إنها مجنونة جداً مسلسل كوميدي مصري من بطولة وإنتاج الفنان السعودي الراحل لطفي زيني والفنانة المصرية نيللي. حيث تؤدي نيللي دور الزوجة التي تتأثر بما تشاهده من أفلام ومسلسلات فتقتمص دور البطلة الرئيسية وتضع زوجها وجيرانها أمام مواقف محرجة ومربكة.
هذا المسلسل من إنتاج التلفزيون الأردني لعام 1985.

كان مطلع اغنيته (الخبر جه في الإذاعة... تسمحولنا نص ساعه)

الممثلون

 نيللى (كريمة مدبولي)
 لطفي زيني (سعيد)
 المنتصر بالله (عباس مدبولي)
 سناء يونس (انيسة)
 أحمد راتب (ضابط البوليس)
 نظيم شعراوي (المدير)
 ماجدة حمادة (السكرتيرة)
 مؤمن حسن (الطفل خالد سعيد)
 سهام فتحي
 محمود أبو زيد (عبد العال)

مراجع

مسلسلات تلفزيونية مصرية بدأ عرضها في 1985

إنها مجنونة مجنونة (مسلسل)


En géométrie, la formule de Bretschneider permet de calculer l'aire d'un quadrilatère non croisé :

où, ,  sont les longueurs des côtés du quadrilatère,  le demi-périmètre, et  et  deux angles opposés quelconques .

Remarquons que  puisque .

Cette formule fonctionne pour un quadrilatère convexe ou concave (mais non croisé), non forcément inscriptible.

Elle contient la formule de Brahmagupta de l'aire d'un quadrilatère inscriptible (cas ), ainsi que la formule de Héron de l'aire d'un triangle (cas ).

Elle montre qu'un quadrilatère articulé possède une aire maximale lorsqu'on inscrit ses sommets dans un cercle.

Elle a été découverte en 1842 par le mathématicien allemand Carl Anton Bretschneider  .

Démonstration
En la séparant par l'une des diagonales intérieures (disons []), la surface du quadrilatère est réunion de deux surfaces triangulaires. Son aire est alors donnée par

D'où

Or la formule d'Al-Kashi donne

Cela peut être réécrit en

En ajoutant ceci à la formule ci-dessus donnant , on obtient

Après factorisation de , on obtient :

qui s'écrit aussi
 ,

d'où la formule de Bretschneider.

Voir une autre démonstration dans .

Autres formules pour l'aire dans le cas convexe

En ajoutant les aires des quatre triangles découpés par les diagonales, on obtient :

où  et  sont les longueurs des diagonales et  une mesure de leur angle.

En utilisant la formule d'Al-Kashi dans les quatre triangles découpés par les diagonales, on obtient :
.

D'où, d'une part :
,

d'autre part :
 .

Cette formule peut être modifiée en
,
forme due à Coolidge , montrant le lien avec la formule de Bretschneider.

Cette forme permet aussi de retrouver la formule de Brahmagupta pour le cas inscriptible, car dans ce cas, d'après le théorème de Ptolémée, .

Références

Voir aussi

 Formule de Brahmagupta
 Théorème de Ptolémée
 Aire du trapèze

Liens externes

Aire
Pages avec des traductions non relues
Quadrilatère

Formule de Bretschneider


Doğu Avrupa Saati (kısaca DAS), UTC+02.00 zaman diliminin bir parçasıdır. GMT'den 2 saat ileridir. Doğu Avrupa ülkeleri ile birlikte, bazı Kuzey Afrika ve Orta Doğu ülkeleri tarafından kullanılır. Bu ülkelerin çoğu yaz saatini de kullanır.

Büyük metropolitan alanlar
 Atina, Yunanistan
 Beyrut, Lübnan
 Braşov, Romanya
 Bükreş, Romanya
 Kaloşvar, Romanya
 Kişinev, Moldova
 Şam, Suriye
 Helsinki, Finlandiya
 Kudüs, Israil
 Kiev, Ukrayna
 Lviv, Ukrayna
 Minsk, Belarus
 Lefkoşa, KKTC, Kıbrıs Cumhuriyeti
 Riga, Letonya
 Sofya, Bulgaristan
 Tallinn, Estonya
 Tel Aviv, Israil
 Selanik, Yunanistan
 Temeşvar, Romanya
 Vilnius, Litvanya

Ayrıca bakınız
 Türkiye Saati

Zaman dilimleri

Doğu Avrupa Saati


TR 107, Roketsan tarafından üretilen 107 mm çapındaki çoknamlulu topçu roketi sistemidir. Silah 12 adet launcher'dan oluşmaktadır.
TRB-107 ve klasik kısa menzilli 107 mm çapındaki mühimmat olarak kullanır. Çekili bir silah sistemi olan T-107, kullanımda mobiliteyi artırmak amacıyla araçlara monte edilerek de kullanılabilmektedir.

TR-107 Özellikler
 Kolay taşınabilirlik ve basit kullanım
 Zırhlı Personel Taşıyıcılar gibi değişik kara araçlarına monte edilebilme
 Helikopterlerle taşınabilme
 Sadece piyadenin hareket edebileceği arazi yapılarında, basit el aletleri ile kolaylıkla demonte / monte edilerek dağlık bölgelere taşınabilmedir

Mühimmat

Kaynakça

Türkiye yapımı silahlar
Füzeler
Çoknamlulu roketatar

TR 107


Batıkent, Ankara'nın Yenimahalle ilçesinde bir semttir. Yenimahalle ilçesinin yaklaşık yarısını oluşturmaktadır. Türkiye'nin en büyük modern yerleşim projelerinden biridir. Ankara metrosu M1 ve M3 hatlarının son istasyonu Batıkent'tedir.

Nüfus
Batıkent'in nüfusu, bağlı olduğu Yenimahalle ilçesinin yaklaşık yarısı kadardır. Nüfusu orta ve orta-üst gelir grubu insanlar oluşturur. İlk kurulduğu yıllarda sakinler daha çok sanatçı, akademisyen ve memur grubundan oluşmaktaydı. Batıkent'in 2021 yılı ile birlikte nüfusu 257.378 kişi olarak bir yılda %5.83, on yılda ise %28 artmıştır.
Batıkent'in en kalabalık mahallelesi 57.692 kişi ile Turgut Özal Mahallesi olurken, ardından 37.470 kişi ile Kardelen Mahallesi ve 33.978 kişi ile Yeni Batı Mahallesi takip etmektedir.

Kuruluşu
Batıkent, Ankara'nın belediye başkanlarından Vedat Dalokay'ın 1973 yılında Ankara Belediye Başkanlığı'na seçilmesi ile birlikte, çarpık kentleşme sorununa çözüm olarak oluşturulmuştur. Pek çok isim düşünülmüş ancak projenin Ankara'nın batısında gerçekleştirileceği kesinleştiğinde de isim kendiliğinden ortaya çıkmıştır: Batıkent. Batıkent'in, özellikle Murat Karayalçın döneminde altyapısının geliştirilmesi ve Melih Gökçek döneminde de metronun tamamlanmasıyla ulaşım bakımından birçok sorunu halledilmiştir.

İlk yılları
Projenin hayata geçirilmesi için bugünkü Batıkent'in hemen hemen tamamı kamulaştırılmıştır. Katılımcı, demokratik bir şekil içerisinde uygulama istenildiğinden, bu isteğe uygun olarak 1979 yılında Kent-Koop kurulmuş, Kent-Koop üstlendiği misyona uygun olarak hemen faaliyete başlamıştır. 1987 yılında da Dünya Konut Yılı Ödülü'nü almıştır. Batıkent projesi başlangıçta sosyal konut projesiydi. Ancak zaman içerisinde çeşitli değişikliklere uğrayarak bugünkü halini almış ve Ankara'nın gözde yerleşim alanlarının başlarında gelmeye başlamıştır. Batıkent, bu gelişimleri ile haliyle araştırmacıların da dikkatini çekmiş, çeşitli yönlerden araştırmalar yapılmıştır .

Çıkan sonuç:
 Sosyo-kültürel seviyesi yüksek,
 Ekonomik seviyesi orta ve orta üzeri insanların oturduğu bölge olarak tanımlanmıştır.

Konumu
Batıkent, Kızılay ve Sincan'a 15 km uzaklıkta, İstanbul Devlet Yolu olarak adlandırılan karayolunun hemen kuzeyinde yaklaşık 10 milyon m²'lik bir alana kurulmuştur. Ostim'le birleşiktir.

Ulaşım

Ulaşım Kızılay'dan M1 metro ve 297 ile 220 ve 221 numaralı özel halk otobüsleri vasıtasıyla, Ulus'tan,  M1 metro ve Rüzgarlı Cadde'den kalkan dolmuşlarla sağlanır. Ayrıca Abidinpaşa'dan otobüsle, Sincan'dan  M3 metro ve minibüslerle ve Keçiören-Demetevler hattından geçen dolmuşlarla da ulaşmak mümkündür. Ulaşım, Kızılay'a metro ile 22 dakika, özel halk otobüsü ile yaklaşık 35 dakika; Keçiören'e minibüs ile yaklaşık 45 dakika; Sincan'a metro ile 30 dakika, minibüs ile yaklaşık 25 dakikadır.

Ekonomi

Batıkent, Ostim'e yakın olması ve İstanbul yolu üzerinde olması nedeniyle emlak piyasasında talep gören bir semttir. 2007 yılında, Batıkent'te bulunan gayrimenkullerin fiyatı ortalama ayda %10 artmıştır.  Fakat, bu artışlara rağmen Batıkent'teki emlak fiyatları şehir içine göre oldukça düşük seviyededir.  Son yıllarda Batıkent'e yapılan Atlantis AVM, Meydan Batıkent, Batı Park AVM, CarrefourSA, Gimsa  alışveriş merkezleri semtteki ekonomik hayatı canlandırmıştır. Fakat, bütün bu yatırımlara rağmen Batıkent'te yaşayanların çoğu Batıkent dışında çalışmaktadır. Bu nedenle, Batıkent kendi başına bir ekonomik merkez haline gelememiştir.

Eğitim
Mustafa Azmi Doğan Anadolu Lisesi, Şehit Sercan Öztürk Anadolu Lisesi,Şehit Semih Özcan Anadolu Lisesi,Batıkent Anadolu Lisesi, Aselsan Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Nermin Mehmet Çekiç Anadolu Lisesi, Kaya Bayazıtoğlu Anadolu Lisesi, Şevket Evliyagil Anadolu Meslek Lisesi, Selçuklu Anadolu Lisesi, Celal Yardımcı Anadolu Lisesi, Batıkent Endüstri Meslek Lisesi, Batıkent Kız Teknik ve Meslek Lisesi ile Kürşad Bey İlköğretim Okulu, Abay İlköğretim Okulu, Ahmet Hamdi Tanpınar İlköğretim Okulu, Kent Koop İlköğretim Okulu, Müjgan Karaçalı İlköğretim Okulu, Kardelen Ortaokulu, İstiklal İlköğretim Okulu, Haydar Aliyev İlköğretim Okulu, Necmi Şahin İlköğretim Okulu, Afşin Bey İlköğretim Okulu, Prof. Dr. Mehmet Sağlam İlköğretim Okulu, Yahya Çavuş İlköğretim Okulu, Türkan Azmi Köksoy İlköğretim Okulu, Refika Aksoy İlköğretim Okulu ve Batıkent İlköğretim Okulu, Orhan Eren İlköğretim Okulu, Ergazi İlköğretim Okulu,  ve Yenimahalle Fen Lisesi gibi okullar bulunur.

İbadethaneler
Batıkentte 2 adet Cemevi, 28 adet Camii ve 3 adet Kilise vardır.

Cemevleri

 Pir Sultan Abdal Cemevi
 Hünkar Hacı Bektaş Veli Vakfı Serçeşme Cemevi ve Kültür Merkezi

Camiler
 Kardelen Camii
 Uğurlu Camii
 Mimar Sinan Camii
 Hz Ali Camii
 İrşad Camii
 Hoca Ahmet Yesevi Camii
 Kültür Birlik Fatih Camii
 Veysel Karani Camii
 Mevlana Celaleddin Rumi Camii
 Ergazi Köyü Camii
 Yunus Emre Camii
 İnönü Camii
 Batıkent Merkez Camii
 Yeni Batı Camii
 Tevhid Camii
 Akşemsettin Camii
 Tiritoğlu Camii
 Yeni Huzur Camii
 Ağa Camii
 Ahmet Bölünmez Camii
 Gersan Camii
 Eyüp Sultan Canfedaa Camii
 Sultan Alpaslan Camii
 Osmanlı Camii
 Elgazili Hayrullah Camii
 Yuva Çakırlar Çiftliği Camii
 Harb-İş 5 Camii
 Hakverdi Camii

Kiliseler

 Batıkent Bereket Kilisesi
 Mesih'in Kilisesi
 St.Bernard Kilisesi

Mahalleleri
 İlkyerleşim
 Kardelen
 Uğur Mumcu
 Kentkoop
 İnönü
 Ergazi
 Batı Sitesi
 Yeni Batı
 Turgut Özal
Şu mahalleler de Batıkent'te sayılabilir:
 Ostim
 Ostim OSB
 Yuvaköy
 Karacakaya
 Susuz

Dış bağlantılar
 Batıkent hakkında bilgiler, haberler

Kaynakça

Ankara'nın semtleri
Yenimahalle'nin mahalleleri

Batıkent


මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයේ (CPU) යම් යම් කොටස්වල ක්‍රියාකාරිත්වයට යම් විද්‍යුත් ශක්තියක් භාවිතා කරයි. මෙම ශක්තිය සී.පී.යූ. තුළ අන්තර්ගත වන උපාංග ක්‍රියාකාරිත්වයට වැයවේ. (උදාහරණ වශයෙන් ට්‍රාන්සිස්ටර හෝ රික්ත නල) එමෙන්ම ඒවායේ ප්‍රතිරෝධය නිසා ජනිතවන තාපය නිසාවෙන් ද යම් ජවයක් උත්සර්ජනය වේ. එමනිසා නිශ්පාදනයේ දී ප්‍රධාන වශයෙන් සළකා බලන සාධකයක් වෙයි.

සී.පී.යූ. එකෙහි සමහර කොටස් ක්‍රියාත්මක කරවීමට ඉතා සුළු ජවයක් වැයවේ. පේස් මේකර්ස් pacemakers  සහ ජංගම දුරකතනවල වන සී.පී.යූ. ඉතා සුළු ජවයක් එනම් මයික්‍රෝ වොට් ගණනක් වැය කරයි. අනෙක් අතින් ගත් කළ සාමාන්‍ය මයික්‍රොප්‍රොසෙසර් සී.පී.යූ.වල සැලකිය යුතු තරම් ජවයක් උත්සර්ජනය වේ. මෙම සූක්ෂම ඉලෙක්ට්‍රොනික සී.පී.යූ. වොට් දහයේ ගුණාකාර ගණනක් වැය කරයි. අතීතයේ රික්ත නල වලින් සමන්විත සී.පී.යූ. ඉතා විශාල කිලෝ වොට් ප්‍රමාණයක් (103)  පරිභෝජනය කර තිබුණි.

