Pandemija COVID-19, poznata kao i pandemija koronavirusa, bila je pandemija nove bolesti dišnih puteva COVID-19 (engl. Coronavirus Disease 2019). Bolest se prvi put pojavila krajem prosinca 2019. u megagradu Wuhanu u kineskoj provinciji Hubei. U siječnju 2020. razvila se u epidemiju u NR Kini i proširila diljem svijeta. Potaknuo ju je do tada nepoznati virus iz porodice koronavirusa SARS-CoV-2.

Kako bi spriječila širenje u zemljama bez učinkovitih zdravstvenih mjera, Svjetska zdravstvena organizacija (SZO) proglasila je međunarodnu hitnu situaciju 30. siječnja 2020. Već 9. veljače 2020. broj registriranih smrtnih slučajeva premašio je ukupan broj umrlih u pandemiji SARS 2002./2003.  Izvještaj SZO od 26. veljače 2020. prvi put je prijavio više novih infekcija van Kine nego u njoj. Od 28. veljače 2020. SZO je u svojim izvješćima ocijenila rizik vrlo visokim na globalnoj razini, u odnosu na prethodni visoki. Dana 11. ožujka 2020. godine, SZO je službeno proglasila prethodnu epidemiju pandemijom, prvu nakon pandemije svinjske gripe 2009.

Do lipnja 2020. godine pogođeno je 213 zemalja ili teritorija. Prva smrt izvan Kine dogodila se 2. veljače 2020. na Filipinima. Prvu smrt izvan Azije prijavila je 15. veljače 2020. Francuska, radilo se o osobi koja je doputovala iz Kine. Prva dva Europljana koji su umrli od COVID-19 prijavljeni su iz Italije 23. veljače 2020. Dana 7. ožujka 2020. godine, SZO je prvi put prijavila 101 927 osoba, od čega preko 100 000 zaraženih, a 3 486 mrtvih. Više od milijun slučajeva zabilježeno je 3. travnja 2020.

Prema stanju od 04. lipnja 2022. u svijetu je potvrđeno 534 854 618 zaraženih od COVID-19, od koji se 505 640 031 oporavilo, a 6 319 308 umrlo.

Prvi slučaj zaraze virusom SARS-CoV-2 u Hrvatskoj potvrđen je 25. veljače 2020. Do  u Republici je Hrvatskoj na koronavirus testirano  ljudi, potvrđeno zaraženih bilo je , a  osoba od zaraze je preminulo.

Od pacijenata koji pokazuju simptome, u 80 % oni su blagi do umjereni, a uključuju suhi kašalj, povišenu temperaturu, glavobolju i osjećaj umora, a nešto rjeđe i privremeni gubitak osjeta njuha. Petina pacijenata koji pokazuju simptome zahtijevat će medicinsku njegu; u toj grupi, nešto manje od trećine dolazi u stanje koje može izazvati teške tjelesne posljedice ili čak smrt.

Primijećeno je da rizik od smrti nakon infekcije virusom jako ovisi o dobi bolesnika, drugim bolestima (komorbiditetima) i cijepljenosti, a postoji i razlika vezana uz spol. Istraživanje na necijepljenim osobama iz prosinca 2020. pokazalo je da će bolest završiti smrtnim ishodom za 15 % oboljelih u dobi od 85 godina, oko 5 % u dobi od 75 godina, 1,5 % za one sa 65 godina, 0,4 % za pedesetpetogodišnjake, ali će biti ispod 0,01 % za sve mlađe od 25.

Krajem 2020. diljem svijeta započelo je masovno cijepljenje s nekoliko vrsta cjepiva razvijenih za SARS-CoV-2. Iako je za mnoga od njih dokazana učinkovitost u sprječavanju težih oblika bolesti veća od 90 %, procijepljenost se, zbog različitih zdravstvenih politika, informiranosti i dezinformiranosti stanovništva (SZO upozorava na infodemiju povezanu s COVID-19) razlikuje čak i među državama koje su svim svojim građanima omogućile besplatno cijepljenje: na istoku Europe ona se u proljeće 2022. kreće od 30 do 50 %, u Hrvatskoj je barem jednu dozu dobilo oko 55 % stanovništva, u cijeloj Europskoj uniji i Sjedinjenim Američkim Državama ona je na oko 75 %, a u zemljama poput Ujedinjenih Arapskih Emirata, Kube, Čilea, Singapura, Kine i Kanade prelazi 90 %.

Od samog početka pandemije uočavalo se da među zaraženima koronavirusom ima znatan udio asimptomatskih slučajeva, to jest takvih gdje pacijentov imunosni sustav savlada infekciju bez vidljivih znakova oboljenja. Američki Centri za kontrolu i prevenciju bolesti u svibnju 2020. godine procjenjuju broj takvih slučajeva na 35 posto, da bi u srpnju tu procjenu povećali na 40 posto. Metastudija iz 2021. potvrđuje tu procjenu, a broj asimptomatskih slučajeva u općoj populaciji stavlja na 0,25 %. Nije sasvim jasno može li se zaraza širiti preko asimptomatskih slučajeva zaraze virusom.Svjetska zdravstvena organizacija u srpnju 2020. godine objavljuje da takvi slučajevi prijenosa postoje, ali da su vrlo rijetki. Hrvatski zavod za javno zdravstvo u srpnju 2020. objavljuje da oboljela osoba može izlučivati virus i više od 14 dana, no u blažim oblicima bolesti virus se nalazi u sluznici respiracijskog trakta do osam dana nakon infekcije. Zaraznost se smanjuje s vremenom od pojave simptoma, a neka početna istraživanja nisu pronašla virus sposoban za reprodukciju u gornjim dišnim putevima nakon drugog tjedna bolesti.

Podrijetlo epidemije

Prvi slučaj vjerojatno nastaje prenošenjem virusa sa životinje na čovjeka, što je vjerojatno bio šišmiš s tržnice u Wuhanu. U privremenom dokumentu objavljenom 23. siječnja o prvim rezultatima sekvenciranja genoma virusa, članovi Instituta za virologiju u Wuhanu, sveučilišta Kineske akademije znanosti i centra za kontrolu i prevenciju bolesti u pokrajini Hubei pokazuju da je genom virusa 2019-nCoV 96 % identičan koronavirusu kod šišmiša.

Li Wenliang bio je kineski oftalmolog koji je kod pacijenata već u prosincu 2019. primijetio simptome slične SARS-u. Svoje znanje dijelio je s kolegama na društvenoj mreži WeChat, a onda su se informacije počele širiti internetom. Tada ga je komunistička vlast Narodne Republike Kine optužila za širenje lažnih vijesti. Bio je prisiljen potpisati dokument u kojem stoji da su izvještaji koje je objavio "ozbiljno narušili društveni poredak" i obećao da će to prestati raditi. Preminuo je 7. veljače 2020. godine. Uzrok njegove smrti je bio koronavirus.

Kronologija

Dana 31. prosinca 2019. kineske vlasti su objavile da je zabilježeno grupiranje oboljelih od upale pluća u gradu Wuhan, u proviniciji Hubei. Oboljeli su razvili simptome povišene temperature, kašlja i otežanog disanja s pozitivnim nalazom na plućima, dokazanim radiološkom pretragom. Prvi slučajevi oboljelih zabilježeni su početkom prosinca, a epidemiološki su bili povezani s boravkom na gradskoj tržnici Huanan Seafood Wholesale Market, veleprodajnom tržnicom morskih i drugih živih životinja. 7. siječnja 2020. kineske su zdravstvene vlasti službeno priopćile otkriće novog koronavirusa povezanog sa slučajevima virusne upale pluća u Wuhanu. Radi suzbijanja i sprječavanja širenja epidemije, kineske su vlasti, uz zatvaranje spomenute tržnice poduzele niz mjera, uključujući uvođenje karantene u Wuhanu i drugim gradovima Kine, ograničavanje međunarodnog zračnog prijevoza, ali i onog unutar same Kine, kao i restrikciju drugih oblika javnog transporta te provođenje mjera masovne dezinfekcije javnih površina i prostora. Unatoč tome epidemija se brzo proširila i na druge kineske pokrajine, ali i izvan Kine. 30. siječnja 2020. Svjetska zdravstvena organizacija proglasila je epidemiju koronavirusa javnozdravstvenom prijetnjom od međunarodnog značaja zbog brzine širenja epidemije i velikog broja nepoznanica s njom u vezi.

Dana 11. veljače 2020. Svjetska zdravstvena organizacija je bolest uzrokovanu novim koronavirusom nazvala koronavirusna bolest 2019, kratica COVID-19 (eng. Coronavirus disease 2019). 25. veljače 2020. Zabilježen prvi slučaj koronavirusa u Hrvatskoj. 28. veljače 2020. Svjetska zdravstvena organizacija (WHO) podigla globalni rizik vezan uz koronavirus na vrlo visok. 2. ožujka 2020. Europska unija je podigla rizik od koronavirusa s umjerenog na visoki. 4. ožujka 2020. Italija poduzima nove mjere protiv širenja koronavirusa; ograničenja sportskih natjecanja, nastavnih aktivnosti, školskih putovanja, rada trgovačkih centara i dr. 5. ožujka 2020. zabilježeni su prvi slučajevi zaraze koronavirusom u Sloveniji i Mađarskoj. 8. ožujka 2020. Italija je ograničila ulazak i izlazak u područja u sjevernoj Italiji. Javni događaji su otkazani i uveden je niz novih mjera za ograničavanje širenja koronavirusa. Slovenija je ograničila javna okupljanja. 11. ožujka 2020. WHO je proglasio globalnu pandemiju zbog koronavirusa. Čelnik Svjetske zdravstvene organizacije Tedros Adhanom Ghebreyesus upozorio je trebalo 67 dana da virus zarazi prvih 100 000 ljudi, 11 dana za drugih 100 000, dok su za treću trećinu bila potrebna samo četiri dana. Zaključak je da se virus prebrzo širi i da su se oštre mjere trebale i ranije uvesti. 3. travnja 2020., broj zaraženih koronavirusom u svijetu premašio je milijun, umrlo je više od 53 000 ljudi, a više od 200 000 je ozdravilo.

Simptomi

Oni inficirani mogu biti asimptomatski ili razviti simptome poput vrućice, kašlja, umora, nedostatka daha ili bolova u mišićima. Pregled 55.924 laboratorijski potvrđenih slučajeva u Kini, pokazao je sljedeće tipične znakove i simptome: vrućica (87,9 % slučajeva), suh kašalj (67,7 %), umor (38,1 %), stvaranje ispljuvaka (33,4 %), kratkoća daha (18,6 %), grlobolja (13,9 %), glavobolja (13,6 %), bolovi u mišićima ili bol u zglobovima (14,8 %), zimica (11,4 %), mučnina ili povraćanje (5,0 %), nazalna kongestija (4,8 %), proljev (3,7 %), hemoptiza (0,9 %) i zagušenje konjunktiva (0,8 %).

Dalji razvoj može dovesti do teške upale pluća, sindroma akutnog respiratornog distresa, sepse, septičkog šoka i smrti. Neki od zaraženih mogu biti asimptomatski, vraćaju se rezultati ispitivanja koji potvrđuju infekciju, ali ne pokazuju kliničke simptome, pa su istraživači izdali savjet da osobe koje su u bliskom kontaktu s potvrđenim zaraženim pacijentima moraju biti pažljivo nadgledane i pregledane kako bi se isključila infekcija.

Vrijeme inkubacije (vrijeme između infekcije i pojave simptoma) kreće se od jednog do 14 dana, iako je najčešće pet dana. Međutim, prijavljeno je da jedan slučaj imao period inkubacije od 27 dana.

Prijenos

Bolest se može prenijeti s čovjeka na čovjeka putem malih kapljica iz nosa ili usta koja se šire kada osoba s COVID-19 kašlje ili kiše. Te kapljice se spuštaju na objekte i površine oko osobe. Drugi ljudi mogu dobiti COVID-19 tako što će rukama doticati te objekte i površine, a potom doticati svoje oči, nos ili usta. Ljudi se također mogu zaraziti u slučaju da udahnu kapljice koje zaražena osoba koja ima COVID-19 izbacuje prilikom kašljanja ili kihanja. Zato je važno biti više od jednog metra udaljen od osobe koja je bolesna.

Rukovanje se smatra bliskim kontaktom za širenje bolesti koje se prenose kapljičnim putem, te se zbog toga preporučuje da se ljudi što manje rukuju, jer se time smanjuje rizik potencijalnog prijenosa bolesti koje uzrokuje novi koronavirus (COVID-19) i drugih bolesti koje se prenose tim putem.

Virologija

Mnogi rani slučajevi bili su povezani s velikom pijacom morskih plodova i životinja u Wuhanu. Smatra se da virus ima životinjsko porijeklo. Redanjem genetskih sekvenci ovog virusa i drugih uzoraka virusa pokazala su sličnost sa SARS-CoV (79,5 %) i koronavirusom netopira (96 %). Zbog toga se smatra da porijeklo virusa vjerojatno dolazi od netopira, iako porijeklo od pangolina nije isključeno.

Prijenos s čovjeka na čovjeka potvrđen je tijekom pandemije novog koronavirusa. Prenosi se uglavnom putem respiratornih kapljica od kašljanja u rasponu od oko 1,8 m. Moguće se zaraziti i indirektno preko kontaminiranih površina. Preliminarna istraživanja pokazuju da virus može ostati održiv na plastici i čeliku do tri dana, ali ne opstaje na kartonu dulje od jednog dana ili na bakru dulje od četiri sata; virus se inaktivira sapunom, koji destabilizira njegov lipidni (zaštitni) sloj.

