Le ghetto de Lubartów est un ghetto pour les Juifs polonais créé en 1941 par les autorités allemandes nazies à Lubartów dans le district de Lublin du Gouvernement général de Pologne et liquidé en . Il rassemble à ses débuts environ  (dont  de Slovaquie) de Lubartów, Lublin, Ciechanów et ses environs. En mai 1942, 2 421 Juifs Slovaques supplémentaires sont internés dans le ghetto.

Le ghetto de Lubartów est l'un des centaines de ghettos de ce type établis au cours de la Shoah en Pologne. Le nombre maximum de personnes enfermées à un moment donné s'élève à 4 500 selon . Le ghetto est liquidé de tous ses habitants – hommes, femmes et enfants – et déportés pour la majeure partie au camp d'extermination de Belzec crée par les SS, pour être assassinés sous le couvert de la « réinstallation ».

Contexte
Lubartów est une ville située à 30 kilomètres au nord de Lublin où une communauté juive existe depuis le XVI siècle (la première mention de la communauté juive de la ville date de 1592).

La plupart des Juifs résident au centre ville, où ils dominent l'artisanat et le commerce local. Avant la guerre, les Juifs possèdent la majorité des 130 magasins de Lubartow. La communauté juive possède trois synagogues et deux cimetières. Un tribunal rabbinique Beth Din est également créé. Le vieux cimetière est situé au centre de la ville mais n'est plus utilisé depuis le XIX siècle. Le nouveau cimetière se situe dans une banlieue de la ville. La population juive de Lubartów est typique des villes provinciales, « Shtedl » de la région de Lublin. La plupart des juifs adultes sont orthodoxes et conservateurs ; Les plus jeunes s'impliquent plus dans la vie politique et culturelle. Dans l'entre-deux-guerres, la population de la ville est à 53,6 % juive selon le recensement national avec 3 269 Juifs y vivant en 1921, sur une population totale de 8.121 personnes. Au moment de l'invasion de la Pologne en 1939, ce nombre était déjà tombé à 42 % en raison des flux migratoires.

Invasion allemande
L'armée allemande s'empare de la ville le 19 septembre 1939. La plupart des Juifs sont restées dans la ville, espérant que l'armée Soviétique devancerait la Wehrmacht. Dès l'occupation allemande, les jeunes juifs organisent des évasions vers le territoire polonais occupé par les Soviétiques.

La première exaction de masse contre la communauté et le pillage des biens Juifs a lieu le 12 octobre 1939. Tous les Juifs reçoivent l'ordre de se rassembler sur la place du marché où ils sont cernés par les soldats allemands, armés de mitraillettes. En même temps, d'autres soldats pillent tous les magasins et appartements juifs. Ce qui ne peut être pris est détruit. Ces scènes se déroulent toute la journée.

Début novembre 1939, peu de temps après cette Aktion, la communauté juive de Lubartów est obligée de quitter la ville. Hormis 818 personnes qui doivent travailler pour l'armée allemande, ils sont expulsés dans les villes voisines de Firlej, Ostrów Lubelski et Kamionka. On leur permet de prendre avec eux leurs biens personnels et un peu d'argent. Ils pourront revenir en septembre 1940 sauf quelques uns qui avaient réussi à corrompre les Allemands et à revenir plus tôt.

Création du ghetto
Pour ceux restant à Lubartow, un Judenrat est créé fin 1939. Son premier président est Jakub Mordko Lichtenfeld, rapidement remplacé par Dawid Perec. Les membres du Judenrat choisissent la coopération avec les Allemands. Le dernier Judenrat de Lubartów est composé de cinq membres : Moshe Joel Edelman (président), Shlomo Ber Ciesler (vice-président), Izrael Ratensilber, Menashe Kosman et Jechiel Weinberg.

En même temps que le conseils juifs, les Allemands mettent en place une unité de police juive de 11 membres. Le ghetto n'est pas fermé : les juifs vivent au centre de la ville, principalement autour des deux places du marché.

Après le retour des Juifs à Lubartów en septembre 1940, le Judenrat organise une soupe populaire car parmi les habitants, il y a beaucoup de familles pauvres. Indépendamment des juifs de Lubartów, 1 000 autres juifs arrivent de Ciechanów, ville incorporée au Reich à la fin de 1940. Au début de 1941, un grand nombre les juifs de Lublin sont encore reclassés à Lubartów. La plupart d'entre eux sont très pauvres.

Déportations
Les SS organisent la première déportation de Lubartów le 9 avril 1942, le dernier jour de la Pâque juive. Tous les Juifs sont rassemblés dans la cour de la synagogue où les SS effectue une sélection. 800 personnes n'ayant pas de cartes de travail sont envoyées à la gare à bord des trains de l'Holocauste pour le camp d'extermination de Belzec.

Trois jours plus tard, des convois de juifs expulsés de Slovaquie arrivent à Lubartów. Jusqu'au début mai 1942, ils sont 2 421 juifs slovaques à arriver dans la ville, principalement des personnes âgées, des femmes et des enfants, les hommes capables de travailler ayant été sélectionnés à Lublin et déportés  au camp de Majdanek. Les juifs slovaques sont parqués dans l'ancienne écurie allemande de la rue Legiony. Un habitant polonais de Lubartów raconte : « Ils diffèrent de nos Juifs. Ils ne portent pas de chapeaux ni les yarmulkes (kippas) traditionnels. Leurs femmes ont les cheveux onduleux et au lieu de perruques, portent des chapeaux. Elles sont habillées à la mode et leurs maris portent des costumes. Elles n'ont pas mis des brassards avec l'étoile bleue, mais ont fait faire des étoiles en tissu jaune et les portent sur la poitrine. Elles sont obligées de dormir dans la paille sale mais chaque matin elles sortent de la caserne, propres et bien mises. Les Polonais de Lubartów et les Juifs locaux sont très attirés par eux. Et les policiers juifs, souvent très brutaux envers les Juifs de Lubartów, perdent leur l'assurance vis-à-vis des Juifs de Slovaquie. Les habitants de la caserne de la rue Legiony (Juifs Slovaques) ne sont pas restés longtemps à Lubartów. Ils ont soudainement disparu. » Après quelques jours ils ont en effet été « reclassés » à Firlej et Ostrow Lubelski.

Liquidation du ghetto
La déportation finale de Lubartów a lieu le 11 octobre 1942. Tous les Juifs de la ville sont rassemblés avec ceux de Kamionka, Tarłów, Firlej et Ostrow Lubelski, soit 40 000 personnes en tout. Après sélection, un petit groupe d'hommes est envoyé à Majdanek. Tous les autres sont envoyés dans les chambres à gaz de Treblinka. Par colonnes de 4 quatre, ils sont menés de la rue Lubelska à la gare. Ils sont enfermés dans des wagons à bestiaux sur les planchers desquels avait été étalée de la chaux vive... de sorte qu'ils suffoquent. Durant le chargement, les Allemands tirent et tuent les juifs sur les marchepieds ou sur les plateformes. Peu de gens réussissent à se cacher ou à s'enfuir entre le marché et la gare. Parmi les juifs d'Ostrow Lubelski déportés de Lubartów à Treblinka, Chiel Reichman réussit à survivre. Les juifs qui tentent de se cacher sont tués ; certains sont découverts dans le nouveau cimetière, où environ 300 juifs sont exécutés.

Quelques juifs sont arrêtés plus tard et envoyés au ghetto de Piaski. En même temps que leurs familles, les membres du Judenrat sont reclassés dans le ghetto de Łęczna, où la plupart d'entre eux seront tués en novembre 1942. Officiellement, quelques juifs qui travaillent pour la gendarmerie allemande restent à Lubartow. Le 29 janvier 1943, ils sont exécutés dans le cimetière juif. Après la dernière déportation, les Allemands détruisent les synagogues et les cimetières juifs de la ville. Les pierres tombales juives sont employées comme matériau pour paver la cour de l'école de la rue Cicha, où logent des soldats de Wehrmacht. Lubartów a été déclaré Judenfrei par les nazis en février 1943.

Survivants et résistance
Seuls 40 juifs de Lubartów survivent à la guerre. Certains d'entre eux ont été secourus par les Polonais, d'autres se sont cachés dans les forêts voisines de la ville. Josek Honiksblum et sa femme Bluma ont survécu cachés par la famille Czekański dans leur maison de la rue Lipowa 3. Dora Wajnbert avec sa sœur Noma et son bébé d'un an et demi ont été sauvés par Jan Sienkiewicz vivant à Legionów 55 Street. Parmi les Juifs qui ont échappé au massacre grâce à leurs voisins chrétiens se trouvent Berek Tunkielszwarc, Doba Apfeld, Szloma et Dawid Cyngiel, Izaak Pud, Josek Wajnberg avec sa fille Frajdla, Owadia Tołbiasz, Gerszon Kopfe avec sa femme Rachela et sa fille Sura Kopfe, ainsi que Chana Goldsztein et sa femme Bluma. Tous sont restés à Lubartów. D'autres ont survécu en se cachant avec les Polonais dans les villages entourant la ville, notamment Berek Tunkielszwarc, Doba Apfeld, Szloma et Dawid Cyngiel, Izaak Pud, Josek Wajnberg avec sa fille Frajdla, Owadia Tołbiasz et Chana Goldsztein.

Frank Bleichman, dont la famille vivait dans un village voisin et a finalement été déporté dans le ghetto de Lubartów, a évité leur sort et a reçu l'aide des Aleksander et Stanisława Głos, ainsi que de Bolesław Dąbrowski et de sa famille, tous reconnus plus tard comme des Justes polonais. Dąbrowski a été exécuté par les Allemands pour avoir aidé les Juifs. Bleichman devint un membre actif de la résistance juive opérant dans la région de Lubartów.

Toutes les tentatives de sauvetage n'ont pas été couronnées de succès. La famille d'agriculteurs polonais de Jan Galat et son épouse Marianna, qui abritaient deux membres de la famille Rozgold, ont été arrêtés par l'Orpo le 20 novembre 1942. Les Allemands ont assassiné les Juifs sur place et Jan Galat a été emmené à Lubartów où, peu de temps après, il fut pendu en public pour avoir aidé les Juifs.

En 1945, d'autres survivants juifs sont revenus d'Union soviétique. En raison de l'hostilité antisémite à Lubartów, pratiquement tous les survivants ont émigré dans les années 1945 / 1946. Un seul juif est resté à Lubartów et mourut dans la ville au début de 1990.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Shoah en Pologne
 Soulèvements de ghettos durant la Seconde Guerre mondiale
 Histoire des Juifs en Pologne
 Ghettos juifs en Pologne occupée par les nazis

Bibliographie
 Documents from State Archive in Lublin and Archive of the Majdanek State Museum.
 Hurben Levertow, edited by Baruch Tshubinski. Copyright by "Les Amis de Lubartow," Paris 1947
 J. Kielbon: Martyrologia ludności Lubartowa w latach okupacji hitlerowskiej (Martyrdom of the Inhabitants of *Lubartow in the Years of Nazi Occupation). Lubartow and Ziemia Lubartowska 1993
 Z. J. Hirsz: Lata wojny i okupacji 1939–1944 ( Years of the War and Occupation 1939–1944). (in:) Lubartów – z dziejow miasta i regionu (Lubartów – from the History of the Town and Region). Ed by S. Tworek. Lublin 1977
 M. Derecki: Kromka chleba (Slice of Bread). "Gazeta w Lublinie" (23 April 1993)
 Robert Kuwalek, Paweł Sygowski (2000): Z dziejów społeczności żydowskiej w Lubartowie. (From the History of the Jewish Community in Lubartów). Lubartów i Ziemia Lubartowska magazine, Vol. 14.

Powiat de Lubartów
Lubartów
Résistance juive

Ghetto de Lubartów


راديك ستيبانيك  (ولد 27 نوفمبر 1978) هو لاعب كرة مضرب محترف من جمهورية التشيك.

مراجع

وصلات خارجية

 Stepanek Recent Match Results
 Stepanek World Ranking History

أبطال أولمبيون في كرة المضرب
أبطال الجراند سلام في زوجي كرة المضرب
أبطال بطولة أستراليا المفتوحة
أبطال بطولة أمريكا المفتوحة
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كارفينا
أشخاص من مونت كارلو
تشيكيون مغتربون في موناكو
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 2016
فائزون بميداليات برونزية أولمبية من التشيك
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من التشيك
لاعبو كرة مضرب تشيكيون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2012
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2016
مواليد 1978
مواليد في كارفينا
مدربو نوفاك دجوكوفيتش
رياضيون من كارفينا

راديك ستيبانيك


Klaus Maria Brandauer () este un actor, regizor și profesor austriac la Seminarul Max Reinhardt din Viena. El este cunoscut pe plan internațional pentru rolurile sale în Mephisto (1981), Niciodată să nu spui niciodată (1983) și Departe de Africa (1985).

Viața personală

Brandauer s-a născut ca Klaus Georg Steng în Bad Aussee, Austria. Este fiul lui Maria Brandauer și Georg Steng (sau Stenj), funcționar public. Ulterior, el a luat numele de fată al mamei sale, ca parte a numelui său profesional, Klaus Maria Brandauer.

Cariera

Brandauer a început să joace pe scenă în 1962. După ce a lucrat în teatru și televiziunea națională, a debutat în engleza în 1972, în Ingo Preminger Saltzburg Conexion. În 1975 a jucat în Derrick - în Sezonul 2, Episodul 8 numit "Pfandhaus". Rolul său principal, și premiat, a fost Mephisto (1981) în regia lui István Szabó,  jucând un actor auto-absorbit, astfel lansându-și cariera internațională.

După rolul său în Mephisto, Brandauer a apărut ca Maximillian Largo în Never Say Never Again (1983), un remake al filmului James Bond din 1965 Thunderball. Roger Ebert a spus despre performanța sa: "Într-adevăr, în film există mai degrabă un element uman și vine de la Klaus Maria Brandauer, ca Largo. Brandauer este un actor minunat și el alege să nu joace personajele negative ca pe un clișeu. În schimb, el aduce un oarecare farmec și prin Largo, și din moment ce Connery a fost întotdeauna un om deosebit de ca James Bond, mizele emoționale sunt mai convingătoare de data aceasta". A jucat în filmul Out of Africa (1985), alături de Meryl Streep și Robert Redford, pentru care a fost nominalizat la Oscar și a câștigat Globul de Aur și Oberst Redl (1985) al lui Szabó.

