Luis Batlle Ibáñez (* 19. Oktober 1930 in Montevideo, Uruguay; † 25. Mai 2016 in USA) war ein uruguayischer Pianist.

Er ist Sohn des uruguayischen Präsidenten Luis Batlle Berres und Matilde Ibáñez sowie Bruder des Präsidenten Jorge Batlle. Batlle Ibáñez, dessen erste Klavierlehrerin Victoria Schenini war, absolvierte seine Ausbildung am Conservatorio Kolischer in seiner Geburtsstadt, bei Yves Nat in Paris und Rudolf Serkin in den USA. 1947 erhielt er den Titel Klavierlehrer. Vier Jahre später gewann er den Preis der Fundación Chopin. Seit 1956 wirkte er regelmäßig beim von seinem Lehrer Rudolf Serkin gegründeten Marlboro-Festival in den USA mit. Auf Einladung nahm er 1974 am Internationalen Tschaikowski-Wettbewerb in Moskau, ebenso wie zwei Jahre später am Internationalen Bach-Wettbewerb in Washington, teil. Von 1964 bis 1978 war er Klavierlehrer am und Direktor des Conservatorio Kolischer. Nachdem er sich 1978 in den USA niederließ und nach wie vor jedoch jährlich nach Montevideo zurückkehrte, war er dauerhafter Pianist des Marlboro College in Vermont und Mitarbeiter der Longy School of Music in Boston.

Sowohl in Deutschland als auch in Uruguay erfolgten Plattenaufnahmen bei Telefunken. Auch bei den Plattenlabels Columbia und Marlboro Recording Society in den USA erschienen seine Werke. Batlle Ibáñez spielte als Solist sowie als Teil von Kammer- und Sinfonie-Orchestern in Lateinamerika, Europa, der Sowjetunion und Israel und trat in den USA auch mit dem Vermeer Quartett auf. Seine zahlreichen Solokonzerte in den USA absolvierte er beispielsweise in der New Yorker Carnegie Hall und im John F. Kennedy Center for the Performing Arts in Washington. 1999 erhielt er den The Walter Cerf Award for Lifetime Achievements in the Arts. Auch wurde ihm in Montevideo der Kritiker-Preis für seine Aufnahmen der Mozart- und Haydn-Sonaten verliehen.

Literatur
 Nuevo Diccionario de la Cultura Uruguaya von Miguel Ángel Campodónico, Librería Linardi y Risso, 2003, S. 41.

Weblinks
 Homenaje a Luis Batlle Ibáñez al celebrar mañana sus 81 años (spanisch) in El País vom 18. Oktober 2011, abgerufen am 4. März 2012
 Präsentation auf der Internetpräsenz des Marlboro College (englisch), abgerufen am 4. März 2012

Einzelnachweise

Klassischer Pianist
Musiker (Uruguay)
Uruguayer
Geboren 1930
Gestorben 2016
Mann

Luis Batlle Ibáñez


Likvidambar (ambar-drvo, lat. Liquidambar), jedini rod porodice Altingiaceae, kojemu pripada 15 priznatih vrsta, kojemu je domovina Azija i Amerika. Neke vrste introducine su po drugim državama, uključujući i Europu, gdje se uzgaja kao ukrasno drvo (američki likvidambar).

Vrste
 Liquidambar acalycina H.T.Chang
 Liquidambar cambodiana (Lecomte) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar caudata (H.T.Chang) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar chinensis Champ. ex Benth.
 Liquidambar chingii (F.P.Metcalf) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar excelsa (Noronha) Oken
 Liquidambar formosana Hance
 Liquidambar gracilipes (Hemsl.) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar multinervis (W.C.Cheng) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar obovata (Merr. & Chun) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar orientalis Mill., orijentalni likvidambar
 Liquidambar poilanei (Tardieu) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar siamensis (Craib) Ickert-Bond & J.Wen
 Liquidambar styraciflua L., američki likvidambar
 Liquidambar yunnanensis (Rehder & E.H.Wilson) Ickert-Bond & J.Wen

Sinonimi
 Altingia Noronha
 Cathayambar (Harms) Nakai
 Sedgwickia Griff.
 Semiliquidambar H.T.Chang

Izvori

Kamenikolike

Likvidambar


Tescovina este ceea ce rămâne după stoarcerea fructelor, mai ales a strugurilor sau a sfeclei de zahăr. Se mai numește și boștină sau boască.

Conține cantități mari de resveratrol, care este un antioxidant foarte puternic, drept pentru care produsele făcute din tescovină sunt considerate a avea efecte anti-îmbătrânire.

Istorie
Englezii au fost primii care au folosit termenul ''tescovină'' pentru a se referii la produsul secundar al producției de cidru. În Evul Mediu, vinul de tescovină era foarte accesibil. Acest vin era făcut prin adăugarea apei la tescovină, iar apoi prin fermentarea acesteia.

Utilizare
Tescovina de mere este folosită de obicei pentru a produce pectină și poate fi folosit in producerea unui cidru mai slab și de asemenea cidrului alb, o bautură alcoolică puternică, noncoloră.

Vinificare
Tescovina în vinificație diferă, în funcție de ce tip de vin se produce.

În producția vinului roșu, tescovina este produsă după ce sucul creat înainte de presare este turnat, lăsând în urmă resturi de culoare roșu închis constând din coajă și tulpini de struguri.

În producția de vin alb, strugurii sunt presați rapid după zdrobire pentru a evita contactul pielii cu tescovină, ca produs secundar al presării. Resturile au o culoare pală, maro-verzuie și conțin mai multe zaharuri reziduale decât conțin taninuri și alcool. Aceasta este tescovina folosită în mod normal în producția de țuică.

Alte utilizări
Tescovina este produsă în cantități mari în producția de vin, ceea ce face ca eliminarea acesteia să fie un aspect important în mediu. Unele crame folosesc materialul ca îngrășământ, în timp ce altele îl vând companiilor de biogaz pentru energie regenerabilă.

De asemenea polifenolii specifici din tescovina de vin roșu pot fi benefici pentru igiena dentară. Un studiu realizat la Centrul Dental Eastman a constatat că acești polifenoli interferează cu Streptococcus, bacteria din gură care provoacă cariile dentare.

Tescovina de struguri este folosită și în industria petrolului și gazelor ca material de circulație pierdută în nămolurile de foraj pe bază de petrol, datorită faptului că tescovinul este fibros și bogat în tanin.

Tescovina de mere a fost de mult timp o hrană tradițională pentru diferite tipuri de animale. Tescovina de mere poate fi măcinată și pentru a crea făină de mere, cunoscută și sub denumirea de făină de tescovină de mere. Conține cantități mari de resveratrol, care este un antioxidant foarte puternic, drept pentru care produsele făcute din tescovină sunt considerate a avea efecte anti-îmbătrânire.

Note

Legături externe
 Călătorie într-un bob de strugure - TESCOVINA - Medicina naturii, Ana Dobrescu, Formula AS - anul 2012, numărul 1044
 Remedii în reluare: TESCOVINA - Medicina naturii, Formula AS - anul 2013, numărul 1086
 Secretele vindecătoare ale strugurilor: TESCOVINA - Medicina naturii, Florentin Popa, Formula AS - anul 2015, numărul 1188

Enologie

Tescovină


Die Tote von Beverly Hills ist ein deutscher Kriminalfilm mit satirischen Untertönen aus dem Jahre 1963. Er entstand nach einer Romanvorlage von Curt Goetz, der dieses Werk in seiner kalifornischen Emigration während des Zweiten Weltkriegs verfasste.

Der Film gleicht in weiten Teilen einem spaßigen, filmexperimentellen Happening, in dem inszenatorische Verfremdungsideen und zum Teil unlogische Handlungsstränge Teil des Regiekonzepts wurden. Manche Protagonisten, deren Bedeutung nicht ganz klar wird, tauchen plötzlich auf und verschwinden ebenso wieder unvermutet. Absurde, szenische Einfälle dienen weit weniger dazu, die Mördersuche voranzutreiben, als vielmehr den American Way of Life à la Hollywood mit seinen blitzblanken Vorgärten und den großzügigen Swimmingpoolanlagen zu karikieren und zugleich als Gegenentwurf der bundesrepublikanischen Kleinbürgerrealität der späten Adenauer-Jahre entgegenzustellen.

Handlung

Ein gewisser C. G. entdeckt in einem kleinen Waldstück in der Gegend von Beverly Hills ein totes Mädchen. Die Leiche ist unbekleidet, es handelt sich dabei um die siebzehnjährige Lu Sostlov. Alles deutet darauf hin, dass hier ein unschuldiges, junges Mädchen mit einer blütenreinen Vergangenheit ermordet wurde. Der Detektiv Ben nimmt die Ermittlungen auf. Bald aber geben die ersten Untersuchungsergebnisse ein ganz anderes Bild von der Toten von Beverly Hills wieder. Ihr Tagebuch verrät, dass Lu mitnichten die Unschuld vom Lande war, sondern dass sie vielmehr ein ausgesprochen abwechslungsreiches Liebesleben geführt hat. Hinweise verdichten sich überdies, dass sie außerdem nicht einmal siebzehn, sondern erst vierzehn Jahre alt war. In Rückblenden wird das "verruchte" Liebesleben der Toten rekonstruiert und aufgerollt.

Die Liste der im Tagebuch aufgeführten Liebhaber Lus ist lang. In ihren jungen Jahren hatte das promiske Mädchen unter anderem bereits eine Affäre mit einem wohlhabenden Maler, Dr. Steininger, dann mit Peter de Lorm, einem noch sehr jungen, aufstrebenden Drehbuchautor aus Deutschland, und dem bekannten Wagner-Tenor Swendka. Und was ist mit diesem ominösen C. G., einem Schweizer Schriftsteller, der "ganz zufällig" die Tote entdeckt hatte? Auch er findet Erwähnung im Tagebuch. Nicht zu vergessen Lus gehörnter Ehemann, ein in die USA emigrierter, exiltschechischer Archäologe. Ein Großteil der Spuren, die Lus Nymphomanie bei ihren Liebhabern hinterlassen hat, führen zugleich ins Nichts. Dann aber führt eine ganz heiße Spur Ben nach Las Vegas zu den tanzenden Tiddy Sisters, die dort jeden Abend in Unterhaltungsshows auftreten. Es stellt sich heraus, dass sie Rivalinnen der Toten waren und sie auf dem Gewissen haben.

Produktion
Gedreht wurde im Oktober / November 1963 auf mehreren Straßenzügen und Highways in Beverly Hills, in einer Wüste nahe Palm Springs sowie in Las Vegas. Mit im Gepäck hatte Pohland ein Empfehlungsschreiben von Willy Brandt, dem damaligen Berliner Bürgermeister.

Der Film erlebte am 9. April 1964 seine Uraufführung in München und lief wenige Wochen später als deutscher Wettbewerbsbeitrag bei den Internationalen Filmfestspielen von Cannes. Die Tote von Beverly Hills war das Spielfilmdebüt des auf Fernseh-Unterhaltungsshows spezialisierten Regisseurs Michael Pfleghar. Mit den Gesamtkosten von etwa 1,2 Mio. DM war dieser Film für ein im hochpreisigen Ausland zu realisierendes Kinoprojekt recht schmal budgetiert. Für 100.000 DM kaufte Produzent Hansjürgen Pohland der Goetz-Witwe Valerie von Martens die Filmrechte ab.

Auf Pohlands Anweisung hin erfolgten die Dreharbeiten vor Ort zumeist heimlich und ohne Lizenzen, um sich die teuren Drehgenehmigungen zu ersparen. Pohland und seine Crew hätten sich, wie die Beverly Hills Times schrieb, "ohne jede Erlaubnis in Hollywoods Hinterhof geschlichen". Dies tat Pohland außerdem, weil die in den USA verpflichtende Beschäftigung von gewerkschaftlich organisierten Filmmitarbeitern die scharf kalkulierten Produktionskosten gewaltig in die Höhe getrieben hätte.

Kritik

Kay Wenigers Das große Personenlexikon des Films erinnerte daran, dass in der Regel Pfleghars "Curt-Goetz-Verfilmung "Die Tote von Beverly Hills" […] mit mildem Wohlwollen aufgenommen" wurde.

Thomas Groh schrieb anlässlich der DVD-Veröffentlichung einer neu abgetasteten und restaurierten Fassung im Tagesspiegel: "Im Grunde beruht Die Tote von Beverly Hills auf der Formel: Papas Kino minus piefige Mehlspeisigkeit plus Neuer Deutscher Film minus Oberseminar. ( ... ) Zwischen diesen Polen des BRD-Kinos wirkt der Film wie ein irrlichternder Solitär mit Freude am Spiel mit filmischen Formen und Tonfällen. Mal erinnert er an eine ausgelassene osteuropäische Komödie, dann wieder an die Nouvelle Vague, schließlich an die lässigen Pop-Art-Komödie jener Zeit. ( ... ) Dass er als einer der schönsten deutschen Farbfilme der 60er über weite Strecken in Schwarz-Weiß gedreht ist, gehört dabei zum Programm, ständig Erwartungen zu unterlaufen."

Literatur

Weblinks

Die Tote von Beverly Hills bei UCM.ONE

Einzelnachweise

Filmtitel 1964
Deutscher Film
Kriminalfilm
Curt-Goetz-Verfilmung

Die Tote von Beverly Hills (Film)


Jezero je naseljeno mjesto u općini Kakanj, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 159

 Muslimani - 144
 Srbi - 11
 Hrvati - 1
 Jugoslaveni - 3

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 216

 Bošnjaci - 193
 Hrvati - 2
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 21

Izvori

Naselja u Zeničko-dobojskoj županiji
Kakanj

Jezero (Kakanj, BiH)


Agrilus geminatus é uma espécie de escaravelho metálico da família Buprestidae. É conhecida a sua existência na América do Norte.

Referências

geminatus
Coleópteros da América do Norte
Coleópteros descritos em 1823

Agrilus geminatus


Heribert Just war ein österreichischer Tischtennis-Nationalspieler. Er gehörte in den 1940er und 1950er Jahren zu den besten Spielern Österreichs.

Werdegang
Heribert Just wurde 1951 und 1956 österreichischer Meister im Einzel. Dazu kommen mehrere vordere Platzierungen:
 1946: Platz 2 im Doppel mit Heinrich Bednar
 1949: Platz 2 im Einzel, Sieg im Doppel mit Heinrich Bednar
 1950: Sieg im Doppel mit Otto Eckl
 1951: Sieg im Doppel mit Otto Eckl
 1952: Platz 2 im Einzel, Sieg im Doppel mit Otto Eckl
 1953: Platz 2 im Einzel
 1954: Platz 2 im Einzel
 1955: Platz 2 im Doppel mit Otto Eckl
 1956: Sieg im Doppel mit Otto Eckl, Sieg im Mixed mit Linde Wertl

Zwischen 1947 und 1955 nahm er achtmal an Weltmeisterschaften teil. Dabei gewann er 1947 und 1948 mit der österreichischen Mannschaft Bronze.

Turnierergebnisse

Einzelnachweise

Österreichischer Meister (Tischtennis)
Geboren im 20. Jahrhundert
Österreicher
Mann

Heribert Just


Das Mixed der Australian Open 1989 war ein Tenniswettbewerb in Melbourne.

Titelverteidiger waren Jim Pugh und Jana Novotná. Das Finale gewannen die Titelverteidiger in zwei Sätzen gegen Sherwood Stewart und Zina Garrison.

Setzliste

Hauptrunde

Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Weblinks

Mixed
1989

Australian Open 1989/Mixed


Et hul i himlen - når mor og far er i fængsel er en dansk dokumentarfilm fra 2008, der er instrueret af Dorte Høeg Brask.

Handling
Filmen følger Alex, Camilla og Cherie, tre unge, der alle har en mor eller far i fængsel. Den indfanger deres venten og frustrationer og til tider dramatiske møder med fængsler og forældre i løbet af et år. Men den viser også, hvordan de forsoner sig med savnet og svigtet og får en hverdag op og stå.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2008

Dokumentarfilm fra Danmark


The term PLOKTA (sometimes rendered in lowercase, plokta) /plok't*/ is an acronym for Press Lots Of Keys To Abort, and essentially means pressing random keys in an attempt to get some response from a (computer) system.

