Mamhead House, Mamhead, Devon, est une maison de campagne datant de 1827. Ses origines sont plus anciennes mais le bâtiment actuel est construit pour Robert William Newman, un marchand d'Exeter, en 1827-1833 par Anthony Salvin. La maison est classée Grade I. Le parc est classé grade II *. Il est pendant un certain temps connu sous le nom de Dawlish College.

Histoire
Le domaine Mamhead est enregistré dans le Domesday Book de 1086 comme appartenant à Ralph de Pomeroy . Il appartient aux familles Carew et Ball, dont ce dernier Thomas Ball (1671–1749) est un marchand qui plante de nombreux arbres exotiques. Son jardinier en chef Thomas Lucombe devient un éminent pépiniériste à Exeter . Le domaine entre en possession de Joseph Gascoigne Nightingale, dont l'unique héritière, Elizabeth Nightingale, épouse Wilmot Vaughan (1er comte de Lisburne) . Par la suite, le domaine appartient aux comtes de Lisburne jusqu'à ce qu'il soit acheté par Robert Newman en 1823 . Dans les années 1770, Capability Brown entreprend l'aménagement paysager du terrain . Newman est l'associé principal de Newman & Co., une société commerciale basée à Exeter qui arme une petite flotte de navires pour soutenir son commerce avec le Portugal et Terre-Neuve . Le manoir original des Balls est démoli à la fin du   et peu de temps après l'achat du domaine, Newman charge Charles Fowler de concevoir une nouvelle maison. Les plans à l'italienne de Fowler ne trouvent pas grâce et Fowler n'est pas allé plus loin que la construction des fondations avant d'être remplacé par Anthony Salvin. À 26 ans, Salvin a sa première commission importante à Mamhead, et cela fait sa réputation . Ses plans pour la maison sont dans le Style néo-Tudor, alors une approche architecturale relativement nouvelle, et incorporent les initiales de Newman et de sa nouvelle épouse, ainsi que la devise de la famille Newman dans la ligne d'horizon décorative au-dessus de l'entrée principale.

La famille Newman conserve la propriété du domaine jusqu'aux années 1950 lorsque Sir Ralph Newman, l'arrière-petit-fils de Robert Newman, la vend à une société évangélique. Elle abrite ensuite une école, le Dawlish College, dans les années 1980, et est le siège régional de la Commission des forêts du Royaume-Uni dans les années 1990 .

Au début du , la maison, à nouveau une propriété privée, fonctionne comme un lieu d'événements et de mariage , accueillant le deuxième mariage de Peter Andre en 2015 . L'entreprise est ensuite mise en liquidation en 2019 .

Architecture et descriptif
Pevsner décrit Mamhead comme faisant de "Salvin l'architecte en chef de son temps pour les grandes maisons de campagne de Style néo-Tudor" . La maison est grande, de neuf travées, avec des toits crénelés et à pignons . Il suit un plan "conservateur", principalement dicté par les fondations de Fowler pour son bâtiment classique. Toutes les pièces principales sont orientées à l'est et s'ouvrent sur une longue galerie axiale . Cette galerie abrite une collection de statues représentant des monarques anglais et des dignes de l'ère Tudor  une caractéristique inhabituelle pour la décoration d'une maison de campagne anglaise. Pevsner suggère qu'ils sont influencés par les schémas décoratifs des chambres du Parlement prévus en même temps, dont Sir Robert aurait été au courant, ayant été élu député d'Exeter en 1818 . La biographe de Salvin, Jill Allibone, suggère le Temple des dignes britanniques à Stowe comme l'inspiration la plus évidente des statues, et écrit sur leur "enlèvement scandaleux" et leur vente dans les années 1980 .

Comme il l'a fait tout au long de sa carrière, Salvin cherche l'inspiration pour ses créations dans des exemples antérieurs. La fenêtre à triple oriel sur la façade (est) du jardin est copiée de celle située à l'entrée du véritable Hengrave Hall dans le Suffolk . Simon Jenkins note que l'escalier de la galerie est enregistré comme étant basé sur l'escalier extérieur conçu par James Wyatt pour Canterbury Quadrangle à Christ Church, Oxford . L'intérieur de la maison contient des vitraux de   et est décoré selon un niveau de savoir-faire exceptionnellement élevé. Le jardin d'hiver, qui jouxte la maison, est surmonté d'un parapet orné d'"une citation ingénieusement appropriée" de The Romaunt of the Rose de Geoffrey Chaucer : "Flouris yelowe white and rede / Such abondance growe there ner in mede" .

Le faux château au nord de la maison, contenant les écuries, la brasserie et la buanderie, est classé au grade II *. Pevsner suggère que le château est calqué sur le château de Belsay dans le Northumberland, un bâtiment que Salvin connaissait, ayant grandi dans le nord-est. L'édition des années 1960 de Pevsner suggère qu'il est construit sur le site d'un véritable château médiéval, mais cela est contesté  et le Devon révisé de 2004 ne répète pas l'affirmation . Le parc est classé Grade II*.

Lodges et structures annexes
L'entrée du parc se fait via l'un des trois pavillons. Les deux premiers sont certainement de Salvin, et le troisième lui est attribué. Chacun a son propre classement de Grade II; Dawlish Lodge, Forest Gate et Basket Lodge. Pevsner décrit les lodges Dawlish et Forest Gate comme "de très jolis exemples, des garnitures de Salvin ajoutées à des boîtes simples du  siècle" . L'Angleterre historique considère Dawlish Lodge "la plus inventive et la moins modifiée des loges de Mamhead House".

Les autres caractéristiques du domaine qui sont répertoriées comprennent : un cadran solaire dans le jardin à la française au sud de la maison, un bassin avec fontaine dans le même jardin, l'orangerie, le mur de la terrasse qui s'étend au sud et à l'est de la maison, les marches, avec des urnes décoratives, menant de cette terrasse et l'obélisque, érigée par Thomas Balle en 1742 comme guide pour la navigation, qui se dresse en bois sur une crête au-dessus de la maison. L'écrivain Christopher Hussey suggère que l'orangerie a été calquée sur la maison de l'eau à Chatsworth House et aurait pu à l'origine avoir une cascade similaire.

Références

Notes et références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Devon

Mamhead House


Edward Wadie Said (født 1. november 1935, død 25. september 2003) var amerikansk professor i litteratur ved Columbia Universitet, og han var grundlægger af studieområdet postkolonialisme. Said var af palæstinensisk afstamning; hans far var soldat i den amerikanske hær, og Edward Said blev undervist på vestligt orienterede skoler i henholdsvis Cairo, Jerusalem og Alexandria, inden han kom til USA og blev uddannet på Princeton og Harvard University.

Værker
 Joseph Conrad and the Fiction of Autobiography (1966)
 Beginnings: Intention and Method (1975)
 Orientalisme (1978).
 The Question of Palestine (1979)
 Covering Islam: How the Media and the Experts Determine How We See the Rest of the World (1981)
 The World, the Text, and the Critic (1983)
 After the Last Sky: Palestinian Lives (1986)
 Nationalism, Colonialism, and Literature: Yeats and Decolonization (1988)
 Musical Elaborations (1991)
 Culture and Imperialism.(1994)
 The Politics of Dispossession: The Struggle for Palestinian Self-Determination, 1969-1994 (1994)
 Representations of the Intellectual: The 1993 Reith lectures (1994)
 Peace and Its Discontents: Essays on Palestine in the Middle East Peace Process (1995)
 Out of Place: A Memoir.(1999)
 Reflections on Exile and Other Essays.(2000)
 Parallels and Paradoxes: Explorations in Music and Society.(2002)
 Freud and the Non-European.(2003)
 Humanism and Democratic Criticism.(2004)
 Paradoxical Citizenship: Edward Said.(2006)
 Music at the Limits (2007)

Referencer

Litteraturkritikere
Personer fra Jerusalem

Edward Said


Das Landesgymnasium für Sport Leipzig (Sportgymnasium Leipzig) ist eine Schule in öffentlicher Trägerschaft. Schulträger ist der Freistaat Sachsen. Das Sportgymnasium befindet sich im Leipziger Ortsteil Zentrum-West unweit des Trainingsgeländes der ehemaligen DHfK (heute Sportwissenschaftliche Fakultät der Universität Leipzig). Es arbeitet eng mit der Sportoberschule Leipzig, dem Olympiastützpunkt Leipzig, dem Institut für Angewandte Trainingswissenschaft sowie der Sportwissenschaftlichen Fakultät der Universität zusammen.

Aufnahmekriterien

Aufnahmevoraussetzung für das Sportgymnasium ist eine Bildungsempfehlung für das Gymnasium. Außerdem muss der sächsische Landesfachverband der jeweiligen Sportart über den Landessportbund Sachsen eine sportfachliche Aufnahmeempfehlung an die Schule einreichen. Die Landesfachverbände führen dazu Eignungsprüfungen durch. Die Einschulung erfolgt vorrangig in den Klassenstufen 5 und 7.

Profilangebot
 Judo, Kanurennsport, Kanuslalom, Rudern, Schwimmen, Wasserspringen
 Handball (m), Handball (w), Hockey (m), Hockey (w), Kunstturnen (w), Leichtathletik, Radrennsport, Ringen, Volleyball (m)
 Aerobic, Flossenschwimmen, Fußball, Rhythmische Sportgymnastik, Sportakrobatik, Tauchsport, Triathlon, Fechten

Die Schule lehrt im Ganztagsunterricht, einschließlich 6 Wochenstunden Sport (2 Stunden Schulsport und 4 Stunden Profilsport). Sie verfügt über einen großen Sporthallenkomplex mit moderner Kleinfeldsportanlage. In der Sekundarstufe I werden die Schüler rund um die Uhr im Internat betreut, ab Sekundarstufe II wohnen sie in einem Wohnheim oder in schuleigenen Wohnungen.

Geschichte

Das Sportgymnasium ging 1992 aus der am 1. September 1952 gegründeten Kindersportschule Leipzig hervor. Die Kindersportschule gehörte zu den ersten vier Schulen ihrer Art in der DDR. Sie war im Gebäude der 8. Grundschule in der Dölitzer Wincklerstraße 3 untergebracht, wo vier Sportlehrer 150 Schüler in je zwei Klassen der Klassenstufen 5 bis 7 betreuten. Beim 1953 erfolgten Umzug in das Gebäude der 43. Grundschule in der Max-Planck-Straße 1 entstand mit Einrichtung der Klassen 9 und 10 die erste Kinder- und Jugendsportschule (KJS). Nach steigenden Schülerzahlen wurde am 1. September 1971 ein Neubau mit Sporthalle und Internat in der Marschnerstraße 30 eröffnet.

Nach der politischen Wende wurde die KJS als Spezialschule für Sport weitergeführt. 1992 wurde sie Sportgymnasium. Der Freistaat Sachsen übernahm die Schule 1994 in Landesträgerschaft.

Am 27. Januar 1998 erhielt das Sportgymnasium den Status einer Eliteschule des Sports und wird seitdem durch den Deutschen Sparkassen- und Giroverband gefördert. Aus der Sportschule und ihrer Vorgängereinrichtung gingen über 100 Welt- und Europameister sowie mehr als 40 Olympiasieger hervor.

Erfolgreiche Sportler des Landesgymnasiums für Sport Leipzig
 Heike Fischer (Wasserspringen)
 Lars Kaufmann (Handball)
 Ulrike Mertesacker (Handball)
 Tina Dietze (Kanurennsport)
 René Adler (Fußball)
 Annekatrin Thiele (Rudern)
 Susann Müller (Handball)

Literatur
 Horst Riedel: Stadtlexikon Leipzig von A bis Z. Pro Leipzig, Leipzig 2005, ISBN 3-936508-03-8, S. 558 f.
 Günter Hofmann: Leipzig sportlich. Das Sportleben der Stadt in Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft. BlickPunktBuch e. V., Leipzig 2002, ISBN 3-9806219-4-4.

Weblinks
 Website der Schule

Gymnasium in Leipzig
Leipzig
Sport (Leipzig)
Gegründet 1992
Sportgymnasium

Landesgymnasium für Sport Leipzig


Agrilus clytrinoides é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Bellamy & Hespenheide, 2002.

Referências

clytrinoides

Agrilus clytrinoides


مارك بلانوس  (7 مارس 1982 في بوردو) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى بوردو الفرنسي في مركز قلب الدفاع . في موسم 2008/2009 استطاع أن يساهم في تحقيق النادي 3 بطولات وهي كأس الأبطال الفرنسي ثم كأس الدوري الفرنسي ثم بطولة دوري الدرجة الأولى . .

الإنجازات
 دوري الدرجة الأولى : 2008/2009
 كأس الدوري الفرنسي : 2006/2007 - 2008/2009
 كأس الأبطال الفرنسي : 2008/2009

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من بوردو
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بوردو
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
مواليد 1982
مواليد في بوردو
لاعبو كرة قدم من بوردو

مارك بلانوس


| regional_scenes   =
| local_scenes      =
| other_topics      =
}}
Heavy metal (veya kısaca metal), 1960'lı yılların sonlarında 1970'li yılların başlarında İngiltere ve ABD'de gelişen bir rock müzik türüdür. Kökenleri blues rock, psikedelik rock ve acid rock'a dayanan heavy metal grupları; kalın ve ağır bir ses, distortion, uzun gitar soloları ve yüksek ses gibi kendine özgü elementler geliştirmiştir.

Türün öncüleri olan Led Zeppelin, Black Sabbath ve Deep Purple 1968'de kurulmuştur. İlk etapta müzik eleştirmenlerince hor görülseler de geniş kitlelere hitap etmeyi başarmışlardır. Led Zeppelin ve Black Sabbath'ın izinden giden bazı Amerikan grupları, 1970'li yıllarda heavy metali modifiye ederek daha erişilebilir bir hale getirmiştir. Judas Priest, Heavy metali Blues türünün etkisinden kurtararak bu türün gelişimini tetiklemiş, bir başka grup olan Motörhead ise türe sertlik ve hız katarak Heavy metalin gelişmesine katkıda bulunmuştur. Iron Maiden gibi New Wave of British Heavy Metal akımından etkilenen gruplar da bu gelişmeyi devam ettirmiş ve 1970'li yılların sonunda heavy metal dünya çapında hayran kitlesine ulaşmış, türün hayranlarına İngilizcede "metalhead" ve "headbanger" denmeye başlamıştır.

