The Nova Scotia Liberal Party (officially the Liberal Association of Nova Scotia) is a centrist provincial political party in Nova Scotia, Canada and the provincial section of the Liberal Party of Canada. The party currently forms the Official Opposition in Nova Scotia, under the leadership of Zach Churchill. The party was in power most recently from the 2013 election until the 2021 election.

Origins
The party is descended from the pre-Confederation Reformers in Nova Scotia who coalesced around Joseph Howe demanding the institution of responsible government. The Liberals (Reformers) formed several governments in the colony between 1848 and 1867.

The party split during the debate on Confederation, with Howe and most other Liberals forming an Anti-Confederation Party, while supporters of confederation joined Tory Charles Tupper's Confederation Party. Howe, himself, initially opposed Confederation, but accepted it as a reality after initial attempts to scuttle it failed.

In 1868, Howe joined the pro-Confederation forces, serving for a time in the federal Cabinet of Sir John A. Macdonald.

The Anti-Confederation Party took most of Nova Scotia's seats in the House of Commons of Canada in 1867, as well as forming the government of the new province under William Annand. The new, post-1867 Liberal Party was organised by Annand and his anti-Confederate forces, while the Conservative Party was organised by Tupper and supporters of Sir John A. Macdonald's coalition in the province.

Prior to 1956, the Nova Scotia Liberal Party had ruled the province for 76 of its 89 years, most of that time with fewer than five opposition members. It had also ruled prior to confederation, and was responsible for bringing the first responsible government to North America.  From 1882 to 1925, the Liberals held power for an unbroken 43 years, the second longest serving political dynasty in Canadian history, behind the Alberta PCs.

The party in recent years
From 1956 the Tories gained significant ground with Robert Stanfield's reformation of the "Progressive Conservatives", and have successfully challenged the Liberals for control of the government. The Liberals faltered in the province at the beginning of the 21st century, and for a time were the third-largest party in the House of Assembly, behind the Tories and the Nova Scotia New Democratic Party. After the Nova Scotia Liberal Party's dismal performance in the 2006 election (and failing to win his own seat), leader Francis MacKenzie announced his resignation. He was succeeded by Stephen McNeil.  In the 2009 election, the Liberals moved out of third-party status and formed the official opposition once again.  In the 2013 election, the Liberals won a majority government, their first since the 1993 election under John Savage, and took office for the first time in 14 years. Under McNeil, a self-described fiscal conservative, the party pushed for balanced provincial budgets and took a firm stance against public sector unions.

The Nova Scotia Liberals are the provincial section of the federal Liberal Party of Canada. The two parties have a shared membership, and Liberal Members of Parliament often become Liberal Members of the Legislative Assembly, and vice versa. Gerald Regan, for instance, became leader of the provincial party after serving as a Liberal MP. He joined the federal Liberal government after serving as premier of Nova Scotia. Angus L. Macdonald, the province's most storied Liberal premier, split his term into two by spending five years as a federal Liberal cabinet minister in the wartime government of William Lyon Mackenzie King.

In the 2009 election, Stephen McNeil led the Liberals to Official Opposition status, winning 11 seats.

In the 2013 election, the McNeil Liberals won a majority government, defeating the NDP government of Darrell Dexter.

In the 2017 election, the McNeil Liberals retained a reduced majority of 27 seats in the legislature.

On August 6, 2020, McNeil announced he will step down as party leader and that he will continue to act as premier and as the party's leader until the a replacement is found. On February 23, 2021, Rankin became the 29th Premier of Nova Scotia, replacing McNeil. Rankin called a snap election for August 17, 2021, which his Liberal Party lost. Rankin was personally re-elected in Timberlea-Prospect.

Current elected member

Party leaders
 James B. Uniacke (1840–1854)
 William Young (1854–1860)
 Joseph Howe (1860–1864)
 Adams G. Archibald (1864–1867)
 William Annand (1867–1875)
 Philip Carteret Hill (1875–1878)
 William F. McCurdy (1878–1882) (house leader)
 William Thomas Pipes (1882–1884)
 William Stevens Fielding (1884–1896)
 George Henry Murray (1896–1923)
 Ernest Howard Armstrong (1923–1925)
 William Chisholm (1925–1930)
 Angus L. Macdonald (1930–1940)
 A.S. MacMillan (1940–1945)
 Angus L. Macdonald (1945–1954)
 Harold Connolly (1954) (interim)
 Henry Hicks (1954–1961)
 Earl W. Urquhart (1961–1965) (house leader 1961–1962)
 Gerald Regan (1965–1980)
 Benoit Comeau (1980) (interim)
 Sandy Cameron (1980–1985)
 Vince MacLean (1985)
 Bill Gillis (1985–1986) (interim)
 Vince MacLean (1986–1992)
 John Savage (1992–1997)
 Russell MacLellan (1997–2000)
 Wayne Gaudet (2000–2002) (interim)
 Danny Graham (2002–2004)
 Wayne Gaudet (2004) (interim)
 Francis MacKenzie (2004–2006)
 Michel Samson (2006–2007) (interim)
 Stephen McNeil (2007–2021)
 Iain Rankin (2021–2022)
 Zach Churchill (2022-Present)

Election results

See also

 List of Nova Scotia political parties
 List of Nova Scotia premiers
 2022 Nova Scotia Liberal Party leadership election
 Nova Scotia Liberal Party leadership elections

References

External links
Liberal Party of Nova Scotia

Liberal Party of Canada
Provincial political parties in Nova Scotia
Liberal parties in Canada
Centrist parties in Canada

Nova Scotia Liberal Party


Festival Omladina 1975

    Popis pjesama , autora glazbe , autora teksta i izvođača.

       1. Jutarnja pesma (  ) - Grupa Kameni cvet
       2. Vrati se (  ) - Miroslav Krkić
       3. Duga (   )  - Vitomir Petković
       4. Ti Dashuri (   ) - Grupa Luniazi
       5. Dosta je bilo laži (   ) - Karlo Radosavljević
       6. Lik iz mašte (   )  - Grupa Rezonansa
       7. Nađi put (  ) - Nenad Rajčević
       8. Dojdi vo mojite sništa (   ) - Jelena Velinova
       9. Još uvek sanjam (   )  - Grupa Maj
       10. Molim te , vrati se (  ) - Zvone Bukovec
       11. Navrt'ja (    ) - Milina Mackova
       12. Budi hrabra (   )  - Grupa Zlatni prsti
       13. Sme se našle mnogu docna (  ) - Mirjana Tasevska
       14. Zašto spavaš tako rano (   ) - Saša Aleks
       15. Eg es fold kozott (  ) - Eva Domjan
       16. Hej , mi smo mladi (   )  - Zbor "In spe"
       17. Pjesma jednog usamljenika ( Miladin Šobić-Miladin Šobić) - Miladin Šobić
       18. Kada budeš samo moja (   )  - Tomislav Ivčić
       19. Hop mala garava (   ) - Grupa Iver
       20. Nema da se vratiš ( Ljupcho Mirkovski-Vasil Sazdov-Slave Dimitrov  ) - Verica Ristevska
       21. Imamo , imamo (  ) - Nikica Mohenski

           Večer - Mi mladi ( večer alternativne glazbe , slobodne forme )

           1. Miladin Šobić - Od majmuna mi nijesmo ( Miladin Šobić )
           2. Grupa Zajedno - Bespuće
           3. Jadranka Stojaković -
           4. Srđan Marjanović -

  izvori : ilustrirani tjednik Studio

Vanjske poveznice
(srp.) Festival Omladina
(srp.) Facebook
(srp.) Subotica.com

1975.

Festival Omladina 1975.


Sunt plecat în oraș sau O răpire cu bucluc (titlu original: Baby's Day Out) este un film american din 1994 regizat de Patrick Read Johnson. Este creat în genurile film de familie, comedie dramatică de aventuri. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Joe Mantegna, Lara Flynn Boyle, Joe Pantoliano și Brian Haley. Scenariul este scris de John Hughes și prezintă răpirea unui copil bogat de trei infractori, scăparea sa ulterioară și aventura prin Chicago urmărit de cei trei.

Filmul Sunt plecat în oraș a fost lansat la 1 iulie 1994 de către 20th Century Fox în Statele Unite și este considerat unul din filmele cu cele mai mari pierderi la box office, cu încasări de 16,7 milioane de dolari la un buget de 48 de milioane de dolari, de asemenea nu a fost apreciat de criticii de film. În ciuda acestui fapt, s-a bucurat de o popularitate extraordinară în India și alte țări sud-asiatice, fiind refăcut de două ori.

Prezentare

Bennington Austin "Bink" Cotwell IV (Adam Robert și Jacob Joseph Worton) își adoră părinții Laraine (Lara Flynn Boyle) și Bennington (Matthew Glave). El locuiește într-un conac imens într-o suburbie a orașului Chicago și este pe cale să apară în paginile sociale ale unui ziar. Trei răpitori prostănaci – Edgar "Eddie" Mauser (Joe Mantegna), Norbert "Norby" LeBlaw (Joe Pantoliano) și Victor "Veeko" Riley (Brian Haley) –, principalii antagoniști, se deghizează ca fotografi ai ziarului respectiv și îl răpesc pe Bink. După răpire, au dificultăți să-l controleze. Norby încearcă să-l facă pe Bink să doarmă citind cartea preferată a lui Bink, "Baby's Day Out". Dar Norby adoarme el și îl lasă pe Bink nesupravegheat. Privind spre carte, Bink vede o pasăre pe pagină și apoi la fereastră. El o urmărește și scapă cu succes de răpitorii săi, în timp ce Eddie cade din clădire într-un coș de gunoi.

Cei de la FBI vin la conac, conduși de Dale Grissom (Fred Dalton Thompson) și încearcă să găsească indicii despre răpire împreună cu părinții lui Bink și cu drăgălașa sa dădacă, Gilbertine (Cynthia Nixon). Între timp, Bink, care este afară și se târăște, găsește o altă parte din cartea sa - autobuzul albastru, în care mai apoi se urcă. Răpitorii își dau seama că le scapă și încearcă să prindă autobuzul cu camioneta lor, dar eforturile lor sunt în zadar. Între timp, în autobuz, Bink se târăște în punga unei doamne obeze (Robin Baber). Aceasta coboară din autobuz la scurt timp după aceea. Când cei trei prind autobuzul, își dau seama că Bink a dispărut și o urmăresc pe doamna care a coborât. Răpitorii intră în conflict cu aceasta, în timp ce Bink se târăște până la o ușă rotativă de la intrarea într-un magazin universal și este tras spre interior de mișcarea acesteia.

În magazinul Marshall Fields, Bink este oprit de un lucrător (Dawn Maxey) care crede că este un alt copil care a scăpat de acolo. Mai târziu, el scapă de magazin și în cele din urmă se târăște prin trafic după o plimbare cu taxiul. Răpitorii încearcă să-l urmărescă, dar continuă să se rănească în tot acest proces pe măsură ce se îndreaptă spre grădina zoologică a orașului. Ei sunt șocați să-l găsească lângă o gorilă, care își dezvăluie partea maternă și nu-l rănește. Răpitorii încearcă să-l recupereze, dar gorila îi observă și-i atacă.

Răpitorii în cele din urmă scapă și-l prind pe Bink în parcul grădinii zoologice, dar apar doi ofițeri de poliție prietenoși, care au observat că motorul camionului lor încă mai funcționează. În timpul conversației, Eddie îl ascunde pe Bink sub haina lui în poală, dar ajunge la bricheta lui Eddie, îi dă foc și se strecoară imediat după ce ofițerii au plecat. Veeko stinge incendiul apăsând în mod repetat pe bustul lui Eddie. Ei îl urmăresc apoi pe Bink într-un șantier de construcții, dar nu reușesc să-l prindă. Veeko cade de pe clădire într-un camion de gunoi, Norby se prăbușește într-o cuvă de ciment umed și Eddie rămâne blocat pe brațul unei macarale după ce anterior a fost acoperit cu adeziv. Soarele asfințește în timp ce Bink părăsește șantierul de construcții. Răpitorii reușesc să scape, dar să decidă să renunțe și să plece acasă.

Părinții lui Bink sunt înștiințați despre diferitele apariții ale acestuia prin oraș, iar Gilbertine deduce că el a urmărit cartea sa preferată (sau "Boo-Boo", așa cum o numește Bink) și, cel mai probabil, se va îndrepta spre casa veteranilor. Fiind siguri de acest lucru, îl găsesc acolo, dar pe drumul spre casă, el începe să strige "Boo-Boo" și arată spre apartamentul răpitorilor aflat lângă un ceas. Cei de la FBI întorc mașinile din drum și-i arestează pe răpitorii, care îi dau înapoi cartea lui Bink.

Acasă, Bink este dus la culcare de către părinții săi. Pe măsură ce discută despre fotografia sa de dimineață, Bink se trezește și se pregătește să i se citească o altă carte intitulată Baby's Trip to China ("Călătoria copilului în China").

Distribuție

Producție
Filmările au avut loc în Chicago, Illinois și în studioul 20th Century Fox Studios din Los Angeles, California. Cheltuielile de producție s-au ridicat la 48 milioane $.

Lansare și primire
Premiera filmului a adus încasări de 4.044.662$ la începutul lunii iulie 1994.  A avut încasări totale de doar 16,7 milioane $. S-a clasat pe locul #83 în clasamentul celor mai bune filme din 1994.

A avut recenzii negative din partea criticilor de film și are un rating de 20% pe site-ul Rotten Tomatoes, cu 3 recenzii pozitive dintr-un total de 15.

În emisiunea Siskel & Ebert, criticul Roger Ebert a afirmat că "Baby's Day Out conține gaguri care ar putea funcționa într-un desen animat cu Baby Herman  [...], dar în lumea adevărată, cu oameni reali, taxiuri, autobuze, străzi și un copil adevărat, aceste gaguri nu sunt chiar așa de amuzante. Gemenii Worton sunt adorabili ca bebelușul Bink, totuși; audiența a gângurit prima dată când i-a văzut pe ecran." A dat filmului 1 1/2 stele.

Cu toate acestea, partenerului sau, Gene Siskel, îi plăcea filmul deoarece credea că va fi iubit pentru umorul său de către copiii mici. Hal Hinson, în Washington Post scrie: "Ritmul este rapid si eficient, dar niciodată frenetic ... aproape tot ce apare pe ecran este corect[...]"

Baby's Day Out a fost extrem de popular în Asia de Sud, mai ales în  India, Pakistan, Sri Lanka și Bangladesh.  În India, filmul a fost proiectat în cel mai mare cinematograf din Calcutta timp de peste un an. Reamintindu-și călătoria în Calcutta, Roger Ebert a afirmat: "Am întrebat dacă" Star Wars "a fost cel mai de succes film american. Nu, mi s-a spus că a fost Baby's Day Out...  Filmul a fost  refăcut de două ori, prima oară în telugu în 1995 sub titlul Sisindri și apoi în malayalam în 1999 sub titlul James Bond.

