El saltarín lanceolado (Chiroxiphia lanceolata), también denominado saltarín coludo (en Panamá, Costa Rica y Colombia), saltarín cola de lanza o benítaro (en Venezuela), o toledo (en Costa Rica), es una especie de ave paseriforme de la familia Pipridae perteneciente al género Chiroxiphia. Es nativo del sureste de América Central y norte de América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye por a costa del Pacífico del extremo suroeste de Costa Rica y Panamá (incluyendo las islas Coiba y Cébaco), el norte de Colombia a lo largo de la costa caribeña (incluyendo las regiónes de la Sierra Nevada de Santa Marta) y la Serranía del Perijá, y el norte de Venezuela al norte del río Orinoco (al este, incluyendo la isla Margarita, hasta la península de Paria), también localmente en el medio valle del Magdalena en Colombia (Tolima, Cundinamarca).

Frecuenta los niveles medios y superiores del sotobosque de los bosques húmedos, especialmente en sitios parcialmente entresacados; en áreas más abiertas se encuentra en zonas con crecimientos secundarios altos. Entre los 1000 y los 1500 m de altitud.

Descripción

Mide 13,5 cm de longitud y pesa entre 17,5  y 19 g. Ambos sexos tienen las dos plumas centrales de la cola alargadas formando una punta. Las timoneras centrales alargan 1 cm la longitud de los machos. Presenta dimorfismo sexual. La mayoría del plumaje del macho es negro, con las plumas alargadas de la corona, en forma de cresta corta, color rojo carmesí; el lomo azul celeste brillante y las partes inferiores con un tinte verdoso opaco. El iris es castaño, el pico negro y las patas anaranjadas. La hembra tiene el plumaje de las partes superiores y el pecho color verde oliva; la garganta oliva grisácea y el abdomen de amarillenta a blancuzco grisáceo.

Comportamiento

Alimentación
Busca alimento principalmente al amanecer revoloteando frente a arbustos y árboles pequeños para arrancar los frutos.

Reproducción
Los machos realizan exhibiciones en grupo para atraer a las hembras y dos machos cooperan entre sí al danzar frente a la hembra que los observa. La danza consiste en un salto simple, para arriba y para abajo desde una percha (sin «rueda de carreta» como en Chiroxiphia linearis).

Construye un nido en forma de cuenco en un árbol. La hembra pone dos huevos color crema con motas color marrón y los incuba durante 20 días.

Vocalización
Los llamados son bastante diferentes entre sí: el más frecuente es un meloso «doh» o «dii-o», algunas veces un arrastrado «douii-oh». Ambos sexos dan un gruñido más nasal.

Sistemática

Descripción original
La especie C. lanceolata fue descrita por primera vez por el naturalista alemán Johann Georg Wagler en 1830 bajo el nombre científico Pipra lanceolata; la localidad tipo dada fue: «Cayena, Guayana Francesa», corregido posteriormente para «región del Cerro Turumiquire, Sucre, Venezuela».

Etimología
El nombre genérico femenino «Chiroxiphia» se compone de las palabras del griego «kheir» o «kheiros» que significa 'mano' (en referencia al ala) y «xiphos» que significa 'espada', 'sable'; y el nombre de la especie «lanceolata», proviene del latín «lanceolatus» que significa 'lanceolado', 'con perfil de lanza'.

Taxonomía
Algunas veces fue tratada como conespecífica con  Chiroxiphia linearis y C. pareola. Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Chiroxiphia lanceolata en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Chiroxiphia lanceolata en xeno-canto.

lanceolata
Aves de América Central
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1830
Taxones descritos por Johann Georg Wagler

Chiroxiphia lanceolata


الجرجار هو زي نسائي نوبي عبارة عن رداء شفاف يصل طوله الكعبين من الأمام ولكن يذداد من الخلف فعند سير المرأة يخفي اثآر أقدامها  ويصنع من الدانتيلا الأسود أو الشيفون ذو أكمام طويلة واسعة ذات نهاية مكشكشة ، ويضم طرحة (غطاء الرأس) تصل لمترين من نفس خامة القماش تغطى الكتف و الصدر ولا تظهر غير الوجه خلال التفافها حول الرأس.

المراجع

روابط خارجية

ثقافة سودانية
ثقافة مصرية
ملابس عربية

جرجار (ثياب)


Asnières-en-Bessin (; literally "Asnières in Bessin") is a commune in the Calvados department in the Normandy region of north-western France.

The inhabitants of the commune are known as Asnièrois or Asnièroises.

Geography
Asnières-en-Bessin is located some 17 km west by north-west of Bayeux, 3 km west of Vierville-sur-Mer, and 4 km north by north-east of Longueville. Access to the commune is by the D194 road from Louvières in the east passing through the north of the commune and the village and continuing west to Cricqueville-en-Bessin. The D198 road goes south from the village through the length of the commune and continues to Aignerville. There is the hamlet of Le Temple just south of the village and Montigny in the south of the commune. The commune is entirely farmland.

The Veret river flows through the centre of the commune from east to west and continues west then north-west to the sea at the Pont du Hable.

Administration

List of Successive Mayors

Demography
In 2017 the commune had 65 inhabitants.

Sites and monuments
Château of Asnières-en-Bessin, built in 1693, rebuilt in 1783.

Notable people linked to the commune
Arthur Le Duc (1848-1918), sculptor, was the Mayor of the commune from 1893 to his death in 1918.
Albert Anne (1908-1944), a member of the resistance in the Alliance network, (A resistance network in the interior of France during the Second World War) he was arrested by the Gestapo on 5 May 1944 at Asnières-en-Bessin, where he had used his skills as a forger, and he was executed at Caen jail on 6 June 1944.

See also
Communes of the Calvados department

External links
Asnières-en-Bessin on Géoportail, National Geographic Institute (IGN) website
Asnieres on the 1750 Cassini Map

References

Communes of Calvados (department)

Asnières-en-Bessin


Hojas sagradas, Folhas sagradas, Ewé Orò u Folhas de Orô es como son llamadas las hojas, plantas, raíces, semillas, favas utilizadas en los preceptos y ceremonias, como agua sagrada de las religiones afrobrasileñas. La hoja tiene vital importancia para el pueblo santo, sin ella es imposible realizar cualquier ritual, de ahí existe un término común dado por el pueblo santo, que dice: ko si ewe, ko si Orixa o sea, sin hoja no existe Orixá.

Características
Todas las hojas poseen poder, aunque algunas tienen finalidades específicas y no todas sirven para el baño ritual, ni para los ritos. Su uso debe ser estrictamente recomendado por el Babalorixá o en común acuerdo con el Babalosaim (sacerdote con saberes de acción, reacción y consecuencias del poder de las hojas), porque sólo ellos saben de la energía de polaridad "positiva o negativa" de cada una de ellas en función de las necesidades de cada individuo. Para su utilización en los ritos, deben saberse los Sasanha (cánticos específicos para las hojas) y el Ofó (palabras sagradas) que despiertan su poder y fuerza "axé".
Ossaim es el grande Orixa de las hojas, gran brujo, que por medio de las hojas puede realizar la curación, trayendo el progreso y la riqueza. Y en las hojas está la cura para varias enfermedades, cuerpo y espíritu. Por lo tanto, siempre debemos luchar por su conservación, para que consecuencias desastrosas no afecten a los humanos.

Galería
Algunas imágenes de hojas sagradas:

Folhas de Orò más importantes

Referencias
 Otros Saberes
 Cossard, Giselle Omindarewá, Awô, O mistério dos Orixás. Editora Pallas
 Verger, Pierre, Ewé, o uso de plantas na sociedade yoruba, Odebrecht & Companhia das Letras, 1995
 Maria Thereza Lemos de Arruda Camargo (VIII Simpósio Latinoamericano de Farmacobotânica, Montevideo, 1996)
 Pessoa de Barros, José Flávio, – Eduardo Napoleão - Ewé Òrìsà - Uso Litúrgico e terapêutico dos Vegetais nas casas de candomblé Jêje-Nagô, Editora Bertrand Brasil, 2000, ISBN 8528607445

Enlaces externos

 O Jardim das Folhas Sagradas

Candomblé
Ritos de paso
Plantas mitológicas

Folhas sagradas


Kärki ist der Familienname folgender Personen:

 Matti Kärki (* 1972), schwedischer Musiker
 Toivo Kärki (1915–1992), finnischer Komponist und Musiker

Kärki


Juniperus saltillensis er tegund af barrtré í einisætt. Uppruninn frá norðurhluta Mexíkó.

Tilvísanir

Einisætt

Juniperus saltillensis


Svjetlosna katedrala (njem. Lichtdom) bila je glavna estetska značajka na Nürnberškim skupovima od 1934. do 1938. godine koju je projektirao Albert Speer. Sastojala se od 152 protuzrakoplovna reflektora postavljena u razmacima od 12 metara, kao i 2000 dodatnih umjetnih izvora svjetlosti s ciljem stvaranja svjetlosnog efekta u okruženju publike. Dokumentirana je u nacističkom promidžbenom filmu Festliches Nürnberg objavljenom 1937. godine.

Iako su prvotno bili zamišljeni kao privremeno rješenje do dovršenja gradnje stadiona, nastavili su se koristiti i za buduće stranačke skupove NSDAP-a. Sličan efekt stvoren je i za svečanost zatvaranja Olimpijskih igara 1936. godine u Berlinu.

Zanimjivosti
Protuzrakoplovni reflektori posuđeni su od Luftwaffea što je izazvalo probleme sa zapovjednikom Hermannom Göringom jer su predstavljali važnu stratešku pričuvu. Adolf Hitler je ipak odlučio upotrijebiti ih i na taj način još dodatno zavarati protivnike obrazloživši: "Ako ih koristimo u tako velikom broju za takvu stvar, druge će države pomisliti da plivamo u reflektorima."

Galerija

Izvori

Njemačka između dva svjetska rata
Nacizam

Svjetlosna katedrala


Le Parcq () is a commune in the Pas-de-Calais department in the Hauts-de-France region of France.

Geography
Le Parcq lies about 18 miles (29 km) southeast of Montreuil-sur-Mer, on the N39 road, in the valley of the Ternoise river.

Administration
On 1 January 2007, Le Parcq became part of the arrondissement of Montreuil, with the other communes of the then canton of Le Parcq. Previously, Le Parcq was in the arrondissement of Arras. At the French canton reorganisation which came into effect in March 2015, the canton of Le Parcq was disbanded and its communes became part of the canton of Auxi-le-Château.

Population

History
The establishment of Le Parcq dates from the founding of a castle (on the south border of the village to Vieil-Hesdin) by Baldwin I of Constantinople or Baudouin IX, Count of Flanders in about 1208. It was a wooden enclosure surrounded by walls within which wild animals were placed in large numbers.

In 1329, portcullises were installed at all the gates of the castle. Unfortunately, in 1335, Edward III destroyed the castle just before the start of the Hundred Years War. This destruction was continued in 1337 by Charles III of Navarre who brought down the walls. In 1395, Philip II of Burgundy restored the castle walls.

Several people were employed daily to feed the animals in the park which also had a vast falconry centre and two fishing lakes. The park totalled 940 hectares with a perimeter of approximately 8 miles (13 km), opening onto the outside world by many gates.

After the destruction of Vieil-Hesdin in) 1553 by Charles V, the park was, at the initiative of Philippe V of France, made the parkland available to those displaced by the fall of the old town, who wished to build new homes on the parkland. To attract more people, tax benefits were given, on February 25, 1586 to all those moving into the area.

Thus, the park became a village, originally known as Parc-lès-Hesdin. The municipality was formally recognized in 1670 and on February 8, 1816, Le Parcq also became chef-lieu of the canton by royal decree.

Places of interest
 The Château d'Estruval
 The sixteenth century church of St.Nicholas.
 Notre Dame de Bon Secours chapel dating from 1871
 Notre Dame du Chêne chapel.
 Château of Vieil-Hesdin dating from the eleventh century.

See also
Communes of the Pas-de-Calais department

References

Parcq
Artois

Le Parcq


Aula kommer fra oldgræsk αὐλά, aulá eller aule, der betyder plads foran hus. På dansk har aula flere betydninger:
 Aula (lokale) - festsal eller forsamlingssal i flere etager - eller større klasseværelse eller auditorium.
 Aula (gårdrum) - åben mindre plads omkranset af bygninger.
 Aula (kommunikationskanal) - socialt netværk.

Se også
 Aulaskole - en skole hvor klasseværelserne ligger rundt om en fleretages aula (lokale).

Aula


Guide astrologique des cœurs brisés () est une série télévisée italienne adaptée du roman éponyme, développée par Bindu De Stoppani et mise en ligne le  et le  sur Netflix.

Synopsis
Alice est assistante de production chez Dora TV, elle rencontre des difficultés dans son travail mais principalement dans sa vie amoureuse cherchant l'homme qui lui conviendra. Néanmoins, elle reste coincée dans une pseudo-amitié avec son ex-copain mais toujours collègue de travail qui s'est fiancé à une autre de leurs collègues et dont il attend un enfant. De plus, l'arrivée d'un nouveau directeur artistique, Davide Sardi, rend son travail d'assistante, complexe mais ambitieux professionnellement.
Puis, elle rencontre Tiziano alias Tio dans les toilettes des studios, qui lui parle de l'astrologie et des compatibilités avec son signe de la balance. Pessimiste de premier abord, elle suit les conseils avisés de son gourou des astres pour entreprendre de chercher l'amour à travers plusieurs signes.

Distribution

Acteurs principaux
 Claudia Gusmano  : Alice Bassi
 Lorenzo Adorni  : Tio Falcetti
 Michele Rosiello  : Davide Sardi
 Alberto Paradossi  : Carlo Barresi
 Esther Elisha  : Paola Costa
 Lucrezia Bertini : Cristina Chioatta
 Fausto Maria Sciarappa  : Enrico Crippa
 Emanuela Grimalda : Marlin de Rose
 Giancarlo Ratti  : Giordano Badrato

Acteurs récurrents
 Maria Amelia Monti  : Ada Bassi
 Bebo Storti : Guido Bassi
 Euridice Axén  : Barbara Buchneim
 Raniero Monaco Di Lapio : Luca
 Alessandro Marmorini : Loup ([it] )
 Francesco Arca : Alejandro
 Alberto Boubakar Malanchino : Andrea Magni
 Sebastiano di Bella : Sergio Russo
 Noemi Iuvara : Raffaella Fannucci

 Version française
 Société de doublage français : Dubbing Brothers
 Direction artistique : Beneston Marie-Laure
 Adaptation : Beraud Fanny, Blayo Clémentine
  et le carton de doublage en fin d'épisode sur Netflix.

