Metin Tekin (d. 8 Mayıs 1964, İzmit), Kanat forvet mevkiinde forma giymiş ve Sarı Fırtına lakaplı Beşiktaş'ın sembol isimlerinden olan eski millî futbolcu ve teknik direktör. Metin Tekin, forvet bölgesinde de oynamasına rağmen çoğunlukla kanatlarda görev almıştır. Hızının yanı sıra gücü, tekniği ve kafa golleri ile de Beşiktaş'a hizmetini sürdürmüştür. Beşiktaş'ta 14 kupa kazanarak en çok kupa kazanan isimlerinden biri oldu. 2003'te 100 yılın en iyi futbolcularından seçilerek altın 11'e girmiştir. Birçok dergiye ve belgesellere konu olan Metin Tekin, hâlen NTV'de yayınlanan "N Futbol" programında futbol yorumcusu olarak görev yapmaktadır.

Kulüp kariyeri

Kocaelispor

Futbola avukat babasının desteği ile Kocaelispor altyapısında başladı. Fuleli deparları, sürati ve çalımlarıyla kısa sürede sivrilen Metin, kısa sürede ilgi çekti ve PAF Ligi'nin yıldız oyuncusu durumuna geldi. Henüz Kocaelispor'un A takımında oynayamadan Beşiktaş'a transfer oldu.

Beşiktaş
1982-1983
18 yaşında iken, 1982-83 sezonunda Beşiktaş'taki ilk sezonunda forma şansı buldu ve 11 numaralı formasıyla kısa sürede takımın sembol isimlerinden biri durumuna geldi. Burada o dönemde siyah beyazlı takımın önemli bir gençleştirme operasyonuna başlaması da önemli rol oynadı. Beşiktaş forması altındaki henüz 18 yaşındayken ilk golünü 2 Ocak 1982 tarihinde BJK İnönü Stadyumu'nda oynanan ve Beşiktaş'ın 2-1 kazandığı Adana Demirspor maçında attı. 1982-83 Sezonun devre arasında düzenlenen Donanma Kupası'nda Galatasaray'a karşı teknik direktör Đorđe Milić tarafından' Metin Tekin'e ilk onbirde şans verir. O dönem futbol severler tarafından tanınmayan bir oyuncu olan Metin 2-2 biten maçın 2 golünü de atmayı başarır.

1987-88
Sakaryaspor ile oynanan Türkiye Kupası maçında Turhan Sofuoğlu ile çıktığı hava topunda başına aldığı darbe nedeniyle beyin sarsıntısı geçirdi. Hastaneye kaldırıldıktan sonra "öldü" söylentilerinin yayılması hayranlarını bir hayli üzdü. Yaklaşık 6 ay yeşil sahalardan uzak kaldı.

1989-90
1989-1990 sezonunun son derbi maçında Fenerbahçe'ye attığı şık golle Beşiktaş'ı 2-1 öne geçirdi. Kaleci Schmacher'in ikinci yarıya çıkmamasına ve soyunma odasında Müjdat Yetkiner ile kavga etmesine sebep olduğu iddia edildi. İkinci yarıda kaleye geçen Nurettin Yıldız'a da bir kafa golü attı.

1993-1994
1993-94 sezonunda Kösice filelerine gönderdiği 2 gol ve PSV'ye deplasmanda attığı golle takımının uzun süre sonra Avrupa'da tur atlamasında önemli rol oynadı. Avrupa Kupaları'nda toplam 6 gole imza attı.

1982 yılından 1997'ye Beşiktaş'ta 340 lig maçı oynadı ve 77 gol attı. Feyyaz ve Ali'ye göre daha çok sağ açık oyuncusu olarak oynadığı için diğer iki takım arkadaşı kadar gol atamasa da, pek çok kritik gole imza attı. Bu dönem zarfında 5 Lig Şampiyonluğu yaşadı.

Taraftarlar tarafından oldukça sevilen yakışıklı oyuncu, Beşiktaş oynadığı dönemde takım arkadaşları Ali Gültiken ve Feyyaz Uçar'la çok başarılı bir ileri üçlü oluşturmuş, seyirciler tarafından MAF lakabı takılmış ve Metin-Ali-Feyyaz olarak isimlerine pek çok özel tezahürat hazırlanmıştır.

Pek çok başarı yaşayacağı teknik direktör Gordon Milne kadro dışı bırakınca, tekrar takıma alınması için açlık grevi dahi başlatıldı.

Tahsil hayatı ve yaşam tarzıyla genç futbolculara ve futbolcu adaylarına örnek oldu. Efendiliğiyle her zaman takdir topladı. Beşiktaş ile Eskişehirspor arasında oynanan bir maçta rakibine sert girince sarı kart gördü. İstemeden faul yaptığı her halinden belli olan Metin Tekin, hakemden özür diledi.

Vanspor
Beşiktaş'tan hiç ayrılmak istemeyen Sarı Fırtına, Van'da yaptığı askerlik sebebiyle 1997 yılında Vanspor'da yarım sezon kiralık olarak oynadıktan sonra siyah-beyazlı formayla jübilesini yaptı.

Millî takım kariyeri
Türk millî takımının 2-1 yenildiği Kuzey İrlanda maçında ilk defa A Millî formayı giydi. Toplam 37 kez A Millî olurken, A millî takım forması altında 2 gol kaydetti. 12 Kez U-18, 4 kez Ümit Milli ve 37 kez de A Milli olmak üzere toplam 45 kez Türkiye millî futbol takımı forması giyen Metin Tekin, bu maçlarda 2 gole de imzasını atmıştır.

Teknik direktörlük kariyeri

Futbolu bıraktıktan sonra spor yazarlığı yapan Metin Tekin, daha sonra teknik direktörlüğe başlamıştır. Önce Erdoğan Arıca'nın yardımcısı olarak sırasıyla 1999-00 Samsunspor, 2000-01 Gaziantepspor, 2001-02 Malatyaspor ve aynı sezon Gençlerbirliği'de görev aldıktan sonra 2002-03 Çanakkale Dardanelspor ve 2003-04 Altay'da teknik direktörlük yapmıştır. 2005 yılında Fatih Terim yardımcısı olarak A Milli Takım Antrenörü olarak Türkiye millî futbol takımında göreve başlamıştır. 2009 yılında Fatih Terim'istifası sonrası görevini bırakmıştır.

26 Ekim 2011 tarihinde, Türkiye Futbol Federasyonu Yönetim Kurulu tarafından, Genç millî takımlar Direktörlüğü'ne getirdi. Futbol Federasyonu'nun kurumsal yapısının yeniden ele alınması çerçevesinde, Futbol millî takımları ile ilgili bir yeniden yapılandırma çalışması kapsamında Türk Millî Futbol Takımlarının tüm yaş kategorilerini Genç millî takımlar Direktörlüğü adı altında Metin Tekin'e bağlandı.. Genç millî takımlar'ın başına gelir gelmez, görevin çok geniş mesai gerektirmesi ve özel hayatına uygun olmamasından dolayı istifa etti. Spor Yorumculuğu ve Yazarlığı

Genç millî takımlar Direktörlüğü görevinden istifa ettikten sonra Spor Yorumcusu ve Köşe Yazarı olarak Türk Spor Medyasında rol almaya başladı. 2016 yılının Ağustos ayına kadar NTVSpor ekranlarında 90+, Futbol Aktüel, Not Defteri adlı programlarında Rıdvan Dilmen, Mehmet Demirkol, Ercan Taner, Fuat Akdağ, Nebil Evren, Güntekin Onay, Önder Özen gibi isimlerle birlikte Türk Futbolunu yorumladı.

Şu anda Sabah Gazetesi'nde Türk Futboluna yönelik köşe yazıları yazmaktadır.

Özel hayatı
Fotospor gazetesinin yaptığı ankette 'en yakışıklı futbolcu' seçildi. 27 Aralık 1993 tarihinde Şevval Sam'la evlendi. Ünlü şarkıcı Leman Sam'ın kızı olan oyuncu ve ses sanatçısı Şevval Sam ile 1993-1999 yılları arasında evli kaldı. 1997'de Şevval Sam'la evliliğinden Tarık Emir adında bir oğlu oldu. İkinci evliliğini Doğa Tekin ile yapan Tekin'in 2012 yılında Rüzgar adında bir oğlu olmuştur.

Oyun stili
Metin Tekin'in en belirleyici özelliği sürati idi. Topu rakibin yanından geçirir, hızı ile geride bırakırdı. Depar da iken sallanan saçları ve büyük adımları ile "Fuleli Depar" terimi ondan geçmiştir futbol sahalarına. Sarı fırtına lakabı onun hızını ve oyun içindeki etkisini çok rahat anlatmaya yeterlidir. Metin-Ali-Feyyaz üçlüsünün oluşmasında ki etkisi yaptığı değerli asistler ve attığı kritik goller. Çoğunlukla orta yapmak için sıfıra (çizgiye) inerdi.

İstatistikleri

Kulüp Takım İstatistikleri

Millî takım istatistikleri

Millî takım golleri
NOT: Ev sahibi olarak Türkiye baz alınmıştır.

Başarıları
Beşiktaş
 Süper Lig (5): 1986, 1990, 1991, 1992, 1995
 Türkiye Kupası (3): 1989, 1990, 1994
 Süper Kupa (4): 1986, 1989, 1992, 1994
 Başbakanlık Kupası (2): 1988, 1997

Türkiye millî futbol takımı
 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası 3.lük (Yardımcı Antrenör)

Bireysel
  Türkiye Süper Lig'inde bir maçta en fazla gol atan takım futbolcusu. (1989-1990 Beşiktaş (10 Gol), (Beşiktaş-Adana Demirspor: 10-0, Goller:  Ali Gültiken (4), Metin Tekin (3) ve Feyyaz Uçar (3) )
  Türkiye Süper Lig tarihinde en uzun süre yenilmeyen takım futbolcusu. (1990-1993 Beşiktaş (48 maç) (1990-1991 sezonunun 26. haftasında Gençlerbirliği'ne 2-0 yenildikten sonra, 1991-1992 sezonunu yenilgisiz kapattı ve 1992-1993 sezonunun 7. haftasında Galatasaray'a 3-2 mağlup oldu)
 Fotospor gazetesinin yaptığı ankette "en yakışıklı futbolcu" seçildi.
 Beşiktaş'nın Süper Lig tarihindeki 1200., 1400. ve 1700. gollerini attı. (Beşiktaş'ın, 19 Nisan 1987 tarihinde (1986-87 sezonu) Trabzonspor ile oynadığı ve 3-0 kazandığı karşılaşmada maçta 1200. golü, 6 Ocak 1990 tarihinde (1989-90 sezonu) Fenerbahçe ile oynadığı ve 5-1 kazandığı karşılaşmada maçta 1400. golü ve 18 Eylül 1994 tarihinde (1994-95 sezonu) Trabzonspor ile oynadığı ve 2-0 kazandığı karşılaşmada maçta 1700. golü attı ve adını kulüp tarihine yazdırdı.)
 2014 - İstanbul Spor Organizasyonunun Töreni - Yılın En İyi Futbol Yorumcusu Ödülü
 Beşiktaş'ta yüzyılın altın 11'i

Kaynakça

Dış bağlantılar

 BJK.com.tr - Profili

 UEFA Resmî Web Sitesi - Metin Tekin'in UEFA-CAF Meridian Cup yorumu
 Metin Tekin: Hiddink başarılı olacaktır
 Sarı Fırtına Metin Tekin İlginç Asist
 Haziran 2015 tarihli Yarisaha.com röportajı

Yaşayan insanlar
1964 doğumlular
Kocaeli doğumlular
İzmit doğumlular
Beşiktaş JK futbolcuları
Türk erkek futbolcular
Türk teknik direktörler
Çanakkale Dardanelspor teknik direktörleri
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türk futbol yorumcuları
Türk futbolcu taslakları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Orta saha futbolcuları
Forvet futbolcular
Kanat futbolcuları
VOLE kişileri

Metin Tekin


Pickens er en lille by i og county seat i Pickens County, South Carolina. Pickens har en befolkning på 3.126 indbyggere.

Historie
Pickens blev tidligere kendt som Pickens Courthouse. Navnet "Pickens" og "Pickens Courthouse" kommer fra Andrew Pickens.

Geografi
Pickens har et areal på 6.4 km².

Turistattraktioner
 Hagood Mill
 Old Pickens Jail

Uddannelse
 Pickens High School

Kilder
 :en:Pickens, South Carolina

Byer i South Carolina

Pickens (South Carolina)


Jeanny je serijal pjesama austrijskog pjevača Falca iz 1980-ih godina. Prva je pjesama serijala izazvala jedan od najvećih skandala u povijest njemačke pop-glazbe.

Istoimena pjesma "Jeanny" s albuma Falco 3 govori o osjećajima jednog psihopata prema jednoj djevojci. Iako je bila prva na mnogim vodećim top-listama, bila je zabranjena u mnogim zemljama diljem svijeta. Kritičari su je oštro napadali govoreći da se njom veliča seksualno silovanje i ubojstvo jedne devetnaestogodišnjakinje. Tako da je sredinom siječnja 1986. godine, radiotelevizija Zapadne Njemačke zabranila emitiranje video-spota "Jeanny" iz etičkih razloga.

Godine 2008., 10 godina nakon smrti Falca, pjesma ponovno ulazi na austrijske top-ljestvice.

Povijest

Nastanak
Izvornu pjesmu napisali su nizozemski pjevači Rob i Ferdi Bolland. Nakon što je Falco čuo demo inačicu pjesme, protivio se tekstu.
Tema izvornika bijeg je jedne djevojke nakon svađe s momkom. Glazbu su također komponirali Rob i Ferdi Bolland.

