මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන ලැයිස්තුවකි. රාජ්‍ය මූල්‍ය ලබන විශ්වවිද්‍යාල පිළිබඳ ශ්‍රී ලංකා නීතිය, විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල සහ අනෙකුත් අධ්‍යාපන ආයතන 17ක් උසස් අධ්‍යාපන ආයතන ලෙස පාලනය කරයි.

ඉතිහාසය
ශ්‍රී ලංකාවේ නවීන විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියේ මූලාරම්භය 1921 දක්වා ඈතට දිව යන්නේ විශ්ව විද්‍යාල විද්‍යාලයක් වන ලංකා විශ්වවිද්‍යාල විද්‍යාලය කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ පැරණි පරිශ්‍රයේ ස්ථාපිත කර ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයට අනුබද්ධව පැවතීමෙනි. ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ විභාගය සඳහා උපාධි අපේක්ෂකයින් සූදානම් කළ කලාව සහ මානව ශාස්ත්‍ර, විද්‍යාව සහ වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳ අධ්‍යයන පාඨමාලා මෙම විද්‍යාලය විසින් සපයන ලදී. ලංකාවේ නවීන උසස් අධ්‍යාපනයේ ආරම්භය 1870 දී ලංකා වෛද්‍ය විද්‍යාලය පිහිටුවීමත් සමඟ ආරම්භ වූ අතර ඉන් පසුව කොළඹ නීති විද්‍යාලය (1875), කෘෂිකර්ම පාසල (1884) සහ රජයේ කාර්මික විද්‍යාලය (1893) ආරම්භ විය. 1942 දී දිවයිනේ ප්‍රථම විශ්වවිද්‍යාලය ආරම්භ කරන ලද්දේ ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය වන අතර එයට දිවයින පුරා මණ්ඩප කිහිපයක් ද, කොළඹ (1942 ස්ථාපිත), පේරාදෙණිය (ස්ථාපිත 1949), විද්‍යෝදය (ස්ථාපිත 1959), විද්‍යාලංකාර (1959) සහ කටුබැද්ද (1972 ස්ථාපිත). 1958 අංක 45 දරන විද්‍යෝදය සහ විද්‍යාලංකාර විශ්වවිද්‍යාල පනත යටතේ විද්‍යෝදය සහ විද්‍යාලංකාර පිහිටුවන ලදී. ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය ඔක්ස්බ්‍රිජ් සූත්‍රය අනුව හැඩගැසුණු අතර, එහි ආරම්භයේ දී විශ්වවිද්‍යාලය සිසුන් 904 දෙනෙකුට පමණක් පහසුකම් සැලසූ අතර, පසුව එය විශ්වවිද්‍යාල ගණනාවක් ආවරණය වන පරිදි ව්‍යාප්ත වූ අතර, ශ්‍රීමත් අයිවර් ජෙනිංග්ස් ප්‍රකාශ කළ පරිදි එය කුඩා පිරිසකට ආහාර සපයන ප්‍රභූ-නැඹුරු විශ්වවිද්‍යාලයක් ලෙස පැවතුණි. සිසුන් සංඛ්යාව සහ තනිකරම නේවාසික. එය ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය පිහිටුවීම සඳහා 1972 දී විසුරුවා හරින ලදී. 1974 දී යාපනය මණ්ඩපය ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලයට එක් කරන ලදී.

1977 ජුලි මාසයේ ඇති වූ ආණ්ඩු වෙනස ස්වාධීන විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවීමේ සැලැස්ම සමඟ තනි විශ්ව විද්‍යාල යාන්ත්‍රණය විසුරුවා හැරීමට හේතු විය. විශ්වවිද්‍යාල පනත ප්‍රකාශයට පත් කිරීමත් සමඟ. 1978 අංක 16, රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාල තත්ත්වය වෙනම මණ්ඩප හයකට ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කරන ලදී. රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය සැලසුම් කිරීම සහ සම්බන්ධීකරණය කිරීම සඳහා විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව (UGC) ද නිර්මාණය කරන ලදී. ඊට පස්සේ රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාල ගණනාවක් ඇති කළා. මෙම සියලුම රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව යටතේ ලියාපදිංචි වී ඇති නමුත් කිහිපයක් උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයට අමතරව UGC හි කොටසක් වන අමාත්‍යාංශවල අනුග්‍රහය යටතේ පවතී. බොහෝ රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව විසින් ලබා දෙන අරමුදල් මත රඳා පවතී, මන්ද එය ඔවුන්ගේ ප්‍රාථමික සහ සමහර විට එකම අරමුදල් මූලාශ්‍රය වේ. එබැවින්, මෙම විශ්ව විද්‍යාල කෙරෙහි සෘජු පාලනයක් UGC සතු වන අතර උපාධි අපේක්ෂකයින් බඳවා ගැනීම පරිපාලනය කරයි. UGC උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයට යටත් වේ.

විශ්වවිද්‍යාල සඳහා නීති සම්පාදනය කිරීම
ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල සාමාන්‍යයෙන් ස්ථාපිත කර ඇත්තේ විශේෂ ජනාධිපති නියෝගය, විශ්වවිද්‍යාල නියෝග, පාර්ලිමේන්තු පනත් මගිනි.

ආඥාපනත

 1942 අංක 20 ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය

පාර්ලිමේන්තු පනත්

 1956 අංක 36 ලංකා විශ්වවිද්‍යාල (සංශෝධන) පනත
 1958 අංක 45 දරන විද්‍යෝදය විශ්වවිද්‍යාලය සහ විද්‍යාකර විශ්වවිද්‍යාල පනත
 1960 අංක 20 දරන උසස් අධ්‍යාපන පනත
 1972 අංක 01 දරන ලංකා විශ්වවිද්‍යාල පනත
 1978 අංක 16 දරන විශ්වවිද්‍යාල පනත (මෙම පනත මගින් විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාව ස්ථාපිත කර විශ්වවිද්‍යාල සේවා අභියාචනා මණ්ඩලයක් ස්ථාපිත කර විශ්වවිද්‍යාල පරිපාලනය සඳහා සපයනු ලබන අතර, පෙර පනත යටතේ පිහිටුවන ලද ශ්‍රී ලංකා තනි විශ්වවිද්‍යාලයේ මණ්ඩප හයක් ආරම්භ විය. 1972 අංක 1, 1979 ජනවාරි 1 දින ස්වාධීන විශ්ව විද්‍යාල හයක් බවට පරිවර්තනය කරන ලදී)

විශ්ව විද්‍යාල
ශ්‍රී ලංකාවේ දැනට විශ්වවිද්‍යාල දාහතක් පවතින අතර ඒවා විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රතිපාදන කොමිෂන් සභාවේ අධිකාරිය යටතේ ස්ථාපිත කර ඇත. පහත සඳහන් සියලුම විශ්වවිද්‍යාල 1978 අංක 16 විශ්වවිද්‍යාල පනත යටතේ විශ්වවිද්‍යාල තත්වය ( විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රඥප්තිය ) සහිත පිළිගත් ආයතන වේ.

විසුරුවා හරින ලද විශ්ව විද්‍යාල

ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය
ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය 1942 සිට 1972 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ (පෙර ලංකාව) එකම විශ්වවිද්‍යාලය විය. එයට ශ්‍රී ලංකාව වටා විවිධ ස්ථානවල සංඝටක මණ්ඩප කිහිපයක් තිබුණි. 1972 අංක 1 දරන ලංකා විශ්වවිද්‍යාල පනත, 1973 සිට 1978 දක්වා පැවති ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය සමඟ එය ප්‍රතිස්ථාපනය කළේය.

ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය
ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලය ශ්‍රී ලංකාවේ පොදු විශ්වවිද්‍යාලයක් විය. පවතින විශ්ව විද්‍යාල හතර ඒකාබද්ධ කරමින් 1972 දී පිහිටුවන ලද එය 1972 සිට 1978 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ එකම විශ්ව විද්‍යාලය විය. විශ්ව විද්‍යාලය කොළඹ, පේරාදෙණිය, ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර, කැලණිය, මොරටුව සහ යාපනය යන මණ්ඩප හයක් මත පදනම් විය. විශ්ව විද්‍යාලය 1978 දී විසුරුවා හරින ලද අතර එහි මණ්ඩප හයක් ස්වාධීන විශ්ව විද්‍යාල බවට පත් විය.

අනෙකුත් රජයේ විශ්වවිද්‍යාල
ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තු පනත් මගින් ස්ථාපිත කර ඇති අනෙකුත් රජයේ විශ්වවිද්‍යාල. මෙම විශ්වවිද්‍යාල 1978 අංක 16 දරන විශ්වවිද්‍යාල පනත යටතේ විශ්වවිද්‍යාල තත්ත්වය හෝ විශ්වවිද්‍යාල ප්‍රඥප්තිය සහිත පිළිගත් ආයතන නොවේ.

උපාධි ප්‍රදානය කරන ආයතන
1978 අංක 16 දරන විශ්වවිද්‍යාල පනතේ 25 A වගන්තිය යටතේ උපාධි පිරිනැමීමට පහත ආයතන පිළිගෙන ඇත.

විශ්ව විද්‍යාල ශ්‍රේණිගත කිරීම්

වෙබ්මිතික ශ්‍රේණිගත කිරීම්
ශ්‍රී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල සඳහා වන ලෝක විශ්ව විද්‍යාල වල 2018 Webometrics ශ්‍රේණිගත කිරීම පහත දැක්වේ.

සටහන්

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලංකාව තුළ පිහිටි විශ්වවිද්‍යාල
Pages with unreviewed translations

ශ්‍රී ලංකාවේ උපාධි ප්‍රධානය සඳහා වරලත් ආයතන ලැයිස්තුව


Madame X er en amerikansk dramafilm fra 1929, instrueret af Lionel Barrymore. Filmen har Ruth Chatterton i rollen som en falden kvinde, der længes efter at blive genforenet med sin søn.
Manuskriptet er skrevet af Willard Mack baseret på skuespillet af samme navn fra 1908 skrevet af den franske dramatiker Alexandre Bisson.

Barrymore blev nomineret til en Oscar for bedste instruktør og Chatterton blev nomineret til en Oscar for bedste kvindelige hovedrolle.

Medvirkende
 Ruth Chatterton som Jacqueline Floriot
 Lewis Stone som Louis Floriot
 Raymond Hackett som Raymond Floriot
 Holmes Herbert som Noel
 Eugenie Besserer som Rose, Floriot's tjener
 Mitchell Lewis som Colonel Hanby
 Ullrich Haupt som Laroque
 Sidney Toler som Dr. Merivel
 Richard Carle som Perissard
 Claude King som Valmorin, anklageren

Referencer

Eksterne Henvisninger

Amerikanske film fra 1929
Sort-hvide film fra USA
Engelsksprogede film
Dramafilm fra USA

Madame X (film fra 1929)


Clemens August Joseph Schlüter ( 1836, Berlín - 1906, Bonn) fue un algólogo, botánico, paleontólogo, y geólogo alemán. Fue profesor de Geología y Paleontología y director del Instituto Paleontológico de la Universidad de Bonn. Trabajó activamente en fósiles del Devónico

Obra
 . 1985. Revision of the Chaetetida and Tabulata described from the Rhenish Devonian by Cl. Schluter (1880-1889). Nº 2888 de GSC. Editor Translation Bureau, 239 pp.

 . 1892. Die regulären Echiniden der norddeutschen Kreide. Nº 5 de Abhandlungen der Königlich Preussischen geologischen Landesanstalt. Editor Verlag der Simon Schropp'schen Hof-Landkartenhandlung (J.H. Neumann), 243 pp.

 ---------------------------------------. 1890. Natur und Gnade: Gedichte. Editor F. Schöningh, 268 pp.

 ---------------------------------------. 1889. Anthozoen des rheinischen Mittel-Devon. Volumen 8, Número 4 de Abhandlungen zur geologischen Specialkarte von Preussen und den thüringischen Staaten. Editor In Commission bei der S. Schropp'schen Hof-Landkartenhandlung (J.H. Neumann) 205 pp.

 ---------------------------------------. 1883. Die regulären Echiniden der norddeutschen Kreide

 ---------------------------------------. 1877. Kreide-Bivalen: zur Gattung Inoceramus. Editor T. Fischer, 40 pp.

 ---------------------------------------. 1876. Verbreitung der Cephalopoden in der oberen Kreide Norddeutschlands. 75 pp.

 ---------------------------------------. 1871. Cephalopoden der oberen deutschen Kreide. Editor Fischer, 120 pp.

 ---------------------------------------. 1867. Beitrag zur Kenntniss der jüngsten Ammoneen Norddeutschlands. Editor A. Henry, 40 pp.

Honores

Epónimos
 (Alismataceae) Echinodorus schlueteri Rataj

Referencias

Botánicos de Alemania del siglo XIX
Exploradores de Alemania del siglo XIX
Geólogos de Alemania del siglo XIX
Profesores de Alemania
Nacidos en Berlín

Clemens August Joseph Schlüter


Giboni se numesc maimuțele antropoide din familia Hylobatidae. Această familie conținea inițial un singur gen, dar acum se împarte în patru genuri și 18 specii. Gibonii trăiesc în pădurile pluviale tropicale și subtropicale, din Bangladeshul de Est și India de Nord-Est până în China de Sud și Indonezia (inclusiv insulele Sumatra, Java și Borneo).

Numiți și maimuțele antropoide mici, gibonii, se deosebesc de maimuțele antropoide mari (gorile, cimpanzei, bonobo, orangutani și oameni) prin dimensiunile mai mici ale corpului, dimorfismul sexual redus și prin faptul că nu construiesc cuiburi. La prima vedere, datorită unor anumite detalii anatomice, par să se asemene mai mult cu maimuțele neantropoide, dar ca și toate maimuțele antropoide gibonii nu au coadă.

