Un medicament generic este un tip de medicament care reprezintă echivalentul farmaceutic al produsului farmaceutic original. Medicamentele generice pot fi echivalente în dozaj, metodă de administrate, calitate, performanță sau acțiune farmaceutică, proprietate cunoscută sub denumirea de bioechivalență. Diferențele acceptate pentru un generic, față de medicamentul de referință, sunt: procesul de fabricație, formularea, utilizarea anumitor excipienți, colorantul, gustul și ambalarea.

Pe de altă parte, medicamentele biosimilare conțin principii active aproape identice cu un produs de referință, fiind guvernate de un set extins de reguli, însă sunt diferite de medicamentele generice prin faptul că substanța activă este diferită.

Producătorii, distribuitorii și vânzătorii au libertatea de a crește prețul produselor medicamentoase generice prin creșterea prețului anumitor etape de fabricație sau distribuție.

Reglementare
Cele mai dezvoltate țări impun producătorilor de medicamente generice să dovedească că formulările lor sunt bioechivalente cu produsele de marcă.

Bioechivalența nu înseamnă că medicamentele generice trebuie să fie exact la fel ca produsul de marcă ("echivalent farmaceutic"). Pot exista diferențe chimice; de exemplu, se poate utiliza un alt săruri sau ester. Prezența altor substanțe inactive poate face ca genericul să arate diferit față de produsul original. Cu toate acestea, efectul terapeutic al medicamentului trebuie să fie același ("alternativă farmaceutică"). Majoritatea medicamentelor cu molecule mici sunt considerate bioechivalente dacă parametrii lor farmacocinetici ai suprafeței sub curba (AUC) și concentrației maxime (Cmax) se încadrează într-un interval de încredere de 90% între 80-125%; majoritatea medicamentelor generice aprobate în SUA se încadrează în această limită. Pentru produse mai complexe, cum ar fi inhalatoarele, sistemele de administrare transdermică, preparatele liposomale sau medicamentele biosimilare, este mai dificil să demonstrezi echivalența farmacodinamică sau clinică.

Referințe

Industria farmaceutică
Îngrijirea sănătății
Medicamente

Medicament generic


Ein Videoplayer  ist eine Art Mediaplayer zum Abspielen digitaler Videodaten von Medien wie Optischer Datenspeicher (zum Beispiel DVD, VCD), sowie von Dateien in entsprechenden Dateiformaten wie MPEG, AVI, RealVideo und QuickTime.

Zusätzlich zu den Videorekorder-ähnlichen Funktionen wie Abspielen, Pausieren, Anhalten, Zurückspulen und schnellem Vorwärtsspulen sind auch bekannte Funktionen wie Zoomen/Vollbildmodus, Auswahl des Audiokanals, Auswahl der Untertitel und Standbild enthalten. Zusätzlich könnten die Möglichkeit zum Blättern durch einzelnen Standbildern und, das Extrahieren von Standbildern aus Videos, und ein Vorschauballon beim Überfliegen der Suchleiste mit dem Mauszeiger vorhanden sein.  Bei einer Übertragung aus dem Netz könnten die gepufferten Bereiche des Videos auf dem Suchbalken hervorgehoben sein.

Viele dieser Videoplayer unterstützen auch einfaches Playback von digitalem Audio sowie 3D-Playback von 2D-Videos.

3D-Videoplayer
3D-Videoplayer werden genutzt, um 2D-Videos im 3D-Format abzuspielen.

Eine dreidimensionale Videopräsentation in hoher Qualität erfordert, dass jedes Bild eines Films/Videos Informationen über die Tiefe der in der Szene vorhandenen Objekte enthält. Dieser Prozess bedeutet, dass das Video mit spezieller Ausrüstung aus zwei unterschiedlichen Perspektiven aufgenommen wird oder dass jedes Bild als Sammlung von, aus Ecken und Texturen zusammengesetzten, Objekten modelliert und gerendert wird, sehr ähnlich den Verfahren zur Erzielung spezieller Effekte bei jedem modernen Videospiel. Da sie langwierig und kostspielig ist, wird diese Methode nur bei einem kleinen Anteil der weltweit produzierten Filme verwendet. Die meisten Filme verbleiben in der Form der herkömmlichen 2D-Bilder.

Es ist allerdings möglich, mit einem viel einfacheren Ansatz einem ansonsten zweidimensionalen Bild den Schein von Tiefe zu verleihen. Mit einer als Anaglyph-Bearbeitung bekannten Technik kann ein "flaches" Bild umgewandelt werden, sodass es die Illusion von Tiefe erzeugt, wenn es mit einer Anaglyph-Brille (üblicherweise Rot-Cyan) betrachtet wird. Betrachtet man ein Bild durch eine Anaglyph-Brille, scheint es sowohl hervorstehende als auch tiefer liegende Objekte zu beinhalten, wobei dieser Effekt etwas verzerrte Farben verursacht. Die Methode selbst ist relativ alt. Sie reicht bis Mitte des 19. Jahrhunderts zurück, aber erst durch die jüngsten Entwicklungen in der Computertechnologie wurde es möglich, solche Umwandlungen an einer Serie von Bildern in einem Film schnell genug oder nahezu in Echtzeit vorzunehmen, also während das Video abgespielt wird. Es existieren einige Anwendungen in Form von 3D-Videoplayern die herkömmliche 2D-Videos in anaglyphische 3D-Videos umwandeln, sowie in Form von 3D-Videokonvertern, die Videos in stereoskopische Anaglyph-Videos umwandeln und sie zum Abspielen mit regulären Software- oder Hardware-Videoplayern transkodieren.

Siehe auch
 Vergleich von Videoplayer-Software
 Transkodierung

Weblinks
 VersionTracker - Video players (Windows) Mac
 3D Video Software - 3D Video Player, 3D Video Converter
 3D Video Player (Windows) - Play 3D Video on PC

Einzelnachweise

 Videoplayer (Software)

Videoplayer


පරිගණක විද්‍යාවේදී,  Stack යනුවෙන් හැදින්වෙන්නේ   වියුක්ත දත්ත වර්ගයකි (abstract data type). එය සරල අවයව වල එකතුවක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. එහි මූලික ක්‍රියාදාම දෙකකි : Push ක්‍රියාදාමය ( අවයවයක් Stack එකකට එකතු කිරීමට) Pop ක්‍රියාදාමය ( අවසානයටම  Stack එකට එකතු කල එහෙත් මින් පෙර ඉවත් කර නොමැති අවයවය ඉවත් කිරීමට) . Stack හී අවයව ඉවත් වන පිළිවෙල සැලකීමේදී  එය අන්වර්ථ නාමයකින්ද හැදින්වෙයි , LIFO  (Last In, First Out) : අවසානයටම එකතු වන අවයවය ප්‍රථමයෙන්ම ඉවත් වන නිසාවෙන්. ඊට අමතරව ,  peek ක්‍රියාදාමය මගින් Stack හී ඉහලින්ම රැදී තිබෙන අවයවය Stack හී වෙනසක් නොවෙන පරිදි පරිශීලනය කල හැක.

"Stack" යන නාමය සෑදී ඇත්තේ "එක මත එක සකස්වූ" යන්න පැහැදිලි වෙන අයුරිනි. එහිදී Stack සැකසුමේ ඉහලින්ම ඇති යමක් ගැනීම පහසු වන අතර, එහෙත් Stack හි පහලින් ඇති යමක් ගැනීමට නම් ප්‍රථමයෙන් එයට ඉහලින් ඇති අවයව ඉවත් කල යුතු වෙයි.

Stack  යනු රේඛීය දත්ත ව්‍යුහයකි (linear data structure), Stack හී පවතින push සහ pop ක්‍රියාදාම Stack දත්ත ව්‍යුහයේ එක් අන්තයකින් පමණක් සිදුවෙයි, එම අන්තය Stack හී ඉහල අන්තය ලෙස හැදින්වෙයි( Top of the stack). එම සැකැස්ම නිසා මෙම දත්ත ව්‍යුහය එහි ඉහලින්ම ඇති අවයවයට පිහිටුම් දක්වනයක් (pointer) ඇති  singly linked list එකක් ලෙස ගොඩනැගිය හැක.

Stack දත්ත ව්‍යුහය සීමා සහිත ධාරිතාවක් යුතුව ගොඩනැගිය හැක. යම් Stack වියුහයක් එහි ධාරිතාවය පරිපුර්ණ නම් එයට තව අවයවයක් එකතු කිරීමට අවශ්‍යය හිස් ඉඩක් නොමැති නම් එම Stack ව්‍යුහය පිටාර ගලා යන තත්වයේ (overflow state) පවතිය් යයි සැලකිය හැක.

See also

References

Stack (abstract data type)


An Perotis clarksonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jan Frederik Veldkamp. An Perotis clarksonii in nahilalakip ha genus nga Perotis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Perotis

Perotis clarksonii


هيمى المفتي، كاتبة وقاصَة،
ولدت في حمص عام 1970 ، تكتب القصص القصيرة وأدب الأطفال وتنشر في الصحف المحلية ، تحمل إجازة في الآداب قسم اللغة الإنكليزية ،عضو مرشح في جمعية القصة والرواية في اتحاد الكتاب العرب ، حمص

صدر لها
 ومضات ، قصص ، دائرة الثقافة والإعلام ، الشارقة ، 1998 .
 همسات صينية ، قصص اتحاد الكتاب العرب ، دمشق ، 2001 .
 عملاق الطوابق العليا ، قصص ، دار الحصاد ، دمشق ، 2007 .

الجوائز التي حصلت عليها
 المركز الرابع في جائزة دبي الثقافية لعام 2009 ، فئة القصة القصيرة عن مجموعتها " خلف الألوان "
 المركز الثاني في جائزة الشارقة الثقافية لعام 2009، فئة أدب الأطفال عن مجموعتها " مذكرات مريم
 المركز الأول في مسابقات أنجال سمو الشيخ هزاع بن زايد آل نهيان لثقافة الطفل العربي لعام 2009، عن قصتها " عمير بن سعد.. فتى جريء في الحق "
 المركز الأول في مسابقة الجولان للإبداع الأدبي عن قصتها "عمق بحد الموت "

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من حمص
روائيات سوريات
كاتبات أدب أطفال سوريات
كتاب قصة قصيرة سوريون
مواليد 1970
كاتبات سوريات في القرن 20
كاتبات سوريات في القرن 21

هيمى المفتي


Osvaldo Langini (* 5. März 1922 in Varese; † 18. Juni 2016) war ein italienischer Filmregisseur und Drehbuchautor.

