Localización de la costa Gould

La costa Gould (en inglés, Gould Coast) es un sector poco definido de la costa del mar de Ross sobre la barrera de hielo Ross en la Antártida Occidental. Se extiende desde el lado oeste del glaciar Scott (), límite con la costa Amundsen, hasta la desembocadura de la corriente de hielo Whillans (o B) en la barrera de hielo Ross, que marca el comienzo de la costa Siple, a los  según Estados Unidos, o a los 154° O según Nueva Zelanda.

El sector de la costa Gould al oeste de los 150° Oeste es reclamado por Nueva Zelanda como parte de la Dependencia Ross, mientras que al este de ese meridiano se extiende la terra nullius antártica no reclamada por ningún país. La reclamación neocelandeza es reconocida por unos pocos países y desde la firma del Tratado Antártico en 1959, lo mismo que otras reclamaciones antárticas, ha quedado sujeta a sus disposiciones, por lo que Nueva Zelanda ejerce actos de administración y soberanía sobre el territorio sin interferir en las actividades que realizan otros estados en él.

En la costa Gould desembocan los glaciares Leverett y Albanus, separados por las montañas Tapley que son un desprendimiento de las montañas Reina Maud. El glaciar Reedy de 160 km de largo desciende desde la meseta polar y la corriente de hielo Mercer (o A) drena desde la Tierra de Marie Byrd.

El nombre de costa Gould fue dado por el New Zealand Antarctic Place-Names Committee en 1961 en honor al geólogo estadounidense Laurence M. Gould, quien fue el segundo al mando en la expedición a la Antártida liderada por el almirante Richard Evelyn Byrd entre 1928 y 1930. Durante esa expedición en 1929 Gould lideró el equipo geológico que catografió 175 millas de esta costa. Posteriormente fue presidente del Comité Nacional de los Estados Unidos para el Año Geofísico Internacional y tuvo un lugar prominente en el planeamiento del programa antártico de su país.

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de la Dependencia Ross

Gould, Costa
Dependencia Ross

Costa Gould


| fæðingardagur  = 26. júlí 1985
| fæðingarstaður =
| dauðadagur     =
| dauðastaður    = ,
| orsök_dauða    =
| verðlaun       =
| þekkt_fyrir    =
| stjórnmálaflokkur =
| starf          = Kvikmyndaleikstjóri,handritshöfundur
| trú            =
| maki           =
| börn           =
| foreldrar      =
| undirskrift    =
}}

Snævar Sölvi Sölvason (f. 26. júlí 1985) er íslenskur kvikmyndaleikstjóri og handritshöfundur .

Kvikmyndir

 Slay Masters (2012)
 Albatross (2015)
 Eden (2019)

Íslenskir kvikmyndaleikstjórar
Fólk fætt árið 1985

Snævar Sölvi Sölvason


Zlatni križ krbavskih biskupa je jedan od najdragocjenijih sakralnih predmeta hrvatske crkvene baštine.

Karakteristike
Zajedno sa stalkom (drškom) visok je 33 cm. Jezgra križa je drvena, okovana željezom i presvučena zlatnim pločicama. Ukrašen je kristalima i okruglim koraljnim perlicama. Visok je 21,5 cm, a širok 17,6 cm. Krbavski biskupi su ga nosili u desnoj ruci kao znak dostojanstva i crkvene časti, a od kraja 13. st. uobičajilo se nositi križ na način kako ga je do tada smio nositi samo Papa, tj. na prsima (pektoral), obješen oko vrata na vrpci ili lančiću, a ne više u ruci.

Zbog turskih pljačkaških pohoda i zatim osvajanja, biskupija je bivala sve pustija, crkve su osmanski vojnici, akindžije i vlaški martolozi rušili i pljačkali, pa je zbog sigurnosti preselila se u frankopanski Modruš, a zatim (1493.) u Novi Vinodolski. Bježeći pred turskim osvajačima, modruški biskup Krištofor ponio je zlatni križ krbavskih biskupa, koji je pripadao još prvomu krbavskom biskupu Mateju. Križ se danas čuva u crkvi sv. Filipa i Jakova u Bribiru pokraj Novog Vinodola (u kojem je 1288. napisan "Vinodolski zakon").

Izvori

Hrvatska umjetnost
Kršćanska liturgija
Rimokatolička Crkva u Hrvatskoj

Zlatni križ krbavskih biskupa


Der Jüdische Friedhof in Wehen ist ein denkmalgeschützter Jüdischer Friedhof im Rheingau-Taunus-Kreis in Hessen. Er liegt am Südhang des Halbergs und am nördlichen Ortsrand des Stadtteils Wehen der Stadt Taunusstein und ist ungefähr so alt wie die Siedlung selbst.

1329 ordnete Graf Gerlach von Nassau-Weilburg die Niederlassung von Juden an. Das Judenbegräbnis soll bereits um 1330 gegen eine Pachtzahlung auf herrschaftlichem Grund angelegt worden sein. Es erstreckt sich rund 73 Meter lang und 24 Meter breit in Ost-West-Richtung auf einer Fläche von 1755 m². Die Grabsteine von damals existieren nicht mehr. Der älteste noch stehende ist aus dem Jahre 1694. Heute gibt es auf dem Friedhof noch 58 sichtbare Gräber. Bis 1749 wurden auf dem Wehner jüdischen Friedhof auch Wiesbadener Juden beigesetzt. 1726 stellten die Juden den Antrag, eine Mauer um den Friedhof zu bauen, was allerdings untersagt blieb, weil der jüdische Friedhof nicht schöner sein durfte als der christliche. So hoben sie bloß einfach einen Graben aus. Nach 1933 fanden auch noch Beisetzungen statt, allerdings war es verboten, dass Grabsteine aufgestellt wurden.

Einzelnachweise

Taunusstein
Kulturdenkmal in Taunusstein
Bauwerk in Taunusstein
Taunusstein

Jüdischer Friedhof (Taunusstein-Wehen)


Frá Fornjóti ok hans ættmönnum (nórdico antiguo: "Sobre Fornjót y sus parientes") es un fornaldarsögur en nórdico antiguo compuesta por una colección de tres sagas nórdicas sobre la fundación de Noruega:

Hversu Noregr byggðist ("Como Noruega fue habitada")
Fundinn Noregr ("Fundación de Noruega")
Af Upplendinga konungum ("Sobre los reyes de Oppland")

Referencias

Enlaces externos
Frá Fornjóti ok hans ættmönnum Trad. George L. Hardman con una comparativa en nórdico antiguo

Sagas legendarias
Mitología germana en la literatura medieval

Frá Fornjóti ok hans ættmönnum


Bazilica Sfântul Andrei (în , în ) este o biserică romano-catolică din orașul Komárno, aflat în sudul Slovaciei. Se află la intersecția străzilor Svätoondrejská, Palatínova și Školská, vizavi de Muzeul Dunării (Podunajské múzeum), și reprezintă unul dintre reperele orașului. Aspectul baroc al bisericii datează din perioada 1768-1771. Biserica se află pe lista monumentelor istorice ale orașului Komárno.

Istoric
În secolul al X-lea ducii de Géiz (Géjz) au fondat aici o așezare cu numele Villa Sancta Andrea. Prima biserică de pe acest loc, în apropiere de Dunăre, a fost construită de iezuiți între anii 1674-1677. Turnul bisericii avea în același timp funcționalitatea de turn de veghe al orașului, iar în fața lui se afla o statuie de fier a Sf. Andrei, cu înălțimea de doi metri. Mai demult a existat un cimitir în jurul bisericii.

După încheierea ocupației otomane la sfârșitul secolului al XVII-lea, orașul Komárom a început să se dezvolte rapid și a devenit unul dintre cele mai mari orașe ale Ungariei (al patrulea cel mai mare oraș). Biserica devenise prea mică, iar consiliul orașului a decis construirea unei biserici noi și mai încăpătoare. Lucrările au început în 1719 și la 28 iunie 1723 a fost pusă piatra de fundație a noii biserici dedicate Sf. Andrei. Au fost folosite 800.000 de cărămizi din fortăreața Nové Zámky, care fusese demolată. Biserica a fost prost construită, iar o parte a ei s-a prăbușit pe 28 decembrie 1738. Potrivit tradiției, o căruță a lovit zidurile crăpate ale bisericii, provocând prăbușirea lor. Iezuiții au construit mai întâi o mănăstire în 1748 și un gimnaziu în 1749. Piatra de temelie a noii biserici a fost pusă pe 3 august 1748, iar lucrările de construcție au fost încheiate în 1756. Biserica a fost decorată cu fresce baroce realizate în 1760 de Franz Anton Maulbertsch. Cutremurul din 28 iunie 1763 a cauzat prăbușirea bisericii și a mănăstirii iezuite. Clădirea bisericii a fost restaurată de iezuiți în perioada 1768-1771, cu turnuri mai joase, iar frescele au fost refăcute de Johann Lucas Kracker. Cu toate acestea, iezuiții nu au putut să o folosească mult timp, din moment ce împăratul Iosif al II-lea a desființat ordinul iezuit în 1773. Biserica a fost încredințată apoi călugărilor benedictini de la Abația Pannonhalma, care s-au stabilit în mănăstire și au predat la gimnaziul local. După cutremurul din 1783 clopotul mare al bisericii a început să fie tras în fiecare după-amiază la ora 15 în semn de aducere aminte.

Incendiul puternic din 17 septembrie 1848 a distrus orașul aproape în întregime, rămânând intactă doar biserica Sf. Rozalia. Biserica Sf. Andrei a ars timp de trei zile, iar cele șapte clopote din turn s-au topit. Alte pagube au fost cauzate de îghețul din iarna anilor 1848-1849 și de bombardamentul masiv al armatei austriece din 1849. Lucrările de reparații ale bisericii au durat timp de 12 ani și s-au încheiat la 28 octombrie 1860, cu resfințirea bisericii de către János Scitovszky, arhiepiscopul de Esztergom. Biserica are începând de atunci un aspect baroc târziu cu elemente clasiciste. Fațada bisericii are două turnuri și este decorată cu statuete de sfinți. Pe zidul de est se află statuia Sfântului Florian și stema orașului. Într-una din capelele laterale este monumentul memorial al credincioșilor catolici căzuți în Primul Război Mondial, memorial realizat în 1931 de Gyula Berecz.

Biserica a fost lovită de grenade în timpul celui de-al Doilea Război Mondial, suferind mai multe avarii: deteriorarea acoperișului și spargerea unor vitralii. Interiorul bisericii a fost renovat în 1975 cu sprijinul statului, iar acoperișul a fost refăcut în perioada 1990-1992. În 2013 a fost renovată fațada bisericii și unul dintre turnurile sale. În amintirea marelui cutremur din 1763 clopotele sună în fiecare zi la ora 15:00. Biserica poate adăposti mai mult de 7.000 de credincioși și se află în prezent în jurisdicția canonică a Arhiepiscopiei de Trnava. Ea este renumită pentru buna sa acustică, adesea având loc aici concerte de orgă.

În 6 decembrie 2017 papa Francisc a ridicat Biserica Sf. Andrei din Komárno la rangul de basilica minor, fiind a doua biserică din Arhiepiscopia de Trnava care deține acest rang; proclamarea solemnă a avut loc în 22 aprilie 2018.

Descriere

Cele mai importante elemente ale mobilierului bisericesc sunt altarul principal al lui Carl Petrus, care a fost confecționat între anii 1855 și 1860, și retablul monumental al apostolului Andrei realizat de Michelangelo Grigoletti. Mai pot fi menționate Capela Sfântului Mormânt și capela laterală a Madonei Negre, acesta din urmă fiind confecționată din abanos în stilul rococo între anii 1780 și 1810. Crucea a fost confecționată de Philipp Jakob Straub. Stațiunile căii crucii au fost proiectate de Gyula Berecz în 1935. În plus, bazilica este decorată cu multe fresce și vitralii din anii 1870.

Orga aflată în biserica este una dintre cele mai mari orgi din Slovacia și a fost instalată în 1864 de Carl Friedrich Ferdinand Buckow, care a murit aici.

Imagini

Note

Lectură suplimentară
 Magyary Szulpic Ferenc 1884: Adatok a komáromi szent András templom történetéhez. Komárom. (Különnyomat a komáromi kis-gymnasium Értesítőjéből)
 Mácza Mihály: Komárom – történelmi séták a városban, Madách, 1992, 26-28.p.
 Kvasnicová, M. 2006: Architektonicko-historický a umeleckohistorický výskum uličného krídla bývalej rezidencie jezuitov v Komárne. Monumentorum Tutela – Ochrana pamiatok 17, 131-144.
 Bednár, P. – Ratimorsky, P.: A jezsuiták egykori komáromi rendháza és kollégiuma – Előzetes jelentés a régészeti feltárás eredményeiről. A Magyar Kultúra és Duna Mente Múzeuma 2006. évi Értesítője. Komárom 2007, 125-142.
 Farkas, V. 2007: Rév-Komárom - A Szent András-templom műkincsei. Honismereti Kiskönyvtár 299. Komárno.
 Dikácz Norbert 2013: A komáromi Szent András-templom kriptája. Iuxta Danubium 15, 120-133.

Legături externe

 Kostol Sv. Ondreja

Komárno
Komárno
Komárno

Bazilica Sfântul Andrei din Komárno


Masaya Okugawa (født 14. april 1996) er en japansk professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kyoto Sanga FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Masaya Okugawa


قضاء بينجوين (بالكردية پێنجوێن) أحد أقضية محافظة السليمانية ويقع على بعد 96 كم من مدينة السليمانية، قرب الحدود الإيرانية ويحتل قضاء بينجوين موقعاً استراتيجيا لكونه أحد المنافذ الحدودية المهمة بين إقليم كوردستان وإيران.

مراجع

أماكن مأهولة في محافظة السليمانية
مدن العراق
أقضية محافظة السليمانية

قضاء بنجوين


Agonist, kemijska tvar koja aktivira receptore u mozgu.

Agonisti često oponašaju djelovanje tvari, koje se javljaju u prirodi. Dok agonist izaziva akciju, antagonist blokira djelovanje agonista. Inverzni agonist uzrokuje djelovanje, koje je suprotna djelovanju agonista.

Receptori mogu biti aktivirani ili inaktivirani bilo endogenim (poput hormona i neurotransmitera) ili egzogenim (poput lijekova) agonistima i antagonistima, što rezultira u stimulaciji ili inhibiciji biološkog receptora. Fiziološki agonisti su tvari koje uzrokuju isti tjelesni odgovor, ali se ne vezuju za isti receptor.

Endogeni agonist jednog receptora je spoj, koji se prirodno javlja u tijelu i koje se vezuje i aktivira taj receptor. Npr., endogeni agonist za serotoninske receptore je serotonin i endogeni agonist za dopaminske receptore je dopamin.

Izvori

Medicina

Agonist (kemija)


The O. Henry Award is an annual American award given to short stories of exceptional merit. The award is named after the American short-story writer O. Henry.

The PEN/O. Henry Prize Stories is an annual collection of the year's twenty best stories published in U.S. and Canadian magazines.

Until 2002 there were first, second, and third prize winners and from 2003 to 2019 there were three jurors who each selected a short story of special interest or merit; the collection is called The PEN/O. Henry Prize Stories, and the original collection was called Prize Stories 1919: The O. Henry Memorial Awards.

History and format
The award was first presented in 1919 and funded by the Society of Arts and Sciences. As of 2021, the guest editor chooses twenty short stories, each an O. Henry Prize story. All stories published in an American or Canadian periodical are eligible for consideration, including stories that have been translated into English.

The goal of The O. Henry Prize Stories remains to strengthen the art of the short story.

The current series editor for The O. Henry Prize Stories is Jenny Minton Quigley. Past series editors have been: Blanche Colton Williams (1919–32), Harry Hansen (1933–40), Herschel Brickell (1941–51), Paul Engle (1954–59), Mary Stegner (1960), Richard Poirier (1961–66, assisted by William Abrahams, 1964–66), William Abrahams (1967–96), Larry Dark (1997–2002) and Laura Furman (2003–2019). There were no volumes of the series in 1952 and 1953 (due to Herschel Brickell's death), 2004 and 2020.

Partnership with PEN American Center
In 2009 The O. Henry Prize Stories publisher, Anchor Books, renamed the series in partnership with the PEN American Center (today PEN America), producing the first PEN/O. Henry Prize Stories collection. Proceeds from the PEN/O. Henry Prize Stories 2009 would be directed to PEN's Readers & Writers Program, which sends well-known authors to under served inner-city schools.