Mod de viață
Cu ajutorul brațelor lungi gibonii stau atârnați și se deplasează legănându-se prin copacii din păduri. În timp ce se deplasează, își folosesc mișcarea oscilantă a corpului pentru a se împinge înainte.

Gibonii adulți trăiesc în perechi, împreună cu maximum patru pui. Femela naște un pui o dată la doi sau trei ani, iar acesta își va petrece urmatoarele doua-trei luni agățat de abdomenul mamei. Puiul începe să se deplaseze prin copaci folosindu-și brațele pe la șase luni, dar trebuie să exerseze destul de mult pentru a ajunge la fel de grațios ca părinții săi.

Gibonii se hrănesc cu muguri, frunze și fructe. Chiar și când stau nemișcați, atârnă în copaci folosind un braț sau ambele. Mănâncă, se odihnesc, se joacă, se îngrijesc și chiar se împerechează în timp ce stau atârnați.

Vezi și
 Hylobates albibarbis

Note

Legături externe

Hominoidea

Gibon


Manfred Günther (* 1950 in Frankfurt am Main) ist ein deutscher evangelischer Pfarrer i. R., Lyrik-Autor und Werbetexter aus Mücke (Hessen) im Vogelsbergkreis.

Leben

Manfred Günther machte nach dem Abitur eine Werbekaufmannslehre und arbeitete auch einige Jahre als Texter im Beruf. Dann studierte er Evangelische Theologie und engagierte sich 25 Jahre lang als Landpfarrer bis zu seiner vorzeitigen Pensionierung 2003.

Wirken

1979 wurde Günther der erste Pfarrer von Ilsdorf (Mücke), 1982 wurde offiziell seine Gemeinde "Groß Eichen und Ilsdorf" gegründet.

Manfred Günther wurde überregional bekannt, weil er eine Homepage namens "Predigt-Eichendorf" entwickelte, die inzwischen mehr als 1.000 Predigten (Predigtarchiv), mehrere hundert Andachten, Trauerpredigten, Psalmlieder und andere Themen enthält. Seine Webseite mit dem Untertitel "Ev. virt. Landgemeinde Eichendorf" nennt er sein "Gästehaus". Die Homepage enthält auch ständig aktualisiert Hinweise auf die große Sammlung an aktuell-sozialpolitischen Gedichten in der Reimform Paarreim/Endreim unrein, stumpf, oft assonant und zeigt weitere Kuriositäten wie seine Scherz-"Beffchensammlung".

Die Gedichte des Pfarrers erscheinen vorab immer wöchentlich als Kolumne in der Alsfelder Allgemeinen Zeitung. Manfred Günther trägt sie anlässlich zahlreicher Lesungen auch in Platt vor. Alle Einnahmen aus der Autorentätigkeit spendet Günther Projekten wie "Neue Arbeit GmbH Vogelsberg" oder der "Grünberger Tafel".

Schriften (Auswahl)

 Was so ein braver Pfarrersmann in Vogelsberg erleben kann.
 Ein Christ, der in den Spiegel blickt …, Brühl, Gießen 1989, ISBN 3-922300-37-5
 Näher als du denkst. 17 Geschichten
 Stimmt an für Gott ein Lied (60 Lieder), o. O., o. J.
 Am siebten Tag ein Lachen, (365 Gedichte) Winter, Heuchelheim [1995], ISBN 3-926923-19-9
 Am siebten Tag ein Singen, (52 Lieder) Heuchelheim.
 Ein Christ mit Namen Pfarrer Schein, 110 "Ein Christ…"-Gedichte; Vogelsberg 2005
 Neues von Pfarrer Schein.
 Nur wenig übertrieben, Heuchelheim 2008.
 In Eichendorf bei Pfarrer Schein.
 Längs und quer zur Zeit, Grünberg 2011
 50 persönliche Predigten zur festlichen Hälfte des Kirchenjahres. Fromm 2011, ISBN 384 1600506

Weblinks

 Günthers Webseite Evangelische virtuelle Landgemeinde Eichendorf
 Die Predigtdatenbank, Abschnitt Einträge des Pfarrers M. G.

Einzelnachweise

Evangelischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Evangelischer Geistlicher (21. Jahrhundert)
Autor
Geboren 1950
Deutscher
Mann

Manfred Günther (Pfarrer)


Kulturno-povijesna cjelina grada Svetog Križa Začretja, kompleks zgrada u općini Sveti Križ Začretje, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Sv. Križ Začretje ima karakter naselja nastaloga na akropolnoj poziciji platoa brda, formiranoga kao srednjovjekovno tržno naselje oko ulice - trga s orijentacijom prema župnoj crkvi. Krajem 18. stoljeća definiran je barokni pravokutni trg s prostorno - vizualnim dominantama dvorca i crkve na kraćim stranama i samostojećim baroknim katnicama na užim stranama. Središte naselja je zadržalo rahlu strukturu samostojećih objekata sa zbijenom gradnjom 19. stoljeća uz pročelje crkve.

Zaštita
Pod oznakom Z-6747 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravnog statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kulturno-povijesna cjelina".

Izvori

Zaštićene urbane cjeline u Krapinsko-zagorskoj županiji

Kulturno-povijesna cjelina Svetog Križa Začretja


Marco Cappato (* 25. Mai 1971 in Mailand) ist ein italienischer Politiker (Radicali Italiani). Er war 1999–2004 und 2006–09 Mitglied des Europäischen Parlaments.

Leben und politische Karriere
Cappato wuchs in Monza auf, legte 1989 das humanistische Abitur ab und absolvierte bis 1994 ein Studium der Wirtschaftswissenschaften an der Università Bocconi in Mailand. Er arbeitete danach als Verantwortlicher für Kommunikation in einer Fabrik.

Cappato trat 1991 der Transnationalen Radikalen Partei (TRP) bei, die zwei Jahre zuvor aus dem italienischen Partito Radicale hervorgegangen war, und wurde 1994 Sekretär der Bewegung Club Pannella Riformatori, die die Aktivitäten der TRP in Italien koordinierte. Ab 1995 war er Bediensteter auf Zeit in der Fraktion der Radikalen Europäischen Allianz im Europäischen Parlament, ab 1996 Schatzmeister der Koordinierungsstelle für die Aufhebung des Drogenverbots sowie 1997/98 Vertreter der TRP bei der UNO in New York. Von 1999 bis 2001 war er Koordinator des Comitato dei Radicali per la rivoluzione liberale e gli Stati Uniti d'Europa (Komitee der Radikalen für die liberale Revolution und die Vereinigten Staaten von Europa), aus dem 2001 die Partei Radicali Italiani hervorging.

Von 1999 bis 2004 und von 2006 bis 2009 war er als Vertreter der Lista Emma Bonino (Radicali Italiani) Mitglied des Europäischen Parlaments. Dort gehörte er 1999–2001 der Technischen Fraktion der unabhängigen Abgeordneten an, anschließend war er fraktionslos. Die Brüsseler Wochenzeitung European Voice wählte Cappato 2002 zum Europäer des Jahres. Im selben Jahr wurde er – gemeinsam mit seinem britischen Parlamentskollegen Chris Davies – in Manchester wegen zivilen Ungehorsams gegen die Drogenverbotsgesetze festgenommen und vier Tage lang inhaftiert. In seiner zweiten Legislaturperiode rückte er für Emma Bonino nach, die in Italien Ministerin wurde. Anschließend war er Mitglied der liberalen ALDE-Fraktion, 2007–09 gehörte er auch deren Vorstand an. Er war stellvertretender Vorsitzender der Delegation für die Beziehungen zu den Maschrik-Ländern, außerdem Mitglied im Ausschuss für auswärtige Angelegenheiten und im Unterausschusses für Menschenrechte.

Von 2004 bis 2011 war Cappato Sekretär der von seinem an ALS erkrankten Parteikollegen Luca Coscioni gegründeten Associazione Luca Coscioni für die Freiheit der wissenschaftlichen Forschung, die sich u. a. für die Liberalisierung der Forschung an embryonalen Stammzellen einsetzt. Seit 2011 ist er Schatzmeister dieser Organisation. Im selben Jahr wurde Cappato in den Stadtrat von Mailand gewählt, 2014–16 gehörte er auch dem Parlament der Metropolitanstadt Mailand (bestehend aus Stadt und Umland) an.

Im Februar 2017 begleitete Cappato den nach einem Autounfall bis zum Hals gelähmten DJ Fabo zum Schweizer Verein Dignitas  nach Pfäffikon ZH, wo DJ Fabo in den Freitod begleitet wurde. Cappato zeigte sich anschließend an seine Rückkehr nach Italien bei den Strafverfolgungsbehörden in Mailand selbst an, gegen Art. 580 des italienischen Strafgesetzbuches (StGB) verstoßen zu haben. Das Mailänder Geschworenengericht setzte das Verfahren aus und legte die Frage, ob Art. 580 StGB noch als verfassungsmäßig betrachtet werden dürfe, dem italienischen Verfassungsgerichtshof vor. Dieser beschloss im Oktober 2018, dem italienischen Parlament Gelegenheit zu bieten, den angefochtenen Artikel 580 StGB so zu verbessern, dass heute grundsätzlich anerkannte Interessen Einzelner besser berücksichtigt werden. Die Verkündung des Urteils setzte es auf den 25. September 2019 an, am 23. Dezember 2019 wurde er freigesprochen. Dies sorgte für erheblichen Wirbel in Italien, wo Sterbehilfe politisch noch immer umstritten ist.

Im Januar 2019 bewarb sich Cappato um den Vorsitz der neuen Partei +Europa, der sich die Radicali Italiani angeschlossen haben, unterlag jedoch mit 30,2 % gegen Benedetto Della Vedova.

Weblinks

 https://www.marcocappato.it/ – Offizielle Webseite (it)

Einzelnachweise

Mitglied des Europäischen Parlaments für Italien
Mitglied der Radicali Italiani
Person (Mailand)
Politiker (21. Jahrhundert)
Italiener
Geboren 1971
Mann

Marco Cappato


Feeding Frenzy 2: Shipwreck Showdown, Amerikalı geliştirici Sprout Games tarafından deniz gıda zincirini içeren arcade tarzı bir video oyunudur. 2004 yılında çıkan Feeding Frenzy oyununun devamı niteliğindedir. Oyun 6 Şubat 2006'da PopCap Games tarafından geliştirilmiş ve yayınlanmıştır. Ayrıca Zuma ile birlikte Bejeweled 3'ün PlayStation 3 perakende sürümünde yer almaktadır.

Oyunun resmi sitesinde tanıtımı şöyle yapılmaktadır:

Sualtının eşsiz güzelliği, yeni ve canlı renkteki balıklar, toplam 60 bölüm ve geliştirilmiş grafikler. Balık yemek orijinal Feeding Frenzy oyunundan sonra hiç bu kadar zevkli olmamıştı.

Kendinizi Feeding Frenzy'de bol hareketli denizaltı maceralarına hazırlayın:

 Cıvıl cıvıl tam 60 bölüm ve 2 oyun modu.
 Yeni renkli balıklar ve deniz canlıları
 Oyunla bütünleşik sesler ve oyunun içine çeken müzikler
 Mega güçler: Shrink Shrooms, Looney Lures ve daha fazlası
 Karanlık okyanuslarda aydınlatıcı objeleri alarak yolunuzu bulmaya çalışın
 Denizin dışına zıplayın ve havadaki böcekleri kapmaya çalışın!

Dış bağlantılar

PopCap Games

2006 video oyunları
Microsoft Windows oyunları
PlayStation Network oyunları
Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilen video oyunları
PlayStation 3 oyunları

Feeding Frenzy 2


Goëtie oder Goetia ist eine altgriechische Bezeichnung für magische Praktiken, die als unnatürlich, verboten oder teuflisch angesehen und der Theurgie gegenübergestellt werden. Der Begriff war bis in die Neuzeit in Benutzung und wurde insbesondere im Zusammenhang mit der Schrift Ars Goetia bekannt.

Herkunft und antike Nutzung des Begriffs
Das Wort Goëtie leitet sich vom altgriechischen góes ( Zauberer, Betrüger) bzw. von goetéia ( Zauberei, Gaukelei, Betrügerei) ab. Anders als der ambivalente mágos, der sowohl ein Weiser aus dem Morgenland als auch ein Zauberer und Betrüger sein konnte, war der góes schon früh negativ besetzt. Ursprünglich ein professioneller Totenkläger (daher auch die andere Bedeutung von góes als Weinender, Klagender) wandelte sich die Bedeutung von der Totenklage zur Anrufung von Toten, um diese beispielsweise daran zu hindern, den Lebenden zu schaden, und dann zur Totenbeschwörung, also nekromantischen Praktiken, die Tote bei Verfluchungen und Bindezaubern etwa mittels Fluchtafeln (defixiones) dienstbar machten.

Die Philosophen des Neuplatonismus legten betonten die Trennung zwischen Theurgie und Goëtie. Iamblichos von Chalkis beispielsweise betonte, man solle "keineswegs die durch die goetischen Techniken hervorgebrachten Trugbilder mit der überaus klaren Schau der Götter" verwechseln. Während die Theurgie mit guten Geistwesen arbeitet, werden bei der Goëtie böse Geister beschworen; die Theurgie wird dabei als höhere und die Goëtie als niedere Form der Magie bewertet.

Gegner der Magie wie Augustinus von Hippo neigen jedoch dazu, beide gleichermaßen zu verteufeln, da sie "beide in die betrügerischen Gebräuche der fälschlich Engel genannten Dämonen verstrickt" seien; für sie unterscheiden sich Theurgie und Goetie nur durch ihre Benennung.

