Un système d'aide à la décision clinique (SADC ; en anglais, clinical decision support system ou CDSS) est un système d'aide à la décision pour la santé qui fournit aux cliniciens, au personnel, aux patients ou à d'autres personnes des connaissances et des informations spécifiques à la personne, filtrées ou présentées intelligemment au moment opportun, afin d'améliorer la santé et les soins de santé.

Un système d'aide à la décision clinique englobe une variété d'outils pour améliorer la prise de décision dans le flux de travail clinique. Ces outils comprennent, entre autres, des alertes et des rappels informatisés à l'intention des fournisseurs de soins et des patients, des directives cliniques, des ensembles d'ordonnances spécifiques à une condition, des rapports et des résumés de données ciblées sur les patients, des modèles de documentation, une aide au diagnostic et des informations de référence contextuellement pertinentes.

Une définition pratique a été proposée par Robert Hayward du Centre for Health Evidence : « Les systèmes d'aide à la décision clinique relient les observations de santé aux connaissances en matière de santé afin d'influencer les choix des cliniciens en vue d'améliorer les soins de santé ».

Les SADC constituent un domaine majeur de l'intelligence artificielle en médecine.

Caractéristiques

Un système d'aide à la décision clinique est un système de connaissances actif, qui utilise des données de patients pour produire des conseils concernant la santé du patient. Cela implique qu'un SADC est simplement un système d'aide à la décision qui se concentre sur l'utilisation de la gestion des connaissances de manière à obtenir des conseils cliniques pour les soins du patient sur la base de multiples éléments de données du patient.

Objectif

L'objectif principal des SADC modernes est d'assister les cliniciens au point de service. Cela signifie que les cliniciens interagissent avec un SADC pour les aider à analyser les données du patient et à établir un diagnostic à partir de celles-ci.

Au début, les SADC étaient conçus pour être utilisés pour prendre littéralement des décisions à la place du clinicien. Le clinicien entrait les informations et attendait que le SADC lui fournisse le bon diagnostic, et le clinicien n'avait plus qu'à agir en fonction de ce résultat. Cependant, la méthodologie moderne d'utilisation des SADC à des fins d'assistance implique que le clinicien interagit avec le SADC, en utilisant à la fois ses propres connaissances et celles du SADC, afin d'effectuer une meilleure analyse des données du patient que celle que l'homme ou le SADC pourrait effectuer seul. En général, un SADC fait des suggestions que le clinicien doit examiner, et on attend du clinicien qu'il tire des informations utiles des résultats présentés et qu'il écarte les suggestions erronées.

Un exemple de la façon dont un système d'aide à la décision clinique peut être utilisé par un clinicien est un système d'aide à la décision de diagnostic. Un tel système reçoit en entrée certaines données du patient et en réponse, propose un ensemble de diagnostics. Le médecin prend alors la sortie du système et détermine quels diagnostics peuvent être pertinents et lesquels ne le sont pas, et, si nécessaire, ordonne des tests supplémentaires pour raffiner le diagnostic.

Un autre exemple de SADC serait un système de raisonnement à partir de cas. Par exemple, un tel système pourrait utiliser les données de cas précédents semblables pour aider à déterminer la quantité appropriée de faisceaux et les angles optimaux des faisceaux à utiliser en radiothérapie pour les patients atteints de cancer du cerveau. Les physiciens médicaux et les oncologues examineraient ensuite le plan de traitement recommandé pour déterminer sa viabilité.

Une autre approche, utilisée par le  en Angleterre, consiste à utiliser un SADC (soit, dans le passé, utilisé par le patient, soit, aujourd'hui, par un opérateur téléphonique qui n'a pas de formation médicale) pour trier les problèmes médicaux en dehors des heures de travail en suggérant au patient une prochaine étape appropriée (par exemple, appeler une ambulance ou consulter un médecin généraliste le jour ouvrable suivant). La suggestion, qui peut être ignorée par le patient ou l'opérateur téléphonique si le bon sens ou la prudence le suggèrent, est basée sur les informations connues et une conclusion implicite sur ce que le diagnostic le plus défavorable est susceptible d'être. La conclusion n'est pas toujours révélée au patient, car elle pourrait être incorrecte et n'est pas basée sur l'opinion d'une personne ayant une formation médicale - elle n'est utilisée qu'à des fins de triage initial.

Fonctionnement

Les deux principaux types de SDCS sont ceux basés sur la connaissance et ceux non basés sur la connaissance.

SADC basé sur la connaissance

La plupart des SADC se composent de trois parties : la base de connaissances, un moteur d'inférence et un mécanisme de communication. La base de connaissances contient les règles et les associations de données compilées qui prennent le plus souvent la forme de règles SI-ALORS. Par exemple, s'il s'agit d'un système permettant de déterminer les interactions médicamenteuses, une règle pourrait être la suivante : SI le médicament X est pris ET le médicament Y est pris, ALORS alertez l'utilisateur. À l'aide d'une autre interface, un utilisateur avancé peut modifier la base de connaissances pour la tenir à jour relativement aux nouveaux médicaments et aux nouvelles interactions découvertes. Le moteur d'inférence combine les règles de la base de connaissances avec les données du patient. Le mécanisme de communication permet à l'utilisateur d'entrer ses données et de recevoir les résultats du système.

Un langage spécial tel que GELLO ou CQL (Clinical Quality Language) est nécessaire pour exprimer les règles de manière traitable par un ordinateur. Par exemple : « if a patient has diabetes mellitus, and if the last hemoglobin A1c test result was less than 7%, recommend re-testing if it has been over 6 months, but if the last test result was greater than or equal to 7%, then recommend re-testing if it has been over 3 months ».

SADC sans base de connaissances

Les SADC qui n'utilisent pas de base de connaissances font appel à une forme d'intelligence artificielle appelée apprentissage automatique, qui permet aux ordinateurs d'apprendre à partir d'expériences passées et/ou de trouver des modèles dans les données cliniques. Il n'est donc pas nécessaire d'écrire des règles ni de faire appel à des experts. Cependant, étant donné que les systèmes basés sur l'apprentissage automatique ne peuvent pas expliquer les raisons de leurs conclusions, la plupart des cliniciens ne les utilisent pas directement pour établir des diagnostics, pour des raisons de fiabilité et de responsabilité. Néanmoins, ils peuvent être utiles en tant que systèmes de post-diagnostic, pour suggérer des hypothèses que les cliniciens peuvent examiner plus en profondeur.

Classification basée sur le moment d'utilisation

Une autre classification importante d'un SADC est basée sur le moment de son utilisation. Les médecins utilisent ces systèmes au point de service pour les aider lorsqu'ils traitent un patient, le moment de l'utilisation étant soit le prédiagnostic, soit le diagnostic, soit le post-diagnostic. Les systèmes SADC de prédiagnostic sont utilisés pour aider le médecin à préparer les diagnostics. Les SADC utilisés pendant le diagnostic aident à revoir et à filtrer les choix diagnostiques préliminaires du médecin pour améliorer les résultats finaux. Les systèmes SADC post-diagnostic sont utilisés pour exploiter les données afin de dériver des connexions entre les patients et leurs antécédents médicaux et la recherche clinique pour prédire les événements futurs. En 2012, il a été affirmé que l'aide à la décision commencera à remplacer les cliniciens dans les tâches courantes à l'avenir.

Références

Système d'information
Intelligence artificielle

Système d'aide à la décision clinique


Gudå Station (Gudå stasjon) er en jernbanestation på Meråkerbanen, der ligger ved bebyggelsen Gudå i Meråker kommune i Norge. Stationen består af nogle få spor, en perron med et læskur og en tidligere stationsbygning i rødmalet træ. Banen krydser Stjørdalselva lige øst for stationen.

Stationen åbnede da banen blev taget i brug 17. oktober 1881. Oprindeligt hed den Gudaa, men den skiftede navn til Gudaaen i 1894 og til Gudå i april 1921. Den blev nedgraderet ti trinbræt 1. februar 1984 men atter opgraderet til station 2. januar 1987.

Stationsbygningen blev opført til åbningen i 1882 efter tegninger af Peter Andreas Blix. Før i tiden har stationen desuden haft remise og drejeskive.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Meråkerbanen
Jernbanestationer i Trøndelag
Etableret i 1881

Gudå Station


Auður Ava Ólafsdóttir (* 1958 in Reykjavík) ist eine isländische Schriftstellerin und Bestsellerautorin.

Auður Ava Ólafsdóttir studierte an der Sorbonne Kunstgeschichte und lebte in Frankreich und Italien. Sie lehrt Kunstgeschichte an der Universität Reykjavík und ist Direktorin des Museums der Universität Island.

Auszeichnungen
 Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar (Tómas-Guðmundsson-Literaturpreis der Stadt Reykjavik), 2004
 Menningarverðlaun DV (Kulturpreis von Dagblaðið Vísir), 2008
 Prix Page des Libraires, 2010
 Isländischer Literaturpreis für Ör, 2016
 Prix littéraire des jeunes Européens, 2016
 Literaturpreis des Nordischen Rates für Ör, 2018
 Prix Médicis – Bester ausländischer Roman für Miss Islande, 2019 (frz. Übersetzung von Ungfrú Ísland)

Werke
 Upphækkuð jörð, 1998
 Rigning í nóvember, 2004; in einer deutschen Übersetzung von Sabine Leskopf erschienen als Ein Schmetterling im November. Roman. Mit siebenundvierzig Rezepten und einer Strickanleitung, 356 S., Insel Verlag, Berlin 2013, ISBN 978-3-458-17581-0
 Afleggjarinn, 2007, deutsch Weiß ich, wann es Liebe ist?, übersetzt von Angelika Gundlach, Insel Verlag, Berlin 2013, ISBN 978-3-458-35964-7
 Undantekningin, 2012
 Ör, 2016
 Ungfrú Ísland, 2018, deutsch Miss Island, übersetzt von Tina Flecken, Insel-Verlag, Berlin 2021

Weblinks

Einzelnachweise

Autor
Literatur (Isländisch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (21. Jahrhundert)
Person (Reykjavík)
Isländer
Geboren 1958
Frau

Auður Ava Ólafsdóttir


මයිකල් ෆැරඩේ , FRS (1791 සැප්තැම්බර් 22 – 1867 අගෝස්තු 25) ඉංග්‍රීසි රසායනඥයෙක් හා භෞතිකඥයෙක් වූ අතර ( හෝ පාරිතෝෂිතයෙහි ස්වාභාවික දාර්ශනිකයෙක් එම කාලයේ) විද්‍යුත් චුම්භකත්වය හා විද්‍යුත් රසායනය යන ක්ෂේත්‍රවලට දායකත්වය ලබා දුණි.

ෆැ‍රඩේ සෘජු විදුලි ධාරාවක් රැගෙන යන සන්නායකයක් වටා චුම්භක ක්ෂේත්‍රය අධ්‍යයනය කර භෞතික විද්‍යාවේ චුම්භක ක්ෂේත්‍ර සංකල්පයට අඩිතාලම සැපයීය. ඔහු විද්‍යුත් චුම්භක ප්‍රේරණය පාර ක්ෂේත්‍ර චුම්භකත්වය හා විද්‍යුත් විච්ඡේදනය සොයා ගන්නා ලදී. චුම්භකත්වයට ආලෝක කිරණවල බලපෑමක් එල්ල කළ හැකි බවත් මෙම සංසිද්ධි දෙක අතර සැගවුණු සබඳතාවක් ඇති බවත් ඔහු ප්‍රකාශනයට පත් කළේය. ඔහු නිපැයූ විද්‍යුත් චුම්භක රොටරි යන්ත්‍රය , විද්‍යුත් මෝටර තාක්ෂණයේ ආරම්භය සනිටුහන් කළේය. විදුලිය තාක්ෂණයේදී යොදා ගත හැකි වීමට වඩාත්ම පිටිවහලක් වූයේ ඔහුගේ උත්සාහයන්ය.

රසායනඥයෙක් ලෙස ෆැරඩේ , බෙන්සීන් සොයා ගන්නා ලදී. ක්ලෝරීන් clathrate සජලනය සොයාගන්නා ලදී. තවද බන්සන් දාහකයේ මුල් ආකාරය ඔක්සිකරණ අංක පද්ධතිය හා ඇනෝඩය , කැතෝඩය , ඉලෙක්ට්‍රෝඩය (electrode)හා අයනය (ion) යන පාරිභාෂිත ද හඳුන්වා දෙන ලදී.

ෆැරඩේ කුඩා විධිමත් අධ්‍යාපනයක් ලැබූවත් කළනය වැනි උසස් ගණිතය පිළිබඳ යන්තම් පමණක් දැන සිටියත් ඔහු ඉතිහාසයේ වඩාත් කැපී පෙනෙන විද්‍යාඥයෙක් විය. සමහරක් ඉතිහාසඥයින් විද්‍යා ඉතිහාසයේ හොඳම පරීක්ෂණඥයා ලෙස ද මොහු හඳුන්වනු ලබයි. ධාරිතාවේ SI ඒකකය මොහු වෙනුවෙන් "ෆැරඩ්" ලෙස නම් කළ අතරම ඉලෙක්ට්‍රෝන මවුලයක ආරෝපණය (කූලෝම් 96485 ක් පමණ) ෆැරඩේ නියතය ලෙස හදුන්වනු ලබයි. ප්‍රේරණය පිළිබඳ ෆැරඩේ නියම කියා සිටින්නේ කාලයත් සමග වෙනස්වන චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් එයට සමරූප විද්‍යුත් චාලක බලයත් ඇති කරන බවයි.

ෆැරඩේ මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ රාජකීය ආයතනයේ පළමු හා වැදගත් රසායන විද්‍යාව පිළිබඳ fullerian මහාචාර්යවරයා විය.

මුල් ජීවිතය

මයිකල් ෆැරඩේ උපත ලබා ඇත්තේ නිව්න්ගමන් බට්ස් හීදීය. ඔහුගේ පවුල මධ්‍යම පාන්තික පවුලකි. ඔහු ලන්ඩනයට පැමිණියේ වර්ෂ 1790 දී ඩෙස්ටිමෝලන්ඩ් හි සිටය. එහි දී කම්මල් කරුවෙකු වශයෙන් ඔහු සේවය කළේය. මුලික අධ්‍යාපනය පමණක් ලබා තිබු ඔහුට සිය අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා බොහෝ කැපවීම් කරන්නට සිදුවිය. වයස අවුරුදු 14 දී ඔහු දේශීය පොත් බඳින්නෙකු වූ ජෝර්ජ් රිබාවු යටතේ වැඩ පුහුණ විය. ඔහු ෆැරඩේගේ මිතුරෙකි. වයස අවුරුදු 7 ක කාලය තුළ දී ඔහු විශාල පොත් ප්‍රමාණයක් කියවා තිබුණි. අයිසැන් බොට්ගේ "මනසේ වර්ධනය" ආදී කෘති ඒ අතර විය. ෆැරඩේ එම කෘති තුළ වූ අන්තර්ගතයන් ක්‍රියාවට නැංවුයේය. විද්‍යාව හා විශේෂයෙන් විදුලිය කෙරෙහි ඔහු උනන්දුවක් දැකවූයේය. ඔහුට ජේන් මාර්සෙට්ගේ රසායන විද්‍යාවේ සංරක්ෂණය නැමති පොත ඒ සඳහා උපකාරී විය. වයස අවුරුදු 20 දී (1812) පුහුණු කාලය අවසන, ෆැර‍ඩේ රෝයල් ඇස්ටිටියුට් හි ආචාර්ය හම්ප්ප්‍රි ඩේවි හා ජෝන් මැටමිගේ දේශන වලට සහභාගි විය. එම දේශන වලට සහභාගි වීම සඳහා බොහෝ ප්‍රවේශ පත්‍ර ෆැරඩේට දෙනු ලැබුවේ විලියම් ඩාන්ස් විසිනි. ඉන්පසු ඔහු දැක්වු අනුග්‍රහය වෙනුවෙන් ෆැරෙඩේ විසින් දේශනවලින් ගත් සටහන් ඇතුළු පිටු 300 ක පොතක් ඩේවි හට ත්‍යාගයක් ලෙස යැවීය. අනතුරක් හේතුවෙන් ඩේවි අක්ෂි ආබාධයකට ලක්විය. පසුව ඔහු ෆැරඩේව සිය ලේකම්වරයා ලෙස පත්කර ගත්තේය. රෝයල් ඉන්ස්ටිටියුටිහි සහායකු වන ජෝන් ජේන් එම තනතුරින් ඉවත් වූ පසු, සර් හම්ප්ප්‍රි ඩේවි විසින් ෆැරඩේව එම ආයතනයට බඳවා ගන්නා ලදි. ෆැරඩේ මාර්තු 01 වනදා රසායන සහයකරුවෙකු ලෙස එම ආයතනයට පත් විය.