Production

Développement
Une adaptation cinématographique du best-seller italien  de Silvia Zucca.

Tournage
Le tournage a été fait à Turin capitale de Piémont en Italie.

Musique
La musique originale a été composé par Michele Braga.

Personnages principaux
 Alice Bassi : Narratrice et personnage principal de l'histoire, elle raconte les péripéties qu'elle vit dans son travail et dans sa vie personnelle et amoureuse en tant que Balance. Elle reste coincée dans son ancienne relation avec Carlo et cherche désespérément l'amour, autrefois pessimiste à l'astrologie elle s'en remet aux astres après sa rencontre avec Tio. Elle travaille en tant qu'assistante de productrice dans la boîte de production Dora TV depuis dix ans.
 Tiziano (Tio) Falcetti : Gourou des astres et guide d'Alice dans sa recherche de l'âme-sœur, Tio acteur et expert en astrologie il est le conseiller d'Alice sur sa compatibilité amoureuse avec les autres signes.
 Davide Sardi : Nouveau directeur artistique chez Dora TV, il aide l'équipe artistique en quête d'une nouvelle émission qui remplacera "Turin, Bonjour les lève-tôt". Lui et Alice ont eu plusieurs rencontres et rapprochements à leur travail, néanmoins Davide ne lui a jamais révélé de quel signe astrologique il était.
 Carlo Barresi : Carlo est l'ex petit ami d'Alice après une relation de 5 ans. Il continue d'entretenir une relation amicale avec elle malgré la mélancolie d'Alice depuis ses fiançailles avec Cristina, une collègue de leur travail et dont ils vont avoir un enfant. Il travaille en tant que régisseur sur les productions d'émissions avec un collègue nommé Olmo.
 Paola Costa : Meilleure amie d'Alice, elle est sa confidente depuis sa rupture avec Carlo. Elle a un fils, Sandro, avec son mari appelé Giovanni.
 Cristina Chioatto : Cristina est la fiancée de Carlo et l'assistante du directeur de production. Elle attend un enfant de Carlo mais doute de sa confiance après qu'il commence à s'éloigner d'elle alors qu'il fréquente secrètement une autre femme, qu'Alice ne lui confie pas.
 Enrico Crippa : Il est le directeur de production et a appris à Alice le travaille d'assistante de production, jusqu'à ce que Alice crée sa propre émission (le remplaçant) et qu'il quitte Dora TV à la suite de différents problèmes.
 Marlin De Rose : Ancienne présentatrice de l'émission de Dora TV ,"Turin, Bonjour les lève-tôt", elle est la présentatrice star de la boîte de production depuis quinze ans. Elle partage la présentation de la nouvelle émission en compagnie de Tio, le maitre des astres qui engendre de légère altercation.
 Giordano Bodrato : Directeur de Dora TV, il a annoncé l'arrivée de Davide en tant que nouveau directeur artistique de Dora TV.

Personnages secondaires
 Luca : Collègue du journal de Paola et signe du bélier, il est le premier homme, depuis qu'elle écoute l'astrologie, avec qui Alice sort sous les présentations et conseils de sa meilleure amie.
 Loup () (Luporetti) : Deuxième homme, du signe du taureau, que rencontre Alice lors de son rendez-vous au bar avec Luca. Ils n'ont passé qu'une soirée ensemble.
 Alejandro : Travaillant chez Dora TV et étant du signe du gémeaux, il est le troisième homme que rencontre Alice lors du tournage de son émission. Ils sont restés ensemble plusieurs jours jusqu'à ce qu'il trouve une autre femme avec qui sortir.
 Andrea Magni : Candidat à l'émission d'Alice "Stars of Love", c'est un enseignant-chercheur en géologie du signe du cancer qu'Alice fréquentera peu de temps bien que Tio, de son côté, se cache derrière le coup de foudre qu'il a eu pour lui avant de se lancer dans leur relation.
 Barbara Buchneim : Elle a concrétisé l'émission "Stars of Love" d'Alice au conseil, elle est de plus le personnage du signe de la vierge et possède un lien amoureux avec Davide, Alice les surprenant tous les deux en train de s'embrasser à la fin de la saison.
 Guido Bassi : Père d'Alice
 Ada Bassi : Mère d'Alice
 Sergio Russo : Assistant chez Dora TV
 Raffaella Fannucci : Maquilleuse de Dora TV

Épisodes

Première saison (2021)
La première saison est sortie le  sur la plateforme de streaming Netflix.

 Bélier ( / )
 Taureau ( / )
 Gemeaux ( / )
 Cancer ( / )
 Lion ( / )
 Vierge ( / )

Deuxième saison (2022)
La deuxième saison a été officialisée par la créatrice. Elle est sortie le  sur la plateforme Netflix.

 Balance ( / )
 Scorpion ( / )
 Sagittaire ( / )
 Capricorne ( / )
 Verseau ( / )
 Poissons ( / )

Notes et références

Liens externes

Série télévisée créée en 2021
Série télévisée disparue en 2022
Série télévisée italienne des années 2020
Série télévisée de Netflix
Série télévisée romantique
Série télévisée humoristique
Film produit par Fulvio Lucisano
Bisexualité à la télévision

Guide astrologique des cœurs brisés


කාර්මික කටයුතු සඳහා අධි සාන්ද්‍රිත  සල්ෆියුරික් අම්ලය නිපදවීමේ වත්මන් ක්‍රමය ස්පර්ශ ක්‍රමය වෙයි.  වැනේඩියම්(V) ඔක්සයිඩ් (වැනේඩියම් පෙන්ටොක්සයිඩ්)  උත්ප්‍රේරකය ලෙසින් උපයෝගී කර ගැනේ.

මෙම ක්‍රියාවලිය සඳහා ස්වාධිකාරිය 1831 දී බ්‍රිතාන්‍ය  විනාකිරි වෙළෙඳ මහතෙකු වූ පෙරිග්‍රීන් පිලිෆ්ස් විසින් දිනාගැනිණි. සාන්ද්‍ර සල්ෆියුරික් අම්ලය නිපදවීම සඳහා පෙරදී පැවැති ඊයම් කුටීර ක්‍රමයට වඩා බොහෝ සෙයින් ලාභදායී ක්‍රමයක් වීමට අමතරව, ස්පර්ශ ක්‍රමය මගින්  සල්ෆර් ට්‍රයොක්සයිඩ් සහ ඔලියම් නිපදවීමද සිදුකෙරේ.

ක්‍රියාවලිය
ක්‍රියාවලිය අවස්ථා තුනකට බෙදා දැක්විය හැක.

සල්ෆර් ඩයොක්සයිඩ් නිෂ්පාදනය හා පිරිසිදු කිරීම
සල්ෆර් ඩයොක්සයිඩ් සල්ෆර් ට්‍රයොක්සයිඩ් බවට උත්ප්‍රේරිත ඔක්සිකරණය (වැනේඩියම් ඔක්සයිඩ් උත්ප්‍රේරක)
සල්ෆර් ට්‍රයොක්සයිඩ් සල්ෆියුරික් අම්ලය බවට පරිවර්තනය

උත්ප්‍රේරක විෂවීම වැළැක්වීමට වාතය හා SO2 පිරිසිදු කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. (මෙය උත්ප්‍රේරක ක්‍රියාවන් නිශේධනය සඳහා වේ) ඉන්පසුව වායුව ජලයෙන් සෝදා H2SO4 මගින් වියලනු ලැබේ.

ශක්තිය ද ඉතිරි කර ගැනීමට මිශ්‍රණය රත් කරනු ලබන්නේ තාප හුවමාරු මගින් උත්ප්‍රේරක පරිවර්තනවලින් පිටවන විවෘත වායු යොදා ගෙනය. ඉන්පසුව සල්ෆර් ඩයොක්සයිඩ් හා ඔක්සිජන් පහත පරිදි ප්‍රතික්‍රියාවේ.
2 SO2(g) + O2(g) ⇌ 2 SO3(g) : ΔH = −197 kJ mol−1

ප්‍රතික්‍රියා සීඝ්‍රතාව ඉහළ නැංවීමට අධික උෂ්ණත්ව (450 °C)  අධික පීඩන (10 atm)  හා වැනේඩියම්(V) ඔක්සයිඩ් (V2O5)   භාවිතා කරන අතර එමගින් 99.5% කට පරිවර්තනයක් සිදු වේ. ප්ලැටිනම් වඩා සුදුසු උත්ප්‍රේරකයක් වන නමුත් ලෙහෙසියෙන් විෂවන අතර අධික මිළෙන් යුක්ත වේ. උත්ප්‍රේරක මගින් සිදු කරනු ලබන්නේ ප්‍රතික්‍රියා සීඝ්‍රතාව ඉහළ නැංවීමට පමණි. සෑදෙන SO3 ප්‍රමාණයට එමගින් බලපෑමක් නැත.

උත්ප්‍රේරක ක්‍රියාවෙහි යාන්ත්‍රණය පහත පරිදි වෙයි:

 2SO2 + 4V5+ + 2O2- → 2SO3 + 4V4+

 4V4+ + O2 → 4V5+ + 2O2-

උණු සල්ෆර් ට්‍රයොක්සයිඩ් තාප හුවමාරුව හරහා ගොස් අවශෝෂක කුළුණේ දී සාන්ද්‍ර H2SO4 හි දිය වී ඕලියම් සෑදේ.

H2SO4(l) + SO3(g) → H2S2O7(l)

SO3 කෙළින්ම ජලයට අවශෝෂණය නොකරන්නේ ප්‍රතික්‍රියාවේ අධික තාපදායක ස්වභාවය නිසාය. ද්‍රවය වෙනුවට ආම්ලික වාෂ්පයක් හෝ දුමාරයක් සෑදේ. ඕලියම් ජලය සමග ප්‍රතික්‍රියා කර සාන්ද්‍ර H2SO4 සාදාගනු ලැබේ.

මෙම ප්‍රතික්‍රියාවේ මධ්‍යයක ප්‍රතිශත අස්වැන්න 30% ක් පමණය.
H2S2O7(l) + H2O(l) → 2 H2SO4(l)

ද්විත්ව ස්පර්ශ ද්විත්ව අවශෝෂණ ක්‍රමය

ස්පර්ශ ක්‍රමයෙහි ඊලඟ අදියර වන්නේ ද්විත්ව ස්පර්ශ ද්විත්ව අවශෝණය වේ. මෙම ක්‍රියාවලියෙහිදී ප්‍රතික්‍රියා වායුන් (SO2) සහ (SO3) දෙවරක් අවශෝෂණ කුළුණු තුලින් යවන්නේ තවදුරටත් අවශෝෂණය සිදුකරමින් සහ  SO2 වායුව SO3 වෙතට පරිවර්තනය වීම සිදු වී උසස් මාත්‍රයෙහි සල්ෆියුරික් අම්ලය නිපදවීම සිදුවීමටය.

සාමාන්‍යයෙන් බහු උත්ප්‍රේරක තට්ටු වලින් සමන්විත වන, උත්ප්‍රේරක පරිවර්තකයට ඇතුළු වන  SO2 යෙන් සරු වායුන්, SO3 බවට පරිවර්තනය වී, පරිවර්තනයෙහි පළමු අදියර සම්පූර්ණ කරයි. මෙම අදියරෙන් නිකුත් වන වායුන්  SO2 සහ SO3 වායුන් ද්වයයෙන්ම සමන්විත වන අතර ඉක්බිතිව, සල්ෆියුරික් අම්ලය ඇසුරූ ස්තම්භයන්පහතට රූරා වැටෙන අතරමැදි අවශෝෂණ  කුළුණක් තුලින් යැවීමෙන් සහ  SO3 ජලය සමග ප්‍රතික්‍රියා කරවීමට සැලසීමෙන් සල්ෆියුරික් අම්ල සාන්ද්‍රණය ඉහළ නැංවේ. කුළුණ තුලින්  SO2 යැවුනද එය අප්‍රතික්‍රීයකව අවශොෝෂණ කුළුණ තුලින් ඉවතට පැමි‍ණේ.

අවශ්‍ය සිසිලන ක්‍රියාවලියෙන් අනතුරුව, SO2 අඩංගු මෙම වායු ප්‍රවාහය, උතප්‍රේරක තට්ටු කුළුණ තුලින් නැවත යැවෙනුයේ SO2 වායුව SO3 වෙත 99.8% පරිවර්තනයකට ලක් කොට නැවත අවසන් අව‍ශෝෂන කුළුණ තුලින් යැවීමෙන් SO2 සඳහා උච්ච පරිවර්තන කාර්යක්ෂමතාවයක් එළඹවීම මෙන්ම උච්ච සාන්ද්‍රණයකින් යුතු සල්ෆියුරික් අම්ලය H2SO4 නිපදවීම හේතුකාරක කරවමිනි.

සල්ෆියුරික් අම්ලයෙහි කාර්මික නිෂ්පාදනයෙහිදී උෂ්නත්වයෙහි හා වායුන්ගේ ගැලීම් සීඝ්‍රතාවයන්හී  මනා පාලනය වැදගත් වනුයේ, පරිවර්තන කාර්යක්ෂමතාවය හා අවශෝෂණය යන මෙම ද්වයම ඒවා මත්තෙහි රඳා පවතින බැවිනි.

ආශ්‍රිත

රසායනික ක්‍රියාවලීන්
වැනේඩියම්
සල්ෆර්
උත්ප්‍රේරණය

ස්පර්ශ ක්‍රමයෙන් සල්ෆියුරික් නිපදවීම


An Cymbidium aliciae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduardo Quisumbing y Argüelles. An Cymbidium aliciae in nahilalakip ha genus nga Cymbidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cymbidium

Cymbidium aliciae


Armatolii (în greacă plural Αρματολοί; singular Armatolos, Αρματολός) au fost militari greci din trupe neregulate de miliție organizate de otomani pentru a aplica autoritatea sultanului într-un district administrativ numit Armatoliki (greacă singular Αρματολίκι; plural Armatolikia, Αρματολίκια). Aceste districte au fost înființate în regiunile grecești cu un nivel ridicat de brigandaj (adică unde existau numeroși clefți) sau în care guvernarea autorităților otomane era dificilă din cauza terenului inaccesibil, precum zona munților Agrafa din Tesalia, unde a fost înființată prima armatoliki în secolul al XV-lea. De-a lungul timpului, rolurile armatolilor și clefților au devenit neclare, ei inversându-și rolurile și loialitatea după cum o cerea situația concretă din acea perioadă.

