Of (Eski Lazca: ოფუტე, Oput'e, Romeika: Όφη, Όfi), Trabzon ilinin doğusunda yer alan ve tarihi çok eskilere dayanan bir ilçedir. Arazisini, Of'tan Karadeniz'e dökülen Solaklı ve Baltacı derelerinin aşağı havzaları oluşturur. İlçenin güneyinde Hayrat ve Dernekpazarı ilçeleri, doğusunda Rize ili, batısında Sürmene ilçesi ve kuzeyinde Karadeniz bulunur. Osmanlı döneminde ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında daha büyük bir yüzölçümüne sahip olan ilçenin sınırları 1948 yılında Çaykara'nın, 1990 yılında da  Dernekpazarı'nın ve Hayrat'ın ilçe olmasıyla daralmıştır.

Etimoloji
Ophiussa veya Ophiusa Antik Yunanca'da "yılanların yaşadığı yer" anlamına gelmekte olup başta Portekiz, Rodos ve Marmara Denizi'ndeki Avşa Adası olmak üzere çok sayıda yerleşim yeri Antik Çağ'da bu adı taşımıştır. 1888 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde kazanın yollarının yılankavi biçimde olması nedeniyle Yunanca yılan anlamına gelen "Ofis" adı verilmiştir. "Ofis" adı zaman için de Of'a dönüşmüştür.

Gerçekte Antik Çağ yazılı kaynaklarında Of "Opiunte" adıyla geçmektedir ve Oput'e Eski Lazca'da "yerleşim yeri, köy" anlamına gelir. Günümüzde Pazar ve Hopa ilçelerinde de yerleşim yeri adı olarak kullanılmaktadır.

Tarihçe
Doğu Karadeniz Bölgesinin tarihi ve özellikle bölgenin en önemli şehri olan Trabzon'un tarihi ele alındığında, batılı tarihçilerin büyük çoğunluğu bölge tarihinin Yunan kolonileriyle başladığını vurgulamaktadırlar. Halbuki bölgeye Yunan koloniciler gelmeden önce birçok tarihçinin de belirttiği gibi bölgede yerli kavimler bulunmakta idi. Bu insanlar muhtemelen en eski çağlardan beri bu toprakların yerlileri olarak Doğu Karadeniz Bölgesinde yaşamaktaydılar. Bölge muhtelif zamanlarda Yunanlar tarafından işgal edilmiş ve kısa süreli koloniler kurulmuştur. Bu koloni idareleri, yerli halkı kapsamıyordu. Bu koloni devletlerinin en güçlü oldukları zamanlarda bile hükümranlıkları ancak bulundukları surlar içinde sınırlı kalmıştır. Sur dışında yaşayan yerli kabileler bağımsız topluluklar olarak yaşamışlardır.

Bölge, Roma İmparatorluğu'nun parçalanmasıyla Doğu Roma olarak bilinen Bizans'ın payına düşer. Bu hakimiyet, 1204 yılında Latinlerin İstanbul'u işgal etmesine kadar devam eder. Bu tarihten sonra 1461 yılına kadar (Fatih Sultan Mehmet'in Trabzon'u fethi), yine Bizans İmparatorluğu'nun uzantısı olan, Bizans hanedanı Komnenosların kurmuş olduğu Trabzon İmparatorluğu'nun egemenliğinde kalır. 4. yüzyıl başlarında Hristiyanlığın Roma İmparatorluğu tarafından resmî din olarak kabul edilmesiyle, bu din halk arasında hızla ve serbestçe yayılmaya başladı. Daha önce Doğu Karadeniz'de yaşayan kavimler de Hristiyanlığa geçmeye başladılar. Hristiyanlaşan bu kavimler tedrici bir şekilde Doğu Kilisesi'nin resmî dili olan Yunanca'yı öğrenmek zorunda kaldılar. Özellikle 10. yüzyıldan sonra papazların telkinleriyle bu dili konuşmak daha da yaygınlaştı. Zira papazlar "İncil'in dili dışında bir dilde konuşulan her kelime cehenneme gitmek için işlenen bir günah olarak hesaplanacaktır" şeklinde telkinlerde bulunmakta idi. Bu durum, yerel halkın kendi dilleriyle karışık bir Yunanca ya da halk arasında bilinen adıyla Rumca konuşulmasına neden olmuştur. İzlenen bu Bizans siyaseti, yerel dillerin, inançların ve geleneklerin büyük çoğunluğunun belleklerden silinmesine, kısaca yerli unsurların asimile olmasına neden olmuştur.

Osmanlı döneminde Of
Of ve çevresi, 1461 yılında Trabzon'un Fatih Sultan Mehmet tarafından fethedilmesiyle Osmanlı İmparatorluğu'nun eline geçmiştir. Osmanlı idaresine geçmesiyle birlikte yerleşim Trabzon sancağına bağlı, günümüzdeki Of, Çaykara, Hayrat ve Dernekpazarı ilçelerini içine alan bir kaza merkezi olmuştur. Osmanlı döneminde sahil yerleşimleri; iskele, pazar yeri ve Cuma namazı kılınabilen camisi olması durumlarına göre oluşmaktadır. Of kazasında Moroz ve Of asıyla iki iskelenin varlığı bilinmekte olup kaza merkezinin de bu iki iskeleden biri etrafında gelişmiştir. Yapılan değerlendirmelere göre Of kaza merkezinin ilk yerinin Eskipazar yerleşimi civarında, Baltacı Deresinin Karadeniz'e birleşmeden önce sol sahilde olduğu yönündedir.

1486 yılı tahririnde 30 köyün bulunduğu Of kazası; 2.492 hane, 136 bive (evi olan dul kadın), 197 mücerred (bekar erkek) ve 13 neferden (asker) oluşmaktadır. Bu tarihte sadece 22 hane ve 13 nefer Müslümanlardan oluşurken, geri kalan nüfus yaklaşık %99 oranda Hristiyandır. 1515 yılında Of kazasına bağlı köy sayısı 33'e yükselirken, 3.271 hane, 138 bive ve 91 mücerred  yaşamaktadır. Bu tarihte de Hristiyan nüfus kaza nüfusunun hemen hemen %99'unu oluşturmaktadır. 1520 yılı kayıtlarında kazaya bağlı köy sayısı 30 olup, 91 hane Müslüman, 3.215 hane, 139 bive ve 86 mücerred Hristiyan bulunmaktadır. Bu tarihlerdeki Müslüman erkek nüfus incelendiğinde; 1486 yılı kaydında 35 erkekten 13'ü, 1515 yılı kaydında 38 erkekten 35'i ve 1520 yılı kaydında da 91 erkekten 83'ü nev Müslim (yeni Müslüman olmuş) olarak belirtilmiştir. 1554 yılında 35 köyden oluşan Of kazasında 3.352 hane ve 376 mücerred bulunurken, bunun 295 hane ve 61 mücerredi Müslüman, 3.057 hane ve 315 mücerredi ise Hristiyandır. 1583 tarihli tapu tahririne göre ise Of kazası 43 köyden oluşurken, toplam 3.977 hane ve 456 mücerred bulunmaktadır. Bu nüfusun 1.158 hane ve 456 mücerredi Müslüman, 2.819 hanesi Hristiyandır. Başlarda Müslüman nüfus azken ilerleyen yıllarda artarak %30 seviyesine ulaşmıştır. 1486-1520 yılı arası kayıtlarda yeni Müslüman olmuş erkekler görülürken 1554 yılı kaydında bu açıklamayla Müslüman kaydedilmemiştir. Müslüman nüfustaki artışın ilk başlarda ağırlıklı olarak ihtida (din değiştirme) yoluyla, ilerleyen yıllarda dışarında gelen Müslüman yerleşimciler sayesinde arttığı düşünülmektedir. 1653 yılına gelindiğinde Of kazasının 14 köyünde Hristiyan nüfus yaşamaktadır. 1681 tarihli Mufassal Avarız Defterinde, avarız vergisi vermek zorunda ve muaf tutulanlarla birlikte, 2.130'u Müslüman ve 70'i Hristiyan olmak üzere 2.200 erkek bulunmaktadır. Of kazasındaki bu nüfus azalmasının Celali isyancıları, yönetici baskısı ve kıtlık gibi nedenlerle olduğu düşünülmektedir. Of Kadısının Haziran 1615 tarihli arızasında, Trabzon beylerbeyi Ömer Paşa'nın baskısı nedeniyle hemen her köyden 5-10 hanenin evlerini terk ettiği belirtilirken, kazanın taşlık ve ormanlık olması nedeniyle halkın tarım yapamamasından dolayı dışarıdan arpa ve buğday getirilmek zorunda kalındığı belirtilmiştir. Bu yüzyılda Of kazası dış göç verirken, Kürtün ve Çepni kazaları başta olmak üzere dışarıdan da boş olan yerlere yerleşmeler görülmektedir.

1515 yılında eski kaza merkezi olabileceği düşünülen Moroz köyünde tamamı Hristiyan 80 hane yaşamaktadır. Bu tarihte köy; Kalisato, Cemal ve Silla adıyla üç hisse olarak kaydedilmiştir. İlerleyen yıllarda Köydeki Hristiyan hane sayısında önemli bir düşüş yaşanmıştır. 1653 yılı Cizye Defterine göre bu tarihte Moroz köyündeki 11 Hristiyan hane yaşamaktadır. Moroz köyü ilerleyen yıllarda, Solaklı Deresinin Karadeniz'e döküldüğü yerin ağzındaki elverişli konumu sayesinde kaza merkezi konumuna gelmesinin temelleri atılmıştır. 1711 yılına ait bir kayıtta tarihi iskelesinin yanı sıra pazar yeri, Cuma namazı kılınabilen camisi, dükkanlar ve hamamlar gibi binalar ile mahkemenin ve kadının ikametgâhının bulunması, kaza merkezinin bu tarihlerden itibaren eskiden Eskipazar mevkisi olan yerinden Moroz ve Solaklı Vadisi tarafına kaydığını göstermektedir. Bununla birlikte Of'taki nüfuslu aileler arasında Palik (Kıyıcık) Pazar (Eskipazar) ve Moroz civarındaki iki ayrı pazar yeri olması nedeniyle güç mücadelesi yaşanmış, sonuçta Palik (Kıyıcık) köyünde de pazar yeri kurulmaya devam etmiştir. Bu durum Of kazasının merkez kasabasının 19. yüzyıla kadar oluşmamasına sebep olmuştur.

18. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Of kazasında yerel aileler eşkıyalık ve zorbalık yoluyla güçlenmeye başlamış ileri ki yıllarda da elde ettikleri güçle ayanlık yapmaya başlamışlardır. 1776 yılı kayıtlarında da görüldüğü üzere Sarıalioğulları ailesi de bu faaliyetler sayesinde Of kazasında etkin olmaya başlamışlardır. 1817 yılında Tuzcuoğlu İsyanlarında, Tuzcuoğlu Memiş Ağa Çakıroğlu İsmail Ağa'daki himayesinden çıktıktan sonra 26 Ekim 1817 Of'ta yakalanarak idam edilmiştir. Of'un içerisinde olduğu bölge 1832 yılında Tuzcuoğlu Abdülkadir Ağa' nın, 1833'te de Tuzcuoğlu Tâhir'in ve 1834'te de yeniden Tuzcuoğlu Abdülkadir Ağa'nın isyanlarına sahne oldu. 1834'te Tuzcuoğlu Abdülkadir Ağa'nın öldürülmesiyle isyan sonuçlandırılmış ve bölgede nispeten daha sakin bir dönem yaşanmaya başlamıştır.

1868 yılı kayıtlarında Of kasabasının Moroz adıyla bilinen köyün olduğu yerde, Solaklı Vadisi boyunca tescillendiği görülmektedir. 1870 yılı salnamesinde Of kasabasında 2 cami, 2 mescid, 80 dükkan, 20 değirmen, 5 fırın, 6 kahve ile Pazar günleri kurulan pazarı olduğu görülmektedir. İlerlyen yıllarda Moroz yerleşiminin adı unutularak Solaklı Deresi boyunca uzanan Of adıyla yerleşimden bahsedilmeye başlanmıştır.

1876 yılı salnamesine göre Of kazasında; 25.945 Müslüman ve 432 Hristiyan olmak üzere toplam 26.377 erkek nüfus bulunmaktadır. 1881/82-93 yılı genel sayımına göre ise; 30.514 (30.163'ü Müslüman, 351'i Hristiyan) kadın 30.143  (29.067 Müslüman, 446 Hristiyan) erkek olmak üzere toplam 60.657 kişi yaşamaktadır.

Şakir Şevket 1877 yılında yazdığı Trabzon Tarihi adlı eserinde, günümüz Of yerleşimini içine alan Solaklı Vadisi halkının hala Rumca konuştuğunu, Türkçe bilmeyen öğrencilere derslerin Rumca anlatıldığını yazmaktadır.

Osmanlı Devleti'nin idari reformları doğrultusunda 1867 Trabzon vilayeti kurulunca Of, bu vilayetin Trabzon sancağına bağlandı.  Of kazası, yerleşimin ileri gelenlerinin talebi doğrultusunda 13 Mart 1881 tarihinde Lazistan Sancağı'na bağlandı. Ancak bu sancak yönetiminden memnun kalmayan halkın temsilcileri tarafından yapılan yoğun talepler neticesinde 24 Kasım 1888 tarihinde yeniden Trabzon Vilayeti'nin merkez sancağına katıldı. 1894 yılında Of kazasının nüfusu 61.249 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun 1.031'i Rumdu.

İşgal ve direnişler
Ruslar, 24 Şubat 1916'da Rize'yi, 15 Mart 1916'da Of'u, 18 Nisan 1916'da Trabzon'u işgal ettiler. Ruslara karşı ilk önemli direniş Of ile Rize arasındaki Baltacı Deresi'nde olmuştur. Bu direniş yaklaşık bir ay sürmüştür. Of'un işgaliyle Solaklı Vadisi'nde bir direniş meydana gelmiştir. Ruslar bu direnişi kırarak Soğanlı ve Demirkapı geçitlerinden Bayburt'a inmeyi düşünüyordu. Rusların bu tasarısı ilk aşamada pek faydalı olmadı. Zira bölgenin gerçek sahipleri olan Türkler, Rus kuvvetlerine büyük kayıplar verdirdiler. Fakat sayıca üstün olan Ruslar bir süre sonra Çaykara'nın aşağı köylerini işgal etmeye başladılar. Yöre halkı kıyıdan uzakta olduğu için daha çok dağlık kesime, iç kesimlere doğru çekilmek zorunda kaldı. Bu çekilme sırasında direnişlerine devam etmişlerdir. Geri çekilen askerler Of'un bütün köyleri ve yakın kazalardan toplanan gönüllüler ile Trabzon Hapishanesi'ndeki mahkûmların da izin alarak, müfreze halinde gönüllü olarak katılmalarıyla Baltacı Deresi'nin batı yanında Ruslara karşı savunma hattı oluşturuldu.

Cumhuriyet Dönemi
Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla yeni il düzenlemesi yapılmış, her bir ilin de kazaları oluşturulmuştur. Buna göre Trabzon ilinin merkez kazası dahil 6 kazasından biri de Of kazası olmuştur. Of kazasında ilerleyen yıllarda Çaykara, Hayrat ve Dernekpazarı nahiyeleri oluşturulmuştur. Çaykara 1948 yılında ilçe olunca Of'tan ayrılmış, Dernekpazarı nahiyesi de yeni kurulan bu ilçenin bucağı (nahiyesi) olmuştur. 1935 yılında merkez dahil 4 kazası ve 115 köyü bulunmaktadır. 1940 yılında Of ilçesinin merkez dahil 4 kazası ve toplam 121 köyü bulunmaktadır.

