මෙලොව සිටින සෑම අම්මා තාත්තා කෙනකුගේම එකම පැතුම වන්නේ තමන්ට ලැබෙන දරුවා නිරෝගී බුද්ධිමත් වාසනාවන්ත කෙනකු වනු දැකීමය. දරුවකු නොලැබුණු මවුපිය දෙපළගේ ඒකායන අපේක්ෂාව තම ලෙයින් මසින් දරුවකු ඉපදෙනු දැකීමයි. දරුවකු ලැබුණු අය ඔහු උස් මහත් කොට සමාජයේ ඉහළ ස්ථානයකට ගෙන ඒමට ඉතා වෙහෙස මහන්සි වී ක්‍රියා කරන අතර, දරුවකු නොලැබුණු අයට යහපත් දරුවකු ලබා ගැනීම සඳහා විවිධ ශාන්ති කර්ම, ග්‍රහ ශාන්ති ආදිය සිදු කරනු ලැබේ.

බුදු දහමට අනුව මවු කුසයක කළලයක් සකස්වීම සඳහා කරුණු කිහිපයක් සම්පූර්ණ විය යුතු ය. ඒ බව බුදුන් වහන්සේ මහා තණ්හා සංඛ්‍ය සූත්‍රයේ දී ද, තවත් සුත්‍ර කිහිපයක දී ද දේශනා කර ඇත. ඒ බව "තිණ්ණං ඛො පන භික්ඛවේ සන්නිපාතා ගබ්භස්ස චක්කතන්ති හෝති . . . යථෝ ච වො භික්ඛවේ මාතා පිතරෝ සන්ති පනීතා හොන්ති. මාතා ච උතුනි හෝති ගන්ධබ්බො ච පච්චු පට්ටිතො හොති. එවං තිණ්ණං සන්නිපාතා ගබ්භස්සා චක්ඛන්ති හොති" ආදී වශයෙන්,

"මහණෙනි, කරුණු තුනක් එක්වීමෙන් ගැබ් ගැනීම සිදු කැරෙයි. . . යම් අවස්ථාවක දෙමවුපියෝ සම්බන්ධ වෙත්ද, නැතහොත් කායික වශයෙන් එක්වෙත්ද, මව ද ඔසප් වුවද නැතහොත් ගර්භාෂය පිරිසුදු වී ඇත්ද ගන්ධබ්භයකු එළැඹියේ වේද, මේ කාරණා තුන එක්වීමෙන් ගැබ් ගැනීම සිදු වෙයි" යනුවෙන් දේශනා කර තිබේ.

මෙහි දැක්වූ පළමු කාරණය නම්, "මාතා පිතරො සන්නි පනීතා හොන්ති" වශයෙන් අම්මාගේ සහ තාත්තාගේ කායික වශයෙන් එක්වීමයි. නැතහොත් ජන්මානු සංයෝගයක් විය යුතුයි. ගන්ධබ්බයකු පැමිණීම යන්නෙන් කුමක් අදහස් කෙරෙයි ද? මුලින්ම සකස් වූ කළලය විකාශනය වීමට නම් නැතහොත් වර්ධනයවීමට නම්, හෙවත් දරුවකු බවට පත්වන්නට නම් එයට කිසියම් මානසික ශක්ති ධාරාවක් ඇතුළුවීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. එම මානසික ශක්තිය තවත් කෙනකුට ඉපදවිය හැකි එකක් නොවේ. මෙම විශ්වයේ සෑම ස්ථානයකම තැනින් තැනම විවිධ ශක්තීන්ට අයත් ජීවීහු සිටිති. එම ජීවිහු විවිධ මානසික මට්ට්ම්වලට ද අයත් වෙති.

මෙම ජීවීන් කාලයෙන් කාලයට මිය යන අතර යළි උපදිනු ඇත. බොහෝ විට එම ජීවීන් මෙම අභ්‍යවකාශයේ තාවකාලික උත්පත්ති ලබා ගෙන සිටින අතර ඔවුහු ඉතා සියුම් ශරීර දරන අය වෙති. සියුම් ජීවිත නිසා තමන්ට කැමති මව් කුසක පිළිසිඳ ගැනීමට ඔවුනට හැකියාව ඇත. මනුෂ්‍ය ආත්මයක් ලැබීමට අවශ්‍ය තරම් පුණ්‍ය කර්ම කර ඇත්නම් එම කර්ම ශක්තියට අනුව පිළිසිඳ ගැනීම සිදුවෙයි. එහි දී එම කුසල බලයට අනුව තමන්ට ගැලපෙන මවු කුසයක් තෝරා ගැනීමේ අයිතිය ද ඔවුන් සතු ය. විශේෂයෙන් ම මෙහිදී සැළකිය යුතු දෙයක් නම් සංසාරික වශයෙන් එම ජීවියා හා දෙමවුපියන් අතර සම්බන්ධයක් පැවතීම ද අවශ්‍ය බවයි.

එමෙන්ම එම මව්පියන්ගේ යහපතට මෙන්ම අයහපතට උපදින අයත් සිටින බව ද සැලකිය යුතු ය.

මෙලෙස පිළිසිඳ ගන්නා ජීවියාගේ කුසල ශක්තිය එම මවුපියන්ගේ ශක්තීන් හා ගැලපීම ද අවශ්‍ය කැරේ. එලෙසම මවුපියන්ගේ කුසල ශක්තීන් දරුවාගේ කුසල ශක්තීන් සමග ද ගැලපීමක් සිදු විය යුතුයි. එය ඔරොත්තුදීමක් ද අවශ්‍ය කැරේ. එසේ නොවුවහොත් කළලය විනාශවීම හෙවත් ගබ්සාවීම සිදු වෙයි.

මෙහි දී සැලකිය යුතු තවත් කරුණක් නම් කලාතුරකින් මෙන් පුණ්‍ය ශක්තිය හීන වූ මවුපියන් හට කුසල තත්ත්වයෙන් හා වාසනාවන්ත බවින් යුත් දරුවන් උපදින අතර, පුණ්‍ය ශක්තිය වැඩි මව්පියන් හට කුසල තත්ත්වයෙන් හා වාසනා ශක්තියෙන් අඩු දරුවන් ඉපදිය හැකි බවයි. මීට උදාහරණ රැසක් බුද්ධ ශාසනය තුළින්ම ගෙනහැර දැක්විය හැකිය. සෝපාක චරිතය මීට හොඳ උදාහරණයකි. කුසලයෙන් පිරුණු මවුපියන්ට අවාසනාවන්ත දරුවන් ඉපදිය හැකි බවට උදාහරයක් ලෙස දේවදත්ත, අජාසත් වැනි අය දැක්විය හැකිය.

අපට ඇතැම් විට අසන්න ලැබෙන කාරණයක් නම් යමකුට දරුවන් නොලැබෙන බවයි. එහෙත් ඒ අය 'සරු' බවින් යුක්ත නම් අභ්‍යවකාශයේ සිටින ගන්ධබ්බයන්ට ආරාධනා කොට දරුවකු ලබා ගත හැකියි. යමකු මෙබඳු ආරාධනාවක් කළ විට මවගේ කුස පිළිසිඳ ගැනීමට සුදුසු පරිදි පිරිසුදු බවින් යුතු නම් (අවශ්‍ය පරිදි මවගේ ඔසප්වීම සිදුවී ඇත්නම්) මවුපිය දෙදෙනා කායික වශයෙන් එක්වීමක් සිදුවී කළලයක් පිහිටා ඇත්නම්, ඒ කලලයට ගැලපෙන ගන්ධබ්බයකු පැමිණීමට බෙහෙවින් ඉඩකඩ තිබේ.

පුණ්‍යවන්ත ගන්ධබ්බයන් සැරිසරන විශේෂ ස්ථාන තිබෙන බව ද දත යුතු ය. විශේෂයෙන් ම වැඩිපුරම මෙබඳු ගන්ධබ්බයන් රැස්වන ස්ථාන වශයෙන් ජය ශ්‍රී මහා බෝධිය, දළදා මාළිගය ප්‍රධාන වේ.

ඊට අමතරව අප රටේ පෞරාණික බෞද්ධ අගයන්ගෙන් පිරුණු වෙනත් සිද්ධස්ථාන ඇසුරු කරමින් ද එබඳු පුණ්‍යවන්ත ගන්ධබ්බයන් රැස්වන බව සැළකේ. මෙවැනි ප්‍රසන්න වටිනා පුණ්‍යභූමිවලට ගොස් මෙම ගන්ධබ්බ කායිකයින්ට පිරිසිදු චේතනාවෙන් ආරාධනය කළහොත් බොහෝ විට එම මවු කුªසයට ඒමට ඔවුහු කැමැති වෙති. තවද සංසාරික කර්ම විපාක අනුව වෙනත් ණයකාරයන් පැමිණීමේ අවකාශ ද නැත්තේ නොවේ.

අප ඉහත සඳහන් කළ පරිදි පුණ්‍යවන්ත මවුපියන්ට පාපතර දරුවන් උපදින අවස්ථා ඇත. ඇතැම් විට මන්ද බුද්ධික, ආබාධිත දරුවන් ඔවුන්ට දාව ඉපදිය හැකිය. ඒ ඔවුන් සංසාරික වශයෙන් ණයකාරයන් නිසා වන්නට ද බැරි නැත.

අපේ සමාජයේ දරුවන් නැති අය විවිධ බෝධි පූජා ආදිය පවත්වමින් දෙවියන්ට භාරහාර වෙමින් සෙත්කවි ආදිය ඔප්පු කරමින් දරුවන් ලබා දෙන ලෙස අයැද සිටින අවස්ථා බොහෝ ය. මෙහි දී කිව හැක්කේ එවැනි පුද සත්කාර බෝධි පූජා ආදියෙන් තම බලාපොරොත්තු බොහෝ දුරට ඉෂ්ට සිද්ධ වන බවයි. එහෙත් සත්ව හිංසාවේ යෙදෙමින්, මත්පැන් පානය කරමින්, අදත්තාදානයේ හැසිරෙමින්, දස අකුසල්හි යෙදෙමින් මවුපිය දෙදෙනා වැරදි ලෙස ජීවිතය ගෙන යමින් මෙම බෝධි පූජා ආදිය සිදු කොට දරු ඵල අපේක්ෂා කරන්නේ නම්, එය කවරදාකවත් ඉටු නොවනු ඇත.

මෙම ක්‍රියාවලිය බෞද්ධ ඉතිහාසය තුළින් ද සනාථ කළ හැකියි. මහාවංශයේ 22 පරිච්ඡේදයේ 24 සිට 50 ගාථාවල ද, සත්ථප්පකා සිනියේ 338 සිට 341 පිටුවල සඳහන් වන කතා තුළින් ද එය දැක්විය හැකිය. කාවන්තිස්ස රජ දවස කෝටපබ්බත හෙවත් කොටගල නම් විහාරයේ 'නා නා පුඤ්ඤකරො' නම් වූ ඉතා පින්වත් සාමණේරයන් වහන්සේ නමක් වැඩ විසූහ. උන්වහන්සේට එම නම ලැබී ඇත්තේ විවිධ පින්කම් කරන යන අරුතිනි. මෙම වකවානුවේ ආකාශ චෛත්‍යයේ අංගනයට නැගීමට පියගැට පෙළක් සාදමින් තිබූ අතර, මුන්වහන්සේ ද ඊට දායක වෙමින් ගල් පඩි තුනක් සකස් කොට, පූජා කොට ඇත. මෙම ගල් පඩි මෙම ස්ථානය වෙත ඔසවා ගෙන ඒම නිසා බරපතල උදරාබාධයක් උන්වහන්සේට වැළඳිණි. කෘතගුණ දන්නා සෙසු භික්ෂූන් වහන්සේ නා නා පුඤ්ඤකරෝ සාමණේරයන් වහන්සේ තිස්සමහාරාමයේ කාමරයක හොවා ප්‍රතිකාර කොට ඇත.

මේ අතර කාවන්තිස්ස මහ රජුගේ බිසව - තරුණ විහාර මහා දේවි කුමරිය, මහා සංඝයා වහන්සේ විෂයයේ දන්පැන් පිළිගන්වා, "ස්වාමීනි, මට මේ රට ජාතිය සහ බුදු සසුන ආරක්ෂා කිරීම සඳහා පින්වත් වීර කුමාරයකු බිහි කිරීමට ආශාවක් තිබේ. ඒ සඳහා අවශ්‍ය උපදෙස් ලබා දෙනු මැනව" යි පවසා සිටියාය.

මෙහි දී උන්වහන්සේ ප්‍රකාශ තර ඇත්තේ තිස්සමහාරාම පිරිවෙනේ ඉතාම පින්වත් උත්සාහවන්ත සාමණේරයන් වහන්සේ නමක් රෝගාතුරව ඔත්පලව සිටින බවත්, උන්වහන්සේ ගේ රෝගය සුවපත් කළ නොහැකි බවත්, අපවත් වන්නට කලින් උන්වහන්සේ වෙත ගොස් දේවියගේ කුස පිළිසිඳ ගන්නා ලෙස ආරාධනා කරන ලෙසත් උපදෙස් දී ඇත.

බිසව එම උපදෙස් පරිදි එසේ කර ඇති අතර, රෝගී නා නා පුඤ්ඥකරෝ සාමණේර නම එම ඉල්ලීම කිහිප විටක් ම ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. එහෙත් අවසානයේ දේවියගේ බැගෑපත්වීම මත සහ රට, ජාතිය ආරක්ෂා කර ගැනීමේ යුග මෙහෙවර සඳහා අවසානයේ දේවියගේ ඉල්ලීම පිළිගෙන ඇත. බිසව ද මහත් සන්තෝෂයට පත්ව උන්වහන්සේට වැඳ නමස්කාර කර මාලිගය වෙත ගොස් ඇත. මේ අතර නා නා පුඤ්ඤකරෝ සාමණේර හිමියන් අපවත් වී ඇති අතර, විහාර මහා දේවිය මාලිගය කරා ගමන් කරමින් සිටියදීම එම ගන්ධබ්බයා ඇගේ කුස පිළිසිඳ ගෙන ඇත.

මෙම ඓතිහාසික කතාව දුටුගැමුණු රජුගේ උත්පත්තිය බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. මෙහි දී අපට පෙනී යන්නේ වර්ෂයක් දෙකක් ගන්ධබ්බ අවස්ථාවේ නොසිට මියගිය සැණින් කුස පිළිසිඳ ගත් බවකි.

මේ අනුව පින්වත් කෙනකු පින්වත් ගන්ධබ්බයකුට තම කුසට එන්නැ'යි ආරාධනා කළ විට එය එසේම සිදුවන බව අපට පෙනී යයි. ගන්ධබ්බ යනුවෙන් අදහස් කැරෙන්නේ උපතක් බලාපොරොත්තුව සිටින තාවකාලික තත්ත්වයකි.

එය එක අතකින් අන්තරා භවයක් යැයි කීවොත් එහි වරදක් නැත. නමුත් අද අන්තරා භවය යන්න අර්ථ නිරූපණය කරන්නේ වැරැදි අයුරින් බව පෙනී යයි.

මෙයට තාවකාලික භවය යැයි කීවද වරදක් නොවේ. ස්ථිර වශයෙන් යම් තැනකට යන තුරු තාවකාලික වශයෙන් සිටීමකි. මෙම තාවකාලික භවය හරියට අහසේ පාවෙන වළාකුලක් වැනිය. ඔහුට අවශ්‍ය නම් කලින් භවයේ ස්වරූපය මවා ගැනීමට ද හැකිය. ඒ අය ජීවත් වන්නේ සහ පවතින්නේ ප්‍රීතිය භුක්ති විඳීමෙනි. ආහාරය ඔවුනට මනෝමය දෙයකි.

