ක්වොන්ටම් භෞතික විද්‍යාවෙහිදී, ක්වොන්ටම් තත්ත්වය යනුවෙන් අදහස් වන්නේ ක්වොන්ටම් පද්ධතියක තත්ත්වය වෙයි. තත්ත්ව දෛශිකය ලෙසින් හැඳින්වෙන, හිල්බට් අවකාශයෙහි දෛශිකයක් ලෙසින්, ක්වොන්ටම් තත්ත්වයක් දැක්වෙයි. නිදසුනක් ලෙසින්, හයිඩ්‍රජන් පරමාණුවක ඉලෙක්ට්‍රෝනයෙහි ශක්ති වර්ණාවලිය සැලකීමේදී, අදාළ තත්ත්ව දෛශිකය හැඳින්වෙන්නේ මූලික ක්වොන්ටම් අංකය  වෙතිනි.  වඩාත් ආකූල අවස්ථාවක් සඳහා, ඊආර්ආර් පරික්ෂණයේ බෝම්ගේ සූත්‍රණය සලකා බලන අතර, මෙහිදී තත්ත්ව දෛශිකයට,

අංශුන් දෙකක් සඳහා සහබද්ධ බැමීම් තත්ත්වයන්හී  අධිස්ථාපනය අදාළ වෙයි.

වඩාත් පොදු ලෙසින් සැලකූ විට, ක්වොන්ටම් තත්ත්වයක් ශුද්ධ හෝ මිශ්‍ර හෝ විය හැක. ඉහත නිදසුන ශුද්ධ ගණයට අයත් වෙයි. ගණිතමය ලෙසින් ශුද්ධ ක්වොන්ටම් තත්ත්වයක් සැලකෙන්නේ, හිල්බට් අවකාශයක් තුල සංකීර්ණ සංඛ්‍යා මගින් වන අතර, මෙම නිරූපණය, වඩාත් සාමාන්‍යාකාර ත්‍රිමාන අවකාශයෙහි සාධාරණීකරණයක් වෙයි.  මෙම හිල්බට් අවකාශය,  ශ්‍රිත අවකාශයක් ලෙසින් පෙන්නුම් කරයි නම්, එහි මූලිකාංග හැඳින්වෙන්නේ තරංග ශ්‍රිත ලෙසිනි.

ආශ්‍රිත

විද්‍යාව
භෞතික විද්‍යාව
රසායන විද්‍යාව

ක්වොන්ටම් තත්ත්වය


Adenodaphne, rod vazdazelenih grmova i manjeg drveća iz porodice lovorovki. Postoje četiri priznate vrste, i sve su endemi s Nove Kaledonije.

Vrste
 Adenodaphne macrophylla Kosterm.
 Adenodaphne spathulata Kosterm.
 Adenodaphne triplinervia Kosterm.
 Adenodaphne uniflora (Guillaumin) Kosterm.

Izvori

Lovorovke

Adenodaphne


The coat of arms of Antigua and Barbuda was designed in 1966 by Gordon Christopher. It was officially introduced on 16 February 1967. The symbolism of the arms is more complex than that found on the flag of Antigua and Barbuda, but many elements are similar.

At the top of the coat of arms is a pineapple, a fruit for which the islands are famous. There are several plants found around the shield, all abundant in the country: red hibiscus, sugarcane, and century plant (Agave americana). Supporting the shield is a pair of deer representing the wildlife of the islands.

The design on the shield shows the sun, also found on the flag, rising from a blue and white sea. The sun symbolises a new beginning, and the black background represents the African origins of many of the nation's citizens. At the bottom of the shield, in front of the sea, sits a stylised sugar mill. The sun on the shield represents the six parishes of Antigua, and, the island of Barbuda.

At the bottom is a scroll upon which is written the national motto: "Each endeavouring, all achieving".

Gallery

References

External links
  Coat of arms of Antigua and Barbuda In The World All Countries Coat of arms

National symbols of Antigua and Barbuda
Antigua and Barbuda
Antigua and Barbuda
Antigua and Barbuda
Antigua and Barbuda
Antigua and Barbuda
Antigua and Barbuda
Symbols introduced in 1967

Coat of arms of Antigua and Barbuda


Câmpul magnetic al Lunii este foarte slab în comparație cu cel al Pământului. Alte diferențe majore sunt că Luna nu are în prezent un câmp magnetic dipolar (ca și cum ar fi generat de un geodynam în centrul său) și magnetizarea variată prezentă este aproape în întregime crustală la origine. O ipoteză susține că magnetizările la nivelul scoarței au fost dobândite la începutul istoriei lunii când un geodynam era încă funcțional. O analiză a unei roci lunare magnetizate aduse pe Pământ de către astronauții de pe Apollo a arătat că luna trebuie să fi avut un câmp magnetic puternic, acum cel puțin 4,25 miliarde de ani, câmp care apoi s-a redus treptat până acum 3,1 miliarde de ani. Dimensiunea mică a miezului lunar, cu toate acestea, este un potențial obstacol pentru promovarea respectivei ipoteze la statutul de teorie. Alternativ, este posibil ca pe un corp fără aer, cum este Luna, câmpurile magnetice tranzitorii ar fi putut fi generate în timpul marilor evenimente de impact. În sprijinul acestui fapt, s-a observat că cea mai mare magnetizare a scoarței pare să se fi situat în apropierea antipozilor craterelor de impact uriașe. S-a teoretizat că un astfel de fenomen ar fi putut rezulta prin extinderea liberă a unui nor de plasmă generat în urma unui impact, în jurul Lunii, în prezența unui câmp magnetic ambient . De exemplu, nava spațială Chandrayaan-1 a cartografiat o "mini-magnetosferă" la antipodul Mare Crisium de cealaltă parte a lunii, folosind un instrument Sub-keV Atom Reflecting Analyzer (SARA). Mini-magnetosfera este de 360 km la suprafață și este înconjurată de o regiune a fluxului de plasmă îmbunătățită groasă de 300 de km care rezultă din vântul solar care curge în jurul mini-magnetosferei.

Există tot mai multe dovezi că particulele fine de praf lunar ar putea pluti, fiind aruncate de pe suprafața lunii de către repulsia electrostatică. Acest lucru ar putea crea o "atmosferă" temporară de praf pe timp de noapte. Atmosfera de praf lunar s-ar putea, de asemenea, aduna într-un fel de
vânt diafan. Datorită diferențelor de acumulare globală a încărcăturii, praful plutitor ar zbura în mod natural de la părțile întunecate puternic negative până la slab negative ale părților luminate. Acest efect de "furtună de praf" ar fi mai puternic la terminatorul Lunii. Multe dintre aceste detalii sunt încă speculative, dar naveta spațială Lunar Prospector a detectat schimbări în tensiunea lunară a nopții în timpul trecerilor prin zona alungită a magnetosferei Pământului, ridicându-se de la -200 V la -1000 V. O caracterizare suplimentară a fost făcut de către Lunar Atmosphere and Dust Environment Explorer la sfârșitul anului 2013.

Placa de plasmă este o structură foarte dinamică, într-o permanentă stare de mișcare, astfel încât în Luna orbitează prin magnetosferă placa de plasmă poate trece prin ea de multe ori cu intersectări care pot dura de la câteva minute la câteva ore sau chiar zile.

În ficțiune
În seria Odiseea Spațială de Arthur C. Clarke, un monolit este găsit pe Lună, aproape de craterul Tycho lângă nefiresc de puternicul câmp magnetic și numit Tycho Magnetic Anomaly 1 (TMA-1).

Note

Vezi și
 Câmpul gravitațional al Lunii
 Topografia Lunii

Geomagnetism
Luna

Câmpul magnetic al Lunii


Socialismul utopic definește primii curenți de gândire socialistă modernă, exemplificată de opera lui Henri de Saint-Simon, Charles Fourier, Étienne Cabet, și Robert Owen. Socialismul utopic este adesea descris ca prezentarea de viziuni și contururi pentru societăți ideale imaginare sau futuriste, cu idealuri pozitive ca principal motiv pentru mișcarea societății într-o astfel de direcție. Mai târziu, socialiștii și criticii socialismului utopic au văzut "socialismul utopic" ca nefiind întemeiat în condițiile materiale efective ale societății existente, și, în unele cazuri, ca reacționar. Aceste viziuni ale societăților ideale au concurat cu mișcările social-democrate revoluționare inspirate de teoriile marxiste.

În literatură și în practică
Poate că primul socialist utopic a fost Thomas Morus (1478-1535) care a scris despre o societate socialistă imaginară în cartea sa Utopia care a fost publicată în 1516. Definiția contemporană a cuvântului englez "utopia" derivă din această operă. Multe aspecte ale descrierii Utopiei lui Morus a fost influențată de viața în mănăstiri.

Socialiști utopici notabili
 Charles Fourier
 François Noël Babeuf
 Esteban Echeverría
 Teodor Diamant

Vezi și
 Futurism
 Istoria socialismului
 Kibuț
 Marxism
 Socialism

Referințe

Lectură suplimentară
 Taylor, Keith. (1992) Ideile politice ale socialiștilor utopici. Londra: Cass. ISBN 0714630896

Legături externe

Istoria mișcărilor sociale
Idealism
Teorii sociale
Utopii

Socialism utopic


Bengal tilkisi (Vulpes bengalensis), ayrıca Hint tilkisi olarak da bilinen, köpekgiller familyasından yalnızca Hint altkıtasında bulunan endemik tilki türüdür.

Bengal tilkisi üzerindeki araştırmalar 2005 yılında başlamıştır ve henüz hakkında çok bilgi yoktur. İngiliz zoolog George Shaw 1800 yılında ilk kez bu tilki hakkında bir makale yazdığında "Canis bengalensis" adı altında Canis cinsine sınıflandırmıştır.

Özellikleri
Bengal tilkisinin uzunluğu 45–60 cm (+25–35 cm kuyruk), ayakta dururken boyu 26–28 cm ve ağırlığı 1,8 - 3,2 kg'ye kadar varır. Tüyleri kısa olur ve rengi kum rengi ile kızıl-kahverengi arası değişir. Kuyruğunun ucu siyah renk olur.

Dağılımı
Bengal tilkisi Himalaya sıradağlarının güneyinden Hindistan'ın en güney ucuna kadar, Hindistan, Bangladeş, Pakistan ve Nepal'da yaygındır. Dağlık bölgelerde 1500 m yüksekliğe kadar rastlanalabilir.

Tipik yaşam alanı açık otluk ve çalılık alanlar ve yarı çöllerdir. Fazla ağaçlı ormanlardan ve çöllerden uzak durur.

Yayılım alanı çok büyük olmasına rağmen hiçbir bölgede fazla miktarda bulunmamaktadır. Hindistan ve Pakistan'da spor avcılığı yüzünden nesli tehlikeye girmiştir. Geleneksel şifa inancı ile bağlantılı olarak, eti yüzünden de avlanmaktadır. Fazla tarım yapılan bölgelerde bengal tilkisi davranışını değiştirmiş, ve gündüz avlanmak yerine geç akşam saatlerinde avlanmaya başlamıştır.

Yaşam şekli
Bengal tilkilerinin bir ömür boyu süren "evlilik" içinde yaşadıkları tahmin edilir. Üreme zamanları bilinmemektedir. Ancak 51-53 gün süren bir gebeliğin sonunda 2-6 yavru dünyaya getirdikleri bilinir. Ömürleri 10 yıla kadar varabilir.

Beslenme
Bengal tilkisi fazla yemek seçmeyen bir her şey yiyicidir. Böcekler, küçük kabuklular, yerde yuva kuran kuşlar, sürüngenler, kemiriciler ve küçük memeliler ile beslenebilir. Ayrıca mevsime göre bitkisel de beslenebilirler. Karpuz, bamya veya nohut gibi şeyler de yediği görülmüştür.

Dış bağlantılar
 Datenblatt der BBC zum Bengalfuchs (Englisch)
 IUCN/SSC Canid Specialist Group (Englisch)
 Rote Liste der IUCN (Englisch)

Tilkiler

Bengal tilkisi


1945 (MCMXLV) pazartesi günü başlayan bir yıldır.

Olaylar

 1 Ocak - Fransa, BM'ye alındı.
 3 Ocak - Türkiye, Japonya ile ilişkisini kesti.
 23 Şubat - Türkiye, Almanya ve Japonya'ya savaş ilan etti.
 16 Nisan - Kızıl Ordu Berlin'e girdi ve Berlin Muharebesi başladı.
 2 Mayıs - Almanya, Berlin Muharebesi'nde Sovyetler Birliği'ne karşı yenildi.
 8 Mayıs
 Almanya, Sovyetler Birliği karşısındaki yenilgiyi takiben Müttefikler'e teslim oldu.
 Cezayir'in Setif şehrinde savaştan sonra vadedilen bağımsızlık için gösteri yapan halka makineli tüfek ile ateş açıldı, binlerce kişi öldürüldü. Olaylar 29 Mayıs'a dek devam etti.
 24 Mayıs - Krasnodar Kray içindeki Şapsığ Ulusal Rayonu lağvedildi.
 26 Haziran - Türkiye hükûmeti, San Francisco Konferansı'nda Birleşmiş Milletler kuruluş Antlaşmasını imzaladı.
 6 Ağustos - Amerika Birleşik Devletleri başkanı Harry S. Truman'ın emriyle Japonya'nın Hiroşima kentine atom bombası atıldı.
 9 Ağustos - Japonya'nın Nagasaki kentine atom bombası atıldı.
 10 Ağustos - Japonya'nın teslim olmasıyla II. Dünya Savaşı bitti.
 22 Ekim - 1945 Türkiye nüfus sayımı yapıldı
 24 Ekim - Birleşmiş Milletler kuruldu.
 16 Kasım - Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü'nun yasası Londra'da 44 ülkenin katılımıyla kabul edildi
 17 Ekim - Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi açıldı.
 20 Kasım - Nürnberg Mahkemeleri kuruldu ve davalar başladı.

Tarihi bilinmeyenler
 Nisan - Amerika Birleşik Devletleri birlikleri Leipzig, Karl-Marx-Stadt ve Münih'i aldı.
 Uluslararası Adalet Divanı, BM nezdinde Hollanda'nın Lahey şehrinde kuruldu.

Doğumlar

Ocak
 21 Ocak - Ahmed Hulusi, Araştırmacı Yazar
 29 Ocak
 Tom Selleck, Emmy Ödülü sahibi Amerikalı aktör
 Aleksandr Gutman, Rus yönetmen (ö. 2016)

Şubat
 2 Şubat - Mehmet Tomak, Türk fizikçi ve akademisyen
 4 Şubat - Ümran Baradan, Türk seramik sanatçısı, ressam

Mart
 13 Mart - Anatoli Fomenko, Rus matematikçi ve Yeni Kronoloji'nin yazarlarından biri
 19 Mart - Cem Karaca, Türk rock müziği sanatçısı ve oyuncu (ö. 2004)
 30 Mart - Eric Clapton, blues gitaristi, şarkıcı ve besteci.

