Real Madrid Club de Fútbol, İspanya'nın Madrid şehrinde kurulmuş olan ve futbol şubesi ile tanınan profesyonel spor kulübüdür. İsminde bulunan "Club de Fútbol" ibaresine rağmen futbolun yanı sıra basketbol takımı da mevcuttur. FIFA tarafından 20. yüzyılın en iyi futbol takımı olarak nitelendirilen Real Madrid tarihi boyunca 35 La Liga, 20 Copa del Rey, 12 Supercopa de España, 14 UEFA Şampiyonlar Ligi, 2 UEFA Kupası, 5 UEFA Süper Kupası, 3 Kıtalararası Kupa ve 5 FIFA Kulüpler Dünya Kupası şampiyonluğu yaşamıştır.  Avrupa Kulüpler Birliği'nin kurucu üyelerinden biri olan Real Madrid, eski G-14 oluşumunun da kurucu üyelerinden birisidir. Kulübün isminde bulunan "Real" kelimesi İspanyolcada "kraliyet" anlamına gelmektedir ve bu unvan logosunda bulunan kraliyet tacı ile birlikte 1920 yılında XIII. Alfonso tarafından kulübe verilmiştir. Real Madrid; Real Sociedad, Real Unión, Real Betis ve Real Zaragoza ile birlikte isminde "Real" unvanını kullanma ve logosunda kraliyet tacını taşıma yetkisini direkt olarak kraldan alan ender kulüplerden biridir.

1902 yılında kurulan kulüp tarihi boyunca hiç küme düşmemiştir. 1950'li yıllarda hem Avrupa hem de İspanya futbolunda önemli bir güç haline gelmiş, 1980'li yıllarda kazandığı iki UEFA Kupası, beş La Liga şampiyonluğu, bir İspanya Kral Kupası şampiyonluğu ve üç Supercopa de España ile La Quinta del Buitre olarak anılır olmuştur.

Kulüp, kurulduğu yıldan beri birçok kez logosunu yenilemiştir. 2014 yılında ise Uluslararası Abu Dabi Bankası ile anlaşma yapmıştır. Abu Dabi ve Birleşik Arap Emirliklerinde bulunan Müslümanlarının tepkisi ile karşılaşmamak için sadece Birleşik Arap Emirliklerinde geçerli olmak üzere logosunda bulunan hacı kaldırmıştır. Real, kurulduğu ilk dönemlerde beyaz üzerine çapraz lacivert çizgili forma giymekte iken özellikle seslerini duyurmaya başladıkları 1950'li yıllarda giydikleri düz beyaz formalar sebebi ile "Beyazlar" anlamına gelen "Los Blancos" lakabı ile tanınmaya başlamışlardır. Kulübün stadyumu olan Santiago Bernabéu Stadyumu, 1947 yılında açılmıştır. Kapasitesi ilk dönemlerde 120.000 kişi olmasına rağmen UEFA standartlarına uyması için sonraki yıllarda kapasitesi düşürülmüştür.

Real Madrid'in ezeli rakiplerinden olan Barcelona ile oynadığı karşılaşmalar "El Clásico" olarak nitelendirilmektedir ve bu rekabet tüm dünyadaki futbolseverler tarafından takip edilmektedir.

Kulüp, 650.000.000$ gelirle dünyanın en çok gelir sağlayan kulübü olmakla birlikte, 2013 itibarıyla 3.300.000.000$ marka değeriyle en değerli futbol kulübüdür.

Real Madrid Şampiyonlar Ligi'nde 14 kez şampiyon olarak, en fazla şampiyonluk yaşayan takım unvanına da sahiptir.

Tarihçe

İlk yıllar, İç Savaş ve Franco (1902-1945)

Real Madrid'in kökeni Institución Libre de Enseñanza akademisyenleri, öğrencileri ve Oxbridge mezunlarının 1897'de kurduğu Sky Futbol Kulübü'ne dek gitmektedir. 1900 yılında bu kulüp Foot-Ball de Madrid ve Club Español de Madrid olmak üzere iki kulübe ayrılmıştır. Club Español de Madrid'de 1902 yılında ikiye bölünmüş ve 6 Mart 1902 tarihinde Madrid Futbol Kulübü kurulmuştur. Kuruluşundan üç yıl sonra ise İspanya Kupası finalinde Athletic Bilbao'yu devirerek ilk şampiyonluğunu kazanmıştır. Kulübün o dönemki başkanı Adolfo Meléndez İspanya Futbol Federasyonu'nun kurulmasını karara bağlayan anlaşmanın imzacılarından birisi olmuş, böylece 4 Ocak 1909 tarihinde kurulan İspanya Kraliyet Futbol Federasyonu'nun kurucu taraflarından birisi de Madrid Futbol Kulübü olmuştur. 1912 yılında ise takım Campo de O'Donnell'a taşınmıştır. 1920 yılındaysa XIII. Alfonso tarafından kulübe "Real" unvanı ve armasında kraliyet tacını taşıma izni verilmiş, böylece Madrid Futbol Kulübü'nün adı Real Madrid CF olarak değişmiştir.

1929 yılında ilk İspanyol futbol ligi kurulmuş, Real Madrid son maçta Athletic Bilbao'ya yenilerek Barcelona'nın ardından ikinci olmuştur. Real Madrid ilk lig şampiyonluğunu ise 1931–32 sezonunda kazanmıştır. Ertesi yıl tekrar lig şampiyonu olan Real Madrid aynı yıl Kral Kupası'nı da kazanarak çifte şampiyonluk yaşamıştır.

Santiago Bernabéu Yeste ve Avrupa'da yükseliş (1945-1978)

Santiago Bernabéu Yeste 1945 yılında Real Madrid'in başkanı olmuştur. Başkanlık döneminde ilk olarak İspanya İç Savaşı sırasında zarar gören Ciudad Deportiva'yı yenilemiş ve kulübü Santiago Bernabéu Stadyumu'na taşımıştır. 1953 yılından itibaren ise dünya çapında prestij sağlayacak transferler gerçekleştirmeye başlamıştır. Bunun en belirgin örneği ise kulübün tarihinde unutulmaz bir yer edinen Alfredo Di Stéfano'dur.

1955 yılında Fransız spor gazetesi L'Équipe'in editörü ve futbolcu olan Gabriel Hanot'un önerisi, Gusztáv Sebes, Bedrignan ve Bernabéu'nun girişimleri ile birlikte daha sonra UEFA Şampiyonlar Ligi adını alacak olan futbol turnuvası düzenlenmeye başlamıştır. Bu olayla birlikte Barnabéu'nun başkanlığındaki Real Madrid hem İspanyol hem de Avrupa futbolunda kendini önemli bir güç olarak kabul ettirmiştir. Turnuvanın ilk sezonunun finalinde Stade de Reims'ı 4-3 mağlup ederek şampiyon olan Real Madrid beş yıl boyunca üst üste kupada şampiyonluk yaşamıştır. Bu başarısından dolayı da kulübe UEFA tarafından turnuva kupasının orijinalı verilmiştir. 1966 yılındaki finalde ise tamamen İspanyol oyunculardan oluşan kadrosuyla finalde Partizan'ı 2–1 devirmiş, 6. kez turnuvanın şampiyonluğunu kutlama şerefine erişmiştir. 1966 Avrupa şampiyonu olan bu kadro Diario Marca'nın yayınladığı Beatles'ın She Loves You şarkısının nakaratında geçen "yeah, yeah, yeah" sözlerinden ötürü "Ye-yé" olarak tanınmıştır. Ye-yé jenerasyonu 1962 ve 1964 yıllarında da Avrupa'da ikinci olmuştur.

1970'li yıllarda Real Madrid 5 lig şampiyonluğu ve 3 de Copa del Rey kazanmıştır. Ayrıca UEFA Kupa Galipleri Kupası'nın ilk sezonu olan 1970-71 sezonunda ise finalde Chelsea'ye 2-1 mağlup olarak kupada ikinci olmuştur.

2 Haziran 1978 tarihinde Arjantin'de Dünya Kupası düzenlenmekte iken kulüp başkanı Santiago Bernabéu Yeste ölmüştür. FIFA ise bu durum karşısında üç günlük yas ilan etmiştir. Ölümünden sonraki yıldan itibaren ise kulüp tarafından Bernabéu'nun onuruna Santiago Bernabéu Kupası düzenlenmeye başlamıştır.

Quinta del Buitre ve yedinci Avrupa Kupası (1980'ler-2000)
1980'lerin başında Real Madrid'in La Liga üzerindeki etkisi eski kadar hissedilmiyordu. Kulüp, 1980 ve 1985 yılları arasında şampiyonluk yakalayamamış sadece üç kez lig ikincisi olmuştur. Ancak kulüp 1980'lerin ikinci yarısında ise tam anlamıyla ligleri domine etmiştir. Bu dönemde iki UEFA Kupası, beş La Liga, bir Kral Kupası ve bir de İspanya Süper Kupası şampiyonluğu kazanılmıştır. İspanyol gazeteci Julio César Iglesias bu kuşak futbolcularına "La Quinta del Buitre" yakıştırmasını yapmıştır. Francisco Buyo, Miguel Porlán, Hugo Sánchez, Manuel Sanchís, Martín Vázquez, Míchel, Miguel Pardeza ve Emilio Butragueño bu kuşağın futbolcularıdır. 1990'ların ikinci yarısında ise Martín Vázquez, Emilio Butragueño ve Míchel'in kulüpten ayrılmasıyla birlikte Quinta del Buitre dağılmıştır.

1996 yılında kulüp başkanı Lorenzo Sanz, Fabio Capello'yu teknik direktör olarak görevlendirmiştir. Capello sadece bir sezon görev yaptığı kulüpte Roberto Carlos, Predrag Mijatović, Davor Šuker, Clarence Seedorf, Raúl González, Fernando Hierro, Iván Zamorano ve Fernando Redondo gibi döneminin yıldız futbolcularıyla ligde şampiyonluk yaşamıştır. 1998 yılında ise Jupp Heynckes teknik direktörlüğündeki takıma Fernando Morientes'de eklenmiş ve kulüp 32 yıl sonra tekrar UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu yaşamıştır. 1998 finalinde Juventus karşısında 1-0 galip gelen takımın golünü ise Predrag Mijatović kaydetmiştir.

Los Galácticos, Calderón ve ikinci Pérez dönemi (2000-günümüz)
[[Dosya:Beckham zidane.jpg|sağ|küçükresim|upright=0.45|''Los Galácticosun iki futbolcusu Beckham ve Zidane.]]
Temmuz 2000'de kulübün başkanlığına Florentino Pérez seçilmiştir. Pérez, seçim kampanyasında kulübün borçlarını silmek ve tesislerini modernleştirmek için verdiği sözlerin yanında ilk iş olarak verdiği diğer bir söz olan Luís Figo'yu kulübe kazandırmıştır. Sonraki yıllarda ise izlediği yıldız futbolcu politikası gereğince Zinédine Zidane, Ronaldo ve David Beckham gibi dünyaca ünlü futbolcuları transfer ederek "Los Galácticos"u oluşturmuştur. Ancak yıldızlar karması olarak nitelendirilen bu kadro yalnızca 2002 yılında UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunu kazanmış, sonraki yıllarda ise ulusal ve uluslararası hiçbir başarı elde edememiştir.

2 Temmuz 2006'da Ramón Calderón'un başkan seçilmesiyle Fabio Capello tekrar takımın teknik direktörlüğüne getirilmiş, Predrag Mijatović ise yeni sportif direktör olarak tekrar kulübün bir parçası olmuştur. Real Madrid'i, dört sezon sonra La Liga şampiyonluğuna taşımasına rağmen defansif futbol oynattığı gerekçesiyle Capello takımdan kovulmuştur. 2007-08 sezonunda ise tekrar La Liga şampiyonluğunu tadan Real Madrid, bu şampiyonluk ile kulüp tarihindeki 31. İspanya şampiyonluğuna erişmiştir.

1 Haziran 2009 tarihinde, Florentino Perez tekrar Real Madrid'in başkanlık koltuğuna oturmuştur. İkinci başkanlık döneminde yaptığı Milan'dan Kaká ve 80.000.000£ bonservis bedeliyle Manchester United'dan Cristiano Ronaldo transferleri ile ikinci Los Galácticos projesini de başlatmıştır.

 Arma, forma ve renkler
Kulübün ilk arması beyaz üzerine lacivert renklerle "Madrid Club de Fútbol"un kısaltması olan "MCF" harflerinin üst üste yazıldığı basit bir tasarım idi. Arma üzerinde yapılan ilk değişilik 1908 yılında gerçekleşmiştir. Bir sonraki değişiklik ise 1920 yılında Pedro Parages başkanlığındaki dönemde yapılmıştır. Bu dönemde XIII Alfonso'nun kulübe "Real" unvanını vermesiyle hem isim hem de arma değişmiş ve kulübün adı Real Madrid Club de Fútbol olmuştur. Armasına ise kraliyet tacı eklenmiştir. 1931 yılında ise monarşik rejimin sona ermesi ile kulüpteki kraliyetle ilgili bütün göstergeler (Real ismi ve armadaki kraliyet tacı) kaldırılmıştır. 1941 yılında ise İç Savaş sürerken kraliyet tacının tasarımı değiştirilerek tekrar armaya eklenmiştir. Ayrıca Madrid Club de Fútbol ismine "Real" kelimesi de tekrar eklenmiştir. 1997 yılında armanın ortasındaki çapraz çizginin mor olan rengi laciverde çevrilmiş, 2001 yılındaki ufak rötuşlar ile de arma son kez değişikliğe uğramıştır. 2014 yılında ise armanın üst kısmındaki haç Hristiyanlık sembolü olduğundan dolayı halkın tepkisini çekmemek adına yalnızca Birleşik Arap Emirliklerindeki operasyonlarda kaldırılmıştır.

Real Madrid'in ilk forması henüz Club Español de Madrid döneminde giydiği beyaz üzerine çapraz lacivert bir şerit bulunan gömlek yakalı bir forma, beyaz şort ve lacivert çoraplar olarak kabul edilir. 1902 yılındaysa Corinthian'ın forması örnek alınarak düz beyaz formaya geçilmiştir. Aynı yıl, mavi çorap siyah çorap ile değiştirilmiştir. 1940'larda ise formanın sol göğüs üzerindeki kısmına arma eklenmiştir. 23 Kasım 1947 tarihinde Metropolitano Stadı'nda Atlético Madrid karşısına çıkan Real Madrid, formasında sırt numarası bulunan ilk İspanyol kulübü olmuştur.

