James Brownlow William Gascoyne-Cecil, 2nd Marquess of Salisbury,  (17 April 1791 – 12 April 1868), styled Viscount Cranborne until 1823, was a British Conservative politician. He held office under The Earl of Derby as Lord Privy Seal in 1852 and Lord President of the Council between 1858 and 1859. He was the father of Robert Gascoyne-Cecil, 3rd Marquess of Salisbury, three times Prime Minister of the United Kingdom, and grandfather of Arthur Balfour, who also served as Prime Minister.

Background
Salisbury was the son of James Cecil, 1st Marquess of Salisbury, and Lady Emily Mary Hill, daughter of Wills Hill, 1st Marquess of Downshire.

Political career
Salisbury entered the House of Commons in 1813 as Member of Parliament for Weymouth and Melcombe Regis, a seat he held until 1817, and then sat for Hertford between 1817 and 1823.

In the latter year, he succeeded his father in the marquessate and entered the House of Lords. He served in the Lord Derby's first two cabinets as Lord Privy Seal in 1852 and as Lord President of the Council between 1858 and 1859. He was sworn of the Privy Council in 1826 and made a Knight of the Garter in 1842.

Apart from his political career he also served as titular Lord Lieutenant of Middlesex between 1841 and 1868, and followed his father as colonel of the Hertfordshire Militia. During a period of unrest in 1830 he raised the South Hertfordshire Yeomanry Cavalry and commanded it with the rank of major. He was promoted to lieutenant-colonel the following year when the regiment was expanded. In 1847, however, he exchanged with his second-in-command, James Grimston, 2nd Earl of Verulam, and reverted to the rank of major.

Family
Lord Salisbury was married twice. His first marriage was on 2 February 1821 to Frances Mary Gascoyne (born 25 January 1802, died 15 October 1839), daughter of Bamber Gascoyne of Childwall Hall, Lancashire, and his wife Sarah Bridget Frances Price. A biography of her by Carola Oman appeared in 1966. The couple had six children, including:
James Emilius William Evelyn Gascoyne-Cecil, Viscount Cranborne (29 October 1821 – 14 June 1865), died unmarried.
Lady Mildred Arabella Charlotte Gascoyne-Cecil (21 October 1822 – 18 March 1881), married Alexander Beresford Hope and had children.
Lord Arthur Gascoyne-Cecil (19 December 1823 – 25 April 1825), died in infancy.
Lady Blanche Mary Harriet (5 March 1825 – 16 May 1872), married James Maitland Balfour; mother of Prime Minister Arthur Balfour.
Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, 3rd Marquess of Salisbury (3 February 1830 – 22 August 1903), Prime Minister of the United Kingdom three times between 1885 and 1902, married Georgina Alderson and had children.
Lieutenant-Colonel Lord Eustace Brownlow Henry Gascoyne-Cecil (24 April 1834 – 3 July 1921), married Lady Gertrude Louisa Scott and had children.

Lord Salisbury's second marriage, on 29 April 1847, was to Lady Mary Catherine Sackville-West, daughter of George Sackville-West, 5th Earl De La Warr, and Elizabeth Sackville-West, Countess De La Warr, with whom he had five children:
Lord Sackville Arthur Cecil (16 March 1848 – 29 January 1898), died unmarried.
Lady Mary Arabella Arthur Cecil (26 April 1850 – 18 August 1903), married Alan Stewart, 10th Earl of Galloway.
Lady Margaret Elizabeth Cecil (1850 – 11 March 1919), died unmarried.
Lord Arthur Cecil (3 July 1851– 16 July 1913), married Elizabeth Ann Wilson and had children; married secondly, in 1902, Frederica von Klenck, daughter of diplomat Baron Otto von Klenck, of Gmunden, and his British-born wife née Stewart.
Lieutenant-Colonel Lord Lionel Cecil (21 March 1853 – 13 January 1901), died unmarried.

Lord Salisbury died in April 1868, aged 76, and was succeeded as marquess by his third, eldest surviving son, Robert. The Marchioness of Salisbury died in December 1900.

External links

References

1791 births
1868 deaths
James
Cranborne, James Gascoyne-Cecil, Viscount
Knights of the Garter
Lord-Lieutenants of Middlesex
Salisbury2
Hertfordshire Yeomanry officers
Lord Presidents of the Council
Lords Privy Seal
Cranborne, James Gascoyne-Cecil, Viscount
Cranborne, James Gascoyne-Cecil, Viscount
Cranborne, James Gascoyne-Cecil, Viscount
Cranborne, James Gascoyne-Cecil, Viscount
Salisbury, M2
James, Salisbury 2
Members of the Privy Council of the United Kingdom
Parents of prime ministers of the United Kingdom

James Gascoyne-Cecil, 2nd Marquess of Salisbury


Bonn Uluslararası Kongre Merkezi (Almanca: Internationales Kongresszentrum Bundeshaus Bonn - IKBB) Almanya'nın Bonn kentinde bir dizi binadan meydana gelen kongre ve sergi organizasyonu amaçlı tesis. Ren nehri kıyısında, hükûmet ve kamu binalarının yoğunlaştığı semtte yer alır. Merkezin bazı inşaatların tamamlanmasının ardından "Birleşmiş Milletler Kongre Merkezi" adını alması kararlaştırılmıştır.

Dış bağlantılar

 Bonn Uluslararası Kongre Merkezi

Almanya'daki kongre ve fuar merkezleri
Bonn'daki yapılar
1999'da tamamlanan etkinlik mekânları

Bonn Uluslararası Kongre Merkezi


STS-85 was a Space Shuttle Discovery mission to perform multiple space science packages. It was launched from Kennedy Space Center, Florida, on 7 August 1997.
A major experiment was the CRISTA-SPAS free-flyer which had various telescopes on board.

Crew

Mission highlights

The deployment and retrieval of a satellite designed to study Earth's middle atmosphere along with a test of potential International Space Station hardware highlighted NASA's sixth Shuttle mission of 1997. The prime payload for the flight, the Cryogenic Infrared Spectrometers and Telescopes for the Atmosphere-Shuttle Pallet Satellite-2 (CRISTA-SPAS-2) made its second flight on the Space Shuttle (previous flight STS-66 in 1994) and was the fourth mission in a cooperative venture between the German Space Agency (DARA) and NASA.

During the flight, Davis used Discovery'''s robot arm to deploy the CRISTA-SPAS payload for about 9 days of free-flight. CRISTA-SPAS consists of three telescopes and four spectrometers that measured trace gases and dynamics of the Earth's middle atmosphere. Davis also operated the robot arm for CRISTA-SPAS retrieval. The Shuttle Pallet Satellite (SPAS) on which the scientific instruments were mounted is a self-contained platform that provides power, command, control and communication with Discovery'' during free-flight.

Two other instruments mounted on the SPAS also studied the Earth's atmosphere. The Middle Atmosphere High Resolution Spectrograph Instrument (MAHRSI) measured hydroxyl and nitric oxide by sensing UV radiation emitted and scattered by the atmosphere, while the Surface Effects Sample Monitor (SESAM) was a passive carrier for state-of-the-art optical surfaces to study the impact of the atomic oxygen and the space environment on materials and services.

The crew also supported the Manipulator Flight Demonstration (MFD) experiment being sponsored by NASDA, the Japanese Space Agency. MFD consists of three separate experiments located on a support truss in the payload bay. The primary objective was to demonstrate the newly designed dexterous robot arm in the space environment, before installing on the Japanese Experiment Module (JEM) of the International Space Station.

Several Hitchhiker payloads, including the Technology Applications and Science Payload (TAS-01), the International Extreme Ultraviolet Hitchhiker (IEH-02), and the Ultraviolet Spectrograph Telescope for Astronomical Research (UVSTAR) were housed in Discovery's payload bay, operating independently of crew support during the flight.

The Microgravity Vibration Isolation Mount (MIM) experiment was operated by Canadian Space Agency astronaut Bjarni Tryggvason. The MIM experiment is a small double-locker size device designed to isolate International Space Station payloads and experiments from disturbances created by thruster firings or crew activity. MIM was operated for 30 hours with real-time data transmission to investigators on the ground. (Reference NASA Press Release 96–224)

Another experiment onboard STS-85 was the Southwest Ultraviolet Imaging System (SWUIS-01) from the Southwest Research Institute (SwRI) along with scientific collaborators from JPL, APL, and the University of Maryland. SWUIS (pronounced, "swiss") is a wide-field UV imager to which was used to observe comet Hale-Bopp. It is based around an 18-cm Maksutov UV telescope and a UV-sensitive, Xybion image-intensified CCD camera that frames at video rates (30 Hz). Each SWUIS observation period lasted approximately 3 hours, and garnered approximately 10^5 images in up to 7 filter bandpasses. SWUIS was operated from a 2-axis mount inside the Shuttle mid-deck cockpit, and looked out of the Shuttle through a quartz window. SWUIS can be pointed anywhere in a 4.5 deg cone around the centerline of the comet. Mission specialists set up and operated the instrument.

On Day 8, the crew was awakened by the song "You Will Go to the Moon" by Canadian artists Moxy Früvous, selected by astronaut Marc Garneau, the first Canadian in space.

The mission lasted a day longer than originally planned due to a threat of ground fog at Kennedy Space Center.

Media

See also

List of human spaceflights
List of Space Shuttle missions
Outline of space science

External links

 NASA mission summary
 STS-85 Video Highlights

Spacecraft launched in 1997
Space Shuttle missions
Articles containing video clips

STS-85


Louis Babin est un compositeur, chef d'orchestre, chef de chœur et trompettiste québécois.

Ses œuvres ont été interprétées ou commandées par plusieurs interprètes et ensembles, dont l'Orchestre classique de Montréal, l'Orchestre de chambre de Montréal, Eurochestries International, l'American Festival of Microtonal Music de New York, l'Orchestre symphonique de Laval, l'Orchestre Symphonique du Saguenay-Lac Saint-Jean, l'Orchestre symphonique des jeunes de Strasbourg, Euterbe (l'Orchestre symphonique du Poitou), le Quatuor Molinari, la violoniste Marie Cantagrill et l'Orchestre philharmonique de Moravie. Il s'est lui-même produit notamment à New York, Paris, Basel, Zurich, Toronto et Qingdao (Chine).

Biographie
Né le 16 août 1957 à Montréal, Louis Babin grandit à Laval dans une famille de musiciens amateurs. Dès l'âge de 9 ans, il étudie le piano et la trompette à l'École de musique Vincent d'Indy et entre au Conservatoire de musique de Montréal à l'âge de 15 ans où il étudie la trompette, l'alto et le contrepoint pendant 7 ans. Il a également étudié le jazz à l'Université Concordia, est titulaire d'une maîtrise en composition de l'Université de Montréal et d'une maîtrise en direction chorale de l'Université de Sherbrooke.

De 1991 à 2011, Louis Babin enseigne la théorie musicale à l'Institut Trebas.

En 1994, il réalise les arrangements pour la violoniste Angèle Dubeau et le quatuor à cordes Claudel qui interprète les pièces de Gerry Boulet sur son album posthume Jézabel, projet réalisé par Dan Bigras.

Le 10 avril 1995 a lieu le troisième concert bénéfice de l'église Saint-Arsène de Montréal. Louis Babin, alors trompettiste attitré de l'église, est le directeur musical de ce concert de Pierre Flynn, accompagné de la chorale du Gesù.

Entre 2002 et 2004, il accompagne Bruno Pelletier en tournée comme trompettiste.

Notamment en 2009 et 2011, il anime des projets de création musicale pour des étudiants d'écoles secondaires.

En 2012, il participe à la  édition du festival d'Eurochestries International avec l'Orchestre à cordes des jeunes de Laval.

En 2013, l'aide de Louis Babin est sollicitée par le patineur Eric Radford pour la réalisation de la trame musicale d'une musique que le patineur a lui-même composée pour les Jeux Olympiques de Sotchi de 2014, accompagné par sa partenaire Meagan Duhamel. Babin réalise alors l'orchestration de la pièce de Radford et l'enregistrement de l'œuvre avec les musiciens de l'Orchestre symphonique de Longueuil.

En 2016, Louis Babin devient le chef de chœur et directeur artistique de l'ensemble vocal Ô Chœur du Nord de Val-David. En 2019, il devient le chef de chœur et directeur artistique des Chanteurs de la Place Bourget. Et en 2020 il devient le chef de chœur et directeur artistique du Chœur Tremblant.