Note

Legături externe

 Baby's Day Out la Rotten Tomatoes

Vezi și
 Listă de filme americane din 1994
 Listă de filme produse de 20th Century Fox
 Listă de filme de comedie din anii 1990
 Listă de filme pentru copii
 Listă de filme americane de comedie

Filme din 1994
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Patrick Read Johnson
Filme 20th Century Fox
Filme de comedie din anii 1990
Filme de comedie americane
Filme de aventuri
Filme pentru copii

Sunt plecat în oraș


Manolátes, en , est un village du dème de Samos-Est, sur l'île de Samos, en  Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village compte .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Samos
Village en Grèce

Manolátes


كلية شط العرب الجامعة هي جامعة عراقية أهلية تأسست عام 1993 وتقع في محافظة البصرة جنوب العراق.

التأسيس
تأسست  كلية شط العرب الجامعة في البصرة في 5-10-1993 بموجب الأمر المرقم م ف / 568 وهي من الكليات المعترف بها من قبل وزارة التعليم العالي والبحث العلمي.

الرسالة
تسعى كلية «شط العرب الجامعة» إلى الارتقاء بالمستوى العلمي والثقافي في مدينة البصرة بشكل خاص وذلك من خلال إعداد الكوادر الوطنية من خلال الوسائل الإدارية والمحاسبية والقانونية واللغوية، إضافة إلى الخبرة في مجال الحاسوب

الأقسام
تحتوي الجامعة على الاقسام التالية:
 علوم الحاسبات.
 القانون.
 إدارة الأعمال.
 آداب اللغة الإنكليزية.
 المحاسبة.

قسم علم الحاسوب
رؤية القسم:
 اعداد خريجين متخصصين في علوم الحاسبات يساهمون ايجابا في المجتمع.
 تلبية احتياجات المؤسسات التعليمية بكوادر ذات كفاءة عالية.
 تشجيع البحث العلمي والنشر في المجالات العلمية والمحلية والعالمية.
 تنمية قدرة الطالب على ربط الجانب اعملي والاطالاع المستمر.
 إعداد جيل من الباحثين الاكادميين المؤهلين بالكفاءات العلمية العالمية التي تمكنهم من البحث العلمي في مجالات علوم الحاسب.
 تحقيق التواصل العلمي مع المختصصين في مجالات الحاسوب المختلفة على المستوين المحلي والعالمي
 تحقيق الجودة والاعتماد الاكاديمي على المستويين المحلي والعالمي

قسم القانون
رؤية القسم: يسعى قسم القانون إلى تحقيق الأهداف التالية:
 خلق جيل واعٍ يخدم المسيرة القانونية في القضاء والعدل في البلد ويتحصن بشهادة أكاديمية جامعية في اختصاص القانون، ومواكبة التطورات التي تحصل في مجال القانوني بجانبه النظري والتطبيقي".
 يسعى قسم القانون إلى مد أواصر التعاون مع بقية الأقسام الإنسانية الأخرى داخل الكلية وخارجها. ويطمح القسم إلى إيجاد تطبيقات ومشاهدات عملية ليس لطلبة المرحلة الثالثة وبالتدريب الصيفي فقط بلبالتواصل مع المحاكم المدنية والجزائية ولمختلف الاختصاصات.
 اعطاء النشاطات التي تخدم المجتمع الاولوية القصوى كإقامة الندوات العامة والمحاضرات التخصصية والاشتراك بالمؤتمرات.

قسم إدارة أعمال
رؤية القسم:
 بناء شخصية الطالب وتنمية قدراته لتولي المراكز القيادية في مؤسسات الدولة ومنظمات الأعمال.
 دعم الروابط والعلاقات الثقافية مع المؤسسات التعليمية العربية والاجنبية بما يفيد تفعيل التعاون البناء.
 الاهتمام بورش العمل وكذلك الدورات التدريبية للتعرف على الواقع العملي ولصقل المواهب والقدرات للطلاب.
 تقديم تعليم متميز لاعداد جيل له قدرة على استخدام التقنية الحديثة في مجال إدارة المعلومات ومعالجة البيانات.
 المساهمة في سد حتياجات سوق العمل العراقي في مجال إدارة الأعمال.
 اكساب الطلاب المهارات العلمية من خلال التدربب العملي ودراسة الحالات في موضوعات إدارة الأعمال

قسم آداب اللغة الإنكليزية
 رؤية القسم:
 يهدف قسم اللغة الإنكليزية في كلية شط العرب الجامعة إلى اعداد خريجي للتعليم المتوسط والاعدادي للتدريس في المدارس الرسمية والاهلية.
 تزويد الطلاب بالمعرفة الشاملة للغلة الإنكليزية وادابها وعلم اللغويات.
 صقل وتطوير مهارات التفكير النقدي والابداعي لدى الطلاب.
 غرس روح العمل الجماعي وخدمة المجتمع.
 تمكين الطلاب على ترجمة النصوص العلمية والادبية.
 تدريب الطلاب على التحليل النقدي للنصوص اللغوية والادبية.
 تطوير مهارات الطلاب القابلة للتحويل لاستفادة منها في مستقبلهم.

قسم المحاسبة
رؤية القسم:
 بناء شخصية الطالب وتنمية قدراته التي تؤهله للعمل في المراكز المختلفة للمؤسسات.
 الاطلاع والمشاركة في احدث ما تم الوصول اليه من معرفة في مجال المحاسبة والتدقيق.
 دعم الروابط والعلاقات الثقافية مع مؤسسات التعليمية العربية والاجنبية بما يفيد تفعيل التعاون والبناء
 الاهتمام بورش العمل وكذلك الدورات التدريببة للتعرف على الواقع العملي ولصقل المواهب والقدرات للطلاب.
 تقديم تعليم متميز لاعداد جيل له قدرة على استخدام التقنية الحديثة في مجال المحاسبة والتدقيق.
 المساهمة في سد احتياجات سوق العمل العراقي في مجال المحاسبة والتدقيق.
 اكتساب الطلاب المهارات العلمية من خلال التدريب العلمي ودراسة الحالات في موضوعات المحاسبة والتدقيق

المراجع

انظر أيضا
 جامعات وكليات أهلية عراقية.

تأسيسات سنة 1993 في العراق
جامعات العراق
جامعات خاصة في العراق
هيئات تعليمية أسست في 1993

كلية شط العرب الجامعة


جمال سالم (1966 -)، كاتب ومنتج إماراتي. قام بتأليف عدد من المسلسلات التي لاقت النجاح ومن أشهرها «حاير طاير»، والذي قُدم منه عدة أجزاء بقيادة الفنان جابر نغموش.

سيرة
حصل على درجة بكالوريوس الإعلام بعام 1987. جائت بداية مسيرته الفنية عن طريق الصدفة حيث كان لاعباً لكرة القدم في نادي الجزيرة الرياضي، ومع توقف الرياضة بفترة حرب الخليج في بداية التسعينات، قرر التقديم في مسابقة تقيمها وزارة الإعلام والثقافة، في القصة والمسرح والشعر، ليكتب مسرحية ويفوز بالمركز الأول، ثم كانت أول أعماله مسلسل (بو قلبين) عام 1997، ثم مسلسل (حاير طاير) عام 2001، لتتوالى بعدها أعماله ما بين التلفزيون والمسرح والسينما، والتي من أبرزها (حب ملكي، عجيب غريب، حظ يا نصيب).

وفي عام 1995 فاز على الجائزة الأولى في مسابقة تيمور للأبداع المسرحي في مصر. أيضاً حصل على دبلوم صناعة الفلم السينمائي من أكاديمية نيويورك في أبوظبي، وجائزة الإمارات التقديرية في مجال الآداب فرع الكتابة الدرامية سنة 2010.

يعمل حالياً مستشارا للدراما وألانتاج – شركة أبوظبي للإعلام

من أعماله التلفزيونية
 بركون: 1995 (مسلسل أطفال) بطولة احمد الجسمي، جابر نغموش، غازي حسين وإخراج عبد الخالق الغانم.
 بو قلبين: 1997 (اجتماعي كوميدي) بطولة داوود حسين، طارق العلي وإخراج غافل فاضل.
 سوالف الدار: 1998 (تراثي) بطولة جابر نغموش، سعيد سالم، احمد الأنصاري وإخراج محمود إبراهيم.
 حاير طاير: 1999- 2008 (اجتماعي كوميدي) (خمسه أجزاء) بطولة جابر نغموش وسميرة أحمد وإخراج عارف الطويل.
 الطويل (حاز على الجائزة الفضيه بمهرجان الخليجي للأعمال التلفزيونية سنة 2002).
 عمى ألوان: 2002 (اجتماعي كوميدي) بطولة غانم السليطي، جابر نغموش، سميره أحمد، طارق العلي وإخراج مصطفى رشيد (حاز على الجائزة الذهبية في مهرجان القاهرة التلفزيوني سنة 2003).
 شمس القوايل: 2003 (اجتماعي كوميدي) بطولة: احمد الجسمي، جابر نغموش وسميره أحمد.
 الدريشة: 2006 (اجتماعي) بطولة أحمد الجسمي، سميره أحمد وإخراج مصطفى رشيد.
 جمره غضى: 2006 (اجتماعي) بطولة عبد العزيز جاسم، سميره أحمد، جابر نغموش وإخراج عارف الطويل.
 جنون المال: 2007 (اجتماعي) بطولة أحمد الجسمي، عبد المحسن النمر، لمياء طارق وإخراج عبد الخالق الغانم، طارق العلي وإخراج مروان البغدادي (حاز على الجائزة التقديرية بمهرجان تونس للأعمال التلفزيونية).
 حظ يانصيب: 2008 (تراثي كوميدي) بطولة: جابر نغموش، احمد الجسمي وإخراج عارف الطويل (حصل العمل على أفضل سيناريو للأعمال الكوميدية سنة 2009 بمهرجان القاهرة).
 عيال الفقر: 2009 (اجتماعي كوميدي) بطولة: حياه الفهد-سعد الفرج -إبراهيم الصلال- هدى الخطيب وإخراج غافل فاضل.
 المقاريد: 2007 (كوميدي) بطولة: عبد العزيز جاسم، جابر نغموش وإخراج غافل فاضل.
 عجيب غريب الجزء 1: 2009 (ست كوم كوميدي) بطولة أحمد الجسمي، رزيقة الطارش وإخراج عارف الطويل.
 عجيب غريب الجزء 2: 2010 (ست كوم كوميدي) بطولة أحمد الجسمي، رزيقه الطارش وإخراج عبد اللطيف القرقاوي.
 بنات آدم: 2010 (اجتماعي) بطولة: سميره أحمد، غانم السليطي، حبيب غلوم وإخراج أحمد المقلة.
 حبر العيون: 2012 بطولة حياة الفهد، هند البلوشي، أحمد الجسميو محمود بوشهري وإخراج أحمد المقلة.
 زمان لوّل: 2013 بطولة غانم السليطي وسميرة أحمد. (فاز بالجائزة الذهبية في مهرجان الخليجي للتلفزيون في البحرين سنة 2014).
 حبة رمل: 2014 (تراثي) بطولة عبد الله زيد ورزيقه الطارش.
 تذكرة داوود: ست كوم كويتي بطولة داوود حسين ومنى شداد 2014 .
 شبيه الريح بطوله عبد الله زيد وجمعه علي 2015
 دار الزين (تراثي) بطوله عبد الله زيد وجمعه علي 2018
 حزاوينا خليجية- مسلسل 2016
 عوار قلب (سيناريو وحوار) فيلم 2018
 الطواش - مسلسل 2019
 فلفل أبيض - فيلم 2019
 بنت صوغان-مسلسل-2020
 علاء الدين-مسلسل -2021
 مسلسل "الفنر" 2022
 مسلسل خليجي "مجاريح" بطوله سعاد عبدالله

من أعماله الإذاعية
1- سواف بو مرزوق (90 حلقة) بطولة أحمد الجسمي وإخراج محمد الجناحي.

2- وين الغلط (30 حلقة) بطولة إبراهيم سالم وإخراجه.

أهم الأعمال المسرحية
1- بهلول والوجه الآخر: (فازت بالمركز الأول لجائزة تيمور للإبداع المسرحي في مصر عام 1995)

2- مسرحية شمبريش: بطولة جابر نغموش وإخراج ناجي الحاي.

3- مسرحية فراش الوزير: بطولة جابر نغموش وإخراج ناجي الحاي.

4- مسرحية مال الله الهجان: بطولة حسن رجب إخراج حسن رجب.

5- الفارس: بطولة جابر نغموش وإخراج جسن رجب.

6- سجون خمس نجوم: بطولة أحمد الأنصاري وإخراج ناجي الحاي.

7- جني أكاديمي: بطولة أحمد الأنصاري وإخراج أحمد الأنصاري.

8- طارش والعنود: بطولة سلطان النيادي وإخراج محمد سعيد.

9- براجيل: بطولة سيف الغانم وإخراج أحمد الجسمي.

10- ساهر الليل: بطولة سعيد السعدي وإخراج محمود أبو العباس.

11- الجن والأنس: بطولة عبد العزيز المسلم وزهره عرفات (إنتاج كويتي).

12- مسرحية عجيب غريب: بطولة أحمد الجسمي وإخراج أحمد الجسمي.

13- مسرحية تحت الصفر: بطولة طارق العلي وهيا الشعيبي 2013.

الأعمال السينمائية
1- تأليف وإخراج فيلم بلادي: (فلم قصير) بطوله موسى البقيش ومريم سلطان.

- شارك في مهرجان دبي للأفلام الخليجية – 2009.

2- تأليف وإخراج فيلم موت بطئ: (فلم قصير)

- حصل على شهاده تقديرية من لجنة الحكام.

- شارك في مهرجان دبي للأفلام الخليجية 2011، وفي مهرجان مسقط الدولي وحصل على جائزة التحكيم الخاصة.

- فاز بجائزة الأرز الذهبي الكبرى لمهرجان العالم العربي للفيلم القصير في دورته الرابعة عشرة التي نظمت بأزرو وإفران 2012)

3- تأليف وإخراج وإنتاج فيلم حب ملكي: فيلم روائي بطولة حبيب غلوم وهدى صلاح ومنصور الفيلي وعبد الله زيد 2014.

4- تأليف وإخراج وإنتاج فيلم روائي (عوار قلب) كوميدي بطوله عبد الله زيد وجمعه علي

5- تأليف وأخراج وإنتاج فيلم روائي (فلفل أبيض) 2019

في مجال الصحافة
كتابة عمود إسبوعي باسم حاير طاير لمدة سنة ونصف في جريدة الأتحاد عام 2001.