Bölge 1929 yılında pek çok köylünün ölümü ve evini kaybetmesine yol açan ve Of felaketi olarak nitelendirilen bir sel baskını yaşamış ve halkının bir bölümü Maçka ilçesine göç etmek zorunda kalmıştır.

Yönetim
Of Belediyesi 1874 yılında kurulmuş köklü bir belediyedir. Of'un en büyük bulvarı olan Atatürk Bulvarı, Başkan İsmail Sefa Sarıalioğlu tarafından yapılan düzenlemede pek çok kişinin haklarından feragati sayesinde oluşmuştur. 1976-1979 yılları arasında  Fatsa Belediye Başkanlığı yapan Nazmiye Komitoğlu'nun ardından Karadeniz'de göreve gelen ikinci kadın belediye başkanı olan Semahat Sarıalioğlu 1998-1999 yılları arasında görev yapmıştır. Belediye başkanlığı görevini 1999-2011 yılları arasında yürüten Oktay Saral'ın 24.Dönem TBMM milletvekili olarak seçilmesi üzerine, belediye başkanlığı görevini 2011-2014 yılları arasında Murat Saral yürütmüştür. Son olarak, 30 Mart 2014 yerel seçimlerinde ise Salim Salih Sarıalioğlu belediye başkanı seçilmiş olup hâlen görevini sürdürmektedir..

Nüfus

Coğrafya
İlçe; toplam alanı 330 km², ortalama rakımı 10 metre olan, tabiatın bütün özelliklerini sergileyen, deniz ve karanın bütünleştiği eşsiz doğal güzelliklere sahip bir alan üzerinde kurulmuş şirin bir ilçedir.

Trabzon'un yaklaşık 52 km doğusunda olan ilçenin, doğusunda Rize ili, batısında Sürmene ilçesi, güneyinde Hayrat ve Dernekpazarı ilçeleri, kuzeyinde Karadeniz bulunmaktadır.

Yörenin en büyük akarsularından Solaklı Irmağı'nın taşımış olduğu alüvyal yığıntıları kıyıda biriktirerek meydana getirdiği düz ve fazla geniş olmayan bir alan üzerine kurulmuş bir sahil yerleşim birimidir. Çaykara ve Of ilçelerini birbirine bağlayan karayolu ilçeyi ikiye ayırır.

Daha eski yerleşim yeri olan Solaklı Deresi'nin doğusundaki merkez, genel olarak ilçedeki idari birimlerin yer aldığı alandır. Yeni yapılanmalarla Solaklı Deresi'nin batısındaki alan da gelişmiştir. Bu alan ilçe sakinlerince Kalyon Mevkii diye adlandırılmaktadır.

İlçenin yerleşim yerinin kuruluş alanı dar ve düz biçimde devam ettiği halde, hemen arka kısmında dağlar birdenbire yükselmekte, geçişi ve yükselmeyi engelleyici çok eğimli bir dağ sisteminin geldiği dikkat çekmektedir. Bu heybetli yükselişle dağlar, yeşilin tonlarının hepsini sergileyen bir güzelliğe sahiptir. Güneye doğru gidildikçe bu renk armonisi çok daha dikkat çekmektedir.

İklim
Doğu Karadeniz Bölgesi'nin iklim tipi özelliklerine sahiptir. Yağışların her mevsimde bol olması ve sürekliliği, yöre iklimini etkiler. Yağışın en fazla olduğu dönem Sonbahar mevsimidir.

Denizin düzenleyici etkisi termostat görevi gördüğünden, hem günlük, hem yıllık sıcaklık farklılıklarının fazla olması önlenir. Yaz aylarında fazla sıcak olmadığı gibi, kış aylarında da dondurucu soğuklar görülmez. Her mevsim yağışlı, yazları serin, kışları ılık geçer.

Ardındaki dağların birden yükselmesi dolayısıyla yamaç yağışları gerçekleşir.

Rüzgârların esiş yönleri ve şiddet dereceleri mevsim özelliklerine bağlı değişiklikler gösterir. Genel olarak Lodos, Poyraz ve Kıble rüzgârları görülür.

Akarsular
İlçe yerüstü kaynakları bakımından zengin bir yöre özelliğindedir. Dağların denize paralel olarak uzanması yüzünden akarsular, sadece kuzeye bakan yamaçlardan denize doğru akar.

Güneyde bulunan yüksek dağların yamaçlarından çıkan akarsular, sert akışlı, dar boğazlar içinden geçerek, derin vadiler boyunca denize ulaşırlar.

Başlıca akarsular;
 Solaklı Deresi
 Baltacı Deresi
 İkizdere
 İvyan (gelincik) Deresi

Bitki örtüsü
Yörede bol yağış olmasından dolayı gür orman alanları mevcuttur. Yöredeki orman örtüsünün kendi kendini yenileyebilme özelliği vardır. Kesilen ağaçların yerine yenileri dikilmeden orman örtüsü kendi kendine büyüyüp gelişebilmektedir.

Kıyı şeridinde orman yerine küçük ağaç toplulukları göze çarpar. Burada en yaygın çeşit olarak fındık, taflan, kızılcık, üzüm, muşmula, defne gibi küçük ağaçlar ile çalı ve sarmaşıklar yetişir. Bunun yanında narenciye ürünlerine rastlamak da mümkündür. Kıyı şeridinde nüfus yoğunluluğunun çok olmasından dolayı doğal bitki örtüsü tahrip edilmektedir.

Denizden 300–400 m yüksekliğe kadar olan yerlerde kızılağaç, meşe, kestane, ceviz vb. olan orman tiplerine rastlanır. Daha yükseklerde ormanlar alan ve büyüklük olarak birleşir. Dağların denize bakan ve daha nemli olan kuzey yamaçları daha yeşildir. Yükselti 600–800 m'yi aşınca yüksek dağların etek ormanları gözükmeye başlar. Bu ormanlarda en yaygın olan türler; kışın yapraklarını döken meşe, gürgen gibi ağaçlardır. Ancak bu tür ormanların önemli bir kısmı orman kazanmak amacıyla insanlar tarafından tahrip edilmiştir.

Yükseklik arttıkça dağ ormanları ortaya çıkmaya başlar. Bu yükseklik 1200 m'ye gelene kadar yapraklı ağaç çeşitleri ormanları meydana getirir. Bunlar arasında en çok meşe, kestane, şimşir, kızılağaç ve ıhlamur ağaçları göze çarpar. 1200–1600 m arasında orman çeşitleri yapraklı ve iğneli ağaçlardan oluşan karışık ormanlardır. 1600 m'den sonraki yükseklik kuşağında çam, ladin ve köknar gibi ağaçlardan meydana gelen iğneli ormanlar göze çarpar. Bu ormanlar 2000–2300 m'ye kadar uzanır. Daha yüksek yerlerde ormanlar kaybolur yerini çayırlar ve dağ otlakları alır.

Genellikle sık ormanlar 1200–1600 m aralarında yer alır. 1600 m'den yüksek olan yerlerde en çok çam ormanları görülür.

Arazi durumu
İlçenin yüzölçümü 330 km² olup, ortalama rakımı 10 m'dir. İlçenin önemli akarsuları Doğu Karadeniz Dağları'nın kuzey istikametinde doğup ilerledikçe yan kollar alarak büyüyen Solaklı, Baltacı ve İkizdere birbirlerine paralel olarak Karadeniz'e dökülür. Bu dereler ve yan kolları Karadeniz Dağları'nın ilçe sınırları içinde kalan bölümünü yine birbirlerine paralel şekilde bölmüştür.

Böylece ilçe arazisi, sahilden güneye doğru giderek yükselen fakat doğu-batı yönünde birbirine hemen hemen paralel derin vadiler şeklinde engebeli bir konum içerisinde bulunmaktadır. Bu vadiler arasında yan yana uzanan sırtlar ya da yöre ağzıyla "Kıran"lar sıralanır.

İlçe güneyindeki bu dağlık bölgenin eteklerinde çeşitli yüksekliklerde plato ve yaylalar bulunur. Bu platoların kuzey yönlerinde denize doğru alçalan ve özellikle vadi yamaçlarında ormanlar yer almaktadır. Esasen bol yağış alan yöre, bitki örtüsü bakımından da zengindir. Hemen her çeşit ağaç, çoğunlukla da kendiliğinden yetişerek, bölgeye orman görünümü vermektedir.

Tarım
İlçede, nüfusun önemli bir kısmı tarım sektöründe çalışmaktadır.

Elde edilen başlıca tarım ürünü çaydır. Çay, ayrıca bölgenin başlıca geçim kaynağıdır. İlçe arazisinin engebeli oluşu (% 75) bölgede modern tarımın yapılmasını engellemektedir. Bu da, toprağın ve iklimin elvermesiyle, çay tarımının önünü açmaktadır. Ayrıca fındık tarımı da bölgenin geçimini sağlayan tarım ürünleri arasındadır. Diğer üretilen ürünlerinin çoğu ticari amaçla değil, kendi aile ihtiyacını karşılayacak şekilde üretilmektedir.

Başlıca ürünler: Çay, fındık, mısır, patates, kara lahana, fasulye, kabak, elma, armut, erik, üzüm, incir, kiraz, kestane, karayemiş, narenciye ve kivi'dir.

Son zamanlarda özellikle kivi üretimine özen gösterilmekte, üreticiler devlet tarafından teşvik edilmekte ve desteklenmektedir. Kivi, çaya alternatif ürün olarak yetiştirilmektedir.

Hayvancılık
Bölgede;
 Sürü hayvancılığı olmamakla birlikte, ahır hayvancılığı şeklinde büyükbaş hayvancılık,
 İç kesimlerde küçükbaş hayvancılığı, koyun ve kıl keçisi yetiştiriciliği,
 Kümes hayvancılığı, tavuk, kaz, ördek, tavşan yetiştiriciliği,
 Denize komşu olması ve Karadeniz'in verimliliği, ayrıca akarsularda yetişen tatlı su balığı avcılığı ile, balıkçılık,
 Bitki çeşitliliği, çiçeklerin bol olması, çok sayıda meyve ağaçları bulunması dolayısıyla, arıcılık bölgede yapılan başlıca hayvancılıktır.

Yaylacılık
Yazları sıcaklıklardan kurtulmak ve hayvanlara gür otlaklar bulmak amacıyla yaylacılık yapılmaktadır. Günümüzde bu faaliyet yerini turizm amacına bırakmaya yönelmiştir. Hayrat Of'tan ayrıldıktan sonra, her ne kadar yaylası kalmadıysa da eski yaylalıları kendilerini hâlen Oflu olarak tanımlamaktadır. Bunların başlıcaları Sarmaşık(Büyük Mesoraş), Göksel(Küçük Mesoraş), Yeniköy(Halnut), Cuvamank'tır. Bunlar köy statüsünde olup; ayrıca bunlara bağlı yaylalar da vardır. Mesela Büyük Harman, Kadınlar, Çunis yaylaları gibi...

Kaynakça
 Dünden Bugüne Of, Of Kaymakamlığı
 Haşim Albayrak, Doğu Karadeniz Muharebesi ve Of Direnişi
 Haşim Albayrak, Doğu Karadeniz'de Etnik Yapılanmalar ve Pontus
 Haşim Albayrak,Of Ve Çaykara
 Haşim Albayrak, Oflu Hoca Kavramını Oluşturan Din Adamları
 Hasan Hilmi Umur, Of Tarihi
 Ömer Asan Pontos Kültürü

Ayrıca bakınız
 Of felaketi
 Ofspor

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Of Kaymakamlığı
 Of Belediyesi

Of


Onthophagus subcinctus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por D'Orbigny em 1913.

Referências

Ligações externas

subcinctus
Coleópteros descritos em 1913

Onthophagus subcinctus


خيال شارع بيكر Detective Conan: The Phantom of Baker Street (名探偵コナン ベイカー街(ストリート)の亡霊 ,Meitantei Konan Beikā Sutorīto no Bōrei?) هو الفيلم السادس للمحقق كونان، عُرض في 20 أبريل 2002 وهو فيلم كتبه هيساشي نوزاوا ، وتمت دبلجته للغة العربية من قبل مركز الزهرة تحت اسم لغز شارع بيكر وقد تم عرضه بالدبلجة العربية لأول مرة في مارس 2023 عبر منصة سبيستون غو.

القصة
يدخل كونان والمتحرون الصغار في لعبة خيال علمي اسمها «كوكون أي الشرنقة», ولكن يحدث أمر غريب وهو سيطرة برمجية اسمها سفينة نوح  على نظام التحكم في اللعبة. يبدأ كونان وأصدقائه مغامرة داخل اللعبة في لندن القديمة ويحاولون البحث والقبض على شخصية جاك السفاح بمساعدة المتحري الشهير شارلوك هولمز (ما يميز اللعبة أنها تجمع بين شخصيات حقيقة مثل السفاح جاك وخيالية مثل شارلوك هولمز) إثر هذه المغامرة يكتشف أن رئيس شركة تقنية المعلومات التي برمجت الكوكون يكــون حفيد جاك السفاح! ينجح كونان في آخر اللعبة في إنقاذ أصدقائه من الموت ويتعرف على هيروكي سوادا المبرمج العبقري الذي أطلق برنامجه سفينة نوح إلى العالم الرقمي قبل أن ينتحر بثواني.

وقد قامت ران بالتضحية بحياتها لانقاذ كونان بعدما تذكرت جملة سينشي كودو وهي «إن كنت على ثقة بموتك. فسأقبل موتي بكل سعادة من أجل الجميع». وذلك في القطار داخل اللعبة الافتراضية واستطاع كونان بعد دلك أن ينجو من اصطدام القطار بالنهاية المسدودة في المحطة بفضل عربة المشروبات ودلك بعد تلميح الشخصية المساعدة التي اظهرتها سفينة نوا في الأخر.

مراجع

وصلات خارجية

 موقع أفلام المحقق كونان. (باليابانية).

أفلام أخرجها كينجي كوداما
أفلام أنمي 2002
أفلام المحقق كونان
أفلام إنتاج 2002
أفلام باللغة اليابانية
أفلام تقع أحداثها في 1888
أفلام تقع أحداثها في طوكيو
أفلام تقع أحداثها في لندن
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في طوكيو
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في لندن
أفلام رسوم متحركة من توهو
أفلام عن جاك السفاح
أفلام يابانية
أفلام يابانية إنتاج 2002
الواقع الافتراضي في الأعمال الخيالية
تي أم أس إنترتنيمنت
شركة فنميشن للترفيه

المحقق كونان: خيال شارع بيكر


Erick Samuel Correa Farias (født den 3. januar 1997) er en brasiliansk fodboldspiller, der i øjeblikket spiller for Vejle Boldklub.

Den 31. august 2017, på transfervinduets sidste dag, annoncerede Vejle Boldklub på klubbens hjemmeside, at Erick havde underskrevet en 3-årig kontrakt med klubben. Dette skete efter 14 dages vellykket prøvetræning, hvor klubben havde set spilleren an.