One might plokta when the abort procedure for a program is not known, or when trying to figure out if the system is just sluggish or really hung. Plokta can also be used while trying to figure out any unknown key sequence for a particular operation. Someone going into "plokta mode" usually places both hands flat on the keyboard and mashes them down, hoping for some useful response. This will sometimes eventually result in beeping sounds from an unresponding computer as its keyboard buffer fills up.

A slightly more directed form of plokta could often be seen in email messages or Usenet articles from new users with terminal-based clients - the text might end with

       ^X^C
       q
       quit
       :q
       :q!
       ^C
       end
       x
       exit
       ZZ
       ^D
       ?
       help

as the user vainly tries to find the right exit sequence, with the incorrect tries piling up at the end of the message.

Computer jargon

PLOKTA


The Yehudi Menuhin School is a specialist music school in Stoke d'Abernon, Surrey, England, founded in 1963 by violinist and conductor Yehudi Menuhin. The current director of music is the British classical pianist Ashley Wass. The school is one of the five established musical schools for school-age children in the United Kingdom, along with Chetham's School of Music, Wells Cathedral School, the Purcell School and St. Mary's Music School, Edinburgh. It is mainly funded by the Department for Education's Music and Dance Scheme, by philanthropic foundations, by donations and bequests from individuals, and by regular support from the Friends of the Yehudi Menuhin School.

Yehudi Menuhin founded the school to provide an environment and tuition for musically gifted children from all over the world to pursue their love of music, develop their musical potential, and achieve standards of performance on stringed instruments and piano at the highest level. Today's School provides a holistic musical and academic education for around 85 students aged from 8 to 19, with specialist tuition on the stringed instruments, piano and classical guitar. The majority of the school's pupils are boarders, with roughly a dozen day pupils, mainly in the younger age groups.

It is the school's ambition to be 'needs-blind' in its admission process. Parents are charged fees in accordance with their ability to pay, with around three-quarters supported by the Music and Dance Scheme and the remainder assisted by bursaries from the school.

The school is a registered charity under English law.

The Menuhin Hall located in the school grounds hosts a full programme of concerts throughout the year.

History
The institutional legacy of Yehudi Menuhin (1916–99) includes the Menuhin International Competition for Young Violinists, Live Music Now (specially active in the United Kingdom, Germany, Austria and France), the Menuhin Festival Gstaad, the Brussels-based International Menuhin Foundation and the Fundación Yehudi Menuhin España, but the Menuhin School has been described  as 'his most enduring contribution to musical life'. When awarded a life peerage in 1993, he chose the title Lord Menuhin of Stoke d'Abernon, and he is buried in the grounds of the school.

It was founded in 1963 in London, moving to its present premises a year later. The principal building (to which others were added) is a Victorian Neo-Gothic house in Stoke d'Abernon, easily accessible by road and train from London and set in fifteen acres of parkland.

Menuhin was partly inspired by the example of the Central School of Music in Moscow, but "our school was not intended to be a copy. Moscow had three hundred students. I started with fifteen and by 1972 had thirty-eight. Apart from differences of scale, however, our priorities were different. Moscow was training soloists, we wanted to train musical all-rounders, fitted to moving on into teaching, chamber groups, orchestras or solo work..." A landmark in the musical development of the school was, however, his recruitment to the teaching staff in 1992 of Natasha Boyarsky, who had been head of strings in the Tchaikovsky Conservatoire in Moscow.

Menuhin's aim was to provide the school's pupils with outstanding teachers, adequate time to practise, frequent opportunities to perform, ensemble work with other gifted children, and a broad musical and general-academic education, all within a nourishing family community where each individual can develop his or her full potential. After its first ten years it was awarded special status by the Government as a Centre of Excellence in the Performing Arts, thus eligible for support from the ministry of education. Menuhin had been home-schooled himself by his parents and tutors in San Francisco, but he believed that it was in the interest of musically gifted children to live and study with their peers.

After Menuhin's death in 1999, the school undertook a fundraising drive to make possible the construction of a state-of-the-art concert hall, the Menuhin Hall, which was opened in 2006 with a concert conducted by Mstislav Rostropovich, who had accepted the honorary position of president in succession to Menuhin. The Menuhin Hall hosts a full programme of Showcase Concerts, featuring School pupils, as well as concerts and master classes given by established musicians, and with its excellent acoustics it is much in demand by recording companies. After his death later in 2006, Rostropovich was succeeded as president by Daniel Barenboim. The current president of the school is Tasmin Little, who was appointed in December 2019.

The Friends of the Yehudi Menuhin School, founded by Lord Menuhin in 1971 together with some local supporters, have now grown to over 750 supporters from all over the world, offering financial assistance to the school and an encouraging presence at concerts given by the pupils.

The school embarked on a wide-ranging development programme in 2013–14 after its first fifty years, and to mark Menuhin's centenary in 2016. This has continued since with the aim of increasing its endowment for bursaries and also upgrading its facilities.

In 2022, the school announced its 2022-27 strategic plan, entitled "21st Century Musicians". This details the schools five values: pursuit of excellence, intellectual curiosity, integrity, community and kindness.

Notable former pupils

Levine Andrade, violinist and violist (1954–2018)
Corina Belcea, violinist
Nicola Benedetti, violinist
Colin Carr, cellist
Halli Cauthery, composer
Corinne Chapelle, violinist
Bobby Chen, pianist
David Cohen, cellist
Beverley Davison, violinist
Cheryl Frances-Hoad, composer
Tasya Hodges, cellist
Daniel Hope, violinist
Alina Ibragimova, violinist
Aleksey Igudesman, violinist and composer
Hyung-ki Joo, pianist and composer
Nigel Kennedy, violinist
Tasmin Little, violinist
Aubrey Murphy, violinist
Lü Siqing, violinist
Charles Owen, pianist
Wu Qian, pianist
Jacob Shaw, cellist
Alexander Sitkovetsky, violinist
Valeriy Sokolov, violinist
Kathryn Stott, pianist
Marius Stravinsky, conductor and violinist
Melvyn Tan, pianist
Paul Watkins, cellist
Asif Illyas, composer

References

External links

Music schools in England
Boarding schools in Surrey
Private schools in Surrey
Educational institutions established in 1963
1963 establishments in England
Charities based in England

Yehudi Menuhin School


Tosa may refer to:

Places
 Tosa, Kōchi a city in Kōchi Prefecture, Japan
 Tosa, Kōchi (town), a town in Kōchi Prefecture, Japan
 Tosa District, Kōchi
 Tosa province and Tosa Domain, now known as Kōchi Prefecture
 Wauwatosa, known to locals as Tosa, a city in Wisconsin

People with the surname
, Japanese shogi player
 Tosa Mitsunobu
 Tosa Mitsuoki
 Reiko Tosa, marathon runner
, Japanese diver

Other uses
 Tosa dialect
 Tosa-mi, or tataki, a cooking technique
 Tosa (dog)
 Tosa-class battleship
 Japanese battleship Tosa, the lead ship of the Tosa class
 TOSA (bus), a concept electric bus
 The Sharp Zaurus model SL-6000

See also

 Cima Tosa, a peak in the Brenta Dolomites
 Tosa d'Alp, or La Tosa, in the Pyrenees
 Tosa corner or hairpin of the San Marino Grand Prix race track
Tosia, name
Toska (disambiguation)

Japanese-language surnames

Tosa


حسن وماريكا فيلم مصري من بطولة إسماعيل ياسين، و مها صبري، و عبد السلام النابلسي، من تأليف أبو السعود الإبياري. حيث يقع حسن (إسماعيل ياسين) في حب فتاة يونانية هي ماريكا (مها صبري)، التي يكتشف في النهاية أن والدها مصري، ويقوم بدوره رياض القصبجي.

أغاني الفيلم من تأليف محمد علي أحمد، وفتحي قورة، ومن تلحين منير مراد، وسيد مكاوي.

مراجع

وصلات خارجية

أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام إسماعيل ياسين
أفلام مصرية إنتاج 1959
أفلام أبو السعود الإبياري
أفلام مها صبري
أفلام عبد السلام النابلسي
أفلام أخرجها حسن الصيفي
أفلام كوميدية مصرية
أفلام كوميدية 1959
أفلام رياض القصبجي

حسن وماريكا (فيلم)


Chinyere est un prénom féminin d'origine nigériane, notamment porté par :
 Chinyere Huldah, épouse de l'évêque anglican nigérian Samuel Ezeofor ;
 Chinyere Kalu, née Chinyere Onyenucheya (1970-), la première Nigériane pilote dans l'aviation commerciale ;
 Chinyere Nnenna Pierce (1954-), une chanteuse, compositrice, productrice et arrangeuse américaine de jazz ;
 Chinyere Yvonne Okoro (1984-), une actrice ghanéenne du cinéma nollywoodien ;
 Stella Chinyere Mbachu (1978-), une footballeuse internationale nigériane.

Homonymie de prénom

Chinyere


An Elymus lancangensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Shen g Lian Lu ngan Y.H.Wu. An Elymus lancangensis in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymus

Elymus lancangensis


Bei der Flugzeugkollision von Zagreb vom 10. September 1976 kollidierten im betreffenden Luftraum eine Hawker Siddeley Trident der British Airways und eine Douglas DC-9 der jugoslawischen Inex Adria Airways. Grund dafür war ein überlasteter Luftraum, kombiniert mit Fehlhandlungen und technischen Fehlanzeigen bei der Flugverkehrskontrolle. Insgesamt kamen 176 Personen ums Leben, darunter 107 deutsche Staatsangehörige.

Im Luftraum über dem damals blockfreien Jugoslawien kreuzten sich mehrere Luftstraßen. Damit verbunden war das Problem einer starken Beanspruchung der Fluglotsen, vor allem auch mit der Kontrolle des Luftraums über Zagreb. Binnen fünf Jahren hatte man dort zuvor bereits 32 Beinahe-Kollisionen registriert.

Flugzeuge
Das betroffene Flugzeug der British Airways war eine Hawker Siddeley Trident 3B mit der Werknummer 2320, die mit drei Rolls-Royce Spey MK 512-5w Mantelstromtriebwerken sowie einem Zusatztriebwerk für den Start (Rolls-Royce RB.162-86 Turbojet) ausgestattet war. Es hatte 8627,44 Flugstunden und 6952 Landungen absolviert und ein Lufttüchtigkeitszeugnis, das bis zum 27. Mai 1978 gültig war.
Das betroffene Flugzeug der Inex Adria Airways war eine Douglas DC-9-32 mit der Werknummer 47649, die mit zwei JT8D-9A Mantelstromtriebwerken ausgestattet war. Es hatte 1345,22 Flugstunden und 990 Landungen absolviert und ein Lufttüchtigkeitszeugnis, das bis zum 5. März 1977 gültig war.

Besatzungen
Die Cockpit-Besatzung der Trident bestand aus dem 44-jährigen Kapitän Dennis V. Tann, dem 29-jährigen Ersten Offizier Brian E. Helm und dem 24-jährigen Zweiten Offizier Martin J. Flint. Die Cockpit-Besatzung der DC-9 bestand aus dem 41-jährigen Kapitän Jože Krumpak und dem 29-jährigen Ersten Offizier Dušan Ivanuš.

Verlauf

Die britische Trident war in London in Richtung Istanbul gestartet, die DC-9, die fast ausschließlich deutsche Urlauber beförderte, im jugoslawischen Ferienort Split in Richtung Köln. Für den Hauptakteur bei der Bezirkskontrollstelle Zagreb, den 28-jährigen Fluglotsenassistenten Gradimir Tasić, war dieser 10. September bereits der dritte 12-Stunden-Tag der Woche. Als sich die beiden Flugzeuge dem Luftraum über Zagreb näherten, ereignete sich in dieser Flugsicherungszentrale ein vermutliches Missverständnis: Einer der Lotsen fragte Tasić, auf den überfüllten Radarschirm zeigend, ob er die DC-9 in den (von Tasić kontrollierten) "oberen Luftraum" schicken könne. Tasić, der wegen einer anderen Sache gerade ins Mikrofon gesprochen hatte, bezog den Fingerzeig schlicht auf eine andere Maschine in der Nähe und nickte ungeduldig. Der fragende Lotse nahm dies als Zustimmung für einen Steigflug der DC-9 in den oberen Bereich.

Der Fluglotse des oberen Bereichs Tasić sah auf seinem Radarschirm die Höhe der Trident möglicherweise falsch - die Besatzung hatte ihm angegeben, sie flögen auf Flight Level 330, während Tasić eine Radar-Anzeige von FL 332 oder 335 erhielt. Weil Tasić mit vier anderen Flugzeugen kommuniziert hatte, erfolgte der erste Funkkontakt der DC-9 (trotz Funklücken von bis zu 13 Sekunden) erst rund zwei Minuten nach dem Einflug in den oberen Luftraum. Erst in diesem Moment wurde Tasic die Situation bewusst: Die DC-9-Besatzung meldete sich mit einem Flight Level 325 und auf Tasićs sofortige Nachfrage mit Flight Level 327. Tasić folgerte, dass die sofortige Anordnung zum Weiterflug der DC-9 ohne weiter zu Steigen für genügend Abstand sorgen würde und warnte die DC-9 am Schluss eines Funkspruchs, begonnen um 10 Uhr 14 und 29 Sekunden, vor einem Flugzeug auf FL 335. Er tätigte diesen letzten Funkspruch vor der Kollision mit der DC-9-Crew in serbokroatischer Sprache, so dass die Besatzung des britischen Flugzeugs keinen Hinweis auf ein Kollisionsproblem erhielt. Drei Sekunden vor der Kollision bestätigte die Crew der DC-9, dass sie nun genau Level 330 hielten. Um 10 Uhr 14 und 41 Sekunden prallten die beiden Flugzeuge zusammen, wobei die linke äußere Tragfläche der DC-9 ins Cockpit der Trident hineinschnitt, wodurch die drei Piloten dort auf der Stelle getötet wurden. Die Trident erlitt eine explosive Dekompression, wodurch der vordere Bereich wegbrach. Das Leitwerk wurde von diesem vorderen Bereich getroffen und dadurch ebenfalls abgerissen. Durch das Gewicht ihrer Triebwerke schlug die Trident mit dem Heck voraus auf dem Boden auf.
Bei der DC-9 wurde das linke Triebwerk durch Einsaugen von Trümmerteilen beschädigt, außerdem verlor sie 5  Meter der linken Tragfläche und ging in einen Sturzflug über. Der Voice-Recorder zeichnete die letzten Worte des Inex-Copiloten D. Ivanuš auf: "Wir sind erledigt – Goodbye, goodbye". Etwa 26 Kilometer nordöstlich von Zagreb prallten die beiden Maschinen am Boden auf. Niemand überlebte den Absturz, 176 Tote waren zu beklagen. Eine benachbarte Kleinstadt blieb knapp verschont.

Der Unfallbericht erwähnte für beide Besatzungen die Unterlassung einer genaueren visuellen Kontrolle des Luftraums. Beide waren mit Kondensstreifen unterwegs und die Sicht war gut. Die britische Besatzung hätte aufmerksam werden können oder reagieren müssen, als die DC-9 ihrerseits rapportierte, beim VOR Zagreb auf Höhe 325, und dann auf 327 zu fliegen, in derselben Minute ihres eigenen Eintreffens dort. Die Kontrolle des Luftraums hätte auch durch die Crew der jugoslawischen Maschine erfolgen sollen nach der Warnung durch den Fluglotsen.

Rechtliche Aufarbeitung
Zunächst waren vier Fluglotsen festgenommen worden. Beim Gerichtsverfahren fiel die Hauptschuld auf Tasić, relativiert aber durch das Radar-Versagen. Sieben Mitangeklagte wurden freigesprochen. In einem späteren Berufungsverfahren wurde eingeräumt, dass der zu Gefängnis verurteilte Tasić diese Situation unmöglich auf sich alleine gestellt bewältigen konnte.

Literatur
 Gondrom-Verlag (Hrsg.): Flugzeug-Katastrophen, 1996, ISBN 3-8112-1296-6

Film
 Die Flugkatastrophe von Zagreb wurde 1979 in der britischen TV-Produktion "Collision Course" unter der Regie von Leslie Woodhead verfilmt.