Neuzeitliche Begriffsgeschichte
Der Begriff Goëtie wurde bis in die Neuzeit für Dämonenbeschwörung und als besonders verwerflich angesehene Magie angewandt, wird jedoch unterschiedlich definiert: Hans Biedermann zufolge bezeichnet er "vorwiegend die Nekromantie oder Totenbeschwörung, daneben auch im allgemeineren Sinne die Beschwörung dämonischer Wesen mit Hilfe 'blasphemischer' Riten", während Heinrich Cornelius Agrippa von Nettesheim die Zeremonialmagie in Goëtie und Nekromantie untergliedert und Auguste Debay Goëtie und schwarze Magie gleichsetzt. Georg Pictorius ordnet der Goëtie wiederum unter anderem die Totenbeschwörung, die Anthropomantie, bei der die Zukunft aus den Eingeweiden geopferter Menschen gelesen wird, die Leconomantie (Bezwingen eines Dämons mit exorziertem Wasser) und "Weissagung aus dem Beben, Senken oder Klaffen der Erde" (Geomantie), dem Feuer (Pyromantie), der Luft (Aeromantie), den Linien der Hand (Chiromantie) oder dem Flug der Vögel (Auspizien) zu.

Einzelnachweise

Dämonologie
Magie
Neuplatonismus
Religion (Spätantike)

Goëtie


was a town located in Nishikasugai District, Aichi Prefecture, Japan.

As of 2003, the town has an estimated population of 43,299 and a density of 5,160.79 persons per km². The total area is 8.39 km².

On March 20, 2006, Shikatsu, along with the town of Nishiharu (also Nishikasugai District), was merged to create the city of Kitanagoya.

External links
 Kitanagoya official website

Dissolved municipalities of Aichi Prefecture
Kitanagoya, Aichi

Shikatsu, Aichi


වෙළෙඳ සුළං  හෝ නැගෙනහිර සුළං  යනු ස්ථාවර ලෙසින් නැගෙනහිර-සිට-බටහිර දෙසට  පැතිර පවත්නා පෘථිවියෙහි නිරක්ෂීය ප්‍රදේශයෙහි හමන සුළං වෙති.

වෙළෙඳ සුළං


Derivasyon tesisleri su yapılarında, suyu bir yerden başka bir yere taşımak için kullanılan; tünel ya da açık kanal şeklindeki yapılardır.

Baraj yapımı esnasında suyun inşaat alanından uzaklaştırılması için gerekli tesislerdir.

Derivasyon


An Brachiaria lindiensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Pilg., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Clayton. An Brachiaria lindiensis in nahilalakip ha genus nga Brachiaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Brachiaria

Brachiaria lindiensis


Einen Vizegouverneur () haben in den Vereinigten Staaten 45 der 50 Bundesstaaten, sowie vier Außengebiete. Der Vizegouverneur eines jeweiligen Staates ist Stellvertreter des Gouverneurs. Scheidet dieser vorzeitig aus dem Amt aus, so wird der Vizegouverneur neuer Gouverneur. Bei vorübergehender Abwesenheit des Gouverneurs kann der Vizegouverneur zeitweise dessen Aufgaben geschäftsführend wahrnehmen. In vielen Staaten steht der Vizegouverneur außerdem kraft seines Amtes dem jeweiligen Staatssenat als dessen Präsident vor.

Geschichte
Vor der Unabhängigkeit verfügte jede der Dreizehn Kolonien über einen Vizegouverneur. Der Hauptunterschied zum Gouverneur bestand darin, dass der Vizegouverneur zwingend seinen Wohnsitz in der jeweiligen Kolonie haben musste. Außerdem erhielt der Vizegouverneur seinen Lohn aus der Kasse der Kolonie, während der Gouverneur direkt von der britischen Krone bezahlt wurde. Nach der Unabhängigkeit der USA sowie der schrittweisen Aufnahme neuer Bundesstaaten erhielt der Vizegouverneursposten seinen heutigen Charakter. Allerdings haben auch viele Staaten das Amt erst später durch eine Verfassungsänderung eingeführt.

Amtsbeschreibung

Üblicherweise umfassen die Aufgaben des Vizegouverneurs drei wesentliche Punkte. Der Vizegouverneur eines jeweiligen US-Bundesstaates ist Vertreter des Gouverneurs. Stirbt der Gouverneur, tritt er zurück oder wird er des Amtes enthoben, so rückt der Vizegouverneur automatisch zum neuen Gouverneur auf. In den meisten Staaten, in denen das Amt existiert, rückt der Vizegouverneur vollständig in das Gouverneursamt auf, das heißt übernimmt den gesamten Posten vollumfänglich und nicht nur geschäftsführend. Er führt dabei die laufende Amtsperiode bis zu ihrem regulären Ende weiter. Nur in Massachusetts und New Jersey wird der Vizegouverneur nur geschäftsführender Gouverneur. In vielen Bundesstaaten besteht auch die Regelung, dass der Vizegouverneur die Aufgaben des Gouverneurs vorübergehend geschäftsführend wahrnimmt (als Acting Governor), insbesondere wenn sich der Gouverneur selbst außerhalb seines Staates aufhält.

In zahlreichen Bundesstaaten steht der jeweilige Vizegouverneur zudem dem Staatssenat als Senatspräsident vor, also einer der beiden Kammern der Legislative der Bundesstaaten. Dabei hat der Vizegouverneur formal kein Stimmrecht. Sollte jedoch ein Unentschieden entstehen, so ist der Vizegouverneur mit seinem Votum berechtigt, zu entscheiden. Diese Kompetenz lässt ihm auf Ebene der Bundesstaaten eine wichtige politische Bedeutung im Gesetzgebungsverfahren zukommen. Als Senatspräsident hat der Vizegouverneur auch das Recht die Tagungen zu leiten, dieses Recht nimmt er jedoch bei weitem nicht immer wahr. Jeder Staatssenat wählt stets einen Präsidenten pro tempore (Senatspräsident auf Zeit), der den Vizegouverneur während seiner Abwesenheit vertritt und meist die alltäglichen Geschäfte des jeweiligen Senats leitet. Die Vertretungsbefugnis des Präsidenten pro tempore umfasst allerdings lediglich den Vorsitz über die Parlamentskammer und nicht das Amt des Vizegouverneurs selbst. In vielen Staaten steht der Präsident pro tempore aber an dritter oder vierter Stelle in der Nachfolgeregelung für das Gouverneursamt (er rückt aber nicht zum Vizegouverneur auf, wenn in diesem Amt eine Vakanz entsteht, oder übernimmt weitere Aufgaben des Vizegouverneurs). Die Aufgabe des Senatsvorsitzes eines Vizegouverneurs ist angelehnt an die Rolle des amerikanischen Vizepräsidenten, der ebenfalls dem US-Senat vorsitzt und ebenso nur im Falle eines Patts ein Stimmrecht hat.

Vizegouverneure sind nicht zuletzt auch mit repräsentativen Aufgaben betraut. Darunter fallen die Repräsentation der Bundesstaatsregierung bei wichtigen Veranstaltungen oder seltener auch Besuchen in anderen Staaten.

Da in vielen Staaten die Zusammenstellung der Bundesstaatsregierung entweder dem Gouverneur obliegt oder hohe Beamte selbst gewählt sind, hängt die politische Bedeutung des Vizegouverneurs oft davon ab, ob und inwieweit ihn der Gouverneur in die Regierungsgeschäfte miteinbezieht. Die Stellung ist auch vom Bundesstaat abhängig, in Texas beispielsweise übt der Vizegouverneur durch den Vorsitz über den Haushaltsausschuss mehr Einfluss aus als in den meisten anderen Staaten. In manchen Staaten gilt das Amt (wie auch jenes des US-Vizepräsidenten) als unbedeutend, da dem Vizegouverneur im Gegensatz zu einem Minister kein spezielles Ressort zugeteilt ist. In Kalifornien wurde in der Öffentlichkeit einmal gescherzt, die Aufgabe des Vizegouverneurs sei es morgens aufzustehen, die Zeitung lesen und zu sehen, ob der Gouverneur gestorben ist, und wenn nicht, sich wieder schlafen zu legen.

Die fünf Staaten ohne Vizegouverneur sind Arizona, Maine, New Hampshire, Oregon und Wyoming. In diesen Staaten wird der Gouverneur durch den jeweiligen Senatspräsidenten (Maine, New Hampshire) oder Innenminister (Secretary of State) vertreten. Der Staat New Jersey führte das Amt erst im Jahr 2010 ein, wobei jedoch der Vizegouverneur gleichzeitig einen Kabinettsposten oder ein vergleichbares Amt innehaben muss. In Alaska, Hawaii und Utah übernimmt der Vizegouverneur die Aufgaben des Secretary of State.

Wahl
In 18 Staaten wird der Vizegouverneur komplett unabhängig durch das Volk direkt gewählt, in zwei (Tennessee, West Virginia) wird er durch den Staatssenat des Bundesstaates bestimmt (Doppelfunktion als Senatspräsident) und in 25 Bundesstaaten wird er gemeinsam mit dem Gouverneur gewählt (auf einem sogenannten ticket, ähnlich wie beim US-Präsidenten und US-Vizepräsidenten). Hier werden die Anwärter auf den Posten des Vizegouverneurs auch als Running Mate bezeichnet. Bei einer separaten Wahl besteht daher die Möglichkeit, dass der Vizegouverneur einer anderen Partei als der Gouverneur angehört. Die Praxis, dass der Vizegouverneur in manchen Staaten separat gewählt wird, wurde dort bereits öffentlich zum Gegenstand von Diskussionen und auch von Kritik, so wie im Jahr 2011 bei den Budgetverhandlungen in Kalifornien.

Die Amtszeit aller Vizegouverneure außer dem von Vermont beträgt vier Jahre (Vermont nur zwei Jahre). In einigen Staaten existierten in der Vergangenheit zweijährige Amtszeiten für ihren jeweiligen Gouverneur und Vizegouverneur, doch haben viele Parlamente diese Regelungen durch eine Verfassungsänderung aufgehoben. Die Wahlen erfolgen immer per Direktwahl (unabhängig ob Vizegouverneur und Gouverneur zusammen gewählt werden), also nicht wie beim US-Präsidenten über ein Wahlmännersystem. Alle Gouverneurswahlen finden, wie in den gesamten USA, stets im November statt, meist parallel zu den Kongresswahlen und den Wahlen zu den jeweiligen Bundesstaatsparlamenten (die üblicherweise, außer in Nebraska, aus zwei Kammern bestehen) und zwar am Dienstag nach dem ersten Montag des Monats. Die Amtsübergabe erfolgt bis auf wenige Ausnahmen im darauf folgenden Januar, seltener schon im Dezember. Jedoch ist das Datum der Amtseinführung des Vizegouverneurs immer identisch mit jenem des Gouverneurs.

In manchen Staaten gibt es auch für Vizegouverneure Amtszeitbeschränkungen. Auch muss der Vizegouverneur häufig das 25., 30. oder 31. Lebensjahr erreicht haben, um wählbar zu sein. Hinzu kommt auch die US-Staatsbürgerschaft. Diese ist allerdings nicht von Geburt an notwendig. Allerdings wird oft eine Mindestlebensdauer im entsprechenden Bundesstaat vorausgesetzt.

Wegfall eines Vizegouverneurs

Scheidet der Vizegouverneur vor Ende seiner Amtszeit durch Tod, Rücktritt oder Amtsenthebung aus oder rückt er zum Gouverneur auf, so bleibt in den meisten Staaten das Amt bis zur nächsten Wahl vakant. In der Nachfolgeliste würde das dritthöchste Amt, entweder ein Minister, der Präsident pro tempore des Staatssenats oder auch der Vorsitzende der unteren Kammer (meist Repräsentantenhaus oder State Assembly) für den Fall, dass der Gouverneur ausscheiden oder amtsunfähig sein sollte, als nächstes zum amtierenden Gouverneur werden. Diese Personen rücken aber in der Zeit vor eines solchen eventuellen Ausfalls des Gouverneurs nicht zum Vizegouverneur auf oder übernehmen geschäftsführend dessen Aufgaben, sondern verbleiben in ihrem Amt. Es ist allerdings in manchen Bundesstaaten umstritten (in anderen geregelt), ob der Gouverneur dazu befugt ist, einen Vizegouverneur zu ernennen, wenn dieses Amt unbesetzt ist. Zu einer breiten Diskussion diesbezüglich kam es erstmals im Jahr 2009 im Bundesstaat New York, als Gouverneur David Paterson, der ein Jahr zuvor aus dem Amt des Vizegouverneurs seinem zurückgetretenen Vorgänger Eliot Spitzer ins Amt folgte, ohne konkret dafür vorgesehene Grundlage Richard Ravitch zum Vizegouverneur von New York ernannte. Die Ernennung wurde sowohl im Parlament des Staates als auch den US-Medien kontrovers diskutiert. Der Attorney General des Staates (und spätere Gouverneur) Andrew Cuomo äußerte Bedenken in Bezug auf Patersons Entscheidung und zweifelte die Verfassungsmäßigkeit der Ernennung an. Der Staatssenat war mehrere Wochen in zwei gleich große Lager gespalten, bis er schließlich mit einer Abstimmung von 32:30 Gouverneur Paterson zustimmte. Dieser argumentierte, der Gouverneur habe nach den Gesetzen des Staates New York das Recht, hohe Regierungsmitglieder zu ernennen. Patersons Entscheidung wurde später durch den Verfassungsgerichtshof des Staates New York als legitim bezeichnet. Ravitch wurde zuvor als Vizegouverneur vereidigt und übte das Amt bis zum Ende der Amtsperiode am 31. Dezember 2010 aus.

Siehe auch
 Gouverneur (Vereinigte Staaten)
 Vizegouverneur
 Senatspräsident

Literatur
 Christoph M. Haas, Wolfgang Jäger: Regierungssystem der USA: Lehr- und Handbuch, Oldenbourg Wissenschaftsverlag, 2007 ISBN 978-3-486-58438-7
 Karl-Heinz Röder: Das politische System der USA. Geschichte und Gegenwart, Pahl-Rugenstein 1990, ISBN 978-3-7609-1139-7

Einzelnachweise

Vizegouverneur (Vereinigte Staaten)


Ruská este o comună slovacă, aflată în districtul Michalovce din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 608 locuitori.

Istoric
Localitatea Ruská este atestată documentar din 1195.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Ruská


(117582) Kenjikawai est un astéroïde de la ceinture principale.