1980'li yıllarda Glam metal türünü benimseyen Mötley Crüe ve Poison gibi gruplar daha aşırı ve agresif tarzda müzik yaparken, bir yandan da Metallica, Megadeth, Slayer ve Anthrax gibi gruplar thrash metal'in yükselişini sağlamışlardır. 1980'lerin sonlarında ise Morbid Angel ve Death gibi gruplar death metal'i, Beherit ve Mayhem gibi gruplar ise black metal'i thrash metal akımından etkilenerek ortaya çıkarmışlardır.

Karakteri
Heavy metal geleneksel olarak yüksek distorsiyon, vurgulu nota, yoğun bas ve davul sesi ile birlikte güçlü bir vokal kullanmaktır. Bu tarzın alt türleri genellikle bu unsurların bir veya birkaçını vurgulamaktadır, değiştirmektedir ya da ihmal etmektedir. New York Times eleştirmeni Jon Pareles bu konuda "Popüler müziğin sınıflandırılmasında Heavy metal; hard rock'ın birçok alttürünü daha az ritim değişimi, daha az blues, daha fazla şovmenlik ve kaba kuvvet ile birlikte bulunduruyor." demiştir." Tipik bir heavy metal grubu davulcu, basçı, ritim gitarist, ana gitarist ve enstrüman çalan veya çalmayan bir şarkıcıdan oluşmaktadır. Bazı gruplarda sesin dolgunluğunu arttırmak için klavye enstrümanı da kullanılmaktadır.

Elektro gitarın amplifikatör ile kullanılması heavy metal tarihinin temelini oluşturmaktadır. Sık sık ana gitarist ile klasik vokalist rolleri birbiri ile çakışmaktadır. Bu durum müzikal bir heyecan yaratmakla birlikte sahne mücadelesi ruhu oluşturmaktadır. Metal müziğin temelini yansıtan 60'ların karşıt kültürü için duyguların açık sözlülükle ifade edilmesi, gerçeğe işaret edildiğinin gösterilebilmesi için gerekli olmuştur. Eleştirmen Simon Frith metal şarkıcılarının ses tonunun sözlerden daha önemli olduğunu söylemiştir. Metal müzik vokalistliği çok çeşitlidir. Judas Priest'ten Rob Halford ve Iron Maiden'den Bruce Dickinson'un sesi yüksek oktavlı iken, Motörhead'dan Lemmy Kilmister ve Metallica'dan James Hetfield'in sesi daha serttir.

Metal müzikte bas anahtar unsurlardandır ve gitar ile bas arasındaki ilişki müziğin temel elementidir. Bas gitar düşük-uç sesin "ağır" olmasında kritik rol oynar. Metalin bas aralığı komplekslik açısından geniş aralığa sahiptir. Cliff Burton'un 1980'lerdeki popülerliğinden etkilenen bazı gruplar bası ana enstrüman olarak da kullanmıştır.

Metalde davulun ana görevi yüksek ses, yüksek hız, güç ve kesinlik ile birlikte değişmeyen ritim sağlamaktır. Metal davulculuğu yüksek miktarda dayanıklılık gerektirmektedir. Ayrıca davulcular müziğin karmaşık yapısına ayak uydurabilmek için hız, koordinasyon ve ustalık becerilerini geliştirmek zorundadırlar. Metal davulcularının karakteristik tekniği zil boğmadır. Bu teknikte zile vuran davulcu vurduktan hemen sonra zili eliyle tutarak susturmaktadır.

Canlı performanslarda yüksek ve saldırgan ses tonu sosyolog Deena Weinstein tarafından öldürücü olarak değerlendirilmiştir. Metalheads adlı kitabında psikolog Jeffrey Arnett metal müzik konserlerinin savaş duygusunu ön plana çıkardığını yazmıştır. Blue Cheer gibi erken dönem heavy metal temsilcileri olan Jimi Hendrix, Cream ve The Who ses konusuna yeni kriterler getirmiştir. Blue Cheer'den Dick Peterson bu konuda "Tek bildiğimiz daha fazla güç istediğimiz." demiştir. Pop müziğin temelinin melodi, house müziğin temelinin ritim olması gibi tını ve yüksek ses de metalin temelidir. Yüksek ses seyirciyi etki altına almaktadır.

Teması
Black Sabbath'ın 1970 yılında yayımlanan ikinci albümü Paranoid'i örnek olarak gösteren bilim insanı David Hatch ve Stephen Millward "Black Sabbath ve birçok metal müzik grubu şarkılarında hiçbir popüler müzik türünde görülmediği kadar çok karanlık ve depresif konulardan ilham almışlardır." demiştir. Albümde Paranoid şarkısı kişisel travmaları, 'Fairies Wear Boots' şarkısı ise uyuşturucu kullanımının kötü yan etkilerini anlatmaktadır. 'War Pigs' ve 'Hand of Doom şarkıları ise savaş konusuna değinmektedir. Nükleer savaş konusu da sonraki dönemlerde şarkı sözlerinde yerini almıştır. Iron Maiden'in "2 Minutes to Midnight", Ozzy Osbourne'nin "Killer of Giants", Megadeth'in "Rust In Peace... Polaris" ve Metallica'nın "Fight Fire With Fire" şarkıları bu tema üzerine yazılmıştır. Metal müzikte en ağır basan tema ölümdür. Şarkılarında bu temayı en çok Slayer ve W.A.S.P. kullanmıştır. Death metal ve grindcore ise bu konuyu daha agresif ve ürpertici şekilde kullanmaktadır.

Metal müzik, blues kökenli olduğu için seks konusuna da yer verilmiştir. Glam ile Led Zeppelin'in bazı şarkıları bu konuyu işlemiştir.  Heavy metalde gerçek dışı ve hayali konulara da yer verilmiştir. Iron Maiden'in şarkılarının çoğunluğu mitoloji, kurgu ve şiir konularından ilham almıştır. Iron Maiden'ın "Rime of the Ancient Mariner" şarkısı Samuel Taylor Coleridge'in şiiri temel alınarak yazılmıştır. Led Zeppelin'in "The Battle of Evermore", "Immigrant Song", "Ramble On", "No Quarter" ve "Achilles Last Stand" şarkılarında da Yüzüklerin Efendisi gibi mitolojik ve folklorik eserlerin etkileri görülmektedir. Black Sabbath'ın "The Wizard," Megadeth'in "The Conjuring" ve "Five Magics", Judas Priest'ın "Dreamer Deceiver" şarkılarında da benzer durum mevcuttur. 1980'li yıllarda thrash metalin yükselişiyle sosyopolitik yorumlar Metallica'nın "...And Justice for All" ve Megadeth'in "Peace Sells" şarkılarında yer almıştır.

Heavy metalin en çok eleştirilen yönlerinden biri şarkı sözleridir. Müzik eleştirmenleri genellikle şarkı sözlerinde kadın düşmanlığı olduğunu söylemiş ve eleştirmişlerdir. 1980'li yıllarda Parents Music Resource Center ABD Kongre Meclisi'ne sakıncalı olarak değerlendirilen şarkı sözlerin özellikle heavy metalde bulunduğunu bildiren ve popüler müzik endüstrisinin düzenlenmesi gerektiğini anlatan bir dilekçe yazmıştır. 1990'lı yıllarda  5 yıl önce iki gencin Judas Priest şarkısında geçen "yap şunu" subliminal mesajını dinledikten sonra kendini vurduğu gerekçesiyle Judas Priest'a dava açılmıştır. Fas, Mısır, Lübnan ve Malezya'da heavy metal grupları ve hayranları tutuklanmış ve bazıları hapise gönderilmiştir.

Klasik müzik ile ilişkisi
Robert Walser, blues ve R&B'nin yanında klasik müziğin Heavy Metale de ilk günlerinden itibaren ilham kaynağı olduğunu savunmaktadır. Walser'a göre türün en etkili gitaristleri klasik müzik eğitimi almış olanlardır. Bu gitaristlerin klasik modelleri benimseyip yeni bir gitar virtüözü geliştirmeleri Heavy metalin harmonik ve melodik yapısını değiştirmiştir. Walser, Grove Online Music için yazdığı bir makalesinde 18. yüzyıl klasik müzik sanatçılarından Bach, Richard Wagner ve Vivaldi gibi isimlerin akor ilerlemeleri ve virtüöz çalışmaları konusunda Eddie Van Halen, Randy Rhoads ve Yngwie Malmsteen gibi gitaristlere ilham kaynağı olduklarını belirtmiştir. Believer grubundan Kurt Bachmann "Eğer doğru yapılırsa metal ve klasik müzik birbiriyle uyumlu olur. Metal ve klasik müzik his, doku ve yaratıcılık konusunda her halde en çok ortak yanı bulunan iki türdür." demiştir.
Klasik müziğin sanat müziği kategorisinde, Metal müziğin ise popüler müzik kategorisinde yer almasına rağmen birçok metal müzisyeni ilham kaynağı olarak klasik müzik bestecilerini göstermiştir. Müzikolog Nicolas Cook ve Nicola Dibben'a göre "Popüler müziğin analizi zaman zaman ilham kaynağının sanat müziği olduğunu göstermektedir. Walser'ın Heavy metal ile ideolojiler arasındaki bağlantısı ve 19. yüzyıl romantizmine dayanan gösteri pratikleri buna örnek olarak gösterilebilir. Ancak Blues, Rock, Heavy metal, rap veya dans müziğinin ilk olarak sanat müziğinden ortaya çıktığını iddia etmek yanlış olur."

Moda

Görsellik heavy metalde büyük önem taşımaktadır. Grubun dış görünüşü şarkı sözlerini ve müzik tarzını yansıtması dışında albüm kapağını, logosunu, sahne düzenini, giyimini ve müzik videolarını da etkilemektedir. Alice Cooper, Kiss, Lordi, Slipknot ve Gwar gibi gruplar müzikleri dışında görünüşleri ve sahne performansları ile de ünlüdürler.

Geriye ve aşağıya doğru uzun saçlar, Weinstein'a göre metal müziğin en ayırt edici özelliğidir. Orijinalinde hippi altkültüründe bulunan uzun saç modası, gazeteci Nader Rahman'a göre 1980'li ve 1990'lı yıllarda metal müzikte nefret, kızgınlık ve hayal kırıklığının sembolü olmuştur. Uzun saç metal müzik hayranlarına isyankar olma konusunda güç vermiştir.

Metal müzik hayranlarının klasik giyim tarzı blue jean, siyah t-shirt, bot ve siyah deri ya da mavi kot cekettir. T-shirtlerin üzerinde genellikle sevilen grubun logosu ya da resmi bulunur. Zincir, kuru kafa gibi aksesuarlar da yaygın olarak kullanılmaktadır. 1980'li yıllardan punk ve goth müzik dışında korku filmleri de bu modadan etkilenmişlerdir. 1970'li ve 1980'li yıllarda birçok metal müzik grubu sahne görünüşlerini daha etkili kılmak için özel şekilli ve parlak renklere boyanmış enstrümanlar kullanmışlardır. Moda ve tarz özellikle glam metal türünde ön plana çıkmıştır. Sanatçılar sahneye uzun ve boyalı saçlar ile genellikle dudak boyası ve göz kaleminden oluşan makyaj ile çıkmışlardır. Ayrıca parlak elbiseler, tayt, kafa bandı ve mücevherler de sahne gösterisinin birer parçası olmuşlardır.<ref>Thompson (2007), p. 135; Blush, Steven. [http://feralhouse.com/press/mini_sites/american_hair_metal/excerpts.php "American Hair Metal—Excerpts: Selected Images and Quotes"] . FeralHouse.com. Retrieved on November 25, 2007.</ref> 1980'lerde visual kei adı verilen akımın içinde bulunan X Japan grubu sahnede kostüm, saç ve makyaj kullanımına öncülük etmiştir.

 Fiziksel özellikleri

Metal müzikte şarkının ritmine göre kafanın sallanmasıyla yapılan headbang çok popülerdir. Ronnie James Dio tarafından popülerleştirilen devil horns ise müziğin popüler işaretidir.

Deena Weinstein metal müzik konserlerindeki dans şeklinin fiziksel güç gerektirmesinin dinleyici kitlesinin çoğunluğunun erkek olmasından ve aşırı  heteroseksüelist ideolojiden kaynaklandığını söyleyip eleştirmiştir. Weinstein metal müzik konserlerinde yapılan headbang ve itme danslarının teşekkür ve ritmik jest işareti olduğunu ifade etmiştir. Hava gitarı hem konserde bulunan hem de evde müzik dinleyen hayranlar arasında popülerdir. Headbang ve devil horns dışındaki konser aktiviteleri genel olarak sahneden dalış, kalabalık sörfü ve moshingdir.

 Hayran altkültürü

Deena Weinstein, heavy metalin yoğun, dışlayıcı, güçlü ve erkeksi altkültürü nedeniyle diğer rock müzik türlerine göre daha uzun süre popüler kaldığını savunmaktadır. Altkültürü sadece konserler ve giyim tarzları güçlendirmedi. Metal dergileri ve daha yakın zamanda ortaya çıkan internet siteleri de alkültürün gelişmesinde yararlı oldu.

 Etimoloji
Heavy metal teriminin müzikal anlamda kökeni belirsizdir. Kimya ve metalürji alanında ise yüzlerce yıldır kullanılan bir terimdir. Modern popüler kültürdeki en erken kullanımı ise karşıt kültür yazarı William S. Burroughs'ın The Soft Machine adlı romanında görülmektedir. 1962 yılında yayımlanan romanda Uranian Willy karakterinden Heavy metal çocuk diye bahsedilmektedir. Bir sonraki romanı olan Nova Express (1964) romanında ise heavy metal teriminden uyuşturucu konusunda mecaz yapmak için yararlanmıştır.

