මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ගණන 11 කි. එනම්
 අඹන්ගඟ කෝරලේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 ගලේවෙල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 ලග්ගල පල්ලේගම ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 මාතලේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 නාඋල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 පල්ලේපොල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 රත්තොට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 උකුවෙල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 විල්ගමුව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය
 යටවත්ත ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය

ආශ්‍රිත ලිපි
 ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම පළාතේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
 ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත්
 ශ්‍රී ලංකාවේ දිස්ත්‍රික්ක
 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය සභා
 ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් සභා

බාහිර සබැදි
 Divisional Secretariats Portal
 Statoids: Divisions of Sri Lanka

මාතලේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය

මාතලේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස ලැයිස්තුව


1080p هو اسم مختصر لنوع من دقة العرض لشاشة العرض. حيث يمثل الرقم "1080" عدد الخطوط الموجودة بدقة العرض العمودية. أما حرف «بي» فيرمز للكلمة الإنجليزية "pixel" والمقصود بها الطريقة التقدمية لمسح الصور التي تظهر على شاشة العرض. وعادة ما يستخدم هذا المصطلح للتعبير عن نسبة ارتفاع الشاشات العريضة حيث النسبة التي تقدر بـ16:9، فتعنى ضمنيا استخدام كثافة نقطية أفقية 1920 بكسل. وينتج عن هذا دقة عرض 1920 في 1080 لكل إطار، بإجمالي عدد 2,073,600 بكسل. أما معدل الإطارات فمن الممكن استنتاجه ضمنيًا من السياق، أو من الممكن تحديده بعد حرف «بي» مثل 1080بي30، فتعنى ثلاثين هرتز. وتسخدم في عدد من الأجهزة منها البلايستيشن 3 وأيضا الأكس بوكس 360 وكذلك أجهزة عرض الأفلام البلوراي. وقد أصطلح على تسمية التقنية التي تنتج دقة عرض 1080×1920 بكسل بـ Full HD. وتعد تقنية 2k وتقنية 4k تطويرا لتقنية 1080p.

دقات العرض
يستخدم اختصار (1080p) في العادة للإشارة لدقة 1920×1080 بكسل مع نسبة أبعاد 16:9 للصورة. وفيما يلي قائمة بدقات العرض الأخرى مع نسبة ارتفاع تبلغ 1080 خطًا للصورة والتي يشار إليها أيضًا بـ (1080p).

توفير

البث
في الولايات المتحدة، يتم حاليًا بث 1080 بكسل على الهواء بشكل تجريبي باستخدام ATSC 3.0 على هيئة الإذاعة الوطنية في نورث كارولينا، مع محطات مختارة في الولايات المتحدة تعلن عن وجود تكنولوجيا ATSC 3.0 جديدة سيتم إرسالها مع 1080p البث التلفزيوني، مثل Fox Affiliate WJW-TV في كليفلاند. لا تبث جميع محطات البث التلفزيوني الأخرى بسرعة 1080 بكسل حيث إن ATSC 3.0 قيد الاختبار حاليًا وفي تجارب تجريبية بينما تستخدم جميع شبكات البث الرئيسية إما 720p60 أو 1080i60 مشفرة باستخدام MPEG-2. على الرغم من أن التحويل إلى ATSC 3.0 أمر تطوعي، فليس هناك أي شيء عندما تفكر إحدى الشبكات الرئيسية في البث بسرعة 1080 بكسل في المستقبل المنظور. ومع ذلك، فإن الخدمات الساتلية (مثل دايركت و XstreamHD وشبكة صحن) تستخدم تنسيق 1080p / 24-30 مع تشفير MPEG-4 AVC / H.264 للأفلام بنظام الدفع لكل عرض والتي يتم تنزيلها مسبقًا عبر القمر الصناعي أو عند الطلب عبر النطاق العريض. في الوقت الحالي، لا توجد قناة خدمة مدفوعة مثل الولايات المتحدة الأمريكية، HDNET ، وما إلى ذلك، ولا قناة أفلام متميزة مثل HBO ، وما إلى ذلك، تبث خدماتها مباشرة إلى موزعيها (MVPD) بهذا التنسيق لأن العديد من MVPDs ، وخاصة DBS والكابل، يقومون بذلك عدم توفر نطاق ترددي كافي لتوفير تنسيق البث المباشر لمشتركيهم دون التأثير سلبًا على خدماتهم الحالية.

مراجع

انظر أيضا
 4k
 576p

تقنيات تلفزة
حوسبة
صيغ فيديو
مصطلحات تلفاز

1080p


Ozark Air Lines fue una aerolínea comercial que operó en los Estados Unidos desde 1950 hasta 1986 cuando fue absorbida por Trans World Airlines.  Una segunda aerolínea mucho más pequeña operó con el mismo nombre entre los años 2000 y 2001. Ozark tuvo su base central y sede desde 1950 hasta 1986 en el Aeropuerto Internacional Lambert-St. Louis en St. Louis County, Misuri.

Historia
Los orígenes de Ozark Air Lines datan de septiembre de 1943 cuando fue fundada en Springfield, Misuri, y comenzó sus operaciones en enero de 1945 con un servicio entre Springfield y St. Louis usando un avión Beech 17 Staggerwing .Esos aviones fueron reemplazados por los Cessna AT-17 Bobcat a finales de la década de 1940. Debido a que el Comité de Aviación Civil no le otorgó una licencia a Ozark esta se vio obligada a paralizar sus operaciones, pero otra aerolínea, Parks Air Lines si poseía esta licencia así que Ozark decidió en 1950 comprarla. Con esta adquisición Ozark se adjudicó unos Douglas DC-3 y pronto comenzó a dar servicio a Chicago desde St. Louis.
Hacia 1955 Ozark tenía 13 Douglas DC-3 volando a 25 destinos distintos entre los que se encontraban Milwaukee, Wichita, Nashville y Indianápolis. El hub de Ozark Airlines se encontraba por aquel entonces en el Aeropuerto Internacional Lambert-St. Louis.

En 1960 la flota de Ozark fue actualizada con aviones turbohélice Fokker F27 Friendship, y para aumentar la capacidad se introdujo en 1964 el Martin 4-0-4.

Servicio con aviones a reacción
La era del jet empezó en Ozark Air Lines en 1966 con la introducción del Douglas DC-9-10, y con ellos la red de destinos se expandió para incluir Denver, Louisville, Washington D.C., Nueva York, Miami, Tampa y Orlando. Más tarde los Douglas DC-3 y los Fokker F27 Friendship fueron reemplazados por el Fairchild Hiller FH-227 hasta octubre de 1978 cuando la flota pasó a estar únicamente constituida por reactores Douglas DC-9.

Con el paso de los años los Douglas DC-9-10 de Ozark fueron sustituidos por Douglas DC-9-30 y Douglas DC-9-40 hasta 1984 cuando el McDonnell Douglas MD-82 fue introducido. La librea de la aerolínea tenía tres golondrinas pintadas en el estabilizador vertical de sus aviones. Las golondrinas representaban la puntualidad. Este simbolismo estaba basado en la leyenda de que las golondrinas regresaban siempre el 19 de marzo exactamente a Misión de San Juan Capistrano en California.

Absorción por TWA
A mediados de los años ochenta, Ozark Air Lines y Trans World Airlines tenían un duopolio en las operaciones comerciales en el Aeropuerto Internacional Lambert-St. Louis, que a su vez era un hub de ambas compañías. Ozark poseía el 26,3 % de las operaciones y la TWA el 56,6 %. El 1 de marzo de 1986 anunciaron un plan de fusión en el que TWA compraría Ozark Air Lines por valor de 242 millones de dólares. Accionistas de ambas empresas aprobaron el acuerdo de fusión a finales del verano del mismo año, y el 12 de septiembre de 1986, el Departamento de Transporte de los EE. UU. (U.S. Department of Transportation) dio su visto bueno.

El 27 de octubre de 1986, Ozark Air Lines dejó de existir como aerolínea. Los Douglas DC-9 fueron pintados primero con los títulos únicamente, y más tarde con la librea completa de TWA en los meses siguientes.

Segunda Ozark Air Lines (2000-2001)
En 1998, los derechos de la antigua Ozark fueron comprados por William E. Stricker. La nueva compañía recibió el certificado de operaciones comerciales el 11 de febrero de 2000, y comenzó sus operaciones diez días más tarde desde el Aeropuerto Regional de Columbia al Aeropuerto Internacional de Dallas/Fort Worth y al Aeropuerto Chicago/Midway utilizando dos aviones Fairchild Dornier 328JET. Un año después en 2001, la compañía fue vendida a la compañía Great Plains Airlines con base en Tulsa, Oklahoma que actualmente se halla en bancarrota.

Ventas y marketing

Reservas
Desde los años sesenta hasta finales de los 80 el departamento de reservas de Ozark Air Lines utilizaba un teléfono libre especial con el prfijo WX en Nueva Jersey al que se podía llamar solo desde determinadas áreas del estado marcando el 0 y pidiendo a la operadora conexión con el número de Ozark WX-8300. Al no poder llamar el cliente directamente a este número y desde cualquier punto del estado, este método se volvió obsoleto y se dejó de usar.

Anuncios
A finales de los años sesenta el cómico George Carlin apareció en los anuncios de Ozark Air Lines.

Destinos en 1986

 Atlanta (Hartsfield–Jackson Atlanta International Airport)
 Baltimore (Baltimore/Washington International Thurgood Marshall Airport)
 Cedar Rapids/Iowa City (The Eastern Iowa Airport)
 Champaign/Urbana (University of Illinois Willard Airport)
 Charlotte (Charlotte/Douglas International Airport)
 Chicago (Chicago O'Hare International Airport)
 Cleveland (Cleveland Hopkins International Airport)
 Dallas/Fort Worth (Dallas/Fort Worth International Airport)
 Denver (Stapleton International Airport)
 Des Moines (Des Moines International Airport)
 Detroit (Detroit Metropolitan Wayne County Airport)
 Fort Lauderdale/Hollywood (Fort Lauderdale – Hollywood International Airport)
 Fort Myers (Southwest Florida International Airport)
 Houston (William P. Hobby Airport)
 Indianápolis (Indianapolis International Airport)
 Jacksonville (Jacksonville International Airport)
 Kansas City (Kansas City International Airport)
 Las Vegas (McCarran International Airport)
 Lincoln (Lincoln Airport)
 Louisville (Louisville International Airport)
 Madison (Dane County Regional Airport)
 Miami (Aeropuerto Internacional de Miami)
 Milwaukee (General Mitchell International Airport)
 Minneapolis/St. Paul (Minneapolis-Saint Paul International Airport)
 Nashville (Nashville International Airport)
 Nueva Orleans (Louis Armstrong Nueva Orleans International Airport)
 Nueva York (LaGuardia Airport)
 Omaha (Eppley Airfield)
 Oklahoma City (Will Rogers World Airport)
 Orlando (Orlando International Airport)
 Peoria (General Wayne A. Downing Peoria International Airport)
 Filadelfia (Aeropuerto Internacional de Filadelfia)
 Quad Cities (Quad City International Airport)
 Raleigh/Durham (Raleigh-Durham International Airport)
 Rochester, Minnesota (Rochester International Airport)
 San Antonio (San Antonio International Airport)
 San Diego (San Diego International Airport)
 Sarasota/Bradenton (Sarasota-Bradenton International Airport)
 Sioux City (Sioux Gateway Airport)
 Sioux Falls (Sioux Falls Regional Airport)
 St. Louis (Lambert-St. Louis International Airport) Hub
 Tampa (Tampa International Airport)
 Tulsa (Tulsa International Airport)
 West Palm Beach (Palm Beach International Airport)
 Washington, D.C. (Ronald Reagan Washington National Airport)
 Waterloo (Waterloo Regional Airport)

Note: Regional destinations were served by Ozark Midwest

Flota

1959 -
 24 - Douglas DC-3
 3 - Fairchild F-27 Friendship

1965 -
 21 - Douglas DC-3
 15 - Martin 4-0-4
 7 - Fairchild F-27 Friendship

1969 -
 21 - Fairchild Hiller FH-227
 8 - Douglas DC-9-10
 9 - Douglas DC-9-30

1973 -
 3 - de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter
 20 - Fairchild Hiller FH-227
 8 - Douglas DC-9-10
 11 - Douglas DC-9-31/32

1978 -
 13 - Fairchild Hiller FH-227B
 8 - Douglas DC-9-10
 26 - Douglas DC-9-31/32

1980 -
 13 - Fairchild Hiller FH-227B
 7 - Douglas DC-9-10
 33 - Douglas DC-9-31/32

1986 -
 7 - Douglas DC-9-10
 36 - Douglas DC-9-31/32
 3 - Douglas DC-9-40
 4 - McDonnell Douglas MD-82

Incidentes y accidentes

El 27 de marzo de 1968, hacia las seis de la tarde, un Douglas DC-9 de Ozark chocó en vuelo con una Cessna 150F, aproximadamente tres kilómetros al norte del Aeropuerto Internacional Lambert-St. Louis. En el momento del accidente ambas aeronaves se encontraban en el patrón de tráfico de la pista 17. La Cessna quedó destruida y sus dos ocupantes murieron, pero el avión de Ozark sufrió daños menores y consiguió aterrizar sin problemas salvándose sus 44 ocupantes.

El 27 de diciembre de 1968 un Douglas DC-9-10 se estrelló durante el despegue en Sioux City, provocando heridas a tres de sus ocupantes.
Al haber una gran cantidad de hielo sobre las alas, el piloto fue incapaz de elevar el avión del suelo y este se salió al final de la pista, chocando contra un árbol que arrancó el ala derecha.

El 23 de julio de 1973, el Vuelo 809 de Ozark Air Lines, un Fairchild Hiller FH-227B se estrelló durante la aproximación al Aeropuerto Internacional Lambert-St. Louis. De los 45 pasajeros y tripulación a bordo solo sobrevivieron 7. El avión se estrelló debido a un fenómeno meteorológico no conocido el aquel entonces llamado microburst o microrrotura, que se da durante la tormentas eléctricas. El piloto decidió aterrizar en vez de frustrar la aproximación tal y como dictan los procedimientos actuales, sellando así la suerte del aparato y sus ocupantes.

El 20 de diciembre de 1983, el Vuelo 650 de Ozark Air Lines, un Douglas DC-9-31 chocó contra una máquina quitanieves al aterrizar en el Aeropuerto Regional de Sioux Falls. El conductor de la máquina falleció al instante, pero ningún pasajero resultó herido.

