Bahâîlik (), bütün insanlığın ruhanî birliğini vurgulayan tek tanrılı bir dindir. Üç ana prensip Bahâî öğretileri ve itikadı için bir temel oluşturur: Tanrı birliği, yani tüm yaratılışın kaynağı olan tek bir tanrı vardır, din birliği, yani tüm ilahi dinler aynı ruhanî kaynağa sahiptirler, aynı Tanrı'dan gelirler ve insanlığın birliği, yani bütün insanlar eşit yaratılmıştır, çeşitlilik içinde birlik ile bir araya getirilmiştir; ırkların ve kültürlerin bu çeşitliliği takdire ve kabule değer görülmelidir. Bahâî inancının öğretilerine göre insanın amacı dua, tefekkür ve insanlığa hizmet yoluyla Allah'ı tanımayı ve sevmeyi öğrenmektir.

Bahâîlik, 19. yüzyılda Bahâullah tarafından İran'da ortaya çıkmıştır. Bahâullah, Bâbîlik hareketiyle olan ilişkisi sebebiyle hapsedilmiş ve İran'dan Osmanlı İmparatorluğu'na sürgün edilmiştir. Öldüğü zaman kırk yıldan fazla bir süredir resmî olarak hâlâ ev hapsinde idi. Din, oğlu Abdülbaha'nın önderliğinde Avrupa'da ve Amerika'da ilerleme kaydetti, fakat doğduğu yerde, o zamanın İran'ında hâlen yoğun bir zulme maruzdu. Abdülbaha'nın ölümünden sonra ise Bahâî toplumunun liderliği Şevki Efendi ve seçilmiş yapılar hem de atanmış kişilerden oluşan bir idarî düzene evrilerek yeni bir safhaya girdi. Bugün dünyada 200'den fazla ülkede 5 milyonun üzerinde Bahai olduğu tahmin edilmektedir.

Bahâî öğretisine göre din tarihi, her biri zamanın ihtiyaçlarına ve insanların kapasitesine uygun bir din kuran ilahî elçiler dizisi sayesinde ortaya çıkmış olarak görülmektedir. Kutsal Bahâî ayetleri özellikle Musa, İsa ve Muhammed gibi İbrahimî şahsiyetlerden bahseder ve kendinden önce gelen tüm Resulleri tastik eder.

Bahaullah halkın iftiralarına karşı Süre-i Mülük 101. ayetinde aynen şöyle seslenmiştir; "Aranızdan bazıları "O Tanrılık iddiasında bulunuyor." demişler. Tanrı'ya ant olsun bu kaba bir iftiradır. Ben Tanrı'ya ve ayetlerine, Peygamberlerine ve meleklerine inanan bir kuldan başka bir şey değilim. Dilim, yüreğim, iç ve dış varlığım O'ndan başka Tanrı bulunmadığına, O'ndan başka her şeyin O'nun emriyle yaratılıp iradesinin işleyişiyle şekillendirilmiş olduğuna tanıklık ediyor. O'ndan başka Yaratıcı, ölüleri Dirilten, Can Verici, Can Alıcı Tanrı yoktur. Ben Tanrı'nın Kendi nimeti ile Bana bağışladığı şeyleri ilan eden bir Kimseyim. Günahım bu ise, Ben günahkarların birincisiyim. Ben ve Akrabalarım elinizdeyiz. Dilediğinizi yapınız. Bir an tereddüt etmeyiniz ki Tanrıma dönebileyim ve yüzünüzü artık göremeyeceğim bir yere varabileyim. Benim gönlümün isteği, Benim en büyük arzum budur. Tanrı halime yeter bir şahittir." Bahâîler için en son gelen elçiler Bâb ve Bahâullah'tır; fakat gelecekte, geleceğin ihtiyaçlarına ve insan kapasitesine göre her bin yılda bir (gün–yıl ilkesi)'ne dayalı olarak yeni elçiler gönderilecektir. Bahâî inancına göre art arda gelen her peygamber, sonra gelecek peygamberin haberini vermiş ve Bahâullah'ın hayatı ve öğretileri önceki kutsal kitapların kıyamet vaatlerini yerine getirmiştir. İnsanlığın kolektif bir evrim sürecinde olduğu anlayışı vardır ve şimdiki zamanın ihtiyacı barışın, adaletin ve birliğin küresel boyutta aşama aşama kurulmasıdır.

Kelime kökeni
Bahâî kelimesinin Türkçedeki kullanımı "Ehl-i-Baha yanlısı kimse Baha'nın takipçileri" şeklindedir ve yine Baha Arapça'da Tanrı'nın Kitabı Akdes ile Bahailere bildirdiği kutsal adıdır. Türk Dil Kurumu, Bahâîliği "XIX. yüzyılda Bâbilikten doğup İran'dan başka Avrupa ve Amerika'da da yayılmış olan bir din" olarak tanımlar. Bu kelime Arapçada "muhteşem" ve "nur" gibi anlamları bulunan Bahâ (بهاء) sözcüğünden türemiştir. Bahâ; Allah'ın bu zuhurdaki insanlığa öğrettiği yeni adıdır.

Tanım
Bahailik görece yeni bir dindir; tüm ilahi dinlerin özlerinde bir ve insanlığın tek olduğunu öğretir. Bahailik, tüm ırkları ve tüm insanları evrensel bir amaçta ve ortak bir inançta birleştirmek isteyen evrensel bir dindir. Dinin, Bahailer olarak bilinen yaklaşık 5 ila 8 milyon inananı vardır ve dünyanın pek çok ülke ve bölgesine yayılmışlardır. Bahailer kâinatta var olan her şeyi yaratan Allah'ın tekliğine inanır; Bab ve Bahaullah'ı bu çağın İlahi Mazharları olarak kabul eder;  Abdülbaha'nın, Şevki Efendi'nin ve Yüce Adalet Evi'nin yetkisini tanır; itaat etmeleri gereken ilahi kaynaklı yasaların ve öğretilerin varlığını kabul edip bunları hayatlarında uygulamaya çaba gösterirler. Bahai Dininde dinî vecibeleri yerine getirme ve ruhani anlayışını geliştirme sorumluluğu, bireyin kendisine emanet edilmiş bir görev olarak görülür. İnsanların bir araya gelerek kutsal yazıları incelemesi ve fikir alışverişinde bulunması teşvik edilmekle beraber bir insana dinî konularda nasıl davranması gerektiğini empoze etme hakkı hiç kimseye verilmemiştir; yani ruhban sınıfı kaldırılmıştır. Bununla beraber toplumsal yaşama dair konularda yetki sahibi olan ve üyeleri seçim yoluyla belirlenen mahalli, milli ve uluslararası kurumları vardır. Bu kurumlarda görev yapan kişilerin toplumda herhangi özel bir konumu ya da ayrıcalığı bulunmaz. Sadece Bahailere değil, tüm insanlığa hizmet etmekle görevli olan bu kurumlar, kararlarını Bahai yazıları çerçevesinde yürütülen meşveret prensibini uygulayarak alırlar. Bahai Dininin esasını oluşturan tüm anlayış ve öğretiler bahsi geçen merkezî şahsiyetlerin ve günümüzde de Yüce Adalet Evi kurumunun yazılarına dayanmaktadır.

Tanrı elçileri olarak adlandırılan şahsiyetlerin ortaya çıktığı ve dinlerin kurulduğu dönemleri tarif ederken, hepsinin ortak özelliklere sahip olduğu gibi her birindeki hakim sosyal düzende de birçok ortak yön bulunduğunu ifade eden Bahai yazıları bunlardan bazılarını temel toplumsal kurumların parçalanması, ahlaki normların  terk edilmesi, akıl ve vicdanın bir yana bırakılması, insanları zayıflatan düşüncelerin yaygınlaşması ve insanlığı pençesine alan derin umutsuzluğun giderek artması şeklinde görmektedir. Bu bağlamda dinin doğduğu tarihte dünyanın ve özellikle İran'ın koşulları bu tarife uymaktadır. Kimi yorumlamalar Bahâîliğin ortaya çıkışında İran toplumunun içinde bulunduğu sosyal ve kültürel şartların önemli bir yeri olduğu görüşündedir. 19. yüzyılın başları pek çok farklı toplumda bir kurtarıcının beklendiği bir dönemdir. Bu bekleyiş özellikle İran'da önemli bir yere sahiptir ve 1844 yılında Babi inancının ortaya çıkmasıyla belirgin bir şekil almıştır; Bahaullah ise kendini doğrudan tüm dinlerin haber verdiği ve Bab'ın gelişini müjdelediği mev'ud olarak ilan etmiştir. Bu döneme eşlik eden İran'daki koşulları anlatan kayıtlar genellikle idarenin son derece baskıcı bir yönetim anlayışı içinde olduğu, kitlelerin ekonomik olarak giderek ezildiği, iç ve dış karışıklıkların çözülemediği, halkın rahatsız olduğu, hükûmetin tam bir otorite kuramadığı, ulemânın halk üzerinde etkisinin arttığı yönündedir. Her ne kadar bu sebepler doğrultusunda bu inancın kendisine taraftar bulmakta zorlanmadığı ve renkleri, ırkları ve dinleri ne olursa olsun bütün insanların bir olduğu iddiasıyla ortaya çıkmakla dikkatleri üzerine toplamasının normal sayılabileceği şeklinde yorumlar olsa da bu inanca mensup olanlar en erken tarihlerinden itibaren idari ve dinî yönetim tarafından zulme uğratılmıştır; inananları saldırılara, halka açık infazlara ve işkencelere tabi tutulmuş, Bab'ın kendisi 1846'dan 1850'ye kadar hapsedilmiş ve ardından halka açık bir şekilde idam edilmiş ve 20.000'den fazla Babinin hayatını kaybettiği kapsamlı bir kıyım yaşanmıştır. Bu baskılar Bahaullah'ın hapis ve sürgünlüğünü içeren, inananlarının benzer bir kaderle karşılaştığı ve etkisini günümüze dek gösteren Bahai döneminde de devam etmiş ancak inanç kesintisiz olarak varlığını sürdürmüş ve mümin kazanmaya devam etmiştir.

Doğduğu ülkeye coğrafi yakınlığı nedeniyle Bahai öğretilerinin ulaştığı ilk yerlerin başında Osmanlı İmparatorluğu gelmektedir. Osmanlı toprakları Bahai Dininin özellikle ilk yetmiş yıllık döneminde yaşanan en önemli olaylara sahne olmuştur. Bahai Dininin Türkiye ile olan bağı günümüzde de Türkiye Bahai Toplumu ile varlığını sürdürmektedir. İlahi dinlere atıfta bulunurken onları Tanrı Emri veya kısaca Emir olarak ifade etmek Türkçe Bahai literatüründe yaygın bir kullanımdır. Dinin ilk yıllarından itibaren Bahai kutsal yazıları Arapça ve Farsça asıllarından ve onaylı İngilizce tercümelerinden Türkçeye çevrilegelmiştir.

İki asra yaklaşan tarihi, zengin literatürü ve kendisine özgü birçok özelliği olan Bahai Dini tek bir Allah'ın var olduğu, O'ndan başka tapılacak hiçbir İlah olmadığı temel esası üzerine inşa edilmiştir. Kâinatta var olan her şeyin yaratıcısı ve koruyucusu olan o yüceler yücesi Yaradan, Türkçe Bahai yazılarında Allah, Tanrı, Hüda gibi isimlerle anılır. Bahailer esas itibarıyla Allah'ın dininin de tek olduğuna ve ilerleyerek devam ettiğine inanırlar. Buna göre, Bahai literatüründe Tanrı Mazharı olarak ifade edilen İlahi Elçiler insanlığı eğitmek üzere çağlar boyunca birbirleri ardına Allah tarafından gönderilegelmiştir; bunlarla kastedilen Allah'ın peygamberleri olan mukaddes Şahsiyetlerdir. İnsanlığın ruhani, zihinsel ve ahlaki kapasiteleri, bu Şahsiyetlerin birbirini izleyen öğretileriyle beslenmiştir. Bahai Dininin temel inançlarından biri de insanlığın birliğidir. Her birey, ırksal, kültürel, sınıfsal veya etnik farklılıklarının ötesinde ve gelenekleri, görüşleri veya mizacı ne olursa olsun harikulade çeşitliliğe sahip tek bir insanlık ailesinin üyesidir. Her eşsiz bireyin, durmadan ilerleyen maddi ve ruhani bir medeniyeti daha ileri taşımada oynayacak bir rolü bulunmaktadır.

Bahailerin inandıkları diğer prensipler arasında kadın-erkek eşitliği, bilim ve dinin uyumu, eğitimin gerekli ve zorunlu olduğu, önyargıların aşılıp gerçeğin serbestçe araştırılması gerektiği, dünya barışının bugünün acil ihtiyacı olduğu ve gerçek yaşamın ruhun yaşamı olduğu yer almaktadır.

Tarihî bilgiler

Seyyid Ali Muhammed (Bâb) (, "kapı"), kendisinin tüm Müslüman âleminin beklediği kişi olan "Kāim", "Mehdî" olduğunu 23 Mayıs 1844'te Şiraz'da ilan etti. Binlerce kişi Bâb'a inanarak "Bâbî" oldu. Bu gelişmeler ve onun eski dinî yapıya göre çok yenilikçi ve radikal fikirleri ortaya koyması, İran'da işkencelere ve baskılara yol açtı. Bâb, 1850'de Tebriz şehrinde kurşuna dizildi. Birçok Bâbî ise yine İran'da değişik feci işkence yöntemleri ile öldürüldü. Bâb'ın ölümünden sonra Bâbîlere Mirza Hüseyin Ali (Bahaullah)) liderlik etti. Bahâullah ve beraberindekiler, İran Kaçar yönetiminin baskısıyla Osmanlı Devleti ile yapılan görüşmeler sonunda Bağdat'a sürgün edildi. Bahâullah, 1863'te burada, Bâb'ın gelişini müjdelediği kişinin kendisi olduğunu ve insanlık tarihinde bütün önceki dinlerin gelmesini vadettiği "Dünya'nın bir vatan gibi olacağı, insanların artık savaş yapmayı öğrenmeyecekleri" Mehdî çağının gelmiş olduğunu ilan ederek Bahâî Dini'nin yeni ilkelerini açıkladı. Öte yandan Bahâullah'a inanmayıp ona karşı da çıkan, Bahâullah'ın üvey kardeşi Mirza Yahya, "Subh-i Ezel" adlı ayrı bir inanca öncülük etmiş ve daha sonrasında Kıbrıs'a sürgün edildikten sonra günümüzde Kıbrıs'ta yaşayan Ezelîlerin de temelini atmıştır. Kardeşi Kıbrıs'ta sürgündeyken Bahâullah da hayatının 40 yılını Osmanlı Devleti'nin topraklarında geçirmiştir. Osmanlı Devleti'nin Bahâullah ve Bahâîlere sürgün dışında bir baskısı olmamış, İran'daki gibi hayatlarına yönelik şiddet görmemişlerdir. 12 Aralık 1863'te vardığı Edirne'de bu tarihten itibaren beş yıla yakın yaşadı.

Bahâî Dünya Merkezi İsrail'in Hayfa şehrindedir. 1868'den itibaren Bahâullah, ailesi ve beraberindeki inananlarının o tarihte Osmanlı toprağı olan Akka Kalesi'ne (bugün İsrail'de Akdeniz kıyısında) sürgün edilmesi ve orada ölümüne kadar yaşamaya devam etmesi sonrasında Akka'nın hemen yanındaki Hayfa şehri, Bahâî Dünya Merkezi'nin yeri oldu. Bahâîlik, Birleşmiş Milletler'de temsil edilmekte ve Dünya'daki gayrisiyasî alanlarda sosyoekonomik projelere katkıda bulunmak için çalışmaktadır.