Metal müzik tarihçisi Ian Christie "heavy metal" kelimesinin hippi konuşmasındaki kökeni üzerinde durmuştur. Hippiler arasında "heavy" terimi "güçlü" veya "şiddetli anlamına gelmektedir. "Metal" ise ağır bir ruh halini belirtmektedir. Bu anlamda "heavy" terimi 1960'lı yıllarda genel olarak kullanılmaya başlanmıştır. İngiliz psychedelic sanat grubu Hapshash and the Coloured Coat, 1967 yılında Featuring the Human Host and the Heavy Metal Kids adıyla bir parça yayımlamışlardır. 1968 yılında ise Iron Butterfly, Heavy adında bir albüm çıkarmıştır. "Heavy metal" terimi Steppenwolf'un Born to Be Wild şarkısında motorsikleti çağrıştırmak amacıyla kullanılmıştır."Dumanı ve yıldırımları severim/  Heavy Metal gürlemesini/  Rüzgârla yarışmayı/ Ve dipte olduğumu hissetmeyi." Jimi Hendrix Experience'in eski menajeri Chas Chandler, PBS'in Rock'n Roll adlı programında heavy metal teriminin kökeninin New York Times'da Jimi Hendrix ile yapılan röportajda geçen "heavy metal" kelimelerine dayandığını iddia etmektedir fakat iddiası kanıtlanamamıştır.

Heavy metal teriminin bir rock müzik türünü belirtir şekilde ilk kullanımı 11 Mayıs 1968'de Rolling Stone'un Barry Gifford ile yaptığı röportajda gerçekleşmiştir.  1970 yılının ocak ayında ise Lucian Truscott, Led Zeppelin'in müziğini, "heavy" olarak tanımlamış, Blue Cheer ve Vanilla Fudge ile kıyaslamıştır. 12 Kasım 1970'te Mike Saunders, Humble Pie grubunu eleştirirlen "heavy metal" teriminden yararlanmıştır. " Saunders, 1971 yılında Creem dergisinde yazdığı Sir Lord Baltimore'un Kingdom Come albümünün eleştirisinde de yine "heavy metal" terimini kullanmıştır. " Creem dergisinde eleştirmenlik yapan Lester Bangs terimin popülerliğinin artmasında Led Zeppelin ve Black Sabbath'ın payı olduğunu söylemiştir.  1979 yılında New York Times'da müzik eleştirmenliği yapan John Rockwell, heavy metali "genellikle uyuşturucudan kafası bulanmış kişilerin çaldığı acımasızca agresif müzik" olarak tanımlamıştır."

Black Sabbath'ın davulcusu Bill Ward'ın bulduğu ""downer rock" terimi bu türü tanımlamak için kullanılan ilk terimlerdendir. Classic Rock dergisi "downer rock" kültürünün Quaaludes kullanmak ve içki içmek üzerine olduğunu söylemiştir.. Daha sonra bu terim "heavy metal" ile yer değiştirmiştir.."

Heavy metal ve hard rock terimleri özellikle 1970'li yıllarda birbirlerinin yerine çok kullanılmıştır. Bu durum Rolling Stone'un o dönemde yayımlanan sayılarında görülebilir."

 Tarihi
 Erken Dönem: 1960'lı yıllar

Heavy Metal'in gitar tarzının kökeni 1950'li yıllarda Amerikalı Link Wray'e dayanır. Asıl kökeni ise 1960'lı yıllarda blues müziğinden etkilenip, klasik blues şarkılarını tempolarını arttırarak yorumlayan ve blues rock türünü ortaya çıkaran The Rolling Stones ve The Yardbirds gibi İngiliz gruplardır. Blues üzerinde yaptıkları denemeler ile heavy metalin ayırt edici özelliği olan yüksek sesli ve distortion içeren gitar sesini ortaya çıkarmışlardır. . Özellikle The Kinks 1964 yılında yayımladıkları "You Really Got Me" şarkısı ile bu gitar sesinin popüler olmasında büyük rol oynamıştır.

The Kinks grubunun gitaristi Dave Davies'e ek olarak The Who'nun gitaristi Pete Townshend ve The Yardbirds'ün gitaristi Jeff Beck de gitar sesi konusunda denemeler yapmışlardır.[ Allmusic "The Yardbirds"]. Richie Unterberger. Allmusic. Retrieved 30 August 2011. Blues rock gruplarının davulcuları ilk başta küçük davul setleri ve basit ritimler kullanırken zamanla daha güçlü ve karmaşık davul setleri kullanmış ve güçlü gitar sesi karşısında davulun sesi de ön plana çıkmıştır. Vokalistler de tarzlarını ve tekniklerini geliştirmiş ve amfilere olan bağımlılıklarını arttırarak daha dramatik olmuşlardır. The Who'nun canlı performanslarında kullandığı Marshall amfi yığınları bir dönüm noktası olmuştur.

Blues rock ile psychedelic rock türünün birleşimi heavy metalin birçok temel noktasını oluşturmuştur. Bu birleşmede Cream grubundan Eric Clapton'ın gitar tarzı, Jack Bruce'un basçılığı ve Ginger Baker'ın çift bass davulculuğu büyük rol oynamıştır. Cream'in ilk iki uzunçaları olan Fresh Cream (1966) ve Disraeli Gears (1967) gelecekte ortaya çıkacak olan tarzın ilk prototipi olarak kabul edilmiştir. Jimi Hendrix Experience'ın ilk albümü olan Are You Experienced (1967) da bu konuda etkili olmuştur. Hendrix'in gitar teknikleri pek çok gitarist tarafından taklit edilmeye çalışılmış ve albümün en başarılı teklisi olan "Purple Haze" heavy metalin ilk başarılı şarkısı olarak kabul edilmiştir. 1960'lı yılların sonlarına doğru psychedelic tarzdaki Arthur Brown gibi şarkıcılar egzotik, tiyatral ve çoğunlukla ürkütücü performanslar sergilemeye başladı. Bu tarz daha sonra metal müzik için esin kaynağı olmuştur.Polly Marshall, The God Of Hellfire, the Crazy Life and Times of Arthur Brown, ISBN 0-946719-77-2, SAF Publishing, 2005, page 175

Kökenleri: 60'lı yılların sonu ve 70'li yılların başlangıcı

1968 yılı heavy metal olarak tanınan sesin birleşmeye başladığı yıl olarak bilinir. Ocak ayında San Fracisco'lu grup Blue Cheer, Eddie Cochran'ın klasik şarkısı "Summertime Blues"'u ilk albümleri olan ve ilk heavy metal albüm kaydı olarak kabul edilen  Vincebus Eruptum için yorumladılar. Aynı ay içinde Steppenwolf grubu,  grubun adını taşıyan ve ''heavy metal fırtınası'' terimini motorsikleti tanımlamak için kullandıkları "Born to Be Wild" şarkısını da içeren ilk albümlerini yayımladılar. Temmuz ayında iki yeni kayıt piyasaya çıktı: Jimmy Page'in gitar performansıyla The Yardbirds'ün  "Think About It" şarkısı ve Iron Butterfly'ın 17 dakika süren  In-A-Gadda-Da-Vida şarkısının da içinde bulunduğu In-A-Gadda-Da-Vida albümü.

Jeff Beck Group aynı ay içerisinde ilk albümleri olan Truth'u yayımladılar. Ekim ayında Page'in yeni grubu Led Zeppelin ilk canlı performansını sergiledi. The Beatles'ın ''Beyaz Albüm'' olarak da bilinen ve grubun adını taşıyan The Beatles albümü de ekim ayında piyasaya çıktı. Albüm "Birthday" ve "Helter Skelter" gibi heavy unsuru barındıran şarkıları da içeriyordu. The Pretty Things'in rock opera tarzındaki ve "Old Man Going" ile "I See You" gibi "proto heavy metal" şarkılarını da içeren S.F. Sorrow uzunçaları, Aralık ayında yayımlandı.[ I See You: Review], Allmusic. Bu dönemde MC5, "I Wanna Be Your Dog" gibi ezici ve distortionlı ağır gitar riffleri içeren şarkıları ile daha sonraları heavy metali ve punk müziği etkileyen gitar tarzını geliştirmişlerdir. Pink Floyd yayımladıkları en ağır şarkılardan olan "Ibiza Bar" ve"The Nile Song" şarkılarını bu dönemde piyasaya çıkarmışlardır.J. DeRogatis, Turn On Your Mind: Four Decades of Great Psychedelic Rock (Milwaukee, Michigan: Hal Leonard, 2003), ISBN 0634055488, p.132.
1969'un Ocak ayında Led Zeppelin'in grubun adını taşıyan Led Zeppelin albümü yayımlandı ve Billboard albüm sıralamasında onuncu sıraya yükseldi.  Temmuz ayında Zeppelin ve Cream'den etkilenen fakat daha ham bir sese sahip olan Grand Funk Railroad, Atlanta Pop Festivali'nde sahneye çıktılar. Aynı ay Leslie West, ağır blues rock gitar sesi ve gürültülü vokal içeren Mountain albümünü yayımladı. Ağustos ayında Mountain grubu Woodstock Festival'da bir saatlik konser verdi. Grand Funk'ın ilk albümü On Time da aynı ay içerisinde yayımlandı. Sonbaharda Led Zeppelin II bir numaraya ulaştı ve albümün teklisi "Whole Lotta Love", Billboard listesinde dört numaraya kadar yükseldi.

Led Zeppelin, Page'in yüksek miktarda distortion sahibi gitar tarzı ve Robert Plant'in dramatik, hüzünlü vokali ile yeni gelişmeye başlayan türe yön verdi. Ağır ve saf metal ses tarzına sahip olan diğer gruplarda bu türün oluşmasında eşit derecede öneme sahiptirler. 1970 yılında Black Sabbath'ın grubun adını taşıyan (Black Sabbath ve Paranoid) albümleri ile Deep Purple grubunun (In Rock) albümü bu konuda önemli yere sahiptir. Tony Iommi'nin geçirdiği iş kazası Black Sabbath'ın ağır sesini kendine özgü kılmıştır. Sağ elini kullanan Iomi'nin geçirdiği kaza sonucu sol eliyle gitar çalmaya başlaması kendine özgü teknikler geliştirmesine neden olmuştur. Deep Purple grubu ilk yıllarında da türe damgasını vurmuştur fakat 1969 yılında vokalist Ian Gillan ve gitarist Ritchie Blackmore, gelişen heavy metal türünde grubu daha da yukarılara taşımıştır. 1970 yılında Black Sabbath ve Deep Purple "Paranoid" ve "Black Night" ile İngiltere müzik listelerinde önemli konumlarda yer almışlardır.Buckley 2003, p. 232, ""Black Night", a UK #2 hit in November 1970, stole its riff from Ricky Nelson's "Summertime"." Aynı yıl Uriah Heep grubu ilk albümü olanVery 'Eavy... Very 'Umble'ı ve UFO grubu ilk albümü olan UFO 1 albümünü yayımladılar. Bloodrock grubu da kendi adlarını taşıyan ve ağır gitar rifflerine, hırçın vokal tarzına ve sadistik, ürkütücü sözlere sahip olan Bloodrock albümünü piyasaya sürdü. Budgie power trio kavramına yeni bir ses kattı. Black Sabbath ve Uriah Heep yazdıkları okült sözlerde 1971 yılında yayımlanan Led Zeppelin'in dördüncü albümü Led Zeppelin IV'den etkilenmişlerdir.

Atlantik Okyanusu'nun diğer tarafında gidişatı belirleyen grup Grand Funk Railroad'dur. 1970'ten 1976'ya kadar aktif olan grup en başarılı Amerikalı heavy metal grubudur. Başarılarını ise sürekli konser turlarında bulunmaya borçludurlar. Amerikada bu dönemde bulunan diğer metal grupları ise Blue Oyster Cult (1972), Aerosmith (1973) ve Kiss (1974)'dir. Almanya'da Scorpions grubu 1972 yılında ilk albümleri olan Lonesome Crow'u yayımlamışlardır. Deep Purple'ın Machine Head (1972) albümünde virtüöz solistlik yapmış olan Blackmore, 1975 yılında Rainbow grubunu oluşturmak için Deep Purple'dan ayrılmıştır. Bu dönemde gruplar sürekli konserler ve ayrıntılı sahne gösterileri ile birçok hayran kazanmıştır. Erken dönem gruplarının "heavy metal" veya "hard rock" türünde çalışıp çalışmadıklarına dair tartışmalar bulunmaktadır. Müziğin blues köklerini daha yakın olan ve melodiye vurgu yapan tür günümüzde "hard rock"dır. High Voltage albümü ile çıkış yapan AC/DC bu duruma örnektir. 1983 yılında Rolling Stone ansiklopedisinde AC/DC'den "avustralyalı heavy metal grubu"  olarak bahsedilmiştir. Rock tarihçisi Clinton Walker bu konuda " AC/DC'yi 80'li yıllarda heavy metal grubu olarak tanıtmak o günlerde yanlış olduğu kadar bugün de yanlıştır. Onlar metal müzik kadar ağır olan rock 'n' roll grubudur." demiştir. Tanımların karıştırılması dışında kesin ayrımlar ve seyircinin tanımları da Ian Christie'ye göre birçok hard rock hayranını heavy metalin içine çekmiştir.

Bazı konularda biraz uzlaşma vardır. Black Sabbath'dan sonra Britanya'da en önemli grup sayılabilecek olan ve 1974 yılında Rocka Rolla ile çıkış yapan Judas Priest grubu hakkında Ian Christie şöyle demiştir:
"1970'li yılların ortalarında heavy metal estetiği anlaşılmazdır, mitolojik bir varlık gibidir. Thin Lizzy'nin karamsar gitarı ve karmaşık ikili gitarlarındadır, Alice Cooper'ın sahne tekniklerindedir, Queen'in cızıtılı gitarı ve gösterişli vokalindedir ve Rainbow'un gürültü ortaçağ sorunlarındadır.... Judas Priest, hard rock'ın çeşitli ses paletini birleştirmek ve genişletmek için gelmiştir. İlk kez heavy metal kendi başına bir müzik türü olmuştur."
1980'li yıllara kadar Judas Priest albümleri listelerde ilk 40'ta yer almamıştır. Birçok kişi için hızlı tempolu ve blues bulunmayan, daha temiz metalik sese sahip Sabbat sonrası heavy metal grubu olmuştur. Heavy metalin yükselişe geçtiği dönemde birçok eleştirmen bu müzik türüne ilgi duymamıştır. Metalin görsel bir şov ve ticari bir sanat haline gelmesine itirazlar olmuştur  ama asıl tepki müzik ve söz tarzına karşı olmuştur. 1970'li yıllarda Black Sabbath'ın albümünü eleştiren Robert Christgau bu tür hakkında "donuk ve yozlaşmış... geri zekalı, ahlaksız sömürü." demiştir.

