Celile (; , ), kuzey İsrail'de bulunan bir bölgedir. Celile, geleneksel olarak Yukarı Celile (; , ) ve Aşağı Celile (; , ) şeklinde ikiye ayrılmış tepelik bölgeye atfedilir. Günümüzde, İsrail'deki Karmel Dağı'nın kuzeydoğusundaki bölgeyi kastetmek için kullanılır.

Kuzeyde Antik Dan kentinden Hermon Dağı'nın yamaçlarına, Lübnan Dağı'ndan güneyde Karmel Dağı'nın sırtlarına ve Cenin'in kuzeyindeki Fakua Dağı'na, doğuda Ürdün Vadisi'nden batıda Yizrael Vadisi'ne ve Akdeniz kıyısında Akka kentine, güneydoğuda Bet Şean'dan kuzeydoğuda Taberiye Gölü'ne kadar uzanan, Hula Vadisi'ni de içine alan bölgedir. Bu tanımlama ile, Celile bölgesi, İsrail'in Kuzey Bölgesi'nin, Golan Tepelerinin ve Menaşe Tepelerinin büyük kısmı ile çakışıktır. Ancak Kiryat Tivon'u içine almaz. Batı Celile (İbranice: גליל מערבי Galil Mâravi) ismi, Yukarı Celile'nin batı kısımlarını, kıyılarını ve Aşağı Celile'nin kuzeybatısını belirtmek için kullanılmaktadır. Akka idari biriminin de büyük kısmını içine almaktadır. Celile Sapı denilen bölge, İsrail'in kuzeydoğusunda kuzeye doğru uzanmaktadır. Batısında Lübnan, Yukarı Celile'nin Hula Vadisi ve Ramot Naftali Dağları vardır. Tarihsel olarak, Lübnan'ın güneyinde Litani Nehrinin doğu-batı yönünde aktığı kısımda, nehrin güneyinde kalan bölge de Celile'ye dâhil kabul edilir.

Kökenbilim
Bölge için Celile ismine rastlanan en eski kaynak Tanah'tır. Celile'nin büyük kısmı ile çakışık olan Naftali bölgesi, Vadedilmiş Toprakların on iki İsrail boyu arasında paylaştırılması sırasında Naftali boyuna düşen bölgedir. Bölgenin Türkçedeki ismi Arapça el-Celîl versiyonundan gelmektedir. Arapça isim de İbranice HaGalil'''den (הגליל) gelmektedir. Bunun kelime kökeni galildir. Anlamı, "bir yerleşim bölgesi" veya "daire"dir. Kelimenin muzaf kalıpta kullanımı galil hagoyim (גְּלִיל הַגּוֹיִם) Yeşeya 8:23'te görülmektedir.

Tarih
Antik çağ

Bölgeye Celile ismini veren en eski kaynak, Tanah'tır. Tanah'ta anlatıldığına göre Celile bölgesi, Naftali ve Dan oymaklarına tahsis edilmişti. Bununla birlikte, Dan oymağının mensupları, Filistin'in her yerinde rastlanabilirdi. Bunun sebebi, Danlıların, yargılama göreviyle vazifeli olmaları ve bu yüzden de İsrailoğullarının her yerleşim birimine dağılmış olmalarıydı. Tanah'ta Naftali'nin yer adı olarak geçtiği yerlerde, kastedilen bölge yaklaşık olarak Celile ile aynıdır. 1. Krallar'ın dokuzuncu bâbında, Süleyman Peygamber'in Sayda kralı 1. Hiram'a Celile'de yirmi yerleşim yerini hediye ettiği anlatılır. 1. Hiram, kendisine verilen toprakları kabul etti ve buraları "Kabul diyarı" olarak adlandırdı. Bu isim, "değersiz" anlamına gelmektedir.

Celile, İsrail yurdunun bütün kuzeyini kapsıyordu. Celile, Herod Tetrarkisi döneminde, ülkeyi meydana getiren üç bölgeden birisiydi. Roma hakimiyeti döneminde, Yahudiye eyâleti, Yehuda, Samiriye, Paralya ve Celile olmak üzere dört kısma ayrılmıştı. Romalılar, MS 6'da Filistin'i işgal ettiklerinde, bölgeyi Yahudiye eyaletine dönüştürdüler. Roma Yahudiyesi, Yehuda, Samiriye ve Edom'dan oluşuyordu. Celile ise kısa bir dönem eyaletin parçası olup, daha sonra yaklaşık iki ilâ üç asır boyunca, Yahudiye eyaletinden ayrıldı.

Hristiyanların geleneksel bilgilerine göre, Celile bölgesi Meryem ve Marangoz Yusuf'un memleketi olarak geçer. Bölgedeki Nasıra kasabası, Meryem oğlu İsa'ya izafe edilir. Nasıra'ya atfen İsa'ya "Nasıralı İsa''" da denir. Kitab-ı Mukaddes'te İsa'nın çocukluğunun geçtiği yerdir ve Hristiyanlıktaki en önemli hac merkezlerinden birisidir. Bununla birlikte İsa'nın Filistin'deki Beytüllahim kasabasında doğduğuna inanılır. Yeni Ahit'i oluşturan üç sinoptik incil, İsa'nın tebliğinin büyük kısmını bu bölgede -özellikle Nasıra'da ve Kefernahum'da- gerçekleştirdiğini anlatmaktadır. Yeni Ahit'te, İsa'nın birçok mucizesini Celile bölgesinde meydana getirdiği anlatılmaktadır.

Mişna ve Talmud'da -yaptıkları yorumlarla- isimleri zikredilen ve Tannaim periyoduna ait birçok Yahudi bilgininin memleketi Celile'dir. Bunlar arasında Honi HaMâgel, Celileli Yosi, Celileli İşmael sayılabilir. Yahudi dininin önemli kurucularından Yohanan ben Zakay, Celile'de uzun süre kalmıştır ve memleketi Celile olabilir.

Orta Çağ
İslâm Devleti, 638'de bölgeyi fethettiği zaman, Celile'yi Cündü'l-Ürdün vilayetinin bir parçası yaptı. Önemli şehirleri, Taberiye (Kades), Beysan (Bet Şean), Akka, Saffuriye ve Kabil idi.

Şii Fatimi Devleti, 10. yüzyılda bölgeyi ele geçirdi. Fatimi Halifesi, merkezleri Lübnan Dağı ve kısmen Celile olan Dürzi dininin kurucularını desteklemiştir. Daha sonra bölgeyi Müslümanların elinden ele geçiren Haçlılar Celile'yi, Celile Prensliği hâline getirdi.

Osmanlı devri
1492 ve devamında İspanya'dan sürülen Yahudiler, Osmanlı İmparatorluğu tarafından kabul edildiler ve Osmanlı topraklarına yerleştirildiler. Celile'deki Safed kenti, bir dönem, Yahudi milletinin evrensel dokumacılık merkezi ve aynı zamanda Yahudiliğin öğretiminin yapıldığı merkez oldu. Günümüzde de Safed, Yahudilerin dört kutsal şehrinden birisidir. Diğer üçü Kudüs, el-Halil ve Taberiye'dir. Safed aynı zamanda bir Kabala öğretim merkezidir.

18. yüzyılın ortalarında Celile, Arap lider Zahir el-Ömer'in başkaldırısı sonrası onun idaresine geçti. Yaklaşık 25 sene boyunca Celile'nin yönetimi Zahir el-Ömer'de kaldı. Daha sonra Osmanlılar, Cezzar Ahmet Paşa komutasında bölgeyi geri aldılar.

1831'de Osmanlı Suriyesinin bir parçası olan Celile, ayrılıkçı Kavalalı İbrahim Paşa'nın idaresine geçti. 1840'a kadar süren bu idare sırasında uygulanan sert siyasi ve toplumsal uygulamalar, yerel halkı canından bezdirdi ve 1834 Arap İsyanı'na yol açtı. Bu isyanın kaosu sırasında gerçekleştirilen Safed Yağması ve sonrasında Yahudilerin bölgeyi terk etmeleri sonucu Safed'deki nüfusları önemli ölçüde azaldı. Arap isyancılar, Mısırlı kuvvetler tarafından mağlup edildiler. 1838'de bu defa Celileli Dürziler yeni bir ayaklanma başlattılar. Bu olaylar yaşanırken, 1834 ve 1837'de yaşanan depremler bölgedeki birçok kenti harab etti.

1866'da bölgenin ilk hastanesi olan Nasıra Hastanesi, Amerikan Ermeni misyoner Kalust Vartan tarafından, Alman misyoner Johannes Zeller'in yardımı ile kuruldu. 20. yüzyılın başlarında -I. Dünya Savaşı'na kadar- Celile, Osmanlı Suriyesinin bir parçası olmaya devam etti. Bölge, Beyrut Vilayeti'nin en güneyi olarak idare edilmekteydi. Bölge Birinci Dünya Savaşı'nın neticesinde Britanya idaresine geçti.

Britanya idaresi ve İsrail yönetimi
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun mağlup olması sonucunda Mondros Ateşkes Antlaşması imzalandı. Osmanlı, savaşta işgal edilmiş topraklarını kaybetti. Celile, İşgal Edilmiş Düşman Toprakları Yönetimi kapsamında Britanya'ya devredildi. 1920'de bölge Britanya Mandası yapıldı. 1923'te Celile, Birleşik Krallık Filistin Mandası'nın parçası hâline getirildi.

1948 Arap-İsrail Savaşı'ndan sonra Celile'nin yaklaşık tamâmı İsrail'in hâkimiyetine geçti. Bölgedeki Arap nüfusun büyük kısmı mülteci durumuna düştü. Onlarca köy nüfussuz hâle geldi. Bununla birlikte Nasıra, Akka, Sahnin, Tamra, Şefa Amr kentlerindeki Arap nüfusun çoğu, Dürzilerle birlikte yaşama konusunda yaşanılan bir uyum sürecinden sonra, bölgede kaldı. 1967'de İsrail, Altı Gün Savaşı'nda Golan Tepeleri'ni alana dek, Suriye Ordusu tarafından Taberiye Gölü yakınlarındaki İsrail kibutzları top atışına maruz kalmıştır.

1970'lerde ve 1980'lerde Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ), Lübnan merkezli olarak Aşağı ve Yukarı Celile'deki köylere ve kentlere top atışları yapmayı sürdürdü. İsrail 1979'da Litani Operasyonu ve 1982'de Celile İçin Barış Operasyonu ile buna karşılık verdi. Operasyonların resmi amacı, Lübnan'ın güneyindeki FKÖ altyapısını yok etmek ve Celile'de ikamet edenlerin güvenliğini sağlamaktı. İsrail, 1985 yılına kadar sürecek bir süreçte Güney Lübnan'ın büyük kısmını işgâl etti.

2000'lere kadar Hizbullah ve daha önceki bir dönemde de Emel Hareketi, İsrail Savunma Kuvvetleri ile savaşmaya devam etti. Ara ara Yukarı Celile'yi Katyuşa roketleriyle ateş altına aldılar. Mayıs 2000'de İsrail başbakanı Ehud Barak, Lübnan'ın güneyindeki İsrail kuvvetlerini geri çekme kararı aldı. İsrail güçleri iki ülke arasındaki resmi sınırın güneyinde konuşlandırıldı.

2006 Lübnan Savaşı'nın karakteristik bir özelliği, Hizbullah'ın görece uzun mesafeli Katyuşa saldırılarıydı. Hizbullah, günün her saati Celile'nin herhangi bir yerine isabet edecek roket saldırılarını sürdürdü. Roketler Celile dışında, Şaron Ovası, Yizrael Vadisi ve Ürdün Vadisi kadar güneye isabet etmiştir.

Coğrafya
Celile'nin büyük kısmı 500 ilâ 700 metre civarında yüksekliklere sahip kayalık arazidir. Tabur Dağı ve Meron Dağı bölgenin önemli dağlarıdır. İsrail'in diğer yerlerine nazaran Celile'nin sıcaklığı görece düşüktür ve çok yağış almaktadır. Bu iklimin bir sonucu olarak bölgede vahşi hayat ve bitki örtüsü zengindir. Ayrıca, her sene göçmen kuşlar soğuk iklimlerden Afrika'ya yolculuk ederken ve daha sonra geri dönüşlerinde Hula-Ürdün koridorunu kullanırlar. Bölgedeki ırmaklar ve –özellikle Yukarı Celile'deki- şelaleler, geniş yeşil araziler ve renkli kır çiçekleri, Kutsal Kitap ile alâkalı kentler bölgeyi önemli bir turistik mekâna dönüştürmektedir.