Samoa II. Malietoa Tanumafili, Bahai inancını benimseyen ilk devlet başkanıydı.

Öğretileri
Bahâîlikteki bâzı öğretiler:
 Allah birdir.
 Tüm ilahi dinlerin temeli birdir.
 İnsanlık âlemi birdir.
 Din, bilim ve akıl ile uyum içinde olmalıdır.
 Irksal, dinsel, etnik taassuplar terk edilmelidir.
 Kadın ve erkek eşittir.
 Genel barış için çalışılmalıdır.
 Eğitim zorunludur ve evrensel eğitim hedeflenmelidir.
 Serbest düşünce ile gerçek araştırılmalıdır.
 Aşırı zenginlik ve yoksulluk kaldırılmalıdır.
 Partizanlıktan kaçınarak devlete sadık ve itaatkâr olunmalıdır.

Kutsal yazılar ve ibadetler

Kutsal kitaplar
Temel yasaları ve dinin şer'î hükümlerini içeren kutsal kitap olan Kitab-ı Akdes (En Kutsal Kitap, Akdes Kitabı), Kitab-ı İkan (İkan Kitabı: Tevrat, İncil ve Kur'an'daki bâzı ayetlerin açıklamasını ve bâzı ilahiyat konularını içeren bir kitap. İkan, Arapçada kesin bilgi demektir [ikan, yakin, yakinen v.s.]), Bahaullah'ın Levihleri, Saklı Sözler (Kelimât-ı Meknûne), Yedi Vadi ve Dört Vadi, Kurdun Oğlu Risalesi, Ordular Rabbinin Çağrısı, İlahi Sırların Cevherleri gibi kitaplardır. Bahâîler, tüm dinlerin kutsal kitaplarının (Tevrat, Zebur, İncil, Kur'an) tek bir sistemin parçaları ve insanlığın ortak dinsel mirası olduğuna, kutsallıklarını yitirmediğine inanırlar.

İbadet

Bahâîlikte dua, namaz ve oruç gibi yasalar vardır. Namaz, bireysel yapılan bir tapınmadır ve toplu namaz yoktur. 2-21 Mart tarihleri arasında Kutsal Sayı 19'dan oluşan bir Bahâî ayı süresince oruç tutulur. Dua, namaz, oruç bireyin kendi sorumluğundadır; temel amacı yaşamı konusunda onu meditasyona yöneltmek, karakterini düzeltmesinde yol göstermektir.

Bahâî takvimi
Dünya'nın Güneş etrafındaki bir tam dönüşünün bir yıl kabul edildiği Bahâîlikte takvim, her biri 19 gün olan 19 aya bölünmüştür. Artık kalan dört gün ise Gregoryen Takvimi'ne göre şubata denk gelen ay olan "mülk ayı" 'na ilave edilmiştir.

Bahâî takviminde ilk ay Baha Ayı olup yılbaşı kabul edilen 21 Mart Nevruz Bayramı olarak kutlanır. Takvimin son ayı olan Âlâ ayında ise 19 gün boyunca oruç tutulur ve Güneş'in Koç Burcu'na girmesiyle oruç terk edilerek Nevruz Bayramı kutlanır.

Bahâî dîninde Dünya barışı, Dünya görüşleri
Bahâîliğe göre Dünya barışı sadece mümkün olmakla kalmayıp aynı zamanda kaçınılmazdır. Barışa, insanların eski davranış kalıplarına inatla sarılmasının sebep olacağı akla hayale sığmaz dehşetteki olaylardan sonra mı ulaşılacak, yoksa şimdi müşaverelerle belirecek iradenin tasarrufu ile mi kucak açılacak; bu, tüm Dünya sakinlerinin önündeki bir seçimdir.

Dünya'nın tek bir ülke olması, insanlığın vatanı olarak yeniden örgütlenmesi ve yönetimi için ilk temel şart, insanlığın birliğini kabul etmektir. Dünya barışını kurma çabalarının başarısı için bu ruhanî prensibin evrensel ölçüde kabulü gereklidir. Bunun için evrensel olarak beyan edilmeli, okullarda öğretilmeli ve sosyal yapıda içerdiği organik değişikliğe hazırlık olarak her millete devamlı olarak ifade edilmelidir.

En zararlı ve inatçı kötülüklerden biri olan ırkçılık, barışın en büyük engellerinden biridir. Irkçılık uygulaması, bahanesi ne olursa olsun insanlık onurunun en çirkin bir şekilde ihlâlini teşkil eder.

Zengin ve yoksul arasında ölçüsüz farklılık, şiddetli bir ıstırap kaynağı olarak Dünya'yı hemen hemen savaşın eşiğine getiren bir istikrarsızlık hâlinde tutmaktadır.

Makul ve meşru bir vatanseverlik dışında dizginlenmemiş bir milliyetçiliğin yerini daha geniş temelli bir bağlılığın, tüm insanlık sevgisinin alması gerekir. Bahaullah şöyle demektedir: Dünya tek bir ülke ve insanlar onun vatandaşlarıdır. Dünya vatandaşlığı kavramı, bilimin ilerlemesi sebebiyle Dünya'nın tek bir mahalleymiş gibi daralmasının ve milletlerin tartışmasız şekilde birbirine bağımlı olmasının doğrudan bir sonucudur. Dünya milletlerinin hepsini sevmek,  insanın kendi memleketini sevmesini dışlamaz.

Dinsel çatışmalar, tarih boyunca sayısız savaşlara ve çarpışmalara neden olmuş, ilerlemeye büyük bir engel teşkil etmiş, her dinden veya dinsiz insanlar için gitgide menfur hâle gelmiştir. Bütün dinlerin mensupları, bu çatışmanın ortaya çıkardığı temel sorunlara bakmaya ve açık seçik cevaplar aramaya razı olmalıdırlar.

Kadınların özgürlüğü, iki cins arasında tam eşitliğin sağlanması, barışın sağlanmasından daha az kabul edilmekle beraber en önemli ön şartlarından biridir. Ancak kadınlar, insan girişiminin her alanında tam ortaklığa kabul edilirse uluslararası barışın boy vereceği ahlâkî ve psikolojik ortam oluşabilir.

Tüm din ve ırklar birdir: "Hiç şüphesiz hangi milletten, hangi ırk veya dinden olursa olsun, tüm insanlık ilhamını bir İlahî Kaynak'tan almaktadır ve tek Tanrı'nın kuludur."

Diğer dinlere göre Bahâîlik

Birçok kaynağa göre Bahâî dini, yeni dinî akımlar arasında sayılmaktadır. Bâzı görüşlere göre 19. yüzyılda doğmuş, başlıca büyük dinler ve diğer inançları sentezlemeye çalışan hümanist ve barışçıl bir dinsel harekettir; bâzılarına göre bir din sayılmamaktadır. Bahâîliği bir din olarak kabul edenler arasında tarihsel kökeni nedeniyle onu İbrahimî dinler arasında sayanlar da vardır.

Başta İslâm, Hristiyanlık ve Musevîlik, inananlarının Bahâîlik ile çatıştığı ve karşı olarak öne sürdüğü noktaların başında "son din, son peygamber inanışı" sayılabilir; çünkü bu üç dinin mensuplarında da doğru yolda olma ve bir daha başka peygamber gelmeyeceği inancı görülebilir. Örneğin Müslümanlıktaki son din kavramı gibi Hristiyanlıkta Yeni Ahit'te geçen "Alfa benim, Omega da benim" (yani ilk de, son da benim) sözlerinden kaynaklanan sonluk inanışı, Musevîlikte de temelini kutsal kitap Tanah'tan alan, Tanrı'nın seçilmiş tek dini olma inancı vardır. Bahâîliğe göre ise bu ifadelerin kastettiği şey, bu dinlerin peygamberlerinin aslında aynı dini ve aynı öğretileri diriltmekte olduğu; dolayısıyla dinlerin bu noktada birbiriyle çelişik olmadığıdır.

Bahâîlik, Dünya'nın birçok ülkesinde resmî din olarak tanınmakla birlikte bâzı yerlerde bu söz konusu değildir. Özellikle doğduğu ülke olan İran'da başlangıcından itibaren meydana gelen  baskılar ve ölümler sonrasında Dünya'nın birçok kıtasına Bahâîlerin göçü yaşandı. Doğuşundan itibaren geçen 150 yıllık sürede bu göçler, yüz binlerle sayılabilecek kadardır. İran'daki Bahâîler, hâlen kamu hizmeti ve üniversite öğrenimi haklarından yoksun durumdadırlar.

Bahâî mabetleri

Bahâî mabetleri (Arapçada "Maşriku'l Ezkâr" olarak bilinir), her dinden kimsenin sessiz olmak koşuluyla bildikleri şekilde ibadet edebilecekleri mekânlardır.  Şimdiye dek her kıtada bir tane olacak şekilde yedi tapınak inşa edilmiştir. Bu tapınakların ortak özeliği, bir kubbelerinin ve dokuz girişlerinin olmasıdır. Bu dokuz giriş Dünya'da dokuz dinin varolduğuna ilişkin Bahâî inancını yansıtır.

İlki Aşkabat'ta 1908'de hastane, okul, hotel gibi başka birçok birimi içeren bir kompleks olarak inşa edilmişti. 1938'e kadar hizmet veren bu tapınak, Sovyet rejimi tarafından ibadete kapatıldı; 1962'de bir depremle yıkıldı.

1953 yılında ABD'nin İllinois eyaletinde Chicago'nun kuzeyinde bir Bahâî mabedi tamamlandı (Bakınız: resim).

Daha sonra inşa edilen mabetler sırasıyla şu ülkelerdedir: Uganda(Kampala), Avustralya (Sidney yakınında), Almanya (Frankfurt'un dışında), Panama (Panama City yakınında), Batı Samoa (Apia), Hindistan (Yeni Delhi), Şili (Santiago).

Hindistan, Yeni Delhi'deki Bahâî mabedi 1986'da tamamlandı ve pek çok mimarî ödül aldı. Şili'de Santiago'daki Bahâî mabedi ise Ekim 2016'da tamamlandı ve 19 Ekim 2016'da kapılarını açtı.

Bahâîlikte kadın
Bahâîler, kadını toplum hayatının tüm aşamalarında yer alması için teşvik eder. Ancak bu teşvik, Umumî Adalet Evi Kanunları mucibince erkekler tarafından sınırlandırılır. Kadınlar, Mahallî ve Millî Adalet Evi'ne üyelik hakkına tam olarak sahiptirler. Mahallî ve Merkezî Ruhânî Mahfillerin her ikisine de üye olabilmeleri idarî işlerde tam bir hakka sahip olmaları anlamı gelir. Bahâîler, Abdülbahâ'nın bu görüşünü kabul ederler. Bu görüşün arkasında ilahî bir yol göstericilik olduğunu ve bir hikmet bulunduğunu ifade ederler. Kadınların Yüce Adalet Evi üyeliğinden muaf tutulmaları, kadın ile erkeğin işlevlerinde eşitlik olmaması gerçeği, taraftarlardan herhangi birisinin diğerinden yaratılışça daha üstün veya daha aşağı olduğu veya haklara sahip olmadıkları anlamına gelmemektedir. Bahâî dininde kadın, yeryüzünde erkekle eşit haklara sahip, dinde ve toplumda önemli yeri olan bir varlıktır. Kadın erkek herkesin ödevi, emri tebliğ etmek ve öğretmektir. Kadının kendisi için mümkün olan en yüce mertebeden men edildiği sürece erkeğin de mukadder mertebesine yükselebilmesi mümkün görülmez. Bahâî dininde beşerî faziletlerin kadın ve erkeğe eşit derecede ait olması sebebiyle Tanrı huzurundaki saygınlık cinsiyete değil, yüreğin temiz ve aydın olmasına bağlıdır.

Bahâîler, kadının ilerleme ve becerilerindeki eksikliğini onun fırsat ve eğitimindeki eşitlik ihtiyacına bağlı olduğunu belirtirken bu eşitlik ona verilmiş olsaydı kadının da kabiliyet ve kapasitede erkeğin muadili olacağını savunmuşlardır. Yine Bahâîler, insanların mutluluğunun ve esenliğinin kadın ve erkeğin eşit derecede gelişmesine bağlı olarak gerçekleşeceğini, zîrâ onların her ikisinin de birbirlerinin yardımcısı ve tamamlayıcısı olduğunu savunurlar. Bahâullah, tüm hanımların eğitilmesini emrederek kadın-erkek herkesin eşit haklara sahip olduğunu ve her iki cinsiyetin eğitimlerinde farklılık olmaması gerektiğini bildirmiştir. Tanrı katında cinsiyetin bir özelliği yoktur. Düşüncesi temiz, eğitimi üstün, ilmî başarıları büyük, hayırseverliği fazla olanlar ister kadın, ister erkek olsun, ister siyah, ister beyaz olsun, tüm meziyetleriyle mümtaz olurlar ve bundan başka bir fark da yoktur. Kadınla erkeğin eşitliği Bahâî öğretileri tarafından garanti edilse de toplumsal rollerinin kadına yüklediği bâzı kaçınılmaz sorumlulukları vardır. İstedikleri mesleği seçme hakkına sahip olsalar da kendi doğurdukları çocukların ilk öğretmeni olmak durumundadırlar.

Bahâîler, kadınların iştirak etmesinin uygun olmadığı bâzı meselelerin varolduğunu söylerler. Örneğin bir düşman hücumu karşısında toplumun hararetli bir savunma içinde bulunduğu zamanlarda hanımlar, askerî hizmetlerden muaf tutulmuşlardır.

Ayrıca bakınız
 Muna Mahmudnizad
 Osmanlı İmparatorluğu'nda Bahâîlik
 Türkiye'de Bahâîlik

Notlar
Dipnotlar

Alıntılar

Bibliyografya

Dış bağlantılar

 Türkiye Bahâî Toplumu sitesi
 Interfaith Explorer

Yeni dini hareketler
Felsefi akımlar

Bahâîlik


Losten steht für:
 einen Ortsteil der Gemeinde Bad Kleinen in Mecklenburg-Vorpommern, Deutschland

Losten ist der Familienname folgender Personen:
 Basil Harry Losten (* 1930), US-amerikanischer Geistlicher

Losten


Božidar Grubišić (Zagreb, 20. listopada 1925. – Šibenik, 12. listopada 2000.), hrvatski tiskovni i radijski novinar i publicist, kulturni djelatnik, radijski i televizijski urednik, zaslužnik češke manjine u Hrvatskoj te lokalni dužnosnik.

Životopis
Rodio se u Zagrebu od oca Hrvata i majke Čehinje. Izjašnjavao se kao Čeh. U Daruvaru živi od 1946. godine. Ondje surađujue s novoosnovanim češkim tjednikom Jednota. Brzo je napredovao i od 1952. do 1965. bio je glavni i odgovorni urednik. Potaknuo je razvoj izdavaštva češke manjine. Već 1953. s Frantom Burianom ponovno je pokrenuo časopis Detský koutek i još iste godine Český lidový kalendář. Pridonio obrazovanju na češkom. Inicirao je i izdavanje udžbenika za češke škole. Zaslužan za promicanje književnog i kulturnog djelovanja u Čeha u Hrvatskoj. Pokrenuo je književni prilog Jednote Studnice i kulturni zbornik Přehled. Godine 1965. vratio se u rodni Zagreb. Sve do 1980. bio je urednik informativnih emisija i uredništva za unutarnju politiku i privredu na Radio Zagrebu. Od 1980. do 1982. godine bio je glavni urednik latiničkog izdanja Borbe. Od 1983. djeluje u lokalnim organima vlasti. Predsjedavao je Skupštinom Općine Trešnjevka. Uz to je do odlaska u mirovinu 1986. bio urednik Kronike Čeha i Slovaka na Televiziji Zagreb. Čelnik inicijativnog odbora za osnutak Hrvatsko-češkog društva 1992. godine. Tajnik Hrvatsko-češkog društva od 1994. do 1998. godine. Trajna ostavština Božidara Grubišića Hrvatsko-češkom društvu je glasilo Susreti koje je upravo on s Vlatkom Banek osmislio i pokrenuo. Umro je 2000. godine.