Referencias

Enlaces externos
 Site including history and gathering place for former employees
 Airlinecolors.com Images and historical overview
  has several Ozark timetables from 1952-61, showing where they flew, how often, how long it took and how much it cost. They also have route maps for some later years.

Aerolíneas fundadas en 1950
Aerolíneas desaparecidas en 1986
Aerolíneas desaparecidas de Estados Unidos

Ozark Air Lines


شركة لوكهيد  (أصلا ) هي شركة أمريكية لصناعة الطائرات. أنشأت الشركة في عام 1912 وتم دمج الشركة مع مارتن ماريتا في عام 1995 لتصبح الشركة لوكهيد مارتن. بدأت الشركة بإنتاج طائرة إف-16 فايتينغ فالكون منذ عام 1993.

من انتاجها
 إف-16 فايتينغ فالكون
 لوكهيد إل-1011 تراى ستار
 لوكهيد كونستليشن
 لوكهيد بي-38 لايتنغ
 سي-130 هيركوليز

طائرات من دون طيار
 آر كيو-170 سنتينال

مراجع

وصلات خارجية

انحلالات سنة 1995 في كاليفورنيا
بربانك (كاليفورنيا)
تأسيسات سنة 1926 في كاليفورنيا
تاريخ وادي سان فيرناندو
تلوث المياه في الولايات المتحدة
شركات أسست في 1912
شركات تصنيع انحلت في 1995
شركات تصنيع أسست في 1926
شركات تصنيع مقرها في كاليفورنيا
شركات تصنيع مقرها في منطقة لوس أنجلوس الكبرى
شركات دفاع الولايات المتحدة
شركات سابقة مقرها في منطقة لوس أنجلوس الكبرى
شركات صناعة طائرات سابقة في الولايات المتحدة
شركات فضاء جوي في الولايات المتحدة
شركات مقرها في بربانك (كاليفورنيا)
عمليات الدمج والاستحواذ 1995
لوكهيد مارتن
مصنعو مروحيات سابقون في الولايات المتحدة
مواقع استجابة بيئية شاملة في كاليفورنيا
مواقع استجابة بيئية شاملة في ولاية واشنطن

شركة لوكهيد


Roma Krallığı, Antik Roma döneminde Roma şehri ve topraklarının monarşi ile yönetildiği dönem. Efsaneye göre Roma'yı Romulus ve Remus kardeşler kurmuştur. Eski çağ tarihçileri, Roma Krallığı'nın başlangıcı olarak MÖ 753 tarihini verirler. Roma'nın krallık dönemi politik tarihi hakkında bilinenler oldukça azdır. Arkeolojik bulgulara göre Roma krallık döneminde geniş caddelerin ve görkemli yapıların inşa edilmeye başlandığı büyük bir şehir olma yolundaydı. Roma henüz bu dönemde Latium bölgesinde yaşayan Latin şehirleri birliğinin önderiydi. Etrüskler, üzerinde egemenlik kurdukları Latin köylerini birleştirip Roma kentini kurarken yerli halkı kentin kurulmasında zorla çalıştırmışlar. Bu durum iki toplumun arasını açmıştır. Latin halkının zamanla güçlenen aristokratları, iki buçuk yüzyıl sonra ayaklanarak MÖ 509 yılında Etrüsk kralını kovmuşlar ve Roma Cumhuriyeti'ni kurmuşlardır.

Krallığın kuruluşu
Roma şehrinin kuruluşu tarihi geleneğe göre MÖ 8. yüzyıl ortalarına tarihlenir. Roma imparatoru Augustus döneminde MÖ 1. yüzyılın son yarısında yaşamış olan tarihçi Marcus Terentius Varro, kuruluş tarihini MÖ 753 yılı olarak hesaplamıştır. Roma isminin, şehri kuran Remus ve Romulus'tan geldiği düşünülür. Remus ve Romulus'un ataları mitolojik olarak Truva Savaşı kahramanlarından Aeneas idi. Ünlü Romalı şair Vergillius Aeneas adlı eserinde Aeneas'ın halkı ile birlikte İtalya'ya nasıl yerleştiğini anlatır. Masalsı anlatıma göre Truva düştükten sonra şehirden kaçıp yeni bir yurt arayan Truvalılara önderlik etti. Aeneas, Truva'da Hektor'dan sonra en büyük kahraman sayılırdı ve Dardanya prensiydi. Önce sağ kurtulanlarla beraber Kaz Dağı'nın güneyindeki Antandros(Altınoluk) kentine gelip buradan gemi ile denize açıldı. Rüzgâr onları Kartacaya sürükledi. Kartaca Kraliçesi Dido'nun bir süre misafiri olduktan sonra tekrar yola devam ederek önce Sicilya adasına ve oradan da Orta İtalya'da karaya çıkarak tanrıların kendisine gösterdikleri kutsal iskân yeri olan Latium'a ulaşırlar. Aenas, burada yörenin kralı Latinus ile dost olur. Latinus'un kızı Lavinia ile evlenerek Lavinium kentini kurar. Bu kent sonradan Alba Longa adını alır. Alba Longa şehrinin son kralları olan iki kardeş Numitor ve Amulius ile Romanın tarihi kuruluş süreci başlamaktadır. Bu iki erkek kardeşten kötü karakterli olarak tanımlanan Amulius ağabeyinin neslini kurutmak için Numitor'un tek kızı olan Rhea Silvia'yı Vesta tapınağında rahibe olmaya ve dolayısıyla böylece sürekli bakire kalmaya zorlamış olur. Ancak ailenin kaderi tanrılar tarafından belirlenir. Rhea Silvia savaş tanrısı Mars'tan Remus ile Romulus adlarını taşıyan ikiz erkek çocukları doğurur. Bu durumu haber alan Amulius her iki çocuğun bir sepet içerisinde Tiber Nehrine bırakılmalarını emreder.

Ancak içinde çocukların bulunduğu sepet kıyıya ulaşır ve kıyıda onları bulan bir dişi kurt tarafından emzirilerek ölümden kurtulurlar. Daha sonra onların bakımını üstlenen çoban Faustulus tarafından büyütülürler. İkizlerin karaya ulaştığı yerdeki Lupercal mağarası ve altında dişi kurtun ikizleri emzirdiği ficus Ruminalis olarak bilinen incir ağacı daha sonra Romanın mitolojik kuruluş öyküsünün temeli olarak Palatinus tepesinin  güneybatı yamacında korunur ve ziyaret edilir. Remus ve Romulus büyüdüklerinde büyük amcalarının kendilerine yaptıkları kötülüğü öğrenerek Amulius'u öldürürler. Dedeleri Numitor'u tekrar tahta oturturlar ve kendileri de yeni bir şehir kurarlar. Şehrin başına kimin geçmesi gerektiği konusunda tanrılara sorulduğunda tanrısal irade Romulus'u işaret etmiş ve buna kızan Remus yeni kurulan şehri alaya alınca Romulus ile aralarında çıkan kavga sonucunda da Remus öldürülmüştür. Böylece Romulus Roma'nın ilk kralı olarak tarih yazımında yerini almıştır.

Romulus, yeni kurulan şehri nüfuslandırmak için haydutlar, kaçaklar ve suçlu erkekleri toplayarak kente getirdi. Ancak Romulus'un takipçisi olanların çoğu erkekti ve Romulus, kentte çok az kadın olmasının nüfus artmasına engel olmasından endişelenmektydi. Senatonun tavsiyesi ile Romalılar çevre kasabalara gidip buralardaki kadınlarla evlenmeye teşvik edilir. Ancak Romalıların evlilik taleplerini Sabinler kabul etmez. Bunun üzerine Romalılar, deniz tanrısı Neptün'e adanmış bir festivale, çevre kabileleri davet edip onların kadınlarını kaçırmak için bir plan yapar. Festival esnasında 30 Sabin kadını kaçırılır. Kaçırılanların biri hariç tümü bakiredir. Kaçırıldığı esnada evli olan Hersilia, bu olayın ardından Romulus ile evlenir. Hersilia'nın babası, Sabinlerin Kralı Titus Tatius'dur. Hersilia babası ile müstakbel eşi arasındaki savaşı durdurmaya çalışır. Capitoline tepesinde bulunan kalenin valisi Spurius Tarpeius'un kızı Tarpeia, Romalılara ihanet ederek kentin kapısını açıp Sabin savaşçılarının kaleye girmesini sağlamıştır. Sabinler, iç kaleyi ele geçirdikleri sırada neredeyse savaşı kazanmak üzeredir. Romalılar Palatium kapısına kadar geri çekilmiştir. Romulus, geri çekilen askerlerini toplayıp yeniden atağa geçer. Hikâyenin bu aşamasında, Sabin kadınları Hersilia ile birlikte savaşı durdurmak için araya girerler. Sabin kadınlarının araya girmesi sayesinde, savaş son bulur ve barış yapılır. Sabinler, Romalılarla birleşmeyi kabul ederler ve Sabinlerin Kralı Titus Tatius'un ölümünden önceki beş yıl boyunca barış sağlanır. Sabinler, Roma'ya taşınır ve savaşta kazandıkları Capitoline tepesine yerleşir.

Roma'nın kuruluşu hakkında anlatılan mitolojik öyküler Romalı tarihçiler ve edebiyat yazarları tarafından oluşturulmuş öyküler niteliğindedir. Bazı çağdaş tarihçilerin tahminine göre oluşturulan bu öykülerin arkasında Roma'nın giderek daha fazla güç kazandığını ve bu nedenle dikkate alınması gerektiğini görerek Roma'yı kendi tarihi gelenekleri içine uyarlamakta yararlı gören Yunan tarihçileri bulunmaktadır. Romalılar büyük bir olasılıkla giderek büyüyen egemenlik alanlarını Yunanlara karşı kabul edilebilir bir konuma getirebilmek için Yunanlardan çok sonraları bu anlatımları üstlenip onları daha da geliştirdiler. Antik Romalılar tarafından kentin kurucu mitine göre, Roma isminin kökeni, kentin kurucusu ve ilk kralı Romulus'tan geldiğine inanılmaktadır. Ancak Romulus isminin aslında Roma'nın kendisinden türetilmiş olması ihtimali vardır. 4. yüzyılın başlarında, Roma isminin kökeni hakkında alternatif teoriler önerildi. Belirsiz kalan dilsel kökenlerine odaklanan birkaç hipotez ileri sürüldü. Akmak anlamına gelen Yunancan fiil rhéō 'ile Tiber Nehri'nin arkaik adı Rumon veya Rumen'den geldiği hipotezinin yanında, Remus ve Romulus hikâyesinde benimsenen kurt toteminden dolayı kökü rom- olan ve emzik anlamına gelen Etrüskçe ruma kelimesinden gelebileceği ileri sürüldü.

Roma şehrinin elle tutulabilir gerçek tarihi için veri teşkil eden en eski buluntular Palatinus tepesinde ve Esquilinus tepesinin batı eteklerinde ele geçen erken demir çağ dönemi tabakalarda gün yüzüne çıkmıştır. Bu buluntuların en eskileri MÖ 10. ve 9. yüzyıllara tarihlenmektedir. Roma yerleşmesinin bir şehir haline dönüşmesinde en önemli rolü en yakınında bulunan şehir yapısını oluşturan Etrüskler oynamıştır. MÖ 9. ve 8. yüzyıllarda Etrüsklerin şehir olarak tanımlanabilecek yerleşmeler kurmaya başladıkları kanıtlanmıştır. MÖ 7. yüzyılın sonlarına doğru birçok Latin yerleşimi, Etrüsk şehir devletlerine tabi oldu. Etrüsk kral sülalesi olan Tarquiniuslar Roma'da kontrolü ele geçirdi. Etrüsk kökenli ilk kral Lucius Tarquinius Priscus idi. Arkeolojik verilere göre MÖ 600 yılından başlayarak bir şehir oluşumundan söz edilebileceği yorumları son yıllarda daha fazla ileri sürülmektedir. Şüphesiz aşamalı olarak şehre dönüşen yerleşim yerinin bu sürece çevrede bulunan Latinler ve Sabinler gibi civar tepelerde yaşayan yerli halkı da dahil ederek geliştiği anlaşılmaktadır.

Krallığın çöküşü
Roma, krallık rejiminin son döneminde çeşitli çekişmelere sahne olmuştu. Aynı yıllarda İtalya'nın diğer şehirlerinde de benzer karışıklıklar mevcuttu. Roma'da monarşiyi sonlandıran devrim, eskiçağda diğer kent devletlerinde de olduğu gibi seçkinler tarafından gerçekleştirilmiştir ve seçkinler yönetimi kendi yararlarına uygun şekilde yeniden düzenleme ihtiyacı duymuşlardır. Antik tarihçiler Roma'dan, son kralın kovuluşuna dair bir efsane anlatırlar. Buna göre son kral Lucius Tarquinius Superbus, Roma'yı zalim bir diktatör gibi yönetiyordu ve oğlu Sextus'un Roma'nın seçkinlerinden Lucius Tarquinius Collatinus'un karısı Lucretia'ya tecavüz etmesi ve sonrasında Lucretia'nın intihar etmesi bardağı taşıran son damla olmuştu. Bu olayın ardından elitler Lucius Iunius Brutus, Collatinus ve Publius Valerius Publicola önderliğinde krala karşı birleşip kralın o sırada kent dışında olmasından da yararlanarak kentin yönetimine el koydular ve cumhuriyet rejimi böylelikle başlamış oldu.