Yüksek yağış miktarı (900–1200 mm), ılıman sıcaklıklar ve yüksek dağlardan dolayı (Meron Dağı 1000–1208 m. civarındadır), Yukarı Celile'nin ayırt edici bitki örtüsü bulunmaktadır. Bunların başında içinde dikenli ardıç (Juniperus oxycedrus), Lübnan sediri (Cedrus libani), siklamenler, şakayıklar ve bazı zamanlar Meron Dağı'nda görülen mor çiçekli ormangülü sayılabilir.

Nüfus
Bölgedeki kalabalık yerleşim yerleri olarak Akka, Nahariye, Nasıra, Safed, Karmiel, Şağur, Şefa-Amr, Afule ve Taberiye sayılabilir. Hayfa liman kenti, bütün Celile için ekonomik bir merkez durumundadır.

Engebeli arazisinden dolayı tarih boyunca Celile'deki yerleşim yerlerinin birçoğu köydür. Yollar göreceli olarak az sayıdadır. Nahariye'den güneye doğru Akdeniz kıyısı boyunca bir demiryolu uzanmaktadır. Başka bir demiryolu doğuya doğru, 2015'te hayata geçirilmek üzere projelendirilmiştir. Bölge ekonomisinin kaynağı tarım ve turizmdir. Bölge nüfusuna iş olanakları sağlaması için sanayi bölgeleri geliştirilmektedir. İsrail hükûmeti bölgeye yatırım yapmak üzere Milken Enstitüsü ve Koret Ekonomik Gelişme Fonu tarafından kurulmuş olan Celile Finans Kurumu'na fon sağlamaktadır.

Müslüman çoğunluk, Dürzi ve Hristiyan Araplar bölgede büyük bir Arap nüfus oluşturmaktadır. Dürzi ve Hristiyan Arapların İsrail'deki çoğunluğu Celile bölgesinde ikamet etmektedir. Bölgedeki diğer önemli azınlıklar, Bedeviler, Maruniler ve Çerkezlerdir.

Celile'nin kuzey-orta bölümüne Orta Celile de denmektedir. Kuzeyde Lübnan sınırından, güneyde Yizrael Vadisi'nin kuzey ucuna kadar uzanmaktadır ve Nasıra, Sahnin kentlerini de kapsamaktadır. %75 civarında Arap nüfusu barındırmaktadır. Yahudi nüfus Yukarı Nasıra gibi yüksek rakımlı kentlerde yerleşmiş bulunmaktadır. Orta Celile'nin kuzey yarısı, Karmiel ve Sahnin'i içine alır ve "Celile'nin Kalbi" olarak bilinir. Doğu Celile, yaklaşık olarak %100 Yahudi nüfustan oluşmaktadır. Doğu Celile, Celile Sapı'nı (Celile Parmağı), Ürdün Vadisi'ni, Taberiye Gölü kıyısını ve Yahudiliğin dört kutsal şehrinden ikisini içine almaktadır. Celile'nin güneyi, Yizrael Vadisi'ni, Fakua Dağı civarını içine almaktadır ve yaklaşık olarak %100 Yahudi nüfustan oluşmaktadır. Bunun istisnası olarak, Batı Şeria sınırı yakınında küçük Arap köyleri mevcuttur. Batı Celile'nin nüfusunun yaklaşık %80'i Yahudidir. Lübnan sınırına kadar bu şekilde devam etmektedir. Yahudiler ayrıca Yukarı Celile'nin engebeli bölgelerinde azınlık teşkil etmektedirler.

Yahudi Vekaleti (Jewish Agency), bölgede Yahudi nüfusunun artırılması için teşebbüste bulunmaktadır. Bununla birlikte Yahudi olmayan nüfusun nüfus artış oranı da yüksek rakama sahiptir. 2006 itibarıyla Celile'deki 1.2 milyon yerleşimcinin %46.9'u Yahudilerden oluşmaktaydı.

Son yıllarda Celile, Haridi Yahudi nüfusundan iç göç almaktadır. Göçün sebebi, Orta İsrail'deki yükselen konut fiyatlarına tepkidir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

İsrail coğrafyası
Hristiyanlık
Kuzey Bölgesi (İsrail)

Celile


The Alpha course is an evangelistic course which seeks to introduce the basics of the Christian faith through a series of talks and discussions. It is described by its organisers as "an opportunity to explore the meaning of life". Alpha courses are run in churches, homes, workplaces, prisons, universities and a wide variety of other locations. The course began in Britain and is run around the world by various Christian denominations.

History

Alpha originated in 1977 with the work of Charles Marnham, a curate at Holy Trinity Brompton (HTB), a parish of the Church of England in London. It started as a course for church members regarding the basics of beliefs commonly held by many believers in Christ, but then began to be used as an introduction for those interested in the faith. John Irvine, Marnham's successor curate at HTB, took over the running of the course in 1981 and developed the 10-week format which continues to this day. In 1985 Nicky Lee took on the course, and in 1990 Nicky Gumbel, then also curate at Holy Trinity, took over the running of the course at the invitation of Sandy Millar (vicar at that time) and oversaw its revision and expansion.

Alpha grew rapidly in Britain in the 1990s, from just four courses in 1991 to 2,500 in 1995. It reached a peak in 1998, when 10,500 courses were run. By 2001 this figure had fallen to 7,300. In 2018 the Alpha website described the course as running in over 100 countries and in over 100 languages, with more than 24 million people having taken the course.
 the Alpha website states that the course "has been translated into 112 different languages".

Courses have been run by Anglican, Presbyterian, Lutheran, Baptist, Methodist, Pentecostal,  Eastern Orthodox and  Roman Catholic churches, with some variations in course material.

Structure

Alpha is organised as a series of sessions over 10 weeks, including a day or weekend away. Each session starts with a meal, followed by a talk and then discussion in small groups. The talks aim to cover the basic beliefs of the Christian faith.

In April 2016, Alpha introduced the Alpha Film Series, where traditional Alpha content is shown in a series of films, featuring stories and interviews. This series is mainly presented by Nicky Gumbel, Toby Flint (a curate at Holy Trinity Brompton) and Gemma Hunt. Interviewees include Bear Grylls, Jackie Pullinger, and Friar Raniero Cantalamessa.

Religious education for schools

In conjunction with Youth for Christ, Alpha International produces two study programmes designed for children aged 11–14, exploRE: The Christian Faith a 12-week programme on the Christian faith, and exploRE: The Life of Jesus, a 14-lesson study of Jesus' birth, life, death and resurrection. The capitalised RE is a reference to religious education, part of the British curriculum. The materials are aimed at religious education teachers.

Relationship programmes

Several relationship-oriented programmes have emerged alongside Alpha which are now separately run by a sister organisation called Relationship Central. The Marriage Course is a seven-session course for married couples, consisting of a "candlelit meal and/or coffee, tea and dessert at a romantic table for two while listening to practical talks that are informative and fun, either given live or played on DVD", while the Marriage Preparation Course follows a similar format over five sessions in preparation for married life. Unlike Alpha, there are no group sessions - the couple are to spend the time together, and relationship details are not shared with a counsellor or other participants. The Marriage Course was adopted by the British Army and an additional session on enforced separation (e.g. as a result of operational deployment) was added by a military couple working in co-operation with Relationship Central. In 2012, DVD versions of the Parenting Children Course (for parents or caregivers of children aged 0–10) and the Parenting Teenagers Course (11-18) were released. Unlike the Marriage Course, the parenting courses use a similar format to Alpha: a meal followed by a talk and group discussions.

The website says about these courses that while they are "based on Christian principles", they are "designed for all couples with or without a church background". The courses are authored by Nicky Lee and Sila Lee, staff at Holy Trinity Brompton and authors of The Marriage Book and The Parenting Book.

Caring for ex-offenders

Caring for ex-offenders is a follow-up to the Alpha for Prisons course, supporting released prisoners by providing them with material assistance including accommodation, work, food, and pastoral support through church life. It operates in Britain, Canada, South Africa and the United States.

St Paul's Theological Centre

St Paul's Theological Centre is Alpha/Holy Trinity Brompton's theological institution, with aims to provide lay and clerical training in theology and resources for theological training in churches across the world, as well as theological guidance for Alpha.

Doctrine

Alpha's teachings are intended to centre upon aspects of Christian faith on which all denominations are in general agreement. Nicky Gumbel says (quoting the current Apostolic Preacher Raniero Cantalamessa), "What unites us is infinitely greater than what divides us."

Distinctive Roman Catholic and Eastern Orthodox tenets, such as those concerning the Virgin Mary and certain sacramental teachings, are absent, as are Baptist teachings on baptism.

The New International Version of the Bible is quoted in the course materials.

Three of the fifteen sessions are given to the person and work of the Holy Spirit and cover the infilling of the Spirit; speaking in tongues and healing via prayer. Conversion stories in the book of Acts (see 2:1ff, 9:17-19, 10:44-46, 19:1-6) are seen as normative.

Influenced by
Alpha's greatest influence came from the ministry of John Wimber, who visited Holy Trinity Brompton a number of times during the 1980s and 1990s. Nicky Gumbel's approach is linked to the ministry of E. J. H. Nash, an influential Anglican cleric who set out to evangelise "top boys at top schools" and who organised summer camps at Iwerne Minster in Dorset. David Fletcher, who took responsibility for the camps after Nash, described Alpha as: "basically the Iwerne camp talk scheme with charismatic stuff added on." Rob Warner addresses both, when he says: "Alpha can ... be summed up as [Nash] camp rationalistic conservatism combined with Wimberist charismatic expressivism ... this is a highly unusual, even paradoxical hybrid."

Usage

Although originating from the evangelical Anglican tradition, Alpha is now used in various denominations around the world. Its supporters include many Catholic cardinals, Anglican archbishops and bishops, and leading figures of all denominations. Archbishop of Canterbury George Carey described the courses as "superb." Rowan Williams was an enthusiastic supporter when he was Bishop of Monmouth and Archbishop of Wales, and he continued his support as Archbishop of Canterbury, opening an Alpha conference and accepting an invitation to speak at an Alpha supper in London in 2004. He has described it as "a very special tool" and "a unique mixture of Christian content and Christian style".  Father Raniero Cantalamessa, a monk of the Order of Friars Minor Capuchin and Preacher to the Papal Household for Pope Benedict XVI wrote a document praising Alpha in June 2005.

Criticism
Alpha been criticised for having a charismatic emphasis, with some non-charismatic evangelicals criticising Gumbel's emphasis upon the person and work of the Holy Spirit in particular.

More conservative critics (especially from a Reformed and evangelical perspective) have complained that the course does not adequately define sin, and therefore does not properly explain the reason for Jesus's death and resurrection. The alternative Christianity Explored course is an attempt to go beyond what Alpha teaches on sin.

John Vincent of the Urban Theology Unit in Sheffield has suggested that Alpha presents too narrow a version of Christianity and one too centred on what theologians have said about Jesus, rather than allowing students the freedom to draw their own inspiration from studying Jesus' life and teaching. "The Alpha course, because of its didactic style, its narrow-mindedness and its closed nature, doesn't facilitate alternative views", he says. "I happen to believe it therefore leads people into a self-centred religion which is not the same as the genuine Christian discipleship."

Some Catholics have criticised the fifteen-session Alpha in a Catholic Context version of the course for being unbalanced without sufficiently presenting some Roman Catholic doctrines, which instead need to be added afterwards in additional sessions.

See also

References

Further reading
Books for use with the course
 Nicky Gumbel, Questions of Life (Kingsway Publications 2003).
 Nicky Gumbel, Searching Issues (Kingsway Publications 2001).
 The Alpha Manual (Alpha International Publications 2005).

Books about the course
 Andrew Brookes (Editor), The Alpha Phenomenon (Churches Together in Britain and Ireland, 2007).
 Stephen J. Hunt, The Alpha Enterprise: Evangelism in a Post-Christian Era (Ashgate Publishing, Ltd., 2004)

External links

Anglican education
Church of England missions
Church of England societies and organisations
Church of England missionary societies
Evangelicalism in the Church of England

Alpha course


අස්වනු නෙළන ක්‍රම
තිරසාර වන සංවර්ධන විද්‍යාවේ අරමුණු වන්නේ ඝට්ටනයන් සීමා කරමින් වනාන්තරවල අගයන් / වටිනාකම් සදාකල් පවත්නා‍සේ පවත්වාගෙන යාමයි. විවිධ වූ අස්වනු නෙළන  ක්‍රම පහක් ඇත.