Hrvatsko-češko društvo dodjeljuje Nagradu "Božidar Grubišić", dodjeljuje za popularizaciju hrvatsko-čeških odnosa u publicistici i u medijima.
Marom Vlatke Banek i njene obitelji, snimljen je polusatni dokumentarni film o zaslužnim djelatnicima Hrvatsko-češkog društva Božidara Grubišića i Miroslava Jilka.

Izvori

Vanjske poveznice
 LZMK / Hrvatski biografski leksikon: Grubišić, Božidar (Jure Šonje, 2002.)
 Hrvatsko-češko društvo / Članstvo i članovi: Božidar Grubišić
 Leksikon Hrvatske radiotelevizije ⇒ G: Grubišić, Božidar

Hrvatski novinari
Životopisi, Zagreb
Životopisi, Daruvar
Česi u Hrvatskoj
Urednici na Hrvatskom radiju

Božidar Grubišić (novinar)


Fábio Camilo de Brito (født 6. juni 1975) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Fábio Camilo de Brito


Bulan ist eine philippinische Stadtgemeinde in der Provinz Sorsogon. Sie hat  Einwohner (Zensus ), die in 63 Barangays lebten. Bulan gehört zur ersten Einkommensklasse der Gemeinden auf den Philippinen. Sie liegt ca. 40 km südwestlich der Provinzhauptstadt Sorsogon City am Ticao-Kanal. Ihre Nachbargemeinden sind Magallanes im Norden, Juban und Irosin im Osten und Matnog im Süden.

Das Klima in Bulan wird mit der auf den Philippinen gebräuchlichen modifizierten Coronas-Einstufung als Typ IV bezeichnet. Regenfälle treten das ganze Jahr auf, die Monate März bis Juni gelten als die trockensten. Die Region Bicol liegt innerhalb des Taifungürtels auf den Philippinen. Die mittleren Monatstemperaturen rangieren zwischen 25 und 27 °C.

Das Gebiet der Gemeinde hat eine lange Siedlungsgeschichte. Archäologische Ausgrabungen belegen eine Besiedlung seit dem 3. Jahrtausend vor Christus. Handelsbeziehungen konnten zu den chinesischen Ming- und Song-Dynastien im Mittelalter nachgewiesen werden. Als erste Spanier erreichten Luis Enriquez de Guzman und der Augustinermönch Alonzo Jimenez 1569 das Gebiet der Gemeinde. Am 16. Mai 1672 teilte die spanischen Kolonialbehörde das Gebiet der Sorsogon-Provinz in Encomiendas auf. Im Januar 1690 wurde die erste Gemeinde Bulan gegründet; sie wurde jedoch 1746 durch einen Angriff der Moro-Piraten zerstört. Am 1. Januar 1801 wurde die Gemeinde Builan entlang des Mariboc Rivers neugegründet.

Baranggays

Weblinks
Bulan auf Philippine-Islands.Ph

Ort auf den Philippinen

Bulan (Sorsogon)


Les Aveugles de Jéricho, appelé aussi Le Christ guérissant les aveugles, est un tableau réalisé vers 1650 par Nicolas Poussin. Il est conservé au musée du Louvre à Paris.

Historique
Réalisé pour le marchand lyonnais Bernardin Reynon en 1650, le tableau a appartenu au duc de Richelieu, grand collectionneur de tableaux de Poussin, puis est entré dans la collection de Louis XIV en 1665.

Les dimensions du tableau sont de . Conservé au musée du Louvre avec les numéros d'inventaire INV 7281 et MR 2320, il est exposé dans la salle 826.

Sujet du tableau
Le titre traditionnel du tableau se réfère à l'épisode de la guérison des aveugles de Jéricho, décrit dans l'évangile selon Matthieu, chapitre XX : alors que Jésus sort de la ville de Jéricho, suivi d'une grande foule, deux aveugles l'interpellent et lui demande de les guérir ; Jésus touche leurs yeux et ils recouvrent immédiatement la vue. Dans l'évangile selon Marc, chapitre X, un seul aveugle est mentionné, nommé Bartimée.

L'évangile selon Matthieu décrit toutefois, au chapitre IX, un épisode similaire survenu dans la ville de Capharnaüm : alors que Jésus vient de ressusciter la fille de Jaïre, il est suivi par deux aveugles jusqu'à sa maison ; les aveugles s'approchent de Jésus, celui-ci touche leurs yeux et les deux aveugles sont guéris.

Le titre du tableau au musée du Louvre fait référence au premier épisode. Il en était de même, peu après la mort de Poussin, de Bellori et de Félibien dans leurs biographies du peintre, ainsi que du peintre Sébastien Bourdon dans une conférence donnée le . Toutefois, un autre intervenant, lors de la même conférence, considère que les détails du tableau font plutôt penser à la guérison réalisée à Capharnaüm, thèse reprise à l'époque moderne par .

Analyse et postérité du tableau
Dès 1667, soit deux ans après la mort de Poussin, le peintre Sébastien Bourdon consacre à ce tableau une conférence devant l'Académie royale de peinture et de sculpture. Il analyse en détail les jeux de lumière et d'ombre, considérant que la scène est représentée le matin. Il rapproche la figure des deux aveugles de celles du Gladiateur blessé (aveugle de gauche) et de l'Apollon antique (aveugle de droite), la femme qui se retourne ressemblant pour sa part à la Vénus de Médicis.

En 1684, Félibien voit dans ce tableau de Poussin « un des plus beaux qui soient sortis de sa main, tant pour la belle disposition du sujet, et la force du dessin, que pour la couleur et les belles expressions des figures ».

La composition pourrait s'inspirer d'un carton de tapisserie réalisé par Raphaël et représentant l'aveuglement d'Élymas.

Pour le groupe de bâtiment en arrière-plan, Poussin s'est inspiré d'églises chrétiennes primitives de Rome pour le basilique à large portique, le campanile sur la gauche ou le palais sur la droite et derrière. Le bâtiment à portiques superposés, au second plan tout à gauche, est repris de projets de Palladio.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 , traduction en français dans ) ;
  ;

Articles connexes
 Liste des œuvres exposées au Louvre en 1793
 Liste des peintures de Nicolas Poussin

Liens externes

Tableau de Nicolas Poussin
Tableau des années 1650
Collection de peintures françaises du Louvre
Nouveau Testament dans la peinture
Œuvre de Nicolas Poussin au musée du Louvre

Les Aveugles de Jéricho


An Aristida scabrescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni L.Liou. An Aristida scabrescens in nahilalakip ha genus nga Aristida, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Tibet. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aristida

Aristida scabrescens


Isla Bobowasi (en inglés: Bobowasi Island) es una isla que pertenece al país africano de Ghana localizada en el Bahía de Axim (Axim Bay) en el Océano Atlántico cerca de la localidad de Axim (a 1.8 kilómetros) y del castillo del mismo nombre (Axim Castle) al norte de la Roca Watts, al este de la Roca Egwanga y al sur de la Roca Hedwig Mensell, en ella se instaló un faro de navegación que domina en el sector de manera extrarégica. Administrativamente hace parte de la Región Occidental de Ghana. 238 kilómetros al oeste de la capital Acra

Véase también
 Geografía de África
 Geografía de Ghana

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla
 Mapa de localización del faro en la isla

Archipiélagos e islas de Ghana

Isla Bobowasi


සිතියම් විද්යාpව

සිතියම් විද්යාaව හෝ සිතියම් නිර්මාණකරණය යනු පෘථිවිය පැතලි මතු පිටක යලි ඉදිරිපත් කිරීමේ අධ්ය යනයන් හා ප්රාියෝගික භාවිතයන්ය. (ග්රීපක් භාෂාවෙන් මෙහි අර්ථය සිතියම් ලිවීම යන්නයි) තොරතුරු කාර්යක්ෂමව හා වේගයෙන් සන්නිවේදනය කළ හැකි සමබර හා කියවිය හැකි යලි ඉදිරිපත් කිරීමක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා විද්යානව සෞන්දර්යය හා තාක්ෂණික හැකියාවන් සංයෝජනය කිරීමක් සිතියම් විද්යාසවේදී සිදුවේ.

සිතියම් නිර්මාණකරණයේදී මුහුණ දීමට සිදුවන එක් ගැටළුවක් නම් පෘථිවි මතුපිට ත්රිකමාණ අවක‍ාශයේ වක්රාණකාර ස්වරූපයක් ගැනීමේ සරල යථාර්තයයි. නමුත් පැතලි මතුපිටක් තුළදී එය ද්වීමානව යලි ඉදිරිපත් කළ යුතුය. මෙහිදී අවශ්යථයෙන්ම යම් ප්රමමාණයක විරූපණයක් ඇති විය යුතුය. නමුත් ප්රයක්ෂේපණයන් භාවිතයෙන් විරූපණය යම්තාක් දුරකට අවම කරගත හැකිය. තවදුරටත් පෘථිවිය ගණිතමය ගෝලයක් නොවේ. එහි ස්වරූපය ජ්යායභයක් වශයෙන් හැඳින්වේ. එනම් , වඩාත් අක්ර මවත් නමුත් නිශ්චිතව දැනගත හැකි හා ගණනය කළ හැකි ස්වරූපයකි.

සියළු පරිමාණයේ සිතියම් සාම්ප්රකදායිකව අඳිනු ලැබූ අතර අතින් නිර්මාණය කළ ඒවාය. නමුත් නූතන පරිගණක එළඹුම හා ව්යාමප්තිය සිතියම් විද්යාිවේ විප්ලවයක් ඇති කොට ඇත. අද භාවිතා වන වඩාත් වාණිජමය ගුණාත්මක භාවයකින් යුත් සිතියම් වර්ග තුනකට ගැනෙන මෘදුකාංග යටතේ නිර්මාණය කෙරේ. එනම් CAD GIS හා සුවිශේෂී ඉදිරිපත් කිරීමේ මෘදුකාංගයි.

සිතියම් අවකාශ තොරතුරු දෘෂ්යිමාන මගින් සන්නිවේදනය කිරීමේ උපකරණ වශයෙන් ක්රි යාකරයි. අවකාශ තොරතුරු ලබාගැනෙනුයේ දත්ත ගබඩාවක ගබඩා කළ හැකි අවකාශ මිණුම් තුළින් එම දත්ත ගබඩාව තුළින් ඒවා විවිධ අරමුණු සඳහා උකහා ගත හැක. අංකිත ක්රුමයට හැසිර විය හැකි අන්තර් ක්රිධයාකාරී ගතික සිතියම් නිර්මාණකරණය වෙත සාම්ප්ර‍දායික සිතියම් නිර්මාණකරණය කිරීමේ ක්රිම පරිවර්තනය වීමේ නැඹුරුවක් අද දක්නට ඇත.

භූ විද්යාිත්මක ප්රිපංචයක් විස්තර කිරීම සඳහා සංකේත හා රේඛා යොදා ගනිමින් යලි ඉදිරිපත් කිරීමක් සිතියම් විද්යාණව තුළ අන්තර්ගත වේ. උකහා ගත හැකි හා ස්වාහනීය ආකෘතියක් යටතේ අවකාශය දෘෂ්යාමාන කිරීමට මෙය උපකාරී වේ. සිතියම් විද්යාකත්මක ක්රිනයාදාමයන් පදනම් වන්නේ ලෝකය මිනිය හැකිය හා අපට එම යතාර්ථයේ ආකෘති හෝ  විශ්වාසනීය යලි  ඉදිරිපත් කිරීම් සිදුකළ හැකිය යන පදනම මතයි.

ඉතිහාසය

මෙය ශාන්ති සිනෝගේ ලෝක සිතියමක් හරහා යන්නේ පිටපතකි. සිතියම් මානව වංශ කථාවේ ඈත අතීතයේ සිටම විශාල කොටසක් වශයෙන් පැවතුණි. (වසර 8000 ක් හෝ ඊටත් වැඩි අතීතයක්) ඒවා යුරෝපීය මැද පෙරදිග චීන ඉන්දීය හා වෙනත් සමාජවල පැවති බව දන්නා කාරණයකි. අද දක්වා දන්නා පරිදි වඩාත් පෞරාණික සිතියම වශයෙන් සැලකෙන්නේ කැටල් වුයුක් නම් තුර්කි නගරයේ බිතු සිතුවමකි. එය ක්රිම.පූ. 7 වෙනි සහස්රමය දක්වා ඇදීයයි. අතීත ලෝකයෙන් වෙනත් දන්නා සිතියම් අතර අන්තර්ගත වන්නේ මිනෝආර් එනම්, අද්මිරාල් වරයාගේ නිවස එනම් ක්රිි.පූ. 1600 දී සිදු කළ බිතුසිතුවමකි. එය ඇල පර්යාව ලෝකනයෙන් මුහුදු බඩ ප්රනජාවක් නිරූපණය කරයි. මීට අමතර බේබි ලෝනියන් යන නිපූර්හි ශුද්ධ වූ නගරය කැටයම් කරන ලද සිතියමක් කැසිට් කාලපරාසය තුළ එනම් 12 – 14 ක්රි..පූ. ශතවර්ෂවල දී දැක ගන්නට ඇත. අතීත ග්රීකකයන් හා රෝම ජනතාව සිතියම් නිර්මාණකරණය ආරම්භ කළේ ඇලෙක්සි මැන්ඩර් යන ක්රිත.පූ 6 වැනි ශත වර්ෂයට අයත් සිතුවමත් සමගය. අතීත චීනයේ භූ විද්යාිත්මක සාහිත්ය් ක්රික.පූ. 5 වන ශත වර්ෂය දක්වා ඇදී යයි. වඩාත් පැරණි චීන සිතුවම් කුවින් ප්රායන්තයෙන් හමුවෙයි. ඒවා ක්රි .පූ 4 වන ශත වර්ෂයේ වෝනින් ප්රා න්ත යුගය දක්වා ඇදී යයි.

ඉන්දියාවේ සියලු සිතියම් ආකාරයන් පුරාවෘත්ත සිතුවම් අන්තර්ගත කරයි. ඉන්දියා‍වේ වීර කාව්යය සාහිත්‍ම්යේ එන පිහිටීම්වල සිතුවම් විස්තරාත්මකව දක්වා ඇත. උදාහරණයක් වශයෙන් රාමායනය ගත හැක. ඉන්දීය සිතුවම් විද්යාීවේ සම්ප්රාදායන් ධ්රැදව තාරකාවේ පිහිටීම් ද වෙනත් තරු රටාවල පිහිටීම්වලද ආවරණය කරයි. මේවා සියලු යාන්ත්රකණ අරමුණු සඳහා පොදු යුගයේ ආරම්භයත් සමගම යොදා ගත් සටහන් විය හැකිය.

