From Dusk till Dawn is a 1996 American action horror film directed by Robert Rodriguez and written by Quentin Tarantino from a concept and story by Robert Kurtzman. Starring Harvey Keitel, George Clooney, Quentin Tarantino, Ernest Liu, and Juliette Lewis, the plot follows a pair of American criminal brothers (Clooney and Tarantino) who take a family as hostages (Keitel, Liu, and Lewis) in order to cross into Mexico, but ultimately find themselves trapped in a saloon frequented by vampires.

The film was released on January 17, 1996, and received mixed reviews from critics, who described the film as well-made if overly violent. After enjoying financial success at the box office, From Dusk till Dawn has since become a cult film and spawned a media franchise of sequel films, a video game and other media adaptations.

Plot
Fugitive bank robber brothers Seth and Richie Gecko hold up a liquor store, killing clerk Pete Bottoms and Texas Ranger Earl McGraw in a shootout. They inadvertently destroy the building as they leave. At an inn room where they are hiding out, Seth returns from getting food to find Richie has raped and murdered a bank clerk they had taken hostage, much to his anger.

Jacob Fuller, a pastor experiencing a crisis of faith brought on by the death of his wife, is on vacation with his teenage children Scott and Kate in their RV. They stop at the inn and are kidnapped by the Gecko brothers, who force the Fuller family to smuggle them over the Mexican border. In Mexico, they arrive at the Titty Twister, a strip club in the desert, where the Gecko brothers will be met by their contact, Carlos, at dawn. Carlos will escort them to the sanctuary at "El Rey", a place of safety for fugitives from justice whose admission fee is 30 percent of everything they have. When Richie complains to Seth that this is too high, Seth tells him it is non-negotiable.

During a bar fight, the bar employees reveal themselves as vampires and kill most of the patrons. Richie is bitten by a stripper, Santanico Pandemonium, and dies, but Seth manages to kill her by shooting at a chandelier above her that impales her. Only Seth, Jacob, Kate, Scott, a biker named Sex Machine, and Frost—a Vietnam War veteran—survive. The others are reborn as vampires, including Richie, forcing the survivors to kill them all. When an army of vampires, in bat form, assembles outside, the survivors lock themselves inside, but Sex Machine is bitten, becomes a vampire, and bites Frost and Jacob. Frost throws Sex Machine through the door, allowing the vampires to enter while Frost turns into a vampire.

Seth, Kate, and Scott escape to a storeroom, followed shortly by an injured but still alive Jacob, brandishing a shotgun. In the storeroom, they fashion weapons from truck cargo the vampires have looted from past victims, including a stake mounted on a pneumatic drill, a crossbow, and holy water, which requires Jacob to recover his faith to bless. Jacob, knowing he will soon become a vampire, makes Scott and Kate promise to kill him when he changes.

The group makes their final assault on the undead. Sex Machine mutates into a large rat-like creature and attacks Seth, but is killed. Jacob becomes a vampire but Scott hesitates to kill him, allowing Jacob to bite him. Scott kills him, but then is overwhelmed by vampires, who begin to devour him; he begs for death, and Kate kills him. As vampires surround Kate and Seth, streams of morning light enter through bullet holes in the building, making the vampires back away. Carlos arrives and his bodyguards blast open the door, letting in the sunlight which kills the vampires.

Seth chastises Carlos for his poor choice of meeting place and negotiates a smaller tribute for his admission to El Rey. Kate asks Seth if he wants her to go with him to El Rey, but he refuses, apparently concerned for her safety, leaving her with some cash. Kate drives away in the RV, leaving the Titty Twister behind, which is revealed to be the top of an eight-level partially buried Aztec temple.

Cast

Harvey Keitel as Jacob Fuller
 George Clooney as Seth Gecko
Quentin Tarantino as Richard "Richie" Gecko
Juliette Lewis as Katherine "Kate" Fuller
Ernest Liu as Scott Fuller
Salma Hayek as Santanico Pandemonium
Brenda Hillhouse as Hostage Gloria Hill
Marc Lawrence as Old Timer Motel Owner
Cheech Marin as Border Guard / Chet Pussy / Carlos
Michael Parks as Texas Ranger Earl McGraw
Kelly Preston as Newscaster Kelly Houge
Tom Savini as Sex Machine
John Saxon as FBI Agent Stanley Chase
Danny Trejo as Razor Charlie
Fred Williamson as Frost
John Hawkes as Pete Bottoms
Tito & Tarantula as The Titty Twister House Band
Special make-up effects creator Greg Nicotero appears as Sex Machine's buddy.

Development
From Dusk till Dawn was conceived by Robert Kurtzman, who hired Tarantino to write the script as his first paid writing assignment. Universal Pictures originally considered Tarantino's screenplay for From Dusk till Dawn as the follow-up to Demon Knight and the second in a proposed Tales from the Crypt film trilogy, but ultimately produced another vampire film, Bordello of Blood, instead.

Production

References to other titles
The "El Rey" hideout in Mexico was taken from The Getaway, a 1958 crime novel by Jim Thompson.

Earl McGraw became a recurring character in Rodriguez and Tarantino's works, later appearing in Kill Bill, Planet Terror and Death Proof as an Easter Egg. Chango Beer and Sex Machine's codpiece gun are references to Rodriguez's 1995 film Desperado. Seth also returns to the hotel with Big Kahuna Burgers, which were used in Pulp Fiction and mentioned in Death Proof. Seth Gecko also says the line "All right, Ramblers. Let's get ramblin'!", a quote from Tarantino's  Reservoir Dogs. Scott's T-shirt decoration reads "Precinct 13", a reference to John Carpenter's 1976 film, Assault on Precinct 13.

Non-union crew
As with many of Rodriguez's films, From Dusk till Dawn employed a non-union production crew, which is unusual for a production with a budget above $15 million.

Release

Box office
From Dusk till Dawn had its world premiere on January 17, 1996. On its first week, the film grossed $10,240,805 in the United States making it the highest-grossing film of the week. The next week, the film fell to third highest in the box office where it grossed $4,851,921 being beaten by Mr. Holland's Opus and Bed of Roses. From Dusk till Dawn grossed $25,836,616 in the United States and $33,500,000 internationally, for a worldwide gross of $59,336,616.

On May 1, 1996, the film was banned in Ireland; Irish Film Censor Board head Sheamus Smith cited its "irresponsible and totally gratuitous" violence, which he felt was particularly untimely in the wake of the then-recent Dunblane and Port Arthur massacres. On January 27, 2004, the video release was passed with an 18 certificate.

Critical reception
  Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "B−" on an A+ to F scale.

Roger Ebert gave the film three out of four stars and described it as "a skillful meat-and-potatoes action extravaganza with some added neat touches". In her review for The New York Times, Janet Maslin wrote: "The latter part of From Dusk till Dawn is so relentless that it's as if a spigot has been turned on and then broken. Though some of the tricks are entertainingly staged, the film loses its clever edge when its action heats up so gruesomely and exploitatively that there's no time for talk".

Entertainment Weekly gave the film a "B" rating and Owen Gleiberman wrote: "Rodriguez and Tarantino have taken the let-'em-eat-trash cynicism of modern corporate moviemaking and repackaged it as junk-conscious 'attitude'. In From Dusk till Dawn, they put on such a show of cooking up popcorn that they make pandering to the audience seem hip". However, in his review for The Washington Post, Desson Howe wrote: "The movie, which treats you with contempt for even watching it, is a monument to its own lack of imagination. It's a triumph of vile over content; mindless nihilism posing as hipness".

Cinefantastique magazine's Steve Biodrowski wrote: "Whereas one might reasonably have expected that the combo of Quentin Tarantino and Robert Rodriguez would yield a critical mass of nuclear proportions, instead of an atomic fireball's worth of entertainment, we get a long fuse, quite a bit of fizzle, and a rather minor blast". In his review for the San Francisco Chronicle, Mick LaSalle called the film "an ugly, unpleasant criminals-on-the-lam film that midway turns into a boring and completely repellent vampire 'comedy'. If it's not one of the worst films of 1996 it will have been one miserable year".

In Marc Savlov's review for the Austin Chronicle, he wrote: "Fans of Merchant Ivory will do well to steer clear of Rodriguez's newest opus, but both action and horror film fans have cause for celebration after what seems like a particularly long splatter-drought. This is horror with a wink and a nod to drive-in theatres and sweaty back seats. This is how it's done".

Awards and nominations

Soundtrack

The soundtrack features mainly Texas blues by such artists as ZZ Top and brothers Stevie Ray and Jimmie Vaughan on separate tracks. The Chicano rock band Tito & Tarantula, who portrayed the band in the Titty Twister, appears on the soundtrack as well. The film's score is by Graeme Revell. "Dark Night" by The Blasters plays over the film's opening and closing credits.

Video game

A video game of the same name was released for Windows in 2001. It is based on events that transpire directly after the end of the film.

Sequel and prequel

From Dusk till Dawn was followed by two direct-to-video installments, a sequel From Dusk Till Dawn 2: Texas Blood Money (1999) and prequel From Dusk Till Dawn 3: The Hangman's Daughter (2000). They were both received poorly by critics. Danny Trejo is the only actor to appear in all three, although Michael Parks appears in both From Dusk till Dawn and The Hangman's Daughter. Rodriguez, Tarantino and Lawrence Bender served as producers on all three movies.

Television

A television series inspired by the films premiered on the El Rey network in March 2014, produced and directed by Rodriguez. The show was intended to explore and expand on the characters and story from the film, providing a wider scope and richer Aztec mythology.

The series ended production in 2016 with Deadline Hollywood reporting that the actors have been released from their contracts as of October 31.

References

External links

1996 action comedy films
1996 comedy horror films
1996 films
1990s action horror films
1990s American films
1990s English-language films
1990s monster movies
1990s Spanish-language films
A Band Apart films
American action comedy films
American action horror films
American exploitation films
American comedy horror films
American monster movies
American splatter films
American vampire films
Censored films
Dimension Films films
Films adapted into comics
Films about brothers
Films about dysfunctional families
Films about kidnapping in the United States
Films about murderers
Films about rape
Films about the Texas Ranger Division
Films about widowhood
Films directed by Robert Rodriguez
Films produced by Elizabeth Avellán
Films scored by Graeme Revell
Films set in deserts
Films set in Mexico
Films set in Texas
Films shot in California
Films with screenplays by Quentin Tarantino
From Dusk till Dawn (franchise)
Miramax films
Troublemaker Studios films

From Dusk till Dawn


Toussaint Jean Hippolyte de Cornulier, né à Paris le 25 août 1789 et mort à Mont-de-Marsan le 16 juillet 1862, premier marquis de Cornulier, est un militaire, homme politique et industriel français, membre de la famille de Cornulier. Sa philanthropie lui vaut le surnom d'« ami des pauvres ».

Biographie
Ses ancêtres bretons sont soit militaires, soit présidents à mortier au Parlement de Bretagne. Ils possèdent le fief de Cornille à Vitré, puis le marquisat de Chateaufromont.

Famille
Toussaint Jean Hippolyte de Cornulier est l'aîné de 5 enfants, dont 2 meurent sous la Terreur. Son père, Toussaint François Joseph de Cornulier (1771 - 1794), marquis de Châteaufromont, comte de Largouët et de Vair, baron de Montrelais, de Lanvaux et de Quintin, est officier et sert dans la Garde constitutionnelle du Roi Louis XVI, émigre en 1793, où il sert dans l'Armée des princes, puis revient près de sa famille. Il est arrêté, condamné à mort et guillotiné le 2 Thermidor an II (20 juillet 1794). Sa mère est Céleste de Saint-Pern (1773 - 1858).

Le jeune Toussaint est marqué par la profonde misère du peuple de Paris. Il s'en souviendra toute sa vie. Le 22 juin 1824, il épouse à Paris Marie-Charlotte-Hermine de Sesmaisons (1806-1867), fille de Donatien de Sesmaisons et petite-fille de Charles-Henri Dambray. Le couple a quatre enfants :
 Gontran (1825-1898), époux d'Elisabeth Ernestine Le Doulcet de Méré ;
 Isabelle (1827-1833) ;
 Donatienne (1828-1900), épouse de Raoul, marquis de Mauléon ;
 Marie Camille Herminie (1838-1902), épouse de Joseph-Victor, comte de Lonjon.

Les trois enfants aînés naissent à Paris. La cadette, Marie Camille Herminie, naît quant à elle à Mont-de-Marsan en 1838. Elle épouse dans cette même ville le 11 janvier 1857 le comte Joseph Victor de Lonjon (1834 - 1881), propriétaire rentier, dont la mère possède le domaine de Lacquy. Le jeune ménage s'installe rue Marchande (actuelle rue Frédéric Bastiat) à Mont-de-Marsan.

Carrière militaire
En 1813, Toussaint Jean Hippolyte de Cornulier commence une carrière militaire en Vendée. Attaché à la royauté et favorable au légitimisme, il entre au service de Louis XVIII. En 1828, il est promu lieutenant-colonel du 16 régiment de chasseurs à cheval. Ses convictions politiques ne lui permettant pas d'adhérer à la Monarchie de Juillet. Il démissionne de ses fonctions militaires et se retire dans son château du Plessis-de-Vair dans le pays nantais. Encore jeune, vigoureux, et fortuné, il décide de se consacrer à l'agriculture et à l'industrie, avec la volonté de participer au développement économique de la France. Ce choix le conduit à entamer une deuxième carrière.

Agriculture et industrie
En 1823, il traverse les Landes et perçoit la nécessité de développer le département . Après un entretien avec le baron d'Haussez, ex-préfet des Landes devenu ministre de la Marine, il adopte son point de vue optimiste né des théories des frères Desbiey et de Brémontier ainsi que celui de Claude Deschamps, qui préconise de planter des pins maritimes après drainage des marécages par des canaux localement appelés crastes.