Kulübün son yıllarda kullandığı formalar Adidas tarafından imal edilmiştir. Real Madrid'in ilk forma sponsoru olan Zanussi, 1982 ve 1985 sezonları arasında kulübe destek sağlamıştır. Kulübün en uzun süre sponsorluk anlaşması imzaladığı firma ise Teka'dır. Teka, Real Madrid'e 1992'den 2001'e dek süren dokuz yıl boyunca sponsorluk desteği sağlamıştır. İzleyen yıllarda ise 2001'de Realmadrid.com, 2002 ve 2006 yılları arasında Siemens Mobile, 2006 ve 2007 yıllarında BenQ Siemens ile forma sponsorluğu anlaşması imzalanmıştır. 2007-2013 yılları arasında bwin kulübün forma sponsorluğunu yürütmüştür. Mayıs 2013 tarihinde, Emirates Havayolları ile 2013-14 sezonunda başlayan 5 yıllık bir sözleşme imzalanmıştır. Şu anda formanın göğüs bölümünde, "Fly Emirates" reklamı bulunmaktadır.

 Forma üreticileri ve sponsorları

*Realmadrid.com, kulübün yeni web sitesini tanıtmak için formada yer aldı.

 Stadyum

Real Madrid'in 1912 yılında taşındığı 5.000 kapasiteli Campo de O'Donnell kulübün ilk stadyumudur. Kulüp daha sonra ise 8.000 kapasiteli küçük bir stad olan Campo de Ciudad Lineal'e geçmiştir. 17 Mayıs 1923'te ise Newcastle United ile oynanan karşılaşmayla açılan Chamartín Stadyumu'na taşınmıştır. Real Madrid ilk şampiyonluğunu 22.500 seyirci kapasiteli bu stadyumda yaşamıştır. 1943 yılında kulüp başkanlığına seçilen Santiago Bernabéu Yeste, Estadio Chamartín'in kulübün emelleri için yeterince büyük olmadığına karar vermiş ve yeni bir stadyumun inşasına başlamıştır. 1944'te başlayan inşaat çalışmaları 1947'de sona ermiş ve yeni stadyum 14 Aralık 1947 tarihinde açılmıştır. 1955 yılına kadar Nuevo Estadio Chamartín adıyla işletilen stadyum 1955 yılında bugünkü Santiago Bernabéu Stadyumu adını almıştır. Bernabéu'da  yapılan ilk maç Real Madrid ve Portekiz kulübü Belenenses arasında oynanmış ve 3-1 Real Madrid lehine sonuçlanmıştır. Stadyumdaki ilk gol ise Sabino Barinaga tarafından atılmıştır.

Santiago Bernabéu Stadyumu'nun kapasitesi 1953'teki genişletme sonrası 120.000 kişiye dek ulaşmış, sonraki yıllarda ise kademeli olarak düşürülmüştür. Son yapılan değişiklik 2003 yılında yapılmış ve kapasite 5.000 kişi artırılarak 80.354 kapasiteli hale getirilmiştir.

Bernabéu, 1964 Avrupa Şampiyonası'nın ve 1982 FIFA Dünya Kupası'nın finallerine ev sahipliği yapmıştır. Ayrıca Avrupa kulüp futbolunun en önemli turnuvası olan Şampiyon Kulüpler Kupası'nın 1957, 1969 ve 1980 sezonlarının finallerine de sahne olmuştur. En son olarak ise 2010 yılında UEFA Şampiyonlar Ligi'nin finaline ev sahipliği yapmıştır.

9 Mayıs 2006 tarihinde Real Madrid'in rezerv takımı olan Real Madrid Castilla'ya evsahipliği yapması amacıyla Alfredo di Stéfano Stadyumu açılmıştır. Stadın açılışında Real Madrid ile Stade de Reims arasında 1956 Şampiyon Kulüpler Kupası finalinin rövanşı mahiyetinde bir maç oynanmıştır. Karşılaşmayı Sergio Ramos, Antonio Cassano (2), Soldado (2) ve Jurado'nın golleriyle 6-1 Real Madrid kazanmıştır. Adını Real Madrid'in eski futbolcusu Alfredo Di Stéfano'dan alan stadyum 6.000 kişi kapasitelidir.

 Rekorlar ve istatistikler

Raúl González, 1994 ve 2010 yılları arasında 741 kez giydiği Real Madrid formasıyla kulüp rekorunu kırmış ve kulüp tarihinde en çok forma giyen futbolcu olmuştur. Raúl'den sonra en çok forma giyen oyuncu ise 711 kez ile Manuel Sanchis, Jr'dır. Luís Figo ise millî takımında oynadığı 127 maç ile Real Madrid tarihinde en fazla millî takımının formasını giymiş oyuncudur.

Cristiano Ronaldo 406 gol ile Raul ise 323 gol ile Real'in gelmiş geçmiş en golcü 3. futbolcusudur. Alfredo Di Stefano, Santillana, Ferenc Puskás, Hugo Sánchez ise Real için 200 golden fazla gol atmışlardır ve Raul ile Cristiano Ronaldo'dan sonra Real tarihinin en golcü futbolcularıdır. Ronaldo, 2014-15 sezonunda attığı 48 gol ile bir sezonda en çok gol atan Real futbolcusudur. Kulüp tarihinin en hızlı golünü ise Ronaldo 3 Aralık 2003 tarihindeki Atlético Madrid maçında 15. saniyede atmıştır.

Kulüp tarihindeki en fazla seyircili maç 2006 yılındaki Kral Kupası maçlarında 83.329 kişi ile gerçekleşmiştir. Santiago Bernabéu Stadyumu'nun mevcut kapasitesi ise 80.354'tür. 2007-08 sezonunda yakalanan ortalama 76.234 kişilik seyirci istatistiği ise o sezon Avrupa liglerindeki en yüksek seyirci ortalamasıydı. 17 Şubat 1957 ve 7 Mart 1965 tarihleri arasında oynanan 121 La Liga iç saha maçında yenilmeyen Real Madrid bu alanda da rekoru elinde bulundurmaktadır.

Real, 14 kez ile en çok UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu yaşamış kulüptür. Cristiano Ronaldo 107 gol ile UEFA Şampiyonlar Ligi'nin gelmiş geçmiş en çok gol atan oyuncusudur.

1 Eylül 2013'te Gareth Bale için ödenen 100.000.000€ bonservis bedeli futbol tarihinin en yüksek bonservis bedeli olarak tarihe geçmiş ve Real Madrid gelmiş geçmiş en pahalı transferi gerçekleştirmiştir. Bundan önceki en yüksek bonservis ücreti rekoru yine Real Madrid tarafından Haziran 2009'da Cristiano Ronaldo için 96.000.000€ ödenen meblağdır. Kulübün en yüksek bonservis bedeliyle sattığı oyuncu ise 29 Ağustos 2014 tarihinde Manchester United'dan 59.700.000£ bonservis ücreti aldığı Angel Di Maria satışı olmuştur. Kulüp tarihinde isim yapmış ünlü olmuş kulübün enlerinden olmuş ve kulüp tarihine adını yazdırmış futbolcuların çok büyük bir bölümü ilginç bir şekilde yengeç burcudur.

 Real Madrid adına en çok gol atanlar

1Şu UEFA müsabakalarını içerir: UEFA Şampiyonlar Ligi, UEFA Avrupa Ligi, UEFA Kupa Galipleri Kupası ve UEFA Intertoto Kupası.
2Farklı formattaki şu diğer kupa müsabakalarını içerir: Supercopa de España, UEFA Süper Kupası ve FIFA Kulüpler Dünya Kupası.

 Taraftar
İç saha maçlarını 80.354 kişilik Santiago Bernabéu'da oynayan Real Madrid her maç ortalama 68.670 seyirciye oynamaktadır. Bir sezonluk kombine satın almak için öncelikle kulübe üyeliğin bulunması gereklidir. Kulübe üye olanların dışında tüm dünyada yaklaşık 1.800 peñas (kulübe bağlı resmî taraftar grupları) vardır. Real Madrid, İspanya'da her zaman en yüksek seyirci ortalamasına sahip takımlardan birisi olmuştur. 2004-05 sezonunda yakalanan 71.900 seyirci ortalaması o sezon La Liga'nın en yüksek ikinci seyirci ortalamasıydı.

Real'in en büyük taraftar grubu Ultras Sur'dur. Bu grubun siyasi duruşu aşırı sağcı olarak bilinir. Ultras Sur, SS Lazio'nun yine kendisi gibi aşırı sağcı bir taraftar grubu olan Irriducibili ile kardeştir. Bu taraftar grupları futbolculara karşı ırkçı tutumlarıyla da tanınır.

 Ezeli rekabetler
 El Clásico

Barcelona ve Real Madrid arasındaki ezeli rekabet El Clásico adıyla anılmaktadır. Bu rekabet İç Savaş yıllarında siyasi alanda da boy göstermiş, Katalanlar ve Kastilyalılar arasında kültürel ve siyasi gerilimler baş göstermiştir.

Francisco Franco döneminde Katalanlar başta olmak üzere tüm bölgesel kültürlere baskı politikası uygulamıştır. İspanyol topraklarında İspanyolca dışındaki tüm dillerin konuşulması yasaklanmıştır. Bu dönemde FC Barcelona Katalan halkının sembolü haline gelmiş ve "Més que un club" (Bir kulüpten daha fazlası) adıyla anılmıştır. Diktatörlük döneminde Barcelona'yı desteklemek Manuel Vázquez Montalbán'ın da söylediği gibi Katalan olduğunu göstermenin en dikkat çeken yoluydu. Bu yöntem anti-Franco harekete katılmadan diktatörlüğün muhalifi olduğunu göstermenin de bir yoluydu. Barcelona'nın muhalefeti simgelediği İç Savaş döneminde Real Madrid ise baskıcı merkeziyetçilik anlayışının ve faşist rejimin bir simgesi olarak görülmüştür.

Günümüzde yalnızca sportif anlamda süren bu rekabet futbolcu transferleri, kupa şampiyonlukları, mali gelir gibi alanlarda sürmektedir.

 El Derbi madrileño

Real Madrid'in bir diğer ezeli rakibi olan Atlético Madrid'le olan rekabeti hem sportif alanda hem de taraftar alanında sürmektedir. Atlético, 1903 yılında üç Basklı öğrenci tarafından kurulmuş, 1904'te Madrid FC muhaliflerinin katılımıyla genişlemiştir. Tarih boyunca Real'in taraftarları aristokrat ve kalburüstü sınıftan, Atlético taraftarları ise işçi sınıfından gelmiştir.

İki kulübün ilk karşılaşması 21 Şubat 1929 tarihinde Chamartín'de gerçekleşmiştir. Bu ilk derbiyi Real 2-1 kazanmıştır. İki takım arasındaki uluslararası arenada gerçekleşen ilk karşılaşma ise 1959 yılında Şampiyon Kulüpler Kupası'nın yarı finalinde gerçekleşmiştir. İlk karşılaşmayı Real 2-1, ikinci karşılaşmayı ise Atlético 1-0 kazanmış, turu geçen taraf ise Real oluşmuştur.

1961 ve 1989 yılları arasında Real'in domine ettiği La Liga'da yalnızca 1966, 1970, 1973 ve 1977 yıllarında şampiyon olabilen Atlético, Real'den düşük bir profil çizmiş ve Real'e oranla başarısız bir görüntü vermiştir. Toplamda 35 kez La liga şampiyonluğu bulunan Real Madrid'e karşın yalnızca 11 lig şampiyonluğu yaşayan Atlético Madrid'in uluslararası arenada popülaritesi Real'den daha azdır.

 Popüler kültürdeki yeri
Real Madrid, Goal! üçlemesinin ikinci filmi olan Goal! 2: Living the Dream...'in konusu olmuştur. UEFA'nın tam desteğiyle çekilen Goal! serisi gerçek futbolcuları konu almaktadır. Film serisinde Real Madrid'den Iker Casillas, Zinedine Zidane, David Beckham, Ronaldo, Roberto Carlos, Raúl González, Sergio Ramos, Robinho, Thomas Gravesen, Michael Owen, Míchel Salgado, Júlio Baptista, Guti, Steve McManaman, Jonathan Woodgate ve Iván Helguera rol almışlardır.

Real, The Movie ismindeki yarı belgesel niteliğindeki film ise tamamen Real Madrid'i konu almaktadır. Prodüktörlüğünü kulübün, yönetmenliğini ise Borja Manso'nun yaptığı film taraftarların Real Madrid aşkını işlemektedir. Filmin sanatsal yönünün yanında Ciudad Real Madrid görüntüleri, maçlar ve röportajlar da filmde yer almaktadır. Film başta David Beckham, Zinedine Zidane, Raúl González, Luís Figo, Ronaldo, Iker Casillas ve Roberto Carlos olmak üzere Los Galácticos jenerasyonuna odaklanmıştır.

Phil Ball tarafından yazılan White Storm: 100 years of Real Madrid (Beyaz Fırtına: Real Madrid'in 100 yılı) isimli kitap Real Madrid'in tarihini işleyen ilk İngilizce yayım olmuştur. 2002 yılında yayınlanan kitap Real Madrid'in 100 yıla sığdırdığı başarıları konu edinmektedir. Birçok dile çevrilen kitap Real Madrid'in tarihini konu edinen en kapsamlı yazılı yayımdır.

 Real Madrid TV
Real Madrid TV, İspanyol futbol takımları konusunda uzmanlaşmış Real Madrid tarafından işletilen şifreli bir televizyon kanalıdır. Kanal İspanyolca ve İngilizce yayın yapmaktadır.

 Futbolcular

İspanyol futbol kulüpleri kadrolarında AB dışından yalnızca üç yabancı oyuncu bulundurma hakkına sahiptir. AB üyesi olmayan bir ülkenin vatandaşı olan bir futbolcu aynı zamanda AB üyesi bir ülkenin vatandaşlığına sahip ise (çift vatandaşlığı var ise) yabancı futbolcu sayılmamakta ve yabancı kontenjanını doldurmamaktadır. Aynı durum AKP ülkelerinin vatandaşları içinde geçerlidir. Cotonou Anlaşması gereğince AB vatandaşı olan futbolcular İspanya'da yabancı futbolcu olarak sayılmamaktadır. Bu durumun örneği olarak ise Roberto Carlos gösterilebilir. Brezilyalı bir futbolcu olan Carlos'un aynı zamanda İspanyol vatandaşlığı da bulunduğundan dolayı yabancı futbolcu statüsüne dahil edilmeden 11 yıl boyunca Real Madrid'de forma giymiştir.