සතුට හා ප්‍රීතිය ආහාර කොට ගනිති. සුවඳ වැනි ඉතා සියුම් දෑ ආහාර කොට ගන්නා අය ද වෙති. ඒ ඒ අය ස්වකීය කර්ම ශක්තීන්ට අනුව විවිධ විය හැකියි. ලෝක විෂය වාගේම සත්ව විෂය ද අචින්ත්‍යයි. ඒවා ගැන කල්පනා කර සිත සිතා තීරණ ගත නොහැකියි. බුදුරජාණන් වහන්සේ කෙනකුට පමණක් එය වටහා ගත හැකි වෙයි. මේ සම්බන්ධව දුර දිග නොසිතන ලෙස බුදුන් වහන්සේ තම ශ්‍රාවකයන්ට දේශනා කර ඇත්තේ එනිසයි.

කර්ම නියාමය ඉතා සියුම් වූවකි. යහපත්ව ඉපැදුණු අහිංසක කුමරුවා බාහිර බලපෑම් නිසා අංගුලිමාල නම් දරුණු පුද්ගලයකු විය. අජාසත්ත කුමරු ද දේවදත්ත ගේ බලපෑම මත නපුරු ගති පැවතුම් ඇති පුද්ගලයෙකු විය. මෙය සිදුවන්නේ කර්මයටත්, කර්ම ඵලයටත් අනුව ය.

උත්පත්තිය


أسوبوس (Ασωπός) هي مدينة في لاكونيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1167   نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في لاكونيا
مدن اليونان

أسوبوس


An Agrostis billardierei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Agrostis billardierei in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agrostis

Agrostis billardierei


L'Amour au village est un tableau réalisé en 1882 par le peintre français Jules Bastien-Lepage (1848-1884). Il appartient au Musée des Beaux-Arts Pouchkine à Moscou, où il est présenté dans la galerie d'art de l'Europe et de l'Amérique des . Les dimensions du tableau sont de  (selon d'autres données ).

Histoire

Le tableau est présenté par l'artiste à Paris au Salon des artistes français de 1883 (numéro 131 du livret).

La peinture a été acquise par le mécène  en 1885 lors de la liquidation de l'héritage de Bastien-Lepage, qui a eu lieu à la Galerie parisienne Georges Petit. Le Musée du Luxembourg manifestait un intérêt pour la toile L'Amour au Village, mais les conservateurs de ce musée se sont finalement décidés plutôt pour le tableau de Bastien-Lepage intitulé Les Foins. Ils ont acquis ce tableau Les Foins, qui a, plus tard, été transféré au Musée du Louvre, puis au Musée d'Orsay. Et c'est ainsi que L'Amour au village est tombé dans les mains de Sergueï Tretiakov et est devenu, avec le temps, l'un des tableaux les plus connus de la .

Le tableau a été ensuite transféré au musée Pouchkine, depuis le Musée national d'Art moderne occidental.

Il existe une étude préliminaire du tableau, datant de la même année 1882 (huile sur toile de ) ; elle se trouve dans une collection privée et a été présentée le  à une vente aux enchères à la maison Christie's à Londres.

Description
Le tableau représente un jeune homme et une jeune fille habillés à la mode paysanne, debout l'un à côté de l'autre, de part et d'autre d'une clôture en bois séparant deux terrains. Le jeune fille se tient de dos, son visage n'est pas visible. Elle est vêtue d'une longue jupe, les cheveux coiffés en deux tresses. Sur la clôture, elle a posé son foulard. Le jeune homme se tient face aux spectateurs, légèrement penché de telle manière que son visage soit à hauteur de celui de la jeune fille. Il porte une chemise de couleur claire et sa culotte est protégée d'un tablier particulier. Il a l'air gêné et peut-être est-ce parce qu'il parle de son amour. L'arrière-plan est constitué du clocher de l'église et de façades des maisons paysannes. Vers la droite, on aperçoit la silhouette d'une femme qui travaille.

En 1973, le ministère soviétique des communications a publié un timbre-poste avec la reproduction du tableau, dont la valeur affichée est de 16 kopecks (№ 4305 dans le ).

Critique

Le peintre Mikhaïl Nesterov, dans son ouvrage sur Léon Tolstoï, publié en 1942 sous le titre Jours lointains, écrit ceci, en 1906, à propos de sa conversation avec l'écrivain de Iasnaïa Poliana :

Le peintre Valentin Serov appréciait également beaucoup L'Amour au village. Comme le rapporte l'historien d'art  :

Cette toile a fait également grande impression sur le peintre Victor Borissov-Moussatov, qui admire son atmosphère lumineuse et la richesse des coloris. Il a même écrit un poème sur le sujet :

Références

Article connexe

Sources

Tableau réalisé en 1882
Scène de genre
Œuvre conservée au musée des Beaux-Arts Pouchkine
Naturalisme
Tableau de Jules Bastien-Lepage
Œuvre exposée au Salon de 1883

L'Amour au village


Advanced Audio Coding (AAC), Türkçe anlamıyla Gelişmiş Ses Kodlama sayısal ses için kayıplı sıkıştırma yapan kodlayıcı ya da çözücüdür.

Ayrıca bakınız
 Ses verisi sıkıştırma
 .m4a (MPEG-4 ses) dosya ismi uzantısı
 Ses çözücüleri karşılaştırılması

Dış bağlantılar
 Apple'ın MPEG-4 AAC sayfası
 EE Times'taki AAC makalesi
 Fraunhofer MPEG-2 AAC Bilgisi
 AAC Lisanlaması
 Açık Kodlu AAC çözücü kütüphaneleri  FAAD2 (Free Advanced Audio Decoder, tr:Özgür Gelişmiş Ses Çözücü) çözücüsü ve FAAC (Free Advanced Audio Coding, tr:Özgür Gelişmiş Ses Kodlama) kodlayıcısı.

Ses çözücüler
MPEG

Advanced Audio Coding


Yerleşim yerleri
 Doluca, Kahta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
 Doluca, Gümüşhacıköy - Amasya ili Gümüşhacıköy ilçesine bağlı köy
 Doluca, Batman - Batman ili merkez ilçesine bağlı köy
 Doluca, Çayırlı - Erzincan ili Çayırlı ilçesine bağlı köy
 Doluca, Tercan - Erzincan ili Tercan ilçesine bağlı köy
 Doluca, Türkoğlu - Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesine bağlı köy
 Doluca, Erciş - Van ili Erciş ilçesine bağlı köy

Doluca


Stig Andersson may refer to:

 Stig Andersson (canoeist) (born 1927), Swedish sprint canoer
 Stig Andersson (cyclist) (1924–2015), Swedish cyclist
 Stig Andersson (ice hockey) (1914–2000), Swedish ice hockey player
 Stig Lennart Andersson (born 1957), Danish landscape architect
 Stig Anderson (1931–1997), manager of the pop group ABBA
 Stig Andersson-Tvilling (1928–1989), Swedish ice hockey player and footballer

Stig Andersson


Simple Authentication and Security Layer (SASL) is a framework for authentication and data security in Internet protocols. It decouples authentication mechanisms from application protocols, in theory allowing any authentication mechanism supported by SASL to be used in any application protocol that uses SASL. Authentication mechanisms can also support proxy authorization, a facility allowing one user to assume the identity of another. They can also provide a data security layer offering data integrity and data confidentiality services. DIGEST-MD5 provides an example of mechanisms which can provide a data-security layer. Application protocols that support SASL typically also support Transport Layer Security (TLS) to complement the services offered by SASL.

John Gardiner Myers wrote the original SASL specification (RFC 2222) in 1997. In 2006, that document was replaced by RFC 4422 authored by Alexey Melnikov and Kurt D. Zeilenga. SASL, as defined by RFC 4422 is an IETF Standard Track protocol and is, , a Proposed Standard.

SASL mechanisms
A SASL mechanism implements a series of challenges and responses. Defined SASL mechanisms include:

SASL-aware application protocols
Application protocols define their representation of SASL exchanges with a profile. A protocol has a service name such as "ldap" in a registry shared with GSSAPI and Kerberos.

 protocols currently supporting SASL include:
 Application Configuration Access Protocol
 Advanced Message Queuing Protocol (AMQP)
 Blocks Extensible Exchange Protocol
 Internet Message Access Protocol (IMAP)
 Internet Message Support Protocol
 Internet Relay Chat (IRC) (with IRCX or the IRCv3 SASL extension)
 Lightweight Directory Access Protocol (LDAP)
 libvirt
 ManageSieve (RFC 5804)
 memcached
 Post Office Protocol (POP)
 Remote framebuffer protocol used by VNC
 Simple Mail Transfer Protocol (SMTP)
 Subversion  protocol
 Extensible Messaging and Presence Protocol (XMPP)

See also
 Transport Layer Security (TLS)

References

External links
  - Simple Authentication and Security Layer (SASL) - obsoletes
  - Anonymous Simple Authentication and Security Layer (SASL) Mechanism - obsoletes
  - The PLAIN Simple Authentication and Security Layer (SASL) Mechanism - updates
 The IETF SASL Working Group, chartered to revise existing SASL specifications, as well as to develop a family of GSSAPI mechanisms
 Cyrus SASL, a free and portable SASL library providing generic security for various applications
 GNU SASL, a free and portable SASL command-line utility and library, distributed under the GNU GPLv3 and LGPLv2.1, respectively
 Dovecot SASL, an SASL implementation
  (historic) - Using Digest Authentication as a SASL Mechanism, obsoleted in
 Java SASL API Programming and Deployment Guide

Cryptographic protocols
Internet Standards
Computer access control protocols


The Basilica of St. Francis Xavier is a parish church in the Archdiocese of Dubuque located in Dyersville, Iowa, United States. The church was named in honor of the missionary Saint Francis Xavier. It was raised to the status of a minor basilica in 1956. The church and rectory were listed together on the National Register of Historic Places in 1999.

History

Dyersville was originally settled by English immigrants. Within a few years the English moved on, and many German immigrants began to arrive in the area. A parish was founded to serve these immigrants in 1859. The first St. Francis Xavier Church was completed in 1862. The parish grew quickly and the church had to be doubled in size by 1869. By 1880, it became clear that with the increasing Catholic population of Dyersville and the surrounding area, the old church building would no longer be adequate.

A new church building program was begun in the mid-1880s. The parish decided on a large Gothic Revival style building in order to serve the increased population. Dubuque architects Fridolin Heer Sr. and his son Fridolin Heer Jr. designed the church. The priest at the time, Anton Kortenkamp (1834-1889), also had the foresight to have the altar placed upon a foundation of solid rock, which is one of the requirements for an altar to be consecrated. Construction was begun in 1887, and the cornerstone was laid on June 3, 1888. The new church was dedicated by Bishop John Hennessy on December 3, 1889. When the building was dedicated, special trains brought people from all over the state of Iowa to witness the ceremony. It cost approximately $100,000 dollars to build the church. After the completion of the present building, the old church was converted into classrooms. It was later torn down after a new school was completed. Electric lights were added to the church in 1904.

The interior of the church is decorated with a number of paintings and frescoes. Much of this work was done by Milwaukee artists Clotilda and Alphonse Brielmaier from 1904 to 1905. Work to either touch-up the original frescoes or to partially cover some of them was done in 1930 and 1955.

The rectory was built to the west of the church in 1935. The  brick residence contains 14 rooms. The rooms are a combination of private living space and offices. A. J. Osterhaus Construction of Dyersville was the contractor who built the rectory. A garage and a passageway connects it to the basilica.

The move to elevate St. Francis Xavier to a minor basilica began in the 1940s. Then-Father Mathias M. Hoffman, who had served as a military chaplain in Europe in World War I and World War II, began to advance the cause to Vatican officials. The cause was furthered when a high ranking German Cardinal, Konrad von Preysing, visited the church.   In the mid-1950s the church building was consecrated. On the interior there are a number of small gold crosses on the side walls, marking the twelve places where the church walls were anointed with chrism when the church was consecrated. Once consecrated a church building may never be used for any other purpose and only a consecrated church can be elevated to the rank of a basilica. Previously the parish had worked hard to attain and maintain a debt-free status, a preliminary requirement before a church can be consecrated.

On May 11, 1956, the church was elevated to the rank of a minor basilica by Pope Pius XII. It was the twelfth church in the United States to receive this honor. A mass officially naming the church as a basilica attracted crowds from all over the state, as well as many high ranking clergy.

An addition was made to the south side of the basilica in 1989. It contains a handicapped elevator, restrooms and access to the basement of the basilica.

In the mid-1990s, the parish began to offer a Tridentine Mass at 12:00 p.m. on Sundays. This Mass was either said or sung in Latin according to the 1962 Rite. Currently, the Noon Mass is offered in Spanish.

The interior of the church was refurbished from 2000 to 2001. The paintings and frescoes were cleaned. Other frescoes that were hidden under coats of paint were restored. The baldacchino, the main altars, the side altars, and the statues were cleaned and restored. This was possible due to a gift from a parishioner.

The church building

The basilica features Ruskinian Gothic Revival architecture. The two steeples are  tall with  crosses that cap the spires. This helps make the church visible from miles away across the rolling lightly forested farmland. Pilots often use these steeples as landmarks during flights. The church is a rectangular structure that measures  and is  high. It has a polygonal apse on its west side. The interior includes columns and vaulted ceilings. The church has a seating capacity of about 1,000 people. There are about 5,000 people total in the parish.

The church has 64 large cathedral glass windows. There are two notable windows in the church. The first is the rose window above the entrances to the church, installed in 1959. It replaced a conventional church window on which the framework had become deteriorated. An Indian motif was selected in recognition of many local Indian tribes that inhabited this area 150 years earlier.

The two side altars were designed by J. E. Brielmaier and erected by the Dubuque Altar Company in March 1897. They measure  and are made of butternut. Mary's altar is called "The Coronation" and Joseph's is called "The Holy Family". Brielmaier also designed the butternut baldacchino over the high altar, which is carved Italian marble by the Milwaukee Monument Company, and they were both installed in December 1897. The baldacchino rises to a height of . The wood carved crucifix above the altar was created in 1873 for the original church. The ornate pulpit from 1906 sits to the left of the altar. Also carved in butternut, it was originally located in the nave and had a carved canopy over it. It was moved into chancel in the 1940s and the canopy was removed at that time. The images carved on the pulpit include the Evangelists: Matthew, Mark, Luke, John as well as the Apostles Peter and Paul; and five Doctors of the Western Church: Ambrose, Jerome, Gregory, Augustine and Thomas Aquinas. A free-standing altar was commissioned from the John C. Kaiser Company of Dubuque and created by Fritz Ganshirt. It was installed in 1973.

Above the high altar is a large central painting of the heavenly liturgy mentioned in Revelations 5: the Adoration of the Mystical Lamb of God. To the right are images of the prophets that include John the Baptist, Noah holding the ark, David playing the harp, Melichisedech holding bread and wine, Moses holding the Ten Commandments, and the Three Magi with their gifts. The image of Msgr. M.M. Hoffmann, the pastor when the church was named a basilica, was added in 2000. To the left are images of saints that include the Blessed Virgin Mary, George with a spear, Lawrence with a gridiron, Stephen with stones, Joseph with a lily, Rose of Lima with a crown of roses, Peter with keys, Paul with sword, Henry the King, Boniface, Francis of Assisi, Francis Xavier, Catherine, and Cecilia playing the organ. An image of the Rev. George W. Heer, who was pastor of the parish when the original painting was done, was added during its restoration.

The Stations of the Cross that line side walls were installed in 1959. The plaster bas reliefs replaced the original set that dated from 1870, which had deteriorated.

The images on the center aisle were installed in 1998. It is the first floor of its kind in the United States to combine "epoxy based terrazzo, and computer generated water jet laser cutting for the brass molds." The symbols in the floor include the coats of arms of the Archdiocese of Dubuque, Pope Pius XII, the basilica, and the papal insignia of the tiara and keys.

In 1971 a new organ was installed in the church that replaced the basilica's original pipe organ, which dated from 1913. The 27-rank organ located in the rear gallery is a custom made instrument designed for the basilica by the Wicks Organ Company of Highland, Illinois. The organ was designed keeping in mind the size of the church and the acoustical qualities of the building. In 2019 the organ was rebuilt and expanded by the Reuter Organ Company, giving the organ a new facade of speaking pipes and adding the choir division that had been left out of the 1971 organ. Additionally due to damage from a lightning strike shortly after the 1971 organ was installed, the organ was experiencing issues with its electrical system. This electrical system was replaced with a fiber optic system which is much more resistant to electrical issues than the older organ.

