Maite Lanata (Quilmes, provincia de Buenos Aires; 21 de abril de 2000) es una actriz argentina.

Se hizo conocida tras interpretar a Alma Bilbao, una niña con autismo, en la telenovela El elegido. Por su calidad interpretativa fue nominada al premio Revelación de los Premio Martín Fierro, en el cual resultó ganadora de la terna. Luego interpretó a Luna Lunati en la serie El marginal y a Juani en la telenovela 100 días para enamorarse, cuyo personaje se destacó por mostrar la transición por la que pasa un chico trans. Recibió el premio Martín Fierro 2018 como actriz de reparto por este último personaje.

Biografía

Primeros años
Maite nació en la localidad de Quilmes, provincia de Buenos Aires, el 21 de abril del 2000. A los pocos años se mudó con su familia a Capital Federal."Con inquietudes por la actuación desde el Jardín de Infantes, "aunque mi papá quería que fuera periodista", revive su paso por la escuela "Siglo Nuevo" de Colegiales, donde le gustaba participar en los actos. "Aunque era muy callada en el colegio, cuando actuaba me volvía extrovertida", recuerda la joven que de niña se disfrazaba, armaba guiones y montaba obras de teatro para sus padres. "Desde el jardín fui así, me costaba hacer amistades, me quedaba observando a mis compañeros, al lado de la profesora. Y desde la observación se venían a mi mente distintas características para personajes"

Carrera y estudios
Desde el año 2009 hasta el 2012 estudió teatro en la Escuela de Nora Moseinco. Durante el 2009 participó en dos cortometrajes: "Mineros de Chile" (de Nicolas Puenzo) y "Passage" (del director indio Sheknar Kapur). En el 2010, luego de un largo proceso de casting, quedó elegida para interpretar a Julia Castillo en la ópera prima de Javier Van de Couter, Mia, una película con una temática adelantada en cuanto al movimiento LGBT, anterior a la Ley del Matrimonio Igualitario, enfocada en la vida de las mujeres trans en la villa. "Cuando me eligieron para hacer 'Mía', aprendí muchísimo junto con mi mamá. Conocer la realidad de las travestis y las transexuales me hizo tener una mayor vision de la diversidad de género [...] Antes de quedar elegida para la película, hice unos gualichos: guardaba una carita de porcelana en una bolsa y no me quería sacar una campera roja con la que había ido al casting. Soy atea, pero creé la religión Verde-Naranja"En el año 2011, previo al estreno de su debut en el cine, interpretó a un personaje que tocaba una temática nunca antes vista en la televisión argentina: una niña con autismo. La novela El Elegido sirvió como disparador para hablar sobre este trastorno neurológico durante las horas de mayor audiencia. Para crear a este personaje (Alma Bilbao) se entrenó durante tres meses, en los que aprendió a respirar, concentrarse y focalizar: "Las escenas en las que tenía ataques fuertes las preparábamos mucho antes porque se grababa una sola vez, salían de una. Fue muy difícil de interpretar, pero ya sabía de qué se trataba porque iba a un colegio integrador y tenía una compañera con autismo, así que saqué muchas cosas que veía en ella y también busqué muchos videos". Durante el 2012 y hasta el 2013 llevó a cabo una profundización actoral con Nora Moseico. En el 2015 realizó dos talleres en el IUNA (actual Universidad Nacional de las Artes): "Introducción al Teatro del Oprimido", con Cecilia Lucino y Marina Biscotti, y "Disparando texto en acción", con Diego y Leila Schmukler. A fines de ese año interpretó a Luna Lunati en El Marginal, una adolescente manipuladora, perversa y acomodada, hija de un Juez, que es secuestrada en una cárcel por Los Borges para saldar cuentas con el padre de la chica y recuperar un botín perdido. "Lo que más me ayudo para interpretar a Luna fue el contexto en el que grabamos. En la Ex Cárcel de Caseros, con sus paredes y techos derrumbados, el olor a humedad, los pasillos oscuros y llenos de expedientes de antiguos presos, etc. Todo ese clima me generaba inevitablemente una sensación de encierro que el personaje tenía que sentir"Durante el último año de secundaria indagó en la Técnica de Improvisación de Alberto Ure de la mano de Cristina Banegas, en un taller intensivo. Al egresar, comenzó con las grabaciones de 100 días para enamorarse donde interpretó a Juan, un chico trans que al principio tenía muy definida su orientación sexual, le gustaban las mujeres, pero no así su identidad de género. A medida que fue avanzando la novela, se pudieron ver los cambios físicos de este chico, descubriéndose en plena adolescencia y transicionando con la contención de su familia y amigos, algo realmente novedoso para la televisión Argentina: contar la realidad LGBT adolescente. "En cuanto a su participación en 100 días Maite nos cuenta que: "Es un personaje complejo que para construirlo requiere de mucha información, de Educación Sexual Integral que hable de la diversidad de género, y eso hace que aprenda un montón y que todo el equipo y mismo los espectadores aprendan de la realidad del colectivo LGBT. Principalmente vi documentales, me informé con AFDA, fundación que ayudó con las escenas y la forma de transmitir lo teórico, y me sirvió bastante hablar con Lautaro Giménez, un chico trans que me pudo contar algunas de sus vivencias. Si bien la historia de Juan a veces puede parecer muy perfecta, muy color de rosas, es porque quisimos dejar un mensaje esperanzador para que haya más chicos trans empoderados y embanderados. Personajes que se involucran en lo social, son los que más me atrapan", concluye la actriz que al terminar el secundario dudó en anotarse en Ciencias de la Comunicación en la UBA y terminó optando por Licenciatura en Artes Dramáticas en la UNA"Ese mismo año, 2018, realizó su debut en el teatro con la obra de Carla Moure, Jazmín de Invierno, cuya historia argumental iba y volvía en el tiempo a través de flashbacks desde los cuales se veía a la pequeña Jazmín con 10 años y a una Jazmín adolescente con 18 años. "Debido a los horarios de la tira y los ensayos y funciones de la obra, me anoté únicamente a dos materias en la facu: corporal y vocal. pero me ayudaron muchísimo para componer el matiz del personaje de Jazmín, la diferencia de la gravedad de la voz, la postura, los movimientos mas aniñados, etc. Lo mismo para Juan, con su encorbatura para ocular los pechos, su formas de sentarse y caminar, etc."A finales del 2018 terminó de grabar la segunda temporada de El Jardín de Bronce, interpretando a Casilda / Moira Danubio, con Claudio Tolcachir, Joaquín Furriel, Luis Luque, entre otros.

Cine

Televisión

Teatro

Premios y nominaciones

Referencias

Enlaces externos

Quilmeños
Actrices infantiles de Argentina
Actrices de cine de Argentina
Actrices de teatro de Argentina
Actrices de televisión de Argentina
Ganadores del premio Martín Fierro al artista revelación
Ganadoras del premio Martín Fierro a la mejor actriz de reparto
Reparto de El marginal
Actrices de Argentina del siglo XXI

Maite Lanata


Smrčina () ist ein Ortsteil der Stadt Plesná in Tschechien.

Geographische Lage
Der Ortsteil liegt etwa 2 km nordöstlich der Stadt Plesná.

Geschichte
Viele Orte des Schönbacher Ländchens sind vom Kloster Waldsassen aus gegründet worden, die 1348 Rüdiger von Sparneck erwarb.

Eingemeindungen
Im Jahr 1965 wurde Vackov nach Plesná eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Literatur
 Karl Mädler: Zur Geschichte des Schönbacher Ländchens. In: Unser Egerland. Schriftenreihe für lebendige Heimatpflege. Heft 25. Wunsiedel 1925. S. 41–46.

Einzelnachweise

Ortsteil in Tschechien
Plesná

Smrčina (Plesná)


Die Saison 1927/28 war die zweite reguläre Saison der Canadian Professional Hockey League (CPHL). Meister wurden die Stratford Nationals.

Teamänderungen
Folgende Änderungen wurden vor Beginn der Saison vorgenommen:
 Die Detroit Olympics wurden als Expansionsteam in die Liga aufgenommen.
 Die Kitchener Millionaires wurden als Expansionsteam in die Liga aufgenommen.
 Die Toronto Ravinas wurden als Expansionsteam in die Liga aufgenommen.

Modus
In der Regulären Saison absolvierten die acht Mannschaften jeweils 42 Spiele. Für einen Sieg erhielt jede Mannschaft zwei Punkte, bei einem Unentschieden einen Punkt und bei einer Niederlage null Punkte.

Reguläre Saison

Tabelle
Abkürzungen: GP = Spiele, W = Siege, L = Niederlagen, T = Unentschieden, GF = Erzielte Tore, GA = Gegentore, Pts = Punkte

Weblinks
 Die Spielzeit bei hockeydb.com

Canadian Professional Hockey League
Eishockeysaison 1927/28
Sportveranstaltung in Nordamerika

Canadian Professional Hockey League 1927/28


Jhajjar (en hindi: झज्जर ) es una ciudad de la India, centro administrativo del distrito de Jhajjar, en el estado de Haryana.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 216  a 274 km de la capital estatal, Chandigarh, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 51 222 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Haryana

Jhajjar


Type 77 je kineska teška strojnica kalibra 12,7×108 mm. Predstavlja nasljednika modela Type 54 istog kalibra a nastao je relativno, pred kraj hladnog rata. Namijenjen je borbi protiv letjelica u niskom letu te lakih oklopnih vozila.

Povijest
Komunistička Kina je tijekom hladnog rata koristila povlastice vezane uz bliske odnose sa Sovjetskim Savezom. Neke od njih bile su da je zemlja bila prioritetni kupac pri sovjetskom izvozu oružja. Također, tijekom tog razdoblja, većina kineske vojne opreme bila je ustvari klon sovjetske tehnike. Jedan od njih je i Type 77 koji koristi isto streljivo i lance s metcima kao i DŠK.

Ima tešku cijev te se može postavljati na tronožac s kojim zajedno teži 56,3 kg (što je uvelike manje od Type 54 ili DŠK). Isto tako, može se postavljati i na vojna vozila. Strojnica je opremljena s optikom pogodnom za zračne i kopnene ciljeve.

U kineskoj vojsci je prihvaćen 1977. dok je s masovnom proizvodnjom započeo 1980. godine. Ipak, vojska nije bila zadovljna njime jer ga je nakon svega pet godina zamijenio moderniji W85.

Korisnici
: strojnica je proizvedena u velikoj količini za potrebe kineske narodno-oslobodilačke armije.

Vidjeti također
W85
DŠK
NSV
M2 Browning
CIS 50MG

Izvori

Vanjske poveznice
INDIGENOUS MACHINE GUNS OF CHINA: PART TWO – HEAVY MACHINE GUNS
Type 77 heavy machine gun (PR China)
TYPE 77
Kineske strojnice

Type 77 (teška strojnica)


A Resolução 324 do Conselho de Segurança das Nações Unidas, adotada em 12 de dezembro de 1972, após reafirmar resoluções anteriores sobre o assunto, o Conselho prorrogou o estacionamento em Chipre da Força de Manutenção da Paz das Nações Unidas em Chipre por mais um período, agora encerrado em 15 de junho de 1973. O Conselho exortou também as partes directamente interessadas a continuarem a agir com a maior contenção e a cooperar plenamente com a força de manutenção da paz .

A resolução foi aprovada por 14 votos a zero, enquanto a República Popular da China se absteve na votação .

Ver também

 Conflito no Chipre

Referências

 Texto da Resolução em undocs.org

Ligações externos

Resoluções do Conselho de Segurança das Nações Unidas sobre a UNFICYP
Resoluções do Conselho de Segurança das Nações Unidas de 1972


Die WPA-8-Ball-Weltmeisterschaft 2011 (offiziell: WPA Etisalat World 8-Ball Championship 2011) war die sechste Austragung der von der World Pool-Billiard Association veranstalteten Weltmeisterschaft in der Poolbillarddisziplin 8-Ball. Sie fand vom 19. bis 26. Februar 2011 im Fujairah Tennis Center in Fudschaira (Vereinigte Arabische Emirate) statt.

Weltmeister wurde Dennis Orcollo von den Philippinen durch einen 10:3-Sieg im Finale gegen den Niederländer Niels Feijen. Der Spanier David Alcaide gewann das Spiel um Platz 3 mit 9:2 gegen den Engländer Darren Appleton.