මේස පරිගණක (Desktop computer) තුළ වන සී.පී.යූ. තුළ වන සී.පී.යූ. වෙනුවෙන් සාමාන්‍යයෙන් එහි තුළ වන අනෙක් කොටස්වලට වඩා ජවයක් පරිභෝජනය කරයි. ඒ විශේෂ කාර්යය සදහා වන සී.පී.යූ වලට සම්බන්ධ කරන ලද තම තාක්ෂණික වීඩියෝ කාඩ්පත්වලට අමතරවය. පසුගිය දශකය තුළ සී.පී.යූ. ජව සැපයුම් අඩු වෝල්ටීයතාවයක් භාවිතා කරමින් සැළකිය යුතු ඉහළ විද්‍යුතයක් භාවිතා කිරීමේ ප්‍රවණතාවයක් දක්වා ඇත. ඒ අතර පරිගණකය වැඩක් නොමැතිව තිබෙන විට බල ශක්ති ඉතිරි කිරී‍ෙම් අංග හදුන්වා දී ඇතත්  අනෙක් අතින් අද කාලයේ CPU සඳහා භාවිතා වන බල ශක්ති ප්‍රමාණය සැළකිය යුතු තරම්ය. මෙයට විශාල වෙනසකින් යුතු අඩු බල ශක්ති ප්‍රමාණයක් භාවිතා කරන  සී.පී.යූ. නිපදවා ඇති අතර ඉන් එක් සී.පී.යූ. එකක් වන Intel XScale . 600MHz ක්‍රියාකාරිත්වයට වොට් භාගයක් පමණකින් වැඩ කර විට x86 පරිගණක ඉන්ටෙල් ප්‍රොසෙසරයක්ම එම ක්‍රියාකාරිත්වයේදී එමෙන් අසූගුණයක ශක්තියක් පරිභෝජනය කරයි.

ප්‍රොසෙසර නිෂ්පාදකයන් සී.පී.යූ. සදහා සාමාන්‍යයෙන් ජව උත්සර්ජන 2ක් ඉදිරිපත් කරයි. එනම් ප්‍රකෘති තාප ශක්තියක් එනම් සාමාන්‍ය කාර්යයක් යටතේ මනිනු ලබයි. අනික උපරිම තාප ශක්තියක් යටතේ මනිනු ලබයි. එය ඉතා අවදානම් සහිත මිණීමකි. උදාහරණ වශයෙන් පෙන්ටියම් 4 2.8GHz ප්‍රොසෙසරයක් සැලකූ කළ සාමාන්‍ය තාප ශක්තිය වනුයේ 68.4 W වන අතර උපරිම තාප ශක්තිය 85 W වේ. පරිගණකය නිකම් තිබෙන විට සාමාන්‍ය තාප ශක්තියට ද අඩුවෙන් ශක්තිය පරිභෝජනය කරයි.

මෙකී ආකාරවලට ඉංජිනේරුමය හේතු

•	දෙන ලද උපාංගයක් සඳහා එය වැඩි වේගයකින් ක්‍රියා කිරීමට ඉහළ ශක්තියක් අවශ්‍ය වේ. ප්‍රොසෙසරයේ වේගය අඩු කිරීමෙන් බොහෝ විට ශක්තිය ඉතුරු කරයි. වේගය නිරතුරුවම තත්පරයට දෙනු ලබන විධි විධානවලින් හෝ FLOPS ක්‍රියා මගින් මනිනු ලබයි.
•	නව අංග සදහා සාමාන්‍යයෙන් තවත් ට්‍රාන්සිස්ටර අවශ්‍ය වන අතර ඒ එක එකක් වැඩි වැඩියෙන් ශක්තිය හානි කරයි. භාවිතා නොවන ප්‍රදේශ නිවා දැමීම මගින් ශක්තිය ඉතුරු කර ගත හැක.
•	ප්‍රොසෙසර දියුණුවත්ම කුඩා ට්‍රාන්සිස්ටර, අඩු වෝල්ටීයතා ව්‍යුහ සහ නිෂ්පාදන අත්දැකීම් මත බලය පරිභෝජනය අවම කර ගත හැක.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/CPU_power_dissipation
NeedToAddCategory

CPU - ජව උත්සර්ජනය


بني يخلف قد تعني:

الجزائر
  بني يخلف: مدينة وبلدية بولاية بشار الجزائرية.

المغرب الأقصى
 بني يخلف (أمهاجر)
 بني يخلف (القلعة)
 بني يخلف (امزورة)
 بني يخلف (بني يخلف)
 بني يخلف (تليليت)
 بني يخلف (سانية بركيك)
 بني يخلف (عمالة المحمدية)
 بني يخلف (لوبيرات الكنتور)
 بني يخلف (وردانة)
 بني يخلف (ولاية بشار)
 بني يخلف، بإقليم خريبكة شمالي المملكة المغربية
 بني يخلف، بعمالة المحمدية على الساحل الأطلسي بالمملكة المغربية

بني يخلف (توضيح)


Caught in the Rain este un film american de comedie din 1914 scris și regizat de Charlie Chaplin și produs de Mack Sennett la Keystone Studios. Este primul din numeroasele filme în care Charlie Chaplin a regizat și a jucat unul dintre rolurile principale. A fost distribuit de Mutual Film. În alte roluri interpretează actorii Mack Swain, Alice Davenport  și Alice Howell.

Prezentare

Distribuție
Charlie Chaplin - Tipsy hotel guest
Mack Swain - Soț
Alice Davenport - Soție
Alice Howell - Hotel guest

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme de comedie din anii 1910
 Listă de filme americane de comedie

Filme din 1914
Filme regizate de Charlie Chaplin
Filme de comedie din anii 1910
Filme Keystone Studios
Filme americane

Caught in the Rain


Robert Lee getur átt við:
Robert E. Lee, bandarískan hershöfðingja úr Þrælastríðinu.
Robert Martin Lee, knattspyrnumann.

Aðgreiningarsíður

Robert Lee


Povijest Kazahstana seže još od vremena paleolitika. Kazahstan je najveća zemlja u potpunosti u sastavu Euroazijske stepe, te je bio raskrsnica značajnih puteva i dom različitih naroda tijekom povijesti, koji su na ovim prostorima formirali mnoge države i carstva. Od 18. do 20. stoljeća, nalazio se u sastavu Ruskoga Carstva, a kasnije i u Sovjetskom Savezu. Republika Kazahstan postoji od 1991. godine.

Od prapovijesti do starog vijeka

Ljudska aktivnost u regiji započela je s izumrlim Pithecanthropusom i Sinanthropusom prije milijun – 800 000 godina pr. Kr. u planinama Karatau i kaspijskim i balkaškim područjima. Neandertalci su bili prisutni od prije 140 000 do 40 000 godina pr. Kr. u planinama Karatau i središnjem Kazahstanu. Moderni Homo sapiens pojavio se od prije 40 000 do 12 000 godina pr. Kr. u južnom, središnjem i istočnom Kazahstanu. Nakon završetka posljednjeg ledenjačkog razdoblja (prije 12.500 do 5.000 godina pr. Kr.), ljudsko se naselje proširilo cijelom zemljom i dovelo do izumiranja mamuta i vunastoga nosoroga. Komune lovaca za lov su koristile pripitomljene vukove i zamke.

Neolitičku revoluciju obilježila je pojava stočarstva i poljoprivrede, što je dovelo do kultura Atbasar, Kelteminar, Botai i Ust-Narym. Kultura Botai (3600. – 3100. pr. Kr.) zaslužna je za prvo pripitomljavanje konja, a u tom se razdoblju također pojavila keramika i alati od poliranog kamena. U četvrtom i trećem tisućljeću pr. Kr. početak je proizvodnje metala, proizvodnje bakrenih alata i upotrebe kalupa za lijevanje. U drugom tisućljeću pr. Kr. rudarstvo se razvilo u središnjem Kazahstanu.

Promjena klime natjerala je na masovno premještanje stanovništva u i izvan stepskoga pojasa. Sušno razdoblje koje je trajalo od kraja drugog tisućljeća do početka 1. tisućljeća pr. Kr. prouzročilo je depopulaciju sušnih pojaseva i područja riječno-dolinskih oaza; stanovništvo ovih područja preselilo se na sjever u šumsku stepu.

Nakon završetka sušnog razdoblja na početku prvog tisućljeća pr. Kr., nomadske populacije migrirale su u Kazahstan sa zapada i istoka, ponovno naseljavajući napuštena područja. Među njima je bilo nekoliko Indoiranaca, često zajednički poznatih kao Saka.

Od 4. do 18. stoljeća
Tijekom 4. stoljeća, Huni su kontrolirali Kazahstan, obuhvaćali 26 neovisnih teritorija i ujedinili brojne stepske i šumske narode u jedinstvenu državu. Huni su migrirali na zapad. Budući Kazahstan apsorbiran je u Kazaški Kanat i države sljednice.

Nekoliko neovisnih država procvjetalo je u Kazahstanu tijekom ranog srednjeg vijeka; najpoznatije su bile: Kangarska unija, Zapadni Turkijski Kaganat, država Oghuz Yabgu i Karahanidski Kaganat.

U 13. stoljeću, Kazahstan je bio pod vlašću Mongolskoga Carstva i ostao je u sferi mongolskih država nasljednica 300 godina.

Kazaški Kanat bio je nasljednik Zlatne Horde. Postojao je od 15. do 19. stoljeća, smješten uglavnom na teritoriju današnje Republike Kazahstan.

Pod ruskom i sovjetskom vlašću

Sredinom 18. stoljeća Kazahstan je došao pod rusku vlast. Pridružio se Ruskom Carstvu 1873. Sljedećih godina bio je uključen u tri oblasti Ruskoga Carstva: Transkaspijsku oblast, oblast Semirečje i oblast Semipalatinsk.

Godine 1920. nastala je Kirgiska Autonomna Sovjetska Socijalistička Republika, koja je 1925. promijenila ime u Kazahstanska Autonomna Sovjetska Socijalistička Republika. Glad u Kazahstanu 1931. – 1933., uzrokovana sovjetskom politikom kolektivizacije, ubila je oko dva milijuna ljudi, od čega više od milijun Kazasa, čiji je udio u ukupnom stanovništvu KASS-a smanjen za četvrtinu. Godine 1936., ona je postala dijelom SSSR-a kao savezna republika. pedesetih godina započeta je agrarna reforma Nikite Hruščova. Nova zastava na snazi je od 24. siječnja 1953. godine. 1960.-ih, Kazahstanci su postali nacionalna manjina zbog masovnog priljeva ruskih doseljenika. U istom desetljeću uspostavljen je svemirski centar Bajkonur u Kazahstanu. Do 1993. godine nuklearno oružje testirano je na području oko Semeya. Godine 1986., povećao se antiruski osjećaj što je dovelo do nereda u glavnom gradu Almatiju. Tri godine kasnije, Nursultan Nazarbajev postao je čelnik Kazahstanske komunističke partije i uveo program ekonomskih i kulturnih reformi. Godinu dana kasnije postao je predsjednik. Kao rezultat raspada Sovjetskog Saveza 16. prosinca 1991., Kazahstan je proglasio neovisnost.

Republika Kazahstan

Nakon proglašenja neovisnosti, Kazahstan se pridružio ZND-u. Kazahstan se 1992. pridružio Konferenciji o sigurnosti i suradnji u Europi (KESS). Započela je vanjska trgovina sa SAD-om, zemlja je postala dio Ujedinjenih naroda. Godinu dana kasnije, Kazahstan je objavio ustav, koji je izmijenjen i dopunjen dvije godine kasnije. Godine 1993. završena su ispitivanja atomskih bombi u blizini Bajkonura. Uz to, kazaški jezik postao je službeni jezik. Godinu dana kasnije započela je vanjska trgovina s Uzbekistanom.

Godine 1998. grad Astana postao je nova prijestolnica države, umjesto Almatija. Tri godine kasnije, došlo je do političke krize. Zamjenik šefa Odbora za nacionalnu sigurnost dao je ostavku. Istodobno je uspostavljen oporbeni politički pokret. Papa Ivan Pavao II. posjetio je Kazahstan 2001. godine. Imangali Tasmagambetov postao je novi premijer 2002. godine. Godinu dana kasnije zamijenio ga je Danijal Ahmetov. Ukazom predsjednika od 26. listopada 2017. uvedena je naredba, da se kazahstanska ćirilica zamijeni latinicom do 2025. godine. Godine 2019. glavni grad Astana je preimenovana u Nursultan. Tri godine kasnije gradu je vraćeno prethodno ime.

Izvori

Povijest Kazahstana


Pokolj u Drenoviku bio je ratni zločin koji su počinile bošnjačko-muslimanske snage nad Hrvatima tijekom agresije na prostore Hrvata Srednje Bosne. Počinile su ga 13. lipnja 1993. u hrvatskom selu Teševu, na lokalitetu Drenoviku, istočno od Kaknja, u prostoru Kraljeve Sutjeske. Ubili su 17 civila: žene, djecu i starce. Ubili su ih pripadnici MOS-a Kakanj i pripadnici 7. muslimanske brigade Armije RBiH oko 10:30 na krajnje okrutan način. Nakon napada muslimanskog MOS-a na sela Kovače i Brdariće kod Kaknja, skupina od 16 seljaka Hrvata izbjegli su u pravcu Teševa. Oko 10:30 stigli su u Drenovik. Naišli su na bijeli UN-ov oklopljeni transporter koji je došao iz pravca Ričice, sela Muslimana. Na zaprepaštenje civila, umjesto tobože neutralnih unproforaca izašli su vojnici s MOS-ovim oznakama, obojenih lica, dvoje ih je nosilo zelene beretke i jedan je imao tamne naočale. Prema svjedoku, govorili su zeničkim dijalektom a jedan je govorio nekim stranim jezikom. Hrvatski seljaci skrili su se u garaži. Pripadnici MOS-a pucali su na garažu i tad su ranili šestero seljaka. Najmlađe su žrtve imale 12 i 13 godina. Zatim su muslimanski vojnici zapovijedili civilima izaći iz garaže i leći na tlo. Čim su polegli, vojnici su pucali po njima. Tad su ubili četvero seljaka. Ubijeni su Jagoda Jurić, Juro Jurić, Ljubomir Jurić i Ivo Markanović (upucan u glavu iz neposredne blizine). Ranili su semdero seljaka. Najmlađa žrtva, opet ranjena imala je samo 13 godina. Muslimanski napadači izdvojili su žene i zatvorili ih u kuću. Zločinci nisu dopustili dati nikakvu medicinsku pomoć ranjenim civilima. Sedam zatočenih žena u kući bile su ranjene. Pripadnici muslimanskih snaga pobili su sve ranjene muškarce ispred garaže. Ubijeni su Stjepan Jurić, Marinko Jurić, Dragan Jurić, Blaško Franjić. Nakon što su mosovci otišli, žene su izašle iz kuće i pošle ka selu Teševu. Na putu sunašli tijela četvero seljaka Hrvata iz Brdarića, tijela izrešetanih metcima. Ubijeni su: Janja Brdarić, Anđa Brdarić, Robert Brdarić (17-godišnjak) i Marko Brdarić. Prema svjedoku, istog dana u otprilike isto vrijeme ova MOS-ova skupina ubila je još četiri seljaka Hrvata iz Brdarića. Ubijeni su Mato Brdarić (18-godišnjak), Ivan Brdarić, Stjepan Brdarić i Franjo Brdarić. U krvavom pohodu u Drenoviku ukupno je ubijeno 16 seljaka Hrvata iz Kovača i Brdarića, a među više ranjenih dvoje ima ozbiljne ozljede. Nekoliko su leševa izmasakrirali.

U selu Drenoviku, općina Kakanj, vojnici Armije RBiH naišli su 13. lipnja 1993. na skupinu Hrvata djece, žena, starijih i iznemoglih civila, istjerali su ih na put, na njih otvorili vatru iz vatrenog oružja i ubili osam osoba, a više njih lakše i teže ranili. Ubijeni su mještani sela Kovača.