මධ්යභකාලීන යුරෝපීය සිතුවම් විස්තර කිරීමට යොදා ගන්නා පදය වනුයේ මැප්පා මුන්ඩි යන්නයි. දළ වශයෙන් මධ්යවකාලීන යුගයේ සිට ඉතිරිවී පවතින මැප්පාමුන්ඩි 1100 ක් පමණ පවතී. මේ අතරින් 900 ක් පමණ විස්තරාත්මක අත්පිට පත් වන අතර අනෙක්වා හුදකලා ලියකියවිලි ලෙස පවතී. ගවේෂණාත්මක යුගය එනම් 15 වන ශතවර්ෂයේ සිට 17 වන ශතවර්ෂ දක්වා සිතියම් විද්යාතඥයින් අතීත සිතුවම් පිටපත් කිරීම සිදු කරන ලදී. (ඒවායින් ඇතැම් ඒවා ශතවර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ පැවතුණි.) එමෙන්ම ඔවුන්ගේ ගවේෂණයන් මත පදනම් වුණු නව මිනින්දෝරු තාක්ෂණ ක්ර ම යොදා ගෙන ස්වනිර්මාණයන්ද බිහිකරන ලදී. චුම්භක මාලිමාව, දුරදක්නය හා ශෂ්ඨකයේ සොයා ගැනීම් වඩාත් නිරවද්ය් නිර්මාණකරණයට උදවු විය.

සිතියම් විද්යා්වට උරුම වූ සෘජු භෞතික බාධක නිසා බොහෝ විට සිතියම් නිර්මාණකයන් මුල් සිතියම් විද්යායඥයාට ගෞරවය ලබානොදී අතීත නිර්මාණ සොරකම් කිරීම සිදු විය. උදාහරණයක් වශයෙන් උතුරු ඇමරිකාවේ වඩාත් ප්රලසිද්ධ අතීත සිතුවමක් වන නිළ නොවන ලෙස බීව මැප් යනුවෙන් හැඳින්වෙන සිතියම 1715 දී හර්මන් මොල් විසින් ප්ර සිද්ධ කරන ලදී, මෙය 1698 දී නිකො‍ලස් ඩී ෆර් විසින් නිර්මාණය කරන ලද නිර්මාණයක පැහැදිලි ප්ර තිනිර්මාණයකි. ඩීෆර්ද 1697 දී ලුවිස් හෙන්පින් විසින් මුද්රිිත පොත්වල රූප පිටපත් කරන ලදී. ඊට අමතරව ඔහු 1664 රැන්සිස්කොස් ඩුක් රෙවුස්ගේ රූප ද පිටපත් කරන ලදී. 1700 වකවානුවලදී සිතියම් නිර්මාණකයන් මුල් කැටයම්කරුවාට ගෞරවය ලබාදෙමින් ආෆ්ටර් යන පදයට පසුව (මුල් සිතියම් විද්යාලඥයාගේ නම භාවිතයට ගැණුනි.)

ගමනා ගමන රටා හා ගෝලීයකරණය

ගවේෂණ යුගය වශයෙන් සාමාන්යණයෙන් හැඳින්වෙන්නේ 15 වන හා 17 වන ශත වර්ෂ අතර කාල පරාසයයි. මෙම කාල පරාසය තුළ නැව් සෑදීමේ සහ යාන්ත්‍ාවණයේ තාක්ෂණික ඉදිරිගමන පෙර පැවති බාධක අභිබවමින් ජාතීන්ට පිටස්තරය ගවේෂණය කිරීමට පහසු කරන ලදී. ගෝලීයකරණය බොහෝ ප්රිතිලාභ ලබාදුනි. උදාහරණ වශයෙන් තේ, සිල්ක් හා සීනි ආදි නව නිෂ්පාදන යුරෝපීය ජාතීන් ඒ හරහා සොයා ගන්නා ලදී. එමෙන්ම යුරෝපීයයන් නව වෙළඳ පත අප්රි කාවේ සිට ඉන්දියාව දක්වාත් ස්පීස් දූපත්වල සිට ආසියාව දක්වාත් අවසානයේදී ඇමෙරිකාව දක්වාත් ගමන් කරන පරිදි සංවර්ධනය කළහ. ද්රනව්යවය වෙළඳාමට අමතරව බොහෝ ජාතීන් වහල් වෙළඳාම ආරම්භ කරන ලදී. වහල් වෙළඳාමේ හඳුන්වාදීම නව ස්ථානවලට නව රෝග හඳුනාදීමට උපකාරී විය. මෙම කාල පරාසය තුළ වෙනස් ජාතීන් මුහුන් වීමට පටන් ගන්නා ලදී. එහිදී එක් ස්ථානයක සිටින මිනිසුන්ගේ හා සතුන්ගේ සාන්ද්ර ණයන් ඉහළ ගිය අතර නව රෝග නැගී ඒමට එය මග පැදුණි.

මන්ත්රානචාරීන්ගේ හා මන්ත්රා්චාරණී වෛද්ය්වරුන්ගේ ප්ර තිකාර බොහෝ විට මෙකල මායාව හා ආගම මත පදනම් වී තිබුණි. එය නූතන වෛද්යණ විදයා   වේ මෙන් ලක්ෂණ කිහිපයකට නාභි ගත නොවී සමස්ත දේහය හා ආත්මය සුව කිරීම සඳහා අරමුණු වූවකි. අතීත වෛද්යය විද්යාාව ඖෂධ භාවනාව හා ඇතැම් විට ක්රේ පිනිය පවා අන්තර්ගත කර ගන්නා ලදී. භයානක රෝග බොහෝ විට සලකනු ලැබුවේ අස්වාභාවික හෝ මායාකාරි ස්වරූපයෙනි. මේහි ප්ර‍තිඵලයක් වශයෙන් දේශීය ජනයාගේ විනාශය බොහෝ දුරට විෂබීජවලට යොමුවී ඇති අතර එය වෙඩිබෙහෙත්වලට වඩා ඉහළට යොමුවූවකි. ශත වර්ශ 4 කට වැඩි කාලයක් තිස්සේ වසංගත රෝග ඇමෙරිකාවේ ස්වදේශීය ජනගහනයෙන් 90%කට වැඩි ප්ර මාණයක් භූමියෙන් පිසදා හරින ලදී. ගවේෂණාත්මක යුගය තුළදී යුරෝපයේ වසූරිය සහ ක්ෂය රෝගය ශත වර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ පැවති අතර මිනිසුන් ඒ සඳහා ප්රයතිදේහ වර්ධනය කරගෙන තිබූ අතර වෙනත් රෝග සඳහා ද ප්රඳතිදේහ පවත්වා ගත්හ.

යුරෝපීයයන් නව භූමිවලට ගමන් කිරීමේදී ඔවුන් ඔවුන් සමග මෙම රෝග ද ලඟා කර දුන්හ. මෙම රෝග දේශීය ජනතාවට පළමු වරට බලපාන අවස්ථාවන්වලදී ඒවා පුළුල්ව පැතිරුණු අතර මාරාන්තික විය. කොළොම්බියන් හවමාරුව ඒ නමින් හැඳින්වෙන්නේ කැරිබියන් දුපත්හිදී දේශීය ජනතාව සමග පළමු හමුවීමයි. එහිදී සතුන් පැලෑටි හා නොදැනුවත්වම රෝග ද හුවමාරු කර ගන්නා ලදී. මිනිසුන් විෂබීජ හා ක්ෂුද්රඳ ජීවීන් පවතින බව හඳුනාගත්තේ 1800 ගණන්වලදීය. එහෙත් ඉතිහාසය පුරාම බොහෝ විද්යා‍ඥයින් විෂබීජ පිළිබඳව අදහස් දරන ලදීය. නමුත් ලුවී පාස්චර් ඔහුගේ විෂබීජ පිළිබඳ න්‍යාය ඉදිරිපත් කරන තුරු එමෙන්ම සනීපාරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් දෑත් සේදීමේ වැදගත්කම දක්වන තුරු (විශේෂයෙන්ම වෛද්ය සායනවලදී කිසිවෙකු එයට සවන් දුන්නේ නැත. බොහෝ මිනිසුන් මේ පිළිගැනීමට අකමැති වුවද 1981 මැයි මස 22 වැනි දින පාස්චර් පළමුව සාර්ථකව එන්නත් කිරීම සමගම ඔහුගේ විෂබීජ පිළිබඳ න්යාටයේ වැදගත්කම අන්යපයන් ග්රනහණය කර ගන්නා පරිද්දෙන් ඉදිරිපත් කරන ලදී. එහිදී ඇන්ත්රැේක්ස් එන්නත බැටළුවන් 25 කට එන්නත් කරන ලද අතර අනෙකුත් 25 දෙනා පාලක පරීක්ෂණය වශයෙන් යොදා ගන්නා ලදී. 1881 මැයි මස 31 වන දින සියලුම බැටළුවන් ඇන්ත්රැීක්ස් රෝගයට නිරාවරණය කරන ලදී. එහිදී පාලක කණ්ඩායමේ සියලුම බැටළුවන් මියගිය අතර සියලුම එන්නත් කරන ලද බැටළුවන් ජීවත්ව සිටින ආකාරය දක්නා ලදී. පාශ්චර්ගේ මෙම පරීක්ෂණය රෝග වැළක්වීමේ වැදගත් මංසලකුණක් වශයෙන් සැලකිය හැක. ඔහු‍ෙග් සොයාගැනීම් හා එතැන්සිට සිදු කරන ලද වෙනත් එන්නත් පිළිබඳ සොයා ගැනීම්වල සුසංයෝගයෙන් ගෝලීයකරණය ලෝකයට බලපාන අන්දම වෙනස් කරන ලදී.

http://en.wikipedia.org/wiki/Cartography

සිතියම් විද්යාෝව


يزدجرد بن بهرام جور كان ملكاً ساسانيًا (438- 457 م) وكان يلقب بهرام نرم أي اللين، ويلقب بهرام سپاه دوست أي محب الجيش. وكان عهده مليئا بالخطوب العظام إذ بدأ بمحاربة الروم وإكراههم على صلح يؤدّون فيه الجزية، ثم ثنى بمحاربة الهون والهياطلة فكانت وقائع من سنة 443 إلى سنة 451 م.

في زمنه حدثت فتن داخل المملكة، ففي أرمينيا وقعت حرب مع المسيحيين انتهت بهزيمة المحاربين من المسيحيين وجلائهم، وكانت فتن أخرى في الجزيرة، وقد ذبح في كركوك آلاف المسيحيين وتحيا ذكرى مقتلهم حتى اليوم في كركوك.

انظر أيضا
 قائمة شاهنشاهات الإمبراطورية الساسانية
شجرة عائلة الساسانيين

مراجع

ملكيون ساسانيون في القرن 5
أشخاص في الحروب الرومانية الساسانية
ساسانيون
سنة الولادة غير معروفة
شخصيات من الشاهنامة
ملوك الفرس
مؤسسو مدن
وفيات 457

يزدجرد بن بهرام


Bojadisarska krozofora (lat. Chrozophora tinctoria) korisna jednogodišnja raslinja iz porodice mlječikovki. Rasprostranjena je po Mediteranu (uključujući i Hrvatsku), oko Crnog mora, na Kavkazu i srednjoj Aziji.

Od ove biljke dobiva se plavo–ljubičasta boja koja se koristila u srednjovjekovnim oslikanim rukopisima, a upotrebljava se i kao bojilo za hranu.

Izvori

Acalyphoideae

Bojadisarska krozofora


Sarıköy, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Samsun il merkezine 62 km, Bafra ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Bafra'nın mahalleleri

Sarıköy, Bafra


වසර 128 (CXXVIII) යනු,  ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර   බදාදා දිනයකින් ඇරඹෙන අධික අවුරුද්දකි  (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත). එකල එය හැඳින්වුනේ, කැල්පූර්නියුස්ගේ සහ ලීබෝගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික  ධූර වර්ෂය (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්,  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා  881 වසර) ලෙසිනි.  මෙම වසර සඳහා 128 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල් මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු

128


Crime pe unde radio (titlu original: Radioland Murders) este un film american din 1994 regizat de Mel Smith. Este  co-scris/produs de George Lucas. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Christopher Lloyd și Dylan Baker.

Prezentare

Distribuție
 Brian Benben ca Roger Henderson
 Mary Stuart Masterson ca Penny Henderson
 Ned Beatty ca  general Walt Whalen
 George Burns ca  Milt Lackey
 Scott Michael Campbell ca Billy
 Brion James ca Bernie King
 Michael Lerner ca locotenent Cross
 Michael McKean ca Rick Rochester
 Jeffrey Tambor ca Walt Whalen Jr.
 Stephen Tobolowsky ca Max Applewhite
 Christopher Lloyd ca Zoltan

Note

Legături externe
 at

Vezi și

Filme din 1994
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Mel Smith
Filme Lucasfilm
Filme de comedie din anii 1990
Filme de mister
Filme de dragoste
Filme Universal Pictures

Crime pe unde radio


La arquitectura virreinal peruana, desarrollada en el Virreinato del Perú entre los siglos XVI y XIX, se caracterizó por la importación y adaptación de los estilos arquitectónicos europeos a la realidad peruana, produciendo como resultado una arquitectura original.

El uso de sistemas constructivos como la quincha, las ornamentaciones de iconografía andina y soluciones con formas inéditas confieren a la arquitectura virreinal peruana una identidad propia,

Estilo renacentista

En los primeros momentos de la colonia se desarrolló el llamado estilo renacentista, que en Europa se había producido siguiendo la corriente del renacimiento italiano. Este estilo se caracterizó por el empleo de adornos y filigranas que hacían desaparecer las líneas arquitectónicas dándole al edificio la semejanza de un trabajo de cincelado de platería, de ahí el nombre de plateresco y donde se confunde el arte gótico, el arábigo y el románico de la época colonial, desde el  hasta mediados del . Son magníficas muestras de este estilo en Lima las portadas de la Catedral de Lima y de la Casa de Pilatos. En Ayacucho la portada de las iglesias de San Francisco y La Merced.

Estilo barroco
El barroco se caracterizó por su recargada ornamentación, de líneas predominantemente curvas, que daban un aspecto de libre movimiento. Predominaron los elementos decorativos en las columnas, pilastras (columnas embebidas), cornisas, además de una modificación de las formas clásicas; las columnas griegas pierden su pureza al retorcerles, como gruesas serpientes, sus fustes hasta formar la columna salomónica y los adornos adquirieron gran exuberancia.

Un elemento característico de este estilo es el almohadillado que aparece en los muros de la Basílica y Convento de San Francisco de Lima. Este estilo predominó desde mediados del  hasta fines del . Dio origen al churrigueresco y rococó. Son representativas muestras del barroco en Lima, el Palacio de Torre Tagle, las iglesias de San Francisco y San Marcelo. En Cuzco la Catedral del Cuzco (barroco mestizo), las iglesias de Santo Domingo y San Sebastián. En Arequipa la Iglesia de la Compañía.

Estilo barroco churrigueresco
Fue la forma más recargada del barroco y se distinguió por el empleo complicado y caprichoso de los adornos en forma exagerada, su propugnador fue un arquitecto español llamado José Benito de Churriguera. Son magníficas muestras de este estilo en Lima la fachada de las iglesias de Nuestra Señora de la Merced y San Agustín.

Estilo barroco francés o rococó
En el , con la introducción de la dinastía francesa de los Borbones, llegó a España este estilo que se caracterizó por los balcones que no son redondeados, la disminución de los adornos en la ornamentación en las columnas (éstas son menos retorcidas), sin dejar las características propias del barroco que son el empleo de las líneas curvas y ondulantes.

Son características del estilo rococó la Iglesia de San Martín de Tours (Sechura, Piura), la Quinta de Presa, la Casa de Larriva (fachada en estilo rococó pero granadino), la Casa de las Trece Monedas (fachada en estilo rococó limeño), la Casa de Osambela y el Paseo de Aguas, ubicadas

Estilo neoclásico
A fines del  y principios del  llegó el estilo llamado neoclásico, que se caracterizó por el predominio de una tendencia hacia el retorno de los estilos clásicos de la arquitectura greco-romana (empleo de columnas románicas con capiteles corintios y sin ninguna ornamentación, líneas rectas y sencillez en las mismas, además de frontis triangular).

