Enrique Víctor Aurelio García Sayán (Lima, 6 de marzo de 1905 - Ib. 30 de junio de 1978) fue un diplomático peruano. Durante el gobierno de José Luis Bustamante y Rivero, fue ministro de Relaciones Exteriores y promotor de la doctrina de las 200 millas del mar peruano.

Biografía

Nació en Miraflores, Lima, el 6 de marzo de 1905. Sus padres fueron Aurelio Pedro José Antonio Fernando García Lastres y María Teresa Sayán Palacios. Fue nieto del político y marino Aurelio García y García, héroe de la Guerra del Pacífico, y descendiente del coronel Juan Crisóstomo de Mendiburu y Salazar.

Cursó sus estudios escolares en el Colegio Sagrados Corazones Recoleta y luego pasó a la Facultad de Derecho de la Universidad Nacional Mayor de San Marcos (1924), donde se graduó de bachiller (1931) y doctor (1942).

En 1934, se casó en Barranco con Carmen Marina Larrabure del Solar, hija del jurista Carlos Larrabure y Correa y nieta de Eugenio Larrabure y Unanue. La pareja tuvo cuatro hijos, entre ellos el también jurista Diego García-Sayán Larrabure.

Se consagró al ejercicio de su profesión, y tanto en San Marcos como en la PUCP se desempeñó como catedrático de Derecho Civil, Economía Política, y Economía Monetaria y Bancaria.

El presidente José Luis Bustamante y Rivero lo convocó para que formara parte de su gabinete ministerial como ministro de Relaciones Exteriores, cargo que desempeñó de 24 de enero de 1946 a 28 de febrero de 1948. En varias ocasiones fue reemplazado transitoriamente por Ismael Bielich Flores (ministro de Justicia) y Luis Echecopar García (ministro de Hacienda). Fue esta una época crucial, signada por los problemas derivados de segunda guerra mundial, recientemente finalizada.

Sin duda, el mayor logró de su gestión en la cancillería (y del gobierno de Bustamante en general) fue la promulgación del histórico decreto del 1 de agosto de 1947, publicado en el diario oficial El Peruano, por el cual se extendía la soberanía del Perú sobre la plataforma submarina o zócalo continental y sobre las aguas oceánicas extendidas ante la línea de su litoral en una extensión de 200 millas marinas. Ello implicaba que el Perú era dueño de toda la riqueza marina y mineral de esa zona, a la que debía proteger y explotar de manera exclusiva. Al respecto, García Sayán argumentó de manera lúcida los fundamentos jurídicos y políticos de esta doctrina, que fue acogida también por Chile y Ecuador.

De otro lado, se interesó en las repercusiones que tendría en América Latina la aplicación del Plan Marshall en Europa.

Obras
 La soberanía marítima del Perú. Defensa de las 200 millas (1955).
 Posición del Perú ante la Conferencia del Derecho del Mar (1958).
 Nuevas Tendencias del Derecho Procesal (1942).

Véase también
 Ministerio de Relaciones Exteriores del Perú

Bibliografía
 GeneaNet: Enrique García Sayán - Arbre généalogique Francisco Javier Carbone Montes.
 Pons Muzzo, Gustavo: Historia del Perú. República (1968-1980). Librería Distribuidora Bazar "San Miguel" E.I.R.L. Lima, 1980.
 Tauro del Pino, Alberto: Enciclopedia Ilustrada del Perú. Tercera Edición. Tomo 7, FER/GUZ. Lima, PEISA, 2001. ISBN 9972-40-156-1

Referencias

Nacidos en Lima
Fallecidos en Lima
Enrique
Alumnado de la Universidad Nacional Mayor de San Marcos
Abogados de Perú
Ministros de Relaciones Exteriores de Perú
Sanmarquinos (siglo XX)
Profesores de la Pontificia Universidad Católica del Perú
Catedráticos de la Universidad Nacional Mayor de San Marcos
Caballeros grandes cruces de la Orden de Isabel la Católica
Alumnado del Colegio de los Sagrados Corazones Recoleta

Enrique García Sayán


"Općinska B nogometna liga Ludbreg" za sezonu 1980./81. je bila drugi stupanj općinske lige ONS Ludbreg, te liga osmog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je 10 klubova, a prvak je bio "Lunkovec" iz Lunjkovca.

Ljestvica

 "Lunkovec" prvak zbog bolje gol-razlike

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 Općinska A liga Ludbreg 1980./81.

Vanjske poveznice

Izvori
 Franjo Vrtulek: "Nogomet u ludbreškom kraju", Varaždin, 1999., , str. 88
 library.foi.hr, "Ludbreški list"
 library.foi.hr, "Ludbreški list", br. 9, god. II, izdano 22. srpnja 1981., str. 15, preuzeto 18. srpnja 2019.

Ludbreg-B
1981-81 Ludbreg-B

Općinska B nogometna liga Ludbreg 1980./81.


Corrientes (,  'currents' or 'streams'; ), officially the Province of Corrientes (; ) is a province in northeast Argentina, in the Mesopotamia region. It is surrounded by (from the north, clockwise): Paraguay, the province of Misiones, Brazil, Uruguay, and the provinces of Entre Rios, Santa Fe and Chaco.

History
Before the arrival of the Spanish conquest, the Kaingang, Charrua and Guaraní lived in a big area that also covered most of the current province of Corrientes. The city of Corrientes was founded on April 3, 1588 by Juan Torres de Vera y Aragón as a mid-stop between Asunción and Buenos Aires; the city flourished thanks to the traffic from the route. Jesuits erected missions in the north of the province, where they dedicated themselves to the expansion of the faith.
In the wars of independence from Spain, Corrientes joined Artigas' Liga de los Pueblos Libres (1814–1820). The attack of Paraguayan forces on the province in 1865 marked the start of the War of the Triple Alliance.

In 1919 the National University of the Littoral was founded, which in 1956 became the National University of the Northeast.

Corrientes is legendary in the world of philately for the postage stamps it issued from 1856 to 1880.  These are among the very early or "classic" postage stamps of the world (the first, from Great Britain, were issued in 1840; those by the United States in 1847).  The Corrientes stamps were close copies of the first issue of stamps from France, which depicted the profile head of Ceres, the Roman goddess of agriculture, and were individually crudely engraved by hand, so that each die is noticeably different, and were printed in small sheets. The first issues, from 1856 to 1860, bore the denomination in the lower panel; in 1860, the value panel was erased; the different denominations thereafter being indicated by the color of the paper used. As locally produced "primitives", the early Corrientes stamps have long been prized by collectors.  After 1880, stamps of Argentina were used.

For much of the 19th and 20th centuries, politics in Corrientes were dominated by the Romero Feris family, prominent local landowners who still control most of the province's tobacco output. During most of this time, the Romero Ferises created one of Argentina's most bloated government payrolls (over 10% of total employment) and suppressed dissent and efforts at even modest land reform. Following contentious election results in 1991, however, public protest forced President Carlos Menem to remove Governor Raúl "Tato" Romero Feris from office and, though he was elected mayor of the province's capital in 1997, Romero Feris was ultimately indicted for embezzlement of public funds in 1999. He was sentenced to seven years in prison in May, 2002.

Corrientes had a significant impact in national politics in subsequent years. A UCR-led alliance defeated the Romero Feris machine in the 2001 governor's race, but the Corrientes UCR's continued support for President Néstor Kirchner led to a rebuke from the national committee of the UCR itself, and this triggered a revolt from the Corrientes chapter of the party, as well as a number of others' (notably in Mendoza Province). These differences led to the appearance that year of "K" RadicalsUCR governors and other lawmakers allied to President Kirchner.

The northeastern tip of Corrientes Province was chosen as the site for Yacyretá Dam following an agreement between President Juan Perón and Paraguayan President Alfredo Stroessner in 1974. Yacyretá, whose 20-year-long construction and US$11 billion cost far exceeded initial estimates, is one of the largest hydroelectric dams in the world. Currently, an agreement is being pursued with Paraguay which would allow reservoir expansion works that could double the facility's current installed electric capacity of 4,050 MW.

Culture

Culture in Corrientes has been primarily informed and influenced by its European and Guarani roots; an example of this is the chamamé genre of music.

Famous correntinos were independence hero General Don José de San Martín (born in 1778 in Yapeyú) and Juan Bautista Cabral (born in Saladas), who (according to popular legend) died for the general in the Battle of San Lorenzo.

Tourist destinations in the Corrientes Province include the Iberá Wetlands and the Mburucuyá National Park.

Official languages
On 22 October 2004, Provincial Law No. 5598 (Decree 2326/2004) declared Guaraní to be an official language of Corrientes, alongside Spanish. It was the first Argentine province to officialize a language other than Spanish, followed in 2010 by Chaco.

Geography

Corrientes is surrounded by two rivers – the Uruguay River to the east, and the Paraná River to the northwest – that contour the shape of the province. The low shore of the Paraná produces frequent floodings. After a specially destructive one in 1982, a protective system has been started with the construction of barriers.

The province is for the most part a plain, with the highest points in the east. To the west, a series of descending platforms go down to the Paraná River. The Iberá Wetlands, an area of lagoons and swamps, is a vast depression from volcanic flow, covered later with fluvial and eolic sediments.

Climate
The climate is predominantly subtropical with no dry season. The mean annual temperature is  with monthly mean temperatures ranging from  in July to  in January. Temperatures are hot for most of the year while precipitation is abundant and evenly distributed throughout the year. There are four seasons: winter, spring, summer, and autumn. Winters are short although occasional incursions of cold, polar air from the south can produce frosts. In contrast, temperatures during summer can reach to . Mean annual precipitation ranges from  which decreases from northeast to southwest. Autumn is the rainiest season while winter is the driest.

Economy
Corrientes, like much of the Argentine north, has long had a relatively underdeveloped economy. Its 2006 output was estimated at US$4.2 billion (which shall be around US$6.7 billion in 2011, according to Argentina's economic growth), or, US$4,540 per capita (around US$6,600 in 2011), nearly 40% below the national average.

Agriculture is still one of the main activities in the province, adding 15% to its output.  It is centred in citrus, tobacco, rice, tea, cotton and yerba mate, exported internationally. The timber industry uses 1,400 km² of pine and eucalyptus forests.

Bovine cattle has problems standing the heat and the low quality of the grass specially in the north of the province. For that reason, the Brangus breed is the most common in the area. In the south, different breeds can be found. 70,000 km² of the province's land are used for more than 4 million heads of cattle.

Among Corrientes' productive (non-services) activities, tobacco and its processing earns 45% of the province's gross income, food and derivates, 30%, and textiles, 16%.

On the Paraná River, near the city of Ituzaingó, the Yaciretá dam provides energy not only to the province, but to both Argentina and Paraguay.

Tourism has been growing in Corrientes Province due to the relevance that Esteros del Ibera has for ecotourism and birdwatching travelers. Iberá National Park was created in 2018. Golden dorado fishing has long attracted both local and outside tourism to Corrientes.

Political division
The provincial government is divided into the usual three branches: the executive, headed by a popularly elected governor, who appoint the cabinet; the legislative; and the judiciary, headed by the Supreme Court. The legislative branch is a bicameral body composed of the Chamber of Deputies and the Senate. The Legislature is charged with introducing and passing local laws.

The Constitution of Corrientes Province forms the formal law of the province.

In Argentina, the most important law enforcement organization is the Argentine Federal Police but the additional work is carried out by the Corrientes Provincial Police.

The province is divided into 25 departments (departamentos):

Department (Capital)

 Bella Vista Department (Bella Vista)
 Berón de Astrada Department (Berón de Astrada)
 Capital Department (Corrientes)
 Concepción Department (Concepción)
 Curuzú Cuatía Department (Curuzú Cuatiá)
 Empedrado Department (Empedrado)
 Esquina Department (Esquina)
 General Alvear Department (Alvear)
 General Paz Department (Nuestra Señora del Rosario de Caá Catí)
 Goya Department (Goya)
 Itatí Department (Itatí)
 Ituzaingó Department (Ituzaingó)
 Lavalle Department (Lavalle)
 Mburucuyá Department (Mburucuyá)
 Mercedes Department (Mercedes)
 Monte Caseros Department (Monte Caseros)
 Paso de los Libres Department (Paso de los Libres)
 Saladas Department (Saladas)
 San Cosme Department (San Cosme)
 San Luis del Palmar Department (San Luis del Palmar)
 San Martín Department (La Cruz)
 San Miguel Department (San Miguel)
 San Roque Department (San Roque)
 Santo Tomé Department (Santo Tomé)
 Sauce Department (Sauce)

References

Books

External links

 Official site
 History
 Esteros del Iberá (in English and Spanish)
 Corrientes Info
 Pictures of Corrientes

Provinces of Argentina

Corrientes Province


În chimie, un rest etil este un substituent de tip alchil derivat de la etan (C2H6). Formula chimică generală pentru acest rest este –CH2CH3 și adesea este abreviată Et.

Vezi și
 Alchil
 Metil
 Etan

Referințe

Grupe funcționale

Etil


مدرسة الحب هو ألبوم للفنان العراقي كاظم الساهر، تم إصداره عام 1997 من إنتاج شركة روتانا. الألبوم متكون من 9 أغاني، وأصدر خمسة فيديو كليبات لخمسة أغاني من الألبوم هم «مدرسة الحب» و«زيديني عشقاً» و«يا مدلل» و«الرحيل» و«وين أخذك».

