Dmitri Shostakovich typically catalogued his compositions and occasionally his arrangements of other composers' music with opus numbers. He began this practice with the early Scherzo in F-sharp minor and continued until the end of his life. Nevertheless, most of his juvenilia, unfinished works from his artistic maturity (such as the operas Orango and The Gamblers), and numerous completed works were left unnumbered. There were also instances when Shostakovich took an opus number assigned to one work, then gave it to another, or was undecided about the numbering of a finished composition. Further complicating the matter was an error he committed in compiling his own music in the 1930s. This led to his soundtracks for The Youth of Maxim and Girl Friends sharing the same opus number.

By genre

Symphonies
 Op. 10: Symphony No. 1 in F minor (1923–1925)
 Op. 14: Symphony No. 2 in B major, To October, for mixed chorus and orchestra (1927)
 Op. 20: Symphony No. 3 in E major, The First of May, for mixed chorus and orchestra (1929)
 Op. 43: Symphony No. 4 in C minor (1935–1936)
 Op. 47: Symphony No. 5 in D minor (1937)
 Op. 54: Symphony No. 6 in B minor (1939)
 Op. 60: Symphony No. 7 in C major (1941)
 Op. 65: Symphony No. 8 in C minor (1943)
 Op. 70: Symphony No. 9 in E major (1945)
 Op. 93: Symphony No. 10 in E minor (1953)
 Op. 103: Symphony No. 11 in G minor, The Year 1905 (1957)
 Op. 112: Symphony No. 12 in D minor, The Year 1917 (1961)
 Op. 113: Symphony No. 13 in B minor, for bass, bass chorus, and orchestra (1962)
 Op. 135: Symphony No. 14, for soprano, bass, string orchestra, and percussion (1969)
 Op. 141: Symphony No. 15 in A major (1971)

Concertos
 Op. 35: Piano Concerto No. 1 in C minor (1933); also known as the Concerto in C minor for Piano, Trumpet, and String Orchestra
 Op. 77: Violin Concerto No. 1 in A minor (1947–1948)
 Op. 102: Piano Concerto No. 2 in F major (1957)
 Op. 107: Cello Concerto No. 1 in E major (1959)
 Op. 126: Cello Concerto No. 2 in G major (1966)
 Op. 129: Violin Concerto No. 2 in C minor (1967)

Suites
 Op. 15a: Suite from The Nose, for tenor, baritone, and orchestra (1927–1928)
 Op. 22a: Suite from The Age of Gold, for orchestra (1929–1930)
 Op. 27a: Suite from The Bolt, for orchestra (1931)
 Op. 30a: Suite from Golden Mountains, for orchestra (1931)
 Op. 32a: Suite from Hamlet, for small orchestra (1932)
 Op. 36a: Suite from The Tale of the Priest and of His Workman Balda (1935)
 Suite for Jazz Orchestra No. 1 (1934)
 Op. 39a: Suite from The Limpid Stream, for orchestra (1934–1935)
 Op. 50a: Suite from The Maxim Trilogy for chorus and orchestra (1938)
 Suite for Jazz Orchestra No. 2 (3 movements) (1938)
 Op. 64a: Suite from Zoya, for chorus and orchestra (1944, arranged by )
 Op. 75a: Suite from The Young Guard (1951, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 76a: Suite from Pirogov, for orchestra (1947, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 78a: Suite from Michurin, for chorus and orchestra (1964, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 80a: Suite from Meeting on the Elbe, for voices and orchestra (1948)
 Op. 82a: Suite from The Fall of Berlin, for chorus and orchestra (1949, arranged by Levon Atovmyan)
 Ballet Suite No. 1, for orchestra (1949, arranged by Levon Atovmyan)
 Ballet Suite No. 2, for orchestra (1951, arranged by Levon Atovmyan)
 Ballet Suite No. 3, for orchestra (1953, arranged by Levon Atovmyan)
 Ballet Suite No. 4, for orchestra (1953, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 85a: Suite from Belinsky, for chorus and orchestra (1960, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 89a: Suite from The Unforgettable Year 1919, for orchestra (1953, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 97a: Suite from The Gadfly, for orchestra (1955, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 99a: Suite from The First Echelon, for chorus and orchestra (1956)
 Suite for Variety Orchestra (8 movements) (post-1956)
 Op. 111a: Suite from Five Days, Five Nights, for orchestra (1961)
 Op. 114a: Suite of Five Fragments from the opera Katarina Izmailova, for orchestra (1963)
 Op. 116a: Suite from Hamlet, for orchestra (1964, arranged by Levon Atovmyan)
 Op. 120a: Suite from A Year Is Like a Lifetime, for orchestra (1965)

Miscellaneous symphonic works
 Op. 1: Scherzo in F minor, for orchestra (1919)
 Op. 3: Theme and Variations in B major, for orchestra (1921–1922)
 Op. 7: Scherzo in E major, for orchestra (1923–1924)
 Op. 23: Overture and Finale to Erwin Dressel's opera Armer Columbus, for orchestra (1929)
 The Green Company, overture for orchestra (1931)
 Op. 42: Five Fragments, for small orchestra (1935)
 Solemn March, for military band/wind orchestra (1942)
 Three Pieces, for orchestra (1947–1948)
 Op. 96: Festive Overture in A major, for orchestra (1954)
 Op. 111b: Novorossiisk Chimes, the Flame of Eternal Glory, for orchestra (1960)
 Op. 115: Overture on Russian and Kirghiz Folk Themes, for orchestra (1963)
 Op. 130: Funeral-Triumphal Prelude, for orchestra (1967)
 Op. 131: October, symphonic poem in C minor for orchestra (1967)
 Op. 139: "March of the Soviet Militia", for military band/wind orchestra (1970)
 "Intervision", for orchestra (1971)

String quartets
 Two Pieces for string quartet (1931) (arranged from Lady Macbeth of the Mtsensk District and from The Golden Age)
 Op. 49: String Quartet No. 1 in C major (1938)
 Op. 68: String Quartet No. 2 in A major (1944)
 Op. 73: String Quartet No. 3 in F major (1946)
 Op. 83: String Quartet No. 4 in D major (1949)
 Op. 92: String Quartet No. 5 in B major (1952)
 Op. 101: String Quartet No. 6 in G major (1956)
 Op. 108: String Quartet No. 7 in F minor (1960)
 Op. 110: String Quartet No. 8 in C minor (1960)
 Quartet Movement in E major (surviving movement of an early version of the String Quartet No. 9; circa 1960)
 Op. 117: String Quartet No. 9 in E major (1964)
 Op. 118: String Quartet No. 10 in A major (1964)
 Op. 122: String Quartet No. 11 in F minor (1966)
 Op. 133: String Quartet No. 12 in D major (1968)
 Op. 138: String Quartet No. 13 in B minor (1970)
 Op. 142: String Quartet No. 14 in F major (1972–1973)
 Op. 144: String Quartet No. 15 in E minor (1974)

Other chamber/instrumental works
 Op. 8: Piano Trio No. 1 in C minor (1923)
 Op. 9: Three Pieces, for cello and piano (1923–1924, lost; a fourth piece may have been destroyed by the composer)
 Op. 11: Two Pieces, for string octet (1924–1925)
 Impromptu, for viola and piano (1931)
 Op. 40: Cello Sonata in D minor (1934)
 Op. 40a: Moderato, for cello and piano (1934)
 Op. 57: Piano Quintet in G minor (1940)
 Op. 58i: Polka in F minor, for two harps (1941)
 Op. 67: Piano Trio No. 2 in E minor (1944)
 Op. 134: Violin Sonata (1968)
 Op. 147: Viola Sonata (1975)

Piano
 Op. 2: Eight Preludes (1919–1920)
 Minuet, Prelude, and Intermezzo (1917 or 1919–1920)
 Op. 5: Three Fantastic Dances (1922)
 Op. 6: Suite in F minor for two pianos (1922)
 Op. 12: Sonata No. 1 (1926)
 Op. 13: Aphorisms (1927)
 Op. 34: 24 Preludes (1932–1933)
 Op. 61: Sonata No. 2 in B minor (1943)
 Op. 69: Children's Notebook (1944–1945)
 Murzilka (1944–1945)
 Merry March for two pianos (1949)
 Op. 87: 24 Preludes and Fugues (1950-1951)
 Dances of the Dolls (1952)
 Op. 94: Concertino in A minor for two pianos (1953)
 Tarantella for two pianos (1954)
 Variations VIII, IX, and XI for the Eleven Variations on a Theme by Glinka (1957)

Operas
 The Gypsies, opera after Pushkin (1919–1920; partially destroyed)
 Op. 15: The Nose, satirical opera in three acts (and an epilogue) after Gogol (1927–1928); also a suite for orchestra (see Op. 15a)
 Op. 29: Lady Macbeth of the Mtsensk District, opera in four acts after Leskov (1930–1934); later revised as Katerina Ismailova (see Op. 114); also a suite for orchestra (see Op. 29a)
 The Big Lightning, comic opera (1932–1933; unfinished)
 Orango, satirical opera in three acts (and a prologue) (1932; unfinished)
 The Twelve Chairs, operetta (1939; unfinished sketches)
 Katyusha Maslova, opera after Tolstoy's novel Resurrection (1940–1941; unfinished sketches)
 The Gamblers, opera after Gogol (1941–1942; unfinished); completion in two acts by Krzysztof Meyer in 1978
 Op. 105: Moscow, Cheryomushki, operetta in three acts (1957–1958); also a film version (see Op. 105a)
 Op. 114: Katerina Ismailova, opera in four acts after Leskov (1956–1963); revision of Lady Macbeth of the Mtsensk District (see Op. 29); also a suite of five entr'actes (see Op. 114a) and a film version

Ballets
 Op. 22: The Golden Age, three acts (1929–1930)
 Op. 27: The Bolt, three acts (1930–1931)
 Op. 39: The Limpid Stream (also translated as The Bright Stream), three acts (1934–1935; some numbers recycled from Op. 27)
 The Lady and the Hooligan, one act (7 scenes) (1962; compiled and arranged from the scores of Ops. 27, 39, 40, 50a, 95, and 97 by Levon Atovmyan)
 The Dreamers, four acts (1975; compiled from the scores of Ops. 22 and 27 by the composer and Sergei Sapozhnikov)

Film scores
 Op. 18: Music to the silent film The New Babylon for small orchestra (1929)
 Op. 26: Music to the film Alone (1930–1931)
 Op. 30: Music to the film Golden Mountains (1931)
 Op. 33: Music to the film Counterplan (1932)
 Op. 36: Music to the animated film The Tale of the Priest and of His Workman Balda for chamber orchestra (1933–1934)
 Op. 38: Music to the film Love and Hate () (1934)
 Op. 41: Music to the film Girl Friends (1934–1935)
 Op. 41a: Music to the film The Youth of Maxim (1934–1935)
 Op. 45: Music to the film The Return of Maxim (1936–1937)
 Op. 48: Music to the film Volochayev Days (1936–1937)
 Op. 50: Music to the film The Vyborg Side (1938)
 Op. 51: Music to the film Friends (1938)
 Op. 52: Music to the film The Great Citizen, first part (1938)
 Op. 53: Music to the film The Man with the Gun (1938)
 Op. 55: Music to the film The Great Citizen, second part (1939)
 Op. 56: Music to the animated film The Silly Little Mouse (1939)
 Op. 59: Music to the film The Adventures of Korzinkina (1940)
 Op. 64: Music to the film Zoya (1944)
 Op. 71: Music to the film Simple People (1945)
 Op. 75: Music to the film The Young Guard (1947–1948)
 Op. 76: Music to the film Pirogov (1947)
 Op. 78: Music to the film Michurin (1948)
 Op. 80: Music to the film Meeting on the Elbe for voices and piano (1948)
 Op. 82: Music to the film The Fall of Berlin (1949)
 Op. 85: Music to the film Belinsky for orchestra and chorus (1950)
 Op. 89: Music to the film The Unforgettable Year 1919 (1951)
 Op. 95: Music to the film Song of the Great Rivers (1954)
 Op. 97: Music to the film The Gadfly (1955)
 Op. 99: Music to the film The First Echelon (1955–1956)
 Op. 105a: Music to the film Moscow, Cheryomushki(1962)
 Op. 111: Music to the film Five Days, Five Nights (1960)
 Op. 114b: Music to the film Katerina Izmailova (1966)
 Op. 116: Music to the film Hamlet after Shakespeare for orchestra (1963–1964)
 Op. 120: Music to the film A Year is Like a Lifetime for orchestra (1965)
 Op. 132: Music to the film Sofiya Perovskaya (1967)
 Op. 137: Music to the film King Lear after Shakespeare (1970)

Incidental music
 Op. 19: Music to the comedy The Bedbug by Mayakovsky (1929)
 Op. 24: Music to the play The Gunshot by Bezymensky (1929)
 Op. 25: Music to the play Virgin Soil by Gorbenko and L'vov (1930)
 Op. 28: Music to the play Rule, Britannia! by Adrian Piotrovsky (1931)
 Op. 31: Music to the stage revue Hypothetically Murdered by Vasili Voyevodin and E. Riss (1931)
 Op. 32: Music to the play Hamlet by Shakespeare (1931–1932)
 Op. 37: Music to the play The Human Comedy after Balzac for small orchestra (1933–1934)
 Op. 44: Music to the play Hail, Spain by Afinogenov (1936)
 Op. 58a: Music to the play King Lear by Shakespeare (1940)
 Op. 63: Music to the spectacle Native Country, suite Native Leningrad (1942)
 Op. 66: Music to the spectacle Russian River for soloists, choir and orchestra (1944)
 Op. 72: Two Songs to the spectacle Victorious Spring after Svetlov for voices and orchestra (1945)

Choral
 The Oath to the People's Commissar for bass, chorus and piano (1941)
 Songs of a Guard's Division ("The Fearless Regiments Are On the Move"), marching song for bass and mixed chorus with simple accompaniment for bayan or piano (1941)
 Russian Folk Songs for chorus (1943)
 Three Russian Folk Songs for two soloists and chorus with piano accompaniment (1943)
 Op. 74: Poem of the Motherland, cantata for mezzo-soprano, tenor, two baritones, chorus and orchestra (1947)
 Rayok (Little Paradise) for four voices, chorus and piano (1948)
 Op. 81: Song of the Forests, oratorio after Dolmatovsky for tenor, bass soli, mixed & boys' chorus and orchestra (1949)
 Op. 86a: The Homeland Hears for chorus and tenor soloist with wordless chorus (1951)
 Op. 88: Ten Poems on Texts by Revolutionary Poets for chorus and boys' chorus a cappella (1951)
 Op. 90: The Sun Shines over Our Motherland, cantata after Dolmatovsky for mixed & boys' chorus and orchestra (1952)
 Op. 104: Cultivation: Two Russian Folk Song Arrangements for chorus a cappella (1957)
 Op. 119: The Execution of Stepan Razin, cantata after Yevtushenko for bass, mixed chorus and orchestra (1964)
 Op. 124: Two Choruses after Davidenko for chorus and orchestra (1962)
 Op. 136: Loyalty, eight ballads after Dolmatovsky for unaccompanied male chorus (1970)