Saint-Exupéry : de cœur, de sable et d'étoiles
Le poème-symphonique, qui rend hommage à Antoine de Saint-Exupéry, est d'abord créé en France en 2012 pour le Festival Eurochestries International où il est à l'honneur lors des concerts de clôture du festival à Pons et Jonzac. À la suite du festival, l'Orchestre symphonique des jeunes de Strasbourg vient au Québec lors d'une tournée organisée par les Eurochestries interpréter l'œuvre-hommage de Louis Babin. L'enregistrement de l'album Saint-Exupéry : de cœur, de sable et d'étoiles paru en 2015 constitue un moment phare de la carrière de Louis Babin et est rendu possible grâce à une campagne de sociofinancement. La production de l'album a joui du soutien de la Fondation Antoine de Saint-Exupéry pour la Jeunesse. Le lancement a lieu le 14 novembre 2015 à Toulouse, d'où partaient, au début du siècle dernier, les pilotes de l'Aéropostale que Saint-Exupéry a immortalisés dans Vol de nuit. En plus de la pièce centrale, qui se décline en trois mouvements intitulés Vol de vie, Les adieux au Petit Prince et La marche des Hommes, l'album Saint-Exupéry : de cœur, de sable et d'étoiles et autre œuvres comporte aussi les pièces Couleurs et La suite du promeneur. Toutes les pièces de l'album ont été enregistrées par le Moravian Philharmonic Orchestra, alors sous la direction de Petr Vronský. Saint-Exupéry : de cœur, de sable et d'étoiles a aussi été joué par l'Orchestre symphonique de Laval dans le cadre des festivités célébrant le  anniversaire de l'orchestre et le 50e anniversaire de Laval en 2015.

Œuvres

Discographie

Compositions

Arrangements

Trompette

Musique de film et de scène
Om (2010), musique pour le court dessin animé de la réalisatrice Sanaa Legdani
Iqaluk (2009), musique originale pour le court dessin animé du réalisateur Jean-Philippe Côté
The List (2000), musique originale pour le long métrage du réalisateur Sylvain Guy
Le voleur d'étoiles (1998), musique originale pour le court métrage du réalisateur français Philippe Monpontet
La légende du roi Arthus (1997), musique originale pour la pièce de théâtre de Mario Boivin et Michel Garneau
Zie  37e Stagen (1997), musique originale pour le court métrage du réalisateur Sylvain Guy
Polaroid (1994), musique originale pour le court métrage de la réalisatrice Anne-Marie Losique
Le Bossu de Notre-Dame (1993), musique originale pour la pièce de théâtre de Richard Lemire tirée du roman de Victor Hugo
L'autoportrait (1993), musique originale pour le court métrage de la réalisatrice Denise Labrie
Stéréotypes (1992), musique originale pour le court métrage du réalisateur Jean-Marc Vallée
I Won't Dance (1991), musique originale pour le long métrage du réalisateur Hunt Hoe
Mackenzie King and the Conscription Crisis (1990), musique originale pour le court métrage documentaire (ONF)
L'amour volé (1990), musique originale pour le court métrage du réalisateur Pierre Vallée
The Trade (1986), musique originale pour le court vidéo dramatique du réalisateur Sylvie Bélanger
Deaf and Mute (1986), musique originale pour le long métrage du réalisateur Hunt Hoe
Closing Time (1984), musique originale pour le court métrage du réalisateur Hunt Hoe
C'est pas parce qu'on est jeune qu'on n'est pas pareil (1982), musique originale pour la pièce de théâtre d'André Miville-DesChênes
L'amiral blanc (1980), musique originale pour la pièce de théâtre d'Yves Brodeur et Carolanne St-Pierre
Les filles de l'amour divin (1980), musique originale pour la pièce de théâtre de François Beaulieu

Distinctions
 Finaliste au Concours de musique québécoise (volet composition) du Centre de musique canadienne en 2013
 Mention spéciale pour sa pièce pour piano Duel au concours international IBLA Grand Prize en 2010

Liens externes
louisbabin.com
Eurochestries International

Notes et références

Chef d'orchestre québécois
Chef de chœur canadien
Compositeur québécois
Naissance à Montréal
Naissance en août 1957

Louis Babin


El oxitalán es un tipo de fibra orgánica, parecida a la elastina, que se encuentra en varios tipos de tejidos que están sometidos a constantes esfuerzos de tracción, compresión o simplemente deformación elástica. Esta sustancia, se compone principalmente de 2 tipos de proteínas microtubulares como son la Fibrilina-1 (que esta en una elevada concentración) y la Fibrilina-2 (que se encuentra en menor concentración, pero limita el desarrollo de la fibra de oxitalán).

La microfibrilla formada por las dos proteínas anteriores se une a otras microfibrillas del mismo tipo para formar, cuando se han unido bastantes, un haz de microfibrillas, a lo que conocemos con el nombre de Oxitalán.
Se piensa además, que gracias a diferentes tipos de proteínas que se encuentren en la matriz extracelular (un ejemplo sería la Fibulina-5) estas microfibrillas se pueden unir a la tropoelastina, que es la molécula precursora extracelularmente de la elastina, lo que ayudaría a una unión entre estos dos tipos de fibras.

El oxitalán se observa en muy alta cantidad en el ligamento periodontal, se asocia a los vasos que irrigan este y sus funciones son:
 Servir de sostén a las células y promover elasticidad al tejido, al mismo tiempo que aumenta su resistencia y rigidez.
 Gracias a su asociación a los vasos, los organiza y reordena cuando se produce un cambio en la estructura del ligamento periodontal (producido en mayor medida por las fuerzas que se ejercen sobre los dientes).
 Ayudar a la deposición de células durante la erupción dental.

El oxitalán se embebe en el tejido óseo del hueso alveolar y en el tejido del cemento dental. Cuando estos se mineralizan, queda anclada en la zona, a igual que el colágeno y la elastina.

Referencias

Véase también
 Periodoncia
 Periodontitis

Enlaces externos
 PERIOBLOG: Clases y artículos de Periodoncia - Cátedra de Periodoncia II de la Facultad de Odontología de la UNMSM, Decana de América a cargo del Dr. Sixto Grados Pomarino
 SEPA: Sociedad española de periodoncia y osteointegración

Bioquímica
Periodonto
Periodontología
Dientes
Biología molecular

Oxitalán


Vilas Boas Portekiz'de Vila Flor belediyesine bağlı olan, 28,57 km² yüzölçümüne sahip, 715 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Flor

Vilas Boas (Vila Flor)


ICY fue un trío de cantantes formado por Pálmi Gunnarson, Helga Möller y Eiríkur Hauksson. Los ICY fueron los primeros representantes de Islandia en el Festival de Eurovisión.

Festival de Eurovisión
Islandia participó por primera vez el Festival de Eurovisión en 1986, para elegir al representante la radiotelevisión pública islandesa RÚV realizó una gala el 15 de marzo en Reikiavik. El ganador de la gala fue Pálmi Gunnarsson, pero quiso que le compañasen al Festival Eiríkur Hauksson que también participó en la final y la cantante Helga Möller, formando el trío ICY. El Festival de la Canción de Eurovisión 1986 tuvo lugar en Bergen, Noruega. Actuaron en sexto lugar con la canción "Gleðibankinn" (El banco de la alegría), que acabó en 16.º lugar de un total de 20 países.

Eiríkur Hauksson representó a Noruega en el Festival de la Canción de Eurovisión 1991 como integrante del grupo Just 4 Fun y a Islandia como solista en el Festival de la Canción de Eurovisión 2007. Tanto Pálmi Gunnarson como Helga Möller intentaron ganar las finales islandesas para representar al país en el Festival, peron no lo consiguieron.

Referencias

Representantes de Islandia en Eurovisión
Participantes en Eurovisión 1986
Grupos de pop de Islandia
Tríos de música de Islandia

ICY


La route régionale 360 () est une route régionale allant de Elimäki à Kouvola jusqu'à Kausala à Iitti en Finlande.

Présentation
La seututie 360 est une route régionale de la Vallée de la Kymi.

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

360

Transport à Kouvola
Transport à Iitti

Seututie 360


HeForShe (El pentru Ea) este o campanie de solidaritate pentru emanciparea femeilor inițiată de UN Women. Scopul acesteia este de a promova egalitatea prin încurajarea bărbaților de a se implica activ în lupta împotriva inegalității dintre femei și bărbați. Plecând de la ideea că egalitatea de gen este o problemă ce afectează toată lumea din punct de vedere social, economic și politic, campania dorește să implice băieții și bărbații în ceea ce se considera înainte a fi "lupta femeilor de către femei".

Site-ul HeForShe conține o hartă care folosește geolocalizarea pentru înregistrarea angajamentului asumat al băieților și bărbaților privind această campanie. De asemenea, site-ul cuprinde și planuri de implementare pentru agențiile ONU, indivizi și societatea civilă.

"Inițial, am pus întrebarea, 'Le pasă bărbaților de egalitatea de gen?' și am aflat că le pasă, a spus Elizabeth Nyamayaro, consultant senior al directorului executiv UN Women. "Apoi am început să primim multe emailuri de la bărbați care s-au semnat și care acum vor să facă mai mult."

Istoric
Campania HeForShe a fost lansată pe 20 septembrie 2014 la sediul ONU din New York de către Ambasadoarea UN Women Emma Watson care a ținut un discurs memorabil despre calea ei către feminism și a invitat bărbații din toată lumea să se împlice în promovarea egalității de gen. Aceasta spune că HeforShe este despre libertate și dorește ca "bărbații să preia această mentalitate pentru ca fiicele, mamele și surorile lor să fie eliberate de prejudecăți și pentru ca fiii lor să aibă permisiunea de a fi vulnerabili"

Misiune
Campania are scopul de a se alinia cu Planul Strategic al UN Women care se bazează pe următorii piloni:
 accelerarea dezvoltării economice a femeilor
 încurajarea participării femeilor la viața politică și în funcții de conducere
 sprijinirea rolului femeilor în pace și securitate
 eliminarea violenței de gen

Proiectul IMPACT 10x10x10
UN Women a lansat Proiectul IMPACT 10x10x10 pe 23 ianuarie 2015 pentru a înainta în lupta pentru emanciparea femeilor și egalitatea de gen. Această inițiativă a fost gândită ca un plan de la trei la cinci ani în care toate eforturile să se concentreze asupra guvernelor, corporațiilor și universităților ca instrumente ale schimbării.

IMPACT 10x10x10 Champions își propune să obțină angajamentul formal din partea a 10 personalități din domeniul Universitatii, administratiei si sectorului privat în scopul învingerii inegalității de gen. Astfel, 10 șefi de stat, 10 reprezentanți ai întreprinderilor și 10 rectori de Universitate se angajează să promoveze egalitatea de gen în domeniile în care acționează.

În topul de 8 Campioni Șefi de Stat se află și România (alături de Finlanda, Islanda,Republica Indonezia, Japonia, Republica Malawi, Rwanda, Suedia).
Klaus Werner Iohannis a făcut următoarea declarație la lansarea "Raportului comun HeForShe 10x10x10 IMPACT Champions": "În România, suntem pe deplin angajați în susținerea unei abordări integratoare a egalității de gen ca element-cheie pentru promovarea politicilor sensibile la problematica egalității de gen și ca un instrument puternic de protecție și sprijin pentru victimele violenței domestice"

Conversație pe Facebook cu Emma Watson cu ocazia Zilei Internaționale a Femeii
Pentru a celebra Ziua Internațională a Femeii pe 8 martie 2015, Emma Watson a găzduit o conversație live pe Facebook în care a vorbit despre problemele identificate în egalitatea de gen plecând de la plata inegală până la aspecte ce afectează și stereotipurile privind rolurile și identitățile de gen.

Criticile la adresa Campaniei HeForShe
Au fost aduse critici la adresa numelui campaniei care presupune existența unui cuplu: el și ea. De asemenea, este luat în considerare și stereotipul conform căruia bărbatul puternic trebuie să se implice pentru a apăra femeia sensibilă, în postura de victimă. O parte din critici se concentrează asupra ideii că această campanie este condusă de femei privilegiate ale ONU care nu au fost victime ale inegalității de gen.

Referințe

Drepturile femeii
Fondări în 2014
Drepturile omului
Discriminare

Campania HeforShe


Augusta Christie-Linde (née Andersson le  dans la paroisse de Linde, Västmanland, et morte  à Stockholm) est une zoologiste suédoise, spécialiste des espèces marines.

Biographie
Augusta Christie-Linde naît dans le comté de Västmanland. Elle est la fille d'Augusta Larsson et d'Anders Andersson, fermiers d'Ernebäck dans la paroisse de Västra Vingåker. Elle obtient son diplôme de fin d'études secondaires à Örebro en 1888, puis un baccalauréat en philosophie à l'université d'Uppsala en .

Christie-Linde commence sa carrière comme enseignante, de 1892 à 1894, d'abord à l'école primaire pour filles de Söderhamn puis au lycée de filles de Stockholm et dans un lycée mixte d'Östermalm. Elle se marie en 1898 avec Edvart Eilart Christie-Linde, un juriste, et le couple a un fils né en 1902. Elle poursuit ses études dans le département de zootomie de l'université de Stockholm, sous la direction du zoologiste .

Wilhelm Leche la nomme son assistante au département de zoologie de l'université de Stockholm, où elle enseigne de 1896 à 1901. Elle soutient sa thèse de doctorat, intitulée Der Bau der Soriciden und ihre Beziehungen zu andreren Säugetieren (La construction des soricides et leurs relations avec les autres mammifères) en 1908, et obtient son doctorat l'année suivante, en 1909, alors que l'université de Stockholm ne délivre des doctorats aux femmes qu'à partir de 1904.

