කේවි යනුවෙන්ද හඳුන්වනු ලබන ගිනී පිග් රෝඩන්ට් කුලයටත් පවුලටත් ගණයටත් අයත් විශේෂයකි. නම ගිනී පිග් වුවද මොවුන් ඌරු පවුලට අයිති හෝ ගිනියාවෙන් පැමිණි පිරිසක් නොවේ. ඔවුන්ගේ සම්භවය සිදු වී ඇත්තේ අන්දීස් කඳු ආශ්‍රිතවයි. ජීව රසායන විද්‍යාව හා දෙමුහුන්කරණය පදනම් වූ  අධ්‍යයනවලට අනුව ඔවුන්  වැනි කේවි විශේෂයන්ට ලඟ නෑකමක් දරන හීලෑ කොට්ඨාශයකි.එම නිසා මොවුන් වනයේ ස්වාභාවිකව දැකිය නොහැක. වර්තමාන හා සංරක්ෂණය වූ සතුන්ගේ හිස්කබල සහ ඇටසැකිලි පිළිබඳ රූප විද්‍යාවට අනුව සහ අණුක සළකුණු පිළිබඳ මෑත අධ්‍යයනවලට අනුව මොවුන්ගේ පූර්වජයා බොහෝ දුරට Cavia tschudii විය හැකි බව හෙලිවිනි.
ගිනී පිග් දකුණු ඇමරිකානු ස්වදේශික ගෝත්‍රයන්ගේ ගැමි සංස්කෘතියේ  වැදගත් භූමිකාවක් නිරූපණය කරයි. ආහාර ලෙස , දේශීය වෙදකමට මෙන්ම ආගමික සමාජ උත්සව ලෙස ද ඔවුන් යොදා ගනු ලබයි. දකුණු ඇමරිකාවෙන් පිටත මොවුන්ගේ ජනනය වැඩි කිරීමට 1960 සිට උත්සහ දරා ඇත.
16 වන සියවසේ යුරෝපීය වෙළෙඳුන්ගේ හඳුන්වාදීමත් සමගම ගිනී පිග් සුරතල් සතෙකු   ලෙස බටහිර ජාතීන් අතර ඉමහත් ජනප්‍රියත්වයට පත්විය. ඔවුන්ගේ හීලෑ ස්වභාවය, ආහාර ලබාදීමේදී හා සුරතල් කිරීමේදී ඔවුන් දක්වන ප්‍රතිචාරය සහ රැක බලා ගැනීමේ සාපේක්ෂ පහසු භාවය නිසා ගිනී පිග් සුරතල් සතෙකු ලෙස ජනප්‍රිය වෙමින් පවතී. ගිනී පිග් පැටව් තරගකාරීව බිහි කිරීම සඳහා වූ සංවිධාන ලොව පුරා බිහි වී ඇත. විවිධ පාට සහ සම්මිශ්‍රණ සහිත විශේෂ ගිනි පිග් වර්ග මොවුන් විසින් බිහි කරනු ලබයි.
ගිනී පිග්ලා ගැන ජීව විද්‍යාත්මක පරීක්ෂණ 17 වන සියවසේ සිට සිදු කෙරිණි. මෙම සතුන් 19 වැනි සහ 20 වැනි සියවස්වලදී පර්යේෂණ සඳහා බහුල ලෙස යොදා ගැනිණ.එම නිසා මොවුන් පර්යේෂණ විශේෂයක් ලෙස හැඳින්විණ. නමුත් දැන් මොවුන් වෙනුවට මීයන් වැනි අනික් රොඩන්ට් විශේෂ යොදා ගනී. මොවුන් තවමත් ළමා දියවැඩියාව, ක්ෂය රෝගය, ශීතාද රෝගය සහ ගර්භණී සංකූලතා වැනි මානව රෝගී තත්ව සඳහා පර්යේෂණ නිරූපක ලෙස යොදා ගනී.

ඉතිහාසය
ගිනි පිග් සතුන් මුලින්ම ගෘහාශ්‍රිතව ඇති කර ඇත්තේ ක්‍රි.පූ. 5000 ක් තරම් ඈත යුගයේදී ආහාර සඳහාය. ඒ දකුණු ඇමරිකාවේ අන්දීස් කඳු ආශ්‍රිත පෙදෙසේ ( වර්තමානයේදී දකුණු කොලොම්බියාව, ඉක්වදෝරය, බොලිවියාව හා පේරු රටවල්)විසූ ගෝත්‍රික ජනතාව විසිනි. එක්වදෝරයේ සහ පේරුහි කරන ලද පුරා විද්‍යාත්මක කැණීම්වලින් ක්‍රි.පූ 500 ත්  ක්‍රි.ව 500 ත් අතර යුගයකට අයත් ගිනි පිග් සත්වයන්ගේ චිත්‍ර ආලේපිත පිළිම හමු වී ඇත. පුරාණ පේරු වැසියන් සතුන්ට පුද පූජා පවත්වා ඇති අතර ගිනී පිග් සතුන් නිතරම ඔවුන්ගේ කලාකෘති වල ඇඳ ඇත.  ක්‍රි.ව 1200 පමණ සිට 1532 හි සිදු වූ ස්පාඤ්ඤ ආක්‍රමණය වනතුරු සිදු වූ තෝරාගත් විශේෂයන් ජනනය, විවිධාකාරයේ ගිනි පිග් විශේෂ බිහි වීමට හේතු වී ඇත. සමහර නව විශේෂ සඳහා ද පදනම් වී ඇත්තේ ඔවුන්ය. ගිනි පිග් සතුන් එම කලාපයේ ආහාර මූලාශ්‍රයක් ලෙස තවමත් පවතී.අන්දීස් කඳුවැටි ආශ්‍රිතව මොවුන් ගෘහාශ්‍රිතව වාසය කරන අතර නිවැසියන් ආහාරයට ගෙන ඉවත දමන එළවලු කොටස්වලින් යැපේ.ගිනි පිග් සතුන් සම්බන්ධ වන ගැමි සම්ප්‍රදායන්ද බොහෝය.ඔවුන් තෑගි වශයෙන් හුවමාරු වන අතර සමාජ ආගමික උත්සවවල දී යොදා ගනු ලබයි. එසේම ව්‍යවහාරයේදී ඔවුන් උපමා රූපක ලෙසද නිතරම යොදා ගනු ලබයි. ඔවුන්ව පාරම්පරික වෛද්‍යය ක්‍රමයේදී කහ උණ,රක්තවාතය, සන්ධි ප්‍රදාහය හා උණ සන්නිපාතය වැනි රෝග හඳුනා ගැනීමට දේශීය වෛද්‍යයවරයන් විසින් යොදා ගනී. ඔවුන්ව රෝගින්ගේ සිරුරේ ඇතිල්ලීමට යොදා ගනු ලබන්නේ අද්භූත මාධ්‍යයක් ලෙස සලකායි.කලු ගිනි පිග් සතුන් මේ සඳහා විශේෂයෙන් ප්‍රයෝජනවත් ලෙස සැලකෙයි. සමහර විට රෝගය සුව වී ඇත්දැයි බැලීමට මෙම සතුන් කපා ඔවුන්ගේ බඩවැල් පරීක්ෂා කිරීම සිදු කරයි.මෙවැනි ක්‍රම බටහිර වෛද්‍ය ක්‍රමය නොමැති හා එය පිළි නොගන්නා අන්දීස් ප්‍රදේශ වල සුලභව භාවිතා වේ.

ස්පාඤ්ඤ ලන්දේසි හා ඉංග්‍රීසි වෙ‍ළෙඳුන් ගිනී පිග් සතුන් යුරෝපයට ගෙන ආ අතර මෙම සතුන් විදේශීය සුරතල් සතුන් ලෙස ඉහල පැළැන්තිය අතර හා රාජකීයන්(1 වෙනි එළිසබෙත් රැජනද ඇතුලුව ) අතර ඉක්මනින් ජනප්‍රිය  විය.ගිනී පිග් සතුන් ගැන දැනට හඳුනාගත් පැරණිම ලියවිල්ල වාර්තා වන්නේ 1947 නි. ඒ සැන් ඩොමින්ගෝවල සතෙකු ගැන ඇති විස්තරයකිනි. මීට හේතුව කේවී සතුන් හිපැනියෝලා දූපත්වලට ආගන්තුක වීමයි.මුලින් විශ්වාස කරන ලද්දේ මෙම සතුන් ස්පාඤ්ඤ සංචාරකයන් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද බවයි.කෙසේ වුවත් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් දූපත්වල මෑතක සිදු කරන ලද කැණීම් වලට අනුව මොවුන් සෙරමික් භාණ්ඩ තනන උයන් පල්ලන් විසින් මීට වසර 2500 කට පමණ පෙර දකුණු ඇමරිකාවෙන්  කැරීබියන් දූපත්වලට හඳුන්වා දී ඇතැයි සැලකේ.

නම
මෙම විශේෂයේ විද්‍යාත්මක නාමය cavia porcellus වේ. Porcellus යන්නෙහි අදහස ලතින් භාෂාවෙන් පුංචි ඌරා යන්න ය. cavia යන්න නව ලතින් භාෂාවෙන් යෙදේ. එය පැමිණ ඇත්තේ වරක ප්‍රංශ ගිනියාවේ විසූ ගෝත්‍රිකයන් කොටසක් වූ ගලිබි ජාතිකයන් මෙම සතුන් හැඳින්වූ cabiai යන නමිනි. එය පෘතුගීසි භාෂාවේ savia සහ එයට එක් වී ඇති ටුපියානු භාෂාවේ sauja(මීයා) ඇසුරෙන් බිඳී ආ වචනයක් විය හැකිය. මොවුන්ට කියුචුවා භාෂාවෙන් (දකුණු ඇමරිකානු ප්‍රාදේශීය භාෂාවකි ) quvi හා jaca යන්නද ඉක්වදෝරය, පේරු සහ බොලිවියා යන රටවල ස්පාඤ්ඤ භාෂාවෙන්  cuy  හා cuyo යන්නද ව්‍යවහාර වෙයි.
මොවුන් ඇති කරන්නන් විසින් මොවුන්ට කේවි යන නමද විද්‍යාත්මක සහ විද්‍යාගාර කටයුතු වලදී සාමාන්‍යය නම වන ගිනී පිග් යන නමද භාවිතා කරනු ලබයි.

මොවුන්ට පිග් යන නම භාවිතා වීමට පටන් ගත් හේතුව පැහැදිලි නැත.මොවුන්ගේ වැඩීම ඌරන්ට සමානය. මොවුන් සිරුරට සාපේක්ෂව විශාල හිසක්,  මහත ගෙලක්,  රවුම් තට්ටම් සහ වලිගයක් නොමැතිව වැඩේ. මොවුන් නගන සමහර ශබ්ද ඌරන් නගන ශබ්දවලට සමාන වන අතර ආහාර ගැනීමට විශාල කාලයක් වැය කරති. මොවුන්ට කුඩා කූඩු තුළ විශාල කාලයක් සිටිය හැකි අතර එම නිසා පහසුවෙන්ම යුරෝපයට නැව් මගින් ප්‍රවාහනය කරනු ලබයි.

බොහෝ යුරෝපියානු භාෂාවල මෙම සතුන්ගේ නමට ඌරා යන ප්‍රත්‍ය යෙදෙයි. ජර්මානු භාෂාවෙන් කුඩා මුහුදු ඌරු පැටියා යන අදහස ඇති Meerschweinchen යන්න ව්‍යවහාර වේ. එය පෝලන්ත භාෂාවට  świnka  moska ද රුසියානු භාෂාවට  морская свинка ලෙසද හන්ගේරියානු භාෂාවට  tengerimalac ලෙසද පරිවර්තනය වී භාවිතා වේ.මෙම නමේ නියම අදහස මධ්‍යයම උසස් ජර්මානු භාෂාවෙන් ඩොල්ෆින් යන්නය. මොවුන් නගන සමහර ශබ්ද ඩොල්ෆින් සතුන් නගන ශබ්දවලට සමාන වේ යන අදහස ඇතුව එය භාවිතා කර ඇත. මොවුන්ට ප්‍රංශ භාෂාවෙන් Cochon d'Inde හා cobaye ලෙසද ලන්දේසි භාෂාවෙන්  Guinees biggetje හෝ cavia ලෙසද පෘතුගීසි භාෂාවෙන් cobaia ලෙසද ස්පඤ්ඤ භාෂාවෙන් conejillo de Indias ලෙසද චීන භාෂාවෙන් Holland pigs (荷蘭豬, hélánzhū)  ලෙසද සහ ජපන් භාෂාවෙන් モルモット(morumotto) ලෙසද ව්‍යවහාර වේ.

ගිනී පිග් හි ගිනියා යන වචනය ඇති වූයේ කෙසේද යන්න පැහැදිලි නැත. එක අදහසක් නම් මුලදී මොවුන් ගිනියාව මාර්ගයෙන් යුරෝපයට ගෙන්වූ බවත් එම නිසා මිනිසුන් මොවුන් ගිනියාවෙන් ගෙන්වන බවට සිතන්නට පෙළඹුණු බවත්ය. Guinea pig යන වචනය ඉංග්‍රීසි භාෂාවේදී බොහෝ දුර ඈත නොදන්නා රටකට බොහෝ විට යෙදේ. එම නිසා මොවුන්ගේ විදේශිකත්වය හැඟවීමට මෙය යොදාගත්තා විය හැකිය.

පරිසරය හා ගති ලක්ෂණ

ගිනී පිග් සතුන් රෝඩන්ට් විශේෂය සඳහා විශාලය. බර ග්‍රෑම්  700  ත්  1200  ත් අතරය (රාත්තල්  1.5 ත්  2.5 ත් අතර ) දිග සෙ.මී.  25 ත්  30 ත් අතරය (අඟල් 8 ත් 10ත්අතර ).  මොවුන් සාමාන්‍යයයෙන් වසර  4 ක් 5 ක් පමණ ජීවත් වේ. නමුත් සමහර සතුන් වසර 8 ක් පමණ ජීවත් වේ.  මෙතෙක් වැඩිම කාලයක් ජීවත් වූ සතා ලෙස සැලකෙන්නේ  2007  ගිනස් වාර්තා පොතේ සඳහන් අයුරින් වසර  14 ක් සහ මාස  10.5 ක් ජීවත්  වූ ගිනි පිග් සතෙකි.

1990  දශකයේදී, ගිනී පිග් වැනි සතුන් රොඩන්ට් ගණයට අයත් නොවන බවත් වෙනත් ක්ෂීරපායී ගණයක් ලෙස නැවත වර්ගීකරණය කළයුතුය යන විද්‍යාත්මක අදහස ඉදිරිපත් විය. මේ නිසා සිදු කරන ලද බහු පරාස නියදි පරීක්ෂණවලට අනුව දැනට ඇති වර්ග කිරීම නිවැරදි බවට ක්ෂීරපායීන් පිළිබඳ ජීව විද්‍යාඥයින් අතර පොදු එකඟතාවක් ගොඩ නැගී ඇත.

ස්වභාවික පුරුදු

මොවුන් වනයේ ස්වාභාවිකව හමු නොවෙයි. දකුණු ඇමරිකාවෙන් නිතර හමු වන කේවී විශේෂ වන Cavia aperea, Cavia fulgida හා Cavia tschudii ගෙන් මොවුන් පැවතගෙන එතැයි සැලකේ. ගෘහාශ්‍රිතව සිට වනගත වූවා යැයි සැලකෙන Cavia  anolaimae  හා Cavia  guianae, වැනි කේවි වර්ග  20 වැනි සියවසේදී හඳුනාගෙන ඇත. තණබිම්වලදී හමුවන කේවී සත්තු එළදෙනුන් මෙන් පරිසර විද්‍යාත්මක නිකේතන අත්කර ගෙන සිටිති. ඔවුහු වනයේදී සමාජශීලීව හා පිරිමි සතෙකු, ගැහැනු සතුන් කිහිප දෙනෙකු සහ කුඩා පැටවුන්ගෙන් සමන්විත කුඩා කණ්ඩායම් වශයෙන් ජීවත් වෙති. ඔවුහු තණකොල සහ වෙනත් කොල වර්ග ආහාරයට ගනිමින් කණ්ඩායම් වශයෙන් සංක්‍රමණය වන අතර ආහාර සුරක්ෂිත කිරීමක් සිදු නොකරති. ඔවුහු කූඩු හෝ ගුහා තැනීමක් සිදු නොකරති.  බොහෝ විට වෙනත් සතුන් ඉදිකල ගුහාවල හෝ පරිසරයේ හමුවන විවරවල සෙවන මොවුහු ලබාගනිති. මොවුහු නිශාචර හැසිරීමක් දක්වති. විලෝපිකයන් විරල සැඳෑ සහ රාත්‍රී කාලවල මොවුහු වැඩි ක්‍රියාශීලී බවක් පෙන්වති.