Nisan
 7 Nisan - Farid Ali, Bangladeşli oyuncu (ö. 2016)
 15 Nisan
 Pınar Kür, Türk yazar
 İstemihan Taviloğlu, Türk besteci ve müzik eğitimcisi (ö. 2006)
 25 Nisan - Özdemir Özok, Türk hukukçu (ö. 2010)

Mayıs
 3 Mayıs - Yaşar Çağbayır, Türk yazar ve araştırmacı
 3 Mayıs - Arleta, Yunan müzisyen (ö. 2017)
 11 Mayıs - Şirin Cemgil, 1968 kuşağının gençlik hareketinin öncülerinden, hukukçu (ö. 2009)
 14 Mayıs - Yochanan Vollach, İsrailli futbolcular

Haziran
 9 Haziran - Betty Mahmudi, Amerikalı yazar.
 28 Haziran - Türkân Şoray, sinema oyuncusu
 29 Haziran - Ahmet Azcanlı, Türk araştırmacı ve yazar

Temmuz
 6 Temmuz - Bill Plager, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu (ö. 2016)
 16 Temmuz - Çetin Tekindor, Türk oyuncu
 28 Temmuz - Faruk Süren, Türk iş insanı, eski Galatasaray başkanı
 29 Temmuz - Mircea Lucescu, Rumen futbolcu ve teknik direktör

Ağustos
 14 Ağustos - Mahir Çayan, Türkiye Halk Kurtuluş Partisi lideri (ö. 1972)
 15 Ağustos - Alain Marie Juppé, Fransız merkez sağ siyasetçi.
 24 Ağustos - Vince McMahon, Amerikalı güreşçi ve WWE başkanı

Eylül
 1 Eylül - Mustafa Balel, Türk yazar
 3 Eylül - Ferdi Akarnur, Türk oyuncu
 7 Eylül
Andrea Santoro, İtalyan misyoner rahip (ö. 2006)
Jacques Lemaire, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu
 8 Eylül - Sheikh Md Abdullah, Bangladeşli politikacı (ö. 2020)
 9 Eylül - Erbil Tuşalp, Türk gazeteci ve yazar
 10 Eylül - Dennis Burkley, Amerikalı oyuncu (ö. 2013)
 18 Eylül - Katya Paskaleva, Bulgaristanlı film ve sahne aktrisi

Ekim
 16 Ekim - Muammer Hacıoğlu, Türk şair, (ö. 1992)
18 Ekim - Yıldo, Türk şovmen, dizi oyuncusu
 19 Ekim - Yücel Erten, Türk tiyatro yönetmeni, oyuncu, yazar
 31 Ekim - Zahra Rahnavard, İranlı yazar, ressam, heykeltıraş ve siyasetbilimci

Kasım
 12 Kasım - Neil Young, Kanadalı şarkıcı
 15 Kasım - Ferdi Tayfur, Türk besteci, şarkıcı, şair, yazar, yönetmen, senarist ve oyuncu
 23 Kasım - Muhammed Avad Taceddin, Mısırlı hekim, akademisyen ve siyaseçti

Aralık
 22 Aralık - Tülay Eratalay, Türk sinema yönetmeni, prodüktör, senaryo yazarı

Doğum günü ve ayı bilinmeyenler

 Ömer Madra, yazar, gazeteci, radyo programcısı. Açık Radyo'nun kurucusu.
 Yalvaç Ural, Türk yazar
 Şevket Ruacan, Koç Üniversitesi Tıp Fakültesi Kurucu Dekanı.
 Naim H. Alemdaroğlu, Türk mühendis ve iş insanı.
 Soner Ağın, Tiyatro, sinema ve seslendirme sanatçısı, yönetmen (ö. 2002)
 Başak Doğru, spiker (ö. 2023)

Ölümler

Ocak
 3 Ocak - Edgar Cayce, Amerikalı ünlü medyum (d. 1877)
 31 Ocak - Eddie Slovik, II. Dünya Savaşı sırasında ABD ordusunda er rütbesinde asker (d. 1920)

Şubat
 3 Şubat - Roland Freisler, Nazi Almanyası'nın Adalet Bakanı ve müsteşarı (d. 1893)
 5 Şubat - Violette Szabo, II. Dünya Savaşı esnasında Birleşik Krallık yararına çalışmış İngiliz casusu (d. 1921)
 14 Şubat - Otto Kittel, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nın en çok uçak düşüren 4. As Pilotu (d. 1917)
 22 Şubat - Osip Brik, Rus avangart yazar ve edebiyat eleştirmeni (d. 1888)
 23 Şubat - Aleksey Nikolayeviç Tolstoy, Rus şair, roman ve oyun yazarı (d. 1883)

Mart
 12 Mart - Friedrich Fromm, Nazi Almanyası'nın Generaloberst'i (d. 1888)
 23 Mart
 Elisabeth de Rothschild, Yahudi asıllı Rothschild Ailesi mensubu (d. 1902)
 Tadamichi Kuribayashi, II. Dünya Savaşı sırasında Japon İmparatorluğu generali (d. 1891)
 26 Mart - David Lloyd George, Britanyalı siyasetçi, 1916-1922 arasında başbakan. (d. 1863)
 27 Mart - Halit Ziya Uşaklıgil, Türk yazar (d. 1866)
 31 Mart - Hans Fischer, Alman kimyager (d. 1881)

Nisan
 5 Nisan
 Heinrich Krippel, Avusturyalı heykeltıraş, ressam, bakır oymacısı ve illüstratör (d. 1883)
 Karl Otto Koch, Nazi Almanyası'nda Albay ve toplama kampı komutanı (d. 1897)
 9 Nisan
 Dietrich Bonhoeffer, Nazizm karşıtı Alman teolog (d. 1906)
 Wilhelm Canaris, Alman amiral, Nazi Almanyası'nda Abwehr başkanı (d. 1887)
 Georg Elser, Hitler'e karşı başarısız suikast girişiminde bulunan Alman marangoz (d. 1903)
 Hans Oster, Nazi Almanyası'nda Wehrmacht generali (d. 1887)
 12 Nisan - Franklin D. Roosevelt, Amerika Birleşik Devletleri'nin 32. Başkanı. (d. 1882)
 22 Nisan - Käthe Kollwitz, Alman ressam, oymabaskı sanatçısı ve heykeltıraş (d. 1867)
 24 Nisan - Ernst-Robert Grawitz, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası'nda doktor ve SS-Reichsarzt (d. 1899)
 28 Nisan - Benito Mussolini, 1922-1943 yılları arasında İtalya Krallığı'nın ve 1943-1945 yılları arasında İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin lideri (d. 1883)
 30 Nisan
 Adolf Hitler, 1933-1945 yılları arasında Almanya'nın lideri (d. 1889)
 Eva Braun, Adolf Hitler'in uzun süreli hayat arkadaşı ve kısa bir süre için nikahlı eşi (d. 1912)

Mayıs
 2 Mayıs - Hans Krebs, Nazi Almanyası Piyade Generali ve OKH başkanı (d. 1898)
 22 Mayıs
 Heinrich Himmler, Nazi Almanyası'nda SS lideri ve ideoloğu (d. 1900)
 Walter Krüger, Nazi Almanyası'nda Waffen SS generali (d. 1890)

Haziran
 8 Haziran
 Robert Desnos, Fransız şair.
 Karl Hanke, Alman siyasetçi ve SS subayı (d. 1903)

Temmuz
 20 Temmuz - Paul Valéry Fransız yazar ve şair.

Ağustos
 18 Ağustos - Subhas Chandra Bose, Hindistan Bağımsızlık Hareketi'nin siyasi lideri (d. 1897)

Eylül
 18 Eylül
 Lutpulla Mutellip, Uygur şair (d. 1922)
 Volin, Rus anarşist (d. 1882)
 26 Eylül
 Béla Bartók, Macar besteci (d. 1881)
 Kiyoşi Miki, Japon felsefeci (d. 1897)

Ekim
 24 Ekim - Vidkun Quisling, Norveçli politikacı (d. 1887)
 31 Ekim - Henry Ainley, İngiliz sahne ve sinema oyuncusu (d. 1879)

Kasım
 20 Kasım - Francis William Aston, Nobel ödülü sahibi Britanyalı kimyager ve fizikçi (d. 1877)

Aralık
 13 Aralık
 Irma Grese, Nazi Almanyası'nda toplama kamplarında görevli memur (d. 1923)
 Josef Kramer, Adolf Hitler'in baş yardımcısı ve emir subayı (d. 1906)
 16 Aralık - Fumimaro Konoe, Japon siyaset adamı ve başbakan (d. 1891)
 21 Aralık - George S. Patton, Amerikalı asker

Öldüğü günü ve ayı bilinmeyenler
 Andor Endre Gelleri, Macar yazar. (d. 1908)

Ayrıca
1945'te Türkiye

Dış bağlantılar

1945


වාර්තාගත ඉතිහාසය හෝ ලිඛිත ඉතිහාසය යනු, ලිඛිත වාර්තාවක් සහ අනෙකුත් ලේඛනගත සන්නිවේදන මත පදනම්වූ   ඓතිහාසික ආඛ්‍යානයකි.  පුරාකථාගත ,  වාචික හෝ පුරාවිද්‍යාත්මක ජනශ්‍රැතියන් වැනි, අතීතය පිළිබඳ අනෙකුත් ආඛ්‍යානයන් වෙතින් වාර්තාගත ඉතිහාසය වෙන් කොට හඳුනාගත හැකි වෙයි.

පුළුල් ලෝක ඉතිහාසය සැලකූ විට, වාර්තාගත ඉතිහාසය ඇරඹෙනුයේ  පුරාතන ලෝකයෙහි ක්‍රිපූ 4වන සහස්‍රය ආශ්‍රිත වාර්තාවන් සමගින් වන අතර, ලිවීමේ ක්‍රමයන්හී සොයැගැනුම මෙය හා එකට සිදුවී ඇත.

වාර්තාගත ඉතිහාසයෙහි අර්ථ නිරූපණය බොහෝවිට විශ්වාස තබනුයේ,  ඓතිහාසික විධික‍්‍රමය මත හෝ, පර්යේෂණය සඳහා  ප‍්‍රාථමික මූලාශ‍්‍ර සහ අනෙකුත් සාක්ෂියන් භාවිතා කොට ඉන්පසු අතීතය පිළිබඳ විස්තර සටහන් ලිවීමට ඉතිහාසඥයින් විසින් භාවිතා කරන ශිල්පක්‍රම සහ  මාර්ගෝපදේශ ගොන්න මත වෙයි.

වාර්තාගත ඉතිහාසය


Ogochukwu Frank Onyeka (født d. 1. januar 1998) er en nigeriansk professionel fodboldspiller, som spiller for Premier League-klubben Brentford og Nigerias landshold.

Klubkarriere

FC Midtjylland
Onyeka begyndte hos FC Midtjyllands nigerianske samarbejdsklub FC Ebedei, før han i januar 2016 flyttede til Danmark. Han fik sin debut for førsteholdet i en pokalkamp imod Greve Fodbold den 20. september 2017.

Onyeka begyndte herfra at etablere sig som en del af truppen, og imponerede træner Jess Thorup på grund af sin evne til at spille i mange forskellige roller på banen. Han blev især fra 2018-19 sæsonen etableret som fast mand på midtbanen.

Brentford
Onyeka skiftede i juli 2021 til Brentford.

Landsholdskarriere
Onyeka debuterede for Nigerias landshold den 9. oktober 2020.

Titler
FC Midtjylland

 Superligaen: 2 (2017-18, 2019-20)
 DBU Pokalen: 1 (2018-19)

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Nigeria
Fodboldlandsholdsspillere fra Nigeria
Fodboldspillere fra FC Midtjylland

Fodboldspillere fra Nigeria
Fodboldlandsholdsspillere fra Nigeria
Fodboldspillere fra FC Midtjylland
Fodboldspillere fra Brentford F.C.
Deltagere ved Africa Cup of Nations 2021

Frank Onyeka


The hill swallow (Hirundo domicola) is a small  passerine bird in the swallow family. It breeds in southern India and Sri Lanka. It is resident apart from some local seasonal movements. This bird is associated with coasts, but is increasingly spreading to forested uplands. It was formerly considered to be a subspecies of the Pacific swallow.

Description

This species is a small swallow at . It has a blue back with browner wings and tail, a red face and throat, and dusky underparts. It differs from the barn swallow and the closely related welcome swallow in its shorter and less forked tail.

Behaviour

Reproduction
The hill swallow builds a neat cup-shaped nest, constructed with mud pellets collected in the beak, under a cliff ledge or on man-made structures such as a building, bridge or tunnel. The nest is lined with softer material, and the clutch is up to four eggs. Detailed studies on the breeding ecology of the species were conducted in Silent Valley National Park and Muthikkulam reserve forests of Kerala.

Feeding
It is similar in behaviour to other aerial insectivores, such as other swallows and the unrelated swifts. It is a fast flyer and feeds on insects, especially flies, while airborne.

References

hill swallow
Birds of South India
Birds of Sri Lanka
hill swallow
hill swallow
Taxobox binomials not recognized by IUCN

Hill swallow


Olaylar
 Şirvan kenti, Halife Osman zamanında Araplar tarafından fethedildi.

Doğumlar

Ölümler
Abdullah bin Selam, Yahudi alimiyken Müslüman olan ünlü sahabe (d. 550)

663


Aarhus Stadsarkiv er Aarhus Kommunes forvaltningsarkiv, der har til opgave af bevare og gøre kommunale arkivalier tilgængelige. Stadsarkivet indsamler materiale fra borgere og kommunale myndigheder med henblik på at dokumentere Aarhus' historie. Det kan dreje sig om dokumenter og fotos m.v. fra magistrater og andre kommunale instanser, foreninger, virksomheder, privatpersoner og lignende. Arkivalierne stilles til rådighed for borgere, myndigheder og forskere på læsesalen og gennem digitale platforme på arkivets hjemmeside. På Aarhus Stadsarkivs digitale arkivservice, kan man læse eller se omkring 300.000 dokumenter, film og billeder fra Stadsarkivets samlinger online. Derudover bidrager arkivet til formidling af Aarhus' historie i bogpublikationer, foredrag og artikler på nettet og i Århus Stiftstidende.

Før 2011 havde Aarhus Kommune ikke et stadsarkiv, og opgaven blev efter aftale med Statens Arkiver (i dag Rigsarkivet) varetaget af Erhvervsarkivet. På grundlag af en grundig analyse blev der truffet politisk beslutning om at etablere et stadsarkiv i byen fra efteråret 2011. Som stadsarkivar blev historiker Søren Bitsch Christensen ansat. Ved etableringen fik Stadsarkivet til huse i Erhvervsarkivets bygning på Vester Allé 12 i det centrale Aarhus, da begge arkiver derved kunne have fælles læsesal. I 2016 flyttede Erhvervsarkivet til Viborg, hvor det blev sammenlagt med Rigsarkivet Viborg (tidligere Landsarkivet), og i stedet flyttede Aarhus Stadsarkiv fra marts 2016 ind i lokaler på Dokk1 på Aarhus Havn.

Eksterne henvisninger

 Stadsarkivets websted
 Om stadsarkivet på AarhusWiki

Danmarks arkiver og arkivalier

Aarhus Stadsarkiv


An Leptochloa decipiens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Brown, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf och Joseph Henry Maiden. An Leptochloa decipiens in nahilalakip ha genus nga Leptochloa, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: L. d. peacockii.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Leptochloa

Leptochloa decipiens


An Rhynchospora barbata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vahl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Rhynchospora barbata in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora barbata


John Matthew Moore (* 18. November 1862 bei Richmond, Fort Bend County, Texas; † 3. Februar 1940 ebenda) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1905 und 1913 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
John Moore besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat und das Agricultural and Mechanical College in College Station. Danach arbeitete er im Handel, im Bankgewerbe, in der Landwirtschaft und hier vor allem auf dem Gebiet der Viehzucht. Gleichzeitig begann er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn. Von 1896 bis 1898 saß er als Abgeordneter im Repräsentantenhaus von Texas. In den Jahren 1900 und 1916 war er Delegierter zu den jeweiligen Democratic National Conventions.

Nach der Ermordung des Abgeordneten John M. Pinckney im Jahr 1905 wurde Moore bei der fälligen Nachwahl für den achten Sitz von Texas als dessen Nachfolger in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt. Nach drei Wiederwahlen konnte er bis zum 3. März 1913 im Kongress verbleiben. Im Jahr 1912 verzichtete er auf eine weitere Kandidatur. Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus nahm John Moore seine früheren Tätigkeiten wieder auf. Er starb am 3. Februar 1940.

Weblinks

 Biografie im Handbook of Texas

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Secretary of State (Texas)
Mitglied des Repräsentantenhauses von Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1862
Gestorben 1940
Mann

John M. Moore


Susan Hammond Marshall est une mathématicienne américaine spécialisée dans la théorie des nombres, la géométrie arithmétique et les techniques de preuve mathématique. Elle est professeure agrégée de mathématiques à l'université Monmouth.

