Forțele Democratice Siriene (, , ), abreviate FDS (în ), sunt o alianță multi-etnică și multi-religioasă alcătuită din miliții kurde, arabe, asiriene, armene, turkmene și circasiene care luptă în Războiul Civil Sirian. FDS sunt dominate în personal și conducere militară de Unitățile de Apărare a Poporului (YPG), o miliție predominant kurdă. Conform Pentagonului, kurzii alcătuiau circa 40% din FDS, iar arabii 60% în martie 2017. Înființate în octombrie 2015, Forțele Democratice Siriene au declarat că misiunea lor este lupta pentru crearea unei Sirii seculare, democratice și federale, în conformitate cu dezideratele Revoluției din Rojava. Constituția Federației Democratice a Nordului Siriei, amendată în decembrie 2016, numește FDS drept forța sa oficială de apărare.

Principalii adversari ai FDS și aliaților lor sunt grupările salafiste și fundamentaliste implicate în războiul civil, în particular Statul Islamic (SIIL), grupările de opoziție sprijinite de Turcia, afiliații al-Qaeda și aliații lor. FDS se concentrează în special pe lupta împotriva SIIL, reușind să alunge gruparea din zone importante strategic precum Al-Hawl, Shaddadi, barajul Tishrin, Manbij, al-Tabqa, barajul Tabqa și barajul Baath.

Înființare
Înființarea FDS a fost anunțată pe 11 octombrie 2015, în timpul unei conferințe de presă desfășurate la Al-Hasaka. Alianța a fost construită pe bazele cooperării anterioare îndelungate dintre partenerii fondatori. În timp ce Unitățile de Apărare a Poporului (Yekîneyên Parastina Gel, YPG) și Unitățile Feminine de Apărare (Yekîneyên Parastina Jin, YPJ) operau pe toată întinderea Rojavei, ceilalți semnatari erau mai degrabă concentrați pe zone geografice.

În Cantonul Kobanî acționau partenerii YPG din centrul comun de informații Vulcanul Eufratului, câteva facțiuni rebele ale Armatei Siriene Libere care ajutaseră la apărarea orașului kurd Kobanî în timpul asedierii acestuia de către Statul Islamic. Liwa Thuwwar al-Raqqa au făcut și ei parte din Vulcanul Eufratului și au fost alungați de Frontul al-Nusra și de Statul Islamic din Raqqa din cauza alierii lor cu YPG începând din aprilie 2014. Gruparea a participat la capturarea orașului Tell Abyad de la Statul Islamic.

În Cantonul Jazira acționau gruparea asiriană Consiliul Militar Siriac (Mawtbo Fulhoyo Suryoyo, MFS) și Forțele Al-Sanadid ale tribului arab Shammar, ambele cooperând cu YPG în lupta contra Statului Islamic încă din 2013. Asirienii din MFS sunt aliniați și politic kurzilor din YPG, împărtășind aceeași ideologie seculară de confederalism democratic, cunoscută de comunitatea asiriană drept mișcarea Dawronoye.

Acționând în Regiunea Shahba, Armata Revoluționarilor (Jaysh al-Thuwar, JAT) era ea însăși o alianță a câtorva grupuri cu origini etnice sau politice diverse, având în comun faptul că fuseseră respinse de curentul principal al Opoziției siriene din cauza vederilor și afilierilor lor seculare și anti-islamiste. Totuși, majoritatea grupărilor care compun JAT utilizau și continuă să utilizeze însemnele Armatei Siriene Libere.

Grupuri semnatare
Următoarele grupări au semnat documentul fondator:

 Unitățile de Apărare a Poporului (Yekîneyên Parastina Gel, YPG)
 Unitățile Feminine de Apărare (Yekîneyên Parastina Jin, YPJ)
 Forțele Al-Sanadid
 Consiliul Militar Siriac (Mawtbo Fulhoyo Suryoyo, MFS)
 Liwa Thuwwar al-Raqqa
 Vulcanul Eufratului
 Armata Revoluționarilor (Jaysh al-Thuwar, JAT)
 Brigada 99 Infanterie
 Brigăzile din al-Jazira

Pe 10 decembrie 2015, după o conferință de două zile, FDS și-au înființat și propriul partid politic, denumit Consiliul Democratic Sirian.

Coaliția Arabă Siriană
Coaliția Arabă Siriană este, conform Guvernului Statelor Unite, o alianță planificată să fie alcătuită doar din miliții arabe înființate în timpul Războiului Civil Sirian. Din acest punct de vedere, coaliția este compusă exclusiv din grupări ale Forțelor Democratice Siriene de etnie arabă.

Referințe

Unități militare și facțiuni ale Războiului Civil Sirian
Forțele Democratice Siriene
Rojava

Forțele Democratice Siriene


Buchholz rölesi, yağ soğutmalı güç transformatörlerinin çeşitli zararlı etkilerden korunması için kullanılan bir güvenlik donanımıdır. Alman mühendis Max Buchholz tarafından tasarlanan ve adıyla anılan bu röleler 1940'lı yıllardan bu yana güç transformatörlerinde yaygın olarak kullanılmaktadır.

Çalışma İlkeleri

Transformatör içinde bir arıza yavaşça ortaya çıkarsa yerel ısınmalar meydana gelerek katı ve sıvı malzemeleri ayrıştırması sonucu yanıcı gazlar meydana getirir. Buchholz rölesinde belirli bir miktar gaz biriktiğinde alarm sistemi çalışır. Rölede toplanan gazın analizi arıza cinsi ve yeri hakkında bir göstergedir. Toplanan gazın cinsi hidrojen ve asetilen ise yapı parçaları ve yağda ark; hidrojen, asetilen ve metan ise pertinaks yalıtımda bozulma sonucu ark (örneğin kademe değiştiricide); hidrojen, asetilen ve etilen ise saç paket bağlantılarında sıcak nokta; hidrojen, asetilen ve propilen ise sargılarda sıcak nokta olduğu sonucuna varılır.

Buchholz rölesi ile bulunan diğer arıza da demir çekirdekte meydana gelen akımların kendilerine yol bulmaları ile demir parçalar arasında ark oluşmasıdır. Bu çeşit arklar demirin hasara uğramasına sebep olduğu gibi yağın ağırlaşıp çamurlaşmasınada yol açar.
Transformatör ilk kez devreye alındığında, yağ doldurulması sırasında yeterli vakum uygulanmamış ise sargılar arasında sıkışan hava Buchholz rölesinde toplanarak yanlış açmalara sebep olur. Eğer toplanan gaz yanıcı değilse rölenin yanlış açtığı kanaatine varılır. Yağ içinde bir sargı arızası olursa ark çok hızlı bir şekilde gaz üretir. Üretilen bu gaz yağ içerisinde bir yürüyen dalga oluşturur. Buchholz rölesi alt kontaklarının bağlı olduğu klape bu dalgadan etkilenerek açma kumandası verir.

Buchholz rölesinde alt klape ayrıca şamandıra ile donatılmıştır. Bu şamandıra yağın birden akıp gitmesi halinde açma yaptıracağı gibi, yağ pompalarının çalışmasında ortaya çıkan yağ dalgalarının amortize edilmesinede yardımcı olur.

Transformatörler
Güvenlik anahtarları

Buchholz rölesi


صحراء كوير  هي صحراء تقع في وسط الهضبة الإيرانية تبلغ مساحتها 77,600 كيلو متر مربع (30,000 ميل مربع) مما يجعلها الصحراء 24 من حيث المساحة في العالم. وتمتد من جنوب صحراء لوط إلى جبال البرز في الشمال، تتوسط الصحراء هضبة إيران وتتميز بأنها صحراء ملحية وتغطي محافظات إيران التالية:

 محافظة طهران
 أصفهان
 محافظة يزد
 محافظة سمنان

انظر أيضا

 قائمة الصحارى من حيث المساحة

مراجع

أقاليم جغرافية طبيعية
الهضبة الإيرانية
جغرافيا محافظة أصفهان
جغرافيا محافظة سمنان
جغرافيا محافظة طهران
جغرافيا محافظة يزد
صحاري
صحاري إيران
مسطحات ملحية

صحراء كوير


Grégor et ses Grégoriens est un orchestre français de la fin des années 1920 et du début des années 1930.

Biographie
L'orchestre Grégor et ses Grégoriens était dirigé par Krikor Kelekian (dit Gregor), un chanteur et danseur originaire d'Arménie. L'orchestre se produisait comme orchestre de danse dans les music-halls et enregistrait entre 1929 et 1933 une série de disques en gomme-laque pour les labels Æolian, Columbia, Edison et Ultraphone, comme , Je chante sous la pluie, , , , ,  et . Musicalement, les Grégoriens s'orientaient vers le style orchestral, influencé par le jazz, des groupes de Paul Whiteman et Jack Hylton.

Un film musical est réalisé en 1930 par Roger Lion. En 1930, Kelekian et son groupe font une tournée en Amérique du Sud ; en Argentine, les Grégoriens enregistrent quatre chansons avec le chanteur Carlos Gardel en 1931. Au cours de son existence, le groupe a compté parmi ses membres Pierre Allier, Roger Allier, Léo Arnaud, Philippe Brun, Georges Samuel, Gaston Lapeyronnie, Vladimir Veintroub, André Ekyan, Roger Fisbach, Charles Lisee, Alix Combelle, Guy Paquinet, Michel Warlop et Stéphane Grappelli.

Notes et références

Liens externes

 Grégor et ses Grégoriens sur Red Hot Jazz

Groupe français de jazz

Grégor et ses Grégoriens


U.S. Route 69 (US 69) is a major north–south United States highway.  When it was first created, it was only  long, but it has since been expanded into a Minnesota to Texas cross-country route. The highway's southern terminus (as well as those of US-287 and US-96) is in Port Arthur, Texas at an intersection with State Highway 87. Its northern terminus is in Albert Lea, Minnesota at Minnesota State Highway 13.

Route description

Texas

US-69 begins at its southern terminus with SH-87 in Port Arthur.  This intersection is also the southern terminus for US-96 and US-287, which are concurrent with US-69.  US-69, US-96, and US-287 continue in a northwest, then west, route until its intersection with I-10 in southern Beaumont. At this intersection, US-69, US-96, and US-287 merge with I-10. I-10/US-69/US-96/US-287 continue in a northerly direction through Beaumont for several miles. Just after the intersection with US-90, I-10 splits from the multiplex and resumes its easterly course, leaving US-69, US-96, and US-287 heading northwest through Beaumont. US-69 north of I-10 is also known officially known as Eastex Freeway, and is an official evacuation route, just as I-69/US-59 heading north from Houston is known as Eastex Freeway as well.

In Lumberton, US-96 splits from US-69 and US-287 and heads northeast towards Jasper, while US-69 and US-287 continue on a northwest path towards Woodville.

In Woodville, US-69 splits from US-287 a few blocks north of US-190. US-287 continues northwest towards Corrigan while US-69 proceed north towards Lufkin.  In this area, between US-190 in Woodville and FM-256 in Colmesneil, US-69 is a part of the Texas Forest Trail.  Before reaching Lufkin, US-69 forms another segment of the Texas Forest Trail between SH-63 in Zavalla and FM-1818 northwest of Zavalla.

In Lufkin, US-69 is concurrent with US-59 and State Loop 287 while the route through the city is named Business US-69.  US-69, State Loop 287, and US-59 continue around the east side of Lufkin until US-59 separates at the intersection with US-59 Business northeast of Lufkin. US-69 and State Loop 287 continue until the intersection of SH-103 and Business US-69 on the northwest section of Lufkin.  At that point, US-69 is concurrent for a short distance with SH-103 and State Loop 287.  At the intersection of US-69, State Loop 287 and SH-103, US-69 departs Lufkin and heads northwest while SH-103 and State Loop 287 head south.

US-69 continues on a north to northwest path through the towns of Alto, Rusk, Jacksonville and Bullard.  Just south of Bullard, US-69 has a short concurrency with FM-2493.  US-69 continues northward into Tyler.

In Tyler, US-69 continues northward through the city and makes up most of "S. Broadway Avenue" from the intersection with Toll 49 until the intersection of SH-110 and SH-155, where US-69 heads west and merges with SH-110 and SH-155 through Tyler. Around seven blocks from the intersection of US-69, SH-110, and SH-155, SH-155 separates from the concurrency and travels in a southwesterly direction, leaving US-69 and SH-110 traveling in a northwesterly direction. This continues until SH-110 separates from US-69 on the northwest side of Tyler. At this intersection, SH-110 heads west while US-69 continues north.  Shortly after that, US-69 crosses Loop 323. From here to Mineola, it is signed as "Mineola Highway" except when it is signed as "Main Street" in Lindale.

US-69 crosses I-20 at Lindale where it is signed as "Main Street".  At FM-16 in Lindale, US-69 begins its third and last segment as part of the Texas Forest Trail.  Just before leaving Lindale, US-69 has a junction with Toll 49 at the terminus of Toll 49. US-69 from there continues north to northwest to Mineola, crossing US-80 there.  Before leaving town, at its intersection with SH-37, the Texas Forest Trail turns off of US-69 to share a segment with SH-37.  US-69 takes a more northwest turn on its way through several small towns, including Emory, on its way to Greenville.  There, as it begins to enter the city, a Business route of US-69 turns off to the right to serve the downtown Greenville area, and then on to a junction with I-30. At the intersection with I-30, US-69 becomes concurrent with US-380 at its terminus. The concurrency continues around the southern and western sides of Greenville until an intersection with Spur 302. At that intersection, US-380 heads west while US-69 continues north, until it reaches the northern end of its Business route, which has passed through the downtown Greenville area, then US-69 turns northwest, from Greenville to Leonard, where it encounters a brief concurrency with SH-78.

In Whitewright, SH-11 intersects and becomes concurrent with US-69 southeast of town. This continues until the intersection with SH-160, at which time SH-11 continues on a northwestward route and US-69 continues north through Whitewright.

US-69 continues north, then northwest until Denison, where it turns right to go north, at an intersection with Spur 503. US-69 goes north through downtown Denison, then at the north side of town, US-69 intersects and merges with US-75, at which time US-69 becomes concurrent with US-75. Both head northeast across the Oklahoma/Texas state line at the Red River.

Oklahoma

US-69 and US-75 pass the Oklahoma border near the tiny town of Staley. They remain concurrent all the way to Atoka, where US-69 heads northeast and US-75 heads northwest. US-69 and US-75 briefly merge with SH-3 in Atoka but SH-3 remains concurrent with US-75 instead of US-69 when they split. In Stringtown, US-69 merges with SH-43. SH-43 splits from US-69 near the Atoka Reservoir and crosses it. US-69 passes right by the McAlester Ammunitions Depot. US-69 passes over Eufaula Lake 6 times. Near Muskogee, US-69 merges with US-64 and SH-2. At an intersection with US-62, US-64 heads west concurrent with US-62 while US-69 and SH-2 continue to head north. South of Pryor Creek, US-69 is the westerly boundary of the MidAmerica Industrial Park, one of the largest industrial park in the nation. Near Vinita, US-69 and SH-2 interchange with Historic Route 66 and US-60. The two highways turn east and merge with HR-66 and US-60. In Downtown Vinita, SH-2 heads north while US-69, US-60 and HR-66 head east, passing I-44 a short while later. At SH-85, the three highways make an unexpected northward turn. The three highways merge with US-59 just south of I-44. Still south of I-44, US-60 heads northeast, paralleling I-44, while HR-66, US-69, and US-59 continue heading north, passing I-44. At SH-10, US-59 heads west concurrent with SH-10, while HR-66 and US-69 head north concurrent with SH-10. In Downtown Miami, SH-10 continues heading east, while HR-66 and US-69 turn northward. South of Picher and west of Quapaw, US-69 meets US-69 Alternate. US-69 splits from HR-66 and heads north through the town of Picher.

Kansas

At the Oklahoma/Kansas state line, US-69 is joined by K-7. In Columbus, K-7 continues heading north, while US-69 turns east and merges with US-160. US-69 and US-160 meet US-69 Alternate and US-400 near Crestline, and merges with US-400. East of Cherokee, US-400 splits from the concurrency and heads west toward Cherokee. US-69 and US-160 continue heading north. North of Frontenac, US-160 splits from US-69 and heads east towards Lamar and Springfield, Missouri. US-69 continues heading north. South of Fort Scott, US-69 merges with K-7 again. In Fort Scott, US-54 merges with US-69 and K-7. The three highways continue heading north. North of town, US-54 and K-7 split from US-69 and head west; US-69 continues to head north. South of Pleasanton, US-69 merges with K-52. Northeast of Trading Point K-52 splits from US-69 and heads east. In the Kansas City suburbs, US-69 merges with I-35 and US-56/US-169. US-56, US-69, and US-169 split off from I-35 and heads east on Shawnee Mission Parkway. US-69 then heads north on Metcalf Avenue, rejoining I-35 and heading north. A short while later US-69 breaks off from I-35 and heads north on the 18th Street Expressway into Kansas City, Kansas. The highway then splits off and merges with I-70, US-24, and US-40 and heads east. At the intersection with US-169 at the 7th Street Trafficway, US-69 splits off and heads north. Just before reaching I-635, US-69 crosses into Missouri.