Weblinks

 Finaler Unfallbericht 9/82 (PDF; 9,6 MB) - Englisch ()
 Anhänge zum Report 9/82 (PDF; 2,1 MB) ()
 Unfallbericht 5/77 (PDF; 4,9 MB) - Englisch ()
 Anhänge zum Report 5/77 (PDF; 526 kB) ()

Einzelnachweise

Zagreb
Zagreb
Flugunfall in Jugoslawien
British Airways
Douglas DC-9
Hawker Siddeley Trident
Kroatische Geschichte (20. Jahrhundert)
Adria Airways

Flugzeugkollision von Zagreb


نظام إدارة حزم دبيان (بالإنجليزية: dpkg) برنامج يعمل كقاعدة لنظام دبيان لإدارة الحزم. dpkg يستخدم لتثبيت وحذف وجلب معلومات عن حزم .deb.

أداة ذات مستوى منخفض ؛ الأدوات ذات المستوى الأعلى مثل أبت، تستخدم لجلب الحزم من مواقع خارجية أو تتعامل مع العلاقات المعقدة للحزم. المستخدمون النهائيون من المستحب لهم أن يستخدموا أدوات مثل سينابتك أو أبتيتيود، حيث أن مثل هذه البرمجيات تقدم طرق أكثر تطوراً للتعامل مع الحزم وتقدم واجهة سهلة التعامل.

تاريخ

أنشئ ديبكج أصلا بواسطة ماث ويلز لينكس كارل ستريتر لينكس وإيان موردوك، أولا بوصفه برنامج بيرل، ثم قام إيان جاكسون في وقت لاحق بإعادة كتابة جزءٍ كبيرٍ منه بلغة السي، في عام 1993. وكان الاسم ديبكج في البداية (بالإنجليزية: dpkg) اختصارًا لـ «حزمة دبيان : Debian package» لكن سرعان ما أصبح هذا الاسم يدل على معنى كبير، وأصبح دبكج برنامج يتعامل مع الحزم التي امتدادها ديب.

أمثلة على الاستخدام

الاداة dpkg تستخدم لتنصيب الحزم ذات المتداد .deb وفيما يلي بعض الامثلة على طريقة استخدام الاداة:

ملاحظة: في الامثلة التالية لينكس ضع مكان "packagename" اسم الحزمة.

 تنصيب حزمة:

 dpkg -i packagename

 عرض جميع الحزم المثبتة على النظام:

 dpkg -l

 حذف حزمة:

 dpkg -r packagename

 حذف حزمة وملف الاعدادات

 dpkg -purge packagename

 عرض معلومات عن الحزمة

 dpkg—print-avail packagename

انظر أيضًا

 ألين
 dpkg مشابه لمدير حزم آر بي إم

مراجع

أنظمة إدارة حزم
برمجيات حرة بلغة سي
ديبكج

نظام إدارة حزم دبيان


3. HNL – Sjever je bila jedna od pet skupina Treće HNL u sezoni 2005./06.
Sudjelovalo je 18 klubova, a prvak je bila momčad "Suhopolja".
Za sezonu 2006./07. je došlo do reorganizacije ligaškog sustava. Broj skupina Treće HNL je smanjen na tri, te su skupine "Sjever" i "Istok" spojene u novu skupinu "3. HNL – Istok".

Sudionici

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Rezultati

Najbolji strijelci

Povezani članci
 3. HNL – Sjever
 3. HNL 2005./06.
 3. HNL – Istok 2005./06.
 3. HNL – Zapad 2005./06.
 2. HNL 2005./06.
 1. ŽNL Bjelovarsko-bilogorska 2005./06.
 1. ŽNL Virovitičko-podravska 2005./06.

Izvori

 rsssf.com, Hrvatska 2005./06., 3. HNL

2005-06-Sjever
3 Sjever

3. HNL – Sjever 2005./06.


Talgjefjorden er en sidefjord til Boknafjorden mellem økommunerne Rennesøy og Finnøy i Rogaland fylke i Norge. Det meste af fjorden ligger mellem øerne Rennesøy i vest og Finnøy i øst. Fjorden har indløb ved Vignesholmene og strækker sig 13 kilometer mod sydøst til sundet mellem øerne Talgje, som fjorden er opkaldt efter, og Fogn. På den anden side af dette sundet ligger Hidlefjorden. Mellem Fogn og Finnøy går Finnøyfjorden mod nordøst på sydøstsiden af Finnøy. Mellem Talgje og Rennesøy går Hanasandsundet ned til Brimsefjorden, som ligger på sydsiden afTalgje.

Den 5.685 meter lange Finnøytunnellen går under Hanasandkanalen og Talgjefjorden og blev åbnet i oktober 2009. Det er en vejtunnel på fv. 519 i Rogaland som forbinder Finnøy og Rennesøy kommuner. En sidetunnel, Talgjetunnellen der udgår fra et underjordisk vejkryds, forbinder begge øerne med Talgje.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Rogaland
Finnøy
Rennesøy

Talgjefjorden


Roberto Baggio (d. 18 Şubat 1967, Caldogno) 1990'larda oynadığı dönemin en başarılı orta saha ve forvet oyuncularından birisi kabul edilen İtalyan futbolcudur.

Internazionale, Juventus ve Milan gibi İtalya'nın önde gelen kulüplerinde ve İtalya millî futbol takımında forma giymiştir.

İtalya millî formasını 1991-2004 yılları arasında 56 kez giymiş ve bu maçlarda 27 gol atmıştır. Başarılarla dolu futbolculuk kariyerinin en dramatik anını 1994 yılında ABD'de düzenlenen FIFA Dünya Kupası'nda yaşamıştır. Birçok maçta takımı tek başına sürükleyen ve finale kadar çıkaran Baggio, finalde Brezilya karşısında penaltılara kalan maçta kullandığı penaltıyı dışarı atarak kupanın unutulmaz anlarından birinde yer almıştır. Ayrıca çeşitli reklam filmlerinde rol almıştır.

Futbolculuk kariyeri

 1981-1985 Vicenza 36(13)
 1985-1990 Fiorentina 94(39)
 1990-1995 Juventus 141(78)
 1995-1997 Milan 51(12)
 1997-1998 Bologna 30(25)
 1998-2000 Internazionale 41(9)
 2000-2004 Brescia 95(43)

Not: Takımları yanındaki sayı toplam oynadığı maçı, parantez içindeki sayı ise attığı golü göstermektedir.

Başarıları

Oynadığı takımlarda
 Serie A şampiyonluğu: 1990, 1996
 İtalya Kupası: 1995
 UEFA Kupası: 1993

Bireysel
 Avrupa'da Yılın Futbolcusu: 1993
 FIFA Dünya'da Yılın Futbolcusu Ödülü: 1993
 Altın Ayakkabı: 2003
 FIFA 100: 2004

Kariyer istatistikleri
{| class="wikitable" style="font-size:90%; text-align: center;"

|-
|1982-83||rowspan="3"|Vicenza||rowspan="3"|Serie C1||1||0||1||0||colspan="2"|-||2||0
|-
|1983-84||6||1||4||0||colspan="2"|-||10||1
|-
|1984-85||29||12||5||2||colspan="2"|-||34||14
|-
|1985-86||rowspan="5"|Fiorentina||rowspan="5"|Serie A||0||0||5||0||colspan="2"|-||5||0
|-
|1986-87||5||1||4||2||1||0||10||3
|-
|1987-88||27||6||7||3||colspan="2"|-||34||9
|-
|1988-89||30||15||10||9||colspan="2"|-||40||24
|-
|1989-90||32||17||2||1||12||1||46||19
|-
|1990-91||rowspan="5"|Juventus||rowspan="5"|Serie A||33||14||6||4||8||9||47||27
|-
|1991-92||32||18||8||4||colspan="2"|-||40||22
|-
|1992-93||27||21||7||3||9||6||43||30
|-
|1993-94||32||17||2||2||7||3||41||22
|-
|1994-95||17||8||4||2||8||4||29||14
|-
|1995-96||rowspan="2"|Milan||rowspan="2"|Serie A||28||7||1||0||5||3||34||10
|-
|1996-97||23||5||5||3||5||1||33||9
|-
|1997-98||Bologna||Serie A||30||22||3||1||colspan="2"|-||33||23
|-
|1998-99||rowspan="2"|Internazionale||rowspan="2"|Serie A||23||5||6||1||6||4||35||10
|-
|1999-00||18||4||5||1||colspan="2"|-||23||5
|-
|2000-01||rowspan="4"|Brescia||rowspan="4"|Serie A||25||10||2||0||colspan="2"|-||27||10
|-
|2001-02||12||11||1||0||colspan="2"|-||13||11
|-
|2002-03||32||12||0||0||colspan="2"|-||32||12
|-
|2003-04||26||12||0||0||colspan="2"|-||26||12
488||218||88||38||61||31||637||292
488||218||88||38||61||31||637||292

FIFA Dünya Kupası Golleri

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmi sitesi
 Hayran sitesi

LR Vicenza Virtus futbolcuları
ACF Fiorentina futbolcuları
AC Milan futbolcuları
FC Internazionale Milano futbolcuları
Forvet futbolcular
Serie A futbolcuları
1967 doğumlular
Juventus FC futbolcuları
Bologna FC 1909 futbolcuları
Brescia Calcio futbolcuları
İtalyan futbolcular
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1998 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
FIFA 100
İtalya millî futbol takımı futbolcuları
Yaşayan insanlar
Avrupa'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Orta saha futbolcuları
UEFA Kupası'nı kazanan futbolcular
FIFA Dünyada Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
World Soccer Dergisi Dünya'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Sōka Gakkai üyeleri
İtalya Cumhuriyeti Liyakat Nişanı şövalyeleri
Niçiren Budistleri
Lega Pro futbolcuları

Roberto Baggio


UkrSpecSystems PD-2 ukrajinska je višenamjenska bespilotna letjelica (UAV). Projektirana je za zračno izviđanje i borbeno djelovanje kao nosač bombi s bojnom glavom težine do 3 kg. Zrakoplov može uzlijetati s piste ili biti opremljen uklonjivim modulima za okomito uzlijetanje i slijetanje.

Povijest
Iskustvo rusko-ukrajinskog rata ubrzo je ukazalo na potrebu za bespilotnim letjelicama, prvenstveno za izviđanje. Ukrajinski dragovoljci nabavljali su komercijalne dronove, koje su često koristili bez preinaka ili ih prilagođavali ratnim potrebama.

Udruga volontera Narodni projekt ( Народний проект,  People's Project) osnovana je za pomoć ukrajinskoj vojsci u istočnoj Ukrajini. U pokušaju uvoza modernih bespilotnih letjelica, udruga se suočila s nevoljkošću nekih stranih tvrtki da prodaju svoje letjelice, stoga je u suradnji s tvrtkom UkrSpecSystems razvijena bespilotna letjelica PD-1 koja se od 2020. godine proizvodila za potrebe Oružanih snaga Ukrajine. PD dolazi od engleske kratice People's Drone (Narodni dron).

Godine 2020. UkrSpecSystems razvio je dron PD-2, koji je temeljito osuvremenjen u odnosu na PD-1, između ostaloga i povećanjem nosivosti i dometa komunikacije.

Dana 22. lipnja 2022. bespilotna letjelica PD-1 ili PD-2 navodno je uspješno izvela samoubilački napad na rafineriju nafte u Novošahtinsku u Rostovskoj oblasti, uzrokujući ozbiljnu štetu postrojenju.

Izvori

Bespilotne izvidničke letjelice
Ukrajinski vojni zrakoplovi

PD-2


ස‍ඳෙහි භූ විද්යාkත්මක ලක්ෂණය

චන්ද්ර/ ජ්යාaභයට සමුද්දේශීතව චන්ද්රණයාගේ භූ විද්යාණත්මක ව්යුවහය

චන්ද්ර/යාගේ භූ විද්යායත්මක ලක්ෂණ ලේසර් උන්නතාංශ මිතික ක්රයම සහ ත්රිුමාන ඡායාරූප විශ්ලේෂණ ක්රරම ඇසුරින් මිනුම්කරණය කොට ඇත. මේ සම්බන්ධ වඩාත් නූතන උදාහරණය ක්ලෙමන්ටයින් (Clementine) මෙහෙයුම අතර තුර ලබාගත් දත්ත පෙන්වා දිය හැක. චන්ද්රෂයාගේ වඩාත් පහසුවෙන් දැකිය හැකි භූ විදයාත්මක ලක්ෂණය වනුයේ එහි ඈත අර්ධයේ වන දක්ෂිණත් ධ්රැතව ඇට්කින් (Aitken) ආවාටයයි. චන්ද්රධයා මතු පිට පිහිටි අවම උන්නතාංශය මෙම ආවාටයට අයත් වෙයි.  සඳ මත පිහිටි ඉහළම උන්නතාංශයන් මෙම පෙදෙසට මදක් ඊශාන දිශාවෙන් පිහිටයි. මේ හේතුවෙන් එම ප්රnදේශය දක්ෂිණත් ධ්රැයව ඇට්කින් ආවාටය නිර්මාණය වීමට හේතු වු ආනත ගැටුමෙන් නිකුත් වු පාශාණ එක් රුස් වීමෙන් සකස් වී ඇතැයි යෝජනා වී ඇත. අනෙකුත් විශාල ආවාටයන් වන maria Imbrium, Serenitatis, Crisium, Smythii සහ Orientale වැනි ආවාට ආශ්රිුතවද ප්රාiදේශීය පහත් උන්නතාංශ සහ ඒ වටා පිහිටි උස් ගැටි පිහිටයි.

ස‍ටිඳෙහි හැඩය පිළිබද තවත් කැපීපෙනෙන ලක්ෂණයක් වන්නේ සඳෙහි ඈත භාගයේ උන්නතාංශයන් අනෙක් පෙදෙසට සාපේක්ෂව 1.9 km ප්රිමාණයකින් ඉහළ වීමයි. සදෙහි කබොල සමස්ථිතික සමතුළිතතාවයක පවතින බවත්, එහි සෑම ස්ථානයකම ඝනත්වය එකම වන බවත් උපකල්පනය කෙරෙයි නම් එවිට ඉහළ උන්නතාංශයන් ඝනකමින් වැඩි කබොල සමග සම්බන්ධ වෙයි. ගුරුත්වාකර්ෂණ, භූ විද්යායත්මක සහ භූ කම්පන පිළිබද දත්ත භාවිතයෙන් කබොලෙහි මධ්යසන්ය් ගණකම කිලෝමීටර් 50 ± 15 ක් වන බව නිර්ණය කොට ඇත. එහිදි වඩාත් ඈතින් පිහිටි අර්ධයේ කබොල අනෙක් අර්ධයට සාපේක්ෂව කිලෝමීටර් 15 කින් පමණ ඝනකමින් වැඩි බව නිර්ණය කොට ඇත.

http://en.wikipedia.org/wiki/Topography_of_the_Moon

ස‍ඳෙහි භූ විද්යාරත්මක ලක්ෂණය


The Norwegian College of Fishery Science (NCFS or in Norwegian NFH: Norges fiskerihøgskole) was established in 1972 as a joint responsibility of the three Norwegian universities in Tromsø, Bergen and Trondheim. In 1988, a new organisational structure was introduced as NCFS was located to Tromsø and organized as a faculty at the University of Tromsø, keeping some degree of autonomy as its own rector etc. NCFS has a particular responsibility for the development of fundamental and scientific expertise within all areas of fisheries and aquaculture research in Norway. NCFS is also responsible for educating candidates for employment in the fishing industry and fisheries management.

In 2004, NCFS established Centre of Marine Resource Management, also known as the MaReMa Centre, to promote multidisciplinary research in the area of fisheries and coastal zone management.

Departments
 Department of Aquatic Biosciences
 Department of Marine Biotechnology
 Department of Economics
 Department of Social Science and Marketing

External links
 The Norwegian College of Fishery Science

Tromso
Fisheries and aquaculture research institutes
Research institutes in Norway
Education and research in Tromsø
Arctic research
University of Tromsø

Norwegian College of Fishery Science


Framsóknarflokkurinn (fyrri) var íslenskur stjórnmálaflokkur sem stofnaður var sumarið 1902 af stuðningsmönnum Valtýs Guðmundssonar á þingi. Þeir höfðu áður starfað í Framfaraflokknum en gengu árið 1905 til liðs við hinn nýja Þjóðræðisflokk.

Saga
Stefna Valtýs Guðmundssonar í stjórnarskrármálinu, valtýskan svokallaða, var samþykkt á Alþingi árið 1902 og virtist því um sinn sem að margra ára stappi um framtíðarstjórnskipan Íslands innan danska ríkisins væri lokið. Fylgjendur Valtýr á þingi höfðu áður myndað Framfaraflokkinn en sáu nú fram á nýja tíma í stjórnmálalífi landsins. Stefnuskráin horfði til framtíðar með áherslu á eflingu atvinnulífs, stofnun banka og símsamband við útlönd.