The selection included stories by Graham Joyce, John Burnside, Roger Nash, Manuel Muñoz, Ha Jin, Paul Theroux, Judy Troy, Nadine Gordimer, Marisa Silver, Paul Yoon, Andrew Sean Greer, and Junot Díaz, with A. S. Byatt, Tim O'Brien and Anthony Doerr – all authors of past O. Henry Prize Stories – serving as the prize jury.

In an interview for the Vintage Books and Anchor Books blog, editor Laura Furman called the collaboration with PEN a "natural partnership."

First-prize winners (1919–2002)

Juror favorites (2003–2019)

Guest editor (2021–)

See also
 The Best American Short Stories

References

External links

 O. Henry Prize, PEN Announce Partnership
 2009 PEN/O. Henry Prize Stories
 Three-time winners
 Past winners (by author, 1919–2017) at Random House (via Archive.org)
 Past winners (by date, 1919–1999) at Random House's Bold Type (via Archive.org)
 Compilations by year

PEN America awards
Awards established in 1919
1919 establishments in the United States

Short story awards

O. Henry Award


Document er det femte studiealbum fra det amerikanske alternative rockband R.E.M.. Det blev udgivet 1. september 1987 få måneder efterudgivelsen af opsamlingsalbummet Dead Letter Office, og det er det seneste album med nyt materiale, som gruppen udgav via I.R.S. Records. Det er det første album, hvor bandet samarbejdede med produceren Scott Litt.

Albummet indeholder singlerne "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" og "The One I Love" og modtog gode anmeldelser.

Spor
Alle sange er skrevet af Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills og Michael Stipe med mindre andet er noteret.

Side et – "Page side"
 "Finest Worksong" – 3:48
 "Welcome to the Occupation" – 2:46
 "Exhuming McCarthy" – 3:19
 "Disturbance at the Heron House" – 3:32
 "Strange" (Bruce Gilbert, Graham Lewis, Colin Newman, Robert Gotobed) – 2:31
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:05

Side to – "Leaf side"
 "The One I Love" – 3:17
 "Fireplace" – 3:22
 "Lightnin' Hopkins" – 3:20
 "King of Birds" – 4:09
 "Oddfellows Local 151" – 5:21

1993 I.R.S. Vintage Years genudgivelse med bonustracks
 "Finest Worksong (Other Mix)" – 3:47
 B-side af "Finest Worksong" 12" single
 "Last Date" (Floyd Cramer) – 2:16
 B-side of "The One I Love" American 12" single og "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" American 7" single
 "The One I Love" (Live at McCabe's Guitar Shop) – 4:06
 B-side of "The One I Love" American 12" single og "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" British 7" og 12" singles
 "Time After Time, Etc." (Live) – 8:22
 B-side of "Finest Worksong" 7" og 12" og "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" 12" Storbritannien
 "Disturbance at the Heron House" (Live at McCabe's Guitar Shop) – 3:26
 B-side of "The One I Love" British 12" single
 "Finest Worksong" (Lengthy Club Mix) – 5:52
 B-side of "Finest Worksong" 12" single

 Note: Den første udgave havde ikke remastered numrene, selvom det nogle gange fremgår.

25-års jubilæums bonusdisc, indspille live på Muziekcentrum Vredenburg i Utrecht, Holland, 14. september, 1987
 "Finest Worksong" – 4:10
 "These Days" – 3:36
 "Lightnin' Hopkins" – 3:43
 "Welcome to the Occupation" – 2:52
 "Driver 8" – 3:35
 "Feeling Gravitys Pull" – 5:31
 "I Believe" – 4:32
 "The One I Love" – 4:20
 "Exhuming McCarthy" – 3:23
 "Wolves, Lower" – 4:23
 "Fall On Me" – 3:05
 "Just a Touch" – 3:04
 "Oddfellows Local 151" – 5:01
 "Little America" – 2:50
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:01
 "Begin the Begin" – 3:58
 "Disturbance at the Heron House" – 3:42
 "Moral Kiosk" – 3:02
 "Life and How to Live It" – 6:28
 Tidligere udgivet på påsamlingsalbummet And I Feel Fine... The Best of the I.R.S. Years 1982–1987 i 2006
 "So. Central Rain" – 5:19
 Tiligere udgivet som B-siden til single "Finest Worksong" fra 1988, som en del af sangen "Time After Time, Etc.", hvor de sammenlagt varer 5:19.

Hitlister
Album

Singler

Certificeringer

Referencer

Eksterne henvisninger

R.E.M.-album
Album fra 1987

Document (album)


I Don't Give A est une chanson du  studio de Madonna, MDNA, dont elle est la huitième piste.

La chanson comporte des voix de rap de l'artiste américaine Nicki Minaj. Il a été écrit et produit par Madonna et Martin Solveig, avec des morceaux supplémentaires de Minaj et Julien Jabre.

I Don't Give A est une chanson électro-funk avec du hip hop électronique syncopé et des rythmes industriels.

Sur le plan lyrique, la chanson parle d'une journée dans la vie de Madonna avec certaines parties dirigées vers son ex-mari, le réalisateur Guy Ritchie, lorsqu'elle chante sur un mariage raté.

La chanson a reçu des critiques généralement favorables de la part des critiques musicaux qui ont loué l'apparence de Minaj et ses paroles personnelles.

Après la sortie de MDNA, la chanson a culminé à la  du Gaon Chart en Corée du Sud.

Madonna a interprété la chanson sur le MDNA Tour comme piste de clôture du premier segment de l'émission.

Contexte et production
Le manager de Madonna, Guy Oseary, avait contacté Martin Solveig pour savoir s'il serait disponible pour travailler avec le chanteur, ce à quoi il a répondu par l'affirmative. En , la chanteuse invite Solveig à une séance d'écriture à Londres pour son douzième album studio, MDNA.

Cette session a produit trois chansons, dont « I Don't Give A », Give Me All Your Luvin' et Turn Up the Radio, les deux dernières devenant plus tard des singles officiels de l'album.

Selon le producteur, quelques jours après avoir terminé la composition, Madonna a terminé l'écriture des paroles de « I Don't Give A ». Solveig a compris que les paroles étaient des références probables à la vie de Madonna et a donc reçu une couverture dans la presse. Cependant, il n'était pas conscient de la signification intérieure derrière les paroles.

Au magazine Billboard, le producteur a expliqué plus en détail :

« Au début, je pensais que nous allions travailler sur une chanson; c'était le plan initial. Essayons de travailler sur une chanson et de la prendre à partir de là - ne passons pas trop de temps à penser à la légende, et faisons quelque chose qui a du sens. [...] Nous avons fait une chanson et une autre, et nous nous amusions à faire de la musique. Et en fait, c'était une époque très privilégiée. Elle n'était soumise à aucune pression, elle avait du temps à y consacrer; c'était la seule chose sur laquelle elle devait travailler. ».

Dans une interview accordée à Channel V Australia, il a rappelé que les deux ont pu communiquer leurs réflexions sur les pistes qu'ils ont développées, « au niveau organisationnel », accélérant ainsi le processus. Madonna  était complètement impliquée dans l'enregistrement, ce qui a été une surprise pour Solveig, car il s'attendait à ce que le chanteur ne reste pas plus d'une heure ou deux dans le studio d'enregistrement puis parte. Madonna a exprimé ses pensées sur la composition, y compris l'instrumentation à utiliser comme Solveig a ajouté, « à un moment donné, elle a voulu choisir le son d'une caisse claire ou d'un synthé et ce genre de choses. Elle était vraiment dans la session! ». Madonna a répondu aux sentiments en disant qu'elle aimait la façon de travailler de Solveig: « Il est très organisé et méthodique dans sa pensée, donc j'aime son processus de travail ». La chanteuse a également déclaré qu'elle était capable de désapprouver quelque chose qu'elle n'aimait pas sans blesser ses sentiments.

En ce qui concerne le fait que Minaj figure en tant que chanteuse invitée, Madonna a expliqué qu'elle voulait collaborer avec des chanteuses qui, selon elle, avaient un « sens aigu d'elles-mêmes ». Ils étaient timides l'un envers l'autre au début, mais ont pu passer cela et se consacrer aux pistes. Solveig a décrit Minaj comme une "pro" et a rappelé qu'elle a passé du temps avec les chansons et a écrit son couplet de rap et l'a enregistré dans un court laps de temps.

Enregistrement et composition

« I Don't Give A » a été écrit par Madonna, Solveig, Minaj et Julien Jabre. La production a été assurée par Madonna et Solveig, tandis que Minaj a fourni des voix de rap pour le morceau. Il a été mixé par Demacio « Demo » Castellon pour The Demolition Crew, tandis qu'il a été enregistré par Castellon, Philippe Weiss et Graham Archer, avec un enregistrement supplémentaire de Jason « Metal » Donkersgoed, également pour The Demolition Crew.

L'enregistrement a eu lieu aux Sarm West Studios, Londres, Angleterre et MSR Studios, New York, New York. Minaj  est apparue pendant une journée pendant l'enregistrement, terminant son travail dans « I Don't Give A » ainsi que « Give Me All Your Luvin' ».

Jabre a également fourni des guitares électriques, de la batterie et des synthés, tandis que Solveig a fourni des instruments supplémentaires. Ron Taylor a fait le montage vocal de la piste tandis que Michael Turco a ajouté la musique outro pour The Demolition Crew.

Parmi les autres membres du personnel travaillant sur la chanson, citons Romain Faure et Angie Teo, cette dernière travaillant comme assistante de mixage.

« I Don't Give A » est une chanson midtempo« pop-flavoured », électro-funk, avec du hip hop électronique « ballsy » et des beats industriels. Piste listée d'après les premiers airs de danse dans MDNA, l'ambiance de la chanson est sombre et sombre, avec un chœur Sturm und Drang et soutenu par un orchestre que le critique  du New York Times  Jon Pareles a comparé à la cantatedu compositeur Carl Orff, Carmina Burana. La fin de la chanson consiste en un grand outro, avec des chœurs « grandioses», des cymbales « qui s'écrasent » et des cordes « qui montent ». Les critiques ont noté que le rap de Madonna dans la chanson est similaire à celui de son single de 2003 "American Life".

Lyriquement, « I Don't Give A » décrit une journée dans la vie de Madonna, avec la chanteuse travaillant sur son emploi du temps. Les couplets pendant le refrain sont représentatifs de la façon dont Madonna avait auparavant ignoré ses détracteurs, choisissant plutôt de l'exprimer avec sa musique avec les lignes, « Je bouge vite, Pouvez-vous suivre mon morceau, Je suis livin' rapide, Et je l'aime comme ça, je fais dix choses à la fois, Et si vous avez un problème, Je ne donne pas un. ». Pendant le pont, les paroles parlent vraisemblablement d'un mariage qui n'a pas fonctionné pour des raisons inconnues: « J'ai essayé d'être une bonne fille / J'ai essayé d'être votre femme / Je me suis diminuée / Et j'ai avalé ma lumière. ». De nombreux critiques sont convenus que la chanson a des paroles assez directes qui semblent viser son ex-mari, le réalisateur Guy Ritchie. Cependant, lorsqu'on lui a demandé si Ritchie était bien le sujet de la chanson, la représentante de Madonna, Liz Rosenberg, a ajouté que « [Madonna] n'a pas expliqué les paroles et si elles concernent quelqu'un en particulier... [mais] J'apprécie que les gens spéculent. ». La chanson se termine avec Minaj prononçant la dernière ligne: « Il n'y a qu'une seule reine et c'est Madonna. Salope! ».

Brandon Soderberg de Spin, a observé comment la chanson était un récit contre ses « haters », un thème prédominant dans la musique rap. Ceci est énoncé avec les paroles s'adressant à Ritchie et aux tabloïds, ainsi que certains des couplets de Minaj dirigés contre la chanteuse pop Lady Gaga, avec qui Madonna avait été comparée auparavant. Soderberg en a déduit que Madonna avait peut-être remarqué les thèmes changeants de la musique rap, où il était devenu acceptable de se vanter de sa richesse, d'où les paroles avaient plus une ambiance  Sex and the City  avec sa représentation de la « vie assez géniale » de Madonna.

Réception critique
« I Don't Give A » a reçu des critiques généralement favorables de la part des critiques musicaux.

 Neal McCormick du Daily Telegraph l'a  qualifié de « point culminant de l'album », écrivant qu'"il y a une réelle énergie dans cette production de Martin Solveig, bien que le rap explosif de Nicki Minaj montre plutôt la prestation plus statique de Madonna ».
 Un auteur de Virgin Media a donné à la chanson une note de 4 étoiles sur 5 tout en complimentant le refrain.
 Michael Cragg du Guardian  a qualifié « I Don't Give A » de « brillamment étrange ». Il a fait l'éloge des « rythmes industriels » ainsi que « des chants effrayants et de nulle part [l'apparition de] Minaj ».

 Joel Meares de  Time Out  partageait ce point de vue, ajoutant que le couplet rap de Minaj rappelait l'époque où les propres chansons de Madonna étaient aussi bonnes que le single "Starships" de la première.
 Maura Johnstonde  The Village Voicea également fait l'éloge de Minaj, écrivant que « [Elle] pose quelques rimes qui ne sont en aucun cas les meilleures de son vaste catalogue, mais sa présence soudaine montre que la musique n'est pas la plus grande faiblesse de la chanson. »
 Geneviève Koski de  The A.V. Club  a également considéré la performance de la rappeuse comme « l'une de ses meilleures caractéristiques depuis un certain temps », et meilleure que son inclusion dans le single principal « Give Me All Your Luvin' ».
 Soderberg de Spin décrit la chanson comme une « piste de rap qui positionne Nicki Minaj, comme la subversive pop effrontée dans la tradition de Madonna » et critique le rap de cette dernière, trouvant la voix  faible. Inversement, il appréciait les vers et la prestation vocale de Minaj, les qualifiant d'« spirituels » et de « confiants ».
 Keith Caulfield de  Billboard  l'a appelé « une chanson très rat-a-tat-tat »; Il a complimenté la longue partie orchestrale de la piste et l'a qualifiée d'« épique et radicale, mais sort de nulle part ».
 Pour Matthew Perpetua de Pitchfork Media, la chanson montrait comment le rap fort de Madonna était mis en scène par Minaj, « qui se transforme en une performance divertissante qui est néanmoins en dessous des normes de ses caractéristiques habituelles ».
 Nick Bond du  Sydney Star Observer  a écrit que la chanson n'est « pas sa chanson la plus favorable au GFC», mais a expliqué que « Musicalement, c'est le squib humide qui a été bien fait  par Hard Candy ».

Performance en direct
Madonna a interprété « I Don't Give A » sur le MDNA Tour en 2012. L'interprétation de la chanson clôturait le premier segment de l'émission connu sous le nom de Transgression, et trouvait Madonna jouant de la guitare tandis que Minaj apparaissait sur les toiles de fond assise sur un trône en train de chanter son couplet.

 Saeed Saeed du The National a félicité Madonna pour « être réapparue une fois de plus triomphante en mode rock star », lors de la performance.

 Kat Keogh du Birmingham Mail  a décrit que « La foule était inondée d'une mer de téléphones avec appareil photo alors que Madge attrapait une guitare pour le duo de Nicki Minaj 'I Don't Give A'. ».

 Jon Pareles du New York Times a été mitigé dans sa critique, écrivant que Madonna « a toujours l'air stupide quand, comme elle l'a fait dans 'I Don't Give A', elle élingue une guitare électrique et fait des visages de rocker-poussin » et trouve étrange que « quelqu'un d'aussi discipliné physiquement ne puisse pas simuler de meilleurs mouvements de guitare ».

La performance a été incluse sur le quatrième album live de Madonna, MDNA World Tour.

Crédits et personnel

Gestion
Nicki Minaj apparaît avec l'aimable autorisation de Young Money Entertainment / Cash Money Records

Webo Girl Publishing, Inc. (ASCAP), EMI Music Publishing France (SACEM), Money Mack Music / Harajuku Barbie Music adm. par Songs of Universal, Inc. (BMI)

Personnel

 Madonna – chant, auteur-compositeur, producteur
 Martin Solveig – auteur-compositeur, producteur, batterie additionnelle, synthés
 Nicki Minaj – chant invité, auteur-compositeur
 Julien Jabre – auteur-compositeur, guitare électrique, batterie, synthés
 Demacio « Demo » Castellon – enregistrement, mixage pour The Demolition Crew
 Philippe Weiss – enregistrement Graham Archer – enregistrement
 Jason « Metal » Donkersgoed – enregistrement additionnel pour The Demolition Crew
 Ron Taylor – montage vocal
 Romain Faure – synthés additionnels
 Michael Turco – musique outro pour The Demolition Crew
 Angie Teo – assistante mixage

Crédits adaptés des notes de pochette de MDNA.