Oko 10 sati u Drenovniku pored kuće Joze Andrića pripadnici VII.  muslimanske brigade i pripadnici MOS-a rodom s područja Kaknja ubili su:
1. Jurić Juru sin Stjepana,  rođen 1941. god. u mjestu Kovači općina Kakanj gdje je i stalno bio nastanjen, iz vatrenog oružja,
2. Jurić Stjepana sin Jure rođen 1972. god. u mjestu Kovači općina Kakanj gdje je i stalno bio nastanjen, iz vatrenog oružja,
3. Jurić Ljubomir sin Jure rođen 1972.  god.  u mjestu Kovači općina Kakanj gdje je i stalno bio nastanjen, iz vatrenog oružja,
4. Jurić Dragana sin Jure rođen 1963.  god.  u mjestu Kovači općina Kakanj (Stjepan, Ljubomir i Dragan su rođena braća i ubijeni su zajedno s ocem Jurom),
5. Marinko Jurić rođen 1974. god. sin Pave u mjestu Kovači gdje je i stalno bio nastanjen,
6. Jagoda Jurić kći Joze rođena 1952. god. u mjestu Kovači gdje je bila stalno nastanjena,
7. Ivo Markanović sin Franje rođen 1952. god. u mjestu Kovači gdje je i stalno bio nastanjen ubijen vatrenim oružjem,
8. Blaško Franjić sin Ive rođen 1953.  god.  u mjestu Kovači općina Kakanj gdje je bio stalno nastanjen.

Za vrijeme pokolja jedna od preživjelih prepoznala je jednog od ubojica, kojem je samo znala prezime i da je rodom s područja Kaknja. Molila ga je da ih ne ubijaju, govorila mu da ih spasi jer je s njenim bratom išao u školu i mislila da bi ih taj Trako mogao zaštititi. Pokolju je prisustvovala još jedna svjedokinja koja je tad ranjena u nogu. Treća preživjela svjedokinja bila je ranjena u leđa s 16 gelera od rasprskavajućeg metka i u ruku. Četvrta preživjela svjedokinja ranjena je u glavu i obje noge. Peta preživjela svjedokinja bila je teško ranjena iz vatrenog oružja, prebijene noge (otvoreni lom).
Bio je tu još nekoliko preživjelih, te jedna svjedokinja u pokolju teško ranjena u nogu i još nekoliko ranjenih preživjelih svjedokinja. Jedna je bila s troje djece mlađe od 12 godina koje je vidjelo taj pokolj. Samo je jedan punoljetni muškarac preživio ovaj masakr. Pobijeni Hrvati nisu bili pokopani najmanje 60 dana. Tjelesa ubijenih ležala su na mjestu masovnog
ubojstva prepuštena vremenu i životinjama. Svjedoci i rodbina ubijenih tražili su od UNPROFORA da im omogući pokop ubijenih. Međutim UNPROFOR je odbio to obrazlažući time da im muslimanske vlasti i UNPROFOR ne mogu garantirati sigurnost
dodajući da pokop ne dozvoljavaju muslimanske vlasti.

Isti pripadnici VII. muslimanske brigade, uz pomoć MOS-ovaca s područja Kaknja su nešto poslije oko 11 sati sati na putu od Bradarića do Teševa bliže Drenoviku pobili novu skupinu civila Hrvata:

1. Bradarić Marka sin Ante rođen 1930. god., u mjestu Bradarići općina Kakanj gdje je bio stalno nastanjen,
2. Bradarić Janju kći Avgustina i Anđe rođena 1930. god. u mjestu Bradarići (supruga od Bradarić Marka). Oboje su ubijeni iz vatrenog oružja. Marko je ubijen u potiljak, a Janja je mrtva masakrirana nožem naročito u predjelu leđa.
3. Bradarić Stjepan star oko 1947. god., sin Bože iz Bradarića gdje je bio stalno nastanjen,
4. Bradarić Ivo  (brat od Stjepana) sin Bože rođen oko 1950. god. u mjestu Bradarići gdje je stalno bio nastanjen,
ubijen iz vatrenog oružja,
5. Anđa Bradarić rođena 1947. god. u mjestu Teševo bila stalno nastanjena u Bradarićima (ista je supruga od Filipa Bradarića) u momentu ubojstva u naručju je imala unuče od 3 godine,
6. Bradarić Robert sin Franje rođen u Bradarićima općina Kakanj gdje je bio stalno nastanjen, star oko 16 godina ubijen iz vatrenog oružja,
7. Bradarić Mato sin Pere star oko 17 godina rođen u Bradarićima gdje je i bio stalno nastanjen (napomena tijelo od Bradarić Mate nije nikad pronađeno, a sva tri izvora navode da su muslimanski bojovnici njegovo tijelo odnijeli u selo Zagrađe, Kakanj misleći da je musliman i da su ga tu pokopali.

Francuski bataljun UNPROFORA bio je u blizini za vrijeme masakra nad civilima sela Kovači i Bradarići 13. lipnja 1993. godine. Pripadnici UNPROFORA bili su u mjestu Grmačama 200-300 metara od mjesta zločina, s dva oklopna transportera i vojnicima koji su šetali oko njih. Transporteri su bili stacionirani pored katoličkog groblja a više vojnika je bilo izvan transportera te su po svemu morali vidjeti rečene pokolje.

Istog dana pripadnici muslimanskih snaga iz Kaparovića, općina Kakanj, počinili su u Lijesci ratni zločin, ubivši dvojicu hrvatskih civila Filipović Marka sina Davorije rođena 1948. god. i Jurišić Jelenka sina Marijana
rođen 1974. god. I istog je dana god. za vrijeme sukoba postrojbi Armije RBiH i postrojbi HVO-a nestala je Jagoda Franjičević iz Teševa supruga od Ive Franjičevića zvanog Načelnik stara oko 60. godina, na lokalitetu zvanom Živalji. Osnovano se pretpostavlja da su ju ubili pripadnici MOS-a. U selu Balićima, općina Kakanj, muslimanski vojnici ubili su dvojicu hrvatskih civila, Miočević Mijo rođen 1930. god. i Duvnjak Jelenko rođ.
1974. god. iz vatrenog oružja. Veliki broj hrvatskih civila pripadnici muslimanskih snaga pobili su u selu Slapnica, Kakanj.

Izvori

Vanjske poveznice
HIC Kakanj
Kronologija hrvatsko-muslimanskog sukoba
Dnevnik.ba Na grobovima muža i trojice sinova čekala sam presudu

Ratni zločini Armije RBiH nad Hrvatima u Ratu u BiH
Kakanj

Pokolj u Drenoviku


An Solenocentrum maasii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Louis Dressler. An Solenocentrum maasii in nahilalakip ha genus nga Solenocentrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Solenocentrum

Solenocentrum maasii


Agrilus micromegas é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Obenberger, 1924.

Referências

micromegas

Agrilus micromegas


معلش يا زهر فيلم مصري تم إنتاجه عام 1950، من إخراج هنري بركات وبطولة زكي رستم وشادية وكارم محمود وسراج منير وميمي شكيب.

فريق العمل
إخراج: هنري بركات
تأليف:
 هنري بركات (قصة وسيناريو)
 يوسف عيسى (قصة وسيناريو)
 أبو السعود الإبياري (حوار)

بطولة
 زكي رستم
 شادية
 كارم محمود
 سراج منير
 ميمي شكيب
 عبد الفتاح القصري
 استيفان روستي
 وداد حمدي
 عبد المنعم إسماعيل
 صلاح منصور
 محمد توفيق

أغاني الفيلم
 يادي الهنا
غناء: شادية وكارم محمود
كلمات: أبو السعود الإبياري، الحان: عزت الجاهلي
 واحدة واحدة يا بسكليتة
غناء: شادية وكارم محمود
كلمات: أبو السعود الإبياري، الحان: عزت الجاهلي
 الفرحة فرحتنا الليلة
غناء: شادية وكارم محمود
كلمات: أبو السعود الإبياري، الحان: أحمد صدقي
 صبحلي على الفل
غناء: كارم محمود
كلمات: أبو السعود الإبياري، الحان: أحمد صدقي

روابط خارجية

مراجع

أفلام مصرية إنتاج 1950
أفلام إنتاج لوتس فيلم
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام زكي رستم
أفلام شادية
أفلام سراج منير
أفلام ميمي شكيب
أفلام عبد الفتاح القصري
أفلام وداد حمدي
أفلام عبد المنعم إسماعيل
أفلام صلاح منصور

معلش يا زهر (فيلم)


Gefion er et studiealbum fra 2015 af den danske jazzguitarist Jakob Bro. Albummet er indspillet i Rainbow Studiet i Oslo og udgivet på det tyske pladeselskab ECM Records. Jakob Bro modtog for udgivelsen en Danish Music Award for "Årets Danske Jazzudgivelse" samt Carl-Prisen for "Årets Komponist - Jazz".

Trackliste
 "Gefion"
 "Copenhagen"
 "And They All Came Marching Out of the Woods"
 "White"
 "Lyskaster"
 "Airport Poem"
 "Oktober"
 "Ending"

Line up
Jakob Bro (Guitar)
Thomas Morgan (Bas)
Jon Christensen (Trommer)

Eksterne henvisninger

Jakob Bro-album
Album fra 2015

Gefion (album)


විලාසිතා බ්ලොග් යනු ඇඟලුම්කරණයේ විලාසිතා හා විලාසිතා උපකරණ ආවරණය කරන බ්ලොග් වර්ගයකි.

විලාසිතා බ්ලොග් මුලිකවම කැප වී තිබෙන්නේ ඇඟලුම්කරණයේ විලාසිතා හා විලාසිතා උපකරණ ආවරණය කිරීමටයි. මේ සඳහා පහත ක්ෂේත්‍ර පිළිබඳව වූ බ්ලොග් ඇතුලත් වේ.
 රන්වේ (Runway) ප්‍රවණතා
 විලාසිතා අංග උදා - පාවහන්, අත් බෑග්
 කීර්තිමත් (celebrity) විලාසිතා
 සාමාන්‍ය මිනිසුන් විසින් පළඳිනු ලබන සාමාන්‍ය ඇඟලුම්

බ්ලොග් විසින් සියලු විලාසිතා මට්ටම් ආවරණය කරනු ලබයි. ඒ විශාල වෙළඳ නාම හා සුවිසල් නිර්මාණකරුවන්ගේ සිට මහමඟ හමුවන ඇඟලුම් දක්වාය.

බොහොමයක් විලාසිතා බ්ලොග් සාප්පු සවාරි බ්ලොග් ලෙස ද වෙන් කර දැක්විය හැකිය. මන්ද යත් ඒවායේ දී වැඩිපුර සාකච්ඡාවට බඳුන් වන්නේ සාප්පු සවාරි යාම පිළිබඳ උපදේශ, පාරිභෝජක නිර්දේශ වන බැවිනි. සමහරක් විලාසිතා වෙළෙඳුන් ඔවුන්ගේම ව්‍යාපාරය නඟා සිටුවීම සඳහා ඔවුන්ගේම බ්ලොග් ආරම්භ කර ඇත.

"තරුණයන්ගේ පුද්ගලික දින පොත්" වැනි ඉද හිට විලාසිතා ගැන සඳහන් කරන බ්ලොග් විලාසිතා බ්ලොග් ලෙස වර්ගීකරණය නොකරයි.

විලාසිතා කර්මාන්තය මත සිදුකරන බලපෑම
විලාසිතා යනු බහු බිලියන ඩොලර් කර්මාන්තයක් වන අතර එය සාමාන්‍ය මිනිසුන් අඳින පළිදින ආකාරයට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කරයි. විලාසිතාවක් ප්‍රවණතාවයක් බවට පත් වු විට හා එම ප්‍රවනතා අනුගමනය කිරීමට විලාසිතා බ්ලෝග් මගින් නව ක්‍රම හදුන්වා දෙයි.එවිට ඒවා කර්මාන්තය කෙරෙහි සැලකිය යුතු මට්ටමේ දීර්ඝ කාලීන බලපෑමක් ඇති කළ හැකිවේ.

විලාසිතා ජනමාධ්‍ය කරුවන් විසින් විලාසිතා බ්ලෝග් හා කර්මාන්තය මත ඒවා මගින් ඇති කරන බලපෑම ගැන සදහන් කරන වාක්‍ය කිහිපයක් පහත දැක්වේ.
මෙම දිනවලදී විලාසිතා ස්පන්ධය මත එක් ඇඟිල්ලක් තබා ගැනීමට නම් ඔබට ඔබගේ අනිත් ඇඟිල්ල පරිගණක මවුසය මත තබා නවතම බ්ලෝග් කියවීම (හෝ ලිවීම) සිදු කළ යුතුවේ.
නිර්මාණකරුවෙකුගේ විලාසිතා සන්දර්ශණයක් අවසාන වීමටත් ප්‍රථම ප්‍රේක්ෂකාගාරයේ හෝ වේදිකාව පිටුපස සිටින යම්කිසි පුද්ගලයෙක් අදාල සියළු ඇදුම් පැළදුම් හා විලාසිතා තොරතුරු හා සුපිරි *නිරූපිකාවන් පටිගත කර ලොවපුරා සිටින විලාසිතා නරඹන්නන්ගේ විනෝදය උදෙසා එය අන්තර් ජාලයට යවා ඇතැයි ඔබගේ අන්තිම ඩොලරය දක්වා වුවත් ඔට්ටු දැමිය හැකිය.

විලාසිතා බ්ලොග් වර්ග
විලාසිතා බ්ලොග් විදි කිහිපයකට වර්ගීකරණය කළ හැකිය .

ලියන්නාගේ විශිෂ්ටත්වය අනුව

විලාසිතා බ්ලොග් අභ්‍යන්තරයෙහි වූවන් හෝ බාහිරෙහි වූවන් හෝ අභ්‍යන්තරයෙහි වූ බලාපොරොත්තු සහගත අය විසින් ලියනු ලැබේ.

අභ්‍යන්තරෙහි වූ අය යනු විලාසිතා කර්මාන්තය තුළ කටයුතු කරන (හෝ කටයුතු කර ඇති) හෝ සාම්ප්‍රදායික විලාසිතා මාධ්‍ය සඳහා කටයුතු කරන පුද්ගලයන්ය. මීට අමතරව සමහරක් විලාසිතා හි අභ්‍යන්තරයේ වූ අය විශාල අඩවි තුළ දී අමුත්තන් ලෙස බ්ලොග් ලිවීම සිදු කරයි. උදාහරණයක් ලෙස විලාසිතා නිර්මාණකරුවෙකු වන නැනට් ලෙපෝරේ glam.com සඳහා දායක වී ඇත.

බාහිර පුද්ගලයන් යනු සාමාන්‍යයෙන් විලාසිතාවලට ඉතාමත් කැප වූ පාරිභෝජකයන් වීම තුළින් විලාසිතා පිළිබඳ හසල දැනුමක් (හෝ අඩුම තරමින් ශක්තිමත් ආකල්ප) ඇති පුද්ගලයන්ය.

අභ්‍යන්තරයෙහි වූ බලාපොරොත්තු සහගත පුද්ගලයන් විලාසිතා කර්මාන්තයේ හෝ මාධ්‍යයෙහි කටයුතු කරන අතර ඔවුන් බ්ලොග් විලාසිතා, ලිවීම මඟින් රැකියා අවස්ථාවක් විවර කර දෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින පුද්ගලයන්ය. ඔවුන්ගේ බ්ලොග්වල ශක්තිමත්භාවය නිසා විලාසිතා කර්මාන්තය තුළ සේවයෙහි යෙදී සිටින පුද්ගලයන්ගේ නිදසුන් අතරට පහත අය ඇතුළත් වේ.

 Manolo The Shoe Blogger, මොහුට දැන් වොෂින්ටන් පෝස්ට් ප්‍රකාශනවල සතියකට වරක් තීරුවක් හිමි වේ.
 Go Fug Yourself හි හෙදර් හා ජෙසිකා නිව්යෝර්ක් සඟරාව සඳහා විලාසිතා සතිය ආවරණය කිරීම සිදු කරයි.
 කැතරින් ෆනී විසින් "How to be a Budget fashionista" යනුවෙන් ග්‍රන්ථයක් ලියූ අතර එය වැලන්ටයින් පොත් මඟින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.