ගසක් බැගින් තෝරා ගැනීමේ ක්‍රමය
ගසක් බැගින් තෝරා නෙළා ගැනීමේ ක්‍රමය විවිධ වයස්වල පවතින ගස් නෙළා ගැනීමේ ක්‍රමයක් වන  අතර වඩාත් උචිත වන්නේ සෙවණට ඔරොත්තු දිය හැකි නැවත ඇතිවන, ශාක විශේෂ පවතින විටයි. මෙම ක්‍රමයෙන් විශාල මෙන්ම වටිනා ශාක දර්ශ බිමෙන් ඉවත්වනවා මෙන්ම පැරණි වැඩුණු ගස්වල මිය යාමට ලක් වෙමින් එම ස්ථානවල නිර්මාණය වේ. ඝණ වනාන්තර සහ ඉතිරි වූ ගස්වලට හානි සිදුවන විට ගසක් බැගින් තෝරා ගැනීම ඉතා අපහසු වේ.

සමූහ වශයෙන් තෝරා ගැනීමේ ක්‍රමය
සමූහ වශයෙන් තෝරා නෙළා ගැනීමේ ක්‍රමය විවිධ වයස්වල පවතින ගස් නෙළා ගැනීමේ ක්‍රමයක් වන අතර වඩාත් උචිත වන්නේ සෙවණට ඔරොත්තු නොදෙන නැවත වගා විය හැකි ශාක විශේෂ පවතින විටයි. ඝනව වැඩුණු ගස් පවතින විට, සමූහ වශයෙන් තෝරා ගැනීමේදී ඉතිරිවන ගස්වලට හානි සිදු වේ. කෙසේ වෙතත් එක් දිශාවකට තෝරා ගැනීමෙන් සිදුවන හානිය අවම කර ගත හැක. ඊ‍ට අමතරව වනාන්තර, ගස්වල විෂ්කම්භ පන්ති පරාසවලින් තෝරා ගැනීම සහ විවිධ වයස්වල සහ විෂ්කම්භ පන්තිවල පවත්වා ගත හැකිය.

ආවරණ දැව ලබා ගැනීමේ ක්‍රමය
ආවරණ දැව ක්‍රමය සමාන වයස්වල පවතින ගස් නෙලා ගැනීමේ ක්‍රමයක්වන අතර එය වඩාත් ගැළපෙනුයේ අභිමත ආකාරයෙන් ශාක විශේෂ කිහිපයක් පවතින විටදී හෝ සුළං හමන දිශාව සලකන විටදීය. ආවරණ දැව ලබා ගැනීමේ ක්‍රමයේදී සම්මතයක්‍ලෙස අක්කරයකට ගස් 15 – 20 සංඛ්‍යාවක් අතහරිනු ලබන්නේ නැවත ගස් ඉපැද්දීමට අවශ්‍ය බීජ ලබා ගැනීමටයි. මෙම ක්‍රමයෙන් වන ජීවීන්ට උචිත / සුදුසු වාසස්ථාන අහිමි වීම ප්‍රතිඵල විය හැකිය. නැතහොත් අඩුවිය හැකිය. එමෙන්ම ස්වභාවික පූණර්වර්ධනයෙන් පැහැදිලි ලෙස වෙනස් විය හැකි අතර සමාන ගැටළු මේ ආශ්‍රීතව පවතී.

බීජ - ශාක ක්‍රමය
බීජ - ශාක ක්‍රමය සමාන වයස්වල ඇති ශාක නෙලා ගැනීමේ ක්‍රමයක්වන අතර වඩාත් යෝග්‍යය වන්නේ පුණර්වර්ධනය / නැවත වගා විය හැකි ශාක විශේෂ එකක් හෝ දෙකක් පවතින විටදී සහ සුළං හමන දිශාව ගැන සැලකිළිමත් නොවන විටදීය. මෙම බීජ - ශාක ක්‍රමයේදී අක්කරයකට බීජ සහිත ගස් 5 – 12 අතර සංඛ්‍යාවක් වනාන්තරය නැවත වගා වීමට අත් හරිනු ලැබේ. මෙසේ ඉතිරිවන බීජ සහිත ගස් එම භූමියේම තබනුයේ නැවත ශාක වර්ධනය වීම තහවුරුවන තෙක් වන අතර ඉන්පසු  ඒවා ඉවත් කළ හැකිය. එය සෑම විටම ආර්ථික වශයෙන් යෝග්‍ය නොවේ. නැත්නම් ජීව විද්‍යාත්මකව ඉතිරිව පවතින බීජ සහිත ගස් ඉවත් වී නැවත ගස් ඇති වීම සිදු වේ. බීජ සහිත ගස් කැපීම පැහැදිලි ලෙස වෙන් වූ කැපීමක් ලෙස ස්වභාවික පුණර්වර්ධනයත් සමග නිරූපණය වේ. එමෙන්ම පැහැදිලි ලෙස වෙන් වූ කැපුම්වලදී මතුවන සෑම ගැටළුවක්ම මෙම ක්‍රමය සමග බැඳී පවතී.

පැහැදිලි ලෙස වෙන්කර ගැනීමේ ක්‍රමය
මෙම ක්‍රමය සමාන වයස්වල පවතින ශාක නෙලා ගැනීමේ ක්‍රමයක්වන අතර මෙය ස්වභාවික හෝ කෘතීමව ඇති කළ වනාන්තර සඳහා යෙදිය හැක. මෙම ක්‍රමය ගින්නෙන් හානි වූ ශාක වෙනුවට නැවත ඇති වූ ශාක විශේෂ පවතින විට ජීව විද්‍යාත්මකව යෝග්‍ය Douglas-fir (Pseudotsuga menziesii) උදාහරණයකි. පැහැදිලි ලෙස වෙන්කර ගැනීම මගින් බිමෙහි විශේෂ බහුලතාවය වැඩි වනුයේ ආවේණික නොවන සහ ආක්‍රමණික විශේෂ හඳුන්වාදීමත් සමගය. එය කැලිෆෝර්නියාවේ  Geoget නගරය ආසන්න වනාන්තරයේදී  කරන ලද Blodgett පරීක්ෂණයෙන් දක්වා ඇති පරිදිය. තවද, මෙම ක්‍රමය මගින් දිගු කාලීන Slash දිරාපත් වීම, පාංශු ඛාදනයට පස නිරාවරණය වීම, වනාන්තරයේ දර්ශනයට බලපෑම් ඇති වීම සහ අත්‍යාවශ්‍ය වනජීවී වාසස්ථාන ඉවත්වීම සිදු වේ.

වත්මන් තත්‍වය
වර්තමානයේ ඉතා වටිනා වනාන්තර පරිසර පද්ධති කළමණාකරනය, විවිධාකාර වූ විශේෂ වර්ග තේරීම සහ ශාක බෝ කිරීම හා සම්බන්ධ ඉතා ප්‍රබල ව්‍යාප්තියක් පවතී. වන විද්‍යාව සතුව ගස් සිටුවීම, රැක ගැනීම, කප්පාදු කිරීම, පාලනය කරන ලද කැළෑ ගිනි තැබීම, ගස් කැපීම, නිස්සාරණය කිරීම සහ දැව නිෂ්පාදනය සදහා දියුණු කරන ලද ක්‍රම පවතී. මෙලෙස නූතන වන විද්‍යාව සතු ක්‍රමයක් වන නැවත වන වගා කිරීම යටතේ යම් ප්‍රදේශයක ගස් සිටුවීම හා රැක බලා ගැනීම සිදු කරයි.

බොහෝ කලාපවල වනාන්තර ආශ්‍රිත වෙළදාම පාරිසරික ලෙස, ආර්ථීක ලෙස හා සාමාජයීය ලෙස ඉතා වැදගත් වේ. බොහෝ ප්‍රදේශවල 1990 කාලයේ සිට තෙවන පාර්ශ්වීය සහතික කිරීමේ ක්‍රමයන් මගින් වනයේ භාරකාරත්වය හා තිරසාර වන විද්‍යාව ඉතා ස්වාධීන ලෙස තහවුරු කිරීම සිදුකිරීම ඉතා ප්‍රකටව පවතී. මෙම සහතික කිරීමේ ක්‍රමයන් දියුණු විම,එතරම් දියුණු නැති කලාපවල සිදුවන වන විනාශය හා දියුණු ලෝකයේ සම්පත්  කළමනාකරණයට වැඩිපුර සැලකිල්ලක් දැක්වීම වැනි සමහර විවේචනාත්මක වන විද්‍යාත්මක ක්‍රියාකාරකම් වලට ප්‍රතිචාර දැක්වීම ලෙස යොදා ගත හැක. ඇතැම්  සහතික කිරීමේ පද්ධති, වෙළදාම් කිරිම් උපකරණයන් ලෙස හා ඔවුන් ඉල්ලා සිටි ස්වාධීනත්වය අඩු වීම නිසා විවේචනයන්ට ලක්ව ඇත.

භූමි ලක්ෂණ අනුව වනාන්තර ලෙස පැවතුන භූමි පාංශු ඛාදනයන් ආරක්ෂා කිරීම හෝ අවම කිරීමට හෝ නායයෑම් වලින් ආරක්ෂා කිරිම සදහා නිවැරදි වන විද්‍යාවක් අවශ්‍ය වේ. නායයෑම් සිදුවීම සදහා ඉතා වැඩි හැකියාවක් පවතින ප්‍රදේශවල දේපළ නැති වීම හෝ ආරක්ෂා කිරීම, මිනිසුන්ට සිදුවන තුවාල වීම් හෝ ජීවිත නැති වීම් වළක්වා ගැනීමට නිවැරදි වන විද්‍යාව යොදා ගත හැක.

වනාන්තර නිසි පරිදි කළමණාකරණය නොකිරීම පිළිබද මහජනතාවගේ අවධානය යොමු වීම වර්ධනය වීම හා දැව නිෂ්පාදනයට වන භූමි යොදා ගැනීමට වඩා පාරම්පරික අයිතීන්, සුන්දරත්වය, ජල පෝෂක ප්‍රදේශ ආරක්ෂාව හා කැළෑ හා ඒවායේ වන සතුන්ගේ වාසස්ථාන ආරක්ෂාව සදහා වනාන්තර යොදා ගැනීම යන ආකාර දෙක සමගම වනාන්තර කළමණාකරනය පිළිබද මහජනතාවගේ දැකීම විවාදාත්මක වී ඇත. දැව නිෂ්පාදන වලට ජනතාවගේ ඉල්ලූම වැඩි වීමත් සමගම කැළෑ ගිනි තැබීම, වනාන්තර වලින් ලී ලබා ගැනීම, යන්ත්‍ර මගින් සිදු කරන අලංකාර කිරීම් සහ අනෙකුත් ක්‍රියාකාරකම් විවාදයට තුඩු දී ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ වනාන්තර

ධරණීය වනාන්තරවේදය


Andalusi Romance, also called Mozarabic or Ajami, refers to the varieties of Ibero-Romance that developed in Al-Andalus, the parts of the medieval Iberian Peninsula under Islamic control. Romance, or vernacular Late Latin, was the common tongue for the majority of the population in the wake of the Umayyad conquest in the early eighth century. Over the following centuries, it was gradually superseded by Andalusi Arabic as the main spoken language in the Muslim-controlled south. At the same time, as the northern Christian kingdoms pushed south into Al-Andalus, their respective Romance varieties (especially Castilian) gained ground at the expense of Andalusi Romance as well as Arabic. The final extinction of the former may be estimated to 1300 CE.

The medieval Ibero-Romance varieties were broadly similar (with Castilian standing out as an outlier). Andalusi Romance was not distinguished from the others primarily by its linguistic features, but rather by virtue of being written in the Arabic script. What is known or hypothesized about the particular linguistic features of Andalusi Romance is based on relatively sparse evidence, of which the Kharjas are the most important.

Names
The traditional term for the Romance varieties used in al-Andalus is "Mozarabic," derived from Mozarab, (from the ) a term used to refer to Christians in al-Andalus.

Some scholars dislike the term for its ambiguity. According to Consuelo Lopez-Morillas:It has been objected that the term straddles ambiguously the realms of religion and language, and further implies, erroneously, that the dialect was spoken only by Christians. The very form of the word suggests (again a false perception) that it denotes a language somehow related to Arabic.To describe the varieties of Romance in al-Andalus, Spanish scholars are increasingly using  (from the ), or Andalusi Romance in English.

Speakers of Andalusi Romance, like speakers of Romance anywhere else on the peninsula, would have described their spoken language simply as "ladino," i.e. Latin. The term Ladino has since come to have the specialized sense of Judeo-Spanish. Arab writers used the terms al-Lathinī or al-'ajamīya (, from ʿajam, 'non-Arab').

