පරිගණක සිසිලනය යනු පරිගණක උපාංගවලින් තාපය ඉවත් කිරීමේ ක්‍රියාවලියයි. පරිගණක සිසිල්කරණ විධි රාශියකි. පරිඝනකයේ ධාරිතාව, අවට පරිසර තත්ව මත අදාල පරිගණකය සඳහා සිසිල්කරණ පද්ධති තෝරාගනි.

පරිගණක පද්ධතිය තුළ උපාංග මගින් මෙහෙයුමක් අතරතුරදී විශාල ප්‍රමාණයකින් තාපය උත්පාදනය වේ. මෙයට මධ්‍යම සැකසුම් ඒකක, චිප් සමූහය හා දෘඩ ධාවක සමග රූපක පත්‍ර (Graphics card) ඇතුළත් වන නමුත් ඊට පමණක් සීමා නොවේ. මෙම උපාංග ඒවායෙහි ස්ව ආරක්ෂක උෂ්ණත්වවල රඳවා තබා ගැනීමට මෙම තාපය විසුරුවා හැරිය යුතුය. එමෙන්ම විවිධ නිෂ්පාදන ක්‍රම හා අතිරේක කොටස් භාවිතාකර ගනිමින් උපාංගවල තාපය ආරක්ෂාකාරී මට්ටමක රඳවා ගනී. ප්‍රධාන වශයෙන් මෙය සිදුකරනුයේ තාපය මුක්ත කරන පෘෂ්ඨික වර්ගඵලය වැඩි කරගැනීමට තාප ගිල්ලුම් ද , පරිගණක කොටස් මගින් රත් වූ වාතය අවට සිසිල් වාතය හා හුවමාරුවීම සීඝ්‍ර කිරීමටද පංකා භාවිතයෙන් ද සමහරක් අවස්ථාහිදී මෘදු සිසිලනය මගින් ද පරිගණක කො‍ටස් අවකරණයෙන් තාප ජනනය කිරීම අඩු කිරීම වැනි ක්‍රම වලිනි. අධිකව රත් වුණු කොටස් කෙටි උපරිම ආයු කාලයක් පෙන්නුම් කරන අතර නිතර නිතර දෝෂ ඇතිවී පද්ධතිය තුළ ක්‍රියා විරහිත වීම හෝ බිඳවැටීම් හට ගනී.

තාපය හටගැනීමට හේතු
අනුකලිත පරිපථ IC (උදාහරණ : මධ්යම සැකසුම් ඒකකය හෝ චිත්‍රක සැකසුම් ඒකකය) මගින් නූතන පරිගණක තුළ උත්පාදනය කරන තාප ප්‍රමාණයට මූලිකම හේතු වන්නේ සැකැස්මේ කාර්යක්ෂමතාවය , නිර්මාණයට යොදාගත් තාක්ෂණය හා එය ක්‍රියා කරන වෝල්ටීයතාවයත් , සංඛ්‍යාතයෙත් ශ්‍රිතයකි.

ක්‍රියාත්මක වීමේ දී පරිගනකයේ උපාංගවල උෂ්ණත්ව මට්ටම් අවට පරිසරයේ හා පරිගනකයේ උපාංග අතර උෂ්ණත්ව අනුක්‍රමනය තෙක් ඉහල නගින අතර පරිසරයට තාපය හානි වන සීඝ්‍රතාවය ඉලෙක්ට්‍රානික උපාංගවල තාප ජනන සිඝ්‍රතාවය සමාන වේ. එනම් උපාංගයේ උෂ්ණත්වය සමතුලිතතාවයට පත්වේ.

හොඳින් විශ්වාසය තැබිය හැකි කාර්යයක් කිරීමට , පරිගණකයේ පරිපථ ව්‍යුහය නොනැසී තිබීමට තරම් ප්‍රමාණවත් පහල සමතුලිත උෂ්ණත්වයක් පැවතිය යුතුය.

ඊට අමතරව සිසිල් කිරීමේ සාමාන්‍ය ක්‍රමයට බාධා වන අනෙකුත් හේතු ලෙස,

තාප පරිවාරකයක් ලෙස හා වාතය ගලා යාමට අවහිරයක් ලෙස දූවිලි ක්‍රියා කිරීම හේතුවෙන් තාප බැස්ම හා පංකාවල  ක්‍රියාකාරිත්වය අඩු කරයි.
වැස්ම හරහා වාතය ගලා යන ප්‍රමාණය අඩු කරනා ඝර්ෂණය හේතුවෙන් ඇතිවන දුර්වල වායු වහනය (ආකූලතාව අඩංගු) . මෙමගින් ස්ථාවර රත් වූ වායු සුළි සමහර ස්ථානවල හටගනී.
දුර්වල තාප හුවමාරුව , උදා : තාපමය සංයෝග යෙදීමේ දුර්වලතාව හෝ හිගභාවය.

හානි නිවාරණය
සමහරක් පරිගණක කොටස් නිර්මාණය කිරීමේදී තාප සංවේදක ඇතුළත් කිරීම සාමාන්‍ය සිරිතය. උදාහරණ ලෙස මධ්‍යම සැකසුම් ඒකක හා චිත්‍රක සැකසුම් ඒකක , සමගම අභ්‍යන්තර තාර්කික මගින් සැළකිය යුතු සීමාවන් පසු කරන්නේ නම් පරිගණකය ක්‍රියා විරහිත කරයි. කෙසේ වෙතත් එවන් නිවාරක මිණුම් මත විශ්වාසය තැබීම නුවණට හුරු නැත. ඒ එය පරිපූර්ණව යොදා නොතිබීම හා අනුකලිත පරිපථයට ස්ථිර ලෙස හානි කරමින් සිදු වූ සිදුවීමක් නැවත නොවැළැක්වීමට ඉඩ ඇති හෙයිනි.

අනුලිත පරිපථයක සැලැස්මෙහි , පරිපථය අක්‍රීයවීමේදී ක්‍රියාවිරහිත කිරීම වැනි හෝ අඩු වැඩ ප්‍රමාණයන් හෝ ඉහළ උෂ්ණත්වවලදී ඔරලෝසු වේගයෙහි පරිමාණය අඩු කිරීම වැනි සංයුක්ත කළ ලක්ෂණ තිබේ. මෙහි අරමුණ ප්‍රයෝජනයට ගන්නා ශක්තියත් තාප  උත්පාදනයත් අඩු කිරීමය.

ක්‍රියාකාරී තාප අවශෝෂක සිසිල්කරණය
මෙම ක්‍රමයේ දී ද අක්‍රීය තාප අවශෝෂකයක මූලධර්මයම නාවික වූවන් වෙනසකට දැකිය හැක්කේ තාප අවශෝෂකයෙන් තාපය උරා ගැනීමට තාප අවශෝෂකයට පංකාවන් සවි වී තිබීමයි. මෙහි දි තාප අවශෝෂනය වෙතට සිසිලකරණයක් වැඩිපුර ලැබෙන අතර තාප අවශෝෂකයට හුවමාරු කර ගත හැකි හාත්පස තාපයේ ප්‍රමාණය මෙහි දී වැඩි වේ. ක්‍රියාකාරී තාප අවශෝෂක සිසිල්කරණය නූතන සකසනයන් (Processor) සහ ග්‍රැෆික් කාඩ් සිසිලනයට යොදා ගනු ලබන ප්‍රාථමික ක්‍රමවේදය වේ.

අවට පිහිටි දූවිලි අංශු ද මෙම ක්‍රියාකාරී තාප අවශෝෂක සිසිල්කරණ ක්‍රමවේදයේ දී පංකාවන් මඟින් ලබා ගන්නා අතර එමඟින් පිට කරන වායුවේ ද දූවිලි අංශු විශාල ලෙස පවතී. මෙහි දී අක්‍රිය අවශෝෂක ක්‍රමවේදයට වඩා සක්‍රීය ක්‍රමවේදයේ දී දූවිලි අංශු ඉවත් වන ක්‍රියාවලියක අවශ්‍යතාව වැඩියෙන් අධ්‍යයනය කළ යුතු වේ.

අක්‍රීය තාප අව‍ශෝෂක සිසිල්කරණය
සිසිල්කරණය අවශ්‍ය කොටසකට සම්බන්ධ කෙරෙන යාන්ත්‍රීය යකඩ කොටසක් වන මෙය "අක්‍රීය තාප අවශෝෂක" යන නමින් හැඳින්වේ. පෞද්ගලික පරිගණක සකසන සඳහා ද භාවිත වන මෙය සකසනයට සම්බන්ධ කිරීමේ දී සකසනය හා අවශෝෂකය අතර ඇති වන තාප අංශු වැළැක්වීමට සකසනය මත ජෙල් හෝ තාප සන්නායක ආලේපයක් යොදයි. එමඟින් සකසනය සහ අවශෝෂකය අතර අවකාශයක් ඇති නොකරන නිසා තාපය සම්පූර්ණයෙන්ම තාප අවශෝෂකයට උරා ගත හැකි වේ. මෙම අ‍වශෝෂකයේ උස් වැටි සහ වරල් වැනි කොටස් දැකිය හැකි අතර එසේ පිහිටා තිබෙන්නේ පෘෂ්ටීය වර්ගඵලය වැඩි වන නිසාවෙනි. මෙම ලෝහමය කොටසේ තපා සන්නායකත්වය වාතයට වඩා වැඩි අතර ඒනිසා තාපය හාත්පස පැතිරවීමට සමත් වන මෙම අවශෝෂකය හේතුවෙන් එය සම්බන්ධිත උපාංගය (IC හෝ PU) තාපයෙන් ආරක්ෂා වේ. මෑත කාලීනව පංකා සිසිලනයක් සහිත ඇලුමිනියම් තාප අවශෝෂක ද ඩෙක්ස්ටොප් පරිගණක සඳහා සම්මත විය. වර්තමානය වන විට බොහෝ තාප සන්නායක තඹ අන්තර්ගත පාදක යොදා ගන්නා අතර සමහර වර්ග සම්පූර්ණයෙන්ම තඹ යොදා ගෙන නිපදවේ. එසේම මෙම අවශෝෂකවලට සම්මත පංකා ද සැලකිය යුතු තරමේ ප්‍රමාණයකින් සහ බලයකින් යුතුය.
මෙම තාප අවශෝෂකයේ වරල් වැනි කොටස් අවට බැ‍ඳෙන දුවිලි අංශු එම අවශෝෂකයේ ක්‍රියාකාරීත්වය අවම කිරීමට බලපාන අතර එමඟින් හාත්පසට තාපය හාත්පසට පතුරුවාලීමට ඇති හැකියාව අවම කරවීමට ද මෙම දූවිලි අංශු බැඳීම බලපායි. දූවිලි ඇති වීමට සාජුවම බලපායි. මෙම අක්‍රීය තාප අවශෝෂක ඉතා පැරණි පරිගණක සකසන පද්ධති සමඟ බහුලව සොයා ගත හැකි වන අතර ඒවා විශාල ලෙස තාපයට පත් වීම ප්‍රධාන සාධකය වේ.

අනෙකුත් උපක්‍රම

ද්‍රව ගිල්ලුම් සිසිල්කරණය
තාප සන්නායක ද්‍රාවණයක පරිගණක උපාංග ගිල්වීම තරමක් නුහුරු ක්‍රියාවකි. මෙම ක්‍රමයෙන් සිසිල්වන පෞද්ගලික පරිගණකයක් සඳහා සිසිල්කරණ පංකා අවශ්‍ය නොවන අතර උපාංග එකිනෙක අතර අක්‍රීය තාප හුවමාරුවක් ද සිදුවන මෙම ක්‍රමයේදී උපාංග ඉතා ඉක්මනින් සිසිල්වේ. අතිශය වේගවත් (Cray-2) වැනි පරිගණක තාප හුවමාරු පහසුකම් සපයාගැනීමට අමතර රේඩීටර ද භාවිත කරයි.
මෙහිදී භාවිත ද්‍රව්‍ය සතුව පහළ විද්‍යුත් සන්නායකතාවයක් තිබිය යුතු අතර එසේ තිබීම පරිගණක උපාංගවල සාමාන්‍ය ක්‍රියාකාරීත්වයට ද හානිදායක නොවිය යුතුය. සමහර විට තාප සන්නායක ද්‍රාවණනයක්  භාවිත වූවහොත් මධ්‍යම සැකසුම් ඒකක වැනි කොටස් වලට බලපෑම් එල්ලවේ. එනිසා මෙකීද්‍රාවණය පාරවිද්‍යුත් එකක් විය යුතුය.
3M ආයතනයෙන් මෙම ගුණයෙන් මෙම ගුණාංග වලට ගැලපෙන සේ විවිධ ද්‍රාවණ හඳුන්වාදී ඇති අතර ඒවා නිපදවාද ඇත. එමෙන්ම මෝටර් සහ සිලිකන් තෙල් වර්ග ගණනාවක් ද පෞද්ගලික පරිගණක සිසිල්කරණයට සාර්ථකව අත්හදා බලා ඇත. වාෂ්පකරණය ප්‍රශ්න මතුකරවන සුළු කරුණක් වන අතර භාවිත  ද්‍රාවණය නැවත පිරවිය යුතුවීම සහ පරිගණකය ඉතා හොඳින් මුද්‍රා තැබිය යුතු වීම වැනි අවශ්‍යතා සම්බන්ධවද තත්වය එසේමය. ද්‍රවණය පළුදු වූ උපාංග තුලට කාන්දු විය හැකි අතර විශේෂයෙන් ධාරිත්‍රක තුලට කාන්දුවීමක් සිදුවූවහොත් පැය හෝ දින කිහිපයකට පසු හෝ පරිගණකයේ ක්‍රියාකාරීත්වය නවතාදමයි.

අපතේ යන තාපය අඩු කිරීම
සම්පූර්ණ බලයෙන් හා අංගවලින් යුක්ත නූතන පරිගණක අවශ්‍ය නොවන අවස්ථාවලදී සමහර සමාගම් විසින් අඩු බලයෙන් හා අංගවලින් යුත් පරිගණක යොද ගනී. උදාහරණ ලෙස කාර්යාලයක IT දෙපාර්තමේන්තුව දෘඪ තැටි හා තැටි (optical disk) වැනි තාපය රඳවා ගන්නා උපකරණ ඉවත් කර thin client  හෝ diskless workstation භාවිතයට ගනී. මෙම උපකරණවලට ජවය සපයන්නේ බාහිර ජව සැපයුමකින් වන අතර එමගින් ද තාප හානිවීම සිදුවේ. නමුත් එය සිදුවන්නේ පරිගණකයෙන් පිටය.

භාවිතා කරන උපකරණ ජව පරිභෝජනයට හා හානිවන තාපයට ඉතා විශාල ලෙස බලපායි. VIAEPIA මව්පුවරුවක් (motherboard) CPU එක සමග දල වශයෙන් වොට් 25 ක පමණ තාපයක් භාවිතා කරන අතර පෙන්ටියම් 4 මව් පුවරුවක් වොට් 140 ක් පමණ භාවිතා කරයි. මුලින් කියන ලද්දට සාපේක්ෂව අඩු පරිගණක හැකියාවක් ඇති අතර වර්ග එකම පෑ සැකසුම් හා පැතුරුම් පත් (spread sheet) වැනි කාර්ය සදහා සුදුසු වන අතර පහසුවෙන් ප්‍රතිචාර ලබාදේ. CRT මොනිටරයක් වෙනුවට LCD මොනිටරයක් භාවිතයෙන් ඒවා භාවිතය හා කාමර උෂ්ණත්වය අඩු කරගත හැක.

තාප විද්‍යුත් සිසිල්කරණය හෝ පෙල්ටියර් සිසිල්කරණය
1812 දී විවිධ ලෝහයන් එකිනෙකට වෙනස් තාපයන් සහිත සන්ධි 2කදී එක් කලවිට එමගින් ඉතාසියුම් වෝල්ටීයතාවයක් ලබාගත හැකිබව T. J සීබැක් සොයාගත්තේය. මෙම සොයාගැනීම "සීබැක් ප්‍රත්‍යය" යනුවෙන් හඳුන්වන අතර තාප විද්‍යුත් සිසිල්කරණය පසුපස ඇතිමූලික සිද්ධාන්තයද එයයි.
1834 දී පීන්පෙල්ටියර් "සීබැක්" ගේ සොයාගැනීමේ ප්‍රතිලෝමය සොයාගැනීමට සමත් වූ අතර "පෙල්ටියර් ප්‍රත්‍ය" යනුවෙන් එය හඳුන්වයි . ඔහු සොයාගත් පරිදි තාප විද්‍යුත් යුග්මයට වෝටීයතාවක් යෙදූවිට එම යුග්මයේ පැති 2 හි එකිනෙකට වෙනස් තාපයක් හටගනී.
නූතන තාපවිද්‍යුත් සිසිල්කරණයන් හිදී තාප විද්‍යුත් යුග්ම සියගනනින් ගෙන ඒවා එක්රැස්කර එනම් ගොඩගසා තනන ඒකකයන් කිහිපයක් එකිනෙක ආසන්නව තබන අතර එසේ තබනුයේ ප්‍රමාණාත්මක තාප ප්‍රමානයක් මාරුවීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ලබාදීමටය.බිස්මක් සහ ටෙලියුරුයිඩ් සංකලනයක් මෙම තාපයුග්ම සඳහා භාවිත කෙරේ.
ක්‍රියාකාරී තාප පොම්ප සේ තාපවිද්‍යුත් සිසිල්කරණ භාවිත කරන දා සිට මෙම ක්‍රමය ඉතා හොඳ සිසිල්කරණ ඒකකයක් ලෙස නම්විය. එමෙන්ම මෙම ඒකක පෞද්ගලික පරිගණක කොටස්වල තාප අවශෝෂණයට යොදාගත්තද ජලයෙන් සිසිල් වන රේඩියේටර් පද්ධතිවලට මෙම තාප විද්‍යුත් සිසිලනය යෝග්‍ය නොවේ.

