L'Église française réformée de Bâle est une paroisse protestante francophone situé à Bâle, en Suisse. Elle est fondée au  par des réfugiés Huguenots, protestants français fuyant les persécutions. Elle gère un centre paroissial à Holbeinplatz, et célèbre ses cultes à l'église Saint-Léonard, Leonhardskirche.

La paroisse est membre de l'Église réformée de Bâle-Ville (ERKBS), ancienne Église officielle du canton de Bâle-Ville, et de la Conférence des Églises francophones de Suisse alémanique (CERFSA), deux organisations membre de l'Église évangélique réformée de Suisse.

Histoire
À la Renaissance, Bâle est une cité marchande florissante, où se développe l'humanisme rhénan. En 1515, Jean Œcolampade et Érasme y travaille à une nouvelle édition du Nouveau Testament en grec, Novum Instrumentum omne. En 1525, après un vote démocratique, la cité adopte le protestantisme selon les préceptes des réformateurs suisse allemand Œcolampade et Ulrich Zwingli. La cathédrale de Bâle, ainsi que les églises Saint-Pierre, Saint-Martin et Saint-Léonard sont adaptées au culte des Églises réformées - distinct du luthéranisme. Œcolampade est pasteur de l'église Saint-Martin et accueille Guillaume Farel. L'Université de Bâle ouvre une faculté de théologie protestante.

Au , la France est déchirée par les guerres de Religion, guerre civile qui oppose protestants et catholiques. En 1536, Jean Calvin se réfugie à Bâle avec le théologien Nicolas Cop. Il y publie la première édition de son œuvre maîtresse, l'Institution de la religion chrétienne. En 1553, Sébastien Castellion est professeur de grec à la faculté de théologie de Bâle, et appelle à la tolérance après l'affaire Michel Servet. Le  a lieu le massacre de la Saint-Barthélemy, pogrom contre des civils déclenché à Paris et qui se répand dans toute la France. Ceux qui le peuvent fuient dans les pays du Refuge, notamment en Suisse. Le , le premier pasteur de l'Église française,  Daniel Toussaint d'Orléans, écrit qu'il a célébré le culte « en privé » pour les familles étrangères de Bâle. Les Français sont également réformés, mais selon les préceptes du réformateur français Jean Calvin, qui a fait de Genève sa capitale en 1541. Ils aménagent l'ancienne église des frères prêcheurs (dominicains) de Bâle, la Predigerkirche.

Après la révocation de l'édit de Nantes par l'édit de Fontainebleau de 1685, d'autres Français s'installent à Bâle. Le français devient au  la lingua franca de l'aristocratie européenne, et l'Église française de Bâle accueille des familles de la Haute société protestante. Au , est édifié un temple protestant au Holbeinplatz, qui subsiste jusqu'en 1974.

Au , des Suisses romands et des Français sont attiré par le dynamisme économique de la ville, et viennent travailler dans les entreprises de la chimie, la pharmacie, les assurances ou la banque. En 1900 est fondée l'Église vaudoise de Bâle pour les immigrés italiens. En 1921 est fondé un chœur mixte. En 1934, Karl Barth, né à Bâle, devient professeur de théologie systématique à l'université de Bâle après avoir été expulsé d'Allemagne pour avoir coécrit la déclaration théologique de Barmen, texte fondamental d'opposition chrétienne à l'idéologie nazie.

À partir des années 1970, les cultes ont lieu dans l'église Saint-Léonard de Bâle. En 1974, un Centre paroissial est construit au Holbeinplatz, à l'emplacement de l'ancien temple. Des liens œcuméniques sont tissés avec la mission catholique française de Bâle, paroisse du Sacré-Cœur. À partir des années 1980, s'accroit la population en provenance de l'Afrique francophone. En 1951, le pasteur est Jean-Louis Leuba, docteur en théologie, directeur de la revue Verbum Caro. De 2008 à 2017, la pasteur est Daphné Reymond, avec Jurg Schheibler. En 2022 est célébré les 450 ans de la fondation de l'Église. Les pasteurs sont alors Michel Cornuz et Évelyne Zinsstag.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Réforme protestante en Suisse
Temple Saint-Étienne de Mulhouse
Temple Saint-Martin de Montbéliard

Liens externes

Temple protestant en Suisse
Bâle
Église dans le canton de Bâle-Ville

Église française réformée de Bâle


Rhynchostruthus louisae é um tentilhão endêmico da Somalilândia. É incluído como uma subespécie em R. socotranus por algumas autoridades, mas em tempos recentes as três populações de grosbeak de asas douradas são geralmente consideradas espécies distintas.

Descrição
Os machos são marrom-acinzentados em geral com um bico preto menor do que nos outros grosbeaks de asas douradas. Tem uma máscara facial escura e grandes manchas amarelas brilhantes nas asas e na cauda. As fêmeas são semelhantes aos machos, embora um pouco mais opacas, e os juvenis são bastante entremeados e a máscara facial é indistinta.

Ecologia e status
É normalmente encontrado entre 1.060 e 2.800 metros ASL em wadis florestais e áreas de matagal, nomeadamente em florestas relíquias de zimbro da África Oriental (Juniperus procera). O zimbro parece formar a maior parte de sua dieta.

Este pássaro é o menos conhecido dos grosbeaks de asas douradas. Mesmo antes do início da Guerra Civil Somali no final dos anos 1980, pouco trabalho de campo ornitológico estava sendo feito neste país. Embora não exista uma estimativa do tamanho da população, parece bastante certo que, desde a década de 1930, as aves diminuíram em número, talvez devido à perda de habitat e, mais recentemente, ao declínio das chuvas na região. Portanto, quando foi avaliada pela primeira vez como uma espécie distinta para a Lista Vermelha da IUCN de 2008, foi categorizada como uma espécie quase ameaçada.

 BirdLife International (BLI) (2008a) Somali Grosbeak Species Factsheet. Recuperado 2008-MAY-27.
 BirdLife International (BLI) (2008b): [2008 IUCN Redlist status changes ]. Recuperado 2008-MAY-23.
 Clements, James F. (2000): Birds of the World: A Checklist (5ª edição). Ibis Publishing Co., Vista, Califórnia.ISBN 0-934797-16-1
 Fry, Hilário; Keith, Stuart; Urban, Emil & Woodcock, Martin (2004): The Birds of Africa (Vol. 7: Pardais para Buntings). Christopher Helm, Londres.ISBN 978-0-691-11952-6
 Kirwan, GM & Grieve, A. (2007): Estudos de aves Socotran II. Uma, duas ou três espécies: para uma taxonomia racional para o Grosbeak de asa dourada Rhynchostruthus socotranus. Boletim do African Bird Club 14 (2): 159–169.
 Sinclair, Ian; Ryan, Pedro; Christy, Patrice & Hockey, Phil (2003): Aves da África: um guia de campo ilustrado completo para as aves do Saara. Struik, Cidade do Cabo.ISBN 1-86872-857-9

Aves descritas em 1897

Rhynchostruthus louisae


Goes (; Zeeuws: Hoes) er en kommune og en by, beliggende på halvøen Zuid-Beveland i den sydlige provins Zeeland i Nederlandene. Per 1 april 2016 har kommunen 37.211 indbyggere.

Kernerne
Goes kommune har følgende (lands)byer:

Kilder

Eksterne henvisninger

 Kommunens hjemmeside

Byer i Zeeland
Kommuner i Zeeland

Goes


වින්ඩෝස් ටාස්ක් මැනේජර් යනු මයික්‍රොසොෆ්ට් වින්ඩෝස් NT පවුලෙහි මෙහෙයුම් පද්ධති වල අඩංගු වෙන පරිගණක ක්‍රියාකාරිත්වය සහ ධාවනය වෙමින් පවතින වැඩසටහන්, ක්‍රියාවලීන් සහ CPU භාවිතයන්, පවරා දෙන කාර්යයන් සහ මතකයෙහි තොරතුරු, ජාලකරණ ක්‍රියාකාරකම් සහ සංඛ්‍යානයන්, ප්‍රවිෂ්ට වුනු පරිශීලකයන්, සහ පද්ධති සේවා පිළිබද සවිස්තරාත්මක තොරතුරු ඉදිරිපත්කරන කාර්ය කළමනාකරණ වැඩසටහනකි.

වින්ඩෝස් ටාස්ක් මැනේජර්


Chants de Bataille est le septième album original et neuvième album studio du groupe Tryo, sorti le .

Description

Critiques et analyses

Liste des chansons

Notes et références

Album musical sorti en 2021
Album de Tryo
Album de musique français

Chants de Bataille


Damian Sebeșan (n. secolul al XIX-lea – d. secolul al XX-lea) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
A fost învățător la Școala primară din comuna Săcusâgi, din circumscripția plasei Aradul Nou, județul Timiș-Torontal timp de 43 de ani, între 1887-1930.

Activitatea politică
Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918, Damian Sebeșan a fost delegat al din circumscripția plasei Aradul Nou, județul Timiș-Torontal.

Note

Bibliografie
Ioachim Crăciun: Documente de la un sfert de veac de la Marea Unire de la Alba Iulia, în Mircea Vaida Voevod, Gelu Neamțu: 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților ,Vol II, Editura Academiei Române, 2008, p. 233.

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în secolul al XIX-lea
Decese în secolul al XX-lea
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Educatori români
Învățători români
Români din Austro-Ungaria
Transilvăneni

Damian Sebeșan


Skakavac i mrav (rus. Стрекоза и муравей) ruski je animirani film redatelja Vladislava Stareviča.

Radnja
Film je adaptacija istoimene Krilovljeve basne.

Izvori

Vanjske poveznice
 Strekoza i muravej na Kino Poisk

Ruski filmovi 1910-ih

Skakavac i mrav (1913.)


Düzce, Türkiye'nin Düzce ilinin merkezi olan şehirdir.

Coğrafya ve iklim
Karadeniz iklimi etkisindedir. Genellikle yağışlıdır.

Tarihçe
MÖ I.binde Batı Karadeniz'de bulunan koloni kentlerden biri Diospolis (Akçakoca), bir diğeri Hypios Nehri (Melen) yakınlarında bulunan ikinci bir kent Hypia'dır.

Düzce İlinin de içinde bulunduğu bölge Herodot, Xenophon ve Strabon gibi Antik Çağ yazarlarına göre MÖ 1200-700 yılları arasında Trakyalı halkların yurdu olarak bilinmektedir. MÖ 6.yy. da Pers hükümdarı Darius tarafından Paflagonya, Frigya, Mariandinler ve Suriye ile birlikte Düzce'nin de içinde bulunduğu bölge 3. Satraplık Bölgesi haline getirilmiştir. Makedon Kralı Büyük İskender tarafından MÖ 334 yılından sonra imparatorluğun sınırları içine alınan bölge, Kralın MÖ 323'te Babil'de ölümü üzerine imparatorluğun generalleri arasında bölünmesi sonucunda da Bithynia Krallığı'na dahil edilmiştir.

Bithynia, Anadolu'nun kuzeybatısında bugünkü Kocaeli Yarımadası'nın yer aldığı Antik bir bölgedir. Kuzeyinde Karadeniz, Doğuda Filyos Nehri (Billaios), batı ve güneybatıda Antik Phrygia Epictetus ile çevrilidir. Bölgede bugün Kocaeli, İznik, Yalova, Bursa, Bilecik, Sakarya, Düzce, Bolu ve Zonguldak illeri yer alır. Khalkedon (Kadıköy), Nikomedia (İzmit), Astakos (Başiskele), Kios-Prusias ad Mare (Gemlik), Apameia/Myrleia (Mudanya), Prusa ad Olympium (Bursa), Nikaia (İznik), Bithynion-Claudiupolis (Bolu), Herakleia (KDZ Ereğli), Otroia (Yenişehir), Modrene (Mudurnu), Malagina (Mekece), Agrilion (Bilecik), Kabaia (Geyve), Thynias-Apollonia (Kefken Adası), Dia-Diospolis (Akçakoca) ve Prusias ad Hypium (Konuralp) Antik kentleri bulunmaktadır. Düzce il sınırları içerisinde yer alan Prusias ad Hypium ve Diapolis Antik kentlerinde Helenistik ve Roma Dönemlerinin derin izlerini taşıyan arkeolojik veriler bulunmaktadır. Bu kentlerden biri olan Dia-Diapolis, MÖ I.binde Karadeniz sahillerinde oluşturulan koloni kentlerden biridir.

Bir Kıyı Kenti Akçakoca kitabına göre 'Bithynialılar, Romalılar Döneminde Dia veya Diapolis olarak tanınan Akçakoca'nın hangi ilk çağ yerleşim bölgesinde ve ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir. XIII. Yüzyılda 1204 tarihinde 4. Haçlı orduları İstanbul'a geldiler. Kudüs yerine İstanbul'u işgal ederek Bizans İmparatorluğu topraklarını bölüştüler. Latin İmparatorluğunu kurdular, Düzce ve Havalisinin bu dönemde Latin İmparatorluğu hakimiyetinde olduğu düşünülmektedir.  İznik İmparatorluğunun İstabul'u ele geçirmesiyle İznik İnparatorluğu Hakimiyetinde olan Düzce ve Havalisi tekrar 1323 yılına kadar Bizans Egemenliğine girdi , Akçakoca bölgesine Bizansın egemen olduğu bu dönemde fiilen Cenevizlilerin eline geçtiği sanılmaktadır."

Hamdi BİNGÖREN, Müstakil Bolu Sancağı Salnamesi sayfa 214'te ''Nahiye merkezinde kitaphane yoktur. Asar-ı Attika'dan üç hamam ile Cenevizliler tarafından kalmış olduğu anlaşılan sahili bahirde mürtefi bir hisar vardır.'' Evliya ÇELEBİ, Seyahatname cilt: 2, sayfa 443'te ''Çarşı içinde kiremitli ve emsalsiz bir mescidi vardır. Başka mescitleri ve kırk adet dükkânı vardır. Deniz kıyısında yetmiş adet mahzenleri vardır ki hepsi kereste ve çam tahtaları ile doludur.''