Nýjar vendingar í dönskum stjórnmálum breyttu stöðunni í sjálfstæðismálinu snögglega og unnu Heimastjórnarmenn góðan sigur í Alþingiskosningunum 1903. Lentu Framsóknarmenn því í stjórnarandstöðu en Hannes Hafstein varð fyrsti íslenski ráðherrann. Eftir að gagnrýni á störf ráðherrans tók að færast í vöxt vegna símamálsins freistuðu flokksmenn að breikka grundvöllinn með því að stofna nýjan flokk, Þjóðræðisflokkinn árið 1905.

Tilvísanir og heimildir

Fyrrum íslenskir stjórnmálaflokkar

Framsóknarflokkurinn (fyrri)


Nacha Regules es una novela escrita por el escritor argentino Manuel Gálvez (Paraná, Entre Ríos, 18 de julio de 1882 – Buenos Aires, 14 de noviembre de 1962), que luego de su primera publicación en 1919 fue objeto de muchas reediciones. Además el autor escribió una versión para teatro que fue estrenada en 1924 y en 1950 se realizó la versión fílmica del mismo nombre dirigida por Luis César Amadori.

Novelas de 1919
Novelas en español

Nacha Regules


Alchemilla speciosa er fjölær jurt af rósaætt (Rosaceae). Hún vex frá Tyrklandi til Kákasusfjalla.

Heimildir

Maríustakkar

Alchemilla speciosa


Vroue er en landsby i Midtjylland med 104 indbyggere (2015). Vroue har egen kirke, præstgård og lille legeplads, der har også tidligere været  købmand (Vroue brugsforening) som måtte lukke i 6. april 1989 og en skole som lukkede i 2008.

Kilder

Byer i Viborg Kommune

Vroue


Morbierul este  o brânză franceză din lapte crud și integral de vacă, cu pastă presată nefiartă. Se produce în departamentul Jura, în regiunea Franche-Comté, și în special din comuna Morbier, al cărei nume îl poartă.

Se prezintă sub forma de roată cilindrică plată, cu marginea exterioară ușor convexă, cu diametrul de 30-40 cm și cu greutatea cuprinsă între 5 și 8 gr. Coaja naturală este netedă, de culoare variind de la gri-deschis la galben-portocalie. Pasta este de culoarea fildeșului, suplă, onctuoasă și fondantă, cu gustul de smântână. Se caracterizează prin o dungă neagră centrală orizontală, a căreia origine rămâne încă neclară.

Brânza Morbier face obiectul unei denumiri de origine controlată (AOC) în Franța, apoi al unei denumiri de origine protejată (AOP) în Uniunea Europeană. Producția de Morbier AOP era de  în anul 2005.

Referințe
  www.reblochon.fr, site-ul oficial

Brânzeturi franceze
Brânzeturi din lapte de vacă
Brânzeturi cu pastă presată nefiartă

Morbier (brânză)


Witcher may refer to:

 Witcher (surname)
 Witcher Creek, a tributary of the Kanawha River in West Virginia, United States
 Witcher Holes Creek, a stream in the U.S. state of South Dakota
 Dowser, a diviner who attempts to locate underground objects
 Witcher, an English translation of the word vedmak, a male witch in Slavic mythology
 Witcher, a fictional occupation in Andrzej Sapkowski's novel series The Witcher

See also
Wicher (disambiguation)
The Witcher (disambiguation)

Witcher


Barrancos puede referirse a:

 Barrancos, villa portuguesa que se encuentra en la frontera con España.
 Barrancos, colonia mexicana.

Barrancos (desambiguación)


Thomas Arthur Darvill (født 17. juni 1982 i Birmingham) er en engelsk skuespiller som professionelt benytter navnet  Arthur Darvill. Han er kendt for sit skuespil som Terre Haute (2006) og Swimming with Sharks (2007). Han er også kendt for sin rolle som Den ellevte Doktors følgesvend Rory Williams i tv-serien Doctor Who. Han spiller også rollen som pastor Paul Coates i tv-serien Broadchurch og som Rip Hunter i serien Legends of Tomorrow.

Kilder

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra England
Personer fra Birmingham

Arthur Darvill


L'expression « tout-nucléaire » décrit la politique énergétique menée par la France à partir de mars 1974 connue sous le nom de « Plan Messmer » et qui consiste à faire de l'énergie nucléaire le principal moyen de production d'électricité dans le pays.

Histoire

À la suite du premier choc pétrolier la France a décidé de massivement substituer la production d'électricité nucléaire à celle des centrales thermiques classiques.

Le plan du Premier ministre Pierre Messmer prévoyait la construction de treize réacteurs de 900 mégawatts (MW) en deux ans. Le 1er février 1975, sous la présidence de Valéry Giscard d'Estaing, le gouvernement lance pour les deux ans à venir un programme de même ampleur.

Des tranches de 1 300 MW sont construites à partir de 1976 et l'effort se poursuit jusqu'à la fin du siècle, date à laquelle les trois quarts de l'énergie électrique produite en France est d'origine atomique. C'est en tout 58 réacteurs qui seront en service répartis dans 19 centrales.

Par ailleurs, la France a cherché a remplacer le chauffage au fioul par le chauffage électrique : 10% des logements se chauffaient à l'électricité en 1970 contre 45% en 1980.

Essentiellement grâce à sa filière nucléaire, la France produit plus d'électricité qu'elle n'en consomme et exporte ainsi 10% de sa production d'électricité vers ses voisins européens contribuant ainsi aux objectifs de réduction des émissions de CO2 et à l'équilibre du système électrique européen. En 2018, elle a été exportatrice nette d'électricité sur toutes ses frontières, contribuant pour environ 2 milliards d'euros à la balance commerciale.

En 2017, 379,1 TWh d'électricité d'origine nucléaire ont été produits en France. Cependant, la faible disponibilité des centrales françaises en 2022 a rabaissé cette production à 279 TWh, équivalant au niveau de production de 1988.

Voir aussi

Articles connexes

 Industrie nucléaire en France
 Premier choc pétrolier
 Énergie en France
 Énergie nucléaire
 Liste des centrales nucléaire en France

Sources et références

Énergie nucléaire
Politique énergétique en France

Tout-nucléaire


جبل الناظور جبل ساحلي يقع بولاية بنزرت في الشمال الشرقي التونسي، تقع على سفحيه مدينتا الرفراف شمالاً وغار الملح جنوبًا، وهو ينتهي عند رأس سيدي علي المكي. يبلغ ارتفاعه 299 .

معرض صور

جبال تونس

جبل الناظور


Heinz Siegfried Heydrich (Halle, 29. rujna 1905. – Prabuty, 19. studenog 1944.) bio je sin Richarda Brune Heydricha i mlađi brat SS-Obergruppenführera Reinharda Heydricha.

Za vrijeme nacionalsocijalizma bio je SS Obersturmführer, novinar i izdavač. U početku je bio štovatelj nacionalsocijalizma.

Nakon bratove smrti u lipnju 1942. godine došao je u posjed njegovih osobnih dosjea i shvatio obujam sustavnog istrebljenja Židova, tzv. konačng rješenja. Nakon toga, Heinz Heydrich pomagao je mnogim Židovima u bjekstvu krivotvorenim dokumenatima i ispravama.

Izvori

Nacizam

Heinz Heydrich


La Copa de Campeones 1999 fue la trigésimo quinta edición de la Copa de Campeones de la Concacaf, torneo de fútbol a nivel de clubes más importante de Norteamérica, Centroamérica y el Caribe organizado por la Concacaf. El torneo comenzó el 28 de septiembre y culminó el 3 de octubre de 1999.

El campeón fue el Club Necaxa que derrotó en la final al Alajuelense con el marcador final de 2-1. Gracias al título, representó a la confederación en la primera edición del Campeonato Mundial de Clubes de la FIFA.

Equipos participantes

Repechaje

Cuadro de desarrollo

Cuartos de final

Semifinales

Tercer lugar

Final

Goleadores

Enlaces externos
 Copa de Campeones y Subcampeones de la Concacaf 1999 en RSSSF

Referencias

1999
Fútbol en 1999

Copa de Campeones de la Concacaf 1999


An Aloe imalotensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gilbert Westacott Reynolds. An Aloe imalotensis in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. i. imalotensis
 A. i. longiracemosa

Mga kasarigan

Aloe

Aloe imalotensis


Jacques-Joseph Maquart , né le  à Reims et mort le  à Limoges, est connu comme un dessinateur, illustrateur, graveur, paysagiste et photographe.

Biographie
Jacques-Joseph Maquart naît à Reims le .

En 1827, il épouse Claudine Sophie Nancy Barbereux avec qui il a une fille.

Maquart est directeur des Messageries royales, attaché au Bureau municipal des Beaux-Arts puis receveur des Hospices dans sa ville natale.

Il entretient néanmoins une passion pour le dessin et la peinture, et fonde en 1834 la Société des Amis des Arts de Reims.

En 1843, il collabore avec Prosper Tarbé dans l'illustration de son livre Trésors des églises de Reims. Son œuvre la plus connue est l'album qu'il a composé et dessiné, Anciens remparts et portes de Reims.

Sa fille, mariée avec Louis Casimir Ranson, futur maire de Limoges, meurt peu après son accouchement en donnant naissance à Paul-Élie Ranson. Jacques-Joseph Maquart s'installe alors dans cette ville et participe à la formation artistique de son petit-fils.

Il participe à la création du musée de la céramique de Limoges.

Jacques-Joseph Maquart meurt le  à Limoges.

Activités
 Fondateur et Secrétaire de la Société des amis des arts de la ville de Reims.
 Membre de l'Académie nationale de Reims.
 Vice-président de La Société archéologique de Limoges.

Œuvres

Illustrations
 Prosper Tarbé et Jacques-Joseph Maquart, Reims. Essais historiques sur ses rues et monuments..., Reims, Quentin-Dailly, 1844.
 Prosper Tarbé, Trésors des églises de Reims (dessiné et lithographié par J.-J. Macquart), Reims, impr. de Assy, 1843.
 Anciens remparts et portes de Reims, album composé et dessiné par J-J Maquart et offert par sa veuve à la ville de Reims - Chez l'auteur, Reims, 1854.

Dessins et peintures

 Le Fau de Verzy, 1844, crayon sur papier

Estampes

Galerie

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Remparts de Reims

Liens externes

  L'Enceinte de Reims au XIVème siècle, sur lewebpedagogique.com.
  [https://www.reims-histoire-archeologie.com/wp-content/uploads/2020/06/journee-etude-octo-2013.pdf Journée d'étude : « Les fortifications médiévales urbaines de Reims et des régions voisines, apports récents de la recherche archéologique et historique »], sur reims-histoire-archeologie.com.

Naissance en juillet 1803
Naissance à Reims
Décès en avril 1873
Décès à Limoges
Décès à 69 ans
Dessinateur français
Illustrateur français
Graveur français du XIXe siècle

Jacques-Joseph Maquart


Grand Plain may refer to one of the following.
Grand Plain Township, Minnesota
Pannonian Plain, when literally translated from local languages.

Grand Plain


Austrijski građanski rat (njem. Österreichischer Bürgerkrieg, također  Februarkämpfe 1934. je naziv za oružani sukob između sukobljenih političkih snaga u Austriji u veljači 1934. godine.

U sukobu koji je trajao od 12. do 16. veljače 1934., u kojem je život izgubilo oko 400 ljudi, prevladala je desnica. Nakon tog oružanog sukoba započelo u Austriji razdoblje Austrofašizma pod vanjskopolitičkim okriljem Mussolinijeve Italije.

Okolnosti koje su vodile prema građanskom ratu
U Austriji se bila razvio ozbiljan društveni razdor između konzervativno-kršćanskih i ljevičarskih (socijalističkih) političkih snaga. Desničari su se okupili u paravojnu organizaciju Heimwehr, a ljevičari u paravojni Republikanischer Schutzbund: odnosi između njih bili su prožeti neprijateljstvom. Desničarski kancelar Engelbert Dollfuß je 31. ožujka 1932. godine zabranio Republikanischer Schutzbund, kao organizaciju koja je pripremala nasilnu revoluciju. Vodstvo Schutzbunda je vodstvo međutim nastavilo ilegalno voditi tu paravojsku s oko 80 tisuća pripadnika.

Početak sukoba
Nakon što je Heimwehr 12. veljače 1934. godine krenuo u pretragu Hotela Schiff u Linzu tražeći vodstvo Republikanischer Schutzbunda, nastala je međusobna pucnjava u samom hotelu, a Schutzbund je potom u radničkim četvrtima širom Austrije podigao barikade i upustio se u puškaranja s Hemiwehrom, policijom, žandarmerijom i vojskom.

Borbe
Kao u svojevrsnu simboličku utvrdu, zabarikadirali su se pripadnici Schutzbunda u bečki Karl Marx-Hof, najveću zgradu sa socijalnim stanovima u svijetu. Makar je u zgradi živjelo do 5 tisuća stanara, vojska ju je zasula paljbom iz lakog topništva. Već su 13. veljače 1934. godine prestale borbe u Beču, da bi do 16. veljače bilo sporadičnih sukoba drugdje u Austriji.

Vojne i policijske snage su bile na strani vlade, a Schutzbund je bio slabo naoružan, pa su sukobi ubrzo završili pobjedom desnice i uz približno 370 poginulih, najviše među civilima koji su postradali u paljbi u gusto naseljenim urbanim područjima.

Austrijska ljevica do danas gaji sjećanje na ovaj oružani sukob.

Izvori

Građanski ratovi
Povijest Austrije

Austrijski građanski rat


Roman Babowal (né le  à Liège et mort le  dans la même ville) est un poète et traducteur ukrainien et français originaire de Belgique, membre du groupe New York , de l'association PEN International et de l'Union nationale des écrivains d'Ukraine.

Médecin, diplômé de la Faculté de médecine de l'Université de Louvain, d'origine ukrainienne, il a écrit ses œuvres en ukrainien et en français.

Œuvres
En français
 La Nuit des oiseaux, Les Paragraphes littéraires, Paris, 1972.
 Résiduelles, éditions L'Arbre à Paroles, Amay, 1992.

En ukrainien
Quatre recueils de poésie parus de 1969 à 1987.

Notes et références

Liens externes

Traducteur belge du XXe siècle
Traducteur belge du XXIe siècle
Poète belge du XXe siècle
Poète belge du XXIe siècle
Traducteur ukrainien du XXe siècle
Traducteur ukrainien du XXIe siècle
Poète ukrainien du XXe siècle
Poète ukrainien du XXIe siècle
Étudiant de l'université de Louvain (1425-1797)
Naissance en septembre 1950
Décès en juin 2005
Décès à 54 ans

Roman Babowal


An Pleurothallis fasciata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Seehawer. An Pleurothallis fasciata in nahilalakip ha genus nga Pleurothallis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pleurothallis

Pleurothallis fasciata


Callitris preissii er barrtré af einisætt (Cupressaceae)

Það finnst einvörðungu á Rottnest-eyju við vestur-Ástralíu.

Tilvísanir

Barrtré

Callitris preissii


شبة الجزيرة المارماريكية هي مدينة طبرق الليبية القديمة قبل التوسع والامتداد على مر السنوات، إذ يقوم عليها حاليًّا نصف المدينة الجزء الشرقي من مدينة طبرق هو شبه جزيرة، والغربي الذي يضم الأحياء الجديدة لا يدخل في نطاق شبة الجزيرة جغرافيًا، لأن للمدينة امتدد كيلومترات في جميع الاتجهات كذلك ينطبق على الجزء الجنوبي من المدينة. سميت شبة الجزيرة المارماريكية نسبة إلى إقليم مارماريكا ترجمة شبة الجزيرة الطبرقية.

المراجع

أشباه جزر
جغرافيا ليبيا

مارماريكا (شبه جزيرة)


Bohdan Stanisław Likszo (1 de enero de 1940 en Vilna, Lituania - 11 de diciembre 1993 en Cracovia, Polonia) fue un jugador polaco de baloncesto. Consiguió tres medallas en competiciones internacionales con Polonia.

Enlaces externos
Perfil en sports reference

Baloncestistas de la selección de Polonia
Baloncestistas de Polonia
Nacidos en Vilna
Fallecidos en Cracovia

Bohdan Likszo


Abdülkâdir Cami Baykurt (d. 1877, İstanbul veya Bağdat - ö. 5 Kasım 1949, İstanbul), Türk asker ve siyasetçi.