Era pues, una reacción contra el barroco. Son magníficas muestras de este estilo el altar mayor y las torres de la Catedral de Lima, la fachada de la Basílica y Convento de San Pedro, el altar mayor de la Basílica y Convento de San Francisco, las pilastras de la Casa de Osambela, la fachada del Fuerte de Santa Catalina y el Cementerio Presbítero Matías Maestro.

Véase también
 Arquitectura del Perú
 Arquitectura incaica
 Balcones de Lima
 Barroco andino

Bibliografía

Arquitectura de Perú
Turismo en Perú
Arquitectura en el Virreinato de Perú

Arquitectura virreinal peruana


Metin Diyadin (d. 16 Şubat 1968, Trabzon), Türk eski futbolcu, teknik direktör.

Futbolculuk kariyeri
Metin Diyadin, Gençlerbirliği ile ilk maçına 1988 yılında çıktı. O zamanlar 2. Lig'de mücadele eden takımın mihenk taşlarından olan Diyadin, kazanılan şampiyonlukta da büyük pay sahibi oldu. 1998 yılına kadar 284 maçta forma giyen Diyadin, kulüp tarihinin formayı en fazla giyen 5. oyuncusu oldu. Toplamda 23.176 dakika sahada kalan Diyadin, 32 gol kaydetti. Fenerbahçe'ye transferinden sonra talihsiz bir sakatlık geçirdikten sonra eski performansına dönemedi. Sakatlık sonrası Göztepe'de başarılı bir performans sergiledi.

Teknik direktörlük kariyeri
18 Eylül 2005'te 2. Lig B Kategorisi'nde mücadele eden Gençlerbirliği Oftaş'ın (şimdiki adı Hacettepe SK) başına geçmiş ve Oftaş'ı o yıl "çok genç" bir takım olmasına karşın şampiyon yaparak 2. Lig A Kategorisine yükseltmiştir. 2006-2007 sezonunda Gençlerbirliği Oftaş olan ve yine son derece genç ve tecrübesiz olan takımı inanılmaz bir performansla şampiyonluğa götürürken, son 4 haftada 2 ve 2 mağlubiyet alınca son derece tartışmalı bir şekilde 4 Nisan 2007'de görevinden alınmıştır. Göreve Metin Diyadin'in yardımcı antrenörü Osman Özdemir devralmıştır ve takımı 1. Lig şampiyonu yapıp Süper Lig'e yükselmesini sağlamıştır.

2007-08 sezonundan itibaren Eskişehirspor takımını çalıştırmış ve Sergen Yalçın kadroya almadığı için yönetim tek taraflı sözleşmesini fesh etmiştir.

2008-09 sezonunda Çaykur Rizespor ile 2 yıllık kontrat imzalamıştır. 2008-09 sezonunun yarısında Çaykur Rizespor'la yollarını ayırmıştır. 2009-10 futbol sezonunda Trabzonspor teknik direktörü Hugo Broos'un yardımcılığına getirilmiştir.

Orduspor teknik direktörlüğünden istifa eden Uğur Tütüneker yerine getirilmiştir. 26 hafta'da lig'de 5. sırada bulunan Orduspor'u sezon sonuna kadar yenilgi yüzü görmeden lig'i 5. sırada tamamlamasını ve 1. Lig play-off karşılaşmalarına katılmasını sağladı. Ardından Play-off şampiyonluğu yaşayarak Orduspor'la Süper Lig'e yükselmesini sağladı. Bunun üzerine sezon sonuna kadar süreli olan sözleşmesi uzatildi.13.12.2011 tarihinde Orduspor takımındaki görevinden istifa etti. Şu anda Göztepe A.Ş'de görev yapmaktadır. 2011-12 sezonunu dördüncü sırada tamamlayan Kasımpaşa, Süper Lig'e yükselmek için oynanan play-off'ların final maçında Adanaspor'u 3-2 yeneren Süper Lig'e yükseldi. 2012-2013 sezonunun 5. haftasında Kasımpaşa ile 3 galibiyet ve 2 yenilgi ile ligde 3. sırada olmasına rağmen, olaylı bir şekilde kendisinin görevine yönetimce son verildi.2013-14 sezonu için Gençlerbirliği teknik direktörlüğüne getirilmiştir.2013-2014 sezonunun 8.haftasında 3-1'lik Kasımpaşa SK yenilgisinden sonra karşılıklı olarak sözleşmesi feshedilmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1968 doğumlular
Trabzon doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Süper Lig futbolcuları
1. Lig futbolcuları
Gençlerbirliği SK futbolcuları
Kayserispor futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
Türk teknik direktörler
Hacettepe SK teknik direktörleri
Orduspor teknik direktörleri
Eskişehirspor teknik direktörleri
Çaykur Rizespor teknik direktörleri
Kasımpaşa SK teknik direktörleri
Gençlerbirliği SK teknik direktörleri
Göztepe SK teknik direktörleri
Gaziantep FK teknik direktörleri
MKE Ankaragücü GSK teknik direktörleri
Giresunspor teknik direktörleri
Bandırmaspor teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
1. Lig teknik direktörleri
Yaşayan insanlar
Orta saha futbolcuları

Metin Diyadin


Norderheistedt er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Kirchspielslandgemeinden Eider i den nordlige del af Kreis Dithmarschen. Kreis Dithmarschen ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kommunen er beliggende i den nordlige del af Dithmarschen ved Landesstraße 239 mellem kommunerne Hennstedt og Süderheistedt.

Nabokommuner
Nabokommuner er (med uret fra nord) kommunerne Wiemerstedt, Süderheistedt (Exklave Hägen), Linden, Barkenholm, Süderheistedt, Ostrohe og Weddingstedt (alle i Kreis Dithmarschen).

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Dithmarschen

Norderheistedt


DMR A/S (Dansk Miljørådgivning A/S) er et dansk rådgivende ingeniørfirma etableret i 1994.
Virksomheden arbejder med teknisk rådgivning inden for anlæg og byggeri og ved køb/salg af ejendom samt projektudvikling. Rådgivningen omfatter derfor forurening i jord & grundvand, geoteknik, miljøscreening af bygninger, fugt og skimmel, autoriseret arbejdsmiljørådgivning, støjberegninger, rådgivning indenfor bæredygtigt byggeri, LAR, industrimiljø og bygningsfysik.

I 2022 beskæftigede DMR ca. 220 medarbejdere, som typisk er ingeniører, konstruktører, biologer og teknikere. DMR er placeret i 16 danske byer.

Organisation
DMR er et privatejet selskab ved ejerne Claus Larsen og Mikael Nielsen.

Administrerende direktør og kvalitetssikringschef i Dansk Miljørådgivning i Danmark er civilingeniør Claus Larsen.

DMR Miljø og Geoteknikk AS er et norsk datterselskab som direktør Mikael Nielsen er daglig leder af.

Hvert kontor er organiseret med en kontorleder og de faglige afdelinger med fagchefer og afdelingsleder. Den tekniske rådgivning er  forankret i følgende tekniske afdelinger:

 DMR Geoteknik: Geotekniske undersøgelser, pilotering, sætningsskader, geofysisk kortlægninger og kontroller for bl.a. Vejdirektoratet,  Storstrømsbroen og Banedanmark samt en lang række forsikrimngsselskaber og private bygherrer.
 DMR Bygningsmiljø: Screening af bygninger for miljøfremmede stoffer som asbest, tungmetaller, PCB etc. og muligheder for cirkulær økonomi ved genanvendelse
 DMR Støj og bygningsakustik: måling af støj og rådgivning indenfor støj og bygningsfysik.
 DMR Arbejdsmiljø aurtoriseret arbejdsmiljørådgivning.
 EDD: Environmental Due Diligence (EDD) – omfatter typisk tre faser, typisk efter den amerikanske standard ASTM E1527
 DMR Skimmel: Dykningsprøver, materialeprøver,  Mycometer® tes]t . Uddannede skimmelsvampekonsulenter fra Pegasus Lab i Sverige, certificerede af Mycometer® til at udtage og analysere Mycometer® test og Mycometer® Air test. Leverandør af DNA-analyse/House-Test®.

Projekter

Større projekter og samarbejdspartnere

DMR har rammeaftaler for bl.a. Region Nordjylland, Region Midtjylland, Region Sjælland, Region Hovedstaden, Region Sjælland

Rådgivningen omfatter boligundersøgelser, videregående undersøgelser og afværgeprojekter til fjernelse/sikring af forurening for mennesker og miljø.

DMR har en årlig omsætning på > 180 mio. DKK.

DMR rådgiver danske regioner, kommuner, forsikrings- og olieselskaber, virksomheder samt private borgere.

Rådgivningen omfatter udviklingsprojekter under bl.a. Miljøstyrelsen, det norske Miljødirektorat, Naturstyren, Kystdirektoratet, Regionernes Videncenter for Miljø og Ressourcer samt GTS-institutter som Teknologisk Institut og DHI.

DMR er autoriseret arbejdsmiljørådgiver under Arbejdstilsynet.

DMR er registreret på Sundhedsstyrelsens liste over godkendte radonlaboratorier.

DMR er certificeret efter ISO9001, 14001, 45001 og DS49001/ISO26000.

Ingeniørvirksomheder i Danmark

Dansk Miljørådgivning


Dette er en liste over ryttere og hold i Giro d'Italia 2017

Noter

Referencer

2017

Ryttere og hold i Giro d'Italia 2017


Vojka este o comună slovacă, aflată în districtul Trebišov din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 491 de locuitori.

Istoric
Localitatea Vojka este atestată documentar din 1245.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Vojka, Slovacia


تشينو  هي إحدى مدن مقاطعة سان بيرناردينو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 28 فبراير، 1910.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لتشينو:

أعلام

 روجر فريد
 غريغ سالاس
 روبرت بيركس
 ر. جاي ستانفورد
 شيلي مارتينيز
 ديانا توراسي
 والتر إتش برين
 جورج بوتنام

مراجع

تشينو (كاليفورنيا)
أماكن مأهولة أسست في 1887
تأسيسات سنة 1887 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
أماكن مأهولة في مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
مدن في مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
وادي بومونا

تشينو (كاليفورنيا)


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Borová enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Borová im Okres Trnava.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Borova

Liste der denkmalgeschützten Objekte in Borová (Slowakei)


Lozanella, maleni biljni rod iz porodice konopljovki raširen po Srednjoj i Južnoj Americi, od Meksika do Venezuele i Perua. Postoji dvije priznate vrste Vrste
 Lozanella enantiophylla (Donn.Sm.) Killip & C.V.Morton
 Lozanella permollis'' Killip & C.V.Morton

Izvori

Konopljovke

Lozanella


Salur, Antalya ilinin Manavgat ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Salur boyu (Salurlar, Salurlular) Oğuzların Üçok koluna mensup bir Türk boyudur. Devletleri 1398 yılında Osmanlıların himayesine girmesinden sonra Salur boyu batıya doğru göç etmeye başladı. Osmanlılar zamanında diğer Türkmen boyları arasına karıştılar. Salur kelimesi kılıç sallayan anlamında kullanılmıştır.
Salur boyu kendi arasında sekiz oymaklara ayrılmaktadır:

Usta
Yomut (Timuroğlu/Temiroğlu/Demiroğlu)
Hızır
Karamanlı
Akkoyunlu (Akçakoyunlu)
Ersarı (Aksarıklı)
Ulutepe
Güneş
Kara
Bekevül
Karakoyunlu (Karacakoyunlu)
Kul oğulları (tekeoğlu, tekeloğlu, tekelioğlu)
Burgaz
Akseki
Bahşı (Bahşiş)
Karaca
Karatekeli
Alseki
Aziz (Aziziye Kınalı Yörükleri)
Daş (Taş)
Dongüç (Tongüç)
Ayak (Kızılayak)
Ötemiş (Ödemiş)
Mırış
Tutamış
Karaahmet
Toktamış
Tufaz
Gökçe
Saçmaz

Coğrafya
Antalya iline 96 km, Manavgat ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Manavgat'ın mahalleleri

Salur, Manavgat


دودة ورق القطن أو دودة ورق القطن الأفريقية أو سبودوبترا ليتوراليس  هي فراشة من عائلة Noctuidae. طول جسمها ما بين 14-18 ملم وأجنحتها 27-38 ملم.

تعتبر دودة ورق القطن حشرة مضرة بالمزروعات. تنتشر في أفريقيا وحوض البحر المتوسط.

الدورة الحياتية

تضع الأنثى 1000 بيضة في عدة مراحل. في كل مرحلة تضع ما بين ثلاثين إلى بضعة مئات من البيض. يتم وضعها على كل أجزاء النباتات. يكون البيض متجمعا في «رزمة» مكسورة بشعيرات بلون بني مائل إلى الأصفر، هذه الشعيرات تتساقط من طرف جسم الأنثى. تتفاوت مدة تطور البيض: في الصيف 2-3 أيام منذ وضعها وحتى فقس البيض، في الخريف 3-6 أيام وفي الشتاء 10-18 يوما. دودة ورق القطن لها مدى عوائل واسع أي ليس لديها عائلة نباتية مفضلة، يمكنها التغذي على أكثر من 40 عائلة نباتية. تضع البيض على مختلف المزروعات الحقلية مثل البروكولي، الملفوف والخس، مختلف الخضروات والنباتات وحتى الأعشاب.

لليرقة Caterpillar أشكال وألوان متعددة: من الرمادي، البني وحتى الأخضر الفاتح. يمكن أن تكون ملساء أو ذات شعر، مخططة منقطة أو بلون متجانس. تساعدهم هذه الأشكال على التمويه على النبات الذي تتغذى عليه. تأكل اليرقات الصغيرة الورقة من جانبها السفلي حتى البشرة epidermis تاركين «نوافذ شفافة». اليرقات البالغة تأكل كل الورقة تاركين إفرازاتهم الكروية الصغيرة السوداء. لليرقة 6 درجات من التطور حتى الدرجة الثالثة فإنهم حساسون للحر والجفاف، ويحيون في مجموعات. بعد المرحلة الثالثة فإن اليرقات تحيا وحيدة في الجانب الأسفل من الورقة. تستمر فترة اليرقة في الصيف 12-18 يوما، في الخريف والربيع 20-30 يوما وفي الشتاء 70-85 يوما.

تقوم اليرقة بالتشرنق داخل الأرض. لون العذراء بني أحمر وطوله 18-22 سم. مدة العذراء في الصيف 5-10 أيام، في الخريف والربيع 14-19 يوما وفي الشتاء 21-31 يوما.

بعد الخروج من الشرنقة، يتزاوج البالغون. تضع الأنثى البيض بعد بضعة ساعات إلى يومين بعد التزاوج. حياة البالغون قصيرة جدا في الصيف يومين حتى أسبوع.

دودة ورق القطن حساسة جدا في كل فترات تطورها (بيضة، يرقة، عذراء وبالغة)، ومعدلات الوفاة عندها عال، خاصة في الفصول الباردة.

المكافحة

- يمكن الإبادة يدويا في الحديقة المنزلية. يمكن التعرف على اليرقات وجمعها لإعدامها.

- جمع اللطع باليد وكذلك اليرقات والثمار المصابة واعدامها.

-الاهتمام بخدمة الأرض بالحرث والعزيق ومكافحة الحشائش وعدم الزراعة بعد برسيم تحريش.

- عند الزراعة بجوار قطن أو برسيم يوضع جير حى على الجسور الفاصلة أو ملء قنوات الرى ووضع كيروسين بها.

- عند رى الأرض يضاف 30 لتر سولار أو كيروسين لقتل اليرقات والعذارى بالتربة.

- استخدام مصايد الفرمون أو المصايد الضوئية لخفض التعداد.

- عند بدء ظهور فقس حديث أو يرقات يمكن الرش باحد المركبات التالية:

أ- المركب الحيوى دايبل 2× بمعدل 200 جم / فدان.