Vocal
 Op. 4: Two Fables of Krylov for mezzo-soprano, female chorus and chamber orchestra (1922)
 Op. 21: Six Romances on Texts by Japanese Poets for tenor and orchestra (1928–1932)
 From Karl Marx to Our Own Days, symphonic poem for solo voices, chorus and orchestra (1932)
 Impromptu: Madrigal, for voice and piano (1933)
 Op. 46: Four Romances on Verses by Pushkin for bass and piano (1936–1937)
 Seven Arrangements of Finnish Folk Songs for soloists (soprano and tenor) and chamber ensemble (1939)
 Op. 62: Six Romances on Verses by English Poets for bass and piano (1942)
 Patriotic Song after Dolmatovsky for voices (1943)
 "Song About the Red Army" after Golodny (1943)
 Op. 79: From Jewish Folk Poetry, song cycle for soprano, contralto, tenor and piano (1948)
 Op. 79a: From Jewish Folk Poetry, song cycle for soprano, contralto, tenor and orchestra (1948)
 Op. 80b: Three Songs from Meeting on the Elbe for voice and piano (1956)
 Op. 84: Two Romances on Verses by Lermontov for male voice and piano (1950)
 Op. 86: Four Songs to Words by Dolmatovsky for voice and piano (1951)
 Op. 91: Four Monologues on Verses by Pushkin for bass and piano (1952)
 Greek Songs for voice and piano (1952–1953)
 Pendozalis, Greek Song for voice and piano (1954)
 October Dawn, song for soloists and chorus (1954)
 Op. 98: Five Romances on Verses by Dolmatovsky for bass and piano (1954)
 Op. 98a: "There Were Kisses", song after Dolmatovsky for voice and piano (1954)
 Op. 100: Spanish Songs for (mezzo)soprano and piano (1956)
 Op. 109: Satires (Pictures of the Past), Five Romances on Verses by Sasha Chorny for soprano and piano (1960) (arranged for voice and orchestra by B. Tishchenko, 1980)
 Op. 121: Five Romances on Texts from the Magazine Krokodil for bass and piano (1965)
 Op. 123: "Preface to the Complete Collection of My Works and Brief Reflections on this Preface" for bass and piano (1966)
 Op. 127: Seven Romances on Poems by Alexander Blok for soprano, violin, cello and piano (1967)
 Op. 128: Romance "Spring, Spring" to Verses by Pushkin for bass and piano (1967)
 Op. 140: Six Romances on Verses by English Poets for bass and chamber orchestra (1971)
 Op. 143: Six Poems by Marina Tsvetayeva, suite for contralto and piano (1973)
 Op. 143a: Six Poems by Marina Tsvetayeva, suite for contralto and orchestra (1973)
 Op. 145: Suite on Verses of Michelangelo Buonarroti for bass and piano (1974)
 Op. 145a: Suite on Verses by Michelangelo Buonarroti for bass and orchestra (1975)
 Op. 146: Four Verses of Captain Lebyadkin to texts by Dostoevsky for bass and piano (1975)

Orchestrations of music by other composers
 Orchestration of I Waited for Thee in the Grotto by Rimsky-Korsakov for soprano and orchestra (1921)
 Op. 16: Tahiti-Trot for orchestra (1928)
 Op. 17: Pastorale and Capriccio: Two Pieces by Domenico Scarlatti for wind orchestra (1928)
 Orchestration of The Internationale by Pierre De Geyter (1937)
 Op. 58: Orchestration of the opera Boris Godunov by Modest Mussorgsky (1939–1940)
 Orchestration of Wiener Blut by Johann Strauss II (1940)
 Orchestration of Vergnügungszug by Johann Strauss II (1940)
 Orchestration of 27 Romances and Songs Arrangements (1941)
 Orchestration of Eight British and American Folk Songs for voice(s) and orchestra (1943)
 Orchestration and completion of Rothschild's Violin by Venyamin Fleishman (1944)
 Op. 106: Re-orchestration of Khovanshchina by Modest Mussorgsky (1959)
 Orchestration of Songs and Dances of Death by Modest Mussorgsky for voice and orchestra (1962)
 Op. 125: Re-orchestration of the Cello Concerto in A minor by Robert Schumann (1963)
 Re-orchestration of the Cello Concerto No. 1 by Boris Tishchenko (1969)
 Orchestration of Mephistopheles' Song of the Flea by Ludwig van Beethoven (1975)

Transcriptions of music by other composers
 Reduction for mixed choir and piano four-hands of the Symphony of Psalms by Igor Stravinsky (circa early 1930s)
 Reduction for two pianos of the Symphonie Liturgique by Arthur Honegger (1947)
 Reduction for piano four-hands of the second movement from the Symphony No. 10 by Gustav Mahler (fragment; late 1920s)

In chronological order

References

Footnotes

Cited sources

Shostakovich, Dmitri, compositions by

List of compositions by Dmitri Shostakovich


Grøn fasan () er en hønsefugl, der lever i Japan.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fasaner
Fugle fra Japan

Grøn fasan


කටුසටහන් පොත යනු කටුසටහන් ඇඳීම සඳහා යොදාගනු ලබන රූල් නොමැති පිටු සහිත පොතකි. එය සිත්තරුන් විසින් සිය නිර්මාණාත්මක කි‍්‍රයාවලියේදී ඇඳීම හෝ සිතුවම් කිරීම සඳහා භාවිතා කරනු ලබයි. 2006 වසරේදී හාර්වර්ඞ් විශ්ව විද්‍යාලයේ කලා කෞතුකාගාරයේ පැවැති කටුසටහන් පොත් ප‍්‍රදර්ශනයේදී දක්වා තිබුණේ කටුසටහන් කාණ්ඩයන් දෙකකට වර්ග කෙරෙන බවයි.
	නිරීක්‍ෂණ මෙය බාහිර ලෝකය වාර්තාගත කරගැනීමකි. සිත්තරා සංචාරය කිරීමේදී දකින දේ අධ්‍යනය කිරීම මෙහි අරමුණ වේ.
	නව සොයාගැනීම් මෙයට සිත්තරාගේ අභ්‍යන්තරික සිතීමේ ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස බිහිවන රූප සංයෝජනයන්ගේ වර්ධනයන් ඇතුලත් වේ.

සිතුවම්කරණය-කටුසටහන් පොත


Gâlcevile din Chioggia (în ) este o comedie în trei acte de Carlo Goldoni din 1761. Premiera a avut loc în anul 1762 la Teatro San Luca din Veneția.

Personaje
 Maestrul Toni (Antonio), proprietarul unei bărci  (tartana) de pescuit
 D-na Pasqua, soția maestrului Toni
 Lucietta, fată tânără, sora maestrului Toni
 Titta-Nane (Giambattista), un pescar tânăr
 Beppe (Giuseppe),  fratele mai mic al maestrului Toni
 Maestrul Fortunato, pescar
 D-na Libera, soția maestrului Fortunato
 Orsetta (Orsolina), fată, sora d-nei Libera
 Checca (Francesca), fată, cealaltă soră a d-nei Libera
 Maestrul Vincenzo, pescar
 Toffolo (Christopher), proprietar de barcă
 Isidor, ajutorul executorului judecătoresc
 Executorul judecătoresc
 Canocchia, un tânăr care vinde dovleac prăjit
 Oamenii maestrului Toni
 Slujitorul lui Isidor

Legături externe
 Comedia "Galcevile din Chioggia" in regia lui Daniel Nitoi se joaca la Nottara
 Comedia lui Carlo Goldoni, Gâlcevile din Chioggia, regizată de Dana Dumitrescu, a avut premiera seara trecută, pe scena Teatrului de Stat Constanța
Text in Italian/Venetian, accessed 15 January 2010
Conversazioni Goldoniane – Le Baruffe Chiozzotte

Vezi și
 Operele lui Carlo Goldoni

Piese de teatru de Carlo Goldoni
Piese de teatru în 3 acte

Gâlcevile din Chioggia


Egalitatea în drepturi este un termen care se referă la egalitatea juridică între persoane fizice , care poate fi folosit ca un sinonim pentru următorii termeni::
 Egalitatea în fața legii, non-discriminarea sau absența de privilegii -pentru motive de identitate colectivă- în cadrul unui sistem juridic.
 Egalitatea în ce privește libertatea, dreptul fiecărui individ de a se bucura de libertatea individuală.
Dezambiguizare

Egalitatea în drepturi


Apocalipsa după șoferi este un film românesc din 2008 regizat de Alexandru Solomon.

Prezentare

Distribuție

Primire
Filmul a fost vizionat de 35 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 2008 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2008
Filme regizate de Alexandru Solomon
Filme documentare românești

Apocalipsa după șoferi


Malerkotla (en punyabí: ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ ) es una ciudad de la India en el distrito de Sangrur, estado de Punyab.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 249  a 108 km de la capital estatal, Chandigarh, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 122 957 habitantes. Es la única ciudad del Punyab indio con mayoría musulmana (68,50%), según el censo de 2011.

El conjunto del distrito de Sangrur, es de mayoría Sij (65,10%).

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Punyab (India)

Malerkotla


الشاعر أحمدالحمصي (1934م-) شاعر سورياي.

نبذة
ولد عام 1934 في مدينة طرابلس في شمال لبنان. نال شهادة علم النفس الاجتماعي من معهد العلوم الاجتماعية في بيروت عام 1963، وإجازة في اللغة العربية وآدابها 1970، ودبلوم الدراسات العليا من كلية الآداب في الجامعة اللبنانية 1977: وشهادة الدكتوراه في اللغة العربية وآدابها من جامعة القديس يوسف في بيروت 1982. عمل أستاذاً لمادتي البلاغة وصناعة الكتابة في معهد طرابلس الجامعي للدراسات الإسلامية، وأستاذا للنحو والصرف والأدب الإسلامي وصناعة الكتابة وفن الإلقاء في جامعة الجنان.
عميد كلية الآداب والعلوم الإنسانية في الجامعة العالمية، بيروت

أعماله
 عضو اتحاد الكتاب العرب، والمجلس الثقافي للبنان الشمالي، وعضو مؤسس في منتدى طرابلس الشعري.
 أحيا أمسيات شعرية في طرابلس وبعض المدن العربية.
 نشر بعض المقالات النقدية والقصائد الوجدانية في عدد من الصحف والمجلات.

مؤلفاته
 «ابن زمرك الغرناطي- سيرته وأدبه»، مؤسسة الرسالة ودار الايمان، الطبعة الأولى 1985.
 «كتاب الاقتراح في علم أصول النحو» للسيوطي، تحقيق بالاشتراك مع الدكتور محمد قاسم، دار جروس، الطبعة الأولى سنة 1988.
 «شرح ابن عقيل على ألفية ابن مالك»، تحقيق بالاشتراك مع الدكتور محمد قاسم، دار جروس، الطبعة الأولة 1990.
 «الفروق اللغوية» لأبي هلال العسكري، تحقيق دار الإنشاء.
 «ديوان ابن زمرك الغرناطي»، جمع وشرح وتقديم، دار جروس.
 مجموعة شعرية بعنوان«عينيك أمتشق»، دار الإنشاء.
 يعمل الآن في اعداد«معجم المصطلحات الإسلامية».
 ظلال البحر- شعر- اتحاد الكتاب العرب- دمشق 1992
 كتاب قطوف من العربية، دار ابن حزم للطباعة والنشر 1997.

وصلات خارجية
 د.أحمد سليم الحمصي - تراجم أعضاء اتحاد الكتاب العرب في سورية والوطن العربي - الطبعة الرابعة 2000

مراجع

 أحمد الحمصي

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
خريجو الجامعة اللبنانية
خريجو جامعة القديس يوسف
شعراء لبنانيون في القرن 20
مواليد 1934
شعراء طرابلسيون (لبنان)

أحمد الحمصي


Buldan, Denizli ilinin bir ilçesidir. 2020 yılı TÜİK verilerine göre nüfusu 27.223'tür. Dokumacılık (tekstil) konusunda tüm Türkiye'de meşhur bir ilçedir. İlçeye has olan Buldan bezi dünyaca ünlü bir dokuma türüdür.

Yayla (Süleymanlı) Gölü ve Kestane Deresi ilçenin önemli doğal güzellikleri arasındadır. İlçe sınırları içinde Yenicekent Mahallesi'nde Tripolis Antik Kenti bulunmaktadır. Derbent köyünde ise sulama amaçlı kullanılan Derbent Barajı bulunmaktadır. İlçe dağ yamacına kurulmuştur ve 3 tarafı dağlarla çevrilidir. İlçenin en yüksek noktası 1151 m ile Geleyli Tepesi'dir.

Denizli Merkez'e 42 km uzaklıktadır. En yakın demiryoluna 18 km uzaklıktadır. İlçeden Denizli-Manisa karayolu geçer. Komşuları Manisa-Sarıgöl, Aydın-Buharkent, Denizli-Akköy, Denizli-Sarayköy ilçeleridir.

İdari yapı
Buldan'a bağlı toplam 45 mahalle vardır.

Coğrafi yapı
Denizli'nin en gelişmiş ilçelerinden biridir.

Buldan İlçesi Ege Bölgesinin iç kısmında yer almakta olup, doğuda Güney İlçesi, batıda Kuyucak, kuzeyde Sarıgöl, güneyde Sarayköy ve Buharkent İlçeleriyle komşu bulunmaktadır.

Yüzey şekilleri bakımından dalgalıdır. Alçak ovalar ve platolar birbirini tamamlar. Arazinin tamamı denizden yüksektir. Buldan platosu alçalarak Sarayköy tabakasına ulaşır. İlçenin diğer alanları dağ ve platolarla kaplıdır.

İlçe merkezinin batısında 1500 m yükseklikte, dağ içi düzlüğünde Süleymanlı Gölü vardır. Çok eskiden bu gölün bir ark sistemiyle Buldan'ın yeşil bahçelerini suladığı bilinmektedir.
Buldan'ın doğusuna doğru arazi yüksekliği giderek azalır. İlçe topraklarının yaklaşık üçte birinin bulunduğu bu bölge, Adıgüzel Barajı'nın sularıyla verimini giderek arttırmaktadır. Büyük Menderes Ovasının tarıma elverişli toprakları üzerinde Yenicekent, Doğan, Oğuz, Mahmutlu ve Bölmekaya mahalleleri kuruludur.

İlçedeki ormanlar iki büyük yangında tahrip olduğundan, çeşitli kuruluşların ortak çalışmalarıyla yeniden ağaçlandırma başlanmıştır.

İlçenin Asıl Ege ile İç Ege arasında bulunması iklim çeşitliliğine neden olmaktadır. İlçenin doğusunda Akdeniz iklimini andıran bir iklim görülür. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağmurludur. Hiç kar yağmaz, don olayına rastlanmaz. Yıllık yağış ortalaması 600–700 m²'dir. Güney ve batısındaki dağların deniz etkisini azaltması yüzünden Tosunlar, Kuyucak ve Sarayköy'e göre daha az yağış alır.

İç kesimlerdeki yüksek yayla alanlarında iklim giderek karasallaşır. Yazları sıcak, kurak ama ovaya göre serin geçer. Kışlar soğuk ve kar yağışlıdır, don olayı görülür. Karlık tepesi ve yakın çevresinde kuyularda özel olarak kar depolanır, yazın satılır. İlçenin üç tarafı dağlarla kaplı olduğundan sert rüzgârlara rastlanmaz.

Nüfus

Ekonomi

Buldan ekonomisi ağırlıklı olarak tekstil ürünleri üzerinde yoğunlaşmıştır. Daha çok geleneksel biçimde evde yapılmakta olan dokuma ürünleri bu tekstil sektöründe önemli paya sahiptir.

Doğal güzellikleri

Sazak Dağı
İlçenin güneydoğusunu boydan boya kaplar. 1117 metre yükseklikte bulunan bu dağa aynı zamanda Kumralıpaşa dağı olarak da anılmaktadır.

Yenice kaplıcaları
İlçeye 16 km mesafede bulunan Yenice Mahallesi sınırları içerisinde bulunan kaplıca yarı asfalt, yarı stabilize yolla Denizli-İzmir karayoluna bağlanır. Yol Tripolis harabelerinin yanından geçmektedir. Önceleri kubbe altında, ortasında ayakları sokmak için çizme şeklinde tasarlanmış bir göbek taşı bulunmasından dolayı Çizmeli hamam denilmiştir. Günümüzde kubbe kaldırılmış kaynak üzerinde yeni tesisler yapılmıştır. Suyun sıcaklığı 44 derece olup bileşiminde hidrokarbonat, sülfat, sodyum, kalsiyum iyonları bulunmaktadır.

