1994 (MCMXCIV) cumartesi günü başlayan yıl. 20. yüzyılın ve 2. milenyumun 94. yılı.

Olaylar
 1 Ocak
 NAFTA (Kuzey Amerika Ülkeleri Serbest Ticaret Anlaşması) yürürlüğe girdi.
 Meksika'nın Chiapas eyaletindeki kızılderililer, ulusal kuruluşları için Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu önderliğinde ayaklanarak bölgenin denetimini ele geçirdiler.
 7 Ocak - Türkiye'de askerlik süresi tekrar 15 aydan 18 aya çıkarıldı. Yedeksubaylık 12 aydan 16 aya, kısa dönem askerlik ise 6 aydan 8 aya çıkarıldı.
 26 Ocak - Türk lirası %13.6 oranında devalüe edildi. 24 Ocak 1980'den beri ilk kez Türk lirası devalüe edilmiş oldu.
 29 Ocak - 50 Türk savaş uçağı, PKK'nın Irak'ta bulunan Zeli kampına harekât başlattı.
 9 Şubat - Suudi Arabistan ve Libya'dan maddi yardım aldığı iddia edilen Refah Partisi için Yargıtay Başsavcılığı inceleme başlattı.
 2 Mart - TBMM 6 DEP Milletvekilinin dokunulmazlığını kaldırdı. Cumhuriyet tarihinde ilk olarak, Hatip Dicle ve Orhan Doğan Meclis çıkışında Polis tarafından gözaltına alındı. Leyla Zana, Ahmet Türk, Mahmut Alınak ve Sırrı Sakık ise gözaltına alınmamak için Türkiye Büyük Millet Meclisi'nden çıkmayacaklarını açıkladılar.
 27 Mart - Türkiye yerel seçimleri yapıldı.
 5 Nisan - 5 Nisan Kararları alındı.
 7 Nisan -
 Almanya, NATO antlaşmaları çerçevesinde verdiği silahların Güneydoğu'da sivil halka karşı kullanıldığı gerekçesiyle Türkiye'ye ikinci kez silah ambargosu koydu.
 Ruanda Soykırımı Kigali, Ruanda'da başladı.
 11 Nisan - 18.000 tasarruf sahibinin 1 trilyon lira düzeyinde mevduatının bulunduğu TYT Bank, Marmarabank ve İmpexbank tasfiye edildi.
 14 Nisan - IMF ile 1.2 milyar dolarlık yeni bir Stand-By anlaşması yapıldı.
 24 Nisan - Bankalarda bulunan mevduata sınırsız devlet teminatı getirildi.
 13 Mayıs - Eski İSKİ Genel Müdürü Ergun Göknel, 'Klor yolsuzluğu' davasından 8 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırıldı.
 10 Haziran - Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in yeğeni Yahya Demirel'e, Şekerbank'ı 20 milyon dolar dolandırmaktan verilen 15 aylık ceza kesinleşti.
 16 Haziran - Anayasa Mahkemesi DEP'i kapattı.
 25 Temmuz - Ürdün Kralı Hüseyin ile İsrail Başbakanı İzak Rabin savaş durumunu sona erdiren deklarasyonu imzaladılar.
 10 Ağustos - Türkiye'nin ilk uydusu Türksat 1B, uzayda yörüngesine oturdu.
 23 Ağustos - Hakkındaki hapis cezası Yargıtay tarafından onaylanarak kesinleştikten sonra Dışişleri Bakanlığı'nın başvurusu üzerine Üsküp'te yakalanan millî futbolcu Tanju Çolak, Türkiye'ye getirildi. Tanju Çolak, Bayrampaşa Cezaevi'ne konuldu.
 19 Eylül - Türkiye Emlak Bankası eski Genel Müdürü yapılan Engin Civan, Alaattin Çakıcı'nın adamı olan Davut Yıldız tarafından silahlı saldırıya uğradı.
 19 Kasım - İstanbul'da yapılan Dünya Halter Şampiyonası'nda Türk sporcu Halil Mutlu, 7 dünya rekoru kırarak 3 altın madalya kazandı, Naim Süleymanoğlu da 5 dünya rekoru kırarak 3 altın madalya kazandı.
 29 Aralık - Türk Hava Yolları'nın 278 sefer sayılı uçuşu, Van Havaalanı'na inişe geçerken, kötü hava şartları nedeniyle havaalanı yakınlarındaki bir tepeye çarparak parçalandı.

Doğumlar

Ocak
 1 Ocak
Ecem Alıcı, Türk voleybolcu
Gizem Güven, Türk oyuncu
Ceylan Arısan, Türk millî kadın voleybolcu
 2 Ocak - Hiroto Goya, Japon futbolcu
 3 Ocak
Melek Yusufoğlu, Türk basketbolcu
Meisu Qin, Çinli kadın manken
 5 Ocak - Chantel O'Brian, Bahamalı manken
 6 Ocak
Catriona Gray, Filipinli manken
Salih Uçan, Türk futbolcu
 8 Ocak
Patrycja Wyciszkiewicz, Polonyalı kısa mesafe koşucusu
Christian Luyindama, Kongolu futbolcu
 11 Ocak
Sera Özelçi, Türk basketbolcu
Virginia Limongi, Ekvadorlu manken
 12 Ocak - Elit İşcan, Türk oyuncu
 14 Ocak
Lotte Flack, Alman-İngiliz oyuncu
Kai, Güney Koreli şarkıcı
 17 Ocak
 Emmanuel Boateng, Ganalı futbolcu
 Sajal Aly, Pakistanlı oyuncu
 25 Ocak
Karlee Grey, Amerikalı pornografik film oyuncusu
Robin Yalçın, Türk-Alman futbolcu

Şubat
 1 Şubat - Harry Styles,İngiliz şarkıcı, söz yazarı
 10 Şubat
Son Na-eun, Güney Koreli idol ve oyuncu
Seulgi, Güney Koreli şarkıcı ve dansçı
18 Şubat-J-Hope Güney Koreli şarkıcı ve danşcı
 23 Şubat – Dakota Fanning, Amerikalı sinema oyuncusu
 26 Şubat - Ahmet Çalık, Türk futbolcu. (ö. 2022)

Mart
 1 Mart – Justin Bieber, Kanadalı şarkıcı
 3 Mart - Erdi Gülaslan, Türk basketbolcu
 5 Mart - Ece Hocaoğlu, Türk voleybolcu
 10 Mart
Merve Aydın, Türk kadın basketbolcu
JoJo Offerman, Amerikalı bir ring spikeri, vale, eski profesyonel güreşçi ve şarkıcı
Bad Bunny, Porto Rikolu şarkıcı
 11 Mart - Kennedy Leigh, Amerikalı oyuncu
 26 Mart - Ali Osman Antepli, Türk futbolcu
29 Mart-Sulli,Güney Koreli Şarkıcı,Oyuncu (ö.2019)

Nisan
 1 Nisan - Mertkan Köziğ, Türk futbolcu
 9 Nisan - Sven Dhoest, Belçikalı futbolcu
 11 Nisan – Dakota Blue Richards, İngiliz oyuncu
 12 Nisan – Saoirse Ronan, İrlandalı oyuncu
 14 Nisan
Joan Herrera, Kolombiyalı futbolcu
Flora Coquerel, Fransız model
 16 Nisan - Midori Francis, Amerikalı oyuncu
 25 Nisan
 Maggie Rogers, Amerikalı şarkıcı
 Sam Fender, İngiliz şarkıcı ve oyuncu
 30 Nisan – Ymer Pampuri, Arnavut halterci.

Mayıs
 3 Mayıs - Famoussa Koné, Malili futbolcu
 4 Mayıs
 Jordan Holt, İngiliz futbolcu
 Pauline Ducruet, Monakolu sporcu
 9 Mayıs - Panço Paskov, Bulgar eskrimci
 12 Mayıs - Ariana Miyamoto, Japon manken
 14 Mayıs - Emmanouil Siopis, Yunan futbolcu
 17 Mayıs - Timo Çeçen, Alman futbolcu
 18 Mayıs - Ebru Şahin (oyuncu), Türk oyuncu
 19 Mayıs - Büşra Ün, Türk kadın tenisçi
 21 Mayıs
 Tom Daley, İngiliz dalgıç
 Hazal Nehir, Türk serbest koşucu
 24 Mayıs - Ruveyda Öksüz, Türk oyuncu ve manken
 27 Mayıs - Serhan Onat, Türk oyuncu

Haziran
 1 Haziran
Laura Nurmsalu, Eston klasik yay okçusu
Lim Dong-hyun, Güney Koreli futbolcu
Giorgian de Arrascaeta, Uruguaylı futbolcu
Lucas Colitto, Arjantinli futbolcu
 2 Haziran
Ahmet Özer, Türk futbolcu
Dimitris Konstandinidis, Yunan futbolcu
Onyekachi Okafor, Nijeryalı futbolcu
 3 Haziran
Melissa Gurgel, Brezilyalı model
Bethany England, İngiliz millî futbolcu
Yu Kimura, Japon futbolcu
 4 Haziran
Valentin Lavigne, Fransız futbolcu
Wilmer Azofeifa, Kosta Rikalı millî futbolcu
Tiaguinho, Brezilyalı eski futbolcu (ö. 2016)
 5 Haziran - Anna Neplyakh, Ukraynalı manken
 6 Haziran
Kevin Sousa, Yeşil Burunlu futbolcu
Yvon Mvogo, İsviçreli futbolcu
Gakuto Notsuda, Japon futbolcu
 7 Haziran
Emre Can Coşkun, Türk futbolcu
Maksad İsayev, Azeri futbolcu
 8 Haziran
Song Yoo-jung, Güney Koreli aktris ve model
Allison Reed, Amerikalı buz patencisi
Kemal Mert Özyiğit, Türk futbolcu
Liv Morgan, Amerikalı güreşçi
Brian Lenihan, İrlandalı futbolcu
 9 Haziran
Keisha Grey, Amerikan porno oyuncusu
Ognjen Ožegović, Sırp futbolcu
Viktor Fischer, Danimarkalı futbolcu
 10 Haziran - Cantuğ Temel, Türk futbolcu
 11 Haziran - Yaşar Vurdem, Türk çizer
 12 Haziran - Don Toliver, Amerikalı rapçi
 14 Haziran
Belén Alderete, Paraguaylı manken
Metin Sevinç, Türk oyuncu
 15 Haziran
Erdi Güncan, Türk futbolcu
Vincent Janssen, Hollandalı futbolcu
Ryo Matsumura, Japon futbolcu
Yussuf Poulsen, Danimarkalı oyuncu
Yevgeni Jerbayev,  Rus güreşçi
Alfonso González, Meksikalı futbolcu
Nevena Božović, Sırp şarkıcı
Iñaki Williams, İspanya doğumlu Ganalı millî futbolcu
 16 Haziran
Marina Brunello, İtalyan satranç büyükustası
Rezar, Hollandalı profesyonel güreşçi
Ryohei Michibuchi, Japon futbolcu
 17 Haziran
İrina Kuraçkina, Belaruslu güreşçi
Didier Ndong, Gabonlu futbolcu
Kubilay Sönmez, Türk futbolcu
Hidemasa Kobayashi, Japon futbolcu
 18 Haziran
Shion Niwa, Japon futbolcu
Miran Kibe, Japon futbolcu
Takuya Iwanami, Japon futbolcu
Andrew Rowsey, Amerikalı basketbolcu
 19 Haziran - Miguel Cardoso, Portekizli futbolcu
 21 Haziran
Evans Kangwa, Zambiya millî futbolcusu
Başak Eraydın, Türk millî tenisçi
 22 Haziran
Damla Çakıroğlu, Türk voleybolcu
Büşra Yılmaz, Türk yazar
Sébastien Haller, Fildişi Sahili futbolcusu
Yasutaka Yanagi, Japon futbolcu
 23 Haziran
HoYeon Jung, Güney Koreli model, oyuncu
João Pedro Gomes Camacho, Portekizli futbolcu
Roger Martínez, Kolombiyalı futbolcu
 24 Haziran - Nicole Muñoz, Kanadalı oyuncu
 25 Haziran
Egor Kreed, Rus şarkıcı
Shuto Hira, Japon futbolcu
 26 Haziran - Selin Genç, Türk oyuncu
 27 Haziran
Maëva Coucke, Fransız manken
Andrea Melgarejo, Paraguaylı manken
Gu Sung-yun, Güney Koreli futbolcu
 28 Haziran
Emily Blue, Amerikalı electropop şarkıcısı ve bağımsız rock grubu Tara Terra'nın solisti
Kira Trusova, Rus hentbolcu
Alessio Cragno, İtalya futbolcu
Hüseyin bin Abdullah, Ürdün Haşimi Krallığı'nın veliahdı
Anish Giri, Rus-Hollandalı satranç oyuncusu
 29 Haziran
Elina Born, Eston şarkıcı
Leandro Paredes, Arjantinli futbolcu
Camila Mendes, Amerikalı oyuncu
 30 Haziran - Gianni Rodríguez, Uruguaylı futbolcu

Temmuz
 1 Temmuz
Tich, İngiliz şarkıcı
Jüri Pootsmann, Eston şarkıcı
Miha Zajc, Sloven futbolcu
 2 Temmuz - Baba Rahman, Ganalı futbolcu
 3 Temmuz - Ben Winchell, Amerikalı film ve dizi yönetmeni
 4 Temmuz
Agnete Johnsen, Norveçli şarkıcı
Era Istrefi, Arnavut şarkıcı
 5 Temmuz - Şeyma Ercan, Türk voleybolcu
 6 Temmuz - Joan Jordán, İspanyol futbolcu
 7 Temmuz - Mattheus Oliveira, Brezilyalı futbolcu
 8 Temmuz
Buse Arıkazan, Türk sırıkla atlayıcı
Jordan Adams, Amerikan profesyonel eski futbolcusu
 9 Temmuz
Rónald Matarrita, Kosta Rika'lı futbolcu
Luka Đorđević, Karadağlı millî futbolcu
 10 Temmuz - Iuri Medeiros, Portekizli futbolcu
 11 Temmuz
Nina Nesbitt, İskoç şarkıcı
Caleb Ewan, Avustralyalı bisiklet yarışçısı
 12 Temmuz - Josephine Japy, Fransız yakın dönem oyuncusu
 13 Temmuz - Petar Golubović, Sırp futbolcu
 14 Temmuz
Aydın Monguş, Rus güreşçi
Mahmut Akan, Türk futbolcu
 15 Temmuz - Pelin Bilgiç, Türk basketbolcu
 16 Temmuz - Koki Tsukagawa, Japon futbolcu
 17 Temmuz
Benjamin Mendy, Fransız futbolcu
Victor Lindelöf, İsveçli futbolcu
Muhsin el-Harsi, Suudi futbolcu
 18 Temmuz
Erik Lima, Brezilyalı forvet
Laura Rizzotto, Brezilyalı şarkıcı ve söz yazarı
 19 Temmuz
Julia Furdea, Avusturyalı model
Michael Frey, İsviçreli futbolcu
 20 Temmuz
Yushi Mizobuchi, Japon futbolcu
Koray Kaçınoğlu, Türk futbolcu
Maia Shibutani, Amerikalı buz patenci
 21 Temmuz - Lucas Olaza, Uruguaylı futbolcu
 22 Temmuz
Jaz Sinclair, Amerikalı aktris
Daniel Álvarez López, Meksikalı futbolcu
 23 Temmuz
Takuya Kida, Japon futbolcu
Aleksandros Nikolias, Yunan futbolcu
 24 Temmuz - Bright Edomwonyi, Nijeryalı futbolcu
 25 Temmuz
Ecem Baltacı, Türk oyuncu
Jordan Lukaku, Belçikalı futbolcu
 26 Temmuz
Şmagi Bolkvadze, Gürcü grekoromen güreşçi
Piris Da Motta, Paraguaylı millî futbolcu
 27 Temmuz - Lukas Spalvis, Litvanyalı futbolcu
 28 Temmuz - Daichi Akiyama, Japon futbolcu
 29 Temmuz
Daniele Rugani, İtalyan futbolcu
Ryo Toyama, Japon futbolcu
 30 Temmuz
Joey King, Amerikalı çocuk oyuncu ve pop müzik şarkıcısı
Jürgen Klinsmann, Alman futbolcu
 31 Temmuz
Lil Uzi Vert, Amerikalı rapçi, şarkıcı ve şarkı sözü yazarı
Selim Ay, Türk futbolcu