History

Umayyad conquest
Romance was the main language spoken by the population of Iberia when the Umayyads conquered Hispania in 711. Under Muslim rule, Arabic became a superstrate prestige language and would remain the dominant vehicle of literature, high culture, and intellectual expression in Iberia for five centuries (8th–13th).

Over the centuries, Arabic spread gradually in Al-Andalus, primarily through conversion to Islam. While Alvarus of Cordoba lamented in the 9th century that Christians were no longer using Latin, Richard Bulliet estimates that only 50% of the population of al-Andalus had converted to Islam by the death of Abd al-Rahman III in 961, and 80% by 1100. By about 1260, Muslim territories in Iberia were reduced to the Emirate of Granada, in which more than 90% of the population had converted to Islam and Arabic-Romance bilingualism seems to have disappeared.

Archival record
What is known or hypothesized of the particular linguistic features of Andalusi Romance is based on relatively sparse evidence, including Romance topographical and personal names, legal documents from the Mozarabs of Toledo, names in botanical texts, occasional isolated romance words in the zajal poetry of Ibn Quzman, and Pedro de Alcalá's Vocabulista.

The Kharjas
The discovery in the late 1940s of the Kharjas, refrains in Romance in muwashshah poetry otherwise written in Arabic and Hebrew, illuminated some morphological and syntactic features of Andalusi Romance, including sentence rhythms and phrasal patterns.

Influences
Other than the obvious Arabic influence, and remnants of a pre-Roman substratum, early Mozarabic may also have been affected by African Romance, which would have been carried over to the Iberian Peninsula by the Berbers who made up most of the Islamic army that conquered it and remained prominent in the Andalusi administration and army for centuries to come. The possible interaction between these two Romance varieties has yet to be investigated.

Language use
Mozarabic was spoken by Mozarabs (Christians living as dhimmis), Muladis (natives converted to Islam), Jews, and possibly some of the ruling Arabs and Berbers. The cultural and literary language of the Mozarabs was at first Latin, but as time passed, it came to rather be Arabic, even among Christians.

Due to the continual emigration of Mozarabs to the Christian kingdoms of the north, Arabic toponyms are found even in places where Arab rule was ephemeral.

Mozarabic had a significant impact on the formation of Spanish, especially Andalusian Spanish, and served as a vehicle for the transmission of numerous Andalusi Arabic terms into both.

Scripts
Because Mozarabic was not a language of higher culture, such as Latin or Arabic, it had no standard writing-system. Numerous Latin documents written by early Mozarabs are, however, extant.

The bulk of surviving material in Mozarabic is found in the choruses (or kharjas) of Andalusi lyrical compositions known as muwashshahs, which were otherwise written in Arabic. The script used to write the Mozarabic kharjas was invariably Arabic or Hebrew, less often the latter. This poses numerous problems for modern scholars attempting to interpret the underlying Mozarabic. Namely:

 Arabic script:
 did not reliably indicate vowels
 relied on diacritical points, quite often lost or distorted when copying manuscripts, to distinguish the following series of consonants: b-t-ṯ-n-y; ğ-ḥ-ḫ; d-ḏ; r-z; s-s̆; ṣ-ḍ; ṭ-ẓ; '-ġ; f-q; and h-a (word-finally)
 rendered the following consonants in similar ways: r-w-d, ḏ; '-l-k (word-initially); ', ġ-f, q-m (word-initially and medially); n-y (word-finally)
 had no specific means to indicate the following Romance sounds: /p, v (β), ts, dz, s̺, z̺, tʃ, ʎ, ɲ, e, o/
 Hebrew script:
 also did not reliably indicate vowels
 rendered the following consonants in similar ways: r-d; g-n; y-w; k-f; s-m (word-finally)

The overall effect of this, combined with the rampant textual corruption, is that modern scholars can freely substitute consonants and insert vowels to make sense of the kharjas, leading to considerable leeway, and hence inaccuracy, in interpretation.

Phonological features
It is widely agreed that Mozarabic had the following features:

 The diphthongs /au̯, ai̯/, the latter possibly changed to /ei̯/
 Diphthongization of stressed Latin /ŏ, ĕ/
 Palatalization and affrication of Latin /k/ before front vowels to /tʃ/
 Retention of Latin /j/ before front vowels
 Shift of the feminine plural /-as/ to /-es/

The following two features remain a matter of debate, largely due to the ambiguity of the Arabic script:

 Palatalization of Latin /nn, ll/ to /ɲ, ʎ/
 Lenition of intervocalic Latin /p t k s/ to /b d ɡ z/
 Much of the controversy over the voicing of Latin  has centered on the Arabic letters Qāf and Ṭāʾ, which in fact had both voiced and voiceless pronunciations in different varieties of Arabic. It is likely that both pronunciations were found in the Iberian Peninsula.
 Ramón Menéndez Pidal has shown (sporadic) evidence of voicing in Latin inscriptions from the south of the Iberian Peninsula in the second century AD.
 There are a few cases of original Latin  being represented with indisputably voiced consonants in Arabic, like , , and .

Sample text
Presented below is one of the few kharjas whose interpretation is secure from beginning to end. It has been transcribed from a late thirteen-century copy in Hebrew script, but it is also attested (in rather poor condition) in an Arabic manuscript from the early twelfth century.

Another kharja is presented below, transcribed from Arabic script by García Gómez:

However the above kharja, like most others, presents numerous textual difficulties. Below is Jones' transcription of it, with vowels inserted and uncertain readings italicized. Note the discrepancies.

See also
Aljamiado
Mozarabs
Mozarabic Rite
Mozarabic art and architecture
Andalusian Arabic
History of Spain

Notes

References

Bibliography
Corriente Córdoba, Federico & Sáenz-Badillos, Ángel. 1994. Nueva propuesta de lectura de las xarajât de la serie árabe con texto romance. Revista de filología española 73 (3–4). 283–289.
Craddock, Jerry R. 1980. The language of the Mozarabic jarchas. UC Berkeley: Research Center for Romance Studies.

García Gómez, Emilio. 1965. Las jarchas romances de la serie árabe en su marco. Madrid: Sociedad de Estudios y Publicaciones.
Gil, Juan. 1973. Corpus scriptorum muzarabicorum. 2 vols. Madrid: CSIC.
Jones, Alan. 1988. Romance kharjas in Andalusian Arabic muwaššaḥ poetry. London: Ithaca Press.
Marcos-Marín, Francisco A. 1998. Romance andalusí y mozárabe: Dos términos no sinónimos. In Andrés Suárez, Irene & López Molina, Luis (eds.), Estudios de Lingüística y Filología Españolas: Homenaje a Germán Colón. 335–341. Madrid: Gredos.
Marcos Marín, Francisco. 2015. Notas sobre los bereberes, el afrorrománico y el romance andalusí. Hesperia: Culturas del Mediterráneo 19. 203–222.
Menéndez Pidal, Ramón. 2005. Historia de la lengua española. 2 vols. Madrid: Fundación Ramón Menendez Pidal.

Wright, Roger. 1982. Late Latin and Early Romance in Spain and Carolingian France. Liverpool: Francis Cairns.

language
Medieval languages
Pyrenean-Mozarabic languages
Extinct Romance languages
Culture of al-Andalus
language
Extinct languages of Spain
Languages of Portugal

Andalusi Romance


ඕෂනියාව () යනු, Australasia, Melanesia, Micronesia, සහ Polynesia ඇතුළත් වන භූගෝලීය කලාපයක් වෙයි. ඉංග්‍රීසි කතාකරන ලෝකයෙන් පිටත දී, ඕෂනියාව සාමාන්‍යයෙන් මහාද්වීපයක් ලෙස සැලකෙන මුත්, ඕස්ට්‍රේලියාව දූපතක් හෝ ඕෂනියා මහාද්වීපය තුළ පිහිටි continental landmass ලෙස සැලකෙයි. නැගෙනහිර සහ බටහිර අර්ධගෝල හරහා පැතිරී යන, water hemisphere හි මධ්‍යයේ පිහීටි, ඕෂනියාව  පමණ වන භූමි ප්‍රමාණයකට සහ  පැවති දත්ත අනුව මිලියන 44.4 ක පමණ ජනගහණයකට හිමිකම් කියයි. වෙනත් මහාද්වීප හා සැසඳීමේ දී, ඕෂනියාව කුඩාම භූමි ප්‍රමාණයට හිමිකම් කියන අතර ඇන්ටාක්ටිකාවට පසුව එන දෙවන අඩුම ජනගහණය සහිත භූමිය වෙයි.

උච්චාරණය
ඉංග්‍රීසි සමාජයේ මෙම නාමය උච්චාරණය පහත ආකාරවලට වෙයි.

ආශ්‍රිත ලිපි

 Australasia
 Europeans in Oceania
 Festival of Pacific Arts
 Flags of Oceania
 Insular Chile
 List of cities in Oceania
 Oceania (journal)
 Oceanic cuisine
 Indigenous peoples of Oceania
 Pacific Islander
 Pacific Union
 The Pacific Community
 United Nations geoscheme for Oceania

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 "Australia and Oceania" from National Geographic
 Oceania photographs, recordings, and digital objects drawn primarily from the Tuzin Archive for Melanesian Anthropology at the UC San Diego Library.

Oceania
Continents
Asia-Pacific
Pacific Ocean
Southern Ocean
Indian Ocean

ඕෂනියාව


Frederiksdal Skov er en skov beliggende mellem Furesø og Bagsværd Sø. Skoven består af tre dele: Storskov, Nybro Skov og Spurveskjul. Storskov udgør den vestligste del af Frederiksdal Skov og strækker sig fra Kollekolle i vest til Jægerbakke i øst. Nybro Skov ligger ved Frederiksdal syd for Mølleåen på den strækning, der forbinder de to søer, mens Spurveskjul ligger nord for åen nærmest Frederiksdal Gods. Syd for Storskov ligger Bøndernes Hegn og Aldershvile Skov i umiddelbart tilknytning til skoven.

Naturbeskyttelse
Frederiksdal Skov indgår i et samlet fredet område, der strækker sig fra Farum Sø via Nørreskov sønden om Furesø til Frederiksdal Skov og herfra videre til Lyngby Åmose nord for Bagsværd Sø og Lyngby Sø; mod sydvest strækker det fredede område sig fra Frederiksdal Skov via Store Hareskov og Syvstjernen til Lille Hareskov og Jonstrup Vang. Frederiksdal Gods blev fredet i 1943 og Lyngby Åmose i 1949. og Natura 2000-område nr. 139 Øvre Mølleådal, Furesø og Frederiksdal Skov

Noter

Litteratur
 Knud Dahl: Fredede områder og statsskove. Øerne; Danmarks Naturfredningsforening, Skov- og Naturstyrelsen 1988; ; s. 18-20

Statsskove i Danmark
Lyngby-Taarbæk Kommunes geografi

Frederiksdal Skov


Peter Sims, conocido en el mundo del jazz como Pete La Roca (Nueva York, 7 de abril de 1938 - 19 de noviembre de 2012) fue un baterista y compositor estadounidense.

Historial
En 1956, mientras estudia notaría, actúa en sesiones del Birdland, donde conoce a Max Roach, quien le buscará su primer trabajo profesional con Sonny Rollins (1957-1959). Después tocará con Slide Hampton, Tony Scott y John Coltrane (1960), aunque pronto forma su propio cuarteto. A partir de 1961, comienza a grabar con músicos como Steve Swallow, Don Ellis, George Russell y Paul Bley, acercándose al free jazz. a mediados de los años 1960, trabajará en los grupos de Art Farmer y Charles Lloyd, colaborando también con músicos como Joe Henderson, McCoy Tyner, Kenny Dorham, Steve Kuhn, etc.

En 1968 deja la escena musical para ejercer como abogado en Nueva York, hasta 1979, año en que regresa al jazz. Batería en su inicio típicamente hard bop, La Roca no ha sido un innovador, aunque sí permeable a los avances de su instrumento (Elvin Jones, Paul Motian, Jack DeJohnette...), poseedor de una envidiable técnica de "independencia de los cuatro miembros". y buscador de influencias étnicas, especialmente de la cultura hindú.