ද්‍රව සිසිලනය
මුල කාලීනව මේන් ෆ්‍රේම් (main frame) පරිගණක සදහා සීමා වී තිබුණත් , පරිගණක ජල සිසිල් කිරීම , නිෂ්පාදිත මෙවලම් ලෙස වෙන් වෙන්ව එකතු කළ කොටස් ගෙන එකලස් කළ DIY setup ලෙස හෝ අධිස්පන්දනය සමඟ විශාල ලෙස සම්බන්ධ වී ඇත. පසුව ජලය සිසිලන පද්ධති පෙර එකලස් කරන ලද ඩෙක්ස්ටොප් (desktop) පරිගණක සදහා ද බහුලව යොදා ගැනුණි.

තාප නලය
තාප නලය යනු තාප සම්ප්‍රේෂණ ද්‍රවයකින් සමන්විත කුහර නලයකි. ද්‍රවය වාෂ්ප වීමත් සමගම එය තාපය වඩාත් සිසිල් අග්‍රයට ගෙන යන අතර ඒ සමගම එය නැවත ඝණ වී වඩාත් උෂ්ණ අග්‍රයට නැවත යයි (කේෂාකර්ශන ක්‍රියාව යටතේ ) කෙසේ හෝ තාප නාලවලට , ඝණ ද්‍රව්‍යයන්ට වඩා ඉහළ සඵල තාප සන්නායකතාවයක් ඇත. පරිගණක තුළ භාවිතයේ දී , මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකය මත තාප ගිල්ලුම , වඩා විශාල තාප ගිල්ලූ  විකිරකයකට සම්බන්ධ කරනු ලබයි. තාප ගිල්ලුම් දෙකම කුහර වන අතර  ඊට හේතුව ඒ අතර සම්බන්ධය නිසා එක් විශාල තාප නලයක් මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයේ සිට විකිරකයට තාපය ගලා යවන බැවිනි. පසුව මෙය සාම්ප්‍රදායික ක්‍රම මගින් සිසිල් කරනු ලබයි. මෙකී ක්‍රමය මිලෙන් වැඩි අතර අවකාශය සීමා අවස්ථාවලදී සාමාන්‍යයෙන් යොදා ගනියි (කුඩා හැඩ සාධක පරිගණක තුළ ඇති පරිදි). නැතිනම්, ( සජීවී පටිගත කිරීමක් අතරතුර ශ්‍රව්‍ය නිෂ්පාදන මැදිරි තුළ භාවිත පරිගණක තුළ මෙන්) පූර්ණ නිශ්ශබ්දතාවයක් අවශ්‍ය වේ.

මෘදු සිසිල් කිරීම
මෘදු සිසිල් කිරීම යනු භාවිතා වන ශක්තිය අඩු කර ගැනීමට මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයෙහි (CPU)ජවය ඉතිරි කරන තාක්ෂණික ක්‍රමවල වාසිය ලබා ගැනීම සදහා වන මෘදුකාංග භාවිතයයි. මෙයි සිදු කරන්නේ භාවිතා නොවන මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකය (CPU) උප කොටස් නැවතුම් උපදෙස් යොදා ගනිමින් ක්‍රියා විරහිත කිරීමෙන් හෝ පෙරොත්තුවෙන් තැබීමෙන් (Standby) හෝ මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකය (CPU) අවස්පන්දනය underclocking කිරීමෙනි.

කලා විපර්යාස - සිසිලනය
මෙය සකසන සිසිල් කිරීමට ඉතා හොද විධියකි. වාෂ්පි සම්පීඩනය කලා විපර්යාස සිසිලකය පෞද්ගලික පරිගණක යට තැන්පත් කරන සකසනයට නළලක් සම්බන්ධ කළ ඒකකයකි.  මෙම ඒකකයට තුළ ගීතකරණයක් සිසිල් කරන ආකා‍රයේ සම්පීඩකයකි. මෙම සම්පීඩකය වාතය මගින් සිසිල් වු වායුව සම්පීඩනය කර දියර බවට පත් කරයි. ඊට පසු මෙම දියර සකසන තෙක් පොම්ප කරයි. එහිදී දියරය ප්‍රසාරණ උපකරණයක් හරහා ගමන් කරයි. දියර එහිදි සකසනයෙන් උෂ්ණත්වය උරා ගනිමින් කලාව වෙනස් කරමින්වාෂ්පීකරණය වේ. මෙම වාෂ්පීකරණය 30 0C ක පමණ උෂ්ණත්වයක් ඇති කරයි. මෙම වායුව නැවත සම්පීඩකය වෙත නැවත ලබාදී ප්‍රතිචක්‍රීයකරණය මෙසේ දිගටහ සිදුවේ. මේ ආකාරයට සකසන භාරය, වර්ගය, වේගය හා ශීතකරණ පද්ධතිය මත පදනම් වෙමින් - 15 0C සිට 150 0C අතර උෂ්නත්වයකට සිසිල් වේ. මෙවැනි ආකාරයේ පද්ධති බොහෝ දුෂ්කරතා වලටමුහුණ දේ. ප්‍රධානම ගැටලුව වන්නේ තුෂාර අංකය හා නියමාකාරයේ පරිණාමයයි. නැතහොත් නළ මතුපිට ජලය තැන්පත් වී ඒවා සංවේදී ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථ හා ගැටීම සිදුවිය හැක.

ස්ථානීය සිසිල් කිරීම
පද්ධතිය සිසිල් කිරීමට අමතරව ඒ ඒ උපකරණවලට සාමාන්‍යයෙන් ඒවාටම අයත් සිසිලන පද්ධති ඇත. තමා විසින්ම සිසිලනය සිදුකර ගන්නා උපකරණවලට CPU , GPU දෘඩ තැටිය Northbridge චීපය ඇතුළත්වන අතර එසේ වන්නේ මෙම උපකරණ පමණක්ව නොවේ. සමහර සිසිලන විසඳුම් එකකට වැඩි සිසිලන ක්‍රම යොදා ගන්නා අතර භාවිතා වන ජවය අවශ්‍ය පරිදි වෙනස් කිරීමට තාර්කික හා  උෂ්ණත්ව සංවේදක ද යොදා ගනී.

ද්‍රව නයිට්‍රජන් සිසිල්කරණය

196oC ක් තරම් වන  අතර එම - 196oC  උෂ්ණත්වය ජලය මිදෙන උෂ්ණත්වයට ද වඩා පහළ එකකි. එසේම ද්‍රව නයිට්‍රජන් යනු ඉතා වටිනා කාල විපර්යාස ශීතකයක් වන අතර එය නිර්විෂ සහ නිර්ද්‍රාහක ශීතකයක් ලෙසද වාසි දායක වේ.

ද්‍රව නයිට්‍රජන් සිසිල් කරන පද්ධතියක් නියමානුකූලව ස්ථාපිත කළ විට මධ්‍යම සැකසුම් පද්ධතියේ තාප අවශෝෂකයට පංකා මගින් සුළං යොමු කරන අතර තාප අවශෝෂකයේ අගින් අවසන්වන පයිප්පයක් හරහා ජලයද පොම්ප කෙරෙන අතර ඊට සමානව ඩ්‍යුවරයක් හරහා තාප අවශෝෂකයෙන් අවසන්වන පයිප්පය හරහා ද්‍රව නයිට්‍රජන්ද තෙරපිය හැක. ආවරණයේ පතුලේ පාදකයකින් අවසන්වන සේ කෙටි එහෙත් පුළුල් නයිට්‍රජන් පිටකිරීමක්ද ලබා දේ. වාෂ්පවන නයිට්‍රජන් ජලය තෙරපා දමන අතර එය කුඩා පරිපථ ඝන හෝ අයිස් බවට පත් කිරීමට සමත්ය. ඉතාම ගැඹුරු සිසිල් කරණයකින් එම කොටස් එනම්, අර්ධ සන්නායක වැනි දෑ වල ක්‍රියාකාරිත්වය නවතා දැමිය හැකි වේ.

තාප අවශෝකයේ මතුපිටට විවෘත පයිප්පයක් පාස්සා එය පරිවරණය කළ විට -  196oC  ක් තරම් පහළ උෂ්ණත්වයක් ඇති ද්‍රව නයිට්‍රජන් මගින් වුවද සකසනයක් සිසිල් කළ හැකි වේ. එහෙත් නයිට්‍රජන් වාෂ්ප වූ පසු එය නැවත පිරවිය යුතුය. පුද්ගලික පරිගණක ක්ෂේත්‍රය තුළ මෙම සිසිල්කරණය අධි ගණක ධාවන පරීක්ෂණ සහ වාර්තා පිහිටු වීම් වැනි ඉඳහිට භාවිතා කරන අවස්ථාවන්හිදී යොදා ගනී. අභ්‍යන්තර උෂ්ණත්වයේ ඇතිවන වෙනස්කම් හේතුකර ගෙන මධ්‍යම සැකසුම් ඒකක සාමාන්‍යයෙන් අඩපනවීම ඊට බලපානු ලබන ප්‍රධාන හේතුව වී ඇත.

ක්‍රියාකාරීත්ව පාලනය

වා ප්‍රවාහ මගින්
සිසිලන මාධ්‍යය (වාතය) සිසිල් වන තරමට, සිසිලනය වඩ‍ා ඵලදායී වේ. පහත උපදේශක ක්‍රම මගින් සිසිලන වාතයේ උෂ්ණත්වය පහත දැමිය හැක.

රත්වූ උපාංගවලට හැකි පමණින් සෘජුවම ශීත වාතය සැපයීම. කිමිදුම්කරුවනට වාතය සපයන උකරණ හා මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයට හෝ චිත්‍රක සැකසුම් ඒකකයේ ශිතකයට සෘජුවම හා විශේෂයෙන්ම පිටත වාතය සපයන උමං උදාහරණ වේ. නිදසුනක් ලෙස BTX ආවරණයෙහි සැකැස්ම මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයෙහි වා කවුළුවක් නිර්දේශ කරයි.

රත් වූ වාතය හැකි පමණින් සෘජුවම වේගයෙන් පිට කිරීම. නිදසුනක් ලෙස ආවේනික පෞද්ගලික පරිගණකය (ATX) හි ශක්තිය සැපයුම, ආවරණයේ පිටු පසින් රත් වූ වාතය ඉවතට පිට කරයි. බොහෝ ද්විත්ව  විවර චිත්‍රක කාඩ් සැලසුම්, යාබද විවරයේ ආවරණය තුළින් රත් වූ වාතය පිට කරයි. මෙම ක්‍රියාව සිදු කරන ඇතැම් යල්පැනගිය සිසිලන උපාංග ද වේ. සමහර මධ්‍යම සැකසුම් ඒකක සිසිලන සැකැස්මෙහි රත් වූ වාතය සෘජුවම ආවරණයේ පිටුපසට පිටකරන අතර ආවරණයේ පංකාවක් මගින් එය බැහැර කරනු ලබයි.

එක් කොටසක් ශීත කිරීමට යොදා ගත් වාතය වෙනත් කොටසක් ශීත කිරීමට නැවත භාවිතා නොකළ යුතුය. (මෙය පෙරකී ඒවායින් අදහස් කරයි.) ATX අසුරණ සැකැස්ම මෙම නීතිය කඩ කරනුයේ එහි ශක්ති සැපයුම එහි "ශිතල" ලබා ගනුයේ ඒ වන විටත් රත් වී අසුරණය ඇතුළත එහි වාතයෙන් බැවිණි. BTX අසුරණයේ සැකැස්ම ද මෙම නීතිය කඩ කරන අතර එහිදී චීප් කට්ටලය හා චිත්‍රක කාඩ් සිසිල් කිරීමට මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයේ ශිතකවල පිටාර වාතය ලෙස යොදා ගනී.

ශීත වාතය ඇතුළු කිරීම, පිටාර වාතය ඇද ගැනීම වැළැක්වීම (පිටාර වාතයට ඉහළින් හෝ ආසන්නයේ වූ පිටත වාතය) නිදසුනක් ලෙස, අටළු ආවරණය පිටුපස මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයේ සිසිලන වායු නලය කාඩ් පිටාකාරයෙන් උණුසුම් වාතය උරා ගනු ඇත. සියළුම පිටාර වාතය එක් පසකට යොමු කිරීමෙන් (සාමාන්‍යයෙන් පසුපසට) ඇතුළුවන වාතය සිසිල්ව තබා ගැනීමට උපකාරී වේ.

උපායමාර්ගිකව පංකා කිහිපයක් ස්ථාන ගත කිරීම මගින් පුද්ගලික පරිගණකය තුළ වායු වහනය අභ්‍යන්තරව වර්ධනය වේ. එහෙයින් පරිසර තත්ත්වවලට සාපේක්ෂව සමස්ත ආවරණ අභ්‍යන්තර උෂ්ණත්වය පහළ දමයි. වඩා විශාල පංකා භාවිතයෙන් ද කාර්යක්ෂමතාවය වැඩි කරන අතර ක්‍රියාවලියේදී තාප හානි ප්‍රමාණය සමගම පංකා මගින් ඇති වන ශබ්ද ප්‍රමාණයද පහළ දමයි.

විවිධ පංකා ස්ථාපිත සැකසුම්වල කාර්යක්ෂමතාවන් අතර සුළු සමාන කමක් ඇති කරනු ලැබ ඇත. ක්‍රමානුකූල පරීක්ෂණ ක්‍රම මගින් ද එය පෙන්වයි. ආයත චතුරස්‍රාකාර පුද්ගලික පරිගණක (ATX) අසුරණයක් සඳහා ඉදිරිපස පංකාවක් සමග පසු පස පංකාවක් හා ඉහළින් තවත් පංකාවක් රැඳවීම සුදුසු ආකාරය බව හඳුනා ගෙන ඇත. කෙසේ හෝ AMD ගේ (තරමක් යල් පැන්න) පද්ධති සිසිලන උපදේශක ක්‍රම යෝජනා කරන පරිදි ඉදිරිපස සිසිලන පංකාවක් වැදගත් නොවේ.  යයි පෙනෙන්නට ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම සමහරක් සීමාන්තික අවස්ථාහි දී, පරීක්ෂණ පෙන්ණුම් කරන පරිදි මෙම පංකා සීත වාතයේ ඇතුළු කරගන්නවාට වඩා රත් වූ වාතය ප්‍රතිසංස්කරණය කරයි." පැති ජනේල තුළ ඇති පංකාවලට ද මීට සමානව අහිතකර බලපෑමක් තිබිය හැක. බාග වේලාවට අසුරණය හරහා සාමාන්‍ය වායු වහනය බිඳ වැට්ටවීම හරහා කෙසේ වෙතත් මෙය ස්ථිර නොකළ හා පෙනෙන ආකාරයට සැකසුම් සමග වෙනස් වන්නකි.

පරිගණක වර්ග

Desktop පරිගණක

Desktop පරිගණක තුළ තාප කළමනාකරණය සදහා එක් පංකාවක් හෝ ඊට වැඩියෙන් භාවිතා කෙරේ. සෑම Desktop පරිගණක ශක්ති සැපයුමකම පාහේ අසුරණය තුළ ඇති වාතය පිටකිරීමට එක් පංකාවක් හෝ ඇත. බොහෝ නිෂ්පාදකයන් , අසුරණයේ ඉදිරි යට කොටසින් නැවුම් සිසිල් වාතය ඇතුළු කරගැනීමත් රත් වූ වාතය පසුපස ඉහළ කොටසින් පිට කිරීමත් අනුමත කරයි.

පද්ධතිය තුළට ඇදගන්නා වාත ප්‍රමාණය , ඉන් ඉවත් කරනා වාත ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි වුවහොත් (පංකා ප්‍රමාණයේ අසමතුලිතතාවය හේතුවෙන්) එය  ධන වායු වහනයක් ලෙස සදහන් කරයි. ඊට හේතුව පද්ධතිය තුළ පීඩනය , පිටත පීඩනයට වඩා වැඩි බැවිනි. සුළු ධන වාත වහනය , දූවිලි පෙරහන භාවිතා කළහොත් අඩු ධූලි බැදීමක් ඇති කරන නමුත් වඩාත් කාර්යක්ෂම වන්නේ සංතුලිත හෝ උදාසීන වාත වහනයන්ය. නූතන පර්යේෂණ හා අධ්‍යයන මගින් සමහරක් සමාගම් ශබ්දයෙන් තොර පරිගණක නිෂ්පාදනය කරමින් සිටී.

ලැප්ටොප් පරිගණක
අතේ ගෙන යාහැකි ක්ෂුද්‍ර පරිගණක (Laptops) නිර්මාණය වී ඇත්තේ ඝන මතුපිටක තැබීමටය. නමුත් Laptop පරිගණකයක උෂ්ණත්වය අඩු වීම සඳහා යෝග්‍යතම ක්‍රමය වන්නේ තිරස්ව ආනතව තැබීමය. Laptop පරිගනකය නිර්මාණය කර ඇත්තේ තාප කුසන්නායක මතුපිටක තැබීමට නොවන බවද, එසේ තැබීම පරිගනකයට හානිකර බවද මතක තබාගත යුතුය. Laptop Stands (ආධාරකය) යනු Laptop පරිගණකය ආනතව ඔසවා තැබීමට යොදාගන්නා උපකරණයකි. මේ උපකරණය නිසා වාත ගමනාගමනයට ඇති අවහිරතා අඩුවේ.

රැක් මවුන්ටඩ්
දන්ත මධ්‍යස්ථාන තුළට පැතලි IU සර්වර් රාක්ක විශාල ප්‍රමාණයක් ඇතුළත්ව තිබේ. ඒවායේ ඉදිරිපසින් වායුව ඇද ගන්නා අතර පිටුපසින් පිටකර දමයි. එසේ සකසා ඇත්තේ දන්ත මධ්‍යස්තාන තුළ පරිගණක සහ බලය භාවිතා කරන තවත් උපාංග විශාල සංඛ්‍යාවක් අන්තර්ගතව ඇති හෙයිනි. එසේම එම උපාංග අදීකරත්වීමක් ඇති වුවහොත් එමගින් ඇති විය හැකි අමතර අවධානම වළක්වා ගනු වස් එවැනි පියවර භාවිතා කොට ඇත. මෙම හේතූන් නිසා ඉතා සංකිර්ණ HVAC පද්ධති භාවිතා කර ඇත. එසේම එම උපකරණ සදහා ඉහළ තැංවු බිමක් භාවිතා කර ඇත්තේ ද එම පරිශ්‍රයන්ට පහල බිම් සිසිල් කරණ කටයුතු සදහා විශාල පුරීනයක් [large plenum] ලෙස භාවිතයටය.