ගෘහාශ්‍රිත පුරුදු

ගෘහාශ්‍රිත සතුන්,  දෙතුන් දෙනෙකුගෙන් යුතු කණ්ඩායම් වශයෙන් දක්නට ලැබේ. ගැහැණු සතුන්ගෙන් යුතු කණ්ඩායම්,  ගැහැණු සතෙකු හා බෙලහීන පිරිමි සතෙකුගෙන් යුතු කණ්ඩායම් පොදුවේ දක්නට ලැබේ. මෙම සත්තු අනෙක් ගිනී පිග් සතුන් හඳුනාගැනීමට සහ ඔවුන් සමග බැඳීම් ඇති කර ගැනීමට හැකියාවක් දක්වති. පිරිමි සතුන් ඇසුරෙන් කළ පරීක්ෂණවලින් හෙලි වී ඇත්තේ ඔවුන් එසේ දන්නා ගැහැනු සතුන් සමග සිටින විට දක්වන අන්තරාසර්ග ස්නායු ආවේග ප්‍රමාණය නොදන්නා ගැහැනු සතුන් සමග සිටින විට දක්වන ප්‍රමාණයට වඩා ඉතා අඩු බවය. පිරිමි සතුන්ද කුඩා කාලයේදී හඳුන්වා දුන් විට, ඔවුන්ගේ කූඩුවල ප්‍රමාණවත් තරම් ඉඩක් ඇති විට සහ ගැහැනු සතකු නොමැති විට එකට කණ්ඩායම් ගැසීමට පෙළඹෙති. ගෘහාශ්‍රිත ගිනී පිග් සත්තු වෙනස් ජෛව විද්‍යාත්මක හැසිරීමක් පෙන්වති. කෙටි නින්දක් සහිත දිගු ක්‍රියාශීලී පරිච්ජේද මොවුහු ගත කරති. මොවුහු පැය  24  පුරාම පැතිරුණු අහඹු හැසිරීම් රටාවක් දක්වති. තද ආලෝකයට නිරාවරණය වීමට අකමැතිය. නිතිපතා සිදු කරන චර්යාවන් කිසිවක් නොමැතිය.

හීලෑ සත්තු කූඩු වල ජීවත් වෙති. සතුන් විශාල පිරිසක් අයිති සමහරු මොවුන්ට මුලු කාමරයක්ම වෙන් කර ඇත. කූඩු සඳහා තද වයර් දැල් යොදාගනිති. මෙම දැල් නිසා සමහර විට සතුන් ආබාධ වලට ගොදුරු වන අතර bumblefoot යන ආසාදනයට(පයේ ඇති වන බැක්ටීරියා ආසාදනයකි ) ගොදුරුවීමටද ඉඩ ඇත. මොවුහු කූඩුවල ඉතා අපිරිසිදුව ජීවත් වෙති.  ඔවුහු ආහාර බඳුන්වලට පනින අතර ඇතිරිලිවලට මළ පහ කරති.  ඔවුන්ගේ මුත්‍රා කූඩු තුල කැටි ගැසෙන නිසා ඉවත් කිරීම අපහසු වෙයි. මොවුන්ගේ කූඩු පිරිසිදු කළපසු සහ කූඩුවෙන් ඉවත් කර නැවත ආපසු දැමූ පසු මොවුහු මුත්‍රා කිරීම මගින් සහ ශරීරයේ යටි කොටස ඇතිල්ලීමෙන් තම බල ප්‍රදේශය ලකුණු කිරීම සිදු කරති.

සාමාන්‍යයයෙන් මෙම සතුන් වෙනත් සත්වයින් සමග එකට ඇති කිරීම අසාර්ථකය. මෙමගින් ආසාදන පැතිරීම වැඩි විය හැකි අතරම අනික් සතුන් මොවුන් කෙරෙහි ප්‍රචණ්ඩ ලෙස ක්‍රියා කිරීමටද ඉඩ ඇත. විශාල සත්තු, මොවුන් තමන්ගේ ගොදුරු ලෙස හඳුනා ගනිති. හාවුන් සමග මොවුහු තරමක සාර්ථකත්වයක් දක්වති.

හැසිරීම

ගිනී පිග් සත්තු කෑමවලට ඇති සංකීර්ණ මාවත් සොයා ගැනීමට සමත්කම් දක්වති. ඔවුහු එවැනි මං පෙත් මාස ගණනාවක් මතක තබාගෙන සිටිති. ඔවුන්ගේ ශක්තිමත්ම ගැටලු විසඳීමේ ක්‍රමෝපාය චලන වේ. මොවුන්ට කුඩා බාධක පැනිය හැකි වුවද ඉහල නැගිමේදී දුර්වලය. වේගවත්ද නොමැත. මොවුහු පහසුවෙන්ම තිගැස්සෙන අතර එක තැනම ගල් ගැසීම හෝ වේගයෙන් පලා යෑම සිදු කරති. විශාල කණ්ඩායමක් බියට පත් වූ විටකදී නොයෙක් දිශාවලට වේගයෙන් දිව යෑම සිදු කරති. මොවුහු උද්යෝගීමත් වූ විට අහසට කුඩා පිමි පැනීම සිදු කරති.  එමෙන්ම මොවුන් පිහිනීමටද ඉතා සමත්ය.

බොහෝ රොඩන්ට් වර්ග මෙන්ම ගිනී පිග් සතුන්ද එකිනෙකා පිරිසිදු කරගන්නා අතර ස්වයං පිරිසිදු කිරීම්ද කර ගනිති. ඔවුන්ගේ ඇස්වලින් වෑස්සෙන කිරි වැනි ද්‍රවයක් කෙස්වල ඇතිල්ලීමක් මෙහිදී සිදු කරති. පිරිමි සතුන් එකිනෙකා ගේ හිස කෙස් සපා ගැනීම මගින් කණ්ඩායම තුල තමාගේ ආධිපත්යන පෙන්නුම් කරති. මෙය කන් සපාගැනීමෙන්,  නොයෙක් ශබ්ද පිට කිරීමෙන් හා හිසෙන් පහරදීමෙනුත් පෙන්නුම් කරනු ලබයි.

මොවුන්ගේ දෘෂ්ටිය මිනිසුන්ගේ තරම් ප්‍රබල නොවුනත් අංශක  340 පුඵල් පරාසයක් ගනී. ද්විත්ව වර්ණ දෘෂ්ටියක් මොවුන්ට ඇත.  මොවුන්ට දියුණු ආග්‍රානයක්, ශ්‍රවනයක් සහ සන්වේදනයක් පිහිටා ඇත. කථනය තම වර්ගයා අතර සන්නිවේදනයේ ප්‍රාථමික මාධ්‍යය වේ.

අභිජනනය

මොවුන්ට අවුරුද්ද මුලුල්ලේම පැටවුන් බෝ කිරීමේ හැකියාවක් ඇත.වසන්තයේදී එය උච්චස්ථානයට පත් වෙයි. අවුරුද්දකට  5  වරක් පමන පැටවුන් බෝ කිරීම සිදු කළහැකිය. ගර්භණී කාලය සාමාන්‍යයෙන් දින  63-68 ත් අතර කාලයක් පවතී.  දිගු කාලය හා පැටවුන්ගේ විශාල භාවය නිසා මව් සතුන් මහත් වී හැඩය වෙනස් වේ. අනෙක් රොඩන්ට් විශේෂ මෙන් නොව අලුත බිහිවන පැටවුන් කෙස්,  දත්,  නිය සහ භාගික දෘෂ්ටියකින්ද යුක්තය. ඔවුහු ඉපදුණු විටම ගමන් කරන අතර මව් කිරි බොන අතර ඝන ආහාරද ගනිති. එක පැටව් ගැසීමකදී පැටවුන් 1-6 ත් අතර ප්‍රමාණයක් උපදින අතර සාමාන්‍යය ප්‍රමාණය  3 කි . මෙතෙක් වාර්තා වී ඇති උපරිම ගණන  17 කි.

පැටවුන් කුඩා ගණනක් උපදින විට පැටවුන්ගේ විශාලත්වය වැඩි නිසා ප්‍රසූත අපහසුතා ඇතිවිය හැකි අතර, පැටවුන් ගණන වැඩි වුවහොත් මළ දරු උපත් සිදුවීමට ඉඩකඩ පවතී. පැටවුන්ගේ බිහිවීම වර්ධනයේ ඉහල අවධියකදී සිදු වන නිසා මවු කිරි හිඟ වීමෙන් පැටවුන් මිය යෑමේ සුලු අවදානමක්ද  පවතී. වෙනත් මවුවරුද කිරි දීමට සහය වෙති.

පිරිමි සත්තු සති  3-5  ත් අතරත් ගැහැනු සත්තු සති  4  දී පමණත් ලිංගිකව පූර්ණත්වයට පැමිණෙති. ගැහැනු සතුන්ට ප්‍රසූතියකින් පැය 6 ත්  48  ත් අතර කාලයකදී නැවත ගැබ් ගැනීමට හැකි වුවත් එය සෞඛ්‍යාරක්ෂිත නැත. ගර්භණී අවස්ථාවේ ඇති වන ධූලකරක්ති අවස්ථාව නිසා බොහෝ මව්වරු මරණයට පත් වෙති. මෙය බොහෝ විට උෂ්ණාධික තත්ව නිසා ඇති වෙයි.

ආහාර

මොවුන්ගේ ස්වාභාවික ආහාරය තණකොල ය. මොවුන්ගේ දත් ආහාර ඇඹරීමට හැකි අයුරින් පිහිටා ඇති අතර ඒවා ජීවිත කාලය පුරාවටම වර්ධනය වේ. ඔවුන්ට අනෙක් රොඩන්ට් විශේෂවලට වඩා දිග බඩ වැලක් ඇත. මොවුහු තම මළපහද ආහාරයට එක් කර ගනිති.

මොවුන් අලුත් පිදුරු කෑමට කැමතිය. එයට අමතරව ඇල්ෆල්ෆා යන පැලෑටියද මොවුහු විශාල වශයෙන් කෑමට ප්‍රිය කරති.  නමුත් මෙම පැලෑටිය ප්‍රමාණය ඉක්මවා ගැනීමෙන් මොවුන්ට ස්ථුල බව සහ මුත්‍රා ගල් ඇති කරවයි. මෙහි ඇති අධික කැල්සියම් ප්‍රමාණය මෙයට හේතුවයි. නමුත් විද්‍යාත්මක මූලාශ්‍රවලට අනුව ඇල්ෆල්ෆා ඔවුන්ට ඇමයිනෝ අම්ල, ප්‍රෝටීන් සහ තන්තු සපයන මූලාශ්‍රයක් ලෙස ක්‍රියා කරති.

අනෙක් බොහෝ ක්ෂීරපායීන් මෙන් නොව මෙම සතුන්ට තමන්ට අවශ්‍යය විටමින්  c  සංෂ්ලේශණය කර ගත නොහැකි අතර එය ආහාර මගින් ලබා ගත යුතු වේ. විටමින්  c  හිඟ වුවහොත් මොවුන් ශීතාද රෝගයට ගොදුරු විය හැකිය. මොවුන්ට දිනකට විටමින්  c  මිලි ග්රෑම්  10  ක් පමණ (ගර්භණී නම් 20 ක්) පමණ අවශ්‍යය වන අතර ඒවා නැවුම් එළවලු සහ පලතුරු මගින් (ඇපල්, කැරට්, ගෝවා හා නිවිති වැනි ) ලබා ගත හැකිය. මොවුන් සඳහා වන සමබල ආහාර වේලකට කැල්සියම් මැග්නීසියම් පොස්පරස් පොටෑසියම් සහ හයිඩ්‍රජන් අයන මෙන්ම  E,A,D  යන විටමින් වර්ගද අවශ්‍යය  වේ. සම බර නොවන ආහාරවලින් නොයෙක් සංකූලතා හා ප්‍රසව අපහසුතා ඇති විය හැකිය. ඔවුන්ගේ ආහාර පුරුදු වයස් ගත වූ පසු වෙනස් කළනොහැකි අතර අලුත් ආහාර වර්ග පුරුදු කිරීමට නොහැකිය. අලුත් පිදුරු හා වෙනත් ආහාර කෑමට දීම වඩාත් සුදුසුය. නිරතුරුව ආහාර දීමට පුරුදු වූ සතෙකුට ආහාර නොමැති වුවහොත් ඔවුන් තම කෙස් සැපීම සිදුකරති. මොවුන්ගේ දත් නිරතුරුව වැඩෙන නිසා මොවුන් රෙදි පත්තර කොල, රබර් ප්ලාස්ටික් වැනි දේ ලෑටි ගෑමට පුරුදුව සිටියි.

කැකිල්ල, bryony,  buttercup,  charlock, deadly  nightshade,  foxglove,  hellebore,  hemlock,  Lily  of  the  Valley,  mayweed,  monkshood,  privet,  ragwort,  rhubarb,  speedwell,  toadflax,  සහ wild  celery වැනි ආහාර,  ලූණු, අයි වී සහ ඕක් කොල වැනි දේ මෙම සතුන්ට විෂ සහිතය.

සෞඛ්‍යය

මෙම සතුන් ලක්වන පොදු අසනීප ලෙස ස්වසන රෝග, උදරාබාධ, ශීතාද රෝගය, විසර ගෙඩි හා උකුණන් සහ දිලීර නිසා ඇති වන රෝග දැක්විය හැකිය.

කීඩෑ කුෂ්ඨ නිසා කෙස් යාම, සුලු තුවාල හා ඇල්ලීමේදී ඇති වන වේදනාව රෝග ලක්ෂණ ලෙස ඇති විය හැකිය. උකුණන් නිසා ද මෙම සත්තු පීඩා විඳිති. කෙස් යෑම නොයෙක් හෝමෝන විපර්යාස නිසාද ඇතිවිය හැකිය.

පිදුරු, බට වැනි ආගන්තුක ද්‍රවය ඇසට ඇතුලු වීම නිසා වේගයෙන් ඇසිපිය ගැසීම,  ඇසෙන් කඳුලු ගැලීම හා ඇසේ පටලයක් බැඳීම සිදු විය හැකිය. පිදුරු හා දුහුවිලි නිසා කිවිසුම් යෑම ද ඇති විය හැකිය.  අධික ලෙස කිවිසුම් යෑමට බොහෝ විට කාලගුණ වෙනස්වීම් ද  බලපායි. මෙය නිව්මෝනියාව ද විය හැකි අතර එසේ වුවහොත් තත්වය උග්‍ර වීමට ද ඉඩ ඇත.

මොවුන්ගේ ශරීරය තරබාරු නිසා අධික සීතලට ඔරොත්තු දීමේ හැකියාවක් ඇත. සාමාන්‍යය ශරීර උෂ්ණත්වය ෆැරන්හයිට්  101-104 (සෙල්සියස් 38-40) අතර අගයක් ගනී. ඔවුන් අවට ප්‍රශස්ථ වායු උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් 18  ත්  24  ත් වන අතර  32 ට වඩා වැඩි උවහොත් ඔවුන් හයිපර්තර්මියාවට ගොදුරු වී මිය යා හැකිය ( මෙය ගර්භනී සතුන්ට අධිකව බලපායි ). මොවුන් සුලං සහිත හා නියඟය සහිත පරිසරයටත් ආර්ද්‍රතාව  30%-70% පිටත පරිසරයටත් සුදුසු නොවේ.

බොහෝ රෝගවල රෝග ලක්ෂණ රෝගය උත්සන්න වන තුරු පෙන්නුම් නොකරන අතර පෙනිසිලින් වැනි ප්‍රතිජීවක ඖෂධවලට මොවුන් දක්වන අධික සංවේදීතාවය නිසා ප්‍රතිකාර කිරීම අපහසුය. මොවුන්ගේ පාරම්පරික ජානමය රෝගාබාධ ද වාර්තා වී ඇත.

සුරතලුන් ලෙස

මොවුන් මුල සිටම හොඳින් ඇති කළහොත් ඇල්ලීමට සහ රැගෙන යාම්වලට කීකරු වෙති.  එසේ වූ විටක සපන්නේ හෝ සූරන්නේ කලාතුරකිනි. මොවුන් කුලෑටි සතුන් කොටසක් වන අතර අවස්ථාවක් ලැබුණද කූඩුවෙන් මිදී පලා යෑමට උත්සහ නොකරති. එසේ වුවද  පුරුදු පරිසරයක නිදහසේ යෑමට සැලසූ විට ඔවුහු නිතරම විමසිල්ලෙන් ගමන් කරති. මොවුන් තම ස්වාමියාට පුරුදු වූ විට ඔහු හෝ ඇය පැමිණෙන විට විසිල් නාදයක් පිට කරති.  එමෙන්ම ඔවුන් තමන්ට කෑම ලබා දෙන ප්ලාස්ටික් බඳුන්වල ශබ්දයට හා කෑම තබා ඇති ශීතකරණයේ දොර විවෘත වන ශබ්දයට ද විසිල් නාදයකින් ප්‍රතිචාර දක්වති.

විශේෂිත රෝගී අවස්ථාවකදී හැරුණු විට මෙම සතුන් යුගල් වශයෙන් හෝ කණ්ඩායම් වශයෙන් තැබිය යුතුය. තනිවම සිටීම නිසා මොවුන් මානසික ආතතියට සහ විශාදයට ගොදුරු විය හැකිය. පිරිමි සතුන් වුවද කුඩා කළසිටම එකට තැබුවහොත් හොඳින් කණ්ඩායම් ලෙස ක්‍රියා කරති. ඔවුන් විරසක වන්නේ සම්පත් හිඟ වුවහොත් පමණි.

