The  (), often shortened to the Bloc populaire or the Bloc, was a political party in the Canadian province of Quebec from 1942 to 1947. It was founded on September 8, 1942 by opponents of conscription during the Second World War. The party ran candidates at both federal and provincial levels.

Origin
In early 1942, Liguori Lacombe formed the anti-conscriptionist Parti canadien which finished strongly in two February by-elections.

In the April 27, 1942 national plebiscite on conscription held in Canada, a little more than 70% of Quebec voters refused to free the federal government from its promise to avoid a general mobilization, while about 80 per cent of the citizens of the rest of Canada accepted it. (see also Second Conscription Crisis)

The party was inspired by the nationalist ideas of Henri Bourassa and supported by Montreal mayor Camillien Houde. Jean Drapeau and Pierre Elliot Trudeau were members in their youth.

In addition to opposing conscription, the party aimed to defend provincial autonomy and the rights of French-Canadians.

Provincial level

At the provincial level, it was led by André Laurendeau and won four seats in the 1944 Quebec general election, but soon lost popularity. Laurendeau resigned in July 1947, and the party dissolved and did not participate in the 1948 general election.

Federal level

At the federal level it was led by Maxime Raymond, who had been Member of Parliament (MP) from the province of Quebec since the 1925 federal election. He and two of his Liberal colleagues (Édouard Lacroix and Pierre Gauthier) crossed the floor to sit as Bloc populaire canadien MPs.

The Bloc populaire won a federal by-election in 1943.

The Bloc populaire's entry into provincial politics antagonized Quebec Premier Maurice Duplessis, leader of the Union Nationale, who henceforth transferred his party's federal support to the "Independent Group" of anti-conscription MPs led by Frédéric Dorion in the 1945 federal election.

In the 1945 federal election, the Bloc nominated 35 candidates. All of them except two ran in Quebec-based ridings. (Lionel Campeau, ran in the district of Nipissing in Northern Ontario and Léandre Maisonneuve ran in the Eastern Ontario riding of Prescott. Only two candidates were elected as Members of Parliament: Maxime Raymond and René Hamel. Though former Montreal mayor Camillien Houde was officially listed as an independent candidate, he was reported to be the Bloc populaire's co-leader in the 1945 election.

In addition to the Bloc populaire, there was also an "Independent Group" of five anti-conscription MPs led by Frédéric Dorion which included Liguori Lacombe, Wilfrid Lacroix, Sasseville Roy and Emmanuel D'Anjou (D'Anjou had joined the Bloc in June 1944 but had left to join Dorion's group by the time of the 1945 election). Additionally, Arthur Cardin quit Mackenzie King's cabinet in May 1942 over the conscription issue to sit as an anti-conscription independent MP.

Decline

The Second World War ended in 1945, and by the late 1940s the party's concerns had largely become a non-issue. Many insiders abandoned the party. The Bloc populaire canadien contested neither the 1948 provincial election nor the 1949 federal election, and soon ceased to exist.

Publications
The party published a modest and short-lived weekly newspaper, Le Bloc, in 1944 and 1945, with a circulation of about 15,000 copies. The newspaper was under the responsibility of Victor Trépanier in early 1944 and of Léopold Richer in 1944–1945. The party also published a series of ten brochures reproducing the texts of radio speeches by its leaders.

Quebec provincial election results

Members of the Legislative Assembly of Quebec

Members of the Canadian House of Commons

Notable defeated candidate

Prominent insider

Notes

References

See also
 Conscription Crisis of 1944
 Politics of Quebec
 List of Quebec general elections
 National Assembly of Quebec
 Timeline of Quebec history

External links
  Platform of the Bloc populaire (1944)
 National Assembly historical information
 La Politique québécoise sur le Web

Federal political parties in Canada
Political parties established in 1942
Defunct political parties in Canada
Political parties disestablished in 1947
Opposition to World War II
Nationalist parties in Canada
1942 establishments in Quebec
1947 disestablishments in Quebec
Defunct provincial political parties in Quebec

Bloc populaire


The year 1955 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Events
 June – Outrage, a special issue of Architectural Review condemning the areas of British cities failed by urban planning, establishes the reputation of Ian Nairn as an architectural critic.
 December – Reyner Banham introduces the term "New Brutalism" into English print, writing in Architectural Review.
 Chinese American architect I. M. Pei establishes the architectural practice I. M. Pei & Associates with Eason H. Leonard and Henry N. Cobb in New York City.
 German architect Josef Bieling establishes the architectural practice Architekturbüro Josef Bieling in his hometown Kassel.

Buildings and structures

Buildings opened
 June 25 – Notre Dame du Haut in Ronchamp, France, designed by Le Corbusier, is dedicated.
 July 22 – Palace of Culture and Science in Warsaw, the tallest building in Poland (1955–present) and the second tallest in Europe (1955–1990), designed by Lev Rudnev.
 August – Hiroshima Peace Memorial Museum, Japan, designed by Kenzō Tange.

Buildings completed
 February – Bavinger House in Norman, Oklahoma, United States, the best-known building designed by Bruce Goff.
 MIT Chapel and Kresge Auditorium at Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, Massachusetts, designed by Eero Saarinen.
 Chapel of Trinity College, Toronto, designed by Giles Gilbert Scott.
 Dominus Flevit Church, Jerusalem, designed by Antonio Barluzzi.
 Restoration following bomb damage at Lambeth Palace in London, by Seely & Paget.
 Reconstructed Kinkaku-ji temple in Kyoto, Japan.
 Chandigarh High Court (Palace of Justice), Chandigarh Capitol Complex, India, designed by Le Corbusier.
 Southern Alberta Jubilee Auditorium in Calgary, Alberta.
 Northern Alberta Jubilee Auditorium in Edmonton, Alberta.
 Punta La Entallada Lighthouse on Fuerteventura, Canary Islands, designed by Carlos Alcon.
 Fundació Pilar y Joan Miró in Palma, Majorca, designed by Josep Lluís Sert.
 Tate & Lyle sugar silo, Liverpool, England.
 Casa Antonio Gálvez, Mexico City, designed by Luis Barragán.
 House Fox, Worcester, Western Cape, South Africa, designed by Revel Fox.
 Houses for self at 7 Gibraltar Hill and for E. W. Scorer, both in Lincoln, England, designed by Sam Scorer.
 House for John Womersley at Farnley Tyas, Yorkshire, England, designed by Peter Womersley.
 "Hermit's Castle", Achmelvich, Scotland, designed by David Scott.

Awards
 AIA Gold Medal – Willem Marinus Dudok.
 RIBA Royal Gold Medal – John Murray Easton.
 Grand Prix de Rome, architecture – Ngô Viết Thụ.

Births
 February 12 – Enric Miralles, Spanish Catalan architect (died 2000)
 April 14 – Robert Couturier, French architect and interior designer, designer of Cuixmala
 July 2 – Francine Houben, Dutch architect
 August 2 – Anne Lacaton, French architect
 November 17 – Amanda Levete, British architect
 date unknown
 Miroslav Grčev, Macedonian architect and graphic designer
 Alan Powers, British modern architecture and design historian

Deaths
 February 7 – Carl Rubin, Galician-born Israeli International Style architect (born 1899)
 April 16 – George Howe, American International Style architect and educator (born 1886)
 August 6 – Dominikus Böhm, German church architect (born 1880)
 November 29 – Rene Paul Chambellan, American architectural sculptor (born 1893)

References

1955 in architecture


Chloe Cherry (Lancaster, 23 de agosto de 1997) é uma atriz, modelo e ex-atriz pornográfica americana. Ela começou sua carreira pornográfica em 2015 com Hussie Models, eventualmente aparecendo em mais de 200 filmes. Ela fez sua estreia como Faye na série de televisão de drama adolescente da HBO Euphoria (2022-presente).

Biografia
Cherry nasceu em 23 de agosto de 1997, em Lancaster, Pensilvânia, onde também foi criada, descrevendo sua educação como "muito conservadora e chata". No ensino médio, ela trabalhou no anuário de sua escola, leu anúncios matinais e administrou brevemente uma banda.

Carreira
Em 2015, uma semana depois de completar 18 anos, ela se mudou de Lancaster para Miami para se tornar uma atriz pornográfica. Ela logo assinou contrato com a agência de modelos pornográficos Hussie Models, onde foi representada por Riley Reynolds, antes de se mudar para Los Angeles e assinar com Spiegler Girls. Em 2019, ela estrelou mais de 200 filmes pornográficos e se tornou popular no Pornhub, onde seus filmes receberam mais de 125 milhões de visualizações. No início da pandemia do COVID-19, ela começou a usar o OnlyFans para vender conteúdo pornográfico.

Em 2022, Cherry fez sua estreia como atriz na segunda temporada da série de televisão de drama adolescente da HBO, Euphoria, no papel recorrente de Faye, namorada de um traficante de drogas. Antes de aparecer no programa, Cherry fez uma paródia pornográfica de Euphoria, na qual interpretou Jules, com a atriz pornográfica Jenna Foxx. O showrunner de Euphoria, Sam Levinson, mais tarde enviou a Cherry um e-mail pedindo que ela fizesse um teste para o papel de Ami, uma stripper e viciada em drogas, depois de se tornar uma fã dela no Instagram devido ao seu senso de humor. Depois de duas audições virtuais, Cherry fez o teste pessoalmente para Levinson em Los Angeles e recebeu o papel de Faye. Cherry foi chamada de uma das estrelas do show pelos críticos.

Em janeiro de 2022, Cherry assinou um contrato com a agência de modelos britânica Anti-Agency London. Ela estreou na passarela em fevereiro de 2022, desfilando para LaQuan Smith durante a New York Fashion Week. Em março de 2022, ela anunciou que havia parado com a indústria pornográfica. Cherry vai estrelar o filme de ficção científica www.RachelOrmont.com, escrito e dirigido por Peter Vack, e o filme de comédia dramática Tuna Melt, escrito e dirigido por Eddie Huang.