පරිගණක සිසිලනය

පරිගණක සිසිලනය


Jean-Baptiste Louis Claude Théodore Leschenault de La Tour (13 November 1773 – 14 March 1826) was a French botanist and ornithologist.

Born at the family seat (since 1718), Le Villard, near Chalon-sur-Saône, Leschenault de la Tour arrived in Paris after the death of his father, a judge at Lyon.

Leschenault de La Tour was chief botanist on Nicolas Baudin's expedition to Australia between 1800 and 1803. He collected a great many new specimens in 1801 and 1802, though Baudin's journal suggests that he did not work particularly hard; apparently the poorly educated gardener's boy Antoine Guichenot collected more plant specimens than Leschenault did, and gave them more useful labels. In April 1803 he was so ill that he had to be put ashore at Timor. Forced to spend the next three years on Java he used the time to make the first thorough botanical investigation of the island, which had not previously been visited by naturalists except briefly by Carl Peter Thunberg. He arrived back in France in July 1807 with a large collection of plants and birds.

Leschenault's Javanese birds were described by Georges Cuvier.

Following the Napoleonic Wars, in May 1816 Leschenault travelled to India to collect plants and establish a botanical garden at Pondicherry. He was given permission by the British to travel through Madras, Bengal and Ceylon. He sent many of the plants and seeds he discovered to the French island of Réunion to be cultivated. These included two varieties of sugar cane and six varieties of cotton. He returned to France in 1822 and was awarded the Legion d'Honneur.

Less than a year after his return Leschenault travelled to South America, visiting Brazil, Surinam and French Guiana, and introducing tea bushes to Cayenne, the capital of the French colony. He was forced to return home after only eighteen months due to ill health.

Though Leschenault published little, his collections were subsequently used by other French botanists, including Aimé Bonpland, René Louiche Desfontaines, Antoine Laurent de Jussieu, Jacques Labillardière and Étienne Pierre Ventenat.

A number of birds were named after Leschenault, including greater sand plover (Charadrius leschenaultii ), white-crowned forktail (Enicurus leschenaulti ), sirkeer malkoha (Phaenicophaeus leschenaultii ) and chestnut-headed bee-eater (Merops leschenaulti).

Three species of lizards were named after him: Cryptoblepharus leschenault, Hemidactylus leschenaultii, and Ophisops leschenaultii.

The plant genus Lechenaultia is also named after him.

References

Further reading
Biographies for Birdwatchers, Mearns and Mearns,
Nicolas Baudin's Scientific Expedition To The Terres Australes by Steve Reynolds - Marine Life Society of South Australia Inc.
Edward Duyker François Péron: An Impetuous Life: Naturalist and Voyager, Miegunyah/MUP, Melb., 2006, ,
 Fornasiero, Jean; Monteath, Peter and West-Sooby, John.  Encountering Terra Australis: the Australian voyages of Nicholas Baudin and Matthew Flinders, Kent Town, South Australia, Wakefield Press, 2004.
Frank Horner, The French Reconnaissance: Baudin in Australia 1801–1803, Melbourne University Press, Melbourne, 1987 .

See also
 European and American voyages of scientific exploration

1773 births
1826 deaths
19th-century French botanists
French ornithologists
Botanists active in Australia
Botanists active in India
Botanists active in South America

Jean-Baptiste Leschenault de La Tour


Back to Brooklyn é o oitavo álbum ao vivo da cantora estadunidense Barbra Streisand, lançado nos Estados Unidos em 25 de novembro de 2013. As gravações ocorreram em dois shows realizados no Brooklyn, durante a sexta turnê de Streisand, intitulada Barbra Live, sua primeira desde Streisand, de 2006.

Inicialmente planejado como dois shows para marcar a abertura do novo Barclays Center, no Brooklyn, o show foi anunciado como Barbra's Homecoming, já que Streisand nasceu no Brooklyn. Os shows esgotaram rapidamente e nenhuma outra data foi adicionada. Em 9 de agosto de 2012, foi anunciado que Streisand expandiria a série de shows, abrindo na Filadélfia em 8 de outubro de 2012. Em 14 de setembro, três compromissos adicionais na América foram adicionados. Uma dessas datas incluiu o Hollywood Bowl, onde a apresentação de Streisand em 1967, An Evening with Barbra Streisand, quebrou o recorde de público na época, com 17.256 pagantes. Além das localidades mencionadas, contou com outros shows nos mercados norte-americano e europeu.

A resposta da crítica ao show foi, em maioria, favorável. Em sua resenha, o jornal Ottawa Sun escreveu que: "A voz de Streisand era realmente excepcional. Íntima, mas em grande escala, só ela poderia fazer um show pequeno o suficiente para parecer pessoal, mas grande o suficiente para parecer um musical da Broadway". Miriam Di Nunzio do Chicago Sun-Times escreveu "Aos 70 anos, a cantora ainda possui uma das vozes mais puras da música, uma voz que envolve completa e suntuosamente uma sala, mesmo uma do tamanho do cavernoso United Center. Há uma intimidade e honestidade na entrega de Streisand - um deleite raro nesta era de extravagâncias de concertos sincronizados e exagerados". O Jerusalem Post escreveu em sua noite de estreia na Filadélfia: "Sua voz (e decote) eram melhores do que muitas das estrelas com metade de sua idade que estão atualmente em turnê." O Vancouver Sun afirmou que "A cantora/atriz/escritora/diretora perenemente decorada deixou uma marca indelével em seu público de Vancouver com uma performance que era pura e não diluída de classe".

Os primeiros shows no Barclays Center do Brooklyn esgotaram em um dia de venda. Depois que o show no Hollywood Bowl esgotou, uma data foi adicionada. Um segundo show em Londres na O2 Arena foi adicionado seguindo a demanda pelo primeiro show, que esgotou rapidamente. Um show em Paris já estava à venda, mas foi cancelado para dar tempo de um segundo show em Amsterdã. Tornou-se a 22ª turnê com a maio arrecadação mundial em 2012, com um faturamento de US$ 40,7 milhões advindos de 154.287 ingressos vendidos.

Em relação ao álbum, as resenhas da crítica especializada em música foram favoráveis. O site AllMusic e o o jornal New York Daily News fizeram elogios e avaliaram-no com quatro estrelas de cinco. Comercialmente, alcançou o número 189 na parada Top Current Albums. Ele também apareceu nas paradas de sucesso de outros países, tais como: Bélgica, Holanda, Alemanha e Reino Unido.

Lista de faixas
Créditos adaptados do site AllMusic.

Tabelas

Tabelas semanais

Álbuns ao vivo de 2013
Álbuns de Barbra Streisand

Back to Brooklyn


Armutalanı, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Armutalanı, Bozkurt - Denizli ili Bozkurt ilçesine bağlı mahalle
 Armutalanı, Afşin - Kahramanmaraş ili Afşin ilçesine bağlı mahalle

Armutalanı


Sproul Plaza (pronounced ) is one center of student activity at the University of California, Berkeley. It is divided into two sections: Upper Sproul and Lower Sproul. They are vertically separated by  and linked by a set of stairs.

History
Sproul Plaza as well as Sproul Hall are named for the last (1930–1952) University of California, Berkeley president, Robert Gordon Sproul. The Plaza was designed by landscape architect Lawrence Halprin in 1962. At the time, the university was expanding its core campus southward from its prior border at Strawberry Creek to Bancroft Avenue, and acquired acres of commercial and residential properties in the south campus Telegraph Avenue area.

Upper Sproul
Upper Sproul Plaza is bordered to the east by Sproul Hall, which was formerly the location of the campus administration, and is today the location of student and admission services. To the north is Sather Gate, which leads into the central campus, and to the south are Telegraph Avenue and the South Campus area of Berkeley. Sproul Hall is situated on a rise above Upper Sproul Plaza and features a broad, terraced stairway leading to the entrance. Large numbers of students walk past Sproul Hall on their way to class or Telegraph Avenue.

The combination of a stairway that can be used as a large raised platform and a ready audience makes Upper Sproul Plaza a popular location for student protests, the first of which occurred in 1964 during the Free Speech Movement, when Mario Savio spoke from the Sproul Hall steps, and folk singer Joan Baez gave an early performance. A small round brass marker, embedded in the concrete, declares them as the "Mario Savio Steps." Upper Sproul Plaza was also the site of early teach-ins and protests against the Vietnam War, the 1969 tear-gassing of People's Park protesters by the National Guard, 1985–86 protests against University investment in apartheid-era South Africa, and many other political events. In 2011, Sproul Plaza was the site of Occupy Berkeley protests.

During calmer times, numerous student groups set up tables to recruit and inform other students (a practice known as "tabling," as occurs at many universities throughout the United States). Upper Sproul Plaza also features a double row of the pollarded London Plane trees characteristic of the Berkeley campus. On the first Tuesday of each month from 12–1 p.m. during the fall and spring semesters, there is a "Pet Hugs" therapy dog event to provide stress relief to students.

Lower Sproul

Lower Sproul Plaza, directly west of Upper Sproul Plaza, is the location of numerous small musical and cultural performances and is surrounded by numerous brutalist-style 1960s-era buildings owned by the ASUC, including the Martin Luther King Jr. Student Union to the east, as well as the César E. Chávez Student Center to the north and Zellerbach Hall to the west. Lower Sproul connects to the Haas Pavilion and Recreational Sports Facility to the west. The Chávez Student Center combined forces with artist-activist Emmy Lou Packard to create the 85-foot long, 5-foot high, Modernist, bas-relief mural in the center of the Plaza. Packard's mural is depicting California landscape features, including coastal bluffs, cultivated fields, mountains, and rivers.

Eshleman Hall, a 1960s-era building which housed the ASUC (Associated Students of the University of California) Senate, was demolished in summer 2013, after being rated "seismically very poor." It has since been replaced by a new building of the same name. More than 50% of the Lower Sproul Redevelopment Project was funded by the BEARS student fee initiative, passed by student referendum in spring 2010, with the rest provided by Life and Campus Services. Eshleman Hall now houses the ASUC and Graduate Assembly (GA) offices, Registered Student Organization co-working space, Senate Chambers, Public Service Center, LEAD Center, Student Technology Services Helpdesk, meetings rooms, and the Bear's Lair pub.

The Martin Luther King Jr. Building is home to the Campus Living Room, Pauley Ballroom, Cal Student Store, Berkeley Art Studio, Multicultural Community Center, Creative Lab, a coffee shop, a food hall, and many student-run services such as BicyCal, Blue & God Yearbook, SUPERB, ReUse, Open Computing Facility, and more. The Basement of the Martin Luther King Jr. Building houses the Basic Needs Center, including the Food Pantry, Student Environmental Resource Center, BWell, and an extension of the Student Parents Center. The César E. Chávez Student Center houses the Student Learning Center and the Golden Bear Café. Zellerbach Hall is the largest indoor performance auditorium on campus, and frequently hosts guest speakers as well as Cal Performances engagements.

Popular culture
Sproul Plaza is referenced in the song "Sad but True" by The Transplants. Vocalist Tim Armstrong is a Berkeley native.

References

External links

 ASUC Student Union website: Includes Sproul Plaza, MLK Jr., and Eshleman Hall buildings

Busking venues
University of California, Berkeley
1962 establishments in California

Sproul Plaza


2004 මාර්තු 11 දින මැඩ්රිඩ් නගරයේදී සිදු වූ දුම්රිය බෝම්බ ප්‍රහාරය එකිනෙකට සම්බන්ද  බෝම්බ ප්‍රහාර මාලාවකි. එම ප්‍රහාරයයෙන් 191 ක් මිය ගිය අතර 1755ක් පමණ තුවාල ලැබීය. ස්පාඤ්ඤ අධිකරණ මණ්ඩලය පැවැත්වූ නිල පරීක්ෂනයට අනුව මෙම ප්‍රහාර මාලාව 'අල්කයිඩා' හි පෙලඹ වීම මත සිදු කල ප්‍රහාරයක් බවටද හෙලිවිය. නමුත් එහි සාමාජිකයින් කිසිවකු ප්‍රහාරය එල්ල කිරීමට නොසිටි බවත් එම පරීක්ෂනය වැඩි දුරටත් හෙලිකරයි. මෙම ප්‍රහාරය සිදු කල ත්‍රස්තවාදීන්ට පුපුරණ ද්‍රව්‍ය අලෙවි කල ස්පිඤ්ඤ ජාතිකයින් පිරිසක්ද අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත.

ස්පාඤ්ඤයේ ප්‍රධාන පක්ෂ 2ක් වන PSOE හා PP  පක්ෂ 2 විසින් මෙම ප්‍රහාරය මෙහෙයවූ බවට එරට ආණ්ඩුව මගින් විවාද කරයි තවද ආණ්ඩුව කියා සිටින්නේ ඡන්දය පිළිබඳ වූ හේතු නිසා ප්‍රහාරය සම්බන්ද සාක්ෂි ඔවුන් විසින් ආවරණය කරන බවයි.
බෝම්බ ප්‍රහාරයේ වගකිවයුත්තා කවුද යන ප්‍රශ්නය වාදයකට හැරවෙන්නේ එරට මහ මැතිවරණයයට දින 03කට පෙර ප්‍රහාරය එල්ලවීම හේතුවෙනි. විරුද්ධ පක්ෂයකට සතුටු දායක වන්නේ ඡන්ද ප්‍රතිඵලය අනුව ජෝස් මාරියා  අන්සනාර් ගේ PP  පක්ෂය වීමයි. ප්‍රහාරය සිදුවූ වහාම PP  පක්ෂයේ නායකයන් සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරමින් චෝදනා කලේ ETA සංවිධානය මෙම ප්‍රහාරය දියත් කර ඇති බවයි. මෙම චෝදනාව කිරීමෙන් PP පක්ෂය නැවත ඡන්ද විමසුමකට මගපාදා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වූහ. මෙහිදී ඉස්ලාමීන් විරුද්ධ වීමක් සිදු විය හැකි නිසා PP ආණ්ඩුවකින් ඉරාක යුද්ධයට බලපෑම් කරන බව පෙන්වා සිටියහ. නමුත් මෙම මතය බොහෝ ස්පිඤ්ඤ ජාතිකයන් අකමැතිය.
පරීක්ෂණ අරඹා මාස 21කට පසුව විනිසුරු ජුආන් ඩෙල් ඔල්මෝ නියම කලේ මොරොක්කෝ ජාතික 'ජමාල් යෝගම්' භෞතික වශයෙන් මෙම ප්‍රහාරය සිදු කිරීමේ වරදට චූදිතයා වන බවයි. නමුත් ඔහුට ETA හි සහායක් නොලැබුණු බවද සඳහන් කර සිටියේ 2007 සැප්තැම්බර් මසදී ප්‍රකාශ කල නඩු තීන්දු වෙනි. ප්‍රහාරයේ මහා මොළකරු හඳුනා නොගත් බවත් ප්‍රහාරයට 'අල්කයිඩා' හි සෘජු සබඳතාවක් නොමැති බවත් සඳහන්ය.ප්‍රහාරයෙන් අනතුරුව ස්පාඤ්ඤය පුරා විරෝධතා සහ පෙළපාලි ක්‍රියාත්මක විය. බොහෝ විශ්ලේෂකයන් එක ලෙස ප්‍රකාශ කලේ 'අස්තාර්' මෙම ඡන්ද විමසුමෙන් පරාජය වූයේ බෝම්බ ප්‍රහාරයට සහාය දැක්වූ නිසා බවයි.

බෝම්බ ප්‍රහාරය පිළිබඳ සටහන

2004 මාර්තු 11 වන බ්‍රහස්පතින්දා දින උදෑසන ද මැඩ්රිඩ් නඟරයේ තදබදකාරීත්වය දැක ගත හැකි විය.

මේ අතරම එදින උදෑසන මගී දුම්රිය 4ක් තුළ බෝම්බ පිපිරීම් 10ක් ඇති විය. ප්‍රහාරයට ගොදුරු වූ දුම්රිය සියල්ල මැඩ්රිඩ් හි "අල්කාලා ඩි හෙනරස්" සහ "අටෝවා" දුම්රිය ස්ථාන අතර දුම්රිය මාර්ගයේ එකම දිශාවට ගමන් කළ ඒවා විය. නමුත් ක්ෂණිකව සූදානම් ක පුපුරණ උපාංගය [IEDS] 13 ක් දුම්රියන් හි සවිකර තිබූ බව පසුව සඳහන් විය. බෝම්බ නිෂ්ක්‍රීය අංශය විසින් සිද්ධිය වූ ස්ථානයෙන් තවත් බෝම්බ 2ක් සොයා ගත්ත ද තෙවැන්න සවස් යාමය පසුවන තුරුත් සොයාගෙන නොතිබිණ. අධිකරණ විමර්ශනයට අනුව සොයාගත් කාල රාමුව පහත දැක්වේ.

