Friedrich Konrad Hornschuch (* 13. September 1864 in Fürth; † 31. Oktober 1943 in Eßlingen am Neckar) war ein deutscher Unternehmer und Gründer der Konrad Hornschuch AG. Für seine unternehmerischen und sozialen Verdienste wurde er vielfach ausgezeichnet, u. a. als Ehrensenator der Technischen Hochschule Stuttgart und als Ehrenbürger von Unterurbach.

Leben
Er war ein Sohn des Unternehmers Heinrich Hornschuch (1838–1912) und besuchte die Volksschule und die Handelsschule in Fürth, anschließend absolvierte er eine handwerkliche Ausbildung in der Handweberei in Weißenstadt und an der Webschule in Heidenheim. Danach war er im väterlichen Unternehmen Weber & Ott in Fürth und in der Baumwollweberei in Zöschlingsweiler tätig. 1887 wurde er Teilhaber von Weber & Ott. Im selben Jahr heiratete er Luise Mathilde geb. Leuze (1866–1951), die Tochter des württembergischen Unternehmers Christoph Adolf Leuze.

Als der väterliche Betrieb Weber & Ott 1905 in eine Familien-Aktiengesellschaft umgewandelt wurde, trat Konrad Hornschuch aus dieser aus und gründete mit Hilfe der Familie Leuze in Urbach ein eigenes Unternehmen, die heutige Konrad Hornschuch AG. Das Unternehmen war bei seiner Gründung eine reine Spinnerei, bald kamen auch Weberei, Näherei und Färberei hinzu. In den 1920er Jahren übernahm Hornschuch noch ein Werk in Weißbach bei Künzelsau, in dem Kunstleder und Kunstleinen hergestellt wurden und wo sich heute der Unternehmenssitz befindet. Außerdem war Konrad Hornschuch 1920 zusammen mit Hermann Schweitzer Gründer der Württembergische Frottierweberei Lustnau in Tübingen.

Für seine unternehmerische Leistung wurde Hornschuch vielfach ausgezeichnet. 1923 wurde er zum Ehrensenator der Technischen Hochschule Stuttgart ernannt, 1931 zum Ehrenbürger von Unterurbach. Auch posthum wurde er noch mehrfach geehrt. 1944 wurde die Hornschuchstraße in Tübingen, 1953 die Konrad-Hornschuch-Straße in Urbach nach ihm benannt.

Seiner Ehe entstammten zwei Kinder: Willy (1889–1962), der die Geschäfte des Vaters weiterführte, und Margaretha Elisabeth (* 1892), die 1912 den Maschinenbauingenieur und späteren technischen Betriebsleiter der Hornschuch-Werke in Urbach, Curt Dimler, heiratete.

Literatur
 Hermann Strole: Darinnen leben und weben wir. 50 Jahre Konrad Hornschuch. Die Landschaft, das Geschlecht, das Werk, das Jubiläum. Urbach 1956, S. 163–167.

Weblinks

Unternehmer (20. Jahrhundert)
Ehrensenator der Universität Stuttgart
Ehrenbürger im Rems-Murr-Kreis
Person (Urbach, Remstal)
Deutscher
Geboren 1864
Gestorben 1943
Mann

Konrad Hornschuch


Vojislav Đurić (Velika Pisanica kraj Bjelovara, 26. veljače 1925. — Beograd, 12. svibnja 1996.) bio je srpski povijesničar umjetnosti, akademik i sveučilišni profesor. Njegovi najznačajniji radovi vezani su za freskoslikarstvo i umjetnost srednjovjekovnih srpskih krajeva, a svoje kapitalno djelo "Bizantske freske u Jugoslaviji" objavio je 1974. godine.

Rođen je u Velikoj Pisanici kod Bjelovara, 26. veljače 1925. Školovao se u Grubišnom Polju i Pakracu, gdje je pohađao osnovnu školu, dok je gimnaziju polazio u Vukovaru, Srijemskoj Mitrovici i Beogradu 1944. godine. Predavao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, a za redovnog profesora izabran je 1967. godine.

Za dopisnog člana SANU-a u Odjelu društvenih nauka izabran je 1970., a od 1971. godine se nalazi u Odjelu povijesnih nauka, čiji redovni član postaje 1978. godine. Na mjestu tajnika tog odjela nalazio se od svibnja 1979. do rujna 1981. godine, kada je podnio ostavku koja je prihvaćena na skupštini SANU-a. Na mjesto člana predsjedništva SANU-a izabran je 1989. godine i tu funkciju je obavljao do svoje smrti, 12. svibnja 1996.

Bio je član nekoliko odbora SANU-a:
Hilandarski odbor (predsjednik od 1978.)
Odbor za povijest umjetnosti (predsjednik 1977. — 1983.)
Odbor za povijest Srba u Hrvatskoj
MO za treći milenij
MO za proučavanje Kosova
Staroslavenski odbor

Važnije nagrade:
Oktobarska nagrada Beograda (1964.)
Herderova nagrada (1982.)
Sedmojulska nagrada Srbije (1985.)
Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima (1964.)
Orden rada s crvenom zvijezdom (1988.)

Izvori

Akademici SANU
Srbijanski povjesničari
Životopisi, Bjelovar
Životopisi, Beograd

Vojislav Đurić


الأشرفية، بمعنى ارتفع أو أشرف، هي قرية فلسطينية مهجّرة تقع إلى الجنوب الغربي من مدينة بيسان. وتبعد عنها 5 كم. وتنخفض 114 م عن سطح البحر. تبلغ مساحة أراضيها 6,711 دونماً. وتحيط بها أراضي قرى جلبون وتل الشوك وفرونه والحمرا. قُدر عدد سكانها عام 1922 حوالي (136) نسمة، وفي عام 1945 (230) نسمة.

قامت المنظمات الصهيونية المسلحة بهدم القرية وتشريد أهلها البالغ عددهم عام 48 حوالي (267) نسمة. وكان ذلك في 12 مايو 1948.
ويبلغ مجموع اللاجئين من هذه القرية في عام 1998 حوالي (1,638) نسمة.

القرية قبل الاحتلال
كانت القرية تقع في منطقة مستويّة على بعد كيلومترين إلى الشرق من جبال فقوعة ومن الشمال الغربي بالإمكان مشاهدة جبل طابور، ومن الشرق كانت القرية بالواجهة من شرقي نهر الأردن. موقع القرية ضمن لها الصمود أمام الفيضانات من جهة الغرب التي تأتي من مياه وادي المَدوّع. في فترة الاستعمار البريطاني صُنفت القرية على أنها منطقة مزرعة.

سكان القرية بكاملها كانوا من المسلمين يعمل معظمهم في الزراعة وتربية الدواجن، وبنوا منازلهم على طريقة البناء القديم، قريبة من بعضها البعض وتفصلهم أزقة ضيقة. وبسبب وفرة المياه والتربة الخصبة والينابيع وأرض مستوية بسهولة يمكن حرثها كانت أراضي القرية مزروعة بالخضراوات وأشجار الفاكهة من الحمضيات والموز والزيتون.

احتلال القرية وتهجير سكانها
في تاريخ 11 أيار عام 1948، قامت بداية قوات صهيونية تابعة للواء غولاني بالقاء غارات على القرية. وكانت هذه البداية لاحتلال بيسان، فتبعتها غارات لقرى مجاورة مركزية في بيسان ضمن الحملة العسكرية جدعون التي نفذها لواء غولاني بين التواريخ 10 إلى 15 أيار عام 1948.

المستعمرات الإسرائيلية على أراضي القريّة
تقع متسعمرتا  و اللتان أنشئتا في سنة 1948، على أراضي القرية، إلى الشرق من موقعها. وبني في الموقع حوض لتربية الأسماك.

روابط خارجية
 فلسطين في الذاكرة

مراجع

أ
قرى فلسطينية أخليت من سكانها في الحرب العربية الإسرائيلية 1948
مقالات تتضمن معلومات من موقع فلسطين في الذاكرة

الأشرفية (فلسطين)


Ronaldo Guiaro (d. 18 Şubat 1974, Piracicaba), defans mevkiinde görev alan Brezilyalı eski futbolcudur.

Kariyeri

Futbol Kariyeri

Futbola başladığı andan itibaren hep defansta oynadı. Buna rağmen birçok kez gol de attı. Futbola 1993'te Guarani Futebol Clube'de başladı. 1994'te Atlético Mineiro'ya transfer oldu. 1995'te yerel lig Campeonato Mineiro'da şampiyonluk yaşadı. 1995-96 sezonunda A takımda birçok maça çıktı ve lig 3.sü oldular. 1996'da Portekiz takımı Benfica'ya transfer olarak Avrupa'ya açıldı. 5 sezonda 111 maça çıkıp 4 tane de gol buldu. Ancak kariyeri Benfica'nın en kötü dönemlerine denk gelmişti. İlk sezonunda Portekiz Kupası ikinciliği, sonraki sezon ise lig ikinciliği gördü.

2000-2001 sezonu sonunda Benfica'dan Beşiktaş'a transfer oldu. Bir defans oyuncusu olmasına rağmen attığı gollerle adından sık sık söz ettirdi. İlk sezonunda Kadıköy'de oynanan Fenerbahçe-Beşiktaş derbisinde, takımı 1-0 yenilirken, attığı 2 golle, takıma galibiyeti getirdi. Bu unutulmaz maçla takımın sevgilisi haline gelirken, Fenerbahçe'nin de kendi sahasında 24 maçlık yenilmeme serisini ve bu konuda Fenerbahçe'nin kıracağı rekoru engelledi. 2002-03 sezonunda yine Brezilyalı olan Zago ile yakaladığı uyum Beşiktaş'ın 100.Yıl şampiyonluğunda önemli rol oynadı. Beşiktaş'ın en başarılı Avrupa yıllarında büyük katkıda bulundu. 2002-03 sezonunda UEFA Kupası çeyrek finalini görürken, 10 maçta oynadı ve Slavia Prag'a bir gol attı. Sonraki sezon ise Şampiyonlar Ligi ve UEFA Kupası 3. turu dahil olmak üzere, 8 maça çıktı ve bu sefer Sparta Prag'a bir gol attı. Vicente Del Bosque'nin teknik direktör olduğu dönemde sisteme uymadığı ve yavaş kaldığı gerekçe gösterilerek uzun süre oynatılmadı. Rıza Çalımbay'ın göreve gelmesinden sonra formasını geri aldı.

Beşiktaş'tan ayrıldıktan sonra 2005-06 sezonunun ortasında ülkesine dönüp Santos'ye transfer oldu. Yerel turnuva Campeonato Paulista'yı kazandılar. Ancak sonraki sezonun ortasında takımdan ayrıldı.

2007-09 arasında ise Avrupa'ya tekrar dönerek Yunan Aris takımına transfer oldu. 2008'de Yunan Kupası ikincisi oldular. 2011 yılı sonunda sahalara veda etti.

Millî takım kariyeri

Ronaldo Guiaro, 24 kez Brezilya millî takım forması giymiş ve bu maçlarda 3 gol atmıştır. İlk maçına 2 Mart 1995'te Uruguay karşısında çıktı. İlk ve tek golünü ise 8 Mart 1995'te Brezilya'nın Kosta Rika'yı 2-1 yendiği maçta attı. 1996 Yaz Olimpiyatları'nda Ronaldo, Rivaldo, Bebeto, Roberto Carlos gibi efsane isimlerle oynamış ve bronz madalya kazanmıştır. Olimpiyatlarda 6 maçta da ilk 11'de forma giymiştir.

Ronaldo Guiaro, bir süre takımda iki Ronaldo olduğu için, "Ronaldinho" olarak adlandırılmıştı. 1996'daki Yaz Olimpiyatları'nda da kadroda iki Ronaldo olunca, bu sefer kendisi büyük olduğu için Ronaldo formasını giydi. O turnuvada "Ronaldinho" formasını ise Ronaldo Luís Nazário de Lima giydi. Daha sonra bu isim Ronaldo de Assis Moreira'ya gitti.

Başarılar

 Süper Lig Şampiyonluğu: 1
 2002-2003 - Beşiktaş
 Campeonato Mineiro Şampiyonluğu: 1
 1995 - Atlético Mineiro
 Campeonato Paulista Şampiyonluğu: 1
 2005 - Santos FC
 1996 Yaz Olimpiyatları Bronz Madalya: 1
 1996 - Brezilya millî futbol takımı

Diğer başarılar
 Primeira Liga İkinciliği (1997-98, Benfica)
 Taça de Portugal İkinciliği (1996-97, Benfica)
 Kipello Ellados İkinciliği (2007-08, Aris)

Dış bağlantılar
 Beşiktaş Resmi İnternet Sitesi - Tarihçe » Unutulmaz Yabancı Oyuncularımız » Ronaldo Guiaro

1974 doğumlular
Brezilyalı futbolcular
Yaşayan insanlar
Süper Lig futbolcuları
Beşiktaş JK yabancı futbolcuları
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Resim aranan futbolcular
Defans futbolcuları
Brezilya millî futbol takımı futbolcuları
AS Aris futbolcuları
Brezilyalı gurbetçi futbolcular
Yunanistan'daki Brezilyalı gurbetçiler
Portekiz'deki Brezilyalı gurbetçiler
Türkiye'deki Brezilyalı gurbetçiler
İtalyan asıllı Brezilyalılar
Série A (Brezilya) futbolcuları
Atlético Mineiro futbolcuları
Yunanistan'daki gurbetçi futbolcular
Portekiz'deki gurbetçi futbolcular
1996 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
Guarani FC futbolcuları
Bronz Olimpiyat madalyalı Brezilyalı sporcular
Brezilyalı Olimpiyat futbolcuları
Primeira Liga futbolcuları
SL Benfica futbolcuları
Santos FC futbolcuları
Super League (Yunanistan) futbolcuları
1996 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Bronz Olimpiyat madalyalı futbolcular

Ronaldo Guiaro


O armazenamento em nível de bloco é um conceito de persistência de dados hospedados em nuvem, onde os serviços em nuvem emulam o comportamento de um dispositivo de bloco tradicional, como um disco rígido físico. É uma forma de armazenamento conectado à rede (NAS).

O armazenamento em tais serviços é organizado em blocos. Isso emula o tipo de comportamento visto em discos tradicionais ou armazenamento em fita por meio da virtualização de armazenamento. Os blocos são identificados por um identificador arbitrário e atribuído pelo qual podem ser armazenados e recuperados, mas isso não tem nenhum significado óbvio em termos de arquivos ou documentos. Um sistema de arquivos deve ser aplicado no topo do armazenamento em nível de bloco para mapear "arquivos" em uma sequência de blocos.

O armazenamento em bloco elástico (EBS) da Amazon é um exemplo de armazenamento de bloco de nuvem. O armazenamento em nível de bloco em nuvem geralmente oferece recursos como replicação para confiabilidade ou serviços de backup.

O armazenamento em nível de bloco está em contraste com um armazenamento de objeto ou "armazenamento de balde", como o Amazon S3 (serviço de armazenamento simples), ou com um banco de dados. Estes operam em um nível superior de abstração e são capazes de trabalhar com entidades como arquivos, documentos, imagens, vídeos ou registros de banco de dados.