පන්ති මත පදනම් වූ එකළ ඉංග්‍රීසි සමාජයේ ෆැරඩේ වැදගතෙකු ලෙස පිළි නොගැනුණි. 1813 -5 දී ඩේවි යුරෝපයේ විශාල සංචාරයක් සදහා ගිය විට ඔහුගේ සේවකයෝ ඔහු සමග නොගියේය. ඩේවිගේ විද්‍යා සහයකයා ලෙස ඔහු සමග ගිය ෆැරඩේ හට කෙනෙකු සොයා ගන්නා තෙක් සේවකයාගේ කාර්යභාරය ද ඉටු කිරීමට විය. ඩේවිගේ භාර්යාව ජේන් ඇප්‍රීස් ෆැරඩේට සමසේ සැලකීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර (ඔහුට වාහනයෙන් පිට ගමන් කිරීම‍ට සැලැස්වීම, සේවකයින් සමග ආහාර ගැනීම ආදිය විය) එමගින් ෆැරඩේ ඉතා කළ කිරීමට පත් වූ අතර තනිව එංගලන්තයට ගොස් සියලු විද්‍යා වැඩ අතහැර දැමීමට සිතුවේය. කෙසේ නමුත් ඔහු චාරික‍ාවේ රැදී සිටි අතර එහිදී ඔහුට යුරෝපීය විද්‍යා විශිෂ්ටයන් හා උනන්දුව ඇති කරන අදහස් ඇති විශාල සංඛ්‍යාවක් ද හමු විය. ඹහුගේ අනුග්‍රාහකයා හා උපදේශකයා වූයේ රාජකීය ආයතනයේ රසායන විද්‍යාව පිළිබද ෆුලේරියන් මාහාචාර්ය පදවිය ඇති ජෝන් 'මැඩ් ජැක්' ෆුලර්ය.

ෆැරඩේ ඉතා භක්තිමත් කතෝලිකයෙකු වූ අතර කුඩා සැන්චෙමේනියන් නිකායේ සාමාජිකයෙක් විය. පසුව ඔහු වාර 2ක් වැඩිහිටියෙකු ලෙස පල්ලියට සේවය කළේය.

1821 ජුනි 2 දා ෆැරඩේ සාරා බර්නාඩ් (Sarah Barnard) (1800 – 1879) විවාහ කර ගත්තේය. නමුත් ඔවුනට දරුවන් නොලැබුණි. ඔවුන් එකිනෙකා හමුවුනේ සැන්චමේනියන් පල්ලියකදීය.

1824 දී රාජකීය සමාජයේ සාමාජිකයෙකු ලෙස තෝරා ගත් ඔහු 1825 දී රසායනාගාරයේ අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙස පත් කරන ලදී. 1833 දී දේශන සිදු කිරීමේ රාජකාරියෙන් තොරව ඔහු ආයතනයේ රසායන විද්‍යාව පිළිබඳව ෆුලේරියන් මහාචාර්යවරයා ලෙස පත් කරන ලදී.

විද්‍යාත්මක ජයග්‍රහණ

රසායන විද්‍යාව

ෆැරඩේ මුල්ම රසායනික වැඩ සිදුකරන ලද්දේ ඩේවිගේ සහායකයා ලෙසය. ෆැරඩේ ක්ලෝරීන් පිළිබද විශේෂයෙන් අධ්‍යයනය කළ අතර කාබන්හි නව ක්ලෝරයිඩ 2ක් සොයාගන්නා ලදී. ජෝන් ඩෝල්ටන් විසින් මුලින් පෙන්වා දුන් තෝමස් ග්‍රැහැම් හා ජෝසප් ලොෂ්මිඩ් විසින් භෞතික වැදගත්කම පෙන්වාදුන් වායු විසරණයේ ප්‍රථම දළ පරීක්ෂණය ඔහු විසින් සිදු කරන ලදී. ඔහුට වායු වර්ග කිහිපයක් ද්‍රවීකරණය කළ හැකි විය. තවද වානේවල මිශ්‍ර ලෝහ කිහිපයක් සොයා ගැනීමට ද විවිධ අවශ්‍යතා සදහා යොදා ගත හැකි වීදුරු වර්ග නිපදවීමට ද ඔහුට හැකි විය. මෙම වීදුරු වර්ගවලින් එක් වර්ගයක් පසුව ෛඑතිහාසිකව විශාල වැදගත්කමකට උරුමකම් කීය. චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් තුළ තැබූ එම වීදුරු මගින් තල ධ්‍රැවිත ආලෝක තලය වෙනස් වන බව ෆැරඩේ සොයා ගන්නා ලදී. තවද චුම්භක මගින් මුලින්ම විකර්ෂණයට ලක් වූයේ ද එම වීදුරු වර්ගයයි. සෑම විද්‍යාරයකට පාහේ තාප මූලාවයක් ලෙස භාවිතා වන බන්සන් දාහකයේ මුල් ආකාරයක් හදුන්වාදීමේ ගෞරවය හිමි වන්නේ ද ෆැරඩේටය.

ෆැරඩේ රසායන විද්‍යා ක්ෂේත්‍රය තුළ ඉතා පුළුල් සේවයක් සිදු කළේය. බෙන්සීන වැනි රසායනික ද්‍රව්‍ය සොයා ගැනීම , (හයිඩ්‍රජන්හි බයිකාබියුරේට් ලෙස ඔහු හැඳින්වූ) ඔක්සිකරණ අංක පද්ධතිය හදුන්වා දීම , ක්ලෝරීන් වැනි වායු ද්‍රවීකරණය කිරීම ඒ අතර වේ. 1820 දී මුල්වරට කාබන් හා ක්ලෝරීන් අඩංගු සංයෝග (C2Cl6 හා C2Cl4) සංස්ලේෂණය කළ බව වාර්තා කළ අතර ඊළග වර්ෂයේදී ඔහු එම ප්‍රතිඵලය ප්‍රසිද්ධියට පත් කළේය. තවද ෆැරඩේ හම්ප්‍රි ඩේවි විසින් 1810 දී සොයාගත් ක්ලෝරීන් clathrate සජලයෙහි සංයුතිය තීරණය කළේය.

ෆැරඩේ විද්‍යුත් විච්ඡේදනයේ නීති සොයා ගත් අතර විලියම් වෙවෙල් මගින් නිර්මාණය කරන ලද ඇනෝඩය , කැතෝඩය , ඉලෙක්ට්‍රෝඩය හා අයන යන පාරිභෝෂිත ප්‍රචලිත කරන ලදී.

පසු කාලයේ දී ලෝහක නැනෝ අංශු ලෙස හැඳින්වූ චෑ ගැන මුලිකව වාර්තා කරන ලද්දේ ෆැරඩේ විසිනි. 1847 දී රත්‍රං කලිලවල ද්‍රශ්‍ය ගුණ රත්‍රං කුට්ටියකට වඩා වෙනස් බව ඔහු සොයා ගන්නා ලදී. මෙය ක්වොන්ටම් ප්‍රමාණයේ බලපෑම පිළිබඳ ප්‍රථම වර්තමාන නිරීක්ෂණය වන අතර නැනෝ විද්‍යාවේ උපත ලෙස ද මෙය සැළකීමට පුළුවන.

විදුලිය

ෆැරඩේ වැදගත්ම සේවයක් සිදුකරන ලද්දේ විදුලිය හා චුම්භකත්වය යන ක්ෂේත්‍ර හරහාය. ඔහු විසින් සිදු කරන ලදැයි වාර්තා වන ප්‍රථම පරීක්ෂණය වන්නේ පැන්ස භාගයේ කොටස් හතක් , තුත්තනාගම් තහඩු තැටි හතක් හා ලුණු වතුරෙහි පෙගවූ කඩදාසි කැබලි හයක් යොදාගෙන වෝල්ටීයතා කුළුණක් සෑදීමයි. මෙය යොදාගෙන ඔහු මැග්නීසියම් හි සල්ෆේට වියෝජනය කරන ලදී. (ඇබොට්හට ප්‍රථම ලිපිය 1812 ජුලි 12)

මයිකල් ෆැරඩේ 1845 දී ඔහු විසින් භාවිතා කරන ලද වීදුරු පටියක් යොදා ගනිමින් චුම්භකත්වය මගින් ආලෝකයට බලපෑමක් එල්ල කළ හැකි බව පෙන්වීය. හෙන්රි ඇඩ්ලාර්ඩ්ගේ කැටයමක විස්තර මෝල් හා පොලි බ්ලෑන්ක්ගේ ඡායාරූප මත පදනම්වය.

1821 දී ඩෙන්මාර්ක් ජාතික භෞතිකඥයෙකු හා රසායනඥයෙකු වූ හාන්ස් ක්‍රිස්ටියන් ඕර්ස්ටෙඩ් විද්‍යුත් චුම්භකත්වය යන සංසිද්ධිය සොයාගත් වගාව ඩේවි හා බ්‍රිතාන්‍ය විද්‍යාඥ විලියම් හයිඩ් වොල්ස්ටන් විදුලි මෝටරයක් නිර්මාණයට අත්සාහ කළද අසාර්ථක විය. ඔවුන් දෙදෙනා සමග උද්ගත වූ ගැටලු සාකච්ඡා කළ ෆැරඩේ උපකරණ 2ක් නිර්මාණ කරන ලදී. එකක් විද්‍යුත් චුම්භක භ්‍රමණය ලෙස හැදින්වූ අතර එහි වයරයක් වටා ඇති වෘත්තාකාර චුම්භක බලය නිසා අඛණ්ඩ වෘත්ත චිලතයක් ඇතිවන පරිදි ද අනිකේ වයරයක් චුම්භකයක් තබා ඇති රසදිය බදුනක් තුළ බහා රසායනික බැටරියකින් ධාරාව සැපයූ විට චුම්භකය වටා භ්‍රමණය වන පරිදි ද සකසා ඇත. පසුව විස්තර කරන ලද්ද සමධ්‍රැවීය මෝටරයක් ලෙස හැදින්වේ. මෙම පර්යේෂණ හා නිපැයුම් නවීන විද්‍යුත් චුම්භක තාක්ෂණයේ පදනම විය. ෆැරඩේ වොල්ස්ටන් ට හා ඩේවිට තම වගකීම් ඉටු නොකර ඔහුගේ ප්‍රතිඵල ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර එම නිසා ෆැරඩේට වසර කිහිපයකට විද්‍යුත් චුම්භක පර්යේෂණවලින් සමුගැනීමට සිදුවිය. මෙම අවධියේ දී ඩේවි විසින් විද්‍යාඥයෙකු ලෙස ෆැරඩේගේ මතුවීම පමා කිරීමට උත්සාහ දැරූ බවට ද සාක්ෂි ඇත. උදාහරණයක් ලෙස 1825 දී ඩේවි ඔහුව දෘශ්‍ය වීදුරු පර්යේෂණයක් සඳහා යෙදවූ අතර වසර හයක් පුරාවටම කිසිදු ප්‍රතිඵලයක් නොමැතිව එය සිදු කිරීමට ඔහුට සිදුවිය. 1829 දී ඩේවිගේ මරණයෙන් පසු මෙම ප්‍රතිඵල රහිත වැඩය අතහැර දැමූ ෆැරඩේ වඩාත් වටිනාකමක් ඇති දේ සඳහා යොමු විය. වසර දෙකකට පසු 1831 දී විද්‍යුත් චුම්භක ප්‍රේරණය සොයාගත් විශාල පර්යේෂණ පෙළ ඔහු විසින් ආරම්භ කරන ලදී. ජෝසප් හෙන්රි මාස කිහිපයකට පෙර ස්වයං ප්‍රේරණය සොයාගත් අතර 1829 හා 1830 දී ඉතාලියේ සිටි ෆ්‍රැන්සෙස්කො සැ(z)න්ටඩෙචිගේ ක්‍රියාකාරකම්වලින් දෙදෙනාට බලාපොරොත්තු සහගත වන්නට ඇත.

ෆැරඩේගේ විශාල ඉදිරි ගමන සිදුවූයේ ඔහු පුඩුවකට සවිකරන ලද විශාල යකඩ මුද්දක් වටා පරිවරණය කළ වයර් පටවල් දෙකක් ඔතා එක් පටක් තුළින් ධාරාවක් යැවූ විට අනික තුළින් ක්ෂණික ධාරාවක් ප්‍රේරණය විය. මෙම සංසිද්ධිය අන්‍යේන්‍ය ප්‍රේරණය ලෙස හැඳින්විය. යකඩ වළලු දගර උපකරණය අදත් රාජකීය ආයතනයේ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත. තවද කම්බි පුඩුවක් තුලින් චුම්භකයක් ගෙන ගිය විට කම්බියේ ධාරාවක් ප්‍රේරණය වන බවද ඔහු විසින් සොයා ගන්නා ලදී. කම්බියක් නිශ්චල චුම්භකයක් හරහා චලනය කළ ද කම්බිය තුලින් ධාරාවක් ගලයි. ඔහුගේ ආදර්ශන මගින් වෙනස්වන චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් මගින් විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් ඇතිවන විට පෙන්වා දුණි. සම්බන්ධතාව ෆැරඩේ නියමයෙන් ගණිතමය ලෙස ආදර්ශනය කළ අතර පසු කලෙක එය මැක්ස්වෙල් සමීකරණ හතරෙන් එකක් බවට පත්විය. මේවා වර්තමානයේ ක්ෂේත්‍ර සිද්ධාන්තය ලෙස හඳුන්වන ව්‍යාපනයට දායක විය.

ෆැ‍රඩේ‍ගේ පසු කාලීන ජීවිතය

ෆැරඩේ පසුව මෙම නියමය යොදාගෙන නූතන විදුලි ජනකවල ආරම්භකයා වූ විදුලි ඩයිනමෝව නිපදවිය.

1839 විදුලියේ ස්වභාවය සොයා ගැනීමට ඔහු විසින් පර්යේෂණ මාලාවක් සිදු කරන ලදී. ෆැරඩේ ස්ථිති විද්‍යුත් ආකර්ෂණය විද්‍යුත් විච්ඡේදනය , චුම්භකත්වය ආදී සංසිද්ධි ඇති කිරීමට බැටරි හා සත්ව විදුලිය භාවිතා කරන ලදී. එකල පැවති විද්‍යාත්මක මතයට පටහැනිව යමක් විවිධ විදුලි වර්ග අතර බෙදීම් ව්‍යාජ බවට අවසානයේ නිගමනය කරන ලදී. එක් විදුලියක් පමණක් පවතින බව ප්‍රකාශයට පත් කළ ඔහු ප්‍රමාණය හා තීව්‍රතාව (වෝල්ටීයතාව හා ආරෝපණය) වෙනස් කිරීමෙන් විවිධ සංසිද්ධි ඇතිවන බව පෙන්වා දුන්නේය.