Senato ve halk meclisi
Roma şehrinin başında bulunan krala yaşlılardan oluşan bir grup destek vermekteydi. Bu grubun oluşturduğu kuruma Latince'de yaşlı anlamına gelen senex sözcüğünden türetilen ve yaşlılar meclisi anlamına gelen senato adı verilmiştir. Sadece patriciuslar senato üyesi olabilirdi. Kral tarafından seçilen üyelerin sayısı başlangıçta 100 olmasına rağmen bu sayı giderek artmıştır. Kralın danışma kurulu olan senato, onun çağrısı ile toplanırdı önemli olaylarda kralın senatonun görüşünü alması bir gelenekti. Kralın ölümü halinde yerine yenisi seçilinceye kadar geçen ve interregnum yani ara kralık dönemi olarak tanımlanan dönemde ülkeyi yöneten senato yeni kralın belirlenmesinde de önemli rol oynamaktaydı. Kral ordunun başkomutanıydı. Bu görevi dışında kral yönettiği toplumu tanrılara karşı temsil etmekteydi, senato ve halk meclisi toplantılarını yönetmekteydi. Halk meclisi curia adı verilen aile birliği mensuplarının oluşturduğu Comitia curiata adıyla yılda iki kez ve ayrıca zorunlu hallerde toplanmaktaydı. Comita curiata daha ziyade patricii denen tam hukuklu vatandaşların oluşturduğu bir meclisti. Comitia curiata'nın görevi kralın seçimi, kanunların yapılması ve savaş kararı almaktı. Curia başkanları ayrıca cinayet, politik suçlar gibi ceza hukuku ve özel hukukla ilgili konularda da son karar verici konumundaydılar. Krallık döneminin sonunda Comita curiata'nın yerini yüzler meclisi anlamına gelen Comitia centuriata aldı. Bu kez bu meclise sadece patricii olan vatandaşlar değil, onlara göre daha az haklara sahip olan sınırlı hukuklu plebler de girebiliyordu. Böylece tüm Roma vatandaşları, ister zengin ister fakir olsun tek meclis çatısı altında toplanmış oluyordu ve plebler de orduya girip askerlik yapabiliyorlardı.

Toplumsal sınıflar
Roma'da halk bu dönemde üç sınıfa ayrılmaktadır.

1: Köleler
2: Sığıntılar (vatandaşlık hakkı olmayanlar)
3: Vatandaşlar

Vatandaşlar da kendi aralarında üç sınıfa ayrılmaktadır:
1: Patriciiler (aristokratlar)
2: Plebler (avam halkı)
3: Soylular (kral ve zengin soyundan gelenler)

Patricii
Roma'da aynı soydan gelen ya da geldiği kabul edilen, bu sebeple aynı soyadını taşıyan kişilerin oluşturdukları ailelere gen denilmekteydi. Genler toplumsal, ekonomik ve dini açıdan bağımsızdı. Gen mensuplarına gentilis ya da patricii denilirdi. Bir bakıma patricii varlıklı veya soylu ailelere mensup kişilerden oluşuyordu.

Pleb
Roma toplumunda ikinci dereceden bir yere sahiptiler. Siyasal hakları bulunmayan plebler, ticaret ve zanaatla uğraşan bir kesim olup devletin yüksek kademelerinde görev alamaz ve asker olamazlardı. Özel hukuk alanında da bazı hakları kısıtlanmıştı. Örneğin, bu kişiler patricii kızları ile evlenemez, devlet memuriyetlerinde seçme ve seçilme hakkına sahip olamazdı.

Client
Ekonomik yönden patriciilera bağlı, onlara tabi olan kişilerdi. Clientler patriciilerin hizmetinde çalışırlar ve onların himayesinden yararlanırlardı. Krallığın sonlarına doğru da pleb sınıfına yükseldiler.

Roma Kralları
Efsaneye göre Roma'da yedi kral hüküm sürmüştü. İlk dört kral hakkında detaylı bilgi olmamasına karşın, Etrüsk kökenli son üç kral hakkında daha fazla bilgi bulunmaktadır. Roma'nın ilk kralı Romulus, son kralı ise Tarquinius Superbus idi. Roma'nın başında Rex olarak adlandırılan bir kral vardı. Kral, Senato'nun teklifi ile Comitia curiata tarafından seçilirdi. Romalılar, kralların yönetim yetkisine Imperium derlerdi. Günümüzde kullanılan imparator kelimesi buradan gelmektedir. Imperium, krallara vatandaşları silah altına alma ve Roma sınırları dışında yetkilerine karşı çıkanlara savaş açma ve emirlerine karşı çıkanları cezalandırma yetkisi veriyordu. Imperium yetkisine sahip olan kral, hem başkomutan, hem baş rahip, hem de baş hakim olarak askeri, dini ve hukuki gücü elinde tutardı. Imperium sahibi, bunun bir sembolü olan kırmızı sarımla odun demetine bağlanmış, Latince demet anlamına gelen Fasces adındaki baltayı taşırdı.  Adını fasces'den türeten İtalyan faşizmi 20. yüzyılın uzunca bir döneminde bu sembolü kullanmıştır. Söz konusu sembol birtakım değişikliklerle 1926 yılından itibaren İtalya'nın resmi devlet sembolü olmuştur. Sembolün üçlü anlamı, yani devlet gücü, halk mülkiyeti ve birliktelik Mussolini'nin propagandasında kullanılmıştır.

38 yıl hüküm süren Roma'nın ilk Etrüsk kökenli kralı olan Tarquinius Priscus, Roma'nın ilk yarışları ve eğlenceleri olan Ludi Romani (Roma Oyunları) için bağımsız bir yapı olan Circus Maximus'u inşa ettirdi. Daha önceleri seyirciler yarışları Aventine ve Palatine tepeleri arasında tahta trübünlere oturarak seyrediyorlardı. Bu aşamadan itibaren daha büyük oyunlar düzenlenmeye başladı. Tarquinius Priscus, Etrüsk modasına uygun olarak altın kaplı mor pelerin giyerek ve dört atın çektiği bir araba üzerinde törene katılarak ilk Roma zafer alayını düzenledi. Savaş ve sivil görevlerle alakalı birçok Roma sembolü onun saltantı sırasında ortaya çıkmıştır. Büyük bir selin ardından Roma'nın bataklık alçak bölgeleri, Forum Romanum'un kurulabilmesi için inşa ettirdiği Cloaca Maxima olarak adlandırılan büyük bir kanalizasyon sistemi sayesinde kurutuldu. Tarquinius Priscus'un son büyük icraatı ise Latin ve Sabinlerden alınan ganimetlerin de yardımıyla Capitolium'da Romalıların büyük bir sevgiyle taptıkları tanrı Jüpiter onuruna bir tapınak inşa ettirmesidir. Roma'nın Etrüsk kökenli ikinci kralı olan Servius Tullius ilk nüfus sayımını yaptırmıştır. Roma'da yerleşik nüfusun tahmin edilmeye çalışılması işi olan Census terimi, Latince "yargılamak", "tahmin etmek" anlamınan gelen censere fiilinden gelir. Servius Tullius bunu Roma'nın asker kapasitesini ölçmek için yaptırmıştı. Servius Tullius dönemine atfedilen Servius Surunun, günümüze bazı kalıntıları ulaşmıştır.

Popüler Kültürde Roma
1: Age of Empires oyununun The Rise of Rome adında bir eklenti paketi vardır.
2: Rick Riordan'ın Olimpos Kahramanları serisinde Roma vardır.
3: Titus Livius adlı Roma tarih kitabı yeniden basılmıştır.
4: Imperium Romanium adlı oyun Roma'yı konu alır.
5: Rome: Total War I ve II olmak üzere bilgisayar oyunları mevcuttur. Ayrıca bu oyunlar gelişmiş oyun motorları nedeni ile bazı tarih belgesellerin de, savaş sahnelerini canlandırmak için kullanılmıştır.

Kaynakça

Roma Krallığı


An Kefersteinia ocellata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Kefersteinia ocellata in nahilalakip ha genus nga Kefersteinia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kefersteinia (Orchidaceae)

Kefersteinia ocellata


Langston Hughes (d. 1 Şubat 1902 - ö. 22 Mayıs 1967), Amerikalı şair ve yazardır.

Yaşadığı dönemin önde gelen siyahi şairlerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Harlem Rönesansı'nın en önemli şairlerinden Langston Hughes 1902'de Missouri Joplin 'de doğdu. Küçük yaşta annesi ve babası ayrıldığından onu büyükannesi yetiştirdi. Büyükannesinin Frederick Douglas ve Sojourner Truth hakkında anlattığı hikâyelerden etkilendi. Onu "Crisis" dergisinin yöneticisi Web Du Bois ile tanıştıran da büyükannesiydi.

"Crisis" dergisi NAACP 'nin (Siyahların İlerlemesi için Ulusal Örgüt) yasal yayın organı idi. 1921-1922 yılları arasında Hughes Colombia Üniversitesi'nde okudugu Maden Mühendisliğini bıraktı. Harlem müziği, dansı ve entelektüel yaşamı onun için her şey olmuştu. "Crisis" dergisine daha çok şiir yollamaya başladı. 1926 yılında ilk şiir kitabı "The Weary Blues" Harlem'i anlatıyordu.

Hughes, şiirlerinde Harlem'deki blues barlardan etkilendiğini söylemişti. Caz'ın, blues'un ve sprituals'un ritmi yansıyor şiirlerine. 1927'de Zora Neale Hurston ve başka yazarlarla birlikte çıkardığı "Fire", Afro-Amerikan kültürünü konu alan bir dergiydi.

1920'lerde Harlem Rönasansı ile yaratıcı bir dönem başlamıştı. Harlem "siyahlar için kendileri olabilecek bir yer olarak" simgesel nitelik kazanmıştı. Bu dönemin yazarları, siyah kültürü ile insanının güzel olduğunu göstermeye çalıştılar.

Arna Bontemps, Hughes için "özgün caz ozanı" diyor. 1967 yılında yaşama veda eden Hughes son yıllarında şiirlerini caz eşliğinde okumuştu. Cenaze töreni caz grubuyla yapıldı.

1902 doğumlular
Joplin, Missouri doğumlular
1967 yılında ölenler
20. yüzyıl Amerikalı şairleri
Amerikalı oyun yazarları
20. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
Kızılderili asıllı Amerikalılar
Yahudi asıllı Amerikalılar
Columbia Üniversitesinde öğrenim görenler
LGBT yazarlar
LGBT şairler
Amerika Birleşik Devletleri'nde kanserden ölenler
Prostat kanserinden ölenler
New York'ta ölenler

Langston Hughes


Baja California: getur átt við:
Baja California: Skaga í norðvestur Mexíkó.
Baja California: Fylki í Mexíkó á á norðanverðum skaganum.
Baja California Sur: Fylki í Mexíkó á sunnanverðum skaganum.

Aðgreiningarsíður

Baja California


The Battle of Jieting was fought between the states of Cao Wei and Shu Han in 228 during the Three Kingdoms period in China. The battle was part of the first Northern Expedition led by Shu's chancellor-regent, Zhuge Liang, to attack Wei. The battle concluded with a decisive victory for Wei.

Opening moves
Zhuge Liang first sent generals Zhao Yun and Deng Zhi as a decoy force to Ji Valley () and pretend to attack Mei County (郿縣; southeast of present-day Fufeng County, Shaanxi) via Xie Valley () as a way to lure the main Wei forces of the region, while Zhuge Liang personally led a force towards Mount Qi. Cao Zhen led his army to oppose Zhao Yun while the three Wei-controlled commanderies – Nan'an (南安; around present-day Longxi County, Gansu), Tianshui and Anding (安定; around present-day Zhenyuan County, Gansu) – responded to the Shu invasion by defecting to the Shu side.

People of Wei saw Liu Bei as the main hero of Shu Han. Following his death, there were a few years of peace. Thus, the western lands were unprepared for such a dire situation. When they learned that there was a massive risk of losing the Guanzhong region. Cao Rui, the emperor of Wei, personally moved to Chang'an and assembled a secondary force under Zhang He to attack Zhuge Liang. Zhuge Liang chose generals Ma Su as the vanguard commander along with Wang Ping to intercept Zhang He, rather than the suggested veterans officers Wei Yan or Wu Yi.

The battle

Jieting was a crucial region for the securing of supplies, and Zhuge Liang sent Ma Su and Wang Ping to guard the region. Ma Su went accompanied by Wang Ping but did not listen to his sound military advice. Relying purely on books of military tactics, Ma Su chose to "take the high ground" and set his base on the mountains instead of in a city as it has been instructed by Zhuge Liang. Ignoring Wang Ping's advice to make camp in a valley well supplied with water. Wang Ping, however, managed to persuade Ma Su to give him command of a portion of the troops, and later Wang Ping set up his base camp near Ma Su's camp, in order to offer assistance when Ma Su was in danger.

Due to this tactical mistake, the Wei army led by Zhang He encircled the hill and cut off the water supply to the Shu troops and defeated them. Amidst the panic, Ma Su is recorded to have left his post leaving the army with no commander. Wang Ping rallied Ma Su's army and with only a handful of soldiers did his best to keep the retreat organized and ordered his soldiers to beat their drums loudly to create the impression that reinforcements had arrived. Zhang He believed this to possibly be a sign of an ambush and so he did not pursue. When Zhuge Liang arrived, he attempted to defeat Zhang He however he didn't find a way to take a position and so the Shu army had to retreat to Hanzhong.

Though he survived the battle, Ma Su's army suffered a heavy defeat (Wang Ping was able to regroup Ma Su's remaining troops and gather the Shu army's scattered supplies.), so he was soon arrested and sentenced to execution by a reluctant and tearful Zhuge Liang.

Aftermath
A large number of Shu Han's generals were punished. Ma Su was sentenced to death by Zhuge Liang as a way to soothe the masses. Zhang Xiu () and Li Sheng () were also executed. According to the Jin Shu, Chen Shou's father was implicated and sentenced to kun (髡), a punishment involving the shaving of a person's head. Xiang Lang was dismissed from his position as Chief Clerk because he didn't report that Ma Su fled due to their friendship. Huang Xi (黃襲) and other generals were relieved of the command of their soldiers by Zhuge Liang. Wang Ping, on the other hand, was promoted to General Who Attacks Bandits (討寇將軍) for his efforts in minimizing casualties and for trying to prevent Ma Su's actions. Zhuge Liang, himself sent a memorial to the Emperor Liu Shan requesting to be demoted for the defeat at Jieting which he was.

Before his execution Ma Su wrote a letter to Zhuge Liang: "You wise lord regarded me like a son and myself looked upon you as a father. I dearly hope that this is the righteousness of the execution of Gun leading to the rise of Yu the Great. May our whole life's relationship not be reduced by this. Though I shall die, I shall bear no resentments against the yellow earth." At the time, many among the army wept for his death.

Because of the loss of Jieting, the supply situation became dire for Zhuge Liang's army and he had to retreat to his main base at Hanzhong while the Wei forces under Cao Zhen and Zhang He then used the opportunity to quell the rebellions in the three commanderies and restore peace. The defeat at Jieting caused the First Northern Expedition to result in failure.

Location
The exact location of the battle is not certain, according to research by the  newspaper, there are several plausible locations:

 Jieting village, Maiji District, southeast of Tianshui
 Gongmen town, east of Zhangjiachuan County
 Jieting Mountain in Mian County, Shaanxi Province
 Longcheng town, east of Qin'an County, Gansu
 Other locations named by some are Huating and Zhuanglang

A memorial of the battle is located in Longcheng town. Topographical evidence and weapons found suggest that Longcheng is the most likely location, although there is no consensus among experts.