Ligações externas
 Website oficial
 Chloe Cherry no Instagram
 Chloe Cherry no IMDb

Nascidos em 1997
Naturais de Lancaster (Pensilvânia)
Atrizes de televisão dos Estados Unidos
Atrizes pornográficas dos Estados Unidos
Pessoas vivas

Chloe Cherry


Thomas Dekker es el nombre de varias personalidades:
Thomas Dekker (actor), actor estadounidense (1987).
Thomas Dekker (ciclista), ciclista neerlandés (1984).
Thomas Dekker (escritor), escritor inglés (1572 - 1632).

Thomas Dekker


BareNaked is the fourth studio album by actress and recording artist Jennifer Love Hewitt. It was released on October 8, 2002. The album became her most successful album to date, reaching the top 40 at no. 37 on the Billboard 200, making it her first album to appear on that chart. BareNaked spawned two singles, "BareNaked" and "Can I Go Now", and included a remake of Kris Kristofferson's "Me and Bobby McGee". The UK and Japanese editions of the album came with a bonus track called "Just Try", previously released as the B-side to "Can I Go Now".

Track listing

Personnel
 Jennifer Love Hewitt – vocals
 Andrew Boston – DJ
 Dustin Boyer – guitar
 Meredith Brooks – acoustic guitar, electric guitar, background vocals
 Livingstone Brown – bass, keyboard, chant
 Chris Canute – hand drums
 Goldo – keyboard, vocals
 Glen Holmen – bass
 Abe Laboriel Jr. – drums
 Michael Parnell – keyboard
 Carolyn Perry – background vocals
 Darlene Perry – background vocals
 Sharon Perry – background vocals
 Rose Stone – background vocals
 Emerson Swinford – acoustic guitar, guitar

Production
 Producers: Meredith Brooks, Gregg Alexander
 Engineers: Meredith Brooks, David Cole, Dave Darling, Goldo, Brad Haehnel, Phil Kaffel, Jeff Peters
 Mixing: Livingstone Brown, Brad Haehnel, Richard Travali
 Mastering: Chaz Harper
 Digital editing: Meredith Brooks, Andy Goldmark, Goldo, Michael Parnell
 Programming: Livingstone Brown, Dave Darling, Goldo
 Arranger: Dustin Boyer, Chris Canute
 Art direction: Nick Gamma, Jackie Murphy
 Design: Nick Gamma, Jackie Murphy
 Photography: Anthony Mandler
 Make-up: Agostina Lombardo

Chart performance

Album

Singles

References

External links

Jennifer Love Hewitt albums
2002 albums
Jive Records albums

BareNaked


An Ponthieva poitaei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach ngan Mark Anthony Nir. An Ponthieva poitaei in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva poitaei


Jigsaw je nadolazeći američki horor film u režiji braće Michaela i Petera Spieriga, nastao prema scenariju koji potpisuju Pete Goldfinger i Josh Stolberg, a u filmu glume Mandela Van Peebles, Hannah Anderson, Laura Vandervoort, Brittany Allen, Callum Keith Rennie, Matt Passmore, Hannah Emily Anderson, Josiah Black, Shaquan Lewis, Michael Bolsvert i James Gomez. Ovo je osmi nastavak u franšizi Slagalice strave, koji se nastavlja deset godina nakon Jigsawove smrti. Slagalica strave 3D izvorno je planiran kao posljednji nastavak, međutim kasnije je Lionsgate Film započeo produkciju Jigsawa na nagovor Stolberga i Goldfingera. Snimanje je započelo u studenome 2016., s post-produkcijom u siječnju.

Film je predviđen za izlazak u kina 27. listopada 2017. u Americi, a 2. studenoga 2017. u Hrvatskoj.

Radnja
Osmi film u franšizi "Slagalica strave" pod nazivom "Jigsaw" donosi poznatu priču i još poznatijeg ubojicu. Tijela se počinju pojavljivati po gradu, i svako od njih je suočeno s jedinstveno ružnom smrću. Do se istraga odvija, dokazi upućuju na jednog čovjeka: Johna Kramera. Kako je to moguće? Čovjek poznat kao Jigsaw je mrtav više od desetljeća.

Glumačka postava

 Tobin Bell kao John Kramer / Jigsaw
 Matt Passmore kao Logan
 Callum Keith Rennie kao Halloran
 Clé Bennett kao detektivka Keith
 Hannah Emily Anderson kao Eleanor
 Mandela Van Peebles kao Mitch
 Laura Vandervoort kao Anna
 Brittany Allen kao Carly
 Paul Braunstein kao Ryan
 Josiah Black kao Edgar Munsen
 Shaquan Lewis
 Michael Boisvert
 James Gomez

Produkcija

Razvoj
Slagalica strave 3D bio je planiran kao posljednji nastavak filmske franšize Slagalice strave, snimljen u dva dijela. Međutim, Lionsgate Films je dopustio tvorcima filma još samo jedan nastavak nakon Slagalice strave 6, zbog niske zarade na filmu. Prema scenaristima Slagalice strave 3D, Marcusu Dunstanu i Patricku Meltonu: "Kraj franšize bio je nezaslužen, ostavio je gledateljima više pitanja nego odgovora. Bilo je nekoliko momenata kojih nismo do kraja objasnili i obradili. Ali ništa ne želimo odavati, jer nikad se ne zna što budućnost donosi."

Nakon posljednjeg nastavka franšize, Lionsgate je prestao snimati Slagalice strave, čekajući dovoljno dobru ideju i priču kojom bi mogli ponovno oživjeti serijal. Jigsaw je nastao od strane scenarista Josha Stolberga i Petera Goldfingera, koji su dvije radili na vlastitoj viziji Slagalice strave. U srpnju 2016., službeno je objavljeno kako će braća Spierig režirati novi film. Mark Burg i Oren Koules, producenti prijašnjih nastavaka također su se vratili u Jigsaw. Michael Spierig rekao je sljedeće o novom nastavku: "Film će biti pun grotesknih scena, zamišljen je kao jedna velika misterija s vrlo zanimljivim preokretima."

Snimanje
U listopadu 2016., službeno je započela produkcija filma pod tadašnjim naslovom Slagalica strave: Nasljedstvo. Film se snimao u studenom 2016., s post-produkcijom u siječnju 2017. U ožujku 2017., Bloody Disgusting naveo je prve detalje o sadržaju filma i cijeli popis glumaca kojim je potvrđeno kako će se Tobin Bell vratiti u ulogu Johna Kramera. U lipnju 2017., Motion Picture Association of America otkrili su službeni naslov filma – Jigsaw, s naznakom "scene krvavog nasilja, mučenja te neprikladnog jezika."

Izvori

Filmovi 2000-ih
Horori

Jigsaw


Gérgal , İspanya'nın on yedi otonom bölgesinden en kalabalık ikinci bölge olan Endülüs'e bağlı; İspanya'nın güneyinde bulunan Almería eyaletine bağlı belediye. 2009 yılındaki nüfusu; 1,107 kişidir. Belediye, 228 km²'lik bir alanı kaplamaktadır.

Nüfus

Kaynak: INE (Spain)

Dış bağlantılar
  Gérgal - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
  Gérgal - Diputación Provincial de Almería

Gérgal


Duus er muligvis navnet på flere adelslægter i Danmark, dog kan en spores tilbage til et diplom, givet i 1258 til Borchadus & Hartwicus Dus. Dog, nævnes der også en Niels Mandorp Duus i 1315.

Referencer

Adelsslægter fra Danmark

Duus


Microrgyia este un gen de molii din familia Lymantriinae.

Referințe

Lymantriidae
Molii
Genuri de insecte

Microrgyia


Edgar Buckingham (8 de julio de 1867 en Filadelfia, Estados Unidos-29 de abril de 1940 en Washington D. C., EE. UU.) fue un físico estadounidense.

Se graduó en física en la Universidad de Harvard en el año 1887, formación que continuó en la Universidad de Estrasburgo y en la Universidad de Leipzig, donde estudió bajo la tutela del químico Wilhelm Ostwald y donde finalmente se doctoró en 1893. Trabajó en la Oficina de Suelos del Departamento de Agricultura de los Estados Unidos (USDA Bureau of Soils) entre 1902 y 1906 como físico del suelo. Asimismo, trabajó en la National Bureau of Standards, actual Instituto Nacional de Estándares y Tecnología de EE. UU., entre 1906 y 1937. Sus especialidades incluían la física del suelo, los gases y sus propiedades, la acústica, la mecánica de fluidos y la radiación de cuerpos negros. En el campo del análisis dimensional, fue el autor del teorema pi, llamado también teorema π de Vaschy-Buckingham en su honor.

Sus estudios acerca de la física del suelo tuvieron como temas principales la aireación del suelo y la hidratación del suelo. En cuanto al primero, se centró en la pérdida de dióxido de carbono en los suelos y en su sustitución por oxígeno. Dedujo que la difusión de los gases en el suelo no dependía de manera significativa de la estructura ni de la composición del terreno, ni tampoco de su contenido en agua. Sus investigaciones acerca del agua del suelo son más conocidas y le otorgaron mayor relevancia. Su trabajo Studies on the movement of soil moisture, publicado en 1907, se divide en tres partes, en las que trata la evaporación de agua desde el inferior de una capa de terreno, la desecación de suelos en condiciones secas y húmedas y, por último, los flujos insaturados y los efectos de la capilaridad y las interacciones moleculares entre agua y suelo. En esta última parte tiene su origen el concepto de potencial hídrico.

Referencias

 Las contribuciones de Edgar Buckingham a la física del suelo por John R. Nimmo y Edward R. Landa

Enlaces externos
 Informe n.º 159, Bureau of Standars, Jet propulsion for airplanes, por Edgar Buckingham

Edafólogos
Físicos de Estados Unidos
Alumnado de la Universidad de Harvard
Alumnado de la Universidad de Leipzig
Nacidos en Filadelfia
Fallecidos en Washington D. C.

Edgar Buckingham


Hannah Murray () este o actriță engleză, cunoscută pentru personajul din serialul de televiziune Skins (2007-2008, 2013), Cassie Ainsworth.