قائمة الأغاني

مراجع

ألبومات 1997
ألبومات عراقية
ألبومات كاظم الساهر

مدرسة الحب


In der Liste der Baudenkmale in Klein Upahl sind alle denkmalgeschützten Bauten der Gemeinde Klein Upahl (Mecklenburg-Vorpommern) und ihrer Ortsteile aufgelistet. (Stand 10. Februar 2021).

Legende

Baudenkmale nach Ortsteilen

Klein Upahl

|}

Quelle

Klein Upahl
!Baudenkmale

Liste der Baudenkmale in Klein Upahl


Baron Fisher, of Kilverstone in the County of Norfolk, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1909 for the noted naval reformer Admiral of the Fleet Sir John Fisher.

His son Cecil Fisher, the second Baron, was the adoptive heir of Josiah Vavasseur (1834–1908), an arms manufacturer. Vavasseur left part of his enormous estate to Fisher on the condition that he adopted the Vavasseur name. Fisher assumed the additional surname of Vavasseur in 1909 by Royal licence.  the title is held by the latter's grandson, the fourth Baron, who succeeded in 2012.

The family seat is Kilverstone Hall, near Kilverstone, Norfolk.

Line of succession

  John Arbuthnot Fisher, 1st Baron Fisher (1841–1920)
  Cecil Vavasseur Fisher, 2nd Baron Fisher (1868–1955)
  John Vavasseur Fisher, 3rd Baron Fisher (1921–2012)
  Patrick Vavasseur Fisher, 4th Baron Fisher (b. 1953)
 (1) Hon. Benjamin Carnegie Vavasseur Fisher (b. 1986)
 (2) Hon. Robin Carnegie Vavasseur Fisher (b. 1996)
 (3) Hon. Benjamin Vavasseur Fisher (b. 1958)
 (4) Peter Vavasseur Fisher (b. 1986)

The heir apparent is the present holder's second son, the Hon. Benjamin Carnegie Vavasseur Fisher (b. 1986), who is married to Katy Lee Fisher. His elder brother, the Hon. John Carnegie Vavasseur Fisher (b. 1979), died on 2 August 2015.

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990.

Footnotes

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1909

Baron Fisher


Diese Liste der Gerichtsbezirke in Salzburg listet alle bestehenden Gerichtsbezirke sowie die ehemaligen Gerichtsbezirke im Bundesland Salzburg auf.

Geschichte
Die heute bestehenden Gerichtsbezirke gehen auf das Jahr 1850 zurück. Zunächst mussten mit einem Erlass des k.k. Oberlandesgerichtes Linz vom 10. Mai 1850 die bisherigen landesfürstlichen und Patrimonial-Gerichte die Justizgeschäfte den neu bestellten landesfürstlichen Gerichten unterstellen.

Am 4. Juli 1850 wurden mit einem weiteren Erlass des Oberlandesgerichtes 70 Gerichtsbezirke für die Bundesländer Oberösterreich und Salzburg festgelegt. Dem Landesgericht Salzburg wurden dabei neben den 22 Gerichtsbezirken im heutigen Bundesland Salzburg auch der Gerichtsbezirk Mondsee und die vier Gerichtsbezirke des heutigen Bezirks Braunau unterstellt.

Die Einteilung der Bezirke in Salzburg wurde jedoch bereits 1854 geändert, wobei die Gerichtsbezirke Goldegg und Großarl aufgelöst wurden.
Auch für die Stadt Salzburg und die umgebenden Gemeinden wurden die 1850 gegründeten Bezirksgerichte Salzburg I. Sektion (für die Stadt Salzburg) bzw. Salzburg II. Sektion (für Salzburg-Umgebung) noch im 19. Jahrhundert zusammengelegt.

Die Gerichtsbezirke Thalgau, Lofer und St. Michael wurden im Zuge der Trennung der politischen von der judikativen Verwaltung per 28. Februar 1867 aufgelöst.
Bereits im Herbst 1869 wurde diese Maßnahme teilweise rückgängig gemacht,
die "wiedererrichteten Gerichtsbezirke Lofer, St. Michael und Thalgau … haben ihre Amtswirksamkeit mit 1. Jänner 1870" begonnen.

Zu dauerhaften Auflösungen von Gerichtsbezirken kam es erstmals wieder 1923 mit der Schließung der Bezirksgerichte Golling, Lofer und Mattsee,

1962 wurde der Gerichtsbezirk Sankt Michael aufgelöst.

Zur größten bisherigen Welle von Bezirksgerichtsschließungen kam es schließlich durch die 2002 beschlossene "Bezirksgerichte-Verordnung Salzburg", durch die 2003 die Gerichtsbezirke Abtenau, Gastein, Sankt Gilgen, Taxenbach und Werfen sowie 2005 die Gerichtsbezirke Mittersill und Radstadt aufgelöst wurden.

Am 1. Juli 2017 wurde der Gerichtsbezirk Saalfelden aufgelassen und alle betroffenen Gemeinden dem Gerichtsbezirk Zell am See zugewiesen. Damit umfasst dieser den gesamten Bezirk Zell am See.

Mit 1. März 2023 wurden die bisherigen Bezirksgerichtssprengel Neumarkt, Oberndorf und Thalgau aufgelöst und in einem zentralen Bezirksgericht am neuen Standort Seekirchen am Wallersee zusammengefasst. Zu diesem wurden auch die bisher zum Gerichtsbezirk Salzburg gehörenden Gemeinden Elixhausen und Hallwang umgegliedert.

Gerichtsbezirke

Bestehende Gerichtsbezirke
Alle Bezirksgerichte im Land Salzburg unterstehen dem Landesgericht Salzburg.

Die Tabelle enthält im Einzelnen folgende Informationen:

Ehemalige Gerichtsbezirke
Die Tabelle enthält im Einzelnen folgende Informationen:

Nachweise und Quellen
 Statistik Austria: Klassifikationen: Gerichtsbezirke – Tabellen, Thematische Karten, Weitere Informationen (österreichweit)
 Statistik Austria: Gemeindeverzeichnis. Stand: 1. Jänner 2010, Wien 2010
  Datenbestand: 30. Juni 2011

Liste (Recht)
Liste (Geographie)
!
Landespolitik (Österreich)
Salzburgkreis
Kronland Salzburg
Kaisertum Österreich
Recht (Österreich-Ungarn)

Liste der Gerichtsbezirke in Salzburg


أكتوبر 2009 هو الشهر العاشر من عام 2009. بدأ الشهر يوم الخميس، وانتهى يوم السبت بعد 31 يومًا.

بوابة:أحداث جارية

مراجع

أكتوبر
شهور في عقد 2000

أكتوبر 2009


බහාමාස් නමින් නිල වශයෙන්  හඳුන්වන බහාමාස් පොදු රාජ්‍යය කථනය සඳහා ඉංග්‍රීසි භාවිතා කරන දුපත් 299 කින් යුත් රටකි. එය පිහිටා ඇත්තේ ඊසාන දෙසින් කැරිබියන් මුහුදින්ද  අත්ලාන්තික් සාගරයේ උතුරින් කියුබාව, හිස්පැනියෝලාව, ඩොමිනිකන් සමුහාණ්ඩුව සහ හයිට් කැරබියානු මුහුදත්, වයඹ දෙසින් ටර්ක්ස් හා නැයිකොස් දුපත් හා ගිනිකොනින් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය (ෆ්ලොරිඩා ප්‍රාන්තයට ආසන්නව)ත් ය. එහි මුළු භූමි ප්‍රමාණය වර්ග කි.මි. 14,000 වන අතර, ඇස්තමේන්තු ජනගහනය 330,000 කි. එහි අගනුවර වන්නේ නසාවු ය. මුල් පදිංචිකරුවන් වන්නේ අරබකන් ටයිනෝ ජනයායි. 1492 නව ලෝකය සොයාගත් කොලොම්බස්ගේ ප්‍රථම ගොඩබැසීම වන්නේ බහාමාස්ය. නමුත් ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයින් බහාමාස් දුපත් තම ජනපදයක් බවට පත් කොට නොගත්හ. ඔවුන් ස්වදේශී ජනයාවන ලුතයන්ස්වරුන්ව  වහලුන් ලෙස හිස්පැනියෝලා වෙත යවන ලදී. මෙම දුපත් 1513 සිට 1650 තෙක් ජන ශුන්‍යව පැවතුන අතර බර්ම්‍යුඩා සිට පැමිණි බ්‍රිතාන්‍ය පදිංචිකරුවන් එටලවිතෙරා දුපතේ පදිංචි වු පසු එය මිනිස් ජනාවාස බවට පත්විය. 1718 දී බහාමාස්  රාජ්‍යය බ්‍රිතාන්‍ය මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගේ ආක්‍රමණයෙන් පසු කොලනියක් විය. ඇමරිකානු ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ඇති වූ නිදහසෙන් පසු බ්‍රිතාන්‍ය හිතවාදීන් හා අප්‍රිකානුවන් බහාමාස් වෙත පැමිණ එරට වැවිලි ආර්ථිකය ගොඩනැගූහ. 1807 වර්ෂයේ දී වහල් වෙළෙඳාම බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය තුළ තහනම් වූ අතර බොහෝ අප්‍රිකානු රාජකීය නාවික හමුදාව නෞකාවල වහල් සේවයේ යොදවා සිටි අප්‍රිකානුවන් ගලවාගත් අතර ඔවුන් 19 වැනි ශතවර්ෂයේ දී බහාමාස්හි පදිංචිකරවන ලදි. වහල් වෙළෙඳාම 1834 දී අවලංගු කළ අතර බහාමාස් තුළ වර්තමානයේ සිටිනා ජනගහනයෙන් බහුතරයක් අප්‍රිකානු වහල් වෙළෙඳාමෙන් නිදහස් වූ අයයි.

[[ප්‍රවර්ගය:කැරිබියානු

බහමාස්


Kaltenbronn ist ein Gemeindeteil der Stadt Feuchtwangen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Das Dorf liegt am Überschlagbach, einem rechten Zufluss der Sulzach, der den Kaltenbronnweiher westlich des Orts und den Hofweiher südlich des Orts speist. 0,5 km nordwestlich liegt der Forlwald. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Heiligenkreuz (1,8 km südwestlich) bzw. zur B 25 (0,3 km östlich).

Geschichte
Den Ort gibt es seit dem frühen 14. Jahrhundert.

Kaltenbronn lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. Im Jahr 1732 bestand der Ort aus zehn Anwesen (ein Halbhof mit Tafernwirtschaft, neun Halbhöfe) und einem Gemeindehirtenhaus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft und Grundherrschaft über alle Anwesen hatte das Kastenamt Feuchtwangen. An diesen Verhältnissen änderte sich bis zum Ende des Alten Reiches nichts. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Kaltenbronn dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Aichenzell zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde diese am 1. Januar 1972 nach Feuchtwangen eingemeindet.

Baudenkmal
 Stiftsfeld: Flachsbrechhaus, Satteldachbau, teils massiv, wohl 19. Jahrhundert; 200 m außerhalb des Ortes Richtung Larrieden

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Johannis (Feuchtwangen) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Ulrich und Afra (Feuchtwangen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Feuchtwangen)
Ort im Landkreis Ansbach
Dorf

Kaltenbronn (Feuchtwangen)


Reggio nell'Emilia eða Reggio Emilia er borg í Emilia-Romagna á norður-Ítalíu með um 172.000 íbúa (2017).

Borgir í Emilía-Rómanja

Reggio Emilia


Angus & Julia Stone (frate și soră) formează un grup australian  folk și pop indie , format în 2006 de către cei doi artiști. Părinții lor au performat ca un duo folk-înainte ca Julia și Angus să se nască. Angus & Julia Stone au lansat trei albume de studio,  A Book Like This(2007),   Down the Way (2010) și  albumul auto-intitulat (2014). La ARIA Music Awards 2010 au câștigat cinci premii la nouă nominalizări:Album of the Year, Best Adult Alternative Album, Best Cover Art and Producer of the Year pentru Down the Way and Single of the Year pentru "Big Jet Plane".  Cei doi frați au fiecare două albume solo lansate..

Istoria

Primii ani și stilul muzical
Angus & Julia Stone reprezintă un duo frate-sora folk-blues  care a fost format în Sydney, la începutul anului 2006. Părinții lor, Kim Stone         ( biolog marin, cântăreață și profesoară de liceu, care a petrecut 20 de ani în Institutul de gestionare a fondurilor, acum Kim Jones - un Non-Executiv în Consiliul de administrație) și John Stone (membru al unei trupe rock, constructor și profesor de liceu), au fost un duo folk-înainte de Angus și Julia, sora mai mare a lui, Catherine, s-a născut (octombrie 1982). Catherine, Julia (născută la 13 aprilie 1984) și Angus (născut la 27 aprilie 1986) au crescut într-o suburbie din Newport de la Sydney's Northern Beaches .Ei au urmat cursurile primare la Newport Primary School și apoi liceul Barrenjoey  – toate abilitățile   le-au preluat de la tatăl și  mama lor, care le-au cântat și ajutat să-și dezvolte muzicalitatea. La reuniuni de familie, atunci când copiii au interpretat, Catherine cânta la saxofon, Julia la trompetă și Angus la trombon, Kim cânta cu vocea și John la clape sau chitară.