Ağustos
 1 Ağustos - Domenico Berardi, İtalyan futbolcu
 2 Ağustos
Jang Jung-Won, Güney Koreli futbolcu
Sinan Kurumuş, Türk futbolcu
 3 Ağustos
Endoğan Adili, İsviçreli futbolcu
Corentin Tolisso, Fransız millî futbolcu
 4 Ağustos - Almila Ada, Türk oyuncu
 5 Ağustos - Martín Rodríguez, Şilili futbolcu
 6 Ağustos - Berk İsmail Ünsal, Türk futbolcu
 7 Ağustos - Oğuz Mataracı, Türk futbolcu
 8 Ağustos - Cameron Payne, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 9 Ağustos
 Jonathan Espericueta, Meksikalı futbolcu
 Adam Woźnica, Polonyalı voleybolcu
 10 Ağustos
Søren Kragh Andersen, Danimarkalı bisikletçi
Bernardo Silva, Portekizli millî futbolcu
 11 Ağustos - Joseph Barbato, Fransız futbolcu
 12 Ağustos - Ryan Aloali'i Mitchell, Amerikalı millî futbolcu
 13 Ağustos - Kosuke Fujioka, Japon futbolcu
 14 Ağustos
Cita Citata, Endonezyalı şarkıcı ve oyuncu
Junki Hata, Japon futbolcu
Jonathan Restrepo, Kolombiyalı futbolcu
 15 Ağustos
Cebrail Karayel, Türk futbolcu
Hideyuki Nozawa, Japon futbolcu
 16 Ağustos
 Julian Pollersbeck, Alman futbolcu
 Nazmi Faiz, Malezyalı futbolcu
 17 Ağustos - Vladimir Maslennikov, Rus atıcı
 18 Ağustos - Ceyda Aktaş, Türk voleybolcu
 19 Ağustos - Mert Hakan Yandaş, Türk futbolcu
 20 Ağustos - Berat Aydoğdu, Türk futbolcu
 21 Ağustos
Jacqueline Emerson, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
Tonje Enkerud, Norveçli hentbol oyuncusu
Ablaye Sy, Moritanyalı futbolcu
 22 Ağustos - Astou Ndour, İspanyol profesyonel basketbolcu
 23 Ağustos
August Ames, Kanadalı porno yıldızı (ö. 2017)
Emre Kılınç, Türk futbolcu
Jusuf Nurkić, Boşnak profesyonel basketbolcu
Shoya Nakajima, Japon futbolcu
 24 Ağustos
Kelsey Plum, Amerikalı profesyonel basketbolcu
Tyler Ennis, Kanadalı profesyonel basketbolcu
 25 Ağustos - Cenk Şeker, Türk futbolcu
 26 Ağustos - Lauren Taylor, İngiliz amatör golfçü.
 27 Ağustos - Jendrik Sigwart, Alman şarkıcı
 28 Ağustos - Junior Malanda, Belçikalı futbolcu
 29 Ağustos
Cenk Şeker, Türk futbolcu
Yutaka Soneda, Japon futbolcu
Ryota Katayose, Japon şarkıcı, dansçı ve oyuncu
 30 Ağustos
Pablo Yan Fereira, Brezilyalı futbolcu
Kwon So-hyun, Güney Koreli şarkıcı ve oyuncu
Mateus Caramelo, Brezilyalı futbolcu
 31 Ağustos
Takeru Okada, Japon futbolcu
Shintaro Kokubu, Japon futbolcu
Takahiro Iida, Japon futbolcu

Eylül
 8 Eylül
Melis Hacic, Türk model ve oyuncu
Lily Sullivan, Avustralyalı oyuncu ve model
Ćamila Mičijević, Boşnak hentbolcu
Cameron Dallas, İnternet Ünlüsü
Jeon Minju, Güney Koreli müzisyen
Alayna Treene, Amerikalı gazeteci
Azumi Waki, Japon şarkıcı ve seslendirme sanatçısı
Oleksandr Korpan, Ukraynalı askeri pilot
Alina Li, Çinli pornografik film oyuncusu
Bruno Fernandes, Portezli millî futbolcu
Yassine Benzia, Cezayirli futbolcu
Marco Benassi, İtalyan futbolcu
Ghayas Zahid, Norveçli futbolcu
Daiya Maekawa, Japon millî futbolcu
 9 Eylül
Yuliana Korolkova, Rus manken
Jure Balkovec,  Sloven futbolcu
Lucas Ontivero, Arjantinli futbolcu
Gilbert Koomson, Ganalı millî futbolcu
Matt Macey, İngiliz futbolcu
Ali Faiz Atiyye, Iraklı futbolcu
Yuto Horigome, Japon futbolcu
Yuta Toyokawa, Japon futbolcu
William Guzmán, Meksikalı futbolcu
 10 Eylül
Mehdi Turabi, İranlı millî futbolcu
Tsubasa Nihei, Japon futbolcu
 11 Eylül
Mateus dos Santos Castro, Brezilyalı futbolcu
Cameron Burrell, Amerikalı kısa mesafe koşucusu
Nataliya Prışçepa, Ukraynalı atlet
Eyüp Türkaslan, Türk futbolcu
Hüseyin Altıntaş, Türk futbolcu
 12 Eylül
Elina Svitolina, Ukraynalı tenisçi
Thessaly Zimmerman, Arubalı manken
Go Won-hee, Güney Koreli bir aktris
Hasan Üstübücü, Türk futbolcu
Yunus Emre Yalçın, Türk futbolcu
Nicolás Orsini, Arjantinli futbolcu
Jordi El Niño Polla, İspanyol pornografik film oyuncusu
RM, Güney Koreli rapçi
 13 Eylül
Sepp Kuss, Amerikalı bisikletçi
Joel Pohjanpalo, Fin futbolcu
Layton Williams, İngiliz aktör, şarkıcı ve dansçı
Leonor Andrade, Portekizli şarkıcı
14 Eylül
Foxy Di, Amerikalı erotik model
Hailey Anne Nelson, Amerikalı oyuncu
Fehed el-Muvelled, Suudi futbolcu
Gary Harris, Amerikalı profesyonel basketbolcu
Léo Dubois, Fransız futbolcu
Brahim Darri, Hollandalı futbolcu
Daniel O'Shaughnessy, Çinli futbolcu
Yumemi Kanda, Japon futbolcu
 15 Eylül
Luis Mago, Venezuelalı futbolcu
Björn Engels, Belçikalı futbolcu
Ricardo Horta, Portekizli millî futbolcu
Wout van Aert, Belçikalı bisiklet yarışçısı
 16 Eylül
Mina Popović, Sırp voleybol oyuncusu
Unoaku Anyadike, Nijeryalı model
Daudet N'Dongala, Fransız futbolcu
Adam Kowalski, Polonyalı profesyonel erkek voleybolcu
Aleksandar Mitrović, Sırp futbolcu
 17 Eylül
Momoko Abe, Japon model
Javier Eduardo López, Meksikalı futbolcu
Bilal Kılıç, Türk futbolcu
 18 Eylül - Yuki Yamanouchi, Japon futbolcu
 19 Eylül
Luka Krajnc, Slovenyalı millî futbolcu
Alfredo Juraidini, Meksikalı futbolcu
Mamadou Diallo, Gineli futbolcu
 20 Eylül
Gizem Sezer, Türk basketbolcu
Gökhan Sazdağı, Türk futbolcu
 21 Eylül
Hideki Ishige, Japon futbolcu
Davide Ballerini, İtalyan bisikletçi
 22 Eylül
Enver Cenk Şahin, Türk futbolcu
Muhammed Kanu, Suudi millî futbolcusu
Park Jin-young, Güney Koreli oyuncu, şarkıcı-şarkı yazarı, koreograf ve dansçı
 23 Eylül
Yerry Mina, Kolombiyalı futbolcu
Yusuf Mersin, İngiliz-Türk futbolcu
Wilder Cartagena, Perulu milli futbolcu
 24 Eylül
Yuki Omoto, Japon futbolcu
Hannah Brown, Amerikalı manken
Romario Ibarra, Ekvatorlu milli futbolcu
Park Se-wan, Güney Koreli oyuncu
 25 Eylül
Yekaterina Matlaşova, Rus hentbolcu
Jean Kouassi, Fildişi Sahilli futbolcu
Min Do-hee, Güney Koreli oyuncu ve şarkıcı
Jekaterina Matlasjova, Rus hentbolcu
 26 Eylül
Deniz Altan, Türk oyuncu
İlyas Kubilay Yavuz, Samsunspor futbolcusu
Junior Silva Ferreira, Brezilyalı futbolcu
Marcell Jacobs, İtalyan kısa mesafe koşucusu ve eski uzun atlayıcı
 27 Eylül
Anya Olsen, Amerikalı erotik model
Takuya Hashiguchi, Japon futbolcu
 28 Eylül
 Onurcan Piri, Giresunspor futbolcusu
 Simon Hald Jensen, Danimarkalı hentbolcu
Akihisa Okada, Japon futbolcu
Xavier Arreaga, Ekvatorlu futbolcu
Trevor Daniel, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı
 29 Eylül
 Katarzyna Niewiadoma, Polonyalı yol bisikleti yarışçısı
Halsey, Şarkıcı, Söz yazarı
Andy Polo, Perulu futbolcu
Joseph Mensah, Ganalı futbolcu
Simon Hald Jensen, Danimarkalı hentbolcu
 30 Eylül
Aliya Mustafina, Rus jimnastikçi
Duygu Çakmak, Türk manken
Raphaël Coleman, İngiliz aktör ve aktivist
Nikola Storm, Belçikalı futbolcu

Ekim
 1 Ekim
Rodrigo Aguirre, Uruguaylı futbolcu
Masayuki Yamada, Japon futbolcu
Ali Hüsnü, Iraklı futbolcu
Dejan Meleg, Sırp futbolcu
 3 Ekim - Kepa Arrizabalaga, İspanyol futbolcu
 4 Ekim
Melis Tüzüngüç, Türk oyuncu
Shunsuke Mori Japon futbolcu
 5 Ekim - Danla Bilic, İnternet ünlüsü
 6 Ekim
Matthew Pennington, İngiliz futbolcu
Joohoney, Güney Koreli rapçi ve söz yazarı
Elmira Abdrazakova, Rus model
 8 Ekim
Luca Hänni, İsviçreli şarkıcı ve model
Hiroki Akino, Japon futbolcu
 9 Ekim - Christina Hering, Alman atlet
 10 Ekim - Ferhad Ayaz, İsveçli futbolcu
 11 Ekim
Mikael Mandron İskoçyalı futbolcu
Clésio Baúque, Mozambikli millî futbolcu
 12 Ekim - Valērijs Šabala, Leton futbolcu
 13 Ekim - Kübra Akman, Türk voleybolcu
 14 Ekim - Wallace Fortuna dos Santos, Brezilyalı futbolcu
 15 Ekim - Mertcan Aktaş, Türk futbolcu
 16 Ekim
Yuki Nakayama, Japon futbolcu
Ayaka Ōhashi, Japon seslendirme sanatçısı ve şarkıcı
Akari Kitō, Japon seslendirme sanatçısı ve şarkıcı
 17 Ekim
Bernard Mensah, Ganalı futbolcu
Abdullah Balıkuv, Türk futbolcu
 18 Ekim - Tsubasa Sano, Japon futbolcu
 19 Ekim - Guillermo de Amores, Uruguaylı futbolcu
 20 Ekim
Semra Rahimli, Azerbaycanlı şarkıcı
José Contreras Verna, Venezuelalı futbolcu
 21 Ekim - İyaz Osman, Suriyeli futbolcu
 23 Ekim
Margaret Qualley, Amerikalı oyuncu, dansçı ve manken.
Yusuke Kobayashi, Japon futbolcu
Patimat Abakarova, Azeri tekvandocu
César Abregú, Arjantinli futbolcu
Tomoko Muramatsu, Japon futbolcu
 24 Ekim
Naomichi Ueda, Japon millî futbolcu
Bruma, Portekizli futbolcu
Miguel Araujo, Perulu futbolcu
 25 Ekim - Jefferson Lerma, Kolombiyalı futbolcu
 26 Ekim
Bediha Gün, Türk kadın güreşçi
Shuho Miyashita, Japon futbolcu
 27 Ekim
Ahsen Eroğlu, Türk oyuncu
Euna Kim, Güney Koreli şarkıcı
Fatma Büşra Ayaydın, Türk oyuncu
Kurt Zouma, Fransız futbolcu
 28 Ekim - Andrew Harrison, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 30 Ekim - Tomoki Wada, Japon futbolcu
 31 Ekim
Sezgi Sena Akay, Türk oyuncu
Maxime Spano, Fransız futbolcu
Connor Chapman, Avustralyalı futbolcu
Andrea Fulignati, İtalyan futbolcu

Kasım
 20 Kasım - Saki Ueno, Japon futbolcu
 22 Kasım - Dacre Montgomery, Avustralyalı şair ve söz yazarı

Aralık
 3 Aralık – Jake T. Austin, Amerikalı sinema oyuncusu
 12 Aralık - Zoé Metthez, İsviçreli manken
 14 Aralık - Jason Lowndes, Avustralyalı bisikletçi
 17 Aralık - Sura İskenderli, Türk şarkıcı

Ölümler

Ocak

 1 Ocak - Cesar Romero, Küba asıllı Amerikalı oyuncu (d. 1907)
 9 Ocak
 Nubar Terziyan, Ermeni asıllı Türk vatandaşı sinema sanatçısı (d. 1909)
 Kayhan Kaynak, Türk futbolcu (d. 1960)
 17 Ocak - Chung Il-kwon, 8. Güney Kore Başbakanı (d. 1917)
 20 Ocak - Matt Busby, İskoç teknik direktör (d. 1909)
 22 Ocak
 Jean-Louis Barrault, Fransız oyuncu ve yönetmen (d. 1910)
 Telly Savalas, Amerikalı oyuncu (d. 1924)
 29 Ocak - Ulrike Maier, Avusturyalı kayakçı (d. 1967)
 30 Ocak - Pierre Boulle, Fransız yazar (d. 1912)

Şubat

 1 Şubat - Olan Soule, Amerikalı oyuncu (d. 1909)
 2 Şubat - Marija Gimbutas, Litvan-Amerikalı arkeolog ve antropolog (d. 1921)
 6 Şubat - Jack Kirby, Amerikalı çizgi roman yazarı ve editörü (d. 1917)
 7 Şubat - Witold Lutosławski, Polonyalı besteci (d. 1913)
 9 Şubat - Howard Martin Temin, Amerikalı biyolog (d. 1934)
 11 Şubat - Paul Feyerabend, Avusturyalı filozof (d. 1924)
 14 Şubat - Andrey Çikatilo, Rus seri katil (d. 1936)
 17 Şubat - Garbis İstanbulluoğlu, Ermeni asıllı Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1927)
 19 Şubat - Derek Jarman, İngiliz film yönetmeni (d. 1942)
 24 Şubat - Dinah Shore, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1916)
 26 Şubat
 Tarık Buğra, Türk yazar (d. 1918)
 Bill Hicks, Amerikalı komedyen (d. 1961)

Mart

 4 Mart - John Candy, Kanadalı komedyen ve oyuncu (d. 1950)
 6 Mart - Melina Mercouri, Yunan siyasetçi ve oyuncu (d. 1920)
 9 Mart
 Charles Bukowski, Amerikalı yazar (d. 1920)
 Fernando Rey, İspanyol oyuncu (d. 1917)
 12 Mart - Mehmed Orhan Osmanoğlu, 42. Osmanlı Hanedan Reisi (d. 1909)
 16 Mart - Medeni Berk, 7. Türkiye Cumhuriyeti Başbakan Yardımcısı (d. 1913)
 23 Mart - Giulietta Masina, İtalyan kadın oyuncu (d. 1921)
 29 Mart - Eugene Ionesco, Rumen tiyatro yazarı (d. 1909)

Nisan

 1 Nisan
 Léon Degrelle, Belçikalı Nazi (d. 1906)
 Gennadi Voronov, 24. Rusya SFSC Başkanı (d. 1910)
 Robert Doisneau, Fransız fotoğraf sanatçısı (d. 1912)
 5 Nisan - Kurt Cobain, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı (d. 1967)
 6 Nisan
 Juvénal Habyarimana, 3. Ruanda Devlet Başkan (d. 1937)
 Cyprien Ntaryamira, 5. Burundi Devlet Başkan (d. 1955)
 7 Nisan - Agathe Uwilingiyimana, 4. Ruanda Başbakanı (d. 1953)
 15 Nisan - John Curry, İngiliz buz patencisi (d. 1949)
 16 Nisan - Ralph Ellison, Amerikalı yazar (d. 1914)
 17 Nisan - Roger Wolcott Sperry, Amerikalı nöropsikolog (d. 1913)
 22 Nisan - Richard Nixon, 37. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı (d. 1913)
 28 Nisan - Berton Roueché, Amerikalı gazeteci ve yazar (d. 1910)
 30 Nisan - Roland Ratzenberger, Avusturyalı Formula 1 pilotu (d. 1960)