Leben
Langini schloss ein Studium in Rechtswissenschaften ab und war Schüler des Centro Sperimentale di Cinematografia. Lange Jahre war er in verschiedenen europäischen Staaten als Regieassistent aktiv. In seinem Heimatland inszenierte er zwei Filme nach eigenem Drehbuch selbst; seinem Debüt Il richiamo del ghiacciaio von 1952 folgte vier Jahre später der Kriegsfilm Ciao pais….

Daneben veröffentlichte Langini mehrere Bücher über Flüsse und die Alpen.

Filmografie
 1952: Il richiamo del ghiacciaio
 1956: Ciao pais…

Veröffentlichungen (Auswahl)
 1962: Garda, in: L'Universo Bd. 42. Istituto geografico militare.
 1977: Valsesia - la verde valle del Monte Rosa. IGDA Novara.
 1982: Rhone: la vie d'un grand fleuve. Editions Troislangues.

Weblinks

 Langini bei mymovies (italienisch)

Einzelnachweise

Filmregisseur
Drehbuchautor
Italiener
Geboren 1922
Gestorben 2016
Mann

Osvaldo Langini


Hubová este o comună slovacă, aflată în districtul Ružomberok din regiunea Žilina, pe malul râului Váh. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.079 de locuitori. Se învecinează cu comuna .

Istoric
Localitatea Hubová este atestată documentar din 1425.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Hubová


The Autumn of the Patriarch (original Spanish title: El otoño del patriarca) is a 1975 novel  by Gabriel García Márquez.

A "poem on the solitude of power" according to the author, the novel is a flowing tract on the life of an eternal dictator. The book is divided into six sections, each retelling the same story of the infinite power held by the archetypical Caribbean tyrant.

García Márquez based his fictional dictator on a variety of real-life leaders, including Gustavo Rojas Pinilla of his Colombian homeland, Generalissimo Francisco Franco of Spain (the novel was written in Barcelona), and Venezuela's Juan Vicente Gómez. The product is a universal story of the disastrous effects created by the concentration of power into a single man.

Plot introduction
The book is written in long paragraphs with extended sentences. The general's thoughts are relayed to the reader through winding sentences which convey his desperation and loneliness alongside the atrocities and ruthless behavior that keep him in power. The first three chapters begin with an omniscient and anonymous narrator finding the corpse of the General; the beginning of the third chapter reveals that the body belonged to Patricio Aragonés, whom, due to their uncanny resemblance, the general uses to fake his own death.

One of the book's most striking aspects is its focus on the God-like status held by the protagonist and the unfathomable awe and respect with which his people regard him. Dictators and strongmen such as Franco, Somoza, and Trujillo managed to hold sway over the populations of their nations despite internal political division. García Márquez symbolizes this with the discovery of the dictator's corpse in the presidential palace.

Allusions/references to actual history, geography and current science

García Márquez mocks the practice of conferring high military rank on the young heirs of autocrats and the overspending of their families and cronies. A frighteningly accurate portrait is drawn of the intelligence director who soon directs the general's every move and constructs an apparatus of terror and political repression.

This last portrait is one of the most compelling: "advisors" have often marked the corruption and descent into oppression of some of Latin America's most outstanding dictatorships. Trujillo's Dominican Republic carried out dozens of assassinations and terror campaigns against Dominican exiles under the direction of intelligence chief Johnny Abbes García.

Popularity
According to a research from the Spanish Book Institute, The Autumn of the Patriarch was the most popular book sold in Spain in 1975.

See also
 Dictator novel

References

1975 novels
20th-century Colombian novels
Dictator novels
Postmodern novels
Novels adapted into operas
Novels by Gabriel García Márquez

The Autumn of the Patriarch


Ebberødgårds Kapel med tilknyttet kirkegård er et kapel og én af 18 specielle begravelsessteder knyttet til institutioner for især sindslidende og udviklingshæmmede, beliggende i den vestlige del af Rude Skov tæt ved Ebberødgård.

Kirkegården

Kirkegården ved kapellet har været i brug siden 1892, men anvendes ikke mere.
Den rummer nu kun 65 gravpladser (2016), de øvrige er nedlagt. Tidligere har der efter sigende været placeret flere hundrede. Der er registreret 111 gravpladser på dk-gravsten.dk

De begravede var fortrinsvis patienter på Ebberødgård.
Konseilspræsident Jacob Estrups søn ligger på kirkegården. Hans grav, der er er fra 1911, er den eneste der er indhegnet.
Derudover ligger flere adelige begravet her, bl.a. en Jan Henrik Greve Holstein Holsteinborg fra adelsslægten Holstein - søn af direktør Jørgen Helge Eggert greve Holstein Holsteinborg og hustru Gisela Anna Martha Hanlo

Gravpladserne ses som gravsten, som består af flade marmorplader.

Referencer

 Ebberøds historie af Ove Elvekjær  Actum Forlag 2006 LINK
 Liste over gravpladser LINK
 http://rudersdal.lokalavisen.dk/besoeg-den-hemmelige-gravplads-paa-ebberoedgaard-/20130723/artikler/707239233/1036

Religiøse bygninger
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Rudersdal Kommune

Ebberødgårds Kapel


Skátafélagið Árbúar (stofnað 1977) er skátafélag í Árbæ, Reykjavík. Félagið býður upp á skátastarf fyrir 7-25 ára börn og ungmenni. Félagið er aðili að Bandalagi íslenskra skáta og Skátasambandi Reykjavíkur.

Saga
Saga Skátafélagsins Árbúa hefst árið 1974 þegar skátar gengu í hús til að safna undirsskriftum til stuðnings stofnunar nýs skátafélags í Árbæjarhverfi. Undir þetta rituðu 60 manns. Undirbúningur að stofnun félagsins hófst svo haustið 1976 þegar boðað var til fundar í Framfarafélagshúsinu 23. október. Skátafélagið var í húsnæðishraki fyrstu árin og fundaði ýmist í kofa í skólagarði fyrir neðan Árbæjarsafn, heima hjá skátum eða í andyri kirkjunnar. Félagið fékk svo aðstöðu í félagsmiðstöðinni Árseli árið 1981 og flutti árið 2003 í eigin húsnæði að Hraunbæ 123. Félagið hóf starf haustið 1976 en var svo formlega stofnað á skátadaginn 22. febrúar, 1977.

Skátasveitir
Í Skátafélaginu Árbúum starfa fjórar skátasveitir:

 Drekaskátasveitin Rauðhalar | 7-9 ára
 Fálkaskátasveitin Rauðskinnar | 10-12 ára
 Dróttskátasveitin Ds. Pegasus | 13-15 ára
 Rekkaskátasveitin Rs. Dakota | 16-18 ár

Skátafélög í Reykjavík
Skátafélög á Íslandi
Skátafélag

Skátafélagið Árbúar


La Sinfonía n.º 6 en si menor, Op. 54 de  Dmitri Shostakóvich fue compuesta en 1939, y fue estrenada en Leningrado el 21 de noviembre de ese año, por la Orquesta Filarmónica de Leningrado dirigida por Evgeni Mravinsky.

Historia
Se había anunciado que la sexta sinfonía de Shostakóvich iba a ser una "Sinfonía Lenin" a gran escala. El propio Shostákovich anunció en septiembre de 1938 que estaba ansioso por emprender la composición de una gran obra con solistas y coro basada en el poema Valdimir Ilyich Lenin de Vladimir Mayakovsky, pero se encontró con dificultades prácticas, debido al carácter declamatorio del poema. Posteriormente intentó sin éxito introducir en la obra otros textos sobre Lenin. En enero de 1939, en una entrevista radiofónica comentó aspectos de su nueva composición, sin hacer ninguna referencia a Lenin, o a ninguna otra asociación extramusical.

La nueva sinfonía, puramente instrumental, se completó en septiembre de 1939. Sobre ella, Shostakóvich comentó en la prensa:

El 21 de noviembre de 1939, exactamente dos años después del estreno de la Quinta, se estrenó la Sexta sinfonía en el mismo lugar y con los mismos intérpretes que la sinfonía precedente: en la Gran Sala de la Filarmónica de Leningrado, con la Orquesta Filarmónica de Lenigrado dirigida por Mravinsky. En la misma sesión se interpretó el Poema Romántico para violín y orquesta de Valeriy Zhelobinsky. La obra tuvo una gran acogida, y se repitió la interpretación del final. Aunque un crítico local alabó a Shostakóvich por liberarse de tendencias formalistas en su nueva sinfonía, la obra fue posteriormente criticada por su estructura desgarbada, y la discordante yuxtaposición de estados de ánimo contrastados. El hecho de que la sinfonía se interpretara en el marco de un festival de música soviética junto con obras de carácter patriótico de Prokófiev (Alexander Nevsky) y Shaporin (En los campos de Kulikovo) probablemente no ayudó.

La primera grabación discográfica se produjo en 1940, en los Estados Unidos, con Leopold Stokowski dirigiendo a la Orquesta de Filadelfia.

Orquestación

3 flautas (una doblando con flautín)
3 oboes (uno doblando a corno inglés)
3 clarinetes (uno doblando a clarinete bajo y otro a Requinto)
3 fagotes (uno doblando con contrafagot)

4 trompas
3 trompetas
3 trombones
1 tuba
timbales
Caja, pandereta, bombo, platillos, gong, triángulo y xilófono
Arpa y celesta
Cuerda| (violines primeros y segundos, violas, violonchelos y contrabajos)

Estructura
La sinfonía consta de tres movimientos, y su interpretación dura alrededor de 30 minutos:

 Largo
 Allegro
 Presto

La estructura es inusual, comenzando con un movimiento lento, largo e introspectivo, seguido por dos movimientos más cortos y de tiempo rápido.

Análisis
Según ResMusica, comentando la interpretación de Vasili Petrenko:

Largo
El Largo inicial es como una contemplación oscura y trágica. Sus largas frases alargadas parecen evocar un paisaje de desolación o un aterrador vacío sideral, lo que casi le da un carácter de 'música de las esferas'. Los otros dos movimientos, mucho más cortos, son ambos típicos del compositor y en el espíritu de Prokófiev.