Os armazenamentos de instâncias são outra forma de armazenamento em nível de bloco hospedado na nuvem. Eles são fornecidos como parte de uma "instância", como um serviço Amazon EC2 (nuvem de computação elástica). Como as instâncias do EC2 são fornecidas principalmente como recursos de computação, em vez de recursos de armazenamento, seu armazenamento é menos robusto. Seu conteúdo será perdido se a instância da nuvem for interrompida. Como esses armazenamentos fazem parte do servidor virtual da instância, eles oferecem maior desempenho e largura de banda para a instância. Eles são mais usados para armazenamento temporário, como cache ou arquivos temporários, com armazenamento persistente mantido em um tipo diferente de servidor.

Ao mesmo tempo, o armazenamento em nível de bloco era fornecido por redes de área de armazenamento (SAN) e o armazenamento conectado à rede (NAS) fornecia armazenamento em nível de arquivo. Com a mudança de hospedagem local para serviços em nuvem, essa distinção mudou. Até mesmo o armazenamento em bloco agora é visto como servidores distintos (portanto, armazenamento conectado à rede (NAS)) em vez do arranjo de discos vazios anterior.

Ver também
 Rede de área de armazenamento

Referências

Armazenamento em nuvem

Armazenamento em nível de bloco


Luis Amado Tarodo, né le 4 mai 1976 à Madrid, est un joueur international espagnol de futsal évoluant comme gardien de but du milieu des années 1990 à celui des années 2010.

Commençant sa carrière avec le Club Atlético de Madrid Leganés, Amado a remporté un titre de champion et trois Coupes d'Espagne avec Caja Segovia avant de passer à l'Inter en 2001. En 15 saisons avec l'équipe madrilène, Amado remporte sept titres de champion, six Coupes d'Espagne, le Copa del Rey et un record de trois Coupes de l'UEFA.

Sur le plan international, Luis Amado intègre l'équipe d'Espagne en 1998. Il est d'abord finaliste du Championnat d'Europe 1999, avant de remporter la Coupe du monde 2000 et l'Euro 2001. Troisième de l'Euro 2003, la Roja et son portier conservent leur titre mondial en 2004 puis enchaînent quatre nouveaux titres européens en 2005, 2007, 2010 et 2012. Amado prend sa retraite internationale avant la Coupe du monde 2012.

Luis Amado est considéré comme un des meilleurs gardiens de futsal de l'histoire. Meilleur gardien de but du monde aux Prix FutsalPlanet en 2003 et 2004, il est élu meilleur portier de l'Euro 2001 et du Mondial 2004 puis meilleur joueur de l'Euro 2005. Sept fois meilleur portier du championnat d'Espagne, il est le seul gardien de but à avoir obtenu le titre de meilleur joueur de la saison en Espagne en 2008.

Biographie

Enfance et formation madrilènes
Luis Amado naît à Madrid et grandit à Arganda del Rey, proche de la capitale de l'Espagne. Jouant au football à l'école et dans la rue, son premier sport en club est le karaté qu'il pratique jusqu'à obtenir la ceinture bleue.

À ce moment-là, il arrête le sport de combat et entre à la Escuela de Futbol de Arganda. Grand pour son âge, Luis évolue en tant que défenseur. À la suite de l'absence de gardien de but, il propose de prendre le poste et ne le quittera plus. Promu dans la catégorie d'âge supérieure grâce à sa taille, Luis prend part à moins de match.

Cherchant du temps de jeu, il rejoint des amis aux entraînements de l'équipe de futsal El Bliman.  Il a alors 14 ans et doit attendre l'année suivante pour pouvoir jouer. Une fois l'âge requis obtenu, Luis évolue deux saisons dans l'équipe J. Rocal. Il signe ensuite à Ferretería Madrid où il évolue au sein du championnat local la première année puis en primera B (1ªB) la seconde. La saison suivante, il joue en Championnat d'Espagne avec Murcie. En fin de cette saison, Luis Amado signe pour deux ans à la Caja Segovia en première division (Division de Honor).

Débuts professionnels avec Caja Segovia (1995-2001)
Son premier club senior est la Caja Segovia en Division de Honor, où Luis Amado signe pour deux saisons. Écarté par l'entraîneur la première année, à 19 ans, il rejoint l'Atlético de Madrid Leganés en seconde division 1996-1997. Mais l'équipe est reléguée.

La Caja Segovia ayant changé d'entraîneur, Luis Amado y effectue son retour pour l'exercice 1997-1998. Le gardien passe quatre années au club, où il remporte presque toutes les compétitions : trois Coupes d'Espagne, autant de Supercoupes, le titre de champion 1998-1999 puis la Coupe d'Europe des champions et la Coupe intercontinentale en 1999-2000. Alors qu'il lui reste un an de contrat, Luis Amado rejoint l'Interviu à l'été 2001.

Meilleur gardien du monde à l'Interviú (2001-2016)
Rapidement, le gardien accumule les titres individuels et collectifs avec l'Interviú Boomerang.

En 2007-2008, Interviú Fadesa remporte quatre des cinq compétitions jouées : Liga, Supercoupe, Coupe des vainqueurs de coupe européenne et du Coupe intercontinentale. Le gardien Luis Amado est élu gardien et meilleur joueur de la saison.

En avril 2010, il compte déjà cinq championnats, 4 Coupes, 6 Supercoupes, 3 Coupes d'Europe, 4 Coupes intercontinentales, 1 Coupe des coupes et 2 Coupes Ibériques. Individuellement, Luis Amado est élu sept fois meilleur gardien de la LNFS, une fois meilleur joueur de la LNFS (unique pour un gardien) et 1 fois meilleur gardien européen.

En juillet 2016, le gardien de l'Inter FS met un terme à sa carrière de futsal à l'âge de 40 ans.

En équipe nationale
Luis Amado connaît sa première sélection en équipe d'Espagne de futsal le 25 janvier 1998 à Porto contre le Portugal en tournoi international (victoire 1-5).

En 1999, Amado et la Roja, tenante du titre, sont finalistes du Championnat d'Europe, s'inclinant aux tirs au but face à la Russie en finale.

En 2000, Luis Amado  fait partie de la première équipe d'Espagne tout sport collectif confondu à être sacrée championne du monde au Guatemala, contre le Brésil invaincu jusqu'à présent.

En 2001, Amado et son équipe remporte l'Euro.

En 2003, la Roja et son portier sont troisièmes du Championnat d'Europe.

Fin 2004, Amado et l'Espagne remportent leur second titre mondial consécutif, contre l'Italie championne d'Europe en titre. La performance du portier espagnol en demi-finale (remportée aux tirs au but face au Brésil) puis en finale (2-1 sur l'Italie) sont remarquées.

Deux mois après la victoire à Taipei, Amado gagne l'Euro 2005 à Ostrava avec la Roja. En demi-finale, Amado conserve ses cages inviolées, fait rare à ce niveau, lors de la victoire 5-0 sur l'Ukraine. L'Espagne gagne 2-1 contre la Russie en finale. Amado est élu meilleur joueur de la compétition.

En février 2006, Luis Amado devient le quatrième joueur espagnol de futsal à atteindre les cent sélections en équipe nationale après Javi Sánchez, Julio García et Javi Rodríguez. Sa centième cape est obtenue le 21 février à Vigo contre la Russie (victoire 4-0) lors de la Three Nations Cup.

En 2007, Amado obtient son troisième titre continental.

L'année suivante, l'Espagne perd en finale de la Coupe du monde contre le Brésil.

En 2010, la Roja gagne son quatrième Euro consécutif.

En février 2012, Amado remporte son cinquième et dernière Euro de futsal.

En octobre de la même année, le gardien prend sa retraite internationale, après quatorze ans et 179 matchs en sélection nationale. Luis Amado fait ses adieux lors d'une victoire (6-1) sur le Costa Rica. Le mois suivant, il ne prend donc pas part à la Coupe du monde que l'Espagne perd pour la seconde fois consécutive en finale contre le Brésil.

Palmarès
Luis Amado remporte cinquante titres tout au long de sa carrière.

En sélection nationale
Luis Amado est double champion du monde et quintuple champion d'Europe avec la Roja.
 Coupe du monde (2)
 Vainqueur : 2000 et 2004
 Finaliste : 2008

 Championnat d'Europe (5)
 Vainqueur : 2001, 2005, 2007, 2010 et 2012
 Finaliste : 1999
 Troisième : 2003

En club
Luis Amado remporte un titre de champion et trois Coupes d'Espagne avec Caja Segovia. En quinze saisons avec l'Inter FS, Amado remporte sept titres de champion, six Coupes d'Espagne, le Copa del Rey et un record de trois Coupes de l'UEFA.

Amado est le joueur le plus titré en Coupe d'Espagne. Avec ses coéquipiers de l'Interviú Madrid, Daniel et Schumacher, il est l'un des trois joueurs à avoir remporté trois titres de Coupe de futsal de l'UEFA.

Distinctions individuelles
Individuellement, Luis Amado est élu sept fois meilleur gardien de la , une fois meilleur joueur de la LNFS espagnole (unique pour un gardien) et une fois meilleur gardien européen.

En août 2019, Luis Amado est élu dans l'équipe-type des 30 ans de la LNFS en tant qu'gardien, aux côtés Javi Rodríguez, Paulo Roberto, Kike Boned et Ricardinho.

 Prix FutsalPlanet (2)
 Meilleur gardien : 2003 et 2004

 Coupe du monde FIFA (1)
 Meilleur gardien : 2004

 Championnat d'Europe de l'UEFA (2)
 Meilleur joueur : 2005
 Meilleur gardien : 2001
 Championnat d'Espagne (8)
 Meilleur joueur : 2008
 Meilleur gardien : 1999, 2000, 2001, 2004, 2005, 2006 et 2008

Statistiques

Par saison

Liste des sélections en équipe nationale

Notes et références

Liens externes

Joueur espagnol de futsal
Naissance à Madrid
Naissance en mai 1976

Luis Amado (futsal)


Newcastle upon Tyne, genel olarak Newcastle olarak tanınan (), Birleşik Krallık - İngiltere'nin Kuzey Doğu Bölgesinde bir şehir. Törensel Tyne ve Wear Metropoliten Kontluğu'na bağlı iken şimdi bağımsız, tek-seviyeli yerel idare şeklinde bir "Metropoliten Bölge" ve yüzyıllardır katedrali bulunduğu için şehir statüsüne sahip bir yerleşim ve yerel idare birimidir.

Tyne Nehri'nin kuzey yakasında bulunmaktadır. Şehir, Romalılar döneminde "Pons Aelius (Aeli Köprüsü)" adıyla kurulmuştur. Fakat Newcastle ismini İngiltere'yi Normanlar adına fetheden I. William'ın en büyük oğlu olan Normandiya Dükü Robert Carthose'un 1080'de bu mevkiye inşa ettirdiği "Yeni Kale"den (New Castle) almıştır. Orta Çağ'ın sonuna doğru şehir, çok önemli bir yün ticareti merkezi olarak büyümeye başladı ve sonra önemli bir kömür madenciliği merkezi ve Britanya içine ve dışına nakliyatta liman merkezi oldu. Liman 16. yüzyılda hızla gelişmeye başladı. Aynı zamanda Tyne Nehrinin denizden daha aşağılarında da gemi tezgâhları kuruldu ve bunlar gemi yapımı ve tamiratı konusunda gelişmiş tesisler haline geldiler. I. Dünya Savaşı'nda kuvvetli Britanya donanmasının ana omurgasını oluşturan birçok devasa gemi bu şehirde inşa edilmiştir. Fakat 20. yüzyılda Newcastle'ın ekonomik büyümesini sağlayan her sektörde (yün, kömür madenciliği, kömür nakliyesi, limancılık, gemi tezgâhları) krizler, gerilemeler ve kapanmalar görüldü.

Tyne ve Wear metropolüne dahildir. Nüfusu 813,807 kişidir. Çeşitli alışveriş merkezleri, kültürel aktiviteleri ve tarihi binalarıyla gelişmiş bir şehir merkezine sahiptir. Şehirdeki evler Victorian stili (Kırmızı tuğlalarla inşa edilen 2-3 katlı müstakil evler) mimariyle inşa edilmiştir. Şehri boydan boya ören hafif raylı sistem metro ağı bulunmaktadır. Londra, Manchester, Edinburgh, Birmingham, Liverpool, Glasgow, Aberdeen, Leeds, York gibi önemli şehirlere direkt hızlı tren bağlantısı bulunmaktadır. Paris, Amsterdam, Prag gibi şehirlere direkt uçuşların bulunduğu uluslararası bir havalimanı vardır. Newcastle Üniversitesi ve Northumbria Üniversitesi gibi iki önemli üniversiteye sahiptir. Yerli ve yabancı öğrenciler şehirdeki sosyal yaşam ve şehir ekonomisi için çok önemlidir. Bu özelliğiyle Eskişehir'e benzer. Şehir kültür ve eğlence merkezi olma özelliği kazanmıştır. Pahalı bir ülke olan Britanya'nın en ucuz şehirlerinden biridir. Kaliteli-ucuz eğlence merkezleri ve genç nüfusuyla eğlenmek isteyenler için özellikle cuma ve cumartesi geceleri tam bir cazibe merkezidir.

Şehrin yerlilerine ve konuştukları zor anlaşılan İngilizce aksanına "Geordie" denir. Gerçek "Geordie" olmak, şehrin futbol takımı Newcastle United'a yürekten bağlı olmak, Sunderland'i sevmemek, "Newcastle Brown Ale" birası içmek, dost canlısı olmak, Geordie aksanı konuşmak ve Geordie olunduğu için övünmekle ilişkilendirilir. Şehrin yerlileri şehir merkezine "Toon" demektedir. "St. James Stadyumu" ve "Quayside (Nehir Rıhtımı) köprüleri" şehrin başlıca sembolleridir.

Kardeş şehirler

Resimler

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Newcastle upon Tyne Yerel İdare resmi websitesi

Newcastle upon Tyne


ශුංග අධිරාජ්‍යය හෙවත් සුංග යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මගධයෙන් පැවත ආ පුරාතන ඉන්දියානු රාජධානියකි. ක්‍රි.පූ. 187 සිට 78 දක්වා වූ කාලයේ එම අධිරාජ්‍යය විසින් ඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේ විශාළ ප්‍රදේශයක පාලනය ගෙන ගොස් ඇත. මෞර්ය අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමෙන් පසු මෙම රාජවංශය ස්ථාපනය කරන ලද්දේ පුෂ්‍යමිත්‍ර ශුංග විසිනි. මෙහි අගනුවර වූයේ පාඨලිපුත්‍ර නුවරයි. නමුත් භගභද්‍ර වැනි අවසාන අධිරාජවරු සිය මාලිගය නැගෙනහිර මාල්වාහි බෙස්නගර් (වර්තමාන විදිශා) ප්‍රදේශයේ පිහිටුවාගෙන ඇත.

පුෂ්‍යමිත්‍ර ශුංග වසර 36ක් රාජ්‍ය පාලනය කළ අතර, ඔහුගෙන් පසු ඔහුගේ පුත් අග්නිමිත්‍ර සිහසුනට පත් විය. ශුංග පාලකයන් දසදෙනකු සිට ඇත. මෙම අධිරාජ්‍යය වැදගත් වන්නේ විදේශ මෙන්ම දේශීය බලවේග සමග එය සිදුකළ සටන් නිසායි. ඔවුහු කාලිංග, සාතවාහන රාජවංශය, ඉන්දු-ග්‍රීක රාජධානිය සමග මෙන්ම සමහර විට පංචාලවරුන් සහ මථුරාවරුන් සමග සටන් වැදුණහ.