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des planètes mineures (111001-112000)
 Ceinture d'astéroïdes

Lien externe

Références

Planète mineure découverte en 2005
Planète mineure prédécouverte en 1991
Astéroïde de la ceinture principale
Objet céleste découvert par Roy Tucker
Objet céleste découvert à l'observatoire Goodricke-Pigott
kenjik

(117582) Kenjikawai


, ölüm tanrısı (tanrıları) anlamına gelen Japonca bir kelimedir. Ölüm meleği figürünün Meiji döneminde Japonlar tarafından kültürlerine ve dinine kabul edilmiş halidir.

Şinigami kavramı bugün orijinal Japon kurgularında sıkça görülür.

Japon inancında Şinigami

Budizmde ölümle ilgili Mrtyu-mara bulunur. İnsanları ölmeyi isteten iblistir ve onun tarafından ele geçirilirse kişi şok içinde aniden intihar etmek ister, ki bu da bazen "şinigami" olarak açıklanır. Ayrıca Yogacara hakkında bir yazı olan Yogacarabhumi-sastra'dabir iblisin insanların ölüm zamanına karar verdiği yazar. Diyu'nun(yerelaltı dünyasının)  kralı Yama, oni gibi (öküz başlı ve at suratlı) şinigami olarak değerlendirilirler.

Şinto'da ve Japon mitolojisi'nde, İzanami insanlara ölümü verir, yani İzanami bazen şinigami olarak görülür.
Yine de İzanami ve Yama batı mitolojisindeki ölüm tanrılarından farklı düşünülürler, ve  Ateizm'in Budizmde konumlanışından ötürü başlamak için ölü tanrılar konsepti bulunmadığı görülür. Japon budist inancında kijib ve onryō insan yaşamlarını alır, "ölü tanrı" olmadığı düşüncesi insanları ölüler dünyasına taşır.

Bleach

Şinigami, Bleach adlı mangada yer alan kurgusal bir gruptur. Saf ruhturlar, vücutları ektoplazmadan (reişi) oluşmuştur. Ruhani varlıkların farkında olmayan insanlar tarafında görülemezler, duyulamazlar veya herhangi bir şekilde fark edilemezler fakat bir fiziksel cismi hareket ettirirlerse anlaşılabilirler. Ruh Cemiyeti'nde (Soul Society) yaşamaktadırlar, fakat insan dünyasına gidip gelebilirler. Ancak insan dünyasına gidişler sınırlıdır ve izlenmektedir. Gereğinden fazla insan dünyasında durmaları yasaktır. Bir şinigaminin görevi ruh toplumuna artılar kazandırmak ve kötü ruhların (hollow) ruhlarını temizlemektir. Serinin ileriki bölümlerinde, daha fazla ayrıntı verilmektedir, iki dünya arasındaki ruh akışınıda yönetmekle sorumludurlar.

Death Note

Death Note adlı anime ve manga serisinde de şinigami kavramı kullanılmıştır. Death Note serisine göre şinigamilerin birden çok özellikleri vardır: Cesetsi bir görüneme sahip olan şinigamiler Death Note (Ölüm Defteri) denilen bir deftere sahiptirler ve bu deftere insanların isimlerini yazarak onları öldürebilirler. Ayrıca şinigamiler insanların kalan yaşamlarını kafalarını üzerinde numaralar halinde görebilirler ve defteri kullanabilen insanlardan farklı olarak öldürdükleri kişinin kalan hayatı onların yaşam süresine eklenir. Defterin sahibi olan kişi şinigamiyle bir anlaşma yaparak kalan hayatının yarısı karşılığında şinigami gözüne sahip olup gördüğü her insanın ismini ve kalan hayat süresini görebilir. Eğer bir şinigami defterini dünyaya düşürürse, defter bulan insanın olur ve defteri başkasına devrederse onunla ilgili her şeyi unutur. Sadece deftere dokunan insanlar şinigamiyi görebilirler. Ayrıca defteri kullanan kişi cennete veya cehenneme gidemez.

Şinigamilerin var olma sebepleri bilinmemekle birlikte, ölmemek için insanların isimlerini defterlerine yazdıkları ve bunu yaparak yıllarca kendi boyutlarında vakit geçirdikleri bilinmektedir. Onları öldürmenin tek yolu, şinigami tanrısı tarafından kutsal kabul edilebilecek bir hata yapmaktır. Seri içerisinde bunun ilk görülüşü bir şinigaminin bir insana aşık olması sonrası o insanın ömrünü uzatmasıyla olmuştur.

Full Moon wo Sagashite
Full Moon wo Sagaşite'de şinigamiler, ölmesi gereken kişi zamanında ölüyor mu, başka durumlardan, olaylardan etkilenip kaderinde belirlendiğinden daha önce veya daha sonra mı ölüyor diye kontrol ederler. Bu şinigamiler yaşarlarken intihar etmiş insanlardır ve şimdi ceza olarak ruhları toplamaktadırlar. Eğer birisi tam şinigami olamadan geçmişini hatırlarsa kaybolur ve hayalete dönüşür.

Kaynakça

Japon tanrıları
Şinto kamileri
Ölüm tanrıları
Ölüm kişiselleştirmeleri

Şinigami


John Francis Spellar (born 5 August 1947) is a British politician who has served as Member of Parliament (MP) for Warley, formerly Warley West, since 1992. A member of the Labour Party, he previously represented Birmingham Northfield from 1982 to 1983. He served as a minister in numerous departments between 1997 and 2005 and later served as Comptroller of the Household in the Whips' Office between 2008 and 2010. After Labour entered opposition, he served as a shadow Foreign Office minister from 2010 to 2015.

Early life
Spellar was born in Bromley and educated at Dulwich College and St Edmund Hall, Oxford. He was Chairman of the Oxford University Labour Club in 1967.

Spellar was the Political Officer of the Electrical, Electronic, Telecommunications and Plumbing Union (EETPU) from 1969 to 1992, and was a speech-writer for general secretaries Frank Chapple and Eric Hammond. As a young union officer he attended, along with John Golding and Roger Godsiff, the St Ermin's group of senior trade union leaders who organised to prevent the Bennite left taking over the party in the years 1981–1987.

He was a councillor in the London Borough of Bromley between 1970 and 1974.

Parliamentary career
Spellar stood for the constituency of Bromley at the 1970 general election as Labour's youngest candidate.

He was first elected to the House of Commons in the 1982 Birmingham Northfield by-election but lost at the 1983 General Election to the Conservative candidate, Roger King. At the 1987 general election he stood again for the same seat but was again unsuccessful against Roger King. Spellar returned to the House of Commons in the 1992 general election becoming the MP for Warley West with a majority of 5,472, and was appointed an opposition whip. Following a period as opposition spokesman for Northern Ireland in 1994, he was moved to shadow Defence minister in 1995.

In 1997, Warley West was abolished and Spellar was selected to stand for Warley, which he won in that year with a majority of 15,451.

When Tony Blair formed his government in 1997, Spellar was appointed Parliamentary Under-Secretary of State at the Ministry of Defence, being promoted to become Minister of State for the Armed Forces in 1999. In 2001, he was appointed to the Privy Council, as Minister of State for Transport in the Department for Transport, Local Government and the Regions with rights to attend Cabinet. After the 2002 reshuffle, he became Minister of State at the Department for Transport, and moved to the Northern Ireland Office in 2003. He was banned from the offices of both the Mayor of Derry and the Mayor of Belfast during that year, because he supported the reinstatement to the British Army of convicted murderers Mark Wright and James Fisher of the Scots Guards. He left the front benches in 2005, but in 2008, he rejoined the government as a whip (Comptroller of the Household) and served until Labour entered opposition in May 2010.

In November 2015, he suggested on BBC Radio 5 Live that his party leader Jeremy Corbyn should resign over the question of whether to conduct air strikes on ISIL in Syria, saying: "What we're seeing here is an attempted coup by Jeremy Corbyn and the people around him in the bunker trying to take over the party. It's unacceptable. How does Jeremy Corbyn and his tiny band of Trots in the bunker think they've got the unique view on it all? If anyone should resign after this incident, it should be Jeremy Corbyn." He supported Owen Smith in the 2016 Labour leadership election.

Spellar is a vice-chair of Labour Friends of Israel. He is a Director of the centre-left Labour grouping, Labour First and also of the Henry Jackson Society Advisory Council.

In June 2016, Spellar raised a formal objection to a parliamentary order creating the West Midlands Combined Authority, delaying its creation, because its size had been increased since its proposal and Spellar believed its funding was not clear.

Spellar supported continued membership of the European Union in the 2016 Brexit referendum.

In March 2019, Spellar was the only Labour MP to vote against allowing compulsory LGBT education in schools, prompting criticism from the Liberal Democrats and LGBT Labour. He apologised two weeks later, highlighting the fact that he had made a mistake and was misguided.

In July 2021, he introduced a private Members Bill to recognise the Armenian genocide.

Spellar is a supporter of domestic vaccine passports during the COVID-19 pandemic and criticised the decision to hold a review into the possibility of adopting them, stating that this shows "no sense of urgency".

Personal life
Spellar was married to dentist Anne Wilmot from 1981 until her death in 2003. They had a daughter.

References

External links

John Spellar official site

|-

|-

|-

|-

|-

1947 births
Living people
Alumni of St Edmund Hall, Oxford
Councillors in the London Borough of Bromley
Electrical, Electronic, Telecommunications and Plumbing Union-sponsored MPs
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
Labour Friends of Israel
Members of the Privy Council of the United Kingdom
Northern Ireland Office junior ministers
People educated at Dulwich College
People from Bromley
UK MPs 1979–1983
UK MPs 1992–1997
UK MPs 1997–2001
UK MPs 2001–2005
UK MPs 2005–2010
UK MPs 2010–2015
UK MPs 2015–2017
UK MPs 2017–2019
UK MPs 2019–present

John Spellar


Svigerinde er betegnelsen for en kvinde, der indtager en af følgende tre pladser i en familie:
 Ægtefælles søster
 Søskendes hustru
 Ægtefælles søskendes hustru

Se også
 Svoger

Kildeangivelser

Familierelationer

Svigerinde


Das Gebiet Schussenbecken und Schmalegger Tobel war ein durch das Regierungspräsidium Tübingen nach der Richtlinie 92/43/EWG (Fauna-Flora-Habitat-Richtlinie) ausgewiesenes Schutzgebiet (SG-Nummer DE-8323341) im Südosten von Baden-Württemberg. Es wurde 2015 in das FFH-Gebiet Schussenbecken mit Tobelwäldern südlich Blitzenreute integriert.

Lage
Das rund 908 Hektar (ha) große Schutzgebiet Schussenbecken und Schmalegger Tobel gehörte naturräumlich zum Bodenseebecken und Oberschwäbischen Hügelland. Seine Teilflächen lagen auf einer Höhe von 398 bis  und erstreckten sich zu 23 Prozent (= 208,1 ha) im Bodenseekreis (Eriskirch, Friedrichshafen, Meckenbeuren, Tettnang) sowie zu 77 Prozent (= 696,7 ha) im Landkreis Ravensburg (Baienfurt, Baindt, Berg, Fronreute, Horgenzell, Ravensburg, Weingarten, Wolpertswende).

Im Wesentlichen umfassten die Teilflächen das Tal der Schussen zwischen Mochenwangen in Norden und ihrer Mündung in den Bodensee zwischen Eriskirch und Langenargen, ihre Zuflüsse wie Eltishofer Ach, Güllenbach, Schwalbenbach, Schwarzach und Wolfegger Ach und den Schmalegger Tobel.

Schutzzweck
Wesentlicher Schutzzweck war die Erhaltung des zusammenhängenden Fließgewässersystems mit Gräben, naturnahen und ausgebauten Bächen, naturnahen und ausgebauten Flussabschnitten, zwei Waldgebieten mit Buchenwald, Hangmischwald und ehemaligem Hartholzauenwald, sowie Stillgewässern und Niedermoorkomplexen.

Lebensräume
Die Vielfalt von Lebensraumtypen, mit in weiten Bereichen naturnahen Wäldern und mageren Flachland-Mähwiesen zeichnet sich hauptsächlich durch folgende Lebensräume aus: feuchtes und mesophiles Grünland (32 %), Mischwald (23 %) und Laubwald (17 %).

Zusammenhängende Schutzgebiete
Folgende elf Schutzgebiete waren Bestandteil des FFH-Gebiets:

Flora und Fauna

Flora
Pflanzen, die im Anhang II der Richtlinie 92/43/EWG aufgeführt sind:
 Firnisglänzendes Sichelmoos (Hamatocaulis vernicosus)
 Gelber Frauenschuh (Cypripedium calceolus), auch Marienfrauenschuh; eine der prächtigsten wildwachsenden Orchideen (Orchidaceae) Europas
 Grünes Besenmoos (Dicranum viride)
 Sumpf-Glanzkraut (Liparis loeselii); auch eine streng geschützte Pflanzenart aus der Familie der Orchideen

Fauna
Tierarten, die im Anhang II der Richtlinie 92/43/EWG aufgeführt sind:
 Wirbellose
 Bachmuschel, auch Gemeine - oder Kleine Flussmuschel (Unio crassus); eine im Süßwasser, selten auch im Brackwasser lebende Muschel
 Grüne Flussjungfer (Ophiogomphus cecilia); eine Libellenart aus der Familie der Flussjungfern (Gomphidae), die zu den Großlibellen (Anisoptera) gehören
 Helm-Azurjungfer (Coenagrion mercuriale); eine Libellenart aus der Familie der Schlanklibellen (Coenagrionidae)
 Fische
 Groppe (Cottus gobio); ein kleiner Süßwasserfisch aus der Familie der Groppen (Cottidae)
 Strömer (Leuciscus souffia); eine zu den Karpfenfischen gehörende Fischart
 Säugetiere
 Bechsteinfledermaus (Myotis bechsteinii); eine Fledermausart, die zur Familie der Glattnasen (Vespertilionidae) gehört

Siehe auch
 Liste der Schutzgebiete in Tettnang
 Liste der Schutzgebiete im Bodenseekreis

Weblinks
 Steckbrief des Schutzgebiets (PDF; 135 kB) bei der Landesanstalt für Umwelt, Messungen und Naturschutz Baden-Württemberg (LUBW): Standard-Datenbogen des Schutzgebiets
 Weblink (PDF; 6,3 MB) der LUBW und des Instituts für Seenforschung: Die Natur der Schussen – Bilanz der Belastung eines Bodenseezuflusses. 1. Auflage, Juni 2010
 Klimadaten und Szenarien für das Schutzgebiet vom Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung (PIK)

Einzelnachweise

Ehemaliges FFH-Gebiet in Baden-Württemberg
Schussen

Schussenbecken und Schmalegger Tobel


is a railway station in Tokyo, Japan, operated by the East Japan Railway Company (JR East) and Tokyo subway operator Tokyo Metro.