Note

Legături externe

Nașteri în 1989
Nașteri pe 1 iulie
Actrițe britanice

Hannah Murray


Ta' feen i den anden hånd er en film instrueret af Hans Kristensen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1981

Kortfilm fra Danmark

Ta' feen i den anden hånd


Hay Day este un joc de simulare produs și distribuit de Supercell. Jocul este disponibil în Google Play și App Store. Scopul jocului este de a construi o fermă și a creste în nivel.

Jocuri video de simulare
Jocuri video din 2012
Jocuri pentru Android
Jocuri pentru iOS
Jocuri video de strategie în timp real
Jocuri de la Supercell

Hay Day


Zdravko Čakalić (Osijek, 16. kolovoza 1960.), hrvatski bivši nogometaš. Igrao je u sredini terena.

Karijera
Igrao je za Crvenu zvezdu, Teteks, Galeniku i Osijek. Odigrao je jednu utakmicu u Kupu europskih prvaka.

Igrao je za mlade reprezentacije Jugoslavije. Za reprezentaciju do 20 godina je odigrao 3 utakmice, te 1 utakmicu za reprezentaciju do 21 godine, pri čemu je postigao jedan gol. Nastupio na svjetskom prvenstvu mladih reprezentacije 1979. godine u Japanu.

Izvori

Vanjske poveznice
Transfermarkt
World of Football

Životopisi, Osijek
Nogomet u Osijeku
Nogometaši NK Osijeka
Nogometaši Crvene zvezde

Zdravko Čakalić


An Amorphophallus mullendersii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni François Malaisse ngan Paul Rodolphe Joseph Bamps. An Amorphophallus mullendersii in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Amorphophallus

Amorphophallus mullendersii


En civil retssag er en dansk kortfilm fra 1973, der er instrueret af Claus Ørsted efter manuskript af Henrik G. Poulsen.

Handling
Ved en færdselsulykke på en mørk landevej bliver en motorcyklist og en 14-årig dreng kvæstet. Hvem af de to er ansvarlig for ulykken? Dette spørgsmål skal afgøres af landsretten, og med denne sag som eksempel giver filmen et indtryk af forløbet af en typisk civil retssag.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1973

Civilproces
Kortfilm fra Danmark

En civil retssag


Michel François Platini (d. 21 Haziran 1955, Jœuf), Fransız teknik direktör ve orta saha oyuncusuydu,  UEFA'nın eski başkanıdır. Futbol tarihinin en büyük futbolcularından biri olarak gösterilen Platini, Avrupa'da yılın futbolcusu ödülünü art arda 3 kez kazanan ilk futbolcudur. IFFHS tarafından 20. yüzyılın en iyi 7. futbolcusu seçildi. Birçok kişi tarafından döneminin en şık oyuncularından biri ve gelmiş geçmiş en büyük Fransız futbolcusu olarak gösterilmektedir.

Platini 1984 Avrupa Futbol Şampiyonası'nı kazanan Fransa millî futbol takımının bir parçasıydı, ve turnuvanın en iyi futbolcusu seçilmiş ve gol kralı olmuştu. 1978, 1982 ve 1986 Dünya Kupaları'na katıldı, ve ikisinde yarı finale ulaştı. Platini, Alain Giresse, Luis Fernandez ve Jean Tigana Fransızlar tarafından "carré magique" (büyülü kare) olarak gösterilmekteydi.

Bir frikik ustasıydı; millî takımında ve Juventus için birçok ölü topu gole çevirdi. Platini Juventus'da 5 yıl oynadı.

UEFA Başkanlığı
Temmuz 2006'da UEFA Başkanlığına aday olacağını açıklayan Michel Platini, 26 Ocak 2007'de yapılan oylamada Lennart Johansson'un 23 oyuna karşılık 27 oy alarak başkan seçilmiştir.

8 Ekim 2015'te FIFA Etik kurulu, naklen yayın ihalesine fesat karıştırmak ve UEFA Başkanı Michel Platini'ye usülsüz ödeme yapmakla itham edilen FIFA Başkanı Sepp Blatter'le birlikte Michel Platini'nin de görevini 90 günlüğüne askıya almıştır.

Kendisine verilen cezadan dolayı önce FIFA Temyiz Kurulu'na sonra da Uluslararası Spor Tahkim Mahkemesi (CAS)'a giden Michel Platini beklediği kararı alamayınca UEFA Başkanlığı'nan istifa etti.

Mahkûmiyeti
FIFA Etik Komitesi, FIFA Başkanı Sepp Blatter ile UEFA Başkanı Michel Platini'ye 8 yıl futboldan men cezası verdi.

FIFA Etik Komitesi, dünya futbolunu sarsan FIFA ve UEFA'daki yolsuzluk dosyası ile ilgili kararını verdi. Kurul, 20'ye yakın FIFA yetkilisinin tutuklandığı yolsuzluk ve rüşvet soruşturmalarına adları karışan FIFA Başkanı Sepp Blatter ile UEFA Başkanı Michel Platini'ye sekizer yıl futboldan men cezası verdi..

Bu kararın ardından Michel Platini FIFA Temyiz Kurulu'na gitti. Temyiz Kurulu'nun cezayı 6 yıla düşürmesinin ardından Platini, Uluslararası Spor Tahkim Mahkemesi (CAS)'ne gitti. CAS ise Platini'nin cezasını 6 yıldan 4 yıla düşürdü.Bu ceza ile Michel Platini, futboldan 4 yıl süreyle men edildi.

Başarıları

Kulüp takımlarında
 1978 Fransa Kupası (AS Nancy-Lorraine)
 1981 Fransa Ligi Şampiyonluğu (AS Saint-Etienne)
 1981 Fransa Kupa Finalisti (AS Saint-Etienne)
 1982 Fransa Kupa Finalisti (AS Saint-Etienne)
 1983 Coppa Italia Şampiyonluğu  Juventus
 1983 Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası 2.liği Juventus
 1983 Serie A gol krallığı (16 gol)
 1983 Avrupa'da Yılın Futbolcusu
 1984 Serie A Şampiyonluğu  Juventus
 1984 UEFA Kupa Galipleri Kupası Şampiyonluğu  Juventus
 1984 Avrupa Süper Kupası Şampiyonluğu  Juventus
 1984 Serie A gol krallığı (20 gol)
 1984 Avrupa'da yılın futbolcusu ödülü
 1985 Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası Şampiyonluğu  Juventus
 1985 Kıtalarası Kupa  Juventus
 1985 Serie A gol krallığı (18 gol)
 1985 Avrupa'da Yılın Futbolcusu
 1986 Serie A Şampiyonluğu  Juventus

Millî takımda
 1982 FIFA Dünya Kupası: 4.
 1984 Avrupa Şampiyonası: Şampiyonluk
 1985 Konfederasyonlar Kupası: Şampiyonluk
 1986 FIFA Dünya Kupası: 3.

Ayrıca bakınız
Fransa millî futbol takımı hat trick'leri listesi

Kaynakça

1955 doğumlular
Fransız futbolcular
FIFA 100
1978 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1982 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1986 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
UEFA başkanları
Futbol yöneticileri
Fransa millî futbol takımı teknik direktörleri
Yaşayan insanlar
Ligue 1 futbolcuları
Avrupa'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Orta saha futbolcuları
AS Nancy futbolcuları
AS Saint-Étienne futbolcuları
Juventus FC futbolcuları
Serie A futbolcuları
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
Fransız gurbetçi futbolcular
Ligue 2 futbolcuları
1984 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1992 Avrupa Futbol Şampiyonası teknik direktörleri
İtalya'daki Fransız gurbetçiler
Fransa millî futbol takımı futbolcuları
World Soccer Dergisi Dünya'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
English Football Hall of Fame üyeleri
1976 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
Fransa 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Fransız teknik direktörler
Fransız spor yöneticileri
Légion d'honneur şövalyeleri
Kuveyt millî futbol takımı futbolcuları
Légion d'honneur sahibi subaylar
Fransız Olimpiyat futbolcuları
Panama Belgeleri'nde adı geçen kişiler
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
Avrupa Futbol Şampiyonası kazanan futbolcular

Michel Platini


Glumdalclitch, Jonathan Swift'in Gulliver'in Gezileri isimli kitabında Gulliver'in yanında bulunan hemşire.

Dış bağlantılar
 Glumdalclitch-Leo Soderegger

Gulliver'in Gezileri
Edebiyat karakterleri
Kurgusal devler
Devler
Gulliver'in Gezileri karakterleri
Masal karakterleri
Kadın roman karakterleri

Glumdalclitch


دافي كروسين  من مواليد 26 يونيو 1934 في كولورادو) منتج وموزع وعازف بيانو جاز وقائد فرقة أمريكي۔

الطفولة والتعلم

ولد روبرت ديفيد جروسين في ليتلتون، كولورادو، وهو ابن هنري وروزابيل (نيي دي بويستر) جروسين.  كانت والدته عازفة بيانو وكان والده عازف كمان من ريغا، لاتفيا.[1],[2]

درس في جامعة كولورادو في بولدر وتخرج عام 1956.[3]  وكان من بين أساتذته سيسيل إيفينغر (ar) وواين سكوت، عازف البيانو والموزع ومدرس موسيقى الجاز.

وصلات خارجية

 Music video sampler:
 Dave Grusin Archive

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ليتلتون (كولورادو)
أمريكيون من أصل لاتفي
أمريكيون من أصل يهودي
حائزون على جائزة الأوسكار لأفضل موسيقى تصويرية
حائزون على جائزة غرامي
خريجو جامعة كولورادو
عازفو بيانو أمريكيون
عازفو بيانو أميركيون في القرن 20
عازفو بيانو أميركيون في القرن 21
عازفو بيانو جاز أمريكيون
عازفو بيانو جاز ناعم
قادة فرق موسيقية أمريكيون في القرن 20
قادة فرق موسيقية أمريكيون في القرن 21
قادة فرق موسيقية ذكور أمريكيون
كتاب أغان أمريكيون
كتاب أغان من كولورادو
ملحنون أمريكيون في القرن 20
ملحنون أمريكيون في القرن 21
ملحنون أمريكيون يهود
مواليد 1934
مواليد في ليتلتون (كولورادو)
موزعون موسيقيون أمريكيون
موسيقيو جاز ذكور
موسيقيو جاز ذكور أمريكيون
موسيقيو جاز من كولورادو
موسيقيون ذكور أمريكيون في القرن 20
موسيقيون ذكور أمريكيون في القرن 21
مؤلفو موسيقى أفلام
مؤلفو موسيقى أفلام أمريكيون
يهود أمريكيون في القرن 20
يهود أمريكيون في القرن 21
مؤلفو موسيقى أفلام أمريكيون ذكور

ديف غروزن


Ural kelimesi aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Ural, "aydınlık gece" anlamına gelen Fince ya da eski Türkçe bir kelimedir.
 Ural Dağları
 Ural Nehri

Ural


William Gould, né le  à Genève et mort le  à Paris, est un militaire français, Compagnon de la Libération. Légionnaire d'origine suisse, il se rallie à la France libre en 1940 et combat en Afrique, au Proche-Orient, en Italie et en France.