Ana Akım: 1970'lerin sonları ve 1980'ler

1970'li yılların ortalarında Punk rock, yaygınlaşan rock müzik türlerine ve o günün sosyal şartlarına bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Punk rock akımı, diğer rock türleri ve disco müzik tarzı nedeniyle 1970'lerin sonlarında heavy metal satışları düşüşe geçmiştir. Aynı dönemde yeni kurulan British heavy metal grupları bu türün agresif ve yüksek enerjili yapısı ile "lo-fi" ve  do it yourself fikirlerinden etkilenmişlerdir. Yeraltı olarak tanımlanabilecek metal grupları kendi kayıtlarını yapmaya ve küçük gruplara dağıtmaya bu dönemde başlamışlardır. 1975 yılında kurulan Motörhead metal ve punk ayrımını derinleştiren ilk gruptur. 1977 yılında punk müziğin patlama yapmasıyla NWOBHM akımı da yükselişe geçmiştir. NME ve Sounds  dergileri  "New Wave of British Heavy Metal" akımını ön plana çıkartmaya çalışmıştır. Iron Maiden, Saxon ve Def Leppard gibi NWOBHM grupları heavy metal türüne yeni bir enerji katmışlardır. Judas Priest ve Motörhead gibi gruplar sesin sertliğini arttırıp blues etkisini azaltmakla birlikte tempoyu da yükseltmişlerdir. 1980 yılına gelindiğinde Iron Maiden, Saxon ve Motörhead albümleri İngiltere listelerinde ilk 10 sırada yer almaya başladılar. Daha az ticari başarı sağlayan Venom ve Diamond Head gibi gruplar da metal müziğin gelişmesine katkıda bulundular. 1981 yılında Motörhead No Sleep 'til Hammersmith ile İngiltere listelerinde ilk konuma gelerek bu pozisyona kendi türünde yükselebilen ilk grup oldu.

1975 yılında Blackmore'un ayrılışıyla Deep Purple, 1980 yılında John Bonham'ın hayatını kaybetmesiyle de Led Zeppelin dağılmıştır. Aynı dönemde Black Sabbath konserlerinde ön grup olarak yer alan Van Halen grubunun gitaristi Eddie Van Halen'ın grubun adını taşıyan 1978 tarihli albümlerinin "Eruption" şarkısında çaldığı solo bir dönüm noktası olarak adlandırılmaktadır.Christe (2003), p. 51 Yine bu dönemde Randy Rhoads ve Yngwie Malmsteen'in virtüözlüğü daha sonra neo-classical metal olarak adlandırılacak tarzı oluşturmuştur. Metal müziğe klasik müzik elementlerinin karışması  Blackmore ve Uli Jon Roth ile gerçekleşmiştir.

Van Halen'in başarısından sonra metal müzik Güney California'da 1970'lerin sonunda gelişmeye başladı. Quiet Riot, Ratt, Mötley Crüe ve W.A.S.P. gibi gruplar bu dönemde klasik heavy metalden ve sahne gösterilerinde glam rock türünden etkilendiler. Glam metal türünün sözleri hedonizmden ve vahşi davranışlardan oluşuyordu. Glam metal hareketi benzer tarzı benimseyen Twisted Sister gibi gruplarla metal müziğin önemli türleri arasında yer almayı başarmıştır.

New Wave of British Heavy Metal'ın doğumu ve Judas Priest'ın 1980 yılında British Steel albümünü yayımlaması gibi olaylar heavy metalin popüleritesini çok hızlı bir biçimde 1980'lerin sonlarına doğru arttırmıştır. 1981 yılında kurulan MTV, grupların videolarını televizyonda yayımlamış ve satışların artmasını sağlamıştır. Def Leppard'ın Pyromania için çektiği videolarla popüleritesini arttırmış ve Quiet Riot 1983 yılında Metal Health şarkısı ile Billboard listesinde ilk sıraya yükselmiştir. Heavy metalim yükselişini hızlandıran bir başka faktör de 1983 yılında US festival'da Heavy Metal Günü başlığında Ozzy Osbourne, Van Halen, Scorpions, Mötley Crüe ve Judas Priest gruplarının konser vermeleridir. 1983 ile 1984 yılları arasında heavy metal satışları ABD'de tüm müzik türleri arasında %8 paya sahipken %20'lere kadar ulaşmıştır. 1981 yılında Kerrang!  dergisi ve 1984 yılında Metal Hammer dergisi yayın hayatına başlamıştır. 1985 yılında Billboard dergisi yaptığı açıklamada "Metal müzik dinleyici kitlesini oldukça genişletti. Artık genç erkeklerin baskınlığı yok. Metal dineyici kitlesi yaşlılardan, gençlerden ve daha çok kadından oluşuyor." demiştir.

1980'li yılların ortalarında glam metal ABD listelerinde, müzik televizyonlarında ve konserlerde daha çok yer alıyordu. Warrant, Poison ve Cinderella gibi yeni kurulan gruplar Mötley Crüe ve Ratt yanında popülerliklerini arttırmaya başlamıştı. Bu dönemde glam metal ile hard rock arasındaki tarz boşluğunu dolduran Bon Jovi, üçüncü albümü Slippery When Wet ile büyük başarı kazanmıştı. Aynı tarza sahip İsveçli grup Europe aynı yıl yayımladıkları (1986) The Final Countdown albümünün adını taşıyan şarkıları ile 25 ülkenin listelerinde birinci sırada yer aldılar. 1987 yılında MTV sadece metal müziğe özgü olan Headbanger's Ball programını yayımlamaya başladı. Bir yandan ise heavy metal dinleyicisi yeraltı grupları ve popüler grupları dinleyenler olarak gruplaşmaya başladı.

Geniş bir dinleyici kitlesine hitap eden gruplardan biri de Guns N' Roses'dır. Los Angeles'taki diğer glam metal gruplarına göre daha vahşi ve tehlikeli bir tarz benimsemişlerdir. 1987 yılında Appetite for Destruction 'ı yayımlamalarıyla birlikte Sunset Strip tarzını birkaç yıl tek başlarına devam ettirmişlerdir. Ertesi yıl aynı L.A. hard-rock kulüp kültüründen beslenen Jane's Addiction grubu Nothing's Shocking ile çıkış yapmıştır. Albüm eleştirisinde Rolling Stone, Jane's Addiction grubunun Led Zeppelin'in gerçek mirasçısı olduğunu söylemiştir. Grup, gelecek on yıl içerisinde popüler olacak "alternative metal" türünün ilk örneklerinden biri olarak tanımlanmıştır. Bunun yanında Winger ve  Skid Row gibi gruplar glam metal türünün popülerliğini devam ettirmişlerdir.

Diğer metal müzik türleri: 1980'ler, 1990'lar ve 2000'ler
Heavy metal alttürleri'nin birçoğu ticari patlamanın yaşanmadığı 1980'ler öncesinde oluşmaya başlamıştır.

Thrash metal

Thrash metal türü 1980'lerin başında hardcore punk ve New Wave of British Heavy Metal'dan etkilenerek oluşmaya başlamıştır. Şarkıların hızı bakımından speed metal ile benzerlik göstermektedir. Thrash metal türü ABD'de Bay Area thrash metalin ön plana çıkmasıyla popülerlik kazanmaya başlamıştır. Ürettikleri şarkılar glam metal ve diğer metal türlerine göre daha hızlı ve daha agresiftir. Gitarda  shredding tekniği önplana çıkartılmış ve sözlerde ürkütücü bir dille nihilist düşünceler ya da sosyal konular işlenmiştir.  Thrash metali "rap müziğin uzaktan kuzeni" olarak tanımlayanlar da olmuştur.

Thrash'in Büyük Dörtlüsü olarak anılan Metallica, Anthrax, Megadeth ve Slayer ile bu tür popülerliğini oldukça arttırmıştır. Avrupa'ya ise bu tarzı üçü de Almanya'da kurulan Kreator, Sodom ve Destruction taşımıştır. San Francisco Bay Area'dan Testament ve Exodus, New Jersey'den  Overkill ve Brezilya'dan Sepultura da bu türün gelişmesine katkıda bulunmuştur. Oluşumundan itibaren 10 yıl içerisinde hayran kitlesini oluşturan Thrash metal, Metallica'nın Master of Puppets ve ...And Justice for All albümleri başta olmak üzere Megadeth ve Anthrax'ın kayıtları ile Billboard listelerinde ilk 40 pozisyonda yer almıştır.

Slayer, Big Four içerisinde daha az ticari başarı gösterse de Kerrang! tarafından tüm zamanların en heavy albümü olarak adlandırılan Reign in Blood adlı albüme sahiptir. 20 yıl sonra Metal Hammer aynı albümü son yirmi yılın en iyi albümü olarak adlandırmıştır. Slayer, şiddet ve nazizm gibi konuları işlediğinden neo-nazi ve skinhead benzeri oluşumlar da hayran kitleleri içerisinde yer almıştır. 1990'lı yıllara gelindiğinde thrash metal en başarılı dönemine ulaşmıştır. Metallica'nın 1991 yılında yayımladığı ve grubun adını taşıyan albümleri Billboard listelerinde ilk sıraya, Megadeth'in 1992 yılında yayımladığı Countdown to Extinction albümü ikinci sıraya , Anthtax ve Slayer ilk ona , Testament ve Sepultura ise ilk 100'e kadar yükselmiştir.

Death metal

Thrash, gelişmesini devam ettirirken daha aşırı türlere ayrılmıştır. MTV News'e göre Slayer'ın müziği death metalin ortaya çıkmasını sağlamıştır. NWOBHM gruplarından biri olan Venom da bu türün ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur. Hem Kuzey Amerika'da hem de Avrupa'da gelişmeye başlayan death metal hareketinin en önemli figürleri küfür ve satanizm olmuştur. Florida'da kurulan Death ve Bay Area'da kurulan Possessed bu türün bilinen gruplarındandır. Metalin bu alt türü ismini Possessed grubunun 1985 yılında yayımladığı Seven Churches'' albümünün "Death Metal" adlı şarkısından almaktadır.

Death metal, thrash ve hardcore'un hızı ile agresifliğini şiddet ve satanizm ile birleştirmiştir. Death metal vokal olarak brutal vokal ve yüksek tondan çığlıkları barındırmaktadır. Vokalin yanında derin, agresif, düşük tonlu ve yüksek distortion sahibi gitar ile çok hızlı vuruşlardan oluşan davul ritimleri bulunur. Müziğin temposu çok sık değişmektedir.

Death metal grupları da thrash metal gibi gelişen tiyatral özellikleri reddetmiş ve gösterilerinde özel bir kostüm kullanmayıp günlük kıyafetler seçmiştir. Bu konunun tek istisnası Deicide grubundan Glen Benton'dır. Sahne gösterilerine alnına ters haç damgalayarak ve zırh giyerek çıkmıştır. Morbid Angel grubu neofaşizm imgelerini kullanmıştır. Bu iki grup ile Death ve Obituary grupları 1980'li yıllarda Florida'da gelişmeye başlayan death metal kültürünün öncüleridir. İngiltere'de gelişen ve benzer bir tarz olan grindcore'un öncü grupları Napalm Death ve Extreme Noise Terror grupları anarcho-punk akımından etkilenmişlerdir.

Black metal

Black metalin ilk akımı 1980'li yılların ortalarında Britanya'dan Venom, Danimarka'dan Mercyful Fate, İsviçre'den Hellhammer ve Celtic Frost ile İsveç'ten Bathory önderliğinde başladı. 1980'lerin sonlarına doğru Norveç'ten Mayhem ve Burzum gibi gruplar ikinci akıma önderlik etti. Black metal tarz ve prodüksiyon olarak değişkenlik göstermektedir. Ancak genel olarak aşırı tondaki vokaller, yüksek distortion sahibi aynı tonda devam eden gitar sesleri ve karanlık atmosfer kullanılır. Ayrıca kasıtlı olarak lo-fi prodüksiyona ve dış seslere de yer verilir. Çoğu black metal grubu ilhamını paganizmden almaktadır ve Hristiyanlık öncesi dönemi vurgulamaktadır. Satanist temalar da ayrıca yaygındır. Birçok black metal grubu metal, folk, klasik müzik, electronica ve avant-garde türlerinin sesleri ile de denemeler yapmaktadır. Darkthrone grubunun davulcusu Fenriz bu durum hakkında " Prodüksiyon, sözler giyiniş tarzları ve çirhin, ham ve korkunç şeyler için bir şeyler yapmaları gerekiyordu. Genel bir ses yoktu." demiştir.

1990'larda Mayhem corpsepaint makyajıyla sahneye çıkıyordu ve bu makyaj türünü diğer black metal grupları da benimsemişlerdi. Bathory, Viking metal ve folk metal hareketinden etkilenmiş ve Immortal bu türe hız kazandırmıştır. 1990'ların başında İskandinavyalı black metal gruplarının adları şiddet olayları ile birlikte anılmaya başlamış ve Burzum ile Mayhem grupları kilise yakma olayları ile ilişkilendirilmiştir. Death metalin artan ticari başarısı karşısında özellikle Norveç'teki yeraltı metal grupları black metal hareketini desteklemeye başlamışlardır. Gorgoroth grubunun eski vokalisti Gaahl, "Black Metal hiçbir zaman dinleyiciye ulaşmak için değildi.... Bizim ortak düşmanımız vardı: Hristiyanlık, sosyalizm ve demokrasiyi ayakta tutan her şey." demiştir.