 Kadro

 Teknik kadro

Son güncelleme: 20 Ekim 2023
Kaynak:

 Yönetim

{| class="wikitable"
|-
!Görev
!İsim
|-
|Başkan
|Florentino Pérez
|-
|Onursal Başkan
|Alfredo Di Stéfano
|-
|Özel Danışman
|
|-
|1. Başkan Yardımcısı
|Fernando Fernández Tapias
|-
|2. Başkan Yardımcısı
|Eduardo Fernández de Blas
|-
|Yönetim Kurulu Sekreteri
|Enrique Sánchez González
|-
|Genel Müdür
|Jorge Valdano
|-
|Başkanlık Genel Müdürü
|Manuel Redondo
|-
|Kurumsal İlişkiler Direktörü
|Emilio Butragueño
|-
|Sportif Direktör
|Miguel Pardeza
|-
|Sosyal Direktör
|José Luis Sánchez
|-
|Hukuk Danışma Kurulu Müdürü
|Javier López Farre

 Başarılar
 İspanya

 Ayrıca bakınız
 Real Madrid
 Real Madrid Castilla
 Real Madrid C
 Santiago Bernabéu Kupası
 Deloitte Futbol Para Ligi
 Forbes en değerli futbol kulüpleri listesi

 Dış bağlantılar Resmî bağlantılar  , , , , , ,
 YouTube'da Real Madrid resmî kanalı
 Facebook'ta Real Madrid profil sayfası
 LFP.es'te Real Madrid profil sayfası
 UEFA.com'da Real Madrid profil sayfası
 UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Real Madrid profil sayfasıHaber siteleri'''
 Marca'da Real Madrid haberleri
 AS'da Real Madrid haberleri
 Sky Sports'da Real Madrid haberleri
 ESPN'de Real Madrid haberleri
 Goal'de Real Madrid haberleri
 Eurosport'ta Real Madrid haberleri

Kaynakça

La Liga kulüpleri
Copa del Rey şampiyonları
UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonları
UEFA Kupası şampiyonları
İspanya'daki futbol kulüpleri
G-14
Madrid'de spor
Çok takımlı spor kulüpleri
1902'de İspanya'da kurulan oluşumlar
1902'de kurulan futbol kulüpleri
UEFA Süper Kupası şampiyonları
1902'de kurulan spor kuruluşları
1902'de kurulan oluşumlar

Real Madrid CF


كريم مطمور  هو لاعب دولي جزائري محترف، ولد يوم 25 جوان/يونيو 1985 بمدينة سترازبورغ الفرنسية، يعمل حاليًا كمدب مساعد لفريق Kehler FV، وآخر نادي لعب معه أديلايد يونايتد. وأصله من ولاية تيارت.

كريم لاعب جزائري دولي منذ عام 2007، شارك في كأس العالم 2010 وكأس إفريقيا للأمم 2010. خاض خلال مسيرته 30 مباراة دولية وسجل هدفين. يلعب مطمور في مركز خط الوسط. وقال إن مركزه المفضل هو الجناح الأيمن.

لعب مطمور خلال مسيرته لنادي فرايبورغ، وبوروسيا مونشنغلادباخ، وأينتراخت فرانكفورت ، وكايزرسلاوترن، والعربي الكويتي، وهدرسفيلد تاون، وميونخ 1860 وأديلايد يونايتد.

حياته الكروية

النوادي
 كريم مطمور دولي جزائري يلعب في منصب مهاجم بدأ مسيرته الكروية بمدرسة تكوين نادي -راسينغ ستراسبورغ-العريق الي ان وصل مع الفريق الثاني لنادي إلا أنه لم يضفر بعقد احترافي.
 انتقل إلى الدوري الألماني ووقع مع الفريق الثاني لنادي-فرايبورغ-الناشط انداك في القسم الثاني وذلك موسم 2004-2005 إلى ان تمت ترقيته إلى الفريق الأول في نصف الموسم من نفس السنة حيث شارك في 80 مباراة مع نادي فرايبورغ طيلة السنوات الاربع التي قضاها مع النادي وسجل خلالها 10 اهداف.
 تالق كريم في البندسليغا 2 جلب له عدة عروض من اندية قوية في البندسليغا علي غرار فولسوبرغ -بايرن ليفركوزن-انتراخت فرانكفورت إلا أنه قرر التوقيع للنادي العريق بوروسيا منشنجلادباخ مقابل مادي ناهز المليوني يورو. شارك في موسمه الأول في جميع مباريات الفريق وسجل ثلاث اهداف وكان من ابرز لاعبين في النادي.وفي الموسم الثاني تإلق مع ناديه ونجا معه من السقوط إلى درجة الُانية.
 في أغسطس 2017، قرر اللاعب الدولي الأسبق كريم مطمور خوض تجربة احترافية جديدة في مسيرته الكروية في الدوري الأسترالي لكرة القدم. وأعلن نادي أديلايد يونايتد الأسترالي رسميا، عن نجاحه في الظفر بخدمات الدولي الجزائري السابق كريم مطمور في صفقة انتقال حر، بعدما كان قد فسخ عقده مع نادي ميونيخ 1860 الألماني. ووقع لاعب بروسيا مونشغلادباخ السابق على عقد لموسم واحد، في تجربة جديدة يسعى من خلالها لاكتشاف دوري جديد.

النادي العربي
في 17 يونيو 2015، وقع صفقة لمدة عامين مع العربي الكويتي، ظهر لأول مرة مع النادي في الفوز 10-1 على نادي التضامن بتسجيل الهدف الرابع في المباراة، في أحد أكبر المباريات تسجيلا للأهداف في كأس الاتحاد الكويتي، طلب مطمور من النادي العربي إنهاء عقده وقدم شكوى ضدهم إلى الفيفا، مشيراً إلى عدم الإلتزام ببنود العقد والإختلاف حول المستحقات المالية. أفرج عنه فيما بعد من قبل العربي بتاريخ 31 أكتوبر 2015.

هدرسفيلد تاون
في 20 يناير 2016، وبعد فترة تجريبية، انضم كريم مطمور إلى فريق هيدرسفيلد تاون الإنجليزي لكرة القدم في عقد حتى نهاية موسم 2015-16.

بدأ أول مباراة له أمام كارديف سيتي 3-2 في 30 يناير 2016. سجل كريم مطمور هدفه الأول مع هدرسفيلد تاون ضد ليدز يونايتد بفوز هدرسفيلد تاون بنتيجة 4-1 في 19 مارس 2016.

في نهاية موسم 2015/2016، حيث لعب 13 مباراة وسجل هدفًا واحدًا للفريق، تم تسريح مطمور من عقده بعد أن رفض النادي تفعيل أحد البنود في عقده، لتمديد إقامته في يوركشاير لمدة عام آخر.

ميونخ 1860
في بداية موسم 2016-2017 وقع كريم مطمور عقدًا مع نادي ميونخ 1860 بالدوري الألماني الدرجة الثانية وذلك لمدة عامين.

ظهر كريم مطمور لأول مرة مع النادي ضد غرويتر فورت، حيث بدأ ولعب لمدة 61 دقيقة قبل أن يخرج كبديل، وذلك في مباراة كانت نتيجتها 1-0 والتى تعد المباراة الافتتاحية للموسم. بعد أسبوعين في 20 أغسطس 2016، سجل هدفه الأول مع النادي في كأس ألمانيا 2016–17، وكانت نتجية المبارة 2-1 بفوز على نادي كارلشروهر. في 22 سبتمبر 2016، لعب كريم مطمور ضد نادي سانت باولي كانت نتيجة المباراة التعادل بين الفريقين 2-2.

أديلايد يونايتد
بتاريخ 15 أغسطس عام 2017، وقع كريم مطمور عقدا لمدة عام واحد مع النادي الأسترالي أديلايد يونايتد الناشط بالدوري الأسترالي لكرة القدم، ليكون بذلك أول لاعب جزائري ينشط بالدوري الأسترالي.

دوليا
لعب مطمور أول مباراة مع منتخب الجزائر ضد ليبيا في 6 فبراير 2007، حيث بدأ المبارة، ولعب 55 دقيقة قبل خروجه، وشارك في الفوز 2-1.

كأس أفريقيا 2010 أنغولا
 على الصعيد الدولي شارك مع المنتخب الجزائري في 10 مباريات وسجل هدفين أحدهما حاسم أمام مصر في التصفيات والذي فتح الشهية للمنتخب للوصول لكأس العالم 2010، أما الأخر فسجله أمام فيلة أفريقيا : فريق ساحل العاج المليء بالنجوم كأمثال الاعب دروغبا ويايا توريه في مباراة الدور الربع نهائي من نهائيات كأس أفريقيا للأمم بأنغولا، وذلك في الدقيقة الأربعين من شوط المباراة الأول. وانتهت المباراة لصالح المنتخب الجزائري بنتيجة 3 أهداف مقابل 2 لساحل العاج. ليتأهل بذلك المنتخب الجزائري لدور النصف النهائي.

مسيرته ما بعد اللعب
عاد مطمور إلى ألمانيا بعد مغادرة أستراليا، وعين كمدرب مساعد لنادي Kehler FV في فبراير 2018. ومع ذلك، ذكر أنه لم يتقاعد بعد.

حياته الشخصية
نشأ كريم مطمور في مدينة ستراسبورغ بفرنسا، يتكلم اللغة الفرنسية، إلى جانب ذلك يتحدث اللغة الألمانية. أما بخصوص آرائه السياسية في فرنسا، فإن مطمور ينتقد نيكولا ساركوزي ويتهمه بإثارة صراعات من خلال تصريحات مهينة ضد المهاجرين.

قال مطمور إنه بدأ لعب كرة القدم لأول مرة في أمام منزله. كان هناك مكانين في الحي الذي يسكن فيه، أحدهم من الخرسانة والأخر من العشب. يفهم مطمور اللغة العربية (ألمح إلى أنه سيتعلم اللغة العربية يومًا ما). مطمور مسلم.

تزوج مطمور من المغنية الجزائرية الألمانية منيل الفيلالي منذ عام 2009، المشهورة بعملها مع آن روس في ثنائي البوب Milk & Honey.

احصائيات
اعتبارا من 15 ديسمبر 2017.

الأهداف الدولية

روابط خارجية

 Karim Matmour at kicker.de

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون جزائريون مغتربون في الكويت
رياضيون جزائريون مغتربون في المملكة المتحدة
رياضيون جزائريون مغتربون في أستراليا
رياضيون جزائريون مغتربون في ألمانيا
رياضيون جزائريون مغتربون في إنجلترا
رياضيون فرنسيون من أصل جزائري
رياضيون من ستراسبورغ
فرنسيون من أصل جزائري
لاعبو آينتراخت فرانكفورت
لاعبو الدوري الأسترالي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الكويتي
لاعبو النادي العربي (الكويت)
لاعبو بوروسيا مونشنغلادباخ
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو ستراسبورغ
لاعبو فاوبان ستراسبورغ
لاعبو فرايبورغ
لاعبو كايزرسلوترن
لاعبو كأس الأمم الإفريقية 2010
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم جزائريون مغتربون
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم مغتربون في أستراليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من ألزاس
لاعبو كرة قدم من ستراسبورغ
لاعبو منتخب الجزائر في كأس العالم 2010
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم
لاعبو ميونخ 1860
لاعبو نادي أديلايد يونايتد
لاعبو هدرسفيلد تاون
مواليد 1405 هـ
مواليد 1985
مواليد في ستراسبورغ
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أستراليا
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون مغتربون

كريم مطمور


එයාර් වයිස් මාර්ෂල් ප්‍රෂාන්ත ද සිල්වා (ඉංග්‍රීසි: Prashantha De Silva) USP, psc යනු  ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදා හිටපු නිලධාරියෙක් වන අතර ඔහු අධ්‍යක්ෂ පරිපාලන ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව තනතුර හොබවා ඇත.

එයාර් වයිස් මාර්ෂල් ප්‍රෂාන්ත ද සිල්වා  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
  එයාර් වයිස් මාර්ෂල් ප්‍රෂාන්ත ද සිල්වානන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු හමුදා නිලධරයන්

 Nalanda OBA conducts Ranawiru programme

 Sri Lanka Air Force

 SL in major arms deal with China

 MiG deal crash lands on Defence Ministry

 Heavy casualties as war intensifies

 Sri Lanka procuring defence equipment from China

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදා නිලධාරීන්
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

ප්‍රෂාන්ත ද සිල්වා


Castles Made of Sand may refer to:

Sand castles, see Sand art and play
Castles Made of Sand (novel), the novel by Gwyneth Jones
"Castles Made of Sand" (song) a song from the album Axis: Bold as Love by Jimi Hendrix
"Castles Made of Sand" (Magic City), an episode of the American TV series Magic City

See also
"Sandcastles in the Sand," an episode of How I Met Your Mother

Castles Made of Sand


ULAS J123427.52+090754.1 (abrégé en ULAS J1234+0907) est un quasar très lointain qui fait partie de la catégorie des quasars NIR (Near Infrared).

C'est aussi l'un des quasars les plus éloignés et l'un des plus vieux, ULAS J123427.52+090754.1 se situant dans la constellation de la Vierge à plus de 11 milliards d'années-lumière.

Découverte d'ULAS J1234+0907
ULAS J1234+0907 a été découvert par l'UKIRT, c'est d'ailleurs le quasar le plus massif découvert par une étude dans le proche infrarouge (NIR), tous les trous noirs ou astres découverts par l'UKIRT sont nommés selon les formes ULAS J - - - - - - . - - + - - - - - - . - ou ULAS J . . . . + . . . . (plus d'infos dans cette page P), cette étude découvre principalement des naines rouges, naines brunes, étoiles naines, galaxies très lointaines et les quasars similaires à ULAS J1342+0928 ou ULAS J1120+0621.

Caractéristiques d'ULAS J1234+0907

Quasar ULAS J1234+0907
Le quasar ULAS J1234+0907 a pour émission un rayonnement X, sa lumière visible et sa lumière proche infrarouge. Le trou noir qui siège au centre d'ULAS J1234+0907 est un trou noir à grossissement rapide, il grandirait d'environ 10 masses solaires par an. Cette intense activité émet de puissantes radiations. ULAS J1234+0907 se situe au centre d'une galaxie naine lenticulaire qui interagit avec le quasar central.

Cette interaction avec la galaxie naine aurait pour effet de la disperser autour du quasar central, la galaxie dispersée autour d'ULAS J1234+0907 prendrait une forme de lentille / ellipse.

Interaction d'ULAS J1234+0907 avec sa galaxie
L'interaction entre ULAS J1234+0907 et sa galaxie a pour effet de recentrer la bordure et de disperser le centre à la suite d'une interaction gravitationnelle, avec ULAS J1234+0907, le recentrage des étoiles cause un chaos central de la galaxie, les étoiles qui se situent trop près d'ULAS J1234+0907 se font disloquer à la suite d'une interaction gravitationnelle avec le trou noir central, une dislocation d'étoiles produit un grand rayonnement X et infrarouge selon le type d'étoile, des événements de ce genre ont tendance à produire des filaments de gaz provenant de l'étoile disloquée (comme le cas AT2019qiz) ce genre d'événement se nomme un événement TDE.