Biographie

Jeunesse et engagement

William Gould naît le 16 avril 1913 à Genève en Suisse. En 1937, à l'âge de vingt-quatre ans, il se rend en France et s'engage dans la Légion étrangère.

Seconde Guerre mondiale

Stationné au Maroc au début de la seconde guerre mondiale, il fait partie des personnels de la légion qui forment en mars 1940 la toute nouvelle  demi-brigade de légion étrangère ( DBLE). Avec celle-ci, William Gould est engagé dans la campagne de Norvège et participe à la bataille de Narvik en mai et juin 1940. Il s'y illustre en ramenant dans son camp son chef de section blessé, ce qui lui vaut une citation à l'ordre de l'armée. À l'issue de la campagne scandinave, la  DBLE repart pour la France mais, devant l'avancée des troupes allemandes, est contrainte de se replier en Angleterre. Après l'armistice du 22 juin 1940 et l'appel du général de Gaulle, William Gould et un bon nombre de ses officiers et camarades décident de se rallier à la France libre.

Engagé dans les forces françaises libres et toujours affecté à la  DBLE, il participe à l'expédition de Dakar en septembre 1940 puis à la campagne du Gabon. Il prend ensuite part à la campagne d'Érythrée au cours de laquelle il est blessé. Promu caporal en avril 1941, il est de la campagne de Syrie puis, après être passé sergent en novembre, il est engagé dans la guerre du désert en Égypte et en Libye. En mai et juin 1942, il participe à la bataille de Bir Hakeim et est blessé une seconde fois en recevant un éclat d'obus dans un poumon puis, quatre mois plus tard, il prend part à la seconde bataille d'El-Alamein. Promu sergent-chef en juin 1943 puis adjudant en novembre suivant, il est admis en école d'aspirant et obtient ce grade en janvier 1944. Toujours avec la  DBLE, subordonnée à la  division française libre ( DFL), William Gould commande une section de canons lors de la campagne d'Italie. Il participe ensuite au débarquement de Provence en août 1944 et prend dès lors part à la libération de la France après avoir été promu sous-lieutenant. Remontant la vallée du Rhône, il combat lors de la bataille des Vosges puis dans les Alpes en avril 1945. Posté en Tunisie après la fin des combats, il est naturalisé français en septembre 1945 et démobilisé en décembre suivant.

Après-Guerre

Retiré à Nice, il devient dessinateur-créateur dans le domaine de la joaillerie. William Gould meurt le 20 février 1980 à Paris, des suites de complications cardio-respiratoire dues à sa blessure de Bir Hakeim. Il est inhumé à Saint-Michel dans l'Hérault.

Décorations

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .
 .
 .

Articles connexes
 Ordre de la Libération
 Libération de la France

Liens externes

Résistant français
Officier des Forces aériennes françaises libres
Officier de Légion étrangère
Officier de la Légion d'honneur (date non précisée)
Compagnon de la Libération
Titulaire de la croix de guerre 1939-1945
Titulaire de la médaille coloniale
Titulaire de la croix de guerre norvégienne
Naissance en avril 1913
Naissance à Genève
Décès en février 1980
Décès dans le 9e arrondissement de Paris
Décès à 66 ans

William Gould


Staromyshastovskaya  es una stanitsa del raión de Dinskaya del krai de Krasnodar del sur de Rusia. Está situada a orillas del río Kochety, afluente del río Kirpili, 19 km al noroeste de Dinskaya y 33 km al norte de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 10 610 habitantes en 2010.

Es cabeza del municipio Staromyshastovskoye, al que pertenecen asimismo Vostochni, Gorlachivka y Novi. El municipio cuenta con 10 740 habitantes y 10.92 km².

Historia

La localidad fue fundada en 1794 como uno de los primeros asentamientos de los cosacos de Zaporozhia en su reubicación en el Kubán. En un origen fue llamado Myshastovski, por el asentamiento en Ucrania del que eran originarios. En 1810 debido a las incursiones de los pueblos de la montaña y la falta de agua potable, parte de la población obtuvo autorización para emigrar a una nueva localización, fundándose en 1823 Novomyshastovskaya. El asentamiento Myshastovski pasó a ser conocido con el nombre actual.

Cultura

Cuenta con dos escuelas primarias y una escuela de música.

Economía y transporte

El principal sector económico es la agricultura. Cuenta con una estación (Myshastovka) en la línea Timashovsk-Krasnodar.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net
 ''Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Новомышастовская
 La stanitsa en el sitio web del raión .
  en Panoramio

Localidades del raión de Dinskaya del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1794

Staromyshastovskaya


Gulnara Tasimovna Bekirova (en russe : Гульнара Тасимовна Бекирова), née le 21 février 1968 à Melitopol, est une historienne et écrivaine ukrainienne, originaire des tatars de Crimée.

Biographie
En 1994, Gulnara Bekirova est diplômée de l'Institut d'État des archives historiques de Moscou. Elle soutient sa thèse de doctorat sur "Le mouvement national du peuple tatars de Crimée pour le retour à la patrie historique". Elle est professeure au département d'histoire de l'Université pédagogique d'ingénierie de Crimée à Simferopol, et responsable du projet Tolerant Textbooks — Tolerant Society.

Carrière professionnelle
En tant qu'écrivaine, Gulnara Bekirova rédige de nombreux articles et livres sur les relations interethniques des Tatars de Crimée déportés, et sur leur sort sous la gouvernance soviétique, ukrainienne et russe. Elle critique notamment les manuels scolaires russes qui dépeignent les Tatars de Crimée comme inférieurs et soutiennent les stéréotypes xénophobes de l'ère soviétique.

Rédactrice active pour Radio Free Europe/Radio Liberty, Gulnara Bekirova réalise des sujets pour la radio krymr à propos de la situation actuelle en Crimée, ainsi que sur le rôle des Tatars de Crimée dans l'Armée rouge, et le mouvement des droits civils des Tatars de Crimée.

Gulnara Bakirova est l'auteure et animatrice de Tarikh Levkhalary (Pages d'histoire) sur la chaîne ATR à Simferopol. Elle est également la rédactrice en cheffe du projet web, Crimea and Crimean Tatars.

Gulnara Bekirova est membre de PEN Ukraine et PEN International.

Collaborations
Dans le cadre de son travail d'historienne, Gulnara Bekirova intervient comme consultante pour la création de Haytarman, film ukrainien réalisé par Akhtem Seitablaev, et sorti en 2013.

Notes et références

Femme de lettres ukrainienne
Historienne ukrainienne
Écrivain ukrainien du XXe siècle
Écrivain ukrainien du XXIe siècle
Naissance en Ukraine
Naissance en février 1968

Gulnara Bekirova


Everaldo (futebolista nascido em 1944)
 Everaldo (futebolista nascido em 1963)
 Everaldo (futebolista nascido em 1991)
 Everaldo (voleibolista)
 Pastor Everaldo

Desambiguação

Everaldo


Ensembles

Ensemble Marktstraße

Das Ensemble umfasst die historische Haupt- und Marktstraße der Marktgemeinde. Es handelt sich um ein geschlossen bebautes Straßenbild im Zuge der alten Landstraße von Traunstein nach Reichenhall.

Die Straßenfluchten werden aus drei- bis viergeschossigen bürgerlichen Wohn- und Geschäftshäusern sowie Gasthäusern gebildet, ihre streng traufseitig gestellten flachen Dächer treten im Straßenbild nicht in Erscheinung, dadurch entsteht eine Ähnlichkeit mit den charakteristischen Ortsbildern der Inn-Salzach-Städte. Die Häuser entstammen im Wesentlichen den Wiederaufbau-Perioden nach den Ortsbränden von 1815 und 1865, sind im Kern aber oft älter. Die schlichten, zum Teil gegliederten Putzfassaden zeigen überwiegend Stilmerkmale der Maximilianszeit.

Die besondere Raumwirkung des Ensembles entsteht durch die leichte Kurvung der Straße und der Häuserfluchten, deren wandartiger Charakter durch die großen und hohen Baukörper des ehemaligen Malzhauses, des alten Bräuhauses und der Alten Post (Nrn. 3, 7, 9) noch gesteigert wird. Diese auf das 17. Jahrhundert zurückgehenden, ehemals fürstbischöflichen Bauten erinnern zugleich auch an die salzburgische Herrschaft, unter welcher der Marktort bis 1806 stand.

Die Brauerfamilie Wieninger, welche die Anlagen nach der Säkularisation übernahm, baute sie im 19. Jahrhundert weiter aus und schloss dieser Bautengruppe östlich, am Endpunkt der Marktstraße, eine repräsentative Villa an; der von Gabriel von Seidl 1890 errichtete, nach drei Seiten frei stehende neubarocke Bau setzt einen bemerkenswerten historischen und städtebaulichen Akzent im Ensemble, der zugehörige eingefriedete kleine Park am Abhang erhöht die Wirkung des Gebäudes und bezeichnet gemeinsam mit dem gegenüberliegenden Friedhof anschaulich die historische Grenze des Marktes im Osten, am Übergang von der geschlossenen Bebauung in das freie, in das Tal sich absenkende Gelände.

