George Simion (nume la naștere George Nicolae Simion; )  un activist civic și politician conservator și de dreapta român, ales deputat în legislatura 2020-2024. Acesta militează pentru Unirea României cu Republica Moldova. Este fondator al Platformei Unioniste Acțiunea 2012 și al Alianței pentru Centenar. Este autorul cărții "Blocați în labirint", o radiografie a parcursului Republicii Moldova, de la apariția sa ca stat și până în ziua de astăzi. Alături de Claudiu Târziu, George Simion a fost co-președinte al  partidului AUR (Alianța pentru Unirea Românilor) de la înființare. În urma congresului AUR din 27 martie 2022, George Simion este ales ca unic președinte al partidului.

Biografie
George Simion s-a născut în data de 21 septembrie 1986, într-o familie din Focșani, județul Vrancea, acolo unde a copilărit. În prezent locuiește în București și este căsătorit.

Educație
A absolvit Colegiul Național "Gheorghe Lazăr" din București în 2005. A urmat până în 2008 cursurile de licență ale Facultății de Administrație și Afaceri a Universității din București. A urmat programul de masterat la Universitatea "Alexandru Ioan Cuza" din Iași, în perioada 2008-2010, cu specializarea "Crimele comunismului".

Activitate civică
Pe 3 martie 2009, George Simion este filmat în fața casei fostului președinte al României, Ion Iliescu, oferindu-i cadou o lumânare și strigându-l "criminalul de la 1989".

Pe 16 mai 2011, George Simion a coordonat o manifestare a membrilor "Acțiunii 2012", intitulată "Zi de doliu național". Hanul lui Manuc, clădirea unde s-a semnat Pacea de la București, este înconjurat în 2011 cu pânză neagră, pentru a aminti că actul anexării unei părți a teritoriului românesc de către Imperiul Rus, în 16 mai 1812, a fost unul fraudulos și că această dată este una de doliu național. Un an mai târziu, sub aceeași idee, la Chișinău adună în jurul său peste 7000 de oameni la un marș comemorativ, dedicat împlinirii a 200 de ani de la Anexarea Basarabiei de către Imperiul Țarist. Reface scenariul din 1940 la București, organizând un eveniment de comemorare a evenimentelor dramatice de ocupare a teritoriilor românești de la est de Prut. Zeci de persoane au îngenuncheat în dreptul Cercului Militar, întocmai ca în vara lui 1940, în semn de durere față de ocuparea Basarabiei.

Primul protest "Bălți simte românește" este organizat de George Simion în 2012 în orașul care în 1918 dădea tonul Unirii. Unioniștii, conduși de George Simion, s-au întors în capitala de nord a Republicii Moldova și în 2012 pentru un alt marș. În 2011,în capitala Republicii Moldova, Chișinău, dă tonul marșurilor dedicate zilei de 27 martie, atunci când sute de persoane jură credință în fața Ambasadei României. Conduce 10 000 de oameni, organizați în cadrul unui marș la Chișinău.

Din 2012, George Simion organizează evenimente tradiționale de marcare a zilelor de 1 decembrie sau 27 martie, la București, Alba Iulia sau Chișinău.

Apără interesele basarabenilor și organizează un protest, în 2014, față de afirmațiile jignitoare adresate moldovenilor de către un realizator TV din România.
Unui grup de tineri unioniști din România și Republica Moldova, conduși de George Simion, îi este interzis în 2017 să își prezinte bannerele cu mesaje unioniste la Mărășești, la comemorarea Centenarului Marelui Război.

În 2018, George Simion este organizatorul "Marii Adunări Centenare"de la Chișinău, la care au participat 100.000 de unioniști, și a Marșului Centenarului, lansat pe 1 iulie la Alba Iulia, marș desfășurat pe jos până la Chișinău, pe o distanță de 1300 de km, prin locurile importante pentru Primul Război Mondial și Marea Unire.

Programe sociale
Trece Nistrul în 2006 și ajunge la Tiraspol la liceul "Lucian Blaga", una dintre cele opt școli de limba română din regiunea transnistreană pentru a duce o donație copiilor și o vizită la românii din zonă. Trei ani mai târziu, în 2009, veniturile obținute din vânzările CD-urilor din proiectul muzical "Uniți sub tricolor" merg către același liceu. De-a lungul timpului a participat la diferite forme de sprijinire și a celorlalte instituții de învățământ din zonă. În 2017 coordonează strângerea de fonduri pentru construcția unei case pentru familia Carpenco din orașul Drochia, Republica Moldova.

Inițiative
George Simion dă startul marcării și în România a "Zilei Limbii Române" în 2006, prin organizarea unor concerte patriotice. În 2013, ziua de 31 august a fost legiferată ca sărbătoare oficială în România în urma acestor evenimente anuale.

George Simion lansează în 2011 campania de informare "Blocul meu cunoaște Adevărul" , cu scopul de a informa opinia publică despre adevărul istoric și despre Basarabia în județele din România. În continuarea acestei acțiuni se desfășoară campania de promovare a adevărului istoric "Basarabia e România Internațional", de această dată în toate statele din Europa. În Republica Moldova lansează campania cu același scop sub denumirea "10 motive pentru Unire" și "Suntem moldoveni, deci români". Încheie anul 2011 cu "Obiectiv: Basarabia", campanie care vine în întâmpinarea nevoii de informare a populației din România, cu precădere din orașele mici și din mediul rural.

Continuă seria acțiunilor de promovare a mișcării unioniste în spațiul românesc prin lansarea programului "Lideri pentru Unire", prin care a adus alături de el tineri interesați de ideea Unirii. Au urmat cursuri de pregătire și ateliere cu tematică unionistă, cursuri de management de proiect, comunicare și PR.

George Simion propune tuturor candidaților la alegerile parlamentare din 9 decembrie 2012, să semneze și să își asume "Pactul pentru Basarabia" .

Desfășoară campania "O oră de istorie pentru Basarabia"  în liceele din județele României cu scopul de a sesiza necesitatea implicării active a tinerilor în procesul de readucere a Basarabiei acasă.

Demarează în 2013 campania de strângere de semnături pentru facilitarea procesului de obținere a vizelor de către basarabeni, "Aducem Basarabia acasă" . La nivel legislativ, George Simion, în același an, organizează la Clubul Parlamentarilor Români conferința cu tema "Asumarea politică a unui calendar al unirii Republicii Moldova cu România. Despre importanța strategică a stabilizării frontierelor NATO și UE".

George Simion inițiază în 2014 școala de cultură și afirmare românească, prima ediție "Incubatorul de românism", la care participă activiști civici și jurnaliști, care discută despre modalitatea în care majoritatea și minoritățile își vor da mâna într-o Românie Reîntregită și felul în care Internetul și New Media pot ajuta la promovarea cauzelor civice. La un an distanță, în 2015, lansează reuniunea jurnaliștilor din România și Republica Moldova în vederea creării unui spațiu mediatic comun între cele două state românești.

George Simion a lansat în 2014, pentru legislatura 2012-2016, grupul Prietenii Unirii, iar în 2017 inițiativa a fost preluată și de noua legislatură parlamentară, constituind grupul interparlamentar Prietenii Unirii.

Lansează în 2014 campania națională de informare "Vorbesc românește, sunt, deci român!", în parteneriat cu publicația Timpul, în vederea informării populației privind identitatea națională, respectarea metodologiei de colectare a datelor privind etnia și limba vorbită, precum și obținerea unor rezultate corecte în cadrul recensământului din Republica Moldova.

Propune în 2018 modificarea Constituției României prin introducerea unui preambul care să vizeze reîntregirea națională, ca act reparatoriu și în spirit european, în acest sens derulând campania "1 milion pentru Unire".

Proiecte realizate
Campania "Fără pașaport în Basarabia", lansată de George Simion în 2015, a fost materializată printr-o hotărâre a Guvernului Republicii Moldova prin care cetățenii români pot trece Prutul doar în baza cărții de identitate simple, fără a fi nevoie de pașaport.

A fondat în 2011 Platforma Unionistă Acțiunea 2012.

A organizat pe 26 martie 2013 în Parlamentul României dezbaterea "27 martie  1918 – Unirea Basarabiei cu România, model pentru integrarea europeană a Republicii Moldova". La evenimentul prilejuit de Ziua Unirii Basarabiei cu România au participat oameni politici din partea tuturor partidelor, reprezentanți ai societății civile cu preocupări legate de problematica reunirii celor două state românești, profesori, cercetători și jurnaliști de pe ambele maluri ale Prutului.

George Simion este printre organizatorii turneului de fotbal "Cupa Unirii", lansat în 2013, care adună în fiecare an iubitori ai sportului de pe cele două maluri de Prut.

În 2016 lansează proiectul Unirea TV, prin crearea a două studiouri de televiziune în România și Republica Moldova. La Chișinău, în premieră națională, stă la baza înființării unicul post de televiziune unionist - 10TV.

Dă startul seriilor de înfrățiri între localitățile din România și Republica Moldova în 2016, prezidând Conferința Reprezentanților Comunităților Locale din România și Republica Moldova pe 10 aprilie 2016 la Palatul Parlamentului.

George Simion este autorul Programului "Cunoaște-ți Țara" prin care basarabeni care nu au vizitat niciodată România, au ocazia să o facă pe o perioadă de trei zile, în diferite regiuni ale țării. Numărul total de participanți în proiect a ajuns la 100 000 de persoane.

La inițiativa sa fondează, alături de alte peste 100 de asociații din România, Republica Moldova și diaspora, "Alianța pentru Centenar".

Lansează la Iași, "Liga Aleșilor Locali Unioniști" din România și Republica Moldova.

La inițiativa liderului unionist, George Simion, la începutul anului 2018, în care se împlineau 100 de ani de la Marea Unire, se semnează peste 180 de Declarații de Unire, de către primăriile din Republica Moldova.

Simion este un susținător al instaurării monarhiei în România.

Controverse

Interdicțiile de intrare în Republica Moldova
George Simion este considerat indezirabil pe teritoriul Republicii Moldova, având cinci interdicții de intrare pe teritoriul acestui stat. Pentru prima dată, George Simion a primit interdicție pe 16 decembrie 2014. La vama Albița i s-a comunicat că are interdicție de a traversa Prutul. Liderul unionist nu a primit nicio explicație din partea poliției de frontieră, decât că lucrurile "se petrec altfel în Republica Moldova". Interdicția primită era valabilă până pe 20 decembrie 2014.

Un an mai târziu, pe 13 mai 2015 urma să fie expulzat din Republica Moldova. Simion a fost reținut în fața Liceului "Gheorghe Asachi" din Chișinău, de unde a fost condus de colaboratorii Serviciului de Informații și Securitate la sediul instituției, ulterior fiind escortat spre granița cu România. Atunci George Simion a primit o expulzare pe o perioadă de 5 ani, însă nu i s-au explicat motivele pentru care a devenit persona non grata în Republica Moldova. După o primă instanță de judecată i s-a respins cererea de anulare a interdicției și ca urmare a fost făcut un recurs la Curtea de Apel, dar examinarea acestui dosar a fost tergiversată. La 18 august 2015 Judecătoria Centru a reexaminat de urgență dosarul lui Simion și a decis suspendarea deciziei, întrucât nu există motive pentru ca acesta să fie declarat persona non grata.

La mai puțin de 5 luni după suspendarea deciziei judecătoriei privind expulzarea, pe 5 februarie, George Simion află că are din nou interdicție de intrare pe teritoriul Republicii Moldova, aplicată pe 6 ianuarie 2016. În documentul primit era specificat faptul că este "inadmisibil în sistemul informatic".

Timp de 2 ani, liderul unionist a traversat liber frontiera moldo-română, dar totuși numele său era verificat pe o listă cu persoane suspecte. Pe 28 august 2018 lui Simion i-a fost aplicată o nouă interdicție, atunci când mai mulți unioniști, participanți la Marșul Centenar, au rămas blocați în vamă. În dimineața zilei de 28 august 2018, George Simion a primit decizia privind refuzul de intrare în Republica Moldova, prezentat de către Poliția de Frontieră, în care se precizează că acesta "este semnalat inadmisibil în sistemele informaționale automatizate naționale". Chiar dacă în cazul cetățenilor români poliția de frontieră a explicat că au fost reținuți în vamă din cauza problemelor de ordin tehnic în sistemul informațional, George Simion nu a primit un răspuns în acest sens. Liderul a cerut intervenția Ministerului de Externe. Marșul Centenarului s-a desfășurat fără liderul unionist, acestuia fiindu-i interzis accesul pe teritoriul Republicii Moldova.

George Simion revine în Republica Moldova pe 1 octombrie 2018. Șederea lui în Chișinău a durat 12 ore, după care a fost expulzat și declarat interzis 5 ani în Republica Moldova. A fost reținut la miezul nopții de către angajații Biroului de Migrație și Azil de la Chișinău, urcat într-o mașină, escortat până la vamă și expulzat din Republica Moldova. Interdicția de intrare pe teritoriul Republicii Moldova i-a fost aplicată pe o perioadă de cinci ani.

Disputa cimitirului militar din Valea Uzului

Propunerea de prim-ministru
George Simion împreună cu Claudiu Târziu în calitatea lor de copreședinți ai partidului Alianța pentru Unirea Românilor l-au susținut pe Călin Georgescu în funcția de premier, la consultările de la Cotroceni. Călin Georgescu este un nume foarte controversat din pricina susținerii lui de către Sputnik și de către Federația "Societatea Civilă Românească" printr-un comunicat de presă, o organizație care a felicitat Rusia pentru Anexarea Crimeei.

Comemorările Revoluției Române din 1989 la Timișoara
George Simion împreună cu reprezentanții partidului AUR au participat la comemorarea a 31 de ani de la începerea Revoluției la Timișoara, în Piața Victoriei și la Catedrala Mitropolitană, loc unde acesta a fost huiduit de către Societatea Timișoara, care a transmis un protest față de venirea lui Simion, considerându-l "șeful unui partid ultranaționalist, în care se regăsesc și doi ofițeri implicați în reprimarea Revoluției", făcându-se referire la parlamentarii AUR Nicolae Roman și Francisc Tobă. Roman este legat de episodul încercărilor de înăbușire a Revoluției din 1989 de la Timișoara iar Tobă în dosarul legat de represiunea care a avut loc în Sibiu, în decembrie 1989.

Acuzații de implicare în activități cu agenți ai serviciilor secrete străine
George Simion, liderul AUR (Alianța pentru Unirea Românilor), a fost subiectul unor acuzații privind întâlniri și relații cu agenți ai serviciilor secrete străine. Un agent al serviciilor secrete ucrainene a afirmat că Simion s-a întâlnit cu un agent al FSB la Cernăuți în 2011. Informația inițială a provenit de la fostul ministru al apărării din Republica Moldova, Anatol Șalaru.

Conform informațiilor dezvăluite de Anatol Șalaru într-un interviu, Simion ar fi avut cel puțin o întâlnire cu un agent FSB la Cernăuți în timpul președinției lui Ianukovici. În acest context, Skipalsky a declarat că un ofițer SBU care a lucrat la Cernăuți în acea perioadă ar fi confirmat existența unei astfel de întâlniri. George Simion ar fi interzis pe teritoriul Ucrainei până în 2024, potrivit unei surse din cadrul serviciului de securitate ucrainean. Această interdicție este valabilă până în martie 2024, dar nu se specifică dacă poate fi prelungită sau nuintensă a serviciilor secrete rusești înainte de confiscarea Crimeei, iar Ucraina a fost transformată într-un teritoriu unde aceste servicii se întâlneau în mod discret.

Fostul ministru al Apărării Anatol Șalaru a explicat că Simion era considerat un unionist din România și că a fost surprins atunci când acesta a fost expulzat din Republica Moldova. Șalaru a menționat că a avut o întâlnire cu directorul SIS (Serviciul de Informații și Securitate) din Moldova pentru a clarifica motivele expulzării și a aflat că Simion era monitorizat de serviciile din Moldova și Ucraina. Acesta a menționat că Simion s-a întâlnit cu rezidentul FSB la Cernăuți și că ar avea întâlniri frecvente cu Mark Tkaciuk, un cunoscut om al serviciilor rusești.

Conform comunicatului emis de AUR, aceste informații lansate de un ofițer de informații din Kiev fac parte dintr-o operațiune de compromitere a președintelui AUR, George Simion, în calitatea sa de lider marcant al mișcării unioniste din România. Reprezentanții AUR consideră că "dezvăluirile" apărute la 11 ani de la presupusa întâlnire conspirativă lasă publicul perplex și că există numeroase întrebări nerezolvate în privința acestui caz. Ei subliniază că această situație pare să facă parte dintr-o propagandă menită să atace reperele identitare ale românilor, iar acuzația de colaborare cu serviciile secrete rusești este văzută drept o continuare a acestei propagande.