Notes et références

Liens externes

Chanson interprétée par Madonna
Single publié par Interscope Records
Chanson écrite par Madonna
Chanson écrite par Martin Solveig

I Don't Give A


Die Avenida Marechal Gomes da Costa ist eine Hauptverkehrsstraße im nordöstlichen Stadtbereich der portugiesischen Hauptstadt Lissabon. Sie führt vom Cabo Ruivo in nordwestlicher Richtung zur Praça do Aeroporto am Flughafen Portela. Auf einem großen Teil ihres Verlaufs bildet sie die Grenze zwischen den Stadtgemeinden Marvila und Olivais. Benannt wurde sie nach dem portugiesischen General und Ministerpräsidenten Manuel Gomes da Costa (1863–1929).

Geschichte
Die Avenida ist Teil eines übergeordneten Straßensystems und wurde als Ableitung von der 2ª Circular gebaut. Der Arm zweigt in Höhe des Flughafens nach Südosten ab und führt in gerader Straßenführung zum Cabo Ruivo, wo er nach Süden abknickt und in die Rua Cintura do Porto de Lisboa übergeht. Die Querung der Avenida Infante D. Henrique ist seit Inbetriebnahme des Túnel do Baptista Russo im Dezember 2005 kreuzungsfrei.

Im Volksmund wurde die Straße Avenida do Cabo Ruivo genannt. Auf Vorschlag der Liga dos Combatentes da Grande Guerra und Carlos da Costa, dem Sohn des Geehrten, wurde die Straße per Erlass der Câmara Municipal von Lissabon am 27. Mai 1966 nach Marschall Manuel Gomes da Costa, von 17. Juni bis 9. Juli 1926 portugiesischer Ministerpräsident, benannt.

Bauten
Das Straßenbild ist insbesondere im mittleren und südlichen Bereich von Industriebauten geprägt. Der staatliche Fernsehsender RTP hat hier seinen Sitz, auch die Gebäude der Universidade Independente befanden sich hier.

Weblinks
 Toponímia de Lisboa

Marechal Gomes da Costa
Bauwerk in Marvila (Lissabon)
Bauwerk in Olivais (Lissabon)
Straße in Europa

Avenida Marechal Gomes da Costa (Lissabon)


Teknoloji
 Godot (oyun motoru), oyun geliştirme aracı.

Edebiyat
 Godot'yu Beklerken, tiyatro eseri.

Godot


Pandanaceae ශාක පවුලට අයත් ශ්‍රීලංකාවේ දැකිය හැකි විශේෂ
1.වැටකෙයියා
2.දුනු කෙයියා
3.ඕකෙයියා
4.පැහැකෙයියා
5.මූදුකෙයියා
6.හීන් කෙයියා
7.මහ කෙයියා
8.රම්පේ
සටහන් කළේ : පියසෝම බෙන්තොට
21 අගෝස්තු 2023
පන් වර්ග සංරක්ෂණ හා
විවිධාංගීකරණ වැඩසටහන,
"ගමගෙදර "
රත්නපුර පාර, ගුරුගොඩ
හොරණ, 12400
මේවායේ ආදර්ශ "ගමගෙදර" හි
සංරක්ෂණ ය කර ඇත.
0711717183 /  email@example.com

කේතකී, වැටකෙයියා, සහ දුනුකෙයියා අයත් ශාඛ පවුල:

කේතකී, වැටකෙයියා, සහ දුනුකෙයියා යන ශාඛ වර්ග තුනම පැන්ඩනේසියා (Pandanaceae) පවුලට අයත් ශාඛ 1000කට පමණ  ප්‍රමාණය අතුරෙන් තුනක් (16). මෙම ශාඛවලට ඉංග්‍රීසි බසින් "Screw pine" කියන පොදු නම සහ සිංහලෙන් "කේ" කියන නම භාවිතා වෙනවා. අහාර රසවත් කිරීමට ගන්නා රම්පෙත් (Pandanus amaryllifolius) මෙම ශාඛ පවුලට අයත් අපි හොඳින් දන්නා තවත් ශාඛයක් (50). කේතකී, වැටකෙයියා වගේම දුනුකෙයියා මල් සහ ගස් සුළු සුළු වෙනස් කම් සහිත වුනත් බොහෝ දුරට සමානයි.

සංස්කෘත සාහිත්‍යයේ එන කේතක / කේතකී මල:

මේ මලේ කේතුවක ආකාර හැඩය නිසා සංස්කෘත බසින් කේතක හෝ කේතකී කියලා නම් කළා කියලා හිතන්න පුළුවන් (1). සංස්කෘත සාහිත්‍යයේ කේතකී ශාඛය (Pandanus odoratissimus - kētakī, Ketaki, Kevada, Keya) ගැන සඳහන් වෙන තැනක් තමයි ශ්‍රී ජයදේව ගෝස්වාමි ලියූ "ගීත ගෝවින්දයේ" "විගලිත ලජ්ජිත ජගදවලෝකන තරුණ කරුණ ක්‍රිත හාසේ - විරහි නික්‍රතන කුන්ත මුඛාක්‍රිති [කේතක දන්තුරිතාසේ]" කියන තැන (2). මේ කියන කොටසේ අර්ථය වෙන්නේ "විරහිනියන් කාමාසක්ත බවින් උමතුවී, ලැජ්ජාශීලී කම පසක තබා කරනා කාම රංගනයන්, සුපිපුණු ළපටි කරුණා මල් දුර සිට අවලෝකනය කර ඔවුන්ට සිනාසෙනවා වැනිය. [දිගු කුන්තායුධ මුහුණත් ස්වරූප දරන කේතක මල්] සෑම දිශාවකින් ම සුපිපී බලා සිටිනුයේ විරහිනියන්ගේ හදවත් ආදරයෙන් පසාරු කිරීමට මානන අනංගයාගේ අවි පරිද්දෙනි" කියන එක. කේතකී මල්වල සුවඳ ඉස්මතු කරමින් "ඉහ හි දාහති කේතවූ කේතකි ගන්ධ බන්ධූ" කියලා ගීත ගොවින්දයේ තවත් තැනෙක සටහන් වෙන්නේ "කේතකී මල් වල සුවඳින් බර වුනු වසන්ත මන්ද මාරුතය එම සුවඳ වනය හාත්පස පතුරුවයි" කියන තේරුම ඇතිව (2). රාධා රන්වන් කේතකී මල් මාලයක් පැළඳ සිටින බවත් සංස්කෘත සාහිත්‍යයේ පෙන්වනවා. මෙවන් එක උදාහරණයක් තමයි ශ්‍රී රඝුනාත් දාස ගෝස්වාමිගේ මාන ශික්ෂා ග්‍රන්ථයේ සඳහන් "[කණක කේතකේ] රායි - ෂ්‍යාම මරකත කායි - දරප දරප කොරු චූරා [Sri Rädhikä's complexion resembles a golden Ketaké-flower and Syämasundara's complexion crushes the pride of an emerald gem] කියන ශ්ලෝකය. ඒ වගේම රාධාගේ බාල සොයුරිය අනංග මංජරීගේ සමේ පැහැය වසන්ත සමයේ පිපෙන රන්වන් පැහැ වසන්ත කේතකී පැහැයට සමාන බව ශ්‍රී භක්ති විනෝද් ඨකූර් ලියූ "ජයිව ධර්ම" නම් පොතේ සඳහන් වෙනවා (21).

කේතකී, වැටකෙයියා, සහ දුනුකෙයියා ගස් වර්ග තුනේ සමානතා:

වැවෙන පරිසරය අනුව (කඩොලාන ශාඛ ප්‍රජාවක් ලෙස දිය සීරා අසළ):
කේතකී ශාඛය වගේම වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා ශාඛත් යම් ප්‍රදේශයක් වසා පැතිරෙන (sprawling plant) කැළෑ ආශ්‍රිත මිරිදිය ආසන්නයේ හෝ මුහුදු ආශ්‍රිත කරදිය කිට්ටුව වැඩෙන කඩොලාන (Mangrove) ශාඛ.

ගැහැණු මල, පිරිමි මල, සහ පලය
කේතකී, වැටකෙයියා, සහ දුනුකෙයියා මල් සහ පලය ගැන එම පවුලේ ඊට සමාන ශාඛයක් ගැන ලියැවුණු පහළ විස්තරය ප්‍රයෝජනවත් (18). මෙම ගස් වර්ග තුනේම පිරිමි සහ ගැහැණු පුෂ්ප වෙන වෙන ගස් වල හටගන්නා නිසාත්, ඒවා එකිනෙකට ඉතා වෙනස් නිසාත් ඒකලිංගික පුෂ්ප (uni-sexual) හෝ ද්විගෘහී (dioecious) කියලා වර්ග කෙරෙන්නේ (23). ඒ වගේම මේ වර්ග තුනේම පිරිමි මලේ අලංකාරවත් පුෂ්ප මංජරිය ඉතා සුවඳවත් වෙන අතරම කේතු ආකාර හැඩයක් ගන්නවා. පිරිමි පුෂ්පය ඒකාක්ෂ හෙවත් raceme ලෙස හඳුන්වන්නේ එක වෘන්තයකට නැටිවලින් සම්බන්ධ වූ මල් රැසක් කියන අදහසින් (51). මෙම මල් කුඩා මල් තුන බැගින් එකතු වී ලොකු පොකුරක් ලෙස එක්වෙලා විශාල ඇත් දළ පැහැති උප මනිපත්‍ර (bracts) වලින් වට වෙලා තමයි අඩියක් පමණ දිග සමස්ත පුෂ්පය හැදෙන්නේ. පිරිමි මල් සාපේක්ෂව දවසක් වැනි අඩු කාලයක් තමයි ජීවත් වෙන්නේ.

ගැහැණු පුෂ්පය අන්නාසි ගෙඩියක හැඩය ඇති පලයක් වගේ එකක්. ගැහැණු මල මුල දී කොළ පැහැති වුවත් එය පරාගණය වී ඵලයක් ලෙස ඉදුණු විට තැඹිලි පැහැයක් ගන්නවා (4). ගැහැණු ශාඛයේ හටගන්නා සෙන්ටි මීටර් 4 සිට 20ක පමණ විෂ්කම්භයක් සහ සෙන්ටි මීටර් 8-30 දක්වා දිගකින් යුතු බිත්තරයක්, ඉලිප්සයක්, ගෝලාකාර, හෝ අර්ධ ගෝලාකාර හැඩයක් ගන්නා මෙම පලය මදුළු වශයෙන් බෙදුණු එකක්. එක එක ශාඛ වර්ගය අනුව එක පලයක මදුළු 40ක සිට 80ක් විතර ප්‍රමානයක් තියෙන්න පුළුවන්. පලයේ පාට කහ, තැඹිලි, හෝ රතු වෙන්න පුළුවන්. දළ වශයෙන් එක මදුලක බීජ දෙකක් විතර තියෙනවා. මේවා වතුරේ ඉපිලෙන හෝ පාවෙන සව්රූපයෙන් (buoyant) හැදිලා තියෙන්නේ ඒවායේ අන්තරගත බීජ මුහුදු රැළි හෝ ගඟක් ඔස්සේ පාවෙලා ගොස් මාස කීපයකට පස්සේ වුනත් පැල විය හැකි පුළුවන් වෙන විදියට.

වැටකෙයියා (Pandanus kaida) සහ දුනුකෙයියා (Pandanus thwaitesii) අතර වෙනස්කම්:

වැටකෙයියා (Pandanus kaida - පැන්ඩේනස්  කයිඩා) සහ දුනුකෙයියා (Pandanus thwaitesii පැන්ඩේනස් ත්වෙයිටේසි) ශාඛ වර්ග දෙකක් වුනත් ඒවා අතර ඇත්තේ සුළු වෙනස් කම් කීපයක්.

වැවෙන පරිසරය අනුව වෙනස්කම්:
රුහුණු විශ්වවිද්‍යාලය සහ බාර්බේරියන් ආයුර්වේදික් රිසෝට් එක පවත්වා  ගෙන යන ලංකාවේ ඖෂධ ශාඛ වෙබ් අඩවිය අනුව වැටකෙයියා ලංකාවට ආවේණික දේශීය ශාඛයක් (23). දුනුකෙයියා ඉන්දියාවේ සහ ලංකාවේ පහත රට තෙතමනය සහිත පරිසරයක වැවෙන ශාඛයක් වෙන අතර කුඹුරුවල වැටවල් ලෙස වගා කරන ශාඛයක් (3). වැටකෙයියා මුහුදුබඩ ලවණ සහිත පරිසරයක වැඩෙන ආධාරක මුල් සහිත කඩොලාන ශාඛ ප්‍රභේදයක් කියලා කිව්වොත්  දුනුකෙයියා මිරිදිය ආශ්‍රිතව වෙල් හෝ ඇළවල් ළඟ දියසීරාව සහිත පහත් බිම්වල වැඩෙන එවැනිම ශාඛයක් කියලා කියන්න පුළුවන් (7).

උසේ සහ මුල් පද්ධතියේ ප්‍රමාණාත්මක වෙනස්කම්:
මේ දෙකේ මූලිකම වෙනස් කම ඇත්තේ ප්‍රමාණයේ. වැටකෙයියා මීටර 2 සිට 4ක් දක්වා උසකට වැඩෙන අතර (23) දුනුකෙයියා ශාඛය මීටර් 1 සිට 1.8ක් නොහොත් මීටර් 1.5ක් පමණ උසට වැඩෙනවා (10). වැටකෙයියාවල, ඝනව පැතිර නැති, කඳෙන් පහලට ඇදෙන ආධාරක මුල් හෙවත් කරු මුල් (Prop-Roots), දුනුකේ ශාඛයට සාපේක්ෂව කෙටියි. ඒ වගේම වැටකෙයියා මුල් සාපේක්ෂව අඩු සංඛ්‍යාවකින් සැදුනු පාදස්තයක් (basal) සහිතව පොළවට සම්බන්ධ වී තිබෙන ශාඛයක් (23).

පත්‍රයේ දිග, පළල අනුව වෙනස් කම්:

වැටකෙයියා කොළේ මීටර් 3-4ක් අතර දිගක් ඇති, සෙන්ටි මීටර් 9ක් විතර පළල් පත්‍රයක් වුනත්, දුනුකෙයියා පත්‍රය මීටර් 2.2 සිට 2.8ක් දක්වා දිගකින් යුතු, සෙන්ටි මීටර් 3.2 ක් සහ 4.2ක් අතර පළල, වැටකෙයියාවලට සාපේක්ෂව කුඩා පත්‍රයක් (23), (3).

පත්‍ර දාරවල කටු සහ පැහැය අනුව වෙනස් කම්:

වැටකෙයියා මෙන්ම දුනුකෙයියා පත්‍රයේ අයින් දාර දෙකේ සහ යට මැද දාරයේ කටු තිබුනත් තහවුරු කර ගත නොහැකි වූ මූලාශ්‍ර අනුව මිරිදිය ආශ්‍රිතව වැඩෙන දුනුකෙයියා ශාඛයේ කටු වැඩියි (7). විද්‍යාචක්‍රවර්තී ලියූ බුත්සරණ පොතේ "කටු ඇතිවද ඇතුන්ට මිහිරි වූ වැටකෙහෙ කොළක් සේ" කියලා උපමා දෙමින් සඳහන් කරන්නේ කටු සහිත වැටකෙයියා පත්‍රය ගැන (8). වැටකෙයියා මුළු කොළයම තද කොළ පාට බවකුත් දුනුකේ කොළය ඊට වඩා ළා පැහැයක් ගන්නා බවත් තහවුරු කළ නොහැකි මූලාශ්‍ර වලින් දැන ගන්න ලැබුනා (7). වැටකේ, දුනුකේ කොළවල පැහැය පිළිබඳව "සිංහල බෝධි වංසයේ" අර්ථ විවරණයේ යම් දුර්මතයක් ඇති බව පේනවා. එහි "කහ වන් කොළයෙහි නිල් වන් ඉරි ඇති කේ ගස් ජාතිය දුනුකේ නමින් හැඳින්වේ" සහ "මුළු කොළය මැ තද කොළ පාට වර්ගය වැටකේ නමි" කියලා කිව්වත් දුනුකේ ශාඛයේ ඉරි ඇති බවක් සඳහන් වෙන්නේ නැහැ (9).