SARS-CoV-2 se jedino može reproducirati ulaskom u živu stanicu. Kada virus uđe u tijelo, obično odlazi u pluća, slezenu ili utrobu. Pluća su obložena milijardama epitelnih stanica. Virus se povezuje na specifičan način receptor stanične membrane kako bi unio svoj genetski materijal. Nakon što se SARS-CoV-2 virion pričvrsti na ciljanu stanicu, stanična proteaza TMPRSS2 razreže šiljasti protein virusa, izlažući fuzijski peptid. Tada virion oslobađa RNK u stanicu, prisiljavajući je da stvara kopije virusa koji se diseminiraju kako bi inficirao više stanica. SARS-CoV-2 proizvodi najmanje tri faktora virulencije koji promiču izbacivanje novih viriona iz stanica domaćina i koče imunološki odgovor. Broj zaraženih stanica raste eksponencijalno. Nakon otprilike 10 dana milijuni tjelesnih stanica se zaraze, a pluća vrve milijardama virusa.

Dijagnoza

Prema trenutnoj procjeni, sam boravak u rizičnom području nije dovoljan da bi se opravdao test. Nisu svi kojima curi nos ili kašlju zaraženi virusom SARS-CoV-2. Tko ima simptome virusne pneumonije "nejasnog uzroka", tko ima upadljive simptome kao što su kašalj, groznica i nedostatak daha, a imao je kontakt sa zaraženom osobom ili je bio u posebno pogođenom području – taj spada u slučajeve za koje se osnovano sumnja da su zaraženi novim virusom. Pacijentu se u većini slučajeva uzima bris iz grla ili iz grla i nosa. Ako postoji osnovana sumnja, preporučuje se ne samo uzimanje uzoraka iz gornjih dišnih puteva, već i iz dubokih dišnih puteva, koji se dobivaju iskašljavanjem. Sam test traje oko pet sati, plus vrijeme transporta do laboratorija. Rezultati su obično dostupni tijekom dana testiranja, a pacijenta obavještava liječnik.

Ako je rezultat pozitivan, pored pacijenta odmah se obavještavaju i nadležne vlasti. Zatim eventualno slijedi smještaj u bolnici s posebno predviđenim izolacijskim prostorijama i zaštitnim mjerama. Ako je tijek bolesti blag, pacijenti mogu ostati i u kućnoj izolaciji sve dok postoji opasnost od širenja zaraze. U načelu rezultati testa su jasni, ali ni negativan rezultat ne isključuje u potpunosti moguću infekciju koronavirusom. Ako su uzorci uzeti u pogrešno vrijeme ili su pogrešno tretirani, može doći do krivog rezultata. To je jedan od razloga zbog kojeg se sumnjivi pacijenti testiraju nekoliko puta.

Prevencija

Cijepljenje

Ostale epidemiološke mjere

Prevencija je slična kao i kod ostalih tipova gripe gdje potrebno imati adekvatnu higijenu ruku, sigurnu prehranu i izbjegavati bliski kontakt sa svima koji pokazuju simptome respiratornih bolesti poput kašlja i kihanja.

Vakcina protiv SARS-CoV-2 se ne očekuje do najmanje 2021. godine, stoga ključni dio upravljanja pandemijom COVID-19 jest smanjivanje epidemiološke krivulje, to jest smanjivanje broja slučajeva na vrhuncu epidemije. To omogućava zdravstvenom sustavu da se nosi s pandemijom i ne bude zagušen.

Pranje ruku

Centri za kontrolu i prevenciju bolesti preporučuju redovno pranje ruku sapunom najmanje 20 sekundi posebno nakon odlaska u toalet, prije jela, i nakon ispuhivanja nosa, kašljanja ili kihanja. Ako sapun nije dostupan, onda se preporučuje bilo koje sredstvo za pranje ruku s najmanje 60 % alkohola.

Respiratorna higijena
Zdravstvena tijela preporučuju pojedincima da pokrivaju usta i nos maramicom tokom kašljanja ili kihanja (koju bi trebalo odmah odložiti), ili rukavom ako maramica nije dostupna.

Pojedincima koji mogu biti zaraženi savjetuje se nošenje kirurške maske. Maske za lice mogu ograničiti jačinu i put putovanja kapi koje se raspršuju tijekom razgovora, kihanja i kašljanja. Svjetska zdravstvena organizacija je izdala najbolje prakse za upotrebu maski:

 Pažljivo stavite masku tako da prekrije usta i nos i vodite računa da ne postoje praznine između vašeg lica i maske.
 Izbjegavajte dodirivanje maske dok ju koristite; ako to radite, očistite ruke pranjem ruku sapunom ili trljanjem sredstvom za dezinfekciju ruku na bazi alkohola.
 Zamijenite masku novom ako je vlažna i ne koristite maske za jednokratnu upotrebu više puta.
 Skinite masku sa stražnje strane (ne dodirujte prednju stranu maske); odbacite odmah u zatvoreni kantu; očistite ruke pranjem ruku sapunom ili trljanjem sredstvom za dezinfekciju ruku na bazi alkohola.

Fizičko distanciranje

Socijalno distanciranje je način na koji ljudi mogu spriječiti blisku i čestu interakciju s drugima kako bi se prestala širiti zarazna bolest, u ovom slučaju koronavirus. Škole i druga mjesta okupljanja, poput kina i kazališta, se zatvaraju, a sportski događaji i vjerska okupljanja otkazuju. Karantena odvaja i ograničava kretanje ljudi koji su izloženi mogućoj zarazi, a traje toliko dugo da se osigura pojava simptoma ako je osoba zaražena.

Samoizolacija
Izolacija znači da se osoba smješta i boravi u posebnoj sobi/prostoriji radi sprečavanja širenja zarazne bolesti. Isto vrijedi i za samoizolaciju, samo se termin izolacija koristi za bolesne osobe, a samoizolacija ili kućna karantena za zdrave. Izolacija je mjera izdvajanja osobe od drugih ljudi koja se primjenjuje prilikom liječenja osoba koje su bolesne i imaju simptome bolesti, u ovom slučaju su to simptomi akutne respiratorne infekcije (barem jedan od sljedećih simptoma: povišena tjelesna temperatura, kašalj, kratak dah odnosno poteškoće s disanjem) uz ispunjene epidemiološke kriterije (boravak u zemljama koje su zahvaćene epidemijom ili bliski kontakt s osobom koja je vjerojatan ili potvrđen slučaj bolesti). Osobe za koje zdravstveni djelatnik postavi sumnju na infekciju virusom COVID-19 hospitaliziraju se uz primjenu mjera izolacije, dijagnostike i liječenja.

Samoizolacija je posebna mjera zdravstvene zaštite koja se provodi temeljem odluke ministra zdravstva. Primjenjuje se za zdrave osobe (bez simptoma) koje se bile u bliskom kontaktu s oboljelim osobama ili su unazad 14 dana boravile u područjima/zemljama s lokalnom ili raširenom transmisijom (prijenosom) koronavirusnom bolesti COVID-19 u trajanju od 14 dana od napuštanja zahvaćenog područja ili doticaja s oboljelom osobom. Osnovno pravilo je da treba ostati kod kuće (u kućnoj karanteni, strani državljani u organiziranoj karanteni) i izbjegavati fizički bliski kontakt s drugim ljudima. Vrijeme trajanja zdravstvenog nadzora odnosno samoizolacije je 14 dana, zato što inkubacija COVID-19 bolesti (od zaraze do pojave simptoma) može trajati od 2 do 14 dana.

Liječenje
Nakon izbijanja epidemije u Kini i na temelju iskustava u toj zemlji, Svjetska zdravstvena organizacija u ožujku 2020. godine bila objavila privremene stručne smjernice za liječenje teške respiratorne infekcije COVID-19. Kod blagih oblika bolesti predloženo je u tim smjernicama simptomatsko liječenje, uz liječnički nadzor i poduzimanje mjera da se zaraza ne bi od takvih bolesnika dalje širila. Kod teških oblika infekcije predložen je tretman davanjem kisika, po potrebi nadoknađivanjem tekućina a kod najtežih oblika stavljanjem pacijenta na respiratore. Preporučeno je da se daju antibiotici u slučajevima kada postoji sumnja na dodatne infekcije drugim mikroorganizmima.

U smjernicama Svjetske zdravstvene organizacije od 27. svibnja 2020. god. daje se preporuka protiv korištenja profilakse davanjem antibiotika kod zaraženih s blažim oblikom COVID-19 infekcije, a kod onih s težim oblikom je preporučeno davati antibiotike tek ako postoji klinička sumnja u bakterijsku infekciju.

Rani rezultati iz Kine su ukazivali da su sekundarne infekcije kod nove epidemije rijetke, ali su podatci iz drugih zemalja već u travnju ukazivali da tome ipak nije tako. Do kraja travnja 2020. godine bili su dostupni i dodatni podatci iz Kine, prema kojima je kod oko polovice preminulih utvrđena neka dodatna infekcija, te je struka upozorila da ipak postoji visoka opasnost od smrtnosti zbog sekundarnih infekcija.

Možda zbog boljeg liječenja, u Italiji – u kojoj se epidemija prvoj razmahala nakon Kine te je ondje do sredine svibnja 2020. god. zabilježeno već preko 30.000 mrtvih u svezi epidemije – liječnici su početkom lipnja 2020. god. mogli izvijestiti o snažnom padu smrtnosti u pacijenata.

U Hrvatskoj su nakon izbijanja epidemije izdane Smjernice Klinike za infektivne bolesti "Dr. Fran Mihaljević" u Zagrebu i Hrvatskoga društva za infektivne bolesti HLZ-a za antivirusno i imunomodulacijsko liječenje oboljelih od COVID-19, te smjernice Hrvatskoga društva za infektivne bolesti HLZ-a Kliničko zbrinjavanje pacijenata s COVID-19. Ministar zdravstva je krajem 2020. godine osnovao Povjerenstvo za primjenu lijekova u liječenju i profilaksi COVID-19, koje je 8. rujna 2020. god. objavilo 1. verziju svojih Smjernica za liječenje oboljelih od COVID-19, obvezujućih za sve zdravstvene radnike u Republici Hrvatskoj.

Broj zaraženih i smrtnost

Pandemija se brzo proširila svijetom, a metode prikupljanja informacija o zarazi i smrtnosti se jako razlikuju od zemlje do zemlje.

Metastudija iz srpnja 2020. naglašava da su podatci o broju zaraženih koronavirusom iz raznih dijelova svijeta nepouzdani i da je teško dati dobre procjene o smrtnosti. Pretražujući istraživanja o antitijelima provedenim u raznim dijelovima svijeta studija procjenjuje prosječnu smrtnost među zaraženima u općoj populaciji od 0,68 posto.

Primijećeno je da rizik od smrti nakon infekcije virusom jako ovisi o dobi bolesnika, drugim bolestima (komorbiditetima) i cijepljenosti, a postoji i razlika vezana uz spol. Istraživanje na necijepljenim osobama iz prosinca 2020. pokazalo je da će bolest završiti smrtnim ishodom za 15 % oboljelih u dobi od 85 godina, oko 5 % u dobi od 75 godina, 1,5 % za one sa 65 godina, 0,4 % za pedesetpetogodišnjake, ali će biti ispod 0,01 % za sve mlađe od 25.

U Hrvatskoj je sredinom srpnja 2020. godine serološko istraživanje utvrdilo da je 2,4 % ispitanih imalo nekakav oblik susreta s virusom, a da je od njih tek 2 % imalo neutralizirajuća antitijela koja bi ih u tom trenutku štitila od infekcije. Zaraženih i oboljelih bilo je registrirano 3722, a umrlih 119 (3,2 %).

Prema rezultatima istraživanja u pojedinim gradovima njemačkog Instituta Robert Koch objavljenim sredinom kolovoza 2020. godine može se procijeniti da između 6 i 7,7 posto njemačkog stanovništva ima antitijela na koronavirus; ali kod čak 28 posto onih za koje je ranije serološkim istraživanjima bilo utvrđeno da su zaraženi koronavirusom, ne detektiraju se antitijela. Službeni broj umrlih povezanih sa zarazom koronavirusom u Njemačkoj 14. kolovoza 2020. godine bio je 9.211 – znatan postotak od 219.964 serološkim testiranjem potvrđenih slučajeva.

Mjere

Dana 25. ožujka 2020. godine više od trećine svjetskog stanovništva, koje UN procjenjuje na 7,8 milijarda ljudi, pozvano je da ostane kod kuće. Većina tih zemalja i teritorija, njih oko 40 gdje žive najmanje 2,3 milijarde stanovnika, odredila je obveznu zabranu kretanja. Posebno se tu ističe Indija, zemlja od 1,3 milijarde ljudi, zatim nekoliko američkih saveznih država, među kojima Kalifornija, New York, zatim Kolumbija, Argentina, Nepal, Irak, Madagaskar i brojne europske zemlje (Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska, Italija, Španjolska itd.). U većini tih zemalja i teritorija postoji mogućnost odlaska na posao, u kupnju nužnih namirnica i lijekova te na liječenje. U nekim zemljama nije dozvoljeno napuštanje mjesta prebivališta, ukinut je javni prijevoz i zračni letovi.