Lines
Ochanomizu Station is serviced by the following lines:

Chūō Main Line (including Chūō Line and Chūō-Sōbu Line)
Sōbu Main Line (including Chūō-Sōbu Line)

Passengers can also transfer to nearby Shin-ochanomizu Station on the Tokyo Metro Chiyoda Line.

Location
JR East's Ochanomizu station lies south of the Kanda River in Chiyoda ward. During the Edo period, the Kanda River was rerouted to pass through Ochanomizu, which was otherwise a highland between two valleys. Hijiribashi (聖橋, also known as Hijiri Bridge, Hijiribashi Bridge) crosses over the river near a station exit. The subway Marunouchi Line makes a short above-ground appearance as it passes over the river. Holy Resurrection Cathedral (Nicholai-dō) is easily accessible from the Hijiribashi Exit of this station. The Ochanomizu neighborhood is known for its many guitar and instrument shops.

The Tokyo Metro station is located in Bunkyō Ward, separate from the JR East station, and is served by the Marunouchi Line. The area is also served by the  at , which is connected to  on the .

JR East

The JR East portion of the station has two island platforms serving four tracks. Tracks 1 and 4 (the outer tracks) serve trains on the Chūō Line whilst tracks 2 and 3 are used by trains on the Chūō-Sōbu Line.

Platforms

There are two exits from Ochanomizu to street level. The larger of the two is the Ochanomizu-bashi exit on the western end of the station which features ticket vending machines, a JR reservation office, toilets, and lockers. The other is the Hijiri-bashi exit which only has ticket vending machines and toilets.

Tokyo Metro

The Tokyo Metro station consists of two side platforms serving two tracks.

Platforms

History
The JR East station opened on 31 December 1904. The Tokyo Metro station opened on 20 January 1954.

Passenger statistics
In fiscal 2013, the JR East station was used by 104,737 passengers daily (boarding passengers only), making it the 34th-busiest station operated by JR East. In fiscal 2013, the Tokyo Metro station was used by an average of 55,529 passengers per day (exiting and entering passengers), making it the 66th-busiest station operated by Tokyo Metro. The average daily passenger figures for each operator in previous years are as shown below.

 Note that JR East figures are for boarding passengers only.

Surrounding area
 Shin-Ochanomizu Station
 Akihabara
 Jinbōchō
 Kanda River
 Kanda Shrine
 Manseibashi
 Yasukuni-dōri

Connecting bus services
The Toei Bus operates local bus services from the following Ochanomizu Station bus stops.

Ochanomizu-ekimae (Ochanomizu Station)

No.1
 Cha 51: for Komagome-eki-minamiguchi (Komagome Station South Entrance)

No.2
 Cha 51: for Akihabara-ekimae (Akihabara Station)

No.3
 Higashi 43: for Tokyo-eki-Marunouchi-kitaguchi (Tokyo Station Marunouchi North Entrance)

No.4
 Higashi 43: for Arakawa-dote-sōshajō-mae (Arakawa Riverbank Depot) and Kōhoku-ekimae (Kōhoku Station)

Ochanomizu-ekimae (Higashi-guchi) (Ochanomizu Station (East Entrance))

No.5
 Gaku 07: for Tōdai-kōnai (The University of Tokyo Hongo Campus)

See also

 List of railway stations in Japan

References

External links

 JR East station information
 Tokyo Metro station information

Chūō-Sōbu Line
Sōbu Main Line
Chūō Main Line
Tokyo Metro Marunouchi Line
Stations of East Japan Railway Company
Stations of Tokyo Metro
Railway stations in Tokyo
Kanda, Tokyo
Railway stations in Japan opened in 1904

Ochanomizu Station


An Diuris palustris in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Diuris palustris in nahilalakip ha genus nga Diuris, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Diuris

Diuris palustris


OpenOffice.org යනු මෘදුකාංග කට්ටලයකි. මයික්‍රොසොෆ්ට් ආයතනයෙන් ඉදිරිපත් කළ මයික්‍රොසොෆ්ට් ඔෆිස්, IBM ආයතනය සතු Lotus Smartsuite . Core/Novel ආයතනය සතු Perfect Office යන මෘදුකාංග කට්ටල මෙන් ම මෘදුකාංග ගණනාවක් ඇති මෘදුකාංග කට්ටලයකි.

මෙම OpenOffice.org මෘදුකාංග කට්ටලයේ ප්‍රධාන වශයෙන් ලිපි ලේඛන සැකසීම සඳහා OpenOffice.org Writer යන මෘදුකාංගය ද, පැතුරුම්පත් සඳහා OpenOffice.org Calc යන මෘදුකාංගය ද, Presentation සඳහා OpenOffice.org Impress යන මෘදුකාංගයද දත්ත ගොනු සඳහා OpenOffice.org Base යන මෘදුකාංගය ද ඇත.

ඉතිහාසය

මෙය මුලින් ජර්මන් ආයතනයක් වූ StarDivision විසින් නිමිකාර මෘදුකාංගයක් ලෙස නිර්මාණය කරන ලදුව පසුව 1999 දී Sun Microsystems ආයතනය විසින් එහි ප්‍රභව කේතය (Source Code) මිලයට ගන්නා ලදී. එහි 5.2 වන සංස්කරණයෙහි ප්‍රභව කේතය ලොවට නොමිලේ ම ලබා ගත හැකි විය. 2000 වසරෙහි ජූලි 19 දින Sun Microsystems ආයතනය මෙම ප්‍රභව කේතය නොමිලේ ලොවට ඉදිරිපත් කළ අතර එම වසරේම ඔක්තෝබර් 13 වන දින OpenOffice නම් අළුත් ව්‍යාපෘතියේ වෙබ් අඩවිය ඇරඹිණ.

2003 වසර මුල දී දෙවන සංස්කරණයේ වැඩ ඇරඹුණු අතර එහි බීටා සංස්කරණය (Beta Version),  MicroSoft Office සමඟ වඩා හොඳ අන්තර්ප්‍රතිග්‍රහණයක් (interoperability) හා වැඩි පහසුකම් සහිතව වැඩි දියුණු කරන ලද වේගයකින් හා අඩු මතක භාවිත (Low Memory Usage) ද ඇතිව 2005 මාර්තු 4 වන දින ඉදිරිපත් වූ අතර එහි නිල සංස්කරණය වශයෙන් එම වසරේ ම ඔක්තෝබර්  20 දින නිකුත් කරන ලදී. ඊට සති අටකට පසු කුඩා දෝෂ නිවැරදි කරන ලද 2.0.1 සංස්කරණය නව පහසුකම් ද සහිතව නිකුත් කරන ලදී.

2.0.3 සංස්කරණය සමඟ ම එහි දෝෂ මඟ හැර නව පහසුකම් සහිතව සංස්කරණයක් ඒළි දැක්වීමේ කාලය මාස දහ අටේ සිට මාස 3කට අඩු විය. 2008 ඔක්තෝබර් මස VBA Macros වැනි නව පහසුකම් සහිත 3.0 සංස්කරණය ලොවට නිකුත් විය.

ලක්ෂණ

Open Office.org හි අරමුණ Microsoft Office හි වැඩ කරන විට ඇතිවන හැඟීම දෙන්නටයි. දැනටමත් Microsoft Office හි හා වෙනත් මෘදුකාංග බොහොමයක ඇති ඇති File Formats ගණනාවක් කියන්නටත් ලියන්නටත් Open Office.org වලට හැකියාවක් ඇත. Microsoft Office හි පැරණි සංස්කරණවලට අයත් ගොනු විවෘත කරන්නටත් එහි නව සංස්කරණවලට විවෘත කිරීමට නොහැකි පළුදු වූ ගොනු විවෘත කරන්නටත් Open Office.org වලට හැකි ය.

ගැලපෙන මෙහෙයුම් පද්ධති

FreeBSD: v3.1
Linux
OpenBSD
Solaris
Mac OS X 10.2: up to v1.1.2
Mac OS X 10.3: up to v2.1
Mac OS X 10.4–10.5 (PowerPC): up to v2.4.1 (v3.0 under test)
Mac OS X 10.4–10.5 (Intel): v3.1
Mac OS X 10.6: v3.1
Windows 95: up to v1.1.5
Windows 98–ME: up to v2.4.3
Windows 2000–Vista: v3.1
OS/2 and eComStation: up to v2.4.0 (v3.0 under test)

ආශ්‍රිත

වැඩිහමනත් කියවීම්

මෘදුකාංග

ඕපන්ඔෆිස්


Pangda (庞达 村) est un village construit et occupé par la Chine en territoire Bhoutanais sur le plateau de Doklam à l'est de la frontière triple entre l'Inde, le Bhoutan et la Chine. Le village est construit en 2020 à la suite de tensions frontalières avec l'Inde; des familles chinoises y sont installées la même année.

Histoire

Contexte initial (2017-2020)
En 2017, des escarmouches éclatent entre les forces indiennes et chinoises le long du plateau de Doklam après des tentatives chinoises de prolonger une route à travers le ruisseau Doka La et vers un poste frontière indien.

Après plusieurs pertes des deux côtés, l'Inde et la Chine retirent leurs forces le  vers les positions occupées avant la crise, mettant fin à l'impasse. Malgré la désescalade, les images satellites montrent que la Chine a continué à se développer et à renforcer sa présence dans la région contestée le long de la frontière.

Construction du village de Pangda (2020)
Des images satellites du  révèlent la présence d'un nouveau village sur les rives de la rivière Torsa. Les médias d'Etat chinois annoncent accidentellement la nouvelle de la construction du village en révélant la construction d'un « nouveau village tibétain » et annonçant que des habitants du village voisin de Shangdui dans le comté de Yadong y avaient emménagé dès septembre 2020.

Suites
En 2022, des images satellites de Maxar Technologies montrent que toutes les maisons du village semblent habitées (des voitures sont garées devant chaque maison) et qu'une « chaussée toutes saisons » pénètre 10 km à l'intérieur des frontières du Bhoutan le long des rives de la rivière Amo Chu.

Objectifs de la Chine
La construction du village s'accompagne de la création d'une importante route de 9 km dans la vallée de la rivière Torsa reliant le territoire chinois à la ligne de crête de Zompelri. Cette ligne forme un passage naturel offrant à la Chine la possibilité de prendre à revers la garnison de l'armée indienne située sur la frontière au niveau de Doka La, un point que la Chine a déjà tenté de s'approprier.

L'Inde voit également le renforcement de la présence chinoise à ses frontières comme une menace pesant sur le Corridor de Siliguri, zone stratégique clef reliant l'Inde du Nord-Est au reste du pays et qui n'est large par endroits que d'une cinquantaine de kilomètres. La forte implantation chinoise autour de la région faciliterait la prise de ce point clé par la Chine en cas de conflit ce qui lui offrirait de facto le contrôle de toute la région.

Géographie
Le village de Pangda est construit en territoire bhoutanais à environ 2,5 kilomètres de la frontière. Il est bâti directement sur les rives de la rivière Torsa. Il semble avoir été construit sur un banc de sable et est situé dans une vallée fluviale de l'Himalaya oriental. Une route mène hors du village et un petit mur de soutènement a été construit pour empêcher les inondations liées aux crues.

Démographie
Selon les médias d'état chinois, 27 ménages habitent dans le village représentant un total de 124 personnes.

Références

Articles connexes

 Politique étrangère de la république populaire de Chine
 Relations entre la Chine et l'Inde

Village en Chine
Village au Bhoutan

Pangda


Ribozomal RNA (rRNA), ribozomlarda bulunan bir RNA tipidir, ribozomun protein senteziyle ilişkili katalitik fonksiyonundan sorumludur. Ribozomal RNA'nın görevi, mRNA'daki bilginin translasyon süreci sırasında amino asit dizisine çevrilmesi için taşıyıcı RNA (tRNA) ile etkileşmek ve uzayan peptit zincirine amino asit takmaktır. Hücre sitoplazmasında serbest halde bulunan RNA'nın %80'i rRNA'dan oluşur.