In Romance of the Three Kingdoms
In the 14th-century historical novel Romance of the Three Kingdoms, Ma Su was executed on the order of a tearful Zhuge Liang, whose continued high appraisal for Ma's intelligence made that a very reluctant decision. The scene has also been reenacted in Chinese opera. A Chinese proverb, "wiping away tears and executing Ma Su" (), refers specifically to this incident, meaning "punishing a person for his wrongdoings regardless of relations or his abilities.  A Japanese equivalent is .

In the novel, the loss of Jieting exposed Zhuge Liang's current location, the defenceless Xicheng (西城). Zhuge Liang used the Empty Fort Strategy to ward off the enemy before retreating.

In many stories, including the novel, the battle includes Sima Yi on the Wei side, but this event is impossible according to his biography in the Records of the Three Kingdoms. Moss Roberts comments on this in his fourth volume of his English translation of Romance of the Three Kingdoms on (page 2179 under Chapter 95 Notes, fourth and last paragraph of the chapter notes):

The historical Sima Yi was not at the western front for the "vacant city ruse" but at the more important southern front with the Southland [Wu]. Sima Yi did not come to the western front until Kongming's [Zhuge Liang] fourth offensive [Battle of Mount Qi]. The fictional tradition tends to attach more importance to the Wei-Shu conflict than the Wei-Wu conflict, and Three Kingdoms accordingly builds up the Kongming-Sima Yi rivalry and the events of AD 228.

In the abstract theory above, Roberts explains and compares historic history with fictional tales and the most likely reason Sima Yi was included before the Battle of Mount Qi. Based on Robert's view of the fictional novel's tendency to build up the rivalry between Sima Yi and Zhuge Liang, and the contradiction of Sima Yi's location at the time of this event, some share Robert's opinion that the event did not happen. However, many historians agree that Sima Yi's absence alone cannot disprove the occurrence. The historical basis for the event comes from an anecdote shared by Guo Chong (郭沖) in the early Jin dynasty (266–420). The anecdote is translated as follows:

"Zhuge Liang garrisoned at Yangping (陽平; around present-day Hanzhong, Shaanxi) and ordered Wei Yan to lead the troops east. He left behind only 10,000 men to defend Yangping. Sima Yi led 200,000 troops to attack Zhuge Liang and he took a shortcut, bypassing Wei Yan's army and arriving at a place 60 li away from Zhuge Liang's location. Upon inspection, Sima Yi realised that Zhuge Liang's city was weakly defended. Zhuge Liang knew that Sima Yi was near, so he thought of recalling Wei Yan's army back to counter Sima Yi, but it was too late already and his men were worried and terrified. Zhuge Liang remained calm and instructed his men to hide all flags and banners and silence the war drums. He then ordered all the gates to be opened and told his men to sweep and dust the ground. Sima Yi was under the impression that Zhuge Liang was cautious and prudent, and he was baffled by the sight before him and suspected that there was an ambush. He then withdrew his troops. The following day, Zhuge Liang clapped his hands, laughed, and told an aide that Sima Yi thought that there was an ambush and had retreated. Later, his scouts returned and reported that Sima Yi had indeed retreated. Sima Yi was very upset when he found out later."

Later, in the fifth century, Pei Songzhi added the anecdote as an annotation to Zhuge Liang's biography in the Sanguozhi. Since Zhuge Liang wrote on the use of this tactic in his compilation work, "Thirty Six Stratagems", going so far as to detail how the psychology employed works, and why:

"When the enemy is superior in numbers and your situation is such that you expect to be overrun at any moment, then drop all pretense of military preparedness, act calmly, and taunt the enemy, so that the enemy will think you have a huge ambush hidden for them. It works best by acting calm and at ease when your enemy expects you to be tense. This ploy is only successful if in most cases you do have a powerful hidden force and only sparsely use the empty fort strategy."

Also worthy of note is that Zhuge Liang wrote this passage in his sixth chapter, titled "Desperate Stratagems", (敗戰計/败战计, Bài zhàn jì), further supporting the implication that he had experience in using this tactic, and his description does match the situation described by Guo Chong. However, there are a number of texts that dispute the accuracy of Guo Chong's anecdote.

Notes

References

Chen Shou. Records of Three Kingdoms, Volume 17, Biography of Zhang He.
Luo Guanzhong. Romance of the Three Kingdoms, Chapters 95-96.

Jieting
Jieting 228
228
Military history of Gansu
History of Tianshui

Battle of Jieting


ආම්බිවලී ලෙන්, හෙවත් ආම්බිවලී ලෙනී, යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ මහාරාෂ්ට්‍ර ප්‍රාන්තයේ රායිගාද් දිස්ත්‍රික්කයේනෙරාල් අසල පිහිටි බෞද්ධ ලෙන් සමූහයකි. මෙය කල්‍යාන් සිට 8km ගිනිකොණ දෙසින් පිහිටා ඇත. මෙම ලෙන් කැන ඇත්තේ ගංගාවක අවතල කොටසක වූ පහත් කඳුගැටයක ය. මෙහි බරාඳ සහිත විහාර කුටි 12ක් සමඟ ජල පොකුණු කිහිපයක් දක්නට ලැබේ. මෙහි බරාඳයෙහි වූ කුළුණක බ්‍රාහ්මී අක්ෂර සහිත අභිලේඛනයක් දක්නට ලැබේ.

ආශ්‍රේයයන්

ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ආරාම
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ලෙන්
ඉන්දියානු ශෛලමය ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
ඉන්දියාවේ පැරණි ජනාවාස පැවති ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ වන්දනා ස්ථාන
ඉන්දියාවේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
මහාරාෂ්ට්‍රයේ ලෙන්

ආම්බිවලී ලෙන්


Daniel Virgil Maisonneuve est né le 22 octobre 1999, connu sous le pseudonyme de Sub Urban, est un chanteur, producteur et auteur-compositeur américain. Il est devenu célèbre pour son titre Cradles.

Biographie
Daniel Virgil Maisonneuve est né le 22 octobre 1999 à Nyack dans l'état de New York, d'un père canadien et d'une mère taïwanaise. Alors qu'il a grandi dans la banlieue de Ridgewood dans le New Jersey, il a commencé à produire de la musique dès l'âge de 15 ans. Il a eu une formation au piano classique à l'âge de 6 ans, mais a arrêté après avoir affirmé qu'il en avait "marre de jouer les compositions des autres". À l'automne 2016, Daniel Virgil Maisonneuve a abandonné l'école secondaire pour poursuivre sa carrière musicale, s'«isolant» pour travailler sur diverses démos et chansons. Sa chanson la plus populaire à sortir de cette période d'auto-isolement était "Cradles", qui a explosé en popularité après avoir été largement partagée sur l'application de partage de vidéos TikTok.

En 2014 et 2018, Maisonneuve a fréquemment collaboré avec le producteur britannique DNMO sur des morceaux tels que "Sick of You" et "Broken". Daniel Virgil Maisonneuve déclare que "la majeure partie de son inspiration provient d'artistes tels que K. Flay, EDEN, Aries, verzache, Joji, Cage the Elephant et NoMBe"..

Le 13 mars 2020, il sort son premier EP, intitulé Thrill Seeker, avec participation de l'artiste hip-hop sud-coréen, REI AMI, avec la chanson "Freak", la musique est accompagné d'un clip officiel.

Maisonneuve et l'auteur-compositeur-interprète néerlandais Naaz devaient ouvrir le "K-12 Tour" en Amérique du Nord et en Europe. Cependant la tournée a été reportée, puis annulée, en raison de la pandémie de coronavirus 2019-22.

Discographie

Album

 2022 : Hive

EP
 2020 : Thrill Seeker

Singles
 2017 : Broken
 2019 : Sick of You
 2019 : Cradles
 2019 : Isolate
 2020 : Freak
 2021 : Patchwerk
 2021 : Inferno
 2021 : Paramour (featuring Aurora)
 2022 : Uh Oh!
2022 : CANDYMAN

Tournée

Tête d'affiche
 Virgil's Mania Tour starring Sub Urban and Bella Poarch (2021)

Supporting
 Melanie Martinez – K-12 Tour (2019–20)

Références

Liens externes

Naissance en octobre 1999
Naissance à Nyack

Sub Urban


Mehmet Emin Yurdakul (13 Mayıs 1869, İstanbul - 14 Ocak 1944, İstanbul), Türk şair ve milletvekili. "Türk Şairi", "Millî Şair" olarak anılır.

Türk Millî Edebiyat akımının öncü şairleri arasında yer almıştır. Ulusçu, halkçı görüşleri savunan şiirler yazan Yurdakul, Osmanlı Meclis-i Mebûsan III. Dönem Musul Mebusluğu ile TBMM II. Dönem Karahisar-ı Şarkı (Afyonkarahisar), III. Dönem Şebinkarahisar ve IV. Dönem (Ara Seçim), V., VI. Dönem Urfa ve VII. Dönem İstanbul Milletvekilliği ile II. Dönem İrşad Encümeni Reisliği yapmıştır.

Yaşamı
1869 yılında İstanbul'un, Beşiktaş semtinde doğdu. Babası balıkçılıkla uğraşan Salih Reis, annesi Emine Hatun'dur.

Beşiktaş Askeri Rüştiyesi'nden sonra devam ettiği Mekteb-i Mülkiye'nin İdadi bölümünden ayrıldı, devlet memurluğuna başladı. 1899'da kaydolduğu İstanbul Hukuk Mektebi'ne bir süre devam ettiyse de öğrenimine ABD'de devam etmek için bu okuldan ayrıldı; ancak bu isteğini gerçekleştiremedi ve devlet memurluğuna döndü.

Sadrazam Cevdet Paşa'nın tavsiyesiyle Rusumat Evrak Dairesi'nde göreve başlayan Mehmet Emin Bey, 1897-1907 yılları arasında Rüsumat Evrak Müdürlüğü yaptı. İlk şiirini 1897'de Yunan Harbi sırasında Selanik'te Asır Gazetesi'nde yayımladı. "Cenge Giderken" adlı bu şiir ile ünlendi. 1899'da Türkçe Şiirler isimli bir şiir dergisi çıkardı. İstanbul'da Servet-i Fünûnda, Selanik'te Çocuk Bahçesi dergisinde, İzmir'de Muktebes adlı dergide şiirlerini yayımlamayı sürdürdü.

İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesiydi. Şiirleri ile hükümeti eleştirince 1907'de İstanbul'dan uzaklaştırılıp Erzurum'da görevlendirildi; II. Meşrutiyet'in ilanının ardından Trabzon'a gönderildi. II. Abdülhamit'in tahttan indirilmesi ile sonuçlanan 31 Mart Olayı'ndan sonra İstanbul'a çağrıldı; Bahriye Nezareti Müsteşarlığı'na atandı ancak bu görevi istemeyince 1909'da Hicaz, 1910'da Sivas valiliği yaptı. Çalışmasının engellendiği gerekçesiyle 1910 yılında istifa ederek İstanbul'a geri döndü.

Ahmet Ağaoğlu, Dr. Fuat Salih, Ahmet Ferit Beylerle birlikte "Türk kültürü, dili ve sanatının geliştirilmesi amacıyla" kurulan Türk Ocağı adlı örgütün kurucuları arasında yer aldı Örgütün ilk genel başkanı oldu, çıkarılan Türk Yurdu Dergisi'nin sorumluluğunu üstlendi. Ancak henüz dergi çıkmadan İttihat ve Terakki Cemiyeti ile anlaşmazlığa düşünce Erzurum'a vali olarak atandı, 1912'de bu görevde iken emekliye ayrılmak zorunda bırakıldı. İstanbul'a dönüp Türkçülük düşüncesini yaymak üzere yayıncılık yapmaya devam etti.

1913'te Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda Musul milletvekili oldu. Türk Ocakları'nın 1918 tarihli kongresinde Hamdullah Suphi ve Ziya Gökalp gibi isimlerle birlikte örgütün "Hars ve İlim Heyeti" üyeliğine seçildi. 1919 seçimlerine katılan Millî Türk Fırkası'nın kurucuları arasında yer aldı.

İstanbul'un işgalinden sonra Mayıs 1919'da Sultanahmet Meydanı'nda düzenlenen mitingde sarfettiği şu sözleri ünlüdür:

"Demir ve ateş; kardeşler ben bunlarla hiçbir vatan ve ırkın öldüğünü işitmedim. Şerefli bir tarih ve medeniyete, sağlam bir fazilet ve ahlâka, zengin bir şiir ve edebiyata, dinî ve millî ananelere, ırkî ve vatanî hatıralara mâlik olan bir milletin mahvolduğunu tarih göstermiyor..."

1921'de Millî Mücadele'ye katılmak için Anadolu'ya geçti. Antalya, Adana, İzmir yörelerinde dolaşarak halkın ve ordunun manevi gücünü arttırıcı konuşmalar yaptı. TBMM'de önce Şebinkarahisar, sonra da Urfa ve İstanbul milletvekili olarak beş dönem görev yaptı. Milletvekilliğini ölümüne kadar sürdürdü.

Şiir yazmaya Servet-i Fünûnda başlayan Yurdakul bütün şiirlerinde sade bir dil ve hece ölçüsü kullandı; konularını toplum dertlerinden, sosyal-epik hayat sahnelerinden aldı; uyarıcı-öğretici şiirler yazdı. "Türk Şairi", "Millî Şair" diye anılır.
14 Ocak 1944 tarihinde İstanbul'da öldü. Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Eserleri
 Türkçe şiirler, 1899
 Türk Sazı, 1914
 Ey Türk Uyan, 1914
 Tan Sesleri, 1915
 Zafer Yolunda, 1918
 Aydın Kızları, 1919
 Dante'ye, 1920
 Mustafa Kemal, 1928
 Ankara, 1939
 Cenge Giderken 1886
 Fazilet ve Asalet (1890)
 Ordunun Destanı (The Legend of the Army, 1915)
 Dicle Önünde (In Front of Tigris, 1916)
 İsyan ve Dua (The Uprising and the Prayers, 1918)
 Turan'a Doğru (Towards Turan, 1918)
 Türk'ün Hukuku (The Law of Turk, 1919)
 Kral Corc'a (To King George, 1928)

Ayrıca bakınız
 MEB 100 Türk Edebiyatçısı

Dış bağlantılar
 Şiir.gen.tr - Mehmet Emin Yurdakul
 Antoloji.com - Mehmet Emin Yurdakul

Kaynakça

1869 doğumlular
1944 yılında ölenler
İstanbul doğumlu yazarlar
Türkçüler
İttihat ve Terakki üyeleri
Serbest Cumhuriyet Fırkası mensubu siyasetçiler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
1914-1918 Osmanlı Meclis-i Mebusanı Musul üyeleri
TBMM 2. dönem Şebinkarahisar milletvekilleri
TBMM 3. dönem Şebinkarahisar milletvekilleri
TBMM 4. dönem Şanlıurfa milletvekilleri
TBMM 5. dönem Şanlıurfa milletvekilleri
TBMM 6. dönem Şanlıurfa milletvekilleri
TBMM 7. dönem İstanbul milletvekilleri
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
20. yüzyıl Türk şairleri

Mehmet Emin Yurdakul


Andrés Buforn Aragonés (Alicante, 21 de noviembre de 1877- Alicante, 5 de diciembre de 1943). Fue un pintor español del  y el  especializado en el mar.