Trou noir central d'ULAS J1234+0907
Un trou noir au centre d'ULAS J1234+0907 grandirait d'environ 10 masses solaires par an ; le calcul fait par l'ALMA de la vitesse radiale des étoiles proches d'ULAS J1234+0907 a permis d'estimer la masse du trou noir central d'ULAS J1234+0907 grâce à la troisième loi de Kepler, la masse s'estime à environ 11 milliards de masses solaires, l'estimation varie de 11 milliards à 10 milliards de masses solaires.

Ce trou noir a une masse de 10 000 fois la masse de celui de la Voie Lactée, un rayon de Schwarzschild de 15 milliards de km et un diamètre de 30 milliards de km.

Âge d'ULAS J1234+0907
L'âge estimé d'ULAS J1234+0907 serait d'au moins 11 milliards d'années, ce qui fait qu'ULAS J1234+0907 est l'un des quasars les plus vieux de l'Univers, le champion de la catégorie est le quasar ULAS J1342+0928 avec une activité d'au moins 13,1 milliards d'années-lumière même si de récentes estimations placeraient le quasar M87* à la première place avec une activité de 13,24 milliards d'années.

Référence

Quasar
Trou noir supermassif
Constellation de la Vierge
Objet céleste primordial

ULAS J123427.52+090754.1


1030ගණන් යනු, 1030 ජනවාරි 1 දිනදී ඇරඹුනු සහ 1039 දෙසැම්බර් 31 දිනදී නිමවුනු, ජුලියානු දිනදසුනෙහි දශකයකි.

1030ගණන්


Terrence Thomas Prendergast, SJ (Montreal, 19 de fevereiro de 1944), é um ministro canadense e arcebispo católico romano emérito de Ottawa-Cornwall.

Terrence Thomas Prendergast ingressou na ordem Jesuíta, fez sua profissão em 15 de agosto de 1963 e foi ordenado sacerdote em 10 de junho de 1972 pelo bispo auxiliar de Toronto, Thomas Benjamin Fulton.

Em 22 de fevereiro de 1995, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Auxiliar de Toronto e Bispo Titular de Sleben. O Arcebispo de Toronto, Aloysius Matthew Ambrozic, o consagrou em 25 de abril do mesmo ano; Os co-consagradores foram Thomas Benjamin Fulton, ex-bispo de Santa Catarina, e Attila Miklósházy SJ, comissário pastoral para a Hungria. Como lema escolheu In Nomine Jesu.

Foi nomeado Arcebispo de Halifax em 30 de junho de 1998 e empossado em 14 de setembro do mesmo ano. Em 22 de janeiro de 2002 foi nomeado Administrador Apostólico de Yarmouth. Foi nomeado Arcebispo de Ottawa em 14 de maio de 2007 e empossado em 26 de junho do mesmo ano.

Depois de assumir a administração da diocese de Alexandria-Cornwall como Administrador Apostólico em janeiro de 2016, o Papa Francisco uniu esta diocese in persona episcopi com a Arquidiocese de Ottawa em 27 de abril de 2018 e nomeou Prendergast bispo diocesano conjunto das dioceses combinadas. Com a unificação total da Arquidiocese de Ottawa e da Diocese de Alexandria-Cornwall em 6 de maio de 2020, o Papa Francisco o nomeou Arcebispo de Ottawa-Cornwall. A inauguração ocorreu em 15 de março do mesmo ano. Em 30 de novembro de 2020, o Papa Francisco também o nomeou Administrador Apostólico de Hearst-Moosonee.

Em 4 de dezembro de 2020, o Papa Francisco aceitou a renúncia de Terrence Thomas Prendergast por motivos de idade.

Ver também

Arcebispos católicos do Canadá

Terrence Thomas Prendergast


Le complot des panoplies ou affaire de l'Action française désigne les poursuites judiciaires contre l'Action française pour complot contre la sûreté de l'État. Le 27 octobre 1917, plusieurs perquisitions sont menées dans les locaux de l'Action française et chez plusieurs personnalités du mouvement. Cette répression est motivée par la campagne de Léon Daudet contre le journal Le Bonnet rouge et Louis Malvy.

Contexte

Alors que la Première Guerre mondiale est engagée, Léon Daudet, rédacteur du quotidien L'Action française, s'en prend aux journaux pacifistes voire défaitistes et particulièrement au Bonnet Rouge, journal satirique républicain et anarchiste français, dont le directeur est Miguel Almereyda. Almereyda est notamment connu pour être un des cofondateurs du journal antimilitariste La Guerre Sociale.

En 1913, Almereyda avait fondé Le Bonnet rouge, qui défendait un rapprochement franco-allemand et publiait des articles prenant la défense de la femme de Joseph Caillaux, Henriette Caillaux, accusée du meurtre de Gaston Calmette, directeur du Figaro. Pendant la Première Guerre mondiale, la ligne du Bonnet rouge évolue à de multiples reprises. Le journal est classé à , soutient la défense nationale et traite en bons termes les conférences de Zimmerwald et de Kienthal. Financièrement, le journal est subventionné en partie par le Ministre de l'Intérieur Louis Malvy, membre du parti radical, entre 1915 et 1916 avant que le Bonnet rouge n'incline vers le pacifisme à partir de 1916 puis vers le défaitisme provoquant l'intervention de la censure.

Campagne de presse
À partir de 1915, L'Action française et Le Bonnet rouge s'accusent réciproquement d'être achetés par l'Allemagne. Fin de l'été 1916, l'Action française entre en contact avec un sympathisant bien placé qui les informe sur le financement du Bonnet Rouge. Il s'avérerait que le journal était financé par des fonds allemands qu'introduisait en France Émile-Joseph Duval, administrateur du Bonnet Rouge. De son côté, Miguel Almereyda était en rapport avec des agents étrangers car lui et ses collaborateurs s'étaient rendus en Espagne avec des faux passeports. Le 9 septembre 1916, Léon Daudet s'en prend une fois de plus à la rédaction du Bonnet rouge, Miguel Almereyda, Émile-Joseph Duval, Joseph Caillaux et Louis Malvy. Il les accuse d'espionner pour le compte de l'Allemagne. Charles Maurras et Léon Daudet n'ont pas véritablement de preuves mais Marius Plateau, secrétaire général de la ligue d'Action française, bénéficie de contacts à la préfecture de police, à la Sûreté nationale et de renseignements émanant de la censure postale.

Arrestation de Miguel Almereyda
Le 15 mai 1917, Émile-Joseph Duval est arrêté à la frontière suisse, porteur d'un chèque tiré sur une banque de Mannheim. Cette nouvelle renforce la conviction de la culpabilité du Bonnet rouge pour l'Action française et l'opinion populaire. En conséquence, la publication du journal Le Bonnet rouge est suspendue en juillet 1917.

Le 22 juillet 1917, Georges Clemenceau interpelle le Sénat en demandant de sanctionner le défaitisme et désigne le Ministre de l'Intérieur Louis Malvy soupçonné d'avoir un accord avec l'Allemagne. Le 31 août 1917, Louis Malvy démissionne devant les attaques répétées de la presse à son égard.

Le 6 août 1917, Miguel Almereyda est arrêté . Il se suicide par pendaison 8 jours plus tard, le 14 août 1917, dans sa cellule avec un lacet attaché à son lit. La mort demeure suspecte du fait de « témoignages pour le moins confus des gardiens, la disparition de certains documents ». La probabilité d'un suicide contraint n'est pas écartée.

Le 4 octobre 1917, Louis Malvy obtient de Paul Painlevé, président du Conseil des ministres français et républicain socialiste, la lecture d'une lettre de Léon Daudet devant la Chambre des députés pour rétablir son honneur. Les radicaux et les socialistes adressèrent leur soutien à Louis Malvy, compromis par son financement au Bonnet rouge.

Perquisitions à l'Action française
Le 27 octobre 1917, sur ordre de Painlevé, des perquisitions de police ont lieu dans les locaux d'Action française à Paris, Bordeaux, Lyon, Nîmes et Montpellier ainsi qu'au domicile de Charles Maurras, Léon Daudet, Marius Plateau, Louis Dimier, Emmanuel Buffet, Maxime Real del Sarte et d'autres cadres. 50 armes à feu, 250 cannes plombées et une grande quantité de poings américains et de nerfs de bœufs ainsi que des plans datés de 1913 de Marius Plateau en cas de coup de force sont saisis. L'Action française est accusée de complot contre la République et de détention d'armes alors même qu'elle adhère à l'union sacrée. Le 2 novembre 1917, les papiers saisis sont restitués et l'Action française bénéficie d'un non-lieu. L'absence d'inculpés nommément désignés fragilisait l'instruction judiciaire. Le juge ne retient pas l'inculpation de détention d'armes. Le 6 novembre, la presse relaie le communiqué judiciaire : .
Surnommée le complot des panoplies, cette répression à l'égard de l'Action française est interprétée comme une  et ridiculise le gouvernement avec l'abandon des poursuites en une semaine de ce « complot mort-né ».

Retombées

Le gouvernement de Paul Painlevé saute le 13 novembre 1917 et c'est Georges Clemenceau qui tire profit de ce complot des panoplies en étant nommé à son tour président du Conseil des ministres français. Finalement, le complot des panoplies, .

Louis Malvy est quant à lui traduit devant la Haute Cour. Le 6 août 1918, il est reconnu coupable  dans des conditions le constituant en état de forfaiture. Il est condamné à cinq ans de bannissement.

Notes et références

Bibliographie

Histoire du maurrassisme
Affaire politico-financière en France
Crise de la Troisième République
1917 en France
Affaire financière
Crise politique

Complot des panoplies


O Mure foi uma língua isolada da Bolívia.

Vocabulário
Algumas palavras em mure:

Textos
Algumas orações em mure (Teza 1868):

Pai Nosso
Core papa matichico vuanapina sciriquiticacayo vuanataa mivee:
viquitiscianca mi reyno:
sciriquititietaa mepapala huachimesno, otichana vuanapina.
Seramevuae mirimanovohtate vire:
miriquiacaravna nate serepecatovuae, otichana sererivuae serasciquiacaravuaco velene:
miritacamitate pecato, miritacamitate tascacae lapena.
Amen.

Em português:
Padre-Nosso, que estais no Céu:
 1. Santificado seja o vosso nome.
 2. Venha a nós o vosso reino.
 3. Seja feita a vossa vontade, assim na terra como no Céu.
 4. O pão nosso de cada dia nos dai hoje.
 5. Perdoai-nos as nossas dívidas assim como nós perdoamos aos nossos devedores.
 6. E não nos deixeis cair em tentação.
 7. Mas livrai-nos do mal. Amém

Ave Maria
Ave María netacoco gracia,
Dios neneyta,
coni tanascaca nerememeco,
chane rememena neca Jesús.
Santa María vemama Dios sererivuae serelapeta miritacataatate vire,
chane seretamivahtay.
Amen.

Em português:
Ave, Maria, cheia de graça,
o Senhor é convosco.
Bendita sois vós entre as mulheres,
e Bendito é o Fruto do vosso ventre, Jesus.
Santa Maria, Mãe de Deus,
rogai por nós, pecadores,
agora e na hora de nossa morte.
Amém.

Línguas isoladas
Línguas da Bolívia
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Povos Originários)

Língua mure


طز هي كلمة تعني في اللهجات العامية العربية اللامبالاة والسخرية، إن كلمة طز هي كلمة قديمة عثمانية الأصل تعني ملح .

أصل الكلمة

 كانت تستعمل هذه الكلمة عندما كان الأتراك يحكمون العرب في مراكز التفتيش. كان العرب يذهبون لمبادلة القمح بالملح.. فعندما يمر العربي خلال بوابة العسكري التركي وهو يحمل أكياس الملح يشير إليه التركي بيده إيذانا بالدخول ودونما اكتراث بقول (طز) (طز) (طز) فيجيب العربي (طز) بمعنى أنه فقط ملح أي لا شيء ممنوع أو ذا قيمة ويقوله بطريقة عدم الاكتراث أو الاهتمام (وهكذا انعكس معناها إلى عدم الاهتمام) فيدخل دون تفتيش.

 في معجم تيمور الكبير للألفاظ العامية يورد أحمد تيمور تحت كلمة طز التالي:

مصادر

كلمات وجمل تركية

طز (كلمة)


22692 Carfrekahl este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
22692 Carfrekahl este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,38 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 16,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 22001-23000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi Cybele

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

22692 Carfrekahl


Noam Abramczyk, né le  à Paris en France, est un pilote automobile israélo-français. Après avoir commencé le sport automobile en Karting et effectué une saison dans le Championnat d'Espagne de Formule 4, il participe en 2022 à des épreuves d'endurance au volant de voitures de Sport-prototypes en European Le Mans Series.

Carrière

De 2017 à 2020, Noam Abramczyk participe à différents championnats de karting en Europe durant son adolescence dans les catégories Cadet et National en y remportant des victoires dans quelques courses majeures.

En 2021, Noam Abramczyk franchit le pas et s'engage dans le Championnat d'Espagne de Formule 4 dans l'écurie espagnole Drivex School.

A l'issue de cette saison, Noam Abramczyk réoriente sa carrière et s'engage dans le championnat European Le Mans Series au sein de l'écurie polonaise Inter Europol Competition au volant d'une Ligier JS P320 dans la catégorie LMP3. Ce choix est un choix personnel car son entourage et lui ont trouvé plus judicieux de quitter la monoplace pour l'Endurance.

Pour la saison 2023, c'est en Championnat de France FFSA GT et en GT4 European Series que Noam Abramczyk s'oriente en s'engageant avec Romain Vozniak, son coach, au sein de l'écurie Fullmotorsport au volant d'une Audi R8 LMS GT4.

Palmarès

Résultats en Championnat de France FFSA GT

Résultats en European Le Mans Series

Résultats en Formule 4

Notes et références

Liens externes

  Noam Abramczyk sur driverdb.com

Naissance en mars 1997
Pilote automobile français
Pilote de Formule 4
Pilote du Championnat d'Espagne de Formule 4
Pilote des European Le Mans Series

Noam Abramczyk


Allium angulosum es una especie de planta bulbosa del género Allium, perteneciente a la familia de las amarilidáceas, del orden de las Asparagales. Se distribuye por Eurasia y Kirguistán donde crece en los prados.

Descripción botánica

Tiene bulbos, estrechamente cónicos, de 0,5-0,75 cm de espesor, con rizoma horizontal o ascendente. El tallo  delgado de 25-50 cm de altura. Las hojas en el número de 5-6, en la base del tallo, lineales, de 2-4 mm de ancho, obtusas, lisas, rectas. La inflorescencia en forma de umbela hemisférica con muchas flores.