Candidat la alegerile europarlamentare din 2019
George Simion candidează ca independent la alegerile europarlamentare din 2019. Sub sloganul "România Mare în Europa", Simion a anunțat în cadrul unei lansării oficiale pe  că va aduce în atenția opiniei publice teme pe care el le consideră de interes național: unirea Basarabiei cu România, protejarea drepturilor românilor din comunitățile istorice, sprijinirea românilor din județele  și , valorificarea potențialului diasporei și contracararea a ceea ce el numește "sistemul mafiot" care el consideră că blochează dezvoltarea României și a Republicii Moldova. Anunțul lansării candidaturii a fost făcut în prezența a câtorva zeci de unioniști din România și Republica Moldova, a unor membri ai comunităților istorice, din diaspora (inclusiv Bruxelles), precum și din județele Harghita și Covasna.

Candidatul se bazează și pe votul românilor din Republica Moldova, unde este susținut de unele organizații și partide, subliniind că va lupta împotriva "clasei politice de la Chișinău și a regimului lui Plahotniuc".

În 16 februarie 2019 un microbuz pe care scria numele lui George Simion, mesajul de campanie "România MARE în Europa" și pe care era desenată harta României reîntregite, în care se aflau voluntari ai campaniei electorale, a trecut de vama românească dar a fost blocat în vama Leușeni a statului Republica Moldova. Mașinii i s-a aplicat interdicție de intrare pe teritoriul Republicii Moldova. Autovehiculul transporta voluntari spre Piața Marii Adunări Naționale din Chișinău. Printre cei care urmau să treacă Prutul și să contribuie la desfășurarea campaniei în Republica Moldova se aflau și jurnaliștii Alexandru Rotaru și Alina Panico.

Lucrări publicate
În 2017, George Simion publică volumul "Blocați în labirint", o radiografie a parcursului Republicii Moldova, de la apariția sa ca stat și până în ziua de azi, bazată pe observațiile directe ale autorului. Cartea relevă principalele mituri fondatoare pentru statul dintre Prut și Nistru și prezintă motivele pentru care acesta este ultimul stat din Europa. Apariția editorială "Blocați în labirint" a fost lansată în mai multe orașe din Europa, în cadrul unui turneu de promovare în rândul românilor din diaspora: Bruxelles, Barcelona, Roma și Goteborg. În România, cartea a fost lansată la București și la Timișoara. Subiectul cărții a fost prezentat și în capitala Republicii Moldova, Chișinău. Au urmat apoi lansări în peste 40 de localități din România, Republica Moldova și diaspora.

Pe data de 15 octombrie 2019, George Simion și-a lansat cea de a doua carte, "Cum i-am cunoscut pe Klaus Iohannis, Dan Barna, Traian Băsescu și Ion Iliescu". În volum, George Simion dezvăluie și detalii despre interacțiunile avute cu foști și actuali politicieni români – Klaus Iohannis, Dan Barna, Traian Băsescu sau Ion Iliescu.

Note de completare

Note bibliografice

Vezi și
 Unirea Republicii Moldova cu România
 Unirea Basarabiei cu România
 Marșul Centenarului

Legături externe
Cine este George Simion, liderul marșului pentru unirea cu Basarabia
George Simion, liderul unioniștilor, la Interviurile DCNews
George Simion salută decizia istorică
Liderul Acțiunii 2012, George Simion, a fost reținut, fiindu-i interzis accesul în Republica Moldova pentru 5 ani
Un milion pentru Unire, în Buzău. George Simion: Moment penibil la nivelul istoriei
George Simion:"Mai întâi autostrăzi și apoi Unire? O falsă problemă"
A fost demarată campania de semnături pentru modificarea Constituției: Unirea cu Republica Moldova
George Simion, interviu din NO MAN'S LAND-ul de la granița dintre România și Basarabia: La mijloc e interesul unor găști de la Chișinău de a avea propriul stat. Iar Bucureștiul e complice la toată treaba asta
INTERVIU cu George Simion, românul expulzat din Rep. Moldova: "Motivul este clar: au încercat să descurajeze realizarea unei mari manifestații. Nu a existat nici măcar o audiere"
George Simion: "Ne lipsește o clasă politică dedicată unui ideal național și o generație educată în spiritul întregirii naționale. Clasa politică din România și R. Moldova manifestă o nepăsare complice față de reunificarea neamului"
George Simion: "Unirea n-o faci numai cu marșuri"
Președintele Platformei Unioniste 2012, George Simion: "La Marea Adunare Centenară vom da semnalul că suntem mulți cei care vrem Unire"
George Simion: Este în destinul nostru să ne unim, iar eu mi-am propus să mijlocesc această Re-Unire a Țării, ca simplu servant al idealului reîntregirii
George Simion a adus "Blocați în labirint", în Iași

Nașteri în 1986
Nașteri pe 21 septembrie
Absolvenți ai liceului Gheorghe Lazăr din București
Absolvenți ai Universității din București
Absolvenți ai Universității din Iași
Activiști români
Deputați români 2020-2024
Focșăneni
Istorici români
Jurnaliști români în viață
Membri ai Alianței pentru Unirea Românilor
Naționaliști români
Ortodocși români
Președinți de partide politice din România
Publiciști români

George Simion


أنور أحمد (10 أكتوبر 1959 -)، ممثل بحريني.

متزوج وله أربع أبناء.

أعمال المسرحية
 كان يا ما كان، حفلة تنكرية، السؤال، مرحبا بالأحبة، رجل من عامة الناس، السوق.
 تقديم عدد من الأعمال الأكاديمية من خلال المعهد العالي للفنون المسرحية.
 أخرج أول أعماله المسرحية، مسرحية عشرة على عشرة........

مسلسلات التلفزيونية
 فتاة أخرى، الصمت في قلوب مغلقة، أولاد بو جاسم، حسن ونور السنا، شقة الحرية، حزاوي الدار، ملفى الأياويد، فرجان لول، بحر الحكايات، ليل البنادر، حلم الوريث، الكلمة الطيبة، أحلام رمادية... وغيرها.
 شارك في أول فيلم روائي للبحرين »الحاجز«، للمخرج البحريني بسام الذوادي.
 الاشراف على الإنتاج الدرامي مواطن طيب، السديم، أحلام رمادية، ليل البنادر، شريك حياتي، الكلمة الطيبة، بقايا رماد.

أعمال الاذاعية
 البرنامج الاسبوعي »عندما يرتفع الستار« لمدة ثلاث سنوات.
 المسلسل الدرامي: »يوم قالوا له تقاعد«.
 المسلسل اليومي قصص خليجية - إنتاج مؤسسة البرامج المشتركة لدول الخليج.. وغيرها.

أعمال التلفزيونية
معد ومقدم برنامج محليات لمدة 8 سنوات مقدم لبرامج متنوعة مثل:
 (الرياضة، حول العالم، مساء الخير، في البدء).
 معكم كل مساء (4 دورات)، معكم في رمضان (7 دورات).
 شارك واربح (4 دورات)، لقاء الجمعة، حياكم معانا، مسابقات الكنز، بث غير مباشر، فنون... وغيرها.

مشاركات المسرحية الخارجية
 مهرجان الشباب المسرحي الأول (الكويت).
 مهرجان الشباب المسرحي الأول (كعضو لجنة تحكيم) (الإمارات).
 مهرجان الشباب المسرحي الثالث (قطر).
 المهرجان المسرحي الأول 8891 (الكويت).
 المهرجان المسرحي الثاني (قطر).
 المهرجان المسرحي التجريبي الأول (مصر).
 مهرجان بغداد المسرحي الأول، مهرجان بغداد للمسرح العربي الأول، مهرجان بغداد للمسرح العربي الثاني، مهرجان القاهرة التلفزيوني في أربع دورات وحصل على جائزة الفنان العربي في المهرجان الرابع.

ممثلون وممثلات بحرينيون
مواليد 1379 هـ
مواليد 1959

أنور أحمد


Valpaços  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Alto Trás-os-Montes altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 31 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Água Revés e Crasto
 Algeriz
 Alvarelhos
 Barreiros
 Bouçoães
 Canaveses
 Carrazedo de Montenegro
 Curros
 Ervões
 Fiães
 Fornos do Pinhal
 Friões
 Lebução
 Nozelos
 Padrela e Tazem
 Possacos
 Rio Torto
 Sanfins
 Santa Maria de Emeres
 Santa Valha
 Santiago da Ribeira de Alhariz
 São João da Corveira
 São Pedro de Veiga de Lila
 Serapicos
 Sonim
 Tinhela
 Vales
 Valpaços
 Vassal
 Veiga de Lila
 Vilarandelo

Dış bağlantılar
  Valpaços şehrinin fotoğrafları

Portekiz'in belediyeleri

Valpaços


Guide to Epileptic Seizures 1999 er en dansk dokumentarfilm fra 1999 instrueret af J. Alving og H. Høgenhaven.

Handling

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1999

Guide to Epileptic Seizures 1999


École Normale Supérieure (), Fransa'da bulunan bir yükseköğrenim kurumudur.

Dünya çapında en başarılı öğrencilerin son derece ağır sınavlardan geçerek alındıkları okulda Fransa'nın en önemli bilim insanları ve filozofları ders verir. Türkiye'den çok az sayıda üstün yetenekli öğrenciler üniversiteye kabul edilmiştir. Bu kişilerden en çok tanınan ise Cahit Arf'dır. Okulun İngiltere'de değişim için anlaşmalı olduğu sadece üç yükseköğrenim kurumu vardır; Cambridge, Oxford ve Londra Ekonomi Okulu'dur. Fransa'da dört adet École Normale Supérieure vardır.

École Normale Supérieure: Paris'te ENS-Ulm diye de bilinen okul, Quartier Latin'da tarihî binasında fen, sosyal bilimler ve lettres eğitimi vermektedir.

École Normale Supérieure öğrencileri arasında 1983 yılında Nobel Ekonomi Ödülü'nü almış Gérard Debreu, Cahit Arf, Albert Camus gibi ünlü isimler yer alır.

Ayrıca ünlü filozof Louis Althusser burada öğretmenlik yapmıştır.

Okulun önde gelen mezunları

Nobel Ödülü sahipleri
Edebiyat: Romain Rolland (1915), Henri Bergson (1927), Jean-Paul Sartre (1964).
Fizik: Gabriel Lippmann (1908), Jean-Baptiste Perrin (1926), Alfred Kastler (1966), Louis Néel (1970), Pierre-Gilles de Gennes (1991), Claude Cohen-Tannoudji (1997), Albert Fert (2007), Serge Haroche (2012).
Kimya: Paul Sabatier (1912).
Iktisat: Gérard Debreu (1983).

Fields Madalyası sahipleri
Fields Madalyası alan tüm Fransızlar École Normale Supérieure'de okumuştur:
1950: Laurent Schwartz, Jean-Pierre Serre, René Thom, Alain Connes.
1958: René Thom.
1982: Alain Connes.
1994: Jean-Christophe Yoccoz, Pierre-Louis Lions.
2002: Laurent Lafforgue.
2006: Wendelin Werner.
2010: Cédric Villani, Ngô Bảo Châu.
2022: Hugo Duminil-Copin

Tıp ve biyoloji alanında tanınmış bilim insanları
Stanislas Dehaene (1984) (Collège de France Deneysel Psikoloji başkanı), Louis Pasteur (1843), kimyager ve kuduz aşısını bulan biyolog.

Diğer alanlarda tanınmış bilim insanları
Édouard Branly (1865), Marcel Brillouin (1878), Léon Brillouin, Hubert Curien (1945), Thomas Fink, Jean Baptiste Joseph Fourier, Paul Langevin (1894), Yves Rocard, Georges Sagnac (1889), Roger Apéry (1936), Paul Emile Appell (1872), Cahit Arf (1932), René-Louis Baire (1892), Arnaud Beauville (1966), Pierre Berthelot (1962), Émile Borel (1889), Louis Boutet de Monvel (1960), Marcel Brillouin (1874), François Bruhat (1948), Élie Cartan (1888), Henri Cartan (1923), cofounder of Bourbaki, Pierre Cartier (1950), Claude Chevalley (1926), Gustave Choquet (1934), Henri Cohen (1966), Yves Colin de Verdière (1964), Jean-Louis Colliot-Thélène (1966), Pierre Colmez (1981), Antoine Augustin Cournot (1821), Louis Couturat (1887), Jean Gaston Darboux (1891), Georges Darmois (1906), Patrick Dehornoy (1971), Jean Delsarte (1922), cofounder of Bourbaki, Michel Demazure (1955), Arnaud Denjoy (1902), Jean Dieudonné (1924), cofounder of Bourbaki, Jacques Dixmier (1942), Pierre Dolbeault (1944), Adrien Douady (1954), Paul Dubreil (1923), Charles Ehresmann (1927), cofounder of Bourbaki, Ivar Ekeland (1963), Hélène Esnault (1973), Pierre Fatou (1898), Maurice René Fréchet (1900), Évariste Galois (1829), originated Galois theory, René Gâteaux (1907), Roger Godement (1940), Édouard Goursat (1876), Jacques Hadamard (1884), Guy Henniart (1973), Jacques Herbrand (1925), Luc Illusie (1959), Marie-Louise Jacotin (1926), Hervé Jacquet (1959), Gaston Julia (1911), François Labourie (1980), Jean-Louis Koszul (1940), Vincent Lafforgue (1992), Gérard Laumon (1972), Henri Lebesgue (1894), Jean-François Le Gall (1978), Pierre Lelong (1931), Jean Leray (1926), André Lichnerowicz (1933), Jacques-Louis Lions (1950), François Loeser (1978), Édouard Lucas (1861), Bernard Malgrange (1947), Szolem Mandelbrojt (?), Loïc Merel (1986), Paul-André Meyer (1954), Yves Meyer (1957), Paul Montel (1894), André Néron (1943), Joseph Oesterlé (1973), Henri Padé (1883), Paul Painlevé (1883), Mihailo Petrović (1890), Charles Émile Picard (1874), Charles Pisot (1929), Georges Poitou (1945), René de Possel (1923), Victor Puiseux (1837), Michel Raynaud (1958), Pierre Samuel (1940), Sylvia Serfaty (1994), Christophe Soulé (1970), Jean-Marie Souriau (1942), Gheorghe Tzitzeica (1896), Jean-Louis Verdier (1955), Ernest Vessiot (1884), Claire Voisin (1981), Jean-Loup Waldspurger (1972), André Weil (1922), Jean-Pierre Wintenberger (1973).

İnsan bilimleri, siyaset bilimleri, filozofi alanında tanınmış bilim insanları
Louis Althusser (1939), Raymond Aron (1924), Étienne Balibar (1960), Georges Canguilhem (1924), Emile Auguste Chartier "Alain" (1889), André Comte-Sponville (1972), Jean Cavaillès (1923), Jacques Derrida (1952), Michel Foucault (1946), Maurice Merleau-Ponty (1926), Jean Hyppolite, Jacques Rancière (1960), Philippe-Joseph Salazar (1975), Hippolyte Taine (1893), Simone Weil (1928), Quentin Meillassoux, Paul Vidal de la Blache (1863).

Sosyoloji alanında tanınmış bilim insanları
Jean-Michel Berthelot (1966), Pierre Bourdieu (1951), Raymond Boudon (1951), Émile Durkheim (1879).

Edebiyat alanında tanınmış bilim insanları
Paul Bénichou (1927), Robert Brasillach, Aimé Césaire (1935), Assia Djebar (1955), Jean Giraudoux (1903), Julien Gracq (1930), Sabiha Al Khemir (1982), Paul Nizan (1924), Charles Péguy (1894), Jules Romains (1906), Éric-Emmanuel Schmitt (1980), Jean-Pierre Richard (1941), Gérard Genette (1951).

Tarih alanında tanınmış bilim insanları
Marc Bloch (1904), Jacqueline de Romilly (1933), Georges Dumézil (1916), Lucien Febvre (1899), Marcel Granet (1904), Pierre Grimal (1933), Henri Hauser (1885), Jacques Le Goff (1945), Emmanuel Le Roy Ladurie (1949), Paul Mantoux (1894), Neil MacGregor, Jacques Soustelle (1929).

Ekonomi alanında tanınmış bilim insanları
Yves Balasko (1964), Thomas Piketty (1989), Emmanuel Saez (1992), Xavier Gabaix (1991), Esther Duflo (1992), Nicole El Karoui (1964).

İdari alanda tanınmış bilim insanları
Pierre Brossolette (1922), Laurent Fabius (1966), Fransız başbakan (1984-1986), Édouard Herriot (1891), Jean Jaurès (1878), Alain Juppé (1964), Fransız başbakan (1995-1997), Paul Painlevé (1883), Georges Pompidou (1931), Fransa başbakanı (1962-1968) sonra cumhurbaşkanı (1969-1974), Michel Sapin, Laurent Wauquiez (1994).

Fransa'da bulunan diğer Écoles Normales Supérieures yerleşkeleri
École Normale Supérieure Lettres et Sciences Humaines: 2001 yılına kadar Paris'te bulunan okul, bu yıldan sonra Lyon'a taşınmıştır.
École Normale Supérieure (ENS Cachan): Okul Grande Couronne Parisienne'de, Paris'in yakın banliyösü Cachan da yer alan fen disiplini, işletme, ekonomi ve endüstriyel tasarım konularında eğitim vermektedir.

