The Northern Tier is a geographic region consisting of five rural counties in north-central Pennsylvania.

Geography

The region is bordered to the north by the Southern Tier of New York state.  Together, these regions are known as the Twin Tiers.

The counties and important towns in the Northern Tier are:

Bradford
Athens
Sayre
Towanda
Sullivan
Dushore
Laporte
Susquehanna
Forest City
Montrose
New Milford
Tioga
Mansfield
Wellsboro
Wyoming
Tunkhannock

The region is bounded to the north by the Southern Tier of New York, to the west by Northern Pennsylvania, and to the east by Northeastern Pennsylvania.

Population

The five Northern Tier counties are home to roughly 180,000 people distributed among many small towns and the countryside.

The largest town is Sayre which is located on the left-east bank of the North Branch Susquehanna River and is on Interstate 86 where it dips just south of the New York state line.

Transportation

U.S. Route 220, U.S. Route 15 and U.S. Route 6 cross the region.

Sayre Yard is a large railyard currently operated by Norfolk Southern Railroad that extends across the state line into Waverly, New York and connects rail transport centers via Wilkes-Barre, Pennsylvania, to freight yards in Philadelphia, Harrisburg, and Baltimore to Buffalo and other Upstate New York cities as well as the Great Lakes basin cities.

Notable features

The Endless Mountains are a major geographic feature of the eastern counties.

Education

The region is home to Mansfield University of Pennsylvania, located in Mansfield.

Economy

The Northern Tier region as a whole is notorious for its high unemployment and low per-capita incomes in comparison to the rest of Pennsylvania, though the discovery of the Marcellus Formation provided an economic boost in the 2000s and 2010s.  The region's top two employers are government-funded services, specifically health care and education services.

Agriculture is an important activity in the region despite the short growing season and hilly terrain.  Small-scale beef and dairy farming is common, and there are many small-scale producers of maple syrup in the region.

Production of crude oil and natural gas are important to the local economy.  The characteristics of Pennsylvania Grade Crude Oil make it especially desirable for high-end uses.

Logging, forest product industries and paper product industries are significant parts of the region's economy.

Agriculture and light manufacturing are also important employers.

See also
Twin Tiers
Southern Tier
Erie Triangle
New York-Pennsylvania border

Sources

Northern Tier Regional Planning and Development Commission

Regions of Pennsylvania

Northern Tier (Pennsylvania)


A Estação de Isesaki (伊勢崎駅, Isesaki-eki, em japonês) é uma estação de trem localizada no distrito comercial de Isesaki, Gunma Prefeitura, Japão.

Linhas
 JR East

 Tobu Railway
   (TI-25)

História
O que é agora a Estação JR East Isesaki foi inaugurada em 20 de novembro de 1889. A estação ferroviária de Tobu foi inaugurada em 13 de julho de 1910.

A partir de 17 de março de 2012, a numeração das estações foi introduzida em todas as linhas de Tōbu, com a Estação Isesaki se tornando "TI-25".

Novas plataformas elevadas foram colocadas em uso a partir de 19 de outubro de 2013.

Layout da estação

JR East

A estação JR East consiste em duas plataformas de ilha elevadas servindo quatro pistas, com o prédio da estação embaixo.

Plataformas

Tōbu

A Estação Tōbu consiste em uma plataforma de ilha elevada que serve duas trilhas, com o prédio da estação localizado embaixo.

Plataformas

Instalações ao redor da estação

  Isesaki

Ligações externas

 Informação da Estação Isesaki (JR East)
 Informação da Estação Isesaki (Tobu)
 Encontre imagens da Estação Isesaki -

Isesaki
Isesaki

Estação de Isesaki


Jonas Pinskus (* 22. September 1959 in Kuršėnai) ist ein litauischer Politiker und ehemaliger Ruderer.

Leben
Nach der Schule in Kuršėnai absolvierte er von 1974 bis 1978 das Politechnikum Šiauliai und wurde Bautechniker. 1985 absolvierte er die Wirtschaftsfakultät an der Universität Vilnius. Von 1990 bis 1993 war er Direktor von UAB "Sajona"  und von 1993 bis 2000 von UAB "Edroma". Von 2004 bis 2008 sowie von 2008 bis 2011 war er Mitglied des Seimas; seit 2011 ist er stellvertretender Bürgermeister von Vilnius.

Pinskus war auch ein erfolgreicher Ruderer. Bei den Olympischen Sommerspielen 1980 saß er erstmals in einer sowjetischen Auswahl, er konnte mit dem Achter die Bronzemedaille in Moskau gewinnen. In den Folgejahren konnte er sich fest in der sowjetischen Ruder-Nationalmannschaft etablieren und bis 1987 an allen Ruder-Weltmeisterschaften teilnehmen. Pinskus wurde dabei unter anderem Weltmeister im Achter in den Jahren 1981 und 1985, er gewann zwei weitere WM-Medaillen 1983 und 1986. Die Teilnahme an den Olympischen Sommerspielen 1984 blieb ihm aufgrund des Olympiaboykotts durch die Ostblockstaaten verwehrt.

Jonas Pinskus ist verheiratet. Seine Frau ist Živilė Pinskuvienė (* 1975), Politikerin, seit 2015 Bürgermeisterin der Rajongemeinde Širvintos, ehemalige Vizeministerin und Parteivorsitzende der Darbo partija (leiboristai).

Quellen

Weblinks

Mitglied des Umweltschutzausschusses (Litauen)
Stellvertretender Bürgermeister (Vilnius)
Mitglied des Rechtsausschusses (Litauen)
Ruderer (Sowjetunion)
Weltmeister (Rudern)
Olympiateilnehmer (Sowjetunion)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1980
Person (Kuršėnai)
Sowjetbürger
Litauer
Geboren 1959
Mann

Jonas Pinskus


Dominik Marquard zu Löwenstein-Wertheim-Rochefort (* 7. November 1690 in Wertheim; † 11. März 1735 in Venedig) war der zweite Fürst aus dem Hause Löwenstein.

Herkunft
Dominik Marquard war das neunte Kind des Fürsten Maximilian Karl und dessen Frau Polyxena Maria, einer geborenen Gräfin Khuen von Lichtenberg und Belasi. Seinen Namen erhielt er in Anlehnung an seinen Paten Marquard Sebastian Schenk von Stauffenberg, den Bischof von Bamberg.
Da sein älterer Bruder Maximilian Karl bereits 1710 im Alter von 29 Jahren ledig und ohne Nachfahren gestorben war, war Dominik zu diesem Zeitpunkt bereits Erbprinz.

Familie
Er heiratete am 28. Februar 1712 in Rotenburg an der Fulda Christina Franziska Polyxena von Hessen-Wanfried (1688–1728), Tochter des Landgrafen Karl von Hessen-Wanfried (1649–1711) und dessen Frau Sophie Magdalene von Salm-Reifferscheid. Aus der Ehe gingen zehn Kinder hervor:
 Christine Magdalena (1713–1714)
 Karl Thomas (* 7. März 1714; † 6. Juni 1789), 3. Fürst
⚭ 1735 Maria Charlotte von Holstein-Wiesenburg (* 18. Februar 1718; † 4. Juni 1765), Tochter von Leopold von Holstein-Wiesenburg (1674–1744)
⚭ 1770 (morg.) Maria Josepha von Stiepel (23. April 1735; † 5. März 1799) verwitwete von Rummerskirch
 Ernst Philipp (* 28. Januar 1715; † 29. Juli 1734), gefallen in der Schlacht bei Parma, Hauptmann
 Leopold (* 16. Februar 1716: † 18. April 1770)
 Franz Karl Wilhelm (* 26. November 1717; † 17. August 1750), 1735 Domherr in Köln ⚭ 1749 Josepha von Schirnding († 9. Januar 1788)
 Christian Philipp Johann Alexander (* 11. Januar 1719; † 23. Mai 1781) ⚭ Sebastiana Franziska von Humbert (* 21. April 1724; † 21. November 1793)
 Joseph Johann Wenzel (* 25. Juli 1720; † 17. Januar 1788) ⚭ 1750 Freiin Dorothea Therese von Hausen und Gleichendorf († 17. Februar 1802)
 Sophia Wilhelmine Marie (* 7. August 1721; † 26. September 1749) ⚭ 1740 Karl Albrecht I. zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst (* 22. September 1719; † 25. Januar 1793), Eltern von Franz Karl Joseph zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst
 Theodor Alexander (* 14. September 1722; † 27. Februar 1780) ⚭ 1751 Katharina von Leiningen-Dachsburg († 25. Februar 1805)
 Leopoldine (* 17. Juni 1726; † 9. Juni 1759) ⚭ 1756 Marquis Joseph François Thomas de Joannis de Verclos († 1806)

Herrschaftszeit
Im Dezember 1718 folgte Dominik Marquard nach dem Tod seines Vaters diesem als Fürst und erwarb in der Folge verschiedene weitere Besitzungen, die die Geschichte des Hauses Löwenstein-Wertheim beeinflussen sollten, so z. B. 1720 in Böhmen die Herrschaft Haid mitsamt Schloss, 1721 den Marktflecken Kleinheubach aus dem Besitz der Grafen von Erbach und 1730 die Herrschaft Rosenberg in Baden, die nach der Fürstung der evangelischen Linie Anfang des 19. Jahrhunderts namensgebend für die katholische Linie sein sollte. In Kleinheubach ließ er nach französischem Vorbild das großangelegte und repräsentative Schloss Löwenstein errichten.

Am 17. Juli 1728 verstarb seine Frau im Alter von 40 Jahren in der Folge einer Totgeburt. Dominik Marquard starb zehn Jahre später in Venedig, wo er inkognito den Karneval besuchte. Er wurde an seinem Sterbeort bestattet; sein Herz wurde jedoch in die Gruft der Stiftskirche Wertheim überführt. Der Legende nach wurde er mit einem gläsernen Dolch ermordet.

Nachfolger
Nachfolger des Fürsten Dominik Marquard wurde dessen ältester Sohn Fürst Karl Thomas zu Löwenstein-Wertheim-Rochefort (1714–1789). Da Karl Thomas 1789 nach mehr als fünfzigjähriger Herrschaftszeit ohne legitimen Erben verstarb, folgte ihm dessen Neffe Dominik Constantin (1762–1814), Sohn von Karl Thomas jüngerem Bruder Theodor Alexander (1722–1780).

Quellen
 Martina Heine: Dominik Marquard heiratete Hessin. In: Wertheimer Zeitung vom 28. Februar 2012
 Geschichte der Grafen, jetzigen Fürsten zu Salm-Reifferscheid, sowie ihrer Länder und Sitze, S.60, Stammtafel
 Genealogisches Reichs- und Staats-Handbuch auf das Jahr 1805, S.168

Einzelnachweise

Dominik Marquard
Dominik Marquard
Person (Wertheim)
Geboren 1690
Gestorben 1735
Mann


Rost ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, südöstlich des Kraters Schiller und nordwestlich von Scheiner.
Der Krater erscheint eingetieft in ein Plateau, der Kraterrand nur mäßig erodiert und der Kraterboden eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Johann Leonhard Rost offiziell benannt.

Weblinks

 Rost auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Rost (Mondkrater)


1987 Eurovision Şarkı Yarışması, 32. Eurovision Şarkı Yarışması'dır. Yarışma 1986 yarışması'nı kazanmasından dolayı 3 Mayıs 1986 tarihinde Belçika'nın başkenti Brüksel'de bulunan Palais du Centenaire'de yapılmıştır. Yarışmanın sunuculuğunu Viktor Lazlo yapmıştır. Belçika ilk kez yarışmaya ev sahipliği yapmıştır.

Yarışmanın kazananı 'yı temsil eden "Hold Me Now" adlı şarkısıyla Johnny Logan olmuştur. İrlanda yarışmayı üçüncü kez kazanmıştır. Johnny daha önce  yarışmasını kazanarak Eurovison Yarışmasının ikinci kez kazananı olmuştur.

Yer

Brüksel, Belçika'nın başkentidir. Brüksel Başkent Bölgesi, hem Belçika Fransız Topluluğunun hem de Flaman Topluluğunun  bir parçasıdır ancak Flandre ve Valon Bölgesi bölgelerinden ayrıdır.

Yarışma, 1930'dan beri Belçika'nın Heysel Platosu'ndaki (Heysal Parkı) bağımsızlığının yüzüncü yılını kutlamak üzere inşa edilen bir dizi sergi salonu olan Palais du Centenaire'de gerçekleşti. Yüzüncü Yıl Sarayı (Fransız: Palais du Centenaire, Hollandaca: Eeuwfeestpaleis), 1935 Dünya Fuarı'nın kalan binalarından biridir. Hâlen ticaret fuarları için kullanılmaktadır.

Format

Ev sahibi yayıncı krizi
Başlangıçta, yarışma iki Belçika halk yayıncısı tarafından ortaklaşa düzenlenecekti: Fransızca konuşan Radio Télévision Belge Francophone (RTBF) ve Felemenkçe konuşan Belgische Radyo-Televizyon Televisieomroep (BRT). Amaç Belçika'ya birleşmiş bir ülkenin imajını vermekti. Ancak hızlı bir şekilde, iki yayıncı arasında, özellikle mekanda, sunum yapanlar ve yarışmanın yayınlanması arasında anlaşmazlıklar ortaya çıktı. Son olarak, BRT projeden çekildi ve RTBF sadece yarışmanın organizasyonunu üstlenmeye karar verdi.

Katılımcı ülkeler

1987 yarışmasına 22 ülke katılarak en fazla katılımlı yarışma olmuştur.  ve  yarışmaya geri dönmüş, Sadece Fas, Malta ve Monako yarışmaya katılmamıştır.

Orkestra Şefleri
Ev sahibi Orkestra Şefinin adı ve soyadı kalın yazıyla yazılmıştır

  - Terje Fjærn
  - Kobi Oshrat
  - Richard Österreicher
  - Hjálmar H. Ragnarsson
  - Freddy Sunder
  - Curt-Eric Holmquist
  - Gianfranco Lombardi
  - Jaime Oliveira
  - Eduardo Leyva
  - Garo Mafyan
  - Yiorgos Niarchos
  - Rogier van Otterloo
  - Alec Mansion
  - Ronnie Hazlehurst
  - Jean-Claude Petit
  - Laszlo Bencker
  - Jo Carlier
  - Ossi Runne
  - Henrik Krogsgaard
  - Noel Kelehan
  - Nikica Kalogjera
  - no conductor

Geri dönen katılımcılar

Sonuçlar

Notes
 1.Bazı kelimeler İngilizce içermektedir.