ඔහුගේ වෘත්තියේ අවසාන කාලයේදී සන්නායකයක් අසල දී විද්‍යුත් චුම්භක බල අවකාශයට පැතිරෙන බවට යෝජනා කරන ලදී. ඔහුගේ අදහස එවකට සිටි විද්‍යාඥයන් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර එය යථාර්තයක් බවට පත්වන දිනය දැක ගැනීමට ඔහු ජීවත් නොවීය. ආරෝපිත ද්‍රව්‍ය වලින් හා චුම්භකවලින් ස්‍රාව රේඛා නිස්‍රාවය වීමේ ෆැ‍රඩේගේ සංකල්පය විද්‍යුත් හා චුම්භක ක්ෂේත්‍ර ආදර්ශනය කිරිමට ක්‍රමයක් සැලසීය. 19 වන සියවසේ ඉංජිනේරු හා කාර්මික ක්ෂේත්‍ර දිග්විජය කළ විද්‍යුත් යාන්ත්‍රික උපකරණවල දියුණුවට හේතු වූයේ මේ මානසික ආකෘතියයි.

1845 දී වර්තමානයේ ෆැරඩේ ආචරණය ලෙස හඳුන්වන ඔහු විසින් පාර ක්ෂේත්‍ර චුම්භකත්වය ලෙස හැඳින්වූ සංසිද්ධිය සොයාගන්නා ලදී. ද්‍රවමය මාධ්‍යයක් හරහා පතුරවන ලද රේඛීය ලෙස ධ්‍රැවිත ආලෝකයේ ධ්‍රැවණ තලය ව්‍යාප්ත දිශාව ඔස්සේ ඇති බාහිර චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් මගින් භ්‍රමණ කළ හැකිය. ඔහු ඔහුගේ සටහන් පොතේ "අවසානයේදී බල රේකාවක් හෙවත් චුම්භක වක්‍රයක් ආලෝක කරණය කිරීමටත් ආලෝක කිරණයක් චුම්භකික කිරීමට මා සමත් වූයෙමි." යනුවෙන් සටහන් කර ඇත.

ස්ථිතික විදුලිය පිළිබඳ ඔහුගේ ක්‍රියාකාරකම්වලදී ආරෝපණ රදා පවතින්නේ සන්නායකයක් පිටත පෘෂ්ටයේ බවත් සන්නායකය තුළ පවතින කිසිදු දෙයකට එම බාහිර ආරෝපණයේ කිසිදු බලපෑමක් නොමැති බවත් ඔහු විදහා දැක්වීය. මෙය සිදුවන්නේ බාහිර ආරෝපණ නැවත ව්‍යාප්තවීමේදී අභ්‍යන්තර ක්ෂේත්‍ර නිශේධනය වන නිසාය. දැනට ෆැරඩේ කුටීර ලෙස හඳුන්වන යෙදීමේදී මෙම ආචරණ සංසිද්ධිය භාවිතයට ගැනේ.

ෆැරඩේ ඔහුගේ අදහස් පැහැදිලිව හා සරල භාෂාවකින් ඉදිරිපත් කළ ශ්‍රේෂ්ඨ පරීක්ෂණඥයෙකි. කෙසේ වුවත් ඔහුගේ ගණිතමය හැකියාව සරල වීජ ගණිතයට පමණක් සීමා විය. ජේම්ස් ක්‍ලාර්ක් මැක්ස්වෙල් විසින් ෆැරඩේගේ කාර්යය භාරගන්නා ලද අතර සමීකරණ සමූහයකින් එය සවිමත් කරන ලදී. විද්‍යුත් චුම්භක සංසිද්ධිවල සියලු නූතන සිද්ධාන්තවල හරය වී ඇත්තේ මෙම සමීකරණ සමූහයයි.

මහජන සේවය

රාජකීය ආයතනයේ රසායන විද්‍යාව , විදුලිය හා චුම්භකත්වය යන අංශ පිළිබඳ විද්‍යාත්මක පර්යේෂණවලට හැර පුද්ගලික ව්‍යාපාර හා බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුව සඳහා සේවා ව්‍යාපෘති විශාල සංඛ්‍යාවක් සිදු කරන ලදී. මෙම කාර්යයන්ට පතල්වල පිපිරුම් අධ්‍යයනය , උසාවියේ ප්‍රවීන සාක්ෂිකරුවෙක් වීම හා උසස් තත්වයේ දෘශ්‍ය වීදුරු නිර්මාණය ඇතුළත් විණි.

මුහුදු බඩ කටයුතු පිළිබඳ විශාල උනන්දුවක් ඇති ජාතියක ගෞරවාන්විත විද්‍යාඥයෙකු වූ ෆැරඩේට ප්‍රදීපාගාර ඉදිකිරීම හා ක්‍රියාත්මක කිරීම හා මල බැදීමෙන් නෞකාවල පතුල ආරක්ෂා කිරීම වැනි ව්‍යාපෘති සඳහා විශාල කාලයක් වැය කිරීමට සිදුවිය.

පාරිසරික විද්‍යාව හෝ ඉංජිනේරු ශිල්පය ලෙස වර්තමානයේ හඳුන්වන ක්ෂේත්‍රයෙහි ද ෆැරඩේ ක්‍රියාකාරී විය. ඔහු Swansea හි කාර්මික දූෂණය පරීක්ෂා කළ අතර Royal Mint හි වායු දූෂණය ද සැලකිල්ලට ලක් කළේය. 1855 ජූලි මස ෆැරඩේ 'ද ටයිම්ස්' පුවත්පතට තේම්ස් නදියේ අහිතකර තත්වය යන මැයෙන් ලිපියක් ලියූ අතර එය Punch හි නැවත මුද්‍රිත කාටුනයකට මග පෑදීය. (විශාල අප්‍රසාදය ද බලන්න)

1851 දී ලන්ඩන් හි පැවති මහා ප්‍රදර්ශනයට ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ සැලසුම් කිරීමට හා තීරණය කිරීමට ෆැ‍රඩේ සහාය දුණි. ඔහු ජාතික ගැලරියට එහි කලා එකතුව පිරිසිදු කිරීමට හා ආරක්ෂා කිරීමට අවශ්‍ය උපදෙස් ලබා දුන් අතර 1857 දී ජාතික ගැල‍රියේ කොමිසමට ද සේවය කළේය.

අධ්‍යාපනය ෆැරඩේගේ තවත් සේවා අංශයක් විය. 1854 දී රාජකීය ආයතනයේ දේශන පැවැත්වූ ඔහු 1862 දී මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ අධ්‍යාපනය ගැන අදහස් දැක්වීමට පොදු පාසල් කොමිසම ඉදිරියේ පෙනී සිටියේය.

පසුකාලීන ජීවිතය

1832 දී ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලය මගින් සිවිල් නීතිය පිළිබඳ (ගෞරව) ආචාර්ය උපාධියක් පිරිනැමීය. ඔහුගේ ජීවිත කාලය තුළ නයිට් පදවියක් ප්‍රතික්ෂේප කළ ෆැරඩේ දෙවරක් රාජකීය සංගමයේ සභාපතීත්වය ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

1848 දී Consort කුමරුගේ යෝජනා කිරීම්වලට අනුව ෆැරඩේ හට සරේ (Surrey) හි හැමිල්ටන් චතුරස්‍රයේ නිල නිවාසයක් සියලු වියදම්වලින් තොරව ලැබුණි. මෙය ප්‍රධාන පෙදරේරුවන්ගේ නිවස වූ අතර පසුව ෆැරඩේ නිවස විය. වර්තමානයේදී අංක 37, හැම්ප්ටන් චතුරස්‍රය පාර නම් වේ. 1858 දී ෆැරඩේ විශ්‍රාම ගෙන එහි පදිංචියට ගියේය.

1867 අගෝස්තු 25 වන දින හැම්ප්ටන් චතුරස්‍රයේ පිහිටි ඔහුගේ නිවසේ දී ෆැරඩේ මිය ගියේය. වෙස්ට් මිනිස්ටර් අසපුවේ ඔහු භූමිදානය කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ නමුත් එතැන සර් අයිසැක් නිවුටන්ගේ සොහොන අසල ඔහුගේ සමරු ඵලකයක් පිහිටුවා ඇත. ෆැරඩේ හයිගේට් (Highgate) සුසාන භූමියේ සැන්ඩමේනියන් කොටසේ භූමිදාන කෙරිණි.

විවිධ

හයිගේට් සුසාන භූමියෙහි වූ මයිකල් ෆැරඩේගේ සො‍හොන ෆැරඩේ ඉටිපන්දමේ රසායනික ඉතිහාසය ලෙස හැදින්වූ ගිනි දැ‍ල්ලේ රසායනය හා භෞතිකය පිළිබඳ දේශන මාලාවක් රාජකීය ආයතනයේ දී පැවැත්වීය. මෙය අඩු වයස් පුද්ගලයන් තවමත් වසරක් පාසා එය පැවැත්වෙයි. 1827 හා 1860 කාල ප්‍රාන්තර අතරතුර ෆැරඩේ විසින් වාර්තා ගත ලෙස දහ නව වතාවක් නත්තල් දේශන පැවැත්වීය.

ක්‍රයිමියන් යුද්ධය සදහා රසායනික ආයුධ නිෂ්පාදනයට සම්බන්ධ වීම සාදාචාරාත්මක හේතු මත ඔහු විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.

ලන්ඩන් හි සැවෝයි පෙදෙසේ විද්‍යුත් ඉංජිනේරු ආයතනය අසල ෆැරඩේගේ පිළිමයක් ඇත.

බ්රූනල් විශ්ව විද්‍යාලයේ මෑතකදී නවාතැන් පහසුකම් සදහා ඉදි කරන ලද ගොඩනැගිල්ලක් ෆැරඩේ නමින් නම් කරන ලදී.

1960 දී ලෝබොරෝ විශ්ව විද්‍යාලයේ ශාලාවක් ෆැරඩේ නමින් භාවිතා කරන ලදී. එහි ආහාර ගන්නා කාමරයට ඇතුල්වන තැන විදුලි පරිණාමකයක සංකේතය නිරූපණය කරන ලෝකඩ වාස්තුවක් ඇත. එම කාමරය තුළ බිතු සිතුවමක් ප්‍රදර්ශනය වේ. එම දෙකම ඇත්තේ ෆැරඩේට ගෞරව පිණිසය.

එඩින්බර්ග් විශ්ව විද්‍යාල‍යේ විද්‍යා සරසවියේ තට්ටු පහක ගොඩනැගිල්ලක් ෆැරඩේ වෙනුවෙන් නම් කරන ලදි.

1991 සිට 2001 දක්වා බ්‍රිතාන්‍ය පවුම් විස්සේ නෝට්ටුවේ ෆැරඩේගේ ඡ‍ායාරූපයක් මුද්‍රණය කිරීමයි.

කලින් ඇන්ටාටිකාවේ තිබූ UK ෆැරඩේ වායුගෝලීය පර්යේෂණ ස්ථානය ඔහු නමින් නම් කරන ලදී.

එකළ ෆැරඩේ ප්‍රංශ විද්‍යා ඇකඩමියේ විජාතික සාමාජිකයින් අට දෙනාගෙන් කෙනෙකි.

ෆැරඩේගේ ලේඛන

මයිකල් ෆැරඩේගේ අත්සන

ෆැරඩේගේ පොත් රසායනික ක්‍රියාකරවීම් හැර විද්‍යාත්මක ලිපි හා දේශනවල පිටපත්වල එකතුවකි. ඔහුගේ මරණයේ සිට ඔහුගේ දිනපොත ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. තවද ඔහුගේ ලිපි විශාල වෙළුම් කිහිපයක් ලෙස ද 1813 -1815 කාලයේ ඩේවි සමග ඔහුගේ සංචාරක සටහන් ද ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත.

 රසායනික ක්‍රියාකරවීම (Chemical Manipulations) රසායන විද්‍යාවේ ශිෂ්‍යයන්ට උපදෙස් , ජෝන් මුරේ පළමු සංස්කරණය. 1827 දෙවන සංස්කරණය. 1830 , තෙවන සංස්කරණය. 1842
 විදුලිය පිළිබඳ පර්යේෂණාත්මක පරීක්ෂණ (Experimental Researches in Electricity) වෙළුම 1 හා 2 රිචඩ් හා ජෝන් එඩ්වඩ් වෙළුම 1 හා 2 1844 හා 1847 වෙළුම 3 , 1844 වෙළුම 3 . රිචඩ් ටේලර් හා විලියම් ෆ්‍රැන්සිස් 1855.
 රසායන විද්‍යාවේ හා භෞතික විද්‍යාවේ පරීක්ෂණාතමක පර්යේෂණ (Experimental Researches in chemistry and Physics) ටේලර් හා ෆ්‍රැන්සිස් 1859
 ඉටිපන්දමේ රසායනික ඉතිහාසය පිළිබඳ දේශන හයක් (A course of six lectures on the chemical history of candle) සංස්කරණය කළේ ඩබ්. කෘක්ස් , ග්‍රිෆින් , බෝන් සහ සමාගම , 1961 PDF / DJVU අන්තර්ජාල පොදු ලේඛනවලින්
 ස්වභාව ධර්මයේ විවිධ බල පිළිබදව (On the various force in nature) සංස්කරණය කළේය ඩබ්. කෘක්ස් , චැටෝ හා වින්ඩස් 1873
 ෆැ‍රඩේගේ දිනපොත සංස්කරණය කළේ ටී . මාටින් වෙළුම් අටකට ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1932 – 1936
 කුතුහලය සම්පුර්ණයෙන්ම සපුරා ගත්තෙමි (Curiosity perfectly satisfied) ෆැරඩේගේ යුරෝපීය සංචාර 1813 – 1815 සංස්කරණය කළේ බී. බෝවර්ස් හා එල්. සයිමන්ස් විද්‍යුත් ඉංජිනේරු ආයතනය 1991
 මයිකල් ෆැරඩේගේ ලියුම් (The correspondence of Michael Faraday) සංස්කරණය කළේ එෆ්. ඒ. ජේ. එල්. ජේම්ස් , INSPEC , Inc , වෙළුම 1 , 1991 , වෙළුම 2 , 1993 , වෙළුම 3,1996 වෙළුම 4 , 1999
 පදාර්ථයේ විවිධ බල හා ඒවා අතර සම්බන්ධය පිළිබඳ දේශන හයක් (Course of six lectures on the various forces of ,matter and their relations to each other) ලන්සන් , ග්ලාස්ගෝ ආර්. ග්‍රිෆින් 1860
 වායු ද්‍රවීකරණය (liquefaction of gases) එඩින්වර්ග් ඩබ්.එෆ්. ක්ලේ 1896
 ෆැරඩේගේ හා ෂොඑන් බෙයින්ගේ ලිපි 1856 – 1862 (The letters of Faraday and schoenbein 1836 -1852) සටහන් අදහස් හා සමාකාලීන ලිපිවලට පරිශීලන සහිතව ලන්ඩන් , විලියම් හා නෝර්ගේට් 1899.

උපුටා ගැනීම්

විකික්වෝට් පහත අයට අදාල උපුටා ගැනීම් එකතුවක් ඇත.

