Arriba (Arribe en euskera y de forma oficial) es una localidad española  de la Comunidad Foral de Navarra perteneciente al municipio de Araiz del cual es su capital y al concejo de Arriba-Atallo.

Está situado en la Merindad de Pamplona, en la comarca de Norte de Aralar,  y a 44,5 km de la capital de la comunidad, Pamplona. Su  población en  fue de  habitantes (INE).

Geografía física

Situación
La localidad de Arriba está situada en la parte oriental del municipio de Araiz a una altitud de 220

Demografía

Evolución de la población

Véase también
 Araiz
 Arriba-Atallo

Referencias

Enlaces externos
 Datos del Concejo de Arriba - Gobierno de Navarra - Información y datos de entidades locales de Navarra.
 Artículo de Arriba - Gran Enciclopedia Navarra.

Concejos de Araiz
Localidades de Araiz

Arriba (Navarra)


Avant les Actes d'Union de 1707, les barons comté ou stewartry de Kirkcudbright élisaient des commissaires pour les représenter au Parlement monocaméral d'Écosse et à la Convention des États. Le nombre de commissaires est passé de un à deux en 1690.

Après 1708, le Kirkcudbrightshire a envoyé un membre à la Chambre des communes de Grande-Bretagne à Westminster.

Liste des commissaires du comté

 1612: Sir Robert Gordon de Lochinvar and William McCulloch of Mertoun
 1617: William McCulloch de Mertoun
 1628–33, 1639–40: Sir Patrick McKie de Larg
 1641: Alexander Gordon de Earlston
 1643: John Gordon de Cardines
 1644: William Grierson de Bargatton
 1645: John Gordon de Cardines
 1645: William Grierson de Bargatton
 1645–46: John Broun de Carsluith
 1646–47, 1648–49: William Grierson ed Bargatton
 1661–63: David McBrair de Newark and Alnagill
 1665, 1667: George Maxwell de Munches
 1669–74: Sir Robert Maxwell de Orchardton
 1678: Richard Murray de Broughton
 1681–82: Sir Robert Maxwell de Orchardton
 1685–86: Hugh Wallace de Ingliston
 1689 (convention), 1689–1702: Hugh McGuffock de Rusco
 1690–93: William Gordon de Craig (mort vers 1693)
 1693–1702: Patrick Dunbar de Machrimore
 1702–07: William Maxwell de Cardoness
 1702–1703: John Murray de Broughton
 1704–07: Alexander McKie de Palgowan

Références

Article connexe
 Liste des circonscriptions au Parlement d'Écosse au moment de l'Union

Circonscription du Parlement d'Écosse (jusqu'en 1707)
Politique dans le Dumfries and Galloway
Histoire du Dumfries and Galloway

Kirkcudbrightshire (circonscription du Parlement d'Écosse)


Termisk ekspansion er et materiales tendens til at ændre rumfang ved forandringer i temperatur. Når et stof varmes op begynder partiklerne at bevæge sig hurtigere og holde en større gennemsnitlig afstand. Materialer som trækker sig sammen ved øget temperatur er sjældne; denne effekt er begrænset i størrelse og opstår kun indenfor begrænsede temperaturområder. Ekspansionsgraden divideret med forandringen i temperatur kaldes materialets koefficient af termisk ekspansion og varierer generelt med temperatur.

Eksterne henvisninger
 Hyperphysics: Thermal expansion
 Understanding Thermal Expansion in Ceramic Glazes

Termodynamik
Fysisk størrelse

Termisk ekspansion


An Festuca niphobia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni St.-yves, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Michel François-Jacques Kerguélen. An Festuca niphobia in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca niphobia


Douglas Noel Adams, (d. 11 Mart 1952; Cambridge, Birleşik Krallık - ö. 11 Mayıs 2001; Santa Barbara, Kaliforniya) İngiliz bilimkurgu yazarı.

11 Mart 1952'de Birleşik Krallık'ın Cambridge kentinde doğdu, 11 Mayıs 2001'de ABD'nin Kaliforniya eyaletinin Santa Barbara kentinde öldü.

Hakkında

Okula Essex'de gitti. Cambridge'de St. Johns College'e devam ederken Footlights tiyatro kulübünde görev aldı. Pek çok iş denedi. Hastanede hizmetlilik, inşaat işçiliği, kümes temizlikçiliği, bir Arap aile için korumalık yaptı. Daha sonra BBC'de Dr. Who dizisinde yapımcılık ve senaryo editörlüğü yaptı. Dr. Who'nun üç bölümünü yazdı. Monty Pyton grubundan Graham Chapman ile birlikte çalıştı.

BBC'de yayımlanan The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (Otostopçunun Galaksi Rehberi) adlı radyo oyunu ile ünlü oldu. Oyun, kitap olarak da yayımlandı. Bu radyo oyunundan aynı adlı bir bilgisayar oyunu da üretti. Daha sonra Bureaucracy ve Starship Titanic adlı bilgisayar oyunları üzerinde de çalıştı. Starship Titanic sonradan bir kitap olarak da yayımlandı, ancak Adams'ın hem oyun hem de kitap üzerinde çalışacak zamanı olmadığından kitabı Terry Jones yazdı. İleri derecede bir Beatles hayranıydı.

Adams, 1991'de avukat Jane Belson ile evlendi, 1994'te Polly adlı bir kızları oldu.

Yazar, 49 yaşında spor yaparken bir kalp krizi sonucunda Santa Barbara'da yaşama gözlerini yumdu.

Adams, çok çalışkan olmamakla ünlüydü. Genelde başkalarının itmesi ile kitaplarını yazardı. Yapıtlarında beklenmedik dönüşlerle ve çılgınca olaylarla dolu canlı, hicivli bir stil kullandı. Günlük yaşam ile dalga geçti. Adams'ın hayranları, kitaplarından alınma bir jargon kullanmaktan hoşlanırlar. Adams'ın yapıtlarından hoşlananlar, genelde Terry Pratchett'in yapıtlarını da sevebilirler.

Otostopçunun Galaksi Rehberi dizisindeki elektronik cep rehberi, yazıldıktan onlarca yıl sonra bugünün internet dünyasında başta Wikipedia olmak üzere bireysel katılımla geliştirilen ansiklopedi, sözlük ve forumlara fikir öncülüğü etmiştir. Ancak roman içerisinde geçen rehber evrenin sonsuz kaynaklarını inceleyen uzay gezginleri tarafından gelen bilgilerle zenginleştirildiği için milyonlarca içerik bilgi ve yazı barındıran günümüz kaynaklarından önemli bir farkı bulunmakta ve Dünya başlığı Otostopçunun Galaksi Rehberi'nde iki kelime ile açıklanmaktadır: "Çoğunlukla Zararsız"

Eserleri
Otostopçunun Galaksi Rehberi dizisinin kitapları:
 The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (1979)
 The Restaurant at the End of the Universe (1980)
 Life, the Universe, and Everything (1982)
 So Long, and Thanks For All the Fish (1984)
 Mostly Harmless (1992)

Dirk Gently dizisi:
 Dirk Gently's Holistic Detective Agency (1987)
 The Long Dark Teatime of the Soul (1988)

Diğer Yayınları:
 The Meaning of Liff (1983, John Lloyd ile)
 The Hitch Hikers Guide to the Galaxy: The Original Radio Scripts (1985, Geoffrey Perkins ile)
 The Utterly Utterly Merry Comic Relief Christmas Book (1986, düzelti Douglas Adams)
 "Young Zaphod Plays it Safe"
 The Deeper Meaning of Liff (1990, John Lloyd ile; The Meaning of Liff'in genişletilmiş versiyonu)
 Last Chance to See (1991, Mark Carwardine ile)
 Douglas Adams's Starship Titanic (Douglas Adams'ın aynı adlı bilgisayar oyunundan uyarlanarak Terry Jones tarafından yazıldı)
 The Salmon of Doubt (2002), bitirilmemiş roman (11 bölüm).

Ayrıca bakınız
 Havlu Günü
 h2g2

Kaynakça

Dış bağlantılar

1952 doğumlular
2001 yılında ölenler
20. yüzyıl İngiliz roman yazarları
21. yüzyıl Britanyalı roman yazarları
İngiliz roman yazarları
İngiliz bilimkurgu yazarları
İngiliz televizyon yazarları
İngiliz komedi yazarları
İngiliz ateistler
İngiliz hümanistler
Cambridge Üniversitesinde öğrenim görenler
St John's College, Cambridge'de öğrenim görenler
Ateizm aktivistleri
Hayvan hakları savunucuları
Din eleştirmenleri
Etkileşimli kurgu yazarları
Monty Python
Highgate Mezarlığı'na defnedilenler
Ateist yazarlar

Douglas Adams


Serge Daney (n. 4 de junio de 1944 - París, 12 de junio de 1992) fue un influyente crítico de cine francés, que tuvo resonancia sobre todo en Europa.

Trayectoria
Serge Daney era hijo de un actor secundario ya mayor, que se había dedicado al doblaje. Su padre fue, de hecho, un judío centroeuropeo, educado en Viena, un aventurero que desapareció en los campos de concentración seguramente. Serge Daney se educó estrechamente con su madre y su abuela materna. Incluso dentro de su formación familiar se cuenta la asistencia al cine de adultos con su madre, con la que vivió muchos años.

Serge Daney estudió en la escuela Voltaire de París. Además, recibió las primeras enseñanzas de cine del crítico Henri Agel. La película que marcó su porvenir, como dijo, fue Noche y niebla de Alain Resnais, pues siempre la consideró como el prototipo del relato posible, no falseador, ante la Shoah y por ende la posición moral exacta ante una narración.

Daney, con sus compañeros de estudio Louis Skorecki y Claude Dépêche, fundó la revista Visages du cinéma; tuvo sólo dos ediciones, una centrada en Howard Hawks, la otra, en Otto Preminger.

Pero, en 1964, Daney se unió destacadamente al grupo de Cahiers du cinéma, y muy joven aún realizó durante un viaje a Hollywood una serie de entrevistas con realizadores estadounidenses: Howard Hawks, Leo McCarey, Josef von Sternberg y Jerry Lewis. Además escribió regularmente para Cahiers du cinéma desde muy temprano, tras los tiempos gloriosos de André Bazin, François Truffaut, Jean-Luc Godard, Éric Rohmer y Jacques Rivette (1962-1981).

Siguió posteriormente los avatares de la revista, aunque se separó de ella en 1981 para centrarse en el diario Libération hasta su muerte, en el cual hizo crónicas, balances, lecturas de libros y desde luego crítica intensa de cine. En 1987 fundó además la revista de cine Trafic, proyecto de 1986 apoyado por Paulo Branco.

En Persévérance, libro de entrevistas póstumo, realizado cerca de 1992, repasó su trayectoria biográfica y cinéfila. Se llamaba él mismo "hijo del cine", 'ciné-fils' (palabra de sonido idéntico a 'cinéphile'). Es un texto de una calidad y hondura singulares.

Hizo también documentales. Viajó por todo el mundo. Se apasionó, por otro lado, por el tenis (deporte sobre el cual escribió L'amateur de tennis). Murió de sida, a los 48 años: en Persévérance se reconoce como un 'esqueleto', y ve toda su vida como un retorno de imágenes y de situaciones que van cobrando inteligibilidad con el paso de los años.

Daney es una figura de referencia entre los críticos franceses de cine en la actualidad, por la calidad de la escritura y su claridad analítica. Fue visto como "ecléctico" por su gusto enciclopédico, por su afán de comprender el cine en su totalidad y con una independencia manifiesta. En los últimos años, decía que el gran cineasta que dominaba era Manoel de Oliveira.

Publicó sobre cine tres libros en vida: La Rampe (1983), Ciné-journal (1986) y Le Salaire du zappeur (1988). Pero dejó además un inmenso legado escrito.

Entre 1993-2001 se ha culminado la recuperación ingente de toda su obra, dispersa en decenas de revistas y periódicos. Buena parte póstuma, pues, sigue reimprimiéndose.

Bibliografía
 "Procès à Baby Doc, Duvalier père et fils", 1973, librito de polémica contra el régimen de Duvalier en Haití (seudónimo, Raymond Sapène).

Colecciones de sus artículos:
 La Rampe, Gallimard/Cahiers du cinéma, 1983
 Ciné-journal, Cahiers du cinéma, 1986
 Le Salaire du zappeur, P.O.L., 1988
 Devant la recrudescence des vols des sacs à main, Aléas, 1991.
 L'exercice a été profitable, Monsieur, P.O.L., 1993, notas como supervisor de TV en la década de 1990, póstumo
 Persévérance, P.O.L., 1994, entrevista póstuma
 L'amateur de tennis, P.O.L., 1994, póstumo
 L'itinéraire d'un ciné-fils, Editions Jean-Michel Place, 1999, texto de un documental para TV (asimismo disponible en DVD), póstumo.

Y la serie de gruesos volúmenes de escritos, recuperados póstumamente:
 La maison cinéma et le monde 1: Le Temps des Cahiers (1962-1981), P.O.L., 2001.
 La maison cinéma et le monde 2: Les Années 'Libé' (1981-1985), P.O.L., 2001.
 La maison cinéma et le monde 3: Les années 'Libé' (1986-1991), P.O.L., 2001 (2012).

Filmografía (dirección o participación)
 Lettre de Paris à l'ami suisse nº 7 (1987), 30 min, dirigido por Maria Koleva.
 Jacques Rivette, le veilleur (1990), 2h 20, dirigido por Serge Daney y Claire Denis
 Damned! Daney (1991), 55 min, dirigido por Bernard Mantelli.
 Océanique: Serge Daney - itinéraires d'un ciné-fils (1992), 3 partes de 63 min, 60 min y 64 min, dirigido por Pierre-Andre Boutang y Dominique Rabourding.
 Daney-Sanbar. Conversation Nord-Sud (1993), 46 min, dirigido por Simone Bitton y Catherine Poitevin.
 Serge Daney. Le Cinephile et le village (1993), 55 min, dirigido por Pascal Kané.
 Du cinéma à la télévision, propos d'un passeur, Serge Daney (1993), 55 min, dirigido por Philippe Roger.
 Télé(s)-Flux: le gué Daney (1994), 44 min, dirigido por Bernard Mantelli.

Colaboraciones en la radio
Serge Daney participó semanalmente en la cadena de radio France Culture, con unas intervenciones llamadas "Microfilms"; estuvo allí desde el último trimestre de 1985 hasta julio de 1990. Invitaba a algún personaje (cineasta, fotógrafo, actor) para que hablase con él sobre algún film, o sobre una serie de películas o de algún festival de cine.