În 1987, a fost președintele juriului la cel de-al 37-lea Festival Internațional de Film de la Berlin.

În 1988 a apărut în Hanussen, alături de Erland Josephson și Ildikó Bánsági. Brandauer a fost inițial distribuit ca Marko Ramius în The Hunt for Red October. Acest rol a ajuns în cele din urmă nominalizat la Oscar. A jucat împreună cu Connery în The Russia House (1990).

Brandauer a regizat primul său film în 1989, Georg Elser - Einer aus Deutschland, cu el însuși în rolul principal. Celelalte roluri de film au fost în The Lightship (1986), Streets of Gold (1986), Burning Secret (1988), The Russia House (1990), White Fang (1991), Introducing Dorothy Dandridge (1999), și Everyman's Feast (2002). În 1989 a participat la marele film de producție pentru bicentenarul revoluției franceze găzduit de către postul francez de televiziune TF1 La Révolution française: El a jucat rolul lui Georges Danton.

În august 2006, producția mult așteptată a lui Brandauer de la The Threepenny Opera a câștigat o recepție mixtă. Brandauer rezistase întrebărilor despre modul în care producția sa de comedie muzicală clasică a lui Bertolt Brecht și a lui Kurt Weill cu privire la criminalul MacHeath ar fi diferită de versiunile anterioare, iar producția lui îl prezenta pe Mack the Knife într-un costum din trei piese și mănuși albe, lipit de textul lui Brecht a evitat orice referire la politică sau problemele contemporane.

Brandauer o cunoaștere activă a cel puțin cinci limbi: germană, italiană, maghiară, engleză și franceză și a jucat folosindu-le pe fiecare dintre ele.

Familie

Prima lui soție a fost Karin Katharina Müller (14 octombrie 1945 - 13 noiembrie 1992), regizor și scenarist de film și de televiziune austriece, căsătoriți din 1963 până la moartea ei în 1992, în vârstă de 47 de ani, datorată cancerului. Ambii au fost adolescenți când s-au căsătorit, în 1963. Au un singur fiu. Brandauer s-a căsătorit cu Natalie Krenn în 2007.

Premii

 1982: BAFTA Award pentru cel mai promitator debutant la rolul principal – Mephisto (nominalizat)
 1985: Kansas City Film Critics Circle Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Out of Africa (câștigat)
 1985: National Board of Review Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Out of Africa (câștigat)
 1985: NYFCC Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Out of Africa (câștigat)
 1986: Golden Globe Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Motion Picture – Out of Africa (câștigat)
 1986: Academy Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Out of Africa (nominalizat)
 1987: BAFTA Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Out of Africa (nominalizat)
 1988: European Film Award pentru cel mai bun actor – Hanussen (nominalizat)
 1988: Golden Ciak pentru cel mai bun actor – Hanussen (câștigat)
 1989: Bavarian Film Awards pentru cel mai bun actor – Burning Secret (câștigat)
 1995: Andrei Tarkovsky Award pentru Mario and the Magician (câștigat)
 1995: Golden St. George for Mario și the Magician (nominalizat)
 2000: Golden Globe Award pentru cel mai bun actor în rol secundar – Serii, miniserii sau telefiziune – Introducing Dorothy Dandridge (nominalizat)
 2000: Primetime Emmy Award pentru cel mai bun actor în rol secundar în Lista de Serii sau film – Introducing Dorothy Dandridge (nominalizat)

Filmografie selectivă

Note

Legături externe
 Klaus Maria Brandauer - IMDB

Nașteri în 1943
Actori austrieci
Câștigători ai Premiilor Golden Globe

Klaus Maria Brandauer


215592 Normarose este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
215592 Normarose este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Norma Rose de Riffle, J., Yeung, W. K. Y.. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,69 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 8,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 215001-216000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2003
Centura de asteroizi

215592 Normarose


O halfpipe feminino do snowboard nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022 ocorreu nos dias 9 e 10 de fevereiro no Parque de Neve Genting, em Zhangjiakou.

Medalhistas

Resultados
As 12 melhores atletas avançam para a final.

Qualificação

Final
A final foi disputada em 10 de fevereiro às 11:00.

Halfpipe feminino

Snowboard nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022 - Halfpipe feminino


José Carlos Cancela Durán (n. Santa Lucía, Canelones, Uruguay; 25 de junio de 1976) es un exfutbolista uruguayo Nacionalizado Costarricense. Jugaba como mediocampista, y actualmente es auxiliar técnico en Cruz Azul, formando parte del cuerpo técnico de Robert Dante Siboldi. A sus 25 años tuvo su primer hijo de nacionalidad estadounidense '''Bruno Cancela.

Trayectoria
A lo largo de los años se ha convertido en una figura reconocida para el deporte costarricense, siendo un baluarte para que Liberia Mía consiguiera el título de la Primera División de Costa Rica en el año 2009. Incluso, en el fútbol costarricense, fue figura del Club Sport Herediano, ganándose a la afición, siendo su paso más importante en un equipo costarricense el que tuvo con el herediano del 2009 al 2012 donde consiguió con "el team" el ansiado título 22 y fue mejor jugador del torneo, además cuenta con un paso en el Cruz Azul de México

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Premios individuales

Referencias

Enlaces externos
 Cero a cero - José Cancela.
 Los números del Campeón Nacional: Club Sport Herediano.

Nacidos en Santa Lucía (Uruguay)
Futbolistas de Uruguay
Futbolistas del Club Atlético Peñarol
Futbolistas del Cruz Azul Hidalgo
Futbolistas del Centro Atlético Fénix
Futbolistas del Club Puebla
Futbolistas del Deportivo Saprissa
Futbolistas del New England Revolution
Futbolistas del Colorado Rapids
Futbolistas del Club Sport Herediano
Futbolistas del Municipal Liberia
Futbolistas del Club Atlético Peñarol en los años 1990

José Carlos Cancela


Shuckburgh ist ein Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite.
Er liegt zwischen Chevallier im Nordwesten und Hooke im Südosten südwestlich des Lacus Temporis.
Sein Kraterwall ist stark erodiert, das Innere ist eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem englischen Mathematiker und Astronomen George Shuckburgh-Evelyn offiziell benannt.

Weblinks

 Shuckburgh auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Shuckburgh (Mondkrater)


Ingó og Veðurguðirnir er íslensk hljómsveit sem var stofnuð árið 2008. Hljómsveitin varð vinsæl í kjölfar útgáfu á laginu "Bahama" árið 2008. Lagið var 9 vikur í röð í efsta sæti vinsældarlistans það árið. Í kjölfarið fylgdu lögin "Drífa" og "Vinurinn" sem birtust öll á fyrstu plötu hljómsveitarinnar, Góðar stundir, sem kom út árið 2009. Lagið "Nóttin er liðin" varði einni viku í efsta sæti vinsældarlistans.  Lagið "Gestalistinn" varði 9 vikum í efsta sæti vinsældarlistans árið 2009. Hljómsveitin hefur gefið út nokkur lög til viðbótar.

Útgefið efni

Breiðskífur

 Góðar stundir (2009)

Smáskífur

 "Drífa" (2008)
 "Önnur öld" (2013)
 "Ferðalag" (2013)
 "Ítalska lagið" (2014)
 "Loggaðu þig út" (2015)

Meðlimir

 Ingólfur Þórarinsson (söngur og gítar)
 Magnús Guðmundsson (gítar)
 Valgeir Þorsteinsson (trommur)
 Eyþór Loftsson (bassi)

Tilvísanir

Íslenskar hljómsveitir
Stofnað 2008

Ingó og Veðurguðirnir


Tom Clancy's The Division er et  open-world Third-person shooter MMORPG Computerspil med overlevelseselementer udviklet af Ubisoft Annecy, Ubisoft Massive, Ubisoft Reflections og Red Storm Entertainment til Microsoft Windows, PlayStation 4 og Xbox One. Spillet blev præsenteret på Ubisofts pressekonference på E3 2013. Udgivelsesdatoen er blevet udskudt mange gange men er endeligt fastlagt til at være d. 8. marts 2016.. Der kommer en beta-periode i starten af 2016 til alle, der har forudbestilt spillet, eller skrevet sig op til en venteliste.

Gameplay
The Division finder sted i et kriseramt New York, der er en åben verden med et nedbrydeligt spilmiljø, hvor spillere frit kan udforske omgivelserne. New York er blevet ramt af en alvorlig virus, der sætter verden på den anden ende. Spillerens mission er at genoprette orden ved at undersøge kilden til virussen med at samarbejde med andre agenter i spillet.

The Division minder på mange måder om andre third-person-shooter spil, eksempelvis ved at man kan bære tre våben og eksplosiver som sticky bombs eller 'smarte' miner. Undervejs i spillet tjener med XP, der kan bruges til at tilpasse ens agent, level op i våben og gear og lære nye evner.

Referencer

Eksterne henvisninger

 (engelsk)

Computerspil fra 2016
PlayStation 4-spil
Windows-spil
Xbox One-spil

Tom Clancy's The Division


Peachtree City er den største by i Fayette County, Georgia, USA. I 2016 havde byen et indbyggertal på . Byen ligger i den vestlige del af Fayette County og i den sydlige del af Atlanta-metroområdet.

Byen har et større system af veje (omkring 160 km i alt) til golfbiler, som gør et muligt at komme næsten overalt inden for byens område. Omkring 9.000 husholdninger i byen ejer en golfvogn og bruger dem til lokal transport.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Peachtree Citys hjemmeside

Byer i Georgia

Peachtree City


La Volta da Ascension fue una carrera ciclista por etapas española que recorría Santiago de Compostela (provincia de La Coruña, Galicia) y sus alrededores.

Creada en 1975 la prueba estaba reservada a ciclistas amateurs y en sus dos primeras ediciones no hubo clasificación general. Ascendió al profesionalismo en el 2008 encuadrado dentro el circuito del UCI Europe Tour, en la categoría 2.2 (última categoría del profesionalismo). Al año siguiente se disputó su última edición de nuevo como amateur.

Casi todas sus ediciones siempre tuvieron 3 etapas, la mayoría de ellas con inicio y final en la capital gallega tanto en el centro urbano como en alguno de sus barrios o en localidades cercanas aunque aisladamente se llegaron a disputar hasta 4 etapas con un doble sector en la edición de 1988.

Estuvo organizada por la Fundación Compostela Deporte.

Palmarés
En amarillo, competición amateur.

Palmarés por países

Notas y referencias

Enlaces externos
 Web oficial
 Volta da Ascension (sitiodeciclismo.net)
 Volta da Ascension (cqranking.com)

Ascension
Ascension
Ascension
Deporte en Santiago de Compostela
Ascension

Volta da Ascension


Songthela jinyun est une espèce d'araignées mésothèles de la famille des Heptathelidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de Chongqing en Chine. Elle se rencontre dans le district de Beibei.

Description
Le mâle holotype mesure  et la femelle , les femelles mesurent de  à .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Li, Chen, Liu, Li et Xu en 2022.

Étymologie
Son nom d'espèce lui a été donné en référence au lieu de sa découverte, le mont Jinyun.

Publication originale
 Chen, Liu, Li & Xu, 2022 : « Four new species of the primitively segmented spider genus Songthela (Mesothelae, Liphistiidae) from Chongqing Municipality, China. » Zootaxa, , .

Liens externes

Notes et références

Heptathelidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique de Chongqing

Songthela jinyun


Campo y Santibáñez (Campu y Santibáñe en idioma leonés) es una localidad española perteneciente al municipio de Cuadros, en la provincia de León, comunidad autónoma de Castilla y León.

Situado a la margen izquierda del río Bernesga, y es atravesado por sus afluentes el arroyo de Santibáñez y el arroyo del Valle.

Los terrenos de Campo y Santibáñez limitan con los de Cuadros, Cabanillas al norte, Fontanos de Torío, La Flecha de Torío, Garrafe de Torío y Valderilla de Torío al noreste, Riosequino de Torío, San Feliz de Torío y Villaverde de Abajo al este, Villasinta de Torío, Villaquilambre y Carbajal de la Legua al sureste, Lorenzana y Pobladura del Bernesga al sur, Ferral del Bernesga, Montejos del Camino, Villanueva de Carrizo, Cimanes del Tejar, Azadón y Secarejo al suroeste, Villarroquel, Mataluenga, Espinosa de la Ribera y Villarrodrigo de Ordás al oeste y Rioseco de Tapia, Tapia de la Ribera, Benllera y Carrocera al noroeste.

Perteneció a la antigua Hermandad de Bernesga de Arriba.

Cultura

Patrimonio
Patrimonio natural
Dentro del patrimonio natural destaca su colonia de cigüeñas, la más grande de toda la provincia de León. También destacan sus apreciadas fuentes, cuya agua mineral disfrutan los vecinos y múltiples leoneses que se acercan a llenar sus garrafas para el consumo casero.

Patrimonio arquitectónico
 Iglesia parroquial del , con una importante cubierta de madera, y una espadaña y escalera de caracol con un trabajo de cantería espléndido. También destaca el retablo mayor que preside el altar.
 Escuelas nacionales, levantadas en el año 1911, con un estilo modernista a base de canto rodado y ladrillo.
 Bodegas, destaca especialmente la arquitectura singular de las bodegas excavadas bajo tierra y que forman un conjunto único en la provincia leonesa.
  El Molino, según datos se trata del molino más antiguo de la provincia de León, con más de 500 años de historia. A este habría que sumarle el Molino de Restralla, también en terreno de santibañino y la Sierra, entre ambos molinos.
 Castillo de Trícoles, una construcción piramidal levantada a base de cantos rodados que se sitúa en un pequeño valle rodeado por una serie de laderas organizadas en terrazas con varios estanques. Sin duda, una obra de indudable valor etnográfico única en la provincia.
 Tejera de las Eras del Valle, hoy en día desaparecida, debido a su derribo para utilizar el terreno para organizar una competición de Trial 4x4 de nivel autonómico.