Besondere Akzente im Ensemble bilden auch das kleine Wohnhaus Nr. 2, das als einziger Giebelbau mit vorstehendem alpenländischen Flachsatteldach an die Bauweise in Teisendorf vor den Marktbränden des 19. Jahrhunderts erinnert, weiterhin die Neue Post und das ehemalige Gasthaus Nr. 19, die mit ihren spätklassizistischen und Neurenaissance-Fassaden ebenso wie die neubarocke Wieninger-Villa als schmuckreiche Bauten der Gründerzeit und der Historismus besonders hervortreten.

Aktennummer: E-1-72-134-1

Baudenkmäler nach Gemeindeteilen

Teisendorf

|}

Achthal

|}

Freidling

|}

Holzhausen bei Teisendorf

|}

Hub

|}

Neukirchen am Teisenberg

|}

Oberreit

|}

Oberteisendorf

|}

Offenwang

|}

Thumberg

|}

Ufering

|}

Weildorf

|}

Wimmern

|}

Weitere Gemeindeteile

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Teisendorf

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

Teisendorf
!

Liste der Baudenkmäler in Teisendorf


La saison 2022-2023 de Super League est la cent vingt-sixième édition du championnat de Suisse de football, opposant les dix meilleurs clubs suisses en matchs aller-retour hebdomadaires.

Les clubs se rencontrent à quatre reprises durant la saison, deux fois à domicile et deux fois à l'extérieur. En fin de saison il n'y a pas de relégation directe afin de préparer pour la saison 2023-2024 un championnat à 12 équipes, le dernier du classement et le troisième de Challenge League s'affrontent en matchs aller-retour lors d'un barrage.

Les BSC Young Boys remportent leur seizième titre de champion à l'issue de la  journée après leur victoire 5 buts à 1 contre le FC Lucerne.

Participants

Légende des couleurs

Changements d'entraîneur

Classement

|}

Domicile et extérieur

Domicile

Extérieur

Résultats

Barrage de relégation
Le barrage de relégation se déroule sur deux matchs et oppose le dernier de Super League, au troisième de Challenge League. Le vainqueur de ce barrage obtient une place pour le championnat de Super League 2023-2024 tandis que le perdant tombe ou reste en Challenge League.

Statistiques

Leader par journée

Lanterne rouge par journée

Évolution du classement

Résultats par match

Buts marqués par journée
Ce graphique représente le nombre de buts marqués lors de chaque journée.

Classement des buteurs et passeurs

Récompenses

Parcours en coupes d'Europe
Le parcours des clubs suisses en coupes d'Europe est important puisqu'il détermine le coefficient UEFA, et donc le nombre d'équipes helvétiques présentes en compétitions européennes les années suivantes.

Bilan de la saison

Notes et références

Voir aussi
 Coupe de Suisse de football 2022-2023

Liens externes

2022-2023
Suisse M1
Championnat M1
Football M1

Championnat de Suisse de football 2022-2023


A nona temporada de The Simpsons, uma série de animação estadunidense de comédia de situação, estreou na noite de 21 de setembro de 1997 na rede de televisão Fox Broadcasting Company (Fox) e terminou em 17 de maio de 1998. Foi produzida pelas companhias Gracie Films e 20th Century Fox Television, o produtor executivo foi Mike Scully. Fyvush Finkel, Joe Namath, Roy Firestone, Stephen Jay Gould, Alex Trebek, Bob Denver, Paul McGuinness e os integrantes da banda de rock irlandesa U2 foram algumas das outras estrelas que fizeram participações ao longo da temporada.

O enredo da temporada apresentou diversos temas diferentes: a política de armas de fogo no sexto episódio "The Cartridge Family", casamento em "The Two Mrs. Nahasapeemapetilons" — através do personagem Apu —, o comunismo em "Simpson Tide", usurpação de identidade por "The Principal and the Pauper", entre outros. Este foi recebido negativamente pelos fãs do seriado, devido à revelação de que Diretor Skinner é um impostor. A equipe técnica contou com dezessete roteiristas ao longo de sua produção, assim como doze diretores. Moore dirigiu o maior número de episódios, sendo creditados em quatros

Em geral, a nona temporada recebeu opiniões geralmente positivas pela crítica especialista em televisão, contudo jornalistas e fãs consideraram como "início do declínio" na qualidade da série. Nos Emmy Awards de 1998, recebeu cinco indicações: ganhando nas categorias de Melhor Programa de Animação (de Menos de Uma Hora), Melhor Canção por "You're Checkin' In" e o desempenho de Hank Azaria foi reconhecido na categoria de Melhor Dublagem. Ademais, ainda foi nomeado ao Annie Award, British Academy Television Awards e Golden Reel Awards. De acordo com o serviço de mediação de audiências Nielsen Ratings, a temporada foi assistida por uma média de 15,3 milhões de telespectadores; "The Two Mrs. Nahasapeemapetilons", episódio visto por uma média de 19,8 milhões de domicílios, marcou a maior audiência. A temporada foi lançada em DVD como um box set de quatro-discos em 19 de dezembro de 2006 na Região 1, pela 20th Century Fox Home Entertainment.

Equipe
Tal e qual como nas outras, esta temporada foi produzida pela Gracie Films e 20th Century Fox Television e foi exibida pela Fox Broadcasting Company nos Estados Unidos. Ademais, Mike Scully foi creditado como showrunner — sucedendo Bill Oakley e Josh Weinstein. Os dezessete roteiristas da temporada foram Ian Maxtone-Graham, Ken Keeler, Al Jean, Mike Scully, David X. Cohen, Ned Goldreyer, John Swartzwelder, Donick Cary, Richard Appel, Dan Greaney, Ron Hauge, Steve O'Donnell, Joshua Sternin, Jeffrey Ventimilia, Larry Doyle, Brian Scully e Matt Selman.

Houve doze diretores: Jim Reardon, Steven Dean Moore, Dominic Polcino, Mark Kirkland, Pete Michels, Neil Affleck, Swinton O. Scott III, Bob Anderson, Mike B. Anderson, Susie Dietter, Mark Ervin e Klay Hall, sendo que os dez primeiros são veteranos e os dois restantes são novatos. Moore dirigiu o maior número de episódios, sendo creditados em quatros. Seguido por Polcino, Kirkland e Michels, que foram creditados em três. Reardon, Affleck, Scott III e Anderson trabalharam na direção de dois. B. Anderson, Dietter, Ervin e Hall dirigiram apenas um episódio.

Elenco e personagens

The Simpsons conta com seis membros do elenco principal. Dan Castellaneta ficou responsável pela voz de Homer Simpson, como também dos personagens Vovó Simpson, Krusty, Willie, Barney Gumble e Ajudante de Papai Noel. Julie Kavner por Marge Simpson, e suas irmãs Patty e Selma Bouvie. Enquanto, Yeardley Smith dublou apenas Lisa Simpson; seu irmão Bart ficou a encargo de Nancy Cartwright, desempenhando ainda as vozes de Nelson Muntz e Ralph Wiggum. Ademais, contou com os atores Harry Shearer (Sr. Burns, Waylon Smithers, Ned Flanders, Diretor Skinner, Lenny Leonard, Kent Brockman, Reverendo Lovejoy) e Hank Azaria (Moe Szyslak, Chefe Wiggum, Professor Frink, Jeff Albertson, Apu, Bumblebee Man).

Também foram reintroduzidos o personagens Milhouse van Houten e Jimbo Jones (ambos dublados por Pamela Hayden); Maude Flanders, Helen Lovejoy e Elizabeth Hoover (Maggie Roswell); Martin Prince e as gêmeas Sherri e Terri (Russi Taylor); Agnes Skinner (Tress MacNeille); Edna Krabappel (Marcia Wallace). Frank Welker foi responsável pelos sons de vários animais. O elenco da temporada ainda contou com participações especiais de vários atores. Fyvush Finkel, Joe Namath, Roy Firestone, Stephen Jay Gould, Alex Trebek, Bob Denver, Paul McGuinness e os integrantes da banda de rock irlandesa U2 interpretaram versões ficcionais de si próprios, também foram incluídos:

Repercussão

Audiência
Em sua exibição original nos Estados Unidos, o episódio de estreia "The City of New York vs. Homer Simpson" foi o 18.º programa mais assistido da semana de 15 a 21 de setembro de 1997, assistido por 17,5 milhões de telespectadores. O episódio seguinte foi uma baixa: 14,9 milhões de domicílios. Na semana seguinte, a temporada apresentou uma declividade, com uma queda de 13,9 por cento em relação ao capítulo anterior. O quarto e o quinto episódio atraíram uma média estável de 17,9 e 17,3 milhões de espectadores, respectivamente.

Os episódios subsequentes foram assistidos por um média entre 11 e 19 milhões de telespectadores. Em geral, "The Two Mrs. Nahasapeemapetilons" registrou a melhor audiência da temporada — com 19,8 milhões de domicílios —, enquanto o vigésimo episódio marcou o pior desempenho: 11,4 milhões de agregados familiares. De acordo com o serviço de mediação de audiências Nielsen Ratings, a nona temporada de The Simpsons foi assistida por uma média de 15,3 milhões de telespectadores, posicionando-se no número 18 entre os outros programas exibidos na programação de 1997-98 nos Estados Unidos.

Análises da crítica
A recepção inicial para a temporada foi geralmente favorável, contudo jornalistas e fãs consideraram como "início do declínio" na qualidade da série. Em seu artigo ao The A.V. Club, Alasdair Wilkins registrou: "Daqui em diante, estamos no ciclo da decaída de The Simpsons, embora exista bastante possibilidade para discordar sobre o quão forte foi sua decadência". No agregador de resenhas Rotten Tomatoes, marca uma pontuação de 67% com base em comentários de seis críticos e registra uma nota 9 de 10. "The Principal and the Pauper" foi recebido negativamente pelos espectadores do show ao qual descreveram seu enredo como uma "falta de imaginação dos autores", Matt Groening descreveu que este episódio é "um [de alguns] que menos aprecia". Ademais, a retratação sobre a política de armas de fogo — abordado em "The Cartridge Family" — foi recebido de forma mista pelos veículos midiáticos; alguns criticaram-no e afirmaram ser "uma sátira confusa". "The City of New York vs. Homer Simpson" foi destacado por jornalistas como a "excelência da temporada", mas devido à proeminência do World Trade Center na trama, este teve sua exibição suspensa em diversas áreas após os ataques de 11 de setembro de 2001. Apesar disso, o mesmo foi escolhido pelos escritores do site IGN, como um dos melhores episódios das primeiras vinte temporadas da série. O jornal The Star-Ledger foi positivo em sua resenha à "The Last Temptation of Krust", citando o segmento Canyonero como "o verdadeiro motivo para assistir" ao número.