Bibliografía
 Entrevista en Esprit, con O. Mongin, de enero de 1989, ahora en La maison cinéma et le monde 3, 2012.
 Cahiers du cinéma, nº 458, 1992 monográfico dedicado a la memoria de Serge Daney, tras la muerte de éste. Textos de colaboradores de la revista y de figuras destacadas como Marguerite Duras, Manoel de Oliveira, el par Straub-Huillet, César Monteiro, Alain Tanner, Wim Wenders, Raymond Bellour o Jacques Rancière.
 Antoine de Baecque, "Serge Daney, le ciné-fils", en La Cinéphilie. Invention d'un regard, histoire d'une culture 1944-1968, Pluriel, 2013.

Notas

Enlaces externos
 Jonathan Rosenbaum on the lack of Daney translations
 Serge Daney in English
 Trafic
 Cahiers du cinema
 Postcards from the cinema Versión inglesa del último libro de Daney.
 Daney Microfilms radio broadcast
 Artículo: El travelling de Kapo (español)
 Prólogo de L'exercise a été profitable, Monsieur (español)

Escritores en francés del siglo XX
Críticos de cine de Francia
Directores de cine de Francia
Fallecidos por sida
Nacidos en París
Fallecidos en París

Serge Daney


Jerry McKee Adams (né le 17 juin 1940) est un biologiste moléculaire australo-américain dont les recherches sur la génétique de la différenciation hématopoïétique et de la malignité l'ont amené, lui et sa femme, la professeure Suzanne Cory, à être les deux premiers scientifiques à mettre au point des techniques de clonage de gènes en Australie et à cloner avec succès des gènes de mammifères.

Adams partage actuellement (avec Andreas Strasser) le poste de co-responsable de la division de génétique moléculaire du cancer à l'Institut Walter et Eliza Hall (WEHI) à Melbourne (Australie). Leur recherche, à la suite de celle de Susumu Tonegawa, a également conduit à la découverte que les gènes d'anticorps codent sous forme de morceaux, qui peuvent se recombiner de multiples façons pour aider à combattre l'infection ; ils ont également confirmé des travaux antérieurs de Shen-Ong & Cole, Leder, Hood, Croce et Hayward selon lesquels une mutation génétique conduit au lymphome de Burkitt, une tumeur maligne des cellules productrices d'anticorps, appelées « lymphocytes B ».

Carrière
Il a étudié pour son B.Sc à l'Université Emory à Atlanta, en Géorgie. Après avoir terminé son doctorat à l'Université Harvard, Adams a reçu la  pour poursuivre une formation postdoctorale. Il a passé un an sous la direction du professeur James Watson au Laboratoire de biologie moléculaire du Conseil de la recherche médicale à Cambridge, en Angleterre, année au cours de laquelle il a rencontré Suzanne Cory et a commencé leur longue collaboration. Ils ont déménagé à l'Institut de Biologie Moléculaire, à l'Université de Genève, où ils ont travaillé sous la direction du professeur A. Tissières. Adams et Cory ont ensuite déménagé en Australie et ont commencé à travailler au WEHI où ils ont créé le premier laboratoire de génétique moléculaire de l'Institut.

Leurs recherches ont d'abord examiné comment les lymphocytes pouvaient produire autant d'anticorps différents, fournissant des informations sur les segments constants et variables d'anticorps, et comment ils sont réarrangés et supprimés. Ensuite, Adams et son équipe se sont lancés dans l'étude de la génétique du cancer.

C'est dans le laboratoire d'Adams que son doctorant, David Vaux, a fait le lien entre l'apoptose (mort cellulaire programmée) et le cancer, tout en étudiant le gène bcl-2 dans le lymphome folliculaire, le lymphome humain le plus fréquent.

En 2007, Adams a été nommé membre du comité consultatif de la recherche médicale de l' (ACRF). Il fait partie d'un groupe de scientifiques de premier plan qui évaluent les demandes de subventions pour la recherche médicale reçues par l'ACRF.

Prix et distinctions
Il a été élu membre de la Royal Society en 1992 et de la Royal Society of Victoria (FRSV) en 1997. En 2014, il a reçu la  de l'Académie australienne des sciences. Il a été élu membre de l'Académie australienne des sciences de la santé et de la médecine en 2021, après avoir déjà été élu fellow de l'Académie australienne des sciences (1985) et fellow de l'Académie AACR (2014).
Il a par ailleurs été lauréat du David Syme Research Prize (1982), de la médaille du Centenaire (2001).

Vie privée
Il est marié à sa collègue scientifique et collaboratrice Suzanne Cory ; ils ont 2 enfants.

Bibliographie

Références

Liens externes

 Adams JM Profil de l'auteur sur Pubget
 Biographie du MRAC avec l'aimable autorisation de la Fondation australienne pour la recherche sur le cancer.

Membre de l'Académie australienne des sciences
Biologiste américain du XXe siècle
Biologiste américain du XXIe siècle
Biologiste australien du XXe siècle
Biologiste australien du XXIe siècle
Naissance en juin 1940
Biologie moléculaire

Jerry Adams


Le Ziegfeld Theatre était une salle de cinéma située au 141 West de la 54e Rue dans le quartier de Manhattan à New York, aux États-Unis. La salle a ouvert en 1969 et a repris le  nom en honneur de la salle Ziegfeld Theatre ouverte en 1927 et détruite en 1966 malgré les protestations.

Histoire

Le , à quelques centaines de mètres du site du Ziegfeld Theatre original, un nouveau Ziegfeld a ouvert ses portes en tant que salle de cinéma à écran unique avec la première new-yorkaise de Les Naufragés de l'espace. C'était le fleuron de la chaîne de cinémas Walter Reade.

Construit par Emery Roth & Sons à partir de plans d'Irving Gershon , le cinéma a été construit sur une partie de l'ancien théâtre et est le premier nouveau théâtre du quartier de Times Square depuis la construction du Radio City Music Hall en 1932. C'est alors l'un des derniers palais du cinéma à écran unique de grande taille construit aux États-Unis. L'intérieur doré et marron a été conçu par John J. McNamara pour un coût de 600 000 $.

Le théâtre compte 1 152 places répartie en 825 places dans la section orchestre et 306 places dans la section arrière à gradins.

Après le film Les Naufragés de l'espace, le salle propose uniquement des ressorties de film jusqu'au 1er juillet 1970, date de la première mondiale de Du vent dans les voiles de Walt Disney Productions. Dès lors, la salle est souvent utilisée pour des premières mondiales et des projections de presse de grands événements, comme l'ouverture en novembre 1977 de Rencontres du troisième type.

En 1987, Cineplex Odeon Corporation acquiert l'organisation Walter Reade, propriétaire de la salle et reprend l'exploitation du cinéma. Le théâtre subit d'importantes rénovations à la fin des années 1990.

Au cours des années 2000, la salle est équipée d'une projection numérique. Le théâtre est alors le plus grand cinéma à écran unique en opération à New York. L'écran mesurait 20 pieds de haut et 52 pieds de large, ce qui en fait le plus grand écran non IMAX de New York.

En 2008, en raison des travaux de reconstruction au Lincoln Center, la salle accueille le Festival du film de New York

De 2013 jusqu'à sa fermeture, le Ziegfeld était géré par Bow Tie Cinemas, pour le compte de Cablevision, propriétaire du théâtre. Le théâtre faisait auparavant partie de la chaîne Clearview Cinemas, qui appartenait à Cablevision, avant la vente de la chaîne à Bow Tie ; la propriété réelle du bâtiment Ziegfeld a été exclue de la vente.

Le , les propriétaires ont annoncé que le Ziegfeld fermerait "dans quelques semaines" en raison de la baisse de la fréquentation et des revenus. Huit jours plus tard, le Ziegfeld Theatre ferme ses portes au public en tant que grand cinéma à écran unique avec une dernière projection du film Star Wars, épisode VII : Le Réveil de la Force . Le théâtre est alors rénové et rouvre en octobre 2017 comme espace événementiel de luxe appelé Ziegfeld Ballroom de Style « paquebot »

Références

Liens externes

 Trésors du cinéma

Bâtiment d'Emery Roth
Salle de spectacle à New York
Édifice construit en 1969

Ziegfeld Theatre (1969)


روبين غارسيا  (مواليد 3 أغسطس 1981 في سرقسطة - إسبانيا) لاعب كرة قدم إسباني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى فياريال الإسباني منذ 2006 في مركز الوسط المهاجم كما يجيد اللعب في مركز الجناح الأيمن والأيسر .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من سرقسطة
لاعبو أتلتيكو مدريد
لاعبو الأراغونية
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو ديبورتيفو لاكورونيا
لاعبو ريال سرقسطة
لاعبو ريال سرقسطة ب
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم من سرقسطة
لاعبو نادي فياريال
مواليد 1981
مواليد في سرقسطة

روبين غارسيا


Podsavezna nogometna liga Slavonska Požega je okupljala klubove s područja tadašnje Općine Slavonska Požega, a danas to područje zauzimaju gradovi Požega, Pleternica, Kutjevo te općine Velika, Jakšić, Kaptol, Brestovac i Čaglin.
To je bila liga petog stupnja prvenstva Jugoslavije u sezoni 1967./68.
NK Dinamo Kutjevo je kao prvak Podsavezne lige izravno prešao u viši rang natjecanja u Međupodsaveznu nogometnu ligu (N. Gradiška – Sl. Požega).

Tablica

Unutrašnje poveznice

Vanjske poveznice

Izvori
 Nikola Brekalo, Ivica Šulc, Stjepan Marković: 80 godina nogometa u Jakšiću (1932. – 2012.), Jakšić, 2012.
 Jelenko Topić; Pola stoljeća nogometa: Nšk velika 1929. - NK Papuk 1979.

1967-68
Slavonska Požega
1967-68 Slavonska Požega

Podsavezna nogometna liga Slavonska Požega 1967./68.


Live Shit: Binge & Purge is the first live album by the American heavy metal band Metallica, released in a box set format on November 23, 1993. The initial first pressings contained three CDs or cassette tapes, with songs from concerts in Mexico City on the Nowhere Else to Roam tour, as well as three VHS tapes while a newer version contains two DVDs from concerts in San Diego on the Wherever We May Roam Tour and Seattle on the Damaged Justice Tour. It was originally released as a cardboard box depicting the style of a typical tour equipment transport box. Besides the audio and video media, the box featured additional bonus material (booklet showing photos, typical tour correspondence as sent and received by the band and their management, and internal documents and handwritten notes; a recreated copy of an access pass to the "Snakepit" part of the tour stage; a cardboard drawing/airbrush stencil for the "Scary Guy" logo) and a black "Metalli'Fukin'ca" T-shirt. Live Shit: Binge & Purge has been certified 15× platinum by the RIAA as a long-form video format.

When the set was reissued in 3-CD / 2-DVD format, the box was abandoned in favor of a jewel case format. The booklet that was released in the initial set was made available as DVD-ROM content.

Track listing

Audio CDs
Recorded at the Palacio de los Deportes, Mexico City, Mexico, on February 25, 26, 27, and March 1 and 2, 1993.

VHS/DVD

San Diego
Recorded at the San Diego Sports Arena, San Diego, California, on January 13 and 14, 1992.

VHS one/DVD one

VHS two/DVD one

Seattle
Recorded at the Seattle Coliseum, Seattle, Washington on August 29 and 30, 1989.

VHS three/DVD two

Personnel
Metallica
 James Hetfield – lead vocals, rhythm guitar
 Kirk Hammett – lead guitar, backing vocals
 Jason Newsted – bass, backing vocals, occasional lead vocals
 Lars Ulrich – drums

Production
 James Hetfield; Lars Ulrich – producers
 Guy Charbonneau; Mick Hughes – engineers
 James "Jimbo" Barton; Kent Matcke; Mike Fraser – mixing
 Scott Humphrey – digital editing

Chart positions

Video certifications

References

Metallica video albums
1993 live albums
1993 compilation albums
1993 video albums
Live video albums
Metallica live albums
Elektra Records live albums
Elektra Records video albums
Elektra Records compilation albums
Vertigo Records compilation albums
Vertigo Records live albums
Vertigo Records video albums
Live thrash metal albums
Albums recorded at the Palacio de los Deportes

Live Shit: Binge & Purge


Keenan Horne né le 17 juin 1992 au Cap, est un joueur de hockey sur gazon sud-africain. Il évolue au poste d'attaquant au Central Hockey Club et avec l'équipe nationale sud-africaine.

Il a participé aux Jeux olympiques d'été de 2020.

Carrière

Coupe du monde
 Premier tour : 2018

Coupe d'Afrique
  : 2017, 2022

Jeux olympiques
 Premier tour : 2020

Références

Liens externes

Naissance en juin 1992
Naissance au Cap
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueur sud-africain de hockey sur gazon

Keenan Horne


Dinton Castle (eller Dinton Folly) er en borgruin, der ligger umiddelbart nord for landsbyen Dinton i Buckinghamshire i England. Den blev bygget som folly til Dinton Hall af sir John Vanhatten i 1769. Han brugte det til sin samling af fossiler i kalkstensvæggene.
Ifølge præsten Callander blev "borgen" brugt en gang som midlertidigt mødested for non-konforme medlemmer af sognerådet. For at gør det mere bebageligt var  en presenning et improviseret tag.

Restaurering
Borgen blev ikke vedligeholdt i mange år, og i en længere årrække var den støttet af stillads for ikke at styrte sammen. Den 26. januar 2017 blev der givet byggetilladelse til at ombygge Dinton Castle til beboelse. Restaureringen blev filmet og brugt i Channel 4s program Grand Designs i september 2018. Restaureringen blev også omtalt i The Walls Street Journal.

Referencer

Eksterne henvisninger
 http://r-l-p.co.uk/dinton.html
 http://www.geograph.org.uk/photo/247425

Slotte i Buckinghamshire
Borgruiner i Storbritannien

Dinton Castle


Araripe es un municipio brasileño del estado del Ceará. Su población estimada en 2004 era de 21.550 habitantes. Posee un área de 1.327 km².
La zona es conocida en el mundo de la paleontología por la calidad de los fósiles de pteurossauros de las rocas de Araripe.

Política
La administración municipal se localiza en la sede: Araripe.

Subdivisión
El municipio tiene distritos: Araripe(sede), Alagoinha, Brejinho, Pajeú y Arroyo Grande

Geografía

Clima
Tropical caliente semiárido con un promedio de lluvias media de 640 mm con lluvias concentradas de enero a la abril.