Bir diğer kent Prusias ad Hypium, MÖ I.binde Hypios nehir kenarında bir tepe üzerinde kurulan kent Nehirden dolayı Hypia, sonraki dönemlerde Kieros olarak anıldığı bilinmektedir. Antik Çağ yazarlarından Memnon'a göre Bithynia Kralı I.Prusias'ın (MÖ 237-192) Kioros kentini zapt ederek Herakleialılar'dan aldığını ve kentin adını Prusias Pros Hypios olarak değiştirildiğinden söz etmektedir. Roma Dönemi'nde Latin Kültürünün etkisinde kalarak Prusias ad Hypium adını alan kent, yoğun imar faaliyetleri neticesinde kent merkezinde sosyal yapılar oluşturulmuş ve sanat eserleri ile süslenmiştir. Atlı Kapı, Surlar, Su Kemerleri, Roma Köprüsü, Tiyatro, Helenistik ve Roma Dönemin'den kalmış önemli kültür varlıklarıdır.

Bölgede MÖ 297'de I. Zipoites tarafından kurulan Bithynia Krallığı son kral IV. Nicomedes'in vasiyeti üzerine MÖ 74 yılında Roma İmparatorluğu'na devredilmiştir. Roma İmparatorluğu'nun MS 395'te ikiye bölünmesiyle bölge Doğu Roma İmparatorluğu sınırları içerisinde kalmıştır. Helenistik ve Roma Dönemi'nde refah içinde yaşamış bölge Doğu Roma İmparatorluğu Döneminde durgun bir döneme girerek varlığını sürdürmüştür. İlimizde bulunan iki Antik kentten günümüze Doğu Roma İmparatorluğu Dönemi'nden Ceneviz Kalesi dışında önemli kültürel varlıklar ulaşmamıştır.

Osmanlı İmparatorluğu Dönemi'nde Orhan Gazi'nin komutanlarından Akçakoca Bey tarafından 1319 yılında Akçakoca, 1323 yılında Konuralp Bey tarafından Konuralp İslam coğrafyasına katılmıştır. Fetih yapan beylerin adıyla anılan kentlerin giderek artan bir öneme haiz olduğu, yönetsel alanda değişiklikler geçirdiği Yrd. Doç. Dr. Zeynel ÖZLÜ'nün ''Batı Karadeniz'de Antik Bir Kent'' adlı kitabının 23. Sayfasında söz edilmektedir.

Konuralp, 31 Mart 2014 tarihi itibarıyla tüzel kişiliği kaldırılarak Düzce Merkez ilçesinin mahallerine dönüştürülmüştür. 1881 yılında belediye olan Düzce ise 9 Aralık 1999 tarihinde Türkiye'nin 81. İli olmuştur.

Nüfus

Demografi
Düzce, Türkiye'de yaşayan farklı etnik grupları barındıran bir şehirdir. Başlıcaları Gürcüler, Abazalar, Çerkesler ve Lazlardır.

Ayrıca bakınız
Düzce (il)
Düzce Üniversitesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 T.C. Düzce Valiliği
 T.C. Düzce Belediyesi
T.C. Düzce Kültür ve Turizm Müdürlüğü

Düzce


كأس أوروبا 1972-73 فاز فريق أياكس أمستردام بهذه البطولة للمرة الثالثة على التوالي وفي تاريخه، بعد أن تغلب على فريق يوفنتوس بنتيجة 1-0. أقيمت المبارة النهائية بين الفريقين في مدينة بلغراد بتاريخ 30 مايو من عام 1973.

الدور التمهيدي

دور الـ 32

|}

دور الـ 16

|}

ربع النهائي

|}

نصف النهائي

|}

النهائي

ترتيب الهدافين

مراجع

مواسم كأس أوروبا

كرة القدم الأوروبية في 1972-73

كأس أوروبا 1972–73


Ortaköy, Antalya ilinin Kumluca ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Antalya iline 97 km, Kumluca ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kumluca'nın mahalleleri

Ortaköy, Kumluca


Fulco Luigi Ruffo-Scilla (* 6. April 1840 in Palermo; † 29. Mai 1895 in Rom) war ein italienischer Kardinal.

Leben

Fulco Luigi Ruffo-Scilla war das dritte von sechs Kindern von Eleonora Galletti und Fulco Antonio Ruffo, 9. Fürst von Scilla (Kalabrien). Er schloss am 3. September 1860 sein Studium der Theologie am Priesterseminar in Rom ab, wo er am 14. Juli 1864 zum Doktor der Rechte (In utroque iure, Kirchen- und Zivilrecht) promoviert wurde.

Am 20. September 1862 wurde er in Rom zum Priester geweiht und trat als Päpstlicher Hausprälat in den Hof von Pius IX. ein, wo ihm am 13. März 1868 der Titel Apostolischer Protonotar verliehen wurde. Am 28. Dezember 1877 ernannte ihn Pius IX. zum Erzbischof von Chieti. s Bischofsweihe erfolgte am 6. Januar 1878 in Rom durch Kardinal Flavio Chigi. Ruffo-Scilla hatte das Oberhirtenamt in Chieti zehn Jahre inne und widmete sich danach der Seelsorge in Rom, so dass er am 21. Juni 1881 zum Päpstlichen Thronassistenten ernannt wurde. Vom 23. Mai 1887 bis zum 14. Dezember 1891 war er Titularerzbischof von Petra in Palaestina. Leo XIII. sandte den Erzbischof am 23. Mai 1887 als Apostolischen Nuntius nach München, wo er sich vom 25. August 1887 bis zum 3. April 1889 aufhielt. Danach wurde er zum Präfekten des Apostolischen Palastes berufen. Papst Leo XIII. nahm ihn am 14. Dezember 1891 als Kardinalpriester in das Kardinalskollegium auf, drei Tage später erhielt er die Titelkirche Santa Maria in Traspontina.

Weblinks

Titularerzbischof
Kardinal (19. Jahrhundert)
Apostolischer Nuntius
Römisch-katholischer Bischof (19. Jahrhundert)
Fulco Luigi
Italiener
Geboren 1840
Gestorben 1895
Mann

Fulco Luigi Ruffo-Scilla


Þorbjörg Dýrleif Árnadóttir (1898–1984) var íslenskur hjúkrunarfræðingur og rithöfundur.

Ævi
Þorbjörg fæddist 8. febrúar 1898 á Skútustöðum. Hún lést í Reykjavík 7. maí 1984 en er grafin á Skútustöðum nálægt gröf föðurs síns. Foreldrar Þorbjargar voru þau Auður Gísladóttir (1869–1962) og Árni Jónsson (1849–1916) prestur og alþingismaður. Hálfsystkini hennar voru þau Þuríður (1885) og Jón (1888) en alsystkini voru þau Dýrleif Þorbjörg (1897), Gísli (1899), Þóra (1900), Gunnar (1901), Ingileif Oddný (1903), Ólöf Dagmar (1909).

Þorbjörg lauk prófi frá Verslunarskólanum árið 1916. Þremur árum síðar fór hún til Kaupmannahafnar og lauk þaðan hjúkrunarfræðiprófi árið 1923. Hún starfaði víða sem hjúkrunarkona en hélt til Bandaríkjanna árið 1937 þar sem hún stundaði nám í heilsuvernd. Vorið 1945 varð hún fyrsta íslenska konan til að ljúka meistaraprófi í faginu þegar hún útskrifaðist frá Washington-háskóla í Seattle.

Þorbjörg var virkur meðlimi í Félagi íslenskra hjúkrunarkvenna og var um tíma í stjórn þess sem og ritstjóri blaðs félagsins. Hún orti líka ljóð og skrifaði skáldsögur, fræðibók og ferðasögu.

Heimildir

 Þorbjörg Dýrleif Árnadóttir (Kvennasögusafn Íslands)
 Morgunblaðið 13. maí 1984, bls. 41 (timarit.is)

Íslenskir ritstjórar
Íslenskar konur á 20. öld
Íslendingar á 20. öld
Íslenskir hjúkrunarfræðingar
Hjúkrun

Þorbjörg Dýrleif Árnadóttir


Das FürthWiki ist ein regionales Online-Nachschlagewerk für die Stadt Fürth und enthält derzeit über 11.370 Inhaltsseiten/Artikel bzw. 49.851 Seiten. Es wurde am 7. Februar 2007 von Felix Geismann und Mark Muzenhardt ins Leben gerufen, da nach ihrer Auffassung in Fürth weder ein aktuelles Stadtlexikon existiert noch eine hinreichende Stadtchronik geführt wird.

Inhalt
Das FürthWiki enthält Informationen zu allen Themen, die einen Bezug zu Fürth haben, was dementsprechend das zentrale Relevanzkriterium ist. Das FürthWiki sieht seinen Sinn auch darin, dass es als regionales Stadtwiki bei ortsbezogenen Themen mehr ins Detail gehen kann als Wikipedia, dementsprechend sind die Relevanzkriterien weniger streng gefasst.

Geschichte
Anlass der Gründung war einerseits das im Jahre 2007 schon bewährte Konzept der Wikipedia als Hypertext-System wie auch die Überzeugung, dass in Fürth kein aktuelles Stadtlexikon vorhanden ist und die Stadtchronik de facto nicht mehr geführt wird:

Im Sommer 2008 umfasste das FürthWiki nahezu 800 Artikel, zum fünften Jubiläum im Jahre 2012 waren annähernd 3000 Beiträge erreicht.

Am 27. Juni 2012 wurde ein Trägerverein mit dem Namen FürthWiki – Verein für freies Wissen und Stadtgeschichte gegründet. Zweck von FürthWiki e. V. ist laut Vereinssatzung, "die Geschichte und Kultur der Stadt Fürth zu erforschen, dokumentieren und verbliebene einzigartige Kulturwerte zu bewahren, geschichtliche Kenntnisse zu erhalten und zu vermitteln" sowie "die Freiheit des Wissens zu fördern". Zur Erreichung der Ziele soll vor allem "der weitere Aufbau und die Pflege einer freien und den Nutzern kostenlos zugänglichen Internet-Enzyklopädie ('FürthWiki') sowie einer Vereinsinternetseite betrieben werden, um Wissen frei online verfügbar zu machen".

Finanzierung
Die Kosten für den Server trugen seinerzeit ausschließlich die beiden Gründer, eine Refinanzierung fand über die Werbebanner statt. FürthWiki lief über den Server des Fürther Vereins "Treu Färdd!" (hochdeutsch: "Treu Fürth!"), gegründet 2005 in erster Linie zur Unterstützung der SpVgg Greuther Fürth. Seit Juli 2012 übernimmt der neu gegründete Trägerverein die Finanzierung.

Technik und Verwaltung
Die Gestaltung des FürthWiki ähnelt der Wikipedia, da beide Plattformen auf dem Wiki-Hypertext-System MediaWiki basieren. Zusätzlich verwendet das RegionalWiki inzwischen seit einigen Jahren Semantic MediaWiki zur Verwaltung seiner Inhalte. Zwischen den beiden Enzyklopädien gibt es auch zunehmend inhaltliche Querverweise, die Mitarbeiter von FürthWiki sind teilweise auch in der Wikipedia aktiv. Die Zahl der aktiven Mitarbeiter liegt bei etwa 30 Personen. In monatlichen Arbeitssitzungen werden alle relevanten Themen und Inhalte diskutiert und gemeinsam besprochen. Zusätzlich bietet das FürthWiki-Team regelmäßige Editierungsschulungen im eigenen FürthWiki-Laden an. Eine schriftliche Kooperation mit dem örtlichen Museum und Stadtarchiv existiert ebenso, wie die konstruktive Zusammenarbeit und inhaltlicher Austausch mit den örtlichen Geschichtsvereinen. Über einen eigenen Blog informiert der Trägerverein regelmäßig alle Autoren und Interessenten über die aktuellen Neuerungen und interessante Inhalte.

FürthWiki-Laden
2018 stellte das RegionalWiki erstmals einen Förderantrag für den inzwischen bestehenden FürthWiki-Laden bei Wikimedia Deutschland (WDME) für einen sog. Lokale Community-Raum in Fürth. Der Förderantrag beinhaltete zwei Dimensionen:

 Die tatsächlich erstmalige Förderung eines eigenständigen RegionalWikis als Lokaler Raum, im Gegensatz zu den bereits bestehenden klassischen Wikipedia-Community Räumen, wie z. B. in Hannover oder Köln, die ihren Tätigkeitsschwerpunkt in der "großen Schwester" Wikipedia haben.
 Den Versuch, RegionalWikis strukturiert technisch wie strukturell an Wikipedia anzudocken, um Synergieeffekte für beide Seiten zu bekommen.

Letzter Punkt könnte eine Blaupause für andere RegionalWikis werden, so die Idee. Die Zusage erfolgte noch im gleichen Jahr, allerdings gestaltete sich die Raumsuche anfänglich schwieriger als vermutet bzw. machte die COVID-19-Pandemie zunächst dem Projekt ein Strich durch die Rechnung. Seit August 2020 existiert der FürthWiki-Laden und ist damit aktuell (Stand 2020) der sechste Lokale Raum, der durch WDME unterstützt wird.

Lizenz
Für alle Texte gilt die Creative-Commons-Lizenz 3.0: "Namensnennung – Weitergabe unter gleichen Bedingungen" (CC BY-SA 3.0).

Literatur
 Daniela Ramsauer: . In: Fürther Nachrichten vom 26. August 2008.
 Fünf Jahre FürthWiki - ein Interview mit Doc Bendit. In: Fürther Freiheit vom 17. April 2012.
 Johannes Alles: Ein Trägerverein fürs FürthWiki, Internet-Lexikon zur Kleeblattstadt bricht zu neuen Ufern auf - Über 3000 Beiträge. In: Fürther Nachrichten vom 14. Juli 2012.
 Alexander Mayer: FürthWiki: Trägerverein aus der Taufe gehoben (PDF; 22 kB). In: Rundbrief des Stadtheimatpflegers Nr. 72 vom 7. Juli 2012, S. 2.
 Alexander Mayer: Schnelles Fürth. In: Fürther Freiheit vom 10. November 2014.

Weblinks

 FürthWiki
 FürthWiki e. V., Internetauftritt des Trägervereins
 FürthWiki auf Facebook

Einzelnachweise

Wikiprojekt
Deutschsprachiges Medium
Fürth

FürthWiki


Fridrik III. (Haderslev, 18. ožujka 1609.,  – Kopenhagen, 9. veljače 1670.), danski i norveški kralj (1648. – 1670.) iz dinastije Oldenburg. Prvi je danski kralj koji je uspostavio apsolutnu monarhiju, koja je opstala u Danskoj sve do 1848. godine.