Allegro
El Allegro es un scherzo de los habituales en el autor, lleno de alegría y humor, pero acaba convirtiéndose en una caricatura.

Presto
El final, una suerte de galop, retoma esta aparente alegría que deja imaginar, detrás de la fachada, como un círculo macabro.

Discografía seleccionada
 1967 Kirill Kondrashin / Orquesta Filarmónica de Moscú / Melodiya
 1968 Kirill Kondrashin / Orquesta del Concertgebouw / Philips
 1972 Evgeni Mravinsky / Orquesta Filarmónica de Leningrado / Melodiya
 1979 Kurt Sanderling / Orquesta Sinfónica de Berlín / Berlin Records
 1983 Bernard Haitink / Orquesta del Concertgebouw / Decca
 1986 Leonard Bernstein / Orquesta Filarmónica de Viena / DVD Deutsche Grammophon
 1988 Vladimir Ashkenazy / Royal Philharmonic Orchestra / Decca
 1991 Mariss Jansons / Orquesta Filarmónica de Oslo / EMI
 1994 Mstislav Rostropovich / National Symphony Orchestra / Warner
 2002 Valeri Gergiev / Orquesta Kirov / Philips

Bibliografía
 Fay, Laurel (1999). Shostakovich: A Life. Oxford University Press. ISBN 0-19-513438-9.

Notas y referencias

6
Composiciones de 1939
Composiciones en si menor

Sinfonía n.º 6 (Shostakóvich)


Aberdeen était une circonscription de Burgh qui a élu un Commissaire au Parlement d'Écosse et à la Convention des États.

Après les Actes d'Union de 1707, Aberdeen, Arbroath, Brechin, Inverbervie et Montrose ont formé le district d'Aberdeen, envoyant un membre à la Chambre des communes de Grande-Bretagne.

Liste des commissaires de burgh

 1661–62: William Gray, provost (mort en 1662)
 1663: Gilbert Gray de Saphok
 1665 (convention),1669–74: Sir Robert Patrie de Portlethine, provost
 1667 (convention): Alexander Alexander, bailli
 1681–82, 1685–86: Sir George Skene de Fintray, provost
 1689 (convention), 1689–90: Alexander Gordon, provost (mort vers 1690)
 1693: Walter Cochrane de Dumbreck, provost
 1694–1702: Robert Cruickshank de Banchorie, provost
 1702–07: John Allerdes, provost

Références

Article connexe
 Liste des circonscriptions au Parlement d'Écosse au moment de l'Union

Circonscription du Parlement d'Écosse (jusqu'en 1707)
Politique dans le comté d'Aberdeen

Aberdeen (circonscription du Parlement d'Écosse)


Gökçepınar, Antalya ilinin Serik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı,bulunduğu yerdeki su kaynağından gelmektedir.Bulunduğu mahallede Gökçepınar "Gökçemaar" olarak söylenir. Gökçepınar mahallesi, Ardıçlı Dağı'nın güneybatısında, Bozkaya Dağı'nın kuzey batısında kurulmuş dağlık bir orman mahallesidir. Antalya-Serik kara yolu üzerindeki "Çandır Beldesi Sapağı"ndan kuzeye dönüp, Çandır-Alacami güzergahını takip ettiğinizde kısa sürede Gökçepınar'a ulaşabilirsiniz. Antalya il merkezine 55 km, ilçemize 24 km uzaklıktadır. Mahallenin içinden Pınarlı Deresi geçmektedir. Eskiden tarihi Aspendos yerleşim yerine kemerlerle ve tünellerle ulaştırılan suyun bu mahalledeki pınarlardan alındığı söylenmektedir. Hâlen, tünel ve kemer kalıntılarına rastlanmaktadır.
Yerel halk arasında Asarkaya diye tanınan Örenyeri, Gökçepınar Köyü'nün güneyinde bir kale yerleşimidir. Yerleşimin doğu ve batı uçlarında iyi korunmuş kuleler bulunmaktadır. Doğusunda bulunan kule Aspendos'u, batısındaki ise Sillyon gözetler durumundadır. Doğuda bulunan kule üç ayrı dönemin mimari özelliklerini göstermesi bakımından önemlidir. Kuleler ortalama 500-600 metreden Antalya-Serik ovalarını seyretme imkânı sunmaktadır. Ayrıca buradan ilçemiz Ovacık Dağı'nın görkemli yükselişi de izlenebilmektedir.
Yerleşimin merkezinde kemerli bir girişi olan Bazilika yer almaktadır. Bazilikanın güneyinde ise bir zeytin işliği bulunmaktadır. Bu yerleşim muhtemelen Aspendos Territoriumunun güvenliğini sağlayan bir Peripolion yerleşimidir.

Coğrafya
Antalya il merkezine 55 km, Serik ilçesine 24 km uzaklıktadır.

Nüfus

Serik'in mahalleleri

Gökçepınar, Serik


Enterobacteriaceae, Salmonella ve Escherichia coli gibi ünlü hastalık etkenlerini de içeren büyük bir bakteri ailesidir. Genetik araştırmalar, bu aileyi, Proteobacteria şubesine koyar. Enterobacteriales takımının içinde yer alan tek familyadır. Bilimsel yayınlarla doğrulanmış 32 cinsi mevcuttur.

Bu familyanın içinde enfeksiyon hastalıklarına yol açan zararlı cinslere rastlandığı gibi gıda ve ilaç endüstrilerinde kullanılan yararlı cinsler de vardır. Bazı cinsler organik maddelerin doğada çürümesine yardım eder, birçoğu ise insan ve diğer hayvanların normal bağırsak florasını oluştururlar.

Tanım
Enterobakterileri tanımlamak için klasik olarak belirlenmiş yedi kıstas vardır. Ancak yeni taksonomi yöntemleri (ribozomal RNA dizinlerinin karşılaştırılması) ile bakteri sınıfları yeniden düzenlenmiş, bunun sonucu bazı cinsler bu kıstaslara artık uymamaktadır:

 Gram-negatif özellikli, spor oluşturmayan, çomak şekilli (basil) bakteriler (genelde boyları 1-5 μm civarındadır).
 Kolay kültürlenme (özel gereksinimlerinin olmaması)
 Oksidaz negatif (Pleisomonas hariç) ve genelde katalaz positif (Shigella dysenteriae haricinde).
 Nitrat redüktaz pozitif (nitratı nitrite indirgeyebilme).
 Seçmeli (fakültatif) anaerob (oksijen varlığında da, yokluğunda da büyüyebilme).
 Glikoz fermantasyonu yapabilme (gaz üretimi olabilir de, olmayabilir de).
 Çoğu bütün hücre yüzeyine yayılmış flagellaya sahip olmaları sonucu hareketlidirler, birkaç cins ise hareketsizdir. Bu genellemenin bir istisnası Pleisomonas 'tır, bu cinsteki türlerin kutupsal flagellası vardır.

Bu familyayı oluşturan cins ve türleri ayırt etmek için tanımlanmış ayrıntılı kıstaslar vardır, örneğin çeşitli şekerlerin fermente edilebilmesi, kükürtlü bileşiklerin üretilebilmesi, bazı metabolik enzimlerin varlığı (β-galaktosidaz, deaminazlar, dekarboksilazlar, gibi), yapabildiği fermantasyon tipi (karışık asit veya 2,3 bütandiol fermantasyonu) gibi. Bu kıstaslarla bilinmeyen bir bakteri türü belli gruplara yerleştirilerek tam kimliği kesinleştirilebilir. Ancak bu grupları oluşturan türler filojenetik anlamda birbirlerine yakın olmayabilirler, çünkü kullanılan kıstaslar klasik bilimsel sınıflandırmada olduğu gibi, sadece fenotipe dayalıdır.

Ekoloji

Habitatları
Çok yaygındırlar, bazıları sadece doğada, özellikle nemli ortamlarda bulunurlar. Bu cinslerin çoğu hastalık etmeni türler içerir, bunların neden olduğu hastalıkların ciddiyeti bir suştan öbürüne çok fark edebilir. Bazıları bitki hastalıklarına neden olur, bazıları ise hayvan hastalıklarına.

Bu bakteriler pek çok ekosistemde bulunabilir:
 Bazı türler sadece çürümekte olan organik maddeler üzerinde büyürler (saprotroflar). Bunlar nemli ortamlarda, özellikle toprakta, bitkilerin üzerinde, gıda maddelerinde bulunurlar.
 Bazıları bitkilerde hastalık yaparlar: Erwinia, Pantoea gibi.
 Türlerin büyük çoğunluğu kommensaldirler, insan ve diğer hayvanların bağırsaklarından izole edilebilirler, enterobakter ismi de buradan kaynaklanır.
Genelde bir konak hayvanda da doğada da aynı derecede çoğalmakla beraber bazı türler bir ortama daha iyi adapte olmuş olabilirler.

Kommensal enterik bakteriler
Genelde insan ve hayvanların bağırsaklarında yaşarlar. Ancak, buna ilaveten derinin nemli bölgelerinde, burun boşluğunda ve kadın üreme kanalında da geçici olarak bulunabilirler.

Enterik bakteriler bağırsak florasının önemli bir bölümünü oluştururlar. Kolon içinde (çekum ile rektum arasında) sayıları çok yüksektir, gıda artıklarının yıkımına ve bağırsak gazlarının oluşumuna katkıda bulunurlar.

Bağırsaklardaki Enterik bakterilerin arasında Escherichia coli türü başta gelir. Aerobik bakterilerin %80'nini oluşturur, dışkıdaki miktarı 108E. coli /gram'dır. Daha düşük sayıda olan diğer türler arasında Proteus ve Klebsiella, daha değişken olarak da Citrobacter, Hafnia, Providencia, Enterobacter cinsleri sayılabilir.

Hastalık etmeni enterobakteriler
Hastalık yapan enterobakteriler, zorunlu patojenler ve fırsatçı patojenler olarak iki gruba ayrılabilir.

Zorunlu patojenler
Organizmanın içinde bunların varlığı, sayıları ne kadar olursa olsun anormal sayılır ve genelde bir enfeksiyona yol açarlar. Pislenmiş gıdalarla vücuda giren bu bakteriler bağırsak mukozasına bağlanıp sonra da bağırsak duvarını ötesine geçerek bağırsak sorunlarına yol açarlar. Genelde ağır ishal vakaları olarak kendilerini belli ederler.