ගෘහාශ්‍රිත සතුන් විවිධ විශේෂවලින් ඇත. ඒ යුරෝපයට හා ඇමරිකාවට හඳුන්වා දුන් පසු සිදු වූ වර්ධනයන්ය. මොවුන් කෙස් සහ වර්ණ සංයෝජනයන් ගෙන් වෙනස්කම් දක්වයි. ඉංග්‍රීසි ශෝතයර්, ඇබිසිනියන්, පෙරුවියන්, ශෙල්ටී, ටෙක්ස්සෙල් යනු සාප්පුවලින් මිලදී ගැනීමට ඇති ජනප්‍රිය වර්ග කීපයකි.

සංස්කෘතික හා මාධ්‍ය බලපෑම

මිනිසුන්ගේ ගෘහ ජීවිතයේදී මොවුන් දක්වන ජනප්‍රිය භාවය නිසා මොවුන් සංස්කෘතියට සහ මාධ්‍යයටද එකතු වී ඇත.  මොවුන් සිටින සාහිත්ය කෘති කිහිපයක් නම් Beatrix Potter ගේ  The Fairy Caravan හා Michael Bond ගේ  Olga da Polga  series  for children, C. S. Lewis ගේ  The Magician's Nephew හා The Chronicles of Narnia  series,  Ellis Parker ගේ ButlerPigs Is Pigs හා David Gerrold ගේ  The Trouble with Tribbles වේ.

එමෙන්ම  Shredderman Rules, Dr. Dolittle, Nick Jr. ගේ Wonder Pets හා Walt Disney Picturesල ගේ  G-Force යන චිත්‍රපටහී දී මොවුහු චරිත නිරූපනය කරති. ගිනී පිග් සතුන් විද්‍යාත්මක පරීක්ෂණවලට යොදා ගැනීම  17 වන සියවස දක්වා ඈතට දිව යයි. එහිදී මාකෙලෝ මැල්පිගි හා කාලෝ ෆ්රැකස්සාටි යන විද්‍යාඥයන් දෙපල මෙම සතුන් යොදාගෙන ජෛව විජ්ජේදනයක් සිදු කර ඇත. 1980 දී අන්තෝනියෝ ලැවොයිසියර් තම කැලරිමීටර් පරීක්ෂණයට මෙම සතුන් යොදාගෙන ඇත. 19 වන සියවසේදී සොයා ගැනුණු රෝග පිළිබඳ විෂ බීජ න්‍යාය පිළිබඳ පර්යේෂණවලටද යොදාගනු ලැබුවේ මෙම සතුන්ය. මෙම සතුන් කිහිප විටකදී අභ්‍යයවකාශයටද යවා ඇත.

Guinea pig යන ඉංග්‍රීසි වචනය ඕනෑම පර්යේෂණයක් සඳහා උපමා රූපකයක් වශයෙන් යෙදේ.

විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ

මෙම සත්තු 20 වැනි සියවස අග භාගය වනතෙක්ම ජනප්‍රිය විද්‍යාගාර සතුන් කොටසක් වූහ. 1960 දශකයේදී එක්සත් ජනපදයේ පමණක් වාර්ශිකව මෙම සතුන් මිලියන  2.5 ක්  පරීක්ෂණවලට ලක් කර ඇත එම ප්‍රමාණය 1990 දශකය මැදදී  375,000 ක් දක්වා අඩුවූ අතර දැන් එම ප්‍රමාණය පර්යේෂණ වලට ලක් කරන මුඵ සත්තු ප්‍රමාණයෙන්  2%  කි. 20 වැනි සියවස මැද භාගයේ සිට මොවුන් වෙනුවට මීයන් යොදා ගැනීම ආරම්භ වුනි.

මොවුන් තවමත් ක්ෂය රෝගය සහ ශීතාද රෝගය  ආශ්‍රිත පරීක්ෂණ සඳහා යොදා ගනිති. මොවුන්  සතුව අසාමාන්‍යය ඉන්සියුලින් විකෘතියක් පවතී.  මෙය ප්‍රති ඉන්සියුලින් ප්‍රති දේහ නිපදවීමට යොදාගනිති.

ලොම් රහිත ගිනී පිග් විශේෂ 1980 දශකයේ සිට චර්ම රෝග පර්යේෂණ සඳහා යොදා ගනිති. සමහර ලොම් රහිත විශේෂ සුරතලුන් ලෙස ඇති කරනු ලබන අතර මොවුන් ස්කිනිපිග් ලෙස හඳුන්වයි.

ආහාර

මෙම සතුන් මුලින් ම ආහාර සඳහා ඇති කර ඇත්තේ අන්දීස් කඳු වැටිවලය. ඔවුන්ව අන්දීස් ප්‍රදේශවාසීන් විසින් සාම්ප්‍රදානුකූලව විශේෂ උත්සව අවස්ථා සඳහා වෙන් කර ගෙන සිටි සතුන් කොටසකි.  නමුත්  1960 දශකයේ සිට සාමාන්‍යය මිනිස් පාරිභෝජනයට ගෙන ඇත. එය පේරු රාජ්‍යයයේ සහ බොලිවියාවේ ආහාරවල ප්‍රධාන අංගයකි. ඉක්වදෝරයේ සමහර ප්‍රදේශ වල සහ කොලොම්බියාවේ ද මෙය ආහාරයට ගනී. මොවුන් සඳහා වැය වන්නේ කුඩා ඉඩ ප්‍රමාණයක් වීමත් ගමේ මෙන්ම නගරයේත් ඇති කළහැකි වීමත් නිසා සාම්ප්‍රදායික ආහාර වන ගව මස් හා සූකර මස්වලට වඩා මේවා ලාබදායී වී ඇත. මෙම සතුන් ගමේ සහ නගරයේ වෙළඳසැල්වලින් මිලදී ගත හැකිය. මේවා ප්‍රෝටීන් අධික සහ මේදය හා කොලෙස්ට්‍රෝල් අඩු ආහාරයකි. හා මස් සහ කුකුල් මස්වලට සමානය. මේවා බැද, තම්බා හෝ කර කර ආහාරයට ගත් හැකි අතර ඉක්වදෝරයේ දී සුප් සෑදීමටද යොදා ගනිති.

දකුණු ඇමරිකාව
පේරුහි මිනිස්සු වර්ෂයකට මෙම සතුන් මිලියන 65 ක් පමණ ආහාරයට ගනිති. මෙම සතුන් පේරු හීදී තවමත් වැදගත් ආගමික කටයුතුවලදී පාවිච්චි වේ. මෙයට අමතරව පේරුහිදී සහ ඉක්වදෝරයේ නොයෙකුත් උත්සව අවස්ථා සඳහා මෙම සතුන් භාවිතා වේ. සමහර විටකදී මොවුන්ට විවිධ ඇඳුම් අන්දවා තරඟ සඳහා යොදා ගනිති.

නිව්යෝක් නගරයේ සිටින අන්දීස් සංක්‍රමණිකයන් මොවුන් ඇති කර මස් සඳහා විකිනීම සිදු කරති. පේරු පර්යේෂණ විශ්වවිද්‍යාල විසින්  1960  දශකයේ  පටන්  වඩා විශාල ගිනී පිග් විශේෂ බිහි කිරීමට පර්යේෂණ පවත්වයි. මෙයට සමාන්තරව විශ්වවිද්‍යාල විසින් මොවුන් බිහි කිරීමේ ක්‍රමවේද වෙනස්කිරීමට පර්යේෂණ පවත්වනු ලැබ ඇත. 1990  හා  2000  දශකවලදී මෙම විශ්වවිද්‍යාල විසින් වඩා විශාල සතුන් යුරෝපයට එක්සත් ජනපදයට සහ ජපානයට අපනයනය කිරීම ආරම්භ  කරන ලදී.

උප සහරා අප්‍රිකාව
බටහිර අප්‍රිකාවේ මෙම සතුන් ප්‍රචලිත කිරීමේ උත්සාහයන් ගෙන ඇත. මෙම සතුන් අප්‍රිකාවට හඳුන්වාදුන් කාලය සහ වර්ෂය තහවුරු වී නොමැත. කැමරූන් රාජ්යෙයේ මෙම සතුන් විශාල ලෙස පැතිරී ඇත.  කොන්ගෝ ජනරජයේදී මෙම සතුන් අර්ධනාගරික ප්‍රදේශවල මෙන්ම ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල ද ටැන්සානියාවේදී ද  මෙම සතුන් හමුවේ.

අනෙත් බටහිර රටවල
මේ හැරුණු විට මස් පිණිස ගිනි පිග් සතුන් ආහාරයට ගැනීම අනෙක් යුරෝපානු රටවල්වල සංස්කෘතිකමය වශයෙන් තහනම් මාතෘකාවකි.

ගිනි හාවා


Middle Fork Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Middle Fork Township (Iowa)
 Middle Fork Township (Missouri)
 Middle Fork I Township, North Carolina
 Middle Fork II Township, North Carolina

Siehe auch:
 Middlefork Township

Middle Fork Township


Bozkırkurdu (Özgün adı: Der Steppenwolf), Alman-İsviçreli yazar Hermann Hesse'nin onuncu romanıdır.

İlk olarak 1927'de Almanya'da yayınlandı ve ilk kez 1929'da İngilizceye çevrildi. Roman, adını bozkır kurdunun Almancasından almıştır. Hikâye büyük ölçüde 1920'lerde Hesse'nin ruhani dünyasında yaşanan derin bir krizi yansıtmaktadır.

Bozkırkurdu büyük ün kazandı ve on yıllar boyunca kalıcı bir başarı elde etti ancak Hesse daha sonra kitabın büyük ölçüde yanlış anlaşıldığını iddia etmiştir.

Kitap toplumun sığ değer yargılarına ve kişiliksiz, yüzeysel yaşamına uyum sağlayamayan bir insanı anlatır. Hesse bu romanı için, 1961 yılında "(...) okurlarımın çoğu Bozkırkurdu'nun öyküsünün insanı kemiren bir hastalıktan ve bunalımdan söz ettiğini ama tüm bunların ölüme ve yok olmaya değil, tersine iyileşmeye yönelik olduğunu anlarsa kendimi mutlu hissedeceğim." demiştir.

Bozkırkurdu, Hermann Hesse'nin eski egolarından biri olan baş figür Harry Haller'in derin ruhsal hastalığının işlendiği hikâyedir. Haller kendi kişiliğinin bölümlere ayrılmasından yakınmaktadır: insancıl; halka uygun yanı ile bozkırkurdu; yalnız, sosyal ve kültürel olayları eleştiren yanı birbiriyle savaşım halindedir ve bu savaşım sürekli Haller'in önüne bir engel olarak çıkmaktadır.

Haller figürünün Johann Wolfgang von Goethe'nin Faust'una ve Hermann Hesse'nin kendine benzer yanları vardır ve metinde bu benzer yanlar çok kez ima edilmektedir.

Ortaya çıkış
Hesse Bozkırkurdu'nu yazdığında insanların zihinleri ve ruhları akılcı dünya ve medeniyetin etkisi altında acı çekmekteydi. Yakın felaketler ve yeni savaşlarla ortaya çıkan tehdit korkusu insanları rahat bırakmamaktaydı.
Elli yaşına yaklaştığı bir zamanda günlüğüne not düştüğü sırada Hesse kendini derin bir kişisel krizin içinde de bulmaktaydı: "Her şeyi fırlatıp atıyorum, hayatımı. (…) Acı çekerek ölme yoluyla ya da Bozkırkurdu sayesinde dünyanıza başka şekilde tepki vermek kutsal olan her şeye ihanet etmem anlamına gelirdi." Yazarın kendisi gibi Harry Haller, romanın başkahramanı, kendini öldürmeyi düşünmüştür. Bozkırkurdu'nun Bilimsel İncelemesi'nde Bozkırkurdu ortaya çıkışının 50. yılını kendini öldürme fırsatına sahip olduğu gün olarak anmaktadır. "50. yaş günümde, yani iki yıl sonra kendimi asma hakkımı elde ettim." Başkahramanın isminin baş harflerinin H.H. yazarınkiyle aynı olması o yüzden rastlantı değildir.

Kabul görme
Bozkırkurdu yazarın dünyaca ün kazanmasında ve edebiyat dalında ödül almasında etkili olmuştur. Eser yayımlandıktan sonra birbirine zıt eleştirilere maruz kalmıştır. Eser bazı kesimlerce çok sert bir şekilde eleştirilirken diğer kesimlerce kabul görmüştür (özellikle edebi çevrelerde ve sonra da Hippie Hareketinde). Bu zıtlıkların üzerine roman 1960'lı ve 1970'li yıllarda Amerika ve Almanya'da Hesse'nin daha etkin bir şekilde kabul görmesine neden olmuştur.

Özet
Yaklaşık 50 yaşında olan Harry Haller 25 sene önce ziyaret ettiği şehre on aylığına yerleşir. Bahsi geçen bu süreçte yeni bir arkadaşının rehberliğindeki bir "öğrenim süreci" sayesinde kapıldığı derin depresyonun ve topluma duyduğu tiksintinin üstesinden gelir.

Baş figürün önceki yaşamı sadece çok kısa olarak anlatılır. Haller alt tabaka halkçısı olarak yetişmiştir; şiir, müzik ve felsefe ile mesleği gereğince ilgilenmiştir, kitap yazarı, Mozart ve Goethe uzmanı olarak öne çıkmıştır, savaş karşıtı görüşleri halk arasında bilinmektedir. Birçok kez kaderin apaçık sillesini sindirmek zorunda kalmıştır. Bir defasında ününü ve servetini kaybetmiş, diğer defasında karısı onu terk etmiştir. Artık daha fazla tatmin bulamayıncaya ve daha çetin ve zorlu yolculuklar evresi başlayıncaya dek kendisini işine yoğunlaştırmıştır. "İşsiz, ailesiz, yurtsuz" kaldığı ve hala yollarda olduğu bu yolculuk evresinden sonra hikâye akışı başlar.

Haller'in şanstan yana tasviri şiir ya da müzik sayesinde "sonsuz hazzı, yaşantıyı, kendinden geçmeyi ve isyanı" tattığı sevinç saatleriyle belirlenmiştir ve "Tanrıyı işini yaparken" gördüğü anlar Haller'i mutlu etmektedir. Çevresindeki burjuva düzeni gizlemektedir ve bu düzeni sarsacağına inandığı "Tanrıya ait altın bir izi" yeniden bulmaya hasrettir. Sahip olduğu ruhlarının birbiriyle çatışmasından dolayı var olamadığı, Tanrıya ait bu dünyada eserleriyle yer almak için var gücüyle çaba sarf etmektedir.

Haller "Bozkırkurdu", yani iki yaratık olarak yaşamaktadır: İnsan olarak eğitimli vatandaştır, güzel düşüncelere, müziğe ve felsefeye ilgisi vardır, bankada parası vardır, burjuva kültürün içindedir ve uzlaşının yandaşıdır, orta sınıfın giydiği elbiseleri giyer ve olağan özlemleri vardır. Kurt olarak ise burjuva toplum ve kültürde yalnız kalmış, kendini "üstün dehanın vatandaşlarından biri", olaylara dıştan bakan ve siyasi devrimci olarak gören kuşkucu biridir. Basitçe söylemek gerekirse, ondaki insan ve kurt zıtlığı zihnin ve dürtünün, burjuva konformizmi ile uyumsuz entelektüel zıtlığıdır.

Haller, hayatındaki yolda her ne kadar kaderin ona oynadığı oyunla onun hayatta elde ettiği kavrama ve derinlemesine inme yeteneği arasında bir bağlantı sezse de aynı zamanda onun yalnızlıkta ve kuşkuculukta elde ettiklerini de göz önünde bulundurmak gerektirmektedir. Haller intihar etmeyi düşünmektedir, ayrıca her nedense 50. yaş gününde kimseye haber vermeksizin intiharını gerçekleştirmeye karar vermiştir.

Haller, burjuva kültürünün yarattığı can sıkıntısı, karmaşası ve savaş kışkırtmalarıyla bezgin hale gelmiş, fakat diğer kültür onu yalnızlık ve kuşkuya boğmuştur. Buna bağlı olarak bir "Bozkırkurdu"nun hayatını kolaylaştırmayan iki zamanın, iki kültürün ve iki dinin arasına sıkışıp kalmıştır. Fakat onun burjuva olmayan görüşüne rağmen odasını kiralayan kadının burjuva düzeni büyük bir çekicilik oluşturmaktaydı. Sakinliğin ve temizliğin kokusu, orman çamından yapılmış merdivenlerin titiz bir şekilde biçimlendirilmesi ruhunun öldüğü bu günlerde kafasındaki sorulara cevap bulduğu sakinlik noktaları ve keyif aldığı şeyler doğmaya başlamıştır.