මයිකල් ෆැරඩේ

 "යමක් ස්වභාවධර්මයේ නීති සමග ස්ථිර නම් එවැන්නක් සත්‍ය වීම වැඩි විෂ්මයක් ගෙන දෙන්නක් නොවේ. තවද එවැනි ස්ථිරතා පිළිබද සුදුසුම පරීක්ෂණය පර්යේෂණයයි."
 තරුණ විලියම් කෘක්ස්ට ඔහුගේ උපදෙස වූයේ වැඩ කරන්න, අවසාන කරන්න, ප්‍රකාශයට පත් කරන්න යන්නයි
 වැදගත් දෙක නම් සියලු දේ නිශ්ශබ්දව ලබා ගන්නේ කෙසේද යන්නයි"
 "අනුමාන මට කිසිවක් නොමැත. මම රඳා පවතින්නේ නිශ්චිත දේ මතය. මම විශ්වාස කරන පුද්ගලයා මම හඳුනන අතර මවිසින් ඔහුට පවරණ දේ තබා ගැනීමට ඔහුට හැකි බව මත ඒත්තු ගැන්වී ඇත"
 "මීළඟ ඉරුදිනයේදී (22 වනදා) මම මාගේ 70 වන වර්ෂය සම්පූර්ණ කරයි. මම එතරම් වයසයයි සිතීම අපහසුය"
 පෙන්සිල්වේනියා හි කොලේජ්විල්හි යූර්සිනස් විද්‍යාලයේ ෆැලර් ශාලා පිවිසුම් දොරකඩ අසල ඇති ශිලා ලේඛනයක ෆැරඩේගේ උපුටා ගැනීමක් මෙලෙස සටහන්ව ඇත" නමුත් තවමත් උත්සාහ කරමි , කුමක් වේදැයි කිසිවෙකුත් නොදන්නා බැවිණි"
 "දිනයක ඔබ එයට බදු පනවාවි" එකළ බ්‍රිතාන්‍යයේ මූල්‍ය අමැති වූ විලියම් ග්ලැඩ්ස්ටෝන් විදුලියේ වටිනාකම ගැන නැගූ ප්‍රශ්නයකදී ෆැ‍රඩේ දුන් පිළිතුරයි.
 "ඔබගේ දර්ශනය විද්‍යාඥයෙක් ඒත්තු ගැන්වීය හැකිනම් ඔබට විද්‍යාවට විශාල සේවයක් කළ හැක. තවද ඔබගේ නිගමනවලට ඔව් නෑ පිළිතුර ලබා දීමට හේතුවක් වේ. නමුත් සමහරෙක් මෙයට විරුද්ධ බව මම පිළිගනිමි. මන්ද ඔවුන් ඔවුන්ගේ අදහසවලට බාධා වනවාට අකමැති නිසාය."

1791 උපත්
1867 මරණ
රසායන විද්‍යාඥයන්

මයිකල් ෆැරඩේ


fenilaceton (benzil-metil-keton)
kratica za jezik ghayavi
BMK, vaterpolski klub iz Harkiva
kratica za vulgarizam u značenju "nije me briga", "ne marim za to"

BMK


Moskvitch-2140 é um automóvel que foi produzido pela fabricante automotiva soviética AZLK de janeiro de 1976 até 1988, sob a marca Moskvitch. Começou primeiro como Moskvitch-2138 e Moskvitch-2140 em uma plataforma modificada do 412. Modelos de pré-produção foram exibidos durante 1975. A partir de 1981, a modificação modernizada do modelo de exportação/luxo M-2140 também foi projetada e marcada como "2140 SL" nos países do Bloco do Leste e "1500 SL" fora. As diferenças mais notáveis entre os dois modelos foram o painel de bordo redesenhado e os encostos de cabeça dos bancos dianteiros no M-2140.

A partir de 1982, os modelos M-2138 foram descontinuados e o M-2140 tornou-se o único carro Moskvitch disponível em todos os mercados. Ele foi reformulado no mesmo ano: o logotipo do escudo foi alterado para apresentar "АЗЛК" (AZLK) escrito em contorno metálico, o revestimento da grade mudou de metal para plástico e ambos os retrovisores foram ligeiramente redesenhados para serem menos pesados. A variante de perua M-2137 foi o último dos carros soviéticos a ainda apresentar rabos de peixe de luzes traseiras para acomodar a abertura da tampa do porta-malas, até que o modelo foi descontinuado em 1985.

Embora originalmente projetada e muitas vezes referida como a "quarta geração", a série foi, na verdade, apenas uma melhoria em relação à terceira geração real dos Moskvitch, o M-408/412. A novíssima quarta geração entrou em produção com o Aleko a partir de 1986, quando ambas as séries compartilharam a linha de montagem por mais de dois anos, até que o M-2140 foi descontinuado em julho de 1988.

2140
Automóveis da Rússia
Automóveis de 1976
Automóveis da década de 1980
Veículos com tração traseira
Automóveis do segmento C

Moskvitch-2140


Svijet

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

 26. srpnja  – George Bernard Shaw, irski dramatičar († 1950.)

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1856.


Vinnytsia Oblast (, ), also referred to as Vinnychchyna (), is an oblast in central Ukraine. Its administrative center is Vinnytsia. The oblast has a population of

History
Vinnytsia Oblast, first established on February 27, 1932, originally comprised raions (regions) of the following former okruhas of Ukraine (districts of Soviet Ukraine):
 Uman Okruha
 Berdychiv Okruha
 Vinnytsia Okruha
 Mohyliv Okruha
 Tulchyn Okruha
 Shepetivka Okruha
 Proskuriv Okruha
 Kamianets Okruha

In 1935 bordering territories of the oblast were transformed into Soviet border districts: Shepetivka Okrug, Proskuriv Okrug, and Kamianets Okrug. In 1937 the Kamianets Oblast, based on the border districts, was formed (it later became Khmelnytsky Oblast).

During World War II the occupying Axis powers split the territory of Vinnytsia Oblast between the General District Shitomir (Zhytomyr in Reichskommissariat Ukraine) and the Transnistria Governorate of the Kingdom of Romania.
In October 1941 the Romanians established a concentration camp in the oblast, it detained mostly Jews.

Geography

The oblast is located in the central part of the Right Bank Ukraine and borders seven other administrative oblasts of Ukraine. Along the southwest of the oblast the Dniester river passes. A  long section of the state border with Moldova.

The Vinnytsia oblast has appreciable mineral deposits and other exploitable raw materials. There are 1,159 deposits and other various mineral resources, tens of peat deposits, unique deposits of granite and kaolin, garnet and fluorite that have been explored. The raw kaolin deposits are the world largest, containing 800 million tons. Furthermore, a number of medicinal mineral springs have been found in the oblast, with health benefits comparable to the radon springs found in the town of Khmilnyk.

The unique decorative qualities of Vinnytsia's granites, sorbites, vinnytsites, and charnockites are used to manufacture stone, facing slabs, window sills, monuments, etc. Three granite deposits (consisting of 10 million cubic metres; 13 million cubic yards) have been explored and are mined, and experimental mining is carried out in eight other deposits. Multiple enterprises have been utilizing these  resources for more than a century.

The Vinnytsia oblast is the only oblast of Ukraine containing large pelicanite resources (39 deposits with the total inferred resources of about 170 million tons).

The lignite, commonly known as brown coal, found in Vinnytsia is similar in quality to the well-known lignite of Dniprobas and can be used for energy purposes utilizing the semi-coking and hydrogenation methods. Three lignite deposits in the oblast, containing about 50 million tons, have been preliminarily explored and an additional three deposits are in the exploration stage.

The building materials industry widely uses local sand and gravel. There are five sand deposits, all of which are exploited, of which one is used for silicate bricks, three for building mortars and one for ballast.

The town of Khmilnyk in Vinnytsia is home to a popular radon mineral spring, whose therapeutic properties have been ascertained and utilized for numerous health benefits. Also 21 table water springs have been prospected, ten of which have been certified and at five filling has already been arranged ("Rehina", "Kniazhna", "Shumylivska", "Podilska" and "Rosiana"). Also, "Myrhorodska" type mineral water has been found. It is probable that there are many more radon deposits in the oblast that, once found, can be exploited.

Bauxite, the ore used aluminum manufacturing, has recently been discovered in Podillia. Geologists estimate that this deposit contains about 3 million tons of ore.

Historical sites
The old historical castles in Bar, Ukraine attract a big number of domestic visitors and foreign tourists every year, including:
 St. Pokrovsky Orthodox Church;
 St. Anna Roman Catholic Cathedral;
 St. Pokrovsky Monastery;
 Old Fortress.

The city of Bar is a popular tourist location because it is where the mathematician Viktor Bunyakovsky was born.

The following sites were nominated for the Seven Wonders of Ukraine.
 The Villa of Mykola Pyrogov
 Nemyriv Scythian settlement
 Ancient Slavic cave temple (Bushi relief)

The Podillya's folk icon-painting tradition is well known in Ukraine. Its manifestation are long home iconostases painted on canvas in the end of the 19th - beginning of the 20th cc. Red, green and yellow colours are prevailing, the faces of the saints depicted are a little bit long, their eyes are almond-like. On these iconostases, the most worshipped family saints were painted. The collections of Podillya's folk iconostases are possessed by Vynnytsya Art Museum and The Museum of Ukrainian Home Icons in the Radomysl Castle.

Economics

Industry

The oblast's industrial potential is represented by such enterprises as the Ladyzhyn thermal power station, associations "Zhovten", "Infrakon", "Maiak", "Krystal", "Vinnytsia Bearing Works", "Khimprom", tens of processing and light industry enterprises. In all about 400 enterprises of various industrial sectors are functioning in the oblast. The largest of them are situated in the oblast capital.

The Vinnytsia oblast has 12.7% of the industrial production potential, 2% of the cost of fixed production assets and 2.6% of the industrial output.

The oblast has a multisectoral industrial complex, where leading places are held by the food industry, machine building and metalworking.

Over 400 industrial enterprises of 13 industrial sectors are functioning in the oblast. Main of them are food industry (57.5%), electric power industry (15.6%), machine building and metalworking (9.4%), chemical and petrochemical industry (5.7). Microbiology and medicine are developing.

72 machine building enterprises are specialized in manufacture of products in 12 industrial sectors, the main of which are electrical engineering, machine tool and toolmaking, instrument engineering, bearing, tractor and farm machinery industries. The Vinnytsia oblast's machine building products include metal cutting tools, pumps, rolling bearings, water, gas and heat flow meters, electric motors, electric spindles, computer facilities, production equipment for processing industries, farm machinery for plant growing and animal husbandry, integrated circuits, semiconductor and vacuum electronic devices, high economy luminescent lamps, stereoanagraphs, scales, automobile lifters, mills, milking equipment, etc.

The share of consumer goods output in the oblast in their total production in Ukraine is of 5.7% (1996). They are manufactured by 359 enterprises.

The oblast specializes in production of foodstuffs. The total output of consumer goods in 1996 made 81.1%, domestic and recreational purpose goods 9.0% and light industry products 6.4%.

In the output of consumer foodstuffs in 1996 the Vinnytsia oblast was the second and of non food goods took the 11th place among the oblasts of Ukraine.

Main positions in the structure of production of domestic and recreational goods are held by products manufactured at enterprises of the machine building complex, chemical and defense industries: complex domestic facilities, small mechanization means for household plots and small holdings, domestic chemistry goods.

Among the light industry enterprises is of great use concluding agreements with foreign firms to manufacture goods from the raw material supplied by the customer of the products. Cooperation with firms of Germany, USA, Slovakia, Czech, Hungary, India and others has been established. In 1996 the Vinnytsia joint-stock company "Podillia", public joint stock company "Khmilnyk Garment Factory 'Lileia'", Vinnytsia public joint stock company "Volodarka", joint stock company "Tulchin Garment Factory" and others worked on raw materials supplied by the foreign firm's customers.

The electric power generating capacity of power plants at the oblast's territory is 10,523,400 kWh per year. At present, they are under loaded. The electric power generation in 1996 produced 3,548 kWh, while its consumption in the same year was 5,041,000 kWh.

The oblast has 39 sugar factories and 13 distilleries. A quite good base for processing sunflower seeds and groats crops has been formed.

Agriculture

The total farmland area is 19,605 square kilometres (7570 sq. mi.); of them, arable lands occupy 16,940 km² (6540 sq. mi.), and perennial plantations, 512 km² (198 sq. mi.).

As of 1 January 1997 in the oblast there were functioning 749 collective agricultural enterprises, 56 state farms of all systems, 25 inter farm agricultural enterprises, and 818 private (peasant's) farms.

Agricultural enterprises of all forms of ownership are primarily specialized in growing of cereal crops and sugar beets, the animal husbandry, meat and milk production. In the overall structure of sown areas, winter wheat crops occupy 18%, barley 14% and sugar beets 10%.

In 1996 the oblast produced 7% of grain, 14.3% of sugar beets, 7.5% of fruits and berries, 6.1% of meat in live weight, 5.4% of milk and 4.0% of eggs of their total production in Ukraine.

Transport and Communications

Three trunk pipelines cross the oblast's territory: Urengoi-Pomary-Uzhhorod, "Soiuz" and Dashava-Kyiv. 3,299.8 km (2050 miles) of gas distributing networks are in service. It was planned to put  of gas networks in operation in 1997.

Foreign Economic Relations

In 1996 enterprises and organizations of the oblast executed foreign trade operations with partners from 73 countries of the world. The total foreign trade volume for this period made $397,500,000, including export ($280,900,000) and import ($116,600,000), which resulted in positive balance ($164,300,000).

The oblast's foreign trade with CIS and Baltic countries in this time reached 58.2% of the total foreign trade turnover. The largest export deliveries are to the Russian Federation (42.6%), Belarus (5.4%), Belgium (7.2%) and Germany (7.45%).

No considerable changes have taken place in the structure of commodity exports. As before, leading in this field are the food industry (47.5%), light industry (14.18%), machine building (10.96%), chemical industry (5.09%) and agriculture (6.36%).

Enterprises of the Vinnytsia oblast seek to import urgently needed products which are in short supply. Main items of import in 1996 were mineral fertilizers (2.68%), petroleum products (10.27%), equipment (11.63%), surface transport facilities (3.82%), inorganic chemistry products, electrical machines, fabrics and yarn.

Taking into account main lines of production, considerable quantities of farm machinery and equipment for processing and building materials industries are brought to its territory. Owing to this agricultural enterprises of the oblast managed in 1996 to perform a full range of fieldwork and obtained a good harvest of cereal and industrial crops.

At the same time large quantities of products that are not in demand of population as well as goods manufactured in sufficient quantities by the oblast's enterprises are brought to the oblast. Moreover, a considerable amount of valuable raw leather is brought out on so called "tolling" terms in exchange of poor quality semi manufactures, footwear, leather jackets, etc.

Of special concern is the fact that enterprises of the oblast are steeply reducing import of the equipment, spare parts, completing items, while import of alcoholic drinks, juices, and other low grade consumer goods is rising. As shown by calculations, the oblast, having a considerable export/import potential, has real opportunities through an effective use of the foreign trade to increase revenues both of the local and of the state budget and to provide itself with the necessary "critical" products.

The oblast's enterprises seek to attract foreign investments for increasing the output of products. Since 1991 till December 1997 about 300 joint enterprises with foreign investments amounting to $23,300,000 were established in the Vinnytsia oblast. Enterprises and citizens from 41 countries of the world participated in organization of the enterprises. The largest amount of investments came from the United States, Germany, Poland, Israel and some other countries.

Oblast is one of the founding members of Euroregion Dniester.