References

Formații muzicale fondate în 2006
Duete muzicale formate din frați

Angus & Julia Stone


John Kerr (17. december 1824 – 15. august 1907) var en skotsk fysiker og pioner inden for elektrooptik. Han er bedst kendt for opdagelsen af Kerr-effekten.

Liv og arbejde

John Kerr blev født 17. december 1824 i den skotske by Ardrossan Han studerede i Glasgow fra 1841 til 1846, og ved Theological College of the Free Church of Scotland i Edinburgh i 1849. Fra 1857 underviste han i matematik ved Free Church Training College i Glasgow. John Kerr døde i Glasgow i 1907.

Kerrs vigtigste eksperimentale arbejder var opdagelsen af dobbeltbrydning i faste og flydende dielektrika i et elektrostatisk felt og den såkaldte Kerr-effekt. Kerr-effekten er en ændring i et materiales brydningsindeks som følge af et påtrykt elektrisk felt, som er ligefrem proportional med kvadratet af det elektriske felt. Hvis der er lineært forhold hedder det i stedet Pockels-effekt. Kerr påviste et lignende fænomen for magnetiske felter som nu kaldes magneto-optisk Kerr-effekt.

Kerr-effekten udnyttes i en Kerr-celle som bl.a. anvendes i lukkere i højhastighedsfotografering med lukkertider ned til 100 ns. I 1928 brugte August Karolus og Otto Mittelstaedt en Kerr-celle til at modulere en lysstråle for måle dens hastighed. Tidligere målinger havde brugt mekaniske midler til modulation med frekvenser omkring 10 kHz, men Kerr-celle muliggjorde frekvenser op til 10 MHz og større målenøjagtighed. Kerrs originale celle var en glasblok. Moderne celler er ofte fyldt med væsker såsom nitrobenzen.

Kerr var også en tidlig fortaler for metersystemet i Storbritannien.

Hædersbevisninger

 Æresdoktorgrad fra University of Glasgow, 1864
 Fellow of the Royal Society, 1890
 Royal Medal of the Royal Society, 1898
 Civil list pension, 1902

Eksterne henvisninger
 "John Kerr" på Florida State Universitys hjemmeside
 "John Kerr" på University of Glasgows hjemmeside

Litteratur
 Steele, R. rev. Anita McConnell (2004) "Kerr, John (1824-1907)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, hentet 19. juni 2005 (kræver abonnement)

Referencer

Fysikere fra Skotland
Modtagere af Royal Medal

John Kerr (fysiker)


Nicolae G. Rădulescu-Niger (n. Nicolae Gheorghiu; ) a fost un scriitor român, dramaturg și poet.

Năcut în Bârlad, tatăl său Radu Gheorghiu era comerciant. A absolvit colegiul în Brăila (sub numele Nicolae Rădulescu) și în Bârlad (ca Nicolae Gheorghiu Rădulescu). A lucrat ca grefier la Ministerul Culturii. Din 1883, Rădulescu a fost editor la diverse publicații: Opinia, Revista nouă, Revista literară, Revista copiilor; de asemena a condus revista Apărătorul săteanului. Poeziile sale au fost publicate în Literatorul.

Prima carte a lui Rădulescu a fost romanul din 1879 Fiii ucigașului. Au urmat alte romane (Străin în țara lui, 1900; Tribunul poporului, 1903; Măria-sa ogorul, 1907; Viață de artistă, 1925; Omul de cristal, 1930), colecții de povestiri (Căpitanul Ropotă, 1893; Deziluzii, 1921; Vulturul îndrăgostit, 1926), piese de teatru (De pe urma beției, 1906; Poștașul dragostei, 1913; Unirea Mare, 1919) și cărți de poezie (Rustice, 1893; Glasul apelor, 1915). În 1901, a primit Premiul Academiei Române pentru al patrulea său volum din ciclul Rustice. A decedat la București.

Note

Nașteri în 1861
Decese în 1944
Bârlădeni
Poeți români
Romancieri români
Dramaturgi români
Editori de reviste români
Nuveliști români

Nicolae G. Rădulescu-Niger


La Bundesstraße 463 est une Bundesstraße du Land de Bade-Wurtemberg.

Géographie
Elle va de Pforzheim en passant par Calw, Wildberg, Nagold, Horb am Neckar, Haigerloch, Balingen et Albstadt jusqu'au nord de Sigmaringen, où elle rejoint la B 32.

Histoire
La route vicinale menant de Nagold à Wildberg est transformée en Staatsstraße en 1861.

Le tronçon entre Pforzheim et Nagold est connu sous le nom de Nagoldtalstraße et est tracé à partir de 1901 entre Pforzheim et ce qui était alors la frontière du Land du Bade-Wurtemberg près d'Unterreichenbach sous le nom de badische Staatsstraße Nr. 158. La B 463 d'aujourd'hui portait des numéros différents avant l'introduction de la Reichsstrassennetz :

La B 463 est établie à la fin des années 1960.

Il est prévu de déplacer la B 463 dans la ville de Pforzheim et, en tant que tangente ouest de Pforzheim, de diriger à l'avenir le trafic de la vallée de Nagold autour du centre-ville. La jonction avec la B 10 et l'A 8 est achevée en . Le , la cérémonie d'inauguration a lieu pour la poursuite de la construction jusqu'à la Landesstraße 562 (Dietlinger Straße). Cette section est achevée en .

Un tronçon entre Horb am Neckar et l'échangeur autoroutier d'Empfingen est remplacé par la B 32 et l'A 81. À Balingen, il est en partie combiné avec la B 27.

Source

Route en Allemagne
Transport en Bade-Wurtemberg

Bundesstraße 463


Basil, çomak ya da çubuk biçimli bakteri türlerinin genel adıdır.

Terimin kökeni
Terim Türkçeye Fransızcadaki "bacille" sözcüğünden geçmiştir ve asıl kökeni ise Latincede "küçük çubuk" anlamına gelen "bacillum" sözcüğüdür. "Bacillum" ise yine Latince olan ve "sopa" anlamına gelen "baculum" sözcüğünün bir türevidir.

Basil, bir bakteriyoloji terimi olarak, ilk kez 1853 yılında bakteriyoloji biliminin kurucusu olarak nitelendirilen Alman botanikçi Ferdinand Julius Cohn (1828-1898) tarafından kullanılmıştır. Ferdinand Julius Cohn gözlemlediği bazı bakterileri benzedikleri şekilden dolayı bu biçimde adlandırmıştır.

İngilizcede basil
Mikrobiyoloji ile ilgili İngilizce metinlerdeki cümleler içinde "bacillus" (italik değil, baş harfi küçük) ve "bacilli" (baş harfi küçük) sözcüklerinin yer aldığı görülür:
 "bacillus", Türkçedeki "basil" teriminin İngilizcedeki direkt karşılığıdır ve tekildir;
 "bacilli" ise "bacillus" sözcüğünün çoğuludur ve Türkçede "basiller" olarak geçer.
İngilizce metinlerdeki cümleler içinde geçen "Bacillus" (italik, baş harfi büyük) ve "Bacilli" (baş harfi büyük) ise, sırasıyla, bir bakteri cinsi olan Bacillus'''u ve bu cinsin üyesi olduğu bakteri sınıfı Bacilli'yi tanımlar:
 Bu iki terim Türkçe metinler içinde de aynen kullanılır; okunuşları ise "basillus" ve "basilli" şeklindedir.

 Basil Türleri
 Bacillus anthracis - Şarbon basili
 Mycobacterium tuberculosis - Verem basili ya da Koch basili
 Mycobacterium leprae - Cüzzam basili
 Bacillus cereus
 Bacillus coagulans Bacillus natto Bacillus subtilis Bacillus thuringiensis Bacillus myocoides Bacillus megaterium Bacillus sphaericus Bacillus pumilus Bacillus circulans Bacillus coagulans Bacillus licheniformis Bacillus macerans''

Kaynakça

 Etimoloji Sözlüğü
 Biyoloji Tarihi

Bakteriler
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Basil


An Dendrobium darjeelingensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Udai Chandra Pradhan. An Dendrobium darjeelingensis in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Darjiling. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium darjeelingensis


Sydhavnstippen, eller bare Tippen, er et naturområde ved Kalvebodløbet, øst for Valbyparken og Haveforeningen Musikbyen og syd for bydelen Sydhavnen. Sydhavnstippen er forbundet til Valbyparken via en sti og bro.

En del af området er udlagt til fårehold, og forskellige grupper i Sydhavnen (bl.a. Karens Minde og Børnenes Dyremark) har også aktiviteter på Tippen.

Eksternt link
 Sydhavnstippen.dk, drevet af Grøn Agenda Sydhavn

Naturområder i København
Kongens Enghave

Sydhavnstippen


East Hanover Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 East Hanover Township (New Jersey), im Morris County
 East Hanover Township (Dauphin County, Pennsylvania)
 East Hanover Township (Lebanon County, Pennsylvania)

East Hanover Township


Thøger Dixgaard (født 9. oktober 1989 i Aarhus) er en dansk sanger, sangskriver og producer.

Karriere
Spillede som barn trompet og trommer og fik i en tidlig alder interesse for hip hop. Fra 2005 til 2013 var han en del af det aarhusianske hip hop ensemble Flødeklinikken under navnet Damp sammen med Sarah Mariegaard (), Emil Falk, Frederik Carstens, Laurits Bejder Klausen, Mads Ebbesen og Peter Munck (DJ Peter Plus),

Fra 2013 var han aktiv i R&B kollektivet Hukaos sammen med Louis Rustum, Karl William og Tais - som introducerede en ny generation af unge sangere og sangskrivere, der insisterede på kunstnerisk frihed udenom de etablerede pladeselskaber samt en uprætentiøs, ligefrem fremstilling og attitude ved optrædender, hvilket kollektivets forskellige musikvideoer vidner om. I dette miljø påbegyndte T.D. en solokarriere.

Hans første singleudspil 'Former' fra 2014 modtog guldplade for 3 millioner afspilninger på de digitale streamingtjenester. Året efter udsendte han EP'en OK som indeholdt nummeret 'Blød Inden I', der blev Ugens Uundgåelige på P3  og nr. 1 på airplay charten i sommeren 2015. Medvirkede i september 2015 på P3`s støttesang til Syrien, 'Hvis Du Vil'. Samme år optrådte han til P3 Guld sammen med Thomas Helmig og gav en lang række koncerter bl.a. på Roskilde Festival og Smukfest. Efter en pause pga. rejser til Rio de Janeiro og Ghana vendte han tilbage i 2016 /17 med sangene 'Hvad skal du nå?' og 'Tø mig op' - som begge har tydelig musikalsk inspiration fra rejserne - og 'Ctrl Z', som alle opnåede høje placeringer på de danske hitlister. I december 2017 optrådte han ved DR´s Store Juleshow og ved Zulu Awards 2018. I begyndelsen af 2018 gik han i samarbejde med den københavnske indiepop duo Barselona og udsendte singlen 'Hvornår'. I foråret 2018 udkom EP'en 'Pæn'.

Medvirkede i TV2s programserie Toppen af Poppen 2018, hvor han fortolkede sange af Annika Aakjær, Claus Hempler, Søren Sko, Lis Sørensen, Pernille Rosendahl og Silas Bjerregaard, og han kunne høre sine egne sange fortolket af de andre medvirkende.

I 2020 udsendtes singlerne '3 Somre' og 'Elevator'. Sidstnævnte i samarbejde med Jonathan Elkær og Wads.png fra Phlake.

Tilknyttet pladeselskaberne ArtPeople Music og sidenhen Universal Music og fra 2020 disco:wax under Sony Music Entertainment.

Ved siden af sine musikalske aktiviteter står han bag Anholt Gin sammen med Jakob Kjærgaard.

Diskografi
EPs:

OK (maj 2015)

Pæn (2018)

Singler:

Former (2014)

Blød Indeni (2015)

Tæt På (2015)

Hvad Skal Du Nå? (2016)

Tø Mig Op (2017)

Ctrl Z (2017)

Skinner (2018)

Lige Her (2018)

3 Somre (2020)

Elevator (feat. Jonathan Elkær & Wads.png) (2020)

Rodehoved (2021)

Med Barselona:

Single:

Hvornår (2018)

Med Flødeklinikken:

Albums:

1. Maskebal (september 2009)

2. Syv Sind (marts 2013)

Singler:

Blå Vogn (2009)

I Morges Og I Morgen (2009)

Piger Med Pistoler (juni 2011)

Jeg Vil Se Dig Græde (2011)

Barbielund (maj 2012)

Igen (2012)

Referencer

Personer fra Aarhus
Sangere fra Danmark
Danskere i 2000-tallet

Thøger Dixgaard


Les muscles suprahyoïdiens sont quatre muscles antérieurs du cou situés au-dessus de l'os hyoïde.

Les muscles suprahyoïdiens

Action
Ces quatre muscles ont des actions différentes, mais contribuent à élever l'os hyoïde et à élargir l'œsophage pendant la déglutition.

Lorsque les deux ventres du muscle digastrique se contractent, ils tirent vers le haut sur l'os hyoïde, mais si l'os est retenu par le bas, le muscle aide à l'ouverture extrême de la bouche, comme pour le bâillement.

Le muscle mylo-hyoïdien élève l'os hyoïde et tend le plancher de la bouche.