Album Falco 3 je snimljen u Nizozemskoj, 1985. godine.

Sadržaj

Spot
Ubojicu je glumio pjevač Falco, a djevojku "Jeanny", petnaestogodišnjakinja Theresa Guggenberger.

Spot mnogo podsjeća na poznate horor i kriminalističke filmove. Među njima su Bates Motel i Langov film "M" iz 1931., u kojem je slijepa osoba identificirala ubojicu. Osim toga, na početku se kratko vidi natpis "Bates Motel", što podsjeća na Hitchcockov film "Psiho" iz 1960. godine.

Na kraju se vidi kako ubojica u luđačkoj košulji ima halucinacije, zamišljajući da je duh pokojne djevojke "Jeanny" s njim u zatvoru.

Bojkot
U travnju 1986. godine, feminističke udruge zatražuju bojkot pjesme, što je kasnije odbijeno.

Popularni njemački moderator Thomas Gottschalk je vrlo negativno kritizirao pjesmu i nazvao je "smećem". Nakon toga, bojkotu se pridružuju mnoge njemačke radio-postaje.

U Istočnoj Njemačkoj, pjesma nije bila objavljena, a puštanje u klubovima bilo je zabranjeno. U Hessenu, spot je prikazan s upozorenjem, dok je u ostalim dijelovima Zapadne Njemačke bio potpuno zabranjen ili samo prikazan na glazbenim programima.

Top-ljestvice

Serijal

Objavljeno
 "Jeanny" (Jeanny Part 1), 1985.
 "Coming Home" (Jeanny Part 2), 1986.
 "Bar Minor 7/11" (Jeanny Dry), 1990.

Izvori

Vanjske poveznice
 Jeanny (Part 1) na Discogsu

Austrijski glazbeni albumi
Falco

Jeanny


Le musée Peynet se situe sur la place nationale à Antibes, Alpes-Maritimes, il est consacré à l'œuvre de Raymond Peynet et plus largement au dessin humoristique.

Historique
Raymond Peynet, dessinateur humoristique français, était très attaché à la Côte d'Azur. Il appréciait particulièrement Antibes où il passait ses vacances en famille. En 1976, il décide de s'y installer avec sa femme, Denise. Le couple va rapidement nouer des liens étroits avec le Sénateur-Maire, Pierre Merli, qui sera à l'initiative de la création d'un musée consacré à l'œuvre de Raymond Peynet dans les années 80.

En 1995, Peynet accepte d'ouvrir son musée à ses contemporains qui n'avaient pas encore de lieu d'exposition. Cette action permet une nouvelle attractivité pour la ville. La même année, le dessinateur Plantu inaugure, par une exposition, la nouvelle direction du musée. Après lui, d'autres artistes tels que Dubout, Chenez, Blachon et Moisan exposeront au sein du musée.

C'est en 1999, à la suite du décès de Raymond Peynet, que le musée se voit attribuer un nouveau nom plus inclusif : « Musée Peynet et du Dessin humoristique ».

Cette nouvelle orientation culturelle permet alors l'acquisition de nouvelles œuvres datant du courant du  à nos jours.

Collections
Le musée Peynet renferme près de 300 œuvres offertes par Raymond Peynet à son ouverture en 1989. Ce don constitue un fonds permanent de ce lieu culturel. On y retrouve des illustrations, des affiches, des dessins de presse, des lithographies, des poupées, des porcelaines, et des bijoux. Aujourd'hui, le musée comptabilise près de 600 dessins de différents caricaturistes et de dessinateurs de presse.

Accessibilité
Le musée est accessible aux personnes à mobilité réduite et propose des outils d'adaptation aux visiteurs déficients visuels.

Le musée est ouvert de 10h à 17h de novembre à mars puis de 10h à 12h50 et de 14h à 18h d'avril à octobre. Il est cependant fermé le 1er janvier, 1er mai, 1er novembre et 25 novembre.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Peynet
Peynet
Culture à Antibes

Musée Peynet et du dessin humoristique


Vipps er en digital betalingstjeneste for smartphone. Vipps blev lanceret af DNB ASA den 30. maj 2015. Siden 2017 udgør tjenesten et fritstående selskab, hvor DNB er største ejer med en andel på 52%, SpareBank 1-alliansen ejer 25 p%, de selvstændige sparebanker 12 %, Eika Gruppen 10 % og Sparebanken Møre 1 %.

Vipps er tilgængelig i App Store og Google Play. Støtte for Windows Store var tilgængelig ved lancering, men er nu afsluttet. Vipps er tilgægelig for personer over 15 år med norsk fødselsnummer, mobilnummer, kontonummer og betalingskort. Vipps lader brugerne betale til modtagers telefonnummer i stedet for kontonummer.

Ved lancering måtte brugerne betale 1 norsk krone per overførsel op til 2.000 kroner og 1% af beløbet ved større overførsler. Da MobilePay blev lanceret uden gebyrer, fulgte DNB efter, men beholdt gebyr for transaktioner over 5.000 kroner.

I 2022 fusionerede Vipps med danske MobilePay (som også er aktiv på det finske marked). Det nye firma hedder Vipps MobilePay, har hovedsæde i Norges hovedstad Oslo, og ejes af de Norske banker bag Vipps og Danske Bank.

Se også
 Apple Wallet
 mCASH
 MobilePay
 Swish
 Apple Pay

Referencer

Mobilbetaling
Finansielle servicevirksomheder fra Norge
Etableret i 2015

Vipps


Olaylar

Ocak
 3 Ocak - Ardahan Yanık Camii'nde 373 Müslüman-Türk, Ermeni çeteciler tarafından camiyle birlikte yakıldı.
 9 Ocak - I. Dünya Savaşı sırasında, Büyük Britanya'nın Anzak Kuvvetleri ile Osmanlı Devleti arasında Rafa Muharebesi gerçekleşti.
 25 Ocak - Danimarka kendisine ait olan Virgin Adaları'nı 25 milyon $ karşılığında Amerika Birleşik Devletleri'ne sattı.

Şubat
 3 Şubat - Amerika Birleşik Devletleri, Almanya ile olan diplomatik ilişkilerini kesti.
 4 Şubat - Osmanlı sadrazamı Sait Halim Paşa istifa etti, Talat Paşa sadrazam oldu.

Mart
 8 Mart - Rus Devrimi başladı.
 11 Mart - Birleşik Krallık Bağdat'ı ele geçirdi.
 12 Mart - Duma'da geçici hükûmet ilan edildi.
 15 Mart - Rusya'da çar II. Nikolay'ın tahttan çekilmesiyle çarlık rejimi çöktü
 26 Mart - Birinci Gazze Muharebesi gerçekleşti.

Nisan
 2 Nisan - Amerika Birleşik Devletleri, Almanya'nın ticaret gemilerini batırması üzerine Almanya'ya savaş açtı ve ABD I. Dünya Savaşı'na katıldı
 6 Nisan - ABD, Almanya'ya savaş ilan etti.
 18 Nisan - İngilizlerden destek alan Araplar Mekke'yi ele geçirdiler.

Mayıs

Haziran
 24 Haziran - Halep'te, Enver Paşa'nın başkanlığında Türk ve Alman komutanlarının katılmasıyla (Mustafa Kemal dahil) yapılan toplantıda, General Falkenhein'ın komutanlığında "Yıldırım Ordular Grubu" kurulması kararlaştırıldı.

Temmuz
 2 Temmuz - Yunanistan Krallığı Osmanlı İmparatorluğu'na savaş ilan etti.
 6 Temmuz - Thomas Edward Lawrence liderliğindeki Araplar Akabe'yi ele geçirdiler.

Ağustos

Eylül

Ekim
 7 Ekim - Ekim Devrimi
 31 Ekim - III. Gazze Muharebesi, İngilizlerin Beerşeba'yı ele geçirmesi

Kasım
 7 Kasım - SSCB Kuruldu: Romanov hanedanın 300 yıllık egemenliği sona erdi.

Aralık
 6 Aralık - Finlandiya'nın Rusya'dan bağımsızlığını ilan etmesi.
 9 Aralık - Kudüs Osmanlı Devleti'nin elinden çıktı.
 22 Aralık - Finlandiya'nın Rusya'dan bağımsızlığının tanınması.

Nobel Ödülleri
 Fizik – Charles Glover Barkla
 Kimya- verilmedi
 Tıp – verilmedi
 Edebiyat – Karl Adolph Gjellerup, Henrik Pontoppidan
 Barış – Uluslararası Kızılhaç Komitesi

Doğumlar

Ocak
 3 Ocak - Albert Mol, Hollandalı sanatçı (ö. 2004)

Şubat
 25 Şubat - Anthony Burgess, İngiliz romancı ve eleştirmen.

Mart

Nisan
 18 Nisan - Frederika, Yunanistan Kraliçesi.

Mayıs

Haziran
 24 Haziran - César Boutteville, Fransız satranç oyuncusu (ö. 2015)
 26 Haziran - Idriz Ajeti, Kosovalı tarihçi (ö. 2019)

Temmuz
 1 Temmuz - Virginia Dale, Amerikalı ünlü oyuncu
 7 Temmuz - Guri Richter, Danimarkalı oyuncu (ö. 1995)
 17 Temmuz - Kenan Evren, Türkiye'nin 7. Cumhurbaşkanı.
 26 Temmuz - Alberta Adams, Amerikalı caz ve blues şarkıcısı (ö. 2014)

Ağustos

Eylül
 7 Eylül - John Cornforth, Avustralyalı kimyager (ö. 2013)
 24 Eylül
 Otto Günsche, Nazi Almanyası'nda Adolf Hitler'in yaveri olarak görev yapmış Schutzstaffel Subayı (ö. 2 Ekim 2003).
 Andrew Benson, Amerikalı biyolog

Ekim
 31 Ekim - William Hardy McNeill, Kanadalı tarihçi ve yazar.

Kasım
 5 Kasım - Pío Leyva, Buena Vista Social Club grubunun vokalisti (ö. 23 Mart 2006).
 9 Kasım - Vince Gironda, vücut geliştirmeci, kişisel antrenör, yazar
 25 Kasım - Alparslan Türkeş, MHP'nin ilk Genel Başkanı (ö. 5 Nisan 1997).

Aralık
 13 Aralık - Antonino Fernández Rodríguez, İspanyol iş insanı (ö. 2016)

Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Şadan Kâmil, film yönetmeni, senarist, görüntü yönetmeni. (ö. 4 Haziran 2009)

Ölümler

Ocak
 2 Ocak - Edward Burnett Tylor, Britanyalı antropolog (d. 1832)
10 Ocak - Buffalo Bill, gerçek adı William Frederick Cody olan Amerikalı bizon avcısı, şovmen ve asker (d. 1846)
20 Ocak - Amédée-Ernest Bollée, Fransız çan döküm ustası ve otomobil üzerine uzmanlaşmış mucit (d. 1844)

Şubat

 10 Şubat - John William Waterhouse, İngiliz ressamı (d. 1849)
 16 Şubat - Octave Mirbeau, Fransız gazeteci, romancı ve drama yazarı (d. 1848)
 17 Şubat - Charles Auguste Émile Durand ya da bilinen adıyla Carolus-Duran, Fransız ressam ve resim öğretmeni (d. 1837)

Mart

 6 Mart - Jules Henri Pierre François Vandenpeereboom, Belçikalı bir Katolik Partisi siyasetçisi idi (d. 1843)

Nisan

 1 Nisan - Scott Joplin, Amerikalı besteci ve piyanist (d. 1867)
 7 Nisan - Spiridon-Filiskos Samaras, Yunan besteci (d. 1861)
 14 Nisan - Ludwik Lejzer Zamenhof (doğum ismiyle Eliezer Levi Zamenhof), Polonya doğumlu Aşkenazi Yahudisi göz doktoru ve dilbilimciydi. Dünyada en yaygın kullanılan ve yapılandırılmış uluslararası yardımcı dil olan Esperanto'nun yaratıcısıdır (d. 1859)

Mayıs

Haziran
 29 Haziran - François Victor Marie Ghislain Schollaert, Belçikalı bir Katolik Partisi siyasetçisi idi (d. 1851)
30 Haziran - Henry Vaughan (mimar) İngiliz Gotik mimari tarzında kilise mimarisi üzerinde uzmanlaşmış Amerikalı mimar. (d. 1845)

Temmuz
 8 Temmuz - Tom Thomson, Kanadalı ressam (d. 1877)

Ağustos

Eylül

 27 Eylül - Edgar Degas, tam adı Hilaire-Germain-Edgar Degas olan, Fransız ressam, heykeltıraş ve çizer (d. 1834)

Ekim
 15 Ekim - Mata Hari (d. 1876)
23 Ekim - Eugène Samuel Grasset, İsviçreli sanatçı (d. 1845)

Kasım

 15 Kasım - Émile Durkheim, Fransız sosyolog, sosyolojinin kurucularından sayılmaktadır (d. 1858)
 17 Kasım - François-Auguste Rodin, Fransız heykeltıraş (d. 1840)

Aralık

 20 Aralık - Lucien Georges Mazan, (takma ad: Lucien Petit-Breton) Fransız yarış bisikletçisiydi (d. 1882)

Öldüğü gün ve ay bilinmeyenler
 Mehmed Şemseddin Paşa Osmanlı Dönemi Devlet Adamı

1917 Nobel ödülünü kazananlar

 Fizik –
 Kimya –
 Tıp –
 Edebiyat –
 Barış –

1917


Die Filialkirche St. Johann in der Gemeinde Wolfsberg steht unter dem Patrozinium Johannes der Täufer und gehört zur Pfarre St. Markus. St. Johann wurde schon sehr früh von der Mutterpfarre St. Marein im ausgehenden 11. oder zu Anfang des 12. Jahrhunderts gegründet und noch vor 1218 zur eigenständigen Pfarre erhoben. Letztmals wird St. Johann 1784 als Pfarre genannt.

