Nossa Senhora de Bechouat é uma dedicação mariana venerada em Bechouat, no Vale do Bekaa (Líbano).

Em 1741, uma estátua bizantina de madeira da Virgem Maria foi descoberta numa gruta, sobre a qual foi posteriormente construída uma igreja (o Santuário de Nossa Senhora de Bechouat), que hoje constitui um local de peregrinação, sendo costume que muitos fiéis passam a noite rezando ou meditando junto às portas do templo.

Milagres
Nossa Senhora de Bechouat é credora de inúmeros milagres, com milhares de devotos fazendo uma peregrinação desde a vila de Bechouat até o santuário onde está guardada a imagem, uma réplica de Nossa Senhora de Pontmain feita em 1880 e transferido para o seu destino atual por ordem de um padre jesuíta a pedido dos paroquianos após o incêndio do templo no início do século XX.

Um dos milagres atribuídos a Nossa Senhora de Bechouat foi testemunhado por Tony Sukkar, um libanês de 37 anos, residente em Nova York. Sukkar sofria de uma doença crônica que havia paralisado completamente a parte superior de seu corpo; Durante uma visita ao Líbano, o homem foi ao santuário e rezou à Virgem, a quem pediu para ser curado de sua doença. Pouco depois, Sukkar se recuperou e conseguiu se mover livremente, fazendo uma estátua da Virgem em sua cidade natal, Deir Al-Ahmar, como sinal de agradecimento.

Outro milagre foi testemunhado por Mohammed Naef Al-Awwad Al-Hawadi, um menino de 10 anos; enquanto acompanhava seus pais, muçulmanos originários da Jordânia, durante uma peregrinação ao templo, o menino declarou ter visto a estátua piscar, assim como muitos fiéis que ali pernoitaram, que afirmaram ter visto como os olhos, as mãos e o rosário da Virgem se moviam.

Referências

Bechouat

Nossa Senhora de Bechouat


Parti Socialiste (PS) (er kendt som Sozialistische Partei (SP) i det tysktalende område mod øst) er et socialdemokratisk parti for den fransk- og tysk-sproglige del af Belgien.

Ved det føderale valg i 2014 fik Parti Socialiste 23 mandater i Repræsentant-kammeret og 9 mandater i Senatet. Ved valget i 2010 fik PS 26 mandater i Repræsentant-kammeret og 7 mandater i Senatet.

Ved Europa-Parlamentsvalget 2014 fik PS 3 mandater i Europa-Parlamentet.

Elio Di Rupo var belgisk statsminster i 2011–2014, og han var formand for Parti Socialiste i 1999–2011. PS står stærkt i Vallonien, og partiet deltager ofte i koalitionsregeringer.

Historie
Det belgiske arbejderparti blev dannet i 1885, og det skiftede navn til det belgiske sosialistparti i 1944.

I 1978 blev partiet delt efter sproglige og regionale kriterier. Parti Socialiste (PS) blev etableret i Vallonien, mens Socialistische Partij (SP eller sp.a) blev etableret i Flandern. Begge partier er repræsenteret i den tosproglige region Bruxelles.

Eksterne links
Officiel hjemmeside

Socialdemokratiske partier
Politiske partier i Belgien
Etableret i 1978

Parti Socialiste (Belgien)


Draškovićeva opservancija je bio masonski obred koji se radio u Hrvatskoj pod Habsburzima u posljednjih decenija 18. stoljeća. Obred je oko 1775. godine uspostavio grof Ivan Drašković Trakošćanski kada je formirao i Veliku provincijalnu ložu Hrvatske. Obred se kasnije ugasio, nakon zabrane slobodnog zidarstva u Habsburškoj Monarhiji 1795. godine. Obred se temeljio na Obredu strožeg opsluživanja, tj. Obredu striktne opservancije.

Struktura stupnjeva
Stupnjevi Draškovićevog obreda bili su:
 1° – učenik i pomoćnik
 2° – majstor i škotski majstor
 3° – devetorica izabranih i petraestorica izabranih
 (4°) – vitez

Vidi još
 Povijest slobodnog zidarstva u Hrvatskoj
 Popis masonskih obreda
 Masonski redovi

Izvori

Masonski obredi
Povijest slobodnog zidarstva u Hrvatskoj

Draškovićeva opservancija


Abdüssamet Ağaoğlu (1909, Bakü - 6 Ağustos 1982, İstanbul), Türk yazar, siyasetçi.

Samet Ağaoğlu, Azerbaycan'dan Türkiye'ye göç eden Ağaoğlu ailesinin dördüncü çocuğudur ve kendisi gibi yazar ve fikir adamı olan Ahmet Ağaoğlu'nun oğludur. İlk ve orta öğrenimini Bayazıt Fevziye Lisesi'nde tamamladıktan sonra, 1929 yılında Ankara Lisesi'nden mezun oldu. 1931 yılında Ankara Hukuk Mektebi'ni bitirdikten sonra Strazburg'a giderek üniversitenin "yüksek etüdler" bölümünde 16 ay okumuş, ancak doktorasını tamamlayamamış, babasının işlerinin bozulması üzerine yurda dönmek zorunda kalmıştır. Yurda döndükten sonra ekonomi ve ticaret bakanlıklarında bazı üst düzey görevlerde bulunmuş, 1946 yılında devlet hizmetinden ayrılmıştır.

Avukatlık yapmaya başladığı sırada Demokrat Parti saflarında politikaya atılmıştır. 1950, 1954 ve 1957 seçimleri ile IX., X., XI. Dönem Manisa Milletvekilliği yapmıştır. Çalışma, sanayi ve devlet bakanlığı vazifelerinde bulundu. 27 Mayıs 1960 askerî darbesinde tutuklanıp hüküm giydi. Ömür boyu hapisle cazalandırıldı. İmralı ve Kayseri cezaevlerinde tutuklu kaldı. 1964 yılında Yassıada'da cezasını çekerken çıkan özel bir afla salıverildi. Bundan sonra siyasetle dolaylı olarak ilgilendi.

Kendini tümüyle yazılarına verdiği bir dönemde, 6 Ağustos 1982'de öldü. Feriköy Mezarlığı'nda bulunan Ağaoğlu Aile Mezarlığı'nda defnedilmiştir.

Edebî kişiliği
Yazmaya lise sıralarında başlayan Samet Ağaoğlu, 1929 - 1931 yıllarında Behçet Kemal Çağlar, Ahmet Muhip Dıranas gibi arkadaşlarıyla Hep Gençlik adında bir dergi çıkarmıştır. Strazburg yaşamını anlatan ilk öyküleriyle görünmüştür. Politik çalışmaları dolayısıyla kitaplarını uzun aralıklarla çıkarmış, ancak yaşamının sonuna kadar yazınla ilgisini koparmamıştı.

Siyâsî içerikli pek çok yazıya da imza atmış olan Samet Ağaoğlu, öykü ve denemelerini dönemin Varlık, Yücel, Çığır gibi önemli dergilerinde yayımlamıştı.

Yazılarında Samet Agayef imzasını da kullanmıştır.

Eserleri

Öykü
 1944 Strassburg Hatıraları
 1950 Zürriyet
 1953 Öğretmen Gafur
 1957 Büyük Aile
 1964 Hücredeki Adam
 1965 Katırın Ölümü

Anı
 1940 Babamdan Hatıralar
 1958 Babamın Arkadaşları
 1965 Aşina Yüzler
 1967 Arkadaşım Menderes
 1972 Marmara'da Bir Ada
 1973 Demokrat Parti'nin Doğuş ve Yıkılış Sebepleri-Bir Soru
 1978 İlk Köşe
 1992 Siyasi Günlük: Demokrat Partinin Kuruluşu

İnceleme
 1944 Kuvayı Milliye Ruhu
 1947 İki Parti Arasındaki Siyasi Farklar

Gezi
 1967 Sovyet Rusya İmparatorluğu

Kaynakça
Özel

Genel

1909 doğumlular
1982 yılında ölenler
Türkiye'deki Azeri göçmenler
20. yüzyıl Türk yazarları
İstanbul Erkek Lisesinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Feriköy Mezarlığı'na defnedilenler
Türkiye Cumhuriyeti Devlet Bakanları
TBMM 9. dönem Manisa milletvekilleri
TBMM 10. dönem Manisa milletvekilleri
TBMM 11. dönem Manisa milletvekilleri
Bakü doğumlu siyasetçiler
TBMM Dışişleri Komisyonu
Demokrat Parti (1946) mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk siyasetçileri
20. yüzyıl Türk avukatları
Ağaoğlu ailesi

Samet Ağaoğlu


ريتشارد فليشر (8 ديسمبر 1916 - 25 مارس 2006)  كان مخرج أفلام أمريكي.

مواقع خارجية

مراجع

مخرجو أفلام من بروكلين
أشخاص من بروكلين
أمريكيون من أصل بولندي يهودي
أمريكيون من أصل يهودي نمساوي
خريجو جامعة براون
خريجو جامعة ييل
خريجو مدرسة ييل للدراما
كتاب أمريكيون يهود
مخرجو أفلام خيال علمي
مخرجو أفلام من مدينة نيويورك
مواليد 1916
مواليد في نيويورك
وفيات 2006

ريتشارد فليشر


Aarestrup er en by i det centrale Himmerland med , beliggende i Aarestrup Sogn øst for E45 Nordjyske Motorvej og vest for Rold Skov. Byen hører til Rebild Kommune og ligger i Region Nordjylland.

Landsbyen er beliggende 5 kilometer nordøst for Haverslev, 5 kilometer sydøst for Suldrup og 11 kilometer sydvest for Støvring. Der er en kilometer til udkanten af Rold Skov.

I byen er der 12 foreninger, Aarestrup Kirke, Aarestrup Forsamlingshus og nogle mindre erhvervsdrivende. Der er også naturbørnehave, vuggestue og friskole i byen.

Kilder

Byer i Rebild Kommune
Byer og bydele med genforeningssten

Aarestrup


الدورة 12 من بطولة العالم للعدو الريفي التي ينظمها الاتحاد الدولي لألعاب القوى، والتي أقيمت في مدينة روتيرفود بالولايات المتحدة سنة 1984.

النتايج

سباقات العدو الطويل رجال

فردي

فرق

سباقات العدو للشباب فتيان

فردي

فرق

سباقات العدو الطويل نساء

فردي

فرق

ألعاب القوى (المضمار والميدان) في 1984
الرياضة في نيوجيرسي في 1984
العدو الريفي في الولايات المتحدة
بطولة العالم للعدو الريفي
رياضة أمريكية في 1984
سباقات المضمار والميدان في نيوجيرسي
منافسات رياضية في نيوجيرسي
منافسات سباقات مضمار وميدان دولية تستضيفها الولايات المتحدة
أحداث مارس 1984 الرياضية في الولايات المتحدة

بطولة العالم للعدو الريفي 1984


مخيم اليرموك هو منطقة مساحتها 2.11 كيلومتر مربع (520 فدانا) في مدينة دمشق، كان موطنا لأكبر مجتمع من الفلسطينيين اللاجئين من حرب 1948، كان به مستشفيات ومدارس. يقع على بعد 8 كيلومترات (5.0 ميل) من وسط دمشق وداخل الحدود البلدية إلا أنه كان خارج تلك الحدود عند تأسيسه في عام 1957. اليرموك هو مخيم للاجئين «غير رسمي». اعتبارا من يونيو 2002، كان هناك 112,550 لاجئ مسجل يعيشون في اليرموك.

خلال الحرب الأهلية السورية، أصبح مخيم اليرموك مسرحًا للقتال المكثف في عام 2012 بين الجيش السوري الحر والجبهة الشعبية لتحرير فلسطين – القيادة العامة بدعم من قوات الحكومة السورية. ثم استولت على المخيم عدة فصائل مختلفة وحُرم من الإمدادات، مما أدى إلى الجوع والأمراض ومعدل الوفيات المرتفع، مما تسبب في مغادرة الكثيرين. بحلول نهاية عام 2014، انخفض عدد سكان المخيم إلى 20,000 شخص فقط.

في أوائل أبريل 2015، اجتاح تنظيم الدولة الإسلامية معظم مخيم اليرموك، مما أثار اشتباكات مسلحة مع الميليشيا الفلسطينية أكناف بيت المقدس. في هذه المرحلة، قدر عدد السكان بـ 18,000. بعد قتال عنيف في أبريل ومايو 2018، استولت قوات الحكومة السورية على المخيم، وانخفض عدد سكانه الآن إلى 600 عائلة.

نظرة عامة
يقع على مسافة 8 كم من دمشق وداخل حدود المدينة وقطاع منها، ويشبه المنطقة الحضرية، ويختلف تماماً عن تجمعات اللاجئين الفلسطينيين الأخرى في سوريا. وبمرور الأعوام قام اللاجئون بتحسين مساكنهم وإضافة الغرف إليها. ويزدحم المخيم اليوم بالمساكن الإسمنتية والشوارع الضيقة ويكتظ بالسكان ولا يقتصر سكانه على اللاجئين الفلسطينيين فقط بل يضم عدد كبير من السوريين الذين ينتسبون للطبقة الفقيرة، كما ويسمى عاصمة الشتات الفلسطيني كونه أكبر تجمع لفلسطينيي الشتات.

يقسم المخيم إدارياً إلى ثلاثة أحياء هي حي الفالوجة، حي الكرمل وحي حطين يفصل بينها ثلاث شوارع رئيسية هي شارع اليرموك وشارع فلسطين وشارع صلاح الدين الأيوبي ويوجد العديد من الشوارع الفرعية التي لا تقل أهمية عن الشوارع الرئيسية مثل شارع لوبية وشارع صفد حيث يمتلئان بالمحلات التجارية ويزدحمان بسيارات الأجرة والحافلات الكبيرة التابعة للشركات الخاصة التي تصل المخيم بالعاصمة دمشق، ويعمل العديد من اللاجئين في المخيم كأطباء ومهندسين وموظفين مدنيين، ويعمل آخرون كعمالة مؤقتة وباعة متجولين.
وبشكل عام في الوضع الطبيعي تبدو ظروف المعيشة في المخيم أفضل بكثير من مخيمات لاجئي فلسطين الأخرى في سوريا. يوجد بالمخيم أربعة مستشفيات مستشفى فلسطين وفايز حلاوة والرحمة ومشفى الباسل وعدد من العيادات التخصصية الخاصة ومدارس ثانوية حكومية وأكبر عدد من مدارس الأونروا، وترعى الأونروا مركزين لبرامج المرأة لتقديم الأنشطة الخارجية. ومع تزايد السكان اللاجئين، كما يوجد بالمخيم عدة مسارح مثل مسرح الشهيدة حلوة زيدان ومسرح الخالصة ومسرح المركز الثقافي العربي في مخيم اليرموك.