Missouri

US-69 enters Riverside, merges with I-635, then almost immediately exits and merges with MO-9, heading east. A half-mile later, US-69 exits from MO-9 and heads north. US-69 passes through Riverside, Northmoor, Gladstone, Claycomo, Pleasant Valley and parts of Kansas City proper before merging with I-35 for a second time, near Liberty. US-69 stays merged with I-35 for  before it exits. After exiting the highway, US-69 immediately merges with MO-33 and heads northeast. At State Route B, in rural Liberty, MO-33 heads north-northeast and US-69 continues northeast. US-69 stays somewhat parallel to I-35 as it heads through Missouri, sometimes passing under it. West of Altamont, US-69 merges with MO-6. The highways turn north and a short while later MO-6 splits from US-69 and heads west, while US-69 continues heading north. Southwest of Bethany, US-69 merges with US-136 and heads east into Bethany. In downtown Bethany, US-136 heads east, while US-69 heads north. Still paralleling I-35, US-69 passes into Iowa from Missouri  later.

Iowa

In Lamoni, US-69 makes a sharp turn toward the east. West of Leon, US-69 merges with Iowa Highway 2. In downtown Leon, US-69 heads north, while Iowa Highway 2 heads east. East of Lake Ahquabi State Park, US-69 merges with US-65. The two highways continue to head north. At the intersection with Iowa Highway 5, US 65 heads east concurrent Iowa Highway 5 and US 69 continues to head north through Des Moines and Ankeny. In Ames, US 69 makes a left turn, then a right turn, and continues heading north. East of Clarion, US 69 briefly merges with Iowa Highway 3. The two highways soon split with Iowa Highway 3 heading east and US-69 heading north through Belmond, Iowa. Near Garner, US-69 briefly heads west concurrent with US-18, but soon splits off from it and heads north. North of Forest City, US 69 merges with Iowa Highway 9 and continues heading north. Iowa Highway 9 soon branches off to the west. Just south of Emmons, US-69 crosses into Minnesota.

Minnesota
US-69 enters the state at Emmons and travels north-northeast through southern Minnesota, passing through Twin Lakes. The roadway runs along the eastern shore of Pickerel Lake before entering Albert Lea, where the highway terminates at State Highway 13, formerly US-16.

The Minnesota portion of the highway is  in length.

History
When it was first commissioned in 1926, US-69 extended only from Leon, Iowa to Kansas City, Missouri. The part in Missouri had been Route 11 since 1922.

The route was extended north into Minnesota in 1934, mostly along what had previously been marked State Highway 13, ending at U.S. 16 in Albert Lea. At this time, it entered the state at Emmons and turned eastward along Lake Street and State Line Road, briefly re-entering Iowa to curve around the south shore of State Line Lake. In 1940, it was realigned to run north-northeast directly to Twin Lakes. The full extent of the roadway in Minnesota was paved in 1941.

Major intersections
Texas
  in Port Arthur. US 69/US 96 travels concurrently to south of Lumberton. US 69/US 287 travels concurrently to Woodville.
  in Beaumont. The highways travel concurrently through Beaumont.
  in Beaumont
  in Woodville
  in Lufkin. The highways travel concurrently through Lufkin.
  in Rusk
  in Jacksonville
  in Jacksonville
  in Lindale
  in Mineola
  in Greenville. US 69/US 380 travels concurrently through Greenville.
  in Bells
  in Denison. The highways travel concurrently to Atoka, Oklahoma.
Oklahoma
  in Durant
  on the McAlester–Krebs city line
  southwest of Checotah
  in Checotah
  in Muskogee. The highways travel concurrently through Muskogee.
  in Muskogee. The highways travel concurrently through Muskogee.
  in Chouteau
  in Big Cabin
  west-southwest of Vinita. The highways travel concurrently to northeast of Afton.
  in Vinita
  northeast of Afton. The highways travel concurrently to north of Dotyville.
  northeast of Afton
Kansas
  in Baxter Springs
  northeast of Columbus. The highways travel concurrently to Frontenac.
  north of Crestline. The highways travel concurrently to south of Pittsburg.
  in Fort Scott. The highways travel concurrently to north of Fort Scott.
  in Overland Park
  in Lenexa. I-35/US 69 travels concurrently to Merriam. US 56/US 69/US 169 travels concurrently to the Overland Park–Mission city line.
  in Mission. I-35/US 69 travels concurrently to Kansas City.
  in Kansas City.
  in Kansas City
  in Kansas City
Missouri
  in Riverside. The highways travel concurrently through Riverside.
  southeast of Northmoor
  in Gladstone
  in Kansas City
  in Claycomo
  in Pleasant Valley. The highways travel concurrently to Liberty.
  south of Cameron
  in Cameron
  southwest of Winston
  north-northwest of Altamont
  southwest of Bethany. The highways travel concurrently to Bethany.
Iowa
  on the Iowa state line south of Lamoni
  east of Lamoni
  in Osceola
  south of Indianola. The highways travel concurrently to Des Moines.
  in Des Moines
  in Des Moines
  in Ames
  south of Blairsburg
  in Garner. The highways travel concurrently to west-northwest of Garner.
Minnesota
  in Albert Lea

Special routes

Alternate route

U.S. Route 69 Alternate is a special route of U.S. Highway 69, traveling  between junctions east of Commerce, Oklahoma and north of Crestline, Kansas.

US-69 Alt., cosigned with Historic Route 66, splits from mainline US-69 south of Picher and west of Quapaw. US-69 Alt. and HR-66 head ENE through the towns of Quapaw and Baxter Springs, Kansas. North of Baxter Springs, US-400 joins the concurrency. West of Riverton, HR-66 heads east along K-66, while US-69 Alt. and US-400 head north. North of Crestline, US-69 Alt. and US-400 meet US-69 and US-160 from the west. US-69 Alt. terminates as US-69 and US-160 merge with US-400. The concurrency of US-69, US-400, and US-160 continues north.

Business loops and spurs

 Bethany, Missouri
Overland Park, Kansas
 Fort Scott, Kansas
 Arma, Kansas
 Frontenac, Kansas
 Pittsburg, Kansas
 Baxter Springs, Kansas
 Columbus, Kansas
 Miami, Oklahoma
 Durant, Oklahoma
 Vinita, Oklahoma
 Mc Alester, Oklahoma
 Checotah, Oklahoma
 Eufaula, Oklahoma
 Greenville, Texas
 Lufkin, Texas

There was also a Business U.S. 69 in Fort Scott, Kansas (about 25 minutes north of the Frontenac, Kansas area), from about 1965 to 1990. Signs from the former Business Route still exist today; however, it no longer officially exists.

See also
 U.S. Route 169

References

External links

 Endpoints of U.S. Highway 69

United States Numbered Highway System
U.S. Highways in Missouri
U.S. Highways in Minnesota
U.S. Highways in Iowa

U.S. Route 69


Daisy Frigara, née le , est une joueuse de pétanque française.

Biographie

Elle est droitière et se positionne en tireuse.

Clubs
 ?-2013 : Association Sportive Trégueux Pétanque (Côtes-d'Armor)
 2014-2016 : Association Sportive Pétanque Pleudihen (Côtes-d'Armor)
 2017-2018 : La Pétanque Gérausienne (Côtes-d'Armor)
 2019- : Pétanque Lamballaise (Côtes-d'Armor)

Palmarès

Séniors

Championnats du Monde
 Troisième
 Triplette 2019 (avec Audrey Bandiera, Sandrine Herlem et Anna Maillard) :  Équipe de France

Championnats d'Europe
 Triplette 2018 (avec Angélique Colombet, Charlotte Darodes et Anna Maillard) :  Équipe de France

Championnats de France
 Finaliste
 Tête à tête 2016 : Association Sportive Pétanque Pleudihen
 Vainqueur
 Tête à tête 2022 : club de la pétanque Gérausienne

Mondial La Marseillaise
 Vainqueur
 2019 (avec Cindy Peyrot et Sandrine Herlem)

Passion Pétanque Française (PPF)
 Finaliste
 Triplette mixte 2021 (avec Philippe Suchaud et Philippe Quintais)

Références

Liens externes

Joueuse française de pétanque
Championne d'Europe de pétanque
Naissance en janvier 1982
Lieu de naissance inconnu
Article à illustrer Pétanque

Daisy Frigara


Onthophagus mundill é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por Matthews em 1972.

Referências

Ligações externas

mundill
Coleópteros descritos em 1972

Onthophagus mundill


الكشف عن البيبل أو التوراة اليهودية مكشوفة على حقيقتها حسب الترجمة العربية،  كتاب صدر في 2001 عن آثار فلسطين/إسرائيل القديمة وعلاقتها بأصول الكتاب العبري. ألفه أستاذ علم الآثار في جامعة تل أبيب إسرائيل فنكلستاين ونيل سيلبرمان.

وصف المؤلفين للكتاب
يصف المؤلفان الكتاب على أنه «محاولتنا صياغة رؤية جديدة عن آثار إسرائيل القديمة فيها البيبل أحد أهم البقايا والتحقيقات الحضارية (لكن) ليس الإطار الروائي غير القابل للسؤال والذي يجب أن يتفق معه كل أثر يعثر عليه.»

الإدعاء الرئيسي للكتاب أنه يظهر من «التحليل الأثري لقصص الآباء والفتح والقضاة والمملكة الموحدة أنه بالرغم من عدم وجود دليل مقنع على أي منها لكن هناك أثار واضحة تضع هذه القصص في محتوى متأخر من القرن السابع قبل الميلاد».

الكتاب المقدس الذي اكتشف، وتحت العنوان الفرعي نيوفيجن علم الآثار القديمة وإسرائيل المنشأ من النصوص المقدسة (1) هو 2001 كتابا عن الاثار القديمة إسرائيل وعلاقته أصول الكتاب المقدس من العبرية. مقدمي البلاغ إسرائيل فنكلستين، أستاذ علم الآثار في جامعة تل أبيب، ونيل آشر سيلبيرمان، وهو المساهمة في تحرير لمجلة علم الآثار.

ترجمة الكتاب للعربية

ترجم سعد رستم الكتاب من الإنكليزية إلى العربية تحت عنوان التوراة اليهودية مكشوفة على حقيقتها

مراجع

 إسرائيل فينكلستاين، and Silberman, Neil Asher, The Bible Unearthed : Archaeology's New Vision of Ancient Israel and the Origin of Its Sacred Texts, Simon & Schuster 2002, ISBN 0-684-86912-8

مواقع خارجية

 مراجعة للكتاب
 الكتاب بالعربية

علم الآثار الكتابي
كتب آثار
كتب تاريخ عن اليهودية
كتب تاريخ في القرن 21
كتب تاريخية
كتب عن الكتاب المقدس
كتب عن فلسطين
كتب غير خيالية 2001
كتب مترجمة إلى العربية
نقد كتابي

كشف البيبل


Amphistemon es un género con dos especies de plantas con flores perteneciente a la familia Rubiaceae. Es originario de Madagascar.

Especies

 Amphistemon humbertii Groeninckx, Bot. J. Linn. Soc. 163: 450 (2010).
 Amphistemon rakotonasolianus Groeninckx, Bot. J. Linn. Soc. 163: 456 (2010).

Referencias

Spermacoceae

Amphistemon


Avcılık, başlangıçta insanların karınlarını doyurmasına yönelik olan bir faaliyet. İlk insanlar ovalarda dolaşırken toplayabildikleri bitkiler ve kovalayıp yakalayabildikleri küçük hayvanlarla beslenmişlerdir.

Taş Devri insanları, binlerce yıl boyunca avcılıkla yaşamlarını sürdürdüler. Mağaralarda barındılar, keskin ve sert taşlardan silahlar yaptılar. Ok, mızrak ve topuzla mamut, rengeyiği ve ayı gibi büyük hayvanları avladılar. İnsanlar hayvanlar kadar güçlü ve çevik değildi, ama zekâları, silah yapma yetenekleri avcılıkta başarılı olmalarını sağladı. Ayrıca bu ilk insanlar, kendilerine avcılıkta yardımcı olması için köpek gibi bazı hayvanları da eğittiler. Çoğu zaman bir geyik ya da yabani at sürüsünü bir uçuruma doğru sürüp avladıklarında, bütün topluluğa yetecek kadar yiyecek elde etmiş oluyorlardı.

İnsanlar karınlarını doyurmak için ekip biçmeyi ve hayvan yetiştirmeyi öğrendikten sonra da avcılığı sürdürmüşlerdir.

Tuzakla avlama
Tuzak kurma da avcılık yöntemlerinden biridir. İnsanlar tuzakla vahşi hayvanları etleri ve kürkleri için, bazen de zarar vermelerini önlemek ya da bilimsel araştırmalar yapmak için yakalarlar.

Pek çok çeşit tuzak vardır. Kürklü hayvanları, kürklerine zarar vermeden yakalamak için çelik tuzak kullanılır. Hayvanı hemen öldürmeyen ve avcı tarafından öldürülünceye kadar ava acı çektiren bu tür tuzaklar dünyanın birçok ülkesinde yasaklanmıştır. Bildiğimiz fare kapanı da, çelik bir yayla güçlendirilmiş bu tür bir tuzaktır.

Başka bir tuzak çeşidi, bir yay ile ilmekten oluşur. Esnek bir dal yay görevi görebilir. İlmek telden yapılır ve dal tetik görevini görecek bir iple aşağıya çekilerek bağlanır. Av tuzla kaplanan ipi kemirdiği zaman ipin kopmasıyla yay fırlar. Avı saran ilmek sıkışarak hayvanı havaya kaldırır.

Kuşları yakalamada giderek daralan ağdan tüneller de kullanılır. Kuşlar ağın geniş ağzına sürülür ya da yemle çekilir ve dar ağzında yakalanır.

İlkel insanların büyük hayvanları avlamak için başvurdukları bir yöntem de tuzak çukurlarıydı. Avın izlerinin sıkça görüldüğü bir yere çukur kazılarak üstü dallarla ve yapraklarla örtülürdü. Çukurun dibine çakılan ucu sivri kazıklar hayvanı düşer düşmez öldürürdü.

Eski zamanlarda üst üste yerleştirilen iki kütükle de avlanılırdı. Av yeme dokunduğunda üstteki kütük düşerdi ve av iki kütük arasına sıkışırdı. Bu tuzaklarda kütük yerine, bir kutu kullanıldığında hayvan canlı yakalanır. Kutunun içine koyulan kapana av basınca kapak kapanır. Bu tür tuzaklar hayvanları bilimsel araştırmalar ya da hayvanat bahçeleri için yakalarken kullanılır.

Canlı yakalama ve avı etiketleme yöntemiyle hayvanlara ilişkin çok değerli bilgiler edinilmektedir. Hayvan etiketlendikten sonra salınır; yeniden yakalandığı zaman, nereden nereye göç ettiği anlaşılır.

Kartal ile avcılık, küçük iken yakalanan ve av için eğitilen alıcı kuşlar ile yapılan avcılığı ifade eder. Günümüzde azalamasına rağmen Orta Asya'da Kırgız ve Kazak halklarının devam ettirmektedir. Selçuklu ve Osmanlıların da uyguladığı yöntem Türkiye'de unutulmuştur. Yalnızca Karadeniz Bölgesi'nde Atmaca ile avlanma sürdürülmektedir.

Kürkleri için hayvanları avlamak, en gözde avcılıktan biridir. Kürk ticaretiyle ilgilenen avcılar tuzaklar kurarak kunduz, mink, misk sıçanı, tilki, porsuk, kakım, vaşak, susamuru, rakun ve kurt gibi kürklü hayvanları avlarlar. Kanada'da kürk hayvanı avı hâlâ önemli bir sanayi dalıdır. Bu tür avcılık bazı hayvan türlerinin soyunun azalmasına yol açtığı için 20. yüzyılda kişi ve kuruluşların eleştirilerini gündeme getirmiştir. Bugün satılan kürklerin çoğu özel çiftliklerde yetiştirilen hayvanlardan elde edilmektedir.

Yiyecek sağlamak amacıyla yalnızca ok ve mızraklarla hayvan öldüren avcılar herhangi bir hayvan türünün yok olmasına neden olmazlar. Oysa ticaret ve kâr amacıyla tüfeklerle avlanan avcılar bu tehlikeyi doğurabilir. Örneğin, 19. yüzyılda avcılar et ticareti için Kuzey Amerika'daki bizonları hemen hemen yok ettiler.

Afrika'ya safari denen av partilerinde büyük hayvanlar hem spor yapmak, hem de kâr amacıyla vuruldu. 20. yüzyıla gelindiğinde insanlar, avcılık denetlenmezse avlanacak hayvan kalmayacağını anlamaya başladılar.

Bugün birçok bölgede büyük hayvanlarının avı sıkı denetim altına alınmıştır. Örneğin, ancak yaşadıkları denetimli bölgede sayıları çok artarsa fillerin avlanmasına izin verilmektedir. Gene de kaçak avlanma hâlâ önemli bir sorundur.