පහත විස්තර කර ඇති ආකාරයට දුම්රිය සෑම "අල්කාලා ඩි හෙනරස්" දුම්රිය ස්ථානයෙන් නික්ම ගොස් ඇත්තේ පෙ.ව. 7.01 ක් 7.14 ත් අතර වන අතර 7.37 ත් 7.10ත් අතර පිපිරීම් සිදුවිය. (සියළු වේලාවන් GMT අනුව සඳහන්ය)

·	ඇටොචා දුම්රිය ස්ථානය (දුම්රිය අංක 21431) - දුම්රිය ආරක්ෂක පද්ධතියේ වීඩියෝ කැමරාවල පටිගත වී ඇති ආකාරයට බෝම්බ 3ක් පුපුරා ගොස් ඇත. පළමු බෝම්බය 7.37ටත්, ඉතිරි බෝම්බ 2, 7.38ට පුපුරා ගොස් ඇත්තේ තත්පර 4ක කාල පරාසයක් ඇතුළතය.
·	ඒ පොසෝ ඩෙල් රයිමුන්ඩෝ දුම්රිය ස්ථානය (දුම්රිය අංක 21435) 7.38 ට පමණ දුම්රිය ස්ථානයෙන් දුම්රිය ගමන් කිරීම ඇරඹූ විටම බෝම්බ 2ක් පුපුරා ගියේය.
·	සැන්ටා ඉයුජීනියා දුම්රිය ස්ථානය (දුම්රිය අංක 21713) 7.38 ට ආසන්නව එක් බෝමබයක් පමණක් පුපුරා ගියේය.
·	කාල් ටේලෙස් (දුම්රිය අංක 17305)

ඇටොවා දුම්රිය ස්ථානයට 800m ක් දුරින් බෝමබ 4ක් දුම්රිය මැදිරි කිහිපයක දී පුපුරා ගියේ 7.39 ට පමණය.

පෙ.ව. 8.00 පමණ වන විට හදිසි සහන සේවකයන් සිද්ධිය වූ ස්ථානයට පැමිණීම ඇරඹිණි. සිද්ධියට ගොදුරු වූවන් 50ක් පමණ තුවාල ලබා ඇති අතර කිහිපදෙනෙ‍කු මිය ගොස් ඇති බවත් පොලීසිය සඳහන් කරයි. පෙ.ව. 8.30 වන විට හදිසි ගිලන් රථ සේවා විසින් Daoiz y velarde හි රෝහල මෙම හදිසි අවස්ථාවට උචිත ලෙස ක්ෂණිකව සැකසීය. රෝහල් කරා බෝම්බ ප්‍රහාරයට ලක් වූවන් රැගෙන යාමට සහන සේවකයන්ට සිද්ධිය වූ අසල සිටි අයගෙන් හා ජනතාවගෙන් නොමඳ සහායක් හිමිවිය. 8.43 ට පමණ ගිනි නිවීමේ සේවකයන් සඳහන් කළේ එලි පොරසාහි ප්‍රහාරයෙන් 15ක් පමණ මිය ගොස් ඇති බවය. පෙ.ව. 9.00 වන විට එල්පොසොහි 20 ක් ද සැන්ටා ඉයුජිනියා සහ ඇටොඩා හි 10ක් පමණ මිය ගොස් ඇති බවට පොලීසිය විසින් තහවුරු කරන ලදී.

සිද්ධියෙන් 191 ක් මිය ගොස් ඇති අතර ඔවුන් රටවල් 17කට අයත් වේ. ස්පාඤ්ඤ‍ජාතිකයන් 142 ක් ද, රොමේනියානුවන් 16ක් ද, ඉක්වදෝර ජාතිකයන් 6ක් ද, පෝලන්ත ජාතිකයන් 4ක් ද, හංගේරියානුවන් 4ක්, පේරු ජාතිකයන් 3ක් ද, ඩොමිනිකානුවන් 2ක්  කොළොම්බියානුවන් 2ක් ද, මොරොක්කෝ ජාතිකයන් 2ක් ද, යුක්‍රේන ජාතිකයන් 2ක් ද හොන්ඩ්‍රරාස් ජාතිකයන් 2ක්, සෙනගාල ජාතිකයන් 1ක් ද, කියුබානු, බ්‍රසීල, චිලී, පිලිපීන සහ ප්‍රංශ ජාතිකයන් එක් අයකු බැඟින්  ලෙස මිය ගිය අය වර්ග කර ඇත. 1987 බාසිලෝනා හි සිදු වූ බෝම්බ ප්‍රහාරයට වඩා විශාල විනාශයක් මෙම ප්‍රහාරයන් සිදු වූ අතර දැන යුරෝපයේ සිදු වූ ඛේදජනකදායී සිදුවීමයි. මීට පෙර එවැනි සිදුවීමක් ලෙස යුරෝපයේ සිදු වී ඇත්තේ 1988 දී සිදු වූ "ලොකර්බි" හි බෝම්බ ප්‍රහාරය ලෙස සඳහන්ය.

බෝම්බ ප්‍රහාර පිළිබධ තවදුරටත් පරික්ෂණ
අප්‍රේල් 2 වන දින අධිවේගි දුම්රිය පථයක තිබී (AVE) 12 Kg බරැති  Gona – 2Eco සහ  පුපුරැවා හැරිමේ උපකරණයක් සහ 136m දිග වයර් රැහැන් සොයා ගන්නා ලදී. (කිසිම දෙයකට සම්බන්ධ නොවු වයර් රැහැන් වේ) ස්පාඥ්ඥ අධිකරණය මෙම සිදු වීම අධික්ෂණය නොකිරිමට තීරණය කර ඇති අතර එම නිසාම මෙම සැලැස්මේ නිර්මාතෘ කවුරැන්දැයි හෙළි නොවිණි.
AVE  සිදු වීමෙන්  ටික වේලාවකට පසුව මැඩ්රිඩ්හි දකුණු දිග දිශාවේ පිහිටි තට්ටු ගොඩනැලිල්ලක් වනන ලෙගනේ (Legane's) මෙම සිදුවීමට සම්බන්ධ පුද්ගලයන් භාවිතා කල කේන්ද්‍ර ස්තානය බවට හදුනා ගෙන ඇත. අප්‍රේල් 03වන ඉරිදා මෙම සිදු වීමට සැක කරන සැකකරැවන්ගෙන් මිසුහිසියානුවන් වන ඊමාල් සුගම් සෙර්හාන ්අබිඩෙල්මාජි සහ චීන ජාතිකයෙකු වන ජමාල් අහ්මිඩාන් නම් පුද්ගලයන්  පොලිස් හදිසි වැටලීමකින් ඉහත ගොඩනැගිල්ල තුළ සිරවීය. රාත්‍රි 9.03ට පොලිස් නිළධාරින් කඩා වැදීමට කළ උත්සහය ව්‍යර්ථ කරමින් මෙම ත්‍රස්තවාදීන් තාදෙනා බෝම්බ පුපුරැවා ගනිමින් සිය දිවි හානි කර ගත් අතර එහි දි එක් පොලිස් නිළධාරියෙකු ද මරැමුවට පත් විය. විමර්ෂණ නිළධාරින් හෙලි කර ගත් කරැණත් නම් ඔවුන් සිය දිවි හානි කර ගැනීමට යොදා ගත් පුපුරණ ද්‍රව්‍යය මාර්තු 11ප්‍රහාරය සදහා යොදා ගන්නා ආකාරයේ පුපුරණ ද්‍රව්‍යය බවත් AVE  දුම්රිය මාර්ගයේ  සොයා ගත් පුපුරණ ද්‍රව්‍යයලට සමාන බවටත්ය.

අවසන් උපකල්පනය වුයේ ලෙගනේ සිද්ධියෙන් මිය ගිය පුද්්ගලයන්ම දුම්රිය බෝම්බ සිද්ධියට සම්බන්ධ බවටත්  ඔවුන්ට 200 Kg පමණ බරැති පුපුරණ ද්‍රව්‍යය ලැබුණේ කෙසේද යන්න පිළිබදව පර්යේෂණ පැවැත්විය යුතු බවටත්ය. පර්යේෂණ තොරතුරැ වලින් අණාවරනය වුයේ එම පුපුරණ ද්‍රව්‍යය ලබා ගැනීමේ හැකියාවක් ඇති පතල්කරැවෙක්ගෙන් බවයි.

මාර්තු 11 වන දින ප්‍රහාරයට සම්බන්ධ 11 දෙනෙකුගෙන් 05 දෙනෙකුට පැන යාමට හැකියාව ලැබී ඇත. 2006 දෙසැම්බර්  ABC වාර්තා කළ අන්දමට  ETA විසින් පෙර අනතුරැ ඇගවීමක් ලෙස 2004 මාර්තු 11 සිද්ධිය පිළිබදව ස්පාඥ්ඥ අගමැති සපතෙරෝට දන්වා තිබුණේ ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම් නොසලකා හැරියහොත් සිදුවන දෙය පිළිබදව දැනුවත් කිරිමටයි. එමෙන්ම   ABC වාර්තාකරණ අන්දමට "ETA" වෙත ප්‍රහාරය පිළිබදව කිසිම සම්බන්ධයක් නොමැති බවයි.

2004 මාර්තු 11 ප්‍රහාරයෙන් පසුව ප්‍රංශයේ විජිපිරේට් සැලැස්ම තවදුරටත් වර්ධනය කර ඉහළ තලයකට ගෙන එන ලදී. ඉතාලිය තුළ රජය විසින් අවදානම් තත්වයත් / ඉහළ පෙර සුදානම් වීමේ තත්වයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.2004 දෙසැම්බර් මාසයේ දී ජෝසේ ලුවිස් රොඩ්ර්ගුවස් සපගෙරෝ ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ මැඩ්රිඩ් ප්‍රහාරයෙන් පසු ඒ සම්බන්ධව පරිෂණක ගත කරන ලද සියළු තොරතුරැ මකා දමා ලිඛිත පිටපතක් පමණක් තබා ගත් බවයි.

වගකීම
ස්පාඤ්ඤ අධිකරණයට අනුව, අල්ඛයිඩා අදහස් වලින් පණ පෙවුනු මොරොක්කෝ, සිරියානු සහ ඇල්ජීරියානු නිදහස් මතධාරී මුස්ලිම් කණ්ඩායමක් සහ ගුආර්ඩියා සිවිල් සහ පොලිස් තොරතුරු දැනුම් දෙන්නන් ප්‍රහාරය දියත් කළ අය වශයෙන් සැක කරන ලදි. 2006 අප්‍රේල් 11 වන විට ජුවාන් ඩෙල් ඔල්මෝ නම් විනිසුරු තුමා දුම්රිය බෝම්බයට සම්බන්ධ සැකකරුවන් 29 ට එරෙහිව චෝදනා ඉදිරිපත් කළේය.

ප්‍රහාරය එල්ල වූ දිනයේ අබු හෆ්ස් අල් - මස්රි බලකාය විසින් ප්‍රහාරය එල්ල කරන ලද්දේ අල් - කයිඩාව විසින් යැයි ප්‍රකාශ කළද එවැනි සම්බන්ධතාවයක් ගැන කරුනු හෙළි නොවීය. කෙසේ වෙතත් එක්සත් ජනපද නිලධාරීහු මෙම සංවිධානය විශ්වාසය තැබිය නොහැකි අපකීර්තිමත් සංවිධානයක් ලෙස සැලකූහ. 2007 අගෝස්තු මස අල් - කයිඩාව , 2004 මැඩ්රිඩ් බෝම්බ ප්‍රහාරය ගැන ආඩම්බර  වන බව ප්‍රකාශ කළේය.

ද ඉන්ඩිපෙන්ඩන්ට් පත්‍රයට අනුව, ප්‍රහාරයට යොදා ගත් 'ගමන් මලු බෝම්බයේ' නිෂ්පාදකයින් ඒ සඳහා පුහුණුව ලබා ඇත්තේ ඇෆ්ඝනිස්තානයේ ජලාලාබාද් හි පුහුණු කඳවුරකදීය. ඒ සඳහා  උපදෙස් දී ඇත්තේ මොරොක්කෝවේ රැඩිකල්වාදී ඉස්ලාම් භක්තික සටන් කණ්ඩායමක් විසි.

ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීම සඳහා වන ජාතික අනුස්මරණ ආයතනයට අනුව ප්‍රහාරය දියත් කර ඇත්තේ මොරොක්කානු ඉස්ලාමීය සටන්කාමී කණ්ඩායමක් හා සම්බන්ධතා පැවැත්වූ පුද්ගලයින් කණ්ඩායමක් විසිනි.

මොහමඩියාන් හසන් ii විශ්ව විද්‍යාලයේ දේශපාලන විද්‍යා මහාචාර්යවරයෙක් වූ මොහමඩ් ඩරින්ට අනුව මොරොක්කෝවේ සටන්කාමී කණ්ඩායමට ඇෆ්ඝනිස්ථානයේ අල්ඛයිඩා සංවිධානය සමග ඍජු සම්බන්ධයක් තිබුනි. ඩාරින්ට අනුව 1990 අවසානයේ එය ආරම්භ වීමේ සිට 2001 වන තෙක් සංවිධානයේ කාර්ය භාරය සීමා වූයේ මොරොක්කෝව තුල අල්ඛයිඩා සංවිධානයට සේවා හා භාණ්ඩ ලබා දීමේ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් උදව් දීම, සාමාජිකයින්ට වාසය පිණිස ස්ථාන සැපයීම, ව්‍යාජ ලේඛණ සකස්කිරීම, මොරෝක්කෝ ජාතිකයින් සමග විවාහ වීමට අවස්ථාව සලසා දිම වැනි කරුණු වලටය. සැප්තැම්බර් 11 සිද්ධියෙන් පසු මොරොක්කෝ රාජ්‍යය ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව සටන් කරන කණ්ඩායමට එක් වූ බැවින් තම උපක්‍රම වෙනස් කොට එම රාජ්‍යය තුල ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර එල්ල කිරීම සම්බන්ධයෙන් තීරණයක් ගැනීමට සංවිධානයට සිදු විය.

රොජෙලිගෝ අලොස්ගෝ නම් විශාරදයා "අල්ඛයිඩාවේ ලෝක ව්‍යාප්ත ස්වභාවය සහ මැඩ්රිඩ් සිද්ධියේ සැකකරුවන් අතර සම්බන්ධයක් පරීක්ෂණ මගින් හෙළි වී තිබේ" යයි කියා සිටියේය.

ස්කොට් ඇලන් නමැති විද්වතා "අල්ඛයිඩාවට සම්බන්ධ සුලු සාක්ෂියක්වත් නැහැ. අප ඒ සම්බන්ධයෙන් වසර ගණනාවක් තිස්සේ සෝදිසියෙන් සිටිමු. ලෝකයේ සෑම පැත්තකින්ම ලැබෙන තොරතුරු වලින් අප දැනුවත්ව සිටිමු.  එවන් කිසිවකට ඔවුන් සම්බන්ධ නැත." යනුවෙන් කියයි.

යුරෝපීය යුද්ධ පිළිබඳ බුද්ධි අංශ සහ ආරක්ෂක මධ්‍යස්ථානයට අනුව අන්තර්ජාතික ඉස්ලාම් ප්‍රජාව, මුස්ලිම් නොවන ජනතාව සමග සහයෝගයෙන් ජිවත් වන යුරෝපයේ,  සිදු වු එකම ඉස්ලාමීය ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාව එම සිද්ධියයි.

නඩු විභාගය

මාර්තු 11 ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් විනිසුරු ජුආන් ඩෙල් ඔල්මෝ  "අන්තර්ජාලය හරහා අදහස් උකහා ගත් දේශීය ඉස්ලාම් අන්තවාදීන් " වශයෙන් විත්තිකරුවන් හඳුන්වමින්  11 දෙනෙකු වරදකරුවන් කළේය. මෙම කල්ලිය GIA හෝ මොරොක්කෝ ඉස්ලාමීය සටන්කාර කණ්ඩායම් නොවූහ. මෙම දේශීය කල්ලිය මත් ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහණය කරන්නන්ගෙන් සැදුම් ලත් අය වූහ. මොරොක්කෝ සම්භවයක් ඇති ඔවුන්ට අල් - ඛයිඩා කල්ලිය සමග දුරස්ථ සම්බන්ධතාවයක්ද තිබුනේය. මෙම කණ්ඩායම් පහළ පෙළේ සොරුන්ගෙන්, පොලීසියෙන් සහ ඇස්ටුරියා හි හිත මිත්‍රයින්ගෙන් කුඩා පරිමාන මත් ද්‍රව්‍ය ජාවාරමෙන් උපයා ගත් මුදල් උපයෝගී කර ගෙන පුපුරණ දුව්‍ය (ඩයිනමයිට් Goma – Z Eco) මිළ දී ගත්හ.

"මොරොක්කෝ  හිත මිත්‍ර 'කාර්ටජෙනා' ගැන සටහන්වලින් මාර්තු 11 ප්‍රහාරය සඳහා වග කිව යුතු කණ්ඩායමේ නායකයින් ගැන පොලිසිය සෙවිල්ලෙන් සිටි බව පැහැදිලි වේ" යනුවෙන් එල් මුන්ඩෝ සඳහන් කළේය.

පොලිස් සෝදිසිය සහ තොරතුරු සපයන්නන්

බෝම්බ සිද්ධියෙන් පසුව ආරක්ෂක අංශවල කුමන අන්දමේ දුර්වලතාවයන් තිබුනේදැයි සෙවීම සඳහා කෙරුණු පරීක්ෂණවලදී පුද්ගලයින් වශයෙන් ඒ ඒ අයගේ නොසැලකිල්ල, පොලිසියේ විවිධ අංශ වල සම්බන්ධතාවයන්හි අඩු පාඩු යනාදිය තිබුණු බව පෙනී ගියේය. ඉස්ලාමීය අන්තවාදීන් සමග ගනුදෙනු කළ කණ්ඩායම ඉතා කුඩා වූ අතර සෝදිසි කටයුතු පවත්වා ගෙන ගිය මුත් ඔවුනට බෝම්බ ප්‍රහාරය වැලැක්විය නොහැකි විය. පුපුරන ද්‍රව්‍ය සැපයූ "ලිට්ල් මාෆියා" වට සම්බන්ධ වූ අපරාධකරුවන්ගෙන් ඇතැමෙකු පොලිස් තොරතුරු සපයන්නන් වූ අතර ඔවුන් නිලධාරීන්ට සැපයූ සමහර තොරතුරු සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කෙරී තිබුනේ නැත.