En 1836, après avoir réalisé la majeure partie de ses biens, il achète avec son beau-frère, le marquis Louis de Monti, ce qui reste de l'ancien duché d'Albret à Labrit, Bégaar, Audon, Carcarès, Mauco et dans le Lot-et-Garonne. Lors d'un voyage dans les Pyrénées avec sa famille, il doit passer une nuit à Mont-de-Marsan. Il y restera 26 ans. Dans le chef-lieu des Landes, il règle des procès et organise ses domaines. Il habite rue de la Porte-Campet dans l'aile gauche de l'hôtel Papin, à côté de la Société d'agriculture, sciences, lettres et arts des Landes dont il va devenir membre.

Il achète des terres à Saint-Pierre-du-Mont et à Saint-Médard-de-Beausse, y fait construire des maisons, crée une zone maraîchère, fait planter des asperges ainsi que des mûriers.

Malgré des expériences infructueuses (échec d'un projet de sériciculture), il poursuit son action en asséchant 600 hectares de terres dans son domaine de Begaar, qu'il voue à l'agriculture. Il y aménage des terres pour édifier 17 métairies modernes. Il érige une digue dans les barthes de l'Adour et crée un élevage de sangsues. A Mont-de-Marsan, il rachète et exploite les bains Noinski, situés à l'actuel n°1 rue Léon Gambetta.

Puis il se tourne vers l'industrie. En 1840, il achète le « moulin du roi » et la chute d'eau pour construire la minoterie de Mont-de-Marsan. En 1846, après une année de mauvaises récoltes, c'est la disette. À ses frais, il fait venir un bateau de blé du port de Nantes au port de Mont-de-Marsan pour ravitailler la ville et il fait distribuer des bons de pain gratuits aux nécessiteux. La population le surnomme « l'ami des pauvres ». La même année, en dépit de son manque d'ambition personnelle, ses nombreux amis le persuadent de se faire élire conseiller municipal afin d'exercer plus facilement sa philanthropie. Il le restera toute sa vie.

Le 19 juillet 1855, il fait l'acquisition aux enchères du tribunal de Mont-de-Marsan du domaine de Benquet provenant de la succession du comte Dominique Joseph Papin, soit le vieux château, 37 métairies et 3 moulins, répartis entre Benquet, Haut-Mauco, Bas-Mauco, Aurice, Saint-Sever (Sainte-Eulalie) et Montgaillard. Après l'achat du domaine de Benquet, il crée au nord du village un beau parc où il fait bâtir une belle maison pour remplacer le château d'Ortes en ruines. C'est l'aile gauche actuelle du nouveau château achevé en 1872.

En 1856, il est élu conseiller général du canton de Tartas-Est. Il est nommé Président de la Commission des Travaux Publics. En 1860, avec le pharmacien Hippolyte Dive, fils d'Étienne Dive, le Marquis rachète le site de rotonde de la Vignotte. Il installe sur les terrains dépendant de ladite rotonde une scierie, des moulins à huile de lin et de colza, un haut-fourneau et une forge, créant ainsi une petite zone d'activité dans le quartier industriel de Saint-Jean-d'Août. A un âge avancé, il aménage également des bains publics.

Bien qu'alerte et actif, il meurt subitement le 16 juillet 1862 à l'âge de 73 ans.

Postérité
Le journal des Landes publie un long article très élogieux, rappelant sa popularité fondée sur sa générosité et son inlassable activité pour créer de nombreux emplois dans les Landes, le Lot-et-Garonne et les Basses-Pyrénées. Une foule considérable suit ses obsèques à Mont-de-Marsan. Les honneurs militaires sont rendus à ce chevalier de la Légion d'Honneur. Le Préfet, le Président de la Chambre d'Agriculture, le Maire et d'autres personnalités évoquent aussi sa droiture, sa loyauté, sa noblesse d'esprit et l'impulsion qu'il a donnée à l'agriculture ainsi qu'à l'industrie par la création de nombreux établissements. Une impasse qui donnait accès aux bains sur le Midou créés par lui porte son nom.

Il laisse l'image d'« ami des pauvres » », précurseur en matière de bien-être social, soucieux d'améliorer la condition des plus démunis dans un contexte de développement économique de la ville et sa région pendant la révolution industrielle.

Succession
Au décès du marquis, sa veuve se retire dans sa demeure de Benquet. Le partage de la succession attribue celle-ci à leur fille cadette, Marie Camille Herminie, devenue par mariage comtesse de Lonjon, qui vient y habiter avec sa mère. Elle hérite également de 27 métairies et 2 moulins. La marquise de Cornulier meurt le 26 août 1867 à Benquet et est inhumée avec son mari, décédé cinq ans plus tôt. En 1922, le comte Joseph de Laurens Castelet, (13 décembre 1882 - 18 juin 1935), petit-fils de Marie Camille Herminie de Lonjon, devient propriétaire du château de Benquet, seul domaine landais ayant appartenu au marquis de Cornulier et restant aux mains d'un de ses descendants. Il fait ramener les corps du marquis et de la marquise dans le cimetière de Benquet. A cet effet, il fait construire un tombeau en granit de Bretagne qui serait la réplique de celui de l'écrivain Chateaubriand, décédé en 1848.

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Histoire des Landes

Naissance en août 1789
Naissance à Paris
Décès en juillet 1862
Décès à Mont-de-Marsan au XIXe siècle
Famille Cornulier
Personnalité inhumée dans les Landes
Landes au XIXe siècle
Marquis français du XIXe siècle
Colonel français
Chevalier de l'ordre royal et militaire de Saint-Louis
Chevalier de la Légion d'honneur
Conseiller général des Landes
Décès à 72 ans
Personnalité légitimiste du XIXe siècle
Industriel français du XIXe siècle

Toussaint Jean Hippolyte de Cornulier


Camelinodae, novi nadtribus krstašica, dio potporodice Brassicoideae, red Brassicales. Sastoji se od 18 tribusa

Opis
Tip: Camelina Crantz, podlanak ili kamelina.

Opis: Trihomi su obično prisutni, jednostavni i/ili razgranati; višestanične žlijezde odsutne. Listovi nisu ili su različito podijeljeni u složeni, ušice pri dnu ili ne. Osnovni brojevi različiti, najčešći x = 6, 7, 8.

Distribucija: Zastupljen domaćim svojtama na svim kontinentima osim Antarktika; najraznovrsniji u Holarktiku iz Euroazije i Sjeverne Amerike.

Tribusi i rodovi

 Supertribus Camelinodae D.A.German et al., supertrib. nov.
 Tribus Alyssopsideae Warwick et al.
 Dielsiocharis O. E. Schulz (2 spp.)
 Olimarabidopsis Al-Shehbaz et al. (3 spp.)
 Calymmatium O. E. Schulz (2 spp.)
 Alyssopsis Boiss. (2 spp.)
 Tribus Arabidopsideae trib. nov.
 Arabidopsis (DC.) Heynh. (18 spp.)
 Tribus Boechereae Al-Shehbaz
 Sandbergia Greene (2 spp.)
 Boechera Á. Löve & D. Löve (112 spp.)
 Phoenicaulis Nutt. ex Torr. & A. Gray (1 sp.)
 Polyctenium Greene (1 sp.)
 Cusickiella Rollins (2 spp.)
 Anelsonia J. F. Macbr. & Payson (1 sp.)
 Yosemitea P. J. Alexander & Windham (1 sp.)
 Nevada N. H. Holmgren (1 sp.)
 Borodinia N. Busch (9 spp.)
 Tribus Camelineae DC.
 Neslia Desv. (2 spp.)
 Camelina Crantz (10 spp.)
 Pseudoarabidopsis Al-Shehbaz, O'Kane & R. A. Price (1 sp.)
 Catolobus (C. A. Mey.) Al-Shehbaz (2 spp.)
 Capsella Medik. (4 spp.)
 Chrysochamela (Fenzl) Boiss. (3 spp.)
 Tribus Cardamineae Dumort.
 Aplanodes Marais (2 spp.)
 Iodanthus Torr. & A. Gray (1 sp.)
 Leavenworthia Torr. (8 spp.)
 Selenia Nutt. (4 spp.)
 Planodes Greene (2 spp.)
 Nasturtium Aiton (6 spp.)
 Barbarea W. T. Aiton (29 spp.)
 Rorippa Scop. (87 spp.)
 Bengt-jonsellia Al-Shehbaz (2 spp.)
 Andrzeiowskia Rchb. (1 sp.)
 Armoracia G. Gaertn., B. Mey. & Scherb. (3 spp.)
 Cardamine L. (249 spp.)
 Ornithocarpa Rose (2 spp.)
 Tribus Crucihimalayeae German & Al-Shehbaz
 Ladakiella D. A. German & Al-Shehbaz (1 sp.)
 Pulvinatusia J. P. Yue, H. L. Chen, Al-Shehbaz & H. Sun (1 sp.)
 Crucihimalaya Al-Shehbaz et al. (13 spp.)
 Tribus Descurainieae Al-Shehbaz
 Tropidocarpum Hook. (4 spp.)
 Hornungia Rchb. (6 spp.)
 Robeschia Hochst. ex E. Fourn. (1 sp.)
 Ianhedgea Al-Shehbaz & O´Kane (1 sp.)
 Descurainia (E. Fourn.) Webb & Berthel. (49 spp.)
 Trichotolinum O. E. Schulz (1 sp.)
 Tribus Erysimeae Dumort.
 Erysimum L. (269 spp.)
 Gynophorea Gilli (1 sp.)
 Tribus Halimolobeae Al-Shehbaz
 Exhalimolobos Al-Shehbaz & C. D. Bailey (9 spp.)
 Halimolobos Tausch (10 spp.)
 Pennellia Nieuwl. (11 spp.)
 Mancoa Wedd. (9 spp.)
 Sphaerocardamum Schauer (8 spp.)
 Tribus Hemilophieae trib. nov.
 Hemilophia Franch. (6 spp.)
 Dipoma Franch. (1 sp.)
 Tribus Lepidieae DC.
 Lepidium L. (273 spp.)
 Delpinophytum Speg. (1 sp.)
 Tribus Malcolmieae Al-Shehbaz & Warwick
 Maresia Pomel (5 spp.)
 Eigia Soják (1 sp.)
 Malcolmia W. T. Aiton (6 spp.)
 Marcus-kochia Al-Shehbaz (4 spp.)
 Tribus Microlepidieae Warwick et al.
 Microlepidium F. Muell. (2 spp.)
 Carinavalva Ising (1 sp.)
 Blennodia R. Br. (2 spp.)
 Ballantinia Hook. fil. ex E. A. Shaw (1 sp.)
 Arabidella (F. Muell.) O. E. Schulz (6 spp.)
 Lemphoria O. E. Schulz (4 spp.)
 Hutchinsia auct. (1 sp.)
 Phlegmatospermum O. E. Schulz (4 spp.)
 Menkea Lehm. (6 spp.)
 Drabastrum (F. Muell.) O. E. Schulz (1 sp.)
 Geococcus J. L. Drumm. ex Harv. (1 sp.)
 Scambopus O. E. Schulz (1 sp.)
 Harmsiodoxa O. E. Schulz (3 spp.)
 Pachymitus O. E. Schulz (1 sp.)
 Irenepharsus Hewson (3 spp.)
 Pachycladon Hook. fil. (11 spp.)
 Stenopetalum W. T. Aiton ex DC. (11 spp.)
 Tribus Oreophytoneae Warwick et al.
 Murbeckiella Rothm. (6 spp.)
 Oreophyton O. E. Schulz (1 sp.)
 Tribus Physarieae B. L. Rob.
 Physaria (Nutt. ex Torr. & A. Gray) A. Gray (109 spp.)
 Paysonia O´Kane & Al-Shehbaz (8 spp.)
 Dimorphocarpa Rollins (4 spp.)
 Dithyrea Harv. (2 spp.)
 Lyrocarpa Hook. & Harv. (3 spp.)
 Nerisyrenia Greene (10 spp.)
 Synthlipsis A. Gray (2 spp.)
 Tribus Smelowskieae Al-Shehbaz
 Smelowskia C. A. Mey. (24 spp.)
 Tribus Turritideae Buchenau
 Turritis L. (2 spp.)
 Tribus Yinshanieae Warwick et al.
 Yinshania Ma & Y. Z. Zhao (14 spp.)

Izvori

Vanjske poveznice

Krstašice

Camelinodae


La Ruta Estatal de Nevada 596, y abreviada SR 596 (en inglés: Nevada State Route 596) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nevada. La carretera inicia en el Sur desde la Tropicana Avenue hacia el Norte en la Smoke Ranch Road. La carretera tiene una longitud de 11,5 km (7.158 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Nevada 596 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Nevada 596 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Nevada DOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nevada

Ruta Estatal de Nevada 596


Children of Bodom, bir Fin ekstrem metal grubuydu. 1993'te kurulan grup, Alexi Laiho (vokal, solo gitar), Janne Wirman (klavye), Henkka Seppälä (bas gitar), Jaska Raatikainen (bateri) ve Daniel Freyberg (ritim gitar) dan oluşmaktadır. Grubun toplamda sekiz stüdyo albümü, iki konser albümü, iki EP'si, iki toplama albümü ve bir DVD'si bulunmaktadır.

İlk kez üçüncü stüdyo albümü Follow the Reaperla Finlandiya'da altın sertifika elde eden grup, daha sonra diğer albümlerinde de aynı başarıyı sağladı. Art arda yayınladığı albümleriyle Finlandiya albüm listelerine birinci sıradan giriş yapan Children of Bodom, bunun yanı sıra Billboard 200'de de önemli liste konumları gördü.