في عام 1996 تمكنت الأونروا من تطوير مركزي صحة بتبرعات من الحكومة الكندية. وفي 1997 تم تطوير ست مدارس بتبرعات من الحكومة الأمريكية، وبناء حضانة بأموال إسترالية. وفي 1998 تمكنت الأونروا أيضا من بناء مركز صحي بتمويل من الحكومة الهولندية.العراق

التأثر بالحرب الأهلية

في الحرب الأهلية السورية، 2011، كان المخيم نفسه ملجأ لكثير من أهالي ريف دمشق وأهالي أحياء العاصمة دمشق التي تعرّضت للقصف، كمدن ببيلا ويلدا في الريف وكأحياء التضامن والحجر الأسود والقدم والعسالي وغيرها، وبقي المخيم آنذاك هادئا نسبياً وبعيداً عن التوترات، لكن وفي منتصف شهر كانون الأول من العام 2012 بدأت حملة عسكرية على المخيم بعد تقدم قوّات المعارضة من الأحياء الجنوبيّة في دمشق، في 16_12_2012 قام الطيران بقصف مدرسة الكرمل في شارع المدارس التي كان فيها عوائل مهجرة وقصف جامع عبد القادر الحسيني في شارع عز الدين القسام والذي كان يؤوي الكثير من النازحين من الأحياء المجاورة وسقط العديد من الأشخاص بين قتيل وجريح، ثم اندلعت اشتباكات بين طرفي النزاع، الجيش النظامي السوري والجيش الحر مع بعض العناصر الفلسطينية التي انشقّت عن اللجان الشعبية التابعة لأحمد جبريل، تلا ذلك تمركز للدبابات عند ساحة البطيخة في أول المخيم، عندها بدأت موجة نزوح للأهالي بأعداد هائلة.

أخذت الاشتباكات تتصاعد، وتركّزت خاصّة في بداية المخيم عند ساحة البطيخة وحي الناصرة (شارع راما)، وساحة الريجة وبلديّة المخيم في شارع فلسطين، وانتقلت عدوى السيارات المفخخة من باقي أحياء دمشق إلى المخيم أيضاً، فانفجرت عدة سيارات كان أخطرها انفجار ساحة الريجة الذي ألحق أضراراً مادّية بالغة بالمباني.
بعد فترة أعلنت قوات المعارضة والجيش الحر سيطرتها على شارع الثلاثين، الشارع الواصل بين المخيم وحي الحجر الأسود، ثمّ تعرّضت الأبنية المطلة على هذا الشارع إلى قصف عنيف من قبل الدبابات دمّر أجزاء منها، خصوصاً أن هنالك ثكنة عسكرية تابعة لقوات النظام قرب المخيم مقابل جامع سفيان الثوري الواقع في حيّ القاعة.

ويرد الرفاعي عضو مجلس قيادة الثورة أنه لا يوجد مسلحون داخل المخيم لا من الجيش السوري الحر ولا من الدولة الإسلامية في العراق والشام، ولا من جبهة النصرة كما يدعي النظام السوري، وكل المسلحين غادروا مخيم اليرموك شهر 12/2013.

الحصار والمجاعة
قوات الجيش السوري ومجموعات مسلحة أخرى تابعة لها؛ تحاصر المخيم بشكل تام منذ يوليو/حزيران 2013، ونحو 18 ألف لاجئ فلسطيني محاصر، ونحو 97 لاجئاً  فلسطينياً من الأطفال والنساء والشيوخ ماتوا جوعا حتى بداية فبراير 2014، المخيم حوصر بشكل متقطع منذ أكثر من 6 أشهر لكنه بقي محاصراً بشكل كامل منذ أكثر من 180 يوما على التوالي.

مبادرات لإنقاذ الوضع الإنساني
 كانت هناك مبادرات لإنقاذ الوضع الإنساني، ومنها محاولة لتوصيل 5000 حصة غذائية تم توفيرها من حي الزاهرة للمخيم، لكن قوات النظام السوري والقوات الموالية له المحاصِرون للمخيم منعوا دخولها وقاموا بنهبها ليلا.
 ومبادرة ثانية كانت تقضي بإخراج ثلاثمائة مريض وجريح من سكان المخيم، وكان أغلبهم نساء وأطفال، غير أن قوات النظام المحاصرة قامت بإطلاق النار لدى خروجهم ما دفعهم إلى العودة أدراجهم.

وكان هناك جهود لوقف الحصار أو التضامن مع أهله وجمع التبرعات حيث انطلقت في فلسطين واحدة من أضخم الحملات الإعلامية لنصرة اللاجئين الفلسطينيين المحاصرين في مخيم اليرموك في سوريا باسم «هنا مخيم اليرموك»، وشاركت في الحملة أكثر من 60 محطة إذاعية فلسطينية، اشتركت جميعها في بث موحد. وحملات أخرى مثل حملة «أنقذوا مخيم اليرموك».

في الحصار منع وصول المواصلات وسيارات الأجرة وإغلاق المشافي والمدارس بالإضافة إلى قطع التيار الكهربائي لأشهر طويلة وصعوبة الظروف المعيشية.

بلغ عدد شهداء الجوع والحصار في المخيم إلى 154 حتى يوم 26 تموز 2014.

داعش تقتحم وتسيطر على معظم المخيم

في شهر 4 -2015 اقتحم تنظيم داعش المخيم.

دمار هائل لحق بالمخيم
في مايو/ أيار 2018 وصفت وكالة الأمم المتحدة لإغاثة وتشغيل اللاجئين الفلسطينيين (أونروا) وضع مخيم «اليرموك» بعد أعوام طويلة من الحصار بأنه بات «غارق بالدمار»، وذلك بعد شهر من الحملة العسكرية لجيش النظام التي شهدها المخيم لإخراج تنظيم الدولة الإسلامية «داعش». وعلى إثر الحملة العسكرية على مخيم اليرموك سجلت عمليات عمليات سلب ونهب لممتلكات السكان الذين تم تهجيرهم.

وفي نوفمبر/ تشرين الثاني 2018 أعلن نائب وزير الخارجية السوري آنذاك فيصل المقداد، أنه بات مسموحا عودة اللاجئين الفلسطينيين إلى المخيم وأن السلطات السورية أعدت خطة لإعادة جميع اللاجئين الفلسطينيين الذين كانوا يقطنون في اليرموك إلى المخيم قرب دمشق، والذي دمرته سنوات طويلة من الحرب.

مصادر ومراجع

 موقع وكالة الأونوروا
 الموت جوعا بمخيم اليرموك.. مسؤولية من؟
 أطباء: جوع وموت بطيء لسكان اليرموك -

أحياء دمشق
أماكن مأهولة أسست في 1957
تأسيسات سنة 1957 في سوريا
محافظة دمشق
مخيمات اللاجئين الفلسطينيين في سوريا

مخيم اليرموك


Dirichlet problemi matematikte kısmi diferansiyel denklemler problemlerinde, çözümün verilen bir bölgede çözülmesi ile ilgilidir. Bu gerektirme Dirichlet limit şartı olarak bilinir.

Dış bağlantılar
 http://mathworld.wolfram.com/BoundaryConditions.html

Fourier dönüşümü
Diferansiyel denklemler

Dirichlet problemi


الشاش  هو قماش رقيق كثير الثقوب مصنوع من القطن أو الحرير، أو الخيوط الصناعية. صنع هذا القماش لأول مرة في مدينة غزة بفلسطين. تنسج الخيوط بطريقة خاصة تدعى لينو أو النسيج الشاشي. في حالة اللينو، تكون خيوط السداة مزدوجة دائما. تُلف خيوط الطول المزدوجة بعضها ببعض كلما مرت بخيوط اللُّحمة وفي هذه الحالة، تكون الخيوط قد أبقيت متباعدة على مسافة ثابتة، مع تماسكها. يستخدم نسيج لينو في صناعة الناموسيات، والمركيزيتات (أنسجة رقيقة مشبكة)، وقماش المنخل الذي ينخل الدقيق في الطواحين.

التاريخ وأصل الكلمة
كان الشاش يحاك تقليديا في فلسطين والكلمة الإنجليزية Gauze قد قيل أنها اشتقت من اسم منطقة غزة (), والتي كانت مركز للحياكة في المنطقة.

مراجع

أقمشة منسوجة
ضمادات طبية

شاش


Chirk (idioma galés: Y Waun) es una villa galesa en el sur del Wrexham County Borough en el condado de Clwyd. Está al lado del río Ceiriog, un tributario del río Dee. Al otro lado del Ceiriog está el condado inglés de Shropshire. En el censo de 2001 Chirk tenía una población de 3.883.

Chirk es el nombre adaptado al inglés del río Ceiriog. Durante la época normanda, Chirk era la capital del señorío de Chirkland. Su nombre galés, Y Waun, significa El Brezo en español.

El Castillo de Chirk fue construido probablemente por Roger Mortimer de Chirk en 1282 durante la conquista de Gales por el rey Eduardo I de Inglaterra. Actualmente, es una casa solariega. El Acueducto de Chirk fue construido entre 1796 y 1801 y fue diseñado por Thomas Telford y William Jessop. La minería del carbón fue la industria principal en Chirk desde 1622 hasta 1968. Actualmente, existe una fábrica de chocolate de Cadbury en la villa.

Referencias

Localidades de Wrexham

Chirk


Johann Gottfried Rademacher (født 4. august 1772 i Hamm, død 9. februar 1850 i Goch) var en tysk læge.

Kilder

 }

Læger fra Tyskland
Tyskere i 1700-tallet
Tyskere i 1800-tallet

Johann Gottfried Rademacher


Talk, bir mineraldir. Şu anlamlara da gelebilir:

 Talk (yazılım), bir Unix yazılımı
 Talk (şarkı), bir Coldplay şarkısı
 Talk (şarkı) bir Khalid şarkısı
 Talk-show, bir televizyon programı çeşidi

Talk (anlam ayrımı)


مكملات الكرياتين هي مركبات عضوية رياضية مستخدمة لزيادة كفاءة الأداء الرياضي. وعلى الرغم من أن الباحثين عرفوا استخدام الكرياتين كمصدر للطاقة من الهيكل العظمي والعضلات منذ بداية القرن العشرين، فان ازدياد شعبيته كمكمل لتحسين الأداء في عام 1992.

تاريخ مكملات الكرياتين

في عام 1912، وجد الباحثون بجامعة هارفارد  و الدليل على ان تناول الكرياتين بشكل كبير يؤدى إلى زيادة محتوى الكرياتين للعضلات  وفي أواخر 1920، وٍُجد أن المخزون العضلي من الكرياتين يمكن زيادته عن طريق ادخال الكرياتين بكميات أكبر من المعتاد، واكتشف العلماء فوسفات الكرياتين، وأن الكرياتين هو اللاعب رئيسي في عملية الأيض في الهيكل العظمي والعضلات. ومادة الكرياتين، تُشكل طبيعيا في الفقاريات.

تم توثيق الكرياتين جيدا في التأثير على الأداء البدني منذ أوائل القرن العشرين، إلا أنه في الآونة الأخيرة حاز انتباه الرأي العام التالي لاولمبياد 1992 في برشلونة. وفي مقالة بتاريخ 7 آب 1992 في صحيفة التايمز ذُكر ان العداء لينفورد كريستي الفائز بالميدالية الذهبية في سباق 100 متر، قد استخدم الكرياتين قبل دورة الألعاب الأولمبية، وذكر مقال كمال الاجسام الشهري أن هناك عداء آخر اسمه سالي غانيل، صاحب الميدالية الذهبية في سباق 400 متر حواجز، هو مستخدم آخر للكرياتين. وهناك العديد من الحائزين على الميدليات من المجدفين البريطانيين يستخدمون أيضا الكرياتين خلال استعداداتهم لدورة برشلونة.

وفي ذلك الوقت، توافرت مكملات الكرياتين منخفضة الفاعلية في بريطانيا، ولكن مكملات الكرياتين المصممة لتعزيز القوة لم تكن متوفرة تجاريا حتى عام 1993 عندما قامت شركة تدعى  (قمة شرق آسيا) : بتقديم العقار لمجمع سوق التغذية الرياضية تحت اسم Phosphagen. وأظهرت الأبحاث التي أجريت بعد ذلك أن استهلاك الكربوهيدرات ونسبة السكر في الدم ترتفع بالتزامن مع زيادة الكرياتين المخزن في العضلات. وفي عام 1998، أطلقت  للتكنولوجيا الخلية، أول creatine-carbohydrate-alpha lipoic acid. وقد ثبت حمض الليبويك من أجل تعزيز مستويات phosphocreatine العضلات ومجموع تركيزات الكرياتين في العضلات. هذا النهج لحمين مكملات تم التحقق في دراسة أجريت في عام 2003.

حدثا هاما آخر في مكملات الكرياتين في عام 2004 عندما وقعت أول الكرياتين المكملات إيثيل استر أطلقت منه. إيثيل استر الكرياتينين (أوروبا الوسطى والشرقية) تتحول بالتدريج إلى شكل من الكرياتين المستخدمة على نطاق واسع، مع العديد من الشركات الآن يحمل كل مونوهيدرات حمين القائم على ملاحق والمكملات أوروبا الوسطى والشرقية

المراجع

مكملات غذائية

مكملات الكرياتين


Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split u sezoni 1980./81. je predstavljalo ligu 6. ranga nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je 11 klubova, a ligu je osvojio OSK iz Otoka.

Ljestvica

Rezultatska križaljka
podebljan rezultat - igrano u prvom dijelu lige (1. – 11. kolo), odnosno prva utakmica između klubova
rezultat normalne debljine - igrano u drugom dijelu lige (12. – 22. kolo), odnosno druga utakmica između klubova
 prekrižen rezultat  - poništena ili brisana utakmica
p - prekinuta utakmica

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 Međuopćinska nogometna liga Split – Makarska 1980./81.