Formation et carrière
Marshall est diplômée de l'Université de Wake Forest en 1993, avec une spécialisation en mathématiques et une mineure en psychologie ; elle cite les professeurs de Wake Forest John Baxley et Stephen B. Robinson comme premiers mentors en mathématiques. Après avoir pris un poste d'analyse des données du télescope spatial Hubble au Goddard Space Flight Center, elle est allée à l'université de l'Arizona pour des études supérieures en mathématiques, terminant son doctorat en 2001. Sa thèse, intitulée Crystalline Representations and Neron Models, a été supervisée par .

Elle a été chercheuse postdoctorale à l'université du Texas à Austin de 2001 à 2004 et a rejoint la faculté de Monmouth en 2004.

Prix et distinctions
En 2014, Marshall a remporté le prix Carl B. Allendoerfer de la Mathematical Association of America pour son travail avec son collègue de Monmouth, Donald R. Smith, appliquant la théorie du contrôle à la distribution des nombres premiers. La même année, elle a également remporté le prix Paul R. Halmos - Lester R. Ford avec Alexander Perlis pour leur travail montrant que les tétraèdres héroniens peuvent toujours être réalisés avec des coordonnées entières. Son travail avec Smith a également remporté le prix Chauvenet 2016.

En 2019, la section du New Jersey de la Mathematical Association of America a décerné à Marshall son prix pour l'enseignement collégial ou universitaire distingué des mathématiques.

Publications
 avec Donald Smith pour « Feedback, Control, and Distribution of Prime Numbers » ( Mathematics Magazine, Vol. 86, no. 3, , .) : prix Allendoerfer 2014 et prix Chauvenet 2016.

Références

Liens externes

 Page personnelle à Monmouth

Étudiant de l'université de l'Arizona
Étudiant de l'université de Wake Forest
Mathématicienne américaine
Mathématicien américain du XXIe siècle
Date de naissance non renseignée (XXe siècle)

Susan H. Marshall


Hrvatska zajednica općina
Udruga općina u Republici Hrvatskoj neprofitna je, nestranačka i nevladina organizacija koju su osnovale hrvatske općine s ciljem zastupanja vlastitih interesa, razmjene iskustava, promoviranja dobre prakse i suradnje s tijelima lokalne i državne vlasti. Zajednica okuplja 329 općine (od ukupno 428) iz svih 20 županija Republike Hrvatske.

Institucionalna povijest
Hrvatska zajednica općina, prijašnjeg naziva Udruga općina u Republici Hrvatskoj osnovana je 19. lipnja 2002. godine temeljem odredbi Zakona o udrugama i Zakona o lokalnoj i područnoj (regionalnoj) samoupravi. Hrvatske su općine od 1975. do 1993. bile udružene u Savez gradova i općina SRH, od 1993. – 2002. u Savez gradova i općina RH. Tijekom 2001. i 2002. došlo je do organizacijske disolucije i nastale su tri udruge lokalne samouprave: Udruga općina, Udruga gradova i Zajednica županija. Od 2012. do 2015. postojala je Koordinacija lokalne samouprave (KOLOS) koju su činile Udruga općina i Udruga gradova.
Predsjednici Udruge općina:
    • Ivo Emić (2002. – 2007.)
    • Ivica Klem (2007. – 2009.)
    • Đuro Bukvić (2009. – 2013., 2013. –2017.)
    • Martin Baričević (2017.)
Tijela upravljanja i aktivnosti Udruge općina
Tijela upravljanja definirana su Statutom Hrvatske zajednice općina:
    • skupština (predstavnici članica)
    • upravni odbor (20 članova – iz svake županije po jedan)
    • predsjedništvo (četiri člana)
    • predsjednik i tri dopredsjednika
    • glavni tajnik
Aktivnosti Hrvatske zajednice općina uključuju: poticanje suradnje i razmjenu iskustva hrvatskih općina; promicanje interesne posebnosti u gospodarskom, kulturnom i drugim područjima života i rada općina; praćenje zakonodavstva koje se odnosi na lokalnu samoupravu; provođenje obuke radi stručnog usavršavanja dužnosnika i zaposlenika u općinskim tijelima; organiziranje skupova i susreta radi razmatranja pitanja od interesa za općine; promicanje i zastupanje interesa općina pred tijelima središnje vlasti i drugim institucijama; pružanje pomoći članicama pri uspostavi i ostvarivanju suradnje s općinama izvan zemlje; suradnju sa srodnim domaćim i međunarodnim organizacijama, te svim institucijama čije djelovanje doprinosi ostvarenju svrhe osnivanja Zajednice; redovito informiranje svojih članica te obavljanje nakladničke djelatnosti.

Lokalna i regionalna (područna) samouprava
Pravo na lokalnu i regionalnu samoupravu zajamčeno je Ustavom Republike Hrvatske. Hrvatski sustav lokalne samouprave temelji se na načelu autonomije vlasti i na načelu supsidijarnosti. Republika Hrvatska ima 21 jedinicu regionalne samouprave koja se sastoji od 20 županija i Grada Zagreba, 128 gradova i 428 općina. Svaka općina, grad i županija ima svoje predstavničko tijelo.
Hrvatske općine nalaze se u procesu depopulacije i to postaje ozbiljan problem. Samo u posljednjih deset godina izgubile su 80.285 stanovnika.

Međunarodna suradnja
Suradnja općina, gradova i županija s jedinicama lokalne i regionalne samouprave drugih država regulirana je Zakonom o lokalnoj i područnoj (regionalnoj) samoupravi (čl. 14.,15.,16.,17.). Suradnja općina s odgovarajućim jedinicama lokalne samouprave drugih država uspostavlja se i odvija u okviru njihovog samoupravnog djelokruga, u skladu sa zakonom i međunarodnim ugovorima. Odluku o uspostavljanju međusobne suradnje, odnosno sklapanju sporazuma donosi predstavničko tijelo jedinice lokalne samouprave – vijeće. Udruga općina u RH ima dva predstavnika u devetočlanom hrvatskom izaslanstvu u Odboru regija EU te jednog predstavnika u petočlanom izaslanstvu u Kongresu regionalnih i lokalnih vlasti Vijeća Europe.
Udruga općina u RH članica je NALAS-a (engl. Network of Associations of Local Authorities of South East Europe), mreže udruga lokalnih vlasti jugoistočne Europe koja okuplja 16 udruga koje zastupaju otprilike 9000 jedinica lokalne samouprave izravno odabranih od strane više od 80 milijuna građana regije.
Hrvatska zajednica općina ima ukupno 5. potpisanih bilateralnih sporazuma s mnogima prijateljskim i srodnim organizacijama poput; Austrijske udruge općina pristupljeno 10. ožujak 2020., Kosovske udruge općina, Albanske udruge općina i gradova, Sveukrajinskih lokalnih vlasti, te Armenske udruge općina.

Zanimljivi podatci
Na području općina u Hrvatskoj živi oko 49 posto stanovništva Hrvatske, a prosječni broj stanovnika u hrvatskim općinama je nešto manji od 3 tisuće ljudi.
Najmanja je općina Civljane (239 stanovnika), a najveća Viškovo s 14.445 stanovnika.
Najsjevernija je općina Sveti Martin na Muri, najistočnija Lovas, najjužnija Konavle, a najzapadnija Brtonigla.
Najviša je općina Mrkopalj (1070 m).
Najmanja je općina Dekanovec (6,1km2).
Najveći broj općina ima Splitsko-dalmatinska županija (39), a najmanji Požeško-slavonska (5).
Najduže naselje je Velika Pisanica u općini Velika Pisanica (13 km).
Načelnici općina su u 93,5% slučajeva muškarci, a žena koje obnašaju dužnost načelnice ima 6,5% odnosno 28.
Općina Hrašćina u Krapinsko-zagorskoj županiji poznata je po padu meteorita 26. svibnja 1751. godine: to je prvi detaljno i službeno dokumentiran pad neke izvanzemaljske materije u svijetu te se smatra početkom znanstvene astronomije u ovom dijelu Europe.

Izvori

Hrvatska zajednica općina


Crispin William Gardiner (né le  à Hastings en Nouvelle-Zélande) est un physicien néo-zélandais, qui travaille dans les domaines de l'optique quantique, des  et des processus stochastiques. Il écrit environ 120 articles de revues et plusieurs livres dans ces domaines .

Formation
Crispin Gardiner termine ses études de premier cycle à l'Université d'Auckland, avec un B. Sc. obtenu en 1964, suivi d'une M. Sc. obtenue en 1965, et obtient son doctorat en 1968 de l'Université d'Oxford pour ses recherches en physique des particules élémentaires, avec une thèse intitulée «  ».

Carrière
Après son doctorat en philosophie, Gardiner a effectué des recherches postdoctorales dans le groupe de George Sudarshan à l'Université de Syracuse.

Université de Waikato 1970-1995
Il a été nommé à la faculté du département de physique de l'Université de Waikato en 1970 et a obtenu une chaire personnelle en physique en 1992, poste qu'il a occupé jusqu'en 1995. À l'arrivée de Gardiner, l'Université de Waikato n'avait que 5 ans, tandis que l'École des sciences, qui couvrait la physique, les mathématiques, la chimie, la biologie et les sciences de la Terre, n'avait commencé à enseigner qu'au début des années 1970 et aucun centre de recherche n'avait été créé.

Dan Walls a pris un poste à Waikato en 1972 et, en travaillant ensemble, lui et Gardiner ont établi un centre de recherche majeur pour l'optique quantique théorique à Waikato, établissant des collaborations actives et productives avec des groupes du monde entier.

Au cours de cette période, il a développé avec Peter Drummond la représentation P positive  et avec Matthew Collett ont développé le formalisme d'entrée-sortie  pour les systèmes quantiques amortis, qu'ils ont utilisé  pour prédire et décrire le spectre de la .

Il a également écrit la première édition (1985) du livre Stochastic Methods maintenant considéré comme un texte standard dans le domaine des processus stochastiques appliqués.
En 1986, il a prédit l'inhibition des désintégrations de phase atomique pour un atome à deux niveaux couplé à un réservoir optique comprimé. Bien qu'il soit difficile à réaliser dans les systèmes optiques, le phénomène a finalement été observé dans un système qubit supraconducteur offrant un contrôle suffisant du réservoir.

Il a écrit la première édition (1991) du livre "Quantum Noise" (les éditions ultérieures ont été écrites en collaboration avec Peter Zoller) qui est devenu un texte standard  dans les domaines de l'optique quantique et des méthodes stochastiques quantiques.
En 1993, il a développé (en même temps qu'une formulation distincte de ) la théorie et l'application des systèmes quantiques en cascade, dans lesquels la sortie optique d'un système quantique devient l'entrée optique d'un autre système quantique.

Université Victoria de Wellington 1995-2005
En 1995, il a quitté l'Université de Waikato et pendant les neuf années suivantes, il a travaillé comme chercheur indépendant affilié à l'Université Victoria de Wellington. Cela a été financé par le système de R&D néo-zélandais, qui était disposé à financer des individus en dehors des institutions établies, et était motivé par l'opportunité de quitter le système universitaire néo-zélandais de plus en plus bureaucratique. Au cours de cette période, ses travaux se sont concentrés sur la physique des atomes ultrafroids, développant une collaboration avec Rob Ballagh de l'Université d'Otago. Ils ont produit un certain nombre de publications scientifiques influentes, se concentrant principalement sur les processus cinétiques dans les condensats de Bose-Einstein, financées par des contrats de recherche successifs avec le  et en particulier sept articles sur la théorie de la cinétique quantique.

Gardiner a décrit cette période comme « En termes de productivité, cela a été les 10 meilleures années de recherche de ma vie ».

Université d'Otago 2005-2013
En 2005, il a été nommé professeur-chercheur à l'Université d'Otago. Au cours de cette période, il a été actif dans le développement de l'Université d'Otago en tant que centre de recherche majeur sur les , la photonique et l'optique quantique, qui a été nommé Jack Dodd Center, du nom de l'ancien professeur d'Otago, Jack Dodd. Au cours de cette période, il y a eu une réorganisation majeure du financement de la recherche par le gouvernement, à partir de 2006, que lui et Rob Ballagh ont vivement critiquée  au motif que cela exclurait la recherche universitaire de tout financement majeur. Finalement, cet aspect de la réforme du financement n'a pas été mis en œuvre, et en 2007, le Jack Dodd Center a obtenu un contrat de recherche de 6,4 millions de dollars  par la .

À partir de ce moment-là, en tant que directeur du Jack Dodd Center, son rôle s'est davantage développé en celui d'un chef de file de la recherche jusqu'à sa retraite au début de 2013.

Retraite
À sa retraite, il est devenu professeur honoraire à l'Université d'Otago et en 2016, il a accepté un poste de chercheur invité à l' (IQOQI) à Innsbruck.

Au cours de cette période, lui et Peter Zoller ont écrit les trois livres de The Quantum World of Ultra-Cold Atoms and Light.

Livres

Méthodes stochastiques

 C.W. Gardiner : A Handbook of Stochastic Methods ; Springer, Berlin Heidelberg, 1re éd. 1983 ; 2e éd. 1985, 1989, 1998, 2001 ; 3e édition 2004, édition russe 1986 (Mir, Moscou)
 Crispin Gardiner : Stochastic Methods ; Springer, Berlin Heidelberg, 2009 (Une 4e édition réécrite et mise à jour de A Handbook of Stochastic Methods )

Bruit quantique

 CW Gardiner : Quantum Noise ; Springer, Berlin Heidelberg, 1re éd. 1991
 CW Gardiner et Peter Zoller : Quantum Noise ; Springer, Berlin Heidelberg, 2e éd. 1999, 3e éd. 2004

Le monde quantique des atomes ultra-froids et de la lumière

 Crispin Gardiner et Peter Zoller : The Quantum World of Ultra-Cold Atoms and Light Book I : Foundations of Quantum Optics, Imperial College Press, Londres et Singapour 2014.
 Crispin Gardiner et Peter Zoller : The Quantum World of Ultra-Cold Atoms and Light Book II : Physics of Quantum Optical Devices, Imperial College Press, Londres et Singapour 2015.
 Crispin Gardiner et Peter Zoller : The Quantum World of Ultra-Cold Atoms and Light Book III : Ultra-Cold Atoms, World Scientific, Londres et Singapour 2014.

Prix et distinctions

 1983 Membre de l'Institut de physique de Nouvelle-Zélande
 1984 Membre de l'American Physical Society
 1990 Membre de la Royal Society of New Zealand (jusqu'en 2011)
 2000 Doctorat honoraire de l'Université d'Innsbruck : « en reconnaissance de son mérite scientifique exceptionnel dans le domaine de l'optique quantique théorique ».

Références

Liens externes

Membre de la Société américaine de physique
Physicien néo-zélandais
Professeur à l'université d'Otago
Étudiant de l'université d'Oxford
Étudiant de l'université d'Auckland
Physicien théoricien
Physicien optique
Naissance en octobre 1942

Crispin Gardiner


Rhipsalideae, tribus kaktusa iz potporodice Cactoideae. Sastoji se od črtiri roda, tipični je Rhipsalis ili prutasti kaktus (sitasti kaktus,
koralni kaktus). Svi su iz Južne Amerike i Sjeverne Amerike osim nekih iznimaka iz roda Rhipsalis koji rastu i po Africi.

Javljaju se kao litofiti i epifiti.

Rhipsalidopsis Britton & Rose je sinonim za Hatiora Britton & Rose.

Rodovi
 Rhipsalis Gaertn. (39 spp.)
 Lepismium Pfeiff. (7 spp.)
 Schlumbergera Lem. (6 spp.)
 Hatiora Britton & Rose (6 spp.)