Yaptığı müzik eleştirilerde daha çok melodik death metal, power metal, thrash metal,, erken senfonik black metal ve neoclassical metal olarak tanımlanan grup, tek başına 250 bin satışla Finlandiya'nın en çok satan sanatçılarındandır.

2019'da Children of Bodom, grubu dağılmadan önce Helsinki'de A Chapter Called Children of Bodom adlı son konserini verdi. Alexi Laiho ve Freyberg, 2020'de Bodom After Midnight olarak devam etti. Children of Bodom'un kurucu üyelerinden ve aynı zamanda ana söz yazarı olan Laiho, 29 Aralık 2020'de öldü.

Tarihçe

Kuruluş ve ilk yıllar (1993-1997)
Children of Bodom, 1993'te gitarist Alexi "Wildchild" Laiho ve baterist Jaska Raatikainen tarafından Inearthed adıyla kuruldu. Birbirini çocukluk yıllarından beri tanıyan bu iki müzisyen; ilk çalışmalarını Dissection, Entombed ve Obituary gibi önemli grupların müziğinden etkilenerek gerçekleştirdiler. Bas gitarist Samuli Miettinen'in de kadroya girmesiyle birlikte aynı yılın ağustos ayında ilk demosunu kaydeden grup, bu çalışmaya Implosion of Heaven adını verdi. Bu demoda ve onu takip eden 2 sene boyunca grupta şarkı sözü yazarlığını üstlenen Samuli, 1995'te ailesinin Amerika'ya taşınması nedeniyle gruptan ayrılmak zorunda kaldı. Son olarak Ubiquitous Absence of Remission demosundaki şarkı sözlerine imza atan Samuli, daha sonra bu görevi Laiho'ya devretti. Bahsi geçen demo aynı zamanda grupta klavyenin kullanıldığı ilk çalışma oldu. Demonun kaydından kısa bir süre sonra Alexander Kuoppala ritim gitarist olarak grubun kadrosuna dahil oldu. Samuli'nin yerine Henkka "Blacksmith" Seppälä geçerken, Jani Pirisjoki de klavyeci olarak gruptaki yerini aldı.

Yeni kadrosuyla Shining adlı yeni bir demo kaydeden grup, ne plak şirketlerinin ne de organizatörlerin ilgisini çekebilmişti. Bunun üzerine grup elemanları kendi çabalarıyla bir albüm kaydetmeye karar verdiler. Bu esnada provalara gelmeyen Jani'nin yerini Janne "Warman" Wirman aldı. Wirman ilerleyen zamanda grubun soundunu oluşturacak elemanın ta kendisiydi.

1997 yılında Astia Records'ta kaydedilen Something Wild piyasaya sürülmeden önce grupta bazı gelişmeler yaşandı.Spinefarm Records'tan teklif alan Shining grubu bu fırsatı değerlendirmek için bulunduğu Belçikalı kayıt şirketini "Shining grubu dağıldı." diyerek şirketi atlatırlar.Grup için yeni isim bulmak gerekiyordu ve Espoo şehrinin birkaç kilometre ötesinde bulunan Bodom Gölü'ndeki yaşanan vahşi olaydan esinlenilerek Children of Bodom konulmuştur.

Something Wild ve Hatebreeder (1997-2000)
Önceleri sadece küçük kulüplerde konser verebilen Children of Bodom, Something Wildın ardından Dimmu Borgir ile birlikte konserler vererek kısa sürede Nuclear Blast'ın ilgisini çekti ve albümün Avrupa ayağını artık bu plak şirketi üstlendi. Albümde yer alan "Deadnight Warrior" şarkısına Mika Lindberg'in prodüktörlüğünde düşük bütçeli bir klip çekildi.

Yıllar sonra grup elemanları Something Wildı grubun en az gurur duyduğu albümlerden biri olarak nitelendirdi. Bu albüm, grubun diğer çalışmalarına göre daha teknik bulundu. Bunun nedeni olarak da Laiho'nun o dönemdeki idolü olan Yngwie Malmsteen'i taklit etmeye çalışması gösterildi.

Grubun ilk Avrupa turnesi Şubat 1998'de başladı. Hypocrisy, The Kovenant ve Agathodaimon gibi gruplarla çalan Children of Bodom'a bu turnede Wirman'ın yerine Lordi grubundan Erna Siikavirta eşlik etti. Sonraki turnedeyse Kimberly Gross grubun konser kadrosunda yer aldı.

Grubun ikinci stüdyo albümü Hatebreeder 1998'in sonunda Astia stüdyolarında Anssi Kippo tarafından kaydedildi. Albümün çıkış tarihinden ikii hafta önce tekli olarak yayınlanan "Downfall" parçasına Mika Lindberg prodüktörlüğünde çekilen klip de aynı zamanda yayına verildi. Albüm, birçok Avrupa ülkesinde listelere girdi. Ardından Japonya'da In Flames ve Sinergy ile birlikte 3 konser veren grup, bu konserlerden 2 tanesini kaydetti ve Tokyo Warhearts adını taşıyan konser performans albümünü hayranlarına sundu.

Follow the Reaper ve Hate Crew Deathroll (2000-2004)
Ağustos-Eylül 2000'de kayıtları yapılan Follow the Reaper albümünü aynı senenin sonuna doğru piyasaya süren grup, albümde yer alan "Everytime I Die" parçasına Tuukka Temonen prodüktörlüğünde klip çekti.

Şubat 2002'de bir sonraki albüm için çalışmalara başlayan grup, Ocak 2003'te dördüncü stüdyo albümü Hate Crew Deathrollu yayındı. Böylece üç hafta Fin listelerinde üst sıralarda yer alan grup, bu albümle birlikte ilk altın sertifikasını elde etti. Daha sonra diğer tüm albümlerinde de aynı başarıyı yakalayan Children of Bodom'a Follow the Reaper albümü için platin sertifika verildi. Grup aynı dönemde Tavastia Club, Helsinki'de düzenlenen törende Fin Metal Müzik Ödülleri'nde Yılın Grubu seçildi.

2003'te ilk kez dünya turnesine çıkan grubun birçok konserinde biletleri çok önceden tükendi. Diğer yandan Alexander Kuoppala, turnenin ortasında kişisel sorunları öne sürerek önceden haber vermeksizin gruptan ayrıldı. Bunun ardından gitarist arayışına düşen grup, sonunda Roope Latvala'yi kadrosuna ekleyerek yoluna devam etti. Daha sonra yapılan bir röportajda Laiho'ya Kuoppala'nın gruptan ayrılmasının nedeni sorulduğunda Laiho şöyle cevap verdi: "Bana grup ve turne yaşamından artık bıktığını söyledi. Bu benim için gerçekten çok tuhaftı, çünkü o bu yaşam için o dünyanın içinde olan biriydi! Ölümcül bir hard rock'n roll hastasıyken birden hayatını 180 derece çevirip değiştirdi. Bütün bunlara yeni kız arkadaşı da dâhil."

Are You Dead Yet? (2004-2007)

Latvala ile beraber biten turnenin ardından Trashed, Lost & Strungout EP'siyle birlikte "In Your Face" teklisini piyasaya süren grup, 2005'in sonuna doğru beşinci stüdyo albümü Are You Dead Yet?i yayınladı. Bu albümün tarzı öncekilere göre farklılık gösteriyordu; daha sade ve sert gitar riffleri ile endüstriyel müzik tınılarının birleşiminden oluşan bu tarz eleştirmenlerden ve hayranlardan farklı yorumlar aldı. Müzik dünyasının gidişatına uyum sağlayan grup, bu albümle birlikte büyük bir ticari başarı elde etti: Fin listelerinde birinci sırada yer alıp Finlandiya'da altın sertifikayla ödüllendirilmesinin yanı sıra Almanya'da ve İsveç'te on altıncı, Japonya'da on yedinci sıraya kadar yükseldi.

2006'da hem canlı konser kayıtlarından hem de grubun turnede çekilmiş görüntülerinden seçilen karelerle oluşturulan Chaos Ridden Years - Stockholm Knockout Live albümü piyasa sürüldü. Bu belgesel grubun başarı yolunda katettiği aşamaları gözler önüne serdi.

Haziran 2006'da The Unholy Alliance turnesine katılan grup, turne boyunca Slayer, Lamb of God, Mastodon, In Flames ve Thine Eyes Bleed ile birlikte çaldı. 31 Ocak 2007'de verilen konserde Laiho sol omzunu kırdı ve 6 hafta boyunca gitar çalamadı. Kaza yüzünden turneyi iptal eden grup, birkaç ay boyunca Laiho'nun sağlık durumunun iyiye gitmesini bekledi. 31 Mart 2007'de müzisyenin omzunun iyileştiği fakat bir daha eskisi gibi olamayacağı açıklandı; yine de bu durumun onun gitar çalmasını etkilemeyeceği belirtildi. Ayrıca bu bildiride grubun hâlihazırda birkaç tane şarkısı olduğu ve 2007'nin sonuna doğru yeni albüm için kayıtlara başlanacağı da açıklandı.

Blooddrunk ve sonrası (2007-2012)
Ekim-Aralık 2007'de kayıtları yapılan grubun altıncı stüdyo albümü Blooddrunk 15 Nisan 2008'de yayınlandı. Albümün yayınlanmasının ardından tekrar konserlere başlayan grup, Megadeth, In Flames, Job for a Cowboy ve High on Fire ile birlikte Gigantour 2008 Kuzey Amerika turnesine katıldı. Wacken Open Air 2008'e katılan ilk gruplardan biri olan Children of Bodom, festival süresince içinde Iron Maiden, Sonata Arctica ve Avantasia'nın da bulunduğu çok sayıda grupla birlikte sahne aldı. 8 Mart 2008'da grubun Birleşik Krallık'taki ilk imza günü düzenlendi.

Eylül 2009'da Skeletons In The Closet isimli 17 adet (Albümün yayınlandığı bölgeye göre şarkılar değişmektedir) cover parçadan oluşan toplama albümü yayınladı. 8 Mart 2011'de Relentless Reckless Forever ismini taşıyan yedinci stüdyo albümünü piyasaya çıkardı. Devamında grubun 8.albümü olan Halo of Blood, 11 Haziran 2013'te yayınlandı. 2 Ekim 2015 tarihinde ise I Worship Chaos yayınlandı. Albümün kayıt süreci başlamadan kısa bir süre önce Roope Latvala gruptan ayrıldı. Dolayısıyla bu albüm grubun tarihine 4 kişi olarak kaydedilen tek albüm olarak geçti. Ayrılan gitarist Roope Latvala'nın yerine sadece konserler için olmak üzere Janne Wirman'ın kardeşi Antti Wirman geldi. Belli bir süre  bu kadroyla devam eden grup 2016'nın başlarında gruba Daniel Freyberg'i dahil etti.

Grup üyeleri
Son kadro
Alexi Laiho – Vokal, solo gitar (1993–2019)
Jaska Raatikainen – Bateri, perküsyon (1993–2019)
Henkka Seppälä – Bas gitar, geri vokal (1996–2019)
Janne Wirman – Klavye, synthesizer (1997–2019)

Önceki üyeler
Samuli Miettinen – Bas gitar, geri vokal (1993–1995)
Jani Pirisjoki – Klavye, synthesizer (1995–1997)
Alexander Kuoppala – Ritim gitar, geri vokal (1995–2003)
Roope Latvala - Ritim gitar(2003-2015)

Turne üyeleri
Kimberly Goss – Klavye (1998)
Erna Siikavirta – Klavye (1998)
Antti Warman - Ritim gitar (2015)

Zaman çizelgesi

Diskografi

Stüdyo albümleri
 Something Wild (1997)
 Hatebreeder (1999)
 Follow the Reaper (2000)
 Hate Crew Deathroll (2003)
 Are You Dead Yet? (2005)
 Blooddrunk (2008)
 Relentless Reckless Forever (2011)
 Halo of Blood (2013)
 I Worship Chaos (2015)
 Hexed (2019)

Kaynakça

Dış bağlantılar

Fin power metal grupları
Fin death metal grupları
Müzikal beşliler
1993'te kurulan müzik grupları
2019'da dağılan müzik grupları

Children of Bodom


ඝට්ටන අවස්ථා () යනු ග්‍රහ වස්තු අතර සිදුවන මැනිය හැකි ඵල දැකිය හැකි ගැටුම් සඳහා භාවිතා වන යෙදුම කි.

ආශ්‍රිත

 List of bolides
 List of impact craters on Earth
 List of possible impact structures on Earth

 , 0 to 10

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Earth Impact Database
 Earth Impact Effects Program
 Exploring North American Impact Craters

Climate forcing
ග්‍රහලෝකවේදය
Cosmic doomsday
Astronomical events
Megatsunami
ස්වාභාවික ව්‍යසන
Terms in science and technology

Impact event


دولة الإمارات العربية المتحدة، وهي دولة عربية تقع في قلب الخليج العربي، فتحدها من الشمال والشمال الغربي مياه الخليج العربي ومن الغرب المملكة العربية السعودية، ومن الجنوب سلطنة عمان والمملكة العربية السعودية أيضا ومن الشرق بحر عمان وسلطنة عمان، وتقع دولة الإمارات العربية المتحدة بين خطي عرض (22 و26،5 درجة شمالاً) وخطّي طول (51 و56،5 درجة شرق خط غرينتش).

الحدود البرية

يبلغ طول الحدود البرية مع الدول المجاورة (867 كيلومتر)، (410 كيلومتر) مع سلطنة عُمان و457 كيلومتر مع المملكة العربية السعودية.