İzinsiz avlanma

Av hayvanı, spor amacıyla avlanan hayvanlar, kuşlar ve balıklardır. Günümüzde neredeyse bütün av hayvanlarının avlanması izne bağlanmıştır. Buna karşın para kazanmak için kaçak ya da izinsiz avlanma yapılır. Örneğin, sombalığı ve alabalık çoğu zaman izinsiz avlanmaktadır. Değerli balık soylarını korumak amacıyla, dünyanın birçok ülkesinde izinsiz avlanmaya ağır cezalar koyulmuştur.

Afrika'daki av hayvanlarının korunma altına alındığı bölgelerde ya da av hayvanı bakımından zengin olan ülkelerde yetkililer değerli hayvanları postu ya da dişleri için öldürmeye gelen izinsiz avcılara karşı önlemler almışlardır.

Bugün Türkiye'de avcılık belgesi(on sekiz yaşını doldurmuş, silah taşıma ehliyetine sahip, 4915 sayılı kanuna göre avcılık belgesi almaya engel hali bulunmayan, avcılık ve av yaban hayatı ile ilgili eğitim almış ve sınavda başarılı olmuş kişilere başvuruları halinde verilen belgeyi)  ve avlanma pulunu almış olanlar avlanma sezonunda avlaklarda avlanma hakkına sahip olabilirler.Tüfekle avcılık yapmak isteyenler yivsiz tüfek ruhsatı almak zorundadır. Türkiye'de av silahlarının yapımı, alım satımı ve bulundurulması da bir yasayla düzenlenmiştir.
İyi avcı avını ustalıkla izler ve sezdirmeden ona yaklaşır. Keskin nişancılığıyla avını hiç acı çektirmeden öldürebilir. Ülkenin bu konudaki yasalarına uyarak yalnızca izin çıktığında avlanır. Buna rağmen, avcılık hayvanlara acı ve eziyet çektirdiğinden, birçok çevre korumacı avcılığı acımasız bir spor saymaktadır. Öte yandan, çevrebilim incelemeleri de doğanın dengesinin sürdürülebilmesi için, yabani hayvanların sayılarının belli bir düzeyin altına düşmemesi gerektiğini göstermiştir.

Dış bağlantılar
 Türkiye Atıcılık ve Avcılık Federasyonu
 Av Gerçeği - HAYTAP

Kaynakça

Hayvan hakları

Avcılık


Malokaterynivka (, ) est une commune urbaine de l'oblast de Zaporijjia, en Ukraine. Elle compte  en 2021. Le monument aux morts est inscrit au registre national des monuments d'Ukraine

Géographie
Le village de type urbain se trouve sur la rive gauche du réservoir de Kakhovka formé par le Dniepr à la confluence de la rivière Konka. Il confine à Kouchouhoum à 3,5 km.

Histoire
Le village est fondé en 1775 sous le nom de Krasnokoutivka. Il est renommé en 1777 en Mala Katerinivka. Il reçoit le statut de commune urbaine en 1938. Il est occupé par l'armée allemande du Troisième Reich de l'automne 1941 au 14 octobre 1943. Il reçoit son nom actuel en 1978.

Sa population en 1989 était de 3 041 habitants, de 3 466 habitants en 2013.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Zaporijjia

Malokaterynivka


වැලිකඩ බන්ධනාගාරය (මැගසින් බන්ධනාගාරය ලෙසද හැඳින්වෙයි) ශ්‍රී ලංකාවේ තිබෙන විශාලතම සහ උපරිම ආරක්ෂාව සහිත බන්ධනාගාරයකි. එය 1841 වසරේදී බ්‍රිතාන්‍ය රජයේ කැමරුන් (Cameron) ආණ්ඩුකාරවරයා යටතේ ඉදිකර තිබෙයි. අක්කර 48 පුරා පැතිරී තිබෙන බන්ධනාගාරයෙහි රැඳවියන් 1700 කට පමණ පහසුකම් සහිත බව පැවසෙයි. බන්ධනාගාරය සතුව එල්ලුම් ගහක් (1959 වසරේ සිට භාවිත නොවන) සහ රෝහලක් පවතී. බන්ධනාගාරයේ පරිපාලන කටයුතු ශ්‍රී ලංකා බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව මගින් සිදුකෙරේ.

බන්ධනාගාරයෙහි ක්‍රියාපටිපාටීන්
පළමුවරට වරදකරුවන් බවට පත්වූවන් රඳවා ගැනීම.
වරදකරුවන් වූ රැඳවියන් ඇතුල්කර ගැනීම මත වර්ගීකරණය කිරීම සහ අදාල බන්ධනාගාර වෙත මාරු කිරීම.
මරණ දඬුවම නියම වූ වැරදිකරුවන් රඳවා ගැනීම.
කැස්බෑව සහ මොරටුව අධිකරණ වෙත සැකකරුවන් ඉදිරිපත් කිරීම.
රැඳවියන්ට වෘත්තීයම පුහුණුවක් ලබාදීම.
රැඳවියන් වෙනුවෙන් පුනරුත්ථාපන සහ සුභසාධන ක්‍රියාවන් දියත් කිරීම.

සිදුවීම්
1962 වසරේ දියත් වූ  ලංකා රාජ්‍ය විරෝධී කුමන්ත්‍රණයේදී අත්අඩංගුවට ගත් හමුදා සහ පොලිස් නිලදාරීන් පිරිසක්, පසුව නඩු විභාගයක් පවත්වන තෙක් මෙම බන්ධනාගාරයෙහි මැගසින් කණ්ඩය (Magazine Section) ලෙස හඳුන්වනු ලැබූ කොටසෙහි රඳවා තැබූ බව සඳහන් වෙයි.

2012 නොවැම්බර් මසදී බන්ධනාගාරයේ නිළදාරීන් සහ රැඳවියන් අතර කෝළහාලයක් ඇතිවූ අතර, ඉන් හටගත් ගැටුම් හේතුවෙන් බන්ධනාගාර රැඳවියන් 27 දෙනෙකු ජීවිතක්ෂයට පත්විය.

බන්ධනාගාරයෙහි රඳවා සිටි ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයින් සමහරක්
ඩී.එස්. සේනානායක - ලංකාවේ ප්‍රථම අග්‍රාමාත්‍යවරයා.
එෆ්. ආර්. සේනානායක - ජාතික වීරවරයෙක් සහ නිදහස් අරගලයේ දායකයෙක්.
හෙන්රි පේදිරිස් - ජාතික වීරවරයෙක්.
අනගාරික ධර්මපාල - බුද්ධ ශාසනය නගාසිටුවීමට හා නිදහස් අරගලයට දායක වූ ජාතික වීරවරයෙක්.
කර්නල් එෆ්. සී. ද සාරම් - 1962 ලංකා රාජ්‍ය විරෝධී කුමන්ත්‍රණයේ නායකයා.
ග්‍රේෂන් ෆර්නැන්ඩෝ - කොකෝස් දිවයින් කැරැල්ලෙහි නායකයා.
ඩග්ලස් දේවානන්දා - දමිළ කැබිනට් අමාත්‍යවරයා.
සුරේෂ් පෙරේරා - හිටපු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක.
සේපාල ඒකනායක - ගුවන්යානාවක් පැහැරගත්තෙකු.
සරත් ෆොන්සේකා - ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු හමුදාපතිවරයෙකු.
සෙල්වරාජා යෝගචන්ද්‍රන් (කුට්ටිමනී) - දෙමළ සටන් සංවිධානයක් වූ ටෙලෝ (TELO) හී හිටපු ප්‍රධානියෙකු.
 නඩරාජා තංගතුරෙයි - දෙමළ සටන් සංවිධානයක් වූ ටෙලෝ (TELO) හී හිටපු ප්‍රධානියෙකු.

බන්ධනාගාර බුද්ධි ඒකකය

2019.02.06 දින දීය

වර්තමානයේ සමාජයේ සාකච්ඡාවට බඳුන් වන සහ මුද්‍රිත හා විද්‍යුත් මාධ්‍ය වල ඉතාමත් ප්‍රසිද්ධ මාතෘකාවක් ලෙසත් පුවත් මවන ස්ථානයක් ලෙසත් ශ්‍රී ලංකා බන්ධනාගාරයට හිමිවන්නේ ප්‍රමුඛස්ථානයකි.විවිධ වූ වාර්තාකරුවන් විසින් බන්ධනාගාර පිළිබඳව විවිධ වූ දෑ පළකරනු ලබන්නේ බන්ධනාගාරයන් තුළ සිදුවන්නා වූ සත‍්‍යය සිදුවීම් ඔවුන් සියැසින් දුටු ලෙසටය. එවැනි සිද්ධීන් එලෙසම සත්‍ය යැයි පිළිගන්නා සමහර පාඨකයින්ද සිටින තාක් එම ලේඛකයින්ගේ ජනප්‍රියතාවය නම් කිසිඳු දිනක අප රට තුළ අඩු නොවනු ඇත.

තත්වය එසේ තිබියදී, වැලිකඩ , මහර සහ දුම්බර යන ප්‍රධාන බන්ධනාගාරයන් සහ රක්ෂිත බන්ධනාගාර , වැඩ කඳවුරු , එළිමහන් සිර කඳවුරු වැනි ආයතන 38 කින් පමණ සමන්විත ශ්‍රී ලංකාවේ බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව ගැන මෙලෙස සටහනක් තැබීම සුදුසු යැයි සිතන අතරම මෙය, බොරු කරුණු සහ සිද්ධීන් වලින් ඔලුගෙඩි පුරවාගෙන සිටින සමහර පාඨකයින්ටත් විද්‍යුත් සහ මුද්‍රිත මාධ්‍යයන්හි තම ජනප්‍රියතාවය රැකගැනීමට පමණක්ම වෙහෙසෙන සමහර මාධ්‍යවේදීන්ටත් නියම පිළිතුරක් වනු ඇතැයි සිතමි.

ශ්‍රී ලංකාවේ බන්ධනාගාර තුළ මීට වසර 10 කට පමණ පෙර පැවති තත්වය පිළිබඳව කෙටියෙන් කරුණු කිහිපයක් දැක්වීම මෙම සටහනට පූර්විකාවක් වනු ඇත. ගංජා , අබිං , හෙරොයින් , අයිස් වැනි එකී මෙකී නොකී සියළුම මත්ද්‍රව්‍ය සහ ජංගම දුරකථන , චාජර් සහ සිම්පත් යන මේවා එකල සිටම ලංකාවේ බන්ධවනාගාර තුළට ගෙන ඒමට නීතියෙන් තහනම් කල ද්‍රව්‍ය ලෙස විය.එසේම බන්ධනාගාරයක් පාලනය කරනු ලබන්නේ තුවක්කු හෝ ආයුධ වලින් නොවන අතර එවැනි ආයුධයක් බන්ධනාගාර තුළට රැගෙන යාමද තහනම් දෙයකි. එහි රඳවා සිටින මිනිසුන් පාලනය කරනු ලබන එකම අවිය වනුයේ බැටන් පොල්ල වේ. එයින් පාලනය කරනු ලබන බන්ධනාගාරයක් ගිණි අවි වලින් පාලනය කිරීමට ගොස් සිදුවූ සංහාරයක් පිළිබඳව මෙය කියවන විට ඔබට මතක වනු නිසැකය.

මතු දැක්වූ තහනම් ද්‍රව්‍ය වලට එදා සිටම බන්ධනාගාර තුළ ඇත්තේ විශාල ඉල්ලුමකි. වැඩි වශයෙන් බන්ධනාගාරගත වන්නේ මත්ද්‍රව්‍ය සඳහා වැරදිකරුවන් වූ පිරිස් ය. තවද සිර සැකකරුවන් බන්ධනාගාරගත වූ විට ඔවුන් සිය මිතුරන්ගෙන් සහ සමීපතමයන්ගෙන් ඈත් වන නිසා මහත් වූ චිත්ත පීඩාවන්ට පත් වේ . ය සාමාන්‍ය දෙයකි. තමන් ආශ්‍රය කරන අයගෙන් ඈත් වී සිටින ඔනෑම කෙනෙක් ඉබේම කළකිරුණු ස්වභාවයකට සහ දුකකට පත් වීම සිදු වේ. එකී කරුණු මත සිරගෙදරදී ඔවුන් එම කළකිරුණු ස්වභාවයට සහ දුකට පිළියම ලෙස තෝරාගනු ලබන්නේ මත්ද්‍රව්‍යය යන විසඳුමයි. එය හෙරොයින් , ගංජා හෝ දුම්කොළ විය හැකිය. ඉන් අනතුරුව තම සමීපතමයන් සමඟ සම්බන්ධතාවය පවත්වාගැනීම සඳහා ඔවුන් කෙසේ හෝ ජංගම දුරකථයක් බන්ධනාගාරය තුළට රැඟෙන ඒමට තැත් කරනු ලබයි. කෙසේ නමුත් මෙම සියළු දේවල් සිර හෝ සැකකරුවෙකු සඳහා හිමි දේවල් නොවන අතර එය බන්ධනාගාර නීතිය අනුව බන්ධනාගාර තුළට රැගෙන ඒමට තහනම් කර ඇති දේවල්ය.එම නිසාම යම් කිසි ක්‍රමයකින් කෙසේ හෝ පාලනාධිකාරියට හසු නොවී බන්ධනාගාර තුළට එකී තහනම් ද්‍රව්‍ය රැගෙන ආ විට එම ද්‍රව්‍ය වලට බන්ධනාගාර ඇතුළතදී ඉතා ඉහළ ඉල්ලුමක් ලැබුණි. රජයේ සේවකයින් වෙත ලැබෙන පඩිය සිය පවුල් ජීවත් කරවීමට සහ ණය ගෙවීමට ප්‍රමාණවත් නොවීම නිසාත් සමහර නිළධාරීන් එකී තහනම් ද්‍රව්‍ය ඉතා සූක්ෂම ලෙස බන්ධනාගාර තුළට රැගෙන එන්නට පුරුදු විය. එමඟින් ඔවුන්ට විශාල ලෙස මුදල් උපයා ගැනීමටත්  හැකි වන අතර තමන්ට ඇති අනෙකුත් ප්‍රශ්ණද තරමක්ට හෝ විසඳෙනු ඇත. නමුත් මෙවන් දූෂිත ක්‍රියාවල දිගින් දිගටම යොමු වූ නිළධාරීන් පසුකාලීනව එය සිදුකරනු ලබන්නේ මුදල් අගහිග කම නිසාම නොව මුදලට ඇති ගිජුකම නිසාත් ලේසියෙන් එවැනි වූ ක්‍රමයකින් මුදල් හම්බකල හැකි නිසාත් ය. මෙවැනි වූ තහනම් ද්‍රව්‍ය බන්ධනාගාර තුළට ඇතුළුවීම වැලැක්වීමට නිසි ක්‍රියා පිළිවෙතක් එකල නොවූ නිසා සිරගෙවල් වල තහනම් ද්‍රව්‍ය බහුල වූ බව කිව යුතුය. එලෙසම දූෂිත ක්‍රියාවල යෙදෙන නිළධාරීන්ද එකල බහුල විය. කොටින්ම කිවතොත් බන්ධනාගාර යනු දූෂිතම ආයතනයක් ලෙසත් බන්ධනාගාර නිළධාරීන් යනු අල්ලස් වලට යටත් ,  සල්ලි වලට ඕනෑම දෙයක් කරන නිළධාරීන් ලෙසත් එකල හංවඩු ගැසී තිබුණි. වර්තමානයේදීද බන්ධනාගාර දූෂිත ස්ථානයක් යැයි පැවසීම සහ සිතීම දක්වා පැමිණ ඇත්තේ එකල තිබූ එම අමිහිරි මතක , පිටත සමාජයේ මිනිසුන්ගේ චිත්ත සන්තානයන්හි රැඳුණු අතීත අඳුරු සෙවණැළි සහ අල්ප පමණින් ශේෂව ඇති දූෂිත නිළධාරීන් පිරිසක් යැයි සත්‍ය වශයෙන්ම කිවහැකිය. ඉඳින් සමස්ත දෙපාර්තමේන්තුවටම මඩ ගසනවා විනා නීතිගරුකව තම රාජකාරී ඉටු කරන බන්ධනාගාරවල රාජකාරී කරන වැඩිමනක් නිළධාරීන් පිරිස සමාජයේ පැසසුමට ලක්විය යුතුය. ඔවුන්ගේ විත්ත ධෛර්යය නැංවීමට කටයුතු කල යුතු අතර ඔවුන්ගේ ප්‍රශණ සහ ගැටළු පිළිබඳව සොයාබලා කටයුතු කල යුතුය. එවිට ආයතන තුළ සිටින දූෂිත නිළධාරීන් සුළු පිරිසද ඉබේම යහපත් අතට හැරෙනු ඇත.