Izvori

Cactoideae

Rhipsalideae


Spomen-križ u Lovasu je spomen-križ hrvatskim braniteljima, te svim poginulima, ubijenima i nestalim Lovašanima u Domovinskome ratu. Nalazi se u središtu Lovasa. Konstrukcija spomen-križa sastoji se od raspela s visokim reljefom razapetog Isusa Krista, natpisom INRI na gornjem kraku. Križ je pravilna oblika, od kamena. Ispod križa je duguljasto postolje na kojem je sprijeda hrvatski grb i natpis. Duguljasto postolje nalazi se na još jednom, kockastom postolju na čijem je vrhu ploha čiji rubovi prelaze rubove kocke postolja. Cijeli ovaj dio konstrukcije je od svijetlog kamena. Postolja i križ nalaze se na stubištu. Stubište je od tamnog kamena i čine ga dvije stube.

Izvori

Lovas
Lovas

Spomen-križ u Lovasu


Lista ULAN (Union List of Artist Names) este o bază de date gratuită online a Institutului de Cercetări Getty folosind un vocabular controlat, care până în 2018 conține peste 300.000 de artiști și peste 720.000 de nume pentru ei, precum și alte informații despre artiști. Numele din ULAN pot include nume, pseudonime, variante de scriere, nume în mai multe limbi și nume care s-au schimbat în timp (de exemplu, nume după căsătorie). Printre aceste nume, unul este marcat ca nume preferat.

Deși este afișat ca listă, ULAN este structurat ca un glosar, conform standardelor ISO și NISO pentru construirea tezaurului; conține relații ierarhice, echivalente și asociative.

Fiecare înregistrare ULAN este un artist. În baza de date, fiecare înregistrare a artistului (numită și subiect) este identificată printr-un cod numeric unic. Este dată naționalitatea artistului, precum și locurile și datele de naștere și de deces (dacă sunt cunoscute). Legate de fiecare înregistrare a artistului sunt numele, artiștii apropiați, sursele pentru date și notele. Acoperirea temporală a ULAN variază de la Antichitate până în prezent, iar domeniul de aplicare este global.

Referințe

Legături externe

Union List of Artist Names Online
About the Getty Vocabularies
About ULAN
Getty Vocabulary Editorial Guidelines The editorial guidelines for the AAT, ULAN, and TGN contain rules and guidelines intended for use by the editors of the Getty Vocabulary Program using the in-house editorial system, VCS (Vocabulary Coordination System). Contributors to the Getty Vocabularies and implementers of the licensed vocabulary data may consult these guidelines as well.
Training materials and presentations created by the Getty Vocabulary Program The documents on this page include presentations and other training materials for the Getty Thesaurus of Geographic Names (TGN), the Union List of Artist Names (ULAN), the Art & Architecture Thesaurus (AAT), Cataloging Cultural Objects (CCO), Categories for the Description of Works of Art (CDWA), and standards in general.

Terminologie
Glosare

Union List of Artist Names


Bruck an der Mur je grad s 15.837 stanovnika (1. siječnja 2019.) u saveznoj pokrajini Štajerskoj, Austrija. Bruck je ujedno i sjedište okruga Bruck-Mürzzuschlag, četvrti po veličini grad u Štajerskoj i važno prometno čvorište.

Grad se nalazi u Murtalu između Leobena i Kapfenberga na ušću Mürza u Muru. Istočno od središta grada, Mura mijenja smjer toka od do tada istočnog prema jugu. Gradsko područje također se proteže u Lamingtal. Na sjeveru je srasla zajedno sa susjednim gradom Kapfenbergom. Poznat prvenstveno po  Kornmesserhausu (dobro očuvanoj gotičkoj gradskoj kući), Željeznoj fontani i drugom najvećem gradskom trgu u Austriji. Trgovina i usluge dominiraju, grad je drugi najveći željeznički čvor u Štajerskoj. U srednjem vijeku Bruck an der Mur bio je najvažniji trgovački grad Gornje Štajerske. Pješačka zona Brucka je dizajnirana s mediteranskim duhom. Bruck pripada s Grazom i Friesachom među najstarije gradove u Austriji.

Geologija
Planine oko Brucka nastale su u vrlo ranim danima. "Paleozoična mora" preplavila su pretpovijesnu zemlju. U Karbonu dolazi do stvaranja planina kroz intenzivno nabiranje Alpa. Potom su se formirala mora u razdobljima trijasa, jure i krede nad Gornjom Štajerskom. U gornjokredi su se pojavljivali nabori i potisci. Na izlazu iz Starog tercijara došlo je do pomicanja i preklapanja podzemlja i raspadanja planinskog lanca u manje blokove. Ti su se manji blokovi odvojili na sjever, uključujući Muru i Mürz. Odljev dviju rijeka u sadašnjem smjeru dogodio se kada su se u miocenu uzdigle vapnenačke Alpe.

Povijest

Prapovijest
Još od kamenog doba, Mur-Mürztal je, kako je relevantno, dokazano, naseljen ljudima. U zmajevoj špilji u blizini Mixnitza istražen je logor lovaca špiljskog medvjeda (ognjišta) te strugača i vrhova iz sirovog kvarcnog škriljca iz starijeg kamenog doba. U samom Brucku pronađena je kamena sjekira iz mlađeg kamenog doba na Pischkbergu. Nakon 2000. g. pr. Kr. je preko trgoavaca s juga u unutarnjim alpskim dolinama uvedena obrada bronce, što je dovelo do brzog uzleta u obradi metala. Najveći dio prijevoza robe obavljalo su rijekama Murom i Mürzom. Iz tog vremena možemo vidjeti zahvaljujući primjerice, 1880. godine grofu Gundakaru Wurmbrandu, tadašnjem guverneru, koji je spasio navodno skladište trgovca iz kasnog brončanog doba, ulomke srpova, lancete, žlijeb, nož i dvije glinene posude. Oko 1000. godine pr. Kr., prva norska plemena naselila su u Murtal i Mürztal. Nakon 300. g. pr. Kr. Kelti (Tauriski), koji su došli sa zapada, privremeno su dominirali zemljom, ali su ubrzo postali dio izvornih Ilira. Krajem 2. stoljeća pr. Kr. ta plemena, posebno poznata u obradi željeza, spojila su se u prvi poznati državni entitet na austrijskom tlu, Kraljevinu Norikum (regnum Noricum), koja je ubrzo uspostavila vrlo bliske ekonomske i političke odnose s nastalim Rimskim Carstvom.

Poznate osobe
 Eva Rueber-Staier (* 1951.), Miss World 1969.
 Stephan Görgl (* 1978.), skijaš
 Elisabeth Görgl (* 1981.), skijašica

Galerija

Gradovi prijatelji
Bruck an der Mu je zbratimljen sa sljedećim gradovima:
  Hagen-Hohenlimburg (Njemačka), od 1974.
  Liévin (Francuska), od 1999.
  Veroli (Italija), od  2005.

Panorama

Izvori

Vanjske poveznice

 www.bruckmur.at
 www.tourismus-bruckmur.at
 Privreda Bruck an der Mur

Gradovi u Austriji

Bruck an der Mur


يُنسب الارتفاع سواء لتضاريس الأرض أو في الجو إلى الارتفاع عن متوسط سطح البحر. اتخذ متوسط مستوى البحر كمقياس لتحديد تضاريس الأرض والارتفاع، حيث يمثل مستوى سطح البحر الارتفاع صفر.
وقد استخدم هذا التعريف خلال القرنين الثامن عشر والتاسع عشر لوصف ارتفاع مملكة بأكملها أو أحد البلاد.

استخداماته

تظهر أهمية معرفة الارتفاع عن مستوى البحر عند بناء القنوات، كما استخدمت الإذاعة البريطانية معرفة الارتفاع بغرض تحديد دائرة وصول بثها الإذاعي. ورغم أن بلادا كثيرة يبلغ الفرق فيها بين المد والجزر عدة أمتار إلا أنه من الممكن تعيين متوسط ارتفاع سطح البحر عندها عن طريق بعض القياسات الفيزيائية.

مراجع

تضاريس
طبوغرافيا
علم تقسيم الأرض
مصطلحات جغرافية
هوائيات
الارتفاعات في الطيران
الوضع الرأسي

ارتفاع عن مستوى البحر


جاك-رينيه ايبير  من أشهر الصحافيين والثوريين الفرنسيين ولد في ألونسون وعاش ما بين (1757-1794). كان من ذوي الفاقه، يحتال على المعيشة في باريس حتى إذا ما اندلعت الثورة، أقبل على نصرتها بلسانه وقلمه. ولم يلبث أن أنشأ سنة 1790 جريدة دعاها «الأب دوشان» (لو بير دوشان) وكرّسها للدعوة إلى الثورة، بأسلوب شعبي وتعبير عامي لا يخلو من بذاءة وشتائم. كان شديد الاندفاع ضد خصوم الثورة، لا يكاد يستثني أحدا ممن يخالف آراءه حتى وصل باتهاماته إلى روبسبير، أحد أبرز قادة الثورة المتشددين، إلى أن تم القاء القبض عليه مع فريق من دعاته ومديريه وحشروا جميعاً في السجن حتى حكم عليهم بألاٍعدام مع غيره من المتهمين ونفذ الحكم في 24 آذار سنة 1794 م، وما زالت ذكراه مخلدة إلى الآن وبالذات في فرنسا حيث أعيد في القرن التاسع عشر ثم في القرن العشرين إصدار صحيفة بنفس الاسم ونفس الأسلوب.

روابط خارجية

مراجع

كتاب مقالات فرنسيون في القرن 18
اشتراكيون فرنسيون
أشخاص من ألونسون
سياسة يسارية متطرفة في فرنسا
شيوعيون فرنسيون
صحفيون فرنسيون في القرن 18
صحفيون وصحفيات فرنسيون
فرنسيون أعدموا بالمقصلة أثناء الثورة الفرنسية
كتاب ذكور فرنسيون في القرن 18
كتاب فرنسيون
كتاب في القرن 18
كتاب مقالات ذكور فرنسيون
كتاب مقالات في القرن 18
لاسلطويون فرنسيون
محررو صحف في الثورة الفرنسية
ملحدون فرنسيون
مواليد 1757
مواليد في ألونسون
مؤسسو صحف فرنسيون
ناشطو الإلحاد
ناشطو إلحاد فرنسيون
نقاد المسيحية
نقاد سياسيون
وفيات 1794
وفيات في باريس
نقاد فرنسيون في المسيحية

جاك-رينيه ايبير


Ein Pansterrad ist ein Wasserrad einer Wassermühle, welches beweglich gelagert ist und nach dem jeweils vorhandenen Wasserstand eingestellt werden kann. Über Ketten und durch eine Winde (Ziehpanster) wird das Wasserrad dem Wasserstand entsprechend nach oben oder nach unten gelassen, um einen bestmöglichen Wirkungsgrad der Wassermühle zu gewährleisten. Mit einem Ziehpansterrad war es möglich, zwei Mühlgräben nebeneinander als Antrieb für die Mühle zu nutzen oder, je nach Gefälle, das Wasser in einem Gerinne zweimal hintereinander zu nutzen. Das heißt, es konnten mehrere Wasserräder hintereinander (beweglich gelagert) in einem wasserführenden Graben oder nebeneinander in zwei Gräben  betrieben werden. So konnten in Wassermühlen mehrere Werke (Hammer, Öl, Getreide …) zum einen flexibel (saisonalbedingt) eingesetzt werden oder auch mehrere Werke gleichzeitig betrieben werden. Besonders in Gegenden mit wenig Gefälle wurde aufgrund der fehlenden Wasserkraft meist ein sogenanntes unterschlächtiges Wasserrad (als Ziehpanster) oder auch mehrere Räder an einer Mühle eingesetzt, um einen möglichst hohen Wirkungsgrad zu erreichen. Im Gegensatz zum Ziehpanster ist ein als Stockpanster betriebenes Wasserrad in der Höhe unbeweglich.

Einzelnachweise

Wassermühlentechnik

Pansterrad


Mariano Carrera Blázquez (Ciria, Soria, 9 de mayo de 1959) conocido como Dis Berlín es un pintor, escultor y fotógrafo español. Su formación la llevó a cabo en la ciudad de Zaragoza, a donde llegó con sólo cinco años de edad.

Vida y obras

La obra pictórica de Mariano Carrera está próxima a las formas de vanguardia, alejada pues del academicismo; a lo largo de su producción se le han conocido diferentes etapas, desde la inicial abstracción, pasando por la figuración al modo de Matisse y una etapa azul a mediados de la década de 1980. En 1989 comenzó a pintar escenas figurativas , especialmente interiores de viviendas, a esta etapa se la conoció como Heaven.

En el terreno de la fotografía, arte al que se dedica desde inicios de la década de 1990, su obra ha llevado un camino paralelo a su pintura, lo mismo que en la escultura, arte al que se dedica desde 1994.

En 2009 obtuvo el 2º Premio en el XVII Concurso de Pintura Ciudad de Tudela con la obra Mundos comunicantes, óleo sobre lino.

Su obra se encuentra en el Museo Centro de Arte Faro de Cabo Mayor, Santander

En junio de 2011 fue galardonado con el primer premio de Pintura en el XII concurso de Artes Plásticas de la Universidad de Murcia.

Referencias y notas

Bibliografía
Eguizábal, Raúl: Robinsón de las Mil Islas. Viaje por la pintura de Dis Berlin, Ediciones Gulliver, Madrid, 1996. Introducción de Juan Manuel Bonet.
VV. AA.: Dis Berlin. El Reino de las Metamorfosis, Valencia, I.V.A.M. Centre del Carme, 24 de febrero-12 de abril de 1998 y Madrid, Centro Cultural Conde Duque, mayo-junio de 1998.

Enlaces externos

Escultores de España del siglo XX
Escultores de España del siglo XXI
Pintores de España del siglo XX
Fotógrafos de España del siglo XX
Fotógrafos de España del siglo XXI
Nacidos en Ciria
Escultores de la provincia de Soria
Pintores de la provincia de Soria
Fotógrafos de Castilla y León

Mariano Carrera Blázquez


Den uundgaaelige Jensen er en dansk stumfilm fra 1911, der er instrueret af William Augustinus efter manuskript af Olaf Goldschmidt.

Handling

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1911
Stumfilm fra Danmark

Den uundgaaelige Jensen


(1976) Kaverin es un asteroide que forma parte del cinturón de asteroides y fue descubierto el 1 de abril de 1970 por Liudmila Ivanovna Chernyj desde el Observatorio Astrofísico de Crimea, Naúchni.

Designación y nombre
Kaverin recibió inicialmente la designación de .
Más tarde, se nombró en honor del astrónomo soviético Alekséi Aleksándrovich Kaverin (1904-1976), miembro del Instituto Pedagógico de Irkutsk.

Características orbitales
Kaverin está situado a una distancia media del Sol de 2,381 ua, pudiendo alejarse hasta 2,558 ua. Su inclinación orbital es 2,372° y la excentricidad 0,07426. Emplea 1342 días en completar una órbita alrededor del Sol.

Véase también
 Lista de asteroides del (1901) al (2000)
 Cuerpos menores del Sistema Solar

Referencias

Enlaces externos

Asteroides del cinturón principal
Objetos astronómicos descubiertos por Liudmila Chernyj
Objetos astronómicos descubiertos desde el Observatorio Astrofísico de Crimea
Objetos astronómicos descubiertos en 1970
Wikiproyecto:Asteroides/Artículos de asteroides

(1976) Kaverin


ඌව හෙවත් විසිදහස් රට යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ගිණිකොන දිශාවේ පිහිටා ඇති සමාජ සංස්කෘතිමය කලාපයකි.

ඓතිහාසික උප කලාප

අටදහස් රට

දොළෝස්දහස් රට

ඌව පළාත
ඌව

ඌව


Valles Marineris (Latince: Mariner Vadisi, 1971-72 yıllarında vadinin keşfini sağlayan Mariner 9 Mars sondasının adından) Tharsis bölgesinin hemen doğusundan başlayıp Mars ekvatorunda devam eden devasa kanyon sistemidir. 4.000 km uzunluğunda, 200 km genişliğinde ve 7 km derinliğindeki Valles Marineris yarığı, Arizona'daki Büyük Kanyon'dan on kat daha uzun, yedi kat daha geniş ve yedi kat daha derindir. Valles Marineris, Güneş Sisteminde bilinen en büyük yarıktır.