Vanjske poveznice

Izvori

 Jurica Gizdić: Dok je srca bit će i Croatie : 1974. Kujundžuša - Croatia 2004., Zmijavci, 2004., , str. 40-42
 Jurica Gizdić: NK Dugopolje 1952. – 2002. : 50 godina nogometa u Dugopolju, Dugopolje, 2002., , str. 64-65
 nk-oskotok.bloger.index.hr, NK OSK Otok - Sezone OSK-a kroz povijest (SFRJ) , objavljeno 9. lipnja 2011., pristupljeno 29. listopada 2017.

1980-81
Split
1980-81 Split

Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1980./81.


قوس لاديفونس أو غراند أرش (القوس الكبير) (Arche de la Défense قوس الدفاع) نصب تذكاري في باريس، يعد من معالم العاصمة الفرنسية الحديثة.

تاريخ البناء
بدأت مسابقة التصميم للمشروع بمبادرة من الرئيس الفرنسي فرانسوا ميتران في ذكرى مرور مائتي سنة على الثورة الفرنسية. فاز به المهندس المعماري الدانماركي يوهان أوتو فون شبريكلسن (1929-1987) بدأ تشييد النصب المذكور في عام 1982. بعد وفاة المهندس المعماري في عام 1987 ، خلفه شريكه، المهندس المعماري الفرنسي بول أندريو، انجز العمل في 1989/90.

معرض صور

انظر أيضاً
 الموقع الرسمي
 قوس لاديفونس في ويكيميديا كومنز

مراجع

آثار ونصب تذكارية
أبراج
تأسيسات سنة 1989 في فرنسا
لا ديفونس
مبان ومنشآت اكتملت في 1989
معالم فرنسية
ملاعب رياضة إلكترونية في فرنسا
مواقع جذب سياحي في باريس

قوس لاديفونس


Lukas Josef Podolski (, ; d. 4 Haziran 1985, Gliwice) Polonya asıllı Alman futbolcudur. Forvet pozisyonunda görev almaktadır.

Podolski, Polonya'da doğduğu ve Polonya kökenli olduğu için Polonya millî futbol takımında da forma giyebilecekken, Almanya'yı tercih etti. 2006 FIFA Dünya Kupası'nda kadroda yer alan futbolcu 2. turda İsveç karşısında attığı 2 golle takımının çeyrek finale çıkmasında büyük pay sahibi oldu. Almanya'nın Galler'le yaptığı ve 2-0 yendiği maçta Podolski'nin takım kaptanı Michael Ballack'a attığı tokat birkaç gün gündemden düşmedi.

Kulüp takımları kariyeri

1. FC Köln
Futbola 1991 yılında Jugend 07 Bergheim takımının altyapısında başladı. 1995'te ise Köln'ün U-15 takımına geçti. 1 Haziran 2003'te Borussia Dortmund II ile oynanan maçta, üçüncü ligde mücadele eden Köln II formasını ilk kez giydi. Sonraki sezon U-19 takımında gösterdiği başarılı performans ile 18 yaşında A takıma yükseldi. 22 Kasım 2003'te Hamburg ile oynanan Bundesliga maçında teknik direktör Marcel Koller tarafından sahaya ilk 11'de sürüldü. Bu maçta Podolski'nin ilk Bundesliga maçıydı. 13 Aralık 2003'te Hansa Rostock ile 1-1 berabere kaldıkları maçta ilk golünü kaydetti. İlk sezonunda 19 maçta 10 gol atarak, hem takımının en golcü ismi oldu hem de Bundesliga tarihinin en başarılı 18 yaş altı futbolcu performansını gösterdi. Ancak Köln, lig sonuncusu olarak küme düştü.

2004-05 sezonunda 2. Bundesliga'da çok başarılı bir performans gösterdi. 30 maçta 24 gol atıp, 11 asist yaptı. Böylece en yakın rakiplerinden 7 gol fazla atarak 2. Bundesliga'nın gol kralı oldu. RW Oberhausen ve Duisburg'a hat-trick yapıp, Energie Cottbus'a da 4 gol atmıştı. DFB-Pokal birinci tur maçında Saarbrücken'e de 4 gol kaydetmişti. Sezon sonunda Köln, 2. Bundesliga şampiyonu olarak tekrar Bundesliga'ya döndü.

Bundesliga'daki ikinci sezonunda da başarılı bir performans gösterip, 12 gol kaydetti. Üçüncü sezonunda da takımının en golcü ismiydi. Ancak bu performansı Köln'ü küme tutmaya yetmedi ve sene sonunda bir kez daha küme düştüler.

FC Bayern Münih
10 Temmuz 2006'da yaklaşık 10 milyon euro'ya, 2010 sonuna kadar Bayern Münih ile anlaştı. Ancak kadro genişliği olan Bayern Münih'te oyuna genel olarak sonradan dahil olan oyuncu rolündeydi. Bu performansına da yansıdı ve ilk sezonunda 22 maçta sadece 4 kez gol atabildi. O sezon kariyerinde ilk kez UEFA maçına çıkan Podolski, UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında forma giydi. 27 Eylül 2006'da Inter ile oynanan maçta 89. dakikada oyuna girip, 2 dakika sonra durumu 2-0'a getiren golü kaydederek ilk Avrupa golünü attı. O sezon Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek finale çıkmışlardı.

2006-07 sezonunda 5 gol atan futbolcu, Münih ekibi ile lig şampiyonluğu yaşadı. Bunun yanında Almanya Kupası'nın da sahibi oldular. Finalde oyuna sonradan dahil olan Podolski, Münih'e kupayı getiren uzatmalarda atılan golün asistini yapmıştı. Ayrıca ilk kez UEFA Kupası'nda forma giyen futbolcu, 5 gol kaydettiği bu turnuvada yarı final gördü. Sonraki sezon ise lig ikincisi ve UEFA Şampiyonlar Ligi çeyrek finalisti olurlarken, Podolski yine ilk 11 oyuncularından biri olamadı.

Köln'e dönüş
2009-10 sezonu öncesinde yine 10 milyon euro'luk bir anlaşma ile eski kulübü Köln'e geri döndü. Transferin bir parçası olarak Bayern Münih ile hazırlık maçı yaptılar ve bu maç televizyondan canlı yanınlandı. Köln'deki ikinci dönemine kupada attığı gol ile başlasa da lig performansı hayal kırıklığı oldu ve sadece 2 gol atabildi. Ancak sonraki sezon 13 gol 8 asistlik bir performans gösterip, eski günlerine döndüğünün sinyalini verdi. 11 Mart 2011'de Hannover 96'e attığı golle Bundesliga'daki gol sayısını 50'ye çıkardı. Sezonun ikinci yarısında teknik direktör Frank Schaefer tarafından takım kaptanlığı verildi. Sonraki sezon performansını daha da arttırarak 18 gole yükseltti. Ancak takımın performansı başarılı değildi ve son hafta Köln, Bundesliga'dan düşen takımlardan biri oldu.

Arsenal FC
2012-13 sezonu öncesinde Almanya'dan ilk kez ayrılan Podolski, Arsenal'e transfer oldu. Premier Lig'in ilk haftasında sahaya ilk 11'de çıkan futbolcu, sezon boyunca Arsenal'in önemli oyuncularından biri oldu ve ilk sezonunu 11 gol 10 asist ile kapattı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde de 4 gol atmayı başardı. Sonraki sezonun başlarında geçirdiği sakatlık nedeniyle sezonun ilk yarısında forma şansı bulamadı ve Şampiyonlar Ligi gruplarında da forma giyemedi. Sakatlık sonrası formasını geri alan futbolcu, FA Cup finali gördü.

Inter Milan
Podolski, 2014-2015 sezonu kış transfer döneminde yarım sezonluğuna Inter'e kiralanmıştır. Sezon bitiminde resmî Twitter hesabından yaptığı açıklamayla Inter kariyerinin sona erdiğini duyurmuştur.

Galatasaray

2015-2016 Sezonu
4 Temmuz 2015'te 2.5 milyon euro bonservis karşılığında Galatasaray'la 3+1 yıllık sözleşme imzalamıştır. Buna göre Podolski, yıllık 3 milyon euro ve maç başı 20 bin euro alacaktır. Sözleşmesinin uzaması durumunda alacağı ücret yıllık 2.3 milyon euro ve maç başı 25 bin eurodur. Galatasaray formasıyla sezon hazırlıkları kapsamında ilk çıktığı Celta Vigo maçında 1 gol atıp 1 de penaltı yaptırarak 2-1 kazanılan maçta takımına önemli katkıda bulunmuştur. Süper Lig'in 1.haftasında oynanan ve 2-2'lik beraberlikle tamamlanan Sivasspor maçında ilk resmi golünü atmıştır.

Türk Telekom Stadyumu'nda oynanan Mersin İdman Yurdu ve Gaziantepspor maçlarında birer gol atarak takımının aldığı puanlara katkı sağlamıştır. Podolski, Burak Yılmaz'ın yokluğunda santrafor olarak çıktığı 7.haftada oynanan Başakşehir deplasmanında uzun süre kitlenen oyunu 77.dakikada attığı gol ve sonrasında Umut Bulut'a yaptığı asistle 2-0 biten maçı çözmüştür. Şampiyonlar Ligi'nde de oynanan iki Benfica maçında 2 gol kaydederek Avrupa'da takımını sırtlayan isim olmuştur. Ancak sezon takım için pek parlak geçmemiş Galatasaray sezonu ligde 6.sırada bitirmiştir. Sezonun finali olan ve Galatasaray ile Fenerbahçe arasında oynanan Ziraat Türkiye Kupası final maçını Galatasaray 1-0 kazanmıştır. Bu maçta Galatasaray'ın tek golünü kaydetmiştir. Podolski sezonu tüm kupalarda 43 maçta 17 gol 8 asist ile tamamlamıştır.

2016-2017 Sezonu
Yeni sezona yeni transferlerle giren Galatasaray, 2016-17 sezonuna Süper Kupa ile başlamıştır. Beşiktaş ile oynanan maçta Podolski ilk yarı bitiminde sakatlanmış ve yerini Eren Derdiyok'a bırakmıştır. Uzun süren sakatlık döneminin ardından 6.haftada oynanan Antalyaspor maçı ile formasına kavuşan Podolski bu maçta 2 gol birden atarak takımının 3-1 kazanmasında önemli katkı sağlamıştır. 7.hafta mücadelesinde Gençlerbirliği'ne karşı 68. dakikada oyuna girmiş ancak skora etkide bulunamamıştır. Sakatlığının ardından ilk defa Trabzonspor'a karşı ilk 11'de forma giymiş ancak skora etki edememiştir. Ziraat Türkiye Kupası 3.tur mücadelesinde Dersimspor 'a karşı 90 dakika oynamıştır ve 3 gol atmıştır. Bu da Galatasaray formasıyla ilk hat-tricki olmuştur.

Vissel Kobe
2 Mart 2017'de Podolski, Avrupa sezonu bitiminde Japon kulüp Vissel Kobe'ye transferini açıkladı.

Antalyaspor
23 Ocak 2020'de Podolski bir buçuk yıllık sözleşme ile Antalyaspor'a katıldı. 12 maçta 2 gol ve 3 asist yapmıştır.

Gornik Zabrze
6 Temmuz 2021'de Podolski, Ekstraklasa kulübü Górnik Zabrze tarafından, bir yıl daha opsiyonlu bir yıllık sözleşme imzaladığını ve kulübün muhtemelen emekli olmadan önceki son kulübü olduğunu duyurdu. futbol kariyerini Górnik için oynayarak bitirmenin hayali olduğunu belirtti.

İlk maçına 30 Temmuz'da kendi sahasında Arena Zabrze'de Lech Poznań'a karşı 1-3 mağlup oldukları maçta yedek olarak çıktı. 21 Kasım 2021'de Ekstraklasa iç saha maçında Górnik Zabrze adına ilk golünü Legia Varşova 3-2'ye karşı attı.

Millî takım kariyeri

EURO 2004
Almanya millî futbol takımı formasını daha giymemişken, Bastian Schweinsteiger ile birlikte, teknik direktör Rudi Völler tarafından 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası kadrosuna dahil edilen son futbolcu oldu. 6 Haziran 2004'te Macaristan ile oynanan hazırlık maçında 74. dakika Fredi Bobic'in yerine oyuna dahil olarak ilk kez Almanya forması giydi. Turnuvada Çek Cumhuriyeti ile oynanan son grup maçında ikinci yarı oyuna dahil edildi. Ancak Almanya maçı 2-1 kaybedince sürpriz bir şekilde grup üçüncüsü olarak turnuvaya erken veda etti.

2005 FIFA Konfederasyonlar Kupası
Bu başarısızlık sonrası Jürgen Klinsmann ile yeniden yapılandırılan Almanya futbolunun önemli isimlerinden biri oldu. Aralık ayında Asya turnesi yapan millî takım kadrosuna alındı. İlk millî gollerini 21 Aralık 2005'te Tayland'ı 5-1 yendikleri maçta kaydetti. 60. dakikada oyuna giren Podolski, yarım saatte iki gol atmıştı. İkinci büyük turnuvası 2005 FIFA Konfederasyonlar Kupası oldu. İlk iki grup maçında sahaya ilk 11'de çıkıp, Avustralya'ya bir gol attı. Almanya, grubu birinci tamamladı. Yarı finalde Brezilya'ya 3-2 yenildikleri maçta da golü vardı. Son olarak da üçüncülük maçında Meksika'ya bir gol attı. Almanya, turnuvayı üçüncü olarak tamamladı.

2006 FIFA Dünya Kupası
Almanya'da düzenlenen 2006 FIFA Dünya Kupası, kariyerinin ilk Dünya Kupası oldu. 3 grup maçında da sahaya ilk 11'de çıkan futbolcu, Ekvator'a bir gol attı. Son 16'ya kalan Almanya'nın rakibi İsveç oldu. Almanya maçı 2-0 kazanırken, galibiyeti getiren goller 4. ve 12. dakikada Podolski'den gelmişti. Çeyrek finalde rakipleri Arjantin oldu. Podolski, normal sürede gol bulamasa da penaltılara giden maçta kendi penaltısını gole çevirdi. Almanya, rakibini penaltılarla geçmeyi başardı. Ancak yarı finalde İtalya'ya uzatmalarda elendiler ve Portekiz'i üçüncülük maçında yenerek Dünya üçüncüsü oldular. Podolski, bu maçlarda gol atamasa da sahaya yine ilk 11'de çıkmıştı. Turnuva sonunda, ilk kez verilen FIFA Dünya Kupası En İyi Genç Futbolcu ödülünün sahibi oldu.