Elle est zoologiste « extraordinaire », c'est-à-dire à temps partiel, au département des invertébrés du musée suédois d'histoire naturelle, où elle travaille comme conservatrice et assistante du musée de 1916 à 1940.

Elle est l'autrice d'une trentaine d'articles de zoologie, traitant de l'anatomie et de la systématique des mammifères, publiés dans des revues allemandes et anglaises. Elle a apporté sa principale contribution à travers ses recherches sur les oursins nordiques, arctiques et antarctiques, et elle est la première à étudier en détail les espèces d'oursins suédois.

Elle meurt à Stockholm le . Elle est inhumée au Norra begravningsplatsen de Solna.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Liens externes

Zoologiste suédois
Femme zoologiste
Naissance en mars 1870
Naissance dans le comté de Västmanland
Décès en septembre 1953
Décès à Stockholm
Décès à 83 ans

Augusta Christie-Linde


Kys mor, skat! er en dansk ungdomsfilm fra 1990, der er instrueret af Carsten Sønder efter eget manuskript.

Handling
En dramatisk fortælling om en mor og hendes søn. Moderen er taxachauffør og vil leve sit eget liv, hvorfor sønnen det meste af tiden er overladt til sig selv. Drengen lider under moderens ubændige søgen efter kærlighed. Han pjækker fra skolen, bliver involveret i biltyverier og opholder sig i BZ-miljøer. Filmen ender tragisk med sønnens voldsomme død under en biljagt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Ungdomsfilm fra Danmark
Danske film fra 1990

Kys mor, skat!


Kup Hrvatske u kuglanju je hrvatsko klupsko kup natjecanje u kuglanju u ženskoj konkurenciji, kojeg orgnizira Hrvatski kuglački savez.

O natjecanju
Kup Hrvatske je prvo izdanje imalo u sezoni 2009./10.,  te se igra pretežno u proljetnom dijelu sezone, a prethode mu kup natjecanja po županijskim i regionalnim savezima.
Igra se po jednostrukom kup-sustavu, a sudionici poluzavršnice igraju na završnom turniru.

Pobjednici i finalisti

Unutrašnje poveznice
 Hrvatski kuglački savez
 Kup SR Hrvatske u kuglanju za žene
 Prva hrvatska kuglačka liga za žene
 Kup Hrvatske u kuglanju za muškarce

Vanjske poveznice
 kuglanje.hr, Hrvatski kuglački savez
 kuglacki-savez-os.hr, Kuglački savez Osječko-baranjske županije

Izvori
 kuglanje.hr, Bilten
 kuglacki-savez-os.hr, Rezultati, pristupljeno 30. ožujka 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, Kup Republike Hrvatske - Kronologija finala 2010.-2019. , preuzeto 3. srpnja 2019.

Kup Hrvatske u kuglanju za žene


Mange skove små er en dokumentarfilm fra 1952 instrueret af Svend Aage Lorentz.

Handling
Da istiderne er forbi, vandrer først birken ind i Danmark, derefter kommer efter hinanden fyrren, egen og bøgen. Skovens farligste fjende, mennesket, huggede til sin egen skade hensynsløst væk af træerne. Først med skovloven af 1805 blev der mulighed for at give skovene den rette pasning, så de kunne få nationaløkonomisk betydning: For hvert træ, der fældes, plantes der et nyt. Ved udskiftningen omkring 1800 blev også skovarealerne mange steder delt op, således at landbrugsejendommene kom til at omfatte et lille stykke skov. Pasningen af disse små skove er nu et problem, idet deres ejere ofte lader dem ligge hen til ingen nytte - og til skade for skoven. Småskovsforeningerne, der støttes af staten, yder vejledning og bistand ved de små skoves pasning.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1952

Mange skove små


An Dendrocalamus elegans in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Richard Eric Holttum. An Dendrocalamus elegans in nahilalakip ha genus nga Dendrocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrocalamus

Dendrocalamus elegans


أنجیردان  (بالفارسية: روستاى أنجیردان )، قرية صغيرة تتبع لـالبلدة المركزية (بالفارسية: بخش مركزى ) من توابع مدينة بستك وتقع في غرب محافظة هرمزگان في جنوب إيران. تقع هذه القرية على بعد 24 كيلومتراً جنوب شرقي قرية رودبار، وعل بعد 30 كيلومتراً شمال قرية جيحون. سميت بـ(أنجیردان) لوجود غابة كثيفة من أشجار أنجير، أي أشجار التين الجلبي.

حدود قرية ایلود
حدود قرية أنجیردان: من الشمال جيحون، ومن الجنوب دزكان، ومن الغرب قرية رودبار، ومن الشرق تنتهي بـقرية كهورستان.

السكان
يبلغ عدد سكان هذه القرية حسب تعداد السكان لعام 2006 للميلاد، (507) نسمه تشكل (151 عائلة)، من أهل السنة والجماعة وعلى المذهب الشافعي. يتكلون الفارسية باللهجة المحلية، لهم مدارس: ابتدائية، والاعدادية، وكذلك بها 5 برك لحفظ مياه ألأمطار، ومكتب لتحفيظ القرآن الكريم. كذلك بها أراضي شاسعة لزراعة القمح والشعير، ومزارع النخيل.

المصادر

 الكوخردى، محمد، بن يوسف، (كُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِيةَ عَلي ضِفافِ نَهر مِهران) الطبعة الثالثة، دبى: سنة 1997 للميلاد.
 محمدیان، كوخردى، محمد.  « شهرستان بستک وبخش کوخرد »  ج1. چاپ أول، دبی: سال انتشار 2005 میلادی. (فارسي)
 عباسی، قلی، مصطفی،  «بستک وجهانگیریه»، چاپ أول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال 1372 خورشیدی.
 سلامى، بستكى، أحمد.  (بستک در گذرگاه تاریخ)  ج2 چاپ أول، 1372 خورشيدى.
 عباسی، قلی، مصطفی،  «بستک وجهانگیریه»، چاپ أول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال 1372 خورشیدی.
 محمدیان، كوخردى، محمد،  (شهرستان بستک وبخش کوخرد) ، ج1. چاپ أول، دبی: سال انتشار 2005 میلادی.
 بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسايه، چاپ زيتون، انتشار سال 1384 خورشیدی.
 بنى عباسيان، بستكى، محمد اعظم،  « تاريخ جهانگيريه»  چاپ تهران، سال 1339 خورشيدى.
 بختيارى، سعيد، ،  « اتواطلس إيران » ، " مؤسسه جغرافيايى وكارتگرافى گيتا شناسى، بهار 1384 خورشيدى

انظر أيضاً
  كوخرد حاضرة إسلامية على ضفاف نهر مهران

وصلات خارجية
 التقسيمات الادارية لمحافظة هرمزگان

أماكن مأهولة في مقاطعة بستك
البلدة المركزية
مدن إيران

انجيردان


මහාකාලී අම්මාන් කෝවිල ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ මෝදර පිහිටි හින්දු කෝවිලකි. එය කාලයට සහ මරණයට අධිපති හින්දු දේවතාවිය වන මහාකාලී සඳහා ඉදිකර ඇත. ප්‍රාදේශීය විශ්වාසයට අනුව, මෙම කෝවිල ලන්දේසි යුගයේ සිට පැවත එන බවට විශ්වාස කෙරේ. කෝවිලේ ප්‍රධාන උත්සවය සෑම වසරකම ජනවාරි මාසයේදී පැවැත්වේ..

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ හින්දු ධර්මය

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
කාලි මෑණියන් දඬුවම් දෙන කතාව ඇත්තද ?

මහාකාලී අම්මාන් කෝවිල, මෝදර


Svijet

Zgrade i druge građevine

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Zgrade i druge građevine
 Započeta gradnja Kuće Nakić u Splitu (dovršena )
 Započeta gradnja zgrade Sumpornih toplica u Splitu (dovršena )

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Arhitektura u 1901.


Carlos Alberto «Piscis» Restrepo Isaza (Medellín, Antioquia, 5 de marzo de 1961) es un entrenador colombiano. Actualmente no dirige a ningún club.

Biografía
Nació el 5 de marzo de 1961 en Medellín, Antioquia, Colombia. A nivel juvenil jugó para las divisiones menores del Atlético Nacional y Deportivo Independiente Medellín, además formó parte de la Selección de fútbol de Antioquia. Está casado con Angela María Uribe y tienen tres hijos, Juanita, Felipe y Camilo.

No tuvo la oportunidad de jugar el deporte profesional debido a una lesión, así que comenzó su carrera como entrenador a los 20 años. Después de algún tiempo empleado en gestionar en las ligas menores y los equipos regionales en su país natal, se hizo cargo de varios equipos sub-17 y Sub-20 de Colombia.

En Colombia dirigió a nivel profesional en Once Caldas (de 1992 a 1994), Junior (de 1995 a 1996), Independiente Medellín (de 1996 a 1997), Deportes Tolima (en 1998), Deportes Quindío (en 1999) y Deportivo Pasto (en 2000); en 1995 logró el título del campeonato colombiano dirigiendo al Junior de Barranquilla. Luego en 2001, pasó a dirigir al Deportivo Táchira de la Primera División Venezolana, supliendo en el cargo al entrenador uruguayo Walter Roque.

Llegó a Costa Rica en 2002, y entrenó a Municipal Pérez Zeledón por tres años, donde ganó el Campeonato Apertura de primera división de Costa Rica en 2004 contra todo pronóstico. En 2005 fue firmado por el Brujas F.C., luego en 2007 por la Liga Deportiva Alajuelense y finalmente en 2008 por el club Liberia Mía. Después fue designado como Director Técnico del Puntarenas Fútbol Club hasta finales de 2009.

A finales de 2009 llegó para dirigir al Club Deportivo Olimpia, uno de los equipos más populares de Honduras, con el cual logró el título de la Liga Nacional de Honduras en el Torneo Clausura 2009-2010. En la Concacaf Liga Campeones 2010-11, el profesor Restrepo logró clasificar al Olimpia a los cuartos de final por encima de Toluca de México, Puerto Rico Islanders de Puerto Rico y FAS de El Salvador. En los cuartos de final enfrentó a su archi-rival a nivel centroamericano Saprissa, con el cual cayó derrotado con un resultado global de 3-1. En la décima fecha del Clausura 2011 renunció al cargo. Posteriormente, regresó a Costa Rica dónde dirigió nuevamente al Municipal Pérez Zeledón hasta final de 2011.

En el año 2012 fue designado como Director Técnico de la Selección Colombia Sub-20. El 3 de febrero de 2013 se corona campeón del Sudamericano Sub-20 de 2013 con la Selección de fútbol sub-20 de Colombia. Igualmente clasificándola al Mundial Sub-20 de 2013 en Turquía, en el cual la selección fue eliminada en octavos de final pero teniendo a una gran cantidad de sus jugadores reconocidos como los más destacados del torneo, tales como Juan Fernando Quintero y John Córdoba. Previamente dirigió en el Torneo Esperanzas de Toulon de 2013, en donde sus dirigidos terminaron subcampeones tras perder frente a Brasil. En los juegos bolivarianos de ese mismo año, gana el torneo masculino de fútbol bolivariano con la selección sub-18 de Colombia.

En mayo de 2014 dirigió a Colombia en el Torneo Esperanzas de Toulon de 2014. Su equipo integraría el Grupo B junto a las Sub-20 de Brasil, Inglaterra, Corea del Sur y Catar. En el primer partido su equipo perdió ante Brasil (1-2), luego perdió con Corea del Sur (0-1) y empató con Catar e Inglaterra (1-1). Quedando así eliminados en la primera ronda con 2 puntos y en el penúltimo lugar del grupo. Meses después se anunció que la Selección de fútbol de Honduras estaría interesada en los servicios del técnico colombiano.

Clubes

Como asistente técnico

Como entrenador
Datos hasta el último partido dirigido el 17 de mayo de 2023

Palmarés

Campeonatos nacionales

Campeonatos internacionales

Campeonatos internacionales amistosos

Referencias

Enlaces externos
 «Carlos Restrepo en Transfermarkt»

Futbolistas de Medellín
Entrenadores del Club Deportivo Olimpia
Entrenadores del Deportes Tolima
Entrenadores del Junior
Entrenadores del Once Caldas
Entrenadores del Deportivo Pasto
Entrenadores del Deportes Quindío
Entrenadores de fútbol que nunca jugaron profesionalmente
Entrenadores de fútbol de Colombia
Entrenadores del Deportivo Independiente Medellín
Entrenadores del Deportivo Táchira Fútbol Club
Entrenadores de la Liga Deportiva Alajuelense

Carlos Restrepo Isaza


Jakob Philipp Kulik (* 20. April 1793 in Lemberg, Galizien; † 28. Februar 1863 in Prag) war ein österreichischer Mathematiker, der vor allem für seine umfangreichen Faktortafeln bekannt ist.