Valles Marineris, Tharsis tümseğinin doğusundan başlayarak Mars ekvatoru boyunca uzanır. Gezegenin çevresinin yaklaşık dörtte biri uzunluğundadır. Valles Marineris sistemi, batıda Noctis Labyrinthus ile başlar, doğuya doğru Tithonium ve Ius Chasmata ile sürer, ardından Melas ve Ophir Chasmata ile Coprates Chasma birleşip, Ganges, Capri ve Eos Chasmata'ya ulaşır. Nihayetinde, kuzey düzlükleriyle kaotik arazinin birleştiği bir kanalda son bulur. Çoğu araştırmacı, Valles Marineris'in Mars kabuğundaki büyük bir tektonik kırılmanın sonucu olduğu konusunda hemfikirdir.

Koordinatlar
13.9° G ; 59.2° B

Mars'taki kanyonlar

Valles Marineris


El Paralelo 70 Sur es un paralelo que está 70 grados al sur del plano ecuatorial de la Tierra. Atraviesa el Océano Antártico y la Antártida.

Dimensiones
Conforme el sistema geodésico WGS 84, en el nivel de latitud 70° Sur, un grado de longitud equivale a 38,19 km; la extensión total del paralelo es por lo tanto 13.747 km, cerca de 34,30% de la extensión del Ecuador, del cual ese paralelo dista 7.769 km, distando 2233 km del polo sur. El 35% de su extensión pasa sobre tierras de la Antártica.

Cruzamientos
Comenzando por el Meridiano de Greenwich y tomando la dirección este, el paralelo 70° Sur pasa sucesivamente por:
{|class="wikitable"
! País, territorio o mar
! Notas
|-
|Antártica
|Tierra de la Reina Maud
|-
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Antártico
|style="background:#b0e0e6;" |Al sur del Océano Atlántico
|-
|Antártica
|Tierra de la Reina Maud
|-
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Antártico
|style="background:#b0e0e6;" |Al sur del Océano Índico
|-valign="top"
|Antártica
|Tierra de la Reina Maud, Tierra de Enderby, Barrera de hielo Amery, Tierra de Wilkes y Tierra de Victoria
|-valign="top"
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Antártico
|style="background:#b0e0e6;" |Mar de Ross, Mar de Amundsen y Mar de Bellingshausen, al sur del Océano Pacífico
|-
|Antártica
|Isla Alejandro I y Península Antártica
|-
|style="background:#b0e0e6;" |Océano Antártico
|style="background:#b0e0e6;" |Mar de Weddell, al sur del Océano Atlántico
|-
|Antártica
|Tierra de la Reina Maud
|}

Véase también
 Paralelo 60 Sur
 Paralelo 80 Sur

Referencias

S70

Paralelo 70 sur


دوروتيه فون فيلزن  (ولدت في 29 نوفمبر 1883 في Zabrze وتقع حاليا في بولندا – وماتت في 16 مايو 1970 في كوخل) هي كاتبة ألمانية ومن الرائدات في الحركة النسائية في عصرها.

تولت فون فيلزن رئاسة رابطة المرأة الألمانية وكانت عضوا في مجلس إدارة رابطة النقابات النسائية الألمانية. وقد انخرطت في صفوف الحركة النسائية عن طريق أليسه زالومون .

من أعمالها

Wir leben eine Spanne Zeit, 1950

Im Alter die Fülle, 1956 (Erinnerungen)

مراجع

كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1883
مواليد في زابجه
وفيات 1970

دوروتيه فون فيلزن


Wayne "The Train" Hancock (1 de mayo de 1965) es un cantante estadounidense de country .

Hancock comienza a escribir sus canciones a los doce años y a los 18 gana un concurso de talentos llamado "Wrangler County Showdown." Tras el concurso entra a formar parte cuatro años del Cuerpo de Marines de los Estados Unidos, en 1994 saca su álbum Chippy y sigue grabando desde entonces. Vive en Austin (Texas).

Su música es comparable a la de Hank Williams y Hank Thompson.

Hank Williams III, comparado con Hancock, ha grabado algún material de Hancock como  "Thunderstorms and Neon Signs" y "87 Southbound". Ambos han grabado un dueto en vivo del "Juke Joint Jumpin'" de Hancock.

Discografía
  Thunderstorms and Neon Signs  (Deja Disc, 1995)
  That's What Daddy Wants  (ARK 21, 26 de agosto de 1997)
  Thunderstorms and Neon Signs  (re-released on ARK 21, 1998)
  Wild, Free & Reckless  (ARK 21, 1999) [enhanced]
  A-Town Blues  (Bloodshot Records, 2001)
 The South Austin Sessions (Mp3 Download, 1 de septiembre de 2001)
 Swing Time (Bloodshot Records, 2003)
 Tulsa (Bloodshot Records, 2006)
 The Best Of Wayne Hancock (Ark 21, 2008)
  Viper of Melody  (Bloodshot Records, 21 de abril de 2009)
 Hiram and Huddie Vol. 1 - Hank Williams (Hillgrass Bluebilly Records, 3 de marzo de 2009)

Enlaces externos
 Wayne "The Train" Hancock Sitio oficial
  Wayne Hancock en Allmusic
 Wayne Hancock en rockabilly.net
 Wayne Hancock collection en el archivo musical de internet

Cantantes de country
Músicos de rockabilly
Personas de Texas

Wayne Hancock


Odbojnik je elastični i prigušni dio na prednjem i stražnjem kraju vozila, koji ublažuje udarce, to jest preuzima kinetičku energiju pri sudaru.

Odbojnik cestovnih motornih vozila
Odbojnik cestovnih motornih vozila (kadšto branik) izrađuje se od metala ili plastike. Danas je sastavni dio, pa i stilski dio karoserije, te ima značajnu ulogu u zaštiti pješaka pri nalijetanju vozila. Kinetičku energiju pri sudaru te zaštitu putnika preuzima sigurnosna nosiva konstrukcija karoserije. Kod teških teretnih vozila samo je prednji odbojnik zadržao svoj prepoznatljivi oblik, dok je straga zamijenjen posebnim uređajem koji, kao i prednji odbojnik, pri sudaru s osobnim i lakim teretnim vozilom osigurava zaštitu od podlijetanja.

Odbojnik željezničkih vozila
Odbojnik željezničkih vozila, kakav se ugrađuje i na kranske staze te prsobrane slijepih kolosijeka, pri manevriranju i međusobnim sudarima vozila omogućuje postupno prihvaćanje udarne sile, uz što manje povratno djelovanje. Kao elastični i prigušni dijelovi primjenjuju se čelične, polimerne i zračne opruge te hidraulični prigušivači, a kod vlakova velikih brzina i deformabilna postolja koja se pri sudaru mogu sabiti više od 250 mm. Visokoučinski željeznički odbojnici imaju povratni hod od približno 100 mm i prihvaćaju sile od 2,5 MN, a oni na deformabilnome postolju mehanički rad i do 100 kJ.

Stožaste zavojne opruge

Stožaste zavojne torzijske opruge upotrebljavaju se za preuzimanje tlačnih sila u razmjerno rijetkim slučajevima. Zajedničko svojstvo tih opruga jest što se pri opterećenju uzdužnom (aksijalnom) silom nejednolično deformiraju u uzdužnom smjeru. Progib im raste u istom smjeru u kojem se povećava promjer tijela opruge, jer u istom smjeru raste i moment uvijanja (torzije) kojim su one opterećene. Zbog toga im karakteristika može biti progresivna.

Proračun
To svojstvo i nejednolično dosjedanje zavoja jednoga na drugi (veći zavoji dosjednu prije), čine izvedbe tih opruga teško pristupačnim proračunu. Međutim, za kontrolu naprezanja opruga koji onemogućavaju dosjedanje zavoja jer kod progiba oni mogu ući jedan u drugi, mogu se s dobrim približenjem upotrijebiti odgovarajuće jednadžbe proračuna cilindričnih zavojnih torzijskih opruga, s time da se Dm zamijeni s Dmv i da se uzmu u obzir korekcijski koeficijenti nejednoličnosti raspodjele naprezanja, specifični za stožaste zavojne opruge, koji se također mogu naći u priručnicima. Također analognim postupkom za progib tih opruga dobije se izraz:

Gdje oznake odgovaraju slici ili su poznate od prije.

Kao i u prethodnim slučajevima iz ovog izraza koji pokazuje međusobnu zavisnost progiba, opterećenja, broja zavoja, promjera žice i materijala opruge, mogu se izvesti i sve ostale jednadžbe za proračun.

Jedna poseban oblik tih opruga su takozvane opruge za odbojnike. One se izrađuju od naročitih čeličnih traka čija debljina raste od krajeva opruge prema sredini, pa se dobivaju stožaste opruge s pravokutnim presjekom koji opada od sredine i prema vani i prema unutra. Vrlo progresivna karakteristika, mali progib pod velikim opterećenjem i mali prostor potreban za smještaj tih opruga čine ih prikladnim za preuzimanje vrlo velikih udarnih sila.

Opruge opterećene na vlak i tlak
Od metalnih opruga u tu skupinu ubrajaju se samo prstenaste opruge koje služe za preuzimanje tlačnih vanjskih sila. Slično kao i tanjuraste i te opruge sastavljaju se od dijelova (elemenata). To su različito oblikovani vanjski i unutrašnji prstenovi s međusobnim dosjednim površinama zakošenim prema osi pod stanovitim kutom. Izrađuju se od ugljikovih čelika s naknadnim kaljenjem.

Te opruge pod opterećenjem dobivaju progib na taj način, što se vanjski prstenovi šire, a unutrašnji stežu, pri čemu dolazi do klizanja njihovih površina jednih po drugima. Pri tome se pojavljuju tangencijalna naprezanja na vlak u vanjskim, a na tlak u unutarnjim prstenovima. U procesu je važno i trenje. Zbog trenja pod opterećenjem, primljeni rad opruge sastoji se od mehaničkog rada utrošenog za elastično deformiranje i rada utrošenog za svladavanje trenja, čiji rad opruga predaje kad se rastereti, manji je od rada kojega opruga proizvodi kod povratnog hoda opet za rad koji se pri tome utroši na trenje.

Bitno je provjeriti i minimalnu zračnost među susjednim vanjskim, odnosno unutrašnjim prstenovima, koja, da bi djelovanje opruge bilo osigurano, ne smije biti prekoračena u radu. Prigušni rad prstenastih opruga razmjerno je velik, a progib malen. Osim toga, kad su ispravno podmazane, mogu raditi i do 5 godina bez nadzora. Zbog tih svojstava mnogo se upotrebljavaju u odbojnicima željezničkih vozila a i za druge namjene, na primjer u prešama, valjaoničkim stanovima, rudarstvu, brodogradnji i gradnji zrakoplova.

Izvori

Vanjske poveznice

Dijelovi kopnenih vozila

Odbojnik


එළිපෙහෙළි කිරීම, හෝ කපා ඉවත් කිරීම හෝ යනු, යම් පෙදෙසක ගස් සියල්ල හෝ බහුතරයක් හෝ ඒකාකාර ලෙසින් කපා දැමීමේ ක්‍රියාවලියකට ලක් කිරීමේ මතභේදකාරී වන විද්‍යාත්මක/ගස් කපා හෙලීමේ ක්‍රියාවලියයි.
මෙහි දී එළිපෙහෙළි කිරීම සඳහා කුඩාම ප්‍රදේශය තෝරා ගැනීමට එකඟතා ලියවිල්ලක් නොමැති නමුත් සාමාන්‍යයෙන් අක්කර 50 වඩා කුඩා ප්‍රදේශ සමහර අවස්ථාවලදී "එළිපෙහෙළි කිරීම ප්‍රදේශය" ලෙස නම් කර ඇත. අනෙකුත් ප්‍රයෝජන සඳහා හරවාගත් එළිපෙහෙළි කිරීම, වන ආරක්ෂක නිලධාරීන් මඟින් හඳුන්වනු ලබන්නේ "හැරවුම් භූමිය" ලෙසය.

එළිපෙහෙළි කිරීමවලට ඇතුළත් වන්නේ
 Silvi වාගවේ එළිපෙහෙළි කිරීම, එනම් සෑම කඳක්ම ඉවත් කිරීමයි. මෙහි දී මතුපිට රෝපණයක් නොමැතිව වනය ප්‍රතිස්ථාපනය වේ.
 වාණිජමය එළිපෙහෙළි කිරීම (හෝ උසස් තේරීම්) එනම් අනෙකුත් ශාක ඉතුරු කර වාණිජමය වටිනාකමක් ඇති ශාක පමණක් ඉවත් කිරීමයි.

වන සංවර්ධන විද්‍යාව බිහි වීමට පෙර එළිපෙහෙළි කිරීම ක්‍රියාවට නංවා ඇතතේ, කැපීම් සඳහා භාවිතා කරන ප්‍රධාන ක්‍රමයක් ලෙසටය. මෙහිදී කපන ලද ප්‍රදේශ වෙනුවෙන් ප්‍රතිස්ථාපනයක් සිදු නොකර ඇති අතර, එය අනෙකුත් ප්‍රයෝජන සඳහා ගෙන ඇත. එසේත් නැති නම් ස්වාභාවිකවම ප්‍රතිස්ථාපනය වීම සඳහා ඉඩ හැර ඇත. ලෝකයේ නැවත වගා කිරීමක් සිදු නොකළ එළිපෙහෙළි කිරීම අත්හදා බලා තිබෙන්නේ, බොහෝ දුරට වටිනාකමක් සහිත ශාක පිහිටි වනාන්තරවලයි. උදාහරණ ලෙස පැරණි වනාන්තරවලයි. වන සංවර්ධන විද්‍යාවේ දී එළිපෙහෙළි කිරීම මඟින්, එක් කාලයකට පමණක් අධික ආලෝක තීව්‍රතාවයක් අවශ්‍ය කරන විශේෂ, ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට පුළුවන. Silvi වගාවේ සිදු කරන එළිපෙහෙළි කිරීමවල දී වාණිජමය වන ආරක්ෂක නිලධාරීන්ගේ අවශ්‍යතාවයට අනුව ආලෝක හා පාංශු සාධක ලබා ගැනිම සඳහා වාණිජමය වටිනාකමක් නොමැති ශාක ද ඇතුළත්ව බොහෝ දුරට සියළුම ශාක ඉවත් කරනු ලබයි. අක්‍රමිකව සැලසුම් කරන එළිපෙහෙළි කිරීම මඟින් ඇති වන අයහපත් බලපෑම්, ප්‍රතිස්ථාපනය සැලසුම් නොකර සිදු කරන එළිපෙහෙළි කිරීම නිසා ඇතිවන අයහපත් බලපෑම්වලට සමානය. උදාහරණයක් ලෙස, ඇල භූමිවල සිදු කරන එළිපෙහෙළි කිරීම නිසා වැඩි වේග‍යකින් ඛාදනය වීම සිදු විය හැක.

වන විද්‍යාව

එළිපෙහෙළි කිරීම


خوسيه كارلوس أروخو نونيس  (مواليد 7 مارس 1977 في كاستيلو دي بيفا - البرتغال) لاعب كرة قدم برتغالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى ريال مايوركا الإسباني منذ 2006 في مركز قلب الدفاع .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية برتغاليون
لاعبو كرة قدم رجالية برتغاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون برتغاليون مغتربون في إسبانيا
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري البرتغالي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري البرتغالي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو ريال مايوركا
لاعبو سبورتينغ براغا
لاعبو كرة قدم برتغاليون
لاعبو كرة قدم برتغاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو منتخب البرتغال تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب البرتغال لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي جل فيسنتي
مواليد 1977
لاعبو سالجويروس
لاعبو أوفارينسي
رياضيون من محافظة أفييرو
لاعبو كرة قدم من محافظة أفييرو

خوسيه كارلوس أروخو نونيس


Kristoffer Polaha es un actor estadounidense nacido en Reno, Nevada, el 18 de febrero de 1977.