Kaplıca başta romatizma olmak üzere; kalp, damar sertliği, deri hastalıklarının tedavisinde önemli bir etken olmaktadır.

Aynı yörede halk tarafından Çamur Hamamı olarak anılan Gamere kaplıcası da benzer özellikleriyle özellikle iç turizme hizmet etmektedir.

Kestane Deresi
İlçe merkezine 1 km uzaklıkta olup şehrin batısında yeşillikler arasında bulunmaktadır. 1967 yılında dönemin belediye başkanı Ethem Tümbay tarafından imar ettirilen bu alan bugün hem çay bahçesi hem de restoran bölümüyle yöre halkına ve dışarıdan gelen turistlere hizmet vermektedir.

Talat Tarakçı Parkı
Dönemin belediye başkanı Talat Tarakçı tarafından 1936 yılında yaptırılmıştır. İlçe merkezinde yer alan bu park ilçeye doğal bir güzellik kazandırmaktadır. 2012 yılında yeniden düzenlenerek hizmet vermeye devam etmektedir.

İçme Deresi
İlçenin güneyinde; ilçeye 5 km mesafededir. Kaynaktan çıkan bu şifalı su içme suyu adını almıştır. Özellikle mide hastalıklarının tedavisinde yarar sağladığı bilinmektedir.

Yukarı Vakıf Çayı
Şehirden 2 km uzaklıkta çamların içinde bir dinlenme yeridir. İlçenin günümüzde en önemli turistik mekânlarından olan bu yer özellikle yaz mevsiminde iç turizme büyük bir canlılık kazandırmaktadır.

Toprakçı Kaşı
Şehre 1 km uzaklıkta, eski yayla yolu üzerinde geniş bir düzlük ve küçük bir çam ormanından oluşan mekandır. Buldan'ın büyük bir bölümü ile Pamukkale'ye kadar geniş bir alanı seyretme fırsatı sunduğu için Buldan halkının en gözde seyir tepelerindendir. Özellikle yaz geceleri serin bir ortam arayanların vazgeçilmezidir; çünkü bulunduğu yer itibarı ile yaz-kış çok rüzgâr alan bir bölgedir. Birkaç sene önce bu bölgeye "rüzgâr enerji panelleri" kurulması gündeme gelmiştir.

Tripolis Antik Kenti
İlçemize bağlı Yenice kMahallesinin hemen yanındadır.

Helen dilinde üçlü kent anlamına gelen Tripolis ismi Anadolu'da iki kente daha verilmiştir. Bunlardan biri Trabzon'da, diğeri ise Karia'dadır.

Tripolis'in eski ismi Apollonia olup MS 3. yüzyılda Seleukoslar tarafından kurulmuştur.
Ana Tanrıça Kybele, Artemis, Apollon ve onların anneleri Leto'ya bu kentte saygı duyuluyordu. Ayrıca sikkelerinde de Leto'nun kabartması yer alıyordu.

Tripolis'in tarihte ismi Sardeis'den çıkan Kral Yolu'nun Philadelphia (Alaşehir)'dan sonra Tripolis'den geçerek Phrygi'nın batı ucundaki Hierapolis'e bağlanmasıyla geçer. Burası yolların birleştiği bir sınır kenti konumunda idi. Ayrıca 1190'da Alman İmparatoru Friedrich Barbarossa, Haçlı Seferlerinin başında buradan yoluna devam etmiştir. Bizans İmparatoru Dukas Batatzes kenti onarmış ve etrafını surlarla çevirmiştir. Kentten günümüze Roma dönemi yapı kalıntılarından bazı parçalar gelebilmiştir. Tiyatro ile Gymnasium'un kalıntılarının dışında arkeolojik kazı ve yüzey araştırması yapılmadığından pek bir şey günümüze gelememiştir.

Buldan´ın tarihçesi
Selçuk beyleri doğudan devamlı göç eden Oğuz aşiretlerini batıya göç ederek ileride zaptedeceği yerlere onları yerleştirmek amacını takip ediyordu. Göçebe Türk aşiretleri Menderes'i geçerek şimdiki Buldan çevresine gelip hayvancılıkla uğraşmaya başlamışlardır. Çağış mevkine yerleşmişlerdir. Bizans hakimiyeti altında bulunuyorlardı. 1215 senelerinde yapıldığı sanılan bu yerleşme şimdiki Buldan'ın çekirdeğini teşkil etmektedir. Bunları doğudan elen Türk boyları takip eder. Denizli taraflarına gelen aşiret oymakları Selçuklular tarafından, maksatlı olarak Buldan çevresine geçip yerleşmeleri teşvik edilmiştir.

Gelen bu göçebe boyları bulundukları yerin adını çarşamba koymuşlar, hayvancılığın yanı sıra ziraatla uğraşmaya, uygarlıklarını kurmaya, pamuk ve yünden kirmanla eğirdikleri ipliklerle kaba saba fakat sağlam giyim eşyası dokumaya başlamışlardır. dokumaları kısa zamanda çevrede ün salmıştır. Osmanlı padişahı Osman Gazi'nin Çarşambayı Lazikiye'de dokunan kırmızı şallardan elbise yaptırıp giydiği rivayet edilmektedir. Tripolis şehri 1305 tarihinde Germiyan Beyi Birinci Yakup tarafından fethedilmesi üzerine buranın dokumaları Osman Gazi'ye duyurulduğu bilinmektedir. Çağışta tamamen Türkler tarafından oluşturulmuş Çarşamba Köyü 2600 nüfusa ulaşmıştır. Tripolis şehrinden Filedelfiye (Alaşehir) giden yol kenarına kurulmuş olan bu köy zamanla tanınmış buraya hayvan satın almaya, dokunmuş mal satın almaya gelen tüccarların uğrak yeri olmuştur. Buldan çevresinde Germiyanoğulları'nın hakimiyetinin tam olarak ne zaman bittiği bilinmektedir. Ancak 1335 tarihinde Çarşamba'nın idaresinin Aydınoğulları'na geçtiğini (Türkiye Tarihi Cilt-II) biliyoruz. 1340 senesinde Buldan ve çevresinin yine Germiyanoğulları'na mensup İnançoğulları'nın hakimiyetine geçtiğini söyleyebiliriz. Germiyan Hükümdarı 2. Yakup Beyin erkek evladı bulunmadığından 1428'de II. Murat'ı ziyaret ederek ölümünden sonra Germiyan beyliğini tamamen Osmanlı idaresine terk edeceğini bildirmiştir. Nitekim 1429 yılında bu vasiyet gerçekleşmiş; Germiyan Beyliği tamamen Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1354 tarihinde meydana gelen büyük depremde çarşamba ve Tripolis şehirleri fazlasıyla zarar görmüştür. Türklerle Hıristiyanlar o ana kadar beraber yaşarlarken bir kısım Hristiyan ahalinin başka yerlere göç etmiş; daha sonra da yanı başına bugünkü Yenice yerleşimi kurulmuştur.

Artık Çarşamba'yı Lazikiye'de yaşamanın gittikçe güçleştiğini fark eden o tarihte sözü geçen ağalarından olan Hıdır Ağa adamlarını toplayıp şimdiki Güroluk mahallesine göç ederek (1579) mekân tutmuşlardır. Hıdır Ağa'dan daha sonra ya da onuna beraber geldiği düşünülen Alaca aşireti reisi Mehmet Ağa'da ikinci olarak gelmiş; şimdiki Düzalan mahallesine 1580 tarihinde yerleşmiştir. O tarihte şimdiki Buldan'ın bulunduğu alan ormanlık olduğu için iki beyin adamları tarafından ağaçlar kesilerek yerlerine toprak örtülü evler yapılmıştır. hâlen Çarşambayı Lazikiye'nin bulunduğu yer olan Çağış'ta 15 ev bulunmaktadır. Kurucularına izafeten Hıdıroluk mahallesi denilmiş; 1938 yılında ise Güroluk olarak değiştirilmiştir. Alacaoğulları da ilk mescidi yaptıklarından bulunduğu yere Alacamescid mahallesi denilmiş; bu isimde 1938 yılında Düzalan mahallesi olarak değiştirilmiştir. Bunları daha sonra Anadolu'dan gelen Türk boyları takip etmiştir. Sonradan gelen Abbas Ağa ve adamları bugünkü Çaybaşı mahallesinin mekân tutmuş; orayada Abbas Mahallesi denmiştir. 1938 yılında içinden geçen çayın ismi dikkate alınarak Çaybaşı mahallesi olarak değiştirilmiştir. Araplı aşiretinden İlyas Ağa'da bugünkü Kurtuluş mahallesine yerleşmiştir. Yeni kurulan bu yerin ismi üzerine pek çok söylenti vardır. Çarşambayı Lazikiye halkı belden giyindiklerinden Boldan; diğer bir rivayete göre eşkıyalardan kaçıp dağın eteklerine sığındıklarından Bulda al; başka bir rivayete göreyse dağların bolluk olmasından dolayı Boldağ isimlerinden geldikleri söylenebilir. Eski kayıtlarda Boldan olarak ismi karşımıza çıkmaktadır. Cumhuriyet döneminde Buldan'a çevrilip bu isimde karar kılınmıştır. Katip Çelebi'nin Cihannüma adlı eserinin 634. sayfasında Denizli ovasında Ezine'nin (Sarayköy) şimali garb tarafında iki saatlik yerde Boldan'ın bulunduğu ve her hafta pazar kurulduğunu yazmaktadır. Çam ağaçlarıyla  bezeli bir dağın eteklerine kurulu Buldan daha sonraları gittikçe gelişmiş 1779'da Aydın iline bağlı bir bucak olmuştur. Bu gelişimini devam ettiren Buldan 1847 yılında yine Aydın iline bağlı bir ilçe, Denizli'nin sancak olmasından itibaren 1883 yılından itibaren Denizli sancağına bağlı bir ilçe olmuştur. Denizli'nin 1923'te il olmasıyla beraber Buldan Denizli vilayetine ilçe olarak bağlı kalmaya devam etmiştir.

Buldan´da yer adları

Buldan bilindiği üzere çok eski bir yerleşim birimidir ve uzun bir süredir Türklerin hakimiyet alanındadır. Orta Asya'dan akın akın Anadolu'ya gelen Türk boyları hızla buraları Türkleştirmiştir. 1071 Malazgirt Savaşı ile başladığı sanılır; fakat yaygın kanının aksine bundan çok önce Oğuzların Anadolu'ya çeşitli vesilelerle girdiği bugün ispat edilmiştir. İşte bu Oğuz boyları Anadolu içinde ilerleyişleri neticesinde dönem dönem Buldan ve çevresinde küçük yerleşim yerleri oluşturmuşlardır. Kayı, Salur, Afşar, Kınık, Beydili, Yazır ve Bayat boylarına bağlı aşiretler bugün merkezdeki  mahalle ve köylerimizin ilk kurucularıdır. Eskici Kara Mehmetler, Tireller, Duruaylar, Gugular, Seyrekle, Orpaklar, Sertler, Sarılar, Karalar, Karakeçililer, Sarıkeçililer, Saltuklar, Çakmaklar, Fakıhlar, Ceritler, Ceditler, Cabarlar, Çakırlar, Aldirekli, Kaşıkçı, Curalar, Haylamazlar, Parmaksızlar, Süllüler, Dinbazlar, Sakallılar, Hatıplar, Karagözler. Bu oymak ve aşiretler zaman içinde yer değiştirip kaynaşarak bugünkü Buldan'ı oluşturmuşlardır.

Yer adları, o yörenin tarihi, kültürü ve kimliği hakkında bilgi vermesi bakımından büyük öneme sahiptir. Buldan'ın kimliği hakkında bu yer adlarına bakarak bir kanaat edinmek mümkündür. Yer adları deyince sadece yerleşim yerleri değil ovalar, tepeler, pınarlar, dereler, belenler, ovalar, yollar, çeşmeler de anlaşılmalıdır. Pamukkale Üniversitesinde Yrd. Doç. Levent KURGUN hocamız bu konuda yaptığı çalışmada Buldan'daki yer adlarının %93'ünün Türkçe olduğunu saptamıştır. Bu bizim için çok önemli bir veridir. Bu bilgi yüzyıllardır dokumacılıkla uğraşan Buldan halkının yalnız ipliği, ipeği değil tarihi de Türkçe dokuduğunu göstermektedir. Bu yazıda bizim yapacağımız Buldan ve köylerindeki yer isimlerinden tespit edebildiklerimizin köken ve anlamlarına dikkat çekmek ve bu isimleri kategorize etmektir.

Önce Buldan isminden başlayalım. Bu ismin anlamı ve veriliş biçimiyle ilgili çokça söylenti vardır. Biri, bu yöredeki kişilerin bol don ve elbise giydiklerinden dolayı çevrede boldonlular şeklinde anıldığı ve ismin boldon sözünden bozulduğudur. Diğeri eşkıya ve haramilerin baskınlarından yılan halkın daha önceleri aşağıda savunmasız ve korunaksız bir bölgede yaşadıkları, bunların zulmünden ormanlık ve sarp yamaçlara saklandıkları ve eşkıyaya ithafen bulda al dediklerinden hareketle Buldan olarak anıldığıdır. Bir de Buldan civarının eski ismi olan Apollon'un yöredeki Türkler tarafından yüzyıllar içinde değiştirilerek ve Türklerin kendi söyleyiş biçimine uydurarak bu hale getirildiği iddiası vardır.

Bütün bu söylentilerin ve yakıştırmaların dışında gerçeğe ve akla en uygun şudur. Buldan isminin kökeni Türkçe buladan sözcüğüdür. Anlamı Çınar ağacıdır (TDK Derleme Sözlüğü Cilt 2). Buldan'daki çınar- kestane ağaçlarının bolluğu ve tarihi belgelerde ve yazışmalarda "boladan, bulladan" şeklinde ismin yer alması bu iddiayı kuvvetlendirmektedir. L. Kurgun Bey, buladanın aynı zamanda bir Türk oymağının ismi olduğunu ve Osmanlının Bursa Sancağında geçtiğini tespit etmiş ve bunu Buldan'daki Bursa Mahallesi ile ilintilendirmiştir. Bu sözcüğü Yunanca'da, Arapça'da hatta Luwi dilinde arayan diğer araştırmacıların Buldan'ı bir türlü Türk'e ve Türkçeye yakıştıramamasını bilimsellikle değil de kompleksle açıklamak gerektir.

Buldan'da yer adlarına kökenlerine göre bakacak olursak su, hayvan, bitki, kişi, boy adlarının ve tasviri adların geniş yer tuttuğunu görürüz.

Su adlarına örnek olarak Çayırderesi, Gölbaşı, Dörtpınar, Güzpınar, Kovanoluk, Kurudere….

Bitki adlarına örnek: Çamköy, Gülalan, Kestanederesi,

Kişi adlarına örnek: Hasanbeyler, Sarımahmutlu, Abbas, Hıdıroluk, Süleymanlı

Boy Adlarına örnekler: Oğuz, Kaşıkçı, Eldirek, Karaköy (Karakeçili Yörüklerinden almıştır ismini)

Tasviri adlara örnek: Karagöz çeşmesi, Yalçınkaya, Bozalan, Aktaş, Akyar

Bunların dışında bugün anlamları neredeyse unutulmuş olan yer adları vardır.

Kepsel: Kuru çam odunu

Yonatça: İyi, tam, düzgün, doğru dürüst, sağlam

Kayran: Taşlı, kumlu, ekime elverişli olmayan toprak

Meğere: Yeni dikilen ve henüz üzüm vermeyen bağ

Alandız: Ağaç köklerinden çıkan filizler(palandız)

Bakacak: Bir tepede çevresinin en iyi görülebildiği yüksek yer, gözetleme yeri

Çağış: Bal.