Mayıs

 1 Mayıs - Ayrton Senna, Brezilyalı Formula 1 pilotu (d. 1960)
 7 Mayıs - Clement Greenberg, Amerikalı sanat eleştirmeni (d. 1909)
 8 Mayıs - George Peppard, Amerikalı oyuncu (d. 1928)
 10 Mayıs - John Wayne Gacy, Amerikalı seri katil (d. 1942)
 12 Mayıs - Erik Erikson, Alman-Amerikalı psikolog (d. 1902)
 13 Mayıs - Manfred Wörner, 7. NATO Genel Sekreteri (d. 1934)
 14 Mayıs - Cihat Arman, Türk kaleci ve teknik direktör (d. 1915)
 19 Mayıs - Jacqueline Kennedy Onassis, 35. Amerika Birleşik Devletleri First Lady'si (d. 1929)
 21 Mayıs - Giovanni Goria, 46. İtalya Başbakanı (d. 1943)
 25 Mayıs - Fikret Arıcan, Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1912)
 29 Mayıs - Erich Honecker, 2. Doğu Almanya lideri (d. 1912)
 31 Mayıs - Uzay Heparı, Türk besteci (d. 1969)

Haziran
 4 Haziran - Massimo Troisi, İtalyan aktör (d. 1953)
 9 Haziran - Jan Tinbergen, Hollandalı iktisatçı (d. 1903)
 14 Haziran - Henry Mancini, Amerikalı besteci ve aranjör (d. 1924)
 15 Haziran - Kristen Pfaff, Amerikalı basçı (d. 1967)
 15 Haziran - Ahmet Kostarika, Türk sinema oyuncusu (d. 1927)
 20 Haziran - Jay Miner, Tümleşik devre tasarımcısı (d. 1932)

Temmuz

 2 Temmuz - Andrés Escobar, Kolombiyalı futbolcu (d. 1967)
 8 Temmuz - Kim Il-sung, 1. Kuzey Kore Yüce Lideri (d. 1912)
 10 Temmuz - Şemsi Yastıman, Türk Halk Müziği sanatçısı (d. 1923)
 13 Temmuz - Ayfer Feray, Türk oyuncu (d. 1928)
 20 Temmuz - Paul Delvaux, Belçikalı ressam (d. 1897)
 27 Temmuz - Kevin Carter, Güney Afrikalı fotoğrafçı (d. 1960)

Ağustos

 11 Ağustos - Peter Cushing, İngiliz oyuncu (d. 1913)
 14 Ağustos - Elias Canetti, Bulgar kökenli Alman yazar (d. 1905)
 18 Ağustos - Richard Laurence Millington Synge, Britanyalı biyokimyacı (d. 1914)
 19 Ağustos - Linus Pauling, Amerikalı kuantum kimyageri ve biyokimyacı (d. 1901)
 23 Ağustos - Zoltán Fábri, Macar yönetmen ve senarist (d. 1917)
 30 Ağustos - Lindsay Anderson, İngiliz film yönetmeni (d. 1923)

Eylül

 3 Eylül - Billy Wright, İngliz futbolcu ve teknik direktör (d. 1924)
 7 Eylül
 James Clavell, Avustralya doğumlu Britanyalı yazar (d. 1921)
 Terence Young, İngiliz film yönetmeni (d. 1915)
 10 Eylül - Max Morlock, Alman futbolcu (d. 1925)
 11 Eylül - Jessica Tandy, İngliz oyuncu (d. 1909)
 12 Eylül - Boris Yegorov, Sovyet doktor ve kozmonot (d. 1937)
 17 Eylül - Karl Popper, Avusturyalı-İngiliz filozof (d. 1902)
 22 Eylül - Hedwig Potthast, Heinrich Himmler'in metresi (d. 1912)
 26 Eylül - Louis Ferdinand, Prusya Prensi (d. 1907)
 30 Eylül - André Michel Lwoff, Fransız mikrobiyolog (d. 1902)

Ekim

 11 Ekim - Ahmediye Cebrayılov, Azeri asıllı Sovyet asker (d. 1920)
 20 Ekim - Burt Lancaster, Amerikalı oyuncu (d. 1913)
 22 Ekim - Rollo May, Amerikalı varoluşçu psikolog (d. 1909)
 24 Ekim - Raúl Juliá, Porto Rikolu oyuncu (d. 1940)
 25 Ekim - Mildred Natwick, Amerikalı aktris (d. 1905)

Kasım
 1 Kasım - Richard Krautheimer, Alman sanat ve mimarlık tarihçisi (d. 1897)
 12 Kasım - Wilma Rudolph, Amerikalı kısa mesafe koşucusu (d. 1940)
 28 Kasım - Jeffrey Dahmer, Amerikalı seri katil (d. 1960)
 30 Kasım - Guy Debord, Fransız Marksist filozof, yazar ve sinemacı (d. 1931)

Aralık

 2 Aralık - Orhan Şaik Gökyay, Türk edebiyat, tarih ve dil araştırmacısı, şair (d. 1902)
 8 Aralık
 Enrique Líster, İspanyol asker ve siyasetçi (d. 1907)
 Antonio Carlos Jobim, Brezilyalı besteci (d. 1927)
 13 Aralık - Antoine Pinay, 70. Fransa Başbakanı (d. 1891)
 20 Aralık - Dean Rusk, 54. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı (d. 1909)
 24 Aralık - John Osborne, İngiliz oyun yazarı (d. 1929)

Tarihi bilinmeyenler
 Murat Canbaş - Türk sporcu (d. 1974)

Nobel Ödülleri
 Fizik – Bertram N. Brockhouse, Clifford Glenwood Shull
 Kimya – George Andrew Olah
 Tıp – Alfred G. Gilman, Martin Rodbell
 Edebiyat – Kenzaburo Oe
 Barış – Yasser Arafat, Shimon Peres, Yitzhak Rabin
 Ekonomi – Reinhard Selten, John Forbes Nash, John Harsanyi

1994


Provinsen Chlef (, ) er en af Algeriets 48 provinser. Administrationscenteret er Chlef.

Eksterne henvisninger

Provinser i Algeriet

Chlef (provins)


Una ventana mirador es una especie de voladizo. Por regla general, un tipo de ventana que asoma hacia el exterior desde un muro en un intercolumnio. Suele sostenerse sobre una ménsula. Dependiendo de la forma de la ménsula hay diferentes ventanas en saledizo: ventana oriel (típico del Oriel College), con la ménsula redondeada o bow window. Suelen emplearse para dar un aspecto de mayor volumen a los interiores.

Características
Siendo habitual que una ventana se encuentre inserta en el plano del muro, este tipo de ventanas suele formarse con un saliente. Se soporta, por regla general, de una ménsula de forma de polígono convexo, cuyos ángulos interiores suelen ser de 90°, 135° y 150° grados. La bay window se suele asociar, generalmente, a la arquitectura victoriana. Alcanzó mucha popularidad en los diseños de hoteles en los años setenta del siglo XIX.

Este tipo de ventanas suele emplearse con el objeto de crear la ilusión de espacios interiores más voluminosos. Permiten desde luego un mayor flujo de luz en los interiores, y permiten un mayor campo de visión del exterior, algo que no puede lograrse con una ventana inserta en un muro. Suele emplearse en el diseño de comedores, salas de estar.

Véase también
 Ventana oriel
 Bow window

Referencias

Ventanas

Ventana mirador


Hyperpolarization is a change in a cell's membrane potential that makes it more negative. It is the opposite of a depolarization.  It inhibits action potentials by increasing the stimulus required to move the membrane potential to the action potential threshold.

Hyperpolarization is often caused by efflux of K+ (a cation) through K+ channels, or influx of Cl– (an anion) through Cl– channels. On the other hand, influx of cations, e.g. Na+ through Na+ channels or Ca2+ through Ca2+ channels, inhibits hyperpolarization. If a cell has Na+ or Ca2+ currents at rest, then inhibition of those currents will also result in a hyperpolarization. This voltage-gated ion channel response is how the hyperpolarization state is achieved. In neurons, the cell enters a state of hyperpolarization immediately following the generation of an action potential. While hyperpolarized, the neuron is in a refractory period that lasts roughly 2 milliseconds, during which the neuron is unable to generate subsequent action potentials. Sodium-potassium ATPases redistribute K+ and Na+ ions until the membrane potential is back to its resting potential of around –70 millivolts, at which point the neuron is once again ready to transmit another action potential.

Voltage-gated ion channels and hyperpolarization
 Voltage gated ion channels respond to changes in the membrane potential. Voltage gated potassium, chloride and sodium channels are key components in the generation of the action potential as well as hyper-polarization. These channels work by selecting an ion based on electrostatic attraction or repulsion allowing the ion to bind to the channel. This releases the water molecule attached to the channel and the ion is passed through the pore. Voltage gated sodium channels open in response to a stimulus and close again. This means the channel either is open or not, there is no part way open. Sometimes the channel closes but is able to be reopened right away, known as channel gating, or it can be closed without being able to be reopened right away, known as channel inactivation.

At resting potential, both the voltage gated sodium and potassium channels are closed but as the cell membrane becomes depolarized the voltage gated sodium channels begin to open up and the neuron begins to depolarize, creating a current feedback loop known as the Hodgkin cycle. However, potassium ions naturally move out of the cell and if the original depolarization event was not significant enough then the neuron does not generate an action potential. If all the sodium channels are open, however, then the neuron becomes ten times more permeable to sodium than potassium, quickly depolarizing the cell to a peak of +40 mV. At this level the sodium channels begin to inactivate and voltage gated potassium channels begin to open. This combination of closed sodium channels and open potassium channels leads to the neuron re-polarizing and becoming negative again. The neuron continues to re-polarize until the cell reaches ~ –75 mV, which is the equilibrium potential of potassium ions. This is the point at which the neuron is hyperpolarized, between –70 mV and –75 mV. After hyperpolarization the potassium channels close and the natural permeability of the neuron to sodium and potassium allows the neuron to return to its resting potential of –70 mV. During the refractory period, which is after hyper-polarization but before the neuron has returned to its resting potential the neuron is capable of triggering an action potential due to the sodium channels ability to be opened, however, because the neuron is more negative it becomes more difficult to reach the action potential threshold.

HCN channels are activated by hyperpolarization.

Recent research has shown that neuronal refractory periods can exceed 20 milliseconds where the relation between hyperpolarization and the neuronal refractory was questioned.

Experimental technique

Hyperpolarization is a change in membrane potential. Neuroscientists measure it using a technique known as patch clamping that allows them to record ion currents passing through individual channels. This is done using a glass micropipette, also called a patch pipette, with a 1 micrometer diameter. There is a small patch that contains a few ion channels and the rest is sealed off, making this the point of entry for the current. Using an amplifier and a voltage clamp, which is an electronic feedback circuit, allows the experimenter to maintain the membrane potential at a fixed point and the voltage clamp then measures tiny changes in current flow. The membrane currents giving rise to hyperpolarization are either an increase in outward current or a decrease in inward current.

Examples

 During the afterhyperpolarization period after an action potential, the membrane potential is more negative than when the cell is at the resting potential. In the figure to the right, this undershoot occurs at approximately 3 to 4 milliseconds (ms) on the time scale. The afterhyperpolarization is the time when the membrane potential is hyperpolarized relative to the resting potential.
 During the rising phase of an action potential, the membrane potential changes from negative to positive, a depolarization. In the figure, the rising phase is from approximately 1 to 2 ms on the graph. During the rising phase, once the membrane potential becomes positive, the membrane potential continues to depolarize (overshoot) until the peak of the action potential is reached at about +40 millivolts (mV). After the peak of the action potential, a hyperpolarization repolarizes the membrane potential to its resting value, first by making it less positive, until 0 mV is reached, and then by continuing to make it more negative. This repolarization occurs in the figure from approximately 2 to 3 ms on the time scale.

References

Further reading

 Basic Neurochemistry Molecular, Cellular, and Medical Aspects by Siegel, et al.

Membrane biology
Electrophysiology
Electrochemistry
Cellular neuroscience

Hyperpolarization (biology)


AMSAT is a name for amateur radio satellite organizations worldwide, but in particular the Radio Amateur Satellite Corporation (AMSAT) with headquarters at Washington, D.C. AMSAT organizations design, build, arrange launches for, and then operate (command) satellites carrying amateur radio payloads, including the OSCAR series of satellites. Other informally affiliated national organizations exist, such as AMSAT Germany (AMSAT-DL) and AMSAT Japan (JAMSAT).

History
AMSAT was founded in 1969 in Washington, D.C. to continue the efforts begun by Project OSCAR. Its first project was to coordinate the launch of OSCAR 5, constructed by students at the University of Melbourne. Some design modifications were needed and were made by AMSAT members, and the satellite was successfully launched on 30 January 1970, on a NASA Thor Delta launch vehicle.

AMSAT's next launch was AMSAT-OSCAR 6 (AO-6) on 15 October 1972. AO-6 was AMSAT's first long-life satellite, and was built with participants from Australia and West Germany. Command stations in Australia, Canada, United Kingdom, Hungary, Morocco, New Zealand, the United States and West Germany controlled the satellite, contributing greatly to its 4.5 years of service. Further launches continued to emphasize international cooperation, with AMSAT-OSCAR 7 (AO-7) launching with a new transponder developed and built by Karl Meinzer and AMSAT Germany (AMSAT-DL). AMSAT Japan (JAMSAT) contributed a transponder to AMSAT-OSCAR 8 (AO-8).

In order to launch its satellites, AMSAT has worked with space agencies and commercial launch contractors to develop new ways to take advantage of unused areas of launch vehicles. In return, AMSAT sometimes can negotiate a reduction or waiver of launch costs. One of the most significant is the Ariane Structure for Auxiliary Payloads (ASAP), developed and manufactured in partnership with the European Space Agency (ESA) in 1990 for use on its Ariane 4 launch vehicle. AMSAT was again able to take advantage of unused space with the launch of AMSAT-OSCAR 40 (AO-40), occupying unused space on an Ariane 5.

IPS
The IPS (Interpreter for Process Structures) programming language was specifically written for the RCA 1802 AMSAT Phase III satellite.

The IPS threaded code language, developed for AMSAT Phase III, is the first known use of a high-level language on board a spacecraft.

Another 16-bit IPS implementation was specifically developed to run on the ARM CPU in the IHU-2 on the AMSAT P3D.

A 32-bit IPS implementation has been developed for the AMSAT P3E satellite and the AMSAT P5A mission to Mars, which also have ARM CPUs. Emulators for both the classic 16-bit and the 32-bit IPS language and development environment are available for many other systems.

AMSAT organizations worldwide
From its first launch, AMSAT projects have had international scope. By 2006, 21 countries had launched an amateur satellite. Many of these countries have their own AMSAT affiliate, some of which are noted below:

 AMSAT Germany (AMSAT-DL, AMSAT Deutschland) has built and managed projects of several amateur radio satellites, notably AO-40.
 AMSAT Japan (JAMSAT) has contributed to many satellites, in addition to launching its own satellites in cooperation with JAXA: the Fuji-OSCAR series.
 AMSAT India (AMSAT-IN) launched its first amateur satellite, VUSat-OSCAR 52 in 2005 aboard an Indian Space Research Organisation PSLV launch vehicle from Sriharikota, India.
 AMSAT United Kingdom (AMSAT-UK) built FUNcube AO-73 with AMSAT-NL, an Amateur CubeSat that was launched as part of a Russian Dnepr payload in November 2013.
 AMSAT Italia (AMSAT-I) has built the HAMVIDEO TV transmitter for International Space Station.
 AMSAT-CT is NGO for Education and Development is Portuguese VIP member of AMSAT-DL, funded by Aerospace Observatory in 1998
 AMSAT-CT develop the prototype of the satellite CAMOESat-1 at Oeiras Aerospace Observatory facilities https://www.facebook.com/ariss.amsat.ct
 AMSAT-NL Netherlands
 AMSAT Brazil (AMSAT-BR)
 AMSAT Philippines (AMSAT-PH), club call sign DX1O, Diwata-2 satellite is designated Philippines-OSCAR 101 (PO-101) and has the amateur call sign DW4TA.
AMSAT Spain (AMSAT EA), designed and built the radio-amateur satellites GENESIS-L, GENESIS-N, EASAT-2 and HADES, all of them pocketQubes.

Phase system
The AMSAT Phase system describes an amateur satellite based upon its capabilities or mode of operation and roughly parallel the development of amateur satellites.

 Phase 1: No solar cells (battery-powered only), short-lived, technology test-bed. Must be able to orbit to be classified as a satellite.
 Phase 2: Long life using solar cells, communications capabilities, Low Earth Orbit.
 Phase 3: Long life, more powerful communications, telemetry and command systems. Highly elliptical orbit, usually a Molniya orbit; usually the initial orbit is a geostationary transfer orbit (GTO), onboard propulsion systems boosting it to its final orbit. Because of the highly elliptical orbit, the satellite remains over an area for long periods of time, allowing amateurs longer contacts through the satellite.
 Phase 4: Amateur satellite in geostationary orbit (GEO). Currently, the only amateur radio transponders in orbit are a secondary mission aboard Es'hail 2, designated as QO-100 by AMSAT on 26 February 2019.
 Phase 5: Spacecraft capable of lunar or planetary missions.