Le muscle génio-hyoïdien tire l'os hyoïde en avant et en haut, raccourcissant le plancher de la bouche et élargissant le pharynx lors de la déglutition.

Le muscle stylo-hyoïdien élève et rétracte l'os hyoïde, allongeant le plancher de la bouche pendant la déglutition.

Voir aussi
 Muscles infrahyoïdiens

Notes et références

Liens externes

Muscle de la tête et du cou

Muscle suprahyoïdien


El distrito de Spittal an der Drau es una subdivisión territorial del estado de Carintia (Austria). Tiene una población estimada, a inicios de 2021, de 75 628 habitantes.

La capital del distrito es la ciudad de Spittal an der Drau.

División administrativa

Ciudades
 Gmünd ()(2.605)
 Radenthein ()(6.620)
 Spittal an der Drau ()(16.045)

Ciudades-mercado
 Greifenburg (1.911)
 Lurnfeld ()(2.718)
 Millstatt ()(3.351)
 Oberdrauburg ()(1.334)
 Obervellach ()(2.540)
Rennweg am Katschberg (2.025)
 Sachsenburg (1.438)
 Seeboden ()(6.045)
 Steinfeld ()(2.291)
 Winklern ()(1.134)

Municipios
 Bad Kleinkirchheim (1.863)
 Baldramsdorf (1.819)
 Berg im Drautal (1.373)
 Dellach im Drautal (1.769)
 Flattach (1.373)
 Großkirchheim (1.606)
 Heiligenblut() (1.185)
 Irschen ()(2.080)
 Kleblach-Lind (1.299)
 Krems in Kärnten (2.157)
 Lendorf (1.776)
 Mallnitz ()(1.027)
 Malta (2.185)
 Mörtschach (942)
 Mühldorf (963)
 Rangersdorf (1.805)
 Reißeck (2.521)
 Stall (1.868)
 Trebesing (1.263)
 Weißensee ()(788)

(Entre paréntesis, población a 15 de mayo de 2001.)

Localidades con población (año 2018)

Referencias

Enlaces externos

Distritos del estado de Carintia

Distrito de Spittal an der Drau


Spomenik Mahatmi Gandhiju je brončani kip indijskog političara Mahatme Gandhija te je postavljen ispred indijskog veleposlanstva u Washingtonu. Riječ je o daru indijskog Vijeća za kulturne odnose koji je donesen 16. rujna 2000. tijekom državničkog posjeta indijskog premijera Vajpayee tadašnjem američkom predsjedniku Billu Clintonu.

Sam spomenik oslikava Mahatmu Gandhija u asketskoj odjeći te označava njegov tzv. Marš soli protiv britanske kolonijalne vlasti u Indiji koji je izazvao val građanske neposlušnosti pozivajući Indijce da ne plaćaju porez na sol.

Brončani kip je izradio kalkutski kipar Gautam Pal. Skulptura se nalazi na crvenom granitu iz Karnatake s natpisima u čast samoga Gandhija. Jedan od njih je njegov citat: "Moj život je moja poruka."

Vidjeti također
Veleposlanstvo Indije u Washingtonu D.C.

Izvori

Skulpture

Spomenik Mahatmi Gandhiju


සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක ( 1899 ජනවාරි 8  – 1959 සැප්තැම්බර් 26 ) යනු ශ්‍රි ලංකාවේ සිව්වන අග්‍රාමාත්‍යවරයාය. ඔහු 1956 සිට 1959 දී බෞද්ධ භික්ෂු වේෂධාරියෙකු විසින් ඝාතනය කරන තෙක් අග්‍රාමාත්‍ය ධූරයේ සේවය කළේය.

මුල් දිවිය
බණ්ඩාරනායක කොළඹ සිංහල ක්‍රිස්තියානි පවුලක උපන්නෙකි. ඔහුගේ පියා වුයේ බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍ය සමයේ මුදලි තනතුරකින් පිදුම් ලද සර් සොලමන් ඩයස් බණ්ඩාරනායකය.
සොලමන් බණ්ඩාරනායක පසු කලෙක දේශපාලනයට පිවිසීමේ අරමුණ ඇතිව බෞද්ධයකු බවට පත්වුයේ ය. ද්ව්තියික අධ්‍යාපනය ශාන්ත තෝමස් විදුහලෙන් ලබාගත් ඔහු වැඩිදුර අධ්‍යාපනය ලැබුවේ එංගලන්තයේ කෙම්බ්‍රිජ් සරසවියෙනි 1915 කෙම්බ්‍රිජ් සීනියර් විභාගය ඉහලින් සමත් වූ මෙතුමා  1919 දී ඔක්ස්ෆර්ඞ් සරසවියට ඇතුලත් විය

දේශපාලන දිවිය
ඔහු ලාංකීක දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයට පිවිසුණේ 1926 දීය. ඒ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂ අපේක්‍ෂයකු ලෙස කොළඹ නගර සභාවට තරඟ වදිමිනි. 1951 දී එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ සාමාජිකත්වයෙන් ඉවත්ව ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය  පිහිටුවා ගත්තේය. 1956 පැවති මහ මැතිවරණයෙන් ජයග‍්‍රහණය කරන ලද බණ්ඩාරනායක ශ්‍රි ලංකාවේ අග‍්‍රාමාත්‍ය පදවියට පත්වුයේය.

සිංහල භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාව කරනු ලැබුවේ ඉන් අනතුරුවය. 1950 වකවානුවේ සිංහල සහ දෙමල යන භාෂා දෙකම රාජ්‍ය භෂාවන් ලෙස භාවිතා කිරීමේ කතිකාවන් පැවතුණද පසුව මැතිවරණ ජයග‍්‍රහණය උදෙසා එය ' සිංහල පමණක් ' යන්න දක්වා වෙනස් කරනු ලැබීය.

විදේශ ප‍්‍රතිපත්ති සම්බන්ධයෙන් ඔහු දැක්වු උදාසීන බව හමුවේ ශ්‍රි ලංකාවට ආර්ථික අර්බුද රැසකටද මුහුණ දීමට සිදු විය.

ඝාතනය
1959 දී තල්දුවේ සෝමරාම නම් චීවරධාරියකු අතින් සොලමන් බණ්ඩාරනායක ඝාතනයට ලක්වු අතර ඔහුගේ මරණයෙන් පසු ඔහුගේ බිරිඳ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්‍ෂ නායකත්වයට පත්වුවාය.

මෙයද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පවුල්

මූලාශ‍්‍ර

1899 උපත්
1959 මරණ
ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් ආදි සිසුවෝ
දේශපාලනඥයෝ
ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්
ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරු
භික්‍ෂූන් විසින් සිදුකල අපරාධ - ශ්‍රී ලංකා
චරිත කතා

එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක


Bacitracina (cu denumirea comercială Baneocin, pentru forma de uz topic) este un antibiotic alcătuit dintr-un amestec de peptide ciclice produse de către Bacillus subtilis var Tracy, fiind izolat pentru prima dată în anul 1943. Aceste peptide își exercită activitatea antibiotică asupra [bacteriilor Gram-pozitive] prin interferarea sintezei peretelui celular și a peptidoglicanului.

Utilizări medicale

La administrare internă este nefrotoxic, de aceea este formulat doar pentru uz topic, sub formă de unguent, de obicei în asociere cu neomicină sau cu polimixină B.

Reacții adverse
Poate fi iritant pe piele și poate produce alergii.

Note

Vezi și
 Cicloserină
 Fosfomicină

Antibiotice polipeptidice

Bacitracină


(23648) Kolář, denumire internațională (23648) Kolar, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
23648 Kolář este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Lenka Šarounová. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,35 ua, o excentricitate de 0,28 și o înclinație de 11,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 23001-24000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

23648 Kolář


Fredrik Eriksson (nascido a 12 de novembro de 1975) é um político sueco e membro dos Democratas Suecos (DS).

Eriksson estudou na Universidade de Gotemburgo e trabalhou no sector de saúde antes de se envolver na política. Foi líder do grupo dos Democratas Suecos no conselho municipal de Partille. Eriksson tornou-se membro do Riksdag pela primeira vez em 2014 para substituir o líder do partido Jimmie Akesson, que estava de licença médica, tendo mais tarde tornado-se num membro permanente do Riksdag.

Alunos da Universidade de Gotemburgo
Nascidos em 1975
Pessoas vivas
Políticos da Suécia

Fredrik Eriksson


An Schmidtia kalahariensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sydney Margaret Stent. An Schmidtia kalahariensis in nahilalakip ha genus nga Schmidtia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Schmidtia

Schmidtia kalahariensis


මහා පිපිරුමක් සිදුවීමත් සමගම ස්ථායි ප්‍රෝටෝන හා ඉලෙක්ට්‍රෝන ඇති විය. පිපිරුමෙන් පසු ඊළග විනාඩි තුන ඇතුළත විශ්වයේ ඇති හයිඩ්‍රජන් ලිතියම් හා ඩියුටීරියම් පරමාණු බොහෝමයක් සංස්ලේෂණය විය. මහා පිපුරුමෙන් අවුරුදු 380000 කට පසු ප්‍රතිසම්බන්ධනය නමින් හැදින් වූ යුගයක දී මුල්ම පරමාණු (බැඳුණු ඉලෙක්ට්‍රෝන සහිත) සෛද්ධාන්තිකව නිර්මාණය ප්‍රසාරණය වෙමින් පැවති විශ්වය ඉලෙක්ට්‍රෝන න්‍යෂ්ටිවලට බැදීමට හැකිවන තරමට සිසිල් වූයේ මෙම යුගයේදී ය. එතැන් සිට තාරකා තුළ දී පරමාණුක න්‍යෂ්ටි එකතු වී න්‍යෂ්ටික විලයනය තුළින් යකඩ දක්වා වූ මුලද්‍රව්‍ය නිර්මාණය විය.

ලිතියම් 6 වැනි සමස්ථානික අභ්‍යවකාශයේ දී කොස්මික් කිරණ පැතිර වීසම මඟින් නිර්මාණය විය. මෙය සිදුවන්නේ අධි ශක්ති ප්‍රෝටෝනයක් පරමාණුක න්‍යෂ්ටියකට පහර දී නියුක්ලියෝන විශාල සංඛ්‍යාවක් මුදා හැරීමෙනි. යකඩ වලට වඩා බර මුලද්‍රව්‍ය සුපර් නෝවා තරු තුළ r - ක්‍රමය මගින් නිෂ්පාදනය වී ඇති අතර AGB තරු තුළ  s - ක්‍රමයෙන් ද නිර්මාණය වී ඇත. මෙම ක්‍රම දෙකේදීම සිදුවන්නේ පරමාණුක න්‍යෂ්ටි මගින් නියුට්‍රෝන ග්‍රහණය කිරීමයි. ඊයම් වැනි මුලද්‍රව්‍ය විශාල ක්ෂයවීම්වලට භාජනය වීමෙනි.

න්‍යෂ්ටි සංස්ලේෂණය

න්‍යෂ්ටි සංස්ලේෂණය


ذا لاست ساموراي  هو فيلم أمريكي ملحمي دارمي أخرجه وشارك في إنتاجه إدوارد زويك الذي ساهم أيضاً في كتابة السيناريو والحوار مع جون لوغان من إنتاج شركة وارنر بروس. جسد بطولة الفيلم كل من توم كروز - الذي ساهم في إنتاجه - وكين وتنابي وشين كويامادا وتوني غولدواين وهورويوكي سانادا وتيموثي سبال وبيل كونولي. أتت فكرة الفيلم من مشروع لفينسينت وارد الذي شد انتباه إدوارد زويك فقرر فينسينت أن يكون المنتج المنفذ وحيل إخراجه والقيام عليه للإدوارد زويك. تم تصوير بعض مشاهد الفيلم في البلاد النيوزلاندية.

قصة الفيلم
جسّد توم كروز شخصية نيثن ألغرين النقيب الأمريكي الذي تدخل شخصياً وحسّياً في نزاع وصراع جعله يحتك مع محاربي الساموراي في أعقاب فترة استعادة وسيطرة الإمبراطور ميجي على اليابان في القرن التاسع عشر. استلهمت قصة الفيلم من ثورة ساتسوما عام 1877م الذي قادها سايغو تاكاموري واقتبس أيضاً من التغريب الذي مس اليابان من قبل القوى الاستعمارية وجعل نصيب الأسد للتغريب في الفيلم للولايات المتحدة[ لأن الجمهور الأمريكي هو المستهلك له.

أصول القصة
استندت أحداث الفيلم أيضاً على قصة جولز برونيه النقيب في الجيش الفرنسي الذي قاتل مدة طويلة مع إنوموتو تاكييكي في الحرب البوشينية واستندت أيضاً على قصة المرتزقة الأمريكي فريدريك تاونسند وارد الذي ساعد في تغريب الجيش الصيني من خلال تشكيل فرقة الجيش المنتصر.

أحداث الفيلم
تبدأ احداث الفيلم بجلب النقيب نيثن (توم كروز) لتدريب الجيش الياباني الذي يتم اعداده حاليا للقضاء على مقاتلي الساموراي الذين يقودهم كاتسوموتو بوجود الوزير اومورو المسيطر على الامبراطور الشاب، ويطلبون منه الإسراع باعداد الجيش للمعركة لكنه ينصحهم بأن الجيش غير جاهز إلا انهم يجبرونه على المعركة.