Hidrografía y recursos hídricos
Los principales cursos de agua son: arroyo Quinquelerê, represas Monte Bello y de la Alagoinha,

Enlaces externos
 Brejinho - Araripe
 Maiden Araripe

Referencias

Localidades de Ceará

Araripe


ඔකිනාවා යනු ජපානයේ ඔකිනාවා දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි නගරයකි. ඔකිනාවා දූපතේ ඇති දෙවන විශාලතම නගරයද මෙය වේ.

ආශ්‍රිත
 ටෝකියෝ
 නගෝයා

ජපානය
ජපානයේ නගර

ඔකිනාවා


Ural dilleri, içinde otuz dokuz dil barındıran ve toplamda 25 milyon insan tarafından konuşulan dil ailesidir. Dünya üzerinde en çok konuşanı olan Ural dilleri, sırasıyla Macarca, Fince, Estonca, Marice ve Udmurtçadır. Yine dünyada içinde belirgin olarak Ural dilleri konuşanı barındıran ülkeler Estonya, Finlandiya, Macaristan, Romanya, Rusya, Sırbistan ve Slovakya'dır.

Ural ismi, bu dillerin doğduğu yer olarak düşünülen Ural Dağları'ndan gelmektedir. Her ne kadar yaklaşık olarak dilin doğum yeri bilinmese de Hint-Avrupa dil ailesinin doğduğu yerlere yakın olabileceği düşünülmektedir.

Soy ağacı

Ural dillerinin alt kolları her ne kadar kesin olarak sınıflandırılmamış olsa da çoğunlukla tüm sınıflandırmaların içinde Fin-Perm dilleri, Ugor dilleri ve Samoyed dilleri gibi alt dallara rastlamak olasıdır. Ancak uzun süredir Fin-Perm ve Ugor dilleri tek bir başlıkta birleştirilerek Fin-Ugor dilleri adı altında işlenmektedir. Bu nedenle Ural dilleri genel olarak iki başlık altında görülmektedir.

Tüm Ural dillerin tek bir dilden türediğine geniş olarak inanılsa da, bazı dilbilimciler başta dilin iki veya üç alt dala ayrılıp, sonrasında tüm diğer Ural dillerinin bu ana dillerden türediğini iddia etmektedir.

Dilin anavatanı

Dilin ilk ortaya çıktığı yer hakkında üç farklı teori bulunmaktadır. Gy. Laszlo, dillerin kökeninin Oka Nehri ile Orta Polonya arasında bulunduğunu öne sürer. E. N. Setälä ve M. Zsirai, dillerin İdil Nehri ve Kama Nehri arasında ortaya çıktığını savunur. Yine E. Itkonen ise, kökenin Baltık Denizi olduğunu söyler. Son olarak P. Hajdu ise tüm Ural dillerinin Batı ve Kuzeybatı Sibirya'dan türediğini savunur.

Ural-Altay dilleri

Birçok teori birleştiğinde Ural dillerinin, Altay dilleriyle bir akrabalık barındırdığını ortaya koymaktadır. Özellikle sözcüklerdeki benzerlikler göz önüne alındığında ve fonetik özelliklere bakıldığında bu benzerlik göze çarpmaktadır. Her iki dil grubunda da kelimelerin eklerle uzatılması ve ünlü uyumu görülmektedir. Ancak günümüzde bu akrabalık bağının oldukça uzak olduğuna ve aynı kökenden gelişin mümkün olmadığına inanılmaktadır.

Diğer diller

Ural dilleri, Altay dillerinin dışında Hint-Avrupa, Yukagir dilleri, Eskimo dilleri, Sibirya dilleri ile birleştirilmiş tezlere sahiptir. Nostratik diller grubu, Ural, Altay, Hint-Avrupa dillerini ve diğer birçok dili birleştiren bir sistemdir. Ural dilleri de bu sistemde sıkça işlenen bir dil ailesidir. Ancak bu sınıflandırmada Ural dillerinin bu tür bir sisteme dahil olmasının zor olduğu ifade edilmiştir. Yine Avrasya dilleri grubu da Ural, Altay, Hint-Avrupa ve Kafkas dillerini bir araya toplayan bir sistemdir. Ancak yukarıdakilerden hiçbiri kanıtlanamadığı gibi, Altay dilleri dışındakiler kabul görmemiştir.

Dillerin sınıflandırılması

Ural dillerinin geleneksel sınıflandırılması aşağıdaki gibi olup, modası geçmiş isimler italik yazılmıştır:

Samoyed
 Kuzey Samoyed
 Enets (Yenets, Yenisei-Samoyed) — hemen hemen ölü
 Nenets (Yurak)
 Nganasan (Tavgy, Tavgi, Tawgi, Tawgi-Samoyed)
 Yurats
 Güney Samoyed
 Kamassice (Kamas) — ölü (20. yüzyıl)
 Mator (Motor) — ölü (19. yüzyıl)
 Selkup (Ostyak-Samoyed)
Fin-Ugor
 Ugor
 Macarca
 Macarca
 Ob Ugor
 Hantıy dili (Ostyak)
 Mansi dili (Vogul)
 Fin-Perm
 Perm
 Komi
 Komi-Perm
 Udmurtça (Votyak)
 Fin-Volga
 Marice (Çeremisik)
 Marice (Çeremis)
 Mordvince
 Erzya
 Mokşaca
 Ölü Fin-Volga dilleri
 Meryaca (17. yüzyıl)
 Muromyaca
 Meşçerice
 Fin-Lap
 Sami
 Batı Samice
 Güney Samice
 Ume Samice — hemen hemen ölü
 Lule Samice
 Pite Samice — hemen hemen ölü
 Kuzey Samice
 Doğu Samice
 Kainuu Samice — ölü
 Kemi Samice — ölü
 Inari Samice
 Akkala Samice — ölü (21. yüzyıl)
 Kildin Samice
 Skolt Samice
 Ter Samice — hemen hemen ölü
 Baltık-Fin
 Estonca
 Güney Estonca
 Võro
 Fince
 İngrice — hemen hemen ölü
 Karelyaca
 Karelyaca
 Ludikçe
 Olonets Karelyaca
 Livonyaca — hemen hemen ölü
 Veps
 Votikçe — hemen hemen ölü

Tipoloji

Yapı olarak Ural dillerinin genel özellikleri aşağıdaki gibidir:
 Ekler yardımıyla aşırı büyük sözcükler oluşturulabilir.
 Farklı amaçlar için birçok durum eki mevcuttur. (tüm Ural dillerinde ortalama 13–14 durum eki mevcuttur.)
 Erzya dili: 12 ek
 Estonca: 14 ek (biri tartışmalı)
 Fince: 15 ek
 Macarca: 18 ek (ayrıca bazı durum eki benzeri ekler)
 Inari Samice: 9 ek
 Komice: 27 ek
 Mokşaca: 13 ek
 Nenets dili: 7 ek
 Kuzey Samice: 6 ek
 Udmurtça: 16 ek
 Veps dili: 24 ek
 Tüm Ural dillerinde ortak ve sistemli bir kuralı olan bazı durum ekleri mevcuttur.
 İsmin yalın hali için bir ek yoktur.
 Yükleme ve ilgi ekleri için burun ünsüzleri kullanılır. (-n, -m, vb)
 Ural dillerinde isim hal ekleri, tüm Ural dillerinde farklı amaçlarla ve özelliklerle yer alır. Macarcadaki üstündelik, Fincedeki yerleşiklik, Kuzey Samicedeki yerleşiklik, Erzya dilindeki içindelik ve Nenets dilindeki kalma durumları bunlara örnektir.
 Ünlü uyumu standart Estonca dışındaki tüm Ural dillerinde mevcuttur.
 Hiçbir Ural dilinde cinsiyet yoktur.
 Olumsuz eylem, hemen hemen tüm Ural dillerinde bulunurken, Macarca gibi kimi yenilikçi dillerde bu özellik kaybolmuştur.
 Ünsüzlerin damaksıllaşması tüm Ural dillerinde görülür.
 Fonetik olarak hiçbir Ural dilinde çelişen tonlama yoktur.
 Tüm Ural dillerinde başa gelen ilgeçler çok azken, sona gelen ilgeçler çok fazla yer alır.
 İyelik ekleri mevcuttur.
 Hiçbirinde iyelik adılı yoktur.
 Çoğul ekleri -j (i) ve -t (-d) sıklıkla rastlanır.
 Hiçbir Ural veya Altay dilinde, İngilizcede have ile karşılanan yapı yoktur.
 Tüm Ural ve Altay dillerinde, bir sayı tekil ya da çoğul ise kendinden sonra gelen isim de daima tektir. Örneğin; Hint-Avrupa dillerinde üç balıklar şeklinde yazılan bir öbek, Ural-Altay dillerinde üç balık şeklindedir.
 Marice, Udmurtça ve Komi-Permce dışında vurgu daima ilk hecededir. Erzya dilinde ise bu değişkendir.

Diller arasındaki akrabalık

Aşağıda farklı Ural dillerinde, aynı kökenden geldiği bilinen bazı sözcükler yer almaktadır.

Kaynakça

Bibliyografi

Genel

 Abondolo, Daniel M. (editor). 1998. The Uralic Languages. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-08198-X.
 Collinder, Björn. 1955. Fenno-Ugric Vocabulary: An Etymological Dictionary of the Uralic Languages. (Collective work.) Stockholm: Almqvist & Viksell. (Second, revised edition: Hamburg: Helmut Buske Verlag, 1977.)
 Collinder, Björn. 1957. Survey of the Uralic Languages. Stockholm.
 Collinder, Björn. 1960. Comparative Grammar of the Uralic Languages. Stockholm: Almqvist & Wiksell.
 Collinder, Björn. 1965. An Introduction to the Uralic Languages. Berkeley: University of California Press.
 Décsy, Gyula. 1990. The Uralic Protolanguage: A Comprehensive Reconstruction. Bloomington, Indiana.
 Hajdu, Péter. 1963. Finnugor népek és nyelvek. Budapest: Gondolat kiadó.
 Hajdu, Péter. 1975. Finni-Ugrian Languages and Peoples, translated by G. F. Cushing. London: André Deutsch. (English translation of the previous.)
 Laakso, Johanna. 1992. Uralilaiset kansat ('Uralic Peoples'). Porvoo – Helsinki – Juva. ISBN 951-0-16485-2.
 Rédei, Károly (editor). 1986-88. Uralisches etymologisches Wörterbuch ('Uralic Etymological Dictionary'). Budapest.
 Sammallahti, Pekka. 1988. "Historical phonology of the Uralic Languages." In The Uralic Languages, edited by Denis Sinor, pp. 478–554. Leiden: E.J. Brill.
 Sinor, Denis (editor). 1988. The Uralic Languages: Description, History and Foreign Influences. Leiden: Brill.

Sınıflandırma

 Bergsland, Knut. 1959. "The Eskimo-Uralic hypothesis." Journal de la Societé finno-ougrienne 61, 1-29.
 Fortescue, Michael. 1998. Language Relations across Bering Strait. London and New York: Cassell.
 Greenberg, Joseph. 2000-2002. Indo-European and Its Closest Relatives: The Eurasiatic Language Family, 2 volumes. Stanford: Stanford University Press.
 Pedersen, Holger. 1903. "Türkische Lautgesetze." Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft 57, 535-561.
 Sauvageot, Aurélien. 1930. Recherches sur le vocabulaire des langues ouralo-altaïques ('Research on the Vocabulary of the Uralo-Altaic Languages'). Paris.

Linguistik

 Künnap, A. 2000. Contact-induced Perspectives in Uralic Linguistics. LINCOM Studies in Asian Linguistics 39. München: LINCOM Europa. ISBN 3895869643.
 Wickman, Bo. 1955. The Form of the Object in the Uralic Languages. Uppsala: Lundequistska bokhandeln.

Ayrıca bakınız
 Ural-Altay dil ailesi
 Fin-Ugor dilleri
 Samoyed dilleri

Dış bağlantılar

Genel
 Soy ağacı – Ethnologue
 Fin-Ugor dilleri  The Economist, 20 Aralık 2005
 Urallar hakkında

Başkaldırıcı Uralistler
 "The untenability of the Finno-Ugrian theory from a linguistic point of view" by Dr. László Marácz, a minority opinion on the language family
 "The 'Ugric-Turkic battle': a critical review" by Angela Marcantonio, Pirjo Nummenaho, and Michela Salvagni
 "Linguistic shadow-boxing"  by Johanna Laakso — a book review of Angela Marcantonio's The Uralic Language Family: Facts, Myths and Statistics

Ural dilleri

Ural dilleri


13 වසර (XIII) යනු ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර,   ඉරිදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත) විය. එකල ,  එය හැඳින්වුනේ, සීලියූස්ගේ සහ  ප්ලැන්කුස්ගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික  ධූර වර්ෂය (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්,  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 766 වසර  ) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා 13 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල් මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු

13


Karabikha () is a village in Yaroslavl Oblast, Russia, located 15 kilometers to the south of Yaroslavl center. The great Russian poet Nikolay Nekrasov lived and worked there for some time.  There is now a Nekrasov museum in the village.

References

Rural localities in Yaroslavl Oblast
Yaroslavsky District, Yaroslavl Oblast
Biographical museums in Russia
Historic house museums in Russia

Karabikha


Indien deltog første gang i olympiske lege under sommer-OL 1900 i Paris, men deltog ikke mellem 1904 og 1912. Fra og med 1920 i Antwerpen har nationen deltaget i samtlige sommerlege. Indien deltog første gang i vinterlegene i 1964 i Innsbruck.

Medaljeoversigt

Eksterne henvisninger
 Indiens OL-statistik  på Sports-reference.com

Indien ved sommer-OL
Indien ved vinter-OL
OL

Indien ved OL


دانييلي باديلي  (مواليد 25 أكتوبر 1985 في ليكو - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى باري الإيطالي منذ 2009 في مركز حارس مرمى .