මල් අතර වෙනස:
දුනුකෙයියා පිරිමි මලට සාපේක්ෂව ප්‍රමාණයෙන් විශාල වැටකෙයියා පිරිමි මල සෙන්ටි මීටර් 40-50ත් අතර දිගකින් යුක්ත වෙන නමුත් දුනුකෙයියා පිරිමි මලේ කුන්ත වැනි මනිපත්‍ර වල දිග සෙන්ටි මීටර් 35-40ත් අතර විතරයි (3), (23).

ජන කවියා පෙන්වා දුන් ප්‍රමාණාත්මක වෙනස් කම:
මේ ප්‍රමාණාත්මක වෙනස් කම නිසා තමයි ගස් දන්නා අයට කොළ කඩා පාන්න අනවශ්‍ය බව පෙන්නුම් කරමින් අපේ පැරණි ජනකවියා "දුර එන කොට දුනුකෙයියා මලක් වගේ - ළඟ එන කොට වැටකෙයියා මලක් වගේ" කියලා කීවේ. ඒ කිව්වේ එකම රන්වන් පැහැ දීප ශිඛාවක් බඳු සුන්දර පෙනුම වුනත් ඈත එන කොට දුනුකෙයියා මලක් වගේ තරමක් කුඩාවටත් ළංවෙන කොට වැටකෙයියා මලක් වගේ සාපේක්ෂව විශාලවත් පේනවා කියන එක (7). අතුරු සටහනක් හැටියට මේ ජන කවිය සමහරු අනික් පැත්ත හරවලා "දුර එන විටදි වැටකෙයියා මලක් වගේ - ළඟ එන විටදි දුනුකෙයියා මලක් වගේ" කියලා කියන බවත්, එහෙමත් නැත්නම් මේ මල් දෙකේ සමානත්වය වැඩි නිසා "දුර එන කොට වැටකෙයියා මලක් වගේ - ළඟ එන කොට රිදියෙන් කළ වැඩක් වගේ" කියලා වෙනස් කරලා කියන බවත් මතක තියා ගන්න ඕන. ඒ වගේම තුන්වන පදය "ගෙට එන කොට ගෙයි ඇවිලෙන පාන වගේ" කියලා, අන්තිම පදේ තම පෙම්වතියට, බිරිඳට, හෝ නෑනාට "මගෙ මැණිකේ / මගෙ නෑනා, මට මානෙල් මලක් වගේ" කියලත්, තවත් තැන් වල අම්මා ගැන සඳහන් කරමින් "මගෙ අම්මා මට මහනෙල් මලක් වගේ" කියලත් වෙනස්ව භාවිතයේ ඇති බවත් මතක තබා ගන්න ඕන.

ප්‍රයෝජන

මේ ශාඛ දෙකම ලංකාවේත් ඊටත් වඩා ඉන්දියාවේත් ප්‍රයෝජන රැසකට භාවිතා වෙනවා.

ලිවීමට පත්‍රයක් ලෙස:
ක්‍රිස්තු පූර්ව පළමුවන සියවසේදී වළගම්බා රජු තම හිතවත් භික්‍ෂුන් වහන්සේ නමකට කේතකී පත්‍රයක ලියා ගම්වරයක් ප්‍රදානය කිරීමේ පුවත අනුව මේ පත්‍ර අතීතයේ දී තල් කොළ වගේම ලියන්න පාවිච්චි කරලා තියෙන බව පේනවා. සෙංකඩගල නුවර මල්වතු විහාරයෙහි ස්ථවීරයන් වහන්සේනමක් 1834 දී රචනා කළ "නරෙන්ද්‍ර චරිතාවලොකන ප්‍රදීපිකාවේ" සඳහන් වෙන විදියට "සඟනට බත් ගම් කොට වටනා පසට දුනුකේ පතෙහි සන්හස ලියා දී" කියලා කියන්නෙත් දුනුකේ පත්‍ර සන්නස් ලියන්න රජවරු භාවිතා කළ බවට සාක්ෂියක් දෙමින් (24).

බුදුන් පුදට:
වැටකෙයියා මල් බුදුන්ට පූජා කිරීම වැඩි ආනිශංශ සහිතයි කියලා මතයක් ජනතාව අතර තියෙන්නේ කටු පඳුරක පිපෙන අමාරුවෙන් නෙළා ගත යුතු  සුවඳවත් මලක් වීම නිසා වෙන්න පුළුවන්.

කුඹුරුවල වැටක් ලෙස
ඉන්දියාවේ වගේම ලංකාවෙත් දුනුකෙයියා ශාඛය කුඹුරු වල මායිම් ළකුණු කෙරෙන වැටවල් හැටියට වවනවා (10)

මෙතැන් සිට එන යොදා ගැනීම් ඉන්දියාව හෝ  රටකට හෝ මෙම වර්ගයේ වෙනත් ශාඛයක ප්‍රයෝජන වෙන්නත්, ඒවා ලංකාවට එතරම් අදාළ නැති වෙන්නත් පුළුවන්.

ඖශධයක් ලෙස
අපේ ඔසු පැල  අඩවිය අනුව වැටකේ ශාකයේ මුල්, මල්, දඬු, ගෙඩි, ඇට ආදිය "උණ, අපස්මාරය, ශ්‍රවණ ආබාධ, අක්ෂි රෝග, අජීර්ණය, කුසගිනි මදිකම, ඉරුවාරදය, දියවැඩියාව, මානසික රෝග, අර්ශස්, කුෂ්ඨ රෝග, වණ, ආමවාතය, මුත්‍ර අඩස්සිය, කැඩුම් බිඳුම්" ආදී රෝග තත්වයන් සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීමට ආයුර්වේදය ක්‍රමයේ දී යොදා ගන්න බවක් සඳහන් වෙනවා. ඒ වගේම වැටකෙයියා මොලයට හිතකර බවත්, රුධිරය පිරිසිදු කරන බවත්, වාජීකරණය සහ ස්වේද ජනක බවත්, වේදනා සමනය කරන බවත් එහි සඳහන්.

ආහාරයට
ඉන්දියාවේ දුනුකෙයියා පලයේ මදුළු තුළ ඇති සුවඳවත් තැඹිලි පැහැති පල්පයක් බඳු මාංසල කොටස උයා ආහාරයට ගන්නා බවක් වාර්තා වෙනවා. The distillate (kewra water, pandanus flower water) is quite diluted- it can be used by the teaspoon, often even by the tablespoon (11).

සුවඳවත් කිරීමට
මෙම වර්ගයේ පිරිමි මල් වලින් ඉන්දියානුවන් සුවඳ තෙල් වර්ගයක් හිඳින බව පේනවා  (kevda oil / otto / kewra water) (11), (16).

පාපිසි, පන් මලු පෙට්ටි ආදිය විවීමට
දුනුකේ ශාඛයේ කොළ පාපිසි, බුරුසු ආදිය තැනීමට අවශ්‍ය කෙඳි ලබා ගැනීමට ඉන්දියාවේ භාවිතා වෙන බව සඳහන් වෙනවා (10). ඒ වගේම මෙහි පත්‍රවලින් ලණු වියන බවත් සඳහන් වෙනවා (11).

සිංහල සාහිත්‍යයේ කේතකී, වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා මල් ගැන සටහන්

කේතකී, වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා මල් තුනම එකම අර්ථයකින් සිංහල සාහිත්‍යයේ යෙදිලා තියෙන බව පෙනුනත් වැඩි සඳහන් ඇත්තේ දුනුකෙයියා මල ගැන.

දුනුකේ මල කාන්තා තුනු සපුවට උපමාවක් ලෙස:
අපි ඉහතින් සඳහන් කරපු ""දුර එන කොට දුනුකෙයියා මලක් වගේ - ළඟ එන කොට වැටකෙයියා මලක් වගේ" කවිය හැරුණු කොට ඔළිඳ කෙළි කවියක "දහසක් දීලා වලලු තනාලා දැතේ අතලා බලයි කලූ - [දුනුකේ මල] සේ උළු ගෙයි ඇඳ පිට ඔලිඳ කෙළින සැටි බලන් කලූ" කියන කොට අපිට මේ තරුණිය දුනුකේ මලට සමාන කරලා ලස්සන මානසික සිත්තමක් ඇඳගන්න පුළුවන්.

දුනුකේ මල් කෙණ්ඩා වලට උපමා කිරීම:
වෙස්සන්තර ජාතක කාව්‍යයේ දුනුකේ මල උපමා කරන්නේ ශක්‍රයාගේ කෙණ්ඩාවලට. ඒ "වන්ට දෙබැම බිගු වැලසේ මනනඳ - කෙන්ඩද දුනුකේ කැකුළු සේම සොඳ - තුන්ඩ පතුල් රන් පියුම‍ෙස මනනඳ - වන්ට මෙසේ සමුදෙන් සක්දෙව් රඳ" කියලා (36). කෙණ්ඩා දුනුකෙයියා මලට සමාන කරන තවත් කවියෙක් තමයි ගලගම දෙවමිත්ත හිමි සිසුවර දික්වැල්ලේ සාමණෙරයන් ලියූ කහකුරුළු සන්දේශයේ දී. ඒ කතරගම මහසෙන් දෙවියන් ගේ "පරසිදු දියත මහසෙන් සුර රජුගෙ තොස - පැහැබඳු රුවන් යුග දඟ වැනියැකි කෙලස - සිකිනිඳු කර තැඹිලි දුනුකේ කැකුළු ලෙස - කොයිබඳු වීද උවමට ඒ කියන බස" කියන කවියෙන් මොනර කරක්, නොපිබිදුනු තැඹිලි මල් දෙකක් සහ දුනුකේ මලක් වැනි දෙවියන්ගේ කෙණ්ඩා යුවල, ඔහුගේ රන්වන් ශරීරයේ සහ ඔහු පැළඳ සිටින ස්වර්ණාභරණ වල රන්පැහැය නිසා ඇතිවිය හැකි වස් දොස් හැර පිරිසිදු කිරීමට තබපු උඩු යටිකුරු කර තැබූ කෝව දෙකක් වගේ කියලා (37). දුනුකේ මලක ඇත් දත් කේතු හැඩය මටසිලිටි කෙණ්ඩා යුවලකට හොඳින් ගැළපෙන නිසා වෙන්නැති පියදාස සිරිසේනත් "කෙණඩා දුනුකේ කැකුළු සිරින් දිලුනේ" කියලා ලියන්නේ (38). තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවෝ පරෙවි සන්දේශයේ දුනුකේ මල් කෙණ්ඩා වලට සම කරන්නේ "මුල් මේ ලොවට ඔහු දඟ යුවලට බැබළු - පුල් නූ තැඹිලි මල් හිසවුරු වැටුපුසිළු - නිල් ගෙළෙ ගෙළේ ලෙහෙළුන් දුනුකේ කැකුළු - තුල් කළ කල උවම් කිරි සයුරට හොවැළු" කියලා (25). 'සිංහල විමානවස්තු ප්‍රකරණයේ'ත් මුගලන් මහ තෙරුන්වහන්සේ විසින් දෙව් දුවක ගේ රූප ශ්‍රියාව කුමන පිනකින් ලැබුනේ දැයි විචාරණ පාඨයක් වෙන "රඹකඳක් සේ දික්ව වට වූ මහත් ඌරු යුගලයෙන් ද, [දුනුකේ කැකුළු] වැනි කෙණ්ඩා සඟලින් ද, රන් මිරිවැඩි සඟලක් වැනි වූ පතුල් යුගලයෙන්දැ යි මෙසේ බබලන්නා වූ රූප ශ්‍රීයකින්" යන්නෙහිත් කෙණ්ඩා දුනුකේ මල්වලට සමාන කරනවා (39).

දුනුකේ මල බඹරුන් ඇදෙන සුවඳක් සහ රොන් සහිත මලක් ලෙස:
ඒ වගේම තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමියන් පරෙවි සන්දේශය "පෙත් මග දකුණු දිග - රන්තැඹිලි රන් නරඹා - දුනුකේ කුසුම් රොණ තුළ - එතරව යා මො‍ලපුවෙන්" කියලා පරෙවියාට උපදෙසක් දෙන්නේත් (25), රාජාධිරාජසිංහ ලියූ අසදෘශ ජාතක කාව්‍යයේ "නිබඳ බිඟු රදනා - දුනුකේ කැකුළු සොබනා - සැදි නිවෙස එ වනා - දිලෙයි සහඳුන් වැටුප් ලෙසිනා" කියලා කියන්නෙත් දුනුකේ මලේ රොන් රස සහ ඊට මීමැස්සන් ඇදෙන බවට සාහිත්‍යමය සාක්ෂි සපයමින් (26). මේ වගේම තොටගමුවේ ශ‍්‍රී රාහුල හිමියන්ගේ සැළලිහිණි සන්දේශයේ කවි දෙකක වන වර්ණනා කිරීමේ දී දුනුකේ ගැන සඳහන් කරන්නේ "වනසිරි පියුම්රා බඳ රනබරණ යුරු - වටසිරි සුපුල් 'දුනුකේ මල්' මුරුත තුරු - බිඟු පිරිවැරූ ඔලුපුලැඹුලවල තඹුරු - හිම සරි සිහිල් දිය හෙබ දැක යන් මිතුරු" කියලාත් "අවට සුපිපි සපු දුනුකේ සලළාන - හඬන තැනින් තැන විලිකුළු කිරළාන - පැසී නැමි කරල් රත් හැල් සහළාන - වඩින මැනවි මහ වෙල මැද වෙරළාන" කියලත් (27). මලේ සුවඳ සහ ලාලිත්‍ය ගැන කියවෙන තවත් අවස්තාවක් තමයි පණ්ඩිත පැරකුම්බා රජු  ජාතකය මුල් කරගෙන ලියූ කව්සිළුමිණේ "මී කපුරු ගරු දුමින් සපු දුනුකේ ලඹ දුන් - මලිගිය මල්දම්ලැල් නරඟ රඟ බිම් වූ හල්" කියන කවිය. මේ කියන්නේ "මී, කපුරු, අගිල් ආදියෙහි දුමින් සුවඳවත් වුනු, එල්වන ලද සපු, වැටකේ මල්වලින් හා මාලතී මල් වැල්වලින් ද හෙබි ආපානශාලාව අනංගයාගේ නැටුම්හලක් මෙන්  විය" කියන එක (28). තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවෝ පරෙවි සන්දේශයේ "පෙත් මග දකුණු දිග - රන්තැඹිලි රන් නරඹා - දුනුකේ කුසුම් රොණ තුළ - එතරව යා මො‍ලපුවෙන්" කියලා කළරැව්වා ට කියන්නේ දුනුකේ මලේ සුවඳ වඩවමින් (25).

කාන්තා වරලස සැරසීමට:
කෝට්ටේ විහාරයක හිමිනමක් ලියූ ගිරා සන්දේශයට අනුව එකල කාන්තාවන් කොණ්ඩය සැරසීමට සුනුකේ මලේ පෙති යොදා ගෙන තියෙනවා. ගිරාව ඒ බව අපට කියන්නේ "දුන‍ුකේ පෙති ගොතා වරල ඉතායා - පිපි මල් රොන් ගතා තවර ගතායා - වියොවග යුද පතා එවන පෙතායා - එන වනසර කතා නොකර කතායා" කියලා (29).

වනාන්තර වල වැවෙන ශාඛයක් බව:
දුනුකේ කැළෑ වල වැවෙන බවට ඉඟියක් සඳහන් වෙන්නේ තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමියන් සේනක පඬිතුමා වටා ඇති සක්තුභස්ත්‍ර ජාතකය ඇසුරෙන් ලියූ කාව්‍යශේඛරයේ. ඒ "දුනුකේ තැඹිලි තුරු - වට කළ මුහුළු සහයුරු - නාලිය රැඳි මහරු - පුවක් ළැහැබින් සැදුණු විසිතුරු" සහ "තරු බරිනි දෙරණට - බට නුබිනඩක් විලසට - මල්පුල් එක ලෙසට සුනිල් කැලයක් අතර මඟැ       දිට" කියලා (30). දුනුකේ වෙනුවට වැටකෙයියා මලක් ගැන සඳහන් වෙන උපමාවක් දෙන්නේ ගුරුළුගෝමී ගේ මුණුපුරු කවීශ්වර ලියූ මයුර සන්දේශයේ "ගුවන් මණිහු කර නොපැවියැ දුන් බිමට - නුවන් පිනන පුල් වැටකේ පහන් වැට - ගෙවන් සුනිල වන සැප වන පැමිණි හට - ගෙවන් සෙමෙන් සිටැ මා වතැ යටත් යට" කියන කවියේ (31). මේ කවියේ තේරුම තමයි "ගගන මිණේ හෙවත් සූර්යයාගේ රශ්මිය බිමට වැටෙන්න නුදුන්නා වු, පිපී ඇති වැටකේ මල් සහිත වැටකේ ගස් දුටු විට පහන් වැටක් දුටු කලක  මෙන් ඇස්  පිනා යන, ආව අයට සැප දෙන ඉතා නිල් ගෙයක් වැනි වූ, වනයේ ගස් යට නතර වී විවේක ගනිමින් හදිස්සි නොවී වනය පසු කර යන්න කියලා (31). මේ අනුව වැටකෙයි ගස් ඝනව පඳුරු ලා වැඩෙන බව විතරක් නෙවෙයි ඒවා යට සෙවණ සුවදායක බවත් පෙන්නුම් කරනවා. කෝකිල සන්දේශය - දෙවිනුවර ඉරුගල් කුලයට අයත් තිලක පිරුවන් හිමි "නද දුනුකේ මල් රොන් ඉවුරතේ - සෙද සැලුණෙන් නිලුපුල් සියපතේ - සොඳ විලඹුව දුන් තම නෙත වතේ - සඳ සුනු සඳ සුනු එක සිරි සුතේ" කියලත් "පැසුණු රස දොළුඹාන මහදඹාන - හැසුණු කනකරඹාන බඹරඹාන - දුනුකේ සලළ ලෙළාන මල් සළාන - වැනුකේ යුවළ කොළාන තල් තළාන" කියලත් දුනුකේ මල් ගැන සටහන් කරනවා (32), (33).