Njegova zbirka knjiga postala je temeljem za osnivanje Danske kraljevske knjižnice.

Životopis

Fridrik III. bio je drugorođeni sin danskog i norveškog kralja Kristijana IV. i kraljice Ane Katarine Brandenburške. Nije mogao naslijediti prijestolje, jer je njegov stariji brat Kristijan imenovan za prijestolonasljednika 1608. godine. Za vrijeme mladosti, njegov otac je ostvario utjecaj u Svetom Rimskom Carstvu, tako što je mlađeg sina postavio za upravitelja svjetovnih biskupija u Bremenu, Verdenu i Halberstadtu.

Dana 1. listopada 1643. oženio je Sofiju Amaliju od Brunswick-Lüneburga, kćerku kneza Đure od Brunswick-Lüneburga, s kojom je imao sedmero djece, među kojima i prijestolonasljednika Kristijana V.

Godine 1657. napao je Švedsku koja je bila angažirana u ratu protiv Poljske, kako bi vratio teritorije izgubljene u vrijeme vladavine njegova oca. Međutim, Švedska je uspješno provela kontranapad, zauzela dansku provinciju Jutland i izvršila invaziju na otok Zealand. Godinu kasnije, Fridrik je bio prisiljen potpisato mirovni sporazum kojim se odrekao provincija Skane, Blekinge i Hallanda, otoka Bornholma i norveške provincije Trondheima.

Poslije šest mjeseci, švedski kralj Karlo X. Gustav opet je napao Dansku, ali građani Kopenhagena su uz pomoć Nizozemaca uspjeli preokrenuti ratnu sreću te je danska mornarica uspjela otjerati švedske snage, nakon čega je 1660. godine sklopljen mir kojim je Fridrik III. vratio Bornholm i Trondheim.

Godine 1661. kralj je zadobio apsolutnu vlast u zemlji.

Izvori

Vanjske poveznice

 Fridrik III., kralj Danske i Norveške - Britannica Online

Danski kraljevi
Norveški kraljevi
Oldenburgovci

Fridrik III. Danski


Die Vietnam Open 1996 im Badminton fanden vom 21. bis zum 24. November 1996 in Ho-Chi-Minh-Stadt statt.

Sieger und Platzierte

Weblinks
 http://www.worldbadminton.com/shuttlenws/19961119a.html
 http://www.worldbadminton.com/shuttlenws/19961122.html
 http://www.worldbadminton.com/shuttlenws/19961124b.html
 tournamentsoftware.com

1996
World Badminton Grand Prix 1996
Badmintonwettbewerb in Ho-Chi-Minh-Stadt

Vietnam Open 1996


Ribeira şu anlamlara gelebilir:

Ribeira Nehri - Brezilya'da bir nehir.

Ribeira, Galiçya, İspanya'nın özerk bölgelerinden biri olan Galiçya'nın kuzeybatısında bulunan A Coruña eyaletine bağlı belediyesi.
Ribeira de Piquín, İspanya'nın özerk bölgelerinden biri olan Galiçya'nın kuzeybatısında bulunan Lugo eyaletine bağlı belediyesi.

Ribeira - Ponte de Lima belediyesinde bucak.
 Ribeira - Terras de Bouro belediyesinde bucak.
 Ribeira Chã - Lagoa belediyesinde bucak.
 Ribeira das Tainhas - Vila Franca do Campo belediyesinde bucak.

Ribeira


'Beauté de Versailles' est un cultivar de rosier obtenu en 1846 par le rosiériste français Souchet. Cette rose ancienne appartient à la classe des rosiers Bourbon. Elle était à la mode dans les années 1850/1870, mais a été détrônée dans les années 1880 par la vogue des hybrides de thé, plus résistants.

Description
Son buisson pouvant atteindre 120 cm présente un feuillage vert clair très vernissé et des fleurs moyennes d'un rouge carmin ou cerise, devenant plus pâles au fur et à mesure et très parfumées. Elles sont pleines (26-40 pétales) en forme de coupe et bien rondes, tandis que les boutons sont pointus.

Cette variété résiste à des températures hivernales de l'ordre de -20° C.

Elle ressemble à la variété 'Georges Cuvier' avec qui elle est souvent confondue. On peut l'admirer dans certaines roseraies, comme l'Europa-Rosarium de Sangerhausen en Allemagne.

Notes et références

Cultivar de rosier
Roses anciennes
Rosier Bourbon

Beauté de Versailles


Le triuret est un composé organique de formule      (H2NC(O)NH)2CO. C'est un produit de la pyrolyse de l'urée. Le triuret est un solide incolore, cristallin, hygroscopique, légèrement soluble dans l'eau froide ou l'éther, et plus soluble dans l'eau chaude. C'est une molécule plane. Le carbonyle central est lié par une liaison hydrogène aux deux groupes amino terminaux.

Synthèse
Le composé est typiquement préparé en chauffant des couches minces d'urée, les couches minces facilitant l'échappement de l'ammoniac :

 3 (H2N)2CO → [H2NC(O)NH]2CO + 2 NH3

Le triuret peut également être préparé par traitement de l'urée au phosgène :

 2 (H2N)2CO + COCl2 → [H2NC(O)NH]2CO + 2 HCl

Une synthèse similaire utilise de l'urée et du carbonate de diméthyle avec du méthoxyde de potassium comme catalyseur :

 2 (H2N)2CO + CO(OCH3)2 → [H2NC(O)NH]2CO + 2 MeOH

La synthèse originale impliquait l'oxydation de l'acide urique avec du peroxyde d'hydrogène.

Le triuret est un sous-produit compliquant dans la synthèse industrielle de mélamine à partir d'urée.

Composés apparentés
6

 Urée
 Biuret
 Acide cyanurique

Notes et références

Groupe fonctionnel
Carbamide
Pages avec des traductions non relues

Triuret


ඖෂධ සෑදීමේ විද්‍යාව යනු සෞඛ්‍ය විද්‍යාව සහ රසායන විද්‍යාව එකිනෙක හා සම්බන්ධ වුණු සෞඛ්‍ය වෘත්තියකි. එමගින් වඩාත් සුරක්ෂිත සහ ඵලදායි ඖෂධ භාවිතයක් පිළිබඳව වග කියනු ලැබේ. ඖෂධ සෑදීමේ විද්‍යාවෙහි විෂය පථය සාම්ප්‍රදායික බෙහෙත් සෑදීමේ සහ කලවම් කිරීමේ සිට නූතන රෝගීන් සඳහා සපයන සත්කාරය, සායනික සේවාවන්, ආරක්ෂාකාරී සහ ඵලදායි ඖෂධ ලබාදීම සහ ඖෂධ පිළිබඳව තොරතුරු සැපයීම දක්වා දිවෙයි. එබැවින් ඖෂධවේදීන් යනු ඖෂධ චිකිත්සාව පිළිබඳව විශේෂඥයින් වන අතර රෝගීන් තුළ ධනාත්මක ප්‍රතිඵලයක් ලබාදීම සදහා ප්‍රශස්ත අන්දමින් ඖෂධ පරිහරණය කරන ප්‍රාථමික සෞඛ්‍ය වෘත්තිකයන්ය. 1821 දී පිහිටුවන ලද ෆිලඩෙල්ෆියාවේ ඖෂධවේදය පිළිබඳ විද්‍යාලය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙහි ඖෂධවේදය පිළිබඳව බිහිකල ප්‍රථම විද්‍යාලයයි. ඇමරිකානු ඖෂධ සංගමය පිහිටු වන ලද්දේ 1851 දීය.

ආශ්‍රිත
 ඖෂධ වේදය (භිෂග් වේදය)

ඖෂධ
ඖෂධ විද්‍යාව
රසායන විද්‍යාව

ඖෂධ සංයෝජනය


Ole Aanderud Larsen (18 de dezembro de 1884 - 6 de outubro de 1964) foi um designer de navios e empresário da Noruega.

Vida
Larsen nasceu em Tønsberg e morreu em Sandefjord, no condado de Vestfold. Larsen é mais conhecido por projetar o Endurance, o barco de três mastros no qual Sir Ernest Shackleton navegou para a Antártida na Expedição Transantártica Imperial em 1914.

Larsen foi o primeiro presidente e um dos fundadores da Jotun Group Private Ltd., uma empresa fundada por Odd Gleditsch para vender tintas e revestimentos especializados para a indústria naval.

Referências

Leitura relacionada

 Lansing, Alfred. (1999) 2nd ed. Endurance: Shackleton's Incredible Voyage (Carroll & Graf Publishers)

Exploradores

Ole Aanderud Larsen


تقع مكتبة الفاتيكان (باللغة اللاتينيّة: Bibliotheca Apostolica Vaticana) في مدينة الفاتيكان، وهي إحدى أقدم المكتبات وتحوي مجموعة مخطوطات تاريخية مهمة جدًا. تأسست رسميًا في 1475 مع أنها أقدم من ذلك بكثير، وفيها 75,000 مخطوطة من مختلف العصور.

أغلب نسخ مكتبة الفاتيكان أصلية بخط اليد لأعمال نادرة في التاريخ البشري، وهذه المخطوطات مكتوبة بعدة لغات أبرزها اللاتينية واليونانية وهناك بعض المخطوطات باللغة السريانية، يضاف إلى ذلك حوالي 1.1 مليون كتاب مطبوع بمختلف اللغات؛ أسس مكتبة الفاتيكان البابا نيقولا الخامس، عن طريق عملية بيع وشراء الكتب النفيسة التي ازدهرت ابتداءً من القرن الثالث عشر في أوروبا خصوصًا من مكتبة القسطنطينية والأندلس، ومع حلول عام 1481 كانت مكتبة الفاتيكان أكبر مكتبة في العالم، وقد ألحقت بها عام 1953 مكتبة خاصة للأفلام؛ صمم مبنى المكتبة في عهد البابا سيكتوس الخامس عام 1587 وهو لا يزال مستعمل حتى اليوم.

تعتبر مكتبة الفاتيكان مركزًا لعلوم اللاهوت، القانون، الفلسفة، الشعر، والتاريخ، ويمكن لأي شخص دخول المكتبة وإجراء الدراسات التي يريدها حسب احتياجاته، كما يمكن أن يتم ذلك بنسخ غير أصلية عن طريق البريد مقابل دفع رسوم معينة. هناك أيضًا المكتبة الفلكية للفاتيكان التي تقع في قلعة غاندولوفو، المقر الصيفي للبابا، إلى الجنوب من روما والتي تحوي المرقب الفلكي الفاتيكاني أيضًا.

حسب مؤسسة الفرقان اللندنية فإن عدد المخطوطات الإسلامية في المكتبة يبلغ نحو 4400 منها 2600 مخطوط عربي.

أغلقت في 2007 للصيانة لتفتح أبوابها للعامة مرة أخرى في سبتمبر 2010.

انظر أيضا
 طوبوغرافيا مسيحية
 ثقافة الفاتيكان

مراجع

مواقع خارجية
 موقع المكتبة

تأسيسات سنة 1448 في أوروبا
ثقافة الفاتيكان
مكتبات أسست في 1475
مكتبات أسست في القرن 15

مكتبة الفاتيكان


Ciudad Losada, grad u saveznoj dtžavi Zulia, Venezuela
 Losada (rijeka), Kolumbija
 Losada (rod), rod osa

Losada


"Master Harold"...and the boys is a play by Athol Fugard.  Set in 1950, it was first produced at the Yale Repertory Theatre in March 1982 and made its premiere on Broadway on 4 May at the Lyceum Theatre, where it ran for 344 performances. The play takes place in South Africa during apartheid era, and depicts how institutionalized racism, bigotry or hatred can become absorbed by those who live under it. It is said to be a semi-autobiographical play, as Athol Fugard's birth name was Harold and his boyhood was very similar to Hally's, including his father being disabled, and his mother running a tea shop to support the family. His relationship with his family's servants was similar to Hally's as he sometimes considered them his friends, but other times treated them like subservient help, insisting that he be called "Master Harold", and once spitting in the face of one he had been close to.

The play initially was banned from production in South Africa. It was the first of Fugard's plays to premiere outside of South Africa.

Plot
Servants Sam and Willie are practicing ballroom steps in preparation for a major competition, while maintaining Hally's mother's tea shop on a rainy day. Sam is the more worldly of the two. When Willie says his ballroom partner and girlfriend is lacking enthusiasm, Sam points out that Willie beats her every time she makes a mistake.

Seventeen-year-old Hally arrives home from school, and cheerfully asks about the dancing progress. Sam mentors the boy, wishing to guide him through adolescence into manhood, while Willie is the "loyal black"; who calls the white Afrikaner boy "Master Harold".

The conversation between the three moves from Hally's school-work, to an intellectual discussion on "A Man of Magnitude", where they mention various historical figures of the time and their contribution to society, to flashbacks of Hally, Sam and Willie when they lived in a boarding house. Hally warmly remembers the simple act of flying a kite Sam had made for him out of junk. Hally wishes to write a story about that kite for school, but he feels the ending was too simple, as he recalls how he had sat on a park bench to watch the kite fly, while Sam quietly went back to work. Conversation then turns to Hally's 500-word English composition, where they describe the ballroom dancing floor as "a world without collisions"; a transcendent metaphor for life.

Almost immediately, despair returns: Sam had early on mentioned why Hally's mother is not present; the hospital had called about his father, who has been there receiving treatment for complications from a leg he lost in World War I, to discharge him, and she had left to bring him home. However, Hally, indicating that his father had been in considerable pain the previous day, insisted that his father wasn't well enough to be discharged, and that the call must've been about a bad turn, rather than a discharge notice. A call from Hally's mother at the hospital confirms that Hally's father is manipulating the hospital into discharging him, although he is indeed not feeling any better than before, so it's still unofficial, and Hally remains hopeful that the discharge won't happen. A second call from Hally's mother later reveals that the discharge is official, and Hally's father is now home.