Because one of the roles of the basilica is to serve as the pope's church in the event he would visit the area, the church features a special bell called a tintinnabulum, and an umbrella called an umbraculum.

Panoramas
Panorama of St. Francis Xavier Basilica 12/2011

Panorama of the altar - St. Francis Xavier Basilica 12/2011

References

External links

Basilica of St. Francis Xavier - official site

Religious organizations established in 1859
Roman Catholic churches completed in 1889
Dyersville, Iowa
Francis Xavier, Basilica of Saint
Francis Xavier
Churches in Dubuque County, Iowa
Gothic Revival church buildings in Iowa
German-American culture in Iowa
National Register of Historic Places in Dubuque County, Iowa
Churches on the National Register of Historic Places in Iowa
Clock towers in Iowa
19th-century Roman Catholic church buildings in the United States

Basilica of St. Francis Xavier, Dyersville


වර්තමානයේ මෙරට මෙන්ම ලෝකයේ අනෙක් රටවල ද සම්මත වශයෙන් මෙවැනි අංක කට්ටල දෙකක් තම කටයුතු සඳහා භාවිතයට ගනු ලබයි. එනම් 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 0 වශයෙන් දැක්වෙන හින්දු අරාබි අංක සහ i, ii, iii, iv, v, x, M, L ලෙසින් දැක්වෙන රෝමානු අංක කට්ටල ය. මෙයින් හින්දු අරාබි අංක බහුලව ම භාවිත වන අතර ලැයිස්තු සකස් කිරීම, අංක කිරීම වැනි කටයුතුවලදී රෝමානු අංක ද භාවිත කරයි.

මෙලෙස වෙනත් ජාතීන් විසින් නිර්මාණය කළ අංක ක්‍රම වර්තමානයේ සිංහල භාෂාව සමඟ භාවිත කළ ද සිංහල භාෂාව සඳහා සිංහලයන් විසින් ද අංක කට්ටල කිහිපයක් ම නිර්මාණය කර තිබුණි. වර්තමානය වනවිට භාවිතයට නොගැනීම නිසා මේ අංක ක්‍රම අභාවයට ගිය ද මේ වනවිට සිංහල විශ්වකේත (Sinhala Unicode) පද්ධතියේ පවා මේ අංක සඳහා ඉඩක් වෙන්වී තිබේ. මේ නිසා මේ අංක භාවිතයෙන් තොර වුව ද ඒවා භාවිත කළ සකස් කරන ලද ලේඛන සඳහා අන්තර්ජාතික වටිනාකමක් ද එක්වී තිබේ. තම අවශ්‍යතා සඳහා සිංහලයන් භාවිත කළ අංක ක්‍රම පිළිබඳව අධ්‍යයන සිදු කළ විද්වතුන් විසින් මෙරට භාවිත වූ සිංහල අංක ක්‍රම 5 පමණ හඳුනා ගැනීමට සමත් වී තිබේ. එනම්

 සිංහල අංක හෙවත් සිංහල ඉලක්කම්
 ලිත් ඉලක්කම් හෙවත් පංචාංග අංක
 කටපයාදිය
 සිංහල අක්ෂර මාලාවේ අක්ෂර අංක සඳහා අනුරූපව භාවිත කළ අංක කට්ටලය
 සිංහල අක්ෂර මාලාවේ අක්ෂර අංක සඳහා අනුරූපව භාවිතා කළ අංක කට්ටලය
 භූත අංක හෙවත් භූත සංඛ්‍යා

සිංහල භාෂාවේදී 'අංක' හා 'ඉලක්කම්'යන වචන සංඛ්‍යා දැක්වීම සඳහා යොදා ගැනේ. මේ අංක ක්‍රම උඩරට බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයන්ට යටත් වනතුරු ම භාවිතයට ගෙන තිබෙන අතර මේවායින් කිහිපයක් විසිවැනි සියවසේ ද භාවිතයට ගෙන තිබේ.

සිංහල කේත

සිංහල ඉලක්කම් හෙවත් සිංහල අංක මෙලොව පවතින ප්‍රධාන ඉලක්කම් වර්ග තුන අතරින් එකකි මෙහි විශේෂත්වය වන්නේ අගය වැඩි කිරීමේ උපාංගයක් ලෙස ශුණ්‍ය හෙවත් බිංදුව භාවිතා නොකිරීමයි. එමෙන්ම සිංහල ඉලක්කම් ශාස්ත්‍රය හැර ලිත් ලකුණු,කටපයාදිය, භූත ආදිය අංක ඉලක්විකම් විශේෂ නොව ඒවා සිංහල කේත ශාස්ත්‍ර බව ජානක තරංග ආරියරත්න මහතා සිය හෙළයින්ගේ විද්‍යාවක් කෘතියේ දක්වයි. (පිට 66-67) මෙම කේත ශාස්ත්‍ර අතීතයේ බණ්ඩල සිලම්බ නමින් හදුන්වා ඇති බව වර්ගපූර්ණිකාව ඇදුරෙන් පෙන්වා දෙයි. කටපයාදී,භූත ආදී කේත සිංහල අක්ෂර මාලාව හා සිංහල ඉලක්කම් හා සිංහල බස සුසන්යෝගයෙන් නිර්මිත ශාස්ත්‍රයකි සිංහල කේත ශාස්ත්‍රය. මෙම කේත ශාස්ත්‍රයේදී සිංහල ඉලක්කම් සිංහල අක්ෂරයන්ටද, සිංහල අක්ෂරයන් සිංහල ඉලක්කම් වලටද අදේශ කර කේත නිර්මාණය කරයි. මෙය වෙනමම සිංහල ශාස්ත්‍රයකි.

සිංහල අංක හෙවත් සිංහල ඉලක්කම්
පුරාණ අංක (Archaic Numerals)යනුවෙන් ද හඳුන්වන මේ අංක භාවිත කර ඇත්තේ සාමාන්‍ය ගණනය කිරීම් හා සරල අංක දැක්වීම වෙනුවෙනි. මේ අංක පද්ධතියේ ශූන්‍ය හඳුනා ගැනීමට නොලැබෙන අතර මෙහි දහය, හතළිහ, පනහ, සියය, දහස ආදී සංඛ්‍යා දැක්වීම සඳහා ද වෙනස් සංකේත භාවිත කර ඇත. පෘතුගීසි, ලන්දේසි හා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවල ලේඛන සහ අණපනත්වල ද මේ ඉලක්කම් භාවිත වූ බව සඳහන් වෙයි. මේ සිංහල ඉලක්කම් සඳහා ඒවාට ම අනන්‍ය වූ සංකේත භාවිත වී තිබුණු අතර ඒවා මඟින් සංඛ්‍යා නිරූපණය සිදු විය. මේ සංකේත පිළිබඳ පැහැදිලි විස්තර ඒබ්‍රහම් ඒ. මෙන්ඩිස් ගුණසේකර මහතාගේ "A Comprehensive Grammar of the Sinhalese Language" නම් ග්‍රන්ථයෙහි සහ 1938 වර්ෂයේදී රජයේ මුද්‍රණාලයාධිපති විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ඩබ්ලිව්. ඒ. ද සිල්වා මහතා විසින් සංස්කරණය කරන ලද "Catalogue of Palm Leaf Manuscript in the Colombo Museum" හි පළමු වෙළුමෙහි ද අඩංගු කර ඇත. ඒ මඟින් මේ ඉලක්කම් සඳහා භාවිත වූ සංකේත පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය.

මේ ඉලක්කම් භාවිතය සඳහා පැහැදිලි උදාහරණයක් ලෙස 1815 දී උඩරට නායකයන් සහ බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාරවරයා අතර අත්සන් කරන ලද උඩරට ගිවිසුම දැක්විය හැකිය. මේ ගිවිසුමෙහි ඉංග්‍රීසි කොටසේ වගන්ති අරාබි ඉලක්කම් භාවිත කරමින් අංකනය කර ඇති අතර ඊට සමාන්තර සිංහල වගන්ති සිංහල ඉලක්කම් භාවිතයෙන් අංක කර ඇත.

ලිත් ඉලක්කම් හෙවත් පංචාංග අංක
මේ අංක කට්ටලය බහුල ලෙස භාවිත කර ඇත්තේ හඳහන් සෑදීම සහ නක්ෂත්‍ර ගණනය කිරීම් වෙනුවෙනි. එමෙන්ම මේ අංක පුස්කොළ පොත්වල පිටු අංකනය කිරීම සඳහා ද භාවිතයට ගෙන තිබේ. පුස්කොළවල හඳහන් ලිවීමේදී මේ අංක දිගින් දිගට ම භාවිත කර ඇති අතර විසිවැනි සියවසෙහි ආරම්භය තෙක් ම මේ සම්ප්‍රදාය පවත්වා ගෙන ගොස් ඇත.

ප්‍රධාන වශයෙන් ලිත් ඉලක්කම් අනුවාද දෙකක් හඳුනා ගෙන ඇත. මේවායේ ඇති සුවිශේෂී ලක්ෂණයක් වන්නේ එහි හඳුනා ගෙන ඇති අනුවාද දෙකෙහි ම ශූන්‍ය දක්නට ලැබීමයි. මේ ඉලක්කම් ක්‍රමය භාවිත කරමින් සංඛ්‍යා ලිවීමේදී ද අනුගමනය කර ඇත්තේ වර්තමානයේ අරාබි සංඛ්‍යා භාවිතයට ගන්නා ආකාරයටම ය. එනම් වමේ ඇති අංකයේ අගය ශුන්‍යය නිසා දහයෙන් වැඩි වන ආකාරයෙනි. (උද - දෙක ඉලක්කමට පසුව ශුන්‍යය ලිවීමෙන් විස්ස ලබා ගැනීමේ ක්‍රමය) මෙහිදී ලිත් අංක ක්‍රමයේ ශුන්‍ය දැක්වෙන සංකේතය වන හල් කිරීමේ ලකුණ (කොඩිය) කිසියම් සංඛ්‍යාවට පසුව යෙදූ විට එය දහයෙන් වැඩි වෙයි.

උදාහරණ ලෙස ලිත් ඉලක්කම්වල "හතර" දැක්වීම සඳහා භාවිත වනුයේ "ජ" සංකේතයයි. "ජ" ට පසුව හල් කිරීමේ ලකුණ ලියා ඇත්නම් එය "හතළිහ" වෙයි.

ලිත් ඉලක්කම්වල අංක දක්වා ඇත්තේ සිංහල අකුරු හා ස්වර විකරණ කාරක යොදා ගනිමිනි. මේ අංකවල අනුවාද දෙකක් ඇති බවට වෙන් කිරීමට හේතු වී ඇත්තේ අංක "දෙක" "තුන" සහ "නවය" දක්වා ඇති ආකාරය අනුව ය. එක් අනුවාදයක දෙක, තුන සහ නවය යන ඉලක්කම් සඳහා "ණ" (මූර්ධජ) අක්ෂරය හා විකරණ කාරක භාවිත කර ඇති අතර අනෙක් අනුවාදයේ දෙක, තුන සහ නවය යන ඉලක්කම් සඳහා "න" (දන්තද) අක්ෂරය සහ විකරණ කාරක භාවිත කර තිබේ. මේ අනුවාද දෙකෙහි ම ශූන්‍ය දැක්වීම සඳහා හල් කිරීමේ ලකුණ (කොඩිය) භාවිත කර ඇති අතර අංක හය ලිත් ඉලක්කම්වල දක්වා ඇත්තේ ඇක්ම වශයෙනි.

මේ අංක ක්‍රමයේදී

 බින්දුව - හල් කිරීම (කොඩිය)
 එක - කොම්බුව
 දෙක - "න"යන්න (ණ)
 තුන - "නා"යන්න (ණා)
 හතර - "ජ"යන්න
 පහ - "ද " යන්න
 හය - ඇක්ම
 හත - "උ"යන්න
 අට - "ර"යන්න
 නවය - "නි"යන්න (ණි)

ලෙස භාවිත කර ඇත. මේ ඕනෑ ම සංඛ්‍යාවක් හල් කිරීම මඟින් දහයේ ගුණාකාර ලබා ගත හැකිය. එනම් "න්" යනු විස්සය. "නා" තිහ වෙයි.

මේ ප්‍රධාන අනුවාද දෙකට අමතරව ශූන්‍ය දැක්වීම සඳහා හල් ලකුණ පමණක් භාවිත නොකර හල් ලකුණ සමඟ පිල්ල (ා්) "ා්" යොදා ගැනීමේ අවස්ථාවක් ද හමුවී ඇත.

හෙන්ද්‍රික්ද සිල්වා හෙට්ටිගොඩ මහතාගේ නක්ෂත්‍ර පොතෙහි මෙලෙස ශූන්‍ය දැක්වීම හමුවන අතර එය වෙනත් තැනක හමු වී නොමැත.

කටපයාදිය
කටපයාදිය යනු සිංහල ව්‍යඤ්ජන යොදා ගනිමින් බින්දුව හා එකේ සිට නවය දක්වා අංක දක්වන අංකන ක්‍රමයකි. "කටපය" ඉලක්කම් ලෙස ද මේ ක්‍රමය හඳුන්වයි. මෙය ප්‍රධාන වශයෙන් භාවිතයට ගෙන ඇත්තේ දින ලිවීම සඳහා ය. මේ සංඛ්‍යාංකනය කටපයාදිය ලෙස හඳුන්වන්නේ "ක" "ට" "ප" සහ "ය" යන සිංහල හෝඩියේ අක්ෂර අංක "එක" දැක්වීම සඳහා භාවිත කිරීම නිසා ය. වර්තමානයේ ද මෙරට ප්‍රමුඛතම ග්‍රහ ලිත වන ඈපා පංචාංග ලිතෙහි මුල් පිටුවෙහි අවුරුදු සඳහන් කරන්නේ කටපයාදිය භාවිතයෙනි.

මේ ක්‍රමයට අනුව දෙදහස් දහ අට වසර "ඛනකද" ලෙස ලිවිය හැකිය. සාමාන්‍ය ක්‍රමය අනුව ඉලක්කම් වමේ සිට දකුණට ලියනු ලබයි. උදාහරණ ලෙස දෙදහස් දහ අට (2018) දෙක (2) බින්දුව (0) එක (1) අට(8) යන පිළිවෙළට වමේ සිට දකුණට ලිවීම දැක්විය හැකිය. එනමුත් "කටපය" ක්‍රමයේදී භාවිත වන්නේ දකුණේ සිට වමට ලියා යළි කණපිට හරවා කියැවීමයි. එනම් දෙදහස් දහ අට (2018) යන්න දකුණේ සිට වමට 8102 එනම් අට (8) එක (1) බින්දුව (0) දෙක (2) යන ආකාරයට ලියනු ලැබේ. ඉන්පසු අට එක බිංදුව දෙකට අදාළ පරිදි "කටපය" ක්‍රමයට අදාළ අකුරු යොදා ගනිමින් ලියා පසුව කියැවීමේදි එය යළි නිවැරදි පිළිවෙළට ගළපා කියැවීම සිදු කරයි. මෙය යම් නොගැළපෙන ක්‍රියාවක් ලෙස පෙනුණ ද සැබෑ ලෙස ම මෙහිදී සිදු වනුයේ සම්මත රටාවකට අනුව පහසුවෙන් භාවිත කළ හැකි, මතකයෙහි තබා ගත හැකි පහසු උච්චාරණයක් සහ අර්ථයක් සහිත වචනයක් සාදා ගැනීමයි. මෙහිදී ඒ ඒ අක්ෂර සඳහා විකරණ කාරක යොදා ගනිමින් සුදුසු වචන සකස් කරන අතර කියැවීමේදි විකරණ කාරකය ඉවත් කරනු ලබයි.

ඉස්පිලි, පාපිලි ආදිය යොදා ගත්ත ද ඉන් සංඛ්‍යාත්මක අගයට වෙනසක් නොවන නිසා ඒ අදාළ සංඛ්‍යා ඉතා පහසුවෙන් මතක තබා ගැනීමට හා භාවිතයට ගැනීමට හැකිවීම මෙහි විශේෂත්වයකි.