විලාසිතා බ්ලොක්වල හිමිකාරීත්වය

විලාසිතා බ්ලොග් තනි පුද්ගලයන්ට හෝ සමාගමවලට අයත් විය හැකිය.

තනි පුද්ගලයන් මඟින් සිදු කරගෙන යන විලාසිතා බ්ලොග් ඉහත ලැයිස්තුගත කර ඇත.

දැනට විලාසිතා බ්ලොග් පවත්වාගෙන යන සමාගම් වර්ගවලට විශාල මාධ්‍ය සංවිධාන හා විලාසිතා විකිණුම්කරුවන් ඇතුළත් වේ. විලාසිතා බ්ලොග් අයිති මාධ්‍ය සංවිධාන අතරට ද ටයිම්ස් (UK) කොන්ඩේ නාස්ට් ප්‍රකාශකයන් (US), වරයිටි (US) හා සිඩ්නි මෝර්නිං හෙරල්ඩ් (ඕස්ට්‍රේලියා) ඇතුළත් වේ. ෆැෂන් බ්ලොග් අයත් විකුණුම්කරුවන් අතරට බටර්ෆලයි හා ස්ලෙන්ඩෝරා ඇතුළත් වේ.

විලාසිතා බ්ලොක්වල තේමාව

බොහෝමයක් සාර්ථක විලාසිතා බ්ලොග් යම් නිශ්චිත තේමාවක් හෝ කෝණයක් අනුගමනය කරයි. සමහරක් ඔවුන්ගේ පථය එක් විලාසිතා වර්ගයකට සීමා කර ඇත. උදාහරණ පාවහන්, අත් බෑග් හෝ ඩෙනිම්. සමහරක් ඒවා යම් මිළ මට්ටමක් සඳහා විශේෂිත වේ. සාමාන්‍යයෙන් ඉතා ඉහළ මට්ටමේ හෝ ආර්ථික මට්ටමට ගැලපෙන මිළ මට්ටම් විශේෂිත වේ. සමහරක් ප්‍රසිද්ධ විලාසිතා පමණක් ආවරණය කරන අතර අනෙක්වා එදිනෙදා හමුවන විලාසිතා ආවරණය කරයි. සමහරක් මෙම මාතෘකාවලින් දෙකක හෝ කිහිපයක එකතුවක් ආවරණය කරයි.

වියුණු සටහන්

විලාසිතා බ්ලොග්


Ekonomija zajedništva je projekt Pokreta fokolara. Polazi od osnovne zamisli da je zajedništvo duboka težnja ekonomije. To je i temelj projekta Ekonomije zajedništva nastale 1991. u Brazilu, s ciljem osnivanja poduzeća kojima će se upravljati u duhu nove "kulture davanja". Ta poduzeća dobit daju u zajedništvo za tri namjene: razvoj poduzeća, stvaranje nove kulture koja će nadahnjivati nove ljude i za pomoć siromasima, da se potpuno reintegriraju u zajednicu. Ključni pojmovi ove ekonomije su besplatnost, rad, poduzeće, suradnja, sreća, uzajamnost, bratstvo i siromaštvo. Svi zajedno trebali bi osvijetliti sadržaj pojma koji se izražava riječju "zajedništvo".

Izvori

Poslovni modeli

Ekonomija zajedništva


El término francés chapeau puede hacer referencia a:
Chapeau un sombrero con la parte superior plana que llevaban los clérigos;
Chapeau, comuna situada en la región de Auvernia, en el centro de Francia;
Chapeau, ciudad situada en la de Allumette, en la región Outaouais del estado de Quebec, Canadá;
Chapeau el "esmirriau", historieta de Mortadelo y Filemón;
Croix-Chapeau, comuna situada en la región de Poitou-Charentes, en el oeste de Francia.

Chapeau (desambiguación)


Merida hrabra (eng. Brave) je američki račulno-animirani film studija Pixar iz 2012. godine.

Radnja filma smještena je u planinske krajeve Škotske i prati princezu Meridu koja se odupire starim običajima.

Film je osvojio Oscar za najbolji animirani film godine 2012.

Hrvatska sinkronizacija

Ostali glasovi

Hana Hegedušić, Goran Vrbanić, Dinko Vujević, Jelena Kuljančić, Andreja Fičko, Marko Movre, Fabijan Pavao Medvešek, Ivana Deumić i Goran Kuretić

Pjesme

 "Noble maiden fair"

Glazba: Patrick Doyle

Tekst: Patrick Doyle

Izvode: Elidith Mackenzie i Peigi Baker

Prijevod s Gaelskog: Donald Macleod

 "Touch the sky"

Glazba: Alex Mandel

Tekst: Mark Andrews i Alex Mandel

Izvodi: Julie Fowlis

Producenti: Jim Sutherland, Eamon Doorley i Julie Fowlis

 "Into the open air"

Glazba i tekst: Alex Mandel

Izvodi: Julie Fowlis

Producenti: Jim Sutherland, Eamon Doorley i Julie Fowlis

 "Pjesma za Mor'dua"

Glazba: Patrick Doyle

Tekst: Patrick Doyle i Steve Purcell

Izvodi: Ljubo Zečević

Tehnička obrada hrvatske inačice

Režija: Ivan Plazibat

Prijevod: Ivan Plazibat

Glazbeni redatelj: Goran Kuretić

Prepjev: Goran Kuretić

Sinkronizacija: Livada Produkcija

Mix studio: Shepperton International

Kreativni supervizor: Mariusz Jaworowski

Američki animirani filmovi 2010-ih

Merida hrabra


José María Gutiérrez (Buenos Aires, Argentina, 1920 - 8 de enero de 2003) fue un actor de cine, teatro y televisión argentino.

Carrera artística
Nació en el barrio porteño de Constitución y, poco después, sus padres fueron a vivir a la localidad de Banfield, provincia de Buenos Aires, en los aledaños de la Capital Federal, donde creció en una amplia vivienda familiar. Era, según sus propios recuerdos, un niño algo miedoso y meditativo que jamás jugó al fútbol y que deseaba ser escritor, pero luego, atraído por su gusto por disfrazarse, se inclinó por la actuación.

A los 16 años integró el elenco del teatro Ariel, de Lomas de Zamora, estudió con el maestro francés de origen belga José Squinquel e ingresó más adelante en el Conservatorio Nacional, donde fue alumno de Antonio Cunill Cabanellas y condiscípulo de María Rosa Gallo, Osvaldo Bonet e Inda Ledesma. Con una voz profunda y modulada pronto hizo radioteatro, un género de gran popularidad en esa época, en las radios El Mundo, Splendid y Belgrano. Su debut en el teatro se produjo en Vida, pasión y muerte de Silverio Leguizamón, de Bernardo Canal Feijóo, dirigido por Orestes Caviglia en tanto que en el cine se produjo en 1945 en un papel menor, en Allá en el setenta y tantos..., un filme sobre la primera estudiante de medicina de Argentina, dirigido por Francisco Mugica. Continuó su labor teatral y dos años después volvió a la pantalla dirigido por Luis César Amadori en Albéniz, la biografía del célebre músico español.

Siendo comunista, en 1946 integra la lista de "La Agrupación de Actores Democráticos", en pleno gobierno de Juan Domingo Perón, y cuya junta directiva estaba integrada por Pablo Racciopi, Lydia Lamaison, Pascual Nacaratti, Alberto Barcel y Domingo Mania.

Su carrera cinematográfica se prolongó durante 55 años en los más disímiles papeles en filmes románticos, dramáticos y policiales. Fue el galán de Fanny Navarro en Mujeres que bailan y acompañó a Olga Zubarry, en dos filmes dirigidos por Julio Porter: Marianela basada en la novela homónima de Benito Pérez Galdós y Concierto para una lágrima. Algunas de las otras películas que contaron con su actuación fueron María de los Ángeles, Por ellos... todo, La cuna vacía de Carlos Rinaldi, María Magdalena, La procesión y Todo sol es amargo. En la década del 70 fue dirigido por Fernando Ayala en "Argentino hasta la muerte" (1971);  Leopoldo Torre Nilsson en La maffia (1972), en el papel de Manolo el Gallego, por Héctor Olivera personificando al gobernador Méndez Garzón en La Patagonia rebelde (1974), por Jorge Cedrón en la controvertida y luego prohibida Operación Masacre, de Jorge Cedrón y por Hugo del Carril  en Yo maté a Facundo (1975).
Luego vendrían La conquista del paraíso (1981), de Eliseo Subiela; Noches sin luna ni soles (1984), un policial surgido de la novela homónima de Rubén Tizzani y dirigido por José A. Martínez Suárez en el cual mereció elogios de la crítica por su actuación, La cruz invertida (1985), basada en la novela de Marcos Aguinis, dirigido por Mario David y Diapasón (1986), de Jorge Polaco. La última película en la que actuó fue Las aventuras de Dios, estrenada en 2002, dirigida por Eliseo Subiela.

Sin embargo, consideraba que es en el teatro donde "está la verdad del actor". Fundó el Teatro de la Luna, primera experiencia independiente de actores profesionales, junto a Inda Ledesma. En 1964 estrenó "Réquiem para un viernes a la noche" de Germán Rozenmacher que llenó el Teatro IFT durante tres temporadas. Inmediatamente después estrenó la versión de Oscar Ferrigno de "Muerte de un viajante" de Arthur Miller en una memorable interpretación del viajante Willy Loman. Durante el periodo de la dictadura militar (en 1977) integró junto a otros actores y dramaturgos prohibidos el Grupo de Trabajo del Teatro Lasalle, estrenando La Nona, de Roberto Cossa; y El ex alumno, de Somigliana.  Integró el elenco estable del Teatro General San Martín, interviniendo entre otras en El pato salvaje; Ifigenia en Aulide (2000) y Galileo Galilei (1999), y protagonizando "Los cuernos de Don Friolera" (1986).

También hizo televisión, en 1952 participó junto a Nelly Daren del ciclo Teleteatro de la sonrisa con libro y puesta en escena de Eifel Celesia por Canal 7, en 1954 lo hizo junto a Virginia Luque en un ciclo de comedia de Abel Santa Cruz titulado ¡No quiero ser así!, en 1960 por Canal 13 actuó en el ciclo Buenas noches, destino, junto a Luisa Vehil y Alberto Fernández de Rosa, escrito por Horacio S. Meyrialle y dirigido por David Stivel. Bajo la dirección de Stivell actuó entre otras en "Tres Destinos" (1966) y en "Martín Fierro" (1967). En 1961 participó en el ciclo Todo el año es Navidad, escrito por Meyrialle con Raúl Rossi como primera figura

Su última aparición en televisión fue en 2000, en Imprescindibles, microprograma que se emitía por Argentina Televisora Color (hoy Canal 7) cinco minutos antes de la medianoche; y en los escenarios fue en 2001 con la obra El inocente, en el ciclo Teatro x la identidad organizado por las Abuelas de Plaza de Mayo, en la que el actor de voz grave y mirada penetrante se desempeñó con la intensidad de siempre.

En 2001, la Asociación de Cronistas Cinematográficos de la Argentina le otorgó un Cóndor de Plata por su trayectoria y en agosto de 2002 obtuvo el Premio Florencio Sánchez que concede la Casa del Teatro.

Valoración
Para el crítico Adolfo Cachucha Martínez, Gutiérrez fue «un actor de indudable talento dramático que supo dotar a cada uno de sus innumerables personajes teatrales, cinematográficos y televisivos de una personalidad alejada de los fáciles efectismos y de las pinceladas livianas. Su rostro casi siempre adusto, que él sabía dotar de un carisma que oscilaba entre la ternura, el patetismo o la mueca maliciosa, lo alejaba de la imagen de los galanes de moda que, en los años cuarenta y cincuenta, inundaban las historias cinematográficas».

En un reportaje José María Gutiérrez dijo una frase que bien puede aplicarse a su labor: «El arte no es poner, sino sacar. El actor debe descubrir la forma oculta que se encuentra en el bloque, en la piedra».

Filmografía

Televisión
 Romeo y Julieta (1966).
 Tres destinos (1966).
 En casa de los Videla (1963) con Malvina Pastorino.

Bibliografía

Notas y referencias

Enlaces externos
 Información sobre José María Gutiérrez en Internet Movie Data Base

Actores de cine de Argentina
Actores de teatro de Argentina
Actores de televisión de Argentina
Artistas e intelectuales prohibidos por el Proceso de Reorganización Nacional

José María Gutiérrez (actor)


مسييه 39 أو م39 (بالإنكليزية: Messier 39 أو M39، وطبقا لالفهرس العام الجديد أيضا 7092 NGC) هو تجمع نجمي مفتوح مكون من نحو 30 نجم ويبلغ لمعانه 4.6 قدر ظاهري. يشغل في السماء زاوية قدرها 32 دقيقة قوسية ويوجد في كوكبة الدجاجة.
اكتشفه شارل مسييه عام 1764 وأضافه إلى فهرسه المعروف باسمه للمذنبات والسدم. يبعد م39 نحو 800 سنة ضوئية من الأرض وهو بذلك أحد التجمعات القريبة من الأرض. ويقدر عمره بنحو 300 مليون سنة.

اقرأ أيضا
 مجرة
 قزم أبيض
 عملاق أحمر
 نجم
 مجرة حلزونية
 مجرة إهليجية
 الانفجار العظيم
 خط زمني للانفجار العظيم
 نجم نيوتروني
 ثقب أسود

مراجع

وصلات خارجية
 Messier 39, SEDS Messier pages
 موقع الكون

أجرام الفهرس العام الجديد
أجرام فلكية اكتشفت في 1764
اكتشافات شارل مسييه
ذراع الجبار
سدم
عناقيد مفتوحة
فهرس مسييه
كوكبة الدجاجة

مسييه 39


Guldfasan () er en fugl i fasanfugle-familien, der lever i Kina.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fasanfugle
Fugle fra Kina

Guldfasan


O sulfonă este un tip de compus organic cu sulf, ce conține o grupă funcțională sulfonil, legată concomitent de doi atomi de carbon. Atomul central de sulf, care este hexavalent, realizează două legături duble cu atomi de oxigen, iar legăturile cu atomii de carbon sunt simple.

Obținere
Sulfolanul este cea mai folositoare sulfonă din punct de vedere industrial, fiind un compus ciclic cu formula (CH2)4SO2. Este obținut prin adiția dioxidului de sulf la 1,3-butadienă, urmând apoi hidrogenarea sulfolenei obținute.

Proprietăți chimice
Sub acțiunea razelor ultraviolete sau a agenților reducători, sulfonele elimină dioxid de sulf (SO) și se mai obțin ca produși de reacție catenele hidrogenate sau resturile legate între ele:

Aplicații

Farmacologie
Un exemplu de sulfonă cu acțiune farmacologică este Dapsone, un medicament folosit ca și antibiotic în diferite afecțiuni, precum: lepra, dermatita herpetiformă, tuberculoza sau pneumonia pneumocistică. Unii dintre derivații săi, precum promina, au fost studiate în mod similar sau chiar aplicate în tratamentul medical, dar sulfonele sunt în general mult mai puțin utilizate în farmacologie în comparație cu sulfamidele.

Vezi și
 Tial
 Tiol
 Acid sulfonic
 Sulfoxid

Referințe

Grupe funcționale

Sulfonă


Blackduck est une ville américaine située dans le Comté de Beltrami, dans le Minnesota. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Article connexe
 Blackduck State Forest

Liens externes

Ville au Minnesota
Comté de Beltrami

Blackduck (Minnesota)


Aloysia seriphioides, biljna vrsta iz  porodice sporiševki, ponekad svrstavana u vlastiti rod Acantholippia. ponekad u rod Aloysia.

To je nizak aromatični grm iz Argentine, Bolivije i Čilea visok 30-60 cm, razgranat od osnove, sa sjedećim listovima.