Taxonomía

Allium angulosum fue descrita por  Carlos Linneo y publicado en Species Plantarum 1: 300, en el año 1753.Allium angulosum descrita por All. es sinónimo de Allium denudatum de Redouté

EtimologíaAllium: nombre genérico muy antiguo. Las plantas de este género eran conocidos tanto por los romanos como por los griegos. Sin embargo, parece que el término tiene un origen celta y significa "quemar", en referencia al fuerte olor acre de la planta. Uno de los primeros en utilizar este nombre para fines botánicos fue el naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).angulosum: epíteto latino que significa "con ángulos".
Sinonimia

 Cepa angulosa (L.) Bernh., Syst. Verz.: 202. 1800.
 Xylorhiza angulosa (L.) Salisb., Gen. Pl.: 89. 1866, nom. inval.
 Allium acutangulum Schrad., Index Seminum (GOET) 1808: s.p.. 1808.
 Allium acutangulum var. senescens Nyman, Consp. Fl. Eur.: 739. 1882.
 Allium angulare Pall., Reise Russ. Reich. 3: 299. 1776.
 Allium angulatum Pall., Reise Russ. Reich. 3: 408. 1776.
 Allium calcareum Wallr., Erst. Beitr. Fl. Hercyn. 2: 196. 1840.
 Allium danubiale Spreng., Mant. Prim. Fl. Hal.: 38. 1807.
 Allium flavescens var. stramineum Nyman, Consp. Fl. Eur.: 739. 1882.
 Allium inodorum Willd., Sp. Pl. 2: 76. 1799, nom. illeg.
 Allium laxum G.Don, Mem. Wern. Nat. Hist. Soc. 6: 63. 1827.
 Allium lusitanicum F.Delaroche in P.J.Redouté, Liliac. 5: t. 271. 1809, nom. illeg.
 Allium microcephalum Willd. ex Kunth, Enum. Pl. 4: 425. 1843, nom. inval.
 Allium odorum Kar. & Kir., Bull. Soc. Imp. Naturalistes Moscou 14: 854. 1841, nom. illeg.
 Allium reticulatum Wallr., Sched. Crit.: 135. 1822), nom. illeg.
 Allium senescens Suter, Helvet. Fl. 1: 193. 1802, sensu auct.
 Allium stramineum Schur, Enum. Pl. Transsilv.: 674. 1866, nom. illeg.
 Allium triquetrum Schrad. ex Schult. & Schult.f. in J.J.Roemer & J.A.Schultes, Syst. Veg. 7: 1078. 1830, nom. inval.
 Allium uliginosum Kanitz, Linnaea 32: 399. 1863, nom. illeg.
 Maligia fastigiata'' Raf., Fl. Tellur. 2: 19. 1837.

Referencias

Enlaces externos

  2006. World Checklist of Monocotyledons. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew, 2009 Mar 19 .
  1753. Species Plantarum 1: 300.

angulosum
Flora de Europa
Flora de Asia
Plantas descritas en 1753
Plantas descritas por Linnaeus

Allium angulosum


Genetik tanı merkezleri, üniversitelerde, araştırma hastanelerinde, enstitülerde ve özel kurumlarda bulunabilir. Bu merkezlerin amacı, kalıtsal olduğu bilinen hastalıkların tanısında, tedavisinde ve daha sonraki genetik danışmada gerekli olabilen prenatal ve/veya postnatal genetik testleri yapmaktır.

Genetik Tanı Merkezi, yönetmelikte ifade edilen şekliyle, genetik hastalıklarda prenatal veya postnatal tanı koymak için invaziv yöntemlerin dışında çeşitli yöntemlerin uygulandığı, kamu kurum ve kuruluşlarına, özel hukuk tüzel kişilere ve gerçek kişilere ait genetik tanı merkezlerini ifade eder.

Ayrıca Bakınız
 Genetik hastalık
 Gen tedavisi
 Genetik danışma
 Kalıtsal hastalıklar

Dış bağlantılar
 Genetik Tanı Merkezleri Yönetmeliği

Genetik

Genetik tanı merkezi


Wynton Rufer (født 29. december 1962) er en tidligere newzealandsk fodboldspiller.

New Zealands fodboldlandshold

|-
|1980||4||0
|-
|1981||2||3
|-
|1982||6||2
|-
|1983||0||0
|-
|1984||0||0
|-
|1985||3||1
|-
|1986||0||0
|-
|1987||0||0
|-
|1988||1||0
|-
|1989||1||0
|-
|1990||0||0
|-
|1991||0||0
|-
|1992||0||0
|-
|1993||0||0
|-
|1994||0||0
|-
|1995||0||0
|-
|1996||2||0
|-
|1997||3||4
|-
!Total||22||10
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra New Zealand
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1982

Wynton Rufer


Der Fingertang (Laminaria digitata) ist eine Braunalgenart aus der Ordnung der Laminariales. Er bildet an den Küsten im Nordatlantik ausgedehnte Bestände (Tangwälder) und kommt auch in der Nordsee und Ostsee vor. Er wird zur Gewinnung von Alginat wirtschaftlich genutzt.

Beschreibung
Der Fingertang ist ein stattlicher, mehrjähriger Tang von palmenähnlichem Habitus, der mehr als 2 m lang werden kann. Der Sporophyt ist mit einem kräftigen krallenartigen Haftorgan (Rhizoid) am felsigen Untergrund befestigt. Oberhalb davon gliedert sich der Thallus in einen Stiel (Cauloid) und eine blattartige Fläche (Phylloid) und weist differenzierte Gewebe auf.

Der Stiel ist abgeflacht, elastisch und besitzt eine glatte Oberfläche, die meist frei von Epiphyten ist. Die Länge des Stiels erreicht abhängig von der besiedelten Wassertiefe etwa 20 bis 40 cm, sein Durchmesser beträgt etwa 2 cm. Er besteht aus einer Rindenschicht und einem Zentralkörper, in dem echte Leitungsbahnen verlaufen. Das braune bis dunkelbraune, lederartig derbe Phylloid mit einer Länge bis 1,5 m und einer Breite bis 50 cm ist fingerförmig geteilt und verbreitert sich ohne Ausrandung unmittelbar über dem Stiel.

Der Fingertang unterscheidet sich vom ähnlichen Palmentang (Laminaria hyperborea) durch seinen abgeflachten, biegsamen, glatten Stiel sowie die dunklere Blattfläche mit allmählich verbreiterter Blattbasis. Außerdem ist das Rhizoid nicht konisch.

Laubwechsel
Das Blatt des Fingertangs wird in jedem Jahr erneuert. Bereits im Winter werden dazu die im alten Laub gespeicherten Reservestoffe in die Wachstumszone transportiert. Mit zunehmendem Licht wächst im Frühling von der Blattbasis her ein neues Phylloid heran, dem das vorjährige Blatt noch bis Anfang Mai aufsitzt, während es an den Enden degeneriert.

Entwicklung
Beim Fingertang tritt ein Generationswechsel mit zwei sehr verschiedenen Generationen auf. Der sichtbare Tang ist der diploide Sporophyt. Von Juni bis Oktober werden auf dem Phylloid in unregelmäßigen dunkleren Flecken (Sori) die schlauchförmigen Sporangien gebildet. In jedem Sporangium entstehen durch Meiose 32 bewegliche Zoosporen. Diese wachsen zum haploiden Gametophyt heran, der aus mikroskopisch kleinen, verzweigten Zellfäden besteht. Ausgelöst durch blaues Licht und niedrige Temperaturen werden hier die Eizellen und Spermatozoiden gebildet. Die Spermatozoiden werden durch das Pheromon Lamoxiren von der Eizelle angelockt. Nach der Befruchtung setzt die Zygote sich fest und keimt zu einem jungen Sporophyten aus. Die Jungpflanzen werden mit zwei oder drei Jahren erstmals fertil.

Ökologie
Das Wachstumsoptimum des Fingertangs liegt bei (5) 10 bis 17 °C, die Art ist also an kaltgemäßigte Meere angepasst. In den extrem warmen Sommern 2003 und 2006 wurden bei Helgoland keine Meiosporen freigesetzt, obwohl Sori vorhanden waren. Daher wird der vielerorts zu beobachtende Rückgang der Laminarien als Folge der globalen Erwärmung angesehen.

Seeigel der Gattung Strongylocentrotus, die sich nach Überfischung massenhaft vermehrt haben, können ganze Bestände des Fingertangs abfressen und völlig zerstören, so dass nur der nackte Grund übrigbleibt. Auch die Graue Kreiselschnecke (Gibbula cineraria), die Gebänderte Grübchenschnecke (Lacuna vincta) sowie die Assel Idotea granulosa fressen den Fingertang. Da sie die Sori gegenüber den vegetativen Strukturen bevorzugen und auch häufig in Massen vorkommen, können sie die Vermehrung des Fingertangs stark beeinträchtigen.

Vorkommen
Der Fingertang ist vor den Küsten des Nordatlantik verbreitet. In Europa ist er von Island und Spitzbergen bis nach Spanien und zu den Kanaren zu finden. Er kommt auf geeignetem Substrat auch in der Nordsee und Ostsee vor,  beispielsweise bei Helgoland. Außerdem wächst er vor Grönland und an der Atlantikküste von Nordamerika bis nach Cape Cod.

Er besiedelt das obere Sublitoral und bildet auf felsigem Untergrund dichte Tangwälder, beziehungsweise niedrigere "Tangwiesen". In der Nordsee wächst er bis 1,5 m Tiefe unterhalb der Niedrigwasserlinie. Bei sehr tiefem Wasserstand können die Bestände auch kurzzeitig frei liegen.

Systematik
Die Erstbeschreibung des Fingertangs erfolgte 1762 durch  unter dem Namen Fucus digitatus (In: Flora anglica, S. 474).  stellte die Art 1813 in die Gattung Laminaria (In:
Essai sur les genres de la famille des thalassiophytes non articulées. Annales du Muséum d'Histoire Naturelle, Paris 20, S. 42). Dies ist die Typusart der Gattung Laminaria (Lectotyp).

Synonyme für Laminaria digitata  sind Fucus digitatus , Gigantea digitata , Hafgygia digitata  und Saccharina digitata . Als weitere Synonyme gelten Laminaria apoda , Laminaria conica , Laminaria cucullata , Laminaria ensifolia , Laminaria flexicaulis , Laminaria intermedia , Laminaria latifolia , Laminaria phycodendron  sowie Laminaria stenophylla .

Laminaria digitata gehört zur Familie Laminariaceae innerhalb der Ordnung der Laminariales.

Nutzung
Früher wurden die angespülten oder bei Niedrigwasser geernteten Tange als Dünger verwendet. Im Mittelalter war die Veraschung der Algen (Kelp) von wirtschaftlicher Bedeutung, um daraus Alkalien zu gewinnen, welche für die Seifen- und Glasherstellung benötigt wurden. Später kam die Tangveraschung noch einmal zur Erzeugung von Iod zur Blüte. Der Iod-Gehalt des Fingertangs beträgt 0,25 bis 5 % der Trockenmasse.

Heute wird Fingertang in Frankreich (Bretagne) zur Produktion von Alginat geerntet. Für das Jahr 2005 wird eine Erntemenge von 75.000 t angegeben.

In Irland und Frankreich wird Fingertang auch in geringerem Umfang zur Herstellung von Tang-Gemüse genutzt. Der Gehalt an Mineralien und Spurenelementen, insbesondere Kalium (0,116 mg pro g Trockengewicht) und Calcium (10,05 mg pro g Trockengewicht) ist höher als bei den meisten essbaren Landpflanzen. Der Proteingehalt ist mit 8 bis 15 % der Trockenmasse jedoch relativ niedrig.

Quellen
 P. Kornmann, P.H. Sahling: Meeresalgen von Helgoland – Benthische Grün-, Braun- und Rotalgen. Biologische Anstalt Helgoland, Hamburg 1983, , S. 144–149. (Abschnitte Beschreibung, Laubwechsel, Entwicklung, Vorkommen, Nutzung)
 Wolfram Braune: Meeresalgen. Ein Farbbildführer zu den verbreiteten benthischen Grün-, Braun- und Rotalgen der Weltmeere. Ruggell: Gantner, 2008, ISBN 978-3-906166-69-8, S. 194–195. (Abschnitte Beschreibung, Vorkommen, Nutzung)

Einzelnachweise

Weblinks

Braunalgen
Alge (Lebensmittel)
Lebewesen in menschlicher Nutzung und Haltung

Fingertang


Le musée des sciences naturelles aussi connu sous le nom Nature tropicale est un musée béninois situé à Yagbé Akpakpa, près de l'autoroute Cotonou - Porto-Novo. Il accueille  par an et propose des artefacts autour de la nature et des animaux.

Histoire
Le musée est un musée privé, propriété du naturaliste-vétérinaire Joséa Dossou-Bodjrenou. Il ouvre ses portes le  par décret.

Activités
Le musée, situé dans la ville de Cotonou, accueille  par an et propose comme activités l'accueil des visiteurs pour des visites guidées des installations, l'accueil des élèves et étudiants pour des travaux pratiques de zoologie et sciences naturelles, la formation des jeunes sur la gestion et l'utilisation durable de la diversité biologique, la sauvegarde des espèces en danger notamment les tortues marines, cétacés, lamantin d'Afrique, des conférences débats et séminaires de formation, l'organisation des expositions, salons et rencontres, production et diffusion de matériels didactiques de sciences naturelles.

Collections
Ce musée regroupe des collections zoologiques dans cinq spécialités notamment l'aquariologie (poissons tropicaux d'eau douce et d'eau de mer), la zoologie (poissons, amphibiens, reptiles, oiseaux et mammifères naturalisés), l'entomologie (insectes utiles comme nuisibles), la bibliothèque et vidéothèque (environnement, sciences naturelles et diversité biologique) et la promotion du mini-élevage.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes

 Bénin aux Jeux olympiques
 Musée olympique

Musée scientifique
Musée au Bénin

Musée des sciences naturelles (Cotonou)


Le Berlinische Monatsschrift est un magazine publié à Berlin de 1783 à 1796 par la maison d'édition . Il est publié par les éclairés Johann Erich Biester et Friedrich Gedike (qui démissionnent de la direction en 1791) et sert principalement de porte-parole de la , un mouvement de réforme aristocratique-bourgeois éclairé à l'époque de Frédéric le Grand. Elle est considérée comme la revue préférée d'Emmanuel Kant, principalement en raison des débats autour de la question : « Qu'est-ce que les Lumières ? »

Les organes successeurs de ce journal sont le Berlinische Blatter (1797-1798), publié par Biester seul, et le Neue Berlinische Monatsschrift (1799-1811), distribué par Friedrich Nicolai.

Les 58 volumes du Berlinische Monatsschrift et de ses successeurs (au total environ ) sont numérisés en 1998 par la bibliothèque universitaire de Bielefeld et mis à disposition sur Internet. Ils sont distribués en 1999 sur deux CD-ROM par , Hildesheim.