Najmanje sedam drugih zemalja i teritorija (s ukupno više od 416 milijuna stanovnika), među kojima su Iran, Njemačka i Kanada, pozvalo je svoje stanovnike da ostanu kod kuće, ali nije poduzelo prisilne mjere. Rusija je posljednja zemlja koja je u srijedu objavila te mjere. Najmanje 18 zemalja i teritorija (s više od 300 milijuna osoba) uvelo je policijski sat i zabranilo kretanja od večeri do jutra, poput Egipta, Bjelokosne Obale, Čilea, Filipina, BiH i Srbije. Najstroži policijski sat je na snazi u Ekvadoru, gdje je dozvoljeno kretanje samo između 5 i 14 sati.

Posljedice

Društvo

Pandemija novog koronavirusa COVID-19 je uzrokovala niz društveno-gospodarstvenih posljedica kao što su nestašice raznih vrsta robe, djelomično zbog paničnog kupovanja, ali i poremećaja u tvornicama i logistici. Mnoge države kao što su Sjedinjene Američke Države, Italija i Hong Kong, su posebno pogođene masovnim pražnjenjem polica u tržnim centrima, posebno kada je riječ o hrani, toaletnom papiru i flaširanoj vodi.

Saudijska Arabija je privremeno zabranila strancima ulazak u Meku i Medinu kako bi osujetila širenje novog koronavirusa. Turizam je jedna od najpogođenijih grana ekonomije, što je pogodilo i brojne zrakoplovne tvrtke. Neki analitičari smatraju da bi gospodarske posljedice mogle daleko prestići one koje su se dogodile u izbijanju epidemije SARS-a.

Iako su Sjeverna Italija (izuzetno regije: Lombardija, Emilia-Romagna i Veneto) i kineska provincija Hubei posebno pogođeni, nijedna regija nije imala akutnu oskudicu prehrambenim proizvodima zahvaljujući mjerama protiv prekomjernog kupovanja kritičnih proizvoda. U Hrvatskoj je uvedena je mjera strogog ograničavanja zadržavanja na ulicama, trgovinama i drugim javnim mjestima. 21. ožujka 2020., stožer civilne zaštite Republike Hrvatske donio i odluku o privremenoj obustavi javnog prometa u cijeloj Hrvatskoj, čime bi se spriječio porast broja zaraženih. Trajekti su vozili samo ograničeno.

Gospodarstvo

Prvo je nastradao turizam, uključujući putničke agencije, zatim zrakoplovne kompanije. Kriza se potom prelila na druge grane gospodarstva. Pandemija koronavirusa pokrenula je veliku ekonomsku krizu koja će unazaditi društvo u narednih nekoliko godina. Kriza je nazvana "najvećim ekonomskim, financijskim i društvenim šokom 21. stoljeća". Stručnjaci su predvidjeli kako će pandemija imati posljedice na gospodarstvo, no sve skupa to će trajati nekoliko godina. Taj šok donosi dvostruki problem. Prvi je zaustavljanje proizvodnje i lanaca opskrbe u zahvaćenim zemljama, a drugi je opadanje konzumacije koji će dovesti do pada povjerenja konzumenata. Mjere koje se donose će obuzdati širenje virusa, ali će i svjetsku ekonomiju staviti u stanje "dubokog zamrzavanja" bez presedana. Recesija će se najprije vidjeti u krizi poslovanja.

Na svjetskoj i državnoj razini sprovedene su razne mjere pomoći gospodarstvu, prije svega poduzetništvu.
Američka Federalna banka (FED) snizila je 15. ožujka kamatne stope skoro na ništicu i pokrenula poticajni program u iznosu od 700 milijarda dolara, sve u sklopu usklađene akcije koju su pokrenule Velika Britanija, Japan, eurozona, Kanada i Švicarska. FED je najavio da će surađivati s drugim središnjim bankama na povećanju dostupnosti dolara za komercijalne banke. Slične mjere poduzete su prije, valutne swap linije i bile su važno sredstvo u održavanju financijske stabilnosti nakon bankarske krize 2008. godine. Cilj usklađena djelovanja glavnih središnjih banaka trebao bi poboljšati globalnu likvidnost snižavanjem cijena i produženjem maksimalnog roka posudbe američkih dolara. Banka Japana ublažila je monetarnu politiku obvezavši se kupiti rizičnu imovinu dvostruko većim od trenutnog tempa i najavila novi program zajma za produljenje jednogodišnjih zajmova s ništičnom stopom financijskim ustanovama. 17. ožujka (13.?) euroinstitucije za nadzor banaka (Europsko nadzorno tijelo za bankarstvo EBA i Europska središnja banka ESB) omogućile su i privremeno djelovanje ispod razine kapitala Pillar 2. Mjere obuhvaćaju i određena izuzeća u području nadzora nad adekvatnošću kapitala, odnosno vezana uz smjernice iz drugog stupa (eng. Pillar 2 Guidance), zaštitni sloj za očuvanje kapitala (eng. Capital Conservation Buffer, CCB) i koeficijent likvidnosne pokrivenosti (eng. Liquidity Coverage Ratio, LCR). Zaštitni slojevi kapitala i likvidnosti osmišljeni su da bi se bankama omogućila otpornost na stresne uvjete. ESB je smatrao da bi mjere trebale rezultirati ublažavanjem protucikličnog zaštitnog sloja glavnice (eng. Countercyclical Capital Buffer, CCyB) uz potporu od strane nacionalnih makrobonitetnih tijela. Da bi se bankama pružila neposredna likvidnosna potpora i zaštitili uvjeti na tržištu novca, ESB je donijela odluku o dodatnim operacijama dugoročnijeg refinanciranja da bi se bankama pružila neposredna likvidnosna potpora i zaštitili uvjeti na tržištu novca. Da bi se smanjio operativni pritisak na banke, EBA je donijela odluku o odgodi testa otpornosti na stres. Europsko nadzorno tijelo za vrijednosne papire i tržišta kapitala (eng. European Securities and Markets Authority, ESMA) izdala je preporuke sudionicima na financijskim tržištima u području izvještavanja. Preporučila je izdavateljima objavu stvarnih i mogućih utjecaja virusa, a na temelju kvalitativne i kvantitativne procjene, u svojim godišnjim financijskim izvješćima za razdoblje koje završava 31. prosinca 2019. (ako je moguće), ili nekako drukčije u svojim periodičnim financijskim izvještajima. Europska središnja banka lansirala je 19. ožujka hitan paket u iznosu od 750 milijardi eura da bi olakšala utjecaj pandemije koronavirusa. Njime će se otkupiti dugovi vlada i poduzeća diljem eurozone, uključujući dug iz Grčke i Italije. T.zv. Pandemijski program kupnje u hitnim slučajima došao je samo šest dana nakon što je Europska središnja banka predstavila mjere koje nisu uspjele smiriti tržišta. Shema kupovine imovine privremena je i zaključit će se nakon što Europska središnja banka ocijeni da je krizna faza coronavirusa Covid-19 završena. Shema ne će završiti prije konca 2020. godine.

Postoji europska tzv. korona investicijska inicijativa, u sklopu koje se unutar postojećih sredstava olakšava likvidnost. U Hrvatskoj je 24. ožujka uveden novi financijski instrument t.zv. zajam covid-19, te razni drugi financijski instrumenti, mikrozajmovi pod povoljnim uvjetima, produženje rokova korištenja, duži počeci, niže kamatne stope, moratoriji na rate zajmova, podignuta jamstvena lisnica i dr.

Vladine mjere protiv zatvaranja poduzeća i za smanjenje izloženosti radnika udaru koronakrize predstavlja i poziv domaćim proizvođačima i dobavljačima proizvoda na preorijentiranje proizvodnje za proizvodnju nužnih medicinskih potrepština. Oni koji su spremni smjesta preorijentirati proizvodnju, uvršteni su u katalog Ravnateljstva za robne zalihe Ministarstva gospodarstva. Katalog je čvorište preko kojeg se povezuju proizvođači međusobno (npr. proizvođači alkohola i sredstava za čišćenje) i s dobavljačima, te stvara nove poslovne kanale i tržišta na kojima je zadnjih desetljeća bilo vrlo malo domaćih hrvatskih proizvoda, pa su robne zalihe punjene uvoženom robom. Akcija je postigla uspjeh. Prva se odazvala županjska Sladorana, Saponia, Labud, Alfa Car i dr. a za dezinficijense se aktivirao cijeli niz malih proizvođača od kraft džina i piva do vinara i raznih OPG-ova. Stvorio se cijeli niz proizvođača od alkohola i dezinficijensa, te zaštitne opreme do respiratora.

Pandemija COVID-19 je u ožujku izazvao Veliko zatvaranje pri čemu je učinila najveći ekonomski impact u povijesti čovječanstva. IMF je statirao da je ovaj ekonomski pad je veći od Velike depresije.

Obrazovanje

16. ožujka 2020., oko 510 milijuna djece i omladine ne prisustvuje nastavi u školama zbog privremenih zatvaranja u nastojanju da se spriječi širenje bolesti. Zbog velikih dnevnih migracija stanovništva između Istre i Italije Vlada Republike Hrvatske donijela je 11. ožujka 2020. godine odluku o zatvaranju vrtića, osnovnih i srednjih škola te fakulteta na području Istarske županije s ciljem sprječavanja širenja bolesti COVID-19. Ponedjeljka, 16. ožujka 2020., su zatvorene sve obrazovne institucije u Republici Hrvatskoj.

Kultura
Jedna od glavnih posljedica pandemije je otkazivanje velike većine događaja u športu, filmskoj industriji, kao i drugim industrijama, između ostalog glazbeni festivali i koncerti, tehnološke konferencije i slično. Zbog zabrane okupljanja i otkazivanja kulturnih događanja, kulturne institucije su među prvima osjetili posljedice pandemije. Ministarstvo kulture Republike Hrvatske osniva krizni fond, kako bi kulturnim institucijama pružila financijsku potporu. Otkazani su svi kulturni događaji, npr. od velikih Eurosong.

Mnogi športski događaji su zaustavljeni ili se održavaju bez publike. NBA je zaustavio odigravanje svih utakmica nakon što je Utah Jazz obavijestio ligu da je 11. ožujka njihov centar Rudy Gobert bio pozitivan na COVID-19. McLaren je povukao svoju ekipu s prve ovogodišnje utrke Formule 1 u Australiji, nakon čega je otkazana i utrka. Ubrzo su otkazani svi športski događaji, uključujući UEFA-inu Ligu prvaka i Europsku ligu, Europsko nogometno prvenstvo i Olimpijske igre u Tokiju.

Politika
Pojedini su kritizirali Europsku uniju zbog manjka solidarnosti s teško pogođenom Italijom. Diplomatski odnosi Japana i Republike Koreja su se pogoršali nakon što je Vlada Republike Koreje kritizirala japansku vladu zbog pasivnih napora u uspostavljanju djelotvorne samoizolacije. Američki predsjednik Donald Trump i njegovi ljudi koronavirus nazivaju "kineski virus" jer vjeruju kako je Peking propustio identificirati, zaustaviti ili upozoriti svijet na problem u počecima širenja virusa. SAD ne vjeruje u istinitost podataka koje Kina šalje svijetu. Kina je brzo odgovorila i poručila da SAD pokušava ocrniti kinesku vladu, mijenja odgovornost i traži krivca. Kineska vlada nadodaje da je tvrdnja kako je virus krenuo iz Wuhana neodgovorna i nemoralna. Uz to, podupiru teoriju zavjere kako je virus uvezen u Kinu preko američke vojske.

Priroda

Satelitske fotografije pokazuju značajan pad zagađenja zraka iznad Kine, nakon što je epidemija koronavirusa dovela do pada industrijske proizvodnje i smanjenja putovanja. NASA je navela kako je do ove promjene, vidljive i iz svemira, došlo i zbog usporavanja ekonomije, do kojeg su dovele mjere uvedene zbog suzbijanja koronavirusa. U svakom slučaju, vidljivo je da su se razine dušikova dioksida, koji nastaje izgaranjem u vozilima elektranama i tvornicama, spustile, nakon uvođenja karantene u cijeloj regiji oko grada Wuhana, iz kojeg je krenula epidemija koronavirusa. Znanstvenici su ranije otkrili da je koronavirus u Kini u samo dva tjedna sredinom veljače izbrisao najmanje četvrtinu emisija stakleničkih plinova. Zatvaranje tvornica i naputak građanima da ostaju u domovima doveli su do naglog pada u izgaranju fosilnih goriva, procesa koji je najveći proizvođač stakleničkih plinova. Pad zagađenja najprije je uočen oko Wuhana, no trend se ubrzo proširio na cijelu Kinu. Emisija ugljikova dioksida u tijekom veljače 2020. u Kini smanjila za najmanje 100 milijuna kubnih tona. To je gotovo šest posto globalne emisije u odnosu na isto razdoblje prošle 2019. godine.

Znanstvenici koji proučavaju dubinska kretanja i signale izvijestili su o padu seizmičkog šuma, odnosno vibracija u kori planeta, a što bi mogla biti posljedica prekida prometnih mreža i drugih ljudskih aktivnosti. Ovakav pad seizmičke buke obično događa samo nakratko oko Božića. Naime, vibracije koje proizvode vozila u pokretu i neprekinut rad industrijskih strojeva uzrokuju manja pomicanja Zemljine kore isto kao i prirodni događaji poput potresa. Iako su učinci pojedinačnih izvora mali, zajedno stvaraju jači pozadinski šum zbog čega seizmolozi teže otkrivaju druge signale koji se javljaju u istoj frekvenciji.

