{{Album|ime_albuma=Heaven Shall Burn... When We Are Gathered|ime_glazbenika=Marduk|vrsta=studijski album|slika=Marduk - HSB... WWAG.png|žanr=black metal|datum=24. lipnja 1996.|snimanje=siječanj 1996.|studio=Abyss Studio (Pärbly, Švedska)|trajanje=35:40|izdavač=OsmoseRegain (ponovno izdanje)|producent=Peter Tägtgren, Marduk|recenzija=<ul>AllMusic|album_prije=Opus Nocturne|godina0=1994.|godina=1996.|album_poslije=Nightwing|godina2=1998.}}
Heaven Shall Burn... When We Are Gathered četvrti je studijski album švedskog black metal-sastava Marduk. Diskografska kuća Osmose Productions objavila ga je 24. lipnja 1996. Regain Records ponovno je objavio album 27. lipnja 2006.

O albumu
Prvi je Mardukov album s pjevačem Legionom. Ime albuma aluzija je na pjesmu "Dies Irae" s albuma Blood Fire Death švedskog black/viking metal sastava Bathory.

Njemački melodični death metal/metalcore-sastav Heaven Shall Burn nazvan je po tom albumu.

Za pjesmu "Summon the Darkness" glazbu je skladao Øystein "Euronymous" Aarseth, glazbenik norveškog black metal-sastava Mayhem. Pjesma se prvotno trebala pojaviti na albumu De Mysteriis Dom Sathanas.

Popis pjesama

Osoblje

Marduk

 Legion - vokali
 Morgan Steinmeyer Håkansson - gitara
 B. War - bas-gitara
 Fredrik Andersson - bubnjevi

Ostalo osoblje

 Euronymous - glazba (pjesma 1.)
 Tony Särkkä - tekstovi (pjesme 5., 7.)
 Alf Svensson - omot albuma
 Karmanik - grafički dizajn
 Peter Tägtgren - produkcija, inženjer zvuka, mix
 Linus Lindgren - fotografije

Izvori

Albumi sastava Marduk
Albumi iz 1996.


Sir Alfred Rupert Neale Cross  (15 June 1912 in Chelsea, London – 12 September 1980, Oxford) was an English legal scholar. He was the second of two sons of Arthur George Cross, an architect in Hastings, and Mary Elizabeth (née Dalton).

Biography
He was born with cancer of the eyes and was completely blind after an operation at the age of 1. Worcester College for the Blind provided his education before he went to Worcester College, Oxford in 1930 where he took a Second in Modern History in 1933.

Cross remained at Oxford to read for a second school, that of Jurisprudence. He received great help and encouragement from Theo Tyler, Fellow and Tutor in Law at Balliol College, Oxford. Tyler himself was nearly blind. Under his stimulus and rigour, Cross gained a First in Jurisprudence in 1935. '[H]ad he not been overstanding for honours he would have obtained a First in BCL, which he took in 1937', according to H. L. A. Hart. He was awarded the degree of D.C.L. in 1958.

Cross became a solicitor in 1939 and was a tutor, Law Society, from 1945 to 1948.
From 1948 to 1964 he was a Fellow of Magdalen College, Oxford. He held a Visiting Professorship in the University of Adelaide, Australia, 1962, and in the University of Sydney, 1968. On the retirement of Harold Hanbury, Cross was elected Vinerian Professor of English Law in the University of Oxford, a position he held from 1964 to 1979. The Vinerian Professorship carried a Fellowship at All Souls College. He was a Fellow of the British Academy from 1967 and received a knighthood in 1973.

In 1937 he married Aline Heather Chadwick, the daughter of a Leeds solicitor; they had no children.

As an undergraduate Cross represented Oxford University four times (1931–34) on the top board in the prestigious annual Varsity chess match against Cambridge University. He played several times in the top section of the British Chess Championship in the 1930s (for which only an elite group of twelve players qualified).

Cross's elder brother, Geoffrey, also became a lawyer and achieved distinction. He was a Prize Fellow at Trinity College, Cambridge, and became in succession a Judge of the Chancery Division, a Lord Justice of Appeal, and a Lord Appeal in Ordinary.

Works
His best-known work is probably Cross on Evidence, first published in 1959. In 1976 Cross published Statutory Interpretation. This book has been sufficiently well regarded that two posthumous editions have been produced, under the editorship of John Bell and George Engle. In recognition of Cross's great prestige, his name has remained in the predominant spot on the title page.

References

External links
 Braillechess.org: full account of Cross's chess and legal careers

1912 births
1980 deaths
Fellows of Magdalen College, Oxford
Blind scholars and academics
English blind people
English chess players
Alumni of Worcester College, Oxford
English legal scholars
Vinerian Professors of English Law
Fellows of the British Academy
Knights Bachelor
Lawyers awarded knighthoods
English solicitors
20th-century chess players
20th-century English lawyers
Blind lawyers
British lawyers with disabilities

Rupert Cross


An Pycreus permutatus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Diana Margaret Napper. An Pycreus permutatus in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus permutatus


Rauðgresi (fræðiheiti: Geranium robertianum)  er jurt af blágresisætt. Hún er útbreidd um nær allt norðurhvel.

Tilvísanir

Blágresisætt

Rauðgresi


An Malaxis hoi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni P.O'byrne. An Malaxis hoi in nahilalakip ha genus nga Malaxis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Malaxis

Malaxis hoi


Kup Hrvatske u odbojci za muškarce za 2010. godinu je osvojila Mladost Marina Kaštela iz Kaštel Lukšića.
Kup je igran u jesenskom dijelu sezone 2010./11.

Rezultati

1. kolo
Prvi susreti su igrani 2. i 3. listopada, a uzvrati 5. i 6. listopada 2010. godine.

Četvrtzavršnica
Prvi susreti su igrani 9. i 10. studenog, a uzvrati 16. i 17. studenog 2010. godine.

Završni turnir
Igrano 18. i 19. prosinca 2010. u Kaštel Starome u Gradskoj dvorani Kaštela.

Poveznice
 Kup Hrvatske u odbojci za muškarce
 Superliga 2010./11.
 1. liga 2010./11.
 Kup za žene 2010.

Izvori
 hou.hr, KUP 2010 - seniori (2010./2011.), pristupljeno 6. siječnja 2017.
 Hrvatska odbojkaška udruga - Završni bilten - natjecateljska sezona 2010/2011, Zagreb, srpanj 2011. , preuzeto 6. siječnja 2017.

2010

Kup Hrvatske u odbojci za muškarce 2010.


An Echinochloa ugandensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Davenport Snowden ngan Charles Edward Hubbard. An Echinochloa ugandensis in nahilalakip ha genus nga Echinochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Echinochloa

Echinochloa ugandensis


محافظة بنه دنه  ( بالفيتنامية : Bình Định ) هي إحدى محافظات فيتنام. وتقع في الساحل الوسط الجنوبي.

أعلام
 نغوين هوي
 لي فان كيم

المصدر

روابط إضافية
 Binh Dinh Invest, the official provincial investment promotion website
 Binh Dinh Province official website
 Nhon Hoi Economic Zone

الساحل الوسط جنوب فيتنام
محافظات فيتنام

محافظة بنه دنه


කිරිඳි ඇල්ල - ශ්‍රී ලංකාවේ සත්වේනි උසම දිය ඇල්ලයි.

කිරිඳි ඇල්ලට ළඟාවන ආකාරය

රත්නපුර සිට පැල්මඩුල්ල නගරයට පැමිණ පැල්මඩුල්ල නගරයේ සිට කුට්ටපිටිය මාර්ගය ඔස්සේ කිලෝමිටර් හතරක් පමණ පැමිණිය පසු මාර්ගයේ දකුණු පසු කිරිඳි ඇල්ලට යන මාර්ගය හමුවේ. එතැන් සිට මීටර් 500 පමණ ඳුරක් පා ගමනින් ගිය පසු කිරිදි ඇල්ලට ළඟා විය හැකිවේ.