Subdivisions

The Vinnytsia Oblast was founded on February 27, 1932, its area makes 4.5% of the state's territory. Administratively the oblast's territory is divided into 6 districts (raions). The oblast has 17 cities, 30 towns and 1,467 villages.

Demographics

Age
Overall
0-14 years: 14.9%  (male 124,640/female 117,422)
15-64 years: 68.1%  (male 531,953/female 571,923)
65 years and over: 17.0%  (male 88,770/female 185,245) (2013 official)
 Median
 total: 40.4 years
 male: 37.1 years
 female: 43.5 years  (2013 official)

Nomenclature

Most of Ukraine's oblasts are named after their capital cities, officially referred to as "oblast centers" (, translit. oblasnyi tsentr). The name of each oblast is a relative adjective, formed by adding a feminine suffix to the name of respective center city: Vinnytsia is the center of the Vinnyts'ka oblast''' (Vinnytsia Oblast). Most oblasts are also sometimes referred to in a feminine noun form, following the convention of traditional regional place names, ending with the suffix "-shchyna" or "chyna", as is the case with the Vinnytsia Oblast, Vinnychchyna''.

See also
 Seven Wonders of Ukraine
 Subdivisions of Ukraine

References

External links

Oblasts of Ukraine
States and territories established in 1932
1932 establishments in Ukraine

Vinnytsia Oblast


عباس حسن السيسي من مواليد 28 نوفمبر 1918 م رشيد البحيرة عضو مكتب الإرشاد بجماعة الإخوان المسلمين الأسبق وأحد أشهر دعاة الجماعة الذين كتبوا في الذوق والسلوكيات الدعوية ، تميز بأسلوبه الدعوي المرح الذي جعله قبلة لخطابات المئات من شباب الإخوان المسلمين حول العالم والتي قدمها في كتابه «الحب في الله»

حياته
 حاصل على دبلوم المدارس الثانوية الصناعية.
 تطوع بمدرسة الصناعات الحربية بتوجيه من فضيلة المرشد العام الإمام حسن البنا .
 التحق بورش سلاح الصيانة بعد التخرج.
 عمل بصناعة الألبان وتجارتها في رشيد لمدة عشرين عامًا وقد بدأ تجارته شريكاً مع صديقه المهندس يوسف ندا.

جهاده
 حضر معارك الحرب العالمية الثانية 1940م في الصحراء الغربية.
 تعرف على دعوة الإخوان المسلمين عام 1936م، وتقابل مع حسن البنا في نفس العام.
 اعتقل عام 1948م لانتمائه لجماعة الإخوان المسلمين لمدة ستة أشهر، ثم اعتقل عام 1954 لمدة عامين.
 فصل من الخدمة عام 1956م.
 اعتقل مجددًا عام 1965 إلى عام 1974م.

دوره الدعوي
 يُعد عباس السيسي أحد من أسهموا في إحياء جماعة الإخوان وبعثها من جديد بعد خروجه من المعتقل في السبعينيات.
 كان عضواً بمكتب الإرشاد بجماعة الإخوان المسلمين لسنوات طويلة وقد قرر الاعتذار عن موقعه ليترك فرصة لمن يأتي بعده ليجدد ويطور فسجل بذلك موقفاً غير مسبوق في تاريخ الجماعة .
 ساهم بدور بارز وفعَّال في نشر فكر الجماعة خارج مصر، وقد تواصل معه آلاف الشباب حول العالم وقد نسشر رسائلهم إليه في كتاباته المختلفة .
 أسس دار القبس للنشر والتي اتخذت مقرها بشارع جواد حسني بمنطقة الإبراهيمية بالإسكندرية وكان مكتبه هناك قبلة لقيادات العمل الإسلامي من كل بقاع الأرض .
 نزل به البلاء ممثلاً في مرضه الشديد الذي أصابه ، وكان من يذهب ليعوده في بيته برشيد أو بمنطقة ميامي بالإسكندرية أثناء مرضه الأخير لا يجده إلا باسماً لا تغيب عنه حماسته وبريق عينيه .

وفاته
 توفي عقب صلاة التراويح من يوم الجمعة الثامن من رمضان 1425 هـ الموافق 22/10/2004م.

من أشهر مقولاته
 الدعوة إلي الله حب والحياة في سبيل الله أشق من الموت في سبيل الله ألف مرة
 الدعوة إلي الله فن والصبر عليها جهاد
 هذا الدين لم يبدأ باستعمال العضلات، ولا خشونة الكلمات، ولا بالتصدي والتحدي، ولكن بالكلمة الطيبة، والنظرة الحانية، قال تعالى: ((وقولوا للناس حسناً))

المؤلفات
نشرت له عدة مؤلفات، منها:
 رشيد المدينة الباسلة
 من المذبحة إلى ساحة الدعوة - رابط الكتاب
 الدعوة إلى الله حب - رابط الكتاب
 حسن البنا مواقف في الدعوة والتربية - رابط الكتاب
 الطريق إلى القلوب - رابط الكتاب
 جمال عبد الناصر وحادث المنشية
 في قافلة الإخوان المسلمين
 الحب في الله (رسالة)
 الذوق سلوك الروح. - رابط الكتاب
 أم معاذ في السجن

مصادر

 الشبكة الدعوية

وصلات خارجية
 عباس السيسي.. بسمة المحن, إخوان أون لاين
 ذكرى الحاج عباس السيسي, إخوان أون لاين
 عباس السيسي.. الدعوة إلى الله حب وفن أيضًا, إخوان أون لاين
 عباس السيسي.. المرشد الأمين لفهم مجتمع الإخوان المسلمين، إسلام أون لاين، 21 مايو 2005م

أشخاص من محافظة البحيرة
أعضاء مكتب إرشاد الإخوان المسلمين
إخوان مسلمون مصريون
دعاة مصريون
مواليد 1337 هـ
مواليد 1918
وفيات 1425 هـ
وفيات 2004

عباس السيسي


An Xylobium in uska genus han Liliopsida. An Xylobium in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

Ilarom nga taxa

 Xylobium aurantiacum
 Xylobium bractescens
 Xylobium buchtienianum
 Xylobium chapadense
 Xylobium coelia
 Xylobium colleyi
 Xylobium corrugatum
 Xylobium cylindrobulbon
 Xylobium dusenii
 Xylobium elatum
 Xylobium elongatum
 Xylobium flavescens
 Xylobium foveatum
 Xylobium hyacinthinum
 Xylobium hypocritum
 Xylobium leontoglossum
 Xylobium miliaceum
 Xylobium modestum
 Xylobium ornatum
 Xylobium pallidiflorum
 Xylobium serratum
 Xylobium squalens
 Xylobium stanhopeifolium
 Xylobium subintegrum
 Xylobium subpulchrum
 Xylobium sulfurinum
 Xylobium undulatum
 Xylobium varicosum
 Xylobium variegatum
 Xylobium zarumense

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Xylobium

Xylobium


El pez cirujano amarillo (Zebrasoma flavescens) es un pez cirujano, de la familia de los Acantúridos.

Es uno de los peces marinos más populares, resistentes y solicitados en acuariofilia. Es un ágil y vistoso nadador, además de sociable con la mayoría de habitantes del arrecife, a excepción de machos territoriales de su misma especie.

Morfología
Su forma es de punta de flecha, ya que su cuerpo está comprimido lateralmente, sus aletas dorsal y ventral son del mismo tamaño, y su boca es estrecha y prominente.

Es de color amarillo limón luminoso y, como todos los peces cirujanos, tiene 2 espinas extraíbles a cada lado de la aleta caudal, las cuales se supone que son usadas para defenderse de otros peces.

Esta especie alcanza los 25 cm de largo.

Hábitat y distribución
Vive solitario, por parejas y en grupos sueltos en lagunas y a lo largo de arrecifes exteriores. Suele ubicarse en las partes sombreadas de los arrecifes, entre los 2 y 40 metros de profundidad.

Se distribuye en el Océano Pacífico. Es nativo de Guam, Hawái, Japón, las Islas Marshall, los Estados Federados de Micronesia, las Islas Marianas, Palaos, Filipinas y la República de China, entre otros.

Alimentación
En estado silvestre, se alimenta principalmente de plancton, algas filamentosas y varias macroalgas. Su alimentación principal es herbívora, de tal modo que, en acuariofilia es una de las especies utilizadas para el control de algas por medios naturales.

Reproducción
Es ovíparo y usualmente desova en grupo, pero se ha observado también desove por parejas, dónde el macho territorial corteja a hembras al paso, desovando consecutivamente con cada una de ellas. El desove sucede alrededor de la luna llena, estando sometido a la periodicidad del ciclo lunar.

Mantenimiento
La iluminación deberá ser necesariamente intensa para que pueda desarrollarse la colonia de algas suficiente de la que se alimenta. Además, requiere mantener un buen número de roca viva entre la decoración del acuario, con suficientes escondrijos.

Al igual que el resto de especies de cirujanos, son muy sensibles a determinadas enfermedades relacionadas con la piel. Es recomendable la utilización de esterilizadores ultravioleta para la eliminación de las plagas patógenas.

Aunque es herbívoro, acepta tanto artemia y mysis congelados, como alimentos disecados. Se puede mantener en acuarios superiores de 200 litros y a lo largo del crecimiento del animal, es recomendable aumentar el espacio.

Referencias

Bibliografía
 Sprung, Julian y Delbeek, J.Charles. (1994) The Reef Aquarium. Ricordea Publishing.
 Debelius, Helmut y Baensch, Hans A. (1997) Atlas Marino. Mergus.
 Borneman, Eric H. (2001) Aquarium corals: Selection, Husbandry and Natural History. Microcosm.T.F.H.
 Michael, Scott W. (2005) Reef aquarium fishes. Microcosm.T.F.H.

Enlaces externos

 Aquanovel.com:Ficha y mantenimiento
 Fishbase.org (en inglés)

Acanthuridae
Peces del océano Pacífico

Zebrasoma flavescens


Baltık devletleri, Baltık Denizi'ne kıyısı olan tarihi ve coğrafi birliktelikleri olan bağımsız cumhuriyetler. Önceleri sadece Estonya, Letonya ve Litvanya için kullanılan bu tabir günümüzde zaman zaman Baltık Denizi Devletleri Konseyi'ni kastetmek amacıyla da kullanılır.

Üç Baltık Devleti
Üç Baltık Devleti, aralarında tarihi ve coğrafi yakınlık bulunan Estonya, Litvanya ve Letonya'dır. Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra bağımsızlıklarını ilan eden bu ülkeler 2004 yılında Avrupa Birliği, 2005 yılında ise de NATO'ya üye olmuşlardır. Baltık Devletleri, Rusya'ya bağlı olan ancak Rusya ile kara bağlantısı olmayan Kaliningrad Bölgesi ile Rusya arasında yer almaktadır.

Üç Baltık Devleti, Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından kurulan Bağımsız Devletler Topluluğu'na üye değildir.

Baltık Denizi Devletleri Konseyi

Baltık Denizi Devletleri Konseyi, Soğuk Savaş'ın ardından Baltık Denizi çevresinde meydana gelen jeopolitik değişimlere cevap verebilmek ve hükûmetlerarası iş birliğini tesis etmek amacıyla 5-6 Mart 1992 tarihlerinde kurulmuş birlikteliktir.

CBSS'in üyeleri Estonya, Letonya, Litvanya, İsveç, Norveç, Danimarka, Finlandiya, İzlanda, Almanya, Polonya, Rusya ve Avrupa Komisyonu'dur.

Üye ülkelerden Danimarka, Norveç ve İzlanda'nın Baltık Denizi'ne kıyısı yoktur.

Baltık devletleri


La Saison 2022 de l'équipe FDJ-Nouvelle Aquitaine-Futuroscope est la dix-septième de la formation. L'effectif est quasiment identique, avec l'arrivée de la baroudeuse Grace Brown.

Marta Cavalli confirme au plus haut niveau. Elle remporte l'Amstel Gold Race et la Flèche wallonne. Elle est ensuite la seule à pouvoir rivaliser avec Annemiek van Vleuten au Tour d'Italie qu'elle termine deuxième. Elle est victime de malchance au Tour de France et doit abandonner. Sa fin de saison est plus discrète. Elle se classe aussi cinquième de Paris-Roubaix et quatrième du Tour du Pays basque. Cecilie Uttrup Ludwig commence la saison avec une cinquième place sur les Strade Bianche et une sixième place sur le Tour des Flandres. Elle gagne le championnat du Danemark avant de s'imposer sur une étape du Tour de France, qu'elle termine à la septième place. Elle gagne ensuite une étape et le classsement général du Tour de Scandinavie. Elle est cinquième du Ceratizit Challenge by La Vuelta et fait partie des meilleures lors des championnats du monde où elle est aussi cinquième. Grace Brown devient championne d'Australie du contre-la-montre. Elle est deuxième à Liège-Bastogne-Liège, gagne une étape du Women's Tour et du Ceratizit Challenge by La Vuelta. Elle est deuxième du championnat du monde contre-la-montre. Evita Muzic confirme sa progression avec une deuxième place sur le Tour de Burgos, une huitième place au Tour de France et une sixième place au Tour de Romandie. Elle gagne également la Alpes Grésivaudan Classic. Clara Copponi est quatrième du Tour de Drenthe et gagne une étape du Women's Tour. Sur piste, elle revient des championnats d'Europe avec trois médailles et des mondiaux avec deux. Vittoria Guazzini gagne le championnats du monde relais avec l'Italie, ainsi que le championnat du monde de poursuite par équipes. Elle quatrième du championnat du monde contre-la-montre. Brodie Chapman gagne le Grand Prix de Chambéry. Enfin, Marie Le Net lève les bras à La Picto-Charentaise. Cecilie Uttrup Ludwig est neuvième du classement UCI et Marta Cavalli septième du World Tour. La formation est quatrième des deux classements par équipes.

Préparation de la saison

Partenaires et matériel de l'équipe
L'équipe court sur des vélos Lapierre.

Arrivées et départs
La baroudeuse et spécialiste du contre-la-montre australienne Grace Brown est la principale recrue. Vittoria Guazzini rejoint l'équipe, tandis que Lauren Kitchen la quitte.

Effectifs

.

Encadrement
Stephen Delcourt est le manager général de l'équipe. Cédric Barre est le directeur sportif. Il est assisté de Nicolas Maire et de Flavien Soenen.

Déroulement de la saison

Février
Au Circuit Het Nieuwsblad, après le mur de Grammont, le groupe de tête compte environ dix coureuses dont Clara Copponi et Cecilie Uttrup Ludwig. Elles se classent respectivement cinquième et sixième. Le lendemain à l'Omloop van het Hageland, un groupe de dix avec Clara Copponi se forme dans les trente derniers kilomètres. Elle se classe sixième.

Mars
Au Samyn des Dames, avant d'entrer dans le dernier tour, Grace Brown part seule. Elle obtient une avance de quarante secondes. À quatorze kilomètres de l'arrivée, Alice Barnes attaque et revient sur Brown puis la lâche dans la côte de Nonette. Elle est néanmoins reprise plus loin. À six kilomètres de l'arrivée, Shirin van Anrooij passe à l'offensive. Elle est suivie par Vittoria Guazzini. Tout se joue dans la dernière ligne droite, Clara Copponi ouvre le sprint, mais est dépassée. Vittoria Guazzini parvient à prendre la troisième place.

Aux Strade Bianche, Cecilie Uttrup Ludwig reste avec le groupe des favorites et prend la cinquième place. Au Tour de Drenthe, Clara Copponi se maintient avec les meilleures et est quatrième du sprint.