École Normale Supérieure de Lyon: Bu okul Lyon'da mühendislik dallarinda eğitim vermektedir.

Kaynakça
Özel

École normale supérieure


Ploča Ptičje glave je mala tektonska ploča koja uključuje poluotok Ptičja glava, na zapadnom kraju otoka Nove Gvineje.  Hillis i Müller smatraju da se kreće u skladu s Pacifičkom pločom, dok ju Bird smatra nepovezanom s Pacifičkom pločom.

Ploča se odvaja od Australske ploče i male ploče Maoke duž divergentne granice na jugoistoku. Ploča ima konvergentne granice prema Karolinskoj ploči, Filipinskoj ploči i ploči Halmahera na sjeverozapadu. Između ploče Ptičje glave i zone sudara Molučkog mora na jugozapadu je transformni rasjed. Između ploče Ptičje glave i ploče Bandskog mora na jugu je konvergentna granica.

Izvori

Ptičje glave

Ploča Ptičje glave


Tomoya Osawa (født 22. oktober 1984) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Omiya Ardija og Kamatamare Sanuki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tomoya Osawa


خالد صالح: ممثل مصري

 خالد صالح: مقدم نشرة جوية في قناة الجزيرة.
 خالد صالح الحربي، شاعر وكاتب سعودي.
 خالد صالح شائف الردفاني، برلماني يمني.
 خالد صالح الغنيم، برلماني كويتي.

خالد صالح (توضيح)


Krešimir Petrovič (Ljubljana, 17. kolovoza 1935. – Ljubljana, 23. ožujka 2006.), slovenski kineziolog, športski psiholog, pravnik i sociokineziolog hrvatskog podrijetla, otac skijaša Roka Petroviča. Začetnik športske sociologije u Sloveniji i prvi znanstveni istraživač alpskog skijanja s kineziološkog motrišta u Sloveniji.

Diplomirao je na ljubljanskom Pravnom fakultetu 1964., a doktorirao kineziologiju 1972. na beogradskom Fakultetu fizičke kulture. Godine 1980. postaje redovni profesor na ljubljanskom Športskom fakultetu. Utemeljitelj Kineziološkog instituta u Ljubljani. Godine 1975. primio je Bloudkovu nagradu, slovensku državnu nagradu za šport.

Isticao se agresivnim i inovativnim pristupom športu, kojim je utjecao u športskoj izgradnji sinove karijere, savjetujući ga kao športski psiholog.

Djela:
 Određivanje položaja sportske aktivnosti u strukturi manifestnih i latentnih dimenzija socijalne stratifikacije
 Prilozi za sociologiju sporta
 Sociologija tjelesne kulture (koautor)

Izvori
  Enciklopedija Slovenije. Knjiga 8. Ljubljana: Mladinska knjiga, 1994.
 Objavljene publikacije u COBISS-u , WorldCat-u i VIAF-u

Životopisi, Ljubljana
Hrvati u Sloveniji
Pravnici
Šport u Sloveniji

Krešimir Petrovič


Expozițiile specializate sunt evenimente globale axate pe aspecte precise ale omenirii care creează platforme internaționale de discuții pentru a găsi soluții la provocări internaționale și sunt organizate de Bureau International des Expositions. Tema expozițiilor se focuseaza asupra problemei, de exemplu, "Oceanul si coasta: diversitate de resurse si activități durabile" (Expo 2012 Yeosu, Coreea) sau "Înțelepciunea Naturii (Expo 2005 Aichi, Japonia). Situl expoziției este conceput in așa fel încât acesta să poată fi transformat pentru a corespunde necesităților orașului / țării în ceea ce privește infrastructura, dezvoltarea economică sau socială.

Istoric
După crearea BIE în 1928, un nou tip de expoziții a început să fie organizat: Expoziții Specializate.

Protocolul din 1933
Conform Protocolului din 1933, expozițiile au fost împărțite în două tipuri principale:

 Expoziții universale
 Expoziții specializate

Prima expoziție specializată recunoscută de BIE a avut loc în 1936 la Stockholm și a fost dedicată aviației. Expoziția a avut loc la Lindarängen, loc folosit acum ca terminal de feriboturi. Principala atracție a evenimentului a fost barca suedeză care zbura peste Stockholm.

Sub acest nume, Expoziții Specializate, au fost organizate 20 de evenimente.

Protocolul din 1972
După acest protocol, numele expozițiilor specializate s-a schimbat în Expoziții Internaționale Specializate până în 2005. Noul nume a fost folosit începând cu Expo 1981 Plovdiv până la Expo 2005 Aichi.

Protocolul din 1988

Ultimul protocol care a intrat în vigoare și care este încă aplicabil în zilele noastre distinge în continuare:
 Expozițiile Universale (denumite oficial Expoziții Înregistrate)
 Expozițiile Specializate (denumite oficial Expoziții Recunoscute)

Prima expoziție care a fost organizată în conformitate cu acest protocol a fost în 2008 în Zaragoza. După aceea, Expo 2012 Yeosu, Expo 2017 Astana și Expo 2023 Buenos Aires au fost și vor fi organizate în corespundere cu Protocolul din 1988.

Caracteristici
Expozițiile specializate sunt menite să atragă atenția comunității globale și să încurajeze participanții să abordeze provocări precise la nivel mondial.

 Frecvență: între două Expoziții Universale
 Durata: maximum 3 luni
 Construcția pavilionului: de către organizatori
 Dimensiuni: maximum 25 ha
 Tema: o provocare precisă cu care se confruntă omenirea
 Expoziția următoare: Expo 2023 Buenos Aires

Expo 2023 Buenos Aires
Prima expoziție specializată care va avea loc în America Latină va începe în ianuarie 2023 și se va încheia în aprilie 2023. Orașul Buenos Aires a fost anunțat câștigător pe 15 noiembrie 2017 adunând mai multe voturi decât Lodz, Polonia și Minnesota, SUA. Tema propusă pentru această expoziție va fi "Industriile creative în convergență digitală" și se va concentra pe tehnologia informației, conținutul, rețelele și aplicațiile sale. Peste 6 milioane de vizitatori sunt așteptați să vină la acest eveniment care va spori dezvoltarea umană și inovațiile.

Lista expozițiilor specializate

Note

Legături externe
 Site-ul oficial al Bureau International des Expositions
 Site-ul Muzeului Expozițiilor
 Convenția din 1928

!
 Specializate
Organizații internaționale

Expoziție specializată


Fernando Palacios Martínez (* 4. September 1916 in Saragossa; † 17. September 1965 in Madrid) war ein spanischer Filmregisseur.

Leben
Nach dem Studium der Exakten Wissenschaften (Ciencias exactas), die er 1941 abschloss, wandte sich Palacios dem Film zu und war in den 1940er Jahren Regieassistent, was er auch später immer wieder aufnahm, u. a. bei Florián Rey (1894–1962) und Ladislao Vajda.

Sein erster eigener Film war das 1952 in französischer Koproduktion (für deren Version Henri Decoin zuständig war) entstandene Filmdrama El tirano de Toledo. In den Jahren bis zu seinem frühen Tod inszenierte er unter seinen siebzehn Filmen zahlreiche Publikumserfolge, darunter die Komödien El día de los enamorados (1958) und La gran familia (1962) (bis heute einer der größten finanziellen Erfolge der spanischen Filmgeschichte) sowie einige Abenteuerfilme.

Filmografie (Auswahl)
 1953: Die Liebenden von Toledo (El tirano de Toledo)
 1959: Unsere Heimat ist die ganze Welt
 1962: La gran familia

Weblinks

Einzelnachweise

Filmregisseur
Spanier
Geboren 1916
Gestorben 1965
Mann

Fernando Palacios (Regisseur)


Takashi Rakuyama (født 11. august 1980) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder JEF United Chiba og Sanfrecce Hiroshima.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takashi Rakuyama


Claudine Houbart est une architecte et historienne de l'art exerçant la profession d'enseignante à l'Université de Liège depuis 2010.

Aperçu biographique
Claudine Houbart obtient son premier diplôme en architecture à l'Institut Lambert Lombard en 1996. Elle a ensuite étudié l'histoire de l'art et l'archéologie en 2000 à l'ULB puis s'en engagé dans une spécialisation sur les questions patrimoniales à la KU Leuven en 2002. C'est dans cet établissement que Houbart a également rédigé une thèse de doctorat portant sur Raymond M. Lemaire.

Elle occupe le poste d'enseignante à l'Institut Lambert Lombard en 2003 puis se voit offrir le même travail à l'Université de Liège en 2010 où elle est professeur dans le département d'Architecture. Elle a réalisé de nombreuses publications dans ce domaine.

En 2015, en collaboration avec Daniela Prina, elle crée un organisme de recherche dont le nom actuel est DIVA (Documentation, Interprétation, Valorisation des Patrimoines).

Publications
 .
 .
 .

Liens externes

Références

Étudiant de la Katholieke Universiteit Leuven
Professeur à l'université de Liège
Historien de l'art belge

Claudine Houbart


El escarabajo rinoceronte japonés o escarabajo astado japonés (en japonés ) (Trypoxylus dichotomus) es una especie de insecto coleóptero de la familia Scarabaeidae que habita en Japón, Corea, Taiwán y China. También se  vende como mascota en varios países de Asia (en Japón, por ejemplo). A menudo se presentan en los medios de comunicación popular como personaje de dibujos animados.

Etimología
En japonés, los escarabajos rinoceronte se llaman . "Mushi" es bicho en japonés y "kabuto" es casco en japonés. Entonces, literalmente, su nombre significa "bicho con casco".

Subespecies
Se reconocen como válidas las siguientes subespecies:
 Trypoxylus dichotomus dichotoma: China continental, península de Corea
 Trypoxylus dichotomus inchachina: Isla Kume
 Trypoxylus dichotomus politus: Indochina
 Trypoxylus dichotomus septentrionalis: Continente japonés excepto Hokkaido, Tsushima
 Trypoxylus dichotomus shizuae: Yakushima, Tanegashima
 Trypoxylus dichotomus takarai: Okinawa
 Trypoxylus dichotomus tsuchiyai: Isla Kuchinoerabu
 Trypoxylus dichotomus tsunobosonis: Isla de Taiwán

Juegos de azar

El kabutomushi es un tema muy popular en los juegos de azar, como el pez luchador siamés y las peleas de grillos. En el juego más popular, se colocan dos escarabajos machos diferentes en un tronco. Los dos escarabajos lucharán entre sí, tratando de empujarse el uno al otro fuera del tronco, el que se quede en el tronco es el ganador. Esta es una gran fuente de pérdida de dinero para muchas personas, especialmente en las Islas Ryukyu.

Mascotas y cría
Muchos niños en Japón compran o atrapan estos insectos y los crían. Los insectos machos y hembras costarán entre 500 y 1000 yenes (aproximadamente de cinco a diez dólares estadounidenses). Los escarabajos machos normalmente mueren en el otoño después de aparearse muchas veces, mientras que las hembras normalmente mueren después de poner huevos. Los huevos se ponen directamente en el suelo. Luego, los huevos eclosionan y se convierten en larvas, que generalmente maduran en un año. Los científicos japoneses están tratando de encontrar suplementos para hacer que el escarabajo rinoceronte japonés madure más rápido y crezca a un tamaño mayor. Se sabe que molestar al escarabajo durante su etapa de pupa causa deformaciones en la fisiología del escarabajo y posiblemente hace que el escarabajo muera de choque. Tocar al escarabajo rinoceronte japonés de forma demasiado repentina, incluso después de que se haya metamorfoseado, también puede causar que el escarabajo muera de shock.

Cultura popular

Los escarabajos rinocerontes japoneses son muy populares en anime, tokusatsu, publicidad, televisiones y películas en Japón, que incluyen:
 Digimon (Kabuterimon y muchas de sus evoluciones)
 Jūken Sentai Gekiranger/Power Rangers Jungle Fury
 Kamen Rider Stronger, Kamen Rider Blade, Kamen Rider Kabuto
 Medabots
 Megalon, de Godzilla tai Megalon
 Mushiking: Rey de los escarabajos
 Ninpuu Sentai Hurricaneger/Power Rangers Ninja Storm
 Pokémon (Heracross, Karrablast y Escavalier)
 Samurai Champloo
 Seijuu Sentai Gingaman/Power Rangers Lost Galaxy
 Los Transformers Insecticons, Bombshell y Barrage
 Samurai Sentai Shinkenger/Power Rangers Samurai
 Tensō Sentai Goseiger
 Chouseishin Gransazer
 Juukou B-Fighter/Big Bad Beetleborgs
 B-Fighter Kabuto/Beetleborgs Metallix
 B-Robo Kabutack
 Yu-Gi-Oh!
 Kirby: ¡De vuelta a Ya!
 Sargento. Rana
 Este mundo feo pero hermoso
 Sonic CD
 Time Bokan
 One Piece (Heracles, Atlas Suisei de Sogeking y Boss)
 Naruto (El escarabajo cornudo de siete colas)
 EarthBound (Buzz Buzz)
 Hajime no Ippo
 Mega Man X3 (Gravity Beetle)
 Animal Crossing (llamado "escarabajo dinástido" en la traducción al inglés del juego, derivado de la subfamilia "dynastinae")
El escarabajo rinoceronte japonés es popular en el origami complejo, conocido como Samurai Helmet Beetle

El emparejamiento del escarabajo rinoceronte japonés con el escarabajo ciervo volante también es popular.

A menudo, están vinculados al elemento relámpago. Probablemente se deba a que sus cuernos se parecen un poco a un pararrayos.

OWI fabrica un kit de robot llamado kabuto-mushi que puede agarrar un bolígrafo con las mandíbulas y escribir con él.

La serie Monster Rancher también incluye un escarabajo rinoceronte gigante llamado Beaclon. Se informa que este monstruo tiene mucha fuerza física pero poca inteligencia.

Ciclo de vida

El escarabajo rinoceronte japonés vivirá la mayor parte de su vida bajo tierra, ya que solo vive unos 4 meses como un escarabajo real antes de morir. Los primeros escarabajos saldrán del suelo a fines de la primavera; por lo general morirán entre mediados de septiembre y principios de octubre. Sus alimentos preferidos son la savia de los árboles, las frutas y cualquier cosa azucarada.

Los machos normalmente mueren en el otoño después de aparearse muchas veces, mientras que las hembras normalmente mueren después de poner huevos.
Las peleas ocurren entre machos que compiten por parejas y territorio. Los huevos se ponen directamente en el suelo, que se convertirán en larvas que generalmente maduran en un año.

Los criadores de escarabajos rinoceronte japoneses están tratando de encontrar suplementos para hacer que el escarabajo rinoceronte japonés madure más rápido y crezca a un tamaño más grande.

Enlaces externos

Photos of Allomyrina dichotoma septentrionalis
Photos of Allomyrina dichotoma tunobosonis
Photos of Allomyrina dichotoma

Referencias

Dynastinae
Insectos de Asia
Insectos de Japón
Taxones descritos por Carlos Linneo
Animales descritos en 1771

Trypoxylus dichotomus


Bătălia Cazărmilor a fost un atac din 14 septembrie 1991 al forțelor croate asupra garnizoanelor Armatei Populare Iugoslave (JNA) de pe teritoriul Croației în timpul Războiului de Independență al Croației. Atacul a fost ordonat de Guvernul Croației, chiar dacă anterior cazarmele erau asediate de circa două luni, dar forțele croate nu încercaseră, până în acel moment, să le captureze.  Rezultatul ofensivei a fost mixt: unele depozite au fost capturate cu succes, în timp ce altele au fost distruse sau evacuate după negocieri. În orice caz, ofensiva le-a permis forțelor croate să pună mâna pe o cantitate mare de armament greu, a eliminat o amenințare strategică din spatele frontului croat și a slăbit în mod semnificativ JNA.