Leben

Jakob Philipp Kulik studierte zunächst Philosophie, dann Jura und schließlich Mathematik. Im Jahr 1814 bewarb er sich auf die Stelle eines Professors für elementare Mathematik in Olmütz. 1816 wurde er Professor für Physik am Lyzeum in Graz. 1822 erhielt er den Doktortitel. 1826 wurde er Professor für Mathematik an der Universität in Prag, wo er bis zu seinem Tod lebte.

Kuliks Mathematische Tafeln
1825 nannte Kulik eine Faktortafel der Zahlen bis 30 Millionen, die allerdings heute nicht mehr zu existieren scheint. Es ist auch unklar, ob diese Tafel tatsächlich fertiggestellt worden ist.

Von ungefähr 1825 bis 1863 fertigte Kulik eine Faktortafel der Zahlen bis 100.330.200 (außer den durch 2, 3 oder 5 teilbaren Zahlen). Diese Tafel hatte im Wesentlichen dieselbe Ausführung wie die Tafel bis 30 Millionen, und es ist daher wahrscheinlich, dass die Arbeit an diesem Magnus canon divisorum von Mitte der 1820er Jahre bis zu Kuliks Tod 1863 dauerte, als diese Tafeln immer noch unvollendet waren. Die Handschriften füllen acht Bände mit insgesamt 4212 Seiten und werden – bis auf den verloren gegangenen zweiten Band – im Archiv der Österreichischen Akademie der Wissenschaften aufbewahrt.

Werke
 Jakob Philipp Kulik: Handbuch mathematischer Tafeln. Grätz: Christoph Penz, 1824.
 Jakob Philipp Kulik: Divisores numerorum decies centena millia non excedentium. Accedunt tabulæ auxiliares ad calculandos numeri cujuscunque divisores destinatæ. Tafeln der einfachen Factoren aller Zahlen unter Einer Million, nebst Hülfstafeln zur Bestimmung der Factoren jeder größeren Zahl. Graz 1825.
 Jakob Philipp Kulis: Der tausendjährige Kalender. Ein nützliches Handbuch für Historiographen, Diplomatiker, Archivare, Richter, Advokaten, Landgeistliche, und überhaupt für jene, welche die in den alten Manuskripten, Geschichtsbüchern, und Urkunden vorkommenden chronologischen Daten zu bestimmen haben. Prag 1831. Prag 21834.
 Jakob Philipp Kulik: Lehrbuch der höheren Analysis. Mit 3 Steintafeln. Prag 1831. Prag 21843.
 Jakob Philipp Kulik: Theorie und Tafeln der Kettenlinie. Prag 1832. (Abhandlungen der Königlichen Böhmischen Gesellschaft der Wissenschaften, Neue Folge 3, Bd. 5.)
 Jakob Philipp Kulik: Sammlung von Tafeln zur Erleichterung des Studiums der Mathematik, und mit Rücksicht ihrer Anwendbarkeit auf Zwecke des praktischen Lebens. 1833.
 Jakob Philipp Kulis: Untersuchungen über die Kettenbrückenlinie. Mit 2 Steintafeln. Prag 1838.
 Jakob Philipp Kulik: Anfangsgründe der höheren Mechanik. Mit dreiundzwanzig Steintafeln. Leipzig; Prag 1846.
 Jakob Philipp Kulik: Tafeln der Quadrat- und Kubik-Zahlen aller natürlichen Zahlen bis Hundert Tausend, nebst ihrer Anwendung auf die Zerlegung großer Zahlen in ihre Faktoren. Nach einer neuen Methode berechnet. Leipzig 1848.
 Jakob Philipp Kulik: Neue Multiplikationstafeln. Ein unentbehrliches Hülfsmittel für Jedermenn, um schnell, sicher und ohne Ermüdung zu rechnen. (PDF; 33,9 MB) Leipzig 1851.
 Jakob Philipp Kulik (Hg.): Tafeln der hyperbolischen Sektoren und der Längen elliptischer Bögen und Quadranten. Leipzig 1851.
 Jakob Philipp Kulik: Über die Tafel primitiver Wurzeln. In: Journal für die Reine und Angewandte Mathematik 45 (1853), S. 55–81.
 Jakob Philipp Kulik: Beiträge zur Auflösung höherer Gleichungen überhaupt und der kubischen Gleichungen insbesondere. Prag 1860. (Abhandlungen der königlichen Böhmischen Gesellschaft der Wissenschaften, Folge 5, Bd. 11.), S. 21–123.
 Jakob Philipp Kulik: Magnus Canon Divisorum. Handschrift, um 1825–1863.

Literatur

Weblinks
 Rekonstruktion von Kuliks Tafeln auf LOCOMAT, Online-Bibliothek mathematischer Tafeln.
 Archiv der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, BG 13: Nachlässe und Manuskripte.

Mathematiker (19. Jahrhundert)
Person (Kaisertum Österreich)
Hochschullehrer (Prag)
Geboren 1793
Gestorben 1863
Mann

Jakob Philipp Kulik


خولان قبيله في اليمن منها خولاني بني عامر وخولان الطوال ومنها بني خولان، الساكنين عزلة وادي بني خولان مديرية جبل حبشي محافظة تعز، ووادي بني خولان منطقه زراعيه خصبه يقع بين مديرية جبل حبشي أسفل مدينة يفرس مرقد قبر الولي الصالح الشيخ أحمد بن علوان ومديرية المعافر، روافد الوادي من السيول التدفقه من جبل صبر عبر المسراخ ووادي الكلائبه الذي يعتبر امتداد له.

أودية اليمن

وادي بني خولان


මානව ඉතිහාසහයේ වඩාත්ම විනාශකාරි යුද්ධය වු දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය පදනම් කරගෙන එක්සත් ජාතීන්බිහිවුයේ සියලු දෙනා සඳහා වඩා යහපත් ලෝකයක් ගොඩ නැගිමටයි අන්තර් ජාතික සාමය හා ආරක්ෂාව තහවුරු කිරිමේ සිට මිනිස් වර්ගයා මුහුණ දෙන දරිද්‍රතාව පරිසරික විනාශය ජල අර්බුදය ඒඩ්ස් ත්‍රස්තවාදය හා අපරාධ වැනි සියලු දෙනාට  පොදු අභියෝග ජය ගැනිමේ අභිලාෂාය මෙහි අරමුණු අතර වේ .  එබැවින් සෑම මනුෂ්‍යයකුගේම දෛනික ජිවිතය හා එක්සත් ජාතීන් අතර කිසියම්  හෝ සබඳතාවක් තිබෙන තරමට එය අද අපට අත්‍යාවශ්‍ය සංවිධානහක් බවට පත්ව ති‍බේ.

එක්සත් ජාතීන් යනු

එක්සත් ජාතීන් ලෝක සාමය හා සමාජ ප්‍රගතිය උදෙසා ස්වේඡාවෙන් එක් වි සිටින්නා වු ස්වාධින රටවල අනන්‍ය සම සංවිධානයකි සාමාජික රටවල් 51ක් සහිතව 1945 ඔක්තෝම්බර් 24වන දා එය නිල වශයෙන් ආරම්භ විය අද එහි සමාජිකත්වය රටවල් 193කි.[[රූපය:]MAP.png]

එක්සත් ජාතීන් ආරම්භ වුයේ

දෙවන ලෝක යුද්ධයේ අමිහිරි සිදුවිම් එක්සත් ජාතීන් බිහි කිරිමට හේතු සාධක විය එහිදි දශලක්ෂ  සංඛ්‍යාත ජනයා මිය ගියහ තවත් දශලක්ෂ සංඛ්‍යාත පිරිස් අවතැන් වුහ ලෝක නායකයෝ සාමය උදා කිරිමට හා අනාගත යුද්ධ වැලැක්විමට නම් සියලු ජාතීන් ලෝක සංවිධානයක් මඟින් එකට වැඩ කිරිමෙන් හැකි බව තේරුම් ගත්හ එහි ප්‍රතිඵලය වුයේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයයි.

එක්සත් ජාතීන් ක්‍රියාත්මක වන්නේ

මෙයට ක්‍රියාත්මක විමට මඟ පෙන්වන්නේ  එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රඥාප්තියයි. එය සාමාජික රටවල අයිතිවාසිකම් යුතුකම් හා ඔවුන් විසින් නියම කරගෙන ඇති අරමුණු සපුරා ගැනිම පිණිස කළ යුත්තේ කුමක්දැයි පැහැදිලි කරන රිති මාලාවකි. කිසියම් ජාතීයක් එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජිකත්වය ලැබු විට ප්‍රඥාප්තියට අඳාල අරමුණු හා නිති පිළිගනි.

ව්‍යුහය

එක්සත් ජාතින්ගේ ක්‍රියාකාරකම් ලෝව පුරා පැතිර පවතින අතර ඒවා සිදු කෙරෙන ප්‍රධාන ආයතන හයක් පවති .

1. මහා මණ්ඩලය

2. ආරක්ෂක මණ්ඩලය

3. භාරකාරත්ව මණ්ඩලය

4. අන්තර් ජාතික අධිකරණය

5. ආර්ථික හා සමාජ මණ්ඩලය

6. ලේකම් කාර්යාලය

එක්සත් ජාතීන්ගේ මෙහෙවර

වඩා යහපත් වඩා සුරක්ෂිත හා වඩා සාධාරණ ලෝකයක් ගොඩ නැඟිම ආරම්භයේ සිටම එන්සත් ජාතීන්ගේ අරමුණ විය මේ අරමුණ ඉටු කරගැනිම  සඳහා එක්සත් ජාතීන් හා ඊට අයත් සංවිධාන 1945 සිට මේ දක්වා ඉටු කළ මෙහෙවර.

සාමය හා ආරක්ෂාව පවත්වා ගැනිම

සාම සාධක හමුදා සහ නිරික්ෂණ දුත මෙහෙවර 56ක් ස්ථාපනය කිරිමෙන් සාකච්ඡා මෙහෙවර ඉදිරියට  ගෙනයාමට අවශ්‍ය සන්සුන් පරිසරය නිර්මාණය කිරිමටත් දශ ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනයාගේ ජිවිත බේරා ගැනිමට එක්සත් ජාතින් සමත් විය.

සාම සාධනය

එක්සත් ජාතීන් මේ දක්වා කලාපිය ගැටුම් විශාල ප්‍රමාණයක් සමථයකට පත් කර තිබේ.  ඉරාන -ඉරාක යුද්ධය අවසන් කිරිම ඇෆ්ඝනිස්ථානයන් සෝවියට්හමුදා ඉවත් කිරිම. එල්-සැල්වදෝර්හි සහ ගුවාතමාලාහි සිවිල් යුද්ධ නිමා කිරිම .නැගෙනහිර තිමෝරයට  ස්වාධීනත්වය උදා කිරිම.  මෑත කාලීන ජයග්‍රහණ අතර වේ .

යටත් විජිතවලට නිදහස

1945 දි මිලියන 750 කට අධික ජනයා යටත්විජිතවල හෝ පරාධීන භූමි ප්‍රදේශවල ජිවත් වුහ එබඳු ජාතින් 80 කට වැඩිගණනක් ස්වාධීනත්වය දිනා  එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජිකයන් බවට පත්ව සිටි.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය  ප්‍රවර්ධනය

අද ලෝකයේ ආණ්ඩුවලින් 60%ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි ලෙස තෝරා පත් කර ගනු ලැබේ .1986 දි එය 40% ක් පමණි නිදහස් හා සාධාරණ  මැතිවරණ පැවැත්විම පිණිස එක්සත් ජාතීන් රටවල් 50කට පමණ සහාය වි ඇත.

සංවර්ධනය සක්ෂාත් කර ගැනිම

එක්සත් ජාතීන්ගේ ක්‍රමය විසින් සංවර්ධනය වන රටවලට වාර්ෂිකව සැපයෙන ණය හා ප්‍රදාන අගය ඩොලර් බිලියන 10 ඉක්මවයි .එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහන සාමාජික රටවල සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සෙසු ආයතන සමඟ සහයෝගයෙන් 5000කට වැඩි ව්‍යාපෘතිවලට ආධාර කරයි.

මානව හිමිකම් ප්‍රවර්ධනය

සැම මනුෂ්‍යයකුටම තිබිය යුතු අයිතිවාසිකම් කවරේදැයි සඳහන් විශ්ව මානව හිමිකම් ප්‍රකාශනය1948 දෙසැම්බර් 10 සම්මත කරන ලදි අද එක්සත් ජාතීන් මානව හිමිකම් ප්‍රවර්ධනයට ආණ්ඩුවලට  බලපැම් කරයි.