TBMM 1. Dönemde milletvekilliği ve Mustafa Kemal Paşa'nın reislik ettiği I. İcra Vekilleri Heyeti'nin ilk iki ayında Dahiliye Vekilliği yapmış siyaset adamıdır. Bu anlamda Türkiye'nin ilk içişleri bakanıdır. İslami sosyalizme yakın görüşleriyle tanınmıştır.

Cumhuriyet'ten önce Osmanlı Devleti'nin Trablusgarp Eyaleti'nde asker olarak görev yaptı ve buradaki anılarını yazarak Osmanlı Afrikası hakkında önemli bir eser bıraktı.

Beşiktaş Jimnastik Kulübü kurucu üyesidir.

Hayatı
1876'da dünyaya geldi. Doğum yeri çeşitli kaynaklarda İstanbul olarak gösterilir ancak TBMM arşivindeki bir belgede Bağdat olarak görülür. Babası Hacı Mehmet Münir Paşa, annesi Ayşe Hanım'dır. Ailesi tarafından verilen ismi "Abdülkadir" idi. Cami ismi, ünlü Trablusgarp kumandan ve valilerinden Recep Paşa tarafından İranlı filozof Molla Câmî'ye ithafen ismine eklendi ve Abdülkadir Cami ismi ile tanındı. Soyadı Kanunu'ndan sonra "Baykurt" soyadını aldı.

Soğukçeşme Askeri Rüşdiyesi, Kuleli Askeri İdadisi ve Harp Okulu'nda öğrenim gördü. 1896 yılında Harp Okulu'nu bitirerek orduya katıldı.

Mezuniyetinin ardından, o zamanın muhalifleri için en uzak sürgün yeri olan Trablusgarp'a tayin edildi. Burada yaveri olduğu Vali Müşir Recep Paşa'nın koruması altında, sürgündeki genç mekteplileri İttihat ve Terakki cemiyetinde örgütledi.

1905-1906'da Fransızların güneydeki Canet vahasını işgali üzerine verilen görevle vahayı geri aldı. Hem komutan hem kaymakam olarak görev yaptığı Gat'ta iki yıl kaldı; kasabayı ve çevresinde yaşayan Tevarıklar'ı yakından tanıdı. Ölümünden çok sonra yayınlanacak anılarına kaynak sağlayacak olan yoğun notlar tuttu. Notlarında mekânları, sosyal hayatı, farklı etnik grupların özelliklerini ve hayvanları betimledi.

Bu dönemde 1903 yılında Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün kurucuları arasında yer almıştır.

Siyasi Hayatı
Yüzbaşıyken II. Meşrutiyet ilan edilince askerlikten ayrıldı ve Meclis-i Mebûsan 1908-1912 ve 1912 Nisan-Ağustos dönemlerinde Fizan mebusluğu yaptı. Mecliste İttihat ve Terakki Fırkası'nın Hizb-i Terakki adlı sol kanadının kurucularından biri oldu. Ancak İttihat ve Terakki'nin genel çizgisine aykırı düşünce siyaseti bıraktı; bir süre gazetecilik yaptı.

I. Dünya Savaşı'nda İzmir'de sansür memuru olarak görevlendirildi. Mondros Mütarekesi'nin ardından yeniden siyasete atıldı; İzmir'de Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin kurulmasında öncü oldu. Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı'na Aydın mebusu olarak seçildi; mecliste Anadolu hareketinin temsil edildiği Felah-ı Vatan grubunun başkanlığını yaptı. 16 Mart 1920'de İstanbul'un işgali sırasında İngilizler Osmanlı Meclis-i Mebusanı'na girince Ankara'ya kaçtı.

İlk TBMM'ye yine Aydın Mebusu olarak giren Cami Bey, 25 Nisan 1920'de geçici İcra Kurulu'na seçildi. 3 Mayıs-13 Temmuz 1920 tarihleri arasında kısa bir süre Dahiliye Vekilliği yaptı. Sol görüşlü olduğu için Mustafa Kemal Paşa ile aralarında bazı görüş ayrılıkları çıktı.

TBMM temsilcisi olarak Roma'ya gönderilen Abdülkadir Cami Bey'in, bu görevi birkaç ay sürdü. 27 Nisan 1922'de temsilcilik görevinin bittiği kendisine bildirildi; geri dönmeyince istifa etmiş sayıldı ve milletvekilliği sona erdi. Buna rağmen TBMM Londra Konferansı'na davet edildiğinde mevcut kadro içerisinde yer almıştır.

Son dönemi
Atatürk'ün ölümünden sonra yurda dönen Cami Baykurt, ölümüne kadar bazı gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. 1945'ten itibaren yazıları Dikmen ve Görüşler dergisi ile Tan gazetesinde yayımlandı. Çıkardığı Yeni Dünya gazetesi beş sayı yayımlanabildi. Türkiye Emekçi Köylü Sosyalist Partisi kurma isteği gerçekleşemedi.

Robert Kolej'de tarih, Erenköy Kız Lisesi'nde Fransızca öğretmenliği yaptı.

Çok partili düzene geçiş sonrasında, 1948'de, aralarında Mareşal Fevzi Çakmak'ın da bulunduğu bir grup tarafından kuruluş girişiminde bulunan İnsan Hakları Derneği'nin Zekeriya Sertel ve Tevfik Rüştü Aras ile birlikte önderliğini yaptı.

5 Kasım 1949 tarihinde öldü.

Başlıca eserleri

 Trablusgarp'tan Sahra-yı Kebire Doğru, 1910.
 Osmanlılığın Atisi, Düşmanları ve Dostları, 1913.
 Osmanlı Ülkesinde Hristiyan Türkler, 1922; 1932; 2007, Karma Kitaplar).
 Son Osmanlı Afrikası'nda Hayat, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2009, ISBN 978-9944-88-722-9.

Kaynakça

1876 doğumlular
1949 yılında ölenler
İttihat ve Terakki üyeleri
1908-1912 Osmanlı Meclis-i Mebusanı Fizan üyeleri
1912 Nisan-Ağustos Osmanlı Meclis-i Mebusanı Fizan üyeleri
Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı (1920) Aydın üyeleri
TBMM 1. dönem Aydın milletvekilleri
İstanbul doğumlu siyasetçiler
Mekteb-i Harbiye'de öğrenim görenler
Osmanlı karacı subayları
19. yüzyıl Türk gazetecileri
20. yüzyıl Türk gazetecileri
Türk sosyalistler
Kuleli Askerî Lisesinde öğrenim görenler

Cami Baykurt


زوربا هو تراث شعبي يوناني اعتبر من أهم العلامات الفنية للرقص والغناء اليوناني.

تعتمد رقصة الزوربا على موسيقى الزوربا التي أبدعها المولف الموسيقى اليونانى ميكيس ثيودوراكيس لكى تكون الموسيقى المستخدمة في فيلم زوربا اليونانى عام 1960 والمبنى على الرواية التي تحمل اسمه والتي كتبها نيكوس كازانتزاكيس. بعد نجاح الفيلم لاقت موسيقى الزوربا شعيبة هائلة في اليونان وسرعان ما أصبحت أحد معالم الموسيقى اليونانية وقد استخدمت في عدة مسلسلات وافلام اجنبية بعضها غير يونانى ولعل كان أهمها استخدام الموسيقى في إحدى حلقات المسلسل الامريكى prison break

رقصة الزوربا
تؤدى الرقصة بوجود الراقصين في صف واحد بينهم مسافات معينة تحدد بمد كل راقص ذراعه ووضعها على كتف الراقص المجاور له. أما حركة الأرجل فتكون تبادلية بحيث تتحرك الأرجل لتوضع القدم اليسرى أمام اليمنى مع التبادل أي أن توضع بعدها الرجل اليمنى أمام اليسرى وفي أثناء ذلك يتحرك الصف بأكمله إلى اليسار واليمين وبسرعات مختلفة على حسب الإيقاع الخاص بموسيقى الزوربا وقد يترك أحد الراقصين أو بعضهم الصف ليؤدي عددًا من الحركات الاستعراضية الراقصة قبل أن يعود للصف مرة أخرى.

مصادر ووصلات خارجية
 ويكبيديا الإنجليزية

مراجع

أغاني 1964
تراث شعبي يوناني

زوربا (تراث شعبي)


Klara Hofer (Pseudonym für Klara Höffner; * 13. Mai 1875 als Klara Gutsche in Bromberg; † 1. September 1955 in Pilsach, Oberpfalz) war eine deutsche Schriftstellerin.

Leben
Klara Hofer war die Tochter des schlesischen Schulrats Heinrich Gutsche und seiner Frau Luise Krethlow. Sie besuchte eine Höhere Töchterschule. 1897 heiratete sie in Gnesen den protestantischen Pfarrer und Schriftsteller Johannes Höffner. Sie lebte mit ihm ab 1899 in Cottbus, wo Johannes Höffner kurz als Gefängnispfarrer wirkte, und später in Berlin. Die Familie hatte eine Tochter und einen Sohn, den späteren General Hans Höffner.

Johannes Höffner, der auch Herausgeber der Familienzeitschrift "Daheim" und Mitarbeiter weiterer Presseorgane war, regte seine Frau zum Verfassen literarischer Werke an, worauf sie unter dem Pseudonym Hofer schrieb. Nach dem Tod ihres Ehemanns im Jahre 1929 lebte Klara Hofer auf Schloss Pilsach, welches ursprünglich als Alterssitz ihrer Eltern vorgesehen war.

Werke
Klara Hofer war Verfasserin von Erzählungen und (oft biografischen) Romanen, in denen sie die Persönlichkeit der beschriebenen Person unter anderem mithilfe von erlebter Rede und innerem Monolog interpretierte. Besonders erfolgreich war ihre Erzählung "Maria im Baum", die bis 1946 in einer Gesamtauflage von über 70000 Exemplaren erschien, sowie die Hebbel-Biografie "Alles Leben ist Raub".

Das dort gefundene Verlies regte sie zum Schreiben eines Romans über Kaspar Hauser an.

 Weh dir, daß du ein Enkel bist, Berlin 1912
 Alles Leben ist Raub, Stuttgart [u. a.] 1913 (über Friedrich Hebbel)
 Der gleitende Purpur, Berlin 1913
 Der Lebende hat recht, Stuttgart 1914
 Das Schwert im Osten, Stuttgart [u. a.] 1915
 Das Spiel mit dem Feuer, Berlin 1915
 Friedrich Hebbel und der deutsche Gedanke, Stuttgart [u. a.] 1916 (über Friedrich Hebbel)
 Maria im Baum, Stuttgart [u. a.] 1916
 Bruder Martinus, Stuttgart [u. a.] 1917 (über Martin Luther)
 Friede im Krieg, Hagen i.W. 1917 (zusammen mit Johannes Höffner)
 Goethes Ehe, Stuttgart [u. a.] 1920 (über Charlotte von Stein sowie Christiane Vulpius)
 Das Schicksal einer Seele, Nürnberg 1924 (über Kaspar Hauser)
 Zur Hochzeit ruft der Tod, Nürnberg 1925
 Sonja Kowalewsky, Stuttgart 1926 (über Sofja Wassiljewna Kowalewskaja)
 Der Büßer, Tübingen 1928 (über August Strindberg)
 Rückzug von Moskau, Tübingen 1929 (über Leo Tolstoi)
 Die Mütter, Stuttgart 1931
 Frühling eines deutschen Menschen, Leipzig 1932
 Die hellste Nacht, Berlin-Steglitz 1935
 Das letzte Jahr, Berlin 1936
 Das Eichhörnchen, München 1952

Literatur

 Antonius Lux (Hrsg.): Große Frauen der Weltgeschichte. Tausend Biographien in Wort und Bild. Sebastian Lux Verlag, München 1963, S. 230.

Autor
Literatur (Deutsch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Person (Landkreis Neumarkt in der Oberpfalz)
Deutscher
Geboren 1875
Gestorben 1955
Frau

Klara Hofer


An Amorphophallus antsingyensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bogner, Hett. ngan Ittenbach. An Amorphophallus antsingyensis in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Amorphophallus

Amorphophallus antsingyensis


Crkva sv. Ivana Krstitelja, crkva u Podacima, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Crkva je izgrađena u starom selu Podaca. Jednobrodna građevina predromaničkog je sloga, sagrađena u 11. – 12.st. Uzdužna pročelja raščlanjena su plitkim lezenama, s plitkom pravokutnom apsidom. Na zapadnom pročelju je iznad portala četverolisna rozeta, a u osi zabata je preslica baroknog sloga. Unutrašnjost crkve je rasčlanjena pilastrima i pojasnicama na tri traveja, svođena je bačvastim svodom, te ima posvetne križeve gotičkog sloga i natpis u gotici s godinom 1409. Pročelja su ožbukana, a krov pokriven kamenim pločama.

Zaštita
Pod oznakom Z-4893 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Makarsko primorje
Podaca

Crkva sv. Ivana Krstitelja u Podacima


Die Deutsche Gesellschaft für Kinder- und Jugendmedizin e.V. (DGKJ) ist eine
deutsche wissenschaftliche Fachgesellschaft für Kinder- und Jugendmedizin. Sie ist Mitglied der Arbeitsgemeinschaft der Wissenschaftlichen Medizinischen Fachgesellschaften (AWMF) und in der Deutschen Allianz Nichtübertragbare Krankheiten.

Ziel ist die Förderung von wissenschaftlichen und fachlichen Belangen der Kinder- und Jugendmedizin und die optimale ambulante und stationäre medizinische Versorgung der Kinder und Jugendlichen in Deutschland.

Der Verein wurde 1883 unter dem Namen "Gesellschaft für Kinderheilkunde" gegründet.  Sitz der Gesellschaft ist Berlin.

Kommissionen
Es gibt verschiedene Kommissionen im Verein, die sich wissenschaftlich mit bestimmten Themen auseinandersetzen. Diese sind u. a.:

 Ernährungskommission
 Historische Kommission
 Kommission für Arzneimittelsicherheit im Kindesalter
 Kommission für Hochschulfragen
 Kommission für Leitlinien
 Screening-Kommission

Publikationen und Arbeit
Publikationsorgan des Vereins ist die Zeitschrift Monatsschrift Kinderheilkunde. Es werden Stellungnahmen und Empfehlungen sowie Leitlinien zu Themen der Kinder- und Jugendmedizin herausgegeben. Des Weiteren engagiert sich die DGKJ in den Bereichen Fort-, Aus- und Weiterbildung und veranstaltet neben Tagungen und Kongressen regelmäßig Repetitorien und Kurse für angehende Ärzte für Kinder- und Jugendmedizin. Es werden mehrere Preise für wissenschaftliche Arbeiten auf dem Gebiet der Kinder- und Jugendmedizin vergeben.

Literatur
 Adolf Windorfer, Rolf Schlenk: Die Deutsche Gesellschaft für Kinderheilkunde. Ihre Entstehung und historische Entwicklung. Springer, Berlin u. a. 1978, ISBN 3-540-08960-8.

Einzelnachweise

Pädiatrische Fachgesellschaft
Verein (Berlin)
Gegründet 1883


Davaro, Kartal Tibet'in yönetmenliğini yaptığı 1981 yapımı Türk filmi. Kemal Sunal İle Şener Şen'in Beraber oynadıkları son filmdir.

Konu
Almanya'ya çalışmaya giden Memo, istediği parayı kazanıp köyüne döner ve sözlüsü Cano'yla evlenmek ister. Memolar'ın kan davalı olduklar Sülo da hapisten çıkarak karısı Ayşo'nun yanına gelir. Bunu duyan Hamo, düğünü durdurur ve oğlu Memo'nun, Sülo'yu öldürmesini ister. Ancak, Memo buna pek yanaşmaz.

Öldürüleceğini anlayan Sülo, Memo'ya bir teklifte bulunur. Memo'nun kendisini öldürmemesi durumunda köyden uzaklaşacağını söyler. Evlenmek için başka çaresi kalmayan Memo, Sülo'nun planını kabul eder ve köy meydanında Sülo'yu yalandan vurur. Köy halkı da bu numaraya inanır.

Daha sonra dağdaki bir eşkıyanın yanında tekrar karşılaşan Memo ve Sülo yine birbirine düşer. Eşkıyanın altınlarını gören Sülo'nun iştahı kabarır ve şehirde kalmaktan vazgeçer.