وتكون المعركة مع الساموراي والذين كانو سابقا الحرس للإمبراطور، ويتقهقر جيشه الضعيف من ناحية التدريب ويحيطون به ويستطيع قتل أحد القادة ويتم اسره مع أحد ضباط الجيش الياباني الجديد والذي كان أحد الساموراي سابقا.

الأرباح
حصل الفيلم في شباك التذاكر حول العالم ما يربو 456 مليون دولار. ورشح لجوائز عدة منها الأكادمي أوارد والغولدن غلوب ومن المجلس الوطني للرأي العام.

اقرأ أيضاً
 آخر ساموراي (رواية)
 جول برونيه

المراجع

روابط خارجية

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام أجنبية مصورة في اليابان
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام إنتاج 2003
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الفرنسية
أفلام باللغة اليابانية
أفلام تاريخية أمريكية
أفلام تاريخية حركة أمريكية
أفلام تاريخية نيوزيلندية
أفلام تاريخية يابانية
أفلام تقع أحداثها في 1877
أفلام تقع أحداثها في اليابان
أفلام تقع أحداثها في كاليفورنيا
أفلام تقع أحداثها في كيوتو
ساموراي
أفلام حركة أمريكية
أفلام حركة درامية أمريكية
أفلام حركة درامية في عقد 2000
أفلام حركة درامية يابانية
أفلام حركة نيوزيلندية
أفلام حركة يابانية
أفلام حقبية حركة
أفلام دراما نيوزيلندية
أفلام درامية 2003
أفلام ساموراي
أفلام كتب نصها السينمائي جون لوغان
أفلام مصورة في كيوتو
أفلام مصورة في نيوزيلندا
أفلام مصورة في هيميجي (هيوغو)
أفلام مغامرات درامية أمريكية
أفلام مغامرات درامية في عقد 2000
أفلام مغامرات درامية يابانية
أفلام مغامرات نيوزيلندية
أفلام ملحمية أمريكية
أفلام ملحمية حربية
أفلام ملحمية نيوزيلندية
أفلام ملحمية يابانية
أفلام من إخراج إدورد زويك
أفلام من إنتاج توم كروز
أفلام نينجا
أفلام وارنر برذرز
اليابان في الثقافة غير اليابانية
إمبراطورية اليابان
فترة مييجي في الخيال
موسيقى تصويرية لأفلام لحنها هانز زيمر

ذا لاست ساموراي


Marcelo da Costa Pinto Neves ou simplesmente Marcelo Neves (Recife, PE, 16 de agosto de 1957) é um advogado, jurista e professor universitário brasileiro com notoriedade por seus estudos sobre direito constitucional ao criar o conceito de constituição simbólica e de transconstitucionalismo, sendo um dos juristas mais importantes do cenário brasileiro sendo citado por autores como o jurista português Gomes Canotilho, o filósofo alemão Jürgen Habermas e o sociólogo alemão Niklas Luhmann.

Tendo experiência no serviço público como procurador municipal da Prefeitura Municipal de Recife, Marcelo Neves foi conselheiro do Conselho Nacional de Justiça (2009-2011), por indicação do Senado Federal representando a classe dos cidadãos.

Autor de obras voltadas ao direito constitucional, ciência política e sociologia jurídica, ele é professor de direito público na Universidade de Brasília (UnB), tendo tido passagens pela USP, pela UFPE, entre outras, e por universidades da Suíça, da Alemanha e da África do Sul.

Biografia
Filho de um advogado estabelecido em Recife, Marcelo Neves nasceu em 1957 no seio de uma família de doze irmãos, todos envolvidos com a política ou a advocacia em Pernambuco.

Em 1980, Neves se graduou em Direito na Faculdade de Direito do Recife da Universidade Federal de Pernambuco (UFPE), vindo a ser aprovado por concurso público no cargo de procurador do município do Recife em 1981. Dois anos depois, Marcelo Neves foi aprovado também por concurso público no cargo de professor auxiliar da disciplina de Teoria Geral do Estado na Faculdade de Direito do Recife da UFPE, quando contava com vinte e seis anos de idade.

Em 1986, ele concluiu o mestrado em direito na mesma instituição sob a orientação de Lourival Vilanova. Sua dissertação foi publicada dois anos depois, sob o título "Teoria da Inconstitucionalidade das Leis" pela editora Saraiva, tendo o prefácio de Raymundo Faoro.

No final da década de 1980, por meio de bolsa do DAAD, Marcelo Neves iniciou o seu doutoramento em direito na Alemanha, inicialmente na Universidade de Frankfurt am Main em 1987, mas após ter conflitos com seu orientador inicial, o jurista Wolf Paul, ele acabou se mudando para a Universidade de Bremen, onde concluiu o seu doutorado sob a orientação de Karl-Heinz Ladeur, contando com a co-orientação do sociólogo Niklas Luhmann. A tese defendida e aprovada recebeu o título de "Verfassung und Positivität des Rechts in der peripheren Moderne: Eine theoretische Betrachtung und eine Interpretation des Falls Brasilien" (em português: "Constituição e Direito na modernidade periférica: uma abordagem teórica e uma interpretação do caso brasileiro") e acabou sendo publicada originalmente em alemão pela editora Duncker & Humblot, no ano de 1992.

Após atuar como pesquisador de pós-doutorado na Universidade de Frankfurt am Main e na London School of Economics durante a década de 1990, no ano de 2000, ele obteve a livre-docência (habilitation) perante a Universidade de Friburgo (Suíça), após defender a tese de livre-docência "Zwischen Themis und Leviathan: Eine Schwierige Beziehung - Eine Rekonstruktion des demokratischen Rechtsstaats in Auseinandersetzung mit Luhmann und Habermas" (em português: "Entre Têmis e Leviatã, uma relação difícil: o Estado Democrático de Direito a partir e além de Luhmann e Habermas"), a qual veio a ser publicada como livro pela editora alemã Nomos.

Entre os diversos cargos acadêmicos que ocupou, destacam-se o de Professor catedrático interino do Departamento de Ciências Sociais da Universidade de Frankfurt am Main, entre 2001 a 2002, o de professor visitante na Universidade de Flensburg, entre 2002 a 2003, e o de professor associado da Faculdade de Direito da Universidade de São Paulo (USP), exercido entre 2008 a 2011. Marcelo Neves foi também Visiting Fellow no Instituto Max Planck, situado em Heidelberg (Alemanha), Senior Research Scholar na Faculdade de Direito de Yale (Estados Unidos da América) durante a década de 2010, além de ser ter exercido as atividades de Resident Fellow do Stellenbosch Institute for Advanced Study, na África do Sul em 2019 e de Visiting Scholar na Universidade de Bielefeld, entre 2020 a 2021.

No âmbito político, ele desempenhou o mandato de conselheiro do Conselho Nacional de Justiça (CNJ) entre 2009 a 2011, tendo sido indicado pelo Senado Federal para ocupar a vaga destinada aos cidadãos.

Pensamento

Constituição simbólica
Marcelo Neves desenvolve pesquisas sobre a linguagem jurídica da constituição enfocando a análise semiótica do discurso jurídico aplicado ao texto da Constituição Federal de 1988, na qual ele realiza uma análise narratológica do discurso jurídico por meio de uma semiótica jurídica que levou ao desenvolvimento do conceito de constituição simbólica.

Nessa concepção, Neves compreende que há na constituição um elo entre o direito e a política, posicionamento semelhante ao de autores como Jürgen Habermas, Lenio Streck, Leonel Severo Rocha e Gilberto Bercovici, sendo que na especificidade de seu pensamento, este elo seria identificado na eficácia simbólica que se verificaria nas normas constitucionais.

Transconstitucionalismo
Marcelo Neves é criador do conceito de transconstitucionalismo, tese que teve como base substancial o caso movido pela princesa Carolina do Mónaco que resultou na condenação da imprensa alemã pelo Tribunal Europeu dos Direitos Humanos a estar impedida de publicar quaisquer fotografias retratando Caroline em cenas de sua vida diária, conforme julgamento de 24 de junho de 2004. Esta decisão do tribunal europeu se fundamentou no fato de que a imprensa alemã não estaria respeitando o direito a uma vida privada.

Esse conceito surgiu para explicar os problemas jurídicos ocasionados pela redução dos limites territoriais, visto que seria necessário efetuar "a constante adequação recíproca e o diálogo", ao invés de tentar impor uma ordem jurídica sobre outro ordenamento. Além do caso da princesa Caroline, Neves estou outros 97 casos em que há problemas semelhantes aos enfrentados no caso Caroline do Mónaco para identificar o que denomina de transconstitucionalismo.

De acordo com o próprio Marcelo Neves em entrevista dada ao site CONJUR em 2009, o conceito de transconstitucionalismo pode ser resumido nas seguintes palavras:

Obras
 NEVES, Marcelo. Symbolic Constitutionalization. 1. ed. Oxford: Oxford University Press, 2022. v. 1. 192p.
 NEVES, Marcelo. A cidadania inexistente, Textos escolhidos de Marcelo Neves. 1. ed. São Paulo: WMF Martins Fontes, 2022. v. 1. 272p.
 NEVES, MARCELO. Constitutionalism and the Paradox of Principles and Rules. 1. ed. Oxford University Press, 2021. 224p.
 NEVES, Marcelo. Entre Hidra e Hércules: Princípios e Regras Constitucionais. 3. ed. São Paulo: Wmf Martins Fontes, 2019. v. 1. 272p.
 NEVES, Marcelo. A Constitucionalização Simbólica. 3. ed. São Paulo: WMF Martins Fontes, 2019. v. 1. 288p.
 NEVES, Marcelo. Constituição e Direito na modernidade periférica: uma abordagem teórica e uma interpretação do caso brasileiro. 1. ed. São Paulo: WMF Martins Fontes, 2018. v. 1. 444p.
 NEVES, Marcelo. La Constitucionalizacion Symbolica. 1. ed. Lima: Palestra, 2015. v. 1. 235p.
 NEVES, Marcelo. Entre Hidra e Hércules: princípios e regras constitucionais como diferença paradoxal do Sistema Jurídico. 2. ed. São Paulo: WMF Martins Fontes, 2014. 270p.
 NEVES, Marcelo. Entre Hidra e Hércules: princípios e regras constitucionais como diferença paradoxal do Sistema Jurídico. 1. ed. São Paulo: WMF MARTINS FONTES, 2013. 270p.
 NEVES, Marcelo. Transconstitutionalism. 1. ed. Oxford: Hart, 2013. v. 1. 224p.
 NEVES, Marcelo. Entre Têmis e Leviatã? Uma Relação Difícil. 3. ed. Sao Paulo: WMF MARTINS FONTES, 2012. v. 1. 376p.
 NEVES, Marcelo. A Constitucionalização Simbólica. 1. ed. rev. São Paulo: WMF Martins Fontes LTDA, 2011. v. 1. 263p.
 NEVES, Marcelo. Transnacionalidade do direito: novas perspectivas dos conflitos entre ordens jurídicas. 1. ed. São Paulo: Quartier Latin, 2010. v. 1. 462p.
 NEVES, Marcelo. Transconstitucionalismo. 1. ed. São Paulo: WMF Martins Fontes, 2009. v. 1. 388p.
 NEVES, Marcelo. A Constitucionalização Simbólica. 3. ed. São Paulo: Martins Fontes, 2007. 263p.
 NEVES, Marcelo. Entre Têmis e Leviatã: Uma Relação Difícil: O Estado Democrático de Direito a partir e além de Luhmann e Habermas. 1. ed. São Paulo: Martins Fontes, 2006. 374p .
 NEVES, Marcelo. Costituzionlizzazione simbolica e decostituzionalizzazione di fatto. 1. ed. Cavallino: Pensa Editore, 2004. v. 01. 56p.
 NEVES, Marcelo. Zwischen Themis und Leviathan: Eine Schwierige Beziehung - Eine Rekonstruktion des demokratischen Rechtsstaats in Auseinandersetzung mit Luhmann und Habermas. Baden-Baden: Nomos, 2000. 249p.
 NEVES, Marcelo. Grenzen der demokratischen Rechtsstaatlichkeit und des Föderalismus in Brasilien. Fribourg: Institute of Federelism / Basel: Helbing & Lichtenhan, 2000. 97p. (Tradução para o português: "Limites do Federalismo e do Estado Democrático de Direito no Brasil")
 NEVES, Marcelo. Symbolische Konstitutionalisierung. 1. ed. Berlin: Duncker & Humblot, 1998. 208p.
 NEVES, Marcelo. A Constitucionalização Simbólica. 1. ed. São Paulo: Acadêmica, 1994. 191p.
 NEVES, Marcelo. Verfassung und Positivität des Rechts in der peripheren Moderne: Eine theoretische Betrachtung und eine Interpretation des Falls Brasilien. Berlin: Duncker & Humblot, 1992. 252p.
 NEVES, Marcelo. Teoria da Inconstitucionalidade das Leis. São Paulo: Saraiva, 1988. 178p.
 NEVES, Marcelo. Da Formação dos Contratos. Recife: Universidade Federal de Pernambuco, 1980. 107p.

Prêmios
Em 2019, Marcelo Neves ganhou o prêmio anual de pesquisa da Fundação Alexander von Humboldt, um dos principais reconhecimentos para cientistas que a comunidade acadêmica alemã confere para um pesquisador.