U Argentini je uglavnom poznat kao "tomillo andino" ili "tomillo de la sierra", a  lišće i cvjetovi koriste se zbog svojih ljekovitih svojstava, protiv gastrointestinalnih poremećaja (Toursarkissian, 1980; Ratera & Ratera, 1980), za liječenje gripe (Gonzalez & Molares, 2004), a također i kao začin u zamjenu za autentičnu majčinu dušicu (T. vulgaris L.) zbog tipičnog visokog sadržaja timola i karvakrola (Ruiz Leal, 1972; Roig, 2001). Neka izvješća o ovoj vrsti pokazala su da njezino eterično ulje ima akaricidna, antifungalna, antibakterijska i repelentna svojstva (Ruffinengo i sur., 2005; Fuselli i sur., 2007; Gillij i sur., 2008, Lima i sur., 2011).

Sinonimi
 Acantholippia seriphioides (A.Gray) Moldenke
 Lippia foliolosa Phil.
 Lippia rubiginosa Gillies ex Ball
 Lippia seriphioides A.Gray

Izvori

Sporiševke

Aloysia seriphioides


Le réseau d'oléoducs de la Baltique (en ) est un système de transport de pétrole exploité par la société d'oléoducs Transneft en Russie.

Présentation
Le BPS transporte le pétrole de la région de Timan-Pechora, de la Sibérie occidentale et des régions de l'Oural et de la Volga vers le terminal pétrolier de Primorsk dans la partie orientale du golfe de Finlande.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Réseau d'oléoducs de la Baltique-2
 Oléoduc Droujba

Liens externes
 Baltic Pipeline System - environmental safety and reliability, Transneft]

Oléoduc en Russie
Transport dans l'oblast de Léningrad
Transport dans l'oblast de Iaroslavl

Réseau d'oléoducs de la Baltique


Moldovski nogometni savez (rum.: Federația Moldovenească de Fotbal (FMF)) je glavno nogometno tijelo Moldove.
Osnovan je 1990. i pridružuje se UEFA-i tri godine nakon toga. U 1994. Moldovski nogometni savez postaje član FIFA-e.

Vanjske poveznice
 Službena stranica

Nogomet u Moldaviji
Nacionalni nogometni savezi

Moldovski nogometni savez


Osmanzade Hamdi Aksoy  (d. 1883, İzmir -  ö.  27 Mayıs 1961), Türk siyasetçi, gazeteci.

İstanbul Halkalı Yüksek Ziraat Mektebi mezunudur. Çiftçilik, Hak, Tasvir-i Efkar ve Yenigün Gazeteleri Yazarlıkları ve Yazı İşleri Müdürlükleri, İttihat ve Terakki Cemiyeti Çatalca Sorumlu Katipliği, TBMM I. Dönem Ertuğrul, II. (Ara Seçim), III., IV. ve V Dönem İzmir Milletvekilliği yapmıştır.

Faruk Nafiz Çamlıbel'in "Han Duvarları" adlı ünlü şiiri "Osmanzade Hamdi Bey'e" sözleriyle kendisine ithaf edilmiştir.

Kaynakça

İstiklâl mahkemeleri üyeleri
1883 doğumlular
1961 yılında ölenler
İzmir doğumlu siyasetçiler
İstanbul Halkalı Yüksek Ziraat Okulunda öğrenim görenler
Osmanlı gazetecileri
İttihat ve Terakki üyeleri
TBMM 1. dönem Bilecik milletvekilleri
TBMM 2. dönem İzmir milletvekilleri
TBMM 3. dönem İzmir milletvekilleri
TBMM 4. dönem İzmir milletvekilleri
TBMM 5. dönem İzmir milletvekilleri
Kırmızı-yeşil şeritli İstiklâl Madalyası sahipleri
Türk çiftçiler

Hamdi Aksoy


An Helictotrichon hackelii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Julio Augusto Henriques, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johannes Jan Theodoor Henrard. An Helictotrichon hackelii in nahilalakip ha genus nga Helictotrichon, ngan familia nga Poaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Helictotrichon

Helictotrichon hackelii


An Isachne jayachandranii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni R. Gopalan ngan V.Chandras.. An Isachne jayachandranii in nahilalakip ha genus nga Isachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isachne

Isachne jayachandranii


A Noite Inteira é o álbum de estreia do cantor Maurício Manieri, lançado em 18 de setembro de 1998. O disco tem foco na música pop romântica e obteve mais de 500 mil cópias vendidas, sendo disco de platina.

Recepção
A música Bem Querer ficou na posição 34 entre as 100 músicas mais tocadas do ano de 1999 a mesma música também foi tema da novela Vila Madalena da Globo de 1999, inclusive o clipe da canção foi exibido algumas vezes como abertura da novela. A Música Minha Menina foi tema da trilha sonora nacional da novela Andando nas Nuvens da Rede Globo de 1999. A música Te Quero Tanto foi tema da novela Tiro e Queda da RecordTV de 1999.

Faixas

Vendas e certificações
{| class="wikitable"
!align="left"|País / Certificadora
!align="left"|Certificação
!align="left"|Vendas
|-
|align="left"|
|align="center"| Platina
|align="center"| 500.000
|-

Álbuns de 1998
Álbuns de Maurício Manieri

A Noite Inteira


La Cámara de Representantes de Texas (en inglés:Texas House of Representatives) es la cámara baja de la Legislatura bicameral de Texas. Se compone de 150 miembros elegidos de distritos uninominales por períodos de dos años. A partir del censo de 2010, cada miembro representa a unas 167,637 personas. No hay límites de mandato, con el miembro más antiguo, Tom Craddick, elegido en 1968.

La Cámara se reúne en el Capitolio del Estado en Austin.

Liderazgo

El Presidente de la Cámara es el presidente y el miembro de más alto rango de la Cámara. Los deberes del orador incluyen mantener el orden dentro de la Cámara, reconocer a los miembros durante el debate, decidir sobre cuestiones de procedimiento, nombrar miembros para los diversos comités y enviar proyectos de ley para su revisión. El Presidente pro tempore es principalmente una posición ceremonial, pero, por una larga tradición, preside la Cámara durante su consideración de los proyectos de ley locales y de consentimiento.

A diferencia de otras legislaturas estatales, las reglas de la Cámara no reconocen formalmente a los líderes mayoritarios o minoritarios. Los líderes no oficiales son el presidente republicano del Caucus y el líder demócrata de la Cámara, los cuales son elegidos por sus respectivos caucus.

Comités

 Agricultura y Ganadería
 Créditos
 Subcomité de Artículos I, IV y V
 Subcomité de Artículo II
 Subcomité de Artículo III
 Subcomité de Artículos VI, VII y VIII
 Subcomité de Infraestructura, Resiliencia e Inversión
 Industria de negocios
 Calendarios
 Correcciones
 Asuntos del condado
 Jurisprudencia criminal
 Cultura, recreación y turismo
 Defensa y Asuntos de Veteranos
 Elecciones
 Recursos energéticos
 Regulación ambiental
 Investigación general
 Educación más alta
 Seguridad Nacional y Seguridad Pública
 Administración de la casa
 Servicios Humanos
 Seguro
 Relaciones internacionales y desarrollo económico
 Poder Judicial y Jurisprudencia Civil
 Justicia juvenil y asuntos familiares
 Gestión de tierras y recursos
 Licencias y procedimientos administrativos
 Calendarios locales y de consentimiento
 Recursos naturales
 Pensiones, inversiones y servicios financieros
 Educación pública
 Salud pública
 Redistribución de distritos
 Calendario de Resoluciones
 Asuntos de Estado
 Transporte
 Asuntos urbanos
 Formas y medios

Además de estos comités, también hay seis comités conjuntos compuestos por miembros de la Cámara de Representantes y el Senado:

 Supervisión legislativa de justicia penal
 Junta de Auditoría Legislativa
 Junta Legislativa de Presupuesto
 Junta Legislativa de la Biblioteca
 Comisión Consultiva Sunset
 Consejo Legislativo de Texas

Referencias

Enlaces externos
 Cámara de Representantes de Texas (en inglés)

Cámara de Representantes de Texas

Cámara de Representantes de Texas


Lars Nielsen (født 5. oktober 1955) er en dansk tidligere langturscyklist fra Hobro. Han er Guinness Rekord-indehaver på flere ture.

Første rekord blev sat, da Lars Nielsen i 1989 cyklede diagonalt over USA og på 54 dage tilbagelagde 10.655 kilometer. Anden gang var da han i 1991 cyklede USA rundt på 80 dage og tilbagelagde 16.494 kilometer. Den tredje rekord satte han, da han i 1997 cyklede knap 5.000 kilometer på 23 dage i Norge.

Lars Nielsens længste tur var i 2001, hvor han cyklede mere end 20.000 km fra Tierra del Fuego på den sydlige spids af Sydamerika til Alaska. Lars Nielsen har siden 1980 tilbagelagt mere end 800.000 kilometer på cykel, hvoraf de 161.100 kilometer per 2016 har været på cykelture i udlandet. Lars Nielsen har fået tilnavnet "The Long Rider".

Rekordturene – Guinness rekorder

Lars Nielsens tre rekordture er optaget i den Danske Guinness Rekordbog. Turene blev kørt alene med fuld oppakning (ca. 25 kg) på racercykel med cykeltasker.

Nordamerika 1989
Turen gik fra Anchorage (Alaska) til Miami. Diagonalt på USA via Canada. Turen var på 10.655 kilometer på 54 dage svarende til 197 kilometer per dag. Lars Nielsen var 33 år på den første rekordtur. Turen begyndte den 16. juni 1989 i Alaska og gik derefter gennem staterne Yukon, British Columbia, Montana, Wyoming, South Dakota, Iowa, Missouri, Illinois, Kentucky, Tennessee og sidst til Florida, hvor turen sluttede i Miami den 8. august. Den længste dagstur var 254 km i staten British Columbia i Canada mellem byerne Lake Louise til Wasa. På tre dage kørte Lars Nielsen 729 kilometer mellem Jasper og Whitefish i British Columbia, hvor den længste dagstur indgik som den mellemste dag. Turen blev medtaget i 1991-udgaven af den danske udgave af Guinness Rekordbog

USA rundt 1991
Som 35 årig begav Lars Nielsen sig ud på en af hans største ture, der gik langs med grænsen/kystlinjen rundt USA. Turen var på 16.494 kilometer på 80 dage svarende til 206 km i gennemsnit per dag. Turen begyndte den 15. april i West Miami i Florida og gik gennem staterne Mississippi, Louisiana, Texas, New Mexico, Californien, Oregon, Washington, Montana, North Dakota, Minnesota, Wisconsin, Michigan, Ontario, New York, Vermont, New Hampshire, Maine, Massachusetts, New York, New Jersey, Pennsylvania, Maryland, North Carolina, South Carolina, Georgia og sluttede den 3. juli i Miami i Florida. Turens længste dagstur var i staten Montana og gik fra Browning over 272 kilometer til Havre.

Nordkap retur 1997
Turen gik fra Kristiansand til Nordkap og retur til Varberg. Turens længde var 4.994 kilometer og tog 23 dage svarende til 217 kilometer i gennemsnit per dag. Lars Nielsen var 41 år på den sidste rekordtur.

Store ture

Australien rundt 1998
Turen varede 75 dage og antog 13.412 kilometer svarende til 180 kilometer i gennemsnit per dag. Turen blev påbegyndt den 21. september i Sydney. Da Lars Nielsen drog af sted i 1998 var rekorden blevet sat i 1985 af fire danskere. Lars Nielsens tur blev optaget i den Danske Guinness Rekordbog i 2001-udgaven. Rekorden er sidenhen blev slået. Turens længste dagstur var på 288 km mellem Raventshorpe og Albany. På tre dage cyklede Lars Nielsen 756 km mellem Cataby og Carnavon. Lars Nielsen var på cyklen i 589 timer og 44 minutter svarende til en gennemsnitsfart på 22,73 km/t over 13.412 km.

Turen gik fra Sydney mod sydvest til Melbourne, videre mod vest gennem South Australia til Adelaide, videre mod vest gennem Western Australia til Perth, mod nord til Darwin og mod sydøst gennem Northern Territory og Queensland mod Brisbane og retur til Sydney gennem New South Wales, hvor turen sluttede den 4. december. For at komme gennem det øde Western Australia medbragte Lars Nielsen kapacitet til at medbringe knap 9 liter vand på cyklen.

Blandt oplevelser på turen var en dagstur ad Australiens længste stykke lige vej på sletten Nullarbur Plain, hvor vejen er helt lige i 146,6 km. I begyndelsen af turen, efter lidt mere end 2.300 km, delte hovedvejen sig, Lars Nielsen cyklede ad, i to hovedveje. I byen Port Augusta delte den op i Eyre Higway og Stuart Highway, for så at mødes igen cirka 7.000 km senere i det nordlige Australien ved byen Katherine syd for byen Darwin. Eyre Highway går rundt langs kysten i det vestlige Australien. På nogle få af de mest øde stræk i Western Australia var Lars Nielsen nødt til at komme op at køre med bilister eller lastbiler, for at kunne tilbagelægge de enorme afstande mellem byerne. Han var på cyklen 5.993 km på den 7.000 km lange Eyre Highway mellem Port Augusta og til syd for Darwin i Northern Territory. Her mødte han igen Stuart Highway.

Fra Kap Horn til Alaska 2001
I år 2001 cyklede Lars Nielsen i en alder af 45 år ud på en mere end 20.000 kilometer lang tur fra Kap Horn på sydspidsen af Sydamerika til det nordlige Alaska på det nordamerikanske kontinent. Turen tog 118 dage med et gennemsnit på 180 kilometer per dag. Undervejs tog Lars Nielsen fly fra Lima til Panama, fordi han ikke ville risikere at blive overfaldet af kriminelle i de meget urolige lande, han skulle passere. Samtidig tillod han sig selv at tage med bus eller bil, når livet på landevejen blev alt for surt. På grund af voldsomme maveproblemer blev andre cirka 2.000 kilometer skåret af den oprindeligt planlagte rute. Undervejs led Lars Nielsen voldsomt af diarré hele vejen fra Guatemala til Alaska - i alt to måneder, hvilket kostede ham et vægttab på 11 kilo. Sammenlagt blev turen på cykel dog 20.000 kilometer.

Eventyret begyndte 9. marts 2001, hvor han fløj til verdens sydligste by, Ushuaia, tæt ved Kap Horn. Derfra cyklede Lars Nielsen nordpå gennem Argentina, langs med Atlanterhavskysten og derfra mod nordvest tværs over Patagonien til San Carlos de Bariloche. Videre gik turen til Chile og over Andesbjergene til Osorno og derfra til Santiago og Valparaiso. I det nordlige Chile cyklede Lars Nielsen 900 km gennem Atacamaørkenen, hvor det ikke har regnet i flere hundrede år. Fra Chile fortsatte turen til Lima i Peru. Herfra fløj Lars Nielsen til Panama City for at undgå at komme til at cykle i Ecuador og Colombia. Fra Panama City gik turen ad Pan American Highway gennem de små stater i Mellemamerika: Panama, Costa Rica, Nicaragua, Honduras, El Salvador og Guatemala, inden det gik videre langs Mexicos vestkyst til Mazatlan. Herfra tog han færgen over til Baja California. Fra San Diego i USA gik turen op gennem Sacramento-dalen til det nordlige Californien og fra Oregon direkte til Seattle og videre til den canadiske grænse. Herefter fortsatte han nordpå gennem British Columbia til Prince George og derfra til grænsen til Alaska. Her fulgte han Alaska Highway til Tok, hvor baghjulet blev ødelagt, hvorefter turen blev fortsat direkte til Anchorage.