Skor tablosu

12 puanlar
Aşağıda finaldeki tüm 12 puanların bir özeti verilmiştir:

Oyları okuyanlar
  - Sverre Christophersen
  - Yitzhak Shim'oni
  - Tilia Herold
  - Guðrún Skúladóttir
  - An Ploegaerts
  - Jan Ellerås
  – Mariolina Cannuli
  - Ana Zanatti
  - Matilde Jarrín
  - Canan Kumbasar
  - Synia Kousoula
  - Ralph Inbar
  - Frédérique Ries
  - Colin Berry
  - Lionel Cassan
  - Gabi Schnelle
  - Anna Partelidou
  - Solveig Herlin
  - Bent Henius
  - Brendan Balfe
  - Ljiljana Tipsarević
  - Michel Stocker

Yorumcular

Televizyon
  - John Andreassen and Tor Paulsen (NRK)
  - No commentator
  - Ernst Grissemann (FS1)
  - Kolbrún Halldórsdóttir (Sjónvarpið)
  - Luc Appermont (BRT TV1), Claude Delacroix (RTBF La Une)
  - Fredrik Belfrage (SVT, TV1)
  – Rosanna Vaudetti (Raidue)
  - Maria Margarida Gaspar (RTP1)
  - Beatriz Pécker (TVE2)
  - Gülgün Baysal (TV1)
  - Dafni Bokota (ERT)
  - Willem van Beusekom (Nederland 1)
  - Valérie Sarn (RTL Télévision), TBC (RTL plus)
  - Terry Wogan (BBC 1)
  - Patrick Simpson-Jones (Antenne 2)
  - Lotti Ohnesorge and Christoph Deumling (Erstes Deutsches Fernsehen)
  - Fryni Papadopoulou (RIK)
  - Erkki Toivanen (YLE TV1)
  - Jørgen de Mylius (DR TV)
  - Marty Whelan (RTÉ 1)
  - Ksenija Urličić (TVZ 1 and TVB1), Miša Molk (TVL1)
  - Bernard Thurnheer (DRS), Serge Moisson (SSR), Ezio Guidi (TSI)
  (Katılmayan ülke)- Bogusław Brelik (TP1)
  (Katılmayan ülke)- István Vágó (MTV1)

Radio
  - Roald Øyen (NRK P2)
  - Yigal Ravid (Reshet Gimel)
  - Hans Leitinger (Hitradio Ö3)
  - N/A
  - Rita Jaenen (BRT Radio 2), Patrick Duhamel and Stéphane Dupont (RTBF La Première)
  - Jacob Dahlin (SR P3)
  - Antonio De Robertis (Rai Radio 2)
  - N/A
  - N/A
  - N/A
  - Dimitris Konstantaras (Proto Programma)
  - Rudi Carrell (Radio 2)
  - André Torrent (RTL Radio)
  - Ray Moore (BBC Radio 2)
  - Julien Lepers (France Inter)
  - Peter Urban (Deutschlandfunk/NDR Radio 2)
  - Pavlos Pavlou (CyBC Radio 2)
  - TBC (YLE 2-verkko)
  - Poul Birch Eriksen (DR P3)
  - Larry Gogan (RTÉ Radio 1)
  - Marjeta Keršič Svetel (Val 202 Radio-Televizija Ljubljana)
  - TBC

Dış bağlantılar

 Resmî site

Kaynakça

Yıla göre Eurovision Şarkı Yarışması
1987'de müzik
1987'de Belçika

1987 Eurovision Şarkı Yarışması


"Afterbirth" es el duodécimo episodio de la primera temporada de la serie American Horror Story y el final de temporada, que se estrenó en FX el 21 de diciembre de 2011. El episodio fue escrito por Jessica Sharzer y dirigida por Bradley Buecker. La audiencia y clasificaciones para el episodio llegó a un récord de temporada con 3,22 millones de espectadores y una puntuación de 1.7 compartida entre adultos de 18-49.

Trama

9 meses antes
En su residencia en Boston, luego de que Vivien (Connie Britton) descubriera que Ben (Dylan McDermott) la engañaba, él ruega por su perdón diciendo que haría cualquier cosa por salvar su matrimonio, incluso mudarse a una nueva ciudad. Le muestra fotografías de una casa en un distrito antiguo de Los Ángeles, remarcando cuánto le gustan a Vivien las casas antiguas. Le dice que el precio es curiosamente más bajo que las que están alrededor, y que sería un gran lugar para que la familia empezara de nuevo.

2011
Días después de la muerte de Vivien, Ben intenta encontrar a Violet y Vivien en la casa. Se va a la casa de Constance (Jessica Lange), quién ha estado cuidando al bebé desde la muerte de Vivien. Discute con ella, la amenaza y se va con el bebé. De vuelta en la casa, Vivien quiere mostrarse a Ben para aliviar su tristeza, pero Moira mayor (Frances Conroy) le dice que es mejor que no lo haga así Ben y el bebé se pueden ir.

Ben comienza a beber y planea suicidarse, dejando al bebé con la hermana de Vivien. Vivien aparece y lo detiene. Él luego se reconcilia con Vivien y Violet, quiénes lo animan a que se lleve al bebé y comience una nueva vida lejos de la casa. Antes que pueda irse, Hayden (Kate Mara) con la ayuda de otros fantasmas, lo asesinan al colgarlo de una lámpara, haciéndolo lucir como un suicidio. Hayden toma al bebé como si fuera de ella. Constance reclama al bebé con la ayuda de Travis (Michael Graziadei), quien "asesina" a Hayden permitiendo que Constance se lleve al bebé. Luego, ella le dice a la policía que encontró a Ben después que se colgara y que Violet se debe haber llevado al bebé, yéndose sin dejar rastro.

Como fantasmas, los Harmon se reúnen como familia. Sin embargo, se dan cuenta de que la casa es un peligro para aquellos que vivan en ella, y deciden asustarlos para que no puedan vivir allí y así protegerlos. Moira les explica que mientras que hay fantasmas que solamente quieren causar sufrimiento a los vivos, otros son inocentes y no quieren que haya más muertes. Así Moira mayor y Moira joven junto a otros fantasmas, entre ellos la enfermera Gladys, Beau, Lorraine, el Exterminador y la Dalia Negra se unen a los Harmon para mantener a las nuevas familias lejos de la casa.

Mientras tanto, Tate (Evan Peters), todavía enamorado de Violet, intenta hacerla feliz porque está sola. Intenta asesinar a Gabriel (Brennan Mejia), pensando que sería un mejor novio para ella. Ella detiene a Tate, ayudando a que el chico se escape. Gabriel y su familia se escapan, mientras los Harmon los miran, felices de que se deshicieron de ellos.

En el sótano, Vivien descubre que el otro gemelo vivió un breve momento después de su nacimiento antes de morir. Su espíritu es tomado por Nora (Lily Rabe) quién descubre que no tiene la constitución de ser una madre y le regresa el bebé a Vivien. Vivien le pide a Moira que se una a su familia y sea la madrina del bebé, lo que ella acepta. Juntos celebran la Navidad al decorar el árbol en la casa abandonada. Mirando desde afuera, Hayden le dice a Tate que Violet nunca lo perdonará por lo que hizo y él decide esperar, incluso sí debe hacerlo para siempre.

Tres años después
Constance va a la peluquería y le explica que a la peluquera que ha estado cuidando un bebé, Michael. Le cuenta que sus padres eran parientes lejanos que murieron en un accidente; también le dice que había esperado ser famosa y ser importante y que, al no salirle su carrera de actriz como ella planeaba y tener todos los problemas con sus hijos, nunca pensó que llegaría a ser importante. Ahora se da cuenta de que toda la tragedia la estaba preparando para ser importante y criar a un niño.

Al regresar a su casa, llama a la niñera. Al encontrar sangre en el suelo y viendo que esta lleva hasta el cuarto de Michael, se dirige hacia ahí, encontrándose a la niñera asesinada en el suelo de la habitación, donde Michael está sentado con sangre en la cara y en el brazo de la silla. Constance le sonríe y él le devuelve la sonrisa mientras suena la música.

Producción
El episodio fue escrito por la productora Jessica Sharzer y dirigido por Bradley Buecker.

En una entrevista con Entertainment Weekly, el cocreador de la serie Ryan Murphy comentó en la estructura de la primera temporada de la serie. "Me encantó como comenzó. Me encantó en la mitad y me encantó el final. La única cosa realmente frustrante para mí, para ser honesto con usted, es que a veces las personas podrían escribir esta idea que nosotros estábamos haciendo mientras seguíamos adelante y quería decir, '¿En serio?' Pero creo que ahora las personas están esperando y diciendo, '¡Oh sí!' Estoy emocionado para que las personas lo vean en DVD, porque ahora que saben cómo terminó, pueden ir atrás y ver todas las pequeñas cosas, como las personas que no tienen reflejos en los espejos. Cuando vuelvas atrás, verás que todo fue creado."

Recepción
"Afterbirth" fue visto por 3.22 millones de espectadores y tuvo una clasificación de 1.7 entre adultos de 18-49. La primera temporada empató con la serie de TNT Falling Skies como la serie de cable más grande del año entre los adultos de 18 a 49 años.

Rotten Tomatoes registro una calificación de aprobación del 82%, basada en 11 revisiones. El consenso crítico dice, "Afterbirth" es un final de temporada agradable que se las arregla para ofrecer algunos sustos de último minuto, ya que ata los cabos sueltos". James Queally de The Star-Ledger comentó sobre la temporada y la final, "Después de los primeros nueve episodios salvajes... y dos episodios llevando a la final... 'Afterbirth' resalta. Pero en algún momento en los últimos 30 minutos de este episodio, 'Afterbirth' se vuelve un epílogo vagabundo". Todd VanDerWerff de The A.V. Club declaró:"Parte de la diversión de esos primeros episodios, incluso cuando realmente no me gustaban, era que nunca se tenía una idea clara del tipo de espectáculo que se estaba viendo. Nosotros en lo que parece ser una configuración bastante básica para la segunda temporada". Tim Stack de Entertainment Weekly llamó a "Afterbirth" una conmoción estimulante. Matt Fowler de IGN le dio al episodio una puntuación de ocho sobre diez, lo que significa una "gran" calificación. Dijo: "Afterbirth" fue un final muy extraño y estoy bastante seguro de que no fue nada como la mayoría de nosotros pensamos que sería".

Referencias

Episodios de American Horror Story: Murder House

Afterbirth


بسكنتا هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء المتن في محافظة جبل لبنان.
إحدى أهمّ البلدات الجبلية في قضاء المتن من حيث الغنى الطبيعي والخصوبة والتنوّع الجغرافي، والمساحة وعدد السكان، والعراقة التاريخية على مدى الأجيال وما خلّفته من آثار، والمستوى العلمي لأبنائها. يتراوح ارتفاعها عن سطح البحر بين 2655م. عند قمّة صنّين و1000م في أسفل وادي الجماجم، وبينهما 1660م عند قناة باكيش و1676م عن نبع صنّين و1400م في وسط البلدة. يفصل بسكنتا عن العاصمة بيروت مسافة 40 كم عبر بكفيّا-بتغرين ويمكن الوصول إليها عن طريق كسروان-كفردبيان-بقعتونا-كفرتيه. ينمو في أحراج جميع أنواع الشجر البري اللبنانيّ الجبليّ باستثناء الأرز الذي قضت عليه فؤوس الفينيقيين ومَنْ خلفهم. أمّا زراعاتها تتنوع بين مختلف المثمرات من تفّاح وإجاص وخوخ وكرز وكرمة وجوز وصنوبر وبعض الزيتون والتين ووبين مختلف أنواع الخضار والحبوب. إنّ البقايا الأثرية المتناثرة على أرضها تؤكّد على أنّها قد عرفت أنشطة بشريّة منذ العصور الحجريّة مروراً بالعهود الكنعانيّة الفينيقيّة حتّى اليوم من دون انقطاع سوى في مرحلة تهجير قصيرة نسبياً قام بها المماليك سنة 1305، فاستمرّت المنطقة خالية من السكّان حتّى الغزو العثمانيّ سنة 1516. أمّا أهمّ مرحلة عرفتها بسكنتا في تاريخا القديم كانت في عصر المقدّمين الموارنة الذين اتّخذوا منها موقعاً أساسياً لسكنهم وتحصيناتهم.

أعلام
 جورج حبيقة
 فؤاد أبو ناضر
 ميخائيل نعيمة
 جورج عبد الله غانم

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء المتن
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات مسيحية في لبنان
مدن لبنان

بسكنتا


The scrub plane is a type of plane used to remove large amounts of wood from the surface of lumber, such as when eliminating cup or twist in the first stages of preparing rough stock, or when reducing the thickness of a board significantly. Scrub planes generally have a short sole, a relatively narrow but thick blade, a very wide mouth, and a deeply curved edge (of about a 3 inch to 7 inch radius) to make a deep, gouging cut.

A scrub plane is generally used in diagonal strokes across the face of a board, rather than parallel to the length of the board (along the grain) as with most other bench planes. In thicknessing or preparing rough stock, the scrub plane is usually followed by the jack plane, jointer plane, then smoothing plane.

Its function in modern woodworking has been largely replaced by power tools such as the thickness planer. A scrub plane can still be useful for planing boards too wide to fit through a thickness planer.

References

Planes

Scrub plane


John Vardy (février 1718 - ) est un architecte anglais attaché au Royal Bureau des Travaux à partir de 1736. Il est un proche disciple de l'architecte néo-palladien William Kent .

Jeunesse
John Vardy est né dans une famille simple ouvrière à Durham. Sa formation initiale est obscure. Sa carrière au Bureau des travaux, qui exige la majeure partie de son attention tout au long de sa vie, commence en mai 1736, lorsqu'il est nommé greffier des travaux à l'hôpital de Greenwich. Il est greffier des travaux au palais de Hampton Court, de janvier 1745 à 1746 ; greffier des travaux à Whitehall, palais de Westminster et palais St James, décembre 1746 à 1754 ; Palais de Kensington, juillet 1754 à 1761. Il est également greffier des travaux à l'Hôpital royal de Chelsea et arpenteur à la Monnaie .

Vardy et William Kent
Ses relations avec William Kent, son aîné au Bureau des travaux, commencent vers 1736 et restent étroites. Vardy prépare pour publication le classique de la renaissance palladienne, Some Designs of Mr. Inigo Jones and Mr. William Kent, 1744. Il redessine et grave le plan de Kent de la grande salle à Hampton Court et élabore les plans ambitieux de Kent pour les nouvelles chambres du Parlement, sous la direction de Kent. Après la mort de Kent, Vardy et Thomas Robinson mènent les travaux sur les Horse Guards jusqu'à leur achèvement; Vardy publie des gravures de ses redessins du plan et de l'élévation.

Clientèle privée
La routine de Vardy au Bureau des travaux limite son temps à consacrer à des clients privés. Ses immeubles londoniens ont pour la plupart subi le sort des constructions urbaines et ont disparu. Son œuvre la plus importante qui subsiste est Spencer House, St. James's, ironiquement renommée pour les intérieurs néoclassiques très anciens de l'étage supérieur, par James "Athenian" Stuart.

Pour Joseph Damer (1er comte de Dorchester), Vardy a probablement conçu Dorchester House, Park Lane, Londres, commencé en 1751-52. Il expose des dessins d'intérieurs à la Society of Artists, 1764. La maison est démolie en 1849 .

Famille
Le testament de Vardy mentionne son frère Thomas Vardy, sculpteur à Park Street, Grosvenor Square et son fils, John Vardy, Jr. qui succède à son père comme arpenteur à la Royal Mint. Il remodèle et agrandit la Queensberry House de Giacomo Leoni à Burlington Gardens, pour Henry Paget, 1er comte d'Uxbridge, en 1785-89; sous le nom d'Uxbridge House, qui abrite la Royal Bank of Scotland .

Sa fille Sarah épouse le sculpteur Richard Westmacott (l'aîné) .

Galerie d'œuvres architecturales

Références

Liens externes

Architecte anglais
Décès en mai 1765
Naissance en 1718

John Vardy


بير موني إنك (يسمى بشكل عام بير موني)، فريق في المصارعة الحرة مكون من بوبي رود وجيمس ستورم في شركة مصارعة تي إن إيه (TNA)، وكانت مديرة أعمالهم السابقة جاكلين.

التاريخ

الخلفية
في 12 يونيو في حلقة "إمباكت" من تحدى ستورم ورود فريق لاتين أمريكان إكسجينج The Latin American Xchange أو (LAX)، على بطولة الفرق العالمية TNA World Tag Team Championship، نجح ستورم وروود بالفوز بالمباراة بعد تثبيت بضربة جيمس ستورم القاضية ذ لاست كول على هرناندز وكان حزامًا جلدي ملفوف على حذاءه. تدخل مدير LAX هيكتور قيريو وأخبر الحكم بما حصل، فأعيدت المباراة حاليًا. استطاع فريق LAX المحافظة على البطولة. بعد المباراة، قام ستورم وروود وجاكلين بتقييد LAX إلى عمود الحلبة، وواصلوا جلدهم بالأحزمة الجلدية. لاحقًا في تلك الليلة تحدوا LAX إلى مباراة انتقام، وفي الأسبوع التالي في "إمباكت" تحدوهم إلى مباراة من نوع انتقام الجماهير في مهرجان "فيكتوري رود" Victory Road. ولإكمال العداء قام هومسايد بتحدي روود إلى شجار في موقف السيارات. ورغم أن هرناندز وستورم لم يكن لهما علاقة بالتحدي، إلا أن ستورم تدخل وسحبا هومسايد إلى داخل منطقة الصراع وواصلا الهجوم حتى أنقذه هرناندز. في مهرجان "فيكتوري رود" نجح فريق LAX بالاحتفاظ ببطولتهم. وفي مهرجان "هارد جستس" كان هناك إعادة للمباراة فنجح فريق بير موني إنك بالحصول على البطولة. وفي إعادة أخرى في مهرجان "نو سرندر" No Surrender فاز بير موني إنك وحافظا على البطولة. بعد أسبوعين في "إمباكت كانت هناك مباراة 3 ضد 3 وكانت تشمل مدراء أعمال الفريقين وكان الخاسر في المباراة يخسر مدير أعماله، فاز بير موني إنك، وبعدها انتهت وظيفة هكتور قيريو كمدير أعمال LAX. بعد ذلك تمكن فريق بير موني إنك من الدفاع عن بطولة الفرق بنجاح في مهرجان "تيرننغ بوينت" Turning Point ضد فريق موتور ستي مشين قنز The Motor City Machine Guns.