Povezani članci
Pandemija koronavirusa u Hrvatskoj 2020.
Pandemija koronavirusa u Bosni i Hercegovini 2020.
Pandemija koronavirusa u Crnoj Gori 2020.
Pandemija koronavirusa na Farskim otocima 2020.
Koronavirus
SARS-CoV-2

Izvori

Vanjske poveznice

 O COVID-u 19 na službenim stranicama Svjetske zdravstvene organizacije
 Vlada Republike Hrvatske, Sve što trebate znati o zaštiti od koronavirusa

Pandemija COVID-19


Lyngby-Taarbæk Bibliotekerne er det kommunale bibliotekssystem i Lyngby-Taarbæk Kommune.
Bibliotekernes hovedsæde og største bibliotek er Stadsbiblioteket i Lyngby der findes centralt i Kongens Lyngby på Lyngby Hovedgade ved Mølleåen.
Andre nuværende biblioteker er Virum Mikrobibliotek og Taarbæk Bibliotek.

Det tidligere Sorgenfri Bibliotek lå ved Sorgenfri Torv.
Det havde sidste åbningsdag den 29. oktober 2008.
Samme år blev Lundtofte bibliotek på Lundtofte Skolestræde også lukket.
Der har også tidligere været et "Virum Bibliotek". Det lukkede i 1990.

Bibliotekerne har over 300.000 besøgende årligt.
Kun omkring halvdelen låner materiale med hjem.
Kommunens budget for bibliotekerne har været på mellem 30 og 35 millioner kroner.

Danmarks Tekniske Informationcenter, biblioteket på Danmarks Tekniske Universitet, ligger også i kommunen, men hører ikke ind under Lyngby-Taarbæk Bibliotekerne.

Referencer

Folkebiblioteker i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Lyngby-Taarbæk Kommune

Lyngby-Taarbæk Bibliotekerne


جويرمو جارسيا لوبيز  هو لاعب كرة مضرب إسباني.

روابط إضافية

 Garcia-Lopez Recent Match Results
 Garcia-Lopez World Ranking History
 Oficial web site

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة البسيط
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب المتوسطية لإسبانيا
فائزون بميداليات فضية في الألعاب المتوسطية لإسبانيا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في كرة المضرب
لاعبو كرة مضرب إسبان
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2005
مواليد 1983
مواليد في لا رودا
لاعبو كرة مضرب من قشتالة والمنشف

جويرمو جارسيا لوبيز


Izalene Tiene (born 20 March 1943) is a Brazilian social worker and politician, affiliated to the Brazilian Worker's Party (PT).

In 2000 she was elected vice-Mayor of Campinas, on the ticket of Antonio da Costa Santos (Toninho).   She took office on January 1, 2001, and became Mayor after Toninho's murder on September 10, 2001. Her term expired on December 31, 2004, and she chose not to run for a second term.

References

1943 births
Living people
People from Valinhos
Workers' Party (Brazil) politicians
Mayors of Campinas
Women mayors of places in Brazil

Izalene Tiene


Basil Harry Hoffman (* 18. Januar 1938 in Houston, Texas; † 17. September 2021) war ein US-amerikanischer Schauspieler.

Leben
Hoffman studierte zunächst Wirtschaftswissenschaft an der Tulane University. Nach seinem Bachelorabschluss besuchte er die American Academy of Dramatic Arts in New York City. Er arbeitete in der Folge am Theater und trat in Werbespots sowie in einer Folge der Seifenoper Liebe, Lüge, Leidenschaft auf. 1974 ging er erstmals nach Los Angeles, wo er Gastauftritte in verschiedenen Fernsehserien erhielt, darunter Detektiv Rockford – Anruf genügt, Kung Fu und M*A*S*H. Hoffman kehrte zunächst nach New York zurück, zog 1976 jedoch endgültig nach Los Angeles um. Er spielte in den 1970er Jahren unter anderem kleinere Rollen in Die Unbestechlichen, Unheimliche Begegnung der dritten Art und Der elektrische Reiter. In den 1980er Jahren arbeitete er zumeist für das Fernsehen, zu seinen Spielfilmen aus dieser Dekade zählen Solo für 2 und Milagro – Der Krieg im Bohnenfeld. Auch in den folgenden Jahren waren seine Filmauftritte rar gesät und zum Teil blieb er im Filmabspann ungenannt. 2011 war er im vielfach Oscar-nominierten Stummfilm The Artist zu sehen.

Hoffman arbeitete als privater Schauspiellehrer unter anderem am American Film Institute, der American Academy of Dramatic Arts und der University of Southern California. Er war zeitweise Mitglied des Board of Directors der Screen Actors Guild und saß im Kunstbeirat der Loyola Marymount University. Er ist zudem Mitglied der Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Er ist zudem Autor zweier Schauspiel-Lehrbücher, Cold Reading And How to Be Good At It und Acting and How To Be Good At It.

Hoffman war zuletzt Witwer, seine Frau starb bereits 2006.

Filmografie (Auswahl)
 1964: Preston & Preston (The Defenders, Fernsehserie, 1 Folge)
 1969: Liebe, Lüge, Leidenschaft (One Life to Live)
 1974: Detektiv Rockford – Anruf genügt (The Rockford Files, Fernsehserie, 1 Folge)
 1974, 1979: M*A*S*H (Fernsehserie, 2 Folgen)
 1975: Die Waltons (The Waltons, Fernsehserie, 1 Folge)
 1976: Die Unbestechlichen (All the President's Men)
 1977: Unheimliche Begegnung der dritten Art (Close Encounters of the Third Kind)
 1977: Columbo: Todessymphonie (The Bye-Bye Sky High IQ Murder Case, Fernsehreihe)
 1978: Eine Farm in Montana (Comes a Horseman)
 1979: Der elektrische Reiter (The Electric Horseman)
 1979: Willkommen Mr. Chance (Being There)
 1982: Nightshift – Das Leichenhaus flippt völlig aus (Night Shift)
 1984: Harrys wundersames Strafgericht (Night Court)
 1984: Solo für 2 (All of Me)
 1984: T.V. – Total verrückt (The Ratings Game)
 1987: L.A. Law – Staranwälte, Tricks, Prozesse (L.A. Law, Fernsehserie, 1 Folge)
 1988: Milagro – Der Krieg im Bohnenfeld (The Milagro Beanfield War)
 1991: Switch – Die Frau im Manne (Switch)
 1992: Duell im Eis (The Ice Runner)
 2002: Practice – Die Anwälte (The Practice, Fernsehserie, 1 Folge)
 2003: Down with Love – Zum Teufel mit der Liebe! (Down with Love)
 2009: The Box – Du bist das Experiment (The Box)
 2011: The Artist

Weblinks

 Biografie (englisch)

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
US-Amerikaner
Geboren 1938
Gestorben 2021
Mann

Basil Hoffman


Bat (en inglés: Bat Cave; también escrito Byahaut Bat Cave) Es una cueva costera de la isla caribeña de San Vicente, específicamente ubicada en su costa occidental y que pertenece al país conocido como San Vicente y las Granadinas.

La cueva es un punto de referencia local para la organización de los barcos de buceo y el snorkel para los turistas.

Se cree que la cueva contiene una población de murciélagos grande y ruidosa.

Véase también
Geografía de San Vicente y las Granadinas
Geografía de América

Referencias

Cuevas de San Vicente y las Granadinas

Cueva Bat (San Vicente y las Granadinas)


Randal Kolo Muani (Bondy, 5 de dezembro de 1998) é um futebolista francês que joga como atacante. Atualmente, joga pelo  e pela Seleção Francesa.

Biografia
Nasceu em Bondy, Seine-Saint-Denis. Ele é descendente de congoleses.

Carreira

Nantes
Jogou por vários clubes perto de Paris, antes de se mudar para a academia de juniores do Nantes em 2015. Em 4 de junho de 2018, ele assinou seu primeiro contrato profissional com seu clube juvenil, o Nantes. Ele fez sua estreia profissional na derrota por 3 a 0 na Ligue 1 para o Saint-Étienne em 30 de novembro de 2018.

Em agosto de 2019, Kolo Muani ingressou no Boulogne por um empréstimo de uma temporada.

Eintracht Frankfurt
Em 4 de março de 2022, o Eintracht Frankfurt, clube da Bundesliga, assinou com Kolo Muani um pré-contrato antes do término de seu contrato com o Nantes. Ele assinou um contrato de cinco anos com o clube. Em 26 de outubro de 2022, ele marcou seu primeiro gol na Liga dos Campeões na vitória por 2 a 1 sobre o Marselha. Em 1º de novembro, ele marcou o gol da vitória na vitória fora de casa por 2–1 sobre o Sporting CP, para qualificar seu clube para a fase eliminatória pela primeira vez na era da Liga dos Campeões.

Seleção Francesa
Em 15 de setembro de 2022, Kolo Muani recebeu sua primeira convocação para a Seleção Francesa, para duas partidas da Liga das Nações da UEFA. Em 16 de novembro de 2022, Kolo Muani substituiu Christopher Nkunku na lista da Copa do Mundo FIFA de 2022, depois que este último foi forçado a se retirar devido a uma lesão.

Em 14 de dezembro, Kolo Muani marcou seu primeiro gol pela França, na semifinal contra o Marrocos, acertando um chute desviado de Kylian Mbappé. Ele também se tornou o terceiro jogador mais rápido a marcar um gol como reserva na Copa do Mundo, aos 44 segundos, atrás apenas de Richard Morales e Ebbe Sand. Na final contra a Argentina, ele sofreu um pênalti que logo foi convertido em gol por Kylian Mbappé, depois marcou na disputa de pênaltis que terminou com uma derrota por 4–2. Durante a partida, aos 120 minutos e nos acréscimos finais antes dos pênaltis, Kolo Muani teve a oportunidade de fazer um gol que poderia dar o terceiro título mundial para a França, mas foi defendido por Emiliano Martínez no que foi descrito como a "nova "Defesa do Século"". Kolo Muani relembra o momento dizendo:

Títulos
 Nantes
 Copa da França: 2021–22

Artilharias
 Copa da Alemanha de 2022–23 (6 gols)

Naturais de Bondy
Futebolistas da França
Futebolistas do Football Club de Nantes
Futebolistas do Eintracht Frankfurt
Futebolistas do Paris Saint-Germain Football Club
Franceses expatriados na Alemanha
Jogadores da Seleção Francesa de Futebol
Futebolistas olímpicos da França
Futebolistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022

Randal Kolo Muani


In cryptography, blinding is a technique by which an agent can provide a service to (i.e., compute a function for) a client in an encoded form without knowing either the real input or the real output.  Blinding techniques also have applications to preventing side-channel attacks on encryption devices.

More precisely, Alice has an input x and Oscar has a function f. Alice would like Oscar to compute  for her without revealing either x or y to him. The reason for her wanting this might be that she doesn't know the function f or that she does not have the resources to compute it.
Alice "blinds" the message by encoding it into some other input E(x);  the encoding E must be a bijection on the input space of f, ideally a random permutation. Oscar gives her f(E(x)), to which she applies a decoding D to obtain .

Not all functions allow for blind computation. At other times, blinding must be applied with care. An example of the latter is Rabin–Williams signatures. If blinding is applied to the formatted message but the random value does not honor Jacobi requirements on p and q, then it could lead to private key recovery. A demonstration of the recovery can be seen in  discovered by Evgeny Sidorov.

The most common application of blinding is the blind signature. In a blind signature protocol, the signer digitally signs a message without being able to learn its content.

The one-time pad (OTP) is an application of blinding to the secure communication problem, by its very nature. Alice would like to send a message to Bob secretly, however all of their communication can be read by Oscar. Therefore, Alice sends the message after blinding it with a secret key or OTP that she shares with Bob. Bob reverses the blinding after receiving the message. In this example, the function
f is the identity and E and D are both typically the XOR operation.

Blinding can also be used to prevent certain side-channel attacks on asymmetric encryption schemes.  Side-channel attacks allow an adversary to recover information about the input to a cryptographic operation, by measuring something other than the algorithm's result, e.g., power consumption, computation time, or radio-frequency emanations by a device.  Typically these attacks depend on the attacker knowing the characteristics of the algorithm, as well as (some) inputs.  In this setting, blinding serves to alter the algorithm's input into some unpredictable state.  Depending on the characteristics of the blinding function, this can prevent some or all leakage of useful information.  Note that security depends also on the resistance of the blinding functions themselves to side-channel attacks.

For example, in RSA blinding involves computing the blinding operation , where r is a random integer between 1 and N and relatively prime to N (i.e. , x is the plaintext, e is the public RSA exponent and N is the RSA modulus.  As usual, the decryption function  is applied thus giving . Finally it is unblinded using the function . Multiplying  by  yields , as desired. When decrypting in this manner, an adversary who is able to measure time taken by this operation would not be able to make use of this information (by applying timing attacks RSA is known to be vulnerable to) as she does not know the constant r and hence has no knowledge of the real input fed to the RSA primitives.