EURO 2008
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri, katıldığı ilk turnuva elemeleri oldu. Burada çok iyi bir performans gösterdi. İlk eleme maçında İrlanda'yı 1-0 yenerlerken, gol Podolski'den geliyordu. İkinci eleme maçında San Marino'yu 13-0 ile geçtiler. Podolski, o maç 4 gol birden attı. Üçüncü eleme maçında da kurbanı Slovakya olmuş ve 4-1 kazandıkları maçta 2 gol atmıştı. Geriye kalan 9 eleme maçının altısında forma giyen futbolcu, Güney Kıbrıs'ı 4-0 yendikleri maça da 1 gol 2 asist ile damgasını vurdu ve eleme grubunun en golcü ismi oldu. Almanya, Çek Cumhuriyeti ardından ikinci olup, turnuvaya katılma şansı yakaladı. Joachim Löw tarafından 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası kadrosuna dahil edildi. İlk maçta Polonya'yı 2-0 yenerlerken, iki golü de Podolski attı ve maçın adamı seçildi. Sonraki maç Hırvatistan'a 2-1 yenildiler ancak gol yine Podolski'den gelmişti. Almanya, grup ikincisi olarak çeyrek finale çıktı. Rakiplerini 3-2 ile geçerken, Podolski ilk golün asistini yaptı. Yarı finalde Türkiye'yi aynı skorla geçerken, Podolski yine ilk golün asistini yapmıştı. 29 Haziran 2008'de İspanya ile final oynadılar. Podolski, sahada 90 dakika kalmıştı ancak maçı 1-0 ile İspanya kazandı. Almanya, Avrupa ikincisi olurken, Podolski attığı 3 golle gol krallığında ikinci olurken, turnuvanın en iyi 23 oyuncusu arasında gösterildi.

2010 FIFA Dünya Kupası
10 2010 FIFA Dünya Kupası eleme maçlarının dokuzunda forma giydi. Attığı 6 golle, Miroslav Klose'den sonra eleme grubunun en golcüsüydü. İlk eleme maçı olan 6 Eylül 2008 tarihli Lihtenştayn maçında attığı golle millî kariyerinde 30 gole ulaştı. Almanya tarihinde bu başarıya ulaşan en genç futbolcu oldu. 1 Nisan 2009'da Galler'i 2-0 yendikleri eleme maçının 67. dakikasında Michael Ballack ile tartışan futbolcu, Ballack'a tokat attı. Almanya Futbol Federasyonu ya da FIFA'dan ceza almayan futbolcu, gönüllü olarak Almanya Futbol Federasyonu'nun Fair Play projesine 5000 €'luk bağış yaptı. Almanya, grup birincisi olarak turnuvaya katılırken Podolski yine kadroya dahil edildi. Avustralya'yı 4-0 yendikleri ilk grup maçında bir gol atıp bir de asist yapan futbolcu, maçın adamı seçildi. Ancak ikinci grup maçında Sırbistan'a 1-0 yenilirlerken, Podolski bir penaltı kaçırdı. Bu da Almanya'nın 1982'den sonra Dünya Kupaları'nda kaçırıdığı ilk penaltı oldu. Almanya, grup birincisi olarak turnuvaya devam etti. Son 16'da İngiltere'yi 4-1 ile geçerlerken Podolski bir gol attı. Çeyrek finalde ise Arjantin'i 4-0 yenerlerken, Podolski ikinci golün asistini yaptı. Yarı finalde ise bir önceki turnuva gibi İspanya'ya 1-0 yenilip elendiler. Podolski, 90 dakika forma giymişti. Almanya, turnuva sonunda bir kez daha Dünya üçüncüsü oldu.

EURO 2012
2012 Avrupa Futbol Şampiyonası elemelerinde 9 maçta 3 gol kaydetti. 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası kadrosuna dahil edilen futbolcu, üç grup maçına da ilk 11'de çıktı. Danimarka'yı 2-1 yendikleri maçta ilk golü atan futbolcu, maçı adamı seçildi. Bu maç Podolski'nin 100. Millî maçı oldu ve Almanya ve Avrupa'da bir millî takımda 100 maç forma giyen en genç futbolcu oldu. Bu rekoru 22 Mart 2013'te Sergio Ramos tarafından kırıldı. Çeyrek finalde dinlendirilen futbolcu, İtalya ile oynanan yarı finalde tekrar sahaya ilk 11'de çıktı. İlk 45 dakika forma giydiği maçı Almanya 2-1 kaybetti ve finale çıkamadılar.

2014 FIFA Dünya Kupası
Podolski, 2014 FIFA Dünya Kupası elemelerinde eskisi gibi forma şansı bulamadı. Sadece ilk 5 maçta forma giyen futbolcu, hepsinde oyuna sonradan dahil oldu ve gol atamadı. Almanya grup birincisi olarak Dünya Kupası'na katılmaya hak kazandı. Elemeler sırasında 29 Mayıs 2013'te Ekvador ile oynanan hazırlık maçının dokuzuncu saniyesinde gol atan futbolcu, Alman millî takım tarihinin en hızlı golcüsü oldu. Aynı maç 17. dakikada bir gol daha atmıştı. 2014 Dünya Kupasında 45 dakika forma şansı bulabilmiştir.

Özel hayatı
Lukas Podolski, profesyonel futbolcu Waldemar Podolski ve hentbol oyuncusu Krystyna Podolska'nın oğlu olarak Polonya Gliwice'de dünyaya geldi. 1987 yılında anne babası ve beş yaşındaki ablası ile Almanya'ya göç ettiler. Alman vatandaşlığının yanında Polonya vatandaşlığı bulunsa da Polonya pasaportuna sahip değildir. 2003 yılında okulunu bitirdi. 18 Nisan 2011'de uzun süredir birlikte olduğu kız arkadaşı Monika Puchalski ile Köln'de evlendi. Çiftin, 2008 yılında dünyaya gelen Louis Gabriel ve 2016 yılında doğan Maya adında çocukları bulunmaktadır.

İstatistikleri

Kulüp istatistikleri

Millî takım istatistikleri

Başarılar

Takım Başarıları
 Almanya
 FIFA Dünya Kupası Üçüncülük (2): 2006, 2010
 FIFA Konfederasyonlar Kupası Üçüncülük (1): 2005
 Avrupa Futbol Şampiyonası İkincilik (1): 2008
 FIFA Dünya Kupası 2014
 1. FC Köln
 2. Bundesliga: 2005

 Bayern München
 Bundesliga (1): 2008
 DFB-Pokal (1): 2008
 DFL-Ligapokal (1): 2007

Arsenal
 FA Cup (1): 2014
Galatasaray
 Türkiye Süper Kupası (2): 2015, 2016
 Türkiye Kupası (1): 2016

Kişisel Başarıları
 6 Temmuz 2006 günü, Podolski 2006 FIFA Dünya Kupası için ilk kez verilen FIFA Dünya Kupası En iyi genç futbolcu ödülünün sahibi oldu.
 Almanya'nın EURO 2012'de Danimarka'yı 2-1 yendiği karşılaşmada 100. kez millî takım formasını giymiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

  Resmi site
  Kariyer istatistikleri fussballdaten.de

1985 doğumlular
1. FC Köln futbolcuları
FC Bayern München futbolcuları
Alman futbolcular
Almanya millî futbol takımı futbolcuları
Polonya asıllı Almanlar
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2005 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
Bundesliga futbolcuları
Almanya vatandaşlığına kabul edilenler
2012 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Alman gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki Alman gurbetçiler
Arsenal FC futbolcuları
Premier League futbolcuları
2014 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Galatasaray SK yabancı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Türkiye'deki Alman gurbetçiler
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Almanya 17 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Almanya 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Almanya 19 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Almanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Forvet futbolcular
2016 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Alman Roma Katolikleri
Vissel Kobe futbolcuları
Antalyaspor yabancı futbolcuları
Japonya'daki Alman gurbetçiler
Serie A futbolcuları
1. FC Köln II futbolcuları
FC Internazionale Milano futbolcuları
J1 League futbolcuları
Górnik Zabrze futbolcuları

Lukas Podolski


Gennadi Markovich Henkin (en russe : Геннадий Маркович Хенкин, né le 26 octobre 1942 à Moscou, mort le 19 janvier 2016 à Paris) est un mathématicien  russe.

Biographie
Henkin étudie à l'Université d'État de Moscou, où il est diplômé de la faculté de mécanique et mathématiques en 1964. Il obtient son doctorat Cadidat nauk en 1967 Nonisomorphism of certain spaces of functions of different numbers of variables sous la supervision d'Anatoli Vitushkin et son habilitation (titre de docteur russe) en 1973 avec un mémoire d'habilitation intitulé Integral representations in some problems of function in several complex variables. À partir de 1973, il est chercheur principal à l'Institut central de mathématiques économiques (CEMI) de l'Académie des sciences de Russie. À partir de 1991, il est professeur à l'Université Pierre-et-Marie-Curie (Paris VI) jusqu'à son éméritat en 2011.

Recherche

Il a travaillé en analyse complexe (en particulier les représentations intégrales en plusieurs variables complexes), en analyse fonctionnelle, en économie mathématique, les équations d'évolution, la géométrie intégrale et les problèmes inverses (avec des applications en sismologie et dans d'autres sciences).

Distinctions

En 1983, il est conférencier invité au Congrès international des mathématiciens à Varsovie avec une conférence intitulée Tangent Cauchy-Riemann equations and the Yang-Mills, Higgs and Dirac fields. En 1992, il partage avec  le prix Kondratiev d'économie mathématique de l'Académie russe des sciences pour des travaux sur la dynamique schumpétérienne et la théorie des ondes non linéaires. En 2011, il reçoit le prix Stefan-Bergman pour « des contributions fondamentales à la théorie des fonctions sur les variétés complexes, les représentations intégrales en plusieurs variables complexes et les équations multidimensionnelles de Cauchy-Riemann »

Publications (sélection)
1997 —   — réimpression de l'édition de 1990.
1988 —  .

2018 —  .
1995 —  .
1987 —   — Traduction de Uspekhi Mat. Nauk 42, n° 3(255), 93-152.
1985 —  .
1984 —
1981 —
1975 —
1971 —
1967 —

Références

Nécrologies

 .

Liens externes

 « Gennadi Markovich Henkin » sur mathnet.ru

Décès en janvier 2016
Naissance en octobre 1942
Naissance à Moscou
Naissance en RSFS de Russie
Décès dans le 15e arrondissement de Paris
Professeur à l'université Pierre-et-Marie-Curie
Étudiant de l'université d'État de Moscou
Économiste russe du XXe siècle
Économiste soviétique
Mathématicien soviétique
Mathématicien russe du XXIe siècle
Mathématicien russe du XXe siècle
Lauréat du prix Kondratiev
Décès à 73 ans

Gennadi Henkin


El parque de Kristian Krekovic, o simplemente Parque Krekovic como se conoce popularmente, es un parque urbano ubicado en el barrio Polígono de Levante de la ciudad española de Palma de Mallorca (Islas Baleares).

Descripción

Fue inaugurado en 1990 y denominado así en homenaje al pintor croata Kristian Krekovic, que residió en la ciudad desde 1960 hasta su muerte en 1985. Desde 1981 se sitúa en esta parcela el Museo Krekovic, que cuenta con la colección pictórica que el artista realizó durante sus últimos años de vida en Mallorca. Estas obras tratan temas propios de la cultura mediterránea y precolombina.

El parque tiene el tamaño de seis manzanas, con aproximadamente unos 40.204 m² de área distribuida entre zonas verdes y pavimentadas. Posee una densa y variada arborización, con numerosas especies como juníperos, dragos o falsos pimenteros, si bien abundan las palmeras y los pinos. Además, cuenta dentro de su mobiliario urbano, con bancos, una pérgola de unos 20 metros de longitud junto a la que se encuentra un bar, cuatro obeliscos y diversos elementos típicos de espacios públicos. El parque está cercado por un muro y consta de cuatro entradas, situadas en cada una de las diferentes calles que lo rodean (Manuel Azaña, Caracas, Ciudad de Querétaro y Avenida de México).

El parque es una de las áreas más transitadas de la zona, por encontrarse entre los barrios de Foners, Polígono de Levante y Pedro Garau. En él se llevan a cabo con frecuencia diferentes actividades lúdicas y culturales, como la Can Party, una fiesta benéfica canina cuya última edición tuvo lugar en mayo de 2011. En ella, además de reivindicar los derechos de estos animales, se pidió que una zona del parque fuera habilitada como espacio para perros. También ha aparecido en literatura; en 2002 Javier Bizarro, un joven catalán afincado en Palma de Mallorca se presentó en Sevilla con la obra Los fantasmas del Parque Kristian Krekovic al certamen de poesía Antonio Machado, donde obtuvo el primer premio.

Además es frecuentado por bandas latinas, que lo utilizan como su punto de reunión. En algunas ocasiones se han llegado a producir fuertes reyertas en las que ha tenido que llegar a intervenir la policía. También en sus instalaciones se lleva a cabo la venta de estupefacientes, habiendo sido detenidos varios traficantes que actuaban en el Krekovic o encontradas jeringuillas por los empleados de mantenimiento.

Referencias

Enlaces externos

Krekovic

Parque Krekovic


Patricia Guijarro (født 17. maj 1998) er en spansk fodboldspiller, der spiller som midtbanespiller for FC Barcelona og Spaniens kvindefodboldlandshold.

Hæder
Klub
 Copa de la Reina: Vinder 2017, 2018
Copa Catalunya: Vinder 2015, 2016, 2017

Spanien
UEFA Women's Under-19 Championship: Vinder 2017
 Algarve Cup: Vinder 2017
 Cyprus Cup: Vinder 2018

Individuel
FIFA U-20 Women's World Cup Golden Ball: 2018
FIFA U-20 Women's World Cup Golden Boot: 2018

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Spanien
Fodboldspillere fra FC Barcelona

Patricia Guijarro


مطار لوس أنجلس الدولي  هو المطار الرئيسي لمدينة لوس أنجلس، وهو أحد أكبر المطارات وأكثرها حداثة في ولاية كاليفورنيا الأمريكية.

كارثة مطار لوس أنجلس (2007)
في عام 2007 حدثت كارثة في مطار لوس أنجلس أدت إلى تعطيل حوالي 17,000 طائرة في المطار بسبب عطل برمجي من جهاز بسيط ورخيص.