Erick Farias fik sin debut den 10. september 2017, da han kom ind i udekampen mod Vendsyssel FF. Han fik otte kampe i sin første halvsæson i klubben, men formåede ikke at score.

Farias har sin fodboldopdragelse i den brasilianske storklub Grêmio, hvor han har spillet de seneste 11 år.

References

Fodboldspillere fra Brasilien
Fodboldspillere fra Vejle Boldklub

Erick Samuel Correa Farias


Dr. Kawashima's Devilish Brain Training: Can You Stay Focused?, kendt i Nord-Amerika som Brain Age: Concentration Training, er et puzzlespil udviklet og udgivet af Nintendo til Nintendo 3DS. Det blev udgivet i Japan den 28. juli 2012 og februar året efter i Nord-Amerika. Spillet havde planlagt udgivelse i Europa marts 2013, derefter 12. april 2013, før det blev udsat på ubestemt tid. Til sidst blev spillet sluppet i Europa den 28 juli 2017, akkurat fem år efter den oprindelige lanceringsdato i Japan.

Devilish Brain Training har øvelser som betoner koncentration og fokuserer på at øve spillerens arbejdshukommelse. Koncentrationsøvelserne, kaldet "Devilish Training", har en dynamisk vanskelighed som tilpasser sig spillerens færdigheder. Spillet indeholder, ud over nye aktiviteter, også øvelser fra de tidligere spil i Brain Training-serien, Dr. Kawashima's Brain Training: How Old Is Your Brain? og More Brain Training from Dr. Kawashima: How Old Is Your Brain? Den japanske professor Ryuta Kawashima fungerer som vært og motivator i spillet, og manifesterer sig som et svævende hoved. Når spileren vælger modus "Devilish Training", forandrer han udseende til at ligne en oni, som er dæmoner fra japansk mytologi med horn og rød hud. I Vesten blev begrebet oni lokaliseret som "djævel", derved navnet Devilish Training.

Referencer

Eksterne henvisninger
Officiel europæisk webside
Officiel nordamerikansk webside

Computerspil fra 2012
Hjernevridere
Nintendo 3DS-spil


Ginette Harrison (28 February 1958 – 24 October 1999) was a professional climber of British origin. She also lived in Australia and the United States.

She studied medicine at the University of Bristol and later specialized in high altitude medicine. At age 25 she climbed Denali, the highest mountain in North America. It was the first of her series of climbs of the highest peaks on all seven continents, which included Mount Everest on 7 October 1993, making her only the second British woman to climb Everest, after Rebecca Stephens.

On 1 December 1995, she became the third woman, and the first British woman, to climb all seven continental summits inclusive of Mount Kosciuszko, the highest mountain in mainland Australia. On the same date, she also became the fifth woman, and the second British woman (behind Rebecca Stephens), to climb all seven continental summits inclusive of Carstensz Pyramid in Australasia.

On 18 May 1998, she climbed Kangchenjunga by its north face, making her the first woman to have reached the summit of the world's third highest mountain.  Her obituary in The Guardian quotes her as "She watched in sorrow as other climbers she knew were lost – Alison Hargreaves, Chantal Mauduit – and wrote of her historic ascent: "Over the years four women had died while attempting to climb Kangchenjunga and it made me appreciate all the more how lucky I was to make the first female ascent and return safely."

She later became the first British woman to summit Makalu on 22 May 1999.

Personal life
She was married to Gary Pfisterer, whom she met on her expedition to Mount Everest.

Death
She died under an avalanche when climbing Dhaulagiri, the seventh highest mountain in the world.

Legacy
A memorial lecture is held in Harrison's memory each year, part of the Wilderness Lectures series. The event raises money for the Shiva Charity, which she supported, and which sponsors a school in Nepal, named in her honour.

References

1958 births
1999 deaths
Alumni of the University of Bristol
English mountain climbers
Mountaineering deaths in Nepal
Natural disaster deaths in Nepal
British summiters of Mount Everest
Deaths in avalanches
British female climbers

Ginette Harrison


الإسكان العام هو شكل من أشكال حيازة المساكن الذي يكون فيه العقار عادةً مملوكًا لهيئة حكومية، سواء كانت مركزية أو محلية. يهدف الإسكان العام إلى توفير سكن ميسور التكلفة، إلا أن التفاصيل والمصطلحات وتعريفات الفقر ومعايير التخصيص الأخرى تختلف في سياقات مختلفة.

الإسكان الاجتماعي هو أي مساكن مستأجرة قد تملكها- وتديرها- الدولة أو المنظمات غير الربحية أو كليهما، ويهدف عادة إلى توفير سكن ميسور التكلفة. يُقنّن الإسكان الاجتماعي بشكل عام من قبل الحكومة من خلال أشكال اختبار الوسائل أو من خلال التدابير الإدارية للاحتياجات السكنية. يمكن النظر إلى الإسكان الاجتماعي كتدبير محتمل لعدم المساواة في الإسكان. الإسكان الخاص هو شكل من أشكال حيازة الإسكان الذي يكون فيه العقار مملوكًا لفرد أو مطور عقاري خاص أو منظمة غير ربحية.

لمحة تاريخية
وُجد الإسكان الاجتماعي بشكل غير منتظم قبل التطورات الحديثة، ويُعد مجمّع فوغيري أقدم مجمع سكني اجتماعي، إذ بُني في القرن السادس عشر في مدينة أوغسبورغ الألمانية.

ترجع أصول الإسكان البلدي الحديث إلى الفترة التي حدثت فيها زيادة هائلة في عدد السكان الحضريين بسبب الثورة الصناعية في القرن التاسع عشر. أبلغ العديد من المعلقين الاجتماعيين في المدن الكبيرة في تلك الفترة، مثل أوكتافيا هيل وتشارلز بوث، عن القذارة والمرض والفجور الذي نشأ. كتب هنري مايهيو أثناء زيارته بيثنال جرين في ذا مورنينغ كرونيكل:«لم تكن هناك طرقات، مجرد أزقة في معظمها، ومنازل صغيرة بدون أساسات مقسمة إلى أجزاء، وفي كثير من الأحيان حول ساحات غير معبدة. وقد تفاقم النقص شبه الكامل في الصرف الصحي وشبكات المجاري بسبب البرك التي تشكلت بسبب حفر الطوب الرسوبي. عاشت الخنازير والأبقار في الأفنية الخلفية، وانتشرت الأعمال التجارية المؤذية مثل غلي الكرشة، وإذابة الشحم، أو تحضير لحوم القطط، والمجازر، وأكوام القمامة، وأضف إلى ذلك بحيرات الفضلات البشرية المتعفنة».بدأ بعض المُحسنين في توفير المساكن في مجمعات سكنية، وقد بنى بعض أصحاب المصانع قرىً كاملة لعمالهم، مثل سالتير في عام 1853 وميناء صن لايت في عام 1888. تولت الدولة بشكل أساسي هذا الموضوع بعد تقرير من اللجنة الملكية في إنجلترا عام 1885، وأنتج ذلك قانون إسكان الطبقات العاملة لعام 1885، والذي مكّن مجالس الحكومة المحلية من إغلاق الممتلكات غير الصحية، وشجعهم على تحسين الإسكان في مناطقهم.

بنت مؤسسة مدينة لندن مساكن في شارع فارينغدون في عام 1865. كما بُني أول مشروع إسكان واسع النطاق في العالم في لندن محلّ حي أولد نيكول، وهو أحد الأحياء الفقيرة الأكثر شهرة في العاصمة. حُشر ما يقارب 6000 فرد في تلك الشوارع المزدحمة، حيث كان يموت طفل من بين أربعة أطفال قبل إتمامه عامًا. كتب آرثر موريسون كتابه المؤثر «طفل من الجاغو»، وهو سرد لحياة طفل في الأحياء الفقيرة، وقد أثار غضبًا شعبيًا. بدأ بناء مجمّع باوندري إيستيت في عام 1890 من قبل مجلس أشغال ميتروبوليتان، وأنهاه مجلس مقاطعة لندن الذي تشكل بعد ذلك في عام 1900.

دفع نجاح هذا المشروع العديد من المجالس المحلية للشروع في مخططات بناء مماثلة في أوائل القرن العشرين. أدت حركة الفنون والحرف اليدوية وأفكار نظرية المدينة الحدائقية لإبنيزر هوارد إلى إنشاء العقارات المنزلية المورقة في مجلس مقاطعة لندن مثل حقول توترداون أولًا ثم وورمولت واولد أوك لاحقًا.

أدت الحرب العالمية الأولى بشكل غير مباشر إلى تأسيس مجمّعات جديدة، عندما لوحظ تدهور الصحة الجسدية وحالة العديد من المجندين الحضريين في الجيش البريطاني. لم يكن حوالي 41% من المجندين مؤهلين للخدمة بحلول عام 1946، وأدى ذلك إلى حملة عُرفت باسم منازل تصلح للأبطال، وفي عام 1919 أجبرت الحكومة المجالس أولًا على توفير الإسكان، ومساعدتها على القيام بذلك من خلال تقديم الإعانات، بموجب قانون الإسكان لعام 1919. جُربت مشاريع الإسكان العام في بعض الدول الأوروبية والولايات المتحدة في ثلاثينيات القرن العشرين، لكنها لم تنتشر على نطاق عالمي إلا بعد الحرب العالمية الثانية.

أفريقيا

جنوب أفريقيا
تسبب الفصل العنصري في جنوب إفريقيا بمعدلات فقر عالية بين السود في جنوب إفريقيا، لذا سعت حكومة ما بعد الفصل العنصري إلى بناء مساكن اجتماعية للأسر السوداء الفقيرة، في المناطق الحضرية ذات الفرص الاقتصادية. قدمت برامج إعادة الإعمار والتنمية والأعمال التي فتحت آفاق جديدة أكثر من 3.5 مليون منزل بين عامي 1995-2020، لكنها لم تلبي الطلب بالكامل، وبُنيت بعيدًا عن المناطق الحضرية الداخلية، مما أدى إلى تفاقم الانقسامات العرقية. قُدِّر النقص في المساكن بنحو 3.7 مليون وحدة في عام 2021. سعت إدارة المستوطنات البشرية، التي تسهل تنمية الإسكان القومي، إلى الانتقال من نموذج التنمية الذي يركز على الإسكان إلى نظرة شاملة، بما في ذلك الخدمات.

الأمريكتان

كندا
يتخذ الإسكان العام في كندا عادة شكل كتلة من المساكن المدعومة المبنية لهذا الغرض والتي تديرها وكالة حكومية، وغالبًا ما يشار إليه بالإسكان المجتمعي، مع منازل مستقلة يسهل إدارتها. تحافظ العديد من المدن في كندا على ناطحات سحاب ضخمة مجمعة في أحياء الطبقة العاملة، وهو نظام أصبح غير مرغوب فيه في كل من الولايات المتحدة والمملكة المتحدة. ما تزال العديد من شركات الإسكان العامة تقدم مجموعة متنوعة من المباني والمجمعات التي تتراوح من منازل فردية إلى مجتمعات تاون هاوس وشقق متوسطة الارتفاع وشاهقة، في أحياء الطبقة العاملة والطبقة المتوسطة التي تضم عددًا كبيرًا من الكنديين ذوي الدخل المنخفض.

تأسست مؤسسة خدمات الإسكان الاجتماعي في مقاطعة أونتاريو في عام 2002 بعد تطبيق اللامركزية في الإسكان العام على البلديات المحلية، وذلك لتقديم خدمات جماعية لمقدمي خدمات الإسكان الاجتماعي (الإسكان العام، والإسكان غير الربحي، والإسكان التعاوني). وتعدّ مؤسسة غير ربحية توفر لمقدمي الإسكان في أونتاريو ومديري الخدمات، خدمات الشراء والتأمين والاستثمار والمعلومات بالجملة التي تضيف قيمة كبيرة لعملياتهم.

سار التوجه مؤخرًا نحو دمج الإسكان العام مع سوق الإسكان والاستخدامات الأخرى. تهدف خطط الإنعاش لأماكن مثل وسط المدينة سيئ السمعة في فانكوفر، وريجنت بارك في تورنتو، وروتشستر هايتس في أوتاوا، إلى توفير أماكن إقامة أفضل للمقيمين ذوي الدخل المنخفض، وربطهم بالمجتمع الأكبر.

تهدف خطط إعادة الإعمار غالبًا إلى الدمج بشكل أفضل مع شبكة الشوارع التقليدية، وتحسين وسائل الترفيه والمرافق الثقافية. لم يكن لسكان هذه المجتمعات رغم ذلك سوى القليل من المدخلات الفعالة في الخطط، وتباينت ردود أفعالهم تجاه عمليات البناء.

غيّرت فانكوفر، التي لطالما اعتبرت واحدة من أعلى المدن تكلفة في العالم، تعريف الإسكان الاجتماعي في عام 2014، ليعني استئجار المساكن حيث تشغل الأسر التي لا تستطيع دفع إيجارات السوق ما لا يقل عن 30% من الوحدات السكنية، بسبب نقص الدخل.

معرض الصور

مراجع

انظر أيضا

أنواع المنازل
اقتصاد اجتماعي
برامج اجتماعية
تجديد حضري
ديمقراطية
سكن اجتماعي
عقارات
مجتمعات معتمدة
موائل بشرية

إسكان اجتماعي


Dracula (Dracula's Curse) este un miniserial italian din 2002 regizat de 	Roger Young și Eric Lerner, cu actorii Patrick Bergin (ca Vlad Țepeș/Dracula), Giancarlo Giannini (ca Dr. Enrico Valenzi) și Hardy Krüger Jr. (ca Jonathan Harker) în rolurile principale. Este bazat pe romanul Dracula de Bram Stoker.

Note

Filme din 2002
Filme cu Dracula

Dracula (film din 2002)


හෙට්ටිආරච්චිගේ චන්ද්‍රසේන යනු ජනප්‍රිය ශ්‍රී ලාංකික ගායකයෙකි. තරුණ සේවා සභාවෙන් තරුණ ගායකයෙකු ලෙස බිහිවු ඔහුගේ ජනප්‍රිය ගීත අතර මල් මල් විලේ, අම්මා ජීවන, ඔයා නිසා මගේ සිනා, කෙලෙසක කීවත් සහ නාවල අන්නාසි පවතී.

ගායන දිවිය
කුඩා කල සිටම හෙට්ටිආරච්චි සිංහල අලුත් අවුරුද්ද, වෙසක් සහ පොසොන් සඳහා ගායන තරඟ සඳහා සහභාගී වූ අතර එහිදී ඔහු මෙම තරඟ සියල්ලෙන්ම ප්‍රථමයා විය. ඔහු ගායන තරඟයක් සඳහා "ජයභූමි ශ්‍රී ලංකා - රකාගන්නා ජය භූමි ලංකා" වැනි ඔහුගේම වචන වලින් ගීතයක් ලියා තැපෑලෙන් යැවීය. 1979 යෞවන සම්මාන උළෙලේදී ඔහු කෑගල්ල බාලිකා විද්‍යාලයේදී ජයභූමි ශ්‍රී ලංකා පළමු ගීතය ගායනා කළේය. හෙට්ටිආරච්චි කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙන් ප්‍රථමයා බවට පත් වූ අතර පසුව සමස්ත ලංකා තරඟයට ඉදිරිපත් වී ප්‍රථමයා බවට පත් විය.