කිරිඳි ඇල්ල


Uelsby Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 10,6 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 473 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Ulrich Bachler tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-suedangeln.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Uelsby


Louis Laouchez, né le  à Fort-de-France et mort le  à Saint-Joseph (Martinique), est un dessinateur, peintre, graveur, sculpteur et céramiste français qui a partagé sa carrière entre l'Afrique  et la Martinique.

Biographie

Jeunesse et formation
Louis Laouchez naît à Fort-de-France, en Martinique, en 1934.

Il grandit dans une famille nombreuse et participe à la culture de la terre dans le terrain familial et à la nourriture des animaux, ce qui le rapproche de la nature. Il a aussi une curiosité pour les artisans de son quartier et en garde un intérêt pour la technique. Il développe très tôt une sensibilité artistique et pour les traditions (africaines, occidentales, caribéennes) et entre à l'École des Arts Appliqués de Fort-de-France, où il peint des paysages et fait de la poterie avec l'argile. Il en sort diplômé en 1950 et expose pour la première fois à Fort-de-France en 1952.

En 1954, Laouchez part en France métropolitaine où il intègre l'École des Arts décoratifs de Nice. Il noue des liens forts avec des étudiants africains et martiniquais, en particulier avec Serge Hélénon. Ces rencontres réveillent en lui des questionnements sur son identité et un besoin de retour à ses origines africaines.

Carrière en Afrique
Une fois son diplôme national en dessin, décoration et céramique obtenu, il part en 1958 en Côte d'Ivoire, où il devient professeur d'arts plastiques à l'École normale d'instituteurs.

Déjà sensibilisé à l'art moderne en France, Louis Laouchez développe sa singularité artistique dans cette institution. En 1964, Serge Hélénon arrive lui aussi en Côte d'Ivoire, où il devient professeur d'arts plastiques à l'École des Beaux-Arts d'Abidjan.

En 1966, Laouchez participe au Festival mondial des arts nègres à Dakar (Sénégal), ce qui concrétise un début de renommée. Il travaille à partir de l'année suivante en Haute-Volta (actuel Burkina-Faso).

Laouchez et Hélénon créent en 1970 à Abidjan le collectif d'artistes Négro Caraïbe, dont la démarche artistique se veut être pont entre le lieu où ils sont nés, la terre d'accueil qu'est la Martinique, et le lieu de leurs origines, la Côte d'Ivoire. Cette démarche imprègne son œuvre plastique toute sa carrière.

Après avoir obtenu en 1970 un diplôme national des Beaux-Arts à l'école des Beaux-Arts de Marseille, Laouchez partage sa carrière entre l'enseignement, la création artistique et des projets liés à l'artisanat, en intégrant notamment le ministère ivoirien du tourisme et de l'artisanat comme conseiller pour plusieurs missions, comme la création d'un office national de l'artisanat d'art, ou en créant le Centre national d'artisanat d'art de Haute-Volta. Il reste en Afrique jusqu'en 1984, à l'exception d'un séjour en Martinique en 1975, lors duquel il crée une structure consacrée aux métiers de l'art.

Carrière en Martinique
Louis Laouchez rentre définitivement en Martinique en 1984, où il se consacre à sa carrière artistique et expose dans le monde entier. Il occupe aussi des fonctions de responsable du bureau de l'artisanat au conseil régional.

Rejoint par Hélénon, les deux artistes travaillent à faire reconnaître le travail des artistes contemporains antillais en Martinique et en Guadeloupe ainsi qu'hors des Antilles, mais se confrontent à des infrastructures déficientes et à un manque de volonté politique.

Dernières années
En 2016, Louis Laouchez réalise  à la Fondation Clément quelques mois avant sa mort, qui survient le  de la même année, à l'âge de .

L'année suivante, la même institution organise une nouvelle exposition en son hommage.

Œuvre

Analyse
Dans son œuvre, Louis Laouchez a une permanente recherche plastique : il expérimente les techniques et arts (peinture, gravure, sculpture, céramique, travail du métal), les matériaux (bois, toile, papier, métal, écorce…) et la couleur (des terres aux teintes puissantes, comme le rouge et le bleu).

Il se distingue par sa  de plasticien caribéen, tout en étant considéré comme , ce qui en fait un . Mpoyi-Buaty qualifie son œuvre de novateur et  lorsqu'il analyse son exposition à Paris en 1982. Il analyse les tableaux exposés (Écorce gravée, Legba, Approches, Écrasement, Symboles, Totem aux sacrifices, Topographie) et estime qu'elles témoigne d'une recherche géographique, de l'origine créatrice, chacun des tableaux étant des références à des ethnies ou des traditions africaines. Laouchez utilise de plus des matériaux anciens : des écorces d'arbre, du kaolin, qu'il utilise pour recréer certaines techniques ancestrales.

En effet, Laouchez est très marqué par les lumières, les matières, les traditions de l'Afrique.  Dans cette recherche identitaire, il cofonde l'école négro-caraïbe qui explore , selon le manifeste. Elle ne rejette pas l'occident et cherche plutôt à embrasser les différences des deux cultures, en assumant d'être des « nègres de la diaspora » issus de l'histoire de la traite et de l'esclavage mais qui revendiquent une identité et un art propres.

La maturité de son œuvre a lieu à partir de son retour en Martinique en 1984. Il continue d'expérimenter avec les techniques et les couleurs et de concilier tradition et innovation, rigueur et liberté de créer. Selon Sylvie Lay, .

Œuvres notables
 Moi, un noir, 1974. Huile sur toile  (Fonds MACTe, collection région Guadeloupe).
 Interprétation sénoufo, 1982. Techniques mixtes sur toile .
 Frères et sœurs libres, 1986. Techniques mixtes sur toile .
 Sans titre (Dyptique), 1992. Techniques mixtes sur bois .
 Embranchement, 1998. Suclpture sur bois de Mahogany  (Fondation Clément, Martinique).
 Mes ancêtres 1, 2 et 3, 2001. Peinture sur bois de Mahogany , ,
 Memwa, 2005. Fresque réalisée pour l'Hôtel de Région de la Martinique. Acier et céramique, 45 m de long et Totem de 5 m de haut.
 Haïti maudite, 2005. Technique mixte sur toile  (Fondation Clément, Martinique).
 Promiscuité, 2007. Techniques mixtes .
 Viscéralement martiniquais 1, 2007. Écorce gravée, marouflée et peinte .
 Arbre de vie, 2013. Écorce gravée .

Expositions notables
Louis Laouchez a exposé à de nombreuses reprises individuellement ou collectivement aux Caraïbes, en Afrique, en Europe et aux États-Unis, notamment :
 1970 : première exposition du groupe Négro Caraïbe, au centre culturel français d'Abidjan
 1982 : exposition de Serge Hélénon et Louis Laouchez à l'Hôtel du Grand Orient de France et dans une galerie de Paris
 1993 : exposition itinérante organisée par The national commission for UNESCO of the Netherlands Antilles Carib Art Contemporary Art of the Caribbean
 2004 : Salon d'automne
 2005 : Salon d'automne

Conservation
Les œuvres sont conservées dans de nombreuses collections publiques ou privées en France, à Cuba, en Côte d'Ivoire, au Burkina Faso, aux Comores, en Suède et aux États-Unis, parmi lesquelles :
 Fonds régional d'art contemporain (Martinique)
 , Santiago (Chili)
 Casa de las Américas, La Havane (Cuba)

Autres œuvres conservées visibles par le public :
 Fresque de  à l'Hôtel Présent, Yamoussoukro (Côte d'Ivoire)
 Panneau () pour l'hôtel Tiama, Abidjan (Côte d'Ivoire)
 Triptyque () pour la résidence de l'Ambassadeur de Côte d'Ivoire aux Nations-Unies, New York (États-Unis)
 Décoration du lycée Félix Éboué de Cayenne (Guyane française)

Notes et références

Annexes

Bibliographie
 Dominique Berthet, « Pratiques artistiques et engagement de Louis Laouchez », in Pratiques artistiques contemporaines en Martinique. Esthétique de la rencontre 1, Paris : L'Harmattan, 2012.
 Joëlle Busca, Résistances Insistances (cat. exp.), Rivière-Pilote, septembre 2012.
 Joëlle Busca et Jean Marie-Louise (préf. Bernard Zadi Zaourou), Louis Laouchez, Paris : Fondation Clément, HC Éditions, 2009, 207 p.
 Henri Micaux, Catalogue de la  exposition du groupe Négro Caraïbe, au centre culturel français d'Abidjan, du 3 au 18 avril 1970.
 Louis Laouchez, « Mémoire d'Afrique, cri d'Antilles », entretien avec Jean-Marie-Louise. Recherches en Esthétique n° 6, « Traditions, modernité, art actuel », 2000.
 .
 .