USA og Canada

Lars Nielsen har især cyklet i USA og Canada. Siden det første besøg i 1985 og frem til og med 2002 er der blevet tilbagelagt ikke færre end 67.000 kilometer på cykel i de to store lande. Det er både blevet til USA rundt og tre ture til Alaska. Lars Nielsen har flere gange optrådt i de amerikanske medier på grund af hans ekstreme præstationer.

Det er imidlertid også i USA, at Lars Nielsen har haft nogle af hans mest barske oplevelser. På Lars Nielsens første tur til USA i 1985 fik han hedeslag i Death Valley og måtte have hjælp af en sygeplejerske og en parkbetjent for at komme levende ud af dalen. Lars Nielsen gentog forsøget i 1996, hvor han vendte tilbage for at besejre Death Valley - bl.a. med hjælp af vand han fik fra forbipasserende biler. Det lykkedes.

En cykeltur fra Denver til Portland i USA i 1998 bød på voldsomt snevejr i juni måned på vej over et bjergpas i 3.713 meters højde. Turen var tilrettelagt efter at bestige de højeste veje i Rocky Mountains og gik fra Denver mod nordvest via Trail Ridge Road, der er det højeste, der er ført vej i Rocky Mountains. Via Trail Ridge Road over Sundance Mountains videre gennem Rocky Mountains National Park. Herefter gik ruten mod byen Lander i retning mod Yellowstone National Park. Fra Yellowstone gik ruten ind i staten Idaho mod byen Boise via dalen langs Snake River. Videre ad The Old Oregon Trail gennem Oregon mod byen Portland ved stillehavskysten.

I 1994 begav Lars Nielsen sig i juni måned ud på en ca. 6.000 km lang tur gennem Canada. Turen gik fra Seattle til Fort Providence i Nordvestterritoriet og retur til Seattle. En tur gennem den Canadiske ødemark. Turen gik via Lake Loiuse mod byen Jasper videre ad MacKenzie Highway til byen Enterprise, videre til Fort Providence, som var rutens nordligste punkt. Herefter mod sydvest via Fort Nelson og ad Alaska Highway før det gik mod syd til byen Prince George og endelig til Whistler og tilbage til Seattle.

1999 drog Lars Nielsen den 18. juni ud fra Anchorage i Alaska, hvor han 10 år tidligere i 1989 begyndte rekordturen Alaska til Florida, for at tage på rundtur i Alaskas vildmark. Turen gik mod Valdez via Glennallen og derefter nord mod til Fairbanks via Tok og sydpå til Mount McKinley mod målet i Anchorage.

Andre ture (udvalgte)
 1984: Østrig - Sydtyskland - Schweiz
 1985: Seattle - Colorado - San Francisco: Turen gik til Aspen, Grand Canyon, Death Valley, og tilbage til San Francisco, i alt 5.645 kilometer på 32 dage.
 1988: Sydvestlige USA
 1992: Seattle - Las Vegas - Denver
 1994: Seattle - Fort Providence - Seattle
 1995: New Zealand - sydspids til nordspids
 1996: Los Angeles - Las Vegas - Salt Lake City
 1998: Denver - Portland (Oregon)
 1999: Sydvestlige Alaska
 2000: Atlantiske Canada
 2004: Sydamerika fra Santiago - Iquazu Falls
 2005: Johannesburg - Kruger National Park - Johannesburg
 2007: Det nordlige Californien og sydlige Oregon
 2007: Chiles Patagonien

Mindre ture (udvalgte)
 1980 og 1981: Det sydlige Norge
 1982 og 1983: Det mellemste Norge
 1986 og 1987: Alperne, Nice, Trieste, Wien
 1990: Hannover – Genève – Hannover
 2004: England: På en tur til England i 2002 blev Lars Nielsen påkørt bagfra en af bil og brækkede ryggen. Han lovede personalet på hospitalet i Taunton, at hvis han overhovedet kom til at cykle igen, så ville han cykle over og besøge dem. Det blev den første tur efter Lars Nielsen var kommet tilbage i sadlen. Fra Hobro over Esbjerg - Harwich, til Taunton og retur. 1.365 km.
 2008: Schweiz og Alsace (Italienske alper)
 2008: Det sydlige England rundt
 2018: Alaska

Rejsebøger af Lars Nielsen
 Stik Nord - 20.000 km på cykel fra Kap Horn til Alaska
 Mine drømmes Nordamerika - oplevelser fra 75.000 km cykeltur i USA & Canada
 På to hjul under Sydkorset - 27.000 km på cykel i New Zealand, Australien, Sydafrika, Argentina, Chile og Peru
Cykler med Bjørne - 4 cykelture i Yukon/Alaska - Californien - Californien/Nevada/Arizona og Alaska
 The Longrider - hvor der er en vilje. Om min tilgang og fascinering af cyklen og cyklingen som sport og til tur.

Hæder
Lars Nielsen er optaget i:

 Eventyrernes Klub i Los Angeles
 Travellers Club, Oslo
 De Berejstes Klub, Danmark (nuværende ven med klubben)

Kildehenvisninger

Eksterne henvisninger

Personer fra Hobro
Rejsebogsforfattere fra Danmark
Cyklister

Lars Nielsen (cyklist)


Paul Jones (born Paul Adrian Pond, 24 February 1942) is an English singer, actor, harmonicist, radio personality and television presenter. He first came to prominence as the original lead singer and harmonicist of the rock band Manfred Mann (1962–66) with whom he had several hit records including "Do Wah Diddy Diddy" (UK #1, US #1) and "Pretty Flamingo" (UK #1). After leaving the band, Jones established a solo career and notably starred as a deified pop star in the film Privilege (1967). He presented The Blues Show on BBC Radio 2 for thirty-two years, from 1986 to 2018, and continues to perform alongside former Manfred Mann bandmates in the Blues Band and The Manfreds.

Career

Paul Jones was born Paul Adrian Pond in Portsmouth, Hampshire. As "P.P. Jones" he performed duets with Elmo Lewis (better known as future founder member of the Rolling Stones, Brian Jones) at the Ealing Club, home of Alexis Korner's Blues Incorporated, whose singers included Long John Baldry and Mick Jagger. He was asked by Keith Richards and Brian Jones to be the lead singer of a group they were forming, but he turned them down. He went on to be the vocalist and harmonica player of the successful 1960s group Manfred Mann. Paul Jones had several Top Ten hits with Manfred Mann, including the international number one single "Do Wah Diddy Diddy" (1964), before going solo in July 1966. He remained with His Master's Voice.

He was less successful without the band than they were with his replacement, Mike d'Abo, but did have a few hits, notably with "High Time" (1966) (UK no. 4), "I've Been a Bad, Bad Boy" (1967) (UK no. 5) and "Thinkin' Ain't for Me" (1967) (UK no. 32), before branching into acting. While his solo career in the UK was mildly successful, he sold few records in the United States. He had enough hits in Sweden to have a greatest hits album released there on EMI. His subsequent single releases in Britain in the late 1960s were on Columbia.

In 1967, Jones starred opposite model Jean Shrimpton in the 1967 film Privilege directed by Peter Watkins. He was cast as a pop singer in the film, and sang the songs "I've Been a Bad, Bad Boy" and "Free me", which Patti Smith covered in the 1970s. The following year, he was the central figure in another cult classic, the 1968 experimental British satire, The Committee, directed by Peter Sykes, but this time the musical duties were handled by Pink Floyd and Arthur Brown.

In January 1968, Jones was part of the "Big Show" package tour of Australia and New Zealand with The Who and Small Faces. Jones was backed by a different local band in each country. The tour is notorious for the conflicts with conservative mainstream Australian media reporters. In addition, an in-flight incident on their last day in Australia resulted in the tour members being detained by airport security and police before being ushered onto a flight to New Zealand.

In 1971 Jones participated in Carla Bley's album Escalator Over the Hill. On the same year he recorded Crucifix in a Horseshoe with White Cloud, a New York-based session group featuring Teddy Wender on keyboards and Kenny Kosek on fiddle. He acted in the 1972 horror film Demons of the Mind.

In 1973 Jones guest appeared in ITC The Protectors, in an episode called "Goodbye George", playing a character called Caspar Parton. He also appeared in ITC-RAI Space: 1999, in the episode "Black Sun", playing a character called Michael Ryan.

In 1975 he guest-starred in a TV episode of The Sweeney ("Chalk and Cheese") as Tommy Garret, a boxer-turned-highwayman. In 1976 he performed the role of Juan Peron on the original concept album of Tim Rice and Andrew Lloyd Webber's musical Evita alongside Julie Covington as Eva, Colm Wilkinson as Che and Barbara Dickson as the Mistress. Jones had previously worked with Covington in the 1975 Christmas production Great Big Groovy Horse, a rock opera based on the story of the Trojan Horse shown on BBC2. It was later repeated on BBC1 in 1977. He also presented the BBC1 children's quiz Beat the Teacher in the mid-1980s. His gold albums include one for Evita.

In October 1977, he starred as Sir Francis Drake in the musical premiere of Drake's Dream at the Connaught Theatre, Worthing featuring music and lyrics by Lynne and Richard Riley and book by Simon Brett. The production was directed by Nicolas Young and transferred to London's Shaftesbury Theatre for a limited season opening on 7 December 1977. The Drake's Dream Original London Cast Album was recorded by President Records in 1977 and released on CD in 2017 by Stage Door Records.

In 1978 he released a single on the RSO label, consisting of orchestrated versions of the Sex Pistols' "Pretty Vacant" and the Ramones' "Sheena Is a Punk Rocker", both produced by Rice. Four years later he appeared as one of the guest vocalists on the British Electric Foundation's Music of Quality and Distinction, on a new version of "There's a Ghost in My House".

In 1979, he founded The Blues Band and is a member of the Manfreds, a group reuniting several original members of Manfred Mann, and has also played the harmonica as a session musician.

In autumn 1982, Jones took over the lead part of Sky Masterson from Ian Charleson in Richard Eyre's company in his celebrated production for the National Theatre of Guys and Dolls that had begun in February that year at the Olivier Theatre. He then led the same cast as Macheath in Eyre's production of The Beggar's Opera by John Gay at the Cottesloe Theatre.

After an initial run of three programmes in 1985, he started presenting a series for BBC Radio 2 on rhythm and blues on 10 April 1986, later to be known as The Blues Show, which became a fixture in the schedules for 32 years. He played the harmonica on his programme's Radio 2 jingle.

In 1987 he starred as Fred/Petruchio with Nichola McAuliffe as Lilli/Kate in the Royal Shakespeare Company's successful production of Kiss Me Kate both at the Royal Shakespeare Theatre, Stratford-upon-Avon, and the Old Vic Theatre, London.

From 1990 to 1993, he starred as the title character of Uncle Jack, a children's programme on BBC 1, which also featured Fenella Fielding as Jack's adversary; The Vixen.

In 2009 he issued Starting All Over Again on Continental Record Services (aka CRS) in Europe and Collectors' Choice in the US. It was produced by Carla Olson in Los Angeles and features Eric Clapton, Jake Andrews, Ernie Watts, Percy Sledge, Alvino Bennett, Tony Marsico, Michael Thompson, Tom Morgan Jr., Oren Waters and Luther Waters.

On 4 May 2009 Jones and his harmonica featured in a song during a concert by Joe Bonamassa at the Royal Albert Hall in London. That same month Jones featured, playing harmonica, on the release of "I'm Your Kingpin" by Nick Vernier Band. In 2010 he featured on two versions of "You're Wrong" from Nick Vernier Band's Sessions album.

In 2015, he released an album Suddenly I Like It, also produced by Carla Olson. Special guests on this album include Joe Bonamassa and Jools Holland.

Jones is currently the president of the National Harmonica League and was awarded "harmonica player of the year" in the British Blues Awards of 2010, 2011 and 2012, as well as Blues Broadcaster of the year and a Lifetime Achievement award in 2011.

In January 2018 it was announced that he would be replaced as presenter of BBC Radio 2's Blues Show by Cerys Matthews in mid-May. His last broadcast as presenter was on 23 April 2018; his live guest was Eric Bibb and his last song played was Sonny Boy Williamson's "Mighty Long Time" (1951) which he described as "one of my handful of most favourite blues records."

Personal life
Jones attended The Portsmouth Grammar School,  moving to the Edinburgh Academy for his last two years of school before winning an Open Exhibition in English to Jesus College, Oxford, although he did not graduate.

Jones was first married (1963–1976) to novelist and reviewer Sheila MacLeod. There were two sons from the marriage, Matthew and Jacob. He is now married to the former actress and latterly Christian speaker, Fiona Hendley-Jones. They met whilst both acting at the National Theatre. He converted to Christianity in the mid-1980s as a result of being invited by Cliff Richard to a Luis Palau evangelistic event. Jones had appeared opposite Richard in a 1960s television debate show where he had, at the time, opposed Richard's viewpoint. In December 2013 Jones was featured in BBC One's Songs of Praise, performing and talking with Aled Jones about his faith.

Jones was pictured with his son, Matthew, on the front cover of Radio Times in 1973, along with actor Jon Pertwee (then starring in Doctor Who) and broadcaster Michael Parkinson.

Solo discography

Albums
My Way (1966)
Sings Privilege & Others (1967)
Love Me, Love My Friends (1968)
Come into My Music Box (1969)
Crucifix in a Horseshoe (1972)
Starting All Over Again (2009)
Suddenly I Like It (2015)

EPs

Singles

See also
 Manfred Mann discography

Notes

References

External links
 Official website
 The Manfreds
 The Blues Band

 Paul Jones on Discogs
 Paul Jones on AllMusic

1942 births
Living people
Alumni of Jesus College, Oxford
BBC Radio 2 presenters
Blues harmonica players
English blues musicians
British harmonica players
English radio DJs
British rhythm and blues boom musicians
Converts to Protestantism from atheism or agnosticism
English Christians
English male film actors
English male singers
English male television actors
English pop singers
Manfred Mann members
People educated at Edinburgh Academy
People educated at The Portsmouth Grammar School
People from Gosport
Eric Clapton and the Powerhouse members
The Manfreds members
The Blues Band members
RSO Records artists
Vertigo Records artists

Paul Jones (singer)


فيروس إنفلونزا ب هي أحد أجناس فيروس أورثوميكوفيريداي، و المعروف إنه يصيب فقط الإنسان و الفقمة. و عدم مقدرة الفيروس ب على إصابة أنواع مختلفة من الكائنات قد يكون سبب شبه انعدام جوائح فيروسية لهذا النوع. كما أن الفيروس ب يتعرض لطفرات بمعدل 2-3 مرات أقل من فيروس إنفلونزا أ و لكن أكثر من فيروس إنفلونزا ج. و على الرغم من قلة الطفرات المصاحبة للفيروس إلا إنها تحصل بوتيرة أسرع من أن يكتسب المصاب مناعة دائمة ضد الفيروس.

ويمكن تقسيم فيروسات الأنفلونزا من النمط B إلى فئتين (سلالتين) رئيسيتين يشار إليهما باسم سلالة B/Yamagata وسلالة B/Victoria. ولا تصنَّف فيروسات الأنفلونزا من النمط B ضمن أنماط فرعية.

المراجع

إنفلونزا
فيروسات مخاطية قويمة

فيروس إنفلونزا ب


Moğollar, 1967 yılında İstanbul'da kurulmuş Türk rock grubu. Murat Ses ve Aziz Azmet tarafından kurulan grup 1960'lı ve 1970'li yıllarda çıkardıkları albümlerle büyük başarı sağladı ve Anadolu rock müziğininde gelişmesinde önemli bir yer edindi.