Baubeschreibung
Vom romanischen Bau sind noch die Anlage des mächtigen quadratischen Westturms und die Mauern des gleich breiten Langhauses erhalten. Der spätgotische Choranbau ist leicht eingezogen. Die alte Sakristei an der Chorsüdseite wurde nach Westen verlängert, die neue Sakristei befindet sich an der Chornordseite. Der Turm besitzt in zwei Geschoßen gotische und barocke Zwillingsarkaden und wird von einem achtseitigen Spitzhelm bekrönt. Das Westportal wird von einem Portikus mit gekuppelten Säulen und Dreiecksgiebel aus dem 19. Jahrhundert geschützt. Das Sgraffito am Dreiecksgiebel stellt Johannes den Täufer dar. Links neben dem Hauptportal ist ein römerzeitliches Grabinschriftenfragment eingemauert. An Grabdenkmälern sind an der Kirche der figürliche Grabstein des Hans von Siegersdorff († 1557) sowie die Wappengrabplatte von Christian Silberberg (1727) zu finden.

Das Turmerdgeschoss ist zum Langhaus hin in voller Höhe geöffnet, über der im 20. Jahrhundert eingezogenen Orgelempore ruht ein Platzlgewölbe aus dem 19. Jahrhundert auf den Konsolen des ehemaligen Vorhallengewölbes. Im ursprünglich flachgedeckten Langhaus erhebt sich ein zweijochiges spätgotisches Sternrippengewölbe auf Runddiensten. Der spätgotische profilierte Triumphbogen ist mit 1526 bezeichnet. Im quadratischen Chorjoch mit Dreiachtelschluss ruht ein Parallelrippengewölbe auf Runddiensten. Das Sakramentshäuschen an der Chornordwand ist mit einem Schmiedeeisengitter versehen. Über dem Triumphbogen und an der Turmnordwand haben sich Spuren mittelalterlicher Wandmalereien erhalten. Das Freskenfragment in der Turmbasis stellt wahrscheinlich die Margaretha mit dem Beil dar.

Einrichtung
Der neugotische Hochaltar wurde 1908 nach Plänen von Alois Progar gefertigt. Das Hochrelief zeigt eine Kreuzigungsgruppe mit Maria, Johannes und Maria Magdalena vor dem gemalten Jerusalem. Die Altarflügel stellen innen die Johannespredigt und die Taufe Christi dar sowie außen die Passion Christi. Im Gesprenge sind ein Schutzengel und zwei weibliche Heilige zu sehen.

In der Mensa des linken Seitenaltars ist die römerzeitliche Grabinschrift für M. Longinius Verus und Porcia Ritumara eingearbeitet. Zur weiteren Ausstattung der Kirche zählen ein um 1700 entstandenes Gemälde eines heiligen Papstes sowie ein Kruzifix und die  lebensgroßen Statuen der beiden Johannes aus dem 19. Jahrhundert.

Literatur
 Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Neubearbeitung. 3., erweiterte und verbesserte Auflage, bearbeitet von Gabriele Russwurm-Biró. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 745 f.

Weblinks

Wolfsberg
Kirchengebäude in Wolfsberg (Kärnten)
St. Johann, Wolfsberg
Wolfsberg #Johann
Baudenkmal (Kärnten)

Filialkirche St. Johann (Wolfsberg)


Calificările pentru Campionatul Mondial de Fotbal 2022 decid 31 din cele 32 de echipe care vor juca la Cupa Mondială, cu gazdele, Qatar, calificată automat. Toate cele 210 asociații membre FIFA sunt eligibile pentru a intra în procesul de calificare.
Tragerea pentru calificări este programată să aibă loc la 17 iulie 2019. Cu toate acestea, calificările au fost deschise cu o lună mai devreme, cu jucătorul mongol Norjmoogiin Tsedenbal marcând primul gol din calificări la 6 iunie 2019.

Echipe calificate

Procesul de calificare
Nu toate federațiile regionale și-au anunțat procesul de calificări pentru Cupa Mondială din 2022. Toate asociațile membre FIFA, din care în prezent există 211, sunt eligibile pentru a intra în calificare. Qatar, ca gazde, s-a calificat automat pentru turneu. In orice caz, Qatar este obligat de către AFC să participe la etapa de calificare din Asia, în timp ce primele două runde sunt de asemenea runde de calificări pentru Cupa Asiei AFC 2023. Pentru prima dată după primele două turnee din 1930 și 1934, Cupa Mondială va fi găzduită de o țară a cărei echipă națională nu a mai jucat vreodată un meci finală. Franța ca câștigătoare, va trece, de asemenea, prin etapele de calificare ca normal.

Rezumatul calificării

Calificarea pe confederații

AFC

Prima rundă: Cel mai jos 12 echipe clasate vor juca acasă-și-în deplasare pentru a reduce numărul total de echipe la 40.
Runda secundă: Cele 40 de echipe vor fi împărțite în opt grupe de câte cinci pentru a juca acasă-și-în deplasare, se califică cele opt câștigătoare de grupe plus cele mai bune 4 de pe locul doi vor avansa în runda a treia calificărilor pentru Campionatul Mondial de Fotbal și se vor califica finala Cupa Asiei AFC.
A treia rundă:
A patra rundă:

CAF

CONCACAF

CONMEBOL

Consiliul CONMEBOL a decis, la 24 ianuarie 2019, să mențină aceeași structură de calificare utilizată pentru cele șase turnee anterioare.

OFC

UEFA

Referințe

Campionatul Mondial de Fotbal 2022

Calificările pentru Campionatul Mondial FIFA 2022


Studies in Ethnicity and Nationalism, antes The ASEN Bulletin, es una revista científica arbitrada interdisciplinaria sobre nacionalismo. Es publicada semestralmente (publica tres números por volumen) en nombre de la Asociación para el Estudio de la Etnicidad y el Nacionalismo (ASEN) por Wiley-Blackwell, y está disponible en línea vía Blackwell Synergy.

Sus artículos se centran en cuestiones contemporáneas de etnicidad, raza y nacionalismo en todo el globo y todas las disciplinas, incluyendo ciencia política, sociología, antropología, economía, relaciones internacionales, historia y estudios culturales.

Revistas similares
 Nations and Nationalism

Referencias

Enlaces externos
Página web de la revista
Métricas de la revista en Scimago

Revistas de ciencia política
Revistas científicas multidisciplinarias
Nacionalismo
Estudios culturales
Revistas publicadas por Wiley-Blackwell
Revistas científicas semestrales
Revistas científicas en inglés
Revistas científicas del Reino Unido
Publicaciones fundadas en 2001

Studies in Ethnicity and Nationalism


El III Campeonato Mundial de Tiro al Plato se celebró en Budapest (Hungría) en el año 1934 bajo la organización de la Federación Internacional de Tiro Deportivo (ISSF) y la Federación Húngara de Tiro Deportivo.

Resultados

Masculino

Medallero

Enlaces externos
Resultados oficiales (en inglés).

P 1934

Campeonato Mundial de Tiro al Plato de 1934


Sandra von Klaeden, geborene Kuban, (* 28. April 1969 in Hann. Münden) ist eine deutsche Juristin und Politikerin (CDU). Sie ist seit 2016 Präsidentin des Niedersächsischen Landesrechnungshofes.

Ausbildung
Von Klaeden wuchs in Hannover auf und legte dort am Gymnasium Goetheschule das Abitur 1988 ab. Sie studierte Rechtswissenschaften an der Universität Hannover und wurde dort 1997 zum Dr. jur. promoviert. Das Dissertationsthema lautete "Das Recht der Verwahrung und Unterbringung am Beispiel der Irrengesetzgebung zwischen 1794 und 1945". Das erste Staatsexamen legte sie 1993 ab, das Referendariat absolvierte sie 1995 im Bezirk des Oberlandesgerichts Celle. Sie legte das zweite Staatsexamen 1997 ab und war bereits ab 1994 Assistentin des Dekans des Fachbereichs Rechtswissenschaften.

Karriere
Sandra von Klaeden war von 1997 bis 2000 im Wissenschaften Dienst und als Referentin für die Bereiche Innenpolitik und Rechtspolitik sowie von 2000 bis 2003 als Büroleiterin des Vorsitzenden der CDU-Fraktion im Niedersächsischen Landtag tätig. Anschließend arbeitete sie im Niedersächsischen Ministerium für Inneres und Sport von 2003 bis 2006 als persönliche Referentin des Ministers sowie als Leiterin des Teilreferates Planung und Strategie, von 2006 bis 2008 als Leiterin des Referates für Kabinett, Landtagsangelegenheiten, Bundesratsangelegenheiten und Strategie und anschließend von 2008 bis 2010 als Leiterin des Ministerbüros und der Pressestelle.

Vom 24. März 2010 bis Februar 2013 amtierte sie als Staatssekretärin des Niedersächsischen Ministeriums für Inneres und Sport im Kabinett Wulff II und im Kabinett McAllister. Als Staatssekretärin war sie gleichzeitig Chief Information Officer für Niedersachsen.  Zudem war sie von 2010 bis 2013 Vorsitzende der Staatssekretärinnen und Staatssekretäre der Unionsgeführten Innenressorts der Länder.

Von Mai 2013 bis Juli 2016 war sie Mitglied des Senates des Niedersächsischen Landesrechnungshof und leitete dort die Abteilung 5. Am 9. März 2016 wurde sie zur Präsidentin des Landesrechnungshofes gewählt. Das Amt trat sie am 1. Juli 2016 an.

Privates
Sandra von Klaeden ist evangelisch und verheiratet. Sie ist die Schwägerin von Eckart von Klaeden.

Einzelnachweise

Staatssekretär (Niedersachsen)
Verwaltungsjurist
CDU-Mitglied
Behördenleiter
⚭Sandra
Deutscher
Geboren 1969
Frau

Sandra von Klaeden


أييوس كونستانتينوس (Άγιος Κωνσταντίνος) هي مدينة في أيتوليا كي أكارنانيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 5605 نسمة.

مراجع

مدن اليونان
مقاطعة أتيكا الشرقية

أييوس كونستانتينوس (أيتوليا كي أكارنانيا)


Simón Tejedor (Herrera del Duque, de Badajoz) fue ordenanza del general Pavía.

Trayectoria

No se conoce cuando comenzó su carrera. Se sabe que era ordenanza del general Pavía, lo rescató en solitario, de un grupo de enemigo que le llevaba prisionero. Por ello, obtuvo sucesivos ascensos, hasta llegar a ser capitán. Después colaboró con el mismo Pavía en el golpe de Estado para disolver las Cortes constituyentes, el 3 de enero de 1874, que acabó con la 1.ª República.

Al retirarse del ejército, Simón Tejedor, fue nombrado alcalde perpetuo de Herrera del Duque, en cuyo ejercicio murió en estado soltero.

Véase también

 General Pavía

Referencias

Militares de España del siglo XIX
Nacidos en Herrera del Duque

Simón Tejedor


زعرورة هي قرية مغربية شمال المملكة. تنتمي زعرورة لإقليم العرائش الساحلي. تضم هذه القرية 12.931 نسمة (إحصاء 2004).

دواوير الجماعة القروية

مصادر

أماكن مأهولة في إقليم العرائش
جماعات قروية في المغرب
جماعات قروية في إقليم العرائش
جماعات قروية في جهة طنجة تطوان الحسيمة

زعرورة


Die Route nationale 160Bis, kurz N 160Bis oder RN 160Bis, war eine französische Nationalstraße.

Sie wurde 1862 zwischen Chantonnay und einer Straßenkreuzung mit der ehemaligen Nationalstraße 148bis westlich von Bressuire festgelegt. Sie geht auf die Route stratégique 11 zurück. Ihre Länge betrug 47 Kilometer. 1973 wurde sie abgestuft.

Weblinks
 Route nationale française 160Bis auf WikiSara (französisch)

160B

Route nationale 160bis


Triclavianism is the belief that three nails were used to crucify Jesus Christ. The exact number of the Holy Nails has been a matter of speculation for centuries. The general modern understanding in the Catholic Church is that Christ was crucified with four nails, but three are sometimes depicted as a symbolic reference to the Holy Trinity.

Albigenses and Waldenses
Triclavianism was one of the beliefs attributed to Albigenses and Waldensians, who held that three nails were used to crucify Christ and that a Roman soldier pierced him with a spear on the left side.

The 19th century Anglican scholar George Stanley Faber claimed that Pope Innocent III declared this to be a heresy and maintained that four nails were used and Jesus was pierced on the right side. This was repeated in historical works such as Sofia Bompiani's A Short History of the Italian Waldenses. Faber's book does not quote any primary source, and does not give the name or date of the document of Innocent III. Other scholarly treatments of the subject, such as Herbert Thurston's article in the 1914 Catholic Encyclopedia, make no mention of any such document.

George Stanley Faber's account of the history in his 1838 work An Inquiry into the History and Theology of the Ancient Vallenses and Albigenses: As Exhibiting, Agreeably to the Promises, The Perpetuity of the Sincere Church of Christ is as follows:

[From footnote on pages 396–8.  Emphasis is Faber's.]

Representation in art
Though in the Middle Ages the crucifixion of Christ typically depicted four nails, beginning in the thirteenth century some Western art began to represent Christ on the cross with his feet placed one over the other and pierced with single nail. The poem Christus patiens attributed to St. Gregory Nazianzus and the writings of Nonnus and Socrates of Constantinople also speak of three nails.