 .

Liens externes

 .

Naissance en mai 1934
Naissance à Fort-de-France
Décès en Martinique
Décès en novembre 2016
Décès à 82 ans
Dessinateur français
Peintre français du XXe siècle
Peintre français du XXIe siècle
Graveur français du XXe siècle
Graveur français du XXIe siècle
Sculpteur français du XXe siècle
Sculpteur français du XXIe siècle
Céramiste français
Artiste martiniquais

Louis Laouchez


Kayvon Thibodeaux (né le  à Los Angeles) est un joueur américain professionnel de football américain.

Il joue au poste de linebacker pour la franchise des Giants de New York en National Football League (NFL).

Biographie

Jeunesse

Thibodeaux naît à South Los Angeles en Californie. Il étudie et joue au football américain pendant deux saisons au . Il intègre ensuite l' en 2017 où il est désigné meilleur joueur défensif de la saison 2018 par USA Today après avoir totalisé 18 sacks et 54 plaquages sur  la saison.

La saison suivante, il enregistre un total de 152 plaquages, 54 sacks et force 8 . Il est classé deuxième meilleur recrue possible en 2019 et accepte la bourse proposée par l'université de l'Oregon.

Carrière universitaire

Thibodeaux joue dons au niveau universitaire, pour les Ducks en NCAA Division I FBS.

Il y est désigné meilleur joueur défensif de première année (freshman) de la Conférence Pacific-12 en 2019.

La saison suivante, il remporte le . Il est sélectionné dans l'équipe type de la Conférence Pacific-12 après avoir été désigné meilleur joueur (MVP) de la finale de conférence Pacific-12.

Thibodeaux se blesse au niveau de la cheville lors du premier match de la saison suivante et rate les deux matchs suivants. Il totalise sept sacks sur la saison et est désigné à l'unanimité joueur All-American en 2021.

Thibodeaux annonce ensuite qu'il fait l'impasse sur sa dernière année d'éligibilité (année senior) pour se présenter à la draft de la NFL.

Carrière professionnelle

Thibodeaux est sélectionné en  lors du premier tour de la draft 2022 de la National Football League (NFL) par la franchise des Giants de New York.

Il est le premier  sélectionné par les Giants depuis Jason Pierre-Paul en 2010 et le premier sélectionné dans la Top 5 d'une draft depuis  en 1996.

Statistiques

|-
| 2019 || Ducks de l'Oregon ||
| 13 || 35 || 24 || 11 || 9 || 0 || 0 || 3 || 0 || 1 || 0
|-
| 2020 || Ducks de l'Oregon ||
| 7 || 42 || 25 || 17 || 3 || 0 || 0 || 3 || 0 || 0 || 0
|-
| 2021 || Ducks de l'Oregon ||
| 10 || 49 || 35 || 14 || 7 || 0 || 0 || 1 || 0 || 2 || 0

|20 || 126 || 84 || 42 || 19 || 0 || 0 || 7 || 0 || 3 || 0

|-
| 2022 || Giants de New York
| ? || colspan="4" align="center" | Saison en cours || colspan="4" align="center" | Saison en cours || ? || ?

Trophées et récompenses
 Désigné meilleur joueur défensif freshman de la saison de la Conférence Pacific-12 en 2019 ;
 Désigné MVP de la finale de conférence Pacific-12 en 2020 ;
 Vainqueur du Trophée Morris en 2020 ;
 Désigné à l'unanimité joueur All-American en 2021 ;
 Sélectionné dans l'équipe type de la Conférence Pacific-12 en 2020 et 2021.

Vie privée
En , Thibodeaux annonce une collaboration avec Philip Knight (fondateur de la société Nike) et Tinker Hatfield (designer pour chaussures) afin de pour concevoir des illustrations de jetons non fongibles (NFT). Il lance ensuite sa propre cryptomonnaie, « $JREAM », en .

Notes et références

Liens externes

Naissance en décembre 2000
Naissance à Los Angeles
Joueur américain de football américain
Linebacker
Joueur de football américain des Ducks de l'Oregon
Choix de draft des Giants de New York
Joueur des Giants de New York

Kayvon Thibodeaux


Învățarea profundă (cunoscută și sub numele de învățare profundă structurată sau învățare ierarhică) este parte dintr-o familie de metode de învățare automată bazată pe rețele neuronale artificiale. Învățarea poate fi supravegheată, semi-supravegheată sau nesupravegheată.

Arhitecturile de învățare profundă, precum rețele neuronale profunde, rețele neuronale recurente și rețelele neuronale convoluționale, au fost aplicate în diverse domenii, precum recunoașterea imaginilor, recunoașterea vocală, prelucrarea limbajului natural, recunoașterea audio, filtrarea în rețele sociale, traducerea automată, bioinformatica, proiectarea de medicamente, analiza de imagini medicale, inspeciția materialelor și divertisment, unde au obținut rezultate comparabile cu și, în unele cazuri, superioare experților umani.

Rețelele neuronale au fost inspirate de prelucrarea informațiilor și nodurile de comunicare distribuite în sistemele biologice. Rețelele neuronale artificiale diferă de creierul biologic. În special, rețelele neuronale tind să fie statice și simbolice, în timp ce creierul biologic al celor mai multe organisme vii este dinamic și analog.

Definiție
Învățarea profundă este o clasă de algoritmi de învățare automată care folosesc mai multe straturi de neuroni pentru a extrage progresiv caracteristici de nivel superior din datele de intrare. De exemplu, în procesarea imaginilor, straturile inferioare pot identifica margini, în timp ce straturile superioare pot identifica elemente semnificative, precum cifre, litere sau fețe de oameni.

Istoric
Termenul de Învățare Profundă a fost introdus în comunitatea de învățare automată de către Rina Dechter în 1986, iar în cea de rețele neuronale artificiale de Igor Aizenberg și colegii în anul 2000.

În martie 2019, Yoshua Bengio, Geoffrey Hinton și Yann LeCun au fost distinși cu Premiul Turing pentru descoperirile conceptuale și inginerești care au făcut din rețelele neuronale profunde o componentă critică de calcul.

Rețele neuronale

Rețelele neuronale artificiale
Rețelele neuronale artificiale (RNA) sunt sisteme de calcul inspirat de rețelele neuronale biologice care constituie creierul animalelor. Astfel de sisteme învață (își îmbunătățesc progresiv capacitatea lor) să execute sarcini prin observarea de exemple, de obicei fără a fi nevoie de re-programare în funcție de domeniu. De exemplu, în recunoașterea de imagini, ar putea învăța să identifice imaginile care conțin pisici analizând exemple de imagini care au fost manual etichetate ca "pisică" sau "nici o pisică", iar ulterior să aplice aceste cunoștințe unor imagini noi. Astfel de algoritmi sunt utilizați în aplicații care nu pot fi modelate ușor folosind algoritm tradișionali, precum programarea bazată pe reguli.

O RNA se bazează pe o colecție de unități conectate numite neuroni artificiali, (similar cu neuronii biologici în creierul biologic). Fiecare conexiune (sinapsă) dintre neuroni poate transmite un semnal între neuroni. Neuronul receptor (postsinaptic) poate procesa semnalul și apoi transmite mai departe către următorii neuroni la care este conectat. Neuronii pot avea stare, în general reprezentată de numere reale, de obicei între 0 și 1. Neuronii și sinapsele pot, de asemenea, avea o greutate care variază pe măsură ce învățarea are loc și care poate mări sau micșora puterea semnalului care este transmis mai departe.