Festividades y eventos
San Juan Degollado el 29 de agosto.
Natividad de Nuestra Señora el 8 de septiembre.
Orujo Rock Fest, se celebra días diferentes cada año.
 Fiesta de la Morcilla, celebrada en fechas próximas a San Froilán.
 La festividad de San Isidro Labrador ha ido perdiendo importancia durante las últimas décadas, pero aún se celebra en recuerdo al pasado labrador de los habitantes de la localidad.

Personajes ilustres

Véase también
Tierra de León
Área metropolitana de León
Bernesga de Arriba

Referencias

Localidades de la Ribera del Bernesga
Localidades de Cuadros

Campo y Santibáñez


හුණුගම (දෙමළ වහරෙන් චුන්නාකම්) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ යාපනය පිහිටි නගරයකි. වත්මනෙහි චුන්නාකම් යන දෙමල වහරින් හදුන්වන පැරනි සින්හල හුනුගම මෙයයි. ඒ ආසන්නයේ ඇති කදුරුගොඩ බොදු සන්කීර්ණය වත්මනෙහි කන්දරොඩෙයි යන දමිල වහරින් හදුන්වයි.

සංචාරක ආකර්ෂණ
කදුරුගොඩ විහාරය - කදුරුගොඩ විහාරස්‌ථානය 1917
ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

හුණුගම


Caminos de Damasco es una obra de teatro de Emilio Canda, estrenada en 1965.

Argumento
La obra nos muestra la historia de un joven sacerdote, que ha profesado los votos, para hacer feliz a su madre, que siempre quiso que siguiera ese destino, a pesar de que él es agnóstico y no profesa en absoluto nada de fe.Su protector, un anciano cura no da crédito cuando lo comprueba y procurará, que el joven, la obtenga y para ello le presenta dos casos: una madre que ha perdido a su hija y se refugia en la fe para superar tanto dolor y en el de una monja feliz porque pronto partirá de nuevo a su misión, a pesar de ser terriblemente peligrosa. Finalmente el joven, descubrirá la fe gracias a los ejemplos.

Estreno
 Teatro Cómico, Madrid, 19 de abril de 1965.
 Dirección:
 Escenografía: Sigfredo Burmann.
 Intérpretes: Andrés Mejuto, José Luis Pellicena, Pilar Velázquez, Ana María Méndez, Alfonso Godá, Mónica Randall, Pilar Biernet.

Referencias

Obras de teatro del siglo XX
Obras de teatro de España
Obras de teatro de 1965
Obras de teatro en español
España en 1965
Literatura de España del siglo XX

Caminos de Damasco


Primii pași ai lui Ionică este un film românesc din 1959 regizat de Gabriel Barta.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1959 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1959

Primii pași ai lui Ionică


Le Stade national du Timor oriental (en ), est un stade de football timorais basé à Audian, quartier de la ville de Dili, la capitale du pays.

Le stade, doté de  places et inauguré en 1980 , sert d'enceinte à domicile pour l'équipe du Timor oriental de football.

Histoire

En 2002, le stade de Dili accueille un concert de Kylie Minogue et John Farnham en remerciement à l'aide de l'Australie pour l'indépendance du pays.

En 2005, le stade national reçoit une visite de Cristiano Ronaldo, qui prend une photo avec le président du pays Xanana Gusmão.

Le stade accueille des milliers de réfugiés civils en 2006 à la suite de violences dans les rues de la capitale.

En 2011, le stade est rénové (le terrain et les sièges sont changés).

Le , le stade accueille le premier match international à domicile de l'équipe du Timor oriental de football lors du premier tour de qualification pour la Coupe du monde de football 2018 contre la Mongolie, le Timor l'emportant 4-1.

Événements

Galerie

Notes et références

Équipement sportif achevé en 1980
Stade multifonction au Timor oriental
Stade de football au Timor oriental
Stade d'athlétisme au Timor oriental
Stade portant le nom d'un lieu
Salle de concert au Timor oriental
Dili

Stade national du Timor oriental


واد الخير إحدى بلديات دائرة عين تادلس التابعة لولاية مستغانم.

مراجع

أماكن مأهولة في ولاية مستغانم
واد الخير

واد الخير


PNG Air é uma companhia aérea com sede em Port Moresby, Papua Nova Guiné. Opera voos regulares domésticos e internacionais, bem como contratos de charter corporativo. Sua base principal é o Aeroporto Internacional de Port Moresby.

História
A companhia aérea foi originalmente estabelecida e iniciou suas operações em 1987 como Milne Bay Air. A companhia aérea recebeu sua licença aérea em março de 1997. A PNG Air tem 750 funcionários. Em 2008, a companhia aérea foi listada na Bolsa de Valores de Port Moresby.

Em novembro de 2015, a companhia aérea reformulou a marca e revelou uma nova pintura. Também recebeu seu primeiro ATR 72-600.

Destinos

Frota
A frota da PNG Air consiste nas seguintes aeronaves (Fevereiro de 2020):

Ver também

 Lista de companhias aéreas em atividade

Ligações externas

 Sítio oficial

Empresas aéreas fundadas em 1987

PNG Air


وهو سياسي أمريكي ينتمي إلى الحزب الديمقراطي ولد ديفال باتريك في 31 يوليو - تموز من سنة 1955 في مدينة شيكاغو في ولاية ألينوي الأمريكية وقد أصبح ديفال باتريك حاكما على ولاية ماساشوستس الأمريكية في 7 يناير - كانون الثاني من سنة 2007.

الحياة المبكرة والتعليم
ولد باتريك في 31 يوليو 1956 في القسم الجنوبي من شيكاغو، حيث كانت عائلته تسكن في شقة متواضعة تتألف من غرفتي نوم في مشاريع السكن الشبابي.

كان والده يعمل كعازف في فرقة صن را، وفي عام 1959 تخلى والد باتريك عن عائلته من أجل عزف الموسيقى في مدينة نيويورك. كان علاقة ديفال متوترة مع والده الذي عارض دخوله للمدرسة الثانوية، لكنهما تصالحا في النهاية. تولت والدته التي تعود جذورها إلى العبيد الأمريكيين في ولاية كنتاكي تربيته.

عنما كان باتريك في المدرسة الإعدادية أرسله أحد أساتذته إلى منظمة بتر تشانس وهي منظمة وطنية غير ربحية لتطوير القادة من بين طلاب الأقليات الموهوبين أكاديمياً، ما مكنه من الالتحاق بأكاديمية ميلتون في ماساتشوستس. تخرج باتريك من أكاديمية ميلتون في عام 1974، والتحق بجامعة هارفارد، وتخرج بدرجة بكالوريوس في الآداب مع امتياز في الأدب الإنجليزي والأمريكي في عام 1978، ثم أمضى عاماً في العمل مع الأمم المتحدة في إفريقيا. عاد باتريك إلى الولايات المتحدة في عام 1979  والتحق بكلية الحقوق بجامعة هارفارد، وأثناء وجوده في كلية الحقوق انتخب رئيساً لمكتب هارفارد للمساعدة القانونية، إذ عمل أولاً في الدفاع عن العائلات الفقيرة في مقاطعة ميدلسكس، ماساتشوستس، وفاز بجائزة أفضل كاتب في مسابقة آميس مووت كورت في عام 1981.

تخرج باتريك من كلية الحقوق بجامعة هارفارد بدرجة امتياز في عام 1982. ورسب في امتحان نقابة المحامين بولاية كاليفورنيا مرتين، قبل أن ينجح في محاولته الثالثة. عمل باتريك بعد ذلك كاتباً قانونياً للقاضي ستيفن راينهاردت في محكمة الاستئناف الأمريكية للدائرة التاسعة لمدة عام واحد، وفي عام 1983 انضم إلى موظفي صندوق الدفاع القانوني حيث عمل في مجال قضايا عقوبة الإعدام وحقوق التصويت.

التقى باتريك بيل كلينتون - حاكم أركنساس آنذاك - عندما رفع دعوى قضائية ضد كلينتون في قضية تصويت، وفي عام 1986 انضم إلى شركة هيل آند بارلو للمحاماة في بوسطن وعُين شريكاً في عام 1990 عندما كان عمره يناهز 34 عاماً.

مهنته

إدارة كلينتون
رشح الرئيس بيل كلينتون باتريك مساعداً للمدعي العام للولايات المتحدة لقسم الحقوق المدنية في عام 1994، ثم وافق عليه مجلس الشيوخ الأمريكي لاحقاً. عمل باتريك أيضاً في قضايا تشمل التمييز العنصري، وسوء سلوك الشرطة، ومعاملة المجرمين المسجونين.

ترأس باتريك تحقيقاً بين عامي 1995 و1997 في سلسلة من الحرائق لكنائس للسود في الولايات الجنوبية. اشترك في التحقيق عدد من الوكالات الحكومية والفيدرالية، وكان أكبر تحقيق فيدرالي في التاريخ حتى 11 سبتمبر، وفي النهاية ألقي القبض على أكثر من 100 شخص، ولكن دون العثور على أدلة ترجح وجود مؤامرة وطنية أو إقليمية.

عمله في القانون
عاد باتريك إلى بوسطن في عام 1997 للانضمام إلى شركة بيري وهاوارد، وعُين لاحقاً من قبل محكمة المقاطعة الفيدرالية ليكون رئيساً لفريق تكساكو للمساواة والإنصاف للإشراف على تنفيذ شروط تسوية التمييز العنصري، من خلال العمل مع الموظفين على جميع المستويات. عمل باتريك مع فريق العمل التابع له على إصلاح ثقافة توظيف الشركات المعقدة في تكساكو، وخلق نموذجاً لتعزيز عدالة العمل.

انتقده بعض النشطاء المدافعين عن حقوق المثليين بسبب عضويته في مجلس إدارة شركة يونايتد إيرلاينز، والتي كانت ترفض تقديم العروض والميزات للمثليين، لكن باتريك نجح في تشجيع  الشركة على تقديم مثل هذه المزايا لجميع الموظفين والمواطنين، ما يجعلها أول شركة طيران تفعل ذلك.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من شيكاغو (إلينوي)
أشخاص من ميلتون (ماساتشوستس)
أفارقة أمريكيون في سياسة ماساتشوستس
حكام ولايات أفارقة أمريكيون في الولايات المتحدة
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولاية ماساشوستس
خريجو أكاديمية ميلتون
خريجو كلية هارفارد
خريجو كلية هارفارد للحقوق
ديمقراطيون من ولاية ماساتشوستس
سياسيون أمريكيون في القرن 21
سياسيون من شيكاغو
محامون أفارقة أمريكيون
محامون من ولاية ماساتشوستس
مرشحو الرئاسة الأمريكية لعام 2020
مرشحون أمريكيون أفارقة في رئيس الولايات المتحدة
مشيخيون أمريكيون
مواليد 1955
مواليد 1956
مواليد في شيكاغو
موظفو إدارة كلينتون

ديفال باتريك


Illorai (sardisk: Illorài) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sassari i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 503 meters højde og har 861 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 57,19 km² og grænser til kommunerne Bolotana, Bonorva, Bottidda, Burgos, Esporlatu, Orani og Orotelli.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sassari

Illorai


Automatsko pisanje ili psihografija, čin pisanja bez izravnog udjela svijesti ili volje čovjeka, za koje se vjeruje da potječu s podsvjesne razine ili od nekog duhovnog ili nadnaravnog izvora.

U razdoblju nadrealizma bilo je istaknuto automatsko pisanje, odnosno bilježenje svega podsvjesnog, uz što manje razmišljanja i kontrole. Takvo kaotično i nehotimično pisanje pojavljuje se i kod histerika i somnabula, a također se vezuje i uz spiritizam. Automatsko pisanje karakteristično je za medije i kod njih se ta pojava najčešće tumači kao primanje poruka od pokojnika ili kao očitovanje nadsvijesti te kao oblik telepatije. Psiholozi smatraju kako se kod takvog djelovanja radi o psihološkom ili nesvjesnom automatizmu.

Bilješke

Literatura

 Riffard, Pierre A., Rječnik ezoterizma, VBZ, Zagreb, 2007.

Vanjske poveznice

 Nadrealizam - lektire.hr

Paranormalno
Ezoterija
Pseudoznanost
New Age
Književnost
Parapsihologija

Automatsko pisanje


Husaberg İsveç kökenli "off-road" Motosiklet üreticisidir.

Geleneksel motosiklet markası Husqvarna, Cagiva isimli italyan firması tarafından satın alındıktan sonra, mühendisleri İsveç'te kaldı ve 1988'de Husaberg AB'yi kurdu. Bu firma sadece 4 zamanlı, yol dışı (off-road) motosikletler üretir. Bu makinalar özellikle güzel kasa ve büyük hacimli motorlarıyla tanınır.

Avusturyalı motosiklet üreticisi KTM , Husaberg'i 1995 yılında satın aldı. Husaberg motosikletleri, 2003'ten beri Avusturyanın Mattighofen şehrinde üretiliyor olsa da, geliştirme bölümü İsveç'te kalmaya devam ediyor.

Motorların kalite ve güvenilirliğinin açık bir şekilde gelişmiş olduğu genel kabul görmüştür. KTM'in de kendi motorlarının kalitesin artırmak için Husaberg motorlarını derinlemesine incelediği de söylenir. Mevcut KTM sloganı "Yarışmaya hazır" da Husaberg'den alınmıştır. Husaberg'in yeni sloganı "4 Zamanlı Güç"tür.

Husaberg 1995, 1997 ve 1998'de Belçikalı sürücü Joel Smets ile FIM 500cc Dünya Motokros Şampiyonası'nı kazandı. 1990, 1991, 1995 ve 1998'de olmak üzere 4 tane de Dünya Enduro Şampiyonluğu var.

Husaberg motorları yollarda oldukça hızlı olarak tanınır.

Mevcut ürün gamı motokros, enduro ve süpermoto kategorilerinde modellerden oluşuyor.