Filmdeki Sosyolojik Yapı
Memo'nun kan davalısı vardır ve töreden dolayı birini öldürmesi gerekmektedir. Kendisi öldürmek istememesine rağmen çevresinden çok fazla baskı görmektedir. Öldürmek istemeyip değerlere karşı çıktığı için toplumdan dışlanmaktadır. Yaşadığı ortam geleneksel bir yapıdadır ve bu yapıda düzenin işleyişi önemlidir ve değerlere karşı gelinmesi kabul edilemez. Filmde, Memo'nun annesi o kişiyi öldürmediği sürece evlenmesini kabul etmez ve aynı zamanda buna en çok tepkiyi ağa göstermektedir çünkü kurallardan taviz verilmesinin ona zararlı olacağını bilmektedir. Geleneksel toplumda amaç, değerlerin korunmasıdır ve düzenin devamlılığı için değerler korunmalıdır. Davaro filminde, bu değer korunmasının önemliliği vurgulanmaktadır.

Oyuncular

 Kemal Sunal - Memo / Mehmet
 Pembe Mutlu - Cano / Canan
 Ahmet Açan - Cano´nun babası
 Şener Şen - Sülo / Süleyman
 Adile Naşit - Hamo / Hamiyet
 Ayşen Gruda - Ayşo / Ayşe
 İhsan Yüce - Ağa
 Sırrı Elitaş - Bekiro
 Bahri Ateş - İmam
 Muzaffer Civan - Meyhaneci
 Cevdet Balıkçı - Bekiro´nun adamı
 Abdi Algül - Bekiro´nun adamı
 Çetin Başaran - Bekiro´nun adamı
 Yadigar Ejder - Bekiro´nun adamı

Film hakkında
 Kemal Sunal ve Şener Şen'in birlikte oynadığı son filmdir.
 Davaro filmi Kemal Sunal'ın askerlik yaptığı dönemde çekilmiş ve film için özel izin alınmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Türk Sineması Araştırmaları sayfası

1981 çıkışlı Türk filmleri
Kartal Tibet'in yönettiği filmler
Cahit Berkay'ın müziğini yaptığı filmler
Türk komedi-macera filmleri
Türk ikili komedi filmleri
Yavuz Turgul'un senaryosunu yazdığı filmler
Türk Western komedi filmleri
1980'lerde komedi-macera filmleri
Çetin Gürtop'un görüntülediği filmler
Kartal Tibet'in senaryosunu yazdığı filmler
1980'lerde Türkçe filmler
İtem-numarası içeren filmler
1981 çıkışlı komedi filmleri
Kan davası ile ilgili filmler

Davaro


Anny Blatt, née le  à Mulhouse et morte le  à Courbevoie, est une couturière, créatrice et dirigeante d'entreprise française.

Biographie
Anny Blatt naît en Alsace mais déménage assez tôt à Paris, où elle tient à partir de 1934 son entreprise de haute couture, établie rue du Faubourg-Saint-Honoré. Elle travaille aux côtés de sa mère, Suzanne, qui occupe le poste de première d'atelier.

Elle se rend souvent aux États-Unis pour présenter ses créations, qui sont bien accueillies par le public américain, et crée en France une seconde entreprise, sise rue Réaumur, où elle commercialise des pelotes de laine utilisées par ses clientes pour confectionner elles-mêmes leurs vêtements, à partir des modèles publiés dans les revues féminines. Anny Blatt présente une tenue plissée en lamé lors de l'exposition universelle de Paris en 1937.

Elle est forcée de céder ses parts d'entreprise à Yvonne Blanchet, son associée, à cause des lois sur l'aryanisation des entreprises du régime de Vichy. En 1945, Anny Blatt peut reprendre sa place, et s'implique à la chambre syndicale de la couture parisienne, participant, entre autres, au Théâtre de la Mode. À partir des années 1950, elle utilise dans ses créations le nylon, qui lui permet de proposer des robes en maille très légères.

 est revendue en 1968 au groupe Hervillier, tandis que l'activité autour du tricot est maintenue, avec notamment la publication de catalogues de modèles. Les pulls Anny Blatt sont portés par Anne Sinclair et Linda Evangelista et font partie des vêtements emblématiques des années 1980.

Postérité
Au , «Anny Blatt» demeure en France une enseigne de magasins spécialisés dans le commerce de la laine.

Notes et références

Liens externes

Couturier français
Personnalité française du XXe siècle
Personnalité féminine française
Marque française de mode vestimentaire
Naissance en juin 1910
Naissance à Mulhouse
Décès en octobre 1999
Décès à Courbevoie
Décès à 89 ans

Anny Blatt


Željko Smolek (Zagreb, 1953. – Zagreb, 5. rujna 2016.), hrvatski nogometaš, vezni igrač, prototip modernog krilnog igrača Brat sutkinje Ljiljane Hvalec, koju je u rujnu 1999. u sobi 121 Palače pravde ubio pomahnitali pištoljaš.

Životopis
Rođen je u Zagrebu. Karakterizirala ga je profinjenost, nezadrživi dribling, odličan centaršut i bio je vrlo brz tehničar. Igrao na lijevom krilu. Poznat po prodornosti nadirući prema protivničkim vratima. Prije slavna Maradonina predriblavanje engleske reprezentacije, Smolek je u Kruševcu nanizao sedmoricu Napretkovih igrača, zatim i vratara te ušetao u mrežu. Već u svoje vrijeme stekao je opravdani status legende i mjesto osam vrhunskih najznačajnijih  "jedanaestica" u Jugoslaviji. Objedinjavao je igračke vrline Josipa Skoblara, Dragana Džajića i Krasnodara Rore.

Nogometne prve korake napravio je u Kemičaru u kojem je od 1967. do 1969. godine. Prešao je u NK Zagreb za koji je igrao sve do 1984. godine, ukupno 670 utakmica. Član slavne generacije NK Zagreba koja je bila dionik hrvatskog rekorda postavljenog 19. srpnja 1973. u Maksimiru. To je bila nogometna utakmica odigrana u Hrvatskoj, s najviše posjetitelja ikad. Na stadionu ju je gledalo više od 64.128 posjetitelja s ulaznicom i još barem 5.000 bez ulaznice. Igrali su Zagreb i Osijek kvalifikacijsku utakmica za odlazak u Prvu ligu. Završila je neriješeno 2:2, a pobjednika su odlučili jedanesterci. Pobijedio je Zagreb u sastavu: Horvat, Gašparini, Tucak, Antolić, Ivanišević, Lipovac, Markulin, Čopor, Močibob, Rukljač, Smolek, Božo Bakota i Hajrudin Hušidić.

Poslije igračke karijere u nogometu je ostao kao trener u Zagrebu i kao nogometni dužnosnik, športski direktor, šef škole, djelatnik raznih zaduženja, sve do umirovljenja.

Umro je u 64. od alergijske reakcije na ubod ose. Dok je boravio u obiteljskoj vikendici na Pagu, osa ga je ubola u usnu, a Smolek unatoč supruzinom nagovaranju nije otišao odmah liječniku. Već nakon 20 minuta bio je u besvjesnom stanju, a nakon cjelonoćne borbe, liječnici ga nisu uspjeli spasiti.

Izvori

Životopisi, Zagreb
Nogometaši NK Zagreba

Željko Smolek


Hermann Brandseph (* 10. September 1857 in Stuttgart; † 9. Mai 1907) war ein deutscher Porträtist sowie Landschafts- und Architekturfotograf. Er war der Sohn des Fotografen Friedrich Brandseph.

Leben und Werk
Brandseph war zunächst Lehrling bei den Gebrüdern Matter in Mannheim und bildete sich selbst zum Zeichner aus. Er ging als Volontär zu Fred Boissonnas nach Genf, wo er sich auf dem Gebiet der künstlerischen Fotografie ausbilden ließ und war dann 1879 bei Carl Backofen in Darmstadt und 1880 bei Lombardi & Co in London beschäftigt, bevor er 1881 im Atelier seines Vaters Friedrich Brandseph einstieg. Er wurde Teilhaber und übernahm 1883/84 das Geschäft in der Marienstraße 36 von Stuttgart, das damals als "bedeutendstes in Südwestdeutschland" galt und 20 Mitarbeiter beschäftigte. Unter seiner Leitung konnte das Atelier weiter expandieren, so dass 1887 schon 37 Mitarbeiter beschäftigt wurden.

Schon 1880 war er zum Königlich württembergischen Hofphotographen ernannt worden. Bald galt er als führender Vertreter seiner Zunft in Deutschland. Nicht nur das württembergische Herrscherhaus, auch vermögende Bürger und Künstler ließen sich von Brandseph ablichten. Darunter waren unter anderem Robert und Anna Bosch sowie deren Kinder, Ludwig Pfau, der armenische Anarchist Alexander Atabekian, Ludwig Uhland, Clara Zetkin und Johann Heinrich Wilhelm Dietz.

In dem Nachruf in der Photographischen Chronik wird Brandseph als einer der wichtigsten Vertreter der künstlerischen Photographie im In- und Ausland gelobt, die schon früh eine künstlerische Richtung in der Photographie anstrebten. Als Vertrauensmann des Rechtsschutzverbandes Deutscher Photographen hatte sich Brandseph intensiv für ein Schutzgesetz für die deutschen Fotografen eingesetzt und damit der Berufsfotografie im 20. Jahrhundert den Weg geebnet.

Nach dem frühen Tod von Hermann Brandseph übernahm Paul Mutzig das Atelier unter dem Namen Hofphotograph Hermann Brandseph Nachfolger.

1901 hatte Karl Osterwald vom "Verein zur Pflege der Photographie und verwandter Künste in Frankfurt a.M." eine goldene Medaille für die 40-jährige Mitarbeiterschaft in der Firma H. Brandseph erhalten.

Werke
 Album von Stuttgart und Umgebung. Scheufele, Stuttgart 1903.
 Hermann Brandseph: Über Momentphotographien. In: Josef Maria Eder (Hrsg.): Jahrbuch für Photographie und Reproductionstechnik, 2. Jg., Wilhelm Knapp, Halle/S. 1888, S. 163–164

Auszeichnungen
 Silberne Medaille in Kategorie Photographie (Klasse 12) der Weltausstellung in Paris im Jahr 1900.
 Ernennung zum Hofphotographen (10. September 1880) durch König Karl von Württemberg.

Sekundärliteratur
 Hermann Brandseph (Nekrolog). In: A. Miethe (Hrsg.), Photographische Chronik, Band 14, Verlag Wilhelm Knapp, 1907, S. 257f.
 Verein zur Pflege der Photographie und Verwandter Künste in Frankfurt a. M. (Kurzer Nekrolog). In: Photographische Correspondenz. Bd. 45 (1907), Nr. 562, Juli 1907, S. 349f. (Digitalisat).

Literatur

 Bilder machen Leute. Die Inszenierung des Menschen in der Fotografie, Herausgegeben vom Landesmuseum Koblenz, Hatje Cantz, Ostfildern 2008, ISBN 978-3-7757-2170-7, S. 211–212 (Online PDF)
 Günther H. Oettinger: Das Königreich Württemberg 1806-1918: Monarchie und Moderne, Württembergisches Landesmuseum, Süddeutsche Verlagsgesellschaft, 2006
 Joachim W. Siener: Von der maskierten Schlittenfahrt zum Hof-Photographen. Die Photographie und Stuttgart 1839-1900, Cantz, Stuttgart 1989. ISBN 3-89322-150-6.
 Ursula Peters: Stilgeschichte der Fotografie in Deutschland: 1839-1900, DuMont, Köln 1979, ISBN 978-3770111596, S. 263
 Walter P. H. Scheffler: Dichter-Portraits in Photographien des 19. Jahrhunderts. Band 11 von Marbacher Schriften, Deutsches Literaturarchiv, 1976

Weblinks

  in der Datenbank der University of South Carolina

Einzelnachweise

Fotograf (19. Jahrhundert)
Fotograf (20. Jahrhundert)
Künstler (Württemberg)
Fotograf (Stuttgart)
Württemberger
Deutscher
Geboren 1857
Gestorben 1907
Mann

Hermann Brandseph


منطقة حمص منطقة سورية إدارية تتبع محافظة حمص  ومركزها مدينة حمص، بلغ تعداد سكان المنطقة 945,299 نسمة حسب التعداد السكاني لعام 2004.

نواحي منطقة حمص
ناحية مركز حمص
ناحية حسياء
ناحية خربة تين نور
ناحية الرقاما
ناحية شين
ناحية صدد
ناحية مهين
ناحية عين النسر
ناحية الفرقلس
ناحية القريتين

المراجع

حمص

منطقة مركز حمص


Māris Krakops (* 3. April 1978) ist ein lettischer Schachspieler.

Leben

Māris Krakops machte seinen Abschluss in Rechtswissenschaft an der Universität Lettlands in Riga. Nach dem Studium arbeitete er in einer Kanzlei als Insolvenzberater. 2001 begann er als Assistent eines Firmenanwalts bei Linstow Center Management, einem Konzern aus Riga, der Einkaufszentren in Lettland und Norwegen verwaltet. 2003 wurde er dort Leiter der Rechtsabteilung.

Erfolge

Als 12-Jähriger nahm er 1990 an der letzten sowjetischen U20-Meisterschaft teil. Bei der U14-Weltmeisterschaft 1994 in Szeged wurde Māris Krakops hinter Péter Lékó und vor Rustam Kasimjanov Zweiter. 1998 gewann er in Riga die lettische Einzelmeisterschaft in einem Finale gegen Juzefs Petkēvičs. Das Troll Masters in Gausdal gewann er im Jahr 2000 im Tie-Break vor Igor Rausis.

Mit der lettischen Nationalmannschaft nahm er an den Schacholympiaden 1998, 2000 und 2002 teil mit einem positiven Gesamtergebnis von 14,5 Punkten aus 24 Partien sowie an den Mannschaftseuropameisterschaften 1997, 1999 und 2001, wobei er 2001 in León eine individuelle Silbermedaille für sein Ergebnis von 5,5 Punkten aus 8 Partien am dritten Brett erhielt. Ihm gelangen dabei Siege gegen unter anderem Stuart Conquest und Ján Markoš. Am European Club Cup 1997 nahm er mit Baltika Liepāja teil, die Mannschaft scheiterte jedoch in der in Eupen ausgetragenen Vorrunde, obwohl Krakops alle Partien gewann. Vereinsschach in Deutschland spielte er Ende der 1990er-Jahre für die SG Enger-Spenge.

1994 erhielt Māris Krakops den Titel Internationaler Meister und seit 1998 ist er Großmeister. Seine Elo-Zahl beträgt 2510 (Stand: November 2022), er wird aber als inaktiv gewertet, da er seit dem im Februar 2008 in Oslo ausgetragenen Turnier Four Nation Chess Challenger keine gewertete Partie mehr gespielt hat. Die höchste Elo-Zahl war 2530, die er im Juli 1997, im Januar 1999 und im Januar 2002 erreichte.

Weblinks

Einzelnachweise

Schachspieler (Lettland)
Lettischer Einzelmeister (Schach)
Schachspieler (SG Enger/Spenge)
Schachspieler
Wirtschaftsjurist
Sowjetbürger
Lette
Geboren 1978
Mann

Māris Krakops


Jørgen Johansen (født 10. august 1965) var borgmester i Allerød Kommune, valgt for Det Konservative Folkeparti i perioden 1. januar 2014 til 31. december 2017.