الجهاز الذي أدى إلى هذه المشكلة كان بطاقة شبكات تم فيه عطل برمجي وبدلا من أن يقوم بإيقاف نفسه عن العمل بسبب المشاكل البرمجية التي واجهها استمر في إرسال بيانات خاطئة للشبكة واستمرت هذه البيانات في التراكم حتى أدت إلى توقف المطار كاملا عن العمل ولم يتمكن أحد من الحصول على تصريح للخروج أو الدخول إلى الولايات المتحدة الأمريكية لمدة 8 ساعات مما أدى إلى غضب الكثير من المسافرين.

المراجع

وصلات خارجية
 موقع مطار لوس أنجلس الدولي

تأسيسات سنة 1930 في كاليفورنيا
مبان ومنشآت للنقل في لوس أنجلوس
لوس أنجلوس الدولي
مطارات الولايات المتحدة
مطارات أسست في سنة 1930
مطارات في كاليفورنيا
مطارات في مقاطعة لوس أنجلوس (كاليفورنيا)

مطار لوس أنجلوس الدولي


An Dyckia lagoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Dyckia lagoensis in nahilalakip ha genus nga Dyckia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dyckia

Dyckia lagoensis


Persfjorden (nordsamisk: Biesavuotna) er en fjord på østsiden af Varangerhalvøen i Vardø kommune i Troms og Finnmark  fylke i Norge. Fjorden har indløb mellem Seglodden i vest og Prestnæringen i øst, og går  fire kilometer mod sydvest til Persfjord i enden af fjorden.

Persfjord er en bebyggelse som strækker sig fra enden af fjorden og ud langs østsiden.

Fylkesvej 341 går langs begge sider af fjorden.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Troms og Finnmark
Vardø

Persfjorden


La saison 2022-2023 des Pistons de Détroit est la  de la franchise, la  au sein de la National Basketball Association (NBA) et la  dans la ville de Détroit.

Les Pistons ont terminé avec le pire bilan de la ligue et le second pire bilan de l'histoire de la franchise, avec seulement 17 victoires, leur faisant manquer les playoffs pour la quatrième saison consécutive. C'est leur première saison à plus de 60 défaites depuis la saison 1993-1994.

À l'issue de la saison régulière, l'entraîneur Dwane Casey à la tête de l'équipe depuis 5 saisons est remercié, laissant le poste vacant pour l'intersaison.

Draft

Matchs

Summer League

Pré-saison

Saison régulière

Confrontations en saison régulière

Classements

Effectif

Effectif actuel

Contrats des joueurs

 (T) = Options d'équipe, (P) = Options joueur, RFA = Agent libre restreint, Italique = Contrat non garanti, * = Contrat partiellement garanti.

Statistiques

Statistiques de l'équipe

 En gras : Meilleure statistique de l'équipe.
 En italique et rouge : Joueurs qui ne sont plus dans l'équipe mais qui ont joué au moins un match avec cette dernière lors de la saison régulière.
 En vert : Joueurs arrivés en cours de saison régulière.
 En bleu : Joueurs ayant signés un ou plusieurs contrats de 10 jours.

Records individuels

Récompenses durant la saison

Transactions

Encadrement technique

Échanges de joueurs

Agents libres

Draft

Extension de contrat

Options dans les contrats

Joueurs coupés

Notes et références

Notes

Références

Saison NBA 2022-2023
Basket-ball aux États-Unis en 2022
Basket-ball aux États-Unis en 2023
Pistons de Détroit

Saison 2022-2023 des Pistons de Détroit


زورخانة  كلمة تعني باللغة الفارسية بيت القوة، وهو المكان الذي يتدرب فيه المصارعون على رياضة المصارعة الشعبية، ولقد أشتهرت في العشرينات من القرن الماضي العراق وإيران والكويت، ولها تاريخ قديم جداً يعود إلى أكثر من قرن من الزمان. وهي من الألعاب التي يندر ممارستها الآن.

النشاط
تأسس الاتحاد الدولي للزورخانه عام 2004، ويضم في عضويته الآن أكثر من 55 بلدًا، وفي إيران يوجد أكثر من 400 زورخانه، وتعد مدينة كاشان أكثر المدن شهرة بالزورخانات. أدرجت هيئة اليونسكو عام 2010 رياضة زورخانة الإيرانية إلى قائمة تراثها المعنوي.

أعلام رياضة روزخانة

شعبان جعفري في إيران
 المصارع مجيد لولو البغدادي في العراق
 المصارع عوسي الأعظمي
المصارع عباس الديك في العراق
 المصارع الحاج حسن نصيف الجميلي في العراق
 المصارع محمد بن أوسطة بريسم الذي نازل العديد من المصارعين الإيرانيين والإنجليز والهنود ومنهم المصارع الهندي (أشرف) وتغلب عليه.

خطة اللعب
الفريق يتكون من 12 إلى 14 شخصًا، وفي بعض الأحيان يصل إلى ثلاثين شخصًا. ويتخلل هذه الرياضة التقليدية طقوس ومراسم خاصة. يُمنع دهن الجسم ولا يجوز النطح بالرأس وعدم رفع الخصم ورمية بالأرض وعدم السماح بالمسكات المؤدية للخلع والكسر.

أول ما يكون أن الفريق له زي موحد، قميص عادي، سروال قصير، السروال عليه بعض النقوش، النقوش رمز ودليل على الحضارة، على الاعتزاز بها، فالنقوش تلك هي ذاتها المتواجدة على أقدم السجاجيد الإيرانية. لابد أن يبدأ اللعب شخص ينتمي لسلالة النبي محمد بقرار من أمير حسيني رئيس اتحاد رياضة الزورخانه في إيران.

وتقوم رياضة الزورخانه على تمجيد قيم الفتوة وأخلاق الفروسية والرياضيون يتخذون من بطل الإسلام علي بن أبي طالب نموذجًا أعلى للفتوة والبطولة لهذا فهم يقدمون من ينتسب إلى الإمام علي تأكيدا لهذا الاقتداء.

الأدوات المستخدمة في التدريب

 السنك بمعنى (الحجر). وهو على شكل قطعتين من الخشب ثقيل الوزن وتصنع على هيئة الدرع (الترس)، ويتوسطها مقبض ووزنها (60-80) كغم.
 الكبادة بمعنى (القوس).
 الميل بمعنى (الهراوة).
 خشبة الضغط.

مراجع

 أعيان الزمان وجيران النعمان في مقبرة الخيزران - وليد الأعظمي - بغداد - مكتبة الرقيم 2001م - المصارع مجيد لولو البغدادي، صفحة 241.
 الزورخانة البغدادية .

ألعاب رياضية نشأت في إيران
الرياضة في أفغانستان
ثقافة فارسية
رموز إيران الوطنية
روائع التراث الشفهي اللامادي للإنسانية
رياضات قتال
الرياضة في أذربيجان
الرياضة في العراق
الرياضة في إيران
مصارعة

زورخانة


A Comunidade Jongo Dito Ribeiro consiste em um grupo de indivíduos que vive na periferia da cidade paulista de Campinas e trabalha na preservação da cultura do jongo, dança de origem africana praticada ao som do caxambu. A comunidade, que reúne diversas famílias, realiza festejos em prol da tradição em torno das rodas de jongo, prática organizada e difundida por Benedito Ribeiro a partir de 1932, que é transmitida entre familiares a cada geração.

O grupo busca  manter e difundir a prática do jongo através da memória de Benedito Ribeiro, que inspira, na comunidade, a união de esforços em prol da realização de atividades ligadas à preservação e à reconstituição da ancestralidade que permeia as rodas de jongo, bem como outras manifestações da cultura afro-brasileira. Foi batizado em homenagem ao jongueiro no ano 2000.

Anualmente o Jongo Dito Ribeiro promove o Arraial Afro-Julino, evento realizado na Casa de Cultura Fazenda Roseira, sede do grupo e centro de referência afrocultural. As festividades dão lugar a rodas de jongo e a apresentações de samba, rap, maracatu e outros ritmos ligados a cultura afro, além das estruturas típicas de festa junina. No ano de 2009 a festa foi inserida no calendário oficial do Estado de São Paulo, em reconhecimento a importância do evento como plataforma voltada à promoção da cultura afro e da diversidade.

A comunidade é majoritariamente devota de São Benedito, que é lembrado em todos os eventos e celebrações da comunidade, através de preces e rezas.

Cultura afro-brasileira
Patrimônio cultural imaterial do Brasil
Comunidades

Jongo Dito Ribeiro


James Hamilton Peabody (August 21, 1852 – November 23, 1917) was the 13th and 15th Governor of Colorado, and is noted by some for his public service in Cañon City and by others for his brutality in crushing the miners' strike in Cripple Creek in 1903–04.

Family background
James was the youngest of 17 children. He was born in Topsham, Orange County, Vermont, where his family raised crops and children. He attended school in Vermont, and later furthered his education there at the Bryant Commercial College at Barre, and Stratton Commercial College at Burlington, Vermont. Three of his brothers fought for the Union in the American Civil War. In 1871, while James was still in business college there, his family moved to Pueblo, Colorado; after completing his degree the following year, Peabody followed his family and kept the books for the family dry goods store for three years (1872 to 1875).

Early employment
In early 1875, he moved to Cañon City, Colorado, and worked for James Clelland in his "general mercantile" store.  On March 19, 1878, he married his employer's daughter, Frances Lillian Clelland, and the couple eventually had four children together (James, Clellan, Cora May, and Jessie Anne). Peabody quickly climbed the ladder at Clelland's store, becoming a manager, then a full partner, and then purchasing the store outright in 1882. In 1885, he was elected county clerk for Fremont County, Colorado, unseating the incumbent, who had held the post for 18 years.

Public service
In 1889, while still serving in the position of county clerk, Peabody helped to organize the First National Bank of Cañon City, and was elected President of the Bank in 1891.  He also served Cañon City as city treasurer for two years and as alderman for two years.  He helped organize the Cañon City Water Works Company and served as its secretary and treasurer for many years. He was instrumental in forming the Electric Light Company of Cañon City and served as that organization's first president. In addition, he was a member of the Masonic fraternity, and, in 1885, at the age of 32, he was elected Grand Master (Masonic) of the Colorado Masons; at that time, he was the youngest Grand Master Mason in America.

Administration as governor

Election
Because of his contributions to Cañon City, Fremont County, and the State of Colorado at large, he became widely known in state politics and was an active member of the Colorado Republican Party; in 1902, he was the Republican candidate for Governor of Colorado.  He ran on a "law and order" platform and was elected, but his administration met with numerous difficulties, especially labor issues in Colorado's many mines.

Problems
During Peabody's administration, miners' unions acted on a variety of issues, including wages, hours, and working conditions. One particular issue of consequence was the eight-hour day, and miners conducted strikes in the gold and silver mines at Clear Creek, Cripple Creek, and Telluride, and in the coal mines of Las Animas County. Peabody's tactic in dealing with these strikes was to call out the Colorado National Guard whenever he felt it necessary, a strategy many felt was heavy-handed.

The union representing hard rock miners was the Western Federation of Miners (WFM). The coal miners' union was the United Mine Workers (UMW). Some of the officials in Teller County, and particularly in the Cripple Creek District, were considered sympathetic to the union. In 1903 the WFM called a strike in support of mill workers.

Strike

While the Federation worked to expel all non-union miners from the county, mine owners refused to negotiate over the Federation's complaints, and the struggle degenerated into violence by both parties; while the mine owners tried desperately to import non-union miners from elsewhere in the state, the union used its clout to barricade roads and rail lines into Cripple Creek.  The owners appealed to Peabody, who dispatched an investigatory committee from Denver to look into the situation; on the committee's recommendation, Peabody ordered the state militia to "defuse" the situation.  On September 4, 1903, almost 1,000 militiamen entered Teller County and essentially established martial law.

On June 6, 1904, after nine months of the strike, someone destroyed the Independence Railway Station near Victor, Colorado, with dynamite, killing 13 non-union miners. County Sheriff Henry Robertson became a target of the Cripple Creek Mine Owners' Association and their ally, the Citizens' Alliance, and was forced to resign under threat of hanging.  The mine owners used force to take over the press of the Victor Record, which had been a largely pro-union periodical, and captured strikers, who were then confined in the infamous "bullpens" or taken under guard to the Kansas border and abandoned.

The Colorado National Guard made several dozen unwarranted arrests of miners and their supporters and held many people without formal charges, some for several days. Colorado National Guard Adjutant General Sherman Bell said of the miners, "Habeas corpus, hell!  We'll give 'em post mortems."  With the support of the state militia, the owners regained control of the mines, and by midsummer the strike was broken (although it was never officially terminated by the Federation).  The mines reopened with non-union labor, and the labor unions lost significant power in Cripple Creek, and in the state.

A union member named Harry Orchard later wrote in a confession to Pinkerton agent James McParland that he had committed the attack at the Independence Station. He also admitted to serving as a paid informant for the Mine Owners Association, and to committing numerous other crimes.

Peabody's role in helping mine owners crush the strike at Cripple Creek and, ultimately, the union itself, is particularly ugly.  The miners had conducted a nonviolent strike nine years earlier and their policy was one of nonviolence.  But when Peabody, a banker, was elected governor of Colorado, Cripple Creek mine owners felt they had an ally and they could provoke the miners with impunity.  The mine owners cut back hard-earned benefits and it was those cutbacks that caused the strike of 1903–04.  In response to the strike, Peabody sent in The Colorado National Guard which broke into miner's homes, harassed their wives and children, and forcefully deported union men out of Cripple Creek.  Peabody's militia arrested and jailed miners against whom there were no charges, often removing them from their homes.  When judicial authorities objected to this illegal treatment Peabody tried to suspend the writ of habeas corpus that was being used to protect illegally-arrested miners. When miners resisted military violence, Peabody responded with martial law.  His troops destroyed the offices of the press and assumed military command of Cripple Creek until both the strike and the union had been destroyed.

Attempt at re-election

Peabody ran for a second term in 1904, but was vilified by his opponents, who declared "Anybody but Peabody!" and felt that he was in league with the mine owners. Peabody's opponent, Democrat Alva Adams, ripped into his handling of the Cripple Creek strike and insisted that he could handle Colorado's vicious "industrial warfare." After the election, it appeared Adams had won, but Republicans, who still controlled the state legislature, insisted that significant fraud and corruption had conspired to steal the election from Peabody (in reality, both sides had committed major violations of election law). On the day that Adams took office (March 17, 1905), the Republican-controlled legislature voted to remove him from office and reinstall Peabody, on the condition that Peabody immediately resign. He did so, and at day's end it was Peabody's lieutenant governor, Jesse McDonald, who occupied the governor's mansion in Denver – thus making Colorado the only state to have three different governors (Adams, Peabody, McDonald) on the same day.