Dış bağlantılar
 Resmi Husaberg Ana Sayfası
 Husaberg Kuzey Amerika Ana Sayfası
 Resmi olmayan Husaberg Sevenler Sayfası

1988'de kurulan şirketler
İsveç merkezli motosiklet üreticileri
İsveç markaları

Husaberg


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Rimavská Seč enthält die drei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Rimavská Seč im Okres Rimavská Sobota.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Rimavska Sec


بلدية كاستيلناو دي باجيس (بالكاتالانية: Castellnou de Bages) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 907 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في باجس
بلديات في مقاطعة برشلونة

كاستيلناو دي باغس


Articles with hCards

ලියොන් බෙලෙත් රේඩියෝ සිලෝන් සහ පසුව ශ්‍රී ලංකා ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ ජනප්‍රිය නිවේදකයෙක් විය. ඔහු Holiday Choice ඇතුළු ගුවන් විදුලි වැඩසටහන් මාලාවක් ඉදිරිපත් කළේය. ඔහුගේ නිදහස් හා පහසු විකාශන විලාසය අසන්නන් රස වින්දා. ලියොන් බෙලෙත් ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රමුඛතම අධ්‍යාපන ආයතනයක් වන කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබීය. ඔහු ගුවන්විදුලියට හඳුන්වා දුන්නේ ඔහු රේඩියෝ සිලෝන් හි සිටියදී ඔහුට උපදේශකත්වය ලබා දුන් ප්‍රවීණ නිවේදක වර්නන් කොරයා විසිනි.

ලියොන් බෙලෙත් දැන් ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජීවත් වන අතර එහිදී ඔහු තවමත් ඕස්ට්‍රේලියානු ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථාන සමඟ විකාශනයට සම්බන්ධ වේ.

මේකත් බලන්න

 ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව
 ශ්‍රී ලාංකික විකාශකයින්ගේ ලැයිස්තුව
 වර්නන් කොරියා
 කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලය

බාහිර සබැඳි

 ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව
 SLBC-ඉතිහාසයේ නව රැල්ලක් නිර්මාණය කරයි
 ශ්‍රී ලංකාවේ විකාශනයට වසර අසූවක්
Year of birth missing (living people)
ජීවමාන ජනයා

ලියොන් බෙලෙත්


Bošnjani bivši je naziv za stanovništvo koje je živjelo na području Bosne u srednjem vijeku.

Naziv »Bošnjanin« prvi put se spominje u carskoj tituli bizantskog cara Manojla Komnena 1166. godine. Etnonim dobri Bošnjanin odnosio se na stanovnike cijele Bosne, bez obzira na vjeru, a ne samo na usku jezgru oko izvora rijeke Bosne, što se vidi u raznim poveljama 14. i 15. stoljeća za vrijeme bana Stjepan II Kotromanić, bana Tvrtka I Kotromanića, kralja Stjepana Ostoje itd. U ovim poveljama bosanski vladari kao svjedoke navode dobre Bošnjane. Bili su to utjecajni plemići koji su djelovali kao savjetnici na dvoru bana/kralja. Vlastelin je služio kao jamac da će pravni akt povelje biti izvršen, a obično se zaklinju na sadržaj povelje sa banom. Što god vladar čini, mora dobiti pristanak svoga vladara. Osim toga, pripadnici Crkve bosanske sebe su nazivali »dobrim Bošnjanima«.

U svom diplomatskom rječniku, Dubrovačka Republika stanovnike Bosne dijeli na dva društvena sloja: ljude (Bošnjani, Bosanci ili Slaveni) i Vlahe.

Termin Bošnjanin za stanovnike srednjovjekovne Bosne javlja se češće od srpskog imena i potiskuje ga iz Huma i Raške, odnosno iz krajeva koji su prvobitno bili dio Srbije, a kasnije ušle u sastav Bosne.

U dokumentima se pojavljuju Bošnjani često sa dodavanjem riječi dobri ispred naziva. Danas se ime smatra arhaizmom, i koristi se samo u povijesnom kontekstu. Tokom Osmanlijske imperije stanovnik Bosne (bez obzira na religiju) se nazivao Bošnjak, tako mijenjajući raniji dometak -anin, sa -iak.

Vidi još
 Bošnjaci
 Bosanci i Hercegovci
 Bosna i Hercegovina
 Bosansko Kraljevstvo

Reference

Bošnjaci
Povijest Bosne i Hercegovine
Povijest Bosne i Hercegovine (1102. – 1463.)

Bošnjani


Das Castillo de La Calahorra ist eine Burg in La Calahorra, einer Gemeinde in der Provinz Granada der Autonomen Region Andalusien (Spanien). Die im 16. Jahrhundert errichtete Burg, die sich auf einem Hügel 60 m höher als die Ortschaft und 1.310 Meter über Meeresneveau befindet, ist seit 1922 ein geschütztes Baudenkmal (Bien de Interés Cultural).

Geschichte und Beschreibung

Die Palastburg aus Quadermauerwerk eines regionalen Steinbruchs wurde in beachtlich kurzer Zeit von 1509 bis 1512 errichtet. Inwändig gestaltete man einen Palast in Anlehnung an den Stil der Renaissance, was für Spanien ungemein frühzeitig zu verzeichnen ist, weshalb dem Castillo de La Calahorra als bemerkenswertem spanischen Monument große Bedeutung zukommt. Der Erbauer war der Marquis Rodrigo Díaz de Vivar y Mendoza, genannt Don Rodrigo de Mendoza, ein illegitimer Sohn von Kardinal Mendoza. Der Bauherr brachte von seinen Reisen nach Italien von 1506 bis 1508 Baupläne und eine Bauzeichnung für den Innenhof sowie Entwürfe für Skulpturen zur Ausstattung seines Bauvorhabens mit. Er verlangte von dem mit der Bauführung beauftragten Architekten Lorenzo Vázquez eine strikte Orientierung an den italienischen Entwürfen. Darüber kam es zu einem Zerwürfnis zwischen ihm und dem Marquis von Cenete, so einer der Titel des Don Rodrigo de Mendoza, worauf dieser anschließend Architekt Michele Carlone aus Rovio zur weiteren Bauausführung nach den italienischen Plänen beauftragte.

Der Grundriss der Burg ist rechteckig mit den Außenmaßen 46 × 32 Meter und einem viereckigen Innenhof von 20 × 20 Metern. Die Mauerecken sind als Rundtürme ausgebildet mit Durchmessern von 10 und 13 Metern. Die Hauptachse des Bauwerks verläuft in Nord-Süd-Richtung; die Westflanke erhielt aus Verteidigungsgründen einen verstärkten Ausbau. Die Außenmauern besitzen Schießscharten für Geschütze und Erkertürme. In der Zeit der maurischen Angriffe von 1568 bis 1571 widerstand das Castillo den Angriffen und bot einigen Einwohnern von La Calahorra Zuflucht, während andere vor den Aufständischen flüchteten, was sich auch danach in gesunkenen Bevölkerungszahlen des Ortes bemerkbar machte.

Literatur
 Reinhart Wolf. Mit Texten von Cees Nooteboom: Castillos, Burgen in Spanien. Schirmer/Mosel Verlag, München 2001, ISBN 3-8296-0026-7

Weblinks

 Castillo de La Calahorra bei granadapedia
 Castillo de La Calahorra bei YouTube (fünf Teile)

Einzelnachweise

La Calahorra
Kulturdenkmal in der Provinz Granada
Erbaut im 16. Jahrhundert
La Calahorra
Bauwerk in der Provinz Granada

Castillo de La Calahorra


مركز العودة الفلسطيني هو مؤسسة فلسطينية تعنى بتفعيل قضية فلسطينيي الشتات والمطالبة بحقهم في الرجوع إلى ديارهم، وهو كمركز يشكل مصدرا إعلاميا أكاديميا يسعى إلى أن يكون رديفا للمعلومات والنشاط السياسي للقضية الفلسطينية وخصوصا مسألة العودة ويتخذ المركز لندن مقرا له.

أهداف المركز

1 - إبراز قضية حق العودة الفلسطيني باعتبارها قضية سياسية وإنسانية.

2 - العمل على الحفاظ على هوية الشعب الفلسطيني العربية الإسلامية والحيلولة دون ذوبانه في المجتمعات التي يعيش فيها.

3- تسليط الضوء على هموم الشعب الفلسطيني في كافة أماكن تواجده.

4 - تعريف الرأي العام في أوروبا وخاصة في بريطانيا بالأبعاد الحقيقية للقضية الفلسطينية، وتسليط الضوء على الحقوق الفلسطينية الضائعة.

5- مقاومة كافة مشاريع التوطين والتهجير التي تهدف إلى تصفية قضية اللاجئين.

موجز الفكرة

هناك قناعة مشتركة لدى قطاعات عريضة من الرأي العام الفلسطيني والعربي وحتى العالمي بأن الاتفاقات الفلسطينية - الإسرائيلية قد تجاوزت حقوقا أساسية للشعب الفلسطيني. ومن أهم هذه الحقوق حق العودة وحق تقرير المصير، وحق عودة القدس إلى السيادة العربية وحق إقامة دولة فلسطينية تتمتع بكافة عناصر وشروط الدولة ذات السيادة، هذا فضلا عن الانتهاك الصارخ لكل تلك الحقوق بالإبقاء على المستوطنات الإسرائيلية كما هي.

وتجاوز هذه الموضوعات الأساسية يقوم على أساس النظرة الصهيونية الاستعلائية والرافضة للاعتراف بهذه الحقوق، ويعتبر التنظير الصهيوني، موضوع حق عودة فلسطينيي الشتات الذين يتراوح عددهم بين أربعة ملايين إلى خمسة ملايين، بحسب التقديرات المختلفة، خطا أحمر لا يمكن أن تتجاوزه أية حكومة إسرائيلية يمينية كانت أم يسارية.

على ذلك، ولأن ملايين اللاجئين الفلسطينيين دفعوا الضريبة الأكبر والأفدح حربا منذ عام 1948 وسلما منذ اتفاق أوسلو وما تلاه، فإن قضية المطالبة بعودتهم وبحصول الشعب الفلسطيني برمته على حقه في تقرير مصيره والنضال لأجل ذلك تكتسب أهمية خاصة في الظرف الحالي.

ويهدف هذا المركز فيما يهدف إليه، إلى المساهمة في تفعيل قضية عودة فلسطينيي الشتات باعتبارها قضية سياسية أولا، وإنسانية ثانيا، وباعتبار أنها تشكل قاسما مشتركا عريضا يلتقي عليه الفلسطينيون أيا كانت توجهاتهم السياسية أو الأيديولوجية، سواء أكانوا مؤيدين لأوسلو أم معارضين لها.

ويقصد بتفعيل قضية عودتهم القيام بحملات إعلامية ودعائية، والمشاركة في حشد الرأي العام الفلسطيني والعربي والإسلامي والدولي لممارسة الضغط على الأطراف المعنية، وخاصة إسرائيل والولايات المتحدة الأمريكية، لتطبق قرارات الأمم المتحدة والشرعية الدولية الخاصة بعودة اللاجئين الفلسطينيين وحقهم في تقرير مصيرهم.

هوية المركز

للمركز هوية فلسطينية عامة، ولا يتبع لأية جهة حزبية أو تنظيمية، مع التقدير والاعتراف بأية توجهات سياسية قد يحملها المشاركون في أنشطة المركز بصفة شخصية، وينصب جهد المركز على المساهمة في تجميع الجهود الفلسطينية والعربية لدعم موضوع عودة الفلسطينيين إلى بلادهم وحقهم في تقرير مصيرهم.

تمويل المركز

يعتمد المركز اعتمادا كليا على تبرعات المؤمنين بالقضية التي يحملها، ويقبل التبرعات النقدية والعينية من أي كان ما لم تكن مشروطة، ويناشد المهتمين ورجال الأعمال دعم المركز ماليا والتبرع له.

يأمل المركز بأن يصبح مصدرا رديفا للمعلومات والإعلام والنشاط السياسي الخاص بالقضية الفلسطينية وخصوصا قضية العودة التي يتبناها، ويعتقد مؤسسو المركز أن قضية اللاجئين الفلسطينيين أكبر بكثير من أن تحيطها جهود مؤسسة أو تجمع أو مركز منفرد، لذا فإن طموح المركز هو المساهمة في تفعيل ودفع هذه القضية إلى الرأي العام وباتجاه تحقيق عودتهم إلى فلسطين.

وبهذا فإن المركز يتكامل ولا يتناقض مع أي جهد آخر يبذل لنفس القضية، وسوف تكون كل إمكانات المركز ومقره وجهود القائمين عليه تحت تصرف أي تنسيق مشترك مع أي جهة كانت تعمل من أجل هذه القضية الجوهرية.

الأنشطة

يعلق المركز أهمية خاصة على العلاقات العامة والاتصالات مع الساسة وصناع القرار في بريطانيا. لذا يعمد المركز إلى القيام بحملات داخل البرلمان البريطاني واعلام النواب باهتماماتنا فيما يمس اللاجئين بشكل مباشر أو غير مباشر. ومن اجل ذلك يتعاون المركز مع المؤسسات العربية والإسلامية الموجودة في بريطانيا.

وبالإضافة إلى مهمة المركز المستمرة في التوعية لما يتعرض له اللاجئون من شدائد ومصائب وبالتالي حقهم في الحياة الكريمة في وطنهم، فانه ومنذ تأسيسه سعى المركز إلى تنظيم العشرات من المحاضرات والمؤتمرات والندوات واستضاف الكثير من المختصين والباحثين والدبلوماسيين للبحث في مسائل تتعلق باللاجئين.

الإصدارات

يصدر المركز مجلة باللغة العربية تصدر بشكل مستقل من بيروت باسم «العودة» وتوزع على الأفراد والمؤسسات المشتركين سواء في بريطانيا أو أوروبا أو في أي مكان في العالم. وتدل الزيادة المستمرة في عدد القراء إلى تميز النشرات والتقارير والتحليلات المعمقة من قبل الكتاب والمراسلين في الأردن وسوريا ولبنان والضفة الغربية وقطاع غزة وفلسطين 48.