Titelverteidiger war der Engländer Karl Boyes, der in der Runde der letzten 32 gegen Mika Immonen ausschied.

Modus
Insgesamt nahmen 112 Spieler an dem Turnier teil. Damit hat sich das Teilnehmerfeld im Vergleich zu den Vorjahren, als es jeweils 64 waren, fast verdoppelt.

Zunächst wurde in 14 Gruppen mit je acht Spielern das Teilnehmerfeld halbiert. Gespielt wurde dabei im Doppel-K.-o.-System. Das bedeutet:
Nach dem ersten Spiel wurden die Spieler in Siegerrunde und Verliererrunde aufgeteilt. Wer in der Siegerrunde war, musste nur noch ein Spiel gegen einen anderen Spieler, der in der ersten Runde gewonnen hatte, gewinnen um in die Finalrunde zu gelangen. In der Verliererrunde musste man sich hingegen zuerst gegen einen anderen Spieler, der im ersten Spiel verloren hatte, durchsetzen und anschließend gegen einen Verlierer aus der Siegerrunde gewinnen.

Auch wenn dieses System relativ kompliziert ist, garantiert es jedem Spieler, ein Spiel in der Vorrunde verlieren zu können, ohne sofort aus dem Turnier ausscheiden zu müssen. Das zweite verlorene Spiel innerhalb der Vorrunde führt jedoch in jedem Fall zum Ausscheiden aus dem Turnier.

Die 56 verbleibenden Spieler spielten in der Finalrunde dann im K.-o.-System, wobei die acht Spieler mit der besten Statistik in der Vorrunde mit einem Freilos starteten, um auf ein 64er Feld zu kommen.

Turnierverlauf

Finalrunde ab Runde der letzten 32

Preisgelder

Weblinks
 WPA Etisalat World 8-Ball Championship 2011 auf azbilliards.com

2011
Poolbillardveranstaltung 2011
Billardturnier in Fudschaira

WPA-8-Ball-Weltmeisterschaft 2011


Maider Unda Gonzalez de Audikana (* 2. Juli 1977 in Vitoria-Gasteiz) ist eine spanische Ringerin. Sie gewann bisher bei Welt- und Europameisterschaften drei Medaillen.

Werdegang
Maider Unda Gonzalez de Audikana ist Baskin. Sie begann als Jugendliche in Otxandio mit 9 Jahren mit Sambo. Erst im Alter von 21 Jahren wechselte sie im Jahre 1998 zum Ringen. Sie wurde dazu Mitglied des Ringersportvereins Escuela Alavesa de Lucha Vitoria. Seit 1998 ist Luis Crespa ihr Trainer. Die 1,77 Meter große Athletin wurde in ihrer sportlichen Entwicklung mehrere Male durch schwere Verletzungen zurückgeworfen (in den Jahren 2001, 2003, 2004 und 2011). Trotzdem blieb sie beim Ringen und entwickelte sich durch einen enormen Trainingsfleiß so weit, dass sie sogar Medaillengewinnerin bei Welt- und Europameisterinnen werden konnte. Maider, die den Beruf eines Elektrikers erlernt hatte, lebt jetzt in Olaeta bei Aramaiona und betreibt Viehzucht, hier besonders Schafzucht. Dabei spezialisierte sie sich auf die Herstellung von Käse.

In den Jahren von 2000 bis 2012 gewann sie zwölfmal den spanischen Meistertitel bei den Frauen. Lediglich 2011 wurde sie nicht spanische Meisterin, weil sie in diesem Jahr bei dieser Meisterschaft wegen einer Verletzung nicht starten konnte.

Ihre internationale Karriere startete sie bei der Weltmeisterschaft in Sofia. Sie belegte dort in der Gewichtsklasse bis 75 kg den 12. Platz. Bei der Europameisterschaft 2001 in Budapest landete sie in der Gewichtsklasse bis 68 kg ihren ersten Sieg bei einer internationalen Meisterschaft. Sie gewann über die Türkin Najla Salihoglu nach Punkten. Im gleichen Jahr gewann sie in derselben Gewichtsklasse bei den Mittelmeer-Spielen in Tunis hinter Lise Legrand, Frankreich und Yousia Magdy aus Ägypten eine Bronzemedaille.

In den folgenden Jahren startete Maider Unda Gonzalez de Audikana dann regelmäßig bei den Welt- und Europameisterschaften. Die beste Platzierung, die sie dabei zunächst erreichte war ein 5. Platz bei der Europameisterschaft 2002 in Seinäjoki/Finnland. Sie unterlag dort u. a. auch der Deutschen Nina Englich nach Punkten. Die Qualifikation für die Olympischen Spiele 2004 in Athen schaffte sie nicht. 2007 erreichte sie bei der Weltmeisterschaft in Baku in der Gewichtsklasse bis 72 kg einen hervorragenden 5. Platz und verlor im Kampf um eine WM-Bronzemedaille nur knapp gegen die Russin Güsel Manjurowa. Mit dem 5. Platz erkämpfte sie sich aber die Startberechtigung bei den Olympischen Spielen 2008 in Peking.

In Peking konnte sie durchaus überzeugen und kam dort zu Siegen über Oksana Waschtschuk aus der Ukraine und Ohenewa Akuffo aus Kanada. Gegen Stanka Slatewa aus Bulgarien und gegen Agnieszka Wieszczek-Kordus aus Polen unterlag sie, belegte aber einen sehr guten 5. Platz.

Im Jahre 2009 gelang Maider dann bei der Weltmeisterschaft in Herning/Dänemark der erste Medaillengewinn bei einer internationalen Meisterschaft. Dabei besiegte sie Jelena Perepelkina aus Russland, Jenny Fransson aus Schweden und Marina Gastl aus Österreich. Bei der Europameisterschaft 2010 in Baku erkämpfte sie sich mit Siegen über Maria Louisa Vryoni aus Griechenland, Darija Iwanowa aus Aserbaidschan und Marina Gastl auch eine EM-Bronzemedaille. Bei der Weltmeisterschaft 2010 in Moskau verfehlte sie mit einem 5. Platz nur knapp die Medaillenränge. Den Kampf um eine der beiden Bronzemedaillen verlor sie knapp gegen die vielfache Weltmeisterin Kyoko Hamaguchi aus Japan.

Eine weitere Medaille gewann Maider Unda Gonzalez de Audikana dann bei der Europameisterschaft 2012 in Belgrad. Sie kam dort mit Siegen über Cynthia Vanessa Vescan aus Frankreich, Wassilissa Marsaljuk aus Belarus und Natalja Palamarchuk aus Aserbaidschan bei einer Niederlage gegen Maja Gunvor Erlandsen aus Norwegen auf den 3. Platz. Für die Teilnahme an den Olympischen Spielen 2012 in London vermochte sie sich erst im dritten Turnier in Helsinki, das sie vor Cynthia Vanessa Vescan aus Frankreich gewann, qualifizieren. In London war sie aber in hervorragender Form und kam mit Siegen über Ana Talia Betancourt, Kolumbien und Otschirbatyn Burmaa, Mongolei, einer Niederlage gegen Stanka Slatewa Christowa und einem Sieg über Wassilissa Marsaljuk, Belarus auf den dritten Platz und gewann damit eine olympische Bronzemedaille.

Internationale Erfolge

Spanische Meisterschaften
Maider Unda Gonzalez de Audikana gewann in den Jahren von 2000 bis 2010 und im Jahre 2012 zwölfmal den Titel einer spanischen Meisterin. Im Jahre 2011 fehlte sie wegen einer Verletzung.

Erläuterungen
 alle Wettbewerbe im freien Stil
 =S = Olympische Spiele, WM = Weltmeisterschaften, EM = Europameisterschaften

Quellen
 Fachzeitschrift Der Ringer
 Website "Foeldeak Wrestling Database"

Weblinks
 Porträt von Maider Unda Gonzalez de Audikana (englisch)

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Ringer (Spanien)
Spanischer Meister (Ringen)
Olympiateilnehmer (Spanien)
Person (Baskenland)
Spanier
Geboren 1977
Frau
Teilnehmer an den Europaspielen (Spanien)
Teilnehmer der Europaspiele 2015

Maider Unda Gonzalez de Audikana


Barometre, atmosfer basıncını ölçmeye yarayan alet. Genellikle cıvalı (sıvılı) ve aneroid (havalı) olmak üzere yaygın olarak kullanılan iki çeşidi vardır.

Cıvalı barometre

Cıvalı barometre 1643 yılında Evangelista Torricelli tarafından bulunmuştur. Cıvalı barometre, içi cıva dolu dikey bir borudur. Borunun üst ucu kapalıdır. Alt uç ise açık, ancak cıva dolu bir kaba daldırılmış durumdadır. Atmosferin bu kap içindeki cıva yüzeyine yaptığı basınca göre, borunun içindeki cıva sütunu yükselip alçalır.

Cıva sütununun yüksekliği barometre basıncını gösterir. Bu basınç deniz düzeyinde, cıva sütunundaki 76 cm yüksekliğe eşittir.

76 cm-cıva aynı zamanda 1 atmosfer basınca eşittir. Sütundaki cıva düzeyinin alçalıp yükselmesi atmosfer basıncının değiştiğini gösterir ve bu yolla hava durumu tahmin edilebilir.

Aneroid barometre (Madeni Barometre)
Aneroid (havalı) barometre atmosfer basıncına bağlı olarak daralan ve genişleyen, daralma-genişleme miktarını da rakamlı bir düzenek sayesinde ölçek üzerinde işaret eden metal bir kutudur. Aneroid sözcüğü "sıvısız" anlamına gelir.

Hava taşıtlarında ve dağcılıkta kullanılan altimetreler aneroid barometrenin en yaygın olarak kullanılan örneklerindendir. Atmosfer basıncı deniz seviyesinden yükseldikçe azalır. Altimetre ibresi, gözlemcinin içinde bulunduğu atmosferik basınç düzeyine karşılık gelen yüksekliği gösterir.

Kaynakça

Ölçü aletleri
Basınç göstergeleri
Basınç
Meteorolojik alet ve ekipmanlar
Atmosfer
Cam uygulamaları
Evangelista Torricelli
İtalyan icatları
17. yüzyıl icatları

Barometre


Reşad Ekrem Koçu (1905, İstanbul - 6 Temmuz 1975, İstanbul), Türk bir tarihçi ve yazardır. Tarihi konularda yazdığı fıkra, roman, hikâye ve incelemeleriyle ve en önemli yapıtı İstanbul Ansiklopedisiyle tanınmaktadır.

1905'te İstanbul'da doğan Koçu, Bursa Erkek Lisesi'ni ve İstanbul Üniversitesi Tarih Bölümü'nü 1931 yılında bitirdi. Aynı fakültede asistan oldu ancak 1933 Üniversite Reformunda hocası Ahmet Refik Altınay görevinden uzaklaştırılınca Reşad Ekrem Koçu da üniversiteden istifa etti. Alman, Kuleli, Pertevniyal ve Vefa liselerinde tarih öğretmenliği yaptı. Reşad Ekrem Koçu, 6 Temmuz 1975'te İstanbul'da öldü.

Öğretmenliği sırasında Tarihten Sesler gibi çeşitli dergi ve gazetelerde şiir, hikâye ve çocuk romanları, Osmanlı döneminin ilginç olaylarını ve kişilerini öyküleştirdiği Forsa Halil (1962), Patrona Halil (1967), Erkek Kızlar (1962) ve Haşmetli Yosmalar (1962) gibi kitaplar yazdı. Evliya Çelebi Seyahatnamesinin (1943-1967, 6 cilt) bazı bölümlerini bugünkü dile aktardı. Türk Giyim, Kuşam ve Süsleme Sözlüğü (1967) ise alanında yapılmış ilk önemli çalışmadır. Reşad Ekrem Koçu'nun en önemli ve büyük yapıtı, İstanbul'u her yönüyle ayrıntılı biçimde anlatan İstanbul Ansiklopedisi olarak kabul edilir. Bu ansiklopedinin ilk baskısı 1944-1951 "Aba-Bahadir Sokağı" maddeleri ve ikinci baskısı 1958-1971 yayımlandı ve 11'inci ciltte 7076 sayfaya ulaşarak "Gökçınar" makalesinde yarım kaldı. Koçu'nun diğer kitapları arasında Osmanlı Padişahları (1960) ile Eski İstanbul'da Meyhaneler ve Meyhane Köçekleri (1947) ve 2 ciltlik Kösem Sultan sayılabilir.