Magazine mensuel de Berlin à l'association d'éducation de Luisenstadt
D' à , un magazine du même nom est publié par l'association d'éducation de Luisenstadt, qui vise à perpétuer la tradition du modèle historique et rapporte principalement des aspects de l'histoire de Berlin.

Bibliographie
 Berlinische Monatsschrift. Hrsg. von Gedike und Biester (ab 1791 von Biester allein). Haude und Spener, Berlin 1.1783–28.1796.
 Berlinische Monatsschrift (1783–1796), herausgegeben von Friedrich Gedike und Johann Erich Biester. Auswahl mit einer Studie von Peter Weber. Reclam, Leipzig 1986 (auszugsweise Reproduktion).
 Norbert Hinske (Hrsg.): Was ist Aufklärung? Beiträge aus der Berlinischen Monatsschrift. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1973, , 1990  (auszugsweise Reproduktion).
 Berlinische Blätter. Hrsg. v. Biester. Nicolai, Berlin 1797–1798.
 Neue Berlinische Monatsschrift. Hrsg. von Biester. Nicolai, Berlin/Stettin 1.1799–26.1811.
 Berlinische Monatsschrift (Luisenstadt). Hrsg. v. Vorstand des Luisenstädtischen Bildungsvereins e. V. Kultur- u. Verl.-Ges. d. Luisenstädt. Bildungsvereins, Berlin 1.1992–10.2001,7.

Liens externes

 Numérisation de la bibliothèque universitaire de Bielefeld

Lumières
Titre de presse créé en 1783
Titre de presse disparu en 1796

Berlinische Monatsschrift


ميغيل تينديلو  ، من مواليد 1 فبراير 1961 ، لاعب كرة قدم إسباني سابق.

لعب مع منتخب إسبانيا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
أشخاص على قيد الحياة
طاقم نادي فالنسيا غير اللاعبين
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو ريال بورغوس
لاعبو ريال مدريد
لاعبو ريال مورسيا
لاعبو فالنسيا ميستايا
لاعبو فالينسيانا
لاعبو كأس العالم 1982
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم من مقاطعة بلنسية
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 20 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي فالنسيا
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1961

ميغيل تينديلو


බීබීසී නිවුස් ඔන්ලයින් () යනු බීබීසී නිවුස්, එනම් බීබීසී හි පුවත් එක් රැස් කිරීමේ සහ නිෂ්පාදන අංශයේ වෙබ් අඩවියයි.

ආශ්‍රිත

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 About BBC News – News Interactive bbc.co.uk

Internet properties established in 1997
News Online
BBC News
1997 establishments in the United Kingdom
British news websites

බීබීසී නිවුස් ඔන්ලයින්


Hans-Erich Riebensahm (* 24. Juni 1906 in Königsberg i. Pr.; † 15. Oktober 1988 in West-Berlin) war ein deutscher Pianist und Klavierpädagoge.

Leben
Als Schüler von Artur Schnabel war er ein ausgewiesener Beethoven-Spieler. Paul Hindemith und den vergessenen Hans-Georg Burghardt nahm er oft ins Programm. Bei Königsbergs 700-Jahr-Feier in Duisburg spielte er 1955 die Natur-Trilogie von Heinz Tiessen und – als Uraufführung – die Klaviersonate in einem Satz von Otto Besch. 1949 wurde er Professor an der Akademischen Hochschule für Musik in Berlin. Zu seinen dortigen Schülern zählten Peter Ronnefeld und Peter Sauermann. Riebensahm war Liedbegleiter von Dietrich Fischer-Dieskau. Er spielte als Solist zwischen 1956 und 1972 in zwölf Abonnements-Konzerten des Berliner Symphonischen Orchesters unter Carl August Bünte Werke von Ludwig van Beethoven, Robert Schumann und Franz Liszt.

Siehe auch
 Musik in Königsberg
 Liste ostpreußischer Musiker und Musikkritiker

Literatur
 Hugo Riemann, Musiklexikon, 12. Auflage, Bd. 2, S. 504. Mainz 1961
 August Ludwig Degener, Walter Habel: Wer ist wer? Band 16,. Arani, Berlin 1970, ISBN 3-7605-2007-3, S. 1045.
 Christine Fischer-Defoy: Hannah Arendt: das private Adressbuch 1951–1975. Koehler & Amelang, Leipzig, 2007, ISBN 3-7338-0357-4, S. 187.

Weblinks
 Zeichnungen und Aquarelle

Einzelnachweise

Klassischer Pianist
Liedbegleiter
Hochschullehrer (Universität der Künste Berlin)
Person (Königsberg, Preußen)
Deutscher
Geboren 1906
Gestorben 1988
Mann

Hans-Erich Riebensahm


Royaards ist der Familienname folgender Personen:

 Herman Johan Royaards (1794–1854), niederländischer reformierter Theologe und Kirchenhistoriker
 Hermann Royaards (1753–1825), niederländischer reformierter Theologe

Royaards


Rhön-Grabfeld is a Landkreis (district) in Bavaria, Germany. It is bounded by (from the southeast and clockwise) the districts of Hassberge, Schweinfurt and Bad Kissingen, and the states of Hesse (district Fulda) and Thuringia (districts Schmalkalden-Meiningen and Hildburghausen).

History
In medieval times the region was a part of the Bishopric of Würzburg. When the clerical states of Germany were dissolved in 1803, it fell to Bavaria. The district of Rhön-Grabfeld was established in 1972, when the former districts of Bad Neustadt, Königshofen and Mellrichstadt were merged.

Geography
The district consists of two distinct areas: The eastern parts of the Rhön mountains and the Bavarian portion of Grabfeld.

Grabfeld is a fertile region south of the Rhön mountains. Literally it means "digfield". According to local legend a queen once lost her beloved ring in the Grabfeld. She ordered her servants to dig up the whole area. When the ring was found, she was relieved and ordered a royal estate to be built where it was found. Later this estate became the city of Königshofen.

The source of the Fränkische Saale is located in the district. The river runs through the district from north to south.

Coat of arms
The coat of arms displays:
 a crown representing the Grabfeld legend
 a wavy line representing the Saale River
 three summit crosses representing the mountains of the Rhön

Towns and municipalities

References

External links

 Official website (German)

Districts of Bavaria
Rhön Mountains

Rhön-Grabfeld


Kiribati su država sastavljena od 32 raštrkana atola i jednog otoka u Tihom oceanu. Atoli i otok leže otprilike na pola puta između Havaja i Australije u mikronezijskoj skupini otoka Južnog Pacifika. Tri glavne otočne skupine su Gilbertovi otoci, Otočje Phoenix i Linijski otoci.

Površina države je 811 km², na kojoj živi 103.500 stanovnika dok je prosječna gustoća naseljenosti 135 stan./km². Površina prostranstva između atola i otoka ekvivalenta je kopnenoj površini SAD-a. Većina zemljišta na atolima je na manje od dva metra iznad razine mora, najviša točka je 265 metra iznad razine mora. Prema izvješću Ujedinjenih naroda iz 1989. Kiribati su identificirani kao jedna od zemalja koje bi u potpunosti mogle nestati u 21. stoljeću, ako se ne poduzmu koraci za rješavanje globalnih klimatskih promjena. Obala otoka ukupno je duga 1.143 km.

Klima
Zbog svog položaja, Kiribati su izloženi morskoj klimi. Temperature se kreću između 26-32 °C, tijekom cijele godine, a temperatura vode je tijekom cijele godine 28-29 °C. Suha sezona je od prosinca do ožujka, a kišna sezona traje od veljače do svibnja i od rujna do studenog.

Ciklone se mogu pojaviti u bilo koje doba godina, ali obično od studenog do ožujka. U ožujku 2015. Kiribate su pogodile poplave u kojima je oštećena obalna infrastruktura kao posljedica ciklona Pam pete kategorije, ciklona koji je poharao Vanuatu.

Upotreba zemljišta
Kiribati imaju 2,5% obradive zemlje, od čega se 40% koristi za usjeve. Na oko 10% zemljišta su stabala. Oko 50% zemljišta se koristi za stanovanje i komercijalnu upotrebu.

Prirodni resursi
Velik dio prirodnih resursa je iscrpljen prije stjecanja neovisnosti 1979. godine. Na otoku Banabi Britanci su iskopavali fosfor koji je služio kao gnojivo do iscrpljivanja zaliha, zalihe su iscrpljenje prije osamostaljenja.

Izvori

Zemljopis Kiribatija


Frej's Sang er en dansk eksperimentalfilm fra 1989 instrueret af Ronan Vandrer.

Handling
En mand synger en hyldest til sin kvinde. Er hun som Ilden, - som Vandet, - som Luften eller Jorden, - så begærer han hende, - som mænd alle dage har begæret kvinden.

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 1989

Frej's Sang


Calatidiul (numit și capitul) este o inflorescență racemoasă cu axul lățit, pe care sunt fixate florile sesile. Axul central este îngroșat, lățit, iar florile sesile sunt inserate pe toată suprafața lui. Această inflorescență se întâlnește la floarea-soarelui, mușețel etc.

Imagini

Legături externe

Morfologia plantelor

Calatidiu


Podocarpus salicifolius er sígrænt tré frá Bólivíu, Brasilíu, ogVenesúela.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Podocarpus salicifolius


Simone Eg (født 6. april 1998 i Kibæk) er en dansk forhenværende cykelrytter. Som 18-årig indstillede hun den aktive cykelkarriere ved udgangen af 2016-sæsonen.

Hun er søster til cykelrytteren Niklas Eg.

Karriere
Efter at have kørt for Herning Cykle Klub fra helt ung, og blandt andet vundet det danske U16-mesterskab i linjeløb og enkeltstart, skiftede hun i 2014 til  i sit første år som juniorrytter. I 2014 blev hun blandt andet dansk juniormester i enkeltstart. Efter to sæsoner hos Rytger, blev hun fra starten af 2016 en del af .

I 2016 blev hun igen juniormester i enkeltstart, og blev udtaget til VM i landevejscykling 2016. Hun var blandt top-ti til VM og EM i landevejscykling.

Efter 2016 sæsonen fortalte hun til medierne, at hun havde mistet motivationen og havde svært ved at få det hele til at passe sammen, skole og cykling og økonomien, og havde derfor besluttet, at hun ikke ville cykle i 2017.

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Herning Kommune
Kvindelige cykelryttere fra Danmark

Simone Eg


A 52.ª edição da Paris-Roubaix teve lugar a 11 de abril de 1954 e foi vencida pelo belga Raymond Impanis.

Classificação final

Referências

Ligações externas

1954
1954 no ciclismo
1954 na França

Paris-Roubaix de 1954


Techelsdorf Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 4,35 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 156 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Peter Frantz tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.flintbek.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Techelsdorf


මරක්කල   යනු මුස්ලිම් වරුන් හැඳින්වීමට භාවිතා කරන නවීන පදයක් වුවද, මරක්කල යනු ශ්‍රී ලංකාව තුල කරාව පවුල් කිහිපයක් විසින් වර්තමානයේදී භාවිතා කරන තවත් සුවිශේෂ කරාව පාරම්පරික නාමයකි.  මෙයින් බිඳී ආ ආකාර වනුයේ : මහ මරක්කලගේ, අරස මරක්කලගේ, අන්ද්‍රා මරක්කලගේ, ඇන්ටින්න මරක්කලගේ, කොඩි මරක්කලගේ, ලොකු මරක්කලගේ, මන්නා මරක්කලගේ, සාන්ද්‍රා මරක්කලගේ සහ මරක්කල මාලිමිගේ.

මරක්කලගේ යන නම විකාශනයවී ඇත්තේ කුරු මණ්ඩල වෙරළ (කුරු වරුන්ගේ ප්‍රදේශය) හා ශ්‍රී ලංකාව පාලනය කල අධිපතින් යුද සංග්‍රාම සඳහා භාවිතා කල යාත්‍රා වර්ග ඇසුරෙනි. 16යන සියවසෙහිදී පෘතුගීසින්ට එරෙහිව පැවැති නාවික සංග්‍රාමයන්හිදී පෘතුගීසි නැව් වලට පහර දීමටද මෙම යාත්‍රා උපයෝගී වී ඇත.  මෙම නම් දරන පවුල් වල මුතුන්මිත්තන් එක්කෝ මෙම යාත්‍රාවල හිමිකරුවන් හෝ ඒවායේ නාවුක සේනාධිපතින්ව සිටින්නට ඇත.

කරාව වංශිකයන් ශ්‍රී ලංකාව තුල සාම්ප්‍රදායික යුද්ධ භට හා නාවික ජන කොටසක්ව පැවැති අතර ඔවුන්ගේ එම නාවික සම්ප්‍රදායික අතීතය මෙවැනි මධ්‍යතන යුග නම් තුල හෝ  ගැබ්වී සුරක්ෂිත වී තිබීම සැබවින්ම කුහුල දනවන කරුණකි. ශ්‍රී ලාංකික හා පෘතුගීසි ඉතිහාස මූලාශ්‍ර පෙන්නුම් කරනුයේ කරාව වංශිකයන් ටන්ජෝරයේ නායක්වරුන්ගේ හමුදාවන්හි නාවුක සේනාධිපතින් වූ බවය.

වම් අත පැත්තේ දැක්වෙන, ඉන්දියාව විසින් නිකුත් කර ඇති තැපැල් මුද්දරයෙහි නිරූපනය වන්නේ 30-40 මිනිසුන් රැගෙන මුහුදේ මෙන්ම කලපු  හා පටු ජල මාර්ග තුලින්ද පැදවිය හැකි  මරක්කාර් යුද-රුවල් නැවකි.  16යන සියවසෙහිදී පෘතුගීසින්ට එරෙහිව පැවැති නාවික සංග්‍රාමයන්හිදී පෘතුගීසි නැව් වලට පහර දීමටද මෙම යාත්‍රා උපයෝගී වී ඇත.

මේවාද බලන්න
 මරක්කල

මූලාශ්‍ර
Queyroz Fr. The Temporal and Spiritual Conquest of Ceylaö,

මරක්කලගේ


William Edward Hartpole Lecky (26 de março de 1838 - 22 de outubro de 1903) foi um historiador, ensaísta e teórico político irlandês com tendências Whig. Sua principal obra foi História da Irlanda durante o século XVIII.

Juventude
Nascido em Newtown Park, perto de Dublin, ele era o filho mais velho de John Hartpole Lecky, um proprietário de terras. Ele foi educado em Kingstown, Armagh, no Cheltenham College, e no Trinity College Dublin, onde se formou com um bacharelado em 1859 e um mestrado em 1863, e onde estudou divindade com o objetivo de se tornar padre na Igreja da Irlanda.

