An Pycreus dewildeorum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Raynal. An Pycreus dewildeorum in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Cameroon. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus dewildeorum


Licnoptera este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Licnoptera

Licnoptera


ජෝර්ජ් වොෂින්ටන් - ඇමෙරිකානු විප්ලවීය සටනේ කීර්තිමත් නායකයා, මහාද්වීපික හමුදාවේ අණ දෙන නායකයා, හමුදාපති සහ ව්‍යවස්ථානූකූල සභාවේ ජනාධිපති, එක්සත් ජනපද ව්‍යවස්ථාව යටතේ ඇමෙරිකානු එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රථම ජනාධිපති ලෙස ජෝර්ජ් වොෂින්ටන් පත් විය. 1794 දී සිදු වූ විෂ්කි කැරැල්ල (Whiskey Rebellion)  ඇලෙග්හෙනි කඳු වැටියේ බටහිර පැත්තේ පිහිටි පෙන්සිල්වේනියා ජනපද වාසීන් මත් පැන් සහ නිස්සාරණය කරන ලද බීම වර්ග මත පනවන ලද බද්දට විරෝධය දැක්වීම සඳහා ආරම්භ කරන ලද අතර එය  ෆෙඩරල් රාජ්‍යයේ පළමු වැදගත් අත්හදා බැලීමයි.

ලුසියානාව මිළදී ගැනීම - 1803 දී ලුසියානා ප්‍රාන්තය මිළදී ගැනීමෙන් එක්සත් ජනපදයේ බටහිර සීමාවේ ප්‍රංශ නියෝජනය ඉවත් වුණේය. ඉන් පසු එක්සත් ජනපද පදිංචිකරුවන්ට මිසිසිපි ගං ඉවුරේ බටහිර පැත්තේ විශාල බිම් ප්‍රදේශයක අයිතිය හිමි විය. ඇමෙරිකානුවන් බ්‍රිතාන්‍ය නාවික හමුදාවේ සේවයට බලෙන් යොදවා ගැනීමට ප්‍රතිචාර දැක්වීමක් වශයෙන් ජනාධිපති ජේම්ස් මැඩිසන් 1812 දී බ්‍රිතාන්‍යයට එරෙහිව යුද ප්‍රකාශ කළේය. උතුරු කැරොලිනාව සහ ජොර්ජියාව වැනි දකුණේ බොහෝ ජනපදවල වගා ක්‍රම දියුණු වෙමින් පැවතුන ද 1808 ආරම්භයේදි අප්‍රිකානු පෙදෙස් වලින් වහලුන් ගෙන ඒම තහනම් විය. එක්සත් ජනපදය සහ බ්‍රිතාන්‍යය අතර 1812 දී ආරම්භ වූ යුද්ධය 1815 ජනවාරි 8 වෙනි දින දක්වා පැවතිණි.  දරුණු සටන්වලින් පසු (නිව් ඕර්ලියන්ස් සටන පැවති කාලයේ) ජය පරාජයෙන් තොරව නිමාවට පත් විය. ග්හෙන්ට් ගිවිසුම මගින් (Ghent) නිල වශයෙන් යුද්ධය අවසාන කරමින් රට යුද්ධයට පෙර තිබූ තත්වයට පත් කළේය. යුද්ධයේදී වූ හානි සම්බන්ධයෙන් ප්‍රතිචාර දැක්වීම් වශයෙන් සමහර දේශීය ඇමෙරිකානු ගෝත්‍රිකයන්ට එක්සත් ජනපද රජය සමග ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමට සිදු වීම නිසා එය එක්සත් ජනපද රජයට වැදගත් විය.

ඇමෙරිකාවේ ඒක පුද්ගල ආදායම් ආර්ථික වර්ධනය

1823 දී ප්‍රකාශිත මොන්රෝ ප්‍රතිපත්තිය මගින් යුරෝපීය බලවතුන් ඇමෙරිකාවේ ජනපද ඇති කිරීම හෝ ඇමෙරිකාවේ කටයුතුවලට මැදිහත් වීම තව දුරටත් නොකළ යුතුයැයි ඇමෙරිකාව ප්‍රකාශයට පත් කර සිටියේය. මෙය එක්සත් ජනපදයේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය පැහැදිලි කළ අවස්ථාවක් විය. බටහිර අර්ධගෝලයේ පෙදෙස් වලට ප්‍රංශ සහ රුසියානු ව්‍යාප්තිය සිදුවෙතැයි යනුවෙන් ඇමෙරිකාවේ සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ පැවති බියට ප්‍රතිචාර දැක්වීමක් ලෙස මොන් රෝ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශය යොදා ගැනුනි. ටෙඩි රූස්වෙල්ට් ජනාධිපති ලෙස පත්වීම තෙක් මොන් රෝ ප්‍රතිපත්තිය ඇමෙරිකාවේ ප්‍රධාන විදේශ ප්‍රතිපත්තිය ලෙස යොදා ගැනුනි. ඉන්පසු ස්පාඤ්ඤ ඇමෙරිකානු යුද්ධයේදි පසුව එක්සත් ජනපදය හා රුසියාව අතර මධ්‍යම ඇමෙරිකාවේදි සිදු වූ ප්‍රොක්සි යුද්ධවලදී මොන් රෝ ප්‍රතිපත්ති වල පිහිට පැතීමට සිදු විය.

1830 දී කොංග්‍රසය විසින් ඉන්දියානුවන් ඉවත් කිරීමේ පනත සම්මත කරන ලදී. එමගින් නැගෙනහිර ජනපද වල ඉන්දියන් ගෝත්‍රික ඉඩම් වෙනුවට මිසිසිපි ග‍ඟේ බටහිර පෙදෙස් ඉඩම් මාරු කර ගැනීම පිළිබඳ ගිවිසුම් හුවමාරු කර ගැනීමට ජනාධිපතිට බලය පැවරුණි. මෙයින් ඇන්ඩ්‍රෑ ජැක්සන් යුද වීරයෙකු වශයෙන්ද ජනාධිපති කපටි කෲර පාලකයෙකු ලෙසද ඇමෙරිකානු භූමයේ මුල් පදිංචිකරුවන් අතර මතයක් ස්ථාපිත විය. ස්වදේශික ඉන්දියානු ගෝත්‍ර බටහිර දෙසට බලෙන් පිටමං කිරීමේදී දහස් ගණනක් ඉන්දියානු ගෝත්‍රිකයින් අතර මගදී මිය යාමත්, ක්‍රීක්වරුන්ගේ ප්‍රචණ්ඩකාරි විරෝධය සහ අවසානයේ පරාජය වීමත් සැළකිය යුතු කරුණු විය. ඉන්දියානුවන් පිටමං කිරීමේ පනත ස්පාඤ්ඤ ෆ්ලොරිඩාව පවරා දීමට හා අනතුරුව බොහෝ සෙමි‍ෙනාල් සටන්වලට  (අමෙරිකානු ඉන්දියන්වරු සමග සටන් වලට) ඍජුව බල පෑවේය.

වහල් සේවය අවලංගු කරන්නන්ගේ ව්‍යාපාරය විසින් වහල් සේවය අවසාන කිරීම සඳහා ගෙන ගිය ව්‍යපාරයට සුදු සහ කලු ජාතික දෙවර්ගයෙන්ම විශාල අනුගාමික පිරිසක් එක් වූහ. ඇමෙරිකන් ඇන්ටි ස්ලේවරි සමාජය නොහොත් ඇමෙරිකානු වහල් සේවයට විරුද්ධ සමාජය දේශපාලන වශයෙන් 1833 සිට 1839 දක්වා ක්‍රියාකාරි වූ අතර වහල් සේවය අවලංගු කරන ලෙස රජයට බලපෑම් කළේය. එහෙත් කොංග්‍රසය ගැග් රූල් (Gag rule) නම් මුකවාඩම් නීතියක් පනවමින් වහල් සේවයට විරුද්ධ පුරවැසි ඉල්ලීම් ඉවත දැමූවේය. කලින් ඉහත ව්‍යපාරයට සම්බන්ධව සිටි විලියම් ලොයිඩ් ගැරිසන් නැමැත්තා වහල් සේවයට එරෙහිව 'ද ලිබරල්' නමින් පුවත් පතක් 1831 වසරේ මැසචුසෙට් හි බොස්ටන් නගරයේ ආරම්භ කළ අතර කලින් කලු වහලෙකුව සිටි ෆ්‍රෙඩෙරික් ඩග්ලස් නමැත්තා ඉහත පුවත් පතට ලිවීම ආරම්භ කළේය. ඔහු 1847 දී ව්‍යපාරය සඳහා ඔහුගේම පුවත් පතක් "නොර්ත් ස්ටාර්" නමින් ආරම්භ කළේය.

1845 දී ජනාධිපති ජෝන් ටයිලර් විසින් ටෙක්සාස් ජනරජය යා කර ගනු ලැබීය. එක්සත් ජනපදය ඔවුන්ගේ ස්ථිර හමුදාව සහ ස්වේච්ඡා භටයින් විශාල සංඛ්‍යාවක් සහභාගි කර ගෙන 1848 වර්ෂයේ දී කරන ලද සටනින් මෙක්සිකෝව යටත් කර ගන්නා ලදී. එක්සත් ජනපදයේ මහජන මතය 19 සියවසේ ලිබරල් වාදීන්ගේ පක්ෂය ලෙසට බෙදුනු අතර වහල් විරෝධි බලකාය යුද්ධයට එරෙහි වූහ. 1848 ගුවාඩලුප් හිඩැල්ගෝ ගිවිසුම (Guadalupe - Hidalgo) මඟින් කැලිෆෝර්නියාව, නව මෙක්සිකෝව, සහ යාබද ප්‍රදේශ එක්සත් ජනපදයට භාර දුන් අතර එයට මෙක්සිකෝ භූමියෙන් සියයට තිහක ප්‍රදේශයක් අයිති විය.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_the_United_States#Westward_expansion_.281789.E2.80.931849.29

එක්සත් ජනපදයේඉතිහාසය....බටහිර දෙසට ව්‍යාප්තිය (1789 - 1849)


Le British Institute of Professional Photography (BIPP) est une organisation à but non lucratif pour les photographes professionnels au Royaume-Uni. Les membres doivent être des professionnels qualifiés et accepter d'être liés par le code de conduite du BIPP.

L'institut a été formé sous le nom de The Professional Photographers' Association le , lors d'une réunion dans un hôtel de Fleet Street, et a depuis changé de nom à trois reprises, y compris Institute of Incorporated Photographers. De 100 membres à ses débuts, l'institut compte aujourd'hui 3 000 membres. Les membres peuvent se qualifier à trois niveaux différents évalués par le BIPP, le plus élevé étant celui de Fellowship (FBIPP).

L'actuel PDG du British Institute of Professional Photography est Martin Baynes.

L'actuel président du British Institute of Professional Photography est Jon Cohen.

Structure organisationnelle

Le Conseil consultatif des services aux membres (MSAB) est composé de membres proposés par leur région. Les MSAB sont également responsables du choix du conseil d'administration.

Liens externes

Association ou organisme lié à la photographie
Fédération nationale
Organisme fondé en 1901


Hrvati u Ujedinjenom Kraljevstvu osobe su hrvatske narodnosti, državljanstva ili podrijetla koje žive na području Ujedinjenoga Kraljevstva. Procjenjuje se kako hrvatska zajednica u UK-u broji preko 12 800 pripadnika.

Hrvati se na područje UK-a doseljavaju u poraću II. svjetskoga rata te ulaskom Hrvatske u Europsku uniju.

Na području Kraljevstva djeluje Britansko-hrvatsko društvo, AMAC-UK (Udruga bivših studenata hrvatskih sveučilišta), Matrix Croatiaca UK te CSYPN (eng. Croatian students and young profesional network). U Londonu djeluje Hrvatska katolička misija.

U hrvatskom veleposlanstvu u Londonu održava se nastava hrvatskoga jezika. Na fakultetu slavenskih i istočnoeuropskih studija Londonskoga sveučilišta djeluje lektorat hrvatskoga jezika.

Hrvatska emigracija izdavala je u drugoj polovini XX. st. u Londonu Novu Hrvatsku, jednu od najutjecajnijih tiskovina hrvatskoga iseljeništva.

 Poznatije osobe
 Lana Bojanić (rođena u Zagrebu), epidemiologinja i pjesnikinja,
 Jelko Jureša (rođen u Zagrebu), baletan, prvak Engleskoga nacionalnoga baleta,
 Rachel Leskovac, pjevačica i glumica,
 Marija Funes Pavlinić (rođena u Beogradu), novinska urednica,
 Vladimir Pavlinić, teolog, novinar i urednik,
 Paulo Radmilovic, plivač i vaterpolist,
 Mladen Žigrović (rođen u Zagrebu), esejist i novinar.

Izvori

Vanjske poveznice
 Hrvati u UK-u na Facebooku

Hrvati u Ujedinjenom Kraljevstvu

Hrvati u Ujedinjenom Kraljevstvu


El almirajó (Patinoa almirajo) es una especie de planta bombacácea, endémica del Chocó, Colombia.

Descripción
Es un árbol, que alcanza hasta 20 m de altura. Presenta hojas alternas, simples, enteras, glabras y oblongas. El fruto es ovoide u oblongo, de color amarillo, es comestible, de tamaño grande y con pulpa está formada por materia polvosa, aglutinada por una melaza agridulce que permite su degustación con marihuana.

Usos
En el Chocó es un cultivo de pancoger y el consumo del fruto es general en las comunidades indígenas y afrodescendientes.

Referencias

Bombacoideae
Flora de Sudamérica occidental
Flora de América del Sur continental
Frutas de América del Sur

Patinoa almirajo


Edward Chiwawa  es un escultor de Zimbabue conocido por sus tallas en piedra, nacido el 9 de marzo de 1935 al noroeste de Guruve. Pertenece a la primera generación de escultores modernos de Zimbabue.

Datos biográficos
Nacido en Kore-Kore, pueblo de etnia Shona al noroeste del distrito de Guruwe, a unos 150 kilómetros de Harare. Al principio se dedicó a la carpintería; desde 1967, entró en contacto con la escultura de su primo, Henry Munyaradzi, a través de su familia con que tiene una estrecha relación. Aprendió a esculpir trabajando con su primo. De 1970 a 1973 -o 1971 a 1973 según las fuentes -  vivió en el pueblo de artistas Tengenenge , y luego se trasladó al suburbio de trabajadores Chitungwiza, a 15 kilómetros al sur de Harare, la capital, no muy lejos de Fanizani Akuda. Su esposa, Sherita (una hermana de Henry Munyaradzi ), su hija  Cragemia  y su hijo Macloud son artistas independientes y trabajan en su taller.

Sus esculturas son a menudo muy abstractas. Chiwawa ha expuesto en Europa y Australia.

Estilo
Edward Chiwawa es uno de los más conocidos representantes de la primera generación de escultores modernos de Zimbabue. Sus obras retratan elementos naturales del universo, como el sol y la luna, dándoles serios rostros humanos de formas geométricas. Sus famosas "Moon-heads"  (Cabeza de la Luna) de  ópalo y serpentina pulidas concentran en su abstracción una magia fascinante. A diferencia de muchos escultores más jóvenes que solo ven la piedra como material, Chiwawa - como otros escultores de la "primera generación" - respeta la dignidad de la piedra . Según sus propias palabras:

Exposiciones
Desde la década de 1980, Edward Chiwawa participó en muchas exposiciones internacionales. Ya en 1987 y nuevamente en 1996 ganó el primer Premio de la "Exposición Internacional de la pequeña escultura" en Budapest. Edward Chiwawa realizó exposiciones individuales en Londres (1981), en Fráncfort del Meno (1985), Sídney (1986), y en 1987 en Melbourne, Roma y París. Él es un miembro de la asociación de artistas Friends Forever (amigos para siempre) y participa regularmente en exposiciones de su grupo.

Notas y referencias

Bibliografía
 Contemporary Master Sculptors of Zimbabwe, Ruwa, Zimbabwe 2007; ISBN 978-0-7974-3527-8 (en inglés)
 Ben Joosten: Lexicon: Sculptors from Zimbabwe. The first generation, Dodeward, Niederlande. ISBN 90-806629-1-7 (en inglés)
 Oliver Sultan: Life in Stone. Zimbabwean Sculpture. Birth of a Contemporary Art Form, Harare 1999; ISBN 1-77909-023-4 (en inglés)
 Celia Winter-Irving: Stone Sculpture in Zimbabwe. Context, Content and Form, Harare 1991
 Anthony and Laura Ponter: Spirits in Stone. The New Face of African Art, Sebastopol/Californien 1992
 Jean Kennedy: New Currents, Ancient Rivers. Contemporary African Artists in a Generation of Change, Washington D.C. 1992 (en inglés)
Enlaces externos

Enlaces externos

Escultores de Zimbabue
Escultores del siglo XX
Escultores del siglo XXI
Zimbabuenses del siglo XX
Zimbabuenses del siglo XXI

Edward Chiwawa


Crkva  rođenja  Blažene Djevice Marije nalazi se u  Novigradu Zadarskom.