Vezi și
Asediul Vukovarului

1991 în Europa
Războaiele iugoslave
Armata Populară Iugoslavă
Istoria Croației

Bătălia Cazărmilor


"ද සෙන්ටනල්" යනු, ආතර් සී. ක්ලාක් විසින් 1948 දී ලියා 1951 දී පළමුවෙන් ප්‍රකාශයට පත්කෙරුණු කෙටිකතාවක් වන අතර, එය විකරණය කොට අනෙකුත් අදහස් හා සමගින් සංයෝජනය කොට 2001: අ ස්පේස් ඔඩිසි නවකතාව සහ චිත්‍රපටය නිමැවීම සඳහා මූලාරම්භයක් සැපයීය. නවකතාව සහ චිත්‍රපටය සඳහා මෙම කෙටිකතාව පදනම් වූයේය යන පොදු ප්‍රකාශය පිළිබඳව ක්ලාක් සිය අසහනය පල කලේය. ඔහු පැහැදිලි කරමින්: "'2001 පදනම් කොට ඇති කථාව' ලෙසින්  'ද සෙන්ටනල්' හැඳින්වීම මගේ සිත දිගටම  පෙලනවා; චිත්‍රපටය පිළිබඳ එහි ඇති සම්බන්ධතාවය, සම්පූර්ණයෙන් වැඩුනු ඕක් ගසකට ඕක් ගෙඩියකට ඇති සම්බන්ධය වැනිය. (එයටත් වඩා බෙහෙවින් අඩු වන්නේ, වෙනත් බොහෝ කතාන්තර වල අදහස් ඇතුලත් කර ඇති නිසාය.) මෙම කෙටිකතාවෙන් ස්ටැන්ලි කියුබ්‍රික් සහ මම භාවිතා කල කිසියම් කොටස් වුවත් බෙහෙවින් විකරණය කර භාවිතා කරන ලදි. මෙලෙස 'දිදුලන, දළ වශයෙන් පිරමීඩාකාර ව්‍යුහය... ගල මත තිබූ  බහු පැතිකාර යෝධ මැණික'—විකරණ කිහිපයකට පසුව—පසිඳු කළු ඒකශිලාව බවට පත්වුණි. සිද්ධිය වූ ස්ථානය,  මාරෙ ක්‍රීසියුම් සිට, චන්ද්‍ර ආවාට අතුරින් වඩාත් අලංකාර,  පුර සඳ දිනක පෘථිවියේ සිට පියවි ඇසට දිස්වන ටයිකෝ වෙත ගෙන යන ලදි."

ප්‍රකාශන ඉතිහාසය
1948 වසරෙහිදී "ද සෙන්ටනල්" පළමුවෙන් ලියන ලද්දේ බීබීසී තරගයකට (එයට තේරීමට අසමත් විය) වන අතර, 1951 වසරෙහිදී එය  ටෙන් ස්ටෝරි ෆැන්ටසි සඟරාවෙහි පල කරන ලද්දේ "සෙන්ටනල් ඔෆ් ඉටර්නිටි" යන මාතෘකාව යටතේය. පසුව, එක්ස්පෙඩිෂන් ටු අර්ත් (1953),  ද නයින් බිලියන් නේම්ස් ඔෆ් ගෝඩ් (1967) සහ, ද ලොස්ට් වර්ල්ඩ්ස් ඔෆ් 2001 (1972) යන කෙටිකතා සංග්‍රහයන්හී කොටස් ලෙසින් ප්‍රකාශයට පත් කෙරිණි. කතාවේ මුල් පසුබෑමක් සිදු වුවද එය විසින් ක්ලාක්ගේ අභිවෘත්තිය වෙනස් කෙරිණි.

කතා සංග්‍රහය
ද සෙන්ටනල් (ප්‍රකාශනය 1982) යනු  ආතර් සී. ක්ලාක් කෙටිකතාවන් සංග්‍රහයක මාතෘකාව වන අතර, එය වෙත අපිනාමික "ද සෙන්ටනල්", "ගාර්ඩියන් ඒන්ජල්" (ඔහුගේ චයිල්ඩ්හුඩ්ස් එන්ඩ් යන්නට ආවේශය විය), "ද සෝංස් ඔෆ් ඩිස්ටන්ට් අර්ත්" සහ, "බ්‍රේකිං ස්ට්‍රේන්" යන කතා ඇතුලත් විය.

කතාන්තරය
කතාව ගෙතී ඇත්තේ, පුරාතන පිටසක්වල ජීවින් විසින් පෘථිවියෙහි  චන්ද්‍රයා මත  කල්ප ගණනකට පෙර හැර දමා ගොස් තිබූ  මෙවලමක් සොයා ගැනීම වටාය. මෙම වස්තුව තැනී තිබු‍ණේ ඔපදැමූ ඛනිජයකින් වන අතර, චතුස්තලීය හැඩයකින් යුතුවූ එය වට කොට ගෝලාකාර බල-ක්ෂේත්‍රයක් විය. එක් තැනකදී පොතේගුරු අනුමාන කරන්නේ, චන්ද්‍රයා මත මෙම ව්‍යුහය හැර දමා ගොස් තිබුණු අභිරහස් පිටසක්වල ජීවීන් විසින් "අපගේ දෘෂ්ටියට හසු නොවන හා සමහරවිට පරාභෞතික බලයන් භාවිතා කරන තාක්ෂණයකට අයත්" යාන්ත්‍රණ භාවිතා කළ බවයි.

පොතේගුරු අනුමාන කරන්නේ, මිලියන ගණනක් තිස්සේ (බලක්ෂේත්‍රය වටා සැදී තිබුණු දූවිල්ල සාක්ෂි ලෙසින් ගෙන) මෙම මෙවලම විසින් ඈත අභ්‍යාවකාශයට සංඥා සම්ප්‍රේෂණය කර ඇති බවත්, පසු කලෙක එය නවතිනුයේ  "පරමාණුක බලයෙහි වනචාරි ශක්තිය විසින්" එය විනාශ කරනු ලැබීමෙන් පසුව බවත්ය. පොතේගුරු විසින් උපකල්පනය කරනුයේ, චන්ද්‍රයාගේ පෘෂ්ඨයෙහි මෙම  "සෙන්ටනලය (මුර මෙවලම)" හැර දමා ගොස් ඇත්තේ, පෘථිවියෙහි ඇති වීමට ඉඩ ඇති බුද්ධිමත් සහ අභ්‍යාවකාශගාමී ජීවි විශේෂයන්ට "අන්තරාය දනවන බීකනයක්" ලෙසින් බවයි.

2001: අ ස්පේස් ඔඩිසි හිදී, සෙන්ටිනලය යළි හාරා ඉස්මතු කර ගැනීමෙන් පසුව, පළමු වරට හිරු එළිය එහි ගැටෙත්ම එය ක්‍රියාත්මක විය.

චිත්‍රපටය
මෙම කතාව අනුවර්තනය කොට හා විස්තීරණය කොට 1968 චිත්‍රපටය, 2001: අ ස්පේස් ඔඩිසි තනන ලද්දේ, පසිඳු චිත්‍රපට නිෂ්පාදක ස්ටැන්ලි කියුබ්‍රික් විසිනි.

ආශ්‍රිත

 ආතර් සී. ක්ලාක් විසින් රචිත කෙටිකතා
ස්පේස් ඔඩිසි කතා  මාලාව
කෙටි කතාවන්හී 1951 වසර
ප්‍රබන්ධ කතාවන්හී 1996 වසර
ප්‍රබන්ධ කතාවන්හී චන්ද්‍රයා
 ඇමරිකානු සඟරාවන්හී මුලින්ම ප්‍රකාශිත කෘතීන්
 විද්‍යා ප්‍රබන්ධ සඟරාවන්හී මුලින්ම ප්‍රකාශිත කෘතීන්
 මනඃකල්පිත ප්‍රබන්ධ සඟරාවන්හී මුලින්ම ප්‍රකාශිත කෘතීන්
චිත්‍රපට බවට අනුවර්තනය කෙරුණු කෙටිකතා

ද සෙන්ටනල් (කෙටිකතාව)


تاريخ الكلية

يرجع إنشاء الكلية إلى البدايات الأولى للمعهد العالى الصناعى المنشأ عام 1957 والذي تحول إلى كلية الهندسة والتكنولوجيا بقرار رئيس مجلس الوزراء رقم (924) بتاريخ 2/10/1975 بعد ضمها إلى كليات فرع المنيا بجامعة أسيوط، ثم انضمت إلى جامعة المنيا عام 1976.

الموقع

 تقع بمدينة المنيا على طريق مصر أسوان الزراعي قريباً من المدينة الجامعية.

أقسام الكلية

تحتوى على الأقسام التالية :
 قسم هندسة السيارات والجرارات
 قسم الهندسة المعمارية
 قسم الهندسة المدنية
 قسم الهندسة الكهربائية
 قسم الهندسة القوى والطاقة
 قسم قسم هندسة الإنتاج
 قسم هندسة الحاسب والنظم
 قسم الهندسة الكيميائية
 قسم هندسة البترول :تم العمل بالقسم عام 2018-2019.
 قسم الهندسة الطبية :تم العمل بالقسم عام2012-2013 وهو مفتوح لعدد محدود جدا
بالإضافة إلى قسم متخصص:
 برنامج هندسة الميكاترونيات والربوتات الصناعية

نظام الدراسة
تمنح الكلية درجة البكالريوس والماجستير والدكتوراه في الأقسام السابقة.
للحصول على البكالريوس في جميع الأقسام -عدا قسم الميكاترونيات والربوتات الصناعية- يجب عليك أن تجتاز أربع سنوات تخصصية بالإضافة إلى سنة إعدادية.
أما في قسم الميكاترونيات والربوتات الصناعية ؛ فتتم الدراسة فيه بنظام الساعات المعتمدة.

مباني الكلية
 مبنى (ا): وبه أقسام هندسة الإنتاج والهندسة الكيميائية وهندسة البترول، ومجموعة مدرجات عامة، ورعاية الطلاب.
 مبنى مدرجات إعدادي ( آيل للسقوط ) ومغلق
 مبنى (ب): وبه أقسام الهندسة الكهربية، وهندسة القوى والطاقة، وهندسة السيارات والجرارات، والهندسة المعمارية.
 المبنى (ج): وبه مكتب السيد عميد الكلية ووكلائه ومجلس الكلية، وفي الدور الأرضي منه يوجد قاعة إنترنت وقاعة مؤتمرات، وبهذا المبنى أقسام الهندسة المدنية، وهندسة الحاسبات والنظم، وبرنامج الميكاترونيات والربوتات الصناعية.
المبنى (د): وبه مدرجات اعدادي الجديدة، وصالات الرسم الهندسي، وقسم الهندسة الطبية، بالإضافة إلى المكتبة العامة
 مبنى الورش: ويوجد به الورش الخاصة بهندسة الإنتاج، وهندسة السيارات والجرارات

اتحاد الطلاب

اتحاد الطلاب يضم عدة لجان منها :-

لجنة الأسر

تتميز لجنة الأسر بأنها اللجنة الوحيدة التي يمكن أن تمارس جميع الأنشطة من خلالها الأسر

أمين اللجنة لعام 2013 : عبد الرحمن مصطفى يحي
أمين مساعد اللجنة لعام 2013: محمد أشرف محمد محمود

لجنة النشاط الرياضي

الملاعب الرياضية بالكلية.

لجنة النشاط الثقافي

اللجنة الفنية

الخدمات الجامعية

المكتبات

المعامل والورش

أشهر الخريجيين
 أبو العلا ماضي رئيس حزب الوسط.

انظر أيضاً
 إحصائيات القبول بالجامعات المصرية.
 قائمة كليات الهندسة في مصر.

وصلات خارجية
 كلية الهندسة، جامعة المنيا

تأسيسات سنة 1957 في مصر
كليات جامعة المنيا
كليات هندسة في مصر
هيئات تعليمية أسست في 1957

كلية الهندسة (جامعة المنيا)


نقل الكهرباء أو شبكة توزيع الكهرباء المقصود بها هي عملية نقل الطاقة الكهربائية التي ولدتها محطات الطاقة المختلفة إلى المستفيدين مباشرة، فيتم نقل الكهرباء عن طريق شبكة بشرط أن يتم تغذية كل مشترك على حدة، أي لا يكون بين المحطة والمستفيد مستفيد آخر. نقل الكهرباء كان يتم في بداية توليد الكهرباء عن طريق مد أسلاك توصيل بين المحطة والمشترك كما فعل طوماس أديسون في أول محطة طاقة تجارية في التاريخ والتي أنشأها في نيويورك سنة 1882. لكن مع التوسع العمراني وزيادة الطلب واضطرار المحطات إلى الخروج من المدن لتفسيح المكان لبناء المساكن والمباني، واصل المعنيون نقل الطاقة بنفس الطريقة التقليدية لكن الأمر الذي استجد لاحقا بسبب ابتعاد المحطات عن المستهلكين أصبح المد بالطريقة العادية لم يعد مجديا ولاعمليا لإن فقد الجهد الكهربي الحاصل بسبب طول المسافة كان كبيرا . ثم ابتكرت طريقة رفع الجهد الكهربي من المحطة، الأمر الذي ولد مشكلة جديدة لها علاقة باستقرارية نظام التوليد فكان يجدر هنا بالباحثين السعي خلف وسيلة فريدة من نوعها تنفض الطريقة القديمة وتحل مكانها، ومن هذا السبب كان نقل الكهرباء علما قائما بذاته يتعلق بمحورين هامين للغاية بالنسبة له وهو إيجاد الوسيلة التي تقلل الفقد الكهربي وو تسبغ الاستقرارية على النظام فتضفي أمان كهربائي.
خطوط النقل الكهربائية (Electrical Transmission Lines)

نظام النقل

يتكون نظام نقل الكهرباء من عدة عناصر أهمها :
 خطوط النقل محمولة على أبراج كهرباء أو مدفونة مقل كابل تحت الأرض.
 المحولات الكهربائية بنوعيها الرافع للجهد والخافض.
 المحطات الفرعية.

تستعمل الأغلبية الساحقة من الدول تيار متعدد الأطوار لنقل الكهرباء وأكثرها تيار ثلاثي الأطوار أو
تيار ثلاثي الأسلاك والتيار المستعمل هنا هو التيار المتردد منذ سبب خسارة أديسون في حرب التيارات. ويسير التيار من المصدر في مستويات جهد عالية جدا لتقليل التيار الجاري في الكابلات فيقل الفقد الكهربي . يصل الجهد العالي 100.000 فولط أو أعلى من ذلك للنقل على مسافات كبيرة . وعن طريق محولات تخفض محولات كهربائية متتالية إلى جهد 10.000 فولط وإلى أقل من ذلك . وتتراوح قيمة الجهد على خطوط النقل الكهربي من 110 فولت للاستخدام في البيوت إلى 760 كيلو فولت للاستخدام في المصانع ما يحتم وجود وسائل الحماية الكهربائية مثل وسائل تجنب التيار العالي ووسائل تجنب الجهد العالي.

الجدير بالذكر أن تيار الجهد العالي المستمر يستعمل كذلك في نقل الطاقة بواسطة الخطوط الكهربائية عبر المسافات الطويلة جداً لتقليل التكلفة والفقد الكهربائي.

إن التعامل مع أوساط وتكنولوجيات متعددة لحمل الإشارات التلفونية من مكان لآخر يسمى التراسل .(علبة سرعة)
وتوجد أوساط تراسليه عديدة والتي تستعمل لإرسال الإشارات التلفونية وغيرها، وبعض
هذه الأوساط يمكنها حمل إشارة واحدة، بينما الأوساط الأخرى يمكنها حمل إشارات كثيرة متعددة بحيث تكون (تضميم) مع بعضها البعض خلال الإرسال المتعدد بتقسيم التردد (FDM) أو الإرسال المتعدد بالتقسيم الزمني.

هنالك نوعان شائعان في استخدام خطوط النقل وهما

الخط المتوازي المتزن

الخط المحوري غير المتزن

و يستخدم الخط المتزن حيث تكون الخاصية المتزنة مطلوبة مثل التوصيل بين مستقبل التلفزيون و Folded-Dipole Antenna بينما يستخدم الخط المحوري حيث تكون الخاصية الغير متزنة مطلوبة مثل الربط بين محطة الإذاعة والهوائي الأرضي وكذلك تستخدم للترددات العالية .UHF
و كذلك لنقل موجات الميكروويف μ wave وذلك لتجنب الإشعاع من خط النقل نفسه.
من المعروف انه توجد مسافة بين كل من جهاز الإرسال أو الاستقبال والهوائيات و لكي
تنقل قدرة الإشارة ذات التردد الراديوي من جهاز الإرسال إلى الهوائيات أو من الهوائيات إلى جهاز الاستقبال لابد من استخدام ما يسمى بخطوط النقل
خط نقل كهرباء أو ما يطلق عليها بخطوط التغذية Feeder lines.

أي انه بإيجاز يمكن تعريف خط النقل بأنه :
وسيلة أو وسط النقل بين أي نقطتين في أي اتصال .

يوجد العديد من أنواع خطوط النقل

1) السلكان المتوازيان المزدوجان . Parallel-two wire line

2) السلك المزدوج المحمي . Two-wire ribbon type line

3) السلك المجدول . Twisted pair

4) السلك المزدوج المحمي بشبكة نحاسية
ولا تستعمل طرفا في التوصيل . Shielded pair

5) السلك المزدوج تكون والشبكة أحد طرفي التوصيل . Air coaxial-flexible

6) موجه الموجة أو دليل الموجة . موجه الموجات

7) الألياف الضوئية . ليف بصري

فيما يلي توضيح لكل نوع :

السلك المزدوج غير المحمي

إن هذا النوع من الخطوط يتكون من سلكين بينهما مسافة تتراوح من 4/ 1 إلى 6 inch
وهو يستخدم في نقل القدرة والتلفون و التلغراف وميزة هذا الخط انه:
بسيط التركيب ومن مساوئه الفقد العالي بسبب الإشعاع والتقاطه للشوشرة نتيجة نقص الغلاف وسبب الفقد هو أن التيار ينتقل في طرف والجهد في الطرف الآخر وبسبب التغير الحادث للجهد أو التيار تتغير المجالات وبالتالي كل موصل سيعمل كهوائي بث.