Kitapları
 Kızlarağasının Piçi (1933)
 Hatice Sultan ve Ressam Melling (1934)
 Eski İstanbul'da Meyhaneler ve Meyhane köçekleri (1947)
 Tarihimizde Garip Vakalar (1952)
 Osmanlı Padişahları (1960)
 Topkapı Sarayı (1960)
 Erkek Kızlar (1962)
 Dağ Padişahları (1962)
 Esircibaşı (1962)
 Forsa Halil (1962)
 Türk Zaferleri (1964)
 Yeniçeriler (1964)
 Osmanlı Tarihinin Panoraması (1964)
 Fatih Sultan Mehmed (1965)
 Acı Su (1965)
 Patrona Halil (1967)
 Kabakçı Mustafa (1968)
 Kösem Sultan (2 cilt) 1972
 Darülaceze (1974)
 Aşk Yolunda İstanbul'da Neler Olmuş (2002)
 Tarihte İstanbul Esnafı (2002)
 Binbirdirek Batakhanesi Cevahirli Hanım Sultan (2003)
 İstanbul Ansiklopedisi (Tamamlanamamıştır)

Dış bağlantılar
 İlber ORTAYLI-Üstadın Mirası (R.E.Koçu'nun basılmayan notlarını "iş bitiricilerin" elinden kurtarın)
 Reşad Ekrem Koçu ( kendi sesinden ) İstanbul Konuşmaları
Murat Bardakçı, "Reşad Ekrem 'cemal áşığı' idi ama intihalci değildi! ", Hürriyet: 26 Mayıs 2002.
 Hadi Uluengin, "Pazuda, baldırda çifte dövmeler", Hürriyet: 20 Nisan 2008.

Kaynakça

20. yüzyıl Türk tarihçileri
20. yüzyıl Türk yazarları
İstanbul doğumlu yazarlar
1905 doğumlular
1975 yılında ölenler
Bursa Erkek Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul'da ölenler
Türk ansiklopedistler
Sahrayıcedid Mezarlığı'na defnedilenler
Türk öğretmenler
Türk LGBT yazarlar

Reşad Ekrem Koçu


Jern gennem munden er en dokumentarfilm fra 1972.

Handling
Filmen peget på betydningen af, at smågrise får tilført jern straks efter fødslen og anviser en metode, hvor dette let og bekvemt tilføres gennem grisens mund.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1972

Jern gennem munden


العقيد الركن عدنان محمد شمس الدين المالكي (1919 - 22 نيسان 1955) عسكري سوري من مواليد دمشق، اشتهر بتفوقه الدراسي الدائم وجرأته الأدبية وكان منذ صغره ميالاً للجندية وشديد الشغف بمطالعة سيرة أبطال التاريخ العسكري وبدراسة تاريخ المعارك الحربية الكبرى، وما كاد يتم دراسته الثانوية عام 1937 حتى التحق بالكلية العسكرية في حمص وتخرج منها عام 1939 برتبة مرشح ضابط، ورفع عام 1940 إلى رتبة ملازم ثان، وخدم في الجيش في قطاعات مختلفة حيث كانت تسند إليه مهام تدريب الجنود والرقباء، كما عين مدرباً في الكلية العسكرية.

في فترة الاحتلال الفرنسي
لم يكن يفتأ المالكي خلال خدمته في الجيش تحت إمرة القيادة الفرنسية من نشر الروح الوطنية بين مرؤوسيه من ضباط وجنود مذكراً إياهم دوماً أن الجيش للوطن، وكان نشاطه الوطني يقلق القادة الفرنسيين وكانت له مواقف مشهورة معهم، فوضع تحت الرقابة الشديدة إلى أن تفاقمت الحوادث بين السوريين والقوات الفرنسية فالتحق بالقوات السورية ومن ثم عين عضواً في لجان تسليم قوات ومعدات الجيش الخاص من قبل الفرنسيين إلى الحكومة السورية.

بعد الاستقلال
كان عدنان المالكي في عام 1948 حين نشبت حرب فلسطين آمراً لدورة في الكلية العسكرية فاختصرها والتحق مع عناصر الكلية بالجبهة العسكرية حيث تسلم قيادة سرية مشاة مؤلفة من عناصر احتياطية، فخاض غمار الحرب بشجاعة، وقام خلال معركة (مشمار هايردين) بإمكانيات محدودة باحتلال التل المشرف على تلك المستعمرة اليهودية والذي سمي بعد السيطرة عليه بـ (التل المالكي) وقد أصيب بجرح بليغ في رأسه لم يكد يبرأ منه حتى أسندت له قيادة الفوج الثامن الذي قام هو بتشكيله وتدريبه وساهم بفك الحصار عن جيش الإنقاذ في الجبهة اللبنانية، وعاد إلى قيادته ليلقى ثناءها وتشجيعها.

اجتاز عدنان المالكي بتفوق دورة المدرسة الحربية العليا في فرنسا والتي أهلته شهادتها لحمل لقب ضابط (ركن مجاز)، وبعد الجلاء ساهم مساهمة فعالة في تأسيس الجيش السوري حيث أسس مدرسة صف الضباط، وخرّج أولى دوراتها وكان مديراً لدورات عدة في الكلية العسكرية.

اشترك في تنفيذ انقلاب حسني الزعيم في 30 آذار 1949، كما حاول في عهد أديب الشيشكلي أن يقود حركة تمرد، أدت إلى اعتقاله وبقائه في السجن ما يزيد عن سبعة أشهر.

بعد عودة الحكم الوطني للبلاد برئاسة هاشم الأتاسي عاد عدنان المالكي إلى الجيش وتسلم منصب معاون رئيس الأركان العامة، وكان يعمل على توظيف الجيش لمصلحة حزب البعث الذي كان يتحالف معه بقوة.

اغتياله
اغتيل العقيد المالكي في الملعب البلدي بدمشق يوم 22 أبريل 1955 خلال مباراة لكرة القدم، كان يرعاها بين فريقي الجيش السوري وخفر السواحل اللبناني، وارتكب جريمة القتل رقيب في الجيش السوري يدعى يونس عبد الرحيم كان مكلفاً بحراسة المنصة الرئيسية، أطلق ثلاث رصاصات على المالكي أنهاها بطلقة في رأس المالكي، بعد ذلك صوَّب يونس عبد الرحيم المسدس على رأسه وانتحر، وذلك بناءً على شهادة عبد الكريم النحلاوي وشهادة اللواء جمال حماد في برنامج بلا حدود.

لم تعرف الدوافع المباشرة للجريمة، لكن الحكومة والقوى السياسية الرئيسية اتهمت الحزب السوري القومي الاجتماعي بالمسؤولية وهي تهمة نفاها الحزب، وأصدر رئيس الحكومة حينها صبري العسلي قراراً بحظر الحزب وبدأت حملة اعتقالات في صفوفه، وبعد ستة أشهر أصدرت محكمة عسكرية بدمشق أحكاماً بالإعدام على عدد من أعضاء وقادة الحزب السوري القومي الاجتماعي شملت أحكام الإعدام ثلاثة من قادة الحزب الموقوفين، إضافة إلى 4 قادة حُكموا غيابياً بينهم رئيس الحزب جورج عبد المسيح، وحُكم على جوليات المير سعادة، أرملة مؤسس الحزب أنطون سعادة، بالسجن 18 عاماً. وكانت تلك أقوى ضربة يتلقاها القوميون السوريون منذ تسليم أنطون سعادة للسلطات اللبنانية وإعدامه عام 1949. لم يسمح للحزب بمعاودة نشاطه في سوريا حتى عام 2001 حين أعطي صفة مراقب في الجبهة الوطنية التقدمية التي يقودها حزب البعث.

المراجع

 الموسوعة التاريخية الجغرافية، مسعود الخوند، لبنان، طبعة أولى 1997، الجزء العاشر، ص(225ـ227).
 تاريخ سورية (1918ـ1958)، وليد المعلم، دمشق، طبعة أولى 1985، ص(188,189).
 دولة البعث وإسلام عفلق، مطيع النونو، الطبعة الأولى 1994، ص(1994، ص(108,109).
 مذكرات ضابط عربي في جيش الانتداب الفرنسي، الملازم أول سليمان علي الصباغ، مطبعة كرم، دمشق، 1978، ص(208,209).
 ذكريات على درب الكفاح والهزيمة، رياض المالكي، مطبعة الثبات، دمشق، 1972، ص(104,105)، (170,171).
 شاهد على أحداث سورية وعربية، مذكرات مصطفى رام حمداني، دار طلاس، دمشق، الطبعة الأولى 1999، ص(134).
 المالكي رجل وقضية، منشورات الفرع الثقافي العسكري، دمشق، 1956، ص(134).
 بلا حدود-عبد الكريم النحلاوي-الجزء الثاني، على قناة الجزيرة

وصلات خارجية
 مركز الشرق العربي للدراسات الحضارية والاستراتيجية

أشخاص من دمشق
أفراد عسكريون مغتالون
خريجو أكاديمية حمص العسكرية
سياسيو حزب البعث العربي الاشتراكي السوري
سياسيون سوريون مغتالون
عقداء سوريون
قوميون عرب سوريون
مواليد 1918
مواليد 1919
مواليد في دمشق
ناصريون
وفيات 1374 هـ
وفيات 1955
وفيات في دمشق
سياسيون من دمشق

عدنان المالكي


Rascal Flatts var bandarísk kántríhljómsveit frá Columbus, Ohio. Hún var stofnuð árið 1999 og samanstóð af þrem meðlimum, Gary LeVox (söngur), Jay DeMarcus (bassi, söngur) og Joe Don Rooney (gítar, söngur). Fyrsta platan þeirra var gefin út árið 2000. Þeir eru einnig þekktir fyrir vinsæla ábreiðu af laginu "Life Is a Highway" sem var gerð fyrir teiknimyndina Bílar (2006). Hljómsveitin var leyst upp í október 2021.

Útgefið efni

Breiðskífur
 Rascal Flatts (2000)
 Melt (2002)
 Feels Like Today (2004)
 Me and My Gang (2006)
 Still Feels Good (2007)
 Unstoppable (2009)
 Nothing Like This (2010)
 Changed (2012)
 Rewind (2014)
 Back to Us (2017)

Tenglar
 Opinber vefsíða

Bandarískar hljómsveitir

Rascal Flatts


An Gaudinia coarctata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Friedrich Link, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Théophile Alexis Durand och Schinz. An Gaudinia coarctata in nahilalakip ha genus nga Gaudinia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gaudinia

Gaudinia coarctata


Black Sabbath; 1968 yılında Aston, Birmingham'da Tony Iommi (gitar), Ozzy Osbourne (vokal), Geezer Butler (bass) ve Bill Ward (davul) tarafından kurulan İngiliz rock grubudur ve çoğunlukla heavy metal müziğin öncüsü olarak kabul edilir. Grup; Black Sabbath (1970), Paranoid (1970) ve Master of Reality (1971) albümleriyle heavy metal tarzının ortaya çıkmasını ve tanımlanmasını sağlamıştır.

Grup birçok üye değişimi yaşamış olmasına rağmen, yıllar boyunca grubun tek değişmeyen üyesi Tony Iommi olmuştur. Tony Iommi ve Bill Ward 1967 ve 1968'li yıllarda Mythology adlı grupta, Ozzy Osbourne ve Geezer Butler ise Rare Breed'de çalıyordu. Daha sonra dördü birleşip Polka Tulk Blues isimli bir grup kurdular, ismi değişip Earth oldu. Butler bir gün sokakta Boris Karloff'un oynadığı Black Sabbath filmini izlemek için sıraya giren insanları gördü ve insanların korkmak için bir filme gidiyorlarsa korkmak için müzik de dinleyebileceklerini düşündü bunun ardından Osbourne ve Butler Black Sabbath isimli bir şarkı yazdı, grubun ismi değişip Black Sabbath oldu ve dark blues olarak tanımladıkları müziği yapmaya başladılar.

Bill Ward dışında tüm orijinal üyeler (Ozzy Osbourne, Geezer Butler, Tommy Iommi) Black Sabbath'ın 19.uncu stüdyo albümü olan '13'ü Haziran 2013'te yayınladı. Toplamda 22 müzisyen en az bir kereliğine Black Sabbath'ta bulunmuştur.