الأنشطة الأخرى
شارك كعضو لجنة تحكيم
1- عضو لجنة تحكيم للأفلام القصيرة- مهرجان الشرق الأوسط السينمائي- أبوظبي في 2007
2- عضو لجنة تحكيم مهرجان الشارقة المسرحي في 2008
3- عضو لجنة تحكيم مهرجان المسرح الخليجي- قطر 2010
4- عضو لجنة تحكيم مهرجان مونتي كارلو للأفلام التلفزيونية - مايو 2011
5- رئيس لجنة تحكيم مهرجان دبي لمسرح الشباب في أكتوبر- 2011
6- عضو لجنة تحكيم الأفلام الدولية والطلبة الخليجية في مهرجان الخليجي السينمائي في 2012
7- عضو لجنة تحكيم أفلام 48 ساعة للأفلام القصيرة دبي 2012
8- رئيس لجنة تحكيم افلام الإمارات القصيرة في مهرجان أبوظبي السينمائي للبيئة 2103
9- عضو لجنة تحكيم في مهرجان قطر المسرحي 2014

10 - عضو مجلس إدارة جمعية المسرحيين في الإمارات.
11- عضو اللجنة الدائمة للمسرح في دول الخليج.

12- عضو لجنه تحكيم بمهرجان المسرح الكويتي 2017

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
خريجو جامعة الإمارات العربية المتحدة
كتاب سيناريو إماراتيون
مواليد 1966
مواليد في أبو ظبي

جمال سالم (كاتب)


Montovo (asturisch Montoubo) ist eine Parroquia und ein Ort in der Gemeinde Belmonte de Miranda der Autonomen Region Asturien im Norden Spaniens.

Die 23 Einwohner (2011) leben auf einer Fläche von 12,02 km². Belmonte, der Verwaltungssitz der Gemeinde, ist über die "AS-227" in 12,50 km zu erreichen.

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche

Quellen

 Bevölkerungszahlen siehe
  auf GeoPostcodes.com
 Koordinaten und Höhenangaben siehe Google Earth

Weblinks
 Infoseite im Tourismusportal vivirasturias en, es
 Karte von Asturien (PDF; 12,5 MB)

Ort in Asturien
Belmonte de Miranda

Montovo


Tanguy Ndombele Alvaro (født d. 28. december 1996) er en fransk professionel fodboldspiller, som spiller for Tottenham Hotspur, og Frankrigs landshold.

Baggrund
Ndombele er født i Frankrig til forældre fra DR Congo.

Klubkarriere

Amiens
Ndombele begyndte sin karriere hos Amiens SC, hvor at han efter en succesfuld prøveperiode, begyndte at spille for deres reservehold i 2014. Han fik sin chance på førsteholdet, da han gjorde sin professionelle debut i 2016.

Lyon
Ndombele skiftede i august 2017 til Olympique Lyon på en lejeaftale med en købsoption. Han imponerede med det samme, og trods hans unge alder, blev en fast mand på førsteholdet.

Tottenham Hotspur
Ndombele skiftede i juli 2019 til Tottenham Hotspur i en aftale som gjorde ham på tidspunktet til klubbens dyreste transfer nogensinde. Skiftet var dog ikke en succes fra starten, da han ikke imponerede på banen, og havde problemer med træner José Mourinho, som resulterede i reduceret spilletid. Denne konflikt med Mourinho blev dog løst i løbet af sæsonen, og Ndombele vendte tilbage som en fast mand på holdet.

Lejeaftaler
Problemer med at holde sin fitness og ny træner Antonio Conte resulterede i markant reduceret spilletid i 2021-22 sæsonen, og i januar 2022 blev han lejet tilbage til Lyon for resten af sæsonen. Som del af aftalen var en købsoption, men Lyon valgte imod at bruge den.

Han blev i august 2022 igen udlejet, denne gang til Napoli. Som del af aftalen er det også en købsoption.

Landsholdskarriere

Ungdomslandshold
Ndombele har repræsenteret Frankrig på U/21-niveau.

Seniorlandshold
Ndombele debuterede for Frankrigs landshold den 11. oktober 2018.

Titler
Individuelle

 UNFP Ligue 1 Årets hold: 1 (2018-19)
 UEFA Champions League Sæsonens hold: 1 (2018-19)

Kilder

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig
Fodboldlandsholdsspillere fra Frankrig
Fodboldspillere fra Amiens SC
Fodboldspillere fra Olympique Lyon
Fodboldspillere fra Tottenham Hotspur F.C.
Fodboldspillere fra S.S.C. Napoli

Tanguy Ndombele


Arlette Pinheiro Esteves Torres, ONM (født 16. oktober 1929) eller bedre kendt under sit kunstnernavn Fernanda Montenegro er en brasiliansk teater- og filmskuespiller. Hun er den første kvindelige brasilianske skuespiller, der er blevet nomineret til en Oscar. Nomineringen for bedste kvindelige hovedrolle modtog hun for sin rolle i Central Station. I Brasilien er hun en populær tv-personlighed på kanalen TV Globo.

Hun er mor til skuespiller Fernanda Torres og instruktøren Cláudio Torres og har været gift med skuespilleren Fernando Torres siden 1954.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Brasilien
Personer fra Rio de Janeiro
Brasilianere i 1900-tallet
Pseudonymer
Oscar-nominerede skuespillere

Fernanda Montenegro


بلاتيو يونايتد ، هو نادي كرة قدم نيجيري وهو نادي أساسي في نيجيريا ويقع مقره في جوس ويلعب مبارياته في استاد روانغ بام الذي يسع 15000 متفرج.

مراجع

أندية رياضية في نيجيريا
أندية كرة قدم أسست في 1975
أندية كرة قدم في نيجيريا
تأسيسات سنة 1975 في نيجيريا
جوس

بلاتيو يونايتد


Vlake, arheološka zona u selu Katunima u općini Šestanovcu, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Nastalo od 2000. pr. Kr. do 1500. pr. Kr. Vlake je kamenita zaravan sjeverno od župne crkve u Kreševu-Katunima. Na njenom središnjem dijelu sačuvano je križanje dviju rimskih cesta. Upravo su na položaju "Vlake" tragovi tih prometnica a radi se o t.zv. spurilama ili kolotrazima razmaknutim oko 1,3 metra, najbolje sačuvani. Na južnom dijelu zaravni, na njenom rubu prema naselju Katunima Polju, smjestila se prapovijesna gradina "Kulina" sa sačuvanim bedemom (danas nasip) koji je najizrazitiji na istočnoj i dijelom sjevernoj strani. Zapadna granica ove zaštite teče po putu koji od zaseoka Mandušićâ vodi prema Gornjim Rubićima i s obzirom na svoje karakteristike vjerojatno je nastao tijekom srednjeg ili ranog novog vijeka. Čitav prostor predstavlja jednu od najsačuvanijih arheoloških cjelina ovog tipa u Dalmaciji.

Zaštita
Pod oznakom Z-7064 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - kulturno-povijesna cjelina, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Šestanovac

Vlake (arheološka zona)


بلدية وادي المُنَستير أو (نقحرة: فال دي الموناسيد) ، هي إحدى بلديات مقاطعة قسطلونة التي تقع في منطقة بلنسية، في شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 278 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2006).

مراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أماكن مأهولة في كاستيون
بلديات كاستيلون

فال دي الموناسيد


Întâlnire cu vechi prieteni este un film românesc din 1971 regizat de Mirel Ilieșiu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1971 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1971

Întâlnire cu vechi prieteni


An Spiranthes casei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Paul Miles Catling ngan Cruise. An Spiranthes casei in nahilalakip ha genus nga Spiranthes, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 S. c. casei
 S. c. novaescotiae

Mga kasarigan

Spiranthes

Spiranthes casei


Rodrigo José Carbone (født 17. marts 1974) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kashima Antlers.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Rodrigo José Carbone


LFS may stand for:

Organizations
 Libertarian Futurist Society, annually presents the Prometheus award for best libertarian Science Fiction
 Lutheran Family Services of Virginia, a non-profit human services organization
 Lincoln Financial Sports, a sports production company
 London Free School, a couterculture/hippie collective that organised the first Notting Hill Carnival
 Lundy Field Society, a charity supporting the study and conservation of history, natural history and archaeology on the island of Lundy

Schools
 London Film School, a graduate film school in the United Kingdom
 French School of Seoul ()

 French School of Singapore ()

Computing
 Live for Speed, a 2003 computer racing simulator
 Linux From Scratch, a kit for building Linux distributions
 Large File Summit, an industry initiative to form large file support
 Large-file support, support for files larger than 2 GiB
 Git Large File Storage, an extension for the Git version control system
 Live File System, Microsoft's implementation of Universal Disk Format (UDF) 2.5 in Windows Vista
 Log File System, Microsoft's NTFS log of file metadata pending commit
 Log-structured File System (BSD), a log-structured file system for NetBSD
 Logic File System, a research file system that uses propositional logic for querying and navigating files

Other
 Luiz Felipe Scolari (born 1948), Brazilian football manager
 Nova Bus LF Series or Nova LFS, a bus manufactured by Nova Bus used mainly for public transit
 Labour Force Survey, a household survey of employment statistics conducted in all European Union countries as well as Canada, Australia and New Zealand
 Li–Fraumeni syndrome
 Laminar Flame speed

LFS


Effo P/F [] wie "FO" für färöisch Føroya Orkufelag ("Färöische Energiegesellschaft") ist ein färöisches Mineralölunternehmen mit Sitz in Tórshavn.

Dienstleistungen
Effo vertreibt Motoröle und Kraftstoffe für Privat- und Geschäftskunden. Das Unternehmen bietet Ölerzeugnisse für färöische und ausländische Schiffe auf den Färöern, für Flugzeuge, Unternehmen und öffentliche Einrichtungen an. Es betreibt landesweit Tankstellen, in denen das Unternehmen unter dem Namen "Fast" auch Lebensmittel anbietet. Ungefähr 200 Angestellte arbeiten für Effo.

Geschichte
Effo firmierte früher unter dem ausländischen Namen Statoil, zuvor auch unter dem Namen Esso. Es waren die sogenannten "Treppenbrüder" Haraldsen in Tórshavn, die im frühen 20. Jahrhundert begannen, gemeinsam Öl zu importieren und zu verkaufen. Das Öl wurde in Holzfässern eingeführt, das erste Depot befand sich in Kollafjørður. Einer der Brüder, Harald Haraldsen, gründete 1918 eine Vertretung des dänischen Unternehmens Det Danske Petroleums Aktieselskab (DDPA). Der erste Öltanker erreichte 1935 Tórshavn, als Valdemar Lutzen die DDPA vertrat. Esmar Fuglø vereinte 1949 die Føroysk Oljusøla (fär. "Färöischer Ölhandel") mit der DDPA, die Teil der Ölgesellschaft Esso blieb.

In den 1950er Jahren gab es große Entwicklungen färöischer Unternehmen, und die Ölgesellschaft erweiterte ihre Kooperationen, kaufte ein Ölschiff und baute Tankstellen unter dem Namen Esso. 1987 änderte das Unternehmen seinen Namen in Statoil und blieb auch 1998 als Føroya Oljufelag ein Teil davon. 2007 kauften Färinger den Norwegern einen Teil von Statoil ab, und das Unternehmen änderte seinen Namen nun in Effo. Der Name spielt auf die Buchstaben FO an, die Abkürzung von Føroya Orkufelag, und zugleich sind die Buchstaben auch die internationale Abkürzung für die Färöer und werden z. B. als Endung färöischer Internet-Adressen verwendet.

Weblinks
Webpräsenz der Effo P/F

Einzelnachweise

Energieunternehmen (Färöer)
Unternehmen (Tórshavn)
Mineralölunternehmen

Effo


මිරිදිය යනු ගංගා වල ජලයයි. එහි ඕඑ  ,  නෙඑම් , මානෙල් මල් ආදිය පිපෙති. එහි ලස්සන මාඑ සිටිති.

මිරිදිය

මිරිදිය


උච්ඡේදවාදය යනු 'මරණින් මත්තේ කිසිවක් නැත' යන දර්ශණයයි. මෙම දර්ශණයේ ශාස්තෘවරයා අජිත කේෂකම්බල වේ.

උච්ඡේදවාදය


Mikkelborg er en bebyggelse i Kokkedal Sogn. Den ligger ved Strandvejen nær Øresund nordøst for Kokkedal.

Først efter kommunalreformen i 1970 er Mikkelborg blevet opslugt af byudviklingen i tilknytning til Kokkedal.

Tidlig historie
I 1682 bestod Mikkelborg af 1 gård og 2 huse. Det samlede dyrkede areal udgjorde 8,1 tønder land skyldsat til 2,82 tønder hartkorn. Fra Mikkelborg blev der drevet ålefiskeri, reguleret ved fiskestader. Det såkaldte Mikkelborg Stade var på 3.680 alen (2.311 meter). Det blev sammen med Sophienberg stade i 1856 solgt for 50 rigsdaler.

Naturfredning
Staten langs denne del af Øresundskysten i mange år har opkøbt store villaer for at skabe bedre forhold for gæsterne på denne kyststrækning. 8 hektar blev fredet i 1999 for at sikre en offentlig strandpark i Mikkelborgområdet, og det karakteristiske strandvejsmiljø skal bevares og forbedres.

Noter

Litteratur
 Birger Mikkelsen: Fiskerne - fra Kronborg hage til Sletten; Helsingør 1986;
 Henrik Pedersen: De danske Landbrug fremstillet paa Grundlag af Forarbejderne til Christian V.s Matrikel 1688. Udgivet efter hans Død paa Bekostning af Carlsbergfondet (København MCMXXVIII; Reprotryk for Landbohistorisk Selskab, København 1975),

Hørsholm Kommunes geografi
Lokaliteter i Danmark

Mikkelborg (Kokkedal Sogn)


كيتورولاك (بالإنجليزية: Ketorolac)، دواء يُباع تحت الاسمين التجاريين تورادول وبيورولاك، وهو مضاد التهاب غير ستيرويدي يستخدم في علاج الألم. يوصى باستعماله في حالات الألم المعتدل إلى الشديد خصوصًا لمدة لا تتجاوز ستة أيام. يؤخذ الدواء عبر الفم والأنف أو حقنًا وريديًا أو عضليًا، ويتوافر منه قطرات عينية. يبدأ تأثيره خلال ساعة ويستمر حتى ثماني ساعات.

تشمل التأثيرات الجانبية الشائعة كلًا من النعاس والدوار والألم البطني والتورم والغثيان. تتضمن التأثيرات الجانبية الخطيرة النزف الهضمي والقصور الكلوي والنوبة القلبية والتشنج القصبي والقصور القلبي والصدمة التأقية. لا يوصى باستخدامه خلال الفترة الأخيرة من الحمل أو الرضاعة الطبيعية. يعمل الدواء على إحصار إنزيم سيكلوأكسجيناز 1 و 2، وبالتالي ينقص من إنتاج البروستاغلاندينات.

سُجلت براءة اختراع كيتورولاك عام 1976 وحظي بموافقة الاستعمال الطبي عام 1989، وهو متاح بشكل دواء مكافئ. في عام 2018 احتل الدواء المرتبة 192 ضمن قائمة أكثر الأدوية الموصوفة في الولايات المتحدة بأكثر من 3 ملايين وصفة.