Bu gruptaki bazı türler:

 Salmonella typhi, tifoya neden olur.
 Shigella dysenteriae, bakteriyel dizanterinin etmenidir

Fırsatçı patojenler
Fırsatçı patojenler sağlıklı bir konağı hasta edecek bir özellikleri yoktur. Bağışıklık yetersizliği olan bir konakta ise enfeksiyona yol açarlar. Septisemi, solunum yolu, idrar yolu veya abdominal enfeksiyonlara neden olabilirler.

Bunlar bağırsağın normal florasını oluşturabilirler. Örneğin Escherichia coli (özellikle kadınlarda), örneğin kronik kabızlık durumunda, idrar yolu enfeksiyonuna yol açabilir. Klebsiella pneumonia da bazen solunum yolu enfeksiyonuna yol açabilir.

Saprofit enterobakteriler
Saprofit enterobakteriler toprakta, suda bitkilerde ve genelde tüm nemli ortamlarda bulunurlar. Organik maddelerin çürümesine yardım ederler. Bunlarına arasında Proteus türleri (hem saprofit hem kommensal olarak yaşarlar),gram pozitif ve negatifle hiçbir alakaları yoktur yalan söylenmektedirler mikrobiyoloji kitaplarında ayrı başlık altlarındadırlar

Cinslerin listesi

Eskiden bu familyaya ait cinsler arasında sayılan Erwinia Erwiniaceae familyasına, Hafnia Hafniaceae familyasına, Proteus Morganellaceae familyasına ve Yersinia Yersiniaceae familyasına taşınmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Bilim ve Teknik Canlılar Dünyası:Enterik bakteriler
 J.P. Euzéby : Dictionnaire de Bactériologie Vétérinaire: Enterobacteriaceae, "Enterobacteriales"  (Fransızca)

Bakteri familyaları
Proteobakteriler

Enterobacteriaceae


فهيد بن خلف الله لاعب كرة قدم تونسي فرنسي دولي، ولد في  ببيرون (فرنسا). وهو محترف بنادي بوردو الفرنسي يشغل منصب لاعب وسط مهاجم أيمن.

ومن سنة 2010انتقل إلى نادي بوردو الفرنسي بعد قبوله لعرضهم بخمس مليون يورو

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية تونسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم من سوم (إقليم فرنسي)
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أستراليا
مهاجمو كرة قدم رجالية
أجنحة كرة قدم
أشخاص على قيد الحياة
تونسيون مسلمون سابقا
رياضيون فرنسيون مغتربون في أستراليا
رياضيون فرنسيون من أصل تونسي
رياضيون من سوم (إقليم فرنسي)
فرنسيون مسلمون سابقا
فرنسيون من أصل تونسي
لاعبو أميين
لاعبو أنجيه
لاعبو الدوري الأسترالي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بريزبان رور
لاعبو بوردو
لاعبو تروا
لاعبو فالينسيان
لاعبو كاين
لاعبو كرة قدم تونسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون تونسيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في أستراليا
لاعبو كرة قدم من أوت دو فرانس
لاعبو لافال
لاعبو منتخب تونس لكرة القدم
لاعبو ميلبورن فيكتوري
مدربو كرة قدم تونسيون مغتربون
مدربو كرة قدم فرنسيون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في أستراليا
ملحدون تونسيون
ملحدون فرنسيون
مواليد 1402 هـ
مواليد 1982

فهيد بن خلف الله


Connemara est un roman de Nicolas Mathieu paru en  aux éditions Actes Sud.
Quatrième roman de son auteur, le livre s'attache à établir le portrait d'adultes quadragénaires des zones périurbaines de l'Est de la France, dans les années 2010-2015, et qui se souviennent avec nostalgie, mélancolie et colère, de leur adolescence dans la région dans les années 1990.

Historique du roman
Le titre fait référence à la chanson de Michel Sardou,  Les Lacs du Connemara, de l'album  Les Lacs du Connemara  (1981), énorme succès, qui a accompagné de nombreuses soirées dansantes (alcoolisées) depuis cette époque.

Résumé
Dans les années 1990, deux adolescents scolarisés se croisent quelque part, du côté d'Épinal, sans se rencontrer, elle, Hélène, lycéenne sérieuse, ambitieuse, et un peu coincée, lui, Christophe, beau gosse attirant, sportif, hockeyeur de l'Épinal Hockey Club.

Vingt ans plus tard, vers 2010, ils se croisent à nouveau, ils se rencontrent, se fréquentent, à peu près clandestinement. Hockeyeur sur le retour, il est un efficace représentant en nourriture canine, sans avoir quitté la petite région, ni une paire d'amis (Greg, Marco, etc.), et il élève en alternance son fils Gabriel. Hélène a tout quitté, et beaucoup circulé, elle vit désormais près de Nancy, dans une villa d'architecte, avec un mari, Philippe, à carrière supérieure, et trop souvent absent, et leurs deux filles, Clara et Mouche. Elle travaille dans une prospère société de conseil en gestion des ressources humaines, à destination des entreprises, organismes, administrations et collectivités, et promise à un beau développement avec la réforme à venir des régions françaises (). Son travail comme sa vie privée la déçoivent.

Le va-et-vient entre les deux périodes permet de suivre le parcours des personnalités et de la société.

Réception critique

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Annie Ernaux
 Édouard Louis
 Transfuge de classe

Liens externes
 Présentation sur le site de l'éditeur
 Entretien sur France-culture.fr
 Pourquoi faut-il absolument lire "Connemara", le nouveau roman de Nicolas Mathieu, franceinter.fr, Le Masque et la Plume, 2 février 2022, animé par Jérôme Garcin Le masque et la plume, émission de franceinter.fr]

Roman français paru en 2022
Roman se déroulant dans les années 1990
Roman se déroulant dans les années 2010

Connemara (roman)


French Open-mesterskabet i mixed double 2019 var den 107. turnering om French Open-mesterskabet i mixed double. Turneringen var en del af French Open 2019 og blev spillet i Stade Roland Garros i Paris, Frankrig i perioden 29. maj - 7. juni 2019 med deltagelse af 32 par.

Mesterskabet blev for andet år i træk vundet af Latisha Chan og Ivan Dodig efter finalesejr over Gabriela Dabrowski og Mate Pavić. Den useedede duo sikrede sig titlen ved at vinde med 6-1, 7-6(5) over det andenseedede par. Finalen var en gentagelse af finalen fra 2018, og Chan og Dodig blev dermed det første par i den åbne æra, som formåede at forsvare French Open-titlen i mixed double. Et succesfuldt titelforsvar for et makkerpar var ikke forekommet ved dette mesterskab siden 1965, hvor Margaret Court og Ken Fletcher vandt titlen for tredje år i træk, men Bob Bryan havde været den seneste spiller, der vandt mesterskabet to år i træk, da vandt titlen i 2008 (med Viktorija Azarenka) og i 2009 (med Liezel Huber). Det taiwanesisk-kroatiske vinderpar, der var useedet, tabte ikke et eneste sæt på vej til titlen og sikrede sig sejren ved at vinde over de to topseedede par i semifinalen og finalen.

Sejren var Latisha Chans tredje grand slam-titel i karrieren, idet hun tidligere havde vundet US Open-mesterskabet i damedouble 2017 sammen med Martina Hingis og (som nævnt) French Open-mesterskabet i mixed double 2018. Ivan Dodig vandt ligeledes sin tredje grand slam-titel, eftersom han udover de to mixed double-titler også havde vundet French Open-mesterskabet i herredouble 2015 med Marcelo Melo som makker, og det var dermed også hans tredje French Open-titel.

Gabriela Dabrowski var i finalen for tredje år i træk efter at hun i 2017 vandt titlen sammen med Rohan Bopanna, hvilket altså blev efterfulgt af to finalenederlag i 2018 og 2019. Det var første gang, at en spiller var i finalen tre år i træk, siden Katarina Srebotnik var i finalen i 2006, 2007 og 2008.

Pengepræmier

Den samlede præmiesum til spillerne i mixed double androg € 475.000 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på godt 3 % i forhold til året før.

Turnering

Deltagere

Turneringen havde deltagelse af 32 par, der var fordelt på:
 26 direkte kvalificerede par i form af deres placeringer på ATP's og WTA's verdensrangliste.
 6 par, der havde modtaget et wildcard.

Seedede spillere

De 8 bedste par blev seedet:

Wildcards

Seks par modtog et wildcard til turneringen.

Resultater

Se også
 French Open-mesterskabet i herresingle 2019
 French Open-mesterskabet i damesingle 2019
 French Open-mesterskabet i herredouble 2019
 French Open-mesterskabet i damedouble 2019

Eksterne henvisninger
 French Open

Noter

French Open 2019
2019


Sokolska mogila u park-šumi Maksimir je spomen-humak, izgrađen 1925. Te se godine diljem Hrvatske obilježavala tisućugodišnjica hrvatskog kraljevstva, a ova je mogila jedan od objekata podignutih tim povodom. Prema vrhu mogile vode uske stepenice. Na vrhu je kameni spomenik s kipom sokola raširenih krila. Oko humka je uska spiralna stazica do vrha.

Projektiranje i gradnja

U Zagrebu od 14. do 16. kolovoza 1925. godine održavao III. hrvatski svesokolski slet, jedna od brojnih manifestacija održanih povodom obilježavanja tisućugodišnjice Hrvatskog kraljevstva. Hrvatski sokolski savez je u spomen na taj događaj odlučio podugnuti ovaj spomenik, koji je projektirao Aleksandar Freudenreich. Na mjestu gdje je danas mogila, do njene izgradnje je bio paviljon Kišobran.

Za gradnju mogile, donesena je zemlja sa 155 mjesta iz raznih hrvatskih krajeva značajnih po nekom povijesnom ili kulturnom događaju, te spomenice s opisom mjesta i povijesnog događaja koji se zbio na mjestu s kojeg je uzeta zemlja za Mogilu. Dana 15. kolovoza 1925. godine, predstavnici sokolskih društava su vreće sa zemljom istresli na humak uz fanfare i pjesme budnice. Posljednju je vrećicu istresao gvardijan iz Knina uz riječi:

U temelje su postavljeni i brojni predmeti iz hrvatske kulturne baštine (knjige, novine, časopisi). Oko humka je posađeno 10 lipa koje simboliziraju deset stoljeća hrvatske državnosti. Mogila je dovršena 1926. godine.