Ribozomun yapısı ve rRNA
Ribozom iki alt birimden oluşur, bunların her biri rRNA ve proteinlerden meydana gelir. Mesajcı RNA (mRNA)'nın ribozom tarafından çevirisi sırasında mRNA bu iki altbirim arasında yer alır. Küçük altbirime iki tRNA bağlıdır, bunlardan birine uzamakta olan peptid zinciri bağlıdır, öbürüne ise bu zincirin ucuna eklenecek olan bir amino asit. Ribozom bu amino asidin peptid zincirine eklenme tepkimesini katalizler.

rRNA molekülleri sentezlenirken önce bir öncül RNA (prekürsör rRNA veya pre-rRNA) meydana gelir. Pre-rRNA sentezlendikten sonra, önce belli nükleotitlerdeki bazlar kimyasal değişimlere uğrar (bazı şeker gruplarının metillenmesi ve bazı uridinlerini psödouridine dönüşmesi gibi). Bunun ardından pre-rRNA kesilip kırpılarak üç farklı rRNA türü meydana getirir. Bu işlemler snoRNP'ler (İngilizce small nükleolar ribonucleolar particles; küçük nükleolar ribonükleolar tanecikler) tarafından gerçekleşir. SnoRNP'ler, snoRNA olarak adlandırılan kısa bir RNA molekülü ve sekiz-on proteinden oluşan birer kompleksdir; snoRNA, baz eşleşmesi yaparak rRNA üzerinde belli bir diziye bağlanır, böylece snoRNP'deki enzimlerin bu hedef diziye yönlenmesini sağlar. Bu enzimler rRNA'da kimyasal değişiklikler yapar ve onu keser.

rRNA belli bölgelerindeki nükleotit dizileri birbirini tümleyici olduğu için bunlar birbirleriyle baz eşleşmesi yaparak molekülün kendine has üç boyutlu bir şekle girmesini sağlarlar. Ribozomdaki proteinler rRNA'nın belli kısımlarını tanıyıp oralara bağlanır, ardından bu proteinler arasındaki etkileşimler rRNA'nın daha da katlanmasına neden olur ve sonunda ribozom meydana gelir. Pre-rRNA'nın transkripsiyonu, işlenmesi, rRNA'ların proteinlerle birleşerek ribozom altbirimlerini oluşturması çekirdekçikte meydana gelir.

rRNA'nın bazı kısımları ribozomda tRNA'nın bağlanma yerlerini (A-, P- ve E- konumları) oluşturur. Başka kısımları mRNA ile etkileşerek onun çeviriminin başlama yerini belirler. Ayrıca, rRNA, peptid bağının oluşumunu sağlayan peptidil transferaz adlı katalitik aktiviteden sorumludur. 23S rRNA molekülünün, yardımcı bir protein olmaksızın peptidil transferaz aktivitesine sahip olduğu gösterilmiştir.

Prokaryot ve ökaryotlar
Ribozomlar hem prokaryot hem de ökaryotlarda iki altbirimden oluşur. Bu altbirimler santrifüjleme sırasında hangi hızda sedimante oldukları ile ilişkili olarak adlandırılır (adlarındaki S, Svedberg birimine karşılık gelir). Tabloda parantez içindeki rakamlar, altbirimde bulunan rRNA moleküllerine aittir.

Not: Altbirimlerin S birimlerinin toplamı ribozomun S birimine eşit değildir, çünkü sedimantasyon hızı sadece kütle değil, taneciğin şekline de bağlıdır.
Ayrıca ribozomların oluşumunda birkaç proteinlerde yer alır. Ökaryotların ribozomal küçük altbirimi 33 protein ve büyük altbirimi ise 49 protein içermektedir.

Prokaryotlar
Prokaryotlarda 30S ribozomal altbirimde 16S ribozomal RNA bulunur. 50S ribozomal altbiriminde ise iki rRNA türü vardır, bunlar 5S ve 23S rRNA'lardır.

Bakterilerde 16S, 23S ve 5S rRNA genleri beraberce transkripsiyonu yapılan bir operon olarak organize olurlar. Genomda bu rRNA operonlarından birden fazla bulunabilir (örneğin, E. coli 'de yedi tane vardır).
Arkelerde de bir veya birden çok rRNA olabilir. 16S, 23S ve 5S rRNA'ları, öncül bir RNA transkriptinin (pre-rRNA) üç parçaya kesilip, bu parçaların da uçlarının kısaltılması sonucu meydana gelirler.

Ribozomlarda 16S rRNA'nın 3' ucu, mRNA'nın 5'ucunda bulunan Shine Dalgarno dizisine bağlanır.

Ökaryotlar

Ökaryotlarda küçük ribozomal altbirimde 18S bulunur, büyük altbirimde ise üç tane rRNA türü vardır: 5S, 5.8S ve 28S rRNA'lar.

Ökaryotlarda rRNA genlerinin pek çok kopyası vardır, bunlar art arda dizilmiş tekrarlar şeklinde olur.

Yukarıda belirtilen sitoplazmik ribozomlardaki rRNA tiplerine ek olarak hayvanlardaki mitokondri ribozomlarında da rRNA'lar (12S ve 16S) bulunur. Bitki mitokondrilerinde bu ikisine ek olarak bir de 5S rRNA vardır.

Ribozomal rRNA'lardan 28S, 5.8S ve 18S rRNA'lar, tek bir RNA molekülünün işlemden geçmesi sonucu oluşur. Memelilerde bu öncül rRNA (pre-rRNA) 45S büyüklüğündedir, bunun başından ve sonundan birer parça, iç kısmından da iki parça çıkınca kalan parçalar 28S, 5.8S ve 18S büyüklüğünde olur. Bu işlemden sonra 5.8S rRNA ve 28S rRNA birbirlerine hidrojen bağlarıyla bağlanırlar. 5S rRNA ayrı bir genden yazılır.

Büyümekte olan hücreler pek çok ribozoma gerek duyduklarından çok sayıda rRNA sentezlemek durumundadırlar. Bu yüzden genomda çok sayıda rRNA geni bulunur. 45S rDNA geni, her biri 30-40 tekrar oluşan (kromozom 13, 14, 15, 21 ve 22'de) beş küme halindedir. Bunların transkripsiyonu RNA polimeraz I tarafından yapılır. 5S rRNA'nın transkripsiyonu ise RNA polimeraz III tarafından yapılır. 5S rRNA, 200-300 gen tarafından kodlanır, bunlar da art arda dizilmiş tekrarlardan oluşur, bu tekrar kümelerinden en büyüğü kromozom 1q41-42'dedir. Kurbağa yumurtalarında gözlemlenmiş bir olgu, rRNA gen kopya sayısının diğer hücre tiplerinden birkaç bin katı daha çok olduğudur. Yumurta hücresinin büyüklüğü ve onun çok miktarda protein üretme gereğinden dolayı, genomdaki rRNA gen sayısının amplifikasyonunu sağlayan bir mekanizma mevcuttur.

28S, 5.8S ve 18S rRNA'ları çekirdekçikte sentezlenir, 5S rRNA'sı ise çekirdeğin farklı bir bölgesinde sentezlenir.

Ribozomlarda 18S rRNA'sının 3' ucu, mRNA'nın 5'ucu ile baz eşleşmesi yaparak mRNA'nın çevirisinin başlamasını sağlar.

Ribozom altbirimlerindeki RNA'nın üç boyutlu yapısı X-ışını kristalografisi ile çözülmüştür.  Bu RNA dört bölgeden oluşur, bunlar 5', merkez, 3' majür ve 3'minör bölgelerdir. 5' bölgenin yapısının modeli (500-800 nükleotitten oluşan) şekilde gösterilmiştir.  Ribozomda peptit bağının oluştuğu aktif merkez tamamen rRNA'dan oluşur.

Ribozomal RNA'nın işlevsel bölgelerinde (örneğin, peptidil transferaz veya altbirim arayüzünde) bulunan nükleozitlerin çoğu transkripsiyon sonrası değişime uğramıştır, muhtemelen bu değişimler ribozom fonksiyonu için önemlidir. rRNA'daki baz modifikasyonlarının meydana gelmesinden küçük nükleolar RNA'lar (snoRNA'lar) rol oynar, bunlar rRNA ile baz eşleşmesi yaparak modifikasyonu yapacak enzimleri pre-rRNA'nın uygun yerlerine yönlendirirler.

Translasyon
Translasyon, mRNA tarafından taşınan bilginin ribozomlarda proteine çevrilmesi sürecidir.  Prokaryotlarda 16s rRNA, mRNA'nın başlama kodonunun akış yukarısındaki bir dizi ile baz eşleşmesi yapar.

RNA'nın önemi
 rRNA klinik öneme sahip çeşitli antibiyotiklerin hedefidir: kloramfenikol, eritromisin, kasugamisin, mikrokoksin, paromomisin, risin, sarsin, spektinomisin, streptomisin ve tiostrepton.

 rRNA, tüm canlı tiplerinde en az farklılık gösteren gen grubudur. Bu yüzden rRNA kodlayıcı genlerinin (rDNA) dizileri o organizmanın taksonomik grubunu belirlemekte kullanılır.  Bu dizilerin analizi ile o organizmayla evrimsel olarak akraba olan diğer gruplar belirlenebilir ve türlerin ortak atalardan ayrışma hızları tahmin edilebilir. Bu amaçla binlerce organizmanın rRNA dizileri çözülmüştür ve bu bilgiler RDP-II ve SSU gibi özel veritabanlarında saklanır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ribosomal RNA
 Avrupa küçük ribozomal altbirim RNA veri tabanı
 SILVA Database Project (Ökaryotik ve 23S / 28S dahil)
 Ribosomal Database Project II
 16S rRNA, BioMineWiki
 Küçük ribozomal altbirim RNA'sı 5' domain bölgesi için Rfam sayfası

Protein biyosentezi
RNA

Ribozomal RNA


Uluderbent, Manisa ilinin Alaşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Yerleşimin adı, 1928 yılı kayıtlarında Derbent olarak geçmektedir. 17 Mayıs 1973'te Uluderbent adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Manisa il merkezine 120 km, Alaşehir ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Alaşehir'in mahalleleri

Uluderbent, Alaşehir


Linux (telaffuz: Lin-uks); Linux çekirdeğine dayalı, açık kaynak kodlu, Unix benzeri bir işletim sistemi ailesidir. GNU Genel Kamu Lisansı versiyon 2 ile sunulan ve Linux Vakfı çatısı altında geliştirilen bir özgür yazılım projesidir. Linux ismi ilk geliştiricisi olan Linus Torvalds tarafından 1991 yılında verilmiştir. Günümüzde süper bilgisayarlarda, akıllı cihazların ve internet altyapısında kullanılan cihazların işletim sistemlerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bunlardan en popüler olanı Google tarafından geliştirilen Android işletim sistemidir.

Ayrıca Linux ismi, bu çekirdek kullanılarak oluşturulan işletim sistemlerini genel anlamda tanımlamak için yaygın bir kısaltma olarak da kullanılmaktadır. Örneğin Linux çekirdeği ve GNU araçları bir araya getirilerek tam bir işletim sistemi olarak sunulduğunda GNU/Linux dağıtımı olarak adlandırılır, ancak konuşma dilinde kısaca Linux olarak ifade edilmektedir.

Linux kelimesinin bu iki farklı kullanımının yol açabileceği karışıklıktan kaçınmak için çekirdek yazılım hakkındaki teknik bilgiler Linux çekirdeği maddesinde, dağıtımlar hakkındaki bilgiler Linux dağıtımları maddesinde verilmiştir.

Tarihçe

Linux, 1991 yılında Linus Torvalds adlı bir Fin üniversite öğrencisi tarafından, daha eski işletim sistemlerinden birisi olan UNIX'in mimarisine ve POSIX standartlarına uygun şekilde sıfırdan yazılmaya başlanmıştır. Geliştirilmesinde Unix mimarisinden esinlenilmiş olmakla birlikte Linux içinde Unix'ten alınmış herhangi bir kod bulunmamaktadır. Geliştirilen bu yazılım, kullanıcı araçları olmayan sadece bir çekirdek yazılımıdır.

Linux'tan çok daha önce, 1984 yılında, yine UNIX mimarisiyle uyumlu yeni bir işletim sistemini özgür yazılım projesi olarak geliştirmek isteyen Richard Stallman MIT'deki görevinden ayrılmıştı. GNU Tasarısı adını verdiği işletim sistemi geliştirme projesi 1991 yılına gelindiğinde kullanıcı araçları hazır ancak çekirdek yazılımı eksik bir durumdaydı.

1992 yılında Linus Torvalds geliştirdiği bu çekirdek yazılımı daha çok geliştirici ve katkıcının desteğini alabilmek için özgür yazılım olarak GNU Genel Kamu Lisansı ile yayınlamaya karar verdi. Böylece bu iki proje (Linux çekirdeği ve GNU Tasarısı) birbirlerinin eksik taraflarını tamamlamış ve tam bir işletim sistemi olarak sunulabilir hale gelmiş oldu. Bu işletim sistemi 1994 yılında GNU bülteninde "Özgür UNIX Benzeri" olarak duyuruldu.

Linus Torvalds Linux'u geliştirme hikâyesini Yalnızca Eğlenmek İçin adlı eserinde anlatmıştır.

Özgür yazılım olmasının Linux'a etkisi
Özgür yazılımlar lisansları gereği yazılımın kopyalanabilmesi, kodlarının değiştirilebilmesi ve bu şekilde dağıtılabilmesini yasal olarak mümkün kılmaktadır, yazılımlar isteyen herkes tarafından paylaşılarak geliştirilebilmektedir. Bu nedenle Linux'un GNU Genel Kamu Lisansı'nı tercih etmesi Linux tarihindeki en önemli kırılma noktasıdır. Bu sayede Linux projesi Dünya genelinden pek çok gönüllü uzmanın katkısını almayı başarmıştır.

Richard Stallman tarafından başlatılan özgür yazılım hareketi de daha iyi bilinir olmuş ve başarısı kanıtlanmış bir geliştirme modeli olarak kabul görmüştür.

İnternet'in Linux'a etkisi
İnternet özgür yazılımların ihtiyacı olan, evrensel olarak birlikte yazılım geliştirebilme ortamını herkese sağlayan bir alan açmıştır. GNU/Linux projesi bu imkânı çok iyi değerlendirerek 90'lı yıllardan günümüze kadar Dünya çapındaki uzmanlardan katkı alarak gelişmiştir.

Özellikle Apache yazılımı rakiplerine göre internet sunucularının daha hızlı ve kararlı, maliyet açısından daha ucuz olmasını sağlamıştır. Bu durum 90'lı yılların sonlarından itibaren Linux sistemlerin ticari ve teknolojik olarak gelişmesine büyük katkı yapmıştır.

Ayrıca 2000'li yıllarda internetin evlere ve küçük işletmelere kadar yaygınlaşması çok geniş internet altyapısına ve çok farklı özellikteki ağ cihazlarına olan ihtiyacı arttırmıştır. GNU/Linux sisteminin cihaz üreticileri tarafından sınırsızca özelleştirilebilir olması ve ücretsiz sunulması bu üreticiler tarafından yaygın olarak tercih edilmesine neden olmuştur.