Grup, MTV'nin "En İyi Metal Grubu" listesinde ilk sırada, VH1'ın "En İyi Hard Rock Sanatçıları" listesinde ikinci sırada, Rolling Stone dergisinin "Tüm Zamanların En İyi 100 Sanatçısı" listesinde 85. sırada yer almaktadır. Grup, dünya çapında 70 milyondan fazla albüm satmış, 2005'te UK Music Hall of Fame'e ve 2006'da Rock and Roll Hall of Fame'e girmiş, En İyi Metal Performansı dalında iki Grammy Ödülü kazanmıştır.

Grubun tarihi

Black Sabbath ve Paranoid (1970-1971)

Black Sabbath adı altında yaptıkları ilk konser 30 Ağustos 1969 tarihinde Workington'dadır. Black Sabbath olarak birleştikden sonra 1969 yılının Kasım ayında Philips Records ile anlaştılar. Grup ilk teklisini Evil Woman'ı (Crow grubunun bir şarkısı) Trident stüdyolarında Fontana Records'un katkılarıyla Ocak 1970'te yayınladılar. Albümü kaydetmek için 2 günlüğüne stüdyoyu kiralayabildiler, 1 günde tüm şarkıları kaydedip ikinci günü de miks için ayırmışlardı.
Black Sabbath albümü 13'üncü Cuma, Şubat 1970'te yayınlandı. Albüm UK Albums Chart'ta 8 numaraya kadar çıktı ve 5 ay boyunca listelerde kaldı. Warner Bros. Records etiketiyle Amerika ve Kanada'da Mayıs 1970'te yayınlandı. Albüm Billboard 200'de 1 seneden fazla kaldı ve 23 numaraya kadar çıktı. Eleştirmenler tarafından albüm çok sert eleştirilere maruz kaldıysa da albümün satışları dikkate değerdi. Hem Amerika'da RIAA kuruluşu ve hem de Birleşik Krallık'taki British Phonographic Industry (BPI) tarafından platin albümle ödüllendirildi.
Grup hemen bir sonraki albüm için çalışmalara başladı. Başlangıçta albümün ismi War Pigs olarak anlaşıldı. War Pigs şarkısının asıl ismi Cadılar Bayramı anlamına gelen Walpurgis'ti. Vietnam Savaşından etkilenerek sözleri anti-savaş temasına çevrilmişti; ancak Warner Bros. Records albümün ismini Paranoid olarak değiştirilmesini istedi. Albümün önemli şarkılarında biri olan Paranoid son anda stüdyoda yazılmış firmanın single olabilecek nitelikte bir şarkı istemesi üzerine bir günde yazıp tek seferde kaydetmişlerdi. Paranoid teklisi Eylül 1970'te yayınlandı ve UK Chart'ta 4 numaraya kadar ulaştı. Albüm Britanya'da Ekim 1970'te çıktı ve UK Chart'a 1 numaradan girdi. Şarkıları hiçbir radyoda çalmamasına rağmen Amerika'da ise 4 milyon sattı ve Mart 1971'de 12 numaraya çıktı.
Paranoid 1971'de Altın, 1986'da Multi Platin ve Platin 1995'te Multi Platin albümüne hak kazandı.  Ayrıca albüm Rolling Stone dergisinde Bütün Zamanların En İyi 500 Albümü Sıralamasında 131.inci olarak seçildi.

Master of Reality ve Volume 4 (1971-1973)
Şubat 1971'de 3.albümlerini hazırlamak üzere tekrar stüdyolara döndüler. Nisan 1971'de albüm tamamlanır ve Temmuz 1971'de Master of Reality yayınlanır. Albümün hazırlık aşaması uyuşturucu sorunlarıyla geçse de albüm başarılı olur. Master of Reality, Black Sabbath'ın ilk akustik şarkılarını da içerir: Children of The Grave ve Sweet Leaf. Albüm 27 Eylül 1971'de Altın, 13 Ekim 1986'da Platin, 26 Temmuz 2001'de Multi Platin ile ödüllendirildi. 2003'te Rolling Stone dergisi Tüm Zamanların En İyi 500 Albümü Listesinde Master of Reality'i 300. sıraya yerleştirdi. Grup, Master of Reality'nin turnesinde sonra bir süre çalışmalara ara verir.
Haziran 1972'de grup Los Angeles'daki Record Plant'e gidip albüm çalışmalarına başlarlar. Albümün kayıt aşamaları ise uyuşturucu sorunlarıyla sıkıntılı geçti. Volume 4 albümü ise Eylül 1972'de yayınlandı, bir ay bile geçmemişken albüm Altın albüm ile 1986'da da platin albüm ile ödüllendirildi. Tomorrow's Dream teklisi yayınlandı ama başarılı olamadı. Amerika'daki turdan sonra grup 1973'te ilk defa Avustralya'ya ve Yeni Zelanda'ya gitti.

Sabbath Bloody Sabbath ve Sabotage (1973-1976)
Volume 4 dünya turundan sonra yeni albüm çalışmaları için Los Angeles'a geri döndüler. Vol 4'ü kaydettikleri Record Plant stüdyolarına gittiklerinde kocaman bir synthesizer'in stüdyonun büyük çoğunluğunu kapattığını gördüler. Grup Galler'de Clearwell kalesini kiraladı; ancak madde bağımlılığı ve yorgunluktan dolayı grup müzikal açıdan tıkanıklık yaşanıyordu, bir gün Tony Iommi Sabbath Bloody Sabbath'ın rifini buldu ve Londra'da Morgan Stüdyolarında kaydedildi. Kasım 1973'te albüm yayınlandı ve kariyerlerinden bu yana ilk defa basından olumlu eleştiriler almaya başladılar, Rolling Stone dergisinden Gordon Fletcher, Black Sabbath'ın dört albümünü de berbat olarak niteleyen, bile albümü olağanüstü olarak değerlendirmiştir. Albüm 20 Mart 1974'te Altın albüm ile 1986'da Platin ile ödüllendirildi. Albüm UK Chart'ta 4 Amerika'da 11 numaraya ulaştı. Grup 1974'te dünya turuna başladı tur, California Jam Festivalinde 6 Nisan 1974'te bitti. California Jam Festivalinde Deep Purple, Eagles, Rare Earth, Black Oak Arkansas, Seals and Crofts, Emerson, Lake & Palmer ve Earth, Wind & Fire ile beraber 250.000 kişiye konser verdiler.
6.ncı albüm için çalışmalara Şubat 1975'te Morgan Stüdyolarında başlanıldı ve Sabotage Temmuz 1975'te yayınlandı. Birleşik Krallık ve ABD'de ilk 20'ye girdi ancak Black Sabbath ilk defa Platin albüm alamamıştır, 16 Haziran 1997'de Altın albüm almaya hak kazanmışlardır. Albümün tek teklisi olan Am I Going Insane (Radio) başarısız olmuştur. Albümde hayranlarının en sevdiği şarkılar ise Hole in the Sky ve Symptom of the Universe'dir.
Black Sabbath Kiss'in ön grup olduğu turnede turlarlarken, Ozzy Osbourne bir motosiklet kazası sonucu sırtındaki birkaç kası yırtıldı ve tur yarıda kesilmek zorunda kaldı. Aralık 1975'te grubun plak şirketi We Sold Our Soul for Rock 'n' Roll albümü altında Black Sabbath'ın en iyi hitlerini yayınladı, Amerika'da 2 milyondan fazla sattı.

Technical Ecstasy ve Never Say Die! (1976–1979)

Black Sabbath Haziran 1976 yılında yeni albümleri için Miami'deki Criteria Stüdyolarında çalışmalara başladı. Technical Ectasy'inin kayıtları sırasında Ozzy gruptan sıkılmaya başlamış ve diğer müzisyenler ile birlikte çalışma imkânı olup olmadığını düşünmeye başlamıştı. Technical Ecstasy 25 Eylül 1976 yılında yayınlandı. Albümdeki It's Alright şarkısını Bill Ward seslendirmiştir. AllMusic albüme iki yıldız verdi ve grubun endişe verici oranda kötüye gittiğini belirtti. Technical Ecstasy Amerika'da ilk 50'ye bile giremedi. Geezer'a göre bu albüm sonun başlangıcıydı. Kasım 1976'da Boston ve Ted Nugent'ın ön grup olduğu konserlerde Amerika'yı, Nisan 1977'de AC/DC ile Avrupa'yı turladılar.
Turne bittiğinde Ozzy gruptan kendi solo projesi için ayrıldı ve grup yeni solist Dave Walker ile stüdyoya girmeden sadece üç gün önce Ozzy gruba geri dönmeye karar verdi ancak Ozzy, Dave Walker için yazılan şarkıları kabul etmedi ve grup stüdyoya geri döndüğünde ellerinde hiçbir şey yoktu. Grup Never Say Die için Kanada'daki Sounds Interchange Stüdyolarında 5 ay geçirdi. Albüm Eylül 1978 yılında yayınlandı. Birleşik Krallık'ta 12 ABD'de 69 numaraya kadar çıkabildi. Grup tam 20 sene sonra Altın albüm ödülü alabildi. Basının albüm için tepkisi olumsuz oldu ve AllMusic'ten Eduardo Rivadavia şöyle demiştir:Grubun kişisel problemleri ve uyuşturucu kullanımının albümdeki şarkılara yansıdığı açıkça görünüyor. Mayıs 1978'de Van Halen'in ön grup olduğu turneye çıktılar. Eleştirmenler Black Sabbath'ın performansı için yorgun ve sönük olduğunu belirtirken ilk defa dünya turuna çıkan Van Halen'in performansı için diri ve genç yorumu yapıldı. Haziran 1978'deki Hammersmith Odeon'daki konseri filme çekildi daha sonra Never Say Die olarak DVD'si yayınlandı. Turun son gösterisi olan 11 Aralık'daki New Mexico konseri Osbourne'un gruptaki son görünümüydü. (yeniden birleşmeye kadar)
Ozzy'nin aşırı alkol ve uyuşturucu kullanımı artık kötü bir duruma gelmişti sonuç olarak grup Ozzy'nin kovulmasına karar verdi.

Heaven and Hell ve Mob Rules (1979–1982)

Sharon Arden (daha sonra Ozzy Osbourne'un karısı) Black Sabbath'ın menajer'i Don Arden'ın kızıdır. Sharon Arden gruba Rainbow'un solisti Ronnie James Dio'yu önerir. Aynı zamanda Don Arden'da Ozzy'nin yeniden gruba katılması için uğraşmaktadır. Dio resmi olarak Haziran ayında katıldı ve grup hemen bir sonraki albümleri için çalışmalara başladı. Geezer Butler geçici olarak Eylül 1979'da ayrılır yerine Geoff Nicholls gelir. Grup albüm çalışmaları için Kasım'da Criteria Stüdyolarına gitti, Butler'da Ocak 1980'de geri döndü Nicholls ise klavyeye geçti. Heaven and Hell 25 Nisan 1980'de yayınlandı. AllMusic albüm için Black Sabbath'ın en iyi kayıtlarında biri olduğunu grubun yeniden doğduğunu belirtmiştir. Albüm Birleşik Krallık'ta 9 ABD'de 28 numaraya kadar çıktı. Sabotage'dan sonraki listelerdeki en yüksek sıralamaya ulaşmışlarıdır. Albüm Amerika'da bir milyon satmıştır ayrıca 1981 yılında Altın, 1986 yılında da Platin albüm almıştır. Grup Dio'lu ilk dünya turuna Almanya'da 17 Nisan 1980'de başlamıştı. 1980 yılında Blue Öyster Cult ile Black and Blue adı altında Amerika'yı turladılar ve New York'taki gösterileri filme çekildi. 18 Ağustos 1980'de Minneapolis'teki gösteriden sonra Bill Ward, günde 24 saat içtiğini alkolik olduğunu ve Ozzy'siz yapamadığını gerekçe göstererek gruptan ayrıldı. Ward'ın yerine Vinny Appice geldi. Grup Şubat 1981'de turu tamamladı ve tekrar stüdyolara geri döndüler.
Mob Rules Ekim 1981'de yayınlandı. Rolling Stone eleştirmenlerinden J.D. Considine albüme 1 yıldız verdi. AllMusic'ten Eduardo Rivadavia ise albümün muhteşem bir kayıt olduğunu söyledi. The Mob Rules şarkısı John Lennon'ın Birleşik Krallık'taki eski evinde kaydedildi. Konser albümü Live Evil'in miks aşamasında Iommi ve Butler'ın Dio ile araları bozuldu. Ses mühendisinin yanlış bilgilendirmesi sonucu Dio'nun gece vakti stüdyoya girip şarkılarda vokalleri yükselttiğini düşünen Iommi ve Butler, Dio ile ters düştü. Ayrıca Dio'nun albüm kapaklarına karışmasıyla ortam gerildi. Ronnie James Dio yanına Vinny Appice de alarak Kasım 1982'de gruptan ayrılarak kendi grubunu kurdu. Live Evil Ocak 1983'te yayınlandı ancak Ozzy Osbourne'un Speak of the Devil albümünün gölgesinde kaldı.