ජලාශ්‍රිත ශාඛයක් බව:
කුඩලිගම රචනා කර අයිවෝ ඩෙනිස් ගයන "කේතකි පාටලි ගස් නටවා පිපි මල් බරවී" ගීතයේ ත් ලුහුඬින් කේතකී මල් ගැන කියවෙන්නේ එය ජලාශ්‍රිත ශාඛයක් බව දක්වමින්. අජන්තා රණසිංහ ලියලා සරත් දසනායක තනුවෙන් වික්ටර් රත්නායක ගයන චූඩා මාණික්‍යය චිත්‍රපටයේ "මල් ලියකම් රැඳි" ගීතයේ "රත්තරනින් සැදි කේතකි මං පෙත - අත්වැල් බැඳ යමු රත්තරනේ" යනුවෙනුත් සටහනක් එනවා.

වර්ශාන ඍතුවේ හෙවත් මේඝ කාලයේ දුනුකේ මල් පූදින බව:
ලීලාවතී රැජින දවස ලියැවුණු සසදාවේ වැසි සමය හෙවත් මේ උතු වැනුම් කවියක "දුනුකේ ලියන් මේ – හිමි දසන යැදැ දෙවියන් - රඳනා කැකුළු දෙ අත් – සිරි දින් දුන් මුදුන්හි" කියලා "දුනුකේ නමැති කාන්තාවන් මේඝ නමැති ස්වාමියා ගේ දර්ශනය පිණිසැ - දෙවතාවන් ආරාධනය කොටැ - මස්තකයෙහි දුන්නා වූ අඤ්ජලියෙහි ආකාරය, රඤ්ජමාන වූ කුඞ්මලය තෙමේ දුන්නේයැ" කියලා කියන්නේ දුනුකේ මලේ කේතු ආකාර හැඩය වඳින්නට එක් කළ දෑතක හැඩයට සමාන කරමින්. ඒ කවිය අනුව "ග්‍රීෂ්ම ඍතුයේ අවසාන භාගයෙහි දී දුනුකේ මල් කැකුළු ඇති වෙන බවත්. දුනුකේ ගස මුදුනෙහි කැකුළු ඇති වූ විට ඒවා වඳින්න දොහොත් මුදුන් දී බැන්දා වගේ බවත්. ඒ නිසා දුනුකේ නමැති කාන්තාවන් මේඝ නමැති ස්වාමියා ගේ දැක්ම පතා දෙවියන් යැදැ දොහොත් මුදුන් බැන්දා වගේ" කියලත් චිත්‍රයක් මවා ගන්න පුළුවන් (34). සස දා කවේ තවත් කවියක "ගෙනැ විදු කග පතෙ 'ව් – ගන රජ 'රකට මුනි හට - සිදී දුනුකේ කැකුළු – කිරුළු බලා වැළහරින්" කියලා කියන්නේ "මේඝ ඍතුව රජෙකි. දුනුකේ කැකුළ ඔහු ගේ කිරුළ යැ. කොක් පෙළ ඔහු ගේ මුතු හර යැ. විදු ලිය ඔහු ගේ කඩුව යැ. එ බඳු හේ බුදුනට රැකවල් පිණිසැ පැමිණි‍යකු වැන්නේයැ" කියලා අර්ථ ගන්වලා. ඒ අනුවත් වැසි කාලයේ මුල දුනුකේ කැකුළු ඇති වෙන බවත් කොක්කු ද කළඑළි බසින බවත්, ග්‍රීෂ්මාවසානය ද වර්ෂා කාලයේ ආරම්භය ද ඇති වෙන බවත් පවසනවා (34). මාතර යුගයේ පත්තායමේ ලේකම්ට සමකාලීන කවියකු වන කටුවාණේ දිසානායක මුහන්දිරම් ක්‍රිව 1773 දී සෝණක ජාතකය මුල් කර ගෙන ලියූ කව්මිණි මල්දමේ කවියකත් දුනුකේ මල් වැසි කාලය හා සම්බන්ධ කෙරෙන්නේ "පිපි මල් වෙලෙප් බැඳ - දුනුකේ කැකුළු පැහැනද - ලිය යහන වනගෙද - සුසැදියෙව් දසඹ මෙහිමිට සෙද" කියලා. පිපුණා වූ දුනුකේ මල් නමැති වියන් බැඳ, වනය නමැති නිවස තුල, මේඝ නමැති ස්වාමියා වෙනුවෙන් ලතා මඩුල්ලක් නමැති යහන සාදා, දිශා නමැති අඹුව බලා සිටිනවා වගේ කියලයි මේ කියන්නේ (35). කටුවානේ කව්මිණි මල්දමේ තවත් කවියක වනය නැමති කාන්තාව වැස්ස නමැති ස්වාමියාට දල්වන ලද සුවඳ පහන් පෙළක් වගේ නිතර බිඟු රඳන සුවඳවත් දුනුකේ කැකුළු පෙනෙනවා කියලා කියන්නේ "බිඟු කැල නිති රඳන - දුනුකේ කැකුළු හොබවන - මෙ හිමිහට වන'ඟන - දිලෙව් සහදුම් වැටුප් පෙළ මෙන" කියලා (35).

ගසේ සහ මලේ පාට ගැන:
දුනුකෙයියා මලේ වගේම ගසේත් පාට ගැන සඳහන් වෙන සස ජාතක කාව්‍යයේ තවත් කවියක් තමයි "සුනිල් වුව සිකි පිල් – ගල රන් වනෙ 'පැහැ සිරින් - බිඡී කැකුළු දුනුකේ – ගන නිල් පත 'තුරින් පත්" කියන එක. මොනරාගේ පිල්වල තද නිල් පැහැය ද, මොනර කර හෙවත් බෙල්ලේ රන් පැහැය ද නිසා පත්‍ර තද කොළ (නිල්) පැහැති, රන්වන් පාට මල් කැකුළක් ඇති දුනුකේ ශාඛයේ "නිල් වන් කොළ සහ නිල් පත් අතුරින් ඇදුණු රන්වන් දුනුකේ කැකුල" මොනරෙකුට සමාන කරනවා (34).

බඹරුන්ට රිද්දන මලක්
කේතකී මල් ගැන සංස්කෘත සටහනකින් කියන්නේ කේතකී මල "ඉතා මිහිරි සුගන්ධයක් ඇති රෝස පඳුරක කටු වගේ, කටු මල් පෙත්ත මත ඇති" බවත්, රොන්  ගන්න බඹරුන් ගිය විට උන්ගේ තටු ඒ කටුවලට ඉරෙන බවත්. සිංහල ගීත සාහිත්‍යයේ කේතක කටු සහිත බව අඟවමින් මීට සමානව සඳහන් වන එක තැනක් තමයි වසන්ත බණ්ඩාර දිසානායක ලියලා ගුණදාස කපුගේ තනු යොදලා ගයන "දොඹ මල් කැලෑවේ" ගීතයේ "රෑ පිණි පොදේ සීත මිටියාවතේ මේ [කේතකී මල් වනේ] - සඳ සේ උදාවූ සෙනෙහේ නිමාවේ ද" කියන කොටසත්, "කඩු තුඩු මතින් එන්න කුර ගාව ගාවා - හිනැහී දෙතොල් ඉරි තලා"කියන කොටසත් (5). ඒ වගේම ධර්මසිරි ගමගේ ලියා ප්‍රේමසිරි කේමදාස තනු රචනා කර නිරංජලා සරෝජිනී සහ අබේවර්ධන බාලසූරිය ගයන "බඹරෙකු හැඬුවා" ගීතයේ   "ලන්ද එහා ඇති ඕවිට පාමුල, කේතකි මල මට බහ දුන්නා" කොටසෙත් කියැවෙන්නේත් රූමත් වුවත් රිදවන මලක් ගැන (6). ප්‍රත්‍යය ශතකය "සුගන්ධං කේතකී පුෂ්පං කණ්ටකෛඃ පරිවේෂ්ඨිතම් - දුෂ්ටාමාත්‍යා යථා රාජා කණ්ටකෛඃ පරිවේෂ්ඨිතං" ලෙස කියන්නේ "මිහිරි සුවඳ වහනය කරන්නා වූ කේතකී පුෂ්පයෝ කටු සමූහයෙන් ගැවසීමෙන් නෙළා ගත නොහැකිව නිෂ්ප්‍රයෝජන වේ ද, එමෙන්ම දුෂ්ට අමාත්‍යයන් විසින් පිරිවරන ලද රජු ද, ලෝකයාට නිෂ්ප්‍රයෝජන වන්නේ ය" කියලා (53).

උල් සහිත බව:
ගීත ගොවින්දයේ ජයදේව ගෝස්වාමි කේතකී මල් දුටුවේ විරහිනියන් ගේ හදවත පසාරු කරන්න බලා සිටින අනංග කුන්තායුධ වගේ කියලා (2). සස දා කාව්‍යයේත් දුනුකේ මල විරහිනියන්ට සම්බන්ධ කරනවා. ඒ "ගෙනැ සුපුල් දුනුකේ – පෙති රන් ඔඩම් සුවහස් - ගල ලේ බොන්නට වනන් – දැවැ වන් මේ මහ රකුස්" කියලා (35). මේ කියන්නේ එකිනෙකා හමු විය නොහැකි නිසා විරහි විරහිනියන්ට මේඝ හෙවත් වැසි කාලය එතරම් හොඳ නැති බවත්, ඒ නිසා පිපුණු දුනුකේ මලේ මනිපත්‍ර මේඝ නමැති රකුසා විරහීන් ගේ ගෙළ රුධිරය බොන්න දික් කරපු දිවක් වගේ කියලා.

දුනුකේ වතු වංශය:
එළු අත්තනගලු වංශය "දුනුකේ වතු වංශයෙහි උපන්නා වූ" දේව ප්‍රතිරාජයන ගැන සඳහන් කිරීමෙන් මෙනමින් වංශයක් තිබුණු බවත් පේනවා (40).

"මී හං" වලින් (?) "මී ග‍ඟෙහි" දුනුකේ මල් හට ගන්නා බව:
ධර්මසේන හිමියන් ලියූ "සද්ධර්ම රත්නාවලියේ", "මට්ටකුණ්ඩලී වස්තුවේ" වෙන සඳහන අනුව පේන්නේ "මී හං" (?) වලින් දුනුකේ හටගන්නා බවට විශ්වාසයක් පැවති බව. අදාළ කොටස තමයි "මුන්දෑ මහණ වෙලා මෙසේ නුවණ නැතිවන්ට කාරණ කවරේ ද යත්: මේ චුල්ලපන්ථක සාමණේරයන් දෑ කසුප් බුදුන් සමයෙහි මහණ ව මහා නුවණැති ව නුවණ මඳ නමෙක් පාළි උගන්නා නියාව අසා, සමහර නුවණැති කෙණෙකුන්ට ඇති නුවණ නිසා [මී හං වලින් දුනුකේ ගස් නැගෙන්නා සේ], දි ලාපු තැන් හී තණ නැගෙන්නා සේ, තල මුරුවට ල තැනින් හත් තන ගස් නැගෙන්නා සේ, එබඳු උද්දාම ගුණයක් ඇතිවන හෙයින් අන්ධ ගතික සම් රජ්ජා වන තරම් ව සිනාසී වේසා ලූ දෑය" කියන එක (41). මෙවැනිම අදහසක් විද්‍යාචක්‍රවර්තී ලියූ "බුත්සරණ" ග්‍රන්ථයේ සඳහන් වෙන්නේ "මීග‍ඟෙහි නැඟ ද [දුනුකේ මල්] රජදරුවන් හිසින් පලඳනා සේ, මිනිස් ලොවැ මිනිස් කුසින් උපන ද තමන්ගේ ශ්‍රී පාදය දෙවි බඹුන් මුදුනෙහි පලඳවන ගුණ සුවඳින් සියලු ලොව එක සුවඳ කළ බුදුන්" කියලා (42). මෙම "මී හං" සහ "මී ග‍ඟ" කියන්නේ මොනවා ද කියා අවබෝධයක් නැතත් "මහනෙල් නෙලුම් මඩෙන් ඉපදුනත් හිසේ පළඳිනවා" වගේ අර්ථයක් දෙන බව පේනවා.

සිංහල බසේ කේතකී කියන සංස්කෘත වචනයේ පරිවර්තනයක් හැටියට වැටකෙයියා යෙදෙන තැන් සහ වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා ශාඛ දෙකක් ලෙස හඟවමින් යෙදෙන අවස්ථා:

සිංහල සාහිත්‍යකරුවන් සමහර විට කේතකී මල් වල සිංහල වචනය ලෙස වැටකෙයියා භාවිතා කරලා තියෙනවා වගේම , කේතකී සහ දුනුකෙයියා ගස් ජාති දෙකක් ලෙසත් සඳහන් කරලා තියෙනවා.

කේතකී යන්න වැටකෙයියා ලෙස පරිවර්තනය කළ හෝ ඊට සමානව යොදපු අවස්ථා:
කේතකී යන්න සිංහලෙන් වැටකෙයියා ලෙස පරිවර්තනය කරපු එක අවස්ථාවක් තමයි ජානකීහරණයේ සිංහල පරිවර්ථනයේත් එහි 76 වන කවියේ එන "නවවිබෙොධමනොහර [කේතකී කුසුම] ගර්හගතඃ සහ කාන්තයා - අවිදිතානිලවෘෂ්ටිභයාගමඃ සුඛමශෙත චිරාය ශිලී මුඛඃ" සංස්කෘත පාඨය සිංහලට නගන්නේ "නව [වැටකේ කුසුම] - තුළැ වන් පියඹ හා තම සපදි නොම දත් වැසි බිය - හොත්තේ සුව සෙ බෝ කල්" කියලා (22).

කේතක සහ දුනුකෙයියා දෙවර්ගයක් හැටියට යොදපු උදාහරණ:
කේතක සහ දුනුකෙයියා දෙවර්ගයක් හැටියට යොදපු උදාහරණයක් "මහාබෝධිවංශ ග්‍රන්ථ පදයේ" "කෙතක, දුනුකේ; අසොක, හෝපලු" සහ "කෙතකි ධූලි, දුනුකේ භළුයෙන්" ලෙස සටහන් කිරීමෙන් පේනවා (43). ඩී.ඊ. හෙට්ටිආරච්චි වෙසතුරු දා සන්නෙ ලියමින් "පිපී සිටි කෙතකා" සහ "දුනුකේ ගස් ද" කියලා සටහන් කිරීමත් ඒ වගේ උදාහරණයක් (44). රාජාවලිය, පූජාවලිය, ථූපවංසය වගේ ග්‍රන්ථ "දුනුකේ , වැටකේ" දෙකම ගැන එක තැන සඳහන් කිරීමෙන් මේ දෙක වර්ග දෙකක් බව පැහැදිලිව පෙන්නුම් කරනවා.