دخل بير موني إنك في عداء مع فريق مات مورغن Matt Morang وأبيس Abyss ونجحا في المحافظة على البطولة بعد مباراة ضد الفريق الآخر في مهرجان «فاينل رزولوشن» Final Resolution. في 8 يناير إمباكت خسرا البطولة لفريق ليثال كونسكوينسز المكون من جاي ليثال وكونسكونسز كريد. في مهرجان «جنسس» Genesis حازا على البطولة مرة أخرى، ودافعا عنها بنجاح ضد ليثال كونسكونسز في «اقينست أول أودز» Against All Odds.

تحدي «خارج العربة» والعداء مع «تيم ثردي دي»

في 19 فبراير 2009 إمباكت بدأ بير موني إنك تحدي «أوف ذ واقن» Off the Wagon Challenge (معناه خارج العربة)، وكان ملخص التحدي: أي فريق يستطيع مواجهتهما على بطولة العالم للفرق ولكن إذا لم ينجح ذلك الفريق، فالفرد الذي يتم تثبيته يخرج من شركة TNA إلى الأبد. كان أول تحدي إريك يونغ Eric Young مع بيتي وليمز Petey Williams وتم تثبيت وليمز وخرج من الشركة. التحدي الثاني كان فريق ذ روك ان ريف انفكشون The Rock 'n Rave Infection (لانس روك وجيمي ريف) وتم تثبيت لانس روك. في 5 مارس إمباكت قام فريق LAX بتحدي بير موني إنك للبطولة، ولكن تعمد بير موني إنك الخسارة بـ«العد خارجًا» Count Out فخسرا المباراة رسميًا ولكن حافظا على البطولة. قام فريق «تيم ثري دي» Team 3D بتحدي فريق بير موني في مهرجان «دستنيشن إكس» Destination X ومرة أخرى تعمد بير موني إنك الخسارة بالاستبعاد، إلا أن هذا المرة قام جم كورنيت بإعادة المباراة وجعلها بدون استبعاد، ولكن بير موني هربوا من الحلبة وخسرا متعمدين بـ«العد خارجًا». في «لوك دوان» Lock Down خسر فريق بير موني بطولة الفرق لـ«تيم ثري دي». بعدها دخل بير موني في دوري تيم ثري دي حيث الفائز يحصل على فرصة للبطولة و 10000$ دولار أمريكي، نجح بير موني بالوصول إلى النهائيات وفي النهائيات هزما فريق ذ برتش إنفيشن The British Invasion في «سكرفايس» Sacrifice تاريخ 24 مايو وبهذا فاز الفريق بالدوري، وذهبا إلى مهرجان «سلامفيرسري» ليفوزا ببطولة الفرق.

معلومات في المصارعة

 ضربات قاضية ومميزة
 ـ ضربة DWI وهي (Simultaneous powerbomb من ستورم و hangman's neckbreaker من روود)
 ـ Assisted swinging side slam
 ـ Scoop slam من روود بعدها elbow drops (السقوط بالمرفق من روود وستورم)
 ـ Simultaneous Samoan drop (من ستورم) diving neckbreaker (من روود)
 ـ Spinning spinebuster (من روود) Double knee backbreaker (من ستورم)
 ضربات جيمس ستورم القاضية
 ـ (Eight Second Ride (Spinning bulldog
 ـ (Eye of the Storm (Spinning crucifix toss
 ـ (Last Call (Superkick - ركلة خارقة
 ضربات روبرت روود القاضية
 ـ (Northern Lariat (Running lariat to the back of an opponent's neck
 ـ (Payoff (Bridging cradle suplex
 أدوات مميزة
 ـ سلسلة
 ـ زجاجة بير

البطولات والإنجازات

 في Pro Wrestling Illustrated
 أفضل فريق للعام (2008)
 في Total Nonstop Action Wrestling
 بطولة الفرق العالمية (مرتان)

مراجع

وصلات خارجية

 ـ موقع شركة TNA
 ـ موقع جيمس ستورم الشخصي

فرق مصارعة محترفة
مجموعات وفرق إمباكت ريسلينغ

بير موني إنك


Unión Progreso y Democracia Cataluña (UPyD Cataluña) es la agrupación territorial de UPyD en Cataluña.

Funcionamiento interno
El Consejo Territorial de UPyD en Cataluña, elegido el 7 de mayo de 2016 en elecciones internas, está formado por las siguientes personas:
 Coordinador territorial: Carlos Javier Silva Campañón
 Responsable de Organización: Roberto Raso Boluda
 Vocal: Bartolomé Fraile Cánovas
 Vocal: Celsa Cortijo Pérez
 Vocal: Iván Iglesias Ventureira
 Vocal: Montserrat Tonda Muñoz
 Vocal: Olegario Ortega Justicia

Historia de la agrupación territorial

En la primera participación en unos comicios, elecciones generales de 2008 los resultados de la formación en las cuatro circunscripciones catalanas fueron discretos, consiguiendo 6.252 votos, el 0.17% del total, encabezando la candidatura al Congreso por la circunscripción de Barcelona, Susana Patricia Bernuy Domínguez.

El medio digital El Confidencial informó el 11 de mayo de 2009 que, como consecuencia del acuerdo suscrito por Cs para presentarse en coalición a las elecciones al Parlamento Europeo de 2009 con otras fuerzas políticas, un número indeterminado de afiliados de Cs, descontentos con dicho acuerdo, habían solicitado individualmente su afiliación a UPyD, que gracias a ello lograba alcanzar la cifra de 600 afiliados en Cataluña.

En las elecciones autonómicas de 2010,  UPyD consiguió 5.293 votos (el 0,17 % del total) siendo candidato a presidir la Generalidad de Cataluña, Antonio Robles Almeida.

Relaciones con Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía

En el segundo congreso del partido Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía (Cs), la candidatura favorable a una fusión con UPyD encabezada por Luis Bouza-Brey y secundada por los intelectuales Arcadi Espada y Albert Boadella, entre otros, fue derrotada por la encabezada por Albert Rivera, que deseaba mantener la marca electoral en Cataluña.

Finalmente el 25 de octubre de 2007 se celebró una reunión entre los dirigentes de ambos partidos, en la cual UPyD le comunicó a Cs su intención de ir en solitario a las elecciones generales de 2008. Esta decisión se debió, según UPyD, a considerar a Cs un partido de «ámbito catalán», con una ideología de «centro-izquierda», y por unas declaraciones del redactor de su ideario, Francesc de Carreras, en las que manifestaba su apoyo a un referéndum consultivo sobre la independencia de Cataluña, siguiendo los principios expresados por el Tribunal Supremo de Canadá sobre Quebec en 1998. Pese a ello UPyD dejó la puerta abierta a una futura colaboración entre ambos partidos, pero no en forma de fusión o coalición.

En agosto de 2011, Cs decidió no concurrir en solitario a las elecciones generales que anticipadamente se celebrarían en noviembre. Solo lo haría en el caso de acompañar a UPyD, además de cualquier otra fuerza que quisiera sumarse, para configurar una tercera vía a nivel nacional que permitiese la gobernabilidad del país sin el apoyo del nacionalismo-independentismo de algunas regiones.

Actividad postelectoral
Una vez transcurridos los compromisos electorales, UPyD Cataluña ha realizado diversas campañas informativas y actos públicos, como la difusión del Manifiesto por la Regeneración de la Democracia, La fuerza de la unión: Federalismo e igualdad o la campaña Lo que nos une. También los militantes han podido enviar a los delegados elegidos en votación para que participasen en la celebración del último congreso

Resultados electorales

El resultado en la mayoría de elecciones a las que ha concurrido UPyD en circunscripciones catalanas - fueran de ámbito local, nacional o europeo - han sido muy discretas, si bien en las últimas elecciones generales llegó a sumar casi cuarenta mil votos en las cuatro provincias catalanas.

Elecciones generales
En la ciudad de Barcelona UPyD obtuvo el 1,29% del voto. 1,26% en el total de la provincia de Barcelona. En la ciudad de Tarragona obtuvo el 1,74% del voto. En dichas elecciones UPyD obtuvo su mejor resultado hasta la fecha, llegando a casi los 40.000 votos y multiplicando por ocho su número de voto con respecto a las elecciones regionales de 2010.

Elecciones municipales. Mayo de 2011

Elecciones autonómicas. Noviembre de 2010
En las elecciones autonómicas de 2010, los resultados en las cuatro circunscripciones electorales sitúan a UPyD como la 16.ª fuerza más votada, muy lejos de los resultados obtenidos en otras autonomías como País Vasco, donde en 2009 fue la 7.ª fuerza en número de votos con el 2,15% de los votos válidos emitidos, o Galicia donde en 2009 fue la 4.ª fuerza más votada con el 1,43% de votos emitidos, aunque no obtuvo representación.

Elecciones autonómicas. Noviembre de 2012
En las elecciones autonómicas de 2012, los resultados en las cuatro circunscripciones electorales sitúan a UPyD como la 13.ª fuerza más votada, quedando aún muy lejos de los resultados en otras elecciones autonómicas.

Elecciones europeas.

Referencias

Bibliografía

Cataluña

Unión Progreso y Democracia Cataluña


Kyohei Shimazaki (født 4. september 1991) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Machida Zelvia.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kyohei Shimazaki


Marsilio Ficino (d. 19 Ekim 1433 - ö. 1 Ekim 1499), İtalyan Yeni Platoncu düşünür. Platon'un felsefesine Rönesans'ın bakış açısını katmış olan bir düşünürdür. Ruhun ölümsüzlüğü üzerine bir dizi kanıt öne süren Ficino, insanın evrenin merkezinde olduğunu savunmuş ve insan yaşamını da, ruhun Tanrı'ya doğru bir yükselişi olarak yorumlamıştır. 'Kendini tanı, ey insan kılığındaki tanrısal soy!' demiştir.

1433 doğumlular
1499 yılında ölenler
15. yüzyılda Hristiyan dinî liderler
İtalyan Hristiyanlar
İtalyan papazlar
İtalyan Roma Katolik papazlar
Roma Katolik filozoflar
İtalyan filozoflar
Yeni Platoncu filozoflar
İtalyan vejetaryenler

Marsilio Ficino


محمد حسين علي قبازرد ، (1918 - 1987) نائب سابق في مجلس الأمة الكويتي، وهو والد جاسم محمد قبازرد عضو المجلس الوطني الكويتي في عام 1990.
فاز في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1963 وحصل على المركز الأول في الدائرة الأولى برصيد 828 صوت.

سيرته الذاتية
ولد محمد قبازرد في حي الوسط في سكة «بن فيد» في مدينة الكويت القديمة عام 1918 ، وهو والد جاسم محمد قبازرد عضو المجلس الوطني الكويتي في عام 1990 ، وهو من أوائل من اقتنوا آلة العرض السينمائي في الكويت،
التحق بالعمل في دائرة الجمارك وهو في سن السادسة عشرة، عام 1934 ، وتدرج في المناصب والوظائف فيها، وعين مديراً لشركة النقل والتنزيل المعروفة باسم «حمال باشي». وفي عام 1953 تم تأميم الشركة، وعين الشيخ خالد عبد الله السالم رئيساً لدائرة الموانئ والجمارك، وعين محمد قبازرد مديراً للميناء.

كتب مقالاً نشر في مجلة «كاظمة» في سبتمبر عام 1948 تحت عنوان «حاجة الكويت إلى مرفأ»، ذكر فيه ضرورة إنشاء ميناء متطور للكويت ليواكب النمو الكبير في البلاد. واستمر في منصبه مديراً للميناء حتى 20 يونيو 1961 ، عندما نقل مديراً للنفط في دائرة المالية والاقتصاد.

نشاطه البرلماني
فاز في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1963 وحصل على المركز الأول في الدائرة الأولى برصيد 828 صوت، وفي انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1967 حصل على المركز السابع برصيد 491 صوت ولم ينجح في الانتخابات، وفي انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1971 حصل على المركز السابع برصيد 635 صوت ولم ينجح في الانتخابات.

مراجع

أعضاء مجلس الأمة الكويتي 1963

محمد حسين قبازرد


"Lotus" este cel de-al șaptelea album de studio al artistei americane Christina Aguilera, lansat pe data de 9 noiembrie 2012 de către casa de discuri RCA Records.

Discuri single
"Your Body" a fost lansat pe data de 17 septembrie 2012 ca single-ul principal al albumului Lotus. Cantecul a primit recenzii pozitive din partea criticilor de muzică, care a lăudat vocea Christinei și colaborarea cu Max Martin. A debutat și a ajuns pe locul 34 în Billboard Hot 100 pe 27 septembrie 2012, devenind cel mai mare single de debut în acea săptămână. La nivel internațional, "Your Body" a fost un succes moderat, ajungând în top 40 în cele mai multe țări. Videoclipul de însoțire a piesei a fost regizat de către Melina Matsoukas.

"Just a Fool" în duet cu Blake Shelton a fost lansat pe data de 4 decembrie 2012 ca al doilea și ca ultimul single. Acesta a debutat la numărul 92 în Billboard Hot 100 pe data de 17 noiembrie 2012 și s-a poziționat la numărul 71 în a doua săptamană a clasări sale. Fiind în septembrie 2014, single-ul a vândut peste 746,000 copii în Statele Unite ale Americii.

Lista pieselor

Referințe

Albume din 2012
Albume Christina Aguilera
Albume muzicale de limbă engleză

Lotus (album de Christina Aguilera)


16398 Hummel este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16398 Hummel este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,33 ua, o excentricitate de 0,25 și o înclinație de 3,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1982
Centura de asteroizi

16398 Hummel


Elise Sørensen (Kalundborg, 2 de julho de 1903 — Ordrup, 5 de julho de 1977) foi uma enfermeira dinamarquesa conhecida por ser a inventora da bolsa de ostomia.

Biografia
Elise Sørensen foi uma enfermeira domiciliar nascida em 2 de Julho de 1903, na cidade dinamarquesa de Ordrup, tendo uma irmã mais nova, Thora Sørensen. Sua irmã foi o principal motivo para ela ter inventado a bolsa de ostomia.

Invenção
Em 1954, Thora, sua irmã foi diagnosticada com câncer colorretal e foi submetida a uma cirurgia no intestino que resultou em uma ostomia. Após a operação, a irmã de Sørensen sentia-se desconfortável em sair de casa por medo do vazamento dos recipientes que eram usados, os mais comuns eram feitos de borracha e precisavam ser mantidos no lugar cintos, mas também haviam modelos feitos de tecido, vidro e metal. Era difícil mantê-los fixos na estoma, o que causava constantes vazamentos de fezes, isso tornava inviável que Thora e outras pessoas com ostomia levassem uma vida.

Sørensen, que era enfermeira, viu-se motivada pela situação que sua irmã e outros pacientes estavam passando. Dessa forma, ela viu a possibilidade de utilizar uma bolsa plástica e uma base autoadesiva, ela havia inventado a primeira bolsa de ostomia descartável, feita de um plástico fino, hermética e fixada na pele por um anel adesivo, muito semelhante com as bolsas de ostomia atuais.