În timpul Războiului de Independență al Greciei, armatolii, împreună cu clefții, au format nucleul forțelor militare grecești și au jucat un rol important în cursul confruntărilor armate. Yannis Makriyannis îi numește pe armatoli și pe clefți cu apelativul "drojdia libertății" (μαγιά της λευτεριάς).

Armatoli faimoși
 Athanasios Diakos
 Georgios Karaiskakis
 Giorgakis Olympios
 Krokodeilos Kladas
 Odysseas Androutsos
 Giannis Stathas

Referințe

Citări

Surse

Bibliografie

Organizații de gherilă

Armatol


حميد الهاشمي هو باحث أكاديمي في جامعة شرق لندن، ويشغل منصب أستاذ علم الاجتماع في الجامعة العالمية في لندن، وهو عراقي الجنسية ويحمل الجنسية الهولندية. ولقد عمل محاضرا وأستاذا مساعدا في قسم علم الاجتماع في كلية الآداب بزوارة، بجامعة 7 ابريل في الزاوية، في ليبيا للفترة بين عامي 1994- 1998. ثم هاجر إلى هولندا، وعمل محاضرا لعلم الاجتماع في جامعة أوروبا، في مدينة روتردام الهولندية، منذ عام 2001، وتدرج إلى أستاذ مساعد لعلم الاجتماع في الجامعة.
وتنصب اهتماماته حول علم اجتماع الأقليات والهجرة والاندماج الاجتماعي.

وهو عضو جمعية العلوم الاجتماعية الهولندية، وكذلك هو عضو الجمعية العربية لعلم الاجتماع، وأستاذ زائر لجامعة القادسية، والجامعة المستنصرية في العراق.

أهم مؤلفاته

 الأرمن العراقيون: التاريخ، الثقافة، الهوية، دار روزنامة للنشر (جنيف- القاهرة)، 2016.

 العرب وهولندا: الأحوال الاجتماعية للمهاجرين العرب في هولندا، مركز دراسات الوحدة العربية، بيروت، 2008.

 تكيف الغجر: دراسة اجتماعية لجماعات الكاولية في العراق، مؤسسة المدى، بيروت، 2012.

 الدكتور علي الوردي ودراسة المجتمعين العراقي والعربي، مؤسسة مسارات، مكتبة عدنان (بغداد)، 2011.

 العراقيون في هولندا: نحو صياغة اطار نظري لدراسة الاندماج الاجتماعي للمهاجرين، مؤسسة مسارات، مكتبة عدنان (بغداد)، 2012.

 واقع المرأة في عراق ما بعد التغيير، (مشاركة مع مجموعة كتاب)، مؤسسة الحوار المتمدن ومجلة مسارات، بغداد، 2008.

 وله كتب قيد النشر منها: موسوعة علم الاجتماع في العراق.

ولقد كتب ونشر العشرات من المقالات الفكرية والسياسية والاجتماعية في الشأنين العراقي والعربي في مختلف المجلات البحثية والصحف والمواقع العراقية والعربية.

له محاولة تنظيرية في موضوع الاندماج الاجتماعي للمهاجرين.. ومجموعة كتب قيد النشر

أسس ويرأس تحرير مجلة علوم إنسانية الالكترونية المحكمة التي صدرت أول أعدادها عام 2003.

شارك في العديد من المؤتمرات والندوات العلمية، العراقيه، العربية والدولية.

المصادر

 موسوعة علم الاجتماع في العراق، مجلة علوم إنسانية

صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
مهاجرون عراقيون إلى هولندا
مؤرخون عراقيون
هولنديون متجنسون

حميد الهاشمي


Lagrangeov teorem je jedan od najvažnijih teorema u teoriji brojeva, a kaže da ako je  prost broj i  polinom stupnja  s cjelobrojnim koeficijentima, koji nisu svi djeljivi s , tada kongruencija  ima najviše  rješenja modulo .

Teorem je nazvan prema talijanskom matematičaru i astronomu Lagrangeu.

Korisna lema
Dokazat ćemo lemu koja će se pokazati korisnom pri dokazivanju Lagrangeovog teorema.

Neka su dakle  i  prirodni brojevi. Ako je
, tada
kongruencija   ima jedinstveno rješenje modulo , tj. ako je  potpuni sustav ostataka modulo  tada postoji jedinstveni  takav
da je  rješenje polazne kongruencije.

Dokaz. Kako su  relativno prosti, prema Bézoutovom identitetu slijedi da postoje cijeli brojevi  za koje vrijedi , odakle je . Očito,  pa je  rješenje polazne kongruencije.

Neka su sada  dva rješenja polazne kongruencije. Dokažimo da su ova rješenja
međusobno kongruentna modulo .
Naime, kako je  i , dobivamo .

Lagano slijedi , što je i trebalo pokazati.

Dokaz
Dokaz provodimo indukcijom po stupnju polinoma . Ako je stupanj promatranog polinoma jednak 1, tvrdnja teorema vrijedi zbog gore dokazane leme.

Pretpostavimo kako tvrdnja vrijedi za polinome stupnja manjeg od  te neka je  polinom stupnja .

Najprije, ako kongruencija  nema rješenja, tada nemamo što
dokazivati. Nasuprot, pretpostavimo kako je , za neki cijeli broj
te neka je  gdje su .
Odatle je , tj.

Kako za  vrijedi
desnu stranu prethodne kongruencije možemo zapisati u obliku , gdje je  polinom stupnja  s cjelobrojnim koeficijentima. Kako je  prost broj, kongruencija  pokazuje kako je  ili .

Prema pretpostavci indukcije, kongruencija  ima najviše  pa kongruencija  ima najviše
rješenja (dakle  i rješenja kongruencije ), što je i trebalo dokazati.

Izvori

Matematika

Lagrangeov teorem (teorija brojeva)


الجريف شرق: هي عبارة عن منطقه سكنية تقع في ولاية الخرطوم محلية (شرق النيل)

الجريف شرق وبالإنجليزية (Aljraif East) هي أحد مناطق محلية شرق النيل بالعاصمة الخرطوم
, سكانها يتجاوزون الــــ 15.000(خمسة عشر ألف) نسمة وتقع على الضفة الشرقية للنيل الأزرق.

الموقع

وهي من أكثر أحياء العاصمة جمالاً, وكثافة السكان ويحدها شمالا حلة كوكو وجنوبا أمدوم وشرقا الحاج يوسف وغربا النيل الأزرق وتتكون الجريف شرق من سبعة أحياء رئيسية ومشهورة ومعروفة، كذلك بترقيم المحطات، حيث يستقبلك في البدء حي (هب النسيم) أو محطة (10) حيث يترأس هذه الحي أولاد باعو ومعظم أهلها جعليين، ثم تلتقي في محطة(9) حيث يترأس هذه المنطقة المحس، والتي تحتوي على عائلة كبيرة وهما أخوين حاج الضوء والدليل، لذا أطلق على الحي هذا الاسم (حوش الضوء)، ثم تلتقي في محطة (8) والتي أحيانا يطلق عليها ((القــ(8)ــرية)) أو (حي المناشير) وأحيانا تسمى محطة قهوة العشاي وهي من أكثر المناطق في الجريف سكانا وتقريبا هي الإرث القديم لما يسمى حاليا بالجريف شرق، وفيها خلوة الفكي يوسف بابكر وهي من أكبر الخلاوي لتحفيظ القرآن الكريم في شرق النيل، وأيضا كلية علوم القرآن ومسجد روح الشيخ ودبدر، وأيضا المعهد والذي خرج الرعيل الأول من أبناء الجريف وأمدوم، ثم تتجه خطواتك لتدخل في رحاب (جريف قمر), وتجد جامع (حاج عبد الله نابري) وهي من أكبر العائلات في الجرف نابري وحاج الطيب المبارك وصغير وناب والشفيع ونادي السلام ومركز الشباب وجريف قمر حي كبير يحتوي على السوق الرئيسى لمدينة الجريف شرق، ثم تأتي أحياء (الشيخ سرحان)، وهو الشيخ العلامة المعروف الفكي سرحان، ومن ثم تدخل إلى نطاق الجريف كـركـوج، وهي الجزء المكمل للجريف من حيث التاريخ ويقال أن (عجيب المانجلك) زعيم العبدلاب قُتل فيها وتنقسم كركوج إلى عدة أحياء أشهرها (فريق الشفيع) ونمر والحوش وفريق التريبة وكثير من الأحياء التي اشتهرت بها كركوج وفيها أقدم مسجد في الجريف وهو مسجد (الفكي خليل)..
ً كما يوجد فيها كثيراً من الأعمال الأخرى .
والجريف شرق من أقدم المناطق بالخرطوم على وجه الخصوص..
حيث يعطيها شاطئ النيل الأزرق طابعها الخاص.. ويرجع تاريخها إلى ألف من السنين ونيف..
وتشتهر بكثرة المساجد، حيث بها أكثر من ثلاثين مسجدا بمختلف مناطقها المختلفة وهي المدينة الأكثر مساجدا في السودان مقارنة بعدد سكانها ومساحتها..
ويكثر بها خلاوي تعليم القرآن الكريم.. والنوداي الرياضية والثقافية ..
تعد الجريف شرق من أعرق سكان الخرطوم من حيث القدم بمهنتهم المعروفة وهي صناعة الطوب ( الكمائن ) وهي حرفة يمتازون بها عن غيرهم من حيث العراقة فيها فهم تجار في هذه الحرفة وكانوا عمالا فيها من قبل أن يستعينو بعمال من خارج مناطق الخرطوم وقد بنيت معظم الخرطوم من طوب الجريف شرق بل وحتى ولايات السودان المختلفة ..
أصل التسمية :-
يقال أن أهل المنطقة قدموا إليها عبر المراكب حيث لم يكن يربطها كوبري بالخرطوم فقدموا بالجرف .
أوائل القادمين :-
حاج الضوء ياسين كان من أول الوافدين ثم تبعه صغيرون والباقين .

ومؤخراً تم إنشاء كلية الجريف شرق التقنية لتكن أحد منارات الجريف المتخصصة في مساقات هندسية متعددة.

مراجع

الخرطوم

الجريف شرق


In analytical psychology, the shadow  (also known as ego-dystonic complex, repressed id, shadow aspect, or shadow archetype) is an unconscious aspect of the personality that does not correspond with the ego ideal, leading the ego to resist and project the shadow, leading to a conflict with it. In short, the shadow is the self's emotional blind spot - the part the ego does not want to acknowledge - projected as archetypes—or, in a metaphorical sense-image complexes, personified within the collective unconscious; e.g., trickster.

Overview

The shadow is conceptually the blind spot of the psyche; the repression of one's id, while maladaptive, prevents shadow integration, the union of id and ego. While they are regarded as differing on their theories of the function of repression of id in civilization, Freud and Jung coalesced at Platonism, wherein id rejects the nomos. Persona is contrasted against the shadow. Jung regarded the shadow as unconscious—id and biography—suppressed under the superego's ego-ideal, the way the superego wants to be.
The shadow is projected onto one's social environment as cognitive distortions. However, the shadow can also be regarded as "roughly equivalent to the whole of the Freudian unconscious", and Jung himself asserted that "the result of the Freudian method of elucidation is a minute elaboration of man's shadow side unexampled in any previous age".

Contrary to a Freudian definition of shadow, the idea can include everything outside the light of consciousness and may be positive or negative. Because a subject can repress awareness or conceal self-threatening aspects of the self, consensus of the idea of the shadow that it is a negative function in the self, despite the extent of the repression failing to prohibit these aspects. There are positive aspects that can remain hidden in one's shadow—especially in people with low self-esteem, anxieties, and false beliefs—with these aspects being brought to the conscious mind and exercised through analysis and therapy. It may be considered the subject's identification with id, superseded in early childhood, though it can also be influenced by early to late childhood.

Jung wrote that if awareness of the projection of the shadow remains repressed, "the projection-making factor (the Shadow archetype) then has a free hand and can realize its object—if it has one—or bring about some other situation characteristic of its power", lending the idea autonomous qualities. These projections insulate and delude individuals in society by acting as a symbolically deployed barrier between the ego and the ego-less Real.

Collective shadow

The collective unconscious, a concept that states that all of humanity shares some unconscious ideals, forms a projective identification with uncertainty and feelings of helplessness. This projection frequently identifies with the figure of the Devil as the "fourth" aspect of the Pauline-Christian trinity, functioning as its grounding myth. This idea can be seen in other mythologies, for instance, the ancient-Egyptian-devil Set "represents overwhelming affects". The collective shadow is ancestral (i.e., in-group and out-group: dehumanization; e.g., hate crime).

Appearance

The shadow aspect of the Self may appear in dreams and visions (i.e., mise-en-scène), in various forms and typically "appears as a person of the same sex as that of the dreamer." The shadow's appearance and role depend greatly on the living experience of the individual because much of the shadow develops in the individual's mind rather than simply being inherited from the collective unconscious. Nevertheless, some Jungians maintain that "the shadow contains, besides the personal shadow, the shadow of society...fed by the neglected and repressed collective values."

Interactions with the shadow in dreams may shed light on one's state of mind, though it is frequently unreliable when subject to interpretation. A conversation with an aspect of the shadow may indicate that one is concerned with conflicting desires or intentions. Identification with a despised figure may mean that one has an unacknowledged difference from the character, a difference which could point to a rejection of the superego's desires. These examples refer to just two of many possible roles that the shadow may adopt, and are not general guides to interpretation. Further, it can be difficult to identify characters in dreams—"all the contents are blurred and merge into one another...'contamination' of unconscious contents"—so that a character who seems at first to be a shadow might represent some other complex instead, or just be random noise from the unconscious.

Jung also made the suggestion that the shadow may be made up of many layers. The top layers contain the meaningful flow and manifestations of direct personal experiences. These are made unconscious in the individual by such things as the change of attention from one thing to another, simple forgetfulness, or a repression. Underneath these specific layers, however, are the archetypes which form the psychic contents of all human experiences. Jung described this deeper layer as "a psychic activity which goes on independently of the conscious mind and is not dependent even on the upper layers of the unconscious—untouched, and perhaps untouchable—by personal experience."