The three nails, as a symbol for the crucifixion of Jesus Christ, are also used on the coats of arms of  Drahovce, Slovakia, Saint Saviour, Jersey, St. Clement Parish, Ottawa and in the seal of the Society of Jesus.

The plant Passiflora edulis (Passion fruit) was given the name by early European explorers because the flower's complex structure and pattern reminded them of symbols associated with the passion of Christ.  It was said that the flower contained the lashes received by Christ, the crown of thorns, the column, the five wounds and the three nails.

See also
Nail (relic)

References

External links
Holy Nails—Entry from the Catholic Encyclopedia discussing the number of nails used.

Christian belief and doctrine
Crucifixion of Jesus

Triclavianism


La farandola es una danza tradicional francesa típica de la Provenza. Procede de distintos tipos de danza medievales.

Los participantes se dan la mano para formar una cadena y marcan cada tiempo con saltitos. Un "abbat-mage" (el que dirige la danza), sujetando una alabarda adornada con cintas, conduce la cadena.

En Niza encontramos distintas variedades de farandola con distintas modificaciones en sus pasos: el brandi, la mauresque (o mourisca), los passa cariera (los pasacalles españoles).

Enlaces externos
 Description de la farandole niçoise (en francés)
 Site dédié aux danses et musiques traditionnelles du comté de Nice (en francés)

Danza en Francia

Farandola (danza)


Convolvulus  is a genus of about 200 to 250 species of flowering plants in the bindweed family Convolvulaceae, with a cosmopolitan distribution. Common names include bindweed and morning glory; both are names shared with other closely related genera.

Description
They are annual or perennial herbaceous vines, bines and (a few species of) woody shrubs, growing to 0.3–3 m tall. The leaves are spirally arranged, and the flowers trumpet-shaped, mostly white or pink, but blue, violet, purple, or yellow in some species.

Ecology
Many of the species are invasive weeds; but others are cultivated for their attractive flowers, while some are globally threatened.

Convolvulus species are used as food plants by the larvae of some Lepidoptera species, including the convolvulus hawk moth, the sweet potato leaf miner (Bedellia somnulentella) and the gem; the leaf miner Bucculatrix cantabricella feeds exclusively on C. cantabricus.

Gallery

See also
 List of Convolvulus species

References

External links

 Flora Europaea: Convolvulus

Convolvulaceae genera
Taxa named by Carl Linnaeus

Convolvulus


Škotska ima 39 lučkih ispostava koje obuhvaćaju teritorije Irskog mora i Atlantskog oceana, te pripadajućih otočja.

Registracijske oznake lučkih ispostava:

Izvori

Škotska
Vodeni promet u Ujedinjenom Kraljevstvu
Promet Škotske

Popis registracijskih oznaka plovila u Škotskoj


Braude ist ein kleiner, schüsselförmiger Einschlagkrater auf der Mondrückseite nahe dem Südpol, südöstlich des Kraters Schrödinger und nordwestlich von Wiechert.

Der Krater wurde 2009 von der IAU nach dem ukrainischen Physiker und Radioastronomen Semen Jakowytsch Braude offiziell benannt.

Weblinks

 Braude auf The-Moon Wiki

Einschlagkrater (Mond)

Braude (Mondkrater)


Claudio Venerucci (* 3. August 1957) ist ein ehemaliger Fußballspieler aus San Marino.

Venerucci spielte bei dem Verein AC Tropical Ospedaletto in Coriano, Italien. Sein einziges Länderspiel absolvierte er am 28. März 1986 gegen die Auswahl Kanadas. Es war das erste offizielle Länderspiel der Nationalmannschaft San Marinos. Später arbeitete er als Trainer in Fiorentino.

Weblinks

 Esonerato Venerucci arriva Costantini (italienisch, inkl. Foto)

Fußballnationalspieler (San Marino)
San-Marinese
Geboren 1957
Mann

Claudio Venerucci


Dr. John Frederick Lange, Jr. () este profesor de filozofie și autorul seriei de romane fantastice Gor sub pseudonimul John Norman.

Lucrări

Ficțiune

Seria Gor
 Tarnsman of Gor (1966) ISBN 0-345-27583-7
 Outlaw of Gor (1967) ISBN 0-345-27136-X
 Priest-Kings of Gor (1968) ISBN 0-7592-0036-X
 Nomads of Gor (1969) ISBN 0-7592-5445-1
 Assassin of Gor (1970) ISBN 0-7592-0091-2
 Raiders of Gor (1971) ISBN 0-7592-0153-6
 Captive of Gor (1972) ISBN 0-7592-0105-6
 Hunters of Gor (1974) ISBN 0-7592-0130-7
 Marauders of Gor (1975) ISBN 0-7592-0141-2
 Tribesmen of Gor (1976) ISBN 0-7592-5446-X
 Slave Girl of Gor (1977) ISBN 0-7592-0454-3
 Beasts of Gor (1978) ISBN 0-7592-1125-6
 Explorers of Gor (1979) ISBN 0-7592-1167-1
 Fighting Slave of Gor (1980) ISBN 0-7592-1173-6
 Rogue of Gor (1981) ISBN 0-7592-1179-5
 Guardsman of Gor (1981) ISBN 0-7592-1368-2
 Savages of Gor (1982) ISBN 0-7592-1374-7
 Blood Brothers of Gor (1982) ISBN 0-7592-1380-1
 Kajira of Gor (1983) ISBN 0-7592-1926-5
 Players of Gor (1984) ISBN 0-7592-1932-X
 Mercenaries of Gor (1985) ISBN 0-7592-1944-3
 Dancer of Gor (1985) ISBN 0-7592-1950-8
 Renegades of Gor (1986) ISBN 0-7592-1956-7
 Vagabonds of Gor (1987) ISBN 0-7592-1980-X
 Magicians of Gor (1988) ISBN 0-7592-1986-9
 Witness of Gor (2001) ISBN 0-7592-4235-6
 Prize of Gor (2008) ISBN 0-7592-4580-0
 Kur of Gor (2009) ISBN 0-7592-9782-7
 Swordsmen of Gor (2010) ISBN 1-6175-6040-5
 Mariners of Gor (2011) ISBN 0-7592-9989-7
 Conspirators of Gor (2012) ISBN 1-6175-6731-0
 Smugglers of Gor (octombrie 2012) ISBN 1-6175-6865-1
 Rebels of Gor (octombrie 2013) ISBN 1-6175-6123-1
 Plunder of Gor (iunie 2016) ISBN 1-5040-3406-6

Seria Telnarian Histories
 The Chieftain (1991) ISBN 1-58586-717-9
 The Captain (1992) ISBN 1-58586-721-7
 The King (1993) ISBN 1-58586-725-X
 The Usurper (2015) ISBN 978-1497679269

Alte romane
 Ghost Dance (1970) ISBN 0-7592-9774-6
 Time Slave (1975) ISBN 0-7592-9778-9
 The Totems of Abydos (2012) ISBN 978-1-6175-6476-5

Colecții de povestiri
 Norman Invasions (2009) ISBN 0-7592-9577-8

Nonfiction
 Values and Imperatives: Studies in Ethics. (1969) [ca John Lange, ed.; scrieri de C. I. Lewis] ISBN 0-8047-0687-5
 The Cognitivity Paradox: An Inquiry Concerning the Claims of Philosophy (1970) [ca John Lange] ISBN 0-691-07159-4
 Imaginative Sex (1974) ISBN 0-7592-1728-9
  The Philosophy of Historiography (2010) [ca John Lange] ISBN 1-61756-130-4
  Philosophy and the Challenge of the Future  (2012) [ca John Lange] ISBN 1-61756-733-7

Referințe și note

Legături externe

 John Norman's Chronicles of Gor
 2001 open letter by Norman alleging discrimination against him and expressing his libertarianism
 Older (1998) sketch of John Norman's life

 Norman, John at The Encyclopedia of Science Fiction
 The Complete John Norman, a bibliography

 March 2011 interview by Charlie Jane Anders with Norman on io9

Nașteri în 1931
Scriitori americani de literatură fantastică

John Norman


La Ruta del Sol es un importante corredor de la Red Nacional de Vías de Colombia, que cubre el trayecto entre la intersección del Cune (en Villeta, Cundinamarca) y termina en dos intercepciones: Una en la Troncal del Caribe en el punto llamado Y de Ciénaga, a pocos kilómetros de la ciudad de Santa Marta, frente al Mar Caribe, y otro con la Troncal de Occidente a la altura del sector Gambotico en El Carmen de Bolivar. Es uno de los corredores viales más importantes del país, ya que permite la comunicación terrestre entre Bogotá y otras ciudades del interior del país y las ciudades portuarias del Caribe Colombiano como Santa Marta, Barranquilla, Cartagena y Riohacha.

Toponimia
La Ruta del Sol comprende parte de la Troncal de Magdalena (Ruta Nacional 45) pero en Puerto Salgar se desvía hacia la cordillera oriental.

Sectores y tramos
La troncal se dividió en tres sectores para su construcción y operación:
 Ruta del Sol - Sector 1: Villeta – Guaduero – Korán. Longitud: 78.3 km. Forma parte de la Ruta Nacional 50.
 Ruta del Sol - Sector 2: Korán – San Roque. Longitud: 510 km. Forma parte de la Ruta Nacional 45 o Troncal del Magdalena.
 Ruta del Sol - Sector 3: Dividido en dos vías:

 San Roque – Y de Ciénaga. Longitud: 223 km. Forma parte de la Ruta Nacional 45 o Troncal del Magdalena.
 Conexión El Carmen de Bolívar – Valledupar (anteriormente Transversal de los Contenedores). Longitud: 242 km. Forma parte de la Ruta Nacional 80.

La troncal está dividida en varios tramos para ubicar las poblaciones, interconexiones y puntos de obra:

 *No existe el Tramo 12, aunque la vía no tiene interrupciones al finalizar el tramo 11.

Construcción Doble Calzada

Sector 1
El Sector 1 (Villeta-Guaduas-El Korán de Puerto Salgar) se dividió en 3 tramos. Desde diciembre de 2011 se empezó la construcción de la Doble Calzada Ruta del Sol Sector 1 desde la intersección El Cune en Villeta hasta el sitio conocido como El Korán en el municipio de Puerto Salgar en Cundinamarca. Inicialmente se planteaba construir 3 túneles y 10 viaductos, con lo que se reducirá el trayecto de recorrido entre Bogotá y el río Magdalena en 4 horas.

Se esperaba que para finales de noviembre de 2014 entrara en operación este Sector, sin embargo por dificultades con el diseño inicial para el Tramo 1, solo se entregaron las obras correspondientes a los Tramos 2 y 3 en diciembre de 2014.

En agosto de 2014, la Sociedad Colombiana de Ingenieros (SCI), entregó un informe a la Agencia Nacional de Infraestructura (ANI), en el cual aprobaban cuatro posibles diseños para construir el Tramo 1. Sin embargo, aún en octubre de 2014, la Agencia Nacional de Infraestructura (ANI) no se ha pronunciado sobre cual de las cuatro opciones será la seleccionada para iniciar las obras. Por lo tanto, el Sector 1 tardará por lo menos hasta el año 2017 para entrar en operación por completo.

Sector 2
Desde septiembre de 2011, se empezó la construcción de la Doble Calzada Ruta del Sol Sector 2 desde el sitio conocido como El Korán en el municipio de Puerto Salgar en Cundinamarca hasta el corregimiento de San Roque perteneciente al municipio de Curumaní en Cesar. Se plantea su finalización en el año 2016, contará con especificaciones de 100 km/hora, variantes en centros poblados como Aguachica, Pelaya, Pailitas, Curumaní, entre otras poblaciones.

Sector 3
Ruta del Sol sector 3 con aproximada 465 km, en los departamentos del Cesar, Magdalena y Bolívar a través de dos corredores viales: el primero va desde la Ye de Ciénaga, en el Magdalena, hasta San Roque, en el Cesar, y el segundo, desde El Carmen de Bolívar hasta Valledupar.

Recorrido
La Ruta del Sol atraviesa seis departamentos de Colombia.

Cundinamarca
 Municipios: Villeta, Guaduas, Caparrapí, Puerto Salgar.
 Corregimientos: Dindal, Guaduero, Puerto Libre.

Boyacá
 Municipios. Puerto Boyacá.
 Corregimientos: Dos y Medio, Puerto Serviez.

Santander
 Municipios: Bolívar (a 178 km), Puerto Parra (a 20 km), Cimitarra (a 10 km), Barrancabermeja (a 30 km), Sabana de Torres (a 5 km), Puerto Wilches (a 45 km).
 Corregimientos: San Juan, Puerto Araújo, La Rochela, Puerto Nuevo, Campocapote, Puerto Parra, Campo 23, La Lizama, La Fortuna, El Taladro, 20 de Julio.

Norte de Santander

•Municipios: La Esperanza

•Corregimientos: San Miguel, etc...

Cesar
 Municipios: San Alberto, San Martín, Aguachica, Pelaya, Pailitas, Curumaní, Bosconia, El Copey.
 Corregimientos: Líbano,Minas, Morrison, Aguaclara, pelaya, La Morena, La Mata, La Floresta, Cuatrovientos, Loma Linda, Loma Colorada, El Burro, Las Vegas, La Raya, San Roque, La Estación, Caracolicito.