Bir süre ikamet ettiği kentin tam ortasında dans edilen bir lokantada öncelikle ona eskilerin "Hermann"ını anımsatan ama belki de Hesse'nin sadece kadınsı eski egosu olan anlayışlı Hermine gibi çift cinsiyetliliğiyle karşılaşmaktadır. Hermine genç bir kadın olarak geçimini sürdürmek için gerekli olduğu zamanlarda fahişelik yapmaktadır. Aynı zamanda Haller'i yeni deneyimlere sürükleyen kişidir. Bir zamanlar Vergil'in Dante'nin gözünde olduğu gibi. Haller ve Hermine kendilerini "kardeş" olarak tanımlamaktadırlar. Hermine kendini Haller'in dileklerini dinleyip ona karşılık veren bir varlık aynası olarak, ona bir "sevgili" olarak yeni ritimlerde dans etmeyi, gülmeyi ve yaşamayı öğreten biri olarak görmektedir. Haller'in kendi talihini kendi eline almak zorunda olduğunu öğretmesi, Haller'e verdiği en büyük öğretidir: "Bir kez bile dans etmeden hayata emek verdiğini nasıl söyleyebilirsin?"

Onun Hermine'yi can kulağıyla dinlemesi Hermine'yi hayatta tutmaktaydı ve Haller'e daha ilk randevularında Haller'in onu bir gün öldürmek zorunda kalacağını bildirmektedir. Bu ikilemli kadın sadece kendi kaderini belirlemekle kalmamaktadır, bunun yanı sıra onunkini de bilmektedir. Her ikisinin hakiki ve iddialı "bir boyutta birçok olan" insanlara ait olduklarını, kendisinin ve Haller'in o yola doğru ilerleyen "ulvi kimselerden" sayıldığını açıklar.

Hermine, bir zaman sonra geç olgunlaşmasının pedagojik nedenlerinden dolayı Haller'i Maria ile aynı yatağa sokar, Maria güzel bir kadın olmakla birlikte Hermine'nin iş arkadaşıdır. Haller, Maria ile oynadığı aşk oyunu için bir daire kiralar ve bedensel hazzı ilk defa onunla keşfetmektedir. Ama aradan bir süre geçince Haller yeni mutluluklar aramaya başlar, ona ölme arzusunu tattıran ve yeni bir gelişmeye ilk adımı attıran yeni tutkuya hasret kalmaktadır. Çok gereksiz bir şekilde Maria'dan ayrılır: "Artık gitme zamanım geldi" der.

Haller akşamları geç saatlerde bir sürü salonu, koridoru ve katı olan büyük bir binada düzenlenen bir maskeli baloya gitmektedir. Kalabalığın içinde Hermine'yi bulamaz, ancak ertesi gün cehennem olarak dekore edilen bodrum katında düzenlenecek sihirli tiyatroda ona dair bir iz bulur. Orada Maria ve erkek kostümü giyen biri ile tekrar karşılaşır; Haller, Hermine'ye bakarak "saçına az özen gösteren ve az süslenen" gençlik arkadaşı Hermann'ı tanır ve onun hermafrodit büyüsüne bir kez daha teslim olur. Hermine/Hermann ve Haller aynı kadınlarla "bir kadını elde etmeye çalışan erkeğin rakibi erkek" olarak birbirleriyle çatışır; "Her şey bir masaldı, bir boyutta daha zengin, bir anlamda daha derin olan her şey oyun ve simgeydi."

Haller cehennemde birkaç kişilik değişmesini daha yaşar: bireyselliğinin birçok kez yıkıma uğradığını görür, aynı şekilde sevincinin "unia mystica"sını (gizemli birlik), Hermine'yi birden "yüzü beyaza boyanmış Pierette" olarak görür. Beraber bir "evlilik dansı" ederler ve gözlerinden "benim zavallı küçük ruhum bakar." Bu mistik birleşmeyle dönüşümün son evresi başlar: Hermine, Pablo, bir müzisyen ve Hermine'in arkadaşı ve Haller beraber uyuşturucu içerler ve bunun etkisiyle Haller'in ruhunda bir resim salonu açılır. İçinde "gerçeklerin değil, sadece resimlerin olduğu", uzun süredir aranan "Sihirli Tiyatro" budur. Haller, içerisinde ona gülmeyi öğreten olayların oynandığı loca kapılarında sayısız çekici kitabe bulunan bir tiyatronun at nalı biçimindeki bir koridorunda kendisini bulur. Yaşadığı altıncı olayda paramparça olmuş bir aynaya ayağıyla basar ve içinde Pablo ve Hermine'in aşk oyunundan harap düşmüş bir şekilde uzandıkları locaya girer. Haller aşk sarhoşluğuyla bıçağı Hermine'nin sol göğsünün altına saplar ve Hermine'den kan aktığı görülür.

Haller'in aklına ölümsüzlük hakkında mısralar gelir. Mozart locaya girer ve Händel'in radyodan müzik dinlemesi için ona hizmet eder. Haller için bu kutsal bir şeye saygısızlık etmek gibi bir şeydir, Mozart içinse tanrısal fikir ve dünyevi görüngüler arasındaki kavgaya gülme sebebidir. Haller gülmeyi, sadece yapmacık bir neşe olabilecek mizahı öğrenmelidir. Ona önceden bildirilen ancak tam anlamıyla gerçekleşmeyen Hermine'in ölümünden ötürü sonsuza dek yaşama ve gülünerek aşağılanma cezasına çarptırılmıştır, çünkü bunu bir bıçakla gerçekleştirmiştir. Haller bu oyunu bir dahaki sefer daha iyi oynayacağına dair iyimserdir.

Yapısı
Roman ilk kısmında üç farklı anlatıcıyı dile getirmektedir: Haller'in on ay süreyle evinde kaldığı ev sahibesinin yeğeninin Bozkırkurdu hakkında kişisel izlenimlerini yansıttığı yayımcının önsözü ilk olarak yer almaktadır; ikinci olarak kendi yaşantılarını anlatan Harry Haller'in notları vardır ve üçüncü olarak da Bozkırkurdu'nun dışarıda kalanları, dışarıda kalanlar burada ölümsüz olanlardır, soğukkanlı ve nesnel olarak analiz ettiği Bozkırkurdu'nun Araştırma Yazısı yer almaktadır. Bu makale bir "iç biyografi", her şeye egemen bir üst anlatıcının psikanalizi gibi kahramanın kendini okuduğu, neredeyse kitap içinde kitaptır. İçindeki notlara sonradan devam edilir. (Hesse, yabancı yazıların yayımcısı olarak kendini kurgusal göstermek için aynı tekniği diğer eserlerinde de kullanmaktadır.)

Kitabın kahramanın yaşadığı zamanı üç perspektifle yakından ele alan üç farklı anlatıcısıyla roman, derlemeci bir yenilikle ortaya çıkmıştır. Araştırma yazısını romanın ilk basımlarında, hatta ayrı sarı broşür olarak romana eklenmiştir. "Yayımcı" topluma, kültüre ve Harry Haller'e dıştan "burjuva" bakış açısıyla yaklaşmaktadır. Haller'in içindeki dünya her şeyden önce onun sevince ve başarıya ulaşamamasının önünde durmaktadır. İçindeki dünyanın, düşünceyi putlaştırması ve Haller'in kendi içinde bulunduğu zamanın ruhsuzluğu araştırma yazısının bakış açısına göre ortadan kaldırılmaktadır. Bu durum, Haller'in yapay da olsa yeniden üretken olduğu ve kendi ölümsüzlüğüne giden yolda devam edebildiği "biyografik bir laboratuvardaki" şartlar gibi incelenmektedir.

Başkahramanın bakış açıları romanın ilk bölümünü oluşturmaktadır, kimlik ve kimliğin gelişimi konusunu yeniden biçimlendirmektedir. Romanın sonraki her iki kısmı Haller'in ilerleme mücadelesini engelleyen tek taraflı bakış açısının kaldırılmasının yaşanan biyografide nasıl görülebileceğini araştırmaktadır:

 Uygulamanın ikinci kısmında Haller'in deneyimleri bir yaşam alternatifi elde etmiştir. Üç perspektifin belli bir dereceye kadar problemin ve çözümün taslağının yorumlanmasından sonra başkahraman, Haller'in iç dünyasal özlemlerinin ve kaderlerinin kişileştirmesi olarak görülebilecek üç arkadaşıyla Hermine, Maria ve Pablo, ortaya çıkmaktadır. Her şeyden önce Hermine figürü Haller'in/Hesse'nin bir kadınsal eski egosuna dönüşmektedir; çünkü o hem Haller'in ruhunun aynasıdır hem de sonradan bir "Hermann"a dönüşen cinsiyettir. Haller tüm üç yan karakterle onun önceki yaşamına dair antitezini öne sürmektedir ve Sihirli Tiyatro'nun dönüşümü yoluyla üçüncü bir adımda her şeyi aşmaya hazırlık yapmaktadır.
 Romanın üçüncü kısmında, diyalektiğin kaldırıldığı kısım, başkahramanın tek taraflı resimlerinin dönüşümü ve çözülümü başlamaktadır. Bu kısım "cehennem" olarak anlatılan bir dans sarayının alt katında geçmektedir (Dante'nin aynı şekilde cehennemde başlayan İlahi Komedya adlı eserine birçok kez gönderme yapılmaktadır). Birbiriyle uyuşmayan ve birbirinden çok ayrı dünyaların ortadan kaldırılması mantığı bu cehennemde ölüp ölüp dirilmek demektir. Haller'in birçok kez ölmesi, sembolik de olsa idam edilmesi, Hermine'nin Haller tarafından sembolik olarak öldürülmesi ve şoförlerin silahlı kavgada kurban verilmesi gibi bir sürü ölüm vardır bu cehennemde.

Anlayış
Kitapta geçen "Bozkırkurdu hakkında yazılan çalışma yazısında" insani ruhun çok yönlülüğü, benlik çözülmesi sorunu daha yakından tanımlanmaktadır. Sadece "bir ruh" ve Haller'in "insan" ve "Bozkırkurdu" yönündeki çift varlığa bürünür olması yoktur, insanın içinde bunun yanı sıra kimi zaman çocuksu, kimi zaman ise dik kafalı bir şekilde ortaya çıkan bir sürü farklı biçim vardır.
Homojen bir bireyin olmadığı, bunun yerine ruhun farklı kısımlara ayrıldığı görüşü bu neslin güven duygusunu sarsmaktadır. Özellikle dışavurumcu yazarlar iki ruha sahip olmayı sık sık konu edinmişlerdir ve yazarların tutumları bundan etkilenmiştir. Bu düşünce figürü, içgüdülerin ve bilinç dışılığın esiri olmayı araştıran Sigmund Freud'un kuramsal yazılarında olduğu gibi Friedrich Nietzsche'ye göre Apollon'un ve Dionysos'un birbirinden ayrılması sayesinde hayata geçirilmiştir. Bu ruh çeşitliliğinin birliği bu yüzden sanatçılar ve aydınlar için sorun olmuştur.

Hesse, kitaplarının birçoğunda çile hayatını ve manevi ilhama erişmeyi konu edinmiştir. Bozkırkurdu'nun içsel dağınıklığı ve her iki ruhuyla bütünleşme çabası Orta Yol'un Budist ilkesini yansıtmaktadır Yani iyi ve kötünün insanın gerçekliği olduğunu (Hesse'nin Demian eserinde olduğu gibi) yansıtmaktadır. Her kim bunu kavramışsa Bozkırkurdu'nda ölümsüzlerin yaptığı gibi evrenin derin anlayışına gülümseyebilir. Mizah aşkınlığın bir türü olarak ortaya çıkmaktadır. Mizah bizim dilediklerimizin gülünebilir yanlarını ve sonsuzluğun bulunulan yerine olan korkularımızı bize göstermektedir.

Kaynakça

Genel kaynaklar
 Cornils, Ingo and Osman Durrani. 2005. Hermann Hesse Today. University of London Institute of Germanic Studies. .
 Freedman, Ralph. 1978. Hermann Hesse: Pilgrim of Crisis: A Biography. New York: Pantheon Books. .  .
 Halkin, Ariela. 1995. The Enemy Reviewed: German Popular Literature Through British Eyes Between the Two World Wars. Greenwood Publishing Group. .
 Mileck, Joseph. 1981. Hermann Hesse: Life and Art. University of California Press. .
 Poplawski, Paul. 2003. Encyclopedia of Literary Modernism. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group. .
 Hesse, Herman. 1963. Steppenwolf. 19th edition. New York: Henry Holt and Company. ASIN: B0016RPX3K
 Ziolkowski, Theodore. 1969. "Foreword". The Glass Bead Game. New York: Henry Holt and Company. .
 Malik, Hassan M. 2014. Steppenwolf: Genius of Suffering. Amazon Digital Services. ASIN: B00IMTX0O4

Dış bağlantılar

  Der Steppenwolf  (Almanca), HathiTrust Digital Library

Hermann Hesse romanları
1928 romanları
Felsefi romanlar
Ölüm ile ilgili romanlar

Bozkırkurdu (roman)


Velika loža Slovenije (sloven. Velika loža Slovenije), skraćeno VLS, je regularna velika loža u Sloveniji. Osnovana je 1999. godine uz pomoć Velike lože Austrije.

Povijest
Inicijativu za obnovu slobodnog zidarstva u Sloveniji pokrenuo je 1991. godine Čedo Kirchner, Austrijanac koji je proveo djetinjstvo i doba prvog školovanja u Zagrebu, u ime Velike lože Austrije s nekolicinom hrvatskih i slovenskih slobodnih zidara (koji su to postali u inozemstvu) oko pomoći kod obnove slobodnog zidarstva u novonastalim državama Hrvatskoj i Sloveniji. Iz tih razloge je početkom 1992. godine osnovana je Loža "Ilirija" sa sjedištem u Beču. Iz organizacijskih razloga 5. ožujka 1994. godine se osnova Loža "Dialogus" (njem. Loge Dialogus), sa sjedištem u Klagenfurtu, sa zadaćom da preuzme sve obveze Lože "Illyria" za Sloveniju. U nju prelaze svi slovenski članovi iz Lože "Ilirija".

U jesen 1996. godine uspostavio je masonski hram u Ljubljani. U tom hramu je Velika loža Austrije već 5. studenoga "unijela svijetlo" u dvije uspostavljene slovenske lože, Ložu "Dialogus" i Ložu "Žiga Zois". U listopadu 1998. godine u Ljubljana je osnovana i treća loža, Loža "Arcus". Broj slobodnih zidara u Sloveniji toliko je porastao da su se stekli uvjeti za stvaranje prve velike lože u slovenskoj povijesti. Dana 16. listopada 1999. godine Velika loža Austrije je "unijela svijetlo" u Veliku ložu Slovenije. Ujedinjena velika loža Engleske (UGLE) je 2001. godine priznala ovu veliku ložu kao regularnu.

U rujnu 2002. godine u Ljubljani Velika loža Slovenije je formirala deputacijsku Ložu "Hospitality" koja je radina na engleskom jeziku. U studenom iste godine osnovana je Ložu "Anton Tomaž Linhart" u Bledu, prva izvan Ljubljane. Obdje ove lože su raspuštene tijekom 2005. godine. Nakon toga su osnovane još dvije lože izvan Ljubljane, "Združena srca" (2007.) u Mariboru i "Olivetum" (2011.) u Kopru. Isključeni članovi iz Lože "Anton Tomaž Linhart" su 2006. godine osnovali Veliku regularnu ložu Slovenije.

Godine 2014. osnovana je i istaživačka Loža "Quatuor Coronati" u Ljubljani. U istom gradu u naredne tri godine osnovane su još dvije lože, "Artes Liberales Europa" (2016.) i "Besede in Dejanja" (2017.). U Novoj Gorici je 2019. godine osnovana Loža "Srečko Kosovel".

Slovenski slobodni zidari imaju već tradicionalni godišnji skup austrijskih i slovenskih loža pod nazivom "Bratstvo bez granica" (Fraternitas sine limitibus).

Ustroj
Sjedište Velike lože Slovenije je u Ljubljani.

Lože
U Ljubljani se nalazi 6 loža te u Mariboru, Kopru i Novoj Gorici po jedna. Lože u sastavu Velike lože su:
Loža "Dialogus" br. 1, Ljubljana – nosi naziv po deputacijskoj loži istog naziva koja je djelovala u Klagenfurtu.
Loža "Žiga Zois" br. 2, Ljubljana – nosi naziv po barunu Sigismundu Zoisu, jednom od vodećih ljudi slovenskog kulturnog pokreta u 18. stoljeću.
Loža "Arcus" br. 3 u Ljubljana.
Loža "Ujedinjena srca" (Loža "Združena srca") br. 6, Maribor.
Loža "Olivetum" br. 7, Kopar.
Loža "Quatuor Coronati" br. 8, Ljubljana – ova istraživačka loža nosi naziv po najstarijoj istraživačkoj Loži "Quatuor Coronati" br. 2076, osnovanoj 1886. godine pod zaštitom Ujedinjene velike lože Engleske (UGLE).
Loža "Artes Liberales Europa" br. 9, Ljubljana – dio je lanca istoimenih masonskih loža koje rade pod okriljem regularnih velikih loža u Europi.
Loža "Riječi i djela" (Loža "Besede in Dejanja") br. 10, Ljubljana.
Loža "Srečko Kosovel" br. 11, Nova Gorica – nosi naziv po Srečku Kosovelu, slovenskom pjesniku.