පරිසර සංරක්ෂණය

එක්සත්  ජාතීන් ගෝලිය පරිසර  සංරක්ෂණ වැඩසටහන හැඩ ගැස්විමේහිලා විශාල කාර්යභාරයක් ඉටු කර තිබේ .
1992- මිහිකත සමුළුව
ඕසෝන් ස්ථරය රැක ගැනිමේ මොන්ට්‍රියල් සම්මුතිය ඒ අතර  වේ.

අන්තර් ජාතික නිති සම්පාදනය

මානව හිමිකම් සම්මුතියේ සිට අභ්‍යාවකාශ පරිහරණය පිළිබඳ ගිවිසුම් දක්වා පුළුල් පරාසයක පැතිරෙන අන්තර් ජාතික ගිවිසුම් 400 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් ඔවුන්ගේ මෙහෙය විමෙන් සම්පාදනය කර තිබේ.

දකුණු අප්‍රිකාවේ වර්ණභේද වාදය අවසන් කිරිම

මිට අමතරව ඒක්සත් ජාතින්ගේ මෙහෙවර පිළිබඳව කෙටියෙන්

ගැටුම්වලට ගොදුරුවුවන්ට සහන සැලසිම

ස්ත්‍රි අයිතිවාසිකම් ප්‍රවර්ධනය

වසුරිය තුරන් කිරිම

විශ්ව ප්‍රතිසංස්කරණය

සංවර්ධනය වන රටවල ආයෝජන ප්‍රවර්ධනය

ස්වභාවික විපත්වල හානි අඩු කිරිම

විපතටපත් අයට ආධාර

බිම් බෝම්බ ඉවත් කිරිම

ජනගහන සැලසුම

මත්ද්‍රව්‍ය විරෝධී සටන

ආර්ථික ප්‍රතිසංසකරණ දිරි ගැන්විම

කම්කරු අයිතින් ප්‍රවර්ධනය

ලෝක සාගර පරිහරණයේ ස්ථාවර බවක් හා විධිමත් බවක් ඇති කිරිම

බුද්ධිමය දේපල  සුරැකිම

ස්ත්‍රීන්ගේ සාක්ෂරතාව නැංවිම

ඓතිහාසික  සංස්කෘතික  හා පෞරාණික ස්ථාන සුරැකිම

එක්සත් ජාතීන්ගේන් ශ්‍රී ලංකාවට

එක්සත් ජාතීන්ගේ මෙහෙවර ආරම්භ වු සංවර්ධනය වන රටවල් අතර ලංකාව ද එකකි 1952දි මේ සබඳතා ඇති වුවත් ශ්‍රි ලංකාව 1955 දෙසැම්බර් 14 වැනිදා එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජිකත්වය ලබා ගැනිමෙන් පසු මේ සබඳතා තව තවත් වර්ධනය විය.
දැනට එක්සත් ජාතීන්ට අයත් සංවිධාන 11ක් කාර්යාල සහිතව  ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රියාත්මකව පවති එක්සත් ජාතීන්ගේ ආයතන පද්ධතිය ලංකාවට මුල්‍ය හා තාක්ෂණික  ආධාර සපයන වැදගත් මුලාශ්‍රයකි. ඇතැම් ආයතන ආර්ථික වෘද්ධිය සඳහා ණය  සහ ප්‍රදාන සපයන අතර සෙසු ආයතන  සමඟි සන්ධානය ,ප්‍රතිසම්පාදනය ,යළි පදිංචි කිරිම ,මානව අයිතිවාසිකම් හා යහ පාලනය, දිළිඳුකම පිටු දැකිම ,ළමා සංවර්ධනය, කෘෂිකර්මය, සෞඛ්‍ය ,ආපදා ණය, තොරතුරු තාක්ෂණය සහ විශේෂඥ හා තක්ෂණික දැනුම  වැනි සේවා සලසයි.

ගත වු පනස් වසර තුල බොහෝ ගනනක් ශ්‍රී ලංකිකයෝ එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රධාන ආයතන රැසක  මුල් පෙළේ  තනතුරු හෙබවුහ .2004 සුනාමි ව්‍යසනයේ දි ද එය අප රටට නොපැකිළිව ආධාර උපකාර දක්වන ලදී. එක්සත් ජාතීන් අද මෙන්ම ඉදිරියටද ලෝකයේ පැවැත්ම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය සංවිධානයක් වෙයි.

එක්සත් ජාතීන්ගේ නිළ භාෂා

	අරාබි, චින, ඉංග්‍රිසි,ප්‍රංශ, රුසියානු සහ ස්පාඤ්ඤ

එක්සත් ජාතීන්ට මුදල් ගෙවනු ලබන්නේ

එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජිකයෝ එක්සත් ජාතීන් කරන සැම දෙයකටම මුදල් ගෙවති. ඊට වෙනත්  ආදායම් මාර්ගයක් නැත ගෙවන මුදල් ප්‍රමාණය සාමාජික රටක ගෙවිමේ හැකියාව, ජාතික ආදායම සහ ජනගහනය මත පදනම්ව  ඇත .වැඩිම මුදල් ප්‍රමාණයක් ගෙවන්නේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයයි.

මුලාශ්‍රය:  එක්සත් ජාතීන්  60 වසරක කාර්යය සාධනය ,එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රවෘත්ති කේන්ද්‍රය ,එක්සත් ජාතීන්ගේ පාරිශ්‍රය,කොළඹ.

මේ අඩවිත් බලන්න.

එක්සත් ජාතීන්ගේ මණ්ඩලයට

එක්සත් ජාතීන්

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
http://www.un.org/

දේශපාලනය - ලෝකය
ජාත්‍යන්තර සංවිධාන
එක්සත් ජාතීන්
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය

එක්සත් ජාතින්ගේ මෙහෙවර


«El viaje» es el primer capítulo de la cuarta temporada de la serie de televisión chilena Los 80 y el episodio 31 en general de la serie. Escrito por Rodrigo Cuevas y dirigido por Boris Quercia, se estrenó en Canal 13 el 16 de octubre de 2011 y obtuvo un peak de 37.2 puntos de sintonía y 34.3 como promedio, lo que lo convierte en el inicio de temporada más visto de todas las temporadas de la serie, sobrepasando la audiencia del primera capítulo de la tercera temporada que marcó 32 puntos de sintonía.

La trama del capítulo se ambienta en abril de 1986 y muestra las consecuencias que ha dejado en los Herrera la huida de Claudia junto a Gabriel.

Desarrollo

Trama
El episodio se sitúa en el 9 de abril de 1986 y comienza mostrando la vida de cada integrante de la familia Herrera desde que se enteran de la partida de Claudia (Loreto Aravena) a Argentina tras ser reconocida por la CNI. Ana (Tamara Acosta) dejó su trabajo y ha vuelto a la casa para cuidar de Anita; Juan (Daniel Muñoz) tiene una reunión con Don Farid quien le propone unirse para abrir un negocio de confecciones institucionales, sin embargo Juan le comenta que no es buena idea asociarse por el problema de su hija, y decide contarle lo sucedido; recuerda aquel día 1 de enero de 1986, cuando personeros de la Central Nacional de Informaciones ingresan a la casa de la familia Herrera para buscar a Claudia, sin embargo ella ya se había ido y amenazan con armas al matrimonio e hijos. Además Juan fue llevado a ser interrogado y golpeado para que revela la supuesta información que tuviera del paradero de su hija, pero al no saber nada fue dejado en libertad. Don Farid le dice que lo que haya hecho su hija no cambia su opinión de él y le da tiempo para que piense su propuesta.

Nancy (Katty Kowaleczko) y Exequiel (Daniel Alcaíno) ponen fecha para su casamiento en mayo y le piden a Juan y Ana que sean sus testigos, lo cual aceptan. Por otro lado Félix comienza a sentir la discriminación social en su entorno de la escuela y en sus vecinos por la acción de su hermana, como los malos tratos recibidos de Don Genaro. Martín (Tomás Verdejo) por otro lado sigue en su relación con Paola, a quien ayuda a cambiarse de casa y decide seguir con sus estudios de Educación Física, a pesar de su deseo por cambiarse al área Audiovisual para no darle más problemas a sus padres. Mientras esto ocurría todo el país seguía expectante la llegada del Cometa Halley, con especiales por televisión y el boom de los telescopios para poder observar el momento.

Petita (Diego Navarrete) recibe un llamado en el almacén el cual presumiblemente provenía de Claudia, el anota unos datos y se los entrega en secreto a Juan, el cual finalmente decide ir a Argentina a visitar a su hija, a pesar del desacuerdo de Ana, la cual permanece muy dolida con su hija, ya que siente que tomó una decisión. Tras dejar encargado algunas cosas con Martin, Juan toma un bus con dirección a Mendoza en la cual también aborda un hombre muy sospechoso para Juan ya que el cree que lo sigue; cuando llega a la entrada de la ciudad argentina, Juan baja repentinamente en donde lo espera Nicolás (Ariel Canale) un joven argentino que ayuda a los refugiados del Frente Patriótico Manuel Rodríguez. Allí, se encuentra por primera vez y de forma tibia con Gabriel (Mario Horton), por medio de él llega por fin hasta donde Claudia, quien lo recibe con un abrazo de consuelo.

Título
Este capítulo titulado "El viaje" hace referencia al momento culmine del episodio que es cuando Juan decide hacer este viaje a Argentina para encontrarse con Claudia y así saber en que condiciones está y tener esa conversación pendiente de la cual ella explicara todo.

Música
La musicalización del episodio contó con un guiño al Rock argentino en el momento en que Juan llega a Argentina y el joven le pregunta si conoce a la banda Sumo, en ese instante suena la canción "La Rubia Tarada". Otro momento clímax del episodio, fueron los segundos finales cuando ocurre el reencuentro entre Claudia y su padre es ahí donde suena la canción "Mira Niñita" de la agrupación chilena Los Jaivas, una de las canciones más reconocibles de la banda y un clásico de la historia de la música chilena, tras la aparición de la canción el impacto emocional con la escena logró que rápidamente fuera unos de los temas tendencia en Twitter por los chilenos.

Recepción

Audiencia y recepción pública
El capítulo registro una audiencia récord para la serie con un total de 34,3 unidades, y con un máximo de 4 millones de espectadores durante la transmisión. El máximo de sintonía fue de 37.2 puntos de rating a las 23:32 horas. Con esto se convierte en programa no deportivo y musical de transmisión regular más visto del año en Chile, superando emisiones de En su propia trampa, Talento chileno, Mi nombre es y 24 horas. En términos de transmisiones generales por la televisión chilena, este capítulo solo ha sido superado por las emisiones del Festival de Viña del Mar 2011 y los partidos de la Selección de fútbol de Chile para las clasificatorias al Mundial de Brasil 2014.

Durante la emisión del capítulo, la repercusión en las redes sociales fue tal que invadió de comentario tanto en Facebook como en Twitter, en este último la serie llegó a tener prácticamente la totalidad de los temas de tendencia en esta red social, con palabras como "Don Genaro", "Mira Niñita", "#Los80", "Juan Herrera", "Claudita", entre otros, además de que varios de estos lograron ser tendencia mundial.

Referencias

Enlaces externos
 Capítulo completo
 Página oficial de Los 80

Episodios de Los 80

El viaje (Los 80)


Spellbound est un jeu vidéo qui a été conçu et programmé par David Jones, composé par Rob Hubbard et sorti en 1985 pour les micro-ordinateurs ZX Spectrum et Amstrad CPC (converti par Ed Hickman). Des versions pour le Commodore 64 (converti par Richard Darling) et les micro-ordinateurs Atari 8 bits (converti par Adrian Sheppard) et une version améliorée sur Spectrum 128K avec de la musique et des graphismes supplémentaires ont toutes été publiées en 1986. Il s'agit du deuxième jeu de la série Magic Knight et a été publié par Mastertronic dans le cadre de leur label Mastertronic Added Dimension.

Intrigue
Magic Knight est transporté dans un château avec une multitude d'autres personnages et doit sauver son ami Gimbal le sorcier. Gimbal s'est retrouvé piégé par un sortilège de "blanchiment" auto-infligé tout en essayant de créer un pudding de riz au meilleur goût. Magic Knight doit sauver Gimbal de son emprisonnement auto-infligé, puis s'assurer que lui et les autres habitants du château sont tous renvoyés à leur heure et lieu de départs.

Jouabilité
Contrairement au jeu précédent de la série, Finders Keepers, le jeu est moins orienté vers l'action et plus vers une aventure graphique bien qu'il contienne encore quelques éléments de jeu de plateforme.

Le joueur contrôle Magic Knight alors qu'il se promène dans le château. En plus du personnage principal, le casting contient également divers autres personnages qui s'y sont retrouvés. Comme Magic Knight, ces personnages se déplacent (bien que hors écran, ils sont toujours statiques), peuvent s'endormir et avoir faim. Magic Knight doit s'occuper et "entretenir" ces autres personnages (ainsi que lui-même) et cela ajoute un élément stratégique supplémentaire au gameplay.