Examples
 Blinding in GPG 1.x

References

External links
 Timing Attacks on Implementations of Diffie-Hellman, RSA, DSS and Other Systems
 Breaking the Rabin-Williams digital signature system implementation in the Crypto++ library

Cryptography

Blinding (cryptography)


ඔබට අවැසි ලිපිය තෝරාගන්න:

 හින්දු චන්ද්‍ර අලුත් අවුරුද්ද: Chaitra Navaratri or Navarati (March–April)
 හින්දු සූර්‍ය අලුත් අවුරුද්ද: පුත්තාණ්ඩු
 හින්දු මූල්‍ය චන්ද්‍ර අලුත් අවුරුද්ද: Kartik Shukla Pratipada (October–November)

හින්දු අලුත් අවුරුද්ද


Ross Robert Barnett (-) fue el gobernador de Misisipi desde 1960 hasta 1964. Fue un prominente dixiecrat (miembro sureño del Partido Demócrata) que apoyaba la segregación.

Primeros años
Nacido en Standing Pine, Misisipi, Estados Unidos, Barnett fue el menor de los diez hijos de un veterano del Ejército de los Estados Confederados. Sirvió en el Ejército de los Estados Unidos durante la Primera Guerra Mundial. Luego, trabajó en una variedad de empleos mientras ganaba un pregrado en el Colegio Universitario de Misisipi en Clinton en 1922. Cuatro años más tarde, continuó con un bachillerato en leyes en la Universidad de Misisipi en Oxford. En 1929, se casó con Mary Pearl Crawford, una maestra de escuela, y tuvieron dos hijas y un hijo.

Durante el siguiente cuarto de siglo, Barnett se convirtió en uno de los abogados más exitosos del estado, ganando más de cien mil dólares por año, especializándose en demandas por daños. A menudo donó su talento a causas, y se desempeñó como presidente de la Asociación de Abogados de Misisipi durante dos años a partir de 1943.

Vida política

Utilizando los ingresos derivados de sus gastos legales, Barnett trató de probar suerte en la política, postulándose sin éxito dos veces para gobernador de Misisipi en 1951 y 1955. En su tercer intento en 1959, ganó las elecciones y fue inaugurado el 19 de enero de 1960. Durante su mandato se celebró el centenario de la Guerra de Secesión. Barnett viajó a sitios de la Guerra de Secesión para rendir homenaje a los caídos «Hijos de Misisipi».

Durante su tiempo como gobernador, Barnett, un acérrimo segregacionista y demócrata, se volvió famoso por sus tumultuosos enfrentamientos con el movimiento por los derechos civiles en Estados Unidos.  Si bien este enfoque fue muy popular en el estado, se hizo en parte para suavizar las críticas que estaba recibiendo por una variedad de razones: no cumplir con las promesas de puestos de trabajo, llenar los puestos de trabajo con conocidos e intentar arrebatarle a la legislatura el control de las agencias estatales. Barnett también fue miembro del movimiento de supremacía blanca Consejo de los Ciudadanos.

En 1962, se opuso activamente a los esfuerzos de James Meredith para acabar con la segregación de su alma mater, la Universidad de Misisipi. Como resultado de ello, Barnett fue multado con $10 000 dólares y sentenciado a prisión por desacato, pero nunca pagó la multa o estuvo un día en la cárcel. Esto se debió a que los cargos fueron cesados (civil) y disueltos (penal) por el Tribunal de Apelaciones del Quinto Circuito, debido a un cumplimiento sustancial con las órdenes de la corte, y en vista de las circunstancias y condiciones.

La noche anterior al motín de Ole Miss de 1962, Barnett dio su famoso discurso de quince palabras Yo amo Misisipi durante el partido de fútbol americano de la Universidad de Misisipi en Jackson. El equipo Ole Miss Rebels jugaba contra Kentucky Wildcats. 41 000 aficionados aclamaron en el estadio agitando miles de banderas confederadas. En el entretiempo, una gigantesca bandera de la Confederación se dio a conocer en el campo. La multitud gritaba ¡Queremos a Ross!. Barnett fue al campo, tomó el micrófono en la línea de 50 yardas y dijo: ¡Amo Misisipi! ¡Amo su gente! Nuestras costumbres. Amo y respeto a nuestro patrimonio.

Hasta la década de 1960, los habitantes de Misisipi no conocían ninguna alternativa a la segregación, y muchos argumentaron la separación con la Biblia. Barnet, que era un maestro de escuela dominical bautista, declaró:

Barnett declaró que Misisipi tenía el más alto porcentaje de afroamericanos porque «a ellos les gusta nuestra forma de vida aquí, y esa forma de vida es la segregación».

En 1963, Barnett trató de evitar que el equipo de baloncesto de la Universidad Estatal de Misisipi en Starkville jugase un partido del Campeonato de la División I de Baloncesto Masculino de la NCAA contra el equipo de integración racial de la Universidad Loyola Chicago. El equipo desafió por Barnett al salir del estadio furtivamente y jugar el partido, el cual perdieron ante los eventuales campeones nacionales.

El plazo de Barnett gobernador terminó oficialmente el 21 de enero de 1964, con la toma de posesión de su sucesor, Paul B. Johnson hijo.

Algunos esperaban que Barnett se postulase en las primarias presidenciales demócratas de 1964 como candidato segregacionista contra el presidente titular Lyndon B. Johnson, pero no lo hizo. El gobernador de Alabama George Wallace asumió este papel, en parte, sin postularse abiertamente en contra de Johnson, sino más bien poniendo a prueba su popularidad.

Poco después de dejar el cargo, la presencia amenazante de Barnett era evidente en el primer juicio del partidario de la supremacía blanca Byron De La Beckwith en febrero de 1964. De La Beckwith fue a juicio por el asesinato del activista de los derechos civiles de los afroamericanos Medgar Evers, sino un jurado compuesto enteramente de blancos no pudo ponerse de acuerdo sobre un veredicto, tanto en este como en un posterior nuevo juicio. En el siguiente nuevo juicio, el exgobernador Barnett interrumpió el proceso (mientras Myrlie estaba testificando) para estrechar la mano de De La Beckwith. De La Beckwith fue condenado finalmente en un juicio posterior tres décadas más tarde, un caso que fue plasmado en la película Ghosts of Mississippi.

El 18 de marzo de 1966, el exfiscal general Robert F. Kennedy, quien a menudo conversaba por teléfono con Barnett durante la crisis de Meredith en los intentos de asegurar pacíficamente la inscripción de Meredith en Ole Miss, visitó el campus. En un discurso ante más de seis mil estudiantes y profesores, Kennedy discutió la reconciliación racial y respondió preguntas, incluidas las de su papel en la matrícula de Meredith. Con una sonora carcajada de los miembros del público, habló de un plan en el que Barnett había pedido que alguaciles de los Estados Unidos le apuntasen con sus armas mientras Meredith trataba de matricularse para que «pudiese tomarse una fotografía del evento». Provocó más risas al contar otro plan en el que Meredith iría a Jackson para inscribirse, mientras que Barnett permanecería en Oxford, «y cuando Meredith se matriculase, él [Barnett] fingiría sorpresa». Ambos planes fueron aprobados por Kennedy y no se cumplieron solo por el desarrollo de los acontecimientos. Cuando Kennedy concluyó su discurso y la sesión de preguntas y respuestas, fue recibido por una ovación de pie.

Al día siguiente, Barnett atacó enconadamente la versión de Kennedy de los hechos, diciendo:

Últimos años
Barnett intentó un regreso político al postularse para gobernador de nuevo en 1967, pero perdió, terminando en un distante cuarto lugar en las elecciones primarias del estado. Luego volvió a ejercer la abogacía, pero se mantuvo sin arrepentirse de su pasado, diciendo: «En términos generales, haría lo mismo otra vez».

En 2007, su nieta, Judith Barnett, fue candidata demócrata para ser jueza en la Corte de Justicia en el condado de Hinds, Distrito Uno.

El embalse Ross Barnett, al norte de Jackson, Misisipi, fue nombrado en su honor, así como el lago Barnett en el condado de Smith.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
 Ross Robert Barnett en Find a Grave (en inglés).

Nacidos en Misisipi
Fallecidos en Jackson (Misisipi)
Abogados de Estados Unidos
Gobernadores de Misisipi
Militares estadounidenses de la Primera Guerra Mundial
Demócratas de Estados Unidos
Estadounidenses del siglo XIX
Alumnado de la Universidad de Misisipi
Bautistas de Estados Unidos
Historia de la segregación racial en Estados Unidos

Ross Barnett


Dinții lui Cronos este o colecție de povestiri e ale scriitorului român Vladimir Colin. A apărut în 1975 în colecția Fantastic Club a editurii Albatros. Volumul conține 14 povestiri scrise de Colin, unele apărute anterior și în colecțiile Viitorul al doilea și Capcanele timpului. În 1975 a primit Premiul Asociației Scriitorilor.

Cuprins
Volumul conține reeditarea povestirilor cuprinse în Viitorul al doilea (versiune revizuită) la care s-au adăugat trei povestiri din volumul Capcanele timpului: "Sub alte stele", "Vestala / Funcționara timpului" și "În cerc, tot mai aproape".
 "Cetatea morților", ficțiune scurtă de Vladimir Colin (1966)
 "Ultimul avatar al lui Tristan", nuveletă de Vladimir Colin (1966)
 "Lnaga", nuveletă de Vladimir Colin (1966)
 "Sub alte stele", povestire de Vladimir Colin (1972)
 "Vestala timpului", ficțiune scurtă de Vladimir Colin
 "Întâlnirea", povestire de Vladimir Colin (1966)
 "Giovanna și îngerul", nuveletă de Vladimir Colin (1966)
 "Fotograful invizibilului", povestire de Vladimir Colin (1966)
 "Broasca", ficțiune scurtă de Vladimir Colin (1964)
 "Oneiros", ficțiune scurtă de Vladimir Colin (1966)
 "Zăpezile de pe Ararat", ficțiune scurtă de Vladimir Colin (1966)
 "În cerc, tot mai aproape", povestire de Vladimir Colin (1972)
 "Stânca de brocart", ficțiune scurtă de Vladimir Colin (1966)
 "Undeva, un om", ficțiune scurtă de Vladimir Colin (1966)

Primire
În 1975, colecția de povestiri Dinții lui Cronos a primit Premiul Asociației Scriitorilor.

A fost publicată în limba rusă în 1979 ca Зубы Хроноса de către editura Albatros cu o copertă asemănătoare (fără însemnele colecției Fantastic Club).

Note

Legături externe
Dinții lui Cronos la isfdb.org
 Dinții lui Cronos (Зубы Хроноса, 1979) la fantlab.ru

Vezi și
Lista cărților științifico-fantastice publicate în România
Lista volumelor publicate în Colecția Fantastic Club
1975 în literatură

Cărți din 1975
Colecții de povestiri științifico-fantastice
Povestiri de Vladimir Colin
Literatură cu călătorii în timp
Colecții de povestiri scrise de un singur autor
1975 în științifico-fantastic

Dinții lui Cronos


අවිද්‍යාව, යන සංස්කෘත වචනයේ තේරුම මුග්ධතාව යන්නයි. අවිද්‍යාව, විද්‍යාව යන්නේ විරුද්ධ අර්ථයයි. මෙම වචනය බොහෝවිට හින්දු පෙළෙහි භාවිතා වේ.

ආශ්‍රිත
 විද්‍යාව (හින්දු සංකල්පය)
 අවිද්‍යාව (බුදු දහම)

හින්දු ආගම

අවිද්‍යාව (හින්දු)


John McCarthy (d. 4 Eylül 1927 - ö. 24 Ekim 2011), Amerikalı bilgisayar bilimci ve bilişsel bilimci. Yapay zekâ terimini ve Lisp programalama dilini icat edenlerden biri. Lisp programlama dilini geliştirdi. ALGOL dil yapısını önemli ölçüde etkiledi. Zaman paylaşımı yöntemini yaygınlaştırdı. Çöp toplama metodunu icat etti ve ilk yapay zekanın geliştirilmesinde büyük bir etkisi oldu.

İlk yılları ve eğitmi
John McCarthy İrlandalı göçmen bir baba ve Litvanya Yahudisi göçmen bir anne tarafından Eylül 4, 1927 Boston, Massachusetts'da doğdu. John Patrick ve Ida (Glatt) McCarthy. McCarthy'nin babası Los Angeles, California'da kendine iş bulana kadar aile büyük buhran döneminde sürekli göçe zorlandı. Babası İrlanda'nın balıkçı köyü Cromane'den geldi. Annesi 1957 de yaşamını yitirdi.

McCarthy son derece zeki biriydi. Bolment Lisesi'ni 2 yıl erkenden bitirdi. McCarthy  Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'ne (Caltech) 1944'te kabul edildi.

Matematiğe erken yaşlarda ilgi gösterdi. Gençlik yıllarında Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde kullanılan matematik kitaplarına çalışarak kendine matematiği öğretti. Sonuç olarak Caltech'te 2 yıl matematik dersinden muaf tutuldu. Beden eğitimi dersinde başarısız olduğu için okulu askıya alındı. Sonra Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'na hizmet etti  ve yeniden kabul edildi.

John von Neumann'ın Kaltech'te yaptığı konuşma onun gelecekteki çabalarına ilham kaynağı oldu.

Akedemik kariyeri
Princeton ve Stanford Üniversitesi'ndeki kısa dönemli atanmalarından sonra McCarthy 1955'te Dartmouth'ta asistan profesörü oldu. Bir yıl sonra, McCarthy Araştırma görevlisi olarak 1956 sonbaharında MIT'de görev yapmaya başladı.