The shadow of Narcissus (mythology) is the vampire (i.e., despair).

The Black Sun, by Stanton Marlan, is an image that represents the struggle of the shadow.

Encountering the shadow

As the shadow is a part of the unconscious, a method called Shadow work is practiced through active imagination with daydreaming and meditation—the experience is then mediated by dialectical interpretation through narrative and art (pottery, poetry, drawing, dancing, singing, etc.); analysts perform dreamwork on analysands, using amplification to raise the unconscious to conscious awareness.

Nekyia is the descent into darkness, where the ego fades.

The eventual encounter with the shadow plays a central part in the process of individuation. Jung considered that "the course of individuation...exhibits a certain formal regularity. Its signposts and milestones are various archetypal symbols" marking its stages; and of these "the first stage leads to the experience of the shadow."  If "the breakdown of the persona constitutes the typical Jungian moment both in therapy and in development," it is this that opens the road to the shadow within, coming about when "beneath the surface a person is suffering from a deadly boredom that makes everything seem meaningless and empty...as if the initial encounter with the Self casts a dark shadow ahead of time." Jung considered as a perennial danger in life that "the more consciousness gains in clarity, the more monarchic becomes its content...the king constantly needs the renewal that begins with a descent into his own darkness"—his shadow—which the "dissolution of the persona" sets in motion.

"The shadow personifies everything that the subject refuses to acknowledge about himself", whether consciously or unconsciously, and represents "a tight passage, a narrow door, whose painful constriction no one is spared who goes down to the deep well."[If and when] an individual makes an attempt to see his shadow, he becomes aware of (and often ashamed of) those qualities and impulses he denies in himself but can plainly see in others—such things as egotism, mental laziness, and sloppiness; unreal fantasies, schemes, and plots; carelessness and cowardice; inordinate love of money and possessions...The dissolution of the persona and the launch of the individuation process also brings with it "the danger of falling victim to the shadow ... the black shadow which everybody carries with him, the inferior and therefore hidden aspect of the personality"—resulting in a merger with the shadow.

Merging with the shadow

To preface, merging with the shadow is typically a bad thing as it is the process of the suppressed id overwriting or controlling the ego. According to Jung, the shadow sometimes overwhelms a person's actions; for example, when the conscious mind is shocked, confused, or paralyzed by indecision. "A man who is possessed by his shadow is always standing in his own light and falling into his own traps...living below his own level." Hence, in terms of the story of Dr. Jekyll and Mr. Hyde, "it must be Jekyll, the conscious personality, who integrates the shadow ... and not vice versa. Otherwise the conscious becomes the slave of the autonomous shadow."

Individuation inevitably raises that very possibility as it further separates the ego from the collective unconsciousness. As the process continues, and "the libido leaves the bright upper world...sinks back into its own depths...below, in the shadows of the unconscious." so too what comes to the forefront is "what was hidden under the mask of conventional adaptation: the shadow", with the result that "ego and shadow are no longer divided but are brought together in an—admittedly precarious—unity."

The effect of such "confrontation with the shadow produces at first a dead balance, a standstill that hampers moral decisions and makes convictions ineffective ... nigredo, tenebrositas, chaos, melancholia." Consequently, as Jung knew from personal experience: "In this time of descent—one, three, seven years, more or less—genuine courage and strength are required", with no certainty of emergence. Nevertheless, Jung remained of the opinion that while "no one should deny the danger of the descent [...] every descent is followed by an ascent", and assimilation of—rather than possession by—the shadow becomes a possibility.

Assimilation of the shadow

Assimilation is the process of comprehending the shadow, it may involve the ego adapting certain aspects of the shadow, or it might be the mere acknowledgment of its existence.

Enantiodromia—based on the concept of midlife crisis—is redirected psychic energy (q.v., decathexis).

Shadow integration leads to a numinous experience; anchoring to the numinosum effect without reality testing can lead to ego inflation (qv., archetypal possession).

"We begin to travel [up] through the healing spirals...straight up." The struggle for the superego is to retain awareness of the shadow, but not to become it or be controlled by it. "Non-identification demands considerable moral effort [which] prevents a descent into that darkness"; and though "the conscious mind is liable to be submerged at any moment in the unconscious...understanding acts like a life-saver. It integrates the unconscious." This reincorporates the shadow into the personality, producing a stronger, wider consciousness than before. "Assimilation of the shadow gives a man body, so to speak," thereby providing a launch pad for further individuation. "The integration of the shadow, or the realization of the personal unconscious, marks the first stage in the analytic process ... without it a recognition of anima and animus is impossible." Conversely, "to the degree in which the shadow is recognised and integrated, the problem of the anima, i.e., of relationship, is constellated," and becomes the centre of the individuation quest.

Carolyn Kaufman wrote that "in spite of its function as a reservoir for human darkness—or perhaps because of this—the shadow is the seat of creativity;" so that for some, it may be that "the dark side of his being, his sinister shadow...represents the true spirit of life as against the arid scholar." Nevertheless, Jungians warn that "acknowledgement of the shadow must be a continuous process throughout one's life;" and even after the focus of individuation has moved on to the animus/anima, "the later stages of shadow integration" will continue to take place—the grim "process of washing one's dirty linen in private," of accepting one's shadow.

Pop Culture
The shadow is an interesting concept as it is indirectly represented in many pop culture mediums, with few direct mentions. A well known example would be found in Mr. Hyde from Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde.  Their confrontations represent many of the ideas of the shadow.

See also

Further reading
Abrams, Jeremiah. 1995. The Shadow in America. Nataraj.
Abrams, Jeremiah, and Connie Zweig. 1991. Meeting the Shadow: The Hidden Power of the Dark Side of Human Nature. Tarcher.
Arena, Leonardo Vittorio. 2013. The Shadows of the Masters. ebook.
Bly, Robert. 1988. A Little Book on the Human Shadow, edited by William Booth. San Francisco: Harper and Row.
Campbell, Joseph, ed. 1971. The Portable Jung, translated by R. F. C. Hull. New York: Penguin Books.
Johnson, Robert A. 1993. Owning Your Own Shadow: Understanding the Dark Side of the Psyche. Harper San Francisco, 128 pp. .
—— 1989. Inner Work: Using Dreams and Creative Imagination for Personal Growth and Integration. Harper San Francisco, 241 pp. .
Massi, Danielle. 2022. Shadow Work: Face Hidden Fears, Heal Trauma, Awaken Your Dream Life. New York: Sterling Ethos.
Neumann, Erich. 1990. Depth Psychology and a New Ethic (reprint ed.). Shambhala. .
Zweig, Connie, and Steve Wolf. 1997. "Romancing the Shadow." Ballantine.
—— "Meeting the Shadow of Spirituality."

References

External links
 Discussion of the Shadow for Individuals and Groups

Jungian archetypes
Analytical psychology
Psychedelic drug research
Psychological theories
Carl Jung
Counterparts

Shadow (psychology)


ජ්‍යාමිතියෙහි, යුක්ලිඩියානු අවකාශය යන්නට ද්විමාන යුක්ලිඩියානු තලයද, යුක්ලිඩියානු ජ්‍යාමිතියෙහි ත්‍රිමාන අවකාශය, සහ වෙනත් කිසියම් අවකාශයන්ද අඩංගු වෙයි.

ආශ්‍රිත

 Hilbert space, a generalization to infinite dimension, used in functional analysis

පාද සටහන්

මූලාශ්‍ර

යුක්ලිඩියානු අවකාශය
Linear algebra
Topological spaces
Norms (mathematics)

යුක්ලිඩියානු අවකාශය


Veličanstvena kruna (glorijoza, lat. Gloriosa), biljni rod ljekovitih trajnica iz porodice mrazovčevki, smješten u tribus Colchiceae. Postoji 11 priznatih vrsta u Africi i jugu Azije.

Vrste
 Gloriosa baudii (A.Terracc.) Chiov.
 Gloriosa carsonii Baker
 Gloriosa flavovirens (Dammer) J.C.Manning & Vinn.
 Gloriosa lindenii (Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Gloriosa littonioides (Welw. ex Baker) J.C.Manning & Vinn.
 Gloriosa modesta (Hook.) J.C.Manning & Vinn.
 Gloriosa revoilii (Franch.) J.C.Manning & Vinn.
 Gloriosa rigidifolia (Bredell) J.C.Manning & Vinn.
 Gloriosa sessiliflora Nordal & Bingham
 Gloriosa simplex L.
 Gloriosa superba L.

Sinonimi
 Clinostylis Hochst.
 Eugone Salisb.
 Littonia Hook.
 Mendoni Adans.
 Methonica Gagnebin

Izvori

Mrazovčevke

Veličanstvena kruna


John Theophilus Desaguliers () a fost un filozof al științelor naturale, cleric, inginer și francmason britanic, care a fost ales în 1714 de Royal Society ca asistent experimentalist al lui Isaac Newton. A studiat la Oxford și a popularizat ulterior în prelegeri publice teoriile newtoniene și aplicațiile lor practice.

Ca francmason, Desaguliers a contribuit la reușita primei mari loji din Londra la începutul anilor 1720, pentru care a servit ca al treilea Mare Maestru.

Note

Lectură suplimentară
 Baker, CH Collins și Baker, Muriel (1949) James Brydges Primul Duce de Chandos Oxford: Clarendon Press
 Berman, Ric (2012) Foundations of Modern Freemasonry: The Grand Architects: Political Change & the Scientific Enlightenment, 1714-1740 (Sussex Academic Press), capitolul 2
 Carpenter, AT, (2011), John Theophilus Desaguliers: A Natural Philosopher, Engineer and Francmason in Newtonian England, (London: Continuum / Bloomsbury),
 Mackey, Albert G. (1966),An Encyclopedia of Freemasonry, reeditare (Chicago:, The Masonic History Company).
 Priestley, Joseph (1769), The History and Present State of Electricity: With Original Experiments (Google eBook), pp. 61–67; accesat 12 mai 2014
 Stephens, HM (2004) Desaguliers, Thomas (1721-1780), rev. Jonathan Spain, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press; online edn, ianuarie 2014 accesat 12 mai 2014

Legături externe
 Masonic biography
 British Journal of Psychology

Nașteri în 1683
Decese în 1744
Absolvenți ai Christ Church, Oxford
Englezi din secolul al XVIII-lea
Francezi din secolul al XVIII-lea
Francezi din secolul al XVII-lea
Fellows of the Royal Society
Fizicieni englezi
Inventatori englezi
Filozofi francezi
Inventatori francezi
Laureați ai Medaliei Copley
Oameni de știință francezi
Oameni de știință englezi
Scriitori englezi din secolul al XVII-lea

John Theophilus Desaguliers


La  des Southeastern Film Critics Association Awards, décernés par l'Oklahoma Film Critics Circle, a eu lieu le , et a récompensé les films réalisés dans l'année.

Palmarès

Meilleur film
 Sideways

Meilleur film en langue étrangère
 Un long dimanche de fiançailles

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Southeastern Film Critics Association Awards

Liens externes
  Site officiel
  Les Southeastern Film Critics Association Awards sur l'Internet Movie Database

13
Southeastern Film Critics Association Awards
Southeastern Film Critics Association Awards
Southeastern Film Critics Association Awards

13e cérémonie des Southeastern Film Critics Association Awards


Elasticsearch é um software de motor de busca baseado na biblioteca Apache Lucene, providenciando um banco de dados distribuído com índice reverso que permite busca em texto-livre em tempo real. Possuí uma interface web HTTP e armazena os documentos no formato JSON. É desenvolvido em Java, e seu código-fonte é disponível publicamente sob uma licença proprietária. Também é possível interagir com o ElasticSearch através de clientes Java, .NET (C#), PHP, Python, Ruby e outras linguagens.

De acordo com a DB-Engines ranking, Elasticsearch é o motor de busca mais popular da indústria.

Serviços gerenciados

Desenvolvido em 2015 a partir de uma aquisição, a Elastic Cloud é uma oferta da Elastic de software como serviço de produtos relacionados ao ElasticSearch. No final de 2017, a Elastic em parceria com a Google passou a oferecer o Elastic Cloud na Google Cloud Platform, e a Alibaba passou a oferecer o Elasticsearch e o Kibana na Alibaba Cloud. Já a AWS oferece um serviço gerenciado de ElasticSearch desde 2015.

ELK

Em paralelo ao Elasticsearch é desenvolvido o motor de coleção de dados e parsing de logs chamado Logstash, além da ferramenta de visualização Kibana, bem como o Beats que é uma coleção de coletores mais leves que o Logstash. Os quatro produtos formam uma solução integrada chamada de "Elastick Stack" ou "Elasticsearch, Logstash, Kibana", normalmente referido como ELK. Enquanto o ElasticSearch provê o motor de busca e o Logstash/Beats a coleta dos dados, o Kibana provê a visualização deles numa ferramenta na qual os usuários podem criar gráficos de barra, linha e dispersão, ou gráficos e mapas de torta em cima de grandes volumes de dados.

Motores de busca

Elastic Search


Rewire est une société multinationale de technologie financière qui fournit des services financiers en ligne adaptés aux besoins uniques de millions de travailleurs étrangers migrants dans le monde. Rewire a été fondée par le PDG Guy Kashtan, le directeur technique Saar Yahalom, le vice-président de la R&D Adi Ben Dayan et Or Benoz.

En juin 2020, Rewire a remporté la catégorie FinTech du concours Extreme Tech Challenge (XTC), le plus grand concours de startups au monde pour les entreprises à vocation déterminée.

Histoire
Rewire a été fondée en Israël en 2015 par Guy Kashtan, Saar Yahalom, Adi Ben Dayan et Or Benoz en réponse à la demande croissante de services financiers abordables et accessibles de la population locale de travailleurs étrangers. Initialement, il a servi les milliers de Philippins travaillant en Israël en tant que soignants domestiques pour les personnes âgées et a étendu ses services à d'autres populations migrantes telles que les Indiens, les Thaïlandais et les Chinois pour n'en nommer que quelques-uns. Les premiers investisseurs comprenaient des groupes basés en Israël tels que OurCrowd, Viola Fintech et Moneta VC. Parmi les autres investisseurs initiaux figuraient BNP Paribas (Opera Tech) et Standard Bank of South Africa.