Carreira

Em 1860, Lecky publicou anonimamente um pequeno livro intitulado The Religious Tendencies of the Age, mas ao deixar a faculdade, voltou-se para a historiografia. Em 1861 ele publicou Leaders of Public Opinion in Ireland (Líederes da Opinião Pública na Irlanda), contendo breves esboços de Jonathan Swift, Henry Flood, Henry Grattan e Daniel O'Connell, originalmente anônimos, republicados em 1871. O ensaio sobre Swift, reescrito e ampliado, apareceu novamente em 1897 como introdução a uma edição das obras de Swift. Seguiram-se duas pesquisas: A History of the Rise and Influence of Rationalism in Europe (Uma História da Ascensão e da Influência do Racionalismo na Europa)  (2 vols., 1865), e A History of European Morals from Augustus to Charlemagne (Uma História da Moral Europeia de Augusto a Carlos Magno) (2 vols., 1869). Este último suscitou críticas, com sua dissertação de abertura sobre "a história natural da moral". A História da moral europeia de Lecky foi um dos livros favoritos de Mark Twain e influenciou a escrita de A Connecticut Yankee in King Arthur's Court.

Lecky então se concentrou em sua obra principal, A History of England during the Eighteenth Century (Uma História da Inglaterra Durante o Século Dezoito), Vols. i e ii., que apareceram em 1878, Vols. v. e vi em 1887, e Vols. vii. e viii., que completaram a obra, em 1890. Na edição "gabinete" de 1892, em 12 volumes (posteriormente reimpressos), A History of Ireland in the Eighteenth Century é separada.

Um volume de Poemas (1891) teve menos sucesso. Em 1896, publicou dois volumes intitulados Democracy and Liberty (Democracia e Liberdade), nos quais considerava a democracia moderna. As conclusões pessimistas a que chegou provocaram críticas tanto no Reino Unido como nos EUA, que se renovaram quando publicou em nova edição (1899) sua baixa estimativa de William Ewart Gladstone, então falecido recentemente.

Graus

Suas honras universitárias incluíam o grau de LL. D. de Dublin, St Andrews e Glasgow, o grau de DCL de Oxford e o grau de Litt. D. de Cambridge. Em 1894 foi eleito membro correspondente do Instituto da França. Ele contribuiu ocasionalmente para a literatura periódica, e dois de seus discursos, The Political Value of History (1892) e The Empire, its Value and its Growth (1893), foram publicados.

Bibliografia
 História da Ascensão e Influência do Espírito do Racionalismo na Europa (1865): online
 História da moral europeia de Augusto a Carlos Magno (1869): volume um de dois ; volume dois de dois
 Os líderes da opinião pública na Irlanda: Swift, Flood, Grattan, O'Connell (1871, ed revisado. )
 A History of England in the Eighteenth Century (1878): volume de edição online 1 ; volume 8
 A History of England in the Eighteenth Century (1888-1890) (8 volumes originais raros em coleção particular da propriedade de Eleanor Silliman Belknap Humphrey). Nova York: D. Appleton and Company, 1,3 e 5 Bond Street). Inclui todos os capítulos, prefácio, bibliografia e índice.
 "Democracia e Liberdade" (1896)
 Mapa da Vida (1899): online
 Introdução à História do Declínio e Queda do Império Romano de Edward Gibbon (1906): online
 Ensaios históricos e políticos (1908): online ; gutenberg online
 Anúncio no New York Times buscando assinaturas para Lecky's Memorial Fund (9 de julho de 1904): fac -símile

Membros da British Academy
Membros do Conselho Privado do Reino Unido
Mortos em 1903
Nascidos em 1838
Alunos do Trinity College (Dublin)

William Edward Hartpole Lecky


عز الدين الصندوق وهو عالم آثار متخصص بالخانات العراقية، وفنان تشكيلي عراقي (من الجيل العراقي الثالث من (عائلة صندوق) المعروفة في دمشق)، ولد في بغداد عام 1918 وتوفي فيها عام 2002. يعتبر والده السيد جعفر الصندوق من أقدم الخطاطين والمصورين في بغداد في بداية القرن العشرين. أما جده السيد عباس الصندوق فكان تاجر التبغ المعروف في بغداد نهاية القرن التاسع عشر وبداية القرن العشرين ، وكثيرا ما يذكره مؤرخي بغداد.

من بواكير أعماله صورة شخصية رسمها للملك غازي الأول ملك العراق (1912-1939) وقدمها له عندما كان طالبا. أكمل تعليمه في مدارس بغداد وتعيّن أول مرّة في مديرية الري العامة عام 1938. عام 1941 انتقل للعمل في مديرية الآثار القديمة وساهم بأعمال المسح والترسيم والحفر والتنقيب في مواقع أثرية عديدة في العراق. مَثل مديرية الآثار مع بعثة الآثار البريطانية الموفدة من قبل المدرسة الأركيولوجية البريطانية  عام 1950 في تل النمرود وبعثة جامعة بنسيلفانيا الأمريكية في تل نفر. وذَكرهُ البروفسور ماكس ملوان  في مذكراته.

وفي عام 1955 انتقل للعمل في شركة نفط العراق في كركوك. وفي عام 1970 انتقل إلى مكتب شركة نفط العراق في بغداد. بعد تأميم النفط عام 1972 انتقل للعمل ثانيةً في مديرية الأثار العامة. ساهم في دائرة الأثار سواء في فترة ما قبل التقاعد أو ما بعدها بجملة من الأعمال الأثارية والهندسية منها أعمال الحفر والتنقيب في مدينة واسط الأثرية وعقرقوف والعقيد وحسونة وتل أبو شهرين وكشف اعداد كبيرة من المواقع الأثرية في العراق منها حجر حفنة الأبيض وعين التمر كما ساهم في أعمال مشروع تطوير مدينتي سامراء والمتوكلية الأثريتين.

من منجزاته
ومن ابرز أعماله أجراء الكشف على الخانات الواقعة على طريق محافظة النجف وخان اللوالوة في محافظة ديالى وخان المشاهدة في بغداد والكثير من الخانات على طرق المزارات ألدينية وأصبح متخصصا في هندسة الخانات العراقية. كما أجرى بعض المسوحات للجوامع الأثرية في قلعة كركوك والحويجة. وإجراء المسوحات الأثرية ورسم الفخاريات والقناني الزجاجية المكتشفة في مقابر أم خشم ومسح الثكنة العثمانية في كركوك ووضع خرائط ومرتسمات لها وإجراء المسوحات الهندسية لمشروع أثار سد حديثة وأعمال كثيرة جداً غير ما ذكر أنفاً، أنجز عام 1948 الأطلس الجغرافي والتاريخي للعراق واحتوى على 28 خارطة منها 5 خرائط تاريخية والباقي جغرافية. وفي العام ذاته أنجز الدليل الجغرافي للعراق.

مارس الفن التشكيلي وزامل عدداً كبيراً من كبار فناني العراق الرواد منهم جواد سليم وحافظ الدروبي وفرج عبو وخالد الرحال وفائق حسن وطارق مظلوم وعطا صبري وكان بعض هؤلاء الفنانين يعمل معه في دائرة الأثار. في عام 1950 أنجز المرشد الجغرافي لأوربا وفكرة استخدام كل من الدليل الجغرافي للعراق والمرشد الجغرافي لأوربا فريدةً فهي تتضمن قرصاً كرتونياً يدور على لوح كارتوني ومن خلال التحكم في الدوران يتم الحصول على المعلومة المطلوبة.

في عام 1955 اكتشف صخرة حفنة الأبيض حيث عثر على مشارف وادي الأبيض وشفاثا وفي المساحة التي تتوّزعها (بحيرة الرزازة وبحر الملح وحصن الأخيضر وكهوف الطار وعين التمر ومنارة موجدة وخان العطشان)على حجر كبير اشتمل على مجموعة من التدوينات التي صار لأحدها شهرة كبيرة في مجال بنية الخطوط العربية الشمالية المبكرة، وتحديدا في عصر صدر الإسلام والخلافة الراشدة، وكتابة الحجر مرقومة بالخط الكوفي ومؤرخة في عام 64 هـ وهي برأي البعض خالية من الإعجام والنقط، بيد أن فريقا آخر وجد أن هناك ثلاثة حروف معجمة في هذا النقش بالفعل وهي: الباء والياء والثاء في السطرين الثاني والثالث. ويقع على مسافة يسيرة من قصر الأخيضر.

خلال فترة وجوده في كركوك انضم إلى (جماعة فناني كركوك)  التي تضم خيرة فناني المدينة، وشارك في كافة أنشطتها ومعارضها بدءاً من عام 1955 وحتى عام 1960. وأقام الكثير من المعارض في بغداد كما نشر العديد من المقالات في مجلة سومر ومجلة التراث والحضارة  وله عدد من الكتب المخطوطة في مجال الآثار والتي توفي قبل أن يتمكن من طبعها. تتميز أعماله بالدقة والإبداع الفني والابتكار. يحوي ارشيف المتحف البريطاني الكثير من أعماله وتقارير التنقيب أليوميه لفترة الخمسينات من القرن العشرين.

المصادر

وصلات خارجية

 http://www.tirej.net/index.5098.D-ferhad-birbal.htm
واحة المتنبئ
موقع المدى
تأريخ الفن التشكيلي الكوردي في كركوكـ
جريدة الصباح

أشخاص من بغداد
عراقيون من أصل سوري
علماء آثار عراقيون
فنانون تشكيليون عراقيون
مواليد 1918
وفيات 2002

عز الدين الصندوق


An Bambusa microcephala in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Pilg., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Richard Eric Holttum. An Bambusa microcephala in nahilalakip ha genus nga Bambusa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bambusa

Bambusa microcephala


The National Fish Hatchery System (NFHS) was established by the U.S. Congress in 1871 through the creation of a U.S. Commissioner for Fish and Fisheries. This system of fish hatcheries is now administered by the Fisheries Program of the U.S. Fish and Wildlife Service (Service), an agency within the United States Department of the Interior.

History

When early pioneers began migrating to the western United States, there were no catch limits on fish and no laws preventing people from modifying fish habitats to meet human needs for water, food, and safety. As settlement progressed, abundant fish populations began to decline. By 1870, growing concern for such declines prompted fishery studies, which spurred the establishment of fish spawning stations for collecting and hatching fish eggs and stocking small fish back into waters with declining fisheries. Many of these early spawning stations later became fish hatcheries, marking the beginning of the Fisheries Program and the NFHS.

President Ulysses S. Grant was chiefly responsible for the first official government action to conserve U.S. fishery resources for future generations. President Grant established the U.S. Fish Commission in 1871. The Commission was the forerunner of the U.S. Fish and Wildlife Service and the Fisheries Program.

In 1872, the first federal fish hatchery, known as the Baird Hatchery, was established on the McCloud River in California. The NFHS has since grown into a large complex system devoted to conserving U.S. fishery resources.

Originally Spencer Fullerton Baird was chosen by President Ulysses S. Grant to manage the fisheries in the country. He was named "Commissioner of Fish and Fisheries". In 1871 Baird took office but his work was still in effect. The people were now understanding the importance of the fisheries, for sport and food. With much pressure from such organizations as the American Fish Cultural Association and the American Fisheries Society, Congress reserved $15,000 for the fisheries.

The man that was chosen to essentially take Baird's position was Livingston Stone. With a group of scientists, his job was to find salmon spawning areas and develop a salmon hatchery so that the eggs could be managed and shipped around the country to make the salmon available for all. Stone and his team located this area and started shipping eggs as soon as possible. A few miles from where they had originally found the salmon eggs, rainbow trout eggs were also found. Now rainbow trout eggs and salmon eggs were being shipped across the world. Essentially every rainbow trout's native water is northern California. The Baird Hatchery was formed from Stone and today the hatchery still manages fish as they did back in the 1800s.

The Fisheries Program

The Service's Fisheries Program and its fish hatchery system have played a vital role in conserving America's fishery resources for over 130 years. The program was established mainly to address the following:
 The growing concern over the observed decline in the United States' fishery resources;
 the lack of information concerning the status of the Nation's fisheries; and
 the need to define and protect U.S. fishing rights.

The Fisheries Program has worked with valued partners including States, Native American tribes, Federal Agencies, other Service programs, and private interests in a larger effort to conserve fish and other aquatic resources.

Responsibilities

The original purpose of the NFHS was to supplement declining native stocks of coastal and lake food fish through fish propagation. The NFHS has extensive experience culturing over 100 different aquatic species, and now propagates fish for reasons beyond supplementing declining food species. Hatchery-reared fish are now used to replace fish that were lost from natural events including drought, flood, habitat destruction, or human influences such as over-harvest, pollution, habitat loss due to development and dam construction. This is necessary in order to establish fish populations that meet specific management needs, and to provide for the creation of new and expanded recreational fisheries opportunities.

The role of the NFHS has changed significantly over the past 30 years as a result of the increasing demands recently placed upon various aquatic systems. Major responsibilities of the NFHS, besides mentioned fish propagation, now include helping to recover species listed under the Endangered Species Act, restoring native aquatic populations, mitigating for fisheries lost as a result of federal water projects, and providing fish to benefit Indian tribes and National Wildlife Refuges. NFHS concentrates its efforts on several fish species including lake trout, rainbow trout, cutthroat trout, paddlefish, and sturgeon. Other interesting species that the NFHS helps to restore include freshwater mussels and amphibians.

Conservation

The NFHS is able to conserve U.S. fishery resources by:
 preserving the genes of wild and hatchery-raised fish;
 restoring fish populations that have declined;
 protecting threatened and endangered fish and restoring them to their native waters;
 providing fish health services;
 providing Native American tribes with native and recreation fisheries;
 making up for the loss of fish as a result of Federal water projects, such as canals and dams; and
 serving as education, outreach, and research stations

Achievements
Recently, the Service has maximized the output of its work force by integrating the work of fish hatcheries and fisheries management. This integrated effort has been successful, and has resulted in cohesive, more efficient national restoration programs, such as those for Great Lakes lake trout, Atlantic Coast striped bass, Atlantic salmon, and Pacific salmon. The Fisheries Program continues to work with its stakeholders — Federal agencies, state resource agencies, tribal governments, and private organizations — to complement habitat restoration and other resource management strategies for maintaining healthy ecosystems that support healthy fisheries.

Currently, the system comprises 70 national fish hatcheries, nine fish health centers, seven fish technology centers, and a historic national fish hatchery. National fish hatcheries are located in 35 states and produce more than 60 different species of fish.