1962'de McCarthy 2000 yılında emekli olana kadar çalıştığı yerde profesör oldu. MIT'teki ilk günlerinin sonunda  öğrencileri tarafından çoktan şefkatle "John Amca" diye seslenmeye başlamışlardı.

Bilgisayar bilimine olan katkıları
John McCarthy yapay zekanın "kurucu babalarından" biri. Alan Turing, Marvin Minsky, Allen Newell, Herbert A. Simon. McCarthy, Minsky, Nathaniel Rochester, -Claude E. Shannon ile birlikte "yapay zekayı" icat ettiler.

McCarthy 1950'nin sonlarında Lisp dilini icat etti. Lambda kalkülüs'e dayalı olan lips 1960 yılında yayınlanmasından sonra yapay zeka uygulamaları geliştirilmesi için tercih edildi.

1958'de lipsteki sorunları düzeltebilmek için Çöp toplama methodunu icat etti.

Çalıştığı MIT'de MAC Projesine destek verdi. Yıllarca arkadaşça rakip olan MAC projesi için Stanford Üniversitesi'nde Stanford Yapay Zeka laboratuvarının kurulmasına yardım etti.

McCarthy, en eski zaman paylaşım sistemlerinden üçünün oluşturulmasında etkili oldu : (CTSS, BBN Zaman Paylaşımı Sistemi ve Dartmouth Zaman Paylaşımı Sistemi). İş arkadaşı  Lester Earnest Los Angeles Times gazetesine "John'un zaman paylaşımı sistemininin geliştirilmesine başlamasaydı, internet yakın zamanda çıkmazdı. Zaman paylaşımı için yeni isimler icat etmeye devam ediyoruz. Bunlara serverlar deniyor... Ve şimdi onlara bulut hesaplayıcısı diyoruz. Bu hala sadece zaman paylaşımı. John bunu başlattı."

McCarthy 1961'de yardımcı bilişim fikrini ortaya atan ilk kişiydi. MIT'in yüzüncü yıl dönümü konuşmasında bilgisayar zaman paylaşımı teknolojisi, bilgi işlem gücünün ve hatta belirli uygulamaların faydalı iş modelleri için satılabileceğini öne sürdü. Bu bir bilgisayar veya bilgi yardımcı programı fikri, 1960'ların sonlarında çok popülerdi. Ancak 1990 ların ortalarında ve 2000 lerde bu fikir yeni formlara evrildi (Uygulama Servis Sağlayıcısı, Grid hesaplayıcısı ve bulut hesaplayıcısı.)

1966'da John McCarthy ve ekibi Sovyet Birliğinde  rakiplerine karşı oynatılan bir satranç yapay zekası geliştirmişlerdi. McCarthy'nin ekibi 2 oyunu kaybetti ve iki oyunda berabere kaldı. (Kotok-McCarthy.)

Diğer aktiviteleri
McCarthy genelde dünya meseleleri hakkında usenet forumlarında yorumlar yapardı. Bazı fikirleri hala çalışır durumda olan web sitesinde görüntülenebilir.

McCarthy ciddi bir kitap kurduydu. İyimser biriydi ve konuşma özgürlüğünü desteklerdi.

John McCarthy matematiğin önemini ve matematiğin eğitiminin ne kadar önemli olduğunu görmüştü. Onun Usenet sloganında "Aritmetiği reddeden,saçma sapan konuşmaya mahkümdur" yazıyordu. Benzer şekilde "Aritmetik yap veya saçmalığa mahküm ol" yazıyordu. 30 PhD mezununa tavsiye vermişti.

Kişisel hayatı
McCarthy üç kere evlenmişti. İkinci karısı Vera Watson idi. 1978' de Annapurna Central dağına çıkarken ölen bir bilgisayar programcısı ve dağcıydı. İkinci eşini kaybettikten sonra bilgisayar bilimcisi olan Carolyn Talcott ile evlendi.

McCarthy kendisini ateist olarak görürdü. Komünist olarak büyütüldü. 1968 de Sovyet işgalinden sonra iki günlüğüne Çekoslavakya'ya gittikten sonra kendini muhafazakar cumhuriyetçi olarak tanımladı. McCarthy Ekim 24, 2011'de evinde öldü.

Ödülleri

 Turing Award from the Association for Computing Machinery (1971)
 Kyoto Prize (1988)
 National Medal of Science (USA) in Mathematical, Statistical, and Computational Sciences (1990)
 inducted as a Fellow of the Computer History Museum "for his co-founding of the fields of Artificial Intelligence (AI) and timesharing systems, and for major contributions to mathematics and computer science" (1999)
 Benjamin Franklin Medal in Computer and Cognitive Science from the Franklin Institute (2003)
 Inducted into IEEE Intelligent Systems' AI's Hall of Fame (2011), for the "significant contributions to the field of AI and intelligent systems".
 İsmi 2012'nin Stanford Mühendis Kahramanlarına yazıldı.

1927 doğumlular
Boston doğumlular
2011 yılında ölenler
Amerikalı bilgisayar bilimcileri
Amerikalı ateistler
İrlanda asıllı Amerikalılar
Litvanya Yahudisi asıllı Amerikalılar
Kaliforniya Teknoloji Enstitüsünde öğrenim görenler
Stanford Üniversitesi öğretim üyeleri
Massachusetts Teknoloji Enstitüsü öğretim üyeleri
Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilim Madalyası sahipleri
Turing Ödülü sahipleri
Ulusal Bilimler Akademisi üyeleri
Association for the Advancement of Artificial Intelligence Fellow'ları
Association for Computing Machinery Fellow'ları
IFIP Working Group 2.1 üyeleri
Mantık programlama araştırmacıları
Bilgisayar öncüleri
Programlama dili tasarımcıları
Yapay zekâ araştırmacıları

John McCarthy (bilgisayar bilimci)


Biserica "Sfântul Nicolae" și "Nașterea Maicii Domnului" din Zlatna este un monument istoric aflat pe teritoriul orașului Zlatna. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 1945.03.

Istoric
Biserica a fost construită de comunitatea ortodoxă în a doua jumătate a secolului al XVIII-lea, după ce Biserica Adormirea Maicii Domnului devenise lăcaș al Bisericii Române Unite.

Galerie de imagini

Note

Monumente istorice din județul Alba
Biserici ortodoxe din județul Alba
Biserici cu hramul Sfântul Nicolae

Biserica „Sfântul Nicolae” și „Nașterea Maicii Domnului” din Zlatna


The Iveragh Peninsula () is located in County Kerry in Ireland. It is the largest  peninsula in southwestern Ireland. A mountain range, the MacGillycuddy's Reeks, lies in the centre of the peninsula. Carrauntoohil, its highest mountain, is also the highest peak in Ireland.

Geography
Towns on the peninsula include Killorglin, Cahersiveen, Ballinskelligs, Portmagee, Waterville, Caherdaniel, Sneem and Kenmare.

The Ring of Kerry, a popular tourist trail, circles the coastlines as well as the Skellig Ring, beginning and ending at Killarney, just east of the peninsula.

Valentia Island lies off the northwestern tip of the peninsula. It is connected with the peninsula by a bridge at Portmagee village, but it can also be reached by ferry crossing between Renard Point on the mainland and Knightstown on the island.

The Skellig Islands lie about 12 kilometres (7.5 statute miles or 6.4 nautical miles) off the west coast and are known for their monastic buildings and bird life. Since 2015 the filming of Star Wars has brought many new tourists to the area.

Kerry Geopark is a community initiative on the Iveragh Peninsula which aims to promote geotourism in this area of high geological importance. Some of the interest features are Kenmare Bay (a drowned river valley or ria), signs of past glaciation and volcanic activity and 400-million-year-old fossilised tetrapod tracks.

Cloghanecarhan, a ringfort with ogham stone, is a National Monument; as is Leacanabuaile, a stone ringfort (cashel).

Loher Cashel, a stone ringfort (caiseal) is located at the western edge of Iveragh.

The Iveragh Peninsula has also been home to the Kerry International Dark-Sky Reserve since 2014.

Gaeltacht
The Iveragh Gaeltacht or Gaeltacht Uíbh Ráthaigh  is one of the smallest of the Gaeltachts. The main town is Baile an Sceilg and smaller villages and townlands include  Dún Géagáin, Cíllin Liath, Lóthar and Cuan an Chaisleáin. It is sparsely populated and According to the 2016 Census, there were 1,753 people over the age of three living in the Iveragh Gaeltacht, With only 6.9% claiming to speak Irish on a daily basis outside the education system. This makes it the 5th weakest Gaeltacht out of 26 in Ireland by rate of daily speakers.

The Iveragh Gaeltacht was one of the strongest in the country at one point. People of all classes spoke the language, with over 93% of the population monolingual Irish speakers in the 1850s. The entire Peninsula was designated as a Gaeltacht when they were first drawn in the 1920s. By the 1980s the percentage of people able to speak Irish in the official Gaeltacht area that was drawn in 1956 was around 60% and has remained at about that level ever since.

A comprehensive linguistic study of the Gaeltachts published in 2007 recommended that the Iveragh Gaeltacht be categorized as a class C Gaeltacht.

The percentage of daily speakers along with the population have been falling consistently. Between 1956 and 2011 the population of the Iveragh Gaeltacht declined from 3,036 to 1,795. A decrease of 41%. This is despite a 67% increase of the Irish population in that same timeframe. Many of the townlands in the centre of the peninsula where much of the Gaeltacht is located are uninhabitated. The lack of basic services is cited as one of the main reasons for the dramatic decline in population and by extension the irish speaking  population. The lack of many Gaelscoileanna in the area is probably another reason for the decline of the Irish language.

"Comhchoiste Ghaeltacht Uíbh Ráthaigh" is a community group established in 1998 to act as an umbrella for the development groups in the 5 Gaeltacht areas on the Iveragh Peninsula. The organisation is involved in many things including promoting the Irish language and developing community projects.

Prehistoric rock art
The Iveragh Peninsula is host to one of the highest concentrations of Atlantic rock art in Ireland. The art is scattered throughout the peninsula but the greatest prevalence is found in two main clusters, the most notable and well recorded being the adjoining townlands of Derrynablaha and Derreeny near Sneem. The art of these townlands attracted international attention in the 1960's when Professor Emanuel Anati recorded the art, alongside E. Shee and M.J O' Kelly. The second cluster of rock art is on the adjoining townlands of Coomasaharn, Kealduff Upper and Letter West, near Glenbeigh. These townlands are host to hundreds of individual examples of the Atlantic art form, with new examples being added to the archaeological record regularly by archaeologists and enthusiasts.

Local residents
 Pádraig Ó hÉigeartaigh, Irish language poet, (1871–1936)

See also
 Beara Peninsula
 Coom Wedge Tomb
 Corcu Duibne
 Dingle Peninsula
 Kerry Way
 Valentia Harbour railway station

Further reading

References

External links
 Iveragh Peninsula guide from Frommer's
 Information about the Ring of Kerry
 Iveragh Peninsula at Birdlife International

Peninsulas of County Kerry

Iveragh Peninsula


Hrvatski martirologij XX. stoljeća knjiga je don Ante Bakovića iz 2007. godine, koja  govori o 664 crkvene osobe koje su postale žrtve komunističkih zločina. Napisana je na 1054 stranica.

"Hrvatski martirologij XX. stoljeća" je knjiga iza koje stoji više od šest tisuća dokumenata: arhivske građe diljem Hrvatske, Bosne i Hercegovine, Vojvodine i Beograda, iskaza vjerodostojnih svjedoka, izjava očevidaca, novinarskih izvješća i starih fotografija, kao i 17-godišnji istraživački rad umirovljenog župnika don Ante Bakovića i njegovih suradnika.

Knjiga sadrži 664 životopisa žrtava komunističkog režima iz redova klera, redovnica, bogoslova, sjemeništaraca te laika, koji su u poslijeratnom razdoblju mučeni i ubijeni zbog svoje vjere i pastoralnog rada. Svi životopisi obogaćene su starim fotografijama ili portretima čije je prikupljanje bilo teško. Autor don Anto Baković susreo se s raznim poteškoćama na koje je nailazio prilikom svoga rada: od zatvorenih vrata, nedostatka pisane literature i fotografija, pa do financijskih poteškoća, budući da nije imao nikakvu novčanu potporu. Po brojnosti mučenika crkvenih osoba autor je usporedio stradanja u sedam država istočne Europe te došao do značajnog podatka da je u razdoblju Drugog svjetskog rata te u poslijeratnom razdoblju hrvatski narod (današnje dvije države, Hrvatska i BIH) dao najveći broj mučenika od svih zemalja koje su bile pod totalitarnim režimima.

Izvori

Hrvatska književna djela
Kršćanska književnost

Hrvatski martirologij XX. stoljeća


Coelenteracina es una luciferina, la molécula emisora de luz, que se encuentra en muchos organismos acuáticos de unos siete filos. es el sustrato de muchos luciferasas y fotoproteínas incluyendo luciferasa de Renilla reniformis (Rluc), Gaussia luciferas (Gluc), aequorina y obelina.