1992 yılına gelindiğinde black metal İskandinavya dışında Almanya, Fransa ve Polonya'da da gelişmeye başladı. 1993 yılında Burzum'dan Varg Vikernes'in Mayhem grubundan Euronymous'u öldürmesiyle medyanın ilgisi bu türe yöneldi. 1996 yılında diğer türler durgunlaşmaya başladığında Burzum ve Finlandiyalı grup Beherit karanlık atmosferi sürdürmeye devam etti. Aynı yıl İsveçli Tiamat ve İsviçreli Samael grupları önderliğinde senfonik black metal türü oluşmaya başladı. 2000'li yılların başlarına gelindiğinde Metal Hammer dergisinin Iron Maiden'dan sonra en başarılı metal grubu olarak nitelendirdiği Cradle of Filth gibi Norveçli grup Dimmu Borgir black metal türünü genele daha da yaklaştırdı.

Power metal

1980'li yılların sonlarında death ve black metal türlerinin sertliğine bir tepki olarak ortaya çıkmıştır. Kuzey Amerika'da nispeten yeraltı bir tarza sahip olmasına karşın Avrupa'da, Japonya'da ve Güney Amerika'da oldukça geniş hayran kitlesine ulaşmıştır. Power metal daha çok canlı, epic melodiler ile cesaret ve hoşnutluğu ön plana çıkaran temalar ortaya koymuştur. Sahip olduğu ses 1980'li yılların ortalarında Alman Helloween grubu tarafından güçlü riffler, melodik yaklaşım ve Judas Priest ile Iron Maiden'a benzer olarak yüksek perdeli temiz vokal tarzıyla thrash metalin hızı ve enerjisinin birleştirilmesiyle oluşturulmuştur.

İsveç'den HammerFall, İngiltere'den DragonForce ve Florida'dan Iced Earth gibi geleneksel power metal grupları sahip oldukları sesleri klasik NWOBHM tarzına borçludurlar. Florida'dan Kamelot, Finlandiya'dan Nightwish, İtalya'dan Rhapsody of Fire, New York'tan Manowar ve Rusya'dan Catharsis gibi pek çok power metal grubu klavye tabanlı "senfonik" seslere ve bazen orkestra ya da opera sanatçılarına yer verirler. Power metal, Brezilya'dan Angra ve Arjantin'den  Rata Blanca gibi grupların popular olduğu Japonya ve Güney Amerika'da geniş hayran kitlesine sahiptir.

Power metal, Rush ve King Crimson gibi kompleks bestelere sahip progressive metal ile yakın ilişkilere sahiptir. Progressive metal, ABD'de Queensrÿche, Fates Warning ve Dream Theater gibi yenilikçi gruplarla 1980'li yılların ortalarında ortaya çıkmıştır. Progressive metal ile power metalin seslerinin birleşimi New Jersey'den Symphony X grubunın gitaristi Michael Romeo ile gerçekleşmiştir.

Doom ve gothic metal

Ayrıca bakınız
 Heavy metal alttürleri
 Heavy metal festivalleri listesi
2021'de heavy metal müzik

Kaynakça

Dış bağlantılar

Müzik taslakları

Heavy metal


Diese Liste zeigt die Nationalstraßen in Madagaskar auf. Es gibt einen Straßentyp und zwar die Fernstraßen beginnend mit N oder RN. Nicht zusammenhängende Teilstücke einer Nationalstraße werden mit Buchstaben (a, b, …) unterschieden, alternative Routen werden mit der Endung -bis versehen. Das Ministerium für Öffentliche Arbeiten (Ministere des Travaux Publics) klassifiziert die Straßen in drei Gruppen: routes nationales primaires (P), routes nationales secondaire (S) und routes nationales temporaire (T); letztere sind meist unbefestigt oder wegen mangelnder Wartung in schlechtem Zustand und daher nur in der Trockenzeit passierbar.

Nationalstraßen

Weblinks

Einzelnachweise

!Madagaskar
!
Nationalstrassen Madagaskar

Liste der Nationalstraßen in Madagaskar


කොළඹ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය නගරය යනු (පැරණි නාමය කොළඹ වරාය නගරය) ශ්‍රී ලංකාවේ, කොළඹ ගාලු මුවදොර පිටියට ආසන්න මුහුදේ හෙක්ට්යාර 269 ක ප්‍රමාණයක් ගොඩකරමින් ඉදිකිරීමට අපේක්ෂිත නව වරාය නගරයකි. මුහුද ගොඩකරමින් වරාය නගරයක් ශ්‍රී ලංකාව තුල ඉදිකෙරෙන ප්‍රථම අවස්ථාව ලෙස මෙය ඉතිහාසයට එක් වේ.

කොළඹ දකුණු වරායේ ඉදිකිරීම් නිරික්ෂණයට පැමිණි අවස්ථාවක, මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමන්ට ඇතිවූ අදහසකට අනූව මෙම නව වරාය නගරයේ මූලික සංකල්පය බිහිවූ බව කියැවෙයි. කෙසේනමුදු 1998 වසරේදී සිංගප්පූරුවේ CESMA විසින් මීට සමාන යමක් ඉදිරිපත් කොට තිබූ අතර 2004 වසරේදී එම සංකල්පය බස්නාහිර පළාත් මහා නගර සංවර්ධන සැළැස්ම යටතේ එම ස්ථානයේම කුඩා සහ ආරක්ෂිත මුහුද ගොඩකිරීමේ ව්‍යාපෘතියක් ලෙස  අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික මහතා විසින් ගෙන එන ලදී.චීන ආධාර යටතේ මෙය ඉදිවෙමින් පවතින අතර භූමියෙහි ගොඩකිරීම් කටයුතු දැනට අවසන්ව පවතී.වර්තමානයේ ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීම් ආරම්භ කිරීමට යෝජනාවී ඇති අතර රුක් රෝපණ කටයුතු පර්යේෂණ මට්ටමේ පවතී.වර්ෂ 2024දී ප්‍රථම අදියර නිමකිරීමට අපේක්ෂා කෙරේ.

ඉදිකිරීමට නියමිත කලාපය
නව කොළඹ දකුණු වරායේ දක්ෂිණ මායිම සහ කොටුව ප්‍රදීපාගාරය අතර කලාපයේ මෙම නව වරාය නගරය ඉදිකිරීමට අපේක්ෂිත වේ. ගොඩකිරීමට අපේක්ෂිත මුළු භූමි ප්‍රමාණය හෙක්ට්යාර 269 කි

ඉදිකිරීම
ගාලු මුවදොරට ආසන්න මුහුදේ අක්කර 500කට වැඩි ප්‍රමාණයක් ගොඩකරමින් ඉදි කරන මෙම නව වරාය නගරයේ පලමු අදියරේ ඉදිකිරීම් කටයුතු ශ්‍රී ලංකා ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ සහ චීන ජනාධිපති ෂී ජින්පින් මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් 2014 සැප්තැම්බර් 17 වන දිනදී ආරම්භ කෙරුණි.

වරාය නගරයේ ව්‍යාපෘති සැලසුම චීන මහජන සමූහාණ්ඩුවේ සීමාසහිත චයිනා කොමියුනිකේෂන් ක්‍රන්ස්ට්‍රක්ෂන් සමාගම විසින් ඉදිරිපත් කොට තිබේ. ව්‍යාපෘතියේ ඉදිකිරීම් කටයුතු චයිනා හාබර් ඉංජිනියරින් සමාගම විසින් සිදු කරයි. ව්‍යාපෘතිය ශ්‍රී ලංකා වරාය අධිකාරිය විසින් ක්‍රියාවට නංවනු ලබන අතර, ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලය විසින් ආයෝජනය වෙනුවෙන් වූ බදු සහන ලබාදීම සිදුකෙරේ. අදියර දෙකක් යටතේ කොළඹ වරාය නගරයේ ඉදිකිරීම් කටයුතු සිදුවෙයි.

පළමු අදියර
වරාය නගරයේ පළමු අදියර යටතේ දියකඩනය ඉදිකිරීම, ඉඩම් ගොඩකිරීමේ කටයුතු සම්පූර්ණයෙන්ම අවසන් කිරීම හා සංවර්ධනය කළ හැකි ඉඩම්වලින් හෙක්ටයාර් 75ක ප්‍රමාණයක යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කිරීම සිදු කරනු ලැබේ. මේ සඳහා වූ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 1337ක ආයෝජනය චයිනා කොමියුනිකේෂන් කන්ස්ට්‍රක්ෂන් සමාගම විසින් සිදු කරයි. පළමු අදියරේ ඉදිකිරීම් කටයුතු මාස 39 ක් තුල අවසන් කිරීමට නියමිතය.

දෙවන අදියර
දෙවන අදියර යටතේ ඉතිරි සංවර්ධනය කළ හැකි ඉඩම් හෙක්ටයාර් 95ක ප්‍රමාණයේ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කිරීම අපේක්ෂාව වී තිබේ. මෙම සමස්ථ ව්‍යාපෘතිය වසර අටකින් නිමා කිරීම සැලසුම කොට ඇත.

භූමි පරිහරණය
කොළඹ වරාය නගරය, කොළඹ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය නගරය බවට පත්වීමට පෙරාතුව අළුතින් ගොඩකරනු ලබන භූමියෙන් හෙක්ටයාර් 125ක ප්‍රමාණයක් ශ්‍රී ලංකා රජයටද, ඉතිරි හෙක්ටයාර් 108ක ප්‍රමාණය චීන ආයෝජකයාට හිමිවීමට නියමිතව තිබිණි. ඉන් හෙක්ටයාර් 88ක් වසර 99ක බදු පදනම මතද, ඉතිරි හෙක්ටයාර් 20 ක ප්‍රමාණය නිදහසේ භුක්ති විඳීම සඳහා ලබා දීමට නියමිත විය.

මූලාශ්‍ර

කොළඹ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය නගරය


Learchos (, ) ist eine Figur der griechischen Mythologie.

Er ist der Sohn des Athamas und seiner zweiten Frau Ino. Sein Bruder ist Melikertes.

Learchos wird von seinem Vater Athamas getötet. Nach einigen Versionen wird Athamas von Hera mit einem Fluch belegt, sodass er  Learchos seiner Mutter entreißt und an einem Felsen zerschmettert. Nach einer anderen Version ist er so wütend auf Ino, als er erfährt, dass sie eine Intrige gegen seine Kinder aus erster Ehe, Phrixos und Helle, gesponnen hat, dass er sie und ihre Kinder mit voller Absicht töten will. Ino springt daraufhin mit Melikertes ins Meer.

Quellen
 Bibliotheke des Apollodor, 1,9,1–2; 3,4,3
 Hyginus Mythographus, Fabulae 1–2,4
 Ovid, Metamorphosen 4,516
 Pausanias, Beschreibung Griechenlands 1,44,7; 9,34,7

Literatur

Person der griechischen Mythologie

Learchos (Mythologie)


Als Kleine Schweiz (; Plene:
) wird ein Abschnitt des Karmel-Gebirges bei Haifa in Israel bezeichnet. Er befindet sich direkt südwestlich der Universität Haifa und zeichnet sich durch eine besonders felsige Landschaft aus.

Karmel (Gebirge)
Geographie (Palästina)
Bezirk Haifa

Kleine Schweiz (Israel)


علي المؤمن قد يعني:

 علي المؤمن قائد عسكري كويتي.
 علي المؤمن (باحث عراقي).

علي المؤمن (توضيح)


An Habenaria oerstedii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Habenaria oerstedii in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Nicaragua. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria oerstedii


CP Urbanos de Lisboa es una unidad de negocios de Comboios de Portugal, empresa pública portuguesa de ferrocarril, orientada a la prestación de servicios suburbanos de pasajeros en el área de la Gran Lisboa.

Historia
El 6 de noviembre de 1997 el Consejo de Administración de CP aprobó una nueva reorganización de la empresa con una lógica de gestión empresarial para responder a los desafíos del mercado de transporte, constituyendo Unidades de Negocio organizadas en función de los diferentes segmentos de mercado, con autonomía de gestión. Nacieron así, entre otras, la USGL-Unidade de Suburbanos da Grande Lisboa y la USGP-Unidade de Suburbanos do Grande Porto, asumiendo estas dos especial relevancia, en tanto que el transporte urbano representa cerca de 80% del total de pasajeros de CP.

Flota

 Serie 2300/2400 de Sorefame y de Siemens.
 Serie 3150 de Alstom y de Sorefame.
 Serie 3500 de CAF y de Alstom.

Líneas
La red de CP Urbanos de Lisboa está constituida por cuatro líneas:

Enlaces externos
 Página oficial de CP Caminhos-de-Ferro Portugueses

Transporte de Lisboa
CP Urbanos de Lisboa

CP Urbanos de Lisboa


Aratol,  Aksaray ilinin Merkez ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri köy iken 1 Temmuz 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen yerleşimin belediye statüsü, 2008 yılında "Aratol Bahçeli" ve "Aratol İstiklal" olmak üzere iki farklı mahalle olarak merkez ilçeye bağlanması ile sona erdi.

Coğrafya
Mahalle, Aksaray il merkezine 6,8 km uzaklıktadır.

Nüfus

Yönetim

Belediye başkanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar

Aksaray merkez belde ve köyleri
Aksaray'ın mahalleleri

Aratol, Aksaray


Die BMW Open 2012 waren ein Tennisturnier, welches vom 30. April bis zum 6. Mai 2012 in München stattfand. Es war Teil der ATP World Tour 2012 und wurde auf Sandplatz ausgetragen. In der gleichen Woche wurden in Estoril die Estoril Open sowie in Belgrad die Serbia Open gespielt, die genau wie die BMW Open zur Kategorie ATP World Tour 250 zählten.

Im Einzel trat Nikolai Dawydenko zur Titelverteidigung an, schied jedoch bereits in der ersten Runde aus. Im diesjährigen Finale traf Marin Čilić auf Lokalmatador Philipp Kohlschreiber. Kohlschreiber konnte sich in zwei Sätzen durchsetzen und triumphierte damit zum zweiten Mal nach 2007 in München. Dies war der vierte ATP-Einzeltitel seiner Karriere, dabei der dritte auf deutschem Boden. Čilić hingegen verlor nach 2010 zum zweiten Mal das Finale von München. Größte Überraschung des Turniers war der mit einer Wildcard gestartete Tommy Haas, der unter anderem den topgesetzten Jo-Wilfried Tsonga besiegte und erstmals seit Juli 2009 wieder ein ATP-Halbfinale erreichte.