ب- المركب الحيوى ايكوتيك بيو 10% مسحوق بمعدل 300 جم / فدان.

ج- إذا لم تتوفر البدائل السابقة يمكن الرش بمبيد لانيت 90% أو نيودرين 90% بمعدل 300 جم / فدان من أي منهما.

مراجع

آفات زراعية
أصنوفات سماها جان بابتيست بويدوفال
حيوانات سلطنة عمان
ذو أجنحة الفضلات
عث آسيا
عث الشرق الأوسط
عث تركيا
عث جزر القمر
عث لا ريونيون
عث مدغشقر
عث موريشيوس
عثث وصفت في 1833
علم الحشرات
ليليات في إفريقيا
ليليات في أوروبا

دودة ورق القطن


is a town located in Senboku District, Osaka Prefecture, Japan. , the town had an estimated population of 16,793 in 7854 households and a population density of 1200 persons per km². The total area of the town is , making it the smallest town  in Japan in terms of land area.

Geography
Tadaoka is located in the southwestern part of Osaka Prefecture, on the flat seaside facing Osaka Bay, with the Otsu River and Ushitaki River as boundaries, and Kishiwada in the southwest. The town area is narrow in the northeast-southwest direction, extending from the northwest facing Osaka Bay to the southeast inland. The entire area of Tadaoka is urbanized, and the coastal area and the banks of the Otsu River are used as industrial areas.

Neighboring municipalities
Osaka Prefecture
Izumi
Izumiōtsu
Kishiwada

Climate
Tadaoka has a Humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light to no snowfall.  The average annual temperature in Tadaoka is 14.7 °C. The average annual rainfall is 1475 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.7 °C, and lowest in January, at around 3.4 °C.

Demographics
Per Japanese census data, the population of Tadaoka has remained fairly steady over the past 40 years.

History
The area of the modern town of Tadaoka was within ancient Izumi Province. In the Edo Period, the hamlet of Tadaoka was controlled by Yodo Domain under the Tokugawa shogunate. The village of Tadaoka was established within Izumi District with the creation of the modern municipalities system on April 1, 1889.  On April 1, 1896 the area became part of Senboku District, Osaka. Tadaoka was promoted to town status on October 1, 1939. Plans to merge with neighboring Kishiwada were overwhelming rejected by a referendum in 2004.

Government
Tadaoka has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral city council of 12 members. Tadaoka collectively with the cities of Izumiōtsu, and Takaishi contributes two members to the Osaka Prefectural Assembly. In terms of national politics, the city is part of Osaka 18th district of the lower house of the Diet of Japan.

Economy
Tadaoka is located within a commuting zone of about 30 minutes by train from the center of Osaka City and Kansai International Airport, and is increasing becoming a bedroom community. Production of blankets and recycling PET bottles are local industries.

Education
Tadaoka has two public elementary schools and one public middle schools operated by the town government. The town does not have a high school.

Transportation

Railway
 Nankai Electric Railway -   Nankai Main Line

Highway
  Bayshore Route

Local attractions
 Masaki Art Museum

Notable people from Tadaoka
Yoshimi Masaki, retired judoka
Ryang Yong-gi, Japanese-born North Korean footballer
Kenta Maeda, Minnesota Twins starting pitcher

References

External links

 Tadaoka official website

Towns in Osaka Prefecture
Populated coastal places in Japan

Tadaoka, Osaka


Angaraag Mahanta (; born 24 November 1975), known by his stagename Papon, is an Indian playback singer from Assam. Papon has also sung in many languages apart from Assamese like Hindi, Bengali, Tamil and Marathi. He is the lead singer and founder of the folk-fusion band Papon and The East India Company.

References

External links

ජීවමාන ජනයා
Indian male singer-songwriters
Indian singer-songwriters
Bollywood playback singers
Assamese playback singers
Musicians from Guwahati
People from Nagaon district
Indian male pop singers
Screen Awards winners
Indian male film singers
Singers from Assam
Indian pop-folk singers
Year of birth missing (living people)

පාපොන් (ගායකයා)


De algunas señoras / Pum-Pum te maté es un sencillo del cantautor y folclorista chileno Tito Fernández, lanzado en 1973 bajo el sello discográfico DICAP. Ninguno de los dos temas aparecieron en alguno de sus álbumes oficiales de la época.

Lista de canciones

Referencias

Sencillos de 1973
Sencillos de Tito Fernández
Sencillos de Discoteca del Cantar Popular

De algunas señoras / Pum-Pum te maté


Orhan Alaettin Erbuğ, (1926 İstanbul - 7 Temmuz 1991, Ankara) Türk bürokrat.

Hayatı
1926'da İstanbul'da doğdu. Babası emekli Piyade Albay İbrahim Hakkı Bey. 1947 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun olmuştur. Temmuz 1947'de İzmir'de maiyet memuru olarak göreve başladı. Aynı görevi Şubat 1948 ile Ağustos 1949 arasında Çanakkale'de sürdürdü. 1950'de Kaymakamlık kursunu bitirdi ve 23 Mart 1950'de Kaş Kaymakamlığına; Kasım 1950'de ise Eğirdir Kaymakamlığına atandı.

1959 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi ile Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsünü bitirdi..

1956'da İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü Şube Müdürlüğü daha sonra da Ekim 1960'da Belediyecilik Dairesi Başkanlığına atanmıştır. 1962 yılında ise Mülkiye Müfettişi olmuştur. Müteakiben 1964 yılında Bingöl Valiliğine, İçişleri Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığına, 1970 yılında Kars Valiliğine, 1972 yılında Emniyet Genel Müdürlüğüne ve 1974 yılının Aralık ayında İzmir Valiliği görevlerine atanmıştır. İzmir Valisi iken 2 Temmuz 1975 günü istifa ederek emekliye ayrılmıştır.

12 Ocak - 28 Mayıs 1979 tarihleri arası İçişleri Bakanlığı Müsteşarlığı görevinde bulundu. 29 Mayıs 1979 - 6 Aralık 1979 Tarihleri arasında İstanbul Valisi olarak görev yaptı. Son olarak 4 Kasım 1980 ile 12 Haziran 1981 tarihleri arasında Balıkesir valiliği yaptı. 9 Şubat 1982 tarihinde Merkez Valisi iken kendi isteği ile ikinci kez emekli olmuştur.

Emekliliğinin ardından 1986 yılında Türk İdareciler Derneği Genel Başkanlığına seçildi. Bu görevi sürdürürken kalp rahatsızlığı nedeniyle 7 Temmuz 1991 günü öldü.

Özel Hayatı
25 Ocak 1954 tarihinde Cevriye Hanım ile evlendi ve bu evlilikten üç kızı oldu. Kızı Soydan Erbuğ 1986 yılında trafik kazasında hayatını kaybetmiştir. Çalışkan ve hoşgörülü yapısıyla bilinmekteydi.

Kaynakça

1926 doğumlular
1991 yılında ölenler
Türkiye İçişleri Bakanlığı müsteşarları
Türkiye İçişleri Bakanlığı müsteşar yardımcıları
İstanbul valileri
Balıkesir valileri
İzmir valileri
Bingöl valileri

Orhan Erbuğ


Les élections législatives françaises de 1968 dans le Val-d'Oise se déroulent les  et .

Élus

Positionnement des partis

Rappel des résultats départementaux des élections de 1967

Résultats

Analyse

Résultats à l'échelle du département

Par circonscription

Articles connexes
 Liste des circonscriptions législatives du Val-d'Oise
 Liste des députés du Val-d'Oise
 Élections législatives françaises de 1968

Notes et références

Notes

Références

Val-d'Oise
Politique dans le Val-d'Oise

Élections législatives de 1968 dans le Val-d'Oise


Ümit Oğuztan, Türk romancı.

Hicabi Rüya, yazar Ümit Oğuztan'ın "Haftanın Sesi" Gazetesinde yayınlanan makalelerinde kullandığı takma ismidir. Söz konusu makaleler daha sonra, TGS Yayıncılık tarafından yayınlanan, yazarın çeşitli araştırma dosyaları ile öykülerinden derlenen "Elçiye Zeval Olmaz" isimli kitabında yer verilmiştir.

Haftalık siyasi aktüel dergi "Nefes"in genel yayın yönetmeni. Haftalık siyasi aktüel dergi "Strateji"nin kurucusu ve genel yayın yönetmeni. (1998) Vizyon Yayıncılığın kurucusu ve sahibidir. Yayınevi yalnızca sanat kitapları yayınlamış daha sonra kapanmıştır.

Tarikat şeyhi Ali Kalkancı'nın yaptıklarını kamuoyuna duyurarak, tarikat-siyaset bağlantılarını televizyon ekranlarına taşımıştır.

Edebiyatçı olarak ülke ve toplumsal sorunlar karşısında duyarlı davrandığı, sansüre karşı mücadele ettiği düşünülmektedir.

TBMM Susurluk Araştırma Komisyonu ile TBMM Uğur Mumcu Cinayeti Araştırma Komisyonları'na verdiği bilgiler ilgili komisyonlarca düzenlenen resmi raporlarda yer almıştır. "Captagon" üreticisi Mehmet Ali Yaprak'ın kaçırılması, Eroin kaçakçılığı yapan ünlü aileleri ve Kuzey Irak'a gönderilen 100 bin silah gerçeğini cesaretle gündeme taşıması ve kayıtlara geçmesini başarmış olmasıyla da dikkate değer çalışmalar gerçekleştirmiştir ki; burada sözü edlen konuların her birisi başlı başına mayınlı bir sahadır. Yazar; sansüre karşı verdiği mücadelenin yanı sıra, güç odaklarına karşı da örnek mücadeleler sergilemiştir.

Kitapları

 Merhaba Erkekler, Yaprak Yayınları 1990
 Lezbiyen, Yaprak Yayınları 1991
 Ahlaksızlar, Yaprak Yayınları 1991
 Kraliçe Sisi, Yaprak Yayınları 1991
 Kara Koltuk Yunus Yayınları 1994
 Ahlaksızlar Yaprak Yayınları 1995

Dış bağlantılar
 Ümit Oğuztan Kişisel İnternet Sitesi
 Ergenekon iddianamesi/BÖLÜM V ŞÜPHELİLERİN BİREYSEL DURUMLARI İKİNCİ GRUPTAKİ KİŞİLERİN BİREYSEL DURUMLARI 34-ŞÜPHELİ ÜMİT OĞUZTAN
 Antoloji.com sitesinde yayınları ile girdi bulunmaktadır.

Türk roman yazarları
Ergenekon davası sanıkları
Yaşayan insanlar
Resim aranan yazarlar

Ümit Oğuztan


Mihajlovo (, , ) ist ein Ort im serbischen Banat und gehört zum Verwaltungsgebiet der Stadt Zrenjanin. Das Dorf wurde, wie auch die katholische Kirche im Ort, nach dem Erzengel Michael benannt.

Demografie
In Mihajlovo leben nach einer Volkszählung aus dem Jahr 2002 insgesamt 803 volljährige Personen in 352 Haushalten. Das Durchschnittsalter der Einwohner liegt bei 40,5 Jahren (39,7 bei der männlichen und 41,3 bei der weiblichen Bevölkerung). Das Dorf hat mit knapp 95 % der Einwohner eine klare ungarische Mehrheit.

Weblinks
 Offizielle Website der Verwaltung in Zrenjanin

Ort in der Opština Zrenjanin
Erzengel Michael als Namensgeber

Mihajlovo


1826 a 1829, nos termos da Constituição Imperial de 1824.

Presidência da Câmara de Deputados na 1.ª Legislatura

Primeira Sessão Preparatória da Câmara dos Deputados
Conforme consta nos Anais do Parlamento Brasileiro, no dia 29 de abril de 1826, foi realizada a primeira reunião para instalação da Assembleia Geral, embora com a presença de um número inferior à maioria absoluta dos deputados. O primeiro ato foi a eleição unânime de um Presidente (Luiz Pereira da Nóbrega Souza Coutinho) e de um Secretário (Manoel José de Souza França). Em seguida, foi realizada a verificação dos diplomas dos deputados, sendo formada uma "Comissão de Poderes" composta por 5 membros e uma outra comissão com 3 membros para a verificação dos diplomas dos membros da Comissão principal.

Lista de Parlamentares por Províncias

Ver também

 Lista de presidentes da Câmara dos Deputados do Brasil
Lista de Senadores do Brasil da 1ª legislatura

 1

Lista de deputados do Império do Brasil da 1.ª legislatura


Orsanmichele (eigentlich: Or San Michele, früherer Name San Michele in Orto) ist ein Kirchengebäude in Florenz des  Erzbistums Florenz.
Das zwei- bzw. dreistöckige Gebäude aus den Epochen der Romanik und Gotik befindet sich gänzlich im Straßenblock Via dei Calzaiuoli, Via dell'Arte della Lana, Via dei Lamberti und Via Orsanmichele.
Im Erdgeschoss befindet sich das Kunstmuseum Museo di Orsanmichele. Das Gebäude diente zunächst auch als Getreidespeicher, vor dem Brand 1337 im Erdgeschoss, nach dem Wiederaufbau in den oberen Etagen.

Geschichte
1380 wurde die Markthalle in eine Kirche umgewidmet. Die oberen Stockwerke dienten als Getreidespeicher.

Kunstwerke
Marmor-Tabernakel von Andrea di Cione, Orcagna genannt (1359)
Bronzestatue Johannes des Täufers von Lorenzo Ghiberti (1414)
Die vier Heiligen (Quattro Santi Coronati) von  Nanni di Banco (1408–13) an der Fassade
Glasierte Terrakottatondi (Terracotta invetriata) an der Südfassade:
Altarbild Madonna delle Grazie von Bernardo Daddi

Siehe auch
 Liste der Kirchen in Florenz

Literatur
 Paola Grifoni, Francesca Nannelli: Le statue dei santi protettori delle Arti fiorentine e il Museo di Orsanmichele (= Quaderni del Servizio Educativo. 14). Edizioni Polistampa, Florenz 2006, ISBN 88-596-0045-6.
 Gert Kreytenberg: Orcagna's Tabernacle in Orsanmichele, Florence. Harry N. Abrams, New York NY 1994, ISBN 0-8109-3675-5.

Weblinks

 Orsanmichele: Kirche und Museum auf der privaten Tourismusseite  Florentinermuseen.com
 6. Die Bildhauer und ihre Werke im Paragone, arthistoricum.net

Einzelnachweise

Kirchengebäude in Florenz
Florenz
Florenz
Kunstmuseum in Florenz
Michaeliskirche
Florenz, Michaelis
Historisches Zentrum von Florenz
Erbaut in den 1350er Jahren
Gegründet 1996

Orsanmichele


Yağlıbayat, Konya iline bağlı, Aksaray yolu üzerinde, merkeze 76 kilometre uzaklıkta bir (KIRIM TÜRKÜ) Tatar köyüdür. Yakınında bulunan yerleşim yeri, antik dönemde, "kutsal baba" anlamına gelen Savatra olarak anılmaktadır.

MÖ 4. yüzyıl yerleşim izleri bulunmaktadır. Önemli bir antik kent olan Savatra kendi adına para basmıştır. MÖ 27'de Romalıların eline geçmiştir. Kalıntılardan Roma döneminde mamur olduğu anlaşılmaktadır. Bizans ve daha sonra Selçuklu Hanedanı hakim olmuştur, 1398'de Konya'yla birlikte Osmanlı devletinin hakimiyetine geçmiştir. Eski Osmanlı haritalarında buranın Bali Bayat olarak geçmektedir. Köyün güney doğusunda bir kale ve küçük bir antik tiyatro bulunmaktadır. Antik eserler Konya Müzesi'nde sergilenmektedir.