Au Trofeo Alfredo Binda-Comune di Cittiglio, à deux tours de l'arrivée, dans la côte de Casale, Brodie Chapman attaque. Elle est accompagnée de sept autres coureuses. Elles sont reprises dans l'ascension suivante d'Orino. Dans la montée suivante d'Orino, Marie Le Net accélère afin de préparer l'attaque de Marta Cavalli. Celle-ci reprise, Cecilie Uttrup Ludwig contre. Marlen Reusser sort également et double Ludwig. Dans la descente, Elisa Longo Borghini et Elise Chabbey rentrent sur la Danoise. Ce trio revient sur la Suissesse avant la ligne d'arrivée et compte alors dix-neuf secondes d'avance. Elles sont reprises dans Casale à la suite de la mauvaise coopération. Dans la dernière montée, Cavalli part de nouveau, mais est cette fois ramenée par Moolman. Cecilie Uttrup Ludwig est neuvième du sprint. À la Classic Bruges-La Panne, Clara Copponi est dixième du sprint. À Gand-Wevelgem, après le premier passage du mont Kemmel, Marta Cavalli revient sur le groupe de tête contenant Lotte Kopecky. Un regroupement général a lieu à quarante-quatre kilomètres du but. Clara Copponi est dixième du sprint.

Avril

Au Tour des Flandres, à trente-trois kilomètres de l'arrivée, un groupe de poursuite se forme avec entre autres Brodie Chapman. Dans le Kruisberg, Van Vleuten tente de nouveau. Elle est suivie par Lotte Kopecky et Grace Brown. Marlen Reusser rentre ensuite.  Dans le vieux Quaremont, Reusser mène le groupe. Seule Chapman parvient à la suivre. Dans le Paterberg, Reusser force le rythme, mais est dépassée par Van Vleuten et Kopecky. Van den Broek-Blaak, Niewiadoma et Chapman reviennent ensuite. Finalement, Van Vleuten, Kopecky et Van den Broek-Blaak s'isole en tête. Derrière, Cecilie Uttrup Ludwig est sixième, Grace Brown septième et Brodie Chapman neuvième. À l'Amstel Gold Race, dans la deuxième ascension du Cauberg, un regroupement général a lieu après que de nombreuses favorites aient été échappées. Aux six kilomètres, Stine Borgli passe à l'offensive. Elle est reprise dans le dernier virage avant le Cauberg. Annemiek van Vleuten y accélère. Seule Liane Lippert peut la suivre. Sur le replat, Niewiadoma, Vollering, Moolman-Pasio, García et Cavalli rentrent. À  de la ligne, Marta Cavalli parvient à surprendre Ashleigh Moolman. Elle n'est plus reprise. À Paris-Roubaix, dans le carrefour de l'arbre, Kopecky donne ses dernières forces et distancent ses adversaires. Elle est cependant revue par Marta Cavalli puis le groupe se reforme. Marta Cavalli est cinquième.

Au Grand Prix de Chambéry, Victorie Guilman et Brodie Chapman reviennent sur la tête de course avant de distancer les autres coureuses. Guilman est victime d'un incident mécanique et Brodie Chapman s'impose seule. À la Flèche wallonne, dans le mur, Annemiek van Vleuten accélère à  de l'arrivée, dans la partie la plus raide. Seule Marta Cavalli parvient à revenir plus loin. Dans le replat, elle devance la Néerlandaise. À Liège-Bastogne-Liège, Évita Muzic fait partie du groupe d'échappées. Entre la côte de la Redoute et la Roche-aux-faucons, Grace Brown attaque. Dans la Roche-aux-faucons, Van Vleuten attaque de nouveau et double l'Australienne. Le groupe de poursuite est constitué de Brown, Moolman-Pasio, Demi Vollering et Marta Cavalli. Elles ne peuvent reprendre Van Vleuten, qui s'impose donc seule. Derrière, Brown règle le groupe, Marta Cavalli est sixième.

Mai
Au Tour du Pays basque, sur la deuxième étape, dans la montée de la Karabieta, Marta Cavalli attaque est marquée par Demi Vollering. À un kilomètre et demi du sommet, Marta Cavalli part de nouveau ce qui provoque la dislocation du groupe. Au sommet, elles sont cinq en tête : Cavalli, Vollering, Baril, Rooijakkers et Juliette Labous. Au sprint, Marta Cavalli est troisième. Le lendemain, elle fait partie des favorites à passer en tête de la dernière difficulté. Elle est de nouveau troisième. Cela lui permet de se classer quatrième du classement général. À La Classique Morbihan, Grace Brown termine quatrième après être revenue seule sur l'échappée. Au Grand Prix du Morbihan, à soixante-six kilomètres de l'arrivée, Grace Brown sort avec trois autres coureuses. À quarante-trois kilomètres de l'arrivée, un groupe comprenant Vittoria Guazzini effectue la jonction. Le groupe se réduit au fil des kilomètres. Anaïs Morichon attaque dans le dernier kilomètre et est contré par Grace Brown. La victoire se joue au sprint. Wollaston se montre la plus rapide.

Au Tour de Burgos, dans la troisième étape, Marie Le Net se montre active dans l'Alto Retuerta, mais ne fait pas partie du groupe de sept qui se détache à son sommet avec Cecilie Uttrup Ludwig en son sein. À quatorze kilomètres du but, Mavi Garcia passe à l'offensive. Elle est suivie par Evita Muzic. Dans l'ultime difficulté, l'Ojo Guareña, Mavi Garcia distance Muzic pour s'imposer seule. Cette dernière prend la seconde place. Sur la dernière étape, Marie Le Net fait partie de l'échappée. Elles comptent une minute seize d'avance au pied de la dernière difficulté : la Lagunas de Neila. Demi Vollering s'impose devant Juliette Labous et Evita Muzic. Cette dernière est deuxième de l'épreuve.

À la RideLondon-Classique, Vittoria Guazzini est cinquième du sprint de la première étape.

Juin

Au Women's Tour, Clara Copponi remporte le sprint de la première étape. Elle est sixième le lendemain. Eugénie Duval est septième du sprint de la troisième étape. Sur l'étape suivante, dans la côte d'Hirnant Bank, six coureuses se détachent : Longo Borghini, Niewiadoma, Chabbey, Faulkner, Moolman-Pasio et Ewers. Ellen van Dijk, Alexandra Manly, Riejanne Markus et Grace Brown reviennent sur la tête peu après. À cinq kilomètres de l'arrivée, Brown attaque. Niewiadoma et Longo Borghini partent en chasse. Elles reviennent à deux kilomètres et demi de la ligne. Brown se trouve en première position du groupe mais laisse Longo Borghini ouvrir le sprint avant de remonter et de s'imposer. Elle devient leader de la course. Sur la cinquième étape qui se conclut en haut de la Black Mountain, le vent de face a un effet dissuasif sur les attaques dans cette ascension régulière. Grace Brown se classe troisième. Elisa Longo Borghini et Grace Brown étant dans la même seconde au classement général, les bonifications sont décisives dans cette dernière étape. Dans le sprint intermédiaire, Elisa Longo Borghini se fait devancer par Brown qui prend trois secondes d'avance. Au sprint final, Elisa Longo Borghini parvient à se classer troisième et obtient ainsi des bonifications qui lui permettent de s'imposer au classement général.

Cecilie Uttrup Ludwig gagne le championnat du Danemark sur route.

Juillet
Sur la quatrième étape du Tour d'Italie, juste avant le col du Barbotto, Annemiek van Vleuten, Maví García, Marta Cavalli et Kristen Faulkner s'échappent. Cette dernière perd rapidement le contact. Dans l'ultime ascension du jour, la Carpineta, Garcia attaque. Cela décroche Cavalli, mais Van Vleuten réagit immédiatement. L'Espagnole attaque de nouveau par la suite, mais elles se disputent la victoire. Marta Cavalli est troisième à quarante-trois secondes. Le peloton arrive près de cinq minutes plus tard. Dans la première étape de montagne, Annemiek van Vleuten et Marta Cavalli se livrent un duel, mais elles ne parviennent pas à se départager. Dans le final, Annemiek van Vleuten parvient à s'extraire et prend la deuxième place de l'étape derrière Juliette Labous. Marta Cavalli est quatrième. Le lendemain, dans le  Passo Bordala, Mavi Garcia passe à l'offensive à trois kilomètres du sommet. Annemiek van Vleuten part immédiatement à sa poursuite, Marta Cavalli revient par la suite. Dans l'ultime difficulté, Van Vleuten part seule. Dans la descente, elle loupe un virage et chute. Elle remonte aussitôt en selle et remporte l'étape. Marta Cavalli est seconde. Dans la neuvième étape, Gaia Realini et Kristen Faulkner attaquent environ à la moitié de l'ascension du Fai della Paganella. Une sélection importante s'opère dans le peloton. Brodie Chapman, Anouska Koster et Erica Magnaldi sortent en chasse dans la descente. Dans le Passo Daone, le peloton est de nouveau réduit. Marta Cavalli y attaque et est reprise par Van Vleuten. Dans la descente, Cavalli prend quelques mètres d'avance sur Van Vleuten, mais celle-ci revient avec Elisa Longo Borghini. Dans les derniers kilomètres, Marta Cavalli attaque et prend quelques secondes à Van Vleuten. La dernière étape ne modifie pas le classement général. Marta Cavalli est deuxième et meilleure Italienne de l'épreuve.

Au Tour de France, la deuxième étape est cauchemardesque pour l'équipe. Des chutes retardent dans un premier temps Cecilie Uttrup Ludwig et Marta Cavalli. Cette dernière chute et est violemment percutée par Nicole Frain. Elle est contrainte à l'abandon. Cet événement crée une polémique quant au comportement de Frain. Cecilie Uttrup Ludwig perd plus d'une minute trente à la fin de l'étape. Le lendemain, elle fait partie du groupe de favorites qui ont profité des difficultés pour s'échapper. Elle remonte au sprint Marianne Vos. Sur la quatrième étape, Marlen Reusser attaque à vingt-trois kilomètres de l'arrivée. Un trio de poursuite se forme avec Évita Muzic. En règlant ce groupe, elle prend la deuxième place de l'étape. Vittoria Guazzini est sixième du sprint de la sixième étape durant laquelle Marie Le Net, échappée, est élue meilleure combative. Lors de la première étape de montagne, Annemiek van Vleuten attaque dès le premier col. Cecilie Uttrup Ludwig fait partie du groupe de favorites qui chasse derrière la Néerlandaise, Demi Vollering et Elisa Longo Borghini. Elles rattrapent l'Italienne sur la fin d'étape. La Danoise prend la troisième place du jour. Évita Muzic est neuvième. Dans l'ultime étape, tout se joue dans l'ascension de la Super Planche des Belles Filles. Cecilie Uttrup Ludwig se classe huitième et perd des places au classement général. Elle est septième devant Évita Muzic.

Août
Au contre-la-montre par équipes de l'Open de Suède Vårgårda, la formation se classe cinquième. Sur la course en ligne, Jade Wiel s'échappe durant sept kilomètres en début de course. Emilia Fahlin se classe neuvième.

Au Tour de Scandinavie, sur la première étape, Demi Vollering, Marianne Vos, Cecilie Uttrup Ludwig et Floortje Mackaij attaquent après le sommet de l'ascension dans le dernier tour, mais sans succès. Sur la deuxième étape, Emilia Fahlin est devancée au sprint par Marianne Vos. Le lendemain,  Cecilie Uttrup Ludwig lance le sprint en côte à cent quatre-vingt mètres, mais est doublée par Marianne Vos. La cinquième étape arrive au sommet, à cinq kilomètres de l'arrivée, le peloton se résume à douze coureuses. Dans la partie la plus raide, à trois kilomètres de l'arrivée, Neve Bradbury passe à l'offensive. Elle est suivie par Liane Lippert, Cecilie Uttrup Ludwig et Anouska Koster. Lippert et Uttrup Ludwig accélèrent et se disputent la victoire. Cecilie Uttrup Ludwig s'impose dans les derniers mètres. Elle prend la tête du classement général. La dernière étape n'apporte pas de changement au classement général. En parallèle, Grace Brown remporte en France La Périgord Ladies et Marie Le Net La Picto-Charentaise.

Aux Championnats d'Europe sur piste, Vittoria Guazzini est deuxième de la poursuite par équipes avec l'Italie. Clara Copponi est troisième de la même épreuve avec la France. Elle est aussi deuxième de la course à l'américaine avec Marion Borras et deuxième de l'omnium.

Au Kreiz Breizh, Marie Le Net se classe troisième du sprint. Au Grand Prix de Plouay, dans la dernière côte avant le circuit final, le Stang Varric, Mavi Garcia et Amber Kraak attaquent. À trente-et-un kilomètres du but, elles sont rejointes par neuf autres coureuses dont Grace Brown. Celle-ci attaque à plusieurs reprises, mais n'est pas dans le duo qui se dispute la victoire. Elle se classe troisième.

Septembre
Au Simac Ladies Tour, Clara Copponi est quatrième du sprint de la troisième étape. Au Ceratizit Challenge by La Vuelta, FDJ-Suez-Futuroscope est troisième du contre-la-montre par équipes inaugural. Sur la deuxième étape, Annemiek van Vleuten part seule. Cecilie Uttrup Ludwig est cinquième de l'étape. Sur l'étape suivante, Grace Brown attaque À vingt-sept kilomètres de l'arrivée. Amber Kraak part à sa poursuite et la rejoint. L'écart de quarante secondes se réduit sous l'impulsion de Demi Vollering. Elles sont reprises à dix-neuf kilomètres de l'arrivée. Aux dix kilomètres, Alexandra Manly passe à l'offensive. Brown la marque. Elise Chabbey contre. Brown l'accompagne également. Ce duo n'est plus repris. Au sprint, Brown devance Chabbey. Cecilie Uttrup Ludwig se classe cinquième du classement général final.

Aux championnats du monde, Grace Brown réalise le premier temps de référence sur le  contre-la-montre et reste en tête jusqu'à ce que la vainqueur sortante Ellen van Dijk n'améliore sa marque. Elle est donc deuxième. Vittoria Guazzini est quatrième de l'épreuve, Marie Le Net est vingtième. Dans le relais mixte, Vittoria Guazzini est deuxième avec l'Italie. Sur route, à une quarantaine de kilomètres de l'arrivée, Grace Brown place une attaque, mais est reprise. À 25 kilomètres du terme, l'Italienne Elisa Longo Borghini et l'Allemande Liane Lippert s'échappent lors de l'avant-dernière montée du Mount Pleasant. Elles sont poursuivies par la Danoise Cecilie Uttrup Ludwig, la Polonaise Katarzyna Niewiadoma et la Sud-Africaine Ashleigh Moolman qui finissent par revenir sur le duo de tête cinq kilomètres plus loin. Mais les cinq coureuses sont reprises par le peloton. Dans l'ultime ascension du Mount Pleasant. Et ce sont les cinq mêmes coureuses qui avaient fait la course en tête lors du tour précédent qui se retrouvent de nouveau au devant. L'entente dans ce groupe n'est toutefois pas optimale. Ce qui permet le retour de cinq adversaires un peu avant la flamme rouge. Cecilie Uttrup Ludwig est cinquième.

Octobre
Au Tour d'Émilie, Marta Cavalli prend la sixième place. Évita Muzic est huitième des Trois vallées varésines.

Au Tour de Romandie, Cecilie Uttrup Ludwig tente de sortir lors de la première étape. Elle se classe huitième. Le lendemain, sur l'étape reine, Évita Muzic prend la septième place. Marie Le Net est sixième de la dernière étape. Évita Muzic est sixième du classement général final.

Aux championnats du monde sur piste, Vittoria Guazzini remporte la victoire en poursuites par équipes avec l'Italie. Clara Copponi est troisième de la même épreuve avec la France. Elle est deuxième de la course à l'américaine avec Valentine Fortin.