සිංහල සහ පාලි ශබ්දකෝෂ කේතක, වැටකෙයියා, සහ දුනුකෙයියා ගැන දරන ස්ථාවරය:

කේතකී පිළිබඳව:
සිංහල සහ පාලි ශබ්දකෝෂත් මේ විදියටම කේතකී සහ වැටකෙයියා දුනුකෙයියා එකම වර්ගයක් ද නැද්ද යන්න ගැන එක මතයක ඉන්න බවක් පේන්නේ නැහැ. උදාහරණ විදියට ඩේවිස්-ස්ටීඩි පාලි-ඉංග්‍රීසි, ශබ්දකෝෂයේ කේතක යන්න මල් වර්ගයක ලෙස පමණක් හඳුන්වනවා (54). කාටර් ශබ්දකෝෂයේ "කේ, කේතක, කේතකී", කියන නම් දීලා "මූදුකෙයියා" කියන වදන බලන්න කිව්වත් ඒ ගැන වෙනම සටහනක් නැහැ (45). Sinhala Explanatory ශබ්දකෝෂයේ "කේතකී" යනු - වැටකේ දුනුකේ ඇතුළත් උද්භිද ගණය ලෙස හඳුන්වනවා" (47).

වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා ගැන:
කාටර් ශබ්දකෝෂය දුනුකෙයියා, දුනුකේ, screw-pine, හෙවත් Pandanus fœtidus (Pandan) යන විද්‍යාත්මක නාමයෙන් හඳුන්වන බව කියනවා (45). මධුර ඉංග්‍රීසි–සිංහල ශබ්දකෝෂය වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා යන ශාඛ වර්ග දෙකම හඳුන්වන්නේ ඉංග්‍රීසි පොදු නාමය වෙන screw pine කියලා (46). ක්ලවුග් ශබ්දකෝෂයේත් දුනුකේ සහ දුනුකෙයියා යන්න screw-pine වර්ගයේ ප්‍රභේදයක් ලෙසත් එහි විද්‍යාත්මක නාමය Pandanaceae පවුලට අයත් Pandanus fœtidus හෝ Pandanus Humilis ලෙසත් කියනවා (48). ගුණසේන මහා ශබ්ද කෝෂය අනුව වැටකෙයියා / වටකෙහෙ / වැටකේ යනු "කටු සහිත සිහින් දිග කොළ ද, ආධාරක මුල් ද ඇති දිය සීරා තැන්වල වැවෙන ගසක්" ලෙසත් "කේතකී" ලෙසත් එහි විද්‍යාත්මක නාමය pandanus tectorius ලෙසත් හඳුන්වනවා. මේ හැරුණු විට වැටකෙයියා ගෙඩියේ හැඩය ඇති මාලුවෙකුටත් මේ නම භාවිතා කරන බව එහි සඳහන් වෙනවා. එහි වැටකේ ගහින් බිමට ඇදෙන ආධාරක මුල් වැටකේ අරළු හෝ වැටකේරළු නමින් හැඳින්වෙන බවත් සඳහන්. දුනුකෙයියා / දුනුකේ යනු "දිග කොළ සහිත සුවඳති මල් සහිත මුහුදු බඩ ප්‍රදේශවල සහ ගඟ බඩ ප්‍රදේශ වල වැවෙන වැටකේ වැනි ගස් වර්ගයක්" කියලා එහි උද්භිද විද්‍යා නම ලෙස pandanus foetidus යන්න දෙනවා. එහි කේතක / කේතකී යනු "ශාක වර්ගයක්" ලෙසත් වැටකේ, දුනුකේ, කේ වර්ග ලෙසත් සඳහන් කරනවා (49).

වැටකෙයියා දුනුකෙයියා ගැන වැරදි මත:

වැරදි මත:

වැටකේ සහ දුනුකේ ගස් වර්ග දෙක ගැන යම් යම් වැරදි මතත් ප්‍රකාශ වෙන බව පේනවා. උදාහරණ හැටියට "සිංහල බෝධි වංසයේ" අර්ථ විවරණයේ "කහ වන් කොළයෙහි නිල් වන් ඉරි ඇති කේ ගස් ජාතිය දුනුකේ නමින් හැඳින්වේ" කියලත් "මුළු කොළය මැ තද කොළ පාට වර්ගය වැටකේ නමි" කියලා කිව්වත් දුනුකේ ශාඛයේ කොළයෙහි ඉරි ඇති බවක් පේන්න නැහැ. අපේ ඔසු පැල වෙබ් අඩවිය කියන්නේ (4) Pandanaceae පවුලට අයත් Pandanus kaida නමින් හැඳින්වෙන ලංකාවට සහ ඉන්දියාවට ආවේණික ශාඛයේ, පිරිමි ශාඛය දුනුකෙයියා ලෙසත්, ස්ත්‍රී ශාඛය වැටකෙයියා ලෙසත් හඳුන්වන බව. මෙයත් වැරදි මතයක් බව පේනවා.

මීට සමාන ලංකාවේ ඇති වෙනත් ශාඛ වර්ග:

මේ හැරුණු කොට කෙයියා (Pandanus ceylanicus Solms aka Pandanus porrittianus Martelli) නමින් ලංකාවට පමණක් ආවේණික (Endemic to Sri Lanka) වැල්ලවාය සහ මොණරාගල දිස්ත්‍රික්කවලින් හඳුනා ගත්, කිරිඳි ඔයේ ගඟ බඩ හැදෙන, පත්‍ර මළානික අළු පැහැති කොළ පැහැයක් ගන්නා ශාඛයක් ගැන සඳහන් වෙනවා (12), (13), (14), (15). මෙහි වැඩිපුර විස්තර ලෙස - "Erect or ascending or partly prostrate shrubs, stems emitting slender prop-roots up to 40 x 1.5 cm. Stems pale-greyish-tan, annulate by leafscars about 1-1.5 cm apart, main trunk reaching 2-3 m in length, up to about 6 cm in width. Leafy branches 1.5-4 cm diameter, leafscars 1.5-4 mm apart. Leaves generally curved, mostly 60-120 cm long, 2-3.5 cm wide; prickles at the base of the leaf 3-5 mm long; greenish-white" - ලෙස සඳහන් වෙනවා. තවත් කේ වර්ගයක් හැටියට හීන් කෙයියා (Scirpodendron ghaeri) සඳහන් වුනත් ඒ ගැන වැඩි තොරතුරක් සඳහන් වෙන්නේ නැහැ (17). මූදුකෙයියා (Pandanus odoratissimus or Pandanas tectorius) යනුවෙන් සඳහන් වෙතත් මේ කියන්නේ මුහුද අද්දර වැවෙන වැටකෙයියා ගස ගැනමයි කියලා අනුමාන කරන්න පුළුවන්. ඊට එක හේතුවක් තමයි (Pandanus tectorius) ශාඛය වගේම Pandanus odoratissimu හෙවත් Pandanus odorifer කියන ශාඛ වර්ග දෙකම වැවෙන්නේ ඔස්ට්‍රේලියාව මැලේෂියාව සහ පැසිෆික් දූපත් වල වීම (18), (19). ඒ වගේම "වැටකෙයියා ගෙඩිය උඩ තිබුනත් බිම තිබුනත් දෙකම එකයි" කියලා ප්‍රස්තාපිරුළකුත් තියෙනවා. මේ ප්‍රස්තාපිරුළ ගැන ජෝන් සෙනෙවිරත්න (1936 - 52) සඳහන් කරන්නේ "වැටකෙයියා (Pandanus fascicularis or Pandanus odoratissimus) මූදුකෙයියා නමිනුත් හඳුන්වන බව" කීමෙනුත් පේන්නේ වැටකෙයියාම මූදු කෙයියා නමින් හැඳින්වෙන බවක්.

නිගමනය:
මේ අනුව නිගමනය කරන්න පුළුවන් සංස්කෘත සහ පාලි සාහිත්‍යයේ හැඳින්වෙන කේතකී හෝ කේතක ශාඛය ලංකාවේ වැටකෙයියා සහ දුනුකෙයියා ලෙස හඳුන්වන ශාඛයම නොවුනත් ඒ සියල්ලම Pandanaceae පවුලේම එකිනෙකට ගොඩක් සමාන ලක්ෂණ ඇති, නමුත් සුළු වෙනස් කම් ඇති ශාඛ තුනක් බව.

ලිපිය සැකසුම: චිරාන් වින්ඩ්සර්

යොමු මූලාශ්‍ර:
1. Gardentia net - Ketaki, Kevada, Keya

2. Gita Govinda of Jayadeva Goswami

3. Ayurvedic Plants of Sri Lanka - Dunukeiya

4. අපේ ඔසු පැල - වැටකේ

5. ගී පැදුර - දොඹ මල්කැලෑවේ

6. ගී පැදුර - බඹරෙකු ඇඬුවා

7. සාකච්චා: දිනාලි පෙරේරා, ජයනාත් පෙරේරා, අරුණ රණවක, රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ

8. බුත්සරණ- විද්‍යාචක්‍රවර්තී

9. සිංහල බෝධි වංසය - විවරණය

10. Useful Tropical PlantsPandanus thwaitesii

11. Pandanus odorifer

12. Pandanus ceylanicus Solms

13. Pandanus ceylanicus Solms

14. Pandanus ceylanicus Solms

15. Pandanus ceylanicus Solms

16. Pandanus

17. Biodiversity of Sri Lanka

18. Pandanus tectorius

19. Pandanus odorifer

20. Manaù shiksha - Teachings for the mind - Raghunätha däsa Gosvämé

21. Sri Bhaktivinod Thakur - Jaiva Dharma

22. ජානකීහරණය සිංහල පරිවර්තනය

23. Ayurvedic Plants of Sri Lanka wetakeiya

24. නරෙන්ද්‍ර චරිතාවලොකන ප්‍රදීපිකාව

25. පරෙවි සන්දෙශ කාව්ය වර්ණනාව

26. අසදෘශ ජාතක කාව්‍ය

27. සැළලිහිණි සන්දේශය

28. කව්සිළුමිණ

29. ගිරා සන්දේශය

30. කාව්‍යශේඛර මහා කාව්‍ය

31. මයුර සන්දේශය

32. කෝකිල සන්දේශ කාව්ය

33. කෝකිල ස‍ඳෙස

34. සස දා විවරණය

35. කව්මිණි මල්දම

36. වෙස්සන්තර ජාතක කාව්‍ය

37. කහකුරුළු ස‍න්දේශය

38. පියදාස සිරිසේන නවකථා එකතුව- 02-පියදාස සිරිසේන නැවත කියවීම

39. සිංහල විමානවස්තු ප්‍රකරණය

40. එළු අත්තනගලු වංශ විවරණය

41. සද්ධර්ම රත්නාවලිය

42. බුත්සරණ

43. මහාබෝධිවංශ ග්‍රන්ථ පදය

44. වෙසතුරු දා සන්නෙ

45. චාර්ල්ස් කාටර් සිංහල-ඉංග්‍රීසි ශබ්දකෝෂය  Carter, Charles. A (1924) Sinhalese-English dictionary, The Ceylon Observer Printing Works London, Probsthain & Co.Colombo

46. මධුර කුලතුංග (2002) මධුර ඉංග්‍රීසි–සිංහල ශබ්දකෝෂය, Madura English-Sinhala Dictionary – Online

47. Sinhala Dictionary Resources

48. ක්ලවුග් ශබ්දකෝෂය - Clough, B (1892) Sinhalese English Dictionary, Wesleyan Mission press, Kollupitiya

https://archive.org/details/sinhaleseenglish00clourich

49. විජේතුංග, හර්ශ්චන්ද්‍ර (2017) ගුණසේන මහා සිංහල ශබ්ද කෝෂය, ඇම්. ඩී. ගුණසේන සහ සමාගම, කොළඹ 11

50. Pandanus amaryllifolius

51. මළලසේකර ශබ්දකෝෂය

52. සෙනෙවිරත්න, ජෝන් (1936) Dictionary of the Proverbs of Sinhalese - Asian Educational Services. p. 168. ISBN 9788120619791 - Free PDF Available online

53. ප්‍රත්‍යය ශතකය

54. Davids T. W. Rhys and Stede William (1921) The Pali Text Society's Pali-English Dictionary

කේතකී, වැටකෙයියා, සහ දුනුකෙයියා අතර වෙනස සහ එම ශාඛ ගැන සිංහල සාහිත්‍යයේ සඳහන් වෙන අවස්ථා


Cet article donne les résultats des matches du groupe 3 lors du premier tour du tournoi pré-olympique de l'AFC 1983-1984.

Villes et stades
L'Arabie saoudite a joué ses rencontres à domicile et à l'extérieur tandis que les quatre autres nations ont disputé un tournoi à Singapour (du  au ) et à Kuala Lumpur en Malaisie (du  au ).

Classement

|}

Détail des rencontres

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Articles connexes
 Jeux olympiques d'été de 1984
 Football aux Jeux olympiques
 Football aux Jeux olympiques de 1984

Liens externes
 11v11: Home of football statistics and history Histoire et statistiques du football international (en anglais)
 RSSSF The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation : Base de données statistiques relatives au football (en anglais)
 Linguasport: Olympic Tournament Site relatif à l'historique du tournoi olympique (en anglais)
 1984 Summer Olympics - The Results (Football - Qualification) Sport-Olympic : Histoire et statistiques du sports et des JO (en anglais)

3
Football en 1983
Football en 1984
1983 en Asie
1984 en Asie

Tournoi pré-olympique de l'AFC 1983-1984, premier tour, groupe 3


In the higher education system of the United States, minority-serving institution (MSI) is a descriptive term for universities and colleges that enroll a significant percentage of students from minority groups.

Definition
The term MSI is not defined by US federal statute, and accordingly federal agencies do not maintain a listing of MSIs. Most definitions of MSI are based on historical origin and also based on enrollment criteria (typically the percentage of enrolled minorities at a particular school).  For example, a report from the U.S. Department of Education on the characteristics of MSIs defined MSI based on either of two separate criteria; 1) legislation (e.g. HBCU, TCU, HSI, PBI, etc) or 2) percentage of minority undergraduate enrollment based on IPEDS data (i.e. "institutions that enroll at least 25 percent of a specific minority group are designated as "minority-serving" for that group").

Disambiguation
The similar term "minority institutions" (MIs) is defined by § 365(3) of the Higher Education Act (HEA) of 1965 (20 U.S.C. § 1067k(3)). This legal definition of "minority institutions" applies only to the Minority Science and Engineering Improvement Program (MSEIP) and other programs whose statutes or regulations reference the same MI definition. A list of minority institutions compiled for the purposes of the MSEIP is published by the US Department of Education.

Background
Many MSIs, such as Historically black colleges and universities (HBCUs) and Tribal Colleges and Universities (TCUs), began in response to a history of inequality and a lack of access for people of color to majority institutions. MSIs overall now occupy a unique place in the nation, serving primarily, but not exclusively, low-income students, first generation students, and students of color. These institutions have highly diverse faculties and staffs, enhance student learning and promote leadership skills, and provide programs of study address deficiencies that originated at the primary and secondary level. MSIs play an important role in the nation's economy by preparing a diverse workforce and prepare underrepresented students for graduate and professional school.

Until 2007, no federal legislation existed concerning institutions serving Asian American and Pacific Islanders. The College Cost Reduction and Access Act of 2007 made history, because it granted federal recognition to these institutions, making them eligible to be designated as minority serving institutions.

MSIs serve a large number of financially-challenged students: 98 percent of African Americans and Native Americans who enroll at HBCUs or TCUs receive or qualify for federal financial aid, and over 50% of all students enrolled at MSIs receive Pell Grant support. As a point of comparison, only 31 percent of all college students receive Pell Grant support. Moreover, nearly half of MSI students are first generation college students. In comparison, only 35 percent of students attending Predominantly White Institutions.

Federal funding
MSIs are eligible for federal and private funding based on specific eligibility requirements, as determined by the funding agency.