Postavljanje skulpture sokola

Prvotno je bilo planirano da se na vrh postavi kamen s brončanim kipom sokola skupljenih krila, rad kipara Ive Kerdića. No, sokol je razbijen u kiparevom ateljeu i kameno posljolje je ostalo prazno. Na poticaj Družbe "Braća hrvatskog zmaja", 1994. godine kreće obnova mogile, pri čemu je u humak dodana gruda hrvatske zemlje koju je poljupcem blagoslovio Ivan Pavao II. 10. rujna 1994. godine u zagrebačkoj zračnoj luci. Dana 28. svibnja 1995., Ministarstvo obrane Republike Hrvatske povodom dana oružanih snaga postavlja skulpturu sokola. Skulpturu osmislio i izradio u glini akademski kipar pater Marijan Gajšak. Zbog smrti Marijana Gajšaka prije dovršetka djela, skulpturu sokola je dovršio akademski kipar Mladen Mikulin.

Zaštita
Sokolska mogila u Maksimiru je zaštićeno kulturno dobro.

Izvori

Vanjske poveznice

Građevine u Zagrebu
Park Maksimir
Zaštićena javna plastika u Gradu Zagrebu

Sokolska mogila u Maksimiru


بلدية سانتا بيربيتوا دي موغودا (بالكاتالانية: Santa Perpètua de Mogoda) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 23.443 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

أعلام
 جيرارد مورينو

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة
بلديات في فالس أوكيدنتل

سانتا بيربيتوا دي موجودا


Maui er önnur stærsta eyjan í Havaí-eyjaklasanum eða 1.883 km2 og 17. stærsta eyja Bandaríkjanna. Íbúar voru 168.000 árið 2020. Ferðaþjónusta er mikilvægasta atvinnugreinin. Hæsti punktur Maui er Haleakalā, (3.055 m).

Árið 2023 urðu miklir skógareldar á eyjunni og gjöreyðilagðist bærinn Lāhainā og létust yfir 115 manns.

Hawaii

Maui


James Atherton es un actor inglés, principalmente conocido por haber interpretado a Will Savage en la serie Hollyoaks.

Biografía
En el 2011 comenzó a salir con la actriz inglesa Jorgie Porter, pero la relación terminó en marzo del 2014.

Carrera
En el 2009 interpretó a Eddie Jones en la serie Doctors, también apareció en Casualty 1909 un spin-off de la serie Casualty.

En el 2010 apareció como invitado en un episodio de la serie Inspector George Gently.

El 7 de abril de 2011 se unió al elenco de la exitosa serie británica Hollyoaks donde interpretó al peligroso Will Savage, hasta el 7 de noviembre de 2013 después de que su personaje finalmente fuera arrestado por sus crímenes. En el 2014 James regresó a la serie y su última aparición fue el 4 de febrero de 2015 después de que su personaje muriera luego de ser envenenado por el asesino conocido como "Gloved Hand".

El 14 de septiembre de 2015 se unió al elenco recurrente de la serie británica Coronation Street donde interpretó a Jamie Bowman, el exnovio de Steph Britton, hasta el 18 de enero de 2016 después de que su personaje fuera arrestado.

Filmografía

Series de televisión

Películas

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy :: Celebrity News :: James Atherton

Actores de televisión de Inglaterra

James Atherton


Tintín en el templo del sol (título original: «Tintin et le Temple du Soleil») es un largometraje de dibujos animados de 1969, basado en los álbumes Las siete bolas de cristal y El templo del sol del dibujante belga Hergé. La película fue realizada por Belvision.

Argumento
Tintín y Milú, el capitán Haddock, y Hernández y Fernández viajan a Perú en busca del profesor Tornasol que ha sido raptado por haber cometido el sacrilegio de ponerse la pulsera de la momia del inca Rascar Capac.

Referencias

Enlaces externos
 Ficha de la película en IMDb (en español)

Películas de 1969
Películas de animación
Películas de Tintín
Películas ambientadas en Perú

Tintín en el templo del sol


Zimski šesterokut je mnogokut što ga čine najsjajnije zvijezde iz 6 zviježđa; zvijezde Rigel, Sirius, Prokion, Kastor s Poluksom, Kapela i Aldebaran u vrhovima su šesterokuta. Zvijezde opasuju područje u kojemu se kriju ne samo ljepote, nego i vrlo zanimljiva fizička tijela. Posred tog područja prolazi svijetla pruga Mliječnog puta. Sirius i Prokion dio su i Zimskog trokuta, manjeg asterizma koji ove dvije zvijezde tvore s Betelgeuseom u Orionu. Zimski šesterokut može se vidjeti visoko na nebu između prosinca i ožujka na sjevernoj polutci. Na južnim geografskim širinama asterizam se pojavljuje kao "ljetni šesterokut" ili "ljetni krug", a može se proširiti s Canopusom u južnom zviježđu Kobilici, drugom najsjajnijom zvijezdom na noćnom nebu.

Izvori

Astrognozija

Zimski šesterokut


Agrilus morvanae é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Curletti & Brûlé, em 2011.

Referências

morvanae

Agrilus morvanae


Cistanthe, rod bilja raširenog po zapadnim predjelima Sjeverne i Južne Amerike. Opisan je 1836. i uključen u porodicu bunarkovki (Montiaceae), a pripada mu 36 priznatih vrsta.

Tipična vrsta je C. grandiflora Lindl. vazdazelena trajnica iz središnjeg Čilea.

Vrste

 Cistanthe aegialitis (F. Phil.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe arenaria (Cham.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe cabrerae (Añon) Peralta
 Cistanthe cachinalensis (Phil.) Peralta & D. I. Ford
 Cistanthe celedoniana J. M. Watson & A. R. Flores
 Cistanthe cephalophora (I. M. Johnst.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe chamissoi (Barnéoud) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe chrysantha (I. M. Johnst.) Peralta & D. I. Ford
 Cistanthe coquimbensis (Barnéoud) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe crassifolia (Phil.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe cymosa (Phil.) Hershk.
 Cistanthe fenzlii (Barnéoud) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe floresiorum J. M. Watson
 Cistanthe frigida (Barnéoud) Peralta
 Cistanthe grandiflora (Lindl.) Schltdl.
 Cistanthe guadalupensis (Dudley) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe humilis (Phil.) Peralta
 Cistanthe lamprosperma (I. M. Johnst.) Peralta & D. I. Ford
 Cistanthe laxiflora (Phil.) Peralta & D. I. Ford
 Cistanthe lingulata (Ruíz & Pav.) Hershk.
 Cistanthe longiscapa (Barnéoud) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe maritima (Nutt.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe mucronulata (Meyen) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe neonominata J. M. Watson
 Cistanthe oblongifolia (Barnéoud) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe paniculata (Ruiz & Pav.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe philhershkovitziana Hershk.
 Cistanthe picta (Gillies ex Arn.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe sitiens (I. M. Johnst.) J. M. Watson & A. R. Flores
 Cistanthe stricta (Phil.) Peralta
 Cistanthe subspeciosa Hershk.
 Cistanthe thyrsoidea (Reiche) Peralta & D. I. Ford
 Cistanthe tovarii A. Galán
 Cistanthe trigona (Colla) Hershk.
 Cistanthe vicina (Phil.) Carolin ex Hershk.
 Cistanthe weberbaueri (Diels) Carolin ex Hershk.

Sinonimi
 Rhodopsis Lilja
 Tegneria Lilja
 Philippiamra Kuntze
 Silvaea Phil.

Izvori

Bunarkovke

Cistanthe


Unutarnje zemlje (jap. 内地 naichi) bio je predratni (prije drugoga svjetskog rata) službeni naziv za teritorije Japana kojim se razlikovalo "unutarnji" od "vanjskih" teritorija (gaichi), a to su bile japanske kolonije u istočnoj Aziji. Nakon Drugoga svjetskog rata taj izraz više nije bio uobičajen, ali je ostao u uporabi kao neslužbeni izraz za razlikovati ostatak Japana od otočja Ryū Kyū ili Hokkaida. U unutarnji Japan se ubraja nekoliko glavnih otoka (Honshū, Kyūshū, Shikoku, Hokkaidō) te više manjih otoka. To može zbuniti jer Hokkaido je izostavljen u nekim tumačenjima. Izrazom unutarnjeg Japana naziva se najveći otok Honshū.

Prošlost
Meijijevski ustav, članak 1. Općeg zakona Kyōtsūhōa (kanji: 共通法, hiragana: きょうつうほう) sadrži nabrojane teritorije koji spadaju u odgovarajuće skupine. Taj zakon nikad nije ukinut, ali izgubio je snagu sprovođenja nakon što je Japan izgubio sve svoje kolonije (gaichi) nakon Drugoga svjetskog rata.

Karafuto, prefektura (poslije 1943.)
Kurilski otoci (japanski: otočje Kuriru, jap. romaji Kuriru rettō, kanji クリル列島 / ili otočje Chishima, romaji: Chishima rettō, kanji 千島列島, hiragana ちしまれっとう )
Hokkaidō ( kanji 北海道, hiragana ほっかいどう )
Honshū ( kanji 本州, hiragana ほんしゅう )
Shikoku ( kanji 四国, hiragana しこく )
Kyūshū ( kanji 九州, hiragana きゅうしゅう )
Izu (otočje) (kanji 伊豆諸島, hiragana いずしょとう, romaji Izu-shotō)
Ogasawara (otočje) (kanji 小笠原群島, hiragana おがさわらぐんとう, romaji Ogasawara guntō ), zvani i otočje Bonin (od japanskog bunin 無人, romaji: mujin za nenaseljeno) i Nadbiskupovi otoci (Yslas del Arzobispo)
Okinawa, prefektura (kanji 沖縄県, romaji Okinawa-ken, okinavski ウチナー Uchinaa, kunigami フチナー Fuchinaa
mali vanjski otoci oko njih.

Danas
Ponekad otočani Hokkaida i Okinawe riječju naichi služe se kad govore o unutarnjim otocima, ali bez ovih krajeva. Kolokvijalna uporaba službeno je neispravna, jer oba područja su po zakonu unutar naichija. Na Hokkaidu službeni naziv kojim se naziva Japan izuzimajući Hokkaidō je Dōgai ("izvan Hokkaida"). Porastom uporabe pojma Dōgai u kolokvijalnom govoru, naichi se sve manje rabio.