Yağlıbayat köyü şu an yaklaşık olarak 650 nüfusa sahiptir. 200'e yakın köylü de Konya Merkez'de ikamet etmektedir. köyde bir ilköğretim okulu bulunmaktadır.

Yandaki bağlantıdan köyün 1913 tarihindeki durumuna ilişkin bilgi edinilebilir;
https://web.archive.org/web/20081223220902/http://www.qirim.net/tarih.aspx?id=2
Söz konusu sayfa BÉLA HORVÁTH (Macar seyyah)'ın ANADOLU 1913 adlı eserinin 5. bölümünden alıntıdır.
Tarih Vakfı Yurt Yayınları, Eylül 1996

Bilgi kutusu bulunmayan yerleşim yerleri
Karatay'ın mahalleleri

Yağlıbayat, Karatay


Saulius Šaltenis (* 24. Dezember 1945 in Utena, Litauische SSR) ist ein litauischer Dramaturg, Publizist,  Prosaist und ehemaliger Politiker.

Leben
Von 1963 bis 1964 studierte er Philologie an der Vilniaus universitetas.
1989 gründete er mit Arvydas Juozaitis und Saulius Stoma die Wochenschrift "Šiaurės Atėnai" und war von 1990 bis 1994 Redakteur. Von 1994 bis 1996 war er Chefredakteur der Tageszeitung "Lietuvos aidas", von 1990 bis 1992, von 1992 bis 1996 und von 1996 bis 2000 war er Mitglied des Seimas und von 1996 bis 1999  Kulturminister Litauens.

Werke
 Kalės vaikai: Roman. – Vilnius: Vaga, 1990. – 194 p.
 Atostogos: apsakymai. – Vilnius: Vaga, 1966.
 Riešutų duona; Henrikas Montė: apysakos. – Vilnius: Vaga, 1972.
 Duokiškis: apysaka. – Vilnius: Vaga, 1977.
 Škac, mirtie, škac!; Jasonas: pjesės. – Vilnius: Vaga, 1978.
 Atminimo cukrus: Kurzgeschichten und Powest. – Vilnius: Vaga, 1983.
 Apysakos. – Vilnius: Vaga, 1986.
 Lituanica; Duokiškio baladės: pjesės. – Vilnius: Vaga, 1989.
 Kalės vaikai (Roman). – Vilnius: Vaga, 1990.
 Pokalbiai prieš aušrą: Publizistik. – Vilnius: Lietuvos aidas, 1995.
 Riešutų duona: Poweste und Kurzgeschichten. – Kaunas: Šviesa, 2003.

Weblinks
 Biografie

Mitglied des Ausschusses für Bildung, Wissenschaft und Kultur (Litauen)
Kultusminister (Litauen)
Chefredakteur
Autor
Schriftsteller (Vilnius)
Person (Rajongemeinde Utena)
Mitglied des Seimas (Sąjūdis)
Sowjetbürger
Litauer
Geboren 1945
Mann

Saulius Šaltenis


Birsfelden (în germana elvețiană: Birsfälde) este o comună în districtul Arlesheim din cantonul Basel-Provincie al Elveției.

Istoria
Birsfelden este menționat pentru prima dată în 1274 ca minor Rinvelden. În jurul anului 1500 a fost menționat pentru prima dată ca Birsfeld.

Demografie

Birsfelden are o populație (în martie 2007) de 10.531 locuitori. În anul 2008, un procent de 23,9% din populație era format din cetățeni străini. În ultimii 10 ani (1997-2007) populația s-a schimbat cu o rată de -4.4%.

Majoritatea populației (în 2000) vorbește limba germană (8.591 sau 82,4%), existând și vorbitori de limba italiană (617 sau 5,9%) și limba franceză (217 sau 2,1%). Există 9 persoane care vorbesc romanșa.

Religia
Potrivit recensământului din anul 2000, 3.631 sau 34,8% din populația localității erau romano-catolici, în timp ce 3.287 sau 31,5% aparțineau Bisericii Reformate Elvețiene. Din restul populației, 174 sunt membri ai unei biserici ortodoxe (sau aproximativ 1,67% din populație), 23 de persoane (sau aproximativ 0,22% din populație) aparțineau Bisericii Creștine Catolice Elvețiene și 366 de persoane (sau 3,51% din populație) sunt membri ai unui alt cult creștin. Alte 9 persoane (sau aproximativ 0,09% din populație) sunt evrei, 455 (sau 4,36% din populație) sunt musulmani, 43 de persoane sunt budiști, 137 sunt hinduși și 17 indivizi aparțin unui alt cult. 1.863 (sau 17,86% din populație) nu aparțineau nici unei biserici, erau agnostici sau atei, iar 424 de persoane (sau despre 4,07% din populație) nu au răspuns la întrebare.

Locuitori
 Otto Frank (1889-1980), tatăl diaristei Anne Frank, a locuit la Birsfelden în perioada 1953-1980

Referințe

Legături externe
 Official website de

Orașe din Elveția

Birsfelden


A 19.ª cerimônia de entrega dos D.I.C.E. Awards (ou D.I.C.E. Annual Awards 2016, no original em inglês: 19th Annual D.I.C.E. Awards) foi uma transmissão produzida pela Academia de Artes e Ciências Interativas (AIAS) que premiou os melhores artistas, designers, produtores e programadores das produções desenvolvidas pela indústria de jogos eletrônicos no ano de 2015. A cerimônia foi realizada no Mandalay Bay Convention Center em Las Vegas, Nevada. Durante a cerimônia, a AIAS distribuiu prêmios em 22 categorias. A cerimônia foi transmitida nos Estados Unidos pela PMC em uma parceria plurianual com a revista Variety. Assim como no ano anterior, o comediante, ator e escritor americano Pete Holmes permaneceu como o anfitrião da cerimônia. Os produtores do evento foram Terrence Myers, Martin Rae e Carter Reese, com a realização sendo feita por Rob Talbert.

Na cerimônia, Fallout 4, Ori and the Blind Forest, Rocket League e The Witcher 3: Wild Hunt empataram no número de prêmios recebidos, com cada um dos quatro jogos recebendo três prêmios no total. Fallout 4 da Bethesda Game Studios foi consagrado com o maior prêmio da noite, de Jogo do Ano, marcando a segunda vez que a desenvolvedora americana vence a categoria. Todd Howard, diretor e produtor executivo do jogo, também ganhou o prêmio de Conquista na Direção de um Jogo, marcando sua segunda vitória na categoria. Hideo Kojima, criador da série de jogos Metal Gear, recebeu o prêmio honorário de Hall da Fama da AIAS, sendo o vigésimo primeiro a receber o prêmio honorário, com o cineasta, roteirista e produtor mexicano Guillermo del Toro apresentando a categoria. Satoru Iwata, que faleceu no ano anterior, foi homenageado pela Academia com o prêmio de Conquista Vitalícia por todos seus feitos na Nintendo, começando no papel de programador até se tornar o diretor executivo da empresa em 2002. O Microsoft Visual Basic também foi reconhecido pelo prêmio de Impacto Técnico por todas suas inovações únicas que contribuíram para o progresso contínuo da mídia interativa.

Visão geral
Como ocorreu nos anos anteriores mais recentes, a 19.ª cerimônia anual do D.I.C.E. Awards foi realizado no segundo mês de um ano, ocorrendo em 18 de fevereiro de 2016. Martin Rae, presidente da Academia de Artes e Ciências Interativas, disse ter ficado feliz pela maior diversidade no número de jogos nomeados nas categorias, algo apoiado pelo aumento nas categorias do D.I.C.E. Awards.

Vencedores e indicados
No D.I.C.E. Annual Awards 2016, 53 jogos receberam indicações, com Rise of the Tomb Raider da Crystal Dynamics liderando a lista dos nomeados com nove indicações. The Witcher 3: Wild Hunt da CD Projekt RED ficou em segundo lugar com oito indicações, seguido por Ori and the Blind Forest da Moon Studios em terceiro lugar com seis indicações, marcando a segunda vez que um jogo independente publicado por uma editora de consoles recebe indicação ao prêmio de Jogo do Ano. A Microsoft Studios e a Square Enix Europe foram as editoras com o maior número de indicações na noite, com cada uma possuindo 17 nomeações no total. A Sony Computer Entertainment ficou em segundo lugar, com 11 indicações.

Os vencedores foram anunciados durante a cerimônia de premiação em 18 de fevereiro de 2016. Pela primeira vez na premiação houve um empate quadruplo nos vencedores, com Fallout 4, Ori and the Blind Forest, Rocket League e The Witcher 3: Wild Hunt ganhando três prêmios cada. Fallout foi o ganhador do prêmio de Jogo do Ano, marcando a segunda vez que a Bethesda Game Studios ganha na categoria desde 2011 com The Elder Scrolls V: Skyrim. Fallout 4 também ganhou os prêmios de Role-Playing/Massive Multiplyer e Conquista na Direção de Jogo, com o último também marcando a segunda vez que o diretor Todd Howard vence a categoria, com a anterior vitória sendo também por The Elder Scrolls V: Skyrim. The Witcher 3: Wild Hunt ganhou o prêmio de Conquista em Design de Jogo, tornando a CD Projekt RED como o primeiro estúdio de jogos polonês a vencer a categoria. O jogo também venceu as categorias de Conquista em História e Conquista em Impacto Técnico. Camilla Luddington ganhou o prêmio de Conquista Notável em Personagem por sua atuação como Lara Croft em Rise of the Tomb Raider, sendo a única categoria vencida pelo jogo na cerimônia, marcando a primeira vez que o jogo com maior número de indicações do D.I.C.E. Awards sai com menos de dois prêmios. Rocket League da Psyonix levou o Prêmio Sprite, ganhando também as categorias de Conquista por Jogabilidade Online e Jogo de Esporte do Ano. Metal Gear Solid V: The Phantom Pain ganhou o prêmio de Jogo de Aventura do Ano, e devido ao encerramento da Kojima Productions original e a não presença da Konami na cerimônia, o prêmio ficou com a AIAS. Star Wars: Battlefront foi o jogo com menor nota crítica a ganhar prêmios pela Academia neste ano, levando as categorias de Jogo de Ação do Ano e Conquista Notável por Design de Som.

Prêmios
Os vencedores estão listados em primeiro e destacados em negrito.

Prêmios honorários

Jogos com múltiplas indicações e prêmios

Apresentadores
As seguintes personalidades, listadas em ordem de aparição, apresentaram categorias de prêmios. Todos os outros prêmios foram apresentados pela locução da Academia.

Ligações externas

Eventos de jogos eletrônicos
Prêmios de jogos eletrônicos

D.I.C.E. Awards 2016


Ľubá este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Zámky din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 426 de locuitori.

Istoric
Localitatea Ľubá este atestată documentar din 1247.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Ľubá


Pichichi Ödülü, İspanyol futbolunda ülkenin en üst düzey futbol ligi olan La Liga'da sezon içinde en çok gol atan futbolcuya spor gazetesi Marcanın organizasyonu ile verilen ödül. Ödülün adı, eski İspanyol futbolcu Pichichi adıyla da tanınan Rafael Moreno Aranzadi'den gelmektedir.

Kazananlar
Lejant

Oyunculara göre

Kulüplere göre

Ülkelere göre

Avrupa futbol ödülleri
La Liga
İspanyol futbol kupa ve ödülleri

Pichichi Ödülü


An Fimbristylis jucunda in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Baron Clarke, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johannes Hendrikus Kern. An Fimbristylis jucunda in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fimbristylis

Fimbristylis jucunda


Biserica evanghelică din Viișoara este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Viișoara, comuna Viișoara. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 120227.02.

Note

Monumente istorice din județul Mureș
Biserici din secolul al XV-lea din România
Biserici evanghelice de confesiune augustană din România
Biserici din județul Mureș

Biserica medievală din Viișoara, Mureș


ديتر إكشتاين  ، من مواليد 12 مارس 1964 ، لاعب كرة قدم ألماني سابق. لعب مع منتخب ألمانيا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون غربيون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كيهل
رياضيون ألمان مغتربون في إنجلترا
رياضيون ألمان مغتربون في سويسرا
لاعبو آوغسبورغ
لاعبو آينتراخت فرانكفورت
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1988
لاعبو شالكه 04
لاعبو فالدهوف مانهايم
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم رجالية ألمان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في سويسرا
لاعبو كرة قدم من بادن-فورتمبيرغ
لاعبو منتخب ألمانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو نادي فينترتور
لاعبو نورمبرغ
لاعبو وست هام يونايتد
مدربو كرة قدم ألمان
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1964
مواليد في كيهل

ديتر إكشتاين


Juan Despauterio (Ninove, 1480 - Comines, 1520) humanista flamenco.

Biografía
Con 18 años, comenzó en la Universidad de Lovaina donde estudió durante tres años. En Lovaina se hizo maestro de artes, es decir: gramática latina, retórica, dialéctica, música, aritmética, geometría e astronomía. Su maestro fue J. Custos (Joannes Custos/ Jan de Coster).

Fue profesor y escribió varios libros de gramática latina ( Syntaxis, Ars versificatoria, Grammatica pars prima y Ortographia), que se emplearon en la enseñanza del idioma en Europa.

Referencias
Alumnado de la Universidad Católica de Lovaina
Escritores de Flandes
Escritores en latín
Escritores de Bélgica del siglo XVI
Gramáticos de Bélgica
Glotólogos

Juan Despauterio


Kanitzer ist der Familienname folgender Personen:

 Theodor Kanitzer (* 1926), österreichischer Chopin- und Polenexperte
 Wendelin Kanitzer (* 1841, † unbekannt), deutscher Maler

Kanitzer


En , Marlène Schiappa annonce préparer pour 2018 un projet de loi qui prévoit notamment de verbaliser le harcèlement de rue, d'allonger la prescription des crimes sexuels sur mineurs et de fixer un âge en dessous duquel un enfant ne saurait être considéré comme consentant à une relation sexuelle. Connue comme la « loi Schiappa », portée avec la ministre de la Justice Nicole Belloubet, le « projet de loi renforçant la lutte contre les violences sexuelles et sexistes » est étudié à l'Assemblée nationale en . Le texte est adopté à l'unanimité au Sénat et à l'Assemblée nationale les  et  août, et promulgué le . Parmi les mesures de la loi :
 Le délai de prescription des crimes de nature sexuelle ou violente commis sur des mineurs est allongé à trente ans à compter de la majorité des victimes.
 La création du délit d'outrage sexiste (harcèlement de rue), qui n'inclut pas les « regards appuyés », avec une première condamnation le .
 Participer à une opération de déferlement de haine en ligne et de cyber-harcèlement en meute sera puni par la loi, dès l'envoi d'un message, d'un tweet, d'un commentaire.
 Des mesures concernant la répression des abus sexuels sur les mineurs, avec notamment des peines alourdies (par exemple, pour qu'un viol sur mineur soit reconnu en France, il faut prouver qu'il y a eu « violence, contrainte, menace ou surprise », et ce même pour un enfant de moins de 15 ans. La Loi Schiappa ajoute dans le code pénal « Lorsque les faits sont commis sur la personne d'un mineur de 15 ans, la contrainte morale ou la surprise sont caractérisées par l'abus de la vulnérabilité de la victime ne disposant pas du discernement nécessaire pour ces actes » et pour tous les mineurs, y compris de 15 à 18 ans, « la contrainte morale ou la surprise peuvent résulter de la différence d'âge existant entre la victime et l'auteur des faits ».)
 La définition du viol est élargie à toute pénétration sexuelle, peu importe si la victime est la personne pénétrée ou la personne qui pénètre. Cette élargissement permet donc de considérer qu'une femme peut violer un homme en le forçant à la pénétrer mais aussi qu'un individu qui force la victime a recevoir une fellation commet un viol. Avant cette loi, ces actes étaient considérés comme des agressions sexuelles en raison de l'ancienne formulation de l'article 222-23 du code pénal et du principe d'interprétation stricte de la loi pénale.
 Des dispositions qui visent à durcir la lutte contre le harcèlement sexuel et moral, notamment en augmentant les peines de prison prévues selon les cas.
 Utiliser la drogue du viol, ou une substance à l'insu de la victime pour profiter d'elle, est désormais puni de 5 ans de prison et devient une circonstance aggravante du viol (20 ans) et de l'agression sexuelle (7 ans).
 Commettre des violences sur sa compagne devant ses enfants aggrave fortement les peines encourues.
 Les professionnels, les personnes en situation de handicap et leurs aidants seront sensibilisés et formés aux violences sexistes et sexuelles afin de mieux les combattre.
 Le fichier des délinquants sexuels est désormais ouvert aux structures intercommunales afin de mieux protéger les enfants notamment dans le milieu scolaire et périscolaire.
 Les enseignants seront formés à la prévention et à la lutte contre les violences sexistes et sexuelles, au respect du non-consentement et au cyberharcèlement afin de mieux accompagner leurs élèves au quotidien.
 Filmer sous les jupes d'une femme est désormais puni de 2 ans de prison.
 Le harcèlement de rue est aussi condamné s'il est commis en raison de l'orientation sexuelle, vraie ou supposée, de la victime.
 Les agresseurs devront suivre, à leurs frais, un stage de sensibilisation à l'égalité entre les femmes et les hommes.