وهناك أيضا دراسات غير دورية عن حق العودة واللاجئين الفلسطينيين بالإضافة إلى الأوراق المقدمة من قبل باحثين في ندوات مختلفة ينظمها المركز.

وحرصا من المركز على إيصال الرسالة إلى أوسع مدى في العالم، قام المركز بإنشاء هذا الموقع على الإنترنت. حيث يحتوي الموقع على معرض صور للاجئين في مخيماتهم والمعاناة اليومية التي يواجهونها في هذه المخيمات. ويحوي الموقع أيضا أخر الأخبار المتعلقة باللاجئين وكذلك التقارير والنشاطات التي تقام لدعم قضيتهم.

بريطانيا حان وقت الاعتذار

أطلق مركز العودة الفلسطيني في لندن خلال نوفمبر 2013، حملة «بريطانيا حان وقت الاعتذار»، وتم الإطلاق في مؤتمر أكاديمي عقد في العاصمة البريطانية، تحت عنوان «بريطانيا والإرث الاستعماري في فلسطين».

وتهدف الحملة لجمع مليون توقيع لتقديمها للحكومة البريطانية في الذكرى المئوية لوعد بلفور التي توافق عام 2017.

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي
 موقع تقرير غولدستون، أطلقه مركز العودة الفلسطيني

مصادر

النكبة
تاريخ اللاجئين الفلسطينيين
حق العودة
شتات فلسطيني
مجموعات مناصرة سياسية في المملكة المتحدة
منظمات فلسطينية

مركز العودة الفلسطيني


Proteina P, cunoscută și ca proteina de transport specifică melanocitelor sau omologul proteinei pentru diluția ochiului roz, este o proteină care este codificată, la oameni, de gena albinismului oculocutanos II (OCA2) . Se consideră că proteina P este o proteină cu membrană completă implicată în transportul moleculelor mici, în special al tirozinei - un precursor al melaninei. Anumite mutații ale OCA2 conduc la albinism oculocutanos de tip 2. OCA2 codifică omologul uman al genei p (diluția ochiului roz) a șoarecelui.

Gena umană OCA2 se găsește pe brațul lung (q) al cromozomului 15, mai precis pornind de la perechea de baze 28.000.020 până la perechea de baze 28.344.457 pe cromozomul 15.

Funcție
OCA2 furnizează instrucțiunile pentru producția proteinei P care aflată în melanocite, care sunt celule specializate în producerea melaninei. Melanina este responsabilă de culoarea pielii, părului și ochilor. Mai mult, melanina se găsește în țesutul sensibil la lumină al retinei ochiului, care are un rol în vederea normală.

Funcția proteinei P nu se cunoaște exact, dar s-a descoperit că este esențială pentru coloratura normală a pielii, ochilor și părului; și probabil este implicată în producția melaninei. Se pare că această genă este determinantul principal al culorii ochilor care depinde de cantitatea de melanină produsă în stroma irisului (cantități mari dând naștere ochilor căprui; melanina puțină sau deloc dând naștere ochilor albaștri).

Semnificație clinică
Mutațiile genei OCA2 produc un dezechilibru al producției normale a melaninei; de aceea, producând probleme de vedere și reducerea culorii părului, pielii și ochilor. Albinismul oculocutanos produs de mutațiile genei OCA2 se numește albinism oculocutanos de tip 2. Prevalența OCA tip 2 este estimată la 1/38.000-1/40.000 la majoritatea populațiilor din întreaga lume, cu o prevalență mai mare la populația africană, de 1/3.900-1/1.500. Alte boli asociate cu ștergerea genei OCA2 sunt sindromul Angelman (păr colorat deschis și piele potrivită) și sindromul Prader-Willi (păr colorat neobișnuit de deschis și piele potrivită). Pentru aceste sindroame, ștergerea apare de multe ori la persoane cu oricare dintre sindroame.

O mutație a genei HERC2 adiacente OCA2, și care afectează exprimarea OCA2 în irisul uman, este obișnuită la aproape toți oamenii cu ochii albaștri. Există o ipoteză potrivit căreia toți oamenii cu ochi albaștri au un strămoș comun la care a apărut mutația.

Alela His615Arg a OCA2 este responsabilă de tonul deschis al culorii pielii iar alela derivată se restrânge la Asia de Est cu frecvență mare, având cele mai mari frecvențe în estul Asiei de Est (49-63%), frecvențe medii în Asia de Sud-Est, iar cele mai reduse frecvențe în China de Vest și unele populații est-europene.

Note

Legături externe

 Analiza GeneReviews/NCBI/NIH/UW a genei albinismului oculocutanos de tip 2 (en.)

Gene
Cromozomi umani

OCA2


Retten til husly (Retten til en passende bolig eller Retten til et hjem) er en menneskerettighed, der bl.a. er beskyttet i FN's Verdenserklæring om Menneskerettighederne fra 1948 og i FN's konvention fra 1966 om økonomiske, sociale og kulturelle menneskerettigheder.

Verdenserklæringen fra 1948
I FN's Verdenserklæring om Menneskerettighederne hedder det i artikel 25, stk. 1:

Enhver har ret til en sådan levefod, som er tilstrækkelig til hans og hans families sundhed og velvære, herunder til føde, klæder, bolig og lægehjælp og de nødvendige sociale goder og ret til tryghed i tilfælde af arbejdsløshed, sygdom, uarbejdsdygtighed, enkestand, alderdom eller andet tab af fortjenstmulighed under omstændigheder, der ikke er selvforskyldt.

Konventionen fra 1966
FN's konvention fra 1966 om økonomiske, sociale og kulturelle menneskerettigheder trådte i kraft i 1976. I konventionens artikel 11, stk. 1 hedder det:

De i denne konvention deltagende stater anerkender ethvert menneskes ret til en levefod, som er tilstrækkelig for vedkommende selv og vedkommendes familie, herunder passende ernæring, beklædning og bolig og til fortsat forbedring af vedkommendes levevilkår. De deltagende stater vil træffe passende foranstaltninger til at sikre virkeliggørelsen af denne ret, idet de anerkender, at internationalt samarbejde på frivilligt grundlag er af væsentlig betydning i denne henseende.

Handicapkonventionen fra 2006
FN's handicapkonvention trådte i kraft i 2008. (For Danmarks vedkommende dog først i 2009.) I konventionens artikel 19, litra a) hedder det:

a) at personer med handicap har mulighed for at vælge deres bopæl, samt hvor og med hvem de vil bo, på lige fod med andre og ikke er forpligtet til at leve i en bestemt boform,

Menneskerettigheder

Retten til husly


نوع مهدد بخطر انقراض أقصى أو معرض للخطر للغاية مرتبة في حالة الحفظ تدل على أن نوعا من الكائنات الحية يكتنفه خطر الانقراض بشكل فائق. مثل نمر آمور

مراجع

أنواع ذات خطر انقراض أقصى
القائمة الحمراء للأنواع الحية
تصنيف علمي
حيويات حسب حالة الحفظ

نوع مهدد بخطر انقراض أقصى


Corpul Experților Contabili și Contabililor Autorizați din România (CECCAR) este organismul profesional care gestionează profesia contabilă din România și funcționează în baza Ordonanței Guvernului nr. 65/1994 privind organizarea activității de expertiză contabilă și a contabililor autorizați, republicată, cu modificările și completările ulterioare. Cu o istorie de peste 95 de ani, Corpul datează încă din anul 1921, când prin Decret Regal a fost înființat sub numele Corpul Contabililor Autorizați și Experților Contabili.

Astăzi, CECCAR este reprezentat în toate cele 41 de județe ale țării și în Municipiul București, prin filiale teritoriale. CECCAR are acoperire națională, toate cele 42 de filiale având sedii de desfășurare a activității în reședințele de județ și salariați care asigură logistica la nivel național, fiind printre cele mai mari organisme profesionale din regiunea de sud-est a Europei, cu peste 40.000 de membri.

De la înființare și până în prezent, Corpul a cunoscut mai multe etape de dezvoltare în prezent fiind membru al Federației Internaționale a Contabililor (IFAC), al Accountancy Europe (organizația europeană a contabililor) , al Federației Internaționale a Experților Contabili Francofoni (FIDEF), al Comitetului de Integrare Latină Europa America (CILEA), al Federației Europene a Consilierilor Fiscali (ETAF) și al altor organisme internaționale și regionale.

Istorie

Organizarea și legiferarea unei asociații de experți contabili au reprezentat un subiect de maximă importanță încă din anul 1888, când un grup de absolvenți ai școlilor comerciale, în majoritate funcționari superiori ai Băncii Naționale a României, au înființat Cercul Absolvenților Școalelor Comerciale și Financiare, al cărui președinte a fost ales profesorul Theodor Ștefănescu, transformat zece ani mai târziu în Asociația Absolvenților Școalelor Superioare de Comerț, sub aceeași președinție și avându-l ca secretar pe Nicolae Butculescu.

În urma dezbinării Asociației, o parte dintre membrii săi au înființat, în 1907, Uniunea Absolvenților Școalelor Comerciale, sub președinția lui I.Șt. Rasidescu, urmând ca peste trei ani cele două organizații ale absolvenților să se unească, sub denumirea de Corpul Absolvenților Școlilor Superioare de Comerț, avându-i ca președinte pe Nicolae Butculescu, subadministratorul Casei Regale, și ca vicepreședinți pe Vasile M. Ioachim, director la Societatea Gospodăriile Țărănești, și pe Nicolae Arghir, director la Ministerul Refacerei și Aprovizionărei. Șase ani au trecut până când Corpul absolvenților a căpătat personalitate juridică, prin Legea din 17 februarie 1916.

În anul 1918 se constituie Cercul de Studii Comerciale și, în urma apelului lui Nicolae Butculescu, comercianții din toată țara reiau cu perseverență ideea constituirii unui Corp al contabililor. La 5 mai 1919, Cercul de Studii Comerciale își inaugurează activitatea, în Palatul Camerei de Comerț, prin conferința organizată de Petru Drăgănescu-Brateș având drept subiect experții contabili din România.

Vasile M. Ioachim și Petru Drăgănescu-Brateș au redactat un proiect pentru organizarea unui Corp de experți contabili, care a fost prezentat Cercului de Studii Comerciale spre studiere. La propunerea lui Nicolae Butculescu, proiectul a fost completat și cu reglementarea profesiei de contabil în general, nu numai a experților contabili. În iulie 1920, proiectul cu modificările aduse a fost înmânat personal lui Grigore Trancu-Iași, ministrul muncii, cu rugămintea de a-l însuși pe seama ministerului domniei sale. Așa se face că președintele Comisiei a 9-a, D.R. Ioanițescu, și-a luat sarcina de a fi raportorul legii în Cameră; a redactat raportul, a obținut aprobarea să fie luat în discuție de urgență, fără să treacă prin secțiuni, și astfel proiectul a fost votat de Camera Deputaților în ședința din 18 iunie 1921, iar în ședința din 1 iulie 1921 a avut loc votarea sa și la Senat.

La 13 iulie 1921, regele Ferdinand I al României a aprobat legea, prin Decretul Regal nr. 3.063, textul fiind contrasemnat și de Grigore Trancu-Iași, în calitate de ministru al muncii și ocrotirilor sociale. Legea a fost publicată în Monitorul Oficial nr. 80 din 15 iulie 1921. Astfel a luat ființă Corpul Contabililor Autorizați și Experților Contabili.

După instaurarea regimului comunist, libera inițiativă a fost înlocuită de economia dirijată, lucru care s-a răsfrânt, inevitabil, și asupra profesiei contabile, o profesie liberală prin excelență.
În anul 1947 s-a înființat Consiliul permanent al normării contabilității, iar Ministerul Finanțelor va coordona de acum înainte întreaga metodologie a normării contabile.

În anul 1948 are loc naționalizarea principalelor mijloace de producție, astfel încât centralizarea tuturor comenzilor economice devine operantă sută la sută. În aceste condiții, existența unui Corp al contabililor independenți devenea aproape imposibilă.

Peste numai trei ani, în urma Hotărârii Consiliului de Miniștri (condus de dr. Petru Groza) nr. 201 din 8 martie 1951, Marea Adunare Națională (sub președinția lui Constantin Ion Parhon) emite Decretul nr. 40 din 10 martie 1951, prin care se desființează Corpul Contabililor Autorizați și Experților Contabili.

Imediat după înlăturarea regimului comunist, în anul 1992, a fost înființată asociația Corpul Experților Contabili și Contabililor Autorizați din România, președinte fiind Gheorghe Butnariu. În anul 1994, în timpul mandatului ministrului finanțelor din acea perioadă, prof. univ. dr. Florin Georgescu, în baza Ordonanței Guvernului nr. 65 din 19 august 1994 a fost reînființat Corpul Experților Contabili și Contabililor Autorizați din România, ca persoană juridică autonomă și de utilitate publică.

Obiectiv

CECCAR, în calitate de organism profesional, se preocupă continuu de dezvoltarea competențelor și abilităților profesionistului contabil, care să îi permită furnizarea de servicii suplimentare celor tradiționale, la un nivel de calitate ridicat. În acest sens, printr-un proces de cercetare continuu, în parteneriat cu mediul universitar și cu cel de afaceri, CECCAR urmărește și susține evoluția a carierei profesionistului contabil, mai ales prin identificarea noilor cerințe de formare profesională continuă, asociate acesteia, ca premisă a unor acțiuni eficiente.

Cele două certificări oferite de CECCAR - expert contabil și contabil autorizat – respectă standardele de educație IFAC iar membrii CECCAR își asumă angajamentul de a se conforma normelor profesionale și de etică în domeniu fiind supuși unui control de calitate riguros.

CECCAR susține și promovează practicile profesionale de înaltă calitate, concentrându-se în mod  deosebit pe competența, aptitudinile și etica celor implicați în profesie.

CECCAR urmărește și susține dezvoltarea profesională a membrilor, astfel încât să servească interesul public, să pună bazele unei economii solide și orientate spre progres.