Born Again (1983–84)

Dio'nun yerine Deep Purple'dan Ian Gillan Aralık 1982'de geldi. Gillan'la farklı bir isim altında birleşmek istiyorlardı ancak plak şirketi Black Sabbath ismini korumalarını istedi. Bill Ward ise Haziran 1983'te gruba geri döndü. Born Again 7 Ağustos 1983'te yayınlandı. Negatif eleştirilere rağmen albüm UK Chart'ta 4 Amerika'da 39 numaraya kadar çıktı. Albüm yayınlandıktan kısa süre sonra Bill Ward yeniden gruptan ayrıldı. Ward'ın yerine Born Again'in 83-84 World Tour'da çalması için Electric Light Orchestra'nın bateristi Bev Bevan alındı.

Seventh Star (1984–86)
Mart 1984'te Born Again turu tamamlandıktan sonra Ian Gillan Black Sabbath'ı bıraktı ve Deep Purple'a geri döndü aynı zamanda baterist Bev Bevan'da ayrıldı. Grup daha sonra ismi bilinmeyen Los Angeles'lı solist David Donato'yu gruba aldı. Kısa bir süre sonra da Butler gruptan ayrıldı ve sonrasında geriye tek kalan grubun orijinal üyesi Tony Iommi klavyeci Geoff Nicholls ile solo albümü üzerine çalışmaya başladı vokallerde ise Glenn Hughes vardı. Grup bir yılını stüdyolarda geçirdikten sonra Seventh Star ortaya çıktı. Warner Bros. albümün Tony Iomm'inin solo albümü olarak değil Black Sabbath'ın adı altında çıkması için zorladı.
Daha sonra grup Black Sabbath adı altında turneye çıkmaya karar verir. Glen Hughes şöyle der: Ben Tony Iommi'nin projesinin içindeydim, Black Sabbath'ın değil. Black Sabbath olma fikri ne olursa olsun bana hitap etmedi. Turun başlamasına 4 gün kala Glenn Hughes barda prodüksiyon amiriyle kavga etti ve ses telleri zedelendi sonuç olarak turneden çekildi. Yerine Ray Gillen getirildi grup turlara W.A.S.P. ve Anthrax ile devam etti ancak neredeyse yarısına yakın konser, bilet satışlarından dolayı iptal edildi.
13 Temmuz 1985'te ise Bob Geldof'un davetiyle Live Aid konserleri için orijinal 4'lü bir araya geldi ve üç şarkılık bir konser verdi.

The Eternal Idol, Headless Cross ve Tyr (1986–1990)
Grup çalışmalara Montserrat'taki Air Stüdyolarında Ekim 1986'da başlar. Bas gitardaki Dave Spitz gruptan çıkar yerine eski Rainbow bas gitarcısı Bob Daisley gelir, Daisley albüm için sololar kaydetti ve şarkı sözleri yazdı albüm daha tamamlanmamışken baterist Eric Singer'ı da yanına alarak Gary Moore'nun grubuna giderler. Ray Gillen'da Black Sabbath'dan ayrılıp Blue Murder'a gider. Tony Martin ve Bev Bevan yarıda kalan kayıtların tamamlanması için çağrılır. Bev Bevan tekrar ayrılır yerine Terry Chimes gelir. 1 seneye yakın yapım sürecinden sonra The Eternal Idol 8 Aralık 1987'de yayınlanır. Dave Splitz de turneden önce ayrılır yerine Jo Burt gelir. Kötü albüm satışlarından dolayı Vertigo Records ve Warner Bros. Records  Black Sabbath'dan vazgeçer ve grup  I.R.S  Records ile anlaşır.
Iommi gruba eski Rainbow bateristi Cozy Powell ve bas gitarcı Laurance  Cottle'ı alır. Headless Cross Nisan 1989'da yayınlanır. Eduardo Rivadavia albüme 4 yıldız verir ve albüm için Ozzy'siz ve Dio'suz en iyi albüm olduğunu belirtir. Albüm Birleşik Krallık'ta 31 ABD'de 115 numaraya kadar çıkar. Iommi'nin yakın arkadaşı olan Queen'in gitaristi Brian May'in When Death Calls şarkısında gitar solosu bulunmaktadır.  Albüm yayınlandıktan sonra ayrılan Laurance Cottle'ın yerine turda çalması için Neil Murray gruba dahil edildi. Headless Cross'un  Amerika turunun  ön gruplarında Kingdom Come ve Silent Rage bulunmaktaydı tur Mayıs 1989'da başlamıştır ancak bilet satışlarının az olmasından dolayı 8 gösteriden sonra diğer konserler iptal edildi. Albümün Avrupa ayağı Eylülde başladı. Grup Girlschool ile Rusya turuna çıktılar.
Grup stüdyolara Tyr'ı kaydetmek için Şubat 1990'da geri döndü. Albüm teknik açıdan konsept bir albüm değildi ancak albümdeki şarkıların sözleri genel olarak Norse Mythology'sine dayanıyordu. Tyr 6 Ağustos 1990'da yayınlandı. Birleşik Krallık'ta 24 numaraya çıkmıştı ancak albüm Amerika'da Billboard 200'de en fazla 115 numaraya kadar çıktı ve 8 hafta listelerde durdu. ABD'de satışlar kötü olsa da Birleşik Krallık'ta 300.000 satarak Platin albümü kazandılar.
Blender albüm için 1 yıldız verdi, Iommi'nin Black Sabbath ismini pisletmeye devam ettiğini iddia etti. Grup Circus of Power ile Avrupa'yı turladı fakat Birleşik Krallık'taki son yedi konser kötü satışlardan dolayı iptal edildi. Grup ilk defa ABD'de tura çıkmadı.

Dehumanizer (1990–1992)
Ağustos 1990'da Dio Amerika'da Lock Up The Wolves turnesindeyken Minneapolis Forumda sahneye katılarak Geezer Butler ile Neon Knight'ı seslendirdiler. Geezer, Iommi'yi ikna etti ve Neil Murray'nin yerine Geezer Butler, Tony Martin'in yerine Ronnie James Dio gelmiş oldu. Albüm çalışmalarına sonbaharda başladı. Ancak Cozy Powell atıyla beraber gezerken atı kalp krizi geçirdi ve Cozy'nin ayaklarının üstüne düştü. Cozy kalça kemiğini kırdı ve çalışmalara katılamayacağından yerine Vinny Appice geldi. 1 yıl sürecek bu albüm kayıtlarında Dio ve Iommi arasındaki sürekli olarak gerginlik olması, bazı şarkı sözlerinin birden çok defa yazılması bu süreyi uzattı. Dehumanizer 22 Haziran 1992'de yayınlandı. Albüm Amerika'da 30 Haziran'da Reprise Records etiketiyle yayınlandı. TV Crimes teklisi Bilboard 200'de 44 numaraya kadar çıktı.  Temmuz 1992'de Testament, Danzig, Prong ve Exodus ile tura çıktılar. Turne sırasında, Ozzy Osbourne Black Sabbath'ı No More Tours turu kapsamında son iki konseri için Kaliforniya'ya ön grup olarak davet etti. Grup bu daveti kabul etti ancak Ronnie James Dio bunu yapmayacağını, bir palyaçoyu desteklemeyeceğini belirterek konserden bir gün önce gruptan ayrıldı. Judas Priest'ın solisti Rob Halford son dakikada devreye girdi. 1985'teki Live Aid konserinden sonra ilk defa bir arada konser verdiler.

Cross Purposes and Forbidden (1993-1996)
Iommi ve Butler eski Rainbow bateristi Bobby Rondinelli'yi ve Tony Martin'i yeniden gruba aldı ve 17.nci stüdyo albümleri olan Cross Purposes 8 Şubat 1994'te yayınlandı. Blender albüme 2 yıldız verdi. AllMusic'den Bradley Torreano, Born Again'den sonraki gerçek bir Sabbath albümü olduğunu söyler. Albüm UK Top 40'ı ıskalar ve 41 numaraya kadar çıkar, Billboard 200'de 122 numaraya kadar çıkar. Albümdeki Evil Eye şarkısının yazarlarından biri de Eddie Van Halen'dir. Albümün turu Morbid Angel ve Motörhead ile Amerika'da şubat ayında başlar. Grubun 13 Nisan 1994'teki Hammersmith Apollo'daki konseri ise filme çekildi ve Cross Purposes Live olarak yayınlandı. Haziran 1994'teki Cathedral ve Godspeed ile Avrupa'yı turladıktan sonra Güney Amerika'daki 5 konser için baterist Bobby Rondinelli'nin yerine Bill Ward gelir. Turnenin ardından Geezer Butler son Sabbath albümünden dolayı hayal kırıklığına uğradığını gerekçe göstererek ayrıldı ve GZR adında kendi solo grubunu kurdu 1995'te çıkardığı Plastic Planet albümündeki Giving up the Ghost şarkısı Tony Iommi'yi eleştirir nitelikte sözleri vardır. Iommi bu durum hakkında: 'Benimle ilgili bir şeyler olduğunu duydum…Bir süre önce albümü bana verdiler ve dinledim ancak ilk başta sözlerine dikkat etmemiştim… Onu kendi başında bir şeyler yapıyorken görmek iyi. Onunla bir tartışmaya girmek istemiyorum o hala da bir arkadaş.'
Geezer Butler'ın gidişinden sonra yeni dönmüş olan Bill Ward yeniden gruptan ayrıldı. Bas gitara Neil Murray bateriye de Cozy Powell getirildi. Albümün yapımcılığını Body Count'ın gitaristi Ernie C üstlendi. Albüm 1994 sonbaharında Londra' da kaydedildi. Albümdeki Illusion of Power şarkısını Body Count'ın solisti Ice-T seslendirdi. Forbidden 8 Haziran 1995'te yayınlandı ancak albüm başarısız oldu. Blender dergisi, bunun utanç verici olduğunu ve grubun en kötü albümü olduğunu söyler. Temmuz 1995'te ön grupların Motörhead ve Trimat olduğu turneye çıktılar, turnedeyken Cozy Powell sağlık sorunlarından dolayı Bobby Rondinelli ile yer değiştirdi.
Asya turunu Aralık 1995'te tamamladıktan sonra Tony Iommi gruba ara verdi ve eski Judas Priest bateristi Dave Holland ile Gleen Hughes'la solo çalışmalarına başladı. Albüm resmi olarak yayınlanmadı ancak kaçak olarak hayranlarına Eighth Star olarak dağıtıldı, resmi olarak 2004 yılında The 1996 DEP Sessions olarak yayınlandı. 1997 yılında ise Tony Iommi orijinal Black Sabbath üyelerinin yeniden birleşmesi için mevcut grubu dağıttı.