Após a invenção, Sørensen contatou várias fábricas para que a bolsa pudesse ser manufaturada, e todas recusaram. Entretanto, após as recusas, o engenheiro e empresário fabricante de plástico, Aage Louis-Hansen, que era casado com a também enfermeira Johanne Louis-Hansen, aceitou.

Bolsas iniciais foram produzidas, totalmente feitas à mão, e a irmã de Elise, Thora, as testou e aprovou. Então, Sørensen pediu que mais 952 fossem produzidas e distribuiu entre hospitais, e chegou a receber cartas com elogios e agradecimentos.

Ainda em 1954, ela conseguiu a patente de sua invenção sob o registro dinamarquês de número 86860. E em 1955, assinou contrato com Aage Louis-Hansen para que ele produzisse e vendesse as bolsas, enquanto ela recebia, por unidade, 7 centavos em coroas dinamarquesas. A demanda cresceu tanto que, apenas dois anos após a invenção, dois terços da produção era para exportação.

Em 1957, Aage Louis-Hansen fundou a Coloplast e a empresa assumiu a produção total das bolsa.

Em 1963, Elise Sørensen foi premiada como Enfermeira do Ano pela Organização de Enfermeiras Dinamarquesas, ela recebeu o prêmio de 5.000 coroas dinamarquesas enquanto estava internada no Hospital Psiquiátrico de Dianalund.

Morte
Elise Sørensen sofreu toda sua vida com a depressão, por isso passou seus últimos anos internada no Hospital Psiquiátrico de Dianalund. Ela faleceu aos 74 anos, em Ordrup.

Equipamentos médicos
Mortos em 1977
Nascidos em 1903

Enfermeiros
Inventores

Elise Sørensen


Uzay aracı ya da uzay gemisi, Dünya'nın atmosferi dışında, özellikle dış uzayda çalışmak üzere tasarlanmış araç ya da makinedir. Uzay araçları insanlı ya da insansız olabilir. Bir uzay aracı telekomünikasyon, Dünya'nın gözlemlenmesi, meteoroloji, yolbul, uzay kolonizasyonu (İngilizce: space colonization), gezegen keşfi, uzay turizmi, uzay savaşımı, uzay ortamında insan ve kargo (ing:Cargo spacecraft) taşınması gibi görevler için yapılmış olabilir. Bu tanım aynı zamanda yapay uyduları da kapsamaktadır.

Yörünge-altı uzay uçuşu (İngilizce: sub-orbital spaceflight) sırasında, bir uzay aracı uzay alanına giriş yapar ve sonrasında sabit bir yörüngeye girmeksizin yüzeye geri döner. Yörüngesel uzay uçuşları sırasında ise uzay aracı Dünya'nın ya da diğer astronomik cisimlerin etrafında kapalı bir yörüngeye giriş yapar. İnsanlı uzay uçuşu için geliştirilen uzay araçları Dünya'daki fırlatılıştan itibaren ya da yörüngedeki uzay istasyonlarından aldıkları mürettebatı ya da yolcuları taşırken kullanırlar. Robotik uzay görevlerinde (İngilizce: Robotic spacecraft) kullanılanlar ise ya özerk bir şekilde (İngilizce: autonomous robot) kendi başına ya da uzaktan kumanda edilerek iş görürler. Bilimsel araştırmalara destek veren robotik uzay araçlarına uzay sondası denir. Gezegenimsi bir gök cisminin etrafında yörüngede kalan robotik uzay araçları ise yapay uydu olarak adlandırılır. Pioneer 10 ve 11, Voyager 1 ve 2 ile New Horizons gibi sadece birkaç tane  yıldızlararası sonda (ing: interstellar probe), Güneş Sistemi'ni terkedecek doğrultuda (ing: Trajectory) ilerlemektedir.

Bazı yörüngesel uzay araçları yeniden kurtarılabilecek şekilde tasarlanmışlardır. Atmosfere tekrar-giriş (ing: reentry) yöntemiyle Dünya'ya doğru geri gelmeye başlayan uzay araçları kanatsız uzay kapsülleri (ing: space capsule) ve kanatlı  Uzay uçakları olarak iki sınıfta toplanabilir.

İnsanlığın uzay uçuşu kabiliyetine erişmesine rağmen, sadece birkaç ulus yörüngesel fırlatma için gerekli teknolojiye sahiptir (ing: timeline for orbital launches): Rusya (RSA), ABD (NASA), Avrupa Uzay Ajansı (ESA) üye ülkeleri, Japonya (JAXA), Çin (CNSA), Hindistan (ISRO), Tayvan (Chung-Shan Ulusal Bilim ve Teknoloji Enstitüsü - ing: NCIST-, Tayvan Ulusal Uzay Organizasyonu- ing: NSPO-  ), İsrail (ISA), İran (ISA) ve Kuzey Kore (Ulusal Uzay ve Havacılık Geliştirme İdaresi - ing: NADA).

Tarihçe

Alman yapımı bir V-2, 1944 yılının Haziran ayında o zamanlar hala Almanya sınırlarında olan Doğu Prusya'nın Peenemünde kentinde fırlatıldıktan sonra 189 km yüksekliğe erişince tarihteki ilk uzay aracı olmuştur . Sputnik 1 uzay aracı ise yapılmış ilk yapay uydudur. 4 Ekim 1957 tarihinde Sovyetler Birliği tarafından eliptik bir Alçak Dünya yörüngesine fırlatılmıştı. Fırlatma, yakın gelecekte erişilecek olan yeni politik, askeri, teknolojik ve bilimsel gelişmelerin habercisiydi; Sputnik fırlatılışı tek başına bir olay olmasına rağmen, Uzay çağının başlangıcını işaret etmektedir. Teknolojik bir "ilk" olarak sahip olduğu değerin yanında, Sputnik 1 ayrıca, uydunun yörüngesindeki değişiklerinin ölçülmesi yoluyla atmosferin üst katmanının yoğunluğunun tanımlanmasına katkıda bulunmuştur. Ayrıca iyonosfer'deki radyo-sinyal dağılımı hakkında da veri sağlamıştır. Yapay uydunun sahte gövdesindeki basınçlı nitrojen sayesinde, ilk kez meteoroid-saptama (ing: meteoroid, Dünya'ya düşen gök taşlarıyla karıştırmayınız.) fırsatı elde edilmiştir. Sputnik 1 uydusu Uluslararası Jeofizik Yılı adlı proje kapsamında, o zamanki  Kazak SSC sınırları içerisinde bulunan Gagarin'in Başlangıcı (ing: Site No.1/5) isimli fırlatma sahasındaki 5 numaralı Tyuratam alanından (İngilizce: 5th Tyuratam range) fırlatılmıştır. Uydu saatte 29 000 kilometre (18 000 mi) hızla yol almış, bir tam yörüngeyi 96.2 dakikada tamamlamış ve 20.005 ve 40.002 MHz frekanslarında radyo sinyalleri yaymıştır.

Sputnik 1, Dünya etrafında yörüngeye oturan ilk uzay aracı olmasına rağmen, diğer insan yapımı nesneler Sputnik 1 uydusundan daha önce 100 km yüksekliğe ulaşmayı başarmıştır. Bu yüksekliğe erişen uçuşlar, Uluslararası Havacılık Federasyonu tarafından uzay uçuşu olarak sayılmaktadır. Bu yüksekliğe ayrıca Karman hattı da denmektedir. Özellikle, 1940'larda  V-2 roketleri için çeşitli test fırlatmaları (ing: V-2 test launches) gerçekleştirilmiştir ve bu fırlatmalardan bazılarında roket 100  km üzerinde bir yüksekliğe erişmiştir.

Uzay aracı türleri

İnsanlı uzay aracı

2016 yılı itibarıyla sadece üç ulus insanlı uzay aracı uçuşu gerçekleştirmiş durumdadır: SSCB/Rusya, ABD ve Çin.
İlk  insanlı uzay aracı olan Vostok 1, 1961 yılında Sovyet kozmonot Yuri Gagarin'i uzaya taşımış ve Dünya etrafındaki yörüngede bir tam dönüş gerçekleştirmiştir. Vostok uzayaracı  kullanmış olan başka beş farklı insanlı uzay aracı  görevi daha olmuştur. Tarihteki ikinci insanlı uzay aracına Freedom 7 adı verilmişti ve bu araç 1961 yılında yörünge-altı uzay uçuşu (ing:sub-orbital spaceflight) sırasında Alan Shepard isimli Amerikan astronotunu 187 km civarı bir yüksekliğe çıkarmıştır. Daha sonrasında Mercury uzay aracı kullanılarak beş insanlı uzay aracı görevi daha gerçekleştirilmiştir.

Diğer Sovyet insanlı uzay araçları arasında Voskhod, Soyuz ile Salyut ve Mir insanlı Uzay istasyonları bulunmaktadır. Diğer Amerikan insanlı uzay araçları arasında  ise Gemini uzay aracı, Apollo uzay aracı, Skylab uzay istasyonu, ile üzerinde ESA'ya ait Spacelab uzay istasyonu modülü sabitlenmiş olan Uzay Mekiği uçağı (Uzay Mekiği'nin uzay uçağı bileşeni, İngilizce:Space Shuttle orbiter) ve ABD yapımı olan ve özel  sektöre ait Spacehab uzay istasyonu modülü bulunmaktadır. Çin ise Shuguang (İngilizce: Shuguang) uzay aracını geliştirmiş ancak bu araçla hiç uçuş gerçekleştirmemiştir. Şu sıralarda ise  Shenzhou uzay aracı kullanılmaktadır (ilk insanlı uçuşu 2003 yılında gerçekleşmiştir).

Uzay mekiği dışındaki kurtarılabilir (İngilizce: recoverable) insanlı yörüngesel uzay araçları, şimdiye kadar hep uzay kapsülü (ing:space capsule) türünde olmuştur.

2000 yılından beridir mürettebat bulunduran Uluslararası Uzay İstasyonu, Rusya, ABD, Kanada ve birkaç diğer devlet arasında yürütülen bir ortak girişimdir.

Uzay uçakları

Tekrar-kullanılabilir türdeki araçların bazıları sadece insanlı uzay uçuşu için tasarlanmıştır ve bunlar genellikle "uzay uçağı" olarak adlandırılırlar. Bunun ilk örneği, 1960'larda 100 km yükskliğe ulaşan iki adet insanlı uçuş gerçekleştirmiş olan,  X-15 isimli uzay uçağıdır. Tekrar-kullanılabilir türdeki ilk uzay aracı olan X-15, 19 Temmuz 1963 tarihinde yörünge-altı doğrultuda (ing: sub-orbital trajectory) havada fırlatılmıştır (ing:air-launch).

Kısmi olarak tekrar-kullanılabilir türdeki ilk yörüngesel, kapsül-olmayan kanatlı uzay aracı olan Uzay mekiği, ABD tarafından, Yuri Gagarin'nin uçuşunun 20. yıl dönümüne denk gelen 12 Nisan 1981 tarihinde fırlatılmıştır. Uzay mekiği döneminde, altı adet mekik/yörüngezer (ing:orbiter) üretilmiştir. Bunların hepsi atmosfer içinde uçurulmuşken  sadece beşi uzayda uçurulmuştur. Enterprise mekiği sadece yere yaklaşma ve iniş testleri için kullanılmış olup testler sırasında Boeing 747 SCA (ing:Shuttle Carrier Aircraft) üstünde hedef yüksekliğe taşınarak fırlatılmış, havada  süzülerek, Edwards Hava Üssündeki motorsuz iniş (ing:deadstick landing) noktasına iniş yapmıştır. Uzaya çıkan ilk Uzay Mekiği Columbia olmuştur; ardından  sırasıyla Challenger, Discovery, Atlantis ve Endeavour mekikleri uzaya çıkmıştır. Endeavour mekiği; 1986 yılı Ocak ayında meydana gelen bir kaza (ing: STS-51-L mission)  sırasında kaybedilen  Challenger mekiğinin yerine üretilmiştir. Columbia mekiği ise 2003 yılının Şubat ayında atmosfere tekrar girişi  sırasında  parçalarına ayrılmıştır.

İlk otomatik ve kısmi olarak tekrar-kullanılabilir uzay aracı olan Buran- sınıfı uzay mekiği SCCB tarafından 15 Kasım 1988 tarihinde fırlatılmıştır ancak bu mekik sadece bir uçuş gerçekleştirmiş olup o uçuş da insansız olmuştur. Bu uzay uçağı bir mürttebat için tasarlanmıştı ve büyük ölçüde ABD'nin Uzay Mekiğini andırıyordu ancak atılabilir hızlandırıcıları sıvı yakıt kullanıyordu, Buran'ın ana motorları American Mekiğinde dış tankların oluduğu yere denk gelmekteydi ve fırlatma sırasında kullanılmıyorlardı. Sermaye azlığı, Sovyetler Birliği'nin dağılmasının yarattığı karışık durum, Buran mekiğinin daha sonraki uçuşlarını engellemiştir. Uzay Mekiği ise, gerekli durumlarda atmosfere otomatik olarak tekrar girebilecek hale getirilmiştir.

George W. Bush tarafından 2004 yılında duyurulan "Uzay Araştırmaları için Vizyon" (İngilizce: Vision for Space Exploration) planı çerçevesinde, Uzay Mekiği programı 2011 yılında; uzun yıllardır kullanılıyor olması, program maliyetinin uçuş başına bir milyar doların üzerinde bir rakama ulaşması gibi sebeplerden ötürü emekli edilmiştir/durdurulmuştur. Mekiğin insan taşıyıcı rolünün SpaceX'e ait Dragon V2 ve Boeing'e ait CST-100 Starliner uzay araçlar tarafından, 2017'den daha geç olmamak üzere, doldurulması beklenmekteydi. Mekiğin ağır kargo taşıyıcı rolünün ise Space Launch System ve SpaceX'in Falcon Heavy roketi gibi harcanabilir roket sistemleri tarafından doldurulması beklenmekteydi.

Scaled Composites (İngilizce: Scaled Composites) şirketine ait SpaceShipOne tekrar-kullanılabilir bir yörüngesel uzay uçağı'ydı ve 2004 yılında art arda uçuşlarda Mike Melvill ve Brian Binnie isimli pilotları taşıyarak Ansari X Prize adlı yarışmayı kazanmıştır. The Spaceship Company (İngilizce: TSC, 'Scaled Composites' ve 'Virgin Galactic' ortak girişimi) şirketi; SpaceShipOne uçağının ardılı olan SpaceShipTwo uzay uçağını üretecektir. SpaceShipTwo uçaklarından oluşan ve Virgin Galactic şirketi tarafından işletilecek olan bir filonun 2014 yılında yolcu taşıyarak ticari uçuşlara (ing: private spaceflight) başlaması planlanıyordu ancak VSS Enterprise kazası (İngilizce: crash of VSS Enterprise) sonrasında bu plan ertelenmiştir.