الاستخدامات الطبية
يُستخدم كيتورولاك للتدبير قصير الأمد للألم المعتدل والشديد، ولا يوصف عادةً لأكثر من 5 أيام بسبب احتمال حدوث الأذية الكلوية المرافقة لاستخدامه. يُعد الدواء فعالًا عند إعطائه مع الباراسيتامول لضبط الألم عند حديثي الولادة لأنه لا يثبط التنفس لديهم على عكس الأفيونات. يُعطى كيتورولاك بالتشارك مع الأدوية الأفيونية لتخفيف الألم، ويُستخدم أيضًا لعلاج التهاب التامور مجهول السبب استنادًا إلى تأثيره المضاد للالتهاب.

يمكن تناول الدواء عبر الفم أو امتصاصه تحت اللسان أو حقنه عضليًا أو وريديًا أو عبر البخاخ الأنفي عند الحاجة للإعطاء الجهازي. يُعطى الدواء بدايةً عبر الحقن العضلي أو الوريدي، ويستمر العلاج به لاحقًا عبر الفم.

يمكن استخدام كيتورولاك بشكل قطرات عينية، ويمكن إعطاؤه خلال جراحة العين للمساعدة على تخفيف الألم، وهو فعال في علاج الحكة العينية. تنقص القطرات العينية من تطور الاستسقاء البقعي بعد جراحة الساد، ويمكن استخدامها لتدبير الألم الناجم عن خدوش القرنية.

يراقب الأطباء عادةً تظاهرات التأثيرات الجانبية المرافقة للعلاج، وتساعد الفحوص المخبرية واختبارات وظائف الكبد وزمن النزف وقياس نيتروجين يوريا الدم ومستويات الكرياتينين والشوارد المصلية على تحديد الاختلاطات المحتملة.

مضادات الاستطباب
لا يُعطى كيتورولاك لمن يعانون من فرط حساسية منه أو حساسية متصالبة مع مضادات الالتهاب غير الستيرويدية الأخرى أو قبل الجراحة أو بوجود قصة سابقة لداء القرحة الهضمية أو نزف هضمي أو حساسية مفرطة للكحول أو سوء الوظيفة الكلوية أو النزف الوعائي الدماغي أو السلائل الأنفية أو الوذمة الوعائية أو الربو.

توجد توصيات تحذر من استخدام الدواء لدى من عانوا سابقًا من داء قلبي وعائي واحتشاء عضلة قلبية وسكتة دماغية وقصور قلبي واضطرابات تخثرية وقصور كلوي أو كبدي.

التأثيرات الجانبية
تمثل الدوخة إحدى أشيع الأعراض المرافقة للدواء (أكثر من 10%)، بينما تشمل التأثيرات الجانبية النادرة تشوش الحس وتطاول زمن النزف والألم في موقع الحقن والفرفريات والتعرق واضطراب التفكير وزيادة إفراز الدموع (الدماع) والوذمة والشحوب وجفاف الفم واضطراب التذوق وزيادة تواتر التبول وارتفاع مستوى إنزيمات الكبد والحكة وغيرها. قد تضعف وظيفة الصفيحات عند استخدام الدواء.

قد تحدث نادرًا تأثيرات جانبية مميتة منها: السكتة الدماغية والنوبة القلبية والنزف الهضمي ومتلازمة ستيفنس جونسون وتقشر الأنسجة المتموتة البشروية التسممي والصدمة التحسسية. من ناحية السلامة الدوائية، يُعد كيتورولاك مضاد التهاب غير ستيرويدي عالي الخطر مقارنةً بالأسيكلوفيناك والسيليكوكسيب والإيبوبروفين.

يمكن أن يسبب الكيتورولاك (مثل جميع مضادات الالتهاب غير الستيرويدية الأخرى) تضيقًا باكرًا في القناة الشريانية لدى الرضع إذا تناولت الأم الدواء خلال الثلث الأخير من الحمل.

في أكتوبر 2020، طالبت إدارة الغذاء والدواء الأمريكية بتحديث الملصق الدوائي الخاص بجميع مضادات الالتهاب غير الستيرويدية ليصف خطورة الاضطرابات الكلوية لدى الرضع قبل الولادة والتي نجم عنها انخفاض حجم السائل الأمينوسي. أوصت الإدارة بتجنب هذه الأدوية خلال الحمل بدءًا من الأسبوع العشرين وحتى الولادة.

مراجع

أحماض كربوكسيلية
أدوية لاستيرويدية مضادة للالتهاب
بخاخ أنفي
بيروليزينات
سينتكس
طب العيون
كيتونات عطرية
مسكنات ألم

كيتورولاك


Rolf Otto Heydel (* 22. September 1918 in Hamburg; † 3. Dezember 2010 in Mill Valley, Kalifornien) war ein deutschamerikanischer Schauspieler und Synchronsprecher.

Leben
Heydel war als Theaterschauspieler an verschiedenen Berliner Bühnen tätig. Seit 1939 arbeitete er auch als Filmschauspieler. Er spielte während des Zweiten Weltkrieges neben Filmgrößen dieser Zeit wie Zarah Leander in Das Lied der Wüste, Heinz Rühmann in Wunschkonzert und Marika Rökk in Frauen sind doch bessere Diplomaten. Nach Kriegsende trat Heydel sowohl in der Bundesrepublik als auch in der DDR in Filmproduktionen auf. Für die DEFA spielte er in Wolfgang Schleifs Komödie Saure Wochen – frohe Feste, im Westen unter der Regie von Helmut Käutner im Krimidrama Epilog oder Das Ende der Orplid, als Kriminalkommissar "Bludau" in Thriller Die Spur führt nach Berlin sowie in der Kriminalkomödie Knall und Fall als Detektive.

Als Synchronsprecher lieh er seine Stimme unter anderem Jack Beutel in Die Rose von Cimarron, Rory Calhoun in Zweikampf am Red River, Jon Hall in Fluch der Tempelgötter, Ben Johnson in Panik um King Kong, Glenn Miller in Adoptiertes Glück und Robert Ryan in Der Schrecken von Texas.

Mitte der 1950er Jahre zog sich Heydel aus dem Film- und Synchrongeschäft zurück. Später wanderte er in die USA aus, wo er 2010 im Alter von 92 Jahren in Kalifornien starb. Zum Zeitpunkt seines Todes wurde er von seiner Ehefrau Heidi, einem Sohn und drei Töchtern, sechs Enkeln, sieben Urenkeln und drei Ururenkeln überlebt.

Filmografie (Auswahl)
 1939: Das Lied der Wüste
 1940: Wunschkonzert
 1941: Frauen sind doch bessere Diplomaten
 1950: Epilog – Das Geheimnis der Orplid
 1950: Saure Wochen – frohe Feste
 1952: Die Spur führt nach Berlin
 1953: Knall und Fall als Detektive

Hörspiele (Auswahl)
 1948: Undine, Berliner Rundfunk
 1952: Der glühende Robert, NWDR
 1953: Schneewittchen und die Schönheitskönigin, NWDR

Weblinks

 Rolf Heydel in der Synchrondatenbank von Arne Kaul

Einzelnachweise

Theaterschauspieler
Filmschauspieler
Synchronsprecher
Hörspielsprecher
Deutscher
Geboren 1918
Gestorben 2010
Mann

Rolf Heydel


O Campeonato Carioca Feminino Sub-20 de 2022 foi a quinta edição deste evento esportivo, um torneio estadual de futebol feminino organizado pela Federação de Futebol do Estado do Rio de Janeiro (FERJ).

O campeonato começou a ser disputado no dia 6 de agosto e terminou em 18 de outubro. Nesta edição, o Botafogo sagrou-se campeão pela primeira vez, vencendo a decisão contra a Fluminense pelo placar agregado de 3–2.

Formato e participantes
Nesta edição, o regulamento dividiu o campeonato em quatro fases, sendo uma em formato de pontos corridos e três eliminatórias. Na primeira fase, os participantes foram divididos em grupos, pelos quais os integrantes enfrentaram os adversários da outra chave em jogos de turno único. Após sete rodadas, os quatro primeiros na classificação geral se qualificaram para as semifinais, disputadas entre o clube melhor colocado na primeira fase e o quarto melhor e entre o segundo e o terceiro. Os vencedores avançarão para a final. Esta terceira e última fase foi disputada também em duas partidas, com o mando de campo da última partida para o clube com melhor campanha.

Devido ao não comparecimento em mais de uma partida, as equipes do Ceres e Duque de Caxias foram excluídas do certame, assim os clubes tiveram o restante de seus jogos cancelados e aplicados walkover (3—0). Os 14 participantes foram:

Resultados
Os resultados das partidas da competição estão apresentados nos chaveamentos abaixo. A primeira fase foi disputada por pontos corridos, com os seguintes critérios de desempates sendo adotados em caso de igualdades: número de vitórias, saldo de gols, número de gols marcados, confronto direto, número de cartões vermelhos recebidos, número cartões amarelos recebidos e sorteio. Por outro lado, as fases eliminatórias consistiram de partidas de ida e volta, as equipes mandantes da primeira partida estão destacadas em itálico e as vencedoras do confronto, em negrito. Conforme preestabelecido no regulamento, o resultado agregado das duas partidas definiram quem avançou à final, que foi disputada por Botafogo e Fluminense e vencida pela primeira equipe, que se tornou campeã da edição.

Primeira fase (Taça Guanabara)

Grupos

Classificação geral

Fases finais

Ligações externas
 Website oficial da Federação de Futebol do Estado do Rio de Janeiro

Campeonato Carioca de Futebol Feminino Sub-20
Campeonato Carioca de Futebol de 2022

Campeonato Carioca de Futebol Feminino Sub-20 de 2022


العالم الافتراضي  هو محاكاة حاسوبية عادة ما تكون في صورة بيئة ثنائية أوثلاثية الأبعاد. مستخدمي العالم الافتراضي لهم ما يسمى بالشخصية الافتراضية أو المجسّد ، ومن خلال الشخصيات الافتراضية يمكن للمستخدم التعامل مع البيئة الافتراضية المحيطة به وأيضا التعامل مع الشخصيات الافتراضية للمستخدمين الآخرين.

معظم العوالم الافتراضية تستعمل في ألعاب تقمّص الأدوار كثيفة اللاعبين على الإنترنت.

أمثلة
 جوجل لايفلي
 سيكند لايف
 بانفو

مراجع

أسلوب لعب ألعاب الفيديو
مجتمعات العالم الافتراضي
مصطلحات تقنية
مواضيع الخيال العلمي
مواضيع سايبربانك
واقع افتراضي

عالم افتراضي


Kosel Sogn eller Koslev Sogn (på tysk Kirchspiel Kosel) er et sogn ved Sliens sydlige bred i det østlige Sydslesvig, tidligere dels i Risby Herred (≈Svans Adelige Distrikt) og dels i Hytten Herred, nu kommunerne Flækkeby, Kosel (Koslev) og Hummelmark i Rendsborg-Egernførde Kreds i delstaten Slesvig-Holsten.

I Kosel Sogn findes flg. stednavne:
 Arnsbjerg
 Bonert eller Bonum (Bohnert)
 Buborg
 Dyrvad (Dürwade)
 Engsig (Engsiek)
 Eskildsmark (Eschelsmark)
 Flækkeby (Fleckeby)
 Gøteby (Götheby)
 Holm
 Hylsen (Hülsen)
 Hummelmark (Hummelfeld)
 Kelkjær (Kehlkahr)
 Kongsborg (Königsburg)
 Kosel (også Koslev)
 Krønsrød
 Lemsig
 Louisenlund
 Luundsgaard
 Mysunde (Missunde)
 Mølskov (Möhlhorst)
 Ornum
 Skylbæk (Schoolbek)
 Vesby (Weseby)
 Wolfskrug

Litteratur
 Jens Peter Trap: Statistisk-topographisk beskrivelse af hertugdømmet Slesvig, Kjøbenhavn 1864, sider 653/654

Eksterne henvisninger
 Kosel Menighed / Kirchengemeinde Kosel

Noter

Sogne i Sydslesvig
Svans adelige godsdistrikt
Svans

Kosel Sogn


Les Salles-du-Gardon ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Gard in der Region Okzitanien.

Geografie
Die Gemeinde Les Salles-du-Gardon liegt am Mittellauf des Gardon d'Alès etwa zehn Kilometer nördlich von Alès. Die Cevennen-Bahnlinie zwischen Clermont-Ferrand und Nîmes durchquert den Ort.

Bevölkerungsentwicklung

Weblinks

Ort in Okzitanien

Les Salles-du-Gardon


Mirella Pascual (Montevidéu, 10 de abril de 1954) é uma atriz uruguaia conhecida por seu trabalho no filme Whiskey.

Biografia
Seu primeiro trabalho foi para um curta-metragem em 2004. Em decorrência disso, entrou em contato com a produtora Control Z, que a contratou para estrelar o filme Whiskey, ao lado de Andrés Pazos e Jorge Bolani. O filme foi um sucesso e a catapultou para a fama internacional. Desde então, trabalhou em vários filmes do Uruguai, Argentina e Bolívia. Ele também atuou na televisão e no teatro. Em 2018 ela recebeu o prêmio pelo conjunto da obra da Associação de Críticos Uruguaios.

Filmografia

Cinema
 En la plaza (curta-metragem, 2004)
 Whisky (2004) – Marta Acuña.
 El cuarto de Leo (2009) – Mãe de Leo.
 El último verano de La Boyita (2009) – Elba.
 Miss Tacuarembó (2010) – Haydeé.
 Penumbra (2011) – Encarnación.
 Era el Cielo (2016) –  Malena Gorostiaga.
 Nadie nos mira (2017) - madre de Nico.
 El motoarrebatador (2018) –  Flora.
 La noche de 12 años (2018) – Lucy Cordano (mãe de José Mujica).
 Alelí (2019) – Lilián Mazzotti.
 El perro que no calla (2021) – Docente.

Televisão
 Maltratadas (América TV, 2011)
 Dance! (Canal 10 (Uruguai), 2011) – Gabe
 Iosi, el espía arrepentido (Amazon Prime Video, 2022) – Zuni

Nascidos em 1954
Atores do Uruguai
Naturais de Montevidéu
Atrizes premiadas no Festival de Guadalajara

Mirella Pascual


Boris Križan, hrvatski košarkaš, državni reprezentativac. Igrao za Hrvatsku i Jugoslaviju. Igrao za karlovački Željezničar.
Igrač povijesne utakmice hrvatske košarkaške reprezentacije u Karlovcu, u Šancu 2. lipnja 1964. protiv odabrane selekcije NBA lige. Igrao za Jugoslaviju na Mediteranskim igrama 1963. i osvojio broncu.