Im Doppel gewannen Simone Bolelli und Horacio Zeballos im Vorjahr den Titel, sie nahmen jedoch in diesem Jahr nicht am Turnier teil. Im diesjährigen Finale siegten die topgesetzten František Čermák und Filip Polášek in zwei Sätzen gegen Xavier Malisse und Dick Norman. Dies war knapp ein Jahr nach ihrem ersten ihr mittlerweile vierter gemeinsamer ATP-Titel. Für Čermák war es der 27. ATP-Titel seiner Karriere, für Polášek der neunte.

Das Teilnehmerfeld der Einzelkonkurrenz bestand aus 28 Spielern, jenes der Doppelkonkurrenz aus 16 Paaren. Die vier topgesetzten Spieler im Einzel bekamen jeweils ein Freilos in die zweite Runde.

Qualifikation
Die Qualifikation fand vom 28. bis 30. April 2012 statt. Ausgespielt wurden vier Qualifikantenplätze, die zur Teilnahme am Hauptfeld des Turniers berechtigten.

Folgende Spieler hatten die Qualifikation überstanden und spielten im Hauptfeld des Turniers:

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks und Quellen
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der ATP World Tour 2012
Tennisturnier in München

BMW Open 2012


Rodoljub Čolaković (cirílico serbio: Родољуб Чолаковић) (Bijeljina, 7 de junio de 1900-Belgrado, 30 de marzo de 1983) fue un activista, político y escritor yugoslavo, primer ministro de la República Socialista de Bosnia y Herzegovina entre 1945 y 1948.

Tuvo un importante peso específico en el Partido Comunista de Yugoslavia, y participó con las Brigadas Internacionales en la Guerra Civil Española y con el Ejército Partisano de Liberación que combatió a los alemanes en los Balcanes en la Segunda Guerra Mundial. Recibió las condecoraciones de la Orden del Héroe del Trabajo Socialista y la Orden de Héroe del Pueblo.

Biografía
Nació el 7 de junio de 1900 en Bijeljina, en la Provincia imperial de Bosnia y Herzegovina (Imperio austrohúngaro), en el seno de una familia adinerada. Estudió la enseñanza primaria, y el primer ciclo de Comercio en Bijeljina y una academia de Comercio de Sarajevo. Luego estudió en la Escuela Superior de Comercio de Zagreb.

Inicios políticos
Comenzó a relacionarse con la juventud revolucionaria a una edad temprana. Con 19 años, se afilió al Partido Socialdemócrata de Bosnia y Herzegovina, y en 1920 al recién formado Partido Comunista de Yugoslavia. Colaboró con Alija Alijagić, con quien trabajó en la Organización del Partido Comunista, planificando las primeras huelgas.

En diciembre de 1920, el Gobierno del Reino de Yugoslavia prohibió el Partido Comunista de Yugoslavia y comenzó la persecución de comunistas y representantes de los trabajadores en todo el reino. Čolaković, Alijagić y otros jóvenes comunistas fundaron Crvena pravda (Justicia roja), una organización que combatió la persecución a que los comunistas eran sometidos, considerando que la respuesta al terror era el terror, utilizando el terrorismo como un instrumento de lucha. El 21 de julio de 1921, esta organización llevó a cabo el asesinato del Ministro del Interior, Milorad Drašković, que había anulado la victoria electoral de los comunistas en Belgrado. El asesinato lo llevó a cabo Alija Alijagić, con la colaboración de Čolaković. Seis personas fueron arrestadas de inmediato, siendo Alijagić condenado a muerte, y Čolaković a 12 años de prisión. Cumplió su condena en Lepoglava, Sremska Mitrovica y Maribor.

Durante su estancía en prisión, tradujo varias obras clásicas del socialismo científico, como El Estado y la revolución, de Vladimir Lenin y, junto a Moša Pijade, el primer volumen de El capital, de Karl Marx. En la cárcel de Maribor coincidió con Josip Broz Tito, con quien colaboró en la coordinación con los comunistas que se encontraban en libertad.

Activismo internacional
Salió de prisión en octubre de 1932, pero a principios de 1933 se vio obligado a emigrar, debido a la constante vigilancia a que era sometido por la policía, impidiéndole desarrollar sus actividades políticas. Por orden del Comité Central del Partido Comunista se trasladó a la Unión Soviética, ingresando en la Escuela Internacional Lenin de Moscú. Participó en el VII Congreso de la Internacional Comunista, y posteriormente se integró en el comité central, con sede en Viena, colaborando con Vladimir Ćopić en la redacción de Proleter, órgano de expresión del PCY.

Al finales de junio de 1936 llegó ilegalmente a Split, donde colaboró en la formación ideológica de los miembros del PCY en Dalmacia. Luego se trasladó a Zagreb, pero la policía lo descubrió y debió volver a Viena. No obstante, volvería en similares condiciones a Eslovenia y Croacia. Ingresó en el Buró Político de la dirección del partido, que fue nombrado en Moscú, y dirigido por Milan Gorkić como secretario general, colaborando en el reclutamiento y envío de voluntarios a España para defender a la II República Española.

Como miembro de la dirección central del PCY, se trasladó en septiembre de 1937 a España para participar en la Guerra Civil Española con los brigadistas yugoslavos. Pero en noviembre Gorkić fue ejecutado durante una purga estalinista y en diciembre Tito, que asumió la dirección del partido, reclamó a Čolaković para tareas organizativas en Yugoslavia. Pasó entonces por una época de alejamiento del Comintern (él era uno de los discípulos de Gorkić), aunque mantuvo siempre la confianza de Tito, y de 1938 a 1941 se alejó de la actividad política, dedicándose a la literatura.

Guerra de Liberación
En 1941, con la Invasión de Yugoslavia por las Fuerzas del Eje, retornó su actividad en el partido, encargándose del departamento de agitación y propaganda en Serbia.

Participó activamente en la organización de la sublevación en Serbia y Bosnia y Herzegovina. Tras abandonar el territorio ocupado de Belgrado se trasladó a Šumadija, desde donde participó en la organización de las unidades militares partisanas. En septiembre de 1941 fue nombrado comisario político del Estado Mayor General del Movimiento Popular de Liberación de Bosnia y Herzegovina, y se trasladó al este de Bosnia, donde lideró la lucha armada. En noviembre de 1943, en Jajce, fue elegido Secretario de la Presidencia del Consejo Antifascista de Liberación Nacional de Yugoslavia.

Carrera política

Después de la liberación de Yugoslavia, ocupó cargos de responsabilidad en la vida gubernamental y política de la República Socialista de Bosnia y Herzegovina y la República Federativa Socialista de Yugoslavia. Se desempeñó como:

 Primer Primer Ministro de la República Socialista de Bosnia y Herzegovina.
 Ministro de Educación del Gobierno de Yugoslavia.
 Vicepresidente del Consejo Federal Ejecutivo.

También fue elegido como miembro del Comité Central de la Liga de los Comunistas de Yugoslavia y de la Liga de los Comunistas de Bosnia y Herzegovina. Murió el 30 de marzo de 1983 en Belgrado, y fue enterrado en el cementerio belgradense de Novo groblje.

Obra
 "Španija u plamenu" (España en llamas) - 1937, bajo el seudónimo de P. Vukovic.
 "Kuća oplakana" (La casa mojada) - 1941, bajo el seudónimo de R. Rudi Bosamac.
 "Zapisi iz oslobodilačkog rata" (Los registros de la Guerra de Liberación) (cinco volúmenes) - 1946-1955.
 "Susreti i sećanja" (Encuentros y Recuerdos) - 1959.
 "Kazivanje o jednom pokoljenju" (La narrativa de una generación) (tres volúmenes) - 1964-1972.
 "Utisci iz Indije" (Impresiones de la India)

Referencias

Comunistas de Yugoslavia
Antifascistas
Políticos serbobosnios
Brigadistas internacionales de Yugoslavia
Partisanos yugoslavos
Orden de los Héroes del Pueblo
Nacidos en Bijeljina
Fallecidos en Belgrado

Rodoljub Čolaković


Carla Crespo es una actriz argentina, performer, Dj y docente de actuación  que ha participado en varias películas y obras de teatro en su país y en giras y festivales internacionales.

Trayectoria
Es Licenciada en Artes Combinadas por la Universidad de Buenos Aires y realizó cursos de actuación con Ricardo Bartís, Augusto Fernandes, Luciano Suardi, Raquel Sokolowickz y Daniel Casablanca y de danza contemporánea y entrenamiento físico con Carlos Casella, Manuel Atwell, Ana Frenkel, Noemí Coelho y Cristina Barnils.

Actuó, entre otros, en los espectáculos teatrales Tiestes y Atreo de Emilio García Wehbi,  Fetiche de José María Muscari y Agua presentados en el Complejo Teatral de Buenos Aires, Mil quinientos metros sobre el nivel de Jack de Federico León, presentada en diversos Festivales de Europa, Canadá y Australia y La familia argentina de Alberto Ure, dirigida por Cristina Banegas, obra por la que fue destacada en los premios Teatro del Mundo. Junto a Tatiana Saphir, escribió y dirigió el espectáculo de performance "Re-genias", basado en sus diarios íntimos de la adolescencia. Entre 2009 y 2011, participó de diversos festivales europeos y latinoamericanos con la obra Mi vida después de Lola Arias.

En televisión, participó entre otros programas, en los unitarios Criminal, producido por Ideas del Sur, Mujeres asesinas (Italia) y en la tira diaria Vidas Robadas, por la que fue candidata a los Premios Clarín como Revelación femenina.

En cine, participó, entre otros, en los largometrajes Un mundo seguro (2012) dirigida por Eduardo Spagnuolo, Roma (2004) dirigida por Adolfo Aristarain y Tan de repente (2002) de Diego Lerman, por cuya interpretación fue candidata a los premios Cóndor de Plata y Clarín revelación, además de haber recibido el Premio Coral a las actuaciones femeninas en el Festival Internacional de Cine de La Habana, y la Mención Especial del Jurado a las actuaciones en el Festival Internacional de Cine de Locarno.

En 2004 y 2005 recibió la Beca Antorchas de perfeccionamiento en el país para actores profesionales.
En 2017 participa del film de Milagros Mumenthaler "La idea de un lago" basado en el libro de la poeta Guadalupe Gaona.

Filmografía
 Husek (2022) dir. Daniela Seggiaro
 La idea de un lago (2017) dir. Milagros Mumenthaler
 Mujer Conejo (2011) dir. Verónica Chen
 Un mundo seguro (2010) dir. Eduardo Spagnuolo
 Castro  (2009) dir. Alejo Moguillansky  … Rebeca Thompson
 Mientras tanto  (2006) dir. Diego Lerman …Selva
 Roma  (2004) dir. Adolfo Aristarain…Betty
 Pueblo chico  (2003) dir. Fernán Rudnik
 Tan de repente  (2002) dir. Diego Lerman …Mao
 La prueba  cortometraje (2009) dir. Diego Lerman … Mao

Televisión

Haciendo escenas (Untref), dir Juan Villegas
Criminal de Ideas del Sur
Mujeres asesinas (Italia)
Para vestir santos
Vidas robadas
 Variaciones, 2008 - Cap. 5: "Travesía" (Leticia)
 El propietario telefilm (2008) dir. Valentín Javier Diment y Luis Ziembrowski .... Andrea
 Santos y pecadores (Televisión por la justicia), 2013 - Cap. 7: "Hermanas" (Paula)
 La casa, 2015 - Cap. 13: "Virus" (Mora)

Teatro
 Beya Durmiente (Dj Beya), dir Victoria Roland
 Tiestes y Atreo, dir Emilio García Wehbi
 La familia argentina de Alberto Ure, dirigida por Cristina Banegas.
 Mi vida después de Lola Arias.
 Fetiche de José María Muscari.
 Agua de Gladys Lizarazu.
 Ivonne de Witold Gombrowicz, coordinada por Ricardo Bartis.
 Bizarra de Rafael Spregelburd.
 El Pánico de Rafael Spregelburd.
 Vuelve la rabia de Juan Pablo Gómez.
 El amor, lo sagrado y el arte coordinado por María Inés Aldaburu.
 Mil quinientos metros sobre el nivel de Jack de Federico León.

Referencias

Enlaces externos

 Carla Crespo en Cinenacional.com

Actores de cine de Argentina
Actrices de teatro de Argentina
Actores de televisión de Argentina
Alumnado de la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Buenos Aires
Personas de la Provincia de Buenos Aires

Carla Crespo


Kapetanov(ić)a kula (Dizdareva, Dizdarevića, Kapetanova kula, Franića kula, Tinova kula) je fortifikacijski objekt u Vrgorcu, Hrvatska. Pripada nizu dobro očuvanih materijalnih ostataka osmanske kulturne baštine u gradu, prije svega kulâ.
U gradu je danas osam turskih kula znane pod imenima Avala, Dizdarevićeva kula (Kapetanovića kula), Cukarinovićeva kula, Pakerova kula, Muminova kula, Raosova kula. Kao malo gdje na jugu Hrvatske, naglašene su u naselju i brojem i po položaju. Namjena im je bila stambena i obrambena. Služila su kao sigurno prenoćište.

Naziva ju se još i Dizdarevića kula. Najveća od osam turskih kula u Vrgorcu. Smatra se da je bila sastavni dio srednjovjekovnih gradskih zidina. Rodno je mjesto Tina Ujevića. Načinom gradnje i ljepotom različita je od ostalih kula.
Kula je na tri kata četverokutna tlocrta.

Kapetanova kula (tal. Torre detta del Principe), danas Tinova kula najveća je srednjovjekovna fortifikacijska i stambena gradevina. U njoj se održava kulturna zbivanja. Za rođendan hrvatskoga pjesnika Augustina Tina Ujevića održava se sedmodnevna Kulturno-književna manifestacija S Tinom u Vrgorcu od 30. lipnja do 5. srpnja. U kuli je "književna vitrina" današnjih dobitnika Nagrade "Tin Ujević" i sudionika kulturno-književne manifestacije "S Tinom u Vrgorcu". Kula ima galeriju u kojoj su donirana umjetnička djela "Theaterwindspiel" iz Berlina. Galerija je mjesto izložbi stranih i domaćih umjetnika.