Opis
Župna crkva  izgrađena je 1890. od bijelog kamena tesanog u obliku križa. Crkva je izvan gradskog zidana na istočnoj strani stare građevine iz 1500. godine, koja je uništena u vrijeme turskih osvajačkih ratova. Izgradnja košta 42.000 austrijskih kruna. Crkvu posvećuje nadbiskup Zadarski 19. listopada 1890. Dujam Maupas. Građevina je jednostavnog tipa sa sakristijom i tri oltara. Oltar je prenesen iz stare crkve Marijina rođenja, od bijelog mramora, ujedno je i glavni oltar. Oltar ima oltarnu palu, i svetohranište sa slikom Marijina porođenja. Slika je restaurirana 1998.

Sa  lijeve strane ulaznih vrata je mramorni oltar s drvenim kipom Gospe Žalosne, ujedno je i zavjetni blagdan župe, kao i drugi oltar sa kipom sv. Josipa  izrađenih  u Zadru 1898. godine. Rad je koštao 18.000  austrijskih kruna. Na glavnom oltaru postavljeni su drveni i posrebreni svijećnjaci. Unutrašnjost je oslikana 1931. Crkva je u fazi obnove

Izvori

Vanjske poveznice

Marija, Novigrad
Zadarska županija

Crkva rođenja Blažene Djevice Marije u Novigradu


الكَمفين أو (نقحرة: كامفين) مركب عضوي ثنائي الحلقة أحادي التربين. يكاد لا يذوب في الماء ولكنه يذوب بسهولة في المذيبات العضوية. يتطاير على درجة حرارة الغرفة وله رائحة نفاذة. الكَمفين مكون موجود بنسب قليلة في الكثير من الزيوت الأساسية مثل التربنتين وزيت السرو وزيت الكافور وزيت السترونيلا وزيت النيرولي والزنجبيل. ينتج صناعيا بواسطة المماكبة الحفزية للألفا-باينين الأكثر شيوعا.

يستخدم الكَمفين في تحضير العطور ومضاف غذائي لإكساب الطعم وأدوية اضطرابات الجهاز البولي.

اقرأ أيضاً
 توكسافين
 الكمفن

مراجع

بنتانات حلقية
تربينات أحادية
مركبات ثنائية الحلقة
مشتقات الألكينات
مكونات العطور
منكهات

كامفين


«Boyfriend» es una canción de Justin Bieber, con un estilo rhythm and blues e hip hop. La instrumentación se mantiene con un volumen más bajo para resaltar la voz de Bieber. La letra de «Boyfriend» cuenta con el canto de ser «todo lo que quieras», y tiene referencias a canciones de Beyoncé, Britney Spears y Janet Jackson. La canción recibió críticas generalmente mixtas de los especialistas, quienes alabaron su composición, pero desestimaron la letra. También señalaron que es demasiado similar a los primeros trabajos de Justin Timberlake, a las canciones del productor estadounidense Pharrell Williams y la banda de pop 'N Sync.

El sencillo debutó en la segunda posición del Billboard Hot 100 en Estados Unidos y se convirtió en el sencillo con más ventas en su primera semana en 2012. También había alcanzado el puesto 9 en el Pop Songs. Debutó, asimismo, en el número uno en Canadá y en el número dos en el Reino Unido, mientras que la consecución entre los diez primeros puestos lo había conseguido en Australia, Irlanda, Nueva Zelanda y los Países Bajos, y entre los veinte primeros en Finlandia, Francia y Suiza.

Durante 2012, «Boyfriend» vendió 3 216 000 descargas en Estados Unidos, donde fue el décimo quinto tema más vendido durante el año, según Nielsen SoundScan.

Antecedentes
A finales de 2011, Bieber confirmó a la red de radio Capital FM que él sacaría a principios de 2012 un nuevo álbum llamado "Believe". Más tarde, habló con MTV News, y reveló que sorprenderá a la gente en diferentes maneras, ya que musicalmente es un punto de partida de sus trabajos anteriores. «Boyfriend» fue escrita por Bieber, Mike Posner y Mat Musto. Durante una entrevista con la emisora de radio Bootleg Kev, Posner reveló que le había impresionado la ética de trabajo de Bieber, y además comentó, "él es súper talentoso. Al principio no sabía qué esperar porque él es súper joven, pero tío escribir puede". Posner dijo que la gente "voltea" el ritmo y que las estaciones de radio desean reproducir la canción. Levy también se refirió a la pista, y lo describió como "definitivamente más afilado, es más adulto, que está más desarrollado y es más sexy". Antes del lanzamiento de la canción, que había sido pre-visto por varios expertos de la industria, incluyendo el anfitrión de radio de Lee Mick WZFT, quien dijo que la canción era "tan diferente a su música anterior".

El 1 de marzo de 2012, Bieber apareció como invitado en The Ellen DeGeneres Show, donde anunció que lanzaría su siguiente sencillo oficialmente el 26 de marzo. Él dijo: "Mi gran anuncio es que el 26 de marzo, saldrá mi siguiente sencillo y se llamara «Boyfriend». La canción, que es, básicamente, estoy hablando con esta chica, [diciendo] si yo fuera tu novio, yo nunca te dejaría ir. los versos son rap y luego en el gancho el canto. Es una canción realmente impresionante ".

Portada
A través de su cuenta de Twitter, el cantante publicó una encuesta en la que los aficionados se les permitió elegir entre dos carátulas para el sencillo. Jessica Sager, de Pop Crush señaló que en las fotografías Bieber tiene una mirada madura, con un estilo de pelo a lo Elvis Presley, y con una blanca camiseta debajo de una camisa azul marino de manga, y el botón blanco a cuadros abajo con un collar de cadena delgada. La carátula ganadora fue revelado el 19 de marzo de 2012.

Composición

«Boyfriend» es una canción de género R&B y hip-hop, que dura dos minutos y cincuenta y dos segundos. Se incluyen elementos de música acústica, sin dejar de tener Club Beats.

La canción se abre con Bieber con un bajo registro y voz entrecortada, mientras que rapea, «If I was your boyfriend, I'd never let you go/ I can take you places you ain't never been before/ Baby, take a chance or you'll never ever know/ I got money in my hands that I'd really like to blow/ Swag, swag, swag on you/ Chillin' by the fire while we eatin' fondue» — en español — «Si yo fuera tu novio, nunca te dejaría ir, puedo llevarte a lugares en los que nunca antes habías estado, baby, asume el riesgo o nunca habrás de saberlo. Tengo dinero en mis manos que en serio me encantaría hacer volar, gracia, gracia, gracia en ti, disfrutando por el hecho de estar comiendo fondue» Como el coro sigue, adopta un Michael Jackson similar en falsetto, y canta acerca de ser "todo lo que quieras".

Andrew Hampp de Billboard, dijo que "el ritmo club y la guitarra", recuerda al último sencillo de 'N Sync «Girlfriend» (2002), y lo comparó con las primeras canciones de Justin Timberlake y Usher. La instrumentación, producido por Posner y Levy, infunde palmadas y ritmos similares a Pharrell Williams, y, como se ha señalado por Amy Sciaretto revisor de Pop Crush, "se mantiene al mínimo, permitiendo que la voz de Bieber, que se ha fortalecido y profundizado a medida que madura y crece, para brillar y ser el centro de atención". Sciaretto también pensaba que «Boyfriend» es similar a la canción de Timberlake «Cry Me a River» (2002), mientras que se percibe por Robbie Daw de Idolator como un homenaje a los primeros años 1990. Jody Rosen de la revista Rolling Stone rechazó el contenido de las letras, y se resume como "Justin realmente ya ha tenido relaciones sexuales, el no es más virgen - Pero él no dañará sus nueve años de edad ". Marc Hogan de Spin dijo que las letras tienen referencias a varios temas, tales como Beyoncé Knowles «Party» (2011), Britney Spears «Till the World Ends» (2011), y Janet Jackson «If» (1993).

Videoclip
Un mes antes de salir el CD "Believe" aproximadamente, sacó el video del tema "Boyfriend", en el que aparece con coches, chicas, y su pelo parado con un estilo que le ofreció la marca que lo viste. "Este es su verdadero Bieber beliebers" dijo Scotter mientras grababan el video.

Recepción

Crítica
«Boyfriend» ha recibido críticas mixtas en general.

Comercial

Unas pocas horas después de su lanzamiento, «Boyfriend» alcanzó la primera posición en los EE.UU. Vendió alrededor de 521.000 copias en E.U.A. en solo una semana, convirtiéndose así en el sencillo más vendido en una semana del 2012. Aun así no pudo superar «Born This Way» de Lady Gaga, que vendió más de un millón de copias en tan solo 5 días en el 2011. Además de este logro "Boyfriend" también se convirtió en el tercer sencillo más vendido en una semana en la historia. Sin embargo, en una semana bajó al puesto 97 en iTunes. En la semana del 5 de abril de 2011 la canción debuta en el segundo puesto del Billboard Hot 100 con ventas de 521.000 copias legales en su primera semana, siendo el sencillo más alto de Bieber en la lista; aunque en dos semanas la canción bajo hasta el puesto 27.

Video musical

Filmación
Island Def Jam Music Group encargó el video musical para ser dirigido por Colin Tilley, quien trabajó anteriormente con Bieber en el video musical de «U Smile» (2010). El rodaje tuvo lugar en la semana del 28 de marzo de 2012, y se llevó a cabo en un estudio situado en California. Bieber reveló que el video musical no tenía un "concepto constante", y agregó que la mayoría cuenta con tiros artísticos intercalados con escenas de baile. Él continuó explicando, "No es como yo sigo a esta chica a este lugar." No, es un montón de escenas sorprendentes: al igual que el lugar del incendio, tenemos una escena de hielo". El 3 de abril de 2012, un teaser del video musical fue estrenado a través de la cuenta de YouTube del cantante. El 21 de abril de 2012 se informó que Colin Tilley fue despedido sin dar explicaciones, siendo grabado el video musical por Direction X. La segunda versión del video se estrenó el 3 de mayo de 2012 en MTV. El video tiene el récord del video más visto en YouTube en un día alcanzando casi las 6 millones de visitas en 24 horas.

Formatos y listas de canciones

Posicionamientos en listas

Sucesiones

Historial de lanzamiento

Referencias

Enlaces externos
 «Boyfriend», de Justin Bieber, en Discogs

Sencillos de Justin Bieber
Canciones de Justin Bieber
Sencillos de 2012
Canciones de 2012
Canciones en inglés
Sencillos certificados de doble platino por la Australian Recording Industry Association
Sencillos certificados de triple platino por la Canadian Recording Industry Association
Sencillos certificados de oro por la IFPI de Dinamarca
Sencillos certificados de platino por la Recording Industry Association of New Zealand
Sencillos certificados de doble platino por la IFPI de Noruega
Sencillos certificados de triple platino por la Recording Industry Association of America
Sencillos número uno en Canadian Hot 100
Vídeos musicales certificados por VEVO
Composiciones en si bemol menor
Sencillos número uno en Billboard Digital Songs

Boyfriend (canción de Justin Bieber)


In Australia, New Zealand, the United States, the United Kingdom and elsewhere, a beanie is a head-hugging brimless cap, sometimes made from triangular panels of material joined by a button at the crown and seamed together around the sides. Beanies may be made of cloth, felt, wool, leather, or silk. In many US regions and parts of Canada the term "beanie" refers to a knitted cap (often woollen), alternately called a "stocking cap" or (especially in Canada) a "toque".

Styles
One popular style of the beanie during the early half of the twentieth century was a kind of skullcap made of four or six felt panels sewn together to form the cap.  The panels were often composed of two or more different contrasting colors to give them a novel and distinctive look.  This type of beanie was also very popular with some colleges and fraternities, as they would often use school colors in the different panels making up the headgear.

Another style of beanie was the whoopee cap, a formed and pressed wool felted hat, with a flipped up brim that formed a band around the bottom of the cap.  The band would often have a decorative repeating zig-zag or scalloped pattern cut around the edge. This gives the whoopee cap the appearance of a silly-looking crown made of fabric, or yarn that has been knit or crocheted instead of precious metals like gold, silver, platinum, and so on. It was also quite common for schoolboys to adorn these styles of beanies with buttons and pins.

Etymology
The cloth-covered button on the crown is about the size of a bean seed and may be the origin of the term "beanie". Some academics believe that the term is instead derived from a type of headgear worn in some medieval universities. The yellow hats (bejaunus, meaning "yellowbill", later beanus, a term used for both the hats and the new students) evolved into the college beanies of later years.

According to the Oxford English Dictionary, the etymology is uncertain, but probably derives from the slang term "bean", meaning "head". In New Zealand and Australia, the term "beanie" is normally applied to a knit cap known as a toque in Canada and parts of the US, but also may apply to the kind of skull cap historically worn by surf lifesavers and still worn during surf sports. The non-knitted variety is normally called a "cap" in other countries.

In the United Kingdom, the term "Benny hat" may also refer to a knitted style of headcovering. This name originally comes from the character "Benny", played by actor Paul Henry in the British Crossroads soap opera. The character appeared from the mid-1970s to the late-1980s and usually wore a knitted version of the hat.

History

A larger variant of the skullcap, the beanie was working apparel associated with blue collar laborers, including welders, mechanics, and other tradesmen who needed to keep their hair back, but for whom a brim would be an unnecessary obstruction. Beanies do sometimes have a very small brim, less than an inch deep, around the brow front. The baseball cap evolved from this kind of beanie, with the addition of a visor to block the sun.

By the mid-1940s, beanies fell out of general popularity as a hat, in favor of cotton visored caps like the baseball cap. However, in the 1950s and possibly beyond, they were worn by college freshmen and various fraternity initiates as a form of mild hazing. For example, Lehigh University required freshmen to wear beanies, or "dinks", and other colleges including Franklin & Marshall, Gettysburg, Rutgers, Westminster College and others may have had similar practices. Benedictine College, in Atchison, Kansas, still carries this tradition for the first week of a freshman's classes, and is said to be the only college in the US to maintain this tradition. Georgia Tech continues to provide freshmen with RAT caps, though their mandatory wear ceased in the 1960s. Wilson College continues this tradition today as a part of its Odd/Even class year "rivalry".

At Cornell University, freshman beanies (known as "dinks") were worn into the early 1960s. Dinks were not officially required, but their wearing was enforced by student peer pressure. An annual ritual was the burning of the caps in a boisterous bonfire.

Propeller beanie

In the summer of 1947, while still in high school, science fiction fanzine artist Ray Nelson, per his claim, invented the propeller beanie as part of a "space man" costume on a lark with some friends. He later drew it in his cartoons as emblematic shorthand for science fiction fandom. The hat became a fad, seen in media such as "Time for Beanie", and was sold widely by many manufacturers over the next decade.

The propeller beanie increased in popular use through comics and eventually made its way onto the character of Beany Boy of Beany and Cecil. Today, computer savvy and other technically proficient people are sometimes pejoratively called propellerheads because of the one-time popularity of the propeller beanie.

In the 21st century, propeller beanies are rarely seen on the street, and are primarily worn for satirical or comedic purposes. Google offers these to their newly hired employees, "Nooglers", as part of their onboarding.

In 1996, student hackers placed a giant propeller beanie on the Great Dome at the Massachusetts Institute of Technology.  The scaled-up propeller rotated as the wind drove it like a windmill.

See also
 Baseball cap
 Blue Beanie Day
 Cap
 Kippah
 Knit cap
 Peaked cap
 Zucchetto

References

External links

 Head-spinning history of the Propeller Beanie

1950s fashion
1990s fashion
American fashion
Canadian fashion
Caps
Headgear
History of clothing (Western fashion)

Beanie (seamed cap)


An Spathoglottis carolinensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Spathoglottis carolinensis in nahilalakip ha genus nga Spathoglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spathoglottis

Spathoglottis carolinensis


සමනබැද්ද පුරාණ ගල්ලෙන් විහාරය ශ්‍රී ලංකාවේ අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ උහන ප්‍රදේශයේ පිහිටි පුරාණ ගල්ලෙන් විහාරයක් වේ. එය අම්පාර-මහියංගනය මාර්ගයේ, අම්පාර සිට කිලෝ මීටර 6ක් පමණ දුරින් පිහිටා ඇත. විහාරය සද්ධාතිස්ස රජු (ක්‍රි.පූ. 137-119) විසින් නිමවන ලද්දක් සේ විශ්වාස කෙරේ.