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ليكو
حراس مرمى كرة قدم رجالية
رياضيون إيطاليون مغتربون في المملكة المتحدة
رياضيون إيطاليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون من ليكو
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو أودينيزي
لاعبو إيه أس بيتزاغيتوني
لاعبو باري
لاعبو بيزا
لاعبو تورينو
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو سامبدوريا
لاعبو كروتوني
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من لومبارديا
لاعبو ليفربول
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي أفيلينو
مواليد 1985
مواليد في ليكو

دانييلي باديلي


Junya Tanaka (født 15. juni 1987) er en japansk fodboldspiller der spiller for Sporting CP

Japans fodboldlandshold

|-
|2012||1||0
|-
|2013||0||0
|-
|2014||3||0
|-
!Total||4||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Junya Tanaka


Keiichiro Nuno (født 21. december 1960) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har tidligere trænet Thespakusatsu Gunma.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Keiichiro Nuno


Maxwell Render, Next Limit tarafından 2004 yılı sonuna doğru piyasaya sürülen bir render motorudur.

Dış bağlantılar
http://www.maxwellrender.com

Üç boyutlu grafik tasarım yazılımları

Maxwell Render


Olaylar

 1497 - Amerigo Vespucci, Yeni Dünya'ya doğru yapacağı ilk yolculuk için İspanya'nın Cádiz kentinden ayrıldı.
 1503 - Kristof Kolomb, Cayman Adaları'na geldi ve burada gördüğü sayısız deniz kaplumbağasından dolayı buraya "Las Tortugas" adını verdi.
 1556 - Marmara denizi depremi meydana geldi.
 1799 - Cezzar Ahmed Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu, Akka'da Napolyon Bonapart'ın komutasındaki Fransız ordusunu yenilgiye uğrattı.
 1824 - Londra'nın Trafalgar Meydanı'nda bulunan ünlü müzesi The National Gallery, halkın ziyaretine açıldı.
 1868 - Bugünkü adı Danıştay olan Şura-yı Devlet kuruldu.
 1872 - Victoria Woodhull, ABD Başkanlığı'na aday olan ilk kadın oldu.
 1876 - Osmanlı Devleti'nde, basına sansür uygulaması başlatıldı.
 1908 - Anneler Günü, ABD'de ilk kez Batı Virginia Eyaleti'nin Grafton kentinde kutlandı.
 1919 - İtilaf Devletleri temsilcileri, Paris'te, Yunanların İzmir'i işgali konusunda karar aldı.
 1920 - ABD Komünist Partisi kuruldu.
 1920 - New York'ta mültimilyarder iş insanı Nelson Rockefeller, sahibi olduğu binanın ön cephesine, Meksikalı ressam Diego Rivera'nın yaptığı duvar panosunda Lenin resmi olduğu için ressamı kovdu ve panoyu parçaladı.
 1921 - Mustafa Kemal Paşa, TBMM'de Müdafaayı Hukuk Grubu'nu kurdu.
 1933 - Almanya'da Naziler; Heinrich Mann, Upton Sinclair, Erich Maria Remarque gibi yazarların kitaplarını yakmaya başladı.
 1939 - Radyo dalgalarına dair antlaşmayı Türkiye de imzaladı.
 1940 - II. Dünya Savaşı: Winston Churchill, Birleşik Krallık Başbakanı olarak görevlendirildi.
 1940 - II. Dünya Savaşı: Alman birlikleri Hollanda'ya saldırdı ardından Almanya'nın Fransa Muharebesi başladı.
 1941 - II. Dünya Savaşı: Rudolf Hess, Birleşik Krallık ve Almanya arasında gerçekleşebilecek bir barış antlaşmasını başlatabilmek umuduyla, İskoçya topraklarına gizlice paraşütle indi.
 1941 - 550 Alman uçağı Londra'yı bombaladı, yaklaşık 1400 sivil öldü.
 1960 - ABD'ye ait "USS Triton" adlı nükleer denizaltı, Dünya çevresini su altından dolaştığı ilk seferini tamamladı.
 1961 - TBMM, nispi temsil seçim sistemini kabul etti.
 1971 - Sıkıyönetim yasasında değişiklik yapıldı. Gözaltı süresi 30 güne çıkarıldı.
 1978 - İstanbul, Beyoğlu'ndaki tarihi Çiçek Pasajı çöktü. Enkaz altında kalan 12 kişi öldü, 16 kişi yaralandı.
 1981 - François Mitterrand, üçüncü kez katıldığı seçimlerde Fransa Cumhurbaşkanı oldu.
 1993 - Tayland'da "Kader Oyuncak Fabrikası"nda çıkan bir yangın, çoğu çocuk denecek yaşta genç kadınlardan oluşan 188 işçinin ölümüne yol açtı.
 1994 - Güney Afrika Cumhuriyeti'nin ilk siyah Devlet Başkanı Nelson Mandela göreve başladı.
 1996 - DYP Genel Başkanı Tansu Çiller'in Başbakanlık'tan ayrılmadan 22 gün önce, örtülü ödenekten 500 milyar lira çektiği açıklandı.
 2002 - Sınır Tanımayan Gazeteciler Örgütü, Paris'te bir tren garının zemininde gerçekleştirdiği fotoğraf eylemini sona erdirdi.
 2010 - Deniz Baykal, CHP Genel Başkanlığı'ndan istifa ettiğini açıkladı.

Doğumlar
 1746 - Gaspard Monge, Fransız matematikçi ve Tasarı Geometri'nin kurucusu (ö. 1818)
 1788 - Augustin-Jean Fresnel, Fransız fizikçi (ö. 1827)
 1838 - John Wilkes Booth, Amerikalı tiyatro oyuncusu (ABD Başkanı Abraham Lincoln'e suikast düzenleyen) (ö. 1865)
 1843 - Benito Pérez Galdós, İspanyol roman ve oyun yazarı (ö. 1920)
 1872 - Marcel Mauss, Fransız sosyolog (d. 1950)
 1878 - Gustav Stresemann, Alman Weimar Cumhuriyeti Şansölyesi ve Nobel Barış Ödülü sahibi (ö. 1929)
 1890 - Clarence Brown, Amerikalı sinema yönetmeni (ö. 1987)
 1894 - Dimitri Tiomkin, Ukrayna asıllı Amerikalı besteci ve En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahibi (ö. 1979)
 1895 - Christina Montt, Şilili oyuncu (ö. 1969)
 1899 - Fred Astaire, Amerikalı sinema oyuncusu, dansçı ve şarkıcı (ö. 1987)
 1900 - Cecilia Payne-Gaposchki, Britanya asıllı Amerikan gök bilimci ve astrofizikçi (ö. 1979)
 1901 - John Desmond Bernal, Britanyalı fizikçi (ö. 1971)
 1902 - Anatole Litvak, Yahudi asıllı Ukraynalı film yönetmeni ve yapımcı (ö. 1974)
 1902 - David O. Selznick, Amerikalı film yapımcısı (ö. 1965)
 1911 - Feridun Çölgeçen, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu (ö. 1978)
 1915 - Denis Thatcher, İngiliz iş insanı ve eski başbakan Margaret Thatcher'ın eşi (ö. 2003)
 1922 - Vüs'at O. Bener, Türk yazar ve şair (ö. 2005)
 1922 - Nancy Walker, Amerikalı aktris ve komedyen (ö. 1992)
 1923 - Haydar Aliyev, Azeri devlet adamı ve Azerbaycan Cumhurbaşkanı (ö. 2003)
 1925 - Nasuh Akar, Türk güreşçi ve Olimpiyat şampiyonu (ö. 1984)
 1926 - Hugo Banzer, Bolivyalı asker ve siyasetçi (ö. 2002)
 1928 - Arnold Rüütel, Estonya'lı bir siyasetçi
 1930 - Fernand Picot, Fransız bisiklet sporcusu (ö. 2017)
 1930 - George Smith, Amerikalı fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi
 1931 - Ettore Scola, İtalyan sinema yönetmeni ve senarist (d. 2016)
 1933 - Françoise Fabian, Fransız film oyuncusu
 1938 - Marina Vlady, Fransız oyuncu
 1941 - Aydın Güven Gürkan, Türk akademisyen ve siyasetçi (ö. 2006)
 1944 - Marie-France Pisier, Fransız oyuncu (d. 2011)
 1947 - Marion Ramsey, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve söz yazarı (ö. 2021)
 1948 - Meg Foster, Amerikalı oyuncu
 1948 - Mustafa Akgül, Türk akademisyen ve aktivist (ö. 2017)
 1949 - Yusuf Halaçoğlu, Türk tarihçi ve siyasetçi
 1950 - Andrzej Szarmach, Polonyalı futbolcu
 1950 - Salih Mirzabeyoğlu, Kürt asıllı Türk şair ve yazar (İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi (İBDA/C) örgütü lideri) (ö. 2018)
 1953 - Aydın Babaoğlu, Türk sinema oyuncusu (ö. 2009)
 1956 - Vladislav Listyev, Rus televizyon habercisi (ö. 1995)
 1957 - Sid Vicious, Britanyalı müzisyen ve Sex Pistols basçısı (ö. 1979)
 1960 - Merlene Ottey, Jamaikalı atlet
 1960 - Bono, İrlandalı müzisyen ve U2 solisti
 1961 - Bruno Wolkowitch, Fransız oyuncu
 1966 - Mustafa Yıldızdoğan, Türk şarkıcı, besteci ve şair
 1967 - Bob Sinclar, Fransız prodüktör ve DJ
 1969 - Dennis Bergkamp, Hollandalı futbolcu
 1969 - Judson Mills, Amerikalı oyuncu
 1971 - Kim Jong-nam, Kuzey Koreli asker, siyasetçi ve Kuzey Kore eski lideri Kim Jong-il'in en büyük oğlu (ö. 2017)
 1972 - Christian Wörns, Alman futbolcu
 1973 - Mahmud Qurbanov, Azeri futbolcu
 1973 - Rüştü Reçber, Türk futbolcu
 1974 - Séverine Caneele, Belçikalı film oyuncusu
 1974 - Sylvain Wiltord, Fransız futbolcu
 1975 - Merih Ermakastar, Türk şarkıcı ve sinema oyuncusu
 1977 - Nick Heidfeld, Alman Formula 1 pilotu
 1978 - Lâlle Selma, Fas Kralı VI. Muhammed'in eşi
 1978 - Mithat Demirel, Türk asıllı Alman basketbolcu
 1979 - Marieke Vervoot, Belçikalı Paralimpik kadın atlet (ö. 2019)
 1980 - Zaho, Cezayir asıllı Fransız şarkıcı
 1981 - Humberto Suazo, Şilili futbolcu
 1982 - Farid Mansurov, Azeri güreşçi
 1984 - Aslı Enver, Türk oyuncu
 1988 - Adam Lallana, İngiliz futbolcu
 1990 - Ivana Španović, Sırp uzun atlayıcı
 1991 - Tim Wellens, Belçikalı yol bisiklet yarışçısı
 1992 - Raşid Gezzal, Cezayirli milli futbolcu
 1995 - Missy Franklin, Amerikalı yüzücü
 1995 - Aya Nakamura, Mali asıllı Fransız pop şarkıcısı
 1995 - Gabriella Papadakis, Fransız buz dansçısı
 1995 - Hidemasa Morita, Japon futbolcu
 1997 - Enes Ünal, Türk futbolcu
 2001 - Mustafa Kurtuldum, Türk basketbolcu

Ölümler
 1424 - Go-Kameyama, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 99. İmparatoru (d. 1347)
 1482 - Paolo dal Pozzo Toscanelli, İtalyan matematikçi, gök bilimci ve haritacı (d. 1397)
 1566 - Leonhart Fuchs, Alman tıp doktoru ve botanikçi (d. 1501)
 1569 - Ávilalı Yuhanna, İspanyol vaiz ve mistik (d. 1499)
 1657 - Gustav Horn, İsveçli asker ve Genel Vali (d. 1592)
 1696 - Jean de La Bruyere, Fransız yazar (d. 1645)
 1712 - Yevdokiya Alekseyevna, Rus Çarı (d. 1650)
 1737 - Nakamikado, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 114. İmparatoru (d. 1702)
 1774 - XV. Louis, Fransa Kralı (d. 1710)
 1798 - George Vancouver, İngiliz denizci (d. 1757)
 1807 - Jean-Baptiste Donatien de Vimeur, Fransız asker (d. 1725)
 1813 - Johann Karl Wilhelm Illiger, bir Alman entomolog ve zoolog (d. 1775)
 1829 - Thomas Young, İngiliz bilim insanı ve dil bilimci (d. 1773)
 1850 - Joseph Louis Gay-Lussac, Fransız kimyager ve fizikçi (d. 1778)
 1863 - Stonewall Jackson, Amerikalı asker ve Amerika Konfedere Devletleri ordu komutanı (d. 1824)
 1889 - Mihail Yevgrafoviç Saltıkov-Şçedrin, Rus hiciv ustası ve romancı (d. 1826)
 1904 - Henry Morton Stanley, Amerikalı gazeteci (d. 1841)
 1938 - William Eagle Clarke, Britanyalı ornitolog (d. 1853)
 1959 - Leslie Knighton, İngiliz teknik direktör (d. 1887)
 1974 - Hal Mohr, Amerikalı görüntü yönetmeni (d. 1894)
 1975 - Necdet Tosun, Türk sinema sanatçısı (d. 1926)
 1977 - Joan Crawford, Amerikalı aktris (d. 1904)
 1982 - Peter Weiss, Alman yazar (d. 1916)
 2002 - Yves Robert, Fransız aktör, yönetmen ve senarist (d. 1920)
 2005 - Ahmet Tufan Şentürk, Türk şair (d. 1924)
 2008 - Leyla Gencer, Türk opera sanatçısı (d. 1928)
 2011 - Norma Zimmer, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (d. 1923)
 2012 - Günther Kaufmann, Alman oyuncu (d. 1947)
 2015 - Chris Burden, Amerikalı performans sanatçısı (d. 1946)
 2016 - Mustafa Bedreddin, Lübnanlı siyasetçi ve Hizbullah'ın Askeri Kuvvetler Komutanı (d. 1961)
 2016 - Riki Sorsa, Fin şarkıcı (d. 1952)
 2016 - Steve Smith, Kanadalı profesyonel dağ motosiklet yarışçısı (d. 1989)
 2017 - Emmanuèle Bernheim, Fransız yazar ve senarist (d. 1955)
 2017 - Geoffrey Bayldon, Britanyalı oyuncu (d. 1924)
 2017 - Nelson Xavier, Brezilyalı oyuncu ve film yönetmeni (d. 1941)
 2017 - Silvano Basagni, İtalyan atıcılık sporcusu (d. 1938)
 2018 - David Goodall, İngiliz asıllı Avustralyalı çevre bilimci, botanikçi ve aktvist (d. 1914)
 2018 - Scott Hutchison, İskoç şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen (d. 1981)
 2018 - Yevgeni Vasyukov, Rus-Sovyet satranç oyuncusu (Satranç Büyükustaları arasında yer alan) (d. 1933)
 2019 - Frederick Brownell, Güney Afrikalı bayrak, silah tasarımcısı, iş insanı ve soybilimci (d. 1940)
 2019 - Bert Cooper, Amerikalı profesyonel boksör (d. 1966)
 2019 - Janet Kitz, İskoç asıllı Britanyalı-Kanadalı eğitimci, yazar ve tarihçi (d. 1930)
 2019 - Alfredo Pérez Rubalcaba, İspanyol sosyalist siyasetçi (d. 1951)
 2020 - Abdikani Mohamed Wa'ays, Somalili siyasetçi ve diplomat (d. ?)
 2020 - Betty Wright, Amerikalı Soul, R&B şarkıcısı ve söz yazarı (d. 1953)
 2020 - David Corrêa, Brezilyalı şarkıcı ve söz yazarı (d. 1937)
 2020 - Djoko Santoso, Endonezyalı asker ve siyasetçi (d. 1952)
 2020 - Frances Kinne, Amerikalı eğitimci ve akademisyen (d. 1917)
 2020 - Hari Vasudevan, Hint tarihçi (d. 1952)
 2020 - Hayri Nazarova, Tacik aktris (d. 1929)
 2020 - Mare Vint, Eston grafik sanatçısı (d. 1942)
 2020 - Nita Pippins, Amerikalı AIDS aktivisti hemşire (d. 1927)
 2020 - Sérgio Sant'Anna, Brezilyalı yazar (d. 1941)
 2021 - Fortunato Franco, eski Hint millî futbolcu ve yönetici (d. 1937)
 2021 - Jerome Kagan, Amerikalı bir psikologdu (d. 1929)
 2021 - Abdolvahab Shahidi, İranlı berbet müzisyeni, şarkıcı (d. 1922)
 2021 - Svante Thuresson, İsveçli şarkıcı (d. 1937)
 2022 - Leonid Kravçuk, Ukraynalı politikacı (d. 1934)
 2022 - Bob Lanier, emekli Amerikalı profesyonel basketbolcudur (d. 1948)
 2022 - Ahmet Say, Türk müzik yazarı ve eleştirmeni (d. 1935)
 2022 - Shivkumar Sharma, Hint besteci ve santur müzisyeni (d. 1938)