السواحل

ساحل الخليج العربي : تمتد سواحل دولة الإمارات العربية المتحدة المطلة على ساحل الخليج العربي مسافة (644 كيلومتر) من قاعدة شبه جزيرة قطر غربا و حتى إمارة رأس الخيمة شرقا، والتي تبلغ مساحتها الكاملة ما يقارب 750 كم مربع، وتنتشر عليها الإمارات التالية:
 إمارة أبوظبي.
 إمارة دبي.
 إمارة الشارقة.
 إمارة عجمان.
 إمارة أم القيوين.
 إمارة رأس الخيمة.
 إمارة الفجيرة

ساحل خليج عمان : تمتد سواحل دولة الإمارات العربية المتحدة المطلة على ساحل خليج عمان مسافة (90 كيلومتر) و تقع عليه إمارة الفجيرة.

المساحة

تبلغ مساحة دولة الإمارات العربية المتحدة نحو (86716 كيلومتر مربع) أو (33481.081 ميل مربع)''' الترتيب (116) في العالم الترتيب (15) بين الدول العربية الترتيب (3) بين دول مجلس التعاون الخليجي

التضاريس

تعدّ دولة الإمارات العربية المتحدة من الناحية الجغرافيا ذات تنوع كبير في تضاريسها وعلى هذا يمكن تقسيم التضاريس في دولة الإمارات العربية المتحدة إلى أقسام القطاع الساحلي هو الذي يشكل حدود الدولة مع الخليج العربي وفي هذا القطاع يعيش غالبية السكان، ويتكون هذا السهل من تربة ملحية تشكلت في الأزمنة الجيولوجيا الحديثة إثر جفاف المياه الضحلة التي كانت موجودة بين الجزر، وفي مواجهة هذا الشريط الساحلي يوجد عدد كبير من الجزر.

المنطقة الصحراوية الرملية
هذه أكبر المناطق في الدولة حيث تشكل حوالي ثلثي مساحة الدولة ولا سيما في المنطقة الغربية الداخلية، وتتخلل تلك المناطق عدة واحات مشهورة أهمها تلك التي تشغلها مدينة العين وضواحيها حيث تستغل المياه الجوفية التي تتوفر بفضل وجود جبل حفيت عن طرق شبكة ري تعرف باسم (الأفلاج).

السهول الحصباء
تنحصر بين المنطقة الصحراوية والمرتفعات الشرقية.
المرتفعات الشرقية هي عبارة عن سلسلة من الجبال يبلغ ارتفاعها أكثر من ألفين متر.
السهول المحصورة بين المرتفعات وساحل البحر على خليج عمان يتراوح امتدادها عشرين ميلا .

السلاسل الجبلية
تشكل القسم الثاني من طبيعة الإمارات الصحرواية، وأهمها: سلسلة الجبال الشمالية الموازية لخط ساحل عمان، وتصل أعلى قممها وهو جبل حفيت إلى 1200 متراً فوق مستوى سطح البحر. القسم الثالث من تضاريس الإمارات هو القطاع الساحلي ذي الشواطئ الرملية ما عدا مناطق شمال في رأس الخيمة التي تشكل رأس سلسلة جبال حجر. القطاع الساحلي يحوي أيضاً العديد من القباب الملحية التي تشكل جزراً صغيرة في البحر وتلالاً على اليابسة، ويعدّ جبل الظنة الذي يبلغ ارتفاعه 99 متراً، أحد هذه التمظهرات التضريسية.

المياه الإقليمية والجزر
المياه الجغرافية دولة الإمارات العربية المتحدة فهي ضحلة عموما وهذه سمة واضحة للقسم الأكبر من المساحة المغمورة في الخليج العربي والمقدرة بنحو (600000 كيلومتر مربع) إذ يبلغ متوسط عمقها (35 مترا) بينما يبلغ أقصى عمق (90 مترا) باستثناء المنطقة التي تقع فيها مضيق هرمز حيث يصل العمق إلى (145 مترا)، وتتصف المياه الإقليمة لدولة بكثرة الشعب المرجانية وتتبع دولة الإمارات العربية المتحدة المئات من الجزر المتناثرة في مياه الخليج منها نحو (200 جزيرة) تتبع إمارة أبوظبي أهمها جزيرة داس وجزيرة دلما وجزيرة أم النار وجزيرة أبو الأبيض التي تعدّ من أكبر الجزر في الخليج العربي، جزر تتبع إمارة الشارقة جزيرة صير بو نعير وجزيرة أبو موسى، جزر تتبع إمارة رأس الخيمة جزيرة طنب الكبرى وجزيرة طنب الصغرى المحتلتان من قبل إيران وجزيرة الحمراء جزر تتبع إمارة أم القيوين الجزيرة السنية وبعض الجزر الأخرى الصغيرة.

المناخ
تقع دولة الإمارات العربية المتحدة في المنطقة المدارية الجافة التي تمتد عبر آسيا وشمال أفريقيا، وتخضع في الوقت نفسه لتأثيرات المحيط لوقوعها على ساحلي الخليج العربي وخليج عُمان الذي يتصل ببحر العرب الذي يصل بالمحيط الهندي.
وترتبط معدلات درجات حرارتها الشديدة صيفا بارتفاع نسبة الرطوبة مع وجود فروق كبيرة بين مناخ المناطق الساحلية والصحراوية الداخلية والمرتفعات، فعلى الساحل يزيد متوسط درجة الحرارة في يوليو عن 37.7 درجة وترتفع نسبة الرطوبة لتصل أحيانا إلى حد الإشباع، بينما يتسع المدى الحراري كلما توغلنا في قلب الصحراء التي تمثل القسم الأعظم من أراضي الدولة في حين يعتدل المناخ في مناطق الجبال والمرتفعات الأخرى.

ويهب على الدولة نوعان من الرياح الموسمية وغير الموسمية وتُعدّ الموسمية منها أهم النوعين وهي تشتد في الربيع والقسم الأخير من الصيف وتنقسم إلى نوعين: الأول منهما يشمل الرياح الشمالية التي تمتاز بجفافها وصحتها وتلطيف حرارة الجو ما لم تكن محمّلة بالأتربة والرمال، والنوع الثاني هو الرياح الشرقية وإن كانت في حقيقتها رياحًا جنوبية شرقية وهي قصيرة الأمد وربما كانت على درجة شديدة من الرطوبة.

الحرارة
يتراوح معدل درجة الحرارة في مدينة أبوظبي بين 17.9 درجة مئوية في أبريل، 34.4 درجة مئوية في شهر أغسطس، ويصل متوسط درجة الحرارة الصغرى فيها بين 11.8 درجة مئوية في شهر أبريل 18.7 درجة مئوية في شهر أغسطس أما متوسط درجة الحرارة العظمى فإنه يتراوح بين 23.8 درجة مئوية في شهر إبريل، 42 درجة مئوية في شهر يوليو.

مدن الإمارات
 أبو ظبي
 الشارقة
 دبي
 عجمان
 رأس الخيمة
 أم القيوين
 الفجيرة

مراجع

جغرافيا الإمارات العربية المتحدة


Menelaos Chatzigeorgiou (; 24 de Novembro de 1924 - 12 de Outubro de 2020), sobrenome alternativamente transliterado Hatzigeorgiou ou Hadjigeorgiou, foi um político e atleta grego.

Biografia
Natural de Thessaloniki, Chatzigeorgiou começou a sua carreira como jogador de basquetebol no Aris BC nas décadas de 1930 e 1940. Após a Segunda Guerra Mundial, Chatzigeorgiou competiu em natação, pólo aquático e atletismo pelo Aris Thessaloniki. Ele aposentou-se na década de 1950 e tornou-se administrador do clube, servindo como presidente entre 1972 e 1973. Chatzigeorgiou foi eleito membro do Parlamento Europeu pela Grécia em 1990, representando o partido Nova Democracia.

Faleceu a 12 de Outubro de 2020, aos 95 anos.

Basquetebolistas do Aris BC
Mortos em 2020
Nascidos em 1924
Atletas da Grécia
Políticos da Grécia
Deputados no Parlamento Europeu

Menelaos Chatzigeorgiou


رشا الشويخ (19 أكتوبر 1985 -)، ممثلة بحرينية.

عن حياتها
وهي الأخت التوأم للممثلة رنا الشويخ وقد شاركت أختها في بعض الأعمال مثل مسلسل صور من الحياة.

أعمالها

في التلفزيون
 صور من الحياة.

روابط خارجية

مراجع

مواليد 1985
أشخاص على قيد الحياة
ممثلات بحرينيات في القرن 21
توائم
ممثلات تلفزيون بحرينيات

رشا الشويخ


An Arum megobrebi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lobin, M.Neumann, Bogner ngan Peter Charles Boyce. An Arum megobrebi in nahilalakip ha genus nga Arum, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arum

Arum megobrebi


Rahmiye, Eskişehir ilinin Beylikova ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihi
Eski adı Akgüney'dir.

Coğrâfî konumu
Eskişehir iline 60km, Beylikova ilçesine ise 6km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Beylikova'nın mahalleleri

Rahmiye, Beylikova


A Pontenova, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzeybatı köşesinde bulunan Galiçya otonom bölgesine bağlı dört eyaletten biri olan Lugo'ya bağlı 67 belediyeden biridir. A Pontenova belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 3.063 kişidir.

Lugo'daki belediyeler

A Pontenova


Adolphine von Rohr (* 25. März 1855 als Adolphine von Gersdorff in Trier; † 18. Oktober 1923 in Seefeld bei Pritzwalk) war eine Äbtissin des Klosters Stift zum Heiligengrabe.

Leben
Adolphine war die Tochter des späteren königlich-preußischen Generalleutnants Hermann Konstantin von Gersdorff und dessen Ehefrau Clara Agnes Marianne von Gersdorff (* 8. Februar 1827 in Nieder-Oertmannsdorf; † 2. August 1881 in Hannover).

Sie erhielt zunächst mit ihren beiden Schwestern bis 1869 Hausunterricht, um dann auf eine Schule in Kassel geschickt zu werden und danach in das Internat im Stift Altenburg einzutreten. Nachdem ihr Vater 1870 bei Sedan gefallen war, kehrte sie zu ihrer Mutter zurück. Sie verblieb dort bis zu ihrer Heirat mit Louis von Rohr am 31. Mai 1875 und lebte dann mit ihm auf Gut Seefeld.

Das Dasein als Hausfrau endete am 25. Oktober 1882, als ihr Mann an Typhus verstarb. Sie zog nach Potsdam und belegte im Berliner Elisabethen-Krankenhaus einen Johanniterkursus zur Krankenpflege. Danach vertrat sie bei der Prinzessin Elisabeth von Waldeck die Mutterstelle und wurde später von der Fürstin Bathildis von Waldeck zu deren Oberhofmeisterin ernannt. Am 4. Mai 1899 ernannte Kaiser Wilhelm II. Adolphine von Rohr gegen heftige Einwände des Klosterkonvents, der an ihrer früheren Verheiratung Anstoß nahm, zur Äbtissin von Heiligengrabe als Nachfolgerin der verstorbenen Margarethe von Alvensleben. Als Äbtissin setzte sie sich für eine Rückbesinnung auf die sozialen Aufgaben eines Damenstifts ein und förderte insbesondere die schulische und berufliche Ausbildung junger mittelloser Mädchen. Kaiser Wilhelm, der sie schätzte und unterstützte, besuchte sie im Kloster und verlieh ihr 1901 den Äbtissinnenstab. Sie setzte unter anderem die Anerkennung der Schule als "Höhere Mädchenschule" im Jahr 1908 durch. Neben ihren sozialen Bemühungen unterstützte sie auch heimatkundliche Forschungen und half mit bei der Gründung eines heimatkundlichen Museums im Südflügel der Abtei im Jahr 1909. Sie erwirkte zum Ende des Ersten Weltkrieges beim "Staatskommissar für die Regelung der Wohlfahrtspflege in Preußen" die Genehmigung für den Verkauf von Druckschriften der Vaterländischen Verlags- und Kunstanstalt, Inhaber: Verein für Berliner Stadtmission, Berlin, zur "Unterstützung der Kriegswaisen in der Erziehungsanstalt des Klosters Heiligengrabe (Prignitz)."

Weblinks

 Porträtzeichnung der Äbtissin Adolphine von Rohr, gezeichnet 1902 von Hans Wey; Museum Kloster Stift zum Heiligengrabe

Literatur
 Preußens Töchter. Die Stiftskinder von Heiligengrabe von 1847 - 1945. Hrsg. Sarah Romeyke, in:  Kultur- und Museumsstandort Heiligengrabe, Band 5, Elbe-Drucke-Wittenberg, Lukas Verlag, Berlin 2015, S. 31, 34. ISBN 978-3-86732-193-8. Vorschau

Einzelnachweise

Lutherische Äbtissin (Kloster Stift zum Heiligengrabe)
Adolphine
⚭Adolphine
Adliger
Deutscher
Geboren 1855
Gestorben 1923
Frau

Adolphine von Rohr


Troponin, or the troponin complex, is a complex of three regulatory proteins (troponin C, troponin I, and troponin T) that are integral to muscle contraction in skeletal muscle and cardiac muscle, but not smooth muscle. Measurements of cardiac-specific troponins I and T are extensively used as diagnostic and prognostic indicators in the management of myocardial infarction and acute coronary syndrome. Blood troponin levels may be used as a diagnostic marker for stroke or other myocardial injury that is ongoing, although the sensitivity of this measurement is low.

Function
Troponin is attached to the protein tropomyosin and lies within the groove between actin filaments in muscle tissue. In a relaxed muscle, tropomyosin blocks the attachment site for the myosin crossbridge, thus preventing contraction. When the muscle cell is stimulated to contract by an action potential, calcium channels open in the sarcoplasmic membrane and release calcium into the sarcoplasm. Some of this calcium attaches to troponin, which causes it to change shape, exposing binding sites for myosin (active sites) on the actin filaments. Myosin's binding to actin causes crossbridge formation, and contraction of the muscle begins.