Satellite names
Most amateur satellites do not receive their sequential OSCAR designation until after they are successfully in orbit, and then only at the request of the launching organization. Regardless, amateur satellites will have been named by the organization that constructed it, and that name is frequently prepended to its OSCAR designation, resulting a name such as CubeSat-OSCAR 57. In conversation, names are usually abbreviated as CO-57 or similar.

A unique amateur satellite was SuitSat, an obsolete Russian space suit with a transmitter in it, which was launched in 2006 from the International Space Station. In a twist of fate, "Oscar" was the name given to an obsolete space suit by its young owner in the book Have Space Suit, Will Travel, by Robert A Heinlein. This book was originally published a year after the launch of the first artificial satellite, Sputnik 1.

Satellites previously launched by AMSAT
The names of the satellites below are sorted in chronological order by launch date, ascending. The status column denotes the current operational status of the satellite.
 Green signifies that the satellite is currently operational, orange indicates that the satellite is partially operational or failing.  Red indicates that the satellite is non operational and  black indicates that the satellite has re-entered the earth's atmosphere. The country listing denotes the country that constructed the satellite and not the launching country.

Current projects
AMSAT built a series of  five 1U CubeSats to carry university experiments, including a camera, and mode U/V FM repeaters. The first two of these satellites, Fox-1A, and Fox-1B, were launched on 8 October 2015 and 18 November 2017 respectively and are currently operational and available for use. Fox-1D (AO-92) was launched on 12 January 2018 on the PSLV-C40 mission from Satish Dhawan Space Centre in Sriharikota, India. Fox-1Cliff was launched from Vandenberg Air Force Base aboard the SpaceX Falcon-9 SSO-A rocket on 3 December 2018. These four Fox satellites contain FM transponders with uplink on the 70 cm band and downlink on the 2 metre band.

RadFxSat-2/Fox-1E, a variation of the Fox-1 series, carrying a mode V/U linear transponder has been accepted for a launch by the NASA CubeSat Launch Initiative.  Fox-1E was launched into orbit aboard a Virgin Orbit LauncherOne vehicle on 17 January 2021. Although the beacon has not been heard, the linear transponder is at least partially functioning with a low level downlink signal.

AMSAT is currently developing the GOLF series of CubeSats with the first satellite in the series, GOLF-TEE, expected to launch in 2022. The GOLF series is designed to test technologies for future high Earth orbit (HEO) missions.

AMSAT also offers a communications platform for university CubeSats. The AMSAT Linear Transponder Module (LTM) includes a VHF/UHF telemetry beacon, command receiver, and linear transponder. The first LTM flew on HuskySat-OSCAR 107 in 2020. In July 2020, AMSAT and the University of Maine announced that an LTM would be provided for the University of Maine's MESAT1 CubeSat, Maine's first small satellite.

Additionally, AMSAT supports amateur radio on human spaceflight missions as a supporting partner of Amateur Radio on the International Space Station (ARISS). This partnership includes support for future missions on the Lunar Gateway.

AMSAT also supports STEM education and has developed a CubeSat Simulator as part of these efforts.

Currently operating missions
AMSAT operates the AO-7, AO-91, and AO-92 satellites, which are open for general amateur use. The U.S. Air Force FalconSAT-3 was turned over to AMSAT for amateur radio use in late September 2017. AO-95 was launched aboard SpaceX's Falcon-9 SSO-A mission on 4 December 2018 and was later determined to have poor to no RF reception capability, thus preventing commissioning and putting its FM transponder mission into indefinite suspension.

References

External links
 AMSAT – North America
 AMSAT-UK – United Kingdom

1969 establishments in Maryland
Amateur radio organizations
Organizations established in 1969

AMSAT


වෛද්‍ය විද්‍යාවේදී භාවිතාවන ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම

වෛද්‍ය විද්‍යාවේදී භාවිතාවන ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම යන්නෙන් අදහස් කරනු ලබන්නේ සායනික අවශ්‍යතාවයන් (රෝගී තත්ත්වයන් හදුනාගැනීම හා රෝග නිර්ණය කිරීම සදහා වෛද්‍ය ක්‍රමෝපායන් භාවිතා කිරීම) හෝ වෛද්‍ය විද්‍යාවේදී (මිනිස් සිරුරේ සාමාන්‍ය ක්‍රියාකාරිත්වය හා පිහිටීම අධ්‍යයනය කිරීම සදහා) මිනිස් සිරුරෙහි කොටස්වල ප්‍රතිබිම්භ ඇති කිරීම සදහා ක්‍රියාවට නැගෙන ක්‍රියාවලියක් හෝ තාක්ෂණයකි. එය ජෛව විද්‍යාත්මක ප්‍රතිරූපණය, විකිරණ විද්‍යාව, විකිරණවේදය, එන්ඩොස්කොපි, උෂ්ණත්ව විද්‍යාව, වෛද්‍ය ඡායාරූපකරණය සහ ක්ෂුද්‍ර ජීව විද්‍යාව යන  පුළුල්ව විහිද පැවති ක්ෂේත්‍රයන්ගේ එක් උපක්ෂේත්‍රයක් වේ. EEG හෙවත් Electroencephalography යන මොළයෙහි ක්‍රියාකාරිත්වය පිළි තොරතුරු ලබාගන්නා පරීක්ෂණයෙහි සහ චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් භාවිතා කරමින් ද එම තොරතුරු ලබාගන්නා Magnetoencephalography හෙවත් MEG පරීක්ෂණ වලදී ද මනිනු ලබන සහ පටිගත කරනු ලබන දත්ත මගින් ප්‍රතිබිම්භ හෝ ප්‍රතිරූපණ ලබා නොදෙන අතර එමගින් ලබාදෙන සිතියමක් ආකාරයේ දත්ත වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම මගින් ද නිරීක්ෂණය කළ හැකිය.

සායනික භාවිතාවේ දී වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම විකිරණවේදය හෝ සායනික ප්‍රතිරූපණ ක්‍රමවලට සමාන කමක් දක්වන අතර මෙලෙස ලැබෙන ප්‍රතිබිම්භ  පිළිබදව විග්‍රහ කිරීමක් හා රෝග විනිශ්චය ලබාදීමක් සිදු කරන පුද්ගලයා විකිරණවේදය පිළිබදව විශේෂඥ දැනුමක් ඇති වෛද්‍යවරයෙකි. රෝග නිර්ණය කර ගැනීම සදහා විකිරණවේදය භාවිතා කර ගැනීම වෛද්ය විද්‍යාත්මක ප්‍රතිරූපණ ක්‍රමවල තාක්ෂණික අංශයන් නිරූපණය කරයි. විකිරණවේදියා හෝ විකිරණවේදය පිළිබද කාර්මික ශිල්පියා රෝග නිර්ණය කිරීමට හැකියාවක් සහිතවන පරිදි වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම ලබාදීම සදහා වගකීමක් දරන අතර ඇතැම් අවස්ථාවල දී විකිරණවේදය පිළිබද විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්  විසින් ද ඇතැම් විකිරණවේදී පර්යේෂණයන් සිදු කරනු ලබයි.

විද්‍යාත්මක අත්හදා බැලීම්වල ක්ෂේත්‍රයක් වශයෙන් වෛද්‍ය විද්‍යාවේ ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම ජෛව වෛද්‍ය ඉන්ජිනේරු විද්‍යාව, වෛද්‍ය භෞතික විද්‍යාව හෝ වෛද්‍ය විද්‍යාව යන ක්ෂේත්‍රයන්හි උපක්ෂේත්‍රයන් ලෙසට අන්තර්ගත වේ. උපකරණ භාවිතය පිළිබදව පර්යේෂණ සහ ඒවා වර්ධනය කර ගැනීම, ප්‍රතිරූප ලබාගැනීම සහ ප්‍රමාණාත්මකරණය යන ඒවා ජෛව වෛද්‍ය ඉන්ජිනේරු විද්‍යාව , වෛද්‍ය භෞතික විද්‍යාව සහ කම්පියුටර් විද්‍යාව මගින් සිදු කරනු ලබයි. වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම පිළිබද අධ්‍යයනය විකිරණ විද්‍යාවේදී භාවිතා කරන අතර ස්නායු විද්‍යාව, හෘද රෝග සහ මනෝ විද්‍යාව යන ක්ෂේත්‍රයන්හි ද මෙහි භාවිතය තව දුරටත් පර්යේෂණ මට්ටමේ පවතී. වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම පිළිබදව වර්ධනය වී ඇති ක්‍රමෝපායන් විද්‍යාත්මක සහ කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රයේ ද භාවිතා කරනු ලබයි.

වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම මගින් රෝගියාට අවම වශයෙන් හෝ කිසිදු වශයෙන්වත් හානියක් හෝ රිදීමක් ඇති නොවන පරිදි සිරුර අභ්‍යන්තරයෙහි ප්‍රතිබිම්භ ලබාගනු ලැබේ. මේ ආකාරයටම වෛද්‍ය ප්‍රතිරූපණ ක්‍රම ගණිත විද්‍යාවේ ප්‍රතිලෝම ගැටළුවලට ලබාදෙන පිළියම් ලෙසට දක්නට හැකිය. මෙමගින් අදහස් වන හේතුව (ජීවී පටකවල ගුණාංග) එහි බලපෑමෙන් (නිරීක්ෂණය කරනු ලබන සංඥා) අධ්‍යාහාර වන බවයි. අල්ට්‍රා සවුන්ඩ් හෙවත් අතිධ්වනි තරංග භාවිතා කරන අවස්ථාවන්හි දී එහි භාවිතා කරන දණ්ඩක් වැනි කොටසෙහි අතිධ්වනි පීඩන තරංග ඇති අතර ඒවා සිරුර අභ්‍යන්තරයෙහි ඇති පටක මතින් ග්රහණය කර ගැනීමෙන් අභ්‍යන්තර කොටස්වල ප්‍රතිබිම්භ ලබාදෙනු ලැබේ. ප්‍රක්ෂේපණවිකිරණ වේදයේදී එලෙස භාවිතා කරන දණ්ඩ එක්ස් කිරණවන අතර ඒවා අස්ථි, පේශි සහ මේද පටක මගින් විවිධ ප්‍රමාණවලින් අවශෝෂණය කරමින් ප්‍රතිබිම්භ ලබාදෙනු ලැබේ.

භාහිර සබැඳි

වෛද්‍යවේදය

Medical imaging


Richardson A. Scurry (* 11. November 1811 in Gallatin, Sumner County, Tennessee; † 9. April 1862 in Hempstead, Texas) war ein US-amerikanischer Jurist und Politiker. Zwischen 1851 und 1853 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Richardson Scurry genoss eine private Schulausbildung. Nach einem anschließenden Jurastudium und seiner um das Jahr 1830 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Covington in diesem Beruf zu arbeiten. Später ging er nach Texas, das damals noch Teil von Mexiko war. Er nahm aktiv an der texanischen Unabhängigkeitsbewegung teil und war Soldat im folgenden Freiheitskrieg gegen Mexiko. Scurry war auch Delegierter auf der Versammlung, auf der Texas seine Unabhängigkeit von Mexiko proklamierte. Danach arbeitete er in Clarksville als Rechtsanwalt. Scurry war zeitweise auch Richter am Supreme Court of Texas. Gleichzeitig schlug er eine politische Laufbahn ein. Im Jahr 1844 war er Präsident des Repräsentantenhauses der damals selbständigen Republik Texas. Nach dem Beitritt des Staates zur Union war er am Aufbau der ersten Staatsverwaltung beteiligt. Dabei war er Mitglied der Demokratischen Partei.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1850 wurde Scurry im ersten Wahlbezirk von Texas in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1851 die Nachfolge von David Spangler Kaufman antrat. Bis zum 3. März 1853 konnte er eine Legislaturperiode im Kongress absolvieren, die von den Diskussionen um die Sklaverei geprägt war. Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus praktizierte Scurry wieder als Anwalt. Er starb am 9. April 1862 in Hempstead an Komplikationen nach einer Beinamputation. Diese war eine Folge eines Unfalls bei einem Jagdausflug im Jahr 1854, bei dem er sich versehentlich in den Fuß geschossen hatte.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied des Repräsentantenhauses von Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Richter (Republik Texas)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1811
Gestorben 1862
Mann

Richardson A. Scurry


Sarıoğlan, Kayseri ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
Sarıoğlan İlçesinin kuruluşu hakkında kesin bir bilgi yoktur. Eski bir yerleşim merkezi olduğu söylenmektedir. Osmanlı İmparatorluğu zamanında Pınarbaşı ilçesine bağlı küçük bir yerleşim merkezidir. Bünyan'ın ilçe oluşundan sonra Bünyan ilçesine bağlanmıştır. İlçeye bağlı Palas ve Karaözü kasabaları daha eski yerleşim merkezleridir.

Palas kasabasında bulunan Ulu Camii 1200 yılında yapılmıştır.

Cumhuriyet dönemi yıllarında Sarıoğlan ilçesine 200 aile balkan göçmeni yerleştirilmiş olup bunlar yöre halkı ile kaynaşmıştır.

Daha önceleri Bünyan ilçesine bağlı bir nahiye olan yerleşim, 13 Kasım 1953'te belde belediyesine dönüştü. 1 Nisan 1960 tarihinde TBMM'nin İdari Sistemler Değişikliği hakkındaki yasa ile idari bakımından ilçe şeklini aldı. 2012 Büyükşehir Yasası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesi sınırlarına alındı.

Nüfus

Coğrafya
1929 yılında Haydarpaşa - Kars demiryolu ilçe içinden geçerek batı ve doğuya ulaşımı kolaylaştırmıştır. Demiryolu üzerine kurulan istasyon halkın büyük bir ihtiyacına cevap vermiştir. Sivas - Kayseri karayolu ilçenin yakınından geçmektedir. Sarıoğlan ilçesinin Kayseri'ye uzaklığı karayolundan 61 km'dir. Yol sürekli açıktır.

Sarıoğlan ilçesi, 1948 yılında Kesdoğan çayının taşmasıyla sel baskınına uğramıştır. Eski yerleşim yerini terk eden ilçe sakinleri bugünkü yerine taşınmıştır. Eski yerleşim yeri ilçenin kuzeydoğusundadır.

İlçe kuzeybatıdan Felahiye - Özvatan, doğuda Akkışla - Gemerek, güneyinde Bünyan, batıda Kocasinan ilçeleri ile çevrilmiş bulunmaktadır. Sarıoğlan ilçesinin toprakları çevresindeki düzlükler ve bunları kuşatan çıplak engebeli, sırt ve yamaçlardan meydana gelmektedir. Dağlar daha ziyade ufak toprak ve taş yığınlarının meydana getirdiği sıra halinde tepeleri andırır. Beştepeler, üçtepeler, hamburnu tepesi, kepirçe dağı, altıparmak tepeleri yüksektir. Yöreyi çevreleyen belli başlı dağlar şunlardır; Palas kasabası ile ilçe merkezi arasındaki Demirhan dağı, Sarıoğlan ilçesi'nin batısındaki Kuşaklı, Palas, Üzerlik, Ömerhacılı arasında Kocadağı, kuzeydoğuda Kepirçe dağı, Gaziler ile Özvatan ilçesi arasındaki Sultansekisi Dağı, Gaziler kasabası ile Çayıralan arasındaki Akdağ ve Keçikalesi dağları mevcuttur. En büyük dağ Keçikalesi olup, 1500 m yüksekliğindedir.

İlçe merkezinde rakım 1148 m'dir. Türkiye'nin en büyük nehri olan Kızılırmak Karaözü kasabasından itibaren Sarıoğlan ilçe hudutlarına girer. Kale, Burunören, Üzerlik köyleri arasından geçerek ilçe sınırlarını terk eder. Kızılırmak üzerinde iki yerde geçit vardır. Birincisi; Şahruk Bey tarafından yaptırılan sekiz gözlü tarihi taş köprüdür. Köprü her türlü ulaşıma elverişlidir. İkincisi; Küpeli kasabası ve Üzerlik köyleri arasında yapılan demir direkler üzerine oturtulan köprüdür. Bu köprü de ulaşıma açıktır. İlçenin bir diğer önemli akarsuyu Hinzir Dağlarından çıkıp Burunören mahallesi sınırlarında Kızılırmak nehrine dökülen Kesdoğan çayıdır. Çay üzerine bentler yapılarak arazinin sulanması sağlanmıştır. İlçe topraklarını ikiye bölen ve uzunluğu 45 km'yi bulan bu çay üzerinde dört tane köprü vardır. İlkbahar ve sonbaharda yağışların fazla olduğu zamanlarda taşmaktadır.