Death
After his "victory" and resignation, Peabody returned to Cañon City and retired to private life at the Peabody Mansion built by his father-in-law and employer, James Clelland. There he devoted his time to caring for his various financial interests.  He largely faded from the public eye, and died November 23, 1917.  He is buried in Cañon City.

References

1852 births
1917 deaths
Colorado city council members
Republican Party governors of Colorado
People from Topsham, Vermont
19th-century American politicians
People from Cañon City, Colorado

James Hamilton Peabody


Breezy é o décimo álbum de estúdio do cantor e compositor estadunidense Chris Brown. Foi lançado em 24 de junho de 2022 pela editora discográfica RCA Records. O álbum é a sequencia do seu nono álbum de estúdio Indigo, lançado em 2019. A edição padrão de Breezy conta com as participações especiais de Lil Durk, Capella Grey, Fivio Foreign, Lil Wayne, Yung Bleu, Lil Baby, Wizkid, H.E.R., Bryson Tiller, Ella Mai, EST Gee, Jack Harlow, Blxst e Tory Lanez. A edição deluxe do álbum foi lançada em 8 de julho, adicionando nove novas faixas e participações especiais de Anderson .Paak e Davido.

Foram lançados até o momento três músicas de trabalho para a divulgação do disco, sendo elas: "Iffy", "WE (Warm Embrace)" e "Call Me Every Day".

Antecedentes e gravação
Após o sucesso comercial de seu nono álbum de estúdio Indigo (2019) e da mixtape Slime & B (2020) lançada em colaboração com Young Thug, Brown anúncio que estava trabalhando em seu décimo álbum de estúdio, intitulado Breezy. Em fevereiro de 2022, ele afirmou em sua conta no Instagram que o álbum contaria com canções de puro R&B.

Capa do álbum
A arte de Breezy foi revelada em 18 de maio de 2022. A arte da capa consiste em uma foto em preto e branco da nuca de Brown com o título do álbum desenhado em seu cabelo. O corte de cabelo foi feito pelo artista e barbeiro americano Rob the Original. De acordo com o Barbeiro, o próprio Chris Brown criou o desenhou do corte de cabelo.

Desempenho comercial
Breezy estreou na quarta posição na Billboard 200, a principal parada musical que ranqueia os álbuns mais populares da semana no Estados Unidos, vendendo o equivalente a 72 mil copias na sua semana de estréia, marcando o décimo primeiro álbum a estrear entre os dez primeiro do artista no país.  O álbum acumulou 87.36 milhões de transmissões continuas nos Estados Unidos na primeira semana, distribuidos nas 24 faixas do disco. Na sua segunda semana o álbum caiu para a oitava posição da Billboard 200, vendendo o equivalente a 35 mil copias.

Cinco músicas de Breezy entraram na Billboard Hot 100 durante sua semana de estreia, fazendo Chris Brown superar Elvis Presley como o oitavo artista com mais entradas no Hot 100, para um total de 112 entradas na parada musical.

Lista de faixas

Desempenho nas paradas musicais

Histórico de lançamento

Álbuns de 2022
Álbuns de Chris Brown
Álbuns de R&B contemporâneo
Álbuns lançados pela RCA Records

Breezy (álbum de Chris Brown)


Samukalan, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin bilinen yakın tarihi hakkında herhangi bir bilgi bulunmamaktadır.

Coğrafya
Samsun iline 133 km, Vezirköprü ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Vezirköprü'nün mahalleleri

Samukalan, Vezirköprü


Delta Amacuro State (, ) is one of the 23 states of Venezuela, and is the location of the Orinoco Delta. The Paria Gulf and the Atlantic Ocean are found to the north, Bolívar State is found to the south, the Atlantic Ocean and Guyana are found to the east, and Monagas State is found to the west. The state capital city is Tucupita.

Delta Amacuro State covers a total surface area of  and, in 2011, had a census population of 171,413.

History

Pre-Colonial Period
Based on theories, anthropological evidence and oral tradition, the antecedents of human activity within this territory date from the time of the first displacements through America; Groups from the eastern slopes of the Peruvian Andes were introduced into the Lower Orinoco, they are called Kotoch or Chavinses; They developed knowledge of pottery (of which formal and technical reminiscences in ceramics are kept), and horticulture.

With time other groups established themselves in its surface, the oral Tradition stands out among them the Barrancas, who through the cultivation of the bitter yucca reached a remarkable economic development and social structure, even with agricultural surpluses that could have stimulated some type of commerce through the monopoly of its production. The expansion of this and other tribes could date back to the beginning of the first millennium, reaching the northeast coast, a large part of the central coast and the Lesser Antilles by the end of this one.

The most recent archaeological evidence of pre-Columbian human activity is attributed to the Warao Ethnic Group, according to verbally documented stories; its members joined as deserters from other hostile tribes, probably being displaced from the north of Brazil or the Eastern Savannah; currently some inhabitants of the state continue to identify themselves as part of this tribe and are a legally recognized group within its demography. They were originally fishermen, hunters and gatherers, but later became farmers with the introduction of the Chinese Ocumo from the island of Trinidad and Guyana.

The Warao people have lived in this region since well before the Europeans arrived in America. Thanks to the remoteness of the Delta, the Warao managed to keep a certain independence from the European and later criollo colonizers.

Spanish Colonization

Christopher Columbus arrived at the coast off the Delta on 1 August 1498 during his third voyage to America. He wrote about the macareo, the noise that occurs when a large river flow (the Orinoco river) meets the ocean currents.

As the Delta connects to the Orinoco, it became the point of entry from the Ocean to Guayana.
His first recognition was by Alonso de Ojeda, in 1499 he documented the mouth of the Orinoco River. Vicente Yañez Pinzón in 1500 discovered the Delta and Diego de Ordaz, commander of the Order of Santiago, captain of Hernán Cortés, in 1532 climbed the Orinoco to the confluence with the Meta River.

The first documented naval expedition from this region occurred in June 1531 (38 years after the Discovery of America) by Diego de Ordaz, who decided to explore the Orinoco with several ships.3 Antonio Berrío entered the region in the 1580s. Beginning in 1598, Fernando de Berrío, Antonio Berrío's son, explored the region in his search for El Dorado. Later, Walter Raleigh explored the area in 1594, 1595 and finally on his last expedition in 1616.

The Delta as a region was part of Nueva Andalucía from 1568. It was the entry point for ships to the Orinoco.

The first religious mission was the Jesuit order which was founded in 1682. From this order, Father Gumilla dedicated himself, among other things, to documenting in detail the Warao culture from 1791 onwards. During this century, several governors, both Spanish and English (from Trinidad) tried to join the Warao and structure them into populations, which caused their desertion to the territories of Suriname.

Raleigh referred to the Tivativa as the inhabitants of that region.4 He said they were divided into two tribes, the Ciawani and the Waraweete.

Raleigh wrote: "they never eat anything that is sown or grown, and since in their homes they do not plant or raise anything, when they go to other places they refuse to eat anything that is not provided by nature without labor. They use the tops of palm trees as bread; and they kill deer, fish and pigs to supplement their diet. They also have many types of fruits that grow in the forests and a large number of birds."

Alexander von Humboldt documented in his Journeys to the Equatorial Regions that the Waraos were the only indigenous people still outside the control of the Colony. He mentioned that by 1799 some estimated their population at 6,000-7,000 people, although he believed it should be less. Humboldt said that the Guaiqueris considered their language to be related to Warao.

Independent Venezuela
The territory became part of the Guayana Province when Venezuela became independent.

19th century

The settlement of non-indigenous people began in 1848 when Julián Flores, Juan Millán, Tomás Rodríguez, Regino Suiva and others founded the Forty-Eight Settlement, which is the predecessor of the present Tucupita. Later, farmers and merchants continued to settle, mostly from Margarita Island and the states of Sucre and Monagas.

Before 1884, this region was part of the Department of Zea, within the State of Guayana, which was divided in 1884.

On February 27, 1884, the delimitation of the Delta Federal Territory was constitutionally established with an area of 63,667 km2, formed by the districts of Manoa and Guzmán Blanco, with Pedernales as its capital.

On October 21, 1893, the entity disappeared from the federal map, after being annexed to the state of Bolivar during international tensions with the United Kingdom over the area of the Delta claimed by British Guyana.

On October 3, 1899, through the Arbitration Award of Paris and the representation of the United States based on the Monroe Doctrine, the government of Ignacio Andrade lost to the United Kingdom 23,467 km2 of this region, which was annexed to British Guyana.

20th Century
On April 26, 1901, it was restored under the name of Territorio Federal Delta Amacuro, composed of the districts of Barima and Tucupita. After this year its political division varied from districts and departments to municipalities. Its capital was moved to Tucupita, a city formerly known as Cuarenta y Ocho.
During this time, multiple religious orders of Catholic affinity made their way into the region. In 1925 a new Catholic religious order, called Capuchinos del Caroní, -whose mission at that time included the Delta Amacuro Territory- founded the first of the current missions,

The Catholic missionary Barral settled in the area in the 1930s and established a mission in Guayo. In the following decades he collected information on the Warao language and published a Spanish-Warao dictionary.

From 1932 onwards, other missionaries founded new missions in San José de Tucupita, San Francisco de Guayo, Nabasanuka and Ajotejana. In 1940 the Organic Law of the Federal Territory Delta Amacuro was promulgated, which divided it into the departments of Tucupita, Pedernales and Antonio Díaz. According to the Extraordinary Official Gazette No. 4,295 of August 3, 1991, the Special Law was promulgated, giving the Territory the status of State, with the same political-territorial division as before.

On January 25, 1995, the State Legislative Assembly issued its second Law of Political Territorial Division, with the 4 current municipalities; it also annexes to the state the hamlets Nuevo Mundo, Platanal, El Triunfo and El Triunfito, previously under the jurisdiction of the State of Bolivar.

In the last decade, Delta Amacuro has seen an important migration of criollo Venezuelans looking for jobs in the oil sector.

Geography

The state of Delta Amacuro has an extension of 40,200 kilometers, which represents a little more than 4.6% of the national territory of Venezuela. It is strategically important because it is one of the few territories with direct access to the Atlantic Ocean (most of the Venezuelan coast is made up of waters in the Caribbean Sea or Sea of the Antilles).

The region is located in the extreme east of Venezuela and its main geographical feature is the Orinoco River Delta (the most important and longest in Venezuela) with 18,810 square kilometers and the so-called Serrania del Imataca which has 21390 square kilometers and extends even to the neighboring states of Bolivar and Monagas.

Four types of plant formations can be recognized: Forest mainly of mangrove and with more importance in the forest reserve of the Imataca, Forest mainly in the center of the state, Savannah mainly in the west of the Region and estuary in the eastern part that gives to the Atlantic Ocean. The state has its highest point in the so-called Monte Indira with 687 meters above sea level which contrasts with its lowest point in the sector of Casacoima with -48 meters above sea level.

Hydrography and islands
The Orinoco Delta region is crossed by a multitude of rivers and streams with numerous islands including Barril Island, Borojo Island, Bongo Island, Burojoida Island, Baroco Sanuca Island, Corosimo Island, Capure Island, Caneima Island, Coboima Island, Cocuina Island, Curiapo Island, Guasi Borujo Island, Janejo Island, Jebu Cebenoco Island, Mánamo Island, Mono Island, Burojo, Cotorra, Isla de Plata, Tortola Island, Tucupita Island, Macareo, Manamito, Guara, El Cidral or Cangrejo Island, El Barco Island, Morocoto Island, Isla del Medio, Guaranoco Island, Las Islitas Island, Mysterious Island, Noina Island, Guasina Island, Sacupana Island, Tobejuba (Tobajuba) Island, Tobeima Island, Corocoro Island, Cocuina Island, Pedernales Island, Pagayos Island, Caneima Island, Remolinos Island and Remediadora Island.

Main rivers
Orinoco River: one of the most important rivers in South America. The name of the river comes from the Otomaco Orinucu. In the Delta Amacuro the river reaches 200 km in length, in the part where the river flows into the Gulf of Paria and the Atlantic, forming a large delta branched into hundreds of branches, called caños, which cover an area of rainforest and swamp forests of between 22 500-41 000 km2 and 370 km at its widest point. In the rainy season, the Orinoco can increase to a width of 22 km and a depth of 100 m. The alluvial plain region north of the river, whose altitude does not exceed 100 m, is flooded during this rainy season, leaving intertropical savannah grasslands for the rest of the year.
Barima River flows directly into the Atlantic Ocean at the mouth of the Orinoco River in (Venezuela), and is therefore sometimes considered part of the Orinoco basin.
Yocoima River, a short river with a length of approximately 75 km, located in the municipalities of Piar and Caroní in the north of the state of Bolivar, where it forms the northern border of this federal entity with the Amacuro Delta.

Climate
Its climate is affected by the proximity to the coast and the rivers that cross it being mostly tropical rainy in the continental or internal zone but of Savannah when approaching the coast. The whole region has heavy rainfall most of the year, but it decreases in the western part of the state.

Demography

The population of the region went from only 5,766 inhabitants in 1873 to 33,648 in 1950 when it was still a federal territory. At the beginning of 1990, when it was preparing to become a state of Venezuela, it had 84,564 inhabitants, with the population estimated at 197,200 by 2017. The state is home to most of the Warao ethnic group. According to the INE census of indigenous communities, there were some 26,080 indigenous people, mainly Waraos, in the state by 2001. The Warao maintain their language, although bilingualism is becoming more widespread.

The Native Americans Warao Indians live mostly here. According to the population count for First Nations, there were in 2001 some 2680 Native Americans in the Delta, most of which were Waraos. The Waraos have their own language, but they are mostly bilingual.

The population in the main cities is composed mostly of other Venezuelans.

Race and ethnicity

According to the 2011 Census, the racial composition of the population was:

Languages
According to article 13 of the constitution of the State of Delta Amacuro of 2015 the official language of the State is Spanish but in recognition of the multiethnic and pluricultural condition of the region, the indigenous languages of the State are also official, highlighting in this article the fundamental use of the Warao language. According to article 14 of the same legal text, education in the state will be given in Spanish, but in the indigenous communities it will be accompanied by the respective local language, taking into account the indigenous educators to guarantee a bilingual education.