Izvori

Hrvatski košarkaši
Životopisi, Karlovac

Boris Križan


8257 Andycheng este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8257 Andycheng este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,21 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 6,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1982
Centura de asteroizi

8257 Andycheng


Kenenisa Bekele (în ; ) este un fost atlet etiopian specializat în alergare pe distanțe lungi.

Carieră
A fost laureat cu trei medalii de aur olimpice pe 5.000 m și 10.000 m. A fost de cinci ori campion mondial pe pistă pe aceste distanțe și de 20 ori campion mondial de cros, inclusiv de 12 ori la individual. A fost numit cel mai bun atlet al anului de Asociația Internațională de Atletism (IAAF) în 2004 și în 2005. A deținut recordurile mondiale în aer liber la 5.000 m (12:37,35) și 10.000 m (26:17,53), precum și recordurile mondiale în sală la 2.000 m, la 2 mile și la 5.000 m.

Recorduri personale

Realizări

Note

Legături externe

  Kenenisa Bekele la olympic.org

Nașteri în 1982
Nașteri pe 13 iunie
Atleți etiopieni
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2004
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2008
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2012
Medaliați olimpici cu aur etiopieni
Medaliați olimpici cu argint etiopieni
Alergători

Kenenisa Bekele


11515 Oshijyo este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11515 Oshijyo este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Yorii de Masaru Arai și Hiroshi Mori. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,15 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 7,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Note

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

11515 Oshijyo


الثورة الشيوعية  هي ثورة اجتماعية، تنقل المجتمع- بشكل حاسم وجذري وكثيرا ما يرافقها أو يعقبها استخدام للعنف- من النظام الرأسمالي، إلى السير على طريق بناء النظام الاشتراكي، تهدف هذه الثورة إلى تحرير العلاقات الإنسانية من مبدأ جواز استغلال الإنسان للإنسان، وذلك من خلال إحلال المساواة المعنوية والمادية وإلغاء ظاهرة الملكية الفردية لوسائل الإنتاج والتوزيع والتبادل، وما يرافقه ذلك من امتيازات مادية. وتمركز اجتماعي للطبقة المالكة، ومن قهر وحرمان وتخلف للطبقات الفقيرة.

مدارس اشتراكية
ويوجد عدة مدارس اشتراكية رئيسية تختلف نظرتها بعضها عن بعض إلى الثورة الاشتراكية، فهناك النظرية الماركسية، وهناك نظرية اليسار القومي، وهناك الاشتراكية الديمقراطية اليمينية. ولعل المدرسة الأخيرة قد فقدت إيمانها بالثورة الاشتراكية، عندما تحولت إلى اتباع النهج الإصلاحي للنظام الرأسمالي، وابتعدت عن الحسم والجذرية و«الثورة» في التطبيق الاشتراكي، وغابت عندها النظرة الثورية الاشتراكية، أما ماركس و(أنصاره)، فينظر إلى الاشتراكية على أنها نتاج طبيعي للعملية الجدلية المادية، ولتطور المجتمع من المرحلة التي تلي المرحلة الرأسمالية بقيادة البروليتاريا، التي تبادر من خلال الثورة الاشتراكية إلى تقويض الدولة البورجوازية وإلى إقامة ديكتاتورية البروليتاريا، مع ما يرافق ذلك من إلغاء للملكية الفردية، وتصفية للطبقات المالكة القديمة، وذلك كمقدمة لانتشار الثورة الشتراكية على نظاق عالمي، تمهيدا لبناء الشيوعية الأممية، وإلغاء الدولة، وتطبيق مبدأ:
من كل حسب طاقته، ولكل حسب حاجته

لينين والثورة الاشتراكية
وقد طور لينين هذه النظرة من خلال تحليله للإمبريالية، والنظام الرأسمالي في مرحلة تأزمه. فقال بحصول الثورة في الحلقة الإمبريالية الأضعف (لا الأكثر تقدما كما ذهب ماركس)، وضرورة بناء الاشتراكية في بلد واحد أو عدة بلدان، واتباع سياسة التعايش السلمي بين الأنظمة المتصارعة، عوضا عن الدخول في معارك مفتوحة، وصراع عنيف دائم مع الأنظمة الطبقية المادية، وذلك لحماية الثورة الاشتراكية حين تتحقق في روسيا أو في غيرها من البلدان. وذهب لينين إلى القول بإمكانية تحول الثورات الوطنية –البورجوازية- الديمقراطية، إلى ثورات اشتراكية. كما حدد لينين ملامح الثورة الاشتراكية في المفهوم الشيوعي في مرحلة ديكتاتورية البروليتاريا بالنسبة إلى التحويل الاشتراكي في الريف والاقتصاد المخطط والثورة الثقافية إلخ.. إلا أن العديد من الأحزاب الشيوعية والمفكرين الشيوعيين، أدخلوا تعديلات جذرية على نظريات لينين.

رأي اليسار القومي
وأما اليسار القومي وأنصار الثورة الاشتراكية في العالم الثالث، فيرون أن الثورة الاشتراكية هي حصيلة النضال من أجل تحقيق التحرر الإنساني من الاستغلال والتبعية، ومن أجل إحقاق عدالة اجتماعية وبناء قاعدة صلبة من الديمقراطية الشعبية. وإطلاق إماكنيات الجماهير، ونهضة الأمة، ولإغناء حياة المجموع والفرد، تمهيدا للمساهمة في تقدم مسيرة الحضارة الإنسانية وإن مثل هذه الثورة، تتحقق بواسطة التحالف بين القوى والطبقات الثورية التقديمة المعادية للإمبريالية والرأسمالية، من عمال وفلاحين ومثقفين ثوريين وعسكريين وطنيين تقدميين، ومن خلال تحويل الدولة من أداة لقهر الجماهير إلى أداة للتغيير الثوري المنشود كما يجرى تأميم وسائل الإنتاج الرئيسية، وإعادة تخطيط الاقتصاد، وتصحيح مناهج التعليم والتربية والثقافة والإعلام، وبهدف نشر الوعي والثقافة الثورية على أو سع نطاق جماهيري ممكن، ولاسيما بالنسبة للأجيال الطالعة.

مقارنة النظرة الماركسية ونظرة اليسار القومي
ومن شأن المقارنة بين المدرستين الاشتراكيتين الثوريتين، الاستدلال على بعض الفوارق الهامة، فالمدرسة الماركسية تقول بنظرية الحتمية التاريخية. فتكاد الثورة تحصل بشكل ميكانيكي (ومن هنا أهمل ماركس دور الحزب) وتركز على الجماعة على حساب الفرد (تنادي بديكتاتورية طبقية)، وتهمل أهمية اعتبار العامل القومي في النضال وكإطار للمجتمع (تركز على الثورة الأممية) وتنظر نظرة غير عميقة لتفاعل البناء الفوقي مع البناء التحتي. فتهمل تأثير العوامل القيمية والروحية والمعنية في التصرف الإنساني. أما اليسار القومي، فيولي الروابط القومية أهمية موضوعية ونضالية، ويركز على أهمية الجماعة دون إهمال الفرد، ويحرص على الديمقراطية دون أن يكون ذلك عنده وسيلة للتساهل مع القوى المعادية للثورة الاشتراكية، كما يولي النواحي الأخلاقية والمعنوية والثقافية أهمية كبيرة. وفي العالم الثالث، ترتبط الثورة الاشتراكية بالنضال الجماهيري ضد الإمبريالية، وكثيرا ما تكون مناهضة الاستعمار طريقا لتعبئة الجماهير وإطلاق قواها فتحقق، عن طريق المشاركة الشعبية، ثورات وطنية ديمقراطية، قابلة للتحول بسرعة إلى التوجه لبناء الثورة الاشتراكية. ذلك لأن العملية النضالية، والطموح إلى تحقيق التقدم، يفرزان أعداء الجماهير ومعوقات تقدمها. ويضعفان الطبقات المستغلة في الخندق المعادي، فيتصل بذلك النضال القومي مع النضال الاجتماعي.

مصادر
 موسوعة السياسة، المؤسسة العربية للدراسات والنشر، الجزء الأو ل، 1990، الطبعة الثالثة، ص 876-877.

انظر أيضا
 ثورة يوليو
 كارل ماركس
 يسار

روابط إضافية
 موقع الاشتراكية الآن
 مركز دراسات وأبحاث الماركسية واليسار

مراجع للاستزادة
 الثورة الوطنية الديمقراطية بآفاقها الاشتراكية، عبد الفتاح إسماعيل،
دار ابن خلدون
 قضايا التحرر الوطني والثورة الاشتراكية في مصر، ط.ث. شاكر،
دار الفارابي

ثورات القرن 20
ثورات حسب النوع
ثورات شيوعية
ماركسية
مصطلحات سياسية

ثورة شيوعية


17473 Freddiemercury este un asteroid din centura principală.

Descoperirea asteroidului
A fost descoperit la 21 martie 1991 de către astronomul belgian Henri Debehogne la Observatorul La Silla, din Chile, al Observatorului European Austral.

Denumirea asteroidului
Denumirea provizorie (principală) a asteroidului era . Fiind observat prima oară la 9 noiembrie 1982, primise și denumirea provizorie . A primit și denumirea provizorie , la redescoperirea sa în 1999, înainte să fie identificat ca .

La 4 septembrie 2016, a primit denumirea 17473 Freddiemercury, în onoarea lui Freddie Mercury (decedat în anul descoperirii asteroidului, 1991), anunțul fiind făcut a doua zi, cu ocazia celei de-a 70-a aniversări a zilei de naștere a cântărețului din grupul Queen. Citatul de numire este următorul:
.

Caracteristici
17473 Freddiemercury este un asteroid cu diametrul între 3 și 4 km. Prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă majoră egală cu 2,3890209 u.a.  și de o excentricitate de 0,1561526, înclinată cu 0,91385°, în raport cu ecliptica.

Note

Legături externe
 Asteroid Lightcurve Database (LCDB), query form (info )
 Dictionary of Minor Planet Names, Google books
 Asteroids and comets rotation curves, CdR – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
 Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000) – Minor Planet Center

Vezi și
 Lista planetelor minore: 17001-18000
 Centura de asteroizi

Centura de asteroizi
Obiecte astronomice descoperite în 1991
Asteroizi cu nume de oameni
Queen

17473 Freddiemercury


Tam adı Allmänna Idrottsklubben olan fakat genelde AIK ya da AIK Stockholm olarak bilinen İsveç kulübü. 1891'de Stockholm'de kuruldu. Futbol branşı 1896'da faaliyete başladı ve kulüp bugün Stockholm'dedir. İsveç 1. liginde mücadele eden kulübün üyeleri arasında kral Carl XVI Gustaf da vardır.

Geçmiş
AIK Stockholm'de 1891'de Isidor Behrens tarafından kurulmasına rağmen 1937'de Solna'ya taşındı. Futbol branşı 1896'da faaliyete geçtikten 4 yıl sonra kulübe şampiyonluk kazandırmıştır. AIK 1999/2000'de UEFA Şampiyonlar ligi'nde yer almıştır. B grubunda Barcelona, Arsenal ve Fiorentina ile mücadele etmiş 1 puanla sonuncu olmuştur. AIK, tek beraberliğini sahasında Fiorentina'ya karşı 0-0 ile almıştır.

2002/2003 sezonunda UEFA Kupası 1. turunda Fenerbahçe ile eşleşmiş ve 3-3, 1-3'lük skorlarla elenmiştir.

BJK İnönü Stadyumu konusundan alıntı:
İnönü Stadyumu'nun ilk maçı 27 Kasım 1947'de Beşiktaş ile İsveç'in AIK Solna takımı arasında oynanmıştır. Bu stadyumdaki ilk golü de o zamanlar Beşiktaş'ın futbolcusu olan Süleyman Seba atmıştır. İlk maç 3-2 Beşiktaş'ın galibiyeti ile bitmiştir.

Başarıları
 İsveç Şampiyonluğu:
 Şampiyon (12): 1900, 1901, 1911, 1914, 1916, 1923, 1931-32, 1936-37, 1992, 1998, 2009, 2018
 Allsvenskan:
 Şampiyon (5): 1931/32, 1936/37, 1983, 1998, 2009
 İkinci(11): 1930/31, 1934/35, 1935/36, 1938/39, 1946/47, 1972, 1974, 1984, 1999, 2006, 2011
 Mästerskapsserien:
 Şampiyon (1): 1992
 Allsvenskan play-off:
 İkinci (1): 1986
 Svenska Serien:
 İkinci (5): 1910, 1914/15, 1915/16, 1922/23, 1923/24
 Svenska Mästerskapet:
 Şampiyon (6): 1900, 1901, 1911, 1914, 1916, 1923
 İkinci (2): 1898, 1917
 Svenska Cupen:
 Şampiyon (8): 1949, 1950, 1975/76, 1984/85, 1995/96, 1996/97, 1998/99, 2009
 İkinci (8): 1943, 1947, 1968/69, 1991, 1994/95, 1999/00, 2000/01, 2002
 Corinthian Bowl:
 İkinci (2): 1912, 1913
 Rosenska Pokalen:
 İkinci (2): 1899, 1900
 Svenska Supercupen
  Şampiyon (1):' 2010

 Kadro

 Önemli oyncular 150 resmi lig karşılaşmasında forma giymiş veya 30 ve üzeri kez millî takım forması giymiş futbolcular listelenmiştir.''