තත්වය එසේ තිබියදී 2009 වර්ෂය පමණ යවන විට රට පාලනය කලේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා ප්‍රමුඛ රජයයි. එකල පුනරුත්ථාපන සහ බන්ධනාගාර ප්‍රතිසංස්කරණ ගරු අමාත්‍යවරයා වූයේ  චන්ද්‍රසිරි ගජදීර මහතායි. අධිනීතීඥයෙකු වූ එතුමා හසල දැනුමකින් ද හෙබි පුද්ගලයෙකු විය. බන්ධනාගාර තුළ එකල පැවති දූෂිත ක්‍රියා පිටුදැකීමට පියවරක් ලෙස, එතුමාගේ සංකල්පයකට අනුව බන්ධනාගාර බුද්ධි හා ආරක්ෂක ඒකකය නමින් ඒකකයක් පිහිටවනු ලැබීය. බන්ධනාගාර කොමසාරිස්වරයෙක් , බන්ධනාගාර අධිකාරීවරයෙක් , ප්‍රධාන ජේලර්වරයෙක් සහ බන්ධනාගාර තුළ සේවය කරන නිළධාරීන්ගෙන්ම සමන්විත වූ මෙම ඒකකය  තුළ මතු දැක්වූ දූෂිත ක්‍රියා වලට සම්බන්ධ නොමැති "හොඳ නිළධාරීන්" යැයි සම්මත වූ පිරිසක් විය. බන්ධනාගාර තුළට ප්‍රවිෂ්ඨ වන නිළධාරීන් සහ සිර සැකකරුවන් පරීක්ෂා කිරීම මෙන්ම බන්ධනාගාර තුළ හදිසි වැටලීම් සිදුකිරීම සහ සිරසැකකරුවන් බැලීම සඳහා පිටතින් පැමිණෙන අමුත්තන් රැගෙන එන ආහාරපාන ආදී ද්‍රව්‍ය පරීක්ෂා කිරීමද මොවුන්ට පැවරුණු රාජකාරීන් විය. තවද බන්ධනාගාර තුළට රැගෙන එන තහනම් ද්‍රව්‍ය ආයතනය තුළට ඇතුල්වීමට පෙරම අත්අඩංගුවට ගැනීමට සහ දූෂිත ක්‍රියාවල යෙදෙන බන්ධනාගාර නිළධාරීන්ද අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා යෙදවූ සිවිල් නිළධාරීන් පිරිසකගෙනුත් මෙම ඒකකය සමන්විත වූ අතර එහි පිරිස වශයෙන් වූයේ 100කටත් අඩු පිරිසකි.

ගැටළුවක් නිර්මාණය වන‍්නේ මෙම ඒකකය පිහිටුවීමත් සමඟය. ඒ කොළඹ බන්ධනාගාර ආශ්‍රිතව ය. සුළු නිළධාරීන් පිරිසකගෙන් සමන්විත වූ බන්ධනාගාර බුද්ධි හා ආරක්ෂක ඒකකයේ නිළධාරීන් විසින් කොළඹ ආයතන තුළට ඇතුළු වන සිරසැකකරුවන් මෙන්ම නිළධාරීන්ද සෝදිසියට ලක් කරන්නට විය.කෙසේ නමුත් මාණ්ඩලික ශ්‍රේණිවලට අයත් උසස් නිළධාරීන් සෝදිසි කිරීමට  නෛතික බලයක් මෙම ඒකකයට ලබාදී නොතිබුණි. එය බන්ධනාගාර තහනම් ද්‍රව්‍ය වලින් තොර කලාපයක් කිරීමේ අරමුණ සඵල කර ගැනීමේදී කෙතරම් දුරට බාධාවක්ද යන්න දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රධානීන් සහ ඉහළ අධිකාරිය විසින් එකලම සිතන්නට තිබූ කරුණක් බව සටහන් කරමි. කෙසේ වෙතත් මෙම ඒකකය දූෂිත ක්‍රියාවල නිරත වූ නිළධාරීන්ට සහ රැඳවියන්ට මහත් හිසරදයක්ම විය. බන්ධනාගාර තුළ තිබූ තහනම් ද්‍රව්‍ය ඉතා සීඝ්‍රයෙන් පහළ ගිය අතර එම නිසාම එම ද්‍රව්‍ය වලට බන්ධනාගාර තුළ තිබූ ඉල්ලුම අධික විය. සැකෙවින් දැක්වුවහොත් ඒවා ඉතා ඉහළ මිලකට බන්ධනාගාර තුළ අලෙවි වන්නට විය. දූෂිත ක්‍රියාවල යෙදුණු සමහර නිළධාරීන් අත්අඩංගුවට පත් වූ අතරම එයිනුත් ගැලවී එම දූෂිත ක්‍රියාවල නිරත වූ නිළධාරීන් සහ සිරසැකකරුවන් අල්ප පිරිසකුත් විය. වර්තමානය වන විට තවමත් බන්ධනාගාර තුළ මත්කුඩු මත්ද්‍රව්‍ය තිබීමට එක් හේතුවක් ලෙස එම නිළධාරීන් ද සෘජුවම වගකීම භාර ගත යුතු බව තරයේම කිව යුතුය. එම කරුණ තුළ ගැබ්ව ඇති සත්‍යතාවය සඳහා හේතුපාදක වන කරුණු ඉදිරියට දක්වනු කැමැත්තෙමි.

අනතුරුව බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව සඳහා නවක නියාමකවරුන් බඳවා ගැනීම සිදුවිය. 96 වෙනි කණ්ඩායම යනු බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ බුද්ධි හා ආරක්ෂක ඒකකය වෙත ඉඳුරාම බඳවා ගත් පළමු කණ්ඩායම විය. ඉන් අනතුරුව නවක නියාමක බඳවා ගැනීම් වලින් ස්ව කැමැත්තෙන්ම බුද්ධි හා ආරක්ෂක ඒකකය වෙත බැඳීමට කැමති නිළධාරීන් මෙම ඒකකය වෙත බඳවා ගන්නා ලදී. ඒ සමඟම මෙම ඒකකයේ ඝන පූර්ණය 170 කට ආසන්න නිළධාරීන් පිරිසකගෙන් යුක්ත විය. මානව හිමිකම් වලින් ආවරණය වූ සහ දෙපාර්තමේන්තුව මඟින් පැනවූ සීමා සහිත සෝදිසි කිරීම යටතේද මෙම ඒකකය විසින් බන්ධනාගාර තුළට තහනම් ද්‍රව්‍ය ඇතුළුවීම වැලැක්වීමෙහි ලා මහඟු කාර්යයක් සිදුකරනු ලැබූ බව කියමි. ඒ වන විට මෙම ඒකකය විසින් 2010 සිට 2018 දක්වා වසර 09 ක කාලයක් තුළ බන්ධනාගාරයන් හි සේවය කල විවිධ වූ දූෂිත ක්‍රියාවන්හි නිරත වූ නිළධාරීන් 50 දෙනෙකු පමණ අත්අඩංගුවට ගෙන තිබූ අතර හදිසි වැටලීම් සහ සිරසැකකරුවන් සන්තකයේ තිබී ජංගම දුරකථන 2030 ක ප්‍රමාණයක් ,  හෙරොයින් කිලෝග්‍රෑම් 2කට වැඩි ප්‍රමාණයක් , චරස් සහ ගංජා විශාල මෙන්ම කොකේන් සහ අයිස් යන මත්ද්‍රව්‍යයද තවත් විවිධ වූ විෂ මත්ද්‍රව්‍ය අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි.මේ අතරම රටේ රජය වෙනස් වූ අතර නව රජය මඟින් බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව අධිකරණ අමාත්‍යංශය යටතට පවරාගනු ලැබිණි. විවිධ වූ අමාත්‍යයවරුන් මේ කාලවකවානුව තුළ මෙම දෙපාර්තමේන්තුව පාලනය කල අතර දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රධානීන්ද 04 දෙනෙක් පමණ දෙපාර්තමේන්තුව පාලනය කර තිබුණි.

මෑතක් වන තුරුම බන්ධනාගාර බුද්ධි හා ආරක්ෂක ඒකකයේ නිළධාරීන් ඉතා උසස් ලෙස රාජකාරී සිදුකල අතර ආයතන තුළ අතරින් පතර දූෂිත ක්‍රියා වාර්තා වන්නට විය. බුද්ධි හා ආරක්ෂක ඒකකයේ සේවය කරන සමහර නිළධාරීන්ද මෙම දූෂිත ක්‍රියා වලට සම්බන්ධ යැයි දෙපාර්තමේන්තුව තුළ සහ සමාජයේ රාවයක් යන්නට විය. එදා මෙදා තුර මෙම ඒකකය විසින් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ සමස්ත තහනම් ද්‍රව්‍යය ප්‍රමාණය සහ අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ නිළධාරීන් ප්‍රමාණය ගත් කල එම කරුණ කටකතාවක්ම පමණක් යැයි තරයේම සටහන් කරමි. මන්ද යත් තවදුරටත් කරුණු දක්වනුයේ නම් රාත්‍රී සේවා රාකාරී වලින් අනතුරුව නැවතත් රාත්‍රී සේවා මුර සිදුකරන්නේ සේවා අවශ්‍යතාවය නිසාම මිස මෙම ඒකකයේ නිළධාරීන්ගේ කැමැත්තෙන්ම නොවන බව කියමි. නිවාඩු අවලංගු කිරීම් , නිළධාරීන්ගෙන් සිදුවන විවිධ වූ තර්ජන ගර්ජන හමුවේද පිටතින් පැමිණෙන පුද්ගලයින්ගේ ඇනුම් බැනුම් අතරම ඉතා කටුක වූ රාජකාරියක් සිදුකරන මෙම ඒකකයේ නිළධාරීන් වෙත දූෂණ චෝදනා එල්ල කරනු ලබන්නේ හුදෙක්ම ආයතන තුළට තහනම් ද්‍රව්‍ය රැඟෙන යන නිළධාරීන් බව කිව යුතුය. ඔවුන්ට එම කාර්යය රිසි සේ කිරීමට ඇති ඉඩකඩ ඇහිරීම නිසා ඔවුන් සිදුකරනුයේ බොරු චෝදනා එල්ල කිරීමය. කෙසේ වෙතත් කණගාටුවට කරුණ නම් එම බොරු චෝදනා පදනම් විරහිතව විශ්වාස කරන පාලන අධිකාරියක්ද අප දෙපාර්තමේන්තුව සතු වීමයි. කෙසේ වෙතත් ඔවුන්ටද කරුණු වටහා ගනු වස් මෙම ලිපිය ඉදිරිපත් කරන අතර කිසිදු පුද්ගලයෙකුට මෙයින් පහර ගැසීමක් කිරීමට බලාපොරොත්තු නොවෙමි.

බන්ධනාගාර බුද්ධි ඒකකය වෙත එල්ල වූ මෙම දූෂණ චෝදනා අමාත්‍යංශ ප්‍රධානීන් විසින් සහ දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රධානීන් විසින් ඉඳුරාම පිළිගත් නිසාදෝ 2018 වර්ෂයේ ................... දින විෂය භාර ඇමතිතුමිය විසින් හදිසියේම මෙම ඒකකය විසිරුවා දැමූ බව විකාශය විය. කුමන පදනමකින් කුමක් නිසා මෙය සිදුකලා දැයි මේවන තුරුත් එම නිළධාරීන් නොදන්නා අතර වර්තමානයේ පවතින නිළධාරීන්ගේ ඇති මන්දගාමී රාජකාරී ස්වභාවයට පළමු හේතුව ලෙස එම විසිරුවා හැරීම දැක්විය හැකිය. දෙපාර්තමේන්තුවේ දියුණුව සඳහා කටුක වූ රාජකාරියක් කරනු ලැබූ නිළධාරීන්ට පදනම් විරහිතව එසේ සැළකීම කෙතරම් යුක්ති සහගත දැයි හදවතින් ඇසිය යුතු පැණයක් ලෙස දකිමි.
2018 වර්ෂයේ ...දින නැවත මෙම ඒකකය බන්ධනාගාර පොලීසිය යන නමින් විෂය භාර ඇතිතුමිය විසින්ම නැවත පිහිටුවන ලැබුණි. නමුත් කණගාටුවට හේතුව නම් දක්ෂ ලෙස රැකියාව කල නිළධාරීන් .......... ක් පමණ මෙම ඒකකයෙන් සාමාන්‍යය සේවයට ස්ථාන මාරුකර යවා තිබුණි. මාධ්‍යය වල එකල එම ප්‍රවෘත්තය දැක්වුණේ බන්ධනාගාර බුද්ධි ඒකකයේ සේවය කල දූෂිත නිළධාරීන් ස්ථාන මාරුකර අළුතින් එම ඒකකය බන්ධනාගාර පොලීසිය ලෙස පිහිටුවන ලැබූ බවය. දූෂිත නිළධාරීන් යැයි ඔවුන් හංවඩු ගැසූ නිර්ණායක පිළිබඳව දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කරන කිසිඳු නිළධාරියෙක් මේ වන තුරුත් නොදැනිම පුදුමයට කරුණකි.අවසානයේ බන්ධනාගාර පොලිසියේ නිළධාරීන් පිරිස 100 කට සීමා වූ බව කිව යුතුය.

බන්ධනාගාර පොලීසියක් තිබෙන විටත් බන්ධනාගාර තුළට තහනම් ද්‍රව්‍ය ඇතුළු වන්නේ මන්ද යන පැණයට පිළිතුරක් ලෙසත් බන්ධනාගාර පොලීසිය යනු වැඩකට නොමැති ඒකකයක් යැයි පවසන සුළුතරයක් සඳහාත් කරුණු කිහිපයක් සැකෙවින් දක්වනු කැමැත්තෙමි.
ජනාධිපති කාර්යාලයට හෝ අගමැති කාර්යාලයට පිටතින් පුද්ගලයින් ඇතුළු වන විට ඉතා දැඩි ලෙස සෝදිසි කිරීමෙන් අනතුරුව එතුළට ඇතුල් කර ගැනීම සිදුකරනු ලබයි. ඇතුල් වන පුද්ගලයා කුමන වූ තනතුරක් දරන්නෙකු වුවද පරීක්ෂා කරනු ලබන්නේ පොලීසියේ සේවය කරන සාමාන්‍යය සේවයේ නිළධාරීන් වේ. පිටතින් පැමිණෙන පුද්ගලියින් තමා අසවල් තනතුර දරන නිසා සෝදිසි කිරීමට ඉඩදිය නොහැක යැයි තර්ක කරන්නේද නැත. නමුත් බන්ධනාගාර තුළ තත්වය ඊට වෙනස් ය. බන්ධනාගාර පොලීසියේ සේවය කරන සාමාන්‍ය නිළධාරීන්ට බන්ධනාගාර තුළට ඇතුළු වන ජෙලර් ශ්‍රේණියේ සිට ඉහළට සූක්ෂම ලෙස පරීක්ෂා කිරීම සිදුකල නොහැක. ඒ සඳහා කිසිඳු නීතිමය බලයක් ලබාදී ද නොමැත. බන්ධනාගාර තුළට ඇතුළු වන ජේලර්වරයෙකු හෝ සුභසාධන නිළධාරියෙකු සපත්තු 02 සහ බඳපටිය ගලවා පරීක්ෂා කිරීම් සිදුකල නොහැක. එසේ කිරීමට නම් බන්ධනාගාර පොලීසියේ සේවය කරන ජේලර් ශ්‍රේණියේම නිළධාරියෙකු ඉදිරිපිට එසේ කල යුතු බව ඔවුන් ප්‍රකාශ කරයි. එම නිසා ඔවුන්ව නිළඇඳුම අතගා පිටින් පරීක්ෂා කිරීම පමණක් සිදුකරනු ලබයි. කෙසේ වෙතත් බන්ධනාගාර පොලීසියේ ඇති ජේලර්වරුන්ගේ හිගතාවය නිසා ඔවුන් පවසන ලෙස සෝදිසි කිරීම් කිරීමද සිදු කල නොහැක. තත්වය කෙසේ වෙතත් එසේ පවසන නිළධාරීන්ම ඉහත කී ජනාධිපති/අගමැති කාර්යාලයට ඇතුළු වීමේදී සාමාන්‍යය පොලිස් නිළධාරීන් ලවා පරීක්ෂා කිරීම් කරවා ගන්නේ ඉතා අපූරුවටය. තමන් රාජකාරී කරන ආයතනය තුළට පිරිසිදු වී තහනම් ද්‍රව්‍ය නොමැති බව සනාථ කර ඇතුල් වීමට ඔවුන්ට නොහැක්කේ ඔවුන්ගේ ඇති අධික මාන්නය හෝ නැතහොත් ඔවුන් බන්ධනාගාර තුළට තහනම් ද්‍රව්‍ය රැ‍ගෙන යන නිසා බව දක්වා සිටිනු කැමැත්තෙමි.
බන්ධනාගාර තුළට ඇතුළු වන සාමාන්‍ය නිළධාරීන් සපත්තු සහ බඳපටි ගලවා සෝදිසි කර බන්ධනාගාර තුළට ඇතුල් කිරීම සිදු කරන අතර, ඔවුන් සිය යට ඇඳුම් වල හෝ ශරීර අභ්‍යන්තරයේ තහනම් ද්‍රව්‍ය සඟවාගෙන පැමිණියහොත් ඒවා ගලවා පරීක්ෂා කිරීමට ක්‍රමයක් බන්ධනාගාර පොලීසිය සතුව නොමැත. යම් හෙයකින් නිළධාරියෙක් පිළිබඳව සැක සිතී ඔහුගේ යට ඇඳුම් පරීක්ෂා කිරීමේදී ඒ තුළ තිබී තහනම් ද්‍රව්‍ය සොයාගැනීමට නොහැකි වුවහොත් එම සෝදිසියට ලක් වූ නිළධාරියා විසින් පරීක්ෂා කිරීම් කල බන්ධනාගාර පොලීසියේ නිළධාරීන්ට විරුද්ධව මානව හිමිකම් කොමිසමේ පැමිණිලි කරනු ලබයි. එම හේතුව නිසාම නිළධාරියෙක් අත්අඩංගුවට ගැනීමේදී, බන්ධනාගාර පොලීසිය විසින් යම්කිසි මාර්ගයකින් ලබාගත් විශ්වාසවන්ත තොරතුරක් මත එම සම්පූර්ණ සෝදිසි කිරීම සිදුකරනු ලබයි. මෙම තත්වය නිසාද බන්ධනාගාර තුළට යම් තරමින් හෝ තහනම් ද්‍රව්‍ය ඇතුළු වීමට ඉඩකඩ පවතින බවත් සටහන් කරමි.