Propiedades
 Nombre UIPAC = 6-(4-hidroxifenil)-2-[(4-hidroxifenil)metil]-8-(fenilmetil)-7H-imidazol[3,2-a]pirazina-3-ona.
 Otros nombre = Renilla Coelenteracina.
 Fórmula molecular = C26H21N3O3
 Masa Molar = 423.463.
 Apareiencia = Cristales Anaranjados amarillosos
 Punto de fusión = 175-178 °C.
 Otros: La molécula absorbe la luz en el espectro ultravioleta y visible, con pico de absorción a 435 nm en metanol, dando a la molécula de un color amarillo. La molécula se oxida espontáneamente en condiciones aeróbicas o en algunos disolventes orgánicos tales como dimetilformamida y DMSO y se almacena preferentemente en metanol o con un gas inerte.

Historia
La Coelenteracina fue aislada  y caracterizada de forma simultánea por dos grupos de investigación que estudian los procesos luminiscentes del mar en las especies  Renilla reniformis y la Aequorea victoria celenterados, respectivamente. Ambos grupos sin saberlo, descubrieron que se usaba el mismo compuesto en ambos sistemas luminiscentes de especies, sin embargo, el nombre de la molécula provino  de una derivación  del nombre celenterados. Del mismo modo, los dos metabolitos principales, coelenteramida y coelenteramina  fueron nombrados después de sus respectivos grupos funcionales.

Ocurrencia de la Coelenteracina en el reino animal
Coelenteracina se encuentra ampliamente en los organismos marinos, incluyendo:

 Radiolarios
 Ctenóforos
 Cnidarios como la Aequorea victoria, reniformes Obelia geniculata y Renilla reniformis
 Calamares como Watasenia scintillans y Vampyroteuthis infernales
 Camarones como Systellaspis debilis y Oplophorus gracilirostris
 Copépodos como Pleuromamma' xiphias y Gaussia princeps
 Quetognatos
 Equinodermos como Amphiura filiformis
 Peces, incluyendo algunos Neoscopelidae y Myctophidae

El compuesto también se ha aislado a partir de organismos que no son luminiscentes, tales como el arenque del Atlántico y varias especies de camarones incluyendo Pandalus boreales y Pandalus platyuros.

Véase también
 Bioluminiscencia
 Fotoproteínas
 Vargulina

Referencias

Enlaces externos
 Bioluminescence Page showing major luciferin types
 Discussion of green fluorescent protein in the sea pansy

Bioluminiscencia

Coelenteracina


Die Monschauer Landstraße in Düren, Nordrhein-Westfalen, ist eine historische Hauptverkehrsstraße.

Die Monschauer Landstraße beginnt ortsauswärte im Dürener Stadtteil Rölsdorf an der Kreuzung Bahnstraße / Monschauer Straße / Lendersdorfer Straße. Sie ist als Bundesstraße 399 klassifiziert, streift den südlichen Ortsrand von Birgel und endet an der Stadtgrenze zu Gey. Die B 399 führt weiter in die Nordeifel nach Monschau.

Geschichte
1779 wurde der Bau der Verbindungsstraße Düren-Monschau beschlossen und 1782 vollendet. Am 5. Juni 1792 erhielt diese Strecke die erste Postverbindung, und am 16. November 1852 wurde eine vierspännige und viersitzige Personenpost eingerichtet.

Über die Monschauer Landstraße, die Monschauer Straße, die Johannesbrücke und die Aachener Straße drangen am 15. Februar 1945 die amerikanischen Truppen in Düren ein.

Siehe auch
 Liste der Straßen in Düren

Literatur
 Josef Geuenich: Die Dürener Straßennamen, Düren 1965, herausgegeben von der Stadt Düren und dem Dürener Geschichtsverein

Weblinks

 Straßenliste auf der Webseite der Stadt Düren (PDF; 58 kB)

Straße in Düren
Birgel (Düren)

Monschauer Landstraße (Düren)


Damocloids are a class of minor planets such as 5335 Damocles and 1996 PW that have Halley-type or long-period highly eccentric orbits typical of periodic comets such as Halley's Comet, but without showing a cometary coma or tail. David Jewitt defines a damocloid as an object with a Jupiter Tisserand invariant (TJ) of 2 or less, while Akimasa Nakamura defines this group with the following orbital elements:
 q < 5.2 AU, a > 8.0 AU, and e > 0.75,
 or alternatively, i > 90°

However, this definition that does not focus on Jupiter excludes objects such as , , and .

Using the Tisserand's parameter with respect to Jupiter of 2 or less, there are currently 220 damocloid candidates . Of these objects, 189 have orbital observation arcs greater than 30 days providing reasonably decent orbits. Their average radius is eight kilometers assuming an albedo of 0.04. The albedos of four damocloids have been measured, and they are among the darkest objects known in the Solar System. Damocloids are reddish in color, but not as red as many Kuiper-belt objects or centaurs. Other damocloids include: , , , , and 20461 Dioretsa.

Retrograde objects such as Halley's Comet and damocloid 343158 Marsyas can have relative velocities to Earth of .

Origin
Damocloids are thought to be nuclei of Halley-type comets that have lost all their volatile materials due to outgassing and become dormant. Such comets probably originate from the Oort cloud. This hypothesis is strengthened by the fact that a number of objects thought to be damocloids (and assigned minor-planet provisional designations) subsequently showed a coma and were confirmed to be comets: C/2001 OG108 (LONEOS),  (LINEAR),  (LINEAR),  (Spacewatch) and possibly others. Another strong indication of cometary origin is the fact that some damocloids have retrograde orbits, unlike any other minor planets. (Objects with an inclination beyond 90 degrees up to 180 degrees are in a retrograde orbit and orbit in the opposite direction of other objects.)

List

 this list from the JPL SBDB contains 20 numbered and 268 unnumbered bodies that meet Akimasa Nakamura's criteria for being classified as a damocloid, that is, either a retrograde orbit, or the following orbital elements: q < 5.2 AU, a > 8.0 AU, and e > 0.75 (also see ). Tisserand's parameter with respect to Jupiter (TJupiter) is also given. Akimasa Nakamura's criteria and a TJupiter of less than two are largely equivalent as only a few listed bodies do not meet the defined TJupiter threshold. Most damocloids are also listed on MPC's list of other unusual minor planets. The orbital data is sourced from JPL-numbered and -unnumbered element files. The list includes A/-designated objects (introduced in 2017) that were mistakenly identified as a comet, but are actually minor planets. However it excludes hyperbolic bodies such as A/2019 G4 as well as 1I/ʻOumuamua and 2I/Borisov, two interstellar objects.

Notes

See also
 Extinct comet
 List of centaurs (small Solar System bodies)

References

External links
 A first look at the Damocloids, David Jewitt, January 2005
 Damocloid family, David J. Darling

Distant minor planet groups and families

Damocloid


Der Erlbach ist ein 4 km langer Bach in Mittelfranken, der bei Rohr im Landkreis Roth von links und Nordwesten in die Schwabach mündet.

Geographie

Quelle
Der Erlbach entsteht etwa einen Kilometer westlich des Ortsteils Müncherlbach der Kleinstadt Heilsbronn im Landkreis Ansbach in einem Wäldchen, das bald im Westen an einer Solaranlage endet. Entlang eines von der Quelle westwärts laufenden Feldwegs zieht sich flach aufwärts fast bis zur Trasse der Bahnstrecke Nürnberg–Crailsheim im Westen über einen Kilometer lang ein unbeständig wasserführender Graben, der gegebenenfalls in den Erlbach entwässert.

Verlauf
Der Bach beginnt seinen Lauf in östlicher Richtung, tritt schon nach weniger als 200 Metern aus dem Wald heraus und durchfließt hier gleich nacheinander drei Teiche von zusammen etwa ½ ha Fläche. Dann zieht er in recht flacher und breiter Wiesenmulde zwischen zwei Hangwäldern, unterquert etwa einen Kilometer unterhalb der Quelle die Bundesstraße 14 und tritt dann in den Siedlungsbereich von Müncherlbach ein. Durchs Dorf läuft er größtenteils verdolt, etwa zwei Kilometer ab Quelle verlässt er es und tritt dann noch vor dessen Kläranlage wieder zwischen zwei Wälder, den Pflöcklesberg links und den Rohrer Grund rechts, wo ihn in seiner flachen Wiesenmulde die Staatsstraße 2239 nah begleitet und er immer mehr auf Südostkurs dreht. Etwa drei Kilometer ab Quelle tritt er dabei ins Gebiet der Gemeinde Rohr im Landkreis Roth über. Ungefähr 700 m weiter, rechts etwas früher, links etwas später, enden die begleitenden Wälder. Nach noch einmal so langer Strecke mündet der Erlbach dann am Westrand von Rohr von links und aus Nordwesten in die hier östlich fließende Schwabach, wo diese von der Straße Am Rohr gequert wird.

Der Erlbach läuft als begradigter und fast gehölzloser Graben durch eine flache Wiesenmulde. Bäume treten fast nur dort an seinen Lauf, wo er am Rand der Talsohle läuft und an diese der Hügelwald grenzt, also auf den letzten dreihundert Metern vor der B 14.

Einzugsgebiet
Das Einzugsgebiet des Erlbachs ist etwa 8,3 km² groß und liegt naturräumlich zur Gänze auf den Bibert-Schwabach-Rezat-Platten, einem Teil des Unterraums Südliche Mittelfränkische Platten im Mittelfränkischen Becken. Sein höchster Punkt an der Westspitze nahe der außerhalb liegenden Siedlung Weiherhaus von Heilsbronn erreicht etwa .

Einzige Orte im Einzugsgebiet sind das Dorf Müncherlbach der Stadt Heilsbronn am Beginn des Mittellaufs und links neben der Mündung ein isoliertes Anwesen, das schon zum Hauptort der Gemeinde Rohr gehört.

Reihum grenzen die Einzugsgebiete der folgenden Nachbargewässer an:
 Im Nordwesten fließt der Böllingsdorfer Bach zum Weihersmühlbach, einem rechten Zufluss der Bibert;
 im Norden ist der Weihersmühlbach selbst das nächste offene Gewässer:
 im Nordosten zieht das Klingenwasser zum Schwallbach, dem nächsten linken Zufluss der Schwabach, die oberhalb der Bibert in die Rednitz einfließt;
 im Osten zieht die anscheinend meist wasserlose Talrinne des Wilden Grunds südwärts zur Schwabach wenig abwärts in Rohr;
 im Süden liegt direktes Einzugsgebiet der Schwabach selbst;
 im Südwesten fließt das Sichertbächlein nunmehr oberhalb des Erlbachs zur Schwabach.

Geologie
Im überwiegenden Teil des Einzugsgebietes steht die Hassberge-Formation an, über der sich an den linken und rechten Wasserscheide das Gelände noch bis zur Löwenstein-Formation erhebt. Erst mündungsnahe streicht an den Talflanken die Steigerwald-Formation aus. In der Talmulde liegt schon vor der Quelle ein quartäres Schwemmlandband.

Einzelnachweise

BayernAtlas ("BA")
Amtliche Online-Gewässerkarte mit passendem Ausschnitt und den hier benutzten Layern: Lauf und Einzugsgebiet des Erlbachs
Allgemeiner Einstieg ohne Voreinstellungen und Layer:
Höhe:

Länge:

EZG:

Sonstige:

Sonstige

Weblinks
 Karte von Lauf und Einzugsgebiet des Erlbachs auf:

Geographie (Heilsbronn)
Geographie (Rohr, Mittelfranken)
Fließgewässer im Landkreis Ansbach
Fließgewässer im Landkreis Roth

Erlbach (Schwabach)


عرق فراج مركز بلدية بولاية بشار تابعة لدائرة العبادلة.

المصادر

عرق فراج

عرق فراج


Danske klassikere er en bogserie udgivet af det Det Danske Sprog- og Litteraturselskab  i samarbejde med hhv. Borgen (1986-2008) og Gyldendal (siden 2010).

Danske Klassikere beskrives som en serie der omfatter en række hovedværker i den danske litteraturs historie – og nogle, der burde være det. Serien udgøres ikke kun af guldrandede klassikere, men også af værker, der i dag er ganske ukendte, selv om de i samtiden nød stor anerkendelse. Teksterne er eftergået kritisk og forsynet med oplysende kommentarer og efterskrifter.