سلك مزدوج محمي

و هو يشبه في خواصه النوع السابق ولكن يتغير عنه بالطبقة العازلة وهي من مادة البولي ايثيلين Polyethylene وهو بالتالي اقل نسبة في الفقد الإشعاعي.

السلك المجدول

هذا الخط يتكون من سلكان معزولان ومجدولان ليشكلان خط مرن بدون استخدام فاصل بينهما . و يستخدم في نقل الترددات العالية جدا ذلك لحدوث فقد فيه كذلك من المعروف أن الرطوبة لها تأثير قوي عليه مما يؤدي إلى انعدام قدرته على النقل بعد فترة .
عبارة عن زوج من السلك المعزول مجدول مع بعضه ليعطي لفة كاملة كل 2 إلى 6 بوصة. والعزل من البلاستيك عادة،. ويتراوح قطر السلك بين 0,016 بوصة (gauge) 26 , 0,036 بوصة (gauge) 19 .
وتجمع كثير من الأزواج المجدولة مع بعضها في كابل واحد، مغلف عادة بالبلاستيك مع أن الكوابل القديمة كانت تغلف بالرصاص، يمكن تجميع من 6 إلى 2700 زوج من الأسلاك مع بعضها في كابل أزواج واحد، ويتغير قطر السلك (gauge) مع عدد الأزواج المجدولة التي يحتويها الكابل، وتستعمل أسلاك أدق في الكوابل ذات السعة الأكبر. ويمكن مد كابل الأزواج على أعمدة، أو دفنه تحت الأرض أو يركب في مجرى ويحتوي المجرى على قوالب خرسانية كبيرة بفتحات يمر خلالها الكابل، ويدفن المجرى تحت الأرض. وميزة المجرى أن الكابل يمكن تغييره بدون حفر الشوارع، ويتم ببساطة بجذب الكابل القديم ووضع الكابل الجديد مكانه.
والأسلاك الدقيقة (الرفيعة) في كابل الأزواج تعطي فقد أكثر من السلك المفتوح.
وأكبر قطر في الأسلاك guage) 19) يعطي فقد 1,1 ديسيبل لكل ميل تقريباً عند التردد 1000 هيرتز .أي ما يعادل kHz 1 وكوابل الأزواج المنتشرة بها 2700 زوج أسلاك، و 1800 زوج، و 110 زوج أسلاك .
مشكلة الأزواج الكثيرة هي أن الأسلاك كلها ممدودة بالتوازي مع بعضها بمسافات قريبة حيث يمكن تسرب الإشارة الكهربائية من أحد الأزواج للزوج الآخر. وهذا التأثير يسمى التسمع أو التشويش الداخلي (cross–talk) وتستعمل كوابل الأزواج كثيراً لخطوط المشتركين، وكذلك بين السنترالات المحلية والمكاتب المركزية. ويستعمل تراسل الحزمة والتراسل المتعدد بتقسيم التردد التماثلي والتراسل المتعدد بالتقسيم الزمني الرقمي يستعملان في كوابل الأزواج في تراسل .(TRUNK)

السلك المزدوج المحمي بشبكة

وهو عبارة عن سلك يأخذ الشكل الدائري وهو يتكون من سلكين معزولين ومجدولان ليشكلان خط مرن بدون استخدام فاصل بينهما وهذا النوع لا يستخدم في نقل الترددات العالية جدا وذلك لحدوث فقد فيه كذلك من المعروف أن الرطوبة لها تأثير قوي عليه مما يؤدي إلى انعدام قدرته على النقل بعد فترة .

السلك المزدوج الذي تكون الشبكة أحد طرفي التوصيل فيه

و هذا النوع تكون الشبكة فيه أحد طرفي التوصيل بالاضافه إلى الحماية وينقسم إلى نوعين :-

1 -النوع الصلب. Rigid Co-axial Dielectric

2 -النوع المرن أو اللين. Flexible Air Dielectric

التراسل التماثيلي المتعدد بواسطة الكابل المحوري تم استعماله عام 1944 بواسطة نظام Bell للتراسل التلفوني بعيد المدى.
ويتم تعدد عدد من دوائر الصوت ذات الاتجاه الواحد ترددياً مع بعضها باستعمال الحزمة الجانبية الواحدة بتعديل الاتساع بالحامل المخمد على كابل محوري واحد. ويقوم كابلين من هذا النوع بعمل زوج ذو اتجاهين، مع كل كابل يؤدي تراسل في اتجاه واحد.
وبوضع عدد من أزواج الكابل المحوري مع بعضها في كابل واحد لعمل نظام تراسلي كلي. وقطر كل كابل محوري يبلغ 3/8 بوصة. وحيث أن سعة كل زوج محوري كبيرة جداً، يحفظ زوج واحد في النظام كله كاحتياطي للاستعمال في حالة الأعطال لأي من الأزواج التي في الحزمة. التركيب الفيزيائي للنوعين هو واحد الكابل المحوري الصلب يتركب من موصل موضوع بمحور متحد مع موصل خارجي والموصل الداخلي معزول عن الموصل الخارجي بواسطة فواصل على مسافات منتظمة الفواصل العازلة مصنوعة من البيولي استرين Polystyrene أو أي مادة أخرى لها خاصية العزل والفقد في هذا النوع قليل عند الترددات العالية .
كذلك المجال الكهربائي والمغناطيسي في الخطين المتوازيين تصل الطرف الآخر وهي ذو قدرة عالية وكذلك في حال الصواعق الكهربائية تقوم الطبقة النحاسية بواجب الحماية ولا يكون هناك اثر ملحوظ على المعلومات باستثناء تشويش بسيط ويحتوي هذا السلك على مقاومة وسعوية و حثية وموصلية.

من مساوئ هذا النوع :-

1) مكلف في التصنيع .

2) يجب وضعه في مكان أو وسط جاف لمنع أي فقد زائد بين الموصلين.

المعاوقة الموجية Characteristic impedance

أي دائرة تحتوى علي مجموعة من المعاوقات المتصلة علي التوالي والتوازي يجب أن يكون لها معاوقة داخلة .

بالنسبة لخط النقل تعتمد المعاوقة علي:-

*نوع خط النقل

*طول خط النقل

*نوع المقاومة علي نهاية الخط

الخط الممتد يمكن أن يوضح بواسطة عدد لا نهائي من المحثات والمكثفات و إذا كان هناك فرقا في الجهد في الخط فان التيار سوف يمر بشكل مستمر، أي انه يجب وجود فرقا في الجهد على الخط لكي يسرى التيار.
إذا كان الخط منتظم المعاوقة في أي جزء من أجزائه فانه سوف يكون للتيار قيمة وبناء على ذلك إذا كان التيار وفرق الجهد على الخط محددان فان المعاوقة يمكن إيجادها بواسطة قانون اوم وهذه المعاوقة تم إيجادها وتعرف على أنها المعاوقة الموجية على الخط .
الرمز الذي يعبر عن المعاوقة الموجية ZO, إذا قيست المعاوقة الموجية للخط عند أي نقطة على الخط وكانت تساوي المعاوقة الموجية عند أي نقطة على الخط فان المعاوقة الموجية تعرف أحيانا على أنها.Surge Impedance
السعة الموزعة يمكن ملاحظتها متصلة مع الدائرة، والمقاومة المحددة علي الخط تساوي المعاوقة الموجية للخط.
و يمكن تعريف المعاوقة علي أنها المعاوقة المقاسة عند مدخل الخط عندما يكون طول الخط لانهائي. و عند ربط معاوقة علي نهاية الخط مساوية للمعاوقة عند المدخل Zin =Zout فان اعلي قيمة للطاقة تنتقل من بداية الخط حتى نهايته بمعني انه لنقل قيمة طاقة الإشارة عند المدخل بكامل قدرتها يجب أن يحتوي المخرج علي معاوقة مساوية لمعاوقة المدخل .
وإذا كان الخط لا نهائي الطول فان جميع الطاقة المغذية سيتم امتصاصها، حيث أن الجهد والتيار يتلاشيان وذلك لان هبوط في الجهد يحدث خلال محث و كذلك تسرب للتيار خلال .مكثف (كهرباء)

اقرأ أيضا

مراجع

احتكار
سلامة كهربائية
طاقة
هندسة الكهرباء

نقل الكهرباء


بلدية بيلورادو , هي إحدى بلديات مقاطعة برغش, التي تقع في منطقة قشتالة وليون, والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 2.079 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

أعلام
 هبيوليتو رويز لوبيز

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

بيلورادو


An Vanda luzonica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni August Loher ngan Robert Allen Rolfe. An Vanda luzonica in nahilalakip ha genus nga Vanda, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vanda

Vanda luzonica


Quo vadis,  Türkçeye "Nereye gidiyorsun?" olarak çevrilebilecek Latince cümle. İncil'de geçen bu cümle bugün bir atasözü gibi kullanılmaktadır.

Arka planı

Hristiyanlık öğretisine göre bu terim Roma kentini terk etmekte olan Aziz Petrus tarafından Appian Yolu'nda dirilmiş olan İsa ile karşılaşması üzerine söylenmiştir. İsa da cevap olarak Rōmam eō iterum crucifīgī (Roma'ya yeniden çarmıha gerilmeye gidiyorum) demiştir. Bunun üzerine kentteki baskılardan yılmış olan Petrus kente geri dönmüş ve Hristiyanlığı yayma çalışmalarına hız vermiştir. Sonrasında kendisi de baş aşağı olarak çarmıha gerilerek öldürülmüştür. İsa ile Petrus'un karşılaştığı yer olduğu iddia edilen bölgeye Santa Maria in Palmis Kilisesi inşa edilmiştir.

İncil'deki kullanımı
İncil'de, Yuhanna 16:5'te bulunur:

16: 5 - At nunc vado ad eum, qui me misit, et nemo ex vobis interrogat me: "Quo vadis?".

Türkçesi:

16: 5 - "Şimdiyse beni gönderenin yanına gidiyorum. Ne var ki, içinizden hiçbiri
bana, 'Nereye gidiyorsun?' diye sormuyor.

Quo vadis deyişi tarihte ve modern kültürde birçok farklı şekilde ve yerde kullanılmaktadır.

Kaynakça
 Novus Vulgata, Evangelium secundum Ioannem - vatican.va
 Yuhanna (Eski çeviri) - incil.info

Petrus
Latince din deyişleri

Quo vadis?


1990 ගණන් වලදී තලෙයිබාන් සංවිධානයෙහි සම්ප්‍රාප්තිය හා අනතුරුව තලෙයිබාන් විසින් සිදුකෙරෙන යුද්ධ අපරාධ අතර, එය විසින් ඇෆ්ගනිස්තාන ඉස්ලාමීය එමීර් රාජ්‍යය පවත්වාගෙන යන ලද කාලසීමාවෙහිදී සිවිල් වැසියන්ගේ බාහිරාධිකරණ මරාදැමීම ,2010 ගණන් වලදී සිවිල් වැසියන් ක්‍රමානුකූල ලෙසින් මරාදැමීම සහ  යුද්ධකාල ලිංගික ප්‍රචණ්ඩත්වය, සහ 2021 තලෙයිබාන් ආක්‍රමණය අතරතුර සිවිල් වැසියන් ඝාතනයට ලක්කිරීම වෙයි.

හේතූන්
සිවිල් වැසියන් මරාදැමීම, යම් සිරුරු කොටස් කපාදැමීම (නිද., නහය සහ කණ), හෝ සැලකිය යුතු හමුදාමය වටිනාකමක් රහිත එල්ලයන් වෙත  මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාර එල්ලකිරීම වැන්න ඔවුන්ගේ සාමාජිකයන්ට තහනම් කෙරෙන ප්‍රතිපත්ති තලෙයිබාන් සංවිධානය තුල නිල වශයෙන් පවතියි. එය විසින් නාමික ලෙසින් ස්වාධීන කොමිසම් සභා පත් කරමින් සහ ඔවුන්ගේ සාමාජිකයන් විසින් සිවිල් වැසියන්ට ප්‍රහාර සිදු කෙරෙන සිදුවීම් නිර්නාමික ලෙසින් වාර්තා කිරීමට දුරකතන අංක බෙදා හරිමින්, නීති උල්ලංඝනය කෙරූ බොහෝ සාමාජිකයන් නෙරපා හැරීම හෝ දැඩි දඬුවම් පැමිණවීම වැනි දේ සිදු කලහ. මෙම ප්‍රයත්නයන් තිබුණද, 2001 වසරෙහි සිට ඇෆ්ගන් සිවිල් වැසියන් දහස් ගණනක් තලෙයිබාන් ප්‍රහාර තුලින් මරා දැමුණු අතර, 2013 වසර තුලදී ඇෆ්ගන් සිවිල් අපතිකයන් අතරින්  74% ප්‍රමාණයක වගකීම් ඇෆ්ගනිස්තානය තුල එක්සත් ජාතීන්ගේ සහය මෙහෙය (UNAMA)  විසින් තලෙයිබාන් සංවිධානය වෙත පවරන ලදි. මැක්ස් ඒබ්‍රහම්ස් පවසන්නේ, සංවිධානයෙහි කිපෙනසුළු ස්වභාවය නිසා අණදී පාලනය කිරීම පිළිබඳ විශාල නොහැකියාවකට  තලෙයිබාන් නායකත්වය විසින් මුහුණ දෙන බව සහ එ.ජ. හමුදාවන් විසින් ඉහළ නිලයෙහි තලෙයිබාන් නිලධාරින්   ඉලක්කගත මරාදැමීම් වලට ලක් කිරීම නිසා  ලාබාල ආඥාපතීන් විසින් සිවිල් ජනගහණයට විරුද්ධව පහර එල්ල  කිරීමෙහි වඩාත් නැඹුරුතාවයක් දක්වන බවයි. ඒබ්‍රහම් දුටුවේ සිවිල් වැසියන්ට උපද්‍රව පැමිණි විට තලෙයිබාන් බොහෝ විට ප්‍රහාරයෙහි වගකීම භාර නොගන්නා බවත්, සමහරවිට මරණ සංඛ්‍යාව ඉහළ නගින විට පෙරදී වගකීම භාර ගැනීමෙන් ඉවත් වන බවත්ය.

සිවිල් වැසියන් බාහිරාධිකරණ ලෙසින් මරාදැමීම

ඇෆ්ගනිස්තාන ඉස්ලාමීය එමීර් රාජ්‍යය (1996–2001)

1988 අගෝස්තු 8  දිනදී, එය විසින් හමුදාමය ලෙසින් මසාර්-ඉ-ෂරීෆ් යටත් කරගැනීමෙහිදී,  තලෙයිබාන් විසින් 10:30 පමණ සිට මධ්‍යහ්නය දක්වා සිවිල් වැසියන් වෙඩි තබා ඝාතනය කිරීම දිව කපා දැමීම ආදිය සිදු කල අතර, ඔවුන් බොහෝ ලෙසින් හසාරාවරු, සහ සමහරක් ටජීක්වරු සහ උස්බෙක්වරු වූහ. මෙම මරාදැමීම් අගෝස්තු 13 හෝ14 දක්වා දිගටම පැවතිණි. තලෙයිබාන් විසින් 2000 මැයි සහ 2001 ජනවාරි තුල ජනසංහාර දියත් කෙරුණු අතර, ප්‍රාථමික වශයෙන් ඒවාට ගොදුරු වූයේ හසාරාවරුන්ය. 2000 මැයි මාසයෙහිදී  රෙබාතා මංකඩ ජන සංහාරයෙහිදී, තලෙයිබාන් හමුදා විසින් ජනයා 31 දෙනෙක් මරා දැමුණු අතර, ඔවුන් අතරින් 26 දෙනෙක් "විශ්වාසවන්ත ලෙසින් සිවිල් වැසියන් බව " හියුමන් රයිට්ස් වොච් (HRW) විසින් හඳුනාගෙන ඇත. 2001 ජනවාරි 8 දින සිට ඇරඹි දින සතරක් තුලදී, තලෙයිබාන් හමුදා විසින් යකව්ලාං හී සිවිල් වැසියන් 170 දෙනෙක් වෙඩි කණ්ඩායම් මගින් වෙඩි තබා මරා දැමූහ.

අවිගත් විපක්ෂය (2001–2021)
2010 වසරෙහිදී, තලෙයිබාන් විසින් කිසියම් පිළිවෙලකට ඇෆ්ගනිස්තානයෙහි සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කරන ලද අතර, සාමාන්‍යයෙන් එහි පදනම වූයේ මෙසේ ගොදුරු වුනු තැනැත්තන් ඇෆ්ගන් රජයට පක්ෂපාතිවූ බව යන යාචනයයි. ක්ෂමා සංවිධානය විසින් සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට ලක්වුනු මාධ්‍යවේදියෙක් පැවසුවේ තලෙයිබාන් සංවිධානය හා සමගින් සහයෝගයෙන් ක්‍රියා කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කල ගමක වැඩිහිටියන් ඝාතනය කල අතර මරණයෙන් පසුව "ඇමරිකානු ඔත්තුකරුවන්" බවට චෝදනා ලැබූ බවයි.