Troponin is found in both skeletal muscle and cardiac muscle, but the specific versions of troponin differ between types of muscle. The main difference is that the TnC subunit of troponin in skeletal muscle has four calcium ion-binding sites, whereas in cardiac muscle there are only three. The actual amount of calcium that binds to troponin has not been definitively established.

Physiology
In both cardiac and skeletal muscles, muscular force production is controlled primarily by changes in intracellular calcium concentration. In general, when calcium rises, the muscles contract and, when calcium falls, the muscles relax.

Troponin is a component of thin filaments (along with actin and tropomyosin), and is the protein complex to which calcium binds to trigger the production of muscular force. Troponin has three subunits, TnC, TnI, and TnT, each playing a role in force regulation.. Under resting intracellular levels of calcium, tropomyosin covers the active actin sites to which myosin (a molecular motor organized in muscle thick filaments) binds in order to generate force. When calcium becomes bound to specific sites in the N-domain of TnC, a series of protein structural changes occurs, such that tropomyosin is rolled away from myosin-binding sites on actin, allowing myosin to attach to the thin filament and produce force and shorten the sarcomere.

Individual subunits serve different functions:

 Troponin C binds to calcium ions to produce a conformational change in TnI
 Troponin T binds to tropomyosin, interlocking them to form a troponin-tropomyosin complex
 Troponin I binds to actin in thin myofilaments to hold the actin-tropomyosin complex in place

Smooth muscle does not have troponin.

Subunits
TnT is a tropomyosin-binding subunit which regulates the interaction of troponin complex with thin filaments; TnI inhibits ATP-ase activity of acto-myosin; TnC is a Ca2+-binding subunit, playing the main role in Ca2+ dependent regulation of muscle contraction.

TnT and TnI in cardiac muscle are presented by forms different from those in skeletal muscles. Two isoforms of TnI and two isoforms of TnT are expressed in human skeletal muscle tissue (skTnI and skTnT). Only one tissue-specific isoform of TnI is described for cardiac muscle tissue (cTnI), whereas the existence of several cardiac specific isoforms of TnT (cTnT) are described in the literature. No cardiac specific isoforms are known for human TnC. TnC in human cardiac muscle tissue is presented by an isoform typical for slow skeletal muscle. Another form of TnC, the fast skeletal TnC isoform, is more typical for fast skeletal muscles. cTnI is expressed only in myocardium. No examples of cTnI expression in healthy or injured skeletal muscle or in other tissue types are known. cTnT is probably less cardiac specific. The expression of cTnT in skeletal tissue of patients with chronic skeletal muscle injuries has been described.

Inside the cardiac troponin complex the strongest interaction between molecules has been demonstrated for cTnI – TnC binary complex especially in the presence of Ca2+ ( KA = 1.510−8 M−1). TnC, forming a complex with cTnI, changes the conformation of cTnI molecule and shields part of its surface. According to the latest data cTnI is released in the blood stream of the patient in the form of binary complex with TnC or ternary complex with cTnT and TnC. cTnI-TnC complex formation plays an important positive role in improving the stability of cTnI molecule. cTnI, which is extremely unstable in its free form, demonstrates significantly better stability in complex with TnC or in ternary cTnI-cTnT-TnC complex. It has been demonstrated that stability of cTnI in native complex is significantly better than stability of the purified form of the protein or the stability of cTnI in artificial troponin complexes combined from purified proteins.

Research

Cardiac conditions
Certain subtypes of troponin (cardiac I and T) are sensitive and specific indicators of damage to the heart muscle (myocardium). They are measured in the blood to differentiate between unstable angina and myocardial infarction (heart attack) in people with chest pain or acute coronary syndrome. A person who recently had a myocardial infarction would have an area of damaged heart muscle and elevated cardiac troponin levels in the blood. This can also occur in people with coronary vasospasm, a type of myocardial infarction involving severe constriction of the cardiac blood vessels. After a myocardial infarction troponins may remain high for up to 2 weeks.

Cardiac troponins are a marker of all heart muscle damage, not just myocardial infarction, which is the most severe form of heart disorder. However, diagnostic criteria for raised troponin indicating myocardial infarction is currently set by the WHO at a threshold of 2 μg or higher. Critical levels of other cardiac biomarkers are also relevant, such as creatine kinase. Other conditions that directly or indirectly lead to heart muscle damage and death can also increase troponin levels, such as kidney failure. Severe tachycardia (for example due to supraventricular tachycardia) in an individual with normal coronary arteries can also lead to increased troponins for example, it is presumed due to increased oxygen demand and inadequate supply to the heart muscle.

Troponins are also increased in patients with heart failure, where they also predict mortality and ventricular rhythm abnormalities. They can rise in inflammatory conditions such as myocarditis and pericarditis with heart muscle involvement (which is then termed myopericarditis). Troponins can also indicate several forms of cardiomyopathy, such as dilated cardiomyopathy, hypertrophic cardiomyopathy or (left) ventricular hypertrophy, peripartum cardiomyopathy, Takotsubo cardiomyopathy, or infiltrative disorders such as cardiac amyloidosis.

Heart injury with increased troponins also occurs in cardiac contusion, defibrillation and internal or external cardioversion. Troponins are commonly increased in several procedures such as cardiac surgery and heart transplantation, closure of atrial septal defects, percutaneous coronary intervention, or radiofrequency ablation.

Non-cardiac conditions
The distinction between cardiac and non-cardiac conditions is somewhat artificial; the conditions listed below are not primary heart diseases, but they exert indirect effects on the heart muscle.

Troponins are increased in around 40% of patients with critical illnesses such as sepsis. There is an increased risk of mortality and length of stay in the intensive-care unit in these patients. In severe gastrointestinal bleeding, there can also be a mismatch between oxygen demand and supply of the myocardium.

Chemotherapy agents can exert toxic effects on the heart (examples include anthracycline, cyclophosphamide, 5-fluorouracil, and cisplatin). Several toxins and venoms can also lead to heart muscle injury (scorpion venom, snake venom, and venom from jellyfish and centipedes). Carbon monoxide poisoning or cyanide poisoning can also be accompanied by the release of troponins due to hypoxic cardiotoxic effects. Cardiac injury occurs in about one-third of severe CO poisoning cases, and troponin screening is appropriate in these patients.

In both primary pulmonary hypertension, pulmonary embolism, and acute exacerbations of chronic obstructive pulmonary disease (COPD), right ventricular strain results in increased wall tension and may cause ischemia. Of course, patients with COPD exacerbations might also have concurrent myocardial infarction or pulmonary embolism, so care has to be taken to attribute increased troponin levels to COPD.

People with end-stage kidney disease can have chronically elevated troponin T levels, which are linked to a poorer prognosis. Troponin I is less likely to be falsely elevated.

Strenuous endurance exercise such as marathons or triathlons can lead to increased troponin levels in up to one-third of subjects, but it is not linked to adverse health effects in these competitors.
High troponin T levels have also been reported in patients with inflammatory muscle diseases such as polymyositis or dermatomyositis. Troponins are also increased in rhabdomyolysis.

In hypertensive disorders of pregnancy such as preeclampsia, elevated troponin levels indicate some degree of myofibrillary damage.

Cardiac troponin T and I can be used to monitor drug and toxin-induced cardiomyocyte toxicity. .

In 2020, it was found that patients with severe COVID-19 had higher troponin I levels compared to those with milder disease.

Prognostic use
Elevated troponin levels are prognostically important in many of the conditions in which they are used for diagnosis.

In a community-based cohort study indicating the importance of silent cardiac damage, troponin I has been shown to predict mortality and first coronary heart disease event in men free from cardiovascular disease at baseline. In people with stroke, elevated blood troponin levels are not a useful marker to detect the condition.

Subunits
First cTnI and later cTnT were originally used as markers for cardiac cell death. Both proteins are now widely used to diagnose acute myocardial infarction (AMI), unstable angina, post-surgery myocardium trauma and some other related diseases with cardiac muscle injury. Both markers can be detected in patient's blood 3–6 hours after onset of the chest pain, reaching peak level within 16–30 hours. Elevated concentration of cTnI and cTnT in blood samples can be detected even 5–8 days after onset of the symptoms, making both proteins useful also for the late diagnosis of AMI.

Detection
Cardiac troponin T and I are measured by immunoassay methods.

 Due to patent regulations, a single manufacturer (Roche Diagnostics) distributes cTnT.
 A host of diagnostic companies make cTnI immunoassay methods available on many different immunoassay platforms.

Troponin elevation following cardiac cell necrosis starts within 2–3 hours, peaks in approx. 24 hours, and persists for 1–2 weeks.

See also
 Calcium-binding protein
 Troponin C
 Troponin I
 Troponin T

References

External links

 Troponins at Lab Tests Online

Muscular system

Troponin


An Paspalum filifolium in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck ngan Ernst Gottlieb von Steudel. An Paspalum filifolium in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paspalum

Paspalum filifolium


සමාලෝචනය

කෘෂ්ණ වස්තුවක් මගින් විමෝචනය වන ශක්ති ප්‍රමාණය සංඛ්‍යාතය මත රඳා පවතින බවට වු නිරීක්ෂණය සඳහා සමීකරණයක් ව්‍යුයුත්පන්න කරනු වස් 1900 වසරේදී ජර්මානු භෞතික විද්‍යාඥ මැක්ස් ප්ලාන්ක් විසින් ශක්තිය ක්වොන්‍ටනීකරණය වී ඇතැයි යන මතය ඉදිරිපත් කරන ලදී. 1905 දී ආලෝකය , වඩාත් නිවැරදිව කියතොත් සියළු විද්‍යුත් චුම්භක තරංග අවකාශය තුල ස්ථානගතවු ලක්ෂීය ශක්තිය ක්වොන්ටා පරිමිත සංඛ්‍යාවකට වෙන්කල හැකි යැයි යන මතයේ පිහිටමින් අයින්ස්ටයින් ප්‍රකාශ විද්‍යුත් ආවරණය පැහැදිලි කරන ලදී. 1905 වසරේ මාර්තු මාසයේදී අයින්ස්ටයින් ඉදිරිපත් කල ක්වොන්ටම් නිබන්ධනයේ හැඳින් වීම කල "ආලෝක විමෝචනය පරිණාමනය පිළිබඳ අත්දැකීම් ඇසුරින් විනිශ්චය කරන කල" අයින්ස්ටයින් පල කල මතයන්ගේ පරිවර්තනයක් පහත දැක්වේ.

මෙහිදි සලකනු ලබන උපකල්පනයන්ට අනුව ලක්ෂ්‍යයකින් ආරම්භව ආලෝක කදම්භයක් විසිරීයන විට එහි ශක්තිය ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් වැඩිවන අවකාශයක් ඔස්සේ සන්තනිකව පැතිර යෑම සිදු නොවේ.නමුත් ඒ වෙනුවට  ආලෝක කදම්භය අවකාශයේ අඩංගු ස්ථානීය ලක්ෂීය ශක්ති ක්වොන්ටා වලින් යුක්ත වන අතර ඒවා බෙදීමකින් තොරව අවකාශය හරහා චලනය වන අතර ඒවා අවශෝෂනය හෝ ජනනය වන්නේ ඒකක වශයෙනි.

මෙම ප්‍රකාශය 20 වැනි සියවස තුලදී භෞතික  විද්‍යාඥයකු විසින් ලියන ලද වඩාත් විප්ලවකාරී වාක්‍ය ඛණ්ඩය ලෙස හැඳින්වේ. මෙහිදක්වා ඇත් ශක්ති ක්වොන්ටා පසුකාලීනව පෝ‍ටෝන ෙලස නම් කෙරුණු අතර මෙම පදය 1926 වසරේ දී ගිල්බට් N ලෙවිස් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද්දකි. එක්එක් පෝටෝනයන් තුල ක්වොන්ටා ආකාරයෙන් ශක්තිය අඩංගු විය යුතු බවට පලවු මෙම අදහස ඉතා වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් වුයේ ඒ සමගම තරංග ආකාරයෙන් කෘෂ්ණ වස්තු විකිරණය පැහැදිලි කල විට එමගින් අපරිමිත ශක්තියක් විකිරණය වීමට හැකියාව ඉවත්වීම හේතුවෙනි.1913 වසරේදී බෝර් විසින් පලකල "On the constitution of Atoms and Molecules" නම් නිබන්ධනය තුල ඔහු හයිඩ්‍රජන් පරමානුවේ වර්ණාවලි රේඛා ක්වොන්ටනීකරණය භාවිත‍ෙයන් පැහැදිලි කරන ලදී.

මෙම සිද්ධාන්ත සාර්ථක ඒවා වූ නමුත් හුදු සංසිද්ධි ආශ්‍රිත ඒවා පමණක් වීය. මෙම කාලය වන විට 1912 වසරේ හෙන්රි පොයින් කෙයාර් විසින් සිය 'sur la theorie des guanta' නම් නිබන්ධනය ඔස්සේ ප්ලාන්ක් වාදය පිළිබඳව කල කරුණු සලකා බැලීම හැරුණු කල ක්වොන්ටිනීකරණය සඳහා වෙනත් ශක්තිමත් සධාරණීකරනයක් නොවීය. මේ දක්වා සඳහන් කල කරුණු එක්ව ගත්කල ඒවා පැරණි ක්වොන්ටම් වාදය ලෙස හැඳින්වේ.

ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාව යන යෙදුම මුල්වරට භාවිතා වුයේ 1931 වසරේදී ජෙන්ස්ටන් විසින් පලකල 'Plank's Universe in light of Modern Physics' නම් ග්‍රන්ථයේ වේ.