Alanyazı: Göz alabildiğine geniş düzlük, ova.

Eğrek: Dinlenme yeri.

Turfanyüzü: Turfan bugün Çin'e bağlı Doğu Türkistan'da bir şehrin adıdır. Bu şehir sularının bolluğu ve toprağının bereketiyle anılır. Buldan'daki bu mevkii de yine bağ ve bahçeleri sularıyla meşhurdur. İhtimaldir ki burası Turfan'dan bir parça gibi düşünülüp bu isim verilmiştir.

Eldirek: Oğuz boylarına bağlı bir oymak olan Aldirekliler bu köyü kurduğu için bu isim verilmiş olabilir.

Süleymaniye: Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç eden Türkler İstanbul'da toplanmışlar ve kendilerine gösterilecek yeri beklemektedirler. Bu köyü kuran yurttaşlarımızda Süleymaniye Camii önünde toplandıkları için köy bu isimle anılmıştır.

Zehrenti: Zahire (tahıl) konulan yer anlamına gelmektedir.

Buldan´a özgü yemekler

Balcan Sovan
Çiğ (yahut közde pişirilmiş) patlıcan ve yeşil biber, (çiğ yahut yağda hafif kavrulmuş) soğan, domates, peynir ve koyu erik veya nar ekşisi yufka içine konarak dürüm yapılır. Dürüme dövülmüş çitlembik de konulabilir.

Çağla Dürümü
Çağla ve taze çitlenbik (bedren) havanda döğülür. Kaynamış yumurta, yeşil soğan, peynir, maydanoz doğranıp çağla-bedren döğmesi ile karıştırılır, tuz ve zeytin yağı eklenir,  yufka içine konarak dürüm yapılır.

Tere-marul dürümü
Haşlanmış yumurta ve peynir doğranır; tere, marul, roka, maydanoz, dereotu, yeşil soğan yufka yerleştirilir, üzerine toz kırmızı iber ekilir, biraz zeytinyağı dökülür ve dürüm yapılır.

Oğmaç
Kuru yufka kırıntısı, peynir ve soğan karıştırılır, üzerine su serpilir, avuçta sıkılır.

Göce Yemeği
Buğday taş değirmende yarılır yani parçalar halinde kırılır. kırılmış buğday taneleri yıkanır. su ve tuz konarak kaynatılır. Ateşten indirilir. suyunu çekince içine sarımsaklı yoğurt konur ve karıştırılır. servis yapılırken üzerine tavada kırmızı biberle eritilmiş tereyağı dökülür.

Arap yemeği
Kuşbaşı doğranmış tavşan eti haşlanır veya kavrulur. Darı unu sıcak suyla yoğrularak hamur yapılır ve parmak kalınlığında çubuk haline getirilir. bu hamur çubuk küçük parçacıklara bölünür. Buğday ve darı unundan hazırlanmış tereyağlı çorba yapılır. Hamur parçacıkları ve tavşan eti bu çorbaya katılır ve pişirilir.

Çentme Yemeği
Kabak küçük küpler halinde doğranır, tereyağda kavrulur, sonra üzerine yumurta kırılır ve biraz daha kavrulur.

Küpeç kebabı
Oğlak veya kuzu eti küpeç içine konur. Küpeçin ağzı hamurla kapatılır ve kor üzerine konur veya fırına verilir.

Çörek dolması
Bir gün bekletilerek bayatlaştırılmış yuvarlak fırın ekmeğinin üst tarafından kabuğu el girecek kadar kesilerek alınır. Buradan ekmeğin içi boşaltılır. Çıkarılan ekmek içi ufalanır. Kıyma kavrulur, rengi kızarırken içine tereyağı ve ufalanmış ekmek içi katılarak kavurma işlemine biraz daha devam olunur. Kavurma işlemi sona yaklaşırken içine iri taneli kırılmış ceviz ve maydanoz katılır. kavrulmuş olan karışım boşaltılmış ekmeğin içine konur. kesilmiş kapakta yerine konur. Bir tepsinin içine birkaç asma çubuğu yerleştirildikten sonra  içi doldurulmuş ekmek çubukları üstüne konur. ekmeğin üstüne sulandırılmış domates salçası dökülür ve tepsi fırına konur. Bir müddet sonra sulandırılmış domates salçasından ekmek üstüne biraz daha dökülür ve tepsi tekrar fırına konur.

Pekmezli Kabak Yemeği
Kuşbaşı et haşlandıktan veya kavrulduktan sonra içine sert kabak, tereyağı, su ve akşamdan ıslatılmış nohut eklenir ve kaynatılır. yemek pişirmek üzere iken içine sıcak pekmez eklenir.

Saraylı
Tepsinin dibi yağlanır. ekmek olarak yenilen, kızgın saçta pişirilmiş yufkalar su serpilerek yumuşatılır. Yufka içine iri dövülmüş ceviz konur ve yuvarlanır. Yuvarlanmış yufka tepsi tepsi içine yılancari şekilde yerleştirilir. En üste de yağ sürülüp tepsi fırına sürülür. Piştikten sonra soğumaya bırakılır. Ayrı bir kapta biraz sulandırılmış pekmez hafifçe ısıtılır, parmak yanmayacak derecede ısınmışken tepsiye dökülür. Pekmez yerine şekerli su da kullanılabilir.

İncir Tatlısı
Kuru incir yıkanır, sapları kesilir ve ince dilimler halinde kesilir, süt ve şeker eklenerek kaynatılır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Buldan Belediyesi
 Buldan Kaymakamlığı

Buldan


Þjóðartákngervingar eru manngervingar þjóðar eða lands.

Dæmi um þjóðartákngervinga
 John Bull (Bretland)
 Fjallkonan (Ísland)
 Marianne (Frakkland)
 Sámur frændi (Bandaríkin)

Þjóðartákngervingur


Warner Bros. Pictures Animation (cunoscut anterior ca Warner Animation Group) este un studio american de animație care este marca de animație teatrală a Warner Bros. Motion Picture Group, divizia de producție și distribuire de filme a Warner Bros.. Înființat în 7 ianuarie 2013, este succesorul studioului dizolvat de animație tradițională 2D de mână Warner Bros. Feature Animation, care a fost închis în 2004, și este de asemenea soră cu studioul regular Warner Bros. Animation.

Primul său film, Marea Aventură Lego, a fost lansat pe 7 februarie 2014 iar cea mai recentă lansare a fost Gașca Animăluțelor DC pe 29 iulie 2022, cu lansările viitoare fiind Coyote vs. Acme în 2023, Toto în 2024, The Cat in the Hat în 2025, Thing One and Thing Two în 2026 și Oh, The Places You'll Go! în 2027. Filmele realizate de WBPA au acumulat un total de 2 miliarde de $ de încasări la box office.

Istorie
Pe 7 ianuarie 2013, Jeff Robinov (pe atunci șef al diviziei de filme a studioului) a fondat un departament de dezvoltare de scenarii, poreclit un "think tank" pentru dezvoltarea de filme animate cinematografice, cunoscut ca Warner Animation Group. Grupul include John Requa, Glenn Ficarra, Nicholas Stoller, Jared Stern, Phil Lord și Christopher Miller. Warner Bros. a creat grupul cu speranțe că recepția la box office a filmelor sale va fi la același nivel cu filmele celorlalte studiouri de animație.

Pe 7 februarie 2014, primul film al Warner Animation Group, Marea Aventură Lego, a fost lansat la cinematografe. A fost aclamat și a fost un succes la box office.

Al doilea film al WAG, Berzele, a venit pe 23 septembrie 2016,  și a a avut o recepție mixtă din partea criticilor.

În 2017 au fost al treilea și al patrulea film al studioului, Lego Batman: Filmul și Lego Ninjago: Filmul, cu primul fiind un succes critic și financiar iar al doilea a eșuat la box office și a avut parte de o părere generală împărțită. Mai târziu tot în acest an, pe 14 decembrie, Allison Abbate și Chris Leahy au fost numiți respectivi vice președinți executiv și senior ai Warner Animation Group.

Aventurile lui Smallfoot a fost lansat pe 21 septembrie 2018, ca al cincilea film al Warner Animation Group, și a fost un succes critic și financiar.

Marea Aventură Lego 2, al șaselea film al WAG, a fost lansat pe 10 februarie 2019. Deși a avut parte de o reacție călduroasă de la critici, nu a reușit la box office.

În octombrie 2019, studioul britanic Locksmith Animation a semnat cu Warner Bros. o înțelegere de distribuire a filmelor sale pe o perioadă de mai mulți ani.

Al șaptelea film de la studio, Scooby-Doo! Mistere cu cap și coadă, un film reboot de animație a seriei Scooby-Doo, a fost lansat pe video on demand în loc de cinematografe ca răspuns la pandemia de COVID-19 pe 15 mai 2020. A avut o recepție mixtă din partea criticilor.

În 2021, studioul a lansat două filme hibrid de live-acțion/animație simultan în cinematografe și pe HBO Max ca parte a strategiei Warner Bros. pentru acest an: Tom și Jerry și Space Jam: O nouă eră. Ambele filme au fost primite cu răceală de critici, dar în timp ce Tom și Jerry a fost un succes la box office, Space Jam: O nouă eră a fost o dezamăgire la box office. Tom și Jerry a fost primul film al Warner Animation Group care a avut un logo revizuit al scutului WB introdus în 2021, care se potrivește cu cel obișnuit al studioului părinte, creat de compania Devastatudios (cu norii realizați folosind Terragen).

Un film bazat pe Legiunea de Super-Animale, Gașca Animăluțelor DC, a fost lansat pe 29 iulie 2022. A avut parte de recenzii pozitive din partea criticilor și a fost un succes la box office.

Scoob! Holiday Haunt, un film spin-off și prequel de Crăciun al filmului Scooby-Doo! Mistere cu cap și coadă, cu versiunile tinere ale Găștii Scooby și fiind dublați de actorii tineri ai lor, a fost programat pentru lansare pe HBO Max în 2022, dar a fost anulat în august 2022 după contopirea Warner Bros. Discovery de David Zaslav, CEO-ul companiei, pe motivele de măsuri de reducere a costurilor și o reconcentrare pe filme cinematografice în loc de a crea proiecte pentru streaming. Urmând acestei contopiri, Allison Abbate a părăsit compania.

Pe 9 februarie 2023, s-a anunțat că Bill Damaschke, fost CCO al DreamWorks Animation, a intrat în discuții să conducă Warner Animation Group. Pe 5 mai 2023, a fost confirmat într-un apel de câștiguri al Warner Bros. Discovery că el a fost angajat ca președinte și că lucrează cu Michael De Luca și Pamela Abdy, cei doi co-CEO ai Warner Bros. Pictures Group, pentru a dezvolta un tabel de filme. Pe 9 iunie 2023, Damaschke a anunțat schimbarea diviziei în Warner Bros. Pictures Animation și a spus că ei plănuiesc să urmeze conducerea creativă a lui De Luca și Abdy.

Proiecte viitoare

Al treilea film hibrid live-action/animat al WBPA, un film Wile E. Coyote intitulat Coyote vs. Acme, a fost programat inițial pentru lansare la cinematografe pe 21 iulie 2023 de către Warner Bros. Pictures. Pe 18 aprilie 2022, a fost scos din programul de lansări, cu filmul Barbie luându-i locul. Totuși, filmul încă este plănuit să fie lansat în 2023. Filmul este regizat de Dave Green și produs de Chris DeFaria și James Gunn.

O adaptare musical de animație a cărții pentru copii a lui Michael Morpurgo Toto: The Dog-Gone Amazing Story Of The Wizard Of Oz a început producția de animație în februarie 2021. Este regizat de Alex Timbers, de la un scenariu de John August și produs de Derek Frey. A fost inițial programat pentru a fi lansat pe 2 februarie 2024. Dar pe 4 aprilie 2023, filmul a fost scos din programul de lansare și înlocuit de filmul The Nice Guys.

Warner Bros. Pictures Animation de asemenea colaborează cu Dr. Seuss Enterprises pentru a produce o serie de filme bazate pe proprietățile dr cărți pentru copii de Dr. Seuss, inclusiv The Cat in the Hat (2025), Thing One and Thing Two (2026) și Oh, The Places You'll Go! (2027). Mai sunt de asemenea planuri de a construi o franciză din filmul Gașca Animăluțelor DC urmând successului său comercial și critic.

Al doilea film Hanna-Barbera va fi Meet the Flintstones, o poveste de origine bazat pe Familia Flintstone care se află în dezvoltare timpurie și este scris de Aaron Horvath și Michael Jelenic, care au regizat anterior Super Mario Bros: Filmul pentru Illumination.

Proces
Similar cu Paramount Animation și Sony Pictures Animation, Warner Bros. Pictures Animation externalizează producția animației filmelor sale la alte studiouri. Printre care Animal Logic (franciza Marea Aventură Lego, Gașca animăluțelor DC și Toto), Sony Pictures Imageworks (Berzele și Aventurile lui Smallfoot), Reel FX Creative Studios (Scooby-Doo! Mistere cu cap și coadă), Framestore (Tom și Jerry), Industrial Light and Magic (Space Jam: O nouă eră) și DNEG (Coyote vs. Acme). Totuși, Space Jam: O nouă eră a inclus animație tradițională de mână, realizată în casă și de asemenea externalizată la Company 3 Animation și Tonic DNA.

Bugetul filmelor lor tinde să fie între 60–80 de milioane de $. Cele mai scumpe filme ale lor, Marea Aventură Lego 2, Scooby-Doo! Mistere cu cap și coadă și Space Jam: O nouă eră au costat 99 de milioane de $, 90 de milioane de $ și 150 de milioane de $ respectiv; Gașca Animăluțelor DC are același buget de 90 de milioane de $ ca Scooby-Doo! Mistere cu cap și coadă.

Departamentul de scenarii este raportat ca fiind oarecum similar cu cel de "brain trust" al Pixar Animation Studios în termeni de cum membrii acestuia se consultă unul cu celălalt și dându-și păreri la proiectele fiecăruia. Acest grup este poreclit "think tank".

Filmografie

Filme lungmetraj

Filme lansate

Filme viitoare

Filme în dezvoltare

Scurtmetraje

Francize

Vezi și
 Warner Bros. Animation
 Hanna-Barbera
 Cartoon Network Studios
 Hanna-Barbera Studios Europe

Referințe

Legături externe

Studiouri de animație
Studiouri de film din Statele Unite
Warner Bros. Discovery
Fondări în 2013

Warner Animation Group


Savjet za nacionalne manjine Republike Hrvatske krovno je autonomno tijelo svih nacionalnih manjina na državnoj razini osnovano temeljem Ustavnog zakona o pravima nacionalnih manjina. Odluku o osnivanju Savjeta donio je Hrvatski sabor na sjednici 13. prosinca 2002., a odluka je objavljena u Narodnim novinama broj 155 od 23. prosinca 2002. Predsjednik Savjeta za nacionalne manjine je Aleksandar Tolnauer.

Savjet surađuje s državnim tijelima, dužnosnicima i institucijama na aktivnostima vezanim za ostvarivanje i zaštitu prava i položaja nacionalnih manjina u Hrvatskoj.

Struktura
Članovi Savjeta mogu se po načinu izbora podijeliti na tri skupine. U Savjet automatski ulaze saborski zastupnici nacionalnih manjina. Pet članova Savjeta su predstavnici nacionalnih manjina iz stručnih, kulturnih, vjerskih i znanstvenih redova i predstavnika manjinskih udruga koje imenuje Vlada po prijedlogu manjinskih institucija, organizacija ili građana. Treća skupina su predstavnici iz vijeća pojedinih nacionalnih manjina (manjinskih koordinacija pojedine manjine) iz kojih se bira 7 članova.