Hally is distraught about this news, since his father, who in addition to being crippled, is revealed to be a tyrannical alcoholic, and his being home will make home life unbearable with his drinking, fighting, and need for constant treatment, which includes demeaning tasks of having to massage his stump, and empty chamber pots of urine. Hally vents to his two black friends years of anger and pain, viciously mocking his father and his condition. But when Sam chastises him for doing so, Hally, although ashamed of himself, turns on him, unleashing vicarious racism that he learned from his father, creating possibly permanent rifts in his relationship with both Sam and Willie. For the first time, apart from hints throughout the play, Hally begins explicitly to treat Sam and Willie as subservient help rather than as friends or playmates, insisting that Sam call him "Master Harold" and spitting on him, among other things. Sam is hurt and angry about this, and both he and Willie stop just short of attacking Hally, but they both come to understand that Hally is really causing himself the most pain.

There is a glimmer of hope for reconciliation at the end, when Sam addresses Hally by his nickname again and asks to start over the next day, and maybe fly another kite, harkening back to the simple days of the other kite. Sam recalls the reason he had made that kite in the first place: Once, Hally's father had passed out from drunkenness at a hotel bar, and young Hally and Sam had to fetch him, as Hally's mother was unavailable to do so. Sam had to literally carry Hally's unconscious father home on his back, while young Hally miserably followed, carrying his crutches. Sam took pity on young Hally's shame and humiliation, and wanted to give Hally something to be proud of. In the present, Hally, horrified about what he's done, is barely able to face Sam, responds without looking up "It's still raining, Sam. You can't fly kites on rainy days, remember," and asks Willie to lock up the tea shop. Sam then gives Hally a twist ending to the kite story: the reason Sam left was because the bench Hally had sat on to watch the kite, had said "Whites Only" but young Hally had been too excited to notice it, but now, he can (figuratively) leave it at any time. Hally exits into the rain without response. The play ends while Sam and Willie consoling each other by using Willie's bus fare to play the jukebox, and they ballroom dance together.

Critical reception
John Simon, writing for New York magazine, was measured in his review:

Frank Rich of The New York Times praised the performance at the original Broadway premiere: Andy Propst of Time Out ranked it the 42nd greatest play of all time.

Casting history
The principal casts of notable productions of Master Harold... and the Boys

Ivanek left to make the film The Sender in 1982, which is why he was replaced by Price.

The Afrikaans version was translated by Idil Sheard as Master Harold en die Boys.

Adaptations

1985 film

Fugard adapted the play for a television film produced in 1985, directed by Michael Lindsay-Hogg starring Matthew Broderick, Zakes Mokae and John Kani.

2010 film

A feature film version of the play was produced in South Africa in 2009 starring Freddie Highmore (Charlie and the Chocolate Factory, Finding Neverland) as Hally and Ving Rhames (Pulp Fiction, Mission Impossible 1–3) as Sam. The film was directed by Lonny Price (who played Hally in the original Broadway cast) and produced by Zaheer Goodman-Bhyat, Mike Auret, Nelle Nugent and David Pupkewitz.

Awards
 1982 Drama Desk Award – Outstanding New Play
 1982 Outer Critics Circle Award – Outstanding Actor In A Play (Zakes Mokae)
 1982 Outer Critics Circle Award – Outstanding Director (Athol Fugard)
 1982 Outer Critics Circle Award – Outstanding New Broadway Play
 1982 Theatre World Award – Danny Glover
 1982 Tony Award – Featured Actor In A Play (Zakes Mokae)
Source: Playbill (vault)

 1983 London Critics' Circle Theatre Award – Best Play
 1983 London Evening Standard Award – Best Play

References

Further reading

External links

1982 plays
Plays by Athol Fugard
Broadway plays
Censorship in the arts
Drama Desk Award-winning plays
South African plays
Postcolonial literature
Plays set in South Africa
Plays about apartheid
Fiction set in 1950
Plays set in the 1950s
Race-related controversies in theatre
South African plays adapted into films
Censorship in South Africa

"Master Harold"...and the Boys


An Lepidosperma tortuosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ferdinand von Mueller. An Lepidosperma tortuosum in nahilalakip ha genus nga Lepidosperma, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepidosperma

Lepidosperma tortuosum


شاطئ الغرام فيلم مصري تم إنتاجه عام 1950، من إخراج هنري بركات وبطولة ليلى مراد وحسين صدقي وتحية كاريوكا وصلاح منصور ومحسن سرحان.

قصة الفيلم
عادل شاب ثرى يعتقد أن الحب كلمة لا معنى لها ، فيصرف شبابه لاهيًا بين حلبات السباق وملاهى الرقص ، وأحضان الغانيات ، يقع أثناء تواجده على شاطئ مرسى مطروح بالمدرسة الحسناء ليلى ، يقع في هواها فيطاردها لى كل مكان ، تبادله الحب ، يطلب من والدها أن يتزوجها ، يوافق الوالد موظف التلغراف بعد تردد للفارق المادى بينهما ، يعود بها عادل إلى القاهرة ، تفاجأ عمته وزوجها بزواجه المفاجئ ، وهى التي خططت لتزوجه ابنتها منى حتى يمكن لها وبثروته تسديد ديونهم وينتشلهم من الأفلاس المؤكد ، من جهة آخرى تطارده عشيقته سهير بعد هذا الزواج المفاجئ والذي كان أملها أن يتزوجها ، تبدأ العمة في تدبير الخطط لإفشال هذا الزواج إلا أن خططها تحبط ، ولم يكن أمامها سوى خطة واحدة ان تثبت خيانة ليلى ، وتنجح في ذلك ، ويصدق الزوج هذه الخطة ، يطردها من منزلها لتعود إلى والدها في مرسى مطروح ، يعلم صديقه بذلك فلا يصدق خيانة الزوجة ، وأخيرا يعلم أن وراء هذا عمة الشاب وانها تطمع في ثروته وترى الأمل أن يتزوج ابنتها ، يرى ان يصحح خطأه فيسافر إلى مرسى مطروح ويعيد زوجته مرة أخرى للقاهرة ، بعد ان اهتدى للحقيقة.

بطولة
 ليلى مراد
 حسين صدقي
 تحية كاريوكا
 صلاح منصور
 محسن سرحان
 ميمي شكيب
 سميحة أيوب
 استيفان روستي
 شفيق نور الدين
 منى
 وداد حمدي
 إدمون تويما
 زكي إبراهيم
 جمعة إدريس

أغاني الفيلم
في الفيلم ست أغانٍ كما هو موضح في عناوين الفيلم.

ملاحظات

وصلات خارجية

أفلام مصرية إنتاج 1950
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام ليلى مراد

شاطئ الغرام (فيلم)


නාලන්දා විද්‍යාලය, (ඉංග්‍රීසි: Nalanda College, Colombo) ශ්‍රී ලංකා‍වේ කොළඹහි පිහිටා ඇති අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය යටතේ මෙහෙයවනු ලබන රාජ්‍ය පාසලකි. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනප්‍රියතම බෞද්ධ පාසලක්  වන අතර විශිෂ්ඨම පාසල් අතරින් එකකි.

අතීතය

නාලන්දා විද්‍යාලය පී.ද.ඒස්. කුලරත්න විසින් ආනන්ද විද්‍යාලයේ ශාඛාවක් ලෙස ක්‍රි.ව. 1925 නොවැම්බර් මස 1 වන දින පිහිටුවන ලදී. ආනන්ද විද්‍යාලය ලෙසම මෙම විද්‍යාලයද පරමවිඥානාර්ථවාදී අමෙරිකානු ජාතික කර්නල් හෙන්රි ස්ටීල් ඕල්කට් විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ පරමවිඥාණාර්ථ සංගමයේ සහය ඇතිව ආරම්භකරන ලදී.

ආනන්ද විදුහලේ කොටසක් ලෙස

නාලන්දා විද්‍යාලයේ ආරම්භය මූලික හේතුව වූයේ කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයට ඇතුලත් වීමට තිබූ අධික ඉල්ලුමට විකල්ප විසඳුමක් ලබාදීමවේ. එවකට විදුහල්පති පී.ද.ඒස්. කුලරත්න මැතිදා ආනන්ද විද්‍යාලයට යාබඳ කැම්බල් පෙදෙස ක්‍රීඩා පිටිය බද්දට ගෙන එහි උණ ලීයෙන් හා පොල් අතු සෙවිලිකල පංති කාමර තනා අමතර සිසුන් ඇතුලත් කරගන්නා ලදී.

වෙනම පාසලක් වීම

අනතුරුව කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ 39 වන සංවසර වන 1925 නොවැම්බර් පළමුදා පී.ද.ඒස්. කුලරත්න විසින් නාලන්දා විද්‍යාලය වෙනම පාසලක් ලෙස ආණ්ඩුවේ ලියා පදිංචි කරන ලදී. විසිවන ශතවර්ෂයේ ශ්‍රි ලංකාවේ ථෙරවාදී බුදුදහමේ විශිෂ්ට චරිතයක් වන බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රී හිමිපානන් මෙම නවතම පාසැලට නාලන්දා යන නම තැබූ අතර එහි උපදේශ වාක්‍යය අපදාන ශෝභිනී පඤ්ඤා හෙවත් "ප්‍රඥාවෙන් චරිතය උපනැංවේ" යන්න තෝරාගන්නා ලදී. එල්.එච්.මෙත්තානන්ද ආරම්භක විදුහල්පති වරයා වශයෙන් පත් කරන ලදී.

තවද පී.ද.ඒස්. කුලරත්න මැතිදා ආනන්ද විද්‍යාලයෙන් තෝරාගත් හොඳම සිසුන් 330 නාලන්දා විද්‍යාලයේ ප්‍රාථමික හා උසස් පෙළ සිසුන් ලෙස ඇතුලත් කරගන්නා ලදී.

නව ගොඩනැගිලි

අනතුරුව 1926 දී මහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකර මෑතිතුමා විදුහල්පති වීමෙන් පසු අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ සහයෝගයෙන් පංති කාමර ගොඩනැගිලි විශාල සංඛ්‍යාවක් තනන ලදී. නාලන්දාවේ 1926 හිටපු විදුහල්පති මහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකර මෑතිතුමා සිහිවනු වස් නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ශිෂ්‍ය රැස්වීම් ශාලාව මලලසේකර රඟහල නමින් නම් කරන ලදී.

නාලන්ද සිසුන්ගේ විශේෂ දක්‍ෂතා

අධ්‍යාපනය
නාලන්දාවෙ සිංහල බස ප්‍රධාන භාෂාව වන අතර හය වසරේ සිට නාලන්දා සිසු දරුවනට ඉංග්‍රීසි බසින් අධ්‍යාපනය හැදෑරීමේ අවස්ථාවද ඇත. සෑම වසරකම නාලන්දා ශිෂ්‍යයන් අ:පො:ස උසස් පෙළ සහ සාමාන්‍ය පෙළ ඉතා උසස් අන්දමින් සමත් වන්නාහුය.

විදෙස් ජයග්‍රහණ
නාලන්දාවෙන් සිප් සතර හැදෑරූ සිසුන් බොහොමයක් අද ශ්‍රී ලංකාවේ පමණක් නොව මුළු මහත් ලොවටම මහඟු සේවයක් කරති. සමහරුන් ඉගෙනීමට පමණක් නොව ක්‍රීඩාවටද දක්ෂයෝය. නාලන්දා සිසුවෝ වසර 2011 දී ඇමරිකානු පරිගණක ආයතන ඔරැකල් තින්ක්ක්වෙස්ට් මගින් පවත්වනු ලැබූ ජ්‍යාත්‍යන්තර පරිගණක වැඩසටහන් නිර්මාණය කිරීමේ තරගයෙන් ලොව පළමු තැන හිමිකරගත්හ. වසර 2014 දී නාලන්දා සිසුවකු නැනෝ තාක්ෂණය යොදා ගෙන පියයුරු පිළිකා රෝගීන්ගේ ලියුකේමියා සෛල විනාශ කිරීමේ තාක්ෂණය තුළින් ප්‍රතිකර්මයක් සොයාගෙන ශ්‍රී ලංකා විද්‍යා හා ඉංජිනේරු සැණකෙළියේ දී පළමුවන ස්ථානය දිනා ඇමරිකානු ලෝස් ඇන්ජලිස් ඉන්ටෙල් අන්තර්ජාතික විද්‍යා හා තාක්ෂණ සැණකෙළිය නියෝජනය කරන්නට වරම් ලබා ලංකාවට අතිමහත් කීර්තියක් ගෙනදුන්නේය. වසර 2017 දී නාලන්දා සිසුවකු ජර්මනියේ ස්ටුට්ගාඩ් නුවරදී පැවැති ලෝක තරුණ විද්‍යාඥයන්ගේ සමුළුවේදී රුසියාව, ප්‍රංශය, ජර්මනිය ආදී ප්‍රබල රටවල් 40ක තරගකරුවන් 300ක් අතරින් රිදී පදක්කම දිනාගෙන ලෝකයේ දෙවන ලාබාලතම විද්‍යාඥයා වි ඇත.