Magdalena
 Municipios:Algarrobo, Fundación, Aracataca, Zona Bananera (Prado Sevilla), Ciénaga, Santa Marta. Ariguaní, Nueva Granada y Plato.
 Corregimientos: Santa Rosa de Lima, La Gran Vía, Gaira, El Rodadero. La Gloria

Bolívar

 Municipios: El Carmen de Bolívar y Zambrano
 Corregimientos: Hato Nuevo y Capaca

Peajes
Un automóvil que haga la Ruta   - Santa Marta - Bogotá encontrará los siguientes peajes:
 Peaje El Rosal
 Peaje El Caiquero
 Peaje El Korán
 Tramo 11, km 9: Zambito
 Tramo 11, km 84: Aguas Negras
 Tramo 13, km 28: La Gómez
 Tramo 14, km 26: Mórrison
 Tramo 16, km 39: La Loma
 Tramo 17, km 19: El Copey
 Tramo 18, km 45: Tucurinca

Interconexión
Esta troncal se conecta con los otros corredores viales importantes del país:

Con la Troncal de Occidente
 Desde Caño Alegre, la Ruta Nacional 60 (Vía Bogotá-Medellín), pasa por los municipios de Puerto Triunfo, Doradal, San Luis, Cocorná, El Santuario, Marinilla y Guarne antes de llegar a Medellín.
 En el Corregimiento de La Lizama (Santander) se puede hacer el desvío a la Ruta Nacional 62, que llega a Medellín pasando por Puerto Berrío, Cisneros y Barbosa.
 Desde Bosconia, la Ruta Nacional 80 llega al Carmen de Bolívar pasando por El Difícil, Ariguaní, Plato (Magdalena) y Zambrano (Bolívar).

Con la Troncal del Caribe
 Estas dos troncales se encuentran el sitio conocido como la Y de Ciénaga, a 6 kilómetros de Ciénaga (Magdalena) y 30 km de Santa Marta.
 Desde el Municipio de Bosconia, la Ruta Nacional 80 permite llegar a Maicao pasando por Valledupar y los municipios del sur de la Guajira: San Juan del Cesar, Hato Nuevo, Distracción, Fonseca, Barrancas y Albania.
 Desde el corregimiento de San Roque, la Ruta Nacional 49 también permite llegar a Valledupar y conectarse con la Ruta 80. Cruza las poblaciones de La Jagua de Ibirico, Becerril, Agustín Codazzi, San Diego y La Paz.

Con la Troncal Central
 Desde Puerto Boyacá, la Ruta Nacional 60 (Transversal de Boyacá) permite llegar hasta Chiquinquirá.
 Desde Puerto Araújo, la Ruta Nacional 62 (Transversal del Carare) permite llegar a Barbosa.
 Desde el corregimiento de La Lizama, la Ruta Nacional 66 (Bucaramanga-Barrancabermeja) permite llegar a Floridablanca.
 En el Municipio de San Alberto (Cesar) se conectan estas dos importantes troncales.

Con la Troncal Central del Norte
 Desde Aguachica, la Ruta Nacional 70 permite llegar hasta Cúcuta.

Concesiones
El mejoramiento y mantenimiento de esta troncal está a cargo de tres concesiones divididos en 3 sectores:
 Ruta del Sol - Sector 1: Concesión Helios. Liderado por Grupo Solarte (Colombia) y ConConcreto de Colombia S.A. Ieacsa S.A. (Argentina) e inició operaciones el 9 de junio de 2010.
 Ruta del Sol - Sector 2: Concesionaria Ruta del Sol S.A.S. Comprende el tramo de Puerto Salgar (Cundinamarca) y San Roque (César), con una longitud aproximada de 528 km. La construcción se inició el 16 de mayo de 2011. Financiación realizada por Corficolombiana. La inversión de este corredor asciende a $3.6 billones de pesos del año 2011 (aproximadamente $1,980 millones de dólares). La concesionaria está compuesta por Constructora Norberto Odebrecht S.A. (Brasil), Odebrecht Participações e Investimentos S.A., Estudios y proyectos del Sol S.A.S. (Colombia) y CSS Constructores S.A. (Colombia). El consorcio suscribió el Contrato de Concesión 001 de 2010 con el INCO el 14 de enero de 2010. El Acta de Inicio de la Concesión se firmó el 31 de marzo de 2010.
 Ruta del Sol - Sector 3: Concesionaria Yuma S.A. PSF, compuesta por el líder Impregilo (Italia), el fondo de pensiones Protección y Bancolombia, por medio del contrato de Concesión 007 de 2010 firmado con el INCO. Comprende el tramo Valledupar - El Carmen de Bolívar.
Algunas de estas son Asociaciones Público Privadas (APP).

Enlaces externos
 Ruta del Sol Sector 1 - Consorcio Vial Helios
 Ruta del Sol Sector 2 - Concesionaria Ruta del Sol S.A.S.
 Ruta del Sol Sector 3 - Yuma Concesionaria S.A.

Referencias

Carreteras de Colombia
Obras de infraestructura en curso en Colombia

Ruta del Sol (Colombia)


Râul Cungrea este un curs de apă, afluent al râului Cungrea Mică.

Râuri din România
Gospodărirea apelor
Râuri din județul Olt
Bazinul Olt

Râul Cungrea


Groß Kottorz,  Kotórz Wielki (1936–1945: Groß Kochen) ist eine Ortschaft in Oberschlesien. Groß Kottorz liegt in der Gmina Turawa im Powiat Opolski in der polnischen Woiwodschaft Opole.

Seit 2012 ist Groß Kottorz offiziell zweisprachig (Polnisch und Deutsch).

Geographie

Geographische Lage

Groß Kottorz liegt in der historischen Region Oberschlesien im Oppelner Land. Der Ort liegt zwei Kilometer südlich vom Gemeindesitz Turawa und zwölf Kilometer nordöstlich von der Kreisstadt und Woiwodschaftshauptstadt Opole.

Der Ort liegt in der Nizina Śląska (Schlesischen Tiefebene) innerhalb der Równina Opolska (Oppelner Ebene). Groß Kottorz befindet sich westlich des Turawa-Sees.

Nachbarorte

Nachbarorte von Groß Kottorz sind im Westen Klein Kottorz (Kotórz Mały), im Norden der Gemeindesitz Turawa, im Südosten Szczedrzyk (dt. Sczedrzik) und im Süden Tempelhof (Niwki).

Geschichte

Der Ort wurde 1295 erstmals urkundlich erwähnt. Im Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis von 1295 wird der Ort als "Chotors" erwähnt. 1399 wurde der Ort als Magna Kottocz.

Nach dem Ersten Schlesischen Krieg 1742 fiel Groß Kottorz mit dem größten Teil Schlesiens an Preußen. 1782 wurde auf Initiative von Anna Barbara von Gaschin aus Turawa eine neue Kirche erbaut. Die Kirche wurde durch Bischof Emanuel Schymowski geweiht.

Nach der Neuorganisation der Provinz Schlesien gehörte die Landgemeinde Groß Kottorz ab 1816 zum Landkreis Oppeln im Regierungsbezirk Oppeln. 1840 wurde eine massive Schule erbaut und der Ort zählte 385 Einwohner. 1845 bestanden im Dorf eine katholische Pfarrkirche, eine katholische Schule, ein Hospital, ein Vorwerk, ein Pechofen sowie 77 Häuser. Im gleichen Jahr lebten in Groß Kottorz 378 Menschen, davon sieben jüdisch. 1865 hatte der Ort neun Bauern-, 20 Gärtner- und 24 Häuslerstellen, außerdem wird zu diesem Zeitpunkt ein Hospital erwähnt. 1874 wurde der Amtsbezirk Turawa gegründet, welcher aus den Landgemeinden Friedrichsfelde, Groß Kottorz, Klein Kottorcz, Kobyllno und Turawa und den Gutsbezirken Kobyllno und Turawa bestand.

Bei der Volksabstimmung in Oberschlesien am 20. März 1921 stimmten 164 Wahlberechtigte für einen Verbleib bei Deutschland und 164 für Polen. Groß Kottorz verblieb beim Deutschen Reich. 1933 lebten im Ort 547 Einwohner. Am 19. Mai 1936 wurde der Ort in Groß Kochen umbenannt. 1939 hatte der Ort 474 Einwohner. Bis 1945 befand sich der Ort im Landkreis Oppeln.

1945 kam der bisher deutsche Ort unter polnische Verwaltung und wurde in Kotórz Wielki umbenannt und der Woiwodschaft Schlesien angeschlossen. 1950 kam der Ort zur Woiwodschaft Opole. 1999 kam der Ort zum wiedergegründeten Powiat Opolski. Am 8. März 2012 erhielt der Ort zusätzlich den amtlichen deutschen Ortsnamen Groß Kottorz.

Sehenswürdigkeiten
 Die römisch-katholische Kirche St. Michael (poln. Kościół św. Michała Archanioła) wurde zwischen 1782 und 1784 im barocken Stil erbaut. Bereits seit dem 13. Jahrhundert bestand an gleicher Stelle eine hölzerne Kapelle. Am 25. Juni 1801 wurde die Kirche durch den Breslauer Bischof Emanuel Schimonski geweiht. Seit 1959 steht das Gotteshaus unter Denkmalschutz.
 Denkmal für die Gefallenen und Opfer im Ersten Weltkrieg und Zweiten Weltkrieg
 Bildstock mit Figur der Heiligen Hedwig von Schlesien
 Bildstock
 Wegkreuz

Vereine
 Deutscher Freundschaftskreis
 Freiwillige Feuerwehr OSP Kotórz Wielki

Persönlichkeiten
 Theodor Jankowski (1852–1919), polnischer katholischer Geistlicher und Pfarrer im Ort

Weblinks

Einzelnachweise

Gemeinde Turawa
Ort in Schlesien
Ort der Woiwodschaft Opole
Ersterwähnung 1295

Groß Kottorz


Karabaški konj je pasmina divljih konja nazvana prema pokrajini Gorskom Karabahu, u kojoj je prvi put uzgojena u 19. stoljeću. Srodna je pasminama Akhal-Teke, turkmenskom i arapskom konju, čijim je križanjem vjerojatno i stvorena. S manje od tisuću živućih jedinki pasmini prijeti izumiranje.

Izvori

Literatura
 Alakbarli, Farid, Horses of Azerbaijian: A historical survey, Azerbajdžansko udruženje medicinskih povjesničara, Baku, 2016.
 Mosapour Kaleibar, P. i sur., 2007.: A study on some phenotypic characteristics of the Karabakh horse in comparison with the Kurdish and Arabian horses, J. Spe. Vet. Sci. Islam. Azad. Uni. Tabriz 1 (1): 27-33.

Konjske pasmine
Gorski Karabah

Karabaški konj


A sétima temporada da série de televisão dramática estadounidense Chicago Fire foi encomendada em 9 de maio de 2018 pela NBC, estreou em 26 de setembro de 2018 e foi finalizada em 22 de maio de 2019, contando com 22 episódios. A temporada foi produzida pela Universal Television em associação com a Wolf Entertainment, com Derek Haas e Matt Olmstead como produtores e com Dick Wolf como produtor executivo. A temporada foi ao ar na temporada de transmissão de 2018-19 às noites de quarta-feira às 21h00, horário do leste dos EUA, como parte da nova programação da NBC, com os três programas de Chicago indo ao ar na mesma noite.

Essa é a primeira temporada a não contar com Monica Raymund como Gabriela Dawson no elenco principal desde a estreia do programa, em 2012. Também é a primeira temporada a contar com Annie Ilonzeh como paramédica Emily Foster no elenco principal.

A sétima temporada estrela Jesse Spencer como Tenente Matthew Casey, Taylor Kinney como Tenente Kelly Severide, Kara Killmer como paramédica Sylvie Brett, David Eigenberg como Bombeiro Christopher Hermann, Yuri Sardarov como Bombeiro Brian "Otis" Zvonecek, Joe Minoso como Bombeiro Joe Cruz, Christian Stolte como Bombeiro Randy "Mouch" McHolland, Miranda Rae Mayo como Bombeira Stella Kidd, Annie Ilonzeh como paramédica Emily Foster e Eamonn Walker como Chefe de Batalhão Wallace Boden.

A temporada terminou com uma audiência média de de 11.37 milhões de telespectadores e ficou classificada em 14.º lugar na audiência total e classificada em 20.º no grupo demográfico de 18 a 49 anos.

Enredo
O show explora a vida, tanto profissional quanto pessoal, dos bombeiros, equipes de resgate e paramédicos do Corpo de Bombeiros de Chicago no fictício Quartel 51, lar do fictício Veículo 51, Viatura 81, Esquadrão de resgate 3, Batalhão 25 e Ambulância 61.