İlk 45'likleri "Eastern Love/Artık Çok Geç" 1968 yılının Şubat ayında çıktı. Aynı yıl Altın Mikrofon yarışmasına katıldılar ve "Ilgaz" adlı şarkı ile üçüncü oldular. 1969'da müziklerine Anadolu Pop adını verdiler. 1970 yılının  sonunda grup Paris'e gitti ve CBS firması ile çalışmalar yaptılar. 1971'de çıkan ilk albümleri "Academie Charles Cros" büyük plak ödülünü aldı. Daha sonra Türkiye'de Barış Manço, Cem Karaca ve Selda Bağcan gibi vokallerle ortak çalışmalar yaptılar. Grup, 1976 yılında dağıldı. 1992 yılında bir televizyon programında dinlediği Moğollar'dan etkilenen Leman dergisi çizerlerinden Kaan Ertem, "Moğollar tekrar bir araya gelsin" çağrısıyla bir imza kampanyası açtı ve bu kampanya dahilinde 4.000'den fazla imza toplandı. Cahit Berkay, Taner Öngür ve Engin Yörükoğlu, yanlarına Serhat Ersöz'ü de alarak 31 Mayıs 1993'te İstanbul Cemal Reşit Rey konser salonunda verdikleri muhteşem bir konserle geri döndü.

Moğollar'ın şu anki kadrosu gitar ve bağlamada Cahit Berkay, bas gitarda Taner Öngür, klavyede Serhat Ersöz, davulda Kemal Küçükbakkal ve vokalde Emrah Karaca'dan oluşmaktadır.

Grubun Tarihi ve Üyeleri

Kuruluş ve İlk Yıllar

1967'de Silüetler'de yer alan vokalist Aziz Azmet, gitarist Tahir Nejat Özyılmazel (Neco), klavyeci Murat Ses ve davulcu Aydın Daruga, Eylül ayında İzmir Fuarı'nda çalmak üzere bir grup kurdu. Grup fuarda birkaç konser verip İstanbul'a döndükten sonra gruba Vahşi Kediler grubunun basçısı Haluk Kunt katıldı. Yaklaşık 2 ay sonra Neco gruptan ayrılma kararı alınca, Selçuk Alagöz grubunda çalışan Cahit Berkay gruba katıldı. Berkay gruba dahil olurken yanında grup arkadaşı baterist Engin Yörükoğlu'nu da getirdi ve Yörükoğlu, o sıralar bir kaza geçirdiği için müziğe ara veren Daruga'nın yerine geçti. Kısa bir süre sonra yine bir ara Selçuk Alagöz grubunda çalışmış olan ve Almanya'da Cem Karaca - Apaşlar'la yaptığı turneden dönen Hasan Sel, Haluk Kunt'un yerini aldı. Daha kuruluşunda yurt dışına açılma planları olan grup, Hollandalı bir müzik yazarının verdiği tavsiye ile doğudan geldikleri belli olsun diye ve kulağa haşin gelen "Moğollar" ismini önerdi. İsmi beğenen grup, Öztürk Serengil'den ödünç aldıkları koyun postlarıyla isimlerini yansıtan tanıtım fotoğrafları çektirdiler. Grup ilk konserini 6 Aralık 1967'de verdi.

İlk 45'likleri "Eastern Love/Artık Çok Geç", Şubat 1968'de çıktı. Plak grubun plak şirketi Sayan tarafından "yepyeni bir grup, çok değişik bir melodi ile karşınızda" ve "ilk atışta hedefi 12'den vurdular" sözlerinin yer aldığı bir tanıtımla dinleyiciye sunuldu. Bu plağın hemen ardından "Mektup/Lazy John"u çıkardılar. "Mektup", orijinali The Box Tops'a ait "The Letter" şarkısının o dönem Ajda Pekkan ile çalışan Fecri Ebcioğlu tarafından yapılmış Türkçe aranjmanıydı.

Grup, Haziran'da Altın Mikrofon yarışmasına katıldı ve finallere kaldı. Müsabaka parçası, Aziz Azmet'in babaannesinin ısrarı ile düzenlemesini yaptığı ve gruba teklif ettiği "Ilgaz" oldu ve bu şarkı ile Moğollar yarışmayı üçüncü tamamladı. "Ilgaz", "Kaleden Kaleye Şahin Uçurdum" türküsünün beat yorumu ile 45'lik olarak yayınlandı. Bu başarı ve ardından çıkan 45'lik, Moğollar adının daha çok insan tarafından duyulmasını sağladı. Verdikleri konserler o dönem çok farklıdır. Örneğin Diskotek dergisi tarafından 3 Nisan 1968'de İstanbul Fitaş Sineması'nda düzenlenen, Haramiler ve Kaygısızlar'ın da katıldığı konsere "silindir şapkaları, uzun siyah frakları ile üç keman bir viyolonsel ve bir trompet eşliğinde" çıktılar. İlk solo konserlerini ise 19 Ekim 1968'de İstanbul Fitaş Sineması'nda verdiler. Yabancı şarkıların yanı sıra kendi bestelerini de seslendiren Moğollar, konserlerinde büyük ilgi gördü ve ünleri İstanbul dışına çıkıp Anadolu'ya ulaştı. Aynı tarihlerde dördüncü 45'likleri "Everlasting Love/Hard Work"ü çıkaran Moğollar 1968'i tanınmış bir grup olarak kapattı. Bu dönemdeki parçalarda Azmet/Ses ikilisinin, Lennon/McCartney tarzı bir çalışma beraberliği söz konusudur. Benzeri tonaliteye, bu ikilinin Silüetler döneminde, hatta Meteorlar döneminde rastlamak mümkündür.

Anadolu Pop Dönemi
1969 yılının Şubat ayında grupta bir eleman değişimi yaşandı. Hasan Sel gruptan ayrıldı, yerine daha önce Erkin Koray dörtlüsünde bas çalan Taner Öngür geldi. Grup, Yahya Kemal Beyatlı şiiri "Sessiz Gemi"nin Azmet-Ses tarafından bestelenen bir versiyonu ve "İndim Havuz Başına" türküsünün yine Azmet-Ses tarafından düzenlenen bir versiyonunu içeren bir 45'lik yayınladı. Bu 45'lik dışında Moğollar 1969 yılını neredeyse tüm Türkiye'yi kapsayan büyük bir turneyle geçirdi. Bu turne sırasında yaşadıkları onların müziğinde önemli bir değişime neden oldu. Turne öncesinde İstanbul'da verdikleri konserlerde kimi türkü düzenlemeleri ve halk müziği sazlarını kullanmaları ilgi gördü, fakat bu turne Moğollar'ın Anadolu'yu yakından tanımalarını sağladı. Bu da onların tarzlarının daha belirginleşmesini sağladı. 25 Ekim 1969'da verecekleri Fitaş konseri öncesi müziklerini ilk kez Anadolu Pop olarak tanımladılar. Daha sonra Hey dergisine bu adı seçmelerinin nedenini ve amaçlarını şöyle açıkladılar: "...ispatlamak istediğimiz, halk müziğimizin çok sesli bir ruha sahip olması. Ayrıca folklorumuzdaki dinamizmin pop müziğin dinamiğine yakın olması. Geri kalmış popüler müziğimizin ileri teknik ve zengin folklorumuzla birleşmesiyle bir kişilik kazanması...".

Moğollar, bu açıklamayı yaptıkları tarihlerde Anadolu Pop'un yalnızca düzenlemelerden ibaret olmadığını ve bu tarzda beste de yapılabileceğini kanıtlamak için "Dağ ve Çocuk / İmece" 45'liğini yayınladı. Mart ayında çıkan 45'likteki her iki parça da yerli melodi ve ritimlerden yola çıkılarak yapılmış bestelerdi ve büyük bir ilgi görür. Böylece Anadolu Pop'un yaratıcıları Moğollar'ın "Dağ ve Çocuk"'u da bestelenmiş ilk Anadolu Pop hiti olarak tarihteki yerini aldı. Öte yandan aynı zamanda çıkan "Ağlama / Yalnızlığın Acıklı Güldürüsü" plağı grubun daha pop rock çalışmalarından biriydi. "Dağ ve Çocuk"un getirdiği başarının ardından grup daha sonra Murat Ses'in tipik zurna biçemli org soloları ile  aynı çizgide yollarına devam ettiler. Haziran ayında "Garip Çoban / Berkay Oyun Havası" ile grup bir Anadolu Pop çalışmasına daha imza attı. Ancak Temmuz ayında bir eleman değişikliği daha yaşandı ve grubun vokalisti Aziz Azmet gruptan ayrılma kararı aldı. Daha çok Cream gibi hard rock grupları dinleyip, "İndim Havuz Başına" gibi aranjmanları söylerken zorlanan Azmet, grubun türkülerle fazla içli dışlı olmasına muhalefet ederek solo çalışmalar yapma kararı aldı. Daha sonra ise önce Bunalımlar, sonra da o sıralarda yeni isim yapmaya başlayan Üç Hürel ile bir süre çalıştı. 1972'de son 45'liğini çıkaran Aziz Azmet, 70'lerin ortalarında iş hayatına atıldı ve mali müşavirlik yapmaya başladı.

Aziz Azmet'in ayrılışı üzerine gruba Cem Karaca tarafından önerilen ve o dönemde ilk solo 45'liklerini çıkaran genç şarkıcı Ersen, Temmuz ayında gruba katıldı. Ersen'le "Ternek / Haliç'te Gün Batımı" 45'liğini yaptılar. Ersen sadece vokal olarak değil, çaldığı kemanla grubun müziğini zenginleştirdi ancak bu birliktelik uzun sürmedi. 1970 yazı sonunda yurt dışına gitmek isteyen Moğollar, Türkiye'de müzik yapmak isteyen Ersen'den ayrıldı ve Paris'e gitti.

Yurt dışı Dönemi ve Ağrı Dağı Efsanesi
Paris'te Moğollar, CBS firması ile üç yıllık bir anlaşma imzaladı. Bu anlaşmanın ilk ürünü, Murat Ses'in bestelerinden oluşan "Behind the Dark / Hitchin" 45'liği oldu ve Ocak 1971'de Fransa'da yayınlandı. Plağın arkasında "Pikabınızın kolunu plağın üstüne koyup dinlemeye başladığınız anda Doğu'dan gelen bir grubun varlığını anlayacaksınız. Moğollar, bir çeşit sitar olan 'bağlama'yı pop müziğine iyi uygulamaları ile dikkati çekiyor. Öğütleyebileceğimiz tek şey, yalnızca Türklerin bildiği bu ritmin akışına, sihrine kendinizi bırakmanız" yazmaktaydı. Bu 45'likteki şarkılar ayrı ayrı Türkiye'de de çıktı. "Behind the Dark" arka yüzünde "Madımak" ve "Lorke" şarkılarıyla yayınladı ve  Türkiye'de İngilizce olarak liste başı oldu. "Hitchin'" ise "Hamsi" adlı şarkıyla 45'lik olarak yayınlandı. Daha sonra da Guild international du disque isimli bir plak şirketine de bir albüm yaparlar. Danses et Rythmes de la Turquie - d'Hier d'Aujourd'hui (Dünden bugüne Türkiye'nin dansları ve ritmleri) albümündeki bestelerin ve anonim eserlerin düzenlemelerinin tamamına yakını Murat Ses'in kaleminden çıkmıştı. (Kaynak: SACEM-Fransa ve MESAM-Türkiye). Bu dönemden kalan en önemli Murat Ses bestesi, "Ağrı Dağı Efsanesi"dir. Konserlerde zaman zaman 10-15 dakika kadar süren bu parçada Murat Ses'in uzun org improvizasyonları dikkat çekti. Albüm Mart 1971'de Academie Charles Cros en iyi Fransızca albüm dalında büyük plak ödülünü alır. Böylece grup, adını bu ödülü kazanan Serge Gainsbourg, Jane Birkin, Jacques Brel, Françoise Hardy, Nana Mouskouri, Jean Michel Jarre ve Zaz gibi önemli müzisyenlerin arasına yazdırdı. Bu ödülün Türkiye'de yankısı büyük oldu. Hürriyet Gazetesi bu haberi "Moğollar'ın davul ve zurna ile doldurduğu plak Akademi armağanı aldı" başlığı ile tam sayfa olarak duyurdu.

Moğollar ve Barış Manço
Bu arada Moğollar Paris'te o tarihlerde Belçika'da yaşamakta olan Barış Manço ile karşılaştılar ve onunla çalışmaya başladılar. Kurdukları birlikteliğe "ManchoMongol" adını verdiler. Barış Manço, bu konuda Hey dergisine yaptığı açıklamada "Artık biz bir bütünüz. Ne ben Moğollar'ın şarkıcısıyım, ne de onlar benim grubum. Yepyeni bir grup olduk. Adımız MançoMongol. Kafaca anlaşan, aynı fikir seviyesine gelmiş olan bizler, yaptıklarımızın daha iyi olması için, sesimizi bütün dünyaya kuvvetlice duyurabilmek için, başbaşa vermenin zamanı geldiğini anladık" dedi. Yurt dışı çalışmaları öncesi konser verip para biriktirmek için Belçika'dan bir minibüs ve ekipmanla Türkiye'ye dönen Barış Manço ve Moğollar dört ay değişik yörelerde konserler verdi. Bu konserler sırasında Moğollar, Academie Charles Cros ödülünü kazandıklarını öğrendi. Kısa bir süre sonra Kütahya'da verdikleri konserde minibüslerine atılan molotofkokteyli nedeniyle minibüsleri yandı. Bu olay sonrası grup bir daha Türkiye'de konser vermeyeceğini açıklasa da bu fikirlerinden vazgeçip Nisan ayında Ankara'da geniş güvenlik önlemleri altında konserlerine devam ettiler. Bu dönemde "İşte Hendek İşte Deve / Katip Arzuhalim Yaz Yare Böyle" 45'liğini yayınladılar. Turne bittikten sonra Moğollar, ödülün de etkisiyle Fransa'ya dönmek istedi ancak bir yıl önce kaydettiği "Dağlar Dağlar"ın hit olması üzerine Manço kariyerine Türkiye'de devam etmek istedi ve Moğollar ile Manço yollarını ayırdı.

Barış Manço'dan ayrıldıktan sonra tekrar Paris'e dönen Moğollar, bu kez Engin Yörükoğlu'nu orada bırakarak Türkiye'ye döndü. Yörükoğlu ani bir kararla, 31 Temmuz 1971'de Dominique Meraud ile evlenerek Paris'e yerleşti. Bu beklenmedik ayrılık Mavi Işıklar'ın davulcusu Ayzer Danga ile telafi edilmeye çalışıldı. Grup bu kadrosuyla "Alageyik Destanı/Moğol Halayı" 45'liğini çıkardı. Bu 45'liği "Çığrık/Sıla" takip etti. İki 45'lik de bir anonim türkü, bir orijinal çalışma olarak tasarlandı. Bu 45'liklerde vokali Öngür ve Ses üstlenmişti. Ancak grup üyeleri, vokal için başka isimleri arıyordu. Grup, bu iki 45'lik arasında Yavuz Plak'a geçtiğinde, Selda Bağcan ile "Yalan Dünya / Kalenin Dibinde" 45'liğini kaydetti. Daha sonra ise tekrar Ersen ile çalışma kararı gündeme geldi. Ancak bu karar grup içinde tartışma yarattı ve Ağustos 1972'de Murat Ses gruptan ayrıldı. Moğollar, 1972 yazında tekrar Ersen ile çalışma kararı aldı. Bu dönemde kaydedilen "Garip Gönlüm" ve "Sor Kendine", 1973'te 45'lik olarak yayınlandı.

Moğollar ve Cem Karaca
1972'nin sonbaharında Yavuz Plak'ta Cahit Berkay ile karşılaşan Cem Karaca, grubu Kardaşlar'dan dert yanınca, Berkay da Karaca gibi bir vokal istediğini söyleyince Karaca ve Moğollar birlikte müzik yapmaya karar verdi ve Ersen, Kardaşlar'a gönderildi. Yani Cem Karaca ile çalışan Kardaşlar, Ersen ile çalışan Moğollar'la solistlerini değiştirmiş oldu. Bu görülmedik olay Moğolların tekrar gündeme gelmesini sağladı. Cem Karaca ve Moğollar güçlü bir birliktelik oluşturdu ve uzun sürecek bir dostluğun temeli atıldı.