සමිති හා සංගම්
නාවින ඉංජිනේරු සංගමය

 නාට්‍ය හා චිත්‍ර පට කවය
 තාරකා විද්‍යා සංගමය
දැණුම මිනුම සංගමය
 අහස් යාත්‍රා  සංගමය
 ධීර සමාජය
 පුරාවිද්‍යා සංගමය
 බෞද්ධ සංගමය
 තොරතුරු මාධ්‍ය ඒකකය
 පරිගණක සංගමය
 වාණිජ සංගමය
 ඉංග්‍රීසි විවාධ සංගමය
 නාවික ඉංජිනේරු සංගමය

 ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍ය සංගමය
 ඉංග්‍රීසි නාට්‍ය සංගමය
 පරිසර සංගමය
 ඉන්ටරැක්ට් සමාජය
 ලිඕ සමාජය
 ශිෂ්‍ය නායක සංගමය
 ඡායාරූප හා කලා සංගමය
 ප්‍රෙහේලිකා සංගමය
 මාර්ග ආරක්ෂක සංගමය

 විද්‍යා සංගමය
 ශේක්ෂ්පියර් නාට්‍ය සංගමය
 සමාජ සේවා සංගමය
 සිංහල කථික හා කලා  සංගමය
 සිංහල වාද හා විවාද සංගමය
 සෞඛ්‍යදාන ඒකකය
 එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමය
 බටහිර තූර්ය වාදක සංගමය
 වනජීවී හා පරිසර සුරැකීමෙ සංගමය

අතීත කාර්යමණ්ඩලය

හිටපු විදුහල්පතිවරු

කීර්තිමත් ගුරුවරු

 බලංගොඩ ආනන්ද මෛත්‍රෙය හිමි - විසිවන ශතවර්ෂයේ ශ්‍රිලංකාවේ ථෙරවාදී බුදුදහමේ විශිෂ්ඨ චරිතයකි

 පොල්වත්තේ බුද්ධදත්ත හිමි - විසිවන ශතවර්ෂයේ ශ්‍රිලංකාවේ ථෙරවාදී බුදුදහමේ විශිෂ්ඨ චරිතයකි

 හීනටියන ධම්මාලෝක මහානාහිමි - විසිවන ශතවර්ෂයේ ශ්‍රිලංකාවේ ථෙරවාදී බුදුදහමේ විශිෂ්ඨ චරිතයකි

 මහාචාර්ය පරවාහැර වජිරඥාන හිමි - විසිවන ශතවර්ෂයේ ශ්‍රිලංකාවේ ථෙරවාදී බුදුදහමේ විශිෂ්ඨ චරිතයකි

 එස්. මහින්ද හිමි - ප්‍රවීන කවි රචක

 ශ්‍රී ලංකාභිමාන්‍ය ආචාර්ය ඒ.ටී. ආරියරත්න - සර්වෝදය සභාවේ නිර්මාතෘ

 ආචාර්ය එස්. පණීභාරත - ප්‍රවීණ නර්තන කලා සූරී

 එඩ්වඩ් ජයකොඩි - ප්‍රවීන ගායක හා ගීත රචක

 පියසේන රතුවිතාන - කීර්තිමත් ජ්‍යොතීර්වේදී,ප්‍රවීණ වාස්තු විද්‍යාඥ , කාව්‍ය රචක,ලේඛක , පත්‍ර කලාවේදී හා පරිපාලක

 වික්‍රම සෙනෙවිරත්න - කීර්තිමත් ටෙලි නාට්‍ය හා වේදිකා නට්‍ය නළු

 සෝමලතා සුභසිංහ - කීර්තිමත් ටෙලි නාට්‍ය හා වේදිකා නට්‍ය නළු

 ලයනල් අල්ගම - ප්‍රවීන සංගීතඥ

 ඔරුවල බන්දු - ප‍්‍රවීන ලේඛක

 කලා සූරී ප්‍රේමසර ඈපාසිංහ - ප්‍රවීන ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා ගුවන් විදුලි නිවේදක

 සිරි පෙරේරා  (යූ. ඒ. එස්. පෙරේරා / සිරි අය්යා) - ප්‍රසිද්ධ ගුවන් විදුලි ළමා පිටිය වැඞසටහන් නිවේදක, හිටපු ගරු ශ්‍රී ලංකා තානාපති ඉන්දියාව

 සාගර පලන්සූරිය - ප්‍රකට කිවිපති

 නෙල්සන් මෙන්ඩිස් - ප්‍රවීන ක්‍රිකට් පුහුනුකරු

ආදි නාලන්දියයන්

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයේ පෙර ඉගෙනුම ලැබූ සිසුන් '"ආදි නාලන්දියයන්"නම්වේ. කීර්තිමත් සම්භාවනීය ආදි නාලන්දියයන් රැසක් අතුරින් කිහිප දෙනෙක් නම්:

 මහින්ද රාජපක්ෂ - ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ 5 වන විධායක ජනාධිපතිවරයා
 මෛත්‍රීපාල සේනානායක - ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ හිටපු නියෝජ්‍ය අගමැති
 ඇම්. ජේ. පෙරේරා - හිටපු කුලපති පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලය, ප්‍රතම ශ්‍රී ලාංකික ඩිරෙක්ටර් ජෙනරාල්ර් ගුවන් ව්දුලි සංස්ථාව, ප්‍රතම සභාපති රූපවාහිනී සංස්ථාව
 ඉංජිනේරු බී. ඩී. රම්පාල - ප්‍රතම ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රධාන යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරු දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව
 මහාචාර්ය එච්. එ. ද එස් ගුනසේකර - ප්‍රථම ශ්‍රී ලාංකික සිංහල ආර්ථික විද්‍යා මහාචාර්ය  පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලය පේරාදෙනිය
 දේශබන්දු වෛද්‍ය හඩ්සන් සිල්වා -  ලෝක අක්ෂි දාන සංගමයයේ ආදි කර්තෘ හා ආරම්භක සභාපති, අක්ෂි ශල්‍ය වෛද්‍ය
 වෛද්‍ය වජිරනාත් ලක්ෂ්මන් ද සිල්වා - ශ්‍රී ලංකා සෞකඛ්‍යදාන ව්‍යාපාරයයේ ආදි කර්තෘ
 මහාචාර්ය අභය ඉඳුරුව - හිටපු ප්‍රථම ආරම්භක  පරිගණක පීඨාධිපති මොරටුව විශ්ව විද්‍යාලය මොරටුව
 පූජ්‍ය පාද පියදස්සි තෙරණුවෝ - හිටපු බම්බලපිටිය වජිරාරාමාධිකාරි
 ගෞරවණීය දියවඩන නිලමේ ප්‍රදීප් නිලංග දෑල බංඩාර - මහනුවර ශී‍්‍ර දළදා මාලිගාවේ ගිහි භාරකාර දියවඩන නිලමේ මහනුවර
 වෛද්‍ය ගුණදාස අමරසේකර - ප්‍රවීන ශ්‍රී ලාංකික ලේඛකක, විශේඥ ධන්ත වෛද්‍ය
 කරුණාරත්න අබේසේකර - ශ්‍රී ලංකා ප්‍රථම ගුවන් විදුලි වැඩසටහන සිංහල නිවේදක, ප්‍රවීන ගීත රචක
 කලා කීර්ති ආචාර්ය හෙන්රි ජයසේන - ප්‍රවීන චිත්‍රපට නළු සහ වේදිකා නළු, නාටක කර්තෘ
 ශ්‍රී ලංකා රන්ජන ආචාර්ය සරත් ගුණපාල - ඇමරිකන් නාසා අයතනයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පර්යේෂණ අභෟවකාශ විද්‍යාඥ

ක්‍රීඩා

 මලල ක්‍රීඩා
 දුනු විදීමේ ක්‍රීඩා
 බැඩ්මින්ටන්
 බේස් බෝල්
 බාස්කට් බෝල්

 ශිෂ්‍ය භට
 ශිෂ්‍ය භට තූර්ය වාදක
 ක්‍රිකට්
 චෙස්
 ජිම්නාස්ටික්

 හොකී
 සටන් කළාව - කරාතේ,  වූෂූ
 රගර්
 ඉලක්කයට වෙඩි තැබීම
 පාපන්දු

 ස්කොෂ්
 පිහිනුම්
 ටෙනිස්
 අත්පන්දු
 ජලාශ්‍රිත ක්‍රීඩා

හර්මන් ලෝස්
හර්මන් ලෝස් අභියෝගතා කුසලානය දිනාගත් වර්ෂ

1929 - ලුතිනන් වී.අයි.පෙරේරා
1930 - ලුතිනන් වී.අයි.පෙරේරා
1931 - ලුතිනන් වී.අයි.පෙරේරා
1932 - ලුතිනන් වී.අයි.පෙරේරා
1933 - ලුතිනන් වී.අයි.පෙරේරා
1934 - ලුතිනන් වී.අයි.පෙරේරා
1938 - උප ලුතිනන් ටී.ඇන්.මුණසිංහ
1939 - උප ලුතිනන් ටී.ඇන්.මුණසිංහ
1977 - ලුතිනන් ඒ.එම්.ඩබ්.ධනංජය
1978 - ලුතිනන් ඒ.එම්.ඩ්බ්.ධනංජය
2013 - ලුතිනන් එල්.එම්.ඇන්.විජේසේකර
2016  - කපිතාන් එල්.එම්.ඇන්.විජේසේකර

ආනන්ද - නාලන්ද මහා ක්‍රිකට් තරගය
 (ඉංග්‍රීසි: Ananda-Nalanda cricket match)

කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලය හා කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලය අතර පවත්වන වාර්ශික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා තගරය ආනන්ද - නාලන්ද මහා ක්‍රිකට් තරගයයි. ප්‍රතම වතාවට මෙය 1924 දී පවත්වන ලදී.
 මේ දක්වා ආනන්ද විද්‍යාලය හා නාලන්දා විද්‍යාලය ශ්‍රී ලංකා ටෙස්ට් ක්‍රිකට් පිලට දායාද කල ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් 30 දෙනෙකි.
 ශ්‍රී ලංකා ප්‍රතම ටෙස්ට් ක්‍රිකට් නායක බන්දුල වර්නපුර ආදි නාලන්දියකි.
ශ්‍රී ලංකා ටෙස්ට් ක්‍රිකට් නායක මහේල ජයවර්ධන  ආදි නාලන්දියකි.
 ලංකාවට ප්‍රතම ලෝක කුසලානය 1996 ගෙනදුන් ක්‍රිකට් කන්ඩායමහි නායකයා වූයේ ආදි ආනන්දීය අර්ජුන රණතුංගයි.
 ලෝකයේ ප්‍රතමයෙන්ම ගුවන් විදුලියෙන් සිංහල බසින් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා විචාරයක් පැවැත්වූයේද ආදි නාලන්දයීය කරුණාරත්න අබේසේකර මහතායි.
 ආදි නාලන්දිය හිටපු ශ්‍රී ලංකා ටෙස්ට් ක්‍රිකට් නායක රොෂාන් මහානාම අද ජ්‍යාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සල එලය්ට් පැනල් විනිසුරුවරයෙකි.
 ආදි නාලන්දිය හිටපු ශ්‍රී ලංකා ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක කුමාර ධර්මසේන  ජ්‍යාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සල විනිසුරුවරයෙකි.
 ශ්‍රී ලංකාවට ජ්‍යාත්‍යන්තර ටෙස්ට් හා ජාත්‍යන්තර එක්දින ක්‍රිකට් තරඟ වලින් එකම හා ප්‍රතම ලකුණු දස දහස රැස් කලේද  ආදි නාලන්දිය  මහේල ජයවර්ධනය.

නාලන්ද - ත්‍රිත්ව ක්‍රිකට් තරගය
 (ඉංග්‍රීසි: Mahela-Sanga Challenge Trophy)

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලය හා මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලය අතර පවත්වන වාර්ශික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා තගරය මහේල සංගා කුසලානය වෙනුවෙන් පවත්වනු ලබයි.

වාර්ශික උත්සව

නාලන්දා කීර්තී ශ්‍රී සම්මානය
 (ඉංග්‍රීසි: Nalanda Keerthi Sri)

ඒ ඒ රැකියාවෙහි විශේෂඥ වූ කීර්තිමත් ආදි නාලන්දියයන් ශ්‍රී ලංකාව ඇතුලු මුළු මහත් ලොවට කරන්නාවු මහඟු සේවයට ප්‍රසංසාත්මක පිළිගැනීමක් වශයෙන් නාලන්දා විදුහල පුදන ගෞරව සම්මානය නාලන්දා කීර්තී ශ්‍රී සම්මානය ගෞරව සම්මානය නමින් හැඳින්වේ.

ෆියුචර් මයින්ඩ්ස් අධ්‍යාපනික ප්‍රදර්ශනය
 (ඉංග්‍රීසි: FUTURE MINDS)

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ කනිෂ්ඨ ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය විසින් වාර්ෂිකව පවත්වනු ලබන, ශ්‍රී ලංකා රජයේ අනුමැතිය ලත් අධ්‍යානික සංදර්ශනය ෆියුචර් මයින්ඩ්ස් නමින් හැදින් වේ.

නාලන්දා පාගමන
 (ඉංග්‍රීසි: Nalanda Walk)

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදී නාලන්දීය ක්‍රීඩා සංගමය මගින් නාලන්ද කනිෂ්ඨ ආදී ශිෂ්‍ය සංගමය හා අනිත් සියලු ආදී ශිෂ්‍ය සංගම් වල සහභාගිත්වයෙන් සංවිධානය කරනු ලබන වාර්ශෂික උත්සවයකි. මෙමගින් ලැබෙන සියලු ආදායම පාසලේ ඉදිරි ක්‍රීඩා කටයුතු ඉහල නැංවීම සඳහා යොදවනු ඇත.

නාලන්දා සෑය

2600 සම්බුද්ධත්ව ජයන්තියේ වෙහෙර විහාර දහසේ ව්‍යාපෘති වෙනුවෙන් කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයේ සිසු දරුවන් විසින් තනන ලද විහාරස්ථානයයි. නැගෙනහිර පළාතේ ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික්කයට මායිම්ව සේරුවිල හා මැදවච්චියට මායිම්වයි පිහිටා තිබෙන පදවිය දලුක්ගල නමැති ගම්මානයේ මෙම විහාරස්ථානය තනවා ප්‍රදේශයේ බෞද්ධ ගම්වැසියනට 2011 හි ජූනි මාස පූජා කරන ලදී.

නාලන්දා ගුරු ප්‍රණාම පිං බිම

කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ බෞද්ධ සංගමය මගින් නාලන්දාවේ ගුරුවරුන්ට විශ්‍රාම යෑමෙන් පසු නවාතැන් ගැනිම සදහා කඩුවෙල ඉහළ බෝමිරියේ තනනු ලබන ගුරු උපහාර ගම්මානය මෙනමින් හදුන්වනු ලැබේ.