මේ යුගයේ කලාව, අධ්‍යාපනය, දර්ශනය සහ අනෙකුත් අධ්‍යයන ක්‍රමවල ප්‍රබෝධයක් ඇති විය. මෙකල කුඩා ටෙරාකොටා රූපවල සිට විශාල ශෛලමය ස්තූප දක්වා කලා නිර්මාණ අංගවල දියුණුවක් ඇති විය. භාරුත් ස්තූපය සහ සුප්‍රකට සාංචියේ මහා ස්තූපය වැනි ගෘහනිර්මාණ ඉදිවූයේ ද මේ කාලයේ ය. අධ්‍යාපනය සහ කලාව වෙත රාජ්‍ය අනුග්‍රහය දැක්වීමේ සම්ප්‍රදාය ආරම්භ කළේ ශුංග රජවරුන් විසිනි. අධිරාජ්‍යයේ භාවිතා වූ ලේඛන ක්‍රමය බ්‍රාහ්මි අක්ෂර ප්‍රභේදයකි. එසේම සංස්කෘත භාෂාව ලිවීමේ දී භාවිත විය.

ශුංග අධිරාජ්‍යය හින්දු චින්තනයේ බොහෝ වැදගත් සංවර්ධනයන් සඳහා බෙහෙවින් අනුග්‍රහ දැක්වී ය. පටාංජලිගේ මහාභාස්‍ය සම්පාදනය කෙරුණේ ද මේ යුගයේ ය. මථුරා කලා සම්ප්‍රදායේ නැගීමත් සමග කලා ක්ෂේත්‍රය දියුණු විය.

ක්‍රි.පූ. 73 අවට දී කාන්වා රාජවංශය ශුංගවරුන්ගේ අනුප්‍රාප්තියට පැමිණියේ ය.

සම්භවය
ශුංග රාජවංශය යනු ක්‍රි.පූ. 185දී, එනම් අශෝක අධිරාජයාගේ මරණින් වසර 50කට පමණ පසු පිහිටුවූ බ්‍රාහ්මණ රාජවංශයකි. මෙකල මෞර්ය අධිරාජ්‍යයේ අවසන් පාලකයා වූ බෘහද්රථ මෞර්ය අධිරාජයාව ඝාතනය කළ ඔහුගේ සේනානි හෙවත් සෙන්පතියා වූ පුෂ්‍යමිත්‍ර ශුංග සිහසුනට පත් විය. මෙකල රජුගේ හමුදාවේ ගෞරවය දිනාගැනීමට පුෂ්‍යමිත්‍ර සමත්ව තිබිණි.

පුෂ්‍යමිත ශුංග මගධයෙහි සහ යාබද රාජ්‍යවල අධිපතියා බවට පත් විය. පුෂ්‍යමිත්‍රගේ අධිරාජ්‍යය දකුණින් නර්මදා ගඟ තෙක් ව්‍යාප්තව පැවති අතර, වයඹදිගින් පන්ජාබ් ප්‍රදේශයේ ජලන්ධාර් සහ සියල්කොට් යන ප්‍රදේශ සහ මධ්‍යම ඉන්දියාවේ උජ්ජයින් නගරය ද එයට ඇතුළත් විය. නමුත් මේ වන විට, කාබුල් සහ පන්ජාබයේ විශාල කොටසක් ඉන්දු-ග්‍රීකවරුන් යටතේත්, ඩෙකෑන් සානුව සාතවාහන රාජවංශය යටතේත් පැවතිණි.

වසර 36ක් (ක්‍රි.පූ. 187 – 151) රාජ්‍ය පාලනය කිරීමෙන් පසු පුෂ්‍යමිත්‍ර මරණයට පත් විය. අනතුරුව ඔහුගේ පුත් අග්නිමිත්‍ර සිහසුනට පත් විය. මේ කුමරු ඉන්දියාවේ ශ්‍රේෂ්ඨ නාට්‍ය රචකයකු වූ කාලිදාසගේ ප්‍රකට නාට්‍යයක වීර චරිතයක් ලෙස දක්වා තිබේ. මෙම කථාපුවතේ අග්නිමිත්‍ර විදිශාවේ ප්‍රතිරාජයා ලෙස දක්වා ඇත.

ශුංගවරුන්ගේ බලය ක්‍රමයෙන් පරිහානියට පත්වන්නට විය. ශුංග අධිරාජ්‍යයේ අධිරජවරුන් දස දෙනකු සිටි බව පැවසේ. ශුංග අධිරාජ්‍යයේ බිඳ වැටීමෙන් පසු ක්‍රි.පූ. 73 අවට කාලයේ කාන්වා රාජවංශය බලයට පත් විය.

බුදු දහම

මෞර්යවරුන්ගෙන් පසු, පළමු බ්‍රාහ්මණ අධිරාජයා වූයේ පුෂ්‍යමිත්‍ර ශුංගයි. ඇතැම් ඉතිහාසඥයන් විශ්වාස කරන්නේ ඔහු බෞද්ධයන්ට හිංසා පමුණුවමින්, බ්‍රාහ්මණ ආගමට අනුග්‍රහ දැක්වූ බවත් මේ හේතුවෙන් බුදු දහම කාශ්මීරය, ගන්ධාරය සහ බැක්ට්‍රියාවෙන් පිටතට ව්‍යාප්ත වූ බවත් ය. බෞද්ධ මූලාශ්‍රයක් වන දිව්‍යාවදානය සහ පුරාතන තිබ්බතීය ඉතිහාසඥ තාරානාථ විසින් බෞද්ධයන්ට හිංසා කිරීම පිළිබඳ විස්තර කොට ඇත. නමුත් ඔහු ක්‍රියාකාරීව බෞද්ධයන්ට හිංසා පැමිණවී ද යන්න සැකසහිත ය.

අනුග්‍රහ දැක්වීම

පසුකාලීන ශුංග අධිරාජවරුන් බුදු දහමට අවනත වී භාරුත් ස්තූපය ගොඩනැගීමට දායකත්වය සපයා ඇති බව පෙනේ.

ඇතැම් කතුවරුන් විශ්වාස කරන්නේ බ්‍රාහ්මණාගම ගංගා නදී තැන්නේ දේශපාලනික සහ අධ්‍යාත්මික බලය පැතිරවීම පිණිස බුදු දහම සමග තරග කළ බවයි. නමුත් බැක්ට්‍රියානු රජවරුන්ගේ අනුග්‍රහය ලද බුදු දහම එම ප්‍රදේශවල වැජඹෙන්නට විය.

ඇතැම් ඉන්දියානු විද්වතුන්ගේ මතය වන්නේ සද්ධර්මයට කැමති ශුංග රජවරුන් බුදු දහමට පීඩා නොකළ බවත්, ශුංග අධිරාජවරුන් යටතේ බුදු දහම සමෘද්ධිමත් වූ බවත් ය. ශුංග යුගයේ බෙංගාලයේ බුදු දහම පැවති බව දැනට කල්කටාවේ අසුතෝශ් කෞතුකාගාරයේ තබා ඇති තාම්‍රලිප්තියෙන් හමු වූ ටෙරාකොටා ඵලකයෙන් සාක්ෂි ලැබේ.
 බුද්ධ ගයාවේ මහාබෝධි විහාරයේ ඇති ශිලාලේඛනයක විහාරය ඉදිකිරීම පිළිබඳ මෙසේ විස්තර කොට ඇත:
"බ්‍රහ්මමිත්‍ර අධිරාජයාගේ බිරිය වන නාගදේවියගේ තිළිණයකි."
 තවත් ශිලාලේඛනයක මෙසේ දැක් වේ:
"කොසිකිගේ පුත් ඉන්ද්‍රාග්නිමිත්‍ර අධිරාජයාගේ භාර්යාව සහ පුතුන්ගේ මෑණියන් වූ කුරාංගිගේ පරිත්‍යාගයකි. එසේම මෙම ත්‍යාගය රාජ මාලිග විහාරයේ ශ්‍රීමාගේ ද පරිත්‍යාගයක් වේ. "

කනිංහැම් මහතා මේ වැදගත් වාර්තාවේ අගකොටස විනාශ වී තිබීම පිළිබඳ කනගාටුවට පත් වේ. පළමු ප්‍රාකාර ශීර්ෂ ලේඛනය සැලකිල්ලට ගැනීමේ දී ඔහු විසින් "කුරාම්ගියේ දානම්" යන්නට පසුව බ්‍රාහ්ම අක්ෂර එකොළහක ශේෂයන් හඳුනාගෙන ඇති අතර, ඉන් පළමු නවය මගින් "රාජපාසාද-චේතිකා සා" යන වදන ගලපාගත හැක. බ්ලොච් විසින් මෙම අක්ෂර නවය "රාජ-පාසාද-චේතිකාස" යනුවෙන් දක්වන අතර, පෙර සඳහක් වචනවලට අනුකූලව මෙම පාඨයන්හි පරිවර්තනය මෙසේ දක්වයි:
"(ඉන්ද්‍රාග්නිමිත්‍රගේ භාර්යාව සහ ජීවමාන පුතුන්ගේ මෑණියන් වක කුරාංගිගේ පරිත්‍යාගයකි), "වංශවත් විහාරයේ චෛත්‍යය (චේතික) වෙනුවෙන්"

රාජ යන වදන පාසාද යන්නට පෙර යොදා තිබීම මගින් එය විරුදයක් ලෙස සලකා, විහාරය සාපේක්ෂව විශාල තේජවන්ත ස්ථානයක් බව මෙහිදී සලකා ඇත. මෙය රාජහස්තින් හෙවත් 'උසස් හස්තියා', රාජහංස හෙවත් 'පාත්තයකු' (හංස යන්න 'තාරාවකුගෙන්' වෙන්කර දක්වයි) වැනි උදාහරණ මගින් ද වටහා ගත හැක. නමුත් කනිංහැම් මෙම ප්‍රකාශය පරිවර්තනය කරන්නේ "රාජ මාලිගය, චෛත්‍යය" යනුවෙනි. එමගින් "රාජ-පාසාදය පිළිබඳ සඳහන දායකයා සහ රාජකීය පවුල අතර සම්බන්ධක් දැක් වේ" ලුඩර්ස් සැකකරන්නේ මෙය "රජුගේ විහාරය වෙත" අදහස් කෙරෙන "රාජ-පාසාද-චේතිකාස" විය හැකි බවයි.

ශුංගවරුන්ගේ යුද්ධ
ශුංග යුගය පුරා යුද්ධ සහ බල අරගල පැවතිණි. ශුංගවරුන් කාලිංගවරුන්, සාතවාහනවරුන්, ඉන්දු-ග්‍රීකවරුන් සහ ඇතැම්විට පංචාලවරුන් සහ මථුරාවරුන් සමග සටන් වැදී ඇත.

ශුංග අධිරාජ්‍යය සහ ඉන්දු-ග්‍රීක රාජධානිය අතර නිරන්තර යුධ අරගල පැවති බව ඉතිහාසයේ දක්නට ලැබෙයි. ක්‍රි.පූ. 180 අවට කාලයේ ග්‍රීක-බැක්ට්‍රීය පාලකයකු වූ ඩිමෙට්‍රියස් විසින් කාබුල් නිම්නය ආක්‍රමණය කළ අතර එය ඉන්දු නදියෙන් ද එපිටට සිදු වූ බව විශ්වාස කෙරේ. ඉන්දු ග්‍රීක පාලක මිනැන්ඩර් සෙසු ඉන්දියානු රජවරුන් සමග එක් වී හෝ ඔහුගේ නායකත්වයෙන් යුතුව පාඨලිපුත්‍රය වෙත ආක්‍රමණයක් දියත් කරන ලදී. කෙසේනමුත් මෙම මෙම ආක්‍රමණයේ ස්වභාවය සහ සාර්ථකත්වය පිළිබඳ දන්නේ තොරතුරු ස්වල්පයකි. මෙම යුද්ධවල ප්‍රතිඵලය කුමක් ද යන්න නිශ්චිත නැත.

මහාභාරතයේ සහ යුග පුරාණයේ එන ඇතැම් අර්ථ දැක්වීම් මෙයට ගැළපීමට ඇතැමුන් උත්සාහ දරා ඇත:

මහාභාරතයේ අනුශාසන පර්ව අනුව මථුරා නගරය යවනවරුන් සහ කාම්බෝජවරුන්ගේ හවුල් පාලනය යටතේ පැවති බව සඳහන් ය.

මීට අමතරව හින්දු ලේඛනයක් වන යුග පුරාණ නැමැති අනාවැකි ස්වරූපයෙන් ඉන්දියානු ඓතිහාසික සිදුවීම් විස්තර කොට ඇති අතර එමගින් ඉන්දු-ග්‍රීකවරුන් පාඨලිපුත්‍ර අගනුවරට එල්ල කළ ප්‍රහාරය පිළිබඳ සඳහන් ය. මෙගස්තීනිස් පවසන ආකාරයට මෙම නගරය කුළුණු 570ක් සහ දොරටු 64කින් යුක්ත ප්‍රාකාරයකින් වට වූ දැවැන්ත නගරයකි. යුග පුරාණය ප්‍රාකාරයට සිදු වූ හානිය පිළිබඳ මෙසේ විස්තර කරයි:
 "සාකේත වෙත ළඟාවීමෙන් පසුව පංචාලවරුන් සහ මථුරාවරුන් සමල එක් වී රණකාමී යවනයන් කුසුමධ්වජ ("පුෂ්ප-ධ්වජයේ නගරය", පාඨලිපුත්‍ර) වෙත පැමිණෙනු ඇත. අනතුරුව, එක්වරම පුස්පපුර (පාඨලිපුත්‍ර සඳහා තවත් නාමයක්) වෙත ළඟා වී, එහි සුප්‍රකට මඩ[-බිත්ති] ප්‍රාකාරය බිඳ හෙලූ පසු මුළු රාජ්‍යයම අවුල් සහගත තත්ත්වයට පත්වනු ඇත." (යුග ප්‍රරාණ, ඡේදය 47–48, 2002 සංස්කරණය.)

පුෂ්‍යමිත්‍ර විසින් අශ්වමේධ යාග ද්විත්වයක් පැවැත්වූ බවට වාර්තා ඇත. ශුංග අධිරාජ්‍යයේ ශිලාලේඛන ජලන්ධාර් තරම් ඈත පෙදෙස්වලින් පවා හමු වේ. දිව්‍යාවදානය වැනි මූලාශ්‍රවල ඔහුගේ පාලනය පන්ජාබයේ සියල්කොට් තරම් ඈතට පැතිර තිබූ බව කියැවේ. මීට අමතරව, රාජධානියට මථුරාව අහිමි වුවද, ක්‍රි.පූ. 100දී මථුරාව යළි ලබා ගැනීමට ශුංගවරු සමත් වූහ. (හෝ ඇතැම්විට වෙනත් දේශීය පාලකයන් වන: අර්ජුනායනවරුන් (මථුරාවේ) සහ යෞධෙයවරුන් සිය කාසිවල යුධ ජයග්‍රහණ දක්වා ඇත; ("අර්ජුනායන්වරුන්ගේ විජයග්‍රහණය", "යෞධෙයවරුන්ගේ විජයග්‍රහණය") එමෙන්ම ක්‍රි.පූ. 1වන සියවසේ ත්‍රිගාර්තවරු, ඖදුම්බාරවරු සහ අවසානයේ කුනින්දවරු තමන්ගේම කාසි නිපදවීමට සමත් වූහ). ග්‍රීකවරුන් සහ ශුංගවරුන් අතර වයඹදිග ඉන්දියාවේ පැවති සටන් පිළිබඳ වාර්තා කාලිදාසගේ මාලවිකාග්නිමිත්‍ර නැමැති නාට්‍යයෙන් ද ලැබේ. මෙම නාට්‍යයේ ග්‍රීක අශ්වාරෝහක හමුදාව සහ පුෂ්‍යමිත්‍රගේ මුණුපුරු වසුමිත්‍ර අතර ඉන්දු ගංගාවේ පැවති සටනක් පිළිබඳ විස්තර වේ. මෙය අනුව ග්‍රීකවරුන්ව පැරදවීමට ඉන්දියානුවන් සමත් වූ අතර, පුෂ්‍යමිත්‍ර සාර්ථකව සිය අශ්වමේධ යාගය සම්පූර්ණ කළේ ය.