De obicei, neuronii sunt organizați în straturi. Diferite straturi pot efectua diferite tipuri de transformări asupra intrărilor lor. Semnale călătoresc de la primul strat (de intrare) până la ultimul strat (de ieșire), eventual după ce traversează straturi intermediare de mai multe ori.

Rețelele neuronale au fost folosite într-o varietate de domenii, printre care recunoașterea imaginilor, recunoaștere vocală, traducere automată, filtrare în rețele de socializare, jocuri și diagnosticare medicală.

În 2017, rețelele neuronale au de obicei câteva mii spre câteva milioane de unități și milioane de conexiuni. În ciuda acestui număr de mai multe ordine de mărime mai mic decât numărul de neuroni din creierul uman, aceste rețele pot efectua mai multe sarcini la un nivel superior față de oameni (de exemplu, recunoașterea fețelor sau jocul "Go" ).

Rețele neuronale profunde
O rețea neuronală profundă (RNP) este o rețea neuronală artificială (RNA) cu mai multe straturi între straturile de intrare și ieșire. RNP găsește modalitatea potrivită de manipulare matematică pentru a transforma semnalul de intrare în cel de ieșire, fie că este vorba de o relație liniară sau neliniară. Rețeaua se mișcă prin straturi calculând probabilitatea fiecărui rezultat. De exemplu, o RNP care este instruită să recunoască rasele de câini v procesa o anumită imagine și calcula probabilitatea ca animalul din imagine să fie dintr-o anumita rasă. Utilizatorul poate revizui rezultatele și selecta care probabilități ar trebui să fie afișate de rețea (peste un anumit prag, etc.). Fiecare astfel de manipulare matematică este considerată un strat, iar RNP complexe au mai multe straturi, de unde și numele de rețele "profunde".

RNP pot modela relații neliniare complexe. Arhitecturile RNP generează modele compoziționale în care obiectul este exprimat ca o compoziție stratificată de primitive. Straturile suplimentare permit compoziția caracteristicilor din straturile inferioare, cu potențial de modelare a datelor complexe cu mai puține unități decât rețea superficială de performanță similară.

Arhitecturile profunde includ multe variante bazate pe doar câteva metode elementare. Fiecare arhitectură are succes în domenii specifice. Diversele arhitecturi nu pot fi întotdeauna comparate, cu excepția cazului în care acestea sunt evaluate pe aceleași seturi de date.

Rețelele neuronale recurente (RNN), în care datele pot circula în orice direcție, sunt utilizate pentru aplicații cum ar fi modelarea limbajului. Memoria lungă pe termen scurt  este deosebit de eficientă pentru această utilizare.

Rețelele neuronale convoluționale (RNC) sunt utilizate în recunoașterea imaginilor. RNC au fost aplicate și în modelarea acustică pentru recunoașterea automată a vorbirii.

Aplicații

Recunoașterea automată a vorbirii
Recunoașterea automată a vorbirii la scară largă este primul și cel mai convingător caz de succes al aplicării învățării profunde. Rețelele recurent cu memorie pot învăța obiective "foarte profunde", care implică intervale multi-secundă și care conțin evenimente de vorbire separate de mii de pași discreți pași de timp, unde un pas de timp durează aproximativ 10 ms. Un LSTM cu porți de uitare este competitiv cu metodele tradiționale de recunoaștere a vorbirii în anumite domenii.

Toate marile sisteme comerciale de recunoaștere a vorbirii (de exemplu, Microsoft Cortana, Xbox, Skype Translator, Amazon Alexa, Google Now, Apple Siri, Baidu, iFlyTek și Nuance) se bazează pe învățarea profundă.

Prelucrarea limbajului natural
Rețelele neuronale au fost folosite pentru punerea în aplicare a modelelor de limbă încă de la începutul anilor 2000. LSTM a contribuit la îmbunătățirea traducerii automate și modelelor de limbă.

Cercetările recente generalizează reprezentărilor cuvintelor la reprezentările propozițiilor.

Descoperirea de medicamente și toxicologie
Un procent mare de medicamente potențiale eșuază în a fi aprobate din cauza eficacității insuficiente (efectul asupra țintei), interacțiunilor nedorite (efecte în afara țintei) sau efectelor toxice neprevăzute. Cercetătorii au explorat utilizarea învățării profunde pentru a prezice efectele asupra țintelor biomoleculare și cele toxice ale substanțelor chimice din nutrienți, produse de uz casnic și medicamente.

Bioinformatică
O rețea neuronală auto-codificantă a fost folosită în bioinformatică pentru a prezice adnotări spre Gene Ontology și relații genă-funcție.

În informatică medicală, învățarea profundă a fost folosită pentru a prezice calitatea somnului pe baza datelor de la senzori portabili și complicații de sănătate pe baza dosarelor electronice de sănătate. Învățarea profundă a arătat că este utilă și în sănătate.

Analiza Imaginilor Medicale
S-a demonstrat că învățarea profundă produce rezultate comparabile cu ale omaenilor în aplicații medicale, precum clasificarea celulelor canceroase, detectarea leziunilor, segmentarea organelor și îmbunătățirea imaginilor.

Detectarea fraudelor financiare
Învățarea profundă este aplicată cu succes în detectarea fraudelor financiare și spălării de bani. "Sistemele profunde de detectare a spălării de bani pot identifica și recunoaște relații și asemănări între date și, mai mult, pot învăța să detecteze anomalii sau să clasifice și să anticipeze anumite evenimente". Soluția folosește atât tehnici de învățare supravegheată, precum clasificarea tranzacțiilor suspecte, cât și învățare nesupravegheată, precum detectarea anomaliilor.

Note

Tehnologii emergente
Inteligență artificială
Rețele neuronale artificiale
Învățare profundă

Învățare profundă


ශාස්ත‍්‍රඥයින් එ නීතීඥයින් අධිකරණයන් විසින් ප‍්‍රදානය කරනු ලබන අලාබයන් (හානිපූරක, බරපතල හා දණ්ඩනීය) අනුව තෝරත නීතියේ ඉලක්කයන් අතර පිළිගැටුමක් හඳුනාගෙන ඇත.  In The Aims of the Law of Tort (1951) හි ග‍්‍රැන්විල් විලියම්ස් විවිධි තෝරතයන් පදනම්වන පදනම් කිහිපයක් දක්වා සිටියි. එනම් සංසිඳවීම, යුක්තිය, නිවර්තනය සහ හානිපූරනයයි.

1950 අවසන් භාගයේ සිට නෛතික පදනමක පිහිටා කටයුතු කළ ආර්ථික විද්‍යාඥයින් සහ ආර්ථික විද්‍යාව කෙරෙහි දිශානතවූ නීතීඥයින් කණ්ඩායමක් තෝරතයේ අරමුණ අවදානම කාර්‍යක්‍ෂම ලෙස බෙදාහැරීම බව දක්වා සිටියහ. මෙම කණ්ඩායම නීති හා ආර්ථීක විද්‍යා ව්‍යාපාරය ලෙසින් හඳුන්වනු ලබයි. මෙම ව්‍යාපාරයේ මූලිකයකු වූ රොනාල්ඞ් කෝසි සිය The Problem of Social Cost (1960) නම් ලිපියේ දක්වා සිටියේ තෝරතයේ ඉලක්කය වියයුත්තේ ගණුදෙනුවල වියදම අවම කරන ආකාරයෙන් හැකිතාක් දුරකට වගකීම නිරූපනය කිරීම වියයුතු බවයි.