ගැලරිය

මූලාශ්‍ර

අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

සමනබැද්ද පුරාණ ගල්ලෙන් විහාරය


Junior Olaitan, né le  à Porto-Novo au Bénin, est un footballeur international béninois, qui évolue au poste de milieu offensif à l'ES Troyes AC.

Biographie

En club
Né à Porto-Novo au Bénin, Junior Olaitan est formé par le club local du Ayema FC. Avec cette équipe il se fait notamment remarquer lors de la saison 2020-2021 en marquant dix buts et délivrant onze passes décisives en 28 matchs.

Le , il rejoint la France en s'engageant avec les Chamois niortais. Il signe un contrat courant jusqu'en juin 2025. Le joueur, capable d'évoluer comme numéro dix ou sur les ailes, est recruté pour préparer l'avenir. Olaitan explique son choix de rejoindre Niort après avoir notamment été conseillé par d'anciens Béninois passés par le club, comme Saturnin Allagbé, David Kiki et David Djigla. Il joue son premier match pour Niort le 19 mars 2022, lors d'un match de Ligue 2 face à l'US Quevilly Rouen. Il entre en jeu à la place de Moataz Zemzemi lors de cette rencontre remportée par son équipe sur le score de deux buts à zéro.

Olaitan s'affirme rapidement au club puisque la saison suivante, il fait parler de lui malgré la saison compliquée de son club. Parti comme remplaçant, le joueur de 20 ans arrache une place de titulaire et devient un acteur majeur dans la lutte du club niortais pour son maintien en Ligue 2. Le premier janvier 2023 il inscrit ses deux premiers buts sous les couleurs du club en  de finale de la Coupe de France. Le  face à Dijon FC, Olaitan marque son premier but en ligue 2 d'une superbe frappe à 59 mètres des buts. Cette réalisation se classe deuxième dans la liste des plus beaux buts du championnat à l'issue de la saison.

Le , Junior Olaitan s'engage en faveur de l'ES Troyes AC, club qui vient d'être relégué en deuxième division.

En sélection
Né d'un père nigérian et d'une mère béninoise, Junior Olaitan décide de représenter le Bénin. Il honore sa première sélection avec l'équipe nationale du Bénin contre Madagascar, le . Il entre en jeu à la place de Mattéo Ahlinvi et son équipe s'impose par un but à zéro. Le 4 juin 2022, Olaïtan entre en jeu à la  d'un match contre le Sénégal comptant pour les éliminatoires de la Coupe d'Afrique des Nations 2023. Il y inscrit son premier but avec la sélection à la .

Statistiques

Notes et références

Liens externes

Footballeur international béninois
Joueur du Chamois niortais FC
Joueur de l'ES Troyes AC
Naissance en mai 2002
Naissance à Porto-Novo

Junior Olaitan


Cet article recense les réserves de biosphère en Europe.

Liste
 Albanie
 Allemagne
 Autriche
 Biélorussie
 Bulgarie
 Croatie
 Danemark
 Espagne
 Estonie
 Finlande
 France
 Grèce
 Hongrie
 Irlande
 Italie
 Lettonie
 Lituanie
 Macédoine du Nord
 Monténégro
 Pays-Bas
 Pologne
 Portugal
 Roumanie
 Royaume-Uni
 Russie
 Serbie
 Slovaquie
 Slovénie
 Suède
 Suisse
 Tchéquie
 Ukraine

Les pays suivants ne comptent pas de réserve de biosphère en 2022 : Andorre, Arménie, Azerbaïdjan, Belgique, Bosnie-Herzégovine, Chypre, Géorgie, Islande, Luxembourg, Malte, Moldavie, Monaco, Norvège, Saint-Marin, Turquie, Vatican.

Annexes

Articles connexes
 Programme sur l'homme et la biosphère
 Réserve de biosphère

Liens externes

Europe
Liste en rapport avec l'Europe

Liste des réserves de biosphère en Europe


Bogović je hrvatsko prezime, koje se najčešće pojavljuje u Zagrebu, Karlovcu, Varaždinu, Rijeci i Slunju.

Osobe s prezimenom Majić
Davorin Bogović (rođ. 1960.), hrvatski rock pjevač
Lovrenc Bogović (1723. – 1789.), hrvatski franjevac, pisac i svećenik
Mile Bogović (rođ. 1939.), hrvatski biskup
Mirko Bogović (1816. – 1893.), hrvatski pjesnik i političar

Izvori

 Hrvatska prezimena

Bogović


The God is Love Pentecostal Church (IPDA) () is a Pentecostal Christian denomination in Brazil. The headquarters are in São Paulo.

History
The Igreja Pentecostal Deus é Amor was founded in São Paulo in 1962, by Daví Martins de Miranda (or David Miranda). The spread of the IPDA and other pentecostal churches was  encouraged by economic regression, urbanization and the emergence of the informal settlements since the 1950s, where the IPDA gained most of its new followers at this time. Among the poorest, promises of "the miracle that will free them from their situation", fell on fertile grounds. By 1995 it had spread to 30 other countries, with a membership of 800,000 members in 2001 Census. As of 2003, there were 8,140 churches.

In 2004, the church inaugurated the Temple of the Glory of God in São Paulo, with an auditorium of 60,000 seats.

Beliefs
The denomination has a Pentecostal confession of faith.

The organisation's emphasis is on divine healing, exorcism, and missionary work. Compared to other Brazilian Pentecostal churches, Deus é Amor is of a fundamentalist Christian ideology and separates itself from society. Members are forbidden from watching television or playing soccer. It is not allowed for men to wear a beard and for women to wear make-up or jewelry. Women are prohibited from cutting their hair, dyeing their hair, dyeing their nails, wearing a split skirt, short skirt, pants, denim skirt, high heels and shaving. Men are prohibited from shaving, wearing shorts, jeans, red shirts, t-shirts, hats and having a beard. Children are prohibited from playing and having toys. Members are prohibited from visiting the beach, cinema, water park, theater and amusement park. Members are prohibited from visiting other churches (as the founder claims that God is Love Pentecostal Church is the only correct church that keeps the doctrine and goes to heaven). Members are prohibited from greeting members of other churches. Members are prohibited from celebrating birthdays, and from participating in traditional festivals. Members are prohibited from playing guitar and drums (as it is considered the instruments of Satan, and the Missionary claims that the creator of these instruments is the devil himself). Church temples cannot have artificial flowers (as it is considered the devil's flowers). Members are prohibited from drinking sodas and coca cola. Members are prohibited from using the methiolate medicine (since the liquid is considered the devil's medicine, and the spatula is considered the tongue of Satan). Members are prohibited from reading magazines, newspapers, books, and riding a bicycle (as it is considered Satan's vehicle). Members are prohibited from singing hymns from other churches and using playbacks from other singers (except playbacks from the church's record company).

"Here among us are many adulterers and adulteresses, masturbators, people obsessed by sexual intercourse, thieves, vagabonds. Who of you likes television and secular music, is misguided. Those who join in today's fashions, even in miniskirts, their tummy free, walk around, are sinning heavily against God." - David Miranda

Controversies
The IPDA has established strict control mechanisms to survey the presence of its followers. Members of the churches have to obtain "faith cards", which must be stamped each day of the week to prove their presence at the worship service and the obligatorial payment to the church.

The organisation, together with Edir Macedo's Igreja Universal do Reino de Deus, is accused of using the acquisition of the Edificio Cines Plaza y Central cinema in Montevideo, Uruguay as a disguise to cover up money laundering.

Furthermore, the IPDA is accused to have connections to the organized crime scene of Brazil. Many former favela gang members work as pastors after their conversion.

References

External links
Official Web Site - in Portuguese

Protestantism in Brazil
Christian organizations established in 1962
Pentecostal denominations established in the 20th century
Pentecostal denominations in South America
Pentecostal churches in Brazil
Christian fundamentalism
Crime in Brazil
Fundamentalist denominations

God is Love Pentecostal Church


Nina Kraljić  (født 4. april 1992) er en kroatisk sanger, der repræsenterede Kroatien ved Eurovision Song Contest 2016 med sangen "Lighthouse", hvor hun opnåede en 23. plads. Hun vandt den første sæson af det kroatiske udgave af The Voice, hvor hun blev mentoret af Jacques Houdek, som også repræsenterede Kroatien i 2017, hvor han opnåede en 13. plads.

Referencer

Eksterne envisninger

Sangere fra Kroatien
Kroatiens Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2016

Nina Kraljić


Neither Here Nor There es un libro de arte y un álbum de grandes éxitos de Melvins, fue lanzado en 2004 por Ipecac Recordings para celebrar los 20 años de Crover y Osborne en la banda. El libro consta de 228 páginas de arte y algunas líneas escritas por Osborne y Greg Werckman. También contiene un CD recopilatorio de los mejor éxitos de la banda. Actualmente el álbum/libro se encuentra fuera de circulación.

Lista de canciones
 "Bar-X-the Rocking M" (de Stag)
 "Night Goat" (1992 AmRep Version del Single)
 "Hog Leg" (de Eggnog)
 "The Fool, the Meddling Idiot" (de Hostile Ambient Takeover)
 "Revolve" (de Stoner Witch)
 "Colossus of Destiny" (una muestra de 31 segundos)
 "Manky" (de The Maggot, Introducción editada de The Oscillator)
 "Oven" (de Ozma)
 "With Teeth" (de Lysol)
 "If You Get Bored" (de la compilación de K Records Let's Together de 1984)
 "Let It All Be" (de The Bootlicker)
 "Boris" (de Bullhead)
 "Forgotten Principles" (también aparece en Mangled Demos from 1983 y en Singles 1-12)
 "Prick" (primeros 30 segundos de "Roll Another One")
 "Mombius Hibachi" (de Honky)
 "At a Crawl" (de the Let's Kiss compilación de K Records, 1984)
 "Hooch" (de Houdini)
 "Eye Flys" (versiones de Gluey Porch Treatments y Colossus of Destiny)

Personal
 Dale Crover - Batería, voz
 Buzz Osborne - guitarra, voz
 Kevin Rutmanis - bajo en Tracks 4, 7, 11, y 18
 Matt Lukin - bajo en Tracks 10, 13, 16 y 18
 Lori "Lorax" Black - bajo en Tracks 3, 8, 12 y 17
 Joe Preston - bajo en Tracks 2 y 9
 Mark Deutrom - bajo en Tracks 1, 5 y 15
 Mike Dillard - batería en Track 13

Véase también
 Discografía de Melvins

Referencias

Melvins
Álbumes de Ipecac Recordings
Álbumes recopilatorios de 2004
Álbumes de Melvins
Álbumes en inglés

Neither Here Nor There


تويوتا مدينة تقع ضمن محافظة آيتشي في اليابان، تأسست في 3/1/1951، بلغ عدد تعداد سكانها في 1 يناير – 2008 حوالي 420286 مساحتها الإجمالية حوالي 918.47 كم2 لتصبح كثافة سكانها 458 نسمة لكل كيلو متر مربع.

تاريخ
توكوغاوا إياسو مؤسس شوغونية توكوغاوا كان أحد أعضاء عشيرة ماتسودايرا والتي أخذت اسمها من قرية تقع حالياً في تويوتا.

توأمة
لتويوتا (آيتشي) اتفاقيات توأمة مع كل من:

 دربي
 ديترويت
 بيند

 ناغويا
 ناكاتسوغاوا غيفو
 هيكينان
 كيوسو
 كانازاوا
 هيميجي
 جويتسو
 تاتيباياشي

 المملكة المتحدة
 الولايات المتحدة
 كوريا الجنوبية
 سريلانكا
 كازاخستان
 نيبال
 بابوا غينيا الجديدة
 فنلندا
 المكسيك
 روسيا

أعلام

 كينزو سوزوكي
 يوجي كاجيوارا
 ميلياه كاتو
 ريوزو هيراكي
 كازوهيسا كوندو
 تاييتشي أونو
 تيتسورو ميورا
 شيراز نوبو
 أيانو فوكودا

معرض صور

مراجع

اقرأ أيضا
 تويوتا ميراي

مدن محافظة آيتشي

تويوتا (آيتشي)


تيم هينمان  هو لاعب كرة مضرب بريطاني.

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي

أبطال أولمبيون في كرة المضرب
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أكسفورد
أعلام كرة مضرب من أوكسفوردشاير
بريطانيون فازوا بالميدالية الفضية الأولمبية
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1996
رياضيون من أكسفورد
ضباط رتبة الإمبراطورية البريطانية
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من بريطانيا العظمى
لاعبو كرة مضرب إنجليز
لاعبو كرة مضرب بريطانيون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2004
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 1996
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
معلقو كرة مضرب
مواليد 1974
مواليد في أكسفورد

أشخاص متعلمون في مدرسة دراغون

تيم هينمان


Marcello Bardola (* 1925 in Genua; † 1999 in Zürich) war ein Schweizer Aktuar und Bridgemeister.

Bardola studierte in Zürich und arbeitete als Chefmathematiker bei der Zürich-Versicherungs-Gesellschaft. Von 1988 bis 1994 war er Präsident des Schweizerischen Bridgeverbands. Er spielte mit der Schweizer Nationalmannschaft mehrfach bei Europameisterschaften und Olympiaden. Er gewann diverse nationale Turniere, u. a. fünfmal die Teammeisterschaften und viermal die offenen Paarmeisterschaften. Er veröffentlichte zahlreiche Aufsätze zu Theorien des Bridge in Zeitungen und Zeitschriften.

Der Schweizer Autor, Journalist und Übersetzer Nicola Bardola ist sein Sohn.

Weblinks
 Topspieler Schweiz Anfangsbuchstaben "B"

Bridgespieler
Schweizer
Geboren 1925
Gestorben 1999
Mann

Marcello Bardola


Haakon Magnusson (1207 - 1319), 1299-1319 yılları arası Norveç Kralı.

Magnus Lagaböte'nin oğluydu. Ülkenin güneyini dük unvanıyla yönetti, sonra 1299'da kardeşi Erik ölünce kral oldu. Önce Danimarka'ya sonra İsveç'e karşı savaştı (1309). Ülke içinde yüksek soylular sınıfının yasa dışı hareketlerine karşı mücadele etti ve Norveç'in ticaretini Hansa tüccarlarının rekabetine karşı korudu. Oslo'yu başkent yaptı.

Kaynakça

1207 doğumlular
1319 yılında ölenler
Güzel Saçlı Hanedanı
Norveç kralları

Haakon Magnusson


මෙම මහා මාර්ගය මහනුවර සිට යාපනය දක්වා දිවෙන මාර්ගයයි.

කටුගස්තොට, මාතලේ, දඹුල්ල, කැකිරාව, මරදන්කඩවල, ගල්කුලම, මිහින්තලේ, රඹෑව, මැදවච්චිය, වවුනියාව, ඕමන්තෙයි, මාන්කුලම්, කිලිනොච්චිය, පරන්තන්, අලිමංකඩ, නාවට්කුලි හරහා  ගමන්කරයි.

AA ශ්‍රේණියේ මාර්ග - ශ්‍රී ලංකා

AA009 මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)


Takashi Kanai (født 5. februar 1990) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Nagoya Grampus.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takashi Kanai


Breitenberg Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Steinburg iline bağlı yerleşim yeri. 2,9 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 382 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Rainer Meyer tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-breitenburg.de

Steinburg iline bağlı yerleşim birimleri

Breitenberg, Holstein


An Xanthosoma hebetatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Bernard Croat ngan D.C.Bay. An Xanthosoma hebetatum in nahilalakip ha genus nga Xanthosoma, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Xanthosoma

Xanthosoma hebetatum


Cefdinir este un antibiotic din clasa cefalosporinelor de generația a treia, utilizat în tratamentul unor infecții bacteriene. Printre acestea se numără: pneumonii comunitare, acutizări ale bronșitelor acute, faringite streptococice, otite medii și sinuzite. Calea de administrare disponibilă este cea orală.

Utilizări medicale

Reacții adverse
Printre reacțiile adverse se numără reacțiile gastrointestinale. Se poate instala o diaree cu colită pseudomembranoasă, datorită infectării cu Clostridium difficile.

Note

Vezi și
 Cefotiam
 Cefditoren
 Ceftizoximă

Cefalosporine
Tiazoli
Oxime

Cefdinir


Le système volcanique de Reykjanes est le système situé le plus à l'ouest de la péninsule du même nom, en Islande. Sa dernière éruption datant du , il est considéré comme actif.

Géographie
Le système volcanique de Reykjanes est situé à l'extrémité sud-ouest de la péninsule du même nom. Il fait partie de la Ceinture Volcanique de Reykjanes. De faible altitude (moins de ), il est caractérisé par de nombreuses fissures et failles ayant créé des champs de laves durant le Pléistocène supérieur et l'Holocène.