İnsansız uzay araçları

(İngilizce: List of unmanned spacecraft by program)
(İngilizce: Timeline of spaceflight)
(İngilizce: Timeline of artificial satellites and space probes)
(İngilizce: List of Solar System probes)
(İngilizce: Space probe)
(İngilizce: Robotic spacecraft)
(İngilizce: Unmanned resupply spacecraft)

Mariner 10 uzay aracının Venüs gezegeninden sonraki doğrultusunun gösterimi|bağlantı=Special:FilePath/Mariner_10's_encounter_with_Venus_(diagram).jpg

İnsanlı araç olarak tasarlanmış ancak sadece insansız olarak uçurulmuş uzay araçları
 Zond/L1 - Ay yakın-geçiş (ing:flyby) kapsülü
 L3 - kapsül ve Ay iniş modülü
 TKS - kapsül (ing:TKS spacecraft)
 Buran-sınıfı mekik - Sovyet mekiği

Yarı-insanlı - insanlı (Uzay istasyonu ya da bir bölümü)
 Progress - insansız SSCB/Rusya kargo uzay aracı (İngilizce: Progress spacecraft)
 TKS - insansız SSCB/Rusya kargo uzay aracı ve uzay istasyonu modülü
 Otomatik Transfer Aracı (İngilizce: ATV) - insansız, ESA kargo uzay aracı.
 H-II Transfer Aracı (ing: HTV) - insansız, Japon kargo uzay aracı
 SpaceX Dragon - insansız ticari uzay aracı
 Tianzhou 1 (uzay aracı) - Çin'in insansız uzay aracı

Dünya yörüngesindeki uydular
 Explorer 1 - ilk ABD yapay uydusu (İngilizce: Explorer 1)
 SCORE Projesi - ilk iletişim uydusu
 SOHO - L1 noktası yakınında Güneş yörüngesinde yol alır.
 Sputnik 1 - dünyanın ilk yapay uydusu
 Sputnik 2 - yörüngeye çıkarılan ilk hayvan (Laika)
 Korabl-Sputnik 2 - yörüngeden dönen ve kurtarılan ilk kapsül (ing: Korabl-Sputnik 2, öncül programı:Vostok) - gönderilen hayvanlar sağ kurtarılmıştır.
 Syncom - yer eşzamanlı yörüngesine yerleştirilen ilk iletişim uydusu (ing: Syncom)
 Hubble Uzay Teleskobu - 2018 itibarıyla en büyük yörüngesel 'gözlemevi' (gözlem aracı)
 X-37 - uzay uçağı (ing:X-37)

Ay sondaları
 Clementine sondası - Bir ABD Deniz Kuvvetleri görevi olarak, Ay'ın yörüngesinde hareket etmiştir ve algılayıcıları sayesinde kutuplardaki hidrojeni keşfetmiştir
 Kaguya Japon yapımı Ay yörüngezeri (ing:orbiter)
 Luna 1 - İlk Ay-yakın geçişi
 Luna 2 - Ay yüzeyine ilk çarpma
 Luna 3 - Ay'ın uzak tarafının ilk görüntüleri
 Luna 9 - Ay yüzeyine yapılan ilk yumuşak iniş
 Luna 10 - İlk Ay yörüngezeri (ing:orbiter)
 Luna 16 - Ay'dan insansız olarak ilk kez toprak örneği geri getirilmesi
 Lunar Orbiter programı - çok başarılı bir şekilde Ay'da haritalama yapmış olan uzay araçları serisi (ing:Lunar Orbiter)
 Lunar Prospector - Ay kutuplarındaki hidrojenin onaylanmış/kesinleşmiş algılanması (ing:Lunar Prospector)
 Ay Keşif Yörüngezeri - Güvenli iniş noktalarını bulup tanımlamakta ve Ay kaynaklarının konumlarını bulmaktadır. (ing:Lunar Reconnaissance Orbiter)
 Lunokhod - Sovyet Ay robotik keşif aracı ailesi (ing:robotic rovers) (ing:Lunokhod)
 SMART-1 - Avrupa Uzay Ajansı (ESA) - Ay yüzeyine çarpma (ing:SMART-1)
 Surveyor - ABD'nin ilk yumuşak iniş aracı (ing:Surveyor)
 Chang'e 1 - Çin'in Chang'e isimli Ay görevi
 Chang'e 2 - Çin'in Chang'e isimli Ay görevi
 Chang'e 3 - Çin'in Chang'e isimli Ay görevi
 Chandrayaan-1 - Hindistan'nın ilk Ay görevi (ing:Chandrayaan-1)

Gezegen sondaları
 Akatsuki Japon yapımı  bir Venüs yörüngezeri (ing:orbiter)
 Cassini-Huygens - ilk Satürn yörüngezeri (ing:orbiter) ve Titan iniş aracı/sondası
 Curiosity keşif aracı/gezgini - NASA tarafından 2012 yılında Mars gezegenine gönderilen keşif aracı
 Galileo - ilk Jüpiter yörüngezeri (ing:orbiter) ve alçalış/iniş sondası
 IKAROS Japon yapımı - güneş yelkeni türündeki ilk uzay aracı
 Mariner 4 - ilk Mars yakın geçişi (ing:flyby), Mars gezegeninin yakın ve yüksek çözünürlüklü ilk görüntüleri (ing:Mariner 4)
 Mariner 9 - ilk Mars yörüngezeri (ing:orbiter)
 Mariner 10 - ilk Merkür yakın geçişi (ing:flyby), ilk yakın görüntüler
 Mars Exploration Rover - Mars keşif aracı/gezgini (ing:rover)
 Mars Express - Mars yörüngezeri (ing:orbiter)
 Mars Global Surveyor - Mars yörüngezeri (ing:orbiter)
 Mars Orbiter Mission - Hindistanın ilk gezegenlerarası sondası.
 Mars Reconnaissance Orbiter - gelişmiş iklim, görüntüleme, yüzey-altı radarı ve telekomünikasyon özelliklerine sahip bir Mars yörüngezeri (ing:orbiter)
 MESSENGER - ilk Merkür yörüngezeri (ing:orbiter) (varış tarihi:2011)
 Mars Pathfinder - bir Mars iniş aracı ve keşif aracı/gezgini
 New Horizons - ilk Plüton yakın geçişi (varış tarihi:20115)
 Pioneer 10 - ilk Jüpiter yakın geçişi, ilk yakın görüntüler
 Pioneer 11 - ikinci Jüpiter yakın geçiş ve ilk Satürn yakın geçiş (Satürn'ün ilk yakın görüntüleri)
 Pioneer Venüs projesi - ilk Venüs yörüngezeri (ing:orbiter) ve iniş aracı (ing:Pioneer Venus project)
 Vega 1 - Venüs atmosferine balon bırakılması ve iniş aracı (Vega 2 ile ortak görev),  ana uzay aracı Halley kuyruklu yıldızı'na yakın geçiş yapmak üzere yoluna devam etmiştir
 Venera 4 - başka bir gezegene ilk yumuşak iniş (Venüs) (ing:Venera 4)
 Viking 1 - Mars'a ilk yumuşak iniş
 Voyager 2 - Jüpiter yakın geçişi, Satürn yakın geçişi ile Neptüne  ve Uranüs gezegenlerine ilk yakın geçiş ve görüntüleri.

Diğer - derin uzay

 Cluster programı (ing:Cluster)
 Deep Space 1 - çvr: 'Derin Uzay 1' (ing::en: Deep Space 1)
 Deep Impact
 Genesis (ing:Genesis spacecraft)
 Hayabusa
 Dünya'ya yakın Asteroitle Randevu (ing: Near Earth Asteroid Rendezvous)
 Stardust
 STEREO - Heliosfer ve Güneş algılayıcısı; Güneşin tamamının ilk görüntüleri
 WMAP

En hızlı uzay aracı
 Helios I ve II Güneş Sondaları (252,792 km/saat -  157,078 mil/saat)

Güneş'ten en uzaktaki uzay araçları
 Pioneer 10 - 2016 Ocak ayı itibarıyla yaklaşık 114.07 AU mesafede bulunmaktadır ve Güneş Sisteminin dışında doğru yılda ortalama 2.54 AU kadar yol almaktadır
 Pioneer 11 - 2015 Temmuz ayı itibarıyla yaklaşık 111.4 AU mesafede bulunmaktadır ve Güneş Sisteminin dışında doğru yılda ortalama 2.4 AU kadar yol almaktadır
 Voyager 1 - 2016 Ağustos ayı itibarıyla yaklaşık 135.7 AU mesafede bulunmaktadır ve Güneş Sisteminin dışında doğru yılda ortalama 3.6 AU kadar yol almaktadır
 Voyager 2 - 2016 Ağustos ayı itibarıyla yaklaşık 111.4 AU mesafede bulunmaktadır ve Güneş Sisteminin dışında doğru yılda ortalama 3.3 AU kadar yol almaktadır

Kaynak kesintisi yaşayan ve iptal edilen programlar

İnsanlı uzay araçları
 Çin'in Shuguang kapsül projesi (ing:Shuguang)
 Sovyetlere ait Soyuz Kontakt kapsül projesi
 Sovyetlere ait Almaz uzay istasyonu projesi
 ABD'nin İnsanlı Yörünge Laboratuvarı -  uzay istasyonu
 ABD'nin Altair - Ay iniş aracı (ing: Altair)

Çok aşamalı uzay uçakları
 ABD'nin X-20 uzay uçağı projesi (ing:Boeing X-20)
 Sovyet Sarmal mekik  programı(ing:Spiral shuttle)
 Sovyet /Rus Buran-sınıfı mekik programı
 ESA'ya ait Hermes mekiği  projesi (ing: Hermes)
 Kliper Rus yarı-mekik/yarı-kapsül projesi
 Japonya'ya ait HOPE-X mekik projesi
 Çin'in Shuguang programı kapsamındaki Project 921-3 mekik projes i(ing:Shuguang)

Tek-aşamada-yörüngeye-ulaşan uzay uçakları
(ing:SSTO)
 İngiliz uzay ve havacılık - HOTOL (ing:HOTOL)
 ESA'ya ait Hopper Yörüngezeri (ing: Hopper Orbiter)
 ABD'ye DC-X 'Delta Clipper' (ing: DC-X)
 ABD'ye ait  Roton Pervaneli-Hibrit (ing: Rotary Rocket Company)
 ABD'ye ait VentureStar (ing:VentureStar)

Geliştirilmekte olan uzay araçları

İnsanlı
 (ABD-NASA) Orion Çok-Amaçlı Mürettebat Aracı - kapsül
 (ABD -SpaceX) Dragon 2 - kapsül (ing:Dragon 2)
 (ABD -Boeing) CST-100 Starliner - kapsül (ing:CST-100)
 (ABD -Sierra Nevada Corporation) Dream Chaser - yörüngesel uzay uçağı (ing:Dream Chaser)
 (ABD -The Spaceship Company) SpaceShipTwo yörünge-altı (ing:sub-orbital) uzay uçağı (ing: :en:The Spaceship Company)
 (ABD -Blue Origin) New Shepard tekrar-kullanılabilir fırlatma sistemi - VTVL kapsül (ing:New Shepard - VTVL)
 (ABD -XCOR) XCOR Lynx  roket-uçak - yörünge-altı uzay uçağı
  Çin-Shenzhou 3 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 4 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 5 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 6 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 7 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 8 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 9 uzay aracı Kargo
  Çin - Shenzhou 10 uzay aracı Kargo
 (Hindistan - DRDO) Avatar RLV -geliştirme aşamasında, ilk gösteri uçuşunun 2015 yılı içerisinde olması planlanıyordu  (ing:Avatar RLV)
 (Hindistan -ISRO) ISRO Yörüngesel Aracı - kapsül (ing:Orbital Vehicle)
 (Hindistan -ISRO) RLV Teknoloji Programı - uzay aracı (ing::en:RLV Technology Demonstration Programme)
 SpaceX tekrar-kullanılabilir roket (Big Falcon Roketi) (ing:reusable rocket - BFR)
 (Rusya - RKA) Federation - kapsül (ing: PPTS)
 (Avrupa - ESA)  Gelişmiş Mürettebat Taşıma Sistemi - kapsül (ing:Advanced Crew Transportation System)
 (Iran Uzay Ajansı) Yörüngesel Araç  - kapsül (ing: Orbital Vehicle)

İnsansız
 Çin Shenzhou 1 (uzay aracı) Kargo
 Çin Shenzhou 2 (uzay aracı) Kargo
 CNES Mars Netlander
 Cygnus - UUİ'ye kargo taşınması (ing:Orbital Sciences Cygnus)
 Darwin14 ESA sondası
 James Webb Uzay Teleskopu - 2019 içinde olması planlanmış olan fırlatmanın 2020 Mayıs ayına ertlenmesi gündemde.
 Mars 2020 keşif robotu (ing:Mars 2020 rover)
 Reaction Engines Limited şirketi tarafından geliştirilmekte olan Skylon uzay aracı - (ing:Skylon, Reaction Engines Limited)
 SapceX Dragon - UUİ'ye kargo taşınması
 Breakthrough Starshot tarafından geliştirilen "StarChip" ve "Sprites" adlı küçültülmüş yıldızlararası uzay araçları (ing:Breakthrough Starshot)
 DARPA'ya ait 'Dağıtık-parçalı uzay aracı' teknolojisi ispat aracı  (ing:Fractionated Spacecraft)
 Terrestrial Planet Finder - 'Dünya benzeri Gezegen Bulucusu' - iptal edilmiş bir sonda projesi (ing:Terrestrial Planet Finder)

Alt sistemler
Bir uzay aracı sistemi, görev profiline bağlı olarak, çeşitli alt sistemlerden oluşmaktadır. Uzay aracı alt sistemleri uzay aracının platformunu (ing:bus) oluşturur; yönelim belirlenim ve denetimi (ing: ACS), kılavuzluk (ing:guidance), yolbul (ing:navigation) ve kontrol -KYK- (ing: Guidance-Navigation&Control GNC), iletişim (ing: comms), komuta ve veri işleme (ing: command and data handling CDH), elektrik güç sistemi (ing: Electrical Power System EPS), uzay aracı ısı yönetimi (ing: thermal control system TCS), itki sistemi ve diğer yapıları içerebilir. Uzay aracının çatısına genellikle görev yükü yerleştirilir/bağlanır.

 Yaşam desteği
 İnsanlı uzay uçuşunda kullanılacak olan uzay aracı, mürettebat için ayrıca bir yaşam destek sistemi de içermelidir. (ing:life support system)

 Yönelim denetimi
 Bir uzay aracının, istenilen doğrultuda yönelime erişmesi ve dış kaynaklı torklara ve kuvvetlere gerektiği gibi tepki/cevap verebilmesi için yönelim denetimi (ing: ACS) alt sistemine ihtiyacı olacaktır. Yönelim denetimi alt sistemi, denetim algoritmalarıyla birlikte alglayıcılardan ve çalıştırıcılardan oluşmaktadır. Yönelim denetim alt sistemi, bilimsel deneyler için istenilen hedefe, güneş panellerinde güç üretimi için Güneş'e ve iletişim için Dünya'ya doğru uzay aracının düzgün bir şekilde yönelmesini/doğrultulmasını sağlamaktadır.

 Kılavuzluk-Yolbul-Kontrol KYK (ing. Guidance-Navigation-Control GNC)
  'Kılavuzluk', uzay aracını olması gereken yere doğru yönlendirme için gerekli olan komutların (genellikle 'Komuta ve Veri İşleme' alt sistemi tarafından) hesaplanmasını ifade eder.'Yolbul' bir uzay aracının yörünge ögelerini ya da konumunu belirlemeyi ifade eder. 'Kontrol' ise uzay aracının yolunu/doğrultusunu görev gereksinimlerini karşılayacak şekilde güncellemeyi/düzeltmeyi ifade etmektedir.

 Komuta ve veri işleme - KVİ (İng. Command and data handling CDH)
 Bu alt sistem komutlarını iletişim alt sisteminden alıp bu komutların onaylanması ve deşifre edilmesi işlemlerini gerçekleştirir ve komutları uzay aracının ilgili alt sistemlerine ve bileşenlere iletir. KVİ ayrıca uzay aracının diğer alt sistemlerinden ve bileşenlerinden sistem performans verisi (ing:housekeeping data) ile bilimsel verileri (örn: teleskop bileşeninden resim) alır ve verileri veri kaydedici (ing:data recorder ) birimde saklanmak ya da iletişim alt sistemi aracılığıyla yer istasyonuna radyo dalgalarıyla aktarılmak üzere paketler. Diğer KVİ işlevleri arasında uzay aracı saatinin bakımını üstlenmek ve araçtaki pil sisteminin sağlık durumunun izlenmesi (ing:state-of-health monitoring).

 (ing:On-Board Data Handling)

 İletişim
 Hem robotik (ing:robotic) hem de insanlı uzay araçları, hem  gezegen yüzeyindeki istasyonlarla hem de uzaydaki diğer uzay araçlarıyla iletişim kurmak için çeşitli iletişim sistemleri kullanmaktadır. Kullanılan teknolojiler arasında RF (ing:RF) ve optik (ing:optical) iletişim bulunmaktadır. Ek olarak, uzay araçlarındaki bazı görev-yükleri, alıcı-tekrar-aktarıcı (ing:transponder) gibi elektronik teknolojileri kullanmak suretiyle, açıkça yerden-yere iletişim amaçlıdır.