තෝරත නීතිය ප‍්‍රතිසංස්කරණය සඳහා වන ඉල්ලිීම් නීතියේ විවිධ න්‍යායන් නිරූපනය වන විවිධාකර ස්ථාවරයන් තුලින් ඉදිරිපත්වේ. සමහර ඉල්ලීම් විභවතාවයක් සහිත ඉල්ලූම්කරුවන් මුහුණ දෙන්නාවූ අසීරුතාවයන් අවධාරනය කරයි. එයට හේතුව සෑම අයෙකුටම අනතුරු සිදුවිය හැකි වුවත් අධිකරණයක් ඉදිරියේදී අලාභ ඉල්ලා සිටිය හැකි විත්තිකරුවකු සොයාගත හැකිවන්නේ සමහරුනට පමණක් වීමය. පී. එස්. අටියා මෙම තත්වය 'අලාභ ලොතරැයියක්' ලෙසින් හඳුන්වයි. මීට සමාන්තරව නවසීලන්ත රජය 1960 ගණන්වලදී අනතුරු සඳහා 'වරදක් නැති' වන්දි ප‍්‍රදාන ක‍්‍රමයක් හඳුන්වාදෙනු ලැබීය. මීට සමාන යෝජනාවන් ඒක්සත් රාජධානියේ ශාස්ත‍්‍රාලීය සංවාදයන් තුලද පවතී.

ෙකසේවෙතත් එක්සත් ජනපදය තුල ඉල්ලා සිටින ප‍්‍රතිසංස්කරණයන් මඟින් තෝරත නීතියේ විෂය පථයේ කැපීපෙනෙන වෙනස්කම් ඉල්ලා සිටියි. ප‍්‍රතිභාර වන්දි විශේෂ සමීක්‍ෂණයකට ලක්වී ඇති අතර බොහෝ අය විශ්වාස කරන්නේ දණ්ඩනීය හානි පූරනයන් නීති පද්ධතියට අනවශ්‍ය බරක් වන බවයි.

හුදෙක් ආර්ථිකමය පාඩුවට පමණක් වගකීම සීමාකිරීමේදී න්‍යායාත්මක සහ ප‍්‍රතිපත්තිමය වුවමනාවන් මූලික වෙයි.

තෝරත න්‍යාය සහ ප‍්‍රතිසංස්කරණය


දබරැඟිල්ල, (තර්ජනාංගුලිය හා  රණැඟිල්ල ලෙසින්ද හැඳින්වෙන), යනු මානව අතක  දෙවන ඇඟිල්ලයි.

දබරැඟිල්ල


සිද්ධි සහ උපනති

වැදගත් පුද්ගලයෝ
 මධ්‍යම කාලානුක්‍රමය පරිදී, ක්‍රිපූ 1822 සිට,  ලාසා නම් මැද-පෙරදිග පුරවර රාජ්‍යයේ පාලකයා ලෙස පළමුවන රිම්-සින්
 මධ්‍යම කාලානුක්‍රමය පරිදී, ක්‍රිපූ 1792සිට, බැබිලන්හී රජු ලෙසින් හමුරාබි
 ක්‍රිපූ  1817 පමණ සිට 1781 දක්වා පමණ බැබිලන්හී රජු ලෙසින් සුමු-ලා-එල්
 ක්‍රිපූ 1801 සිට 1785 දක්වා ලාසාහී රජු ලෙසින් නූර්-ආඩාඩ්

ආශ්‍රිත

ක්‍රිපූ 18වන සියවස

ක්‍රිපූ 1790ගණන්


أرشيل غوركي  (بالأرمنية:Արշիլ Գորկի) (1904-1948) واسمه الأصلي فوستانيك مانوك أدويان هو رسام أمريكي أرمني الأصل. ولد في عام 1904 بأحد ضواحي مدينة فان التاريخية بأرمينيا، وهي تابعة لتركيا حاليا. يتبع غوركي المدرسة التجريدية، ويقول النقاد أنه من أبرز ممثلين التيار التعبيري التجريدي في الفن التشكيلي.

حياته
هاجر والد غوركي إلى الولايات المتحدة عام 1908، وتوفيت والدته من الجوع وهو في سن صغيرة. استطاع بعدها الوصول مع أخته إلى أمريكا عام 1920. عاش في لونغ آيلاند بنيويورك. وعمل بداية حياته في غسيل الأطباق بالمطاعم وترميم اللوحات، ثم أقام أول معرض رسم شخصي له في عام 1934.

روابط خارجية

مراجع

انتحار في 1948
أشخاص من محافظة وان
أمريكيون من أصل أرمني
رسامو بورتريه أرمن
رسامو بورتريه أمريكيون
رسامون أرمن في القرن 20
رسامون أمريكيون
رسامون أمريكيون في القرن 20
رسامون تجريديون
عثمانيون أرمن
عثمانيون مهاجرون إلى الإمبراطورية الروسية
فنانون ذكور أمريكيون في القرن 20
فنانون سرياليون
فنانون منتحرون
فنانون وفنانات أمريكيون
منتحرون بالشنق في كونيتيكت
منتحرون شنقا
مهاجرون سوفيت إلى الولايات المتحدة
مواليد 1904
مواليد في وان (مدينة)
ناجون من الإبادة الجماعية للأرمن
وفيات 1948

أرشيل غوركي


Miting koji se održao u mjestu Srbu 25. srpnja 1990. bio je miting otvorenih velikosrpskih značajka.

Nadnevak nije slučajno izabran. Bio je tempiran za dan kad je bila predviđena sjednica Sabora SR Hrvatske. Na toj je sjednici bilo predviđeno usvajanje amandmana na Ustav SR Hrvatske iz 1974. godine, što je i usvojeno: Hrvatska je postala suverena država, iz naziva hrvatske države izbačen je pridjev "socijalistička", usvojen je novi ("povijesni") grb i zastava te promijenjeni nazivi državnih dužnosti. Na velikosrpskom je mitingu osnovano tzv. Srpsko nacionalno vijeće i donesena je Deklaracija o suverenosti i autonomiji Srba u Hrvatskoj.
Nevjerojatna je podudarnost da se održao gotovo na obljetnicu velikosrpskog mitinga održanog na istom mjestu 19 godina prije, 1971., koji je prethodio udaru na hrvatsko proljeće.

Miting iz 1990. održao se u Srbu usporedno sa zasjedanjem Hrvatskog sabora na kojem su usvojeni amandmani na hrvatski ustav. Na ovom mitingu, tzv. Saboru Srba donesena je "Deklaracija o suverenosti i autonomiji srpskog naroda", a u općinama Knin, Benkovac i Obrovac taj je dan proglašen neradnim.

Izvori

Hrvatska povijest
Velikosrpski mitinzi

Velikosrpski miting u Srbu 25. srpnja 1990.


Ostriopsis (lat. Ostryopsis), biljni rod iz porodice brezovki. Pripada mu tri vrste grmova raširenih u Kini.

O. nobilis voli sunčane planinske padine a naraste do pet metara visine. Raširen je u jugozapadnom Sichuanu, i sjeverozapadnom Yunnanu na visinama od 1500-3000 m. O. davidiana, je niža od O. nobilis, naraste do tri metra visine, a često će sadi ybog kontrole erozije. Ona raste na visinama od 800-2800 m. u provincijama Gansu, Hebei, Liaoning, Unutrašnja Mongolija, Ningxia, Shaanxi, Shanxi i yapadnom Sichuanu. Upotgrebljava se i za izradu poljoprivrednih alata.

Treća vrsta O. intermedia je na crvenom popisu sa statusom osjetljive vrste. Njena populacija je malena i u opasnosti je od gubitka staništa, jer su šume (na samo šest lokacija) u kojima raste pod pritiskom plantažera koji ih krće zbog plantaža.

Vrste
 Ostryopsis davidiana  Decne.
 Ostryopsis intermedia  B.Tian & J.Q.Liu
 Ostryopsis nobilis Balf.f. & W.W.Sm.

Izvori

Coryloideae

Ostriopsis


فايزة كمال (31 ديسمبر 1960 - 26 مايو 2014)، ممثلة مصرية.