Izraz "glavni otoci" primjenjuje se na Honshū, Kyūshū, Shikoku, Hokkaidō i Okinawu. Ostalih oko 6.847 otoka naziva se "udaljenim otocima".

Vidi
Japansko otočje (日本列島, Nihon rettō)

Izvori

Povijest Japana

Unutarnje zemlje (Japan)


Faw (, al-Fāw; alternative skrivemåder Fao eller Fau) er en by i Irak med  indbyggere på al-Faw-halvøen. Den ligger øst for Umm Qasr mellem Kuwait og Iran ved den Persiske Bugt. Byen ligger ved floden Shatt al-Arab, der danner grænse mod Iran.

Al-Faw-halvøen er Iraks eneste adgang til havet, og derfor af stor betydning. Mange militære operationer har haft som mål at sikre sig dette område i bunden af den Persiske Bugt. Som havneby er Al-Faw ikke af særlig betydning; her er Umm Qasr vigtigere fordi den har landets eneste dybvandskajer.

Referencer

Eksterne kilder

Kort over Kuwait, som også viser al-Faw

Byer i Irak

Al-Faw


المحكمة الدستورية وتسمى أحيانا المحكمة الدستورية العليا وهي أعلى سلطة قضائية في البلاد، تتحدد طريقة اختيار قضاتها وصلاحياتها ضمن دستور الدولة وتختلف من دولة إلى أخرى، ولكن بشكل عام فإن المحكمة الدستورية هي صاحبة القول الفصل بتوافق أي قرار أو مرسوم أو قانون أو حكم قضائي مع الدستور الذي هو التشريع الأعلى في البلاد ولا يجوز مخالفته.
يتم إحالة الدعوى إلى المحكمة الدستورية عادة من طريقين الأول هو شك المحكمة بعدم دستورية قانون معين وبالتالي تقوم هي بتحريك الدعوى لدراسة دستوريته، أو يمكن للحكومة أو البرلمان (أو أي جهة أخرى حسب دستور كل بلد) الطعن بدستورية تشريع أو حكم قضائي ما فتقوم المحكمة الدستورية العليا بالنظر في دستورية الموضوع المطعون فيه.
كما تختص المحكمة الدستورية بتفسير مواد الدستور بناءً على طلبات تقدم إليها (أيضاً وفق دستور كل بلد), للاسترشاد أثناء وضع المراسيم والتشريعات.

وقد يضاف إلى صلاحياتها محاكمة كبار المسؤولين في الدولة مثل رئيس الجمهورية حسب دستور كل دولة.
إن الأحكام الصادرة على المحكمة الدستورية قطعية وغير قابلة للطعن باعتبارها أعلى سلطة قضائية في البلاد.

مراجع

انظر أيضًا
  المحكمة الدستورية العليا السورية
  المحكمة الدستورية العليا المصرية
  المجلس الدستوري الفرنسي
  محكمة العدل الأوروبية
  المحكمة الاتحادية العليا في العراق
  المحكمة الدستورية الألمانية
  المحكمة الدستورية الإيطالية
  المحكمة الدستورية الكويتية
  المحكمة الدستورية لروسيا الاتحادية
  المحكمة العليا للولايات المتحدة
  المحكمة العليا لليمن

قانون
محاكم حسب النوع
محاكم دستورية

محكمة دستورية


La Tayson, corazón rebelde es una telenovela peruana producida por Imizu Producciones para la cadena Frecuencia Latina. Es una adaptación de la telenovela argentina de 1998: Muñeca brava; creación original del argentino Enrique Torres.

Protagonizada por Vanessa Terkes y Jason Day, con las participaciones antagónicas de Fiorella Díaz, Norma Martínez, Natalia Cárdenas, Alberto Ísola, Francisco Cabrera y Katy Jara, y con las actuaciones estelares de Stephanie Orúe, Paul Vega, Marcello Rivera, Anahí de Cárdenas, Óscar López Arias y la primera actriz Attilia Boschetti.

Sinopsis
La historia se centra en Milagros, una chica humilde y a la vez rebelde que con el paso del tiempo se termina enamorando de Rodrigo del Prado, pero su amor tendrá que pasar por varios obstáculos y por varios enemigos.

Elenco
 Vanessa Terkes - Milagros "La Tayson"
 Jason Day - Rodrigo del Prado Sánchez-Concha
 Anahí de Cárdenas - Victoria del Prado Sánchez-Concha
 Paul Vega - Federico del Prado
 Fiorella Díaz - Andrea Ramos
 Attilia Boschetti - Angélica Vda. de Del Prado
 Alberto Ísola - Damián Sánchez-Concha
 Norma Martínez - Luisa Sánchez-Concha de Del Prado
 Francisco Cabrera - Pablo Sánchez-Concha
 Marcello Rivera - Bernardo
 Stephanie Orúe - Adelina "Lina"
 Óscar López Arias - Rocky "Morgan"
 Katy Jara - Martha Cordero
 Lucho Cáceres - Ramón
 Mayella Lloclla - Gloria
 Sergio Gjurinovic - Roberto "Bobby"
 Ramón García - Padre Manuel
 Elsa Olivero - Socorro
 Angelita Velásquez - Sor Catalina "Sor Cachetes"
 Natalia Cárdenas - Pilar
 Américo Zúñiga - Jefe de Obreros
 Sully Sáenz - Modelo
 Alejandra Guerra - Milena
 Miguel Iza - Néstor
 Ebelin Ortiz - Julieta
 Marisela Puicón - Leticia
 Cristian Rivero - Juan Cruz
 Gustavo Mac Lennan - Don Pepe
 Mariano García-Rosell - Trapo
 Aly Vera Félix - Amiga de Trapo
 Pietro Sibille - Francisco
 Diego Val - Sergio
 Diego Lombardi - David Herrera
 Ximena Díaz - Florencia Peña
 Pierina Carcelén - Magaly

Versiones
 La versión original de esta historia es la telenovela argentina Muñeca brava, producida por Telefe entre 1998 y 1999 bajo la producción de Raúl Lecouna y dirigida por Hernán Abrahamnsohn. Los protagonistas de esta telenovela son Natalia Oreiro y Facundo Arana.
 La productora portuguesa TVI realizó una versión Anjo salvajem entre 2001 y 2002.
 La productora mexicana Televisa realizó entre 2007 y 2008 una versión de esta historia titulada Al diablo con los guapos, producida por Angelli Nesma, dirigida por Sergio Cataño y protagonizada por Allison Lozz y Eugenio Siller.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web en Frecuencia Latina Internacional

Telenovelas de Frecuencia Latina
Televisión de Perú en 2012
Programas de televisión de Perú
Telenovelas de 2012
Adaptaciones de telenovelas argentinas

La Tayson, corazón rebelde


La tormenta tropical Lee fue la duodécima tormenta con nombre y la decimotercera tormenta de la temporada de huracanes en el Atlántico de 2011, se desarrolló como un disturbio tropical sobre el amplio océano Atlántico oeste el 1 de septiembre. El sistema fue designado como la tormenta tropical Lee al día siguiente. Debido al gran tamaño, así como el lento movimiento hacia delante de la tormenta, se produjeron fuertes y prolongadas lluvias en el sur de Luisiana, Misisipi, Alabama y la península de Florida. Lee fue el primer ciclón tropical que tocó tierra en Luisiana desde que el huracán Gustav en el 2008.

Referencias

Enlaces externos

Lee
Lee
Lee

Tormenta tropical Lee (2011)


Lefaucheux ist der Familienname folgender Personen:

 Casimir Lefaucheux (1802–1852), französischer Büchsenmacher und Waffenschmied
 Marie-Hélène Lefaucheux (1904–1964), französische Politikerin und Frauenrechtlerin
 Pierre Lefaucheux (1898–1955), französischer Unternehmer, Präsident des Renault-Konzerns

Lefaucheux


Paço adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:

 Paço - Torres Novas belediyesinde bucak.

Farklı yazılışla:

 Paçó - Vinhais belediyesinde bucak.
 Paçô - Arcos de Valdevez belediyesinde bucak.

Ayrıca:

 Paço de Arcos - Oeiras belediyesinde bucak.
 Paço de Sousa - Penafiel belediyesinde bucak.
 Paço Vedro de Magalhães - Ponte da Barca belediyesinde bucak.

Bakınız:
 Paços

Paço


මෙය දකුණු ඇමරිකාවෙහි  ස්වෛරී රාජ්‍ය සහ  පරායත්ත භූමිප්‍රදේශ ලැයිස්තුවකි. සම්පූර්ණයෙන් පිළිගත් රාජ්‍යයන් සහ දකුණු ඇමරිකානු සහ දකුණු ඇමරිකානු නොවන රාජ්‍යයන්හී පරායත්ත භූමිප්‍රදේශ මෙයට ඇතුළත් වෙති. මෙම ලිපිය විසින් ස්වෛරී රාජ්‍යයන් 12 ක් සහ ස්වෛරී-නොවන භූමිප්‍රදේශ 4 ක් ලැයිස්තුගත කෙරෙයි.

දකුණු ඇමරිකාව මායිම් වන්නේ බටහිර දිශාවෙන් ශාන්තිකර සාගරය වෙතින් සහ උතුරු සහ නැගෙනහිර දිශාවෙන් අත්ලාන්තික් සාගරය වෙතිනි. උතුරු ඇමරිකාව සහ කැරිබියානු මුහුද වයඹ දිශාවෙන් පිහිටයි. පෘථිවියෙහි පෘෂ්ඨයෙන් 3.5% පමණ හෝ දළ වශයෙන් වර්ග කිලෝමීටර 17,840,000 (සතරැස් සැතපුම් 6,890,000) වන භූමිප්‍රමාණයක් දකුණු ඇමරිකාව සතු වෙයි.  ද වර්ල්ඩ් ෆැක්ට්බුක් විසින් දැක්වෙන ඇස්තමේන්තු පරිදී, 2018 වසර වන විට, එහි ජනගහණය මිලියන 430 කට වඩා වැඩි වෙයි. භූමිප්‍රමාණය අනුව සැලකූ විට සියළු මහාද්වීප අතරින් සතරවන අනුස්ථිතිය ( ආසියාව, අප්‍රිකාව, සහ උතුරු ඇමරිකාවට පසුපසින්) දකුණු ඇමරිකාවට හිමිවන අතර ජනගහණය අනුව පස්වන ස්ථානය (ආසියාව, අප්‍රිකාව, යුරෝපය, සහ උතුරු ඇමරිකාවට පසුපසින්) එයට හිමිවෙයි.