Reunion (1997–2006)

1997 yazında Ozzfest festivalinde resmi olarak bir araya geldiler. Bill Ward solo projesi olan The Bill Ward'daki taahhüttünden dolayı OzzFest'de Osbourne'nun bateristi Mike Bordin çaldı. Orijinal kadronun Birmingham NEC'de kaydedilen konseri 20 Ekim 1998'de Reunion olarak yayınlandı. Reunion Billboard 200'de 11 numaraya kadar çıktı ve Amerika'da Platin albüm almaya hak kazandı. Albümdeki Iron Man'in canlı performansı 2000 yılında En İyi Metal Performansı Grammy Ödülünü kazandı. 1998 yazında Avrupa turundan kısa bir süre önce Bill Ward kalp krizi geçirdi ve yerine geçici olarak Vinny Appice geldi. Ward 1999 yılı ocak ayında başlayacak ön grubun Pantera olacağı Amerika turuna yetişti ve tur yaza kadar sürdü. Her yıl düzenlenen OzztFest'in ardından grup üyeleri solo albümleri için mola verdi. Tony Iommi ilk solo albümü olan Iommi'yi 2000'de yayınladı. Osbourne'da solo albümlerine devam etti. Black Sabbath 2001 baharında yeni albüm için stüdyolara döndü. Yazın, Ozzy'nin yeni solo albümünün bitirmesi için çağrılması üzerine çalışmalarda son buldu. Iommi bu durum hakkında: 'Bu işin sonu gelmişti. Fazla uzağa gidemedik, utanç vericiydi çünkü onlar gerçekten iyiydi. Beraber birçok şey yaptık. Bugünlerde artık 5 saniyede bir çalan telefonlarımız yok. İlk bu işe başladığımızda hiçbir şeyimiz yoktu, hep aynı şeylerle çalışıyorduk. Şimdi herkes farklı şeylerle çalışıyor. Ancak bu farklıydı:  beraber ortaya bir albüm koyabilmek.
Mart 2002'de Emmy ödüllü The Osbournes adlı reality show'u MTV'de yayınlanmaya başladı ve bir anda dünya çapında bir hit oldu. Böylelikle Osbourne daha geniş bir hayran kitlesine sahip oldu. Grubun plak şirketi Sanctuary Records bundan yararlanmak için 2 tane canlı albüm yayınladı. 1970'li yıllarda kaydedilmiş olan Past Lives ve 1973'lü yıllarda kaydedilip 1980'lerde yayınlanan Live at Last'ı yeniden yayınladı. Kasım 2005 yılında UK Music Hall of Fame, Mart 2006'da da US Rock and Roll Hall of Fame tarafından ödüllendirildi. Ödül seremonisinde Metallica Black Sabbath'ın Hole in the Sky ve Iron Man şarkısını seslendirdi.

The Dio Years ve Heaven & Hell (2006–2010)

2006'da Ozzy Osbourne yeni solo albümü için çalışmalara başlamışken Rhino Records Black Sabbath: The Dio Years adında derleme bir albüm yayınladı. Albüm için Iommi, Butler, Dio ve Apprice 3 yeni şarkı kaydetmek için bir araya geldi. The Dio Years 3 Nisan 2007'de yayınlandı Billboard 200'de 54 numaraya kadar ulaştı. The Devil Cried Teklisi Mainstream Rock Tracks'te ise 37 numaraya kadar çıktı. Sonuçtan memnun kalan Iommi ve Dio Heaven and Hell adı altında birleşmeye kara verdi. Karışıklığı önlemek için de aynı ada sahip bir albüm yayınladılar. Heaven and Hell ön grupların Megadeth ve Machine Head olduğu Amerika turuna çıktılar. 30 Mart 2007'de New York'ta bir canlı albüm ve DVD kaydettiler ve Live From Radio City Music Hall olarak yayınlandı. Dio seneye yeni bir albüm çıkaracakları bilgisini verdi. Nisan 2008'de grup yeni bir box set çıkaracaklarını ve Metal Masters Tour adı altında Judas Priest, Motörhead ve Testament'le tur yapacaklarını duyurdular. The Rules of Hell box seti Dio'nun Black Sabbath adı altında çıkardığı yeniden düzenlenmiş albümlerin toplamıdır.
28 Nisan 2009'da Devil You Know albümü çıktı. 26 Mayıs 2009'da Ozzy Osbourne, Black Sabbath isminin Tony Iommi'den alınması için mahkemeye dava açtı. Iommi 41 yıldır bu grubun sabit üyesi olduğunu belirtti ve bu nedenle de grubun adında en fazla hak iddia edebileceğini belirtti. Haziran 2010'da Ozzy ile Tony arasındaki hukuk mücadelesi bitti ancak nasıl çözüldüğü açıklanmamıştır.
Efsanevi vokalist, devil horns işaretinin bulucusu, Ronnie James Dio 16 Mayıs 2010 yılında 67 yaşında mide kanserine yenik düştü.

Yeniden Birleşme ve 13 (2010-2017)

Ocak 2010 yılında Ozzy Osbourne'un biografi kitabı olan I Am Ozzy'nin tanıtımlarındaki bir röportajda grubun dört orijinal üyesinin birleşmesini şüpheli olduğunu belirtti. Butler 2011'de bir birleşmenin olmayacağını söyledi. 11 Kasım 2011'de ise Iommi, Butler, Osbourne ve Ward beraber bir albüm çıkaracaklarını 2012'nin başında tura çıkacakları bilgisini verdi.
Gitarist Iommi'ye 9 Ocak 2012'de lenfoma tanısı konmasında sonra Avrupa'daki bütün konserler (Birmingham, Download ve Lollapalooza Festivalleri) hariç, ertelendi. Şubat 2012'de Bill Ward grupta dışlandığını, imzalanabilir bir sözleşme olmadan, grubun bir parçası olmayacağını belirtti. 21 Mayıs 2012 tarihinde O2 Academy'de 2005'ten bu yana Birmingham'da ilk konserlerini verdiler, baterist ise Tommy Clufetos'tu.
Haziran'da Download Festivali ardından da Chicago'da Lollapalooza Festivali'nde konser verdiler. Bir ay sonra grup albüm için çalışmalara başladı.
13 Ocak 2013'te grup 13'ün Haziran'da yayınlanacağının bilgisini verdi. Rage Against the Machine'den Brad Wilk albüm için baterist olarak seçildi. Albümün miks aşaması da şubat ayında başladı. 12 Nisan 2013'te grup şarkı listesini açıkladı. 13'ten ilk teklisi God Is Dead? 19 Nisan 2013 yılında yayınlandı. Albümün ikinci teklisi End of the Beginning 15 Mayıs'ta CSI: Crime Scene Investigation'in sezon finalinde gözüktü. 20 Nisan 2013'te 40 yılda bu yana hiç gitmedikleri Avustralya ve Yeni Zelanda'da tur başlattılar bunu Temmuz ve Ağustos'taki Amerika turu takip etti. Haziran 2013'te albüm hem UK Album Chart hem de Billboard 200'de zirveye oturdu. Grup Avrupa turunu kasımda başlatıp aralıkta da bitirecek.

Etkisi ve Yeniliği

Black Sabbath dünya çapında 70 milyon satmıştır, bunun 15 milyonunu Amerika'da RIAA sertifikalı albüm oluşturur. Grup tüm zamanların en etkili gruplarından biridir. Paranoid albümü ile müzik dünyasında yeni bir tarz yaratmış oldular. Bu albüm hakkında Rolling Stone: 'müzik sonsuza kadar değişti.' demiş Black Sabbath için Heavy Metal'in Beatles'i olduğunu eklemiştir. Time, Paranoid albümü için 'Heavy Metal'in doğum yeri' tabirini kullanmış Tüm Zamanların En İyi Albümleri listesine koymuştur. Rolling Stone Black Sabbath'ı Tüm Zamanların En İyi 100 Sanatçısı listesinde 85 numaraya yerleştirmiştir. MTV ise En İyi 10 Heavy Metal Grubu listesinde 1 numaraya yerleştirmiş, VH1'de Hard Rock'ın En İyi 100 Sanatçısı listesinde 2 numaraya koymuştur. Ayrıca VH1 En İyi 40 Metal Şarkısı geri sayımında Iron Man'i 1 numaraya yerleştirmiştir.
Heavy Metal'in öncüleri olmalarının yanı sıra Heavy Metal'in alt türlerinin Stoner Rock, Sludge metal, Thrash Metal, Black Metal, Doom Metal ve aynı zamanda Alternative Rock'ın alt türü olan Grunge müziğinin temellerini atmışlardır. Bob Gulla'ya göre bunun etkileri Grunge müziğinin bütün popüler gruplarında gözükmektedir örnek olarak Nirvana, Soundgarden ve Alice In Chains. Ayrıca Black Sabbath Gotik Müziğide müzik dünyasına kazandırmıştır. Black Sabbath televizyon, edebiyat ve müzik dünyasında büyük bir etki yaratmıştır. Sinema dünyasında ise, Almost Famous filminde hayali büyük bir rock eleştirmeni olmak isteyen William Miller'ın yazılarını fark eden gazeteci Lester Bangs William ile arkadaş olur ve Lester William'a Black Sabbath konserine kadar 500 kelimeden oluşan bir ödevi yapmasını ister. Ayrıca Çağdaş müzik ve sanat ile ilgili yayın yapan Trebuchet Magazine yeni yazarlarına yaratıcılıklarını ispat edebilmeleri için Black Sabbath ile ilgili 500 kelimelik bir yazı istemiştir.
Iron Maiden, Slayer, Metallica, Nirvana, Korn, Mayhem, Venom, Judas Priest, Guns N' Roses, Body Count, Alice in Chains, Anthrax, Disturbed, Death, Opeth, Pantera, Megadeth, The Smashing Pumpkins, Slipknot, Foo Fighters, Fear Factory, Candlemass, Godsmack, ve Van Halen. gibi birçok grubu etkilemişlerdir.

Not
 Black Sabbath kurulmadan önce 1966 yılında Tony Iommi fabrikadaki işinin son gününde, bir cihaz Tony'nin sağ elinin orta ve yüzük parmaklarını kopardı. Müziğe bırakmaya karar veriyordu ki fabrikanın yöneticisi ona Django Reinhardt'ın bir albümünü verdi ve bu caz gitaristini dinlemesi gerektiğini söyledi. Django Reinhardt bir yangın yüzünden sadece iki parmağını kullanabiliyordu. Iommi'de bu durumdan etkilenerek parmak uçlarını deriyle kapattı ve yeniden çalmaya başladı.

Diskografi
 Black Sabbath (1970)
 Paranoid (1970)
 Master of Reality (1971)
 Black Sabbath Vol. 4 (1972)
 Sabbath Bloody Sabbath (1973)
 Sabotage (1975)
 Technical Ecstasy (1976)
 Never Say Die! (1978)
 Heaven and Hell (1980)
 Mob Rules (1981)
 Born Again (1983)
 Seventh Star (1986)
 The Eternal Idol (1987)
 Headless Cross (1989)
 TYR (1990)
 Dehumanizer (1992)
 Cross Purposes (1994)
 Forbidden (1995)
 13 (2013)
 "The End" (2016)

Grup üyeleri

Şimdiki üyeler
 Tony Iommi- gitar (1968-günümüz)
 Ozzy Osbourne- vokal (1968–1979, 1980–1985, 1987, 1990–1994, 1997–günümüz)
 Geezer Butler- bas gitar (1968–1977, 1978–1979, 1985, 1997–günümüz)

Turne müzisyenleri
 Adam Wakeman - klavye (2004-2006, 2012-günümüz)
 Tommy Clufetos - bateri (2012-günümüz)

Dönemlik müzisyenler
 Brad Wilk- bateri (13 albümünde)

Kronoloji

Kaynakça

İngiliz heavy metal grupları
İngiliz rock grupları
Epic Records sanatçıları
1969'da kurulan müzik grupları
1970'lerin müzik grupları
1980'lerin müzik grupları
1990'ların müzik grupları
2000'lerin müzik grupları
2006'da dağılan müzik grupları
2011'de kurulan müzik grupları
2017'de dağılan müzik grupları
Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri

Black Sabbath


Frane Livajić, hrvatski pjesnik, umirovljeni hrvatski branitelj, bojnik Hrvatske vojske

Objavio je tri zbirke pjesama:

Prva je Vjetrovi rata.

Druga je Majka i kolijevka. Izdana je u nakladi Ogranka Matice hrvatske Split, posvećena stradalima u borbi za hrvatsku državu, njezinim braniteljima i čuvarima kulture i tradicije. Zbirka na 160 stranica podijeljena u šest tematskih cjelina sadrži 113 pjesama u kojima Livajić pronalazi smisao: majke, domovine, kolijevke, domoljublja. Opisuje život sretne majke koja rađa i uživa u djetetu dok ga ljulja u kolijevci. Opisuje radost života u igri na rodnoj grudi. Opisuje i život u borbi za slobodu zemlje, ali i slobodu duše svoga naroda sve pod budnim okom Svevišnjega u kojega ima trajnu i vječnu nadu.
Treća "Klizav pločnik" u izdanju imotskog ogranka Matice hrvatske, s naglašenim socijalnim temama.