Prêmios e indicações

Nos Emmy Awards de 1998, The Simpsons recebeu cinco indicações: o episódio "Trash of the Titans" venceu o prêmio de Melhor Programa de Animação (de Menos de Uma Hora). Pelo trabalho de Alf Clausen e Ken Keeler, a faixa "You're Checkin' In", presente em "The City of New York vs. Homer Simpson", ganhou na categoria de "Melhor Canção". O desempenho musical de Clausen ainda foi nomeado nas categorias de Melhor Composição Musical ("Treehouse of Horror VIII") e Melhor Direção Musical ("All Singing, All Dancing"). A interpretação de Hank Azaria como Apu Nahasapeemapetilon foi reconhecido na categoria de Melhor Dublagem. Ademais, na 26.ª edição dos Prêmios Annie a temporada recebeu três gratificações: Melhor Canção em Animação, Melhor Direção e Realização Notável — todos na seção de "produção televisiva". Robert Mackston, Travis Powers, Norm MacLeod e Terry Greene foram angariados com o Golden Reel Awards de Melhor Edição de Som por "Treehouse of Horror VIII". O seriado também obteve sua primeira nomeação ao British Academy Television Awards.

Episódios

Lançamento em DVD
O DVD da oitava temporada foi distribuído na Região 1 (Estados Unidos, Canadá) a partir de 19 de dezembro de 2006 e na Região 2 em 29 de janeiro do ano seguinte, enquanto na Região 4 foi disponibilizado no mês de março, pela 20th Century Fox Home Entertainment. O box set é um conjunto de quatro discos compostos pelos 25 episódios. Os idiomas disponíveis são o inglês, espanhol e francês, todos com legendas, respectivamente.

Bibliografia

Temporadas de The Simpsons
Temporadas de séries de televisão de 1997
Temporadas de séries de televisão de 1998

The Simpsons (9.ª temporada)


İtalya Başbakanı veya İtalya Bakanlar Kurulu Başkanı, İtalya cumhurbaşkanı'ndan sonra ülkedeki en yüksek 2. siyasi makamdır. Başbakan, her genel seçimden sonra Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Bakanlar Kurulu, Başbakan'ın Cumhurbaşkanı'na önerdiği isimler arasından Cumhurbaşkanı tarafından atanır. İtalya anayasasının 95. maddesine göre başbakan, bakanların faaliyetlerini koordine etmekle görevlidir. Yetkileri, bakanlar arasında dağıtılmıştır.

İtalya başbakanları

Kaynakça

İtalya başbakanı


Reykjavíkurvitar eru nokkrir vitar við innsiglinguna í Reykjavíkurhöfn og Sundahöfn. Þetta á þó ekki við um Gróttuvita og Engeyjarvita sem eru oftast taldir sérstaklega. Reykjavíkurvitar eru því: tveir vitar við mynni Reykjavíkurhafnar, einn á Ingólfsgarði og einn á Norðurgarði (báðir reistir upphaflega 1917, en núverandi hús frá 1993), ljóseinkenni Fl R 2s og Fl G 2s; Höfðaviti við Sæbraut við Höfða (reistur 2017), ljóseinkenni Iso WRG 4s; og viti á Skarfakletti (reistur 2014), ljóseinkenni Fl G 2s. Allt eru þetta stálgrindarvitar.

Áður höfðu verið vitar við enda Vitastígs frá 1897 (rifinn 1927), á endanum á Faxagarði í innri höfninni (frá 1927 þar til hann féll í sjóinn í óveðri 1945), og viti í turni Sjómannaskólans (frá 1945 til 2014), en árið 2008 varð ljóst að nýbyggð háhýsi við Höfðatorg byrgðu sýn á hann. Höfðaviti tók við af honum.

Auk vitanna eru nokkrar ljósbaujur sem vísa leiðina til Reykjavíkurhafnar og Sundahafnar, eins og við enda Engeyjarrifs, við Skarfasker og Viðey, við Akurey og fleiri. Auk þeirra eru leiðarljós í landi á ýmsum stöðum, eins og á enda Eyjargarðs og Ingólfsgarðs, Gufuneshöfða, Ártúnshöfða og fleiri stöðum.

Vitar á Íslandi

Reykjavíkurhöfn
Sundahöfn

Reykjavíkurvitar


Frances Boothby (bl. 1669–1670) war eine englische Schriftstellerin.

Leben
Boothby gilt als erste Autorin, von der ein Theaterstück in London auf die Bühne kam. Die Theatertruppe Lord Chamberlain's Men führten ihr Stück "Marcelia" 1669 am Theatre Royal Drury Lane auf. Das Stück gefiel dem Publikum und im darauffolgenden Jahr wurde es auch veröffentlicht.

Werke
 Marcelia or the treacherous friend. A tragicomedy. Cademan & Widdowes, London 1670.

Literatur
 Pilar Cuder-Domínguez: The restoration commercial stage. Frances Boothby and Aphra Behn. In: Diess.: Stuart women playwrights. 1613–1713. (Studies in performance and early modern drama). Ashgate Press, Farnham 2011, ISBN 978-0-7546-6713-1, S. 55–80.
 Derek Hughes: Frances Boothby. In: Henry C. Matthew, Brian Harrison (Hrsg.): Oxford Dictionary of National Biography. Bd. 5, OUP, Oxford 2004, ISBN 0-19-861411-X.
 Marion Wynne-Davies: Frances Boothby. In: The Bloomsbury Dictionary of English Literature. (Bloomsbury Reference). Bloomsbury Books, London 1997, ISBN 0-7475-3343-1.

Autor
Drama
Literatur (Englisch)
Literatur (17. Jahrhundert)
Engländer
Geboren im 16. oder 17. Jahrhundert
Gestorben im 17. oder 18. Jahrhundert
Frau

Frances Boothby


Crkva sv. Roka je zgrada rimokatoličke crkve u Splitu, Hrvatska. Nalazi se uz istočnu stranu Peristila, središta Dioklecijanove palače, na adresi Krešimirova.

Opis
Jednobrodna kamena građevina nastala je, prema natpisu na nadvratniku  godine, adaptacijom romaničke kuće iz 13. stoljeća. Renesansna je pročelja. Sjeverni je zid ostao od izvorne romaničke kuće. Južni zid sadrži ugrađeni dio kolonade trijema decumanusa Dioklecijanove palače. Sve do početka se uz crkvu sv. Roka nalazila s južne strane crkva sv. Barbare iz 15. stoljeća nakon čijeg su rušenja 1880. godine, na južnom pročelju crkve sv. Roka otvorena dva otvora s lučnim završetkom. Danas nema vjersku funkciju.

Zaštita
Pod oznakom Z-3423 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao sakralna graditeljska baština.

Izvori

Vanjske poveznice

Renesansne crkve u Hrvatskoj
Roko
Roko, Split
Split

Crkva sv. Roka u Splitu na Peristilu


Mühendislik, köprüler, tüneller, yollar, araçlar ve binalar dahil olmak üzere makineler, yapılar ve diğer öğeleri tasarlamak ve inşa etmek için bilimsel ilkelerin kullanılmasıdır. Mühendislik disiplini, her biri uygulamalı matematik, uygulamalı bilim ve uygulama türlerinin belirli alanlarına özel vurgu yapan, geniş bir yelpazede uzmanlaşmış mühendislik alanları'nı kapsar.

Mühendis, insanların her türlü ihtiyacını karşılamaya dayalı çeşitli yapılar yol, köprü, bina, peyzaj, çevre gibi şehircilik ve imar dışı alanların ilkeleri, bayındırlık; tarım, beslenme gibi gıda; fizik, kimya, biyoloji, elektrik, elektronik gibi fen; uçak, gemi, otomobil, motor, iş makineleri gibi teknik ve sosyal alanlarda uzmanlaşmış, belli bir mühendislik dalında mühendislik eğitimi görerek mezun olmuş ve "mühendis" ünvanını kullanmayı kanunen hak eden kimse.

Modern anlamda mühendis, bilim insanlarının ürettiği teorik bilgiyi teknisyen ve ustaların uygulayabileceği pratik bilgiye dönüştüren kişidir. Demir yolları inşaat mühendisi Arthur Mellen Wellington'a göre mühendislik, "Beceriksiz birinin iki dolara kötü yaptığı bir şeyi bir dolara iyi yapma sanatıdır.".

Tanım
Amerikan Mühendislerinin Mesleki Gelişim Konseyi (ECPD, ABET)'in öncülü) "mühendisliği" şu şekilde tanımlamıştır:

Etimoloji
Mühendis kelimesi Arapça geometri (hendese) ile meşgul olan, geometri bilen kişi anlamına gelmektedir.

Mühendislik felsefesi

İlk başta matematik olmak üzere "İhtiyaçların karşılanmasında emniyet, ekonomi ve estetiğin göz önüne alınmasıdır."Ters mühendislik, mühendisliğin temelidir." Felsefî açıdan klâsik mühendislik, teklikten bütünselliğe ulaşmaktır. Ama ters mühendisliğin ilkesi, bütünsellikten tekliğe ulaşma gayesini taşır.

Sanatsal tasarım ve aynı zamanda endüstriyel tasarım anlamında birçok sanatçı "tabiattan esinlendik ve ilham aldık" ifadesi içindedir. Aslında bu noktada ar-ge anlamıyla evrim bilimi, mevcut bilim tarafından ters mühendislik temelleriyle incelenerek şu anki bilimsel doğrusal mühendislik anlayışını var etmektedir.