Biografía
Nació en los aledaños de la entonces Colegiata de San Nicolás de Alicante. Se crio en el puerto de Alicante donde su padre era calafater, esto es, constructor y reparador de barcos de pesca.

Pudo conocer muy de cerca los entresijos de la navegación, los distintos tipos de cascos de barco, los distintos aparejos de vela y de pesca, y la dureza de la vida en la mar. Pero sin lugar a dudas, lo que mejor aprendió fue a memorizar el mar Mediterráneo, a distinguir la luz del sol y su influencia en el color del agua de la mar, la situación de las nubes y el viento, las estrellas y la luna marinera, con todos sus reflejos.

En los años 90 del  entró en la Academia de Bellas Artes de Lorenzo Casanova Ruiz, perteneció a la segunda hornada de alumnos que tuvo el genial pintor, y allí tuvo por compañero a Adelardo Parrilla, a Manuel Harmsen o a Lorenzo Aguirre.

La Magna Exposición Provincial de Alicante de 1894 que, organizada por la Sociedad Económica de Amigos del País, se celebró en el Teatro Principal permitió la comparecencia de más de treinta pintores alicantinos, otros tantos valencianos y algunos barceloneses, gaditanos, madrileños y murcianos. Los universales valencianos Joaquín Sorolla y Ignacio Pinazo fueron las estrellas, y pudo ser esta la famosa ocasión en la que el maestro Sorolla le recomendó que se especializara en pintar marinas.

Más tarde marchó a Madrid a la de Alejandro Ferrant,  que había sido Director de la Academia Española de Bellas Artes en Roma, para completar sus estudios. Venía a Alicante con frecuencia, donde tenía alquilada una habitación en el antiguo balneario "La Alianza" en la Playa del Postiguet. Pintaba "marinas", puertos, acantilados, faros…, cualquier paisaje en el que dominara la mar.

Destacamos "Vista del puerto de Alicante y de su Castillo", colección particular; "La Alianza" de la familia del pintor; "Reflectores en el mar" de la Diputación de Alicante; varios de la Colección del Ayuntamiento de Alicante; "Vista del puerto con el antiguo Club de Regatas"  (RCRA); y ya más maduro, "La vuelta del pescador" de la familia del pintor, medalla de oro; "Amanecer en la mar" y "Atardecer en la mar", ambos colección particular; y "El incendio del Tiflis" y "Oleaje" de la Asociación de la Prensa de Alicante…

Compareció y fue premiado en muchos Certámenes y Exposiciones pero sin duda, la que más ilusión le hubiera hecho fue la «Medalla de Honor» de la Exposición alicantina de 1943 que se le otorgó meses después de haber fallecido el pintor.

En 1986 se realizó un homenaje al pintor en que se lograron junta en alto número de obras del pintor, que se expusieron en la Sala de Exposiciones que tuvo la Caja de Ahorros de Alicante en la Calle Mayor, 3.

Bibliografía

 Catálogo de Pintura y Escultura. Obras de arte propiedad de la Excma Diputación Provincial de Alicante, Diputación 1972. Dr Enrique Llobregat , director del Museo Provincial; Dr Adrían Espí, profesor de Historia del Arte en el CEU y Sr Garín LLobart, director del Museo de Bellas Artes de Valencia.

Siglo y medio de pintura alicantina, edita la Caja de Ahorros del Sureste de España en 1973, para la Exposición realizada en Alicante del 5 al 30 de noviembre.

Diario Información de Alicante.

 Pintura Alicantina, Diputación Provincial de Alicante, 1999. ISBN 84-87032-58-3

Guía del Museo de Bellas Artes, MUBAG. Joaquín Sáez Vidal, 2001. ISBN 84-87032-72-9

Enlaces externos

Pintores de España del siglo XIX
Pintores de España del siglo XX
Pintores de la provincia de Alicante
Nacidos en Alicante

Andrés Buforn


Kvindernes spydkast under sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro blev holdt i perioden 16.–18. august 2016 i Olympic Stadium.

Referencer

Spydskast (damer)
Kvindesport under OL

Atletik under sommer-OL 2016 - spydskast (damer)


Peter Ingvar Rolf Storm (d. 27 Ağustos 1953, İsveç). İsveçli oyuncu. Babasının adı Teolinda, annesinin adı Renato Storm'dur. Gerçek adı Peter Ingvar Rolf Storm olan sanatçı, oyunculuk akademisindeki bir öğrenciyle aynı soyadını taşıdığını fark edince, soyadını değiştirdi. Kendi isteği olan Retep Mrots ismi reddedilince, Stormare soyadını aldı.

Filmleri

 Until Dawn (PS4 oyunu) (2015)
 They Never Found Her (2007)

 Mercenaries 2: World in Flames (Video oyunu - Matthias Nilsson sesi) (2007)
 Straight Edge (2007)

 Anamorph  (2007)

 Boot Camp  (2007)
 Premonition  (2007)
 Unknown (2006)
 Nacho Libre (2006)
 The Batman vs Dracula (DVD) (2005)
 Prison Break (TV dizisi) (2005 - 2006)
 Grimm Kardeşler  (2005)
 Quake 4 (Bilgisayar oyunu) (2005)
 Constantine (2005)
 Mercenaries (PS2 oyun - Matthias Nilsson sesi) (2005)
 Hitler: The Rise of Evil (2003)
 Bad Boys II (2003)
 Azınlık Raporu (2002)
 Windtalkers (2002)
 The Tuxedo (2002)
 Bad Company (2002)
 Chocolat  (2000)
 Dancer in the Dark (2000)
 8mm (1999)
 Armageddon (1998)
 Büyük Lebowski (1998)
 Hamilton (1998)
 The Lost World: Jurassic Park (1997)
 Fargo (1996)
 Damage (1992)

Rol aldığı oyunlar
 Red Alert 3 (2009)
 Until Dawn (2015)

1953 doğumlular
20. yüzyılda erkek oyuncular
21. yüzyılda erkek oyuncular
İsveçli erkek sinema oyuncuları
İsveçli tiyatro oyuncuları
İsveçli erkek dizi oyuncuları
İsveçli Hristiyanlar
Yaşayan insanlar
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İsveçli gurbetçiler

Peter Stormare


C#; Microsoft tarafından .NET Teknolojisi için geliştirilen modern bir programlama dilidir.
Sözdizimi C-like (C benzeri) bir deneyim sunar.

Microsoft tarafından geliştirilmiş olsa da ECMA ve ISO standartları altına alınmıştır.

C programlama dilinde bir tam sayı değişkeni 1 artırmak için değişkenden sonra "++" eki kullanılır. C++ dilinin adı, C diliyle Nesne Yönelimli Programlama yapabilme olanağı (C with Classes) için eklentiler sağladığı için "C++" şeklindedir.
Benzer şekilde C++ diline yeni eklentiler yapılarak ((C++)++) bir adım daha da ileriye götürülmüş ve tamamen nesneye yönelik tasarlanmış C# dilinin isimlendirilmesinde, + karakterlerinin birbirlerine yakınlaşmış hali ve bir melodi anahtarı olan C# Major kullanılmıştır.

Bu dilin tasarlanmasına Pascal, Delphi derleyicileri ve J++ programlama dilinin tasarımlarıyla bilinen Anders Hejlsberg liderlik etmiştir.

Birçok alanda Java'yı kendisine örnek alır ve C# da java gibi C ve C++ kod sözdizimine benzer bir kod yapısındadır. .NET kütüphanelerini kullanmak amacıyla yazılan programların çalıştığı bilgisayarlarda uyumlu bir kütüphanenin ve yorumlayıcının bulunması gereklidir. Bu, Microsoft'un .NET Framework'u olabileceği gibi ECMA standartlarına uygun herhangi bir kütüphane ve yorumlayıcı da olabilir. Yaygın diğer kütüphanelere örnek olarak Portable.Net ve Mono verilebilir.

Nesne yönelimli programlama kavramının gelişmesine katkıda bulunan aktif programlama dillerinden biridir.

C#, .NET orta seviyeli programlama dillerindendir. Yani hem makine diline hem de insan algısına eşit seviyededir. Buradaki orta ifadesi dilin gücünü değil makine dili ile günlük konuşma diline olan mesafesini göstermektedir. Örneğin; Visual Basic .NET (VB.NET) yüksek seviyeli bir dildir dersek bu, dilin insanların günlük yaşantılarında konuşma biçimine yakın şekilde yazıldığını ifade etmektedir. Dolayısıyla VB.NET, C#.NET'ten daha güçlü bir dildir diyemeyiz.

Programın çalışması istenen bilgisayarlarda Framework kurulu olması gerekmektedir. (Windows 7 ve Windows Vista'da .NET Framework kuruludur)

Tasarım hedefleri
ECMA tarafından C# dilinin tasarım hedefleri şöyle sıralanır:
 C#; basit, modern, genel-amaçlı, nesneye yönelik programlama dili olarak tasarlanmıştır.
 Çünkü yazılımın sağlamlığı, güvenirliği ve programcıların üretkenliği önemlidir. C# yazılım dili, güçlü tipleme kontrolü (strong type checking), dizin sınırlar kontrolü (array bounds checking), tanımlanmamış değişkenlerin kullanım tespiti, (source code portability), ve otomatik artık veri toplama (garbage collector) gibi özelliklerine sahiptir.
 Programcı portatifliği özellikle C ve C++ dilleri ile tecrübesi olanlar için çok önemlidir.
 Enternasyonal hale koymak için verilen destek çok önemlidir.
 C# Sunucu ve gömülü sistemler için tasarlanmıştır. Bununla birlikte C# programlama dili en basit işlevseli fonksiyondan işletim sistemini kullanan en teferruatlısına kadar kapsamaktadır.
 C# uygulamaları hafıza ve işlemci gereksinimleri ile tutumlu olmak üzere tasarlanmıştır. Buna rağmen C# programlama dili performans açısından C veya Assembly dili ile rekabet etmek için tasarlanmamıştır.

Merhaba Dünya
// Konsol uygulamaları yazılması için System isim uzayı eklenir.
// Bu sayede derleyici, System.dll'i kullanması gerektiğini bilir.
using System;

// Sınıf tanımlamasıdır.
class Program
{
    // .NET çalışma zamanında ön tanımlı olarak Main() fonksiyonunu çalıştırır.
    static void Main()
    {
        // Console sınıfı içerisindeki Writeline() fonksiyonu çalıştırılır
        Console.WriteLine("Merhaba Dünya!");
        // Kullanıcıdan herhangi bir tuşa basarak çıkması için bir tuş okunur.
        Console.ReadKey();
    }
}

Basit bir hesap makinesi örneği
using System;

class Program
{
    double sayi1, sayi2, cevap;
    string islem;
    static void Main(string[] args)
    {
        Console.Write("Lütfen ilk tam sayıyı giriniz: ");
        sayi1 = Convert.ToDouble(Console.ReadLine());
        Console.Write("Lütfen yapacağınız işlemi giriniz (+, -, /, *): ");
        islem = Console.ReadLine();
        Console.Write("Lütfen ikinci tam sayıyı giriniz: ");
        sayi2 = Convert.ToDouble(Console.ReadLine());
        switch (islem)
        {
            case "-":
                cevap = sayi1 - sayi2;
                break;
            case "+":
               sayi2 = Convert.ToDouble(Console.ReadLine());
                break;
            case "/":
                cevap = sayi1 * sayi2;
                break;
            case "*":
                cevap = sayi1 * sayi2;
                break;
            default:
                cevap = 0;
                break;
        }
        Console.WriteLine(sayi1.ToString() + " " + islem + " " + sayi2.ToString() + " = " + cevap.ToString());
        Console.ReadLine();
    }
}

Sürüm Geçmişi

Performans
 C#, Sanal Makine'ye dayalı dillerden biridir, direkt yerleşik koda derlenen dillerden daha yavaştır..
 Bellek yönetiminde bir atık toplayıcısına ihtiyaç duyuyor olması, sistem kaynaklarını C, C++ veya Rust gibi dillere göre daha fazla tükettiği anlamına gelir. Sistem kaynaklarının kullanımına bağlı performans düşüşü olabilir.

Platform
 .NET Microsoft uygulama bonservisi Windows üzerinde geçerlidir. Fakat C# programlarını Windows, Linux veya macOS üzerinde yürüten başka uygulamalar da yer almaktadır.

Güvenlik
 C# sanal makineye dayalı bir dil olduğundan kaynak kodlarının korunması zordur. Kaynak kodları karıştırıp şifreleyen ek uygulamalar ile güvenlik düzeyi artırırsa da tam olarak koruma sağlanmaz.

Ayrıca bakınız
C tabanlı programlama dilleri listesi
C Sharp sözdizimi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 CSharpNedir?Com
 Visual C# Developer Center
 C# Programming Guide

Fonksiyonel programlama dilleri
Statik tipli programlama dilleri
.NET Framework terimleri
.NET programlama dilleri
2000 yazılımları
Amerika Birleşik Devletleri icatları
Ecma standartları
IEC standartları
ISO standartları

C♯


The Blohm & Voss BV 141 was a World War II German tactical reconnaissance aircraft, notable for its uncommon structural asymmetry. Although the Blohm & Voss BV 141 performed well, it was never ordered into full-scale production, for reasons that included the unavailability of the preferred engine and competition from another tactical reconnaissance aircraft, the Focke-Wulf Fw 189.