1924වසරේදී ප්‍රංශ භෞතික විද්‍යාඥ ලුයිස්ඩි බ්‍රෝග්ලි විසින් පදාර්ථ වලට තරංගමය ගුණාගද පෙන්විය හැකි බව ප්‍රකාශ කෙරෙන පදාර්ථ -තරංග වාදය ඉදිරිපත් කරන ලදී.මෙම වාදය තනි තනි අංශ සඳහා යෙදිය හැකි ආකාරයේ එකක් වන අතර විශේෂ සාපේක්ෂතාවාදයේ ව්‍යුත්පන්නයක් වේ.  ඩි බ්‍රෝග්ලි ගේ මෙම පිවිසුම මත පදනම්ව 1925 වසරේදී නුතන ක්වොන්ටම් යන්ත්‍ර විද්‍යාව ආරම්භ විය. මෙසේ නුතන ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ ඇරඹුම සඳහා ජර්මන් භෞතික විද්‍යාඥයකු වු වර්නර් හයිසන්බර්ග් සහ මැක්ස් බෝන් විසින් ගොඩනංවන ලද න්‍යය යාන්ත්‍ර විද්‍යාවත්, ඔස්ට්‍රියානු  භෞතික විද්‍යාඥ අර්වින් ශ්‍රෝඩින්ගර් විසින් හඳුන්වාදුන් තරංග යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සහ ඩි බ්‍රෝග්ලි වාදයේ සාධාරණීකෘත අවස්ථාවක් සඳහා වන සන්නිකර්ෂණයක් වු සාපේක්ෂතාවාදි නොවන ශ්‍රෝඩින්ගර් සමීකරණයක් දැඩිලෙස ඉවහල් විය. පසු කාලිනව මෙම පිවිසුම් ක්‍රම යුගල එකිනෙකට තුල්‍ය වන බව ශ්‍රෝඩින්ගර් විසින් පෙන්වා දෙන ලදී.

හයිසන්බඹර්ගේ සිය අවින්ශ්ච්තතාවාදය 1927 වසරේදී ගොඩනංවන ලද අතර ඊට සමකාලීනව කෝපන්හේගත් අර්ථ දැක්විමද නිර්මාණය වෙමින් පැවතුණි 1927 වසරේදී පමණ පෝල් ඩිරැක් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව සහ විශේෂ සාපේක්ෂතාවාදය එක් කිරිමේ ක්‍රියාවලියට ආරම්භයක් සපයමින්  ඉලෙක්ට්‍රෝනය සඳහා ඩිරැක් සමීකරණය යෝජනා කලේය. ඩිරැක් සමීකරණය මගින් ශ්‍රෝඩින්ගර්ට ලබාගත නොහැකි වු ඉලෙක්ට්‍රෝනයේ තරංග ශ්‍රතයේ සාපේක්ෂවාදී පැහැදිලි කිරීම ලබාගත හැකි විය. එමගින් ඉලෙක්ට්‍රෝන ප්‍රමාණට පිළිබඳව අනාවැකි පලවු අතර සිය සමීකරණ ඇසුරෙන් පොසිට්‍රෝනවය් පැවැත්ම පිළිබඳ අනාවැකියක් පලකිරීමටද සිරැක් සමත් විය. තවද 1930 වසරේ සිරැක් විසින් පලකල සුප්‍රසිද්ධ ශ්‍රාසත්‍රීය අත් පොතෙහි විස්තර වන පරිදි ඉතා වැදගත් බ්‍රා-කෙට් අංකනය ඇතුලත් කාරක වාදයේ භාවිතයේ නියමුවා වශයෙන්ද ඔහු ක්‍රියාකලේය.මීට සමකාලීන බහුශ්‍රැත හංගේරියානු ජාතික ජෝන් වොන් නියුමන් හිල්බට් අවකාශයන්හි රේඛීය කාක වාදය වශයෙන් ක්වොන්ටම් වාදය සඳහා ශක්තිමත් ගණිතමය පදනමක් නිර්මාණය කලේය. මෙය 1932 වසරේ නිකුත් වු ඔහුගේ ප්‍රසිද්ධ ශාස්ත්‍රීය අත්පොතෙහි විස්කර කර ඇත. ආරම්භක අවධියේ සිදුවු බොහෝ සොයාගැනීම් මෙන්ම මේවාද තවදුරටත් බහුලව භාවිතා වේ.

1927 වසරේදී සහසංයුජ බන්ධන හා හයිඩ්‍රජන් අණු පිළිබඳ අධ්‍යනයක් ප්‍රකාශයට පත් කල වෝල්ටර්, හිට්ලර්, ෆ්රිස්ට්, ලන්ඩන් යන භෞතික විද්‍යාඥයන් ක්වොන්ටම් රසායනවිද්‍යාවේ පෙරගමන්කරුවෝ වෙති. පසුකාලීනව cal Tech ආයතනයේ සෛද්ධාන්තික රසායන විද්‍යා ,ඇමරිකානු ජාතික ලයිනස් හෝලිං සහ ජෝන් සී ස්ලෝටර් ආදී විශාල පර්යේෂකයන් පිරිසක දායකත්වය ඔස්සේ ක්වොන්ටම් රසායන විද්‍යාව අණුක කක්ෂික වාදය සහ සංයුජතාවාදය ආදී විවිධ සිද්ධාන්ත වලින් යුත් ක්ෂේත්‍රයක් බවට වැඩිදියුණු විය.

1927 පටන් තනි තනි අංශු වෙනුවට ක්ෂේත්‍ර සඳහා ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාව යෙදිමට විවිධ උත්සාහයන් දියත් වු අතර එහි ප්‍රතිථලයක් ලෙස ක්වොන්ටම් ක්ෂේත්‍රවාද ලෙස හැඳින්වෙන වාදයක් නිර්මාණය විය. මෙම ක්ෂේත්‍රයට ආරම්භක දායකත්වය දැක්වුවන් අතරට P.A.M. ඩිරැක් , w.පෝලි , v.වීස්කෝෆ් සහ P. ජෝර්ඩ්න් යන අය අයත් වේ. මෙම පර්යේෂණ ක්ෂේත්‍රයේ ඵලයක් ලෙස ආර්.පි. හේමන්, එෆ්. ඩයිසන්, ජේ.ෂින්ගර් සහ එස්.එස්. තොමෝන්ගා යන අයගේ දායකත්වයෙන් යුතුව 1940 දී පමණ ක්වොන්ටම් විද්‍යුත් ගති විද්‍යාව බිහිවිය. මෙය ඉ‍ලෙක්ට්‍රෝන පෙ‍ාසිට්‍රෝන සහ විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍ර පිළිබඳ කොන්ටම් වාදය වු අතර පසු කාලීන කොන්ටම් ක්ෂේත්‍රවාද සඳහා මෙය ආදර්ශයක් ලෙස සැලකිනි. 1960 දී පමණ කොන්ටම් වර්ණගති විද්‍යාවාදයේ නිර්මාණය ආරම්භ විය. වර්තමානයේ අපි භාවිතා කරන ආකාරය දක්වා මෙම වාදය 1975 දී පොලිට්සර් ග්‍රොස් සහ විල්ෂේක් යන අය විසින් දියුණු කරන ලදී. ජේ. ෂින්ගර්ගේ ආරම්භක සොයා ගැනීම් මත පදනම් හින්ස් ගොල්ජඩ් ස්ට්‍රෝන් ගැලැෂෝ වින්බර්න් සහ සලාම් යන අය විසින් දුර්වල න්‍යෂ්ඨික බලය සහ ක්වෝන්ටම් ගති විද්‍යාව තනි විද්‍යුත් දුර්වල බලයක් බවට ඡේදනය කල හැකි බව තනි තනිව පෙන්වා දීමට සමත් වූහ.

පදනම් පර්යේෂණ
	තෝමස් යං (Thomas young), ගේ  (Double- Slit experiment)අලෙක්සේගේ තරංගමය ස්වභාවය පහදා දීම (c 1805)
	හෙන්රි බෙකරල් (Henri Becquerel)  ගේ  විකිරණශීලීතාවය සොයා ගැනිම
	ජේ ජේ තොම්සන් (J. J. Thomson) ගේ කැතෝඩ නල පරික්ෂණ මගින් ඉලෙක්ට්රෝණ සහ එහි සෘන ආරෝපිත බව සොයා ගැනිම (1897)
	1850 සිට 1900 අතර කාලයේ සිදු කල කෘෂිරා වස්තු විකිරණය පිළිබද අධ්යයනය මෙය ක්ටොන්ටම් විද්යාවේ සංකල්ප වලින් තොරව පැහැදිලි කල නොහැක.
	අයින්ස්ටයින්ගේ ප්‍රකාශ  විද්යුත් ආවරණය සොය ගැනිම (1905) (මෙයට නොබෙල් ත්යාගය මේ විය) මෙහිදි ආලෝකය ෆෝටොන් හෙවත් අංශු ලෙස පවතින  බව පැහැදිලි විය.
	රොබර්ට් මිලිකන් (Robert Millikan)  ගේ තෙල් බිංදු පරික්ෂණ මගින් විද්යුත් ආරෝපන ක්වොන්ටා  හෙවත් ශක්ති පුර්ණ ඒකක  ලෙස පවතින  බව සොයා ගැනිම (1909)
	අර්නස්ට් රදර්ෆර්ඩ් (Ernest Rutherford) ගේ රන්පත් පරීක්ෂණය මගින්  පරමාණුවේ Pudding  ආකෘතිය විරෝධනය කිරිම, මෙමගින් පරමාණුවේ ස්කන්ධ හා ධනාත්මක ආරෝපනටය ඒකකාරිව ව්යාප්ත වි ඇති බව පෙන්වා දීම.
	ඔටෝ ස්ටර්න් (Otto Stern) සහ  වොල්තර් ජෙරාක් (Walther Gerralch) ගේ  Stern - Gerloach පරික්ෂණ යෙන් අංශුවක ක්ටොන්ටම් ස්වභාවය පැහැදිලි කිරිම (1920)
	ක්ලින්ටන් ඩේවිඩ්සන්(Clintion Davidsson) සහ ලෙස්ටර් ගර්මර් (Lester Germer) ඉලෙක්ට්රෝන විවරන  පරික්ෂණ මගින් ඉලෙක්ට්රෝන වේ තරංගමය ස්වභාවය පහදා දිම (1927)
	ක්ලයිඩ්  එල්  කොවන් සහ ෆ්‍රෙඩ්රික් රීන්ස්  (Clyd.l.Cowan සහ Frederick Reines) විසින් පරමාණුවක නියුට්‍රෝන පැවැත්ම නියුට්රිනෝ පරික්ෂණ මගින් තහවුරැ කිරීම (1955)
	ක්ලවුස් ජොන්සන්  (Claus Jonnson) ගේ ඉලෙක්ට්රෝන පිළිබද  Double Slit පරික්ෂණ (1961)
	1880 දී ක්ලවුස් පොන් ක්ලිට්සින්  ( Klaus Von Klitzing ) ගේ ක්වොන්ටම්  සිදුරැ අචරණය  සොයා ගැනිම. මෙය සිදුරැ ආචරණයේ ක්වොන්ටම් ආකාරය වන අතර මෙමගින් විද්යුත් ප්රතිරෝධන පිලිබදව නව අර්ථකතනයක් දෙන ලදි. එමෙන්ම මෙමගින් සියුම් ව්යුහ නියතයට ඉතා සියුම් නිදහස් අර්ථ කථනයක් දෙන ලදි.
	Alain aspect ක්වොන්ටම් පැටලීම  පර්යේෂණාත්මකව සත්යාපනය කිරීම (1982)

Reference
http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_quantum_mechanics
විද්‍යා‍වේ ඉතිහාසය

zh:物理学史#量子理论
භෞතික විද්‍යාව

ක්වොන්ටම් යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ ඉතිහාසය


El Inkanyamba es una serpiente legendaria que se dice vive en un área de la cascada del lago en los bosques del norte cerca de Pietermaritzburg con mayor frecuencia en la base de la cascada Howick, Sudáfrica. Las tribus zulúes de la zona creen que es una serpiente de gran tamaño con una cabeza de caballo. Es más activa en los meses de verano, se cree que la ira del Inkanyamba producen la temporada de tormentas.

Criptógrafos han sugerido que podría ser una forma de anguila, aumentada por el mito local. El Inkanyamba apareció en la serie de televisión Animal X.

Referencias

Serpientes mitológicas
Mitología zulú
Críptidos

Inkanyamba


Lydia Bourouiba est une physicienne canadienne d'origine algérienne. Elle est professeur au Massachusetts Institute of Technology (MIT), où elle dirige le Fluid Dynamics of Disease Transmission Laboratory. Elle est également membre de la  et de lAffiliate Faculty of Harvard Medical School.

Les recherches de Bourouiba portent sur la transmission des maladies via des modèles de dynamique des fluides. Elle étudie les émissions d'agents pathogènes respiratoires, des travaux qui ont des implications importantes pour la pandémie de COVID-19 et pour limiter la transmission de la maladie à coronavirus et des futures pandémies. En 2021, elle est élue membre de la Société américaine de physique.

Biographie
Bourouiba passe une partie de son enfance en Algérie, pendant la guerre civile algérienne. Elle vit également un temps en France.

Au cours des années 2000, Bourouiba fait des études en mathématiques et physique à l'Université McGill. Elle y fait ensuite un doctorat, lors duquel elle développe une description théorique de l'écoulement des fluides turbulents.

Après ses études, elle rejoint le département de mathématiques du MIT. C'est à ce moment qu'elle se spécialise sur l'étude des  tels la toux et des éternuements. Elle a également travaillé à Toronto au Centre for Disease Modeling où elle a modélisé la propagation de la grippe .