Géologie
Le système n'a pas généré de volcan central. Il se manifeste en surface par des failles et des fissures orientées sud-ouest/nord-ouest en partie sous-marines. Les laves émises sont basaltiques.

Histoire
Durant les , trois éruptions effusives (feux) se sont produites en surface il y a 3100, 2000 et 800 ans. Les deux dernières ont également été sous-marines, dans le prolongement sud-ouest des failles, au large du cap de Reykjanes.

La séquences d'éruptions qui s'est échelonnée de 1210 à 1240 a produit des champs de lave sur une surface totale de . En 1226, une éruption explosive s'est produite avec des émissions de téphras retrouvés sur l'ensemble de la péninsule et jusqu'à  de distance.

En mai 2022, une sismicité intense liée à l'accumulation de magma en profondeur conduit les autorités à considérer comme important de poursuivre la surveillance de la zone. Le 16 mai, devant la persistance de la sismicité et l'accumulation de magma à une profondeur de 5 à , les autorités placent la zone en alerte aviation niveau jaune. Le 19 mai, elles annoncent que la surface du sol au niveau de la centrale géothermique de Svartsengi a monté de  en un mois.

Notes et références

Fissure volcanique
Volcan en Suðurnes

Reykjanes (système volcanique)


Uluslararası İktisat, biliminin aşağı yukarı iki yüz yıllık bir geçmişi vardır ve bu zaman zarfı içerisinde birçok insan bu bilimin gelişmesi için katkıda bulunmuştur. Bu gelişme sürecinde katkıda bulunmuş birçok değerli iktisatçı vardır. Bunlardan en önemlileri: Adam Smith, John Stuart, Alfred Marshall, David Ricardo, Jacop Viner, Paul Samuelson, Eli Hecksler, Bertil Ohlin'dir.

İktisat'ın bir dalıdır ve iki altdisiplini vardır.
uluslararası ilişkilerde önemlidir buna bağlı olarak da insanların ne kadar ülke dışı yapmış oldukları ticaretler belirlenmiştir.
 Uluslararası ticaret, ülkeler arasındaki mal ve hizmet ticaretini inceler.
 Uluslararası finans, ülkeler arasındaki para ve sermaye ticaretini inceler.

Uluslararası iktisat


Agrilus liscapia é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Jendek, 2003.

Referências

liscapia

Agrilus liscapia


සිල්ලා හි ග්යොංමුන් (841–875) (රාජ්‍ය. 861–875) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ කොරියාවේ සිල්ලා රාජධානියේ 48වන පාලකයායි. ඔහු හුයිගං රජුගේ මුණුපුරා වූ අතර, කිම් ග්යේ-මියොං නම් ඉචන්වරයාගේ පුත්‍රයා ද වේ. ඔහුගේ මව සින්මු රජුගේ දියණිය වූ ග්වංහ්වා ආර්යාවයි.  ග්යොංමුන් විවාහ වූයේ හෝනන් රජුගේ දියණිය වූ මුනුයි රැජින සමඟයි.

ග්‍යොංමුන් රාජ්‍ය සමයේ දී රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර අසහනකාරීභාවය තීව්‍ර වූ අතර කැරැලි ද ගණනාවක් ඇති විය. ඔහු රාජ්‍යය ශක්තිමත් කිරීමට ප්‍රයත්න දැරූ නමුත් ඒවා අසාර්ථක විය. රාජ්‍යය පුරා දුර්භීක්ෂ ද ඇති විය. 869 දී, ඔහු සිය කිරුළ හිමි කුමරුන්ව (පසුකාලීනව හොන්ගං රජ වූ) තාං චීනය වෙත පිටත් කර හැරියේ කිම් යුන් සමඟ ය.

සම්ගුක් යුසා ග්‍රන්ථය තුළ සඳහන් වන්නේ ග්‍යොංමුන් අවුරුදු 18 දී හ්වාරංවරයකු වූ බවයි.

මොහුගේ දියණිය වූ, ජින්සොං, පසුකාලීනව සිල්ලාවේ 51වන පාලකයා බවට පත්වූ අතර, 887 දී රාජ්‍යත්වයට පත් ඇය කොරියාවේ තෙවන මෙන්ම අවසන් රාජ්‍ය පාලනය කළ රැජිනිය ලෙස සැලකේ.

මේවාත් බලන්න
කොරියානු රාජාවලිය
සිල්ලා ජනයා ලැයිස්තුව
එක්සත් සිල්ලා

ආශ්‍රේයයන්

සිල්ලා පාලකයෝ
841 උපත්
875 මරණ
9වන සියවසේ උපත්
9වන සියවසේ ආසියාවේ පාලකයෝ

සිල්ලා හි ග්යොංමුන්


Patsatsia est un patronyme porté notamment par :

 Levan Patsatsia (1988-), joueur géorgien de basket-ball ;
 Otar Patsatsia (1929-2021), homme politique géorgien ;
  (1981-); chanteuse géorgienne.

Patsatsia


වර්තමාන කේම්බ්‍රිජ්හී ආදිපාදවරිය  වන්නේ කැත්රයින්, කේම්බ්‍රිජ්හී ආදිපාදවරියයි .

මෙම අභිධානය දැරූ දෙදෙනෙක් මීට පෙර සිටියහ:

 ඇන්ස්බාහී කැරොලයින්, දෙවන ජෝර්ජ් ගේ භාර්යාව
 හෙස්සේ-කසෙල්හී ඔගස්ටා කුමරිය, තෙවන ජෝර්ජ් ගේ බාල පුතනුවෙකුගේ බිරිය

කේම්බ්‍රිජ්හී ආදිපාදවරිය (වක්‍රෝත්තිහරණය)


Tess Tinieblas es una serie de historietas de temática fantástica creada por Germán García en 1997 y continuada luego por otros autores, hasta alcanzar las 9 entregas. Narra las aventuras de tres peculiares cazafantasmas: La propia Tess, Elmo y el Sr. Bolón.

Trayectoria editorial
Germán García dibujó los 7 primeros números en formato comic-book y un número especial en formato de tiras, Al haber sido requerido su creador por la industria americana, ese séptimo número y los dos últimos contaron con la colaboración del guionista Miguel Chaves y los dibujantes Luis Bustos y Javier Pulido. Fueron publicados además por La Factoría de Ideas, la cual recopiló, entre 1999 y 2001, la serie en tres tomos.

Referencias

Enlaces externos
Tess Tinieblas, Camaleón Ediciones / La Factoría de Ideas, Barcelona, 1993 - 2001, "Tebeosfera".

Historietas de España
Historieta fantástica

Tess Tinieblas


Fausto Castilho (Cambará, 15 de junho de 1929 - Campinas, 3 de fevereiro de 2015) foi um filósofo, tradutor, escritor e professor brasileiro. Foi um dos principais estudiosos do filósofo alemão Martin Heidegger no Brasil.

Biografia

Formação acadêmica e primeiros anos
Fausto Castilho nasceu em Cambará, município no interior do Paraná, no ano de 1929. Filho de família tradicional, mudou-se para São Paulo para estudar no Liceu Pasteur. Ia cursar Direito na Faculdade de Direito da Universidade de São Paulo (FD-USP), tradicional faculdade da Universidade de São Paulo (USP) localizado no Centro da cidade. Aprovado no vestibular com dezessete anos, Fausto não quis ingressar no curso e queria cursar Filosofia na Universidade de Sorbone, localizada em Paris, na França. Seu avô foi convencido a custear os estudos graças a pressão de intelectuais como Oswald de Andrade e Sérgio Milliet.

Em Paris, foi aluno de intelectuais como Maurice Merleau-Ponty, Jean Piaget e Gaston Bachelard. Na Universidade de Freiburgo, foi aluno de Martin Heidegger.

Retorno ao Brasil e atuação
Formado em Filosofia, retornou ao Brasil, em 1954 onde atuou como professor na Universidade Federal do Paraná (UFPR). Ainda no Paraná, foi diretor da Biblioteca Pública do Paraná. No ano de 1959, casou-se com Carmen Pontvianne de Castilho. Como professor da Universidade Estadual Paulista (Unesp), foi um dos organizadores do evento que ficou conhecido como "Conferência de Araraquara" no campus da Unesp da cidade. O evento contou com a presença do filósofo francês Jean-Paul Sartre e dos intelectuais brasileiros Fernando Henrique Cardoso, Antonio Candido e Ruth Cardoso. Na cidade, também ajudou a fundar o curso de Filosofia na Unesp.

No biênio de 1965-1966, atuou como assessor do prefeito de São Paulo, José Vicente Faria Lima para as áreas de educação e cultura. No ano seguinte, foi convidado por Zeferino Vaz para ser um dos implementadores da Universidade Estadual de Campinas (Unicamp), ajudando a implementar o Instituto de Filosofia e Ciências Humanas da Unicamp (IFCH) - atuando como primeiro diretor do instituto -, fundou o grupo de linguística que deu origem ao Instituto de Estudos da Linguagem da Unicamp (IEL) e atuou na configuração do Departamento de Planejamento Econômico e Social (Depes) que gerou o Instituto de Economia da Unicamp (IE).

Retornou a Curitiba, para defender sua livre docência na UFPR, onde permaneceu entre 1973 e 1976. Em 1977, tornou-se professor da Escola de Comunicações e Artes da Universidade de São Paulo (ECA), onde lecionou durante os anos 1977 a 1984. No mesmo ano que findou-se sua passagem pela USP, retornou para Unicamp onde lecionou durante décadas e tornou-se professor emérito no ano de 2000.

No ano de 2012, lançou pela Editora da Unicamp em parceria com a editora Vozes, uma tradução de Ser e Tempo de Heidegger em uma versão bilíngue com 1200 páginas. Fausto começou a traduzir o livro ainda em 1949, com colegas brasileiros, quando estava na Alemanha, onde teve o primeiro contato com a obra.

Morte
Fausto morreu em Campinas, aos 85 anos em 3 de fevereiro de 2015, no hospital que estava internado desde 25 de janeiro. Seu corpo foi velado na Biblioteca Octavio Ianni em cerimônia conduzida pelo padre Norberto Tortorelo Bonfim. Foi enterrado no Cemitério do Araçá, em São Paulo.

Legado
No ano de 2017, um dos auditórios do IFCH foi batizado com o nome de Fausto. Em 2020, a Unicamp inaugurou a Biblioteca de Obras Raras Fausto Castilho, com nome batizado em homenagem à Fausto. A biblioteca também recebe a coleção pessoal de Fausto doada pelo professor em 2014, contendo dez mil volumes.

Bibliografia selecionada

 Husserl e a via Redutiva da Pergunta-recorrente que Parte da Lebenswelt, Editora da Unicamp, 2015.
 Ser e tempo (trad.): edição em alemão e português. Editora da Unicamp, Editora Vozes, 2012.
 O conceito de universidade no projeto da UNICAMP, Editora da Unicamp, 2008.

Nascidos em 1929
Mortos em 2015
Naturais de Cambará
Alunos da Universidade de Freiburg
Filósofos do Paraná
Professores do Paraná
Escritores do Paraná
Tradutores do Brasil
Professores da Universidade Federal do Paraná
Professores da Universidade Estadual Paulista Júlio de Mesquita Filho
Professores da Escola de Comunicações e Artes da Universidade de São Paulo
Professores da Universidade Estadual de Campinas

Fausto Castilho


Los japoneses en España hacen referencia, en gran parte, a los empresarios expatriados de las corporaciones japonesas, así como también a los estudiantes internacionales. Hay, también, gente con ascendencia japonesa en España, incluso descendientes de inmigrantes del  que llegaron a España, además de integrantes de la población «Nikkei» (personas de ascendencia japonesa de varios países de Latinoamérica). De acuerdo con el Instituto Nacional de Estadística, 4.898 ciudadanos japoneses residen en el país; el Ministerio de Relaciones Exteriores de Japón dio una cifra un poco más elevada de 6.717.

Historia
Los primeros japoneses en asentarse en España fueron los miembros de una embajada dirigida por Hasekura Tsunenaga. En lugar de regresar a Japón en 1617, seis samuráis permanecieron en Coria del Río, cerca de Sevilla. El apellido «Japón» («japonés» en español antiguo) se conserva entre los aproximadamente 700 habitantes de Coria del Río, identificándolos como descendientes de los miembros de la delegación de Hasekura Tsunenaga.

Los contactos entre España y Japón no se retomaría hasta 1854 cuando llegó a Filipinas la Expedición Ansei, promovida por el daimyō de Fukuoka Kuroda Nagahiro, a la que el gobierno del archipiélago respondió con una delegación al año siguiente. Se trató de un tímido intento por parte de la administración española de Filipinas para firmar un acuerdo comercial con Japón. Sin embargo, esta idea fue abandonada poco después.

Aun así y como ya pasara anteriormente con la embajada de Hasekura, el legado de ello fue la llegada a la provincia de Jaén, en 1872, de José Luis Ceacero Inguanzo y su esposa Miyoko, hija del daimyō de Fukuoka, quien se convirtió en la primera mujer japonesa en visitar España. Fruto de este matrimonio nacieron tres hijos, quienes generaron descendencia de la cual a día de hoy existen algunos descendientes.

El primero negocio japonés que se creó en España fue SANYO España.S.A. en 1969. Desde entonces, Cataluña se convirtió en el lugar primario de operaciones de negocios japoneses en España.

Entre 1970 y 1980, los «Nikkeis» se establecieron en España, huyendo de las crisis financieras y/o la opresión política en sus países de origen. Desde la década de 1970, muchos japoneses también han llegado a España como empresarios y estudiantes. En 1966, solo había alrededor de 280 ciudadanos japoneses en España, pero este número aumentó a 2.824 en 1993.

Lengua
Los «Nikkeis» en España principalmente hablan español y solo un número reducido puede hablar japonés. En contraste, los expatriados japoneses y sus hijos hablan japonés como lengua materna.

Estadísticas
A partir de 2001 5.167 ciudadanos japoneses residieran en España, con 1.189 de ellos en Barcelona y 87 en otras localidades de Cataluña. La mayoría de los japoneses en Cataluña son empleados de empresas japonesas.

Instituciones
La Barcelona Suiyokai es una asociación de empresas japonesas en Barcelona. Gestiona un festival del año nuevo japonés. En 2004 57 empresas eran partes de la asociación.

Barcelona también tiene un club de Go, un club de haiku, un club de golf, una asociación de profesores de japonés, una asociación de ex-alumnos de la escuela complementaria japonesa, y una asociación hispana-japonesa.

Educación

España cuenta con dos escuelas internacionales japonesas: el Colegio Japonés de Barcelona y el Colegio Japonés de Madrid (EN). Las dos ciudades también tienen programas de educación de fin de semana japoneses.

España tenía el Colegio Japonés de Las Palmas (ラス・パルマス日本人学校). Localizada en Tafira Baja, se abrió en el octubre de 1973; era el colegio japonés más antiguo de España y el tercero más antiguo de Europa. Se cerró permanentemente en el marzo de 2001.

El Distrito del Ensanche en Barcelona tiene una biblioteca para japoneses que abrió en 1992. La mayoría de los clientes, pero la gente local están autorizados a utilizar la biblioteca. Un edificio de apartamentos tiene la biblioteca.

Véase también
 Colegios japoneses en el extranjero

Referencias

Bibliografía
Ávila Tàpies, Rosalía (Universidad de Kioto) y Josefina Domínguez Mujica (Universidad de Las Palmas). "Canarias en el imaginario japonés: el análisis de tres narrativas contemporáneas" ( , Archivo PDF). Anuario de Estudios Atlánticos ISSN 0570-4065, Las Palmas de Gran Canaria (2011), número. 57, pp. 525-56. Recibido 26 de mayo de 2010. Aceptado 30 de junio de 2010.
  ()

  (Archivo)

  Resumen en inglés disponible

Enlaces externos
 Asociación de empresas Japonesas Shacho Kai
 Shachokai Barcelona
 Eikyô, influencias japonesas

 Avila Tàpies, Rosalia (2008) Inmigración japonesa e interculturalidad en España: el caso de la 'Sociedad Tanpopo'.  Boletín de la Real Sociedad Geográfica , CXLIV, p.144-171.
 Clavería, Laura (2010), "Artistas japoneses en España: Una aproximación al caso de Cataluña", Interasia Papers, Barcelona: Universidad Autónoma de Barcelona.
(en inglés) Avila Tàpies, Rosalia (2008) (Universidad de Konan). "Building friendship networks and intercultural spaces: the case of Japanese women in Spain" ( ). Migracijske i Etničke Teme /Migration and Ethnic Themes (Página de perfil) , 24-4, p.341-352. Disponible en Academia.edu.
(en inglés) Fukuda, Makiko. "Castilian or Catalan? Linguistic survival strategies of Japanese residents in Catalonia, Spain." ( ). en: Saxena, Anju and Åke Viberg (editores). "Multilingualism: Proceedings of the 23rd Scandinavian Conference of Linguistics." Universidad de Uppsala, 1-3 de octubre de 2008. Start p. 170.