Rodna kuća Tina Ujevića je zaštićeno kulturno dobro Rodna kuća Tina Ujevića, nazivana još i Kula Dizdarevića ili Kula Kapetanovića, je trokatnica, četvrtastog tlocrta građena nepravilnim klesancima, slaganim u redove. Jedna je od nekoliko sačuvanih kula iz turskog perioda koja je kao i ostale opasivala Vrgorac i služila kao stambeni i fortifikacijski objekt. Datira se u 17. stoljeće. Kula je u dobrom stanju. U drugoj polovici 19. stoljeća napravljene su preinake unutrašnjih prostorija kule.

Zaštita
Pod oznakom Z-3819 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Vanjske poveznice
TZ Vrgorac

Građevine u Vrgorcu
Utvrde u Hrvatskoj
Zaštićene memorijalne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji

Tinova kula


Filip Dujmović (Livno, 12. ožujka 1999.), bosanskohercegovački nogometni vratar.

Karijera

Klupska karijera

Nogometom se počeo baviti u nogometnoj školi Sloge iz Uskoplja iz koje odlazi u mostarski Zrinjski. Godine 2017. se priključuje juniorskoj momčadi sarajevskog Željezničara s kojom iste godine igra i UEFA-inu Ligu mladih. Iz Željezničara odlazi u mladu momčad Adana Demirspora.

U siječnju 2020. potpisuje ugovor s Mladosti iz Doboj-Kaknja koja ga odmah prosljeđuje na posudbu u srpskog superligaša Spartak iz Subotice. Na ljeto iste godine trajno prelazi u Spartak. Početkom 2022. prelaziu u Radnički iz Niša, a u ljeto iste godine odlazi u Rumunjsku, u FC Dinamo Bukurešt.

Reprezentativna karijera

Bio je član reprezentaciju BiH do 17 godina na europskom prvenstvu 2016. godine u Azerbajdžanu. Na prvenstvu je imao službeni debi za reprezentaciju u utakmici 3. kola s Ukrajinom (2:1).

Za reprezentaciju do 21 godine odigrao je jednu utakmicu, protiv Belgije u Sarajevu (3:2).

Izvori

Vanjske poveznice

 Profil na transfermarkt.com

hrvatski nogometaši iz Bosne i Hercegovine
Životopisi, Uskoplje
Aktivni nogometaši

Filip Dujmović


Qinglongopterus es un género extinto de pterosaurio ranforrínquido ranforrinquino del Jurásico Medio/Jurásico Superior de Mutoudeng, condado de Qinglong, en la provincia de Hebei, China. Qinglongopterus es conocido a partir de un único espécimen recolectado en la Formación Tiaojishan, un esqueleto con cráneo. Fue nombrado originalmente por Lü Junchang et al. en 2012 y la especie tipo es Qinglongopterus guoi.

Referencias

Rhamphorhynchoidea
Pterosaurios de Asia
Pterosaurios del Jurásico Tardío

Qinglongopterus


Svjetska liga u vaterpolu 2017. 16. je izdanje ovog natjecanja. Završni turnir je održan od 20. do 25. lipnja 2017. u Ruzi u Moskovskoj oblasti u Rusiji. Svoj peti uzastopni i ukupno deveti naslov dominantno je osvojila Srbija.

Dne 14. ožujka 2017. godine Hrvatska je u petom kolu natjecanja u europskoj kvalifikacijskoj skupini B pobijedila Francusku 16:6. Ta je utakmica značajna pošto je to prvi službeni nastup neke hrvatske reprezentacije u Vukovaru.

Kvalifikacije

Europa

Skupina A

Skupina B

Skupina C

Ostali kontinenti

Kvalifikacijski turnir održao se u Gold Coastu u Queenslandu u Australiji od 25. do 30. travnja.

25. travnja 2017.

26. travnja 2017.

27. travnja 2017.

28. travnja 2017.

29. travnja 2017.

Za peto mjesto

Za treće mjesto

Završnica

Završni turnir

Skupina A

Skupina B

Izbacivanje

Izvori

2017
 2017

Svjetska liga u vaterpolu 2017.


Myoga, myoga ginger or Japanese ginger () is the species Zingiber mioga in the family Zingiberaceae. It is a deciduous herbaceous perennial native to Japan, China, and the southern part of Korea. Only its  edible flower buds and flavorful shoots are used in cooking.  The flower buds are finely shredded and used in Japanese cuisine as a garnish for miso soup, sunomono, and dishes such as roasted eggplant. In Korean cuisine, the flower buds are skewered alternately with pieces of meat and then are pan-fried.

Cultivation
A traditional crop in Japan, myoga ginger has been introduced to cultivation in Australia and New Zealand for export to the Japanese market.

As a woodland plant, myoga has specific shade requirements for its growth. It is frost-tolerant to , and possibly colder.

Three variegated cultivars are known: 'Dancing Crane', 'Silver Arrow' and 'White Feather'. They are less cold-hardy than unvariegated plants.

Medicinal properties
Myoga has shown promise for potentially anticarcinogenic properties.

Gallery

References

External links

Inflorescence vegetables
Japanese cuisine
Japanese vegetables
Stem vegetables
Zingiber
Flora of China
Flora of Japan
Flora of Korea

Myoga


Tacticity මෙය ග්‍රීක භාෂෘවේ එන 'Taktikos' යනවචනයෙන් බිදී ඇතිවුවක් වන අතර එහි තේරුම සැකසීමට සම්බන්ධ හෝ ක්‍රමානුකූල සැකසීම යන්නයි. විශාල අනුවල සාපේක්ෂ ත්‍රිමාන රසායනික ව්‍යුහ හා ඒවාට යාබදව ඇති අණුවල නිශ්චිත සැකසීම ද මෙයට අනුකූල වේ.

Tacticity වල ප්‍රායෝගික විශේෂත්වය වනුයේ එය බහු අවයවීයක භෞතික ලක්ෂණ හා සම්බන්ධව පැවතීමය. විශාල අණුවල ව්‍යුහයේ  නියත බව රදාපැවීමට එහි දෘඩබවේ  ප්‍රභලත්වය, ස්ථඨීකයේ දීර්‍ඝ පරාසය හෝ නම්‍යතාවය හේතුවේ. Tacticity පිළිබද නිවැරදි දැනුම තුලින් කුමන උෂ්ණත්වයේ දී බහු අවයවික ද්‍රව වේද එය කෙසේ කුමන ද්‍රාවකයේ දිය‍වේ ද හා එහි යාන්ත්‍රික ලක්ෂණ පිලිබද තේරුම් ගත හැක.

IUPAC නාමකරනයට අනුව ක්‍රමවත් ව සකස් වූ විශාල අනුවක සැදුම් එක්ක නිශ්චිතයි. වයිනයිල් බහුඅවයවික (CH2 – CH – R කාන්ඩ සහිත) සාපේක්ෂ සැකසුම් (Tacticity ) විශේෂිත අතර එහි ආදේශික   R  කාණ්ඩය ප්‍රධාන බහු අවයවීකයේ කොදු නාරටියට සම්බන්ධ වූ පැත්තේ ඊට යාබද ඒකකයේ ද එම දිශාවේම සම්බන්ධ වේ. මෙලෙස ආදේශික අනු එකිනෙකට සම්බන්ධ විමේ දී ඊට යාබ ද  ආදේශික අනුවේ දිශාතනියම ගති, හයිඩොකාබනික (-C-H-) විශාල අනුවල සියලුම  C පරමානු අනුවේ. ප්‍රධාන කොදු නාරටිය සාදන අතර එය චතුස්තලීය අනුක ජ්‍යාමිතික හැඩය ගනී. සිග්සැග් (Zig zag) ආකාර අනු කොදුනාරටිය කඩදාසි තලයේම පවතින අතර ආදේශක කාණ්ඩ එම පත්‍ර තලයේ ඇති ව්‍යුහයට  ඇලි පවති. මෙම සකස් වීම  Natta Prokection  (නෑටා ප්‍රක්ෂේපණය) ලෙස සැලකේ. Mono tactic  විශාල අනුවලට එක Stereo isomeric පරමානුවක් බැගින් නැවත නැවත සකස්වන ඒකක වල පවතී. එසේම ඒකක 2 සි‍ට ඒකක  'n' ගනනක් සහි අනුවල Stereo isomeric පරමානු එකකට වඩා පවති.

අණුවල - ක්‍රමාණුකූලබව Tacticity


سبعين إحدى بلديات دائرة مهدية بولاية تيارت الجزائرية.

المصادر

سبعين

سبعين


Rose Sidgwick (Rugby, 1877 - New York, 1918), est une universitaire britannique et l'une des trois fondatrices de la Fédération internationale des femmes universitaires.

Biographie
Rose Sidgwick naît le  à Rugby. Elle est la deuxième enfant de Charlotte Sophia Wilson et d'Arthur Sidgwick. Sa famille soutient l'accès des femmes à l'enseignement supérieur, que ce soit son père, alors principal adjoint de la Rugby School, une école indépendante de garçons, puis enseignant à l'université d'Oxford, son oncle, le philosophe et universitaire Henry Sidgwick ou sa tante, Eleanor Sidgwick, cofondatrice et principale du Newnham College. Elle est élève à l'Oxford High School puis fait des études d'histoire moderne dans le cadre de la Society of Oxford Home Students, qui devient en 1952 le St Anne's College d'Oxford. Elle passe ses examens avec mention très bien en 1899, puis elle obtient en 1903 le diplôme d'enseignement délivré par Oxford. Elle est durant une année enseignante vacataire au Somerville College, et assistante de Margery Fry à la bibliothèque du collège. Elle succède en 1904 à cette dernière comme bibliothécaire en 1904, puis elle obtient un poste d'assistante d'histoire à l'université de Birmingham en 1905. Elle loge au collège de femmes, University House, dirigée par Margery Fry.

Elle participe à des programmes de formation pour les travailleurs sociaux et soutient les activités de la  créée en 1903. Elle participe également au conseil de l'éducation du Staffordshire. Elle participe en 1918 à une mission d'étude britannique aux États-Unis durant trois mois, au cours de laquelle elle visite des collèges et rencontre plusieurs représentantes d'universités américaines avec qui elle envisage les modalités d'une coopération plus étroite entre les universités féminines britanniques et américaines. Elle évoque, à cette occasion, avec Virginia Gildersleeve, doyenne du Barnard College, la création d'une organisation internationale pour les femmes diplômées de l'enseignement supérieur, qui aboutit, en 1919, à la création de la Fédération internationale des femmes universitaires.

Rose Sidgwick meurt à New York, peu avant son retour en Angleterre, à , des suites d'une pneumonie contractée durant la pandémie de grippe, le . Un recueil de ses poésies, Writings by R.S., est publié à titre posthume en 1920. Une bourse destinée à financer le séjour d'une étudiante britannique diplômée dans une université américaine, nommée « Rose Sidgwick memorial scholarship », fondée en 1919, rend hommage à son activité en faveur d'un rapprochement entre les étudiantes britanniques et américaines.

Références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Fédération internationale des femmes universitaires

Liens externes

Historien britannique du XIXe siècle
Historien britannique du XXe siècle
Universitaire britannique
Femme féministe britannique
Élève de Oxford High School
Étudiant de St Anne's College
Naissance en juillet 1877
Naissance à Rugby (Royaume-Uni)
Décès en décembre 1918
Décès à New York
Décès à 41 ans

Rose Sidgwick


1978 yılında, Ada Müzik tarafından yayımlanan, Zülfü Livaneli albümü. Ünlü sosyalist şair Nâzım Hikmet'in şiirsel anlatımının, müzikal olarak işlendiği bir albüm. Zülfü Livaneli'nin ezgiler yoluyla, "Türkiye Cumhuriyeti Devleti"nin şaire karşı yaptığı haksızlıklar için dilenen bir özür gibidir bu albüm. 2002 senesi Nâzım Hikmet'in doğumunun 100. yıl dönümüydü ve UNESCO bu nedenle 2002 yılını Nâzım Hikmet yılı olarak ilan etmişti. 2002'de, albüm ilk kez, CD olarak yayımlandı.

1970'ler Türkiye'sinde, neredeyse tabu olan Nazım Hikmet'in, "Karlı Kayın Ormanı" adli hasret şiirinden yapilan şarkı, TRT sansürünü delerek ekranlarda seslendirilir ve TRT Radyosu'nda dinleyicilerden en çok istek alan parça oldu. Nazım Türküsü albümü 1978 ve 1979 yıllarında 51 hafta liste başı olarak kaldı.

Bu albümle, Türkiye, ilk kez yasaklı olan Nâzım Hikmet'in, seçilmiş bazı şiirleriyle, müzikal olarak, tanışma fırsatı bulur. II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Batı Avrupa ülkelerinde gelişen sosyalizm karşıtlığı ve Soğuk Savaş dönemi, Nâzım Hikmet'in sosyalist ve Hümanist şiirlerinin uzun süre yasaklanmasına neden olmuştur. Albümün yayımlandığı yıllarda Türkiye, sağ - sol kavgasının acımasız ve kanlı bataklığına gömülmüştü. 1957'den 1975'a kadar süren Vietnam Savaşı'nın etkisiyle albümde yer alan şarkılar, aralarında Maria Farandouri, Joan Baez, Maria Del Mar Bonet, Yoriko, Liesbeth List, Sarah Alexander gibi pek çok uluslararası sanatçı tarafından pek çok farklı dil ve ülkede seslendirildi.

Albümde yer alan şarkılar:

 01. Memetçik Memet
 02. Arhavili İsmail
 03. Kız Çocuğu
 04. Üç Saz
 05. Karlı Kayın Ormanı
 06. Hoş Geldin Bebek
 07. Hoşçakal Kardeşim Deniz
 08. Nazım Türküsü

2002 albümleri
Zülfü Livaneli albümleri

Nazım Türküsü


Wuḍūʾ (  ) is the Islamic procedure for cleansing parts of the body, a type of ritual purification, or ablution. The 4 Fardh (Mandatory) acts of Wudu are: washing the face, then the arms, then wiping the head, then washing or wiping the feet, and doing these in order, without any big breaks between them.