කෙසේනමුත්, මේ පිළිබඳ නිශ්චිතවම පැවසිය හැක්කේ ඉතා ස්වල්ප තොරතුරු ප්‍රමාණයක් පමණි. කෙසේනමුත් පැහැදිළිව පෙනෙන කරුණ නම්, මේ රාජ්‍ය දෙකේ පසුකාලීන රජවරුන් විසින් සාමාන්‍ය රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා පවත්වාගෙන ගොස් ඇති බවයි.

ක්‍රි.පූ. 110දී ඉන්දු-ග්‍රීකවරුන් සහ ශුංගවරුන් සමාධානයකට එළැඹි බවත්, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික දූත සබඳතා පැවැත්වූ බවත් හීලියෝඩෝරස් ස්තම්භයේ දැක් වේ. මෙම ස්තම්භය ඉන්දු-ග්‍රීක රජකු වූ ඇන්ටියැල්සිඩාස්ගේ රාජසභාවේ විසූ ග්‍රීක තානාපතිවරයකු වූ හීලියෝඩෝරස් විසින් මධ්‍ය ඉන්දියාවේ විදිශාහි ශුංග අධිරාජ භාගභද්‍ර රජුගේ මාලිගය වෙත සිදුකළ දූතමෙහෙවරක් පිළිබඳ තොරතුරු අනාවරණය කරයි.

සංස්කෘතික දායකත්වයන්

ශුංග රාජවංශයේ ආගමික දේශපාලනය පිළිබඳ නොයෙකුත් විවාද පැවතුණ ද, මෙම රාජවංශය කලාව, අධ්‍යාපනය, දර්ශනය වැනි අංශ මෙකල සමෘද්ධිමත්ව පැවති බව පෙනේ. එසේම පඨාංජලීගේ යෝග සුත්‍ර රචනා වී ඇතතෛ් ද මේ යුගයේ ය. මේ යුගය පිළිබඳ මාලවිකාග්නිමිත්‍රයෙහි සඳහන් වුවද, එය පසුකාලීන ගුප්ත යුගයේ කාලිදාස විසින් රචනා කරන ලද්දකි. රාජ මාලිගයේ කුමන්ත්‍රණ මධ්‍යයේ අග්නිමිත්‍ර රජු සහ මාලවිකා අතර ඇතිවන ප්‍රේම වෘත්තාන්තය මෙමගින් නිරූපණය වේ.

මෙකල මථුරා ගුරුකුලයේ නැගීමත් සමග උපමහාද්වීපයේ කලාශිල්පවල දියුණුවක් ඇති විය. මෙම මථුරා ගුරුකුලය ඇෆ්ඝනිස්ථානයේ සහ පාකිස්ථානයේ හෙලනිස්තික ගන්ධාර ගුරුකුලයේ දේශීය ප්‍රතිමූර්තියක් ලෙස හැඳින්විය හැක.

ඓතිහාසික ශුංග යුගයේ (ක්‍රි.පූ. 185 සිට 73 දක්වා) මධ්‍ය ඉන්දියාවේ (මධ්‍ය ප්‍රදේශ්) ඇතැම් ප්‍රදේශවල බෞද්ධ කටයුතු දියුණු විය. මුලින් අශෝක අධිරාජයා විසින් ආරම්භ කළ සාංචි සහ භාරුත් ස්තූපවල ගෘහනිර්මාණ අංග සංවර්ධනය කිරීම මෙකල සිදු විය. මෙම නිර්මාණ එම ප්‍රදදේශවල ශුංග පාලනය දුර්වල වීම නිසා ද නැතහොත් ඔවුන්ගේ ආගමික සහනශීලී ප්‍රතිපත්තිය හේතුවෙන් ඉදිවී ද යන්න නිශ්චිත නැත.

ශුංග අධිරාජවරුන් අතර අවසානයා දේවභුති (ක්‍රි.පූ. 83–73) රජු ය. ඔහුගේ අමාත්‍යවරයකු වූ වාසුදේව කාන්ව විසින් ඔහුව ඝාතනය කරන ලදී. ඔහු කාන්තා සමාගමයට ඉතා ප්‍රියකළ තැනැත්තකු බව පැවසේ. අනතුරුව ශුංග රාජවංශය ප්‍රතිස්ථාපනය කරමින් කාන්වාවරු බලයට පත් වූහ.

අක්ෂර
ශුංගවරුන් විසින් භාවිතා කළ අක්ෂර මාලාව බ්‍රාහ්මි ප්‍රභේදයකි. එය සංස්කෘත භාෂාව ලිවීම පිණිස භාවිතා කරන ලදී. මෙම අක්ෂර තරමක් මෞර්ය සහ කාලිංග බ්‍රාහ්මී අක්ෂර අතර අතරමැදි ස්වරූපයක් පෙන්වයි.

ශුංග පාලකයින් ලැයිස්තුව

මේවාත් බලන්න
 බුදු දහමේ ඉතිහාසය
 ඉන්දියාවේ ඉතිහාසය
 ග්‍රීක-බුදු දහම

සටහන්

ආශ්‍රිත

 "The Legend of King Ashoka, A study and translation of the Ashokavadana", ජෝන් ස්ට්‍රෝං, ප්‍රින්ස්ටන් ලයිබ්‍රරි ඔෆ් ඒෂියන් ට්‍රාන්ස්ලේෂන්ස්, 1983, ISBN 0-691-01459-0
 "Dictionary of Buddhism", ඩේමියන් කියොව්න් (ඔක්ස්ෆර්ඩ් යුනිවර්සිටි ප්‍රෙස්, 2003) ISBN 0-19-860560-9
 Aśoka and the Decline of the Mauryas, රොමිලා තාපර්, 1961 (ප්‍රතිශෝධනය 1998); ඔක්ස්ෆර්ඩ් යුනිවර්සිටි ප්‍රෙස්, ISBN 0-19-564445-X
 "The Yuga Purana", ජෝන් ඊ. මිචිනර්, කොල්කටා, ආසියාතික සංගමය, 2002, ISBN 81-7236-124-6

බාහිර සබැඳි

 භාරුත්වලින් හමුවූ කවාකාර පනේල
 උතුරු ඉන්දියාවේ ශුංග කලාව (භාරුත් සහ බුද්ධගයා)

ආසියාවේ පැරණි අධිරාජ්‍ය
ඓතිහාසික හින්දු අධිරාජ්‍ය
බෙංගාලයේ රාජවංශ
ඉන්දියාවේ අධිරාජ්‍ය සහ රාජධානි
බෙංගාල‍යේ ඉතිහාසය
ඉන්දියාවේ රාජවංශ
මගධ
ශුංග අධිරාජ්‍යය
ක්‍රි.පූ. 185
ක්‍රි.පූ. 180 දශකයේ ස්ථාපිත කිරීම්
ආසියාවේ ක්‍රි.පූ. 2වන සියවසේ ස්ථාපිත කිරීම්
ආසියාවේ ක්‍රි.පූ. 1වන සියවස

ශුංග අධිරාජ්‍යය


Þeldýr (fræðiheiti: Synapsida) er annar af tveimur helstu hópum dýra sem þróuðust úr grunnfóstri, hinn er sauropsíð (sauropsida), hópurinn sem inniheldur skriðdýr og fugla.

Tenglar

Þeldýr

Þeldýr


Neumerkel ist der Familienname folgender Personen:

 Hans Neumerkel (1886–1946), deutscher Reichsgerichtsrat
 Manfred Neumerkel (* 1929), deutscher Fußballspieler

Neumerkel


الخريدة البهية، أحد المتون المنظومة في علم التوحيد على مذهب الإمام أبي الحسن الأشعري نظمها الإمام أحمد الدردير، وهو فقيه مالكي وأصولي. ومتن الخريدة البهية منظوم على بحر الرجز وقد نظم العلماء أكثر المتون على هذا البحر لسهولة حفظه وتذكره وكثرة تفعيلاته مما يساعد على الحفظ والنظم. وكان شرح الدردير من الكتب المقررة في الأزهر الشريف.

أتى متن الخريدة البهية في أربعة وستين بيتا اقتصر فيها الدردير على ذكر الأصول الكبيرة في علم التوحيد ثم ختمه بخاتمة في التصوف.

الشروح والحواشي
قام الشيخ أحمد الدردير بشرح المتن على طريقة المتقدمين واشتمل شرحه على فوائد لطالب العلم المبتدئ في علم الكلام. وكتب الإمام أحمد الصاوي المالكي حاشية على شرح الخريدة كما كتب الشيخ محمد بخيت المطيعي حاشية أخرى عليه إلا أنه خالف فيها ما قرره علماء أهل السنة في مسألة التسلسل. كما كتب الشيخ أبو السعود السباعي حاشية مطولة على شرح الدردير.

المختصرات
اختصر شرح الخريدة البهية وشرحه سعيد فودة وهو أحد العلماء المعاصرين في علم الكلام والعقائد.

انظر أيضاً
 جوهرة التوحيد
 الرياض الخليفية
 العقيدة الصلاحية
 عقيدة العوام
 إضاءة الدجنة في عقائد أهل السنة

المصادر
 مختصر شرح الخريدة البهية سعيد فودة

مصادر خارجية
 مختصر شرح الخريدة البهية

كتب العقيدة الأشعرية

الخريدة البهية


Emil și detectivii (titlu original: Emil und die Detektive) este un film german  din 1931 regizat de Gerhard Lamprecht. Este produs de Gunther Stapenhorst. Se bazează pe romanul omonim al lui Erich Kästner (prima ecranizare). Acest film timpuriu cu sunet este privit ca o lucrare importantă în istoria filmului german și este considerat astăzi în critica cinematografică drept cea mai bună adaptare cinematografică a romanului lui Kästner.

Prezentare

Germania în timpul Republicii de la Weimar: filmul începe în orășelul Neustadt, un oraș german provincial care este casa tânărului școlar Emil Tischbein. Tatăl său este mort și mama lui îl crește singură lucrând coafeză. Ea îl trimite pe Emil la Berlin cu 140 de Reich-mărci (salariul lunar al unui coafor) ca să-i dea bunicii care trăiește în Berlin cu verișoara sa, Pony Hütchen. Emil primește și 20 de mărci pentru el însuși. Pe drum este foarte atent să nu piardă banii și folosește un ac pentru a-i fixa de căptușeala jachetei sale. În tren spre Berlin, Emil întâlnește un pasager misterios care se prezintă ca fiind Herr Grundeis. Acesta îi dă lui Emil ciocolată cu droguri, iar Emil adoarme. Când se trezește, banii și Herr Grundeis au dispărut. El îl găsește pe Herr Grundeis și îl urmărește. Emil nu îndrăznește să cheme poliția, pentru că a făcut o glumă cu un monument local, așa că simte că este și el "un fel de criminal". Cu toate acestea, el întâlnește un băiat din Berlin pe nume Gustav. Gustav încearcă să-l ajute și adună copiii locali care se auto-denumesc "detectivii".

După ce l-au urmărit pe Grundeis până la un hotel și l-au spionat toată noaptea, Emil și banda "detectivilor" urmăresc hoțul la bancă. Emil își recuperează banii când Herr Grundeis încearcă să-i schimbe. Emil demonstrează că banii sunt ai lui prin descrierea găurilor lăsate de acul pe care l-a folosit pentru a-i fixa în căptușeala jachetei. Herr Grundeis încearcă să fugă, dar noii prieteni ai lui Emil se agăță de el până când apare un ofițer de poliție. Odată arestat, este dezvăluit că Herr Grundeis este un spărgător notoriu de bănci. Emil primește o recompensă de 1000 de mărci pentru prinderea lui Herr Grundeis. În ultima scenă, un avion îl duce pe Emil înapoi în Neustadt unde este întâmpinat ca un erou local.

Distribuție

Producție
Filmările au început la 6 iulie 1931 la Berlin.

Note

Legături externe

 Fotos und Literatur

Vezi și
Listă de filme străine până în 1989
 Emil și detectivii (film din 1935)
 Emil și detectivii (film din 1954)
 Listă de filme de aventură din anii 1930

Filme din 1931
Filme germane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Gerhard Lamprecht
Filme alb-negru
Filme pentru copii
Filme de aventuri
Filme de comedie din anii 1930
Ecranizări de romane germane

Emil și detectivii (film din 1931)


Hjaltastaðir eru gömul bújörð í Skíðadal austan ár nokkru innan við Syðrahvarf. Bæjarstæðið var á fallegum stað við rætur Hvarfsfjalls utan við Sæluá. Nafn bæjarins sést fyrst 1447 í skrá yfir jarðir Möðruvallaklausturs. Eins og aðrar klaustureignir lenti jörðin í höndum Danakonungs við siðaskipti og síðar varð hún þjóðjörð. Hjaltastaðir fóru í eyði 1962.

Heimild
 Stefán Aðalsteinsson 1976. Svarfdælingar. Fyrra bindi. Iðunn, Reykjavík.

 Svarfaðardalur

Hjaltastaðir (Skíðadal)


The Whangdoodle is a fanciful or humorous being whose undefined appearance and essence is left to individual imagination. Other connotations may include an object of humor, something noisy but of no consequence and insignificant.

19th-century usage
It appeared in 1858 as a title for and text within a parody sermon "Where the lion roareth and the wang-doodle mourneth," published in Samuel Putnam Avery's The Harp of a Thousand Strings: Or, Laughter for a Lifetime. Possibly due to its resemblance to or formation from existing words whang and doodle, it soon became common to spell it as whangdoodle.
The term appeared derisively in 1859 correspondence published in The Cincinnati Lancet & Observer. Mark Twain used it disparagingly in a letter in 1862. By 1877 it had been included in a dictionary.

20th-century usage
The 1911 Encyclopædia Britannica listed this definition in the Poker article:

20th-century literature

In children's literature by British authors Roald Dahl and Julie Andrews, a whangdoodle is portrayed as dismayed and discontent, or a creature of sorrow.

Roald Dahl books
The Minpins
One of the main characters is warned by his mother against a forest where Whangdoodles and other monsters live (though the only monster he does meet there is the Gruncher).

James and the Giant Peach
One of the firemen in New York City refers to the centipede as a Whangdoodle.

Charlie and the Chocolate Factory
Willy Wonka mentions that he saved the Oompa Loompas from being preyed upon by Whangdoodles and various other monsters. Whangdoodles are described as particularly "terrible" and "wicked".

Charlie and the Great Glass Elevator
One of the ingredients for Wonka-Vite is "the hide (and the seek) of a spotted Whangdoodle".