1980 දී, ඔහු ප්‍රථම වරට ජාතික තරුණ සේවා සභාව (මීට පෙර බෙල්වුඩ් සංගීත ඇකඩමිය ලෙස හැඳින්වූ) විසින් සැප්තැම්බර් 1 වන දින ආරම්භ කරන ලද තරුණ ගායන කණ්ඩායමට සම්බන්ධ විය. ප්‍රේමදාස මුදුන්කොටුව සහ සිසිර කුමාර මාරසිංහ යන සංගීත ගුරුවරුන් යටතේ හෙට්ටිආරච්චි සංගීතය ඉගෙන ගත්තේය. ඔහුගේ ගායන කණ්ඩායමේ සමකාලීනයන් වන්නේ සෝමසිරි මැදගෙදර, මාෂල් ජනතා, චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරා, ධම්මිකා කරුණාරත්න සහ තේජා දමයන්ති යන අයයි. සංගීතඥ ෂර්ලි වෛජයන්ත සහ නිහාල් ගම්හේවා ගී පද රචකයන් විය. ඔහු බටංගල පුහුණු මධ්‍යස්ථානයේදී චන්ද්‍රලේඛා සමඟින් සීත කඳු යායේ පළමු යුගලය ගායනා කළේය.

ඔහුගේ පළමු පටිගත කරන ලද ගීතය ලෝ සත හත සෙට සේදු ය. නමුත් මුලින්ම ජනප්‍රිය වූ පළමු ගීතය වූයේ බෙල්වුඩ් ටෙලිවිෂන් ගම්මානයේ නිර්මාණය වූ තවලම් අපි යනවා ගීතයයි. බෙල්වුඩ්හිදී ඔහු තවත් ගීත දෙකක් පටිගත කළේය; සැදෑ  සමයයි ජීවිතේ සහ යෙහෙළියක සේ ඒවා වේ. මේ අතර යොවුන් ගායක කණ්ඩායමේ ශිල්පීන් "සංගීත සමාගම" බැනරය යටතේ "යොවුන් ගී 1" නමින් සංගීත කැසට් පටයක් නිර්මාණය කරන ලදී.

2014 සැප්තැම්බර් 20 දින, ගායන දිවියට වසර 35ක් සපිරීම නිමිත්තෙන් 'සෙනෙහසේ ගී - ඔය නිසා' ප්‍රසංගය මහරගම තරුණ සේවා සභා රංග ශාලාවේදී පැවැත්විණි.

ගායන දිවියට වසර 40ක් සපිරීම නිමිත්තෙන් 2018 සැප්තැම්බර් 7 වන දින 'සෙනෙහසේ ගී - තවලම' ප්‍රසංගය සවස 6.30 ට මහරගම තරුණ සේවා සභා රංග ශාලාවේදී පැවැත්විණි.2020 ජුලි 4 වැනි දින ධර්ම ශක්ති සමාජ සේවා පදනම මගින් "මානව හිතවාදි කීර්ති ශ්‍රී වීරපුත්‍ර දේශබන්දු" යන ගෞරව නාමයෙන් ඔහුට ගෞරව කරන ලදී.

ගීත ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර
ශ්‍රී ලාංකික ගායකයෝ
ජීවමාන ජනයා
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ

චන්ද්‍රසේන හෙට්ටිආරච්චි


An Pristiglottis in uska genus han Liliopsida. An Pristiglottis in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pristiglottis

Pristiglottis


බරුන් සොබ්ති (උපත 21 අගෝස්තු 1984) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු රූපවාහිනී සහ චිත්‍රපට නළුවෙකි.

ඔහු සිය රංගන වෘත්තිය ආරම්භ කළේ ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාවේ විශ්වාසය තේමා කරගත් රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ ශ්‍රද්ධා කතාමාලාව තුළිනි. ඔහුගේ පළමු වැදගත් චරිතය වූයේ බාට් හමාරි පක්කි හේ කතාමාලාවේ ශ්‍රාවන් ජයිස්වාල්ගේ චරිතයයි. මෙහි ඔහු සහ අංකිතා ෂර්මා විසින් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන ලදී.

ඔහු ජනප්‍රියත්වය වර්ධනය කර ගැනීමට සමත් වූයේ ප්‍රේම වෘත්තාන්ත රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ ඊස් ප්‍යාර් කෝ ක්‍යා නාම් දූන්? කතාමාලාව තුළිනි. මෙහි ඔහු සහ සනායා ඉරානි විසින් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන ලදී. මෙහිදී ඔහු විසින් නිරූපණය කරන ලද්දේ ඉක්මණින් කෝප වනසුලු ව්‍යාපාරිකයකු වන අර්නාව් සිං රයිසාදාගේ චරිතයයි.

ඔහු සිය යළි ආගමනය සනිටුහන් කරමික් වෙබ් කතාමාලාවක් වූ තන්හේයාන් කතාමාලාව තුළිනි. මෙහි ඔහු සමග සූර්භි ජ්‍යෝති ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළහ.

මුල්කාලීන දිවිය සහ පවුල
බරුන් සිය පාසල් අධ්‍යාපනය හදාළේ නව දිල්ලියේ ශාන්ත මාක් පාසලෙනි. රසවින්දන ක්ෂේත්‍රයට පිවිසීමට ප්‍රථම ඔහු ජින්දාල් ටෙලිකොම් සමාගමේ මෙහෙයුම් කළමනාකරුවකු ලෙස වසර 7ක් සේවය කොට තිබේ. 2010 දෙසැම්බර් 12 දින ගුරුද්වාරහි දී ඔහු සිය ළමා වියේ ළබැඳි මිතුරිය වූ පෂ්මීන් මන්චාන්දා සමග විවාහ විය.

වෘත්තිය
සොබ්ති පළමුවෙන් චරිත නිරූපණය සිදු කළේ ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාවේ විශ්වාසය තේමා කරගත් රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ ශ්‍රද්ධා කතාමාලාවේ ය. ඔහු විසින් එම නාට්‍යයේ ස්වයම් ඛුරානා නම් චරිතය නිරූපණය කළේ ය. මෙහි ඔහු සමග නේහා ජන්පණ්ඩිත් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය සිදු කළ අතර, මෙම කතාමාලාවට යහපත් ප්‍රතිචාර හිමි විය. අනතුරුව ඔහු ජනප්‍රිය වැඩසටහනක් වූ දිල් මිල් ගයියේහි වෛද්‍ය රාජ් නැමැති ඍණාත්මක පසුබිම් චරිතය නිරූපණය කළේ ය. ඉන් අනතුරුව ඔහුව බාට් හමාරි පක්කි හේ රූපවාහිනී ප්‍රබන්ධ කතාමාලාවේ ප්‍රධාන චරිතය වූ ශ්‍රාවන් ජයිස්වාල් නැමැති නිදහස් තරුණයාගේ චරිතය සඳහා තෝරාගැනිණි.

ඉන්පසුව සොබ්ති ඊස් ප්‍යාර් කෝ ක්‍යා නාම් දූන්? කතාමාලාවේ ප්‍රධාන චරිත නිරූපණයට දායක විය. මෙම කතාමාලාව තුළ ඔහු විසින් නිරූපණය කළේ ඛුෂි කුමාරි ගුප්තා නැමැති යුවතියක හා සරාගී ලෙස ප්‍රේමයෙන් බැ‍ඳෙන අර්නාව් සිං රයිසාදා නම් කෝපාවිෂ්ඨ පසන්න ව්‍යාපාරිකයකුගේ චරිතයකි. මෙහි ඛුෂිගේ චරිතය නිරූපණය කරන ලද්දේ කනායා ඉරානි විසිනි. මෙම කතාමාලාව මෙන්ම ඔහුගේ චරිතය ද ප්‍රේක්ෂයන් සහ විචාරකයන් අතින් අතිශයින් පැසසුමට ලක් විය. මෙය විරළ ගණයේ සිදුවීමක් හෙයින් බරුන්ගේ නාමය ඉක්මණින්ම රූපවාහිනිය තුළ ජනප්‍රිය වූයේ ඔහුට ඉමහත් ජනප්‍රියත්වයක් හිමි කරදෙමිනි. බරුන් විසින් මෙම කතාමාලාවෙන් තමන් ඉවත් වන බව නිවේදනය කිරීමත් සමග, නිෂ්පාදකයින් විසින් කතාමාලාව ද අවසන් කරන ලදී. 2013දී, එක්සත් රාජධානියේ සඟරාවක් වූ Eastern Eye සඟරාව විසින් ඔහුව 3වන සරාගීම ආසියානු මිනිසා ලෙස නම් කරන ලදී. 2016දී ඔහුව 6වන වඩාත් සරාගීම ආසියානු මිනිසා ලෙස නම් කළ අතර, ඔහුගේ නාමය ෂාහිඩ් කපූර් සහ රන්වීර් සිංට ඉදිරියෙන් විය.

ඔහු සිය බොලිවුඩ් ආගමනය සනිටුහන් කළේ 2014 දෙසැම්බර් 12 දින මුදාහැරුණු මේන් ඕර් මිස්ටර් රයිට් චිත්‍රපටය තුළිනි. බොලිවුඩ් හුංගාමා පුවත් ජාලය සඳහන් කළේ සොබ්ති "චිත්‍රපටයේ ගෞරවය රැක ගැනීමට පමණක් සමත් වූ බවයි." 2015දී ඔහු ජල සංරක්ෂණය පාදක කරගත් කෙටි චිත්‍රපටයක් වූ Dry Dreams තුළ චරිත නිරූපණය සිදුකළේ ය. මෙය විචාරක පැසසුමට ලක්වූ අතර, ප්‍රේක්ෂකයන්ගෙන් ද යහපත් ප්‍රතිචාර හිමි කරගත්තේ ය.

2014දී සොබ්ති අර්ෂාද් සයිද්ගේ සත්‍රා කෝ ෂාදි හේ චිත්‍රපටය සමග සම්බන්ධ වූ අතර, එහි පශ්චාත් නිෂ්පාදන කටයුතු මේ වන විට සිදුවෙමින් පවතියි. එසේම ඔහු ක්‍රිකට් පාදක කරගත් 22 Yards චිත්‍රපටය සමග ද සම්බන්ධ වූ අතර එය 2017දී මුදාහැරීමට නියමිත ය.

සොබ්තිගේ සොකර් ක්‍රීඩාව තේමා කරගත් චිත්‍රපටයක් වන තූ හේ මේරා සන්ඩේ (ඔබයි මගේ ඉරිදා) චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ මිලින්ද් ධායිමාඩේ විසිනි. මෙහි පළමු ප්‍රදර්ශනය උත්කර්ෂවත් අයුරින් ලන්ඩන් චිත්‍රපට උළෙලේ බ්‍රිතාන්‍ය චිත්‍රපට ආයතනයේ දී (BFI) පැවැත්විණි. ඉන්දියාවේ පළමු ප්‍රදර්ශනය MAMI මුම්බායි චිත්‍රපට උළෙලේ දී සිදු විය. මීට අමතරව මෙම චිත්‍රපටය රුමේනියාවේ කොමඩි ක්ලූජ් අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ දී ද තිරගත විය. එසේම 2017 මාර්තුවේ දී එහි ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය ප්‍රදර්ශනය කැලිෆෝනියාවේ සිනෙක්වෙස්ට් චිත්‍රපට උළෙලේ දී සිදුවීමට නියමිත ය. මෙහි වානිජමය මුදාහැරීම ද 2017දී සිදුවීමට නියමිත ය. මෙම චිත්‍රපටය විචාරකයන් සහ ප්‍රේක්ෂකයන් වෙතින් යහපත් ප්‍රතිචාර හිමිකරගත් අතර, සොබ්තිගේ රංගනය ලොවු පුරා ප්‍රේක්ෂකාකර්ෂණයට නතු විය.

2017දී ඔහු තන්හේයාන් නැමැති වෙබ් කතාමාලාවක් සමග සම්බන්ධ විය. මෙම කතාමාලාව වෙත උද්‍යෝගීමත් ලෙස විචාර එල්ල වූ අතර, ලොව පුරා ඔහුගේ රසිකයින් විසින් ඔහුගේ රංගනය අතිශයින් අගය කරන ලදී. මෙම චරිතය ඉහළ ජනප්‍රියතාවක් හිමි කරගත්තේ ය. තන්හේයාන් කතාමාලාව සාමාන්‍ය පැරණි සෝප් ඔපෙරා කතාමාලාවලින් තරමක් වෙනස් වූ කතාමාලවක් ලෙස සැලකේ. වර්තමානය වන විට සොබ්ති දැවැන්ත රසික අනුගාමීත්වයක් සහිත ජනප්‍රිය රූපවාහිනී නළුවන්ගෙන අයකු ලෙස සලකනු ලබයි.

නිර්මාණ දායකත්වය

රූපවාහිනිය

චිත්‍රපට

සම්මාන සහ නිර්දේශ

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

1984 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
21වන සියවසේ ඉන්දියානු නළුවන්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නළුවෝ
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිවේදකයින්
නාච් බලියේ ජයග්‍රාහකයින්
මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි නළුවන්
නව දිල්ලියේ නළුවන්
දිල්ලියේ ජනයා

බරුන් සොබ්ති


Tomišlja su naseljeno mjesto u sastavu općine Kalinovik, Republika Srpska, BiH.

Povijest
Tomišlja su dio Donjeg Borča. U Tomišlju je postojala hrvatska katolička zajednica. Katolici su u Borču u crkvenim zabilješkama registrirani i polovicom 19. stoljeća, a Humljaci s 20. stoljeća dosta su naselili po gornjim predjelima nevesinjskog kotara, a posebice po Borču. Tada su sela Donjeg Borča pripadala su uloškoj općini. Tomišlja pripadaju sjevernom dijelu nevesinjske župe Uznesenja Blažene Djevice Marije, u predjelu zvanom Donji Borač, u kojem je nekad bio bio veći broj Hrvata katolika. Katolici s područja Borča (Klinja, Ulog, Cerova, Baketa, Boljuni, Obadi, Obalj, Tomišlja, Kladovo Polje) htjeli su sagraditi 1913. crkvu za ovaj dio nevesinjske župe, ali prvi svjetski rat odgodio je gradnju u Klinji. Rastuća katolička zajednica bila je toliko narasla da su bez obzira na nepovoljne prilike za katolički puk između dvaju svjetskih ratova 24. siječnja 1929. godine ovdašnji katolici zatražili i utemeljenje zasebne župe u koju bi se ušla sva naselja Borča. Na kraju je crkva sagrađena u Ulogu 1937. godine.

Drugi svjetski rat bio je vrlo tegobno razdoblje za Hrvate nevesinjskog kraja. Mnogi su otišli, već 1941. planištarima je opao broj, a kobne 1942. slijedi krvavo opadanje i propadanje. Već od siječnja četnički pohodi okrvavili su Neretvu, u koje su četnici u prvom pohodu bacali ljude, žene i djecu, ubijene i žive koje su onda s obale puškom gađali. Preživjele su spasili muslimani kroz čija ih je sela Neretva nosila. Zbog višekratnog četničkoga koljačkog pohoda nevesinjska župa izgubila je oko 300 članova.
Godina 1942. bila je osobito teška za tomišaljske katolike, kad je ubijeno je i nestalo: 7 osoba prezimenom Bogdanovića i Marića. Dosta preživjelih se 1946. godine vratilo na svoja imanja, no snažni pritisci učinili su da su napustili svoju djedovinu i raselili se diljem svijeta.