Inicios de carrera

En el año 2001, comenzó su carrera como actor profesional en el telefilme titulado The Third Degree, en el que encarnó el personaje de Jason. Una única vez más trabajó en este mismo ámbito, en el telefilme titulado Splitsville.

Trabajos de cine

También hizo distintos trabajos para cine, entre los que se destacan: Aller simple pour Manhattan, The Plight of Clownana, Life Happens y Billy: The Early Years.

Otro de los terrenos en los que hizo su incursión, fue el de las series, siendo parte de distintos elencos, como el de: Ángel, Tru Calling, North Shore (caracterizando a Jason Matthews entre 2004 y 2005), House, CSI: Miami, Bones, Sin rastro y Valentine (interpretando a Danny Valentine a lo largo de 8 episodios).

Desde el 18 de enero de 2010 hasta el 18 de enero de 2011, desempeñó el papel de Nate Bazile en la serie titulada Life Unexpected.

2011-Presente

Actualmente se encuentra trabajando en una nueva serie dramática de televisión estrenada por The CW Network el 13 de septiembre de 2011,llamada Ringer junto a Sarah Michelle Gellar, desempeñando el papel de Henry Butler.

Vida personal

En lo que respecta a su vida personal, está casado con la actriz Julianne Morris, con quien tuvo a sus tres hijos: Kristoffer Caleb Polaha, Jr., Micah y Jude.

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Actores de Nevada
Nacidos en Reno (Nevada)

Kristoffer Polaha


ප්‍රාන්ස් ප්‍රෙඩිරිච් ඇන්ටන් මෙස්මර්  (; ;1734 මැයි  23 දින උපත ලැබීය. ඔහු ජර්මන් ජාතික වෛද්‍යවරයෙකි. මෙත්මා තාරකා විද්‍යාවට හා ජෝතිෂ්‍ය ශ්‍රාස්ත්‍රයට ද වැඩි ඇල්මක් දැක්වීය. ඇනිමල් මැග්නිටිස්ම් හෙවත් සත්ව චුම්භකත්වය යන සංකල්පයේ හා ස්වාප්නවේදය හෙවත් මෝහන ප්‍රතිකාර ක්‍රමයේ පියා ලෙස සැලකේ(සත්ව චුම්භකත්වය පිළිබද මෙස්මර්ගේ න්‍යාය පසු කාලයකදී ස්වාප්නය හෙවත් මෝහනය දක්වා දියුණු කැරිණි)..ඔහු විසින් වෛද්‍ය විද්‍යාවට පටහැනි අමුතුම ආකාරයේ ප්‍රතිකාර න්‍රමයක්ලෙස හදුන්වාදුන් චුම්භක බලයෙන් රෝග සුවකිරීමේ කලාවේ කිසිදු විද්‍යාත්මක පදනමක් නැතිබවත් එය මිත්‍යාවක් පමණක් බවත් සදහන් කරමින් මෙම ප්‍රතිකාරය ඔහුට සමකාලීන වෛද්‍යවරුන්ගේ දැඩි විවේචනයන්ට ලක්වූ අතර මෙම නිසාම ඔහුට තම කීර්තිනාමය අහිමිවිය.කෙසේ වෙතත් මෙම ප්‍රතිකාර ක්‍රමයෙන් එවක යුරෝපා සමාජයේ වසංගතයක් සේ පැතිරීතිබූ හිස්ටීරියාව හෙවත් මායා රෝගය සුවකිරීමට හැකිවිය.මෙම ප්‍රතිකර ක්‍රමයේ විද්‍යාත්මක බව සනාථ කිරීමට ඔහු ඉදිරිපත්කල තර්ක සියල්ල විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ හමුවේ ප්‍රතික්ෂේපවිය.මෙම ප්‍රතිකාර ක්‍රමය සොයාගැනීම නිසා ඔහුට ලැබුනේ කීර්තිය නොව අපකීර්තිය පමනි.ඔහුගේ මරණයෙන් වසර කිහිපයකට පසු මේ පිළිබදව පර්යේෂණ සිදුකල ප්‍රංශ ජාතික ස්නායු රෝග විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙකුවූ ජින් මාටින් චාකොට් විසින් පෙන්වා දුන්නේˑ මෙස්මර්ගේ මෙම ප්‍රතිකාර ක්‍රමය මනසික ප්‍රතිකාර ක්‍රමයක් බවත්  එමගින් රෝගින් සුවවන්නේ චුම්භක බලයක් නිසා නොව මනසට සිදුකරන ස්වංයෝජනා නිසා බවත්ය.ජින් මාටින් චාකොට් විසින් මෙස්මර් ගේ ප්‍රතිකාර ක්‍රමය තවදුරටත් වැඩිදියුණු කලේයˑචාකොට් මෙය ස්වාප්නය හෙවත් මෝහන ප්‍රතිකාරය යන නමින් හැදින්වීය.

අධ්‍යාපනය රැකියාව හා විවාහය
මෙස්මර් 1734 දී ඔස්ට්‍රියාවේ ඉසැන්ග් ග්‍රාමයේ දී උපත ලැබීය.ඔහුගේ පියා මාස්ටර ෆොරෙස්ටර් ඇන්ටන් මෙස්මර් නම්විය.(1701— 1747) මව මාරියා  1701—1770). නම්වූවාය.ඔහු බැවේරියාවේ ඩිලෙන්ගන්හි ජේසු නිකායික පාසලෙන් සිය මූලික අධ්‍යාපනය හැදෑරීමෙන් පසු වියානා විශ්ව විද්‍යාලයෙන් වෛද්‍ය විද්‍යාව හැදෑරීය..1759. ත් 1766 අතර ඔහු  ලතික් භාෂාවෙන් රචනා කල  De planetarum influxu in corpus humanum (On the Influence of the Planets on the Human Body මිනිසාගේ සෞඛ්‍ය කෙරෙහි ග්‍රහ වස්තූන්ගේ බලපෑම)  නම් ග්‍රන්තය ප්‍රකාශයටගත් කළේය.මෙමගින් ග්‍රහලෝකවල බලපෑම මිනිසාට බලපාන ආකාරය පිළිබද විස්තරවෙයි.ව්ශේෂයෙන් රෝග පීඩා ඇතිවීම කෙරේ ග්‍රහ බලපෑම විස්තර කරයිˑමෙය සර් අයිසෙක් නියුටන් ගේ තාරකා විද්‍යාවට නොගැලනේනක් විය.මෙය ජොතිෂ්‍යයට අදාල ක්‍රමයක්ලෙස දැක්විය හැක.. මෙම සාදක සොරකම් කරගත් කරුණුවලින් සමන්විතයැයි සැළකේ

1768 ජනවාරි මාසයේ දී මෙස්මර් ඇනා මාරියා නම් කාන්තාව හා විවාහවිය.ඇන්ටන් මෙස්මර් තම වෛද්‍ය වෘත්තිය ඉතා හොදින් ලාභ අපේක්ෂාවකින් තොරව සිදුකලබව දැක්වේ.ඔහු එකල වැඩි අවදානයක් යොමු කලේ එකල යුරෝපා සමාජයේ වසංගතයක් සේ පැතිරී තිබූ හිස්ටීරියාව හෙවත් මායා රෝගයට ප්‍රතිකාර සොයාගැනීමටය.හිස්ටීරියාව යනු කිසිදු ඖෂධ ප්‍රතිකාරයකින් සුකිරීමට නොහැකිවූ රෝග තත්වයකි.ඔහු විසින් සොයාගත් මෝහන ක්‍රමය මගින් පමණක් එකල මෙම රෝගය සාර්තකව මැඩපවත්වා ගැනීමට හැකිවිය.කෙසේ වෙතත් හිස්ටීරියාව යනු මානසික රෝගයක් බවත් එය ඇතිවන්නේ අවිඥ්ඥානය තුල යටපත්වී ඇති තෘප්තිමත් නොකල ලිංගික ආශයන් මගින් විඥ්ඥානය වෙත ඍණාත්මක ස්වංයෝජනා ඇතිකිරීම නිසා බවත් පසුව මනෝවිශ්ලේෂණවාදීන් විසින් සොයාගත්හ.

මෙස්මර්වාදය
1774 දී මෙස්මර් ෆ්‍රැන්සිස්කා ඔස්ටලින් නම් වූ හිස්ටීරියා රෝගී කාන්තාවකට ප්‍රතිකාර කරන අතරතුර නව හොයා ගැනීමක් සිදු කිරීමට සමත්විය.මෙහි දී මෙස්මර් හිස්ටීරියා රෝගී කාන්තාවගේ සිරුරේ ස්පර්ශ වන පරිදි කාන්දම් අමිණූ යකඩ දඩු කිහිපයක් තබා පරීක්ෂණයක් සිදු කළේය.මෙහි දී ඇයට තම සිරුර හරහා යම් බලයක් ගමන් කළ බවත් පසුව ක්‍රමයෙන් තම රෝගී තත්වය සුව අතට හැරුන බවත් පැවසීය.මෙස්මර් මෙමගින් නිගමනය කළේ ඇයට ස්පර්ශ වීමට තැබූ කාන්දම් මගින් නොව  සිරුර තුල නිපදවන චුම්භක බලයක් මගින් ඇය සුවවූ බවයි.එය සත්ව ශරීරතුලින් නිපදවන චුම්භක බලයක් ලෙස සැළකූ ඔහු සතුන්ගේ සිරුරින් වුම්භක බලයක් නිපදවන බව විශ්වාස කලේය.සත්ව සිරුරින් නිපදවන චුම්භක බලය සත්ව චුම්භකත්වය ලෙස ඔහු හදුනාගනීː

1775 දී මෙස්මර් තම අදහස ජොනනහ් ජෝෂප් ගැන්සර් ක්‍රියාත්මක කල  මුනිච් විද්‍යා පීඨයට යොමු කළේය.ජොෂප් ගැස්නර ප්‍රතිකාර කරන්නකු හා පූජකවරයෙකු විය.මෙස්මර් සදහන් කළේ මෙම වෛද්‍ය පූජකවරයා ප්‍රතිකාර කිරීමේ දී සත්ව වුම්භකත්වය යොදා ගන්නා බවයි..

මෙස්මර් වරක් තමා සොයාගත් අපූරු වුම්භක සුව කිරීම මගින් 18 හැවිරිදි මාරියා නම් වූ ගායිකාවකට වැළදී තිබූ හිස්ටීරියා රෝගයකට ප්‍රතිකාර කරද්දී එය අසාර්තන විය.මෙම ප්‍රකට ගායිකාව ඔහුගේ ප්‍රතිකාර ක්‍රමයෙන් සුව නොවූ බව දැනගැනීමත් සමග ඔහුට දැඩි අපකීර්තියක් ඇතිවිය.එමනිසා ඔහු වියානාවේ සිට පැරීසියට සංක්‍රමණය විය.මෙහිදී ඔහු තවදුරටත් තම ප්‍රතිකාර ක්‍රමය පිළිබද පර්යේෂණ සිදු කළේය.

ඔහු ප්‍රංශයට පැමිණියද එවකට තිබූ කිසිදු වෛද්‍ය සභාවක් ඔහුව හෝ ඔහුගේ වෛද්‍ය ක්‍රමය පිළිනොගත්හ.එබැවින් ඔහුට හුදෙකලාව තම සේවාන් සිදු කිරීමට සිදුවිය.මෙහ දී ඔහුට චාල්ස් එස්ලන් නම් වූ වෛද්‍ය වරයා හමුවිය.ඔහු මෙස්මර්ට සහය දැක්වීමට ඉදිරිපත්විය.මෙම මිතුරගේ සහය ඇතුව මෙස්මර් මෙස්මර්වාදය පිළිබද පොතක් ප්‍රකාශයට පත්කළේය..

ක්‍රියාමාර්ගය
මෙස්මර් ප්‍රතිකාර කිරීමෙදී කණ්ඩායම් වශයෙන් හෝ එක් රෝගියකු වෙනවෙනම ගෙන ද ප්‍රතිකාර කළේය.ඔහු ප්‍රතිකාර කල අයුරු මෙසේය.ඔහු රෝගියා ඉදිරියෙන් රෝගියාගේ දණහිස් හා මෙස්මර් ගේ දණහිස් ස්පර්ශ වනසේ රෝගියා ඉදිරි පිටින් වාඩිවෙයි.මේ අතර රෝගියාගේ මහපට ඇගිල්ල  තම අඅතින් තදකරමින් එක එල්ලේ රෝගියාගේ දෑස දෙස බලයි.ක්‍රමයෙන් තම අත රෝගියාගේ උරහිස දක්වා ගෙනයයි.යලින් සෙමෙන් අත පහළට ගෙන එන ඔහු රෝගියාගේ ඇගිළි ස්පර්ශ කරයි.ඇතැම් විට ඔහු මෙසේ පැය කිහිපයක්ම ප්‍රතිකාර කරයි.මෙම අවස්ථා වේ දී රෝගීන්ට අමුතු දැනීමත් සමග සුවයක් ලබන බව දැක්වේ..

1780 වනවිට ප්‍රතිකර තවදුරටත් හොදින් කරගෙන ගියේය.මෙහි දී තවත් ඉංග්‍රීසි ජාතික වෛද්‍යවරයෙකු ඔහුට එක්විය. ඔවුන් තවදුරටත් ප්‍රතිකාර නවමගකට යොමු කළහ.ඒ මෙසේය.<blockquote class="">තරමක් අදුරු වූ කාබරය මැද අඩි එකහමාරක් පමණ උස ඇති බදුනක් තැබීන.මෙය වටා රෝගීන් 20 දෙනකුට පමණ වාඩිවී සිටීමට හැකිවියමෙය පියනකින් වසාතිබුණි.මෙම බදුනේ සිදුර සකසා තිබූ අතර මෙම සිදුරු තුලින් යකඩ බටයක් දමා තිබිණ මෙවා විවිධ දිගින් යුක්ත වූහ.මෙම යකඩ කූරක එක කෙළවරක් රෝගීන්ගේ සිරුර ස්පර්ශ වනලෙස තබා තිබූණි.මෙම බදුන වටා සිටි රෝගීන් සැමටම මෙම යකඩ දඩු ස්පර්ශ වන ලෙසද රෝගීන් ද එකිනෙකා ස්පර්ශයෙන් සමභන්ධ වනලෙස හිදුවා තිබිණ.මෙම අවස්තාවේ දී මෙස්මර් රෝගියා ස්පර්ශ කිරීමෙන් තොරව රෝගියා දෙස එක එල්ලේ බැලීම වැනි ක්‍රම මගින් අවධානය තමාවෙතට යොමු කරගනිමින් ප්‍රතිකාරයේ නිරතවෙයි.මේ ආකාරයට විවිධ අත්හදා බැලීම් නව්‍යකරණය කිරීම් මගින් තම ප්‍රතිකාර ක්‍රමය වැඩිදියුණු කිරීමට මෙස්මර්ට හැකිවිය.

විමර්ශනය

1784 දී මෙස්මර්ගේ ඉල්ලීමකින් තොරව දාසයවන ලුවී රජතුමා විසින් මෙස්මර්ගේ චුම්භක ප්‍රතිකාර ක්‍රමය පිළිබද පරික්ෂා කිරීමට හතර දෙනකුගෙන් යුත් වෛද්‍ය කමිටුවක් පත්කළේය.මෙම කමිටුවේ ඉල්ලීම පරිදි තවත් අයකු පත් කළේය.ඒ අනුව පංච පුද්ගල කමිටුක් ඉදිරියට මෙස්මර් යොමුකරනලදී.මෙම කමිටුවට රාජකීය විද්‍යා ඇකඩමිය නියොජනය කරමින් රසායන විද්‍යාඥ ඇන්ටකී ලැවොයිස්ටර්ද(Antoine Lavoisier),වෛද්‍ය ජෝසප් ගිල්ටන්(Joseph-Ignace Guillotin),තාරකා වි්‍ද්‍යඥ ජීන් සිල්වේන් බෙලි(Jean Sylvain Bailly) සහ ඇරිකන් තානාපති වරයෙකුවූ බෙන්ජමින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් යන අය සාමාජිකත්වය දැරීය.