Mühendislik dalları

Mühendislik, genellikle birkaç alt disipline ayrılan geniş bir disiplindir. Mühendis genellikle belirli bir disiplinde eğitim görse de, deneyim yoluyla çok disiplinli hale gelebilir. Mühendislik genellikle dört ana dala sahip olarak tanımlanır: elektrik mühendisliği, inşaat mühendisliği, kimya mühendisliği  ve makine mühendisliği.

Elektrik mühendisliği

Elektrik mühendisliği, yayın mühendisliği, elektrik devreleri, jeneratörler, motorlar, elektromanyetik/elektromekanik cihazlar, elektronik cihazlar, elektronik devreler, fiber optikler, optoelektronik cihazlar, bilgisayar sistemleri, telekomünikasyon, enstrümantasyon, kontrol sistemileri ve elektronik gibi çeşitli elektrik ve elektronik sistemlerin tasarımı, çalışması ve üretimidir.

İnşaat mühendisliği

İnşaat mühendisliği, altyapı (havaalanları, yollar, demiryolları, su temini ve arıtma vb.), köprüler, tüneller, barajlar ve binalar gibi kamu ve özel işlerin tasarımı ve inşasıdır. İnşaat mühendisliği geleneksel olarak yapı mühendisliği, çevre mühendisliği ve yerölçüm dahil olmak üzere birçok alt disipline ayrılmıştır. Geleneksel olarak askeri mühendislik'ten ayrı olarak kabul edilir.

Kimya mühendisliği

Kimya mühendisliği, ticari kimyasallar, özel kimyasallar, petrol arıtma, mikro fabrikasyon, fermentasyon ve biyomolekül üretimi gibi ticari ölçekte kimyasal süreçleri yürütmek için fizik, kimya, biyoloji ve mühendislik ilkelerinin uygulanmasıdır. Kimya tesislerinin tasarımı, kurulumu, işletiminden, yeni veya mevcut kimya ürünlerinin araştırılması ve geliştirilmesinde de kimya mühendisleri çalışır. Üretim süreçlerinin tasarımı ve analizinde ısı aktarımı, kütle aktarımı, ayırma işlemleri, proses tasarımı, reaksiyon mühendisliği gibi pek çok bilim dalı ve uygulamadan faydalanırlar.

Makine mühendisliği

Makine mühendisliği, güç ve enerji sistemleri, havacılık/uçak ürünleri, silah sistemleri, ulaşım ürünleri, motorlar, kompresörler, aktarma organları, kinematik zincirler, vakum teknolojisi, titreşim izolasyon ekipmanı, üretim, robotik, türbinler, ses ekipmanları ve mekatronik gibi fiziksel veya mekanik sistemlerin tasarımı ve üretimidir.

Disiplinlerarası mühendislik

Disiplinlerarası mühendislik, uygulamanın birden fazla temel dalından yararlanır. Tarihsel olarak, deniz mühendisliği ve maden mühendisliği ana dallardı. Diğer mühendislik alanları imalat mühendisliği, akustik mühendisliği, korozyon mühendisliği, enstrümantasyon ve kontrol mühendisliği, Havacılık ve uzay mühendisliği, otomotiv, bilgisayar, elektronik, enformasyon mühendisliği, petrol, çevre, sistemler, ses, yazılım, mimari, ziraat, biyosistemler, biyomedikal, jeoloji mühendisliği, tekstil, endüstriyel, malzemeler, ve nükleer mühendislik'tir.

Bu ve diğer mühendislik dalları Birleşik Krallık'ın 36 lisanslı üye kurumunda Mühendislik Konseyi temsil edilmektedir.

Yeni uzmanlıklar bazen geleneksel alanlarla birleşir ve yeni dallar oluşturur - örneğin, Dünya sistemleri mühendisliği ve yönetimi, mühendislik bilimleri, çevre bilimi, mühendislik etiği ve mühendislik felsefesi dahil olmak üzere çok çeşitli konu alanlarını içerir.

Diğer mühendislik dalları
Zamanla bazıları aşağıda sıralanmış ama bunlarla sınırlı olmayan pek çok mühendislik dalı ortaya çıkmıştır:

 Ağaç İşleri Endüstri Mühendisliği: Ham maddesi ağaç olan malzemenin işlenerek değerlendirilmesi, ağaçtan elde edilen ürünlerin tasarlanması ve buna ilişkin üretimin planlanması, ürünlerin kalite kontrolüyle ilgili mühendislik dalıdır.
 Bilgisayar mühendisliği: Temel olarak yazılım, programlama ve algoritma ile ilgilenir. Bilgisayar ağları, veri tabanı yöneticiliği ve gömülü sistemler de diğer çalışma alanlarıdır. Bilgisayar mühendisliği (CE), bilgisayar donanımı ve yazılımını geliştirmek için gereken bilgisayar bilimi ve elektronik mühendisliği'nin çeşitli alanlarını birleştiren mühendislik dalıdır. Bilgisayar mühendisleri genellikle yalnızca yazılım mühendisliği veya elektronik mühendisliği (veya elektrik mühendisliği) yerine elektronik mühendisliği , yazılım tasarımı ve donanım-yazılım entegrasyonu konularında eğitim alırlar.
 Deniz teknolojisi mühendisliği: Deniz teknolojisi mühendisliği, su taşıtı ve petrol platformları ve limanlar gibi sabit yapıların tasarımını, geliştirilmesini, üretimini ve çalışma davranışını kapsar.
 Endüstri mühendisliği: İnsan, makine, enerji, para gibi girdileri belirli süreçlerden geçirerek ürün ve hizmete dönüştüren bütünleşik sistemlerin tasarımı ve iyileştirilmesiyle ilgilenir.
 Enerji sistemleri mühendisliği: Yenilenebilir (güneş, rüzgâr, hidrolik, jeotermal vb.) ve yenilenemez (kömür, petrol, doğal gaz) enerji kaynaklarıyla ilgilenir.
 Fizik mühendisliği: Doğadaki maddelerin yapısını ve aralarındaki etkileşimi inceleyen fizik bilimi bulgularının uygulama alanına dönüştürülmesi ile ilgilidir.
 Geomatik mühendisliği: Aklınıza gelebilecek her türlü hassas ölçümün tek imza yetkilisidir. Ayrıca Harita Kontrol Mühendislerinin onaylamadığı taşınmaz yasal olarak geçerli değildir.
 Havacılık ve uzay mühendisliği:  Havacılık ve uzay mühendisliği, uçak, uydular ve roketlerin tasarımını, geliştirilmesini, üretimini ve operasyonel davranışını kapsar.
 Jeoloji mühendisliği: Jeoloji mühendisliği, Dünya üzerinde veya içinde inşa edilen herhangi bir şeyle ilişkilidir. Bu disiplin, inşaat mühendisliği, çevre mühendisliği ve maden mühendisliği gibi diğer disiplinlerin çalışmalarını yönlendirmek veya desteklemek için jeolojik bilimleri ve mühendislik ilkelerini uygular. Jeoloji mühendisleri, yüzey ve yer altı ortamlarını etkileyen tesisler ve operasyonlar için örneğin kaya kazıları (örn. tüneller),
bina temel sağlamlaştırma, şev ve dolgu stabilizasyonu, heyelan risk değerlendirmesi, yeraltı suyu izleme, yeraltı suyu iyileştirmesi, maden kazıları ve doğal kaynak arama gibi etki araştırmaları ile ilgilenirler. Yerkürenin başlangıcından günümüze kadar geçirdiği yapısal değişmeleri, yer kabuğunun yüzeyinin ve altının bugünkü durumunu inceleyen, yerleşim alanlarının ve her türlü mühendislik yapılarının yer seçimi çalışmalarının yürütülmesiyle ilgili eğitim verilen mühendislik dalıdır.
 Maden mühendisliği: Yeraltında bulunan kaynakların ve madenlerin üretimini günümüz tekniğine uygun olarak inceler.
 Mekatronik mühendisliği: Mekatronik kelime anlamıyla makine ve elektronik kelimelerinin birleşimiyle oluşturulmuş yeni bir terimdir. Mekatronik mühendisliği; kontrol otomasyon mühendisliği, makine mühendisliği, yazılım mühendisliği, elektrik elektronik mühendisliği dallarının kesişiminden oluşan yeni bir mühendislik dalıdır. İlgi alanları genellikle sanayide bulunan robotik cihazlardır.
Metalürji ve malzeme mühendisliği: Çeşitli birçok ham maddeden kullanışlı ürünlerin ve malzemelerin üretimi ve geliştirilmesinde rol alan mühendislerdir. Metaller ve çeşitli birçok ham maddenin günlük hayattaki uygulamalarıyla ilgilenmekle beraber, kullanışlı malzemelerin tasarımı ve var olanların geliştirilmesiyle ilgilenmektedirler.
 Polimer mühendisliği: Plastik, kauçuk ve elyaf gibi polimetrik malzemelerin üretimi ve şekillendirilmesiyle ilgilenir.
 Uzay mühendisliği: Uzay Mühendisliği, dünya çevresindeki hava-uzaydan ekonomik, bilimsel ve teknolojik amaçlı hizmet ve ürün sağlamayı maçlayan bir mühendislik dalıdır. Uzay mühendisleri sivil ve askeri kuruluşlarda, dünya çevresinde yörüngeye konacak insanlı ve insansız hava-uzay araçlarını ve bunları yörüngeye koyacak roketleri tasarlayan ve inşa eden, görev ve yol planlarını hesaplayan, sürekli kontrol ederek, görevlerini yerine yetirmelerini sağlayan mühendislerdir. Ayrıca, hava-uzay araçlarında yapılacak bilimsel ve teknolojik amaçlı deneylerin gerçekleştirilmesinde de görev alırlar.
 Ziraat mühendisliği: Bitkisel üretim, hayvansal üretim yanında tarımsal biyoteknoloji, tarım makineleri, kültürteknik, toprak bilimi ve bitki besleme, tarım ekonomisi, tarım ürünleri teknolojisi, bitki koruma, peyzaj mimarlığı ve biyogazdan enerji üretimi alanlarında uğraş veren mühendislik dalıdır.