වැඩිදුර කියවීම්
 History of Nalanda College Colombo

 අධිරාජ්‍යවාදී ධනයෙන් නොව පොදු මහජනතාවගේ සම්මාදමෙන් ගොඩනැඟුණු නාලන්දය යනු පාසලක් පමණක් නොව ශ්‍රේෂ්ඨ ජාතික වස්‌තුවක සංකේතයක් - ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ

 නාලන්දා විදුහලේ අභිමානවත් ගමන් මඟ

 අනූවැනි වියට පා තැබූ කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයේ පා ගමනට ජනපති එක්වෙයි

 Nalanda Walk 2014

 කොළඹ නාලන්දාවේ 90 වෙනි සංවත්සරය සමරන 'නාලන්දා සතිය' 1දා සිට

 අද්විතීය යුග මෙහෙවරක් ඉටුකරන නාලන්දා මාතාව 90 වැනි වියට පා තබයි

 නව නිපැයුම් බිහි කරමින් ජාත්‍යන්තර තලයට යන නාලන්දා සිසුවෝ

 සතෙන් සතේ එකතු කර වෙහෙරක් තනා පූජා කළ නාලන්දා දරුවෝ

 මෘදුකාංග නිර්මාණයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට රන් පදක්කමක

 ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ගෙනෙන යෝජනාව අනිවාර්යයෙන්ම පරාජයට පත්වනවා.....ආදි නාලන්දීයයෝ ජනපතිට පවසති

 අපේ ගෙදර මල්වත්ත බලන්න 'පුංචි මැතිනියත්' ඇවිත් හිටියා

 හර්මන් ලෝස් ශූරතා සම කුසලානය ධර්මරාජයට හා නාලන්දාවට

 පිළිකාවට බේතක් හැදූ නාලන්දේ සිසුවා

 සාමාන්‍ය පෙළවිශිෂ්ඨයා බාලදක්ෂයෙක් - බාලදක්ෂ සංගමයෙන් විශේෂ ඇගයීමක්

 විභාගයට බය වෙන්න එපා: සා/පෙළ පළමුවැනියා නිව්ස්ෆස්ට් මැදිරියේදී කියයි

 අ.පො.ස. (සා.පෙළ) ලංකාවෙන්ම පළමුවැනියා වූ කොළඹ නාලන්දා විදුහ‍ලේ තරිඳු වික්‍රමසිංහ

 උසස් ලෙස සා/පෙ ජයගත් දැයේ දරුවෝ

 සාමාන්‍ය පෙළ විශිෂ්ඨයෝ මෙන්න

 සාපෙළ පළමුවැනියා නාලන්දෙන්

 දැයේ මල් පිබිදෙයි! ලක්‌මෑණි හිනැහෙයි! සා/පෙ ජයගත් විශිෂ්ටයෝ

 විවාද මෙන්ම විභාගයත් අපට සුළු දෙයක්

 Raveen tops Bio stream

 Best A/L students get excellence awards

 නාලන්දා විද්‍යාලයේ හිටපු සහකාර විදුහල්පතිනි චින්තා ආරියසේන මහත්මිය සමල සම්මුඛ සාකච්ඡාවක්

 ප්‍රථම වතාවට තරුණ විද්‍යාඥයන්ගේ සමුළුවේ රිදී පදක්කම නාලන්දාවේ රකිඳු දිනා ගනී

 තරුණ විද්‍යාඥයින්ගේ තරගාවලියේ ජයග්‍රාහකයින් ඇගයේ

 ලෝකයේ දෙවන ලාබාලතම විද්‍යාඥයා ලංකාවෙන් බිහි වෙයි

 වත්මන් මෙහෙවර - නාලන්දා ගුරු ප්‍රණාම පිං බිම

 රටට මානව සම්පත් ලබාදීමේදී නාලන්දා විදුහල දැක්වූ දායක්වය විශාලයි'' – කෝට් 30ක් වටිනා ගුරු උපහාර ගම්මානයට මුල්ගල තබමින් ඇමති බැසිල් කියයි

 කොළඹ නාලන්ද විද්‍යාලයෙන් දුෂ්කර ප්‍රදේශවල වෙහෙර විහාර දහසක් ප්‍රතිසංස්‌කරණය කෙරේ

බාහිර සබැඳුම්
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය
නාලන්දා කණිෂ්ඪ ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය
අදි නාලන්දයීය බොදු හඞ
නාලන්දා විද්‍යාලයීය බෞද්ධ සංගමය
නාලන්දා විද්‍යාලයීය බාලදක්ෂ සංගමය
නාලන්දා විද්‍යාලයීය Communication Unit
ආනන්ද නාලන්දා සුලෝහිත සංග්‍රාමය
 නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය කැනඩාව
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය එන්ගලන්තය
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය සිඩ්නි ඕස්ට්‍රේලියාව
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය මෙල්බර්න් ඕස්ට්‍රේලියාව
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය කුවීන්ස්ලන්තය ඕස්ට්‍රේලියාව
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය පර්ත් ඕස්ට්‍රේලියාව
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය එක්සත් අරාබි රාජධානිය
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය නවසීලන්තය
නාලන්දා විද්‍යාලයීය ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය සිඩ්නි ඕස්ට්‍රේලියාව - නාලන්දා ඩිරෙක්ටරි 2012
ෆියුචර් මයින්ඩ්ස් අධ්‍යානික සංදර්ශනය
Pinbara Udesana (පින්බර උදෑසන) | 2017-02-12 | 8.30 AM (නාලන්දා විද්‍යාලය (කොළඹ 10))

ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්
රජයේ පාසල් - ශ්‍රී ලංකාව
ජාතික පාසල් - ශ්‍රී ලංකා
කොළඹ පාසල් - ශ්‍රී ලංකා
නාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹ
ආදි නාලන්දියයෝ
කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයීය, පීඨය

නාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹ


Andréane Frenette-Vallières, originaire de Mont-Saint-Hilaire (Québec), est une poète canadienne.

Biographie
Originaire de Mont-Saint-Hilaire, Andréane Frenette-Vallière détient une maîtrise en études littéraires de l'Université du Québec à Montréal (2018).

En plus de travailler aux Éditions du Noroît, elle publie deux recueils de poésie : Juillet, le Nord (Éditions du Noroît, 2019) et Sestrales (Éditions du Noroît, 2020) ainsi qu'un essai : Tu choisiras les montagnes (Éditions du Noroît, 2022). Andréane Frenette-Vallière signe également des textes dans les revues Estuaire, Littoral, Artichaut, Lapsus ainsi que FéminÉtudes.

Inspirée par la Côte-Nord, les thèmes de la nature, de la solitude et de la sororité sont au centre de sa démarche d'écriture.

Récipiendaire du Prix Félix-Leclerc en 2020 pour Juillet, le Nord, elle a été également deux fois finaliste aux Prix des libraires ainsi qu'au Prix Émile-Nelligan pour Sestrales (2021) et Tu choisiras les montagnes (2023).

Œuvres

Poésie

Juillet, le Nord, Montréal, Éditions du Noroît, 2019, 71 p.
Sestrales, Montréal, Éditions du Noroît, 2020, 93 p.

Essai

 Tu choisiras les montagnes, Montréal, Éditions du Noroît, 2022, 208 p.

Prix et honneurs

 2019 - Récipiendaire : Prix Félix-Leclerc de poésie (pour Juillet, le Nord)
 2021 - Finaliste :
 Prix des libraires (pour Sestrales)
 Prix Émile-Nelligan (pour Sestrales)

 2023 - Finaliste :
 Prix des libraires (pour Tu choisiras les montagnes)
 Prix Émile-Nelligan (pour Tu choisiras les montagnes)

Notes et références

Poétesse québécoise
Femme de lettres québécoise
Étudiant de l'Université du Québec à Montréal
Naissance en Montérégie
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois
Naissance en 1990

Andréane Frenette-Vallières


Verdenshistorien 1. del: En plads på jorden er en børnefilm fra 1993 instrueret af Anders Sørensen, Per Tønnes Nielsen, Hans Perk efter manuskript af Anders Sørensen. Den blev fulgt op af Verdenshistorien 2. del: En plads i himlen i 1994.

Handling
Verden skabes for 4,5 mia. år siden. Den er gold, men selve livet opstår i vand og sollys, og nogle skabninger forlader vandet. På jorden skabes mange arter dyr og de store dinosaurer hersker, indtil en kæmpemeteor forandrer forholdene på jorden, så de store dyr uddør. Pattedyrene tager over, og en skønne dag forlænger en abe sin arm med en kølle: Mennesket er skabt. Og mennesket bygger huse, fanger dyr og dyrker jorden. Men fanger også andre mennesker, ofrer dyr og mennesker til guderne, opfinder krig, indkomstskat, politikere og den professionelle hær og skriftsprog, demokrati og filosofi. Den romerske kejser Augustus vil en dag afholde mandtal. Men Josef er bekymret. Barnet er ikke hans. Hvem er barnets far? Med fantasi og smittende humor fortælles vores eventyrlige verdenshistorie.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Animationsfilm fra Danmark
Danske film fra 1993


الظاهرية (الكرك) : منطقة سكنية
 الظاهرية (المفرق) : مستوطنة في الأردن

 المكتبة الظاهرية في دمشق.
 الظاهرية (فلسطين) في محافظة الخليل.
 الظاهرية (حي) في مدينة الإسكندرية في مصر.
 الظاهرية (قرية مصرية) في مركز التل الكبير في مصر.
 الظاهرية (قرية سورية) في محافظة القنيطرة في سوريا.
 الظاهرية (إدلب) في محافظة إدلب في سوريا.

الظاهرية (توضيح)


Mashed potato or mashed potatoes (American and Canadian English), colloquially known as mash (British English), is a dish made by mashing boiled or steamed potatoes, usually with added milk, butter, salt and pepper. It is generally served as a side dish to meat or vegetables. Roughly mashed potatoes are sometimes called smashed potatoes. Dehydrated instant mashed potatoes and frozen mashed potatoes are available. Mashed potatoes are an ingredient in other dishes, such as dumplings and gnocchi.

History
An early recipe is found in Hannah Glasse's The Art of Cookery, published in 1747. Her recipe mashed them in a saucepan with milk, salt, and butter.

Ingredients
Most authors recommend the use of "floury" potatoes with a high ratio of amylose in their starch to achieve a fluffy, creamy consistency and appearance. The best-known floury varieties are King Edward, Golden Wonder, and Red Rascal in Britain and the Russet in North America. However, some recipes use "waxy" potatoes containing more amylopectin in their starch for a different texture or look; for instance, one pounded mashed potato dish from Yunnan cuisine (in southwestern China), uses waxy potatoes to achieve a chewy, sticky texture.

Butter, milk or cream, salt, and pepper are usually added. Many other seasonings may also be used, including herbs (notably parsley and chives), spices (notably nutmeg), garlic, cheese, bacon, sour cream, crisp onion or spring onion, caramelized onion, and mustard.

One French variation adds egg yolk for pommes duchesse, or Duchess potatoes, piped through a pastry tube into wavy ribbons and rosettes, brushed with butter, and lightly browned. Some French recipes for pomme purée (potato puree) use up to one part butter for every two parts potato. In low-calorie or non-dairy variations, milk, cream, and butter may be replaced by soup stock or broth.

Aloo bharta, an Indian sub-continent variation, uses chopped onions, mustard (oil, paste, or seeds), chili pepper, coriander leaves, and other spices. Alu pitika () is a popular variation of aloo bharta in Assam, that may occasionally omit mustard and other spices. Alu pitika, made with roasted and smoked potatoes, is especially consumed in the winter.

Culinary uses

Mashed potato can be served as a side dish. In the British Isles, sausages served with mashed potatoes are known as bangers and mash. Mashed potato can be an ingredient of various other dishes, including shepherd's and cottage pie, Orkney clapshot, pierogi, colcannon, dumplings, potato pancakes, potato croquettes and gnocchi. Particularly runny mashed potatoes are called mousseline potatoes.

In the United Kingdom, cold mashed potato can be mixed with fresh eggs and then fried until crisp to produce a potato cake. This dish is thought to have originated in Cornwall and is a popular breakfast item. When instead combined with meat and other leftover vegetables, the fried dish is known as bubble and squeak.

Mashed potatoes may be eaten with gravy, typically meat gravy, though vegetable gravy is becoming more common as the vegetarian and vegan trends see a rise in popularity.

A potato masher can be used to mash the potatoes. A potato ricer produces a uniform, lump-free, mash.

In India mashed potatoes made with spices, fried or not, are called chaukha. Chaukha is used in samosas in India and with littee specially in Bihar.

In Turkey mashed potatoes made with milk, salt, black pepper and butter are called patates puresi.

See also

 Aligot
 Champ
 Fufu
 Hachis Parmentier
 Hutspot
 List of Irish dishes
 List of potato dishes
 Mince and tatties
 Perkedel

References

External links

 Mashed potato at Wikibooks

Potato dishes
British cuisine
Irish cuisine
Dutch cuisine
Luxembourgian cuisine
German cuisine
Swedish cuisine
Sámi cuisine
Danish cuisine
Norwegian cuisine
Finnish cuisine
Lithuanian cuisine
Indian cuisine
Australian cuisine
New Zealand cuisine
Thanksgiving food

Mashed potato


Isla Cabras es una larga y baja porción de tierra de tipo arrecife que forma la costa norte del puerto de Apra, en el territorio estadounidense de Guam.

El Largo de la isla se ha ampliado artificialmente con el rompeolas Glass, llamado así por el capitán Glass, quien tomó el entonces territorio español de Guam para Estados Unidos, en el año 1898. Un camino se extiende hasta el espigón, aunque a veces está cerrado por razones de seguridad, durante las visitas de los barcos.

La costa opuesta de la bahía está formada por la península de Orote, culminando en la Punta Udall (antes Punta Orote), en el extremo más occidental continental de Guam.

Véase también
 Geografía de Guam
 Geografía de Oceanía

Referencias

 Bendure, G. & Friary, N. (1988) Micronesia: A travel survival kit. South Yarra, VIC: Lonely Planet.

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Archipiélagos e islas de Guam

Isla Cabras (Guam)


Amritsar (), historically also known as Rāmdāspur and colloquially as Ambarsar, is the second-largest city in the Indian state of Punjab, after Ludhiana. It is a major cultural, transportation and economic centre, located in the Majha region of Punjab. The city is the administrative headquarters of the Amritsar district. It is situated  north-west of Chandigarh, and  north-west of New Delhi. It is  from the India-Pakistan border, and  north-east of Lahore, Pakistan.

According to the 2011 census, the city had a population of 1,989,961. It is one of the ten municipal corporations in the state; Karamjit Singh Rintu is serving as the mayor of the city. According to the United Nations, as of 2018, Amritsar is the second-most populous city in Punjab and the most populous metropolitan region in the state, with a population of roughly 2 million. Amritsar is the centre of the Amritsar Metropolitan Region.