Magic Knight interagit avec son environnement et d'autres personnages à l'aide d'un système de fenêtre déroulant appelé "Windimation", qui regorge de commandes telles que "prendre un objet" et "parler au personnage". Pour cette raison, une grande partie du gameplay est assez similaire aux aventures graphiques ultérieures telles que The Secret of Monkey Island . La plupart des énigmes du jeu sont résolues en utilisant des objets au bon endroit ou en donnant des objets au bon personnage, puis en les laissant aider le joueur. Une autre méthode pour résoudre les problèmes consiste à utiliser les capacités de lancement de sorts de Magic Knight. La plupart de ses sorts exigent qu'il ait d'abord récupéré certains objets.

Le château lui-même se compose de plusieurs étages (dont un jardin suspendu et un sous-sol) accessibles par un ascenseur. Certaines de ces zones ne sont entièrement accessibles qu'une fois certaines énigmes résolues.

Magic Knight n'a qu'une certaine quantité d'énergie et s'il en manque, il meurt et la partie est terminée. Son énergie est épuisée à la fois en se déplaçant entre les pièces et lorsque des objets dangereux tels que des balles rebondissantes le frappent. Trouver un moyen de recharger l'énergie de Magic Knight est l'une des premières énigmes que le joueur doit résoudre. Il y a aussi quelques pièces qui font mourir Magic Knight simplement en y entrant. Ceux-ci peuvent être passés en résolvant des énigmes.

Le jeu est également joué contre une limite de temps : il n'y a que 48 heures de temps de jeu jusqu'à ce que Gimbal soit détruit par son sort et que Magic Knight et les autres personnages soient piégés dans le château pour toujours.

Héritage
Deux autres jeux Magic Knight sont sortis : Knight Tyme (1986) et Stormbringer (1987).

Un jeu appelé Crime Busters mettant en vedette un détective dans un manoir, a été publié par IJK Software en 1986 et s'est avéré utiliser des parties importantes du code Spellbound. Ce jeu a été retiré à la suite de la demande de Mastertronic d'excuses écrites de l'auteur de Crime Busters, Harry S. Price, et à la menace de poursuites judiciaires après que Price ait refusé de s'excuser.

Références

Liens externes

 Spellbound
 Envoûté par Atari Mania
 Critique de Spellbound du magazine Crash.

Jeu vidéo développé au Royaume-Uni
Jeu ZX Spectrum
Jeu Commodore 64
Jeu Atari 8-bit
Jeu Amstrad CPC
Jeu Mastertronic
Jeu vidéo sorti en 1985
Pages avec des traductions non relues

Spellbound (jeu vidéo)


Humphreys County er navnet på 2 counties i USA:

 Humphreys County, Mississippi
 Humphreys County, Tennessee

Humphreys County


An Oncidium graciliforme in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Schweinfurth. An Oncidium graciliforme in nahilalakip ha genus nga Oncidium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Panamá. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oncidium

Oncidium graciliforme


පලුගස්වැව පුරාණ ගල් පාලම, ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි පුරාණ ගල් පාලමකි.

ආශ්‍රිත
 කලා ඔය

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාණ ගල් පාලම්

පලුගස්වැව පුරාණ ගල් පාලම


Genaro Salvador Delgado Parker (Lima, 9 de septiembre de 1929-ibidem, 27 de mayo de 2017) fue un empresario televisivo peruano y uno de los fundadores de Panamericana Televisión. Durante su etapa de productor fue responsable de la emisión de programas emblemáticos de la conocida Esquina de la Televisión como Aló Gisela, Nubeluz, Trampolín a la fama, entre otros.

Biografía
Hijo del empresario peruano Genaro Delgado Brandt y de Raquel Parker Murguía.

Junto a su padre instaló una de las primeras emisoras de televisión en el Perú: Panamericana Televisión. Para el equipamiento técnico, Genaro obtuvo un crédito de la empresa transnacional Philips; para el respaldo financiero se asoció con don Isaac Lindley, dueño de Inca Kola. A través del magnate de la televisión cubana Goar Mestre, accedió al conocimiento de la producción técnica y a la asociación con la cadena de televisión estadounidense CBS. De esta manera, el 21 de julio de 1957 se inauguraron dos sociedades: Panamericana Televisión, S.A. que operaría la estación de televisión y otra, Producciones Panamericana S.A. destinada a producir programas de televisión.

Panamericana Televisión, S.A. estaba integrada por Genaro y Héctor Delgado Parker, la Empresa Difusora Radio-Televisión, S.A. (de la que era accionista Genaro Delgado Brandt), Isaac R. Lindley Stopphanie y su hijo Isaac Lindley Taboada. Mientras que Producciones Panamericana S.A. la integraron además Genaro, Héctor, el grupo empresarial de Goar Mestre, Manuel Ulloa Elías y la CBS. El Estado ya había concedido con anterioridad la frecuencia entre 210 y 216 MHz, Canal 13 en Lima a la Empresa Radiodifusora Panamericana S.A. que luego cedió todos sus derechos a Panamericana Televisión S.A.

El 16 de octubre de 1959 se inauguró Panamericana Televisión OBXY-TV Canal 13, con un espectáculo musical en el que intervino la actriz española Carmen Sevilla.

En 1963, Genaro y Héctor Delgado Parker, asociados con Johnny E. Lindley, crearon la cadena radial Radio Programas del Perú (RPP) como una empresa del mismo grupo en la que Manuel, el más joven de los Delgado Parker, fue designado como Gerente.

El 16 de octubre de 1965, Panamericana Televisión cambia de frecuencia, inaugurando para tal efecto un nuevo transmisor más potente y su respectiva antena convirtiéndose en OAY-4A Canal 5 (76-82 MHz) en Lima. Para este relanzamiento que coincidía con el sexto aniversario, se organizó una gala especial con la asistencia de Diane McBain, Gene Tierney, Barbara Bouchet, Kasey Rogers, Raúl Astor, y Silvia Pinal entre otros. Poco después, Panamericana forma una cadena nacional de 5 afiliadas y 60 repetidoras de televisión en el interior del país.

Durante el gobierno militar de Juan Velasco Alvarado su canal fue expropiado; sin embargo fue nombrado gerente y presidente del directorio de Telecentro, la productora del Estado. Con el retorno de la democracia, Delgado Parker recuperó el canal y el gobierno le otorgó a su Empresa Difusora Radio-Tele S.A. y Producciones Panamericana la concesión por 20 años para el establecimiento de un servicio público de telecomunicaciones por circuito cerrado (televisión por cable) en Lima y Callao.

En el año de 1989, tras varios años, la familia Delgado a la cabeza de Genaro Delgado Parker logra la licencia para transmitir televisión por cable vía suscripción. Telecable, S.A. conocido comercialmente como Telecable, primera operadora de cable en el país.

En 1991, su empresa, Tele Móvil, dio inicio al negocio de la comunicación celular y, en 1997, la firma estadounidense Bellsouth adquirió la compañía, que ya se llamaba Tele 2000.

En 1997, Manuel Delgado Parker empezó a promover la venta de sus acciones en DELPARK S.A. interesando a sus sobrinos, herederos de Héctor Delgado Parker, quien murió en el año 1995. Entonces apareció interesado en la adquisición del paquete accionario, Ernesto Schutz Landázuri, consuegro de Manuel, quien adquirió la mayoría de acciones de Grupo Pantel, más no de Panamericana Televisión S.A.

El 23 de febrero de 2003, en plena crisis, Genaro Delgado Parker asume la administración Judicial de Panamericana Televisión, donde pierde el primer lugar en audiencia, llegando a los últimos lugares y dejando de pagar a los trabajadores, proveedores y el propio estado.

El 8 de junio de 2009, la administración de Panamericana Televisión pasó a manos de Ernesto Schütz Freundt, hijo de Ernesto Schütz Landázuri, quien se mantuvo prófugo en Suiza por haber recibido 10 millones de dólares de Vladimiro Montesinos para apoyar al gobierno de Alberto Fujimori.

Delgado Parker decidió después incursionar en el rubro del internet de banda ancha con la empresa EMAX internet Digital.

Genaro Delgado Parker, fue también protagonista del vladivideo 1667, donde le ofrecía la línea editorial del canal que el manejaba en ese momento a cambio de favores en el poder judicial. Tras ello, el 11 de agosto del 2010, el Poder Judicial ordenó una orden de detención en su contra por daños y perjuicios contra el estado y contra Panamericana Televisión, la cual fue anulada por una sala superior tras mantenerse unos meses en la clandestinidad.

Vivió retirado del mundo de las telecomunicaciones en su residencia en el Distrito de San Isidro, en la cual sus hijos intentaron recuperar la administración del canal, en sus últimos años administró G.D. Parker Inc. que es una empresa ubicada en la ciudad de Miami en Estados Unidos. Genaro Delgado murió el 27 de mayo de 2017, a los 87 años de edad.

Véase también
Radio Panamericana
Panamericana Televisión
Tele 2000
Grupo Pantel
Panam Contenidos

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Empresarios de Perú
Empresarios de medios de comunicación
Genaro
Panamericana Televisión

Genaro Delgado Parker


سوسن هارون (25 يناير 1985 -)، مذيعة وممثلة أردنية تعيش في الكويت.

عن حياتها
ولدت في الكويت. وبدايتها الفنية كانت في 2006 على قناة الراي في برنامج استديو الأبطال. وفي عام 2008 انتقلت إلى قناة فنون وقدمت عدد من البرامج، إلّا أنها اتجهت إلى التمثيل بعد ذلك.

أعمالها

تقديم البرامج

التمثيل

من المسلسلات

من المسرحيات
 بخيت وبخيتة.
 تحت الصفر
 ارواح.
 هذا هو الكويتي

روابط خارجية

المراجع

أردنيون مهاجرون إلى الكويت
أشخاص على قيد الحياة
مهاجرون فلسطينيون إلى الكويت
مذيعات أردنيات
ممثلات أردنيات مغتربات في الكويت
أردنيون من أصل فلسطيني
مواليد 1405 هـ
مواليد 1985
مواليد في الكويت
ممثلات أردنيات في القرن 21
ممثلات تلفزيون أردنيات
ممثلات مسرح أردنيات

سوسن هارون


Zdenka Pozaić (Čazma, 15. studenoga 1940.) hrvatska je akademska slikarica, grafičarka i dizajnerica.

Grafički odjel Škole primijenjenih umjetnosti u Zagrebu završila je 1960. godine, a 1966. diplomirala na Zagrebačkoj akademiji likovnih umjetnosti u klasi profesora Alberta Kinerta. Godine 1968. završila je Specijalku za grafiku kod profesora Marijana Detonija.

Od 1964. do 1969. boravila je u engleskim gradovima Richmondu, Windsoru i Londonu te Škotskoj i Irskoj. Veliko nadahnuće za rad u drvorezu i linorezu pronašla je na izložbama japanske grafike u Victorijinom i Albertovom muzeju.

Osim u svim većim hrvatskim gradovima,  imala je samostalne izložbe u Erlangenu, Zürichu, Ljubljani, Bonnu, Pragu i Suwalkiju. Sudjelovala je na više od 300 skupnih izložbi u gotovo svim europskim zemljama, Australiji, Egiptu, Kini, Južnoj Koreji, Kanadi, Iranu i Indoneziji.

U svojim je grafikama, pjesničko-grafičkim mapama, kolažima i reljefima u drvu posebno posvećena sakralnoj tematici. Objavila je šest pjesničko-grafičkih mapa (među kojim se ističe Biti mi daj Bonaventure Dude) i 48 naslova u nakladi Riječ i slika. Pokrenula je biblioteku DUB u kojoj je objavila djela starijih hrvatskih pjesnika, poput Marka Marulića i Ive Vojnovića.

Na granici figuracije i apstrakcije radi crteže, drvoreze i linoreze u kojima motive iz stvarnosti prevodi u arabesku čvrstih linija i treperavih ploha, ostvarujući iznimnu sintezu dojma (Dvorište u Čazmi, 1970; Autoportret ili šum mora, 1983).

Dobitnica je Reda Danice Hrvatske s likom Marka Marulića.

Vrela

Hrvatski slikari
Hrvatski grafičari
Dizajneri
Životopisi, Čazma

Zdenka Pozaić


Luis Mariano Montemayor (Buenos Aires, Argentina, 16 de março de 1956) é um arcebispo católico romano e diplomata da Santa Sé.

Em 15 de novembro de 1985, Luis Mariano Montemayor recebeu o Sacramento da Ordem para a Arquidiocese de Buenos Aires do Arcebispo de Buenos Aires, Juan Carlos Cardeal Aramburu.

Em 19 de junho de 2008, o Papa Bento XVI o nomeou Arcebispo titular de Illici e nomeou-o Núncio Apostólico no Senegal e Cabo Verde e Delegado Apostólico na Mauritânia. Foi ordenado bispo em 6 de agosto do mesmo ano pelo Secretário para as Relações com os Estados da Secretaria de Estado do Vaticano, Dom Dominique Mamberti; Os co-consagradores foram o Bispo de San Rafael, Eduardo Maria Taussig, e o Arcebispo de Buenos Aires, Jorge Mario Bergoglio SJ. Em 17 de setembro de 2008, Luis Mariano Montemayor também se tornou Núncio Apostólico na Guiné-Bissau.