Ayrıca bakınız
 Mühendislik ana hatları
 Mühendislik dalları listesi
 Mühendislik felsefesi
 Mühendislikte kadınlar
 Mühendislik yönetimi
 Mühendislik Fiziği
 Altyapı
 Mühendislik etiği

Kaynakça

Ana madde konuları
Mühendislik meslekleri
Bilim felsefesi
Etik

Mühendislik


La Première Nation de Webequie, dont le nom officiel est Webequie, est une Première Nation ojibwée en Ontario au Canada. Elle possède une réserve nommée Webequie située au bord du  dans le district de Kenora. De plus, la bande possède également le Webiqui Indian Settlement qui a aussi le statut de réserve. La Première Nation de Webequie est affiliée aux Premières Nations Matawa.

Démographie
Les membres de la Première Nation de Webequie sont des Ojibwés. En , la bande possèdait une population inscrite totale de  dont 134 vivaient hors réserve.

Géographie
La Première Nation de Webequie occupe une réserve nommée Webequie situé dans le district de Kenora dans le Nord de l'Ontario au bord du . Celle-ci couvre une superficie de . De plus, la bande possède également le Webequi Indian Settlement qui a aussi le statut de réserve.

Histoire
Lors de la signature des Traités numérotés entre des Premières Nations et le monarque du Canada, la Première Nation de Webequie a été incluse par erreur comme faisant partie de la Première Nation de Fort Hope. En , elle a été reconnue comme une bande distincte. Le , Webequie a obtenu le statut complet de réserve.

Gouvernance
La Première Nation de Webequie est administrée par un conseil de bande élu selon la  de la Loi sur les Indiens. Pour la mandat de 2022 à 2024, celui-ci est composé du chef Cornelius Wapoose et de six conseillers.

La Première Nation de Webequie est affiliée au conseil tribal des Premières Nations Matawa.

Services
La réserve de Webequie est desservie par le .

Transports
La réserve de Webequie est desservie par l'aéroport de Webequie et, en hiver, par des routes de glace.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Premières Nations Matawa
 Ojibwés
 Nord de l'Ontario

Lien externe
 Détails sur la Première Nation sur le site de Relations Couronne-Autochtones et Affaires du Nord Canada

Première nation en Ontario
District de Kenora
Ojibwé
Réserve indienne au Canada

Première Nation de Webequie


Taro Hasegawa (født 17. august 1979) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kashiwa Reysol og Ventforet Kofu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Taro Hasegawa


Bătălia pentru Sevastopol este un film de război biografic din 2015 despre Ludmila Pavlicenco. Unul dintre scenariștii filmului "Bătălia de la Sevastopol", Leonid Korin, a murit în timpul asaltului de la Bakhmut.

Korin se oferise voluntar pentru o operațiune specială în ianuarie. Scenaristul a servit în plutonul de recunoaștere al orchestrei ca asistent de artilerist PKM.

A fost ucis pe 29 martie 2023 în timpul asaltului asupra hangarelor Bakhmut. Grupul de asalt a dislocat inamicul de pe liniile ocupate, dar a intrat sub focul artileriei. Korin a fost rănit de șrapnel, care nu a fost compatibil cu viața sa.

Korin a primit distincțiile interne ale Companiei Wagner: Crucea de Aur, Medalia de Curaj, setul Sânge și Curaj pentru meritele sale în luptă. A fost decorat postum cu Ordinul Curajului.

Distribuție
Yuliya Peresild – Lyudmila Pavlichenko
Yevgeny Tsyganov – Leonid Kitsenko
Oleg Vasilkov – Captain Makarov
Nikita Tarasov – Boris Chopak
Joan Blackham – Eleanor Roosevelt
Polina Pakhomova – Masha
Vladimir Lilitsky – Grisha, 1st pilot
Anatoliy Kot – Nikolai, 2nd pilot
Natella Abeleva-Taganova – Sonya Chopaka
Valery Grishko – Ivan Yefimovich Petrov
Sergei Barkovsky – Filipp Oktyabrsky
Vitaliy Linetskyy – Major, recruit trainer
Sergei Puskepalis – 1st commander
Gennady Chentsov – commissar
Svetlana Osadchenko – the reader

Note

Legături externe

 Official trailer

Filme din 2015
Filme despre Al Doilea Război Mondial
Filme rusești
Filme rusești despre Al Doilea Război Mondial
Filme ucrainene despre Al Doilea Război Mondial

Bătălia pentru Sevastopol


Le  ou  (anglicisme)  désigne un mode de retrait d'espèces chez un commerçant : lors d'un achat par carte bancaire, le client paye un montant supplémentaire et le commerçant lui rend ce même montant en argent liquide. Il ne faut pas le confondre avec le cashback (système de remises) qui consiste pour un marchand à reverser une partie du montant d'un achat au client.

Ce service dispose d'un cadre légal en France depuis le décret n° 2018-1224 du 24 décembre 2018 relatif à la fourniture d'espèces dans le cadre d'une opération de paiement.

Le cash back permet de retirer des espèces lorsqu'il n'y a pas de distributeur automatique ou de banque à disposition immédiate, par exemple dans les zones rurales ou la nuit.

En France, le cash back est limité à 60 € par retrait. Le montant minimum d'achat pour pouvoir demander un cash back est de 1 € et celui-ci doit être demandé expressément par le client avant de procéder au paiement. Le commerçant proposant ce service doit l'indiquer au moyen d'un affichage à proximité du lieu de paiement et doit également indiquer si le service est gratuit ou payant (et le cas échéant, le tarif du service).

Notes et références

Commerce
Monétique
Produit bancaire
Système de paiement

Cash back (mode de retrait d'espèces)


Estelle Silvia Ewa Mary, Prinzessin von Schweden, Herzogin von Östergötland (* 23. Februar 2012 in Solna) ist die Tochter von Victoria und Daniel von Schweden.

Gemäß dem schwedischen Thronfolgegesetz steht sie hinter ihrer Mutter und vor ihrem Bruder Oscar auf Platz zwei der schwedischen Thronfolge.

Leben

Prinzessin Estelle wurde am 23. Februar 2012 im Karolinska-Krankenhaus in Solna nahe Stockholm geboren. Am 24. Februar berief König Carl XVI. Gustaf den Konselj ein, um die Geburt und den Namen offiziell bekannt zu geben. Gleichzeitig teilte er mit, sie zur Herzogin von Östergötland ernannt zu haben.

Der Vorname "Estelle" wurde nach der Ehefrau von Folke Bernadotte, Estelle Romaine Manville (1904–1984), vergeben, während "Ewa" und "Silvia" eine Nachbenennung nach den Großmüttern der Prinzessin sind und "Mary" eine Nachbenennung nach ihrer Patentante Kronprinzessin Mary von Dänemark ist. Die Vornamen, insbesondere der Vorname Estelle, lösten eine Diskussion in den Medien aus. Der dem Königshaus nahestehende Historiker Herman Lindqvist beurteilte den Namen als "total unerwartet und unpassend".

Estelle wurde am 22. Mai 2012 in der Schlosskirche des Stockholmer Schlosses getauft. Die schwedische Verfassung schreibt vor, dass legitime Thronerben der evangelisch-lutherischen Lehre nach dem Augsburger Bekenntnis folgen müssen. Taufpaten sind Prinz Daniels Schwester Anna Westling Söderström, Kronprinzessin Victorias Bruder Carl Philip, der norwegische Kronprinz Haakon, der niederländische König Willem-Alexander (zum Zeitpunkt der Taufe noch Kronprinz) und die dänische Kronprinzessin Mary. Seit ihrer Taufe ist die Prinzessin Trägerin des Königlichen Seraphinenordens.

Prinzessin Estelle wächst im Schloss Haga in Solna auf. Ab August 2014 ging sie in eine Vorschule in Djursholm. Seit August 2018 besucht Estelle die Campus-Manilla-Grundschule im Stockholmer Stadtteil Djurgården.

Titel, Wappen, Orden und Ehrungen

Titel und Prädikat
 Ihre Königliche Hoheit Estelle, Prinzessin von Schweden, Herzogin von Östergötland
 (schwedisch: Hennes Kungliga Höghet Estelle, Prinsessa av Sverige, Hertiginna av Östergötland)

Wappen

Das Wappen ist durch ein goldenes schmales Tatzenkreuz geviert und trägt einen Herzschild.

Der Herzschild ist gespalten. Rechts in Blau und Rot, schrägrechts geteilt von einem Silber Schrägbalken mit einer goldenen pfahlgestellten Wasagarbe. Links oben in Blau ein nach rechts auffliegender goldener Adler, über dem das Sternbild "Großer Wagen" mit sieben goldenen Sternen schwebt. Darunter eine dachförmige silberne Brücke mit zwei gezinnten Türmen, die auf einem mittleren, großen und zwei kleineren Durchgängen, über einem mit silbernen Wellen geschnittenen, silbernen Feld steht.

Im ersten und vierten Feld in Blau drei (2:1) gestellte goldene Kronen (für das kleine Reichswappen Schwedens). Im zweiten Feld liegt in Blau, auf drei silbernen schräglinken Wellenbalken, ein goldener rotgezungter und -bewehrter goldgekrönter Löwe (Folkunger-Wappen). Im dritten Feld ein goldener, blaugezungter und -bewehrter Greif auf rotem Grund, umgeben von vier silbernen Rosen in den Ecken (Wappen von Östergötland).

Auf dem Schild ruht eine goldene, fünfzackige Prinzenkrone mit Spitzenperlen und blauer Mütze mit Goldkronen. Zwischen den Spitzen sind schwarze senkrecht gestellte Wasagarben abgebildet.

Orden und Ehrungen

Vorfahren

Siehe auch
 Stammliste des Hauses Bernadotte

Weblinks

 Prinzessin Estelle von Schweden auf der offiziellen Website des schwedischen Königshauses (englisch)

Einzelnachweise

Prinz (Schweden)
Träger des Seraphinenordens
Familienmitglied des Hauses Bernadotte
Schwede
Geboren 2012
Frau

Estelle von Schweden


Apurito est la capitale de la paroisse civile d'Apurito de la municipalité d'Achaguas dans l'État d'Apure au Venezuela.

Notes et références

Localité dans l'État d'Apure

Apurito (Venezuela)