Amritsar is the economic capital of Punjab. It is a major tourist centre with nearly a hundred thousand daily visitors. The city has been chosen as one of the heritage cities for the Heritage City Development and Augmentation Yojana (HRIDAY) program of the Government of India. It is home of the Golden Temple, one of Sikhism religion's most spiritually significant and most-visited gurudwaras. The city is also known for Amritsari food, and wooden chessboards and the chess pieces manufacturing industry.

Mythology
The Bhagwan Valmiki Tirath Sthal situated at Amritsar is believed to be the ashram site of Maharishi Valmiki, the writer of the Ramayana. As per the Ramayana, Sita gave birth to Lava and Kusha, sons of Rama at Ramtirath ashram. Numerous people visit Ramtirath Temple at the annual fair. The nearby cities Lahore and Kasur were believed to be founded by Lava and Kusha, respectively. It is believed that during the ashvamedha yajna by Rama, Lava and Kusha caught the ritual horse and tied Hanuman to a tree near to today's Durgiana Temple.

History

Founding of Amritsar city

In the Sikh tradition, Guru Ram Das, the fourth Sikh guru, is credited with founding the holy city of Amritsar. Two versions of stories exist regarding the land where Guru Ram Das settled. In one, based on a Gazetteer record, the land was purchased, with Sikh donations, for 700 rupees from the owners of the village of Tung.

According to historical Sikh records, the site was chosen by Guru Amar Das and called Guru Da Chakk. The latter guru had asked Ram Das to find land to start a new town, and to create a man-made pool as its central point. After the coronation Guru Ram Das in 1574, who faced hostile opposition from the sons of Guru Amar Das, he founded the town; it was named after him as "Ramdaspur". He first completed the pool, and built his new official Guru centre and home next to it. He invited merchants and artisans from other parts of India to settle into the new town with him. The town expanded during the time of Guru Arjan Dev, financed by donations and constructed by volunteers. town grew to become the city of Amritsar. After the son of Guru Amar Das built the gurdwara Harmandir Sahib, the pool area developed further as a temple complex. In 1604 Amar Das's son installed the scripture of Sikhism inside the new temple.

The period and achievements of construction between 1574 and 1604 are described in Mahima Prakash Vartak, a semi-historical Sikh hagiographic text likely composed in 1741. It is the earliest known document dealing with the lives of all the ten Gurus.

In 1762 and 1766–1767, Ahmad Shah of the Durrani Empire invaded the Sikh Confederacy. He  besieged Amritsar, massacred the populace, and destroyed the city.

Old walled city

During the reign of the Sikh Empire, in 1822 Maharaja Ranjit Singh fortified the city, starting from a wall at Katra Maha Singh area.

Among the Katras (fortified residential societies) constructed by Maharaja Ranjit Singh within the city were the following:

 Katra Moti Ram
 Katra Kanwar Kharak Singh (also known as 'Katra Nikkai')
 Katra Fateh Singh Kallianwala
 Katra Ahluwalia

Later, Sher Singh continued with construction of the city wall, adding twelve gates. He also had built a fort named Dhoor Kot; its fortification were yards broad and 7 yards high. The circumference of the walled city was around five miles. The twelve gates constructed during this era were known as (including later renamings):

 Lahori Darwaza (Lahori Gate)
 Khazana Darwaja (Khazana Gate)
 Deori Hakiman (Gate Hakeema/Darwaza Hakeema Wala)
 Gilwali Darwaza – no longer extant
 Darwaza Rangar Nanglian (Gate Bhagatawala) – no longer extant
 Darwaza Ramgarhian (Chattiwind Gate) – later restored
 Darwaza Ahluwalia (Darwaza Gheo Mandi) – was no longer extant but has since been restored
 Doburji Darwaza (Sultanwind Gate or Delhi Darwaza)
 Deorhi Kalan
 Darwaza Rambagh
 Deorhi Shazada (Hathi Darwaza/Darwaza Sehzada)
 Darwaza Lohgarh – no longer extant

When the British annexed Punjab in 1849, Amritsar was a walled city. The British built a thirteenth gate in 1866 known as Hall Gate.

The British rulers would later demolish some of the walls and gates or reconstruct some. An entire new wall of the city was completed in 1885. Many surviving gates have since been renamed and no longer bear their mid-19th century names, whilst others have since been demolished.

Jallianwala Bagh massacre

The Jallianwala Bagh massacre, involving the killings of hundreds of Indian civilians on the orders of British Colonel Reginald Edward Harry Dyer, took place on 13 April 1919 in the heart of Amritsar, the holiest city of the Sikhs, on a day sacred to them as the birth anniversary of the Khalsa (Vaisakhi day).

In Punjab, during World War I (1914–18), there was considerable social unrest, particularly among the Sikhs. First, they opposed the demolition of a boundary wall of Gurdwara Rakab Ganj at New Delhi. Later, they were disturbed about the activities and trials of the Ghadarites, almost all of whom were Sikhs. In India as a whole, political activity had arisen during the strains of war. Two leaders had emerged: Mahatma Gandhi (1869–1948), who after a period of struggle as a young man against the British in South Africa, and had returned to India in January 1915 to work there for change; and Annie Besant (1847–1933), head of the Theosophical Society of India. On 11 April 1916 she established the Home Rule League with the goal of autonomy for India.  In December 1916, the Indian National Congress, at its annual session held at Lucknow, passed a resolution asking the king to issue a proclamation announcing that it is the "aim and intention of British policy to confer self-government on India at an early date".

On 10 April 1919, Satya Pal and Saifuddin Kitchlew, two popular proponents of the Satyagraha movement led by Gandhi, were called to the deputy commissioner's residence. There they were arrested and transported by car to [Dharamsetla]], a hill town, now in Himachal Pradesh. A general strike arose in response in Amritsar. Excited groups of citizens soon merged into a crowd of about 50,000 marching to protest these arrests to the deputy commissioner. The crowd, however, was stopped by British colonial forces and fired upon near the railway foot-bridge. The official version reported that the number of casualties were 12 dead and between 20 and 30 wounded. Based on evidence presented to an inquiry of the Indian National Congress, fatalities were reported as between 20 and 30.

Three days later, on 13 April, the traditional festival of Baisakhi, thousands of unarmed Hindus, Sikhs and Muslims gathered in the Jallianwala Bagh. An hour after the meeting began as scheduled at 16:30, Dyer arrived with a group of sixty-five Gurkha soldiers (from the 9th Gorkha Rifles) and twenty-five Baluchi soldiers (from the 59th Scinde Rifles). Without warning the crowd to disperse, Dyer blocked the main exits from the Bagh and ordered his troops to begin shooting toward the densest sections of the crowd; the firing continued for approximately ten minutes. A British government inquiry into the massacre placed the death toll at 379. The Indian National Congress, on the other hand, estimated that approximately 1,000 people were killed.

Operation Blue Star

Amritsar was a center of unrest in the late 20th century. In the 1980s, Sikh militants occupied the Golden Temple there. Prime Minister of India, Indira Gandhi, ordered Operation Blue Star (1 – 6 June 1984), an Indian military operation to remove the militants from the temple. The operation was carried out by Indian army troops equipped with tanks and armoured vehicles. While militarily successful, the operation aroused immense controversy. The government's justification for the timing and style of the attack are hotly debated. India Today magazine has ranked Operation Blue Star as among the Top 10 Political Disgraces in India.

Official reports put the number of deaths among the Indian army at 83, with 493 civilians and Sikh militants killed. While independent estimates place the numbers upwards of 5,000 people, a majority of them pilgrims, including women and children. In addition, the CBI is considered responsible for seizing historical artefacts and manuscripts in the Sikh Reference Library before burning it down. Four months after the operation, on 31 October 1984, Indira Gandhi was assassinated by two of her Sikh bodyguards in what is viewed as an act of vengeance. Following her assassination, more than 17,000 Sikhs were killed in the 1984 anti-Sikh riots.

Geography
Amritsar is located at  with an average elevation of  in the Majha region of the state of Punjab in North India and lies about  east of the border with Pakistan. Administrative towns includes Ajnala, Attari, Beas, Budha Theh, Chheharta Sahib, Jandiala Guru, Majitha, Rajasansi, Ramdass, Rayya, Verka Town and Baba Bakala.

Climate
Typically for Northwestern India, Amritsar has a hot semi-arid climate (Köppen BSh) bordering on a monsoon-influenced humid subtropical climate (Cwa). Temperatures in Amritsar usually range from . It experiences four primary seasons: winter (December to March), when temperatures can drop to ; summer (April to June), when temperatures can reach ; monsoon (July to September); and post-monsoon (October to November). Annual rainfall is about . The lowest recorded temperature is , was recorded on 9 December 1996 and the highest temperature, , was recorded on 23 May 2013. The official weather station for the city is the civil aerodrome at Rajasansi. Weather records here date back to 15 November 1947.

Demographics

 2011 census, Amritsar municipality had a population of 1,132,761 and the urban agglomeration had a population of 1,183,705. The municipality had a sex ratio of 879 females per 1,000 males and 9.7% of the population were under six years old. Effective literacy was 85.27%; male literacy was 88.09% and female literacy was 82.09%. The scheduled caste population is 28.8%

Religion

According to 2011 Census of India, Hinduism is the main religion of the Amritsar city at 49.5% of the population, followed by Sikhism (47.9%), Christianity (1.2%), and Islam (0.5%). Around 0.9% of the population of the city stated 'No Particular Religion' or other religion.

Amritsar is the holiest city in Sikhism and about 30 million people visit it each year for pilgrimage.

Politics

The city is part of the Amritsar (Lok Sabha constituency).

Tourism

 Golden Temple and Heritage Street
Durgiana Mandir and Bada Hanuman Mandir
Mata Lal Devi Mandir, Model Town
Shri Ram Tirath and Valmiki Tirath
Shivala Bagh Bhaiyan
 Punjab State War Heroes' Memorial & Museum
 Sadda Pind
 Urban Haat Food Street
 Gobindgarh Fort
 Ram Bagh Palace and
Maharaja Ranjit Singh Museum
 Wagah border
 Gurudwara Shaheed Ganj Sahib
 Partition Museum
 Jallianwala Bagh
 Pul Kanjri
 VR Ambarsar, Circular Road.
Mall of Amritsar, near Hyatt
Jang-e-Azadi Memorial near Kartarpur, India

Economy

Amritsar is the second-largest city and district of Punjab. It is also one of the fastest-growing cities of Punjab. In the mid-1980s the city was famous for its textile industry. Amritsar's trade and industry faced a blow during militancy period in 1980s, but there are still many textile mills, knitting units and embroidery factories functional in the city. It is famous for its pashmina shawls, woolen clothes, blankets, etc. Among handicrafts, the craft of the Thatheras of Jandiala Guru in Amritsar district got enlisted on UNESCO's List of Intangible Cultural Heritage in 2014, and the effort to revive this craft under the umbrella of Project Virasat is among India's biggest government-sponsored craft revival programs. Tourism and hospitality have recently become the backbone of local economy due to heavy tourist arrivals. Hundreds of small and some large hotels have sprung up to cater to the increased tourist inflow. Restaurants, taxi operators, local shopkeepers have all benefited from the tourist boom.

Transport

Air

Amritsar hosts Sri Guru Ramdasji International Airport. The airport is connected to other parts of India and other countries with direct international flights to cities and is the 12th busiest airport in the country in terms of international traffic. It serves Amritsar and several other districts in Punjab and neighbouring states.

Rail
Amritsar Central Railway Station is the main station serving Amritsar. It is the busiest Railway Station in Indian State of Punjab and one of the highest revenue generating station of Northern Railways. Due to high traffic at the Amritsar Central Railway Station, Indian Railways has planned to develop 2 satellite stations-Chheharta and Bhagtanwala, in order to decongest traffic at this station. As many as 6 trains would be shifted to Chheharta Railway Station in the first phase. The Indian Railway Stations Development Corporation has also planned to make the Amritsar Central Railway Station, a world class railway station on lines of International Airport based on PPP Model. The project has received an overwhelming response with bids from 7 private firms, including GMR.

Road
Amritsar is located on the historic Grand Trunk Road (G.T Road), also known as NH 1 now renumbered as National Highway 3. An expressway by name of Delhi-Amritsar-Katra Expressway at the cost of 25,000 crore is approved under Bharatmala scheme which will cut the travel time from Amritsar to New Delhi by road from current 8 hours, to 4 hours. Another expressway, called Amritsar Jamnagar Expressway is under construction which will connect Amritsar to Jamnagar in Gujarat. Additionally, NH 54 (Old NH15), NH 354 and NH 503A connect Amritsar to other parts of state and rest of India.
A ring road will also be built surrounding all 4 sides of Amritsar

 450,000,000 is being spent to expand the Amritsar-Jalandhar stretch of G.T. Road to four lanes. In 2010, elevated road with four lanes connected to the National highway for better access to the Golden Temple has been started.

Amritsar MetroBus

Amritsar has a bus rapid transit service, the Amritsar Metrobus which was launched on 28 January 2019. 93 fully air-conditioned Tata Marcopolo buses are used for the service connecting places like
 Golden Temple
 Jallianwala Bagh
 Guru Nanak Dev University
 Golden Gate
 India Gate, Amritsar
 Durgiana Temple
 Khalsa College

Sister Cities

Following cities are Sister Cities of Amritsar:

Bakersfield, California, United States
Sandwell, West Midlands, England, United Kingdom
Thetford, Norfolk, England, United Kingdom

Educational institutions

 BBK DAV College for Women
 D.A.V College
 D.A.V Public School
 Delhi Public School
 Government Medical College
 Guru Nanak Dev University
 Khalsa College
 Khalsa College of Law
 Indian Institute of Management
 Spring Dale Senior School

Medical facilities
 Dr. Vidyasagar Institute of Mental Health, a government mental hospital
 Government Medical College
 Sri Guru Ram Das University of Health Sciences

See also
 List of people from Amritsar
 Amritsar Ring Road
 Amritsar train disaster, a major accident that occurred during Dussehra 2018
 Tarn Taran District
 Sports facilities:
 Gandhi Sports Complex Ground, cricket stadium

Notes

References

Bibliography

External links

 Official Website of District of Amritsar
 Official Website of Amritsar Municipal Corporation
 Amritsar HRIDAY city

Metropolitan cities in India
Cities and towns in Amritsar district
Former capital cities in India
Holy cities
Populated places along the Silk Road
Sikh places
Populated places established in 1574

Amritsar


Olaylar
 Kerek Kuşatması gerçekleşti.