The Last of the Really Great Whangdoodles

A different Whangdoodle is described in the children's novel The Last of the Really Great Whangdoodles by singer and actress Dame Julie Andrews (under her married name of Julie Edwards): an intelligent, ungulate-like character capable of changing color to suit its emotions or blend into its surroundings, from whose hind legs grow a new and different set of bedroom slippers each year. It is introduced to the protagonists Ben, Tom, and Lindy, and thus to the reader, by the geneticist 'Professor Savant', a scholar of the Whangdoodle and its secret domain. Attempting to visit both, the scientist and children are opposed by the antagonist 'Prock' (the Whangdoodle's second-in-command), until his resources are exhausted by their tenacity. With Prock persuaded to grant their passage, the children discover that the Whangdoodle is oppressed by want of a mate, and convince Savant to create the latter. With this done, the two Whangdoodles are to be wedded at a great celebration, and the children return to their home.

The Big Rock Candy Mountain
Some versions of the song "The Big Rock Candy Mountain" include a mention of a Whangdoodle singing in the titular hobo's paradise. This is the case in the version written down and arranged by Charles and Ruth Seeger. This version is used in the Frederic Rzewski composition for violin, piano, and percussion, titled "Whangdoodles".

Notes

References

Fictional life forms
English-language slang

Whangdoodle


Chandra Pal Singh, né à Nausori vers 1914 et mort à Suva le , est un entrepreneur et homme politique fidjien.

Biographie
D'abord gérant d'un garage à Suva dans les années 1940, il devient ensuite éleveur laitier et propriétaire d'une compagnie de bus et d'une scierie. En 1963 il est nommé membre du Conseil législatif des Fidji par le gouverneur colonial britannique Sir . De 1964 à 1967 il est membre du comité de direction de la Fiji Broadcasting Commission, la société publique de radiodiffusion de la colonie. En 1965, il participe à Londres à la conférence constitutionnelle sur l'avenir des Fidji, étant l'un des représentants de la communauté indo-fidjienne.

Il se présente sans succès aux élections législatives fidjiennes de 1966, battu dans la circonscription où il est candidat par le candidat du parti de l'Alliance, Abdul Lateef. Il meurt en 1983 à l'âge de 69 ans.

Références

Personnalité politique fidjienne
Naissance en 1914
Naissance à Nausori
Décès en juin 1983
Décès à Suva

C.P. Singh


David Arnold (born 23 January 1962) is a British film composer whose credits include scoring five James Bond films, as well as Stargate (1994), Independence Day (1996), Godzilla (1998) and the television series Little Britain and Sherlock. For Independence Day, he received a Grammy Award for Best Instrumental Composition Written for a Motion Picture or for Television, and for Sherlock, he and co-composer Michael Price won a Creative Arts Emmy for the score of "His Last Vow", the final episode in the third series. Arnold scored the BBC / Amazon Prime series Good Omens (2019) adapted by Neil Gaiman from his book Good Omens, written with Terry Pratchett. Arnold is a fellow of the British Academy of Songwriters, Composers and Authors.

Career
While attending a Sixth Form College in Luton, Arnold became friends with director Danny Cannon. Cannon initially created short films for which Arnold was asked to write the music. The two made their respective major film debuts with The Young Americans. "Play Dead", a song from the film with singer Björk, charted No. 12 in the UK. The following year he scored Stargate and Last of the Dogmen, with excerpts from the former ranking third in the most commonly used soundtrack cues for film trailers.

Arnold then composed music for Stargate director Roland Emmerich's next two movies, Independence Day and Godzilla, as well as four movies for director John Singleton. In addition, he has scored various comedies, dramas, and nineteenth-century period pieces, as well as providing music for several British television shows including the 2000 remake of Randall and Hopkirk (Deceased) and Little Britain. During film production, his compositions are conducted by Nicholas Dodd. In 2010, he composed the music for Come Fly With Me, a British television series from the producers of Little Britain.

He is a member of the British Academy of Songwriters, Composers and Authors (BASCA). On Thursday 29 November 2012, Arnold received an honorary degree from University of West London. Now a university honorary, he will work closely with the University in particular London College of Music, a faculty within the institute. In 2014, he appeared as himself in The Life of Rock with Brian Pern.

Film music concerts
Arnold performed his debut orchestral concert, showcasing his film and television music, on Sunday 6 July 2014 at London's Royal Festival Hall. The line-up featured Nicholas Dodd conducting, David McAlmont as surprise guest vocalist ("My secret weapon!" said Arnold) and the Urban Voices Collective choir, plus Mark Gatiss and Amanda Abbington introducing the suite of Sherlock music, for which Arnold's collaborator on the project, Michael Price, replaced Dodd.

He performed his music in a series of orchestral concerts in 2015: Dublin) in January (with the RTÉ Concert Orchestra); Manchester (with the Manchester Camerata) in April; and London (with the Royal Philharmonic Orchestra), Birmingham and Nottingham (with the City of Birmingham Symphony Orchestra (CBSO)) in June 2015. He was also the special guest at 'The music of David Arnold', a concert in Lucerne in October 2015, with Ludwig Wicki conducting the 21st Century Symphony Orchestra and Chorus. On 5 June 2016 Film Music Prague performed a concert of his work, with Arnold in attendance (and performing) as special guest. In February 2016 the Royal Albert Hall announced the premiere of Independence Day Live on 22 September 2016. This celebrated the 20th anniversary of the film's release with a live orchestral performance. David Arnold gave a pre-show talk about his work and the Royal Philharmonic Concert Orchestra and Maida Vale Singers (conducted by Gavin Greenaway) performed the original music while the film screened. The Upcoming magazine gave the event a five star review noting that "with unrivalled acoustics and a ceiling filled with floating UFO-shaped objects, the Hall set the ideal scene for the audience and the musicians alike" and that the production "kept the audience on the edge of their seats as if the film had just been released for the first time."

Arnold hosted another two concerts of his music in Dublin, at the Bord Gáis Energy Theatre on 19 and 20 May 2017, with the RTÉ Concert Orchestra. The first concert showcased his career in writing music for film and television, the second was Independence Day Live with the film screened as the orchestra played the score alongside. The first James Bond film ever to be screened with a live orchestra was Casino Royale in Concert which took place at the Royal Albert Hall on Saturday 30 September 2017; David Arnold held a pre-concert question and answer session.

James Bond
Arnold was a Bond fan from an early age and also a fan of Bond composer John Barry. In 1997, Arnold produced Shaken and Stirred: The David Arnold James Bond Project, an album featuring new versions of the themes from various James Bond films. The album featured a variety of contemporary artists including Jarvis Cocker, Chrissie Hynde, David McAlmont, Propellerheads and Iggy Pop; a version of You Only Live Twice by Björk was recorded but not included on the album. John Barry, the composer of many of the themes on the album, was complimentary about Arnold's interpretation of his work; "He was very faithful to the melodic and harmonic content, but he's added a whole other rhythmic freshness and some interesting casting in terms of the artists chosen to do the songs. I think it's a terrific album. I'm very flattered." Barry contacted Barbara Broccoli, producer of the then-upcoming Tomorrow Never Dies, to recommend Arnold as the film's composer. Arnold was hired to score the instalment and, returning the compliment to the man he refers to as "The guvnor", included musical references to Barry's score for From Russia with Love, as well as, of course, the James Bond Theme composed by Monty Norman with Barry's arrangement.

Arnold scored the four subsequent Bond films: The World Is Not Enough, Die Another Day (in which he included references to John Barry's score for On Her Majesty's Secret Service), Casino Royale and Quantum of Solace. Arnold did not score the 23rd James Bond film, Skyfall, with Thomas Newman taking his place. Arnold commented that Newman had been selected by the film's director, Sam Mendes, because of their history of working together, rather than because of Arnold's commitment to working with director Danny Boyle as composer for the Opening Ceremony of the 2012 Summer Olympics. However, a part of Arnold's composition work on Casino Royale was reused, with a credit, in Skyfall and again in SPECTRE.

Arnold also co-wrote the main theme songs for The World Is Not Enough ("The World Is Not Enough" by Garbage) and Casino Royale ("You Know My Name" by Chris Cornell), as well as "Surrender" by k.d. lang which appears during the end credits of Tomorrow Never Dies having been originally proposed as the opening theme. Arnold also contributed the main themes to Kevin Kiner's score for Activision's GoldenEye 007, the remake of the 1997 game of the same name.

In 2017, a part of a track entitled "Vesper" from Arnold's composition work on the Casino Royale soundtrack was reused in a Sherlock episode entitled "The Final Problem", the third episode of the fourth series, in a track entitled "Pick Up" composed by Arnold himself and Michael Price.

Other work
Arnold has collaborated with such musical acts as Cast, Kaiser Chiefs, Massive Attack, and Pulp, and solo artists Natasha Bedingfield, Melanie C, Björk, Chris Cornell, Shirley Manson, Mark Morriss, Nina Persson and in 2009 produced Shirley Bassey's album The Performance.

In 2001, he provided a new arrangement of Ron Grainer's Doctor Who theme music for the Eighth Doctor audio dramas from Big Finish Productions. His version was used as the Eighth Doctor theme starting with 2001's Storm Warning until 2008, when it was replaced with a new version arranged by Nicholas Briggs starting with Dead London. Arnold's theme returned to the Eighth Doctor releases with the 2012 box set, Dark Eyes.

Arnold is the second cousin of Irish singer-songwriter Damien Rice, and is an ambassador for aid agency CARE International in the UK. He has made minor appearances in two different episodes of Little Britain as separate characters.

In February 2011, it was announced that he had been appointed Musical Director for the 2012 Olympic Games and the 2012 Paralympic Games in London.

In May 2011, he was part of the United Kingdom's jury for the Eurovision Song Contest 2011.

Arnold took part in a tribute to John Barry on 20 June 2011 at the Royal Albert Hall in London, singing a song that was composed by Barry and playing the guitar part of the James Bond theme.

In 2014, Arnold teamed up with Richard Thomas, to write the music and lyrics for the new West End musical Made in Dagenham.

In October 2015 he collaborated with Lethal Bizzle and Sinead Harnett to create a song combining orchestral, grime and soul elements. The song, 'Come This Far', was performed live at a special event at One Mayfair, as part of Bulmers Cider's LiveColourful LIVE promotion, and made available as a free download from Bulmers' website. He and Sherlock co-composer Michael Price also composed the music for ITV's Jekyll and Hyde television series which premiered in October 2015.

In September 2016 the Royal Albert Hall hosted an orchestral performance of Independence Day with the score performed live to picture, David Arnold gave a pre-show talk.

In 2019, David Arnold provided additional production for Sophie Ellis-Bextor's orchestral album, The Song Diaries. Later in 2020, he co-produced an orchestral cover of 'My Favourite Things' (from The Sound of Music) along with Richard Jones (of The Feeling) for Sophie's 2020 compilation album Songs From The Kitchen Disco.

In July 2023, it was announced that Arnold and Ellis-Bextor would collaborate with lyricist Don Black for the track to Channel 4 and Universal Pictures film, "Mog's Christmas", based upon the children's book series by Judith Kerr. The track, titled "As Long As I Belong", is about "the importance of belonging". The film is slated for a Q4 2023 release.

Acting filmography

Discography

Films

Television

Video games

Web series

Singles in charts

Awards
 Won: Grammy Award – Best Instrumental Composition Written for a Motion Picture or for Television – Independence Day
 Won: Ivor Novello Awards – Best International Film Score for The World Is Not Enough
 Won: Ivor Novello Awards – BASCA Fellowship (2005)
 Nominated: BAFTA Award – Anthony Asquith Award for Film Music – Casino Royale
 Nominated: Grammy Award – Best Song Written for Motion Picture, Television or Other Visual Media – You Know My Name from Casino Royale (songwriter)
 Won: BBC Radio Awards – Best music production – The Sound of Cinema with David Arnold
 Won: (with Michael Price) Primetime Emmy Award for Outstanding Music Composition for a Miniseries, Movie, or a Special – Sherlock ("His Last Vow")

References

External links

 David Arnold Interview at www.reviewgraveyard.com
 BAFTA Video Masterclass with David Arnold

1962 births
British male classical composers
British male film score composers
Concert band composers
English contemporary classical composers
English film score composers
English male classical composers
English male film score composers
English television composers
Grammy Award winners
Ivor Novello Award winners
La-La Land Records artists
Living people
Male television composers
Musicians from Luton
RCA Victor artists
Varèse Sarabande Records artists

David Arnold


Pedro Rodovalho Clerot  (Brasília, 27 de janeiro de 2007) é um automobilista brasileiro que atualmente compete na F4 Spain pela equipe [MP Motorsport]].

Carreira
Pedro Clerot começou sua carreira no kart em 2016. Em pouco tempo, tornou-se tricampeão brasiliense (2018, 2019 e 2021) e venceu duas vezes o Open do Brasileiro da modalidade (2020 e 2021).
Em 2021, veio a transição para os monopostos. Na Fórmula Delta, foi o melhor estreante.
{|

Resultados

Referências

Pedro Clerot


George Mărie (n. 30 aprilie 1893, Măgura - d.1981) a fost un delegat Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
George Mărie s-a născut în comuna Măgura, județul Turda. A fost preot unit, primar de Turda, deputat, ofițer și delegat din Măgura la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, în calitate de reprezentant al Cercului Turda. A decedat la Timișoara în 3 mai 1981.

Studii
A urmat Teologia la Blaj și Facultatea de Istorie-Geografie din Cluj. Până in 1918 a fost preot. Începând din anul 1923, George Mărie a fost profesor de istorie și geografie.

Activitate politică
George Mărie a fost profesor la Liceul "Ferdinand" în perioada 1918 - 1946, când a fost arestat. În 1918, George Mărie a fost ales deputat în Parlamentul României, consilier județean la Prefectura Turda, consilier și primar al orașului Turda. A fost deputat în 5 legislaturi cu programul Partidului Național, ulterior Partidul Național-Țărănesc.

Recunoașteri
A fost decorat cu ordinul "Coroana României".

Note

Bibliografie
Ioan I. Șerban și Nicolae Josan, Dicționarul personalităților unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea adunare Națională de la Alba Iulia, Ed.Altip, Alba Iulia, 2003.
Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Marturii ale participanților, vol.I, Editura Academiei Române, 2005.

Lectură suplimentară
Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1870
Decese în 1941
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Primari din România

George Mărie


Francesco Crispi (d. 4 Ekim 1819 - ö. 12 Ağustos 1901), İtalyan devlet adamı. Devrimci etkinlikleri yüzünden Napoli'den ve Sardinya-Piemonte Krallığı'ndan sürülmüş, İtalya'nın birleşmesinden sonra başbakan olmuştur.

Kaynakça

1819 doğumlular
1901 yılında ölenler
İtalya başbakanları
Arbıreş asıllı kişiler
Santi Maurizio ve Lazzaro Nişanı sahipleri

Francesco Crispi


The ICC Cricket Code of Conduct is a regulation regarding the conduct of professional players in the sport of cricket. Traditionally, cricket requires "gentlemanly" conduct from all players. The Code of Conduct is written and enforced by the International Cricket Council.

Under the ICC regulations, players may be fined a percentage of their salary, banned for a number of matches, or even banned for a number of years or life. The ICC appoints a match referee for each Test match, One Day International and Twenty20; the Referee has the power to set penalties for most offences, the exceptions being the more serious ones.