2015 වසරෙහිදී කුන්දූස් හිදී, තලෙයිබාන් විසින් මැරිය යුතු සිවිල් වැසියන් දැක්වෙන මරණ ලැයිස්තුවක්– "ක්‍රියාකරුවන්, මාධයවේදීන් සහ සිවිල් සේවකයන්" භාවිතා කල අතර, ගෙයින්-ගෙට ගොස් සෝදිසි කිරීම් වලින් පසුව ඔවුන් මරා දැමූහ. තලෙයිබාන් හමුදා විසින් තුවාල ලැබූ කාන්තාවකගේ නිවසට ඇතුළුවී ඇයගේ හිසට මාරාන්තික වෙඩි පහර එල්ල කලහ.

2021 තලෙයිබාන් ආක්‍රමණය

2021 වසරෙහි පළමු අර්ධයෙහිදී, ඇෆ්ගනිස්තානයෙහි එක්සත් ජාතීන්ගේ සහය මෙහෙය (UNAMA) පරිදී සිවිල් වැසියන් 699 දෙනෙක් මරා දැමීම සඳහා තලෙයිබාන් හමුදා වගකිය යුතු වූ අතර ඇෆ්ගන් ස්වාධීන මානව අයිතිවාසිකම් කොමිසම (AIHRC) පරිදී එම සංඛ්‍යාව 917ක් විය යුතුය. UNAMA පරිදී, මැයි හා ජූනි මාස තුලදී, පුද්ගලික නිවෙස් සහ සිවිල් ගොඩනැගිලි විනාශ කිරීම සහ කොල්ලකෑමෙහි සිද්ධි අතරින් "අතිමහත් බහුතරයක්" සඳහා තලෙයිබාන් වගකියයුතු විය. එජ සහ අනෙකුත් රටවල් ඉතිරි සේනාංකයන් රටෙන් ඉවත් කරගැනුම 2021 වසරෙහි මුලදී ආරම්භ කලහ.

2021 මැයි 12 දිනදී, ඇෆ්ගනිස්තානයෙහිදී එක්සත් ජනපද සන්නද්ධ හමුදාවන් සඳහා පරිවර්තකයෙක් ලෙසින් මාස 16 ක් සේවය කල සොහෙයිල් පාර්දිස්, තලෙයිබාන් විසින් ඔහුගේ මෝටර් රථයෙන් පිටතට ගෙන හිස ගසා මරා දැමිණි.

ජූනි 16 දිනදී,  දල්වාද් අබාද් හිදී, ඇෆ්ගන් විශේෂ හමුදා කොමාන්ඩෝවරු 22 ක් තලෙයිබාන් වෙත යටත්වීමට තැත් කිරීමෙහිදී මරාදැමුණහ. මෙම සිද්ධියෙහි වීඩියෝවක් පුළුල් ලෙසින් ප්‍රචාරය වුනු අතර සීඑන්එන් විසින් විකාශය කෙරිණි. ජාත්‍යන්තර ක්ෂමා සංවිධානයෙහි සමීරා හමිඩ් විසින් මෙම සිද්ධිය විස්තර කෙරුනේ "යටත්වන සොල්දාදුවන් අසංවේදී ලෙසින් ඝාතනය කිරීමක් – යුද්ධ අපරාධයක්" ලෙසිණි.
ඇෆ්ගනිස්තානය සඳහා ජාත්‍යන්තර අපරාධ අධිකරණ පරික්ෂණය හී කොටසක් වශයෙන් මෙම සිද්ධිය විමර්ශනයට ලක් විය යුතු බවට ඇයගේ ඉල්ලීම විය.

2021 ජූලි මසෙහිදී කැන්දහාර් හිදී, පළාත් මට්ටමෙහි රජයයන්හී සාමාජිකයන් සහ ඔවුන්ගේ ඥාතීන් බවට විචාරකයන් සහ ජනතාව විසින් විශ්වාස කරන පිරිසක් තලෙයිබාන් හමුදා විසින් බාහිරාධිකරණ ලෙසින් මරාදැමුණහ. HRW හී පැට්‍රීෂියා ගොස්මන් පවසා සිටියේ  "මෙවන් දාමරිකකම් පිළිබඳ අනවධානයෙන් පසුවන තලෙයිබාන් ආඥාපතීන්ද යුද්ධ අපරාධයන්ට වග කිය යුතුය" යනුවෙනි. ඇය විසින් මෙම මරාදැමීම් විස්තර කෙරුණේ " ඉතා සුළු විවේචනයක් හෝ ප්‍රතිරෝධයක් හෝ ප්‍රචණ්ඩකාරී ලෙසින් මැඩීමට තලෙයිබාන් ආඥාපතීන් තුල ඇති ලැදියාව හුවා දැක්වීමක්" ලෙසිනි. තලෙයිබාන් විසින් ජූලි මැදදී ස්පින් බොල්ඩක් යටත් කර ගැනුමෙහිදී අභිමත පරිදී සිර කර තැබූ සිවිල් වැසියන් ඇස්තමේන්තු ගත සංඛ්‍යාව 380 සිට 900 දක්වා වන අතර, අභිමත පරිදී මරාදැමුණු සංඛ්‍යාව 40 සිට 100 දක්වා වෙයි.

2021 ජූලි මුලදී මාලෙස්ටන් දිස්ත්‍රික්කයෙහිදී, තලෙයිබාන් බලකායන් විසින් සිවිල් වැසියන් මරාදමමින්, පුද්ගලික දේපළ කොල්ලකමින්, ඒවා ගිනිබත් කරමින්, කඩසාප්පු විනාශ කරමින් කොල්ල කෑහ. 2021 ජූලි  4–6  අතරතුර මාලෙස්ටන් දිස්ත්‍රික්කයෙහි මැන්ඩේයාක්ට් හී, තලෙයිබාන් විසින් බාහිරාධිකරණ ලෙසින් හසාරාවරුන් නවදෙනෙකු මරා දැමිණි. හසාරාවරුන් පෙරදීද තලෙයිබාන් වෙතින් වධහිංසාවට ලක් වූහ. තලෙයිබාන් ආරක්ෂක හමුදාවන් විසින් තිදෙනෙක් මරා දැමීමට පෙර  මහත් වධයට ලක් කරනු ලැබූහ: වහීඩ් කාරාමාන්ගේ පාද සහ අත් කඩාදමා, ඔහුගේ හිසකෙස් උගුලුවා මුහුණට පහරදී තිබුණි; ජෆාර් රහීමි වෙත තදින් පහරදී ඔහුගේම උතුරුසළුවෙන් ගෙල හිර කර මරා දමා තිබුණි; සයිඩ් අබ්දුල් හකීම් හට පහරදී, ඔහුගේ අත් බැඳ දමා ඔහුගේ ලය පෙදෙසට වෙඩි තැබීමට පෙර ඔහුගේ පාද වල වෙඩි තබා තිබුණි. මේ තිදෙන මෙසේ මරා දමා තිබුණේ තලෙයිබාන් සෝදිසි මුරපොළකදී වන අතර  අනෙකුන් මැන්ඩේයාක්ට් හිදී මරා දමා තිබුණි.

ස්පින් බොල්ඩක් හිදී, 2021 ජූලි 15 දිනදී ඡායාරූප මාධ්‍යවේදී දානිෂ් සිද්දික්වී මරා දැමුණේ ඇෆ්ගන් ජාතික ආරක්ෂක හමුදාව (ANSF) සහ තලෙයිබාන් අතර වෙඩි තබා ගැනීම අතරතුර හෝ තලෙයිබාන් විසින් අල්ලා ගෙන මරා දැමීම නිසාය. ඔහුගේ දේහය විකෘති කර තිබූ අතර, ඔහුගේ මුහුණ හඳුනාගත නොහැකි තත්ත්වයට පත් කොට ඔහුගේ මුහුණ මත සහ පපුව මත ටයර් සලකුණු තිබුණි.

2021 ජූලි 22 දිනදී, ජනප්‍රිය ප්‍රහස්‍ය නළුවෙකු වූ,  "කාෂා ස්වාන්" ලෙසින් හැඳින්වුනු, නසාර් මොහමඩ්, තලෙයිබාන් විසින් කැන්දහාර් පළාතෙහිදී මරාදැමිණි .

ජූලි අග භාගයෙහිදී, ෂකර්ඩරා දිස්ත්‍රික්කයෙහි ආරක්ෂක බලකායෙහි සාමාජිකයන් සතරදෙනෙක් සහ රෝහල් සේවකයෙක්, තලෙයිබාන් හමුදා විසින්  වධහිංසා පමුණුවා  මරා දැමිණි. එක් වින්දිතයෙකුගේ ඥාති සෙහොයුරෙක්, අබ්දුල් රහමන්,  පැවසුවේ, වෙඩි තැබීමට ප්‍රථමයෙන් තලෙයිබාන් විසින් තම ඥාති සොහොයුරාගේ ඇස් සහ දිව ඉවත් කොට මෝටර් රථයක් ඔහු මතින් ධාවනය කල බවයි. ඇෆ්ගන් හමුදාවන්හී ආඥාපතියෙක්වූ අබ්දුල් හමිඩ්,  හැරාත් අසබඩදී තලෙයිබාන් විසින් ඝාතනය කරනු ලැබුවේ සිරභාරයට ගැනීමෙන් පසුවය.

කාබුල්හී රජයෙහි මාධ්‍ය සහ තොරතුරු මධ්‍යස්ථානයෙහි ප්‍රධානී,  දාවා ඛාන් මෙනාපාල්, අගෝස්තු 5 දිනදී ඝාතනය කිරීමෙහි වගකීම,   2021 අගෝස්තු 6 දිනදී  තලෙයිබාන් හමුදා විසින් භාර ගන්නා ලදි. මානව අයිතිවාසිකම් ක්‍රියාකරු ලාල් ගුල් ලාල් පැවසුවේ, එම දිනයෙහිදීම, සාරාන්ජ් පාලනය තලෙයිබාන් විසින් නතු කර ගත් විට, තලෙයිබාන් විසින් සොල්දාදුවන් 30 දෙනෙකු මරාදැමීම යුද්ධ අපරාධයක් බවයි. ටොලෝනිවුස් පරිදී, තලෙයිබාන් විසින් ඔවුන් මරාදැමීමට පෙර සමහරක් සොල්දාදුවන් හට වධහිංසා පමුණුවා ඔවුන්ගේ ඇස් උගුලුවා ඉවත් කරන ලදි. තලෙයිබාන් පැවසුවේ මෙම සොල්දාදුවන් මිය ගියේ සටනෙහිදී බවයි.

2021 අගෝස්තු 21 දිනදී, වීඩියෝවක දැක්වුනේ, බාග්දීස් පළාතෙහි හිටපු පොලිස් ප්‍රධානී හජි මුල්ලා අචකාසෙයි වෙත තලෙයිබාන් සටන්කරුවන් විසින් කෙටි දුරක සිට වෙඩි තැබීමට පෙර ඇස් හා අතපය බැඳ තිබූ අයුරුයි.

ලිංගික ප්‍රචණ්ඩත්වය

2015 වසරෙහිදී කුන්දූස් හිදී, තලෙයිබාන් හමුදාවන් විසින් සමූහ දූෂණයද සිදු කරමින් ස්ත්‍රීන් දූෂණය කලහ . කාන්තාවන්ට ප‍්‍රජනන සෞඛ්‍යය සේවා ලබා දීමෙහි වරදට, එක් කාන්තාවන් තලෙයිබාන් විසින් සමූහ දූෂණයට ලක් කොට මරා දැමිණි.

නීතිමය විමර්ශන

ජාත්‍යන්තර අපරාධ අධිකරණය

2017 සහ 2018 තුලදී වින්දිතයින් වෙතින් තොරතුරු රැස්කිරීම, විමර්ශනයක් ආරම්භ කිරීමට 2019 දී ඉල්ලා සිටීම, ඉල්ලා සිටීම නිෂ්ප්‍රභා කිරීම, සහ  එම ඉල්ලීම නිෂ්ප්‍රභා කිරීම ඉවත දැමීම යන්නෙන් පසුව, ඇෆ්ගනිස්තානය තුල ජාත්‍යන්තර අපරාධ අධිකරණය (ICC) විසින් විමර්ශනයක් සිදු කිරීමට 2020 වසරෙහිදී බලය පැවරිණි. විමර්ශනයෙහි සැලකිල්ල යොමුවූයේ තලෙයිබාන් සහ අනුබද්ධිත අවිගත් කණ්ඩායම් විසින් ඇෆ්ගනිස්තානයෙහි යුද්ධයෙහිදී සිදුකල යුද්ධ අපරාධ, ඇෆ්ගන් ජාතික ආරක්ෂක හමුදාව විසින් සිදුකල යුද්ධ අපරාධ, සහ එක්සත් ජනපද සන්නද්ධ හමුදා සහ එක්සත් ජනපද මධ්‍යම ඹත්තු සේවය (CIA) විසින් ඇෆ්ගනිස්තානයෙහි, පෝලන්තයෙහි, රුමේනියාවෙහි සහ ලිතුවේනියාවෙහි සිදුකල යුද්ධ අපරාධ යන දේ සන්දර්භයෙන්, 2003 මැයි 1 දින සිට සිදුවූ යුද්ධ අපරාධ සහ මනුෂ්‍යත්වයට එරෙහි අපරාධ පිළිබඳවයි.

ඇෆ්ගන් ස්වාධීන මානව අයිතිවාසිකම් කොමිසම
2021 ජූලි 14 දිනදී තලෙයිබාන් විසින් ස්පින් බොල්ඩක් අල්ලාගැනුම විමර්ශනය කිරීමෙන් පසුව "විශ්වසනීය දේශීය මූලාශ්‍ර", සහ සාක්ෂිකරුවන් සහ වින්දිතයන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් හා පැවැති සම්මුඛ සාකච්ඡා අනුසාරයෙන් ඇෆ්ගන් ස්වාධීන මානව අයිතිවාසිකම් කොමිසම (AIHRC) විසින් කෙටි වාර්තාවක් ප්‍රකාශයට පත් කෙරිණි. AIHRC විසින් සොයාගත්තේ තලෙයිබාන් හමුදා විසින් ජාත්‍යන්තර මානවවාදී නීතියට පටහැනිව යමින් සිවිල් වැසියන් 40 දෙනෙකු මරා දමා පෞද්ගලික දේපොළ කොල්ල කෑ බවයි.

මෙයද බලන්න
ඉරාකයෙහි සහ ලෙවන්තයෙහි ඉස්ලාමීය රාජ්‍යය– කෝරසාන් පළාත#වගකීම භාරගත් සහ ප්‍රෝක්ත ප්‍රහාර

ආශ්‍රිත

ඇෆ්ගනිස්තානයෙහි යුද්ධ අපරාධ
තලෙයිබාන්

තලෙයිබාන් විසින් සිදුකෙරෙන යුද්ධ අපරාධ


Pimachiowin Aki (ojibwa: ᐱᒪᒋᐅᐃᐧᓂ ᐊᑭ, tj. "Zemlja koja daje život") je zaštićeno područje tajga koje pokriva veliko područje (43.000 km², poput veličine Danske) kanadskih pokrajina Manitoba i Ontario. Ovo područje presijecaju rijeke i ispunjeno je jezerima, močvarama i tajgama. Ono je dio izvornog staništa Chippewa indijanaca Anishinaabe(g) kulture (Prvi narod Poplar Rivera, Prvi narod Little Grand Rapidsa, Prvi narod Pauingassija, Prvi narod Pikangikuma i Prvi narod Bloodveina) koji ovdje žive više od 7.000 godina od ribolova, lova i skupljanja plodova. Područje uključuje i Pokrajinski park Atikaki i Pokrajinski park šumskih sobova (Woodland Caribou Provincial Park).

Pimachiowin Aki je izvanredan primjer kulturne tradicije Ji-ganawendamang Gidakiiminaan ("čuvanje zemlje"), koja se sastoji u štovanju darova Stvoritelja, poštujući sve oblike života i očuvanju skladnih odnosa s drugima. Ovu tradiciju utjelovljuje složena mreža mjesta za uzdržavanje, starih naselja, putova i obrednih mjesta, često povezani vodenim putovima. Zbog toga je Pimachiowin Aki upisan na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Sjevernoj Americi 2018. godine.

Čuvanje zemlje uključuje ceremonije na određenim mjestima kojima se komunicira s drugim bićima ili se štuju sveta mjesta poput stijena s piktogramima, gnijezda mitskih gromovitih ptica, mjesta obitavanja memegwesiwaga ("malih špiljskih ljudi"), kako bi se ostvarila skladna veza s duhovima bića s kojima Anishinaabe dijele zemlju. Ovo učenje se usmeno prenosi generacijama i uključuje poštovanje starijih, učenje imena svetih mjesta što služi kao poticaj sjećanja, kao što su mjesta namirnica, staza i mjesta povijesnih obitavališta Anishinaabea.