En 2019, Rewire s'est développé sur les marchés européens et britanniques en introduisant de nouveaux comptes de paiement locaux (IBAN), des cartes de débit, des transferts d'argent locaux et des paiements de factures transfrontaliers. En 2020, pendant les fermetures de Covid-19, Rewire a réussi à tripler sa clientèle, dont 40 % attribués à la croissance organique. Pour atteindre ses objectifs, la société a établi des partenariats solides avec des institutions financières de premier plan dans plusieurs pays, telles que Ukrsibbank en Ukraine et des facilitateurs de portefeuilles numériques aux Philippines et au Nigeria, ainsi qu'avec le géant chinois du processeur de paiement Alipay pour permettre à ses clients chinois d'envoyer de l'argent avec faciliter.

En 2021, la société a annoncé qu'elle avait achevé un cycle de financement de série B de 20 millions de dollars et également une collaboration avec la banque israélienne Hapoalim. De nouveaux investisseurs ont rejoint ce cycle de financement tels que Renegade Partners, Glilot Capital Partners et Jerry Yang, ancien Yahoo! PDG et directeur chez Alibaba, via AME Cloud Ventures. Dans le même temps, la société a annoncé qu'elle avait obtenu une licence d'établissement de monnaie électronique (EMI) de l'UE, accordée par la Banque centrale néerlandaise, qui permet à la startup fintech de (I) émettre de la monnaie électronique, (II) fournir des services de paiement, et (III) effectuer des transferts d'argent. Rewire a également obtenu un fournisseur de services d'actifs financiers israélien élargi.

En février 2022, Rewire a annoncé son partenariat avec le géant de l'assurance AIG et la société InsurTech Qover.

La plateforme Rewire
La plate-forme Rewire est proposée dans huit langues différentes et une application localisée. La plateforme vise à servir 270 millions de migrants dans le monde et à leur fournir des solutions financières sur mesure telles que la possibilité de renvoyer des paiements vers leur pays d'origine. Les autres fonctionnalités de la plate-forme incluent un compte de paiement et une solution de paiement par carte de débit ainsi que des transferts d'argent locaux, des paiements de factures dans le pays d'origine du migrant, des assurances, etc..

Références

Liens externes

 FinTech Rewire promeut l'inclusion financière des migrants en Europe grâce à l'assurance avec Qover et AIG™

Entreprise ayant son siège à Amsterdam
Système de paiement
Service de transfert d'argent en ligne

Rewire (entreprise)


බෙයිදෞ චන්ද්‍රිකා මඟ පෙන්වීමේ පද්ධතිය () ( ) යනු චීනයට අයත් චන්ද්‍රිකා මඟ පෙන්වීමේ පද්ධතියකි.

ආශ්‍රිත
 ගෝලීය ස්ථාන නිර්ණයන පද්ධතිය

මූලාශ්‍ර

චන්ද්‍රිකා මඟ පෙන්වීමේ පද්ධති

බෙයිදෞ චන්ද්‍රිකා මඟ පෙන්වීමේ පද්ධතිය


Blommenholm Station (Blommenholm stasjon) er en jernbanestation på Drammenbanen, der ligger i villakvarteret Blommenholm i Bærum kommune i Norge. Stationen består af to spor med en øperron imellem med adgang via en gangtunnel. Stationen betjenes af lokaltog mellem Spikkestad og Lillestrøm.

Stationen åbnede som holdeplads 1. maj 1910 men blev opgraderet til station 15. maj 1934. 1. februar 1969 blev den atter nedgraderet til holdeplads og 1. november 1970 til trinbræt. I begyndelsen af 2010'erne var stationen lukket for modernisering gennem flere år, indtil den genåbnede 13. december 2015.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Drammenbanen
Etableret i 1910
Jernbanestationer i Bærum

Blommenholm Station


Prisma (Eigenschreibweise prisma, mit vollem Namen: prisma – Das HSG-Studierendenmagazin) ist das Magazin der Studenten der Hochschule für Wirtschafts-, Rechts- und Sozialwissenschaften sowie Internationale Beziehungen in St. Gallen (HSG). Das Magazin, welches 1959 gegründet wurde, erscheint zurzeit zweimal pro Semester bzw. viermal jährlich. Bis zum Ende des Sommersemesters 2022 wurden 389 Ausgaben veröffentlicht. Daneben betreibt prisma eine Webseite sowie Social-Media-Kanäle.

Das Magazin besteht aus fünf Ressorts: Campus, Thema, Menschen, Kompakt und SHSG. Die Inhalte werden von einer rund 30-köpfigen Redaktion ehrenamtlicher Studenten publiziert. Das Magazin finanziert sich durch Einnahmen aus Anzeigen.

Prisma ist eine von fünf Initiativen der Studentenschaft der Universität St. Gallen (SHSG). Die Initiative wird von einem fünfköpfigen Vorstand geführt, unterstützt durch Ressortleiter. Grundsätzlich kann jeder Student der Universität St. Gallen Mitglied der Redaktion werden.

Bekannte ehemalige Mitglieder der Redaktion sind unter anderem Altbundesrat Hans-Rudolf Merz, der frühere Geschäftsführer der UBS, Peter Wuffli, der Journalist Roger Schawinski und der ehemalige Chefredaktor des Tages-Anzeigers, Res Strehle.

Weblinks
 Website von Prisma

Studentenzeitschrift
Bildung in St. Gallen
Studentenorganisation

Prisma (Studentenmagazin)


An Cyperus distans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné d.y.. An Cyperus distans in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cyperus

Cyperus distans


An Bochotnica usa nga barrio ha Timugan o Salatan-Sidlangan nga Polonya. Nahimutang ini ha butnga han Puławy ngan Lublin, harani ha Kazimierz Dolny, dida han Salog Bystra. Amo ini ha sulod han Kondado han Puławy ngan han Lublin nga Voivodya. An populasyon hini 1500 nga molupyo (sumala hin impormasyon tikang han 2010).

Mga baryo ha Polonya

Bochotnica


Die Magd von Heiligenblut ist ein österreichischer Heimatfilm von Alfred Lehner aus dem Jahr 1956. Alice Graf ist in der Titelrolle der Magd Maria besetzt, die weiteren Hauptrollen werden von Erich Auer, Inge Konradi, Lucie Englisch und Hermann Thimig verkörpert.

Handlung
Im kleinen Alpenort Heiligenblut planen die Gutsbesitzer Hochkogler und Steinkogler, ihre Güter durch die Heirat ihrer Kinder zu vereinen. Der junge Toni Hochkogler liebt jedoch die Magd Maria. Sie ist eine arme Vollwaise, da ihre Eltern während des Zweiten Weltkriegs bei einem Bombenangriff im Rheinland umgekommen sind. Aufgewachsen ist sie bei ihrer Tante Barbara, die als Wirtschafterin des Pfarrers von Heiligenblut arbeitet. Als junge Magd hilft sie nun der älteren Wirtschafterin Vroni auf dem Hochkogel. Auch die Tochter des Steinkoglers, Annerl, hat andere Pläne. Die selbstbewusste Frau hat sich in den Bildschnitzer Andreas verliebt und denkt nicht daran, Toni zu heiraten. Beide Väter wollen die Heirat dennoch durchsetzen.

Bei einem Gewitter retten sich Toni und Maria in eine Almhütte und verbringen die Nacht zusammen. Der alte Hochkogler ist entsetzt und glaubt, Maria habe es nur auf das Geld Tonis abgesehen. Toni wiederum will seinem Vater sagen, dass er Maria heiraten wird, hält jedoch inne, als sein Vater einen Anfall erleidet. In dieser Situation bittet der Vater Toni, den Steinkogel-Hof zu besuchen und Annerl als mögliche Braut wenigstens anzusehen. Aus Rücksicht auf den Gesundheitszustand des Vaters gibt Toni nach. Als er abgereist ist, wirft der alte Hochkogler Maria hinaus. Toni und Annerl sprechen sich unterdessen aus und versichern sich gegenseitig, dass sie an keiner Ehe interessiert sind. Der alte Steinkogler interpretiert das Einverständnis in seinem Sinne und lässt beim Pfarrer das Aufgebot bestellen. Weil Annerl Toni vor Erleichterung zudem einen Kuss gab, glaubt nun Andreas, dass beide ein Paar sind und wendet sich von Annerl ab. Gerade als Maria nach ihrer Kündigung im Pfarrhaus eintrifft, wird das bestellte Aufgebot ausgehängt. Der Pfarrer und auch Barbara entschließen sich, Maria in die Mühle des älteren Junggesellen Lenz zu geben, wo sie als Magd arbeiten soll.

Beim Müller Lenz wird sie erfreut aufgenommen und lebt sich im Haushalt ein. Einen Heiratsantrag von Lenz lässt sie unbeantwortet. Nach zwei Monaten erhält sie Besuch von Toni, dem sie jedoch vorwirft, dass er sie verraten habe, als er, statt ihre Heirat zu verkünden, lieber dem Willen des Vaters gemäß Annerl besucht hat. Als sie Toni hinausgeworfen hat, wird sie ohnmächtig. Sie ahnt, dass sie schwanger ist, und erhält von der Kräuter-Vetti die Adresse eines Arztes in der Stadt. Hier bringt sie ihr Kind zur Welt. Sie wird kurz nach der Geburt des Sohnes Anton von Barbara und dem Pfarrer besucht. Beide haben von der Kräuter-Vetti vom Schicksal Marias erfahren. Sie bringen Maria wieder bei Lenz als Magd unter und nehmen das Kind zu sich. Vroni, die von Vetti weiß, dass Toni der Kindsvater ist, bietet sich als Amme an und erhält das Kind zur Pflege. Der alte Hochkogler ist inzwischen verstorben, und die Zwangsehe von Toni und Annerl konnte wegen der sechsmonatigen Trauerzeit nicht geschlossen werden. Die sechs Monate sind jedoch fast um und der Pfarrer sieht sich, trotz eigener Bedenken, zur Trauung gezwungen, da es der letzte und damit "heilige" Wunsch des sterbenden Hochkoglers war. Der Steinkogler erfährt jedoch, dass in Tonis Haus ein Kind lebt, glaubt, es sei Tonis, und löst daher das Aufgebot.

Beim großen Dorffest versöhnen sich Annerl und Andreas. Toni, der das Baby in sein Herz geschlossen hat, trifft mit Maria zusammen und gesteht ihr seine Liebe. Er berichtet ihr auch, dass ein Kind von unbekannten Eltern bei ihm lebt und dass er es in die Ehe bringen will. Erst jetzt offenbart ihm Maria, dass es ihr gemeinsames Kind ist. Mit dem Kind im Arm gehen sie gemeinsam fort.

Produktion

Die Magd von Heiligenblut wurde in Heiligenblut am Großglockner sowie in Virgen in Osttirol gedreht. Die Innenaufnahmen entstanden im Atelier der Wien-Film in Sievering.

Im Film singen Walter Lechner sowie die Wiener Sängerknaben. Die Bauten stammen von Nino Borghi, die Kostüme schufen Ella Bei und Lambert Hofer. Inge Konradi und Erich Auer, die im Film Annerl und Toni spielen, waren zum Zeitpunkt der Dreharbeiten am Burgtheater engagiert. Mit Hermann und Helene Thimig wurde für den Film ein Geschwisterpaar engagiert. Für Helene Thimig war dies die letzte Kinofilmrolle ihrer Karriere. Die Darsteller der alten Väter, Eduard Köck und Leopold Esterle, waren viele Jahre lang Ensemblemitglieder der Exl-Bühne.

Veröffentlichung
Der Film erlebte am 21. Dezember 1956 in Nürnberg seine Erstaufführung. In den USA wurde er 1957 veröffentlicht.

Am 19. Oktober 2018 gab Alive den Film innerhalb der Reihe "Juwelen der Filmgeschichte" auf DVD heraus.

Kritik
"Simpler Heimatfilm", konstatierte der film-dienst. Cinema reimte: "Auch wenn das wie Satire scheint, die Story ist absolut ernst gemeint! Fazit: Herzschmerz für Heimatfilm-Fans". Gertraud Steiner befand, dass der Aufwand des Films in keinem Verhältnis zur trivialen Handlung stehe.

Weblinks

 Die Magd von Heiligenblut Abb. Titelblatt Illustrierte Film-Bühne Nr. 3512 (im Bild: Alice Graf, Erich Auer)
 Die Magd von Heiligenblut vollständiger Film bei dailymotion.com

Einzelnachweise

Filmtitel 1956
Österreichischer Film
Heimatfilm

Die Magd von Heiligenblut


Mineirella, rod papratnjača iz porodice bujadovki opisan 2020. godine, dio je potporodice Cheilanthoideae.

Na popisu je 4 vrste iz Novog svijeta (Južna Amerika).

Vrste
 Mineirella eriophora (Fée) Ponce & Scataglini
 Mineirella geraniifolia (St.-Hil. ex Weath.) Ponce & Scataglini
 Mineirella goyazensis (Taub.) Ponce & Scataglini
 Mineirella venusta (Brade) Ponce & Scataglini

Izvori

Cheilanthoideae

Mineirella


NGC 7822 je kompleks u zviježđu Cefeju koji obuhvaća emisijsku maglicu oznake Sharpless 171 i zvjezdanu skupinu mladih zvijezda oznake Berkeley 59. Kompleks je udaljen oko 800 do 1000 pc, a mlađe sastavnice nisu starije od nekoliko milijuna godina.

Kompleks sadrži jednu od najvrućih zvijezda otkrivenih na udaljenosti unutar 1 kpc od Sunca, poimence BD+66 1673, koja je pomrčinskih (eklipsnih) dvojnih sustava od zvijezde vrste O5V čija je površinska tempetraura 45.000 K i luminoznost oko 100.000 puta veća od Sunčeve.  Zvijezda je jedan od primarnih izvora koji osvjetljava maglicu i oblikuj slavne oblike slične Stupovima stvaranja, tzv. slonove surle.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7822
  Auke Slotegraaf: NGC 7822 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7822 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7800 - 7849

7822

NGC 7822


Leonard Susskind (d. Haziran 1940), Stanford Üniversitesi'nde teorik fizik profesörü ve Stanford Teorik Fizik Enstitüsü yöneticisidir. Araştırmaları sicim teorisi, kuantum kozmolojisi, kuantum statik mekaniği ve kuantum alan teorisini içerir. ABD Ulusal Bilimler Akademisi ve Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyesi, Kanada'nın Perimeter Teorik Fizik Enstitüsünün kısmi üyesi ve Kore Modern Araştırma Enstitüsü'nün seçkin bir profesörüdür.