U okviru ove velike lože radile su i
Loža "Gostoprimstvo" br. 4 (Hospitality Lodge) – ova deputacijska loža je radila na engleskom jeziku, od rujna 2002. do ljeta 2005. godine.
Loža "Anton Tomaž Linhart" br. 5, Bled – nosila je naziv po Antonu Tomažu Linhartu, slovenskom književniku i povjesničaru, a radila je od studenog 2002. do raspuštanja u listopadu 2005. godine.

Popis velikih majstora
Dosadašnji veliki majstori Velike lože Slovenije su:
 Nenad Funduk (1999. – 2002.)
 Miran Rems (2002. – 2005.)
 Mladen Terčelj (2005. – 2011.)
 Marko Bitenc (2011 – 2023.)
 Aljoša Domijan (od 2023.)

Međunarodna suradnja
Velika loža sudjeluje u radu Svjetske konferencije regularnih masonskih velikih loža. Također, potpisala je povelje o prijateljstvu i međusobnom priznavanju s preko 60 regularnih velikih loža.

Obredi
Primarni masonski obred Velike lože Slovenije je Schröderov obred. Velika loža upravlja simboličkim stupnjevima plave lože (učenik, pomoćnik i majstor) i delegira upravljanje visokim masonskim stupnjevima.

Pridružena tijela i redovi
Upravljanje visokim masonskim stupnjevima ova velika loža provodi u dva pridružena tijela i reda, od kojih svaki predstavlja jedan obred: Drevni i prihvaćeni škotski obred i Kraljevski luk, a na temelju potpisanih konkordata.
 Vrhovno vijeće Škotskog obreda za Sloveniju (Vrhovni svet škotskega obreda za Slovenijo) – nadležno za rad Škotskog obreda.
 Red zidara Kraljevskog luka (Red zidarjev kraljevskega oboka) – nadležno za rad Kraljevskog luka, kao i za Crveni križ cara Konstatina, Vitezove templare i Vitezove Malte.

Vrhovni vijeće Slovenije je ustanovljeno 2000. godine, dok je Red zidara Kraljevskog luka ustanovljen 2007. godine.

Vidi još
 Popis masonskih velikih loža u Europi
 Popis regularnih masonskih velikih loža

Izvori

Vanjske poveznice

S
Slobodno zidarstvo u Sloveniji

Velika loža Slovenije


Michael "Mike" Melvoin (* 10. Mai 1937 in Oshkosh, Wisconsin; † 22. Februar 2012 in Burbank, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Jazzpianist, Arrangeur und Komponist.

Leben und Wirken
Mike Melvoin begann im Alter von drei Jahren Klavier zu spielen. Er studierte zunächst Englisch am Dartmouth College, wo er 1959 graduierte, entschied sich aber danach, eine Karriere als Jazzmusiker einzuschlagen. Nach seinem Umzug nach Los Angeles 1961 arbeitete er mit Frank Rosolino, Leroy Vinnegar, Gerald Wilson, Paul Horn, Terry Gibbs, Joe Williams, Peggy Lee und Tom Waits. Zumeist war er als Studiomusiker tätig; so wirkte er bei Aufnahmen von Milt Jackson, Gábor Szabó, Stan Getz, Frank Sinatra, Natalie Cole, Helen Reddy, John Lennon (Stand By Me), Barbra Streisand, Quincy Jones, Michael Jackson, Tom Waits, Lalo Schifrin und den Pet Sounds-Sessions 1966 der Beach Boys mit. Als Arrangeur arbeitete er für The Ventures. Ferner war er der erste aktive Musiker, der als nationaler Vorsitzender der Recording Academy fungierte. Daneben spielte er in Clubs in Los Angeles, begleitete den Sänger Bill Henderson und wirkte bei Plattenaufnahmen von Herb Ellis und Plas Johnson bei Concord Jazz mit.

Familie
Melvoin war mit Constance Lula Ives (* 31. Dezember 1936; † 7. Mai 2020) verheiratet und hatte mit ihr drei gemeinsame Kinder. Ihr Sohn Jonathan (* 1961; † 1996) war unter anderem Tour-Keyboarder der US-Band The Smashing Pumpkins. Die Zwillinge Susannah und Wendy (* 1964) sind Mitglieder der Band The Revolution, die in den 1980er Jahren von dem Musiker Prince gegründet worden war.

Diskographische Hinweise

Aufnahmen unter eigenem Namen
Keys to Your Mind (Liberty Records, 1966)
Between the Two (Liberty, 1968)
The Plastic Cow Goes Moooooog (Dot Records, 1969)
Unknown Title (Discwasher, 1979)
Redeye (Voss Records, 1988)
The Capitol Sessions (mit Bill Henderson und Charlie Haden) (Naim, 1999)
Oh Baby (City Light, 2002)
It′s Always You (mit Phil Woods) (City Light, 2003)
Like Jazz (mit David Basse) (City Light, 2003)
Playing the Word (City Light, 2006)
You Know (City Light, 2006)

Aufnahmen als Begleitmusiker
Mit Milt Jackson
Memphis Jackson (Impulse!, 1969)

Mit Gábor Szabó
Light My Fire (Impulse!, 1967) mit Bob Thiele
Wind, Sky and Diamonds (Impulse!, 1967)
1969 (Skye, 1969)

Mit Tom Waits
Nighthawks at the Diner (Asylum, 1975)

Filmografie
 1979: Ashanti
 1979: Was, du willst nicht? (The Main Event)
 1981: Helden der Straße (King of the Mountain)
 1987: Chicago Blues (The Big Town)
 1989: Blind Fear – Nackte Angst (Blind Fear)

Lexikalische Einträge
 Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford University Press, New York 1999, ISBN 0-19-532000-X.

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Jazz-Pianist
Komponist (Jazz)
Filmkomponist
Arrangeur
Musiker (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1937
Gestorben 2012
Mann

Mike Melvoin


شين بلدة وناحية إدارية تقع في شمال غرب محافظة حمص السورية على بعد 37 كم في بداية المنطقة السياحية التي تصل من شين إلى برشين ومشتى الحلو والكفارين وجميع هذه المناطق تسمى جبل الحلو. يحدها من الغرب جبلايا، الخويخة، خربة القيقانية، الصفصافة ومن الجنوب الصويري ومن الشرق صفر أبو وردة، جب البستان ومن الشمال المرانة، المتعارض.

السكان
بلغ عدد السكان في الناحية 27,951 نسمة حسب تعداد عام 2004. الغالبية العظمى من المواطنين تعتمد على الزراعة والأعمال الحرة لتأمين الدخل والباقي يعتمد على الوظائف الحكومية.

منطقة شين

يتبع لناحية شين عقارياً ومالياً القرى التالية:

الصويري، الزعفرانة الغربية، الدبابية، الصفصافة، القيقانية، الخويخة، جبلايا، عين القط، المرانة، المتعارض، صفر أبو وردة، جب البستان، السنديانة الشرقية، جو، عيناتا، بحور، المحفورة، أوتان، مقلس، بتيسة الجرد، طريز، الجويخات، عيون الوادي، الرجبلية، حاصور، حدية، البارودية.

مميزات شين
 تشتهر شين بزراعة الزيتون و التفاح و العنب و الحبوب و البقوليات بأنواعها كافة.
طقس معتدل أغلب العام بسبب إرتفاعها عن سطح البحر بما يقارب ال ٨٠٠ متر.
نسيج إجتماعي كثيف و قوي.

مؤسسات شين
 يوجد فيها مجمع تربوي تم تأسيسه عام 2007 تتبع له 29 مدرسة حلقة أولى ابتدائية

12 حلقة ثانية اعدادية
6 ثانويات
روضة حكومية في الصويري
ثانوية مهنية كهرباء فنية ميكانيك معلوماتية

 في بلدة شين 6 مدارس ابتدائية و إعداديتان، ثانوية عامة، وثانوية مهنية وفنية و 4 رياض أطفال.
 يوجد فيها مستوصف، 30 صيدلية 20 عيادة طبية، 5 عيادات بيطرية.مركز للعيادات الشاملة
 7 مكاتب هندسية
 محكمة صلح، شعبة تجنيد ، إرشادية زراعية، مركز هاتف آلي بريد،
شعبة كهرباء، مؤسسة مياه، مصرف زراعي، جمعية فلاحية، 3 محطات وقود، مخبزين آليين.
 أهم الجمعيات والنوادي الأهلية:

المركز الثقافي العربي، نادي الشبيبة للعلوم والمعلوماتية، مدرسة الأنشطة التطبيقية ، المسرح المدرسي، نادي شين الرياضي، فرع لجمعية الرجاء لرعاية ذوي الاحتياجات الخاصة .

انظر أيضا
قائمة بلدات سوريا

مصادر

أماكن مأهولة في منطقة حمص
بلدات سوريا
تجمعات علوية في سوريا
شين

شين (سوريا)


Matt LeBlanc (d. 25 Temmuz 1967, Massachusetts), Amerikalı oyuncu, televizyon yapımcısı ve komedyendir. NBC durum komedisi Friends ve yan ürünü Joeydeki Joey Tribbiani rolüyle küresel ün kazandı. Friendsteki çalışmasıyla LeBlanc, Primetime Emmy Ödüllerinde üç adaylık elde etti. LeBlanc ayrıca Episodesta (2011–2017) kendisinin kurgusallaştırılmış bir versiyonunu da canlandırdı ve bu performansından dolayı bir Altın Küre Ödülü kazanıp dört Emmy Ödülü adaylığı elde etti. Top Gear'ı 2016'dan 2019'a kadar yönetti ve yine 2016'dan 2020'ye kadar CBS durum komedisi Man with a Plande patrik Adam Burns'ü oynadı.

Erken yaşam
Oyunculuk kariyerine başlamadan önce modellik yapan LeBlanc, sonrasında Levi's, Coca-Cola, Doritos ve Heinz Ketchup gibi firmaların reklam filmlerinde oynayarak başarı sağladı. 1990'ların başında Married... with Children dizisinde Christina Applegate'in canlandırdığı Kelly Bundy karakterinin erkek arkadaşlarından birini oynadı. 1994'te başlayan ve 10 yıl süren Friends dizisindeki rolüyle, özellikle ABD olmak üzere tüm dünyada sevildi. LeBlanc aynı zamanda Lost in Space ve Charlie'nin Melekleri: Tam Gaz gibi Hollywood filmlerinde de yer aldı.

LeBlanc, 3 Mayıs 2003'te uzun süredir birlikte olduğu kız arkadaşı Mellissa McKnight ile evlendi ve çiftin, 8 Şubat 2004'te Marina Pearl LeBlanc ismini verdikleri bir kızları oldu. Çift 2006 yılında boşandı.

LeBlanc, Newton, Massachusetts'te doğdu. Annesi Patricia (evlilik öncesi soyadı Di Cillo), bir ofis müdürüydü; babası Paul LeBlanc bir tamirciydi. Babası Acadian kökenli ve annesi İtalyan kökenlidir. Gelecek komedyen Louis C.K. ile aynı yıl mezun olduğu Newton North Lisesi'ne gitti. Liseden sonra Boston, MA'daki Wentworth Institute of Technology'de üniversiteye gitti. İkinci yarıyılına başladıktan kısa bir süre sonra okulu bıraktı.

LeBlanc, 17 yaşında modellik kariyerine devam etmek için New York'a taşındı, ancak kendisine sektörde olmak için çok kısa olduğu söylendi. Oyunculuk kariyeri, bir kadının kendisini seçmelere eşlik etmesi için davet etmesiyle başladı ve burada menajeri tarafından imzalandı. Birkaç reklam filminde yer aldı ve nihayet Friends ile büyük bir çıkış yapmadan önce televizyonda çeşitli roller üstlendi. Joey Tribbiani rolünü almadan önce cebinde son on bir doları olduğu biliniyor.

Filmografi

Filmler

Televizyon

Ödüller ve adaylıklar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Emmys.com'da Matt LeBlanc

1967 doğumlular
20. yüzyılda Amerikalı komedyenler
20. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı komedyenler
21. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
Newton, Massachusetts doğumlular
Birleşik Krallık'taki Amerikalı gurbetçiler
Amerikalı erkek komedyenler
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Amerikalı erkek dizi oyuncuları
Amerikalı erkek modeller
İtalyan asıllı Amerikalılar
Fransız asıllı Amerikalılar
Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Kaliforniyalı komedyenler
Friends
Massachusetts doğumlu erkek oyuncular
Yaşayan insanlar
Newton North Lisesinde öğrenim görenler
Hidden Hills, Kaliforniyalılar
En İyi Erkek Müzikal veya Komedi Dizisi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü sahipleri

Matt LeBlanc


Lucas Demare () a fost un regizor de film, scenarist și producător argentinian renumit în cinematografia argentiniană și internațională  în anii 1940, 1950 și 1960.

Biografie

Filmografie selectivă

Regizor

Actor
 1980 El tango en el cine (el însuși)
 1968 Humo de marihuana (apariție cameo)
 1961 Hijo de hombre
 1951 Los isleros
 1942 La Guerra Gaucha

Scenarist

Producător
 1968 Humo de marihuana
 1967 La cigarra está que arde
 1960 În pustiul Patagoniei - Plaza Huincul (Pozo Uno)
 1958 Zafra
 1954 Guacho
 1951 La pícara cenicienta
 1949 La cuna vacía

Premii și nominalizări

Referințe

Legături externe

 Regizori de film argentinieni
 Regizori de film

Lucas Demare


&  est une revue médicale à comité de lecture dans le domaine de l'obstétrique et de la gynécologie. Il s'agit de la publication officielle de l'. Elle est aussi connue sous le nom de .

 &  compte environ . Selon les  de 2014, la revue a un facteur d'impact de 4,982, la classant au  rang parmi 82 revues de médecine sur la reproduction.

Références

Revue d'obstétrique et de gynécologie
Titre de presse créé en 1953
Presse écrite en anglais

Obstetrics & Gynecology


منجز هي قرية لبنانية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال. تقع في تجمع للقرى يسمى الدريب الأوسط.

انظر أيضًا
 معبد نيميسيس
كنيسة سيدة المعين

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء عكار
أماكن مأهولة في لبنان
الدريب
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان

منجز


පෝටර්ගේ පස් විධි බලවේග යනු  හාවඩ් ව්‍යාපාර පාසලේ මයිකල් ඊ පෝටර් විසින් 1979 දී කර්මාන්ත විශ්ලේෂණය සහ ව්‍යාපාරික උපායමාර්ග සංවර්ධනය සඳහා සකස් කරන ලද රාමුවකි. එය වෙළෙඳපොළ තරගයේ තීව්‍රතාවය සහ ආකර්ශණීය බව තීරණය කරණ බලවේග සොයාගැනීමට කාර්මික සංවිධාන ආර්ථික විද්‍යා සංකල්ප ප්‍රයෝජනයට ගනු ලබයි. මෙහිදී ආකර්ශණීය බව යනු සමස්ත කර්මාන්තයේම ලාභදායිත්වයයි. ආකර්ශණීය නොවන කර්මාන්තයක් යනු සමස්ත ලාභදායිත්වය අඩුකිරීමට බලපාන බලවේග වල සංයෝජනයක් වේ. බොහෝ ආකර්ශණීය නොවන කර්මාන්තයක් "අසංකීර්ණ තරගකාරීත්වයකට" ළඟාවන්නක් විය හැකියි.

සාර්ව පරිසරය යන පොදු යෙදුම සමග වෙන්කර දැක්වීමට පෝටර් මෙම බලවේග සඳහන් කරන්නේ ක්ෂුද්‍ර පරිසරය ලෙසයි.මෙය ආයතනයකට පාරිභෝගිකයන්ට සේවය කිරීමේ හැකියාව සහ ලාභයක් ලබාගැනීමට අදාළ ඉතාම ආසන්න බලවේග වලින් සමන්විත වේ.ආයතනයකට වෙළඳපල නැවත අගය කිරීම සඳහා මෙම ඕනෑම බලවේගයක වෙනස්වීමක් අවශ්‍ය වේ. සමස්ත කර්මාන්තයේ ආකර්ශණීය බව එම කර්මාන්තයේ ඇති සෑම ආයතනයක්ම සමාන ලාභ ලබන බව නොඅඟවයි. ආයතන වලට කර්මාන්තයේ සාමාන්‍යයට වඩා වැඩි ලාභයක් ලබා ගැනීම සඳහා ඔවුන්ගේ හර දක්ෂතා, ව්‍යාපාර ආකෘති හෝ ජාල යොදාගත හැකියි. මේ සඳහා ඉතා හොඳ උදාහරණයක් වන්නේ ගුවන් ප්‍රවාහන කර්මාන්තයයි. කර්මාන්තයක් ලෙස ලාභදායිත්වය අඩු නමුත් පෞද්ගලික සමාගම් වලට අද්විතීය ව්‍යාපාර ආකෘති යොදාගැනීම මගින් කර්මාන්තයේ සාමාන්‍යයට වඩා වැඩි ප්‍රතිලාභයක් ලබා ගැනීමට හැකිවී තිබේ.