Prix et distinctions
Le Groupe Bourouiba reçoit le Prix Tse Cheuk Ng Tai de la Recherche Innovante en Sciences de la Santé en 2014.

Bourouiba reçoit le Smith Family Foundation Odyssey Award pour la recherche scientifique fondamentale à haut risque/haut rendement en 2018 et le Ole Madsen Mentoring Award en 2019.

En 2021, Bourouiba est élue membre de la Société américaine de physique, dans la Division de dynamique des fluides, pour ses .

Publications sélectionnées

Notes et références

Liens externes

Membre de la Société américaine de physique
Étudiant de l'Université York

Lydia Bourouiba


La Direction est le troisième album studio du rappeur français Sofiane, sorti le  sur le label Affranchis Music.

Liste des titres

Titres certifiés en France

 Attrape-moi si tu peux

Clips vidéo

 American Airlines (feat. SCH) : 14 octobre 2020
 Nouveaux Parrains (feat. Soolking) : 5 février 2021
 Zidane : 26 avril 2021
 Attrape-moi si tu peux : 14 mai 2021
 Windsor (A Colors Show) : 19 mai 2021
 Case départ : 25 mai 2021

Classements

Notes et références

Liens externes

Album de hip-hop français
Album de Sofiane
Album musical sorti en 2021
Album numéro un en France

La Direction


Ion Creangă este un cartier din sectorul 2 al Bucureștiului.

Coordonate:  44°28'19"N   26°9'45"E

Note

Legături externe
 Despre parcul din cartier

 Sector 2
 Cartiere din București

Ion Creangă (cartier)


Tarihçe
ESP gitarları 1975 yılında Hisatake Shibuya adlı Japon müzisyen ve girişimcinin Tokyo kentinde bir dükkân açması ile üretimine başlamıştır. ESP isminin açılımı 'Electric Sound Products' (elektrikli ses ürünleri) olan İngilizce bir cümleden gelmektedir. 1976 yılından itibaren Japonya'da ünlenmeye başlayan firma ana olarak elektrik gitar yedek parçaları üretmesine rağmen yalnızca bir sene içinde ülke çapında hızla artan popüleritesine güvenerek, yine 1976 yılında ESP ve Navigator adında 2 adet model ile elektrik gitar üretmeye başlamıştır (yalnızca Japonya için).

ESP gitar ve yedek parçalarının uluslararası müzik marketinde adını duyurması, 1983 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin New York kentinde bir dükkân açması ile olmuştur. 1984 - 1985 yılları arasında toplam olarak 2003 adet profesyonel kayıt ve performans amaçlı gitar üretilmiştir; bu gitarların tamamı el yapımıdır ve şu andaki değerleri oldukça yüksektir. Bahsi geçen bu bir sene süresince Helmet grubundan Page Hamilton, Living Color grubundan Vernon Reid, KISS grubundan Bruce Kulick ve Rolling Stones grubundan Ron Wood özel olarak ESP gitarı tasarlanan ünlü müzisyenlerden yalnızca birkaçıdır. ESP gitarlarının tüm dünyada tanınması ise tamamen bir tesadüften ibarettir. 1986 yılında ünlü gitarist George Lynch Tokyo turnesi sırasında bir adet yedek gitar sapına ihtiyacı olmuştur. Lynch bizzat gittiği lokal ESP dükkânında tesadüfen firmanın gitaristlere istekleri doğrultusunda kişisel gitarlar yaptığını öğrenir. Sonuç olarak George Lynch'ın istekleri doğrultusunda Kamikaze adında bir model yapılır. Tüm turnelerinde bu gitarı kullanmaya başlayan George Lynch sayesinde ESP gitarlarının adı 1986-1987 arasında tüm dünyada duyulur ve firma seri üretimine başlar. İlk üretilen modeller M1, Horizon elektrik gitarlar ve Surveyor adlı bas gitardır.

Kalite
ESP gitarları neredeyse tüm orijinal Japon yapımı gitarlar gibi (örneğin Ibanez, Yamaha ve Aria gitarları) malzeme ve ses özellikleri yüksek kalitede enstrümanlardır. Bu sebeple de ESP gitarları da Fender, Gibson gibi pahalı enstrümanlar olarak ün yapmıştır. 1996 yılından itibaren yine çoğu Japon firması gibi ESP firması da insan iş gücünün ve kaliteli malzemenin ucuz olduğu Kore ve Endonezya'da yan üretime geçmiş ve LTD adlı markayı yaratarak ana ESP üretim serisine şekil olarak benzer ancak malzeme yönünden daha farklı gitarları çok daha uygun fiyatlarla satışa sunmuştur. Firma aynı zamanda Japonya iç marketine yönelik Edwards ve Grass Roots adlı iki markanın daha sahibidir.

ESP kullanan ünlü gitaristler
 Kirk Hammett - Metallica
 James Hetfield - Metallica
 Emppu Vuorinen - Nightwish
 Alexi Laiho - Children Of Bodom
 Roope Latvala-Children Of Bodom
 Henkka Blacksmith-Children Of Bodom
 Richard Kruspe - Rammstein
 Timo Tolkki - Stratovarius
 Kai Hansen - Gamma Ray
 Stephen Carpenter - Deftones
 Michael Amott - Arch Enemy / Spiritual Beggars
 George Lynch - Dokken / Lynch Mob
 Buckethead
 Ron Wood - Rolling Stones
 Glen Drover - Megadeth
 Max Cavalera - Soulfly
 Page Hamilton - Helmet
 Jeff Hanneman - Slayer
 Tom Araya - Slayer
 Chino Moreno - Deftones
 Charles Hedger - Cradle of Filth
 Trent Reznor - Nine Inch Nails
 Shaun Glass - Dirge Within
 André Olbrich - Blind Guardian
 Marcus Siepen - Blind Guardian
 Björn Gelotte - In Flames
 Jesper Strömblad - In Flames
 Flattus Maximus - GWAR
 Beefcake the Mighty - GWAR
 Ahrue Luster - Ill Nino
 John LeCompt - Evanescence
 GusG - Firewind
 Galder - Dimmu Borgir
 Silenoz - Dimmu Borgir
 Rob Arnold - Chimaira
 Wayne Static - Static-X
 Mark Heylmun - Suicide Silence
 Dan Kenny - Suicide Silence
 Ben Savage - Whitechapel
 Alex Wade - Whitechapel
 Gabe Crisp - Whitechapel
 Zach Householder - Whitechapel
 Metin Türkcan - Mezarkabul
Selim Işık-80 Kalibre

Model numarlandırma şeması

ESP gitarlarının modelleme şeması aşağıda verilmiştir. Tablo Türkiye'de satışta olan modeller için kullanılabilir ve satış öncesi alıcıya fikir vermesi açısından önemlidir.

 (1) Marka
 (2) Model İsmi
 (3) Ek indeks
 (4) Özellik
 (5) Renk

Gitar üreticileri

ESP Gitarları


Erol Haker (d. 1930, İstanbul), İsrailli ekonomist ve yazardır.

Sefarad Yahudisi olan ailesi 18. yüzyılın sonunda Kırklareli'ne yerleşmiş ve beş kuşak orada yaşamıştır. 1950 yılında Stockholm Üniversitesi'nden sosyal bilimler diplomasını aldı. 1954 yılında Londra Ekonomi Okulu'in uluslararası ekonomi bölümünden mezun oldu ve 1964 yılında Kudüs'teki İbrani Üniversitesi'nde lisansüstü işletme dalının muhasebe bölümünde eğitimini tamamladı. Türkçe, Fransızca, İngilizce, İspanyolca ve İbranice bilir.

Kırk yıl boyunca ulaşım iktisatçısı ve planlamacısı olarak faaliyetlerde bulunmuş ve bu sürenin yaklaşık yarısında Dünya Bankası gibi uluslararası ekonomik yardım kurulları ve başka yerel faaliyet örgütler hesabına gelişmekte olan ülkeler için çalışmıştır. 1997'de emekliye ayrıldıktan sonra vaktinin çoğunu ailesinin ve Kırklareli Yahudi cemaatinin tarihini araştırmakla geçirmektedir. Erol Haker, 1956 yılında İsrail'e yerleşti ve İsrail vatandaşı oldu. Yael Aronson ile evlidir. Doğum adı Elio Adato olan yazarın, üç kızı ve on torunu vardır.

Kitapları
 Bir Zamanlar Kırklareli'de Yahudiler Yaşardı, İletişim Yayınları, çeviren Natali Medina,
344 sayfa, 2. hamur ISBN 975-05-0021-0
 93 Harbi / Tuna′da Son Osmanlı Yahudileri, Timaş Yayınları, çeviren Ceren Elitez

Dış bağlantılar
 İletişim Yayınları - Erol Haker
 Timaş Yayınları - Erol Haker

1930 doğumlular
Türk ekonomi akademisyenleri
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Resim aranan yazarlar
İsrailli yazarlar
20. yüzyıl Türk tarihçileri
21. yüzyıl Türk tarihçileri
Türkiye Yahudileri
Yahudi asıllı Türk yazarlar
Yaşayan insanlar

Erol Haker


Carlos Diernhammer (* 31. Juli 1931 in Buenos Aires; † 31. Mai 2000 in Holzkirchen (Oberbayern)) war ein deutscher Jazz- und Unterhaltungsmusiker (Piano, Orchesterleiter), der auch arrangierte und Filmmusik komponierte. Er war auch unter Pseudonym als Sid Sidney, Peter Covent, Pedro Gonzalez und Charlie Steinmann tätig.

Leben und Wirken
Diernhammer stammt aus einer musikalischen Familie (sein Vater war der Komponist Hans Diernhammer (1899–1952)). Er studierte am Trapp'schen Konservatorium der Musik München. Von 1951 bis 1957 wirkte er als Pianist in der Jazzcombo von Freddie Brocksieper; zwischen 1957 und 1961 war er der Pianist des Orchesters von Max Greger, für das er auch arrangierte und an dessen Plattenaufnahmen er beteiligt war. Dann arbeitete er als Studiomusiker in München, begleitete Hanne Wieder und andere Chansonsänger und komponierte Unterhaltungsmusik, aber auch für Film (Die Todesstrahlen des Dr. Mabuse, Kopfstand, Madam!) und Fernsehen. Unter dem Pseudonym Peter Covent spielte er mehrere Alben für Philips ein; als Pedro Gonzales gründete er ein eigenes Tanzorchester, das sich auf lateinamerikanische Tänze spezialisierte.

Diskographische Hinweise
 Attila Zoller / Wolfgang Dauner / Ronnie Ross Night Bounce (1962–1964)

Filmografie
 1964: Die Todesstrahlen des Dr. Mabuse

Lexikalische Einträge
 Jürgen Wölfer: Jazz in Deutschland. Das Lexikon. Alle Musiker und Plattenfirmen von 1920 bis heute. Hannibal, Höfen 2008, ISBN 978-3-85445-274-4.

Weblinks

Einzelnachweise

Jazz-Pianist
Bandleader
Filmkomponist
Songwriter
Arrangeur
Musiker (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1931
Gestorben 2000
Mann

Carlos Diernhammer


Rosh Hanikra (, lit. Head of the Grottoes) may refer to:

 Rosh HaNikra grottoes, a geographic feature in Israel; article contains the main history section regarding the cape and the Ladder of Tyre
 Rosh HaNikra (kibbutz), a kibbutz nearby
 Rosh Hanikra cheese, a soft white cheese made in the area
 Rosh HaNikra Crossing, a border crossing between Israel and Lebanon
 Rosh HaNikra Islands, c. 800 m offshore from the cape with the grottoes

Rosh HaNikra


Centrala hidroelectrică de la Novodnistrovsk, de asemenea Centrala hidroelectrică de la Novodnestrovsk (în ) este o hidrocentrală amplasată în cursul superior al fluviului Nistru, lângă orașul Novodnistrovsk din regiunea Cernăuți, Ucraina.

Capacitatea totală instalată a centralei este de 702 megawați, producția anuală de energie electrică ajungând la 865 mln. Kw/oră. Ca urmare a construcției hidrocentralei, a fost format un lac de acumulare (principal), având scopul să asigure nivelul necesar de apă generatoarelor instalate.

Controverse

Vezi și
Complexul hidroelectric de pe Nistru

Referințe

Legături externe
Anghelina Țăran. "Republica Moldova ar putea rămâne fără apă potabilă" 14.12.2015
Savanții bat alarma: Moldova ar putea rămîne fără apă potabilă Noi.md. 10.12.2015

Bibliografie
 Водный фонд Украины: Искусственные водоемы — Водохранилища и пруды: Справочник / Под ред. В. К. Хильчевского, В. В. Гребня. — К.: Интерпресс, 2014. — 164 с. (укр.) — ISBN 978-965-098-2

Fondări în 1983
Hidrocentrale din Ucraina
Nistru


O Universo DC (DCU) é uma franquia de mídia estadunidense e um universo compartilhado baseado nos personagens da DC Comics. Foi criado por James Gunn e Peter Safran, co-presidentes e CEOs da DC Studios. A franquia é soft reboot do Universo Estendido DC (DCEU). O DCU mantém certos membros do elenco e elementos narrativos do DCEU enquanto substitui outros. Em contraste com o estado anterior das adaptações da DC Comics, o DCU apresenta uma história e continuidade única atráves de filmes em live-action, séries de TV, animações e jogos eletrônicos. As adaptações da DC simultâneas que não se encaixam nessa continuidade são rotuladas como DC Elsewords.