උදාහරණයක් ලෙස දෙදහස් දහහත (2017) යන්න කටපය ක්‍රමයට හත එක බිංදුව දෙක (7102) සඳහා අනුරූප අක්ෂර යොදා ගනිමින් "ස ක න ර" ලෙස ලිවිය හැකිය. මෙය මතක තබා ගැනීම සඳහා ඉස්පිලි, පාපිලි ආදිය යොදා ගනිමින් "සක්‍රනාරි" ලෙස පහසුවෙන් භාවිත කළ හැකි වචනයක් සාදාගත හැකිය. එවිට එය "සක්‍රනාරි වර්ෂය" යනුවෙන් භාවිත කළ හැකිය.

තවත් උදාහරණයක් ලෙස 1818 දැක්වීය. මෙය 8181 ට හරවා කටපය ක්‍රමයෙන් "දිප්‍යදීපා" ලෙස දැක්විය හැකිය. සංස්කෘතික ලේඛනවල එක් එක් වර්ෂ සඳහා නම් ලබාදී ඇත්තේ මේ අනුව ය. කටපයාදිය දකුණු ඉන්දියානු ජ්‍යෝතිර්වේදීන් විසින් බහුල ව භාවිත කරන අතර මෙරට ඇතැම් චෝල ශිලා ලේඛනවල ද මේ ක්‍රමය භාවිතයෙන් දිනය යොදා තිබෙන අයුරු දැක ගත හැකිය.

සිංහල අක්ෂර මාලාවේ අක්ෂර අංක සඳහා අනුරූපව භාවිත කළ අංක කට්ටලය

සිංහල අක්ෂර යොදා ගනිමින් පුස්කොළ පොත්වල පිටු අංකනය කිරීමේ ක්‍රමයක් පුරාතනයේ මෙන්ම මෑත කාලීනව ද භාවිත වී තිබේ. මෙහිදී "ඇ" සහ "ඈ" යන ස්වර දෙක හැර සිංහල හෝඩියේ ස්වර සහ ව්‍යඤ්ජනවල අනුපිළිවෙළ මේ සඳහා යොදා ගැනීම සිදුකර තිබේ. මේ නිසා මේ ක්‍රමය "හෝඩියෙන් අංකනය" ලෙසින් ද හඳුන්වයි. පුස්කොළ පිටු අංක කිරීම සඳහා ස්වර යොදා ගැනීමේ සම්ප්‍රදාය බෞද්ධ අත්පිටපත්වලදී බහුලව දැකිය හැකිය.

මේ ක්‍රමය සඳහා සිංහල ස්වර 16 (දහසය) සමඟ ව්‍යාඤ්ජන 34 යොදා ගෙන තිබේ. මේ මඟින් සාදාගත හැකි අක්ෂර සංයෝජන ගණන 544 කි. මෙලෙස අංක කිරීම පළමු ගාත්‍රාක්ෂරයෙන් ආරම්භ වෙයි. එනම් "ක" අක්ෂරයෙන් ආරම්භ කරයි. ඉන්පසු ක, කා, කි, කී, කු, කූ, කෘ, කෘෘ, කෟ, කෳ, කෙ, කෛ, කො, කෞ, කං, කඃ ලෙස අංක කරයි. මෙලෙස අංක 16 ක් ලිවිය හැකිය. මේ ආකාරයට ක, ඛ, ග ලෙස සිංහල හෝඩියේ ගාත්‍රාක්ෂර 34 (තිස්හතරම) භාවිත කරයි. මේ අකාරයට අංක 544 සදා ගත හැකි වන අතර පිටු අංකනය සඳහා එයට වඩා ඉලක්කම් අවශ්‍ය වූ විට "ද්වී" යන වචනය සමඟ තවත් 544 ක දෙවැනි වටයක් යොදා ගනී.

එය ද ප්‍රමාණවත් නොවේ නම් "ත්‍රි" යන චවනයත් සමඟ 544 ක තුන්වැනි වටයක් ද යොදා ගෙන තිබේ. මෙලෙස තව තව අංක අවශ්‍ය වේ නම් පාලි ක්‍රමය අනුව "ද්වී" "ත්‍රි" "ච" .... ආදී වශයෙන් පිටු අංකනය සිදු කරයි. එසේ නොමැති නම් මුල් වටය අවසාන කර ඊළඟ වටය ඇරැඹීමේදී ඒ අකුරට පෙර හෝ පසුව අදාළ "ලිත් ඉලක්කම" හෝ "අ", "ආ", "ඇ" ආදී වශයෙන් ප්‍රාණාක්ෂර යොදා ගැනීම ද සිදුකර තිබේ.

භුත අංක හෙවත් භූත සංඛ්‍යා
අංක දැක්වීම සඳහා සිංහල සාහිත්‍යයේ යෙදෙන චවන භාවිතයට ගැනීමේ අවස්ථා ද හමු වී තිබේ. වචනවලින් අංක දැක්වීම හඳුන්වන්නේ භූත සංඛ්‍යා යනුවෙනි. පංච මහා භූතවලට ඇතුළත් පෘථිවි ආදී වස්තුවලින් ප්‍රකාශ වන ගණන් හෙයින් මේවාට භූත සාධක යැයි කියන ලදී. මේ ගණන් අඟවන්නේ වචනවලින් ය. එසේ අඟවන ගණන වචනයේ අර්ථය පිළිබඳ යම් කිසි කරුණක් ආශ්‍රය කරගෙන ප්‍රකාශ කිරීම සිදු කරයි. යම් වචනයකින් යම් ගණනක් අඟවනවා නම් ඒ වචනයේ අර්ථය ඇති වන (පර්යාය) වචනවලින් ද ඒ ගණන ඇඟවිය හැකිය.

මිනිසා ලෝකය ග්‍රහණය කර ගනුයේ තමා දකින, තමාට ගෝචර වන දේ ඇසුරිනි. සංඛ්‍යා බිහිවීමට ද හේතුව වූයේ එයයි. මිනිසා තමා ග්‍රහණය කර ගන්නා ලෝකය අනුව විවිධ සම්මත ඇතිකර ගත් අතර ඒවා සංස්කෘතිය සමඟ බද්ධ වීම සිදු විය. මිනිසාට විශ්වය, අහස හිස්තැනකි. එය ශූන්‍ය විය. මිනිසාට ඇත්තේ එක් ලෝකයකි. එක් ඉරකි. එක් සඳකි. ඇස්, කන්, අත, පය ආදිය නම් දෙක බැගින් ඇත. අතීතය, දැන්, අනාගතය ලෙස කාල තුනකි. දිශාල යුගල වේද නම් හතරකි. ඉන්ද්‍රියයන් පහකි. ආයතන සයකි. මෙලෙස පොදුවේ දක්නට ලැබෙන සම්මත සංඛ්‍යා ලෙස සටහන් කර ගැනීමට මිනිසා හුරු වූ අතර තමාට අවශ්‍ය අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේදී මේ සම්මත භාවිත කිරීම සිදු විය. මෙලෙස ඇති වූ සංකල්පීය අර්ථ නිරූපණය ප්‍රදේශය සහ සංස්කෘතිය මත රඳා පවතී. පුරාතනයේ දැනුම ගලා ගෙන ගියේ චාවිකව මතකයෙන් සජ්...යනා කිරීම මඟිනි. මේ නිසා පහසුවෙන් මතකයේ තබා ගත හැකි මේ සංකල්ප ඉදිරියටත් භාවිත වීම සිදු විය.

පසුකාලීනව වෙනත් අංක ක්‍රම භාවිතයට පැමිණියාට මේ මුල් ක්‍රමය විවිධ පරිනාමවලට ලක්වෙමින් විවිධ පුද්ගලයන් විවිධ කටයුතු සඳහා යොදා ගෙන ඇත. පැරැණි ගණිතඥයන්, තාරකා විද්‍යාඥයන්, ජ්‍යෝතිෂයක් මෙවැනි අංක ක්‍රම භාවිත කර ඇත. ඔවුන් වැඩි දියුණු කළ මේ භූත සංඛ්‍යා සඳහා ඒ ඒ සංකල්පයට අදාළ වචන යොදා ගෙන ඇත. ඒ අනුව

 ශූන්‍ය – ශූන්‍යල ගගන, ආකාශ, අම්බර
 එක – සූර්ය, චන්ද්‍ර, පෘතුවි, භූ, ධරණී
 දෙක – යම, අක්ෂි, කර්ණ, හස්ත, පාද,නේත්‍ර
 තුන – අග්නි, කල්‍යාණ, කාල
 හතර – වේද, සත්‍ය, සාගර, යුග, චක්‍ර
 පහ – පාණ්ඩව, ප්‍රාණ, කාම, ඉන්ද්‍රිය,
 ස්කන්ධ, භූත
 හය – සෘතු, රස, අරි
 හත – පර්වත, සෘෂි, මුනි
 අට – මංගල, ගජ, කාමස්වර්ග, පාතාල
 නවය – රත්න, නිධාන, නිධි, ග්‍රහ, නන්‍ද

වැනි වචන භූත අක්ෂර ලෙස යොදා ගෙන ඇත.

"නැකැත්" 27 ට භාවිත කරන නම් ඒ නැකැත් පිළිවෙළින් 27 දක්වා ගණන් ඇඟවීමට යෙදේ. මෙකී භූත සංඛ්‍යා පුරාණ පොත්පත්, ගල් ලී, ලියැවිලි ආදියේ භාවිත වූ ඒවා වෙති. මේවායේ අනුසාරයෙන් අමුතු වචන යොදා ගත හැක්කේ ය. භූත සංඛ්‍යා එළු ලිය කියමන්හි යොදන විට සංස්කෘත පදවලට සම වූ එළු වචන යෙදිය යුතු වේ."

යනුවෙන් මේ භූත සංඛ්‍යා පිළිබඳව ඒබ්‍රහම් ඒ. මෙන්ඩිස් ගුණසේකර මහතා විසින් 1901 වසරෙහි සංස්කරණය කරන ලද 'ඥානාදර්ශය' සඟරාවේ 'ග්‍රන්ථාණවයෙහි'දක්වා ඇත. "භූත සාධක ක්‍රමයට ඇතුළත් ප්‍රධාන ගණන් කියන පද" යනුවෙන් භූත සංඛ්‍යා සඳහා භාවිත වූ වචන රාශියක් එතුමා 'ග්‍රන්ථාණවයෙහි' දක්වා ඇත.

මේ භූත සංඛ්‍යා ඉදිරිපත් කිරීමේදී අදාළ සංඛ්‍යාව නොකියා ඊට බැඳුණු සංකල්ප ඉදිරිපත් කරයි. මේ ගණන් දැක්වීම ද, කටපය ගණන්, මෙන් දකුණේ සිට වමට ය. මේ නිසා අදාළ වචන, සංකල්ප දැක්වීමේදී සංඛ්‍යාවේ අග සිට මුලට ඉදිරිපත් කිරීම සිදු කරයි. උදාහරණ ලෙස 2017 යන්න 7102 පිළිවෙළ 'සෘෂි චන්ද්‍ර ගගන කර්ණ' ලෙස ඉදිරිපත් කරයි. 1087 යන්න 7 8 1 0 අකාරයට 'ර්‍සෘෂි නාග කේන්ද්‍ර' ලෙස දැක්විය හැකිය.

සිංහල ඉලක්කම් විකාශනය හා භාවිත
සිංහල ශිෂ්ටාචාරයේ මුල් කාලවලදී බ්‍රාහ්මී අක්ෂරවලට සමානකමක් ඇති අංක සිංහලයන් විසින් භාවිතයට ගන්නට ඇතැයි සැලකේ. දැනට ලොව භාවිත වන හින්දු අරාබි අංක ද බ්‍රාහ්මි අංකවලින් පරිණාමය වී ඇති බව දැන් පිළිගන්නා මතය වෙයි.

පොලොන්නරු වටදාගෙයින් සිංහල ඉලක්කම් සඳහා පැහැදිලි සාධක හමු වී ඇත. එහි බිම අතුරා ඇති පැතලි ගල් අංකනය සඳහා මේ ඉලක්කම් භාවිත කර තිබේ. වටදාගෙයි හමු වූ අංක අතර සිංහල ඉලක්කම් පුස්කොළ පොත් අංකනය කිරීමේදී හමු වූ ස්වර පදනම් කරගත් අංක ක්‍රමය මෙන්ම සංස්කෘත අකුරු භාවිත කළ අවස්ථා ද හමු වී ඇත.

සිංහල ලිත් ඉලක්කම් මෙරටදී ම ආරම්භ වී වර්ධනය වන්නට ඇතැයි සැලකේ. සිංහලයන් තුළ 'ශූන්‍ය' පිළිබඳ දැනුම තිබූ බවට සිංහල ලිත් ඉලක්කම් සාක්ෂි දරයි. ගණිතයේ ප්‍රධාන සංදිස්ථානයක් වන ශූන්‍යය පවා අඩංගු අංක කට්ටලයක් පවා භාවිත කර තිබීමෙන් සිංහලයාගේ ගණිත ඥානය විදහා දැක්වීමට හැකිව තිබේ. දඹුල්ල මැණික් දෙන විහාරයේ මැණික් දෙන ශිලා ලිපියෙහි ද සිංහල ලිත් ඉලක්කම් භාවිත කර ඇති බවට හමුවන සාධක මේ ඉලක්කම් ක්‍රම ඉහළ දියුණුවක් අත් කරගෙන තිබූ බවට ඇති ප්‍රබල සාක්ෂියකි. ලංකාවේ මෙන්ම මෙරටින් විදේශ රටවලට ගෙන ගොස් ඇති පුස්කොළ පොත් සියල්ලෙහි ම වාගේ පිටු අංකනය කර ඇත්තේ සිංහල ඉලක්කම් භාවිතයෙනි.

1815 දී උඩරට නායකයන් සහ බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාරවරයා අතර අත්සන් කරන ලද උඩරට ගිවිසුමෙහි ඉංග්‍රීසි කොටසේ වගන්ති අරාබි ඉලක්කම් භාවිත කරමින් අංකනය කර ඇති අතර ඊට සමාන්තර සිංහල වගන්ති මේ සිංහල ඉලක්කම් භාවිතයෙන් අංක කර ඇත.

එමෙන්ම මහනුවර අවසාන රජු වූ ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජුගේ සාක්කු ඔරලෝසුවෙහි ද සිංහල ඉලක්කම් තිබීම මේ සිංහල ඉලක්කම්වල පැවැති දියුණුව සඳහා හොඳම උදාහරණයකි.

ක්‍රි. ව. 1505 දී පමණ පෘතුගීසින් යටතේ පැවැති මුහුදු බඩ පළාත්වල අරාබි ඉලක්කම් ව්‍යවහාරයට එක්වීමත් සමඟ විශාල දියුණුවක් ලබා තිබූ සිංහල ඉලක්කම් අභාවයට යෑම ආරම්භ විය. වර්ෂ 1824 පමණ වනවිට සමස්ත රටෙහි ම, සිංහල ඉලක්කම් හැර දමා ඒ වෙනුවට අරාබි (ලංසි) ඉලක්කම් භාවිතයට ගන්නා ලදී. එසේ නමුත් 1936 තරම් මෑත කාලයේ සකස් කළ හඳහන්වල පවා සිංහල ලිත් ඉලක්කම් භාවිත කළ බවට ද සාධක හමු වී තිබේ. අභාවයට ගිය සිංහල ඉලක්කම් ව්‍යවහාරයට ගෙන ඒම සඳහා රජයේ දුම් රථවල පන්තිය දැක්වීමට සිංහල ඉලක්කම් භාවිත කිරීම ද ගත් උත්සාහයක් ගැන සඳහන් වුව ද වර්තමානය වනවිට සිංහල ඉලක්කම් ක්‍රමයක් පැවැතුණු බව වත් නොදන්නා තරමට භාවිතයෙන් ඉවත්ව ගොස් තිබේ.