Prirodne odlike

Pimachiowin Aki je najkompletniji i najveći primjer sjevernog američkog borealnog štita (tajga), uključujući njezinu karakterističnu bioraznolikost i ekološke procese. Pimachiowin Aki sadrži izuzetnu raznolikost kopnenih i slatkovodnih ekosustava te u potpunosti podržava požare, protok nutrijenata, kretanje vrsta i veze plijeana i grabežljivaca koji su bitni ekološki procesi u tajgama. Izvanredna veličina, nepromjenljivost i raznolikost ekosustava Pimachiowina Akija podržava karakteristične šumske vrste kao što su šumski sob, los, vuk, gorska kuna, jezerska jesetra (Acipenser fulvescens), leopardska žaba (Lithobates), veliki plijenor i kanadska crnoglavka (Cardellina canadensis). Između vrsta kao što su vuk, los i šumski sob, te kanadski ris i američki zec (Lepus americanus), održavaju se važni odnosi plijena i grabežljivca.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice parka
 pimachiowinaki.org

Svjetska baština u Kanadi
Zaštićena područja u Kanadi

Pimachiowin Aki


Die Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 31. August 2017 wieder und umfasst dreizehn Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Mindelstetten

|}

Grashausen

|}

Hiendorf

|}

Hüttenhausen

|}

Imbath

|}

Oberoffendorf

|}

Offendorf

|}

Tettenagger

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Mindelstetten

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Mindelstetten
Baudenkmaler Mindelstetten

Liste der Baudenkmäler in Mindelstetten


Los genes KNOX (en inglés: Knotted1-like homeobox) son genes que codifican para reguladores transcripcionales que controlan el desarrollo en eucariotas multicelulares. Análisis filogenéticos han demostrado que los genes KNOX se pueden dividir en dos subclases (KNOX I y KNOX II) que se encuentran presentes tanto en dicotiledóneas como monocotiledóneas. En plantas, el crecimiento apical post-embrionario depende de la actividad de unas poblaciones de células pluripotentes concentradas en el meristema apical y dentro de las cuales se expresan miembros de la subclase KNOX I de los genes homeobox que son los encargados de mantener a estas celular indiferenciadas y así permitir el crecimiento hacia la parte exterior.

Introducción

Los genes KNOX son necesarios para el desarrollo del meristema apical y sirven para inhibir la expansión celular. Por esta razón deben existir mecanismos para prevenir su expresión en el desarrollo de órganos laterales, tales como las hojas. Su descubrimiento de dio hace aproximadamente 20 años cuando se logró aislar el gen kn1 (knotted1) del maíz a partir de un mutante en cuyas hojas se veían unos baches. Esto se debió a que en el fenotipo silvestre, este gen se expresa en el meristema apical mientras que en el mutante se expresaba en las hojas.

Regulación
Establecer una frontera entre los sitios de expresión y no expresión de los genes KNOX en el meristema apical es muy importante para la formación de órganos laterales. Dado que su expresión en lugares fuera del meristema apical lleva a anormalidades morfológicas severas.
Aunque a través del estudio de mutantes recesivos ya se han podido identificar reguladores negativos, las rutas por las cuales se da esta represión aún se desconocen.

Referencias

Desarrollo
Genes
Biología evolutiva

Genes KNOX


إنفلونزا الخنازير هو أحد أمراض الجهاز التنفسي التي تسببها فيروسات إنفلونزا تنتمي إلى أسرة أورثوميكسوفيريداي  التي تؤثر غالباً على الخنازير. هذا النوع من الفيروسات يتسبب بتفشي الإنفلونزا في الخنازير بصورة دورية في عدد من الدول منها الولايات المتحدة والمكسيك وكندا وأمريكا الجنوبية وأوروبا وشرق آسيا. فيروسات إنفلونزا الخنازير تؤدي إلى إصابات ومستويات مرتفعة من المرض، لكنها تتميز بانخفاض معدلات الوفاة الناتجة عن المرض ضمن الخنازير. وحتى عام 2009 تم التعرف على ستة فيروسات لإنفلونزا الخنازير وهي فيروس الإنفلونزا ج وفيروس الإنفلونزا أ H1N1 وفيروس الإنفلونزا أ H1N2 وفيروس الإنفلونزا أ H3N1 وفيروس الإنفلونزا أ H3N2 وفيروس الإنفلونزا أ H2N3. وتبقى هذه الفيروسات منتشرة ضمن الخنازير على مدار العام، إلا أن معظم حالات الانتشار الوبائية ضمن الخنازير تحدث في أواخر الخريف والشتاء كما هو الحال لدى البشر.

كان انتقال فيروس إنفلونزا الخنازير للإنسان نادراً نسبياً وخاصة أن طبخ لحم الخنزير قبل استهلاكه يؤدي إلى تعطيل الفيروس. كما أن الفيروس لا يسبب أعراض الإنفلونزا للإنسان في معظم الأحيان ويتم معرفة إصابة الشخص بالمرض فقط بتحليل تركيز الضد في الدم. إلا أن احتمالية انتقال فيروس إنفلونزا الخنازير من الخنازير إلى البشر قد زادت مؤخراً نتيجة التحورات الجينية التي حدثت في دنا الفيروس، وعادة ما تصيب العدوى الأشخاص العاملين في مجال تربية الخنازير فقط حيث يكون هناك اتصال مستمر مما يزيد من احتمالية انتقال الفيروس. منذ منتصف القرن العشرين تم تسجيل خمسين حالة بشرية مصابة بفيروس إنفلونزا الخنازير، وعادة تكون أعراض العدوى مشابهة لأعراض الإنفلونزا الشائعة كاحتقان البلعوم وارتفاع حرارة الجسم وإرهاق وآلام في العضلات وسعال وصداع.

الفيروس
الفيروسات المعروفة بالتسبب بأعراض الإنفلونزا في الخنازير هما فيروس إنفلونزا أ وفيروس إنفلونزا ج، والفيروس أ هو الشائع بين الخنازير. على الرغم من مقدرة كل من الفيروس أ وج على إصابة الإنسان إلا أن الأنواع المصلية التي تصيب الإنسان تختلف عن تلك التي تصيب الخنزير. والفيروس عادة لا ينتقل بين الفصائل الحية المختلفة إلا إذا حدثت إعادة تشكيل للفيروس، عندها يتمكن الفيروس من الانتقال ما بين الإنسان والخنازير والطيور.

فيروس الإنفلونزا أ
يصيب الفيروس أ كلاً من البشر والخنازير والطيور، وتم التعرف حالياً على أربعة أنواع فرعية لفيروس الإنفلونزا أ تم عزلها في الخنازير:
 H1N1
 H1N2
 H3N2
 H3N1

تبين أن معظم فيروسات الإنفلونزا التي تم عزلها -خلال العدوى عام 2009- من الخنازير كانت فيروسات H1N1. تم عزل فيروسات إنفلونزا الخنازير الكلاسيكية (فيروس الإنفلونزا من النوع H1N1) لأول مرة من خنزير في 1930.

فيروس الإنفلونزا ج
يصيب فيروس إنفلونزا ج كلاً من البشر والخنازير فقط ولكنه نادر الانتقال للبشر وذلك لقلة التنوع الجيني والكائنات المضيفة للفيروس. سبب الفيروس فاشية في كل من اليابان عامي 1996 و1998 وكاليفورنيا.

التاريخ
يفترض بعض العلماء أن أول وباء لإنفلونزا الخنازير ينتشر بين البشر حصل عام 1918، حيث ثبت إصابة الخنازير بالعدوى مع إصابة البشر، إلا لم يثبت بشكل قاطع من تلقى العدوى أولاً.
و تم التعرف على أول فيروس إنفلونزا كمسبب للإنفلونزا لدى الخنازير عام 1930، وخلال الستين سنة التي تلت هذا الاكتشاف كان فيروس فيروس الإنفلونزا أ H1N1 هو الفيروس الوحيد المعروف لإنفلونزا الخنازير. وبين عامي 1997 و2002 تم التعرف على ثلاث نمطيات جديدة من فيروسات إنفلونزا الخنازير في أمريكا الشمالية. فبين العام 1997 و1998 انتشر الفيروس فيروس الإنفلونزا أ H3N2 الناتج من عملية إعادة تشكيل الفيروس من فيروس يصيب البشر وآخر الطيور والخنازير، ومنذ ذلك الحين يعتبر الفيروس H3N2 أحد المسببات الرئيسية للإنفلونزا لدى الخنازير في أمريكا الشمالية. وثم نتج من إعادة تشكيل H1N1 وH3N2 تكون فيروس جديد وهو فيروس الإنفلونزا أ H1N2. وفي عام 1999 ظهر نمط جديد من الفيروسات وهو H4N6 والذي نتج من عبور بين الأصناف من الطيور إلى الخنازير، وسبب فاشية صغيرة وتم تحييدها في مزرعة في كندا.

أكثر الفيروسات المسبب لإنفلونزا الخنازير انتشاراً هو الفيروس H1N1، وهو أحد الفيروسات التي انحدرت من وباء إنفلونزا 1918. ولكن كان انتقال الفيروس من الخنازير للبشر نادرالحدوث حيث تم تسجيل 12 حالة في الولايات المتحدة منذ عام 2005. قدرة الفيروس على الانتشار بين الخنازير دون البشر أدى إلى بقاء الفيروس مع تلاشي المناعة المكتسبة ضده لدى البشر، مما قد يكون السبب لسهولة انتشار الفيروس بين الناس في الوقت الحالي.

انتشار الفيروس بين الخنازير شائع الحدوث ويسبب خسائر مالية لتجارة لحوم الخنازير. فعلى سبيل المثال سبب المرض خسائر تقدر بحوالي 65 مليون جنيه إسترليني كل عام.

عدوى 1918

فيروس الإنفلونزا الأسبانية H1N1 التي سببت بمقتل ما يقارب 51 مليون شخص أصيبت به أيضاً الخنازير في نفس الفترة. ولكن الأبحاث لم تستطع تأكيد المصدر الأساسي للفيروس؛إلا أن بعض المؤرخين رجحوا أن يكون المصدر الرئيسي للفيروس هو ولاية كنساس في الولايات المتحدة، ولم تستطع الدراسات إثبات أو نفي انتقالية الفيروس من الخنازير للبشر أو العكس.

عدوى 1976

أصيب 14 جندي من قاعدة فورت ديكس  في الولايات المتحدة الأمريكية في فبراير من عام 1976 بعدوى إنفلونزا الخنازير. وأدت هذه الحادثة إلى موت أحد الجنود، بينما احتاج ال13 الباقين الدخول للمستشفى لتلقي العلاج. وأدت المخاوف من انتشار الوباء إلى طلب الرئيس جيرالد فورد القاضي بتحصين جميع سكان الولايات المتحدة ضد الفيروس H1N1. ولكن تأخر تطبيق برنامج التحصين وحصل 24٪ فقط من السكان على التطعيم المناسب.

عدوى عام 1988
في سبتمبر عام 1988 أدت عدوى انفلونزا الخنازير إلى وفاة امرأة حامل في ولاية ويسكونسن الأمريكية بالإضافة إلى مئات الإصابات، وقعت الإصابة عقب زيارتها إلى مكان عرضت فيه خنازير، وقد وجد أن نسب الإصابة ما بين تلك الخنازير كانت 76%، وقد أصيب زوج المرأة المتوفاة بالمرض إلا أنه تماثل للشفاء لاحقاً.

وباء عام 2007
في 20 أغسطس 2007 قامت إدارة الزراعة في الفلبين بالتحذير من انتشار وباء لإنفلونزا الخنازير بين مزارع الخنازير في بعض مناطقها. وبلغ معدل وفاة الخنازير إلى 10٪.

وباء 2009

سبب عدوى 2009 فصيلة جديدة من الفيروس H1N1 حيث لم يتم تحديدها من قبل.
بدأ انتشار عدوى إنفلونزا الخنازير بين البشر في فبراير 2009 في المكسيك حيث عانى عدة أشخاص من مرض تنفسي حاد غير معروف المنشأ، وأدى المرض إلى وفاة طفل يبلغ من العمر 4 سنوات، فأصبح أول حالة مؤكدة للوفاة بسبب الإصابة بإنفلونزا الخنازير، ولكن لم يتم ربط وفاته بالمرض حتى واخر شهر مارس 2009. وتبع ذلك انتشار المرض بصورة سريعة حتى صنفته منظمة الصحة العالمية بالمستوى الخامس من تصنيف الجوائح (المرحلة الخامسة: العدوى باتت منقولة من شخص إلى آخر وقد سببت لحدوث إصابات في بلدين مختلفتين موجدين في منطقة واحدة حسب توزيع المناطق المعتمد من منظمة الصحة العالمية). وكان للمكسيك والولايات المتحدة وكندا العدد الأكبر من الحالات. وبلغت عدد الوفيات حسب إحصاءات منظمة الصحة حتى يوم 31 يناير 2010 15174 حالة وفاة فيما توقفت المنظمة عن إحصاء عدد الحالات لعجزها عن ذلك.

كان يظن أن الفيروس H1N1 المسبب للعدوى نتج من إعادة تشكيل أربعة أنواع من فيروس الإنفلونزا أ وهي اثنان يصيبان الخنازير وواحد مستوطن لدى الطيور وواحد يصيب البشر.
لكن آخر الدراسات تشير إلى أن الفيروس نتج من إعادة تشكيل فيروسين مستوطنين لدى الخنازير.
1900

الإصابة

الانتقال بين الخنازير
الإنفلونزا مرض شائع بين الخنازير، يقدر أن حوالي نصف الخنازير في الولايات المتحدة يتعرضون للفيروس خلال حياتهم. ينتقل المرض عن طريق الاتصال المباشر بين حيوان مريض وآخر معافى، ولهذا تزداد مخاطر انتقال المرض في المزارع التي تحتوي على أعداد كبيرة من الخنازير. وينتقل المرض إما عن طريق احتكاك أنوف الخنازير ببعضها أو عن طريق الرذاذ الناتج من السعال والعطس. كما يعتقد أن الخنزير البري يلعب دورا مهما في نقل العدوى بين المزارع.

الانتقال للبشر
العاملين في مجال تربية الخنازير ورعايتها هم أكثر الفئات عرضة للإصابة بالمرض. تصيب فيروسات إنفلونزا الخنازير البشر حين يحدث اتصال بين الناس وخنازير مصابة. وتحدث العدوى أيضا حين تنتقل أشياء ملوثة من الناس إلى الخنازير. يمكن أن تصاب الخنازير بإنفلونزا البشر أو إنفلونزا الطيور. وعندما تصيب فيروسات إنفلونزا من أنواع مختلفة الخنازير يمكن أن تختلط داخل الخنزير وتظهر فيروسات خليطة جديدة.

ويمكن أن تنقل الخنازير الفيروسات المحورة مرة أخرى إلى البشر ويمكن أن تنقل من شخص لآخر، ويعتقد أن الانتقال بين البشر يحدث بنفس طريقة الإنفلونزا الموسمية عن طريق ملامسة شيء ما به فيروسات إنفلونزا ثم لمس الفم أو الأنف ومن خلال السعال والعطس.

أعراض

لدى الخنازير
تسبب العدوى للخنازير ارتفاع درجة الحرارة وسعال وعطس ومشاكل في التنفس وانعدام الشهية، وفي بعض الحالات قد تؤدي العدوى للإجهاض. على الرغم من انخفاض معدل الوفاة (1-4٪) إلا أن العدوى تؤدي إلى انخفاض الوزن بمعدل 12 رطل خلال 3 إلى 4 أسابيع مما يسبب خسارة مالية للمزارعين.

لدى البشر
حسب مراكز مكافحة الأمراض واتقائها (CDC) فإن أعراض إنفلونزا الخنازير في البشر مماثلة لأعراض الإنفلونزا الموسمية وتتمثل في ارتفاع مفاجئ في درجة الحرارة وسعال وألم في العضلات وإجهاد شديد. ويبدو أن هذه السلالة الجديدة تسبب مزيدا من الإسهال والقيء أكثر من الإنفلونزا العادية. لا يمكن التفريق بين الأنفلونزا الشائعة وبين إنفلونزا الخنازير إلاّ عن طريق فحص مختبري يحدد نوع الفيروس، لهذا حث الCDC الأطباء في الولايات المتحدة على وضع إنفلونزا الخنازير ضمن التشخيص التفريقي لكل المرضى المصابين بأعراض الإنفلونزا وتعرضوا لشخص مصاب بإنفلونزا الخنازير أو كانوا في أحد الولايات الأمريكية المصابة بالإنفلونزا.

الوقاية

الوقاية لدى الخنازير
تعتمد الوقاية بشكل كبير على إدارة المزارع بشكل يمنع انتشار العدوى، ويتم ذلك برفع مستوى النظافة والتعقيم والعناية الصحية وعزل الحيوانات المريضة. كما أن الحد من كثافة الخنازير في كل مزرعة يمنع تفشي العدوى بشكل كبير، وخاصة أن عملية السيطرة على العدوى عن طريق اللقاح فقط عادة ما تفشل. ففي السنوات الأخيرة أصبح اللقاح المستخدم غير فعال في العديد من الحالات نتيجة لتطور الفيروس وتحوره المستمر.