Development
In 1937, the German Air Ministry – the Reichsluftfahrtministerium (RLM) – issued a specification for a single-engine reconnaissance aircraft with optimal visual characteristics. The preferred contractor was Arado with the Ar 198, but the prototype proved unsuccessful. The eventual winner was the Focke-Wulf Fw 189 Uhu; even though its twin-boom design using two smaller engines did not match the requirement of a single engined aircraft. Blohm & Voss (Hamburger Flugzeugbau) although not invited to participate, pursued as a private venture something far more radical. The proposal of chief designer Dr. Richard Vogt was the uniquely asymmetric BV 141.

Design
The Plexiglas-glazed crew gondola on the starboard side strongly resembled that found on the Fw 189, and housed the pilot, observer and rear gunner, while the fuselage on the port side led smoothly from the BMW 132N radial engine to a tail unit.

At first glance, the placement of weight would have induced tendency to roll, but the weight was evenly supported by lift from the wings.

In terms of thrust vs drag asymmetry, the countering of induced yaw was a more complicated matter. At low airspeed, it was calculated to be mostly alleviated because of a phenomenon known as P-factor, while at normal airspeed it proved to be easily controlled with trimming.

The tailplane was symmetrical at first, but in the 141B it became asymmetrical – starboard tailplane virtually removed – to improve the rear gunner's fields of view and fire.

Operational history

Three prototypes and an evaluation batch of five BV 141As were produced, backed personally by Ernst Udet, but the RLM decided on 4 April 1940 that they were underpowered, although it was also noted they otherwise exceeded the requirements. By the time a batch of 12 BV 141Bs were built with the more powerful BMW 801 engines, they were too late to make an impression, as the RLM had already decided to put the Fw 189 into production. An urgent need for BMW 801 engines for use in the Fw 190 fighter aircraft reduced the chance of the BV 141B being produced in quantity.

Vogt came up with several other asymmetric designs, including the piston-jet P.194.01, but none of those were actually built.

Several wrecked BV 141s were found by advancing Allied forces. One was captured by British forces and sent to England for examination. No examples survive today.

Variants

All 20 of the BV 141Bs that were ordered were produced and delivered. There exists a complete record of BV 141 production with either a German civil registration number or pre-military, four letter Stammkennzeichen factory radio code number.

Prototypes
Ha 141-0 - D-ORJE; original designation of the first aircraft completed with the stepped cockpit nacelle. Became the BV 141 V2.
BV 141 V1 - WNr 141-00-0171; D-OTTO then BL+AU, damaged
BV 141 V2 - WNr 141-00-0172; D-ORJE then PC+BA; chronologically, the first one built and the only one known under old "Ha" designation as "Ha 141"
BV 141 V3 - WNr 141-00-0359; D-OLGA then BL+AA

Pre-series BV 141 A-0
BV 141 A-01
(V4); WNr 01010360; D-OLLE; damaged

BV 141 A-02
(V5); WNr 01010361; BL+AB

BV 141 A-03
(V6); WNr 01010362; BL+AC

BV 141 A-04
(V7); WNr 01010363; BL+AD

BV 141 A-05
(V8); WNr 01010364; BL+AE

Pre-series BV 141 B-0
The first to have BMW 801 engine. About 2 m longer and 2 m wider than A-05.
B-01 (V9)  - WNr 0210001; NC+QZ; first flown 9 January 1941, had severe structural problem
B-02 (V10) - WNr 0210002; NC+RA; first flown 1 June 1941
B-03 (V11) - WNr 0210003; NC+RB
B-04 (V12) - WNr 0210004; NC+RC
B-05 (V13) - WNr 0210005; NC+RD
B-06 (V14) - WNr 0210006; NC+RE
B-07 (V15) - WNr 0210007; NC+RF
B-08 (V16) - WNr 0210008; NC+RG
B-09 (V17) - WNr 0210009; NC+RH
B-10 (V18) - WNr 0210010; NC+RI

Series BV 141 B-1
WNr 0210011; GK+GA
WNr 0210012; GK+GB
WNr 0210013; GK+GC
WNr 0210014; GK+GD
WNr 0210015; GK+GE
WNr 0210016; GK+GF
WNr 0210017; GK+GG
WNr 0210018; GK+GH
WNr 0210019; GL+AG; rebuilt D-OTTO
WNr 0210020; GL+AH; rebuilt D-OLLE

Specifications (BV 141 B-02 [V10])

See also

References

Notes

Citations

Bibliography
 Green, William. Warplanes of the Third Reich. London: Macdonald and Jane's, 1979, pp. 81–86. .

 Smith, J. Richard and Anthony Kay. German Aircraft of the Second World War. London: Putnam & Co, 1978, Third impression, pp. 66–71. .
 Taylor, Michael. The World's Strangest Aircraft. London: Grange, 1999. .
 Wood, Anthony and Bill Gunston. Hitler's Luftwaffe: A Pictorial History and Technical Encyclopedia of Hitler's Air Power in World War II. London: Salamander, 1977, p. 135. .

External links

 Blohm & Voss BV 141, VR Curassow.

Single-engined tractor aircraft
1930s German military reconnaissance aircraft
World War II reconnaissance aircraft of Germany
Asymmetrical aircraft
BV 141
Aircraft first flown in 1938

Blohm & Voss BV 141


1925 in sports describes the year's events in world sport.

American football
 NFL championship – Chicago Cardinals (11–2–1)
 Chicago was awarded the championship controversially because the Maroons had been suspended from the NFL for playing an exhibition game against a group of Notre Dame All-Stars.
 Five new teams join the NFL: New York Giants, Detroit Panthers, Providence Steam Roller, a new Canton Bulldogs team and the Pottsville Maroons.
 Rose Bowl (1924 season):
 The Notre Dame Fighting Irish won 27–10 over the Stanford Indians to win the college football national championship
 Dartmouth Big Green – college football national championship shared with Alabama Crimson Tide
 3 October – Texas Technological College (now Texas Tech) plays its inaugural intercollegiate football game.

Association football
Events
 The IFAB reforms the offside law, reducing the number of opposing players required to be in front of the attacker for him to be onside from three to two.
England
 The Football League – Huddersfield Town 58 points, West Bromwich Albion 56, Bolton Wanderers 55, Liverpool 50, Bury 49, Newcastle United 48
 FA Cup final – Sheffield United 1–0 Cardiff City at Empire Stadium, Wembley, London
Germany
 National Championship – 1. FC Nürnberg (0–0) 1–0 FSV Frankfurt at Frankfurt
Greece
Olympiacos F.C., officially founded in Athens.
Russia
 FC Zenit Saint Petersburg, officially founded on May 30.(former Zenit Lenninglad in Soviet Union)

Australian rules football
VFL Premiership
 Geelong wins the 29th VFL Premiership: Geelong 10.19 (79) d Collingwood 9.15 (69) at Melbourne Cricket Ground (MCG)
Brownlow Medal
 The annual Brownlow Medal is awarded to Colin Watson (St Kilda)
Events
 Footscray, Hawthorn and North Melbourne join the league from the VFA

Bandy
Sweden
 Championship final – IF Göta 7-5 Västerås SK

Baseball
World Series
 7–15 October — Pittsburgh Pirates (NL) defeats Washington Senators (AL) to win the 1925 World Series by 4 games to 3.  The Pirates are the first team to win a Series in a comeback down three games to one.
Negro leagues
 Hilldale (ECL) defeats Kansas City Monarchs (NNL) 5 games to 1 in the 1925 Colored World Series
Mexico
 Mexican Baseball League, a first officially game held on June 28.

Basketball
Events
The American Basketball League is formed as the first major league of professional basketball.

Boxing
Events
 15 January — Benny Leonard, arguably the greatest-ever lightweight champion, retires from boxing to leave the World Lightweight Championship temporarily vacant
 2 July — World Middleweight Champion Harry Greb outpoints World Welterweight Champion Mickey Walker over 15 rounds in one of the all-time great boxing matches at New York's Polo Grounds.
 14 July — death of current World Flyweight Champion Pancho Villa from blood poisoning after a dental operation goes wrong.
Lineal world champions
 World Heavyweight Championship – Jack Dempsey
 World Light Heavyweight Championship – Mike McTigue → Paul Berlenbach
 World Middleweight Championship – Harry Greb
 World Welterweight Championship – Mickey Walker
 World Lightweight Championship – Benny Leonard → vacant → Jimmy Goodrich → Rocky Kansas
 World Featherweight Championship – vacant → Louis "Kid" Kaplan
 World Bantamweight Championship – Eddie "Cannonball" Martin → Charley Phil Rosenberg
 World Flyweight Championship – Pancho Villa → vacant

Canadian football
Grey Cup
 13th Grey Cup in the Canadian Football League – Ottawa Senators defeat Winnipeg Tammany Tigers 24–1 at Lansdowne Park

Cricket
Events
 Marylebone Cricket Club organises an England tour of Australia in the 1924–25 season.  Australia retains The Ashes by winning the five-match Test series 4–1.
England
 County Championship – Yorkshire
 Minor Counties Championship – Buckinghamshire
 Most runs – Jack Hobbs 3024 @ 70.32 (HS 266*)
 Most wickets – Maurice Tate 228 @ 14.97 (BB 8–91)
 Wisden Cricketer of the Year – Jack Hobbs
Australia
 Sheffield Shield – Victoria
 Most runs – Herbert Sutcliffe 1250 @ 69.44 (HS 188)
 Most wickets – Maurice Tate 77 @ 19.01 (BB 7–74)
India
 Bombay Quadrangular – Muslims
New Zealand
 Plunket Shield – Otago
South Africa
 Currie Cup – Western Province
West Indies
 Inter-Colonial Tournament – Trinidad and Tobago

Cycling
Tour de France
 Ottavio Bottecchia (Italy) wins the 19th Tour de France

Figure skating
World Figure Skating Championships
 World Women's Champion – Herma Szabo (Austria)
 World Men's Champion – Willi Böckel (Austria)
 World Pairs Champions – Herma Szabo and Ludwig Wrede (Austria)

Golf
Major tournaments
 British Open – Jim Barnes
 US Open – Willie Macfarlane
 USPGA Championship – Walter Hagen
Other tournaments
 British Amateur – Robert Harris
 US Amateur – Bobby Jones

Horse racing
England
 Cheltenham Gold Cup – Ballinode
 Grand National – Double Chance
 1,000 Guineas Stakes – Saucy Sue
 2,000 Guineas Stakes – Manna
 The Derby – Manna
 The Oaks – Saucy Sue
 St. Leger Stakes – Solario
Australia
 Melbourne Cup – Windbag
Canada
 King's Plate – Fairbank
France
 Prix de l'Arc de Triomphe – Priori
Ireland
 Irish Grand National – Dog Fox
 Irish Derby Stakes – Zionist
USA
 Kentucky Derby – Flying Ebony
 Preakness Stakes – Coventry
 Belmont Stakes – American Flag

Ice hockey
Stanley Cup
 21–30 March — Victoria Cougars defeats Montreal Canadiens in the 1925 Stanley Cup Finals.  The Cougars are the last non-NHL team to win the Cup.
Events
 The first-place Hamilton Tigers of the NHL go on strike for an increase in pay. The team is suspended and the players sold to become the New York Americans.
 2 December — the expansion New York Americans and Pittsburgh Pirates of the NHL play their first-ever game against each other at Pittsburgh. The Americans defeat the Pirates 2–1 in overtime.
 15 December — the first NHL game is played at Madison Square Garden between the New York Americans and the Montreal Canadiens. The Canadiens win the game 3-1 and are awarded the Prince of Wales Trophy.

Motorsport

Multi-sport events
Far Eastern Championship Games
 The 7th Far Eastern Championship Games are held at Manila, Philippine Islands

Nordic skiing
FIS Nordic World Ski Championships

The inaugural world championships are held at Johannisbad in Czechoslovakia for men only.  Winners are:
 Cross-country skiing (18 km) – Otakar Německý (Czechoslovakia)
 Cross-country skiing (50 km) – František Donth (Czechoslovakia)
 Nordic combined (individual) – Otakar Německý (Czechoslovakia)
 Ski jumping (individual large hill) – Willen Dick (Czechoslovakia)

Rowing
The Boat Race
 28 March — Cambridge wins the 77th Oxford and Cambridge Boat Race

Rugby league
England
 Championship – Hull Kingston Rovers
 Challenge Cup final – Oldham 16–3 Hull Kingston Rovers at Headingley Rugby Stadium, Leeds
 Lancashire League Championship – Swinton
 Yorkshire League Championship – Hull Kingston Rovers
 Lancashire County Cup – Oldham 10–0 St Helens Recs
 Yorkshire County Cup – Wakefield Trinity 9–8 Batley
Australia
 NSW Premiership – South Sydney (outright winner)

Rugby union
Five Nations Championship
 38th Five Nations Championship series is won by Scotland who complete the Grand Slam

Speed skating
Speed Skating World Championships
 Men's All-round Champion – Clas Thunberg (Finland)

Tennis
Australia
 Australian Men's Singles Championship – James Anderson (Australia) defeats Gerald Patterson (Australia) 11–9 2–6 6–2 6–3
 Australian Women's Singles Championship – Daphne Akhurst Cozens (Australia) defeats Esna Boyd Robertson (Australia) 1–6 8–6 6–4
England
 Wimbledon Men's Singles Championship – René Lacoste (France) defeats Jean Borotra (France) 6–3 6–3 4–6 8–6
 Wimbledon Women's Singles Championship – Suzanne Lenglen (France) defeats Joan Fry Lakeman (Great Britain) 6–2 6–0
France
 French Men's Singles Championship – René Lacoste (France) defeats Jean Borotra (France) 7–5 6–1 6–4
 French Women's Singles Championship – Suzanne Lenglen (France) defeats Kitty McKane Godfree (Great Britain) 6–1 6–2
USA
 American Men's Singles Championship – Bill Tilden (USA) defeats Bill Johnston (USA) 4–6 11–9 6–3 4–6 6–3
 American Women's Singles Championship – Helen Wills Moody (USA) defeats Kitty McKane Godfree (Great Britain) 3–6 6–0 6–2
Davis Cup
 1925 International Lawn Tennis Challenge –  5–0  at Germantown Cricket Club (grass) Philadelphia, United States

Gymnastics
The wheel was invented in 1925 by German Otto Feick in Schönau an der Brend.