Accesul la profesia de expert contabil și la cea de contabil autorizat se face pe baza examenului de admitere la un stagiu de trei ani, prin efectuarea acestuia și prin susținerea unui examen de aptitudini, la finalizarea stagiului.

Experții contabili și contabilii autorizați pot să-și exercite profesia individual ori se pot constitui în societăți comerciale potrivit legii.

Evidența membrilor CECCAR se ține prin intermediul Tabloului Corpului care se publică anual în Monitorul Oficial al României, Partea I. În anul 2016, au obținut viza/avizul de exercitare a profesiei și au fost publicați în Monitorul Oficial al României un număr de aproximativ 33.000 de membrii, persoane fizice și juridice care au un total de aproximativ 15.000 de angajați.

Tabloul membrilor se actualizează pe parcursul anului, forma actualizată putând fi consultată pe site-ul CECCAR.

Membrii CECCAR – parteneri ai mediului economic

CECCAR furnizează o platformă națională de educație și dezvoltare prin intermediul Programului Național de Dezvoltare Profesională Continuă (PNDPC), derulat lunar, la nivelul celor 42 de județe, prin filialele Corpului și care este actualizat la fiecare 5 ani.

Cunoștințele necesare pentru a funcționa eficient ca profesionist contabil, practician individual sau organizat în cabinete, în industrie, comerț, educație și în sectorul public se extind și se schimbă rapid. Profesioniștii contabili se confruntă în permanență cu așteptări și exigențe sporite legate de cunoștințele și capacitățile lor. Ei și asociațiile lor profesionale se confruntă cu investigații fără precedent ale calității controlului intern, ale guvernării întreprinderilor; în plus, necesitatea de a fi competitiv face să sporească rolul și responsabilitățile profesioniștilor contabili din entitățile de toate tipurile, de interes public sau privat.

Competențe profesionale ale experților contabili: organizarea și conducerea contabilității, supravegherea  gestiunii societăților comerciale, întocmirea situațiilor financiare și efectuarea de expertize contabile.

Competențe profesionale ale contabililor autorizați: ținerea contabilității și pregătirea lucrărilor în vederea  întocmirii situațiilor financiare.

Expertul contabil are competențe pentru a executa, ca profesionist individual sau ca societate, pentru persoanele fizice și juridice, următoarele lucrări:
 organizează, conduce, ține, verifică și supraveghează contabilitatea, întocmește și semnează situațiile  financiare și execută lucrări cu caracter fiscal, respectiv calculul de impozite, taxe și contribuții, întocmirea și  depunerea de declarații fiscale și asigurarea reprezentării clientului în relația cu autoritățile fiscale, ca parte a  unui contract de prestări de servicii în domeniul contabilității;
 acordă asistență de specialitate privind organizarea și ținerea contabilității;
 efectuează analize și evaluări economico-financiare în scop financiar-contabil, altele decât cele definite prin  Ordonanța Guvernului nr. 24/2011 privind unele măsuri în domeniul evaluării bunurilor, aprobată cu modificări  prin Legea nr. 99/2013, cu modificările și completările ulterioare, și care nu se concretizează într-un raport de  evaluare întocmit potrivit standardelor de evaluare adoptate de Asociația Națională a Evaluatorilor Autorizați  din România (ANEVAR);
 efectuează expertize financiar-contabile, inclusiv expertize financiar-contabile cu componentă fiscală, dispuse  de organele judiciare sau solicitate de persoanele fizice ori juridice în condițiile prevăzute de lege și de  reglementările CECCAR;
 execută alte lucrări cu caracter financiar-contabil, inclusiv activități de evidență electronică a personalului, de salarizare, de organizare administrativă și informatică, certificare de informații, date și documente;
 îndeplinește, potrivit dispozițiilor legale, atribuțiile prevăzute în mandatul de cenzor și de mandatar financiar;
 acordă asistența de specialitate necesară pentru înființarea și reorganizarea societăților;
 asigură managementul financiar-contabil și al performanței economice;
 asigură controlul intern de gestiune și managementul riscurilor persoanelor juridice;
 acordă consultanță în gestiune financiară și în contabilitate, prestează servicii specifice contabilității  manageriale și raportării integrate;
 efectuează pentru persoanele fizice și juridice servicii profesionale care presupun cunoștințe privind activitățile  menționate mai sus.

Contabilul autorizat are competențe pentru a executa pentru persoanele fizice și juridice următoarele lucrări:
 ține contabilitatea operațiunilor economico-financiare prevăzute în contract;
 pregătește lucrările în vederea întocmirii situațiilor financiare;
 efectuează activități de evidență electronică a personalului și de salarizare.

Expertul contabil judiciar – în urma unei testări organizate de CECCAR, experții contabili pot deveni experți contabili judiciari și se pot înscrie pe listele experților contabili pe specializări, transmise anual de Corp Ministerului Justiției. Programele de pregătire profesională continuă derulate de CECCAR permit actualizarea cunoștințelor membrilor în domeniile financiar-contabil și fiscal, derulându-se conform standardelor IFAC și fiind corelate cu legislația în domeniu.

Membrii CECCAR sunt obligați să respecte cerințele etice ale Corpului, prevăzute în Codul etic național al profesioniștilor contabili.

CECCAR realizează audit de calitate în domeniul serviciilor contabile și al expertizei contabile judiciare.

Formare

Accesul la profesia de expert contabil și la cea de contabil autorizat se face pe baza examenului de admitere la un stagiu de trei ani – organizat de CECCAR –, prin efectuarea acestuia și prin susținerea unui examen de aptitudini, la finalizarea stagiului. Se pot înscrie pentru susținerea examenului de acces la stagiu absolvenții de studii superioare economice cu diplomă de licență recunoscută de Ministerul Educației Naționale.

CECCAR, în calitatea sa de membru IFAC, are obligația să se asigure că profesioniștii contabili continuă să își dezvolte și să își mențină competențele profesionale cerute de utilizatorii serviciilor lor. CECCAR facilitează accesul tuturor profesioniștilor contabili la oportunitățile și resursele necesare dezvoltării profesionale continue pentru a-i ajuta în demersul de educație permanentă. CECCAR oferă direct programe de dezvoltare profesională continuă în cadrul PNDPC.

Editura CECCAR

Editura CECCAR este parte a Corpului Experților Contabili și Contabililor Autorizați din România, preocupându-se să pună la dispoziția membrilor revista Contabilitatea, expertiza și auditul afacerilor, cărți, broșuri și cataloage cu specific financiar-contabil și fiscal.

Note

Bibliografie

 1921-2011: CECCAR, 90 de ani de istorie. Educație, calitate, etică, București, Editura CECCAR, 2011, ISBN 978-606-580-012-0.
Album 85 de ani de la înființarea Corpului Experților Contabili și Contabililor Autorizați din România, București, Editura CECCAR, 2006, ISBN 973-8478-89-8.
 CECCAR, 95 de ani de istorie (1921-2016), București, Editura CECCAR, 2016, ISBN 978-606-580-058-8.
 "Curierul Național", https://curierulnational.ro/
 http://ceccar.ro/ro/
 http://www.ceccarbusinessmagazine.ro/
 http://www.edituraceccar.ro/
 https://www.ifac.org/
 https://fidef.org/
 https://www.etaf.tax/

Legături externe
 Site-ul oficial al Corpului Experților Contabili și Contabililor Autorizați din România, ceccar.ro
 Site-ul oficial al revistei CECCAR Business Magazine, ceccarbusinessmagazine.ro
 Site-ul oficial al Clubului Tinerilor Experți Contabili din România , club.ceccar.ro

Organizații contabile
Fondări în 1921
Organizații din România


Bilka Station er en letbanestation på Odense Letbane, beliggende på Niels Bohrs Allé ved Bilka i Odense. Stationen åbnede sammen med letbanen 28. maj 2022.

Letbanen ligger i en græsbelægning på den nordlige side af Niels Bohrs Allé. Stationen ligger lige vest for krydset med Ørbækvej og består af to spor med hver sin sideliggende perron.

Nord for stationen ligger hypermarkedet Bilka og forskellige andre butikker. Syd for er der et grønt område ved Lindved Å. Øst for krydset ligger der flere virksomheder og Grundejerforeningen Slagkrogen.

Eksterne henvisninger
 Odense Letbane

Referencer

Odense Letbane

Bilka Station


Heathcliff "Heath" Andrew Ledger (d. 4 Nisan 1979, Avustralya - ö. 22 Ocak 2008, ABD), Avustralyalı oyuncudur.

Kariyerine 1990'ların başında, Avustralya'da televizyon ve sinema işlerinde rol alarak başlayan Ledger, 1998 yılında ABD'ye gitti. Oradaki ilk filmi, romantik-komedi türündeki Senden Nefret Etmemin 10 Sebebi (10 Things I Hate About You) oldu. 2000 yılında, Roland Emmerich'in yönettiği Vatansever (The Patriot) filminde Mel Gibson'ın oynadığı Benjamin Martin'in oğlu Gabriel'i canlandırdı. Aynı yıl Kesişen Yollar (Monster's Ball)'da oynadı. 2001 yılında Şövalye (A Knight's Tale) ve 2003 yılında Ned Kelly filmlerinde oynadı. Özellikle aynı adlı Avustralyalı suçlunun hayatının anlatıldığı Ned Kelly, Ledger'ın kariyerinde bir dönüm noktası oldu. Genellikle gençlik filmlerinde rol alan aktör, bu filmden sonra daha farklı türdeki yapımlarda yer aldı.

Ang Lee'nin 2005 tarihli Brokeback Dağı filmindeki eşcinsel kovboy Ennis Del Mar rolü ile En İyi Erkek Oyuncu dalında Avustralya Film Enstitüsü ve New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri'inde ödülü kazandı, BAFTA ve Akademi Ödülü'inde aday oldu. Bu filmin setinde tanıştığı Michelle Williams ile nişanlandı. 26 Ekim 2005 tarihinde, New York şehrinde kızları Mathilda Rose doğdu. 2006 yılında Todd Haynes'in yönettiği, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı Bob Dylan'ın yaşamının altı farklı karakter üzerinden anlatıldığı Beni Orada Arama filminde Robbie Clark rolünü oynadı. Filmin bütün başrol oyuncuları ve yönetmeni, 2007 Independent Spirit Robert Altman Ödülü'ne layık görüldü. Ayrıca üç tane müzik videosu yönetti.

Oyuncu, 2006 yılının Haziran ayında Kara Şövalye filminde Joker rolünü canlandırması için yapımcılar ile anlaştı. Kara Şövalye'nin çekimleri 2006 senesinin Kasım ayında başladı. Ledger canlandırdığı karakterden dolayı rolünü yüzüne yapılan özel makyaj ile oynadı. Kara Şövalye filminin çekimleri 2007'nin Kasım ayında sona erdi. Ledger, 28 yaşında, 22 Ocak 2008 tarihinde, Manhattan'daki evinde, reçeteli ilaçları yanlış kullanması yüzünden öldü.<ref name=NYTBarron>{{Haber kaynağı|yazar=James Barron|başlık=Heath Ledger, Actor, Is Found Dead at 28|url=http://www.nytimes.com/2008/01/23/movies/23ledger.html|iş=The New York Times|biçim=Web|yayımcı=nytimes.com (The New York Times Company)|tarih=2008-01-23|erişimtarihi=2008-04-27|arşiv-url=https://web.archive.org/web/20090417100209/http://www.nytimes.com/2008/01/23/movies/23ledger.html|arşiv-tarihi=17 Nisan 2009|ölüurl=hayır}}</ref> Ledger'ın son filmi, Tony rolünü oynadığı fakat ölümü yüzünden çekimlerini tamamlayamadığı The Imaginarium of Doctor Parnassus oldu. Terry Gilliam'ın yönettiği filmde, Tony rolünü, Ledger'ın ardından Johnny Depp, Jude Law ve Colin Farrell canlandırdı. Depp, Law ve Farrell, bu film için aldıkları ücreti Ledger'ın kızı Mathilda'ya bıraktı.Kara Şövalye filmi onun ölümünden altı ay sonra vizyona girdi. Ledger, ölümünden sonra, Los Angeles Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri, 66. Altın Küre Ödülleri ve BAFTA Ödülleri'nde aday olduğu En İyi Yardımcı Aktör dalında ödül kazandı. Ayrıca 81. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülünü kazandı.}} diye demeç verdi.

O öldükten sonra Interviews dergisine konuşan Michelle Williams, "Uyumakta sıkıntı çektiğine dair kanıtlar var. Benim bildiğim kadarıyla da insomnia hastalığına tutulmuştu. Çok fazla enerjisi vardı. Aklı dönüyordu, dönüyordu, her zaman dönüyordu" dedi.Beni Orada Arama (2007) ve Kara Şövalye (2008) filmlerindeki görevini tamamlayan Ledger, 4 Kasım 2007'de, New York Times gazetesi yazarlarından Sarah Lyall ile yaptığı görüşmede uyuma zorluğu çektiğini söyleyerek: "Geçen hafta büyük olasılıkla, her gece ortalama iki saat uyayabildim... Ben durmadan düşünen biriyim. Vücudum bitkin düştü ve aklımı kaçırmak üzereydim" dedi." Ledger bu yüzden düzenli olarak Ambien hapı aldığını fakat onlara rağmen uyuyamadığını söyledi. Ledger, hapları alsa da kısa bir süre sonra uyandığını ve zihnini durduramadığını belirtti. Ayrıca, bedeni yorgun olsa da zihninin çalışmaya devam ettiğini ve bundan rahatsız olduğunu söyledi.{{Haber kaynağı|yazar=black|başlık=Heath Ledger 28 Yaşında Öldü|url=http://www.film.gen.tr/haber/index.cfm?hid=3585|iş=Film.Gen.tr|biçim=Web|yayıncı=Medya|tarih=23 Ocak 2008|erişimtarihi=6 Şubat 2008}}</ref>

Polis raporlarına göre, yardımcısı Teresa Solomon eve gece 00.30 civarlarında geldi. Yatak odasındaki ampulü değiştirmek üzerine odaya geldiğinde Ledger'ı yatağında yüzüstü ve çıplak vaziyette uyurken buldu. Üzerinde bir çarşaf örtülüydü. Solomon, Ledger'in uyuduğundan emin olduktan sonra odadan çıktı.<ref name=NYTBaker>{{Haber kaynağı| url=http://cityroom.blogs.nytimes.com/2008/01/23/police-provide-new-details-on-ledger-death/index.html?hp| yazar=Al Baker| yayımcı=The New York Times| başlık=Police give new details on Ledger death| tarih=23 Ocak 2008| erişimtarihi=23 Ocak 2008| arşiv-url=https://web.archive.org/web/20080127082757/http://cityroom.blogs.nytimes.com/2008/01/23/police-provide-new-details-on-ledger-death/index.html?hp| arşiv-tarihi=27 Ocak 2008| ölüurl=hayır}} Daha sonra saat 02.45'te masöz Diana Wolozin Ledger'a masaj yapmak için eve geldi. Ledger'ın odadan çıkmaması üzerine telefonunu çaldırdı. Cevap gelmeyince, yatak odasına girdi ve Ledger'ı uyandırmaya çalıştı. Uyanmayınca Wolozin, son arananlar listesinden Mary-Kate Olsen'ı aradı. Olsen, korumalarından birini Ledger'ın apartman dairesine gönderdi. Wolozin Olsen'ı ikinci kez aradıktan sonra, 911'i aradı. Saat 03.26'da Ledger'ın öldüğü belirlendi. Eski nişanlısı Michelle Williams Ledger'ın ölümüne yıkıldığını söyledi. Haberi alır almaz kızıyla beraber New York'a uçtu.