Victoires

Sur route

Sur piste

|-
|16 octobre||Championnat du monde de la poursuite par équipes|||| 0CDM|| Vittoria Guazzini
|}

Résultats sur les courses majeures

World Tour

Marta Cavalli est septième et Cecilie Uttrup Ludwig neuvième du classement individuel. La formation est quatrième du classement par équipes.

Grands tours

Classement mondial

La formation est quatrième du classement par équipes.

Références

Liens externes

2022
Équipe cycliste en 2022
Cyclisme en France en 2022

Saison 2022 de l'équipe cycliste FDJ-Nouvelle Aquitaine-Futuroscope


"Panic Cord" é uma canção da cantora inglesa Gabrielle Aplin, contida em seu álbum de estreia English Rain e lançada como o terceiro single do disco em 5 de maio de 2013 pela Parlophone. Originalmente gravada para o terceiro EP independente de Aplin, intitulado Never Fade (2011), a faixa foi composta pela intérprete juntamente com Jez Ashurst e Nick Atkinson, enquanto que sua produção foi realizada por Mike Spencer. Comercialmente, "Panic Cord" foi exitosa, alcançando a 19.ª posição na tabela de singles do Reino Unido, e entrando para as paradas da Bélgica, Irlanda e Escócia. No entanto, foi no Japão que obteve seu melhor pico, atigindo a décima colocação na parada publicada pela Billboard no país.

Recepção
A recepção crítica para com "Panic Cord" foi positiva. Scott Kerr, comentarista da base de dados AllMusic, disse que a canção dá "o tom do álbum [English Rain]". Analisando o álbum para a musicOMH, John Murphy elogiou "Panic Cord" por bem representar o talento de Aplin como compositora.

Faixas e formatos
Download digital – EP
"Panic Cord" – 3:34
"Dreams"  – 4:20
"Panic Cord"  – 4:50
"Please Don't Say You Love Me"  – 3:53
Disco de vinil de sete polegadas
"Panic Cord" – 3:27
"Panic Cord"  – 4:50

Créditos
Créditos de "Panic Cord" adaptados do encarte do álbum English Rain.

Gabrielle Aplin – composição, vocal principal, vocal de apoio, violão
Nick Atkinson – composição
Jez Ashurst – composição
Mike Spencer – produção musical, teclado, violão, baixo, programação
Liz Horsman – vocal de apoio, programação adicional
Rob Harris - violão

Paradas musicais

Ligações externas

Singles de 2013
Canções de 2013
Singles lançados pela Parlophone

Panic Cord


Serap, atmosferde ışık ışınlarının kırılmasından doğan ve çöllerde kolaylıkla gözlemi yapılabilen optik yanılma, uzaktaki bir cisme bakarken sanki bir su yüzeyinden yansıyormuş gibi, cisimle birlikte ters görüntünün oluşumudur. Ilgım, yalgın, pusarık isimleriyle de bilinir. Serap optik bir doğa olayıdır. Kısaca, uzak nesnelerin görüntüsünün, ışık ışınlarının bükülmesiyle, aslında bulunmadıkları bir yerde görünmesidir. Halüsinasyonun tersine, serap bir doğa olayıdır. Kamera ile kaydedilebilir. Gözlemcinin konumunda bulunan herhangi bir optik alet bu ışık olayını gözlemleyebilir.

Yeryüzü fenomenleri
Optik olaylar

Serap


Tom Wood (* 14. Januar 1951 in County Mayo, West-Irland) ist ein irischer Fotograf.
Seine Fotografien wurden in zahlreichen Ausstellungen präsentiert und in mehreren Fotobüchern publiziert.

Leben
Tom Wood studierte von 1973 bis 1976 Malerei (B.A.Hons.) an der Leicester Polytechnic. Er lebte zwischen 1978 und 2003 in Merseyside/Liverpool. Von 1980 bis 1984 war er Dozent für Fotografie am Liverpool Polytechnic & Southport College of Art, bis 1986 am Wirral Metropolitan College in Wallasey. Dort lehrte er dann bis 1998 Fine Art, Design und Fotografie, zwischen 1997 und 1998 war Wood auch P.T. Dozent für Fine Art und Grafik-Design an der John Moores University Liverpool.
Heute lebt er in Wales.

Werk
Tom Wood's fotografische Arbeiten zeichnen sich durch einen direkten, offenen Blick auf seine Lebensumwelt aus. Seine oft langjährigen Projekte umkreisen den Alltag der Menschen, das klassische Porträt, Situationen auf der Straße und Zuhause, in den letzten Jahren auch Landschaften. Wood's Stil lässt sich als sozialdokumentarisch beschreiben, geht aber keinem festen Konzept nach. Seine Bilder entstehen spontan und sind unkonventionell komponiert. In den Serien erkennt man eine ehrliche und humorvolle Haltung des Fotografen, die bei aller Konfrontation nie den Respekt vor seinem Gegenüber verliert. In den letzten Jahren kombiniert er zunehmend Aufnahmen von Menschen aus dem persönlichen Umfeld mit welchen aus anderen Kontexten.

Wood arbeitet mit einer Kleinbildkamera im 35-mm-Format, benutzte aber auch Mittel- und Großformatkameras für Porträts. Bis Ende der 1980er Jahre fotografierte er meist auf Schwarz/Weiss-Negativfilm, danach auf Farbnegativfilm. Seit ein paar Jahren widmet er sich auch stärker der Landschaft und nimmt diese mit einer Panoramakamera auf.
Seine Fotografien, die mit Titel, Ort und Jahreszahl aufgelistet sind, präsentiert er in Ausstellungen und Fotobüchern, wobei er auch immer wieder alte und neue Bilder aus dem Archiv heraus kombiniert. Tom Wood ist in den Standardwerken Bystander. A History of Street Photography von Colin Westerbeck und Joel Meyerowitz (2. Aufl. Boston 2001) und The Photobook. A History - Volume 2 von Martin Parr und Gerry Badger (London 2006) vertreten.

Zitate
"I think of a photograph as a receiver of sensation. Sensations are intangible, I try to organise them through the act of photography."
Tom Wood

Einzelausstellungen (Auswahl)
 1996 International Center of Photography, New York
 1996 Galerie du Jour, Paris
 1998 Museum of Modern Art, Oxford
 1999 Galerie Thomas Zander, Köln
 1999 Gallery of Photography, Dublin
 2000 Thomas Erben Gallery, New York
 2000 Kunstverein Ulm
 2001 Suermondt-Ludwig-Museum, Aachen
 2002 Städtische Galerie Wolfsburg
 2002 Kasseler Kunstverein
 2003 C/O Berlin
 2004 Centre de la Photographie, Genève
 2005 National Museum of Photography, Kobenhavn
 2005 Fotografiemuseum FOAM, Amsterdam
 2005 Le Château d'Eau, Toulouse
 2005 Musée de l'Élysee, Lausanne
 2006 Approach Gallery, London
 2006 Galerie Thomas Zander, Köln
 2011 Galerie Le Bleu du Ciel, Lyon
 2011 Galerie Albrecht, Berlin
 2012 Sit Down Galerie, Paris
 2012 The Photographers Gallery, London
 2013 National Media Museum, Bradford
 2015 Centre Culturel Irlandais, Paris

Gruppenausstellungen (Auswahl)
 1994 Street Photography, Victoria & Albert Museum, London
 1995 20 Modern British Photographs, Victoria & Albert Museum, London
 1996 Blind Spot, Paolo Baldacci Gallery, New York
 1996 Inside Out, Galerie du Jour, Paris
 1999 Internationale Fototage, Herten
 2000 Les Photographies Collectionnees par agnes b, Centre National de la Photographie, Paris
 2001 The Sidewalk Never Ends, Art Institute of Chicago
 2004 Rues/Strassen, Centre Culturel Suisse, Paris
 2004 Wirklich wahr!, Ruhr Museum, Essen
 2004 Relating to Photography, Fotografie Forum, Frankfurt
 2004 Shrinking Cities, Kunst-Werke, Berlin
 2006 24x36, Landesvertretung Rheinland-Pfalz, Berlin
 2007 How We Are: Photographing Britain, Tate Britain, London
 2007 Liverpool and the Avantgarde, Tate Liverpool
 2008 Parrworld, Haus der Kunst, München
 2008 Baby, Nederlands Fotomuseum, Rotterdam

Preise (Auswahl)
 1998 Terence Donovan Award, Royal Photographic Society, Bath, UK.
 2002 Prix Dialogue de l'Humanité (Outreach Award), Rencontres d'Arles, France.

Sammlungen
 Museum of Modern Art, New York
 International Center of Photography, New York
 Art Institute, Chicago
 National Museum of Photography, Copenhagen
 Victoria & Albert Museum, London
 British Council, London
 Walker Art Gallery, Liverpool
 National Media Museum, Bradford
 Städtische Galerie, Wolfsburg
 Deutsche Börse Photography Foundation, Frankfurt a. M.

Publikationen (Auswahl)
 Looking for Love. Cornerhouse New York 1989
 All Zones Off Peak. (Text Mark Holborn) Dewi Lewis Publishing Stockport 1998.
 People. (Texte Lewis Biggs, Jürgen Kisters, Klaus Honnef und Hubertus von Amelunxen) Wienand Köln 1999.
 Tom Wood. (Katalog) Galerie im Bürgerhaus Neunkirchen/Saar 2000.
 Bus Odyssey. (Katalog; Text Sylvia Böhmer) Hatje Cantz Ostfildern-Ruit 2001.
 Not Only Female. (Katalog) Schaden Köln 2004
 Photie Man. (Katalog) Steidl Göttingen 2005.
 F/M (Female/Male). (Katalog; Text Gilles Verneret, Mark Durden) Galerie Le Bleu du Ciel & Éditions 205 Lyon 2011.
 Men and Women. (voraussichtl. Feb. 2013) Steidl Göttingen 2013.

Weblinks

 Tom Wood 2022
 Artikel: Ausstellung Men and Women 2012
 Blog: Bilder und Essay zu The Chelsea Reach 2010
 website: 24 Fotos im Museum 52 London 2006
 Artikel: Interview, Essay und Bilder ca. 2004
 Artikel: Ausstellung All Zones Off Peak 1999

Einzelnachweise

Fotograf (Irland)
Ire
Geboren 1951
Mann

Tom Wood (Fotograf)


الكافير هو فيلم مصري أنتج عام 1999 من بطولة طارق علام وروجينا وعزت العلايلي وعبير صبري وسامي سرحان وحسين الإمام وإسماعيل فرغلي. ويتناول الفيلم قصة عن استعانة المخابرات المصرية بالشاب المصري أكرم المشهود له بالعبقرية في مجال هندسة الطيران، وذلك لدراسة ومعرفة أسرار طائرة "الكافير" يحاول ضابط المخابرات اللواء يحيى إيهام أكرم أن يذهب إلى فرنسا لإصلاح طائرة الكونكورد، ولكن بدلاً من ذلك يجد أكرم نفسه في مطار تل أبيب يحاول أكرم إقناعهم في المطار إنه وصل عن طريق الخطأ من روما ألا أن المخابرات الإسرائيلية تعده فريسة سهلة وتقوم بتجنيده بعد تعذيبه بقسوة، وتكون مدربته مارجو التي تقع في حبه، وتنقلب مارجو على جهازها فيقررون فصلها، ومحاكمتها، فيتم تسليمه لمدربة أخرى، ويتمكن أكرم أن يفلت من رجال الموساد الإسرائيلي، ويقوم بخطف طائرة الكافير ثم يدمرها ويقفز بالباراشوت لتلتقطه المخابرات المصرية.

بطولة

الأطفال: فاروق محمد التركي - آية محمد فوزي
 محمد منير: غناء

مصادر

أفلام أخرجها علي عبد الخالق
أفلام إنتاج 1999
أفلام إنعام سالوسة
أفلام تجسس مصرية
أفلام حسين الإمام
أفلام عبير صبري
أفلام عربية عن الأمن القومي
أفلام عزت العلايلي
أفلام محمد عبد الجواد
أفلام مصرية عن الصراع العربي الإسرائيلي

الكافير (فيلم)


Maria și marea este un film românesc din 1989 regizat de Mircea Mureșan după romanul omonim din 1973 al lui Radu Tudoran. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Maia Morgenstern, Eusebiu Ștefănescu și Mircea Anca.

Rezumat

"Maia Morgenstern interpreteaza in acest film dupa un scenariu de Radu Todoran, o Penelopa modernă care isi imparte timpul intre pupitrul de telegrafista si frumoasele amintiri din cea mai frumoasa vara a iubirii indepartate." - Ileana Penes Danalache - 1989 (Cinema)

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Maia Morgenstern — Maria, telegrafistă la Stația Radio de Coastă
 Eusebiu Ștefănescu — Ion Jianu, căpitan de cursă lungă, comandantul Navigației Maritime
 Mircea Anca — Alber, căpitan de cursă lungă, comandantul navei Roman
 Liliana Hodorogea — Dia, prietena veche a Mariei
 Mugur Arvunescu — Matei, radiotelegrafist
 Violeta Berbiuc — funcționara de la poștă
 Marian Ghenea — Vlad, radiotelegrafist, șeful Stației Radio de Coastă
 Valentina Bucur-Caracasian — vânzătoarea ambulantă turcoaică (menționată Valentina Caracasian)
 Mihai Bisericanu — clovnul de pe faleza mării
 Oltița Chirilă — Laura, fata care colindă litoralul românesc (menționată Otilia Chirilă)
 Cristian Constantinescu — Traian, barmanul localului de pe malul mării
 Cristina Tacoi — mama Mariei (nemenționată)
 Ion Henter — medicul care o tratează pe Maria de răceală (nemenționat)

Primire
Filmul a fost vizionat de 661.680 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1989 în film

Filme din 1989
Filme regizate de Mircea Mureșan
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești
Filme cu acțiunea la Marea Neagră
Ecranizări de romane românești

Maria și marea (film)


Hjuksebø Station (Hjuksebø stasjon) er en tidligere jernbanestation, der ligger i Sauherad kommune i Norge. Stationen ligger ved den nordlige ende af Bratsbergbanens og Sørlandsbanens fælles strækning, og det var tidligere muligt at skifte tog her.

Historie
Stationen blev oprettet 13. december 1917, da Tinnosbanen blev forbundet med Bratsbergbanen i 1917. Den blev fjernstyret 29. november 1984 og mistede bemandingen i 2012, efter at Bratsbergbanens tog var ophørt med at betjene stationen i 2004. Sørlandsbanens tog var ophørt med at stoppe der nogle år før, og al passagerudveksling mellem de to baner foregik derfor på Nordagutu Station. Der forekommer dog stadig planmæssige krydsninger i Hjuksebø.

Tilbage i mellemkrigstiden var stationen et vigtigt knudepunkt for person- og godstrafik med ca. 30 daglige ankomster. Sovevognen mellem Rjukanbanen og Oslo blev koblet af i Hjuksebø og koblet på toget mod Tinnoset eller Oslo. Fra 1920'erne til 1980'erne var Hjuksebø desuden udgangspunkt for en af Norges korteste strækninger for lokaltog. Fra morgen til aften kørte der lokaltog til og fra Notodden med stop efter behov i Tinnan, Trykkerud og Tinnegrend. Strækningen er 9,5 km lang og tog ca. 10 minutter i 1980'erne.

Der kørte særlige godstog fra Oslo Vest og Drammen til Hjuksebø, hvor vognene til og fra industrierne i Notodden blev koblet fra og sendt videre i egne tog. Godstogene fungerede også som lokale blandettog. I 1930'erne medtog de således personvogne mellem Hokksund og Kongsberg og omvendt.