Bøger i serien

 Jens Baggesen: Labyrinten, Gyldendal 2016. Se DSLs beskrivelse
 J.P. Jacobsen: Niels Lyhne 3. udgave, Gyldendal 2015. Originalt udgivet 1880. Se DSLs beskrivelse
 Tom Kristensen: Hærværk 2. udgave, Gyldendal 2015. Originalt udgivet 1930. Se DSLs beskrivelse
 Tom Kristensen: Livets Arabesk, Gyldendal 2015. Originalt udgivet 1921. Se DSLs beskrivelse
 Ludvig Holberg: Peder Paars, Gyldendal 2015. Originalt udgivet 1720. Se DSLs beskrivelse
 Gustaf Munch-Petersen: Samlede digte 2. udgave, Gyldendal 2015. Originalt udgivet 1932-1937. Se DSLs beskrivelse
 Peter Nansen: Brødrene Menthe, Gyldendal 2015. Originalt udgivet 1915. Se DSLs beskrivelse
 Knud Hjortø: Hans Råskov, Gyldendal 2014. Originalt udgivet 1906. Se DSLs beskrivelse
 Knud Hjortø: Støv og stjærner, Gyldendal 2014. Originalt udgivet 1904. Se DSLs beskrivelse
 Hans Kirk: Fiskerne, Gyldendal 2014. Originalt udgivet 1928. Se DSLs beskrivelse
 Herman Bang: Ti Aar · Rundt i Norge, Gyldendal 2013. Originalt udgivet 1891 og 1892. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Branner: Om lidt er vi borte · Historien om Børge · To Minutters Stilhed , Gyldendal 2011. Originalt udgivet 1939, 1942, 1944. Se DSLs beskrivelse
 Martin A. Hansen: Lykkelige Kristoffer, Gyldendal 2011. Originalt udgivet 1945. Se DSLs beskrivelse
 Henrik Pontoppidan: Smaa Romaner 1905-1927, Gyldendal 2011. Originalt udgivet 1905-1927. Se DSLs beskrivelse
 Vilhelm Topsøe: Jason med det gyldne Skind – En Fortælling, Gyldendal 2010. Originalt udgivet 1875. Se DSLs beskrivelse
 Knud Hjortø: To verdener, Borgen 2008. Originalt udgivet 1905. Se DSLs beskrivelse
 J.P. Jacobsen: Niels Lyhne 2. reviderede udgave, Borgen 2008. Originalt udgivet 1880. Se DSLs beskrivelse
 Amalie Skram: Constance Ring, Borgen 2008. Originalt udgivet 1885. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: En Digters Bazar, Borgen 2006. Originalt udgivet 1842. Se DSLs beskrivelse
 Knud Sønderby: Midt i en Jazztid · To Mennesker mødes, Borgen 2006. Originalt udgivet 1931 og 1932. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: I Spanien, Borgen 2005. Originalt udgivet 1863. Se DSLs beskrivelse
 Herman Bang: Stuk 2. reviderede udgave, Borgen 2005. Originalt udgivet 1887. Se DSLs beskrivelse
 Martin Andersen Nexø: Ditte Menneskebarn, Borgen 2005. Originalt udgivet 1917-1920. Se DSLs beskrivelse
 Jørgen Nielsen: En Kvinde ved Baalet, Borgen 2005. Originalt udgivet 1933. Se DSLs beskrivelse
 Henrik Pontoppidan: Smaa Romaner 1893-1900, Borgen 2005. Originalt udgivet 1893, 1894, 1896 og 1900. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: De to Baronesser – Roman i tre Dele 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1849. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Fodreise fra Holmens Canal til Østpynten af Amager i Aarene 1828 og 1829 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1829. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Improvisatoren – Original Roman i to Dele 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1835. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Kun en Spillemand – Original Roman i tre Dele 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1837. Se DSLs beskrivelse
 Johannes Ewald: Herr Panthakaks Historie · Levnet og Meeninger 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1771 og 1774-78. Se DSLs beskrivelse
 Ludvig Holberg: Seks komedier 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1723-1731. Se DSLs beskrivelse
 Søren Kierkegaard: Begrebet Angest 2. reviderede udgave, Borgen 2004. Originalt udgivet 1844. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: I Sverrig, Borgen 2003. Originalt udgivet 1851. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Rejseskitser 1826-1872 · Billedbog uden Billeder · Et Besøg i Portugal 1866, Borgen 2003. Originalt udgivet 1826-1872. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Skyggebilleder af en Reise til Harzen, det sachsiske Schweitz, etc. etc., i Sommeren 1831 2. reviderede udgave, Borgen 2003. Originalt udgivet 1831. Se DSLs beskrivelse
 Knud Hjortø: Syner, Borgen 2003. Originalt udgivet 1899. Se DSLs beskrivelse
 J.P. Jacobsen: Fru Marie Grubbe – Interieurer fra det syttende Aarhundrede 2. reviderede udgave, Borgen 2003. Originalt udgivet 1876. Se DSLs beskrivelse
 Søren Kierkegaard: Frygt og Bæven · Sygdommen til Døden · Taler 2. udgave, Borgen 2003. Originalt udgivet 1843-1849. Se DSLs beskrivelse
 Thomasine Gyllembourg: Drøm og Virkelighed · To Tidsaldre 2. udgave, Borgen 2002. Originalt udgivet 1833/1845. Se DSLs beskrivelse
 Martin Andersen Nexø: Pelle Erobreren, Borgen 2002. Originalt udgivet 1906-1910. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: "At være eller ikke være" – Roman i tre Dele, Borgen 2001. Originalt udgivet 1857. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Lykke-Peer, Borgen 2001. Originalt udgivet 1870. Se DSLs beskrivelse
 Herman Bang: Realisme og Realister · Kritiske Studier og Udkast, Borgen 2001. Originalt udgivet 1879-1880. Se DSLs beskrivelse
 Holger Drachmann: Forskrevet – Roman, Borgen 2000. Originalt udgivet 1890. Se DSLs beskrivelse
 Meïr Aron Goldschmidt: Hjemløs – En Fortælling, Borgen 2000. Originalt udgivet 1853-1857. Se DSLs beskrivelse
 Johan Ludvig Heiberg: Dramatik i udvalg, Borgen 2000. Originalt udgivet 1816-1845. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: O. T. – Original Roman i to Dele, Borgen 1999. Originalt udgivet 1836. Se DSLs beskrivelse
 Ludvig Holberg: Seks komedier, Borgen 1999. Originalt udgivet 1723-1731. Se DSLs beskrivelse
 Søren Kierkegaard: Dagbøger i udvalg 1834-1846, Borgen 1999. Originalt udgivet 1834-1846. Se DSLs beskrivelse
 Martin Andersen Nexø: Erindringer, Borgen 1999. Originalt udgivet 1932-1939. Se DSLs beskrivelse
 Henrik Pontoppidan: Smaa Romaner 1885-1890, Borgen 1999. Originalt udgivet 1885-1890. Se DSLs beskrivelse
 Steen Steensen Blicher: Noveller, Borgen 1999. Originalt udgivet 1824-1842. Se DSLs beskrivelse
 Emil Aarestrup: Udvalgte digte, Borgen 1998. Originalt udgivet . Se DSLs beskrivelse
 Johannes Ewald: Udvalgte digte, Borgen 1998. Originalt udgivet 1765-1781. Se DSLs beskrivelse
 Søren Kierkegaard: Begrebet Angest, Borgen 1998. Originalt udgivet 1844. Se DSLs beskrivelse
 Frederik Christian Sibbern: Efterladte Breve af Gabrielis, Borgen 1998. Originalt udgivet 1826. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: De to Baronesser – Roman i tre Dele, Borgen 1997. Originalt udgivet 1849. Se DSLs beskrivelse
 Johannes Vilhelm Jensen: Madame D'Ora · Hjulet, Borgen 1997. Originalt udgivet 1904 og 1905. Se DSLs beskrivelse
 Jacob Paludan: Fugle omkring Fyret, Borgen 1997. Originalt udgivet 1925. Se DSLs beskrivelse
 Ernesto Dalgas: Dommedags Bog – En Vandring gennem Eksistensens Verden berettet af Peregrinus peripateticus, Borgen 1996. Originalt udgivet 1903. Se DSLs beskrivelse
 Jakob Knudsen: Sind – Fortælling, Borgen 1996. Originalt udgivet 1903. Se DSLs beskrivelse
 Martin Andersen Nexø: Soldage, Borgen 1996. Originalt udgivet 1903. Se DSLs beskrivelse
 Adam Oehlenschläger: Helge – Et Digt, Borgen 1996. Originalt udgivet 1814. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Improvisatoren – Original Roman i to Dele, Borgen 1995. Originalt udgivet 1835. Se DSLs beskrivelse
 Meïr Aron Goldschmidt: Noveller og andre fortællinger, Borgen 1995. Originalt udgivet 1846-1883. Se DSLs beskrivelse
 J.P. Jacobsen: Niels Lyhne, Borgen 1995. Originalt udgivet 1880. Se DSLs beskrivelse
 Thomas Kingo: Digtning i udvalg, Borgen 1995. Originalt udgivet 1668-1698. Se DSLs beskrivelse
 Thøger Larsen: Fire digtsamlinger 1904-1912, Borgen 1995. Originalt udgivet 1904-1912. Se DSLs beskrivelse
 Moralske fortællinger 1761-1805, Borgen 1994. Originalt udgivet 1761-1805. Se DSLs beskrivelse
 Hans Adolph Brorson: Udvalgte salmer og digte, Borgen 1994. Originalt udgivet 1732ff. Se DSLs beskrivelse
 Mathilde Fibiger: Clara Raphael · Minona, Borgen 1994. Originalt udgivet 1851/1854. Se DSLs beskrivelse
 Søren Kierkegaard: Frygt og Bæven · Sygdommen til Døden · Taler, Borgen 1994. Originalt udgivet 1843-1849. Se DSLs beskrivelse
 Ernesto Dalgas: Lidelsens Vej – En Selvbiografi af en Afdød, Borgen 1993. Originalt udgivet 1903. Se DSLs beskrivelse
 Hans Egede Schack: Phantasterne – Fortælling, Borgen 1993. Originalt udgivet 1858. Se DSLs beskrivelse
 Thomasine Gyllembourg: Drøm og Virkelighed · To Tidsaldre, Borgen 1993. Originalt udgivet 1833 og 1845. Se DSLs beskrivelse
 J.P. Jacobsen: Lyrik og prosa, Borgen 1993. Originalt udgivet 1865-1884. Se DSLs beskrivelse
 Marie Bregendahl: En Dødsnat, Borgen 1992. Originalt udgivet 1912. Se DSLs beskrivelse
 Ludvig Holberg: Moralske Tanker, Borgen 1992. Originalt udgivet 1744. Se DSLs beskrivelse
 At læse klassikere, Borgen 1991. Originalt udgivet . Se DSLs beskrivelse
 Fortællinger og kortprosa 1877-1907, Borgen 1991. Originalt udgivet . Se DSLs beskrivelse
 Poul Chievitz: Fra Gaden, Borgen 1991. Originalt udgivet 1848. Se DSLs beskrivelse
 Frederik Paludan-Müller: Dandserinden – Et Digt, Borgen 1991. Originalt udgivet 1833. Se DSLs beskrivelse
 Sophus Claussen: Antonius i Paris · Valfart, Borgen 1990. Originalt udgivet 1896. Se DSLs beskrivelse
 Johan Ludvig Heiberg: Nye Digte · 1841 – Reformationskantaten 1839, Borgen 1990. Originalt udgivet 1841. Se DSLs beskrivelse
 Harald Kidde: Jærnet – Roman om Järnbäraland, Borgen 1990. Originalt udgivet 1918. Se DSLs beskrivelse
 Bernhard Severin Ingemann: Fjorten Eventyr og Fortællinger, Borgen 1989. Originalt udgivet 1820-1864. Se DSLs beskrivelse
 J.P. Jacobsen: Fru Marie Grubbe – Interieurer fra det syttende Aarhundrede, Borgen 1989. Originalt udgivet 1876. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Kun en Spillemand – Original Roman i tre Dele, Borgen 1988. Originalt udgivet 1837. Se DSLs beskrivelse
 Vilhelm Bergsøe: Fra Piazza del Popolo – Novelle-Cyclus, Borgen 1988. Originalt udgivet 1877. Se DSLs beskrivelse
 Johannes Ewald: Herr Panthakaks Historie · Levnet og Meeninger, Borgen 1988. Originalt udgivet . Se DSLs beskrivelse
 Meïr Aron Goldschmidt: Arvingen, Borgen 1988. Originalt udgivet 1865. Se DSLs beskrivelse
 Jakob Knudsen: Gjæring · Afklaring, Borgen 1988. Originalt udgivet 1902. Se DSLs beskrivelse
 Herman Bang: Stuk, Borgen 1987. Originalt udgivet 1887. Se DSLs beskrivelse
 Holger Drachmann: En Overkomplet, Borgen 1987. Originalt udgivet 1876. Se DSLs beskrivelse
 Bernhard Severin Ingemann: Valdemar Seier, Borgen 1987. Originalt udgivet 1826. Se DSLs beskrivelse
 Karl Larsen: Københavnerfortællinger – Udenfor Rangklasserne · Kresjan Vesterbro · I det gamle Voldkvarter , Borgen 1987. Originalt udgivet 1896-1899. Se DSLs beskrivelse
 Erik Skram: Gertrude Coldbjørnsen, Borgen 1987. Originalt udgivet 1879. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Fodreise fra Holmens Canal til Østpynten af Amager i Aarene 1828 og 1829, Borgen 1986. Originalt udgivet 1829. Se DSLs beskrivelse
 H.C. Andersen: Skyggebilleder af en Reise til Harzen, det sachsiske Schweitz etc. etc., i Sommeren 1831, Borgen 1986. Originalt udgivet 1831. Se DSLs beskrivelse
 Herman Bang: Ludvigsbakke, Borgen 1986. Originalt udgivet 1896. Se DSLs beskrivelse
 Herman Bang: Tine, Borgen 1986. Originalt udgivet 1889. Se DSLs beskrivelse
 Sophus Claussen: Unge Bander – Fortælling fra en Købstad. Med et lyrisk Forspil: "Frøken Regnvejr", Borgen 1986. Originalt udgivet 1894. Se DSLs beskrivelse

Eksterne henvisninger
 Oversigt over samtlige bøger i serien

Bøger

Danske Klassikere


Campanula alsinoides er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá norðvesturhluta Himalajafjalla.

Tilvísanir

Bláklukkur

Campanula alsinoides