Dağıtımların ortaya çıkışı

Linux dağıtımı (ya da GNU/Linux dağıtımı); Linux çekirdeği, GNU araçları, bir görüntü sunucusu ve bir masaüstü ortamının bir araya gelmesiyle, bu birlikteliği sürdürülebilir şekilde yönetecek yapılandırma araçları ile oluşturulan tam bir işletim sistemidir.

1993 Yılında Patrick Volkerding, çeşitli ağ araçları, grafik arabirimi ve diğer araçları bir arada sunduğu bir GNU/Linux projesi başlatmıştır. Slackware adını verdiği proje ilk GNU/Linux dağıtımıdır. Aynı yıl benzer amaçlarla Ian Murdock tarafından Debian projesi duyurulmuştur. Debian dağıtımı hâlen yaygın kullanılan en eski dağıtım olma özelliği taşımaktadır. Bu konudaki ayrıntılı bilgilere Linux dağıtımları maddesinden ulaşılabilir.

GNU/Linux, gelişiminin ilk yıllarında çeşitli konferanslarda ve üniversite çevrelerinde disketlerle çoğaltılıp elden ele dağıtılmaktaydı. Dağıtım (distrubution) tanımına yol açan bu yöntem günümüzde internet yoluyla indirme şeklinde yapılsa da bu terim hâlen kullanılmaktadır.

Ticari alanda kullanıma başlanması
Linux 1995 Yılında DEC Alpha ve Sun SPARC iş istasyonlarında da çalışabilir hale getirilmiştir. 1998 Yılında ise IBM, Compaq ve Oracle Linux'a destek vermeye başlamıştır. InfoWorld dergisi 2000 yılında sunucu bilgisayarlarda kullanılan Red Hat Linux'u "Yılın İşletim Sistemi" ödülüne layık görmüştür. Red Hat Şirketi 2005 yılında NASDAQ-100 listesine girmeyi başarmıştır. 2004 Yılında Canonical Ltd. tarafından duyurulan Ubuntu Linux ise sunucu sistemlerin yanında masaüstü sistemlerde de popüler olmayı başarmıştır.

2008 Yılında Google, mobil cihazlar için geliştirdiği ve Linux çekirdeği kullanan Android işletim sisteminin 1.0 sürümünü duyurmuştur. Sonraki yıllarda Samsung ve Sony gibi büyük üreticilerin de mobil cihazlarında kullandığı Android son kullanıcı piyasasındaki en yaygın Linux tabanlı işletim sistemi olmayı başarmıştır.

Android, 2017 yılının ilk aylarında internet kullanan cihazlar istatistiğine göre Microsoft Windows'un kullanım oranını yakalamıştır.

Masaüstünde kullanılmaya başlaması

Linux çekirdeği tek başına çalıştırıldığında grafiksel bir masaüstü ortamı sağlamaz. Bunun için pek çok yazılımın bir araya getirilmesi gerekmektedir.

Gerçekte 1991 yılında UNIX sistemlerde grafik arabirim sağlamak üzere geliştirilen X386 projesi mevcuttu. Ancak projenin SGCS firmasına özgür olmayan bir lisansla satılması ile bu projenin özgür versiyonu olan XFree86 arasında bazı hukuki sorunlar ortaya çıktı. Ayrıca bazı teknik sorunlar projenin gelişmesini yavaşlattı.

X.Org Konsorsiyumu 2004 yılında XFree86 kodlarını çatallayarak X Pencere Sistemini geliştirmeye başladı ve 2005 yılında ilk sürümünü duyurdu. Ancak bu tarihe kadar MacOS ve özellikle Microsoft Windows işletim sistemleri, masaüstü sistem piyasasında çoktan lider ve belirleyici konuma gelmişti.

Bundan sonraki dönemde de ticari Linux dağıtımlarının gelirlerini masaüstü yerine sunucu ve mobil sistemlerden elde ediyor olması geliştiricilerin ve şirketlerin masaüstü ortamına desteğinin kısıtlı olmasına yol açtı. Ancak günümüzde Linux sistemlerin GNOME, KDE, Xfce gibi gelişmiş masaüstü teknolojileri mevcuttur, bu konudaki bilgilere Masaüstü ortamı maddesinden ulaşılabilir.

Simgesi

Linus Torvalds 1996 yılında Canberra, Avustralya Ulusal Hayvanat Bahçesini ziyaretinde bir penguen tarafından ısırılmıştır. Burada Linus, Linux maskotunun bir tür küçük penguen olacağından bahsetmiştir.  Başlatılan yarışmaya Larry Ewing bugün de kullanılan penguen çizimi ile katılmış ve çizimi seçilmiştir. Bu sembole isim önerisi ise James Hughes'den gelmiştir, Hughes'un "'Torvald's Unix'" (Torvalds'ın Unix'i) kelimelerindeki harflerden yola çıkarak önerdiği "'Tux'" kısaltması kabul edilmiştir. Bu ismin bir esprisi de penguenlerin tüy renklerinin Smokin kıyafetine benzemesidir, İngilizcedeki smokin sözcüğünün karşılığı "tuxedo'dur.

Kullanım alanları

İnternet sunucuları

Linux sunucu işletim sistemlerinde kullanım oranı bakımından dünya çapında ilk sırada tercih edilmektedir. Linux ürünleri sunucu işletim sistemi olarak uzun zamandır oldukça yaygın bir şekilde kullanılmaktadır, 2008 Eylül ayında Microsoft CEO'su Steve Ballmer, dünya genelinde web sunucularının %60'ında Linux'un, %40'ında Windows'un kullanıldığını itiraf etmiştir. IDC'nin 2007 raporunda, GNU/Linux yüklü olarak satılmış sunucular göz önüne alınarak o zaman genel sunucu pazarının %12,7'sinin GNU/Linux'a ait olduğu belirtilmiştir. Ancak bu istatistik, çeşitli şirketler tarafından satılan Linux sunucuların sayısı dayalıdır yani ve sonradan GNU/Linux yüklenerek kullanılan sunucuları içermemektedir. Netcraft'ın Eylül 2006'da yayınladığı rapora göre, on güvenilir internet şirketinden sekizi GNU/Linux ürünlerini internet sunucularında kullanmaktadır.

Linux dağıtımları LAMP sunucu-yazılım kombinasyonunun (Linux, Apache, MySQL, PHP) köşe taşıdır. Linux dağıtımları diğer anabilgisayar işletim sistemleri ile karşılaştırıldığında, fiyatlandırma nedeniyle son on yılda giderek popüler olmuştur. Aralık 2009'da, bilgisayar devi IBM, pazarlamaya öncelik vereceğini ve ana bilgisayar tabanlı kurumsal Linux sunucularını satacağını bildirdi.

Ev ve ofis

Linux çekirdeği kullanan sistemler masaüstü, dizüstü ve netbook bilgisayar pazarında yaklaşık olarak %2 pazar payına sahiptir. Daha çok yazılım geliştiriciler, bilgisayar uzmanları ve özgür yazılım gönüllüleri tarafından tercih edilmektedir.

Masaüstü Linux sistemlerine Ubuntu, Debian, Fedora, openSUSE, Linux Mint, Mageia örnek olarak gösterilebilir. Son kullanıcıya hitap etmek amacıyla geliştirilmekte olan Linux dağıtımlarda; kullanıcı arayüzünü teşkil eden GNOME, KDE, Xfce gibi bir masaüstü ortamı, Mozilla Firefox, Chromium gibi bir web tarayıcı, LibreOffice gibi bir ofis yazılım seti video-müzik oynatıcı, CD/DVD yazıcı, grafik işleme yazılımı vb. türden gözde özgür yazılımlar paketlenerek son kullanıcıya sunulmaktadır.

Süper bilgisayarlar
Kasım 2017 tarihinden bugüne en iyi 500 süper bilgisayar sistemin tamamı (%100) Linux kullanmaktadır. Ayrıca dünyanın en güçlü süper bilgisayarı olan ve 2011'de kullanılmaya başlanan IBM Sequoia için de işletim sistemi olarak seçilmiştir.

Bulut bilişim
Bulut bilişim gibi büyük verilerin depolandığı sistemler için Linux oldukça uygun ve ölçeklenebilir bir yapı sunmaktadır. Bu alanda Linux üzerine inşa edilen OpenStack projesi büyük teknoloji şirketlerinin desteğini almıştır.

Mini bilgisayarlar

2000'li yıllardan itibaren az güç tüketen bir Mikroişlemci mimarisi olan ARM mimarisi sayesinde kredi kartı boyutunda bilgisayar sistemleri mümkün hale gelmiştir. Özellikle Raspberry Pi markası ile teknoloji çevrelerinde tanınan benzer donanımlar çok çeşitlidir. Linux bu donanımlarda başarılı bir şekilde çalışabilmekte ve popüler Linux dağıtımlarının bu donanımlar için özel sürümleri bulunmaktadır.

Mobil cihazlar

 Android: Google tarafından, mobil cihazlar için üretilen, Linux temelli açık kaynak kodlu bir işletim sistemi. Günümüzde akıllı telefon sektöründe yılı içi akıllı telefon satışları göz önüne alındığında pazar lideri konumundadır.
 Tizen: Linux Vakfı bünyesinde Samsung ve Intel'in öncülüğünde akıllı telefonlar, tabletler ve TV'ler için geliştirilen bir işletim sistemi projesi. HTML5 tabanlı bir arayüze sahiptir.
 webOS: LG'nin özellikle televizyonlar için geliştirmekte olduğu işletim sistemi.
Postmarketos :Tabanı Alpine linux 'e dayanan bu işletim sistemi şu ana dek 200'den fazla cihaza destek vermektedir.
Ubuntu Touch: Canonical Ltd. ve Ubuntu topluluğu tarafından yeni nesil akıllı telefonlar ve tabletler için geliştirilmiş bir mobil işletim sistemi projesidir. 5 Nisan 2017'de Ubuntu Touch projesi için yapılan yatırımların sona ereceği duyuruldu.

Gömülü cihazlar
Gömülü sistemler sadece belli bir görev için üretilmiş özel donanımlar ve özel tasarlanmış işletim sistemlerinden oluşur. Akıllı TV'ler, Internet yönlendiricileri, endüstriyel otomasyon ve makine kontrol sistemleri gibi geniş bir kullanım alanı vardır. Linux'un ölçeklenebilir yapısı bu alanda da yaygın kullanılmasını sağlamıştır.

Nesnelerin interneti
21.Yüzyılın en önemli bilişim devrimlerinden birisi olarak görülen Nesnelerin interneti henüz emekleme aşamasındadır ve belli bir standarda kavuşmamıştır. Bu alanda kullanılan cihazlar düşük güç tüketimli, yüksek kararlılıkla çalışma ve yüksek ölçeklenebilir özellikte olması beklenmektedir. Linux bu imkânları başarı ile sağladığından oldukça avantajlı konumdadır ve başta Linux Vakfı tarafından olmak üzere pek çok proje ile desteklenmektedir.

Oyun ve eğlence
Ticari PC Oyunları üreten firmaların pek çoğu son yıllara gelinceye kadar Linux sistemlere uygun oyunlar üretmemişlerdir. Bu nedenle Linux sistemlerdeki oyun imkânları oldukça sınırlı kalmıştır. Oyun yazılımlarının kullandığı DirectX kütüphanesi Linux sistemlerde çalışmamaktadır. Linux ile çalışan OpenGL kütüphanesi ise üreticiler tarafından tercih edilmemiştir.

Ancak 2012 yılında Steam oyun platformunun Linux İstemcisi sunmasıyla birlikte bazı popüler oyunların Linux sürümleri üretilmeye başlanmıştır. Ayrıca Android işletim sistemine ait uygulama mağazasında da geniş bir oyun seçeneği bulunmaktadır.

Otomotiv
Toyota, Nissan, Jaguar, Land Rover, Ford, Mazda, Mitsubishi, Subaru gibi büyük otomobil üreticileri araçlarının dijital sistemlerinde uzun zamandır Linux kullanmaktadır. Automotive Grade Linux projesi ise Linux Vakfı tarafından akıllı otomobiller üretilmesi için yürütülmektedir, büyük teknoloji ve otomotiv üreticileri projeye üye olmuşlardır.

Geliştirme

Linux ve öbür popüler işletim sistemleri arasındaki ana fark Linux çekirdeği ile sistemi oluşturan öbür parçaların özgür ve açık kaynak kodlu yazılım olmasıdır. Linux özgür olan tek işletim sistemi olmamakla beraber en çok kullanılan örnektir. Bazı Özgür yazılım lisansları, kopyalanan kodun aynı şartlar altında dağıtılmasını öngören Copyleft prensibine dayanır. En sık kullanılan özgür yazılım lisanslarından GNU Genel Kamu Lisansı (GPL) bir tür copyleft'tir ve Linux kerneli ile birçok GNU yazılımında bulunmaktadır.

Linux tabanlı dağıtımlar, geliştiricileri tarafından öbür işletim sistemleri ve yerleşmiş bilgisayar standartlarıyla uyumluluk göze alınarak yapılır. Linux sistemleri POSIX, Single UNIX Specification, Linux Standart Base, ISO ve ANSI standartlarına uygun yapılır.

Özgür yazılım projeleri, iş birliği ile geliştirilmelerine karşın sıklıkla birbirlerinden bağımsız üretilirler.

Çoğu Linux dağıtımı ağ bağlantısı ile sistem ve aplikasyon yazılımlarını indirmeye olanak tanıyan uzaktan bağlantıları yöneten paket yöneticilerine sahiptir. Dağıtımlar bireyler, topluluklar, gönüllüler ve ticari kuruluşlar tarafından geliştirilir. Bir dağıtım, indirilen Linux kernelinin varsayılan konfigürasyonu, genel sistem güvenliği ve farklı yazılım paketlerinin tüm sisteme entegrasyonundan sorumludur. Dağıtımlar yazılım indirmek, silmek ve sistemi güncellemek için genelde apt, rpm, pacman gibi paket yöneticilerini kullanır.