Discografía

Como líder
Basra (Blue Note, 1965)
Turkish Women at the Bath (Douglas, 1967) también editado como Bliss! (Muse 1968)
Swingtime (Blue Note, 1997)

Como acompañante (selección)
Con Sonny Clark
Sonny Clark Quintets (Blue Note, 1965)
Con Johnny Coles
Little Johnny C (Blue Note, 1963)
Con Joe Henderson
Page One (Blue Note, 1963)
Our Thing (Blue Note, 1963)
Con Freddie Hubbard
Blue Spirits (Blue Note, 1964)
The Night of the Cookers (Blue Note, 1965)
Con Booker Little
Booker Little and Friend (Bethlehem, 1961)
Con Charles Lloyd'Of Course, of Course (Columbia, 1965)
Con Jackie McLeanNew Soil (Blue Note, 1959)Bluesnik (Blue Note, 1961)
Con Sonny RollinsA Night at the Village Vanguard (Blue Note, 1957)
Con George RussellThe Outer View (Riverside, 1962)

 Referencias
 Notas

 Bibliografía
 Joachim E. Berendt: El Jazz Origen y desarrollo (Fondo de Cultura Económica. Madrid, 1986. ISBN 84-375-0260-8)
 CARLES, Phillipe; CLERGEAT, André & COMOLLI, Jean-Louis: Dictionaire du jazz'' . Robert Laffont Edt, París, 1988. ISBN 2-221-04516-5

Enlaces externos
Biografía en Apolo y Baco
Pete LaRoca Sims Discografía en www.JazzDiscography.com

Bateristas de jazz de Estados Unidos
Artistas de Blue Note Records
Músicos de bop

Pete La Roca


Filme sovietice din: 1959 — 1960 — 1961

Aceasta este o listă de filme produse în Uniunea Sovietică în 1960.

Referințe și note

Legături externe
 Filme sovietice din 1960 la Internet Movie Database

1960
Sovietică, Uniunea
Filme

Listă de filme sovietice din 1960


සරසවිය ජනප්‍රියතම නිළිය සම්මානය සරසවි සිනමා සම්මාන අතර දක්ෂතම නිළියන්ට පිරිනැමෙන සම්මානයයි. මෙය වාර්ෂිකව පිරිනැමේ.

සිංහල සිනමාව
සරසවිය සම්මාන

සරසවිය ජනප්‍රියතම නිළිය සම්මානය


An Panicum hanningtonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Otto Stapf. An Panicum hanningtonii in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum hanningtonii


Les élections législatives françaises de 2022 dans la  du Nord se déroulent les  et .

Circonscription
À la suite de l'ordonnance  du , ratifiée par le Parlement français le , elle est composée des divisions administratives suivantes : Canton de Bergues, Canton de Bourbourg, Canton de Dunkerque-Est, Canton de Gravelines, Canton d'Hondschoote et Canton de Wormhout.

Contexte
Paul Christophe (Agir) se représente pour un second mandat face à lui Frédéric Devos (LR), son ancien député suppléant et maire de Wormhout, investi pour représenter la droite et le centre (Les Républicains, UDI, Les Centristes, Le Mouvement de la Ruralité, ex-CPNT) dans cette circonscription. Pierrette Cuvelier pour le RN, Philippine Heyman NUPES, Eric Maerten REC et 4 autres candidats.

Résultats
 Député sortant : Paul Christophe (Agir)

Notes et références

Nord
Bergues
Dunkerque
Gravelines
Élections législatives à Dunkerque

Élections législatives de 2022 dans la 14e circonscription du Nord


Intoxicația cu blocante ale canalelor de calciu, otrăvirea cu blocante ale canalelor de calciu sau supradozarea cu blocante ale canalelor de calciu reprezintă administrarea unui număr prea mare de medicamente de tipul celor cunoscute ca blocante ale canalelor de calciu, fie accidental, fie intenționat. Adeseori, aceasta cauzează o un ritm cardiac lent și scăderea tensiunii arteriale. Aceasta poate duce la o oprire completă a inimii. Alte simptome pot include greață, stări de vomă, somnolență și dificultăți de respirație. Simptomele apar, de obicei, în primele șase ore, dar prin utilizarea anumitor tipuri de medicație, acestea pot apărea abia după 24 de ore.

Tratamente
Există o serie de tratamente ce pot fi utile. Acestea includ eforturile de a reduce absorbția medicamentului, inclusiv: cărbunele activat administrat oral sau irigare completă a intestinelor. Eforturile de a provoca voma nu sunt recomandate. Medicamentele ce pot trata efectele toxice includ: fluide administrate intravenos, gluconat de calciu, glucagon, doze ridicate de insulină, vasopresoare și emulsii de lipide. Oxigenarea prin membrana extracorporală poate fi, de asemenea, o opțiune.

Epidemiologie
În anul 2010, în Statele Unite ale Americii au fost raportate peste zece mii de cazuri de toxicitate cauzată de blocantele de canale de calciu. Alături de beta-blocante și digoxin, blocantele canalelor de calciu au una dintre cele mai ridicate rate de deces cauzate de supradoză. Aceste medicamente au devenit disponibile pentru prima oară în anii 1970 și 1980. Acestea reprezintă unele dintre puținele medicamente unde o singură pastilă poate duce la decesul unui copil.

Note

Intoxicații medicamentoase

Intoxicație cu blocante ale canalelor de calciu


Raynaud fenomeni ya da Raynaud olgusu, uzuvlarda oluşan bir kan dolaşım rahatsızlığıdır.
Özellikle soğuğa karşı uzuvların hipotermi direnci düşüktür.

Raynaud fenomeni (telaffuzu / reɪnoʊz /, bizdict: ra · noz ') Vazospastik  bir bozukluk olup, el ve ayak parmaklarının renginin değişmesine neden olur. Fransız doktor Maurice Raynaud (1834-1881), fenomenin nedeni olarak vazospazmların sonucu olduğuna inanıyordu. Duygusal stres ve soğuk hava klasik olan fenomeni tetikler.

İki tür Raynaud (Reyno) vardır:

birincil (primer) reynaud – durum kendi kendine geliştiğinde oluşur, nedeni soğuk ve benzeri olaylardır. (bu en yaygın tiptir)

ikincil (sekonder) reynaud – başka bir sağlık durumundan kaynaklandığından (Nadirdir ve skleroderma gibi hastalıklar, incinmeler, tepkimeler tarzı sonuçlar yüzünden oluşur.)

Raynaud fenomeni olarak da bilinen ve adını ilk olarak 1862'de doktora tezinde tanımlayan doktor Auguste Gabriel Maurice Raynaud'dan alan Raynaud sendromu, küçük arterlerin spazmının arteriyolleri sonlandırmak için kan akışının azalmasına neden olduğu tıbbi bir durumdur. Tipik olarak, parmaklar ve daha az yaygın olarak ayak parmakları tutulur. Nadiren burun, kulaklar veya dudaklar etkilenir. Epizodlar klasik olarak etkilenen parçanın önce 'beyaz' ve sonra maviye dönmesiyle sonuçlanır. Genellikle "uyuşma" veya ağrı oluşur. Kan akışı geri döndüğünde, alan kırmızıya döner ve yanar. Bölümler genellikle birkaç dakika sürer ancak birkaç saat sürebilir.

Bölümler tipik olarak soğuk veya duygusal stres tarafından tetiklenir. "İdiyopatik" olarak da bilinen birincil Raynaud hastalığı, spontan, nedeni bilinmeyen ve başka bir hastalıkla ilgisi olmadığı anlamına gelir. İkincil Raynaud başka bir durumun sonucu olarak ortaya çıkar ve başlangıç yaşı daha fazladır; epizodlar yoğun ağrılıdır ve asimetrik olabilir ve cilt lezyonları ile ilişkili olabilir. İkincil Raynaud'lar, skleroderma veya lupus gibi bir bağ dokusu bozukluğu, el yaralanmaları, uzun süreli titreşim, sigara içme, tiroid sorunları ve doğum kontrol hapları gibi bazı ilaçlar nedeniyle ortaya çıkabilir. Tanı tipik olarak semptomlara dayanır.

Birincil tedavi soğuktan kaçınmaktır. Diğer önlemler arasında nikotin veya "uyarıcı" kullanımının kesilmesi yer alır. İyileşmeyen vakaların tedavisine yönelik ilaçlar arasında "kalsiyum kanal blokerleri" ve iloprost bulunur. Çok az kanıt alternatif tıbbı destekliyor. Şiddetli hastalık, nadir durumlarda komplikasyonlara, özellikle cilt yaralarına veya kangrene yol açabilir.

İnsanların yaklaşık% 4'ü bu duruma sahiptir. Birincil formun başlangıcı tipik olarak 15 ila 30 yaş arasındadır ve kadınlarda daha sık görülür. İkincil form genellikle yaşlı insanları etkiler. Her iki form da soğuk iklimlerde daha yaygındır.

Olası Sebepler
Irsi damar hastalıkları ve özellikle sigara ve tütüne bağlı oluşan damar dolaşım hastalıkları en başta gelen sebeplerdendir
bunun yanı sıra uzun süren kullanılan çeşitli ilaçların yan etkisiyle özellikle de kemoterapi sürecinde uygulanan ağır ilaçların uzuvlardaki kılcal damarlarda birikmesine bağlı olarak gelişebildiği de gözlemlenmiştir.

Tanı
Damar hastalıklarına bağlı dolaşım bozukluğu veya damar tıkanıklığına bağlı olarak gelişebilmektedir.

Raynaud fenomeni genel hatlarıyla 2 kategoride değerlendirilebilinir:

1. Seviye: Ortam ısısına duyarlı parmak uçlarında soğuğa bağlı parmak uçlarında hissizlik soğuk ortamlarda el ve ayak parmakları beyaz ve mora çalan renk alırlar ve geçici uyuşmalar olur.

2. Seviye: İleri seviye kuru kangren, doku çürümesine sebep olabilecek düzeyde

Tedavi

Önleyici Tedavi Yöntemleri
 Sigara gibi tütün ürünlerinin kullanmaktan kesinlikle vazgeçmeli, böyle ortamlardan mümkün olduğunca uzak durmalı.

Fiziksel ortam
 Soğuktan ve soğuk ortamlardan kaçınmalı. Soğuğa çıkmadan önce özellikle eldiven ve kalın çorap giyilmelidir. Özellikle deri ve cilt tipine uygun soğuktan ellerin çatlamasını önleyici yağ bazlı kremler kullanabilir.
 Ilık ve üzeri Isıtılmış odalarda durmalı, sıcak suyla banyo yapmalı.
 Klimalı veya havası soğutulmuş ortamlardan, soğuğa maruz buzdolaplarından bir şey alırken eldiven kullanmalı.

Psikolojik ortam
 Kişi kendini aşırı üzüntü, heyecan ve korku gibi stres artırıcı bir ruh haline girmemeli, gevşeme teknikleri ve kendini kasmadan rahatlamayı öğrenmeli.

Tedavi
Hastanın yaşam kalitesini bozucu ve rahatsız edici düzeyde olması halinde; kalsiyum kanal blokeri ile alfa blokerler fayda sağlayabilir. Çok şiddetli vakalarda sempatektomi adı verilen cerrahi işlem uygulanabilir.

Hastalık çok nadir olarak ilerleyebilir, ilerleme durumunda trofik bozukluk (damara bağlı gölgesel beslenememe durumu) ve doku nekrozu kuru kangrenlerin oluşumuna sebep olabilir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Overview at National Institutes of Health
 Overview at Medical College of Wisconsin
  Raynaud's Disease at healthatoz.com

 What Is Raynaud's Disease at National Heart, Lung, and Blood Institute
 Raynaud's Disease at Mayo Clinic
 Raynaud's & Scleroderma Association, a national charity and self help organisation, committed to supporting patients and carers who have these conditions

Kardiyovasküler hastalıklar
Tıp terimleri

Raynaud fenomeni


Winter Meeting  é um filme estadunidense de 1948, do gênero drama, dirigido por Bretaigne Windust, e estrelado por Bette Davis e Jim Davis. O roteiro de Catherine Turney foi baseado no romance homônimo de 1946, de Grace Zaring Store (sob o pseudônimo Ethel Vance).

Sinopse
A poetisa Susan Grieve (Bette Davis) encontra-se com o herói de guerra Slick Novak (Jim Davis) que deseja ser padre, e acaba se apaixonando por ele. De qualquer jeito, aconselha-o a ir atrás de seus sonhos, mesmo tendo que aguentar dentro de si a incessante vontade de vê-lo novamente.

Elenco
 Bette Davis como Susan Grieve
 Jim Davis como Slick Novak (creditado como James Davis)
 Janis Paige como Peggy Markham
 John Hoyt como Stacy Grant
 Florence Bates como Sra. Castle
 Walter Baldwin como Sr. Castle
 Ransom Sherman como Sr. Roderick Moran, Jr.