Yoichiro Nambu ve Holger Bech Nielsen ile birlikte, bağımsız olarak, parçacıkların göreceli sicimin uyarılma durumları olabileceği fikrini sürdüğü için, çoğu insan tarafından sicim teorisinin babalarından biri olarak görülür. 2003'te sicim teorisi alanı fikrini ortaya koyan ilk insan oldu

1998 J. J. Sakurai Ödülünü kazandı.

Gençliği ve eğitimi

New York'un South Bronx Bölgesi'nden Yahudi bir ailede doğdu. Hasta olan babasının görevini devralarak, 16 yaşında tesisatçı olarak çalışmaya başladı. Sonra, New York Şehir Koleji'ne mühendislik öğrencisi olarak kayıt oldu ve 1962'de fizikten lisans derecesiyle mezun oldu. Los Angeles Times'ın bir röportajında, kariyer yolundaki bu değişimi babasıyla tartıştığı anı anlattı; "Babama fizikçi olmak istediğimi söylediğim zaman, 'Hayatta olmaz, eczanede çalışmayacaksın' dedi. Ben de 'hayır, eczacı değil, fizikçi, Einstein gibi' dedim. Göğsüme tesisat borusuyla vurup, 'Mühendis olmayacaksın, Einstein olacaksın' dedi." Susskind sonra Doktora derecesini aldığını Cornell Üniversitesi'nde Petter A. Carruthers'in altında okumaya başladı. İlki 1960'ta olmak üzere iki kere evlendi ve 4 çocuğu var.

Kariyer

Yeshiva Üniversitesi'nde fizik yardımcı doçenti ve sonra geçici profesörlük yaptı. (1966–1970), Bir yıllığına Tel Aviv Üniversitesine gittikten sonra (1971–72),fizik profesörü olarak Yeshiva Üniversitesi'ne geri döndü (1970–1979).. 1979'dan beri Stanford üniversitesinde profesörlük yapıyor.

Hadron sicim teorisine, lattice gauge teorisine kuantum renk dinamiği ve dinamik simetri kırılımına yaptığı öncü katkılardan dolayı 1998 J. J. Sakurai Ödülünü kazandı. Meslektaşlarına göre, onun karakteristik özelliği, muhteşem hayal gücünü ve orijinalliği, temel parçacıkların doğasının teorik araştırmalarına ve fiziksel dünyayı düzenleyen güçlere uygulaması.

2007'de Susskind Kanada, Ontario, Woterloo'da kısmi üye olarak Perimeter Teorik Fizik Enstitüsü fakültesine katıldı. ABD ulusal bilimler akademisine ve Amerikan bilim ve sanat akademisine seçildi. Aynı zamanda Kore Modern araştırmalar enstitüsünde seçkin bir profesör.

Fiziğe katkıları
 Sicim kuramı'nın tek boyutlu objelere dayandığını bulmuştur.
 Kuark zaptı teorisi (Quark confinement theory)
 Hamiltonian lattice gauge teorisi
 Derin elestik olmayan elektro-üretimde ölçekleme ihlali teorisi
 Teknikolor teori (technicolor theory)
 Batı'da bilinmeyen Sakharov'un çalışmalarında ayrı olarak ilk kozmolojik baryogenesis teorisi
 Kara delik entropisi için ip teorisi
 Kara delik tamamlama prensibi
 M-kuramı'nın matriks açıklaması, holografik prensip
 Fiziksel kozmolojide holografik entropi bağlarının ileri sürümü
 Antropik ip teorisi yüzeyi fikri.

 Kitaplar

Susskind birçok popüler bilim kitabının yazarıdır.

The Cosmic LandscapeThe cosmic landscape: string thoery and the Illusion of Intelligent Desing, Susskind'in Little, Brown and Company tarafından 12 Aralık 2005'te yayımlanan ilk popüler bilim kitabıdır. .Kitapta, susskind, bir tanesi 1987'de,Steven weinberg'in kozmolojik sabit öngörüsü olan birkaç faktörün,sicim teorisi alanın zorunlu sonuçları nasıl olduğunu anlatıyor. Burada yöneltilen soru evrenin bizim varlığımız için neden bu kadar ince ayarlı olduğudur. Susskind weinberg'in hesapladığı kozmolojik sabit biraz daha farklı olsaydı, evrenin var olmayı bırakıp bırakmayacağını açıklıyor.

 The Black Hole War The Black Hole War: My Battle with Stephen Hawking to Make the World Safe for Quantum Mechanics, Susskind'in Brown and Company tarafından 7 temmuz 2008'de yayımlanan ikinci popüler bilim kitabıdır. Bu onun en ünlü kitabıdır ve kitapta eğer karadelikler buharlaşırsa içinde saklı olan bilgilere ve maddelere ne olabileceğini düşündüğü anlatıyor. kitap, fizikçilerin 1981'de, parçacıkların belli temel parçalarının nasıl işlediğini hakkında bazı gizemleri çözmeye çalıştıkları bir toplantıda başlayan bir tartışmadan hareketle yazıldı.Tartışma sırasında Stephen Hawking, karadelik buharlaşırken içindeki bilgilerin sonsuza kadar yok olduğunu söyledi. Leonard Susskind'in Hawking'in yanlış olduğunu ıspatlayan teorisini formüle dökmesi 28 yıl sürdü.Sonra teorisini kitabında yayımladı. The cosmic landscape gibi bu kitap da bu konuda uzman olmayan insanları hedefliyor.

 The Theoretical Minimum Kitap Serisi
Kendi verdiği the theoritical minimum dersine eş bir kitap serisine yardımcı yazarlık yapıyor.  Serinin ilk kitabı  The Theoretical Minimum: What You Need to Know to Start Doing Physics, 2013'te yayımlandı ve bu kitap klasik mekaniğin modern formülasyonunu anlatıyor.  ikinci kitap, Quantum Mechanics: The Theoretical Minimum, şubat 2014'te yayımlandı. Gelecek kitabın ise özel göreceliliğe odaklanması bekleniyor.

 The theoritical minumum dersleri

Standford Continuing Studies'de The theoritical Minimum olarak bilinen modern fizik hakkında ders veriyor. Bu dersler sonraları aynı isimli kitapların temeli haline geldi. Bu derslerin amacı, fiziğin belli alanında çalışmak için gereken gerekli teorik temelleri öğretmek. Derler klasik mekaniği, göreliliği, kuantum mekaniğini, statik mekaniği ve kozmolojiyi (kara delikler dâhil) içeriyor.

Dersler The theoritical minimum sitesinde, itunes'da ve youtube'da bulunmaktadır. Dersler, fizik ve matematik öğrencilerine olduğu kadar, matematik bilen herkese yöneliktir.. Susskind kullandığı ve dersin temelini şekillendiren matematiğin çoğunu açıklıyor.

Smolin-susskind tarışması

Smolin-susskind tarışması,smolin'in antropik ilke'nin hiçbir yanlışlanabilir öngörü sunmadığı ve bu yüzden bilimin konusu olamayacağıyla ilgili argüman hakkındaki 2004'te Smolin ile Susskind'in yoğun atışmasına dayanıyor." 26 temmuz 2004'te  Smolin'in "Antropik İlkeye Bilimsel Alternatifler" yayını ile başladı. Smolin Susskind'e bir yorum yapması için mail attı. Susskind okuma şansı olmadığı için argümanın özetini istedi.Smolin reddetti ve 28 temmuz 2004'te Susskind, 'smolin'in kullandığı mantık komik sonuçlara yol açabilir' cevabını verdi.. Sonraki gün Smolin 'eğer meslektaşlarımızın büyük çoğunluğu yanlışlanamayan bir teoriye inanmakta rahatlarsa, bilimin gelişimi, yanlış ama yanlışlanamayan teorilerin alanımızın dikkatini domine eden bir duruma yol açarak, çıkmaza girer' cevabını verdi. Bu tartışma sonunda bir anlaşmayla son buldu; ikisi de Edge'de yayımlanmak üzere son bir mektup yazacak. Ve üç kural koydular, (1) Birden fazla mektup yazmak yok, (2) kimse ötekinin mektubunu önceden görmeyecek ve (3) sonradan değiştirme olmayacak.
 Ayrıca bakınız
Süpersicim kuramı
Kuantum renk dinamiği
Süpersimetri

Kaynakça

 Dış bağlantılar

Leonard Susskind's Faculty Page (Stanford University)
Susskind's Blog: Physics for Everyone
The Theoretical Minimum website, with the full set of free lectures
Radio Interview: Leonard Susskind discusses his life as a physicist, string theory and the holographic principle on The 7th Avenue Project radio showThe Edge'':
"Interview with Leonard Susskind. "
"Smolin vs. Susskind: The Anthropic Principle " Susskind and Lee Smolin debate the Anthropic principle
Radio Interview from This Week in Science 14 Mart 2006 Broadcast
"Father of String Theory Muses on the Megaverse": Podcast

 - A Ted talk

1940 doğumlular
Bronx doğumlular
Amerikalı fizikçiler
Amerikalı ateistler
Yahudi asıllı Amerikalılar
Yahudi bilim insanları
City University of New York'ta öğrenim görenler
Cornell Üniversitesinde öğrenim görenler
Stanford Üniversitesi öğretim üyeleri
Teorik fizikçiler
Amerikalı sicim teorisyenleri
Holografi
Fizik eğitimi
Yaşayan insanlar

Leonard Susskind


ويليام برونييه ( في مونتريول)  لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في خط الدفاع وحاليا مدرب من دون عقد .

لعب برونييه في أندية أوكسير (1984-1993) مرسيليا (1993-1994) بوردو (1994-1995) مانشستر يونايتد (1995-1996) كوبينهاغن (1996) مونبيلييه (1996-1997) نابولي (1997-1998) هارتز (1998) كورتريك (1998-1999) تولوز (1999-2004) السيلية (2004) .

ساهم برونييه في تتويج نادي مانشستر يونايتد ببطولة الدوري الممتاز موسم 1995/1996 كما ساهم في تتويج نادي تولوز ببطولة دوري الدرجة الثانية موسم 2002/2003 .

شارك برونييه مع منتخب فرنسا في مباراة دولية واحدة في أغسطس 1992 وكانت أمام منتخب البرازيل وانتهت بالخسارة 0/2 .

تولى تدريب نادي كان (2007-2008) .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الدنمارك
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون فرنسيون مغتربون في إسكتلندا
رياضيون فرنسيون مغتربون في الدنمارك
رياضيون فرنسيون مغتربون في إنجلترا
رياضيون فرنسيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون فرنسيون مغتربون في بلجيكا
رياضيون فرنسيون مغتربون في قطر
رياضيون من مونتروي (سين سان دوني)
لاعبو أوكسير
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بوردو
لاعبو تولوز
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو دوري السوبر الدنماركي
لاعبو دوري نجوم قطر
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الدنمارك
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كورتريك
لاعبو مانشستر يونايتد
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو مونبلييه
لاعبو نابولي
لاعبو نادي السيلية
لاعبو نادي كوبنهاغن
مدربو كرة قدم فرنسيون
مدربو نادي تولون
مواليد 1967
مواليد في مونتروي (سين سان دوني)

ويليام برونييه


Le gouvernement Moon est le gouvernement de la république de Corée, en fonction du  au  sous la présidence Moon Jae-in.

Historique

Formation
Moon remporte la primaire du Parti démocrate pour l'élection présidentielle anticipée en raison de la destitution de Park Geun-hye en mars 2017. Le , il remporte l'élection présidentielle, dont il était le grand favori, avec 41,4 % des voix.

Il est assermenté le lendemain . Le jour même, il nomme Lee Nak-yeon comme Premier ministre.

Durant les jours suivants, il nomme les autres membres de son gouvernement. Kang Kyung-wha devient ministre des Affaires étrangères.

Évolution
Le 11 décembre 2018, Hong Nam-ki est nommé ministre de l'Économie et des Finances. Le 3 avril 2019,  est nommé ministre de la Culture.

Le , Chung Sye-kyun est nommé Premier ministre. Il est confirmé par un vote de l'Assemblée nationale le 13 janvier 2020.

Le 24 décembre 2020,  est nommé ministre de l'Intérieur et  ministre de la Santé. Le 29 décembre,  devient ministre de l'Égalité des genres et de la Famille et  ministre des Infrastructures et des Transports. Le 22 janvier 2021,  est nommé ministre de l'Environnement. Le 28 janvier,  est nommé ministre de la Justice. Le 5 février,  est nommé ministre des PME et des Startups. Le 8 février,  est nommé ministre des Affaires étrangères. Le 11 février,  est nommé ministre de la Culture.

Chung Sye-kyun présente sa démission le , près de dix jours après le revers subi par le Parti démocrate aux  à Séoul et Pusan. Kim Boo-kyum est nommé Premier ministre. Le 6 mai,  est nommé ministre du Commerce. Le 7 mai,  devient ministre du Travail. Kim Boo-kyum est confirmé par le Parlement le 14 mai.

Succession
Le 9 mars 2022, le conservateur Yoon Suk Yeol remporte l'élection présidentielle sud-coréenne de 2022 face au démocrate Lee Jae-myung. Il prend ses fonctions le 10 mai 2022.

Composition

Notes et références

Moon

Gouvernement Moon


Lucy (katalog numarası: AL 288-1), 1974 yılında Fransız Maurice Taieb ile Amerikalı paleontolog Donald Johanson'un ekibinin Doğu Afrika'da Etiyopya'nın Hadar (en) bölgesinde bulduğu, yaklaşık 3,2 milyon yıl yaşında, 105 cm boyundaki Australopithecus afarensis fosili.