Wudu is an important part of ritual purity in Islam. It is governed by fiqh (Islamic jurisprudence), which specifies rules concerning hygiene and defines the rituals that constitute it.

It is typically performed before prayers (salah or salat). Activities that invalidate wudu include urination, defecation, flatulence, deep sleep, light bleeding (depending on madhhab), menstruation, postpartum and sexual intercourse.

Wudu is often translated as 'partial ablution', as opposed to ghusl as 'full ablution' where the whole body is washed. It also contrasts with tayammum ('dry ablution'), which uses sand or dust in place of water, principally due to water scarcity or other harmful effects on the person. Purification of the body and clothes is called taharah.

Basis of Wudu

Quran
Qur'an 2:222 says  The Islamic prophet Muhammad said that "Cleanliness is half of faith."

Fiqh (Islamic jurisprudence)
Wudu by itself is a mustahabb (recommendable act) in Islamic rites, but it becomes obligatory in special conditions such as daily prayers (salah) and tawaf and worship.

Description in Hadith
Wudu in Hadith Abu Hurairah, in reference to the Day of Resurrection, reported that Muhammad, when asked if he would be able to recognize Muslims, said, "Yes, you would have a mark which other people will not have. You would come to me with a white blaze on your foreheads and white marks on your feet because of the traces of ablution."

Abu Hurayra said, "I have heard prophet (may peace be upon him) say, "In a believer adornment would reach the places where ablution reaches."

Uthman stated that Muhammad said, "He who performed ablution well, his sins would come out from his body, even coming out from under his nails."

Umar reported that Muhammad said, "No one among you does wuḍūʾ and does wuḍūʾ thoroughly – or adequately – and then testifies, 'There is no god but Allah Alone with no partner and I testify that Muhammad is Allah's Messenger', without the eight doors of the Garden being opened to him so that he can enter by whichever of them he wishes."

Performing wudu from large bodies of water
It is mentioned in numerous Hadiths by Ja'far al-Sadiq that it is permissible to make wudu with water that is not overwhelmed with the smell of dead animals. If there is a dead animal, it is recommended to take wudu from the opposite side of the location of the animal. He also said it is permissible to take wudu from the ponds between Mecca and Medina in which people perform ghusl, dogs and beasts drink, and animals die so long as the water level is at least up to the knees.

Performing wudu from a well
It has been narrated by Ali al-Ridha that if a drop of urine, blood or animal feces falls into a well, one must remove about ten buckets from it before performing wudu. If the feces has disintegrated into the water, forty to fifty buckets must be removed. Ja'far al-Sadiq has also mentioned that if an animal falls into the well, and has not disintegrated in it, remove five to seven buckets of water from it or until the smell or taste of the water changes. However, If the animal is bleeding or has an open wound, one must draw out thirty to forty buckets before it becomes purified for wudu. If a camel dies in the well or wine is poured into the well, all the water must be drained.

Ritual requirements

Types of water
Permitted
The water of Wudu must be mutlaq meaning pure or unmixed (not necessarily chemically pure). The name of a liquid that is normally regarded by individuals as water.
 Melted snow or hail
 Water of ocean, lakes or ponds.
 Well water or fountain water
 Tap water

Prohibited
 Green water (green water usually means dirty water)
 Water made from any trees or fruits
 Water which contains urine, blood, or stool, or has been touched by a live or a dead animal
 Used water of wuḍūʾ or ghusl (according to the Hanbali School of Thought)

There are other acts that are performed during wuḍūʾ and the detailed acts of the wuḍūʾ can be classed into 3 types:

Farā'id according to Sunni Muslims
According to Sunni Muslims, the Qur'anic mandate for wudu comes in the sixth ayah of sura 5. The ayah has been translated by Muhammad Muhsin Khan, Rashad Khalifa, Abdullah Yusuf Ali, Pickthall and Maulana Muhammad Ali as follows. Note that these scholars' translation refers to washing the feet, following the riwayah with "arjulakum" over "arjulikum". Nevertheless, the vast majority of Sunni scholars also accept wiping over covered feet, subject to certain conditions.

Referencing the above verse, the Sunni schools of thought have consensus that the following four actions are obligatory in wudu (Farā'id, aka Faraid, is the singular of fard and means "Obligatory ritual duties commanded by God. Generally refers to the five daily prayers, charity, fasting, and pilgrimage"), i.e. necessary for wudu to be valid:
 Washing the face
 Washing both arms from the tips of the fingers up to and including the elbows
 Wiping the head. However, there is a difference of opinion on the sufficient portion.
 Washing both the feet up to and including the ankles.

The obligation of the following actions is debated among the fiqh schools of thought, though if not deemed obligatory they are considered recommended:
 Intention, i.e. resolving in the heart that one is performing wudu as an act of worship rather than an ordinary cleaning activity. This is obligatory in the Maliki, Shafi'i and Hanbali madhhab schools.
 Performing Wudu in consecutive actions, i.e. there should not be prolonged pauses during the ritual. This is considered obligatory in the Maliki and Hanbali schools.
 Performing the actions of wudu order, i.e. washing the face then arms then wiping the face and finally washing the feet. This is obligatory in the Shafi'i and Hanbali schools.
 Rubbing the washed organs while washing. This is obligatory in the Maliki school.

It is not sufficient for one to pass wet hand over the feet. Under certain conditions masah can be done over leather footgear known as khuffs. This is confirmed in several
Narrated by Abd-Allah ibn Amr: "...we were just passing wet hands over our feet (not washing them thoroughly) so he addressed us in a loud voice saying twice or 3x, 'Save your heels from the fire.'."
Narrated by 'Ubaid Ibn Juraij: "...and he used to perform ablution while wearing the shoes (i.e. wash his feet and then put on the shoes)."
Narrated by Yahya Al-Mazini: " 'Can you show me how Allah's Apostle used to perform ablution?' ...and washed his feet (up to the ankles)."
Narrated by 'Amr: "...and then he washed his feet up to the ankles."
Narrated by Humran: "...and washed his feet up to the ankles..."
Narrated by 'Amr bin Yahya: "...and washed his feet up to the ankles..."
Narrated by 'Abdullah bin Zaid: "...and washed his feet (up to the ankles)."

Farā'id according to Shia Muslims

Shia Muslims also believe the Qur'anic mandate for wuḍūʾ comes in the sixth ayat of Al-Ma'ida, the 5th sura. The ayat has been translated by Muhammad Habib Shakir as follows. (Note this scholar's translation refers to wiping the feet.)

 Washing the face once or twice with your right hand.
 Washing both the arms including the elbows once or twice (left hand washes the right arm and then right hand washes the left arm).
 Wiping one fourth of the head with the water left on your right hand.
 Wiping both the feet once up to with the water remaining on both hands (right hand, right foot. left hand, left foot).

Mustahabbāt (recommended acts)
A handful of mustahabb (recommended and meritorious but not required) acts that are considered to make the wuḍūʾ better. If one of these acts is omitted, the wuḍūʾ is still considered valid.
 Reciting the shahadah after the ablution.
 During wuḍūʾ one should not engage in worldly talk.
 Choosing a clean place for ablution.
 Not wasting water in ablution.
 Starting from the right side and then the left.
 Doing any dhikr that brings you closer to Allah, such as Istighfar or any other dhikr you like.

Alternatives
Muslims who are unable to perform the prevailing form of ablution, due to skin disease, a disability or lack of clean water, etc. are recommended to perform tayammum, sometimes called 'dry ablution', using sand or dust instead of water. Such an alternative form of ritual purity may also be accepted in cases where one fears hypothermia in cold weather.

Tayammum is also to be performed when one is defiled (on janabah) and could not perform ghusl, and is authorised under specific circumstances.

Performance

Wudu in Sunnism

Sunni Muslims perform the following: (Make sure that all parts of the body to be washed for wudu are fully wet before moving on to the next part)
 Start by making niyyah (intention) to perform wuḍūʾ and cleanse the mind, body and soul of their impurities.
 Recite bismillah. (correction: just think "Bismillah" in your head because mentioning the name of Allah in the bathroom is not proper)
 Wash the right hand up to the wrist (and between the fingers) up to three times (3 times is sunnah but once is fard/mandatory), then similarly for the left hand.
 Next gargle water in your mouth and spit out the water (up to three times). Brush the teeth with a miswak if available (this should be done before wudu, before the rinsing of the mouth or just before salah); it is recommended to use a miswak after drinking milk or consuming any kind of fats
 Some water should be taken in the right hand and sniffed into the nostrils thrice and then blown out (especially after waking up from sleep). The left pinkie should be used for cleaning the right and left nostrils (respectively) after each rinse.
 Wash the entirety of the face (from the hairline to the beard *if applicable* and be sure to run your fingers through your beard) If any strands of hair fall over the face, don't move it aside as it is sunnah to dap the wet hands over the strands. Wash the face up to three times (but once is mandatory).
 Wash the entire right arm, including the hand, up to and including the elbow (up to three times); then the left arm (up to three times). Pass fingers of one hand between the fingers of the other hand to ensure no part is left dry. Rings and bracelets should be removed to ensure no part of the hands are dry and this applies to certain kinds of earrings as well.
 Then perform masah. Wet hands should be passed all over and through the hair to the ends of the hair; then (without washing the hands) the index fingers of the right and left hands should be used to clean the bends of the right and left ears (simultaneously) and in the same operation, the thumbs should be used to clean the back of the ears; One may not make masah over a Muslim head cap.
 Starting with the right foot, wash both feet from the toes up to and including the ankles thrice. Be sure to clean in between the toes of both the feet beginning from the little toe of the right foot and ending with the little toe of the left foot.
 After wudu, it is recommended to recite Durood or the shahadah
"Ašhadu ʾan lā ʾilāha ʾilla -llāhu, wa-ʾašhadu ʾanna muḥammadan rasūlu -llāh."
Then one may recite this Dua:
"Allahummaz aal-ni minttwwabi-n waz-aal-ni minal mu-ta-tahhirin"
 Offer two-rak'at if or in case your wudu was done improperly. (addition: if you forgot to wash, and or clean any part, if you haven't dried yourself, you could always redo the part.)
 The procedure for tayammum is somewhat different.

Invalidation

Theoretically, one can perform one wuḍūʾ for salat and this wudu would be considered valid for the rest of the day, unless you nullify it by certain means. Muslims believe that certain acts invalidate the wudu (often referred to as 'breaking wudu' and 'losing wudu'), although the Qur'an does not explain most of these, and rules differ among schools. According to Hidden Pearls website,
During the research and production of this video & blog post, we came across so many conflicting opinions on what breaks wudu and what doesn't. Different schools of thought vary widely on this issue unfortunately. Especially in the cases of ruling on general bleeding & vomiting, we were even surprised that there seems to be no correct answer.

According to Sunni Muslims
According to Sunni Islam, the following invalidate wudu:
 Slow-wave sleep while reclining.
 Sleeping with the help of support - sleeping while standing or sitting without taking any kind of support does not break wudu.
 Loss of senses.
 Fainting.
 Defecation or urination.
 Odorous or audible emissions of flatulence.
 Emission of semen (ghusl is required).
 Vomiting - Mouthful vomiting contains water or pus or blood or food invalidates the wudu, vomiting contains cough does not break the wudu.
 Touching the private parts with the bare hands (not according to Hanafi Madhhab).
 Blood or pus leaving the body so that it leaves the point of exit (however if the blood or pus exits from the genitalia then any amount breaks wuḍūʾ). Note that bleeding except genitalia does not invalidate wuḍūʾ according to Shafi'i Madhhab.

According to Shia Muslims
According to Shia theology, the following invalidate wudu:
 when waste or matter exits the lower most extremities of the body, the anus and urethra, as either feces, urine, semen or gas.  For wudhu to be invalid through flatulence, one must actually hear or smell the passing, otherwise it is not considered void.
 when someone falls into a deep sleep in which they have no alert consciousness.
 anything cause to loss of one's consciousness such as craze, drunkenness, anesthesia.
 anything that needs Ghusl such as Junub and touching a corpse under special circumstances.
There are four essential of wudhu in shia
these are *niyat of wudhu *wash your whole face *wash your hands including the elbow *Head and feet wipe
Belching and vomiting do not invalidate wudhu, however it is strongly recommended that the individual rinses his or her mouth following the latter. Bleeding is not considered to invalidate wudhu either, as Ja'far al-Sadiq made it clear in Hadith that a bad wound is not cause to repeat wudhu. This concept further extends to parasites that may exit the body through the two extremities. Cutting one's hair or nails does not invalidate wudhu but he or she should wipe the area with water.

See also
 Sebil, public water fountain in Islamic countries or near mosques.
 Shadirvan, a typical Ottoman fountain usually built in the yard or at the entrance of religious buildings (mosques, khanqahs, madrasas) and caravanserais
 Rishama, washing of the face and limbs before prayers in Mandaeism
 Ritual purification
 Ghusl
 Chōzuya, a Shinto water ablution pavilion
 Fard, an Islamic religious duty
 Mustahabb, an Islamic term referring to recommended, favoured or virtuous actions
 Types of water in Fiqh (Islamic jurisprudence)

References

External links

 Ritual Purity in the Qur'an, hadith and fiqh (Islamic jurisprudence) including ablution/wuḍūʾ
 Ablutions (wuḍūʾ) translation of Sahih al-Bukhari
 The Book of Purification (Kitab Al-Taharah) translation of Sahih Muslim
 wuḍūʾ details from Teachings of Islam (Talim-ul-Haq)
 Ablution in Quraan n Sunnah
 Video on How to perform ablution (wuzu) prio to Salah (prayer in Islam)
 How to perform wuḍūʾ according to Sunni
 Online Islamic courses for How to make Wudu according to Sunni
 Karim Abuzaid How to do Wudu while taking a shower a.k.a Ghusl

Arabic words and phrases in Sharia
Ritual purity in Islam
Salah terminology
Salah
Water and religion

Wudu