බන්ධනාගාර බන්ධනාගාර තුළට ශරීර අභ්‍යන්තරයේ සඟවාගෙන තහනම් ද්‍රව්‍ය රැගෙන ඒම සුලබ දෙයක් වී ඇත. එම තත්වයද යම්තාක් දුරට පාලනය වී ඇත්තේ බන්ධනාගාර පොලීසියේ නිළධාරීන්ගේ ඇති දක්ෂතාවය නිසාමය. ඔවුන් විසින් සැක සහිත වූ සිරසැකකරුවන් බන්ධනාගාර රෝහලේ වෛද්‍යවරයා වෙත යොමුකරනු ලබයි. එසේ යොමුකර තහනම් ද්‍රව්‍ය ශරීර අභ්‍යන්තරයේ ඇත්නම් පිටතට ගැනීම සිදුකරනු ලබයි.සැක නොසිතන ලෙස  ගුද මාර්ගයේ සඟවාගෙන තහනම් ද්‍රව්‍ය  බන්ධනාගාර තුළට රැගෙන ඒමට සමත් සිරසැකකරුවන්ද සිටින බව සටහන් කරන අතර සිර සැක කරුවන්ගේ ශරීර අභ්‍යන්තරය පරීක්ෂා කිරීමට බන්ධනාගාර තුළ දැනට ස්ථාපිත කර ඇති පුද්ගල ස්කෑන් යන්ත්‍රද මේ වන විට අක්‍රිය තත්වයේ පැවතීමද බන්ධනාගාර තුළට තහනම් ද්‍රව්‍ය ඇතුළු වීමට හේතුවක් ලෙස දැක්වීමට හැකිය.
ඉහත දැක්වූ කරුණු පිළිබඳව ව්මසා බැලීමේදී බන්ධනාගාර තුළ තවමත් තහනම් ද්‍රව්‍ය පැවතීම පිළිබඳව බන්ධනාගාර පොලීසියට චෝදනා නොකර ඇතුළු වීමට ඇති හිඩැස් වලට තාවකාලික පැළැස්තර නොදමා ස්ථීර විසඳුම් ලබාදීම කල යුතු වේ. නිළධාරීන් 100 ක් පමණ ඇති බන්ධනාගාර පොලීසියේ කාර්යාල සේවයේ නිළධාරීන් , නිවාඩු ලබාදීම් , අඟුණකොළපැලැස්ස බන්ධනාගාර රාජකාරී , බන්ධනාගාර කොමසාරිස් ජනරාල්වරයාගේ ආරක්ෂක කටයුතු , විශේෂ උසාවි ආරක්ෂණ , කාන්තා නියාමක , ජේලර්වරුන් සහ සැරයන්වරුන් හැරුණු විට සාමාන්‍ය සේවයේ යෙදීමට නියාමක ශ්‍රේණියේ නිළධාරීන් ඇත්තේ 50 කටත් අඩු ප්‍රමාණයකි. එවැනි වූ සුළු ප්‍රමාණයකින් කොළඹ බන්ධනාගාර තුළ මේ වන විට රාජකාරී කරන නිළධාරීන් එක දිගට දවස් 04 , 05 රාත්‍රී රාජකාරීම කරනු ලබන්නේ නිළධාරී හිගතාවය නිසාමය. ඔවුන්ට දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ලැබිය යුතු සමහර වරප්‍රසාද ද ලැබෙන්නේ නැත. නිළ ඇඳුම් ආයිත්තම් වේලාවට ලැබෙන්නේ නැත. අතිකාල දීමනා ලැබෙන්නේ ප්‍රමාද වී වන අතර නිළ නිවාස සඳහා අවශ‍්‍යතාද නිසි පරිදි නොලැබෙයි. නිළ නිවාස සහ ආපන ශාලාව ආශ්‍රිතව වැසිකිළි වළවල් නිරතුරුව පිටාර ගලන අතර අවට ප්‍රදේශය රාත්‍රී කාලයේදී මදුරුවන්ට රජදහනකි.
එවැනි වූ තත්වයක් යටතේ රාජකාරී කරන මෙම ඒකකයේ නිළධාරීන්ව දිරි ගන්වා සුභසාධක කටයුතු සොයාබලා ඉටුකර එම නිළධාරීන්ගේ සිතිවිලි ධනාත්මක කිරීම සිදුකල යුතු අතරම ප්‍රමාණවත් පරිදි නිළධාරීන් බඳවා ගැනීම අත්‍යාවශ්‍යම දෙයකි. එසේ නොකර රාජකාරියෙන් 100%  ක ප්‍රතිඵලයක් බලාපොරොත්තු විය නොහැකිය. මෙම ඒකකය විසිරුවා දැමීමෙන් බන්ධනාගාර තුළ ඇති තහනම් ද්‍රව්‍ය හමාර වන්නේද නැත.යම් හෙයකින් මෙම ඒකකය විසිරුවා දැමුවහොත් සීඝ්‍ර ලෙස අඩු වී ඇති තහනම් ද්‍රව්‍ය නැවත වැඩි වී දූෂිත නිළධාරීන් නැවත එම දූෂිත ක්‍රියා නැවත රිසි සේ කරගෙනු යනු ඇත. අවුරුදු 06 ක පමණ පළපුරුද්දක් ඇති නිළධාරීන් තවමත් මෙම බන්ධනාගාර පොලීසියේ සේවය කරනු ලබන නිසා ඉහත කී විසඳුම් ලබාදුනහොත් බන්ධනාගාර තහනම් ද්‍රව්‍ය වලින් තොර වූ ස්ථානයන් කිරීමෙහි ලා ඔවුන්ගෙන් සක්‍රීය දායකත්වයක් ලබාගත හැකිවනු ඇත. කෙසේ වෙතත් ගල් ගසනු ලබන්නේ ඵල ඇති ගසට යන කතාව අප පැරැණ්නන් විසින් පවසන පිරුළකි. එසේම චෝදනා ගැරහුම් ලැබෙන්නේ නිසිපරිදි රාජකාරී කටයුතු කරන නිළධාරීන්ටම පමණි. බන්ධනාගා තුළ ඉදිරි කටයුතු සාර්ථක කරගැනීම සඳහා බළධාරීන්ට නිසි විසඳුම් ගැනීමට හැකිවේවා යි ප්‍රාර්ථනා කරමින්ම මෙම ලිපිය මෙසේ අවසන් කරමි.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
වැලිකඩ බන්ධනාගාරය, බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව

1841 ඉදිකිරීම්
ශ්‍රී ලංකාවේ සිරගෙවල්

වැලිකඩ බන්ධනාගාරය


As Alciônides (, Alkyonides) eram, na mitologia grega, as sete filhas do gigante Alcioneu.

Nomes
Essas irmãs eram conhecidas individualmente como: Alcipe, Anteia, Astéria, Drimo, Metone, Palene e Fostônia.

Mitologia
Quando seu pai Alcioneu foi morto por Héracles, as Alciônides desesperadas se jogaram ao mar e foram transformadas em alcíones (um pássaro semelhante ao martim pescador) por Anfitrite.

Legado

Ilhas
As Alciônides também são pequenas ilhas rochosas no golfo de Corinto muito perto da costa da Ática, Peloponeso e Grécia Central, recebendo o nome de figuras mitológicas. Elas relataram uma população do censo de 2001 de nove habitantes e fazem parte administrativamente do município de Loutraki-Perachora em Coríntia.

Clima
O termo Alciônides também se refere a um fenômeno meteorológico do clima grego central. Quase todos os anos, no período após o Natal até meados de janeiro, há um período ininterrupto de dias com céu azul claro e temperaturas quentes, que pelo menos na região de Atenas podem chegar a mais de 20°C ao longo do dia.

Astronomia

Os satélites naturais do planeta Saturno, Metone, Anteia e Palene são nomeados em homenagem a três das Alciônides.

Mulheres da mitologia grega

Alciônides


Eva Margareta Fundin (født 1777, død 1800 i Göteborg) var en svensk skuespiller.

Fundin betragtedes som Göteborgs primadonna og en af de førende svenske skuespillere i provinsen i slutningen af 1700-tallet.
Hun var engageret hos Johan Anton Lindqvist i Comediehuset i sæsonen 1795-96, og blev siden engageret til mange hovedroller ved teateret i de følgende år. Hun spillede både tragedie og komedie og var dansede også. Fundin var en populær kunstner i Göteborg, hvor andre skuespillere i flere år efter hendes død blev sammenlignet (ufavorabelt) med hende.

Blandt hendes roller bemærkes blandt andet Carolina i Den ädle Stråtröfwaren eller Wänskapen och Troheten, hvor hun af en kritiker kaldtes teaterets eneste skuespillerinde; Eugenie i Klosteroffren af Monvel; og Louise i Flickorna eller Vänskapen på prof.

Hun døde "af feber" efter at træk i teateret i vintersæsonen 1799-1800 havde givet hende en forkølelse. Hun var ikke gift men efterlod en søn, Otto Mauritz, født 1797. Teaterkritikeren Arvid Hummel sagde om hende: "Mamsell Fundin, som var den bästa vi någonsin egt, ganska vacker, och som i »Nina» ganska nära liknade mamsell Säfström, och i flera andra roller närmade sig till mamsell Fredrika Löf, förenande en lycklig komisk talang med den sannaste känsla i tragedien och dansen."

Ved hendes begravelse sang Johan Erik Brooman

Referencer
 Wilhelm Bjerg: Anteckningar om Göteborgs äldre teatrar / Band 2. 1794-1816 (1896-1900)

Skuespillere fra Sverige
Personer fra Göteborg

Eva Fundin


James Frank Dobie (September 26, 1888 – September 18, 1964) was an American folklorist, writer, and newspaper columnist best known for his many books depicting the richness and traditions of life in rural Texas during the days of the open range.  He was known in his lifetime for his outspoken liberal views against Texas state politics, and he carried out a long, personal war against what he saw as braggart Texans, religious prejudice, restraints on individual liberty, and the mechanized world's assault on the human spirit. He was instrumental in saving the Texas Longhorn breed of cattle from extinction.

Early years
James Frank Dobie was born on a ranch in Live Oak County, Texas, and was the eldest of six children. When he was young, his father Richard read to him from the Bible and his mother Ella read to him from books such as Ivanhoe and Pilgrim's Progress. At 16, Dobie moved to Alice, the seat of Jim Wells County, Texas, where he lived with his grandparents and finished high school at William Adams High School.

In 1906, Dobie enrolled in Southwestern University in Georgetown, Texas, where he was introduced to English poetry by a professor who urged him to become a writer. While in college he also met Bertha McKee (1890–1974), whom he married in 1916.

After graduating in 1910, Dobie worked briefly for newspapers in San Antonio and Galveston before gaining his first teaching job at a high school in Alpine in southwestern Texas. In 1911, he returned to Georgetown to teach at Southwestern Preparatory School.

In 1913, Dobie went to Columbia University to work on a master's degree, and the next year, returned to Texas to join the faculty of the University of Texas at Austin. He also became affiliated with the Texas Folklore Society. In 1917, he left the university to serve in the field artillery in World War I. He was briefly sent overseas at the end of the war and was discharged in 1919.

Early writing career
Dobie began to publish his first articles in 1919; by 1920 he was writing articles mostly about Longhorn cattle and life in the southwest. That year, he left the University of Texas faculty to work on his uncle's ranch in La Salle County, north of Laredo, where he developed a desire to write about Texas ranch life and southwestern folklore.

After a year on the ranch, Dobie returned to UT and began to use its library and the Texas Folklore Society's resources to write about the vanishing way of life on rural Texas ranches. In 1922, he became the Texas Folklore Society's secretary and began a program for publication, holding the post of secretary-editor for 21 years. In 1923, unable to get a promotion without a PhD, Dobie accepted a job at Oklahoma A&M College as chair of its English department. While in Oklahoma, he wrote for the Country Gentleman. He returned to Austin in 1925 after receiving a token promotion with help from friends.

In 1929, Dobie published his first book, A Vaquero of the Brush Country, which helped establish him as an authentic voice of Texas and southwestern culture. While the title page said the book was "Partly from the Reminiscences of John Young", the author was given as J. Frank Dobie. The book was the result of a collaboration between Dobie and Young, a former open-range vaquero who had fought against the encroachment of barbed wire on southwest Texas's rangelands. Young had written Dobie for help in writing his autobiography, saying that he intended to use the profits from the book to build a hotel for cattlemen in San Antonio. Dobie agreed to help Young; he rearranged the raw material of Young's reminiscences and rewrote it in the prose of historical writing.

Although Lawrence Clark Powell, an authority on western writing at the University of California, wrote in the preface to the 1957 edition, "it was unmistakably Dobie on every page, in every paragraph, sentence, and word", in 1994 Young's heirs filed a petition with the U.S. District Court For the Western District Of Texas asserting that Young and Dobie coauthored the book. The matter of A Vaquero of the Brush Country's authorship was ultimately resolved in this litigation between Young's descendants, Dobie's estate, and the University of Texas, holders of interests in the copyright. The court ruled that Young and Dobie are the joint authors of A Vaquero of the Brush Country.

In 1931, Dobie published Coronado's Children, a collection of folklore about lost mines and lost treasures. This was followed by a series of books in the 1930s. In 1941 he published The Longhorns, a commercial and critical success that got a full-page review in The New York Times. It is considered one of the best descriptions of the traditions of the Texas Longhorn cattle breed during the 19th century. In 1932, UT named Dobie the first full professor not to possess a PhD

In 1937, Dobie was visiting Thomas Calloway Lea, Jr., a friend and prominent attorney in El Paso. After seeing Lea's son Tom Lea's artwork, Dobie asked the younger man to illustrate the book he was working on, Apache Gold and Yaqui Silver. Tom Lea also illustrated The Longhorns, as well as a biography of Texas pioneer John C. Duval. Dobie and Lea remained good friends for the rest of Dobie's life.

In 1939, Dobie began publishing a Sunday newspaper column in which he routinely poked fun at Texas politics. A liberal Democrat, he often found an easy target for his words in the antics of the state's politicians. Of state politics, he once wrote, "When I get ready to explain homemade fascism in America, I can take my example from the state capitol of Texas."

Later writing career
During World War II, Dobie taught American history at Cambridge University, and he took a leave of absence from the University of Texas to return to Europe after the war to teach in England, Germany, and Austria, later writing of his experiences at Cambridge in A Texan in England. When the UT Board of Regents fired President Homer Rainey for his liberal views, Dobie was outraged and made his views known publicly, causing Texas Governor Coke Stevenson to say that Dobie too should be dismissed. Dobie's subsequent request for an extension of his leave of absence was rejected, and he was dismissed from UT in 1947. After his dismissal, Dobie published another series of books and anthologies of stories about the open range.

Death and legacy
On September 14, 1964, President Lyndon Johnson, a longtime political rival of Stevenson, awarded Dobie the Medal of Freedom. Dobie died four days later. His funeral was held in Hogg Auditorium at the University of Texas; he is interred at the Texas State Cemetery.

In 1965, Dobie was inducted into the Hall of Great Westerners of the National Cowboy & Western Heritage Museum.

Dobie Paisano Fellowship
In 1959, after a severe illness, Dobie sold his ranch in Marble Falls and bought a ranch 14 miles southwest of Austin, which he named "Paisano". He used the ranch as a writer's retreat until his death in 1964. A movement to preserve the ranch promptly started, and longtime friend Ralph A. Johnston purchased the Paisano Ranch to take it off the market. By 1966, he had transferred the deed to the University of Texas. The university has said:

Paisano will be operated by the University as a permanent memorial to J. Frank Dobie, and the primary use will be to encourage creative artistic effort in all fields, particularly in writing. It will be kept in its present more or less natural state and the ranch house will be kept in simple style, very much as it was when Frank Dobie occupied it.

Two fellowships of six months each are awarded by a committee chosen by the presidents of UT-Austin and the Texas Institute of Letters. The applicants must be native Texans, or Texas residents for at least two years, or persons whose writing is substantially identified with the state.