Vidi još
 Srpsko narodno vijeće

Izvori

Nacionalne manjine
Hrvatske državne institucije


L2 er én af de to linjer som udgør Aarhus Letbane. Linjen kører fra Lystrup Station og Lisbjergskolen i nord og følges med linje L1 fra Skolebakken Station via Aarhus H til Odder. Nogle afgange kører kun på delstrækninger, bl.a. mellem Aarhus H og Universitetshospitalet

En delstrækning af L2, fra Aarhus H til Aarhus Universitetshospital, var den første del af letbanen der blev taget i brug, hvilket skete 21. december 2017. Strækningen fra Odder til Aarhus, og fra Aarhus Universitetshospital til Lisbjergskolen åbnede 25. august 2018.  En afgrening fra Lisbjerg til Lystrup åbnede 30. april 2019.

Stationer
L2 har følgende ruteplan, taget i rækkefølgen fra Lystrup Station:

Kilder og henvisninger

Etableret i 2017
Stationer på Grenaabanen
Stationer på Odderbanen
Stationer på Aarhus Letbane

Linje L2


نادي إستوديانتيس لا بلاتا ، هو نادي كرة قدم أرجنتيني وهو نادي أساسي في الأرجنتين وقد تأسس هذا النادي في الرابع من أغسطس عام 1905م.

روابط إضافية
 Official Web Site
 Estudiantes at AFA

مراجع

أندية كرة سلة في الأرجنتين
أندية كرة قدم أسست في 1905
أندية كرة قدم في الأرجنتين
أندية كرة قدم في مقاطعة بوينس آيرس
أندية كرة يد أرجنتينية
أندية متعددة الرياضات في الأرجنتين
أندية هوكي حقل أرجنتينية
الرياضة في لا بلاتا
تأسيسات سنة 1905 في الأرجنتين
فرق كرة سلة في مقاطعة بوينس آيرس
منتخبات كرة طائرة وطنية أرجنتينية
نوادي الغولف والدورات في الأرجنتين
أندية هوكي حقل في مقاطعة بوينس آيرس

إستوديانتيس دي لا بلاتا


السِّيوِيُّون هم مجموعة عرقية أمازيغية يقطنون منطقة سيوة وهي واحة تقع بالشمال الغربي لمصر وتبعد ببضع عشرات الكلمترات عن الحدود مع ليبيا. يتكلم السيويون اللغة السيوية وهي لغة أمازيغية. وبشكل عام فإن السيويين يتقنون اللغة العربية بلهجتها المصرية والسيوية في نفس الوقت. لا يوجد إحصاء حول تعدادهم. السيويون يعتنقون الدين الإسلامي.

المراجع

قبائل أمازيغية
مجموعات عرقية في مصر

سيويون


Prince Charles Philip of Sweden, Duke of Södermanland, (; Reval 22 April 1601 – Narva, 25 January 1622) was a Swedish prince, Duke of Södermanland, Närke and Värmland. Charles Philip was the second surviving son of King Charles IX of Sweden and his second spouse, Duchess Christina of Holstein-Gottorp.

Biography

He was born at Reval Castle during his parents' visit to Swedish Estonia in 1601. His father, youngest son of King Gustav I who founded Sweden's Vasa dynasty, was Duke of Södermanland and regent of the kingdom at the time, having forced his Catholic nephew, King Sigismund, to restrict his personal rule to his other kingdom, Poland, where most of his subjects were likewise Catholic. But in 1604, Duke Charles deposed Sigismund and donned Sweden's crown himself, assuring the nation that his branch of the Vasas would remain Protestant.

Along with his elder brother, Crown Prince Gustav Adolph, Prince Charles Philip was educated to be a staunch Lutheran under the tutelage of Johan Skytte. He was formally made duke by his father in 1609 who, however, died in 1611. His elder brother, the new King Gustavus II Adolphus felt genuine affection for him, as it was said, for his "many excellent qualities and his noble character". He was also a favourite of his mother, now queen dowager, who defended his interests against her elder son: at the coronation of 1617, she insisted his brother confirm the ducal rights in the three provinces Charles Philip held as fiefs in appanage.

In 1611, during the Time of Troubles in Russia, Jacob de la Gardie proposed Charles Philip to Novgorod and northwestern Russia as a candidate for election by the Zemsky Sobor as the next tsar. But when his father died shortly afterward, his mother refused to let the ten-year-old boy leave for Russia, nor did his elder brother, the new king, believe the Russians were seriously considering the proposal. In 1613, Charles Philip left for Viborg, where he was to discuss the terms of the tsardom, but after Russia appointed another tsar, Michael Romanov, he returned to Sweden.

As duke of Södermanland, the appanage held by his father before becoming king, Carl Philip was expected to eventually take up residence in its capital town, Nyköping. But during his minority, the duchy was administered by his mother and Carl Philip remained at the royal court in Stockholm. In 1617, he visited Denmark, Germany and France. He later joined the army, and accompanied his brother in 1621 as he waged war on Livonia.  He distinguished himself during the siege of Narva in 1622, but succumbed to an illness there and died. It has been shown that his brother deeply mourned him.

At the time of his death in 1622, Charles Philip was the last feudal duke in Sweden. When Gustav III re-introduced the title for a royal prince in 1772, it was a mere honorary title, carrying no provincial authority.

Family

On 5 May 1620 the nineteen-year-old Charles Philip married, Elizabeth Ribbing (1596–1662). Although a noblewoman (her father, Seved Svensson Ribbing, had been Sweden's first Riksskattmästare, and her mother, Anna Gyllenstierna, belonged to one of the realm's leading families), she was not of royal birth so the wedding ceremony was conducted in secret. This rendered futile any attempt to forcibly separate the couple, as had been done when the duke's elder brother was compelled to abandon his great love, Ebba Brahe, whose noble birth had likewise been deemed insufficient to allow Gustavus Adolphus to marry her. But it also meant that Elisabet would never share her new husband's royal rank, the marriage being deemed morgongåvobrev.

The secret was kept until Charles Philip died soon after, fighting by his brother's side on 25 January 1622 at Narva in Livonia. The marriage was revealed when Elizabeth gave birth to her late husband's posthumous daughter, Elisabet, later that year (1622–1682).  Queen Dowager Christina took mother and child into her household and acknowledged the marriage.

Although remaining untitled, the girl was accepted into the nobility, and eventually became mistress of the Queen Mother's Household (Hovmästarinna) as well as her grandmother's companion under the name "Elizabeth Gyllenhielm", that surname having become traditional for children of Vasa kings and princes born outside of dynastic marriage.

Elizabeth Gyllenhielm was heiress to the castle and manor of Tynnelsö in Södermanland and lady-in-waiting of two Swedish queens consort, Maria Eleonora of Brandenburg and Hedwig Eleonora of Holstein-Gottorp.

She was first married at the palace in Stockholm on 13 November 1645 to the nobleman, Axel Turesson Natt och Dag (1621–47), Queen Christina's chamberlain. Their son, Karl Axelsson Natt och Dag, died as a student at the University of Uppsala, having become Baron of Ijo (Friherre till Ijo).

Secondly, Elizabeth wed Baron Baltasar Marskalk, Master of the Royal Household.

References

1601 births
1622 deaths
Carl Philip 1601
House of Vasa
Dukes of Södermanland
Dukes of Närke
Sons of kings

Charles Philip, Duke of Södermanland


Stjepan Kožul (Dautan kraj Bjelovara, 1947.) - hrvatski katolički svećenik, doktor teologije, kanonik Prvostolnoga kaptola zagrebačkog i arhiđakon Remetsko-sesvetskoga arhiđakonata te prije arhiđakon Bjelovarsko-kalničkoga arhiđakonata, pisac o temama iz crkvene povijesti i umjetnosti, član raznih odbora, vijeća i povjerenstava Zagrebačke nadbiskupije

Rođen je u Dautanu kraj Bjelovara 1947. godine. Osnovnu školu pohađao je u Dautanu i Nevincu. Završio je klasičnu gimnaziju u Interdijecezanskoj srednjoj školi u Zagrebu, Katolički bogoslovni fakultet u Zagrebu i tečaj arhivistike i paleografije u Arhivu Hrvatske. Za svećenika ga je zaredio nadbiskup Franjo Kuharić u zagrebačkoj katedrali 1971. godine. Godine 1977. doktorirao je na Katoličkome bogoslovnom fakultetu u Zagrebu.

Dugi niz godina obavljao je bilježničku i tajničku službu kod raznih tijela Zagrebačke nadbiskupije. Stalni je nastavnik na Katehetskom institutu Katoličkoga bogoslovnog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu (1993.-1998.) i prigodni predavač na Institutu za teološku kulturu laika KBF-a (1995.-1998.). Vijeće Katoličkog bogoslovnog fakulteta priznalo mu jw na sjednici 27. studenoga 1994. osposobljenje za naslovnog ili posebničkog docenta KBF-a Sveučilišta u Zagrebu pri stolici crkvene povijesti.

Prvi je predsjednik Društva za povjesnicu Zagrebačke nadbiskupije "Tkalčić" od 1996. do danas. Član je uredništva časopisa Društva "Tkalčić"

Od 1997. godine je kanonik Prvostolnoga kaptola zagrebačkog. Bio je arhiđakon Bjelovarsko-kalničkoga arhiđakonata, a nakon toga je postao arhiđakon Remetsko-sesvetskoga arhiđakonata. Bio je ravnatelja Dijecezanskoga muzeja.

Napisao je velik broj knjiga o temama iz crkvene povijesti i umjetnosti kao što su: "Sakralna umjetnost bjelovarskoga kraja", "Svećenici bjelovarskog kraja", "Martirologij Crkve zagrebačke : spomenica žrtvama ljubavi Zagrebačke nadbiskupije", "Stradanja u Zagrebačkoj nadbiskupiji za vrijeme Drugoga svjetskoga rata i poraća", monografije većeg broja crkvenih župa i dr.

Bio je izvršitelj oporuke nadbiskupa, kard. Franje Kuharića.

Izvori

Hrvatski katolički svećenici
Hrvatski povjesničari
Životopisi, Bjelovar
Životopisi, Zagreb

Stjepan Kožul


Cerces peut désigner :
 la pointe des Cerces, un sommet de France situé dans les Alpes ;
 le massif des Cerces, un massif de montagnes ;
 le névé des Cerces, un névé ;
 le col des Cerces, un col de montagne ;
 le lac des Cerces, un lac de montagne ;
 le ruisseau des Cerces, un torrent.

Voir aussi
 Cerce

Cerces


بلدية كويادو دي كونتريراس (بالإسبانية: Collado de Contreras) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية كويادو دي كونتريراس 234 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية كويادو دي كونتريراس

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

كويادو دي كونتريراس


Carlos Manuel "Charlie" Palmieri (Nueva York, Estados Unidos, 21 de noviembre de 1927 – 12 de septiembre de 1988) fue un pianista, compositor y director de orquesta de salsa, jazz afrocubano o jazz latino.

Comienzos
Sus padres emigraron a Nueva York desde su ciudad natal (Ponce, en Puerto Rico) en 1926, y se asentaron en el Bronx, donde Palmieri nació. Comenzó a tocar el piano de oidas. A los siete años, su padre lo matriculó en la Juilliard School, para recibir lecciones del instrumento. Cuando Palmieri cumplió 14 años, participó en varios concursos de talentos y ganó varios premios junto con su hermano menor, Eddie. Su abuelo, lo introdujo en la música de las bandas de música latina.

En 1943, cuando tenía solo 16 años y continuaba aún en la high school, hizo su debut profesional como pianista con la "Osario Selasie Band". Graduado en 1946, debutó en el mundo discográfico con el tema "Se Va La Rumba", como miembro de la banda de Rafael Muñiz.

Evolución
En octubre de 1947, Tito Puente, quedó impresionado con Palmieri y le contrató para tocar con su banda en el Copacabana Club; permaneció con Tito hasta 1953, tocando después con numerosas bandas. Trabajó con la Pupi Campo's Band y en el show diario que Jack Paar tenía en la CBS-TV. Palmieri formó también un par de orquestas para tocar en el Palladium Ballroom.

Palmieri trabajó durante varios años en Chicago, aunque regresó a Nueva York y formó una banda llamada "Charanga La Duboney". Mientras tocaba, una noche, en el Monte Carlo Ballroom, Palmieri escuchó a un joven llamado Johnny Pacheco tocando la flauta y quedó impresionado. La mezcla de la flauta de Pacheco con las cuerdas de la orquesta de Palmieri, fueron el origen de la locura por la Charanga en los Estados Unidos. Palmieri firmó con United Artists Records y obtuvo varios éxitos. Sin embargo, Pacheco dejó la banda y United Artists rompió su contrato por un conflicto de intereses con su artista más comercial, Tito Rodríguez. Firmó entonces con Alegre Records y obtuvo nuevos éxitos, con los discos "Cómo bailan la pachanga" y "La pachanga se baila así".

Cuando decayó la popularidad de la pachanga, Palmieri giró hacia el nuevo ritmo de éxito, el Boogaloo, reformando la estructura de su orquesta, dejando aparte las cuerdas y la flauta e incorporando trompetas y trombones, y reduciendo el nombre de su banda a "La Duboney". En 1965, consiguió un nuevo éxito con "Tengo máquina y voy a 60", y en 1967 con "Hay que estar en algo/Either You Have It or You Don't". En 1968, Palmieri grabó "Latin Bugalu" para Atlantic Records.

En la década de 1970, Palmieri ejerció de director musical para el programa de TV, "El Mundo de Tito Puente", además desarrolló una labor pedagógica sobre música latina. En 1971, tras reorganizar su banda, Palmieri comienza a tocar el órgano, colaborando en los discos de su hermano. En 1974, edita un LP titulado "El Gigante del Teclado", del cual se destacaron los éxitos "La hija de Lola", "La vecina" y "El Pan Sobao", con la participación del cantante puertorriqueño Vitín Avilés. Dos años más tarde, en 1976, añadió la melódica en su grabación The Heavyweight, un LP editado por Alegre Records, que también incluyó a Bobby Rodríguez en el bajo, Quique Davlia en los timbales, Papiro Allende en las congas, Willie Rodríguez en los bongos, Roy Román y Lou Laurita en las trompetas, Bobby Nelson en el saxo, Marco Katz al trombón, Harry Viggiano tocando el tres, más los vocalistas Meñique, Julito Villot, y Adalberto Santiago.

Entre los muchos artistas con los que trabajó Palmieri, están su hermano Eddie, Celia Cruz, Tito Puente, Herbie Mann, Ismael Rivera, Rafael Cortijo, Ismael Quintana, Bobby Capo, Mongo Santamaría y Ray Barretto.

Últimos años
En 1980, Palmieri se instaló en Puerto Rico pero, viajando a Nueva York por razones de trabajo, sufrió un ataque cardíaco. Se recuperó pronto y volvió al mundo de la música en 1988, realizando una gira por el Reino Unido. Palmieri se dedicó a partir de entonces a dar lecciones de piano en el Schuylerville Music Center del Bronx. Ese mismo año, 1988, apareció en la película Salsa.

En 1987 comenzó un proyecto con el percusionista Mongo Santamaría, donde graba lo que se conoce como su último solo en piano en el tema titulado "Mayeya", del álbum "Soy Yo".

El 12 de septiembre de 1988, Charlie Palmieri sufrió otro ataque en Nueva York, donde estaba para un concierto como director musical de Joe Cuba. Murió al día siguiente en el Jacobi Hospital del Bronx.