The following are the general categories of serious offences, carrying the highest penalties:
 Gambling on matches (betting).
 Failing to perform in a match in return for a benefit, such as money or goods (match fixing).
 Inducing a player to perform one of the above two actions.
 Failure to report certain incidents relating to match-fixing or gambling.
 Other related offences.

Other offences are categorized as Level 1, Level 2, Level 3, or Level 4 as follows:

Level 1
 Breach of the Logo Policy (except for a commercial logo or player's bat logo).
 Abuse of equipment clothing, or any part of the ground.
 Showing dissent at an umpire's decision by word or by action.
 Using language or a gesture that is obscene, offensive or insulting.
 Excessive appealing.
 Aggressive pointing towards the pavilion by a member of the fielding side upon the dismissal of a batsman

Level 2
 Repeat of any Level 1 Offence within 12 months.
 Showing serious dissent at an umpire's decision by word or action.
 Breach of the Logo Policy relating to a commercial logo or a player's cricket bat logo.
 Public criticism of a match related incident or match official.
 Inappropriate and deliberate physical contact between players during play.
 Aggressively charging towards an umpire while appealing.
 Deliberate distraction or obstruction on the field.
 Throwing the cricket ball at a player, umpire or official in a dangerous manner.
 Using language or a gesture that is obscene, offensive or of a seriously insulting nature to another player, umpire, referee, team official or spectator.

 Any attempt to manipulate a match in regard to the result (In a negative way), net run rate, bonus points or otherwise. (Example: Intentionally losing so that a team will face a weaker opponent in the Finals.)

Level 3
 Repeat of any Level 2 Offence within 12 months.
Changing the condition of the ball.
 Intimidation of an umpire or referee.
 Threat of assault on a player, team official, or spectator.
 Using language or gestures that offends race, religion, colour, descent or national or ethnic origin.

Level 4
 Repeat for any Level 3 Offence within 12 months.
 Threat of assault on an umpire or referee.
 Physical assault of another player, umpire, referee, official or spectator.
 Any act of violence during play.
 Using language or gestures that seriously offends race, religion, colour, descent or national or ethnic origin.

Penalties
The penalties available for each offence are based on the level. The penalties are as follows:
 Level 1: Fine of 0% to 50% of match fee.
 Level 2: Fine of 50% to 100% of match fee and/or ban for 1 Test or 2 ODIs.
 Level 3: Ban for 6 Tests or 12 ODIs.
 Level 4: Ban for  Tests to life or 20 ODIs to life.
Fines in Level 3 and 4 Offences are determined by the ICC without regard to match fee.

Offences relating to gambling or match-fixing carry penalties of bans from 12 months to life, and unlimited fines.

If an offence occurred in a Test match, then the ban for a number of Tests applies; if an offence occurred in an ODI, then the ban for a number of ODIs applies.

References

Cricket laws and regulations
C

ICC Cricket Code of Conduct


روبرت فوريستر  (ولد في 13 يوليو 1941- توفي في 11 أكتوبر 2019) كان ممثل أمريكي معروف بأدواره في أفلام مثل ذا دلتا فورس (فيلم) (1986) وجاكي براون (فيلم) (1997) الذي ترشح عنه لجائزة الأوسكار لأفضل ممثل مساعد.

أفلامه

مراجع

مواقع خارجية

أمريكيون من أصل أيرلندي
أمريكيون من أصل إنجليزي
أمريكيون من أصل إيطالي
حائزون على زمالة غوغنهايم
خريجو جامعة روتشستر
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون ذكور من أصل أيرلندي
ممثلون من أصل إيطالي
ممثلون من روتشستر (نيويورك)
مواليد 1941
مواليد في روتشستر (نيويورك)
وفيات 2019
وفيات السرطان في كاليفورنيا
وفيات بسبب ورم الدماغ

روبرت فوريستر


O Festival de Música Antiga de Úbeda e Baeza (FeMAUB) é um festival de música antiga, realizado anualmente em novembro e dezembro, desde 1997, nas cidades históricas espanholas de Úbeda e Baeza. O Festival está integrado à Associação Espanhola de Festivais de Música Clássica (FestClásica) e à Rede Europeia de Música Antiga (REMA). Além disso, recebeu o Prêmio de Melhor Instituição Cultural da Andaluzia em 2005, com o Selo EFFE como Festival Notável de 2017-2018 e 2019-2020, com o Prêmio GEMA de Melhor Festival 2020, concedido pela Associação Espanhola de Grupos de Música Antiga, e com o Prêmio "Jaén, Paraíso Interior" 2021, concedido pelo Conselho Provincial de Jaén.

História
É um evento musical de referência cultural da Província de Jaén e um dos mais importantes da Espanha no campo da música antiga. Para atingir esta importância, contribuíram, entre outros, a capacidade de difundir o património musical andaluz e relacioná-lo com as manifestações culturais dos vários períodos em que foi forjado, e a qualidade dos grupos participantes, dos repertórios selecionados e da autenticidade dos instrumentos.

O esplendor renascentista dessas duas cidades não foi conservado apenas na arquitetura ou no planejamento urbano, mas subjaz ao caráter humanístico de seus habitantes como legado daqueles que tornaram possível a realidade que hoje se contempla. Figuras relevantes como Andrés de Vandelvira e Bartolomé Ramos de Pareja, entre outros, foram responsáveis pela integração natural das artes em todos os níveis da sociedade.

O circuito do Festival de Música Antiga "Andrés de Vandelvira", que surgiu em 2005, representa a extensão provincial da FeMAUB, que vem se manifestando em inúmeros municípios e espaços distribuídos em várias localidades da província de Jaén. Em 2021, o FeMAUB comemorou 25 anos e publicou um livro em dois volumes com a história do festival, além de um CD triplo com uma seleção de gravações ao vivo.

Proposta e significado
O festival pretende ser um reflexo desse humanismo, assumindo a bagagem cultural do passado, para transmiti-la com meios modernos e, ao mesmo tempo, ser um espaço de referência, capaz de unir e combinar, por um lado, a transmissão do patrimônio com a investigação e, por outro, com a formação musical, por meio de diferentes cursos, de futuros profissionais da música, principalmente da região andaluza. Desta forma, o festival pretende difundir a música tal como foi concebida no Renascimento, integrada a outras artes e manifestações do conhecimento, e a sua relação com a ciência, a literatura, a arquitetura e a pintura, pretendendo ser um ponto de encontro entre culturas, como estímulo à transmissão de ideias entre os povos. Assim, o Festival de Música Antiga de Úbeda e Baeza define-se como um novo conceito de manifestação cultural e artística, no qual o patrimônio musical, principalmente andaluz, foi centralizado em um local ideal para sua divulgação e investigação. Os concertos únicos, realizados em locais emblemáticos destas duas cidades da Província de Jaén, estão ligados a encontros acadêmicos, nos quais investigadores dedicados à música renascentista e barroca destacam a importância deste ponto de encontro entre as artes, centrado no rico património musical hispânico.

Principais participantes
Ao longo de sua história, o FeMAUB tem recebido conjuntos espanhóis de destaque, como Hespèrion XXI, Al Ayre Español, La Tempestad, Forma Antiqva, Accademia del Piacere, La Real Cámara, El Concierto Español, Ensemble La Danserye, Orquesta Barroca de Sevilla, Ministriles de Marsias, Los Músicos de Su Alteza, Schola Gregoriana Hispana, La Caravaggia, Íliber Ensemble, La Grande Chapelle, La Ritirata, Los Afectos Diversos, Concerto 1700, Artefactum o Capella de Ministrers, entre outros. Além destes, participaram grupos internacionais de destaque, como Il Giardino Armonico, Cappella Mediterranea, The Tallis Scholars, Ensemble Gilles Binchois, Les Sacqueboutiers de Toulouse, Ensemble Plus Ultra e The Hilliard Ensemble. Assim, participaram do FeMAUB diretores e solistas de destaque internacional, incluindo Jordi Savall, Giovanni Antonini, Michael Noone, Eduardo López Banzo, Fahmi Alqhai, Leonardo García Alarcón, Emilio Moreno, Juan Carlos Asensio, Albert Recasens, Josetxu Obregón e Luis Antonio González Marín.

Entidades Organizadoras
Atualmente, o FeMAUB é organizado pela Junta de Andaluzia, Conselho Provincial de Jaén, Câmaras Municipais de Úbeda e Baeza, Universidade Internacional da Andaluzia, Universidade de Jaén e Universidade Nacional de Educação à Distância, e conta com a colaboração do Ministério da Cultura e Desportos, e do Bispado de Jaén.

Diretores

 Rodrigo Checa Jódar (2000-2006)
 Javier Marín-López (2007 - presente)

Ligações externas

 FeMAUB no Libro de Oro de la Música
 Festival de Música Antiga de Úbeda e Baeza (página oficial)
 Festival de Música Antigua de Úbeda y Baeza. Selección de grabaciones en vivo / Selection of live recordings (2000-2020) (2021) (ver também)
 Spotify
 YouTube
 iVoox

Ver também

 Javier Marín-López, Virgínia Sanchez López - Los conciertos didácticos del Festival de Música Antigua de Úbeda y Baeza: cinco años de experiencias educativas (2002-2006)
 Javier Marín-López - Diez años de Festival de Música Antigua de Úbeda y Baeza y Dosier Conmemorativo (2006)
 Javier Marín-López - Restrospectiva FMAUB: veinte años de música antigua en Úbeda y Baeza (1997-2016)
 Javier Marín-López; Ascensión Mazuela-Anguita - "Me enamoran en Jaén": XXV Aniversario del Festival de Música Antigua de Úbeda y Baeza (2021)

Festivais de música da Espanha
Musicologia
Música antiga
Música do Renascimento
Música do Barroco
Música da Andaluzia
Úbeda
Patrimônios artísticos
Patrimônios culturais
Patrimônios culturais imateriais
Revivalismo da música antiga


Gould Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Gould Township (Arkansas)
 Gould Township (Minnesota)

Gould Township


An Dendrobium primulardii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Horridge. An Dendrobium primulardii in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Myanmar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium primulardii


{{Infobox legislation
|short_title = Act Against Slavery
|image               = File:An Act Against Slavery.jpg
|imagesize           =
|image_upright       =
|imagealt            = Image of the first two pages of the Act Against Slavery, taken from the statute volume
|caption             = Text of the Act Against Slavery|long_title          = An Act to prevent the further introduction of Slaves, and to limit the Term of contracts for Servitude within this Province
|citation            = Statutes of Upper Canada 1793 (33 Geo. III), c. 7
|legislature         = Parliament of Upper Canada
|royal_assent        = July 9, 1793
|related_legislation = Slave Trade Act 1807 (United Kingdom); Slavery Abolition Act 1833 (United Kingdom)
|summary             =
|keywords            =
|status              = Spent
}}

The Act Against Slavery was an anti-slavery law passed on July 9, 1793, in the second legislative session of Upper Canada, the colonial division of British North America that would eventually become Ontario. It banned the importation of slaves and mandated that children born henceforth to female slaves would be freed upon reaching the age of 25.

Synopsis

John Graves Simcoe, Lieutenant Governor of the colony, had been a supporter of abolition before coming to Upper Canada; as a British Member of Parliament, he had described slavery as an offence against Christianity. By 1792 the slave population in Upper Canada was not large. However, when compared with the number of free settlers, the number was not insignificant. In York (the present-day city of Toronto) there were 15 African-Canadians living, while in Quebec some 1000 slaves could be found. Furthermore, by the time the Act Against Slavery would be ratified, the number of slaves residing in Upper Canada had been significantly increased by the arrival of Loyalist refugees from the south who brought with them servants and slaves.

At the inaugural meeting of the Executive Council of Upper Canada in March 1793, Simcoe heard from a witness the story of Chloe Cooley, a female slave who had been violently removed from Canada for sale in the United States. Simcoe's desire to abolish slavery in Upper Canada was resisted by members of the Legislative Assembly who owned slaves, and therefore the resulting act was a compromise. The bulk of the text is due to John White, the Attorney General of the day.  Of the 16 members of the assembly, at least six owned slaves.

The law, titled An Act to Prevent the further Introduction of Slaves and to limit the Term of Contracts for Servitude within this Province, stated that while all slaves in the province would remain enslaved until death, no new slaves could be brought into Upper Canada, and children born to female slaves after passage of the act would be freed at the age of 25.

This law made Upper Canada "the first jurisdiction in the British Empire to pass a law freeing slaves". The Act remained in force until 1833 when the British Parliament's Slavery Abolition Act'' abolished slavery in most parts of the British Empire.

Aftermath
In 1798, Christopher Robinson introduced a bill in the Legislative Assembly to allow the importation of additional slaves. The bill was passed by the Assembly, but was stalled by the Legislative Council and died at the end of the session.

Thousands of Black Canadians volunteered to serve in the War of 1812. In 1819, Attorney General John Robinson (son of Christopher) declared that by residing in Canada, black residents were set free, and that Canadian courts would protect their freedom.

See also

Slavery in Canada
Black Canadians
North American Black Historical Museum
Slave Acts

Citations

References
  See Archives of Ontario
  See Archives of Ontario

  See The Historica Dominion Institute, a series with Rosemary Sadlier, President, Ontario Black History Society as writer-consultant.

 Kindle format

1793 in law
Legal history of Canada
Upper Canada
Slavery in Canada
History of Black people in Canada
Abolitionism in North America
Canadian legislation
Slavery legislation
1793 in Upper Canada
1793 in British law

Act Against Slavery


Quintanilla de Sollamas es una localidad del municipio de Llamas de la Ribera, en la provincia de León (España). En 2022 contaba con 316 habitantes.

Está situada a unos 4 km de Llamas de la Ribera y a 30 km de León, en la ribera del Órbigo. Como edificios característicos cuenta con la iglesia de San Lorenzo, situada en el centro del pueblo, y la ermita de San Felipe, situada en el monte a unos 2 km del pueblo

La localidad cuenta con varios servicios como escuela de primaria, centro de consultas médicas, biblioteca pública, pabellón polideportivo, un complejo polideportivo al aire libre conocido como "Camping" y una playa fluvial situada al lado del río.

ETIMOLOGÍA
La procedencia de su nombre aún no está clara y se barajan varias opciones. Se dice que podría haber sido la residencia temporal de algún patricio romano o una granja que serviría de abastecimiento a las tropas encargadas de trabajar en las médulas de Villaviciosa. Lo que sí tiene procedencia, es el apellido de "Sollamas", que es un indicativo de su situación geográfica, en latín "debajo de Llamas".

LUGARES DE INTERÉS
Como lugares de interés de esta localidad, nos encontramos con los siguientes:

Iglesia de San Lorenzo
Se ha restaurado recientemente. Al lado de esta iglesia, concretamente, en la plaza, se celebran las fiestas del pueblo.

Ermita de San Felipe
Si vamos hacia el monte, subiendo una pequeña cuesta, nos encontramos con la ermita de San Felipe, construida en 1986 sobre unas antiguas ruinas. Este santo es el patrón del pueblo. El día de San Felipe, el pueblo acude a esta ermita a pedir al Santo protección con rezos, cantos y celebración de la misa.

Escuela primaria
Esta escuela cuenta con enseñanza de Educación Infantil Segundo Ciclo y Educación Primaria

Centro de consultas médicas
Se trata de un centro de atención primaria. Este consultorio cuenta con un teléfono de atención al paciente, en el que le informarán de cualquier duda que tenga. Este número no siempre sirve para Urgencias o Cita Previa. Se atienden para médico, pediatra o curas, además de urgencias.