U poraću je tako val iseljavanja zahvatio čitav ovaj kraj, no odseljenici su održavali cijelo vrijeme vezu s rodnim krajem.  Poslije drugog svjetskog rata nestali su katolici iz Tomišlja.

Stanovništvo

Izvor

 Knjiga: "Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.", statistički bilten br. 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo.

 internet - izvor, "Popis po mjesnim zajednicama" - http://www.fzs.ba/wp-content/uploads/2016/06/nacion-po-mjesnim.pdf

Naselja u Republici Srpskoj

Tomišlja


Fatma Gülüstü Hanım (ö. Mayıs 1861, İstanbul), son Osmanlı padişahı Mehmet Vahidettin'in annesi ve Sultan Abdülmecid'in eşlerinden dördüncü ikbaliydi.

Yaşamı
Gülüstü Hanım, 1830 yılında Abhazya'nın Sohum şehrinde doğdu. Esas adı Fatma Chachba idi, Abhaz Şaş'e Hanedanı'nin bir üyesiydi. Babası Prens Tahir Bey Chachbaref, annesi Afişe Hanım Lakerba idi. Abhazya Prensliği devlet başkanı Kelesh Ahmed-Bey Shervashidze'nin torunuydu.

Fatma 1831'de ailesiyle birlikte İstanbul'a geldi, babası 1832'de burada öldü. On yaşındayken Osmanlı geleneklerine göre adının değiştirildiği İmparatorluk haremine emanet edildi. Daha sonra Bezmiâlem Sultan'nın yanındaki nedimelerden biri oldu.

1854 yılında Sultan Abdülmecit'in eşi oldu. Dört çocuğu oldu. Beşinci ikbalken ikiz olan Fehime ve Zekiye sultanları ertesi yıl 30 Temmuz 1856'da Mediha Sultan'ı ve 2 Şubat 1861'de Vahidettin'i doğurdu. Yaptığı doğumdan üç ay sonra Mayıs ayında veremden önce kendisi ve hemen akabinde dört hafta sonra Haziran ayında da eşi Sultan Abdülmecid öldü. Gülüstü Kadın Efendi Fatih Camii'nin mihrap önünde bulunan Münire Sultan Türbesi'ne defnedildi. Diğer bir rivayete göre Fatih'te bulunan Nakşidil Valide Sultan Türbesi'nin avlusundaki Yeni Türbe'ye defnedildi.

Oğlu Vahidettin annesinin ölümünden çok sonra, 57 yaşındayken tahta çıktığı için Gülüstü Hanım hiçbir zaman gerçekten Valide Sultan olamadı.

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Açba, Leyla: Harem Hatıraları, İstanbul 2009
 Aredba, Rumeysa: Sultan Vahdeddin'in San Remo Günleri, İstanbul 2008
 Öztuna, Yılmaz: Devletler ve Hanedanlar, Ankara 2005
 Öztürk, Ahmet: Harem ve Osmanlı Padişahları İstanbul 2007

1831 doğumlular
1861 yılında ölenler
Osmanlı padişah eşleri
Osmanlı padişah anneleri
Osmanlı Abhazları
19. yüzyılda Osmanlılar
19. yüzyıl kadınları
Eskiden Hristiyan olanlar
Türkiye'de enfeksiyon hastalıklarından ölenler

Gülüstü Hanım


Danmark er en dansk ungdomsfilm fra 2017. Filmen blev instrueret af Kasper Rune Larsen. Den havde premiere den 1. oktober 2017 på CPH PIX og har Radiator Film ApS samt Anti Film som produktionsselskaber.

Medvirkende
 Frederikke Dahl Hansen som Josephine "Josse"
 Jonas Lindegaard Jacobsen som Norge
 Jacob Skyggebjerg som Myre
 Jens "JK" Kristian som JK
 Marta Holm som Anna

Referencer

Eksterne henvisninger

Børne- og ungdomsfilm fra Danmark
Danske film fra 2017
Dansksprogede film
Film instrueret af Kasper Rune Larsen

Danmark (film fra 2017)


Hermes Lima (Livramento do Brumado, Bahia, 22 de diciembre de 1902 — Río de Janeiro, 10 de octubre de 1978), fue un político, jurista, periodista, profesor y ensayista brasileño.

Fue presidente del Supremo Tribunal Federal, miembro de la Academia Brasileña de Letras, ministro del Gabinete Civil de la Presidencia de la República del 8 de setiembre de 1961 al 18 de setiembre de 1962, Ministro de Relaciones Exteriores y presidente del Consejo de Ministros, durante la breve experiencia parlamentarista de la presidencia de João Goulart.

Véase también
 Helena Lima Santos, historiadora, hermana.

Referencias

Enlaces externos

 Hermes Lima na Academia
 O Gabinete Hermes Lima no sítio da Fundação Getúlio Vargas

Nacidos en Bahía
Escritores de Brasil
Ensayistas de Brasil
Periodistas de Brasil
Ministros de la Casa Civil de Brasil
Ministros de Relaciones Exteriores de Brasil
Primeros ministros de Brasil
Miembros de la Academia Brasileña de Letras
Premio Machado de Assis

Hermes Lima


Lav afrički roman je libanonsko-francuskog pisca Amina Maaaloufa objavljen u izvorniku 1986. godine. Djelo je napisano kao imaginarna autobiografija u obliku memoara stvarne povijesne ličnosti Lava afričkog koji je bio veliki putnik, diplomat i pisac 16. stoljeća. Maalouf u knjizi opisuje velike događaje kojima je ovaj svjetski putnik svjedočio tijekom svog burnog života: vrijeme rekonkviste u njegovoj rodnoj Granadi iz koje je morao bježati pred inkvizicijom; osmanlijsko zauzimanje Egipta, vrhunac moći carstva Askije Muhameda Turea u Africi; jek Renesanse u Rimu i druge. Autorova rekonstrukcija Leonovog života i detaljni opisi brojnih povijesnih epizoda vjerodostojno prikazuju život i velike preokrete tog vremena. Ovaj povijesni roman Maaloufov je književni prvijenac i doživio je veliki uspjeh i pozitivne kritike.

Lav afrički kao stvarna povijesna ličnost

Lav afrički, odnosno Hassan al-Wazzan, punim imenom al-Hassan ibn Mohammad al-Zayyātī al-Fāsī al-Wazzān, bio je diplomat i istraživač sjeverne Afrike te poznati svjetski putnik 16. stoljeća. Rođen je u Granadi između 1486. i 1488. godine, a umro je oko 1535, ali nema vjerodostojnih podataka o točnom mjestu i načinu smrti.

Nakon što su 1492. Granadu zauzeli katolički vladari Izabela Kastiljska i Ferdinand II. Aragonski, Leon s obitelji bježi u Fes (Maroko), gdje počinje izučavati teologiju. Prva diplomatska iskustva doživljava uz pomoć ujaka koji ga je poveo na jedno svoje putovanje, a s 20 godina se definitivno posvećuje diplomaciji, te ga razni pregovori vode po čitavom Maroku, ali i u ostale zemlje Magreba, u Arabiju, Egipat i tadašnji Konstantinopol.

Na povratku s hodočašća u Meku 1518. godine, Leonov brod je napadnut pri čemu su ga zarobili sicilijanski mornari, te razvojem događaja Leon dolazi pred papu Lava X. koji ga krsti i tako postaje Ivan Leon de Medici. Tijekom svog boravka u Italiji, uči talijanski i latinski te podučava arapski u Bolonji. Na Papin zahtjev, piše svoju poznatu Kozmografiju Afrike, objavljenu u Veneciji pod naslovom Opis Afrike. To djelo gotovo je jedini izvor koji opisuje način života, običaje i tradicije u Africi u 16. stoljeću, pa je poslužilo kao vodič svim diplomatima i istraživačima zainteresiranima za Afriku.

Sadržaj
Knjiga je podijeljena u 4 dijela naslovljena po gradovima koji su odigrali veliku ulogu u Leonovom životu: Granada, Fes, Kairo i Rim. Svaki dio sastoji se od poglavlja koji predstavljaju razdoblje od jedne godine, što je naznačeno u njihovim naslovima.

Knjiga započinje sa zanimljivom ispovijesti glavnog lika gdje on govori kako ga nazivaju različitim imenima po gradovima i državama u kojima je provodio vrijeme, ali on ne dolazi ni iz jedne države, mjesta ili plemena. Nastavlja kako je on sin puta, a njegova domovina je karavan. Objašnjava da govori mnoge jezike i da mu oni svi pripadaju, ali on ne pripada nijednom od njih. Zaključuje da pripada samo Bogu i zemlji i da će se upravo njima jednoga dana vratiti.

Već u tom kratkom odlomku na početku prikazana je srž Leonovog fascinantnog života i njegove zanimljive ličnosti - u isto vrijeme bio je čovjek Istoka i Zapada, Afrike i Europe i na neki način bio preteča onoga što se danas naziva "kozmopolit".

Iako je pun biografskih pretpostavki i povijesnih nagađanja, roman pruža živopisan opis renesansnog svijeta te uzdizanja Osmanskog Carstva koje polako ponovno sjedinjuje muslimane raštrkane u dotadašnjim tradicionalnim muslimanskim kraljevstvima.

Autor događaje u romanu bazira na Leonovim iskustvima koja su ga vodila po Mediteranu, Maroku, Arabiji i Sahari te ga stavlja u središte raznih povijesnih događaja koje tako prepričava.

U prvom dijelu knjige, Granada, opisuje se Granadski rat (1482. – 1492.) između katoličkih vladara Izabele Kastiljske i Ferdinanda II. Aragonskog i dinastije Nasrid. Pobjedom katoličkih vladara i potpisivanjem Granadskog sporazuma, dinastija Nasrid je protjerana i time je stao kraj islamskoj vladavini na Iberskom poluotoku te su oni postali posljednja maurska dinastija koja je vladala Španjolskom. Također se opisuje Alhambranski dekret kojim su protjerani svi židovi iz Španjolske.

U drugom dijelu, Fes, govori se o novostima o propalom muslimanskom ustanku u Granadi, o raspravama nakon kojih je donesena odluka Oran fatwa koja je govorila o situaciji muslimana koji su pod kastiljskom krunom bili primorani obratiti se na kršćanstvo, te o španjolskim i portugalskim kolonijalnim kampanjama u Sjevernoj Africi i njihovim sukobima sa sjevernoafričkim muslimanima.

U dijelu Kairo rat Osmanskog Carstva i Mamelučkog sultanata koji je rezultirao osmanskim osvajanjem Egipta.

Posljednji dio, Rim, dotiče se Osmansko-francuskog saveza između francuskog kralja Franje I. i Sulejmana Veličanstvenog, te opisuje Talijanski rat od 1521. – 1526. godine. Također govori o Ratu Lige Cognac koji je uslijedio nakon Talijanskog rata i rezultirao zauzimanjem i pljačkom Rima od strane snaga cara Karla V.

Likovi

 - Hasan ibn Muhammad al-Wazzan, kasnije poznat kao Lav afrički, glavni lik i pripovjedač
 - Muhammad al-Wazzan, Hasanov otac
 - Salma, Hasanova majka i Muhammadova žena
 - Warda, Hasanova pomajka i Muhammadova žena
 - Abu Marwan ili Khali, Hasanov ujak, diplomat u Kraljevstvu Fes
 - Harun, Hasanov najbliži prijatelj u Fesu, kasnije Harun Paša, diplomat Osmanskog Carstva
 - Hiba, robinja koju je Hasanu poklonio afrički vladar
 - Nur, čerkeška princeza kojom se Hasan oženio u Kairu
 - Papa Lav X., Hasanov gospodar nakon što su ga zarobili, koji ga kasnije oslobađa i krsti kao Ivana Leona
 - Francesco Guicciardini, talijanski državnik i Hasanov prijatelj u Rimu
 - Julio de' Medici, kasnije Papa Klement VII., Hasanov pomagač nakon smrti pape Lava X.
 - Abbad, trgovac koji je bio zarobljen s Hasanom, kasnije uspješni trgovac u Napulju i Hasanov prijatelj u Italiji

Literatura

 Maalouf, Amin, Léon l'Africain, Jean-Claude Lattès, Paris, 1986.,

Vanjske poveznice
 Stranica posvećena Lavu afričkom
 Amin Maalouf
 Académie française - Amin Maalouf

Francuska književnost

Lav afrički


Álvaro Iglesias Marcos né le  mars 1993 à Madrid, est un joueur de hockey sur gazon espagnol. Il évolue au poste de milieu de terrain ou d'attaquant au Club de Campo et avec l'équipe nationale espagnole.

Il a participé aux Jeux olympiques d'été de 2016 et 2020.

Carrière

Coupe du monde
 Premier tour : 2018

Championnat d'Europe
  : 2019
 Top 8 : 2017, 2021

Jeux olympiques
 Top 8 : 2016, 2020

Références

Liens externes

Joueur espagnol de hockey sur gazon
Naissance en mars 1993
Naissance à Madrid
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2016
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020

Álvaro Iglesias


مركز شمال جنوب (م ش ج)، رسميا «المركزالأوربي للترابط والتضامن العالمي»، هو وكالة مستقلة سميت اتفاق جزئي لمجلس أوروبا، إنه المنضمة السياسية الأقدم للدول الأوربية.

الدول الأعضاء

تاريخ

لقد تم إنشاء المركز سنة 1954، وفي هذه السنة قامت الجمعية العامة للجمهورية البرتغالية باحتضان مؤتمر نضم من طرف الجمعية العامة لمجلس أوروبا حول موضوع «شمال-جنوب: دور أوروبا».

في بيان لشبونة تم الإعلان عن فكرة حملة عامة أوربية حول الترابط والتضامن بين الشمال والجنوب. في سنة 1988 هذه الحملة رأت النور بفضل ضغوط الجمعية البرلمانية لمجلس أوروبا والبرلمان الأوروبي. وانتهت بمؤتمر أوروبي للبرلمانيين وبعض المنظمات الغير حكومية (مدريد 1 إلى 3 يوليوز 1988) في ظلها تم الإعلان عن إعلان مدريد.
إعلان مدريد يضع أسس حوار ديناميكي بين الشمال والجنوب مبني على احترام الديموقراطية وكرامة الإنسان من أجل ضمان تنمية مستدامة عادلة ومتزنة لكل سكان الأرض.

اقترحت الحكومة البرتغالية على إثر ذلك إنشاء مركز أوربي للتضامن والترابط العالمي، هذا الاقتراح قوبل بدعم من الجمعية البرلمانية لمجلس أوروبا، هذا الأخير اعتمد توصية في هذا الشأن في يناير من سنة 1989.

الأهداف

إن أهداف مركز شمال جنوب مزدوجة:
 إيجاد إطار للشراكة الأوربية من أجل تحسيس العامة بكل ما يتعلق الترابط العالمي.
 تعزيز سيسات التضامن التي تخضع لأهداف ومبادئ مجلس أوروبا، أي في مجال احترام حقوق الإنسان، والديموقراطية والتجانس الاجتماعي.