Elenco e personagens

Principal
 Jesse Spencer como Capitão Matthew Casey
 Taylor Kinney como Tenente Kelly Severide
 Kara Killmer como paramédica Sylvie Brett
 David Eigenberg como Tenente Christopher Hermann
 Yuri Sardarov como Bombeiro Brian "Otis" Zvonecek
 Joe Minoso como Bombeiro Joe Cruz
 Christian Stolte como Bombeiro Randy "Mouch" McHolland
 Miranda Rae Mayo como Bombeira Stella Kidd
 Annie Ilonzeh como paramédica Emily Foster
 Eamonn Walker como Chefe de Batalhão Wallace Boden

Recorrente
 Randy Flagler como Bombeiro Harold Capp
 Daniel Kyri como Candidato Darren Ritter
 Teddy Sears como Kyle Sheffield
 Steven Boyer como Vice-comissário Jerry Gorsch
 Kate Villanova como Naomi Graham
 Kristen Gutoskie como Chloe Allen
 Robyn Coffin como Cindy Herrmann

Participações
 Monica Raymund como Gabriela Dawson
 Tye White como Tyler
 Patrick Mulvey como Doutor Jim Shaw
 Gary Cole como Comissário Carl Grissom
 Colin Egglesfield como Gordon Mayfield
 Jordan Belfi como Bradley Boyd
 Melissa Ponzio como Donna Boden
 Ariane Rinehart como Lily
 Zenzi Williams como Niya Curtis
 Kate Middleton como Carol Spears

Crossover

 Jason Beghe como Sargento Hank Voight ()
 Jon Seda como Detetive Antonio Dawson ()
 Jesse Lee Soffer como Detetive Jay Halstead ()
 Tracy Spiridakos como Detetive Hailey Upton ()
 Patrick John Flueger como Adam Ruzek ()
 Marina Squerciati como Kim Burgess ()
 LaRoyce Hawkins como Kevin Atwater ()
 Amy Morton como Sargento Trudy Platt ()
 Nick Gehlfuss como Doutor Will Halstead ()
 Torrey DeVitto como Doutora Natalie Manning ()
 Colin Donnell como Doutor Connor Rhodes ()
 Brian Tee como Doutor Ethan Choi ()
 Marlyne Barrett como Maggie Lockwood ()
 Norma Kuhling como Doutora Ava Bekker ()
 S. Epatha Merkerson como Sharon Goodwin ()

Episódios

Produção

Casting
Em 15 de maio de 2018, a membro do elenco de longa data Monica Raymund, que interpreta a paramédica Gabriela Dawson, anunciou sua saída da série citando seu desejo de continuar com o "próximo capítulo da vida" Em 21 de setembro de 2018, a NBC anunciou que a novata Annie Ilonzeh se juntaria à série como Emily Foster, substituindo Raymund na ambulância 61.

Recepção

Audiência

Lançamento em DVD

Temporadas de Chicago Fire
Temporadas de séries de televisão de 2018
Temporadas de séries de televisão de 2019

Chicago Fire (7.ª temporada)


Şeyhoğlu, Zonguldak ilinin Çaycuma ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1903 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 53 km, Çaycuma ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çaycuma belde ve köyleri

Şeyhoğlu, Çaycuma


Karagöz, Tunceli ilinin Pülümür ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi Kürk'dür. 1530 yılı kaydında yerleşimden Gürk adıyla, Gürzelik nahiyesine bağlı bir mezra olarak bahsedilmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında Gürk adıyla bir köy olarak görülen yerleşim, Dersim İsyanı sonrasındaki nüfus sayımlarında uzun süre yer almamıştır. 16 Ağustos 1957'de Dağbek köyüne bağlı Kürk (Gürk) mahallesi olarak görünen yerleşim, bu tarihte Kürk adıyla yeniden köy statüsü kazandı. Yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren kayıtlarda Karagöz olarak geçmektedir.

Coğrafya
Tunceli il merkezine 100 km, Pülümür ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Pülümür belde ve köyleri

Karagöz, Pülümür


Ioan Cupșa () este un deputat român, ales în 2012.

Vezi și
 Legislatura 2012-2016 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Deputați români 2012-2016
Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Deputați români 2020-2024
Oameni din Târnăveni
Membri ai Partidului Național Liberal
Nașteri în 1965
Nașteri pe 25 septembrie

Ioan Cupșa


Anton Yuriovich Gerashchenko (    , ) (Carcóvia, 10 de fevereiro de 1979) é um conselheiro oficial e anterior vice-ministro do Ministério da Administração Interna da Ucrânia. Foi membro do parlamento ucraniano, Verkhovna Rada, entre 2014 e 2019. Foi alvo de uma tentativa de assassinato, em parte por causa de suas ações.

Biografia
Em 2014, quando Arsen Avakov se tornou Ministro de Assuntos Internos, Gerashchenko tornou-se seu conselheiro. No exercício dessa função, Gerashchenko informou os jornalistas sobre a formação do Batalhão Donbas, o Batalhão Azov, e o abate do Voo 17 da Malaysia Airlines.

Foi eleito para o Verkhovna Rada, o parlamento nacional da Ucrânia, nas eleições parlamentares ucranianas de 26 de outubro de 2014, representando a Frente Popular no distrito nacional multi-mandato, estando colocado em 21.º lugar como candidato independente na lista eleitoral do partido. Foi secretário do Comité do Verkhovna Rada de Apoio Legislativo à Aplicação da Lei. No parlamento, um dos seus consultores assistentes, de forma voluntária, foi o futuro Ministro do Interior, nomeado em julho de 2021, Denys Monastyrsky.

Gerashchenko foi um dos fundadores de um banco de dados chamado " Myrotvorets " (Pacificador).

Em janeiro de 2017, foi anunciado que o Serviço de Segurança da Ucrânia (SBU) havia impedido uma tentativa de assassinato contra Gerashchenko. A SBU manteve os dois assassinos sob vigilância por mais de um mês, após a sua captura em flagrante na posse de um artefato explosivo em sua posse. O SBU afirmou que os assassinos estavam na prisão na Crimeia ocupada pela Rússia, até concordarem em assassinar Gerashchenko. Segundo a SBU, os assassinos foram coordenados por Andrey Tikhonov, atualmente residente em Belgorod, na Rússia, antigo cidadão ucraniano, que lutou contra a Ucrânia do lado da República Popular de Luhansk.

Gerashchenko não participou nas eleições parlamentares ucranianas de julho de 2019, não tendo retornado ao parlamento. A 25 de setembro de 2019, o Gabinete de Ministros nomeou-o um dos seis ou sete vice-ministros do Ministério da Administração Interna, sendo ministro Arsen Avakov. Após Avakov deixar o ministério do Interior a 15 de julho de 2021, Gerashchenko tornou-se conselheiro oficial do novo ministro, Denys Monastyrsky, sendo demitido de vice-ministro a 4 de agosto.  No final de setembro de 2021, Gerashchenko foi nomeado coordenador do recém-criado Escritório de Proteção Empresarial, parte do Ministério de Assuntos Internos, estabelecido para melhorar a comunicação entre empreendedores e as forças de segurança.

Nascidos em 1979
Pessoas vivas
Governo da Ucrânia
Políticos da Ucrânia
Naturais de Carcóvia

Anton Gerashchenko


Cesár Sampson () este un cântăreț, compozitor, producător, dansator și model austriac. A fost, de asemenea, asistent social și profesor de fitness. El a reprezentat Austria la Concursul Muzical Eurovision 2018, cu piesa "Nimeni în afară de tine", câștigătoare a votului juriului și terminând pe locul al treilea, după televot.

Viața și cariera

La vârsta de șaptesprezece ani, el a început un turneu la nivel local și internațional. El a fost un suport cântăreț Austriac versiune de Dans Cu Stele. În producția de muzică domeniu, el a fost parte din muzica formarea Symphonix Internațională, o producție muzicală și evenimentele proiectului, activă în special în Austria și Bulgaria, cu Boby Milanov ca CEO. De asemenea, el a lucrat cu formarea Electric Biserică.

Note

Legături externe

Nașteri în 1983
Oameni în viață
Oameni din Linz
Cântăreți austrieci
Eurovision 2018

Cesár Sampson


مي البلوشي (14 سبتمبر 1970 -)، ممثلة كويتية.

عن حياتها
كانت بدايتها الفنية عام 2001 من خلال ظهورها في الأدوار الصغيرة في المسلسلات والأعمال المسرحية، هي شقيقة المغنية والممثلة مرام والممثلة هند، كما إنه ابنتها سعاد دخلت للمجال الفني وشيماء مطربة.

أعمالها

من المسلسلات

المسرحيات

تقديم برامج
قامت بعام 2010 بتقديم برنامج حمل اسم «فواح» وهو عبارة عن ديوانية نسائية تخاطب الفئات العمرية من 25 عاماً وما فوق ويتناول مواضيع وقضايا مختلفة تطرح للنقاش مع آراء المشاهدين وذلك على قناة العدالة, وفي يونيو 2013 انضمام إلى فريق برنامج القمندة الذي يقدم من الأحد إلى الخميس عبر أثير محطة الغناء العربي عند التاسعة مساء،في نفس السنة 2013 قامت بتقديم برنامج كاش مو بلاش مع مي وسعودة وهو عبارة عن برامج المسابقات في شهر رمضان والذي عرض على قناة الشاهد وشاركته بتقديمه ابنتها سعاد أولى تجربة لها.

تمثيل صوتي
منذ عام 2007 وهي تقوم بالأداء الصوتي لشخصية «أم نبيل» في المسلسل الكارتوني بوقتادة وبونبيل.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
بلوش
كويتيون من أصل إيراني
كويتيون من أصل بلوشي
ممثلات تلفزيون كويتيات
ممثلات كويتيات في القرن 21
ممثلات مسرح كويتيات
ممرضات كويتيات
مواليد 1390 هـ
مواليد 1392 هـ
مواليد 1970
مواليد 1972
مواليد في الكويت

مي البلوشي


Akademi Ödülleri veya popüler adıyla Oscar ödülleri, film endüstrisindeki sanatsal ve teknik başarılara verilen ödüllerdir. Ödüller, Kaliforniya merkezli Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi  () tarafından yılda bir kez verilir. Akademi üyelerinin oylarıyla verilen ödüller, sinema dünyasında uluslararası bir başarı göstergesi olarak kabul edilir. Ödül kazananlara verilen heykelciğin resmi adı "Akademi Liyakat Ödülü" () olmasına rağmen heykelcik çoğu zaman "Oscar" lakabıyla anılır. Heykelcik, art deco üslubunda tasvir edilmiş bir şövalyedir.

1929'da Los Angeles'ta verilmeye başlanan ödüller, yılda bir kez ve çoğunlukla şubat ayında düzenlenen törenle dağıtılır.

Akademi'nin yaklaşık 6.000 sinema profesyonelinden oluşan üye listesi gizli tutulur. Üyelerin çoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde bulunsa da şartları karşılayan diğer ülke vatandaşları da Akademi'ye üye olabilir.

93. Akademi Ödülleri töreni 9 Şubat 2020'de Hollywood'daki Dolby Tiyatrosu'nda düzenlenmiştir.

Oscar ismi ve heykelcik
Ödülün orijinal ismi () idi. Ödüle neden Oscar dendiğini tam bilinmemekle birlikte hakkında pek çok söylenti vardır. Bir söylentiye göre Bette Davis'in heykelciği ilk kocası Harmon Oscar Nelson ile özdeşleştirmesi sonucunda, başka bir söylentiye göre ise Akademi'nin kütüphanesinde görevli Margaret Herrick'in heykelciği amcası Oscar'a benzetmesi ile ödülün adı Oscar olarak kaldı. Akademi, Oscar ismini 1939 yılına kadar resmi olarak kullanmamıştır.

Oscar ödül heykelciğini Metro Goldwyn Mayer'in sanat yönetmeni Cedric Gibbons tasarladı. Cedric Gibbons, o anda beş parçalı bir film makarası üstünde elinde kılıcıyla dikilen bir şövalye taslağını çizdi. Bu film makarasının beş halkası oyuncular, film yazarları, yönetmenler, yapımcılar ve teknisyenleri temsil eder. George Stanley heykeli son haline getirdi. Heykelcik 34 santim yüksekliğinde, 3,85 kilo ağırlığında ve 24 ayar altınla kaplıdır.

Oscar heykelciğini kazananlar bu ödülü satamazlar. Eğer ödülden kurtulmak istiyorlarsa ancak Akademi'ye 1 dolar karşılığında satabilirler.

Akademi üyeliği
Bütün üyeler akademiye katılmak üzere öncelikle bir davet alırlar. Üyelik () tarafından verilir. Üyelik için sinema alanında seçkin bir kariyere sahip olmak ön koşuldur. Genellikle bir akademi ödülünü kazanmak, akademiye katılmak için bir davetle sonuçlanmasına rağmen, üyelik otomatik değildir.

Yeni üyelik teklifleri yıldan yıla düşünülür. Akademi, 2007 itibarıyla oy verecek 5830 üyeye sahiptir. Akademi üyeliği, sinema filmlerinde farklı disiplinleri temsil etmek için 15 dala bölünmüştür. Bunlar; oyuncular, yönetmenler, sinematograflar, sanat yonetmenleri, film editorleri, müzik, yapımcılar, halkla iliskiler, kısa filmler ve animasyon, ses, görsel efektler, yazarlar, belgeseller.

Kategoriler
Bir filmin Oscar'a aday gösterilebilmesi için 40 dakikadan uzun olması, ABD-Los Angeles ili sınırları içinde en az bir sinemada paralı gösteriminin gerçekleşmiş olması ve gösterimin en az bir hafta sürmüş olması şartı aranıyor.

Akademinin tüm üyeleri kendi dallarında ödül için adaylarını önerir. Tüm üyeler En İyi Film Akademi Ödülü için oylamaya katılabilir. Böylelikle tüm dallarda adaylar belli olur. Adaylar belli olduktan sonra ödülün kimlere gittiğini belirlemek için ikinci bir oylama yapılır.