Juristas de Pernambuco
Alunos da Universidade Federal de Pernambuco
Alunos da Universidade de Bremen
Professores da Universidade de Brasília
Professores da Universidade Federal de Pernambuco
Membros do Conselho Nacional de Justiça

Marcelo Neves


Silver iodide is an inorganic compound with the formula AgI.  The compound is a bright yellow solid, but samples almost always contain impurities of metallic silver that give a gray coloration.  The silver contamination arises because some samples of AgI can be highly photosensitive.  This property is exploited in silver-based photography.  Silver iodide is also used as an antiseptic and in cloud seeding.

Structure
The structure adopted by silver iodide is temperature dependent:
Below 420 K, the β phase of AgI, with the wurtzite structure, is most stable. This phase is encountered in nature as the mineral iodargyrite.
Above 420 K, the α phase becomes more stable. This motif is a body-centered cubic structure which has the silver centers distributed randomly between 6 octahedral, 12 tetrahedral and 24 trigonal sites.  At this temperature, Ag+ ions can move rapidly through the solid, allowing fast ion conduction. The transition between the β and α forms represents the melting of the silver (cation) sublattice. The entropy of fusion for α-AgI is approximately half that for sodium chloride (a typical ionic solid). This can be rationalized by considering the AgI crystalline lattice to have already "partly melted" in the transition between α and β polymorphs.
A metastable γ phase also exists below 420 K with the zinc blende structure.

Preparation and properties
Silver iodide is prepared by reaction of an iodide solution (e.g., potassium iodide) with a solution of silver ions (e.g., silver nitrate). A yellowish solid quickly precipitates. The solid is a mixture of the two principal phases. Dissolution of the AgI in hydroiodic acid, followed by dilution with water precipitates β-AgI. Alternatively, dissolution of AgI in a solution of concentrated silver nitrate followed by dilution affords α-AgI. Unless the preparation is conducted in dark conditions, the solid darkens rapidly, the light causing the reduction of ionic silver to metallic. The photosensitivity varies with sample purity.

Cloud seeding

The crystalline structure of β-AgI is similar to that of ice, allowing it to induce freezing  by the process known as heterogeneous nucleation. Approximately 50,000 kg are used for cloud seeding annually,  each seeding experiment consuming 10–50 grams. (see also Project Stormfury, Operation Popeye)

Safety
Extreme exposure can lead to argyria, characterized by localized discoloration of body tissue.

References

Cited sources

Metal halides
Iodides
Silver compounds
Photographic chemicals
Weather modification
Antiseptics
Light-sensitive chemicals
Wurtzite structure type
Zincblende crystal structure

Silver iodide


The white-breasted waterhen (Amaurornis phoenicurus) is a waterbird of the rail and crake family, Rallidae, that is widely distributed across South and Southeast Asia. They are dark slaty birds with a clean white face, breast and belly. They are somewhat bolder than most other rails and are often seen stepping slowly with their tail cocked upright in open marshes or even drains near busy roads. They are largely crepuscular in activity and during the breeding season, just after the first rains, make loud and repetitive croaking calls.

Description

Adult white-breasted waterhens have mainly dark grey upperparts and flanks, and a white face, neck and breast. The lower belly and undertail are cinnamon or white coloured. The body is flattened laterally to allow easier passage through the reeds or undergrowth. They have long toes, a short tail and a yellow bill and legs. Sexes are similar but females measure slightly smaller. Immature birds are much duller versions of the adults. The downy chicks are black, as with all rails.

Several subspecies are named for the populations that are widely distributed. The nominate subspecies is described from Sri Lanka but is often widened to include chinensis of mainland India and adjoining regions in Asia, west to Arabia and east nearly to Japan. The remaining subspecies are those from islands and include insularis of the Andaman and Nicobar Islands, midnicobaricus of the central Nicobars, leucocephala of Car Nicobar, maldivus of the Maldives, javanicus of Java and leucomelanus of Sulawesi and the Lesser Sundas.

Distribution and habitat
Their breeding habitat is marshes across tropical Asia from Pakistan east to Indonesia. They are mainly seen in the plains but have been known from the higher hills such as in Nainital (1300m) and the High Range (1500m) in Kerala. These large  long rails are permanent residents throughout their range. They make short distance movements and are known to colonize new areas. They have been noted as some of the early colonizers on the volcanic island of Rakata. Although most often found near freshwater, they are also found near brackish water and even the seashore when there is no freshwater as on the volcanic Barren Island in the Andamans.

Behaviour and ecology

These birds are usually seen singly or in pairs as they forage slowly along the edge of a waterbody mainly on the ground but sometimes clambering up low vegetation. The tail is held up and jerked as they walk. They probe with their bill in mud or shallow water, also picking up food by sight. They mainly eat insects (large numbers of beetles have been recorded), small fish (which are often carefully washed in water), aquatic invertebrates and grains or seeds such as those of Pithecolobium dulce. They may sometimes feed in deeper water in the manner of a moorhen.

The nesting season is mainly June to October but varies locally. They nest in a dry location on the ground in marsh vegetation, laying 6-7 eggs. Courtship involves bowing, billing and nibbling. The eggs hatch in about 19 days. Both sexes incubate the eggs and take care of the chicks. Chicks often dive underwater to escape predation. Adults are said to build a roost or brood nest where young chicks and the adults roost.

Many rails are very secretive, but white-breasted waterhens are often seen out in the open. They can be noisy especially at dawn and dusk, with loud croaky calls. The Andamans population insularis is said to make duck like quack calls.

In culture
Local names of this bird are often formed by onomatopoeia (based on the sound it makes), for example ruak-ruak in Malay and  in Sinhala.; although differently formed local names are also not uncommon, such as "Dahuk" in Bengali (used in Bangladesh and the Bengali-speaking areas of India), "Dauk" (ডাউক) in Assamese, "Gur-gu-aa" in Boro, "Vo-kurwak" in Karbi, and "Keruwak" in Iban and Sarawakian Malay. In Odisha it is called as  "Daahuka" in Odia. In Maharashtra it is called as  pankombadi or  kuak kombadi in Marathi. In Malayalam they are called  kulakozhi. They are called "Kanbili" in the Maldives.  In Kannada they are called 'hundukoli' (ಹುಂಡುಕೋಳಿ). In Tamil, they are called  kaanaangkozi.

In Cebuano, it is known as tikúgas, it has cognates in several related languages in Taiwan which refer to the Taiwan bamboo partridge (e.g. tikolac in Amis).

The naturalist writer Eha humorously describes the call of this species:
"It began with loud harsh roars which might have been elicited from a bear by roasting it slowly over a large fire, then suddenly changed to a clear note repeated like the coo of a dove."

Gallery

References

External links

 White-breasted waterhen in Sungei Buloh Nature Park, Singapore
 Photos and videos

white-breasted waterhen
Birds of East Asia
Birds of South Asia
Birds of Southeast Asia
white-breasted waterhen
Articles containing video clips
Taxa named by Thomas Pennant

White-breasted waterhen


El vuelo 9209 de Avis-Amur fue un vuelo nacional de carga que sufrió un accidente el martes 9 de agosto de 2011 en el lejano oriente de Rusia. El avión, un Antonov An-12 de Avis Amur, se encontraba efectuando un vuelo de cabotaje carguero desde el aeropuerto de Magadan al aeropuerto de Keperveyem, transportando nueve tripulantes y dos pasajeros. Se notificó un fuego en el motor en ruta y el avión se estrelló posteriormente al noreste de Magadan, matando a todos los que viajaban a bordo.

Avión
El avión accidentado fue el Antonov AN-12BP registro RA-11125, c/n 3341006. El avión había volado por primera vez en 1963 y en el momento del accidente era el avión registrado en Rusia más antiguo en servicio comercial.

Accidente

El vuelo 9209 de Avis-Amur había salido de Komsomolsk del Amur en un vuelo a Keperveem con una parada de reabastecimiento de combustible en Magadan. El An-12 aterrizó en Magadan a las 12:54 después de un vuelo sin incidentes.
El vuelo fue reabastecido y partió de Magadan a las 14:37 para el tramo final del vuelo. La altitud de crucero de 7500 m se alcanzó a las 15:17. Poco después, se observó una fuga de combustible en el motor 4. A las 15:22 la tripulación solicitó un descenso a 6600 metros para un regreso a Magadan. Esto se le fue aprobado y la tripulación apagó el motor y emplumado de la hélice. El motor estaba en llamas, ya las 15:27 la tripulación informó del incendio y manifestó que estaban realizando un descenso de emergencia.
La tripulación había informado de una fuga de combustible y un incendio en el motor e indicó que regresaban a Magadan. El avión no llegó a Magadan y se perdió el contacto.

Los restos se localizaron al día siguiente y no se encontraron supervivientes entre los 11 a bordo.

Investigación
El Comité de Aviación Interestatal  de la Alianza de Estados Independientes abrió una investigación del accidente. Como resultado del siniestro, la operación de los Antonov An-12 dentro de Rusia fue prohibida hasta haberse completado el programa de estudio de riesgo.

Reporte final
La investigación tardó nueve meses y en su informe final dijo que las causas del accidente fueron:

 La pérdida de control lateral debido a la pérdida de propiedades de apoyo del ala izquierda del avión y una posible violación de la integridad del control. varilla de cableado del alerón izquierdo, lo que provocó una intensa rotación del avión con un vuelco hacia la izquierda y la colisión con la ladera de la montaña.
 La causa de la pérdida de las propiedades de apoyo del ala izquierda del avión y una posible violación de la integridad del cableado de la varilla de control del alerón izquierdo fue un incendio, surgido en vuelo en el compartimiento de popa de la góndola del motor n°1 que se extendió a la ala.
 Lo más probable es que el incendio haya comenzado cuando hay una fuga de combustible de las conexiones de la línea de combustible de la bomba 1 de baja presión del motor encendida en contacto con una parte caliente del motor. Debido a la destrucción total de la aeronave, no fue posible establecer claramente el lugar y la causa de qué provocó la fuga de combustible.
 La imposibilidad de extinguir el fuego en una etapa temprana mediante un sistema de extinción de incendios podría haber contribuido a un retraso en el motor 1 debe apagarse (al menos 2 minutos después de la detección de la fuga de combustible) debido a la falta de instrucciones de la tripulación del An-12 sobre las acciones en caso de fuga de combustible por debajo de la cubierta del motor en vuelo.
 La naturaleza montañosa del terreno subyacente, la falta de visibilidad sobre la tierra debido a las nubes nubladas y la falta de tiempo debido al fuego en curso, no permitió a la tripulación elegir un sitio y realizar un aterrizaje de emergencia.

Véase también
 Accidente de aviación
 Anexo:Accidentes más graves de aviación (1943-presente)
 Anexo:Accidentes e incidentes notables en la aviación civil

Referencias

Enlaces externos
 "Ан-12 RA-11125." Comité de Aviación Interestatal (en ruso)
Reporte final

Avis Amur
Avis Amur
Rusia en 2011
Avis Amur
Avis Amur

Vuelo 9209 de Avis-Amur


Theodor Eicke (født 17. oktober 1892 i Hampont, Lothringen, død 26. februar 1943 ved Michailowka, syd for Kharkiv) var en tysk SS-Obergruppenführer og general i Waffen SS. Som chef for Dachau koncentrationslejr og inspektør af koncentrationslejre var han medvirkende til opførelsen af det nazistiske koncentrationslejrsystem. Under Anden Verdenskrig var Eicke chef for SS-Division "Totenkopf", der var oprettet på grundlag af SS-Totenkopfverbände, der havde været vagtenheder i koncentrationslejrene. Theodor Eicke er mistænkt morder på Ernst Röhm, der blev myrdet i 1934 under De lange knives nat, hvor Röhm og SA blev likvideret.

Eicke var kendt for det usædvanligt strenge straffesystem, som han indførte i Buchenwald, og som hurtigt blev ud bredt i andre koncentrationslejre. Han var glødende nazist, og selv i nazikredse blev han betragtet som usædvanlig ondskabsfuld og sadistisk.

Han omkom i et flystyrt på østfronten i 1943.

Referencer

Eksterne henvisninger

Tyskere i 1900-tallet
SS-generaler

Theodor Eicke


Înnebunesc și-mi pare rău este un film românesc din 1992 regizat de Jon Gostin. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Oana Ștefănescu, Bogdan Uritescu, Gheorghe Visu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 43.317 spectatori de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1992 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1992
Filme de comedie românești

Înnebunesc și-mi pare rău


1983 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය (පෲඩෙන්ෂල් කුසලානය '83) යනු ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන තරඟාවලියේ 3 වන සංස්කරණයයි. එය 1983 ජුනි 9 සිට 25 දක්වා එංගලන්තයේ සහ වේල්සයේ පැවති අතර එය ඉන්දියාව විසින් දිනා ගන්නා ලදී. මෙම අවස්ථාවට රටවල් අටක් සහභාගී විය. 1983 ලෝක කුසලානය තරඟාවලිය පුරාම විස්මයජනක සිද්ධි වලින් පිරී තිබුණි. එම කාලය තුළ හොඳින් ක්‍රීඩා නොකළ ඉන්දියාව සහ සිම්බාබ්වේ වැනි කණ්ඩායම් පිළිවෙලින් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් හා ඕස්ට්‍රේලියාව පරාජය කළහ. එංගලන්තය, පාකිස්තානය, ඉන්දියාව සහ තරගාවලියේ ප්‍රියතමයන් වන බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් අවසන් පූර්ව වටයට සුදුසුකම් ලැබීය. මූලික තරඟ සදහා කණ්ඩායම් හතර බැගින් කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා සෑම රටක්ම තම කාණ්ඩයේ අනෙක් කණ්ඩායම් සමග දෙවරක් ක්‍රීඩා කළහ. සෑම කාණ්ඩයකම ඉහළම කණ්ඩායම් දෙක අවසන් පූර්ව වටයට සුදුසුකම් ලැබීය.