Tatiller ve özel günler

0510
10

10 Mayıs


An Dyckia atratiflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni P.J.Braun, Esteves ngan Scharf. An Dyckia atratiflora in nahilalakip ha genus nga Dyckia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dyckia

Dyckia atratiflora


26 Temmuz Hareketi (İspanyolca: Movimiento 26 de Julio) 1959 yılında Küba'da Fulgencio Batista rejimini deviren liderliğini Fidel Castro'nun yaptığı devrimci bir örgüttür. Örgütün isminin kaynağı, 26 Temmuz 1953 tarihinde Santiago de Cuba'daki Moncada Kışlası'na yapılan saldırıdır. Hareket 1955 yılında Meksika'da sürgündeki bir grup devrimci tarafından tekrar örgütlenmiştir. Sadece 82 kişiden oluşan bu yeniden örgütlenme safhasında Fidel ve Raúl Castro kardeşleri ve Arjantinli Che Guevara'yı sayabiliriz. Batista'yı devirmek için hazırlanacak eğitimli bir gerilla kuvveti hazırlamayı görev edinmişlerdi. Hareketin Küba'da kalan üyeleri sabotaj eylemlerine devam ederken siyasî hoşnutsuzlukları körüklemeye çalışıyorlardı.

2 Aralık 1956'da Tuxpan, Veracruz'dan denize açılan Granma yatıyla gelen 82 kişi bir devrimi örgütlemek ve yönetmek için Küba'da karaya çıktı. İlk anlar hareket için pek iyi geçmemişti. Günışığında karaya çıkan grup Küba Hava Kuvvetleri'nin saldırısına uğradı. Karaya çıkanların çoğu Küba Hava Kuvvetleri'nin ateşiyle öldü. İkiye ayrılan grup iki gün boyunca yollarını kaybedip dolandılar. Erzak ve eşyalarının çoğu karaya indikleri yerde terkedilmişti. Granma yatıyla yolculuğa başlayan 82 kişiden yalnızca 12'si Sierra Maestra sıradağlarında tekrar bir araya gelebilecekti. Orada da Küba Ordusu ile karşı karşıya kaldılar. Çarpışma sırasında boynundan ve göğsünden hafif yaralar alan Guevara yaralanan gerillalara ilkyardıma devam etti. Bu iki yıl sürecek olan Küba Devrimi'nin açılış çarpışmasıydı. Batista'nın yılın ilk günü Küba'dan Dominik Cumhuriyeti'ne kaçmasından sonra Ocak 1959'da bu savaş sona ermiştir ve Hareket'in kuvvetleri Havana'ya girmiştir.

Devrim'in başarısından sonra 26 Temmuz Hareketi diğer örgüt ve gruplarla birleşerek Küba Sosyalist Devrimi Birleşik Partisi'ni (Partido Comunista de Cuba, PCC) kurdu. Bu parti 1965'te Küba Komünist Partisi'ne dönüşmüştür.

Küba askeri üniformasının omuz kısmında 26 Temmuz Hareketi bayrağı bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Küba Devrimi

Kaynakça

Che Guevara
Gerilla örgütleri
Ulusal kurtuluş orduları
Küba Devrimi
Komünist kuruluşlar
Küba merkezli kuruluşlar
Küba'da komünizm
Feshedilen askerî birimler
1956'da kurulan siyasi partiler
1956'da kurulan askerî birimler

26 Temmuz Hareketi


Kavala (Yunanca adı aynı, Καβάλα), Yunanistan'ın Doğu Makedonya ve Trakya bölgesinde aynı adı taşıyan ilin (nomos) merkezi olan sahil kentinin adıdır. Osmanlı Devleti döneminde Balkanlar'ın en önemli merkezlerinden biriydi. Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın doğum yeridir.

Tarih

Antik
Taşoz'dan göçen göçmenler tarafından MÖ 6. yüzyılda Νεάπολις (Neapolis; Yunanca "Yeni Şehir") adıyla kuruldu.

Osmanlı Dönemi

Kavala, 1387'den 1912'ye kadar Osmanlı Devleti'nin bir parçasıydı. 16. yüzyılın ortasında İbrahim Paşa, Sadrazam ve Kanuni Sultan Süleyman bir su kemeri inşaasıyla Kavala'nın gelişmesine katkıda bulundu. Osmanlı ayrıca Panagia tepesindeki Bizans kalesini de genişletti. Günümüzde bu iki yapı da şehrin önemli simgelerindendir.

Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa 1769'da bu şehirde doğmuştur. Evi bir müze olarak korunmaktadır.

Çağdaş Kavala

Kavala, Birinci Balkan Savaşı'nda Bulgarlar tarafından ve İkinci Balkan Savaşı esnasında Yunanlar tarafından ele geçirildi. Türk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra şehir, aldığı işçi göçleriyle birlikte yeni bir refah devrine girdi. Bu büyüme tarım ve endüstri alanında oldu. Tütün işleme ve tütün ticareti alanında oldukça büyük bir yere sahipti.

Kültür
 Kavala'nın şehir merkezinde bir tepede, Orta Çağ kalesi bulunmaktadır.  Ayrıca surlar bugün özellikle sahil şeridinden hâla geniş ölçüde görünebilmektedir.
 Kozmopolit Uluslararası Festival, Yunanistan'ın en büyük etnik festivallerinden birisidir.

Spor
AO Kavala, kentin futbol kulübü; Kavala BC ise basketbol kulübüdür.

Kardeş Şehirler
  - Saint-Étienne, Fransa
  - Nürnberg, Almanya
  - Gradiška, Bosna-Hersek

Ayrıca bakınız
 Kavala Sancağı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Lozan Mübadilleri Derneği - Kavala

Kavala


Caño Mánamo je drugi najveći rukavac rijeke Orinoco u njenoj delti koji se izljeva u Zaljev Paría, u Venezueli.

Riječni tijek
Caño Manamo se razdvaja od Orinoca 50 km nizvodno od grada Ciudad Guayana, kod mjesta Barrancas gdje Orinoco počinje formirati svoju veliku deltu. Od tud Caño Manamo teče prema sjeverozapadu oko 243 km do ušća u more u Zaljevu Paría.
Na obalama Caño Manama leži administrativni centar države Delta Amacuro - Tucupita.

Njegova izgradnja i rast omogućena je izgradnjom brane na kanalu, između 1966. – 1967. Njome je grad zaštićen od sezonskih poplava, a s druge strane je povećan nivo voda u rukavcu Rio Grande i time povećana njegova plovnost.
Drugi veliki rukavac Rio Grande, teče u potpuno suprotnom smjeru prema sjeverozapadu. Preko Ria Grande otječe čak 75 % voda Orinoca i istječe u Zaljevu Boca Grande.

Vanjske poveznice
  Geo-environmental mapping (na portalu University of Texas)

Izvori

Rand McNally, The New International Atlas, 1993.

Rijeke u Venezueli
Slijev zaljeva Paria
Porječje Orinoca

Caño Mánamo


Yin () is a Chinese surname. In 800 BCE, Bo Jifu, a renowned judge during the reign of King Xuan of Zhou, held the position of Yin (equivalent to First Minister or most favored Minister) and changed his name to Yin Jifu. During the era of the Imperial Examination System, three other magistrates took on the surname Yǐn () to denote their Imperial rank and favoured status. It is the 100th name on the Hundred Family Surnames poem.

The Korean surname Yoon and the Vietnamese surname Doãn are derived from Yin and traditionally written in the same Chinese character.

A 2013 study found it to be the 79th most common surname, being shared by 3,460,000 people or 0.260% of the population, with the province with the most being Hunan.

Notable people
 Yiin Chii-ming (; born 1952) Minister of Economic Affairs of the Republic of China (2008–2009)
 Yin Fu (), creator of a sub-branch of the Bagua martial art; bodyguard to the Empress Dowager Cixi and personal trainer of the Emperor.
 Yin Han and Yin Zhen, members of the judiciary of the Han dynasty.
 Yin Lin, a painter of the Tang dynasty.
 Yin Zhongke, a member of the judiciary of the Song dynasty.
 Yin Zhangsheng, a painter of the Song dynasty,
 Yin Wen, a personal tutor of princes of the Ming dynasty
 Wan Kwong (, born 1949 in Saigon, Vietnam), Hong Kong pop singer, born Lui Minkwong (呂明光 and also known as Jackson Wan Kwong), a singer from Hong Kong, known as "The Temple Street Prince"
 Yin Li (politician), Governor of Sichuan (2016–)
 Wan Kuok-koi (; born 1955), popularly known as Broken Tooth Koi, former leader of the Macau branch of the 14K Triad
 Yin Zheng (, born 1986), Chinese actor
 Terence Yin Chi-wai (; born 1975), a Chinese film actor
 Samuel Yin (; born 1950) Taiwanese billionaire businessman and philanthropist
 Xi Yin (; born 1983) a Chinese-American theoretical physicist
 Yin Mingshan (; born 1938 in Chongqing, Sichuan) a Chinese businessman, the chairman of Lifan Industrial Corporation
 Yin Haoyu (尹浩宇; born 2003), also known as Patrick Finkler. Thai-German actor, singer, songwriter and model, member of the multi-national Chinese group INTO1, a debuted boy group of Produce Camp 2021.

References

Chinese-language surnames
Individual Chinese surnames

Yǐn (surname)


Pamuklu, Karaman ilinin Ermenek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Cenne olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Karaman il merkezine 143 km, Ermenek ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ermenek belde ve köyleri

Pamuklu, Ermenek


Dorthea Vilhelmine Karoline Miehe (Dora Miehe, født 9. december 1868 i Harreslev, død 28. august 1945, Ydby) var en dansk cirkusartist og cirkusdirektør.
Hun optrådte som barn i cirkusset som styltedanser og senere som linedanser.
Med sin tredje mand, Heinrich Kolzer, ledede hun Cirkus Miehe, som blev Danmarks førende cirkus.
Fra 1938 til 1940 lejede Cirhus Miehe Cirkusbygningen i København.

Dora Miehe og hendes families turné med det lille cirkus i 1800-tallet er erindreret i Johannes V. Jensens tekst fra 1911 Cirkus Rieger, hvor de optales under pseudonym.
Johannes V. Jensen skrev også om Dora Miehe i teksten Hos "Duedronningen" fra 1940 efter at han havde genset hende ved en forestilling i Cirkusbygningen.
Hos Jensen hedder det at Miehe havde optrådt "som sekstenaarig ung Fe i et Nummer paa slap Line, 'Duedronningen', med en stor kinesisk Parasol som Balancestang over hovedet".

Henvisninger

Cirkusartister

Dora Miehe


අග්නිදිග ආසියාවේ ස්වෛරී රාජ්‍යයක් වන මියන්මාරය නිළ වශයෙන් මියන්මාර් මහජන සමූහාණ්ඩුව ලෙස හැඳින්වෙන අතර බුරුමය ලෙසද හඳුන්වයි. බටහිරින් ඉන්දියාවට සහ බංග්ලාදේශයටත්, නැගෙනහිරින් තායිලන්තයට සහ ලාඕසයටත් උතුරින් සහ ඊසාන දිගින් චීනයටත් මායිම්ව පිහිටි මියන්මාරය එහි පරිමිතිය වූ කි.මී. 5,876 (සැ. 3651)න් තුනෙන් පංගුවක්ම එනම්, කි.මී. 1930 (සැ. 1200)ක්ම බෙංගාල බොක්කට සහ අන්දමන් මුහුදට මුහුණ ලූ අඛන්ඪ මුහුදු තීරයකින් එහි දකුණුදිග ආවරණය කරගෙන ඇත. 2014 වසරේ පැවති ජන සංගණනයෙන් එහි ජීවත් වන මුළු ජනගහනය මිලියන 51ක් බව ගණනය කර ඇත. ප්‍රමාණයෙන් වර්ග කිලෝමීටර් 676,578 (වර්ග සැතපුම් 261,228)ක් වූ මෙහි වත්මන් අගනගරය වන්නේ නයිපිඩෝ වුවත්, එහි විශාලතම නගරය වන්නේ එහි පැරණි අගනුවර වූ යැන්ගුන් හෙවත් රැන්ගුන් නගරයයි.