البنية

نظام الإدارة: البنية الرباعية

مركز شمال-جنوب فريد من نوعه في داخل مجلس أوروبا، هو منظمة حكومية دولية، تدار من قبل «رباعية» لفظ يدل على اجتماع أربعة شركاء من المؤسسات السياسية والمجتمع المدني:
 الحكومات
 البرلمانات
 السلطات المحلية
 المنضمات الغير حكومية
هذا يساعد على بناء الجسور وتآزر أفضل بين هذه الجهات الفاعلة في ما يخص النهج والرؤى والأولويات المختلفة.
جميع أعضاء «الرباعية» مشاركون في سير العمل داخل المركز، في إطار الهيئات المقررة: المجلس التنفيذي، والذي يجتمع مرتين في السنة، في الربيع وفي الخريف، يتكون من:
 8 ممثلين للدول الأعضاء،
 6 ممثلين عن منظمات غير حكومية،
 4 ممثلين للسلطات المحلية والإقليمية
 4 برلمانيون
 3 شخصيات من الجنوب
 ممثلين الأمين العام لمجلس أوروبا
 ممثل المفوضية العامة لمجلس أوروبا
 رئيس (ة) المجلس التنفيذي.

المجلس التنفيذي

يقرر المجلس التنفيذي ميزانية مركز شمال جنوب ويقيم نشاطات المركز، كما يراقب ترشيحات الدول الغير أوربية والتي تريد الانضمام إلى المركز. وتتم عملية الانضمام بعد ذلك باتفاق لجنة وزراء مجلس أوروبا. يرشح المجلس التنفيذي كل عامين المكتب الذي يتمركز فيه الرئيس وستة أعظاء.

المكتب
يصاحب المكتب تطوير وتنفيذ البرامج. يهتم أيضا باجتماعات ا
لمجلس التنفيذي في شراكة موسعة مع أمانة مركز شمال-جنوب، والذي مديرها التنفيذي هو دينيس هيوبر.

برامج

تلقين الشباب مبادئ المواطنة العالمية

زيادة الوعي الرأي العام الاوربي حول التكافل وقضايا التضامن العالمي من خلال التعليم والشباب.
 البرنامج 1 : الاستراتيجيات وبناء القدرات من أجل توفير التعليم للمواطنة العالمية.
 البرنامج 2 : التدريب وبناء قدرات الشباب ومنظمات الشباب.

الحوار بين الثقافات زننمتنمتنمتوى ة نمتمنتنتنتنمتنزتنمتنمتوة وزت

ظنكمنكمن
زومنوة ننمتة نتة
ة ة نمننة وى نة
وومة و

تعزيز السياسات الرامية إلى التضامن بين الشمال والجنوب وفقا لأهداف ومبادئ مجلس أوروبا من خلال الحوار بين أوروبا ودول جنوب البحر الأبيض المتوسط وأفريقيا.
 البرنامج 3 : الحوار بين الثقافات.
 البرنامج 4 : الحوار حول حقوق الإنسان والحكم الديمقراطي والتنمية.
 البرنامج 5 : الهجرة والتنمية المشتركة.
خمسة برامج تعكس مفهوم متماسك ومتكامل في الاعتماد العالمي المتبادل، بالاعتراف بالتكامل بين الأبعاد المختلفة وتجاوز نهج واحد. سطران من برامج المركز تدعمها قطاعات البرمجة والإتصالات والإدارة.

طرائق العمل

كاتفاق جزئي لمجلس أوروبا، يقدم المركز ميزة هي الانتماء إلى أقدم منظمة سياسية في أوروبا. مجلس أوروبا كثيرا ما يوصف بأنه الضامن للثقافة السياسية الأوروبية التعددية كالديمقراطية واحترام حقوق الإنسان. المركز تحت الإشراف الإداري للمديرية العامة للتربية والثقافة والتراث والشباب والرياضة. هذا الإشراف يعزز أبعاد «الحوار بين الثقافات» و«التعليم» و«الشباب» للمركز. (م ش ج) يوفر أداة فريدة لبناء القدرات التي توفر فرصة للشركاء لتحليل ومناقشة ومقارنة تجاربهم والسياسات من أجل تقاسم أفضل الممارسات، والتوصل إلى توافقات والتأثير على النقاش السياسي.
عمل المركز يرتكز على ثلاثة مبادئ هي: الحوار والشراكة والتضامن.تشكل الحكومات والبرلمانات والسلطات المحلية والمنظمات الإقليمية والمجتمع المدني، يشكلون الشركاء في «الرباعي» ويشاركون في أنشطة المركز. كما أنها ممثلة في الهيئات النظامية للمركز. هذا النهج يساعد على تقريب مختلف الجهات الفاعلة في الشمال والجنوب وخلق التعاون وتضافر الجهود البناءة.
يقوم (م ش ج) بإعداد دراسات وتنظيم مناقشات وأوراش ودورات تدريبية. انها بمثابة عامل حفاز من خلال تسهيل عقد اجتماعات بين الجهات الفاعلة من مختلف البلدان، والعمل على القضايا ذات الاهتمام المشترك وتعزيز التواصل بينها. خبرة المركز معترف بها ومستخدمة من قبل شركائها.

== جائزة شمال-جنوب ==

تسلم جائزة شمال جنوب سنويا منذ سنة 1995، لشخصيتين تميزا بالتزامهما المتعمق بحماية والدفاع عن حقوق الإنسان وكذى الديموقراطية ومن أجل تعزيز الشراكة والتضامن شمال-جنوب.

انظر أيضا
 مجلس أوروبا
+
665
6556

المصادر

مجلس أوروبا
منظمات أسست في 1989
منظمات دولية

مركز شمال-جنوب


إيكاريام (بالإنجليزية:إيكاريام) هي لعبة كثيفة اللاعبين على الإنترنت وتبدأ بقرية صغيرة تمتلكها في جزيرة من الجزر ومن ثم تطورها إلى أن تصل إلى مستويات عالية، تحاكي اللعبة العصور الإغريقية الوسطى، وتتضمن عوالم -الموجودة في السيرفر الإماراتي هي : ألفا، بيتا، غاما، دلتا، إبيلسون، زيتا، إيتا، ثيتا، أبوتا، كابا، لامدا، ماي، ناي، زاي، أوميكرون، باي - هذة العوالم تتقسم إلى مجموعة جزر، هذه الجزر تنتج الأخشاب ومورد أخر -عنب، رخام، بلور، كبريت- وكل جزيرة تحمل 16 مكان فارغ للاستعمار مع مكان رقم 17 يمكن البناء فيه أو نقل المدينة اليه باستخدام أمبروزيا

المستعمرة
يتم بناء أول مستعمرة للاعب فور التسجيل مباشرة ويستطيع بناء المباني والجنود وشراء السفن ومن بعد أن يبني القصر يستطيع بناء مستعمرة أخرى وكلما يطور القصر يستطيع بناء مستعمرة أخرى
مقابل دفع 1250 خشب و 9000 ذهب و 40 من المواطنين

الأبحاث
الأبحاث أساسية جداً في اللعبة وبدونها لا تستطيع بناء بعض المباني وتجنيد القوات، تتم الأبحاث في الأكاديمية والتي تحتاج إلى الكثير من البلور لتطويرها، كلما كان عدد العلماء أكثر كلما زادت سرعة إنتاج الأبحاث.

تنقسم الأبحاث إلى عدة أقسام وكل قسم يندرج تحتة مجموعة أبحاث

والأبحاث هي -كما هي في اللعبة تماما- :-

إبحار
 حِرفة النجارة
 أسلحة تغطية
 قرصنة
 صيانة سفينة
 رأس السفينة
 توسيع
 ثقافات أجنبية
 زفت
 سوق
 نار يونانية
 وزن مضاد
 ديبلوماسية
 خرائط بحرية
 محرك طارة السفينة
 السد
 مثبت الهاون
 عامود صلب للدفع
 قاعدة عائمة
 مستقبل الإبحار

اقتصاد
 حفظ
 رافعة
 الرفاهية
 تخزين العنب
 تحسين طريقة جمع الموارد
 هندسة
 الهندسة المعمارية
 عطلة استجمام
 التشريع
 مذاق مميز
 أعمال مساعدة
 ميزان الماء
 معصرة العنب
 مُستودع
 المتاجرة بالجنود
 بيروقراطية
 يوتوبيا
 مستقبل الاقتصاد

معرفة
 بناء البئر
 ورق
 تجسس
 الملكية
 حبر
 تشكيل حكومة
 اختراع
 تبادل ثقافي
 تشريح
 البصريات
 تجارب
 قلم ميكانيكي
 طيران الطائر
 بريد أنبوب
 دين الدولة
 حُجرات الضغط
 قانون أرخميدوس
 مستقبل العلوم

جيش
 حوض سفن جاف
 خرائط
 جيش محترف
 محاصرة
 قانون الشرف
 عِلم المقذوفات
 قانون الرفع
 حاكم
 تقنية الألعاب النارية
 نقل الإمدادات
 بارود
 علم الإنسان الآلي
 صب المدافع
 مستقبل الجيش

القوات العسكرية
القوات العسكرية هي وسيلة الدفاع والهجوم على اللاعبين الأخرى ن وكلما زادت الأبحاث زاد أنواع القوات التي يمكن تخريجها، الثكنة هي التي تحول السكان إلى قوات عسكرية، كلما زاد مستوى الثكنة كلما كانت قواتك أسرع في التدريب وبعض القوات لا يمكن تدريبها إلا بمستويات عالية للثكنة

الجيوش هي كما هي في اللعبة تماما
 رامي الحمار
 محارب الغبي
 عملاق الثري
 الاحمق
 اقلاع السجارة
 رامي الرماح
 قناصة الماهرة
 كاسر الكبير
 منجنيق الضخم
 هاون الجديد
 طائرة الكبيرة
 قاصف قوي
 طباخ الماهر
 طبيب السريع
 حامل السيف المتوحش (سكان قرية المتوحشون) الغير الموجودين
 الاسبارطه الصغيرة

السفن التجارية
هي الوسيلة المجانية الوحيدة التي يمكنك بها إرسال الموارد إلى مستعمرات أخرى لك أو إلى مستعمرات لاعبين أخرى ن وهي الطريقة الوحيدة لتحميل غنائم المعركة فلا يمكن إرسال قوات بلا سفن تجارية
يمكن شرائها من المرفا وكل ما تشتري سفينة يزيد سعر السفينة القادمة أول سفينة سعرها60 ذهب
يمكنك من اختيار طريقة تلقائية للتوصل بالبضائع بين مدينتين. ستكون أنت هو من يحدد موعد إرسالها. سيتم عندها مجّاناً وضع طريق تجاري تحت تصرفك
 أقصى حد للسفن التجارية = 180 سفينة بدلاً من 160 سفينة مع التعديل من القسم و 72 سفينة مجاناً من دعوات الصداقة، عند دعوتك صديق عن طريق البريد الإلكتروني وإنشاء مستعمرة جديدة سوف تمنح سفينة تجارية مجاناً, ولكن سوف تُحدف السفينة بخمول صديقك أو بحظره أو بتخليه عن مستعمرة
 مع وجود سفن يمكن شرائه عن طريق الامبروزيا والتي عددها 40 سفينة، وايضا هناك 12 سفينة تجارية يمكنك الحصول عليها عن طريق العلاوة اليومية وتبدء العلاوة اليومية بـسفينة واحده فقط تحصل عليها فاليوم السابع الذي تسجل فيه دخولك للعبة علي التوالي وبزيادة عدد مستعمراتك يتم ضرب العلاوة اليومية في عدد مدنك وبالتالي كلما أنشأت مستعمرات أكثر تحصل علي سفينة تجارية اضافية جديدة مع كل مستعمرة، مما يجعل العدد الكلي للسفن التجارية 306 سفينة

السفن العسكرية
ومهمتها هي محاصرة والدفاع عن المرفأ فلا يمكن لأي قوات الوصول إلى مدينتك إلا بتحطيم سفنك العسكرية، يتم صناعة السفن في حوض بناء السفن

السفن هي كما هي في اللعبة تماما
 سفينة مزودة بقوة دفع
 سفينة حاملة لسلاح المرجام
 قاذف اللهب
 سفينة مزودة بمنجنيق
 جارفة آلية ضخمة
 سفينة هاون
 غواصة
 سفينة صواريخ
 قوارب سريعة
 حاملة المناطيد
 مقطورة بحرية

التحالفات
فور بناء السفارة تستطيع إنشاء تحالف خاص بك أو الانضمام إلى أي تحالف أخر
لبناء سفارة.. يجب عليك بحث (ثقافات أجنبية) وتوفير الخشب والرخام
مستوى 1 ==> 3 نقاط دبلوماسية /// مستوى 2 ==> 2 نقطة دبلوماسية /// وباقي المستويات ==> نقطة واحدة فقط..

إنشاء تحالف
التحالف يأخد 3 نقاط دبلوماسية لإنشاءه
عند إنشاء تحالف تكون أنت (قائد، جنرال، وزير داخلية ودبلوماسي)

القائد
 القائد مهمته توزيع كل من (جنرال، وزير داخلية ودبلوماسي) على أعضائه أو يستطيع الاحتفاظ بهم
 يوفر نقاط دبلوماسية حرة للتحالف
 طرد أي عضو من الأعضاء في أي وقت
 كما أنه يستطيع تسليم القيادة لأحد أعضاء التحالف (يكون له نقاط دبلوماسية على عدد الأعضاء)

 وزير داخلية
 هو المسؤل على إدخال الأعضاء لتحالف
 إنشاء صفحة التحالف الداخلية
 تعديل رتبة الأعضاء كما يريد (جنرال ودبلوماسي لا يجوز له تغيرهم)
 يستطيع مشاهدة موارد الأعضاء (خشب، رخام، كبريت، بلور وذهب)

 جنرال
 يستطيع مشاهدة جيوش الأعضاء
 يستطيع مشاهدة من يهاجم التحالف
 يستطيع مشاهدة من يقوم بعملية نهب (يستطيع سحب الهجوم)

 دبلوماسي
 إنشاء صفحة التحالف الخارجية
 اتصال بالدبلوماسي لتحالف أخر
 إنشاء معاهدات التحالف

الدخول لتحالف
يكون هناك شروط للانضمام (يضعها وزير داخلية)
تكون عضو عادي ثم يتم ترقيتك وتستطيع أن تكون جنرال، وزير داخلية أو دبلوماسي

التجسس

بمجرد حصولك على مخبأ يمكنك البدء في تدريب جواسيس. مع كل رفع للمستوى يمكنك تدريب جاسوس إضافي.

يجب عليك قبل التمكن من استعمال أحد الجواسيس أن تقوم باختراق إحدى المدن. استعمل من أجل ذلك خريطة الجزيرة وقم باختيار المدينة التي ترغب في الحصول على معلومات تخصها. سيظهر لك في القائمة في يسار الشاشة نقطة اختراق المدينة. ستظهر بعدها نافذة بخيارات عدة، تكمن إحداها في تحديد عدد الجواسيس الذي عليهم محاولة اختراق المدينة، وكذا عدد الجواسيس الذي يمكنهم مرافقتك كمخادعين، مهمتهم تكمن في الرفع من حظوظ نجاح مهمة الآخرين. يعود هؤلاء المخادعون إلى مدنهم الأصلية إذا لم يتم إلقاء القبض عليهم.

يمكنك إذا نجح جواسيسك في اختراق إحدى المدن فتح خريطتها من خلال النظرة العامة للجزيرة أو من خلال إحدى المخابئ وإرسال جواسيسك في مهام معينة. يمكنك اختيار جواسيس أو مخادعين لكل مهمة من المهام. يُمكِّن المخادعون من تحسين فرص نجاح العملاء والجواسيس بشكل كبير. لكن هذا يتم إلى حد مُعين فقط. يتوقف هذا على عدد العملاء المشاركين في العملية. كلما زاد عددهم، كلما زادت فرص نجاحهم في وصول الهدف. غير أنه يجب الذكر هنا أنه كلما زاد عدد العملاء كلما زادت أيضاً نسبة المجازفة والتعرض للاكتشاف.