සිංහල ඉලක්කම්වල විශ්වකේත නිරූපණය
පරිගණකයේ භාෂා භාවිතයේදී ලොව සෑම භාෂාවකට ම අවස්ථාව හිමි විය යුතු නිසා එතෙක් භාවිත වූ ඇමෙරිකානු ක්‍රමය වෙනුවට ලෝකයටම පොදු වූ ක්‍රමයක් ලෙස Unicode හෙවත් විශ්වකේත ක්‍රමය ඇති විය. මෙහිදි සෑම භාෂාවක් සඳහා ම අනන්‍ය කේත ක්‍රමයක් ඇති කරන ලදී. ඒ අනුව සිංහල භාෂාව සඳහා සිංහල හෝඩිය සහ පිළි විශ්වකේත ක්‍රමයට ඇතුළත් විය. සිංහල විශ්වකේත හෝඩිය සඳහා සිංහල ඉලක්කම් ද ඇතුළත් කළ යුතු යැයි සිංහල ඉලක්කම් පිළිබඳ උනන්දුවක් දැක්වූ මිචෙල් එමර්සන් මහතා විසින් 2007 .02. 08 දින Unicode කන්සෝටියම වෙත යෝජනා කරන ලදි. ඒ සඳහා ඔහු විසින් සිංහල ඉලක්කම් 20 ක් ද යෝජනා කරන ලදි. එනමුත් එයට ප්‍රතිචාර වශයෙන් ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ නියෝජිත ආයතනය (ICTA)විසින් මේ පිළිබඳව තව දුරටත් අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා කල් ලබාදෙන ලෙස ...2008.08.28 දින Unicode කන්සෝටියම.... වෙතින් ඉල්ලා සිටින ලදී. ඒ අනුව මෙරට මේ සම්බන්ධයෙන් උනන්දු වූ පිරිස් එක්රැස් කර ඔවුන්ගේ එකඟතාවෙන් සිංහල ලිත් ඉලක්කම් බිංදුව සිට නවය දක්වා සහ සිංහල ඉලක්කම් එක සිට නවය සහ දහය සිට අනූව දක්වා සහ සියය හා දහස අමතර ලැයිස්තුවක් වශයෙන් එක් කිරීමට යෝජනා කර සිංහල විශ්වකේත සඳහා ඇතළත් කිරීමට පියවර ගන්නා ලදී.

ඒ අනුව මේ වනවිට ඒ ඉලක්කම් සිංහල විශ්වකේතේ අන්තර්ගත කර තිබෙන අතර පරිගණක සහ අන්තර්ජාලයේදී ඒවා ඉතා පහසුවෙන් භාවිත කිරීමට අවස්ථාව හිමි වී තිබේ. මේ නිසා පරිගණයක් මඟින් සිංහල භාෂාවෙන් කටයුතු කරන ආකාරයට ම ඉතා පහසුවෙන් මේ සිංහල ඉලක්කම් ද භාවිතයට ගැනීමට හැකිය. මේ නිසා ඉදිරි තොරතුරු තාක්ෂණ ලෝකයක සිංහල ඉලක්කම්වල අනන්‍යතාව රැක ගැනීමට විශාල පිටුවහලක් ද ලැබී තිබේ.

සිංහල ඉලක්කම් පිළිබඳ වාර්තා කිරීම සඳහා විශාල මෙහෙවරක් කළ විද්වතුන් අතරින් කෙනෙක් වන්නේ ඒබ්‍රහම් ඒ මෙන්ඩිස් ගුණසේකර මහතා ය. ඒ මහතා විසින් 1891 දී පළ කරන ලද 'A Comprehensive Grammar of the Sinhalese Language' නම් ග්‍රන්ථයෙහි ඔහු විසින් සොයා ගන්නා ලද වටිනා විස්තර රාශ්‍රියක් අන්තර් ගත කර ඇත. එමෙන්ම ඒ පිළිබඳ තවත් කරුණු රාශියක් ඩබ්ලිව්. ඒ. ද සිල්වා මහතා විසින් සොයා ගන්නා ලදුව ඒ මහතා විසින් සංස්කරණය ලද 1938 වර්ෂයේදී රජයේ මුද්‍රණාලයාධිපති විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද 'Catalogue of Palm Leaf Manuscript in the Colombo Museum' හි පළමු වෙළුමෙහි ද අඩංගු කර ඇත.

මෑත කාලීනව මේ පිළිබඳව අධ්‍යනය කර සිංහල ඉලක්කම් ද විශ්වකේත සඳහා ඇතුළත් කිරීමේ ගෞරවය හිමිවන්නේ කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ පරිගණක අංශයේ හර්ෂ විජයවර්ධන මහතාට ය. එමර්සන් මහතා විසින් විශ්වකේත සඳහා සිංහල ඉලක්කම් ඇතුළත් කළ යුතු යැයි යෝජනා කළ පසු ඒ පිළිබඳව අවධානය යොමු කළ ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු තාක්ෂණ නියෝජිත ආයතනයේ දේශීය භාෂා ක්‍රියාකාරී කණ්ඩායම විසින් ශ්‍රී ලංකා ප්‍රමිති ආයතනය, කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයීය පරිගණක විද්‍යාතනය හා මේ පිළිබඳව දැනුමැති පුද්ගලයන් හා සම්බන්ධ වෙමින් මේ පිළිබඳව සොයා බලා සිංහල ඉලක්කම් විශ්වකේත සඳහා ඇතුළත් කිරීමට පියවර ගන්නා ලදී. මේ පිළිබඳව හර්ෂ විජයවර්ධන මහතා විසින් සිදු කරන ලද පර්යේෂණ ඇසුරෙන් "Numerations in the Sinhala Language" නම් කෘතිය ප්‍රකාශයට පත්කර ඇත.

මූලාශ්‍ර
අසිරු වේදිත කරුණාරත්න - සත්මඩල සඟරාව 2018 ඔක්තෝම්බර් ( ලෙක්හවුස් ප්‍රකාශනයක්)

හර්ෂ විජයවර්ධන - Numerations in the Sinhala Language (ශ්‍රී ලංකා තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ නියෝජිත ආයතනය)

ඒබ්‍රහම් ඒ මෙන්ඩිස් ගුණසේකර - A Comprehensive Grammar of the Sinhalese Language

ඩබ්ලිව්. ඒ. ද සිල්වා - Catalogue of Palm Leaf Manuscript in the Colombo Museum

සිංහල සංඛ්‍යාංකනය


Borgdorf-Seedorf Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 6,63 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2004 itibarıyla yaklaşık 420 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Achim Trede tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-nortorfer-land.de

Borgdorf-Seedorf


est un film américain réalisé par Benjamin Cleary, sorti en 2021.

Synopsis
Dans un futur proche, Cameron Turner est diagnostiqué d'une maladie en phase terminale. Il accepte d'être cloné pour éviter à sa famille d'avoir à supporter son deuil.

Fiche technique
 Titre :
 Réalisation : Benjamin Cleary
 Scénario : Benjamin Cleary
 Musique : Jay Wadley
 Photographie : Masanobu Takayanagi
 Montage : Nathan Nugent
 Production : Mahershala Ali, Rebecca Bourke, Jonathan King, Jacob Perlin, Adam Shulman et Mimi Valdes
 Société de production : Anonymous Content, Apple Studios, Concordia Studio et Know Wonder
 Société de distribution : Apple TV+
 Pays :
 Genre : Drame, romance et science-fiction
 Durée : 112 minutes
 Dates de sortie :
Apple TV+ :

Distribution
 Mahershala Ali  : Cameron / Jack
 Naomie Harris  : Poppy
 Awkwafina : Kate / Kate Duplicate
 Glenn Close  :  Jo Scott
 Nyasha Hatendi : Andre
 Adam Beach  : Dalton
 Lee Shorten : Rafa

Accueil
Le film a reçu un accueil favorable de la critique. Il obtient un score moyen de 66 % sur Metacritic.

Notes et références

Liens externes

  sur Apple TV+

Film américain sorti en 2021
Film dramatique américain
Film romantique américain
Film de science-fiction américain
Film d'Anonymous Content
Film d'Apple Studios
Film d'Apple TV+
Film tourné à Vancouver
Film sur le clonage

Swan Song (film, 2021, Benjamin Cleary)


Kurija zagrebačkog biskupa Josipa pl. Galjufa (Prečec), rimokatolička građevina u mjestu Prečec, koje je u sastavu općine Brckovljani, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kurija je smješena u blizini željezničke pruge na rubu naselja Prečec. Dao ju je sagraditi 1785. biskup Josip pl. Galjuf na starom biskupskom posjedu koji se spominje od 1600. Kurija je kasnobarokna jednokatica pravokutne tlocrtne osnove, građena od opeke i kamena te pokrivena visokim i strmim krovištem s poluskošenim zabatima. U neposrednoj blizini kurije nalaze se dva gospodarska objekta i vodotoranj koji su prema oblikovnim karakteristikama vjerojatno sagrađeni početkom 20. stoljeća.

Zaštita
Pod oznakom Z-4757 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Zagrebačkoj županiji
Brckovljani
Kurije u Hrvatskoj


El Avicopter AC313 es un helicóptero civil utilitario de tamaño grande desarrollado por AVIC. Se trata de un desarrollo del basado en el helicóptero Harbin Z-8.

Diseño y desarrollo
El AC313 es una actualización del helicóptero Harbin Z-8, el cual a su vez es un desarrollo del helicóptero Aérospatiale Super Frelon. El prototipo realizó su primer vuelo en Jingdezhen, Jiangxi el 18 de marzo de 2010. Está concebido para poder transportar hasta 27 pasajeros, con una autonomía cercana a los 900 kilómetros, y un peso máximo al despegue de 13,8 toneladas.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

AC313
Helicópteros triturbina
Helicópteros civiles utilitarios de China de los años 2010

Avicopter AC313


Et galleri over Danmarks nuværende kommunevåbener.

Region Hovedstaden

Region Midtjylland

Region Nordjylland

Region Sjælland

Region Syddanmark

Se også
 Amtsvåbener i Danmark
 Kommunevåben
 Heraldik

Heraldik

Kommunevåbener i Danmark


Poelete bezeichnet in Osttimor:

 ein Dorf und Aldeia im Suco Aculau (Verwaltungsamt Hatulia, Gemeinde Ermera), siehe Aculau
 ein Dorf im Suco Atudara (Verwaltungsamt Cailaco, Gemeinde Bobonaro), siehe Atudara

Poelete


Fram ("Forward") is a ship that was used in expeditions of the Arctic and Antarctic regions by the Norwegian explorers Fridtjof Nansen, Otto Sverdrup, Oscar Wisting, and Roald Amundsen between 1893 and 1912. It was designed and built by the Scottish-Norwegian shipwright Colin Archer for Fridtjof Nansen's 1893 Arctic expedition in which the plan was to freeze Fram  into the Arctic ice sheet and float with it over the North Pole.

Fram is preserved as a museum ship at the Fram Museum in Oslo, Norway.

Construction
Nansen's ambition was to explore the Arctic farther north than anyone else. To do that, he would have to deal with a problem that many sailing on the polar ocean had encountered before him: the freezing ice could crush a ship. Nansen's idea was to build a ship that could survive the pressure, not by pure strength, but because it would be of a shape designed to let the ice push the ship up, so it would "float" on top of the ice.

Fram is a three-masted schooner with a total length of  and width of . The ship is both unusually wide and unusually shallow in order to better withstand the forces of pressing ice.

Nansen commissioned the shipwright Colin Archer from Larvik to construct a vessel with these characteristics. Fram was built with an outer layer of greenheart wood to withstand the ice and with almost no keel to handle the shallow waters Nansen expected to encounter. The rudder and propeller were designed to be retracted. The ship was also carefully insulated to allow the crew to live on board for up to five years. The ship also included a windmill, which ran a generator to provide electric power for lighting by electric arc lamps.

Initially, Fram was fitted with a steam engine. Prior to Amundsen's expedition to the South Pole in 1910, the engine was replaced with a diesel engine, a first for polar exploration vessels.

The ship was launched on 26 October 1892.

Expeditions
Fram was used in several expeditions:

Nansen's 1893–1896 Arctic expedition

Wreckage found at Greenland from , which was lost off Siberia, and driftwood found in the regions of Svalbard and Greenland, suggested that an ocean current flowed beneath the Arctic ice sheet from east to west, bringing driftwood from the Siberian region to Svalbard and further west. Nansen had Fram built in order to explore this theory.

He undertook an expedition that came to last three years. When Nansen realised that Fram would not reach the North Pole directly by the force of the current, he and Hjalmar Johansen set out to reach it on skis. After reaching 86° 14' north, he had to turn back to spend the winter at Franz Joseph Land. Nansen and Johansen survived on walrus and polar bear meat and blubber. Finally meeting British explorers, the Jackson-Harmsworth Expedition, they arrived back in Norway only days before the Fram also returned there. The ship had spent nearly three years trapped in the ice, reaching 85° 57' N.

Sverdrup's 1898–1902 Canadian Arctic islands expedition
In 1898, Otto Sverdrup, who had brought Fram back on the first Arctic voyage, led a scientific expedition to the Canadian Arctic Archipelago. Fram was slightly modified for this journey, its freeboard being increased. Fram left harbour on 24 June 1898, with 17 men on board. Their aim was to chart the lands of the Arctic Islands, and to sample the geology, flora and fauna. The expeditions lasted until 1902, leading to charts covering , more than any other Arctic expedition.

Amundsen's 1910–1912 South Pole expedition

Fram was used by Roald Amundsen in his southern polar expedition from 1910 to 1912, the first to reach the South Pole, during which Fram reached 78° 41' S.

Preservation of Fram
The ship was left to decay in storage from 1912 until the late 1920s, when Lars Christensen, Otto Sverdrup and Oscar Wisting initiated efforts to preserve it via the Fram Committee. In 1935, the ship was installed in the Fram Museum, where it now stands.

Named after Fram

 Fram Island (Ostrov Frama), an island close to the Komsomolskaya Pravda Islands, Laptev Sea
 Framheim (literally "Home of the Fram"), Amundsen's Base at the Bay of Whales in Antarctica during his quest for the South Pole
 Fram Rupes, an escarpment on Mercury
 Fram crater, a small crater on Mars, visited by the Mars Exploration Rover Opportunity in 2004
 Fram Basin, the deepest point in the Arctic Ocean
 Fram Strait, a passage from the Arctic Ocean to the Greenland Sea and Norwegian Sea, between Greenland and Spitsbergen.
 Fram, a play by Tony Harrison, premièred at the National Theatre London, 2008
 In Arthur Ransome's children's book, Winter Holiday, the children use the name Fram for their Uncle Jim's houseboat, trapped in the ice on the lake which becomes the inspiration for some of their adventures.
 The Adventures of Fram, the Polar Bear (Romanian: Aventurile lui Fram, ursul polar), a children's book written by the Romanian author Cezar Petrescu which was also made into a TV series in Romania;

See also
 List of Antarctic exploration ships from the Heroic Age, 1897–1922
List of museum ships
RRS Discovery, the only surviving Arctic exploration vessel besides Fram

References

External links

 "The Polar Ship Fram" by the Fram Museum

1892 ships
Amundsen's South Pole expedition
Arctic exploration vessels
Exploration ships
Fridtjof Nansen
Icebreakers of Norway
Individual sailing vessels
Museum ships in Norway
Ships built in Norway
Tall ships of Norway
North Pole

Fram (ship)


Naruto: Shippuden – Sezonul 21 (2016-2017)

Episoadele din sezonul douăzeci și unu al seriei anime Naruto: Shippuden se bazează pe partea a doua a seriei manga Naruto de Masashi Kishimoto. Sezonul douăzeci și unu din Naruto: Shippuden, serie de anime, este regizat de Hayato Date și produs de Studioul Pierrot și TV Tokyo și a început să fie difuzat pe data de 20 octombrie 2016 la TV Tokyo și s-a încheiat la data de 23 martie 2017.

Episoadele din sezonul douăzeci și unu al seriei anime Naruto: Shippuden fac referire la copilăria unor personaje principale, iar restul prezintă povestea lui Sasuke, Shikamaru și a Satului Frunzei.