මෙම තරඟ ඉනිමකට ඕවර 60 කින් සමන්විත වූ අතර සාම්ප්‍රදායික සුදු ඇඳුම් හා රතු බෝල වලින් ක්‍රීඩා කරන ලදී. ඔවුන් සියල්ලම දිවා කාලයේදී සෙල්ලම් කරන ලදී.

ආකෘතිය
1983 ලෝක කුසලානයේ ආකෘතිය කණ්ඩායම් හතරකින් යුත් කාණ්ඩ 2 ක් වූ අතර සෑම කණ්ඩායමක්ම දෙවරක් ක්‍රීඩා කළහ. සෑම කාණ්ඩයකම ඉහළම කණ්ඩායම් දෙක අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසි අතර ජයග්‍රාහකයින් තවදුරටත් අවසන් මහා තරඟයට පිවිසියේය. සෑම තරඟයක්ම ඕවර 60 කින් සමන්විත විය.

සහභාගිවන්නන්

අවසන් තරඟාවලිය සඳහා කණ්ඩායම් අටක් සුදුසුකම් ලබා ඇත (මෑතකදී පත් කරන ලද පූර්ණ සාමාජික ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළුව පූර්ණ අයිසීසී සාමාජිකයින් හත්දෙනෙකු සහ 1982 අයිසීසී කුසලානය දිනා ගැනීමෙන් සුදුසුකම් ලැබූ සිම්බාබ්වේ)

ක්‍රීඩාංගණ

සංචිත
ප්‍රධාන ලිපිය 1983 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ කණ්ඩායම් සංචිත

මූලික අධියර
පෙර පැවති ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන තරගාවලියේදී මෙන් නොව කණ්ඩායම් අදියර ද්විත්ව රවුන්ඩ් රොබින් ආකෘතියකින් ක්‍රීඩා කරන ලදී. A කාණ්ඩයේ සත්කාරක රට වන එංගලන්තය, පාකිස්තානය, නවසීලන්තය සහ ශ්‍රී ලංකාව ද බී කාණ්ඩයේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්, ඉන්දියාව, ඕස්ට්‍රේලියාව සහ සිම්බාබ්වේ යන රටවල් ඇතුළත් විය. පසුගිය ලෝක කුසලාන වලදී මෙන් නොව, සියලුම තරග රූපවාහිනියෙන් සජීවීව ප්‍රදර්ශනය කළ හැකි පරිදි ආකෘති නිර්මාණය කර තිබුනි. සෑම තරඟයක් සදහා වර්ෂාව ඇති වූ විට අතිරේක දිනයක් වෙන්කර තිබූ අතර තරඟ තුනක් සදහා දෙවන දිනයක් අවශ්‍ය විය.

A කාණ්ඩයේ දී එංගලන්තය ඕවල්හිදී නවසීලන්තයට එරෙහිව ලකුණු 106 ක දැවැන්ත ජයක් වාර්තා කළේය. පකිස්තානය ද ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ලකුණු 50 ක ජයක් ලබා ගනිමින් තරගාවලිය ආරම්භ කලාය. ඩේවිඩ් ගෝවර් හයේ පහර 5 ක් සහ හතරේ පහර 12 ක් ඇතුළුව ලකුණු 130 ක් ලබා ගනිමින් එංගලන්තයේ දෙවන ජයග්‍රහණය ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව අත්කර ගත්තේය. මේ අතර නවසීලන්තය විසින් පකිස්තානය ලකුණු 52 කින් පරාජය කළේය. ලෝඩ්ස් පිටියේදී එංගලන්තය විසිනි පකිස්තානය කඩුලු 8 කින් පරාජය කළ අතර රිචඩ් හැඩ්ලිගේ 5/25 පන්දු යැවීමෙන් ශ්‍රී ලංකාව ලකුණු 206 කට දැවී ගිය අතර නවසීලන්තය ඕවර 20 කට වඩා ඉතිරිව තිබියදී ජයග්‍රහනය කලේය. කණ්ඩායම් අදියරයන්හි එංගලන්තය ලැබූ එකම පරාජය වූයේ නවසීලන්තයට එරෙහිව වාර්ථා විය.

ජුනි 18 වනදා පැවති පස්වන වටයේ තරග අවසනයේ එංගලන්තය සිය ස්ථානය තහවුරු කරගත් අතර ග්‍රේම් ෆෝලර් සහ ක්‍රිස් තවරේ අතර පළමු කඩුල්ල 115 ක් සමගින් පාකිස්තානය ලබා ගත් ලකුණු 232 න් අඩක් එම පිතිකරුවන්ප දෙදෙනා ලබා ගත්තේය. අවසන් වට තරගයේදී එංගලන්තය කඩුලු 9 කින් ශ්‍රී ලංකාව පරාජය කළේය. නවසීලන්තය සහ පාකිස්තානය අතර තරගය දෙවන සුදුසුකම ලෙස තීරණය කරනු ඇත. නවසීලන්තයේ ඕනෑම ජයග්‍රහණයක් ඔවුන් සුදුසුකම් ලැබීමට ප්‍රමාණවත් වනු ඇත; පාකිස්තානයට ජයග්‍රහණය කිරීමට පමණක් නොව නවසීලන්තයේ සාමාන්‍ය ලකුණු අනුපාතය වෙනස් කිරීමටද අවශ්‍ය වේ. කෙසේ වෙතත් නවසීලන්තය තරග පරාජයත් සමග මීලග වටයට යාම අසමත් විය. ඒ ඔවුන් දල ලකුණු ලබා ගැනීමේ වේගය ඩු මට්ටමක පවත්වා ගැනීමත් ප්‍රධාන වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට පරාජය වීමත්ය.

බී කාණ්ඩය ආරම්භ වූයේ තරඟාවලියේ පළමු කම්පනයත් සමඟ ය. ඒ සිම්බාබ්වේ ඕස්ට්‍රේලියාව පරාජය කළ අතර විස්ඩන් විස්තර කළේ "පෙර පැවති ලෝක කුසලාන දෙකට වඩා විශාල පුදුමයක්" ලෙස ය. ඩන්කන් ෆ්ලෙචර් ලකුණු 69 ක් ලබා ගනිමින් තරගයේ වීරයා ලෙස සම්මාන ලැබීය. අනෙක් ආරම්භක බී කාණ්ඩයේ තරගයේදී ඉන්දියාව, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිල ලකුණු 34 කින් පරාජය කලේය. ජුනි 11 වන දින පැවති දෙවන වටයේ ක්‍රීඩාපිටි වල තෙත් කාලගුණය අඩු ලකුණු ලබා ගැනීමට හේතු විය. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිල ඉනිමේදී ලකුණු 252/9 ක් රැස් කළ අතර ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන් ඕස්ට්‍රේලියාව පන්දුවාර 30.3 කදී ලකුණු 151 කට දැවී ගියේය. ග්‍රේම් වුඩ්, මයිකල් හෝල්ඩින්ගේ පන්දුවක්ට වැදීමෙන් පසු දැඩි කම්පනයකින් රෝහල් ගත කරනු ලැබීය. අනික් තරගයේදී ඉන්දියාව, සිම්බාබ්වේ පිල කඩුලු 5 කින් පරාජය කළේය. දින දෙකකට පසුව ඕස්ට්‍රේලියාව ලකුණු 162 කින් ඉන්දියාව පරාජය කළ අතර තරගයේ වීරයා වූ ට්‍රෙවර් චැපල් පන්දු 131 කදී ලකුණු 110 ක් සහ කෙන් මැක්ලේ ලකුණු 6/39 ක් ලබා ගත්තේය. එදින පැවති අනෙක් තරගයෙබන් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිල, සිම්බාබ්වේ පිල ට එරෙහිව පහසු ජයක් වාර්ථා කලේය.

දෙවන වරට මුන ගැසුනු තරගයේදී බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම ලකුණු 66 කින් ඉන්දියාව අභිබවා ගිය අතර විව් රිචර්ඩ්ස් ලකුණු 119 ක් රැස් කළේය. තරඟාවලියේ දෙවන වතාවට ප්‍රතිවාදී පිතිකරුවෙකු  බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පන්දු හමුවේ තුවාල ලබා පිටියෙන් ඉවත් වූ අතර මේ අවාසනාවන්ත පිතිකරුවා වූයේ දිලිප් වෙන්ග්සාර්කර් ය. ඕස්ට්‍රේලියාව, සිම්බාබ්වේ පිල ලකුණු 32 කින් පරාජයට පත්කල අතර ජුනි 18 වනදා පැවති ඉන්දියාව සහ සිම්බාබ්වේ තරගය විස්ඩන් විසින් විස්තර කරන ලද්දේ "මෙම තරගාවලියේ ඉතාමත් කැපී පෙනෙන ඉනිමක් ඇතුළත් වූ විශිෂ්ට තරඟයක්" ලෙසිනි. කපිල් දේව් ඉන්දියාවේ ලකුණු 266/8 න් නොදැවී ලකුණු 175 ක් රැස් කළේය. සිම්බාබ්වේ කණ්ඩායම හඹා යෑමට අසමත් වූ අතර ඉන්දියාව ලකුණු 31 කින් ජය ගත්තේය. ග්‍රීන්ජ් සහ රිචර්ඩ්ස් අතර දෙවන කඩුල්ල සඳහා ලකුණු 124 ක හවුල්කාරිත්වයක් හේතුවෙන් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම අවසන් පූර්ව වටයට සුදුසුකම් ලබා ඇති අතර ඕස්ට්‍රේලියාව කඩුලු 7 කින් පරාජය කළේය. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන්ට එරෙහිව සිම්බාබ්වේ තරගයෙන් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිල කඩුලු 10 කින් ජයග්‍රහණය කළේ ඕවර පහළොවකට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ඉතිරිව තිබියදීය. බී කාණ්ඩයේ අවසන් තරගය ඕස්ට්‍රේලියාව සහ ඉන්දියාව අතර ඊලග වටයට සුදුසුකම් සඳහා ගැටුමක් විය. කෙසේ වෙතත්, ඉන්දියාව ලකුණු 247 ක් රැස් කළ අතර, ඕස්ට්‍රේලියාව ලකුණු 129 කට දැවී ගියේය.

"ඒ" කාණ්ඩය

"බී" කාණ්ඩය

පිළිමළුන් පිටුදැකීමේ අදියර

අවසන් පූර්ව වටය

ජුනි 22 වන දින ඕල්ඩ් ට්‍රැෆර්ඩ් හි පැවති පළමු අවසන් පූර්ව තරඟයේදී කාසියේ වාසිය දිනා එංගලන්තය පන්දුවට පහරදීමට තෝරා ගත්තේය. ඉන්දීය පන්දු යැවීම හමුවේ එංගලන්තය ලකුණු 213 ක් (ඕවර 60 ක්) ලබා ගැනීමට සමත් වූ විය. ග්‍රේම් ෆෝලර් (පන්දු 59 කදී ලකුණු 33 ක්, හතරේ පහර 3 ක්) ඉහළම ලකුණු රැස් කළ අතර කපිල් දේව් ඕවර එකොළහක දී ලකුණු 35 කට කඩුලු 3 ක් දවා ගත් අතර මොහින්දර් අමර්නාත් සහ රොජර් බිනි කඩුලු 2 බැගින් ලබා ගත්හ. ඊට පිළිතුරු වශයෙන් යෂ්පාල් ෂර්මා (පන්දු 115 කදී 61 ක්, හතරේ පහර 3 ක්, හයේ පහර 2 ක්) සහ සන්දීප් පටිල් (පන්දු 32 කදී 51 ක්, හතරේ පහර 8 ක්) අර්ධ ශතක ලබා ගත්හ. පෙර තරඟාවලියේ අනුශූරයන්ට එරෙහිව ජයග්‍රහණය ලබා ගැනීමට ඉන්දියාව සමත් විය. මොහින්දර් අමර්නාත් (පන්දු 92 කදී ලකුණු 46 ක්, හතරේ පහර 4 ක්, හයේ පහර 1 ක්) ඔහුගේ දස්කම් හේතුවෙන් තරගයේ වීරයා සම්මානය ලබා ගත්තේය.