El teléfono disponible para solicitar cita previa es: 983 362061

Biblioteca pública
Esta biblioteca se encuentra en C/ Real, s/n. y cuenta con diferentes servicios:

 Consulta en sala
 Préstamo
 Acceso a Internet
 Formación de usuarios
 Ludoteca

Pabellón polideportivo
Este pabellón se encuentra en el mismo recinto que la biblioteca, y cuenta con una sala para hacer deporte, además de contener varias máquinas de ejercicio. Las instalaciones permitirán el desarrollo de actividades deportivas y lúdicas, independientemente del estado del tiempo.

Camping
En este camping, se cuenta con un bar, pista de pádel, dos parques para los niños, pista de fútbol y campo de césped, área de frontón, tirolina y área de deporte al aire libre. Además, cuenta con un espacio para las caravanas.

Playa fluvial
Esta playa fluvial está situada al lado del río y al lado del camping. Cuenta con una zona de césped. En verano, es tradición meter truchas en la piscina y pescarlas.

ECONOMÍA
Esta localidad, se nutre, principalmente de lúpulo, aunque también hay agricultura y ganadería.

El lúpulo es un ingrediente esencial para la elaboración de la cerveza. De las flores de esta planta se extrae la "lupina", que es lo que le aporta el sabor amargo y aroma propios de la cerveza. También hace que la espuma de dicha cerveza sea más estable, además de conservar mejor su frescor.

El lúpulo se cosecha entre el veinte de agosto y veinticinco de septiembre.

La máquina más usada es la peladora.

Los pasos son los siguientes: primero se cosecha el lúpulo, después se lleva a la secadora, ya que antes de prensarlo debe estar seco; a continuación, se prensa y se mete en sacos, y, por último, se lleva a la fábrica.

FIESTAS
En esta localidad se celebran, principalmente, dos fiestas locales:

Una de estas fiestas, se celebra el dos de mayo, mientras que la otra se realiza el diez de agosto. Ambas fiestas duran un par de días más.

En cuanto a la fiesta de mayo, por la mañana se realiza una misa en la ermita de San Felipe, además, se realizan bailes regionales, después, se da un aperitivo a los asistentes. Por la tarde, se realiza una cabalgata con gaiteros, que van por todo el pueblo, todo ello, complementado de diversos juegos infantiles en el camping. Por último, llegada la noche, hay orquesta en la plaza.

En la fiesta de agosto, por la mañana se comienza con una misa en la iglesia. Por la tarde se realizan diversos juegos infantiles en el camping, como la fiesta de la espuma, entre otros. Por último, llegada la noche, hay orquesta, tascas y juegos en la plaza.

Referencias

Localidades de la Ribera del Órbigo
Localidades de Llamas de la Ribera

Quintanilla de Sollamas


نسرين طرابلسي (1970 -)، أديبة وإعلامية سورية، وهي الابنة الصغرى لشقيق الدكتور أمجد طرابلسي. حاصلة على بكالوريوس في النقد والأدب المسرحي من المعهد العالي للفنون المسرحية بالكويت.

عملت بعد وصولها إلى الكويت عام 1994 في القناة الفضائية الكويتية، وقدمت فيها البرامج الصباحية والمنوعة والثقافية جامعة بين العمل الإذاعي والتلفزيوني والدراسة المسرحية الأكاديمية إلى أن وصل بها المطاف عام 2000 إلى قطاع الأخبار والبرامج السياسية في تلفزيون الكويت لتستقر فيه، وما زالت تقدم النشرات الإخبارية به. نشرت قصصها ومقالاتها في العديد من الصحف اليومية والدوريات العربية المتخصصة بالنقد والأدب.

قدمت العديد من الأمسيات القصصية الممسرحة في الكويت ودمشق وفي ساقية الصاوي بالقاهرة، وتميزت بتوظف دراستها وتجربتها المسرحية مع خبراتها في الأداء والإلقاء لضخ الحيوية والتجديد في الأمسيات السردية.

إصداراتها
 في انتظار أسطورة، قصص، الكويت 1997.
 وأدرك شهرزاد الملل، قصص، دار المدى، دمشق 2004.
 حديث الخرساء، قصائد نثر، دار صائب، دير الزور 2007.
 بروفة رقص أخيرة، قصص، دار المدى، دمشق 2008.

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
كاتبات سوريات
مذيعات سوريات
مواليد 1970
أعضاء رابطة الكتاب السوريين

نسرين طرابلسي


لِبتون
 لبتون  أشهر وأكبر منتج للشاي في العالم.
اللِّبتون
 اللبتون (Lepton) تصنيف يضم الجسيمات الأولية الصغيرة الكتلة ، مثل الإلكترون و النيوترينو وغيرها (ولا ينطبق تعبير اللبتون على البروتون أو النيوترون حيث انهما من الكتل الثقيلة ، حيث تبلغ كتلة كل منهما نحو 1840 مرة أكبر من كتلة الإلكترون .يصنف البروتون والنيوترون على أنهما نوكليونات).

لبتون (توضيح)


Thomas Babington de Rothley Temple ( /ˈ b æ b ɪ ŋ t ən / ;  - ) est un philanthrope et homme politique anglais. Il est membre de la Secte de Clapham, aux côtés d'abolitionnistes plus célèbres tels que William Wilberforce et Hannah More. Militant actif contre l'esclavage, il émet des réserves quant à la participation des associations féminines au mouvement .

Jeunesse et éducation
Il est le fils aîné de Thomas Babington de Rothley Temple, Leicestershire, dont il hérite de Rothley et d'autres terres du Leicestershire en 1776. Il fait partie de la famille Babington. Il fait ses études à Rugby School et au St John's College de Cambridge  où il rencontre William Wilberforce et d'autres éminents militants anti-esclavagistes.

Anti-esclavagisme et philanthropie
Babington est un chrétien évangélique aux moyens indépendants qui se consacre à un certain nombre de bonnes causes. Sa maison à Rothley Temple est régulièrement utilisée par Wilberforce et ses associés pour des réunions abolitionnistes, et c'est là que le projet de loi visant à abolir l'esclavage est rédigé. Il y a un mémorial en pierre pour commémorer cela sur la pelouse de Rothley qui existe encore aujourd'hui.

La base de Babington à Londres est le 17 Downing Street. Il partage l'usage de cette résidence avec son beau-frère, le général , également actif dans la cause abolitionniste .

En plus de son action anti-esclavagiste, il propose également de payer la moitié du coût de l'inoculation de la variole pour les habitants de Rothley en 1784-1785. Il crée une société amicale locale pour acheter du blé à vendre aux pauvres à un prix inférieur afin d'améliorer la vie et le régime alimentaire de ses ouvriers agricoles. Les fiducies qu'il a créées pour fournir des logements dans les villages locaux existent encore aujourd'hui. Il soutient les initiatives visant à étendre le droit de vote à davantage de personnes.

Il est haut shérif du Leicestershire en 1780 et député de Leicester de 1800 à 1818.

Famille

Le 8 octobre 1787, Babington épouse Jean Macaulay, fille du révérend John Macaulay (1720-1789) de Cardross, Dumbartonshire. Jean vient d'une famille qui, comme Babington, est très impliquée dans le mouvement anti-esclavagiste. Elle a deux frères, Zachary Macaulay et le général Colin Macaulay. Thomas Babington Macaulay est le neveu de Jean. Thomas et Jean ont six fils et quatre filles :

 Thomas Gisborne Babington (1788–1871)
 John Babington (1791-? )
 Matthew Babington, juge de paix (1792– ? )
 George Gisborne Babington, FRCS (1794–1856)
 William Henry Babington, EICCS (1803–1867)
 Lieutenant Charles Roos Babington (1806–1826)
 Lydia Rose Babington
 Jean Babington (–1839)
 Mary Babington (1799–1858), épouse de Sir James Parker, vice-chancelier
 Margaret Anne Babington (–1819)

Babington est mort à Rothley Temple en 1837 à l'âge de 78 ans et est enterré dans la chapelle là-bas. Sa femme Jean décède le 21 septembre 1845.

Références

Liens externes

Député du 5e Parlement du Royaume-Uni
Député du 4e Parlement du Royaume-Uni
Député du 3e Parlement du Royaume-Uni
Député du 2e Parlement du Royaume-Uni
Député du 1er Parlement du Royaume-Uni
Représentant de l'Angleterre à la Chambre des communes
Étudiant de St John's College (Cambridge)
Élève de la Rugby School
Décès en novembre 1837
Naissance en décembre 1758
Décès à 78 ans

Thomas Babington


ذنب الدجاجة  هو نَيِّر كوكبة الدَّجَاجَة، أي أكثر نجومها لمعانًا. وهو التاسع عشر أكثر النُّجوم التي تراها العين المجردة سطوعًا، إذ يبلغ القدر الظاهري له 1,25، ويتراوح قدره المطلق بين -7,2 و-8,75. ويبلغ تألق نجم ذنب الدَّجاجة 60.000 ضعف تألق الشمس، لكنه يبدو خافتًا، لأنه يبعد عنا نحو 1600 إلى 3200 سنة ضوئية. ويصنف الفلكيون ذنب الدجاجة ضمن مجموعة النجوم عملاق عظيم فائق الزُرق، إذ يبلغ قطره نحو 200 ضعف قطر الشمس.

خواصه وبعده عنا

بلغ القدر المطلق لذنب الدجاجة
−7.0 وهي تضعة من بين اشد النجوم ضياء ، ويبلغ ضياؤه نحو 60.000 مرة أشد من ضياء الشمس.

ويصعب تقدير بعد هذا النجم ولكن القمر الصناعي هيباركوس أستطاع عام 2007 تقدير بعده عنا . ويقدر بعده عنا بنحو 1550 سنة ضوئية ومقدا الخطأ فيها يبلغ 10 %.

وبأخذ درجة حرارته ودرجة سطوعه في الحسبان فيمكن تقدير قطره بنحو 220 ضعفا لقطر الشمس . وإذا افترضنا ووضعناه في مركز المجموعة الشمسية لوصل سطحه إلى فلك الأرض حول الشمس.
وذنب الدجاجة هو أحد نجوم قائمة أكبر النجوم البيضاء.

وتصنيف ذنب الدجاجة يتبع الفئة الطيفية
A2Ia, وتبلغ درجة حرارة سطحة 8.400 كلفن. وهو يعتبر نموذجا لنوع النجوم المزدوجة والتي تعرف بمتغير ألفا الدجاجة.
ويتسبب سطحه الذي تعتريه تغيرات وتموجات في تغيير تألقه وتغيير طيفه قليلا.

وتقدر كالة ذنب الدجاجة بأنه أكبر من كتلة الشمس نحو 20 مرة.
ولذلك فيعتبر عملاق عظيم أزرق . وتدل كتلته الكبيرة ودرجة حرارته العالية على أن النجم بقي له وقت قصير من عمره وربما سينفجر كمستعر أعظم خلا عدة ملايين من السنين. ويبدوأنه قد انهى مرحلة الاندماج النووي للهيدروجين في قلبه .
ومن المحتمل أن كان النجم سابقا من نوع نجم-أو خلال مرحلة النسق الأساسي من عمره ، وأنه يمر الآن بمرحلة يتمدد خلالها إلى عملاق أحمر مثل النجم الراقص (الملتهب) . وعندما يتقدم في تمدده هذا فإنه يمر بالفئات الطيفية F وG وK وM تباعا.

وتعمل الرياح النجمية والغبار الصادر من ذنب الدجاجة على فقده من مادته بمعدل 8و0 من المليون كتلة شمسية سنويا . وهذا القدر يفوق ماتفقده الشمس من مادتها خلال 100.000 سنة .

انظر أيضا
 قائمة أسماء النجوم العربية
 نجم-أو
 عملاق عظيم
 بقايا مستعر أعظم
 مستعر أعظم II
 مستعر أعظم نوع Ia
 نجم زائف متوهج
 انفجار أشعة غاما 090423
 انفجار أشعة غاما 970228
 مجرة إهليجية
 مجرة حلزونية
 مستعر أعظم SN 2005ap
 تخليق العناصر
 سحابة ماجلان
 مجرة عباد الشمس
 قزم أبيض
 ثقب اسود
 نجم
 نجم الدجاجة اكس
 مسييه 99
 انفجار أشعة غاما 080319ب
 انفجار أشعة غاما 971214
 انفجار أشعة غاما 080916C
 انفجار أشعة غاما 060218
 قائمة بقايا المستعرات العظيمة

المراجع

أجرام باير
أجرام فهرس هنري درابر
أجسام فلامستيد
أجرام هيباركوس
عمالقة عظمى نوع-A
فهرس النجوم الساطعة
كوكبة الدجاجة
متغيرات ألفا الدجاجة
مسح بون الفلكي
مصطلحات عربية
نجوم الشمال
نجوم بأسماء خاصة
نجوم بأسماء عربية

ذنب الدجاجة (نجم)


Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi (BMGK), Birleşmiş Milletler'in üye ülkeler arasında güvenlik ve barışı korumakla yükümlü en güçlü organı. Birleşmiş Milletler'in diğer organları sadece tavsiye kararı alabilirken, Uluslararası Adalet Divanı ile birlikte bağlayıcı karar alma yetkisine sahip iki Birleşmiş Milletler organından biridir. Bu bağlayıcılık, üye ülkelerin tamamına yakını tarafından imzalanmış olan Birleşmiş Milletler Antlaşması'nda açık bir şekilde belirtilmiştir.

Güvenlik Konseyi, beşi daimi olmak üzere on beş üyeden oluşmaktadır: Çin, Fransa, Rusya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri. Bu ülkeler, II. Dünya Savaşı'nın galipleri olan büyük devletler ya da onların halefi olan devletlerdir. Daimi üyeler, Birleşmiş Milletler'e yeni üye devletlerin kabulü ya da Genel Sekreter adayları da dahil olmak üzere, Güvenlik Konseyi'nin her türlü önemli kararını veto edebilir. Bu veto hakkı, Genel Kurul ya da Genel Kurul'un acil özel oturumları ya da oylamaları için geçerli değildir. Diğer on üye bölgesel bazda iki yıllık bir dönem için seçilir. Konseyin başkanlığı, üyeleri arasında aylık olarak dönüşümlüdür.

Güvenlik Konseyi kararları genellikle üye devletler tarafından gönüllü olarak sağlanan ve BM ana bütçesinden bağımsız olarak finanse edilen askeri güçlerden oluşan Birleşmiş Milletler Barış Gücü tarafından uygulanmaktadır. Kasım 2021 itibariyle, 121 ülkeden 87.000'den fazla personelin görev yaptığı ve toplam bütçesi yaklaşık 6,3 milyar dolar olan 12 barışı koruma heyeti bulunmaktadır.

Üyeler
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, 15 üye ülkeye sahiptir. Bu ülkelerden beş tanesi daimi üye, on tanesi ise seçilmiş üyelerdir. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin daimi üyeleri, aynı zamanda Birleşmiş Milletler'in kurucu üyeleri olan Rusya ve Çin, SSCB ve Çin Cumhuriyeti'nin halefleri olarak, konsey tarafından tanınmışlardır. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde, kararları veto etme hakkı bulunan daimi üyeler Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Fransa, Çin Halk Cumhuriyeti ve Rusya ile on geçici üye ülke bulunur. Dönüşümlü 10 üye ülke her iki yılda bir Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda yapılan seçimlerle belirlenir. Konsey Başkanlığı ise ayda bir üye ülkeler arasında el değiştirir.