Ledger'ın öldüğü 22 Ocak'ın ertesi günü yas tutan medya çalışanları, hayranları ve diğer kişiler onun Manhattan'daki evinin önüne çiçekler ve türlü anıtlar bıraktılar. Birkaç gün sonra Avustralya Başbakanı Kevin Rudd, Avustralya'nın Batı yakasının vekili Eric Ripper, Warner Bros. (Kara Şövalye 'nin dağıtım şirketi) ve oyuncunun dünyanın birçok yerinde bulunan hayranları, Ledger'ın ailesine başsağlığı diledi.{{Haber kaynağı |yazar=Lisa Pendrill |başlık=Heath's Family Writes of Heartache |url=http://www.news.com.au/perthnow/story/0,21598,23106731-948,00.html |iş=The Sunday Times (PerthNow) |yayımcı=news.com.au |tarih=25 Ocak 2008 |erişimtarihi=2 Şubat 2008 |arşivurl=https://web.archive.org/web/20080128185014/http://www.news.com.au/perthnow/story/0,21598,23106731-948,00.html |arşivtarihi=28 Ocak 2008 |ölüurl=hayır }}</ref><ref name=WB>{{Haber kaynağı |yazar=Warner Bros. |url=http://thedarkknight.warnerbros.com/HeathMemorial.html |başlık=Heath Memorial |tarih=25 Ocak 2008 |erişimtarihi=5 Şubat 2008 |yayımcı=thedarkknight.warnerbros.com |arşiv-url=https://web.archive.org/web/20150217032939/http://thedarkknight.warnerbros.com/HeathMemorial.html |arşiv-tarihi=17 Şubat 2015 |ölüurl=hayır }}

Avustralya Başbakanı Kevin Rudd "Heath Ledger'ın ölümünü öğrendiğimde çok büyük bir üzüntü duydum... Zamanımızın en iyi aktörlerinden birini genç yaşında kaybetmek hepimiz için trajikti" dedi." Ledger'ın trajik ölümüne Hollywood yıldızları da tepki verdi. Mel Gibson, "Ondan çok umutluydum. Daha yeni atağa geçmişti. Bu kadar genç yaşta hayatını kaybetmesi trajik bir kayıp." dedi. Avustralyalı oyuncu Nicole Kidman, "Korkunç bir trajedi. Kalbim ailesiyle birlikte..." derken, John Travolta da Ledger'ın favori aktörleri arasında olduğunu söyledi. Brokeback Dağı'nın yönetmeni Ang Lee, Ledger'ın filmdeki performansının bir "oyunculuk harikası" olduğunu söyledi ve Marlon Brando'nun gençliğini anımsattığını belirtti.

Birçok aktör olay ile ilgili üzüntüsünü dile getirdi. İçlerinden Ledger ile Screen Actors Guild Ödülleri'nde tanışan Daniel Day-Lewis, oyuncunun Kesişen Yollar ve Brokeback Dağı filmlerindeki perfomansını överek "benzersiz ve mükemmel" olduğunu belirtti.{{Haber kaynağı |yazar=Beth Harris (AP Writer) |başlık=Day-Lewis Dedicates Award to Ledger: Daniel Day-Lewis Dedicates His Screen Actors Guild Award to Heath Ledger |url=http://abcnews.go.com/Entertainment/wireStory?id=4198499 |iş=ABC News |yayımcı=abcnews.go.com (Entertainment) |tarih=28 Şubat 2008 |erişimtarihi=16 Mart 2008 |alıntı=That scene in the trailer at the end of the film is as moving as anything I think I've ever seen. |arşivurl=https://web.archive.org/web/20081217233749/http://abcnews.go.com/Entertainment/wireStory?id=4198499 |arşivtarihi=17 Aralık 2008 |ölüurl=hayır }}</ref> Aktörün belli bir süre aşk yaşadığı Naomi Watts, ölüm haberini alır almaz Avustralya'ya uçtu ve Ledger'ın ailesi ile görüştü.

Ledger için Los Angeles şehrinde özel bir tören yapıldı. Ardından ailesi, onun cenazesini doğduğu yer olan Perth'e götürdü ve Penrhos Koleji'ne götürüldükten sonra, yaklaşık 500 kişinin katıldığı bir tören ile Framentle Mezarlığı'nda yakıldı. Oyuncunun annesi Sally Ledger eşi Roger Bell'in desteği ile ayakta kaldı. Törende Ledger'ın en sevdiği parça olan Bob Dylan'dan "The Times They Are A Changing" çaldı.<ref name=Silverman>{{Haber kaynağı |yazar=Stephen M. Silverman |başlık=Heath Ledger's Family Heads Home |url=http://www.people.com/people/article/0,,20176033,00.html |iş=People Magazine |yayımcı=People.com |tarih=2008-02-04 |erişimtarihi=2008-02-04 |arşiv-url=https://web.archive.org/web/20090204223749/http://www.people.com/people/article/0,,20176033,00.html |arşiv-tarihi=4 Şubat 2009 |ölüurl=hayır }}

Ledger öldükten sonra, onu katıldığı bir partide uyuşturucu alırken gösteren bir video yapımcı ve oyunculardan tepki aldı. Amerika'da yayınlanan magazin programı Entertainment Tonight, oyuncunun ailesine saygısızlık etmemek için video yayınlamadı. Başka bir magazin programı olan The Insider, başlangıçta videodan parçalar göstereceğini belirtse de, gelen tepkiler üzerine bu kararından vazgeçti. Ledger hakkında çıkan bir başka iddia ise gayr-i meşru bir çocuğu olduğu yönündeydi. Ölen oyuncunun amcası Haydn Ledger, yeğeninin 17 yaşındayken 25 yaşında bir kadınla ilişkiye girdiğini ve bu ilişkiden ötürü bir çocuğu olduğunu söyledi. Haydn Ledger, yeğeninin bu çocuğu kabullenmediğini ve yıllardır gizlediğini iddia etti.

Ledger ile Casanova filminin setinde tanışan Sienna Miller, "Film çekimleri sırasında bir gece yağmurdan sırılsıklam olmuştum. Heath o gece bana kendi pijamalarını vermişti. Şimdi ara sıra o pijamaları giyerek onu hatırlıyorum" diye demeç verdi. Mathilda'nın babasını çok aradığını söyleyen Michelle Williams, "Babasının yokluğunu hissetmemesi için iş programımı ona göre ayarladım" dedi. 29 Ekim 2008'de Brooklyn'de akrabaları ile birlikte Mathilda'nın üçüncü yaşgününü kutlayan Williams, "Babasını özlüyor ama Heath'in eksikliğini hissettirmemek için elimden geleni yapıyorum". dedi. Williams, bir süre sonra Mathilda'ya babasının öldüğünü açıkladı.Kara Şövalye filminin New York'ta yapılan galasına katılan Kim ve Sally Ledger "Oğlumuz bu film sayesinde bir kez daha ölümsüzleşecek" dedi. Galaya katılan Christian Bale de "Heath gibi yetenekli bir aktörle çalışmak gerçekten olağanüstüydü" diye açıklama yaptı. Bale ayrıca GQ dergisine "Heath Ledger'la karşılıklı oynamak olağanüstü güzel bir duyguydu. Onunla çekimlerde çok eğlendiğimizi söyleyebilirim. Ölümüne ne kadar üzüldüğümü ifade etmem güç. Eğer onu kaybetmeseydim arkadaşlığımızın sonsuza dek süreceğinden emindim" diye demeç verdi. Bale, Ledger'ın rolü ne gerektiriyorsa yaptığını söyledi.

Ledger'ın ölümünden bir süre sonra adı ülkesi Avustralya'da açılan bir tiyatroya verildi. 87 milyon dolar harcanan 575 kişilik tiyatro salonunun açılışına aktörün babası Kim Ledger da katıldı. 2008 yılının Eylül ayında, Ledger'ın Brooklyn'de açmak istediği barı ailesi açtı. Oğlunun bu barı açmayı çok istediğini söyleyen Kim Ledger, "Biz de onun bu dileğini yerine getirdik. Hayranları şimdiden barı doldurdu, herkes çok ilgi gösterdi" dedi. Aktör, ölümünden sonra internet arama motoru Google'da en çok aranan isimlerden biri oldu.

 Soruşturma ve otopsi
Ölümünden iki hafta sonra, medyada hakkında birçok spekülasyon yayılan Ledger'ın, 23 Ocak 2008'de Office of the Chief Medical Examiner of New York'ta otopsisi yapıldı ve 6 Şubat'ta ölüm nedeninin teşhisi kondu. Yapılan açıklamada "Bay Heath Ledger birlikte aldığı oxycodone, hydrocodone, diazepam, temazepam, alprazolam ve doxylamine ilaçlarının neden olduğu sarhoşluk etkisiyle komaya girdi ve öldü." denildi. Ayrıca "Ölüm nedeni aldığı reçeteli ilaçların kazara kötü kullanımıdır." açıklaması yapıldı. Polisler ölümün sabah 1 ve 02.45 saatleri arasında gerçekleştiğini açıkladı.

Federal dedektifler ise ilk olarak Ledger'ı ölü bulan masözü Diana Wolozin'i sorguya çektiler. Federal dedektifler, Wolozin'in cesedi gördükten hemen sonra 911'i aramak yerine neden Mary-Kate Olsen'i aradığını, onun da polise haber vermek yerine neden korumalarını olay yerine gönderdiğini merak ettiler. Ledger'ı ölüme iten yasadışı maddelerin sorumlusunun Olsen olduğunu düşünen yetkililer, genç oyuncuyla görüşmek istiyorlardı fakat Olsen bunu en başta reddetti. Ledger'ın ölümünü araştıran polisler ise, Ledger'ın doktorlarını sorguya aldı. Doktorların aktöre verdiği ilaçları araştıran polisler, Ledger'a verilen reçetenin hatasız olduğu kanısına vardı ve iki doktor bu olaydan aklandı.

 Ölümünden sonraki filmler

Ledger'ın ölümü, Christopher Nolan'ın yönettiği Kara Şövalye filminin pazarlama kampanyalarını ve Terry Gilliam'ın The Imaginarium of Doctor Parnassus filminin hem çekimlerini hem de pazarlamasını etkiledi. Terry Gilliam'ın çekimleri bir süreliğine askıya almasına rağmen Ledger'ın CGI yöntemi ile yeniden tasviri yapıldı. Şubat 2008'de Johnny Depp, Jude Law ve Colin Farrell, Ledger'ın anısına saygı göstermek amacıyla filmde yer almayı kabul etti. Tony, Faust'un büyülü hikâyelerinden birine dönüştü. Üç aktör, bu filmde yer aldıkları için aldıkları ücreti, Ledger'ın Michelle Williams'tan olan kızı Mathilda Rose'a bıraktı.

Çekimleri Kasım ayında biten Kara Şövalye 'nin kurgusunu sonlandıran Christopher Nolan "Muazzam bir şekilde duygusaldı. Her günümü kamera arkasında ona bakarak geçirmek zorundaydım. ... .Ama yine onun performansını sergileyebilmesi için çok şey sağladım, bu yüzden kendimi şanslı hissediyorum. Bana emanet etmiş olduğu şey için gurur duyuyorum." dedi." Filmin çekimleri bitse de, kurguda, Nolan, Ledger'ın verdiği performansı bozmadan küçük dijital eklemeler yaptı.

Ledger'ın ölümü filmin oyuncularında da büyük bir üzüntü yarattı. İngiliz sinema dergisi Empire'a konuşan Christian Bale, "Aklımda bu olay çok taze. Başına gelenleri, insanların içinde rahatça konuşamıyorum." dedi. Aaron Eckhart ise "Çok üzücüydü. Hâlâ inanamıyorum. Heath ile yaşananları anlatmak çok zor." diye konuştu. Maggie Gyllenhaal da "Bunun beni kişisel olarak nasıl etkilediğinden bahsetmek bir hayli zor oldu. Medyanın zaman zaman gösterdiği saygısızlık beni şok etti." dedi. Ledger'ın deli bir suçlu olan Joker rolünü almasının onu ölüme ittiği iddiaları vardı. Fakat Ledger daha önceki bir röportajında "Bir rolde, daha önce hiç bu kadar eğlenmemiştim.Chris'in bunu yapabileceğimi bilmesi veya içimde böyle bir şey barındırdığımı görmesi beni çok şaşırtıyor. Nasıl oldu da rolü bana teklif etti anlamıyorum. Bu en çok eğlendiğim ve özgür olduğum roldü." demişti.