Buildings and ponds named in his honor

J. Frank Dobie Station, San Antonio, Texas 78219, (United States Postal Service)
J. Frank Dobie High School in Houston,Tx
J. Frank Dobie Junior High School in Cibolo
J. Frank Dobie Middle School in Austin
J. Frank Dobie Elementary School in Dallas
Dobie Center in Austin
J. Frank Dobie Museum in George West in Live Oak County
 J. Frank Dobie Fishing Pond in Nepean, Ontario

List of works
Weather Wisdom of the Texas-Mexican Border. 1923 Ebook
A Vaquero of the Brush Country. Dallas: by John Young and J. Frank Dobie, The Southwest Press. 1929.
Coronado's Children. Dallas: The Southwest Press. 1930.
On the Open Range. Dallas: The Southwest Press. 1931.
Tongues of the Monte. Garden City, N.Y.: Doubleday. 1935.
The Flavor of Texas. Dallas: Dealey and Lowe. 1936.
Tales of the Mustang. Dallas: Rein Co. for The Book Club of Texas. 1936.
Apache Gold & Yaqui Silver. Boston: Little, Brown. 1939.
John C. Duval. First Texas Man of Letters. Dallas: Southwest Review. 1939.
The Roadrunner in Fact and Folk-lore. 1939
The Longhorns. Boston: Little, Brown and Co. 1941.
Guide to Life and Literature of the Southwest. Austin: U.T. Press. 1943.
A Texan in England. Boston: Little, Brown. 1945.
The Seven Mustangs. Address delivered at the unveiling of the monument, May 31, 1948, University of Texas, Austin. The Adams Publications, Austin, Texas,1948.
The Voice of the Coyote. Boston: Little, Brown. 1949. Paperback edition, University of Nebraska Press, 1961.
The Ben Lilly Legend. Boston: Little, Brown. 1950.
The Mustangs. Boston: Little, Brown. 1952.
Tales of Old Time Texas. Boston: Little, Brown & Co. 1955.
Up the Trail From Texas. N.Y.: Random House. 1955.
I'll Tell You a Tale. Boston: Little, Brown & Co. 1960.
Cow People. Boston: Little, Brown. 1964.
Some Part of Myself. Boston: Little, Brown. 1967.
Rattlesnakes. Boston: Little, Brown & Co. 1965.
Out of the Old Rock. Boston: Little, Brown & Co. 1972.
Prefaces. Boston: Little, Brown. 1975.
Wild and Wily Range Animals. Flagstaff: Northland Press. 1980.

Many of Dobie's works are featured in Ramon Adams's Six-Guns and Saddle Leather and The Rampaging Herd, two bibliographic works on the history of the American West and the cattle industry.

Media
A one-act play by Steve Moore, Nightswim, about Dobie, Roy Bedichek, and Walter Prescott Webb was first produced in Austin in 2004. Their friendship is narrated in William A. Owens's 1969 book Three Friends: Roy Bedichek, J. Frank Dobie, Walter Prescott Webb.

Notes

Further reading

External links

Guide to Life and Literature of the Southwest J. Frank Dobie. An annotated bibliography of historical and literary works about Texas and the Southwest
Biography and list of papers at Texas State University-San Marcos
The University of Texas at San Antonio is home to a collection of magazines, newspaper clippings, pamphlets, notes and letters from Dobie spanning the years 1916 to 1988.

1888 births
1964 deaths
People from Live Oak County, Texas
Writers from Austin, Texas
People from Alice, Texas
Southwestern University alumni
Columbia University alumni
University of Texas at Austin faculty
Oklahoma State University faculty
American military personnel of World War I
American folklorists
Historians of Texas
Texas Democrats
Folklore writers
Burials at Texas State Cemetery
Presidential Medal of Freedom recipients
People from Marble Falls, Texas

J. Frank Dobie


Svjetionik Pomorac je svjetionik na Katalinića brijegu, u gradu Splitu.

Zajedno sa spomenikom neznanom pomorcu, svjetionik čini spomenički kompleks Svjetionik Pomorac i spomenik Neznanom pomorcu sa statusom zaštićeno kulturno dobro.

Izvori

Vanjske poveznice

Pomorac
Građevine u Splitu
Promet u Splitu

Svjetionik Pomorac


{{Književnik |
Ime = šejh  Hasan Kaimija Zrinović |
boja = #77DD77|
slika = Turbe Hasan Kaimija.jpg |
opis slike = Turbe šejha Hasana Kaimije u Zvorniku |
puno ime = |
rođenje = 1625./1635. |
smrt = 1691.|
period = |
potpis=|
djela = |
vrsta =  |
}}

Šejh Hasan Kaimija Zrinović (Sarajevo, 1625./1635. – Zvornik, 1691.), bosanskohercegovački je teolog i alhamijado književnik bošnjačkog podrijetla, šejh kadirijskog tarikata. Poznat po protumletačkoj pjesmi Pjesma o osvojenju Kandije. Bio je u europskom dijelu Osmanskog Carstva najpopularnija ličnost svog vremena.

 Životopis
Rođen u Sarajevu. Školovao se u Sofiji, gdje je postao derviš i šejh. Vrativši se u rodni grad, postao starješina (šejh) Hadži Sinanove tekije. Sukobio se sa sarajevskim ulemom. Predaja govori da je to bilo što je sudjelovao u pobuni sarajevske sirotinje. 1682./83. muslimanski su seljaci upali u Sarajevo, gdje su udruženi s mještanima ubili kadiju i njegova zamjenika. Radi kažnjavanja počinitelja iz Carigrada je poslan posebni inspektor koji je tim povodom pogubio 12 ljudi, a 56 poslao u zatočeništvo.
Zbot toga je tada Kaimija protjeran u Zvornik. Zadnjih deset godina života živio je u Zvorniku gdje je bio imam Namazđah džamije.

Napisao je dvije pjesničke zbirke (Divan i Wâridâta). Jedna je na osmanskom turskom, a druga na bošnjačkom. Kaimijina zbirka Wâridâta svojevrsna je kronologija zbivanja u Dalmaciji sedamnaestog stoljeća. Zbirka primarno govori o Kandijskom ratu. Druga zbirka je protiv pušenja duhana.
Vlatko Pavletić uvrstio je Kaimijinu pjesmu O osvojenju Kandije'' u antološku Zlatnu knjigu hrvatskog pjesništva od početaka do danas.
Često Kaimija spominje Zrinske, zbog čega su neki istraživači pretpostavili da je Kaimiji pravo ime Zrinski (odatle Zrinović).

Prema narodnoj predaji iz velikog poštovanja narod mu je odmah poslije smrti podigao mali turbe s desnu stranu puta Zvornik – Kula, od lomljenog kamena, ćerpiča, i drveta, pokriven šindrom. Proširio ga je Šemsi-beg Tuzlić iz Tuzle, a dodatne radove na krovu Bakir-beg Tuzlić.

Izvori

Vanjske poveznice
 Hasan Kaimija

Bošnjački derviški šejhovi
Bošnjački književnici
Životopisi, Sarajevo
Zrinski
Životopisi, Zvornik

Hasan Kaimija Zrinović


George Agostinho Baptista da Silva (* 13. Februar 1906 in Porto; † 3. April 1994 in Lissabon) war ein portugiesischer Philosoph und Autor.

Leben
Mit einem Stipendium, nach seiner Doktorarbeit (1929) der klassischen Philosophie an der Universität Porto, ging er 1931 nach Paris an die Sorbonne. 1933 kehrte er nach Portugal zurück, wo er am Gymnasium (Liceu) von Aveiro Lehrer wurde. Nach Unstimmigkeiten in Bezug auf neue Personalbestimmungen des Estado Novo-Regimes wurde er 1935 aus dem Öffentlichen Dienst entlassen. Er konnte ein Stipendium des Außenministerium Portugals erwirken und ging an das Centre de estudios históricos in Madrid. Nach Ausbruch des Spanischen Bürgerkriegs 1936 kehrte er nach Portugal zurück.

Nach einer Festnahme durch die Geheimpolizei PVDE (die spätere PIDE) 1943 ging er 1944 nach Lateinamerika. Nach Stationen in Brasilien (Rio de Janeiro und São Paulo) ging er nach Uruguay und Argentinien, um ab 1947 wieder in Brasilien zu leben. Er lehrte an verschiedenen Universitäten Brasiliens (Universidade de Paraíba, Universidade Federal Fluminense u. a.) und war 1955 an der Gründung der Universidade de Santa Catarina beteiligt. 1961 wurde er außenpolitischer Assessor von Präsident Jânio Quadros, bevor er 1962 bei der Gründung der Universität der neuen Hauptstadt Brasília half.

1969 verließ er Brasilien und sein Estado-Novo-Regime und ging zurück nach Portugal, wo mit dem neuen Staatschef Marcelo Caetano das dortige Estado-Novo-Regime einen politischen Frühling andeutete. Nach dem Ausbleiben wesentlicher Veränderungen widmete sich Silva ausschließlich dem Schreiben. Nach der Nelkenrevolution 1974 nahm er vereinzelte Honorarprofessuren an. Mit Beginn der Rentenbezüge aus seinen brasilianischen Anstellungen und mit rückwirkender Anerkennung seiner portugiesischen Berufsjahre durch die neue Regierung sah Silva seine finanzielle Situation gesichert, und er widmete sich dem Schreiben, unternahm Reisen und trat in Fernsehsendungen auf, wodurch seine Bekanntheit als Philosoph zunahm. Insbesondere seine 13 Fernsehinterviews der Sendereihe Conversas Vadias ("Herumstreunende Gespräche", 1990) im ersten Kanal der RTP machten den überzeugten Vegetarier populär. Er formulierte dort vor allem seine seither stetig weiterentwickelten Gedanken zum zukünftigen Zeitalter des Heiligen Geistes (Espírito Santo).

Am 3. April 1994 starb er im Hospital São Francisco Xavier, dem Krankenhaus der Gemeinde São Francisco Xavier.

Rezeption
Er hinterließ ein widersprüchliches philosophisches Werk. Der praktische Philosoph verband Pantheismus und Millenarismus mit seinem unbedingten Glauben an die Freiheit als wichtigster Eigenart des Menschen. Seine in allgemeinverständlicher Sprache formulierten Vorstellungen einer vom heiligen Geist (Espírito Santo) und der grundlegenden Freiheit des Menschen bestimmten Gesellschaft machten ihn vor allem in seinen späten Jahren bekannt, bedingt durch seine Fernsehauftritte, in denen er sich den verschiedensten Bereichen der Gesellschaft zuwandte. Er galt zuletzt als einer der bedeutendsten Intellektuellen des Landes.

Als produktiver Autor ist sein Werk vielseitig. Neben verschiedenen philosophischen Schriften veröffentlichte Silva auch Gedichte, Essays, Arbeiten zur Pädagogik und Biografien zu so verschiedener Persönlichkeiten wie Fernando Pessoa, Pestalozzi, Robert Baden-Powell, Émile Zola, Louis Pasteur oder Leonardo da Vinci, u. a.

Bei der 2007 vom öffentlich-rechtlichen Fernsehsender RTP veranstalteten Wahl zum "Größten Portugiesen aller Zeiten" (Os Grandes Portugueses) wurde Silva auf den 21. Platz gewählt.

Ein Airbus A321 LR der portugiesischen Nationalairline Tap ist nach ihm benannt,

Weblinks
 Offizielle Webseite (port.)

Einzelnachweise

Philosoph (20. Jahrhundert)
Autor
Hochschullehrer (Brasilien)
Portugiese
Geboren 1906
Gestorben 1994
Mann

Agostinho da Silva


Williams Oliveira do Nascimento plus connu sous le pseudonyme Vassoura, né le  26 avril 1985 à Jaboatão dos Guararapes, est un joueur de futsal international azéri d'origine brésilienne.

Biographie

Enfance et débuts multisports
Williams Oliveira do Nascimento grandit avec son grand-père, loin de sa mère parti à São Paulo et n'a jamais connu son père. Son surnom Vassoura vient d'une mauvaise coupe de cheveux par son grand-père. Il est ensuite sans-abri de la ville de Jaboatão dos Guararapes, dans la région métropolitaine de Recife, où il vit dans les rues et sur les bancs des places de la ville pendant huit ans.

Vassoura commence à jouer à trois sports de balle aux pieds afin de gagner de l'argent : le futsal, le football à 7 et le football traditionnel.

À seize ans, Vassoura dispute une détection de futsal pour la sélection de Jaboatão et Barão. Pivot de son équipe, le jeune joueur est repéré et engagé par le club de Santa Cruz. Il ne joue pas professionnellement pour le club mais peut arrêter de vivre dans la rue.

Vassoura fait ses débuts en 2004 avec le brésilien de Campo Mourao.

Joueur de futsal à l'étranger

En 2009, Vassoura est membre de la section futsal du Shakhtar Donetsk en Ukraine aux côtés de plusieurs compatriotes : Claudinho, Romarinho, Thiago, Fumaça et Carlos Xaxá.

Ensuite, le joueur s'en va en Russie puis parcourt une partie de l'Europe (Espagne, Ukraine, Géorgie, Croatie, Lettonie) jusqu'à arriver en Azerbaïdjan, où il reçoit trois fois l'invitation à se faire naturaliser afin de jouer en équipe nationale azérie.

Pour la saison 2006-2007, à l'âge de 21 ans, il signe au DKV Seguros Zaragoza, une entité dans laquelle il reste un an.

En novembre 2010, Vassoura rejoint le concurrent ukrainien, MNK Nacional Zagreb, afin de participer notamment à la Coupe de l'UEFA.

En 2016, Vassoura défend les couleurs d'Araz Naxçivan en Azerbaïdjan. Il y remporte la Coupe d'Azerbaïdjan et qualifie son équipe pour le Tour élite de la Coupe de l'UEFA.

Début 2018, le joueur évolue pour Al Dhafra (Émirats arabes unis), club avec lequel il dispute la Coupe d'Asie, son dernier engagement.

À l'été 2018, Vassoura revient à Saragosse en Espagne, au Fútbol Emotion Zaragoza, onze ans après son premier passage dans la ville. Mais, dès septembre 2018, Vassoura et le club rompent le contrat d'un commun accord en raison du manque d'adaptation du joueur à l'équipe et au système de jeu.

Début janvier 2019, Vassoura rejoint le Futsal Pato, champion en titre et dernier vainqueur de la Coupe du Brésil. Il dispute la Ligue nationale, dans le championnat Paranaense Chave Ouro et également dans la Coupe nationale. Il s'agit de sa première participation à une édition de la LNF brésilienne (Liga National de Futsal). Son dernier match avec le maillot du Pato a lieu en Campeonato Paranaense et une victoire contre Umuarama (6-3) permettant de reprendre la tête du championnat de l'État.

En juillet 2019, Vassoura s'engage avec le club Al-Arabi au Koweït.

Fin octobre 2021, le club de Campo Largo annonce l'embauche de Vassoura pour la Coupe nord-est de futsal du Brésil. L'ailier s'entraîne avec l'équipe et peut même jouer la dernière ligne droite du championnat Piauiense.

Football au Brésil

En plus de jouer sur les terrains de futsal et de Fut7, le natif de Pernambuco joue également au football. À la suite de ses débuts à Vera Cruz, il fait partie des meilleurs milieux de terrain du championnat Paranaense. Il décide alors de revenir au futsal, mieux payé.

Il évolue plus tard pour Central, Salgueiro, CSA-AL, Vera Cruz, Araripina, Itabaiana-SE, Campinense, Mogi Mirim avant un bref passage par Náutico, en 2014. Critiqué par les supporters durant son essai, il parvient à faire changer les avis mais aucun contrat ne lui est proposé par le club.

Football à 7 au plus haut niveau
En 2018, Vassoura dispute le championnat de Pernambuco 2018 pour Sport Recife. Il dispute ensuite la Coupe du monde des clubs pour Coritiba, termine meilleur buteur de la compétition et remporte la Coupe du monde avec l'équipe nationale brésilienne. Au terme de l'année 2018, il est élu meilleur joueur du monde de football à 7.

Il est aussi champion du Brésil et de la Copa do Brasil avec le Resenha FC, du Piauí.

En équipe nationale
En septembre 2016, Vassoura se souvient : .

Naturalisé azéri, Vassoura intègre l'Équipe d'Azerbaïdjan de futsal FIFA avec qui il dispute la Coupe du monde 2016. Lors des débuts de l'Azerbaïdjan contre le Maroc dans le groupe F, Vassoura inscrit un triplé (0-5). Son équipe atteint les quarts de finale.

En 2018, Vassoura est retenu pour le Championnat d'Europe 2018.

En février 2021, Vassoura inscrit un but contre la Grèce (3-0) lors du deuxième match de la phase de groupes des éliminatoires de l'Euro 2022.

Début 2022, Vassoura est sélectionné pour le Championnat d'Europe.

En parallèle, il devient international brésilien de football à 7 et remporte la Coupe du monde avec l'équipe nationale auriverde.

Style de jeu
En futsal et football à 7, Vassoura évolue autant aux postes de pivot et d'ailier.