Desenvolvimento

Após a Discovery Inc. e a WarnerMedia se fundirem na Warner Bros. Discovery (WBD), o CEO David Zaslav revelou um plano para revitalizar a marca DC após a má recepção de alguns filmes do DCEU. Gunn e Safran foram contratados para liderar o recém-formado DC Studios em novembro de 2022, após trabalhar em alguns projetos do DCEU, incluindo o filme O Esquadrão Suicida (2021) e a série spin-off Pacificador (2022-presente). A dupla passou vários meses com um grupo de roteiristas desenvolvendo a história abrangente para uma nova continuidade da DC, que apresenta adaptações tanto de personagens populares quanto desconhecidos dos quadrinhos. Alguns projetos do DCEU foram cancelados, enquanto outros (incluindo Pacificador) continuam dentro da nova franquia. Gunn e Safran querem se concentrar na necessidade de contar histórias, em vez de forçar os criadores a produzir seus projetos antes de datas de lançamento específicas.

Longas-metragens

Superman: Legacy (2025)
Ao se tornar co-CEO da DC Studios em 1 de Novembro de 2022, Gunn já estava a escrever novos conteúdos DC na metade do mês. Em Dezembro, ele disse Superman ser uma grande prioridade, se não a maior para a DC Studios. Em seguida anunciando que estava escrevendo um novo filme do herói, com o potencial de também dirigir. Diferentemente de como no DCEU, Henry Cavill não estrelaria no papel, já que o roteiro se focava em uma versão mais jovem do personagem, o que foi um grande baque para os fãs já que o ator acabara de anunciar seu retorno no Instagram após um cameo na cena pós-créditos de Adão Negro. Quando Gunn e Safran revelaram os primeiros lançamentos do DCU em Janeiro de 2023, o projeto recebeu o título Superman: Legacy e a data de lançamento de 11 de Julho de 2025, coincidentemente a data de aniversário do pai de James Gunn. Foi dado a entender que o tom do filme se inspiraria em All-Star Superman (2005–2008) por Grant Morrison e Frank Quitely. Em Março, Gunn confirmou que além de escrever, também dirigiria, com Safran na produção. David Corenswet e Rachel Brosnahan foram respectivamente escalados como Kal-El / Clark Kent / Superman e Lois Lane em Junho. As filmagens estão marcadas para começar em Janeiro de 2024, em Atlanta.

Embora não seja uma história de origem, o filme se concentra em uma versão jovem do herói (de 30 e poucos anos). Como Clark Kent ele é repórter do Planeta Diário,  interagindo com personagens-chave como Lois Lane, Jimmy Olsen e Perry White; Enquanto como Superman ele se encontra em companias super-heróicas, tais como os escalados Edi Gathegi como Michael Holt / Senhor Incrível, Isabela Merced como Kendra Saunders / Mulher-Gavião, Anthony Carrigan como  Rex Mason / Metamorfo e Nathan Fillion como  Guy Gardner / Lanterna Verde. Carrigan anteriormente interpretou os vilões da DC Victor Zsasz na série Gotham e Névoa na série The Flash. Fillion anteriormente interpretou Cory Pitzner / T.D.K. (The Detachable Kid) em O Esquadrão Suicida e dublou Hal Jordan / Green Lantern em múltiplas animações da DC. No filme, Clark parte em uma jornada para reconciliar sua herança kryptoniana com sua criação humana em Smallville, Kansas. Safran descreveu o Superman no filme como "a personificação da verdade, da justiça e do jeito americano; ele é a bondade em um mundo que pensa na bondade como algo antiquado".

Gunn e Safran consideraram o filme o verdadeiro começo do DCU.

Séries de TV

Creature Commandos
Amanda Waller monta uma equipe de operações de monstros composta por Rick Flag Sr., Nina Mazursky, Doutor Phosphorus, Eric Frankenstein, a Noiva de Frankenstein, G.I.  Robot e Doninha.

Em janeiro de 2023, Gunn revelou que estava escrevendo uma nova série de televisão para o DCU.  Quando Gunn e Safran revelaram os primeiros projetos de sua lista do DCU no final daquele mês, o primeiro projeto foi Creature Commandos, uma série animada para o Max baseada em uma equipe de operações de mesmo nome apresentando vários monstros da DC Comics.  Gunn já havia escrito os sete episódios e a produção da série começou. A Warner Bros. Animation co-produz a série. A gravação de voz começou em maio de 2023. Está programado para ser lançado no serviço de streaming Max em 2024, como um "aperitivo" para o DCU antes de Superman: Legacy.

Waller, Weasel e o filho de Flag, Rick Flag Jr., já apareceram em O Esquadrão Suicida. Sean Gunn repete seu papel como Weasel do filme, enquanto Viola Davis e Steve Agee reprisam seus respectivos papéis como Waller e John Economos do filme e Peacemaker. O elenco principal foi confirmado em abril, incluindo Indira Varma e Frank Grillo, respectivamente, encabeçando a série como a Noiva de Frankenstein, protagonista principal da série, e Flag.

Waller
Segue os eventos do final da primeira temporada de Peacemaker, Waller continua a história de Amanda Waller e "Team Peacemaker".

Em maio de 2022, foi revelado que uma série spin-off de Peacemaker estava em desenvolvimento com Amanda Waller, com Christal Henry escrevendo e atuando como produtora executiva ao lado de Gunn e Safran. Quando Gunn e Safran revelaram os primeiros projetos do DCU em janeiro de 2023, o segundo projeto foi Waller, que Gunn disse que seria uma continuação de Peacemaker porque a segunda temporada daquela série foi adiada enquanto Gunn se concentrava no resto do DCU. Henry foi definida como co-showrunner de Waller ao lado de Jeremy Carver. A série está programada para ser lançada em 2024, como um "aperitivo" para o DCU antes de Superman: Legacy

Viola Davis reprisa seu papel como Waller de Peacemaker e do DCEU. Outros membros do elenco de Peacemaker irão reprisar seus papéis na série, incluindo Steve Agee como Economos.

Lanterns
Hal Jordan e John Stewart, dois Lanternas Verdes (heróis intergalácticos que usam anéis que lhes dão poderes extraordinários), investigam um mistério na Terra.

Gunn confirmou em dezembro de 2022 que os personagens do Lanterna Verde seriam uma parte importante do novo DCU. Quando ele e Safran revelaram os primeiros projetos de sua lista de DCU no final daquele mês, eles incluíram Lanterns, uma nova iteração de uma longa série de Lanternas Verdes em desenvolvimento. Safran disse que a série seria uma história de detetive baseada na Terra e "um grande evento com qualidade da HBO" no estilo da série True Detective (2014–presente).

Safran disse que o mistério que Jordan e Stewart investigam na série leva ao enredo principal do DCU.

Paradise Lost
Esta série é um drama político sobre as intrigas e lutas pelo poder na ilha feminina de Themyscira antes do nascimento da Mulher-Maravilha.

Em dezembro de 2022, foi revelado que Jenkins não estava mais desenvolvendo uma sequência para Mulher-Maravilha e Mulher-Maravilha 1984, após Gunn e Safran dizerem que tal filme não se encaixava em seus novos planos. Quando Gunn e Safran revelaram os primeiros projetos do DCU um mês depois, eles incluíram Paradise Lost, que compararam com Game of Thrones (2011–2019).  O título é semelhante a "Paradise Island Lost", uma história em quadrinhos de Phil Jimenez e George Pérez sobre uma guerra civil em Themyscira.

Booster Gold
Mike Carter / Booster Gold é um ex-astro do futebol americano caído em desgraça no século 25 que viaja no tempo para se passar por um super-herói usando tecnologia básica do futuro.

Quando Gunn e Safran revelaram os primeiros projetos do DCU em janeiro de 2023, eles incluíram Booster Gold, uma série de "comédia total" ambientada no DCU.

Outras séries
A HBO Max anunciou uma segunda temporada de Peacemaker em fevereiro de 2022, com Gunn definido para escrever e dirigir todos os episódios.  Ele disse que exploraria as repercussões, boas e ruins, dos eventos da primeira temporada. Quando Gunn e Safran revelaram os primeiros projetos do DCU em janeiro de 2023, eles disseram que Waller estava sendo trabalhado em vez da segunda temporada de Peacemaker porque Gunn estava ocupado escrevendo Superman: Legacy.  Em fevereiro, Gunn confirmou que Peacemaker não foi cancelado e disse que o trabalho na segunda temporada continuaria depois que Waller fosse feito, mais tarde dizendo que a temporada era seu próximo projeto e seria lançada após Superman: Legacy.

Elenco e personagens

 David Corenswet como Clark Kent / Kal-El / Superman
 Rachel Brosnahan como Lois Lane
 Edi Gathegi como Michael Holt / Senhor Incrível
 Isabela Merced como Kendra Saunders / Mulher-Gavião
 Nathan Fillion como Guy Gardner / Lanterna Verde
 Anthony Carrigan como Rex Mason / Metamorfo
 Xolo Maridueña como Jaime Reyes / Besouro Azul
 John Cena como Pacificador
 Viola Davis como Amanda Waller
 Sean Gunn como Doninha e G.I. Robot
 Steve Agee como John Economos
 David Harbour como Eric Frankenstein
 Indira Varma como Lady Frankenstein
 Frank Grillo como Rick Flag Sr.
 Maria Bakalova como Princesa Ilana Rostovic
 Zoë Chao como Dra. Nina Mazursky / A Sereia

Videogames
Depois de anunciar os projetos iniciais do DCU, Gunn confirmou os planos de incluir novos videogames no enredo compartilhado do DCU e disse que esses jogos seriam usados para contar novas histórias que poderiam preencher a lacuna entre filmes e séries.  Eles também estavam sendo desenvolvidos para que o público que não joga videogames não perdesse nenhum elemento geral da história.  Ele espera que os jogos levem cerca de quatro anos para serem feitos.

DC Elseworlds
Quando anunciou os primeiros projetos para o DCU em Janeiro de 2023, Gunn disse que qualquer projeto que não se encaixasse no universo compartilhado do DCU seria rotulado como "DC Elseworlds" no futuro.  É o mesmo que a DC Comics faz usando a marca Elseworlds para marcar histórias em quadrinhos que são separadas da continuidade principal. Safran disse que havia um alto nível que os projetos fora do DCU teriam que atender para receber luz verde.[5]  Gunn mais tarde confirmou que os DC Universe Animated Original Movies continuariam no DC Studios sob o rótulo Elseworlds.

A seguir os projetos que foram confirmados como parte do selo "DC Elseworlds":

 A Série animada Os Jovens Titãs em Ação (2013—presente)
 Os Filmes do Diretor Todd Phillips Joker (filme) e Joker: Folie à Deux
 A Série animada Harley Quinn (2019—presente)
 A Série Superman & Lois (2021—presente)
 Universo compartilhado do Batman do Diretor Matt Reeves:
Filmes: The Batman (2022) e The Batman - Part II (2025), assim como um terceiro filme de The Barman
Séries spin-off: The Penguin, assim como uma séries em desenvolvimento baseadas no Asilo Arkham e no Departamento de Polícia de Gotham City
Um filme em desenvolvimento do Superman Negro, escrito por Ta-Nehisi Coates e produzido por J.J.  Abrams
Uma sequência em desenvolvimento do filme Constantine (2005) com o diretor Francis Lawrence e o retorno de Keanu Reeves.

Referências

DCU


Ad Astra es una convención de ciencia ficción y fantasía de periodicidad anual realizada en Toronto, Canadá, desde el año 1980 (excepto en 1981 y 1999). Dentro de las actividades que incluyen esta convención se encuentran: presentaciones de invitados de honor, panel de expertos y muestras de arte, así como también una amplia variedad de salones cuya gestión es de carácter privado. Algunos otros eventos que incluye esta reunión se asocian a salones de juegos y lanzamientos de libros, entre otros.

Lista de Ad Astras

Referencias

Enlaces externos
 Sitio oficial

Eventos en Toronto
Convenciones de ciencia ficción en Canadá

Ad Astra (convención)


Daniela Maier, née le  à Furtwangen im Schwarzwald, est une skieuse acrobatique autrichienne spécialiste du skicross.

Carrière
À ses débuts, Maier participe à des compétitions juniors de ski alpin à partir 2012 puis se consacre au ski cross fin 2013. Elle participe aux championnats du monde juniors de ski acrobatique FIS 2015 et a remporté une médaille d'argent dans l'épreuve de ski cross.

Maier fait ses débuts en coupe du monde de freestyle en décembre 2015 et elle enregistre son meilleur résultat avec une huitième place à San Candido. Au cours de la saison de coupe du monde 2016/17, elle a terminé six fois parmi les dix premières avec un premier podium en décembre 2016 à Val Thorens. Lors de l'entraînement en février 2017, elle se blesse gravement au genou et doit subir trois interventions chirurgicales l'obligeant à faire l'impasse sur la saison 2017/18.

Lors de sa saison de retour 2018/19, Maier termine deux fois dans le top dix et termine onzième aux championnats du monde 2019 à Park City. À l'hiver 2019/20 suivant, elle s'illustre avec deux troisièmes places.

Elle participe aux épreuves de ski cross aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin : elle atteint la finale et termine à la quatrième place, cependant, Fanny Smith reçoit un carton jaune et Maier remporte alors la médaille de bronze.

Le , à la suite d'un recours de Swiss-Ski, la commission d'appel de la FIS décide d'attribuer la  place du ski-cross féminin à la Suisse Fanny Smith, replaçant ainsi l'Allemande à la  place.

Palmarès

Jeux olympiques

Championnats du monde

Coupe du monde
 Meilleur classement général :  en 2020.
 Meilleur classement en ski cross :  en 2020.
 9 podiums.

Références

Liens externes

Skieuse acrobatique allemande
Naissance en mars 1996
Naissance à Furtwangen im Schwarzwald
Skieuse acrobatique aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillée aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillée de bronze olympique allemande

Daniela Maier