බෝම්බ සිද්ධියට සම්බන්ධ ඇතැම් සැකකාර වැරදිකරුවන් 2001 සිට ස්පාඤ්ඤ පොලිසියේ සෝදිසියට භාජනය වෙමින් සිටියහ.

මතභේද

බෝම්බ සිද්ධියේ නිර්මාතෘවරුන් කවුදැයි යන්න ස්පාඤ්ඤය තුල විවාදයට භාජනය වූ කරුණක් විය. ස්පාඤ්ඤ අධිකරණ පරීක්ෂනවල පරස්පර විරෝධතා සහ නොගැළපීම් තිබෙන බව පැට්රියෝ පොපියුලර් (PP) සහ එල් මුන්ඩෝ සහ කැඩෙනා කෝප් රේඩියෝ ස්ටේෂන් වැනි මාධ්‍ය මගින් ප්‍රකාශ විය.

අතිරේක වශයෙන් බෝම්බ ප්‍රහාරය හා දින 3 කට පසුව පැවැත්වූ මහ මැතිවරණය අතර කාලය තුළ ඇති වූ සිද්ධීන් මත - විවාදාත්මක කරුණු ඇති විය.

ප්‍රතික්‍රියාවන්

බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් පසු එයට විරෝධය පල කිරීම සඳහා ස්පාඤ්ඤය පුරා වීදි පෙළපාලි පැවැත්වුනේය. සිද්ධියේ තරම වඩ වඩා පැහැදිළි වෙද්දී අන්තර් ජාතික ප්‍රතික්‍රියාවන්ද සැලකිය යුතු තරමට ඉහළ ගියේය.

ETA මැදිහත්වීම් පිළිබඳ දෝෂාරෝපණ එල්ල වීම
අටොචා දුම් රියපල,

ස්පාඤ්ඤයේ සිදු වූ බෝම්බ ප්හාරයට අදව එරට මාධ්යmයන් ඉක්මන් ප්ර_තික්රිශයා දැක්වූ අතර මාධ්ය්යන් මෙම සිද්ධියට ETA හි මැදිහත්වීමක් ඇති ලෙසට උපකල්පන ඉදිරිපත් කළහ. තවද රාජ්ය් නිළධාරීන් සිද්ධියට සම්බන්ධ සැකකරුවන් හෙළි කිරීමට ද සූදානම් වෙමින් සිටියහ. මෙවැනි ඉක්මන් ප්රධතික්රිටයාවලට බලපෑවේ මෙම ප්රරහාරය එරට මහා මැතිවරණයට දින 3කට පෙර එල්ල වීම නිසාය. මෙම ප්රාහාරයට දේශපාලන අර්ථ කථනයක් ඇති බව හෙළිවීමත් යන සාධකයි. මෙම ක්රෑ්ර සංහාරය ඇමරිකානු 9/11 ප්රහහාරයට වසර 2 ½ ක් සපිරෙන දිනයේ දී එල්ල කිරීමෙන් එම ත්රසස්තවාදීන් මෙම ප්රහහාරය හා 9/11 ප්රහහාරය අතර සබඳතාවක් අවධාරණයට බලාපොරොත්තු වුවත් එවැන්නක් පිළිබඳව විශ්වාසය තැබිය නොහැක.

මැඩ්රිඩ් ප්රවහාරයෙන් කෙටි කලකින් පසුව ඉදිරිපත් නිල ප්ර කාශයන්ට අනුව මෙම ප්රතහාරයේ ප්ර්ධාන සැකකරු වූයේ ETA සංවිධානයයි. පසුව ලැබුණු සාක්ෂි අනුව මෙම සිද්ධියට මුස්ලිම් අන්තවාදීන් පිරිසක් සම්බන්ධ බවත් ඔවුන් "මොරොක්කෝ ඉස්ලාමීය සටන්කරුවන් කණ්ඩායම" නම් පාර්ශවයකට අයත් බව තහවුරු විය.

එසේ වුවත් මැඩ්රිඩ් හි බෝම්බ ප්රකහාර සිදු කිරීම පිළිබඳව ETA සංවිධානය සතුව ඉතිහාස‍ය් ඇත. ප්රහහාරය යුරෝපීය ත්රසස්තාවාදී සංවිධානයක් එදා මෙදා තුර සිදු කළ දරුණුතම ප්ර්හාරයයි. විශේෂඥයන් සඳහන් කරන ආකාරයට මෙම ප්රයහාරය හසුරුවා ඇති ආකාරය නිසා මෙය ද මුස්ලිම් අන්තවාදීන් පිරිසක‍ගේ ප්රකහාරයක ආකෘතියක් වන බවත්, මෙය "අල්කයිඩා" හි ප්ර්හාරයක් හෝ අල්කයිඩා සංවිධානය අනුගමනය කරන ETA හි නව සංවිධානයක් සිදු කළා විය හැක. තවද ETA සංවිධානය පුරුද්දක් ලෙස ඔවුන් විසින් බෝම්බ ප්රුහාරයක් සිදු කිරීමට ප්ර ථම ඒ පිළිබඳව ඉඟි පළ කරයි.

දේශපාලන විශ්ලේෂකයන්ට අනුව මෙම ප්රනහාරය ETA සංවිධානය විසින් සිදු කිරීමෙන් PP පක්ෂය නැවත පත්වීමට ධෛර්යය සැපයිය හැකි බවට මත පළ කර ඇත. නමුත් මෙම ප්රෂහාරයන් මඟින් හැඟී යන්නේ මෙවැනි ප්ර හාර අවම කළ හැක්කේ ත්රනස්ත විරෝධී "අස්තාර්" පාලනයෙන් බවය. අනෙක් අතින් මෙම ප්‍රහාරය ස්පාඤ්ඤ ඉරාක ගැටුම්වලට මැදිහත් වීමට සූදානම් වීමට ඉදිරිපත් වීමේ සෘජු ප්ර තිඵලයක් ලෙස විශ්වාස කළ හැක. නමුත් එම තීරණය ස්පාඤ්ඤ පාර්ලිමේන්තුව මේ තුරුත් අනුමත කර නැත.

 පරීක්ෂණ කටයුතු

සියළු පුපුරණ උපාංග ගමන් මළු තුළ බහාලනු ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. මුහුණ ආවරණය කර ගත් තිදෙනෙකු පෙ.ව. 7ත් 7.10ත් අතර දී අල්කාලා ඩි හෙනරස් හිදී දුම්රියන් තුළට ගොස් ආපසු පිටව ඇති බවට පොලීසිය විසින් සොයා ගෙන ඇත. දුම්රිය ස්ථානයට පිටුපසින් නවතා තිබූ "රෙනෝට්" වර්ගයේ වෑන් රථයක් තුළින් පිපිරුම් උපකරණ, ජංගම දුරකථන සහ කටහඬ පට රැසක් සොයා ගෙන ඇත.

TEDAX හි (ස්පාඤ්ඥ පොලීසියේ බෝම්බ නිශ්ක්රීිය කිරීම පිළිබඳ විශේෂඥයන්) පලාත් ප්රAධානියකු 2004 ජුලි 12 වනදා සඳහන් කළේ මෙම පිපිරවීම් ඩයිනමයිට් යොදා ගෙන සිදු කළ එකක් නොවන බවත් එයට C3 හෝ C4 වැනි අමුද්ර ව්ය් යොදා ඇති බවය. අස්නා පරිපාලනය මිනිසුන් රහිත ප්රටබවයක් ප්රලකාශ කර සිටියේ ප්ර හාරයේ දී යොදා ගන්නා ලද පුපුරන ද්රාව්යා වන්නේ ටිටඩින්  බවයි.
 TEDAX ප්රුධානියා ප්රේකාශ කළේ වෑන් රථයන් සොයා ගත් පුපුරණ උපාංග "ගෝමා 2 ඉකෝ [GOMA2ECO]වර්ගයට අයත් ඒවා බැව් පිපිරීම සිදු වූ දිනයේ දීම  දැන සිටි බවයි. දුම්රිය වලදී පුපුරා ගිය පුපුරන ද්රවව්ය වල අඩංගු දේ දැන ගැනීම අපහසු වන බව ඔහු ප්රාකාශ කර සිටියත්  අනෙක් අතින් ඔහු පැවසුවේ එය ඩයිනමයිට් වන බවයි. තීරක ජෙවියර් ගෝමෙස් බර්මියුඩස් මෙයට ප්රිතිචාර දැක්වූයේ "මෙය මට තේරුම් ගත නොහැකියි"යනුවෙනි.

පුපුරා නොගිය උපකරන පිළිබඳ පරික්ෂණය

මාර්තු 13 වැනි සෙනසුරාදා, මොරොක්කෝ ජාතිකයන් තිදෙනෙක් හා හින්දු ඉන්දියානුවන් දෛදෙනෙක් අල්ලා ගැනීමෙන් අනතුරුව එම ප්‍රහාර ඉස්ලාමික සංවිධානයකින්  සිදුකරවූවන් බව තහවුරු විය. ඔවුන් 5 දෙනාගෙන් එක් අයකුට පමණක් (මොරොක්කෝ ජාතික ජැමල් සෝගම්ට) අභිචෝදනා එල්ල කරන ලදී.

Description of the bombings

මරාගෙන මැරෙන සැකකරුවන්

2004 අප්‍රේල් මස 3 දින දකුණු මැඩ්රිඩ්හි ලෝගනාස් ප්‍රදේශයේ නිවසක විසූ අරාබි ජාතික ත්‍රස්තවාදීන් 4 දෙනෙකු බෝම්බ පුපුරවාගෙන මිය ගියේය. ඒ  G.E.O (ස්පාඤ්ඤ විශේෂ පොලිස් කඩා වැදීමේ අංශය) නිලධාරියකු මරණයට පත් කරමින් හා තවත් පොලිස් භටයන් 11 තුවාල කරමිනි.මාධ්‍යය වාර්තාවලට හා සාක්ෂි වලට අනුව 5 සිට 8 දක්වා සැකකරුවන් ගණනක් එදින පලා ගොස් ඇත.

ඇටෝචා (Atocha) ස්ටේසමෙන් ආරක්ෂක අංශවලට හමුවූ සැකකටයුතු මල්ලක් පාලිත පිපිරවීමකටද අනතුරුව ටෙලෙස් දුම්රියෙන් හමුවූ පිපිරවුම් උපකරණ නැති උපකරණ දෙකක් ක්‍රියා විරහිත කිරීමටද හැකිවිය. එල් පේසෝ දුම්රිය ස්ථානයෙන් වෙලකාස් (Vellecas) පොලිස් ස්ථානයට ගෙන ආ තුන් වැනි පුපුරා නොගිය උපකරණය පසුව පරීක්ෂණ කටයුතු කිරීමට යොදාගත් ප්‍රධාන සාක්ෂිය බවට පත්විය. එල් පේසො බෝම්බය පිපිරවීමට සවිකර තිබු සංඥා දුරකථනය පැය 12 ක් ප්‍රමාදව කාල ගත කර තිබු නිසා එය පිපු‍රුණේ නැති බව පසුව සොයා ගන්නා ලදි.

කුමන්ත්‍රණ න්‍යාය

මෙම බෝම්බ ප්‍රහාර රජයේ ක්‍රමන්ත්‍රණයක කොටසක් බව පවසමින් රජය බලයෙන් නෙරපීමට, විරුද්ධ පක්ෂයේ අංශවන මහජන පක්ෂය (People's Party) ත්, සමහර "එල් මුන්ඩො"(El Mundo) වැනි පුවත්පත් ද කටයුතු කළේය. ඒ අනුව ඔවුන්  සඳහන් කරන්නේ බෝම්බ පිපිරවීමට සමාජවාදී පක්ෂය (Socialist Party - PSOE) ත්, ETA හා ආරක්ෂක අංශයේ සාමාජිකයනුත්, ජාතික හා විදේශ (Morocco) රහස් සේවාත් එකට එක්ව කටයුතු කළ බවයි. මෙම චෝදනාවලට උත්තර දෙන්නන් කියා සිටින්නේ මාර්තු 11වැනි දින සිදුකළ ප්‍රහාර වලට ETA හි යම් දායකත්වයක් තිබු බවයි. මැඩ්රිඩ් අවට ප්‍රදේශයේ  ගමන් කරමින් සිටියදී රඳවාගත් ETA සාමාජිකයන් සතුවූ වාහනයක 500 Kg පමණ වන පුපරණ ද්‍රව්‍යය තිබු බවත් එම රදවා ගැනීම(අත්අඩංගුවට ගැනීම) දුම්රිය බෝම්බයට දින 11 කට කලින් සිදුවු බවත් සනාථ වී තිබේ.

මැඩ්රිඩ් නඩුවිභාගය

මැඩ්රිඩ් දුම්රිය බෝම්බ පිපිරවීමට සම්බන්ධවීම සම්බන්ධයෙන් චූදිතයන් බවට පත් 29 දෙනාගේ නඩුවිභාගය 2007 පෙබරවාරි 15 වැනි දින ආරම්භ විය. එල් පයිස් ("El pais") ට අනුව උසාවිය සියලුම දොහි න්‍යායන් (conspiracy theories) එකින් එක නිෂ්ප්‍රභා කල අතර, ETA සමඟ එක්ව කළ බව යැයි පැවසු සියලු පිපිරවීම් (Bombings) පදනමක් නොමැති බව පෙන්වා දෙන ලදී. නඩුවිභාගය අතරතුර විත්තිකරුවන් තමන්ගේ කලින් ප්‍රකාශ හා සම්බන්ධ වීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. එල් මූන්ඩෝ ("El mundo") ට අනුව සූක්ෂම අයුරින් මෙම පහරදීම සිදුකළ පිරිස් නිදහස් වීම නිසා මැඩ්රිඩ් දුම්රිය පහරදීම සිදුකළේ කෙසේද? කුමක් සඳහා ද ? එය කළේ කවුද? හා එය සැලසුම් කළේ කෙ‍සේද? යන ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු තවමත් ලැබී නොමැත. තවද ස්පාඤ්ඤා උසාවිය මෙම පහරදීමට සම්බන්ධ පුපුරණ ද්‍රව්‍යය පිළිබඳව විද්‍යාත්මක වශයෙන් දුර්වල උපකල්පන වලට එළඹුණ බවත්, බෝම්බ පිපිරවීමට "අල්කයිඩා" සංවිධානයේ සෘජු බලපෑමක් නොමැති වග පැවසූ බවත්, "එල් මුන්ඩෝ" පවසයි. උසාවියේ ප්‍රකාශන නිසා මෙම පහරදීම පිළිබඳව කලින් කර තිබු නීත්‍යානුකූල පිටපත බොරුවක් බවට එළිදරව් කිරීමට උත්සාහ දරා ඇත. ශ්‍රාස්ත්‍රවේදී "ස්කොට් ඇට්‍රන්" (scott Atran) පවසා සිටින්නේ මැඩ්රිඩ් නඩුවිභාගය සම්පූර්ණයෙන්ම විහිළුවක් බවයි. ඇට්‍රන් මහතා විසින් මෙම සිදුවීම් මාලාව පිළිබඳව හොඳින් නිරීක්ෂණය කර නඩු විභාගය පිළිබඳව සවිස්තරව ලියනු ලැබ ඇත.

පළමු මාස කීපය තුළ දී නඩුවිභාගය හොඳින් සිදුවුනද, දේශපාලනික හා මාධ්‍ය අංශය අසාධාරණ ලෙස තමන්ට සලකන බව පවසා චූදිතයන් 29 දෙනාගෙන් 14 දෙනෙක් විසින් මැයි මාසයේදී උපවාසයක් අරඹන ලදී. විනිසුරුවරයා ජැවියර් ගෝමස් බර්මුඩස් (Javier Gomez Bermudez) නඩුවිභාගය නතර කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ බැවින් මැයි මස 21 වන දින  උපවාසකරුවෝ තම උපවාසය නතර කළහ. අවසාන නඩුවිභාගය 2007 ජූලි මස 2 වැනි දින පැවත්විණ.

මෙම දර්ශන වල පිටපත් හා වීඩියෝ datadiar.tv (ඩේටාඩියර් ටීවී) ඔස්සේ නැරඹිය හැකිය.

විනිසුරුවරයා විසින් 2004 මැඩ්රිඩ් දුම්රිය පිපිරවීමට සම්බන්ධ නඩුවිභාගයේ තීරණය ලබා‍දේ.

2007 ඔක්තොම්බර් 21 දින ස්පාඤ්ඤ ජාතික උසාවියෙන් මැඩ්රිඩ් නඩුවිභාගයේ අවසන් තීරණය ලබා දෙන ලදී. විත්තිකරුවන් 28 දෙනාගෙන් 21 දෙනෙකු සොරකම්වල පටන් මිනිමැරුම් දක්වා විවිධ වැරදි රැසකට වරදකරුවන් බවට ඔප්පු විය. විත්තිකරුවන් දෙදෙනෙකු වසර 40,000 කට වඩා සිරගත කිරීමට ස්පාඤ්ඤ නීතිය තීරණය කළද, පසුව එය අවුරුදු 40 දක්වා සීමා කරන ලදී.

සටහන්

|11 March 2004 Madrid train bombings Examination of unexploded devices
|-

2004 මැඩ්රිඩ් නගරයේ දුම්රිය බෝම්බ ප්‍රහාරය


Girija Devi (Benarés, 8 de mayo de 1929-Calcuta, 24 de octubre de 2017)
fue una cantante tradicional india.
Decana de la gharana Benarés, interpretaba música indostánica, también semiclásico, géneros musicales como thumri, dadra, poorab, chait y kajar. Fue apodada "la reina de thumri".

Inició su carrera musical a muy temprana edad, gracias a padre Ramdeo Rai, tomó clases de música cuando contaba unos 5 años de edad, junto a Sarju Prasad Mishra y Pandit Mishra Shrichand.
Dio su primer recital en el All India Radio, cuando contaba unos 20 años de edad.

Desde entonces realizó numerosas giras internacionales, aunque siempre conservó una cierta simplicidad por la vida que ella realiza como una artista popular. Recibió numerosos premios por sus composiciones.