Referencer

Tidligere borgmestre fra Danmark
Borgmestre fra Det Konservative Folkeparti
Kommunalpolitikere fra Danmark
Borgmestre i Allerød

Jørgen Johansen (borgmester)


කාලගුණ අනාවැකි කීම යනු සලකනු ලබන පිහිටීමක වායුගෝලීය තත්වය පූර්ව කථනය කරන්නා වූ විද්‍යාත්මක  හා තාක්ෂනික ක්‍රමවේදයකි.ඈත අතීතයේ සිටම මිනිසුන් අවිධිමත් ආකාරයෙන් කාලගුණ අනාවැකි කීම සිදු කලද එය විධිමත් ආකාරයට සිදු කරනු ලබන්නේ 19 වන ශතයේ සිටය.කාලගුණ අනාවැකි කීම සිදු කරනු ලබන්නේ සලකනු ලබන පිහිටුම තුල වර්ථමාන වායුගෝලීය තත්වය පිලිබඳ ප්‍රමාණාත්මක දත්ත එක් රැස් කර එය වායුගෝලීය ක්‍රියාවලිය පිලිබඳ විද්‍යාත්මක අවබෝධය තුලින් එම පිහිටීමේ කාලගුණය කෙසේ පරිනාමනය වේ දැයි විශ්ලේශනය කිරීමෙනි.
අතීතයේදී ප්‍රධාන වශයෙන් වායුපීඩනය, කාලීන උෂ්නත්වය හා අහසේ ස්වභාවයේ වෙනස්වීම් පදනම් කරගෙන කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කලද පසුව එය පරිගනකය ආශ්‍රිතව වැඩි වායුගෝලීය දත්ත ප්‍රමාණයක් පදනම් කරගෙන සිදු කරනු ලබයි.කාලගුණ රටාවන් හඳුනාගැනීමේ හැකියාව ,ආකෘති කාර්ය සාධනය පිලිබඳ දැනුම හා ආකෘති නැඹුරුතාව පිලිබඳ දැනුම තුලින් වඩාත් නිවැරදි කාලගුණ අනාවැකි කීමට මිනිසාගේ දායකත්වය අදටද භාවිතයට ගනු ලබයි.වායුගෝලීය ස්වභාවයේ අවුල්සහගත බව, වායුගෝලීය ස්භාවය නිර්ණය කිරීමට ගන්නා සමීකරණ වල සංඛයාතමක , ආරම්භක තත්වයන් නිර්ණය කිරීමේදී ඇති වන දෝෂ හා වායුගෝලීය ක්‍රියාවලිය පිලිබඳ වැරදි අවබෝධය තුලින් කාලගුණ අනාවැකි වල නිරවද්‍යයතාව අඩු වීමට බලපායි. නමුත් සම්මත ආකෘතීන් තුලින් එම දෝෂ මගහරවා වඩාත් නිරවද්‍ය අනාවැකි ලබාගත හැක.

කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රයෝජනයට ගන්නා විවිධ පිරිස් කොට්ටාශ සිටී.ඔවුනට තම ජීවිත හා දේපල ආරක්ෂා  කරගැනීමට මෙම කාලගුණ ඇඟවීම් මහත් උපකාරී වේ.උෂ්ණත්වය හා වර්ෂාපතනය මත පදනම් වූ කාලගුණ අනාවැකි කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා වැදගත් වන අතර එය වෙළඳපොල භාණ්ඩ මිල සඳහාද බලපානු ලබයි.තවද සාමාන්‍ය ජනතාව තම තමන්ගේ එදිනෙදා වැඩ කටයුතුවලදීද එලිමහන් ක්‍රියාකාරකම් කිරීමේදී හා ඒවා සංවිධානය කිරීමේදීද කාලගුණ අනාවැකි උපයෝගී කර ගනී.

ඉතිහාසය

පුරාණ අනාවැකි
වසර දහස්ගනනකට පෙර සිටම මිනිසුන් කාලගුණ අනාවැකි කීමට උත්සහ දරා තිබේ. ක්‍රි.පූ.650 කාලයේ විසූ අධිරාජ්‍යවාදියෙකු වූ බෙබෝලොනියස්,වලාකුළු වල ස්භාවය හා ජෝතිෂ්‍ය ඇසුරෙන් අනාවැකි කියූ බව වාර්ථා වේ.තවද ක්‍රි.පූ. 340 දී ඇරිස්ටෝටල් විසින් රචිත Meteorologica නම් ග්‍රන්ථයේ කාලගුණ රටාවන් පිළිබද විස්තර කර ඇත. පසුව Theophrastus විසින් රචිත කාලගුණ අනාවැකි සම්බන්ධ ග්‍රන්ථයක් "Book of Signs"  නමින් රචනා කල අතර ක්‍රි.පූ.
300 පමණ වන විට ඉන්දීය තාරකා විද්‍යාඥයකු විසින් කාලගුණ අනාවැකි කීමේ ක්‍රමයක් ගොඩනගන ලදී.ක්‍රි.ව.904 දී  Ibn Wahshiyya ගේ Nabatean Agriculture හි වායුගෝලයේ වෙනස්කම් හා ග්‍රහ වස්තු,තාරකා වල වෙනස් වීම් මත පදනම්ව අනාවැකි කීමත් සද ගමන මත පදනම්ව වර්ශාපතනය පිළිබද අනාවැකි කීම සම්භාන්ධවත් සාකච්චා කෙරේ.

අතීත කාලගුණ අනාවැකි කීම එක් එක් සිදුවීම් නිරීක්ෂණය කිරීම හා කාලගුණික රටාවන් අධ්‍යනය කිරීම තුලින් සිදු විය.උදාහරණයක් ලෙස යම් දිනක හිරු රත් පැහැයෙන් බැස ගියහොත් පසු දින යහපත් කාලගුණයක් පවතින බව නිගමනය කළහ.මේවා කාලගුණය පිළිබද බහුශ්‍රුතයන්ගේ නිගමනයන්ය.නමුත්කාලයත් සමග මේවායේ සත්‍යතාවයක් නොමෙති බව තහවුරු විය.

නවීන විධික්‍රම

වර්ෂ 1853දී විදුලි ලිපි යෙවීමේ ක්‍රමය සොයා ගැනීමෙන් පසුව නවීන කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රකාශ කිරීමේ ක්‍රමය ආරම්භ වී ඇත. ඊට පෙර, දිනකට කාලගුණ වාරතාවක් යැවිය හැකි උපරිම දුර වූයේ සැත්පුම් 100ක් පමණය .නමුත් සාමාන්‍ය ඩුර වූයේ   සැත්පුම් 40-75 පමණය (ගොඩබිමින් හා මුහුදින්)  .වර්ෂ 1840 අග භාගයේදී විදුලි ලිපි සොයා ගැනීමත් සමගම විශාල දුරකට උවද ක්ෂනිකව කාලගුණ වාර්ථා යැවීමට හැකි විය.

නවීන කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කිරීමේ ක්‍රමයේ නිර්මාතෘවරුන් ලෙස සැලකෙන්නේ  රාජකීය නාවික හමුදාවේ  නිලධාරී ෆ්රැන්සිස් බියුෆොඩ් සහ ඔහුගේ අනුගාමික රොබට් ෆිට්ස්රෝයි ය. මොවුන් දෙදෙනා එවක බ්‍රිතාන්‍යයේ බලවත් චරිත වූ අතර මොවුන් දියුණු කල විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදය බ්‍රිතාන්‍ය රාජකීය නාවික හමුදාව පිලිගත් අතර එය අද පවතින කාලගුණ  අනාවැකි නිකුත් කිරීමේ පදනම ලෙස සලකනු ලබයි.

බියුෆොඩ් විසින් සුළන් බල මානය හා කාලගුණ කේත ක්‍රමය නිර්මාණය කල අතර ඔහු එය තම ජීවිතය අනුස්මරනයට පාවිච්චි කලේය. එමෙන්ම ඔහු විසින් නිරවද්‍ය උදම් දර්ශකයක් නිර්මානය කල  අතර ඔහුගේ මිතුරෙකු වූ විලියම් වෙවල් එය බ්‍රිතාන්‍ය වෙරළ ආරක්ෂක අංශයට වැඩිඩියුණු කරන ලදී.1854 දී  රොබට් ෆිට්ස්රෝයි වෙළඳ මණ්ඩලයේ ප්‍රධානියෙකු ලෙස පත් වූ අතර ඔහු විසින් මුහුදෙහි කාලගුණ දත්ත රැස් කර එමගින් නැවියන්ට සේවයක් සිදු කලේය.

1859 දී "Royal Charter" නැව විනාශයට පත් වීමට හේතු වූ බිහිසුනු කුණාටුව පිලිබඳ අනාවැකි පල කිරීමට  ෆිට්ස්රෝයි ට හැකි විය. ඔහු කාලගුණ වාර්ථා සම්ප්‍රේශණය කිරීමට මධ්‍යස්ථාන 15ක් ඉදි කල අතර එමගින දිනපතා කාලගුණ අනතුරු ඇඟවීම් සිදු විය. නැව් සදහා අනතුරු ඇඟවීමේ මධ්‍යස්ථානයක් ප්‍රථම වරට 1861 හි පෙබරවාරි මාසයේ ආරම්භ කල අතර එයට විදුලි පණිවිඩ සන්නිවේදන ක්‍රමය භාවිතා කරන ලදී. එමෙන්ම 1863 දී ෆිට්ස්රෝයි  විසින් "Weather Book" නමින්  ග්‍රන්ථයක් රචනා කල අතර එහි මේ පිලිබඳ වැඩි විද්‍යාත්මක කරුණු අන්තර්ගත වේ.

සංඛ්‍යාත්මක අනාවැකි කීම

20 වන ශත වර්ෂයේදී වායුගෝලීය භෞතික විද්‍යාවේ ප්‍රගමනයත් සමගම නවීන සංඛ්‍යාත්මක අනාවැකි කීම ආරම්භ විය.
1922 පළමු ලෝක යුද්ධයේ ගිලන් රථ රියෙදුරෙකු ලෙස සේවය කල ලෙවිස් ෆ්‍රී රිචඩ්සන් විසින් තම කරුණු හා අත්දකීම් අලලා "Weather Predicting by Numerical Process" නමින් ග්‍රන්ථයක් පල කළේය.එහිදී ඔහු තරල ගති විද්‍යාවේ එන සමීකරණ වල කුඩා පද වල අගයන් ගණනයේදී නොසලකා හැරිය හැකි බව ප්‍රකාශ කළේය.

රිචඩසන් විසින් විශාල පිරිසකගේ දායකත්වයෙන් සංඛ්‍යාත්මක ගණනය කිරීම් තුලින් අනාවැකි නිකුත් කිරීම සිදු  එහිදී  එක් එක් ගනනයේදී සංඛ්‍යාත්මක අස්ථායිතාවය නිසා දෝෂ ඇති වන බව සොයා  ගන්නා පරිඝනක භාවිතයෙත් තොරව විශාල ගනනය කිරීම අපහසු බැවින් පලමු පරිඝනක ගත කාලගුණ අනාවැකිය නිකුත් කිරීමට ගනිතග්න්‍යකු වූ ජෝන් වොන් නියෝන් සමත් ඔහු මේ පිලිබද පත්‍රිකාවක් " Numerical Integration of the Barotropic Vorticity Equation " නමින් නිකුත් කලේය. ඒ අතරම ප්‍රායෝගිකව සංඛ්‍යාත්මක කාලගුණ අනාවැකි කීම 1955දී ක්‍රමලේඛනය කල හැකි පරිඝනක ප්‍රචලිත වීමත් සමගම ආරම්භ විය.

විකාශනය

ප්‍රථම දිනපතා කාලගුණ වාර්ථාව 1861 අගෝස්තු මස 1 දින "The Times" පුවත් පතේ පල වූ අතර ප්‍රථම කාලගුණ සිතියම එම වර්ෂයේම අගභාගයේදී නිර්මාණය කෙරුනි.1991 දී මහා බ්‍රිතාන්‍යය කාලගුණ සේවයක් වන "Met Office" විසින් ප්‍රථම නාවික කාලගුණ වාර්ථාව රේඩියෝ තරංග ආධාරයෙන් නිකුත් කිරීම ආරම්භ කෙරුනු අතර එමඟින් බ්‍රිතාන්‍යය අවට පවතින සැඩ සුලං හා කුනාටු පිලිබඳ අනතුරු ඇඟවීම සිදු කෙරිනි. ඇමෙරිකා එකසත් ජනපදයේ ප්‍රථම රේඩියෝ කාලගුණ අනාවැකිය 1925 දී එඩ්වඩ් බී රිච්අවුට් විසින් WEEI හි දී නිකුත් කෙරිනි. .

ලොව ප්‍රථම කාලගුණ සිතියම් සහිත රූපවාහිනි කාලගුණ වාර්ථාව 1936 දී BBC මගින් විකාශය කෙරුනු අතර එය 1949 දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු නොකඩවා විකාශය කෙරුනි.ජෝජ් කොව්ලින් විසින් 1954දී රූපවාහිනී මාධයක් තුලින් ප්‍රථම කාලගුණ වාර්ථාව ඉදිරිපත් කලේය.1940 දී හෝ 1947 දී ඇමෙරිකාවේ DuMont Television හි ජේම්ස් සී ෆිඩර් විසින් පර්යේෂනාත්මක ලෙස රූපවාහිනී කාලගුණ වාර්ථා ඉදිරිපත් කිරීම සිදු කලේය .
1970 සහ 1980 අග භාගයේ  ජෝන් කොල්මන් ABC-TV හි ප්‍රථම කාලගුණ නිවේදකයා වූ අතර ඔහු කාලගුණ චන්ද්‍රිකා හා පරිඝනක ග්‍රැෆික් නිර්මාණ උපයෝගී කරගෙන අනාවැකි ඉදිරිපත් කිරීම සිදු කලේය .

ආකෘති, කාලගුණ වාර්ථා සකසන අන්දම

සංඛ්‍යාත්මක කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කිරීමේ සරලම අදහස නම් දී ඇති කාලයක් තුල තරල සාම්පලයක ස්භාවය ඇසුරෙන් තරල ගති විද්‍යාවේ හා තාපගති විද්‍යාවේ සමීකරණ භාවිත කර අනාගත අවස්ථාවක තරල ස්භාවය තක්සේරු කිරීමයි.රටක පිහිටුවා ඇති කාලගුණ මධ්‍යස්ථාන වලින් දත්ත ලබා ගනු ලබන්නේ ගොඩබිමේ සහ මුහුදේ මතුපිට පිහිටි ස්වයංක්‍රීය කාලගුණ මධ්‍යස්ථාන තුලින් ලබා ගන්නා දත්ත මගිනි.ලෝක කාලගුණ විද්‍යා සංගමය විසින් ලෝකය පුර ඇති කාලගුණ උපකරණ,නිරීක්ෂණය හා කාල නිර්ණය ප්‍රමිතිකරණයකට ලක් කර ඇත.කාලගුණික මධ්‍යස්ථාන තුලින් පැයකට වරක් METAR වාර්ථාද  පැය 6කට වරක් SYNOP වාර්ථාද  සපයනු ලබයි.එමෙන්ම කාලගුණික බැලූන(Radiosonde) මගින් පරිවර්තීය ගෝලය මෙන්ම අපර්වර්තීය ගෝලය තෙක් දත්ත රැස්  කරනු ලබයි. මෙම සාම්ප්‍රදායික දත්ත රැස් කරන ක්‍රම නොමැති ප්‍රදේශ වල කාලගුණික දත්ත ලබාගැනීමට කාලගුණික චන්ද්‍රිකා භාවිතා කරනු ලබයි.  එය කාලගුණික බැලුන වලින් ලබාගන්නා දත්ත හා සසදන විට කාලගුණික චන්ද්‍රිකා මගින් විශාල කාලගුණික කලාපයක් ආවරණය කල හැකි නමුත් එයින් ලබා ගන්නා දත්ත වල නිරවද්‍යතාව අඩුය. කාලගුණික රේඩාර් තුලින් වර්ෂාපතනය හා එහි තීව්රතාව පිලිබදව දත්ත ලබා ගත හැකි අතර එමගින් කාලසීමාවක් තුල කාලගුණික තත්වය පිළිබද තොරතුරු ලබාගත හැක. තවද ඊට අමතරව Pulse-Doppler radarWeather radar තුලින් සුලගේ වේගය හා දිශාව සොයා ගත හැක.

commece විසින් ගුවන් පථ වල කාලගුණය සලකා ගුවන් නියමු වාර්ථාද , නැව් මාර්ග සලකා නාවික වාර්ථාද සපයනු ලබයි.පරීක්ෂණ ගුවන් යානා භාවිතා කර සිදු කරන නිරීක්ෂණ ගුවන් ගමන් තුලින් නිවර්තන සුළි කුණාටු සහිත ප්‍රදේශ  සහ ශීත කාලයේදී මුහුදු සීමාවේ ගමන් කර පැවතිය හැකි කාලගුණික තත්වයන් පිළිබද දත්ත ලබා දෙයි.