References

Sports by year

1925 in sports


القويعية هي مدينة في منطقة الرياض تقع غرب مدينة الرياض ب 180 كم، على درجة العرض 05 24 ودرجة الطول 40 41. وتعد نقطة توقف رئيسة على طريق الرياض - مكة السريع، يحدها من الشمال محافظة الدوادمي ومركز مرات ومن الجنوب محافظة وادي الدواسر ومن الشرق محافظة الحريق ومحافظة المزاحمية ومحافظة الأفلاج ومن الغرب محافظة عفيف، وتبلغ مساحتها 550580 كلم2 ـ وعـدد سكانها 106754 نسمة.

التسمية
اسم القويعية مشتق من كلمة القويع وهي قريه تقع في أعلى وادي القويع والمسمى حاليا بوادي القويعية، وفي ((لسان العرب)) أن القاع والقاعة والقيع :  واسعة سهلة مطمئنة مستوية حرة لا حزونة فيها ولا ارتفاع ولا انهباط، تتفرج عنها الجبال والآكام، ولا حصى فيها ولا حجارة، ولا تنبت الشجر، وما حواليها أرفع منها وهو ما استوى من الأرض وصلب، ولم يكن فيها نبات، والجمع أقواع وقوع وقيعان، ويصغر قويعة من أنث، ومن ذكر قال : قويع، وقال الأصمعي : يقال قاع وقيعان، هي طين حر ينبت السدر.

نبذة تاريخية
عرفت أكبر أجزاء محافظة القويعية في الجاهلية ومدة من الإسلام بعرض شمام، وعرض السود، وسواد باهلة، وقد وصفها الأصفهاني من علماء القرن الثالث الهجري في كتاب ((بلاد العرب)) بقوله : ((والسواد سواد باهلة، وهي جبال سود، وابنا شمام بالسواد يدفع عليهما عرض السود، وهو غير عرض اليمامة)). وذكر الهمداني (المتوفي نحو سنة 334 هـ) بلاد سواد باهلة في (صفة جزيرة العرب)) وكثير من المسميات التي ذكرها ما يزال يحتفظ باسمه حتى الآن مثل : ابني شمام وقد صحفت فيما بعد إلى اذني شمال - وهما جبلان مرتفعان عما حولهما - والقويع وجزالا وغيرها.

المصادر
 منطقة الرياض
 مصلحة الاحصاءات العامة والمعلومات

الوشم
إقليم اليمامة
محافظة القويعية

القويعية


Großeck heißen:
 Großeck (Ankogelgruppe), 2427 m, Gipfel bei St. Michael im Lungau, Land Salzburg
 Großeck (Radstädter Tauern), 2072 m, Schiberg bei Mauterndorf im Lungau, Land Salzburg

Siehe auch:
 Großegg

Großeck


In micro-sociology, interactionism is a theoretical perspective that sees social behavior as an interactive product of the individual and the situation. In other words, it derives social processes (such as conflict, cooperation, identity formation) from social interaction, whereby subjectively held meanings are integral to explaining or understanding social behavior.

This perspective studies the ways in which individuals shape, and are shaped by, society through their interactions. Interactionism thus argues that the individual is an active and conscious piece of the social-context system, rather than merely a passive object in their environment. It believes interactions to be guided by meanings that are attached to the self, to others with whom each individual interacts, and to situations of interaction; all of which are altered in interaction themselves. In this sense, interactionism may stand in contrast to studies of socialization, insofar as interactionism conceives individuals to influence groups at least as much as groups influence individuals.

George Herbert Mead, as an advocate of pragmatism and the subjectivity of social reality, is considered a leader in the development of interactionism. Herbert Blumer expanded on Mead's work and coined the term symbolic interactionism.

Through this perspective (under modern techniques), one may observe human behavior by three parts: trait, situation, and interaction (between trait and situation). 'Trait' refers to the extent to which personality directly affects behaviour, independent of the situation (and therefore consistently across different situations); 'situation' takes into account the extent to which all different people will provide basically the same response to a given situation; and 'interaction' involves the ways in which the same situation affects individual people differently.

Subcategories and scholars
Interactionism has several subcategories:

 Classical interactionism
 Ethnomethodology
 Holistic interactionism
 Phenomenology
 Social action
 Social constructionism
 Symbolic interactionism (Blumerian interactionism)
 Verstehen

Influential scholars

 George Herbert Mead
 Charles Cooley
 W. I. Thomas
 Herbert Blumer
 Everett Hughes
 Erving Goffman
 Anselm Strauss
 Ralph Turner

Interactions
Interactionism is micro-sociological perspective that argues meaning to be produced through the interactions of individuals.

The social interaction is a face-to-face process consisting of actions, reactions, and mutual adaptation between two or more individuals, with the goal of communicating with others. (It also includes animal interaction such as mating.) The interaction includes all language (including body language) and mannerisms. If the interaction is in danger of ending before one intends it to, it can be conserved by conforming to the others' expectations, by ignoring certain incidents or by solving apparent problems.

Erving Goffman underlined the importance of control in the interaction: one must attempt to control the others' behaviour during the interaction, in order to attain the information one is seeking and to control the perception of one's own image. Important concepts in the field of interactionism include the "social role" and Goffman's "presentation of self."

Methodology
Interactionists are interested in how people see themselves in the broader social context and how they act within society.

In extreme cases, interactionists would deny social class to be an issue, arguing that people from one class cannot be generalized to all think in one way. Instead, these interactionists believe everyone has different attitudes, values, culture, and beliefs. Therefore, it is the duty of the sociologist to carry out the study within society; they set out to gather qualitative data.

Rejection of positivist methods
Interactionists reject statistical (quantitative) data, a method preferred by post-positivists. These methods include: experiments, structured interviews, questionnaires, non-participant observation, and secondary sources. This rejection is based in a few basic criticisms, namely:
Statistical data is not "valid;" in other words, these methods do not provide people with a true picture of society on the topic being researched.
Quantitative research is biased and therefore not objective. Whilst the sociologist would be distant, it is argued that the existence of a hypothesis implies that the research is biased towards a pre-set conclusion (e.g., Rosenhan experiment in 1973). Therefore, such research is rejected by interactionists, who claim that it is artificial and also raises ethical issues to experiment on people.

Preferred interactionist methods
Interactionists prefer several methods to contrast those of structuralism, particularly: unstructured interviews, covert participant observation, overt participant observation, and content analysis via analysing historical, public, and personal documents.

Interactionist methods generally reject the absolute need to provide statistics. Statistics allows cause-and-effect to be shown, as well as isolating variables so that relationships and trends can be distinguished over time. Instead, interactionists want to "go deep" to explain society, however this draws criticisms, including:
Information and sociological research cannot be compared or contrasted, hence one can never truly understand how society changes.
Data is not reliable.
Gathered information is interpreted (hence the name "Interpretivist") by a sociologist, therefore it is not objective.

Despite these criticisms, interactionist methods do allow flexibility. The fact that there is no hypothesis means that the sociologist is not rooted in an attempt to prove dogma or theory. Instead, researchers react to what they discover, not assuming anything about society. (This is not entirely true: there can be hypotheses for many studies using interactionist methods. The researcher may then be inclined to observe certain events happening while ignoring the bigger picture. This will still bias the results, if such studies are not well conducted. This is arguably why some theorists have turned to this method. It also shows how human behaviour is affected and altered through interactions i.e. socialization.)

Case studies
Field experiments:
In the Rosenhan experiment, David Rosenhan (1973) found 8 normal researchers to carry out a study, at 12 hospitals, of the treatment of mental health in California. Critics argue that the method was unethical, and the vast majority of interactionists concur.
Unstructured interviews:
Aaron Cicourel and John Kitsuse (1963) conducted an ethnomethodology study in American schools.
Howard Becker (1971)
William Labov (1973) conducted a study of sociolinguistics.
Joan Smith (1998)
Participant observation:
John Howard Griffin
Michael Haralambos.

Links to other theories
Interactionism, or the idea that individuals have more awareness, skill and power to change their own situation, links to several other theories.

 Neo-Marxism is a loose term for various 20th-century approaches that amend or extend Marxism and Marxist theory, usually by incorporating elements from other intellectual traditions, such as critical theory, psychoanalysis, or existentialism.
 Pluralism is the idea that the "public gets what the public wants." It is the notion that our lives offer choice like a representative democracy. This idea of consumer choice means that each individual has power as a consumer to change any aspect of life if he/she wishes to do so. The situation that exists is, according to the theory, a reflection of the norms, values and beliefs of the majority of people. It fits with the idea of individual power, although interactionist sociologists may not accept the idea that we are all labeled as "consumers".

See also
 Interpersonal relationship
 Niklas Luhmann
 Situational ethics
 Social interactionist theory

References

Sociological theories

Interactionism


Enkidu, Sümer mitolojisinde bir karakter. Sümercede Kırların İnsanı anlamına gelir. Gılgamış Destanı'na göre, Tanrıça İştar, Enkidu'yu Gılgamış'ı öldürmekle görevlendirir. Bir gün ormanda Gılgamış ve Enkidu karşılaşırlar ve dost olurlar. Birlikte kötülükleri kaldırmaya başlarlar. Enkidu, Gılgamış'ı tanrıça İştar'ın yanına götürür. İştar Enkidu'nun Gılgamış'a olan bağlılığını görür ve ardından Gılgamış'ı cezbetmeye çalışır. Gılgamış tanrıçaya gönül verenin sonunun ölüm olduğunu bildiğinden aşka umut vermez.Gazaba gelen İştar, Enkidu'yu oracıkta yok eder.

Kaynakça

Sümer mitolojisi
Gılgamış Destanı
Kurgusal Iraklılar
Sümer destan kahramanları

Enkidu


Siva je uz crnu i bijelu boju jedna od akromatskih boja, dakle nije jedna iz spektra boja, već je mješavina između potpune refleksije blještavila sunčeva svijetla i njene potpune suprotnosti – totalnog upijanja svih fotona, odnosno crne.

Izgled i karakteristike
Zbog gore navedenog, sivu zovu i bojom bez ikakvih emocija, neutralnom i nepristranom bojom (kakav je i svijet koji svaki dan vidimo, jer čiste boje spektra vidimo samo u rijetkim prilikama).

Siva je boja kompromisa, niti je crna, niti je bijela, ona je prijelaz između dviju ne-boja. Kada ide više prema crnoj postaje dramatičnija i tajanstvena, a kad se približava bijeloj postaje srebrna i čini se življom i realističnijom.

Kako je ljudi doživljavljaju kao mirnu i neomotivnu boju, ona je odavna predstavljala znak stabilnosti, staloženosti i mira, zbog tog su mnoge uniforme državne administracije uvijek preferirale sivu.

Izvori

Boje

Siva


ප්‍රොයිඩ්ගේ මනෝගති විද්‍යාවේ පුද්ගලතා බද්ධ වීම සහ අන්තර්වලෝකන ස්වභාවය නිසා ද ළමා කාලයේ අත්දැකීම් නැවත එකතුකර ගැනීම නිසා ද 20 වැනි සියවසේ දී චර්යාවාදය ප්‍රධාන මග පෙන්වුම් මනෝවිද්‍යාත්මක න්‍යායක් ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. ජෝන් වොට්සන්ගේ පුරෝගාමීත්වයෙන් එඩ්වඩ් තෝන්ඩික්, ක්ලාක් එල්හල්, එඩ්වඩ් සී. ටොමිලන් සහ පසුකාලීනව බී.එෆ්. ස්කිනර්ගේ උපකාරයෙන් චර්යාවාදය ගැන සතුන් ආශ්‍රිත පර්යේෂණ කිරීම ඇරඹිණි. චර්යාවාදීන්ගේ මතයට අනුව මනෝ විද්‍යාවේ විෂයානුබද්ධ ගැටලු සම්මත පාලන ක්‍රියාවන්ට අනුව ක්‍රියාකාරීවීමත් සමඟ මනෝ විද්‍යාව මනස හෝ විඥාණය නොව චර්යාව මූලික ලෙස ඉලක්ක කර ගති. ඔවුන් අභ්‍යන්තර මානසික තත්ත්වයන් හැඟීම්, දැනීම්, විශ්වාසයන්, ආශාවන් සහ අනෙකුත් නිරීක්ෂණ කළ නොහැකි සිතුවිලි අධ්‍යනයේ වලංගුතාවය පිළිබඳව ප්‍රශ්න නැගිය "චර්යාවාදීන්ට අනුව මනෝ විද්‍යාවට අදාළ අර්ථ කථන කිහිපයකි. " Watson විසින් මනෝ විද්‍යාව යනු "ස්වභාවික විද්‍යාවේ විෂය මූලික පර්යේෂණයන්හි ශාඛාවක් ලෙසද" "අන්තර් අවලෝකනය එම ක්‍රමයන්හි වැදගත් කොටසක් නිරූපණ නොකරන බවද" පෙන්වා දුනි. චර්යාවාදීන් විසින් මිනිසා සහ තිරිසනුන් ද බෙදා කළ හැකි පැහැදිලි කඩ ඉමක් නොමැති බව නිරීක්ෂණය කරන ලදී. Skinner විසින් උපකල්පන පරීක්ෂා කිරීමට කරනු ලබන පර්යේෂණ ඵලදායී නොවන බව ප්‍රකාශ කරන ලදී. එනම් වඩා හේතු භූත වූ හෝ විචාරාත්මක සෛද්ධාන්ත මඟින් අර්ථ ශුන්‍ය පර්යේෂණ හා සාර්ථක පර්යේෂණ මැඩ පවත්වන බව පවසන ලදී.