El 24 de octubre de 2017 fue internada en Calcuta por dolencias cardiovasculares, y falleció pocas horas después.

Discografía

 1995: Inde du Nord: Girija Devi en concert
 2000: Spring Melody

Premios
 Premio Académico Sangeet Natak
 Premio Padma Shri

Referencias

Enlaces externos

 Biographie
 Vidéo

Cantantes femeninas de India
Premio Académico Sangeet Natak
Compositoras de India
Personas de Uttar Pradesh
Premio Padma Shri
Personas de Calcuta
Fallecidos por infarto agudo de miocardio
Premio Padma Bhushan
Premio Padma Vibhushan

Girija Devi


بدأت رحلة جيمس كوك الثانية عام 1772 وانتهت عام 1775، وجاءت بتفويض من الحكومة البريطانية ووفقاً لإرشادات الجمعية الملكية، والهدف منها الدوران حول الكرة الأرضية حتى أقصى الجنوب، للتأكد أخيراً من وجود كتلة أرضية في أقصى الجنوب، أو ما عُرف وقتها بـ «تيرا أوستراليس» أو أرض أستراليس المجهولة. أظهر كوك خلال رحلته الأولى، وعن طريق الدوران حول نيوزيلندا، أن الأخيرة ليست متصلة بأي كتلة أرضية جنوباً، وخطط كوك تقريباً الساحل الشرقي لأستراليا بالكامل خلال رحلته، لكن ساد الاعتقاد وقتها أن «تيرا أستراليس» تقع في أقصى الجنوب. اعتقد أليكسندر دالريمبل وأعضاء آخرون في الجمعية الملكية أن تلك القارة الجنوبية الضخمة لا بدّ أن تكون حقيقيّة. وبعد حصول تأخير جراء المطالب غير المنطقية لعالم النبات جوزيف بانكس، جُهزّت السفينتان «ريزولوشن» و«أدفنشر» لتلك الرحلة، وانطلقتا نحو القارة المتجمدة في شهر يوليو من عام 1772.

في السابع عشر من شهر يناير عام 1773، كانت سفينة ريزولوشن أولى السفينتين في الإبحار جنوب الدائرة القطبية الجنوبية، وقامت بذلك مرتين خلال تلك الرحلة. حدث العبور الأخير في الثالث من شهر فبراير عام 1774، وكان ذلك أقصى اختراقٍ نحو الجنوب، فوصلت السفينة إلى دائرة العرض 71 درجة و10 دقائق زاويّة جنوباً وخط الطول 106 درجة و54 دقيقة زاويّة غرباً. اتبع كوك سلسلة من عمليات المسح واسعة المدى عبر المحيط الهادئ، وأثبت أخيراً عدم وجود ما عُرف بـ «تيرا أستراليس» عقب إبحاره ضمن معظم المناطق التي من المفترض أن تودي إليها.

خلال مسار الرحلة، عرّج كوك على جزيرة القيامة وجزر ماركيساس وجزر الجمعية ونييوي وجزر تونغا وهيبريدس الجديدة وكاليدونيا الجديدة وجزيرة نورفولك وجزيرة بالمرستون وجزر جنوب الساندويش وجنوب جورجيا، الكثير من تلك الجُزر والمواقع سُميت من طرف كوك نفسه. أثبت كوك أن تيرا أستراليس ليست سوى أسطورة، وتوقع وجود المنطقة القطبية الجنوبية وراء الحاجز الجليدي.

في تلك الرحلة، استخدم ويليام ويلز نموذج الكرونوميتر البحري المعروف بـ لاركوم كيندال كي 1، وحسب عن طريقه خطوط الطول. دوّن ويلز أيضاً سجل أحوال السفينة، فسجّل المواقع والظروف الجوية، واستخدام الأدوات المختلفة واختبارها، وسجّل أيضاً الكثير من الملاحظات حول السكان والأماكن أثناء مروره بهم خلال الرحلة.

مبدأ الرحلة
في عام 1752، وجد ألكسندر دالريمبل، وهو عضوٌ في الجمعية الملكية في لندن، أن شهادة لويس فاز دي توريس تثبت وجود معبر جنوب غينيا الجديدة، يُعرف حالياً بمضيق توريس، بينما كان ألكسندر يترجم بعض الوثائق الإسبانية التي عثر عليها في الفيليبين. قاد هذا الاكتشاف دالريمبل إلى نشر «مجموعة تاريخية حول الرحلات والاكتشافات المختلفة في جنوب المحيط الهادئ». بين عامي 1770 و1771، برز اهتمام عالمي في ادعاء دالريمبل المتعلق بوجود قارة مجهولة. وبعد مضي فترة قصيرة على عودة جيمس كوك من رحلته الأولى عام 1771، فوّضت الجمعية الملكية كوك للقيام برحلة ثانية بحثاً عن القارة الجنوبية المفترضة، والتي دُعيت وقتها بـ «أرض أستراليس المجهولة».

الرحلة
غادرت الرحلة الثانية لكوك من خليج بليموث ساوند يوم الاثنين في الثالث عشر من شهر يوليو عام 1772. كان أول مرفأ رست فيه السفينة في فونشال على جزر ماديرا، ووصلت إلى هناك في الأول من شهر أغسطس. مدح كوك سفينته وجودة إبحارها في تقرير إلى الأميرالية، وكتب أنها «تُوجَّه وتعمل وتبحر بشكل جيد، وهي صلبة بشكل ملفت للنظر، ويبدو أنها ستبقى جافة وسهلة الإبحار في المياه». تزودت السفينة مجدداً بالماء العذب ولحم البقر والفواكه والبصل، وتوقفت لاحقاً في جزر الرأس الأخضر للتزود بالمؤن مرة أخرى بعد أسبوعين، ثم أبحرت جنوباً تجاه رأس الرجاء الصالح. رست سفينة ذا ريزولوشن في خليج تيبل في الثلاثين من شهر أكتوبر، وكان طاقمها بأكمله يتمتع بصحة جيدة نتيجة فرض كوك نظام نظافةٍ وحميةً غذائية مشددة. وهناك، انضم عالم النبات السويدي أنديرس سبارمان إلى البعثة.

غادرت السفينتان الرأس في الثاني والعشرين من شهر نوفمبر عام 1772 واتجهتا نحو المنطقة الواقعة جنوب المحيط الأطلسي، حيث ادعى الملاح الفرنسي بوفيه رؤية أرض أطلق عليها اسم رأس التطهير. وبعد فترة قصيرة من الإبحار، واجه الطاقم طقساً شديد البرودة، وحصل الطاقم في الثالث والعشرين من شهر نوفمبر عام 1772 على سترٍ تُدعى «فيرنوت» وسراويل على نفقة الحكومة. وفي أوائل شهر ديسمبر، كان الطاقم يبحر عبر الضباب الكثيف، وشاهدوا «جزراً جليدية». لم يعثر كوك على الجزيرة التي ادعى بوفيه أنها تقع على دائرة عرض 54 درجة. ولاحقاً، حاصرت الكتل الجليدية الطافية السفينة، لكن في الأسبوع الثاني من شهر يناير، أي في منتصف شهر الصيف في الجزء الجنوبي من الكرة الأرضية، خفّت شدة البرودة واستطاع كوك الإبحار بالسفن جنوباً عبر الجليد ليصل إلى الدائرة القطبية الجنوبية في السابع عشر من شهر يناير. في اليوم التالي، عرقل الجليد رحلة البعثة بشكل هائل، لذا غيّر الطاقم مسار الرحلة واتجهت السفينتان نحو الشمال الشرقي.

في الثامن من شهر فبراير عام 1773، انفصلت سفينتا ريزولوشن وأدفنشر عن بعضهما جراء الضباب القطبي الجنوبي. وجّه توبياس فورنيو، ربّان سفينة أدفنشر، طاقمه والسفينة نحو نقطة الالتقاء في خليج الملكة شارلوت (نيوزيلندا)، وتلك منطقة رسم كوك مخططها عام 1770. وفي الطريق نحو نقطة الالتقاء، استطلعت سفينة أدفنشر الساحل الجنوبي والشرقي لتزمانيا (والتي عُرفت وقتها بـ «أرض فان ديمين»)، وأُطلق هناك اسم السفينة على الخليج المعروف اليوم باسم خليج أدفنشر. رسم فورنيو أول مخطط بريطاني لذاك الساحل، ولكن بما أنه لم يدخل مضيق باس، افترض أن تزمانيا جزءٌ من أستراليا. وصلت سفينة أدفنشر إلى خليج الملكة شارلوت في السابع من شهر مايو عام 1773. استكمل كوك استكشافاته في أقصى الجنوب الشرقي، وفي منتصف شهر مارس، قرر التوجه نحو خليج دسكي في الجزيرة الجنوبية لنيوزيلندا حيث رست السفينتان حتى الثلاثين من شهر أبريل. وصلت سفينة ذا ريزولوشن إلى نقطة الالتقاء في خليج الملكة شارلوت في السابع عشر من شهر مايو. ومن شهر يونيو حتى شهر أكتوبر، استكشفت السفينتان الجزء الجنوبي من المحيط الهادئ، ووصلتا إلى تاهيتي في الخامس عشر من شهر أغسطس، وهناك، صعد شعب الأوماي والراياتيا على متن سفينة أدفنشر (أصبح شعب الأوماي أول شعب من سكان جزر المحيط الهادئ يزور أوروبا، قبل أن يعودوا إلى هايتي برفقة كوك عام 1776).

بعد التوقف في تونغا، عادت السفينتان إلى نيوزيلندا، لكنهما انفصلتا جراء عاصفة في الثاني والعشرين من شهر أكتوبر. في هذه المرة، لم تستطع السفينتان الالتقاء في خليج الملكة شارلوت –فغادرت سفينة ريزولوشن في السادس والعشرين من شهر نوفمبر، أي بعد مضي 4 أيامٍ على وصول سفينة أدفنشر. ترك كوك رسالة مدفونة في الرمال وضّح فيها خططه المتمثلة باستكشاف جنوب المحيط الهادئ والعودة إلى نيوزيلندا. وفي نيوزيلندا، خسر فورنيو بعضاً من رجاله خلال احتكاكهم بشعب الماوري، وأبحر في النهاية نحو بريطانيا، وانطلق في الثاني والعشرين من شهر ديسمبر عام 1773 عبر كيب هورن، فوصل إلى إنجلترا في الرابع عشر من شهر يوليو عام 1774.

القيادة

 جيمس كوك، القائد القبطان.

الملازمين
 روبرت كوبر باليسير.
 تشارلز كليرك.
 ريتشارد بيكرسجل.

الضباط البحريون
 جيومس كولنات.
 ويليام هارفي.
 تشارلز بليموث.
 توماس ويليس.
 جيمس بورني، رقي إلى ملازم ثاني على سفينة أدفانتشر سنة 1772.
 جورج فانكوفر.

الأطباء الجراحين
 جيمس باتن.
 وليام أندرسون.

علماء الفلك
 وليام ويلز.

علماء النبات
 يوهان راينولد فورستر.
 جورج فورستر.
 أندرس سبارمن، إنظم إلى البعثة في 1772 من كيب تاون، و عاد إليها سنة 1775.

الرسامين
 وليام هودج.

الركاب
 فرانسيس ماسون، عالم نبات، أنزل في كيب تاون سنة 1772.
 أودايدي، إنظمت إلى البعثة بورا بورا سنة 1773، وتركت في أولياتي سنة 1774.

أيتش أم أس أدفانتشر

أيتش أم أس أدفانتشر  هيس سفينة ذات ثلاثة صواري تتحمل 336 طن. خلال البعثة، كان طاقم هذه السفينة يتكون من 68 شخص و 13 جندي، وتوفي 17 شخصا من الركاب بينهم 10 أكلهم سكان الماوري.

القيادة
 توبياس فورنوكس.

الملازمين
 الملازم الأول : جوزيف شانك، ترك مريضا في كيب تاون سنة 1772.
 الملازم الثاني : آرثر كيمبي، رقي لملازم أول.
 جيمس بورني.

الضباط البحريون
 توماس ودهاوس، قتل من قبل الماوري سنة 1773.
 لوف كونستابل.
 ريتشارد هيرغرت.
 جورج موراي.
 صموئيل كيمب، توفي في البحر سنة 1773.
 هنري لايفوت.
 جون لمبرشت.

السيد الأول
 بيتر فانين.

السيد الثاني
 جون رو، قتل من قبل الماوري سنة 1773.

قائد الجنود
 جون إدجيكومب، رقيب وأصبح ملازم ثاني.

الأطباء الجراحين
 توماس اندروز.

علماء الفلك
 وليام بيلي.

الركاب
 أوماي، إنظمت إلى البعثة من أولياتي سنة 1773.

التسلسل الزمني
 11 يوليو 1772، السفينتين تغادران بليموث بقيادة جيمس كوك.
 من 10 أغسطس إلى 14 أغسطس 1772، البعثة تتوقف في الرأس الأخضر لتمتد بالماء.
 من 23 أكتوبر إلى 23 نوفمبر 1772، البعثة تتوقف في كيب تاون لإصلاح السفينتين.
 10 ديسمبر 1772، سفينة ريزولوشن و سفينة أدفانتشر  تدخلان إلى المياه المتجمدة في القطب الجنوبي.
 17 يناير 1773، السفينتين تمران حول أنتاركتيكا.
 8 فبراير 1773، السفينة أدفانتشر إنحرفت عن مسارها بسبب الضباب، ولذلك لم يعد بوسع السفينتين رؤية بعضهما.
 من 15 مارس إلى 7 يونيو 1773، السفينة ريزولوشن تتوقف في مضيق الملكة شارلوت بجانب نيوزيلندا. و هنا وجد القبطان كوك قبطان السفينة الثانية القبطان توبياس فورنوكس بعد 6 أسابيع من الضياع.
 من 16 أغسطس إلى 17 سبتمبر 1773، البعثة تمر من تاهيتي، و هنا وصل خبر محزن للقبطان كوك وهو أن الملكة أوبيريا التي سبق وإستقبلته في بعثته الأولى قد استبدلت بإبن شقيقها أوتو الذي أصبح في الحكم.
 21 نوفمبر 1773، السفينتين تصبحان في شمال نيوزيلندا، ولكن بعد حدوث عاصفة، ضاعت السفينتين عن بعضهما، ولكن هذه المرة نهائيا.
 25 نوفمبر 1773، كوك يبتعد عن القطب الجنوبي المتجمد.
 من 12 ديسمبر 1773 إلى 6 فبراير 1774، كوك يعود إلى القطب الجنوبي المتجمد.
 30 يناير 1774، كوك لم يصل فقط إلى القطب الجنوبي بل ابتعد إلى قلبه ووصل إلى نقطة لم يصلها قبله أحد.
 من 11 مارس إلى 11 أبريل 1774، سفينة ريزولوشن تتوقف في جزيرة القيامة أين تقف التماثيل العملاقة شامخة فيها.
 من 23 أبريل إلى 13 مايو 1774، كوك يقوم بوقف آخر في تاهيتي، و لكنه إنذهل من الإستقبال الحار والحفاوة المقدمة من الملك أوتو ابن شقيق أوبيريا الملكة التي إستقبلته في الرحلة الأولى، حيث استبدل كوك وأوتو الهدايا.
 من 11 نوفمبر إلى 24 ديسمبر 1774، البعثة تعبر كايب هورن عبر أرض النار.
 29 يوليو 1774، بعد ثلاثة سنوات وثمانية عشر شهرا، سفينة كوك تدخل سبيتهاد في إنجلترا.

انظر أيضًا
 رحلة كارلوك الأخيرة

مراجع

استكشاف القارة القطبية الجنوبية
تاريخ جورجيا الجنوبية وجزر ساندويتش الجنوبية
جيمس كوك
رحلات استكشاف
رحلات إلى القارة القطبية الجنوبية

بعثة كوك الثانية


An Rytidosperma semiannulare in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jacques-Julien Houtou de La Billardière, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Henry Eamonn Connor och Elizabeth Edgar. An Rytidosperma semiannulare in nahilalakip ha genus nga Rytidosperma, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rytidosperma

Rytidosperma semiannulare


المدير التنفيذي  هو المدير الأعلى أو التنفيذي للمنظمة، للشركة أو المؤسسة. ويقوم بالتخطيط والتنظيم والتنسيق والمراقبة لكل ما يتعلق بالإدارة الداخلية للشركة، فهو يشارك في تحديد سياستها ويشرف ويدير كل ما له علاقة بالعمل. كما يعمل على مراجعة التقارير التي ترد إلى قسم الإدارة ويشرف على عملية تحليلها، إضافة إلى دراسة المشاكل التي تبرز ويقوم بوضع الحلول. يباشر الإشراف الفني والإداري على الموظفين ويعمل على رفع كفاءتهم، ويراعي تطبيق تعليمات السلامة والصحة المهنية.

انظر أيضًا
 كبير الإداريين التنفيذيين
 الإدارة المركزية

مراجع

ألقاب
إدارة المهن
مجلس إدارة
مديرون تنفيذيون
مصطلحات الشركات
مناصب السلطة

مدير تنفيذي


USS Saidor (CVE-117) was a  of the United States Navy.

Originally named the Saltery Bay, she was renamed on 5 June 1944, was laid down on 29 September 1944 by Todd-Pacific Shipyards, Inc., Tacoma, Washington; launched on 17 March 1945; sponsored by Mrs. Walter F. Boone; and commissioned on 4 September 1945, Capt. A. P. Storrs in command.

Following shakedown off the United States west coast, she served at Pearl Harbor from 12 December 1945 to 20 March 1946. Sailing via the Panama Canal, she operated at Norfolk, Va., from 16 April to 22 April, before returning via the Panama Canal to the west coast. Departing San Diego on 6 May, Saidor arrived at Bikini on the 24th to serve as a photographic laboratory for the atomic bomb testing program, Operation Crossroads. She processed film, documenting the destructive power of atomic weapons on selected targets at various ranges, during the nuclear explosions of 1 July and 25 July. She departed Bikini on 4 August and returned to San Diego where she remained into 1947, when she began inactivation.