  Jyrki Niemenen
  Esa Pekonen
  Kari Virtanen
  Erik Almgren
  Andreas Andersson
  Sven Andersson
  Björn Anlert
  Lennart Backman
  Thomas Bergman
  Orvar Bergmark
  Kim Bergstrand
  Björn Carlsson
  Henry Carlsson
  Lennart Carlsson
  Sven Dahlkvist
  Erik Edman
  Jan Eriksson
  Göran Göransson

  Roland Grip
  Kurt Hamrin
  Magnus Hedman
  Pontus Kåmark
  Göran Karlsson
  Pär Kaufeldt
  Björn Kindlund
  Rudolf Kock
  Thomas Lagerlöf
  Peter Larsson
  Börje Leander
  Börje Leback
  Yngve Leback
  Anders Limpar
  Bernt Ljung
  Teddy Lučić
  Björn Lundberg
  Arne Lundqvist

  Olof Mellberg
  Johan Mjällby
  Axel Nilsson
  Harry Nilsson
  John Nilsson
  Krister Nordin
  Owe Ohlsson
  Eric Persson
  Gösta Persson
  Mats Rubarth
  Ove Rübsamen
  Pascal Simpson
  Gustav Sjöberg
  Valter Sköld
  Gary Sundgren
  Daniel Tjernström
  Ernst Wahlberg
  Sebastián Eguren

Teknik direktörler

 Ferdinand Humenberger (1930-32)
  Jimmy Elliott (1932-34)
  Per Kaufeldt (1934-40)
  Václav Simon (1940-44)
 Istvan Wampetits (1944-48)
  George Raynor (1948-52)
  Per Kaufeldt (1951-56)
  Henry Carlsson (1956-58)
  Frank Soo (1958)
  Erik "Lillis" Persson (1959)
 Lajos Szendrödi (1960-61)
  Hilding "Moggli" Gustafsson (1962-64)
  Henry Carlsson (1965-66)
  Ingemar Ingevik (1967-68)

  Torsten Lindberg (1969-70)
  Jens Lindblom (1971-74)
  Keith Spurgeon (1975)
  Kurt Liander (1975)
  Lars-Oscar Nilsson (1976)
  Gunnar Nordahl (1977-78)
 Olavus Olsson (1978)
  Jens Lindblom (1979)
  Bo Petersson (1979-80)
  Rolf Zetterlund (1981-86)
 Göran Åberg (1987)
  Nisse Andersson (1987)
  Sanny Åslund (1988-90)
  Tommy Söderberg (1991-93)

  Hans Backe (1994-95)
  Erik Hamrén (1995-97)
  Stuart Baxter (1998-00)
  Olle Nordin (2001-02)
  Peter Larsson (2002)
  Dušan Uhrin (2002)
  Richard Money (2003-04)
  Patrick Englund (2004)
  Rikard Norling (2005-08)
  Mikael Stahre (2009-10)
  Björn Wesström (2010)
  Alex Miller (2010)
  Andreas Alm (2010-)

Dış bağlantılar
 AIK Fotboll  - Resmi site
 Kadro
 Black Army - Taraftar sitesi
 Gnagarforum - Taraftar sitesi
 Smokinglirarna - Taraftar sitesi
 Sol Invictus - Taraftar sitesi
 AIK-Tifo - tifo

Kaynakça

1896'da kurulan futbol kulüpleri
Stockholm'de spor
1891'de kurulan spor kulüpleri
İsveç'teki futbol kulüpleri

AIK (futbol takımı)


Republika Hrvatska i Argentinska Republika održavaju diplomatske odnose od 13. travnja 1992. Sjedište veleposlanstva je u Buenos Airesu.

Veleposlanici
Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Argentinskoj Republici osnovano je odlukom predsjednika Republike od 6. siječnja 1994.

Vidi još

 Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Argentina na stranici MVEP-a

Izvori

Argentina

Popis hrvatskih veleposlanika u Argentini


Der Gerichtsbezirk Ebreichsdorf war ein Gerichtsbezirk in Niederösterreich und einer von zweien im Bezirk Baden. Der übergeordnete Gerichtshof ist das Landesgericht Wiener Neustadt.

Gemeinden
(Einwohner: Stand )

Städte
 Ebreichsdorf ()

Marktgemeinden
 Günselsdorf ()
 Oberwaltersdorf ()
 Pottendorf ()
 Reisenberg ()
 Seibersdorf ()
 Teesdorf ()
 Trumau ()

Gemeinden
 Blumau-Neurißhof ()
 Mitterndorf an der Fischa ()
 Tattendorf ()

Geschichte
Am 1. Jänner 2013 wurde der Gerichtsbezirk Ebreichsdorf aufgelöst und die Gemeinden dem Gerichtsbezirk Baden zugewiesen.

Siehe auch
 Gerichtsorganisation in Österreich
 Liste österreichischer Gerichte

Weblinks
 Gerichtssuche in der Gerichtsdatenbank des Bundesministeriums für Justiz

Einzelnachweise

Bezirk Baden (Niederösterreich)
Ebreichsdorf
Ebreichsdorf

Gerichtsbezirk Ebreichsdorf


Marie Smith Jones (May 14, 1918January 21, 2008) was an American national who was the last surviving speaker of the Eyak language of Southcentral Alaska. She was born in Cordova, Alaska, was an honorary chief of the Eyak Nation and the last remaining full-blooded Eyak. In a 2005 interview, Smith Jones explained that her name in Eyak is  (/ʔutət͡ʃ' k'uqəχəʔaˀt͡ʃ'/)which, she said, translates as "a sound that calls people from afar".

Biography
Jones married a fisherman, William F. Smith, on May 5, 1948. Although she had nine children with Smith, they did not learn to speak Eyak due to the social stigma associated with it at the time. She moved to Anchorage in the 1970s. So that a record of the Eyak language would survive, she worked with linguist Michael E. Krauss, who compiled a dictionary and grammar of it. Her last older sibling died in the 1990s. Afterwards, Jones became politically active, and on two occasions she spoke at the United Nations on the issues of peace and indigenous languages. She was also active regarding environmental Indian issues, including clearcutting. Jones suffered from alcoholism earlier in her life, but gave up drinking while in her early 50s; she remained a heavy smoker until her death. She died of natural causes on January 21, 2008, at age 89 at her home in Anchorage.

See also
 Language death
 Linguistic rights

References

External links

 Obituary by The Economist, 7 February 2008
 Article on Marie Smith Jones from Anglicans Online

1918 births
2008 deaths
Alaska Native people
Last known speakers of a Native American language
People from Anchorage, Alaska
People from Cordova, Alaska
Women in Alaska
20th-century Native Americans
20th-century Native American women
20th-century American people
20th-century American women
Eyak

Marie Smith Jones


Podolski  es un jútor del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las vertientes septentrionales del Cáucaso Occidental, en la orilla izquierda del río Neftianka, afluente por la izquierda del Psheja, afluente del Bélaya, de la cuenca del Kubán, 13 km al sur de Apsheronsk y 95 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 90 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Neftegórskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Подольский (Краснодарский край).
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Apsheronsk del krai de Krasnodar

Podolski (Rusia)


Nahuel D'Aquila, né le , est un coureur cycliste argentin.

Biographie
En 2015, Nahuel D'Aquila termine deuxième du championnat d'Argentine sur route juniors (moins de 19 ans). L'année suivante, il effectue un stage au Centre mondial du cyclisme en Suisse. Toujours dans sa catégorie, il participe aux championnats du monde de Doha, où il abandonne lors de la course en ligne. Il roule ensuite principalement sur le circuit national argentin parmi les élites, où il se fait remarquer par ses victoires au sprint.

En 2019, il commence à courir en Espagne lorsqu'il rejoint l'équipe Mutua Levante-Alé. Il remporte le Gran Premio Primavera de Ontur, course du calendrier national, et obtient diverses places d'honneur. Les deux saisons suivantes, il continue à courir dans la péninsule ibérique.

Il passe professionnel en 2022 au sein de l'équipe Aviludo-Louletano-Loulé Concelho, qui évolue sous licence portugaise.

Palmarès
 2015
  du championnat d'Argentine sur route juniors
 2018
  du Criterium de Apertura
 2019
 Gran Premio Primavera de Ontur
 Prologue de la Doble San Francisco-Miramar
  du Mémorial Manuel Sanroma
  du Trofeu Joan Escolà
 2021
  du Zumaiako Saria
  du Mémorial Ángel Lozano

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste argentin
Naissance en février 1998

Nahuel D'Aquila


Den hvide Tulipan er en dansk stumfilm fra 1911, der er instrueret af William Augustinus efter manuskript af Arvid Ringheim.

Handling

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1911

Den hvide Tulipan


Blue1 Oy was a Finnish airline owned by CityJet. It was a subsidiary of the SAS Group and flew to around 28 destinations in Europe, mainly from its base at Helsinki Airport. It carried over 1.7 million passengers in 2011. The airline was a member of Star Alliance and had its head office in Vantaa.

History

Early years
The airline was established in 1987 and started operations in 1988 as Air Botnia, flying Embraer EMB-110 Bandeirantes on night cargo flights and on passenger services from Helsinki to Kauhajoki and Seinäjoki. It started to supplement its unpressurised Bandeirantes with leased British Aerospace Jetstream 31s in 1993, but cash flow problems in the summer of 1995 caused British Aerospace to repossess the Jetstreams and brought Air Botnia to the point of bankruptcy, but it continued operations in a reduced scale.

The airline was purchased by SAS Group in January 1998, who replaced its Jetstreams with Saab 340s later that year. Air Botnia received its first jets, Fokker F28 Fellowships, in 1999. The elderly F28s were soon replaced as their high noise levels restricted operations, with Avro RJ85s being received in 2001. The Saab 340s were replaced by larger Saab 2000s at the same time.

Development since 2004
Air Botnia was renamed Blue1 in January 2004, and joined Star Alliance as its first regional member on 3 November 2004. Blue1 became a full member of Star Alliance on 1 January 2009. Blue1 left Star Alliance in November 2012 and became an affiliate of Scandinavian Airlines.

In 2005 Blue1 became the second-largest Finnish airline with more than 100 daily flights and the biggest operator between Finland and Scandinavia. In 2006 Blue1 started 10 new non-stop routes to Europe increasing its total capacity by more than 50%. In 2008 Blue1 moved its London operations from Stansted to Heathrow Airport, and expanded its domestic business routes. In 2009 new routes to Lapland, including Paris-Kittilä were opened for the winter season and routes to Biarritz, Dubrovnik and Split for summer travel.

Blue1 was the first network airline in Northern Europe to be granted ISO 14001 environmental certificate. On 1 November 2012, Blue1 became a service producer for SAS. This means that marketing and sales were then handled by SAS (meaning that marketing and sales were handled by SAS and its flights carried the SAS flight prefix "SK").

In March 2015, it was announced that Blue1 was to sell their entire fleet of Boeing 717-200s to Volotea and Delta Air Lines and was to replace them with Boeing 737-600s from its parent, Scandinavian Airlines, however Scandinavian Airlines later cancelled the plan and considered to transfer some Bombardier CRJ900 from Cimber.

In October 2015, Scandinavian Airlines (SAS) announced the sale of Blue1 to CityJet, which was to operate the company on behalf of SAS as part of a larger relationship. In December 2015, Blue1 did not operate any aircraft and its own website has been redirected to SAS's website. In 2016, Blue1 was dissolved and merged into its new parent CityJet.

Fleet

Last fleet
As of December 2015 - before its actual dissolution - Blue1 did not operate any aircraft as the Boeing 717-200s previously operated had been phased out without replacement.

Retired fleet
Previously Blue1 also operated the following aircraft types:

Onboard services
Blue1 offered two service classes, Economy and Economy Extra (previously Blue1 Premium).

Economy Class: Coffee and tea were included on all Blue1 operated flights. Sandwiches and other drinks were available for purchase from "Cafe1". Flights with short flight time had reduced service.
Economy Extra: Fast Track security and Business Class check-in was included where available.

References

Citations

Bibliography
 Pagiola, Stefano. (October 2004) "Stars in Their Eyes: Finland's Blue 1 Regional Airline". Air International, Vol 67 No 4. pp. 42–45.

External links

Defunct airlines of Finland
European Regions Airline Association
Airlines established in 2004
Airlines disestablished in 2016
SAS Group members
Former Star Alliance affiliate members
Former Star Alliance members
Finnish companies established in 2004

Blue1


Republika Hrvatska i Republika Indonezija održavaju diplomatske odnose od 3. rujna 1992. Sjedište veleposlanstva je u Jakarti.

Veleposlanici
Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Republici Indoneziji osnovano je odlukom predsjednika Republike od 9. svibnja 1995.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Indonezija na stranici MVEP-a

Izvori

Indonezija

Popis hrvatskih veleposlanika u Indoneziji


{{Su kütlesi bilgi kutusu
|adı                    = Güney Okyanusu
|resim                  = GuneyOkyanusu.png
|resim_boyutu           = 275px
|altyazı                = Güney Okyanusu'nun Dünya üzerindeki konumu ve genel coğrafi tanımı
|resim2                 =
|altyazı2               =
|pushpin_map            =
|pushpin_map_caption    =
|pushpin_mapsize        = 275
|pushpin_relief         =
|pushpin_image          =
|ülke                   =
|bölge                  =
|şehir                  =
|ilçe                   =
|konum                  = Antarktika
|koordinatlar           =
|haritabağı-yakınlık    = 1
|adalar                 =
|yerleşimler            =
|ayırdığı_topraklar     =
|aktığı_yer             =
|tür                    = Okyanus
|bağladığı_sular        =
|akarsu_gelen           =
|akarsu_giden           =
|en_uzun                =
|en_geniş               =
|ortalama_derinlik      =
|en_derin               =
|en_dar                 =
|yüz_ölçümü             =
|su_hacmi               =
|kıyı_uzunluğu          =
|dipçe                  =
|ikamet_süresi          =
|tuzluluk               =
|sıcaklık               =
|bağlantı               =
|özellikler             = Dünyanın en küçük 2. okyanusu
|görsel_harita          =
|extra                  =
}}Güney Okyanusu ya da Antarktika Okyanusu bazı coğrafya ve çoğu hidrografi kaynaklarına göre Antarktika Kıtası'nı çevreleyen su kütlesidir (Şekil 1). Bu okyanus dünyanın dördüncü büyük ve en son tanımlanmış okyanusudur.

 Tanımlanma geçmişi
Büyük miktardaki yakın tarihli deniz bilimi araştırması, Antarktika çevresini batıdan doğuya doğru dolaşan bir okyanus akıntısı olan Antarktik Kutup Çevresi Akıntısı'nın (Antarctic Circumpolar Current) küresel okyanus dolaşımında büyük önemi olduğunu ortaya koymuştur. AKA'nın soğuk sularının, kuzeyindeki daha sıcak sularla karşılaştığı ve karıştığı çepeçevre bölgenin adı Antarktik Bileşke'dir (Antarctic Convergence) ve oldukça kesin bir sınırı tanımlar. Mevsimlere göre dalgalanma gösteren bu sınır, ayrı bir su kitlesini ve eşsiz bir çevre bilimsel bölgeyi çevreler. Bileşke besin maddelerini yoğunlaştırır; bu yoğun kaynak ile deniz altı bitki yaşamı zenginleşir; gelişen bitki yaşamı da deniz altı hayvan yaşamını bollaştırır.

Tüm bu bilgiler ışığında ve 2000 yılı ilkbaharında, Bileşke'nin sınırladığı su kitlesinin beşinci dünya okyanusu olarak tanınması Uluslararası Hidrografi Örgütü (UHÖ; International Hydrographic Organisation, IHO) tarafından kararlaştırılmış ve Pasifik, Atlas ve Hint okyanuslarının güney bölümlerini birleştiren bu okyanusa "Güney Okyanusu" denilmesi kabul edilmiştir. National Geographic Society (Ulusal Coğrafya Kurumu) gibi kimi kaynaklarsa, aslında denizciler arasında da uzun zamandan beri geleneksel olarak kullanılmakta olan "Güney Okyanusu" terimini hâlen kullanmamaktadırlar; Atlas, Pasifik ve Hint Okyanusları'nın Antarktika'ya uzandığını kabul etmekte ve göstermektedirler.