حياتها
ولدت في الكويت لأبوين مصريين يعملان في الكويت، وعاشت هناك أكثر من عشرين عامًا حيث أنهت دراستها الابتدائيّة والمتوسطة والثانوية في مدارسها كما أنها التحقت بالمعهد العالي للفنون المسرحية وقدّمت بالفعل في قسمي الديكور كرغبة أولى والتمثيل كرغبة ثانية، ونجحت في القسمين، وأصرَّ والداها على أن تلتحق بقسم الديكور فلا يمكن أن يسمحا لابنتهما بدراسة التمثيل، حتى استطاع أستاذها الفنان سعد أردش إقناعهما، لتتلمذ على يده.

بدأت مشوارها الفني وهي في السنة الأولى بالمعهد فشاركت في مسلسل تاريخي حمل اسم العدل والتفاح أمام مديحة كامل وعبد الله غيث، ثم توالت أعمالها الفنية والأدوار التي يعرضها عليها المخرجين فقدمت مع المخرج سامي محمد علي بمسلسل وتاه الطريق وظهرت في فيلم الطائرة المفقودة، إلى أن قررت العودة إلى مصر لتبدأ مشوارها الفني في الثمانينات لثلاثين عامًَا متواصلة حتى مرضها ووفاتها في عام 2014.

حياتها الأسرية
تزوّجت من المسرحي «مراد منير»، وأنجبت ابنان هما يوسف وليلى.

وفاتها
تعرضت لأزمة صحية ونقلت على أثرها إلى غرفة العناية المركزة بمستشفى القصر العيني، حيث تبين بعد خضوعها لعدد من الفحوصات والأشعة إصابتها بسرطان الرحم وليس سرطان الكبد كما يشاع وهناك توفيت في 26 مايو 2014.

أعمالها الفنية

من المسلسلات

أفلام

مسرحيات
على خشبة المسرح قدمت:

أخرى

روابط خارجية

المراجع

ممثلات أفلام مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
ممثلات مسرح مصريات
ممثلات مصريات في القرن 20
ممثلات مصريات في القرن 21
مواليد في الكويت
مواليد 1380 هـ
مواليد 1960
وفيات 1435 هـ
وفيات 2014
وفيات السرطان في مصر
وفيات بسبب سرطان الكبد
وفيات في القاهرة

فايزة كمال


David Michael Bautista Jr. (d. 18 Ocak 1969; Arlington, Virginia) Amerikalı aktör ve eski profesyonel güreşçi.

Hayatı ve Kariyeri
David Michael Bautista Jr, 18 Ocak 1969 tarihinde Yunan kökenli bir annenin ve Filipinler göçmeni bir babanın oğlu olarak Arlington, Virginia'da dünyaya geldi. 1990 yılında ilk eşi Glenda ile evlendi ve bu evlilikten iki kızı dünyaya geldi. 1998 yılında Glenda'dan boşandı. 13 Ekim 1998 tarihinde ikinci eşi Angie ile evlendi ve bu evlilikten bir oğlu dünyaya geldi. 30 Ekim 1999 tarihinde Khan adıyla ilk maçına çıktı. 2002 yılında WWE'nin ana kadrosuna girdi. 9 Mayıs 2002 tarihli Raw şovunda WWE'deki ilk görünümünü gerçekleştirdi. Ocak 2003'te Ric Flair, Triple H ve Randy Orton'dan oluşan Evolution takımına dahil oldu. 14 Aralık 2003 tarihinde Ric Flair ile birlikte takım kemeri kazandı fakat daha sonra 16 Şubat 2004 tarihli Raw şovunda Booker T ve Rob Van Dam'a mağlup olarak kemeri kaybetti. 30 Ocak 2005 tarihinde 28. sıradan girip en son John Cena'yı eleyerek Royal Rumble 2005'i kazandı.

Bautista, 3 Nisan 2005 tarihli WrestleMania 21 öncesi Triple H ve Ric Flair'a saldırarak Evolution takımından ayrıldı ve WrestleMania 21'de Triple H ile olan maçından galip ayrılarak Dünya Ağırsiklet Şampiyonluğu'nu kazandı. Aynı ay Flex dergisinin kapağında yer aldı. 1 Mayıs 2005 tarihinde Triple H ile bir rövanş maçına çıktı ve bir kez daha galip geldi. Ekim 2005'te Evolution takımı dağıldı. 2006 yılında oyunculuğa başladı. Aynı yıl ikinci eşi Angie'den boşandı. Eylül 2008'de Muscle & Fitness dergisinin kapağında yer aldı. Mayıs 2010'da John Cena ile olan maçından sonra WWE'den istifa etti. 21 Haziran 2010 yılında MMA kariyerine başlayacağını belirtti. Ağustos 2012'de karma dövüş sanatlarında dövüşmek için Classic Entertainment & Sports (CES) ile bir sözleşme imzaladı. 6 Ekim 2012 tarihinde Vince Lucero ile ringe çıktı ve nakavt ile maçı kazandı. 23 Aralık 2013 tarihli Raw şovunda Batista'nın 20 Ocak 2014 tarihli Raw şovunda geri döneceğini duyuruldu. 20 Ocak 2014 tarihli Raw şovunda şampiyon Randy Orton ile yüzleştirilmek için WWE'ye geri döndü. 26 Ocak 2014 tarihinde 28. sıradan girip en son Roman Reigns'i eleyerek Royal Rumble 2014'ü kazandı. 2 Haziran 2014 tarihli Raw şovunda Triple H ile olan konuşmasından sonra ikinci kez WWE'den istifa etti. Nisan 2015'te WWE'ye geri dönmekle ilgileneceğini, ancak sadece televizyonda olmayan etkinliklere katılacağını söyledi. Ekim 2015'te direk dansçısı Sarah Jade ile evlendi. 2016 yılında WrestleMania 32'de görünmesi için kendisiyle temasa geçildi, ancak teklifi reddetti. 16 Ekim 2018 tarihli SmackDown 1000 şovunda Evolution ile birlikte WWE'ye ikinci dönüşünü gerçekleştirdi. 2019 yılının başlarında üçüncü eşi Sarah Jade'den boşandı.

25 Şubat 2019 tarihli Raw şovunda Triple H ve ekibi Ric Flair'ın 70. yaş gününü kutlamak için Ric Flair'ı anons ettiğinde Batista arka alanda Ric Flair'a saldırdı. Daha sonra kameraya bakarak "Hey, Hunter. Do I have your attention now?" diyerek meydan okudu. 8 Nisan 2019 tarihinde WrestleMania 35'te Triple H ile karşılaştı ve kaybetti. Bu maçtan bir gün sonra profesyonel güreşten emekli olduğunu açıkladı. 2020 yılında Demokrat Parti'nin başkanlık seçimlerinde Bernie Sanders için oy kullandığını açıkladı. WWE'de güreştiği zaman içerisinde dört kez Dünya Ağırsıklet Şampiyonluğu, iki kez de WWE Şampiyonluk unvanına sahip oldu. Bu şampiyonluklara ek olarak, World Tag Team Şampiyonluğu ödülünü iki kez Ric Flair ile birlikte ve bir kez de John Cena ile birlikte toplamda 3 kez kazandı. WWE Tag Team Şampiyonluğu'nu Rey Mysterio ile birlikte bir kez kazandı.