Saidor was decommissioned on 12 September 1947 and berthed with the Pacific Reserve Fleet at San Diego. Reclassified CVHE-117 on 12 June 1955, and AKV-17 on 7 May 1959, she remained in the Reserve Fleet until 1 December 1970 when she was struck from the Navy list. She was sold to American Ship Dismantlers, Portland, Oreg., for scrapping on 22 October 1971.

References

External links
 Photo gallery at navsource.org

Commencement Bay-class escort carriers
1945 ships
World War II escort aircraft carriers of the United States

USS Saidor


El silfo de King, colibrí coludo azul, cometa verdiazul o silfo colilargo (Aglaiocercus kingii,  antes Aglaiocercus kingi) es una especie de ave de la familia Trochilidae, que se encuentra en Bolivia, Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela.

Hábitat
Vive en los bordes del bosque, claros con arbustos y jardines, en los Andes, entre los 1.400 y 3.000 m de altitud, preferentemente a menos de 2.500

Descripción
En promedio el macho mide 18 cm de longitud y la hembra 9,7 cm. Pico relativamente corto, de 13 mm. El plumaje del macho es de color verde, brillante en las partes superiores, con una banda deslumbrante en la corona y oscuro en las partes inferiores; la garganta presenta puntos azules; la cola azulada metálica por encima y negruzca por debajo. La hembra es verde brillante en las partes superiores; presenta garganta blanca con punticos verdes; el pecho y el vientre color canela brillante y la cola verde oscuro azulado con puntas blancas en las plumas exteriores.

Alimentación
Se alimenta del néctar de las flores y defiende los árboles de su territorio.

Referencias

Trochilidae
Aves de América del Sur
Taxones descritos por René Primevère Lesson
Animales descritos en 1832

Aglaiocercus kingi


21 هـ هي سنة في التقويم الهجري امتدت مقابلةً في التقويم الميلادي بين سنتي 641 و642.

أحداث
 فتح عمرو بن العاص لمصر، عند سقوط الإسكندرية بيده.
 معركة نهاوند، وقيل : كانت سنة ثماني عشرة، وقيل سنة تسع عشرة.
 فتح الدينور والصيمرة
 فتح أصبهان
 تأسيس مدينة الجيزة، مصر.

مواليد
 مجاعة بن سعر التميمي
 إبراهيم بن مالك الأشتر
 مجاهد بن جبر
 الإمام الشعبي.
 الحسن البصري.
 إبراهيم بن عبد الرحمن بن عوف
 عامر الشعبي
 عبد الله بن عامر

وفيات
 الحارث بن زيد بن حارثة
 النعمان بن مقرن المزني
 طليحة بن خويلد الأسدي
 خالد بن الوليد في حمص، وقيل : مات سنة ثلاث وعشرين
 الجارود العبدي
 مالك بن الريب التميمي

انظر أيضًا
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الأولى من سنة 21 هـ
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الثانية من سنة 21 هـ

مراجع

21 هـ


A BWT AG (acrônimo para Best Water Technology Aktiengesellschaft) é uma empresa austríaca fabricante de sistemas de tratamento de água com sede em Mondsee.

A empresa possui centros de produção em Mondsee (Áustria), Schriesheim (Alemanha), Paris (França) e Aesch (Suíça), possui inúmeras subsidiárias e uma rede de distribuição global.

Ligações externas

Empresas da Áustria
Empresas fundadas em 1990

BWT AG


Pantilius est un genre d'insectes hétéroptères (punaises) de la famille des Miridae rencontré dans la région paléarctique.

Il est classé dans la sous-famille des Mirinae et la tribu des Mirini.

Espèces comprises dans le genre
3 espèces ont été classées dans ce genre:

 Pantilius gonoceroides Reuter 1903, présente dans l'Himalaya, au Népal et au Tibet;
 Pantilius hayashii Miyamoto & Yasunaga 1989, trouvée sur l'ìle de Honshu au Japon, et en Corée;
 Pantilius tunicatus (Fabricius 1781), largement distribuée dans presque toute l'Europe et en Sibérie.

Description
Ces punaises ont un corps plutôt grand, robuste et sub-parallèle, avec la face dorsale recouverte de courts poils raides sombres et d'une pubescence argentée caduque. Elles sont notamment caractérisées par un profond sillon longitudinal situé sur le vertex, entre les yeux. Le second segment des antennes est deux fois plus long que le troisième et le quatrième réunis. les côtés du pronotum sont carénés.

Taxonomie
Le genre a été décrit par l'entomologiste John Curtis en 1833, dans son article "Characters of some undescribed genera and species, indicated in the guide to an arrangement of British insects", publié dans The Entomological. Magazine, 1, pp. 186-199, page 197.

Il est séparé en deux sous-genres :
 le sous-genre Pantilius, qui comprend l'espèce Pantilius tunicatus,
 le sous-genre Coreidomiris, décrit par Yasunaga en 1992 dans "On the Palearctic genus Pantilius Curtis (Heteroptera: Miridae)". Bulletin of the Biogeographical Society of Japan  47: , qui contient les deux autres espèces, P. gonoceroides et P. hayashii.

Il a comme synonyme Conometopus Fieber 1858.

L'espèce type du genre est Pantilius tunicatus.

Ce genre est très proche du genre Cheilocapsus.

Notes et références

Liens externes

Miridae
Genre d'Hétéroptères (nom scientifique)

Pantilius


مشقيتا مصيف وبلدة سورية في محافظة اللاذقية. تقع مشقيتا شمال مدينة اللاذقية على مسافة 23 كم، وتتمتع بطبيعة خلابة في غاية الجمال، تطل على مناظر جميلة، وعلى سبع بحيرات. وهي تقع في الطريق بين اللاذقية ومصيف كسب الشهير، وتحيط بها مجموعة من المصايف والقرى، وهي:

ماخوس والصفصاف ووادي الرميم وسولاس وبيت ناصر وعين الرمانة والطارقية وعين الزرقا وبيت شميسة (نبع الديس) و حمام ووطى مشقيتا والعديد من المزارع الصغيرة .

كما وتتميز مشقيتا بطقسها المعتدل صيفاً وشتاءً، وبهوائها العليل.

و تعد مشقيتا من البلدات القديمة جداً حيث تشير الدراسات إلى انها بالأساس بلدة سريانية، ويدل على ذلك اسمها بحد ذاته حيث ان كلمة مشقيتا هي كلمة سريانية و تكتب «مسقيتا» و تعني الأرض المروية، وبالفعل تتميز مشقيتا بكثرة ابارها وينابيعها.

السياحة في مشقيتا
تتمتع مشقيتا بطبيعة تمتزج فيها زرقة المياه في البحيرات السبع مع الجبال والغابات الخضراء (طالع أيضاً الغابات السورية) التي تكسوها أشجار الصنوبر والسنديان والبلوط وغيرها، مثل غابة الشيخ أيوب، وغابة النبي نوح، والعديد من الغابات الأخرى.

وتعتبر مشقيتا بجمالها الأخاذ من مناطق السياحة والاصطياف الهامة في سوريا، بها كل المقومات السياحية، البداية من طبيعتها الساحرة الرائعة بكل المقاييس وجوها المنعش الجميل، في مشقيتا ثلاثة فنادق إضافة للعديد من الموتيلات والشقق المعدة للمصطافين، إضافة إلى سوق تجاري رئيسي متكامل يضم كافة الاحتياجات والمحلات التجارية المتخصصة، ويوجد عدد من المطاعم والكازينوهات والاستراحات التي تطل على الغابات والبحيرات، مناظر تسحر الالباب في منطقة جبلية مغطاه بالاحراش والغابات دائمة الخضرة وعلى بعد كيومترات قليلة من شواطئ البحر المتوسط وفي محيط مشقيتا عدد من المصايف السورية وأماكن النزهة الطبيعية.

أعلامها
 مسعود جوني
 مسعود بوبو (تخرج في مدرستها الابتدائية)

انظر أيضا
قائمة بلدات سوريا

مراجع

تجمعات علوية في سوريا
تجمعات محافظة اللاذقية السكانية
منتجعات في سوريا
أماكن مأهولة في منطقة مركز اللاذقية

مشقيتا


L'Instituto del Servicio Exterior de la Nación (ISEN) ou en français « Institut national du service extérieur », dépend du ministère argentin des affaires étrangères, du commerce international et du culte.

Il sélectionne et forme les diplomates argentins.

Histoire
L'ISEN a été fondé le , sous la présidence de facto de José María Guido et à l'initiative du ministre des affaires étrangères, Carlos Muñiz. Depuis lors, une promotion de diplomates argentins par an est diplômée de l'ISEN.

Fonctions
L'ISEN sélectionne et forme les diplomates argentins. Plus généralement, l'institut forme en permanence les fonctionnaires du service extérieur à un large éventail de questions relatives à la politique étrangère argentine.

Il a aussi pour rôle de promouvoir la production et l'échange d'idées et de connaissances sur des questions de grand intérêt pour les relations extérieures de la République argentine.

C'est le seul organe chargé de la sélection, de la formation et de l'incorporation des fonctionnaires diplomatiques argentins.

Concours d'entrée

Chaque année, par résolution ministérielle, un concours public d'admission à l'Institut du service extérieur de la nation est annoncé et un certain nombre de postes vacants sont établis en fonction des besoins du ministère des affaires étrangères, du commerce international et du culte.

Le concours d'entrée se compose de plusieurs étapes d'évaluation qui se déroulent entre septembre et novembre de chaque année au siège de l'ISEN à Buenos Aires et, simultanément, dans les universités de l'intérieur du pays.

Notes et références

Voir aussi

Acronyme
Agence gouvernementale
Diplomatie


Doumbia puede referirse a:
 Mariam Doumbia (n. 1958), cantante malí;
 Seydou Doumbia (n. 1987), futbolista marfileño;
 Tiken Jah Fakoly (n. 1968, nombre real Doumbia Moussa Fakoly), cantante marfileño.

Doumbia


José Francisco Ventura Tirado es un escritor y periodista radiofónico español nacido el 24 de febrero de 1960 en la localidad cacereña de Navalmoral de la Mata.

Biografía

Nace en la localidad cacereña de Navalmoral de la Mata, aunque por razones familiares se traslada a Talaveruela de la Vera. El bachillerato le lleva hasta Plasencia; posteriormente estudia Ciencias de la Información en la Universidad Complutense de Madrid.

Comienza su carrera profesional en el desaparecido Diario Ya, donde trabaja durante cuatro años. A finales de los 80, se incorpora a la cadena Cope para ser redactor jefe del área Local durante diecisiete años. Más tarde, ejerce como editor de los boletines informativos del fin de semana y como director del informativo Mediodía Cope de los sábados y domingos.

En 2009 y tras ser nombrado Nacho Villa director de La mañana de Cope con la marcha de Federico Jiménez Losantos, sustituye a Villa en la dirección de los Servicios Informativos, así como del noticiero de mediodía La palestra. Durante la temporada 2009-2010 en que ejerce estos cargos, realiza un comentario diario en el programa matinal, que firma como El canto del cuco y al cual se daba entrada con el tema What Can I Do? de la banda irlandesa The Corrs. Además, es el responsable del fichaje del periodista madrileño Juan Pablo Colmenarejo, al cual nombra director del informativo nocturno La linterna. Ya en 2010 y con el fracaso de Nacho Villa en las mañanas de la emisora, este releva de nuevo a Ventura como director de Informativos.

En septiembre de 2011 comienza a presentar en las madrugadas de los viernes el programa Llueven luciérnagas en la Cope.

Desde septiembre de 2012 forma parte del programa La Noche de COPE que, de martes a viernes, dirige Lartaun de Azumendi. Hasta diciembre de 2013 ejerce como subdirector del programa aunque mantiene la coordinación de varias secciones del programa como Las cifras del día (que se emite en la última hora del programa) o de los micro espacios semanales El libro que nunca deberías dejar de leer y La película que nunca deberías dejar de ver.

Es escritor, habiendo publicado hasta la fecha varias novelas.

Obras
Ventura es autor de cuatro novelas:

 La mujer que miraba al sur y otras soledades. Editora Regional de Extremadura, 2000. ISBN 9788476715963
 Hotel Estación. Fundación de los Ferrocarriles Españoles, 2003. ISBN 9788496405783
 Llueven luciérnagas. Nostrum, 2003. ISBN 9788493283895
 El viaje de Ramón Carter a la Isla del Tesoro. Edelvives, 2003. ISBN 9788426337405

Premios
 Premio a la mejor labor informativa en la Asamblea de Madrid.
 Premio Marconi de Radio del Ayuntamiento de Madrid.

Notas

Enlaces externos
 Site oficial de Llueven luciérnagas

Periodistas de España
Nacidos en Navalmoral de la Mata

Paco Ventura


Christian Aagaard Christiansen (født 20. december 1884 i Hillerød, død 19. februar 1955 i København) var en dansk pianist og komponist, der gjorde et stort arbejde ud af at udbrede kendskabet til Carl Nielsens klavermusik i både Danmark og i udlandet.

Christiansen arbejdede som klaverlærer på Det Kongelige Danske Musikkonservatorium fra 1906 til 1954, hvor han indførte den Carreno-Breithauptske undervisningsmetode. Fra 1947 til 1953 var han direktør for konservatoriet, hvor han også blev udnævnt til professor i 1949.

Noter

Komponister fra Danmark
Pianister fra Danmark

Christian Christiansen (komponist)


My old Kentucky home (en español: Mi viejo hogar en Kentucky) es una canción de minstrel compuesta por Stephen Foster probablemente en 1852. Fue publicada como «My Old Kentucky Home, Good Night» en enero de 1853 por Firth, Pond & Co. de Nueva York. La canción fue presentada por Christy's Minstrels el mismo año.

Aunque algunos suponen que Foster compuso la obra en ocasión de visitar a un amigo residente de Bardstown (Kentucky), los expertos han descartado tal versión. Richard Jackson cree que Foster se inspiró en el libro de 1851 La cabaña del tío Tom, con la idea de aprovechar su rápida popularidad: en el borrador de Foster, la canción se titulaba «Poor uncle Tom, good night» (Buenas noches, pobre tío Tom),y cada estrofa finalizaba con el verso «Den poor Uncle Tom, good night» (Entonces, mki viejo tío Tom, buenas noches). Jackson considera además como «una de las piezas de Foster que más apela a la nostalgia». El abolicionista Frederick Douglass  pensaba que la canción estimulaba la simpatía por el esclavo, en un contexto en el que el anti-esclavismo enraizaba y podía florecer.

La canción describe originalmente una escena cotidiana en una plantación de esclavos, y fue un tema preferido de las presentaciones de minstrel.

My old Kentucky home fue elegida el 19 de marzo de 1928, mediante ley de la legislatura estatal, como canción oficial de Kentucky, pero para 1986 había opiniones encontradas sobre lo apropiado de la letra. Unos estudiantes japoneses de visita ante la Asamblea general del estado, cantaron el texto original como gesto de respeto, pero Carl Hines, el único miembro de raza negra en la cámara de representantes manifestó que «la canción contiene connotaciones de discriminación racial que no son aceptables». Luego de unos días, Hines apadrinó un proyecto para revisar la letra, y mediante la resolución 159 la palabra «darkies» fue reemplazada por «people»

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

 My Old Kentucky Home por una de las bandas universitarias de Kentucky

Canciones de Estados Unidos
Canciones compuestas por Stephen Foster

My old Kentucky home


Mithat Fenmen (1916 – 1982), Türk besteci, piyanist.

Yaşamı

Türkiye'de çoksesli müzik yaşamının gelişmesi yönünde önemli katkılar getirmiş olan besteci, piyanist, piyano öğretmeni, müzik yazarı ve müzik yayıncısı Fenmen, müziksever bir ailenin çocuğu olarak 9 yaşında piyanoya başlamıştır. Mühendis olan babası flüt, amcası piyano ve keman, annesi piyano çalardı.

1929 yılında İstanbul Belediye Konservatuvarı'nda Cemal Reşit Rey'in öğrencisi olan genç besteci, 1935 yılında liseyi bitirdikten sonra Paris'e giderek Ecole Normale de Musique'te öğrenim yapmış, Alfred Cortot ile piyano, Nadia Boulanger ile armoni ve kompozisyon çalışmıştır. Konservatuvarı bitirdikten sonra, Almanya'ya giderek Münih Devlet Konservatuvarı'nın kompozisyon bölümünde Joseph Haas'ın öğrencisi olmuştur. II. Dünya Savaşı'nın patlaması üzerine 1939 yılında yurda dönmüş ve Ankara Devlet Konservatuvarı'na piyano öğretmeni olarak atanmıştır. 1954 yılında İngiliz bale sanatçısı Beatrice Appleyard ile evlenen besteci, iki kez konservatuvar müdürlüğü yapmıştır.

Mithat Fenmen, bir virtüöz olarak Avrupa'da resital ve konserler vermiş, Türkiye'ye gelen ünlü müzikçilere de eşlik etmiştir. Piyano edebiyatının başlıca yapıtlarını Türkiye'de ilk seslendiren üretici kimliğiyle de tanınmıştır. Türkiye'de "ilk seslendirme" kapsamında oda müziği yapıtlarına da el atmış, kurduğu oda müziği topluluklarıyla bu alandaki başlıca yapıtların yorumlanmasını sağlamıştır. 43 yıl boyunca piyano öğretmenliği yapan Fenmen, üstün yetenekli çocukların keşfedilmesi yolunda öncülük etmiştir. Müziğe başlattığı öğrencileri arasında Selman Ada, İdil Biret, Pekinel Kardeşler, Gülsin Onay ve Fazıl Say vardır.

1951 - 1954 ve 1970 - 1973 yılları arasında Ankara Devlet Konservatuvarı müdürü olarak görev yapan besteci, 1973- 1975 yılları arasında Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü'nü üstlenmiştir.