 En İyi Film: 1928'den beri
 En İyi Yönetmen: 1928'den beri
 En İyi Kadın Oyuncu: 1928'den beri
 En İyi Erkek Oyuncu: 1928'den beri
 En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: 1936'dan beri
 En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu: 1936'dan beri
 En İyi Kurgu: 1935'ten beri
 En İyi Özgün Senaryo: 1940'tan beri
 En İyi Uyarlama Senaryo: 1928'den beri
 En İyi Kısa Film: 1931'den beri
 En İyi Belgesel Film: 1943'ten beri
 En İyi Kısa Belgesel Film: 1941'den beri

 En İyi Sanat Yönetmeni: 1928'den beri
 En İyi Sinematografi: 1928'den beri
 En İyi Görsel Efekt: 1939'dan beri
 En İyi Kostüm: 1948'den beri
 En İyi Makyaj: 1981'den beri
 En İyi Orijinal Şarkı: 1934'ten beri
 En İyi Film Müziği: 1934'ten beri
 En İyi Ses Kurgusu: 1963'ten beri
 En İyi Ses Miksajı: 1930'dan beri
 En İyi Yabancı Film: 1947'den beri
 En İyi Kısa Animasyon Filmi: 1931'den beri
 En İyi Animasyon Filmi: 2001'den beri

Eleştiriler
88. Akademi Ödülleri'nin tüm adaylarının beyaz olması ırkçılık tartışmalarına neden oldu. Oscar'da ırkçılık yapıldığı eleştirilerine destek veren birçok ünlü Hollywood yıldızı 88. Oscar ödül törenini boykot edeceğini açıkladı. Ayrıca sosyal medya kullanıcıları #OscarsSoWhite (Oscar çok beyaz) etiketiyle bu durumu protesto etti. Ayrıca 88. Akademi Ödülleri'nde sunuculuk yapan Chris Rock, konuşmasında "Beyaz insanların ödül töreni olarak da bildiğiniz tören başladı" ifadelerini kullanmıştır.

Ödül rekorları

Film rekorları
 Sadece üç film () olarak adlandırılan En İyi Film, En İyi Yönetmen, En İyi Aktör, En İyi Aktris ve En İyi Özgün / Uyarlama Senaryo ödüllerinin hepsini birden kazandı. Bu filmler; It Happened One Night (1934), One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975) ve The Silence of the Lambs (1991).
 Üç film 11 oscar heykelciği birden almayı başardı. Bunlar; Ben-Hur (1959), Titanic (1997) ve Yüzüklerin Efendisi: Kralın Dönüşü (2003) aday gösterildiği tüm dallarda ödül almayı başardı.
 All About Eve (1950), Titanic (1997) ve La La Land (2016) 14 adaylık ile en çok aday gösterilmiş filmler. Titanic 11 ödül alırken, All About Eve 6 ödüle layık görüldü.
 The Turning Point (1977) ve The Color Purple (1985) filmleri 11 dalda, True Grit (2010), Gangs of New York (2002) ve American Hustle (2013) filmi 10 dalda ödüle aday gösterilmelerine rağmen hiç ödül kazanamadı.
 Grand Hotel (1932) diğer dalların hiçbirine aday gösterilmemiş ancak En İyi Film Oscarı'nı almış tek filmdir.
 En İyi Film Akademi Ödülü'ne aday gösterilmiş animasyon filmler; Beauty and the Beast (1991), Up (2009) ve Toy Story 3 (2010).
 Oyunculuk dallarında verilen En İyi Erkek Oyuncu, En İyi Kadın Oyuncu, En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu ödüllerinin hepsini birden almayı başaran film olmamıştır. Sadece iki film bu rekora çok yaklaşmıştır. Bunlar oyunculuk dallarındaki dört oscar'ın üçünü kazanmayı başaran A Streetcar Named Desire (1951) ve Network (1976).
 1939 yılında, La Grande Illusion (Harp Esirleri) yabancı dilde çevrilmiş olmasına rağmen (Fransızca),"En iyi yabancı film" dalında değil de "En iyi film" dalında aday gösterilmiş ilk filmdir ve çok az film bu şekilde aday gösterilmiştir.
 Son Gerçek (They Shoot Horses, Don't They?)(1969) filminin şöyle bir Akademi Ödülü rekoru vardır;En fazla sayıda dalda Akademi ödülüne aday gösterildiği halde (9 dalda aday gösterilmişti) En İyi Film Akademi Ödülüne aday gösterilmeyen tek film budur. 1970 yılında sadece En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazanabilmişti.
 Roma Tatili (Roman Holiday) filmi için verilmiş 1953 En İyi Uyarlama Senaryo ödülünden şu anda 2 adet vardır. "Amerikan aleyhtarı aktiviteleri soruşturma komisyonu" (HUAC)'nun Komünist sempatizanı oldukları gerekçesi ile kara listeye aldığı yüzlerce Amerikalı sanatçı arasında, aralarında Edward Dmytryk (yönetmen) ve Dalton Trumbo (senarist)'nun da bulunduğu ve ilk kez 1947 yılında soruşturmaya uğrayan ilk 10 sanatçıya Hollywood 10'luları adı verilmişti.Kara listedekiler özellikle Hollywood'da iş bulamıyorlardı. Bazıları yurt dışına giderken bazıları da takma isimlerle iş yapmak zorunda kalmışlardı. Dalton Trumbo da "Roma Tatili"nin senaryosunu yazmış olmasına rağmen ismini kullanamadığı için senaryoya verilen Oscar ödülü senaryonun yazılmasında yardımı olan, Trumbo'nun arkadaşı Ian McLellan Hunter'a gitmişti. Yıllar sonra Akademi yanlıştan dönerek Trumbo'nun itibarını iade etti, ödülü Hunter'dan geri aldı ve ölümünden 16 yıl sonra 1993 yılında törenle Dalton Trumbo'nun eşine verdi. Bu arada Hunter'ın oğlu babasının ödülünü geri vermek istemediği için Trumbo'nun eşine ikinci bir Oscar verildi. Yani şu anda 1953 yılı En İyi Senaryo Akademi Ödülü'nden iki adet mevcuttur.
 1973 yapımı Belalılar (The Sting) En İyi Film Akademi Ödülü'nü aldığında yapımcılarından biri olan Julia Phillips "en iyi film" dalında Oscar alan ilk kadın yapımcı unvanını da almış oldu.
 2011 yapımı The Artist, En İyi Film Akademi Ödülü kazanan son siyah-beyaz film olmuştur. Ondan önce en son bu ödülü alan renksiz film Billy Wilder'ın yönettiği 1960 yapımı Garsoniyer (The Apartment) filmidir. 1993 yapımı Schindler'in Listesi de bu ödülü almıştır, fakat bu filmde çok kısa da olsa renklendirilmiş bölümler vardır.
 1966 yapımı Kim Korkar Hain Kurttan? (film) (Who's Afraid of Virginia Woolf?) tüm ana karakterlerinin ve sanatsal kadrosunun topluca Oscar'a aday gösterildiği tek film olma gibi bir rekora sahiptir. Aday gösterildiği Akademi ödüllerinden 5 tanesini kazanmıştır.
 Midnight Cowboy (Geceyarısı Kovboyu) "En İyi Film Akademi Ödülü" alan ilk ve tek "X-Rated" film olma unvanına sahiptir. Film 1969'da gösterime sunulduğunda o zamanki değerlendirme sistemine göre X-Rated kategorisine sokulmuştu. Ancak o zamanlar henüz pornografik filmler ortalarda yoktu ve "X-Rated" o devirde '17 yaşından küçükler seyredemez' anlamını taşıyordu. Sonradan "X-Rated" etiketi pornografik filmlerde yaygın olarak kullanılmaya başlayınca, "Geceyarısı Kovboyu"'nu birçok sinema göstermeyi reddetti, gazeteler reklamını almadılar. Bunun üzerine 1971 yılında film "R" kategorisine çıkartıldı, yani 16 yaş altındaki çocuklar ebeveynleri nezaretinde filme gidebileceklerdi. Film bu derecelendirme değişikliğinden önce Oscar ödülünü almış olduğu için, Midnight Cowboy "En İyi Film Akademi Ödülü" alan ilk ve tek "X-Rated" film olma unvanına da kavuştu.
 Brezilya - ABD ortak yapımı Hector Babenco filmi Örümcek Kadının Öpücüğü, 1986'da En İyi Film Akademi Ödülü'ne de aday gösterilmişti. Böylelikle bu ödüle aday gösterilen ilk 'bağımsız' film olma unvanını da kazanmış oldu.
 7 Mart 2010'da Kathryn Bigelow The Hurt Locker filmiyle En İyi Yönetmen Akademi Ödülü'nü kazandı. Böylece Oscar tarihinde ilk kez bir kadın yönetmen bu ödülü kazanmış oldu.

Oyuncu rekorları
 Katharine Hepburn Oscar Ödülerinde en fazla ödül kazanan oyuncu oldu. Morning Glory (1932/33), Guess Who's Coming To Dinner (1967), The Lion in Winter (1968) ve On Golden Pond (1981) filmlerindeki rolleri ile 4 kez En İyi Aktris ödülü kazandı. Ayrıca 12 adaylık ile Meryl Streep'ten sonra en çok adaylık alan ikinci kadın oyuncudur.
 Daniel Day-Lewis, yalnızca En İyi Erkek Oyuncu dalında üç kez (My Left Foot, There Will Be Blood ve Lincoln filmleriyle) ödülün sahibi olarak, kategorinin en çok kazanan ismi oldu. Jack Nicolson (2 kez Erkek Oyuncu, 1 kez Yardımcı Erkek Oyuncu) ve Walter Brennan (3 kez Yardımcı Erkek Oyuncu) ile birlikte en çok ödül kazanan erkek oyuncudur.
 Meryl Streep ödüle en fazla aday gösterilen isim oldu. 20 kez aday gösterilmekle beraber 3 kere ödülü almayı başardı. En İyi Yardımcı Aktris ödülünü Kramer vs. Kramer (1979) ile ve En İyi Aktris ödülünü Sophie's Choice (1982) ve The Iron Lady (2011) filmlerindeki rolleri ile kazandı.
 Jennifer Lawrence, 23 yaşındayken üç defa Oscar'a aday gösterilmiş en genç kişidir. Lawrence aynı zamanda En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ını kazanan en genç ikinci oyuncudur.
 Peter O'Toole 8 kez En İyi Aktör ödülüne aday gösterilmesine rağmen ödülü hiç kazanamadı.
 Jessica Tandy 80 yaşındayken oynadığı Driving Miss Daisy (1989) filmindeki rolü ile En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü aldı. 2012'ye gelinceye kadar bir Oscar ödülü almış 'en yaşlı' kişi unvanını taşıdı. 2012 yılında Christopher Plummer 82 yaşındayken rol aldığı Beginners filmindeki performansıyla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü alınca 'en yaşlı' Oscar ödülü sahibi unvanı da ona geçmiş oldu.
 Jodie Foster, The Accused ve The Silence of the Lambs filmleriyle kazandığı En İyi Kadın Oyuncu Oscar'ı ile 2 ödül alma başarısını gösteren en genç kişi unvanının sahibidir. (İlk ödülünü 26 yaşında, ikinci ödülünü ise 29 yaşındayken kazandı.)
 Gloria Stuart ödüle en yaşlı aday gösterilen isimdir. 87 yaşında iken Titanic (1997) filmindeki rolü ile En İyi Yardımcı Aktris ödülüne aday gösterildi.
 Justin Henry 8 yaşında iken Kramer vs. Kramer (1979) filmiyle aday gösterildiği En iyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülü ile birlikte Oscar tarihindeki en genç ödüle aday olan isim oldu.
 The Silence of the Lambs (1991) filminde Hannibal Lecter karakterini canlandıran Anthony Hopkins 16-17 dk. kadar ekranda görünmesine rağmen En İyi Aktör ödülünü almayı başardı.
 Beatrice Straight, Network (1976) filmindeki 5 dk. 40 saniyelik performansı ile Oscar kazanan en kısa role sahip kişidir. Straight bu filmdeki rolü ile En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü almayı başardı.
 James Dean ölümünden sonra iki kere Oscar'a aday gösterilen tek insan. Dean 1955 yılında öldükten sonra 1956'da East of Eden (1955) filmiyle ve 1957'de tekrar Giant (1956) filmiyle En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülüne aday gösterildi.
 Oscar tarihinde aynı yılda hem başrol ve hem de yardımcı rol kategorilerinin ikisine birden aday olma başarısını gösteren 12 oyuncu vardır. Bunu başarabilen oyuncular; Fay Bainter, Teresa Wright, Barry Fitzgerald (aynı filmdeki aynı rolleri ile) Sigourney Weaver, Jessica Lange, Scarlett Johansson, Al Pacino, Emma Thompson, Holly Hunter, Julianne Moore, Jamie Foxx ve Cate Blanchett'tir.
 Sadece beş oyuncu Sophia Loren, Roberto Benigni, Robert De Niro, Benicio del Toro ve Marion Cotillard İngilizce konuşmadıkları filmleri ile Oscar kazanmayı başarmıştır. Loren, Benigni ve DeNiro İtalyanca, del Toro İspanyolca ve Cotillard Fransızca oynayarak Oscar almıştır.
 Christoph Waltz, Soysuzlar Çetesi filminde İngilizce dahil 4 ayrı dil konuşarak Oscar kazanmış tek kişidir. Filmde İngilizceyle birlikte Fransızca, Almanca ve İtalyanca konuşmuştur.
 John Mills'e, İrlandalı Kız (Ryan's Daughter) filminde oynadığı köyün sağır-dilsiz delisi 'Michael' rolü için 1971 'de En iyi Yardımcı erkek oyuncu ödülü verilmişti. Filmde rolü gereği tek kelime konuşmayan John Mills, ödülünü alırken konuşma yapmayıp bir reverans'la yetinmişti. Bu da Oscar ödüllerindeki en kısa kabul konuşması olarak rekor kitabına geçmiştir.
 Ölüm Tarlaları (The Killing Fields) filminin başrol oyuncusu Haing S. Ngor, Dith Pran'ı canlandırdığı rolüyle 1984'te En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü aldığı zaman, aktör olarak Oscar ödülü alan ilk Güneydoğu Asya'ı ve Budist oyuncu unvanını da almış oldu.
 Emil Jannings, 1929 yılında, o yıl ilk kez verilen En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü'nü aldığı zaman Amerikalı olmadığı halde (İsviçre doğumlu bir Almandı) Oscar alan ilk oyuncu unvanını da kazanmış oldu. Jannins bu Oscar'ı The Last Command (1928) ve The Way of All Flesh (1927) filmleriyle aldı, o tarihlerde oyunculara birkaç filmindeki performansı için tek Oscar verilebiliyordu.
 Heath Ledger Dark Knight'ın çekimleri bittikten bir ay sonra öldü. Bu filmde canlandırdığı joker rolünden dolayı ölümünden bir yıl sonra 81. Akademi ödül töreninde en iyi yardımcı erkek oyuncu dalında oscar verildi. Onun adına ödülü ailesi aldı. Aynı şekilde 1977'de Peter Finch öldüğünde Network adlı filmi çekimi bitmiş ve aktör promosyson için tur yapmaya hazırlanmakta idi. Bu filmi için Peter Finch'e ölümünden sonra En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü Oscar'ı verildi ve dul karısı Eletha Finch Oscar töreninde bu ödül heykelini aldı.
 Akademi ödülünü alan ilk Hispanik aktör José Ferrer olmuştur.
 Walt Disney hayatı boyunca bütün dallarda toplam 22 tane Oscar Ödülü kazanarak en çok Oscar kazanan insan olma unvanına sahiptir.