Palas kasabasında bulunan Tuzla Gölü nün 2/3'ü tuz ile kaplıdır. Diğer kısımları bataklık ve çamurdur. Gölün alanı 29,6 km²'dir. Göl önceleri tuzla olarak kullanılmış, içerisinde sağlığa zararlı olan alçı mayası bulunduğundan kapatılmıştır.

Balkanlardan gelen iki yüz kadar aile toplu olarak Sarıoğlana yerleştirilmiştir. Günümüzde bu Sarıoğlanlı Balkan göçmenleri kendi aralarında bir dernek kurmuşlardır. Zaman zaman bir araya gelir ve Sarıoğlanla ilgili anılarını anlatırlar.

İç Anadolu Bölgesi hüküm süren kara iklimi hüküm sürmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlıdır. Ortalama yağış 350–400 mm olup, yağışın önemli kısmı ilkbahar ve kış aylarında düşmektedir. Bitki örtüsü; Kızılırmak boyunca küçük boylu bitki türü mevcuttur. Kaymakamlık tarafından Alamettin, Gaziler kasabalarında, Ömerhacılı mahallesinde büyük çaplı ağaç dikimi başlamıştır. 40 dekarlık alana Sarıoğlan Kaymakamlığınca 75. Yıl Cumhuriyet Hatıra Ormanı yapılmıştır.

İdari yapı
İlçede 6 belediye, 16 mahalle, 5 kasaba ve 19 köy vardır. En uzak köylerin ilçe merkezine uzaklığı 29 km'dir. (Kızılpınar ve Alamettin kasabası) Çiftlik kasabası merkeze 12 km mesafededir. Palas ve Karaözü kasabaları 14 km'dir. Tatılı ve Üzerlik köyleri merkeze yakındır.

2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre merkez nüfusu 5.222, kasaba ve köylerin nüfusu 26 605 olup, toplam nüfus 31 827'dir. Yıllık nüfus artış hızı şehir merkezinde binde 7.44, köylerde ise –4.07 olup, toplamda ise –2 nüfus azalması görülmektedir
2015 yılı ADNKS nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre  ilçe merkez nüfusu 2463 , ilçeye bağlı  tüm yerlerin toplam nüfusu 14106 olmuştur.

Ayrıca bakınız
 Kayseri'nin mahalleleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 YerelNet

Sarıoğlan


Nureci (sardinski: Nurèci) je grad i općina (comune) u pokrajini Oristanu u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 335 metara i ima 360 stanovnika. Prostire se na 12,87 km². Gustoća naseljenosti je 28 st/km².Susjedne općine su: Assolo, Genoni, Laconi i Senis.

Izvori

Općine u pokrajini Oristano

Nureci


Cyclogramma, rod papratnjača iz porodice Thelypteridaceae, dio reda osladolike. Postoje devet vrsta iz Azije, od sjeverne Indije do južne Kine, te na Tajvanu i filipinima

Vrste
 Cyclogramma auriculata (J. Sm.) Ching
 Cyclogramma chunii (Ching) Tagawa
 Cyclogramma costularisora Ching ex K. H. Shing
 Cyclogramma flexilis (Christ) Tagawa
 Cyclogramma leveillei (Christ) Ching
 Cyclogramma maguanensis Ching ex K. H. Shing
 Cyclogramma neoauriculata (Ching) Tagawa
 Cyclogramma omeiensis (Baker) Tagawa
 Cyclogramma squamaestipes (C. B. Clarke) Tagawa

Sinonimi
 Glaphyropteris sect.Cyclogramma (Tagawa) H.Itô, Nakai & Honda
 Thelypteris subgen.Cyclogramma K.Iwats.

Izvori

Thelypteridaceae

Cyclogramma


Ålands selvstyredag () fejres årligt på Åland den 9. juni til minde om, at Ålands landsting (siden 1993 Ålands lagting) holdt sit første møde på denne dag i 1922. Efter at Ålandsrörelsen havde rejst spørgsmålet om det svensksprogede øriges genforening med Sverige, indførtes Ålands selvstyre inden for Finland ved selvstyreloven af 1920 og yderligere garantier baseret på Folkeforbundets Ålandsoverenskomst af 1921.

Bestemmelser om Ålands selvstyredag findes i Ålands landskabslov (1976:26).

Ifølge landskabsloven (1992:41) om Ålands flag er selvstyredagen officiel flagdag på Åland. På officielle flagdage skal Ålands flag hejses på bygninger (eller på fremtrædende placeringer ved bygninger), der rummer landskabet Ålands embedsværk og skoler samt kommunale institutioner. Også Ålands offentlige transport flager på denne dag.

Ålandsøerne
Nationaldage

Ålands selvstyredag


රම්බා විහාරය සහ පුරාවිද්‍යා භූමිය දකුණු පලාත් සභාවේ හම්බන්තොට දිස්ති‍්‍රක්කයේ නැගෙනහිර ගිරුවාපත්තුවේ අම්බලන්තොට ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ තංගල්ල මැතිවරණ බල ප‍්‍රදේශයේ අංක 184 දරන රොටේ ග‍්‍රාමසේවා වසමට අයත් උඩරොට මාමඩල ග‍්‍රාමයේ වලවේ ගඟට යාබදව පිහිටා ඇත. පුරාවිද්‍යා භූමිය උතුරින් පැරණි මාමඩල ඇලේ කොටස ද බටහිරින් මාමඩල ඇල ද  දකුණින් වැලි පාර ද නැගෙනහිරින් වලවේ ගඟ ද හිම් කොට පවතී. මෙම පුරාවිද්‍යා රක්‍ෂිතයේ සීමා දක්වා ඇත්තේ මෙම භූගෝලීය හා පිහිටීම් ඇසුරු කරගනිමිනි. නමුත් මෙම අවිධිමත් ස්වරූපය වාසියට හරවාගත් අනවසර පදිංචිකරුවන් දේශපාලන මැදිහත්වීමක් ද ලබාගෙන වැලිපාර ලෙස දක්වා ඇති සීමාව මීටර 300 පමණ උතුරු දෙසට ගෙනවිත් නව වැලි පාරක් තනා එය සීමාව ලෙස ගෙන ඇත. නටබුන් ව්‍යාප්තව ඇති ප‍්‍රදේශය හෙක්ටයාර 100 පමණ වන අතර විහාර බිමේ ස්මාරක 67 වඩා පවතී.

භෞතික පාරිසරික තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගැනීමේ දී මෙම ස්ථානය තැනිතලා ස්වරූපයක් දරන අතර ම ගඟ දෙසට බෑවුම්වන ආකාරයක් පෙන්වයි. උතුරු දෙසින් ඇති සුදුගල්පල්ල නම් ස්ථානය පාෂාණ උද්ගතයක් වන අතර දකුණු දෙසින් ඇති වැලි නිධිය ගංගාවේ ගමන් මාර්ගය වෙනස් වීම නිසා ඇති වූවකි. ඉහත දැක්වූ පාෂාණ නිධිය හැර වෙනත් පාෂාණ තැන්පතුවක් ස්ථානීයව නොමැත. පොළව අඩි කිහිපයක් හෑරූ විට වැලි තැන්පතු දැකිය හැකි ය. පස සාමාන්‍යයෙන් රතු දුඹුරු වර්ගයට අයත් වේ. පසෙහි සාමාන්‍ය සංයුතිය වැලි 40%  ර්‍ණ දියළු 30%, මැටි 10%, සහ හ්‍යුමස් 20% ලෙස පවතී. ප‍්‍රධාන ජල පද්ධතීන් දෙකකට අතරමැදිව පවතින නිසා දැඩි ශුෂ්කබව බොහෝදුරට අවම වී ඇත.

මානාවුළුපුරය හෝ රම්බාවිහාරය පිහිටි ස්ථානය හඳුනාගැනීමට කලක් ගතවන තුරු හැකි නොවිණි. 20වන සියවස තුළ සිදුවූ විවිධ පර්යේෂණ ආශ‍්‍රයෙන් මෙම ස්ථානය සොයා ගැනීමට උත්සහායක් දරන ලදී. මේ පිළිබඳ මුල් ම උත්සහායක නිරත වූ විල්හෙල්ම් ගයිගර් පඞිතුමා රුහුණේ වලවේ ගඟ මෝය අසල අම්බලන්තොටට ආසන්නව මානාවුළුපුරය පිහිටි බව හඳුනාගෙන ඇත. කොඞ්රිංටන් විසින් ද මෙම ස්ථානය හඳුනාගැනීමට උත්සහායක් දැරුවේ ය. ඒ අනුව වලවේ ගෙඟ් දකුණු ඉවුරේ වැටිය නම් ගමට ගිනිකොණින් මානාවුළුපුරය පිහිටි බව තීරණය කලේ ය. උඩරොට, පල්ලෙරොට, මාමඩල සහ බැමිණියන්වල ආදී ප‍්‍රදේශ මෙයට අයත් බව ද ඔහු හඳුනා ගත්තේ ය. මෙම අනාවරණයත් සමඟ මානාවුළුපුරය පිළිබඳ අදහස් රැුසක් ඇතිවිය. මෙහි දී නටබුන් වශයෙන් පවතින රම්බා විහාර ප‍්‍රදේශය රාජ්‍යයේ කොටසක් වශයෙන් පත් වූයේ ද නැතහොත් එය රාජධානිය ද යන්න අධ්‍යයනයන් සඳහා නැඹුරු විය.

මෙම විහාරයේ ශිලා ලේඛනයක් පිළිබඳ මියුලර් 1884 දී හඳුනාගෙන ඇත. ගාල්ල - හම්බන්තොට මාග_යේ 63 සැතපුම් කණුවට සැතපුම් 03 උතුරින් කැලෑවෙන් වැසුණු විහාරයක ශිලා ලේඛනයක් පවතින බව ඔහු වාර්තා කල අතර එය රම්බා විහාරය බව පැහැදිලි ය. 1948 ජනපදකරන ව්‍යාපාරය සමඟ පැරණි නටබුන් කෙරෙහි වූ අවධාණය ද ඉහල ගියේ ය. මේ අනුව රම්බා විහාරයත් පැරණි රාජධානියත් දෙකක් බවත් විහාරයට මඳක් දකුණට වන්නට ඇති ආභරණ ඇල්ල ආශි‍්‍රතව මාලිගා සංකීර්ණය වූ බවත් හෙලි විය. 2000 වසරේ සිට පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව හා මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල විසින් පුරාවිද්‍යා ව්‍යාපෘතිය ඇරඹීම සිදුකරන ලදී.

භූ ගෝලීය පසුබිම
හම්බන්තොට දිස්ත‍්‍රික්කයේ භූ ව්‍යූහය මුළුමනින් ම මෙන් නිර්මාණය වී ඇත්තේ භූ ඉතිහාසයේ පැරණිම අවධිය වන ප‍්‍රාග් කේම්බී‍්‍රය යුගයේ නිර්මාණය වූ පාෂාණවලින් නිර්මිත විපරීත පාෂාණවලිනි. මේවා ප‍්‍රධාන කොටස් දෙකකට බෙදේ.

               1. විජයන් ශ්‍රේණියට අයත් පාෂාණ - නෝනාගම හා ඇඹිලිපිටිය අතර මාර්ගයට නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශයේ දක්නට ඇත. හෝන්බ්ලෙන්ඞ් බයොටයිට් වලින් මෙම ප‍්‍රදේශයේ භූ ව්‍යූහය ප‍්‍රධාන වශයෙන් නිර්මාණය වී ඇත.

               2. උස්බිම් ශ්‍රේණියට අයත් පාෂාණ -  නෝනාගම හා ඇඹිලිපිටිය අතර මාර්ගයට බටහිරින් දක්නට ලැබේ .

රම්බාවිහාරය අයත්වන්නේ මෙයින් පළමුවන කලාපය අයත් ප‍්‍රදේශයට ය.

මෙම ප‍්‍රදේශයේ ප‍්‍රධානත ම ලක්‍ෂණයක් හා රම්බාවිහාරය හා අඛණ්ඩ සම්බන්ධතාවයක් ඇති වළවේ ගංගාව ශී‍්‍ර ලංකාවේ ගංගා අතර දිගින් හයවන ස්ථානය ගනී. එය දිගින් සැ. 85 (කි.මී 137) වේ. නොවැම්බර් - මාර්තු අතර කාලයේ එළඹෙන වර්ෂා සෘතුව ගංගාවේ ජල මට්ටම ඉහල නැංවීමට හේතුවන අතර කෘෂිකාර්මික අංශයෙන් මහ කන්නය වන මෙම කාලයට මෙම වර්ෂාව අත්‍යාවශ්‍ය වේ. මැයි - සැප්තැම්බර් අතර කාලයේ දී ගංගාවේ ජල මට්ටම පහල බසී. වර්ග සැතපුම් 954( ව.කි.මී 2470.7) ක පෝෂක ප‍්‍රදේශයකින් පෝෂණය ලබන වළවේ ගංගාව වාර්ෂිකව මුහුදට අක්කර අඩි ලක්‍ෂ 4383( ඝ.මී ලක්‍ෂ 5406342.8) ක ජල ප‍්‍රමාණයක් ගෙන යයි.

ප‍්‍රධාන ලෙස අර්ධ ශුෂ්ක ගණයේ ලා සැලකෙන දිස්ති‍්‍රක්කය දේශගුණික වශයෙන් උප කලාප 03 බෙදනු ලැබේ.

               1. තෙත් දේශගුණික කලාපය

               2. අන්තර් මධ්‍යම දේශගුණික කලාපය

               3. වියළි දේශගුණික කලාපය

රම්බා විහාරය පිහිටන ප‍්‍රදේශය මෙයින් දෙවන කලාපයට අයත් වේ. සෙ.අ 26.6 - 27.2 අතර සාමාන්‍ය දෛනික උෂ්ණත්වයක් මෙම කලාපයේ ඇති අතර සාපේක්‍ෂ ආර්ද්‍රතාවය 81%- 76% අතර පවතී. මෙම අගය මැයි- ජුනි- නොවැම්බර් මාසවල ඉහල තත්ත්වයකට පත්වේ.

නාම ප්‍රභවය
රම්බා විහාරයේ නාම උත්තපත්තිය පිලිබඳව විවිධ අදහස් පවතී. රඹ හෙවත් කෙසෙල් වගාවන් බහුල ව පැවති ප‍්‍රදේශයක් වශයෙන් සැලකුණු බැවින් ද කදලිපත්ත (කදලි-කෙසෙල්) ගාමය මෙම ප‍්‍රදේශයට අනුරූප වන බව සැලකේ.

නන්දසේන මුදියන්සේ මහතා ඉදිරිපත් කරන අදහසක් මෙහි දී හුදෙක් කරුණක් වශයෙන් පමනක් දැක්වීමට කැමැත්තෙමු. ගම්පල යුගයට අයත් උඩ අලූදෙණිය විහාරයේ ඇතිිරඹාව. නමින් හැඳින්වෙන, කැටයම් කල සඳුන්හරයකින් නිමවූ උලූවස්සක් පිළිබඳව සඳහන් කරන ඔහු දක්වනුයේ මෙම වදන එතරම් සිංහල භාෂාවේ දොර උලූවහු සඳහා ව්‍යවහාරිත වදනක් නුවූවත් පූජාවලියේ සහ දළදා සිරිතේ රන් බා යනුවෙන් රනින් කල උලූවස්සක් සඳහා යෙදී ඇති බවයි. එවැනි දොරටු කිහිපයක් දලදා මාලිගයේ තිබු බව දළදා සිරිත දක්වයි. දොර බා (පාලි – ද්වාර බාහා) යන්න පැහැදිලිව ම උලූවස්සට යෙදෙන්නකි. ගලින කල දොර උලූවස්ස නියම්ගම්පා සෙල්ලිපියේ ගල් බා ලෙස යෙදී ඇත. එබැවින් රන් දොර උලූවස්සකට රන් බා ලෙස නිරුත් යෙදීම විය හැක්කකි . මෙම අදහස මෙහි යෙදුවේ රම්බා නාමයේ ප‍්‍රභවය එවැනි රන් දොර උලූවස්සක් තිබු හෙයින් නිපන් බව පෙන්වා දීමට නොවන නමුත් එවැනි අදහසක් එක්වර බැහැර නොකට යුතු බැවිනි.

ඓතිහාසික පසුබිම
රුහුණු රටේ ජනාවාස වීම පිළිබඳ දීර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇති බව මහාවංශය, ධාතුවංශය ආදී මූලාශ‍්‍ර ග‍්‍රන්ථ වලින් පැහැදිලි වේ. ශ‍්‍රී මහා බෝධි රෝපණයට කතරගම හා චන්දනගාම ක්‍ෂති‍්‍රයන් සහභාගී වූ බව සඳහන් ය . එමෙන් ම වලස්වැව බඳිමින් සිටිය දී සිදුවූ රාජ්‍ය කුමන්ත‍්‍රණයකින් ගැලවීමට අනුරාධපුරයේ සිට යුවරාජ මහානාග රුහුණ බලා පලා ගියේ ය. කතරගම ක්‍ෂති‍්‍රයන්ගේ සහය මත ප‍්‍රදේශයේ බලය පිහිටුවා ගත් ඔහුගේ පුත‍්‍ර යටාලතිස්සට පසුව බලයට පත් ගෝඨාභය විසින් කතරගම ක්‍ෂති‍්‍රයන් විනාශ කර තම රාජධානිය පුළුල් කරන ලදී . මෙම පරම්පරාවට අයත් දුටුගැමුණු රජු පසුව ශී‍්‍ර ලංකාවේ එළාර පාලනය අවසාන කිරීමට මෙන් ම රට එක්සත් කිරීමට ද සමත් විය.