Adı, bulunuşunu kutlamak için, bulunduğu akşam verilen yemekte dinlenilen Beatles grubunun Lucy in the Sky with Diamonds parçasında adı geçen kızdan esinlenilmiştir. Çünkü buluntu yetişkin yaşta ölmüş bir dişinin hemen hemen eksiksiz iskelet kemiklerinin fosiliydi.
Bu keşifler sonucunda bu buluş dünya çapında çok büyük bir üne sahip oldu. Daha sonraları ise Lucy'nin keşfediliş hikâyesi ve iskeletinin yeniden yapılandırılması Johanson tarafından yayımlandı. 2007'nin başında ise bir araya getirilmiş fosiller ve ilgili eserler 6 yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri'nin ayrı bölgelerinde tur yapılarak halka açık bir şekilde sergilendi; sergiye "Lucy's Legacy: The Hidden Treasures of Ethiopia" (Lucy'nin Mirası: Etiyopya'nın Gizli Hazineleri) ismi verildi. Bazı tartışmalar sonucunda kendine mahsus, özgün kalıntıların zarar görmemesi için müzeler fosillerin dökme kopyalarını sergilemiştir. 2013 yılında ise Lucy'nin kemikleri Etiyopya Addis Ababa'da bulunan Ulusal Etiyopya Müzesi Paleoantropoloji Laboratuvarları'na geri gönderilmiştir.

2015 yılının Nisan ayında Amerikan Doğa Tarihi Müzesinden doğa bilimciler Gary Sawyer ve Mike Smith, New York Üniversitesinden Scott Williams'ın yardımı ile yaptıkları bir yeniden canlandırma çalışması sırasında omur kemiklerinden birinin bu fosile ait olmadığını fark etmişlerdir. Yapılan incelemede bu kemiğin bir babuna ait olduğu belirlenmiştir edilmiştir. Bu kemiğin fosile nasıl eklendiği hala araştırılmaktadır.

2016 yılında yapılan bir araştırma, Australopithecus afarensis'in hem ağaçta hem de karada hareket ettiğini ancak daha çok ağaçlarda yaşadığını öne sürer.

Keşif
Keşifi Organize Etmek

Fransız jeolog ve paleoantropolojist Maurice Taieb 1970'te Etiyopya'nın Hararghe bölgesinde Afar Üçgeni içerisinde Hadar Formasyonu'nun bulunduğunu keşfetmiştir. Bu bölgenin; fosiller, kalıntılar, insan kökenli eserler için çok büyük bir potansiyele sahip olduğunu fark eder. Taieb, International Afar Research Expedition (IARE) adlı kuruluşa haber verdikten sonra öne çıkan üç tane bilim insanını bölgedeki kazıları yönetmesi için bu bölgeye davet eder. Bunlar: Amerikalı bir paleoantropolog ve Cleveland Doğa Tarihi Müzesi'nde küratör olan ve şu anda Arizona Eyalet Üniversitesi'nin bir parçası olan İnsan Kökenleri Enstitüsü'nü kuran Donald Johanson; önemli İngiliz paleoantropolojist Mary Leakey ve şu anda Fransa'nın en prestijli araştırma kuruluşlarından biri olan Collége de France'de çalışan Yves Coppens'dir. Bu aşamadan sonra ise dört Amerikan ve yedi Fransız'dan oluşan ekip tarafından bir keşif çalışması yürütüldü. 1973 yılının sonbaharında ise ekip Hadar bölgesi ve çevresinde insanlığın kökenine dair araştırma çalışmalarına başladı.

İlk Buluntu

Kasım 1971'de kazı sezonunun sonlarına doğru, Johanson bir fosilin kavalkemiğinin üst kısımını bulduğunu fark etti, bu buluntu ön kısımından hafif bir şekilde kesilmişti. Bulunan kavalkemiğinin yakınlarında ise bir uyluk kemiği bulunmuştur. Johanson bu kemikleri bir araya getirdiğinde ise kalıntının açık bir şekilde ayakta yürüyebilen bir "Hominin" olduğu ortaya çıkmıştı. Bu fosil araştırmalar sonucunda üç milyon yıldan daha eski bir zamana tarihlendirilmişti, yani o zamanda bilinen en eski hominin fosillerinden çok daha eskiydi. Alan yaklaşık olarak "Lucy"'nin bulunduğu yerden 2,5 kilometrelik bir alanı kapsamaktaydı.

Kaynakça

Australopithecus fosilleri
Afar Bölgesi
Tarih öncesi Etiyopya
Geçiş fosilleri
Pliosen devrinde yaşam
1974'te Etiyopya
1974'te arkeolojik buluntular

Lucy (fosil)


El Himno de la República Socialista Soviética de Moldavia (en moldavo: Имнул де Стат ал Република Советикэ Сочиалистэ Молдовенешть) fue el himno de la RSS de Moldavia, una de las repúblicas constituyentes de la Unión Soviética.

Historia
La música fue compuesta por Ştefan Neaga y Eduard Lazarev. La letra fue escrita por Emilian Bukov e Ivan Bodarev. Fue utilizado de 1946 hasta 1991 cuando fue sustituido por Deșteaptă-te, române!, himno actual de Rumania. En 1994 sería reemplazado por Limba noastră.

Letra

Misterio de la letra
En 1980 Eduard Lazarev cambió la melodía del himno; debido a esto se desconoce la letra que poseía hasta antes de ese año. La versión original es más larga y en partes no coincide con le versión final, haciendo creer que un párrafo fue eliminado. Así está documentado en la Enciclopedia Soviética; hoy en día se posee la versión instrumental original, pero no se ha logrado obtener la versión vocal, haciendo desconocida la letra del himno anterior a 1980.

Gracias a un pequeño grupo de YouTubers, autonombrados como "La Comisión Ştefan Neaga", se ha obtenido la letra original y se ha realizado una grabación moderna de esta versión.

Versión original (1945–80)

En rumano

Traducción

Versión posestalinista (1980–1991)
Después de la muerte de Stalin en 1953, como otros himnos soviéticos, se ha eliminado cualquier mención de Stalin; sin embargo, una nueva versión del himno no se adoptó hasta 1980. El himno fue reescrito de los tres versos típicos con estribillos (como otros himnos soviéticos) a una versión con tres versos sin estribillos, que se había utilizado hasta la disolución de la Unión Soviética en 1991.

En rumano

Traducción

Referencias

Enlaces externos
 Archivo MIDI
 Grabación vocal en formato MP3
 Letra - nationalanthems.info

Moldavia
República Socialista Soviética de Moldavia
Símbolos de Moldavia


Die Swiss Open 2002 im Badminton fanden vom 12. bis zum 17. März 2002 in der St. Jakobshalle in Münchenstein bei Basel statt. Das Preisgeld betrug 80.000 US-Dollar. Das Turnier hatte damit einen Drei-Sterne-Status im Grand Prix.

Sieger und Platzierte

Finalresultate

Halbfinalresultate

Viertelfinalresultate

Weblinks
 Ergebnisse

2002
Badmintonwettbewerb in Münchenstein
World Badminton Grand Prix 2002

Swiss Open 2002


Orlando Fundora López (* 1927 in Kuba; † 2. Februar 2016 ebenda) war ein hoher Funktionär der Kommunistischen Partei Kubas und Ehrenpräsident des Weltfriedensrates.

Leben
Orlando Fundora studierte an der Handelsschule von Santa Clara (Escuela de Comercio de la ciudad de Santa Clara) und schloss sein Studium mit der Lizenziatur ab. Ab 1945 arbeitete er in Havannas Filiale der Royal Bank of Canada. An allen seinen Arbeitsstellen war er als Gewerkschaftsführer tätig.

Während der Diktatur Fulgencio Batistas (1952–1959) beteiligte sich Fundora am bewaffneten Widerstand, der in der Kubanischen Revolution mündete. So plante er ein Attentat auf einen hohen Polizeioffizier in Havanna, das jedoch noch in der Vorbereitungsphase aufgedeckt wurde. Fundora wurde festgenommen und nach eigenen Aussagen von der Polizei gefoltert, bis er aufgrund der Fürsprache eines mit ihm verwandten Kinderarztes freikam, der der kleinen Tochter des Offiziers zuvor das Leben gerettet hatte.

Er war 1961 Mitbegründer des auf Kurzwelle sendenden Auslandssenders der kubanischen Regierung, Radio Habana Cuba, in dem er zunächst als Chef der Zentralredaktion und anschließend als Generaldirektor wirkte. 1967 war er vorübergehend Generaldirektor der international ausgerichteten kubanischen Nachrichtenagentur Prensa Latina.

Seit Mitte der 1960er Jahre leitete er die Abteilung für "Revolutionäre Orientierung" des Zentralkomitees der Kommunistischen Partei Kubas. In dieser Funktion war er für die inhaltliche Kontrolle über die gleichgeschalteten Medien des Landes zuständig und wurde in einer 2003 veröffentlichten Studie des US-Auslandsgeheimdienstes Central Intelligence Agency als einer der zentralen Funktionäre des Propaganda-Apparates Fidel Castros angesehen. 1985 wurde er von dieser Position entbunden und durch Carlos Aldana ersetzt. Gleichzeitig verlor sein Vorgesetzter, der auch als Chefideologe der Partei bezeichnete Sekretär des Zentralkomitees, Antonio Pérez Herrero, seinen Posten.

Fundora wurde im selben Jahr zum Leiter der von der kubanischen Regierung gegründeten "Bewegung für Frieden und Souveränität der Völker" (MovPaz), der kubanischen Mitgliedsorganisation des Weltfriedensrates.

Fundora hat im Jahre 2002 Albertina Sisulu als Präsident des Weltfriedensrates abgelöst. 2008 wurde Maria do Socorro Gomes Coelho seine Nachfolgerin, und er selbst wurde Ehrenpräsident des WFR.

Bei der Weltfriedenskonferenz am 8. April 2008 in Caracas erklärte er als Präsident des Weltfriedensrates die venezolanische Hauptstadt zur "Welthauptstadt des Friedens und des antiimperialistischen Kampfes".

2013 wurde er vom staatlichen kubanischen Journalistenverband (UPEC) gemeinsam mit 19 weiteren Journalisten für seine Tätigkeit zur Verteidigung der Revolution mit der Medaille zum 50. Jubiläum des Verbands geehrt.

Veröffentlichungen
 A cien anos irradia luz. Paz y Soberania (La Habana) (4): 2-5; oct.-dic, 1989 La Edad de Oro
 El modo de vida socialista: respuesta al reto del futuro, en: Cuba Socialista, núm. 4, La Habana 1982; englische Übersetzung: The Socialist Way of Life: a Response to the Challenge of the Future (S. 33–52) FBIS Latin America Report Nr. 2647 vom 22. Februar 1982, abgerufen am 27. Mai 2012

Literatur
 Centro de Estudios Martianos: Anuario del Centro de Estudios Martianos, Ausgaben 14-15, Verlag Centro de Estudios Martianos, 1991

Einzelnachweise

Mitglied des Weltfriedensrates
PCC-Mitglied
Kubaner
Geboren 1927
Gestorben 2016
Mann

Orlando Fundora López


"Yes Sir, I Can Boogie" é uma canção de 1977 da dupla pop espanhola Baccara. Escrita por Frank Dostal e Rolf Soja, e produzida por Soja, essa música foi um sucesso em toda a Europa e se tornou o único single número um da dupla no Reino Unido, passando uma única semana no topo do UK Singles Chart em outubro de 1977. No Brasil, foi a 84ª música mais tocada nas rádios em 1977.

Lista de faixas
7" single (Europe & US)
 "Yes Sir, I Can Boogie" – 4:28
 "Cara Mia" – 2:53
12" maxi single (US only)
 "Yes Sir, I Can Boogie" – 6:50
 "Yes Sir, I Can Boogie" – 6:50

Uso na mídia
Em 2014, a música foi usada em um anúncio de televisão no Reino Unido para a Cadbury Dairy Milk.

A música foi adotada pelos fãs da seleção nacional de futebol da Escócia em 2020, após a qualificação da equipe para os campeonatos da UEFA Euro 2020. Tornou-se notável localmente em 2015, devido a um vídeo de despedida de solteiro do defensor do Aberdeen, Andrew Considine, imitando a música enquanto vestido de drag. Cinco anos depois, depois que a Escócia derrotou a Sérvia para alcançar seu primeiro grande torneio desde 1998, vídeos dos jogadores (incluindo Considine) cantando a música em comemoração após a partida se tornaram virais nas mídias sociais. Após o sucesso renovado da música, uma das cantoras de Baccara, Maria Mendiola, disse que ficaria feliz em regravar a música para o povo da Escócia. Após a popularidade renovada, a música voltou a entrar nas paradas do Reino Unido em 20 de novembro de 2020 no número 57. Em junho de 2021, o DJ escocês George 'GBX' Bowie lançou uma nova versão remixada da música para os fãs escoceses usarem. como um hino para o UEFA Euro 2020. Esta versão de dança incluiu novos vocais de Baccara e entrou no Official Singles Sales Chart Top 100, chegando ao número 11.

A banda de Glasgow The Fratellis apresentou uma versão ao vivo de "Yes Sir, I Can Boogie" para sua aparição no The Chris Evans Breakfast Show em 26 de março de 2021. A resposta positiva à sua versão levou a banda a lançar uma gravação de sua performance da música como parte do Charity Boogie Bundle, um download digital de edição especial de seu então último álbum Half Drunk Under a Full Moon, com todos os lucros indo para a Tartan Army Children's Charity, Soccer Aid e o Eilidh Brown Memorial Fund. A banda também anunciou planos para gravar uma versão de estúdio de sua capa com novas letras, que será lançada antes do jogo de abertura da seleção da Escócia na Euro 2020 contra a República Tcheca em 14 de junho de 2021. Enquanto Mary Dostal e Marie-Luise Soja, viúvas dos escritores da canção Frank Dostal e Rolf Soja respectivamente, endossaram a versão da canção dos Fratellis e afirmaram que seus falecidos maridos também teriam aprovado que ela sentiu que eles fizeram a música soar mais como a James Last Orchestra em vez de disco. Dito isso, Mendiola ainda considerava os Fratellis "fantásticos" e ficaria feliz com o sucesso de sua versão da música.

Desempenho nas tabelas musicais

Canções de 1977
Singles de 1977
Canções de música disco

Yes Sir, I Can Boogie


Štiavnik este o comună slovacă, aflată în districtul Bytča din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 4.064 de locuitori. Se învecinează cu comuna .