Sudionik više Večeri domoljubne poezije u Zeljovićima u starim Jesenicama i u prostorijama udruge veterana 4. gardijske brigade.

Izvori

Hrvatski pjesnici

Frane Livajić


Karacaviran, Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya

Diyarbakır il merkezine 116 km, Çermik ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Çermik'in mahalleleri

Karacaviran, Çermik


Aydın Fen Lisesi, Aydın'da bulunan bir eğitim kurumudur. Okul, dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından açılmıştır. Kurulduğu ilk yıllardan itibaren ÖSS, sayısal, eşit ağırlık ve sözel puan türlerinde üst sıralarda yer almıştır.  Aydın Fen Lisesi, üniversiteye giriş ve yerleştirme sınavları puan ortalamaları bazında Türkiye'de iki kez en başarılı lise unvanını kazanmıştır. Bu başarıları yerel ve ulusal basında geniş yer bulmuştur. 2006 ÖSS'de Sayısal-1, Sözel-1, Eşit ağırlık-1 ve Sayısal-2 puan türlerinde Türkiye birinciliği elde etmiştir. 2009 yılında da ÖSS Sayısal puan türünde Türkiye birincisini vermiştir. Okul, her yıl 90 öğrenci kabul etmektedir. Akademik başarısının yanı sıra, okulda düzenlenen sosyal etkinliklerle de dikkat çeker. Aydın Fen Lisesi'nin yıllık öğrenci dergisi Günebakan, Türkiye'de dikkat çeken öğrenci yayınları arasında yer alır. 2011 YGS sonuçlarına göre okul, sayısal ve eşit ağırlık puan türlerinde Türkiye genelinde ortalama puan sıralamasında ikinci, sözel puan türünde ise üçüncü olmuştur. Uzun yıllara dayanan başarı grafiği, Aydın Fen Lisesi'ni Türkiye'nin en başarılı liseleri arasında konumlandırmaktadır.

Başarıları

ÖSS

 2010 LYS sınavı yerleştirme puanlarında Y-MF-1, Y-MF-2, Y-MF-3, Y-MF-4 puan türlerinde Türkiye 3. lüğü ; MF-2, MF-3 puan türlerinde Türkiye 4. lüğü (Bireysel)
 2009 ÖSS'de Sayısal-1 Puan türünde Türkiye 1. liği (Bireysel)
 2009 ÖSS sınavında kitlesel olarak Sayısal-1 ve Sayısal-2 puan türünde Türkiye 2. si, Sözel-1 ve Eşit Ağırlık-1 puan türlerinde Türkiye 3. lüğü
 2008 ÖSS'de Türkiye genelinde Sayısal-2 puan türünde Türkiye 4. Lüğü, Sözel -1 puan türünde Türkiye 2. liği, Sayısal-1 puan türünde Türkiye 2. Liği, Eşit Ağırlık-1 puan türünde Türkiye 3.lüğü
 2006 ÖSS'de 7084 okul arasından ÖSS-1 Sayısal puan türünde 287,429; ÖSS-1 Sözel puan türünde 280,512; ÖSS-1 Eşit Ağırlık puan türünde 286,161 ham puan ortalaması ile Türkiye Birinciliği; ÖSS Sayısal-2 Puan türünde 5246 okul arasından 279,546 ham puan ortalaması ile Türkiye Birinciliği
 2005 ÖSS sınavında 289,056 sayısal puan ortalaması ile Türkiye birinciliği, 284,535 eşit ağırlık puan ortalaması ile Türkiye birinciliği
 2004 ÖSS 284,263 sayısal puan ortalaması ile ortaöğretim kurumları arasında Türkiye birinciliği, sözel ve eşit ağırlık puan türünde Türkiye 2.liği
 2003 ÖSS Türkiye 2.liği ve 9.luğu (Bireysel)
 2002 ÖSS Türkiye 1.liği (Bireysel)
 2001 ÖSS Türkiye 2. ve 3.lüğü, 5.liği ve 10.luğu (Bireysel)
 2000 ÖSS Türkiye 40.lığı (Bireysel)

Proje

 2011 TÜBİTAK Ortaöğretim Projeleri Yarışması Ege Bölgesi Yer Bilimleri 2. liği
 2010 TÜBİTAK Ortaöğretim Projeleri Yarışması Ege Bölgesi Biyoloji 1. liği
 2009 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Ege Bölgesi Yer Bilimleri 1.liği
 2009 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Ege Bölgesi Kimya 2.liği
 2009 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Ege Bölgesi Biyoloji 3.lüğü
 2009 İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Fen ve Mühendislik Araştırma Projeleri Yarışması Fizik 3. lüğü
 2008 İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Fen ve Mühendislik Araştırma Projeleri Yarışması Biyoloji 1. liği
 2007 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Biyoloji Teşvik Ödülü
 2007 İzmir Eğitim Bilim Olimpiyatı Biyoloji 2.liği
 2006 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Biyoloji Türkiye 1. liği
 2006 İzmir Ege'nin Genç Mucitleri Yarışması Biyoloji 1.liği.
 2006 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Ege Bölgesi Elemelerinde Biyoloji Alanında 2, Yer Bilimleri Alanında 1 Projeye Ödül
 2006 Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Araştırma Projeleri Yarışması Biyoloji Birinciliği
 2006 Mef Bilimsel Proje Yarışmaları Biyoloji Teşvik Ödülü
 2003'te Dokuz Eylül Üniversitesi Fen ve Mühendislik Araştırma Projeleri Yarışması Mühendislik Dalında 3.lük
 2003 Dokuz Eylül Üniversitesi Fen ve Mühendislik Araştırma Projeleri Yarışması Biyoloji 3.lüğü
 2003 TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Yer Bilimleri D. Fatih DEMİREL Teşvik Ödülü
 2001 Özel Malhun Hatun Proje Yarışması Mansiyon Ödülü
 2000 Yılı TÜBİTAK Ortaöğretim Araştırma Projeleri Yarışması Biyoloji Türkiye 1.liği

Sanat
 Aydın Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasındaCeyda Gül Selcen ŞENTÜRK 1.lik (2011)
 Aydın Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasındaSezin Dilara EMRAL 3.lük (2011)
 İl MEM tarafından "12 Mart İstiklâl Marşının Kabulu ve M. Akif ERSOY'u Anma Günü" nedeniyle düzenlenen kompozisyon yarışmasında Eren YALÇIN 2.lik. (2011)
 Milli Prodüktivite Merkezi tarafından düzenlenen Aydın VAP (Verimliliği Arttırma Projesi) kompozisyon yarışmasında Oğulcan ALTINOLUK 1. lik. (2011)
 24 Kasım Öğretmenler Günü nedeniyle düzenlenen şiir yarışmasında Aysu YUMUŞAK birincilik (2010)
 10 Kasım Atatürk'ü Anma ve Atatürkçülük Haftası nedeniyleAydın İl Milli Eğitim Müdürlüğümüzce düzenlenen şiir yarışmasında Hilal Dilşad ARABACI 1. lik (2010)
 10 Kasım Atatürk'ü Anma ve Atatürkçülük Haftası nedeniyleGençlik ve Spor İl Müdürlüğünce düzenlenen kompozisyon yarışmasında Mehmet Emin KISA 1. lik(2010)
 10 Kasım Atatürk'ü Anma ve Atatürkçülük Haftası nedeniyleGençlik ve Spor İl Müdürlüğünce düzenlenen şiir yarışmasında İpek Çamoğlu 1. lik(2010)
  İl MEM tarafından "12 Mart İstiklâl Marşının Kabulu ve M. Akif ERSOY'u Anma Günü" nedeniyle düzenlenen kompozisyon yarışmasında Dilara DEMİRÖRS 2.lik. (2010)
 "Nevruz" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Hazal YILDIRIM 2.lik (2009)
 "Kütüphanecilik haftası" nedeniyle Aydın İl Halk Kütüphanesince düzenlenen kompozisyon yarışmasında Pelin ÇIBIK 1. lik (2009)
 Antalya 15. Liselerarası Tiyatro Şenliğinde ekip olarak "canlandırmada bütünlük" ödülü,3öğrencimize oyunculuk özel ödülü (Hakan Görkem KAZICI Müzik Özel Ödülü,Özge KARAYEL, Zeynep Selin GÜL, Özhan Özcan DEMİRTAŞ oyunculuk Ödülü) 1 öğrencimize müzikteki başarısı nedeniyle jüri özel ödülü (2008)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Öznur EGE 1.lik (2008)
 "10 Kasım Atatürk'ü Anma ve Atatürkçülük Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında İlkyaz SAGUŞ 2.lik (2008)
 "Kütüphanecilik Haftası" nedeniyle Aydın İl Halk Kütüphanesince düzenlenen kompozisyon yarışmasında Nilay ÖZDEMİR 1.lik (2008)
 "Nevruz" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Özge KARAYEL 2.lik (2008)
 "Sait Faik 100 Yaşında" konulu Adapazarı Büyükşehir Belediyesi tarafından Ünlü Hikâyeci Sait Faik Abasıyanık'ın doğumunun 100. yılı dolayısıyladüzenlenen lise öğrencileri araı hikâye yarışmasında 3284 kişi arasında Tutku ÜNVER 1. lik (2007)
 "Kütüphanecilik Haftası" nedeniyle Aydın İl Halk Kütüphanesince düzenlenen kompozisyon yarışmasında Berna DEMİR 1.lik, Duygu ARICAN mansiyon(2007)
 "Bilgi Hizmetleri ve Yeni Yaklaşımlar" konulu Aydın İl Halk Kütüphanesince düzenlenen kompozisyon yarışmasında Pınar ÖZCAN 1. lik(2006)
 "Türkçe'nin Doğru Kullanımı" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Cansel KARACA 3. lük (2006)
 "Kutlu Doğum Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen "Örnek İnsan Hz. Muhammed" konulu kompozisyon yarışmasında Sabri SAYILGAN 2.lik, Ramazan EROL 3. lük (2006)
 Aydın İl MEM tarafından düzenlenen Eğitime % 100 destek öykü yazma yarışmasında D.Güncel UĞRAŞ 1.lik.(2006)
 "Verem Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Cansu YEKSAN 1.lik (2006)
 Nevruz" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Alev ÖZAYDINLI,Melis YORULMAZ 2.lik (2006)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Duygu BİLGİLİ 1.lik (2005)
 "Atatürk ve 10 Kasım" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Yudum KÜÇÜKSAYAN 1.lik (2005)
 "29 Ekim Cumhuriyet Bayramı" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Cansel KARACA 1.lik (2005)
 "Polis Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Merve GÜLŞEN 2.lik (2005)
 "Polis Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Aras ÇIRAK 1.lik (2005)
 "Kütüphane Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Merve GÜLŞEN 1.lik (2005)
 "Tüketici Haklarını Koruma Haftası" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Aras ÇIRAK 1.lik (2005)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Senem ERTEKİN 1.lik (2004)
 "Nevruz" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Aylin GÖKE 2.lik (2003)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Alev ÖZAYDIN 2.lik (2003)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" nedeniyle Aydın İl MEM tarafından düzenlenen resim yarışmasında Nurullah TAŞKIRAN 2.lik (2003)
 "Ağaç Sevgisi" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Fatma AKSOY 1.lik(2003)
 "Atatürk ve 10 Kasım" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında İlke MIRIK 2.lik (2002)
 "İnsan Hakları" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Aylin GÖKE l.lik (2002)
 " Nevruz" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Fatih DEMİREL l.lik, (2000)
 "Polis Haftası" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Aylin GÖKE 1.lik, (2002)
 "Turizm Haftası" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyonyarışmasında Sabiha TEZCAN 2.lik, Ömer Orkun DÜZTAŞ 3.lük, (2001)
 "Atatürk'ün Samsun'a çıkışının 81. Yılında 81 İlden 81 Genç" temalı yurt geneli etkinlikler kapsamında "Atatürk'ün Demokrasi Anlayışının Gençler Üzerindeki Etkisi" konulu ve "Deniz Kabukları" başlıklı yazısıyla Ozan ÖNEN - AYDIN İl 1.'liği Ödülü ve Mustafa Kemal Atatürk'ün manevi kızı Ülkü Adatepe'den Samsun'da alınan onur ödülü. (2000)
 Aydın Belediye Başkanlığının "Şehrin Sorunları" Konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Asena DEVRİM Mansiyon Ödülü (1999)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen şiir yarışmasında Eda GÜRSOY 2.lik (1999)
 "24 Kasım Öğretmenler Günü" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen kompozisyon yarışmasında Ozan ÖNEN 2.lik (1999)
 "Hz. Mevlana" konulu Aydın İl MEM tarafından düzenlenen şiir yarışmasında H.İbrahim DOKUYUCU 1.lik (1998)

TKY
 2006-2007 Öğretim Yılıİl MEM tarafından Eğitimde Kalite Uygulamaları çerçevesinde düzenlenen Aydın'ın en kaliteli okulu yarışması 1. liği
 2006-2007 Öğretim Yılı Milli Eğitim Bakanlığı Yılın Kaliteli Okulu/Ekibi Yarışmasında okul kategorisinde teşvik ödülü

Notlar

Dış bağlantılar

Aydın ilinde bulunan liseler
Fen liseleri

Aydın Fen Lisesi


Bolognese (italiensk: "fra Bologna") kan henvise til flere artikler:

 Bolognese (hund) – en selskabshund
 Bolognese (mad) – en kødsovs (ragù alla bolognese)
 Bolognese (dialekt) – en variant af emiliansk

Bolognese


Nosy Varika ist eine ländliche Gemeinde an der Ostküste Madagaskars. Sie ist der Hauptsitz des gleichnamigen Distrikts und liegt in der Region Vatovavy-Fitovinany.