මෙම කමිටුව මගින් මෙස්මර්ගේ චුම්භක ප්‍රතිකාර ක්‍රමය පිළිබද විද්‍යාත්මක පර්යේෂණයක නිරතවිය.මෙම පරීක්ෂණ මගින් මෙස්මර් සදහන් කළ සත්ව චුම්භකත්වය පිළිබද න්‍යාය සාවද්‍ය බව ඔප්පුවිය.ඔහු භාවිතකල රසායනික දියර වලට හෝ චුම්භකයන්ට රෝග සුව කිරීමේ කිසිදු බලයක් නැතිබව අවධාරණය විය ඔහුගේ ප්‍රතිකාර ක්‍රමය හුදු මවාපෑමක් පමණක්බව මෙම පරීක්ෂකයන් මතය විය.කෙසේ වෙතත් එක් පරීක්ෂකයෙකු පමණක් තවදුරටත් මේගැන සොයා බැලිය යුතුයැයි පවසන ලදී.මෙයින් ලැබුන අපකීර්තිය නිසා මෙස්මර් දැඩි පීඩනයකව පත්විය.

1784 අගෝස්තු මාසයේ මෙස්මරික් සමාජය(Mesmeric society) වෙ පැමිනෙන ඔහු 1785 දී ප්‍රංශයේ පැරින් නගරයට පිටත්වී යයි.1790 දී යලිත් වියානා නුවරට පැමිනෙන ඔහු තම නිවස විකුණා දමා නැවත ප්‍රංශයේ පැරිස් නුවර වෙත පිටත්වී යයි.ඒ වනවිට ඔහුගේ බිරිද මියගොස් තිබිණ.

ප්‍රංශයට පැමිණි මෙස්මර් තවදුරටත් තම ප්‍රතිකාර ක්‍රමය දියුණු කරමින් හිස්ටීරියා රෝගීන් රැසක් සුවපත් කිරීමට දායකවිය.බොහෝ වෛද්‍යවරු මෙස්මර්ගේ වුම්භක ප්‍රතිකාර ක්‍රමය විද්‍යාත්මක නොවනබව පැවසුවද රහසින් මෙම ක්‍රමය අනුගමනය කළේය.මෙමගින් බොහෝ හිස්ටීරියා රෝගීන් සුවය ලැබුවද එහි විද්‍යාත්මක සංන්සිද්දිය කිසිවකුට වටහාගත නොහැකිවිය.මෙස්මර් ජීවත්ව සිටි කාලයේ දී මෙම ප්‍රතිකාර ක්‍රමයේ විද්‍යාත්මක සත්‍ය වටහා නොගත් නිසා මනෝ විද්‍යාෙව් සුවිශේෂි ප්‍රතිකාර ක්‍රමයක්වූ ස්වාප්නය හෙවත් මෝහන ප්‍රතිකාර ක්‍රමය සොයාගත් මෙස්මර්ට එම සොයා ගැනීම නිසා ලබිය යුතුව තිබූ ගෞරවය නොලැබුනු අතර නින්දා අපහාස පමණක් ලැබුණිමෙහි විද්‍යාත්මක බව සොයා ගන්නේ සුප්‍රකට ස්නායු විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙකු වූ ප්‍රංශ ජාතික ජීන් මාටින් චාකොට් විසිනි.චාකොට් මෙම ප්‍රතිකාරය ස්වාප්නය හෙවත් මෝහනය ලෙස නම් කළේය.

සේවය
 De planetarum influxu in corpus humanum (Über den Einfluss der Gestirne auf den menschlichen Körper; "The Influence of the Planets on the Human Body" / original language: Latin) (1766).
 Mémoire sur la découverte du magnetisme animal, Didot, Genf und Paris 1779 (Digitalisat)
 Sendschreiben an einen auswärtigen Arzt über die Magnetkur ("Circulatory letter to an external[?] physician about the magnetic cure" / original language: German) (1775).
 Théorie du monde et des êtres organisés suivant les principes de M…., Paris, 1784 (Digitalisat)
 Mémoire de F. A. Mesmer,...sur ses découvertes, 1798 - 1799 (Digitalisat)
 Mesmerismus oder System der Wechselwirkungen. Theorie und Anwendung des thierischen Magnetismus ("Mesmerism or the system of inter-relations. Theory and applications of animal magnetism" / original language: German) (1814). Edited by Karl Christian Wolfart: Mesmerismus. Oder System der Wechselwirkungen, Theorie und Anwendung des thierischen Magnetismus als die allgemeine Heilkunde zur Erhaltung des Menschen. Mit dem Bildniß des Verfassers und 6 Kupfertafeln. Nikolai, Berlin 1814 Digitalisat

සටහන්

සබැදුම්
 "Report of the Commissioners Charged by the King in the Examination of Animal Magnetism" (originally published 1784), English translation in Skeptic, the magazine of the Skeptic Society, Vol. 4, no. 3, 1996.

 Crabtree, Adam (1988).  Animal Magnetism, Early Hypnotism, and Psychical Research, 1766–1925 – An Annotated Bibliography. White Plains, NY: Kraus International. ISBN 0-527-20006-9

   http://www.deutsche-biographie.de/pnd118581309.html

බාහිර සබැදුම්

  "Mesmer, Friedrich Anton". The American Cyclopædia. 1879.
 "Condorcet and mesmerism: a record in the history of scepticism", Condorcet manuscript (1784), online and analyzed on Bibnum [click 'à télécharger' for English version].

මනෝ විද්‍යාඥයන්
මනෝ විද්‍යාව

ප්‍රාන්ස් මෙස්මර්


John Benjamin Irland (født 30. januar 1914, død 21. marts 1992) var en canadisk skuespiller og filminstruktør. Han er bedst kendt for sine roller i film som Red River og Alle kongens mænd.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Canada
Filminstruktører fra USA
Personer fra Vancouver
Canadiere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

John Ireland (skuespiller)


Johnny Hallyday live Cambrai 4 sept. 1970 est un album enregistré en public de Johnny Hallyday, publié à titre posthume le . Le concert a été radiodiffusé en direct sur Europe 1 le , dans le cadre d'une émission Musicorama, dont l'archive a rendu possible la réalisation du disque.

Histoire
Depuis 1966, la kermesse de la Bêtise de Cambrai, à l'initiative de son organisateur Guy Rémy, mêle à la manifestation (chaque soir), un grand concert avec des artistes nationaux. Johnny Hallyday s'y est produit en 1967, 1969, 1970, 1973 et dans les années 1980. En 1970, le concert du 4 septembre dans le cadre d'un Musicorama est retransmis en direct sur la radio Europe 1.

Précédemment cette même année, deux autres prestations scéniques de Hallyday sont radiodiffusées sur Europe 1 : le 21 mars en direct du Golf Drouot et le 7 août à Port Barcarès au pied du navire Le Lydia échoué sur la plage, dans le cadre le l'émission Campus de Michel Lancelot (enregistrement dont les archives de la radio n'ont pas retrouvé trace)<ref>Frédéric Quinonero, Johnny live 50 ans de scènes, 2012, Éditions l'Archipel, pages 153, 154, citation : « [...] Port Barcarès [...], lors d'un show donné comme l'année précédente devant Le Lydia, ce bateau échoué sur le sable et transformé en immense boîte de nuit, et retransmis en simultané par Michel Lancelot dans l'émission Campus, sur Europe N°1. »</ref>.

La parution en disque cinquante deux ans plus tard du concert de Johnny Hallyday est l'unique live (officiel) du chanteur à contenir une version enregistrée en public de la chanson polémique et succès de l'année 1970, Jésus Christ.

 Autour du disque Johnny Hallyday live Cambrai 4 sept. 1970 est diffusé le 28 janvier 2022, dans le cadre de la réédition de l'album studio Vie paru en 1970. Il sort sous différents supports notamment (source pour l'ensemble des informations ci-dessous) :

 Double 33 tours Europe 1 - Panthéon - Mercury Universal 5394569 (Johnny Hallyday live Cambrai 4 sept. 1970) Coffret 4 CD Europe 1 - Panthéon - Mercury Universal 5394599 (Vie) Coffret 3 LP, 4 CD, 1 DVD Europe 1 - Panthéon - Mercury Universal 5394559 (Vie)''

Titres

Musiciens

 Direction musicale : Mick Jones et Tommy Brown
 Mick Jones : guitare
 Jean-Pierre Azoulay : guitare
 Archie Leggett : basse
 Tommy Brown : batterie
 Jean-Marc Deutère : orgue
 Pierre Goasguen : trombone
 Guy Marco : trompette
 Jacques Ploquin : trompette
 René Morizur : saxophone, flute

Notes et références

Album posthume
Album live de Johnny Hallyday
Album live sorti en 2022


The Penthouse war ein Jazzclub in Seattle, der vor allem durch den Auftritt von John Coltrane im September 1965 in Erinnerung bleibt.

Geschichte des Clubs
270px|miniatur|rechts|Historische Aufnahme von 1916 der First Avenue in Seattle mit dem Kenneth Hotel
Der Jazzclub The Penthouse wurde 1962 im Seattler Viertel Pioneer Square eröffnet. Sein Gründer Charlie Puzzo veranstaltete in den folgenden sieben Jahren Auftritte von Künstlern wie Cannonball Adderley, Miles Davis, Bill Evans, The Montgomery Brothers, Stan Getz, Anita O'Day, Bill Cosby, Little Richard und Aretha Franklin. Der Club lag im Erdgeschoss des Kenneth Hotels in 701 1st Avenue, Nähe Ecke Cherry Street. Das Gebäude war ursprünglich Teil des Merchant's National Bank Building, das 1884 errichtet worden war und nach dem Brand von 1889 zum Safe Deposit Building umgebaut wurde. Aus dem Club führte der Radiomoderator Jim Wilke seit Anfang der 1960er Jahre wöchentlich Live-Übertragungen für die lokale KING-Radiostation durch.

Eine dieser Sendungen präsentierte ein Konzert des Sextetts des Saxophonisten John Coltrane am 30. September 1965, das 1971 in Ausschnitten beim Label Impulse! Records erschien (Live in Seattle). The Penthouse schloss im Jahr 1968; danach wurde das Gebäude abgerissen und das Gelände zu einem Parkplatz.

Der Seattler Musikhistoriker Paul de Barros nannte The Penthouse einen der "ersten wirklich modernen Jazzclubs der Stadt".

Diskographische Hinweise
 The Three Sounds featuring Gene Harris: Groovin' Hard: Live at The Penthouse 1964–1968
 John Coltrane: A Love Supreme: Live in Seattle Impulse!, 1965, ed. 2021

Einzelnachweise

Bauwerk in Seattle
Veranstaltungsort (Jazz)
Veranstaltungsstätte in Washington

The Penthouse (Seattle)


De agri cultura (; Sobre Cultivo ou Sobre Agricultura), escrito por Catão, o Velho é a mais antiga obra sobrevivente da prosa latina. Alexander Hugh McDonald, em seu artigo para o Oxford Classical Dictionary, datou a composição deste ensaio em cerca de 160 a.C. e notou que "por toda a sua falta de forma, seus detalhes de velhos costumes e superstições, e seu tom arcaico, era uma atualização direcionada de seus próprios conhecimentos e experiências para a nova agricultura capitalista". Catão foi reverenciado por muitos autores posteriores por suas atitudes práticas, seu estoicismo natural e sua prosa firme e lúcida. Ele é muito citado por Plínio, o Velho, por exemplo, em sua Naturalis Historia.

Estilo
A obra de Catão é muitas vezes caracterizada como um "caderno do agricultor" escrito de "moda aleatória"; é difícil pensar nisso como literatura. O livro parece não ser mais do que um manual de manejo destinado para amigos e vizinhos. Seu estilo direto, entretanto, foi notado por outros autores antigos como Aulo Gélio como "contundente e vigoroso", em um contexto de extrema simplicidade. Talvez a principal conquista de De agri cultura seja a representação da vida rural durante a República Romana.

Defesa da agricultura
A introdução de Catão compara a agricultura com outras atividades comuns da época, especificamente o comércio e a usura. Ele critica ambos, o primeiro com base nos perigos e incertezas que carrega, o segundo porque, de acordo com as Doze Tábuas, o usurário é julgado pior criminoso do que ladrão. Catão faz um forte contraste com a agricultura, que ele elogia como fonte de bons cidadãos e soldados, tanto de riqueza quanto de altos valores morais.

De agri cultura contém muitas informações sobre a criação e cuidado dos vinhedos, incluindo informações sobre os escravos que ajudaram a mantê-los. Depois que vários proprietários de terras em Roma leram a prosa de Catão durante esse período, Roma começou a produzir vinho em grande escala. Muitos dos novos vinhedos tinham sessenta acres e, devido ao seu grande tamanho, ainda mais escravos eram necessários para manter a produção de vinho funcionando sem problemas.

Receitas de cultivo
Uma seção consiste de receitas para produtos de cultivo. Estes incluem:
 uma imitação do vinho de Coan (em qual a água do mar foi adicionada ao mosto);
 a primeira receita registrada para o vinum Graecum, imitando o estilo do vinho grego de sabor forte que costumava ser importado para a Itália romana.
 receitas para bolos de savillum, libum e placenta similares ao cheesecake.

Rituais
Há uma pequena seção de rituais religiosos a serem realizados pelos agricultores. A linguagem destes é claramente tradicional, um pouco mais arcaica do que a do restante do texto, e foi estudada por Calvert Watkins.

Manuscritos
Todos os manuscritos do tratado de Catão também incluem uma cópia do ensaio de Varrão com o mesmo nome. J.G. Schneider e Heinrich Keil mostraram que os manuscritos existentes descendem direta ou indiretamente de um manuscrito há muito perdido chamado Marciano, que já esteve na Biblioteca Marciana em Veneza e descrito por Petrus Victorinus como liber antiquissimus et fidelissimus ("um livro mais antigo e fiel"). O manuscrito mais antigo existente é o Codex Parisinus 6842, escrito na Itália em algum momento antes do final do século XII. A editio princeps foi impressa em Veneza em 1472; a comparação de Angelo Poliziano do Marciano contra sua cópia desta primeira impressão é considerada uma testemunha importante para o texto.

Textos e traduções
Brehaut, E. 1933. Cato the Censor, on Farming. New York: Columbia University Press.

 William Davis Hooper, translator. Marcus Porcius Cato, "On Agriculture"; Marcus Terentius Varro, "On Agriculture". Harvard: Loeb Classical Library, 1934.

Ver também
 Agricultura na Roma Antiga

Leitura adicional

K. D. White, "Roman agricultural writers I: Varro and his predecessors" in Aufstieg und Niedergang der römischen Welt ed. H. Temporini. Part 1 vol. 4 (Berlin: De Gruyter, 1973) pp. 439–497.

Ligações externas
Texto em latim e tradução
   De agri cultura, audiolivro em domínio público em LibriVox

Literatura latina
Agricultura
Economia da Roma Antiga
Escritores em latim
Literatura da Roma Antiga

De agri cultura


Isla Paşalimanı (), anteriormente llamada Halone (), es una pequeña isla en el sur del mar de Mármara, en Turquía. La isla es la cuarta isla más grande (21,3 km²) de Turquía y administrativamente pertenece a la ciudad de Erdek de la provincia de Balikesir en el noroeste de Turquía. La isla tiene cinco pequeños pueblos y tiene una población de 962 en total. La isla también es parte del archipiélago de Mármara junto con otras tres islas "Mármara, Avşa y Ekinlik".