මියන්මාරයේ මුල් ශිෂ්ටාචාරයන් ඉහල බුරුමයේ ප්‍යු ප්‍රාන්ත නගරයේ ටිබෙට්-බුරුම මිශ්‍ර බස භාවිත කරන්නන්ගෙන්ද, දකුණු බුරුමයේ මොන් අධිරාජ්‍යයන්ගෙන්ද සමන්විත විය. 9 වන සියවසේදී පැමිණි බමාර් ජනයා ක්‍රි.ව. 1050 දී ඉහල ඉවරඩි ගංගා නිම්නයේ පගාන් රාජධානිය පිහි‍ටුවීමෙන් පසුව බුරුම භාෂාව, සංස්කෘතිය සහ ථෙරවාද බුදුදහම සෙමෙන් රටේ ආධිපත්‍ය දරමින් විහිදිනි. පසුකාලීනව මොන්ගෝලියානු ආක්‍රමණ වලින් සහ සමහර සතුරු ප්‍රාන්ත රාජ්‍යයන් හේතුවෙන් පගාන් රාජ්‍යය බිඳ වැටී ගියද 16 වන සියවසේදී ටයුන්ගු අධිරාජ්‍යය සමඟ දේශපාලනික වශයෙන් එක් වීමෙන් පසුව අග්නිදිග ආසියාවේ වාර්ථාගත ඉතිහාසය තුල විශාලතම රාජධානිය බවට පත් විය. 19 වන සියවසේ මුල් භාගය වන විට කොන්බායුං අධිරාජ්‍යය වර්ථමාන මියන්මාර දේශයත් ඇතුලත්ව ඉන්දියාවේ මනිපූර් සහ ඇසෑම් ප්‍රාන්ත දක්වා විහිදෙන ප්‍රදේශයක් සිය පාලනයට එක්කරගෙන සිටියහ. ඇන්ග්ලිකන්-බුරුම යුද්ධ 3කින් පසුව 19 වන සියවසේ අග භාගයේදී ඉංග්‍රීසීන් මියන්මාරය යටත්කරගෙන බ්‍රිතාන්‍ය කොලනියක් බවට පත්කරන ලදි. 1948දී බ්‍රිතානයයෙන් නිදහස ලබා ගත් මියන්මාරය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජයක් බවට පත් විය.

මියන්මාරය ජේඩ් සහ මැණික් , තෙල් , ස්වාභාවික ගෑස් සහ අනෙකුත් ඛනිජ සම්පත් වලින් පොහොසත් රටකි. 2013 දී එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය (නාමික) ඩොලර් බිලියන 56.7 ක් සහ එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය ඩොලර් බිලියන 221.5 ක් විය.නිවර්ථන වැසි වනාන්තර වලින් ගහණ මියන්මාර් දේශය ස්වාභාවික නොයිඳුල් වනාන්තර වලින් සහ සුන්දර කඳු වලින් හෙබි මනස්කාන්ත දේශයකි.

ලෝකයේ උසම මෙන්ම පැරණිම වෙහෙර ලෙස හැඳින්වෙන්නේ මියන්මාරයේ ස්වේදගොන් ස්තූපය යි.

මූලාශ්‍ර

මියන්මාරය

මියන්මාරය


Can't Hardly Wait is a 1998 American teen romantic comedy film written and directed by Deborah Kaplan and Harry Elfont. It stars an ensemble cast including Ethan Embry, Charlie Korsmo, Lauren Ambrose, Peter Facinelli, Seth Green, and Jennifer Love Hewitt, and is notable for a number of "before-they-were-famous" appearances by teen stars. The story takes place at a high school graduation party in the 1990s.

The film received mixed reviews from critics. It grossed a total of $25 million at the North American domestic box office, against a production budget of $10 million. The soundtrack peaked at number 25 on the Billboard 200 chart.

Concept
The story takes place at a high school graduation party in the late 1990s and in a style much like that of the high school movies of the 1980s. The idea of setting most of the movie at a party was based primarily on concerns to keep production costs low and was also inspired by the movies of John Hughes and the party scene in Say Anything....

The film takes its name from The Replacements' song of the same title, from their 1987 album Pleased to Meet Me, which plays over the film's closing credits.

Plot
In 1998, the senior class of a suburban high school, Huntington Hillside High, are attending a graduation party at a large house owned by a rich class member's family. Among them are Preston Meyers, a typical outsider who plans to proclaim his love to his four-year secret crush Amanda Beckett. Amanda, the most popular girl in school and the senior class prom queen, has recently been dumped by her popular jock boyfriend Mike Dexter. Mike is targeted by nerd classmate William Lichter, who is plotting revenge against him for years of relentless bullying. Preston's antisocial best friend Denise Fleming has no intention of going to the party, but is dragged along by Preston. Kenny Fisher is a wannabe thug who plans on losing his virginity by the end of the night.

Amanda is consoled by her popular girlfriends, whom she realizes she has nothing in common with, and her own second-cousin, who tries to hit on her. She tries to figure out if she has an identity beyond only being known as "Mike Dexter's girlfriend". She discovers a letter addressed to her by Preston and, moved by its contents, makes it her mission to find him, but she doesn't know what he looks like and no one she asks gives any helpful descriptions. Meanwhile, Denise and Kenny wind up locking themselves inside an upstairs bathroom away from the party by accident, where they talk about their old friendship and how they had drifted apart; their conversation leads to the restoration of their friendship and escalates into them having sex.

Later, an intoxicated Mike learns from Trip McNeely—a graduate and former stud from his high school—that in college, guys like them are "a dime a dozen". Trip emphasizes how he dumped his girlfriend in the same fashion that Mike did to "score" with other women and was unsuccessful. Terrified of this prospect, Mike tries to get Amanda back, but she is happier without him and humiliates him in front of everyone at the party. After seeing the school jock turned down, multiple men begin to hit on her, much to her disgust. Preston finds Amanda and confesses his love, but since she still hasn't learned what he looks like, she assumes he is another pervert and rejects him in front of the entire party as well. She later realizes her mistake when she sees Preston's yearbook picture and tries to find him, but he has already driven home in disappointment.

At the same time, William devises his plan to get revenge on Mike and goes into the party to drive Mike out. While inside the party, William begins drinking alcohol to fit in, and drinks enough to make him forget the entire reason he was there. An impromptu sing-along to Guns N' Roses' "Paradise City" causes him to become popular, with multiple women trying desperately to have sex with him. Soon after, William begins talking with Mike, who apologizes for bullying him. William forgives him; the two bond and seemingly become friends. When Mike and William are jailed as a result of a police bust, Mike takes the blame.

The next morning, when William sees Mike and his friends at a diner, he tries to thank Mike for taking the fall. But Mike acts as though he remembers nothing that happened the previous night and ridicules William in front of his friends. Meanwhile, Preston is at a train station about to leave for Boston when Amanda arrives and asks him about the letter. Preston confesses he wrote it and is about to depart for a writing workshop with Kurt Vonnegut. The two say goodbye and Preston walks away, but he then stops and runs back to Amanda and they share a kiss.

The epilogue explains what happened to all of the main characters:
 William became one of the most popular students at Harvard. He formed his own computer company that has made him worth millions, and he has been dating a supermodel.
 Mike went to college but, after drinking too much, lost his football scholarship. He ended up forty pounds overweight and working at a car wash, a job he lost when incriminating Polaroids surfaced.
 The day after the party, Denise and Kenny went to a diner; five minutes later, Denise dumped Kenny. Ten minutes later, they found a bathroom and got back together.
 Seven hours later, Preston finally boarded a train to Boston. Amanda wrote him a letter for every day that he was away. They are still together.

Cast

Production
The script for Can't Hardly Wait was originally written in 1996, by Harry Elfont and Deborah Kaplan who were looking for a project they could develop and direct themselves on a limited budget. The project was approved by Columbia Pictures in mid-1997, following the success of teen-oriented horror film Scream in early 1997.  Principal photography for Can't Hardly Wait started in October 1997, and ran for 26 days. Jennifer Love Hewitt was known for Party of Five when she signed on to the film, and appeared in the slasher hit I Know What You Did Last Summer, which helped to further raise her profile.  According to Charlie Korsmo, Adam Hann-Byrd was originally cast as William Lichter.

The cast had a week of rehearsals before filming.

The film initially received an R-Rating due to MPAA objections about the depiction of teens drinking alcohol at an unsupervised party and drug use. The film was recut to receive a PG-13 rating.

Reception

Box office
Can't Hardly Wait was released on June 12, 1998, and grossed $8,025,910 in its opening weekend. Its total domestic gross was $25,605,015, more than double its production budget.

Critical response
On Rotten Tomatoes the film holds an approval rating of 41% based on 63 reviews, with an average rating of 5.1/10. The site's consensus reads, "Occasionally clever and moderately intelligent, Can't Hardly Wait also contains too many cheap laughs, recycled plotting, and flat characters." On Metacritic the film has a weighted average score of 52 out of 100, based on 17 critics, indicating "mixed or average reviews". Audiences surveyed by CinemaScore gave the film a grade "B+" on scale of A to F.

Kevin Thomas of the Los Angeles Times wrote: "For all its nonstop energy and high spirits, Can't Hardly Wait allows its characters to emerge as fully dimensional individuals; they've been written with care and perception and played with equal aplomb by a roster of talented young actors".
Mick LaSalle of the San Francisco Chronicle wrote: "Can't Hardly Wait has freshness, comic invention and an engaging romantic spirit."
Stephen Thompson of The A.V. Club wrote: "But the film deserves credit, both for its breezy pacing and its uncommon tendency to make its characters smarter and geekier than they might have been."

Emanuel Levy of Variety called the film a "mediocre attempt to recapture the exuberance and candid portraiture of such high school movie classics as American Graffiti, Fast Times at Ridgemont High and Dazed and Confused." Levy praised the cast but was critical of the "uneven script and rough direction". Roger Ebert of the Chicago Sun-Times gave the film 1.5 stars out of 4, and wrote: "The kind of movie that somehow succeeds in moving very, very slowly even while proceeding at a breakneck pace. It cuts quickly back and forth between nothing and nothing... It doesn't have the zing of life and subversion that the best high school movies always have."

Awards
In 2012, Entertainment Weekly ranked Can't Hardly Wait number 44 on its list of the 50 Best High School Movies of all time.

 MTV Movie Awards
 Best Female Performance: (Jennifer Love Hewitt) Nominated
 Young Artist Awards
 Best Performance in a Feature Film — Leading Young Actress: (Jennifer Love Hewitt) Nominated

Sequel
On May 25, 2019, on Danny Pellegrino's Everything Iconic podcast, Jennifer Love Hewitt revealed that she is developing Can't Hardly Wait 2 with plans to direct it herself. The concept revolves around the reunion of the original high school gang from the 1998 film.

Home media
The film was released on VHS and DVD on November 17, 1998. On September 30, 2008, it was re-released on DVD and Blu-ray as the "10 Year Reunion Edition" to commemorate the film's 10th anniversary. The re-release included bonus features not on the original release. Mill Creek Entertainment reissued the DVD and Blu-ray on June 17, 2014 and October 30, 2018 respectively with the latter format billed as the "20 Year Reunion Edition".

Music

Soundtrack

Can't Hardly Wait: Music From The Motion Picture is the soundtrack of the film which was released on May 26, 1998 by Elektra Records. It peaked at number 25 on the Billboard 200 chart.

Featured music
Other music featured in the movie but not on the soundtrack includes:

 "London" – Third Eye Blind
 "Mandy" – Barry Manilow
 "Caress Me Down" – Sublime
 "Romeo and Juliet" – Dire Straits
 "6 Underground (The Umbrellas of Ladywell Mix # 2)" – Sneaker Pimps
 "Open Road Song" – Eve 6
 "I'll Make Love to You" – Boyz II Men
 "Wooly Imbibe" – Soul Coughing
 "Walkin' on the Sun" – Smash Mouth
 "Cold Beverage" – G. Love & Special Sauce
 "Ode" – Creed
 "How Do I Make You" – Jennifer Love Hewitt
 "Don't Leave Me This Way" – Thelma Houston
 "All Mixed Up" – 311
 "More Human than Human" – White Zombie
 "Inside Out" – Eve 6
 "Get It On" – Kingdom Come
 "Bust a Move" – Young MC
 "Groove Is in the Heart" (The Deee-Remix) – Deee-Lite
 "The Mac" – Dr. Freeze
 "Funky Cold Medina" – Tone Lōc
 "Ghost Radio" – Brian Setzer Orchestra
 "Lucas with the Lid Off" – Lucas
 "Love Hurts" – Nazareth
 "Waiting for a Girl Like You" – Foreigner
 "Sugar Cane" – Space Monkeys
 "Funk #49" – James Gang
 "When Will I See You Again" – The Three Degrees
 "Only You" – Yazoo

Certifications

References

External links

1998 films
1998 directorial debut films
1990s coming-of-age comedy films
1998 romantic comedy films
1990s teen comedy films
1990s teen romance films
American coming-of-age comedy films
American romantic comedy films
American teen comedy films
American teen romance films
Columbia Pictures films
Coming-of-age romance films
1990s English-language films
Films directed by Deborah Kaplan
Films directed by Harry Elfont
Films scored by David Kitay
Teen sex comedy films
Films about parties
Films set in California
Films shot in Los Angeles
1990s American films

Can't Hardly Wait


Lutvina kahva, naziv je kavane u Travniku.

Povijest
Na samom ulazu u Travnik s istočne strane iz pravca Sarajeva ili Zenice, na samom početku ili kraju travničke čaršije nekada je pokraj hladnog i bučnog potoka Šumeće, bila skromna drvena kućica u kojoj je, kako piše na početku Travničke hronike, bila Lutvina kahva.

Mala kavana na tom mjestu, s druge strane puta koji je prema Sarajevu gradio strogi Omer-paša Latas, imala je 18. lipnja 1887. godine jednog neobičnog, ali vrlo važnog gosta. Naime, na svom putu po Bosni gdje je vršio inspekciju konjičkih jedinica, u ovoj kavani kraće vrijeme zadržao se austrijski nadvojvoda i austrougarski prijestolonasljednik Rudolf, jedinac cara i kralja Franjo Josipa I. i Elizabete Bavarske. U povijesti je zabilježeno da je mali princ zbog svojih naprednih shvatanja često dolazio u sukob s ocem, koji ga je navodno poslao na ovaj službeni put kako bi ga bar na kratko razdvojio od 18-godišnje ljubavnice, glumice Marije Večera, koju je upoznao na konjskim trkama u Prateru i na predstavama u Burgteatru. Malo prije ove značajne posjete, kućica u kojoj je bila kavana bila je renovirana i obojena karakterističnim žutonarančastim vodoravnim prugama tzv. pseudomaurskom stilu, kao i sve važnije zgrade iz toga doba. Taj njezin izgled je sačuvan do danas.