See also
 List of harvested aquatic animals by weight

References

External links

 US Fish and Wildlife Service: Fisheries and Habitat Conservation
 US Fish and Wildlife Service: National Fish Hatchery System
 National Fish Hatchery System Strategic Hatchery and Workforce Planning Report March 2013
 Economic Effects of Rainbow Trout Production by the National Fish Hatchery System

Fish Hatcheries

Government agencies established in 1871
1871 establishments in the United States

National Fish Hatchery System


În limbajul teatrului, rampa este un spațiu aflat înaintea scenei, unde se află un dispozitiv de lumini care permite iluminarea spațiului scenic, fără a împiedica vederea spectatorilor. Ea este o zonă mai joasă, chiar în fața avanscenei, și a fost utilizată încă din vechime. La început au fost folosite lumânări, candele și lămpi cu ulei pentru iluminarea scenei, iar mai târziu, începând de la sfârșitul secolului al XIX-lea, s-au folosit iluminatul cu lămpi cu gaz și iluminatul electric încastrat în pardoseală. Luminile sunt amplasate în prezent în jgheaburi la marginea scenei, astfel încât să nu fie vizibile publicului. Unele lămpi sunt orientate către o suprafață reflectorizantă pentru a difuza lumina în întregul spațiu.

Alte dispozitive cu același rol precum proiectoarele orizontale aflate deasupra decorurilor și proiectoarele verticale amplasate în culise formează iluminatul scenic.

Note

Teatru

Rampă (teatru)


Thorkild Ege Græsholt (født 7. april 1926, død 5. april 2017) var biskop over Lolland-Falsters Stift fra 1969 til 1996.

Eksterne henvisninger
 Biskoppen på Lolland-Falsters Stifts hjemmeside

Biskopper over Lolland-Falsters Stift

Thorkild E. Græsholt


Senkroskop, üzerinde meydana gelen palslar veya dalga şekilleri görülebilen ve her pals için, tekerrür durumuna bakılmaksızın, bir tarama meydana getiren, böylece birden çok siklin görülmesini temin eden bir tarayıcı jeneratöre sahip hassas bir osiloskoptur.

Elektriksel güç sistemleri elemanları

Senkroskop


Der Kuhrote Milchling oder Fleischrote Milchling (Lactarius hysginus Syn.: Lactarius curtus) ist eine Pilzart aus der Familie der Täublingsverwandten (Russulaceae). Er ist ein mittelgroßer Milchling mit einem schmierig bis schleimigen, ziegelfarbenen Hut und einem kurzen Stiel. Der Mykorrhizapilz hat einen aromatischen Geruch und wächst meist bei Fichten. Die Fruchtkörper des scharf schmeckenden und ungenießbaren Milchlings erscheinen zwischen August und Oktober.

Merkmale

Makroskopische Merkmale
Der Hut ist 4–8 (11) cm breit, anfangs flach gewölbt, doch schon bald ausgebreitet und in der Mitte niedergedrückt. Er ist rötlich braun bis fleischrosa-bräunlich gefärbt und mitunter purpurn überhaucht und mehr oder weniger undeutlich konzentrisch gezont. Die glänzende Huthaut ist schmierig, bei Feuchtigkeit schleimig, und besonders zur Mitte hin oft etwas radialrunzelig. Der Rand ist anfangs eingebogen, dann glatt, dünn und scharf.

Die dicht stehenden Lamellen sind breit am Stiel angewachsen und laufen kaum daran herab. Sie sind mehr oder weniger untermischt oder gegabelt und anfangs blassgelb, später lebhaft ockergelb gefärbt. Oft haben sie einen zitronengelben Beiton. An verletzten Stellen werden sie braunfleckig. Das Sporenpulver ist ockerlich.

Der kurze Stiel ist 3–5 cm lang und 1–1,5 (2) cm breit. Er ist anfangs ausgestopft, im Alter hohl und blass rotbräunlich oder wie die Lamellen gefärbt. Bisweilen hat er dunklere flache Gruben und an seiner weißlichen, ringartig gezonten Spitze sieht man bei jüngeren Fruchtkörpern oft wasserklare Tröpfchen. Die Stielbasis ist mit einem weißlichen Myzel überzogen.

Das weißliche Fleisch ist unter der Huthaut bräunlich und riecht aromatisch obstartig, beim Eintrocknen mehr nach Bockshornklee oder Maggiwürze. Es schmeckt sehr scharf. Auch die weiße Milch ist brennend scharf und verfärbt sich nicht.

Mikroskopische Merkmale
Die rundlichen bis breit ellipsoiden Sporen sind 6,4–7,9 µm lang und 5,8–7,0 µm breit. Der Q-Wert (Quotient aus Sporenlänge und -breite) ist 1,1-1,2. Das Sporenornament besteht aus wenigen, isoliert stehenden, stumpfen, bis zu 1 µm hohen Warzen und sehr breiten, gratigen Rippen, die mehrheitlich netzig verbunden sind. Der Hilarfleck ist inamyloid oder färbt sich nur teilweise mit Jodreagenzien an.

Die meist viersporigen Basidien sind zylindrisch bis keulig oder bauchig und messen 40–60 × 8–11 µm. Die zahlreichen, 45–90 µm langen und 8–10 µm breiten Pleuromakrozystiden sind spindelig oder lanzettförmig. Die ebenfalls zahlreichen Cheilomakrozystiden auf den heterogenen Lamellenschneiden sind spindelig bis flaschenförmig und messen 35–65 × 6–10 µm.

Die Huthaut (Pileipellis) ist ein 100–300 µm dickes Ixotrichoderm und wird aus mehr oder weniger parallel liegenden, gelatinisierten Hyphen gebildet. Aus diesem hyalinen bis blass bräunlichen Hyphengeflecht ragen aufrecht stehende, mehr oder weniger wellige, 2–3 µm breite Hyphenenden heraus, deren oberes Ende abgerundet bis schwach kopfig ist.

Artabgrenzung
Der Kuhrote Milchling ist eine leicht zu bestimmende Art, die kaum zu verwechseln ist. Man achte auf den beim Eintrocknen typischen Maggigeruch, wie er auch für den Kampfer-Milchling (Lactarius camphoratus) und den Filzigen Milchling (Lactarius helvus) typisch ist. Dann beachte man den scharfen Geschmack, den satt rotbraunen Hut, die schmierige bis schleimige Huthaut und die bei Reife ockergelben Lamellen. Unter dem Mikroskop sind die relativ kleinen, rundlichen Sporen mit dem breitrippigen Ornament und dicke Ixocutis typisch und unverwechselbar, sodass dieser Milchling leicht von anderen rotbraunen Milchlingsarten unterschieden werden kann.

Ökologie
Der Kuhrote Milchling ist wie alle Milchlinge ein Mykorrhizapilz der meist mit Fichten seltener mit Kiefern oder Birken eine symbiotische Partnerschaft eingeht.

Man findet den Milchling in oft feuchten Fichten-Tannen- und Fichtenwälder sowie in Fichten- und Kiefernforsten. Er wächst aber auch in Birkenbeständen, häufig auf Lichtungen oder an Wald- und Waldwegrändern. Der Pilz bevorzugt basen- und nährstoffarme, saure Böden, wie Podsole oder sandige bis schwach verlehmte Braunerden über Silikatgestein wie Granit, Gneis oder Sandstein oder über oberflächlich stark abgesauerten Tonen und Mergeln. Der Milchling ist ausgesprochen stickstoff- und kahlmeidend.

Die Fruchtkörper erscheinen zwischen August bis Ende Oktober. Man findet den Pilz vorwiegend im Hügel- und Bergland und nur selten im Flachland.

Verbreitung

Die holarktische Art wurde in Nordasien (Ostsibirien, Japan, Südkorea), Nordamerika (nördliche USA) und Europa nachgewiesen. In Westeuropa ist sie selten (Pariser Becken, Belgien, in Großbritannien nordwärts bis zu den Hebriden). In Mitteleuropa ist der Milchling von Ostfrankreich (Vogesen, Jura) ostwärts über die Schweiz und Österreich bis nach Ungarn und von Deutschland bis Polen (Schlesien, nordwärts bis Ostpreußen) verbreitet. Auch in Nordeuropa ist der Milchling selten. Er wurde in Dänemark, Südschweden, Südfinnland und auf Bornholm nachgewiesen.

In Deutschland ist der Kuhrote Milchling von Bayern bis Niedersachsen im Hügel- und Bergland unregelmäßig gestreut und kommt insgesamt sehr zerstreut bis selten vor. Er fehlt in Schleswig-Holstein, Brandenburg und Mecklenburg-Vorpommern, außerdem fehlt die ausgesprochen kalkmeidende Art meist in Kalkgebieten. Da der Milchling überall deutlich zurückgeht, ist er stark vom Aussterben bedroht. In Österreich gibt es Funde aus allen Bundesländern außer Wien, allerdings sehr zerstreut und lückig.

Systematik
Der Milchling wurde erstmals 1818 von Elias Magnus Fries in dessen Werk Observationes mycologicae als Agaricus hysginus beschrieben. In seinem Werk "Epicrisis systematis mycologici" (1838) stellte Fries den Milchling in die Gattung Lactarius, sodass er seinen heute gültigen wissenschaftlichen Namen bekam. Lactifluus hysginus  (1891) ist ein nomenklatorisches Synonym, während Lactarius curtus  (1885) nach Meinung der meisten Autoren ein taxonomisches Synonym ist. Bei Lactarius hysginus im Sinne von Blum handelt es sich um eine Missinterpretation des Taxons, Blums Name bezieht sich auf den Nordischen Milchling (L. trivialis).

Das lateinische Artepitheton hysginus leitet sich ab von hysginum (Hysgin–Purpur oder Karmesin) einem in der Antike beliebten, purpurroten bis rotbraunen Farbstoff (siehe Färberei in der Antike).

Infragenerische Systematik
Der Kuhrote Milchling wird von Heilmann-Clausen und M. Basso in die Sektion Glutinosi gestellt, doch während Basso den Milchling in die Untersektion Trivialini stellt, deren Vertreter braune, violettbraune oder rötlich braune Hüte, eine mehr oder weniger unveränderliche, weißliche Milch und eine klebrige bis schmierige Huthaut haben, stellt Heilmann-Clausen den Milchling in die Untersektion Pallidini, in der er Milchlinge zusammenfasst, die einen ungezonten, cremefarbenen oder rötlich braunen Hut, eine meist unveränderliche Milch und Sporen mit zebrastreifenartiger bis netziger Ornamentierung haben. Die Huthaut dieser Milchlinge ist gut als Ixotrichoderm ausgebildet.

Bedeutung
Der scharf schmeckende Milchling ist ungenießbar.

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

Milchlinge

Kuhroter Milchling


An Epipactis robatschii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alain Gévaudan ngan Pierre Delforge. An Epipactis robatschii in nahilalakip ha genus nga Epipactis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Hungary. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epipactis

Epipactis robatschii


Philip Sherard,  comte de Harborough ( - ), de Whissendine, Rutland, est un propriétaire terrien britannique et homme politique whig qui siège à la Chambre des communes de 1708 à 1710 et devient comte de Harborough.

Jeunesse
Sherard est le fils aîné de , de Whissedine, Rutland, et de sa femme Dorothy Fairfax, fille de Henry Fairfax (4e Lord Fairfax de Cameron), Écosse, et veuve de Robert Stapylton de Wighill, Yorkshire.

Il est admis à Middle Temple en 1696. En 1699, le manoir d'Hellewell lui est attribué par son père, décédé en 1701, lui laissant le reste de ses domaines .

Carrière
Sherard est nommé gentilhomme de la Chambre privée de la reine Anne en 1705. Aux élections générales britanniques de 1708, il est élu député Whig de Rutland. Il vote la naturalisation des Palatins et est deux fois scrutateur sur des questions non politiques en 1709. En 1710, il vote la destitution du docteur Sacheverell. Il est battu aux élections générales britanniques de 1710. En 1714, sa nomination en tant que gentilhomme de la Chambre privée est renouvelée par George  . Il est nommé sous-lieutenant de Rutland en 1715. Aux élections générales britanniques de 1722, il tente de regagner son siège à Rutland, mais est battu .

Sherard succède à son cousin Bennet Sherard (1er comte de Harborough) au comté le 16 octobre 1732. Il est nommé Lord-lieutenant du Rutland en 1733. En 1744, il est nommé lieutenant adjoint du Lincolnshire.

Vie privée

Le 12 mars 1703, Harborough épouse Anne Pedley, la fille et l'héritière de Nicholas Pedley de Washingley et Frances Apreece. Ils ont six fils et huit filles dont:

 Bennet Sherard (3e comte de Harborough) (1709-1770), qui épouse Elizabeth Verney, fille de Ralph Verney (1er comte Verney) ; et se remarie à Frances Noel, petite-fille de John Noel,  baronnet ; en troisièmes noces avec Margaret Hill, demi-sœur de Noel Hill (1er baron Berwick) et enfin avec Elizabeth Cave, fille de Thomas Cave (5e baronnet).
 John Sherard (mort en 1746), avocat et lieutenant des Yeomen of the Guard décédé célibataire.
 Robert Sherard (4e comte de Harborough) (1719-1799), qui se marie trois fois et a des descendants.
 Daniel Sherard, (1722-1744), lieutenant de la Royal Navy.
 Philip Sherard (1726/7-1790), lieutenant-général dans l'armée britannique pendant la guerre de Sept Ans, décédé célibataire .
 Dorothy Sherard, qui épouse le révérend James Torkington
 Lucy Sherard (d. 1781), décédée célibataire
 Susan Sherard (décédée en 1765), décédée célibataire
 Ursula Sherard (d. 1745), décédée célibataire.

Lord Harborough meurt à Stapleford, Leicestershire, le 20 juillet 1750, et est enterré près de Whissedine. Il est remplacé par Bennet Sherard,  comte de Harborough.

Notes et références

Liens externes

Décès en juillet 1750
Naissance en 1680
Lord-lieutenant du Rutland
Comte de la pairie de Grande-Bretagne
Deputy Lieutenant du Rutland
Deputy Lieutenant du Lincolnshire

Philip Sherard (2e comte de Harborough)


Per Erik Ahlberg est un paléontologue suédois dont les travaux se portent principalement sur l'origine évolutive des tétrapodes. Il obtient son doctorat en zoologie à l'Université de Cambridge en 1989 sous la direction de la paléontologue anglaise Jenny A. Clack. Il est actuellement professeur au Département de biologie des organismes de l'Université d'Uppsala. Il a collaboré avec Clack sur plusieurs projets.

Il a été élu à l'Académie royale suédoise des sciences début 2012.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Ventastega
 Parmastega
 Jennifer A. Clack

Liens externes

Professeur à l'université d'Uppsala
Paléontologue suédois du XXe siècle
Paléontologue suédois du XXIe siècle
Universitaire suédois du XXe siècle
Universitaire suédois du XXIe siècle

Per Erik Ahlberg


En stemme for livet er en dansk dokumentarfilm fra 2009 med instruktion og manuskript af Anne Holst Moulvad.

Handling
På den jyske hede har dirigenten Mads Bille skabt et kor med drenge fra alle sociale kår. Et projekt, der normalt kræver en millionby som grundlag, men en ildsjæl kan også gøre det. Det er en film om ledelse, social arv, fantastiske stemmer og vilje af stål.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2009

En stemme for livet