Historia

La isla Paşalimani fue habitada por primera vez durante la era calcolítica, al igual que las islas vecinas "Avşa y Mármara". Según las fuentes Hititianas, el área estaba bajo el dominio de Troya (Wilusa) durante el 1300 antes de Cristo. En el 844 aC colonizadores iónicos de Mileto ocuparon la zona. En el 493 a. C., la isla fue devastada por los fenicios, ya que los isleños se enfrentaron a las invasiones persas. En consecuencia, nuevos colonos jónicos trajeron y se establecieron desde Mileto y la isla de Samos. La isla Halonia estuvo bajo el dominio bizantino hasta que los otomanos capturaron el archipiélago en el . Durante el período otomano, hasta 1923, griegos y turcos convivieron en paz. En 1923 Turquía y Grecia acordaron intercambiar la población y la gente de habla griega de la isla se fue. Hoy en día, la población local de la isla es originaria de Grecia, Bosnia y la región del Mar Negro de Turquía.

Pueblos y Población

La isla Paşalimanı tiene cinco pueblos y no tiene ninguna ciudad central administrativa. Al contrario que las otras islas circundantes, la isla de Paşalimanı pertenece a la provincia de "Erdek", no a "Mármara", la ciudad central del archipiélago.

 Harmanlı (Griego: Halonia); 285 hab.
 Paşalimanı; 180 hab.
 Poyrazlı (Griego: Voria); 184 hab.
 Balıklı (Griego: Skupia); 159 hab.
 Tuzla (Griego: Huhla); 154 hab.

Véase también
 Geografía de Turquía
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización
 Travelingturks

Archipiélagos e islas de Turquía del mar de Mármara
Geografía de la región del Mármara
Provincia de Balıkesir

Paşalimanı


Hiroto Ishikawa (født 16. juli 1998) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Sagan Tosu.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hiroto Ishikawa


වර්ෂ 1924 දී දකුණු අප්ප්‍රිකාවේ කාවේ වයඹ පළාතේ 'ටාඋන්ග්' හි ඔස්ට්‍රෝලොපිතිකස් මානවයාට ළගින් ඥාති වු 'ඔස්ට්‍රලෝපිතකස් ඇෆ්‍රිකානිස්' ගේ ෆොසිලයක් සොයාගැනිම නිසා ප්‍රසිද්ධියට පත්  ඕස්ට්‍රේලියානු ජාතික ව්‍යච්චේද විද්‍යාඥයෙක් සහ මානව විද්‍යාඥයෙක් විය. ගොවියකු සහ වෙළෙන්දකු වුවකුගේ පුත්‍රයකු වු ඔහු දෙවරක් විවාහ වු අතර ඔහුට දරුවන් දෙදෙනෙකු විය.

මුල් ජිවිත කාලය

ඔහු  ඕස්ට්‍රේලියාවේ වින්ස්ලන්තයේ ටුවොන්ග්හි උපත ලැබිය, වර්ෂ 1992 දකුනු අප්ප්‍රිකාවේ ජොහැන්නස්බර්ග්හි ඩිට්වෝටර් ස‍්‍රැන්ඞ් විශ්ව විද්‍යාලයේ අභිනවයෙන් පිහිට වු ව්‍යච්චේද විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන තනතුර භාරගැනිමට පෙර ඉප්ස්විච් භාෂා පාසැල. ක්වින්ස්ලන්ත විශ්ව විද්‍යාලය, සිඞ්නි විශ්ව විද්‍යාලය හා ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ අධ්‍යපනය  ලැබිය.

සොයා ගැනිම
වර්ෂ 1924 දී ටාඋන්ග්හි හුණුගල් පතල් හිමියෙක් පාෂාණිභූතව තිබු ගල් කැබලි සහිත පෙට්ටියක් ඩාට් වෙත නැව් මගින් යැවිය. එය පරික්ෂා කරමින් සිටිය දි එහි තිබි අන්තර් කපාල අච්චුවක් සහ ඊට ගැලපෙන තිඹස් ගත වු හිස් කබල් කොටසක් ඔහුට හමුවිය. මෙම 'ටාඋන්ග් ළදරුවාගේ ෆොසිලය' (පසුව එය හැදින්වු පරිදි) විභාග කිරිමෙන් පසු එය 'ඔස්ට්‍රලෝපිතකස් ඇමරිකානුස්' නම් නව ප්‍රබේදයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ඔහුගේ නව සොයාගැනිම එහි කුඩා ප්‍රමාණයේ මොළය. මිනිසුන්ගේ මෙන් දත්වල පිහිටිම සහ ඍජුව සිටිමට තිබු ඉඩකඩ යනාදිය සලකා වානරයන් සහ මානවයන් අතර එතෙක් අඩුව තිබු පුරුක බවට උපකල්පනය කළේය.

ඩාට්ගේ සොයාගැනිම් සහ ඩාට්ව ද ආරම්භයේදි සමකාලින කිර්තිමත් මානව විද්‍යාඥයින් විසින් දැඩිව විවේචනය කරනු ලැබිය. ඒ අතරින් ඉතාම විශේෂ වුයේ ටාඋන්ග් දරුවා බාල ගොරිල්ලකුට වඩා වැඩි යමක් නොවන බව පැවසු ශ්‍රීමත් ආතර් කික්ය. නිදර්ශනය ඇත්ත වශයෙන් ළදරු වයසේ වු නිසා විවිධ අරුත් දැක්වීමට බොහො ඉඩකඩ තිබිණි. මිනිස් වර්ගයාගේ අප්ප්‍රිකානු මුලයන් සහ මානව ස්වභාවය සහිත මොළයත් පෙර දෙපාවලින් ඇවිදිම පිළිබද වර්ධනය ද යන කාරණා දෙකම ඒ සමයේ පැවතුණු විකාශනාත්මක සංකල්පයන් හා නොගැලපුණි . එම නිසා ඩාට් සහ ඔහුගේ ළදරුවා බොහෝ පහරදිම්වල ඉලක්ක බවට පත්විය.
විද්‍යාඥයෝ
මානව විද්‍යාව

රේමන් ඩාට්


Túnuxi (fræðiheiti; Tachinus corticinus) er bjöllutegund sem er ættuð frá Evrópu og hefur fundist í austurhluta N-Ameríku og Íslandi.

Tilvísanir

Skordýr

Bjöllur
Skordýr á Íslandi

Túnuxi


En droit français, il existe des règles particulières pour l'assurance de personnes à l'étranger.

Le statut d'expatrié
Le régime de Sécurité sociale français marque, pour les Français allant vivre et travailler à l'étranger, une distinction de statuts.

Le statut de la personne envoyée à l'étranger par son employeur est travailleur détaché ou travailleur expatrié. Tout dépend de la durée du séjour.

En revanche, si la personne est directement embauchée par une entreprise à l'étranger, elle obtient automatiquement le statut d'expatrié.

C'est la détermination du statut qui assure ou non une affiliation au régime de la Sécurité sociale.

En tant que travailleur expatrié, la personne a le choix en matière de santé. Il est recommandé de souscrire une assurance santé internationale et parfois les expatriés sont obligés de souscrire l'assurance maladie locale et de payer les cotisations dues dans le pays.

L'assurance des personnes expatriées
Deux options sont possibles pour un expatrié :

- Il peut s'assurer auprès de la Caisse de Sécurité Sociale des Français résidant à l'Etranger (CFE) et éventuellement, souscrire une assurance santé en complément de la CFE.

- Il peut souscrire directement une assurance santé internationale, qui le remboursera à partir du premier euro dépensé.

S'assurer à la Caisse de Sécurité sociale des Français résidant à l'étranger (CFE)
La Caisse des Français à l'étranger est un organisme qui procède au remboursement santé sur la base des tarifs français de remboursement. Seuls les Français expatriés à l'étranger peuvent souscrire à la CFE.

Les remboursements pratiqués par cet organisme sont les mêmes que ceux proposés par la Sécurité sociale française. Si le pays d'expatriation est un pays à coût médical important, les remboursements de la CFE ne couvriront pas la totalité des frais médicaux. Par ailleurs, la souscription à la CFE ne dispense pas les expatriés de payer des cotisations dues à l'assurance maladie du pays de résidence.

Souscrire une assurance « au  euro »
Proposée par les assureurs et courtiers en assurance, l'assurance santé au  rembourse les frais médicaux à partir du premier euro dépensé. Cette assurance maladie permet à l'expatrié d'être couvert pour les frais médicaux courants, les frais d'hospitalisation et le rapatriement. Dans certains contrats d'assurance, des options telles que la prise en charge des soins dentaires, optiques et maternité peuvent être ajoutées. Enfin, l'assurance expatrié au  inclut la responsabilité civile qui permet aux personnes d'être couvertes pour les blessures qu'elles pourraient infliger aux autres.

Notes et références

Assurance

Assurance de personnes à l'étranger en droit français


The strange-horned chameleon (Kinyongia xenorhina), also known as Rwenzori plate-nosed chameleon or single welded-horn chameleon, is a species of chameleon. It is native to the rainforests of the Ruwenzori Mountains of western Uganda and eastern Democratic Republic of the Congo.

The strange-horned chameleon is named for the large protuberance extending from the top of its snout, particularly prominent on the males of the species.  This feature is composed of two separate plates extending outwards from either side of the snout and merging at the end.  This feature has also earned it the alternate common name single welded-horn chameleon.  It also has a very high casque (a helmet-like structure towards the back of the skull).  The head and casque are covered with enlarged, plate-like scales.

Strange-horned chameleons are olive to brown in color.  Males range more towards olive and females more towards brown.  They can reach a total length of .  They have among the sharpest "teeth" and longest claws of any chameleon species.

The strange-horned chameleon has rarely been bred in captivity. Most of the current population is within the Rwenzori Mountains National Park. Suitable forest habitat has largely disappeared from outside the park, and some habitat destruction is also occurring inside the park. In addition, overcollecting for the live animal trade is a serious potential threat, even though the species is not much traded at present. The IUCN considers it near threatened. CITES lists it in the Appendix II.

References

Kinyongia
Lizards of Africa
Reptiles of the Democratic Republic of the Congo
Reptiles of Uganda
Reptiles described in 1901
Taxa named by George Albert Boulenger

Strange-horned chameleon


Johannes Michels (* 15. November 1938 in Laubach-Leienkaul/Eifel) ist ein deutscher Gehörlosen- und Schwerhörigenpädagoge, Schulleiter, Professor in Osnabrück sowie Autor.

Leben und Wirken

Michels absolvierte nach der Schulzeit eine Ausbildung zum Großhandelskaufmann. Nach abgeleistetem Wehrdienst arbeitete er in einer öffentlichen Verwaltung. Hier wurde er auch zum Personalratsvorsitzenden gewählt. Abitur machte er 1964 in Mainz. Es folgte ein Lehramtsstudium mit den Fächern Pädagogik- und Psychologie in Koblenz mit 1. Lehramtsexamen 1968. Danach war er als Lehrer tätig. Ein weiteres Studium in Köln, Bonn und Heidelberg schloss sich in den Fachgebieten Pädagogik/Didaktik, Pädoaudiologie, Psychologie, Sprachwissenschaft, Phonetik und Medizinaspekten an. Es folgte ein weiteres Staatsexamen 1971 in Heidelberg. Danach war er als Lehrer in Trier tätig. 1974 bestand er das 2. Staatsexamen. Im Jahre 1975 wurde er zum stellv. Direktor ernannt.

Nebenberuflich studierte er in Trier und Köln weiter und wurde 1978 in Köln promoviert. 1979 folgte die Berufung zum Direktor (Oberstudiendirektor) des späteren Landesbildungszentrums für Hörgeschädigte Osnabrück. Michels konzentrierte sich dabei besonders auf den Auf- und Ausbau der Schule für Schwerhörige (neben der Schule für Gehörlose) sowie die Einrichtung und Gestaltung des weiterführenden Bildungsgangs und vieler moderner Berufsfelder in der beruflichen Bildung für Gehörlose und Schwerhörige. Hierzu gehörte auch die Erarbeitung von Rahmenrichtlinien der Schulen für Gehörlose und Schwerhörige. Schließlich war er auch Mitbegründer des Behindertenforums Osnabrück.

Hochschullehrer
1981 wurde er Lehrbeauftragter für Behindertenpädagogik an der Universität Osnabrück, wo er 1990 auch zum Professor für die gleiche Fachrichtung ernannt wurde. Zum Professor der Universität Valencia (Spanien) wurde er 1993 für das Fachgebiet Logopedia in der Fakultät der Psychologie berufen. Professor der Hochschule und späteren Universität Zielona Góra (Polen) wurde er 1996. Dort lehrte er die Fachgebiete Linguistik, Idiomatik, "Phraseolexemik" und Phonetik der Germanistik.

Nach seiner Lehrtätigkeit widmete er sich dem Verfassen von Büchern mit spirituellen Schwerpunkten. So publiziert er auf den Gebieten der Nahtoderfahrungen und des geistigen Schutzwirkens Gottes.

Schriften (Auswahl)
 Volksschullehrer Bullerprotz, Andernach 1970
 Frühe Spracherziehung für hörgeschädigte und sprachentwicklungsgestörte Kinder, Berlin 1973, ISBN 3-7864-2599-X
 Effizienzüberprüfung von Methoden zur inhaltlichen Erarbeitung von Lesetexten bei schwerhörigen Schülern der Sekundarstufe I, Köln 1978
 Vom Lesebuch zur Buchlektüre, Kastellaun 1980, ISBN 3-8209-1651-2
 Berichte von der Jenseitsschwelle, Goldmann München 2008, ISBN 978-3-442-21832-5
 Zu Besuch im Himmel, St. Benno, Leipzig 2011, ISBN 978-3-7462-3156-3
 Zeichen des Himmels, Verlag St. Benno Leipzig 2013, ISBN 978-3-7462-3658-2 Pp
 Auch Zweifler kommen in den Himmel, St. Benno Leipzig 2014, ISBN 978-3-7462-4171-5
 Der Ärzte fette Beute ... und alles auf Rezept! DeBehr, Radeberg 2016, ISBN 978-3-95753-297-8
 Hilfe aus dem Himmel, DeBehr, Radeberg 2017, ISBN 978-3-95753-402-6
 Zu Besuch im Himmel, Erweiterte Neuausgabe, DeBehr, Radeberg 2017, ISBN 978-3-95753-403-3
 Das Glück ist mit den Dummen, deBehr, Radeberg 2018, ISBN 978-3-95753-590-0
 Wiedersehen im Himmel, Parvis-Verlag, Hauteville/Schweiz 2019, ISBN 978-2-88022-908-5
 Gottes mächtige Retter, Parvis-Verlag, Hauteville/Schweiz 2019, ISBN 978-2-88022-909-2
 Gotteszweifler am Himmelstor, deBehr, Radeberg 2020, ISBN 978-3-95753-807-9.
 Schule ohne Lehrer macht die Schulen leerer, deBehr, Radeberg 2021, ISBN 978-3-95753-912-0.

Weblinks
 Johannes Michels bei Random House, abgerufen am 15. Mai 2012

Einzelnachweise

Hochschullehrer (Universität Osnabrück)
Hochschullehrer (Universität Valencia)
Hochschullehrer (Zielona Góra)
Linguist
Sachbuchautor (Pädagogik und Psychologie)
Pädagoge
Deutscher
Geboren 1938
Mann

Johannes Michels


Endotel, kan ve lenf damarlarının iç yüzünü oluşturan doku. Dokuyu oluşturan hücrelere de endotel hücre adı verilir. Skuamöz yapıdaki bu hücreler basit (tek hücreden oluşan), ince bir katman oluştururlar.

Anjiyoloji
Dokular

Endotel


Kızılcakuyu, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında kesin bilgiler yoktur. Mahalleye ilk yerleşmeler 1800'lü yılların sonunda olmuştur. Mahallenin adı ise rivayete göre mahalledeki bir kuyudan gelir. Mahallede hemen su deposunun arkasında tarihi manastır yer alır.

Coğrafya
Muğla iline 81, Milas ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
Yerelnet

Milas'ın mahalleleri

Kızılcakuyu, Milas