Ugledni gost je prigodom zadržavanja popio kavu i poklonio dukat vlasniku koji je godinama kasnije čuvao u posebnoj vitrini na zidu, džezvu i fildžan iz kojeg je princ popio kavu. Ova vitrina prelazila je iz ruke u ruku vlasnika kavane koja se poslije te posjete i službeno prozvali Rudolfovom kahvom. Izgubila se nekada pred Drugi svjetski rat.

Za razliku od nekih drugih kavanskih tradicija diljem svijeta, u Lutvinoj kahvi, kupac će uz bosansku kavu, koja će biti servirana u izvornom bosanskom escajgu za kavu, dobiti obaveznu čašu hladne vode iz slavine, rahat-lokum, šećer-kocku, paklo žigica i jednu cigaretu. To čini ovaj objekt posebnim u svijetu. Ono po čemu je postala poznata jeste, što u Lutvinoj kahvi počinje i završava radnja Andrićeve Travničke hronike.

Upravo na tom mjestu 1807. godine počinje i sedam godina kasnije završava radnja ovog Andrićeva romana, jer su se po njemu, na tom mjestu, na jednoj sofi, skupljali travnički begovi, sjedili, razgovarali i zamišljeni pratili igru sunca i oblaka, očekujući ili ispraćajući Napoleonove konzule.

Izvori

Vanjske poveznice
 Lutvina kahva

Ugostiteljski objekti
Građevine u Travniku

Lutvina kahva


Fundația Anne Frank (în ) este o fundație din Țările de Jos înființată inițial pentru a strânge suficiente fonduri pentru achiziționarea și restaurarea Casei Anne Frank din Amsterdam. Această fundație pledează, de asemenea, pentru lupta împotriva antisemitismului și rasismului și publică raportul anual Monitor Racisme en Extreem-rechts (Monitorul rasismului și extremei drepte), în care prezintă studii cu privire la activitățile desfășurate în prezent de organizațiile rasiste și de extremă dreaptă.

În afara Țărilor de Jos, Fundația Anne Frank organizează expoziții și conferințe cu privire la viața Annei Frank.

Anne Frank Stichting a fost fondată pe 3 mai 1957 pentru a preveni demolarea casei din Amsterdam, în care Anne Frank a trăit ascunsă începând din 1942, în timpul ocupației germane a Țărilor de Jos în cel de-al Doilea Război Mondial. În anul 1960 Anne Frank Huis a devenit muzeu memorial.

Director al fundației a fost Hans Westra, care s-a retras în 2011 și a fost urmat de Ronald Leopold.

Note

Legături externe
 Site-ul oficial

Anne Frank

Fundația Anne Frank


Rafael Aguilar Guajardo, né en 1950 et mort assassiné le  à Cancún (Mexique), est un narcotraficant mexicain, membre de la Dirección Federal de Seguridad et cofondateur du cartel de Juárez.

Aguilar Guajardo est le bras droit de Pablo Acosta Villarreal jusqu'à la mort de ce dernier en 1987 au cours d'une opération de la police fédérale mexicaine, appuyée par le FBI, ce qui permet à Rafael de lui succéder à la tête du cartel. Il fait d'Amado Carrillo Fuentes son second. En , il échappe de peu à la capture lors d'un raid de la police dans sa vaste demeure fortifiée de Ciudad Juárez. Une autre résidence lui appartenant est saisie à Acapulco.

En , malgré la pression des autorités, Rafael Aguilar Guajardo passe ses vacances en famille à Cancún, dans un hôtel de luxe. Le 12 dans l'après-midi, au retour d'une excursion sous-marine, il est abattu par trois hommes armés. Au cours de la fusillade, sa femme Maria Teresa Delgado Varela et son fils de onze ans sont blessés. Une touriste américaine, Georgina Knafel, originaire du Colorado, est tuée par des balles perdues.

Amado Carrillo Fuentes, considéré comme le commanditaire de l'attentat, prend sa place en tant que chef du cartel de Juárez.

Dans la culture populaire
Dans la série Narcos: Mexico, il est interprété par l'acteur mexicain .

Références

Voir aussi
 Cartel de Juárez

Naissance en 1950
Décès en avril 1993
Décès à Cancún
Mort assassiné au Mexique
Assassinat par arme à feu
Cartel de Juárez

Rafael Aguilar Guajardo


The Coalition (eller Liberal–National Coalition) er en politisk koalition af centrum-højre partier, der udgør den ene af de to store blokke i national australsk politik. Koalitionens politiske modpart er Australian Labor Party (ALP), og de to blokke anses i praksis at udgøre et to-parti system. The Coalition har siden det australske parlamentsvalg i 2013 været regeringsledende i Australien. Leder af The Coalition har siden 2018 været Australiens premierminister Scott Morrison. The Coalition vandt det seneste parlamentsvalg i 2019.

De to partier i The Coalition er Liberal Party of Australia og National Party of Australia.
De to partier har forskellige vælgerbaser; hvor det større Liberal Party primært har deres vælgere i byerne, har National Party næsten udelukkende deres vælger i landdistrikterne. Samarbejdet blev etableret i 1946 kort efter dannelsen af The Liberal Party.

I Northern Territory har terrioriets afdelinger af Liberal Party og National Party fussioneret i 1974 til Country Liberal Party (CLP), og i Queensland har partiafdelingerne i 2008 fusioneret til Liberal National Party of Queensland (LNP).

Referencer

Eksterne henvisninger
 Liberals site
 Nationals site
 LNP's site
 CLP's site

Politiske partier i Australien
Etableret i 1943

The Coalition


8300 Iga este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8300 Iga este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Ōizumi de Takao Kobayashi. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,62 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 11,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

8300 Iga


අභිද්‍යාව යනු අන්සතු දෑ අයිතිකර ගැනීමට සිතීම ය. එනම් දැඩි ලෝභය යි.

අභිද්‍යා අකුසලය සඳහා සම්පූර්ණ විය යුතු අංග:
 අන් සතු වස්තුවක් වීම
 එය අයත් කර ගැනීමට සිතීම

අභිධ්‍යාව


Charanga is a traditional ensemble that plays Cuban dance music. They made Cuban dance music popular in the 1940s and their music consisted of heavily son-influenced material, performed on European instruments such as violin and flute by a Charanga orchestra. (Chomsky 2004, p. 199). The style of music that is most associated with a Charanga is termed 'Danzón', and is an amalgam of both European classical music and African rhythms.

Origins
"Scholars agree that Spain and parts of West and Central Africa provided the most crucial influences in the development of Cuban popular and religious music. But in the case of charanga, the contributions of French and Haitian influences cannot be ignored. Charanga began its history in the early nineteenth century when Haitians, both African and French, escaped the island's revolution. They brought with them a love for the French contredanse, a multi-sectional dance form that evolved into the danzón, the quintessential charanga style. Both were performed by an ensemble called an orquesta típica, a group with brass, woodwinds and timpani that performed outdoors. When the upper classes decided to dance indoors, the instrumentation was radically altered. The new ensemble was called charanga francesa. Although the word francesa literally means "French", it was used in nineteenth-century Cuba more specifically as a name for Haitian Creoles. In the charanga francesa, flutes and strings replaced the brass and woodwinds of the orquesta típica, and a small drum kit called pailas (now called timbales) replaced the booming tympany. While the orquesta típica was raucous in a New Orleans jazz fashion, the charanga francesa produced a light and somewhat effete music. The French influence extends to instrumentation for the modern charanga is based on charanga francesa."

The first charanga francesa in Cuba was formed at the turn of the twentieth century, possibly by Antonio (Papaíto) Torroella (1856–1934), whose orchestra was active by 1894. These orchestras play lighter versions of the danzón without a brass section and emphasizing flutes, violins, and piano. The percussion was provided by pailas criollas, now known as timbales. The style continued into the 1940s with flautist Antonio Arcaño and his Maravillas (Morales 2003 p13). Charangas are still widespread today, though the danzón is considered old-fashioned.

See also

 Danzón
 Music of Haiti
 French contredanse
 La tumba francesa
 Mambo
 Twoubadou

Sources
Chomsky, Aviva (2004). The Cuba Reader: History, Culture, Politics. .
Morales, Ed (2003). The Latin Beat: The Rhythms and Roots of Latin Music, from Bossa Nova to Salsa and Beyond. .

Genre Representatives

 Arcaño y sus Maravillas
 Barroso y La Sensación
 Belisario López
 Charanga 76
 David Calzado y su Charanga Habanera
 Fajardo y Sus Estrellas
 Gonzalo Fernández y Su Súper Típica de Estrellas
 La Charanga Cubana (Los Angeles)
 La Charanga Forever
 Los Van Van de Cuba
 Maravillas del Siglo
 Maravillas de Florida
 Orquesta América
 Orquesta Antonio María Romeu
 Orquesta Aragón
 Orquesta Broadway
 Orquesta Charangoa (Los Angeles)
 Orquesta de Neno González
 Orquesta Duboney
 Orquesta Melodías del 40
 Orquesta Típica Ideal
 Pacheco y Su Charanga
 Pupi y Su Charanga
 Ray Barretto y Su Charanga Moderna
 Ritmo Oriental

References

External links
 Sample Charanga Music
 Article on Charanga

Danzón

Charanga (Cuba)


Nacionalni arheološki muzej u Ateni (grčki: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) je muzej u grčkoj prijestolnici Ateni koji se smatra za jedan od najvažnijih arheoloških muzeja na svijetu. U njemu se nalaze neki od najvažnijih artefakata s arheoloških lokaliteta širom Grčke, a koji datiraju od prapovijesti do kasne antike, uključujući neke od najkvalitetnijih starogrčkih artefakata. Smješten je na području Exarhia u središtu Atene između ulica Epirus, Bouboulina i Tositsas, a ulaz mu se nalazi uz aveniju Patission, odmah uz povijesno važnu Atensku politehničku školu.

Povijest

Nacionalni arheološki muzej u Ateni zasnovao je grčki premijer Ioannis Kapodistrias u Aigini 1829. godine, ali je kolekcija promijenila više lokacija (čak i Hefestov hram na Agori) dok nije objavljen natječaj za zgradu institucije 1858. god. Zgrada je započeta 1866. i dovršena je 1889. prema planovima arhitekata Ludwiga Langea i kansije Panagisa Kalkosa, zahvaljujući financijskoj pomoći grčke vlade i Arheološkog društva Atene (osn. 1837.). Zgrada ima dojmljivo neoklasicističko pročelje koje je tada bilo jako popularno u Europi, ali je i u skladu s mnoštvom klasičnih predmeta u njezinoj kolekciji. Ispred muzeja je uređen i veliki klasicistički vrt koji je ispunjen skulpturama. Zgrada je proširena i obnovljena od 1932.-'39., te 2003. – 2004., za XXVIII. Olimpijske igre – Atena 2004.

Kolekcija

Kolekcija od više od 20.000 artefakata u 64 prostorije je organizirana više-manje kronološki u pet zasebnih cjelina:
 prapovijesna zbirka u prostorijama od 3-6, te 48 (Santorini kolekcija) predstavlja neolitičku i ranu brončanu prapovijesnu umjetnost, ali i kikladsku, minojsku i mikensku kulturu od 6800. pr. Kr. do 1050. pr. Kr.
 zbirka skulptura od 7. – 5. stoljeća pr. Kr. (sobe 7-34) predstavlja brojne nepoznate, ali i poznate kipare antike kao što su Miron i Skopas.
 zbirka keramika od 11. stoljeće pr. Kr. do rimskog doba (sobe 42 i od 49-56) je najvažnija takve vrste na svijetu s brojnim jedinstvenim oslikanim kermikama.
 zbirka bronci (sobe 36-39)
 egipatska i pred-islamska zbirka (sobe 40 i 41) predstavljaju 1100 predmeta od više od 6000 u posjedu muzeja i smatra se za jednom od ponajboljih zbirki egipatske umjetnosti u Europi, dok su predmeti bizantske umjetnosti (Stathatos zbirka) uglavnom nakit, vaze i keramika (njih oko 1000).

U muzeju se nalazi i velika kolekcija fotografija i knjižnica arheoloških istraživanja, te laboratoriji za obradu predmeta, te fotografski i kemijski laboratorij. Također, pored stalnog postava u muzeju se održavaju i privremene izložbe, a posjeduje i dvoranu za konferencije, veliku suvenirnicu i kafić u atriju.

Izvori

Vanjske poveznice
 Nacionalni arheološki muzej  Grčko ministarstvo kulture
 Artefakti u muzeju, fotograf Richard Speaker, 2000.

Atena
Arheološki muzeji
Neoklasicističke građevine

Nacionalni arheološki muzej u Ateni


Folkeskolen - folkets skole? er en dansk dokumentarfilm fra 1986 instrueret af Walther Jensen.

Handling

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1986

Folkeskolen - folkets skole?


[[Slika:Nybbas.png|200px|desno|mini|Prikaz Nibasa u 'Dictionnaire Infernal (1863.)]]
Nibas, nižerangirani demon u paklu, zapovjednik parada i jedan od organizatora zabava i uživanja na paklenom dvoru. Prema djelu Dictionnaire Infernal Colkina de Plancyja (1793. – 1881.) zadužen je i za snove, vizije, proricanja i zanose, zbog čega ne uživa osobito poštovanje u paklu, jer ga smatraju lakrdijašem. Prikazuje ga se u ljudskom obličju s rogovima i životinjskim stopalima u raskošnom odjelu kako sjedi iza drvenog stola na koji je položena kaciga.

Moguće je da je povezan s asirskim i babilonskim božanstvom Nabuom, bogom pismenosti i mudrosti.

 Bilješke

 Literatura

 Collin de Plancy, Jacques Albin Simon, Rečnik pakla, Integralni tekst prvog izdanja, JP Službeni glasnik, Beograd, 2009.'' ISBN 978-86-519-0152-5

Vanjske poveznice

 Nibas - deliriumsrealm.com

Demoni

Nibas


DIN 912 er en DIN-standard for en bolt.