Discografía
 Como líder
 Easy Does It (United Artists)
 El Gigante (aka Ravel's Bolero in Mambo) (United Artists)
 Cuban Rhythms (United Artists)
 Charanga (1959)
 Pachanga at the Caravana Club (1960)
 Viva Palmieri (1961)
 Salsa Na' Ma''' (1962)
 Salsa y Charanga (1964) (Alegre Records)
 Tengo máquina y voy a 60 (1965) (Alegre Records)
 Either You Have It Or You Don't (1966) (Alegre Records)
 Latin Bugalu  (1968) (Atlantic Records)
 Adelante Gigante (1973)
 El Gigante del Teclado (1974) (Alegre Records)
 Electroduro (1974) (Coco records)
 Vuelve el Gigante (1975) (Alegre Records)
 The Heavyweight (1976) (Alegre Records)
 Con Salsa y Sabor (1977)
 Impulsos A Giant Step Mambo Show Integrado en otros grupos
 Alegre All Stars Vol 1 (1961) - Alegre Records
 Alegre All Stars Vol 2 - El Manisero (1964) - Alegre Records
 Alegre All Stars Vol 3 - Lost and Found  (1965) - Alegre Records
 Alegre All Stars Vol 4 - Way Out (1966) - Alegre Records
 Alegre All Stars Vol 5 - They Don't Make 'Em Like Us Anymore (1976) - Alegre Records
 Alegre All Stars Vol 6 - Perdido/Te Invita (1977) (2008) - Alegre Records
 Cesta All Stars Vol 1 - (1975)
 Cesta All Stars Vol 2 - (1976)
 Latin Mann - 1965 (con Herbie Mann) - Columbia Records
 Primo - 1972 (con Cal Tjader) - Fantasy Records
 La Cuna'' - 1982 (con Ray Barretto)

Referencias

 Este artículo, en su versión inicial, está tomado de Wikipedia en inglés.

Músicos de jazz latino
Músicos de salsa
Pianistas de jazz de Estados Unidos
Músicos de jazz de Puerto Rico
Músicos de jazz afrocubano

Charlie Palmieri


Cet article présente la discographie de la chanteuse allemande Nina Hagen. Elle a réalisé quinze albums studios, deux albums live, quatorze compilations , deux Ep et vingt huit singles.

Présentation
La carrière discographique de Nina Hagen commence en 1974 à Berlin-Est alors capitale de la République démocratique allemande Maria Hagen. Elle rejoint le groupe Automobil avec qui elle réalise le single  (« Tu as oublié la pellicule couleur »). Un deuxième single, He, Wir Fahren Auf's Land, sort en 1975. Après que son beau-père, Wolf Biermann, réussit à quitter l'Allemagne de l'Est en 1976, Nina Hagen le suit pour s'installer à Berlin-Ouest. Quelque temps plus tard, elle signe un contrat avec CBS Records et forme le Nina Hagen Band avec d'anciens musiciens du groupe Lokomotive Kreuzberg. Leur premier album, du même nom, est publié en 1978 et se vend à plus de  en Allemagne. Le groupe réalise un deuxième album, Unbehagen, qui deviendra le plus grand succès de Nina Hagen, avant de se séparer en 1979. Cet album aura notamment un énorme succès en France où il atteindra la  du classement des meilleures ventes d'albums et sera certifié double disque d'or ( vendues).

En 1982, Nina Hagen signe un nouveau contrat avec CBS et fait publier son premier album solo, NunSexMonkRock, qui devient le premier album de la chanteuse à se classer aux États-Unis ( du Billboard 200). Changeant radicalement de style de musique en se tournant vers la Dance-pop et le disco, elle sort encore deux albums, Angstlos (1983) et In Ekstasy (1985) avec CBS avant que son contrat expire et ne soit jamais renouvelé. En 1989, elle signe un contrat avec Mercury Records, avec qui elle sortira les albums Nina Hagen (1989), Street (1991), et Revolution Ballroom (1993). Elle fait son retour dans la musique en 2000 avec l'album Return of the Mother. Son dernier album à ce jour est Volksbeat, sorti en 2011.

Quand la chancelière fédérale d'Allemagne, Angela Merkel, quitta sa fonction en décembre 2021, elle choisit  parmi les trois pièces jouées lors de la cérémonie militaire, .

Albums

Albums studios

Album Live

Compilations

Musique de film

EP's et singles

Ep's

Singles
 Années 70 et 80

 De 1991 à aujourd'hui

Singles ou titres en collaborations

Références

Hagen, Nina
Hagen, Nina

Discographie de Nina Hagen


Tver Oblast (, ; ) is a federal subject of Russia (an oblast). Its administrative center is the city of Tver. From 1935 to 1990, it was known as Kalinin Oblast (). Population:

Tver Oblast is a region of lakes, such as Seliger and Brosno. Much of the remaining area is occupied by the Valdai Hills, where the Volga, the Western Dvina, and the Dnieper have their source.

Tver Oblast is one of the tourist regions of Russia with a modern tourist infrastructure. There are also many historic towns: Torzhok, Toropets, Zubtsov, Kashin, Vyshny Volochyok, and Kalyazin. The oldest of these is Rzhev, primarily known for the Battles of Rzhev in World War II. Staritsa was the seat of the last appanage principality in Russia. Ostashkov is a major tourist center.

Geography

Tver Oblast is located in the west of the middle part of the East European Plain. It stretches for 260 km from north to south and 450 km from west to east. The area borders Yaroslavl Oblast in the east, Vologda Oblast in the northeast, Novgorod Oblast in the northwest and north, Moscow in the southeast, Smolensk Oblast in the southwest, and Pskov Oblast in the west.

The area of Tver Oblast is 84201 km2, the 38th of 85 subjects. This accounts for 0.49% of the territory of Russia, and it is the largest territory (by area) of the Central Federal District.

Relief
Tver Oblast as a whole is characterized by flat terrain with alternating lowlands and highlands due to its location in the East European Plain. In the western part of the province, occupying about one-third of its area is Valdai Hills, with elevations of 200–300 m above sea level. It is surrounded by depressions, lowlands, and has a height of 100–150 m. The highest point of the area has a height of 347 m and is located on the hill Tsninsky (The top of the Valdai). The lowest point (61 m) – the extreme north-west area of the river's edge Kunya () on the border with the Novgorod Oblast.

Natural resources
Minerals discovered and developed in the Tver Oblast are mainly deposits of ancient seas, lakes and swamps, and partly a consequence of glaciers (clastic rocks).

Minerals of industrial importance are the seams of brown coal Moscow coal basin. The largest deposit is Bolshoy Nelidovskiy, which gave between 1948 and 1996 about 21 million tons.

Widespread powerful peat deposits totaling 15.4 billion m³. The estimated reserves of peat are 2.051 billion tonnes, representing approximately 7% of the stock of European Russia. On an industrial scale mastered 43 peat deposits with a total area of about 300 hectares, the main exploited stocks are concentrated in five fields located in the central and southern parts of the oblast. From 1971 to 1999, has developed more than 44 million tons of peat.

Distributed limestones ( near the town of Bayou several centuries developed reserves of white Staritskogo stone). Dolomitic limestones are common along rivers Vazuza, Osugi, Tsna ( marble-like limestone), there are deposits of tile, brick and pottery ( refractory ) of clay and quartz sand, sapropel are numerous underground fresh water and mineral formations, open sources (the best known medicinal table water Kashinskaya).

Rivers
The region is a watershed of the Caspian Sea and Baltic Sea. In the south, the Belsky district has several tributaries of the upper reaches of the river Vop, the right tributary of the Dnieper River (basin of the Black Sea). Go to the Caspian Sea basin owns 70% of the region, the Baltic Sea – 29.7%.

There are more than 800 rivers in the region longer than 10 km with a total length of about 17,000 km. The main river – Volga ( 685 km within the region). Its source is in the Ostashkov area. The most important tributaries of the Volga: the Mologa (280 km), the Medveditsa (269 km), the Tvertsa (188 km). Other important rivers: the Western Dvina and its tributary the Mezha (259 km), the Msta and the Tsna (160 km).

Climate
The climate is humid continental, transitional from continental Russia to the more humid north-western regions. The area lies in a zone of comfort for living and recreation in climatic conditions. Average January temperatures range from  in west to  in northeast, and July from  to  °C. The average annual rainfall ranges from 560 to 720 mm, and the greatest amount of precipitation falls on the western slopes of the Valdai Hills. The snow cover starts in mid-November, the period with snow cover lasts 130–150 days, and snow depth is about 40–60 cm, with a maximum of 80 cm.

History
There was a settlement on land at the confluence of the Tmaka River and Volga Rivers in the 9th and 10th centuries. A fortress was built on the site much later, during the fighting between the Rostov-Suzdal princes and the Novgorod Republic. From the 13th to 15th centuries, the area was part of the Principality of Tver, which competed with Moscow for supremacy in Russia.

In the 18th century, Tver became an administrative center; at first, it was part of Saint Petersburg Governorate (1708–1727), and then, of Novgorod Governorate. In 1775, the Tver Viceroyalty was formed; in 1796, it was transformed into Tver Governorate. In September 1929, Tver became the administrative center of Tver District of Moscow Oblast in the Russian Soviet Federative Socialist Republic (Russian SFSR). In November 1931, the city of Tver was renamed Kalinin. On 29 January 1935, Kalinin Oblast was formed from parts of Western, Leningrad and Moscow Oblasts. Germany occupied part of this area from 1941 to 1943 during World War II.

On 17 July 1990, by decree of the Presidium of the Supreme Soviet of the Russian SFSR, the Kalinin Oblast was renamed Tver Oblast. On 21 April 1992, the Congress of People's Deputies of Russia approved the decision of the presidium of the parliament to rename the region, amending Art. 71 of the Constitution of the Russian SFSR of 1978, which entered into force on May 16, 1992.

On 13 June 1996, Tver Oblast, alongside Leningrad Oblast and the city of Saint Petersburg, signed a power-sharing agreement with the federal government, granting it autonomy. This agreement would be abolished on 19 February 2002.

On August 23, 2023, a private jet carrying Yevgeny Prigozhin, the Wagner Group leader, crashed in the region.

Politics

During the Soviet period, the high authority in the oblast was shared between three persons: The first secretary of the Tver CPSU Committee (who in reality had the biggest authority), the chairman of the oblast Soviet (legislative power), and the Chairman of the oblast Executive Committee (executive power). After the abolition of Article 6 of the Constitution of the USSR in March 1990, the CPSU lost its monopoly on power. The head of the Oblast administration, and eventually the governor was appointed/elected alongside elected regional parliament.

The Charter of Tver Oblast is the fundamental law of the region. The Legislative Assembly of Tver Oblast is the province's standing legislative (representative) body. The Legislative Assembly exercises its authority by passing laws, resolutions, and other legal acts and by supervising the implementation and observance of the laws and other legal acts passed by it. The highest executive body is the Oblast Administration, which includes territorial executive bodies such as district administrations, committees, and commissions that facilitate development and run the day-to-day matters of the province. The Oblast administration supports the activities of the Governor who is the highest official and acts as guarantor of the observance of the Oblast Charter in accordance with the Constitution of Russia.

Government
On 13 March 2011, elections to the regional legislative assembly were held.

United Russia received 39.8% of the vote, the Communist Party – 24.6%, A Just Russia – 21.3%, and the Liberal Democratic Party – 11.01%. Thus, according to the party lists, the United Russia party received nine seats in the Legislative Assembly. In single-mandate constituencies, candidates from United Russia also won in 17 out of 20 constituencies, and communist candidates won in the other three. In general, United Russia received 26 mandates out of 40. The Communists received eight mandates, A Just Russia – four, and the Liberal Democratic Party – two.

Legislative power is exercised by the Legislative Assembly of the Tver Oblast, and executive power is exercised by the Government of the Tver Oblast, headed by the Governor.

Administrative divisions

Administratively, Tver Oblast is divided into two urban-type settlements under the federal government management (Ozyorny and Solnechny), five cities and towns of oblast significance (Tver, Kimry, Rzhev, Torzhok, and Vyshny Volochyok), and thirty-six districts.

Economy
Tver Oblast has a very strong economy due to its machinery industry in the automobile and aeronautics sectors.

Transportation
The Oblast has a well-developed infrastructure consisting of railway, river, motor vehicle, air, and pipeline transportation systems. Tver Oblast has one of the highest proportions of paved roads in the country. The region's location between Russia's two major cities, Moscow and St. Petersburg, has an obvious influence on traffic flows from Northern Europe and the Baltic countries to central Russia.

Passes through the region connecting the main "two capitals" Railway – October single-track railway with branches in Rzhev and Vyazma, Kuvshinovo and Selizharovo through Torzhok. Equally important are single-track diesel Moscow – Kashin – St. Petersburg and Moscow – Riga, and Yaroslavl – Bologoe – Great Luke and Bologoe – The bottom of the (station ), but very popular.

The area is crossed by two federal highways: M10 "Russia" and M9 "Baltic". Of internal roads are significant Torzhok A111 – A112 Ostashkov and Tver-Rzhev. The length of paved roads – 16,032 km.

There are three civilian airports close to Tver: Migalovo with a runway for commercial aviation, 2500m in length, airport local lines Zmeevo (now – heliport) and Orlovka Airfield (ICAO: UUTO).

The development of navigation on the Volga river port "Tver" with a cargo jetty for boats "river-sea" with a draft of up to four meters.

Four railways going from Moscow to the north, northwest and west cross the region:

to Saint Petersburg via Tver – Bologoye (main course of the Oktyabrskaya Railway), west across the Rzhev – Velikiye Luki (branch of Riga, Vilnius, Warsaw and Kaliningrad – Berlin. to Kimry – Sonkovo – Pestovo – St. Petersburg; to Pskov through Tver – Bologoe. The largest railway junction of Tver Oblast is located in Bologoye. Bologovskiy assembly includes five areas: Moscow, St. Petersburg, Pskov, Yaroslavl, and Great Luke.

The narrow gauge railway of KSM-2 factory, Tver serves a factory of building materials No.2 in Tver.

Demographics
Population:

Vital statistics for 2022:
Births: 8,846 (7.2 per 1,000)
Deaths: 21,940 (17.9 per 1,000)

Total fertility rate (2022):
1.30 children per woman

Life expectancy (2021):
Total — 67.87 years (male — 62.81, female — 73.04)

Ethnic composition (2021):
Russians – 94.2%
Tajiks – 0.7%
Armenians – 0.6%
Ukrainians – 0.6%
Azerbaijanis – 0.3%
Tatars – 0.3%
Karelians – 0.3%
Others – 3%
144,410 people were registered from administrative databases, and could not declare an ethnicity. It is estimated that the proportion of ethnicities in this group is the same as that of the declared group.

Religion

According to a 2012 survey, 30% of the population of Tver Oblast adheres to the Russian Orthodox Church, 9% are unaffiliated generic Christians, and 1% are Muslims. In addition, 34% of the population declares to be "spiritual but not religious", 20% is atheist, and 5% follows other religions or did not give an answer to the question.

Tver Karelians

A branch of Karelians, known as Tver Karelians, live in the oblast. They numbered 140,567 in 1926. Due to heavy casualties suffered during World War II, they vanished as a separate ethnic group from most parts of the oblast. The Tver Karelians numbered 14,633 according to the 2002 Census.

Culture

Bolshoe Zavidovo in Tver Oblast hosts Nashestvie, the largest festival of Russian rock, since 2009. Previously, in 2004–2008, it was hosted in Emmaus, also in Tver Oblast.

References

Sources

External links

 Official website of Tver Oblast

States and territories established in 1935

Tver Oblast


الرمشي إحدى بلديات دائرة الرمشي بولاية تلمسان الجزائرية.

كما أنها تشهد تطورا كبيرا على المستوى الاقتصادي، ونموا ملحوظا في مجال العقارات وهذا بفضل المجهودات المبدولة من طرف السلطات البلدية، كما أن مدينة الرمشي معروفة باتساع شوارعها وازدهار التجارة
ومن جهة أخرى فإن هاته الأخيرة تعرف زيادة سكانية عاما بعد عام وتوسعا في الحدود الجغرافية.
يوجد بها سوق كبير ينشط يومي الثلاثاء والخميس يبيع مختلف السلع بما في ذلك السيارات.