 Güç
 Uzay aracı çeşitli alt sistemlere güç sağlayabilmek için, elektrik güç üretim ve dağıtım alt sistemine ihtiyaç duyar. Güneş'e yakın uzay araçları elektrik üretmek için sıklıkla güneş panelleri (ing:solar panels) kullanır. Güneş ışığından anlamlı miktarlarda elektrik üretilemeyecek kadar güneşten uzak bölgeler (örn:Jüpiter) için tasarlanan uzay araçları, radyoizotop termoelektrik üreteci (ing: RTG) kullanarak gerekli elektriği üretebilirler. Üretilen elektrik, güç koşullandırma donanımından geçirildikten sonra elektriksel aksam çatısı üzerindeki güç dağıtım biriminden geçerek uzay aracının diğer bileşenlerine dağıtılır. Piller ise çatıya genellikle pil yükleme düzenleyicisi üzerinden bağlanırlar ve ana güç üretimi devrede değilken sisteme elektrik gücü sağlamak için kullanılırlar. Buna örnek olarak alçak Dünya yörüngesindeki bir uzay aracının Dünya tarafından gölgede bırakılarak güneş ışığından mahrum kalması gösterilebilir.

 Isı Denetimi
 Uzay araçları, atmosfer'den geçişe ve uzay ortamına (ing:space environment) dayanacak şekilde tasarlanmalıdırlar. Sıcaklığın yüzlerce  Celsius derece aralığında değiştiği vakum ortamında ve aynı zamanda (atmosfere tekrar giriş yapılıyorsa) plazmaların bulunduğu ortamda çalışabilmelidirler. Kullanılacak üretim maddesi olarak ya berilyum ve güçlendirilmiş karbon-karbon (ing:reinforced carbon–carbon) gibi yüksek erime sıcaklığına ve düşük yoğunluğa sahip maddeler  ya da (yüksek yoğunluğa rağmen muhtemelen daha düşük kalınlık gereksinimleri yüzünden) tungsten veya yüzel aşındırmalı (ing:ablative) karbon–karbon bileşikler/alaşımlar kullanılmaktadır. Görev içeriğine bağlı olarak, uzay aracının ayrıca başka bir gezegenimsi gök cisminin yüzeyinde çalışması gerekebilir. Belirli ışınım/ısı yayma (ing:radiative) özelliklerine sahip maddelerin seçilmesine bağlı olarak,  Uzay aracı ısı denetim alt sistemi (ing: thermal control subsystem) pasif olabilmektedir. Aktif ısı yönetimi alt sistemleri, elektrikli ısıtıcıları ile bazı aletleri belirli sıcaklık aralıklarında tutmak üzere uzaya verilen ışınım şeklindeki ısının miktarını belirleyen panjur benzeri açma-kapatma düzenekleri şeklindeki aktüatorleri kullanmaktadır.

 Uzay aracı itki sistemi
 Görev içeriğinin bir itki sistemini gerektirmesine bağlı olarak, bir uzay aracı itki alt sistemine sahip olmayabilir. "Swift Gözlemevi" (ing: Swift) adlı teleskop-gözlemevi itki aracı olmayan uzay aracına güzel bir örnektir. Ancak genellikle, ADY seviyesinde görev yapan uzay araçlarında (sürtünmeden kaynaklı hız ve irtifa kaybını gidermek üzere) yükseklik ve  yörüngesel eğiklik ayarlama hareketlerini yapmak için itki alt sistemi bulunur. Ayrıca momentum denetim manevrası yapan bir uzay aracının da itki sistemine ihtiyacı vardır. Genel bir itki sisteminin bileşenleri arasında yakıt, yakıt deposu, vanalar, borular, ve iticiler bulunmaktadır.Isı denetim sistemi, bu bileşenlerin sıcaklıklarını gözlemleyerek ve uzay aracı manevralarına hazırlamak amacıyla tankları ve iticileri önceden ısıtarak itki sistemiyle etkileşmektedir.

 Uzay aracı yapısı/çatısı
 Uzay aracı, fırlatma aracı tarafından üzerine uygulanan pozitif ivmelenme (hızlanma) yüküne karşı dayanacak şekilde tasarlanıp üretilmelidir ve diğer alt sistemlerin tutturulacağı/bağlanacağı noktalar ve alanlar içermelidir. Görev içerğine bağlı olarak, yapısal alt sistemin  başka bir gezegensel gök cisminin atmosferine giriş yaparken maruz kalacağı sürtünmeye ve negatif ivmelenme (yavaşlama) yüküne ve ayrıca başka bir gezegensel gök cisminin yüzeyine inişe dayanması gerekebilecektir.

 Görev yükü
 Görev yükü uzay aracının görevine bağlı olarak değişmektedir ve genellikle uzay aracının "faturaları ödeyen" (para getiren) parçası olarak düşünülür. Yaygın görev yükleri arasında bilimsel araç ve gereçler (örn: kameralar, teleskoplar, ve parçacık algılayıcıları- ing: particle detector -), kargo ve insan mürettebat bulunmaktadır.

 Yer kesimi

(ing:Ground segment)
 Yer kesimi, fiziksel olarak uzay aracının bir parçası olmamasına rağmen, uzay aracının yönetiminin önemli bir parçasını oluşturur. Kullanımdaki bir yer kesiminin yaygın bileşenleri arasında uçuş operasyon takımının uzay aracıyla ilgili operasyonları gerçekleştirdiği yer olan 'görev operasyonları tesisi' (ing: mission operations facility ), veri işleme ve saklama tesisi, uzay aracına sinyal yaymak/göndermek ve uzay aracından sinyal almak için kullanılan yer istasyonları ve görevin tüm alt sistemlerini birbirine bağlayan bir ses ve veri iletişim ağı bulunmaktadır.

 Fırlatma aracı
 Fırlatma aracı, uzay aracını Dünya'nın yüzeyinden yukarı doğru, atmosferin içinden,  göreve bağlı olarak belirlenen bir hedef yörüngeye ulaşana kadar itmektedir. Bir fırlatma aracı harcanabilir  (ing:expendable) veya yeniden kullanılabilir nitelikte olabilir.

Ayrıca bakınız

 Ansari X Prize
Astriyonik (ing: Astrionics)
Atmosfer girişi
Uçan daire
Kurgusal uzay araçlarının listesi (ing:List of fictional spacecraft)
YeniUzay (ing:NewSpace)

 Uzay aracı tasarımı (ing:Spacecraft design)
Uzay aracı itki sistemi
Uzayın keşfi
 Uzaya fırlatma  (ing:Space launch)
Uzay giysisi

Uzay uçuşu rekorları (ing:Spaceflight records)
Yıldız gemisi
Güneş sisteminin keşfinin zaman çizelgesi (ing:Timeline of Solar System exploration)
Uzay-uçuşu zaman çizelgesi (ing:Timeline of spaceflight)
 Uydu

Kaynakça
Notlar

Bibliyografi

Astronotik
Basınçlı kazanlar

Uzay aracı


Noruega participou dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, realizados em Pequim, na China.

Foi a 24.ª aparição do país em Olimpíadas de Inverno, ou seja, em todas as edições dos Jogos de Inverno. Foi representado por 84 atletas, sendo 54 homens e 30 mulheres.

Competidores
Estas foram as participações por modalidade nesta edição:

Medalhas
Estes foram os medalhistas desta edição:

Desempenho

Masculino

Feminino

Masculino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Ligações externas

Noruega
2022
Desporto na Noruega em 2022

Noruega nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022


කැන්බරා, ඕස්ට්‍රේලියාවේ අගනගරයයි. ජනගහනය 345000 ඉක්මවන අතර එය ඕස්ට්‍රේලියාවේ විශාලතම 8 වන නගරයයි. කැන්බරා නගරය පිහිටා ඇත්තේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ උතුරැ කෙලවරට වන්න සිඩ්නි සිට 280 නප නිරිත දිගිනුත් මෙල්බන් සිට 660 පමණක් ඊසාන සිට වන්නටයි.

සිඩ්නි හා මෙල්බර්න් නගර අතර පැවති ආරවුල් නිසා ඇති වු ගිවිසුමක් ලෙස කැන්බරා නගරය 1908 දී තෝරා ගෙන ඇත. 1913 දී නගර නිර්මාණය ආරම්භ කළ අතර එය නිර්මාණය කළේ චිකාගෝහි නගර ශිල්පින් වන වෝල්ටර් බර්ලි ග්‍රිෆින් හා මැරියන් මේ හොන් ග්‍රිෆින් විසිනි.

නගර නිර්මාණයේදී උද්‍යාන නිර්මාණයන්ට අවධානය යොමුවිණි. පසුව ඒ හේතුකොට ගෙන කැන්බරා නගරය බුෂ් කැපිටල් ලෙස හැදින්විණි. කෙසේ නමුත් නගරයේ දියුණුවට සංවර්ධනයට හා වෙළෙඳාමේ දියුණුවට දෙවන ලෝක යුද්ධය හරස් වුණි.

සටහන්

අගනගර
ඕස්ට්‍රේලියාව

කැන්බරා


Zbojné este o comună slovacă, aflată în districtul Medzilaborce din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 171 de locuitori.

Istoric
Localitatea Zbojné este atestată documentar din 1463.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Zbojné


Santa Cruz da Conceição es un municipio brasileño del estado de São Paulo.

Se localiza a una latitud 22º08'25" Sur y a una longitud 47º27'07" Oeste, estando a una altitud de 645 metros. Su población estimada en 2004 era de 3.836 habitantes.

Posee un área de 149,87 km².

Demografía
Datos del Censo - 2000

Población total: 3.531
 Urbana: 1.934
 Rural: 1.597
 Hombres: 1.806
 Mujeres: 1.725
Densidad demográfica (hab./km²): 23,63

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 13,51

Expectativa de vida (años): 72,53

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 1,91

Tasa de alfabetización: 92,29%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,803
 IDH-M Salario: 0,743
 IDH-M Longevidad: 0,792
 IDH-M Educación: 0,873
(Fuente: IPEAFecha)

Hidrografía
 Arroyo del Roque
 Río del Sabino
 Río del Arouca

Carreteras
 SP-330

Administración
 Prefecto: Osvaldo Marchiori (2009/2012)
 Viceprefecto: Anderson Antunes (2009/2012)
 Presidente de la cámara: José Aparecido de Oliveira Leme (2009/2010)

Referencias

Enlaces externos

Localidades de São Paulo

Santa Cruz da Conceição


Elmacık, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Samsun iline 116 km, Havza ilçesine 32 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Havza'nın mahalleleri

Elmacık, Havza


Friedrich Wilhelm von Loebell (né le  à Lehnin, arrondissement de Zauch-Belzig et mort le  à Brandebourg-sur-la-Havel) est un homme politique et de 1914 à 1917 ministre prussien de l'Intérieur.

Origine et éducation
Son grand-père est le lieutenant général prussien Karl Georg von Loebell (1777-1841). Ses parents sont le major Robert Karl Hermann  (1815-1905) et sa femme Friederike Wilhelmine Rosalie von Thümen (née le ). Son frère Arthur (1848-1928) est un général de corps d'armée prussien et écrivain militaire.

Friedrich Wilhelm est le cinquième et le plus jeune enfant. Son père possède le manoir de Lehnin de 1846 à 1870 et vit sur le site de l'ancien monastère de Lehnin. Il est important pour le père que son fils étudie à l'école du village avec les enfants du village ; il a aussi des cours particuliers. En 1866, il étudie à l'académie de chevalerie de Brandebourg-sur-la-Havel, où il passe son Abitur.

Carrière et travail politique
Après des études de droit à Strasbourg et à Leipzig, il entre dans le service administratif prussien. En 1885, von Loebell devient administrateur de l'arrondissement de Neuhaus-sur-l'Oste nouvellement créé. De 1889 à 1900, il est administrateur de l'arrondissement d'Havelland-de-l'Ouest. Il s'y efforce de développer l'infrastructure dans l'intérêt de l'économie, par exemple en construisant des lignes de chemin de fer. Il est le moteur de la construction du , qui relie radialement cinq lignes de chemin de fer en direction de Berlin. Une locomotive est également nommée "Landrat von Loebell" en son honneur et tire le train inaugural de la ligne le . Il est président de cette société ferroviaire de 1901 à 1912 et deuxième membre du conseil d'administration de 1919 à 1929.

En 1898, von Loebell est élu député du Reichstag en représentant la circonscription de Brandebourg-sur-la-Havel-Havelland-de-l'Ouest. En 1900, il devient directeur général de la  de Brandebourg. En 1904, il rejoint la Chancellerie du Reich en tant que chargé de cours et en 1907 devient sous-secrétaire d'État sous le chancelier du Reich Bernhard von Bülow. À partir de 1909, il est haut président de la province de Brandebourg avant de se retirer dans son manoir de Brenken en 1910. De 1911 jusqu'à sa nomination au gouvernement prussien en , il est membre du conseil de surveillance de la Deutsche Bank. De 1914 à 1917, von Loebell est ministre prussien de l'Intérieur et est responsable de l'organisation de l'administration pendant cette période de guerre. C'est dans le cadre de la politique de trêve dans l'Empire allemand pendant la Première Guerre mondiale que le ministre de l'Intérieur von Loebell promulgue le  un décret selon lequel l'ancienne pratique consistant à considérer les sociaux-démocrates comme des ennemis de l'État et donc à ne pas les intégrer dans la fonction publique ne sera plus appliquée. À la suite de conflits au sein du gouvernement et avec l'empereur, von Loebell démissionne de son poste en 1917. De 1917 à , il est à nouveau président en chef de la province de Brandebourg, jusqu'à ce qu'il démissionne à la suite des événements révolutionnaires. Depuis 1919, Loebell tente à plusieurs reprises, en tant que président du Conseil des citoyens du Reich, tente à plusieurs reprises d'organiser une politique de collecte bourgeoise sous des auspices conservateurs.  Il y parvient notamment lors de l'élection présidentielle de 1925 et du référendum sur l' en 1926.

Friedrich Wilhelm von Loebell vit les dernières années de sa vie dans le quartier de la cathédrale de Brandebourg-sur-la-Havel, où il meurt également. Sa tombe se trouve au cimetière de Wilmersdorf à Berlin.

Famille
Il se marie le  à Dantzig avec Margarethe Friederike Pauline von Flottwell (née le ). Le couple a plusieurs enfants :

 Hans Joachim Hermann Robert Friedrich Wilhelm (né le )
 Siegfried Arthur Maximilien (né le )
 Friedrich Wilhelm Karl Adalbert (né le )
 Dietrich Ostwand Eugen (né le )
 Kurt Ulrich Walter Karl Max (né le )

Après la mort de sa première femme, il se marie le  à Potsdam avec sa nièce Frida von Flottwell (1895-1967). Avec elle, il a une autre fille :

 Lilla Christa Clara (née le )

Travaux (sélection)
 Philipp Zorn, Herbert von Berger (Schriftleitung): Deutschland unter Kaiser Wilhelm II. Hrsg. von Siegfried Körte, Friedrich Wilhelm von Loebell u. a. 3 Bände. R. Hobbing, Berlin 1914.
 Erinnerungen an die ausgehende Kaiserzeit und politischer Schriftwechsel. Herausgegeben von Peter Winzen. Droste Verlag, Düsseldorf 2016 .

Bibliographie

 Jahrbuch des Deutschen Adels, Band 2, 1898, S.459
 Peter Winzen: Friedrich Wilhelm von Loebell (1855–1931). Ein Leben gegen den Strom der Zeit. Wien/Köln/Weimar: Böhlau 2019, 392 S .
 Peter Winzen, F.W. von Loebell (1855–1931) als erster Landrat in Neuhaus an der Oste - eine preußische Mission. In: Jahrbuch der  Bd. 96 (2017/18), S. 95–118.