Teknik dallarda rekorlar
 Film müziği bestecisi John Williams 53 kere Oscar'a aday gösterildi ve 5 kez ödül aldı.
 Ses mühendisi Kevin O'Connell 20 kere ödüle aday gösterilmesine rağmen ödülü hiç kazanamadı. 21. adaylığında Savaş Vadisi filmiyle ödülü kazandı.
 1952 tarihli Kahraman Şerif (High Noon) filminin tema şarkısı "Do Not Forsake Me, Oh, My Darlin'" (veya diğer adıyla "The Ballad of High Noon") müzikal olmayan bir filmde kullanıldığı halde Oscar ödülü kazanmış ilk şarkıdır. Bestesi Dimitri Tiomkin, sözleri Ned Washington'a ait olan şarkıyı filmde Tex Ritter seslendirmişti.
 İçerisinde hatırı sayılır örneklerin bulunduğu 500'den fazla filmin bestecisi Ennio Morricone 5 kez oscar adayı olmasına rağmen, 2016 yılına kadar hiç ödül kazanamadı. 2007 senesinde, film müziği sanatına ihtişamlı ve çok yönlü katkılarından dolayı Akademi Onur Ödülüne layık görüldü. En İyi Film Müziği Oscar ödülünü ise 2015 yapımı The Hateful Eight filmi ile 2016 yılında aldı.

Ayrıca bakınız
 Akademi ödülleri töreni sunucularının listesi
 Akademi ödüllerini en genç ve en yaşlı kazananların listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Oscars.org Resmi site
 Oscar.com  Official ceremony site
 The Academy Awards Database

Los Angeles'taki olaylar
1929'da Kaliforniya'da kurulan oluşumlar
1929'da oluşturulan ödüller

Akademi Ödülleri


Yıldız Geçidi (İngilizce: Stargate), Roland Emmerich ve Dean Devlin tarafından yaratılan askerî bilimkurgu medya serisi. Serinin ilk başlangıçı Stargate adlı sinema filmi ile başladı. 28 Ekim 1994 tarihinde Metro-Goldwyn-Mayer ve Carolco ortaklığında özgün olarak yayınlanan film, dünya çapında 200 milyon ABD doları hasılat yaptı. Üç yıl sonra, Kanadalı Brad Wright ve Jonathan Glassner tarafından filme sadık kalarak Stargate SG-1 adı ile televizyon dizisi olarak devam etti.

Film ve televizyona ek olarak, Stargate serisi kitap, video oyunu ve çizgi roman dahil olmak üzere alanını genişletti. Film ve televizyon dizisi için bu ek alan, kurgusal evren ve kendi mitolojisinde önemli gelişmeleri ortaya çıkardı. 2008'de, Stargate: The Ark of Truth ve Continuum filmleri direkt DVD olarak piyasaya sürüldü. Birleşik Devletler'de 21 milyon ABD doları satış yaptı. 2002'de, serinin ilk animasyon dizisi Stargate Infinity, genişletilmiş evren modeli ile yayınlandı. 2004'te, Stargate Atlantis adlı televizyon dizisi Stargate SG-1 ile birlikte yayına devam etti ve daha sonra yeni bir Stargate serisi olan Stargate Universe 2 Ekim 2009'da yayına başladı.

İmtiyaz durumu
Geliştiricilerin birbirinden bağımsız veya tutarlılık konusunda ayrı çalışmaları nedeniyle, farklı Stargate yapımları oraya konulmuş ve çalışmalar sırasında resmi bir ölçüt olmadığından en büyük taraftar kitlesine en çok üç çalışma sahip olmuştur. Çeşitli yazarlar ve geliştiricilerin çalışma sayesinde, en az altı ayrı hikâye uyarlanmış ve bazıları diğerlerine göre daha fazla üne sahip olmuştur.

Medya durumu

Stargate zaman çizelgesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 SyFy Channel Stargate Web sitesi
 MGM Stargate Film
 Official Stargate site at mgm.com
 Stargate Talking Books resmî web sitesi
 Stargate Worlds Anasayfa
 Stargate Wikia

Yıldız Geçidi


Jordan Christian Hamilton (nacido el  en Los Ángeles, California) es un jugador de baloncesto estadounidense que pertenece a la plantilla del Hapoel Tel Aviv B.C. de la Ligat Winner. Mide 2,01 metros de estatura y juega en la posición de escolta y alero. Es hermano de los también jugadores profesionales Isaac y Daniel Hamilton.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante dos temporadas con los Longhorns de la Universidad de Texas en Austin, en las que promedió 14,4 puntos, 5,1 rebotes y 1,8 asistencias por partido. En su primera temporada, saliendo desde el banquillo fue el cuarto mejor anotador de su equipo, con 10,0 puntos por partido, consiguiendo 10 o más puntos en 18 ocasiones. Al año siguiente, ya como titular, promedió 18,6 puntos y 7,7 rebotes, que le valieron para ser incluido en el mejor quinteto de la Big 12 Conference, y en el tercer equipo All-American para Associated Press, y en el segundo consensuado.

Al acabar la segunda temporada renunció a las dos que le faltaban, declarándose elegible para el Draft de la NBA.

Profesional
Fue elegido en la vigésimo sexta posición del Draft de la NBA de 2011 por Dallas Mavericks. pero fue traspasado junto con la elección 57, Targuy Ngombo a Denver Nuggets en un acuerdo a tres bandas que enviaba también a los Nuggets a Andre Miller desde Portland Trail Blazers mientras que Rudy Fernández acababa en los Mavs, y Raymond Felton iba de Denver a los Blazers.

En el mes de enero es asignado a los Idaho Stampede de la NBA Development League, aunque es posteriormente repescado, debutando en la NBA el 25 de enero de 2012 ante Sacramento Kings, consiguiendo 2 puntos y 3 rebotes.

El 20 de febrero de 2014, Hamilton fue traspasado a Houston Rockets a cambio de Aaron Brooks.

El 18 de agosto de 2014, Hamilton firmó con Toronto Raptors, aunque fue despedido antes de que comenzase la temporada regular.

El 27 de octubre de 2014, firmó un contrato con los Utah Jazz. Sin embargo, fue cortado por los Jazz el 6 de noviembre de 2014 sin lograr participar en ningún partido.

El 26 de noviembre de 2014, Hamilton fue adquirido por los Iowa Energy de la NBA Development League. El 10 del mes de diciembre, fue traspasado a los Reno Bighorns. El 4 de febrero de 2015, fue elegido para el All-Star Game de la NBA Development League.

El 24 de febrero de 2015, firmó un contrato de 10 días con Los Angeles Clippers.

Estadísticas

NCAA

NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Hamilton en NBA.com
 Estadísticas en la NCAA

Baloncestistas de California
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Texas Longhorns
Baloncestistas de los Denver Nuggets
Baloncestistas de los Idaho Stampede
Baloncestistas de los Houston Rockets
Baloncestistas de los Iowa Energy
Baloncestistas de los Reno Bighorns
Baloncestistas de Los Angeles Clippers
Baloncestistas del BC Krasny Oktyabr
Baloncestistas de los Rio Grande Valley Vipers
Baloncestistas de los New Orleans Pelicans
Baloncestistas de los Piratas de La Guaira
Baloncestistas de los Guaros de Lara
Baloncestistas del Tofaş Spor Kulübü
Baloncestistas del Uşak Sportif
Baloncestistas del Hapoel Holon
Baloncestistas del Hapoel Tel Aviv
Hermanos baloncestistas

Jordan Hamilton


Platyrhiza, monotipski biljni rod iz porodice kaćunovki, smješten u podtribus Oncidiinae, dio tribusa Cymbidieae. Jedina je vrsta P. quadricolor, orhideja s juga Brazila (države Rio de Janiero, Sao Paulo, Rio Grande do Sul i Santa Catarina).

I rod i vrsta opisani su 1881. Hemikriptofit.

Sinonimi
 Platyrhiza juergensii Schltr., 1925

Izvori

Oncidiinae

Platyrhiza


Die 70. French Open 1971 waren ein Tennis-Sandplatzturnier der Klasse Grand Slam, das von der ILTF veranstaltet wurde. Es fand vom 24. Mai bis 6. Juni 1971 in Roland Garros, Paris, Frankreich statt.

Titelverteidiger im Einzel waren Jan Kodeš bei den Herren sowie Margaret Court bei den Damen. Im Herrendoppel waren Ilie Năstase und Ion Țiriac, im Damendoppel Gail Chanfreau und Françoise Dürr und im Mixed Billie Jean King und Bob Hewitt die Titelverteidiger.

Herreneinzel

 Setzliste

Dameneinzel

 Setzliste

Herrendoppel

 Setzliste

Damendoppel

 Setzliste

Mixed

 Setzliste

Weblinks
 Offizielle Webpräsenz

French Open 1971


Tvornica trikotaže Biokovka bilo je hrvatsko poduzeće iz Zagvozda.

Povijest
Prvi dani tvornice bili su 1958. godine. U začetcima je bilo šestero uposlenih. Pogon je bio u Krištinoj kući. Tih dana Zagvozd još nije imao spoj na elektroopskrbnu mrežu, pa im je strojeve pokretao motor Aran. Uskoro se je podignuta nova zgrada. Pogon je u nju uselio 1963. godine. Posao se širio i u najboljim godinama poslovanja tvornica trikotaže radila je u tri smjene i imala je više od 350 zaposlenih. Tvornica je olako predana imotskom Trimotu. Poslije je postupno došla "malo pomalo, nikome". Danas su Biokovkini pogoni napušteni.

Izvori

Zagvozd
Hrvatske tvrtke

Tvornica trikotaže Biokovka


ديسبوتوفاك (Деспотовац) هي مدينة في بومورافليي في مقاطعة وسط صربيا في صربيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 4611 نسمة.

يقع بها دير ماناسيا الحصين، ويرجع تاريخ الدير إلى القرن الخامس عشر وهو محاط بأسوار واقية واستحكامات وأبراج عالية عديدة.

مراجع

أماكن مأهولة في صربيا
أماكن مأهولة في مقاطعة بومورافليه

ديسبوتوفاتس


Peter Harder (født 24. februar 1950) er en dansk sprogforsker og professor i engelsk sprog ved Københavns Universitet, hvor han blandt andet underviser i grammatik. Han har bidraget til udviklingen af Dansk Funktionel Lingvistik; blandt andet har han integreret semantikken i studiet af syntaks. Han har arbejdet med teoretisk lingvistik, kognitiv lingvistik og talehandlingsteori. Han er også kendt som offentlig debattør og modstander af politisk kontrol med universiteternes forskning. Han modtog i 1998 Einar Hansens Forskningspris. Han er endvidere medredaktør på lingvistik tidsskriftet Acta Linguistica Hafniensia.

Udvalgte udgivelser
 (2010) Meaning in Mind and Society: A Functional Contribution to the Social Turn in Cognitive Linguistics. (Cognitive Linguistics Research). Berlin: Mouton de Gruyter. 528 pp.
 (2005) Elisabeth Engberg-Pedersen, Michael Fortescue, Peter Harder, Lars Heltoft, Michael Herslund & Lisbeth Falster Jakobsen: Dansk Funktionel Lingvistik - en helhedsforståelse af forholdet mellem sprogstruktur, sprogbrug og kognition. Københavns Universitet & RUC: København.
 (2003) The Status of Linguistic Facts: Rethinking the Relation between Cognition, Social Institution and Utterance from a Functional Point of View. Mind and Language 18, 1, 52-76
 (2003) Mental spaces: Exactly when do we need them? Cognitive Linguistics 14‑1, 91-96.
 (1999) "Partial Autonomy. Ontology and Methodology in Cognitive Linguistics", i Theo Janssen and Gisela Redeker (eds.), Cognitive Linguistics: Foundations, Scope and Methodology, Berlin/New York: Mouton de Gruyter, 195-222.
 (1999) "Function, Cognition and Layered Clause Structure", i Jens Allwood og Peter Gärdenfors (red.) Cognitive Semantics, Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins. 37-66.
 Functional Semantics: A Theory of Meaning, Structure and Tense in English. (Trends in Linguistics: Studies and Monographs 87). Berlin/New York: Mouton de Gruyter. 586 pp.

Noter

Eksterne links
 CV - Peter Harder

Lingvister fra Danmark
Personer i Kraks Blå Bog

Peter Harder