Heath Ledger'ın canlandırdığı Joker karakterinin oyuncakları Mattel şirketi tarafından 2008'in Mayıs ayında piyasaya sürüldü. Oyuncaklar birçok yerde yoksattı.Kara Şövalye, 2008 yılının Temmuz ayında vizyona girdi ve gişede birçok rekor kırdı. Genellikle olumlu eleştiriler ile karşılandı. Sinema dergisi Empire yazarı Mark Dinning, Ledger'ın performansını anıtsal bulduğunu ancak filmin de onun kadar hatırlanacağını yazdı. Time'dan Richard Corliss, Joker'i "olağanüstü" bulduğunu belirtti. Hollywood Reporter'dan Kirk Honeycutt, Ledger'ın Joker yorumunun "çok iyi" olarak değerlendirdi. James Benardinelli, filmin en büyük artısının Joker olduğunu söyledi. US Weekly dergisinde Ledger'ın Joker yorumunun kötü adam tanımına yenilik getirdiği yazıldı. Filme 100 üzerinden yalnızca 50 veren, Salon.com sitesinden Stephanie Zacharek, Joker karakterini filmi görmek için en iyi sebep olarak değerlendirdi. Ancak Birgün gazetesi sinema yazarı Cüneyt Cebenoyan, oyuncunun performansı hakkındaki görüşünü "...Filmde Heath Ledger'in oyunculuğu çok beğenildi. Tamam fena değil ama o kadar. Yılanvari dil çıkarmalar çok yaratıcı bir buluş değil bence..." diye yazarak belirtti. Ayrıca, Chris Nolan'ın Joker karakterini, Baba (The Godfather) ve Yaralı Yüz (Scarface) türü bir gangster filmi yapmak istediği için öne çıkardığını belirten Kerem Akça, Ledger'n Joker performansını başarılı bulduğunu belirtti. Ledger, filmdeki rolü ile ilk önce People Choice Ödülleri'ne Christian Bale ile aday oldu. AFI Ödülleri'nde En İyi Aktör dalında ödüle layık görüldü. En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Los Angeles Film Eleştirmenleri Birliği, Southeastern Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri'nde ödül kazandı. 11 Ocak 2008'de CBS kanalında yayınlanan Altın Küre Ödülleri'nde de aynı dalda ödülün sahibi oldu. Gecede, ödülü Ledger'ın adına, Kara Şövalye filminin yönetmeni Christopher Nolan aldı. Nolan "Şu anda hissettiklerim üzüntü ve gururla karışık. Heath'i özleyeceğiz ve onu hiç unutmayacağız" diye konuştu. Ödül, kızı Mathilda'ya teslim edildi. Ledger'ın annesi Sally Bell konu hakkında "Ödülü kazandığı için çok duygulandık. Bu ödül artık onun kızı Matilda'nın hakkı. Ödülü ona vereceğiz, büyüdüğünde babasıyla gurur duyacak" dedi. Toronto Star'dan Peter Howell, Ledger'ın performansının Akademi Ödülü'ne layık olduğunu belirtti. 81. Akademi Ödülleri adayları, Ledger'ın ölümünün ilk yıldönümünde açıklandı ve Heath Ledger, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında aday oldu. Ledger ayrıca, Maxim dergisinin, sinemada son rollerine çıkıp hayatlarını kaybeden oyuncularla ilgili hazırladığı listesinde ilk sırada yer aldı. Oyuncu, 25 Ocak 2009 tarihinde açıklanan 15. Sinema Oyuncuları Derneği Ödülleri'nde En İyi Yardımcı Oyuncu ödülüne layık görüldü. Ödülü Ledger adına, Kara Şövalye fimindeki rol arkadaşı Gary Oldman aldı. 8 Şubat 2009 tarihinde açıklanan BAFTA Ödülleri'nde de aynı dalda ödülün sahibi oldu. 81. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında ödülün sahibi oldu. Ödülü Ledger adına annesi, kızkardeşi ve babası aldı.

 Filmografi

 Ödüller
Heath Ledger, toplam 35 tane adaylığın arasında 18 tane ödül kazandı.

 Müzik videoları
 (2006) "Cause an Effect" ve "Seduction is Evil (She's Hot)", şarkıcı N'fa, video yönetmeni Ledger.
 (2006) "Morning Yearning," şarkıcı Ben Harper, video yönetmeni Ledger.
 (2007) "Black Eyed Dog," şarkı yazarı Nick Drake (1948-1974), video yönetmeni Ledger.
 (c. 2007) "King Rat", şarkıcı Modest Mouse, video animasyonu Terry Gilliam ve yorumcu Ledger.

 Kaynakça

 Ayrı kaynaklar

 Shawn Adler'ın Heath Ledger ile yaptığı röportaj "Heath Ledger Said He Hoped to Evolve as an Actor and Person in 2005 Interview:  MTV.com, 22 Ocak 2008. Giriş 18 Mart 2008. (Heath Ledger ile 2005'te yapılan görüşmeden alıntılar John Norris (MTV Haber muhabiri))
 Tim Arango  "Esquire Publishes a Diary That Isn't" .  The New York Times, nytimes.com, 6 Mart 2008, Books.  Erişim 25 Temmuz 2008.
 "Bir Yıldızın Ölümü: Çözülmemiş Gizemler" .  Newsweek, 4 Şubat 2008: 62, Newsmakers.  İnternet ve basılı yazılar. Erişim 5 Ağustos 2008.
 <small>Joker vs. Gerçek Heath:  Entertainment Tonight Heath  Ledger'ın kariyerine bir bakış, etonline.com (CBS Studios Inc.), Temmuz 2008.  Erişim 8 Ağustos 2008.</small>
 John McShane.  Heath Ledger: Güzel Hayatı ve Gizemli Ölümü.  Londra: John Blake, 2008.  ISBN 1-84454-633-0 (10).  ISBN 978-1-84454-633-6 (13). (Listeden alıntı.)
 ---.  "Heath Ledger'ın Hayatının Aşkları" .  The Courier-Mail, news.com.au, 20 Nisan 2008.  Erişim 21 Nisan 2008.  (Ayrıntılardan alıntı)
 Christopher Nolan.  "Transition: Charisma as Natural as Gravity : Heath Ledger, 28, Aktör".  Newsweek, 4 Şubat 2008: 9, Periscope.  Web(Güncelleme 26 Ocak 2008) ve yazılı versiyonlar.  Erişim 5 Ağustos 2008.
 Norris, Chris.  "(İsimsiz Heath Ledger Projeleri) ". New York, nymag.com, 18 Şubat 2008.  Erişim 21 Nisan 2008.

 Michael Y. Park "Christian Bale on 'Kindred Spirit' Heath Ledger" .  Web.  People, 25 Temmuz 2008.  Erişim 5 Ağustos 2008.
 Robb, Brian J.  Heath Ledger: Hollywood's Dark Star.  London: Plexus Publishing Ltd, 2008.  ISBN 0-85965-427-3 (10).  ISBN 978-0-85965-427-2 (13).
 Scott, A. O. "An Appraisal: Prince of Intensity with a Lightness of Touch" .  The New York Times, nytimes.com, 24 Ocak 2008, Filmler.  Erişim 27 Nisan 2008.
 Kevin Sessums, fotoğrafıyla Bruce Weber.  "We're Having a Heath Wave" .  Vanity Fair, Ağustos 2000, vanityfair.com, Ağustos 2008.  Web.  (4 sayfa)  Erişim 21 Nisan 2008.  (Heath Ledger ile Görüşme; "Pert Albümünün" illistrasyonu Bruce Weber)
 Lisa Taddeo. "Heath Ledger'ın Son Günleri" .  Esquire (Nisan 2008), esquire.com, 5 Mart 2008.  (Güncelleştirme 21 Temmuz 2008.)  Erişim 25 Temmuz 2008.
 Peter Travers."Sundance: Shock" . The Travers Take: News and Reviews from Rolling Stone's Movie Critic, Rolling Stone (Blog), rollingstone.com, 22 Aralık 2008. Video Yorumları: Heath Ledger'ın En İyi Performanslarına Bir Bakış  (video: Jennifer Hsu, sesiyle yorum sağlayan: Travers), 1 Şubat 2008. Erişim 21 Nisan 2008.
 Jeanne Wolf.  "Christian Bale: 'Life Should Never Be Boring' " .  Parade, 29 Haziran 2008: 8-9. Web ve basılı formatlar. Erişim 3 Ağustos 2008.

Dış bağlantılar

 BBC In Pictures'te Heath Ledger
 CNN Topics'te Heath Ledger
 The Daily Telegraph'ta Heath Ledger
 The Huffington Post'ta Heath Ledger

 MSN Movies'te Heath Ledger
 MTV Movies'te Heath Ledger
 New York Times Topics'te Heath Ledger

|-
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | Avustralya Film Enstitüsü Ödülleri
|-

|-

|-
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | New York Film Eleştirmenleri Derneği Ödülleri
|-

|-
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | Phoenix Film Eleştirmenleri Derneği Ödülleri
|-

|-
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | San Francisco Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri
|-

|-
! colspan="3" style="background: #DAA520;" | Los Angeles Film Eleştirmenleri Birliği Ödülleri
|-

1979 doğumlular
2008 yılında ölenler
Avustralyalı erkek sinema oyuncuları
Avustralyalı erkek dizi oyuncuları
BAFTA Ödülü sahipleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahipleri
Cenazesi yakılarak icra olunan kişiler
Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Kötü Karakter MTV Film Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Film Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Saturn Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Chicago Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
Yardımcı Rolde Erkek Oyuncu Tarafından Üstün Performans Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
Toronto Sinema Eleştirmenleri Derneği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Toronto Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
20. yüzyılda Avustralyalı erkek oyuncular
21. yüzyılda Avustralyalı erkek oyuncular
New York eyaletinde kazalarda ölenler
Avustralyalı video klip yönetmenleri
İngiliz asıllı Avustralyalılar
İrlanda asıllı Avustralyalılar
İskoç asıllı Avustralyalılar
Karrakatta Mezarlığı'na defnedilenler
New York doğumlu erkek oyuncular

Heath Ledger


Tarra (rijeka u Kolumbiji)
 Tarra (rijeka u Australiji)
 Tarrha ili Tarra, polis na Kreti
 El Tarra, naselje u Kolumbiji, u departmanu Norte de Santander

Tarra


Marco Huck (n. Sjenica, Sandžak, Serbia, 11 de noviembre de 1984), nacido como Muamer Hukić,  es un  boxeador profesional bosniaco nacionalizado alemán. Fue campeón de peso crucero de la Organización Mundial de Boxeo.

Marco comenzó practicando taekwondo y kickboxing a la edad de diez años. Como  aficionado al kickboxing, tuvo cierto éxito al ganar una medalla de oro en el primer Campeonato Europeo de la Asociación Mundial de Organizaciones de Kickboxing, en 2002 y luego en la misma organización, campeonatos del mundo en 2003, con sólo 18 años de edad. A pesar del éxito en ese deporte, decidió cambiar por completo y dedicarse al boxeo, en el que también venía incursionando desde que tenía 15 años.

En 2004 se probó en un combate para el promotor Sauerland y se convirtió en profesional como pupilo de Ulli Wegner. Allí mostró un estilo agresivo, buena resistencia,  poderío y una firme voluntad de ganar, pero un temperamento volátil y un estilo de lucha muy sucio haciendo de él un personaje controvertido.

Tuvo su primera pelea importante contra el italiano Pietro Aurino. En un polémico combate, Huck resultó vencedor por nocaut técnico en el segundo asalto.

Más tarde, superó por puntos a otro boxeador de clase mundial, Vadim Tokarev, que tenía un invicto de 23-0, esta vez sin controversia.

Estaba clasificado número 7 por la revista The Ring cuando peleó con Steve Cunningham, sin embargo Huck fue derrotado, en su primera defensa del título, por nocaut técnico.

Desde la caída ante Cunningham, ha ganado seis peleas consecutivas por nocaut y en el 29 de agosto de 2009, Huck ganó el título peso crucero de la OMB tras vencer a Víctor Emilio Ramírez. A partir de entonces, ha defendido este título ocho veces: contra Ola Afolabi, Adam Richards, Brian Minto, Matt Godfrey, Denis Lebedev, Ran Nakash, Hugo Garay y Rogelio Rossi.

Récord profesional

Referencias

Véase también

Enlaces externos
Ficha en BoxRec

Sitio oficial de Marco Huck

Boxeadores de Alemania
Campeones crucero de boxeo
Campeones de la Organización Mundial de Boxeo
Emigrantes serbios hacia Alemania
Nacionalizados de Alemania

Marco Huck


Ljubow Iwanowna Nikitenko (, engl. Transkription Lyubov Nikitenko, geb.  – Kononowa – Kononova; * 6. Dezember 1948 in Qostanai) ist eine ehemalige sowjetische Hürdenläuferin, die sich auf die 100-Meter-Distanz spezialisiert hatte.

1976 wurde sie bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften in München Sechste über 60 m Hürden und erreichte bei den Olympischen Spielen in Montreal das Halbfinale.

1977 siegte sie bei den Hallen-EM in San Sebastián über 60 m Hürden und wurde Dritte beim Leichtathletik-Weltcup in Düsseldorf.

1971, 1973 und 1977 wurde sie sowjetische Meisterin über 100 m Hürden im Freien, 1972 und 1976 über 60 m Hürden in der Halle.

Persönliche Bestzeiten
 60 m Hürden (Halle): 8,14 s, 21. Februar 1976, München
 100 m Hürden: 12,87 s, 3. September 1977, Düsseldorf

Weblinks

Fußnoten

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1976
Hürdenläufer (Sowjetunion)
Olympiateilnehmer (Sowjetunion)
Sowjetbürger
Geboren 1948
Frau

Ljubow Iwanowna Nikitenko


Keila est une île norvégienne du Hordaland appartenant administrativement à Lindås.

Le climat y est tempéré. La température moyenne est de 4°C. Le mois le plus chaud est juillet, à 14°C , et le mois de février le plus froid, à -2°C.

Notes et références

Liens externes

Île en Norvège

Keila (Lindås)