التعليم
يوجد بالرمشي العديد من المدارس الابتدائية منها شقاف الضراوي ومجاوي رشيد وبن يخلف عبد الله وكذلك العديد من المتوسطات منها عبد الباسط وسي طارق وابن رشد ومجاوي محمد و غرين يوسف وثلاث ثانويات وهي ثانوية الجديدة وثانوية داود محمد الجبلي وثانوية بحيرة قرار.
كما يوجد في مطلعها مركز متخصص في معالجة الأمراض الدهنية للصغار.

المصادر

رمشي

الرمشي


Juan Francisco Giacobbe (* 27. März 1907; † 31. Januar 1990) war ein argentinischer Komponist und Musikwissenschaftler.

Giacobbe studierte bis 1928 am Conservatorio Nacional de Música y Arte Escénico, danach byzantinische Hymnologie und gregorianischen Gesang im Kloster Santa Maria del Monte in Cesena. Er wirkte als musikalischer Berater am Teatro Nacional Cervantes, war Gründer und Generaldirektor des Instituto Provincial de Arte de La Plata, Dirkctor der Escuela Superior de Bellas Artes an der Universidad Nacional de Córdoba und Direktor des Conservatorio Nacional de Música y Arte Escénico. Er verfasste Biografien von Gioacchino Rossini (1942), Frédéric Chopin (1943) und Julián Aguirre und komponierte mehr als 200 Werke, darunter Siete Imágenes de Tango, eine Missa brevis und Nuestra Señora de Lujá.

Darüber hinaus betätigte sich Giacobbe als Philosoph, Dichter, Dramatiker, Regisseur, Theaterleiter, Klavier- und Orgellehrer. 1940 wurde er von der Comisión Nacional de la Cultura ausgezeichnet, 1989 erhielt er ein Ehrendiplom der Fundacion Konex als Musikwissenschaftler.

Weblinks
Fundacion Konex – Juan Francisco Giacobbe

Komponist (Argentinien)
Musikwissenschaftler
Musikpädagoge
Argentinier
Geboren 1907
Gestorben 1990
Mann
Person (Nationale Universität Córdoba)

Juan Francisco Giacobbe


Apure (država u Venezueli), savezna država u Venezueli
 Apure (rijeka), rijeka u Venezueli

Apure


This about a famous writer in Sri  Lanka.He is a good  writer in Sri Lanka. This is mostly read this using small kids and big kids Yeah that's true.
කුමාරතුංග මුනිදාස  ශ්‍රී ලංකාවේ විසූ ප්‍රකට වාග් විශේෂඥෙයෙක්, අර්ථ කතාකරැවෙක්, කවියෙක් සහ පත්‍ර කලාවේදියෙක් විය. ඔහු විසින් හෙළ හවුල නම් සංවිධානය පිහිටුවා, සිංහල භාෂාව තුළ අරක් ගෙන තිබූ සංස්කෘත බලපෑම් ඉවත් කිරීමට ඉමහත් පරිශ්‍රමයක් දරනු ලැබී ය.

මෙතුමන් ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවත් වූ ශ්‍රේෂ්ඨ පඬිවරයකු ලෙස සලකනු ලබයි. ඔහු අන්‍ය සාහිත්‍යකරුවන් අතරින් විශේෂ වූයේ ඔහු තුළ පැවති අසාමාන්‍ය භාෂා ඥානයත්, නිර්මාණශීලී චින්තනය සඳහා සිංහල භාෂාව පැහැදිලිව
 හැසිරවීමත් නිසාය. සිංහල, පාලි, සංස්කෘත භාෂා හැසිරවීමේ හසල දැනුමත් සහිත වූ මෙතුමා දමිළ, මලයාලම්, ඉංග්‍රීසි, ලතින් සහ ග්‍රීක් භාෂා හැසිරවීමේ දක්ෂෙයක් ද වුයේය.

යටත් විජිත සමයේ දී බ්‍රිතාන්‍ය බලපෑම් හේතුකොට ගෙන 19 වන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ සිටම සිංහල සාහිත්‍යයේ පිරිහීමක් දක්නට ලැබිණ. කුමාරතුංග මුනිදාස, මහගමසේකර, මඩවල එස් රත්නායක, ආදීන් සිංහල සංස්කෘතිය රැක ගැනීමට මහඟු පරිශ්‍රමයක් දැරීය.

කුමාරතුංග සාහිත්‍යවේදියෙකු මෙන්ම පර්යේෂකයකු ලෙස ශ්‍රී ලංකාවටම ආවේණික වූ සංගීත ශෛලියක් තැනීම සඳහා පර්යේෂණයන් රැසක් දියත් කළේය.

කුමාරතුංග මුනිදාසයන් තම ජීවිත කාලයේ විවිධ කාල වලදී සාහිත්‍යකරුවකු, ගුරුවරයකු, ගුරුවරු පුහුණු කරන්නකු, පාසල් පරීක්ෂකයෙකු  කටයුතු කළේය.

වර්තමානයේදී ද ළමුන් අතර වඩාත් ජනප්‍රිය කෘතීන් වන ශික්ෂා මාර්ගය,  මඟුල් කෑම, හීන්සැරය, ප්‍රබන්ධ සංග්‍රහය, පහන් කටුවෙකි, කවි ශික්ෂාව යනාදිය කුමාරතුංග මුනිදාසයන් විසින් රචිත කෘතීන් වේ.

✓ළමා සාහිත්‍යය සඳහා දායකත්වය✓.

සිංහල භාෂාව සහ සාහිත්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ එතුමා පතාක යෝධයකු බව කුමාරතුංග මුනිදාසයන්ගේ කෘති පරිශීලනයෙන් පෙනී යන්නේය. ආසාමාන්‍ය ආකෘතිමය ස්වරූපයකින් යුතු කාව්‍ය නිර්මාණ ඔහුගේ සාහිත්‍ය දිවියේ කැපී පෙනෙන අංග වේ.

✓හෙළ හවුල✓

-කුමාරතුංග-

• දෙස, බස, රැස තෙරුවන් ලෙස සැලැකු අතර එය රැකැ-ගැනිමේ අරමුණින් ඇරැඹි හෙළ හවුල යනු 1941 දී ඒතුමා ගේ මුල් වීමෙන් බ්‍රිතාන්‍ය ලංකා යටත්විජිතයේ පිහිටුවන ලද ජාතික සංවිධානයෙකි. දෙස, බස, රැස යන හෙළ තෙරුවන සුරැකීම සඳහා ඇරැඹුණු හෙළ හවුල, සිංහල බසෙහි අබිවැඩුම සඳහා විසල් මෙහෙවරක් ඉටු කළ ආයතනයෙකි. නිවැරැදි පිරිසුදු හෙළ බස නඟාලීම මේ ආයතනයෙහි මුල් අරමුණෙකි. තව ද හෙළ ඉතිහසෙහි සැබෑ යටගියාව ඉස්මතු කිරීම සඳහා ද හෙළ හවුලින් ඉටු වූ මෙහෙය නොපටු යැ. 1941 සිට මේ දක්වා ක්‍රියාකාරී වැ පවත්නා එක මැ සිංහළ භාෂා ගුරුකුලය ද මෙය යි. හෙළ හවුලින් බිහි වූ කිවිවරු ද පඬිවරු ද බොහෝ යැ.

"ලක්දිවට ඉතා බිහිසුණු කාලයකි.පිට රටින් සාල නැවතිණි
නම් අපට කෑම නැත.පිට රටින්  එන රෙදි නැවතිණි නම් අපට
විළි වැස්ම නැත.පිට රටින් එන යාන නැතිනම් අපට ගමන
නැත.කොටින් මැ පිට රට පිහිට නැත්නම් අපට කළහැකි
කිසිවක් නැත."

(ලක් මිණි පහන් කතු වැකි - කුමාරතංග මුනිදාස)

ආනන්ද රාජකරුණා, එස්.මහින්ද හිමියන්, මුනිදාස කුමාරතුංග වැනි නිර්මාණශීලී නිර්මාණ කරුවන්ගේ ළමා නිර්මාණ ඉහළ මට්ටමක පැවැතුණා. ඒ අය ළමා මනසට උචිත ගීත සාහිත්‍යයක් ගොඩනැගුවා. අදත් අප ඒ ආස්වාදනීය ගීත රස විදිනවා. 'සිරිමත් මගෙ සකි යහපත් ළමයෙකි' එවැනි අරුත්බර ගීත සංකල්පනා අද ළමා නිර්මාණ තුළ සරවිඳින්නට ලැබෙන්නේ නැහැ. වර්තමානයේ වැඩිහිටි ගීතය මෙන්ම ළමා ගීතයද පරිහානිය කරා ගමන් කරන ලක්ෂණ දක්නට ලැබෙනවා.

ක්‍රි.ව. 20වන ශතවර්ශය මුල වකවානුවේ කුමාරතුංග මුනිදාස පඪිදු ඇරඹි හෙළ බස ව්‍යාප්‍රතිය
 නිසාද, දිනමිණ වැනි පුවත් පත් නිසාද, සිංහල භාෂාවට නව ඡීවයක් ලැබුණි.

හෙළ හවුල
සිංහල කවියෝ

ළමා පද්‍ය සාහිත්‍යයේ කුමාරතුංග සලකුණ

සිංහල ලේඛන කලාවේ ප්‍රමුඛයකු වශයෙන් පිදුම් ලද කුමාරතුංග මුනිදාස මහතා 1887 ජූලි මස 25 වැනි දින රුහුණේ දික්‌වැල්ලේ දී උපත ලැබීය. කුඩා කල පටන් සාහිත්‍ය ක්‌ෂේත්‍රයට දැඩි ඇල්මක් දැක්‌වූ කුමාරතුංගයන් වෘත්තියෙන් ගුරුවරයෙකි. නිර්මාණශීලි ලේඛකයෙකු හා විශිෂ්ට ගණයේ අධ්‍යාපනඥයෙකු වශයෙන් එතුමාගෙන් සිංහල භාෂාවටත්, ජාතියටත් සිදුවූ සේවය අනභිභවනීයය.

ළමා පද්‍ය සාහිත්‍යය පිළිබඳ අවධානය යොමු කිරීමේදී ළමයින් සඳහා පද්‍ය රචනයට පිවිසුනු මූලිකයා වශයෙන් කුමාරතුංග මුනිදාස සූරීන් අවිවාදයෙන් සඳහන් කළ හැකිය. කුමර ගී, කියවන නුවණ, හා ශික්‍ෂා මාර්ග පොත් පෙළ ඔහු විසින් රචනා කරන ලද ළමා පද්‍ය ග්‍රන්ථ අතර ප්‍රමුඛ වෙයි. එපමණක් නොව කුමාරතුංගයන් අතින් ලියෑවුණු ළමා ගද්‍ය සාහිත්‍ය කෘතිද බෙහෙවින් ජනාදරයට පාත්‍ර විය. හීන් සැරය, මඟුල් කෑම, හත් පණ යන ළමා, ගද්‍ය සාහිත්‍ය කෘති ත්‍රිත්වය ළමයින් තුළ පමණක් නොව වැඩිහිටියන් තුළ පවා ජනාදරයට පාත්‍ර විය.

ජාතියේ ජීවනාලිය ළමා පරපුරයි. ළමයින් තුළ උදාර ආකල්ප ඇති කිරීමේ අදිටනින් යුතුව ළමා පද්‍යකරණයේ නියෑලුණු කුමාරතුංග මහතාට ළමා මනස, ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකාරකම් ආකල්ප හා රුචි අරුචිකම් පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් තිබූ බව ඔහුගේ ළමා පද්‍ය රචනා විමර්ශනයට ලක් කිරීමේදී පැහැදිලිව පෙනී යයි. ළමුන්ගේ පරිසරය හා ඔවුන්ගේ කල්පිත ලෝකය හා සමගාමීව යන අත්දැකීම් ළමා පද්‍ය රචනයේදී ඔහු උපයෝගී කොටගෙන තිබීම එහිදී දැකිය හැකි විශේෂ ලක්‍ෂණයකි. ළමා වහර පිළිබඳ අවබෝධයකින් යුක්‌තව සරල සුඛ නම්‍ය බස් වහරක් තම පද්‍යයන් සඳහා ඔහු විසින් යොදා ගන්නා ලදී. ලගන්නා සුළු අලංකාරෝක්‌ති භාවිත කිරීම මගින් ළමා මනස තුළ චමත්කාරයක් ඇති කිරීමට ඔහු සමත් විය. කුමාරතුංගයන්ගේ ළමා පද්‍යවල දැකිය හැකි තවත් සුවිශේෂී වූ ගුණාංගයක් ලෙස ගායනයට සුදුසු ආකෘති භාවිත කිරීම දැක්‌විය හැකිය. එනිසා ඔහුගේ ළමා පද්‍ය එදත් අදත් එකසේ රස විඳිය හැකිය.

ළමයින්ට උචිත වූ වස්‌තු විෂයන් ඔස්‌සේ කාව්‍යයන් ඉදිරිපත් කරන කුමාරතුංග මහතා ළමා සාහිත්‍යයේ ස්‌වරූපය දක්‌වා සිටියේ මෙලෙසිනි.

"දරුවන් හට මහත් - තැනක් නැතිව වැමැ වැටහෙන

උන්නේ සිත් පුබුදුවන - ඇඟපත නිකම් නටවන

යහළුවන් සමගින් - සසඳන්නට පොළඹවන

උන් කියවනු ඇසූ - වැඩිහිටියවුන් පහදවන

විසිතුරු පබැදුමෙකි - ඒ වයසට කවියෙක් නම්"

දරුවන්ට නිරායාසයෙන් අවබෝධ කරගත හැකි සරල නොගැඹුරු නිර්මාණ ළමයින්ගේ ඥනයට සරිලන අයුරින් රසාස්‌වාදය කළ හැකි වැඩිහිටියන්ටද සතුට දනවන කවි කතා රචනා විය යුතුය යන්න කුමාරතුංගයන්ගේ අදහස විය.

ළමයින්ගේ රුචි අරුචිකම් පිළිබඳ මනා අවබෝධයකින් යුක්‌ත ව කාව්‍ය රචනයෙහි නියෑලුණු කුමාරතුංගයන් විවිධ වයස් මට්‌ටම්වල දරුවන්ට උචිත ආකාරයෙන් සිය රචනා ඉදිරිපත් කළේය. ඔහු අතින් ලියෑවුණු විශිෂ්ට ගණයේ ළමා පද්‍ය කාව්‍යයක් සේ "කුමර ගී" කාව්‍යය හැඳින්විය හැකිය. එහි සඳහන් "වෙරි වූ මීයා", "රෝස ගස", "අකුරු සතර උගත යුතු", "හාවාගේ වග", "ලේනා", "දරු සුරතල්", "උදය" ආදී පද්‍ය පන්තීන් වත්මනේ පවා කුඩා ළමුන් අතර සිත්ගත් ළමා පද්‍ය පන්ති වශයෙන් හැඳින්විය හැකිය.

"ලේනා" නමැති ළමා පද්‍ය රචනාව මගින් කතුවරයා කුඩා ළමුන් ප්‍රිය කරන සත්ත්වයෙකු වූ ලේනා කවි පන්තිය සඳහා විෂය කර ගනියි. රස පලතුරු බුදිමින් නිදහසේ හැසිරෙන ලේනාගේ ක්‍රියාකාරකම්, කුඩා දරුවන් තුළ ලේනාට දක්‌වන කැමැත්ත මෙමගින් ධ්වනිත කිරීමට ඔහු උත්සාහ දරා ඇත.

"ලේනේ බව පා නිදහස

ටිං ටිං ගාමින් මේ ලෙස

බුදිමින් හොඳ හොඳ පළරැස

සිටිනු දකින මට වෙයි තොස"

ලේනාගේ හැසිරීමේ ස්‌වභාවය ළමා මනස තුළ සංකල්පරූප මැවීමට සමත් වන අතර මෙම පැදි පෙළ මගින් ලේනාගේ ස්‌වරූපය හැරුණු විට නිදහස පිළිබඳ තරමක් ගැඹුරු අදහසක් ද ධ්වනිත වේ.