මෙයින් පසුව රුහුණු ප‍්‍රදේශය අනුරාධපුර රාජධානියේ ප‍්‍රාදේශීය ඒකකයක් ලෙස පාලනය වූ අතර සියවස් ගණනාවක් මාගම පාලන මධ්‍යස්ථානය විය. අනුරාධපුර රාජධානිය සොළී ග‍්‍රහණයට නතු වූ පසුව එම විදේශීය පාලනය වෙත පහර දීමට සමත් බලවතුන් රැුසක් බිහි කිරීමට රුහුණ සමත් විය. වික‍්‍රමබාහු, කිත්ති, මහාලානකිත්ති, වික්කමපණ්ඩු, ජගතිපාල සහ ලෝකේෂ්වර වැනි පාලකයන් රැුසක් තම බලය මෙම ප‍්‍රදේශයේ පිහිටුවාගත්ත ද චෝළ බලය ඉදිරියේ පරාජය විය . රජ පරපුරෙන් පැවත ආ මොග්ගල්ලාන හා ලෝකිතා යන දෙදෙනාගේ පුත‍්‍රයා වූ කිත්ති කුමරු බුද්ධරාජ හා දේවමල්ල වැනි අධිපතියන්ගේ සහය ලබමින් රුහුණේ බලය ස්ථාපනය කරගත් අතර ප‍්‍රතිවිරුද්ධ පාලකයන් හා චෝළ පාලනය වෙත පැහැදිලි අභියෝගයක් කිරීමට සමත් විය. කතරගම, සිප්පත්ථලය, තම්බලගාමය ආදී ප‍්‍රදේශ කේන්‍ද්‍ර කරගෙන යුධ ප‍්‍රයාණයන් දියත්කල අතර චෝල පාලනයට එරෙහි අවසන් ප‍්‍රහාරය සංවිධානය කරන ලද්දේ පසුකාලීනව රුහුණේ දේශපාලන බලයේ වැදගත් මධ්‍යස්ථානය වූ මහානාගහුල දීය  . චෝළයන් පරාජය කර බලයට පත්වූ විජයබාහු රජතුමා තම සහෝදර වීරබාහු කුමරු ද ඔහුගේ ඇවෑමෙන් පුත් වික‍්‍රමබාහු කුමරු ද රුහුණේ ඈපාවරයා බවට පත්කරන ලදී.

පළමුවන විජයබාහු රජුගේ ඇවෑමෙන් පොළොන්නරුවේ ජයබාහු යටතේ චාරිත‍්‍ර ඉක්මවා මානාභරණ රුහුණේ පාලකයා බවට පත්විය. පසුව විජයබාහු රජුගේ පුත‍්‍ර වික‍්‍රමබාහු තම ප‍්‍රාදේශීය අගනගරය වූ මහානාගහුල සිට සේනා මෙහෙයවා පොළොන්නරුව අල්ලා ගත් අතර විජයබාහු රජුගේ නැගණියගේ පුතුන්වන සිරිවල්ලභ, කිත්සිරිමෙවන් හා මානභරණ අතර දක්ඛිණ දේශය හා රුහුණ බෙදී ගියේ ය. විශේෂයෙන් මුල්කාලයේ තනි පාලන ඒකකයක් වූ රුහුණ කිත්සිරිමේඝ යටතේ දොළොස්දහස් රට හා සිරිවල්ලභ යටතේ අටදහස් රට ලෙස බෙදී ගියේ ය. කිත්සිරිමේඝ කුමරු යටතේ වූ දොලොස්දහස් රටේ අගනුවර වූයේ මහානාගහුලයි. රජකමට නියම හිමිකරුවා වූ ජයබාහු රජු ද මෙම ප‍්‍රාදේශීය නගරයේ රැඳී සිටීමත් රුහුණේ විශාල කොටසක් එයට අයත් වීමත් මත මහානාගහුල යනු දේශපාලනික අතින් පෙරමුණට පැමිණි බවත් කිව හැකි ය.

පසුව මානාභරණ කුමරුගේ පුත් පරක‍්‍රමබාහු කුමරු දීර්ඝ යුද්ධ ව්‍යාපාරයකට පසුව ශ‍්‍රී ලංකාව එක්සත් කිරීමට සමත් වූ අතර එහි දී පෙර රජුන් විසූ මානාහුල නුවර රාජධානි කරනු පිණිස රක්‍ඛ දෙමළ අධිකාරී හා රක්‍ඛ කංචුකීනායක සේනා සමඟ යැවූ අතර  ඔවුන් එම නගරය අල්ලාගත්ත ද පසුව නැවත රක්‍ඛලඞකාධිකාරී නම් සතුරු අමාත්‍යායා අතට නගරය පත් වූ බවත් නැවතත් යුධ මඟින් නගරය අල්ලාගත් පරාක‍්‍රමබාහු රජුගේ සෙනෙවියන් කලක් යන තුරු මානාවුළුපුරය තම සටන් මධ්‍යස්ථානය කරගත් බවත් මහාවංශ විස්තරයෙන් පැහැදිලි වේ . පසුව අවට ගම් සියල්ලේ විසූ පසමිතුරු වැසියන් සමුලඝාතනය කල දෙමළ අධිකාරී රජුගේ ප‍්‍රසාදය හා අවසරය ලබා මහානාකුල වසමින් දොළොස්දහස් රට පාලනය කලේ ය .

පරාක‍්‍රමබාහු යුගයෙන් පසුව මානාවුළුපුරය පිළිබඳ ග‍්‍රන්ථාගත සාධක ක‍්‍රමයෙන් අවම වේ. නිශ්ශංකමල්ල රජු රම්බාවිහාරයට පැමිණ කරන ලද සෙල්ලිපියක රුහුණ ප‍්‍රදේශයේ විහාර ඇල වේලි පිලිසකර කරවීමක් පිළිබඳ සඳහන් වේ.

මානාවුළු සංදේශය
ශී‍්‍ර ලංකාවේ ප‍්‍රථම පාලි සංදේශය ලෙස සැලකෙන මානාවුළු සංදේශය හෙවත් රාමඤ්ඤ සංදේශය රචනා කර ඇත්තේ රම්බා විහාරයේ සිට බව සැලකේ. මෙය 12 වන සියවසට අයත් ය. බුරුමයේ අරිමද්දනපුරයේ වෙහෙරක වැඩ විසූ සංඝරක්ඛිත කස්සප නම් යතිවරයෙක් විසින් ඤාන නම් ප‍්‍රධානයකු අත එවන ලද හස්නකට පිළිතුරු ලෙස මෙම සංදේශය නාගසෙන් හිමියන් විසින් රචනාකර යවන ලදී. මෙහි අරමුණ වී ඇත්තේ බුරුමයේ සිරිධම්ම රජුගේ සහය ඇතිව බුදු සසුන විශෝධනයට එරට සංඝයා වහන්සේ පියවර ගනිත්වා යන ප‍්‍රාර්ථනයයි. මෙම කෘතිය එම හිමියන්ගේ ශිෂ්‍යයකු විසින් රචනා කල බවට ද අදහසක් පවතී. මෙම සංදේශයේ කාව්‍ය 62 ඇත.

පදසාධනය
මෙම විහාරයේ පිහිටි දේවරාජ විහාරයේ සිට මුගලන් හිමිගේ ශිෂ්‍යයකු වූ පියපස්සී හිමි කප්පින නම් තැනැත්තකුගේ ආරාධනයෙන් පාලි මුගලන් වියරණයට පදසාධනය ලියු බව සඳහන් වේ. පාලි ව්‍යාකරණය පිළිබඳ රචිත මෙම ග‍්‍රන්ථයේ සංඤ්ඤා, සන්ධි, සමාස, උපසර්ග, ප‍්‍රත්‍ය හා ආඛ්‍යාත පිළිබඳ පරිච්ඡේද 05 ඇතුලත් වේ. එවකට සිටි විද්වතුන් අතර මෙම ග‍්‍රන්ථය විශේෂී ලෙස පරිහරණය වූ බවට සාධක ඇත. මේ අනුව අනුරාධපුරයේ ආගමික කටයුතු අතර මහාවිහාරය මූලික වු ආකාරයට මානාවුළුපුරයේ එම සේවය රම්බා විහාරය විසින් ඉටුකර ඇති බව පැහැදිලි ය .

වාරි පද්ධතිය

මෙම විහාරයේ බටහිර මායිමෙන් ගලා බසින ඇල අතීතයේ සිට කි‍්‍රයාත්මක වූ බව පෙනී යයි. මාමඩල ඇල යනුවෙන් හැඳින්වෙන මෙය මහා විජයබාහු රජතුමා කෘෂිකර්මාන්තය නගා සිටුවීම උදෙසා ලියංගස්ඇල්ල නමින් හැඳින්වෙන ස්ථානයෙන් වලවේ ගඟ හරස්කර අමුණක් බැඳ ජලය මාමඩල වැව දක්වා ගෙන යාමට තනා ඇති බව සැලකේ. 1889 දී ලියංගස්තොට ව්‍යාපාරය සඳහා යටත්විජිත රජය විසින් කරන ලද වේල්ල (දිග අඩි 240.73)නූතනයේ මාමඩල ඇල හා කොස්වතු ඇල නිර්මාණය කරයි. ආතර් ගෝඩන් ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් වලවේ ගෙඟ් වම් ඉවුරු ව්‍යාපාරය ලෙස අරඹන ලද මෙම සංවර්ධන යෝජනාවලියේ වැඩ කටයුතු ජේ. එච්. විල්සන් ඉංජිනේරුවරයා විසින් මෙහෙයවන ලදී.  මෙයින් අතීතයේ සුදුගල්පල්ල නම් ස්ථානයෙන් ආරම්භ වූ මාමඩල ඇල වත_මානයේ එයට වඩා බොහෝ ඉහලින් ආරම්භ කිරීමට යෙදිණි. පැරණි ඇලේ කොටස ද තවම ශේෂව ඇත. ලියංගස්තොට අමුණෙන් ම ඇරඹෙන විහාරයේ නැගෙනහිර දෙසින් ඇති රිදියගම ඇල සැ. 06(කි.මී 9.7) දිගුවන අතර දිස්ති‍්‍රක්කයේ දෙවන විශාල ම වැව වන රිදියගම වැවට ජලය සපයයි. අඩි 7920(මීටර 2414) වන වැව් බැම්මේ උස අඩි 20 කි (මී 06).

ශිලාලේඛන
විහාරයෙන් හමවූ සෙල් ලිපිය පුරවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ අංක 154 යටතේ ලියාපදිංචි කර ඇත.

01 පැත්ත

1 අ                   7 රම්භ              13 තලා             19 ටෙ

2 මහ                8 රචේ(තේ)       14 සික්

3 රදි                 9 මේව              15 ඇ.......ලෙ

4 මහ                10 සෙස           16 මෙනි......

5 (සිරිස) 11 ස්නට්                      17 ක්සි

6 න්ග(බො)        15 දිවැ              18 මබමි

02 පැත්ත

1 ආ                  7ි.....හ             13 හමෙ

2ි......නි            8ි.....කෙ

3ි.......පු            9 (ත්) අ

4ි.......ග           10 යදි

5ි...........           11 මෙගන්

6 පාගා               12 ගම

03 පැත්ත

1 ඇත්ත             12 රක්නි

2 ලාදා               13 ඉසා

3 තිරා                14 ගම්වෙ

4 මෙ                 15 සිය

5 තලන             16 ගෙරෙ

6 එයි                 17 සකමි

7 න්ති               18 යන්

8 කදස්              19 රෙවේනො

9 කට                20 වඞ්නා

10 ගෙනො         21 ඉසා

11 බිඩාටා

රම්බා චේතිය අසල නිවාසයේ වාසය කරන මහ සිරිසඟබෝ රජ දීමනාවක් පිරිනමන ලදී. වැව් වලින් ලැබෙන රාජකීය බදු ජලාශ ප‍්‍රධාන ඇලවල් වටිනා මැණික් හා පදිංචි ඉඩම්ි......දෙන ලදී...... මෙම ගඟ මහ වැසි සමයේ වැව් ඉවුරේ බුලත් වතුවලට ගලා එන විට එහි සිට දාසයන් විසින් දේපල රැුකිය යුතු ය. උස්බිමේ ඇති ගෙවල්වලට කඩා වැදිය යුතු නොවේ. සතුරන් විසින් ගම් වැසියන්ගේ හරකුන් හා ගැල් ගවයන් පැහැර ගත යුතු නොවේ.

මෙම සෙල්ලිපියේ සඳහන්වන පාලකයා 5 කාශ්‍යප බවට ද අදහසක් පවතී.

මූලාශ්‍ර

රම්බා විහාරය


Las ratas y ratones del Nuevo Mundo son un grupo de roedores que habitan en América del Norte y América del Sur.  Su apariencia y ecología son extremadamente diversas, abarcando desde el pequeño Baiomys hasta el gran Kunsia.  Ellos constituyen uno de los pocos ejemplos de  roedores muroides (junto con los voles) en América del Norte, y el único ejemplo de roedores muroides que se han asentado en América del Sur.

A menudo se considera que las ratas y ratones del Nuevo Mundo forman parte de una única subfamilia, Sigmodontinae, pero la tendencia reciente entre los taxonomistas muroides es reconocer tres subfamilias distintas. Esta estrategia representa de mejor manera la diversidad extrema de cantidades de especies y tipos ecológicos.

Ciertos estudios filogenéticos moleculares sugieren que las ratas y ratones del Nuevo Mundo no son un grupo monofilético, pero esto aún debe ser confirmado.  Claramente sus parientes más cercanos son los hamsters y arvicolinos.

El Peromyscus, el ratón de patas blancas y los roedores sigmodontinos pueden ser portadores de hantavirus que producen graves enfermedades en los humanos.

Las ratas y ratones del Nuevo Mundo se dividen en 3 subfamilias, 12 tribus, y 84 géneros.

Clasificación
 Familia Cricetidae - hámsters, voles, y ratas y ratones del Nuevo Mundo
 Subfamilia Tylomyinae
 Otonyctomys
 Nyctomys
 Tylomys
 Ototylomys
 Subfamilia Neotominae
 Tribu Baiomyini
 Baiomys
 Scotinomys
 Tribu Neotomini
 Neotoma
 Xenomys
 Hodomys
 Nelsonia
 Tribu Ochrotomyini
 Ochrotomys
 Tribu Reithrodontomyini
 Peromyscus
 Reithrodontomys
 Onychomys
 Neotomodon
 Podomys
 Isthmomys
 Megadontomys
 Habromys
 Osgoodomys
 Subfamilia Sigmodontinae
 Rhagomys incertae sedis
 Tribu Oryzomyini
 Oryzomys
 Nesoryzomys
 Melanomys
 Sigmodontomys
 Nectomys
 Amphinectomys
 Oligoryzomys
 Neacomys
 Zygodontomys
 Lundomys
 Holochilus
 Pseudoryzomys
 Microakodontomys
 Oecomys
 Microryzomys
 Scolomys
 Tribu Thomasomyini
 Chilomys
 Abrawayaomys
 Delomys
 Thomasomys
 Wilfredomys
 Aepomys
 Phaenomys
 Rhipidomys
 Tribu Wiedomyini
 Wiedomys
 Tribu Akodontini
 Akodon
 Bibimys
 Bolomys
 Podoxymys
 Thalpomys
 Abrothrix
 Chroeomys
 Chelemys
 Notiomys
 Pearsonomys
 Geoxus
 Blarinomys
 Juscelinomys
 Oxymycterus
 Lenoxus
 Brucepattersonius
 Scapteromys
 Kunsia
 Bibimys
 Tribu Phyllotini
 Calomys
 Eligmodontia
 Andalgalomys
 Graomys
 Salinomys
 Phyllotis
 Loxodontomys
 Auliscomys
 Galenomys
 Chinchillula
 Punomys
 Andinomys
 Irenomys
 Euneomys
 Neotomys
 Reithrodon
 Tribu Sigmodontini
 Sigmodon
 Tribu Ichthyomyini
 Neusticomys
 Rheomys
 Anotomys
 Chibchanomys
 Ichthyomys

Referencias
 Centers for Disease Control, 2002.  "Hantavirus Pulmonary Syndrome — United States:  Updated Recommendations for Risk Reduction."  Mortality and Morbidity Weekly Report, 51:09.  Retrieved on 2007-07-13.
 D'Elia, G. 2003. Phylogenetics of Sigmodontinae (Rodentia, Muroidea, Cricetidae), with special reference to the akodont group, and with additional comments on historical biogeography. Cladistics 19:307-323.
 Mares, M. A., and J. K. Braun. 2000.  Graomys, the genus that ate South America: A reply to Steppan and Sullivan. Journal of Mammalogy 81:271-276.
 McKenna, M. C. and S. K. Bell. 1997. Classification of Mammals above the Species Level. Columbia University Press, New York.
 Steppan, S. J., R. A. Adkins, and J. Anderson. 2004. Phylogeny and divergence date estimates of rapid radiations in muroid rodents based on multiple nuclear genes. Systematic Biology, 53:533-553.