يحصل مالِكُ المدينة الهدف على إشارة تنبهه بحصول شيء ما، إذا قمت باستعمال مخادعين. وذلك حتى إذا لم يكن قد وظف عملاء، أو اكتشف عملاء أو مُخادعين!

مهام التجسس التي يمكن تنفيذها
 مراجعة سعة المخزن - تحصل عن معلومات تخص كمية المواد الأولية الموجودة في المدينة.
 التجسس على الموقع العسكري - الكشف عن نوعية الجنود المُمركزة هناك، العداد العسكري والسفن الحربية في المدينة.
 مراقبة تحركات الأساطيل والقوات - الاطلاع على مصدر قدوم الأسطول أو الجهة التي يستهدفها والعدد الإجمالي للوحدات وسفن النقل وكذا وقت الوصول.
 التجسس على مستوى البحث - تتطلع على الاكتشافات الحديثة.
 وضعية الاتصال - ستطلع على وضعية اتصال هذا اللاعب.
 التجسس على المراسلات - يمكنك الاطلاع على أكثر من 15 رسالة (كأقصى حد)، قام المُتجسسُ عليه بإرسالها أو باستقبالها. ستتمكن من رؤية عنوان الموضوع، توقيت الرسالة واللاعبين المعنيين بالأمر.
 سحب الجاسوس - يعود الجاسوس إلى مخبأه.

يمكن أثناء مهمة من المهام أن يتعرض العملاء والمخادعون للاكتشاف. سيحاول عندها جميع الجواسيس الاختفاء. إذا نجحوا في ذلك فإنهم سيبقون في المدينة. أما إذا فشلوا فإنه سيتم سجنهم، وقد يفصحوا أثناء ذلك عن معلومات تخص مدينتهم الأصلية ومعلومات عن نوعية مهمتهم! لن يتم إعادتهم إلى مدنهم الأصلية، مما سيضطر اللاعب إلى تدريب جواسيس وعملاء جُدد.

تؤثر العوامل التالية في فرص اكتشاف جواسيسك

 (-) حجم المدينة المُخترقة
 (-) مخادعون (لا يمكنهم مساعدة أنفسهم، بل فقط العملاء)
 (+) عدد الجواسيس الذين يتم توظيفهم لمحاربة التجسس في المدينة المُخترقة
 (+) أخطار المهمة - كلما كانت المهمة أصعب، كلما كان خطر الاكتشاف أكبر.
 (+) الخطر المتبقي من المهمة الأخيرة

نصيحة: احتمال اكتشاف الجاسوس يزيد مع كل بعثة. للحد من خطر اكتشاف جاسوسك ينصح بالانتظار لفترة قصيرة بين كل بعثة وبعثة أخرى.

أنظمة الحكم
في النسخة 0.4.4 التي أصدرت في 03.08.2011 تم إضافة أنظمة الحكم التي تمكنك من الحصول علي بضع مميزات ولكن لكل نظام حكم بضعة عيوب لذا عليك اختيار نظام الحكم الذي يناسبك

إيكريام بلاس
مع ايكاريم بلاس يمكنك أن تقود إمبراطوريتك لمساحة لا توصف. فقط بالقليل من امبروزيا (أكل وبضائع) سوف يقوم مستشاروك وعمالك بتقديم المزيد لك. الزيادات التالية متوفرة لك للاختيار:
 حساب ممتاز
 رُزم الدُّمى
 منشار بخاري
 المطرقة البخارية
 جارفة كبريت بخارية
 حافر البلور البخاري
 عصارة عنب بخارية
 قفل
 رافعة بخارية
 الطرق التجارية

مراجع

وصلات خارجية
 موقع اللعبة العربي
 منتدى اللعبة العربي
 موقع اللعبة الإنجليزي
 لعبة ابطال الكرة

ألعاب المتصفح
ألعاب الهاتف المحمول
ألعاب إنترنت كثيفة اللاعبين
ألعاب بناء مدن
ألعاب فيديو 2008
ألعاب فيديو إستراتيجية
ألعاب فيديو تقع أحداثها في تاريخ قديم
ألعاب فيديو مطورة في ألمانيا
ألعاب متصفح جماعية على الإنترنت

إيكاريام


An Sauroglossum schweinfurthianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Sauroglossum schweinfurthianum in nahilalakip ha genus nga Sauroglossum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sauroglossum

Sauroglossum schweinfurthianum


Jack "Dutch" Garfinkel (Brooklyn, 13 de junio de 1918 – 14 de agosto de 2013) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó tres temporadas en la BAA, además de jugar en la NBL, ABL y otras ligas menores. Con 1,83 metros de estatura, jugaba en la posición de base.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante tres temporadas con los Red Storm de la Universidad de St. John's, promediando en la última de ellas 7,0 puntos por partido, siendo galardonado con el Premio Haggerty al mejor baloncestista universitario del área metropolitana de Nueva York. En el total de su carrera con los Red Storm promedió 5,9 puntos por partido.

Profesional
Comenzó su carrera profesional jugando en diferentes ligas del país, como la ABL, donde conseguiría ganar el título en 1945 jugando con los Philadelphia Sphas, la New York State League o la NBL, en la que ganó también el título de campeón en 1946 con los Rochester Royals, promediando 1,6 puntos por partido, viéndose interrumpida la misma por incorporarse al servicio militar durante la Segunda Guerra Mundial.

En  es traspasado a los Boston Celtics, donde jugó tres temporadas, destacando la 1947-48, en la que promedió 6,1 puntos y 1,4 asistencias por partido.

Tras retirarse, fue entrenador y árbitro en el área de Nueva York, tanto a nivel de high school, de universidad y profesional.

Estadísticas en la BAA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

Baloncestistas de Nueva York
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los St. John's Red Storm
Baloncestistas de los Philadelphia Sphas
Baloncestistas de los Rochester Royals
Baloncestistas de los Boston Celtics
Baloncestistas de los Trenton Tigers
Baloncestistas de los Hartford Hurricanes
Árbitros de baloncesto de Estados Unidos

Jack Garfinkel


Petr Brandl (Peter Johannes Brandl sau Jan Petr Brandl) (24 octombrie 1668 – 24 septembrie 1735) a fost un pictor ceh din perioada Barocului târziu, faimos la timpul său, dar – din cauza izolării țării în spatele Cortinei de Fier – uitat până de curând. El era de origine austriacă și vorbitor de limbă germană în bilingvul Regat al Boemiei. Mama lui provenea dintr-o familie de țărani cehi, care a trăit în Přestanice (un sat din Boemia, acum parte a localității Hlavňovice). Potrivit Grove Dictionary of Art și altor surse, Brandl s-a născut într-o familie de meșteșugari (tatăl său pare să fi fost meșteșugar aurar) și și-a făcut ucenicia în perioada 1683-1688 cu Kristián Schröder (1655-1702).

Picturile lui Brandl se caracterizează printr-un clar-obscur puternic, folosirea tehnicii impasto și redarea foarte plastică a unor figuri dramatice. Galeria Națională din Praga are o sală întreagă dedicată lucrărilor artistului, inclusiv minunatul "Bust al unui apostol" realizat înainte de 1725.

Artistul este un strămoș îndepărtat al pictorului austriac contemporan Herbert Brandl și al pictorului americano-elvețian contemporan Mark Staff Brandl.

Imaginea sa a fost reprezentată pe bancnota de 500 de coroane emisă la 24 februarie 1942 de Banca Națională pentru Boemia și Moravia și care a circulat în perioada 1942-1945 în Protectoratul Boemiei și Moraviei, teritoriu autonom al Germaniei Naziste.

Galerie

Referințe

Legături externe
 Biography (Czech)
 Analysis of Works

Nașteri în 1668
Decese în 1739
Pictori cehi

Petr Brandl


Giuseppina Maria Nicolini, mais conhecida como Giusi Nicolini (Lampedusa e Linosa, 5 de março de 1961), é uma política e ativista italiana, ex-prefeita de sua cidade natal, que ganhou destaque na política italiana e internacional no início dos anos 2000, por enormes fluxos migratórios de refugiados na cidade. Foi laureada com o Prêmio pela Paz Félix Houphouët-Boigny, da UNESCO, em 2017.

Biografia
Membro da associação ambientalista italiana "Legambiente", depois de ter sido vice-prefeita e secretária do Meio-ambiente de Lampedusa e Linosa, de 1983 a 1988, foi eleita prefeita nas eleições de 2012.

Logo após o trágico naufrágio de 3 de outubro de 2013 na costa de Lampedusa, com mais de 300 mortos, ele fez um discurso na cúpula da União Europeia, em 2013, no qual pediu uma nova lei europeia sobre asilo e imigração.

Devido a seus vários esforços para promover a integração e a solidariedade, foi laureada com o Prêmio pela Paz Félix Houphouët-Boigny, da Organização das Nações Unidas para a Educação, a Ciência e a Cultura (UNESCO), em 2017. Nesse mesmo ano, tentou a reeleição como prefeita, mas não se reelegeu.

Prêmios internacionais
 Prefeito do mês de julho de 2014 de Fundação Prefeitos da Cidade (3 de julho de 2014)
 Medalha Theodor Heuss (16 de maio de 2015)
 Prêmio Olof Palme (2016)
 Prêmio Simone de Beauvoir para a Liberdade das Mulheres (14 de janeiro de 2016)
 Prêmio pela Paz Félix Houphouët-Boigny (UNESCO, 27 de junho de 2017)

Naturais de Lampedusa e Linosa
Mulheres da Itália na política
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)

Giusi Nicolini


State Route 85 (SR 85) is a state highway which connects the cities of southern San Jose and Mountain View in the U.S. State of California. The highway intersects with major highways such as I-280, SR 17, and SR 87. The route serves as a bypass of U.S. Route 101 (US 101) in the Santa Clara Valley area, running through the foothill cities of Los Gatos, Saratoga, Cupertino, roughly paralleling the Santa Cruz Mountains up to its interchange with I-280.

The highway is officially known as the West Valley Freeway along its entire length. A significant portion of the route is also signed as the Norman Y. Mineta Highway, after former San Jose Mayor, U.S. Congressman, Secretary of Commerce, and Secretary of Transportation Norman Mineta. Its northernmost segment between I-280 and US 101, paralleling the Stevens Creek, also is known as the Stevens Creek Freeway.

SR 85 was built in two phases: the first, comprising the northern half, runs 5.7 miles from Stevens Creek Boulevard near Interstate 280 to its northern terminus at US 101 in Mountain View, was built in the 1960s. The second half, running 18.5 miles from US 101 in southern San Jose to Stevens Creek Boulevard in Cupertino, remained unbuilt until the 1980s and was opened in segments between 1991 and 1994.  Prior to the construction of the freeway, the route was signed along Mathilda Avenue and De Anza Boulevard from US 101 near SR 237 southwards until its junction with SR 9 in Saratoga, which then served as its southern terminus until it was decommissioned the same day the freeway opened.

Route description

SR 85 begins at an interchange with US 101 and heads due west through San Jose. Near the Westfield Oakridge Mall in San Jose, SR 85 has an interchange with the southern terminus of the SR 87 freeway, which provides easy access to the San Jose International Airport. SR 85 continues west into Los Gatos, where it intersects the SR 17 freeway. SR 85 briefly enters Campbell and reenters San Jose before crossing into Saratoga. It turns northwest and briefly reenters San Jose before entering Cupertino and passing right next to De Anza College. SR 85 then interchanges with I-280 before briefly entering Sunnyvale and Los Altos and then entering Mountain View, where it first intersects SR 237 before terminating at US 101 near the Ames Research Center.

SR 85 has several points of interest. The northern terminus is located near Moffett Field, with its huge Hangar 1. Google's main campus and Microsoft's Silicon Valley Campus are located near the northern end of the freeway. Near the interchange with Interstate 280, SR 85 runs close to the headquarters of Apple Inc. and next to De Anza College as well as the same-named West Valley College, both community colleges in the area. Near interchange with SR 17, SR 85 runs next to the headquarters of Netflix in Los Gatos. VTA light rail runs in the median of SR 85 between the 85-87 interchange and its southern terminus as well as below it in Mountain View.

An infamous misconception for some commuters and businesses in San Jose, Campbell, and Los Gatos is that SR 85 (instead of I-280) serves as the northern terminus of SR 17 and the southern terminus of I-880. Although not planned, it is possible to truncate SR 17 further to SR 85 due to the segment meeting interstate standards as well as I-880 still terminating at its parent interstate, I-80, in Oakland.

This route is part of the California Freeway and Expressway System and is part of the National Highway System, a network of highways that are considered essential to the country's economy, defense, and mobility by the Federal Highway Administration. In 2014, SR 85 had an annual average daily traffic (AADT) of 58,000 at Bernal Road, and 129,500 at SR 87, the latter of which was the highest AADT for the highway.

Truck ban
The cities along the proposed route also pushed to prohibit trucks over  from using SR 85 (similar to the I-580 truck ban in Oakland and SR 2 truck ban in Angeles National Forest). Thus, SR 85 became one of the handfuls of California freeways that do not allow such tractor semis. The restriction is legally in effect from SR 85's southern terminus at U.S. Route 101 to Interstate 280 (exit 19B), although current signage permits southbound trucks to travel further to Stevens Creek Boulevard (exit 18). This ban has been a prime factor in reducing the level of noise that the freeway would otherwise produce as most large trucks are unable to use the freeway.

HOV and Express lanes
HOV or carpool lanes run along the entire length of SR 85. They require at least two people in a car on weekdays from 5-9 am and 3-7 pm, or a car with an "Access OK" sticker.

Caltrans is converting these existing HOV lanes to high-occupancy toll (HOT) or Express lanes. Construction of the express lanes started in fall 2020, with the first phase between the Central Expressway and SR 85's northern terminus at US 101 opening on February 11, 2022. An extension south to SR 87 is scheduled for 2026. The city of Cupertino filed suit against Caltrans in May 2015 for failure to do a full Environmental Impact Report, and the project attracted overwhelmingly negative reception from the Sierra Club as well as the cities of Saratoga, Los Gatos, and Mountain View for a lack in efficient public transit and higher dependence on automobiles (similar to Los Angeles in the 1960s-1970s) and also criticized VTA at attempting to breach the original 1989 contract which reserved the median divider for mass transportation (presumably light rail).

, the HOT lanes' hours of operation is weekdays between 5:00 am and 8:00 pm. Solo drivers are tolled using a congestion pricing system based on the real-time levels of traffic. Two-person carpools and clean air vehicles with a solo driver are charged 50 percent of the posted toll. Carpools with three or more people and motorcycles are not charged. All tolls are collected using an open road tolling system, and therefore there are no toll booths to receive cash. Each vehicle using the HOT lanes is required to carry either a FasTrak Flex or CAV (Clean Air Vehicle) transponder, with its switch set to indicate the number of the vehicle's occupants (1, 2, or 3 or more). Solo drivers may also use the FasTrak standard tag without the switch. Drivers without any FasTrak tag will be assessed a toll violation regardless of whether they qualified for free.