Inmigración asiática en España
España

Inmigración japonesa en España


Gulussa era o segundo filho legítimo de Masinissa. Gulussa tornou-se rei da Numídia junto com seus dois irmãos por volta de 148 aC e reinou como parte de um triunvirato por cerca de três anos.

Biografia
Ressuscitando, talvez, um costume líbio que compartilhava a autoridade entre três pessoas, Cipião Emiliano estabeleceu os três filhos legítimos sobreviventes como reis: Micipsa, Gulussa e Mastanabal. O poder real foi dividido entre os três príncipes. Micipsa, o mais velho, estava encarregado da administração; foi a ele que Masinissa deu seu anel que, a julgar pelas estelas do estilo Abizar, era um sinal de poder. Gulussa recebeu o comando dos exércitos. Quanto a Mastanabal, que teria sido instruído em grego, ele foi acusado de justiça e relações com líderes tribais vassalos.

Vida posterior
Após o assentamento de 148 aC, não há mais informações sobre Gulussa ou Mastanabal. Nada se sabe sobre as datas de suas mortes e o fim do reinado triunviral. Pode-se deduzir da dedicação do templo de Massinissa em Dougga que por volta de 139 aC Micipsa reinou sozinho sobre a Numídia.

Fontes

Relações exteriores da Roma Antiga

Gulussa


Blue Hill est une ville américaine située dans le Comté de Webster, au Nebraska. Selon le recensement de 2010, sa population est de  habitants.

Liens externes

Ville dans le Nebraska
Comté de Webster (Nebraska)

Blue Hill (Nebraska)


Uffe Toudal Pedersen (født 26. marts 1954 i Ubberup) er en dansk embedsmand. Han er departementschef i Udlændinge-, Integrationsministeriet.

Han er uddannet cand.scient.pol. fra Aarhus Universitet i 1981.

Før han tiltrådte stillingen som  departementschef i Udlændinge-, Integrations- og Boligministeriet var han departementschef i Uddannelses- og Forskningsministeriet.

Kilder

Departementschefer i Udlændinge-, Integrations- og Boligministeriet
Departementschefer i Uddannelses- og Forskningsministeriet
Politologer fra Danmark
Danskere i 1900-tallet
Danskere i 2000-tallet
Personer fra Ubberup
Personer i Kraks Blå Bog

Uffe Toudal Pedersen


Las rosquillas de San Froilán son un dulce típico de la gastronomía leonesa, sobre todo en las celebraciones de las fiestas de San Froilán en La Virgen del Camino y en la ciudad de León, cerca del 5 de octubre.

Historia
La historia de este postre típico leonés es muy reciente, y siempre relacionada con el leonés Santiago Pérez, maestro confitero de las desaparecidas confiterías La Coyantina, quien haciendo servicio militar en la villa asturiana de Gijón aprovechó este tiempo para aprender la profesión en el obrador de un confitero alemán. Después, el confitero leonés paso varios años en Alemania, siempre aprendiendo. Allá en los años 80 las introdujo en la gastronomía leonesa, no obteniendo éxito, por lo que dejó de ofrecerlas en sus confiterías. Han sobrevivido en la gastronomía leonesa gracias a los recetarios de la escuela que el confitero creó, hoy bajo la dirección de su hijo.

Pero no fue hasta finales de los años 90 cuando Luis César García González, maestro confitero de la Confitería Asturias, recuperó la receta y la introdujo en su confitería, cosechando un importante éxito. A partir de aquí son muchos los reposteros que se han unido para relacionarlas con las fiestas en torno a San Froilán, convirtiéndose en un postre muy apreciado por los leoneses.

A su vez en la capital, desde el obrador Pastelería Luzón también han conseguido mantener esta elaboración casi extinguida haciéndola llamar Galos de Madrid, son elaboradas como otro tipo de Rosquillas de San Isidro. Durante estos últimos años parece que su demanda va en aumento.

Características
Se trata de unas rosquillas de unos 20 o 30 gramos aproximadamente que son elaboradas a base de una masa de leche, sal, mantequilla, harina y huevos, saborizada con ron y que finalmente se recubre de un glasé blanco de azúcar (azúcar glas, agua y limón).

Véase también
 Amarguillo
 Fisuelos
 Hojaldres de Astorga
 Mantecadas de Astorga
 Nicanores de Boñar
 Gastronomía de León

Referencias

Gastronomía de la provincia de León
Postres y dulces de Castilla y León

Rosquillas de San Froilán


La Kollhoff-Tower est un bâtiment de 101 mètres et 25 étages, à Berlin en Allemagne. Vu de la Potsdamer Platz, il occupe une position centrale dans le quartier nouvellement construit au début des années 1990 après la chute de la RDA et la réunification. Le bâtiment, qui porte le nom de son concepteur Hans Kollhoff du bureau d'architectes Kollhoff und Timmermann Architekten, est achevé en 1999.

Avec la BahnTower au nord (103 mètres) et la Forum Tower conçue par Renzo Piano au sud, il forme un ensemble de hauts bâtiments au centre de la capitale allemande. Kollhoff et Timmermann Architects ont également conçu le gratte-ciel Delbrück du Beisheim Center situé à proximité. Les deux bâtiments sont conçus dans le style des gratte-ciels du début du XXe siècle.

Les étages inférieurs sont destinés aux commerce de détail, les étages supérieurs sont réservés aux bureaux. Tout en haut se trouve depuis le 15 avril 2000 une plate-forme d'observation à laquelle mène l'ascenseur de passagers le plus rapide d'Europe, progressant de 8,65 mètres par seconde.

Notes et références

Liens externes

Gratte-ciel en Europe
Berlin-Tiergarten

Kollhoff-Tower


قائمة ببطولات ويمبلدون لسنة 1889:

فردي رجال

 ويليام رينشاو هزم  إرنست رينشاو. النتيجة: 6-4 6-1 3-6 6-0

فردي سيدات

 بلنشي بيجالي هزمت  لوتي دود. النتيجة: 4-6, 8-6, 6-4

مراجع

لندن في 1889
أحداث 1889 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 1889 الرياضية
رياضة إنجليزية في 1889
كرة المضرب في 1889
كرة مضرب إنجليزية في 1889

بطولة ويمبلدون 1889


دائرة الناصرية هي دائرة في ولاية بومرداس وعاصمتها هي الناصرية. عدد السكان 43664 نسمة.

وهي بدورها تضم 2 بلديات:
 الناصرية
 أولاد عيسى

الوديان

يتضمن إقليم هذه الدائرة العديد من الوديان منها:

المنشآت

تضم هذه الدائرة العديد من المنشآت، منها:
 سد شندر

مواضيع ذات صلة
 دوائر ولاية بومرداس
 بلديات ولاية بومرداس

مصادر

دوائر ولاية بومرداس

دائرة الناصرية


Nicolae Gudea () a fost un arheolog român, profesor universitar, specialist în arheologia Daciei Romane.

Biografie
A urmat studiile secundare la Zalău, iar cele universitare la Universitatea Babeș-Bolyai din Cluj (1968). A fost cercetător la Institutul de Istorie și Arheologie din Cluj, fiind și membru al Societății de Studii Clasice. Cariera sa de arheolog și numismat s-a făcut cunoscută datorită numeroaselor studii dedicate Daciei romane. Astfel, Der Dakische Limes. Materialen zu seiner Geschichte (Mainz, 1997) este o lucrare cu importante contribuții pentru castrele romane din Dacia. Totodată, de numele lui se leagă și dezvoltarea siturilor arheologice de la Porolissum, Bologa, Buciumi, Feldioara, Râșnov, Gornea, Inlăceni, Brețcu, Mehadia și Dierna. În 2003 el a fost numit cetățean de onoare al municipiului Zalău.

Scrieri
 Dacia. Eine römische Provinz zwischen Karpaten und Schwarzem Meer, Darmstadt, 2006.

Note

Legături externe
 Lista publicațiilor profesorului Nicolae Gudea

Nașteri în 1941
Decese în 2019
Istorici români
Oameni din județul Sălaj
Români greco-catolici
Cadre didactice ale Universității Babeș-Bolyai
Cetățeni de onoare ai Zalăului

Nicolae Gudea


POWER A/S (tidligere Expert) er en dansk elektronikkæde der sælger mange slags elektronik og hvidevarer.
Det danske POWER A/S er ejet af det norske selskab POWER International AS,
og denne koncern har også butikker i Norge, Sverige og Finland.

POWER Internationals historie går helt tilbage til 1962, hvor 47 norske elinstallatører gik sammen i en fælles indkøbsforening, som senere blev en del af Expert AS-koncernen, og som blev etableret i Danmark i 1964.
I 2017, skiftede Expert AS navn til POWER International AS.

POWER varehuse i Danmark

Region Hovedstaden
 Glostrup, Åbnet 17. august 2015
 Herlev (BIG Shopping), åbnet 3. oktober 2015
 Frederiksberg (Frederiksberg Centret), åbnet 25. november 2015
 Kongens Lyngby (Lyngby Kulturcenter), Åbnet 27. oktober 2017
 Vesterport, Åbnet, 23. november 2019
 Ishøj, Åbent 11. november 2022
 Rødovre (Rødovre Centrum), Åbnet  27.           oktober 2023

Region Nordjylland

 Aalborg, Åbnet 23. august 2019
 Frederikshavn, Åbnet 24. marts 2023

Region Midtjylland
 Randers, åbnet 8. oktober 2016
 Viby (Mega Syd), åbnet 4. februar 2017
 Holstebro, åbnet 4. maj 2017
 Tilst, åbnet 3. august 2017
 Herning (Herningcentret), åbnet 7. oktober 2017
 Horsens, åbnet 20. november 2020
 Grenaa, åbnet 19. april 2021

Region Sjælland
 Nykøbing Falster, åbnet 25. februar 2017 i Guldborgsundcentret
 Holbæk, åbnet 9. november 2018
 Køge, åbnet 10. maj 2019
 Ringsted, åbnet 12 april 2021
 Slagelse, åbnet 19. april 2022
 Næstved, Åbent 3. marts 2023

Region Syddanmark
 Odense (Rosengårdcentret), åbnet 7. november 2015
 Sønderborg (Centerpassagen), åbnet 2. marts 2017
 Esbjerg (City Nord), åbnet 13. september 2019.
 Kolding, åbnet 16. november 2020
 Haderslev, Åbnet 3. november 2023

Eksterne henvisninger
 www.power.dk
 Kontant: De forsvundne tilbud 27. november 2019, hentet 8. september 2022

Noter

_

Detailvirksomheder fra Norge
Elektronikkæder i Danmark
Etableret i 2015
Netbutikker i Danmark

Power (varehuskæde)


Escape - Flugten fra ensomheden er en dansk kortfilm fra 2001, der er instrueret af Kim Bodnia efter manuskript af ham selv, Dejan Cukic og Morten Søborg. Filmen er Kim Bodnias debut som instruktør.

Handling
Filmen skildrer en ung mands forkvaklede følelsesliv. Han er tilskuer til sit eget liv, hvis indhold bestående af karrierejob, PlayStation, technofester, overfladevenner og sex, fremstår som ligegyldige ingredienser i hans længsel efter nærvær og en dybere mening.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2001

Escape - Flugten fra ensomheden


ශ්‍රී ලංකාවේ 9වන පාර්ලිමේන්තුව යනු 1989 පෙබරවාරි 15 දින පැවැති 1989 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵල අනුව තීරණය වුනු සාමාජීකත්වයක් හා සමගින් පැවැති ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුවෙහි රැස්වීමකි. පාර්ලිමේන්තුව පළමුවරට රැස්වූයේ  9 මාර්තු 1989 දිනදී වන අතර විසුරවා හරින ලද්දේ 24 ජූනි  1994 දිනදීය.

මැතිවරණය

9වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය 1989 පෙබරවාරි 15 දින පවත්වන ලදි. බලයෙහි සිටි එක්සත් ජාතික පක්ෂය (එජාප) විසින් ආසන 225 අතුරින් 125 ක් දිනා ගනිමින් පාර්ලිමේන්තුවෙහි බලය රැකගත්තේය. ප්‍රධාන විපක්ෂ දේශපාලන පක්ෂය වූ  ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය (ශ්‍රීලනිප) විසින් ආසන 67 ක් දිනා ගන්නා ලදි. ස්වාධීන කණ්ඩායම් ලෙසින් තරග වැදුනු දෙමළ සටන්කාමී කණ්ඩායමක් වූ  ඊළාම් විප්ලවවාදී ශිෂ්‍ය සංවිධානය (ඊවිශිසං) ආසන 13 ක් දිනා ගත් අතර දෙමළ දේශපාලන පක්ෂ වල සන්ධානයක්  (දෙඑවිපෙ/ඊජාප්‍රවිපෙ/ඊජවිවිපෙ/දෙඊවිසං) විසින් ආසන 10 ක් දිනා ගැනිණි. කුඩා දේශපාලන පක්ෂ විසින් ඉතිරි ආසන 10 දිනා ගන්නා ලදි.

ප්‍රතිඵල

නව පාර්ලිමේන්තුව 1989 මාර්තු 9 වන දින දිවුරුම් දුනි. කථානායක වශයෙන් එම්. එච්. මොහොමඩ් ද, නියෝජ්‍ය කථානායක වශයෙන් ගාමිණී ෆොන්සේකා සහ කාරක සභා නියෝජ්‍ය සභාපති වශයෙන් ආරිය බී. රැකව ද තේරී පත් විය.

රජය

1989 මාර්තු 3 දිනදී ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස විසින් අග්‍රාමාත්‍ය ලෙසින් ඩී. බී. විජේතුංග පත් කලේය. රජයෙහි ඉතිරිය මෙයට පෙරාතුව එනම් 1989 පෙබරවාරි 18 දිනදී පත් කෙරිණි.

1993 මැයි 1 වන දිනදී ජනාධිපති ප්‍රේමදාස ඝාතනය කෙරුණි. ජනාධිපති ප්‍රේමදාසගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙසින් පාර්ලිමේන්තුව විසින් අග්‍රාමාත්‍යය විජේතුංග පත් කරන ලද අතර ඔහු 1993 මැයි 7 වන දිනදී දිවුරුම් දෙන ලදි. එදිනදීම ජනාධිපති විජේතුංග විසින් නව අග්‍රාමාත්‍යය ලෙසින්  රනිල් වික්‍රමසිංහ පත් කරන ලදි.

ඔහු විසින් එය කල යුතුව තිබූ දිනයට මාස කිහිපයකට පෙර එනම් 1994 ජූනි 24 දිනදී ජනාධිපති විජේතුංග විසින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හරින ලදි.

පක්ෂය/සන්ධානය අනුබැඳිය වෙනස්කිරීම්

9වන පාර්ලිමේන්තුව තුල පහත පිල්මාරුකිරීම් සිදු විය:

මරණ හා ඉල්ලා අස්වීම්
9වන පාර්ලිමේන්තුව තුල පහත මරණ හා ඉල්ලා අස්වීම් සිදුවිය:

25 ජූනි 1989: අනුර ඩැනියෙල් මහවිතාරච්චිගේ (එජාප-මහනු) ඝාතනය කෙරිණි.
13 ජූලි 1989: අප්පපිල්ලේ අමිර්තලිංගම් (දෙඑවිපෙ-ජාතික) ඝාතනය කෙරිණි. ඔහු වෙනුවට පත් කෙරුණේ මාවෙයි සේනාධිරාජා (දෙඑවිපෙ-ජාතික).
11 මැයි 1990: තම්බිමුත්තු සෑම් පෙනිංටන් දේවරාසා (ඊජවිවිපෙ-මඩක) ඝාතනය කෙරිණි. ඔහු වෙනුවට පත් කෙරුණේ ජෝසප් පරරාජසිංහම් (ද්‍රඑවිපෙ-මඩක).
19 ජූනි 1990: ඥානසංකරි යෝගසන්ගරී (ඊජවිවිපෙ -යාපන) ඝාතනය කෙරිණි.
2 මාර්තු 1991: රන්ජන් විජේරත්න (එජාප-ජාතික) ඝාතනය කෙරිණි.
23 අප්‍රේල් 1993: ලලිත් ඇතුලත්මුදලි (ප්‍රඑජාපෙ-කොළඹ) ඝාතනය කෙරිණි.