L'article du projet de loi portant sur la non-fixation d'un âge en dessous duquel on caractériserait automatiquement un viol, a suscité les critiques de l'opposition et de certaines associations féministes. Elles estiment qu'une atteinte sexuelle sur mineur avec pénétration est un viol, car elle se fait forcément sous contrainte morale. Ils alertent sur le risque de « correctionnalisation » des viols de mineurs, et sur le risque de culpabilisation des victimes. Or, une telle disposition aurait été inconstitutionnelle. Le , le Conseil d'État avait effectivement vu dans ce seuil une entorse aux textes fondateurs du droit français : « L'automaticité qu'induit ce seuil bafoue la présomption d'innocence », expliquait à Marianne Jacky Coulon, secrétaire national du Syndicat de la magistrature. « C'est un principe de base de la Déclaration des droits de l'homme et du citoyen de 1789, qui est elle-même incluse dans notre Constitution […]. L'inclure dans un texte le rendrait inconstitutionnel […]. Respecter ces principes garantit que la loi puisse s'appliquer en n'étant pas censurée, donc annulée, quelques mois ou années après sa promulgation. Il vaut mieux une loi applicable qu'une loi censurée » indiquait quant à lui le secrétariat d'État. La loi ne pose donc pas de limite d'âge au niveau du consentement sexuel, laissant une large marge d'interprétation au juge, bien que Marlène Schiappa affirme l'inverse, mettant en avant son article 2, qui dispose .

L'article créant le délit d'outrage sexiste et le sanctionnant d'une amende a aussi fait l'objet de critiques quelques mois après l'adoption de la loi et les premières condamnations pour ce délit. Plusieurs associations pensent qu'il peut avoir des effets délétères en raison du risque de déqualification de faits d'agression sexuelle, passibles de peines plus lourdes, en simple outrage sexiste. Plusieurs cas de déqualification de ce type ont été relevés parmi les condamnations prononcées, malgré une circulaire ministérielle précisant que . L'Association européenne contre les violences faites aux femmes au travail (AVFT) a donc proposé que la loi soit modifiée pour qu'elle entérine le contenu de cette circulaire.

Notes et références

Loi française de 2018
Loi promulguée sous le gouvernement Philippe
Août 2018 en France

Loi Schiappa


Kosmos 2466, ruski navigacijski satelit (globalno pozicioniranje) iz programa Kosmos. Vrste je GLONASS-M (Glonass br. 738, Uragan M br. 738).
Lansiran je 2. rujna 2010. godine u 00:53 s kozmodroma Bajkonura (Tjuratam) u Kazahstanu. Lansiran je u srednje visoku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Proton-K/DM-2 8K72K. Orbita mu je 19116 km u perigeju i 19137 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 64,83°. Spacetrackov kataloški broj je 37139. COSPARova oznaka je 2010-041-C. Zemlju obilazi u 675,59 minuta. Pri lansiranju bio je mase 1360 kg uključujući manevarsko gorivo za održavanje usmjerenja letjelice u svemiru.

Namijenjen je slanju navigacijskih signala vojnim i civilnim korisnicima, dosežući zemaljske prijamnike preko velika dijela Zemlje gotovo od pola do pola.

Još dva Glonassa lansirana su u ovoj misiji. Više dijelova iz ove misije odvojilo se, oni koji su neko vrijeme kružili u niskoj orbiti vratili su se u atmosferu, a neki i dalje kruže u srednjoj i visokoj orbiti.

Izvori
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
Glonass  (rus.)
Glonass Constellation Status (engl.)
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2466


David Arsjakjan (  født den 16. august 1994) er en armensk fodboldspiller.

Karriere

FC Mika
Arsjakjan begyndte sin professionelle karriere i armenske FC Mika i 2012. Han fik tre kampe i de bedste armenske række i sæsonen 2012/2013, hvor holdet vandt den armenske Super Cup.

FK Trakai
Arsjakjan skiftede til Litauen og FK Trakai i 2015. I 34 ligekampe scorede Arsjakjan 25 mål - herunder tre hattricks. Han var kun tre scoringer fra at blive ligatopscorer i sin første sæson. I samme sæson optrådte han også i UEFA Europa League-kvalifikationen, hvor han scorede fem mål i seks kampe.

I den efterfølgende sæson scorede Arsjakjan ni mål i 18 kampe for FC Trakai.

Chicago Fire
Den 3. august 2016 offentliggjorde MLS-klubben Chicago Fire, at den havde købt Arsjakjan fra FK Trakai og skrevet en to-årig kontrakt med option på både et tredje og et fjerde år. Arsjakjan debuterede for Chicago Fire den 27. august 2016, i et 6-2 nederlag mod D.C. United, da han erstattede Michael de Leeuw i det 56.minut.

Den 18. december 2017 fik Arsjakjan ophævet sin kontrakt med Chicago Fire efter gensidigt ønske.

Vejle Boldklub
Den 26. januar 2018 annoncerede Vejle Boldklub, at klubben havde hentet Arsjakjan på en fri transfer. Han underskrev en kontrakt frem til sommeren 2020. Efter et halv år forlod han dog klubben igen.

International karriere
Som ungdomsspiller har Arsjakjan repræsenteret Armenien på U-19 og U-21 niveauer. I august 2016 blev Arsjakjan kaldt op til Armeniens A-landshold forud for den første kamp VM-kvalifikation til slutrunden i 2018. Den 4. september 2016  debuterede han på A-landsholdet, da han startede inde for Armenien i VM-kvalifikationaskampen mod Danmarks fodboldlandshold i Parken. En kamp Danmark vandt 1-0.

Referencer

Fodboldspillere fra Armenien
Angribere (fodbold)
Fodboldspillere fra Chicago Fire
Fodboldspillere fra Rusland

David Arsjakjan


Blesteașcie (în ; lit.: Strălucitoarele) este una din primele și cele mai longevive formații de fete din Rusia.

Membrele formației

Componențe
 03.1995 - 04.1996: Olga Orlova, Polina Iodis & Varvara Koroleva
 04.1996 - 05.1997: Olga Orlova, Polina Iodis & Irina Lukianova
 05.1997 - 11.1998: Olga Orlova, Polina Iodis, Irina Lukianova & Janna Friske
 11.1998 - 08.1999: Olga Orlova, Irina Lukianova & Janna Friske
 08.1999 - 11.2000: Olga Orlova, Irina Lukianova, Janna Friske & Ksenia Novikova
 11.2000 - 08.2001: Irina Lukianova, Janna Friske & Ksenia Novikova
 08.2001 - 03.2003: Irina Lukianova, Janna Friske, Ksenia Novikova & Iulia Kovalciuk
 03.2003 - 06.2003: Janna Friske, Ksenia Novikova & Iulia Kovalciuk
 06.2003 - 09.2003: Janna Friske, Ksenia Novikova, Iulia Kovalciuk & Anna Semenovich
 09.2003 - 04.2004: Ksenia Novikova, Iulia Kovalciuk & Anna Semenovich
 04.2004 - 03.2007: Ksenia Novikova, Iulia Kovalciuk, Anna Semenovich & Nadejda Rucika
 03.2007 - 05.2007: Ksenia Novikova, Iulia Kovalciuk, Nadejda Rucika & Anastasia Osipova
 05.2007 - 10.2007: Iulia Kovalciuk, Nadejda Rucika, Anastasia Osipova
 06.2007 - 08.2007: Iulia Kovalciuk, Nadejda Rucika, Anastacia Osipova & Natalia Asmolova
 10.2007 - 01.2008: Iulia Kovalciuk, Nadejda Rucika, Anastacia Osipova & Natalia Friske
 02.2008 - 06.2008: Nadejda Rucika, Anastasia Osipova, Natalia Friske & Anna Dubovitskaya
 06.2008 - 11.2009: Nadejda Rucika, Anastasia Osipova, Anna Dubovitskaya & Yulianna Lukasheva
 11.2009 - 06.2011: Nadejda Rucika, Anastasia Osipova, Anna Dubovitskaya & Marina Berejnaia
 06.2011 - 09.2011: Ksenia Novikova, Nadejda Rucika, Anastasia Osipova, Anna Dubovitskaya & Marina Berejnaia
 09.2011- 06.2015 : Ksenia Novikova, Nadejda Rucika, Anastasia Osipova & Marina Berejnaia
 06.2015- ...: Ksenia Novikova, Nadejda Rucika, Marina Berejnaia & Natalya Asmolova

Schimbări

Cronologie

Discografie

Albume de studio
 1996: Tam, tol'ko tam ("Acolo, doar acolo")
 1998: Prosto mecitî ("Doar vise")
 2000: O liubvi... ("Despre iubire...")
 2002: Za cetîre morea ("Peste patru mări")
 2003: Apel'sinovîi rai ("Paradisul portocaliu")
 2006: Vostocinîe skazki ("Povești orientale")

Albume compilații
 1997: Tam, tol'ko tam (Remixuri)
 2000: Belîm snegom (Compilații)
 2008: Odnoklassniki

Single-uri
De pe "Tam, tol'ko tam"
 1996: Tam, tol'ko tam (O. Orlova, P. Iodis, V. Koroleva) ("Acolo, doar acolo")
 1996: Fog (O. Orlova, P. Iodis, I. Lukianova)
 1997: Flowers (O. Orlova, P. Iodis, I. Lukianova, J. Friske)
De pe "Prosto mechty"
 1997: Oblaka (O. Orlova, P. Iodis, I. Lukyanova, J. Friske) ("Nori")
 1998: Cha, Cha, Cha (O. Orlova, P. Iodis, I. Lukyanova, J. Friske)
 1998: Gde je tî gde (O. Orlova, P. Iodis, I. Lukyanova, J. Friske) ("Unde ești, unde")
De pe "O liubvi..."
 1998: New Year (feat. A-Mega) (O. Orlova, I. Lukyanova, J. Friske)
 1999: Sweet steering (O. Orlova, I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova)
 1999: Za oseniu prideot zima (O. Orlova, I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova) ("După toamnă vine iarna")
 1999: Ciao bambino (O. Orlova, I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova)
De pe "Belym snegom"
 2000: Belîm snegom (I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova) ("Cu fulgi albi")
 2001: Dolgo tebea jdala (I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova) ("Te-am așteptat mult")
De pe "Za cetîre morea"
 2001: Au, Au (I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova, I. Kovalciuk)
 2002: Za cetîre morea (I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova, I. Kovalciuk) ("Peste patru mări")
 2002: A ia vseo letala (I. Lukyanova, Z. Friske, K. Novikova, I. Kovalciuk) ("Dar eu tot zburam")
De pe "Apel'sinovîi rai"
 2003: Apel'sinovaia pesnea (Z. Friske, K. Novikova, I. Kovalciuk, A. Semenovich) ("Piesa portocalie")
De pe "Vostocinîe skazki"
 2004: Novogodneaia pesnea (K. Novikova, I. Kovalciuk, A. Semenovich, N. Rucka) ("Piesa de Anul Nou")
 2005: Palmî parami (K. Novikova, I. Kovalciuk, A. Semenovich, N. Rucka) ("Palmele perechi")
 2005: Brat moi desantnik (K. Novikova, I. Kovalciuk, A. Semenovich, N. Rucka) ("Fratele meu pușcaș")
 2005: Vostocinîe skazki (feat. Arash) (K. Novikova, I. Kovalciuk, A. Semenovich, N. Rucka) ("Povești orientale")
 2006: Agent 007 (K. Novikova, I. Kovalciuk, A. Semenovich, N. Rucka) ("Agent 007")
De pe "Odnoklassniki"
 2008: Odnoklassniki (N. Rucka, A. Osipova, A. Dubovitskaya, Y. Lukasheva) ("Colegii de clasă")
Single-uri solo
 2007: Tili-testo <small>(K. novikova, N. Ruchka, I. Kovalciuk, A. Osipova)
 2008: Znaeși milîi (N. Rucka, A. Osipova, A. Dubovitskaya, Y. Lukasheva) ("Știi dragule")
 2010: Șar (N. Rucka, A. Osipova, A. Dubovitskaya, M. Berejnaia) ("Bilă")
 2010: Utro (N. Rucka, A. Osipova, A. Dubovitskaya, M. Berejnaia) ("Dimineața")
 2011: Liubovi (N. Rucka, A. Osipova, A. Dubovitskaya, M. Berejnaia, K. Novikova) ("Iubirea")
 2011: Milîi moi ("Dragul meu")
 2012: Zeleonîe glaza ("Ochi verzi")
 2013: Den' rojdenia ("Ziua de naștere")
 2013: K ekvatoru ("Spre ecuator")
 2013: Potereat ("Să pierzi")
 2015: Ne otdavai menea nikomu ("Nu mă da nimănui")

Legături externe

 Official website in Russian
Istoria formației pe site-ul oficial
Istoria formației  pe site-ul postului Russkoe Radio

Formații pop
Formații rusești
Formații de fete
Fondări în 1995

Blesteașcie


Calum Reed es un personaje ficticio que aparece en la serie británica basada en espías Spooks interpretado por el actor Geoffrey Streatfield desde el 17 de septiembre de 2011, hasta el final de la serie el 23 de octubre de 2011. En el 2015 Geoffrey volvió a interpretar a Callum ahora en la película Spooks: The Greater Good.

Antecedentes
Calum es un hombre talentoso, arrogante, presumido y bromista. A su llegada Calum no respeta a nadie y eso lo mete en problemas, él cree que puede hacer mejor el trabajo de los demás y lo dice.

Temporadas

Décima Temporada
Calum es un hombre desaliñado, relajado, arrogante y aficionado a sí mismo. Es un oficial que tiene varias funciones debido al nuevo plan del MI5 para producir a oficiales más versátiles, entre algunos de sus funciones son ser técnico y analista de los datos de inteligencia.

A su llegada se convierte en rival de Tariq Masood, con respecto a las habilidades técnicas, Calum cree que de algún modo está detrás de los oficiales Erin Watts y Dimitri Levendis cuando estos están en una operación.

Spooks: The Greater Good
Callum muere en el 2015 luego de que el terrorista muere luego de que Adam Qasim le disparara en la cabeza luego de entrar en las oficinas de la Sección D.

Referencias

Enlaces externos
 BBC One | Spooks Official Website > Character > Calum Reed

Reed, Calum

Calum Reed