History

Preserving the right-of-way
Land was set aside for the entire freeway in the 1950s, with maps first showing the proposed freeway in 1957. At the time, Santa Clara County still largely a rural area, consisting of orchards, and so the right-of-way touched very few existing structures. During Governor Jerry Brown's tenure in the 1970s, the building of highways was de-emphasized in favor of mass transit, and some building was allowed on the right-of-way with the expectation that the freeway would never be built. Local government officials, however, fought to preserve the right-of-way and succeeded in doing so. As a result, when congestion on other freeways—I-280, US 101, and SR 17—intersecting this path became overwhelming, it was still possible for this freeway to be built with little demolition required.

In the interim, parts of the unused open space were leased for use without permanent structures, including a large tree nursery, a driving range, and among other things, overflow parking for De Anza College.

Historic and Original Alignments

State Route 9 originally extended from its current terminus to Mission San Jose along present-day SR 85, SR 237, I-680, SR 262, and SR 238. When the San Jose-Oakland US 101E designation was dropped in 1935, Route 5 between Mission San Jose (where the new SR 21 turned northeast) and Hayward did not retain a signed designation. Later SR 9 was extended north along SR 17 (which had replaced SR 13) from Milpitas to Warm Springs, SR 21 to Mission San Jose, and the independent section of former US 101E - all part of Route 5 - to US 50 (also Route 5, which included a branch to Oakland) near Hayward. Except for a short realignment in the mid-1950s onto Route 69 (now I-880 and SR 262) between Milpitas and Warm Springs, this alignment remained until the 1964 renumbering when SR 9 would eventually be truncated to its existing terminus in Los Gatos.

From 1963 to 1965, SR 85 was a 10-mile highway that entirely on surface streets from US 101 near SR 237 to I-280 along Mathilda Ave and Saratoga-Sunnyvale Road (a portion of which was later renamed De Anza Blvd) while the current freeway was being planned. The northern segment was rerouted in 1965 once the northern segment of the freeway opened. The southern segment was deleted in 1994 on the same day the remainder of the current freeway opened.

Funding and planning
The town of Los Gatos and city of Saratoga added to the complexity and cost of the planning and implementation; to avoid excessive noise, they insisted that the freeway be built below grade (at an eventual additional cost of US$60 million), that it have only three lanes in each direction: the leftmost lane being a HOV lane, and two lanes carrying standard traffic. In addition, to prevent what they felt would be excessive additional traffic on their surface streets, they lobbied heavily to prevent having any freeway entrances or exits in their cities. Full interchanges were originally planned at Winchester Boulevard, Quito Road, Saratoga Avenue, and Prospect Road; the final compromise placed only a half interchange at Winchester and completely did away with the Quito and Prospect interchanges. As a result, backups at entrances to the freeway near these cities are tremendous during morning rush hour, and Los Gatos and Campbell residents who want to take 85 southward must go two or three miles (3 to 5 km) out of their way to find a ramp onto the freeway.

The project was the first in the state for which county residents voted to tax themselves to build a state highway. Because state funds were scarce and congestion on other freeways and on surrounding surface streets was tremendous, a slight majority of voters (56%) voted for the tax in 1984. At the time, there was considerable controversy over whether funds would be better spent on mass transit and whether a freeway through so many residential areas would destroy the quality of life. The total US$785 million cost of the freeway was mostly funded by the special tax on county residents, along with matching state and federal funds. The project proved successful enough that, since then, many other locales have used local taxes to build state projects. It was also so effective as a solution to traffic problems that, several years after it was built, a poll by the Silicon Valley Manufacturing Group revealed that nearly 80% of voters claimed that they had voted for the tax.

Construction of the freeway
The northern section, from Stevens Creek Boulevard in Cupertino to US 101 at Mountain View, was completed and opened on 8 December 1965 as four lanes (I-280 was not complete north of SR 85 up to SR 92 until a few years later so certain ramps remained closed until the 1970s). The northern section's carpool lanes were completed in 1990 (south half) and 1998 (north half). In the southern section, partial fill for the interchanges at Blossom Hill Road and SR 87 was placed in 1986. Construction of the first structures (at the SR 85/87 and SR 85/Stevens Creek interchanges) broke ground on April 20, 1988. During the Loma Prieta Earthquake in 1989, these segments, along with the other segments under construction, were spared major damage despite being approximately 10 miles north of the epicenter. SR 85 opened between Santa Teresa Boulevard (at the future 85/87 interchange) and Cottle Road in 1991 with only 2 lanes in each direction, along with the light rail line in the median of SR 85. The extensions to Almaden Expressway and Great Oaks Boulevard were completed in 1992. With the completion of the southern leg (from I-280 to 85) of SR 87 in 1993, the 85/87 interchange opened to traffic that year (with only two connector ramps, from 85 north to 87 north and 87 south to 85 south, due to funding limitations). The HOV lanes were painted on this segment in April 1994. The remaining segments, from US 101 (in South San Jose) to Great Oaks and from Almaden Expressway to I-280, opened in August 1994 and October 1994 respectively. The projects completed in the 1990s had a total cost of about $785 million.

The remaining ramps at the SR 85/87 interchange (from 85 south to 87 north and 87 south to 85 north) were completed in 2003. Before these ramps were constructed, travelers had to use Santa Teresa Boulevard (which 87 turned into at its southern terminus) to join 85 north; similarly, travelers on 85 south had to exit at Santa Teresa Boulevard in order to access 87. At the southern SR 85/101 interchange in South San Jose, carpool-to-carpool ramps and the south 101 to north 85 connector ramp were opened in 2004. The $125 million reconstruction of the northern Highway 85/101 interchange in Mountain View, with the original ramps (opened in 1965) replaced and new carpool-to-carpool and other ramps added, was completed in 2006. The projects completed in the 2000s had a total cost of about $237 million. There is still one missing connector in the SR 85 system left to the future—the flyover ramp from 85 south to 101 north at the southern interchange. Currently, travelers must exit at Bernal Road, turn left, drive approximately 500 feet and take the 101 north entrance ramp. Minor modifications were made at the Cottle Road Interchange in 2014.

When the SR 17/85 interchange was built in the early 1990s, Caltrans built a tunnel that was to carry traffic from north 17 to north 85, similar to the tunnel that carries traffic from south 17 to south 85. But due to insufficient funds, the second tunnel was sealed at both ends by the dirt embankment, with a loop ramp provided instead.

Unfortunately, large sections of the freeway had to be repainted prior to opening, due to graffiti. The segment from Santa Teresa Boulevard to US 101 in South San Jose was further repaved in 2011 (Northbound) and 2018 (Southbound).

Like most California urban freeways at the time it was built, SR 85 originally used a mix of nonreflective and reflective raised pavement markers (i.e., Botts dots and Stimsonite reflectors) to mark lanes.  After California phased out Botts' dots (leaving Stimsonite reflectors as the only kind of raised pavement marker) and transitioned to wider lane stripes, the freeway was repainted to the new standard in late 2019 (similar to I-15 in Cajon Pass).

Aftermath of the freeway
In October 1994, the completed freeway between Almaden Expressway and I-280 opened with the "Party on the Freeway," a single day on which only pedestrians and bicyclists were allowed to travel its length. The evening before opening day several cities along the route, including Saratoga and Campbell, held street fair events on the freeway featuring fine food, wine, and games. Limo service was offered linking the different cities' fairs, giving locals their first glimpse of the new freeway. The next morning 85 was officially opened to traffic. The city of Campbell had planted a large display of pansies spelling out the city's name on the sloped side of the freeway bed; this caused a traffic jam as motorists slowed to read the message. The flowers were removed after the first day. The route has had a speed limit of 65 MPH since 1996.

The overall commute for people from south San Jose through Campbell into Mountain View and other business areas of Silicon Valley improved by roughly half an hour over previous longer routes on already crowded freeways or over miles of surface streets. Major surface streets that had once been unnavigable during many hours of the day suddenly became—and remained—usable. For example, eastern Blossom Hill Road had a typical load of 23,000 cars a day before 85 opened; as of 2004, a typical day's load was a mere 11,000 cars. (Conversely, Saratoga Avenue, which previously had been a fairly quiet road, now sees about 18,000 cars a day because it is the only interchange in or near the city of Saratoga.)

As with any freeway, ambient noise in surrounding neighborhoods increased, from a steadily annoying whisper of sound day and night to a dull roar that muted backyard conversations. Property values, however, did not diminish; it is possible that the improved commute and access to the vast California freeway network improved the desirability of these neighborhoods. The noise level, however, has continued to be an issue with some residents, particularly in Saratoga. Caltrans has floated several options from repaving with asphalt, to grinding down the current concrete surface of the highway. An experimental length of the freeway from Cox Avenue to De Anza Boulevard was ground down in 2003. This smoothed out much of the top layer of the freeway removing most of the rain grooves that had been cut in the concrete when the highway was first built. The result did lower the ambient sound levels along that stretch of the freeway, and subsequently, the entire concrete surfaced section of the freeway from Almaden Expressway to Stevens Creek Boulevard was microgrooved in a follow-up project in 2005.

Other unique features and events
Besides the funding breakthrough, SR 85 set new standards in two additional areas: metering lights and median safety barriers.

SR 85 was the first freeway in California to open with metering lights at every onramp, including interchanges with SR 17 and US 101. When the freeway opened on October 19, 1994, the lights caused tremendous backups at the onramps during commute hours, raising an outcry from commuters furious at having to wait as much as 20 to 30 minutes in the worst cases before entering the freeway. The county required Caltrans to turn off the metering lights, which they did on November 17, 1994. This almost immediately slowed the commute over the full 24 mile (39 km) stretch by 33 minutes; Caltrans eventually turned the lights back on in 1995, which sped up the overall commute considerably.

In January 2009, several metering lights in the southern portion of SR 85 were reactivated.  These included the SR 87-to-SR 85 interchange, the Almaden Expressway on-ramps, and the Blossom Hill Road on-ramps.

From 1994 to 1996, the speed limit on the freeway was 55 MPH. It was one of the first urban freeways to receive a 65 MPH speed limit in 1996.

The freeway was constructed with a 46-to-50-foot (14–15 m) wide center median. Initially, no barrier of any kind was installed in the median because, at the time, Caltrans regulations stated that any median wider than 45 feet (14 m) did not require a median barrier unless there was a history of head-on collisions. However, within the first year, one person died, and in a one-year period from 1996 to 1997, six more were killed in head-on collisions by cars crossing the median at high speeds (at the time the highway was seen as a race track to certain drivers).  Public outcry convinced Caltrans to install the standard post-and-metal-beam barrier the entire length of the freeway and also to change their regulations so that median barriers are now required on all high-volume freeways with medians of less than 75 feet (23 m). Accidents and injuries dropped by roughly one-third in the first year after the barrier was installed.

In 1998, California Highway Patrol officer Scott Greenly was struck by a car and killed while issuing a ticket on the shoulder of Route 85; thereafter the portion between Quito Road and Prospect Road in the City of Saratoga was named the CHP Officer Scott M. Greenly Memorial Freeway. On September 15, 2008, the remainder of the freeway, north of Prospect Road as well as south of Quito Road, was named in honor of former San Jose mayor, congressman, and United States Secretary of Transportation Norman Mineta.

Exit list

Popular culture
In the 2021 Netflix film The Mitchells vs. the Machines, the route is revealed to be heavily patrolled by PAL Max robots.

See also

References

External links

Bay Area FasTrak – includes toll information on the SR 85 Express Lanes and the other Bay Area toll facilities
Route 85 at CAhighways.org
Eric Buchanan's State Route 85 Photos Index page
California @ AARoads.com - State Route 85

085
085
State Route 085
State Route 085
Transportation in Sunnyvale, California

California State Route 85


Mastra altın madeni, Gümüşhane'nin Demirkaynak köyünde Koza Grubu tarafından işletilen altın madenidir. Madene köyün eski adı olan Mastra verilmiştir. Mastra, Ovacık altın madeninden sonra ikinci Türk altın madeni olacaktır.

Gümüşhane'de madencilik
Gümüşhane (merkez)
Türkiye'deki altın madenleri

Mastra altın madeni


Gilson Tavares, également surnommé Benchimol, né le  à Praia, est un footballeur international cap-verdien qui évolue au poste d'avant-centre au Benfica Lisbonne B.

Biographie

Carrière en club
Formé au Portugal, notamment à Damaia dans la périphérie de Lisbonne, Tavares rejoint le centre de formation du GD Estoril-Praia en 2020, dont il intègre rapidement l'équipe reserve. Avec cette dernière, il va remporter le championnat et la coupe « révélation » lors de sa première saison au club d'Estoril.

Il joue son premier match en professionnel avec Estoril le , titularisé pour un match de Coupe de la Ligue du Portugal contre le CD Nacional, remporté 2-1 à l'extérieur par les Canarinhos.

Le jeune attaquant continue ensuite à s'illustrer dans le championnat des moins de 23 ans, qui réunit les équipes reserves — notamment avec un doublé contre le Sporting pour une victoire 2-0 qui confirme la place de leadeur de la compétition d'Estoril — attirant l'attention de plusieurs clubs importants, au Portugal et à l'étranger.

Carrière en sélection
Tavares fait ses débuts pour l'équipe du Cap-Vert  le  lors d'une défaite 2-1 contre la Guinée en match amical.

Régulièrement appelé en sélection lors des saisons suivantes, il fait partie du groupe qui joue la CAN 2021 en .

Le 24 mars 2022, lors d'un match amical opposants la formation du Cap-Vert à celle du Liechtenstein, Tavares inscrit un triplé, son 1er et unique en sélection.

Palmarès

Références

Liens externes

Footballeur international cap-verdien
Naissance en décembre 2001
Naissance à Praia
Joueur du GD Estoril-Praia
Joueur du Benfica Lisbonne B

Gilson Tavares


Brigittenau (), Viyana'nın 20. Merkez İlçesi'dir.

Topraklarının büyük bir bölümünü Tuna nehrinin bataklıklarının kurutulması ile kazanmış ve uzun yıllar Leopoldstadt adlı diğer merkez ilçenin yönetiminde kalmıştır. 1900 yılında Schottenau, Wolfsau, Taborau ve Zwischenbrücken adlı yerleşim yerleri birleştirilip Brigittenau adı altında Viyana'ya bağlanmıştır. İsmini bu bölgede bulunan Brigittakapelle'den almaktadır.

Nisan 1945 de Bezirksamt, Brigittakirche, Leyschule ve diğer birçok bina 2. Dünya Savaşı nedeniyle hasar almıştır, All Saints Kilisesi'nin (Allerheiligenkirche) tamamen yıkılmıştır. Floridsdorfer Köprüsü, geri çekilen Alman askerleri tarafından havaya uçurulmuştur. Savaş sonrası Viyana dört sektöre bölünür, Brigittenau Sovyetler Birliği bölgesinde kalmıştır.

1999 da Viyana'daki en yüksek ikinci bina olan Millenium Kulesi'nin açılmıştır.

Nüfus

Konuşulan Diller

Almanca %64,9

Türkçe %15,3

Sırpça %9,4

Brigittenau'daki Dinler

Roma Katolik %42,4

mezhepsiz %24,7

İslam %14,1

Ortodoks %8,4

Görülecek yerler
 Vindobona -
 Millennium Tower -
 Hannover Markt -
 Brigittakirche -
 Brigittakapelle -

Kaynakça

Dış bağlantılar
Brigittenau  (Almanca)

Viyana'nın ilçeleri

Brigittenau