පාකිස්තානය සහ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම අතර දෙවන අවසන් පූර්ව තරගය එදිනම ඕවල් හිදී පැවැත්විණි. කාසියේ වාසිය දිනාගත් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිතිකරුවන්ට පන්දුවට පහර දීමට ආරාධනා කළ අතර ඔවුන් ලකුණු 184 කට (කඩුලු 8 ක්, ඕවර 60 ක්) සීමාවිය. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පන්දු යැවීමට එරෙහිව මොහ්සින් ඛාන් (පන්දු 176 කදී ලකුණු 70 ක්, හතරේ පහර 1 ක්) ලබා ගත් අතර මැල්කම් මාෂල් (3/28) සහ ඇන්ඩි රොබට්ස් (2/25) ලෙස පන්දු යැවීමක්ව සටහන් කලේය. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ඉනිමේ පදනම වූයේ තරගයේ වීරයා සම්මානය ලබා ගත් විව් රිචර්ඩ්ස් (පන්දු 96 කින් 80 ක්, හතරේ පහර 11 ක්, හයේ පහර 1 ක්) සහ ලැරී ගෝමස් නොදැවී අර්ධ ශතකයක් ලබා ගනිමිනි. (පන්දු 100 ක්, හතරේ පහර 3 ක්), වත්මන් ශූරයන් කඩුලු 2 ක් පමණක් අහිමි කර ගනිමින් ඔවුන්ගේ ඉලක්කය කරා ළඟා විය.

අවසාන තරගය

අවසන් මහා තරගයේදී කාසියේ වාසිය අහිමි වූ ඉන්දියාවට, පළමුවෙන් පන්දුවට පහර දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. රොබට්ස්, මාෂල්, ජොයෙල් ගාර්නර් සහ මයිකල් හෝල්ඩින් හමුවේ ඉන්දීය පිතිකරුවන් අසරණ වුවත් ක්‍රිෂ්ණමාචාරී ශ්‍රීකාන්ත් (පන්දු 57 න් 38) සහ මොහින්දර් අමර්නාත් (පන්දු 80 න් 26) පමණක් සැලකිය යුතු තරගයක් ලබා දෙන ලදී. ඉනිම අවසන ඉන්දියාවට ලකුණු 183 ක් (ඕවර 54.4) ලබා ගැනීමට හැකි විය. ඉන්දීය පන්දු යැවීම බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිලට ඕවර 52 කදී ලකුණු 140 කට දැවී යාමට සමත් වූ අතර ලකුණු 43 කින් ජයග්‍රහණය කරමින් ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ අතිවිශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් සටහන් කෙරිණි. එය තවමත් ලෝක කුසලාන අවසන් තරඟයකදී සාර්ථකව ආරක්ෂා කළ අඩුම මුළු එකතුව වේ. අමර්නාත් සහ මදන් ලාල් කඩුලු 3 බැගින් ලබා ගත්හ. විව් රිචර්ඩ්ස් පන්දු 28 කදී ලකුණු 33 ක් රැස් කරමින් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිලේ වැඩිම ලකුණු ලාභියා විය. අමරනාත් කඩුලු 3 ක් දවා ගනිමින් ඕවර 7 කදී ලකුණු 12 ක් පමණක් ලබා ගනිමින් වඩාත් සාර්ථකම පන්දු යවන්නා වූ අතර ඔහුගේ තුන් ඉරියව්වෙන්ම දස්කම් දැක්වීය. 1983 දී 'තරගාවලියේ වීරයා' සම්මානය පිරිනැමුවේ නැත.

සංඛ්‍යාලේඛන

යොමුව

බාහිර සබැදි
 Cricket World Cup 1983 from Cricinfo

Sports competitions in England
1983 in cricket
World Cup
International cricket competitions from 1980–81 to 1985
1983
International cricket competitions in Wales
June 1983 sports events in the United Kingdom
ක්‍රිකට්
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්

1983 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය


الصلصلة  بلدة تتبع إدارياً لـقطاع محافظة خيبر تعتبر من أقدم قرى منطقة المدينة المنورة وهي تبعد عن المدينة المنورة مسافة 120كم شمالاً على طريق خط تبوك المدينة الدولي، ووتمتاز بموقعها الجغرافي بارض منبسطة كما يمر بها وادي الغرس وهو من أكبر بطون وادي الحمض ومن معالمها الشامخة الجبل الأحمر ( شمذ) وتعتبر نقطة عبور للحجاج والزوار القادمين من الشام.

ويتبع مركز امارة الصلصلة عدة قرى مثل اللحن والدحيلة والعقيلة والمطاوى وام هشيم وعين طوالة والخيال والشدادي والسليم والشفية.

تاريخها القديم

مراجع

قرى منطقة المدينة المنورة
محافظة خيبر

الصلصلة


كريستيان ريموندي  (مواليد 30 أبريل 1981 في سان جيوفاني بيانكو - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى ليفورنو الإيطالي منذ 2009 في مركز الوسط الأيمن .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
رياضيون من مقاطعة بيرغامو
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة بيرغامو
لاعبو أتالانتا
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو باليرمو
لاعبو برو فيرتشيلي
لاعبو فيتشينزا
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو نادي ليفورنو
مواليد 1981
لاعبو نادي أريتسو
لاعبو كرة قدم من لومبارديا

كريستيان ريموندي


Lovro Kos, né le , est un sauteur à ski slovène.

Palmarès

Jeux olympiques

Championnats du monde

Coupe du monde
 Meilleur classement individuel :  en 2022.
 1 podium individuel : 1 troisième place.
 3 podium par équipes : 1 victoire et 2 deuxièmes places.
 1 podium par équipes mixte : 1 victoire.

Différents classements en Coupe du monde

Notes et références

Liens externes

Sauteur à ski slovène
Naissance en juillet 1999
Naissance en Slovénie
Sauteur à ski aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé d'argent olympique slovène
Champion du monde de saut à ski

Lovro Kos


ප්‍රින්ස් ගුණසේකර (උපත17 ජූලි1924) යනු ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙහි හබරාදුව කොට්ඨාශය නියෝජනය කල ලාංකික දේශපාලනඥයෙකි,.

ප්‍රින්ස් ගුණසේකර


Dukakinoğlu Ahmed Paşa (? - Mart 1515),  I. Selim saltanatında 18 Aralık 1514 ile Mart 1515 tarihleri arasında toplam iki buçuk ay sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

Arnavut kökenli bir Hristiyan olup, Arnavutluk'un önemli bir ailesi olan Dukaginler'den gelmekteydi. Kendi iradesi ile müslüman olarak Osmanlı hizmetine girmiş ve hızla yükselerek sancakbeyiyken Yavuz Sultan Selim döneminde ikinci vezir olmuş, Çaldıran Muharebesi dönüşünde azledilen Hersekli Ahmed Paşa nın yerine veziriazamlığa getirilmiştir. Ayrıca I. Selim'in kız kardeşinin damadıydı. I. Selim, Amasya'da kışladığı sırada, ilkbaharda tekrar İran üzerine gidileceği haberini alan yeniçeriler ayaklandı. Yeniçeriler, Dukakinoğlu Ahmed Paşa ile Vezir Pîrî Mehmed Paşa'nın evlerini bastılar, ertesi günü Divan'a gelerek edepsizliklerine devam ettiler. Yavuz Selim olay hakkında yaptırdığı gizli soruşturma sonucu olayda Dukakinoğlu Ahmed Paşa'nın tertibi olduğunu öğrendiğinde huzuruna getirtip bizzat kendi hançeriyle Dukakinoğlu Ahmed Paşa'yı yaralayıp yanında bulunan akhadımlara başını kestirerek öldürtmüştür.

Dış bağlantılar
 Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul:Türkiye Yayınevi.
 Tektaş, Nazım (2002) Sadrazamlar-Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Kitapları.
 Arnavutum

Kaynakça

1515 yılında ölenler
I. Selim'in sadrazamları
İdam edilmiş Osmanlılar
Başı kesilerek idam edilmiş kişiler
Amasya'da ölenler
Resim aranan kişiler
Ahmed

Dukakinoğlu Ahmed Paşa


La Galerie est un court métrage canadien réalisé par Loup-William Théberge. Le film s'inspire du spectacle de cirque produit par Machine de cirque. Il a été tourné au Musée national des beaux-arts du Québec ainsi qu'à l'église Saint-Charles de Limoilou.

Résumé
Lors d'une visite nocturne dans un musée, un lien insoupçonné entre une femme et une œuvre d'art déclenchera un voyage inattendu entre le réel et l'irréel.

Fiche technique
 Titre original : La Galerie
 Réalisation : Louis-William Théberge
 Scénario : Olivier Lépine
 Direction de la photographie : Felippe Martín
 Montage : Loup-William Théberge
 Mixage : Jérôme Boiteau
 Conception sonore : Jérôme Boiteau
 Musique : Fredéric Lebrasseur
 Direction artistique : Géraldine Rondeau
 Costumes : Émilie Potvin
 Société de production : Machine de Cirque
 Pays d'origine : Canada
 Date de sortie : 19 novembre 2021

Distribution
 Pauline Bonanni
 Adam Strom
 Antoine Morin
 Connor Patrick Houlihan
 Gaël Della-Valle
 William Poliquin-Simms
 Jean-Philippe Cuerrier
 Lyne Goulet

Liens externes

 Article de La Presse
 Article du Soleil

Film canadien sorti en 2021
Court métrage canadien

La Galerie (film, 2021)


Kemal Malovčić (Sanski Most, Bosnia y Herzegovina, Yugoslavia) es un popular cantante folclórico de Bosnia y Herzegovina

Inició su carrera artística a los 19 años cuando hizo su primer sencillo 'Oko Sane' (Alrededor del Sana) haciendo referencia al Río Sana, cercano a su comunidad Sanski Most.

Fue parte de la banda Južni Vetar, la cual abandonó a los inicios de la Guerra de Bosnia. Al término de la misma, organizó conciertos para brindar ayuda humanitaria y abanderó la recuperación de Bosnia.

Actualmente vive en Viena, Austria. Está casado y tiene 3 hijos: Džanan, Kenan y Adin.

Cantantes de pop folk

Kemal Malovčić


An Prosthechea chondylobulbon in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Achille Richard ngan Henri Guillaume Galeotti, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Wesley Ervin Higgins. An Prosthechea chondylobulbon in nahilalakip ha genus nga Prosthechea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prosthechea

Prosthechea chondylobulbon


Le lundi 6 juillet en 2020, une explosion de camion-citerne a eu lieu à Tasajera, dans la municipalité de Pueblo Viejo, en Colombie. Selon le rapport de police de Magdalena, le camion transportant de l'essence vers Barranquilla par la transversale du Caraïbe s'est renversé dans la ville de Tasajera, lorsque le conducteur a fait une manœuvre rapide, le véhicule a perdu sa stabilité et sort de la route, le conducteur s'en sort indemne. Des habitants ont profité de la situation pour voler le combustible. Lorsqu'ils ont essayé de prendre la batterie du véhicule, le liquide explose, tuant 45 personnes et provoquant au moins 19 blessures.

Déroulement
Le lundi 6 juillet 2020, un camion-citerne d'essence était conduit par le chauffeur Manuel Cataño Hernández en direction de Barranquilla par la transversale du Caraïbe. Vers 8 h 30, peu après avoir franchi le péage de ce quartier, le camion s'est renversé sur l'autoroute sur le côté gauche, à 47 kilomètres du quartier de Tasajera. Le chauffeur du camion qui a survécu à l'accident, sorti du camion par ses moyens, a déclaré que le renversement était dû à la volonté d'éviter un alligator qui traversait, faisant une manœuvre soudaine et perdant le contrôle du véhicule.

En apprenant la nouvelle, des habitants des villes voisines, pour la plupart du district de Tasajera, se sont rassemblés sur le lieu de l'accident avec des seaux et bidons afin de s'emparer de l'essence pour la revendre plus tard. La police sur place n'a pas pu les arrêter en raison de leur nombre.

Alors qu'ils récupéraient de l'essence dans le camion et fouillaient la cabine du conducteur comme le montre une vidéo prise par un témoin, le réservoir explose et souffle toutes les personnes à proximité, tuant sur le coup sept d'entre elles dont les corps ont été brûlés, et blessant plus de cinquante personnes, dont la plupart mourront dans les deux semaines suivantes, jusqu'au 22 juillet, date à laquelle le dernier décès sera enregistré. Toutes les victimes enregistrées étaient des hommes et la majorité n'avaient pas plus de 30 ans, certains étant mineurs. De plus, plusieurs des victimes étaient parents, des familles ont donc perdu plusieurs membres à la suite de l'incident.

Possible cause de l'explosion
Dans une vidéo enregistrée sur smartphone, le moment de l'explosion est observé, mais une source d'inflammation qui aurait pu provoquer la détonation n'est pas visible. Selon ce qui a été mentionné par des témoins, l'incendie s'est produit lorsque deux des personnes ont tenté de retirer la batterie. Une autre raison pourrait être l'électricité statique générée par le corps humain à un niveau suffisant pour générer une étincelle. De ces deux hypothèses, la première est la plus crédible selon les autorités.

Victimes
Les autorités sanitaires de Magdalena ont communiqué la liste des personnes tuées. Les corps de sept d'entre elles ont été brûlés et ont dû être identifiés par des échantillons d'ADN prélevés sur leurs proches. Les autres victimes fatales sont mort dans de divers hôpitaux à celles que ont été dérivées.

Hommage
Le 6 août 2020, un mois après le drame, des centaines de parents et amis des victimes ont organisé un hommage et inauguré une peinture murale à l'endroit où l'explosion s'est produite avec des photos et des noms des défunts afin de se souvenir d'eux.

Références

Accident de la route
Catastrophe en Colombie
Explosion en 2020
2020 en Colombie
6 juillet
Transport de l'énergie
Pétrole en Colombie
Camion-citerne

Explosion d'un camion-citerne à Tasajera