Stationen huskes også for Hjuksebøulykken i 1950, hvor to godsvogne lastet med telefonpæle løb løbsk på stationsområdet. 14 personer omkom, da godsvognene stødte sammen med et af Sørlandsbanens eksprestog.

Stationens pakhus er fredet i Nasjonal verneplan for kulturminner i jernbanen, mens stationsbygningen og parken med mindestøtten over ingeniøren Johan Theodor Wæhre er fredet midlertidigt, indtil der er foretaget en ny vurdering.

Litteratur

Eksterne henvisninger

 Nasjonal verneplan for kulturminner i jernbanen. (Information om Hjuksebø – side 6.)

Stationer på Tinnosbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1917
Ophørt i 2004
Stationer på Sørlandsbanen
Stationer på Bratsbergbanen

Hjuksebø Station


Arturo Bianchi Gundián (Santiago, 18 de noviembre de 1897-ibíd., 1946) fue un arquitecto y político chileno. Militante socialista, fue ministro de Estado del presidente Pedro Aguirre Cerda.

Su hermano Manuel también fue ministro de Aguirre Cerda, específicamente de Relaciones Exteriores.

Biografía
Hijo de Ernesto Bianchi Tupper, quien fue intendente de Colchagua y ministro de la Corte de Apelaciones de Santiago, y Laura Gundián Sierralta.

Estudió arquitectura en la Universidad de Chile, donde fue presidente del centro de alumnos de su carrera y vicepresidente de la Federación de Estudiantes de la Universidad de Chile (FECh) en 1919.

Se casó con Lucía Castro Montt.

Carrera política
Militó en el grupo Orden Socialista, fundado en 1931, donde fue uno de sus principales dirigentes. Formó parte de la fundación del Partido Socialista de Chile (PS) en 1933, partido donde integró el comité central por varios períodos.

Fue ministro de Fomento (actual ministro de Obras Públicas) del gobierno del radical Pedro Aguirre Cerda entre el 24 de diciembre de 1938 y el 28 de septiembre de 1939.

En 1942 asumió como primer vicepresidente del recién fundado Colegio de Arquitectos de Chile.

Referencias

Bibliografía

Alumnado de la Universidad de Chile
Arquitectos de Chile
Ministros de Estado de Pedro Aguirre Cerda
Ministros de Obras Públicas de Chile
Políticos de Chile
Socialistas de Chile

Arturo Bianchi


Nadia Juliette Boulanger (16 Eylül 1887 – 22 Ekim 1979) Fransız besteci, orkestra şefi ve müzik öğretmeni. 20. yüzyıldaki pek çok önemli bestecinin öğretmenidir. Onun öğrencisi olmuş bazı ünlü sanatçılar şunlardır: Gülsin Onay,Astor Piazzola, Daniel Barenboim, Leonard Bernstein, Aaron Copland, Elliot Carter, Lennox Berkeley, Marc Blitzstein, Philip Glass, Quincy Jones, Virgil Thomson, Walter Piston, İdil Biret, Ulvi Cemal Erkin, Mithat Fenmen.

Londra Filarmoni, Boston, New York Filarmoni ve Philadelphia orkestraları gibi pek çok orkestrayı yöneten ilk kadın şef olmuştur.

Yaşamı

İlk yılları ve öğrenimi
16 Eylül 1887 günü Paris'in Montmarte mahallesinde doğan Nadia Boulanger, müzik yeteneğini ailesinden almıştı. Babası Ernest Boulanger, Paris Konservatuvarı'nda şan öğretmeni, annesi Raissa Ivanova Boulanger (Myschetsky) ise Paris Konservatuvarı'ndan müzik öğrenimi almış bir Rus prensesi ve eşi Ernest'in öğrencisi idi. Büyük annesi Julliette Boulanger şarkıcı, büyükbabası Frédérick Boulanger ise viyolonselci idi. Ernest ve Raissa çiftinin dört kızları olmuş, ikisi bebeklikte yaşamını yitirmişti. Nadia çiftin ikinci, çocuğu idi. Hayatta kalan diğer kızları Lili Boulanger Nadia'dan 6 yaş küçüktü. O da çok iyi bir besteci olarak yetişmiş ancak genç yaşta ölmüştür.

İlk müzik öğretmeni annesi oldu. Mükkemmeliyetçiliği ve disiplini annesinden öğrendi. 5 yaşında nota okumayı öğrendi, 10 yaşında konservatuvara girdi, Gabriel Fauré, ile bestecilik ve Charles Marie Widor ile org derslerine devam etti. 1895 yılında emekli olan babası Ernest, kendisini kızının eğitimine adamıştı. 1900 yılında babasının ölmesi, Nadia'yı daha da sıkı çalışmaya yöneltti. 17 yaşında okulu bitirdi.

Bestecilik yeteneği 1908'de ülkenin prestijli Roma Ödülü'nde La Sirene isimli kantatı ile ikincilik kazanınca ortaya çıktı. Çok yetenekli bir besteci olan kız kardeşi Lili Boulanger, 1913 yılında, 19 yaşında iken bu yarışta birincilik alan ilk kadın olmuştur.

Öğretmenlik yaşamı
Nadia Boulanger, 25 yaşında hayatında bir dönüm noktası olan kararı vermiş ve besteciliği bırakmış, öğretmenliğe yönelmiştir. Bunda, ilk öğrencilerinden olan kardeşi Lili'nin daha üstün bestecilik yeteneğini fark etmesinin rolü olduğu söylenir. Bestelerinin işe yaramaz olduğunu düşünmüş ama öğretmenlikle yararlı olabileceğine inanmıştı. Nadia, sağlık durumu çocukluğundan beri iyi olmayan kız kardeşi Lily'i 1918 yılında Crohn hastalığından kaybetti, kendisini öğretmenliğin yanı sıra Lili'nin hatırasını ve eserlerini yaşatmaya adadı.

Nadia Boulanger, 1909'da Paris Konservatuvarı'nda öğretmenliğe başladı ve 1924'e kadar bu kurumda çalışmayı sürdürdü. 1919'da kurulan Ecole Normale de Musique adlı özel okulda da armoni, konturpuan, org ve kompozisyon dersleri verdi. Paris'te bir konservatuvarında kompozisyon dersi veren ilk kadındı. Tüm bunlara rağmen daha prestijli bir okul olan ulusal konservatuvarda profesörlük talebi reddedildi.

1921'den itibaren, daha sonra yöneticisi olacağı, Amerikan Konservatuvarı'nda (Ecole de Fontainebleu) ders vermeye başlamıştı. Amerikalı müzisyenler için I. Dünya Savaşı'ndan sonra Paris yakınlarındaki Fontaineblau'da açılan bu okulda Aaron Copland başta olmak üzere Amerikan müziğinin en önemli isimlerini yetiştirdi. Copland'ın öğretmeni Nadia Boulanger'e olan sevgi ve hayranlığı çok büyük olduğundan Org ve Orkestra için Senfoni adlı eserinin 1925 yılındaki ilk seslendirilişinde  öğrencisinin isteği üzerine org solist olarak yer almıştır.

Roy Haris, David Diamond ve Elliot Carter bu okulda Boulanger'in yetiştirdiği diğer ünlü Amerikalı bestecilerdir. Sonradan Tango'nun kralı olacak olan Astor Piazzola'ya senfonik müzikle ilgilenmeyi bırakıp tango ile uğraşmasını tavsiye eden odur. George Gershwin'e ise "Zaten bilmediğiniz ne öğretebilirim ki" diyerek ders vermeyi reddetmiştir.

Boulanger, uzun öğretmenlik kariyeri boyunca ABD'ye giderek Wellesley College, Radcliffe, and Juilliard School of Music gibi okullarda ve İngiltere'de de ders vermiştir.  Öğretmenlik disiplini meşhur olan sanatçı, sabah 8:00'de başladığı dersleri gece 10:00'a kadar sürdürürdü. 1920'de öğretmenlik felsefesini şöyle açıkladı: "Amacım, öğrencilerimin merakını kamçılamak, sonra da bu merakı nasıl tatmin edeceklerini göstermektir. Müziğe adanmışlığın, kendi kariyerlerine adanmışlıktan önce geldiğini öğretirim. Kişisel görüşlerimin önemi yoktur."

Orkestra şefliği ve ABD turneleri
Boulanger, orkestra şefliğini kendisinin asıl işi olarak görmese de düzenli olarak orkestra yönetmiş ve pek çok orkestrayı yöneten ilk kadın orkestra şefi kendisi olmuştu.

New York Senfoni Orkestrası'nın başı ve ders verdiği Amerikan Konservatuvarı'nın kurucusu olan yakın arkadaşı Walter Damrosch'ın organize ettiği bir turne ile ilk defa 1924-1925 konser sezonunda ABD'ye giden Boulanger, solist olarak 26 konser, çok sayıda konferans vermiş, hepsinde büyük başarı kazanmıştı. Bu başarılı turneden sonra pek çok iş teklifi alsa da annesinin sağlık durumunun bozulması nedeniyle teklifleri geri çevirdi.

Öğretmen olarak ününü pekiştirdiği yıllardan sonra 1929 ekonomik bunalımı sonucu Ecole de Fontainebleu'ya gelen Amerikalı öğrenci sayısı azalınca başka alanlara zaman ayırdı. Polignac Prensesi ve sanatçıların hamisi Winaretta Singer ile dostluk kurmuştu. Bu dönemde prensesin dostlarına daha fazla zaman harcayan Nadia Boulanger için prenses, 1936'da bir konser organize etti ve böylece Londra Kraliyet Filarmoni Orkestrası'nı yöneten ilk kadın şef oldu.

Sanatçı, 1937'de bir koro ile Montreverdi madrigallerini kaydetti. Bu kayıt, Montreverdi'nin yeniden keşfedilişinde büyük rol oynar. Kaydı yaptığı koro ona ABD'ye ikinci seyahatinde eşlik etti.

Boulanger, ABD'ye ikinci turnesini 1938'de  gerçekleştirdi. Şubat- Mayıs döneminde 40 konser ve 60 konferans verdi. Boston Senfoni Orkestrası'nı yönetmesi, turnenin en önemli bölümüdür. Orkestrayı yöneten ilk kadın şef o idi.

1939'un Şubat ayında ABD'ye üçüncü seyahatini gerçekleştirdi ve bu sefer Carniege Hall'daki bir konserde New York Filarmoni Orkestrası'nı yöneten ilk kadın şef oldu. Aynı turne sırasında Philedelphia Senfoni Orkestrası'nı da yönetti ve Mart ayında kız kardeşi Lili anısına bir vakıf kurdu.

Ertesi yıl, Fransa, Nazi Almanya'sı tarafından işgal edince Portekiz ve İspanya'yı boydan boya geçerek ABD'ye giden bir gemiye bindi. Tesadüfen Polonyalı piyanist Jan Paderewski de aynı gemideydi. 6 Aralık 1940 günü vardığı ABD'de 3 Ocak 1946'ya kadar kaldı. Bu dönemde Wellesley, Radcliffe ve Julliard Okulları'nda ders verdi. ABD'de yıllarının sonunda, başvurusu dahi olmadığı halde Paris Konservatuvarı'na atandığını öğrendi.

Savaş sonrası
1946 yazında savaş boyunca kapalı olan Ecole de Fontainebleu kısmen açılmıştı. Bu okulda ve Paris Konservatuvarı'ndaki görevlerinin yanı sıra özel dersler vermeye ve apartmanındaki ünlü Çarşamba oturumlarını düzenlemeye devam etti. 1950'de Fontainebleu'daki okulun müzik bölümünün başına geçti, 3 yıl sonra tüm okulun başkanlığını üstlendi ve hayatı boyunca bu görevi sürdürdü.

Eski öğrencileri başarılar elde ettikçe Boulanger'in öğretmen olarak ünü 20 yıl daha artarak sürdü, bir efsane haline geldi. Yeni yetenekler keşfetme tutkusundan ise hiç vazgeçmedi.

1958'de yeni bir ABD turnesi yaptı. Romatizmadan ötürü artık solist olarak piyano veya org konserleri veremiyordu ama orkestra yönetmeye, konferanslar yapmaya ve üniversitelerde ders vermeye devam etti. Ölümünden öne 2 defa daha ABD'ye gitti. 1962'de öğrencisi Leonard Bernstein'in isteği üzerine 4 konserde New York Filarmoni Orkestrası'nı yönetti. 1964'te son bir kısa ziyareti oldu.

Boulanger, Yehudi Menuhin'in İngiltere'deki okulunda da dersler vermişti. 1970-1976 arasında 30 kez İngiltere'ye giderek Kraliyet Müzik Akademisi ve Kraliyet Müzik Koleji'nde ders verdi, orkestra yönetti. 1976'dan sonra ise sadece Paris-Fontainebleu arasında gidip gelebiliyordu. Hayatının son 2,5 yılında sağlığı bozuldu. Son aylarında öğrencileri, Schubert, Schumann ve Mozart'tan şarkılar söyleyerek avutuyorlardı. 22 Ekim 1979'da Paris'te hayatını kaybetti. Cenazesi, Montmartre Mezarlığı'na gömülmüştür.

Kaynakça

Dış bağlantılar
  Nadioboulanger.org

1887 doğumlular
9. arrondissement (Paris) doğumlular
1979 yılında ölenler
20. yüzyıl klasik müzik bestecileri
Fransız piyanistler
Fransız orkestra şefleri
Rus asıllı Fransızlar

Paris'te ölenler
Montmartre Mezarlığı'na defnedilenler
Fransız klasik müzik bestecileri

Nadia Boulanger


Andrei Mihai Hergheligiu ()

Cariera de club

Juniorat

Andrei Hergheligiu și-a început cariera de junior la LPS Iași. Apoi s-a transferat la echipa de tineret a echipei Politehnica Iași.

CSMS Iași

După desființarea Politehnicii Iași s-a transferat la nou-formata CSMS Iași în Liga a II-a. La finalul celui de-al doilea sezon al său la club, CSMS Iași a obținut promovarea în Liga I cu ajutorul lui Hergheligiu, care a marcat 7 goluri în 26 de apariții.

Pe 27 august, Hergheligiu a marcat primul său gol în Liga I, împotriva CFR-ului, ajutându-și echipa să obțină un rezultat de egalitate, 2-2.

Universitatea Craiova

În vara lui 2014, după terminarea contractului cu CSMS Iași, Hergheligiu și colegul său, Adrian Avrămia, au fost transferați de către Universitatea Craiova. A marcat primul său gol, dând în același meci și o pasă de gol, pe 29 noiembrie, într-o victorie cu 2-0 împotriva celor de la Ceahlăul Piatra-Neamț.

Legături externe

Referințe

Fotbaliști români
Români în viață
Fotbaliști
Sportivi români în viață
Fotbaliști ai CSM Politehnica Iași
Fotbaliști ai Politehnicii Iași
Fotbaliști ai CSU Craiova

Andrei Hergheligiu


Das Warsaw Open 2009 ist ein Tennis-Sandplatzturnier für Frauen in Warschau. Es war als Turnier der Premier-Kategorie Teil der WTA Tour 2009. Das Turnier fand vom 18. bis 23. Mai 2009 statt.

Das Finale im Einzel bestritten Alexandra Dulgheru und Aljona Bondarenko, das Dulgheru in drei Sätzen gewann. Im Doppel gewann die Paarung Raquel Kops-Jones und Bethanie Mattek-Sands in zwei Sätzen gegen Yan Zi und Zheng Jie.

Qualifikation

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks

Turnier der WTA Tour 2009
Tennisturnier in Warschau

Warsaw Open 2009