උතුරු සහ දකුණු ඇමරිකාව අතර දේශසීමාව පිහිටා ඇත්තේ  පැනමා දේශසන්ධියෙහි කිසියම් ස්ථානයක වෙයි.සිතියම් පොත් සහ අනෙකුත් මූලාශ්‍ර තුල වඩාත් සුලභ ලෙසින් මෙම ස්ථානය ලෙසින් දැක්වෙන්නේ කොලොම්බියා–පැනමා දේශසීමාව ඔස්සේ දේශසන්ධිය හා දකුණු ඇමරිකා මහාද්වීපය හමුවන ස්ථානය වන ( ඩරියෙන් කපොල්ල බලන්න) ඩරියෙන් කඳු ජලාධාර ප්‍රදේශය වෙයි. සියළුම සිතියම් පොත් පාහේ පැනමාව දක්වන්නේ සමස්ත වශයෙන් උතුරු ඇමරිකාව සහ/හෝ මධ්‍යම ඇමරිකාව තුල පිහිටන රාජ්‍යයක් ලෙසිනි.

ස්වෛරී රාජ්‍යයන්

ජාතික අභිරුචිය පරිදී එම ජන සමූහය අරභයා තීරණයන්ට එළඹෙමින් කිසියම් ජන සමූහයක් මත සඑල පරමාධිපත්‍යයක් දරන දේශපාලනමය සංගමයක් ස්වෛරී රාජ්‍යයක් ලෙසින් හැඳින්වෙයි. මොන්ටිවිඩේයෝ සම්මුතිය පරිදී, ස්ථීර ජනගහණයක්, පැහැදිලි භූමිප්‍රදේශයක්, රජයක්, සහ අනෙකුත් රාජ්‍ය්‍යන් හා සබැඳියන්ට එළඹීමෙහි හැකියාවක් යන දේ රාජ්‍යයක් සඳහා තිබිය යුතු වෙයි.  මෙහි පහත දැක්වෙන රාජ්‍යයන් එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජීකයන් වන අතර   දකුණු ඇමරිකානු රාජ්‍යයන්ගේ සංගමයෙහි වර්තමාන හෝ පැරණි හෝ සාමාජිකයන් වෙති.

සටහන්

ආශ්‍රිත


Forssa er en by og en kommune i Egentliga Tavastland, Finland. Den ligger næsten præcist i centrum for trekanten, der udgøres af Finlands tre største byer, Helsingfors, Turku og Tampere. Forssa har 17.201 indbyggere (pr. 2017). Byen er rent finsksproget.

Den er kendt for kulturelle begivenheder som Holjat Festival, Pick-Nick (en sammenkomst for bilentusiaster) og Suvi-ilta-maratonløbet. Der findes en ganske populær travbane i byen.

Venskabsbyer
Forssa er venskabsby med følgende byer:
 Södertälje (Sverige)
 Sarpsborg (Norge)
 Struer (Danmark)
 Serpukov (Rusland)
 Gödöllő (Ungarn)
 Sault Sainte Marie (Canada)

Eksterne henvisninger

 Forssas hjemmeside

Byer i Finland

Forssa


Der Giersbergtunnel ist ein von 1912 bis 1915 erbauter Eisenbahntunnel in der nordrhein-westfälischen Kreisstadt Siegen. Namensgeber ist der 358 Meter hohe Giersberg im östlichen Stadtgebiet. Dieser wird in zwei getrennten Röhren durchquert.
Ihr Bau wurde durch Liebold & Co AG aus Holzminden durchgeführt, das auch den Zuschlag für die Dillstrecke von Siegen-Weidenau bis Niederdielfen bekommen hatte. Bis 1914 waren rund 3000 Arbeiter an dem Bauwerk tätig, mit Ausbruch des Ersten Weltkriegs ab Oktober 1914 nur noch rund 500 Arbeiter.

Lage und Führung der Tunnelröhren
Durch die beiden Röhren des Giersbergtunnels führt zum einen die zweigleisige Strecke 2800 Hagen Hbf–Haiger (Länge der Röhre 699 Meter) zwischen Siegen-Weidenau und Siegen Ost Gbf und zum anderen die eingleisige Strecke 2881 Siegen Hbf–Siegen Ost Gbf (Länge der Röhre 732 Meter). Die Strecken der Röhren bilden an zwei getrennten Portalen auf der nordwestlichen Seite des Tunnels den Anschluss an zwei Schenkel eines Gleisdreiecks. Dabei überquert der zweigleisige Streckenabschnitt unmittelbar vor dessen eigenem Nordwestportal das Nordwestportal der eingleisige Strecke. Daher zählt der Giersbergtunnel zu den Überwerfungsbauwerken.
Die südöstlichen Mündungen beider Tunnelröhren  liegen in einem mit Bruchstein verkleideten Doppelportal nebeneinander im südöstlichen Hang des Giersbergs, um etwa zwei Meter in der Höhe zueinander versetzt. Die beiden nordwestlichen Portale des Giersbergtunnels  liegen ebenfalls in der Höhe zueinander versetzt und ungefähr 50 Meter voneinander entfernt; die Portale stehen in einem Winkel von etwa 90 Grad zueinander. Dadurch, dass beide Bahntrassen in einer Kurve liegen, ist deren Kreuzung allerdings schiefwinkelig.
Beide Tunnelstrecken wurden am 1. Dezember 1915 in Betrieb genommen.

Betriebliche Aspekte

Die eingleisige Strecke wird an Werktagen pro Stunde von durchschnittlich fünf Zügen befahren. Betrieblich ist die Strecke 2881 damit nicht überlastet, gilt aber überregional als Engpass im Schienennetz zwischen Köln und Frankfurt. Die Züge der Linie RE99 kreuzen beispielsweise kurz hinter der eingleisigen Strecke Richtung Haiger. Bei Verspätungen kann es passieren, dass der aus Frankfurt kommende Zug in Siegen Ost auf den Gegenzug warten muss. Ähnlich verhält es sich bei den IC-Zügen, die sich auf der anderen Seite des Tunnels im Hauptbahnhof kreuzen. Zusätzlich kommt es vor, dass zeitgleich noch Güterzüge auf Weiterfahrt in Siegen Ost oder Siegen Hbf warten müssen. Ein Ausbau auf Zweigleisigkeit ist aufgrund der engen Bebauung nur mit sehr hohen Kosten möglich.

Die zweigleisige Tunnelstrecke stellt eine direkte Verbindung zwischen der Dillstrecke und der nördlich davon gelegenen Ruhr-Sieg-Strecke her. Derzeit wird dieser Abschnitt nur vom Güterverkehr befahren. Bis zu ihrer Einstellung im Jahr 2002 fuhren über die zweigleisige Tunnelstrecke regelmäßig Interregio-Züge der Linie 22 (Münster-Frankfurt am Main). Diese Relation ist ab Dezember 2021 als Intercity-Linie 34 wieder eingeführt worden, jedoch im Normalfall mit Bedienung von Siegen Hbf und Nutzung der eingleisigen Röhre. 2017 wurde die Strecke baustellenbedingt für mehrere Tage mit planmäßigen Personenzügen befahren, welche zu den Linien RB93, RB95 und RE99 gehörten. Es handelte sich überwiegend um Direktfahrten zwischen Dillenburg und Hilchenbach mit Umfahrung von Siegen Hbf. Im April 2022 teilte DB Fernverkehr mit, dass man den Halt am Siegener Hauptbahnhof mit den IC-Zügen bei größeren Verspätungen kurzfristig auslassen will und durch den zweigleisigen Tunnel abkürzt, wodurch ca. 8 Minuten Verspätung abgebaut werden können. Aufgrund von regelmäßigen Verspätungen durch Bauarbeiten während der gesamten Osterferien 2022 wurde in Fahrtrichtung Münster diese Regelung bereits angewendet.

Weblinks
  (Die eingleisige Röhre des Tunnels)

Einzelnachweise

Eisenbahntunnel in Nordrhein-Westfalen
Tunnel in Europa
Bauwerk in Siegen
Verkehr (Siegen)
Verkehrsbauwerk im Kreis Siegen-Wittgenstein
Dillstrecke
Erbaut in den 1910er Jahren

Giersbergtunnel


الفيروس الرملي  هو جنس من الفيروسات من عائلة الفيروسات الرملية، يصيب القوارض، والثعابين، وأحيانا البشر، فهناك على الأقل ثمانية أنواع من الفيروسة الرملية معروفة بأنها تسبب أمراض للإنسان. وتختلف تلك الأمراض في شدتها، حيث يمكن أن ينشأ التهاب السحايا العقيم، وهو مرض بشري حاد يسبب التهابات الدماغ والحبل الشوكي، من عدوى فيروس التهاب السحايا والمشيميات اللمفاوي.

متلازمة الحمى النزفية، بما في ذلك حمى لاسا، مشتقة من عدوى مثل فيروس جواناريتو، أو فيروس جونين، أو فيروس لاسا، أو فيروس لوجو، أو فيروس ماتشوبو، أو فيروس أيرويو المياه البيضاء. وتنقسم الفيروسات الرملية إلى مجموعتين: فيروسات العالم القديم وفيروسات في العالم الجديد، وتبرز الاختلافات بين هذه المجموعات جغرافيا ووراثيا. وبسبب الارتباط الوبائي مع القوارض، يتم تصنيف بعض الفيروسات الرملية على أنها فيروسات تنتقل عن طريق القوارض.

التركيب
تحتوي الفيروسات الرملية في المقطع العرضي على جسيمات محببة تكتسب ريبوسومات من خلايا المضيف. وقد اكتسبت تلك الفيروسات اسمها من هذه الخاصية، حيث كلمة arena من أصل لاتيني وتعني الرمل. ولا يعتقد أن هياكل الريبوسوم ضرورية لتكرار الفيروس. كما أن جزيئات الفيروس أو الفيريونات متعددة الأشكال (متغير في الشكل) ولكنها غالبا كروية بقطر يتراوح بين 60 - 300 نانومتر، ومغطاة ببروتينات سكرية سطحية.