Lista episoadelor

Referințe

Naruto
Liste cu episoade anime
Sezoane de televiziune din 2016
Sezoane de televiziune din 2017

Naruto: Shippuden (sezonul 21)


ජියෝගො ඩි මේලො කූචීනො යනු,  පෘතුගීසි ලංකාවේ දෙවන සහ එකළොස්වන කැප්ටන්-මේජර්වරයා විය. 1552 දී  කූචීනො මුලින්ම පත්වීම ලද්දේ  පෘතුගාලයේ සෙබැස්තියන් රජ වෙතින් වන අතර, 1552 දක්වා ඔහු කැප්ටන්-මේජර් තනතුර දැරීය. ඔහුගේ දෙවන ධුර කාගය 1570 සිට1572 දක්වා විය. ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයෝ පිළිවෙලින් ඩුවාර්ච ඩි ඒස සහ  අන්තෝනියො ඩි නොරොඤ්ඤා  වූහ.

ආශ්‍රිත

 සෙයිලෝහී කැප්ටන්-මේජර්වරු
16වන-සියවසේ පෘතුගීසි ජනයා

ජියෝගො ඩි මේලො කූචීනො


بلدية سانتا ماريا دي بيزورا (بالكاتالانية: Santa Maria de Besora) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 183 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة

سانتا ماريا دي بيزورا


Silvia Irina Zimmermann ()  istoric literar, scriitoare germană și traducătoare, originară din România. Inițiatoare și membră fondatoare a Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied din Neuwied.

Biografie
A urmat școala generală germană la Sibiu, după care a absolvit Liceul Pedagogic din Sibiu, la secția germană, în anul 1989. A studiat la universitățile din Sibiu și Marburg filologie germană și engleză, istoria artei și sociologie. Este doctor în literatură germană a Universității din Marburg cu o teză despre opera literară a Reginei Elisabeta a României (Carmen Sylva). A continuat activitatea de cercetare interdiscipinară în colaborare cu Arhiva Princiară de Wied (Neuwied), publicând mai multe cărți în limba germană și română despre Regina Elisabeta a României și Curtea Regelui Carol I al României.

În anul 2012 a inițiat înființarea Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied din Neuwied (Forschungsstelle Carmen Sylva des Fürstlich Wiedischen Archivs), unde este co-fondatoare și coordonatoare onorifică. Este  co-editoare a colecției centrului de cercetare Carmen Sylva împreună cu istoricii Dr. Hans-Jürgen Krüger (†), Dr. Edda-Binder Ijima și istoricul literar Prof. Dr. Ralf Georg Czapla, în cooperare cu editura Ibidem din Stuttgart.

Cărți în limba română
 Regina poetă Carmen Sylva. Literatura în serviciul Coroanei, prefață de A.S.R. Principele Radu al României, traducere din germană de Monica Livia Grigore, cu numeroase ilustrații din Arhiva Princiară de Wied din Neuwied, București, Editura All, 2013, ISBN 978-606-587-066-6. E-Book, 2013, ISBN 978-606-587-156-4, ISBN 978-606-587-155-7.
 Regele Carol I în opera Reginei Elisabeta. La 100 de ani de la moartea Regelui Carol I al României (1839-1914). Ilustrații din Arhiva Princiară de Wied și din colecția autoarei. Cuvânt-înainte de A.S.R. Principele Radu al României. Prefață de Nicolae-Șerban Tanașoca. București, Editura Curtea Veche, 2014, ISBN 978-606-588-771-8.

Cărți în limba germană
 Die dichtende Königin. Elisabeth, Prinzessin zu Wied, Königin von Rumänien, Carmen Sylva (1843-1916). Selbstmythisierung und prodynastische Öffentlichkeitsarbeit durch Literatur, Stuttgart, ibidem-Verlag, 2010, ISBN 978-3-8382-0185-6.
 Der Zauber des fernen Königreichs. Carmen Sylvas "Pelesch-Märchen", cuvânt-înainte de Wilhelm Solms, Stuttgart, ibidem-Verlag, 2011, ISBN 978-3-8382-0195-5.
 Unterschiedliche Wege, dasselbe Ideal: Das Königsbild im Werk Carmen Sylvas und in Fotografien des Fürstlich Wiedischen Archivs, cuvânt-înainte de Hans-Jürgen Krüger, Stuttgart, ibidem-Verlag, 2014, ISBN 978-3-8382-0655-4.
Die Feder in der Hand bin ich eine ganz andre Person. Carmen Sylva (1843-1916). Leben und Werk. [Cu pana în mână sunt o cu totul altă persoană. Carmen Sylva. Viața și opera] Cuvânt-înainte de ASS Principesa Isabelle de Wied. Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, volumul 8, Stuttgart: Ibidem, 2019, 434 pagini, 370 ilustrații, ISBN: 978-3-8382-0815-2.

Ediții îngrijite și coordonate
 Carmen Sylva, Gedanken einer Königin - Les pensées d'une reine. Gesammelte Aphorismen in deutscher und französischer Sprache und Epigramme  [Cugetările unei regine. Aforisme]. Ediție bilingvă (germană-franceză) îngrijită și studiu introductiv de Silvia Irina Zimmermann, Stuttgart, ibidem-Verlag, 2012, ISBN 978-3-8382-0385-0.
 Carmen Sylva, Gedanken einer Königin. Ausgewählte Aphorismen [Cugetările unei regine. Aforisme alese]. Ediție germană îngrijită și studiu introductiv de Silvia Irina Zimmermann, Stuttgart, ibidem-Verlag, 2012, ISBN 978-3-8382-0375-1.
 Aus Carmen Sylvas Königreich. Gesammelte Märchen und Geschichten für Kinder und Jugendliche von Carmen Sylva (Königin Elisabeth von Rumänien, geborene Prinzessin zu Wied, 1843-1916) [Din Regatul Carmen-Sylvei, Povești și povestiri]. Ediție germană îngrijită și studiu introductiv de Silvia Irina Zimmermann, 2 volume, Stuttgart, ibidem-Verlag, 2013, ISBN 978-3-8382-0495-6.
 Volumul 1: Rumänische Märchen und Geschichten [Povești și povestiri românești], ISBN 978-3-8382-0475-8.
 Volumul 2: Märchen einer Königin [Poveștile unei regine], ISBN 978-3-8382-0485-7.
Carmen Sylva, Pelesch-Märchen [Poveștile Peleșului], ediție germană îngrijită și studiu introductiv de Silvia Irina Zimmermann, Stuttgart, ibidem-Verlag, Edition Noëma, 2013, ISBN 978-3-8382-0465-9.
Carmen Sylva, Prinz Waldvogel. Ausgewählte Märchen [Prințul Codrului. Povești alese], ediție germană îngrijită și studiu introductiv de Silvia Irina Zimmermann, Stuttgart: ibidem-Verlag, Edition Noëma, 2015, ISBN 978-3-8382-0818-3.
Carmen Sylva (Regina Elisabeta a României): Poveștile Peleșului, ediție îngrijită și postfață de Silvia Irina Zimmermann. Ilustrații din Arhiva Princiară de Wied, București, editura Corint, 2016, ISBN 978-606-793-022-1.
Heimweh ist Jugendweh. Kindheits- und Jugenderinnerungen der Elisabeth zu Wied (Carmen Sylva) [Dorul de casă este dor de tinerețe. Amintirile din copilărie și tinerețe ale Elisabetei de Wied] (co-editor: Bernd Willscheid), cuvânt-înainte de A.S.S. Principesa Isabelle de Wied, [Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, vol. 4], Stuttgart: ibidem-Verlag, 2016, ISBN 978-3-8382-0814-5.
Monsieur Hampelmann - Domnul Pulcinel. O poveste din timpul exilului Reginei Elisabeta a României (Carmen Sylva) ilustrată de arhitectul Casei Regale André Lecomte du Nouy. Ediție îngrijită cu introducere (bilingvă: germană și română) de Silvia Irina Zimmermann. [Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, vol. 5], Stuttgart: ibidem-Verlag, 2017, ISBN 978-3-8382-0114-5.
Der Briefwechsel Elisabeths zu Wied (Carmen Sylva) mit ihrem Gemahl Carol I. von Rumänien aus dem Rumänischen Nationalarchiv in Bukarest. 1869-1913 [Corespondența Reginei Elisabeta cu Regele Carol I din Arhivele Naționale ale României. 1869-1913]. Ediția critică-științifică completă în limba germană, studiu introductiv și adnotări de Silvia Irina Zimmermann [Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, vol. 6 și 7], 2 volume, 952 pagini, 66 ilustrații alb-negru și 14 color, Stuttgart: Ibidem, 2018 ISBN : 978-3-8382-1221-0.
Volumul I: 1869-1890. Anii de început în România. Războiul de Independență. Regatul României, ISBN 978-3-8382-0906-7.
Volumul  II: 1891-1913: Exilul reginei. Revenirea pe tronul României, ISBN 978-3-8382-1220-3.

 "Cu iubire tandră, Elisabeta". "Mereu al tău credincios, Carol". Corespondența perechii regale. Ediție critică și comentată, note și traducere din germană de Silvia Irina Zimmermann și Romanița Constantinescu. Transcrierea după manuscrisul în limba germană, stabilirea textului, studiu introductiv și indice de Silvia Irina Zimmermann. București: Humanitas, 2020-2021, 2 volume:
 Volumul I: 1869-1888, 376 pagini, 2020, ISBN: 978-973-50-6887-5.
 Volumul II: 1889-1913, 428 pagini, 2021, ISBN: 978-973-50-6888-2.

Regina Elisabeta a României (Carmen Sylva): De prin veacuri. Povestiri istorice și legende populare pentru copii. Ediție îngrijită, prefață și traduceri de Silvia Irina Zimmermann, 160 pagini, București, Editura Humanitas, 2018, ISBN 978-973-50-6265-1.
The Child of the Sun: Royal Fairy Tales and Essays by the Queens of Romania, Elisabeth (Carmen Sylva, 1843-1916) and Marie (1875-1938). Selected and edited, with an introduction and bibliography by Silvia Irina Zimmermann. [Series of the Research Center Carmen Sylva - Princely Archive of Wied, vol. 9], 315 pages, 54 illustrations (7 colored), Stuttgart: ibidem-Verlag (Ibidem Press), 2020, ISBN-13: 978-3-8382-1393-4.
Reginele scriitoare ale României, Elisabeta (Carmen Sylva) și Maria. Ediție îngrijită, introducere, note și bibliografie de Silvia Irina Zimmermann. Colecția "Istorie cu blazon", București: Editura Corint, 2021, 400 pagini, ISBN 978-606-793-964-4.

 Geliebter Vater und treuster Freund. Der Briefwechsel des Königspaares Carol I. und Elisabeth von Rumänien mit Fürst Karl Anton von Hohenzollern-Sigmaringen aus dem Rumänischen Nationalarchiv in Bukarest (1866-1885). [Tată iubit și cel mai credincios prieten. Corespondența perechii regale Carol I și Elisabeta ai României cu principele Karl Anton de Hohenzollern-Sigmaringen din Arhivele Naționale ale României (1866-1885]. Ediție critică științifică în limba germană, studiu introductiv și note de Silvia Irina Zimmermann [Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, vol. 10 și  11], 2 volume, 962 pagini, Stuttgart: Ibidem, 2022, ISBN 9783838217161.
 Volumul I: 1866-1876. Primii ani de domnie ai Principelui Carol I în România (508 pagini, ISBN 9783838215884)
 Volumul II: 1877-1885. Independența Românei, ridicarea la rangul de Regat (454 pagini, ISBN 9783838217086).

Traduceri
 Oana Marinache: Grădini bucureștene și peisagiști din spațiul cultural german. Die Stadtgärten Bukarests und die Gartengestalter aus dem deutschen Sprachraum, București: Editura Istoria Artei, 2016, ISBN: 978-606-8839-07-3.

"Ich werde noch vieles anbahnen". Carmen Sylva, die Schriftstellerin und Königin im Kontext ihrer Zeit ["Voi deschide multe căi". Carmen Sylva, scriitoarea și prima regină a României în contextul timpului ei] (co-editoare Edda Binder-Iijima). [Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, vol. 2], Stuttgart, ibidem-Verlag, 2015, ISBN 978-3-8382-0564-9. Traduceri:
Simion Dănilă: Carmen Sylva, die erste Leserin Nietzsches in Rumänien (Carmen Sylva, prima cititoare a lui Nietzsche în România).
Ștefania Dinu: Königin Elisabeth und Pierre Loti - eine Seelenfreundschaft (Regina Elisabeta și Pierre Loti – o prietenie de suflet).
Alexandru Istrate: Das Bild der Königin Elisabeth in den rumänischen Quellen (Imaginea Reginei Elisabeta în literatura românească).
Adriana Roșca: Die Wohltätigkeit der Königin Elisabeth (Activitatea de mecenat a Reginei Elisabeta).
Das erste Königspaar von Rumänien Carol I und Elisabeta. Aspekte monarchischer Legitimation im Spiegel kulturpolitischer Symbolhandlungen [Prima pereche regală a României Carol I și Elisabeta. Aspecte de legitimare a monarhiei în oglinda gesturilor simbolice cultural-politice] (co-editoare Edda Binder-Iijima). [Colecția Centrului de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied, vol. 3], Stuttgart, ibidem-Verlag, 2015, ISBN 978-3-8382-0755-1. Traduceri:
Ruxanda Beldimann: Symbolischer Wert und offizielle Funktion des Schlosses Pelesch. Das historische Vorgehen des Königs Carol I. und der Beitrag der Königin und Dichter Carmen Sylva (Valoare simbolică și funcțiuni oficiale ale Castelului Peleș. Un demers de tip istorist al Regelui Carol I).
Macrina Oproiu: Schloss Pelesch und die christliche Ikonographie im Dienst der monarchischen Legitimation (Castelul Peleș și iconografia creștină în slujba legitimării regale. Arhanghelul Gabriel).
Carmen Tănăsoiu: Das Herrschaftsbild in Rumänien in kirchlichen und weltlichen Darstellungen: die Herrscherzeit des Königs Carol I. von Rumänien in Kirchen, Klöstern und öffentlichen Denkmälern (Portretul regal în România – între votiv și laic în biserici, mănăstiri și monumente publice. Domnia Regelui Carol I).
Adriana Cristina Mazilu: Die Privatfinanzen des Königspaares Carol I. und Elisabeth in Dokumenten (Cheltuielile Regelui Carol I și ale Reginei Elisabeta în documente).
Nicolae-Șerban Tanașoca: Rumänien, die Aromunen und die Albanische Liga von Prizren im Lichte des Briefwechsels von Ioan D. Caragiani mit Ion Ghica und Apostol Margarit (România, aromânii și Liga albaneză de la Prizren în lumina corespondenței lui Ioan D. Caragiani cu Ion Ghica și Apostol Margarit), co-traducătoare: Edda Binder-Iijima.
Gabriel Badea-Păun: Carmen Sylva. Königin Elisabeth von Rumänien - eine rheinische Prinzessin auf Rumäniens Thron [Regina Elisabeta a României – o prințesă renană pe tronul României]. Traducere în germană și postfață de Silvia Irina Zimmermann. Stuttgart: ibidem-Verlag, 2011, ISBN 978-3-8382-0245-7.

Ilustrații

 Claudiu Sfirschi-Lăudat: Osmé. Antologie de texte pentru nasul oricui, ilustrații de Silvia Irina Zimmermann, București: Editura Peter Pan Art, 2022, ISBN: 978-606-95000-3-3.
 Regina Elisabeta a României (Carmen Sylva): Cuvinte sufletești. Ediție îngrijită, introducere și ilustrații de Silvia Irina Zimmermann. București: Editura Humanitas, 2022, 181 pagini, ISBN 978-973-50-7492-0.

Distincții
 Medalia Regele Mihai I pentru Loialitate, 2013.