මන්ත්‍රීවරුන්

ආශ්‍රිත

පාර්ලිමේන්තු - ශ්‍රී ලංකා
ශ්‍රී ලාංකික මහා මැතිවරණය 1989

ශ්‍රී ලංකාවේ 9වන පාර්ලිමේන්තුව


São Miguel do Rio Torto,  Portekiz'de Abrantes belediyesine bağlı olan, 52,25 km2 yüzölçümüne sahip, 3.422 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Abrantes

São Miguel do Rio Torto


චිකාගෝ, ක්වේක්වෙ, සිම්බාබ්වේ, යනු ක්වේක්වෙ මධ්‍යම ව්‍යපාරික දිස්ත්‍රික්කය අවට ප්‍රදේශයෙහි පිහිටි අඩු ජනඝණත්වයක් සහිත උපනගරයකි.

චිකාගෝ, සිම්බාබ්වේ


An Eleocharis caduca in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Alire Raffeneau Delile, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schult.. An Eleocharis caduca in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis caduca


Arawakia može označavati:
 Arawakia (Animalia) Villiers, 1981, rod kukaca iz porodice Cerambycidae.
 Arawakia (Plantae)  L.Marinho, biljni rod iz porodice Clusiaceae

Arawakia


La Estación Científica Charles Darwin (ECCD) es una estación de investigación biológica operada por la Fundación Charles Darwin. Se encuentra ubicada en Puerto Ayora en la isla Santa Cruz, en las Islas Galápagos, con oficinas satélites en las islas de Isabela y San Cristóbal.  Puerto Ayora es una ciudad en el centro de las islas Galápagos, Ecuador.

Antecedentes
En Puerto Ayora, Isla Santa Cruz y Ecuador científicos extranjeros trabajan constantemente en la investigación y proyectos para la conservación de los ecosistemas marinos de Galápagos. La Estación Científica Charles Darwin, creada en 1964, cuenta con un Centro de Interpretación de Historia Natural y también lleva a cabo proyectos educativos en apoyo de la conservación de las Islas Galápagos.

Trabajo y Objetivos
Los objetivos de la CDRS es llevar a cabo la investigación científica y educación ambiental para la conservación. La estación cuenta con un equipo de más de un centenar de científicos, educadores, voluntarios, estudiantes de investigación y personal de apoyo de todo el mundo.

La investigación científica y el monitoreo de proyectos se llevan a cabo en la ECCD en colaboración y coordinación con su socio principal, el Parque nacional Galápagos (PNG), que funciona como la autoridad gubernamental principal responsable de la conservación y los recursos naturales en las Islas Galápagos.

El trabajo de los CDR tiene como objetivos principales:

Para promover, facilitar, diseñar e implementar la investigación científica necesaria para la comprensión de los principios biológicos, una mejor comprensión de los ecosistemas y la gestión adecuada de los recursos naturales de las islas bosques y todo tipo de abitas.
Asesorar a las autoridades ecuatorianas sobre el tema de la conservación y gestión de los recursos naturales en las Islas Galápagos.
Colaborar con las instituciones del Ecuador sobre la aplicación de los programas implicados en la investigación científica y la educación en las islas.
Para contribuir al desarrollo de personal científico y técnico de Ecuador que están especializados en ciencias naturales y la gestión de los recursos naturales.
Para contribuir y colaborar en programas educativos relacionados con la conservación de las islas.
Para compilar los resultados de las investigaciones científicas y otras actividades de la organización y para difundir esta información a nivel regional, nacional e internacional.

En 2002, la estación fue galardonada con el Premio Internacional Cosmos .

Enlaces externos
 http://www.darwinfoundation.org
 http://www.galapagospark.org
 http://www.in-quito.com/galapagos/research-station.htm

Institutos de investigaciones biológicas
Isla Santa Cruz
Ciencia y tecnología de Ecuador

Estación Científica Charles Darwin


ශරීරය සිදුරුකිරීම යනු ආභරණ පැළදීමට හෝ ශරීරය වෙනස් කිරීමට හෝ ශරීරයේ කොටසක් සිදුරුකිරීම. සිදුරුකිරීම යන වචනය ක්‍රියාව හෝ ශරීරය විදීමට ලද පුහුණුව හෝ සිදුරු කිරීමෙන් ශරීරයේ කොටසක් වවෘත කිරීම හදුන්වයි. ශරීර විදීමේ ඉතිහාසය අසත්‍ය තොරතුරු නිසා නොපැහැදිළි වුවත් එය ලෝක ඈත අතීතයේ සිටම ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයන් මගින්ම සිදුකර ඇති බව ප්‍රමාණවත් සාක්ෂී පවතී.

විශේෂයෙන්ම කන් විදීම හා නාසය විදීම බෙහෙවින් පැතිර ඇති අතර ඉතිහාස සටහන් වලද සදහන් කළ ඇති අතර එය ගාම්භීර ක්‍රියාවක් ලෙසද සැළකේ.පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට ශරීර විදීම හා නොවිදීම සදහා කාරණය වෙනස් වේ.සමහර පුද්ගලයින් ආගමික කටයුතු සදහාද තවත් සමහර පුද්ගලයින් තමන්ගේ පෙනීම දියුණු කරගැනීම සදහාද ශරීර විදීම් සිදුකරයි. නමුත් සමහර ශරීර විදීම් තරුණයන් හා සසදන විට ආකාර මත භේදාකාරීවේ. තවද ශරීර විදීම් ප්‍රදර්ශනය කිරීම පාසල්වල, ආයතනවල සහ ආගමික පිරිස මගින් තහනම් කර ඇත. නමුත් සමහර පුද්ගලයින් ගිනස් වාර්තාවක් තැබීම අරමුණු කර ගැන අසීමිත ආකාරයෙන්ද ශරීර විදීම් සිදුකරයි.

වර්තමානයේ ශරීර සිදුරු කීරීම, සුරක්‍ෂිත ශරීර සිදුරු කිරීමේ තාක්ෂණය යොදාගැනීම බෙහෙවින් අවධාරණය කරන අතර තවද මෙම කාර්ය සදහා විශේෂිතව නිර්මාණය කර ඇති මෙවලම්ද භාවිතා කරන ලෙසද බෙහෙවින් අවධාරණය කරයි. ශරීර සිදුරු කිරීමතරමක් අවදානම් සහිත ක්‍රියාවකි. අසාත්මික ප්‍රතික්‍රියා, ආසාදන රෝග බෝ වීම,අධික භියගන්වීම සහ අනපේක්ෂිත ශරීර ආබාධ යනාදීන් ශරීරකිරීම හා සම්බන්ධ අවධානම් වේ. නමුත් ඉහත සදහන් අවධානම් සෞඛ්‍යාරක්ෂක ශරීර විදීමේ ක්‍රියා පිළිපැදීම හා ශරීර විදීමෙන් පසු එය සුදුසු ආකාරයෙන් රැකීමෙන් අඩුකර ගත හැක. තවද  ශරීර විදුම් සිදු කළ විට එය සුවකිරීමට ගන්නා කාලය විදුමෙන් විදුමට වෙනස් වන අතර සමහර අවස්ථාවල එය මාසයකින් සුවවන අතර සමහර අවස්ථාවල එය සුවවීමට අවුරුදු 2 ක පමණ කාලයක්ද ගත වේ.

අතීතය

වර්තමානයේ ශරීර සිදුරු කිරීම පුරාවිද්‍යා ගවේෂකයින්ගේ මූලික ගවේෂණය බවට පත්වී ඇත. පුරාණ සටහන්වල ශරීර සිදුරුකිරීම පිළිබදව බොහොම කලාතුරයකින් සදහන් කර ඇති අතර තවද එහි සිදුරු කිරීමේ ක්‍රියාදාම, එහි තේරුම සහ භාවිතා කර ඇති ආභරණ පිළිබදව සදහන් දත්තද අසම්පූර්ණ ස්වභාවයක් ගනී. තවද නූතන දත්ත, ශරීර විදීම පිළිබදව මහත් උනන්දුවක් දක්වන Doug Malloy  ගේ 20 වන සියවස සොයාගැනීමත් සමග නිෂ්ප්‍රභා වී ඇත. 1960 සහ 1970 දී Malloy සමකාලීන ශරීර විදීමට එය අලෙවි කර නව ඉතිහාසයක් ලබා දුන්නේය. ඔහුගේ Body & Genital Piercing in Brief නම් කෘතියේ, Prince Albert විසින් තමන්ගේ කලිසම තදට ඇදීමෙන් පෙනෙන තම ශරීරයේ ඇති විශාල පිරිමිඇඟ නොපෙන්වීමට භාවිතා කළ සිදුරු කිරීම පිළිබදවද,තවද රෝමානුවන් විසින් කරන ලද චුචුක සිදුරු කිරීම් පිළිබදවද එහි සදහන් වේ. එමනිසා Malloy ගේ කෘතියේ සදහන් මෙවන් සමහර කතා පසු ප්‍රකාශිත කෘතිවලද සදහන් වී ඇත.

මෑතක සිට ශ්‍රී ලංකාවේ ද මෙය ඉතාම ජනප්‍රිය විලාසිතාවක් බවට පත් වී ඇත. ගැහැණු ලමයෙකු ඉපදුන පසු මාස කිහිපයකින් ජෝතිශ්‍යට අනුව නැකතක් බලා ඇයගේ කන් විද කරාබු පලඳවනු ලබයි. ඉන් පසුව මෑතක ලංකාවේ කරාබු විලාසිතා බෙහෙවින් ජනප්‍රිය වී ඇති අතර බොහෝ ගැහැණු ලමුන් කුඩා කල විදිනු ලැබූ ස්ථානයට ඉහලින් කන විද තවත් කරාබුවක් පැලඳීම සිදු කරයි.

එසේම විලාසිතාවට මෙන්ම අලංකාරය තවත් වැඩි කිරීමේ ක්‍රමයකි. ලංකාවෙ ගැහැනු ලමුන් අතර නහය විදීම ද වර්ථමානයේ ජනප්‍රිය විලාසිතාවක් බවට පත්ව ඇත. ලංකාවේ ප්‍රධාන වශයෙන් ම කන විදීමට ක්‍රම කිහිපයක් භාවිතා කරයි. රත්තරන් කරාබුවක් ගෙන එහි නැට්ට උල් කර කෙලින් ම කන් පෙත්තට තබා තද කිරීම එක් ක්‍රමයකි. piercing gun යොදා ගැනීම piercing needles යොදා ගැනීම මෙන් ම iv cannula මගින් ද කන, නහය විදීම සිදු කල හැකිය.

ලංකාවේ වැනි පටු නොදියුනු අදහස් ඇති ජන කොසටස් අතර කන එක් වතාවකට වඩා විදීම නොවටිනා දෙයක් ලෙස හුවා දක්වන අතර එය වර්ථමානය වන විට පහව ගොස් විලාසිතාව ඉතාම ජනප්‍රිය වී ඇත.

ශරීරය විදීමේදී වේදනාව ඉතා අඩුය. එය තවත් අවම කර ගැනීමට අවශය නම් emla jel වැනි හිරිවැටෙන ආලේපයක් භාවිතා කල හැකිය

කන් සිදුරු විදීම

ලෝකයපුරා කන් සිදුරුකිරීම ඈත අතීතයේ සිටම පුහුණු වී ඇත. තවද සැළකෙන ප්‍රමාණයේ ලිඛිත හා ගවේෂනාත්මක සධකද ඒ සදහා පවතී. තවද කන් සිදුරුවිදින ලද මමී වර්ගයන්ගේ දේහයන්ද සොයාගෙන ඇත. ඒ සදහා ඔස්ට්‍රේලියාවේදී සොයාගන්න ලද මෙතෙක් ලොව පැරණිම මමී වන අවුරුදු 5,300 ක් පමණ වයස ඇති Ötzi the Iceman ගේ දේහය උදාහරණයක් වේ. මෙම මමී විෂ්කම්භය 7-11 mm වූ කන් සිදුරක් විද සිටි බව ගවේශන කටයුතුවලදී සොයා ගෙන ඇත.

තවද වයඹදිග ඇමෙරිකාවේ තෝඩු උදාරභාවයේ සහ ධනයෙහි සලකුණක් ලෙස සැලකේ. තවද කුඩා ළමුන්ට පළදන සෑම තෝඩුවක්ම මිල අධික පොට්ලෙවයකින් මිලදී ගැනීමට ඔවුන් පුරුදු වී සිටියහ. තවද 18 වන සියවසේ මැණික් තැබූ සහ රත්රන් තෝඩු උදාරභාවය සදහා වෙන්කර තිබුණි. පුරාණ ග්‍රීකවාසීන් පූජණීය පක්ෂීන්(demigods)ආකාරයේ වූ තෝඩු පැළදීමට පුරුදු වී සිටි අතර පුරාණ රෝම ස්ත්‍රීන් වටිනා මැණික් තැබූ තෝඩු පැළදීමට පුරුදුව සිටියහ.

නාසය සිදුරුවිදීම

නාසය සිදුරු විදීමේ ක්‍රියාවටද ඉතා පැරණි ඉතිහාසයක් ඇත. හින්දු ආගම පරිදි ලක්ෂ්මි දේවියගේ නාසයේ ආභරණ පැළද සිටීම එයට නිදසුනකි. තවද නාසය සිදුරු විදීම ඉන්දියානු හින්දු කාන්තාවන්ට සම්ප්‍රදායක ක්‍රියාවක් බවට පත්වී තිබෙන අතර ඔවුන් එය කුඩා කළ සිටම පැළදීමට උනන්දුවක් දක්වයි. තවද ඔවුන් එය වම් නාස්පුඩුවට පැළදීමට උනන්දුවක් දක්වන අතර එය ආයුර්වේද ප්‍රතිකාරයක් ලෙසද ඔවුන් විශ්වාශ කරයි. තවද මෙම නාසය සිදුරු කිරීමේ ක්‍රියාව සමහර අවස්ථාවලදී කාන්තාවන් විවාහ වීමට පෙර දවසේ සිදුකිරීමට ඔවුන් උනන්දුවක් දක්වයි. තවද මෙම නාසය සිදුරුකිරීමේ ක්‍රියාවලිය ඉන්දියාවේ එක කුලයකට පමණක් කියා නොවන අතර පොදුවේ පිළිපදින ක්‍රියාදාමයකි. තවද මෙම නාසය සිදුරුකිරීම ඉන්දියාවේ පමණක් නොව පාකිස්ථානය හා බංග්ලාදේශයේද ප්‍රසිද්ධ වන අතර අරාබි රටවල්වල කාන්තාවන්ද මෙම ක්‍රියාවට උනන්දුවක් දක්වයි.

තොල් සහ දිව සිදුරුවිදීම

තොල් සිදුරුකිරීම සහ තොල් දිගැදීම ඈත අතීතයේ සිටම අප්‍රිකාවේ සහ ඇමෙරිකාවේ පැවති කුලවල සාම්ප්‍රදායිකව ඉටුකරන ක්‍රියාවකි. සිදුරුවිදීමෙන් තොල් අලංකාර කිරීම Tlingit වාසීහූ විසින්ද තවද  Papua New Guinea හා Amazonia වල සිටින පිරිස් විසින් සිදු කර ඇති බව සාක්ෂි හමු වී ඇත. Aztecs හා Mayans වාසීහු ද තොල්වලට පළදන labret නම් ආභරණ පැළදු අතර Mail සහ ඉතියෝපියාවේ Nubu වාසීහූ තොල් සිදුරුකර තොල්වලට මුදු පැළදීමට පුරුදුව සිටියහ.

තවද තොල් දිගැද එය සිදුරුකර එයට ආභරණ පැළදීමේ ක්‍රියාව දකුණු ඇමෙරිකාව සහ වයඹදිග අප්‍රිකා වැසියන් විසින් සිදුකර ඇත. තවද Malawi වල පවතින සමහර ප්‍රදේශවල වසන කාන්තාවන් තමන්ගේ තොල්වලට Pelete නම් තැටියක් පැළදීමට පුරුදුව සිටියහ. වර්තමානයේද එම ක්‍රියාව සමහර ප්‍රදේශවල පුරුදුවෙමින් පවතී. තවද ඉතියෝපියාවේ Mursi ප්‍රදේශයේ සිටින කාන්තාවන් තොල්වලට මුදු පැළදීමට පුරුදුව සිටි අතර සමහර අවස්ථාවල එය 15 cm තරම් විශාල වනු ඇත. දිව සිදුරුකිරීම Aztec, Olmec සහ Mayan වාසීන් විසින් සිදුකළ ඇති අතර එය සසකෘතික සංකේතයක් ලෙසද භාවිතා වුණි.