Birleşmiş Milletler'in üyeleri, örgütün hızlı ve etkili hareket etmesini sağlamak için, uluslararası barış ve güvenliğin korunmasında başlıca sorumluluğu Güvenlik Konseyi'ne bırakırlar ve bu sorumluluk gereğince görevlerini yerine getirirken Güvenlik Konseyi'nin kendi adlarına hareket ettiğini kabul ederler.

Güvenlik Konseyi, bu görevleri yerine getirirken Birleşmiş Milletler'in Amaç ve İlkeleri'ne uygun hareket eder. Bu görevleri yerine getirebilmesi için Güvenlik Konseyi'ne verilmiş belirli yetkiler VI-VIII. ve XII. bölümlerde gösterilmiştir.

Daimi üyeler

Geçici üyeler

İşleyiş
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararları, üye ülkeler tarafından verilen bir önergenin, 15 üye ülkeden dokuzu tarafından kabul edilmesi ve Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Daimi Üyesi ülkelerden birinden ret oyu almamış olması şartıyla alınır.

Dünya barışına katkısı ve karşıt görüşler
Veto yetkisine sahip beş daimi ülke olan Amerika Birleşik Devletleri, Rusya, Çin, Fransa ve Birleşik Krallık aynı zamanda dünyanın en çok silah üreten ve pazarlayan ülkeleridir. Dünya silah ticaretinin baş aktörlerinden oluşan Güvenlik Konseyi Ülkeleri'nin dünya barışına kalıcı katkıda bulunacak kararlar verebileceğine bazı çevreler şüpheyle bakmaktadır.

Kore Savaşı (1950) ve Körfez Savaşı kararları, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından onaylanmıştır.

Dipnot

Ayrıca bakınız
 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 2 sayılı kararı
 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 67 sayılı kararı
 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 2016 sayılı kararı
 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 2034 sayılı kararı
 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararları listesi (2101-2200)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî site
 1946-2007 Arasında Kullanılmış Tüm Vetolar ve Açıklamaları - İngilizce

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi


İskilip tepsi kebabı, İskilip'te özellikle esnafın, malzemesi kasaplarca hazırlanarak taş fırınlarda yapılan yöresel bir kebaptır.

Evlerden ziyade esnaf arasında toplanılarak sırayla yapılır. Esnafın öğle yemeğidir.

Türk mutfağındaki kebaplar
İskilip mutfağı

İskilip tepsi kebabı


Nilüfer, Bursa iline bağlı ilçedir. İlçenin adı, Orhan Gazi'nin eşi "Nilüfer Hatun"dan gelmektedir. Haziran 2016'da Avrupa'da bulunan yaklaşık 27.000 belediye arasından 12 belediyeye Avrupa Konseyi tarafından verilen 'Avrupa Diploması'nı almıştır.

Coğrafi konum
İlçe, doğusunda Osmangazi, güneyinde Orhaneli, batısında Mustafakemalpaşa, Uluabat Gölü ve Karacabey, kuzeyinde Mudanya ile çevrilidir. Denizden yüksekliği 100-150 metredir. Bursa ilinin 10 km batısında yer alır.

Mahalleler
64 mahalleden oluşmaktadır.

19 Mayıs, 23 Nisan, 29 Ekim, 30 Ağustos, Ahmet Yesevi, Akçalar, Alaaddinbey, Altınşehir, Ataevler, Atlas, Ayvaköy, Badırga, Balat, Balkan, Barış, Başköy, Beşevler, Büyükbalıklı, Cumhuriyet, Çalı, Çamlıca, Çatalağıl, Çaylı, Dağyenice, Demirci, Doğanköy, Dumlupınar, Ertuğrul, Esentepe, Fadıllı, Fethiye, Gökçe, Gölyazı, Görükle, Gümüştepe, Güngören, Hasanağa, İhsaniye, İnegazi, İrfaniye, Işıktepe, Kadriye, Karacaoba, Karaman, Kayapa, Kızılcıklı, Konak, Konaklı, Korubaşı, Kurtuluş, Kuruçeşme, Kültür, Maksempınar, Minareliçavuş, Odunluk, Özlüce, Tahtalı, Unçukuru, Üçevler, Üçpınar, Ürünlü, Yaylacık, Yolçatı, Yüzüncüyıl.

Nüfus
Yeni yapılanan bir bölge olması nedeniyle, Nilüfer Bursa'da nüfus artış hızı en fazla olan yerleşim yeridir. İlçe nüfusu 1990-2000 arasında yıllık %13, 2000-2007 yılları arasında yıllık %5,6 gibi büyük bir hızla artmıştır. İlçenin nüfusu 2020 nüfus sayımına göre  484.832'dir. İlçe 64 mahalleden oluşmaktadır.

İklim
Bölgede ılıman Marmara iklimi görülür.

En sıcak ay Temmuz, en soğuk ay Şubat ayıdır. Kışın hava yağışlı geçer. Yağış en fazla kış ve ilkbaharda görülür. En az yağış ise Temmuz ayındadır. Yıllık yağış ortalaması 500–700 mm arasındadır. Hava yıl içinde % 25 açık ve bulutsuzdur. İlçede nem oranı oldukça yüksektir: % 58.

Ekonomi

Sanayi
Nilüfer İlçesi son yıllarda yoğun bir sanayileşmeye sahne oldu. Bursa nüfusunun önemli bölümüne istihdam olanağı sağlayan Bursa Organize Sanayi Bölgesi ilçe sınırları içindedir. Bursa'nın en büyük sanayi kuruluşları olan Oyak Renault, Bosch, Sifaş, Bisaş, Filament, Besaş, Coşkunöz, Polylen, SKT, Gemsat gibi önemli sanayi kuruluşların fabrikaları bu bölgededir.

Bursa-Mudanya yoluyla, Bursa-İzmir yolunun arasında çok geniş bir alana yayılan Bursa Organize Sanayi Bölgesi ayrıca Nilüfer Organize Sanayi Bölgesi, Beşevler Sanayi Sitesi ve bu bölgelerin dışında Çalı, Kayapa, Hasanağa, Akçalar ve Görükle sınırları içindeki sanayi bölgeleri ile birçok büyük iş merkezini bünyesinde barındıran Nilüfer, bu özelliği ile Bursa nüfusunun % 80'ine istihdam olanağı yaratan ve ülke ekonomisine önemli oranda gelir sağlayan bir sanayi ilçesidir.

Tarım
Hızlı kentsel geliştirme göstermesi ve büyük bir sanayi bölgesi olmasına rağmen ilçede tarım üretimi devam etmektedir. Ekili alanların bir bölümünde buğday, arpa, yulaf, fasulye, bakla yetiştirilir. Bunların dışında biber, patlıcan, domates, soğan gibi sebzeler yetiştirilir. Endüstri bitkilerinden şeker pancarı, susam, ayçiçeği yetiştirilir. Meyve üretimi de yaygındır. En çok şeftali, dut, ceviz, elma, erik, üzüm, kiraz, armut gibi meyveler yetiştirilir.

Hayvancılık
İlçede küçükbaş hayvan üretimi gelişmiştir. Arıcılık, tavukçuluk, ipekböcekçiliği önemli gelir kaynakları arasındadır. Büyükbaş hayvan üretimi de son yıllarda artmıştır.

Eğitim kurumları
İlçenin 14'ü özel olmak üzere toplam 18 anaokulu, 15'i özel olmak üzere toplam 63 ilköğretim okulu, 13'u özel olmak üzere toplam 28 lise ve engelli çocuklara eğitim vermek üzere kurulan 6 özel eğitim kurumu vardır. Köy ve beldelerdeki 20 ilköğretim okulu ile birlikte toplam 109 eğitim kurumunun bulunduğu Nilüfer'de, ilköğretim okulu ve lise öğrencilerinin sayısı yaklaşık 47 bini bulunmaktadır. Bu eğitim kurumlarında yaklaşık 2500 öğretmen görev almaktadır.

Uludağ Üniversitesi'nin merkez yerleşkesi Nilüfer ilçesi sınırları içindedir. Burada pek çok fakülte ve yüksekokul çalışmalarını sürdürmektedir.

Önemli bir öğrenci nüfusu barındıran Nilüfer'in ilk kütüphanesi Ataevler'de Basın Kültür Sarayı bünyesinde bulunuyor. Basın Kültür Sarayı bünyesindeki 700 metrekarelik alanda kurulan Nilüfer Akkılıç Kütüphanesi'nde 15 bin civarında kitap mevcut. Raflarında 1970'li yıllardan itibaren arşivlenen Cumhuriyet gazetesi ile bir Bursa gazetesi arşivinin de bulunduğu kütüphanenin kitap kapasitesi 50 bin civarındadır.

Kültürel Etkinlikler
Resim, heykel, tiyatro, fotoğraf, takı tasarımı, ahşap boyama, mum ve sabun yapımı, ebru, mozaik gibi alanlarda halka eğitimin verildiği Nilüfer Belediyesi Konak Kültürevi'nde ayrıca çeşitli konser, sergi, tiyatro, sinema, söyleşi, dinleti gibi etkinliklerde organize ediliyor. İlçe bünyesinde Türk Halk Müziği Korosu, Türk Sanat Müziği Korosu, Çok sesli Koro, Oda Orkestrası ve Çocuk Korosu, Halk Dansları Topluluğu ve bir Bale Topluluğu çalışmalarını sürdürmekte.

Sağlık
Nilüfer İlçesi'nde birinci basamak sağlık hizmetleri Nilüfer Halk Sağlığı Eğitim ve Araştırma Merkezleri (HSEAM) tarafından sağlamaktadır. Bu merkezler, Nilüfer Belediyesi sınırları içinde belirlenen bir alanda, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı'nın sorumluluğunda, Nilüfer Belediyesinin desteğinde birinci basamak sağlık hizmeti sunmak için kurulmuştur. Merkezlerde, öncelikli olarak birinci basamak sağlık hizmeti sunulmakta, bu hizmet sunumu sırasında, Tıp Fakültesi son sınıf öğrencilerinin kırsal hekimlik uygulamalarına (staj) ortam sağlanmaktadır. Ayrıca bölgede tıbbi bilimsel araştırmalar düzenlenip yürütülmektedir. Tüm merkezlerde poliklinik, hemşirelik hizmetleri, ilk ve acil yardım ile laboratuvar hizmetleri verilmektedir. İhsaniye'de bu hizmetlere ek olarak radyolojik tetkikler yapılmakta, gıda satış yerlerinin denetimi yürütülmekte ve defin ruhsatı düzenlenmektedir.

Nilüfer Halk Sağlığı Eğitim ve Araştırma Merkezleri (HSEAM) tarafından her yıl sağlık fuarları düzenlenir. Sağlık Fuarı uygulaması 2002 yılı haziran ayında ilk kez yapılmıştır ve beşincisi de 2007 Haziran ayında gerçekleştirilmiştir. Sağlık Fuarı uygulaması sırasında çocuk standı, şişmanlık standı, şeker hastalığı standı, kanser ve sigara standı, kan grubu standı, hasta hakları standı, yüksek tansiyon standı, kolesterol standı ve anemi standı kurulmaktadır. Bu stantlarda halk sağlığı stajı yapmakta olan tıp fakültesi son sınıf öğrencileri tarafından, halk sağlığı araştırma görevlileri, uzmanları ve öğretim görevlileri gözetiminde, sağlık ile ilgili bilgiler verilmekte, tetkikler yapılmakta, broşürler dağıtılmaktadır.

Nilüfer İlçesi'nde ikinci basamak sağlık hizmetleri çeşitli kamu ve özel sağlık merkezlerinde verilmektedir. Bunlardan bazıları:

 Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi
 Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesi
 Özel Medicabil Hastanesi
 Özel Acıbadem Hastanesi
 Özel Bursa Anadolu Hastanesi
 Ren-Tıp İhsaniye Tıp Merkezi
 Özel Nilüfer Polikliniği
 Özel Esentepe Tıp Merkezi
 Pembe Mavi
Özel Medicana Hastanesi

Kardeş kentler

 Dinar, Afyon
 Lublin, Polonya
 Tokai, Japonya
 Hanau, Almanya
 Chalette Sur Loing, Fransa
 Asenovgrad, Bulgaristan
 Ardino, Bulgaristan
 Gotse Delchev, Bulgaristan
 Brăila,  Romanya
 Nizami, Azerbaycan
 Nikolayev, Ukrayna
 Cerro, (Havana) Küba
 Gazi Mağusa, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
 Umea, İsveç
 Kekava, Letonya
 Peja, Kosova
 Serez, Yunanistan
 Adalar, İstanbul
 Kırklareli, Türkiye
 Tuzlukçu, Konya
Fındıklı, Rize
Bayramiç, Çanakkale
Zavidoviçi, Bosna Hersek
Vezirhan, Bilecik
Tut, Adıyaman
Gölpazarı, Bilecik
Manyas, Balıkesir
Malkara, Tekirdağ
Daday, Kastamonu

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Nilüfer Belediyesi

Bursa ilinin ilçeleri

Nilüfer, Bursa


جيداتشيف (Жидачів) هي مدينة في مقاطعة لفيفسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 11312 نسمة.

أعلام
 تاراس كاتشارابا

مراجع

مدن مقاطعة لفيف
مواقع هولوكوست في أوكرانيا

جيداتشيف


Extracción hace referencia al acto o proceso de remover algo de su lugar original, con un objetivo en particular. Es usado en diferentes ámbitos:

 en química procesos diversos de extracción como extracción líquido líquido;
 en minería, por ejemplo extracción de petróleo,  extracción de cobre;
 en odontología, extracción de dientes;
 en informática extracción de información;
 en análisis clínicos extracción de sangre.

Extracción (desambiguación)


Selmasongs (tam adıyla, Selmasongs: Music from the Motion Picture Soundtrack Dancer in the Dark), İzlandalı şarkıcı, söz yazarı ve besteci Björk'ün, başrolünde oynadığı Karanlıkta Dans filminin müziklerinden oluşan albümüdür. Eylül 2000'de ve film gösterime girmeden önce yayınlanan albümde, klasik düzenlemeler ile tren ya da fabrika makineleri gibi nesnelerin seslerini çıkış noktası olarak kullanan ritim ve melodileri barındıran parçalar yer almaktadır.

Dikkati çeken bir nokta, albümdeki bazı şarkıların sözlerinin filmdeki karşılıklarından farklı olmasıdır ki, bu durum en çok Scatterheart adlı şarkıda belirgindir. Bazı şarkı sözlerinin yeniden yazılmış olduğu albümde, filmde yer alan My Favourite Things ve (The) Next-to-Last Song adlı şarkılar da bulunmamaktadır. Tüm bunlar, filmden önce piyasaya sürülen albümün filmle ilgili ayrıntıları açık etmemesi ya da albümün kendi başına bir çalışma olarak daha iyi dinlenebilmesi gibi nedenlere bağlıdır.

Albümdeki Şarkıların Listesi
 "Overture" (enstrümantal) – 3:38
 "Cvalda" (Catherine Deneuve ile) – 4:48
 "I've Seen It All" (Thom Yorke ile) – 5:29
 "Scatterheart" – 6:39
 "In The Musicals" – 4:41
 "107 Steps" (Siobhan Fallon ile) – 2:36
 "New World" – 4:23

Dış bağlantılar
 björk.com/unity'de,.

Björk albümleri
2000 albümleri
Film müziği albümleri

Selmasongs