Produção
William Grant Sherry apresentou sua esposa Bette Davis ao romance "Winter Meeting" e o sugeriu como uma possibilidade para seu próximo filme. Davis convocou sua amiga Catherine Turney para escrever uma adaptação cinematográfica e manteve contato com ela durante todo o processo, enviando-lhe notas sobre as cenas que a preocupavam. "Estou muito descansada e muito ambiciosa para fazer algo realmente excelente – e não sinto que isso, do jeito que está, responde aos requisitos", a atriz observou em um ponto ao ler um dos roteiros. Mais tarde, ela lembrou: "Winter Meeting foi um grande livro ... Nunca deveríamos ter tentado fazer dele um filme. Foi aí que a censura realmente nos prejudicou. Não tínhamos permissão para ser honestos sobre as diferenças de opinião entre católicos e não-católicos. Foi, portanto, um filme monótono e sem sentido". Davis falou longamente sobre os problemas de censura em uma entrevista posterior com Thomas M. Pryor, do The New York Times, insistindo que a história original "teria feito um filme dramático envolvente, mas infelizmente muito do romance teve que ser expurgado para atender aos requisitos do código de produção".

A escalação do ator para interpretar Slick Novak provou ser um problema. Burt Lancaster recusou o papel porque não gostou do roteiro, e não achava o personagem crível. Richard Widmark fez um bom teste, mas os executivos do estúdio estavam preocupados que sua interpretação de um assassino sádico em "Kiss of Death" no ano anterior tornaria difícil para o público aceitá-lo em um papel simpático. Treze atores adicionais foram considerados para o papel, mas de todos eles, Davis achou que Jim Davis era o mais adequado. Bretaigne Windust, um diretor teatral de Nova Iorque, foi designado para dirigir o filme por causa de seu conhecimento íntimo da cena social de Manhattan, mas Bette Davis sentiu que ele acabou sendo o responsável pelo desempenho medíocre de seu parceiro protagonista. "Por causa da abordagem superanalítica de Bretaigne Windust", ela observou mais tarde, "Jim Davis nunca mais durante as filmagens mostrou quaisquer sinais do personagem que ele retratou no teste que me fez querê-lo para o papel. Nenhuma ajuda que eu tentei dar a ele poderia compensar o efeito da direção detalhada de Windust. Ele estava perdido e admitiu isso abertamente".

Recepção
Em sua crítica para o The New York Times, Bosley Crowther escreveu:
"De todas as experiências frustrantes que Bette Davis teve em filmes ... [esta] é claramente a mais desconcertante, não só para ela, mas para nós. Sem dúvida, o pessoal da Warners pensou que estava fazendo um bem à srta. Davis ao colocá-la nessa situação que iria sobrecarregar sua compostura ... Mas, na verdade, a generosidade [deles] é o infortúnio da Srta. Davis neste caso, e sua maneira de lidar com a situação é muito melhor do que a do roteiro ... ela realmente capta, às vezes, a sensação de profunda perturbação de uma mulher na virada mais intrigante de um caso de amor. No entanto, a explicação pode ser que ela está tão ocupada falando – linhas intermináveis de diálogos completamente tediosos – que ela não tem tempo para mais nada. Catherine Turney, que montou essa retórica ... devia ser colocada para assistir Winter Meeting cerca de vinte e cinco ou trinta vezes – que é o número de vezes que você provavelmente sentirá que já assistiu o filme quando, na verdade, você só o viu uma vez".

A Time observou: "A melhor coisa que se pode dizer sobre Winter Meeting é que sua tentativa de articular o tema obscuro de Ethel Vance é um fracasso totalmente honesto, e que os talentos de Bette Davis são grandes o suficiente para serem às vezes aparentes mesmo em meio a uma mediocridade tão pouco recompensadora".

A revista Variety escreveu: "A Srta. Davis se esforça muito, mas o roteiro, o papel e seu tratamento agem contra ela, e o papel atribuído a [James] Davis é demais para ele".

A TV Guide afirmou: "Esse filme tem mais comentários do que o obstrucionismo no Senado, e é apenas um décimo mais interessante. Bette Davis é uma das grandes 'sofredoras' das telas, e ela faz isso novamente aqui, mas o público sofre tanto quanto ela neste drama exagerado".

Bilheteria
De acordo com os registros da Warner Bros., o filme arrecadou US$ 880.000 nacionalmente e US$ 203.000 no exterior, totalizando US$ 1.083.000 mundialmente. Foi o segundo filme de Bette a perder dinheiro. "Deception", lançado em 1946, foi seu primeiro fracasso financeiro, mas "Winter Meeting" foi seu lançamento da Warner de menor sucesso. Como resultado, Jack L. Warner parou de tratá-la como um trunfo para o estúdio, e "Winter Meeting" marcou o início de seus últimos dias como estrela do estúdio.

Bibliografia

Filmes dos Estados Unidos de 1948
Filmes de drama dos Estados Unidos
Filmes de drama da década de 1940
Filmes com trilha sonora de Max Steiner
Filmes baseados em livros
Filmes baseados em romances
Filmes da Warner Bros.
Filmes em língua inglesa
Filmes em preto e branco

Winter Meeting


Spencer Madan (1758–1836) est un ecclésiastique anglais, connu comme traducteur d'Hugo Grotius.

Biographie
Il est le fils aîné de Spencer Madan, évêque de Peterborough, et de sa première épouse, Lady Charlotte, deuxième fille de Charles Cornwallis (1er comte Cornwallis). Il devient érudit du roi à la Westminster School en 1771 et est élu au Trinity College de Cambridge en 1776. En 1778, il est créé MA  .

Madan est vicaire de Wrotham, Kent (1782–3). Il est présenté en 1786 par son oncle James Cornwallis, l'évêque de Lichfield, à la prébende et au presbytère de Tachbrook, Warwickshire mais échange ensuite la prébende contre le presbytère d'Ibstock, dans le Leicestershire, qu'il occupe jusqu'à sa mort. En 1787, il reçoit le presbytère de St. Philip's, Birmingham, et démissionne du presbytère de Tachbrook. Il succède à son père en 1788 comme aumônier ordinaire du roi. En 1790, il devient chanoine résident de la Cathédrale de Lichfield, en 1794 chancelier du diocèse de Peterborough et, en 1800, prébendier de la Cathédrale de Peterborough. Pendant son séjour à Birmingham, il soutient une souscription pour l'érection d'une "église gratuite… à l'usage des classes inférieures".

En 1809, Madan passe DD à Cambridge et, après avoir démissionné de St. Philip's la même année en raison de problèmes de santé, il est présenté à Thorpe Constantine, Staffordshire, qu'il occupe jusqu'en 1824. En octobre 1833, il est atteint de paralysie, dont il ne se remet que partiellement.

Madan épouse en 1791 Henrietta, fille de William Inge de Thorpe Constantine, et a onze enfants. Madan meurt le 9 octobre 1836 à Ibstock, à l'âge de 78 ans, et est enterré dans un caveau familial à Thorpe. Ses enfants érigent une tablette dans la cathédrale de Lichfield à sa mémoire .

Œuvres
En 1782, le poème de Madan L'Appel des Gentils (Cambridge, 1782) remporte le prix Seatonian. Il entreprend, comme préparation aux ordres sacrés, une traduction du De Veritate de Grotius, qui est publiée en 1782 sous le titre Hugo Grotius sur la vérité du christianisme, traduit en anglais. D'autres éditions suivent en 1792 et 1814 .

Madan a une controverse en 1790 avec Joseph Priestley, qui publie des Lettres familières adressées aux habitants de Birmingham, en réponse au sermon de Madan sur Les principales revendications des dissidents considérés . Madan répond avec une lettre au Dr Priestley [1790].

Références

Liens externes

Étudiant de Trinity College (Cambridge)
Traducteur anglais du XVIIIe siècle
Traducteur anglais du XIXe siècle
Décès en octobre 1836
Naissance en 1758
Personnalité anglicane du XVIIIe siècle
Personnalité anglicane du XIXe siècle

Spencer Madan (traducteur)


أناكوندا  هو مثبت Installer لرد هات لينكس وفيدورا. تمت كتابته باستخدام لغتي بايثون وسي، مع واجهة رسومية باستخدام باي جتك وواجهة نصية باستخدام python-newt.

مثبت أناكوندا يستخدم من قبل ريد هات إنتربرايس لينكس وفيدورا والعديد من المشاريع الأخرى. أناكوندا يوفر وضع رسومي ووضع نصي، حتى يستطيع المستخدمون التثبيت على نطاق واسع من الأنظمة.

الأناكوندا هي ثعابين آكلة للسحالي ، ومثبت توزيعة كالديرا كان يدعى ليزرد Lizard (بالعربية: سحلية) ، ومن هنا التسمية.

الوظيفة
عبارة عن نظام مجاني مفتوح المصدر يسمح لك بكتابة وتنفيذ التعليمات البرمجية بلغة البرمجة Python.صممت بواسطة continuum.io ، وهي شركة متخصصة في تطوير بايثون. تعتبر اناكوندا هي الطريقة الأكثر شيوعا لتعلم واستخدام Python للحوسبة العلمية وعلوم البيانات والتعلم الآلي.

المحلقات
يحتوي اناكوندا على عدد من الملحقات تسهم تحسين وتسريع الأعمال البرمجية ، وهي:

 كوندا (Conda) هو عبارة عن نظام إدارة حزمة وبيئة مفتوح المصدر يستخدم في تثبيت أو تحديث الحزم، وإنشاء أو تحميل البيئات.
 مكتبات التعلم الآلي مثل: TensorFlow و scikit-learn و Theano.
 مكتبات علوم البيانات مثل: Panda و NumPy و Dask.
 مكتبات تمثيل البيانات مثل: Bokeh و Datashader و matplotlib و Holoviews.

حقوق الاستخدام
يتواجد مثبت أناكوندا تحت برمجيات حرة، تحت رخصة جنو العمومية.

يتم استخدام مثبت الأناكوندا في برامج تشغيل عديدة، منها ريد هات إنتربرايز لينكس، فيدورا (نظام تشغيل) والعديد من التطبيقات.

مراجع

برامج تثبيت لينكس
برمجيات تستخدم جتك
برمجيات تنصيب
برمجيات حرة بلغة بايثون
برمجيات حرة بلغة سي
برمجيات ريد هات
جتك
ريد هات

أناكوندا (مثبت)


The United States Coast Guard Academy (USCGA) is a service academy of the United States Coast Guard in New London, Connecticut. Founded in 1876, it is the smallest of the five U.S. service academies and provides education to future Coast Guard officers in one of nine major fields of study.

Students are officers-in-training and are referred to as cadets, and upon graduation receive a Bachelor of Science degree and are commissioned as Coast Guard ensigns with a five-year active-duty service obligation, with additional years if the graduate attends flight school or subsequent government-funded graduate school. Out of approximately 250 cadets entering the academy each summer, around 200 graduate. Cadets can choose from among nine majors, with a curriculum that is graded according to their performance in a holistic program of academics, physical fitness, character, and leadership.

Cadets are required to adhere to the academy's "Honor Concept," "Who lives here reveres honor, honors duty," which is emblazoned in the walls of the academy's entrance. The academy's motto is Scientiæ cedit mare, which is Latin for "the sea yields to knowledge". Its academic programs are accredited by the New England Commission of Higher Education.

History

The roots of the academy lie in the School of Instruction of the Revenue Cutter Service, the school of the Revenue Cutter Service. The School of Instruction was established near New Bedford, Massachusetts in 1876 and used USRC Dobbin for its exercises.  Captain John Henriques served as superintendent from founding until 1883. The one civilian instructor was Professor Edwin Emery, who taught mathematics, astronomy, English composition, French, physics, theoretical steam engineering, history, international law, and revenue law, among other subjects. The school was a two-year apprenticeship, in essence, supplemented by minimal classroom work. The student body averaged five to ten cadets per class. With changes to new training vessels, the school moved to Curtis Bay, Maryland in 1900 and to Fort Trumbull in 1910, a Revolutionary War–era Army installation in New London, Connecticut. In 1914, the school became the Revenue Cutter Academy, and then the Coast Guard Academy in 1915 with the merger of the Revenue Cutter Service and the Life Saving Service to form the U.S. Coast Guard.