Note

Legături externe
 www.sizimmermann.de - Pagina de internet personală.
 www.carmensylva-fwa.de/ro/prezentare.html - Centrul de Cercetare Carmen Sylva al Arhivei Princiare de Wied din Neuwied.
 O regină-poetă de neuitat - Carmen Sylva. Interviu cu Silvia Irina Zimmermann realizat de Nina May, Formula AS, Nr. 1076, 10.06.2013 - 16.06.2013.
 "Regele Carol I în opera Reginei Carmen Sylva", interviu cu Silvia Irina Zimmermann la emisiunea TVR "Germana la 1", 11.05.2015.
 Silvia Irina Zimmermann despre Elisabeta de Wied, Regină a României, scriitoarea Carmen Sylva . Interviu de Iulia Kalman, Clubul Scriitoarelor, 2015.
 Elisabeta de România, portretul unei regine-scriitoare. În dialog cu Silvia Irina Zimmermann. Interviu de Cristina Gogianu, Orizonturi culturale italo-române, nr. 4, aprilie 2016, anul VI.
 Silvia Irina Zimmermann: Elisabeta de România, portretul unei regine-scriitoare, interviu de Cristina Gogianu, Ziarul de Duminică, 27.05.2016.

Nașteri în 1970
Scriitori germani din secolul al XXI-lea
Scriitori de limbă germană din România
Sibieni

Silvia Irina Zimmermann


Moabit () is an inner city locality in the borough of Mitte, Berlin, Germany. As of 2022, about 84,000 people lived in Moabit. First inhabited in 1685 and incorporated into Berlin in 1861, the former industrial and working-class neighbourhood is fully surrounded by three watercourses, which define its present-day border. Between 1945 and 1990, Moabit was part of the British sector of West Berlin and directly bordered East Berlin.

Until the administrative reform in 2001, Moabit was a part of the district of Tiergarten.

Colloquially, the name Moabit also refers to the Central Criminal Court (Strafgericht) and detention centre, which deals with all criminal cases in Berlin and is based in Moabit.

Name
The origin of the name Moabit is disputed. According to one account, it can be traced back to the Huguenots, in the time of King Frederick William I of Prussia. These French refugees are said to have named their new residence in reference to the Biblical description of the Israelites in the country of Moab, where they stayed before being allowed to enter Canaan. Other possible origins include the German (Berlin dialect) "Moorjebiet" (swamp area).

History

First settlements
In the 13th century the waste area along the road to Spandau known as Grosse Stadtheide ("great city heath") was a hunting ground of the electors of Brandenburg. Settlement began in 1685 with the erection of the Staakensetzerhaus at the western border of what is now Moabit. 1716 saw the formation of the colony of Old Moabit by the Huguenots, who were meant to cultivate white mulberry trees for silkworms, but failed because of the low soil quality.

Industrialization
In 1818 New Moabit was founded and grew together with Old Moabit to an industrial suburb district, which was incorporated into the city of Berlin in 1861. The industrialization started in 1820 when, with the financial support of court counsellor Baillif, a simple bridge was built to connect the island to the Berlin mainland. The bridge was followed by factories, a power plant, the Berlin-Spandau Canal, the Westhafen port and the Hamburger Bahnhof train station which connected Berlin with Hamburg. A network of streets was laid out in the Hobrecht-Plan in an area that came to be known architecturally as the Wilhelmine Ring. All of that activity resulted in an exponential growth of the population and the subsequent construction of tenements in Moabit and neighbouring Wedding, facilitating the spread of a smallpox epidemic.

In consequence, Berlin's city council, exhorted to do so by Rudolf Virchow, built a second hospital (after the Charité), the Krankenhaus Moabit in 1872. In the 1880s, Robert Koch worked here on the sterilization of surgical instruments and the isolation of the tuberculosis bacterium. A teaching hospital from 1920 on, the Krankenhaus Moabit employed notable physicians like the Nobel Laureate Werner Forssmann, Lydia Rabinowitsch-Kempner and the resistance fighter Georg Groscurth.

A first prison, the Zellengefängnis (Cell Prison) on Lehrter Strasse was built between 1842 and 1849 by order of King Frederick William IV of Prussia, according to the "separate system" of Pentonville Prison. In 1878 Max Hödel, who had shot at Emperor Wilhelm I of Germany, was beheaded here. Political activists like Karl Radek, Erich Mühsam and Musa Cälil were detained in Moabit. Wilhelm Voigt, the "Hauptmann von Köpenick", and the writer Wolfgang Borchert served their prison sentences in the prison.

The vast building of the Criminal Court on Turmstraße was erected in 1906. In 1909, architect Peter Behrens built the AEG's Turbine factory at the north-western Huttenstraße, one of the first works of Modern architecture.

Labour movement and war period
Large parts of Moabit are traditional working-class residential areas. Some areas were known for their political activity during the Nazi era, such as the Red Beusselkiez or the neighbouring Rostock Kiez. After the Nazi Machtergreifung in 1933 they were considered Communist resistance cells.

On 11 April 1928, during the Weimar Republic, the 20-year-old Communist activist Olga Benário and several of her comrades managed to break into Moabit's prison and free the incarcerated Otto "Li De" Braun, a prominent party member and at the time Benario's lover. Despite being hotly hunted, the two lovers succeeded in escaping to Moscow and later rose (separately) to prominence in the International Communist movement (in Brazil and China respectively).

Between 1941 and 1945, around 1900 Jews were deported predominantly to Auschwitz, Theresienstadt or Minsk. Approximately as many survived by escaping abroad.

Post-war and modern days
After the war, between 1945 and 1990, Moabit was part of the British sector of West Berlin. Due to its new peripheral location adjacent to the Berlin Wall, Moabit became a remote neighbourhood. Similar to Kreuzberg, it attracted mostly immigrants due to its low rents. With the fall of the Berlin Wall, Moabit's location has anew changed to its former centrality. Post-reunification, Moabit has faced problems such as drug trafficking and abuse (especially around Kleiner Tiergarten), poverty (most notably in its Western parts), and crime. Similar to neighbouring Wedding, lower rents have recently attracted artists and young people, and there are first unmistakable signs of gentrification.

At its eastern edge, bordering Mitte, Moabit's neoclassical train station now serves as Berlin's contemporary art museum, the Museum für Gegenwart.

The Center for Art and Urbanism (ZK/U) is located on the grounds of the Stadtgarten Moabit, in the former Berlin-Moabit freight station.

Demographics
For a long time, Moabit was sparsely inhabited. Its population grew considerably after its incorporation into Berlin in 1861:
 1801: 120 inhabitants
 1805: 201 inhabitants
 1861: 6,534 inhabitants
 1871: 14,818 inhabitants
 1880: 29,693 inhabitants
 1910:  inhabitants
 2006: 75,181 inhabitants
2018: 78,491 inhabitants
2022: 81,148 inhabitants

Moabit's modern-day population is among Berlin's most diverse. , out of 84,148 inhabitants, 29,533 (35.10%) were non-German citizens. 46,113 (54.80%) had a migration background, making it one of the highest percentages alongside Gesundbrunnen, Neukölln, Kreuzberg and Wedding.

Notable people
 Kurt Tucholsky, journalist, born 9 January 1890 in Moabit, Lübecker Straße 13, died 21 December 1935 in Gothenburg, Sweden
 Farin Urlaub, lead singer of German punk rock band Die Ärzte, born 27 October 1963 in Moabit
 In 1968/69 Uschi Obermaier and the members of the Kommune 1 lived in Moabit, Stephanstraße 60
 Sawsan Chebli, politician, born 1978 in Moabit

In popular culture
Moabit is mentioned in countless books and films taking place in Germany or Berlin, primarily in reference to criminal court cases or incarcerations at the Central Criminal Court (Kriminalgericht) and detention centre. The district features briefly in Jonathan Franzen's 2015 novel Purity and also extensively in Dan Fesperman's 2018 novel Safe Houses.

The Berlin-based band No Nebraska! released a song entitled "Moabit is an Island" on their EP "Serves Six" in 2007.

The central protagonist of the 2022 novel "Felix Blom. Der Häftling aus Moabit" by Alex Beer is originally from Moabit.

Literature
 Saeger, Olaf, Moabiter Details – Schatten im Paradies, Berlin 1995,

See also
Kulturfabrik Moabit

References

External links

  Moabit in the Berlin district encyclopedia
  Moabit online
  Moabiter Ratschlag
  Online magazine of the quarter management for west Moabit
 Hamburger Bahnhof – Contemporary Art Museum

Localities of Berlin
1861 establishments in Prussia

Moabit


David Désiré Marc Ginola   (fæddur 25. janúar 1967) í Gassin er franskur fyrrum leikmaður sem lék sem miðjumaður. Hann var mest áberandi sem leikmaður á ferlinum þegar hann spilaði með  Newcastle United , Tottenham Hotspur F.C. og PSG árin 1992-2000 . Ginola vann Ligue 1 með PSG árið 1994. Hann lék 17 leiki fyrir franska karlalandsliðið í knattspyrnu og skoraði í þeim 3 mörk.

Utanvallar
Ginola giftist fyrisætunni Coraline árið 1991, þau eiga saman dæturnar Andreu og Cörlu og bjuggu saman í Saint Tropez í Suður-Frakklandi. Þau skildu og núna er hann giftur Maevu Denat og saman eiga þau eitt barn. 19. maí 2016 fékk Ginola hjartaáfall þegar hann var að spila fótbolta í góðgerðarleik. 30. maí sama ár var hann útskrifaður af spítala.

Félög
 Toulon (1985-1988)
 RC Paris (1988-1990)
 Stade Brestois 29 (1990-1992)
 Paris Saint-Germain (1992–1995)
 Newcastle United  (1995-1997)
 Tottenham Hotspur  (1997-2000)
 Aston Villa (2000-2002)
 Everton (2002)

David Ginola
Fólk fætt árið 1967

David Ginola


مزيل الرجفان  هو جهاز طبي يستخدم في معالجة اضطرابات دقات القلب (أي غير المنتظمة) الخطيرة منها، مثل الرجفان البطيني والتسرع البطيني، وغير الخطيرة مثل الرفرفة الأذينية والرجفان الأذيني وذلك بإعطاء صدمة كهربائية تنهي الاضطراب في نقل الشارة الكهربائية في القلب. رغم أن هذه العملية غير مفهومة تمامًا، لكنها تؤدي إلى إزالة استقطاب جزء كبير من عضلة القلب، وتعالج اضطراب النظم القلبي. بهذه الطريقة، يصبح بإمكان منظم ضربات القلب الطبيعي في العقدة الجيبية الأذينية إعادة إيقاع النظم الجيبي الطبيعي. لا يمكن إعادة تشغيل القلب الذي يكون في حالة توقف الانقباض (خط مسطح) باستخدام مزيل الرجفان، ولكن، يمكن علاجه عن طريق الإنعاش القلبي الرئوي.

على عكس إزالة الرجفان، يعتمد تقويم نظم القلب الكهربائي المتزامن على صدمة كهربائية يتم توصيلها بالتزامن مع الدورة القلبية. رغم أن المريض قد يبقى في حالة صحية حرجة، يهدف تقويم نظم القلب عادةً إلى إنهاء حالة اضطراب النظم القلبي الناتجة عن نقص التروية، مثل تسرع القلب فوق البطيني.

تكون مزيلات الرجفان إما خارجية أو وريدية أو مزروعة (مقوم نظم القلب مزيل الرجفان القابل للزرع)، بحسب نوع الجهاز المستخدم أو المطلوب. تعمل بعض الوحدات الخارجية، المعروفة باسم مزيلات الرجفان الخارجية الآلية، بأتمتة تشخيص الإيقاعات القابلة للعلاج، ما يعني أن أفراد الطاقم الطبي العاديين أو المتفرجين قادرين على استخدامها بنجاح مع القليل من التدريب أو بدون أي تدريب.

مبدأ عمل الجهاز

يعمل مزيل الرجفان على إنهاء اضطرابات نقل الشارة الكهربائية عبر القلب، وذلك من خلال توجيه تيار كهربائي أعلى من التيار المتولد في القلب (انظر مخطط القلب الكهربائي) والناجم عن مجموعة كمونات الفعل المتولدة في خلايا عضلة القلب، بحيث يعمل على إيقاف جميع الشارات الكهربائية العشوائية في القلب، ليعود القلب كهربائياً لنقطة الصفر، وتبدأ دقات القلب تنبثق عن الناظمة البدائية في القلب في أحسن الأحوال.

من ناحية وظيفية فإن الخلية الناقلة للسيال، تحتاج لفترة لإعادة بناء توتر غشاء الخلية، قبل السماح للسيال الكهربائي القادم من المرور عبرها، هذه الفترة التي تتلو مرور السيال الكهربائي، تكون الخلية فيها غير قابلة للتأثر بالشارة الكهربائية، وتسمى بفترة الممانعة. في حالة الرجفان، فإن خلايا القلب تنقل الشارة الكهربائية بشكل عشوائي، أي أن كل خلية «تغنّي على هواها»، وبالتالي تصبح العضلة القلبية في حالة رجفان بدل الانقباض المنتظم والفعّال. جهاز مزيل الرجفان يقوم على تمرير صعقة كهربائية ترغم كافة خلايا القلب على الدخول في آنٍ واحد وفي نفس اللحظة فترة الممانعة، وهو الأمر الذي يفسر الصمت القلبي للّحيظات التي تلت تلك الصدمة. لتبدأ بعدها أسرع الخلايا القلبية في استعادة توتر غشاء الخلية وهي في العادة خلايا العقدة الجيبية الأذينية في إصدار السيال الكهربائي وبالتالي البدء بالنَظم الجيبي الطبيعي، وإذا نجح ذلك يكون القلب تفادى الاضطراب النظمي.

طريقة الاستخدام

هناك عدة أنواع من أجهزة مزيل الرجفان تختلف فيما بينها بمبادئ العمل وطريقة التطبيق، فيما يلي شرح لطريقة استخدام مزيل الرجفان الخارجي اليدوي، وهو الجهاز المنتشر في المستشفيات وأقسام الطوارئ وغرف العناية المركزة وبعض أطقم الطوارئ.
 تدهن أقطاب الجهاز بالدهن الموصل للكهرباء والذي يعمل على خفض مقاومة الجلد الكهربائية للتيار وتجنب حدوث حروق سطحية مؤلمة ناجمة تجاوز التيار لمقاومة الجلد من ناحية، ولضمان وصول أكبر قدر ممكن من الطاقة العلاجية لعضلة القلب وبالتالي زيادة فاعلية العلاج.
 يتم تشخيص موجة دقات القلب باعتماد مخطط القلب الكهربائي على شاشة الجهاز، وبناءً على التشخيص يتم؛
 اختيار الجهد المناسب للعلاج والذي يعتمد على نوعية جهاز مزيل الرجفان، في الأجهزة أحادية الطور تكون الطاقة المستخدمة 360 جول، بينما تكون في الأجهزة ثنائية الطور ما بين 100 و 200 جول. كما يتم تحديد ما إذا كانت الصعقة الكهربائية ستكون متزامنة أم غير متزامنة مع مخطط القلب الكهربائي (حالات الطوارئ والسكتة القلبية يكون الاختيار غير متزامن).
 وضع القطبين على الصدر كما هو مبين في الرسم وضغطهما بقوة للحصول على تلامس وتوصيل جيد يقلل المقاومة عبر الجلد.
 البدء بشحن الأقطاب بالزر الذي عادة ما يكون على هذه الأقطاب.
 وبعد سماع إشارة انتهاء شحن الأقطاب يتم إنذار كل الموجودين بصوت واضح وقوي بالابتعاد عن المريض حتى لا يتعرض أيٌ من الحاضرين للصدمة الكهربائية!
 عند التأكد من عدم ملامسة المريض يتم تفريغ الشحنة الكهربائية للحصول على العلاج المطلوب.

أنواع أجهزة مزيل الرجفان

هناك أنواع كثيرة من أجهزة الرجفان بحسب الوظيفة والحاجة المرجوة من الجهاز، وكذلك بحسب المبدأ المستخدم في الجهاز، وتقسم الأجهزة بحسب المبدأ لنوعين أجهزة أحادية الطور وأجهزة ثنائية الطور.