උපායමාර්ග උපදේශකවරුන් ආයතනයේ උපායමාර්ග තත්ත්වය නිර්මාණය කරන ඇතැම්විට පෝටර්ගේ පස්විධි රාමුව ප්‍රයෝජනයට ගනියි. කෙසේ වෙතත් බොහෝ උපදේශකවරුන්ට මෙම රාමුව ආරම්භක ලක්ෂ්‍යයක් හෝ පිරික්සුම් ලැයිස්තුවක් පමණි. සියළුම පොදු රාමු මෙන්ම එක්තරා තත්ත්වයක් පිළිබඳ නිශ්චිත බැහැර කිරීමකට භාවිතා කරන විශ්ලේශණයක් බොළඳ ලෙස සළකයි.

පෝටර්ගේ පස්විධි බලවේග තිරස් තරගයෙන් එනම්, ආදේශක භාණ්ඩ වලින් එල්ලවන තර්ජන, සංස්ථාපිත තරගකාරීන්ගෙන් එල්ලවන තරගය සහ අළුතින් ඇතුළත් වන්නන්ගෙන් එල්ලවන තර්ජන සහ සිරස් තරගයෙන් එනම්, සැපයුම්කරුවන්ගේ කේවල් කිරීමේ බලය සහ පාරිභෝගිකයින්ගේ කේවල් කිරීමේ බලයෙන් සමන්විත වේ.

පෝටර්ට අනුව පස්විධි බලවේග ආකෘතිය කර්මාන්ත මට්ටමේදී භාවිතා කළ යුතු වන අතර එය කර්මාන්ත කණ්ඩායම් හෝ කර්මාන්ත අංශ මට්ටමේදී භාවිතා කිරීම සඳහා නිර්මණය කර නොමැත. කර්මාන්තය යන්න වඩා පහත්, බොහෝ මූලික මට්ටමේදී නිර්වචනය කරන්නේ සමාන හෝ ඉතා සම්බන්ධ නිෂ්පාදන සහ/හෝ සේවා ගැණුම්කරුවන්ට අලෙවි කිරීම සිදුකරන වෙළඳපළක් ලෙසයි.තනි කර්මාන්තයක් තුළ තරග කරන ආයතනයක් එම කර්මාන්තය සඳහා අවම ලෙස එක් පස්විධි බලවේග විශ්ලේෂණයක්වත් කළ යුතුයි.පෝටර් පැහැදිළි කරන ආකාරයට විවිධාංගකෘත සමාගම් සඳහා සංස්ථාපිත උපායමාර්ගයේ පළමු වැනි මූලික කාර්යය වන්නේ සමාගම තරග කළ යුතු කර්මාන්තය තෝරා ගැනීම (ව්‍යාපාර අංශ ) සහ එම සෑම ව්‍යාපාර අංශයක්ම තමන්ට ආවේණික කර්මාන්ත විශේෂී පස්විධි බලවේග සකස්කිරීමයි. සාමාන්‍යයෙන් ගෝලීය වශයෙන් සමාගම් 1000ක් තරග කරනු ලබන්නේ ආසන්න වශයෙන් කර්මාන්ත 52ක් තුළයි (ව්‍යාපාර අංශ ).

මෙම පස්විධි බලවේග විශ්ලේෂණය පෝටර්ගේ සම්පූර්ණ උපායමාර්ග ආකෘතියේ එක් කොටසක් පමණකි. අනෙකුත් අංග වනුයේ හර දම්වැල සහ වර්ගීය උපායමාර්ගයි.

පස්විධි බලවේග

ආදේශක භාණ්ඩවල තර්ජනය
පොදුවේ භාණ්ඩයේ සාමාන්‍යය සීමාවෙන් පිට ක්ෂේත්‍රයේ භාණ්ඩ පැවතීම පාරිභෝගිකයින් විකල්ප භාණ්ඩ වලට මාරුවීමේ නැමියාව වැඩි කරයි.
 ගැනුම්කරුවන් ආදේශක වලට පවතින රුචිය
 ආදේශකවල සාපේක්ෂ මිල නැමියාව
 ගැණුම්කරුවන්ගේ මාරුවීමේ පිරිවැය
 නිෂ්පාදන විභේදනය තේරුම් ගනු ලබන ආකාරය
 වෙළඳපලේ පවතින ආදේශක සංඛ්‍යාව

නව තරගකරුවන් ඇතුළත්වීමේ තර්ජනය
ඉහළ ප්‍රතිලාභ උපයාදෙන ලාභදායී වෙළඳපළවල් වලට සමාගම් ආකර්ශණය වේ. මෙය නව තරගකරුවන් ඇතුළත්වීම නිසා ප්‍රබල ලෙස සමාගම් වල ලාභදායිත්වය අඩු වීමට හේතුවකි. ව්‍යාපාර ආයතන මගින් නව සමාගම් ඇතුළත්වීම අවහිර නොකළහොත් තම ලාභ ප්‍රතිශතය තරගකාරී මට්ටමකට පහළ යා හැකියි (පරිපූර්ණ තරගය ).
 ඇතුළත්වීමට බාධා පැවතීම (පේටන්ට්, අයිතීන්, වෙනත් )
 භාණ්ඩ ප්‍රභේදනයේ පිරිමැසුම්
 සන්නම් සාධාරණත්වය
 මාරුවීමේ පිරිවැය හෝ ගිලුණු පිරිවැය
 ප්‍රග්ධන අවශ්යතා
 බෙදාහැරීමට ඇති ප්‍රවේශය
ස්ථාපිත සන්නම් වලට ඇති පාරිභෝගික පක්ෂපාතීත්වය
නිරපේක්ෂ පිරිවැය ප්‍රතිලාභ
ඉගෙනුම් වක්‍ර ලාභ
තරගකරුවන්ගේ අපේක්ෂා සහගත පළිගැනීම
රජයේ ප්‍රතිපත්ති

තරගකරුවන්ගෙන් ඇතිවන  ප්‍රතිරෝධය
බොහෝ කර්මාන්ත සඳහා තරගකරුවන්ගෙන් ඇතිවන  ප්‍රතිරෝදය කර්මාන්තයේ තර්ඟකාරීත්වය තීරණය කරන නිර්ණායකයකි.
අනු ප්‍රතිපාදනය මගින් තරගකාරී වාසිදායකත්වය නොනැසී පවත්වා ගැනීම

පාරිභෝගිකයින්ගේ කේවල් කිරීමේ බලය
පාරිභෝගිකයින්ගේ කේවල් කිරීමේ හැකියාව නිෂ්පාදිත වෙළඳාම ලෙසද විස්තර කළ හැක.ආයතනය පීඩනයට ලක්කිරීමට පාරිභෝගිකයින්ට පවතින හැකියාවට මිල වෙනස්වීම්වලට පාරිභෝගිකයින්ගේ ඇති සංවේදීතාවයද බලපායි.
ආයතනයේ එකඟතාවයට පාරිභෝගිකයින් එකඟවීමේ අනුපාතය
බෙදාහැරීමේ නාලිකා මත රඳා පැවතීමේ  ප්‍රමාණය
විශේෂයෙන් ඉහළ ස්ථාවර පිරිවැයක් ඇති කර්මාන්ත වල කේවල් කිරීමේ  ප්‍රමාණය
ගැණුම්කරුවන්ගේ  ප්‍රමාණය
ආයතනයේ මාරුවීමේ පිරිවැයට අනුරූපීව ගැණුම්කරුවන්ගේ මාරුවීමේ පිරිවැය
ගැණුම්කරුවන්ගේ තොරතුරු ලබාගත හැකි බව
පසුපසට සමෝධානය කළහැකි බව
ආදේශක භාණ්ඩ පැවතීම
ගැණුම්කරුවන්ගේ මිල සංවේදීතාවය
කර්මාන්තයේ භාණ්ඩවල ආන්තර වාසිදායකත්වය (විශේෂත්වය )
ආර්.එෆ්.එම්විග්‍රහය

සැපයුම්කරුවන්ගේ කේවල්කිරීමේ බලය
සැපයුම්කරුවන්ගේ කේවල්කිරීමේ බලය යෙදවුම් වෙළඳාම් කිරීම ලෙස විස්තර කළ හැකියි. ආයතනයට අමුද්‍රව්‍ය, සංරචක, ශ්‍රමය සහ සේවා (ප්‍රවීණත්වය වැනි ) සැපයුම්කරුවන් ශක්ති ප්‍රභවයක් විය හැකියි.සැපයුම්කරුවන් ආයතනය සමග වැඩ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හෝ උදා:- අසහාය සම්පත් සඳහා අතිශයින් ඉහළ මිලක් අයකිරීම කළ හැකියි.
ආයතනයේ මාරුවීමේ පිරිවැයට අනුරූපව සැපයුම්කරුවන්ගේ මාරුවීමේ පිරිවැය
යෙදවුම් ප්‍රභේදනයවීමේ ප්‍රමාණය
ආදේශක යෙදවුම් පැවතීම
ආයතනයේ එකඟවීමේ අනුපාතයට සැපයුම්කරුවන්ගේ එකඟතාව
සේවකයන්ගේ ඒකමතිකත්වය උදා:-කම්කරු සංගම්

පස්විධි බලවේග ආකෘතියේ විවේචන

ස්ටිවෝට් නීල් වැනි අනෙකුත් ශාස්ත්‍රීය උපාය දක්ෂතා මගින් පෝටර්ගේ රාමුව අභියෝගයට ලක්කර තිබේ.එලෙසම කෙවින් පී කොයින්ගේ රුචියන් සහ සෝමු සුබ්‍රමනියම් පහත අස්ථිර උපකල්පන තුන පස්විධි බලවේග වලට යටත්වන බව දක්වා තිබේ.
ගැණුම්කරුවන්, තරගකරුවන් සහ සැපයුම්කරුවන් අසම්බන්ධ, අන්තර් සම්බන්ධතා නොපවත්වන සහ  වංචා සහගත බව
වටිනාකමේ මූලාශ්‍රය ව්යුහාත්මකව වාසිදායක බව (ඇතුලුවීමට බාධක නිර්මාණය කිරීම )
අවිනිශ්චිතතාවය අඩු වෙළඳපළ හවුල්කරුවන්ට තරගකාරී හැසිරීම සැළසුම් කිරීමට හා ප්‍රතිචාර දැක්වීමට හැකිබව

බ්රෑන්ඩෙන්බර්ගර් සහ නැලිබෆ් 1990 මැද භාගයේදී පෝටර් හට ඉතා වැදගත් විස්තාරිතයක් සොයාගන්නා ලදි.ක්‍රීඩා න්‍යාය භාවිතයට ගනිමින් ඔවුන් උපාය මාර්ගික මිත්‍ර සම්බන්ධ සඳහා උදව්වන අනුපූරක සංකල්ප එකතු කළේය.(හය වන බලවේගය ලෙසද හඳුන්වනු ලැබේ.අනුපූරකයන් හයවන බලවේගය ලෙස දක්වන අදහස ඉන්ටෙල් සමාගමේ පූර්ව ප්‍රධාන විධායක නිළධාරීවන ඇන්ඩෲ ග්රෝව් වෙත හිමිවේ.බොහෝ යොමුවන්ට අනුව හයවන බලවේගය රාජ්‍ය හෝ පොදු වේ. 1993දී ස්කොට්ලන්තයේ බුල් සමූහයේ උපදේශන කරන අතර මාර්ටින් රිචර්ඩ් ජෝන්ස් විසින් වර්ධනය කළ පස්විධි බලවේග ආකෘතිය නිර්මාණය කළේය.එය පෝටර්ගේ ආකෘතිය මත පාදක වන අතර රාජ්‍ය(ජාතික හා ප්‍රාදේශීය )මෙන්ම පීඩිත කාණ්ඩ කාල්පනික හයවන බලවේගය ලෙස අතුලත් වේ.මෙම ආකෘතිය බුල් සමූහයේ කොටසක් ලෙස දියත් කළ දැනුම වත්කම කළමණාකරණ සංවිධානය මූලාරම්භයේ ප්‍රථිඵලයකි.
සමහරවිට ආයතනයත් එම කර්මාන්තයට ගෙන එන සම්පත්වලින් ස්වාධීනව කර්මාන්තයේ ආකර්ශණීය බව විශ්ලේෂණය කළ නොහැක.වඩා වැඩි ස්ථිර උපායමාර්ග සංවර්ධනය සඳහා මෙම න්‍යාය සම්පත් මූලික න්‍යාය සමග ඒකාබද්ධ කළ යුතුයි.

තවදුරටත් බලන්න
ඩෙල්ටා ආකෘතිය
සය බලවේග ආකෘතිය

මූලාශ්‍ර

කළමනාකරණය

පෝටර්ගේ පස් විධි බලවේග විශ්ලේෂණය


San Juan Ixcoy («San Juan»: en honor a San Juan Bautista; «Ixcoy»: proviene del término Yich K`ox que en castellano significa  «En el asiento de un Vijaw») y también conocido como tierra de las manzanas es un municipio del departamento de Huehuetenango de la región nor-occidente de la República de Guatemala. Su idioma oficial es el Q'anjob'al.

San Juan Ixcoy es un municipio rico en cultura y arte maya, su diversidad de idiomas, sus trajes típicos, su historia, sus comidas, sus fiestas patronales (San Juan Bautista y San Juan Zacarías), sus altares mayas, los danza dramas y los bailes coloridos de Kanal Tz'unun,, Kanal Tuluxh, Kanal Wakax, Kanal Chej y el baile del Cortez. Su música autóctona del tum y la chirimía se conjuga con arte y cultura maya de la región.

Luego de la conquista de Guatemala el poblado era una encomienda, pero ya en el siglo , San Juan Ixcoy era una doctrina del convento mercedario de San Pedro Zulumá.  Luego de que los mercedarios entregaran sus doctrinas al clero secular en 1754, visitó la localidad el arzobispo Pedro Cortés y Larraz en su vida pastoral indicando que visitó el poblado «pasando por un mal camino cuando salió de Chiantla a la parroquia de San Pedro Soloma» y que dicho poblado pertenecía al curato de Zulumá.

Despuésa de la Independencia de Centroamérica en 1821, San Juan Ixcoy pasó al departamento de Totonicapán/Huehuetenango y estaba adscrito al circuito de Jacaltenango para la administración de justicia por medio del entonces novedoso sistema de juicios de jurados.  Luego, entre 1838 y 1840 fue parte del Estado de los Altos que los criollos liberales intentaron establecer en el occidente del Estado de Guatemala, pero que fue recuperado por la fuerza por el general mestizo conservador

Toponimia

Muchos de los nombres de los municipios y poblados de Guatemala constan de dos partes: el nombre del santo católico que se venera el día en que fueron fundados y una descripción con raíz náhuatl; esto se debe a que las tropas que invadieron la región en la década de 1520 al mando de Pedro de Alvarado estaban compuestas por soldados españoles y por indígenas tlaxcaltecas y cholultecas.

Ahora bien, si bien este poblado fue llamado «San Juan» en honor a San Juan Bautista, el topónimo «Ixcoy» se origina —de acuerdo a una leyenda local— a que los conquistadores españoles encontraron a un señor llamado Xunic que estaba rezando arriba de una planta «K'ox»; así pues, el término Yich K'ox —castellanizado a «Ixcoy»— significa «En el asiento de un Vijaw».

Demografía

El municipio tiene, en 2022, una población aproximada de 31.081 habitantes según el Censo de Población del año 2018 con una densidad de 139 personas por kilómetro cuadrado. Existe una población superior de gente de raza indígena representando el 95.6% de la población total, las principales etnias son el q'anjob'al con un 75%, mam con un 21%, y akateka que corresponde al 4% de la población indígena. El 5% de la población del municipio son ladinos.

Geografía física

El municipio de San Juan Ixcoy tiene una extensión territorial de 224 km².

Clima

La cabecera municipal de San Juan Ixcoy tiene clima tropical (Clasificación de Köppen: Aw).

Ubicación geográfica
El municipio se encuentra a una distancia de 64 km de la cabecera departamental Huehuetenango; está rodeado por municipios del departamento de Huehuetenango, excepto al este en donde también colinda con Nebaj, municipio del departamento de Quiché.

 Norte: San Pedro Soloma, San Miguel Acatán y Santa Eulalia
 Sur: Chiantla
 Este: San Miguel Acatán y Nebaj, municipio del departamento de Quiché
 Oeste: Todos Santos Cuchumatán y Concepción Huista

Gobierno municipal

Los municipios se encuentran regulados en diversas leyes de la República, que establecen su forma de organización, lo relativo a la conformación de sus órganos administrativos y los tributos destinados para los mismos.  Aunque se trata de entidades autónomas, se encuentran sujetas a la legislación nacional. Las principales leyes que rigen a los municipios en Guatemala desde 1985 son:

El gobierno de los municipios de Guatemala está a cargo de un Concejo Municipal mientras que el código municipal —que tiene carácter de ley ordinaria y contiene disposiciones que se aplican a todos los municipios de Guatemala— establece que «el concejo municipal es el órgano colegiado superior de deliberación y de decisión de los asuntos municipales […] y tiene su sede en la circunscripción de la cabecera municipal». Por último, el artículo 33 del mencionado código establece que «[le] corresponde con exclusividad al concejo municipal el ejercicio del gobierno del municipio».

El concejo municipal se integra con el alcalde, los síndicos y concejales, electos directamente por sufragio universal y secreto para un período de cuatro años, pudiendo ser reelectos».

Los alcaldes que ha habido en el municipio son:
 2012-2016: Miguel Bautista

Historia

El poblado original de San Juan Ixcoy probablemente existió mucho antes de la llegada de los españoles, originándose en la época precolombina.