Cricetidae

Ratas y ratones del Nuevo Mundo


الاتحاد الكونفدرالي أو الكونفدرالية أو الاتحاد التعاهديّ  هو رابطة أعضاؤها دول مستقلة ذات سيادة والتي تفوض بموجب اتفاق مسبق بعض الصلاحيات لهيئة أو هيئات مشتركة لتنسيق سياساتها في عدد من المجالات وذلك دون أن يشكل هذا التجمع دولة أو كيانا وإلا أصبح شكلا آخرا يسمى بالفدرالية.

الكنفدرالية تحترم مبدأ السيادة الدولية لأعضائها وفي نظر القانون الدولي تتشكل عبر اتفاقية لا تعدل إلا بإجماع أعضائها.

وفي السياسة الحديثة، فالكنفدرالية هي اتحاد دائم للدول ذات السيادة للعمل المشترك فيما يتعلق بالدول الأخرى. عادة ما تبدأ بمعاهدة ولكنها غالبا ما تلجأ في وقت لاحق لاعتماد دستور مشترك، غالبا ما تنشأ الكنفدراليات للتعامل مع القضايا الحساسة مثل الدفاع والشؤون الخارجية أو العملة المشتركة، حيث يتعين على الحكومة المركزية لتوفير الدعم لجميع الأعضاء.

وفي سياق آخر تستعمل كلمة الكنفدرالية لوصف نوع من الهيئات التي يكون أحد مكوناتها شبه مستقل مثل الكنفدراليات الرياضية أو النقابية.

تختلف طبيعة العلاقة بين الدول التي تشكل الكنفدرالية بشكل كبير، وبالمثل، فإن العلاقة بين الدول الأعضاء والحكومة المركزية فيما يختص بتوزيع السلطات فيما بينها متغير بدرجة كبيرة أيضا. بعض الكنفدراليات تتمتع بمرونة مماثلة للمنظمات الحكومية الدولية، في حين أن الكنفدراليات المتشددة قد تشبه الاتحادات الفدرالية.

ومن أبرز الكنفدراليات الحديثة الاتحاد الأوروبي أما كندا، وسويسرا، وبلجيكا، فتعتبر فدراليات

أمثلة
 بلجيكا: يشير الباحثون إلى أن الدولة البلجيكية تحتوي بعض مكونات الكنفدرالية. الباحث سي أي لاجاس يقول عن الاتفاقيات ما بين المناطق والمحافظات البلجيكية «إننا في نظام سياسي أقرب ما يكون إلى الكنفدرالية». ويقول رئيس مركز البحوث الاجتماعية السياسية، فينسينت دوكوربيتر، في مقالة في صحيفة لو سوار اليومية «إن بلجيكا فيدرالية بدون أدنى شك، لكن فيها مواصفات الكنفدرالية». ويقول مايكل كويفي البروفيسور في جامعة لوفان الكاثوليكية أيضا في صحيفة لو سوار «إن النظام السياسي البلجيكي يتحرك بديناميكية كنفدرالية»، وقد كتب عن نفس الموضوع في سنة 1984 بالتعاون مع أساتذة جامعيين آخرين.

كنفدراليات تاريخية
 ألمانيا التي تشكلت بعد الإمبراطورية المقدسة قبل توحيدها 1806 و1848.
 كنفدرالية الراين (1806-1813) والتي لم يكن لها رئيس للدولة ولا حكومة.
 مملكة أراغون 1137-1716
 الاتحاد العربي 1958-1959
 الولايات المتحدة الأمريكية قبل معاهدات الكنفدرالية 1781-1789
 صربيا والجبل الأسود ما بين 1982-2006
 كنفدرالية السنغال غامبيا ما بين 1982-1989
 سويسرا كانت كنفدرالية ما بين 1291 و1848 لتتحول إلى فدرالية رغم أن الإبقاء رسميا على اسمها ك «الكنفدرالية السويسرية».
 الجمهورية العربية المتحدة هو اتحاد كونفدرالي بين مصر وسوريا 1958-1961 ولكنه فشل وتحول إلى فيدرالي لأسباب معينة بين الدولتين.
 صربيا والجبل الأسود 2003-2006
 إيروكواس مجموعة من الأمريكيّين القدماء، في منطقة البحيرات العظمى، اتحدوا في القرن 12 وأسسوا كنفدرالية.

انظر أيضاً
 كومنولث
 فدرالية
 دولة اتحادية

المراجع

اتحاد كنفدرالي
أنظمة سياسية
أنواع الأنظمة الدستورية
فدرالية

كونفدرالية


Établissement de la télévision tunisienne (em árabe tunisino: مؤسسة التلفزة التونسية; em português: Estabelecimento da Televisão Tunisina) é a emissora de televisão de serviço público estatal nacional da Tunísia. A empresa foi criada pelo presidente Zine El Abidine Ben Ali em agosto de 2007, dividindo a antiga emissora estatal do país ERTT em empresas separadas de rádio (Radio Tunisienne) e televisão. A televisão tunisina opera dois canais de televisão nacionais e é um membro ativo da União Europeia de Radiodifusão (EBU).

Canais de televisão

Atualmente, a ETT é constituída pelos seguintes canais:

Ligações externas

Televisão da Tunísia
Canais de televisão fundados em 2007

Télévision Tunisienne


Giannis Zaradoukas (Atenas, Ática, Grecia, 12 de diciembre de 1985) es un futbolista de Grecia. Juega de lateral izquierdo y su equipo actual es el Aris FC de la Alpha Ethniki de Grecia.

Clubes
-align=center
|Asteras Tripoolis
|Grecia
|2013 presente

Referencias

Enlaces externos

Futbolistas de la selección de fútbol de Grecia
Futbolistas del Olympiakos Fútbol Club
Futbolistas del Olympiakos Volou
Futbolistas del Panathinaikos
Futbolistas del Panserraikos
Futbolistas del Ethnikos Piraeus
Futbolistas del PAS Giannina
Futbolistas del Aris Salónica Fútbol Club
Nacidos en Atenas

Giannis Zaradoukas


Super Guachin est un groupe de chiptune argentin, originaire de Mendoza. Il se distingue par son mélange de sonorités issues de la cumbia villera avec des genres tels que la house, la techno et le dubstep. Dans leurs productions, les memrbes utilisent des ressources non conventionnelles telles que des consoles de jeux vidéo rétro, des ordinateurs obsolètes et des synthétiseurs classiques et DIY (conçus et construits par eux-mêmes). Grâce à ce mélange de ressources, la presse les a catalogués comme l'un des projets pionniers du genre.

Biographie
Super Guachin est formé au milieu de l'année 2008 en tant qu'expérimentation musicale d'Ignacio Brasolin, puis à la fin de la même année, son frère, Luciano Brasolin, le rejoint et devient membre de son projet. En 2009, ils sortent ensemble leur premier EP, , publié par le natlabel Cabeza!. À partir de ce moment, ils se font remarquer dans différents médias en Argentine et en dehors. En 2010, le duo fait partie de la compilation officielle de remixes de la chanson Mostro de Dante Spinetta. La même année, le groupe effectue une tournée en Argentine. Plus tard, leurs premières représentations internationales ont lieu dans les villes de Santiago et Valparaíso, au Chili.

En 2011, par le biais du label ZZK Records, ils sortent leur deuxième EP, intitulé , qui est publié dans toute l'Europe et dans divers pays d'Amérique latine. En , ils sont invités à ouvrir pour Skrillex et Bassnectar, à Buenos Aires. En mai de la même année, ils deviennent le premier groupe argentin à participer au festival brésilien Sónar de São Paulo. En novembre, les labels Waxploitation et ZZK Records publient conjointement la compilation  à laquelle le groupe participe avec son morceau .

En , la chanson  est sélectionnée par Underground Producciones pour faire partie de la bande-son de la première saison de la production originale pour Netflix, . En 2018, Ignacio et Luciano décident de prendre des chemins séparés, laissant Ignacio responsable du projet en tant que seul producteur.

Discographie
 2009 :  (EP, Cabeza!)
 2011 :  (EP, ZZK Records)

Notes et références

Groupe de house music
Groupe argentin de musique électronique
Groupe de chiptune
Groupe de cumbia
Groupe musical formé en 2008

Super Guachin


Balesin ist eine philippinische Insel in der Provinz Quezon, südlich des Polillo-Archipels und der Insel Luzon vorgelagert.

Die Insel Balesin liegt in der Mitte der Bucht von Lamon und befindet sich größtenteils im Besitz der Alphaland Corporation, die den Balesin Island Club betreibt. Die Insel wird von der Gemeinde Polillo verwaltet, auf der Insel liegt der Barangay Balesin mit ca. 800 Einwohnern. Erreicht werden kann die Insel über eine Fährverbindung mit der Gemeinde Infanta. Für Gäste des Resorts besteht auch die Möglichkeit, die Insel mit dem Flugzeug von Manila aus anzufliegen. Die Insel besitzt einen ursprünglichen Urwaldbestand auf einer Fläche von 1,90 km² und Sandstrände mit einer Länge von 7,30 km, sowie einen Golfplatz.

Weblinks
Die Insel Balesin auf Philippineholidays.com
Informationen der Mac Caferei Cooperation über den Bau des Flughafens (PDF-Datei; 313 kB)
Die Insel und das Resort auf Balesin.com

Insel (Asien)
Insel (Philippinen)
Insel (Philippinensee)
Quezon

Balesin


In cryptography, FEAL (the Fast data Encipherment Algorithm) is a block cipher proposed as an alternative to the Data Encryption Standard (DES), and designed to be much faster in software. The Feistel based algorithm was first published in 1987 by Akihiro Shimizu and Shoji Miyaguchi from NTT. The cipher is susceptible to various forms of cryptanalysis, and has acted as a catalyst in the discovery of differential and linear cryptanalysis.

There have been several different revisions of FEAL, though all are Feistel ciphers, and make use of the same basic round function and operate on a 64-bit block. One of the earliest designs is now termed FEAL-4, which has four rounds and a 64-bit key.

Problems were found with FEAL-4 from the start: Bert den Boer related a weakness in an unpublished rump session at the same conference where the cipher was first presented. A later paper (den Boer, 1988) describes an attack requiring 100–10000 chosen plaintexts, and Sean Murphy (1990) found an improvement that needs only 20 chosen plaintexts. Murphy and den Boer's methods contain elements similar to those used in differential cryptanalysis.

The designers countered by doubling the number of rounds, FEAL-8 (Shimizu and Miyaguchi, 1988). However, eight rounds also proved to be insufficient — in 1989, at the Securicom conference, Eli Biham and Adi Shamir described a differential attack on the cipher, mentioned in (Miyaguchi, 1989). Gilbert and Chassé (1990) subsequently published a statistical attack similar to differential cryptanalysis which requires 10000 pairs of chosen plaintexts.

In response, the designers introduced a variable-round cipher, FEAL-N (Miyaguchi, 1990), where "N" was chosen by the user, together with FEAL-NX, which had a larger 128-bit key. Biham and Shamir's differential cryptanalysis (1991) showed that both FEAL-N and FEAL-NX could be broken faster than exhaustive search for N ≤ 31. Later attacks, precursors to linear cryptanalysis, could break versions under the known plaintext assumption, first (Tardy-Corfdir and Gilbert, 1991) and then (Matsui and Yamagishi, 1992), the latter breaking FEAL-4 with 5 known plaintexts, FEAL-6 with 100, and FEAL-8 with 215.

In 1994, Ohta and Aoki presented a linear cryptanalytic attack against FEAL-8 that required 212 known plaintexts.

See also
 N-Hash

Notes

References
 Eli Biham, Adi Shamir: Differential Cryptanalysis of Feal and N-Hash. EUROCRYPT 1991: 1–16
 Bert den Boer, Cryptanalysis of F.E.A.L., EUROCRYPT 1988: 293–299
 Henri Gilbert, Guy Chassé: A Statistical Attack of the FEAL-8 Cryptosystem. CRYPTO 1990: 22–33.
 Shoji Miyaguchi: The FEAL Cipher Family. CRYPTO 1990: 627–638
 Shoji Miyaguchi: The FEAL-8 Cryptosystem and a Call for Attack. CRYPTO 1989: 624–627
 Mitsuru Matsui, Atsuhiro Yamagishi: A New Method for Known Plaintext Attack of FEAL Cipher. EUROCRYPT 1992: 81–91
 Sean Murphy, The Cryptanalysis of FEAL-4 with 20 Chosen Plaintexts. J. Cryptology 2(3): 145–154 (1990)
 A. Shimizu and S. Miyaguchi, Fast data encipherment algorithm FEAL, Advances in Cryptology — Eurocrypt '87, Springer-Verlag (1988), 267–280.
 Anne Tardy-Corfdir, Henri Gilbert: A Known Plaintext Attack of FEAL-4 and FEAL-6. CRYPTO 1991: 172–181

External links
 The FEAL home page
 A sci.crypt article by Peter Gutmann describing FEAL
US patent 4850019

Broken block ciphers
Feistel ciphers

FEAL


යමී ගෞතම්  (උපත 1988 නොවැම්බර් 28)ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිළියකවේ.මූලික වශයෙන් ඇය හින්දි චිත්‍රපටවල දැකගත හැකිය. දෙමළ, කන්නඩ, පන්ජාබ් චිත්‍රපට තුළින්ද දැකගත හැකිවේ.රඟපෑමට අමතරව, ඇය වෙළඳ නාම සහ නිෂ්පාදන සඳහා පෙනී සිටින ප්‍රමුඛ නිරූපිකාවක වේ.

References

1988 උපත්
සිනමාව
ඉන්දියානු සිනමාව
ඉන්දියාව

යමී ගෞතම්


Bujorel Mocanu () a fost un fotbalist și antrenor român, care a jucat in special pentru echipa Petrolul Ploiesti.

Cariera
Bujorel Mocanu s-a născut la 11 mai 1962 în Slănic (Prahova), iar prima legitimare a avut-o în 1976, la Metalul Plopeni. La 16 ani, a fost promovat de către antrenorul Virgil Dridea în lotul echipei de seniori, care a realizat, în acei ani, cele mai bune performanțe din istoria plopenarilor și care arbitrau, indirect, lupta pentru promovare în primul eșalon al țării. Pe perioada stagiului militar, Mocanu a jucat la Gloria Buzău și Chimia Buzău, apoi a revenit la Metalul Plopeni, punând din plin umărul la repromovarea echipei în campionatul republican – Divizia B – la finele editței de campionat 1982-1983.

Pe prima scenă a debutat sub conducerea maestrului emerit al sportului, Viorel Mateianu, la 3 septembrie 1983, într-un joc în care «gazarii» au invins Rapidul, cu 3-1. Timp de 11 ani, cât a evoluat la cel mai înalt nivel, a disputat în Divizia «A» 222 de partide și a marcat 19 goluri, iar pe plan international și-a trecut în palmares două jocuri în cadrul Cupei UEFA, contra celor de la Anderlecht, din toamna anului 1990.

Timp de doi ani (1994-1996) a evoluat la Steaua Mizil, în Divizia B, iar alții trei ani (1996-1999) s-a aflat in lotul echipei unde s-a lansat, Metalul Plopeni.  A mai jucat, pentru un sezon (2000-2001), la Prahova Argus Ploiești, unde și-a incheiat cariera de jucator. Cariera de antrenor a început-o la Mizil, în toamna anului 1996, dupa care a urmat Metalul Plopeni, până în 2000, alți trei ani activând la centrul de copii și juniori din cadrul clubului Petrolul Ploiești. În perioada 2003-2011 a activat în rîndurile antrenorilor de copii și juniori de la Conpet Ploiești (Liga a treia).

Literatură
 Federația Română de Fotbal: . Bukarest 1997, S. 70.

Referințe
 Un fotbalist numit... Mocanu
 A murit fostul petrolist Bujorel Mocanu

Fotbaliști ai Petrolului Ploiești
Nașteri în 1962
Fotbaliști români
Oameni din județul Prahova
Antrenori români de fotbal

Bujorel Mocanu


Baron Altrincham, of Tormarton in the County of Gloucester, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 1 August 1945 for the politician Edward Grigg. His son, the second Baron, was a politician, journalist, historian and writer. Soon after the passage of the Peerage Act 1963 on 31 July 1963, he disclaimed the title for life.  the title is held by his nephew, who succeeded as 4th Baron  on his father's death in that year.