චූචූක,නාභිය හා ජනනේන්ද්‍රීය සිදුරුකිරීම

චූචූක,නාභිය හා ජනනේන්ද්‍රීය සිදුරුකිරීම හා අලංකාර කිරීම පිළිඹදව පැහැදිළි සටහන් කෘතිවල සටහන් වී නොමැත. උදාහරණයක් වශයෙන්, Malley ගේ මිත්‍රයෙකු වන Jim Ward ගේ සටහන පරිදි Malley විසින් නාභිය සිදුරුකර ආභරණ පළදීම් සිදුකර ඇති බවත් එය පුරාණයේ ඊජිප්තුවේ ප්‍රසිද්ධ ක්‍රියාවක් වූ බවත් පසුව එය වරදක් බව පවසා පොත් වල සටහන් කිරීමට මග හැරූ බවත් ඔහු පවසයි. තවද මේ ආකාරයේ තවත් සාධක සළකා බලන විට පුරාණයේ නාභි සිදුරුකිරීම සිදුවී ඇති බවට සාක්ෂි ලබා ගත හැක. නමුත් 20වංඅ සියවසේ චූචූක හා ජනනේන්ද්‍රීය සිදුරුකිරීම් සහ අලංකාර කිරීම සිදුවී ඇති බවට පැහැදිළි සටහන් හා සාක්ෂි පවතී. තවද චූචූක සිදුරුකිරීම් සහ අලංකාර කිරීම රෝම සොල්දාදුවන්ගේ පුරුෂකම විදහාපාන සාධකයක් ලෙසද සළකා ඇත.

බටහිර ලෝකයේ ශරීර විදීම සදහා වර්ධනය වෙමින් පවතින ජනප්‍රියත්වය

20 වන සියවසේදී ශරීරයේ ඕනෑම කොටසක් සිදුරුකිරීම හෝ අලංකාර කිරීම ප්‍රසිද්ධ ක්‍රියාවක් බවට නොතිබුණි. නමුත් දෙවනලෝක යුද්ධයෙන් පසු එය පිරිමින් අතර ජනප්‍රිය වීමට පටන්ගැනුණි. තවද කන් විදීමද ස්ත්‍රීන් අතර එතරම්ප්‍රසිද්ධ ක්‍රියාවක් බවට නොතිබුණි. නමුත් 1960 පමණ වන විට එය ක්‍රමක්‍රමයෙන් කාන්තාවන් අතර ප්‍රසිද්ධ වීමට පටන්ගැනුණි. නමුත් 1970 පමණ වන විට එය තව දුරටත් ප්‍රසිද්ධවීමට හා ව්‍යාප්තවීමට පටන්ගැනුණි.

ශරීර සිදුරුකිරීම හා අලංකාරකිරීමද කැලිෆෝනියා වාසීන් වන Mallay හා Ward විසින් ඇමෙරිකාවේ ප්‍රසිද්ධ කළ අතර එමනිසා ඔවුන් "නූතන ශරීර විදීමේ පියා" ලෙසද හදුන්වනු ලැබේ. 1975 වර්ෂයේ Ward විසින් බටහිර Hollywood හි ශරීර සිදුරුකිරීමේ හා අලංකාරකිරීමේ ව්‍යාපාරය ව්‍යාප්ත වූ අතර ඒ අතරතුරම Ward,Malley හා Musafar නම් පුද්ගලයන් එකතු වී මේ සම්බන්ධව කෘතිද හෙළිදැක්වූහ.

එංගලන්තයේ ශරීර සිදුරුකිරීම හා අලංකාරකිරීම 1987 වන විට වර්ධනයවීමට පටන්ගත් අතර ඇමෙරිකාවේ එය 1990 වනවිට ජනප්‍රිය විය. තවද ඒ සදහා අවශ්‍ය ආභරණ සුලභයෙන් ලබා ගත හැකිවීම මෙම ජනප්‍රියත්වයට හේතු සාධකයක් විය. සම්ප්‍රදායික සිරුරුවිදීම හා අලංකාරකිරීමේ ක්‍රම අමතරව වර්තමාන තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමගම තව තවත් ශරීර විදීමේ හා අලංකාරකිරීමේ ක්‍රම බිහි විය.

21 සියවසේ සංඛ්‍යානය

2005 වර්ෂයේදී එංගලන්තයේ වයස අවරුදු 16 ට වැඩි 10,503 පිරිසකගෙන් කළ සමීක්ෂණයකදී ආසන්න වශයෙන් ප්‍රදේශයේ 10% ක් පමණ පිරිසක් ශරීරවිදීම් සහ අලංකාරකිරීම් කර ඇති බව සොයාගෙන ඇත. එයිනුත් අවුරුදු 16-24 අතර පවතින කාන්තාවන් 46% ක් සිටින බවද සොයාගෙන ඇත. තවද 33% ක පිරිසක් නාභිය අලංකාර කර ඇති අතර නාසය 19% ක්ද,කන් 13% ක්ද,දිව 9% ක්ද,තොල් 8% ක්ද, අලංකාර කර ඇතිබව සොයාගෙන ඇත. තවද කාන්තාවන් අතර ඇස්බැම අලංකාර කිරීම ජනප්‍රිය බවද, පිරිමින් අතර නාභිය අලංකාර කිරීම  ජනප්‍රිය බවත් සමීක්ෂණයේදී හෙළිදරව්වේ.

ශරීරය සිදුරුකිරීම සදහා හේතු

ශරීර සිදුරුකිරීම සදහා හේතුන් රාශියක් තිබේ. 2001 වසරේදී Clinical Nursing Research නම් ආයතනය මගින් කළ සමීක්ෂණයකදී ශරීර විදීම් කරන පිරිසගෙන් 62% ක පිරිසක් එය සිදුකරනුයේ තමන්ගේ පෞද්ගලික කරුණු සදහා බව හෙළිදරව් වී ඇත. තවද මිනිසුන් තමන්ගේ ජීවිතයේ සිදුවුණු අප්‍රසන්න සිදුවීම්වලින් ඉවත්වීමට ශරීරවිදීම් සිදුකරයි. තවද සමහර මිනිසුන් තම ශරීරයේ අවයව ඉස්මතු කිරීම සදහාද ශරීර විදීම් සිදු කරයි. තවත් සමහර මිනිසුන් ලිංගික අභිමතය සදහාද තාවකාලික හෝ ස්ථිර ශරීර විදීම් සිදුකරයි.

ශරීරය සිදුරුකිරීමේ තහනම සහ තහංචිය

ශරීර සිදුරුකිරීම් සහ අලංකාර කිරීම ලෝකය පුර පැතිර තිබුණත් තවමත් එය තරුණයන් අතර මතභේදකාරී තත්ත්වයක පවතී. එම නිසා සමහර රටවල් බාලවයස්කරුන්ට ශරීර විදීම් සිදුකිරීමේදී දෙමව්පියන්ගේ අනුමැතිය ලබාගතයුතු බව නීති පනවා තිබේ. ස්කොට්ලන්ඩ්හි මෙම නීතිය වයස් අවුරුදු 16 ට අඩු ළමුන් සදහා ක්‍රියාත්මක වන අතර වේල්ස් හිද මෙම නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට පටන්ගෙන ඇත. තවද දෙමව්පියන්ගේ අනුමැතිය ලබාගැනීමට අමතරව බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාවේ බාලවයස්කරුවන්ගේ සමහර අවයව විදීම් සිදුකිරීමට තහනම් කර ඇත. තවද ඇමෙරිකාවේ ඇති ප්‍රාන්ත බොහෝමයකවාගේ බලවයස්කරුවන්ට ශරීරවිදීම් සහ අලංකාර කිරීම් කිරීමට දෙමව්පියන්ගේ අනුමැතිය ඉල්ලයි.

ලෝක වාර්තා

ස්කොට්ලන්ඩ්හි Elaine Davidson සිරුරේ අධික විදීම්තිබීමේ ගිනස් ලෝක වාර්තාවට උරුමකම් කියන අතර එමනිසා ඇයට "අධික ශරීරවිදීම් ඇති කාන්තාව"(Most Pierced Woman) ලෙසද කියනු ලැබේ. ඇය මුලින්ම මෙම ගිනස් ලෝක වාර්තාව 2000 වර්ෂයේ තැබූ අතර එවිට ශරීරයේ විදීම් 462ක් ද මුහුණේ සහ ඔළුවේ විදීම් 192ක් ද තිබුණි. තවද එය 2006 ජූනි 8 වනවිට එම ශරීරවිදීම් සංඛ්‍යාව 4225 ක් දක්වා වැඩි කළ අතර 2009 පෙබරවාරි වනවිට එය 6005 වැඩිකර ගැනීමට ඇය සමත්විය.

තවද 2003 ජනවාරි මාසයේ කැනේඩියානු ජාතික Brent Moffat එක සැසියකදී අධික ශරීරවිදීම් ගණනක් තබාගැනීමේ ගිනස් ලෝක වාර්තාව උරුමකර ගත්තේය. එහිදී ඔහු පැය 7 ක කාලයකදී එකවරම ශරීරවිදීම් 700ක් තබා ගත්තේය. තවද එම අවුරුද්දේම Brent Moffat පැය 4ක් සහ විනාඩි 30ක කාලයකදී ශරීරවිදීම් 900ක් තබාගත්තේය. පසුව 2006 මාර්තු 4 වන දින Kam Ma විසින් එම ගිනස් වාර්තාව තමා වෙත හරවගන්න ලදී. ඒ සදහා ඔහු පැය 7ක් සහ විනාඩි 55ක කාලයක් තුළ ශරීරවිදීම් 1015ක් තබාගත්තේය.

සමකාලීන ශරීරවිදීම් පුහුණුව

වර්තමානයේ ශරීරවිදීම් සදහා යොදාගන්නා ආභරණ

ශරීර සිදුරුකිරීම සහ අලංකාරකිරීමට යොදාගන්නා ආභරණ එම ආභරණ මගින් අසාත්මික රෝග පැතිරීම වැළැක්විය හැකි ආභරණයක් විය යුතුය. ශරීර සිදුරුකිරීම සහ අලංකාර කිරීමට නොයෙකුත් උපකරණ භාවිතා කරන අතර ඒවායේ වැසි මෙන්ම අවාසිද පවතී. සුදු යකඩ, නයෝබියම්, ටයිටේනියම් මේ සදහා පොදුවේ භාවිතා කරන අතර අසාත්මික රෝග පැතිරීම වැළැක්වීමට ටයිටේනියම් මූලද්‍රව්‍ය වඩාත් උචිත වේ. තවද ප්ලැටිනම් සහ පැලෑඩ්යම්ද යෝග්‍ය විකල්පයන් වන අතර ඒවා පළමු වතාවට ශරීර සිදුරුකිරීම් සදහා භාවිතා කළ හැක. තවද මුල්වතවට සිදුරුකිරීමේදී ඒ සදහා රන් ආභරණ භාවිතා නොකළ යුතුය. හේතුව එහි අනෙකුත් ලෝහ මිශ්‍ර වී ඇති බැවිනි. තවද පිරිසිදු රිදී වලින් කරන ලද ආභරණ ශරීර සිදුරුකිරීම සහ අලංකාර කිරීමට යෝග්‍ය නොවේ. හේතුව එමගින් අසාත්මික රෝග පැතිරවිය හැකි බැවිනි.

ශරීරවිදීමේ උපකරණ

දිගුකාලීන ශරීරවිදීමක් සිදුකිරීමට, ශරීරයේ ශරීරවිදීම් සිදුකළ යුතු ස්‌ථානයට ඉතා තියුණු උපකරණයක් භාවීතාකර සිදුරුකිරීම සිදුකරයි. මෙය ශරීර විදීමේ කටුවක් භාවිතයෙන්ද සිදුකළ හැක. පහත සදහන් උපකරණ ශරීරවිදීමේදී භාවිතා වේ.

ශරීරවිදීමේ කටුව

ඇමෙරිකාවේ ශරීරවිදීම් සිදුකිරීමේ සම්ප්‍රදායක ක්‍රමය වනුයේ විදීමේ කටු භාවිතා කිරීක වන අතර එම කටුව විවිධ දිගෙන්,විවිධ ප්‍රමාණයෙන් හා විවිධ ස්වභාවයෙන් පවතී. සෘජු කටු හා වක්‍ර කටු ලෙස කටු දෙවර්ගයක් තිබෙන අතර සෘජු කටු ශරීරයේ නොයෙකුත් ස්ථාන සිදුරුකිරීමට යෝග්‍ය වන අතර සෘජු කටු භාවිතා කළ නොහෙකි ස්ථානවලට වක්‍ර කටු භාවිතා වේ. විදීම් සදහා යොදාගන්නා කටුවේ පරිමාණය පළදන ආභාරණයේ පරිමනයෙන්ම තිබීම වඩාත් යෝග්‍ය වේ. කටුව අතින් ශරීරයට අතුල කරන අතර සමහර අවස්ථාවලදී ඒ සදහා පවතින අල්ලුවද භාවිතා කරනු ලබයි.

සිදුරුකිරීමේ තුවක්කුව

බටහිර ලෝකයේ කාන්තාවන් විශාල ප්‍රමාණයක් කන් සිදුරුකිරීම සදහා මෙම උපකරණය භාවිතා කරයි. මෙය ඉතා ආරක්ෂාකාරී ක්‍රමයක් වන අතර ශරීරයේ අනෙකුත් අවයව හැර කන්පෙති සිදුරුකිරීමට මෙය යොදාගැනීම තරමක් අනතුරුදායක වේ.

කැන්නුලා(Cannula)

කැන්නුලා යනු ශරීරයට ඇතුල් කළ හැකි බටයක් හෝ නලයක් වැනි උපකරණයකි. අමෙරිකාවෙන් පිටත මෙම උපකරණ ශරීරවිදීම සදහා බහුලව භාවිතා වේ. හේතුව එම රටවල්වල ශරීරවිදීම සදහා කටු භාවිතාකිරීම නීතිවිරෝධී කටයුත්තක් බව සළකන බැවිනි.

චර්මීය කටුව(Dermal Punch)

මෙය තරමක් විශාල සිදුරුකිරීමට යෝග්‍ය වන අතර සිදුරු කලයුතු ස්ථානයේ ඇති ඉතා සියුම් වියමන් ඉවත්කිරීම සදහා උපකාරී වේ.

කෝක් (Cork)

කටුවකින් සිදුරුකිරීමේදී කටුව ලබාගැනීම සදහා මෙය සිරුරේ කටුව ඇතුල්වන පැත්තට විරුද්ධ පැත්තේ ස්ථානගත කරනු ලැබේ.

ඇනිස්තේසියා(Anaesthesia)

විශේෂයෙන් එංගලන්තය ඇතුළු යුරෝපා රටවල්වල ශරීර සිදුරුකිරීම් කිරීමට පෙර මෙය එන්නත් කිරීමෙන් ලබා දේ.

ශරීර සිදුරුකිරීම් හා සම්බන්ධ අවදානම්

ශරීරිව්දීම් යනු නොයෙකුත් අවදානම් සහිත ක්‍රියාදාමයකි. 2005 වසරේදී එංගලන්තයේ මිනිසුන් 10503ක ගෙන් කෙරුණු සමීක්ෂණයකදී, 31% ක පමණ පිරිසකට ශරීරවිදීම් මගින් අවුල් සහගත තත්ත්ව ඇති වූ අතර එයින් 15.2%ක පිරිසකට අවදානම සුවකිරීම සදහා වෘත්තීමය උදව් අවශ්‍ය වූ අතර 0.9% පිරිසකට බරපතල අවදානම් හේතුවෙන් රෝහල් ගතකිරීමට සිදුවුණු බවද වාර්තාවේ.