මෙම දත්ත භාවිතා කර කාලගුණික ආකෘති සැකසීම ආරම්භ කරනු ලබයි.අවිධිමත් කාලපරාස තුල සිදු කරන්නා වූ දත්ත අවශෝෂණය හා අරමුණු විශ්ලේෂණය තුලින් තත්ව පාලනයකින් යුත් ගණිත ඇලගෝරිදම ලබා ගත හැක.එම දත්ත කාලගුණ ආකෘතියේ ආරම්භක අවස්ථාව ලෙස සලකනු ලබයි.
වායුගෝලීය භෞතික විද්‍යාව හා ගති විද්‍යාවේ ඇති පොදු සමීකරණ ඇසුරෙන් මුලික සමීකරණ නිර්මාණය කර ඇත.දත්ත විශ්ලේෂණය තුලින් මෙම සමීකරණ නිර්මාණය කර ඇත.එක අවස්ථාවක කාලගුණික තත්වය ගෙන එය සමීඅරණය ඇසුරෙන් ආසන්න අනාගතයේ කාලයකදී කාලගුණය පිළිබද අනාවැකි ලබාගත හැක.පසුව එය ඇසුරෙන් නැවත නැවත සමීකරණය භාවිතා කර අපට අවශ්‍ය කාල සීමාව තුල කාලගුණ අනාවැකිය ලබාගත හැක.

ශිල්ප ක්‍රම

නොකඩවා නිරීක්ෂණය

කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රකාශ කිරීමේ සරලම ක්‍රමය වනුයේ අද පවතින කාලගුණ තත්වය ඇසුරෙන් පසු දින කාලගුණය පුර්වකථනය කිරීමයි.මෙය වලංගු වන්නේ ස්ථාවර කාලගුණයක් පවතින ප්‍රදේශ වල  නිවර්තන ප්‍රදේශ වල ගිම්හාන සමය පමණි.මෙම ක්‍රමය නිශ්චල කාලගුණික රටා මත දැඩි ලෙස රඳා පවතී.මෙම ක්‍රමය කෙටි කාලීන මෙන්ම දිගු කාලීන කාලගුණ අනාවැකි සඳහාද භාවිත කල හැක.

වායුපීඩන මානය භාවිතයෙන්
බරෝමිටරයෙහි පීඩනය සහ එහි පිඩනයට ඇති නැබුරුව (කාලයත් සමග පීඩනයේ සිදුවන වෙනස් වීම් ) භාවිතා කොට කාලගුණ අනාවැකි කීම 19වැනි සියවසේ සිට කරගෙන එනු ලැබිණි.පීඩනයේ විශාල වෙනසක් සිදු වීම,විශේෂයෙන්ම එහි අගය 3.5 hPa ට වඩා වැඩි වීම මගින් කාලගුණයේ විශාල වෙනසක් අත් දැකිය හැකි විය.පීඩනයේ පහත වැටීම වැඩිනම් අඩු පීඩනයක් ලගවෙනවා යි සලකනු ලැබිණි.තවද වැසි ලැබීමේ වැඩි ඉඩකඩද තිබුණි.පීඩනයේ වැඩිවීම මගින් පැහැදිලි අහසක් බලපොරෝත්තු  වුනි.

අහස නිරීක්ෂණයෙන්

කඳුකර ප්‍රදේශවල කාලගුණ අනාවැකි පල කිරීමේ වැදගත් ක්‍රමයක් ලෙස අහස නිරීක්ෂණය හැදින්විය හැක. ඝන වලාකුළු තට්ටුවක් ඉහල වලාකුළු තට්ටුවක් ආක්‍රමණය කිරීම ආසන්නයේම වර්ෂාපතනය ලැබීමේ පෙරනිමිති පල කරයි.එමෙන්ම රාත්‍රී කාලයේ සඳ වටා ඒකාකාර තුනී වලාකුළු වළල්ලක් ලෙස පිහිටීම ආසන්න කාලසීමාවේදී වැසි සහිත උණුසුම් කාලගුණයකට අනාවැකි පල කරයි.උදෑසන මීදුම් සහිත කාලගුණය යහපත් කාලගුණයක්ද උදෑසන දැඩි සුලන් සහිත කාලගුණය වර්ෂාව සහිත දිනයකටද අනාවැකි පල කරයි.එමෙන්ම අකුණු සහිත කාලගුණය ඉදිරියේදී ශීත දේශගුණයක් පුර්වකථනය කරයි.

කෙටි කාලීන නිරීක්ෂණ ක්‍රමය
ඉදිරි පැය 6ක කාලය පිළිබද අනාවැකි පල කිරීම කෙටි කාලීන අනාවැකි පල කිරීම ලෙස හඳුන්වනු ලබයි.මෙම කාල සීමාව තුල මද වැසි තත්වයන් අකුණු සහිත කාලගුණික තත්වයන් පිලිබඳ වඩා නිරවද්‍ය අනාවැකි පල කල හැක.රේඩාර් දත්ත,චන්ද්‍රිකා දත්ත ඇසුරෙන් වඩා නිරවද්‍ය හා ඉක්මන් කාලගුණ අනාවැකි පැය කීපයක කාලයක් තුල ප්‍රකාශ කිරීමට මෙම ක්‍රමයෙන් හැකියාව පවතී.

අනාවැකි ආකෘති වල අවශ්‍යතාව

අතීතයේ කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රකාශ කරන පුද්ගලයා එය පිළිබද පුර්ණ වගකීම ගත යුතුය.සියලුම නිරීක්ෂන දත්ත පිළිබඳව වුවද වගකීම ඔහුට පැවරුණි.නමුත් වර්තමානයේ කාලගුණ අනාවැකි සඳහා පුද්ගල සහභාගීත්වය සීමා වී ඇත.සියලුම කටයුතු කාලගුණ ආකෘතියේ පරිදි සිදු වේ.ගැලැපෙන හා සුදුසු ආකෘතිය තෝරා දීමට පමණක් පුද්ගල සහභාගීත්වය අවශ්‍ය වේ.එමඟින් පුද්ගලයින් විසින් ඇති වන අනාවැකි දෝෂ අවම කර වඩා ඉක්මන් ක්‍රියාවලියක් සිදු කල හැක.අනාගතයේදී වර්තමානයේ පවතින පුද්ගල සහභාගීත්වයත් අඩු වනු ඇතැයි අනාවැකි පල කල හැක.

ප්‍රතිසම ශිල්ප ක්‍රමය
ප්‍රතිසම කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රකාශ කිරීමේ ක්‍රමය තරමක සංකීර්ණ අනාවැකි ඉදිරිපත් කිරීමේ ක්‍රමයක් ලෙස හදුන්වනු ලබයි.එහිදී පසුගිය කාල සීමාව තුල පැවති කාලගුණ තත්වයන් විශ්ලේෂණය තුලින් අනාගත කාලගුණය පිලිබඳ අනාවැකි පල කිරීම සිදී කරනු ලබයි.මෙය සංකීර්ණ ක්‍රමයක් වනුයේ මෙහිදී අනාගත කාලගුණ අනාවැකියට අදාළ පුර්ණ ප්‍රතිසමයක් කලාතුරකින් පවතින බැවිණි.මෙය රටා හඳුනාගෙන සිදු කරන අනාවැකි ප්‍රකාශ කිරීමක් ලෙසද හදුන්වනු ලබයි.

අනාවැකි ජනතාවට සන්නිවේදනය කිරීම

බොහෝ කාලගුණ අනාවැකි වල අවසන් පාරිභෝජකයා වනුයේ මහජනතාවයි.සුලිකුනාටු මගින් සුලි සුලන් ඇතිවිය  හැකි අතර  බයානක අකුණු සැර මඟින් විදුලි බිඳ වැටීම් සහ ජීවිත අනතුරු පවා සිදු විය හැක.අධික හිම පතනය හා අධික වර්ෂාව ගමනාගමනයට බාධා පමුණුවන අතර පහත බිම් වලට ගං වතුර තත්වයන්ද ඇති කරනු ලබයි.අධික උණුසුම හා අධික ශීතල ජීවිත අවදානම් පවා ඇතිකල හැකි අතර දැඩි නියඟය වගාවන් විනාශ කර දමයි.

රටවල් කීපයක රජයන් විසින් රාජ්‍ය නියෝජිත ආයතන මඟින් කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කර ජනතාවට අයහපත් කාලගුණෙන් සිදු වියහැකි ආපදා අවම කිරීමට කටයුතු කරයි.එමෙන්ම ජනතාවට වැදගත් වන කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කිරීමටද ඒවා සරල හා ප්‍රයෝජනවත් ලෙස නිකුත් කිරීමටද කටයුතු කල යුතුය.උදාහරණයක් ලෙස  National Oceanic and Atmospheric Administration National Weather Service (NWS) සහ  Environment Canada Meteorological Service (MSC).
සාම්ප්‍රදායික ලෙස පුවත් පත් ,රුඋපවහිනි හා රේඩියෝ මගින් කාලගුණය පිලිබඳ දල අනාවැකි ජනතාවට දැනුම් දෙනු ලබයි.එමෙන්ම අන්තර්ජාලය තුලින්ද මෙය සාර්ථක ලෙස සිදු කල හැක.

කාලගුණ අනාවැකි අත්‍යාවශය කොට්ටාශ
කාලගුණ අනාවැකි තමන්ගේ එදිනෙදා කටයුතු වලට අත්‍යාවශය පුද්ගලයින් සිටියි.

ගුවන් ගමනාගමනය

ගුවන් ගමන් වලදී කාලගුණය ඉතා සංවේදී කරුණක් වන අතර ඉතා නිරවද්‍ය කාලගුණ අනාවැකි අත්‍යවශ්‍ය වේ.ඝන මීදුම හෝ අසාමාන්‍ය ඉහල නැංවීම් වලින් වලකා ගැනීමට කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රයෝජනවත් වේ.එමෙන්ම කැලඹුම් සහගත තත්වයන්,අයිස් මිදීම් වැනි තත්වයන් ගුවන් ගමනාගමනයට විශාල ලෙස බලපෑම් ඇති කරයි.එමෙන්ම අකුණු ගැසීම් තුලින්ද බාධා පැමිණේ.අධික වර්ෂාව ,සුලිකුනාටු ,විදුලි කෙටීම් තුලින් ගුවන් යානා වල එන්ජිම පවා ක්‍රියා විරහිත විය හැක.මෙවැනි අවස්ථා වලදී ගුවන් පථය වෙනස් කිරීමට පවා සිදු වන අවස්ථා ඇත.

නාවික කටයුතු වලදී
සුළගේ දිශාව හා සුළගේ වේගය මත වානිජමය හා නැවත නිපදවිය හැකි ජල ප්‍රවාහයන්ගේ සීමා ඇති විය හැක.මුහුදු රල,එහි උස හා උදම් බලපෑම් මගින් නාවික ගමනාගමනයේ ආරක්ෂාවට බලපෑම් ඇති විය හැක.එම නිසා නාවික ගමනාගමනයේදී කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කිරීමට රේඩියෝ තරංග මාධ්‍ය යොදා ගනී.උදාහරණ ලෙස MAFOR (නාවික කාලගුණ අනාවැකි සේවය) හැදින්විය හැක.

කෘෂි කර්මාන්තයේදී
කිසියම් දිනක කෘෂිකාර්මික කටයුතු සඳහා යෙදිය යුතුද නැතිද යන්න තීරණය කිරීමට ගොවීන් කාලගුණ වාර්ථා භාවිතා කරයි.උදාහරණයක් ලෙස පිදුරු වේලීමට වියලි කාලගුණයක් යෝග්‍ය වේ.අධික වියලි කාලගුණය කපු,තිරිඟු හා ඉරිඟු වගාවන් වලට අහිතකර ලෙස බලපායි.එමෙන්ම අධික ශීත කාලගුණයද බොහෝ වගාවන්ට හානි පමුණුවයි.උදාහරණයක් ලෙස දොඩම් වගාවට හා පීච් වගාවන්ට අධික හිම පතනය හානි පමුණුවයි.

වනාන්තර සම්භන්ධ කටයුතු
සුළඟ,වර්ෂාව හා ආර්ද්‍රතාව පිලිබඳ කාලගුණ අනාවැකි ලැව්ගිණි පාලනයට හා වලක්වාගැනීමට ඉතා වැදගත් වේ.එක් එක් දර්ශක  උදාහරණ ලෙස Forest fire weather index සහ  Haines Index මඟින් ස්භාවිකව හෝ මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් නිසා ලැව්ගිණි ඇති වීමේ අවදානමක් ඇති කලාප නිරූපනය කර ඇත.

උපයෝජ්‍ය ආයතන

විදුලි හා ගෑස් නිෂ්පාදන ආයතන තමන්ගේ නිෂ්පාදන වල ඉල්ලුම පුර්ව නිගමනය කර ඒ සඳහා සුදානම් වීමට කාලගුණ අනාවැකි භාවිතා කරයි.ඔවුන් දෛනික උණුසුම් කිරීමට හෝ සිසිලනයට භාවිතා කරන නිෂ්පාදන වල නිෂ්පාදන ප්‍රමාණය නිර්ණය කිරීමට මෙය භාවිතා කරයි.මෙය දෛනික සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය මත රඳා පවතියි. සාමාන්‍ය සිසිලන උෂ්ණත්වය උණුසුම් කිරීමේ නිෂ්පාදන වලටත් සාමාන්‍ය උණුසුම් උෂ්ණත්වය සිසිලන නිෂ්පාදන වලටත් ප්‍රයෝජනවත් වේ.එමගින් ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදන වල ඉල්ලුම නිගමනය ගත හැක.

අනෙකුත් වානිජමය ආයතන
අනෙකුත් වානිජමය ආයතනද තමන්ගේ වෙළදාම් වලට කාලගුණය නිසා සිදු විය හැකි පාඩු මග හරවා ගැනීමට කාලගුණ අනාවැකි සඳහා අවධානය යොමු වීම වැඩි වෙමින් පවතී. උදාහරණයක් ලෙස සුපිරි වෙළඳ සැලවල් කාලගුණයට අදාලව තමාගේ වෙළඳ භාණ්ඩ තීරණය කරනු ලබයි.

හමුදාමය භාවිත

මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ හමුදාවන්

රාජකීය ගුවන් හමුදාව
රාජකීය ගුවන් හමුදාව(RAF) මගින් කාලගුණ තොරතුරු ලබා ගැනීමට වෙනම ජංගම ඒකකයක් පිහිටුවා ඇති අතර එක බ්‍රිතාන්‍යයේ කාලගුණ ආයතනයක වනMet Office සමග ඒකාබද්දව කටයුතු කරයි.

එක්සත් ජනපදයේ හමුදාවන්

එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාව

පෞද්ගලික අංශ මෙන්ම හමුදාවන්ද තමන්ගේ ක්‍රියාන්විත සේනා වලට ඉදිරි කාලගුණ තත්වය පිළිබද අනාවැකි ලබා දෙනු ලබයි.හමුදාමය කාලගුණ අනාවැකි සපයන්නන් යම්කිසි ක්‍රියාන්විතයකට පෙර මෙන්ම පසු කාලගුණ තත්වයද වාර්තා කල යුතුය.එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාව විසින් තමන්ට මෙන්ම අනෙකුත් සාමුහික රටවලට පැසිපික් හා ඉන්දියන් සාගර හරහා පවතින සුළි කුණාටු පිලිබඳ අනාවැකි පල කිරීම Joint Typhoon Warning Center හරහා සිදු කරනු ලබයි.

එක්සත් ජනපද ගුවන් හමුදාව
එක්සත් ජනපදය තුල එක්සත් ජනපද ගුවන් හමුදාවට හා එක්සත් ජනපද යුද හමුදාව කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කිරීම එක්සත් ජනපද ගුවන් හමුදාව මගින් සිදු කරනු ලබයි.ගුවන් හමුදා කාලගුණ අනාවකි මගින් ක්‍රියාන්විත සිදු වන ප්‍රදේශ වල මෙන්ම ක්‍රියාන්විත සිදු නොවන ප්‍රදේශ වල පවා කාලගුණ අනාවැකි නිකුත් කිරීම සිදු කරයි.එක්සත් ජනපද වෙරල ආරක්ෂක ආයතනය මගින් නැව් වලට අයිස් කඳු මගින් විය හැකි අනතුරු වැලක්වා ගැනීමට අනතුරු ඇඟවීම සිදු කරනු ලබයි.ප්‍රධාන හමුදා 4ම තමන්ගේ කාලගුණ වැඩකටයුතු සඳහා වෙනම සේනාංකයන් පුහුණු කරනු ලබයි.

වැඩිදුර තොරතුරු

 Citizen Weather Observer Program
 National Collegiate Weather Forecasting Contest
 National Weatherperson's Day
 Tropical cyclone forecasting
 Weather wars
 WxChallenge

යොමුව
ස්තුති!

කාලගුණ අනාවැකි කීම