Politics and government

It is an autonomous state and politically equal to the rest of the Federation, it organizes its administration and its public powers through the Constitution of the State Delta Amacuro, dictated by the Legislative Council.

Executive Power
It is composed of State Governor Delta Amacuro and a group of State Secretaries who are appointed by him and serve as his assistants in the management of the Government. The Governor is elected by the people by direct and secret ballot for a four-year term with the possibility of re-election. The Governor is the chief administrator of the state. Since its creation as a federal state by special law in 1992, Delta Amacuro State has elected its governors in direct elections. The current governor is Lizeta Hernández Abchi, a member of the United Socialist Party of Venezuela (PSUV), who is re-elected for the 2017–2021 term.

Legislative power
The state legislature is the unicameral Legislative Council of Delta Amacuro State, elected by the people through direct and secret vote every four years, being able to be reelected for two consecutive periods. Under a system of proportional representation of the population of the state and its municipalities, the state has 7 deputies; all 7 belong to the ruling party.

Police
Delta Amacuro State like the other 23 federal entities of Venezuela has its own police force called Delta Amacuro State Police  (Polícia del Estado Delta Amacuro), whose general headquarters are in the city of Tucupita. The police force is supported and complemented by the National Police and the Venezuelan National Guard.

Municipalities and municipal seats

Delta Amacuro State comprises four municipalities and 20 parishes.

 Tucupita Municipality: Tucupita (The Capital of the Tucupita Municipality is Tucupita). The Parishes of the Municipality Tucupita are; San José, José Vidal Marcano, Juan Millán, Leonardo Ruíz Pineda, Mariscal Antonio José de Sucre, Monseñor Argimiro García, San Rafael and Virgen del Valle.
Antonio Díaz Municipality: Antonio Díaz (The Capital of the Municipality Antonio Díaz is Curiapo). The Parishes of the Municipality Antonio Díaz are: Curiapo, Almirante Luis Brion, Francisco Aniceto Lugo, Manuel Renaud, Padre Barral and Santos de Abelgas.
Casacoima Municipality: Casacoima (The Capital of the Municipality Casacoima is Sierra Imataca). The Parishes of the Municipality Casacoima are: Imataca, Juan Bautista Arismendi, Manuel Piar and Rómulo Gallegos.
Pedernales Municipality: Pedernales (The Capital of Pedernales Municipality is Pedernales). The Parishes of the Municipality Pedernales are: Pedernales and Luis Beltrán Prieto Figueroa.

Economy

Delta Amacuro is one of the poorest regions of Venezuela. The main economic activities are:

 Agriculture: rice, maize, cattle, chickens, coconuts, bananas, cassava, pineapples, hearts of palm.
 Industry: oil products.
 Fishing
 Forestry: cuajo, mangrove, moriche palm, seje, yagrumo.
 Mining: oil, gold, peat.

Tourism

There is also some limited tourism in the area. The State of Delta Amacuro stands out for its natural landscapes, rivers, islands and streams, its tropical forest and variety of animals that can be observed in their natural habitat.

Natural Patrimonies
Caño Araguaimujo.
Caño Macareo.
Manamo pipe.
Guasina and Sacupana Islands.
Delta Orinoco-Mariusa National Park.
Saltos de Toro and Acoima.
The Casacoima waterfall: located in the jurisdiction of the Piacoa farmhouse, in the Sierra Imataca, it can be admired from afar as it stands out among the green foliage of the mountain.
Imataca Forest Reserve

Outstanding buildings

The fort of St. Francis of Assisi.
San Diego de Alcalá Castle.
The Castles of Guiana.
Indigenous Racherias.
Malecón Manamo Walk

Sport

In the state various sports are practiced, among the facilities that are under the administration of the Regional Sports Institute of Delta Amacuro State we can mention:

Polideportivo del municipio Tucupita (Pinto Salinas Sports Complex, for Athletics and Football)
Isaías Látigo Chávez Stadium in Tucupita (also called 23 de Enero Stadium, suitable for the Waraos baseball team of Delta Amacuro).
Efráin Zapata Stadium, Tucupita (baseball)
Pedro Elias Montero Stadium, Tucupita
Los Cocos Stadium.
Santa Marta de Cocuina Stadium.

See also
States of Venezuela

References

States of Venezuela
States and territories established in 1991
1991 establishments in Venezuela
Guayana Region, Venezuela

Delta Amacuro


Kilden, strømmen og havet er en film instrueret af Lone Alstrup.

Handling
En fortolkning af Jes Berthelsens digteriske billede af den menneskelige bevidstheds fremtid.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1997

Eksperimentalfilm fra Danmark

Kilden, strømmen og havet


Te Kopuru est la plus importante des localités de la  située dans la région du Northland dans l'Île du Nord de la Nouvelle-Zélande.

Situation
Le fleuve Wairoa sépare la péninsule de Pouto à ce niveau de la partie principale de la péninsule Nord d'Auckland, située à l'est.
La ville de Dargaville est à  vers le nord .

Population
La population était de  lors du recensement de 2006, en diminution de  par rapport à 2001.

Histoire
Le secteur était initialement occupé par les , mais les  les chassèrent à la fin du  ou au début du .
Durant la guerre des mousquets, au début du , des affrontements entre les Ngā Puhi et les  et les effets de la grippe, entraînèrent une baisse substantielle de la population dans le secteur.
En 1841, un crâne trouvé sur les terres d'un fermier Pakeha mit en colère les Māoris locaux, qui attaquèrent et pillèrent cette ferme.
Une cour de justice innocenta le fermier et les Māoris acceptèrent de vendre les terres de 'Te Kopuru' à la Couronne comme compensation.
Un 'hui' se tint à Te Kopuru en 1860 pour faire la paix entre les 'Ngāti Whātua' et les 'Ngā Puhi', qui comptait environ .

Économie
Une tentative pour implanter des scieries pour exploitation des kauri au niveau de Te Kopuru commença dès 1867, mais la machine fut endommagée, parce que le bateau qui l'apportait, prenait l'eau et le propriétaire refusa la livraison.
La scierie ne fut donc terminée qu'en 1870 et commença à fonctionner l'année suivante.
La scierie fut ensuite la plus importante de Nouvelle-Zélande, produisant jusqu'à  de bois d'œuvre par semaine en 1875, mais elle fut détruite par le feu en 1883, puis reconstruite et reconstruite à nouveau après un autre feu en 1906.
La ville avait alors une population stable d'environ  à la fin de la décade
Vers 1876, la ville avait des magasins "aménagés dans un style de premier ordre", et étaient bien achalandés avec une bibliothèque, qui fut construite en 1899 mais pas d'hôtel, alors qu'un bureau de poste ouvrit en 1877.
En 1878, la ville était décrite comme "le port d'une cité de l'intérieur florissante".
Un service de bateau à vapeur permettait les transports vers la ville de Dargaville et Helensville  à partir de , et une route vers Dargaville ouvrit en 1879.

Une route fut ensuite construite vers le sud en direction de 'Tikinui' en 1897, et en partie seulement revêtue l'année suivante.
La population augmenta jusqu'à  durant les années 1890 parallèlement à la croissance de l'industrie du bois.
Des  étaient aussi en action dans le secteur en 1890 et jusqu'au moins en 1910 et au changement de siècle, la société W Brown and Sons établit un chantier naval à Te Kopuru.
Mais l'élevage laitier devint une activité bien établie au début du .

En 1903, le bureau de douane fut transféré de Pouto à Te Kopuru, et un hôpital fut construit pour traiter les victimes d'accident de Te Kopuru, mais aussi d'Aratapu et de Tatarariki.
L'hôpital fut installé à Te Kopuru plutôt qu'à Dargaville, car du fait de la scierie, la ville avait une population plus importante.
La première route revêtue dans le district de Kaipara fut probablement celle allant de Te Kopuru  à Mont Wesley, juste au sud de Dargaville, en 1918 mais la route vers le nord se dégrada en simple route de pierre vers 1930.
La scierie ferma en 1920 , mais ayant un hôpital, la ville se maintint.

Néanmoins en 1956, le quartier général de l'hôpital de Te Kopuru fut transféré vers le nouvel hôpital de Dargaville alors que la maternité et les services pour les personnes âgées persistèrent mais quand le bâtiment principal brûla en 1959, l'hôpital ferma en 1971, et la maternité fut transférée à l'hôpital de Dargaville.

Personnalités Notables
, homme politique
, membre de l'équipe de hockey sur gazon de la Nouvelle-Zélande lors des Jeux olympiques d'été de 1984.
, homme politique et policier.
, homme politique
 Lana Searle, présentatrice de la radio Nationale.
, récipiendaire de la Victoria Cross durant la Première guerre mondiale.
, homme politique
 poète.
Cyril Elliott, soldat, sujet du livre :Nice Day for a War: Adventures of a Kiwi Soldier in WWI. 2012 NZ Post livre de l'année pour les enfants.
, Galiériste d'Art de Nouvelle-Zélande.

Éducation
 L'école: «Te Kopuru School» est une école primaire mixte allant de l'année 1 à 8 avec un taux de décile de 2 et un effectif de .
L'école fut fondée en 1872.
 En 1937, les écoles primaires de 'Tikinui', 'Tatarariki' et 'Redhill' fusionnèrent dans l'«école de Te Kopuru».
 L''Aratapu District High School', un peu au nord de 'Te Kopuru', ferma en 1965.
 La plus proche des écoles secondaires est maintenant celle de 'Dargaville'

Voir aussi

Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Liens externes
Welcome to Te Kopuru
Te Kopuru in the , 1902

Ville en Nouvelle-Zélande
District de Kaipara
Northland

Te Kopuru


Luka Sokolić (Zagreb, 15. travnja 1990.), hrvatski reprezentativni rukometaš. U napadu igra na položaju srednjeg i lijevog vanjskog, a u obrani pozicije 2 i 3.

Rođen u Zagrebu. Odrastao u mjestu Križu, gdje je napravio svoje prve rukometne korake, u mjesnom rukometnom klubu Sloga Novoselec Križ. S 14 godina prešao u RK Dugo Selo, ondje proveo dvije i pol godine i potom prešao u Croatia osiguranje Zagreb. Ondje je igrao za mlađe kategorije, za prvu momčad debitirao sa 17 godina, no zbog prejake konkurencije dan na posudbu u Dubravu, pa zbog međuklupskih nesuglasica, na posudbu u Medveščak. Posudbe su se nizale.

Igrač Sloge Novoselca, Dugog Sela, Dubrave, Nexea, Gorice iz Velike Gorice, Siscije i Medveščaka, danskog KIF Koldinga, švedskog Eskilstuna Guif. U Gorici je bio najbolji strijelac hrvatskog prvenstva, čime je privukao pozornost inozemnih poslodavaca i angažman u Danskoj. Bankrotom AG Kobenhavna taj se klub fuzionirao s Koldingom u KIF Kolding Kobenhavn i Sokolić se našao u vrlo jakoj konkurenciji suigrača.

S mladom reprezentacijom 2009. osvojio je zlato na svjetskom prvenstvu.  Hrvatska mlada reprezentacija za taj uspjeh dobila je Nagradu Dražen Petrović.

Izvori

Hrvatski rukometaši
Rukometaši RK NEXE Našica

Luka Sokolić


Spiclypeus (que significa "escudo espigão") é um gênero extinto de dinossauro ceratopsídeo chasmosaurino conhecido da Formação Judith River do Cretáceo Superior (estágio Campaniano tardio) de Montana, Estados Unidos. A espécie-tipo é denominada Spiclypeus shipporum.

Descoberta

Em 2000, Bill D. Shipp, um físico nuclear, comprou o Paradise Point Ranch perto da cidade de Winifred, no condado de Fergus. Acreditando que sua terra continha fósseis, Shipp contratou o veterano colecionador local de fósseis John C. Gilpatrick para explorar o terreno juntos. Em sua primeira viagem durante uma tarde em setembro de 2005, Shipp encontrou o espécime de Spiclypeus em sua terra em Montana. Ele viu um fêmur projetando-se de uma encosta em Judith River Breaks. Shipp então contratou o paleontólogo amador Joe Small para escavar os fósseis. Ao custo de várias centenas de milhares de dólares, uma estrada foi construída para permitir que uma escavadeira removesse a sobrecarga que cobria o crânio do espécime. Em 2007, Small e sua equipe conseguiram proteger todos os ossos restantes. Os fósseis foram preparados no White River Preparium em Hill City. Eles foram estudados por Christopher Ott no Weis Earth Science Museum em Menasha para fornecer uma descrição científica. Peter Larson, do Instituto Black Hills, fez moldes dos ossos. Estes foram usados para fazer uma reconstrução completa do crânio, sendo as partes que faltavam baseadas nas do Triceratops. Desta reconstrução foram feitos novos moldes, vendidos a vários museus. Durante este tempo, o espécime foi informalmente chamado de "Judith" após a Formação Judith River. Em fevereiro de 2015, o paleontólogo Jordan Mallon foi convidado a cooperar na redação de uma publicação científica nomeando o táxon. O espécime foi vendido ao Museu Canadense de Natureza por $350.000, cobrindo as despesas de Shipp.

Spiclypeus contém uma única espécie, S. shipporum, descrita e nomeada pela primeira vez em 2016 por Jordan C. Mallon, Christopher J. Ott, Peter L. Larson, Edward M. Iuliano e David C. Evans. O nome genérico é derivado do latim spica, que significa "pico", e clypeus, que significa "escudo", em referência ao seu folho único ornamentado por muitos grandes ossificações de chifre semelhantes a espinhos em sua margem. O nome específico shipporum homenageia o Dr. Bill e Linda Shipp, os proprietários originais do espécime tipo, e sua família.

Spiclypeus é conhecido apenas pelo holótipo CMN 57081 que está alojado no Museu Canadense da Natureza em Ottawa, Ontário. É representado por um crânio parcialmente desarticulado (~50% completo), além de vários elementos pós-cranianos, entre eles vértebras, costelas, úmero esquerdo, ílio esquerdo e membro posterior esquerdo. Os elementos do crânio ausentes incluem o teto do crânio, o palato, o predentário e a parte traseira dos maxilares inferiores. Foi coletado do membro inferior Coal Ridge da Formação Judith River, vários metros acima da descontinuidade de meados de Judith, que data do estágio Campaniano entre 76 e 75,12 milhões de anos atrás.