කුමාරතුංගයන්ගේ තවත් අතිශය සාර්ථකත්වයට පත්වූ ළමා පද්‍ය නිර්මාණයක් වශයෙන් "හාවාගේ වග" නම් පැදි පෙළ හැඳින්විය හැකිය. බාල මහලු වැඩිහිටි කා අතරත් ජනාදරයට පාත්‍ර වූ මේ පැදි පෙළට ඔහු විසින් වස්‌තු විෂය වශයෙන් තෝරා ගන්නා ලද්දේ සත්ත්ව ලෝකයේ අහිංසක සතෙකු ලෙස නම් දරා සිටින හාවාය.

"හා හා හරි හාවා

කැලේ මැදින් ආවා

හිටගෙන ගඟ ගාවා

වට පිට ඇහැ ලෑවා"

"කොළ දෙකටක් කෑවා

පැන් උගුරක් බීවා

තොල කට ලෙව කෑවා

ඉතින් ඇතැයි කීවා"

හාවා වේගයෙන් දුවවිත් ආහාරගත් ආකාරය ළමා මනසේ වාග් චිත්‍ර මැවෙන ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කොට ඇත. ඒ සඳහා ඔහු යොදාගත් සරල සුගම, සුලලිත බස් වහරක් වහ වහා බිඳී යන විරිතක් ඊටම උචිත වූවකි. හාවාගේ ජංගමශීලි ස්‌වභාවය මේ තුළින් මනාව පෙන්නුම් කෙරේ.

කුමාරතුංගයෝ ජනකවි බසට තරමක් සමීප භාෂාවක් බොහෝ අවස්‌ථාවල තම ළමා පද්‍ය සඳහා යොදා ගත්හ. ව්‍යවහාරෝචිත භාෂාවෙන් ගත් වදන් සමූහයකින් රචිත මේ පැදි පෙළට ද ඔහු විසින් ජන කවි බසේ ආභාසය ලබා ගෙන ඇති බව සඳහන් කළ හැකිය.

ළමා සිත සැබැවින්ම පිවිතුරුය. ඔවුන්ගේ සිත් සතන් තුළ උපදින අදහස් අව්‍යාජය. තම සිත් පරිදි නිදහසේ හැසිරීමට කැමැත්තක් දක්‌වන කුඩා ළමයා තම චරිතය හැඩගසා ගන්නේ කෙනෙකු අනුකරණය කිරීමෙන් හෝ අන් අයගේ බලපෑම් මතය. එහිදී ළමයාට නිසි ආදර්ශයක් නොලැබුණහොත් ඔවුන් තුළ සදාචාරාත්මක ගුණ වගාවක් ඇති නොවේ. ළමා මනස තුළ එවන් ගති ගුණ ඇති කරවීමට සමත් පද්‍ය රචනාවන්ට යොමුවූ කුමාරතුංග මහතා ළමා පද්‍ය සාහිත්‍යයේ මෙහෙවර නිසි පරිදි හඳුනාගත් පුද්ගලයෙකු විය. හොඳ නරක නිසි පරිදි ළමයාට වටහා දීමට උපදෙස් දෙන පද්‍ය රචනාවක් වශයෙන් ඔහුගේ "සිරිමත්" නම් පැදි පෙළ හැඳින්විය හැකිය.

"සිරිමත් මගෙ සකි

යහපත් ළමයෙකි

නුවණත් ඇත්තෙකි

වැඩටත් සමතෙකි"

"උදයම පුබුදී

මුහුණට දියදී

කුල දෙවි නමදී

ගේ දොර අමදී"

ළමයෙකුට මෙවැනි කටයුතු එලෙසින්ම කළ යුතු යෑයි බල නොකරන කතුවරයා ආදර්ශවත් ළමයෙකු= තුළ මෙවන් ගති ගුණ පිහිටා තිබිය යුතු යෑයි ව්‍යංග්‍යාර්ථයෙන් පවසයි. ළමා මනස තුළ උසස් ගතිගුණ ප්‍රගුණ කොට ගුණ නුවණින් පිරි සිරිමත් වැන්නවුන් බිහි කිරීම ඔහුගේ පරමාර්ථය වන්නට ඇතැයි සිතිය හැකිය. සදාචාර සම්පන්න ළමා පරපුරක් බිහිකිරීමේ අටියෙන් නිර්මාණය වූ මෙවැනි පද්‍ය සර්වකාලීනය.

සෞන්දර්යාත්මක හැඟීම් ළමා මනස තුළ ඇති කිරීමට සොබා දහමේ නොයෙක් වස්‌තූන් හා ක්‍රියාකාරකම් තම නිර්මාණවලට වැඩි වශයෙන් උපයෝගී කර ගැනීමට කුමාරතුංගයන් උත්සාහ දරා ඇත. ළමා මනසට සමීප ඔවුන් වඩාත් ප්‍රිය කරන ස්‌වභාව ධර්මයේ ජීවි, අජීවි වස්‌තු අවස්‌ථාවෝචිතව යොදා ගැනීමෙන් රසභාව පූර්ණ හැඟීම් ළමා මනසෙහි ජනිත කරවීමට ඔහු එමගින් සමත් විය.

පරිසරයේ ඇති විවිධ මල් වර්ග දෙස නෙත යොමන කුඩා දරුවාගේ මනස තුළ ඇති වන හැඟුම් සමුදායක් "මල් බස්" නමැති පැදි පෙළ මගින් ඉදිරිපත් කොට ඇත.

"ගස වතුසුදු වී පිරිසිදු

පොහොය නැතිදා - සිල්ගත් බඳු"

වතුසුදු ගස පොහොය දිනට පමණක් නොව සැමදා සිල් ගත් විලාසයක් මවා පායි. සුදු පැහැති මල්වලින් ගැවසුණු වතුසුදු ගස පිළිබඳ සරල පද මාලාවකින් මවන කවි සංකල්පනාව අපූර්වත්වයෙන් යුක්‌තය.

"දහස් දලා - ගස විමලා

මහණ වැල - සිටිනතුලා"

කහ පැහැයෙන් බබළන දාස් මල් ගස මහණ වූ ආකාරයත් පෙන්නුම් කරයි. ඖචිත්‍ය නව්‍යත්වයෙන් යුක්‌ත වූ සරල උපමා යොදා ගනිමින් ඒ අවස්‌ථාව කුඩා දරුවාගේ මනස තුළ විත්‍රණය කරයි.

"නැණ ගුණ දම් - රුව පැහැතුම්

ඇති අය නම් - රෝස කුසුම්"

"මල කිණිහිරි - රුවිනි සසිරි

නැති නැණ සිරි - දරුවෙකු සරි"

ගුණ නුවණින් හා රූපයෙන් උසස් දරුවෙකු රෝස මලකට සමාන කර දක්‌වන කතුවරයා රූපශ්‍රීයෙන් පමණක් යුක්‌ත වූ ගුණ නුවණින් යුක්‌ත නොවූ දරුවෙකු කිණිහිරි මලකට සමාන කර දක්‌වයි.

සත්ත්ව ලෝකයේ බළලා හා මීයා පිළිබඳ විවිධාකාර කවි කතා සුලබව ළමා මනසේ තැන්පත් වූවකි. එක් දිනක් මීයෙකුට වූ ඇබැද්දියක් පිළිබඳ "වෙරි වූ මීයා" නම් පැදිපෙළ මගින් කුමාරතුංග සූරීන් දක්‌වා ඇත්තේ ඉතා අපූර්ව ආකාරයෙනි.

"දවසක් රා ටිකක්

ලැබ බී මත්ව මීයෙක්

බළලා වී මතක්

මෙසේ කීයේ උඩඟු වදනක්"

"බළලෙකු ඉතින් මට

අසුවුණු හොතින් විගසට

කඩා වූ දෙකකට

දමමි ඇදලා කහල ගොඩකට"

මත් වූ මීයා මෙලෙස පුරසාරම් බස් දෙඩූවද පියවි සිහියෙන් නම් මීයෙකු කෙදිනකවත් බළලා ඉදිරියේ මෙවන් වදන් පැවසීම විහිලුවකි. මෙහිදී කවියා මත් පැනින් මත්වූ පසු අප සමාජයේ සිටින බොහෝ පුද්ගලයන්ට තමා කවුද යන වග අමතක වී යන බවත් බලවතුන් ඉදිරියේ පුරසාරම් බස් පවසන එවන් පුද්ගලයන් වෙරි වූ මීයෙකුට සමාන බවත් නොකියා කියයි. තමාගේ තරම දැන ජීවත් විය යුතු බවද කතුවරයා පැවසීමට යත්න දරයි. කතුවරයා පැදි පෙළ අවසන දී උපදේශයක් ද දෙයි.

"තම තරම දැනගෙන -

නොපැවතුණහොත් සැම තැන

මීයාට වූ මෙන - බියයි වන්නේ

නොසිතු විලසින"

මෙවන් උපදේශ ළමා පරපුරට පමණක් නොව වැඩිහිටියනට වුවද සුදුසුය. පැදි පෙළේ රසවත් භාවයට ඔහු විසින් අවස්‌ථාචෝචිතව යොදා ගත් වදන් සමූහය ඊටම උචිත වූවකි.

"නැළවිල්ල" නම් පැදි පෙළ ද ළමුන් පමණක් නොව වැඩිහිටියන් අතරද ජනාදරයට පාත්‍ර වූ අතිශය සාර්ථක නිර්මාණයකි. කුඩා දරුවෙකු නිදි ගැන්වීම පිණිස රචනා වූ මේ පැදි පෙළ නැළවිලි ගීයක ස්‌වරූපය ගනියි. බාහිර පරිසරයේ ජීවී හා අජීවී සියලු වස්‌තු හැසිරෙන්නේ සුවසේ නිදන ළදරුවාගේ නින්දට කිසිදු බාධාවක් නොවන ආකාරයෙනි. දරුවා නිදාගන්නා අවස්‌ථාවේ අවට පරිසරයේ ස්‌වභාවය ඉතා චමත්කාරජනක ලෙසින් ඉදිරිපත් කිරීමට කුමාරතුංගයන් දරා ඇති උත්සාහය සාර්ථක යෑයි මෙම පැදි පෙළ රස විඳීමේදී හැඟී යනු ඇත.

"තොටිල්ල සැම සුව පිරී - පැද්දෙයි තාලෙට සරී

අසමින් ගී සුමිහිරී - නිදන්න පුත රන් කිරී"

සරල තේමාවක් ඔස්‌සේ සැම විටම පද්‍යකරණයෙහි නියෑලුණු කුමාරතුංගයන්ගේ මෙවැනි බොහෝ නිර්මාණ අදටද බොහෝ දෙනා රස විඳිනු ඇත.

අසිරිමත් උදැසනක ස්‌වභාවය ළමා මනසට කා වැද්දවීම සඳහා රචනා කරන ලද "උදය" නමැති පැදි පෙළ තවත් සාර්ථක වූ නිර්මාණයකි. දසතින් නැගෙන කා කා හඬ කුඩා දරුවාට අවදි වීමට සංඥවක් වැනිය. ප්‍රබෝධවත්ව අවදි වන කුඩා දරුවා ආයුබෝවන් කියා පිළිගන්නේ සිසිල් සුළඟයි. මෙවැනි සුන්දර වූ උදැසනක දරුවාගේ කාර්යය කුමක්‌ද යන්න කතුවරයා මෙලෙස දක්‌වයි.

"උතුම් වෙලාවැයි කියමින් සියල්ලෝ

යෙදෙත් නොලස් වීම තමන්ගෙ කම්හී

ඇඟත් සැහැල්ලුයි සිතෙහිත් බරක් නෑ

බලන්න පොත්පත් මට මේ වෙලාවයි"

අනලස්‌ව තම පොත්පත්වල කටයුතු ඇරඹීමට සුදුසුම කාලය සිතටත් ගතටත් සැහැල්ලු මේ උදැසන කාලය බව දරුවන්ට දන්වයි. උදැසනට පරිසරයේ ජීවී අජීවි සියලු වස්‌තූන්හි ක්‍රියාකාරීත්වය දක්‌වා දරුවාගේ කාර්යය කුමක්‌ද යන්න ඉන් පසුව දැක්‌වීම මගින් ඔහු සතුව ළමා මනස පිළිබඳ කෙතරම් අවබෝධයක් තිබුණේද යන්න වටහාගත හැකිය.

එපමණක් නොව ළමා මනස තුළ තම රට, ජාතිය ආගම පිළිබඳ උදාරතර හැඟීම් ඇති කරනු වස් ඔහු විසින් රචනා කරන ලද "පුබුදුව" නම් පැදි නිමැවුම සමස්‌ත ළමා පරපුරටම දෙන මනා උපදේශයක් වැන්න.

"ඉදිරියටම යව් හෙළයිනි - ඉදිරියට යවු

අපගේ රටෙහිම යෑද යෑද

ගැති වී තව තව හිඳිමුද

නිදහස නැති දිවි කුමටද

ඉදිරියටම යවු"

ජාත්‍යාලය හා ජාතික හැඟීම් ළමා මනස තුළ ඇති කරමින් තම දිවි පරදුවට තබා රට ජාතිය රැකගත යුතු බව මේ පැදි පෙළ මගින් පෙන්වා දී ඇත. නිදහසක් නැති දිවිය ඵල රහිත බවත් නැතිවී සිටීම නොව හෙළයන් ඉදිරියටම යා යුතු බවත් කවියා අවධාරණය කරයි.

ළමා පද්‍යයක් හුදෙක් රස වින්දනයට පමණක් සීමා නොවිය යුතු අතර එය ළමයාගේ පෞරුෂ සංවර්ධනයට හා ළමයාගේ බුද්ධි වර්ධනයටද ඉවහල් විය යුතුය. එය මැනවින් පසක් කරගත් කුමාරතුංගයන්ගේ තවත් උසස් නිර්මාණයක් වශයෙන් ඉහත පැදි පෙළ සඳහන් කළ හැකිය.

මේ හැරුණු විට "ලක් දරුවෙනි පුබුදු වවු" ආදී පැදි පන්තීන් මගින්ද ජාතිකාභිමානී හැඟීම් ඇති කිරීමට ඔහු උත්සාහ දරා ඇත. මේ අයුරින් ළමයින් වෙනුවෙන් කුමාරතුංගයන් අතින් රචනා වූ ළමා පද්‍ය සංඛ්‍යාව අති විශාලය.

ළමා පරපුරේ සුබසිද්ධිය උදෙසා නිතර පද්‍යකරණයෙහි නියෑලුණු කුමාරතුංග සූරීහු සුචරිතවත් ළමා පරපුරක් අනාගතයට දායාද කිරීමේ ක්‍රියාවලියෙහි මූලික වූහ.

1944 මාර්තු 02 වැනි දින ඔහු දැයෙන් සමුගත්ත ද "කුමාරතුංග" නාමය සදා අමරණීයය.

හසීකා රංගනී ගමගේ

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ - අමරසිරි, ගුණවර්ධන, අලව්ඉසි සැබිහෙළ,
අරිසෙන් අහුබුදු, (1970), කුමාරතුංග පැදි එකතුව I වෙළුම (සංස්)(
සංස්‌කෘතික කටයුතු අමාත්‍යාංශය, කොළඹ.
මදුරසිංහ ගුණතිලක, පියසේන කහඳගමගේ (1998)
ළමා පද්‍ය සාහිත්‍ය මූලධර්ම හා එහි පරමාර්ථ,
එස්. ගොඩගේ සහ සහෝදරයෝ, කොළඹ.

අලුත් දෙයක් නොතනන ජාතිය ඉහළට නොනගී.(M.A ohasha perera)

කුමාරතුංග මුනිදාස