Liens externes

 Domaine BArch N 1045

Références

Ministre prussien de l'Intérieur
Haut président de la province de Brandebourg
Député du Reichstag (Empire allemand)
Personnalité du Parti conservateur allemand
Naissance en septembre 1855
Naissance à Kloster Lehnin
Naissance dans la province de Brandebourg
Décès en novembre 1931
Décès à Brandebourg-sur-la-Havel
Décès à 76 ans

Friedrich Wilhelm von Loebell


Die Tschechische Badmintonmeisterschaft 2007 fand vom 2. bis zum 4. Februar 2007 in Český Krumlov statt.

Austragungsort
Český Krumlov, Sportovní hala, Chvalšinská 111

Finalergebnisse

Weblinks
http://www.badminton.de/2007-Nationale-Meister.1307.0.html

2007
Badminton 2007
Český Krumlov


Kaštelina (utvrda), utvrda kod Vira, Zadarska županija
 Kaštelina (otok), hrid uz ostočnu obalu otoka Raba

Kaštelina


Ditizona (1,5-difeniltiocarbazona) este un compus organic ce conține sulf. Este un ligand folosit în analiză, formând combinații complexe cu multe metale, precum plumbul și mercurul. Ditizona se obține prin reacția dintre fenilhidrazină și sulfură de carbon, urmată de tratarea cu hidroxid de potasiu.

Proprietăți
Ditizona formează cu multe metale grele combinații complexe stabile de ditizonați metalici, insolubile în apă, dar solubile în tetraclorură de carbon. Culorile acestor complecși sunt specifice pentru anumiți cationi:

Referințe

Compuși organosulfurați

Ditizonă


An Cyperus tanganyicanus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Georg Kükenthal, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Kaare Arnstein Lye. An Cyperus tanganyicanus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus tanganyicanus


මූල්‍ය ප්‍රකාශනයක් (හෝ මූල්‍ය වාර්තාවක්) යනු ව්‍යාපාරයක, පුද්ගලයෙකුගේ, හෝ අනෙකුත් ස්ථිතියක මූල්‍ය ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ විධිමත් සටහනකි.  බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසියෙහි—එක්සත් රාජධානියේ සමාගම් පණත ඇතුළුව—මූල්‍ය ප්‍රකාශනයක් බොහෝවිට ගිණුමක් ලෙස හැඳින්වුනත්, මූල්‍ය ප්‍රකාශනය යන පදයද විශේෂයෙන් ගණකාධිකාරීවරුන් විසින් භාවිතා කෙරෙයි.

ව්‍යාපාර ඒකකයක පහසුවෙන් අවබෝධවන ආකාරයේ ව්‍යුහාත්මක ආකෘතියකට අනුව ඉදිරිපත්  කරන ලද අදාළ සියලු   මූල්‍ය තොරතුරු මූල්‍ය ප්‍රකාශන ලෙස හැඳින්වේ. එයට නියමානුකූලව කළමනාකරණ සාකච්ඡා සහ විශ්ලේෂණ මගින් අනුබද්ද  මූලික මූල්‍යාතන ප්‍රකාශන හතරක් අන්තර්ගත වේ

 ශේෂ පත්‍රය

මෙය මූල්යත  තත්වය සහ ස්වභාවය පෙන්නුම් කරන ප්රරකාශයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. එමගින් දෙනලද නියමිත කාලයකට ආයතනයක වත්කම්, වගකීම් සහ හිමිකම් වාර්තා කරනු ලැබේ

 ආදායම් ප්‍රකාශය

මෙය ලාභාලාභ ගිණුම ලෙසද හඳුන්වයි. එහි කිසියම් කාල පරිච්ඡේදයක් තුල ආයතනයක ආදායම්, වියදම් සහ ලාභ වාර්ථා කරනු ලැබේ. ලාභාලාභ ගිණුම මගින් ව්‍යාපාර ඒකකයක මෙහෙයුම් කටයුතු පිලිබඳ තොරතුරු සපයයි. ඒ සඳහා සැකසුම් අදියරේදී සිදුකරන ලද ආදායම් සහ විවිධ වියදම් ඇතුලත් වේ

 රඳවාගත් ඉපයුම් ප්‍රකාශය

එමගින් ආයතනයේ වාර්ථාකිරීම් කාලපරිච්ඡේදයට අදාල  රඳවාගත් ඉපයුම් වල වෙනස්වීම්  විස්තරකරනු ලැබේ

4 මුදල් ප්‍රවාහ ප්‍රකාශය

ආයතනයක මෙහෙයුම්, ආයෝජන සහ මූල්යා ක්‍රියාකාරකම් වලට අදාල මුදල් ප්‍රවාහ පිළිබඳව වාර්ථා කරයි.

මහා පරිමාන ව්‍යාපාර ඒකක සඳහා මූල්යර ප්රාකාශන බොහෝවිට සංකීර්ණ වන අතර එයට මූල්යක ප්රෙකාශන සහ කලමණාකරන සාකච්ඡා සහ විශ්ලේෂණ සඳහා සවිස්තරාත්මක සටහන් කට්ටලයක්ද ඇතුලත් වේ . එම සටහන් මගින් ශේෂ පත්රවය, ආදායම් ප්රටකාශය සහ මුදල් ප්රටවාහ ප්ර කාශයේ ඇතුලත් එක් එක් අයිතම තවදුරටත් විස්තර කරනු ලබේ. මූල්ය  ප්රදකාන සඳහා සටහන් මූල්යට ප්රපකාශන කට්ටලයක ප්ර ධාන අංගයක් ලෙස සැලකේ

ව්‍යාපාර ඒකක අනුව මූල්‍ය ප්‍රකාශන වල පරමාර්ථ
මූල්ය් ප්රඳකාශනයන්හි පරමාර්ථය වනුයේආර්ථික තීරණ ගැනීම තොරතුරු පිළිබඳ ඇල්මක් දක්වන පාර්ශවයන්ට ආයතනයක මූල්යය තත්ත්වය, මූල්යන ක්රිරයාකාරීත්වය සහ මූල්යම තත්ත්වයේ වෙනස්වීම් පිළිබඳ තොරතුරැ ලබා දීමයි. මූල්ය  ප්ර කාශන පහසුවෙන් අවබෝධ කරගත හැකි බව, අදාල බව, විශ්වසනීය බව සහ සන්සන්දනීය බව යන ලක්ෂණයන්ගෙන් යුක්ත විය යුතුය වාර්ථා කරනලද වත්කම්, වගකීම්, හිමිකම්, ආදායම් සහ වියදම් ආයතනයේ මූල්යය තත්ත්වය කෙරෙහි බලපාන අයිතමයන් වේ.

මූල්‍ය ප්‍රකාශන  ව්‍යාපාර,  ආර්ථික කටයුතු සහ ගිණුම්කරණය පිළිබඳව සාමාන්ය් දැනුමක් සහිත සහ එම තොරතුරු පිළිබඳව අධ්ය,යනය කිරීමට බලාපොරොත්තු  වන පුද්ගලයන්ට පහසුවෙන් අවබෝධ කර ගත හැකි විය යුතුය මූල්යල ප්රවකාශන ඒවා භාවිතා කරන්නන්  විසින් විවිධ පරමාර්ථ සඳහා භාවිතා කල හැකිය

 අයිතිකරැවන්ට සහ  කලමණාකරැවන්ට ව්‍යාපාරයේ අඛණ්ඩ පැවැත්ම සඳහා කෙරෙහි බලපාන ව්යාඅපාරික තීරණ ගැනීම සඳහා මූල්යා ප්ර්කාශන අවශ්යඳ වේ. එම තොරතුරැ මූල්යව විශ්ලේෂණයකට ලක් කිරීම මගින් කලමණාකාරීත්වයට  එහි අන්තර්ගත අගයන් පිළිබඳව මනා අවබෝධයක් ලබා දිය හැකිය. මෙම වාර්ථා කලමණාකාරීත්වය විසින් කොටස්කරැවන්ට සපයනු ලබන වාර්ෂික වාර්ථාවේ කොටසක්ද වේ.

 සේවකයන්ටද ව්රුචත්තීය සමිති මගින් හෝ පුද්ගලිකව කලමණාකාරීත්වය සමඞ වන්දි, උසස් වීම් සහ තරා කිරීම් පිළිබඳව සාකච්ඡා කිරීමේදී සාමූහික සම්පණ්යග ගිවිසුම් ඇති කර ගැනීමට මෙම වාර්ථා අවශ්යි වේ.

අනාගත ආයෝජකයන් විසින් ව්යායපාරයක ආයෝජනය කිරීමේ යෝග්යරතාවය තක්සේරැ කිරීම සඳහා මූල්යන ප්ර්කාශන උපයෝගී කර ගනු ලැබේ. ව්රුේත්තීකයන් (මූල්යඳ විශ්ලේෂකයන්) විසින් සකස් කරනලද මූල්යන විශ්ලේෂණයන් මේ සඳහා උපයෝගී කර ගනු ලබන අතර එමගින් ආයෝජන තීරණ ගැනීම සඳහාඅවශ්ය  පදනම සපයයි

 මූල්යත ආයතන (වාණිජ බැංකු සහ වෙනත් ණය දීමේ ආයතන) මූල්යන ප්රුසාරණය සහ අනෙකුත් සැලකිය යුතු වියදම් සඳහා කිසියම් ආයතනයකට මූලික කාරක ප්රාදග්ධනය සපයන්නේද නැතහොත් ණය සුරැකුම්පත් වැඩි කරන්නෙහිද යන්න තීරණය කිරීමට මෙම වාර්ථා පදනම් කර ගනී

 රාජ්යෝ ආයතන සඳහා ආයතනයන් විසින් ප්රාකාශයට පත් කරන ලද සහ ගෙවීම් කරන ලද වරිපනම්  අගයන්හි යෝග්යැතාවය සහ නිරවද්යවතාවය නිර්ණය කිරීමට මූල්යා ප්ර කාශන අවශ්යප වේ

 ණයට විකුණුම් සිදු කරනු ලබන විකුණුම්කරැවන්ට ආයතනයේ ණය ලැබීමට ඇති සුදුසුකම අගය කිරීමට මූල්යණ ප්රුකාශන උපයෝගී වේ

 මාධ්යල සහ පොදු ජනතාව විවිධ හේතූන් මත මූල්ය  ප්රුකාශන කෙරෙහි ඇල්මක් දක්වයි

රාජ්ය ආයතන වල මූල්‍ය ප්‍රකාශන

රාජ්ය ආයතන වල මූල්‍ය ප්‍රකාශන වාර්ථා කිරීම, නිර්ණය කිරීම සහ ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා ලාභ අරමුණු කරගත් හෝ ලාභ අරමුණු කර නොගත් ව්යාරපාර වලට වඩා වෙනස් වූ නීතී සමූහයක් බලපානු ලැබේ. ඔවුන් විසින් උපචිත සංකල්පය හෝ මුදල් සංකල්පය යන ගිණුම්කරණ සංකල්ප දෙකෙන් එකක් හෝ සංකල්ප දෙකෙහි සංකලනයක් ලෙස ගිණුම් තැබීම සිදු කරයි. එහිදී ලාභ අරමුණු කර ගත් ආයතනයන්හි ගිණුම් සටහන් වලට වඩා වෙනස් වූ සටහන් තැබීමේ ක්රමයක් භාවිතා වේ.

ලාභ අරමුණු කර නොගත් ආයතන වල මූල්‍ය ප්‍රකාශන

ලාභ අරමුණු කර නොගත් ආයතන වන පුණ්යායතන සහ ස්වේච්ඡා සංවිධානයන්හි මූල්ය ප්රකාශන පිළියෙල කිරීම ලාභ ලබන ආයතනයන්ට වඩා පහසු කාර්යයක් වේ. නොයෙක් අවස්ථාවන් වලදී  එය ශේෂ පත්රයකින් සහ ලැබීම් හා ගෙවීම් ගිණුමකින් සමන්විත වේ. එම ලැබීම් හා ගෙවීම් ගිණුම ලාභ අරමුණු කර ගත් ආයතනයක ලාභාලාභ ගිණුමකට සමාන වේ.

පුද්ගලික මූල්‍ය ප්‍රකාශන

පුද්ගලික මූල්‍ය ප්‍රකාශන පුද්ගලික ණය සහ මූල්යාධාර සඳහා ඉල්ලුම් කරනු ලබන පුද්ගලයන් විසින් පුද්ගලික මූල්ය ප්රකාශන ඉදිරිපත් කල යුතු වේ.පුද්ගලික මූල්ය ප්රකාශන පුද්ගලයෙකු සතු ත්කම් සහ වගකීම් පිළිබඳ වාර්ථා ආකෘතියක් හෝ ආදායම් හා වයදම් ආකෘතියක් හෝ ඒ දකෙහිම එතුවකින් සමනවිත විය හැකිය. වාර්ථාවේ ආකෘති ණය හෝ ආධර සපයන ආයතනය අනුව වෙනස් විය හැකිය.

විගණන සහ නීතිමය අනුමිතිය

විවිධටවල් අනුව නීතීන් වෙනස් වුවද ආයෝජනය මූල්‍යනය සහ බදුරණය සඳහා පොදු සමාගමක මූල්‍ය ප්‍රකාශ විගණනය කිරීම අනිවාර්යවේ.එම කටයුතු ස්වාධීන ගණකධිකාරීවරැන් හෝ විගණන යන මගින් සිදුකර නු ලැබේ.විගණනයේ ප්‍රථිඵල විගණන වාර්ථාක් මගින් ලබා දෙන අර එමගින් මූල්‍ය ප්‍රකශනල සාධාරණ හා නිරවද්‍යතාවය මත සුදසුකම් ලත් විගණන මතයක් හෝ සුදුසුකම් නොලත් විගණනමයක් ලබාදේ.විගණන වාර්ථාව මගින් ලබා දෙන විගණන මතය වාර්ෂික වාර්ථාවේ ඇතුලත් කරයි

ප්‍රමිත සහ රෙගුලාසි

විවිධ රටවල් වසින් ඔවුනගේ භාවිතය සඳහා ගිණුම්කරන මූලධර්ම පිළියෙල කරගෙන ඇති අතර එගින් ජාත්‍යන්තර වශයෙන් සමාගම් සංසන්දනය කිරීම වඩාත්.සංකීර්ණ බවට.පත් කරඇත.එම තත්වය වලක්වා ලමින් මූල්‍ය ප්‍රකාශ වල ඒකරෑපතාවය සහ සංසන්දනීය බව ඉහල දැමීම සඳහා පොදු තීතීන් සමූහයක් භාවිතා වේ.එකී නීතීන් පොදුවේපළිගත් ගිණුම්කරණ මූලධර්ම ලෙස සැලකෙන අතර එමගින් මූල්‍ය ප්‍රකාශන පිළියෙල කිරීම සඳහා දනම සපයයි

ගිණුම්කරණය

මූල්‍ය ප්‍රකාශනය


Rockstar Advanced Game Engine, skraćeno RAGE, je pokretač videoigara kojeg je izradila tvrtka RAGE Technology Group, pomoću izdavača videoigara Rockstar San Diego uz pomoć Rockstar studija. Pokretač se može koristiti na nekoliko različitih platformi uključujući Microsoft Windows, Nintendo Wii, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360 i Xbox One.
RAGE je nastao od pokretača igara Angel, kojeg je izradio Angel Studios za korištenje u šestoj generaciji konzola serije Midnight Club i pokretanje drugih igara izdavača Rockstar San Diego.

Rockstar je integrirao nekoliko komponenti treće strane u RAGE kao što su karakterne animacije Euphoria-e i Bullet-ovu fiziku igre. Prije RAGE-a, Rockstar je najviše koristio Criterion Games RenderWare za izdavanje videoigara, ponajviše za nastavke serijala Grand Theft Auto za PlayStation 2, Xbox, i Microsoft Windows. Od izlaska Max Payne 3, pokretač podržava DirectX 11 i 3D stereoskopsko renderiranje na PC platformi.