UHÖ'ne üyelik kıyı şeridi bulunan ülkelerle sınırlıdır ve örgütün toplam 68 üyesi vardır. Örgütün 2000'deki anketine yalnızca 28 üye katılmıştır:
 Arjantin dışındaki katılımcılar, Antarktika'yı çevreleyen suları ayrı bir okyanus olarak tanıma yönünde oy kullanmıştır.
 Olumlu oy kullananların 18'i "Güney Okyanusu" adını, azınlıkta kalanlar ise "Antarktika Okyanusu" adını tercih etmişlerdir.
 Ülkelerden 14'ü bu yeni okyanusun kuzey sınırının 60° G enlemi, 7'si 50° G enlemi ve diğer ülkeler de 35° G enlemine varacak kadar kuzeyde enlemler olması için oy kullanmıştır. 50° G enlemi Güney Amerika'dan geçer; yine karadan geçen 35° G enlemiyse, kuzey yarım küredeki Akdeniz'e denk gelen enlemin güney yarım küredeki simetriği gibidir. Dolayısıyla, 60° G enleminin Güney Okyanusu'nun kuzey sınırı olması karara bağlanmıştır.

 Genel tanım
Güney Okyanusu, Antarktika'nın kıyı şeridi ile kuzeydeki 60° G enlemi arasında kalan su kitlesidir (Şekil 1). Antarktika Antlaşması sınırı ile çakışan 60° G enlemi, mevsimlere göre dalgalanma gösteren Antarktik Bileşke'yi boyunca ve yaklaşık olarak gösterir. Böylece Güney Okyanusu, sırasıyla Pasifik, Atlas ve Hint Okyanusları'ndan sonra ama Arktik Okyanusu'ndan önce gelmek üzere, dünyanın beş okyanusu içindeki dördüncü büyük okyanus durumundadır.
 Antarktik Bileşke, Güney Okyanusu'nun kuzey sınırının en iyi doğal sınırını oluşturur. "Kutup Cephesi" (Polar Front) olarak da adlandırılan Antarktik Bileşke, Yeni Zelanda hizasında 60° G enlemine çıkar ve Güney Atlantik'te de 48° G enlemine kadar uzanıp, batıdan esen kuvvetli rüzgârlarla çakışabilir.
 Avustralya'da, Güney Okyanusu'nun tanımı aynen UHÖ'nün tanımında olduğu gibi yapılsa da Antarktika'yla Avustralya ve Yeni Zelanda'nın güney kıyıları arasında kalan su kitlesi de "Güney Okyanusu" olarak kabul edilir; haritalarda da öyle gösterilir. Özellikle, Tazmanya ve Güney Avustralya kıyılarına yönelik haritalarda gözüken deniz alanları hiç "Hint Okyanusu" olarak gösterilmez; daima "Güney Okyanusu" gösterimi vardır.

 Coğrafi bilgiler
 Oluşum
Güney Okyanusu, Antarktika ve Güney Amerika kıta levhalarının birbirlerinden uzaklaşması, bugün Drake Geçidi olarak bilinen geçidin açılması ve Antarktik Kutup Çevresi Akıntısı'nın kabaca 30 milyon yıl önce gelişmesi ile oluşmuştur. Dolayısıyla, dünyanın diğer okyanuslarına göre oldukça genç bir okyanustur.

 Konum bilgileri
 Konum 60° G enlemi ile Antarktika arasında kalan su kitlesi.

 Coğrafi koordinatlar 60° 00' G - 90° 00' D :
 Buradaki boylam tanımı ismen var olan bir tanımdır çünkü Güney Okyanusu'nun büyük bir kutup çevresi su kitlesi olmak gibi benzersiz bir özelliği vardır ve Antarktika'nın çevresini 360° boylam tarayarak çevreler.

 Haritadaki referans noktası Antarktika

 Yüzölçümü ve uzunluklar
 Toplam alan 20.33 milyon km²:
 Bu alanda Amundsen Denizi, Bellingshausen Denizi, Drake Geçidi'nin bir kısmı, Ross Denizi, Scotia Denizi'nin küçük bir kısmı, Weddell Denizi ve diğer katkıda bulunan su kitlelerini içerir.

 Karşılaştırmalı alan Türkiye yüzölçümünün yaklaşık 26 katı

 Kıyı şeridinin uzunluğu 17,968 km

 İklim
 Su sıcaklıklar -2 °C ile 10 °C arasında değişir.
 Antarktika çevresinde doğuya doğru yol alan kiklon fırtınaları, buzul bölgelerle açık deniz arasındaki sıcaklık farkları nedeniyle, genellikle oldukça şiddetlidir. 40° G enlemi ile Antarktik Dönencesi (66° 33' 39" G enlemi) arasında kalan okyanus bölgesinde, tüm dünyada gözlenebilecek en yüksek ortalama güçte rüzgârlar gelişir.
 Kışın, okyanusun Pasifik bölümü 65° ve Atlantik bölümü de 55° G enlemlerine doğru donar (Şekil 2) ; yüzey sıcaklıkları 0 °C'ın oldukça altına iner.
 Bazı kıyı noktalarında, kıtanın içinden esen sürekli ve yoğun rüzgârlar nedeniyle, kıyı şeridinin kış boyunca buzlanmadığı görülür.

 Zemin yapısı

 Güney Okyanusu derin bir okyanustur ve boylu boyunca 4000-5000 metrelere ulaşır; sığ sulara ise oldukça kısıtlı sayıda bölgede rastlanır.
 Antarktik kıta levhası genellikle dar ve alışılmadık derecede derindir: küresel ortalama 133 metreyken, Antarktik kıta levhasının kenarı 400-800 metre arası derinliklerde seyreder.
 Antarktik yüzer buz alanının yüzölçümü, Mart ayındaki ortalama en az 2.6 milyon km²'den Eylül ayındaki ortalama en çok 18.8 milyon km²'ye çıkar ki, bu da yaklaşık olarak altı kattan fazla bir artış demektir (Şekil 2).
 Uzunluğu 21,000 km olan AKA her zaman için doğuya doğru akar. Dünyanın en büyük okyanus akıntısı olan AKA, saniyede 130 milyon m³ su taşır. Bu, dünyanın tüm nehirlerinin toplam akımının yaklaşık 100 katıdır.
 En önemli daralma noktası, Güney Amerika ile Antarktika arasındaki Drake Geçidi'dir.

 Uç yükseklikler En alçak nokta: Güney Sandviç Çukuru'nun (Southern Sandwich Trench) güney ucu; -7,235 m
 En yüksek nokta: deniz seviyesi; 0 m

 Doğal kaynaklar
 Kıta levhası sınırında, olasılıkla büyük petrol ve doğalgaz alanları (bunların devasa kaynaklar olması da mümkündür).
 Manganez yumruları.
 Buzullarla taşınmış, mineral içeriği açısından olasılıkla zengin birikintiler.
 Kum ve çakıl.
 Buz dağları halinde taze su.
 Kalamar, yüzgeç ayaklılar (deniz aslanı, fok, mors vb.) ve balinalar.
 Kril ve balıklar.

 Doğal tehlikeler
 Yüzlerce metre derine ulaşabilen su altı kısımları ile dev buz dağları; daha küçük buz dağları ya da buz dağı parçaları.
 Deniz yüzeyinde, genellikle 0.5-1 metre kalınlığında buzlanma: bu buzlanmada kısa dönemli dinamik ya da yıl(lar)a yayılan değişkenlikler izlenebilir.
 Kısa mesafeler içinde bile çok değişkenlik gösteren buzul birikimleri ile döşeli, derin kıta levhası.
 Yılın büyük çoğunluğuna hakim olan hızlı rüzgârlar ve büyük dalgalar.
 Özellikle Mayıs-Ekim arası dönemde gemi donmaları.
 Bölgenin çoğunun arama ve kurtarma olanaklarına uzak oluşu.

 Çevre ile ilgili konular
 Güncel konular Antarktik ozon deliği nedeniyle bölgeye ulaşan güneşin mor ötesi ışınımlarının son yıllarda artış göstermiş olması, denizin birincil üretkenliğinde (fitoplankton üretimi) %15'e varan düşüşler ve kimi balıkların DNA'larında bozulmalar gibi gözlemlere yol açmıştır.
 Yasa dışı, kayıtsız ve denetimsiz balıkçılık nedeniyle, ilgili yasaların şart koştuğundan 5-6 kat daha fazla olduğu tahmin edilen Patagonya Dişbalığı avcılığının, bu türün nüfusunun devamlılığını olumsuz etkilemesi beklenmektedir.
 Dişbalığı avcılığının uzun hatlı ağlarla yapılması nedeniyle, deniz kuşlarının münferit ölümlerindeki büyük artış.
 Kürklü deniz aslanı koruma altındadır ve 18. ve 19. yüzyıllardaki aşırı avlanmanın ardından, nüfuslarında ciddi bir yeniden artış gözlenmektedir.

 Uluslararası anlaşmalar Güney Okyanusu, diğer dünya okyanusları için geçerli olan tüm uluslararası anlaşmalara dahil olduğu gibi, Antarktika için geçerli olan anlaşmalara da dahildir:
 Uluslararası Balina Avcılığı Kurulu (International Whaling Commission), 50°-130° B boylamları arasında 60° G enleminin, geri kalan bölgelerde ise 40° G enleminin güneyinde balına avcılığını yasaklar.
 Antarktik Yüzgeç Ayaklıların Korunması Anlaşması (Convention on the Conservation of Antarctic Seals), bu hayvanların avlanmasını sınırlar.
 Antarktik Deniz Canlıları Kaynaklarını Koruma Anlaşması (Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources), balıkçılığı düzenlemektedir.
 ABD de dahil olmak üzere çoğu ulus, dalgalanma gösteren Antarktik Bileşke'nin güneyinde mineral kaynaklarının araştırılması ve değerlendirilmesini yasaklamaktadır.

 Ekonomi
 Balıkçılık 1 Temmuz 2000 – 30 Haziran 2001 tarihlerini kapsayan bir yıllık dönemde, Güney Okyanusu'ndaki balıkçılık ile toplam 112,934 tonluk av elde edilmiştir; bunun %87'sini kril, %11'ini ise Patagonya Dişbalığı oluşturmuştur.
 1999'un sonuna doğru uygulamaya konulan uluslararası anlaşmalarla önüne geçilmeye çalışılan yasa dışı, kayıtsız ve denetimsiz balıkçılıkla, yine 2000-2001 döneminde ve bir öngörüye göre, toplam 8,376 ton Patagonya ve Antarktik dişbalığı avlanmıştır.

 Turizm 2000-2001 Antarktik yazı sırasında, çoğu deniz yolu ile olmak üzere, 12,248 turist Güney Okyanusu'nu ve Antarktika'yı ziyaret etmiştir. Bir önceki yılın turist sayısı ise 14,762'e ulaşmıştır.

 Ulaşım
 Antarktika ve çevresindeki adalarda yer alan üs ve istasyonların (Tablo 1)' liman ve havaalanları ile kıyıdan uzaktaki demirleme noktaları, Güney Okyanusu ve Antarktika'da temel ulaşım merkezleridir. Antarktika kıyıları boyunca bulunan az sayıdaki limanın çoğunluğu, denizlerdeki don durumu nedeniyle, hemen yalnızca yaz ortasındaki kısa dönemlerde kullanılabilir. O zamanlarda bile, limanların bazılarına buz kırıcı kılavuzlar olmadan girilemez.

 Yukarıda sayılan üs ve istasyonlar hükûmetlere bağlıdır ve Antarktik limanların da çoğunu işletmektedirler. Acil durumlar söz konusu olmadığı sürece, bu limanlar özel ya da ticari deniz araçlarına kapalıdır. 60° G enleminin güneyindeki herhangi bir limana uğrayan herhangi bir araç, Antarktika Antlaşması'nın 7. maddesi uyarınca, Antarktika Antlaşması gözlemcilerince incelenir.

 Uluslararası anlaşmazlıklar
Antarktika Antlaşması, ülkelerin Antarktika üzerinde hak talep etmelerini ertelemiştir ama Arjantin, Avustralya, Birleşik Krallık, Fransa, Norveç, Şili ve Yeni Zelanda'nın Antarktika üzerinde hak talepleri bulunmaktadır. Bazısı birbiri ile örtüşen bu talepler, Antarktika'nın Güney Okyanusu'ndaki kıta sahanlığını da içermektedir. Çeşitli devletler, Birleşmiş Milletler Deniz Kanunu Uzlaşısı'na (United Nations Convention on the Law of the Sea, UNCLOS'') dayanarak, kıta sahanlığı taleplerini genişletme yönünde istekler de dile getirmişlerdir.

ABD, Rusya ve çoğu diğer devlet ise bahsi geçen bu kara ve deniz taleplerini tanımamakta, kendileri de talepte bulunmamaktadır (ABD ve Rusya, talepte bulunma haklarını saklı tutmaktadır). 90° B - 150° B boylamları arasındaki dilimde bulunan sularla ilgili resmî bir hak talebi ise bulunmamaktadır.

Ayrıca bakınız
 Okyanusların sınırları

Kaynakça
 Amerikan Merkezi Haberalma Teşkilatı (Central Intelligence Agency, CIA) Dünya Bilgi Kitabı'nda (World Factbook) Southern Ocean: bu maddenin yazılmasında temel alınan kaynak; İngilizce.
 Wikipedia'da Southern Ocean : bu maddenin yazılmasında çıkış noktası olarak başvurulan kaynak; İngilizce.
 About.com'da The Fifth Ocean
 Greenpeace Mediterranean'da Güney Okyanusu

Dış bağlantılar

Okyanuslar

Güney Okyanusu


Osijek, grad u Hrvatskoj
 Osijek Vojakovački, naselje u Hrvatskoj
 Osijek Cannons

Povezani članci:
 Osiek
 Osjek
 Osik
 Osek

Osijek (razdvojba)


The Legendary Pink Dots (aka LPD) are an Anglo-Dutch rock band formed in London in August 1980.  In 1984, the band moved to Amsterdam, playing with rotating musicians and having, as core members, singer/songwriter/keyboardist Edward Ka-Spel and keyboardist Phil Knight. In 2022, founding member and synthesist Philip Knight retired from touring, and Randall Frazier (Orbit Service, A Star Too Far) joined the band on synths, samples and electronics.

As of 2022, the group is composed of Edward Ka-Spel (vocals, keyboards, songwriter), Randall Frazier (keyboards, electronics), Erik Drost (guitars) and Joep Hendrikx (live sound engineer).

Their music has incorporated elements from neo-psychedelia, ambient music, electronic music, tape music, psychedelic folk, synthpop, post-punk, progressive jazz, noise music, pop music, goth rock and alternative rock. Although outside the mainstream (in terms of their avant-garde music and non-mainstream career path), LPD have released more than forty albums, have a devoted worldwide following, and tour frequently.