Descrição

Spiclypeus tem um comprimento estimado de 4,5 a 6 metros (15 a 20 pés) e um peso de cerca de três a quatro toneladas.

Spiclypeus é único entre os Chasmosaurinae por ter um contato com o osso do nariz enrugado na superfície lateral da projeção posterior da pré-maxila. Spiclypeus também é único por ter a combinação característica de núcleos de chifres da órbita ocular que se projetam para cima e para os lados, todos os seis epiparietais (chifres de folho) que são fundidos em sua base, os dois primeiros pares de epiparietais que se enrolam na superfície do folho em sua parte frontal, e terceiro par epiparietal que aponta para trás e para a linha média do babado.

Entre outros membros de Chasmosaurinae da Formação Judith River, Spiclypeus pode ser distinguido diretamente de Judiceratops, Medusaceratops e Mercuriceratops. No entanto, é morfologicamente semelhante à espécie de ceratopsídeo duvidosa Ceratops montanus da Formação Judith River e à espécie chasmosaurina duvidosa Pentaceratops aquilonius da Formação Dinosaur Park (localizada logo acima da fronteira Canadá-Estados Unidos e com idade próxima) e, de fato, todas as três pode representar uma única espécie, que não pode ser testada de forma conclusiva devido à natureza fragmentária dos espécimes-tipo dessas espécies.

Classificação
Spiclypeus foi colocado no Chasmosaurinae por Mallon et al. (2016). Fazia parte do Chasmosaurus em vez do ramo Triceratops, como uma espécie irmã de um clado formado por Kosmoceratops e Vagaceratops. Abaixo está o resultado de sua análise filogenética após a remoção de Bravoceratops que se agrupa com Coahuilaceratops ou no ramo Triceratops, e Eotriceratops que diminuiu a resolução no ramo Triceratops. Dentro do Triceratopsini, a análise recuperou uma politomia de seis táxons, incluindo Ojoceratops, Titanoceratops, Nedoceratops, Torosaurus latus, "Torosaurus" utahensis e um clado formado pelas duas espécies de Triceratops.

Paleobiologia

O espécime-tipo de Spiclypeus parece ter sofrido uma infecção significativa em seu babado, a hipótese dos autores ter sido devido a uma lesão infligida por um rival de sua própria espécie. No entanto, são necessárias mais evidências para determinar a causa da infecção. Tanto o esquamosal esquerdo quanto o direito receberam lesões longitudinais. Por si só, não é excepcional que indivíduos adultos desenvolvam buracos em seus esquamosais, devido à reabsorção óssea em idade avançada. No entanto, as perfurações no escudo do holótipo Spiclypeus são diferentes por terem uma orientação paralela e estarem localizadas perto da borda do babado. Concluiu-se que provavelmente eram o resultado de combate intraespecífico, os chifres da testa de um oponente perfurando o osso do escudo.

O exame dos ossos do espécime também indica que este espécime era um indivíduo maduro com pelo menos dez anos de idade, pois não havia sinais de crescimento rápido contínuo associado a ceratopsianos juvenis.

O osso da panturrilha foi serrado para determinar o número de "linhas de crescimento parado" que geralmente são interpretadas como linhas de crescimento anual. Sete desses GALs estão presentes e provavelmente um número mínimo de três linhas foi ofuscado por processos de crescimento posteriores, resultando na estimativa de idade mínima de dez anos. O fato de o indivíduo holótipo ter atingido uma idade relativamente avançada, apesar das infecções graves, reflete a construção geralmente robusta do ceratopsídeo.

Chasmosaurinae
Dinossauros do Cretáceo
Dinossauros da América do Norte
Espécies fósseis descritas em 2016

Spiclypeus


Pistacia weinmannifolia, azijska vrsta pistacije raširena po Kini (Yunnan, Sichuan, Guizhou, Guangxi), jugoistočnom Tibetu, Burmi (Shan, Taninthayi), Vijetnamu i Malajskom poluotoku (Kelantan, Perak, Pahang, Selangor)

Ovaj zimzeleni grm ili mali stablo izraste do visine od 2-8 m, u brdskim i planinskim šumama na vapnencu i u šikarama; cvate od ožujka do svibnja a plodove daje od lipnja do kolovoza (Floras 2012). Ima dvije glavne vrste staništa: kserotermne doline i krške regije (Chen et al., 2011).

Izvori

Pistacija

Pistacia weinmannifolia


Kutonen (eller: VI divisioona) er den syvendebedste række i finsk fodbold, bestående af 265 klubber fordelt i 27 puljer efter klubbernes geografiske placeringer.

Fodboldligaer
Fodbold i Finland
Etableret i 1973

Kutonen


Race the Sun es una película de 1996 protagonizada por Halle Berry, Eliza Dushku y James Belushi. La trama está basada en la historia real de la Secundaria Solar Car Team.

Reparto

Producción
La película fue escrita y coproducida por Barry Morrow.

Recepción
La película recaudó $1,116,504  en su primera semana y en total un $1.9 millones en Estados Unidos.

Referencias

Películas ambientadas en Australia

Race the Sun


Genaro... la brasa en casa fue una serie de historietas cómicas creda por Mel para "El Jueves", en el 2005. Ocupaba habitualmente una página entera de cada número.

Trayectoria editorial

Genaro... la brasa en casa se empezó a publicar en el número 1483 de la revista.

Periódicamente, la editorial la ha ido recopilando en forma de álbumes monográficos:
2007: Genaro... la brasa en casa
2008: Fotos de familia
2009: Grandes ratitos
10/08/2011: Familia Real

Características

Cada página de Genaro... la brasa en casa está constituida por cuatro tiras no directamente relacionadas entre sí, protagonizadas por un hombre de mediana edad, su esposa, sus dos hijos y su mejor amigo.

Las situaciones cómicas derivan del conflicto generacional con los hijos, del diferente carácter de Genaro y su esposa, del contraste de la actitud más bien chapada a la antigua y tosca de Genaro con los nuevos trabajadores de su oficina, que son jóvenes muy preparados, etc.

Notas y referencias

Enlaces externos

 Genaro... la brasa en casa, "El Jueves"

Personajes y secciones de El Jueves
Historieta costumbrista
Historietas de 2005

Genaro... la brasa en casa


جبل أكروم هي منطقة تجمع قرى لبنانية في قضاء عكار. تتألف من سبع مناطق كما انها تضم منطقة تعرف بأسم (النبي بري).. وهي منطقة محايدة للحدود السورية تعرف منطقة أكروم بمناخها المعتدل المائل للبرودة حتى في أيام الصيف وتحتوي على الكثير من المعالم الأثرية فتوجد فيها العديد من القلاع والمغاور فهي مسكن للكثير من الشعوب القديمة مثل الفنيقيين والرومان…

بلداتها
يتوزع سكانها على البلدات التالية:
 مونسة
 السهلة
 البساتين
 مراح الخوخ
 كفرتون
 قنية
 أكروم

وصلات خارجية
 مركز المعلوماتية للتنمية المحلية (لوكاليبان)

المراجع

جبل أكروم
مناطق عكار

جبل أكروم


රාවන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 2006 නොවැම්බර් 18 සිට 2008 නොවැම්බර් 16 දක්වා සී ටීවී නාළිකාවෙන් විකාශය වූ ඉන්දියානු මිත්‍යාමය මාලා නාට්‍යයකි. මේ සඳහා පාදක කොටගෙන ඇත්තේ රාමායණයේ ප්‍රධාන එදිරිවාදී චරිතය වන රාවණාගේ කථාපුවතයි.

චරිත නිරූපණය
 නරේන්ද්‍ර ජා - දශාණන් රාවණ්
 තපස්වී මෙහ්තා - යොවුන් දශාණන් රාවණ්
 මේඝන් ජාදව්- යොවුන් විභීෂණ
 රවී ගුප්තා - කෛකේසි (දශාණන්, කුම්භකරණ, විභීෂණ, චන්ද්‍රනඛාගේ මවයි. මහාඍෂි විශ්‍රවාස්ගේ භාර්යාවයි)
 රාජේන්ද්‍ර ගුප්තා - සුමාලි (මාල්‍යවන්ගේ සොහොයුරායි)
 අරු මාථූර් - මාල්‍යවන් (සුමාලිගේ වැඩිමහල් සොයුරායි)
 සුනිල් සිං - ප්‍රහස්ත (සුමාලිගේ පුත්‍රයා)
 මහේන්ද්‍ර ඝුලේ - අකම්පන (සුමාලිගේ පුත්‍රයා)
 සංජීව් ත්‍යාගි - ධූම්‍රාක්ෂ් (සුමාලිගේ පුත්‍රයා)
 ශෛලේන්ද්‍ර ශ්‍රීවාස්තව - මායාසුර (මණ්ඩෝදරීගේ පියායි)
 මානසී සාල්වේ / රශමි දේසායි - මණ්ඩෝදරී (ලංකාපුරයේ රැජිනයි. දශාණන් රාවණ්ගේ භාර්යාවයි)
 ෂාහි ෂර්මා - තඩ්කා (මරේඡ් සහ සුබාහුගේ මෑණියන් ය)
 ගජේන්ද්‍ර චෞහාන් - මහරජ දශරථ් (අයෝධ්‍යාවේ රජ)
 දිවාකර් පුණ්ඩීර් - ශ්‍රී රාම (විෂ්ණුගේ අවතාරයකි/සීතාවගේ සැමියායි)
 චිරාග් රුයා - ළමා රාම
 උජ්වාල් රාණා - සුමිත්‍රානන්දන් ලක්ෂ්මන් (ශ්‍රී රාම සහ භාරතගේ සොහොයුරායි. ශතෘඝ්නගේ නිවුන් සොහොයුරායි)
 නම්‍රාතා ථාපා - ජනක්නන්දිනී සීතා (ශ්‍රී රාමගේ භාර්යාවයි)
 ශ්වේතා ධාදිච් - කෞශල්‍යා (ශ්‍රී රාමගේ මෑණියන් ය)
 අමිත් පචෝරි - හනුමාන්
 ෂාබාස් ඛාන් - මහිෂ්මතී රජ කර්තවීර්ය සහස්ත්‍රාර්ජුන්/පතාලෝක් රජ අහීරවන් (ද්විත්ව රංගනය)
 අලි හසන් - පාතාලෝක් රාජ් මහීරවන් (අහීරවන්ගේ සොහොයුරායි/දශාණන් රාවන්ගේ ඥාති සොහොයුරායි)
 නිමායි බාලි- බලු (සුග්‍රීවගේ නිවුන් සොහොයුරා සහ දේවරාජ් ඉන්ද්‍රගේ පුත්‍රයායි)
 විනෝද් කපූර් - මහාඍෂි ගෞතම්/මහාඍෂි අගස්ත්‍ය (ද්විත්ව රංගනය)
 පවන් චොප්රා - කුවේර (රාවන්ගේ වැඩිමහල් සොහොයුරායි)
 අංජලී රාණා - මනෝරමා (රාවණගේ දෙවන බිසවගේ හොඳම යෙහෙළියයි)
 රතන් රාජ්පුත්/දිව්‍යා ද්විවේදී - චන්ද්‍රනඛා (දශාණන් රාවන්ගේ සොහොයුරියයි)
 පංකජ් භාටියා- ශ්‍රීහරි විෂ්ණු
 රාධේ ක්‍රිෂ්ණ දත්තා- ඍෂි විශ්‍රව (දශාණන් රාවන්, කුම්භකර්ණ, විභීෂණ සහ චන්ද්‍රනඛාගේ පියායි)
 තාරකේශ් චෞහාන් - ගුරු වාශිෂ්ඨ
 රමන් ඛාත්‍රි - කුම්භකර්ණ
 අනිල් යාදව් - විශ්වමිත්‍ර

අන්තර්ජාතික විකාශය
  තුළ මෙම නාට්‍යය antv ඔස්සේ විකාශය විය.
   තුළ මෙම කතාමාලාව "රාවණ ලංකේශ්වර" යන තේමාව යටතේ ස්වාධීන රූපවාහිනී ජාලය ඔස්සේ විකාශය විය.
   තුළ මොංකොල් චැනල් නාළිකාව ඔස්සේ මෙම නාමයෙන්ම විකාශය විය. (තායි: ทศกัณฐ์)

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 නිල වෙබ්අඩවිය
 රාවන් සී ටීවී යූඑස්ඒ තුළ

ඉන්දියානු රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරා
සී ටීවී රූපවාහිනී කතාමාලා
2006 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
2008 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්

රාවන් (රූපවාහිනී කතාමාලාව)


5406 Jonjoseph este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5406 Jonjoseph este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Henry E. Holt. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,67 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 6,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

5406 Jonjoseph


Kozören, Çorum ilinin Mecitözü ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1837 yılı kayıtlarında Kozluviran, 1928 yılı kayıtlarında ise Kozviran olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 39 km, Mecitözü ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Mecitözü belde ve köyleri

Kozören, Mecitözü


Matthias Jacobæus (født 1. maj 1637 i Aarhus, død 25. januar 1688) var en dansk læge. Han var bror til Holger Jacobæus.

Hans forældre var biskop Jacob Matthisen og Anna Bartholin (en datter af Caspar Bartholin). I 1656 kom Jacobæus til universitetet, hvor han optogs i sin privatpræceptor Rasmus Vindings hus; snart fik han lyst til at rejse udenlands, og dagen til afrejsen var allerede bestemt, så afbrød svenskekrigen hans planer, og først efter at have deltaget i Københavns forsvar kunne han 1660 drage til Leiden. Med nogle måneders afbrydelse 1662, da omsorgen for hans moder, der var bleven enke, kaldte ham hjem, tilbragte han 4 år i udlandet og besøgte både England, Frankrig og Nederlandene, væsentlig optagen af at studere lægevidenskaben, hvori han erhvervede doktorgraden. I 1664 kaldtes han hjem ved udnævnelse til professor i historie og geografi ved universitetet og tog igen bolig hos sin gamle præceptor. Samtidig begyndte han at praktisere som læge; 1668 blev han professor i græsk, men først senere opnåede han en medicinsk lærestol. Jacobæus led under et svageligt helbred og synes at have været en stille lærd uden synderlig produktivitet; måske har han haft nogen betydning som docent, hvis man kan slutte noget af et universitetsprograms antydninger.

Kilder

Læger fra Danmark
Professorer fra Københavns Universitet
Danskere i 1600-tallet
Personer fra Aarhus
Artikler fra 1. udgave af Dansk biografisk leksikon

Matthias Jacobæus