O Papa Francisco o nomeou Núncio Apostólico na República Democrática do Congo em 22 de junho de 2015. Em 27 de setembro de 2018, o Papa Francisco o nomeou Núncio Apostólico na Colômbia.

Ver também

Núncios apostólicos na Colômbia

Luis Mariano Montemayor


Tirs (starogrčki: θύρσος) bio je štap od golemog komorača (Ferula communis) prekriven bršljanom i lišćem, ponekad omotan tenijama i na vrhu češer bora, artičoke, ili grozdom lišća vnove loze i grožđa ili lišća bršljana i bobica, nošenih tijekom helenskih svetkovina i vjerskih ceremonija. Tirs se tipično povezuje s grčkim bogom Dionizom, te predstavlja simbol blagostanja, plodnosti i hedonizma slično kao i Dioniz.

Vjerska i ceremonijalna uporaba
U grčkoj religiji, štap su nosili Dionizovi poklonici. Euripid je zapisao da je med kapao iz tirsosa koje su nosile Bakhičke menade. Tirs je bio sveto glazbalo u vjerskim obredima i svečanostima .

Čudesna Bakhusova povijest govori o tome da je tirsi koje su nosili on i njegovi sljedbenici pretvorio u opasno oružje, tako što je sakrio željezni vrh u glavi lišća. Stoga se njegov tirs naziva "kopljem obavijenim lišćem vinove loze", a smatralo se da njegov vrh izaziva ludilo.

Simbolizam
Tirs, povezan s Dionizom (ili Bakhom) i njegovim sljedbenicima, Satirima i Menadama (ili Bakantima), simbol je prosperiteta, plodnosti, hedonizma i zadovoljstva/užitka općenito. Tirs se bacao u bakhijskom plesu:Pentej : Tirs - u desnoj ruci da ga držim?

 Ili sam stoga više poput bakanalice?

 Dioniz : U desnici, a desnom nogom podigni ga."

Ponekad se tirs prikazivao zajedno s kantharos peharom za vino, drugim Dionizovim simbolom, tvoreći kombinaciju muškarca i žene.

U literaturi

U Ilijadi, Diomed, jedan od vodećih ratnika Ahejaca, spominje tirs dok je razgovarao s Glaukom, jednim od likijskih zapovjednika u trojanskoj vojsci, o Likurgu, kralju Skirosa:On je bio taj koji je/vozio dojilje koje su bile zadužene/za pomahnitali Bakhus kroz zemlju Nysa,/i one su bacale svoje tirse na tlo dok ih je/ubojiti Likurg tukao svojim volovskim ostrom.Tirs se izričito pripisuje Dionizu i njegovim sljedbenicima u Euripidovoj drami, Bakhantice, grčkoj tragediji koja opisuje degradaciju Tebe kao opravdanje za ukaljano ime Dionizove smrtne majke. Priča okružuje ubojstvo mladog kralja i indoktrinaciju svih tebanskih žena u Dionizov kult, s tirsom koji služi kao svojevrsna oznaka za članove.Da podignem svoj bahički poklič, i obučem sve koji se odazovu/ u ruho od srne kože, i stavim svoj tirs u njihove ruke–/ Oružje ovjenčano mladicama bršljana. . . Euripid također piše: "Postoji surova divljina u štapićima od komorača - dobro ga štujte."Platon opisuje hedonističku konotaciju tirsa, a time i Dioniza, u svom filozofskom Fedonu:Shvaćam da su utemeljitelji misterija imali pravo značenje i da nisu bili obične tričarije kad su davno nagovijestili slikom da će onaj tko prijeđe neposvećen i neiniciran u donji svijet živjeti u slapuru, nego da onaj tko tamo stigne nakon inicijacije a pročišćenje će stanovati s bogovima. Jer 'mnogi su', kako se kaže u misterijama, 'nositelji tirsa, ali malo ih je mistika' – što znači, kako ja tumačim riječi, pravi filozofi.U drugom dijelu Fausta Johanna Wolfganga von Goethea, Mefistofeles pokušava uhvatiti Lamiju, samo da bi otkrio da je ona iluzija i da umjesto toga drži tirs. Predstava sadrži glavne teme grijeha i hedonizma i povezuje se s Dionizom kroz tirs:Pa, onda ću jednog visokog uhvatiti. . . A sada tirs grabim! Samo češerka kao glava.Robert Browning usput spominje tirs u Biskup naređuje njegovu grobnicu u crkvi svetog Praxeda, dok umirući biskup brka kršćansku pobožnost s klasičnom ekstravagancijom. Ovidije govori o Bakhusu koji nosi tirs i njegovim sljedbenicima koji čine isto u svojoj III knjizi Metamorfoza, koja je prepričavanje Bakhantica.Reljef u bronci koji si mi obećao,/One pane i nimfe za koje se brineš, i možda/Neki tronožac, tirs, s vazom ili slično.

Galerija

Povezani članci
 Dionizov kult

Izvori

Reference
 Casadio, Giovanni; Johnston, Patricia A., Mystic Cults in Magna Graecia, University of Texas Press, 2009
 Ferdinand Joseph M. de Waele, The magic staff or rod in Græco-Italian antiquity, Drukkerij Erasmus, 1927

Vanjske poveznice

 Thyrsus,  A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1890)
 Thyrsus, Encyclopædia Britannica Online
 Thyrsus, The Ancient Library
 Thyrsus, Perseus Project

Grčka mitologija

Tirs


Taormina (siciliansk: Taurmina,  Tauromenion, Latin: Tauromenium) er en lille by og kommune halvvejs mellem Messina og Catania på østkysten af den italienske ø Sicilien. Den ligger i omkring 200 meters højde, og har omtrent 11.000 indbyggere.

Taormina har været en turistdestination siden 1800-tallet. Blandt turistattraktioner er ruinerne af det græske Teater i Taormina samt Palazzo Corvaia, der er et middelalderligt palads fra 900-tallet.
Strandene, hvoraf den mest berømte er 'Isola Bella', kan nås via en kabinebane bygget i 1992 ud til Det Ioniske Hav, og via veje fra Messina i nord og Catania i syd.

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer på Sicilien
Messina (provins)

Taormina


62190 Augusthorch este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
62190 Augusthorch este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Drebach de Jens Kandler. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,57 ua, o excentricitate de 0,29 și o înclinație de 5,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 62001-63000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

62190 Augusthorch


රජගල, හෝ රජගලතැන්න/රාස්සගල යනු ඝන වනාන්තරයකින් වැසී ගිය මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 1038 (316 මීටර) පමණ උස්වූ, ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ ,උහන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ පිහිටි අයිතිහාසික වශයෙන් ඉතා වැදගත් වූ පෞරාණික නටඹුන් සහිත කඳු වැටියක් වේ. පැරණි නටඹුන් 600කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් සහ අක්කර 1080ක් පමණ පුරා විහිදී ගිය මෙම පුරාවිද්‍යා භූමිය අනුරාධපුරය මිහින්තලා පුරාවිද්‍යා භූමියට පමණක් දෙවන වන බැව් පැවසේ.

පිහිටීම
අම්පාර,මහඔය මහා මාර්ගයේ අම්පාර සිට කිලෝ මීටර 24ක් පමණ දුරින් පිහිටි රජගලතැන්න ප්‍රදේශයේ මෙම පුදබිම පිහිටා තිබේ.

ඉතිහාසය

මෙම ස්ථානයෙහි මුල් ඉතිහාසය නිශ්චිත නොවූවත්, ක්‍රි.පූ. 1 වන සියවසට අයත් ශිලා ලිපි හමුවීම නිසා එම සමයේ පමණ සිට මෙහි භික්ෂූන් වහන්සේලා වැඩවසන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. කෙසේ නමුදු, මෙහි ඉතිහාසය මෙරට බුදු දහමේ පූර්ව අවධියට විහිදෙන බැව් ශිලා ලිපියකින් ප්‍රකාශ වේ. එයට අනූව ලංකාද්වීපයට බුදු දහම රැගෙන පැමිණි මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේ රජගලතැන්න විහාරයට වැඩි බව සඳහන් වේ. මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේ පිළිබඳ සඳහන් ශිලා ලිපි ද්විත්වයක් මෙරට සොයාගෙන තිබෙන අතර ඉන් එකක් රජගල පුරාවිද්‍යා භූමියෙන්ද; අනෙක මිහින්තලය පුදබිමෙන්ද සොයා ගෙන තිබේ.  පැරණි සාධක අනූව මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේගේ සහ උන්වහන්සේ සමග පැමිණි ඉට්‌ටිය තෙරුන්ගේ භෂ්මාවශේෂ මෙහි වූ සෑයක තැන්පත් කර ඇති බැව් පැවසෙයි.

"රාස්සගල" නාමය

පුරාවිද්‍යාඥයින් පවසන පරිදි, රාක්ෂයන්ට වැදුම් පිදුම් කල රාක්ෂ ගෝත්‍රිකයින් මේ ප්‍රදේශයේ ජීවත්ව සිටි නිසා මෙම කන්දට රාස්සගල යන නාමය යෙදෙන්නට ඇතැයි පැවසේ.

රජගල විහාරය
දුටුගැමුණු රජතුමාගේ සහෝදර සද්ධාතිස්ස රජගේ පුත් ලජ්ජිතිස්ස රජතුමා (ක්‍රි. පූ. 119-109) විසින් මෙම විහාරය ආරම්භ කල බව මහාවංශය සාක්ෂි දරයි. ලජ්ජ්තිස්ස රජු විසින් කරවූ ශිලා ලිපි කිහිපයක් රජගලින් හමුවී ඇත. මීට අමතරව අනුරාධපුර යුගයේ සිටි කුටකණ්ණ තිස්ස රජු, භාතික තිස්ස රජු, මහසෙන් රජු, බුද්ධදාස රජු සහ දප්පුල රජු වැනි රජවරුන්ගේ සමයන්හී මෙම ස්ථානය වැඩිදියුණු කරවා තිබේ.

පැරණි නම්
අනුරාධපුර යුගයේදී මෙම ස්ථානය ගිරිකුම්බිල විහාරය, අරියාකර විහාරය, අරිත්තරා වෙහෙර  වැනි නම් වලින් හඳුන්වා ඇත. දීපවංශය, මහාවංශය, සහස්සවත්තුප්කරණය, අට්ඨකථා, රසවාහිනිය, සද්ධර්මලංකාරය වැනි ග්‍රන්ථ වල මෙම ස්ථානය පිළිබඳ තොරතුරු සඳහන් වේ.

නටඹුන්

රජගල පුරාවිද්‍යා භූමියෙහි කාල වකවානු ගණනාවකට අයිති ශිලා ලිපි සමූහයක් දැකගත හැකිවේ. ඒ අතර කටාරම් ලිපි හා ගිරි ලිපි වේ. ඉන් වඩාත්ම අවධානයට ලක්වන පුරාවිද්‍යාත්මක සාධකය වන්නේ මිහිඳු මහ රහතන් වහන්සේ පිළිබඳව සඳහන් වන ශිලා ලේඛනය වේ. එමගින් මහින්දාගමනය සම්බන්ධ වංශකථාව තවදුරටත් සනාථ කරනු ලබයි.

රජගල පිහිටි අනෙකුත් නටබුන් අතර අඩක් වැඩ නිමකළ හිටි බුද්ධ ප්‍රථිමාව, දිය පිහිල්ල හා ඊට සම්බන්ධ සුවිසල් ශිලාමය පාත්‍රා, පුන්කලස දෝතින් රැගෙන සිටින ආකාරය දැක්වෙන මුරගල හා නාග රාජු හා රාජිනිය දැක්වෙන මුරගල ආදිය දැකගත හැකි වේ.

මීට අමතරව ශිලාමය පාත්‍රා සහිත ස්ථානයට ඉහලින් ගල් පුවරු යොදා ඉදි කළ පැරණි උළුවස්ස සහිත ගල් ලෙන ඉදිකොට තිබේ. එසේම කාලය අනිෂ්චිත ප්‍රාථමික ගුහා සිතුවම් සමූහයක් සහ අනුරාධපුර යුගයට අයත් යැයි සැලකෙන බිතු සිතුවම් කොටස් කිහිපයක් සහිත චිත්‍ර ලෙනක්ද මේ පුදබිමේ දැකගත හැකිවේ.

රජගල ලෙන් ලිපිය
ක්‍රි. පූ. 2-1 සියවසට අයත් මෙම ලෙන් ලිපිය පූර්ව බ්‍රාහ්මී අක්ෂරයන්ගෙන් හා පුරාණ සිංහල භාෂාවෙන් යුක්ත වේ. මෙහි අන්තර්ගතයෙහි, දෙවියන්ට ප්‍රිය වූ ගාමිණී තිස්ස මහ රජුගේ පුත් තිස්ස කුමාරයාගේ භාර්යාව වූ උපාසිකා ශාමිකාගේ ලෙන, ලෙස දක්වා ඇත.