Einzelnachweise

Ort in Vatovavy-Fitovinany
Ort in Afrika

Nosy Varika


Royal Geographical Society Island ist eine Insel am Übergang vom Queen Maud Gulf zur Victoria Strait.
Sie ist die Hauptinsel der Royal Geographical Society Islands und gehört zum kanadischen Territorium Nunavut.

Die Insel hat eine Fläche von 458,1 km² und erreicht eine maximale Höhe von 53 m.

Es gibt drei bezeichnete Landspitzen auf der Insel: Cape Davidson im Südwesten, Cape Adams im Südosten und Wharton Point im Nordwesten.
Cape Davidson wurde nach dem Geographen George Davidson (1825–1911) benannt.
Die Insel und die Inselgruppe verdanken ihren Namen Roald Amundsen.

Einzelnachweise

Insel (Arktischer Ozean)
Insel (Nunavut)
Insel (Nordamerika)

Royal Geographical Society Island


EGM, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Emniyet Genel Müdürlüğü, asayişten sorumlu devlet kurumu
 Electronic Gaming Monthly, ABD bazlı oyun dergisi

EGM


Cadwaladr ap Cadwallon (also spelled Cadwalader or Cadwallader in English) was king of Gwynedd in Wales from around 655 to 682 AD. Two devastating plagues happened during his reign, one in 664 and the other in 682; he himself was a victim of the second. Little else is known of his reign.

The red dragon (), long known as a Welsh symbol, appearing in the Mabinogion, the Historia Brittonum, and the stories of Geoffrey of Monmouth, has, since the accession of Henry VII to the English throne, often been referred to as "The Red Dragon of Cadwaladr". The association with Cadwaladr is a traditional one, without a firm historical provenance.

Though little is known about the historical Cadwaladr, he became a mythical redeemer figure in Welsh culture. He is a prominent character in the romantic stories of Geoffrey of Monmouth, where he is portrayed as the last in an ancient line to hold the title King of Britain. In Geoffrey's account, he does not die of plague. He renounces his throne in 688 to become a pilgrim, in response to a prophecy that his sacrifice of personal power will bring about a future victory of the Britons over the Anglo-Saxons. Geoffrey's story of Cadwaladr's prophecy and trip to Rome is believed to be an embellishment of the events in the life of Cædwalla of Wessex, whom Geoffrey mistakenly conflated with Cadwaladr. Cædwalla renounced his throne and travelled to Rome in 688.

For later Welsh commentators, the myth "provided a messianic hope for the future deliverance of Britain from the dominion of the Saxons". It was also used by both the Yorkist and Lancastrian factions during the Wars of the Roses to claim that their candidate would fulfil the prophecy by restoring the authentic lineage stemming from Cadwaladr.

Historical record

Cadwaladr was the son of a famous father, Cadwallon ap Cadfan, and the successor to King Cadafael. His name appears in the pedigrees of the Jesus College MS. 20 (as "Kadwaladyr vendigeit", or "Cadwaladr the Blessed").

Cadwaladr appears to have suffered a major military defeat at the hands of the West Saxons at Pinhoe near Exeter in 658. He is said to have been of a "peaceful and pious" temperament and to have patronised many churches. The St Cadwaladr's Church, Llangadwaladr in Anglesey identifies him as its founder.

Cadwaladr's name appears as 'Catgualart' in a section of the Historia Brittonum, where it says he died of a dreadful mortality while he was king. The great plague of 664 is not noted in the Annales Cambriae, but Bede's description makes clear its impact in both Britain and Ireland, where its occurrence is also noted in the Irish Annals. The plague of 682 is not noted by Bede, but the Annales Cambriae note its occurrence in Britain and that Cadwaladr was one of its victims. Both the Annales Cambriae and the Irish Annals note the plague's impact in Ireland in 683, as do other sources.

The genealogies in Jesus College MS. 20 and the Harleian genealogies give Cadwaladr as the son of Cadwallon and the father of Idwal Iwrch. Idwal, who fathered the later king Rhodri Molwynog, may have been his successor.

Early mythic significance
Cadwaladr's name is invoked in a number of literary works such as in the Armes Prydein, an early 10th-century prophetic poem from the Book of Taliesin. While the poem's "Cadwaladr" is an emblematic figure, scholars have taken the view that the Cadwaladr of Armes Prydein refers to the historical son of Cadwallon, and that already at this stage he "played a messianic role" of some sort, but "its precise nature remains uncertain". He is typically paired with Conan Meriadoc, the founder of British settlements in Brittany. Conan and Cadwaladr are identified as warriors who will return to restore British power. Armes Prydein says, "Spendour of Cadwaladr, shining and bright, defence of armies in desolate places. Truly he [Conan] will come across the waves, the promise of prophecy in the beginning."

According to Elissa R. Henken, Cadwaladr was well established as a "prophesied deliverer" of the Britons before Geoffrey's version of his life altered its ending. This may be because he was seen as the man who would carry forward the achievement of his father Cadwallon, the last great war leader of the Britons: "it is quite likely that the father and son became confused in folk memory, a fusion enhanced by Cadwaladr, whose name is a compound meaning 'battle-leader', also having assumed his father's epithet Bendigaid (Blessed)."

Geoffrey of Monmouth

Cadwaladr figures prominently in Geoffrey of Monmouth's romantic account of the Historia Regum Britanniae (). As such, the Cadwaladr of Geoffrey is a literary invention that used the name of a historical person to advance the plot of the story. In Book XII, Chapter XIV of the Historia, Cadwaladr is given as the last in a line of kings that began with Brutus of Troy. Chapters XV – XVIII have him leaving a depopulated Britain for Brittany, where the British people have resettled. Britain itself has been almost emptied by plague; for eleven years the country was "completely abandoned by all the Britons" except for parts of Wales. Cadwaladr is received as a guest by Alan Hir, King of Brittany.  Taking advantage of the depopulation, the Saxons invite more of their countrymen to join them as soon as the plague abates. From this point they become completely dominant in Britain, and the British come to be called the "Welsh".

At the same time, in Brittany, Cadwaladr intends to return to take back the island, and asks Alan to provide him with an army. The Breton king agrees, but Cadwaladr hears a prophetic voice which tells him that he must sacrifice personal power for the sake of his people. If he renounces the throne, his sacrifice will eventually lead to the restoration of British control of the island in the future, as predicted by Merlin to Vortigern: "the Voice added that, as a reward for its faithfulness, the British people would occupy the island again at some time in the future, once the appointed moment should come". Cadwaladr is told that if he lives a penitent life he will become a saint. His bones will be hidden to protect them. When his sacred bones are found and returned to Britain, the Britons (Welsh and Bretons) will be restored to full possession of their homeland. Cadwaladr and Alan then consult the prophecies of Merlin, and rejoice that this prediction will be fulfilled in future. He then travels to Rome as a pilgrim, where he dies in 689 after meeting the pope.

Thus Cadwaladr becomes a messianic figure who sacrifices himself to redeem his people and restore them to their promised homeland. Cadwaladr's penitence assures his sainthood. His son Ivor and his nephew Ynyr return to Britain with an army, but, as predicted, are not successful in restoring British control of the island.

In another passage in the book a list of Merlin's prophesies contains the prediction:

This seems to correspond to the pairing of Cadwaladr and Conan as restorers of Britain in Armes Prydein. The merging of the Welsh and Breton peoples is linked to an alliance with "Alban" (which probably means Scotland: Alba). The occupation of the English will be at an end and Britain will be restored to its true identity as the territory of the descendants of Brutus of Troy.

Cadwaladr and the Wars of the Roses

During the Wars of the Roses the prophecies connected to Cadwaladr were used by various contenders as part of their claim to the throne. This was linked to the story of the struggle between the Red Dragon and the White Dragon, part of the myth of Merlin, interpreted as warring Celtic and Saxon peoples. Edward IV claimed to be restoring the authentic ancient lineage of Cadwaladr, thus fulfilling Merlin's prophecy of the victory of the red dragon. His chancellor gave a sermon asserting that "the British line, which perished with Cadwallader's exile in 689 was restored by the arrival of Edward the king prophesied by Merlin and others."

The Tudors also claimed descent from Cadwaladr to legitimize their authority over Britain as a whole. Owen Tudor claimed descent from Cadwaladr and used a red dragon badge. When Henry Tudor landed in Wales in 1485, he adopted the red dragon flag and claimed to be returning in fulfilment of the prophesies of Merlin as recorded by Geoffrey of Monmouth. After his victory at the Battle of Bosworth Field Henry was greeted at the gates of Worcester with a poem asserting,

Cadwallader's blood lineally descending,
Long hath be told of such a prince coming.
Wherefore friends, if that I shall not lie,
This same is the fulfiller of the prophesy.

The Welsh Dragon (Red Dragon) was thereafter referred to as the "Red Dragon of Cadwallader" and used as Henry's personal emblem. Tudor historian Thomas Gardiner created a genealogical roll that gave Henry's son, Henry VIII, a pedigree showing his descent from Cadwaladr, referred to as "the laste kynge of that blode from whome by trew and lynyall descensse" the Tudors descended.

Cadwaladr and Cædwalla
Geoffrey's account of the pilgrimage of Cadwaladr is believed to derive from a confusion between Cadwaladr and his near-contemporary Cædwalla of Wessex (reigned 685 – 688). He also conflates Cadwaladr's son Ivor with Cædwalla's successor Ine. According to Bede Cædwalla, king of Wessex, renounced his throne and went to Rome in 688 to be baptised by the pope, dying soon afterwards. Ine took the throne in 689.

The argument that Geoffrey confused Cadwaladr with Cædwalla acquired significance in the late 1570s. At that time, when St. Peter's in Rome was being rebuilt, the tombstone of Caedwalla was found, confirming Bede's story that he had died in Rome. Welshmen in Rome, seeking to validate Geoffrey, claimed that the tomb was that of Cadwaladr. This raised the prospect that his sacred bones could be returned to Britain in fulfilment of the prophecy.

The English critics stated that Geoffrey had simply mixed up the two kings, and that Cadwaladr's pilgrimage was thus pure fiction. According to Jason Nice, the Welsh "attempt to 'prove' the legend of Cadwaladr in Rome belonged to a longstanding tradition that held that Wales' special relationship with Rome could reinforce Welsh identity and protect Welshmen from English aggression", a belief that was grounded in the supposed prophecy given to Cadwaladr. Raphael Holinshed summed up the English view in his 1577 Chronicles of England, Scotland, and Ireland:

Also traced to Geoffrey's fertile imagination are stories of Ivor ap Alan and Ynyr travelling from Brittany to Britain. The choice of names for Ivor and Ynyr in the stories may be a consequence of spurious additions to the Laws of Edward the Confessor, which inaccurately speak of good relations between Wessex and the Welsh in the reign of King Ine of Wessex (reigned 688 – 726).

See also
Kings of Wales family trees

Notes

References

682 deaths
Monarchs of Gwynedd
7th-century Welsh monarchs
Year of birth unknown

Cadwaladr