Fundación de la encomienda

Después de la conquista del altiplano guatemalteco en 1524, se inició la etapa de fundación de encomiendas, para lo que se aglutinaban a las personas que acompañaban a los españoles con encomiendas o a algunas poblaciones dispersas que habían huido de la ocupación.  En algunas ocasiones se aglutinaban a personas hablantes de un mismo idioma o simplemente eran traídos de otros lugares para formar los nuevos poblados. Las fundaciones fueron ordenadas en 1538 a instancias del Obispo Francisco Marroquín por cédula que tuvo que reiterarse en 1541. El Oidor Juan Rogel Vásquez fue enviado por la Audiencia para hacer realidad la fundación de pueblos, encomendando éste a los religiosos de las órdenes regulares conocedores de los idiomas indígenas para dirigir la reducción, centrando su atención en las cabeceras de los señoríos.

Las encomiendas no solamente organizaban a la población indígena como mano de obra forzada sino que era una manera de recompensar a aquellos españoles que se habían distinguido por sus servicios y de asegurar el establecimiento de una población española en las tierras recién descubiertas y conquistadas.  También servían como centro de culturización y de evangelización obligatoria pues los indígenas eran reagrupados por los encomenderos en pueblos llamados «Doctrinas», donde debían trabajar y recibir la enseñanza de la doctrina cristiana a cargo de religiosos de las órdenes regulares, y encargarse también de la manutención de los frailes.

En 1531 ya era un pueblo conocido con el nombre de Yscos en condición de encomienda de un señor llamado Marcos Ruiz que fue el encomendero.

Época colonial: doctrina mercedaria

En el siglo  al igual que otros pueblos del área, San Juan Ixcoy era una doctrina del convento mercedario de San Pedro Zuluma.

El cronista Francisco Antonio de Fuentes y Guzmán mencionó en su obra Recordación Florida una pequeña información sobre el municipio de San Juan Ixcoy y en el año 1690 diciendo lo siguiente:

Cuando el arzobispo Pedro Cortés y Larraz visitó Guatemala entre los años 1768 y 1770 en su vida pastoral, mencionó que visitó el poblado pasando por un mal camino cuando salió de Chiantla a la parroquia de San Pedro Soloma. En esa época, San Juan Ixcoy pertenecía al curato de Soloma de la provincia y a la Alcaldía Mayor de Totonicapam de Huehuetenango.

El día lunes 23 de julio de 1798 José Domingo Hidalgo publicó en la la Gaceta de Guatemala una descripción de la provincia de Totonicapán, y mencionó una pequeña reseña sobre el municipio de San Juan Ixcoy donde decía que «es el municipio más meridional de la provincia y el más cercano al municipio Chiantla».

Tras la Independencia de Centroamérica

En el año de 1825 el gobierno del Estado de Guatemala dividió el territorio en siete departamentos, siendo uno de ellos Totonicapán-Huehuetenango, el cual tenía siete municipios, entre ellos Jacaltenango; la constitución de 1825 también dividió el territorio en diez distritos con varios circuitos cada uno para la impartición de justicia y Jacaltenango fue sede del circuito del mismo nombre en el distrito N.º 9 (Totonicapán) al que pertenecían también Santa Ana Huista, San Antonio Huista, San Andrés, San Marcos, Concepción, Nentón, Petatán, Acatán, San Juan Ixcoy, San Sebastián Coatán, Santa Eulalia, Istatán, Ishcán, Ixcacao, Sajnabac, Paduano, Cajtavi, Lo de Alvarado, Tierra Negra y Montenegro, esta última ahora parte de México.

El efímero Estado de Los Altos

A partir del 3 de abril de 1838 San Juan Ixcoy fue parte de la región que formó el efímero Estado de Los Altos y que forzó a que el Estado de Guatemala se reorganizara en siete departamentos y dos distritos independientes el 12 de septiembre de 1839:

 Departamentos: Chimaltenango, Chiquimula, Escuintla, Guatemala, Mita, Sacatepéquez, y Verapaz
 Distritos: Izabal y Petén

La región occidental de la actual Guatemala había mostrado intenciones de obtener mayor autonomía con respecto a las autoridades de la ciudad de Guatemala desde la época colonial, pues los criollos de la localidad consideraban que los criollos capitalinos que tenían el monopolio comercial con España no les daban un trato justo.  Pero este intento de secesión fue aplastado por el general Rafael Carrera, quien reintegró al Estado de Los Altos al Estado de Guatemala en 1840.

Véase también

 Elecciones municipales de Guatemala de 2023
 Historia Territorial de Guatemala
 Mercedarios en Guatemala
 Organización territorial de Guatemala

Notas y referencias

Referencias

Bibliografía

Encomiendas coloniales en Guatemala
Doctrinas coloniales de los mercedarios en Guatemala
Municipios de Huehuetenango
Patronazgo de San Juan Bautista
Poblados del extinguido Estado de Los Altos

San Juan Ixcoy


Le dépôt chimique en phase vapeur assisté par plasma à faible énergie (ou LEPECVD, pour Low-Energy Plasma-Enhanced Chemical Vapor Deposition en anglais) est une technique de dépôt chimique en phase vapeur assistée par plasma utilisée pour le dépôt épitaxial de films minces semi- conducteurs ( alliages de silicium, de germanium...). Un plasma d'argon en courant continu à haute densité et basse énergie est utilisé pour décomposer efficacement les précurseurs en phase gazeuse tout en laissant la couche épitaxiale intacte. Des couches de haute qualité peuvent ainsi être obtenue à des taux de dépôt élevés (jusqu'à 10 nm/s).

Principe de fonctionnement
Le substrat (généralement un Wafer de silicium) est disposé dans la chambre du réacteur, où il est chauffé par derrière grâce à une résistance en graphite. Un plasma d'argon est introduit dans la chambre afin d'ioniser les molécules de précurseur, générant des radicaux hautement réactifs qui entraînent la croissance d'une couche épitaxiale sur le substrat. Le bombardement d'ions argons permet également d'éliminer les atomes d'hydrogène adsorbés à la surface du substrat sans provoquer de dommages structurels. Ces deux effets évitent les problèmes typiques de la croissance des alliages Si, Ge et SiGe par dépôt thermique en phase vapeur (CVD), qui sont

 dépendance du taux de croissance par rapport à la température du substrat, en raison de l'énergie thermique nécessaire à la décomposition des précurseurs et à la désorption de l'hydrogène du substrat
 hautes températures (>1000 °C pour le silicium) nécessaires pour obtenir un taux de croissance significatif.
 forte influence de la composition de l'alliage SiGe sur le taux de dépôt en raison de l'écart important entre le taux de désorption d'hydrogène des surfaces de Si et de Ge.

Grâce à ces effets, la vitesse de croissance dans un réacteur LEPECVD ne dépend que des paramètres du plasma et des flux de gaz. Il est possible d'obtenir un dépôt épitaxial à des températures beaucoup plus basses qu'avec des méthodes conventionnelles de CVD.

Réacteur LEPECVD

Le réacteur LEPECVD est divisé en trois parties principales :

 un sas permettant de charger les substrats dans la chambre sans casser le vide
 la chambre principale, qui est maintenue en UHV à une pression de base d'environ 10 mbar
 la source de plasma, où le plasma est généré.

Le substrat est placé au sommet de la chambre, tourné vers le bas en direction de la source de plasma. Le chauffage est assuré par l'arrière à partir d'un élément chauffant en graphite résistif encapsulé entre deux disques de nitrure de bore, ce qui améliore l'uniformité de la température. Des thermocouples permettent de mesurer la température de la résistance et permettent de remonter à celle du substrat par un étalonnage au pyromètre infrarouge. Les températures de substrat pour les films monocristallins se situent généralement dans une gamme de 400 °C à 760 °C, respectivement pour le germanium et le silicium.

Le potentiel du porte-échantillon est contrôlé par une alimentation électrique externe, influençant la quantité et l'énergie des radicaux frappant la surface. Il est généralement maintenu à 10-15 V par rapport aux parois de la chambre.

Les gaz de dépôt sont introduits dans la chambre à travers une buse placée sous le porte-échantillon. Les gaz utilisés dans un réacteur LEPECVD sont le silane (SiH_4) et le germane (GeH4) pour les dépôts de silicium et de germanium respectivement, ainsi que du diborane (B2H6) et la phosphine (PH3) pour les dopages de type p et n.

Source plasma
La source de plasma est le composant le plus critique d'un réacteur LEPECVD. Le plasma à faible énergie et haute densité représente la différence principale avec un système de dépôt PECVD classique. Le plasma est généré dans une source fixée au fond de la chambre. L'alimentation en argon se fait directement dedans, où des filaments de tantale sont chauffés pour créer un environnement riche en électrons par émission thermionique. Le plasma est maintenu grâce à une décharge en courant continu entre les filaments et les parois (mise à la terre). La tension nécessaire pour obtenir une décharge est d'environ 20 à 30V, les ions ont une énergie d'environ 10 à 20 eV, tandis que le courant de décharge est de l'ordre de plusieurs dizaines d'ampères. De hautes densités ioniques peuvent ainsi être atteintes et sont contrôlée par la variation du courant de décharge. La vitesse de dépôt est directement proportionnelle à la densité ionique et donc à cette intensité.

Confinement du plasma
Une fois dans le bâti, le plasma est focalisé et accéléré à la fois grâce à une anode mais aussi par des bobines de cuivres situées autour de la cuve et formant des lentilles magnétiques.  Le courant circulant à travers les bobines (c'est-à-dire l'intensité du champ magnétique) peut être contrôlé pour modifier la densité d'ions à la surface du substrat et modifier la vitesse de croissance. Des bobines supplémentaires (dites "wobblers") sont placées de façon perpendiculaires afin de permettre un balayage du substrat par le plasma et d'améliorer l'homogénéité du film.

Applications
Grâce à la possibilité de modifier le taux de croissance (par la densité du plasma ou les flux de gaz) indépendamment de la température du substrat, les couches minces  déposées dans ces appareils peuvent présenter à la fois des interfaces nettes et une précision jusqu'à l'échelle nanométrique (à des taux minimums de 0,4 nm/s) et de grandes épaisseurs (jusqu'à 10 µm ou plus à des taux allant jusqu'à 10 nm/s). Il a donc été possible de développer par exemple des guides d'ondes à haut rendement pour l'infrarouge proche (NIR) et  moyen (MIR) ou des films nanostructurés (présentant des empilements de puits quantiques) pour la modulation d'amplitude optique NIR. Cette précision dans la construction de puits quantique a aussi été utilisée pour le dépôts de canaux contraints de germanium.

Une autre application prometteuse de la technique LEPECVD est la possibilité de développer des microcristaux de silicium et de germanium auto-assemblés sur des substrats de Si à gravure profonde. Cela résout de nombreux problèmes liés à l'hétéro-épitaxie (incompatibilité des réseaux cristallins), conduisant à une qualité cristalline très élevée. Cela n'est possible que grâce aux vitesses de dépôt importantes à une température modérée.

Articles connexes
 Dépôt chimique en phase vapeur
 Dépôt chimique en phase vapeur assisté par plasma

Références

Dépôt sous vide de couches minces
Traitement au plasma
Fabrication de semi-conducteur

Dépôt en phase vapeur assisté par plasma de basse énergie


El Marquesado de Casa Ferrandell es un título nobiliario español creado el 5 de agosto de 1790 por el rey Carlos IV con la denominación de "Marquesado de la Cueva" a favor de José Ignacio Ferrandell y Guall-Moix, Regidor perpetuo de Palma de Mallorca.

Se le concedió la Grandeza de España honoraria el 8 de octubre de 1803.

Su denominación hacía referencia a la localidad de la "Cove" de Valldemosa (Cueva, en castellano), en Mallorca, donde las familias Ferrandell y Gual-Moix, tenían extensas propiedades rústicas.

Cambiada su denominación por la actual de "Marquesado de Casa Ferrandell" el 24 de marzo de 1806 con confirmación de la Grandeza de España a favor de su sobrina, la segunda marquesa, María Francisca de Villalonga y Ferrandell.

Marqueses de Casa Ferrandell

Historia de los Marqueses de Casa Ferrandell

 José Ignacio Ferrandell y Guall-Moix (fallecido en 1804), I marqués de la Cueva, Posteriormente llamado "Casa Ferrandell". Le sucedió, de su hermana María Ignacia Ferrandell que casó con Felipe de Villalonga y Pinós, la hija de ambos, por tanto su sobrina:

 María Francisca de Villalonga y Ferrandell (1771-1835), II marquesa de la Cueva. Cambiada la denominación, en 1806, a II marquesa de Casa Ferrandell.
 Casó con Ramón Fernández Maroto y González Ruiz.

Rehabilitado en 1917 por:

 Fernando González Valerio y González Maroto (1872-1923), III marqués de Casa Ferrandell.
En su condición de hombre con mayores rentas de la provincia, Fernando González Valerio González Maroto fue Senador por Derecho Propio por la Provincia de la Coruña de 1918 a 1923. Utilizó el título de Marqués de casa Ferrandell hasta el día de su muerte. A su deceso el 12 de marzo de 1923 la Comisión Permanente del Senado compuesta entre otros por el Duque de Lerma, Duque de Baena, Marqués de Santa Cruz, Marqués de Hoyos, Conde Casa Valencia y el Barón de la Torre, informaba al Presidente del Consejo de Ministros que del fallecimiento "Excmo. Sr D Fernando González Valerio y González Maroto, Marqués de Casa Ferrandell".
 Casó con la noble de ascendencia francesa Sofía Allones y de Roffignac.
Al fallecimiento del III marqués, solicitaron Carta de sucesión tanto el hijo varón mayor del senador por Derecho Propio de la Coruña Fernando González Valerio González Maroto -llamado Fernándo González Valerio y Allones- como Ramón Maroto y Moxó, tras lo que el título queda pendiente de la resolución judicial.

Le sucedió, en 1925, por ejecución de "sentencia de mejor derecho":

 Ramón Maroto y Moxó, IV marqués de Casa Ferrandell.
 Casó con María de Coll y Roca.

Le sucedió, en 1952, su hijo:

 Manuel Maroto y Coll (f. en 1966), V marqués de Casa Ferrandell.
 Casó con Rosalía de Mesa y Álvarez.

Le sucedió, en 1967, su hija:

 María Victoria Maroto y de Mesa (n. en 1947), "VI marquesa de Casa Ferrandell".
 Casó con Pablo Donatelli Jordi.

Obtuvo el título un primo sin tener el mejor derecho:

 Ramón Maroto Cotoner, VII marqués de Casa Ferrandell.
 Casó con Inés Pérez de Herrasti y Urquijo.

Recuperó el título en 2016 la hermana de María Victoria Maroto de Mesa:

 Natalia Maroto de Mesa, VIII Marquesa de Casa Ferrandell'''.

Referencias

Bibliografía

 Elenco de Grandezas y Títulos Nobiliarios Españoles. Instituto "Salazar y Castro", C.S.I.C.

Casa Ferrandell
Casa Ferrandell

Marquesado de Casa Ferrandell


හයිට්‍රජන් යනු මූල ද්‍රව්‍යයකි.එය අලෝහ මූලද්‍රව්‍යයක් වන අතර නූතන ආවර්තිතා වගුවේ පළමු වන ආවර්තයට අයත් වේ. ඒ අනුව මෙහි පළමු ශක්ති මට්ටමේ පමණක් ඉලෙක්ට්‍රෙන පවතී.හයිට්‍රජන් වල පරමාණු ක්‍රමාංකය එක වේ.එහි ඉලෙක්ට්‍රෝන ද එකකි. මෙහි සමස්ථානික තුනකි.ඒවා ප්‍රෝටියම්,ඩියුටීරියම්,ට්‍රිටියම් යනුවෙන් හදුන්වයි.මෙම තුනෙහිම පරමාණුක න්‍රමාංකය 1 වේ.නමුත් මේ තුනේ ස්කන්ධ ක්‍රමාංක විවිධ
වේ.එනම් ප්‍රෝටියම් වල ,ඩියුට්‍රියම් වල හා ට්‍රිටියම් වල ස්කන්ධ ක්‍රමාංක පිළිවෙලින් 1,2,3 වේ.මේවායේ සම්මත නිරූපන ගත්කල පහත පරිදි වේ.
                                1
                      ප්‍රෝටියම්  =  H
                                1   ,

                                 2
                       ඩියුට්‍රියම්  =  H ,
                                 1

                               3
                        ට්‍රිටියම් = H වේ.
                               1
හයිඩ්‍රජන් (H) වල දැකිය හැක්කේ අඩුම ප්‍රථම අයනීකරණ ශක්තියකි (Frist ionization energy) .හයිඩ්‍රජන් වල විද්‍යුත් සෘණතාවය පෝලිං පරිමාණයට අනුව 2.1 ක අගයක් ගනී.විද්‍යුත් සෘණතාව (Electro negativity)  යනු මූලද්‍රව්‍ය පරමාණුවක් තවත් මූලද්‍රව්‍ය පරමාණුවක් සමග සහසංයුජ බන්ධනයකින් බැදී ඇති විට එම බන්ධනයේ ඉලෙක්ටෝන (e) තමා වෙත ඇදගැනීමේ හැකියාවයි.හයිඩ්‍රජන් වායු අවස්ථාවේ පවතින අලෝහයකි.
  හයිඩ්‍රජන් වල සංයුජතාව 1කකි. ඒ ඇසුරෙන් මෙහි රසායනික සූත්‍රය සොයමු.
සංයෝග සෑදී ඇත්තේ මූලද්‍රව්‍යවල පරමාණු හෝ අයන බන්ධනවලින් බැදීමෙනි.එබැවින්  සංයෝගයක සූත්‍රය ලිවීමට එහි සංයුජතා දත යුතුය. එම සංයෝජන බල තුලනය වන පරිදි සූත්‍රය ලියයි.එනම්,
                  හයිඩ්‍රජන් වල සංයුජතාව 1 කි.
                  ඔක්සිජන් වල සංයුජතාව 2 කි.
                 ඒ අනුව මෙහි රසායනින සූත්‍රයH O වේ.
                                         2

රසායනික මූලද්‍රව්‍ය හයිට්‍රජන්


North Shore Line could refer to one of several railway lines:

 Chicago North Shore and Milwaukee Railroad, United States
 North Shore railway line, Sydney, Australia
 North Shore Line (New York), a former trolley line on the north shore of Long Island
 North Shore Line (Singapore), a planned mass transit line in Singapore which was scrapped and succeeded by the Cross Island line.
 North Shore Branch, Staten Island
 North Shore Line, New Zealand, a proposed railway line in Auckland, New Zealand

See also

 North Shore Branch
 North Shore Railroad (disambiguation)
 Shoreline (disambiguation)
 North Shore (disambiguation)
 South Shore Line (disambiguation)

 North (disambiguation)
 Shore (disambiguation)
 Line (disambiguation)

North Shore Line


Taşköprü, Seyhan Nehri üzerinde, Adana kent merkezinde, Adana (Seyhan) ve Karşıyaka (Yüreğir) yakalarını birleştiren köprüdür.