Linux Vakfı
Linux Vakfı'na üye kuruluşlar şunlardır;

Telif hakkı ve isimlendirme
Linux ve çoğu GNU yazılımı GPL (Genel Kamu Lisansı) altında lisanslıdır. GPL, Linux dağıtıcılarına kaynak kodu(ya da herhangi bir değişikliği) alıcılar için aynı şartlar altında kullanılabilir hale getirmesini gerektirir. Yazılım sisteminin diğer anahtar bileşenleri başka lisanslar kullanabilir. Örneğin birçok kütüphane GNU, LGPL'yi ve GPL'nin birçok serbest versiyonunu kullanır. Ek olarak X Pencere sistemini X.org uygulamaları MIT Lisansı'nı kullanır.

Torvalds, Linux çekirdeğinin Genel Kamu Lisansı'nın 2. versiyonundan 3. versiyonuna geçmeyeceğini belirtir. Torvalds özellikle yeni lisansta yer alan ve dijital haklar yönetiminde yazılım kullanımını yasaklayan bazı hükümleri sevmemektedir ve aynı zamanda sayısı binleri bulan bütün telif hakkı sahiplerinden izin almak kullanışsız olacaktır.

Bir kısım kitle tarafından "Linux" kelimesiyle ifade edilen çekirdek, bir kısım kitle tarafından da GNU Tasarısı yazılım ve araçlarını içermesi nedeniyle "GNU/Linux" diye ifade edilmekte, bu söz grubu ile adlandırılmaktadır. Adlandırma konusundaki tartışma uzun bir süredir devam etmektedir.

Ayrıca bakınız

 Özgür yazılım
 Açık kaynak
 Özgür Yazılım Vakfı
 GNU Tasarısı
 Linux dağıtımları
 Linux kullanıcıları listesi
 Richard Stallman
 Linus Torvalds

Kaynakça

Dış bağlantılar

Türkçe
 Neden Linux Daha İyidir?
 Belgeler.org
 Linux dağıtımları hakkında bir derleme
 Masaüstü Linux'un gelişim tarihi
 Linux komutları
 Linux'a neden "GNU/Linux" denildiğini açıklayan bir yazı

İngilizce
 The Linux Foundation
 Linux Kernel Archives
 Linux Journey (eğitim sitesi)
 Linux Documentation Project
 DistroWatch
 Linux ile ilgili günlüklerinin bir listesi

1991 yazılımları

Linux


Brüksel griffonu, Belçika'da üretilmiş süs köpeği ırkı.

Suratı kısa, gözleri iri ve koyu renklidir. Yüzündeki uzun tüyler, özel bir hava verir. Omuzdan yere yüksekliği 20 cm, ağırlığı 3,5 - 4,5 kg'dır. İri yuvarlak kafasının yukarı kesiminde yarı dik kulakları vardır. Kuyruğu küçük ve diktir. Tıknaz gövdesi daha çok kaba ve sert tüylüdür. Rengi kızıla çalan kahverengi, siyah ve kızıl-kahverengi hareli, siyah zemin üstüne kızıla çalan kahverengi, lekeli ya da düz siyah olabilir.

Brüksel griffonu ırkı, 17. yüzyılda Belçika sokak köpeği ile bir pinşer ırkının çaprazlanmasıyla elde edilmiştir. Daha sonra bazı epanyöl ırklarıyla da çaprazlamalar yapılmış, 19. yüzyılda Brüksel griffonunun standart özellikleri belirlenmiştir. Genellikle uysal bir hayvan olmasına karşın aralarında inatçı ve hırçın olanlar da çıkmaktadır.

Galeri

Köpek ırkları
Refakatçi ve süs köpekleri
Belçikalı icatları

Brüksel griffonu


The Comprehensive Employment and Training Act (CETA, ) was a United States federal law enacted by the Congress, and signed into law by President Richard Nixon on December 28, 1973 to train workers and provide them with jobs in the public service. The bill was introduced as S. 1559, the Job Training and Community Services Act,
 by Senator Jack Kemp(Republican of New York).

The program offered work to those with low incomes and the long term unemployed as well as summer jobs to low income high school students. Full-time jobs were provided for a period of 12 to 24 months in public agencies or private not for profit organizations. The intent was to impart a marketable skill that would allow participants to move to an unsubsidized job. It was an extension of the Works Progress Administration (WPA) program from the 1930s.

Inspired by the WPA's employment of artists in the service to the community in the 1930s, the San Francisco Arts Commission initiated the CETA/Neighborhood Arts Program in the 1970s, which employed painters, muralists, musicians, performing artists, poets and gardeners to work in schools, community centers, prisons and wherever their skills and services were of value to the community. The idea for CETA/Neighborhood Arts Program came from John Kreidler, then working with the Arts Commission as an intern, with the Arts Commission's Neighborhood Arts Program under the direction of Stephen Goldstine. The program was so successful in San Francisco that it became a model for similar programs, nationally. The CETA Artists Project in New York City was one of the largest.

Nine years later, CETA was replaced by the Job Training Partnership Act.

References

1973 in American law
93rd United States Congress
United States federal labor legislation
United States federal legislation articles without infoboxes


Nibe vindmøllerne er en dansk dokumentarfilm fra 1980 instrueret af Ole Henning Hansen.

Handling
Dokumentarfilm

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1980

Nibe vindmøllerne


إن كلمة الصليب الأحمر من الممكن أن تشير إلى:

كما أنها تستسخدم في الجمعيات الوطنية للهلال الأحمر والصليب الأحمر ومنها:
  جمعية الصليب الأحمر الإثيوبية
  ماجن دافيد أدوم
  الهلال الأحمر الإماراتي
  جمعية الهلال الأحمر الإيراني
  الصليب الأحمر الإيطالي
  الهلال الأحمر الأردني
  جمعية الصليب الأحمر الأرميني
  جمعية الهلال الأحمر الأفغاني
  الصليب الأحمر الألباني
  الصليب الأحمر الألماني
  الصليب الأحمر في أندورا
  الصليب الأحمر الأنغولي
  جمعية الصليب الأحمر في بابوا غينيا الجديدة
  الهلال الأحمر الباكستاني
  جمعية الهلال الأحمر البحريني
  جمعية الهلال الأحمر في بروناي
  الصليب الأحمر البريطاني
  الصليب الأحمر البلجيكي
  الصليب الأحمر في بنين
  الصليب الأحمر في بوتسوانا
  الصليب الأحمر البوروندي
  الصليب الأحمر في بوليفيا
  جمعية الصليب الأحمر في تايوان
  الهلال الأحمر التركي
  الصليب الأحمر في تشاد
  الهلال الأحمر التونسي
  جمعية الهلال الأحمر الجزائري
  جمعية الهلال الأحمر في جزر القمر
  جمعية الصليب الأحمر في جنوب السودان
  جمعية الصليب الأحمر في زيمبابوي
  الهلال الأحمر السعودي
  جمعية الصليب الأحمر السنغالية
  جمعية الهلال الأحمر السوداني
  الهلال الأحمر العربي السوري
  الهلال الأحمر الصحراوي
  جمعية الصليب الأحمر الصينية
  جمعية الهلال الأحمر العراقي
  جمعية الهلال الأحمر الفلسطيني
  الصليب الأحمر الفيتنامي
  جمعية الهلال الأحمر القطري
  جمعية الصليب الأحمر الكورية الجنوبية
  الهلال الأحمر الكويتي
  الصليب الأحمر الكيني
  الصليب الأحمر اللبناني
  الهلال الأحمر الليبي
  الصليب الأحمر المالي
  جمعية الهلال الأحمر المصري
  الهلال الأحمر المغربي
  جمعية الهلال الأحمر الموريتاني
  الصليب الأحمر في هونغ كونغ
  الصليب الأحمر الأمريكي
  الصليب الأحمر الياباني

صليب أحمر (توضيح)


Luis Mario Quiroz Acosta es un actor mexicano de cine, televisión y teatro. Hijo de Francisco Quiroz Acosta y de Teresa Acosta de Quiroz y hermano del actor, locutor y productor Gerardo Quiroz, comenzó su carrera actoral a temprana edad.

En su etapa de niño no era bueno para el fútbol, jugó en Pumitas, donde fue lateral desde los ocho años de edad hasta los 16. Su abuelo Francisco Quiroz Acosta jugó en el Atlas y su hermano Alfonso en los Pumas.

En 1986 tuvo a su cargo un rol protagónico en la cinta Mariana Mariana. En un tiempo en que el entonces presidente Miguel de la Madrid quería recuperar algo del México de los cuarenta que le tocó vivir en su juventud, aparece la propuesta de llevar al cine la novela de José Emilio Pacheco. El haber tenido el rol central representó un parteaguas en la vida del actor. En 1988, recibe el Premio Ariel por su interpretación de Carlos en la película Mariana, Mariana, de Alberto Isaac.

También es recordado por su papel de Cesarín en la serie de televisión Papá soltero, en donde compartió créditos con el cantante César Costa, la actriz y cantante Edith Márquez, y su hermano Gerardo Quiroz.

Trayectoria

Películas
 Me tengo que casar/Papá soltero (1995 de Manuel García Muñoz) … Cesarín/César Costa hijo.
 Las alas del pez (1995 de Manolo García y Adriana Barraza)
 Vigilante nocturno (1993 de Sergio Goyri)
 Cacería implacable (1988 de Alfredo B. Crevenna)
 Mariana, Mariana (1987 de Alberto Isaac) … Carlitos.
 Veneno para las hadas (1986 de Carlos Enrique Taboada) … David.
 Las inocentes  (1986 de Felipe Cazals)
 Los náufragos del Liguria (1985)
 Playa prohibida  (1985 de Enrique Gómez Vadillo)… Armando del Marco.
 El extraño hijo del Sheriff (1982) … Fred/Eric.
 Retrato de una mujer casada (1979 de Alberto Bojórquez) … Luis Contreras.

Telenovelas
 Destilando amor (2007) … Paulino Tejeiros. (2 episodios, 2007)
 Así son ellas (2002) … Armando 'Armandito'. Calderón Corso (37 episodios, 2002)
 Ave fénix (1986, de Enrique Segoviano) … Daniel.
 Sí, mi amor (1984) … Carlos.
 Tú eres mi destino (1984) … José María.
 La fiera (1983) … Víctor Alfonso (niño)
 Lo que el cielo no perdona (1982) … Toño.

Programas
 Bajo el mismo techo (2005) … Mario. (15 episodios)
 Hora marcada (1989) … Paco. (Capítulo: Pin pon papas)
 Papá soltero (1987) …. Cesarín/César Costa hijo.
 Hola México (1984 de Enrique Segoviano)

Teatro
 El protagonista
 El precio de la fama

Enlaces externos

 Películas del Cine Mexicano "Mariana Mariana" (1987)
 YouTube "Papá Soltero - Que groseros" (1/2)

Nacidos en Ciudad de México
Actores de México
Actores de televisión de México
Actores de cine de México
Actores de teatro de México
Actores infantiles de México
Productores de México

Luis Mario Quiroz


Karin Ann-Marie Söder, (født Bergenfur 30. november 1928 i Kil, Värmlands län, død 19. december 2015 i Täby), var en svensk centerpartistisk politiker.

Söder var medlem af Riksdagen 1971–1991, udenrigsminister 1976–1978, socialminister 1979–1982 og Centerpartiets leder 1985–1987 (valgt 1986). Hun var den første kvinde i Sverige, der blev valgt til formand for et af de store partier. Hun var også den første svenske kvinde og en af de første kvinder i verden, der blev udenrigsminister.

Politisk karriere
Söder blev valgt ind i Riksdagen i 1971 og blev genvalgt i de efterfølgende valg og var riksdagsmedlem indtil 1991. Hun blev valgt til anden viceformand for Centerpartiet i 1971. Da Sverige i 1976 fik en centrum-højre regering med Thorbjörn Fälldin som statsminister, blev Söder udnævnt til Sveriges udenrigsminister. Som udenrigsminister var hun fortaler for nedrustning, og hun fordømte USA's planer om at anskaffe neutronbomben ved FN's generalforsamling den 29. september 1977. Centerpartiet forlod regeringen i 1978 på grund af uenighed om kernekraft, Hans Blix overtog posten som udenrigsminister. I 1979 indgik Centerpartiet igen i regeringskoalitionen, og Söder blev socialminister. Samme år blev hun viceformand for Centerpartiet. Som socialminister huskes hun bl.a. for at lukke Systembolaget om lørdagen, hun indførte loven i 1982 og den varede frem til 2001.

I 1985, efter at Fälldin trak sig som formand efter et valgnederlag, overtog Söder formandsposten, hun blev dog først valgt til partiformand året efter, i 1986. Hun blev Sveriges første kvinde, der var formand for et af de store partier. Hun gik fra som partileder i 1987 af helbredsårsager, hun blev efterfulgt af Olof Johansson.

Andre poster og interesser
Hun var formand for Red Barnet 1983–1995 og blev udnævnt æresdoktor ved Kungliga Tekniska Högskolan 1995. Hun var præsident for Nordisk Råd 1984–1985 og 1989–1990. Ved kirkevalget 2009 blev hun valgt ind i Kyrkomötet. Hun var i mange år, frem til 2012 formand for den svenske hovedafdeling for Letterstedtska föreningen. Som pensionist viste Söder stor interesse for Selma Lagerlöf, som hun holdt forelæsninger om.

Familie
Söder var lærer og gift med Gunnar Söder, og mor til Annika Söder som fra 2014 har været kabinetssekretær for udenrigsminister Margot Wallström. Karin Söder døde den 19. december 2015 87 år gammel.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Karin Söder – ny centerledare 1986 på sr.se
 Karin Söder på riksdagen.se

Medlemmer af Sveriges Riksdag
Partiledere for Centerpartiet i Sverige
Socialministre fra Sverige
Udenrigsministre fra Sverige
Personer fra Värmland

Karin Söder