Karaca ve Moğollar'ın ilk bestelerini hazırlarken, bir yandan konserler veriyorlardı. Bu stüdyo çalışmalarından tutulan bir kayıt 2016'da 2.2.1973 Ankara adıyla yayınlandı. 1973 yılında bu ortaklığın ilk ürünleri olan "Obur Dünya / El Çek Tabib" ve "Gel Gel / Üzüm Kaldı" 45'likleri yayınlandı. Yaz aylarında Moğollar'a gitarist ve flütçü Orhan Atasoy dahil oldu ve grup iki yıllık aradan sonra tekrar dört kişiye çıktı. Ancak bu beraberlik uzun sürmedi ve grupta Orhan Önemli adıyla çalan Atasoy, Taner Öngür ve Ayzer Danga ile yurt dışında müzik yapma kararı alınca üçlü ülkeden ayrılmaya kalkıştı. Bir sonuca varamayan bu macera sonunda Berkay, grupta tek başına kaldı. Grubu ayakta tutmaya kararlı Berkay, Öngür'ün yerini Mithat Danışan, Danga'nın yerini ise Tufan Altın ile doldurdu. Gruba ayrıca klavyeci olarak Turhan Yükseler dahil oldu. Grup ilk konserlerini Aralık ayında Hey dergisinin düzenlediği bir organizasyonda verdi. 1974 yılının başında Cem Karaca ve Moğollar, kariyerlerinin en önemli parçalarından biri "Namus Belası"nı piyasaya çıkardı. Bu parça büyük bir başarı kazandı. Aynı kadro ile solo çalışmalarına da devam eden grup, Erich von Daniken'in kitabıyla aynı ismi taşıyan "Tanrıların Arabaları" 45'liğini Ali Kocatepe prodüktörlüğünde yayınladı. 45'liğin ikinci yüzünde bulunan "Bu Nasıl Dünya?", özellikle Yeşilçam fimlerinde kullanılarak geniş kitlelere yayıldı. Ayrıca aynı sene Ali Kocatepe'nin bir başka sanatçısı Hümeyra tarafından "Yardan Haber Yok" adıyla 45'lik olarak yayınlandı. Bu şarkının sözlerini Cem Karaca yazmıştı.

Grubun Dağılması
Cem Karaca ile büyük bir başarı yakalansa da Cahit Berkay, grubun RCA ile var olan albüm çıkarma hakkını kullanmak için Fransa'ya geri dönme kararı isteyince Cem Karaca ve grubun diğer üyeleri ile yollar ayrıldı. Fransa'ya giden Berkay ise orada yaşamaya devam eden Engin Yörükoğlu ile buluştu. İkili, 1975'te Hittit Sun adlı ikinci uzun çalarlarını çıkardı. Bu albümde ikiliye klavyede Romain Didier, bas gitarda Michel Salobir eşlik etti. Albümde Cahit Berkay'ın enstrümantal besteleri Anadolu Rock'tan Jazz Rock'a doğru yönelmeyi işaretliyordu. Albüm aynı sene Türkiye'de Düm-Tek adıyla da yayınlandı ama pek başarılı olmadı. Grup, 1976'da Moğollar adıyla yine yurt dışını hedefleyen, orijinal çalışmalar yerine Türk müziği klasiklerinin yorumlarını içeren bir uzun çalar çıkardı. Albüm yine Berkay ve Yörükoğlu ikilisi tarafından hazırlanmıştı. Bu albüm de başarılı olmadı. Grup, aynı sene Ali Rıza Binboğa'yla birlikte bir 45'lik yaptı. Grup, aralarına katılan müzisyen Oğuz Abadan'ın da Türkiye'ye geri dönmesiyle ve Berkay'ın askerliğe gitmesiyle çalışmalarına son verdi.

1976'dan sonra çekirdek Moğollar elemanları bireysel çalışmalarını sürdürdü. Cahit Berkay, aradaki yıllarda film müzikleri yaptı. '90'larda, Cem Karaca ve Uğur Dikmen'le Rock kumpanyası adlı grubu kurdu ve birlikte iki albüm (Yiyin Efendiler ve Nerde Kalmıştık) yaptılar. Engin Yörükoğlu, Fransa'da çeşitli jazz grupları kurdu, sonraları İstanbul'da Jazz Stop isimli bir kulüp açarak orada çalmaya başladı. Taner Öngür ise Dostlar (Edip Akbayram'ın eski grubu), Dadaşlar (Ersen'in 1974-1993 arasında çalıştığı grup) ve Dervişan (Cem Karaca'nın eski grubu)'da çaldı. Daha sonra da Almanya'ya yerleşti. 1992'de Türkiye'ye döndü ve Alarm isimli ilk solo albümünü çıkartır. Murat Ses ise Kurtalan Ekspres'le ve bir ara kısa sürelerle Dostlar ve Dervişan'la çalıştı. O dönemden kalan en önemli parça, Dostlar'la yapmış olduğu "Garip"tir. Daha sonra, kendi grubu Ağrı Dağı Efsanesi'ni kurdu. 1979'dan itibaren Avusturya'ya yerleşen Ses, hâlen orada ve ABD'de yaşamaktadır. Avusturya'da ve ABD'de, bu güne kadar sekiz solo albüm çıkarmıştır: Automaton (1990), Binfen (1995), Culduz (1999), Automaton Square (2005), Binfen 2005 Remix (2005), Electric Levantine (2006), Umami (2007) ve Beside The Sun (2010).

Grubun Tekrar Bir Araya Gelişi

1992'de bir televizyon programında dinlediği Moğollar'dan etkilenen Leman dergisi çizerlerinden Kaan Ertem, "Moğollar tekrar bir araya gelsin" çağrısıyla bir imza kampanyası açtı. Bu kampanya dahilinde 4.000'den fazla imza toplandı. Cahit Berkay, Taner Öngür ve Engin Yörükoğlu arada bir araya gelip bu konuyu görüştüler. Yeniden Moğollar'ı kurmak konusunda tereddütleri vardı, ancak kampanyaya gelen mektuplar onlara cesaret verdi. Murat Ses'i de bu birleşmeye dahil etmek isteseler de şartlarda anlaşamayınca yanlarına genç bir müzisyen Serhat Ersöz'ü alarak, 31 Mayıs 1993'te İstanbul Cemal Reşit Rey konser salonunda verdikleri konserle geri döndüler.

Grup, 1994'te Moğollar 94 albümü ile müzik dünyasına geri döndü. Albümde grubun eski eserlerinden "Alageyik" dışında, Moğollar klasikleri arasına giren "Dinleyiverin Gari" ve Sivas Katliamı'nda yaşamını yitirenlere ithaf edilen "Issızlığın Ortasında" şarkısı da yer almaktaydı. Vokallerin çoğunu Cahit Berkay'ın üstlendiği albümde grubun ilk döneminden farklı olarak sözlerindeki politik ve çevreci göndermeler dikkat çekmekteydi. Grup, bu politik duruşunu daha sonraki albümlerinde de devam ettirdi. 1996'da Dört Renk yayınlandı. Bu albümde de sözlerini Turgut Berkes'in yazdığı "Bişey Yapmalı" grubun en popüler şarkılarından biri oldu. Engin Yörükoğlu bestesi "Güm Güm" de Moğollar konserlerinin değişmez eserlerinden biri oldu. 1998'de 30. Yıl yayınlandı. "Ölüler Altın Takar Mı?" albümün sosyal anlamda duyarlı bir eseri olarak dikkat çekti.

2000'de eski şarkılarını yeni düzenlemeleriyle kaydettikleri Moğollar 1968-2000 albümünü yayınladılar. Bu albümü 2004'te çıkan Yürüdük Durmadan takip etti. 2007 yılında Cem Karaca'nın oğlu Emrah Karaca solist olarak gruba katıldı. 2008'de Utku Ünal albüm çalışmaları için 2. davulcu olarak gruba katıldı ve grup 2009'da Umut Yolunu Bulur albümünü çıkardı. Albümden kısa süre sonra Engin Yörükoğlu hayatını kaybetti. 2011'de Utku Ünal işlerinin yoğunluğundan ötürü yerini Kemal Küçükbakkal'a bıraktı.

Grubun üyeleri

Günümüz

 Cahit Berkay - Gitar, bağlama, tambur, vokal (1967-1976, 1993-günümüz)
 Taner Öngür - Bas gitar, vokal (1969-1973, 1993-günümüz)
 Serhat Ersöz - Klavye (1993-günümüz)
 Emrah Karaca - Vokal (2006-günümüz)
 Kemal Küçükbakkal - Davul (2011-günümüz)

Eski üyeler

 Murat Ses - Klavye, vokal (1967-1972)
 Aziz Azmet - Vokal, gitar (1967-1970) (ölümü 2018)
 Nejat Özyılmazel - Gitar (1967)
 Haluk Kunt - Bas gitar (1967)
 Aydın Daruga - Davul (1967) (ölümü 2015)
 Engin Yörükoğlu - Davul (1967-1971, 1975-1976, 1993-2010) (ölümü 2010)
 Hasan Sel - Bas gitar (1967-1969)
 Ersen - Vokal (1970)
 Ayzer Danga - Davul (1971-1973)
 Orhan Atasoy - Gitar (1973)
 Tufan Altan - Davul (1973-1975)
 Mithat Danışan - Bas gitar (1973-1975)
 Turhan Yükseler - Klavye (1973-1975)
 Utku Ünal - Davul (2009-2011)

Zaman çizelgesi

<div align="center" >

Albümleri /Diskografi

45'likler

Moğollar
 Eastern Love / Artık Çok Geç (1968)
 Mektup / Lazy John (1968)
 Everlasting Love / Hard Work (1968)
 Ilgaz / Kaleden Kaleye Şahin Uçurdum (1968)
 Sessiz Gemi / İndim Havuz Başına (1969)
 Ağlama / Yalnızlığın Acıklı Güldürüsü (1970)
 Dağ Ve Çocuk / İmece (1970)
 Garip Çoban / Berkay Oyun Havası (1970)
 Hitchin / Behind The Dark (1970)
 Behind The Dark / Madımak / Lorke (1971)
 Hitchin / Hamsi (1971)
 Alageyik Destanı / Moğol Halayı (1972)
 Çığrık / Sıla (1972)
 Tanrıların Arabaları / Bu Nasıl Dünya? (1974)
Anatolian Sun (2020)

Barış Manço & Moğollar
 İşte Hendek İşte Deve/Katip Arzuhalim Yaz Yare Böyle (1971)
 Binboğanın Kızı / Ay Osman (Sadece ilk şarkı) (1971)

Selda & Moğollar
 Yalan Dünya / Kalenin Dibinde (1972)

Ersen & Moğollar
 Ternek / Haliç'te Güneşin Batışı (1970)
 Sor Kendine / Garip Gönlüm (1972)

Cem Karaca & Moğollar
 Obur Dünya / El Çek Tabib (1973)
 Gel Gel / Üzüm Kaldı (1973)
 Namus Belası / Gurbet (1974)
 İhtarname / Parka (Sadece ilk şarkı) (1976)

Ali Rıza Binboğa & Moğollar
 Birlik için Elele / Sevgimin Derdi (1975)

Albümler

Orijinal albümler
 Danses Et Rythmes De La Turquie D'hier À Aujourd'hui - Anadolu Pop (1971)
 Hittit Sun - Düm-Tek (1975)
 Ensemble D'cappadocia - Moğollar (1976)
 Moğollar '94 (1994)
 Dört Renk (1996)
 30. Yıl (1998)
 Yürüdük Durmadan (2004)
 Umut Yolunu Bulur (2009)

Diğer albümler
 Cem Karaca'nın Apaşlar, Kardaşlar, Moğollar ve Ferdy Klein'a Teşekkürleriyle (1974) - Cem Karaca (İhtiyar Oldum, Edalı Gelin, Deniz Üstü Köpürür ile)
 Anılarla Moğollar & Silüetler (1990) - Moğollar ve Silüetler (Toplama albüm)
 Anadolu Pop - 70'li Yıllar Volume 1 (1993) - Moğollar (Toplama albüm)
 1968-2000 (2000) - Moğollar (Eski şarkıların yeni kayıtları)
 ...bir eksiğiz (2014) - Ahmet Kaya saygı albümü (Metris'in Önünde ile)
 2.2.1973 Ankara (2016) - Cem Karaca & Moğollar

Notlar

 Bu albüm yurt dışında "Les Danses et Rythmes de la Turquie d'hier á aujourd'hui" adıyla piyasaya çıkmış ve Fransa'da Academie Charles Cross Grand Prix Du Disque ödülünü kazanmıştır.
 Albümdeki parçaların tamamına yakını Murat Ses'in kaleminden çıkmıştır.
 Bu albüm Türkiye'de Düm-tek adıyla piyasaya sürülmüştür.
  Bu albüm yurt dışında "Ensemble d'Cappadocia" adıyla piyasaya sürülmüştür.
  Coşkun Plakçılık tarafından yapılmış toplama bir albüm.
  Diskotür Plakçılık tarafından yapılmış toplama bir albüm olup bu albümün hakları daha sonra Ada Müzik'e geçmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 mogollar.org
 Moğollar Nasıl Kuruldu? - Video

Anadolu rock grupları
Türk psikedelik rock grupları
Emre Plak sanatçıları
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
1967'de kurulan müzik grupları
İstanbul kökenli müzik grupları

Moğollar (müzik grubu)


Zuhurat Baba, İstanbul Bakırköy'de bugün Zuhuratbaba olarak anılan semtte türbesi mevcut bulunan veli.

Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'un Fethi esnasında Bizanslılar bütün su kuyularını zehirleyince, savaşın en yoğun şiddette yaşandığı anlarda Osmanlı ordusu su ihtiyacını karşılayamayıp, susuzluk sorunuyla karşılaşır. Su sıkıntısının artmaya başladığı anda sırtında su kırbası, elinde su tasları ile ak sakallı, nur yüzlü bir kişi ortaya çıkar. Bu kişiye askerler "aniden beliren" anlamında "Zuhurat Baba" diye seslenirler.

Sırtındaki tek su kırbası ile koskoca ordunun susuzluğunu gideren bu mübarek zatın savaş sonunda öldüğünü, kanlar içindeki ak sakalı ile yerde yattığını ve su kırbasından sanki bir pınar gibi sürekli su aktığını görünce bu kişinin bir Allah dostu olup, Müslüman Türk ordusuna Allah tarafından gönderildiğini anlarlar ve olduğu yere gömerler.

Sarıyer'de "Telli Baba", Kartal'da "Gözcü Baba" ve Bakırköy'de bulunan "Zuhurat Baba" İstanbul'un manevi fatihlerindendir. Türbesi Bakırköy'de bulunan Zuhurat Baba, özellikle Cuma günü büyük ziyaretçi akınına uğrar.

Kaynakça

Doğum tarihi bilinmeyenler
1453 yılında ölenler
Evliyalar
Bakırköy tarihi
Çatışmada ölen Osmanlılar
İstanbul'da ölenler
İstanbul'da defnedilenler
Osmanlı din âlimleri

Zuhurat Baba


Kationska polimerizacija je oblik ionske polimerizacije, koja spada u lančane polimerizacije. Druga vrsta ionske polimerizacije je anionska polimerizacija.

Reakcija se zbiva uz katione kao katalizatore. Inicijator i katalizator su inicira se jaki akceptori elektrona poput Lewisove kiseline i Friedel-Craftsovih katalizatora. Ovako se polimerizira formaldehid, izobutilen, vinilni eteri i ostali.

Primjer je karbokation. Izobutilna umjetna guma. Inicira aluminijev klorid ionizirajući izobutilen.

Izvori

Polimeri

Kationska polimerizacija