Land was purchased in New London on 31 July 1930 for the construction of the Coast Guard Academy. The 40-acre site was made up of two parcels from the Allyn and Payne estates and was purchased for $100,000.  The $100,000 was not raised through a bond issue, as originally planned, but with a bank loan based on uncollected back taxes. The contract was awarded to Murch Brothers Construction Company of St. Louis and ground was broken in January 1931 by Jean Hamlet, daughter of Rear Admiral Harry G. Hamlet, Academy Superintendent from 1928 to 1932. On 15 May 1931, Treasury Secretary Andrew W. Mellon visited New London to lay the cornerstone of Hamilton Hall. Construction proceeded relatively on schedule and cadets moved in to the new buildings on 20 September 1932.

In 1946, the academy received the barque Horst Wessel as a war reparation from Germany, a 295-foot tall ship which was renamed . It remains the main training vessel for cadets at the academy as well as for officer candidates at the Coast Guard's Officer Candidate School, which is located on the grounds of the academy.

The academy was racially integrated in 1962 at the request of President Kennedy. The academy began admitting women in 1976 at the request of Congress.

In 2018, the academy emblem was redesigned by Nick Desjardins of the Biddeford Regional Center of Technology.

Mission
Superintendent of the academy Vice Admiral Harry G. Hamlet composed the academy's mission statement in 1929. All entering cadets must memorize the statement during their first few days of Swab Summer, the indoctrination period for new cadets.

The mission of the United States Coast Guard Academy is to graduate young men and women with sound bodies, stout hearts and alert minds, with a liking for the sea and its lore, and with that high sense of Honor, Loyalty and Obedience which goes with trained initiative and leadership; well-grounded in seamanship, the sciences and the amenities, and strong in the resolve to be worthy of the traditions of commissioned officers in the United States Coast Guard, in the service of their country and humanity.

Admission

Unlike the other service academies, admission to the USCGA does not require a congressional nomination. This is due to the fervent objections of Captain John A. Henriques, the first Superintendent of the Revenue Cutter School of Instruction (later the Revenue Cutter Academy). His objection stemmed from years of poor political appointments in the U.S. Revenue Cutter Service's bureaucracy.

Each year more than 2,000 students apply and appointments are offered until the number accepting appointments to the incoming class numbers reaches approximately 400; the average entering class size is 300 cadets. Those who have received appointments as cadets report to the USCGA in late June or early July for "Swab Summer", a basic military training program designed to prepare them for the rigors of their Fourth Class year. After four years of study and training, approximately 200 of those cadets will graduate. About 35 percent of cadets are women.

Academics

All graduating cadets earn commissions as ensigns in the United States Coast Guard, as well as Bachelor of Science degrees. For that reason the academy maintains a core curriculum of science and professional development courses in addition to major-specific courses. Each cadet takes two semesters of classes during the school year and then spends the majority of the summer in military training to produce officers of character with the requisite professional skills. Among these are courses in leadership, ethics, organizational behavior, and nautical science. The majority of cadets report to their first units after graduating, which are either afloat units, shore units, or basic flight training as student naval aviators, with the training conducted under the auspices of the U.S. Navy.  Those that are assigned afloat serve as either deck watch officers or student engineers.  Professional maritime studies courses help prepare cadets in piloting, voyage planning, deck seamanship, and all aspects of shiphandling, as well as Coast Guard leadership and administrative duties.

Majors
Academics at the USCGA stress the sciences and engineering, but different courses of study are available. In addition, several of the majors offer tracks of specialization (for example, Marine and Environmental Science majors can choose to focus on biology, chemistry, or geophysics). Cadets sometimes opt to take elective courses with Connecticut College (adjacent the academy's campus) as part of an open exchange agreement.

Military training

Each summer, cadets participate in training programs according to their class. The summers are organized as follows:
 Swab Summer: The new class of freshmen report in to the Academy, and are sworn into the military. They undergo a seven-week basic training program that culminates on a week-long voyage underway on the barque USCGC Eagle.
 Third-class (3/c) Summer: Five weeks aboard the USCGC Eagle training under sail, five weeks aboard an operational Coast Guard cutter or small boat station in the role of junior enlisted (i.e., standing watches as helmsman, lookout, quartermaster of the watch, or engineering watch).
 Second-class (2/c) Summer: Damage control training, weapon qualifications, navigation rules certification, aviation internship, sail training program, and three weeks as members of the cadre, who train the incoming Swabs.
 First-class (1/c) Summer: Ten weeks aboard an operational cutter in the role of a junior officer (i.e., standing bridge watches conning the ship as Officer of the Deck), or an optional internship for exceptional cadets who split their summer with five weeks at an internship and five weeks aboard a cutter.

Each week during the school year cadets participate in Regimental Review, a formal military drill. In addition, cadets perform a variety of military duties at the academy. Like all cadets and midshipmen at the United States service academies, Coast Guard cadets are on active duty in the military and wear uniforms at all times. Cadets receive a monthly stipend to pay for books, uniforms, and other necessities. Cadets receive monthly pay of $1,017.00, as of 2015. From this amount, pay is automatically deducted for the cost of uniforms, books, supplies, services, and other miscellaneous expenses.

Organization of the Corps of Cadets
The Corps is organized as one regiment divided into eight companies, each of which is composed of about 120 cadets of all classes. Although the Corps of Cadets is supervised directly by the Commandant of Cadets (a Coast Guard officer with the rank of captain), the academy operates on the concept of "the Corps leading the Corps."

The Corps of Cadets is largely a self-directed organization that follows a standard military chain of command:
 1st class cadets lead the Corps
 2nd class cadets are cadre in Swab Summer training and are primarily responsible for leading and developing 4th class cadets. They serve as mentors
 3rd class cadets are role models to 4th class cadets
 4th class cadets are responsible for learning and applying Coast Guard core values such as leadership, teamwork, attention to detail, accountability, etc.

The highest-ranking cadet in each company is the Company Commander, a first-class cadet ("firstie"), equivalent to a senior.  Although each company has some leeway in their standards and practices, every company commander reports to the Regimental Staff which plans and oversees all aspects of cadet life. At the top of the cadet chain of command is the Regimental Commander, the highest ranking cadet. Command positions, both in companies and on Regimental Staff, are highly competitive, and a cadet's overall class rank is often a deciding factor in who is awarded the position.

The eight companies are named for the first eight letters of the NATO phonetic alphabet. Each has a special focus in administering day-to-day affairs: Alfa Company manages health and wellness. Bravo Company runs training. Charlie Company administers the honor system, Delta Company coordinates drill and ceremonies. Echo Company manages transportation and logistics. Foxtrot Company operates the cadet conduct system, organizes the watch rotations, and updates the cadet regulations. Golf Company is in charge of supplies for cleaning and repairing damaged rooms within Chase Hall. Hotel Company is in charge of morale events.

To accomplish their missions, each company is divided, along shipboard lines, into three departments, each of which is divided into divisions with specific responsibilities. Divisions are the most basic unit at the Coast Guard Academy, and each has a very specific purpose. Each division is led by a firstie and contains several members of each other class.

This organizational structure is designed to give every cadet a position of leadership and to emulate the structure of a Coast Guard cutter, in which the division officer and department head positions are filled by junior officers. Third-class cadets directly mentor the fourth-class in their division, just as junior petty officers would be responsible for the most junior enlisted personnel (non-rates). Second-class cadets act as non-commissioned officers, and ensure that the regulations and accountability are upheld. Firsties (like junior officers) are in supervisory roles, and are responsible for carrying out the mission of their divisions and ensuring the well-being of those under their command.  Exchange cadets from the other federal service academies are also a part of the Corps, and take part in many activities alongside their USCGA counterparts.

Extracurricular activities

Athletics

The USCGA Athletic Department offers 24 intercollegiate sports for cadets. The academy's athletics teams generally compete in Division III of the National Collegiate Athletic Association. Cadets devote two hours per academic day to athletic activities, either on varsity teams, club teams, or other sports pursuits. The academy nickname is the Bears, after the USRC Bear, which made a dramatic rescue in Alaska in 1897, shortly after the opening of the academy.

Music
Principal non-athletic activities are musical centered on Leamy Hall. Regimental Band, Windjammers Drum & Bugle Corps, various pep bands, and the NiteCaps Jazz Band are instrumental programs. Chapel Choirs, Glee Club, the Fairwinds all-female a cappella group, and The Idlers all-male sea shanty group are vocal programs.

Model UN
The academy's Model UN team was started in 2004, and has since been successfully competing around North America, and at the World Model UN Conference.

Traditions

Links in the Chain
For years it has been a United States Coast Guard Academy tradition for fourth-class cadets (freshman) to hide the chain links that sit outside the cadet library, also known as Waesche Hall. The chain links are historic: they were used during the Revolutionary War to prevent ships from transiting up the Hudson River and attacking West Point. When Benedict Arnold betrayed the United States, the chain links were one of the secrets that he revealed to the British. The family that originally forged the chain donated the links to the United States Coast Guard Academy. Since the donation, the fourth-classmen (freshmen) are challenged each year at the annual homecoming football game to outwit the second-classmen (juniors) and keep the chain hidden until half-time. If the fourth-classmen are successful in hiding the links until the end of the second quarter, they are granted a week of modified carry-on (this allows the fourth-classmen to have some of the privileges of the upperclassmen).

Indoc
As part of their indoctrination into military culture, and to condition them for the frenetic flow of information during a shipboard watch, 4/c cadets are forced to sharpen their attention to detail and to develop an ability to accurately recall seemingly trivial facts from short- and medium-term memory. The incoming class of cadets every year is required to memorize various quotes, Coast Guard facts, and bits of information that change during the year. They are responsible for knowing reams of information like the menu for the next three meals in the Wardroom (dining hall), the mission of the Academy, the entire chain of command, each athletic team's next scheduled opponent, the lengths of different types of Coast Guard Cutters, the meanings of all the different nautical flags, and the finer points of various military ceremonies.

Indoc during the Swab Summer training program also includes humorous questions that cement the identity of a class, such as "How's the cow?" A swab from the Class of 2022 would be required to reply, "Sir/Ma'am, she walks, she talks, she's full of chalk; the lacteal fluid extracted from the female of the bovine species is highly prolific to the 22nd degree, sir/ma'am!".

Notable alumni
Alumni of the Coast Guard Academy are known collectively as the "Long Blue Line".

U.S. Coast Guard Museum

The U.S. Coast Guard Museum is located in Waesche Hall on the grounds of the United States Coast Guard Academy.  The museum's artifacts reflect the history of the U.S. Coast Guard and include ship models, carved figureheads, cannons, uniforms, medals, weapons, memorabilia and paintings. Visitors must bring a government-issued photo identification to enter the campus, and foreign visitors must make an appointment with the Curator before visiting the museum.

See also
 United States Military Academy
 United States Naval Academy
 United States Air Force Academy
 United States Merchant Marine Academy
 Army University
 USCGC Eagle (WIX-327), a training ship originally built in Nazi Germany as the Horst Wessel

References
Notes

Further reading
 Lovell, John P. (1979) Neither Athens nor Sparta?: The American Service Academies in Transition

External links

 Official website

Academy
Universities and colleges in Connecticut
Military academies of the United States
Maritime colleges in the United States
Coast guard academies
Long Island Sound
Tourist attractions in New London, Connecticut
Buildings and structures in New London, Connecticut
Educational institutions established in 1876
Educational institutions established in 1915
Universities and colleges in New London County, Connecticut
1876 establishments in Massachusetts
1910 establishments in Connecticut
Water transportation in Connecticut
United States military service academies

United States Coast Guard Academy


Kaya Peker (d. 3 Ağustos 1980; Ankara), Türk eski basketbolcu. 2.08 metre boyundaki oyuncu, pivot pozisyonunda görev almaktaydı.

Kariyeri
Pınar Karşıyaka altyapısından yetişen Kaya Peker o dönemde kendi yaş grubu içinde oynadığı maçlardaki istatistikleriyle dikkat çekti. Kaya Peker, uzun boyu ve geniş yapısına rağmen atletik olması ve dış atışlarda da başarılı olması ile temel basketbol bilgilerinin çok iyi olması nedeniyle genç yaşında Türkiye millî basketbol takımına kadar yükseldi ve takımın değişilmez oyuncularından oldu.

1996 yılından 2000 yılına kadar Pınar Karşıyaka'da oynadı bu dört sene boyunca bu takımda kalması ve bir sezonda ortalama 30 maçta uzun süreler alması şansını iyi kullanarak kendini oldukça geliştirdikten sonra 2000-01 sezonundan Efes Pilsen'e transfer olarak bu derin kadroda da kendine yer buldu. Efes Pilsen'de altı sezon geçirdikten sonra, Liga ACB takılarından  TAU Ceremica'ya transfer oldu ve bir sezon burada oynadı. 2008-09 sezonundan itibaren Efes Pilsen ile 1+1 yıl opsiyonlu sözleşme imzaladı. 2010-11 sezonunda Fenerbahçe takımıyla 2 yıllık anlaşma sağladı. 1 Aralık 2010 Çarşamba günü Fenerbahçe Ülker-Cibona Zagreb maçında EuroLeague kariyerindeki 1000. sayısına ulaşmıştır.