Fenmen, besteciliğe gençlik yıllarında başlamıştır. 16 yaşındayken bestelediği bir "vals", ölümünden sonra bulunmuş, son öğrencisi Fazıl Say tarafından seslendirilmiştir. Paris ve Münih'teki kompozisyon öğreniminin getirdiği geniş açılımla yapıtlarında yerel renklere yönelmemiş, yeni müzik tekniklerini yumuşak bir anlayışla kullanarak derinlikler araştırmıştır.

"Piyanistin Kitabı" ve "Solfej" adlı kitaplarının yanı sıra, 1949- 1954 yılları arasında "Müzik Görüşleri" adlı aylık bir dergi yayınlayan Fenmen'in en önemli yapıtı kabul edilen piyano ve orkestra için Concertino'su, Ahmet Say belgeliğindedir. Yapıtlarının yayın ve seslendirme hakları ailesine aittir.

Mithat Fenmen, 1971 yılında Devlet Sanatçılığı unvanı aldı. İdil Biret, Hüsnü Baylav, Fazıl Say gibi pek çok piyanist yetiştirmiştir.

Başlıca Yapıtları

Orkestra İçin

 1943 "Bölüm", Tevfik Fikret'in "Balıkçılar"ı üzerine
 1943 "Konçertino"
(Praetorius yönetimindeki CSO ile solist Fenmen tarafından 1944 yılında "dünya prömiyeri" gerçekleştirildi. 1980'de yeniden SCO eşliğinde Fenmen ile, 1986'da ADK Orkestrası eşliğinde Fazıl Say tarafından yorumlandı).

 1951 "Tembel Ahmet", bale müziği
 1953 "Les Sylphides orkestralaması"

Oda Müziği

 1938 "Trio", soprano, klarnet ve flüt için (Paris)
 1938 "Kuartet", flüt obua, klarnet ve fagot için

Piyano İçin

 1932 "Vals"
 1943 "İki Parça"

Ödüller
 1971: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı

Kaynakça

Dış bağlantılar
Mithat Fenmen yaşamı, sanatçılığı, eğitimciliği ve çok sesli Türk sanat müziğindeki yeri, Gökhan Özmenteş, Yüksek lisans tezi, 1999, YÖK Ulusal Tez Merkezi Arşivi kaydı

20. yüzyıl Türk bestecileri
Çağdaş Türk müziği bestecileri
Türk piyanistler
Devlet Sanatçıları
1916 doğumlular
1982 yılında ölenler
UNESCO Türkiye Millî Komisyonu Yönetim Kurulu Üyeleri
Türk klasik piyanistler
Türk masonlar

Mithat Fenmen


Dolores Redondo Meira (San Sebastián, 1 de fevereiro de 1969) é uma escritora espanhola de romances policiais, autora da trilogia do Baztán Os livros da Trilogia do Baztán alcançaram mais de 2 milhões de leitores, suas obras já foram traduzidas em mais de 36 línguas. Ela ganhou o Prémio Planeta de 2016 e do 66.° Prêmio Bancarella 2018 pelo livro Todo esto te daré

Biografia
Ela escreve desde os catorze anos. Começou a estudar Direito na Universidade de Deusto (mas não terminou), e gastronomia em San Sebastián. Trabalhou em vários restaurantes e teve um próprio, antes de se dedicar profissionalmente à literatura. Reside na localidade da Ribera Navarra de Cintruénigo desde o ano 2006.

Começou na literatura escrevendo novelas e contos infantis. Em 2009 publicou seu primeiro romance, Los privilegios del ángel, e em janeiro de 2013 publicou El guardián invisible, primeiro volume da Trilogía do Baztán que é inspirada num crime real ocorrido em Lesaca (Navarra) em 1981.

Obras

Trilogía do Baztán
 El guardián invisible (2013) O Guardião Invisível no Brasil: (Planeta do Brasil, 2017); em Portugal: (Divina Comédia, 2014)
 Legado en los huesos (2013) em Portugal: Legado nos Ossos (Planeta, 2016)
 Ofrenda a la tormenta (2014) em Portugal: Oferenda à Tempestade (Planeta, 2016)

Outros
 Los privilegios del ángel (2009)
 Todo esto te daré (2016) em Portugal: Tudo Isto te Darei (Planeta, 2016)
 La cara norte del corazón (2019) em Portugal: A Face Norte do Coração (Planeta, 2020)

Adaptação
 El Guardián Invisible (wiki-es) (Filme, 2017) baseado no livro homônimo, dirigido por Fernando González Molina. O Guardião Invisível
 Legado en los Huesos (wiki-es) (Filme, 2019) Legado nos Ossos
 Ofrenda a la Tormenta (wiki-es) (Filme, 2020) Oferenda à Tempestade

Ligações externas

 Website oficial da Dolores Redondo

Naturais de San Sebastián
Romancistas da Espanha
Escritoras de literatura policial

Dolores Redondo


Oberaumühle ist ein Gemeindeteil der Stadt Wassertrüdingen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Die Einöde liegt 2,5 km südlich von Wassertrüdingen an der Wörnitz. Im Westen grenzt das Waldgebiet Linkersbaindt an. Dort befinden sich die Sand- und Hüttenweiher, die von einem rechten Zufluss der Wörnitz gespeist werden. Im Osten liegt das Flurgebiet Auwiesen. Ein Anliegerweg führt zur Staatsstraße 2221 (0,7 km östlich).

Geschichte
Oberaumühle lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Wassertrüdingen. Gegen Ende des 18. Jahrhunderts saß eine Untertansfamilie auf der Mühle, die das ansbachische Verwalteramt Röckingen als Grundherrn hatte. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Wassertrüdingen.

Mit dem Gemeindeedikt wurde Oberaumühle 1809 dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Geilsheim zugewiesen. Im Zuge der Gebietsreform in Bayern wurde Oberaumühle am 1. Mai 1978 nach Wassertrüdingen eingemeindet.

Baudenkmal
 Haus Nr. 1: Ehemalige Mühle, zweigeschossiger Putzbau mit Schopfwalmdach, 1683

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und war ursprünglich nach Heilig Kreuz (Geilsheim) gepfarrt, seit der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts ist die Pfarrei Dreieinigkeitskirche (Wassertrüdingen) zuständig. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession waren ursprünglich nach St. Maria Magdalena (Cronheim) gepfarrt, heute ist die Pfarrei Heilig Geist (Wassertrüdingen) zuständig.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ortsteil von Wassertrüdingen
Ort im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung
Ort an der Wörnitz

Oberaumühle


Perivoj Martinis-Marchi je perivoj u Bolu na Braču.

Opis
U središnjem dijelu bolske luke smješten je perivoj Martinis-Marchi koji je bio u začelju danas srušene dvokatnice iz konca 18. st. Sa sjeverne strane ograđen je visokim zidom sa središnjim lučnim ulazom, a istočno ima pokos s kordonskim vijencem. Uz nekad natkriveni prostor bila je kruna bunara s god. 1833. U parku je sačuvan umjetni tumul od kamena i sedre, a od biljne mase dominiraju borovi i lovor. Perivoj Martinis-Marchi, uz Garanjinov u Trogiru, jedan je od najvećih klasicističkih parkova u Dalmaciji s elementeima arhitekture i hortikulture tog vremena

Zaštita
Pod oznakom Z-4121 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "uređene zelene površine".

Izvori

Zaštićene uređene zelene površine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Bolu
Parkovi u Hrvatskoj

Perivoj Martinis-Marchi u Bolu


Kenneth "Ken" Campbell Malcolm (født 25. juli 1926, død 23. maj 2006) var en skotsk fodboldspiller (forsvarer).

Malcolm startede sin karriere i hjemlandet hos Arbroath, hvor han spillede frem til 1954, hvor han skiftede til engelske Ipswich Town. Her var han i 1962 med til at sikre klubben dets hidtil eneste engelske mesterskab. Han stoppede karrieren året efter.

Titler
Engelsk mesteskab
 1962 med Ipswich Town

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Skotland
Fodboldspillere fra Ipswich Town F.C.
Personer fra Aberdeen

Ken Malcolm


Versionsstyring er et softwareværktøj til at holde styr på versioner af filer, f.eks. til brug for udvikling af software. Versionsstyringssoftware kan holde styr på ændringer, så man altid kan gå tilbage til en tidligere version eller undersøge, hvad der præcist er ændret mellem en eller flere versioner af en tekstfil. Tekstfilerne består ofte af kildeteksten til programmer, men kan også indeholde andre ting, lige som filer, der ikke består af tekst, kan håndteres.

Versionsstyringssystemer holder desuden styr på hvem, der har foretaget de enkelte ændringer, lige som ændringer foretaget af flere programmører i den samme fil i mange tilfælde kan flettes sammen. Nogle systemer er baseret på en låsning af de enkelte filer, før der kan ændres. Dette forhindrer andre i at ændre den pågældende fil, så længe den er låst.

Wikipedia-systemet indeholder lige som andre Content Management Systemer også versionsstyringsfaciliteter i form af en historik på artikler. Det kan benyttes mod forskellige former for hærværk, idet man kan gå tilbage til en ældre version og i øvrigt tydeligt kan se, hvad der er blevet ændret, hvornår og af hvem.

De enkelte ændringer, der ''tjekkes ind'', tildeles et revisionsnummer. Ændringerne stemples med tidspunkt og person. Desuden er det muligt at knytte en kommentar til ændringen, f.eks. nummeret på en fejlrapport eller et ændringsønske og en kort bemærkning. Det er ofte muligt at lave en afgrening af et samlet projekt, en ''branch'', når man vil lave en ny version af et softwaresystem, lige som versioner af software til forskellige platforme kan administreres.

En samlet pakke af filer svarende til et revisionsniveau kan ''tjekkes ud''. Det kan danne grundlag for en oversættelse af nyeste eller en given version af et større system (en ''build'').

Det er noget nær uundværligt, når flere personer skal arbejde på samme projekt, eller et projekt har en vis kompleksitet. Versionsstyringsværktøjer er ofte selvstændige systemer, der i nogle tilfælde kan integreres med et integreret udviklingsmiljø (et IDE). I andre tilfælde er de en del af IDE'en.

Mange nyere kontorprogrammer kan holde styr på en ændringshistorik, således at de seneste ændringer kan fremhæves. Den funktion kan give problemer, hvis et færdigt dokument fremsendes med ændringshistorikken inkluderet til 3.part, der så kan gøre sig bekendt med information, der ikke var beregnet for andre.

Udviklingsværktøjer

Versionsstyring


Egon Friedrich Berliner (* 9. Mai 1923 in Wien; † 4. April 1945 in Graz) war ein österreichisch-britischer Offizier beim britischen Geheimdienst und Widerstandskämpfer im Deutschen  Reich. Berliner hieß ab 1943 Michael O'Hara und hatte die Decknamen Friedrich Knoll, F. M. Chirgwin und Frederico Hofer.

Egon Berliner war der Sohn des aus Warschau stammenden jüdischen, später zum römisch-katholischen Glauben konvertierten Bankmanagers Egon Berliner und Maria Humer, einer Inhaberin eines Modesalons. Berliner besuchte die Realschule in Wien und wurde nach dem Anschluss vom Schulbesuch ausgeschlossen. 1939 floh er aus politischen und "rassischen" Gründen nach Großbritannien. In Cornwall arbeitete er als Mechaniker, wurde aber als Enemy Alien im Jahr 1940 zuerst interniert und dann nach Kanada verschifft.

Im Jahr 1941 meldete er sich zum Pioneer Corps und konnte nach England zurückkehren. Vorerst Fahrer bei den  Royal Engineers war er danach Mechaniker beim Royal Army Service Corps und bei den Royal Electrical and Mechanical Engineers.

Im Frühjahr 1943 wurde er von den Special Operations Executive (SOE) rekrutiert. Anfang Juni 1944 wartete er in Süditalien auf seinen Einsatz hinter den deutschen Linien. Im Rahmen der Operation Icecream sprang er Ende Juli mit zwei Italienern bei Mantua per Fallschirm ab. Diese Operation bedeutete seine Beförderung zum Leutnant. Von Mantua sollte er über Bozen nach Innsbruck weiter vordringen, um kommunistische Widerstandskämpfer zu unterstützen.

Nach dem Absprung verlor er aber den Kontakt zu seinen Kameraden und galt lange Zeit als vermisst. Erst im Oktober tauchte er bei der Basis in Bari wieder auf. Im Februar 1945 sollte er im Rahmen der Operation Evansville allein den Kontakt zu den sozialdemokratischen Widerstandskämpfern herstellen. Zu diesem Zweck sprang er nahe Graz ab. Das misslang aber und er versuchte sich zu den slowenischen Partisanen durchzuschlagen. Bei diesem Versuch wurde er jedoch von den Deutschen gefangen genommen und von der Gestapo schwer misshandelt.

In der SS-Kaserne Wetzelsdorf wurde er knapp vor Kriegsende am 4. April 1945 liquidiert.

Literatur

Person (Special Operations Executive)
NS-Opfer
Österreichischer Widerstandskämpfer
Österreichischer Emigrant zur Zeit des Nationalsozialismus
Österreicher
Geboren 1923
Gestorben 1945
Mann

Egon Berliner


Myrtle Audrey Arinsberg (September 20, 1924 – March 10, 2016), known professionally as Gogi Grant, was an American pop singer.  She is best known for her No. 1 hit in 1956, "The Wayward Wind".

Life and career
Grant was born Myrtle Audrey Arinsberg in Philadelphia, Pennsylvania, the eldest of six children of Russian Jewish parents, Rose (née Jacobson) and Alexander Arinsberg. At the age of 12, she moved to Los Angeles, where she attended Venice High School. In California, she won a teenage singing contest and appeared on television talent shows.

She worked as a car saleswoman in the early 1950s. In 1952 she began to record, using first the name "Audrey Brown" and later "Audrey Grant". She was given the name "Gogi" by Dave Kapp, the head of Artists and Repertory at RCA Victor, who liked to patronize a restaurant called Gogi's LaRue. (Another source says that Grant asked Kapp, "What is a Gogi?" She continued, "His answer was, 'Darned if I know, I dreamed it last night.'")

In 1955 Grant signed with a small record company, Era Records, and had her first top ten hit with "Suddenly There's a Valley". The next year, she had an even bigger hit, reaching number 1 on the Billboard Top 100 chart with "The Wayward Wind," and holding there for six weeks. The song sold over one million copies in the United States alone, and peaked at No. 9 in the UK Singles Chart. She was voted the most popular female vocalist by Billboard magazine. This single returned to the Hot Billboard Hot 100 in 1961.

In 1957, she provided the vocals for Ann Blyth's portrayal of Helen Morgan in the biographical film, The Helen Morgan Story. The soundtrack occasioned her return to RCA Victor (the soundtrack album climbed to No. 25 in the Billboard album chart), where she had a minor hit the following year with "Strange Are the Ways of Love".

Grant was given star billing in The Big Beat in the spring of 1957. The film featured musical performances by a long list of artists, including Fats Domino, The Diamonds, the Del Vikings, The Mills Brothers, the Cal Tjader Quintet, George Shearing, and Harry James. It was produced and directed by William Cowan and was released in February 1958.

In 1958, Grant was one of the three solo singers featured in the first stereo LP of the classic musical Show Boat. The other solo singers were Howard Keel, who had appeared in the 1951 film version of the show, and Anne Jeffreys.

In 1959 RCA Records released Kiss Me, Kate, in which she was featured along with Howard Keel and Ann Jeffreys, the music arranged by Henri René, also in stereo.

Although Grant made albums and appeared on television into the 1960s, her popularity declined and she initially retired from singing in 1967 after a final US chart single, "The Sea" (top 20 on the Billboard Easy Listening chart). An album of Grant's was released in the UK some 20 years later.

Grant survived cancer surgery and was in remission. In 2004 at the age of 80, she sang "The Wayward Wind" on the PBS program Magic Moments.

Grant headlined with The Fabulous Palm Springs Follies in Palm Springs, California. One of her more notable appearances of her later years was with the Follies on December 31, 2006. She was still performing as late as 2013, at the age of 89.

Personal life and death
In 1959, Grant married attorney Robert Rifkind. The couple had two children. Grant died in Los Angeles on March 10, 2016, aged 91. Her death was announced by her son, Joshua Beckett. She also had a daughter, Jeri Brown.

Discography

Chart singles

Albums
 Suddenly There's Gogi Grant (Era, US; London UK, 1957)
 The Helen Morgan Story (RCA Victor, 1958)
 Welcome to My Heart (RCA Victor, 1958)
 Torch Time (RCA Victor, 1958)
 Show Boat & Howard Keel, Anne Jeffreys (RCA Victor, 1958)
 Kiss Me Kate & Howard Keel, Anne Jeffreys (RCA Victor 1959)
 Granted It's Gogi (RCA Victor, 1959)
 If You Want to Get to Heaven, Shout (Liberty, 1960)
 City Girl in the Country (CRC-Charter, 1964)
 Gogi Grant (Pete, 1968)
 The Way a Woman Feels (Pete, 1970)
 With All My Heart (Jasmine, 2009)

References

External links

Gogi Grant bio on The Iceberg site
Gogi Grant bio on Tom Simon site

1924 births
2016 deaths
American women singers
American people of Russian-Jewish descent
Jewish singers
Traditional pop music singers
Singers from Philadelphia
RCA Victor artists
Era Records artists
Liberty Records artists
Burials at Hillside Memorial Park Cemetery
Jewish American musicians
Venice High School (Los Angeles) alumni
21st-century American Jews
21st-century American women
Jewish women singers

Gogi Grant


Seltzer is carbonated water.
 Hard seltzer, alcoholic drink

Seltzer may also refer to:

 Seltzer (surname)
 Seltzer, Pennsylvania, a census-designated place in Schuylkill County, Pennsylvania, United States

See also
 Alka-Seltzer
 Bromo-Seltzer
 Selters (Lahn), a village in Germany known for its natural mineral springs
 Seltzer bottle
 Selzer
 Setzer

Seltzer (disambiguation)