Federal funding is provided directly to some MSIs under Title III of the Higher Education Act of 1965:

 Historically Black Colleges and Universities (HBCU) – institutions founded prior to the enactment of the Civil Rights Act of 1964 that were created primarily to educate African Americans (e.g., Alabama State University, Morgan State University, and Texas Southern University)
 Predominantly Black Institutions (PBI) – institutions that do not meet the legal definition of HBCUs, but primarily serve African Americans.  Eligibility is based on serving an undergraduate population that is both low income (at least 50% receiving Title IV needs-based assistance) and in which African American students constitute at least 40%  (e.g., Georgia State University, Trinity Washington University, Community College of Philadelphia).
 Hispanic-Serving Institutions (HSI) – institutions that serve an undergraduate population that is both low income (at least 50% receiving Title IV needs-based assistance) and in which Hispanic students constitute at least 25% (e.g., University of Texas at El Paso, Fresno Pacific University, and University of Texas Rio Grande Valley).
Tribal Colleges or Universities (TCU) – institutions of higher education which are formally controlled, or have been formally sanctioned, or chartered, by the governing body of a Native American tribe (e.g., Diné College).
Native American Non-Tribal Institutions (NANTI) – institutions other than TCUs that serve an undergraduate population that is both low income (at least 50% receiving Title IV needs-based assistance) and in which American Indian students constitute at least 10% (e.g., Southeastern Oklahoma State University).
Alaskan Native or Native Hawaiian-Serving Institutions (ANNH or ANNHSI) – institutions that serve an undergraduate population that is both low income (at least 50% receiving Title IV needs-based assistance) and in which Alaska Native students constitute at least 20% or Hawaiian Native students constitute at least 10% (e.g., University of Alaska Fairbanks and University of Hawaii at Manoa).
Asian American and Native American Pacific Islander-Serving Institutions (AANAPISI) – institutions that serve an undergraduate population that is both low income (at least 50% receiving Title IV needs-based assistance) and in which Asian American or Native American Pacific Islander students constitute at least 10% (e.g., California State University, Los Angeles and University of Guam).

Strengthening Institutions Program (SIP) institutions serve a low income undergraduate population (at least 50% receiving Title IV needs-based assistance) and are eligible for federal funding under Title III of the Higher Education Act of 1965.  However, as there are no requirements for minority enrollment under Title III Part A, in some cases these institutions may or may not be considered MSIs.

Executive Orders
Specific Executive Orders currently referencing MSIs include:
 E.O. 13779; White House Initiative To Promote Excellence and Innovation at Historically Black Colleges and Universities
 E.O. 13230; White House Initiative on Educational Excellence for Hispanic Americans
 E.O. 13270; Tribal colleges and universities
 E.O. 13336; American Indian and Alaska Native Education
 E.O. 13515; Increasing Federal Programs for Asian American Pacific Islanders
 E.O. 13078; Increasing Employment of Adults with Disabilities.

References

External links
Minority Institution site for the U.S. Department of Education

Race and education in the United States
Education policy

Minority-serving institution


Shock rock is the combination of rock music or heavy metal music with highly theatrical live performances emphasizing shock value.  Performances may include violent or provocative behavior from the artists, the use of attention-grabbing imagery such as costumes, masks, or face paint, or special effects such as pyrotechnics or fake blood. Shock rock also often includes elements of horror.

History
Screamin' Jay Hawkins was arguably the first shock rocker. After the success of his 1956 hit "I Put a Spell on You", Hawkins began to perform a recurring stunt at many of his live shows: he would emerge from a coffin, sing into a skull-shaped microphone and set off smoke bombs. Another artist who performed similar stunts was the British singer-songwriter Screaming Lord Sutch.

The 1960s brought several proto-shock rock artists. In the UK, the Who often destroyed their instruments, the Move did the same to television sets, and Arthur Brown wore vivid makeup and a flaming headpiece. In the US, Jimi Hendrix set his guitar alight at the Monterey Pop Festival in 1967. Detroit musician Iggy Pop of the Stooges adopted a violent, erratic onstage persona which drew widespread recognition, as Pop would often throw his body about the stage, frequently injuring his band members. Pop was known to wear a dog collar during some performances, along with arm length silver lamé gloves, exemplifying both shock and glam rock sensibilities. At at least one show in 1970, Pop smeared peanut butter on his body and threw it into the crowd as well.

On seeing Arthur Brown, Alice Cooper stated, "Can you imagine the young Alice Cooper watching that with all his make-up and hellish performance? It was like all my Halloweens came at once!"

The Plasmatics were an American punk rock band formed by Yale University art school graduate Rod Swenson with Wendy O. Williams.  The band was a controversial group known for wild live shows. In addition to chainsawing guitars, blowing up speaker cabinets and sledgehammering television sets, Williams and the Plasmatics blew up automobiles live on stage. Williams was arrested in Milwaukee by the Milwaukee police before being charged with public indecency. Jim Farber of Sounds described the show: "Lead singer/ex-porn star/current weight lifter Wendy Orleans Williams (W.O.W. for short) spends most of the Plasmatics' show fondling her family size breasts, scratching her sweaty snatch and eating the drum kit, among other playful events".

From the late 1970s to his death in 1993, GG Allin was known less for his music than for his wildly transgressive antics, which included indecent exposure (stripping and performing naked was one of Allin's most common rituals), on-stage defecation, coprophagia, self-mutilation, and attacking audience members.

In the 1980s in Richmond, Virginia, Gwar formed as a collaboration of artists and musicians. The band members make their own lavish monster costumes, which they claim are inspired by many of the creatures from H. P. Lovecraft's literary multiverse, the Cthulhu Mythos. Gwar frequently incorporates extravagant theatrics into their shows, such as mock jousts and pretending to murder each other.

The Mentors cultivated a shock-rock image by wearing executioners' hoods in concert and making deliberately outlandish statements to the press. In the 1990s, vocalist Eldon Hoke also began incorporating onstage sex acts into the band's repertoire.

In the 1990s and 2000s, Marilyn Manson became perhaps the most notable and well known act in shock rock. He was once dubbed by former US Senator Joseph Lieberman (D-Conn) as "perhaps the sickest group ever promoted by a mainstream record company." Manson's stage antics, such as burning the American flag and ripping pages out of the Bible, have been the focus of protests throughout his career. Manson argued that every artist has their means of presentation and that his visual and vocal styles are merely a way for him to control the angle that his audience and the general public view and interpret what he is trying to convey artistically.

See also
List of shock rock musicians

References

Further reading
Haenfler, Ross (2006). Straight Edge: Hardcore Punk, Clean-Living Youth, and Social Change (New Brunswick, N.J.: Rutgers University Press).
Leblanc, Lauraine (1999). Pretty in Punk: Girls' Gender Resistance in a Boys' Subculture (New Brunswick, N.J.: Rutgers University Press).
Lydon, John (1995). Rotten: No Irish, No Blacks, No Dogs (New York: Picador).
McNeil, Legs, and Gillian McCain (1997). Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk (New York: Penguin Books).
Raha, Maria (2005). Cinderella's Big Score: Women of the Punk and Indie Underground (Emeryville, Calif.: Seal).
Reynolds, Simon (2005). Rip It Up and Start Again: Post Punk 1978–1984 (London and New York: Faber and Faber).
Robb, John (2006). Punk Rock: An Oral History (London: Elbury Press).
Sabin, Roger (1999). Punk Rock, So What? The Cultural Legacy of Punk (London: Routledge).
Savage, Jon (1991). England's Dreaming: The Sex Pistols and Punk Rock (London: Faber and Faber).
Simpson, Paul (2003). The Rough Guide to Cult Pop: The Songs, the Artists, the Genres, the Dubious Fashions (London: Rough Guides).
Taylor, Steven (2003). False Prophet: Field Notes from the Punk Underground (Middletown, Conn.: Wesleyan University Press).

British rock music genres
American rock music genres

Shock rock


En Bryllupsaften er en dansk stumfilm fra 1911, der er instrueret af Einar Zangenberg efter manuskript af Peter Nansen. Filmen er baseret på Peter Nansens skuespil Et Lystspil i en Akt fra 1889.

Handling
Ane er en gammel pige, der nusser rundt i en stue. Hun læser et brev fra den nygifte kvindes mor, hvori der står, at Ane skal huske at give hende te, inden hun går i seng. De nygifte kommer hjem. Herren viser pigen væk. De nygifte vil gerne være i fred, men forstyrres ustandselig af den pligtopfyldende pige, der serverer te for fruen.

Medvirkende
 Olivia Norrie - Bruden, Clara
 Robert Dinesen - Brudgom, Johan
 Mathilde Nielsen - Tjenestepige, Marie

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1911

En Bryllupsaften


, né le  à Sarreguemines et mort à Vantoux (Moselle) le , est un journaliste et un écrivain français en Sciences de la Terre.

Biographie
Sylvain Post fait ses débuts au Républicain lorrain, puis dirige une agence pendant vingt ans.

Notamment spécialisé en Sciences de la Terre (géologie, minéralogie, paléontologie), il anime des conférences et débats.

Il publie aux éditions du Lion Couronné, en 2007 un ouvrage de référence sur l'utilisation du cheval pour le transport souterrain du charbon en France, Les chevaux de mine retrouvés, ainsi qu'en 2004 L'Herbier de pierre. Fossiles du bassin houiller.

Il est membre fondateur du Centre culturel scientifique, technique et industriel de Thionville (Moselle).

Références

Articles connexes
 Nicolas Théobald

Liens externes

Naissance en mai 1946
Naissance à Sarreguemines
Décès en janvier 2015
Journaliste français du XXe siècle
Décès en Moselle
Journaliste française du XXIe siècle
Décès à 68 ans

Sylvain Post


Desna (, ) est une commune urbaine de l'oblast de Tchernihiv, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Historique
La ville abrite le 169e centre d'entrainement de l'armée ukrainienne.

En , lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie, le village est victime de bombardements russes en provenance de Biélorussie.  Durant les bombardements, le stade du FC Desna Tchernihiv, le club de football local, est détruit.

Notes et références

Liens externes

Commune urbaine dans l'oblast de Tchernihiv

Desna (oblast de Tchernihiv)


La Toscana-Terra di ciclismo-Coppa delle Nazioni es una competición ciclista profesional por etapas italiana, limitada a corredores sub-23, que se disputa en la Toscana, en el mes de abril.

Se creó en 2011 formando parte del UCI Europe Tour, dentro de la categoría 2.Ncup (última categoría del profesionalismo y puntuable para la Copa de las Naciones UCI), su última edición fue al año siguiente en 2012. En 2017 la carrera regresó dentro de la categoría 2.2U.

Su primera edición tuvo 5 etapas.

Palmarés

Palmarés por países

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial
 Toscana-Terra di ciclismo-Coppa delle Nazioni (sitiodeciclismo.net)
 Toscana-Terra di ciclismo-Coppa delle Nazioni (cqranking.com)
 Toscana-Terra di ciclismo-Coppa delle Nazioni (memoire-du-cyclisme.net)

Competiciones de ciclismo de Italia desaparecidas
Ex carreras del UCI Europe Tour en Italia
Competiciones de ciclismo de Toscana
Ex carreras de la Copa de las Naciones UCI sub-23
Ciclismo en Italia en 2011


El avestruz asiático (Struthio asiaticus) fue un ave estrutioniforme de la familia Struthionidae que vivió desde el Plioceno desde Asia Central a China.

En China, se sabe que los avestruces se extinguieron a finales o poco después del fin de la última Era de Hielo; imágenes de avestruces se han encontrado en cerámica prehistórica así como en petroglifos indicando que aún existían cuando los humanos alcanzaron el actual territorio de China.

Véase también

Referencias

Bibliografía

asiaticus
Aves del Plioceno
Aves del Pleistoceno
Aves extintas de Asia
Animales extintos descritos en 1871

Struthio asiaticus


Samuel Wallis (23 de abril de 1728 - 21 de janeiro de 1795 em Londres) foi um oficial da marinha britânica e explorador do Oceano Pacífico que fez a primeira visita registrada de um navegador europeu ao Taiti.

Biografia
Wallis nasceu em Fenteroon Farm, perto de Camelford, Cornwall. Ele serviu sob o comando de John Byron e, em 1757, foi promovido a capitão e recebeu o comando do HMS Dolphin como comandante de uma expedição acompanhada por Philip Carteret no HMS Swallow com a missão de circunavegar o globo. Como foi noticiado na imprensa, ele também foi encarregado de descobrir o Continente Meridional. Os dois navios foram separados por uma tempestade logo após navegarem pelo Estreito de Magalhães. Em junho de 1767, a expedição fez o primeiro desembarque europeu no Taiti, que ele chamou de "Ilha do Rei Jorge III" em homenagem ao rei. O próprio Wallis estava doente e permaneceu em sua cabine, então o tenente Tobias Furneaux foi o primeiro a pisar, erguendo uma flâmula e virando um gramado, tomando posse em nome de Sua Majestade. Ele descreveu o Tahiti como tendo um clima muito bom e a ilha sendo "um dos lugares mais saudáveis e deliciosos do mundo".

Dolphin ficou em Matavai Bay, no Taiti, por mais de um mês. Wallis nomeou ou renomeou mais cinco ilhas nas Ilhas da Sociedade e seis atóis nas Ilhas Tuamotu, bem como confirmou as localizações de Rongerik e Rongelap nas Ilhas Marshall. Ele renomeou a ilha polinésia de Uvea como Wallis em homenagem a si mesmo, antes de chegar a Tinian nas Ilhas Marianas. Ele continuou para Batávia, onde muitos tripulantes morreram de disenteria, então via Cabo da Boa Esperança para a Inglaterra, chegando em maio de 1768.

Após seu retorno à Inglaterra, Wallis foi capaz de passar informações úteis para James Cook, que deveria partir em breve para o Pacífico, e parte da tripulação do Dolphin navegou com Cook. Embora Cook carregasse um relatório oficial da circunavegação de Wallis, não se sabe se os dois se encontraram antes da partida de Cook em agosto de 1768.

Referências

Fontes

 Glyndwr Williams, 'Wallis, Samuel (1728–1795)', Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, May 2005 accessed 10 Dec 2007

 , Volume I, Volume II-III

Links externos

 South Seas Companion Biographical entry (em inglês)
 Biographical references. Royal Geographical Society of South Australia (em inglês)

Exploradores do Reino Unido
Nascidos em 1728
Mortos em 1795
Mortos em Londres

Samuel Wallis


(29298) 1993 SA14 este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
(29298) 1993 SA14 este un asteroid din centura principală de asteroizi, din familia Hungaria. El este caracterizat de o semiaxă mare de 1,93 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 19,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 29001-30000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi Hungaria

(29298) 1993 SA14


Kubra Faradjeva (en , née le 16 mai 1907 à Quba et morte en 1988 à Bakou, est une éminente pédiatre et organisatrice de la santé azerbaïdjanaise, docteur en sciences médicales (1970) et professeur (1971). Docteur honoré de la RSS d'Azerbaïdjan (1960).

Biographie
De 1931 à 1979, Kubra Faradjeva est organisatrice et enseignante de l'école de filles de Kurdamir, sous-commissaire à la santé publique de la RSS d'Azerbaïdjan, instructrice au Comité central de l'AKP, secrétaire du Présidium du Soviet suprême de la RSS d'Azerbaïdjan, ministre de la Santé de la RSS d'Azerbaïdjan, directrice de l'Institut Kroupskaïa pour la santé maternelle et infantile.

Ses recherches sont principalement consacrées au développement physique des enfants, à la protection des mères et des enfants.
Elle est député du Soviet suprême de l'URSS ( convocation), du Soviet suprême de la RSS d'Azerbaïdjan (2- convocation). Son rôle est important dans la formation du personnel scientifique.

Mémoire
En septembre 1992, par ordre du ministre de la Santé de la République d'Azerbaïdjan, l'Institut de recherche scientifique pédiatrique est nommé d'après Kubra Farajova.

Récompenses
Kubra Faradjeva reçoit deux ordres de la bannière rouge du travail, deux ordres de l'insigne d'honneur et des médailles.

Œuvres
Protection des mères et des enfants en Azerbaïdjan. Bakou : 1968
Recommandations méthodiques sur l'organisation, le contrôle et l'évaluation du développement physique des enfants d'âge préscolaire dans les zones rurales de la RSS d'Azerbaïdjan (co. Avec MN Bakhshiev). Bakou : 1977.

Références

Liens externes

Naissance en mai 1907
Décès en octobre 1988
Femme médecin azérie
Scientifique azérie
Décès à 81 ans

Kubra Faradjeva


مروان بركات هو مخرج تلفزيوني سوري درس الهندسة في إحدى الجامعات السورية، ولكنه قرر الاتجاه إلي مجال الإخراج الفني، حيث جاءت أول أعماله بعنوان «عودة غوار» عام 1999. بعد النجاح الذي حققه مسلسل «عودة غوار»، قام «بركات» بإخراج مسلسل «صورة» 2002، ثم مسلسل «أبناء القهر» 2002. جاء مسلسل «عصر الجنون» 2004 ليحقق «بركات» من خلال نجاحاً فنياً كبيراً، خاصة بعد مشاركة نخبة من ألمع النجوم السوريين في مقدمتهم «بسام كوسا، سلاف فواخرجي، قصي خولي، ناهد الحلبي». متزوج وله ولدان.

أعماله الإخراجية

 عودة غوار
 أبناء القهر
 عصر الجنون
عصر الجنون 2
 أحقاد خفية
 السراب
 سحابة صيف
 صورة
 جمال الروح
 قمر شام
 ما وراء الوجوه
 الغربال الجزء الثاني.
 سرّ

مراجع

مخرجو أفلام سوريون

مروان بركات


Luke Charlesworth (* 4. Februar 1992) ist ein neuseeländischer Badmintonspieler.