2013-14 sezonu başında Trabzonspor takımına transfer olmuştur.

2015-16 sezonu başında Tofaş'a transfer olmuştur.

Takımları
Not: İstatistikler Türkiye Basketbol Ligi'ne aittir. EuroLeague ve SuproLeague dahil değildir.

 1996/1997 Karşıyaka
 1997/1998 Karşıyaka  (5.7 sayı ort., 5.3 reb.ort.)
 1998/1999 Karşıyaka (6 sayı ort., 4 reb.ort.)
 1999/2000 Karşıyaka (8,6 sayı ort., 6,5 reb.ort.)
 2000/2001 Efes Pilsen (6.4 sayı.ort., 4.2 reb.ort.)
 2001/2002 Efes Pilsen (4.5 sayı ort., 4.4 reb.ort.)
 2002/2003 Efes Pilsen (8.7 sayı ort., 6.2 reb.ort.)
 2003/2004 Efes Pilsen  (13.1 sayı ort., 5.6 reb ort.)
 2004/2005 Efes Pilsen (11.9 sayı ort., 7.0 reb.ort.)
 2005/2006 Efes Pilsen (11.0 sayı ort., 6.0 reb.ort.)
 2006/2007 TAU Cerámica
 2007/2008 Beşiktaş
 2008/2010 Efes Pilsen
 2010/2013 Fenerbahçe Ülker
 2013/- Trabzonspor

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TBLStat.net Oyuncu Profili

Pivot basketbolcular
Türk gurbetçi basketbolcular
1980 doğumlular
Türk erkek basketbolcular
Uzun forvet basketbolcular
Beşiktaş JK basketbolcuları
Anadolu Efes SK basketbolcuları
Fenerbahçe SK basketbolcuları
Trabzonspor basketbolcuları
Tofaş SK basketbolcuları
Yaşayan insanlar
İspanya'daki gurbetçi basketbolcular
İspanya'daki Türk gurbetçiler

Kaya Peker


An Elleanthus norae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay ngan Galfrid Clement Keyworth Dunsterville. An Elleanthus norae in nahilalakip ha genus nga Elleanthus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elleanthus

Elleanthus norae


Radio 5 ist der Name folgender Hörfunksender:

 BBC Radio 5 Live (früher Radio 5), öffentlich-rechtlicher Hörfunksender in Großbritannien
 Radio 5 (Angola), ein Sportsender aus Angola
 NPO Radio 5, öffentlich-rechtlicher Hörfunksender in den Niederlanden

Radio 5 steht außer dem für:
 Radio 5 (Satellit), sowjetischer Amateurfunksatellit

Radio 5


The Hanko Peninsula (; ), also spelled Hango, is the southernmost point of mainland Finland. The soil is a sandy moraine, the last tip of the Salpausselkä ridge, and vegetation consists mainly of pine and low shrubs. The peninsula is known for its beautiful archipelago and long sandy beaches.

The town of Hanko is situated on the peninsula, as is the Port of Hanko.

The Baltic Sea proper is demarcated by a line from the Hanko Peninsula to the northwesternmost point of mainland Estonia. The waters east of this line are considered the Gulf of Finland.

The Hanko Peninsula has played a major part during times of war. The Battle of Gangut was fought outside the Hanko peninsula on 7 August 1714 ("Gangut" is the Russian transliteration of the Swedish name for the peninsula "Hangö udd"). Some of the Russian fortifications that were built as part of Peter the Great's Naval Fortress are located here. During the Finnish Civil War, the German Ostsee Division landed here in April 1918.

Following the Winter War, the peninsula was leased to the Soviet Union for 30 years as a naval base. However, the Soviets evacuated their 25,000 soldiers in the area during the Continuation War and it was retaken by the Finns and the Swedish Volunteer Battalion in December 1941.

Peninsulas of Finland
Concession territories

Hanko Peninsula


An Pleurothallis colossus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin ngan Kerch.. An Pleurothallis colossus in nahilalakip ha genus nga Pleurothallis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pleurothallis

Pleurothallis colossus


Qashqaiere (også stavet Ghashghaei, Qeshqayı, Ghashghai, Ghashghay, Gashgai, Gashgay, Kashkai, Qashqay, Qashqa'i og Qashqai: قشقایی) er en sammensætning af klaner af tyrkisk etnisk oprindelse. Der er omkring 923.000 (2014) Qashqaiere, der lever i det centrale og sydlige Iran. De lever primært i de Iranske provinser Fars, Khusistan, Kohkiluyeh og Buyer Ahmad, Chahar Mahaal og Bakhtiari, Bushehr og i det sydlige Isfahan, især omkring byen Shiraz og byen Firuzabad i Fars. De er næsten alle sammen tosprogede og taler Qashqai - som er en del af den tyrkiske sprogfamilie, som de kalder turki. Til formelt brug benyttes også persisk. Majoriteten af Qashqai-folket var oprindeligt nomadiske pastoralister, og nogle er det fortsat. De traditionelle nomadiske Qashqai rejste hvert år med deres dyreflokke fra sommerhøjlandet nord for Shiraz omkring 480 km mod syd til vintergræsningsområderne i de lavere beliggende og varmere vintergræsningområder nær den Persiske Bugt, til sydvest for Shiraz. Majoriteten er dog i dag blevet helt eller delvist fastboende. Tendensen mod fast bosætning er steget markant siden 1960'erne.

Qashqai består af en række af stammer og under-stammer som inkluderer Amele, Derre-Shuri/Dere-Shorlu, Kashkyoli, ShishBaluki/Shishbeyli, Farsimadan/Eymur, Qaracha, Rahimli og Safi -Khanli.

Noter

Eksterne henvisninger

Tyrkiske folkeslag
Folkeslag i Iran
Nomadiske folk

Qashqaiere


Tegucigalpa, Honduras'ın başkenti. Deniz yüzeyinden 990 m. yükseklikte yar alır. Bir altın ve gümüş madenciliği merkezi olarak 1578'de kuruldu. 1810'de başkent ilan edildi. Orta Amerika'nın beşinci büyük şehridir. Dünyada demiryolunun geçmediği ender başkentlerden olan Tegucigalpa'nın ulaşımı büyük ölçüde Toncontin Uluslararası Havaalanı'na dayanır.

Ayrıca bakınız
 Tegucigalpa Ulusal Stadyumu

Galeri

1578'de kurulan yerleşim birimleri

Tegucigalpa


Nogometna reprezentacija Kiribatija predstavlja državu Kiribati u nogometu. Pod nadzorom je Nogometnog saveza Kiribatija (eng. Kiribati Islands Football Association) koji nije član FIFA-e, ali je član oceanijske nogometne federacije OFC-a. Od svibnja 2016. godine Kiribati je član Konfederacije neovisnih nogometnih saveza (ConIFA).

Reprezentacija Kiribatija nikada u povijesti nije ostvarila pobjedu. Također, nikada nisu odigrali utakmicu na domaćem terenu zato što na Nacionalnom stadionu u Bairikiju nema trave, već je to pješčani teren.

Nastupi na Pacifičkim igrama

Na Pacifičkim igrama (ranije Južnopacifičke igre) Kiribati je nastupio tri puta - 1979., 2003. i 2011. godine. Na ukupno deset utakmica na Pacifičkim igrama ostvarili su jednako toliko poraza uz gol-razliku 4:122.

Izvori

Kiribati
Šport na Kiribatiju

Nogometna reprezentacija Kiribatija


نموذج مواد كلفن فويغت ويسمى أيضا نموذج مواد كلفن، هي موادة مرونية لزوجية تحوي خاصيتي المرونة واللزوجة. وهو يسمى تبعا لاسم العالمين لورد كلفن الإسكتلندي وفولديمار فويغت الألماني.

تعريف النموذج

يمكن تمثيله نموذج كلفن فويغت بنبيطة (Dashpot) لزج وزنبرك مَرِن موصولان بالموازات. وبهذه الصورة يصبح الإجهاد الإجمالي (Total stress) والانفعال الإجمالي (Total strain) كم يلي:

حيث أن:

  الإجهاد الإجمالي (Total stress)
  إجهاد النبيطة (Dashpot stress)
  إجهاد الزنبرك (Spring stress)
  الانفعال الإجمالي (Total strain)
  انفعال النبيطة (Dashpot strain)
  انفعال الزنبرك (Spring strain)

بتعويض قاعدتي:

 للزنبرك
 للنبيطة

تصبح القاعدة:

وتصبح معادلة تغير الإجهاد والانفعال بالنسبة للوقت لنموذج مواد ماكسويل:

أو بأسلوب النقطة:

اقرأ أيضا

 النموذج القياسي الخطي الصلبة
 نموذج مواد ماكسويل

مراجع

علم المواد
مائع لا نيوتني
وليام طومسون (اللورد كلفن)

نموذج مواد كلفن فويت


Le château de Lumley est un château quadrangulaire du  situé à Chester-le-Street dans le Nord de l'Angleterre, près de la ville de Durham et une propriété du comte de Scarbrough. C'est un bâtiment classé Grade I. C'est actuellement un hôtel.

Histoire

Il porte le nom de son créateur original, , qui transforme son manoir familial en château en 1389 après son retour des guerres en Écosse. Cependant, après avoir été impliqué dans un complot visant à renverser Henri IV, il est emprisonné et finalement exécuté, amenant la confiscation de ses terres au profit du comte de Somerset. En 1421, la propriété du château revient au petit-fils de Ralph Lumley, Thomas.

À l'époque de John Lumley (1er baron Lumley), il modifie les fenêtres du château pour laisser entrer plus de lumière, installe une nouvelle cheminée dans la grande salle ainsi qu'un lavabo en marbre noir et blanc, orné d'un pélican, qui est le écusson des armoiries de Lumley. Lors de l'accession de Jacques  en tant que roi d'Angleterre en 1603, il voyage d'Édimbourg à Londres pour prendre son nouveau trône. Le 13 avril, en route de Newcastle upon Tyne à Durham, il s'arrête brièvement au château en tant qu'invité de Lord Lumley. La chambre d'hôtel King James Suite commémore ce lien avec le roi. Cependant, la suite était auparavant la chapelle; le roi ne passe pas la nuit à Lumley, mais voyage plus tard dans la journée et réside au château de Durham.

Bien qu'il n'y ait aucun document pour le prouver, les modifications géorgiennes du château sont attribuées à John Vanbrugh, en particulier la bibliothèque, qui est maintenant le restaurant Black Knight.

Au , le château devient la résidence de l'évêque de Durham, après que l'évêque William Van Mildert ait donné sa résidence du Château de Durham à la nouvelle université de Durham. Le château devient ainsi une résidence pour l'University College de Durham. Les hommes de château, comme on appelle les étudiants de l'University College de Durham, passent leur première année au château de Lumley et les années suivantes au château de Durham. Le château de Lumley est vendu dans les années 1960 par l'University College pour financer la construction des résidences « Moatside » dans le centre de Durham, afin de garder tous les étudiants sur le même site. Le rôle du château de Lumley dans l'histoire de l'University College est toujours commémoré par les étudiants lors de la « Lumley Run » bisannuelle.

Aujourd'hui
En 1976, la gestion du château est confiée à No Ordinary Hotels (bien que Lord Scarbrough soit toujours propriétaire), qui fait transformer le château en hôtel de 73 chambres qu'il est aujourd'hui. C'est également une toile de fond pittoresque pour le Riverside Ground du Durham County Cricket Club, qui est utilisé pour la première fois en 1995, et abrite souvent des équipes de cricket en visite.

Références

Sources

 Margot Johnson. « Château de Lumley » à Durham : ville historique et universitaire et ses environs . Sixième édition. Turnstone Ventures. 1992. . Page 40.
 Pevsner: The Complete Broadcast Talks: Architecture and Art on Radio and Television, 1945-1977 (2014)

Liens externes

Monument classé de grade I dans le comté de Durham

Château de Lumley


هلوبيني (Глобине) هي مدينة في مقاطعة بولتافسكا في أوكرانيا.

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1976
حكومة بولتافا
مدن أوكرانيا
مدن مقاطعة بولتافا

هلوبيني