Filmografi

Profesyonel Maç Kaydı

| style="text-align:center;" colspan="8"|44 maç (28 galibiyet, 14 yenilgi, 2 sonuçsuz)
|-  style="text-align:Left; background:#e3e3e3;"
|  style="border-style:none none solid solid; "|Sonuç
|  style="border-style:none none solid solid; "|Rakip
|  style="border-style:none none solid solid; "|Şirket
|  style="border-style:none none solid solid; "|Etkinlik
|  style="border-style:none none solid solid; "|Zaman
|  style="border-style:none none solid solid; "|Tarih
|  style="border-style:none none solid solid; "|Yer
|  style="border-style:none none solid solid; "|Notlar
|- align=center
|
|align=left| Kane
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Shawn Michaels
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Maven
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Chris Jericho
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Triple H
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Triple H
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Triple H
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| John "Bradshaw" Layfield
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| John "Bradshaw" Layfield
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Eddie Guerrero
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Jonathan Coachman
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Mr. Kennedy
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| King Booker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| King Booker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Mr. Kennedy
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| The Undertaker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|Sonuçsuz
|align=left| The Undertaker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Edge
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Edge
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Edge
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| The Great Khali
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| The Great Khali
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| The Undertaker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| The Undertaker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Umaga
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Shawn Michaels
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Shawn Michaels
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Edge
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|Sonuçsuz
|align=left| CM Punk
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| John Cena
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| John "Bradshaw" Layfield
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Chris Jericho
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Randy Orton
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Randy Orton
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Randy Orton
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Rey Mysterio
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| The Undertaker
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| John Cena
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| John Cena
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| John Cena
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| John Cena
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Vince Lucero
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|
|align=left| Alberto Del Rio
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| Kaybetti
|align=left| Triple H
|
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|-
| style="text-align:center;" colspan="8"|Yalnızca teke tek maçlara yer verilmiştir.

Şampiyonlukları ve Başarıları
Ohio Valley Wrestling
 OVW Heavyweight Championship (1 kez)
Pro Wrestling Illustrated
 Most Improved Wrestler of the Year (2005)
 Wrestler of the Year (2005)
 Ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2005
World Wrestling Entertainment
 World Heavyweight Championship (4 kez)
 World Tag Team Championship (3 kez) – Ric Flair (2) ve John Cena (1) ile
 WWE Championship (2 kez)
 WWE Tag Team Championship (1 kez) – Rey Mysterio ile
 Royal Rumble (2005, 2014)
 WWE Hall of Fame (Class of 2020)
Wrestling Observer Newsletter
 Feud of the Year (2005) vs. Triple H
 Feud of the Year (2007) vs. The Undertaker
 Most Overrated (2006)

Kaynakça

Dış bağlantılar

1969 doğumlular
Yaşayan insanlar
Yunan asıllı Amerikalılar
Filipin asıllı Amerikalılar
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
21. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
Amerikalı erkek profesyonel güreşçiler

Dave Bautista


An Gelidocalamus rutilans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tai Hui Wen. An Gelidocalamus rutilans in nahilalakip ha genus nga Gelidocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gelidocalamus

Gelidocalamus rutilans


زولينغن أو زُلِنغِن (Solingen) هي مدينة تقع في ولاية شمال الراين-وستفاليا تابعة إلى مقاطعة دسيلدورف
يحدها كل من فوبرتال ورمشايد ومع بيرغيش غلادباخ ليفيركوزن ومتمان يكونون بيرغشس لاند (Bergisches Land).

ارتفع عدد السكان في العام 1929 إلى أكثر من 100،000 نسمة وبذالك تحولت من مدينة صغيرة إلى مدينة ذات محافظة

جغرافة

تعتبر سولينغن من المدن المرتفعة في ولاية نوردفيست فالين حيث يبلغ ارتفاعهة 276 متر فوق سطح البحر, ويبلغ مساحتها 89,45 متر مربع معظم المناطق غير مائهولا لصعوبة الجغرافية.

السكان

يبلغ تعداد السكان في اخر احصائية Desember 2010 ديسمبر حوالي 159,927 نسمة

المعالم

تعتبر سولينغن من أشهر المدن في العالم بصناعة السكاكين وصناعة أهم قطع السيارات ويقام معارض في الشركات حيث تكون السياحة مزدهرة طوال السنة ويوجد بها اعلا جسر حديد بدون اعمدة ويقام احتفال سنوي له.
يوجد كذلك أماكن سياحية أخرى كالمطاعم والبارات ومن اشهراها Ola Mexico ودور سينما وديسكوات
 عنوان الوصلة
 عنوان الوصلة

توأمة
لزولينغن اتفاقيات توأمة مع كل من:

 خاودا
 تشالون سور ساون

 نيس زيونا
 خينوتيغا

أعلام

 أدولف أيخمان
 هربرت شايد

مراجع

أعضاء الرابطة الهانزية
مدن شمال الراين-وستفاليا
مدن في شمال الراين-وستفاليا

زولينغن


Cort Adelers Gade er en gade i Indre By i København, der går fra Holbergsgade til Havnegade. Gaden er hovedsageligt bebygget med etageejendomme. Den er opkaldt efter generaladmiral Cort Adeler (1622-1675)

Historie og bebyggelse

Gaden ligger i kvarteret Gammelholm. Området var indtil 1859 en del af Orlogsværftet men blev derefter bebygget med etageejendomme i 1860'erne og 1870'erne. I den forbindelse blev der anlagt ni nye gader, der overvejende blev opkaldt efter søhelte og teaterpersoner. Cort Adelers Gade blev således opkaldt efter generaladmiral Cort Adeler (1622-1675) i 1870. Han havde som yngre været i nederlandske og veneziansk krigstjeneste. Under et søslag mellem venezianerne og tyrkerne bordede han det tyrkiske admiralskib med sine folk og dræbte personligt den fjendtlige flådechef.

Gammelholm blev tæt bebygget fra starten. Gaderne så godt nok pæne ud med mange dekorerede facader, men i gårdene bag dem blev der bygget mange baghuse, sidehuse, skure og værksteder. Efter den tabte 2. Slesvigske Krig i 1864 havde staten brug for penge, og pladsen skulle derfor udnyttes. Først et århundrede senere begyndte man at sanere og skabe fælles gårdanlæg. I karreen Havnegade / Cort Adelers Gade / Herluf Trolles Gade stod Charlotte Skibsted for det i 1990. Gårdanlægget blev præmieret af Københavns Kommune i 1991.

Et særligt kendetegn ved gaden er, at alle gadehjørnerne ved Holbergsgade og Havnegade er afrundede. Det er ellers ikke så almindeligt i Indre By. Et par af dem er desuden dekoreret særligt iøjnefaldende. Cort Adelers Gade 9 / Havnegade 43 fra 1872 har således hvidt indrammede vinduer og flere hvide lisener på den ellers murstensrøde facade. På de mellemliggende ejendomme er udsmykningen mere behersket. På nr. 5-7 fra 1872 og nr. 10 fra 1875 ses dog flere pilastre. Nr. 3 fra 1873 gør sig til gengæld bemærket med sin lysegule facade.

Beboere
Forfatteren og sceneinstruktøren på det nærliggende Det Kongelige Teater, H.P. Holst, boede i nr. 7 fra 1887 til 1893. Politikeren J. C. Christensen boede i nr. 12 fra 1905 til 1908, hvor han var konseilpræsident (statsminister). Redaktøren Anker Kirkeby boede i samme ejendom fra 1905 til 1910.

Litteratur
 København før og nu - og aldrig, bind 2 Gammelholm og Frederiksholm af Steffen Linvald. Forlaget Palle Fogtdal, 1987.

Eksterne henvisninger

Noter

Gader i Indre By (København)
Gammelholm

Cort Adelers Gade


Roberts Krūzbergs est un patineur de vitesse sur piste courte letton.

Biographie
Son entraîneur est son grand frère, Karlis Kruzbergs, avec Jekabs Saulitis entraînant l'équipe nationale en parallèle.

En 2019, il est treizième aux championnats du monde du 1000 mètres.

Il participe aux épreuves de patinage de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques de 2022 sur le 1000 mètres.

Notes et références

Liens externes

Patineur de vitesse sur piste courte letton
Patineur de vitesse sur piste courte aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Naissance en avril 2001
Naissance à Ventspils

Roberts Krūzbergs


Dedeman Holding, Mehmet Kemal Dedeman tarafından kurulan Türk şirketler topluluğudur.