Statistiques

Joueur de futsal

Par saison

En équipe nationale

Footballeur

Notes et références

Liens externes

Joueur du Sporting Paris
Joueur azerbaïdjanais de futsal
Joueur brésilien de futsal
Joueur du Mogi Mirim Esporte Clube
Footballeur brésilien
Naissance en avril 1985
Naissance au Pernambouc

Vassoura (futsal)


الأممية الاشتراكية هي منظمة سياسية دولية تضم في عضويتها مجموعة من الأحزاب السياسية ذات التوجه الديمقراطي الاجتماعي أو الاشتراكي أو العمالي. تضم المنظمة (في 2013) في عضويتها 162 منظمة وحزباً سياسياً من القارات الخمس.

تاريخها
تأسست في مؤتمر هامبورغ عام 1923 بعد ان فشلت محاولات المصالحة بين قيادة الأممية الثانية التي انحلت بفعل الحرب العالمية الأولى والأممية الثالثة التي تأسست عام 1918، ونشأت عن التقاء قيادة الأممية الثانية مع الاتحاد الأممي للأحزاب الاشتراكية بقيادة فريدريش آدلر الذي تولى سكرتاريا الأممية في الأعوام 1923 إلى 1940. انعقدت آخر ندوات الأممية العمالية والاشتراكية بالعاصمة الفرنسية باريس عام 1933. ولم يتسن لها الانعقاد من جديد بعد ذلك إذ ظهرت في صلبها غداة الحرب العالمية الثانية تباينات بخصوص الموقف من الاتحاد السوفيتي، وتفاقمت التباينات بفعل الخلاف حول الموقف من اجتياح النازيين تشيكوسلوفاكيا في آذار/مارس 1939 وادت إلى استقالة قيادتها. بعد حلها في نوفمبر 1947 انعقدت عدة ندوات غير حاسمة بشأن التنسيق بين توجهات الأحزاب التي كانت عضوا بها، إلى أن تم الإعلان عن ميلاد الدولية الاشتراكية خلال الندوة التي انعقدت في لندن في نوفمبر 1951.

أعضاؤها
 تضم الاشتراكية الدولية أعضاء كاملي الحقوق وأعضاء مستشارين وملاحظين.
من الأحزاب التي تنتمي إلى الصنف الأول: جبهة القوى الاشتراكية الجزائرية، الاتحاد الاشتراكي للقوات الشعبية المغربي الحزب الوطني الديمقراطي الحاكم (سابقاً) في مصر، الحزب الاشتراكي الحاكم في فرنسا، الحزب الديمقراطي الاشتراكي الألماني، التجمع الدستوري الديمقراطي الحاكم (سابقاً) بتونس، حزب الشعب الجمهوري بتركيا، حزب العمل الإسرائيلي الحزب الاشتراكي اليمني الاتحاد الوطني الكردستاني
 من الأحزاب المستشارة: حركة فتح بفلسطين، التكتل الديمقراطي من أجل العمل والحريات بـ تونس...

مؤتمراتها
عقدت الاشتراكية الدولية فيما بين 1951 و2003 21 مؤتمرا أولها بلندن، وآخرها بساوباولو بالبرازيل في أكتوبر 2003.

مواضيع ذات صلة
 ديمقراطية اشتراكية
 اشتراكية ديمقراطية
 اشتراكية ليبرالية
 ليبرالية اجتماعية
 اقتصاد مختلط
 اقتصاد السوق الاجتماعي

انظر أيضًا
 لائحة أعضاء الاشتراكية الدولية الكاملة من موقع المنظمة
 تشاينا ميفيل

مراجع

أحزاب سياسية أسست في 1951
أمميات سياسية
اشتراكية ديمقراطية
الاشتراكية الدولية
تأسيسات سنة 1951 في ألمانيا
تاريخ الاشتراكية
ديمقراطية اجتماعية
منظمات دولية
منظمات سياسية مقرها في لندن
منظمات مقرها في لامبيث

الأممية الاشتراكية


Općinska nogometna liga Labin, također i kao Općinsko nogometno prvenstvo Labin; Prvenstvo NSO Labin, i sl., je bila liga sedmog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1975./76.
Sudjelovalo je 7 klubova, a prvak je bio klub "Radnik" iz Labina.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

Povezani članci

Vanjske poveznice

Izvori

 library.foi.hr, "Raški rudar" (glasilo Istarskih ugljenokopa ˝Tupljak˝), ISBN 1334-1731
 library.foi.hr, "Raški rudar" - glasilo Istarskih ugljenokopa "Raša˝, god. XXV, br. 12, Labin, objavljeno 18. lipnja 1976., str. 4 (Sport; konačna ljestvica), preuzeto 14. kolovoza 2022.

1975-76
Labin

Općinska nogometna liga Labin 1975./76.


إيفيتا  قد يشير إلى:
 إيفيتا (اسم)، وهو لقب للإسم الإسباني إيفا.
 إيفا بيرون، سياسية أرجنتينية.
 إيفيتا (مسرحية موسيقية)، عن إيفا بيرون.
 إيفيتا (فيلم)، فيلم أنتج عام 1996 وهي نسخة من المسرحية.

إيفيتا (توضيح)


Jatrofa (lat. Jatropha), biljni rod iz porodice mlječikovki. Obuhvaća preko 170 vrsta trajnica, polugrmova, grmova i drveća u Sjevernoj i Južnoj Americi, Africi i Aziji.

Vrste

 Jatropha aceroides (Pax & K.Hoffm.) Hutch.
 Jatropha aethiopica Müll.Arg.
 Jatropha afrotuberosa Radcl.-Sm. & Govaerts
 Jatropha alamanii Müll.Arg.
 Jatropha andrieuxii Müll.Arg.
 Jatropha angustifolia Griseb.
 Jatropha aspleniifolia Pax
 Jatropha atacorensis A.Chev.
 Jatropha augusti Pax & K.Hoffm.
 Jatropha bartlettii Wilbur
 Jatropha baumii Pax
 Jatropha botswanica Radcl.-Sm.
 Jatropha breviloba (Morong) Pax & K.Hoffm.
 Jatropha brockmanii Hutch.
 Jatropha bullockii E.J.Lott
 Jatropha calcarea Fern.Casas
 Jatropha campestris S.Moore
 Jatropha canescens (Benth.) Müll.Arg.
 Jatropha capensis (L.f.) Sond.
 Jatropha cardiophylla (Torr.) Müll.Arg.
 Jatropha cathartica Terán & Berland.
 Jatropha catingae Ule
 Jatropha × ceballosii Fern.Casas
 Jatropha chamelensis Pérez-Jim.
 Jatropha chevalieri Beille
 Jatropha ciliata Sessé
 Jatropha cinerea (Ortega) Müll.Arg.
 Jatropha clavuligera Müll.Arg.
 Jatropha collina Thulin
 Jatropha confusa Hutch.
 Jatropha contrerasii J.Jiménez Ram. & Mart.Gord.
 Jatropha conzattii J.Jiménez Ram.
 Jatropha cordata (Ortega) Müll.Arg.
 Jatropha costaricensis G.L.Webster & Poveda
 Jatropha crinita Müll.Arg.
 Jatropha cuneata Wiggins & Rollins
 Jatropha curcas L.
 Jatropha decipiens M.E.Jones
 Jatropha decumbens Pax & K.Hoffm.
 Jatropha dehganii J.Jiménez Ram.
 Jatropha dhofarica Radcl.-Sm.
 Jatropha dichtar J.F.Macbr.
 Jatropha dioica Sessé
 Jatropha dissecta (Chodat & Hassl.) Pax
 Jatropha divaricata Sw.
 Jatropha elbae J.Jiménez Ram.
 Jatropha ellenbeckii Pax
 Jatropha elliptica (Pohl) Oken
 Jatropha erythropoda Pax & K.Hoffm.
 Jatropha euarguta M.G.Gilbert & Thulin
 Jatropha excisa Griseb.
 Jatropha fremontioides Standl.
 Jatropha gallabatensis Schweinf.
 Jatropha galvanii J.Jiménez Ram. & L.M.Contr.
 Jatropha gaumeri Greenm.
 Jatropha giffordiana Dehgan & G.L.Webster
 Jatropha glandulifera Roxb.
 Jatropha glauca Vahl
 Jatropha glaucovirens Pax & K.Hoffm.
 Jatropha gossypiifolia L.
 Jatropha grossidentata Pax & K.Hoffm.
 Jatropha guaranitica Speg.
 Jatropha × hastifolia Fern.Casas
 Jatropha hernandiifolia Vent.
 Jatropha heynei N.P.Balakr.
 Jatropha hieronymi Kuntze
 Jatropha hildebrandtii Pax
 Jatropha hippocastanifolia Croizat
 Jatropha hirsuta Hochst.
 Jatropha horizontalis M.G.Gilbert
 Jatropha humboldtiana McVaugh
 Jatropha humifusa Thulin
 Jatropha hypogyna Radcl.-Sm. & Thulin
 Jatropha inaequispina Thulin
 Jatropha integerrima Jacq.
 Jatropha intermedia (Chodat & Hassl.) Pax
 Jatropha isabellei Müll.Arg.
 Jatropha jaimejimenezii V.W.Steinm.
 Jatropha kamerunica Pax & K.Hoffm.
 Jatropha krusei J.Jiménez Ram. & Mart.Gord.
 Jatropha lagarinthoides Sond.
 Jatropha latifolia Pax
 Jatropha loristipula Radcl.-Sm.
 Jatropha macrantha Müll.Arg.
 Jatropha macrocarpa Griseb.
 Jatropha macrophylla Pax & K.Hoffm.
 Jatropha macrorhiza Benth.
 Jatropha mahafalensis Jum. & H.Perrier
 Jatropha maheshwarii Subram. & M.P.Nayar
 Jatropha malacophylla Standl.
 Jatropha marginata Chiov.
 Jatropha marmorata Thulin
 Jatropha martiusii (Pohl) Baill.
 Jatropha mcvaughii Dehgan & G.L.Webster
 Jatropha melanosperma Pax
 Jatropha microdonta Radcl.-Sm.
 Jatropha mirandana J.Jiménez Ram. & K.Vega
 Jatropha miskatensis Thulin
 Jatropha mollis Pax
 Jatropha mollissima (Pohl) Baill.
 Jatropha monroi S.Moore
 Jatropha moranii Dehgan & G.L.Webster
 Jatropha multifida L.
 Jatropha mutabilis (Pohl) Baill.
 Jatropha nana Dalzell & A.Gibson
 Jatropha natalensis Müll.Arg.
 Jatropha neopauciflora Pax
 Jatropha neriifolia Müll.Arg.
 Jatropha nogalensis Chiov.
 Jatropha nudicaulis Benth.
 Jatropha oaxacana J.Jiménez Ram. & R.Torres
 Jatropha obbiadensis Chiov.
 Jatropha oblanceolata Radcl.-Sm.
 Jatropha orangeana Dinter ex P.G.Mey.
 Jatropha ortegae Standl.
 Jatropha pachypoda Pax
 Jatropha pachyrrhiza Radcl.-Sm.
 Jatropha palmatifida Baker
 Jatropha palmatipartita Dehgan
 Jatropha paradoxa (Chiov.) Chiov.
 Jatropha pauciflora C.Wright ex Griseb.
 Jatropha paxii Croizat
 Jatropha pedersenii Lourteig
 Jatropha peiranoi Lourteig & O'Donell
 Jatropha pelargoniifolia Courbon
 Jatropha peltata Sessé
 Jatropha pereziae J.Jiménez Ram.
 Jatropha phillipseae Rendle
 Jatropha podagrica Hook.
 Jatropha prunifolia Pax
 Jatropha pseudocurcas Müll.Arg.
 Jatropha purpurea Rose
 Jatropha ribifolia (Pohl) Baill.
 Jatropha riojae Miranda
 Jatropha rivae Pax
 Jatropha robecchii Pax
 Jatropha rosea Radcl.-Sm.
 Jatropha rufescens Brandegee
 Jatropha rzedowskii J.Jiménez Ram.
 Jatropha scaposa Radcl.-Sm.
 Jatropha schlechteri Pax
 Jatropha schweinfurthii Pax
 Jatropha seineri Pax
 Jatropha somalensis Pax
 Jatropha sotoi-nunyezii Fern.Casas & E.Martínez
 Jatropha spicata Pax
 Jatropha spinosa Vahl
 Jatropha spinosissima Thulin
 Jatropha standleyi Steyerm.
 Jatropha stephani J.Jiménez Ram. & Mart.Gord.
 Jatropha stevensii G.L.Webster
 Jatropha stuhlmannii Pax
 Jatropha subaequiloba Radcl.-Sm.
 Jatropha sympetala S.F.Blake & Standl.
 Jatropha tanjorensis J.L.Ellis & Saroja
 Jatropha tehuantepecana J.Jiménez Ram. & A.Campos Vilb.
 Jatropha tenuicaulis Thulin
 Jatropha tetracantha Chiov.
 Jatropha tlalcozotitlanensis J.Jiménez Ram.
 Jatropha trifida Chiov.
 Jatropha tropaeolifolia Pax
 Jatropha tupifolia Griseb.
 Jatropha uncinulata Radcl.-Sm.
 Jatropha unicostata Balf.f.
 Jatropha variabilis Radcl.-Sm.
 Jatropha variegata Vahl
 Jatropha variifolia Pax
 Jatropha velutina Pax & K.Hoffm.
 Jatropha vernicosa Brandegee
 Jatropha villosa Wight
 Jatropha weberbaueri Pax & K.Hoffm.
 Jatropha websteri J.Jiménez Ram.
 Jatropha weddeliana Baill.
 Jatropha woodii Kuntze
 Jatropha zeyheri Sond.

Izvori

Vanjske poveznice

Crotonoideae

Jatrofa


Bankerot kan henvise til:

 Bankerot – dansk lovsprog sjældent brugt udtryk for en stats konkurs eller fallit
 Bankerot (film) – dansk kortfilm fra 1912
 Bankerot (film fra 1918) – amerikansk stumfilm fra 1918
 Bankerot (tv-serie) – dansk tv-serie produceret af Danmarks Radio

Bankerot (flertydig)


Dyrepasser i Zoo er en dansk dokumentarfilm fra 1984 instrueret af Willy Rohde.

Handling
En morgen i Zoologisk have. En masse mennesker gør klar til, at publikum kan besøge havens 2.000 dyr. Der gøres rent, tilberedes mad og ses til dyrene. Haven summer af aktivitet, fremgår det af filmen, som følger dyrepasserne fra dyr til dyr

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1984

Dyrepasser i Zoo


جليدة على الطريق الرابطة بين الفحص وقعفور وتتبع إداريا معتمدية بوعرادة من ولاية سليانة، وبها محطة قديمة للقطار .

وهناك أيضا منطقة بوجليدة توجد على  بعد 5كلم من منطقة الجليدة وتتبع اداريا معتمدية العروسة، عدد سكانها يناهز حوالي 1800 نسمة، و هي منطقة فلاحية من الدرجة الأولى.

قرى ولاية سليانة

بوجليدة


Wikipedija na crnogorskom jeziku probno je izdanje slobodne internetske enciklopedije Wikipedije na crnogorskome jeziku. Privremeno ju je pokrenuo 13. prosinca 2017. suradnik StevenJ81 na Wikimedia Incubatoru. Prvu, početnu stranicu izradio je 17. XII. korisnik Lujki, a prvi članak, "Podgorica", započeo je 19. prosinca suradnik Katxis, preuzevši sadržaj sa slobodne enciklopedije Montenegrowiki.me. Do kraja prosinca 2017., brojila je oko 200 članaka, pretežno s temama o Crnoj Gori. Očekivalo se da će ispitno razdoblje rada u okviru Incubatora biti okončano u 2018. nakon što se enciklopedijski projekt trebao oformiti u nužnim dijelovima.

Izvori

Vanjske poveznice
 crnogorska Wikipedia na Wikimedia Incubatoru
 Meta-Wiki: Prijedlozi za nove jezike (WP crnogorski 1, 2, 3, 4 i 5)
Wikipedia

Wikipedija na crnogorskom jeziku


نكستر (بالفرنسي:Nexter) (سابقا جيات إندستريز، بالفرنسي:GIAT Industries) هي شركة تعمل في صناعة الأسلحة و هي مملوكة من قبل الحكومة الفرنسية. تستخدم منتجتها الجيش الفرنسي و جيوش أخرى حول العالم. من منتجتها:
 دبابة القتال الرئيسية لوكلير؛
 أي أم أكس-10؛
 نظام مسح الألغام عن بعد؛
 في بي سي آي و هي عربة مشاة قتالية؛
 المدفع سيزر عيار 155 مم؛
 المدفع أل.دي.آي نوع الثاني 105 عيار 105 مم؛
 المدفع أي.يو.أف1 تي.أي 155 عيار 155 مم؛

في عام 2006 تم تحويل شركة جيات إندستريز إلى نكستر في برنامج إعادة هيكلة والتي بدأت في 2004.

مصادر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لنكستر

أنظمة نيكستر
شركات أسست في 2006
شركات تصنيع أسست في 1973
شركات تكنولوجيا أسست في 1973
شركات دفاع في فرنسا
شركات فرنسية
شركات مقرها في أوفيرني-رون ألب
مصانع مركبات عسكرية

نكستر


عبد الفتاح أبو غدة الخالدي الحلبي الحنفي (1336 - 1417هـ) عالم دين سوري.