ගැලරිය

ආශ්‍රිත

අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

රජගල පුරාවිද්‍යා භූමිය


Mummy: The Resurrection is a role-playing game released by White Wolf Game Studios on March 19, 2001, where the players assume the role of resurrected mummies living in the modern world. Mummy: The Resurrection introduces the Amenti, a new style of mummy instead of those presented in earlier World of Darkness products.

Setting
In 1999, a catastrophic storm (the Sixth Maelstrom, a major event in White Wolf's metaplot) shook the Underworld and - among other things - woke Osiris from his long slumber. Osiris took a glimpse at the Earth and realised that the world was a very dark place, very much in need of his help. Osiris decided to issue an announcement to his worshipers on Earth, in which he assured them that they were not forsaken, and then he granted them a new spell - the Spell of Life - to resurrect the chosen ones who would do battle in his name. Taking the formal name of Amenti, in honor of the lost city of the dead, they were created, armed with Hekau magic to do battle against the servants of Apophis, the game's main antagonist.

Creation
Mummies are agents of balance. They are created with the perfected Spell of Life given out by Osiris.
The tem-akh is a shard of an old and powerful Egyptian spirit. It is the strongest portion of a soul that has been destroyed in the Sixth Maelstrom. This tem-akh looks for an imbalance of a mortal's soul who has recently died. This soul or nehem-sen is weak where the tem-akh is strong. The tem-akh offers a chance of resurrection and a second chance at life. If the nehem-sen refuses, the tem-akh moves on to find another and leaves the nehem-sen to the dangers of the underworld alone. If the nehem-sen agrees, the tem-akh tears away the portion of the soul that is most flawed. This causes intense agony. After tearing this away, the tem-akh inserts itself into the missing part of the soul and perfects the flawed soul. The soul is now strongest where it was once the weakest. The tem-akh forces itself across the shroud and back into the dead body. The body is then reanimated and appears as a walking corpse. With the nehem-sen in shock, the tem-akh is in control and has the responsibility of getting the body back to the Web of Faith which is in Egypt and the surrounding area. At this point the body and hybrid soul has not attained true rebirth. It has 70 days to return to the Lands of Faith. As the potential Amenti gets close to the Lands of Faith, resurrected factions use Hekau or receive visions from Osiris to discover when and where the Amenti will appear. Once one of the resurrected factions secure one of these new arrivals, it is taken to one of the sacred sites within the Lands of Faith. At this time the Spell of Life is performed. During this time the soul faces the Judges of Ma'at. If the soul fails the test, the spell of life fails and the body and soul die. If the soul passes the two souls are permanently fused together and are returned to the body. Once the spell of life is complete the Amenti is truly immortal and ready to serve as an agent of Ma'at in the service of Osiris.
The Tem-akh is from the Amenti's First Life. The nehem-sen is from the Amenti's Second Life. After the spell of life is complete the Amenti is now in his Third Life. In the Third Life, the Amenti is literally a new person. It is a melding of the first and second lives. It has memories and personality traits from both of the previous lives.
The type of mummy that the reborn returns as is dependent upon the tem-akh that joins with the nehem-sen. There are five types of tem-akh. They are as follows:
Ka – This is the part of the soul that protects the Khat (body).
Ba – This grants strength of character and free thinking. Allows individuality.
Sahu – This is the part of the soul that drives the morality of the person.
Khu – This part of the soul drives creativity and inspiration.
Khaibit – This generates the drive, ambition and aggression.

The Resurrected
Tomb Watchers: or Kher-minu, are created from the Ka tem-akh. The ka chooses its mortal host from those who bear little protective instinct or love for their own lives and bodies. The host is usually a casualty of a tragic or self-destructive lifestyle. During the Third Life, the Amenti will begin to learn safety precautions and survival techniques. Eventually leading to protecting a person, place or possession.
Primary Hekau: Amulets
Quote: "Our bodies are temples. All life is a sacred gift."
Scroll-bearers: or Khri-habi, are created from the Ba tem-akh. The ba chooses its mortal host from those who are ruled by instinct, habit or dogma. People who do not think for themselves or have a weak sense of individuality. The host was dominated by the influences of peers, authority figures, tradition, habit and/or routine. During the Third Life, the Amenti will get rid of thoughtless or counterproductive behaviors that arise from habit, peer pressure or blind obedience to authority. They will most likely develop a life that helps other people by beginning a career as a therapist, psychologist, or doctor.
Primary Hekau: Alchemy
Quote: "We must heal the living world so that its wounds will cease to ravage the lands of the dead. All beings have a part to play, and we will help them learn it."
Night Suns: or Mesektet, are created from the Sahu tem-akh. The sahu chooses its mortal host from those whose lives revolved around deception, superficiality and shortsighted folly. Someone who was ruled by a desire to lie or cheat. During the Third Life, the Amenti will begin to atone for the wrongs they have committed. They will use the skills they used to put toward evil, toward redemption instead.
Primary Hekau: Celestial
Quote: "Shadow and secrets fall away before your gaze once you have seen heaven's brilliance."
Spirit Scepters: or Sakhmu, are created from the Khu tem-akh. The khu chooses its mortal host from those who were dull and selfish or plodding and self-centered in life. A mortal who led an empty life. Someone who was lost in the self-absorbed bustle of the daily grind that they never saw the beauty of the world around them. During the Third Life, the Amenti will revel in their newfound inspiration. Their imagination and creativity flares to life. It is comparable to a blind man who can suddenly see.
Primary Hekau: Effigy
Quote: "By opening the eyes of the living to the sacred, we can heal the world."
Unbandaged Ones: or Sefekhi, are created from the Khaibit tem-akh. The khaibit is the driving and aggressive essence of the soul. It is the shadow of the soul. The shadow soul partners with a nehem-sen that was frail, weak, timid, restrained or unassertive. It may be due to a lack of drive, strong will, pacifism or rigid self-discipline. The Third Life starts out shaky and bloody. The Sefekhi are killing machines who endeavor to redirect their seething excess energy into more constructive areas. They take on the most violent and dangerous tasks that Osiris and Ma'at require.
Primary Hekau: Necromancy
Quote: "I have long suffered in the underworld for my sins. Now you will suffer for yours."
Judged Ones: or Udja-sen, are created when a tem-akh/nehem-sen is corrupted and fails the test from the Judges of Ma'at. When this happens they are given another chance and the tem-akh is then warped from its natural state by the Judges to cover the mummy's spiritual wounds. Any function the tem-akh would have served as well as most of its memories are erased. While the spell of life will complete and the bond of body & soul is capable of resurrection, there is a mystical wound that serves as an eternal reminder of its judgment. They are referred by other Amenti and resurrection factions as the Judged Ones. The Third Life begins for these Amenti with confusion and pain. They do not have a strong and guiding presence from their tem-akh. They also have enormous gaps in their memories from their second life. With this curse comes a blessing. They are free to become whatever and pursue Ma'at however they want. They are also not tied to the Web of Faith as other Amenti are. They receive more Sekhem than other Amenti and can transfer that to others as well.
Primary Hekau: Any
Quote: "What did I do to deserve this?"

Hekau
The six paths of Hekau are divided into distinct magical sciences. While an old and powerful mummy will learn every art, the young Amenti struggle with just a fraction of the magical art. Each Amenti finds that a certain path comes naturally to them based on their tem-akh. These six include:
Alchemy
The Hekau path of Alchemy allows the creation of potions, poisons and cures for nearly every occasion. They also can increase abilities to superhuman levels.
Amulets
The Hekau path of Amulets, also known as meket, is the art of crafting charms that focus on protection against evil, sickness or sorcery. They can also be made to boost abilities to superhuman levels.
Celestial
The Hekau path of Celestial allows Amenti to tap into heavenly forces to see what is to come and to command nature. They can cast spells to alter fate and fortune, influence the weather and call upon the gods themselves.
Effigy
The Hekau path of Effigy allows the ability to create artifacts and relics as well as figurines that come alive and serve the Amenti. The path includes concepts of architectural magic and spiritual symbolism.
Necromancy
The Hekau path of Necromancy is used in the influence of the underworld and the dead. It channels the khaibit to perform incantations which can summon or banish ghosts, protect the Amenti's soul as it wanders the afterlife or even energize the mummy with the entropy of death itself.
Nomenclature
The Hekau path of Nomenclature or ren, is the mastery of the language of the divine. It is the magic of true names and allows metamorphosis, commanding, healing, creation and even erasing subjects from existence.

Resurrection Factions
The Cult of Isis are worshippers of Isis that have continued through the years. After receiving the new Spell of Life they view Amenti as on chosen by the gods. They see them as representative of the divine and expect favors for their role in the resurrected.
Children of Osiris were once vampires who were cured by Osiris. Now they use their centuries of knowledge to assist the newly reborn Amenti. As former vampires, they are not trusted by the other factions.
Shemsu-Heru are followers of Horus the Avenger and assist the Imkhu, or Revered Ones, those mummies who have been alive for thousands of years from the original spell of life and recently have been reborn with the perfected spell.
Eset-A, and the Amenti that join them, are dedicated in finding all of Osiris' body parts and to restore Osiris to the land of the living.
The Ashukhi Corporation is used to build a better world. It invests in innovative new technologies for the future and archeological studies for the past. They hope to build a better world by striving to create a source of wealth and technological power for Osiris to inherit upon his return.

Life as the Undying
With the new perfected Spell of Life, the Amenti are truly alive. Upon returning to life, the Amenti is more alive than ever before. His senses are more refined, and sensation is more intense. Lights are more colorful and brighter. Sex is more fulfilling. Food is more flavorful. Life becomes indescribably more sensuous. They eat, sleep and breathe. Their life force is extremely strong. In the novel Lay Down With Lions, the zombie Carpenter compared the life force of humans to candles, the Imbued to halogen lights and the Amenti to a lighthouse.
The Amenti are able to have sex and produce children. These children are mortal but are prone to having certain merits or have the potential for sorcery.
Amenti retain their general physical appearance as of the end of their Second Life. They do not age or suffer from any of the effects of aging after rebirth, regardless of the maturity of their khat. Even mortals who become mummies at a relatively advanced age have the vigor and vitality of young adults. The only exception is if a tem-akh chooses a child to be one of the reborn. These children continue to grow in their Third Life until they reach physical maturity and then stop aging.
Amenti have unique sensory abilities. They can sense all mystical energies and events. They also have two additional senses.
Insight: Strongly attuned to the energies of life they are able to pick up strong emotional impressions between two people or from a single individual. They are also able to pick up particular emotions if the mummy desires.
Deathsight: When they are in spirit form, the Amenti can sense signs of illness, frailty or impending death in a living subject. They can also detect hidden flaws or minute weaknesses.
Amenti heal faster than mortals.
The blood of the Amenti is a powerful weapon. Where before it did not grant any sustenance to vampires, now with the perfected Spell of Life, the blood of the Amenti is twice as potent to vampires as that of mortals. It will also grant the vampire temporary Humanity. This weakens them as they become disgusted with who and what they are. They become addicted and crave the potent vitae but then hate the moral weakness that it brings about in them. Amenti can be blood bound to a vampire but if they are instructed to do anything that would violate Ma'at then they have a chance to break the bond. If they do so, then they cannot be bound by that particular vampire again.

System
In its first inception (circa 1992), Mummy was released as a softcover rules supplement for Vampire: The Masquerade which printed rules allowing play as an immortal mummy originating from ancient Egypt. The rules also provided the option to play as a mummy character originating from ancient China or the ancient Andes. The rules stated that the resurrected mummy character was revived by combining their original soul with their mummified body using a magical spell granted either by the god Osiris (Egyptian mummies), ancient Inca spirits (South American mummies), or the Eight Immortals (Chinese mummies). The mummy character was deemed to be centuries-old, and had managed to live undetected among humans throughout history.

The Second Edition of the supplement (1997) was similar to the first, but updated the rules regarding mummies, their role within the World of Darkness and aligned them with the background and metaplot of Vampire: TM's second edition.

Reviews
 Casus Belli #72 (Nov 1992)
Shadis #32 (1996)
Arcane #16 (February 1997) - Second Edition
Pyramid
Backstab #2 (Mar-Apr 1997) p. 54
Envoyer #76 (February 2003) p. 17-19 - German translation

Related media
In the beginning of the partnership between World of Darkness owner Paradox Interactive and interactive fiction video game developer Choice of Games, the latter pitched several ideas for World of Darkness adaptations, including a hardboiled Mummy: The Resurrection video game where the player investigates serial killers by assuming the form of their favored type of victims; in the end, the partnership instead resulted in three Vampire: The Masquerade games, although Jason Stevan Hill, the editor of the project, has expressed an interest in developing further World of Darkness video games after the three Vampire: The Masquerade ones.

References

World of Darkness
Role-playing games introduced in 2001

Mummy: The Resurrection