Karriere
Luke Charlesworth gewann bei den neuseeländischen Badmintonmeisterschaften 2011 Silber im Mixed mit Mary O'Connor. Ein Jahr später erkämpfte er sich Silber im Herreneinzel. Bei der Ozeanienmeisterschaft 2012 wurde er Dritter im Einzel. 2012 qualifizierte er sich mit seiner Nationalmannschaft auch für die Endrunde des Thomas Cups, schied dort jedoch in der Gruppenphase aus. 2014 wurde er neuseeländischer Einzelmeister.

Weblinks

Badmintonspieler (Neuseeland)
Neuseeländischer Meister (Badminton)
Neuseeländer
Geboren 1992
Mann

Luke Charlesworth


Fontaines D.C. é uma banda irlandesa de post-punk formada em Dublin em 2017. A banda é composta por Grian Chatten no vocal, Carlos O'Connell na guitarra, Conor Curley como segundo guitarrista, Conor Deegan III no contra-baixo e Tom Coll na bateria.

Depois de se conhecerem na faculdade de música e se unirem por um amor comum pela poesia, a banda começou a lançar singles e se apresentar ao vivo regularmente, assinando com a Partisan Records em 2018. O álbum de estréia da banda, Dogrel, foi lançado em 12 de abril de 2019 com ampla divulgação e aclamação da crítica; foi listado como Álbum do Ano no site da loja de discos Rough Trade, eleito Álbum do Ano pelos apresentadores da BBC Radio 6 Music e foi indicado tanto para o Mercury Prize quanto para o Choice Music Prize.

O segundo álbum de estúdio da banda, A Hero's Death, foi escrito e gravado em meio a uma extensa turnê de estreia e foi lançado em 31 de julho de 2020. A Hero's Death foi posteriormente indicado para Melhor Álbum de Rock no Grammy Awards de 2021. Seu terceiro álbum Skinty Fia, lançado em 2022, tornou-se o primeiro da banda a alcançar o número um no UK Albums Chart e Irish Albums Chart.

História

Formação
Carlos O'Connell, Conor Curley, Conor Deegan, Grian Chatten e Tom Coll se conheceram enquanto cursavam a faculdade de música no British and Irish Modern Music Institute em The Liberties, Dublin. Eles se uniram por um amor em comum pela poesia e lançaram coletivamente duas coleções de poesias, uma chamada Vroom, inspirada nos poetas Beat (Jack Kerouac, Allen Ginsberg) e outra chamada Winding, inspirada nos poetas irlandeses (Patrick Kavanagh, James Joyce , W. B. Yeats). Nenhum dos poemas publicados foi traduzido em canções, mas a faixa "Television Screens" em seu álbum debut "Dogrel" começou como um poema e foi transformada em uma canção. O vocalista Chatten é meio inglês (sua mãe é inglesa e seu pai é irlandês) e nasceu em Barrow-in-Furness, Cumbria, mas cresceu na cidade costeira de Skerries, no condado de Fingal, ao norte de Dublin Antes de iniciar o Fontaines D.C., Chatten fazia parte das bandas locais de indie rock Gun Runner e Thumbprint, atuando como baterista e guitarrista/cantor, respectivamente.

Coll e Deegan são de Castlebar no Condado de Mayo, enquanto Curley é de Emyvale no Condado de Monaghan, e O'Connell cresceu em Madri, Espanha. Deegan é visto regularmente vestindo roupas Mayo GAA durante apresentações ao vivo. A banda recebeu o nome de um personagem do filme O Poderoso Chefão chamado Johnny Fontane, um cantor e estrela de cinema interpretado por Al Martino. Fontane era afilhado de Vito Corleone. Originalmente, eles eram chamados de The Fontaines, mas adicionaram as iniciais "D.C." devido à uma banda em Los Angeles usar o mesmo nome. As iniciais D.C. significam "Dublin City".

Início de carreira
Fontaines D.C. começou com singles auto-lançados. Em 2015 eles iriam lançar seu debut com o selo Louder Than War do jornalista musical John Robb. Em maio de 2017, Fontaines lançou o single "Liberty Belle", seguido de "Hurricane Laughter", "Winter In the Sun". "Liberty Belle" é uma homenagem ao Liberties, um bairro em Dublin onde moravam muitos membros da banda. Em 2018, Fontaines lançou os singles "Chequeless Reckless", "Boys In The Better Land" e "Too Real". A revista Stereogum divulgou o single "Chequeless Reckless" no início de 2018 e descreveu seu som como "uma síntese entre pós-punk, rock de garagem e um tipo de senso de ritmo e narrativa urbano e corajoso" e os nomeou como "banda para assistir".

Em maio de 2018, Fontaines tocou em estúdio no KEXP em Seattle. Em novembro de 2018, a banda assinou com a Partisan Records. Eles lançaram videoclipes dirigidos pelo colaborador frequente Hugh Mulhern. O vídeo de "Too Real" de 2018 foi inspirado na música de 1985 de The Pogues, "A Pair of Brown Eyes" e na banda Gilla Band, entre outros conceitos. O vídeo de 2019 para a música que Conor Curley co-escreveu chamada "Roy's Tune" foi dirigido por Liam Papadachi e foi inspirado nas caminhadas noturnas de Curley para casa depois de um trabalho em uma loja de burritos. Fontaines recebeu um subsídio de apoio do Irish Arts Council para financiar a turnê, o que lhes permitiu fazer uma turnê internacional. Eles também receberam financiamento da RTÉ 2fm.

Dogrel
Em 12 de abril de 2019, a banda lançou seu álbum de estreia "Dogrel" pela Partisan Records. O título Dogrel é uma homenagem a Doggerel, poesia irlandesa da classe trabalhadora – 'poesia do povo' – que remonta a 1630. Foi popularizada por William McGonagall e depois por Ogden Nash. O registro foi gravado ao vivo em fita.

A NME disse que "Dogrel prova que o início da próxima grande esperança do punk talvez tenham sido prematura - há muito mais em Fontaines D.C. do que sua típica rebelião jovem e irritada". The Guardian deu ao álbum uma crítica de cinco estrelas, saudando-o como uma "estréia perfeita" e elogiando Chatten por abraçar o sotaque de Dublin. Paul Duggan deu ao álbum uma nota sem precedentes de 10 de 10 estrelas. The Times disse que "As bandas pós-punk do Shouty estão fazendo um retorno surpresa em 2019, com esse grupo irlandês brutal, mas articulado, emergindo como um dos mais cativantes. Capturando a sensação de viver em Dublin, pois equilibra o peso histórico com a turbulência financeira, o cantor Grian Chattan faz sua declaração de intenção anunciando em um discurso monótono na abertura, Big: 'Dublin na chuva é minha, uma cidade grávida com uma mente católica.'"

Em 2019, a banda excursionou extensivamente por cinquenta cidades em toda a Irlanda, Europa e América do Norte. Eles fizeram turnê com Shame e os Idles. Eles tocaram nove sets no SXSW 2019 ao longo de cinco dias, lotando locais e contando com a Gilla Band como uma grande influência. Também foram os convidados musicais no The Tonight Show Starring Jimmy Fallon em 1 de maio de 2019, apresentando "Boys in the Better Land".

Eles deveriam se apresentar no Glastonbury Festival em 2020; este seria o 50º aniversário do festival, mas teve que ser cancelado devido às crescentes preocupações com a pandemia do COVID-19. Em 14 de julho de 2020, eles realizaram um set ao vivo do icônico Kilmainham Gaol de Dublin como parte da série de televisão ao vivo chamada Other Voices. A gravação da performance foi lançada em vinil como um lançamento de edição limitada para o Record Store Day em 12 de junho de 2021 e mais tarde como um lançamento digital surpresa em 26 de novembro de 2021.

A Hero's Death
A banda lançou seu segundo álbum em 31 de julho de 2020, intitulado A Hero's Death. A banda lançou a faixa-título em 5 de maio de 2020 como single junto com um videoclipe com atuação do ator Aidan Gillen. Chatten descreveu o single como "uma lista de regras para si mesmo". Três outros foram lançados antes do álbum: "I Don't Belong", "Televised Mind" e "A Lucid Dream". A banda retornou ao The Tonight Show como convidados musicais, apresentando "A Hero's Death" em 28 de janeiro de 2021. O álbum foi indicado para Melhor Álbum de Rock no Grammy Awards de 2021, mas perdeu para o The New Abnormal dos Strokes.

Skinty Fia
Em janeiro de 2022, a banda anunciou seu terceiro álbum de estúdio Skinty Fia. Foi lançado em 22 de abril de 2022. Para coincidir com o anúncio do álbum, a banda compartilhou seu primeiro single "Jackie Down the Line" com um videoclipe de acompanhamento.

Membros

 Carlos O'Connell – guitarra, backing vocals
 Conor Curley – guitarra, piano, backing vocals
 Conor Deegan III – baixo, guitarra, backing vocals
 Grian Chatten – vocais, pandeiro
 Tom Coll – bateria, percussão, guitarra

Discografia

Álbuns de estúdio

 Dogrel (12 de abril de 2019) (Partisan)
 A Hero's Death (31 de julho de 2020) (Partisan)
 Skinty Fia (22 de abril de 2022) (Partisan)

Álbuns ao vivo

 Fontaines D.C. Live at Kilmainham Gaol (12 de junho de 2021) (Partisan)

Referências

Indie rock
Bandas de indie rock
Rock alternativo
Bandas de rock alternativo
Bandas pós-punk

Fontaines D.C.


Phnom Penh (Khmerce: ភ្នំពេញ; resmi romanizasyonu: Phnum Pénh; IPA: ): Türkçeye Punom Pen olarak geçmiştir. Bu şehir, Kamboçya'nın başkentidir. Mekong Nehri kıyısında yer alan Punom Pen, Kamboçya'nın Fransa tarafından sömürgeleştirilmesinden itibaren Kamboçya'nın başkenti konumunda olup, en büyük şehri olma vasfını haizdir.  Punom Pen zamanla gelişerek,  ülkenin ekonomik, kültürel,  siyasi, diplomatik ve sınai merkezi haline gelmiştir.

Bir zamanlar "Asya'nın İncisi" olarak adlandırılmış olan bu şehir,  1920'lerde Hindiçin 'de Fransızlar tarafından inşa edilen en güzel şehirlerden biri olarak kabul edilir. Siem Reap ve Siyanukvil ile birlikte Kamboçya'nın önemli turistik destinasyonlarından biridir.

Ayrıca bakınız

 Kamboçya Teknoloji Enstitüsü
 Phnom Penh Kraliyet Üniversitesi
 Phnom Penh Uluslararası Havalimanı

Punom Pen


La Colección Caplan (Caplan Collection) de arte folclórico y objetos de la niñez es conservada por The Children's Museum of Indianapolis (Museo de Niños de Indianápolis); en 1984 fue donada por Frank y Theresa Caplan, dueños de la compañía de juguetes Creative Playthings. El museo comenzó a añadir accesorios a la colección en enero de 1985. La colección consiste en casi 32, 000 objetos; juguetes, muñecas, juegos, instrumentos musicales, máscaras, ropa y arte folclórico de más de 120 países diferentes.
El museo creó una exhibición específica para la colección, titulada "Passport to the World", (Pasaporte al Mundo), la cual abrió en 1986.
Inicialmente los Caplan pretendieron que la colección fuera la base de un nuevo Museo de la Fantasía y el Juego, pero esto nunca se llevó a cabo y decidieron donar su colección al The Children's Museum of Indianapolis (Museo de Niños de Indianapolis. Los Caplan gastaron alrededor de $1 millón de dólares en la adquisición de objetos de los años 1965- 1985, algunos de los países representados en estos objetos son Japón, México, Rusia, Alemania, Indonesia, e India.

Adquisición
Theresa Caplan organizó la colección completa, utilizando 20, 000 fichas las cuales se encontraban meticulosamente documentadas en 28 cajas de zapatos. Todas las fichas fueron organizadas por país y categoría. La colección fue mudada en tres camiones conteniendo 1500 cajas de un almacén y la casa de los Caplan en Princeton, Nueva Jersey a Indianapolis. Todos los objetos fueron temporalmente almacenados en una espacio proveído por Eli Lilly & Co. donde fueron fumigados para prevenir que los insectos entraran al área de almacenamiento del museo. La mudanza de la colección del almacén al museo, y desempacar las 50, 000 piezas le llevó a los empleados del museo 10 meses. Paul Richard, director de los programas del Children's Museum's of Indiaáapolis en 1985, dijo que la institución se encontraba "emocionada" de adquirir la colección "con nuestra filosofía de inspirar la creatividad en los niños, que es exactamente por la misma causa por la cual habían luchado los Caplan".

Pasaporte a la exhibición mundial

La Colección Caplan fue extensamente usada en la exhibición de ""Passport to the World"" (Pasaporte al Mundo) la cual fue inaugurada en 1986. El tema de la exhibición era "Toda la gente celebra, se comunica, imagina y crea, pero en diferentes maneras" La exhibición fue dividida en cuatro áreas que exponían diversos artefactos, mostrando cómo las cuatro parte del tema estaban representadas en las culturas alrededor del mundo.

La inauguración se llevó a cabo el 6 de diciembre de 1986. Durante la velada estuvieron presentes Frank y Theresa Caplan, miembros de su familia, dignatarios locales, diplomáticos the las Naciones Unidas y de diversos países representados en la colección, al igual que más de 500 invitados y artistas internacionales. Miembros de la familia de Pedro Linares de México expusieron la fabricación de alebrijes, sus auténticas, fantásticas criaturas de papel maché mientras que grupos de músicos internacionales y bailarines se presentaban dentro del museo.

Arte Folklórico y juguetes

Aspectos más destacados de la colección incluyen los títeres sombreados ""shadow puppets" de Indonesia e India, títeres de madera tallada de Malí y Burma, un helicóptero de guardia de México, una orquesta gamelana de Indonesia, un taburete con cuentas de Camerún, un castañuelas sonajero de Portugal, figuras de hoja de maíz de Checoslovaquia, juguetes fabricados por los niños de Zaire, Tanzania y Brasil, tejidos de Egipto, figuras talladas de Polonia, y máscaras ceremoniales de Sri Lanka, Japón, Guatemala, Nepal y Burkina Faso.

Expandiendo la colección

Desde la donación original realizada por los Caplan, el museo ha continuado con la colecta de objetos que realcen y den fortaleza a la colección.
De estas adquisiciones destaca una máscara de la transformación de un cuervo de la gente Kwakiutl, Columbia Británica y figuras de Día de Muertos de México. Objetos únicos incluyendo figurines de ataúdes hechos por Kane Kwei y Paa Joe de la gente Ga de Teshi-Acra, Ghana.

Artistas Folklóricos
Obras de muchos artistas internacionales renombrados se encuentran en la colección: papel maché alebrijes por familia Linares de México, figuras de narradores Nativos Americanos por Dorothy Trujillo del Pueblo Cochiti en Nuevo México, así como miles de artesanos anónimos cuyos trabajos fueron comprados por los Caplan en mercados y bazares de los países que visitaban.

Galería

Referencias

Colecciones en museos de Estados Unidos
Cultura de Indianápolis
Estados Unidos en 1984

Colección Caplan


Les Authieux-Papion () is a former commune in the Calvados department in the Normandy region of north-western France. On 1 January 2017, it was merged into the new commune Mézidon Vallée d'Auge.

Geography
Les Authieux-Papion is located some 14 km south-west of Lisieux and 11 km north-east of Saint-Pierre-sur-Dives. The D47 road runs along the northern border of the commune from Mézidon-Canon in the west to join the D511 which runs down the eastern border of the commune from Saint-Julien-le-Faucon in the north-east to Saint-Pierre-sur-Dives in the south-west. Access to the village is by local roads off these two roads. There is a large forest towards the south (the Bois des Authieux) and another large forest in the north with the rest of the commune farmland.

The Viette river flows through the centre of the commune from east to west as it flows west then north to join the Vie at Le Mesnil-Mauger.

Administration

List of Successive Mayors

Demography
In 2017 the commune had 63 inhabitants.

Sites and monuments

In the Parish Church of Saint-Philbert there is a Statue: Virgin and child (15th century) which is registered as an historical object.

See also
Communes of the Calvados department

References

External links
les Autieux Papion on the 1750 Cassini Map

Former communes of Calvados (department)
Populated places disestablished in 2017

Les Authieux-Papion