En bolt DIN 912 er en af de mest brugte bolte inden for befæstelseområdet.

Kilde
Cylinderhoved DIN 912

DIN-standarder

DIN 912


Harvest Moon: Back to Nature (Luna de cosecha: De vuelta a la naturaleza) es un videojuego de la serie de simulación de granjas, Harvest Moon, desarrollado por Victor Interactive Software. Es el único juego de la serie Harvest Moon desarrollado para la PlayStation, así como el primer Harvest Moon publicado para una consola que no fuera Nintendo. Los personajes de Harvest Moon 64 fueron transferidos a este juego, aunque con nuevos estilos de vida, personalidades y familiares, incluyendo a las chicas cotejables de Harvest Moon 64 (Ann, Elli, Popuri, María, y Karen).

Una adaptación orientada para las niñas, Bokujō Monogatari Harvest Moon for Girl (o simplemente "For Girls"), fue desarrollada, pero hasta el año 2007, no existía ninguna versión en inglés o en español. La ambientación de este juego fue trasladada más tarde en los años 2003 y 2005 a los juegos de Game Boy Advance Harvest Moon: Friends of Mineral Town y Harvest Moon: More Friends of Mineral Town. Además, el juego fue mezclado con la versión "For Girls" y fue lanzado en 2006 (2007 para América del Norte) como Harvest Moon: Boy & Girl para la PlayStation Portable, aunque la carátula y las instrucciones son presentadas como si fuera un juego completamente nuevo. En 2008, Marvelous Interactive publicó Harvest Moon: Back to Nature y Bokujo Harvest Moon Monogatari para la muchacha de la PlayStation 3 y PlayStation Portable a través de PlayStation Network

Este juego no difiere mucho al Harvest Moon para PSP: Boy and Girl, debido a que tienen los mismos gráficos, jugabilidad, personajes, escenas y otros aspectos muy similares. La única diferencia entre ambos juegos es que en Boy and Girl, usted puede elegir entre jugar como una niña o un niño.

Jugabilidad

En el juego, el personaje principal (a veces conocido como Jack) comienza con una granja en mal estado, el dinero suficiente para empezar a pequeña escala los cultivos y la falta de legitimación en la comunidad de Mineral Town. En el transcurso del juego, el jugador debe construir una próspera granja, y convertirse en amigo de los ciudadanos de Mineral Town. La jugabilidad involucra la agricultura y la interacción con la gente que el personaje se encuentre. Casi la totalidad de las acciones del jugador deben ser equilibradas entre los dos factores dominantes del juego: tiempo y dinero. Un tercer factor, la energía se interpone entre dichos factores, pero no en todas las circunstancias y en una medida cada vez menor conforme avanza el juego.

Trama

Hace años, el personaje principal, Jack, llegó a la granja de su abuelo durante el verano. Su abuelo estaba demasiado ocupado cuidando de la finca, como para pasar mucho tiempo con su nieto, pero el chico tenía la libertad de explorar el pueblo y el bosque a su antojo. Jack se hizo amigo de la mascota de su abuelo y conoció a una niña de su edad con quien se hicieron amigos íntimos.

Cuando el verano terminó, el niño tuvo que volver a casa, pero prometió su amiga que iba a regresar algún día. El esperó mucho tiempo para encontrarse con ella otra vez.

Cuando el abuelo de Jack murió años más tarde, Jack ya había crecido y se había convertido en un joven fuerte, y llegó al pueblo otra vez para hacerse cargo de la granja de su abuelo. El alcalde habló del asunto con los habitantes del pueblo, y decidieron que Jack podría permanecer como el legítimo propietario con la condición de que restaurara la granja a su estado original en un plazo de tres años. Pero si Jack no llegara a restaurarla, o si no se lleva bien con los aldeanos, que tendría que dejar la granja y marcharse.

Recepción

El juego recibió críticas positivas y recibió la votación de GameRankings con un 79,32%.

IGN calificó la versión original de PlayStation con un 7,5, o "buena", describiéndolo como "profundamente creativo", pero "débil gráficamente". Además, IGN puntuó la versión de este juego para PSP con un 7.1, o "decente".

Referencias

Videojuegos de 1999
Videojuegos de simulación
Videojuegos de mundo abierto
Videojuegos para PlayStation
Videojuegos para PlayStation Portable
Videojuegos de PlayStation Network
Videojuegos desarrollados en Japón
Videojuegos con protagonistas de género seleccionable

Harvest Moon: Back to Nature


Garra ist eine Karpfenfischgattung, die vor allem in fließenden Gebirgsgewässern lebt. Von den über 120 Arten leben 17 im östlichen Zentral- und Westafrika, der Rest im subtropischen und tropischen Süd- und Südostasien (südöstliche Türkei, Indien bis Malaysia und Südchina).

Merkmale
Garra-Arten besitzen einen langgestreckten, zylindrischen oder leicht abgeflachten Körper und werden 6 bis 30 cm lang. Charakteristisches Merkmal ist ihre Unterlippe, die zu einer Saugscheibe mit verhornten Rändern umgebildet ist und mit der es den Fischen möglich ist, sich in strömendem Wasser an Steinen und Felsen festzusaugen. Ein oder zwei Paar Barteln können vorhanden sein oder (selten) auch fehlen. Die Schuppen der Fische sind mittelgroß, ihre Seitenlinie ist vollständig und verläuft immer auf der Flankenmitte. Die Rückenflosse beginnt kurz vor dem Bauchflossenansatz und besitzt keinen vollständig verknöcherten Flossenstrahl. Lediglich der längste der vorderen Rückenflossenstrahlen kann teilweise verknöchert sein. Insgesamt wird die Rückenflosse von zehn bis elf Flossenstrahlen gestützt. Die Brustflossen besitzen vorne zwei oder mehr ungeteilte Flossenstrahlen. Das Cleithrum (Teil des Schultergürtels) ist schmal und lang, das Mesethmoid, ein Schädelknochen, ist von oben gesehen breiter als lang.

Arten
Es gibt über 120 Arten:

Literatur
 Melanie L. J. Stiassny, Guy G. Teugels, Carl D. Hopkins: The Fresh and Brackish Water Fishes of Lower Guinea, West-Central Africa. Band 1. Muséum national d'histoire naturelle / Musée royal de l'Afrique Centrale, Paris / Tervuren 2007, ISBN 978-90-74752-20-6 (PDF; 66,6 MB).
 Günther Sterba: Süsswasserfische der Welt. 2. Auflage. Urania, Leipzig / Jena / Berlin 1990, ISBN 3-332-00109-4.
 Axel Zarske: Garra Hamilton, 1822. In: Claus Schaefer, Torsten Schröer (Hrsg.): Das große Lexikon der Aquaristik. Eugen Ulmer, Stuttgart 2004, ISBN 3-8001-7497-9, S. 398 f.

Einzelnachweise

Weblinks

Fransenlipper
Labeoninae

Garra


Little Rock ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Little Rock, Arkansas
 Little Rock (Idaho)
 Little Rock (Illinois)
 Little Rock (Indiana)
 Little Rock (Iowa)
 Little Rock (Kentucky)
 Little Rock (Minnesota), im Beltrami County
 Little Rock (Morrison County, Minnesota)
 Little Rock (Mississippi)
 Little Rock (South Carolina)

Little Rock ist auch die kleinere Insel der beiden Gardner Pinnacles.

Little Rock ist der Name folgender Schiffe der United States Navy:

 USS Little Rock (CL-92), ein außer Dienst gestellter leichter Kreuzer
 USS Little Rock (LCS-9), ein Littoral Combat Ship der Freedom-Klasse

Little Rock (Begriffsklärung)


Lobotomy war eine schwedische Death- und Thrash-Metal-Band aus Stockholm, die im Jahr 1990 gegründet und 2000 wieder aufgelöst wurde.

Geschichte
Die Band wurde im Jahr 1990 gegründet und entstand aus dem Zerfall der Band Rapture. Zusammen entwickelten die Mitglieder einige Lieder und veröffentlichten im Januar 1991 ihr erstes Demo When Death Draws Near. Die Lieder wurden auf vielen Kompilationen verwendet. Es folgten Auftritte zusammen mit Dismember, Disharmonic Orchestra, Desultory, Excruciate und Unanimated. Viele Labels waren interessiert, mit der Band eine EP zu veröffentlichen, sodass sie im Juli desselben Jahres ihre erste EP Instinct of Brutality aufnahmen. Als die Aufnahmen beendet waren, hatten die Labels nicht genug Geld, um die EP zu veröffentlichen, sodass das Projekt nie beendet wurde. Die Band nahm infolgedessen ein weiteres Demo auf und veröffentlichte es im Juni 1992 unter dem Namen Against the Gods. Im Dezember nahm die Band ein weiteres Demo namens Nailed In Misery auf, ein Demo für das italienische Label Obscure Plasma Records. Jedoch verließ der Verantwortliche des Labels, der die Band unter Vertrag nehmen wollte, das Label, um bei Metal Hammer zu arbeiten, sodass das Demo erst im Juni 1993 veröffentlicht wurde. Dadurch erreichte die Band einen Vertrag bei dem finnischen Label Rising Realm Records und veröffentlichte die EP Hymn im Januar 1994.

Durch den Erfolg der EP erreichte die Band einen Vertrag bei einem österreichischen Label im September. Die Band nahm ihr Debütalbum im SVLT Dead House auf. Jedoch kam es noch während der Aufnahmen zu Schwierigkeiten mit dem Label, sodass sich die Band von diesem wieder trennen musste und die Aufnahmen nicht vollständig beendet werden konnten. Die Band schickte die bereits gemachten Aufnahmen an andere Labels, um einen neuen Vertrag zu erlangen und erreichte im Mai 1995 einen Vertrag bei House of Kicks, bei dem auch Labels wie No Fashion Records und Chaos Records zu Hause waren. In der Zwischenzeit spielte die Band außerdem Auftritte mit Dissection, Vomitory und A Canorous Quintet. Das Album wurde im November 1995 veröffentlicht.

Anfang Dezember 1996 begab sich die Band in die Sunlight Studios, um ein weiteres Album aufzunehmen. Die Aufnahmen wurden im Januar 1997 beendet. Das von Tomas Skogsberg produzierte Album wurde im Juni 1997 veröffentlicht und trug den Namen Kill. Im Jahr 1998 ließ die Band kaum von sich hören, da die Mitglieder mit privaten Problemen beschäftigt waren. Im Mai 1999 veröffentlichten sie dann mit Born In Hell ein weiteres Album. Der Tonträger wurde wieder in den Sunlight Studios mit Produzent Jocke Pettersson (Schlagzeuger bei Dawn und Regurgitate) aufgenommen. Es folgten Auftritte mit Bands wie Vomitory, Meshuggah, Coercion und Carnal Forge. Das Album erschien im März 2000 in Kanada und den USA über Metal Blade Records. Im selben Jahr veröffentlichte die Band mit Holy Shit eine EP über No Fashion Records. Die Lieder entstanden bereits während der Aufnahmen zu Born In Hell. Kurz nach Veröffentlichung der EP verließ Gitarrist Lars Jelleryd die Band und wurde durch Jakob Leczinsky ersetzt. Die Band spielte wenige Auftritte, bevor sie sich auflöste. Etienne Belmar trat dann der Band Undercroft bei.

Stil
Die Band spielt eine Mischung aus klassischem Thrash- und Death-Metal, wobei die Lieder meist im Mid-Tempo-Bereich angesiedelt sind.

Diskografie
 1990: When Death Draws Near (Demo, Eigenveröffentlichung)
 1991: Instinct of Brutality (Demo, Eigenveröffentlichung)
 1992: Against the Gods (Demo, Eigenveröffentlichung)
 1993: Nailed In Misery (Demo, Eigenveröffentlichung)
 1994: Hymn (EP, Rising Realm Records)
 1995: Lobotomy (Album, Chaos Records)
 1995: Against the Gods / Nailed in Misery (Kompilation, Thrash Corner Records)
 1997: Kill (Album, No Fashion Records)
 1999: Born In Hell (Album, No Fashion Records)
 2000: Holy Shit (EP, No Fashion Records)

Weblinks
 Offizielle Website
 Myspace-Seite der Band

Einzelnachweise

Death-Metal-Band
Band (Stockholm)
Schwedische Band
Thrash-Metal-Band

Lobotomy


بروسيسنج  هي لغة برمجة مفتوحة المصدر وهي تعتبر لغة برمجة كائنية كما أنها بيئة تطوير متكاملة تم بناؤها من أجل الأشخاص المهتمين بالتصميم المرئي والفنون الإلكترونية الأخرى. هذه اللغة تهدف أيضا إلى تعليم مبادئ البرمجة بصيغة مرئية. تم إنشاء هذه اللغة من قبل كيسي ريس  وبن فراي  والذين كانا سابقا في معهد ماساتشوستس للتقنية.

أحد أهم أهداف هذه اللغة هي مساعدة الغير-مبرمجين على البدء بتعلم البرمجة وذلك من خلال مشاهدة النتائج بصيغة مرئية فورية. تم بناء هذه اللغة باستخدام القدرات المرئية للغة جافا وتطوريها.

ميزات
يتضمن مع لغة برمجة بروسيسنج بيئة تطوير بسيطة تدعي سكتش-بوك
من ضمن الميزات بأنه يمكنك تصدير التطبيق المصمم بها إلى ثلاثة أنظمة تشغيل الويندوز واللينكس والماك بضغط الاختصار Ctrl+E أو من File ثم Export Application

مراجع

وصلات خارجية

 موقع بروسيسنج

أدوات ومكتبات برمجة حرة
الحوسبة الفيزيائية
برمجيات 2001
برمجيات تحريك
برمجيات تستخدم رخصة جنو العمومية الصغرى
برمجيات حرة متعددة المنصات
برمجيات متعددة المنصات
رسوميات الحاسوب
لغات البرمجة التعليمية
لغات برمجة
لغات برمجة أنشئت في 2001
لغات برمجة كائنية التوجه
منصة جافا

بروسيسنج


An Epidendrum puteum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Paul Carpenter Standley ngan Louis Otho Otto Williams. An Epidendrum puteum in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum puteum


සිදුවීම්
1984 –  සැල්යුට් 7 අභ්‍යවකාශගාමීයෙක් වන ස්වෙට්ලනා සවිට්ස්කායා (Svetlana Savitskaya) අභ්‍යාවකාශයේ ඇවිදීමක් සිදුකරන ලද ප්‍රථම කාන්තාව වීම.

ජූලි
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

ජූලි 25