Igre koje koriste RAGE

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena stranica Rockstar Gamesa

Vidi još
Criterion Games
DirectX
Rockstar Games
Grand Theft Auto V

PlayStation
Programska podrška
Videoigre
Videoigre po platformama

Rockstar Advanced Game Engine


العد التنازلي لناطحة السحاب أو (The Time-Bombed Skyscraper,名探偵コナン 時計じかけの摩天楼) هو الفيلم الأول من سلسلة أفلام المحقق كونان، عُرِضَ في اليابان في شهر أبريل 1997. تمت دبلجته باللغة العربية تحت اسم اللحظة الأخيرة من قبل مركز الزهرة، وتم عرضه لأول مرة في 12 ديسمبر 2008 على قناة سبيس باور. وقد حصل الفيلم على إيرادات تعادل 1.1 بليون ين ياباني.

القصة
تدور أحداث الفيلم حول دعوة تلقاها شينتشي من شخص يدعى (تيجي مورايا) وهو أحد المهندسين المعماريين المشهورين، ولكنه لا يستطيع الحضور كونه لم يعد إلى شخصيته الحقيقية بعد، فيطلب من ران وأبيها الحضور بدلا عنه مع كونان. وخلال زيارة ران مع أبيها لمعرض المباني التي قام المهندس ببنائها، يتم سرقة كمية كبيرة من المتفجرات البلاستيكية من إحدى الشركات.

ومن ثم يتصل المجرم ببيت الدكتور هيروشي أغاسا لكي يتحدث إلى شينتشي، حيث أن المكالمات الخاصة بشينتشي قد تم تحويلها إلى بيت الدكتور أغاسا، حيث طلب منه الحضور إلى عدة أماكن لكي يعطل عمل القنابل المزودة بمؤقتات ذكية والمزروعة في عدة أماكن، وذلك بمعرفة مكانها من خلال بعض التلميحات التي أعطاها المجرم. وصادف أن تكون ران متواجدة في المكان الأخير وهو ناطحة سحاب كبيرة في وسط المدينة صممها المهندس المعماري موريا تيجي. بعدها يتم القبض على المجرم، وهو (موريا تيجي) وكان الدافع الرئيسي وراء ذلك هو امساك شينتشي لعمدة منطقة نشيتاماش بجريمة قتل، والتي كانت ستبنى فيها مدينة جديدة يشرف عليها (موريا تيجي) بنفسه، مما حطم حلمه.

يرفض المهندس المعماري موريا تيجي إخبار الشرطة عن مكان وطريقة إيقاف القنبلة، لاحظ كونان سقوط خريطة من جيب معطف (موريا تيجي)، وإذ يجد فيها طريقة لتعطيل عمل القنابل المزروعة، ثم ينطلق كونان مسرعاً إلى البرج حتى وصل إلى الطابق الذي كانت ران فيه، ولكن الباب كان مغلقاً بسبب سقوط الحطام عليه بعدما أغلق موريا تيجي مخارج الطوارئ والمدخل الرئيسي جراء انفجار قنبلة مزروعة، فيتصل كونان بهاتف ران ويخبرها بصوت شينتشي بالتعليمات حتى تبطل مفعول القنبلة.

لكن في نهاية الأمر اكتشف كونان أن الخريطة تنقصها الخطوة الأخيرة، فيترك كونان الخيار لران في اختيار أحد السلكين الأخيرين فإما الحياة وإما الموت وصادف الحظ أن كان اختيار ران صحيحاً، بعدما قامت بقطع السلك الأزرق، وأبطلت مفعول القنبلة. وخرج الجميع من البرج بسلام.

فريق العمل

طاقم العمل
 الإخراج: كينجي كوداما
 كاتب: كازاناري كوتشي
 تصميم الشخصيات والإشراف على الرسوم المتحركة: ماساتومو سودو
 إخراج الرسوم المتحركة: أكيو كاوامورا، هيروتوشي تاكايا، كوميكو شيشيدو، كيكو ساساكي، يوشيهيرو شيميزو، كي هيودو، سيجي موتا
 الإخراج الفني: يوكيهيرو شيبوتاني
 إخراج التصوير: تاكاشي نومورا
 المونتاج: أكيميتسو أوكادا
 إخراج الصوت: كاتسويوشي كوباياشي
 المؤثرات الصوتية: ماساكازو يوكوياما
 الموسيقى: كاتسو أونو
 المنتجون: ميتشيكو سوا ماساهيتو يوشيوكا
 إنتاج الرسوم المتحركة: طوكيو موفي شينشا
 إنتاج: لجنة إنتاج المحقق كونان (شوغاكوكان، قناة يوميأوري، شوغاكوكان للإنتاج، بوليغرام، キョクイチ)

النسخة العربية
 الإعداد: عمار شيخ جبر
 المراجعة: شفيق بيطار، عماد عكر
 التدقيق اللغوي: رمضان أيوب
 الترجمة: مها عابد
 الصوت: غسان حرفوش
 المكساج: منار السمكري
 المونتاج: سامر أبو حمد
 التترات: محمد القزة
 المتابعة المالية: محمد حسان مهنا، عبد القادر نبهان
 إدارة الإنتاج: رضوان حجازي
 م.مخرج: إيهاب حداقي
 إنتاج وتوزيع: أنيميشن إنترناشيونال
 تنفيذ الدوبلاج: مركز الزهرة
 الإشراف الفني: مأمون الرفاعي

روابط خارجية

المراجع

أفلام أخرجها كينجي كوداما
أفلام أنمي 1997
أفلام المحقق كونان
أفلام إنتاج 1997
أفلام باللغة اليابانية
أفلام تقع أحداثها في طوكيو
أفلام رسوم متحركة من توهو
أفلام يابانية
أفلام يابانية إنتاج 1997
الإرهاب في الأعمال الخيالية
تي أم أس إنترتنيمنت
شركة فنميشن للترفيه

المحقق كونان: العد التنازلي لناطحة السحاب


Momir Ilić (serbio:Момир Илић; 22 de diciembre de 1981, Aranđelovac, Yugoslavia) es un exjugador profesional de balonmano  serbio que jugaba en la posición de lateral izquierdo. Su último equipo fue el Veszprém KC húngaro. Es uno de los máximos goleadores de la historia de la selección de balonmano de Serbia, con la que ganó la medalla de plata en el Europeo de 2012.

Equipos
  Samot Aranđelovac (1998-2001)
  HC Kolubara-Lazarevac (2001-2002)
  RK Fidelinka Subotica (2002-2004)
  RK Velenje (2004-2006)
  VfL Gummersbach (2006-2009)
  THW Kiel (2009-2013)
  Veszprém KC (2013-2019)

Estadísticas

Bundesliga

Palmarés

THW Kiel
 Liga de Campeones (2010, 2012)
 Bundesliga (2010, 2012, 2013)
 Copa de Alemania (2011, 2012, 2013)
 Supercopa de Alemania (2011, 2012)
 Mundial de Clubes (2011)

VfL Gummersbach
 Copa EHF (2009)

Veszprém

 Liga húngara de balonmano (5): 2014, 2015, 2016, 2017, 2019
 Copa de Hungría de balonmano (5): 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
 Liga SEHA (2): 2015, 2016

Selección nacional

Campeonato de Europa
  Medalla de Plata en el Campeonato Europeo de Balonmano Masculino de 2012.

Consideraciones personales
 Elegido mejor jugador del Europeo (2012)
 Elegido en el equipo ideal de la Bundesliga (2012)

Enlaces externos

 Perfil en VfL Gummersbach
 Perfil en THW Kiel

Balonmanistas de Serbia
Balonmanistas del VfL Gummersbach
Balonmanistas del THW Kiel

Momir Ilić


الكريين المناعي هـ أو الغلوبولين المناعي هـ (IgE) اكتشف عام 1966، نسبته قليلة 0.004% وتركيزه في المصل 0.0003غ/ل كما أنه يتجدد كل يومين ويتدخل في التفاعلات الأرجية.

مراجع

أجسام مضادة
بروتينات سكرية
جهاز مناعي

غلوبيولين مناعي هـ


A Igreja Malankara ou Igreja Síria Malankara, também conhecida como Puthenkur e mais popularmente como Sírios Jacobitas,  foi o corpo histórico unificado das denominações cristãs sírias de São Tomé que reivindicavam origens nas Missões de Tomé, o Apóstolo. Esta comunidade, sob a liderança de Mar Thoma I, opôs-se aos Jesuítas do Padroado, bem como aos Carmelitas da Propaganda da Igreja Latina, seguindo o histórico Juramento da Cruz Coonan de 1653. Os descendentes modernos da Igreja Malankara incluem a Igreja Cristã Síria Jacobita, Igreja Síria Ortodoxa Malankara, Igreja Síria Malankara Marthoma, Igreja Síria Independente Malabar, Igreja Católica Siro-Malankara e os Anglicanos de São Tomé da Igreja do Sul da Índia.

História inicial do Cristianismo na Índia

Comunhão Eclesiástica
Historicamente, Malabar negociava frequentemente com as nações do Oriente Médio, e comerciantes do Egito, Pérsia e do Levante frequentemente visitavam Malabar em busca de especiarias. Esses grupos incluíam árabes, judeus e também cristãos, e os cristãos que aqui visitavam mantinham contato com a Igreja Malankara. Como tal, a Igreja na Índia estava em comunhão eclesiástica com a Igreja do Oriente, também chamada de Igreja persa. A Igreja Malankara era chefiada por um Metropolita consagrado da Igreja Persa e a administração ordinária da Igreja era exercida por um arquidiácono dinástico local, que era referido como o Chefe da comunidade cristã Malankara. (Arquidiácono é o posto mais alto para um clérigo na Igreja do Oriente depois do posto de bispo.)

Cheppeds: Coleção de escrituras em placas de cobre

Arquidiáconos

Chegada dos portugueses

Cruz de Coonan e a Igreja independente

Desenvolvimento posterior

A Comunhão Siríaca Ortodoxa

História

Descendentes modernos
As descendentes modernas da Igreja Malankara são:

 Igreja Católica Siro-Malankara: uma Igreja particular católica oriental sui iuris autônoma, em plena comunhão com a Santa Sé e a Igreja Católica mundial, com autogoverno sob o Código de Cânones das Igrejas Orientais.
 Igreja Cristã Síria Jacobita: uma Igreja ortodoxa oriental autônoma sob a jurisdição local do Mafriano / Católico conhecido como Católico da Índia da Igreja Ortodoxa Siríaca.
 Igreja Síria Ortodoxa Malankara: uma Igreja ortodoxa oriental autônoma e autocéfala. O Católico do Oriente e Metropolita de Malankara entronizado no Trono Apostólico de São Tomé é o primaz da Igreja.
 Igreja Síria Malankara Mar Thoma: uma Igreja malankara protestante oriental independente e autônoma sob a jurisdição do Metropolita de Marthoma, sentado no Trono Apostólico de São Tomé, o apóstolo. A Igreja também compartilha comunhão com a Igreja da Inglaterra e sua comunhão.
 Igreja Síria Independente de Malabar: uma Igreja autônoma e autocéfala sob a jurisdição de seu próprio Metropolita independente, também compartilhando uma comunhão com a Igreja da Inglaterra e sua comunhão.

Entre essas cinco, apenas o Igreja Cristã Síria Jacobita é parte integrante da Igreja Siríaca Ortodoxa de Antioquia.

A Igreja Síria Ortodoxa Malankara autocéfala, também conhecida como Igreja Ortodoxa Indiana, é uma das Igrejas membros da comunhão Ortodoxa Oriental. O Igreja Síria Malankara Mar Thoma é uma Igreja protestante oriental independente que está em comunhão com a Igreja da Inglaterra e sua comunhão anglicana.

Ver também

 Cristãos de São Tomé
 Metropolita de Malankara
 Lista dos Metropolitas de Malankara

Referências

Cristianismo na Índia
Cristãos de São Tomé
Cristianismo siríaco

Igreja Malankara


Radu Buzescu a fost un boier din Țara Românească în timpul domniei lui Mihai Viteazul, care a deținut dregătoria de mare clucer.

Biografie
S-a căsătorit mai întâi cu o Stanca din Boldești și apoi cu Preda, fiica banului Mihalcea. Radu a luat parte la evenimentele politice și militare importante din acea perioadă. Era frate cu Preda și Stroe Buzescu, cei trei formând grupul fraților Buzești. Împreună cu frații săi i-a ajutat pe voievozii Mihai Viteazul și Radu Șerban în bătălii, îndeplinind diferite misiuni care li s-au încredințat. După moartea lui Mihai Viteazul, frații Buzești s-au opus scurtei domnii a moldoveanului Simion Movilă și l-au ajutat pe Radu Șerban (care le era unchi după mamă) să ajungă pe tronul Țării Românești în octombrie 1601; bucurându-se de o mare autoritate politică și militară, ei au sprijinit în mod constant domnia lui Radu Șerban.

Radu Buzescu și fratele său Preda Buzescu sunt înmormântați la Mănăstirea Călui (ctitorie a familiei Buzeștilor), în timp ce fratele lor Stroe Buzescu este înmormântat la fosta mănăstire din Stănești-Lunca, județul Vâlcea.

În cultura populară
În filmul Buzduganul cu trei peceți Radu Buzescu este interpretat de Cornel Nicoară, iar în filmul Mihai Viteazul de Septimiu Sever.

Note

Legături externe

 Frați de cruce cu Mihai Vodă, 5 decembrie 2005, Alex Nedea, Jurnalul Național

Vezi și
 Frații Buzești

Boieri din Țara Românească
Familia Buzescu
Nașteri în secolul al XVI-lea
Români din secolul al XVI-lea
Frați celebri

Radu Buzescu


An Leymus nikitinii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Czopanov, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Leymus nikitinii in nahilalakip ha genus nga Leymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Leymus

Leymus nikitinii


Alfred Herrhausen (30 de janeiro de 1930 - 30 de novembro de 1989; Essen - Bad Homburg vor der Höhe, Alemanha) foi um banqueiro alemão. Foi assassinado por um grupo terrorista próximo à sua casa em 30 de novembro de 1989.

Banqueiros da Alemanha
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Alfred Herrhausen


Giuseppe Ciantes, né à Rome en 1602, mort dans la même ville en 1670, est un évêque et hébraïsant italien.

Biographie
Giuseppe Ciantes naquit à Rome l'an 1602, et prit l'habit de Saint-Dominique dans le de couvent de la Minerve, à l'âge de quatorze ou quinze ans. Il joignit à la connaissance des lettres divines et humaines celle des langues orientales, et surtout de l'hébreu, qu'il fit servir heureusement à la conversion des juifs, dont le pape Urbain VIII l'établit prédicateur à Rome l'an 1626. Ciantes n'avait alors que vingt-quatre ans, et il continua ce ministère avec beaucoup de succès l'espace de quatorze ans, pendant lesquels il enseigna aussi la théologie dans le collège de la Minerve. Il fut consacré évêque de Marsico dans le Royaume de Naples. Il abdiqua volontairement  l'évêché en 1656 pour se retirer dans le couvent la Minerve, où il vécut encore quatorze ans dans les exercices de la piété et de l'étude. Il mourut âgé de soixante-huit ans en 1670, et fut enterré avec son frère Ignazio dans l'église Santa Sabina.

Œuvres
 .
 .
 .
 Summa contra gentes D. Thomæ Aquinatis, etc. C'est une traduction en hébreu de la Somme contre les Gentils de Thomas d'Aquin, imprimé à Rome en 1657, à deux colonnes, le latin d'un côté, et l'hébreu de l'autre. Il n'y a que les trois premiers livres de cette version qui aient été imprimés. Le quatrième se conservait en manuscrit dans la bibliothèque de la Minerve. Ughelli remarque que tout ce qui sortait de la plume de cet auteur était extrêmement recherché, lu et applaudi par les gens de lettres.

Bibliographie

 Jacques Quétif, Jacques Échard, Scriptores Ordinis Prædicatorum, ,  ;
 Antoine Touron, Histoire des hommes illustres de l'Ordre de Saint Dominique, ,  et suiv.

Notes et références

Liens externes

 .

Évêque catholique italien du XVIIe siècle
Naissance en 1602
Naissance à Rome
Décès en février 1670

Giuseppe Ciantes