ශරීරවිදීම් හා සම්බන්ධ අවදානම්

 ශරීර සිදුරුකර ආභරණ පැළදීමේදී එම ආභරණ තැන ඇති ලෝහය මගින් අසාත්මික විපාක ඇතිවිය හැක. තත්ත්වයෙන් උසස් ටයිටේනියම්,නයෝබියම් වැනි ආභරණ භාවිතාකිරීම මගින් මෙම අවදානම් තත්වය අඩුකරගත හැක.
 බැක්ටීරියා හෝ වෛරස් මගින් නොයෙකුත් ආසදන ඇතිවිය හැක. විශේෂයෙන් Staphylococcus aureus, group A streptococcus සහ Pseudomonas spp යන ආසාදනයන් ඇතිවිය හැක.16 වන සියවසේදී වාර්තා වුණු යුරෝපයේ අනුජීවවිද්‍යා සයන සමිතිය විසින් වර්තාවුණු වාර්තාව අනුව බැක්ටීරියා මගින් ඇතිවන ආසාදන කලාතුරයකින් බරපතල ආසාදන බවට පත්වන බව සදහන් වේ. තවද 2006 වසරේදී ඉන්දියානා(Indiana)කාන්තාවක් තමන්ගේ චූචූකය විදීමෙන් ඇතිවූ ආසාදනයකින් පියයුරක් අහිමිකර ගත බවද වාර්තාවල සදහන් වේ.
 හයිපර්ට්‍රෝෆික් ලප(hypertrophic scar) සහ කැලොයිඩ්(Keloid) ආකාරයේ ලප අධික ලෙස පටකවල ඇතිවිය හැක. තවද ශරීරවිදීම් කළවිට එය ඉවත්කළ හැකිවූවද එමගින් ලප ඇතිවිය හැක.
 ශරීරවිදීම් සිදුකල ආභරණ ඉරීම,එකිනෙක ගැටීම සහ ගැස්සීමකින් සෙළවීම යනාදී කරුණු නිසා ශාරීරික ක්ෂතිය ඇතිවිය හැක. තවද ව්මගින් තුවාල ඇතිවූ විට සුවවීමට වැඩි කාලයක් ගනී. උචිත ප්‍රමාණයේ ආභරණ පැළදීම හා ඒවා අනවශ්‍ය ලෙස නොවෙනස් කිරීම මගින් මෙම අවදානම් තත්ත්ව මග හරවා ගත හැක.
 තවද දිව,තොල් සිදුරුකිරීමේදී දත්වලට හානි විය හැකි අතර එමගින් මුඛ ක්ෂතිය ඇතිවිය හැක.

වර්තමානයේ ශරීර සිදුරුකිරීම් කරනු ලබන ස්ථාන ශරීර සිදුකිරීම් කරනු ලබන පුද්ගලයාගේ සෞඛ්‍යය හා විදීම සිදුකරන ස්ථානය ආරක්ෂා කරගැනීමට නොයෙකුත් උපක්‍රම භාවිතා කරයි. තවද බොහෝ ස්ථානාවල විදීම සිදුකරන පුද්ගලයා විදීම සිදුකිරීමේදී අත්මේස් පැළද සිටින අතර විදීම කළ පසු විදීම කරනු ලබන පුද්ගලයාට අවශ්‍ය සනීපාරක්ෂක කටයුතු ලබාදේ. තවද භාවිතා කරන මෙම අත්මේස් විටින්විට මාරුකරන අතර සමහර ස්ථානවල පියවරෙන් පියවරට මාරුකිරීම සදහාද එම පුද්ගලයින් පුරුදු වී තිබේ. තවත් සමහර ප්‍රදේශවල මෙම කටයුතු කිරීමේදී නිර්වාණු කළ අත්මේස් භාවිතාකිරීම අනිවාර්ය වේ. තවද ෆ්ලොරිඩා (Florida) සහ සවුත් කැරෝලිනා (South Carolina) යන ප්‍රාන්තවල අත්මේස් මෙන්ම යොදාගන්නා ලද උපකරණ, ආභරණ යන සියල්ලන්ම නිර්වාණු හා වයුහරණය කිරීම අනිවාර්ය වේ.

සුවවීමේ ක්‍රියාවලිය සහ ශරීරවිදීමෙන් පසු සැළකිය යුතු කරුණු

ශරීරවිදීමෙන් පසු සැළකිල්ලෙන් සිටිය යුතු ආකාරය කාලයෙන් කාලයට වෙනස් වූ අතර ශරීරවිදීම් සිදුකරනු ලබන පුද්ගලයන් එම ක්‍රියාවලිය පිළිපැදිය යුතු බවද නිර්දේශ කර ඇත. තවද එම ක්‍රියාදාම පිළිබදව මිථ්‍යා හා අහිතකර නිර්දේශද පවතී. එමනිසා සමහර ප්‍රදේශවල ශරීරිව්දීම් සිදුකළ පසු සැළකිය යුතු කරුණු පිළිබදව උපදේශ ලබාදීම නීතිය මගින් අනිවාර්ය කර තිබේ.

ශරීරවිදීම් සුවවීමේ ක්රියවලියේ අදියර 03ක් පවතී.

 කුපීත කරවන අදියරය, මෙම අදියරයේදී තුවාලයෙන් එනම් විදපු සිදුරෙන් ලේ ගැලීම සිදුවේ.
 වර්ධනයවීමේ හෝ ප්‍රගුණනවීමේ අදියරය, මෙම අවස්ථාවේදී තුවාලය සුවවීමට අවශ්‍ය සෛල සහ ප්‍රෝටීන ශරීරය මගින් සැපයෙන අතර මෙම අදියර කාලය සතියක්,මාසයක් හෝ අවුරුද්දක් ලෙස පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස් වේ.
 පරිණතවීමේ හෝ නැවත සැකසීමේ අදියරය,මෙම අදියරය සම්පූර්ණවීමට මාසයක් හෝ අවුරුද්දක පමණ කාලයක් ගත වේ.

තවද ශරීරවිදීම් කළවිට සුවකිරීමට ගන්නා කාලය එය සිදුකල ස්ථානය මත රදා පවතී. ජනනේන්ද්‍රීය විදීම තරමක් ඉක්මනින් සුවවන අතර නාභිය විදීම සුවවීමට තරමක් කාලයක් ගනී. සමහර වාර්තා අනුව නාභිය සිදුරුවිදීම සුවවීමට මාස 6ක සිට අවුරුදු 2ක අතර කාලයක් ගන්නා බව සදහන් වේ. එයට හේතුව විය හැක්කේ නිරන්තරයෙන් නාභිය හා වස්ත්‍ර අතර සිදුවන ඝට්ටනයයි.

නිර්දේශන

ශරීරය සිදුරුකිරීම


Charles "Charlie" Coyle (* 2. März 1992 in Weymouth, Massachusetts) ist ein US-amerikanischer Eishockeyspieler, der seit Februar 2019 bei den Boston Bruins aus der National Hockey League unter Vertrag steht und für diese auf der Position des Centers spielt.

Karriere
Der US-amerikanische Offensivakteur war zunächst von 2007 bis 2009 für die Eishockeymannschaft der Thayer Academy im High-School-Ligensystem der Vereinigten Staaten aktiv. Anschließend verbrachte der Rechtsschütze eine Spielzeit im Trikot der South Shore Kings, für die Coyle in der unterklassigen US-amerikanischen Juniorenliga Eastern Junior Hockey League auflief. Die Saison 2009/10 beendete er mit einer Bilanz von 63 Punkten in 42 Begegnungen der regulären Saison und war ligaweit fünftbester Scorer. Außerdem wurde Coyle als Rookie of the Year der Eastern Junior Hockey League ausgezeichnet und war für den NHL Entry Draft 2010 verfügbar, bei dem ihn die San Jose Sharks in der ersten Runde an insgesamt 28. Position selektierten. In der Folge entschied sich der Stürmer für ein Engagement an der Boston University und ging für deren Eishockeymannschaft, die Terriers, in der Hockey East aufs Eis. In seiner Debütsaison war er teamintern viertbester Punktesammler und wurde zum Saisonende neben der Wahl ins All-Rookie Team der Liga ebenfalls mit der Auszeichnung als bester Neuspieler des Jahres geehrt.

Am 24. Juni 2011 transferierten die San Jose Sharks seine Rechte gemeinsam mit Devin Setoguchi und einem Erstrunden-Wahlrecht im NHL Entry Draft 2011 im Austausch für Brent Burns und einem Zweitrunden-Wahlrecht im NHL Entry Draft 2012 zu den Minnesota Wild. Nachdem Coyle die Saison 2011/12 ebenfalls im Team der Boston University begonnen hatte, verließ er im Dezember 2011 die Universitätsmannschaft, um nach der U20-Junioren-Weltmeisterschaft 2012 im Januar 2012 seine Laufbahn bei den Saint John Sea Dogs in der Ligue de hockey junior majeur du Québec fortzusetzen.

Dort fügte sich der US-Amerikaner sogleich hervorragend ein und avancierte innert Kürze zu einem zentralen Bestandteil der Mannschaft. Anfang März 2012 unterzeichnete er einen dreijährigen Einstiegsvertrag bei den Minnesota Wild. Zum Auftakt der Playoffs der Saison 2011/12 im März 2012 erzielte der Rechtsschütze in der Partie gegen die Cape Breton Screaming Eagles einen Hattrick und insgesamt sechs Punkte zum 13:4-Sieg. In der Team-Historie war es zuvor keinem Akteur der Saint John Sea Dogs gelungen in einem Playoffspiel sechs Zähler zu verbuchen. Einen Tag später war der US-Amerikaner, wiederum gegen die Cape Breton Screaming Eagles, erneut mit einem Hattrick erfolgreich.

Mit Beginn der Saison 2012/13 trat Coyle in die Organisation der Minnesota Wild über und verbrachte die Debütsaison zu gleichen Teilen in NHL und AHL, bei den Houston Aeros. In der Saison 2013/14 konnte sich der Angreifer im NHL-Aufgebot der Wild etablieren. Im Februar 2017 absolvierte Coyle sein 284. Spiel in Folge bei den Wild und stellte damit einen neuen Franchise-Rekord auf. Es folgten weitere zwei Jahre bei der Mannschaft aus Minnesota, ehe er im Februar 2019 – nach fast sieben Jahren in Diensten des Franchises – zu den Boston Bruins transferiert. Im Gegenzug erhielt Minnesota Ryan Donato und ein konditionales Fünftrunden-Wahlrecht im NHL Entry Draft 2019, das zu einem Viertrunden-Pick werden kann, sofern Boston mit Coyle die zweite Runde der Stanley-Cup-Playoffs 2019 erreicht. Letzteres erfüllte sich, da die Bruins bis ins Endspiel einzogen, dort allerdings den St. Louis Blues unterlagen. Anschließend unterzeichnete Coyle im November 2019 einen neuen Sechsjahresvertrag in Boston, der ihm mit Beginn der Spielzeit 2020/21 ein durchschnittliches Jahresgehalt von 5,25 Millionen US-Dollar einbringen soll.

International
Coyle vertrat die US-amerikanische Nationalmannschaft bei den U20-Junioren-Weltmeisterschaften 2011 und 2012. Bei beiden Turnieren zählte der Offensivakteur zu den erfolgreichsten Punktesammlern seines Heimatlandes; 2011 wurde außerdem die Bronzemedaille errungen. 2015 debütierte er zudem auf Senioren-Niveau und gewann bei der Weltmeisterschaft die Bronzemedaille.

Erfolge und Auszeichnungen

International
 2011 Bronzemedaille bei der U20-Junioren-Weltmeisterschaft
 2015 Bronzemedaille bei der Weltmeisterschaft

Karrierestatistik
Stand: Ende der Saison 2022/23

International
Vertrat die USA bei:
 U20-Junioren-Weltmeisterschaft 2011
 U20-Junioren-Weltmeisterschaft 2012
 Weltmeisterschaft 2015

Persönliches
Seine beiden Cousins Tony Amonte und Bobby Sheehan waren ebenfalls professionelle Eishockeyspieler und in der NHL aktiv.

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Boston University Terriers)
Eishockeyspieler (Saint John Sea Dogs)
Eishockeyspieler (Houston Aeros, AHL)
Eishockeyspieler (Minnesota Wild)
Eishockeyspieler (Boston Bruins)
US-Amerikaner
Geboren 1992
Mann

Charlie Coyle


Veljko Neškovčin (? — Split, 9. studenoga 1941.), hrvatski pripadnik pokreta otpora u Drugome svjetskom ratu.

Prije rata izvodio terorističke napade za komuniste. Kasne večeri 1. listopada 1941. izvršio je atentat na HSS-ovog sindikalnog vođu Luku Čulića. Iz mraka je pucao kroz prozor Čulićeve prizemnice u Čulića dvorima kod Velike realke, teško ranivši Čulića. Čulić nije umro odmah, ali posljedice ranjavanja učinile su svoje te je umro nekoliko godina poslije od posljedica ranjavanja.

Pripadnik Prvoga splitskog partizanskog odreda. Preživio je okršaj kod Košuta 14. kolovoza 1942. godine. Išao je kao izvidnica s Vladimirom Markovićem Inđom u selo i ujedno da bi uzeli hranu i piće za postrojbu. Uspio se izvući iz obruča te s još 12 boraca se vratio nazad u Split.

Novu je zadaću dobio studenoga 1941. godine. Odlukom sekretara CK KP Hrvatske Rade Končara izvedena je akcija u čast proslave Listopadske revolucije. Sudjelovao je u bombaškom napadu na talijansku vojnu glazbu u Tartaglijinoj ulici 9. studenoga 1941. godine. U općoj uzbuni i jurnjavi nakon eksplozije, uhvaćen je pri bijegu s mjesta napada. Zaustavila ga je ophodnja i od njega zaiskala isprave. Znajući da je bio na popisu traženih osoba kod talijanske policije, otrčao je od vojnika iz ophodnje. Nije imao sreće jer je naišao na drugu ophodnju koja je pucala u nj. Neškovčin je dobio pet metaka u trbuh. Teško ranjena pokušavali su ga održati na životu. Trebao im je netko od koga bi mogli izvući korisne nasušno potrebne informacije, jer su od 11. rujna do tog dana talijanske postrojbe pretpile sedamdeset napada, imavši pri tom mrtve i ranjene. Ništa nije odao. Uskoro je umro.

U Splitu se je u doba socijalističke Jugoslavije po Veljku Neškovčinu zvala jedna ulica i jedna osnovna škola.

Izvori

Životopisi, Split
Partizani

Veljko Neškovčin


Léglise Notre-Dame-de-la-Nativité est une église catholique située dans la commune de Raffetot, en France.

Localisation
L'église est située à Raffetot, commune du département français de la Seine-Maritime.

Historique
L'église est datée du ,  et .

L'édifice actuel comporte un clocher daté du , le chœur est du  et la nef du .

L'édifice est inscrit au titre des monuments historiques depuis le .

Description
L'église est le lieu d'inhumation de seigneurs, dont Charles Deschamps de Boishébert (1729-1797).

Elle contient des fonts baptismaux du début du .

Références

 Le patrimoine des communes de Seine-Maritime

Annexes

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Seine-Maritime
 Liste des monuments historiques de l'arrondissement du Havre

Liens externes

L'église sur le site patrimoine-religieux.fr
L'église sur le site de la commune

Bibliographie
 .

Raffetot
Monument historique inscrit en 1926
Église dédiée à Notre-Dame de la Nativité

Église Notre-Dame-de-la-Nativité de Raffetot


Erwein II Theodor Philipp Damian prince von der Leyen und zu Hohengeroldseck, né le  à Munich et mort le  à Waal) est un prince allemand.

Ascendance
Erwein II est le fils du prince Philipp II von der Leyen (1819-1882) et de son épouse Adelheid née princesse de Thurn und Taxis (1829-1888).

Biographie
En 1882, il devient prince de la Leyen et comte d'Hohengeroldseck.

En 1906, il est fait Grand-croix de l'ordre du Lion de Zähringer.

En 1918, à l'effondrement de l'Empire Allemand ses titres deviennent purement symboliques.

Descendance
Le prince Erwein épouse la princesse et comtesse de Salm-Reifferscheidt-Krautheim et Dyck (née le 17 avril 1867 à Herrschberg; † 4 avril 1944 à Waal) le 22 mai 1890 au château de Dyck.

Ils ont six enfants, dont seulement deux fils et trois filles atteignent l'âge adulte.

 Marie Christine Adelheid Josepha Ignatia (née le 29 mars 1892 à Waal; † le 9 février 1964 à Munich) ⚭ le 8 février 1920 à Waal: Hans Dietrich Freiherr von Freyberg-Schütz zu Holzhausen (* 24 janvier 1886 à Unterknöringen; † 27 septembre 1965 à Munich)
 Marie Adelheid Eugenie Rosa Josepha Gabriele (26 avril 1893 † 17 juillet 1975)
 Erwein (III. Otto Philipp Leopold Franz Joseph Ignatius Prinz, depuis 1938 Fürst von der Leyen und zu Hohengeroldseck (* 31 août 1894 à Waal; † 13 février 1970 à Rome) ⚭ 10 janvier 1924 à Rome: Donna Maria Nives Ruffo dei Principi della Scaletta (* 16 août 1898 à Rome; † 6 août 1971 à Rome)
 Marie Gabriele Rosa Verena Blanche Josepha Franziska (née le 4 novembre 1895; † le 30 mars 1971 à Waal)
 Ferdinand Maria Erwein Harthard Antonius Michael Joseph Prinz von der Leyen und zu Hohengeroldseck (né le 5 mai 1898 à Waal; † le 9 septembre 1971 à Munich)

Naissance en mars 1863
Naissance à Munich
Naissance dans le royaume de Bavière
Décès en septembre 1938
Décès en Bavière
Prince de la Leyen
Décès à 75 ans
Décès dans le Troisième Reich

Erwein II von der Leyen