الوقاية لدى البشر

الوقاية من انتقال العدوى بين البشر

تحد الإجرائات التالية من احتمالية انتقال العدوى بين البشر:
 غسل الأيدي بالماء والصابون عدة مرات في اليوم.
 تجنب الاقتراب من الشخص المصاب بالمرض خاصة المرأة الحامل لاحتمال انتقال المرض إلى الجنين
 ضرورة تغطية الأنف والفم بمناديل ورق عند السعال.
 أهمية استخدام كمامات على الأنف والفم لمنع انتشار الفيروس.
 تجنب لمس العين أو الأنف إلا أن تكون متأكدا من نظافة يديك وذلك منعا لانتشار الجراثيم.
 إذا كنت تعاني أنت أو أحد أفراد أسرتك من أعراض تشبه أعراض الأنفلونزا، أبلغ الطبيب المعالج وتجنب مخالطة الآخرين، فقد تكون مصاباً بالأنفلونزا.
 غسل اليدين بعد ملامسة الأسطح بشكل مستمر.
 البعد قدر المستطاع عن الأماكن المزدحمة.
 غسل الأسطح بالمحاليل المطهرة بشكل روتيني.
 يجب تشخيص الإصابة سريعًا بأخذ عينة من الأنف أو الحلق لتحديد ما إذا كنت مصاباً بفيروس أنفلونزا الخنازير.

العلاج
لا تتطلب معظم حالات الإنفلونزا، بما فيها إنفلونزا H1N1، سوى زوال الأعراض فحسب. يمكن للأدوية المضادة للفيروسات أن تجعل المرض أكثر اعتدالا وتجعل المريض يشعر بتحسن أسرع. كما أنها قد تمنع المضاعفات الخطيرة للإنفلونزا٬ توصف مضادات الفيروسات مثل أوسيلتاميفير (تاميفلو) وزانامفير (ريلينزا) في الأيام الأولى أو أول عرَضين من أجل تقليل حدة الأعراض. للعلاج أو الوقاية من العدوى بفيروسات أنفلونزا الخنازير. ومع ذلك، فإن غالبية المصابين بالفيروس يتعافون بالكامل دون الحاجة إلى عناية طبية أو أدوية مضادة للفيروسات.

مراجع

وصلات خارجية

 إنفلونزا الخنازير، موقع هيئة الصحة في أبوظبي، تاريخ الدخول 6 مارس 2014

أمراض الخنازير
أمراض حيوانية المنشأ
أمراض فيروسية حيوانية
خنازير
جوائح
علم الفيروسات الحيوانية
كوارث صحية

إنفلونزا الخنازير


Tomé Pinheiro da Veiga (Coímbra, 1566 - Lisboa, 29 de julio de 1656), fue un magistrado, político y escritor portugués que, sirvió como fiscal de la Corona, juez del palacio, supervisor del Tesoro y canciller en jefe del Reino de Portugal, reinando Felipe III y Felipe IV de España. Al producirse la revuelta portuguesa de 1640, apoyó a los Braganza.

Doctorado en Leyes en la Universidad de Coímbra, en 1593, fue autor de Fastiginia, obra donde narra su estancia en la ciudad de Valladolid, sede de la Corte.

Algunos sugirieron que el Arte de Furtar (1652) sería obra suya, si bien actualmente se la atribuye al jesuita Manuel da Costa.

Enlaces externos
 Tomé Pinheiro da Veiga
 Binomo

Escritores de Portugal del siglo XVII
Diplomáticos de Portugal
Siglo de Oro
Nacidos en Coímbra

Tomé Pinheiro da Veiga


Alfred William "Alfie" Moon, es un personaje ficticio de la serie de televisión británica EastEnders, interpretada por el actor Shane Richie del 21 de noviembre de 2002 hasta el 25 de diciembre de 2005. Shane regresó a la serie el 21 de septiembre de 2010 y se fue el 22 de mayo del 2015, regresó a la serie brevemente del 26 de diciembre del mismo año hasta el 25 de enero del 2016. El 24 de mayo del 2018 regresó a la serie y desde entonces aparece en ella.

Antecedentes
Sus padres murieron en un accidente automovilístico durante el "Shrove Tuesday". Aunque era joven Alfie se encargó de criar a su hermano menor Spencer y de su abuela Victoria "Nana" Moon.

Más tarde Alfie pasó tres años en prisión por fraude de tarjetas de crédito después de haberse echado la culpa para salvar a sus primos Jake y Danny, quienes eran los verdaderos responsables.

Biografía
En navidad del 2013 Kat le revela que está embarazada lo que deja encantado a Alfie.

Notas
 Alfie y Kat Slater son una de las parejas favoritas del público.
 Entre sus historias más importantes se encuentran: haberse reencontrado con su hijastro, Tommy, quien creía muerto y haberse enterado que no era estéril.

Referencias

Enlaces externos
 BBC EastEnders Official Website :: Character :: Alfie Moon
 EastEnders > Who's Who > Character > Alfie Moon
 Alfie Moon | Walford Web

Personajes de EastEnders
Camareros ficticios

Alfie Moon


A Temporada da Liga Bósnia de Basquetebol de 2021–22 foi a 21.ª edição da principal competição de clubes profissionais na Bósnia e Herzegovina, sendo que o HKK Široki defende seu título.

Ao término da temporada o KK Igokea, após fazer ótima campanha na Liga ABA de 2021-22 ficando em quinto colocado na temporada regular e disputando as quartas de finais nos playoffs, volta a ser campeão bósnio após quatro anos sem títulos.

Equipes participantes

Após a última temporada com a saída de HKK Čapljina Lasta e Kakanj, houve o acesso para Radnik Bijeljina e Posušje campeões da segunda divisão.

Temporada regular

Classificação

Hexagonal final

2022 no basquetebol
Basquetebol da Bósnia e Herzegovina

Liga Bósnia de Basquetebol de 2021-22


Capitão (mais tarde major-general) Kong Le (; 6 de março de 1934  - 17 de janeiro de 2014) foi um oficial do Exército Real do Laos.

Liderando a principal unidade do Exército Real do Laos, o 2.º Batalhão de Paraquedistas, o jovem oficial idealista treinado nos Estados Unidos, tornou-se conhecido mundialmente quando, em 10 de agosto de 1960, ele e seus paraquedistas amotinados depuseram o governo real do Laos em um golpe de Estado. Declarou que visava acabar com a corrupção do governo e, para a consternação das autoridades estadunidenses, responsabilizou as políticas dos Estados Unidos pelos problemas do país.

Era favorável a uma política externa e doméstica neutra, enquanto as tensões ideológicas da Guerra Fria estavam muito fortes no Sudeste Asiático. Acreditava que, para o bem do interesse geral, os laocianos deveriam parar de lutar e de matar uns aos outros. Com isso, conquistou o respeito de parte da população de Vientiane, como um "líder patriótico acima dos partidos".

Depois de expulso pelo contragolpe de 14 de dezembro de 1960, apoiado pelos Estados Unidos, perpetrado  pelo general Phoumi Nosavan, Kong Le e seus partidários recuaram para a estratégica Planície de Jars, reunindo recrutas para a causa neutralista ao longo do caminho. Uma vez estabelecido na planície como Forças Armadas Neutralistas, este terceiro lado na Guerra Civil do Laos começaria a se fragmentar. Em abril de 1963, os Neutralistas Patrióticos romperam para se aliar ao comunista Pathet Lao, enquanto Kong Le planejou uma reaproximação com os realistas.

Nos anos seguintes, o desempenho em batalha das Forças Armadas Neutralistas em apoio aos realistas foi precário. Quando os subordinados de Kong Le ficaram cada vez mais insatisfeitos e as unidades das Forças Armadas Neutralistas começaram a se amotinar, ele foi forçado a deixar o Laos em 17 de outubro de 1966.

Permaneceria exilado na Indonésia, Hong Kong, Estados Unidos e França; falecendo nesta última em 17 de janeiro de 2014.

 Ahern, Thomas L. Jr. (2006), Undercover Armies: CIA and Surrogate Warfare in Laos. Center for the Study of Intelligence. Classified control no. C05303949.
 Anthony, Victor B. and Richard R. Sexton (1993). The War in Northern Laos. Command for Air Force History. OCLC 232549943.
 Castle, Timothy N. (1993). At War in the Shadow of Vietnam: U.S. Military Aid to the Royal Lao Government 1955–1975. .
 Conboy, Kenneth and James Morrison (1995). Shadow War: The CIA's Secret War in Laos. Paladin Press. .
 Fall, Bernard (1969). Anatomy of a Crisis: The Laotian Crisis of 1960–1961. Doubleday & Co. ASIN: B00JKPAJI4.
 Stuart-Fox, Martin (2008) Historical Dictionary of Laos. Scarecrow Press. ISBNs 0810864118, 978-0-81086-411-5.
 Warner, Roger (1995). Back Fire: The CIA's Secret War in Laos and Its Link to the War in Vietnam. Simon & Schuster. ISBNs 0-68480-292-9, 978-06848-0292-3.

Ligações externas
The colonel from Savannakhet -  New Mandala

Militares do Laos
Pessoas da Guerra Civil do Laos
Governantes que tomaram o poder por golpe de Estado
Governantes depostos por golpe de Estado

Kong Le


Reinhold Otto Friedrich August von Schoeler (* 2. Oktober  1772 in Wesel; † 28. Oktober 1840 in Frankfurt am Main) war ein preußischer General der Infanterie.

Leben

Herkunft
Friedrich war ein Sohn des späteren preußischen Generalmajors Johann Friedrich Wilhelm von Schoeler (1731–1817) und dessen erster Ehefrau Charlotte Henriette, geborene Freiin von Pelden gen. von Cloudt (* 1744 in Moers; † 2. Oktober 1772 in Wesel). Der spätere preußische General der Infanterie Moritz von Schoeler (1771–1855) war sein älterer Bruder.

Militärkarriere
Schoeler wurde am 16. September 1786 als Gefreiterkorporal im Infanterieregiment "von Gaudi" angestellt. Im Jahr darauf machte er den Feldzug in Holland mit. Als Sekondeleutnant war Schoeler im Ersten Koalitionskrieg gegen Frankreich bei der Belagerung von Mainz, der Schlacht bei Kaiserslautern, der Beschießung des Forts St. Michel sowie bei den Gefechten von Saarbrücken, St. Imbert, St. Amand und Hasnon. 1804 war er als Regisseur in der Militärischen Gesellschaft tätig. Im Feldzug 1805 war Schoeler Adjutant des kommandierenden Feldherrn, des Herzogs von Braunschweig-Lüneburg, und Augenzeuge bei dessen tödlicher Verwundung in der Schlacht bei Jena und Auerstedt 1806.

Im Jahre 1808 befand sich Schoeler als Major und Flügeladjutant in St. Petersburg. Anlässlich eines Besuches des preußischen Königs Friedrich Wilhelm III. dort im Januar/Februar 1808 verlieh der König Schoeler "...auf Allerhöchste Eigene Bewegung..." den Orden Pour le Mérite. Während der Befreiungskriege war er im Hauptquartier des damaligen Kronprinzen von Schweden tätig, seit dem Zweiten Pariser Frieden bevollmächtigter Minister und außerordentlicher Gesandter am Hof des russischen Zaren in Petersburg sowie Vertrauter von Zar Alexander I. Er avancierte zum General der Infanterie; zuletzt war er Gesandter beim Bundestag in Frankfurt am Main.

Familie
Am 28. Januar 1796 heiratete Schoeler Auguste Wilhelmine von Kunitzky (1776–1858), eine Tochter des preußischen Generalmajors Franz Georg Gneomar von Kunitzky. Aus der Ehe gingen folgende Kinder hervor:

 Franz (1796–1897)
 August (1798–1866), preußischer General der Infanterie ⚭ 15. Oktober 1828 Ottilie von Schoeler (1809–1900), Tochter von Moritz von Schoeler
 Elise (1800–1864)
 Karl August Heinrich Friedrich Alexander (1801–1857), Rittmeister a. D. im Regiment der Gardes du Corps, Postmeister in Schwedt
⚭ Josephine-Desiree d'Auger (1797–1834), Eltern von Joseph von Schoeler (1834–1915), preußischer Generalleutnant
⚭ 10. März 1842 Tusnelda von Kinsky und Tettau (1815–1890)
 Moritz Friedrich Viktor (1803–1804)
 Friedrich (Fedor) (1806–1811)
 Alexander Emil (1809–1810)
 Luise (1811–1874), König Friedrich Wilhelm III. war ihr Patenonkel ⚭ Friedrich Ludwig von Schoeler (1797–1869), preußischer Generalleutnant
 Sophie (1813–1885)
 Alexandra (1818–1897) ⚭ 30. März 1853 August Wilhelm Börger († 1889), Rittmeister a. D.

Auszeichnungen
 Eisernes Kreuz II. Klasse am 28. Oktober 1813, für Dennewitz
 Russischer Orden des Heiligen Georg IV. Klasse am 28. Oktober 1813
 Roter Adlerorden I. Klasse mit Eichenlaub am 18. Juli 1818
 Preußisches Dienstauszeichnungskreuz am 18. Juli 1825
 Alexander-Newski-Orden im September 1826
 Schwarzer Adlerorden am 18. Januar 1836

Literatur
 Zeitung für den deutschen Adel. Band 1.
 Gerhard Johann David von Scharnhorst: Private und dienstliche Schriften. Herausgeber: Johannes Kunisch, Michael Sikora, Tilman Stieve

 Neuer Nekrolog der Deutschen 1840, Teil II S. 1325. Digitalisat
 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 4, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1937], , S. 197–199, Nr. 1289.
 Didaskalia: 1840,7/12, S.518f Nachruf
 Gothaisches genealogisches Taschenbuch der briefadeligen Häuser. 1912. Sechster Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1911, S. 851.
 Gothaisches genealogisches Taschenbuch der briefadeligen Häuser. 1907. Erster Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1906, S. 687 f.

Weblinks
 Literatur im Bibliotheks- und Bibliographieportal / Herder-Institut (Marburg)

Einzelnachweise

General der Infanterie (Königreich Preußen)
Person in den Koalitionskriegen (Preußen)
Träger des Eisernen Kreuzes II. Klasse
Ritter des Schwarzen Adlerordens
Träger des Roten Adlerordens 1. Klasse
Träger des Pour le Mérite (Militärorden)
Träger des Ordens des Heiligen Georg
Gesandter eines Mitgliedstaates beim Deutschen Bund
Friedrich
Adliger
Deutscher
Geboren 1772
Gestorben 1840
Mann

Friedrich von Schoeler


Porte de Montreuil () is a station on line 9 of the Paris Métro. The station has four tracks, two of which are sidings. Like that of Porte de Charenton, the train hall boasts an unusually wide vault, at 22.5 m across. The station is named after the Porte de Montreuil, a gate in the nineteenth century Thiers wall of Paris, which led to the town of Montreuil. Flea markets are held on the glacis (the sloping bank in front of a wall) of the fortifications.

The station was opened on 10 December 1933 with the extension of the line from Richelieu - Drouot. It was the eastern terminus of the line until the extension of the line to Mairie de Montreuil on 14 October 1937. An interchange with Paris tramway Line 3b opened on 15 December 2012.

Station layout

References

Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Paris Métro stations in the 20th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1933

Porte de Montreuil station


Ahmed Doğan (în , pe numele de la naștere Ahmed Ismailov Ahmedov; )  un politician bulgar de origine turcă. El a fost președinte al Mișcării pentru Drepturi și Libertăți (DPS) din 1990 până în 2013.

Viața și cariera
Ahmed Dogan s-a născut în Pcelarovo, un sat cu populație bulgară și romă. În 1981 și-a terminat studiile de filosofie la Universitatea din Sofia, iar în 1986 a obținut echivalentul de doctorat, după terminarea unei disertații cu tema "Analiza filosofică a principiului simetriei". El este fondatorul Mișcării pentru Drepturi și Libertăți (DPS), un partid liberal care pretinde că reprezintă interesele minorității turce din Bulgaria.

În septembrie 2007, numele lui Doğan a fost menționat într-un raport oficial al colaboratorilor poliției secrete comuniste. Potrivit raportului, Dogan a fost agent plătit al Comitetului pentru securitatea statului din august 1974 până în martie 1988.

În octombrie 2010, Curtea Administrativă Supremă (SAC) din Sofia la achitat pe Dogan de corupție într-un caz introdus de Comisia parlamentară privind taxele de consultare plătite în 2008 și 2009 pentru proiectele hidroenergetice.

Note

Nașteri în 1954
Politicieni bulgari

Ahmed Doğan


Szordykowski ist der Familienname folgender Personen:

 Henryk Szordykowski (1944–2022), polnischer Mittelstreckenläufer
 Zenon Szordykowski (* 1947), polnischer Mittelstreckenläufer

Szordykowski