هذا التقسيم يراعي الناحية الفنية للتيار الكهربائي فالتيار الكهربائي في الأجهزة أحادية الطور يسير باتجاه واحد من أحد القطبين للآخر، وهو النظام الأقدم في هذه الأجهزة. هذه الأجهزة الأبسط تحتاج إلى طاقة أكبر لتحقيق نفس الهدف. هنا يستخدم فرق جهد كهربائي أعلى، عادة يكون بمستوى 360 جول.

في أواخر الثمانينات تم تطوير أجهزة مزيلة للرجفان تستخدم تيار كهربائي ثنائي الإتجاه وبالتالي ثنائي الطور، هذه الأجهزة تعمل على تغيير اتجاه التيار خلال فترة قصيرة تبلغ حوالي 10 ميللي ثانية وبالتالي تستخدم مقدار أقل لفرق الجهد وأقل للطاقة المستخدمة خلال الصعقة الكهربائية. تعتبر هذه الأجهزة أكثر فاعلية في إنهاء الرجفان البطيني حيث يمكن أن ترتفع نسبة النجاح في إنعاش المرضى باستخدام الأجهزة ثنائية الطور من قرابة 28% إلى 40%. مبدأ التيار ثنائي الطور استخدم ابتداءً في الأجهزة المزروعة، ولكنه تم تعميمه على باقي الأجهزة، النزعة الحالية في العالم تسير إلى استبدال تدريجي لأجهزة التيار الأحادي إلى ثنائية الطور. اختيار الطاقة هنا يكون 100-200 جول.

أما من ناحية الوظيفة فهناك أشكال متعددة تؤدي وظائف مختلفة منها:

مزيل الرجفان اليدوي البسيط

هذا النوع من الأجهزة هو الأبسط، والأكثر انتشاراً نظراً لرخص ثمنه، ولكونه يقوم بأهم مهمة وهي إنهاء الرجفان القلبي. تختلف الأجهزة في أشكالها بحسب الشركة الصانعة، ولكن يمكن القول أن المكونات الأساسية التي تتواجد في كافة الأجهزة هي (انظر الصورة):
 قطبين (إلكترودين) إما بشكل مقابض كما هو واضح في الصورة أو يسمح بتركيب لواصق التفريغ كما هو موضح في الصورة أعلاه. في حالة مقابض التفريغ لابد من استخدام دهن مقلل المقاومة، (في الصورة الأنبوبة البيضاء على اليسار)، أما في حالة لواصق التفريغ فتكون هذه اللواصق جاهزة وعليها مادة لزجة تقلل المقاومة.
 شاشة لتحليل مخطط القلب الكهربائي، يظهر عليها مخطط مسار واحد كافٍ لتشخيص اضطرابات نظم القلب، وبالتالي يكفي لمعالجتها حين الحاجة.
 مكثف الشحن، ووظيفته شحن الأقطاب بالطاقة المعينة بوحدة اختيار الطاقة على واجهة الجهاز.
 وحدة التحكم وتحوي أزرار التحكم بالوظائف الأساسية لمزيل الرجفان.

مزيل الرجفان اليدوي المتقدم

هذا الجهاز هو كالجهاز البدائي ولكن تمت إضافة مميزات ووظائف عليه، تجعله مؤهلاً ليقوم بأدوار أخرى غير الصعق البسيط وإنهاء الرجفان القلبي، ومن هذه المميزات والوظائف المضافة:
 وحدة مراقبة هذه الوحدة تعطي معلومات أكثر حول الحالة السريرية للمريض، وتتفاوت قدراتها بقدر مازودت به من أجهزة استشعار وتشخيص جانبية مثل:
 مقياس التأكسج ويقيس مستوى اشباع الدم بالأكسجين.
 راسم مخطط القلب الكهربائي الموسع والذي يرفق بأسلاق ومجسات لمخطط القلب تسمح برسم مخطط كهربائي متكامل (12 مسار) وتسهم في زيادة الفائدة التشخيصية للجهاز حيث يمكن استخدام الجهاز في مراقبة نظم القلب (أثناء نقل المريض مثلاً كوحدة مراقبة متنقلة) أو في تشخيص حالات احتشاء عضل القلب أو في تشخيص مختلف أنواع اللانظميات... الخ.
 خاصية التزامن ويمكن تشغيلها بالضغط على زر التحكم الخاص بها، وتعني أن تكون الصدمة الكهربائية متزامنة مع مخطط القلب الكهربائي وبالذات مع قمة عتبة R. تستخدم هذه الخاصية في علاج الرفرفة الأذينية والرجفان الأذيني بطريقة تقويم نظم القلب، وذلك لتجنب التأثير السلبي على النظم البطيني، إذ أن صعقة في لحظة خاطئة (موجة T) قد تؤدي إلى رجفان بطيني.
 ناظمة خارجية وتستخدم في علاج تباطؤ القلب أو توقف الانقباض وذلك في الحالات الطارئة وبسرعة، حيث يتم إلصاق لواصق التفريغ على صدر المريض وظهره، وعند تشغيل هذه الخاصية، يقوم الجهاز بالعمل كناظمة بشكل مؤقت إلى أن يتم علاج التباطؤ بوسيلة أنجع وأقل إيذاءً للمريض (الناظمة الخارجية تؤلم المريض، لذا لابد من تخدير المريض أثناء العلاج بالناظمة الخارجية ويقترح الإسراع باستخدام ناظمة أخرى مثل الناظمة الوريدية).

مزيل الرجفان الآلي ونصف الآلي

تماشياً مع العديد من الدراسات
التي تشير إلى أن الاستعجال في استخدام مزيل الرجفان، له دور كبير في رفع نسبة النجاح في علاج السكتة القلبية وفي استعادة نظم القلب الطبيعي بأقل قدر من الضرر للمريض. وعليه توجهت الكثير من التوصيات إلى توصية توزيع أجهزة مزيل رجفان آلية، سهلة الاستعمال للعامة، ليست بحاجة لتدريب على الاستخدام وآمنة سواءً للمرضى وللمستخدمين أنفسهم، على أمل أن يساهم ذلك في إنقاذ أعداد أكبر من المرضى الذين يعانون من السكتة القلبية.

هذه الأجهزة تحتوي على برامج حاسوبية تقوم بتحليل مخطط القلب الكهربائي والتقرير إذا ما كان قابلاً للعلاج بالصعقة الكهربائية أم لا. ويقوم الجهاز بناءً على تحليل الحاسوب بإعطاء تعليمات صوتية ورقمية على شاشة الجهاز للمستخدم بأسلوب واضح لايقبل اللبس، بحيث يستطيع أي شخص حتى لوكان غير مدرب استخدام الجهاز بشكل فعال. هذه الأجهزة تسمى الأجهزة الآلية، وهي لاتقوم بتنفيذ الصعقة الكهربائية إلا في حالة اكتشف الجهاز نظماً قابلاً للعلاج بالصعقة.

بدأت الكثير من الدول المتقدمة بنشر هذه الأجهزة في الأماكن العامة كالمطارات والأسواق العامة وغيرها، وبحسب توصيات مجلس الإنعاش الأوروبي ينصح بوضع جهاز مزيل الرجفان الآلي في كل مكان يكون احتمال حدوث سكتة قلبية فيه يزيد على مرّة واحدة كل عامين.

الأجهزة نصف الآلية وهي الأجهزة التي فيها برنامج مثل الأجهزة الآلية، ولكنها أيضاً تحتوي إمكانية تحويلها إلى النظام اليدوي، الذي يمكن محترفي المهن الطبية من استخدام الجهاز كجهاز مزيل رجفان يدوي عادي، مما يوفر للطبيب أو الفني القدرة على استخدام الجهاز بسرعة أكبر، ودون الحاجة لانتظار التحليل الحاسوبي، كما يمكن المختص من تنفيذ علاجات متقدمة غير الصعق البسيط. هذه الأجهزة يتم وضعها في سيارات الإسعاف، والعيادات الطبية، بحيث يمكن للموظفين الطبيين غير المؤهلين طبياً من استخدام النمط الآلي، وحين وصول المؤهلين طبياً يتم التحويل إلى النمط اليدوي.

مزيل الرجفان المغروس

في المرضى المعرضين للوفاة بالسكتة القلبية يمكن غرس جهاز مزيل للرجفان صغير (شبية بالناظمة القلبية المغروسة) يقوم الجهاز بمراقبة نَظم القلب، وعن طريق برنامج بإطلاق صعقة كهربائية متوسطة التوتر بمقدار 10-40 جول عن طريق أسلاك مغروسة في بطين القلب لإنهاء الرجفان القلبي وإعادة النظم الجيبي. كعلاج للمرضى الذين نجو مرة من السكتة القلبية أو من التسارع البطيني فإن العلاج بمزيلات الرجفان المزروعة يعتبر أنجح من العلاجات القديمة بالأدوية المضادة لاضطرابات النظم

بدأ تطوير هذه الأجهزة في عام 1969 لكنها لاقت في البداية صعوبات تقنية، وبعدها تحديات لرفض العالم الطبي آنذاك للفكرة وعدم اقتناعه بها، حتى جاء عام 1980م حيث تم غرس أول مزيل للرجفان  في مستشفى جونز هوبكينز ليبدأ عصر مزيلات الرجفان المغروسة.

الأجهزة المغروسة الحديثة تمثل أكثر من مزيل رجفان، فهي تحتوي على برمجيات حديثة تسمح بتحليل نظم القلب، وعلاج عدد من اللانظميات مثل الرفرفة الجيبية والرفرفة البطينية والتسرع البطيني بدون الحاجة لتنفيذ صعقة كهربائية من خلال إصدار شارات كهربية سريعة، أسرع بكثير منar.m.wikipedia.org/wiki/انسداد_العضلة_القلبية هذه التسارعات، وبالتالي «استلام القيادة» النظمية في القلب للحظات ومن ثم إعادة القلب بعد استلام القيادة إلى نظم أبطأ وطبيعي، وبهذه الطريقة تحاول منع نشوء الرجفان البطيني. كما أنها تقوم بكل وظائف النواظم المغروسة.
أحدث الأجيال من مزيلات الرجفان المغروسة تمتلك القدرة - عن طريق أقطاب إضافية - على إثارة البطينين بشكل منفصل للعمل على مزامنة البطينين لزيادة مقدرة القلب على الضخ في حالات قصور القلب.

انظر أيضاً
 إنعاش قلبي رئوي
 سكتة قلبية
 تقويم نظم القلب

مصادر

وصلات خارجية
 صفحة تشرح عن تاريخ مزيل الرجفان (جامعة واشنطن الأمريكية)
 توصيات جمعية القلب الأمريكية لمزيل الرجفان
 إزالة الرجفان المبكر/ مقال من مجلة الدوران
 توصيات مجلس الإنعاش الأوروبي
 إدارة الدواء والغذاء الأمريكية/ مزيل الرجفان الآلي

اختراعات أمريكية
طوارئ طبية
معدات طبية

مزيل الرجفان


À trois (Трое) est un film russe réalisé par Anna Melikian, sorti en 2020.

Synopsis

Fiche technique
 Photographie : Nikolaï Jeludovitch
 Musique : Konstantin Poznekov, Rafaèl Minichev
 Décors : Ekaterina Djagarova, Renat Gonibov
 Montage : Gleb Ross, Nikita Baranov, Pavel Ruminov

Notes et références

Liens externes

Film russe sorti en 2020
Film dramatique russe

À trois


Éder Gabriel Militão () este un fotbalist profesionist brazilian care în prezent evoluează pe post de fundaș la clubul spaniol Real Madrid CF.

În martie 2019, Real Madrid a anunțat oficial că a semnat un contract de 6 ani (până în 2025) cu Militão. Acesta va juca până la sfârșitul sezonului pentru FC Porto, iar vara se va transfera la clubul spaniol.

Cariera de club

São Paulo
Născut în Sertãozinho, São Paulo, Militão a început să joace pentru echipele de tineret din São Paulo în 2010. A fost primul care a fost inclus în prima echipă pentru Copa Paulista 2016, debutând pe 2 iulie la o pierdere de 2-1 la Ituano. El a jucat 11 meciuri și a marcat de două ori, într-o victorie de 4-0 acasă peste C.A. Juventus, la 18 septembrie, care a asigurat calificarea în turul doi.

Militão și-a făcut debutul profesional pe 14 mai 2017, la o pierdere de 1-0 la Cruzeiro în meciul de deschidere al Campionatului Brazilian Série A. El a avut 22 de apariții pe parcursul sezonului, în timp ce clubul a terminat pe locul 13, primind cartonaș roș și fiind eliminat pe 12 noiembrie până la sfârșitul unei remize împotriva la Vasco da Gama.

Porto
La 7 august 2018, Militão a semnat un contract de cinci ani cu clubul portughez FC Porto. El a debutat în  Primeira Liga pe 2 septembrie, plecând cu o victorie de 3-0 pe teren propriu
împotriva celor de la  Moreirense și luând parte la primul gol marcat de căpitanul Héctor Herrera. De-a lungul ultimelor meciuri, tânărul s-a cimentat repede în echipa de start, formând un parteneriat defensiv cu coechipierul Felipe.

La 28 noiembrie, brazilianul a înscris primul gol pentru club într-o victorie acasă de  3-1 împotriva la Schalke 04 pentru etapa de grupă 2018-19 în Liga Campionilor UEFA.

Real Madrid
La 14 martie 2019, Real Madrid a anunțat semnarea unui contract de șase ani, valabil începând cu 1 iulie 2019, pentru o taxă raportată de 50 de milioane de euro. Sao Paulo va primi 4 milioane de euro din taxa de transfer.

Cariera internațională
În septembrie 2018, Militão a fost chemat de antrenorul Tite pentru a juca împotriva la  El Salvador, după ce Fagner s-a retras din accident. El a debutat pe 11 septembrie împotriva salvadorilor de la FedExField, jucând 90 de minute într-o victorie de 5-0.

Statistici de carieră

Club

Referințe

Fotbaliști brazilieni
Fotbaliști ai Real Madrid CF
Fotbaliști internaționali brazilieni
Brazilieni în viață
Fundași
Fotbaliști ai cluburilor din Brazilia
Fotbaliști ai cluburilor din Portugalia

Éder Militão


"Glemmer du" er en dansk sang lanceret i filmen Odds 777 fra 1932. Sangen har tekst af Børge og Arvid Müller og musik af Kai Normann Andersen og blev i filmen sunget af Liva Weel.

Sangteksten

I Odds 777 spiller Liva Weel køkkenpigen Hansy Hansen, der ved en tilfældighed vinder en mindre formue på hestevæddeløb og efterfølgende forvandler sig til en 'konsulinde Hansy', der for pengene indlogerer sig på et badehotel og her møder den pæne godsejer Rosen (Emanuel Gregers), som hun forelsker sig, hvilket ser ud til at være gensidigt. Hansys penge slipper imidlertid op, og hun må i første omgang vende tilbage til køkkenarbejdet, og da hun sidder her, finder hun en rose, som hun har fået af godsejeren. Hun mindes de gode dage på hotellet med en (foreløbig) erkendelse af, at "minderne har jeg da lov at ha'" og synger derpå sangen "Glemmer du".

Sangen består af et enkelt vers og et omkvæd, henholdsvis på ti (to gange fem) linjer og otte linjer. I versdelen beskrives situationen, hvor sangeren blandt andet erkender, at det er hende, der har forladt den anden. I omkvædet beskrives længslen efter den tabte kærlighed med ord som "Glemmer du, så husker jeg det ord for ord".

Melodi
Kai Normann Andersens melodi er holdt i en melankolsk tone og en langsom tredelt takt, der understøtter den let sørgmodige tekst, men også åbner for en flig af et håb.

Melodien til "Glemmer du" er en af de 12 Andersen-sange, der kom med i kulturkanonen.

Andre versioner
"Glemmer du" er udgivet i flere nyere versioner. I 1992 var den en af de sange, som Ulla Henningsen sang i rollen som Liva Weel i tv-serien Kald mig Liva (også udgivet på et album af samme navn). Birthe Kjær har indsunget den i 1976 og udsendt den på flere album, blandt andet Dejlige danske..., og Paprika Steen indsang nummeret på albummet Danske Filmhits (2006).

Referencer

Sange fra Danmark
Sange af Kai Normann Andersen
Kulturkanonen

Glemmer du