Overview
The band was originally called One Day... but subsequently changed the name to The Legendary Pink Dots. In the 1980s, the band released albums on Mirrordot and InPhaze; in 1985 they signed with Play It Again Sam for the release of The Lovers. The line-up had become stable by 1988, with Niels van Hoornblower (horns) and Bob Pistoor (guitar) joining in time for the band's 1988 US tour. Pistoor died of cancer and his place was filled by Martijn de Kleer; drummer Ryan Moore completed the line-up live and in the studio. Their appeal has always been relatively small—a 1995 show in Mexico in front of 2,500 fans was described as "massive (by Dots' standards)". In 2004, Erik Drost replaced Martijn de Kleer on guitar, and the album The Whispering Wall was released.

Their music touches on elements of neo-psychedelia, ambient music, electronic music, tape music, psychedelic folk, synthpop, post-punk, progressive, jazz, noise, pop, and goth rock, with a distinctly experimental/avant-garde bent; their sound has evolved over time and remains distinctive, making it difficult to place the group into a concise style or genre. The group's overall sound combined with Ka-Spel's distinct lyrics and singing have earned comparisons to Pink Floyd and Syd Barrett; the group also has links to the sounds of krautrock bands such as Can, Faust, Brainticket and Neu! (whose "Super" they covered on the 1999 tribute album "A Homage to NEU!"), as well as the music of Magma.

Related bands
The Pink Dots frequently collaborated with Skinny Puppy's cEvin Key, forming a side project named The Tear Garden. Key also played drums on several tracks of the 1994 LPD album 9 Lives to Wonder.

Ryan Moore, who drummed on studio and live performances for the Legendary Pink Dots, left to work on his own musical outlet, the Twilight Circus Dub Sound System. He wrote and produced albums for Michael Rose of Black Uhuru, and has worked with other reggae figures such as Sly Dunbar.

The Pink Dots have influenced a wide range of bands, such as The Dresden Dolls, MGMT, Orbit Service, and Skinny Puppy.

In 2017, Edward Ka-Spel released "I Can Spin A Rainbow" with The Dresden Dolls front-woman Amanda Palmer, and former Legendary Pink Dot Patrick Q. Wright. The release was followed by a US Tour and a European Tour. It's worth noting that on the US tour, Randall Frazier was sound engineer, and on the European tour, Joep Hendrikx was sound engineer, both members of The Legendary Pink Dots.

Discography

References

External links
 LegendaryPinkDots.org - Official LPD Online Centraal: news, discography, etc.
 The Legendary Pink Dots' Bandcamp page - Featuring a large proportion of their discography, including download-only albums and recent remasters.

English gothic rock groups
English experimental rock groups
English post-punk music groups
Musical groups established in 1980
Musical groups from London
English psychedelic rock music groups
Soleilmoon artists
Third Mind Records artists
In Phaze Records artists

The Legendary Pink Dots


Le Handbuch des Antisemitismus est un ouvrage de référence en huit volumes qui est publié par la maison d'édition Walter de Gruyter entre 2008 et 2015. Il est sous-titré Judenfeindschaft in Geschichte und Gegenwart. Le rédacteur en chef est Wolfgang Benz au nom du  de la TU Berlin. Werner Bergmann, , Juliane Wetzel et  agissent en tant que coéditeurs.

Selon l'éditeur, l'objectif du manuel est de rassembler toutes les connaissances disponibles - scientifiquement prouvées - sur l'antisémitisme de manière interdisciplinaire et sans limitation de temps ou d'espace. De nombreux scientifiques bien connus de différentes disciplines et de différents pays sont impliqués en tant qu'auteurs.

Aperçu des tomes

 Tome 1 : Pays et Régions. De Gruyter Saur, Berlin 2008  ; édition corrigée 2010 .
 Tome 2 : Les gens. en deux parties (A-K et L-Z). De Gruyter Saur, Berlin 2009, (AK)  ; (L-Z) .
 Tome 3 : Concepts, idéologies, théories. 2010  .
 Tome 4 : Événements, Décrets, Controverses. 2011  .
 Tome 5 : Organisations, Institutions, Mouvements. 2012  .
 Tome 6 : Publications. 2013  .
 Tome 7 : Littérature, cinéma, théâtre et arts . 2014  .
 Tome 8 : Suppléments et registres, 2015  .

Bibliographie
 : Handbuch des Antisemitismus. Judenfeindschaft in Geschichte und Gegenwart In:  149 (2014), Heft 12 (Dezember), Sp. 1543–1549 (Rezension zu den Bänden 1 bis 6).

Liens externes

 Site de l'éditeur

Ouvrage de référence
Antisémitisme

Handbuch des Antisemitismus


An Ipsea malabarica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Joseph Dalton Hooker. An Ipsea malabarica in nahilalakip ha genus nga Ipsea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ipsea

Ipsea malabarica


Goga Ionescu (n.1891 în satul Boteni - d.1981)

A fost fondatorul primei școli de mecanică agricolă, morărit și panificație din România, inginerul Goga Ionescu, s-a născut în anul 1891 în satul Boteni, comuna Braniștea, județul Dâmbovița. Urmează și finalizează studiile în Leipzig, în cadrul Academiei Comerciale. Primind avizul Ministerului Agriculturii și Domeniilor, prin ordinul 77.857, școala și-a deschis cursurile în toamna anului 1932 sub denumirea Școala de mecanică agricolă, morărit și panificație " Marele Voievod Mihai Viteazul ".La data înființării, 1932, școala avea la dispoziție o bază materială modestă formată din 3 corpuri de casă, o moară sistematică funcțională, o magazie, ateliere mecanice, un atelier de tâmplărie, o brutărie, o amenajare cu acoperiș pentru depozitarea carburanților, o instalație proprie de iluminat, o instalație de cinematograf, o bibliotecă cu cca. 1.000 volume și o suprafață de cca. 50 ha pentru aplicarea tehnologiilor de lucru. În anul de debut al școlii au fost înscriși 20 de elevi. Activitatea a fost organizată de directorul școlii după modelul școlilor similare din Cehoslovacia, Bulgaria și SUA. El a întocmit planul de învățământ și programele școlare ale disciplinelor care urmau a fi predate. Absolvenții școlii puteau obține titluri de mecanic agricol, mecanic morar sau maistru bucătar. Școala avea importante legături și acorduri cu diverse instituții profesionale din străinătate și oferea elevilor cu rezultate excepționale posibilitatea de pefecționare și specializare în străinătate. Pentru o bună repartizare a absolvenților săi, școala a obținut aprobarea Marelui Stat Major al Armatei ca elevii absolvenți să fie repartizați și la atelierele și morile armatei. Până în anul 1941 școala a fost în regim autobugetar ulterior fiind cooptată în sistemul școlilor bugetare cu finanțare de la stat. Localul propriu a fost pus gratuit la dispoziție de inginerul Goga Ionescu, inițiatorul principal și directorul onorific al instituției de la înființare până în anul 1948. Din anul 1945-1946 școala începe să funcționeze ca bugetara, în condițiile în care pe lângă ea se înființează o clasă de gimnaziu, ce își va ține cursurile în sălile școlii primare C.F.R. În anul scolar 1947 - 1948, școala de mecanica agricolă, morărit  și panificație funcționează cu 4 clase de gimnaziu și 2 clase de specializare lângă care apar și 3 clase de gimnaziu. În prezent pe amplasamentul vechiului local a fost construit și dat în funcțiune, la data de 22 mai 2004, un corp nou de școală. Aceasta este epopeea unei școli care prin reprezentanții săi, s-a zbătut ani de-a rândul pentru a exista. În semn de omagiu începând cu anul 1998, Grupul Scolar Agricol Titu își schimbă denumirea în: "Grupul Scolar GOGA IONESCU" .

Istorie
În plina perioadă de criză economică ,din inițiativa  unor oameni sufletiști, dornici de a face un lucru bun pentru localitate, pentru județul Dâmbovița ,de a lăsa ceva în urma trecerii lor prin viață, s-a înființat în Titu o școală cu profil agricol. Demersurile localnicilor vor fi încununate de succes în urma aprobării lui Nicolae Iorga care era pe atunci ministru.

Din 7 iunie 1932, la Titu începe să funcționeze  ca unitate extrabugetară "Școala de mecanică agricolă , morărit și si panificație'' în Titu Gară. În momentul înființării era singura și cea dintâi școală cu un asemenea profil din întreaga țară.

Ca școală inferioară de meserii, își începe activitatea într-un local propriu, pus gratuit la dispoziție de inginerul Goga Ionescu, inițiatorul principal și directorul onorific al instituției de la înființare până în anul 1948. Însemnătatea înființării și funcționării unui astfel de tip de școală rezultă atât din așezarea geografică a localității, cât și din faptul că România era o țară în care baza economiei o reprezenta agricultura.

În cursul primilor 3 ani, elevii primeau cu precădere cunoștințe  generale de română, istorie și geografie, aritmetică, geometrie , fizică, chimie, igienă, desen, caligrafie, muzică, franceză, la care se adăugau cele de economie, tehnologie și productibilitate. În anii de specializare se acordă o atenție deosebită pentru documentarea profesională  a elevilor. Școala intră în posesia programelor analitice ale școlilor din Franța, Germania, Ungaria și SUA. La terminarea școlii, absolvenții obțineau titlul de mecanic agricol, mecanic morar și mestru brutar.

Într-un memoriu adresat ministerului de către directorul școlii, se arată că această școală are menirea de a pregăti și mecanici  care sa poată repara mașinile în timp de pace și de război. Conform legii, durata cursurilor era de 5 ani, din care primii 3 ani de inițiere, iar ultimii 2 ani de specializare în una din cele trei ramuri: mecanica agricola, morărit și panificație după aptitudini.

Numele școlii în timp

1.Școala de mecanică agricolă, morărit și panificație marele "Voievod Mihai Viteazul" școala profesională -1932-1937

2.Liceul Agroindustrial -1937-1990

3.Grup Școlar Agricol Titu - 1990-1998

4.Grup Școlar Agricol "GOGA IONESCU" - 1998-2004

5.Grup Școlar "GOGA IONESCU" - 2004 până în prezent

Note

Nașteri în 1891
Ingineri români
Oameni din județul Dâmbovița

Goga Ionescu


Évora, Portekiz'in Alentejo bölgesine bağlı Alentejo Central alt bölgesinin belediyelerinden biridir.

Roma İmparatorluğu döneminde Ebora Cerealis diye bilinen antik yerleşimin adı, Jül Sezar döneminde Liberalitas Julia şeklinde değiştirilmiştir.

Bucaklar
Belediyede 19 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Bacelo
 Canaviais (Évora)
 Horta das Figueiras (Évora)
 Malagueira (Évora)
 Nossa Senhora da Boa Fé
 Nossa Senhora da Graça do Divor
 Nossa Senhora da Tourega
 Nossa Senhora de Guadalupe
 Nossa Senhora de Machede
 Santo Antão
 São Bento do Mato
 São Mamede
 São Manços
 São Miguel de Machede
 São Sebastião da Giesteira
 São Vicente do Pigeiro
 Sé e São Pedro (Évora)
 Senhora da Saúde (Évora)
 Torre de Coelheiros

Belediye başkanı
Évora'nın belediye başkanı Dr. José Ernesto Ildefonso Leão de Oliveira'dir ve Sosyalist Parti listesinden 9 Ekim 2005'te seçilerek ikinci dönem belediye başkanlığına başlamıştır. Kentin tarihi bölümleri 1986 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası ilan edilmiştir.

Önemli yapılar

 Roma Tapınağı (halk arasında Diana Tapınağı diye bilinir)
 Évora Katedrali
 São Francisco Kilisesi
 Ossos Şapeli
 Don Manuel Sarayı
 Lóios Manastırı

Kaynakça

Portekiz'deki Dünya Mirasları

Évora


Sua steht für:

 Sua (Insel), eine der Kei-Inseln

Súa oder Su'a ist der Name folgender Personen:
 Francisco Antonio Nieto Súa (* 1948), kolumbianischer Bischof von San José del Guaviare
 Su'a Sulu'ape Paulo II (1949–1999), samoanischer tufuga ta tatau (tatau-Meister)
 Súa (Esmeraldas), Parroquia rural im Kanton Atacames, Provinz Esmeraldas, Ecuador

SUA steht für:
 SUA CONVENTION, Konvention zur Bekämpfung unrechtmäßiger Gewalttaten gegen die Sicherheit des Schiffsverkehrs der IMO
 Singuläre Umbilikalarterie, eine Variante oder Anomalie der Nabelschnur beim menschlichen Fetus
 Subsystem for UNIX-based Applications bzw. Subsystem für UNIX-basierte Anwendungen, stellt Komponenten einer UNIX-Umgebung nach POSIX-Standard auf Windows NT (oder neuer) bereit

Abkürzung

SUA


Luiz Mariano dos Santos (Paraná, 12 de outubro de 1938 — Rio de Janeiro, 29 de janeiro de 2000) foi um policial e treinador de futebol brasileiro.

Biografia
Membro da Scuderie Detetive Le Cocq, foi um dos responsáveis pela morte do bandido Cara de Cavalo. Muitos dos integrantes da Escuderia Le Cocq, que tinha como objetivo a repressão ao crime, executaram bandidos ao longo do tempo o que ocasionou passarem a ter a sigla EM, no popular, como referente a esquadrão da morte.

O Delegado Sivuca, entre outros, foi da Polícia Especial, responsável pela guarda pessoal de Getúlio Vargas, mas com a extinção dessa polícia com a criação do Estado da Guanabara em 1960, passou com outros, como Detetive, a integrar a Polícia Civil do Novo Estado que por meio do Secretário de Segurança Pública Luís França passou a fazer parte dos "doze homens de ouro" da polícia carioca com o objetivo de "limpar a cidade". Com a morte do Detetive Milton Le Cocq pelo famoso bandido Cara de Cavalo, criaram a Escuderia do Detetive Le Cocq que era simbolizada por uma caveira com dois ossos da tíbia cruzados por baixo, e a sigla E.M. que, na verdade, simbolizava Esquadrão Motorizado que outrora Sivuca integrou quando da Polícia Especial. Reza a lenda que o bandido Cara de Cavalo foi morto à época (década de 60) com mais de 50 tiros, tendo entre os seus executores os policiais Sivuca e Luís Mariano.

Em 1990, recebeu o título de cidadão do Estado do Rio de Janeiro; em 1992, assumiu a Corregedoria da Polícia. Durante os anos 90, foi diretor do Departamento Geral de Polícia Especializada (DGPE) da Polícia Civil. Fora da Polícia, foi membro da Portuguesa Carioca e treinador do São Cristóvão e do Botafogo, o que deu ao alvinegro carioca o apelido de "Time do Camburão", por ter à frente de seu Departamento Técnico dois delegados de polícia: Luiz Mariano, como técnico, e Hélio Vígio, como preparador físico.

No ano de 2000, Luiz Mariano morreu aos sessenta e um anos no Rio de Janeiro.

Veja também

História do Botafogo de Futebol e Regatas

Mortos em 2000
Naturais do Paraná
Policiais do Brasil
Treinadores de futebol do Brasil
Scuderie Detetive Le Cocq

Luiz Mariano