20 වැනි සියවසේ පළමු භාගයේ දී චර්යාවාදය මනෝ විද්‍යාවේ ප්‍රධාන සුසමාදර්ශකයක් විය. නමුදු නූතන මනෝ විද්‍යාව විඥාණික මනෝ විද්‍යාව මඟින් අභිබවනය කරයි. භාෂාවේ දී Noam Chomsky මනෝ විද්‍යාවේ විඥානික විප්ලවය ඇති කිරීමට B. F. Skinner ගේ වාච්‍යචර්යාව පිළිබඳව කරන ලද සමාලෝචනය මඟින් හැකි විය. එමඟින් චර්යා අධ්‍යාපනය සහ භාෂා ආධිපත්‍ය අධ්‍යාපනය සඳහා චර්යාවේදී ප්‍රවේශණය අභියෝගයට ලක් කරන ලදී. Chomsky විසින් Skinner විසින් සතුන් ආශ්‍රිත පර්යේෂණ ඇසුරින් ඉදිරිපත් කළ "සංවේදනය" "ප්‍රතිචාරය" "ප්‍රතියත්නය" වැනි මතයන් පුළුල් ලෙස විවේචනය කරන ලදී. තවද ඔහු විසින් Skinner ගේ මතයන් ආදේශ කළ හැක්කේ භාෂාව ලබා ගැනීම, වැනි සංකීර්ණ මිනිස් ක්‍රියා සඳහා මතුපිටින් පමණක් බවට වාද කරන ලදී. ඔහු පර්යේෂණ සහ විශ්ලේෂණ භාෂාව ග්‍රහණය කිරීමේ දී ළමයාගේ දායකත්වය සැලකිය යුතු බව ද මිනිසා භාෂාව ග්‍රහණය කිරීම සඳහා ස්වභාවික හැකියාවක් සහිතව උපත් ලබා ඇති බවද අවධාරණය කරන ලදී. මොහුගේ බොහෝ ක්‍රියාවන් මනෝ විද්‍යාඥ ඇල්බට් බන්ඩුරා හා එක්ව කරන ලද ඒවා වෙයි. ඇල්බට් බන්දුරා විසින් සමාජ ඉගෙනුම් න්‍යාය මඟින් කුඩා ළමුන් වෙනත් පුද්ගලයෙකුගේ ආකෘතියක් නිරීක්ෂණය මඟින් ඛණ්ඩශීලීත්වය (ආක්‍රමණශීලීත්වය) ඉගෙන ගන්නා බව පෙන්වා දෙන ලදී. තවද මෙම ක්‍රියාවේ දී පිටතට පෙනෙන චර්යාවේ කිසිදු වෙනසක් ඇති නොවන නිසා ආක්‍රමණශීලීත්වය කෙරෙහි හේතු වනුයේ දේහය අභ්‍යන්තර ක්‍රියාවලියක් බව ද පැවසීය.

සටහන්

{|

|-
|මෙම ලිපිය ඉංග්‍රීසි විකිපීඩීයාව ආශ්‍රයෙන් සිංහල භාෂාවට පරිවර්තනය කරන ලද්දකි.
සැලකිය යුතුයි : මෙම පරිවර්තන කාලය තුල ඉංග්‍රීසි විකිපීඩීයාව වෙනස් වී තිබිය හැක.

|-
|Psychology Rise_of_behaviorism

|-

References

http://en.wikipedia.org/wiki/Psychology#Rise_of_behaviorism
මනෝ විද්‍යාව

චර්යාවාදයේ නැගුම


An Fernandezia subbiflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hipólito Ruiz López ngan Pav.. An Fernandezia subbiflora in nahilalakip ha genus nga Fernandezia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Fernandezia

Fernandezia subbiflora


Le sanatorium Neufriedenheim de Munich était un hôpital psychiatrique privé situé dans l'actuel quartier Sendling - Westpark de Munich, qui a existé de 1891 à 1941. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, en 1942, le bâtiment, gravement endommagé lors d'un raid aérien, est destiné provisoirement à l'hébergement des réfugiés.

Après la guerre, il est confisqué par le gouvernement militaire américain jusqu'en 1952. Après le départ des Américains, le bâtiment est reconstruit pour l'usage de  l'institution nationale des sourds-muets (aujourd'hui l'école publique bavaroise pour les sourds) et l'architecture du bâtiment existant est considérablement simplifiée, engendrant son retrait des monuments classés.

L'institution publique pour les sourds-muets a utilisé Neufriedenheim de 1952 à 2011, puis le bâtiment est resté inoccupé. Fin 2021, le bâtiment est démoli pour la nouvelle construction d'établissements d'enseignement sur le .

Construction du bâtiment
En 1891, le noyau du complexe psychiatrique, incluant trois ailes avec des pavillons centraux et latéraux et une villa individuelle dans un grand jardin éloigné de la ville, est construit par l'architecte Max Deissböck et agrandi l'année suivante. Jusqu'en 1899, l'architecte Johann Hieronymus ajoute d'autres ailes et dépendances, dont une villa pour le chef de l'établissement. Deux promenoirs et une guérite pour le portier sont édifiés en 1911.

Histoire

1891 - 1941
L'hôpital psychiatrique pouvait accueillir environ  des deux sexes dans des services ouverts et fermés et s'adressait aux patients des classes supérieures de la population. Le propriétaire d'origine et directeur médical, Karl Kraus, a dû vendre la clinique dès 1892 en raison de difficultés financières. L'acquéreur était son médecin-chef, Ernst Rehm, qui a ensuite dirigé la clinique. À la fin des années 1920, la partie nord de la propriété forestière de la clinique est séparée et accueille  la colonie à but non lucratif Friedenheim, également connue sous le nom de Neufriedenheim. Lorsque Rehm prend sa retraite en raison de son âge, son gendre Leo Baumüller lui succède. La famille Rehm doit cependant vendre la clinique en 1941 pour des raisons personnelles. Elle est acquise par le Secours populaire national-socialiste, qui a toutefois cessé ses activités en raison de la guerre et donc Neufriedenheim n'a plus jamais fonctionné comme asile d'aliénés.

1942 - 2012
Pendant la guerre, le bâtiment a été gravement endommagé par les bombes en 1942 et n'a d'abord été réparé que provisoirement. Le Bureau du gouvernement militaire pour l'Allemagne a confisqué l'installation et l'a utilisée jusqu'en 1952. Le gouvernement militaire américain a entrepris d'autres mesures de construction. En 1952, l' institution nationale pour sourds-muets a quitté son bâtiment gravement endommagé de la Goethestraße à Neufriedenheim et a entrepris une rénovation générale de la construction jusqu'en 1957.

En 1958, la partie sud a également été séparée du reste du domaine. L' et le  y ont été construits. En 1965, une autre partie a été séparée à l'est, sur laquelle un nouveau bâtiment pour le séminaire d'étude  a été érigé . La villa sur le site a dû être démolie à la fin des années 1960 pour permettre la création de l'autoroute fédérale 96. Depuis lors, l'autoroute passe au nord de l'ancien bâtiment principal. En 1983, le vaste  a ouvert à l'est du complexe, créant une ceinture verte continue depuis Laim jusqu'au centre-ville.

Depuis 2012
En raison des graves dommages de guerre et de la reconstruction grandement simplifiée et sommaire, le bâtiment a été retiré de la liste des monuments classés.

Le bâtiment est inoccupé depuis que l'école publique pour sourds l'a cédé à la fin de l'année 2012. Il est endommagé lors d'un incendie en , et démoli fin 2021.

L'État libre de Bavière prévoit d'utiliser à nouveau la propriété à des fins éducatives sous le nom de projet provisoire «  ». Une association de soutien existe depuis janvier 2014. En 2018, la ville et l'État libre ont convenu d'un échange de terres, qui a mis la zone entre les mains de la ville. Elle prévoit des extensions des deux lycées pour environ  supplémentaires à l'avenir, une salle de sport, un nouveau collège et un nouveau bâtiment pour le centre d'éducation spéciale Mitte-3 de Munich, qui est actuellement réparti sur deux propriétés à proximité.

Patients célèbres
L'un des patients les plus connus est le duc Siegfried en Bavière (1876–1952), qui a subi des lésions cérébrales permanentes à la suite d'une chute lors d'une course équestre en 1899 et est devenu mentalement malade. Il a passé la majeure partie de sa vie au sanatorium de Neufriedenheim.

En 1904, le neurologue et écrivain Oskar Panizza est admis à Neufriedenheim pendant dix jours en tant que patient, mais quitte l'établissement prématurément après un différend avec la direction.

Notes et références

Bibliographie
 .

 .

Hôpital psychiatrique en Allemagne
Fondation en 1891
Disparition en 1941

Sanatorium Neufriedenheim de Munich


بوكر يقوم اللاعبون بتكوين يد من خمسة من الاوراق وفقا لقوانين معدة سلفا والتي تختلف باختلاف نوع البوكر. هذه الأيدي تكون وفق ترتيب مشترك في جميع أنواع البوكر، اللاعب الذي يحصل على أعلى يد في الترتيب يكسب الجولة وأعلى ترتيب يدعى رويال فلاش وهو عبارة عن خمسة أوراق من نفس العلامة متتالية وتختلف رويال فلاش عن استريت فلاش . هذا الترتيب يستخدم أيضا في بعض ألعاب الأوراق الأخرى والبوكر نرد.

الأصل التاريخي
اسم اللعبة نفسها تأتي من الألمانية pochen (ضرب). الأصل التاريخي للعبة البوكر لم يتم تحديده، ولكن هذه اللعبة تعود إلى عدة قرون. اللعبة تشبه إلى حد كبير اللعبة الإيرانية ناس. كان قد تم استيرادها إلى أوروبا في وقت الحروب الصليبية، وكان مسؤولاً عن العديد من مباريات مماثلة. بالرغم من أنه ليس هناك دليل على طريقة لعب ناس حتى عام 1890.

برامج البوكر علي التليفزيون زادت من شعبيته مع بداية الألفية الجديدة مما أدي الي ازدهار البوكر بين عامي 2003 و 2006 خصوصا تيكساس هولديم.

أنواع البوكر
 تيكساس هولديم Texas Hold'em: في هذا النوع من لعبة البوكر يجتمع 9 لاعبين على الأقل. يتم توزيع بطاقتين مقلوبتين على اللاعبين. ثم يتم تقديم 3 أوراق (بطاقات) أخرى، كل بطاقة مكشوفة. وفي النهاية يتم جمع الأوراق الخمسة. وصاحب اليد الأقوى كما سترى فيما بعد هو الفائز.
 بوكر ستود بالأوراق السبع 7 Card Stud: في هذا النوع يوزع على اللاعب 7 أوراق. 3 أوراق منها خفية (وجهها لأسفل) ثم 4 أوراق أخرى مكشوفة (وجهها لأعلى). و اليد الأفضل حسب قواعد لعبة البوكر والتي تتكون من خمس أوراق هي الفائزة.
 بوكر أوماها Omaha Poker: في هذا النوع يتسلم اللاعب 4 أوراق (في تكساس هولدم يتسلم اللاعب ورقتين). ويجب على اللاعب استخدام ورقتين على الأقل من هذه الورقات الاربع لتكوين اليد. وهي لعبة جماعية يلعبها لاعبان إلى 10 لاعبين.

نصائح للفوز في البوكر
في واقع الأمر هناك العديد من استراتيجيات البوكر الناجحة التي يمكن استخدامها أون لاين. وجميع هذه الاستراتيجيات تعتبر في غاية الأهمية. ولذلك دائمًا ما ينصح الخبراء بضرورة أن يطلع اللاعبون الجدد عليها بصفة دائمة خاصة وأنها متغيرة وتختلف حسب كل نوع. على أي حال هناك نوعان من استراتيجيات لعبة البوكر وهما استراتيجيات خاصة واستراتيجيات عامة.

 عليك دائمًا بالرهان على الكل All-in خصوصًا إن كنت تثق أن لديك اليد الأقوى.
 إذا كنت غير واثق في يدك فلا تغامر بالرهان. تستطيع أن تنسحب من الجولة.
 إذا كانت يدك غير قوية وتريد مواصلة اللعب فعليك تعلم المراوغة. لا تعطي اللاعبين الآخرين إيحاءً بأنك في موقف سيء.
 إذا كنت ترى أن اللعب يسير في صالحك فلا تتردد في اتخاذ القرار بمواصلة اللعب والاستمتاع بقدر الإمكان.
 عليك اختيار المواقع التي تقدم البوكر للمبتدئين إن كنت لا تزال لا تملك خبرة اللعب الكافية.
 عليك اختيار أفضل الكازينوهات أون لاين الحاصلة على تراخيص من هيئات القمار المعترف بها دوليًا.

البوكر في هوليوود
كانت لعبة البوكر هي المحور الرئيسي للحبكات الدرامية لعدة أفلام مثلاً The Rounders، Casino Royal، The Sting.

انظر أيضًا
 نظرية الألعاب
 أوراق تاروت
 أوماها هولديم
 تيكساس هولديم

المراجع

أحجيات منطقية
ألعاب الألواح
ألعاب ذهنية
ألعاب فيديو للعب الجماعي
ألعاب قمار
اختراعات أمريكية

بوكر


Natura 2000-område nr. 97 Frøslev Mose består af består af et habitatområde (H87)
og et fuglebeskyttelsesområde (F70). Frøslev Mose er beliggende i Aabenraa Kommune i vandplanopland 4.1 Kruså-Vidå . Det er er et eng- og moseområde sydvest for Padborg, som hænger sammen med Jardelund Mose på den tyske side af grænsen. Hele området dækker ca. 800 ha og Natura 2000-området omfatter 409 hektar, hvoraf staten/naturstyrelsen ejer de 319 . Selve mosen er nedbrudt
højmose med spredte tørvegrave og brunvandede søer. Enkelte steder er dannelsen af den karakteristiske højmosestruktur begyndt. I moseområdet findes spredte bevoksninger med bl.a. birk. Nord for mosen ligger en række egekrat. Tidligere er der sket omfattende afvanding og tørvegravning i mosen, hvilket har resulteret i en tilgroning med vedplanter og blåtop.
I 1985 blev området fredet med det formål at genskabe og bevare områdets karakter af højmose og omkringliggende åbne arealer og egekrat.

Se også
 Internationale naturbeskyttelsesområder i Danmark
 Naturtyper i Danmark

Eksterne kilder og henvisninger

 Naturplanen via archive.org
 Basisanalysen 2016-21 via archive.org

Natura 2000-planer
Fredede arealer i Danmark
Lokaliteter i Aabenraa Kommune
EU-habitatområder i Danmark
Fuglebeskyttelsesområder i Danmark

Natura 2000-område nr. 97 Frøslev Mose


Trench er fimmta breiðskífa bandaríska tónlistartvíeykisins Twenty One Pilots. Platan var gefin út 5. október 2018 af Fueled by Ramen. Hún var fyrsta plata hljómsveitarinnar í þrjú ár, eftir að hafa gefið út Blurryface (2015) sem naut mikilla vinsælda. Platan er þemaplata (e. concept album) sem snertir á geðheilsu, sjálfsvíg og efasemd, þemu sem mega finnast í fyrri verkum hljómsveitarinnar. Uppsetning  plötunnar gerist í myndrænu borginni Dema og umliggjandi dalnum sem kallast "Trench". Platan var fyrsta útgáfa Elektra eftir endurskipulagningu þess.

Lagalisti

Tilvísanir

Hljómplötur Twenty One Pilots
Hljómplötur gefnar út árið 2018

Trench