Doğumlar
 22 Aralık - Çağatay Han, Moğol prensi ve Cengiz Han'ın ikinci oğlu (ö. 1242)
 tarihi bilinmeyen
 Kul Ali, Harezm civarında veya İdil boyu Bulgar ilinde yaşamış Türk şair (ö. 1234 - 1240 arası)

Ölümler
 Ekim - II. Aleksios, Bizans İmparatoru (d. 1169)
 tarihi bilinmeyen
 Montferratlı Renier, Bizans İmparatoru I. Manuil'un damadı, sezar (d. 1162)

1183


Maratonul de la Belgrad este o cursă de maraton, organizată anual la Belgrad din anul 1988. Acesta are loc de obicei la mijlocul lunii aprilie și are, de asemenea, probe de semi-maraton și de alergări libere destinate publicului.

Context
Maratonul de la Belgrad reprezintă unul dintre cele mai mari evenimente sportive din Serbia. Un grup de entuziaști a venit cu ideea de a restabili o cursă care avea loc în anul 1910 între Obrenovac și Belgrad. Primul maraton modern de la Belgrad a avut loc pe 8 mai 1988. Lungimea traseului maratonului din 1910 era de 23 km, cu mai multe puncte de control. Lungimea maratonului din 1988 a fost de 46,7 km, cu startul și sosirea aflate în fața clădirii Parlamentului Federal. Din anul 1990 maratonul de la Belgrad are lungimea standard de 42.195 km.

În Bombardarea Iugoslaviei de către NATO din 1999 nu a împiedicat desfășurarea maratonului în acel an, cursa ținându-se pe 17 aprilie. Aproximativ 40 de alergatori din nouă țări au trecut linia de sosire în 3 ore, 15 minute și 16 secunde. Alergătorii din țările NATO au fost Seine Brenson din Statele Unite ale Americii, și Michael Turzynski și Heinz Lorber din Germania. Ultimii doi sunt și membri fondatori ai echipei germane de maraton "100 Maraton Club".

Societatea iugoslavă de sport "Partizan" a preluat inițiativa de a organiza maratonul. Orașul Belgrad contribuie și el la organizarea evenimentului. Au fost implicate la un moment dat și Armata Serbiei, poliția sârbă, dar și o serie de sponsori. În septembrie 2003, oficialitățile de la Belgrad au declarat că Maratonul reprezintă un eveniment de o importanță deosebită pentru oraș. Aceiași organizatorii au creat și Cursa Belgradului prin istorie, o cursă în jurul fortăreței Kalemegdan, care a început în 1996.

Maratonul de la Belgrad este recomandat pentru persoane de toate vârstele, și este împărțit în următoarele categorii:

 Maratonul Copiilor este o cursă pentru copii
 "Fun Run" este un eveniment cu mai mulți participanți (5 km)
 Semi-maraton, o cursă care se desfășoară pe jumătate din distanța unui maraton, în conformitate cu standardele mondiale
 Maratonul, care are lungimea standard de 42.195 km

Foști câștigători

Note

Legături externe

 Maratonul orașului Belgrad
 Informații despre maraton

Maraton
Belgrad

Maratonul de la Belgrad


Overeating occurs when an individual consumes more calories in relation to the energy that is expended via physical activity or expelled via excretion, leading to weight gain and often obesity. Overeating is the defining characteristic of binge eating disorder.

This term may also be used to refer to specific episodes of over-consumption. For example, many people overeat during festivals or while on holiday.

Overeating can be a symptom of binge eating disorder or bulimia nervosa.

In a broader sense, hyperalimentation includes excessive food administration through other means than eating, e.g. through parenteral nutrition.

Treatment
Cognitive behavioural therapy, individual therapy, and group therapy are often beneficial in helping people keep track of their eating habits and changing the way they cope with difficult situations. Often overeating and the related binge eating are related to dieting, body image issues, as well as social pressures.

There are several 12-step programs that helps overeaters, such as Overeaters Anonymous or Food Addicts in Recovery Anonymous and others.
It is quite clear through research, and various studies that overeating causes addictive behaviors.

In some instances, overeating has been linked to the use of medications known as dopamine agonists, such as pramipexole.

See also

Compulsive overeating
Counterregulatory eating
Behavioral addiction
Binge eating
Binge eating disorder
Food drunk
Gluttony
Inflammation#Systemic inflammation and overeating
Mindless Eating: Why We Eat More Than We Think (book)
Polyphagia
Fasting

References

Further reading
 Kessler, David A. The End of Overeating: Taking Control of the Insatiable American Appetite (2009)

External links

Eating behaviors
Habits
Hyperalimentation

Overeating


ඉඩම් පරිහරණ සැලසුම්කරණය යනු භුමිය අනාගත පරපුරට සුරක්ෂිත කර ගනිමින් ප්‍රශස්ථ ඉඩම් පරිහරණය සදහා විකල්පයන් හා අාර්ථික සමාඡීය තත්තයන් ෙතා්රා ගලපා ගනිමින් භුමිය හා ඡල විභවතායන් ඔස්ෙස් සිදු කරනු ලබන ක්‍රමාණුකුල අැගයීමකි. වගා කටයුතු  සතුන්ට තෘණ උලා කෑම වන කර්මාන්තය වන ඡීවි සංචාරක නාගරික සංවර්ධන හා ෙවනත් කාර්යයන් සදහා වර්තමානයටත් වඩා අනාගෙය්දී සුදුසු ඉඩම් ෙසායා ගැනීම දුෂ්කර වීම නිසා ඉඩම් පරිහරණ ගැටුම් තව දුරටත් උගූවනු අැත.

විෙශ්ෂෙයන්ම සංවර්ධනය වන රටවල ට ෙම් තත්වය නිසා ඉතාම අහිතකර බලපෑම් ඒල්ල විය හැක

ඉඩම් පරිහරණ සැලසුම්කරණය


__KEIN_INHALTSVERZEICHNIS__

Das Castillo de Chinchilla de Montearagón ist eine im 15. Jahrhundert errichtete Burg (castillo) am Ortsrand von Chinchilla de Montearagón, einer Gemeinde rund 270 Kilometer südöstlich von Madrid in der Provinz Albacete der Autonomen Region Castilla-La Mancha (Spanien). Die Burg thront auf einem steilen Felsen über dem Ort und ist ein geschütztes Baudenkmal.

Geschichte
Bereits zur Zeit der Mauren stand auf dem weithin sichtbaren Felsen eine Burg. Nach der Rückeroberung wurde sie im Jahr 1449 von Juan Pacheco, Marqués de Villena, gekauft und in der Folgezeit umgebaut. Cesare Borgia war einige Zeit (vermutlich 1504/05) als Gefangener auf der Burg, die später mehrere Jahrhunderte lang als Gefängnis diente. Im Rahmen der Napoleonischen Kriege wurde der Bergfried (torre del homenaje) im Jahr 1812 von Artilleriegeschossen getroffen.

Architektur
Heute sind noch Reste der äußeren Festungsmauer und des aus dem Felsgestein herausgehauenen Wassergrabens sowie die gut erhaltene  zinnenbewehrten innere Mauer mit ihren halbrunden Wehrtürmen und den beiden Toren Diablos und Tiradores zu sehen.

Literatur
 Rafael Samalea García: Castillo de Chinchilla de Montearagón

Weblinks

 Castillo de Chinchilla de Montearagón (castillosnet, spanisch)
 Castillo de Chinchilla de Montearagón (castillos de olvido, spanisch)

Chinchilla
Kulturdenkmal in der Provinz Albacete
Erbaut im 15. Jahrhundert
Chinchilla de Montearagon
Bauwerk in der Provinz Albacete

Castillo de Chinchilla de Montearagón


بلدية كارال ، هي إحدى بلديات مقاطعة لا كرونيا إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة جليقية شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 5.290 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

بلديات قرجيطة

بلدية كارال


An Pleurostachys in uska genus han Liliopsida. An Pleurostachys in nahilalakip ha familia nga Cyperaceae.

Ilarom nga taxa

 Pleurostachys angustifolia
 Pleurostachys beyrichii
 Pleurostachys bracteolata
 Pleurostachys bradei
 Pleurostachys calyptrocaryoides
 Pleurostachys densifoliata
 Pleurostachys distichophylla
 Pleurostachys douglasii
 Pleurostachys foliosa
 Pleurostachys gaudichaudii
 Pleurostachys geraldiana
 Pleurostachys graminifolia
 Pleurostachys guianensis
 Pleurostachys hoehneana
 Pleurostachys kuhlmannii
 Pleurostachys loefgrenii
 Pleurostachys martiana
 Pleurostachys millegrana
 Pleurostachys muelleri
 Pleurostachys orbignyana
 Pleurostachys pearcei
 Pleurostachys peruviana
 Pleurostachys puberula
 Pleurostachys regnellii
 Pleurostachys scaposa
 Pleurostachys sellowii
 Pleurostachys sparsiflora
 Pleurostachys stricta
 Pleurostachys tenuiflora
 Pleurostachys turbinata
 Pleurostachys ulei
 Pleurostachys undulatifolia
 Pleurostachys urvillei

Mga kasarigan

Pleurostachys

Pleurostachys


, formerly Asahi Glass Co., Ltd.'(旭硝子株式会社), is a Japanese global glass manufacturing company, headquartered in Tokyo. It is the largest glass company in the world and one of the core Mitsubishi companies.

The company is listed on the Tokyo Stock Exchange and is a constituent of the TOPIX and Nikkei 225 stock indices.

Asahi Glass was named one of Thomson Reuters Top 100 Global Innovators in 2013.

On July 1, 2018, it was renamed to AGC Inc.

Overview
Asahi Glass was founded on 8 September 1907 by Toshiya Iwasaki, the second son of the second president of the original Mitsubishi zaibatsu. It was the first Japanese producer of sheet glass. Asahi Glass Co. is one of the largest flat glass producing companies in the world, owning Glaverbel glass plants across Europe and AFG Industries in North America. It purchased AFG Industries in 1992.

Products
Its main areas of production are:
 Automotive glass and industrial material
 Bio-technology and environment
 Commodity and performance chemicals
Among performance chemicals, Asahi makes fluoropolymer films, including Fluon ETFE laminate, famous for its use as the external surface of the Allianz Arena football stadium, built in 2005, and the world's largest structure made out of ETFE.
 Display glass (including Dragontrail smartphone displays)
 Electronic materials and products
 Flat glass and construction material
 Optics and telecommunication

Subsidiaries and affiliates
 AGC Automotive
 AGC Biologics
 AGC Electronics America
 AGC Chemicals Americas
 AGC Chemicals Europe
 Asahi India Glass Limited (known as AIS)
 Asahi Fiber
AGC Techno Glass thailand
 Ise Chemical Industries
 Optrex Corp.
 Asahi Glass Foundation
 AGC Glass Europe (formerly known as Glaverbel)
 AGC Asia Pacific Pte Ltd
 NordGlass Ltd., Poland

Price-fixing scandal in Europe
AGC Flat Glass Europe was one of the four flat-glass manufacturers involved in the 2007, price fixing scandal uncovered by the EU Competition Commission. The European Commission said that the firms had raised or stabilised prices in 2004, and 2005, through illicit contacts. Neelie Kroes, the EU's competition commissioner, said that the EU would "not tolerate companies cheating consumers and business customers by fixing prices and depriving them of the benefits of the single market".

Asahi India Glass Ltd (AIS)
Asahi India Glass Ltd. (AIS) was incorporated in the year 1984. The company was formed by a JV agreement between the Labroo family, Asahi Glass Co. Ltd. (AGC), Japan, and Maruti Suzuki India Ltd. It is the largest Automotive glass manufacturing company in India and manufactures a wide spectrum of glass products including automotive safety glass, float glass, and architectural processed glass.
As of 2017, Asahi India Glass Ltd. has 77.1% market share in the passenger car glass segment in India.

SBUs & products
Asahi India Glass Ltd has 3 Strategic Business Units (SBUs) – Automotive Glass, Architectural Glass, and Consumer Glass. Asahi India Glass Ltd also manufactures uPVC, aluminium and wooden profile windows.

PT Asahimas Flat Glass Tbk
() is one of the largest automobile glass makers in Indonesia.
In 1970s, Asahi Glass Co. Ltd. went into a joint venture with PT Rodamas, a merchant company turned consumer and industrial product manufacturer. Both established Asahimas Flat Glass in April 1973. It produced simple clear glass using the traditional Fourcault Process. Ownership (2014):
 Asahi Glass Co., Ltd. (43.86%)
 PT Rodamas (40.84%)
 Public (14.96%)
 Employee's Cooperative (0.36%)

NordGlass (Poland)

One of the largest Polish manufacturers of windshields for the repair of passenger cars and trucks, working machines, railways, ships, construction and military (armored glass), NordGlass was acquired by AGC in 2015. 2 plants, in Koszalin and in Słupsk, with annual production exceeding one million panes, NordGlass employs over 1000 employees. NordGlass has a nationwide network of repair and replacement of car windows.
The recipients of the main NordGlass product – windshields for motor vehicles, are the companies dealing with professional car glass replacement are all over Europe, as well as in South America (Brazil) and North Africa. Among them, a prominent position is held by Belron, the Belgian operator of Europe's largest international glass replacement network. NordGlass is one of the main windscreen suppliers for this customer.

In 2014, NordGlass manufactured the set of bulletproof windows for Cadillac 355D Fleetwood Special made in 1934, in the USA on the special order for Marshal Józef Piłsudski. The completion of the vehicle glazing constituted the essential part of the thorough vehicle renovation project. The original windows showed traces of bullets, most probably fired in the post-war period by the Communist Security Service officers who were testing the resistance of glass. It is currently possible to see the renovated vehicle in the Royal Baths Park (Polish: Łazienki Królewskie) in Warsaw.

References

External links

  Wiki collection of bibliographic works on Asahi Glass Co.

Companies listed on the Tokyo Stock Exchange
Manufacturing companies based in Tokyo
Japanese brands
Mitsubishi companies
Glassmaking companies of Japan
Manufacturing companies established in 1907
Price fixing convictions
Glass trademarks and brands
Japanese companies established in 1907
Multinational companies headquartered in Japan

AGC Inc.