Dedeman Tarihi
Dedeman Grubu ilk olarak 1918 yılında temelini atmıştır. Mehmet Kemal Dedeman, babasının vefatı nedeniyle 15 yaşında, Kayseri Kapalıçarşı'daki dükkânın idaresini devralmıştır. 1933 yılında inşaat sektörüne giriş yapan Dedeman Grubu bu sektörde başarılı sonuç elde etmiş ve o dönemde Cumhuriyet'in 10. yılı kutlamalarında, Atatürk'ün nutkunu okuyacağı platformun yapımını Mehmet Kemal Dedeman üstlenmiştir. Dedeman Grubu 1947 madencilik sektörüne giriş yapmıştır. İlk madencilik girişimini, Kayseri'nin Pınarbaşı kazasına bağlı Toruntepe Bölgesi'ndeki krom yataklarında  başlattı. Dedeman 1961 yılında Madencilik A.Ş. bünyesinde 60.000 ton/yıl kapasiteli Toruntepe Konstantratör Tesisi'ni kurdu. Dedeman Grubu Turizm sektörüne ilk olarak 6 Haziran 1966'da döneminde en modern ve en konforlu oteli olan Dedeman Ankara 119 odalı oteli ile giriş yapmıştır. Dedeman'ın İstanbul'daki beş yıldızlı ilk otelini Esentepe'de 1982 yılında açmıştır. 1983 yılında Mehmet Kemal Dedeman, şahıs işletmeleri devam edem şirketlerini anonim şirketine dönüştürdü. 1989 yılında Dedeman Grubu Antalya ve Dedeman Kapadokya otellerini hizmete sokmuştur. 1991 yılında Dedeman, otelcilik düşüncesine farklılık katmak amacıyla su parkları ve eğlence alanında faaliyet gösteren Depark'ı kurdu. 1993 yılında Kıbrıs, Rusya, Finlandiya, Hollanda, Norveç ve İngiltere'de tur operatörlüğü yapmakta olan ve bu pazarlarda marka haline gelmiş bulunan Detur, A grubu seyahat acentesi olarak kuruldu. Aynı yıl Dedeman Grubu, GİMA A.Ş.'nin % 85 hissesi Dedeman Madencilik Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. ve Bilfer Madencilik A.Ş. tarafından, özelleştirme kapsamında yarı yarıya satın almıştır. 1994 yılında Erzurum'da Dedeman Palandöken oteli 183 odası ile hizmete girdi.

Dedeman Otelleri
 Dedeman İstanbul
 Dedeman Bostancı İstanbul Hotel & Convention Center Bostancı
 Park Dedeman Bostancı
 Park Dedeman Denizli
 Dedeman Erbil (2013)
 Dedeman Gaziantep Hotel & Convention Center Gaziantep
 Park Dedeman Gaziantep
 Dedeman Konya Hotel & Convention Center Konya
 Dedeman Oskemen Tavros Öskemen-Kazakistan (2014)
 Dedeman Palandöken Erzurum
 Dedeman Palandöken Ski Lodge Erzurum
 Dedeman Şanlıurfa
 Dedeman Zonguldak
 Park Dedeman Elazığ (2016)
 Park Dedeman Trabzon (2016)
 Park Dedeman Eskişehir (2018)
 Dedeman Tokat (2017)
 Park Dedeman Kastamonu (2021)

Kapanan Oteller
 Dedeman Ankara (1966-2014)
 Dedeman Antalya Hotel & Convention Center
 Dedeman Kapadokya (1989-2015)
 Dedeman Park Antalya (1997-2013)
 Dedeman Aleppo Halep (2009-2012)
 Dedeman Damascus Şam (2009-2012)
 Dedeman Diyarbakır (1998-2015)
 Dedeman Izmailovo Moskova (2015-2016)
 Dedeman Grand Chisinau Kişinev (2002-2007)
 Dedeman Rize (1990-2016)
 Dedeman Palmyra (2009-2012)
 Dedeman Princess Sofia Sofya (?-2012)
 Dedeman Silk Road Taşkent (2003-2015)
 Dedeman Trimontium Princess Filibe (?-2012)
 Park Dedeman Levent (2015-2020)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Dedeman otelleri
 Dedeman Tarihi

Türkiye merkezli turizm şirketleri
Otel zincirleri
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar

Dedeman


Razafimandimbisonia es un género de plantas de la familia Rubiaceae. Es originario de Madagascar.

Taxonomía
El género Alberta  ha demostrado ser parafilético en un análisis filogenético de la tribu Alberteae. La especie tipo Alberta magna se distingue de las especies malgaches de Alberta. Un nuevo género, Razafimandimbisonia, se propuso para dar cabida a estas especies de Madagascar.

Especies
Razafimandimbisonia humblotii (Drake) Kainul. & B.Bremer
Razafimandimbisonia minor (Baill.) Kainul. & B.Bremer
Razafimandimbisonia orientalis (Homolle ex Cavaco) Kainul. & B.Bremer
Razafimandimbisonia regalis (Puff & Robbr.) Kainul. & B.Bremer
Razafimandimbisonia sambiranensis (Homolle ex Cavaco) Kainul. & B.Bremer

Referencias

Enlaces externos
 World Checklist of Rubiaceae

Alberteae

Razafimandimbisonia


Alþjóðaflugvöllur Shenyang Taoxian (IATA: SHE, ICAO: ZYTX) (kínverska: 沈阳桃仙国际机场; rómönskun: Shěnyáng Táoxiān Guójì Jīchǎng) er flughöfn Shenyang, höfuðborgar Liaoning héraðs í  Alþýðulýðveldinu Kína.

Flugvöllurinn er staðsettur um um 18 kílómetra frá miðborg Shenyang í bæjarfélaginu Taoxian, suður úthverfi borgarinnar, sem gefur vellinum nafn sitt.

Hann hefur eina farþegamiðstöð. Hann er einn nokkurra flugvalla borgarinnar en sá eini sem er opin fyrir almennt farþegaflug. Hann er meginflughöfn héraðsins Liaoning.

Líkt og margir aðrir flugvellir Kína hefur hann vaxið mjög hratt. Árið 2019 fóru um 19 milljón farþega um flugvöllurinn og um 140.000 tonn af farmi.

Snarlest og strætisvagnar tengja flughöfnina við miðborg Shenyang og við nærliggjandi borgir, svo sem Fushun, Liaoyang og Anshan.

Flugvöllurinn er sérstakur áhersluvöllur fyrir China Southern Airlines. Önnur umfangsmikil flugfélög eru Ruili Airlines, China Eastern Airlines, Spring Airlines, og Sichuan Airlines. Alls starfa þar 41 flugfélög.

Flestir áfangastaðir eru innan Kína, en einnig eru alþjóðaflug til Hong Kong, Frankfurt am Main, Vancouver, Makaó, Seúl, Tókýó, og fleiri staða.

Tölfræði

Tenglar

 Vefsíða Travel China Guide um Shenyang Taoxian flugvöllinn.. Almennar upplýsingar, kort af flugvellinum, samgöngur almenningsvagna á flugvöllinn o.fl.
 Kínverk vefsíða Shenyang Taoxian flugvallarins..

Heimildir

Flugvellir í Kína

Shenyang Taoxian alþjóðaflugvöllurinn


Momčad Williams je osnovana 1965. pod imenom Frank Williams Racing Cars. U Formuli 1 se počela natjecati 1969. kao momčad, a 1975. kao konstruktor. Nigel Mansell je najuspješniji vozač ove momčad, koji je u Williamsu pobijeđivao 28 puta. Prvi vozač koji je pobijedio za Williams je bio Clay Regazzoni na VN Velike Britanije 14. srpnja 1979., dok je posljednji Williamsov pobjednik Pastor Maldonado, kojemu je to pošlo za rukom 13. svibnja 2012. na VN Španjolske. Ukupno je Williams 114 puta pobjeđivao u Formuli 1, a najveći broj od 12 pobjeda u jednoj sezoni, Williams je ostvario 1996.

Pobjede

Pobjede po kategorijama

Vozači

Startni grid

Velike nagrade

Staze

Motori

Gume

Sezone

Šasije

Vanjske poveznice
 Williams - F1 Stats

Formula 1

Pobjede Williamsa u Formuli 1