Adana'nın simgesi olarak kabul edilen köprü, bir Roma dönemi eseridir. Taşköprü'nün Roma İmparatoru Hadrianus tarafından yaptırıldığı ve Roma İmparatoru I. Justinianus zamanında ciddi şekilde onarıldığı aktarılmaktadır. Seyhan Nehri üzerinde bulunan, aslen 21 gözlü olan köprü, Seyhan Nehri'nin ıslahı sırasında 7 gözünün toprak altında kalmasıyla 14 gözlü olarak hizmet veriyor. İlk yapıldığında yarı yarıya daha dar olan köprü daha sonra genişletilmiştir. Köprünün her iki girişinde de şu anda mevcut olmayan taç kapısı olduğu bilinmektedir. Osmanlı döneminde birkaç kez onarılan Taşköprü, günümüzde de hizmet vermeye devam etmektedir. 310 metre uzunluğundaki köprünün genişliği 11.40 metredir.

Taşköprü'nün 2006 yılı başında restorasyon çalışmalarına başlanmış ve 2007 başlarında çalışma sona ermiştir. Ayrıca Taşköprü dünyada hâlen kullanılan en eski köprülerden biridir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki köprüler listesi
 Türkiye'deki tarihi köprüler

Kaynakça

Dış bağlantılar

Seyhan'daki yapılar
Yüreğir'deki yapılar
Adana'daki köprüler
Seyhan Nehri üzerindeki köprüler
Türkiye'deki taş köprüler
Türkiye'deki kemer köprüler
Türkiye'deki Roma köprüleri
Türkiye'deki yaya köprüleri
Türkiye'deki eski karayolu köprüleri
Güverte kemer köprüler
2. yüzyılda tamamlanan köprüler
Türkiye'deki Romalı arkeolojik sitler

Taşköprü (Adana)


Ultimul avatar al lui Tristan este o povestire științifico-fantastică  a scriitorului român Vladimir Colin. A apărut în 1966 în colecția de povestiri Viitorul al doilea de la Editura Tineretului.   A fost tradusă în 1971 în limba germană ca Die letzte Verwandlung des Tristan (în colecția Die Ratte im Labyrinth) și în 1974 în limba franceză ca Le dernier avatar de Tristan și publicată în colecția de povestiri Les dents de Chronos (editura Robert Laffont).

Prezentare

Explorează tema unui spațiu-timp în patru dimensiuni. Tristan Bătrânul este un alchimist francez din secolul al XVI-lea care pentru a găsi piatra filozofală face pact cu un prinț promițându-i că va transforma metalele în aur. După ce descoperă secretul, Tristan fuge în a patra dimensiune (timpul) ca să scape de furia prințului.

Primire

Note

Legături externe

Vezi și
1966 în literatură

Povestiri din 1966
Nuvele din 1966
Povestiri românești
Povestiri științifico-fantastice
Povestiri de Vladimir Colin
Literatură cu călătorii în timp
1966 în științifico-fantastic

Ultimul avatar al lui Tristan


Film idol sau film idol este un termen colocvial folosit pentru un film care a reușit să adune în jurul lui un grup devotat de fani, fără a deveni în mod necesar mainstream.

Aceasta este o Listă de filme idol în ordine alfabetică după titlu:

Liste de filme

Listă de filme idol


Hurricane Hortense was the first tropical cyclone to make landfall in Guadeloupe and Puerto Rico since Hurricane Hugo in 1989, and the second most intense hurricane during the 1996 Atlantic hurricane season. The eighth tropical cyclone, eighth named storm, and sixth hurricane of the season. Hortense developed on September 3 from a tropical wave in the central Atlantic Ocean. Initially a tropical depression, it headed westward without significant strengthening for four days due to unfavorable upper-level winds. While nearing the Lesser Antilles upper-level winds decreased, allowing the depression to become Tropical Storm Hortense on September 7. Hortense crossed Guadeloupe on September 8 and entered the Caribbean Sea. By on the following day, it was upgraded to a hurricane while curving northwestward. Hortense made landfall in Puerto Rico on September 9 and brushed the Dominican Republic shortly thereafter. After re-entering the Atlantic, Hortense began to substantially strengthen and peaked as a 140 mph (220 km/h) Category 4 hurricane early on September 13. Thereafter, the storm steadily weakened as it tracked rapidly north-northeastward. Early on September 15, Hortense made landfall in Nova Scotia as a minimal Category 1 hurricane. It quickly weakened further to a tropical storm before re-entering the Atlantic to the south of Newfoundland. Late on September 15, Hortense transitioned into an extratropical cyclone and subsequently merged with a frontal system about 24 hours later.

The storm produced heavy rainfall and gusty winds as it passed through the Lesser Antilles. On Guadeloupe, damage was most significant to crops, with over 50% of banana plantains destroyed. Localized flooding was reported on Martinique. Impact was most significant in Puerto Rico. Across the island, 11,463 houses were severely damaged. About 1.4 million people on Puerto Rico were left without electricity – equivalent to about 40% of the island's population. Damage in Puerto Rico was estimated at $153.4 million (1996 USD). There were also 19 deaths, most of which due to drowning during flash floods. In the Dominican Republic, strong winds damaged a number of buildings and houses, and downed several power lines. Flooding also forced the closure of several roads and impacted 80% of crops in Samaná Province. At least three fatalities were confirmed in that country. The storm brought strong winds to the Bahamas and Turks and Caicos Islands, and lesser winds to Bermuda. Later in its duration, Hortense struck Nova Scotia, bringing heavy rainfall and hurricane-force winds to isolated locations. There were many power outages, trees blown down, roofs torn away, and roads damaged in the Province. New Brunswick, Newfoundland, and Prince Edward Island were also impacted, though not as severely as in Nova Scotia. Damage in Atlantic Canada reached approximately $3.64 million.

Meteorological history

A tropical wave and a broad low-pressure area associated with it exited the west coast of Africa near Dakar, Senegal on August 30. The low-pressure area, which had deepened to  by August 31, moved south of Cape Verde. Although deep convection was minimal on satellite imagery, the system possessed a well-defined low- to mid-level circulation. After crossing several National Oceanic and Atmospheric Administration buoys early on September 3, it was determined that the system developed into Tropical Depression Eight at 1200 UTC on that same day, while located about halfway between Cape Verde and the Lesser Antilles. Under the influence of strong high pressure ridge, the depression tracked almost due westward, without significant intensification. Convection remained sporadic and disorganized, with a reconnaissance flight finding a board circulation and a few squall on September 6. While nearing the Leeward Islands, upper-level winds reduced to a favorable level, causing strengthening and allowing deep convection to increase.

At 0600 UTC on September 7, the depression had intensified into Tropical Storm Hortense. A reconnaissance flight around that time reported winds of , confirming the storm was strengthening. Early on September 8, Hortense struck Guadeloupe with winds of 60 mph (95 km/h). Shortly thereafter, intensification slowed, due to increased vertical wind shear by upper-level short wave in the eastern Caribbean Sea. Convection diminished, with satellite imagery showing a tropical cyclone with the low-level circulation exposed. The short-wave soon left the area, causing wind shear to decrease and convection quickly re-developed.

By early on September 9, Hortense was upgraded to a hurricane, while curving northwestward. Around 0600 UTC on the following day, the storm made landfall near Guánica, Puerto Rico with winds of 80 mph (130 km/h); this made it the first hurricane landfall on the island since Hurricane Hugo in 1989. Initially, most tropical cyclone forecast models anticipated Hortense would pass south of the island and instead strike the Dominican Republic. After two hours, Hortense emerged into the Mona Passage and brushed the eastern tip of Dominican Republic; Punta Cana near the eastern tip of the country reported the calm of the eye on September 10. Land interaction with Hispaniola weakened the storm slightly, though it would soon re-strengthen.

While tracking east of Turks and Caicos Islands on September 11, Hortense became a Category 2 hurricane and then to a Category 3 hurricane by early on the following day. Continuing to intensify, Hortense reached Category 4 intensity on September 12. Around that time, a developing trough centered over the Eastern United States caused the storm to curve almost due northward and accelerate. At 0000 UTC on September 13, Hortense attained its peak intensity with a maximum sustained wind speed of 140 mph (220 km/h) and a minimum barometric pressure of .

After maintaining Category 4 intensity for 24 hours, the storm weakened back to a Category 3 hurricane. While passing well west of Bermuda, Hortense was downgraded to a Category 2 hurricane early on September 14. Later that day, the storm weakened further to a Category 1 hurricane. Early on September 15, Hortense made its final landfall near West Quoddy, Nova Scotia with winds of 75 mph (120 km/h). Hortense weakened over Nova Scotia and was a tropical storm when it re-emerged into the Atlantic less than nine hours after landfall. By 1800 UTC on September 15, Hortense transitioned into an extratropical cyclone while just south of Newfoundland. The storm's remnants merged with a frontal system on the following day.

Preparations
Shortly after Hortense intensified into a tropical storm, a tropical storm warning was issued by the respective governments from Martinique to the United States Virgin Islands. Late on September 7, about 57 hours before the hurricane's Puerto Rico landfall, a tropical storm warning and hurricane watch was issued for Puerto Rico; however, the watch was discontinued at 1500 UTC on September 8 after the storm experienced increased wind shear in the region. At the same time, a hurricane warning was left after having been issued for the British and United States Virgin Islands 12 hours earlier. At 1500 UTC on September 9 – about fifteen hours before landfall – a hurricane warning was issued in Puerto Rico. The downgrade of the warning on the island led residents to underestimate the hurricane's threat. Before Hortense struck Puerto Rico, the local National Weather Service office warned of the potential of rainfall exceeding , with higher totals in the mountains.

Late on September 9, a hurricane warning was issued for portions of eastern Dominican Republic, which was eventually extended along the country's northern coastline. A tropical storm warning and hurricane watch was issued for the north coast of Haiti to St. Nicolas. On September 10, a hurricane warning was issued for the Turks and Caicos Islands and for the Bahamas islands of Inagua and Mayaguana; a hurricane watch was also issued for the Central Bahamas.

Impact

Lesser Antilles
While still a tropical storm, Hortense moved through the Lesser Antilles with significant amounts of precipitation. A station on Guadeloupe reported a total of . La Désirade observed 81 mph (130 km/h) wind gusts and sustained winds of  while Pointe-à-Pitre International Airport observed 58 mph (90 km/h) wind gusts. The storm caused significant crop damage, destroying roughly over 50 percent of the banana plantain. Further south, heavy rains led to scattered flooding in Martinique, which inundated streets, while strong winds knocked down power lines. One man who attempted to drive across a flooded road was rescued from his vehicle seconds before it was swept away.

While Hortense passed south of Saint Croix, the storm produced sustained winds of  at Henry E. Rohlsen Airport, with unofficial gusts to . Hortense dropped heavy rainfall that peaked at  in Christiansted. The rains flooded low-lying areas of Frederiksted. On nearby Saint Thomas, the storm dropped  of rainfall, with gusts reaching only .

Greater Antilles

As Hortense approached Puerto Rico, the eastern half of the circulation had a concentrated area of thunderstorms. While the hurricane crossed the southwest portion of the island, it dropped heavy rainfall of over  in much of the territory's eastern half. Totals ranged from below  near where the storm moved ashore to a peak of  near Cayey. Three stations broke their 12–hour rainfall records and two stations broke their 24–hour rainfall records; the highest 24–hour total was  in Las Piedras. The rainfall caused widespread flash flooding and increased river discharge; a station along the Río Grande de Loíza in San Lorenzo reported a 1 in 100 year flow rate. Rivers and creeks across the region reached high peaks, and there were several reports of mudslides. Sustained winds on the island peaked at  in Ceiba, and gusts reached  in Carolina. An unofficial wind gust of  in the southwest portion of the island may have been caused by the Venturi effect, or an acceleration of winds between walls. Along the southern Puerto Rico coast, Hortense caused coastal flooding and beach erosion.

An overflown river near San Juan flooded several homes. Across the island, Hortense left about 1.3 million people without power and 1.1 million customers without water. During the storm, 10,563 people evacuated to storm shelters. Across the island, 11,463 houses were severely damaged by Hortense. The hurricane left $128.4 million in crop damage, primarily to coffee, plantains, and bananas. There was another $25 million from road damage. There were 19 deaths on the island, many of whom due to flash flood drownings. Some 1,400,000 people, about 40% of the population, lost power during and after the storm, straining the cleanup effort in the following days and weeks with lack of air conditioning and spoiled food.

While Hortense was near the eastern tip of the Dominican Republic, Punta Cana reported sustained winds of , which was the highest land wind report associated with the hurricane. Puerto Plata along the northern coast also reported hurricane-force winds. High winds destroyed a school and church, damaged several houses, and downed several power lines. Like its effects in Puerto Rico, Hortense dropped heavy rainfall in the Dominican Republic, peaking at  in San Rafael del Yuma. While passing the region, the hurricane produced a  storm surge. The combination of the surge and heavy rainfall produced flooding that closed roadways. Hortense damaged 80% of the crops in Samaná. In the country, the hurricane killed three people and left 21 missing.

Elsewhere
On Grand Turk Island, wind gusts reached  while Hortense passed nearby; the same station reported sustained winds of .

The Bahamas, threatened by their second major hurricane in two weeks, fared well from the storm, with little damage and no casualties.

In Bermuda, a sustained wind speed of  and a gust to  were measured on September 13; slightly lesser winds were reported the following day. The storm also brought rainfall to the island, though total amounts are unknown.

In Nova Scotia, Hortense dropped heavy rainfall and caused strong winds, causing power outages, uprooted trees, and moderate structural damage amounting to $3 million (1996 USD). Rainfall was light on Prince Edward Island, with the highest observed being  in Charlottetown. Strong winds were reported throughout the province. Gusts reached  in Charlottetown and  elsewhere. The winds downed power lines, leaving numerous residents without electricity, especially in Charlottetown, East Point, Montague, Murray River, Souris. Effects were almost nil in New Brunswick, limited to rainfall peaking at , though most of it was a storm system that preceded Hortense's passage. Sustained winds in the province were light, reaching about .

Aftermath

On September 11, President Bill Clinton declared a major disaster in 68 of the 78 municipalities of Puerto Rico; this allowed federal funding for debris removal, repairing public roads and buildings and assistance to individually affected residents.

The name Hortense was retired in the spring of 1997 following this storm, and will not be used again in this basin. It was replaced with Hanna in the 2002 season.

See also

 Other storms of the same name
 List of retired Atlantic hurricane names
 Hurricane Edouard (1996)
 Hurricane Earl (2010)
 Hurricane Gonzalo (2014)
 Hurricane Fiona (2022)

References

External links
 NHC Hortense Report
 Stormcarib.com Hortense Information
 Hurricane Hortense Info

1996 Atlantic hurricane season
Hortense
Category 4 Atlantic hurricanes
Hurricanes in the Leeward Islands
Hurricanes in Guadeloupe
Hurricanes in Îles des Saintes
Hurricanes in Dominica
Hurricanes in the United States Virgin Islands
Hurricanes in Puerto Rico
Hurricanes in the Bahamas
Hurricanes in Canada
Retired Atlantic hurricanes
1996 disasters in Canada
1996 in the Caribbean
1996 in Nova Scotia
1996 in Newfoundland and Labrador
September 1996 events

Hurricane Hortense