Barons Altrincham (1945)
Edward William Macleay Grigg, 1st Baron Altrincham (1879–1955)
John Edward Poynder Grigg, 2nd Baron Altrincham (1924–2001) (disclaimed 1963)
Anthony Ulick David Dundas Grigg, 3rd Baron Altrincham (1934–2020)
(Edward) Sebastian Grigg, 4th Baron Altrincham  (b. 1965).
The heir apparent is the present holder's son Edward Laurence Dundas de Miramont Grigg (b. 1995).

Line of succession

  Edward William MacLeay Grigg, 1st Baron Altrincham (1879—1955)
 John Edward Poynder Grigg (1924—2001) (disclaimed 1963)
  Anthony Ulrick David Dundas Grigg, 3rd Baron Altrincham (1934–2020)
 Edward Sebastian Grigg, 4th Baron Altrincham (b. 1965)
 (1) Edward Laurence Dundas De Miramont Grigg (b. 1995)
 (2) Anthony George Seymour Sebastian Grigg (b. 1997)
 (3) Arthur John R. R. (b. 2003)
 (4) Steven Thomas Grigg (b. 1969)

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990, ,

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1945
Noble titles created for UK MPs

Baron Altrincham


Ernst Karl Wilhelm Adolf baron Senfft von Pilsach (né le  au  à Lerche et mort le  à Gramenz) est un haut président de la province de Poméranie.

Biographie
Il est le fils d'Adam Friedrich Ernst Senfft von Pilsach (1747-1830) de la famille noble  et de sa femme Friederike, née von der Recke (morte en 1814). Son père est administrateur de l' de 1788 à 1803.

Pendant les guerres napoléoniennes, Senfft s'engage en  comme  dans le bataillon de grenadiers de Poméranie de l'armée prussienne et prend en 1814 les batailles de , Saint-Antrine, Courtray et Audenarde. En , il est promu sous-lieutenant et en 1815, il participe à la marche sur Paris. Après la guerre, Senfft autorise à quitter le service militaire le . Après avoir vendu le domaine de Rottnow en Poméranie-Occidentale en 1828, il acquit le domaine de Gramenz, une ancienne propriété de la famille von Glasenapp.

En 1829, il fait la connaissance du prince héritier Frédéric-Guillaume de Prusse et en 1830 établit des relations avec Hans Hugo von Kleist-Retzow. Lorsque le prince héritier devient roi de Prusse () en 1840, il nomme Senfft comme son conseiller. De 1845 à 1848, Senfft est directeur financier secret au ministère de la Maison royale.

En 1848, Senfft est cofondateur de la Kreuzzeitung. Senfft compte parmi les promoteurs et les prédicateurs actifs du mouvement de réveil de l'Elbe orientale, comme le . Après 1848, il devient cofondateur et membre dirigeant du Comité central pour la  et fondateur d'une "maison de sauvetage pour garçons". Néanmoins, Senfft augmente sa propriété, parfois sans pitié, probablement sans se rendre compte des difficultés sociales qui en résultent pour les anciens locataires. Après son beau-frère Adolf von Thadden-Trieglaff, il est le représentant le plus influent du renouveau piétiste-protestant en Poméranie. La fille d'Adolf, Marie von Thadden-Trieglaff, réussit d'abord à convaincre Bismarck pour les objectifs du mouvement; son dernier Kulturkampf contre l'Église catholique, cependant, aliène le chancelier des piétistes et conduit à une vive dispute avec Senfft dans les lettres.

De 1852 à 1866, il est président du district de Stettin et en même temps est haut président de la province de Poméranie à Stettin et à partir de 1855, il est député de la Chambre des seigneurs de Prusse. Après sa mort, le domaine de Gramenz, qu'il a largement modernisé, doit être vendu en raison d'un surendettement.

Famille
Il se marie le  avec Ida von Oertzen (morte le ). Le couple a plusieurs enfants :

 Ida (née le  et morte le ) mariée avec  (1814–1887) sur Buchwaldt
 Elisabeth (née le )
 Ernest Théodore (né le ) marié en 1856 avec Luise Blanka Charlotte Wilhelmine Marie von Massow (née le )
 Arnold (né le )
 Frédérique (née le )

Après la mort de sa sérieuse épouse, il épouse Bertha Sophie August Friederike Wilhelmine von Luck (née le  et morte le ), la veuve du Generalleutnant .

Bibliographie
 Klaus Schwabe (Hrsg.): Die preußischen Oberpräsidenten 1815–1945 (= Deutsche Führungsschichten in der Neuzeit. Bd. 15 = Büdinger Forschungen zur Sozialgeschichte. 1981). Boldt, Boppard am Rhein 1985 .

 Gothaisches genealogisches Taschenbuch der freiherrlichen Häuser auf das Jahr 1865. S. 898f.

Références

Liens externes

Haut président de la province de Poméranie
Président du district de Stettin
Député de la Chambre des seigneurs de Prusse
Personnalité prussienne des guerres napoléoniennes
Leutnant prussien
Baron
Naissance en mai 1795
Naissance à Hamm
Naissance dans le comté de La Marck
Décès en novembre 1882
Décès dans la voïvodie de Poméranie-Occidentale
Décès dans la province de Poméranie (1815-1945)
Décès à 87 ans

Ernst Senfft von Pilsach


Gloria Grahame (født 28. november 1923, død 5. oktober 1981) var en amerikansk teater,- tv- og filmskuespiller.

Grahame begyndte sin skuespillerkarriere i teater, og i 1944 indspillede hun sin første film for MGM. På trods af en fremtrædende rolle i Det er herligt at leve mente MGM ikke, at hun havde potentiale for stor succes, og solgte sin kontrakt til RKO Studios. Hun blev ofte castet i film noir-projekter og Grahame modtog en nominering til en Oscar for bedste kvindelige birolle for Blindt had og vandt denne pris for sit arbejde i Illusionernes by. Hun opnåede sit højdepunkt med filmen Afsløret, Begær, Jeg er loven og Oklahoma!, men hendes filmkarriere begyndte at aftage kort tid efter.

Hun vendte tilbage til arbejde på scenen, men fortsatte med at optræde i film og tv-produktioner, som regel i biroller. I 1974 blev Grahame diagnosticeret med brystkræft. Det gik i remission mindre end et år senere, og Grahame vendte tilbage til arbejde. I 1980 returnerede kræften, men Grahame nægtede at acceptere diagnosen eller søge behandling. Hun besluttede I stedet for at fortsætte med at arbejde, hvor hun rejste til England for at medvirke i et skuespil. Hendes helbred faldt dog hurtigt, og hun udviklede peritonitis efter at have gennemgået en procedure for at fjerne væske fra hendes underliv i september 1981. Hun vendte tilbage til New York City, hvor hun døde i oktober 1981.

Opvækst
Grahame blev født Gloria Grahame Hallward i Los Angeles, Californien. Hun blev opdraget en metodiker. Hendes far, Reginald Michael Bloxam Hallward, var arkitekt og forfatter; hendes mor, Jeanne McDougall, som brugte kunstnernavnet Jean Grahame, var en britisk teaterskuespiller og skuespillelærer. Parret havde en ældre datter, Joy Hallward (1911-2003), en skuespillerinde, der blev gift med John Mitchum (den yngre bror til skuespilleren Robert Mitchum). Under Gloria's barndom og ungdomsår lærte hun skuespil af sin mor. Grahame gik i High School i Hollywood, inden hun droppede ud for at forfølge skuespillet.

Grahame underskrev kontrakt med MGM Studios under hendes professionelle navn, efter Louis B. Mayer så hende optræde på Broadway i flere år.

Karriere
Grahame fik sin filmdebut i Blonde Fever i 1944 og scorede derefter en af hendes mest roste roller som den flirtende Violet Bick, der bliver reddet fra skændsel af George Bailey i Der er herligt at leve. MGM var ikke i stand til at udvikle hendes potentiale som en stjerne og hendes kontrakt blev solgt til RKO Studios i 1947.

Grahame blev ofte benyttet i film noir som en blakket skønhed med en uimodståelig seksuel tiltrækning. I løbet af denne tid indspillede hun film til flere Hollywood-studier. Hun modtog en nominering til Oscar for bedste kvindelige birolle for Blindt had i 1948.

Grahame medvirkede med Humphrey Bogart i filmen Manden uden hæmninger fra 1950, hvilket var en præstation hun ros for. Selvom det i dag regnes blandt sine fineste præstationer, var det ikke en økonomisk succes og Howard Hughes, der ejerede RKO Studios, indrømmede at han aldrig havde set filmen. Da hun bad om at blive udlånt til roller i Født i går og En plads i solen, nægtede Hughes og gav hende en rolle i Kinakystens helvede. Til trods for kun at optræde i mere end ni minutter, så vandt hun en Oscar for bedste kvindelige birolle i MGMs Illusionernes by i 1953, hvilket var rekord på tidspunkt for den korteste medvirken for at vinde en Oscar for skuespil, som hun holdt i 24 år, før Beatrice Straight brød den i 1977.

Andre mindeværdige roller indebærer intrigante Irene Neves i Afsløret, femme fatale Vicki Buckley i Begær og Debby Marsh i Fritz Langs Jeg er loven, hvor i en forfærdelig ud-af-billede scene, hvor hun er skoldet af varm kaffe kastet i hendes ansigt af Lee Marvins karakter. Graham optrådte som en velhavende forførende Harriet Lang i Stanley Kramers Ikke som en fremmed med Olivia de Havilland, Robert Mitchum og Frank Sinatra.

Grahams karriere begyndte at aftage efter hendes præstation i musicalfilmen Oklahoma! fra 1955. Grahame, hvem publikum var vant til at se som en film noir hystade, blev set af nogle kritikere for at være fejlcastet som en uvidende bondetøs i en helstøbt musikalsk, og lammelse i overlæben fra plastikkirurgi havde ændret hendes tale og udseende. Desuden blev Grahame rygtet som vanskelig på sættet af Oklahoma!, angiveligt pågående for nogle af skuespillerne og fremmedgørende sine medvirkende, som påvirkede hendes fald fra nåde i Hollywood. Hun begyndte en langsom tilbagevenden til teatre og kom tilbage til film lejlighedsvis for at spille roller, hovedsagelig i mindre film.

Hun også gæstmedvirkede i tv-serier, herunder en episode af sci-fi-serie The Outer Limits. I episoden med titlen "The Guests" gjorde Grahame grin med sin egen karriere ved at spille en glemt filmstjerne, der lever i fortiden. Hun optrådte også i en episode af The Fugitive ("The Homecoming", 1964) og en episode af Burke's Law ("Who Killed The Rabbit's Husband", 1965). Hun spillede små roller i tv-miniserier som Rich Man, Poor Man og Seventh Avenue.

Stykket The Time of Your Life blev genopsat den 17. marts 1972 i Huntington Hartford Theatre i Los Angeles med Grahame, Henry Fonda, Richard Dreyfuss, Lewis J. Stadlen, Ron Thompson, Jane Alexander, Richard X. Slattery og Pepper Martin blandt castet, med Edwin Sherin som instruktør.

Privatliv
I løbet af sin karriere blev Grahame mere og mere bekymret over sit udseende. Hun var særligt bekymret for udseendet af sin overlæbe, som hun følte var for tynd og havde rygge, der var for dyb. For at afhjælpe dette begyndte Grahame at fylde bomuld eller væv mellem hendes læbe og tænder for at give indtrykket af fylde, som hun følte, gav hende et mere sexet udseende. Flere medspillere opdagede dette efter at have kyssescener med Grahame, da vævet eller bomulden ofte ville havne i deres mund. I midten af 1940'erne begyndte Grahame at gennemgå små kosmetiske procedurer på hendes læber og ansigt. Ifølge sin niece, Vicky Mitchum, førte Grahams besættelse med hendes udseende hende til at gennemgå flere kosmetiske procedurer, der gjorde hendes overlæbe stort set ubevægelig på grund af nerveskader. Mitchum sagde: "Gennem årene har hun [Grahame] skåret sig op og forsøgt at gøre sig til et billede af skønhed, hun følte skulle eksistere, men som ikke fandtes. Andre så hende som en smuk person, men hun gjorde aldrig, og vanvittige ting spredte fra det. "

Forhold, ægteskab og børn
Grahame var gift fire gange og fik fire børn. Hendes første ægteskab var til skuespiller Stanley Clements i august 1945. De skiltes i juni 1948. Dagen efter hendes skilsmisse fra Clements blev færdiggjort, blev Grahame gift med instruktør Nicholas Ray. De fik en søn, Timothy, i november 1948. Efter flere separationer og afsoninger blev Grahame og Ray skilt i 1952. Grahams tredje ægteskab var med forfatter og tv-producent Cy Howard. De giftede sig i august 1954 og fik en datter, Marianna Paulette i 1956.  Grahame søgte om skilsmisse fra Howard i maj 1957 med begrundelsen mentalt nedbrud. Deres skilsmisse blev afsluttet i november 1957.

Grahams fjerde og sidste ægteskab var til skuespiller Anthony "Tony" Ray, søn af sin anden mand Nicholas Ray og hans første kone Jean Evans; Anthony Ray var hendes tidligere stedsøn. Deres forhold begyndte angiveligt, da Tony Ray var 13 år gammel, og Grahame var stadig gift med hans far (som faktisk afsluttede ægteskabet, da Nicholas Ray fangede de to sammen i seng). De to genoprettede kontakten i 1958 og giftede sig i Tijuana, Mexico i maj 1960. Parret ville ende med at få to børn: Anthony, Jr. (født 1963) og James (født 1965).

Nyheden om ægteskabet blev holdt privat indtil 1962, da den blev skrevet om i den kulørte presse og den efterfølgende skandale beskadigede Grahame omdømme og påvirket hendes karriere. Efter at have fået kendskab til hendes ægteskab med Anthony Ray forsøgte Grahams tredje mand, Cy Howard, at få forældremyndigheden over parrets datter, Marianna. Howard hævdede, at Grahame var en uegnet mor, og de to kæmpede over forældremyndigheden af Marianna i årevis. Skandalens stress, sin aftagende karriere og sin kamp om forældremyndigheden med Howard satte sit præg på Grahame og hun fik et nervøst sammenbrud. Hun gennemgik senere elektrochokterapi i 1964. På trods af den omfattende skandale var Grahams' ægteskab med Anthony Ray hendes længste varende. De ville senere skille i maj 1974.

Død
I marts 1974 blev Grahame diagnosticeret med brystkræft. Hun gennemgik strålingsbehandling, ændrede sin kost, holdt op med at ryge og drikke alkohol og søgte også homøopatiske midler. På mindre end et år gik kræften i remission. Kræften kom tilbage i 1980, men Grahame nægtede at anerkende sin diagnose eller søge strålingsbehandling. På trods af hendes svigtende sundhed fortsatte Grahame med at arbejde i teaterproduktioner i USA og UK, der for en stund levede i Liverpool. Mens hun arbejdede i London i september 1981, gennemgik hun behandling for at fjerne overskydende væske fra hendes underliv. Under proceduren kom lægen ved et uheld til at punktere hendes tarm. Hun udviklede snart bughindebetændelse og blev indlagt. Efter at have fået besked om Grahams sygdom, rejste to af hendes børn, Timothy og Paulette, til London og besluttede at tage hende tilbage til USA.

Den 5. oktober 1981 vendte Grahame tilbage til USA, hvor hun blev indlagt på St. Vincent's Hospital i New York. Hun døde der et par timer senere i en alder af 57 år. Hendes rester blev bisat i Oakwood Memorial Park Cemetery i Chatsworth, Los Angeles.

For hendes bidrag til filmbranchen har Gloria Grahame en stjerne på Hollywood Walk of Fame på 6522 Hollywood Boulevard.

Filmografi

Kildehenvisninger

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Californien
Personer fra Los Angeles
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar for bedste kvindelige birolle
Hollywood Walk of Fame

Gloria Grahame


بلدية سان لورينثو دي تورميس (بالإسبانية: San Lorenzo de Tormes) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية سان لورينثو دي تورميس 58 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية سان لورينثو دي تورميس

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

سان لورينثو دي تورميس


Timbar je svojstvo tona po kojem uho razlikuje tonove iste visine, jačine i boje. Timbar se često zamjenjuje s bojom tona. Timbar ponajprije ovisi o svojstvu tvari koja rezonira, o stupnju jačine osnovnog tona, amplitudi, strukturi i sklopu jačine glasnih alikvotnih tonova određenog izvora zvuka, kao i o frekvenciji tona. Najširu lepezu timbra ima ljudski glas.

Izvori

Glazbena teorija
Titranja i valovi
Elektroakustika

Timbar