Istoric
Localitatea Štiavnik este atestată documentar din 1439.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Štiavnik


Brufe Portekiz'de Vila Nova de Famalicão belediyesine bağlı olan, 2,51 km² yüzölçümüne sahip, 2.288 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Nova de Famalicão

Brufe (Vila Nova de Famalicão)


CQ har flere betydninger:

Indenfor kunst og underholdning
 CQ (film) - film fra 2001
 La CQ - en Cartoon Network sitcom

Udgivelser
 CQ Amateur Radio - radioamatør tidsskrift fra USA.
 CQ ham radio - radioamatør tidsskrift fra Japan.
 CQ Press - en udgiver i USA
 Congressional Quarterly - en udgiver i USA
 The Classical Quarterly

Indenfor videnskab og teknologi
 CQ (kald) - indenfor radiokommunikation, et generelt kald, til alle som modtager det.
 Norinco CQ - en variant af AR-15 riflen.
 Cissus quadrangularis - medicinsk plante fra grape familien.
 Conjunctive query - indenfor database teori
 Adobe Experience Manager - tidligere CQ, et web content management system (CMS)

Andre anvendelser
 Cadit quaestio - latinsk vending.
 Charge of Quarters et militær udtryk.
 Communication Quotient - indenfor business og organisations psykologi.
 Constellation Airlines - (IATA airline designator CQ)
 Ridder af National Order of Quebec

CQ


الطائر القيثاري هو طائر جميل الشكل من رتبة الجواثم. موطنه الأصلي أستراليا. يتراوح طوله بين 75 و100 سم. وهو صغير الرأس. قوي القامتين، قصير الجناحين، مما يجعله عاجزاً عن الطيران لمسافات بعيدة. هذا الطائر يألف الغابات حيث يتغذى على الديدان والحشرات والقشريات وغيرها من اللافقاريات.
كما يتميز بمقدرته علي محاكاة أصوات الطيور الأخرى، والأصوات البشرية أيضاً.

والطائر القيثاري نوعان:
 الطائر القيثاري المتألق، والذي يعرف باسم (منورا سوبربا).
 طائر الأمير ألبرت القيثاري، وهو أصغر وأقل جمالاً من النوع الأول، ويعرف باسم (منورا ألبرتي).

التسمية

للذكر ذيل طويل ينشره عادةً عندما يغازل أنثاه فيتخذ شكل القيثارة القديمة. ومن هنا جاء الاسم

معرض صور

مراجع

أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
المانوريات
تصنيف الطيور
طيور تسمانيا
طيور فيكتوريا (أستراليا)
طيور متوطنة في أستراليا
طيور نيوساوث ويلز
طيور وصفت في 1801

طائر قيثاري


Edgar Hernando Tirado Mazo MXY (Medellín, 22 de fevereiro de 1939) é um ministro católico romano e vigário emérito de Tierradentro.

Edgar Hernando Tirado Mazo ingressou na congregação dos Misioneros Javerianos de Yarumal e foi ordenado sacerdote em 29 de novembro de 1970. Em 1996, o Capítulo o elegeu Superior Geral de sua Ordem por um período de seis anos.

Em 19 de dezembro de 2003, o Papa João Paulo II o nomeou Vigário Apostólico de Tierradentro} e Bispo Titular de Zaba. O núncio apostólico na Colômbia, Beniamino Stella, o ordenou bispo em 31 de março do ano seguinte; Os co-consagradores foram Alberto Giraldo Jaramillo PSS, Arcebispo de Medellín, e Heriberto Correa Yepes MXY, Vigário Apostólico Emérito de Buenaventura.

Em 5 de junho de 2015, o Papa Francisco aceitou sua aposentadoria por motivos de idade.

Ver também

Bispos católicos da Colômbia

Edgar Hernando Tirado Mazo


أيمن الرزة (- 1989) قائد مجموعة النسر الأحمر التابعة للجبهة الشعبية لتحرير فلسطين في نابلس خلال الانتفاضة الفلسطينية الأولى. قتل برصاص الاحتلال الإسرائيلي عام 1989.

ولادته ونشأته
ولد أيمن في مدينة نابلس جبل النار، حيث نشأ في كنف أسرة مكونة من أربعة عشر فرداً، وتلقى تعليمه حتى الثاني الثانوي في مدرسة الملك طلال الثانوية ومن ثم حصل على شهادة الثانوية العامة داخل المعتقل. اعتقل أيمن أكثر من مرة وكان لسنوات الاعتقال والحياة بين كوادر الثورة فتربى في صفوف الجبهة الشعبية لتحرير فلسطين، وقد صقلت روحه النضالية وراء قضبان السجن حيث أفادته سنوات اعتقاله للمرة الأولى والتي استمرت لمدة ثلاثة أعوام، فاطلع على التجارب الثورية التي عاشتها وشهدتها الشعوب المكافحة لنيل حريتها وبعد أن قضى مدة محكوميته تلك كان عضوا فعالا في النقابات العمالية كما شارك في النشاطات التطوعية التي استغلها لنسج علاقاته السياسية والتنظيمية ونتيجة التصاقة بالعمل السياسي فقد جدد اعتقاله لمدة 3 شهور أخرى.

ومنذ انطلاقة الانتفاضة الفلسطينية الأولى عام 1987 انخرط أيمن في الصفوف الأولى للدفاع عن وطنه، فقد حصد حصيلة وعيه الجماهيري الذي اكتسبه حيث شارك في عدة مواجهات تصدى خلالها لجنود الاحتلال وكان على دراية ووعي بخطورة العملاء المتعاونين مع قوات الاحتلال لذلك عمل على تأسيس مجموعة «النسر الأحمر» التي انطلقت بعد ذلك لتصل جميع أرجاء الوطن في الضفة والقطاع فقد أخذت على عاتقها بقيادة أيمن تصفية المتعاملين مع إسرائيل، وفعلا تمكن أيمن بمساعدة رفاقه من تصفية ما يزيد عن عشرين عميلاً.

سقوطه
في يوم الخميس الموافق 9 تشرين الثاني 1989، حلقت ومنذ ساعات الصباح ثلاث طائرات عمودية فوق قرية جنيد، إضافة لتواجد أعداد كبيرة من دوريات العدو الراجلة، لكن «أيمن» بنظرته الثاقبة وحسه الأمني لمثل تلك التحركات، شعر أن في الأمر شيئاً، فقرر ورفاقه المواجهة والتصدي، وتلقين المحتلين درسا وعبرة على أن الانتفاضة سوف تسير إلى نهاية المطاف، وخاصة أمام التعند الواضح لدى القيادة السياسية الصهيونية، فتبنى ومن جديد الكفاح المسلح وممارسته على الأرض، بعد أن جزعت الجماهير الشعبية وضاقت ذرعا بكل تلك الدماء التي سفكت وتسفك، والتي سقط فيها خيرة أبناء الشعب الفلسطيني المناضل.

وما أن أصبحت إحدى الدوريات في مرمى نيرانه، تقدم وهاجمها بإحدى قنابله اليدوية، وتابع إطلاق النار من مسدسه، حيث أصاب أحد الجنود في وجهه، وأشار إلى رفاقه لمساندته من الخلف، وفي تلك اللحظة أطلقت عليه عدة عيارات نارية أصابته في وجهه وصدره وذراعيه، ولكن «أيمن» كان صامدا حتى أتت طلقة الموت التي كان رقمها ثمانية عشر في رأسه.

أعضاء الجبهة الشعبية لتحرير فلسطين
وفيات 1989
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة

أيمن الرزة


Sid Meier's Civilization III este al treilea joc de strategie pe ture al seriei Sid Meier Civilization lansat in 2001. Civilization III, ca și celelalte  jocuri, atrage după sine construirea unui imperiu începând din 4000 î.Hr. și continuând dincolo de epoca modernă. Jucătorul trebuie să construiască și să îmbunătățească orașe și unitățile de bază militare pentru a cerceta tehnologii, construi minuni ale lumii, declara război sau pace cu civilizațiile vecine. Jucătorul trebuie să echilibreze infrastructura, resurse, abilități diplomatice și de tranzacționare, progresul tehnologic, cultura.

Gameplay

Harta era alcătuită din pătrățele. Fiecare oraș, soldat, resursă, se afla pe câte un pătrat.Jocul s-a axat foarte mult pe dezvoltare urbană, jucătorii putând să-și vizualizeze orașele în 2D. Orașele erau mai vii acum căci locuitorii cereau hrană și fericire.Producția era reprezentată de recrutarea unităților și construirea clădirilor. Banii se obțineau din taxe, comerț, cercetarea tehnologiilor și exploatarea resurselor de lux.Cetățenii puteau deveni fericiți, mulțumiți, nefericiți și revoltați în funcție de cum administrai orașul. Dacă cetățenii erau nefericiți, declanșau revolte și dezordine, iar producția stagna. Dacă cetățenii erau fericiți, lăudau liderul și creșteau producția,aducând beneficii. În diplomație, dacă voiai să treci un anumit teritoriu ceaparținea altei civilizații, trebuia să închei un acord cu civilizația respectivă șiastfel vă extindeați drumurile. Clădirile aveau un anume cost și puteau fi distruse.Puteai construe minuni ca Grădinile Suspendate, Statuia lui Zeus, Capela Sixtină,Atelierul lui Da Vinci, Barajul Hoover Dam, Orașul Interzis sau puteai să lansezi proiectul S.E.T.I. de căutare a extratereștrilor sau să inventezi internetul. A fost introdus sistemul de guvernământ, putând alege ideologii sau sisteme ca fascismul sau feudalismul. Arborele tehnologiilor pe care trebuia să le cercetezi a fost împărțit în patru epoci:Antică, Medievală, Industrială și Modernă. Ca și în jocurile anterioare, trebuia săinițiezi programul spațial, dar de data asta trebuia să aduni componentele unei nave spațiale care să susțină viață astronauților la bordul acesteia. Cetățenii erau de patru tipuri: lucrători, artiști, colectori de taxe și savanți. Cu cât era mai mare numărul de cetățeni într-un oraș ce munceau, surplusul demografic aducea artiști. Ulterior au fost adăugate alte categorii de cetățeni: polițiștii care reduc corupția și inginerii care îmbunătățesc producția. Cultura n-a mai fost prezentă în acest joc, dar fiecare oraș avea un grad de cultură ce îi sporea influența pe teritoriu. Fiecare civilizație avea acum propriile ei abilități și unități unice: exemplu-americanii cu avionul B-15,romanii cu legionarii, aztecii cu războinicii jaguari, germanii cu Panzerul,japonezii cu samurai, otomanii cu Siphai. Puteai juca cu și mai multe civilizații și liderii acestora: aztecii (Montezuma), iroquis(Hiawatha), grecii (Alexandru celMare), spaniolii (Isabela), incașii (Pachacuti) etc. Jocul a primit două extensii: Playthe World și Conquests.

Note

Legături externe
 Official Civilization III website
 [http://www.mobygames.com/game/sid-meiers-civilization-iii Civilization III] la MobyGames
 Civilization III pe website Civ Fanatics

Jocuri video din 2001
Civilization
Jocuri pentru Windows
Jocuri pentru Mac OS
Jocuri pentru PlayStation

Civilization III


International Federation of Air Traffic Controllers' Associations (IFATCA) unites the professional associations of air traffic controllers from around the world. In total, it represents over 130 of such organisations, with a combined membership of over 50,000 air traffic controllers.

The Federation is registered in Switzerland, but maintains a permanent office in Montreal, Quebec, Canada.

The goals of the Federation include promoting safety, efficiency, and regularity of international air navigation, aid in the development of air traffic control systems, procedures and facilities and promote knowledge and professional efficiency among air traffic controllers.

They do this by closely cooperating with national and international aviation authorities, and as such are represented in a large number of bodies that are looking at the present and future developments in air traffic control.

Their ultimate goal is a worldwide federation of Air Traffic Controllers' Associations.

The Federation publishes a quarterly, called "The Controller".

References

External links
 IFATCA Website
 Website of IFATCA's quarterly magazine The Controller

Air traffic control organizations
International professional associations
Professional associations based in Switzerland


Morris:

Kişiler
 Morris (soyadı),
 Aaron Morris (d. 1989),
 Barry Morris (1935–2001), Avustralya siasetçisi

 Charles W. Morris (c. 1901-1973),
 Des Morris (d. 1948),
 Desmond Morris (d. 1928), Britanyalı etnolog ve zoolog

 Ed Morris (1862-1937),
 Edita Morris, İsveçli-Amerikalı yazar
 Edward Patrick Morris, 1st Baron Morris,
 Rev. Francis Orpen Morris (1810-1893),
 Garrett Morris (d. 1937),
 Herbert Stanley Morris (1892-1918),
 Ivan Ira Esme Morris (1925-1976),
 Jack Morris (d. 1955),
 Karen Joy Morris aka Karen Mok (d. 1970),
 Lewis Morris (1726-1798),
 Marcus Morris (1915-1989),
 Nasief Morris (d. 1981),
 Samuel Kaboo Morris,
 Wanya Morris (d. 1973),
 William Morris (1834-1896), İngiliz şair, yazar, desinatör, tasarımcı
 William Richard Morris, İngiliz otomobil üreticisi (bkn. Morris Motor Şirketi)
 Morris (çizer) (1923-2001), esas ismi Maurice de Bevere olan Belçikalı çizer

 Mount Etna Morris (1900-1988), Amerikalı siyasetçi

Yerleşim yerleri

ABD'de

Alabama
 Morris, Alabama

Connecticut
 Morris, Connecticut

Georgia
 Morris, Georgia

Illinois
 Morris, Illinois
 Mount Morris, Illinois
 Mount Morris College, Illinois
 Mount Morris Township, Ogle County, Illinois

Indiana
 Morris, Indiana

Michigan
 Mount Morris, Michigan
 Mount Morris Township, Michigan

Minnesota
 Morris, Minnesota
 Mount Morris Township, Minnesota

New Jersey
 Morris County, New Jersey
 Morris Plains, New Jersey

New York (eyalet)
 Morris (town), New York
 Morris (village), New York
 Mount Morris (town), New York
 Mount Morris Dam, New York
 Mount Morris (village), New York

New York (şehir)
 Mount Morris Park Historic District, Harlem, New York city

Oklahoma
 Morris, Oklahoma

Pennsylvania
 Morris Township, Pennsylvania
 Mount Morris, Pennsylvania

Wisconsin
 Morris, Wisconsin
 Mount Morris, Wisconsin

Kanada'da
 Morris, Manitoba

Diğer
 Morris (koltuk),
 Morris College,
 Morris (computer worm),
 Morris dansı,
 Morris Motor Şirketi, eski Britanyalı otomobil üreticisi firma.
 Morris the Cat,
 Nine Men's Morris,
 USS Morris,
 Morris the Midget Moose,

Morris