اسمه ومولده
هو أبو الفتوح وأبو زاهد عبد الفتاح بن محمد بن بشير بن حسن أبو غدة الخالدي الحلبي. ولد في مدينة حلب شمال سورية في السابع عشر من رجب من سنة 1336 هـ /9 مايو 1917 م في بيت ستر ودين فقد كان والده محمد رجلاً مشهوراً بين معارفه بالتقوى وكان يعمل في تجارة المنسوجات. ابن أخيه عبد الستار أبو غدة وهو اقتصادي إسلامي معروف. وابن أخيه الآخر حسن أبو غدة.

نشأته العلمية
دخل المدرسة العربية الإسلامية الخاصة ودرس فيه من الصف الأول حتى الرابع، تعلم فيها ما محا عنه الأمية. دخل مدرسة الشيخ محمد علي الخطيب بحلب ودرس فيها القرآن الكريم وتعلم حسن الخط. دخل المدرسة الخُسروية التي بناها خسرو باشا، التي تعرف الآن بالثانوية الشرعية وذلك عندما بلغ التاسعة عشرة من عمره واستمر فيه من عام 1356هـ /1936م حتى عام 1362هـ / 1942م ثم كلية الشريعة بالجامع الأزهر الشريف وتخرج منها في عام 1368 هـ /1948م حائزاً على الشهادة العالمية من كلية الشريعة. درس في (تخصص أصول التدريس) في كلية اللغة العربية بالجامع الأزهر أيضًا وتخرج منه في عام 1370 هـ/1950م وبعد ذلك عاد إلى موطنه حلب.

بعد أن أكمل الشيخ دراسته في مصر، عاد إلى سورية وتقدم سنة 1951 لمسابقة اختيار مدرسي التربية الإسلامية لدى وزارة المعارف فكان الناجح الأول. درَّس أحد عشر عاماً مادة التربية الإسلامية في ثانويات حلب، كما شارك في تأليف الكتب المدرسية المقررة لهذه المادة. درَّس إلى جانب ذلك في (المدرسة الشعبانية) وهي معهد شرعي أهلي متخصص بتخريج الأئمة والخطباء، ودرَّس في الثانوية الشرعية (الخسروية) التي تخرج فيها، ثم انتدب للتدريس في كلية الشريعة في جامعة دمشق، ودرس فيها لمدة ثلاث سنوات (أصول الفقه)، و(الفقه الحنفي) و(الفقه المقارن بين المذاهب). وقام بعد ذلك بإدارة موسوعة (الفقه الإسلامي) في كلية الشريعة بدمشق لنحو عامين، أتم خلالها كتاب (معجم فقه المحلى لابن حزم) وكان قد سبقه للعمل فيه بعض الزملاء فأتمه، وأنهى خدمته، وطبعته جامعة دمشق في ضمن مطبوعاتها في مجلدين كبيرين.

أدخل السجن سنة 1966 مع ثلة من رجال العلم والفكر في سورية، ومكث في سجن تدمر الصحراوي أحد عشر شهرًا. وبعد كارثة الخامس من حزيران سنة 1967 اضطر الحاكمون إلى الإفراج عن جميع المعتقلين السياسيين، وكان الشيخ من بينهم.

انتقل إلى المملكة العربية السعودية، متعاقداً مع جامعة الإمام محمد بن سعود في الرياض حيث عمل مدرساً فيها، وفي المعهد العالي للقضاء، وأستاذاً لطلبة الدراسات العليا، ومشرفاً على الرسائل العلمية العالية، فتخرج به الكثير من الأساتذة والعلماء. وقد شارك خلال هذه الفترة (1385 - 1408هـ) (1965 -1988) في وضع خطط جامعة الإمام محمد بن سعود ومناهجها، واختير عضوًا في المجلس العلمي فيها، ولقي من إدارة الجامعة كل تكريم وتقدير.

انتدب الشيخ أستاذًا زائرًا لجامعة أم درمان الإسلامية في السودان ولمعاهد الهند وجامعاتها، وشارك في الكثير من الندوات والمؤتمرات الإسلامية العلمية، التي تعقد على مستوى العالم الإسلامي. وكانت له جهود طيبة في جميع هذه المجالات. ثم عاد للعمل مع جامعة الملك سعود في الرياض وقبلها مع جامعة الإمام محمد بن سعود في الرياض كذلك.

أشهر شيوخه
كان يتمثل بقول التابعي الجليل سفيان بن عيينة السالف الذكر، وعندما سُئل عن شيوخه قال: (إن ذكر أسماء مشايخنا هو مدعاة البركة ومستجر الرحمة)، وقال أيضًا في كتابه (كلمات في كشف أباطيلَ وافتراءات) ص38: (فقد تلقيت العلم عن نحو مائة عالم والحمد لله في بلدي حلب وفي غيرها من بلاد الشام ومكة والمدينة المنورة ومصر والهند وباكستان والمغرب وغيرها، فلي من الشيوخ قرابة مائة شيخ تلقيت عنهم وأخذت منهم وكل واحد منهم له مشربه ومذهبه وما التزمت قول أحد منهم لانه شيخي وأستاذي، بل ألتزم ماأراه صواباً وأعتقده حقاً أو راجحاً). أما مشايخه (تسلسلياً):
 الشيخ عيسى البيانوني وكان يسكن في نفس الحي الذي كان يسكن فيه الشيخ عبد الفتاح.
 الشيخ إبراهيم السلقيني الجد ويقول عنه الشيخ عبد الفتاح: (كان شيخاً من الأولياء، وكان يدرسنا النحو في (القَطْر) وكان يغلبه البكاء فكان حاله ينفعنا أكثر من انتفاعنا بالمواعظ).
 الشيخ محمد راغب الطباخ، مؤرخ حلب ومحدثها، كان يعتني بالحديث الشريف ويهتم بنشر السنة المطهرة.
 الشيخ النحوي الأديب محمد الناشد.
 الشيخ محمد سعيد الإدلبي.
 الشيخ الفقيه الأديب مصطفى الزرقا.
 الشيخ محمد نجيب سراج الدين والد الشيخ عبد الله سراج الدين.
 الشيخ مصطفى صبري شيخ الإسلام في الدولة العثمانية وله تآليف عديدة منها (موقف العقل والعلم والعالم من رب العالمين وعباده المرسلين) صارع فيه الملاحدة والعلمانين فصرعهم وطرحهم كما يقول تلميذه الشيخ عبد الفتاح.
 الشيخ محمد زاهد الكوثري، الإمام المحدث الأكبر من شهد له بالإمامة البعيد والقريب والصديق وغير الصديق كما قال الشيخ عبد الفتاح، وكان ينتفع به جميع علماء عصره من شتى أقطار البلاد الإسلامية.
 الشيخ محمد يوسف البنوري

رحلاته العلمية
رحل إلى العديد من الدول ومنها مصر والتقى فيها بعلمائها الكبار أزهريين وغير أزهريين منهم: الشيخ يوسف الدجوي والشيخ مصطفى صبري والشيخ محمد زاهد الكوثري والشيخ محمد الخضر حسين التونسي شيخ الأزهر والشيخ أحمد محمد شاكر الحسني أحد مؤسسي حركة أنصار السنة المحمدية والتقى كذلك بالإمام الشهيد الداعية حسن البنا مؤسس حركة الإخوان المسلمين ويعد الشيخ من أوائل العلماء السوريين الذين انضموا وناصروا الحركة هو والإمام الشيخ محمد الحامد وكذلك الشيخ الدكتور مصطفى السباعي الذي يعد مؤسس التنظيم في سوريا وأول مرشد للحركة في سوريا وقد انتخب بعد وفاته شيخنا الشيخ عبد الفتاح كمرشد للإخوان المسلمين في سوريا وقد تم الشيخ في منصبه هذا إلى أن تركه لانشغاله بالعلم وكان يحضر دروس الثلاثاء الدعوية للإمام المرشد حسن البنا وكان يطلق على الإمام حسن البنا لقب الراشد المرشد، والتقى كذلك بالعديد من المشايخ في مصر.

رحل إلى الحرمين الشريفين حاجاً لبيت الله الحرام وزائراً للنبي محمد في عام 1376 هـ والتقى في هذه الزيارة بكبار العلماء ومنهم في المدينة: الشيخ بدر عالم وكذلك الشيخ إبراهيم الختني. التقى في مكة المكرمة بالشيخ محمد يحي أمان والسيد علوي المالكي والد الشيخ الدكتور محمد علوي المالكي والتقى كذلك بالشيخ حسن مشاط المالكي المكي والشيخ أبي الفيض محمد ياسين الفاداني الملقب بمحدث العصر.

رحل إلى العراق والتقى هناك بالإمام الشيخ أمجد الزهاوي وأخذ منه الإجازة والتقى بمشايخَ آخرين. رحل إلى الهند وباكستان من العراق عن طريق البحر، والتقى بأجلة علماء وشيوخ تلك الديار منهم العلامة المحدث محمد زكريا الكاندهلوي والشيخ عتيق الرحمن كبير علماء دهلي والداعية محمد يوسف الكاندهلوي أمير حركة التبليغ وصاحب كتاب حياة الصحابة والتقى بالداعية أبو الحسن الندوي. والتقى في باكستان بالشيخ محمد شفيع مفتي باكستان وغيره. حاضر في ملتقى الفكر الإسلامي بمدينة قسنطينة في الجزائر عام 1983 م تحت عنوان الاجتهاد ورحل إلى المغرب بدعوة من ملك المغرب لإلقاء محاضرات في الدروس الحسنية.

رحل إلى اليمن ودرس في جامعتها ودخل صنعاء وتعز وزبيد وأخذ عن علمائها منهم المقرئ يحيى الكبسي والشيخ ثابت مهران والتقى كذلك بعلماء تريم. رحل كذلك إلى أفغانستان ساعياً للإصلاح بين الفئات المتقاتلة هناك. رحل إلى أغلب بلاد العالم الإسلامي وكذلك سافر إلى أوروبا في دعوة من جامعة أكسفورد في بريطانيا لإلقاء بعض الدروس وقد رافقه فيها الشيخ يوسف القرضاوي. سافر كذلك في زيارات متعددة للأحساء والتقى فيها بالكثير من العلماء منهم الشيخ محمد بن إبراهيم آل الشيخ مبارك الأحسائي المالكي وكذلك الشيخ عبد الرحمن البوبكر الملا الحنفى والتقى كذلك بالشيخ أحمد آل دوغان الشافعي الأحسائي.

في رحلته إلى المملكة العربية السعودية التقى بالشيخ محمد بن إبراهيم آل الشيخ، وحضر له بعض دروس التفسير التي كانت تقام في مسجده بالرياض، وقد كانت بيته قريبة منه.

اعتقاله

اعتقل في عام 1386 هـ هو ومعه بعض أهل العلم والصلاح في سجن تدمر قريب حمص وقد دافع عن الإسلام والمسلمين في بلاده حتى انتخب عام 1382 هـ نائباً عن مدينة حلب بأكثرية كبيرة.
يقول الداعية سعيد حوى:

أشهر كتبه
للشيخ الكثير من المؤلفات (أكثر من سبعين مؤلفاً) وأغلبها في علم الحديث، ولكنني أريد أن أضع أمامكم بعض الكتب التي تنفع المبتدئين أمثالي في الطلب وأما المتخصصون فلهم الرجوع إلى ثبت الشيخ فإن فيه ما يفيدهم.
 رسالة المسترشدين، وهو كتاب في التصوف النقي وصاحبه هو الإمام المحاسبي، وقد وضع فيه الشيخ زيادات وافية ونوادرَ غالية وقد نفع الله بهذا الكتاب، وصار يدرس في بعض الجامعات كمادة للأخلاق الإسلامية.
 الرفع والتكميل في الجرح والتعديل: ومؤلفه هو الإمام اللكنوي الذي اهتم بكتبه حتى أنه حقق أغلبها وطبعها.
 إقامة الحجة على أن الإكثار من التعبد ليس ببدعة: للإمام اللكنوي أيضاَ حققه.
 التصريح بما تواتر في نزول المسيح : لإمام العصر في الهند الشيخ محمد أنور كشميري، حققه.
 فتح باب العناية بشرح كتاب النقاية: وهو في فقه الإمام أبي حنيفة، ولهذ الكتاب قصة معه ذكرها في كتابه (صفحات من صبر العلماء) ص279-281 وفي مقدمة تحقيقه لهذا الكتاب.
 صفحات من صبر العلماء على شدائد العلم والتحصيل: وهو كتاب نافع ممتع لايستغني عنه طالب علم.
 قواعد في علم الحديث: لشيخه الشيخ ظفر أحمد التهانوي الباكستاني الحنفي، حققه.
 كلمات في كشف أباطيلَ وافتراءات: وهو رد على الألباني وصاحبه زهير الشاويش.
 قيمة الزمن عند العلماء: من مؤلفاته.
 سباحة الفكر في الجهر بالذكر: للإمام اللكنوي، حققه.
 أمراء المؤمنين في الحديث: من مؤلفات.
 الإسناد من الدين: وهو من أجل كتب.
 من أدب الإسلام.
 الحلال والحرام وبعض قواعدهما: لشيخ الإسلام ابن تيمية، حققه.
 الرسول المعلم  وأساليبه في التعليم: من كتبه.
 المنح المطلوبة في استحباب رفع اليدين في الدعاء بعد الصلوات المكتوبة: للمحدث أحمد ين الصديق الغماري، حققه.
 سنن النسائي: حققها.
 العلماء العزاب الذين آثروا العلم على الزواج.

نفيه ووفاته
غادر أبو غدة سورية منفيا إلى السعودية، حيث عمل ودرس في كلية العلوم الإسلامية في جامعة الرياض.
في عام 1415 هـ / 1995، عاد أبو غدة إلى سورية في إطار اتفاق يربطه بالحكومة السورية يقضي بإمكانية عودته إلي سورية وبالتحديد إلى حلب، إذا امتنع عن ممارسة السياسة واكتفى بالعمل في الشؤون الدينية والأكاديمية. حينها، تلقى الشيخ دعوة من الرئيس حافظ الأسد ليعود إلى سورية، حيث أعرب على لسان فضيلة الشيخ محمد سعيد رمضان البوطي أنه يكن احتراما كبيرا للشيخ وعلمه ويرغب أن يكون بين اهله وفي بلده، مبديا رغبته في الالتقاء بالشيخ. استجاب الشيخ لهذه المبادرة وعاد إلى بلده بعد غيبة سبعة عشر عاما وكان موضع حفاوة رسمية ممن التقى به من المسؤولين لكنه لم يقدر أن يلتقي بالرئيس.

في شهر شعبان 1417 هـ / 1996 م شعر الشيخ بضعف في نظره فعاد من حلب إلى الرياض ليتلقى العلاج لكن لم يكن ناجحًا ونتج عنه صداع شديد لازم الشيخ طوال ايامه الباقية ثم اشتكى في أواخر رمضان من ألم في البطن ادخل على إثره مستشفى الملك فيصل التخصصي وتبين انه ناتج عن نزيف داخلي بسبب مرض التهابي وما لبث أن لحق بالرفيق الأعلى فجر يوم الأحد 9 شوال 1417 هـ الموافق 16 فبراير 1997 (9 شوال 1417 هـ) فجرًا، عن عمر يناهز الثمانين عامًا.

كتب عنه
 الشيخ عبد الفتاح أبو غدة كما عرفته تأليف: محمد علي الهاشمي.

أشهر تلاميذه
 الشيخ الدكتور محمد أبو الفتح البيانوني.، وهو حفيد شيخه الشيخ عيسى البيانوني.، وابن صديقه الشيخ أحمد عز الدين البيانوني.
 الشيخ محمد عوامة.
 الشيخ محمد بن عبد الله آل رشيد، له كتاب إمداد الفتاح.
 الشيخ سلمان الحسيني الندوي
 مجد مكي.
 محمد أكرم الندوي.
 علي جمعة
 الشيخ محمد عبد المالك العالم المحقق الشهير في بلاد الهند.

مصادر

 موقع الشيخ عبد الفتاح أبو غدة
 موقع الغريب
 مجلة الوعي الإسلامي العدد 521.

وصلات خارجية
 موقع الشيخ علي الويب
 عبد الفتاح أبو غدة.. المدافع عن السنة، أعلام، إخوان أون لاين، 30 أكتوبر 2008 م

أشاعرة
أشخاص من حلب
إخوان مسلمون سوريون
خريجو جامعة الأزهر
دعاة سوريون
شخصيات تمرد الأخوان المسلمين (سوريا)
علماء حديث من الشام
علماء دين سنة سوريون
مدفونون في البقيع
مذهبيون
مراقبو الإخوان المسلمين
مسلمون سنة سوريون
معارضون سوريون
مغتربون سوريون في مصر
منفيون سوريون
مواليد 1335 هـ
مواليد 1336 هـ
مواليد 1917
مواليد في حلب
وفيات 1417 هـ
وفيات 1997
وفيات في الرياض

عبد الفتاح أبو غدة