يحتوي الفيروس على قشرة بروتينية محببة مع قطعتين من الحمض النووي الريبوزي ذو الشريط الواحد، وتتكون القشرة من نواة من الحمض النووي المغلق في طبقة بروتينية. وعلى الرغم من أنها غالبا ما تصنف على أنها فيروسات ذات اتجاه سالب، إلا أن الفيروسات الرملية لها اتجاه سالب وموجب. وينبع ذلك الخلط من حقيقة أنه في حين أن أجزاء من الجينوم تعتبر ذات اتجاه سالبا، وتشفر جينات في الاتجاه العكسي، فإن أقسامًا أخرى تشفر جينات في الاتجاه المعاكس (الاتجاه إلى الأمام / الموجب). ويُنظَر إلى هذا الهيكل المعقد للتعبير الجيني على أنه نظام تنظيمي بدائي، مما يسمح للفيروس بالتحكم في ما يتم توليفه من البروتينات في أي نقطة من دورة الحياة. وتقتصر دورة حياة الفيروس على السيتوبلازم الخلوي.

التصنيف
داخل عائلة الفيروسات الرملية، تم وضع جميع الفيروسات في السابق في جنس الفيروس الرملي، ولكن تم إعادة تصنيفها مؤخرًا (2014) في جنس الماممرينا لتلك التي لديها مضيف من الثدييات، وفي جنس الريبتارينا لتلك التي تصيب الثعابين.

يمكن تقسيم الفيروسات الرملية إلى مجموعتين مصليتين، والتي تختلف من الناحية الجينية والتوزيع الجغرافي: عندما يصنف الفيروس من مجموعة «العالم القديم»، هذا يعني أنه تم العثور عليه في نصف الكرة الشرقي في أماكن، مثل أوروبا، وآسيا، وأفريقيا. وعندما يتم العثور عليه في نصف الكرة الغربي في أماكن، مثل الأرجنتين، وبوليفيا، وفنزويلا، والبرازيل، والولايات المتحدة، يتم تصنيفه على أنه من مجموعة «العالم الجديد». وفيروس التهاب السحايا والمشيميات اللمفاوي هو الفيروس الوحيد الذي يوجد في كلا المنطقتين ولكنه يصنف على أنه فيروس العالم القديم.

وتم وصف مجموعة ثالثة من الفيروسات من الثعابين، وتنظيم الجينوم هو نموذجي في الفيروسات الرملية، ولكن البروتينات السكرية لها تشبه تلك الموجودة في الفيروسات الخيطية.

فيروسات ماممارينا

العالم القديم
 فيروس داندينونج
 فيروس جيرو
 فيروس إيبي
 فيروس كودوكو
 فيروس لاسا
 فيروس لوجو
 فيروس لونا
 فيروس لونك
 فيروس التهاب السحايا والمشيميات اللمفاوي
 فيروس مارينتال
 فيروس ميرينو ووك
 فيروس مينيكري
 فيروس موبالا
 فيروس موروجورو
 فيروس موبيا
 فيروس ونتشو

العالم الجديد
مجموعة أ
 فيروس ألبايو
 الفيروس المرن
 فيروس بارانا
 فيروس بيشيندي
 فيروس بيرتال

مجموعة ب
 فيروس أماباري
 فيروس كيوبكسي
 جواناريتو
 فيروس جونين
 فيروس ماتشوبو
 فيروس تكاريبي
 فيروس سابي

مجموعة ج
 فيروس لاتيني
 فيروس اوليفروس

مجموعة د
 فيروس أرويو
 فيروس الدب كانيون
 فيروس تامي
 فيروس أرويو المياه البيضاء

أخرى
 فيروس شباري
 فيروس ماتشوبو
 فيروس باتاوي
 فيروس زابوري

فيروسات ريبتارينا
 فيروس أكاديمية كاليفورنيا للعلوم
 فيروس البوابة الذهبية
 فيروس جامعة هلسنكي

الجينوم
تحتوي الفيروسات الرملية على جينوم مجزأ من الحمض النووي الريبوزي الذي يتكون من اثنين من الحمض النووي الريبوزي أحادي الشريط. وكما هو الحال مع جميع الفيروسات ذات الحمض النووي الريبوزي ذات الاتجاه السلبي، فإن جينوم الحمض النووي الريبوزي وحده ليس معديا، ولا بد من استخدام آلية النسخ الفيروسي للشروع في العدوى داخل الخلية المضيفة، لذا يجب نسخ جينوم الحمض النووي الريبوزي المعنى المعبأ داخل الفيروس الرملي أولاً إلى حمض نووي ريبوزي رسول موجب الاتجاه من أجل إنتاج بروتين فيروسي. ويشار إلى قطعتي الحمض النووي الريبوزي الصغيرة (S) والكبيرة (L)، وهما يشفران أربعة بروتينات فيروسية في إستراتيجية تشفير فريدة من نوعها، حيث تشفر كل قطعة اثنين من البروتينات الفيروسية في اتجاه معاكس بحيث يعمل جينوم الحمض النووي الريبوزي ذو الاتجاه السلبي كقالب لنسخ حمض نووي ريبوزي رسول واحد، والنسخة الموجبة من جينوم الحمض النووي الريبوزي تقوم بنسخ حمض نووي ريبوزي رسول ثاني. وتنقسم متواليات التشفير المنفصلة للبروتينين الفيروسيين بواسطة تسلسل من الحمض النووي الذي يُطوى إلى هيكل مستقر.

وتحتوي نهاية لكل جزء من الحمض النووي على تسلسل 19 نوكليوتيد محمي بشكل كبير، وهو أمر حاسم لتوظيف آلات النسخ الفيروسي والبدء بنسخ الحمض النووي الرسول الفيروسي والتكرار الجيني. كما أن متواليات النهاية 5 'و 3' المحفوظة مكملة وتسمح لكل جزء من الحمض النووي الريبوزي بتبني بنية مجدولة ذات الشريط المضاعف والتي تحافظ على النهايات في قربها وينتج عنها مظهر دائري للقوالب الجينومية للفيروسات الرملية التي تظهر بالمجهر الإلكتروني. إن هيكل الحمض النووي الريبوزي المزدوج المجدول يمثل أهمية حاسمة لتخليق الحمض النووي الفيروسي الفعال، ولكن تفاعلات الحمض النووي المزدوج المتقطعة المحتملة يجب أن تكون عابرة من أجل توظيف البوليميراز الفيروسي.

يبلغ طول القطعة الصغيرة (S) من الحمض النووي الريبوزي 3.5 كيلوبايت تقريبًا، وتشفر البروتين النووي الفيروسي والبروتين السكري، بينما يبلغ طول قطعة الحمض النووي الريبوزي الطويلة (L) حوالي 7.2 كيلوبايت، وتشفر بوليمراز الحمض النووي الريبوزي المعتمد على الحمض النووي الريبي الفيروسي وبروتين (Z) صغير يحتوي على مجال RING.

يشكل بروتين Z مركبات قليلة الوحدات متماثلة ومكوِّنًا هيكليًا للفيريونات. وتشكيل هذه المركبات هو خطوة أساسية لتجميع الجسيمات والتبرعم، حيث يلزم الارتباط بين البروتين Z ومركب البروتين السكري المغلف الفيروسي ليكون الفريون معدي. ويبدو أن نشاط البوليميريز مشكَّل من خلال الارتباط بين البروتينين L وZ، ويعتبر التفاعل بين بروتين Z والبروتين النووي أمرًا ضروريًا لتغليف الجينوم.

التطور
لقد تم دراسة تطور جنس الماممارينا. وقد تشعبت فصائل العالم الجديد والعالم القديم منذ أقل من 45,000 عام، حيث تطورت أنواع العالم الجديد بين 41,400 و3,300 سنة في منطقة أمريكا اللاتينية والكاريبي، وتطورت أنواع العالم القديم بين 23,100 و1880 عامًا، على الأرجح في الجنوب الأفريقي.

البيولوجيا الجزيئية
يتم تصنيع البروتين السكري كجزيء بدائي، وهو ومنقسم إلى ثلاثة أجزاء: بروتين سكري 1 وبروتين سكري 2 وببتيد ثابت الإشارة، حيث يتم تحفيز هذه التفاعلات عن طريق بيبتيداز الإشارة الخلوية والإنزيم الخلوي Subtilisin Kexin Isozyme-1/Site-1 Protease. وهذه العمليات ضرورية لكفاءة الاندماج وإدماج البروتين السكري الناضج في جسيمات الفيرون الناشيء الوليد.

المكمن أو المستودع
بعض الفيروسات الرملية هي ممرضات حيوانية المنشأ، وترتبط بشكل عام بالأمراض المنقولة عن طريق القوارض لدى البشر. ويرتبط كل فيروس عادة بنوع معين من أنواع مضيفات القوارض، وتستمر الفيروسات الرملية في الطبيعة عن طريق إصابة القوارض أولاً ثم تنتقل إلى البشر. ويمكن أن يصاب البشر من خلال تعرض المخاط للرذاذ أو عن طريق الاتصال المباشر للجلد المجروح مع المواد المعدية المشتقة من القوارض المصابة. وينتج الرذاذ من إفرازات القوارض الجافة، وخاصة البول. وتكون معظم الفيروسات الرملية التي تصيب الإنسان مصدرها تلك القوارض التي تتخذ من بيوتهم مأوى. ويمكن أن يوجد الفيروس في المصانع، أو بالأغذية الملوثة، أو في مناطق العمل الزراعي. ويرتبط خطر إصابة الإنسان بالفيروس الرملي بالعمر أو العِرق أو الجنس من خلال درجة التلامس مع إفرازات القوارض الجافة.

وبائيات

المضيف

أمراض سريرية
 تتسبب فيروسات التهاب السحايا والمشيميات اللمفاوي في مرض الحمى الشبيه بالأنفلونزا، ولكنها قد تسبب في بعض الأحيان التهاب السحايا مصحوبة بشكل مميز بأعداد كبيرة من الخلايا اللمفاوية في السائل الدماغي النخاعي.
 يسبب فيروس لاسا حمى لاسا، وتلك الحمى متوطنة في غرب أفريقيا. وتم عزل الفيروس لأول مرة من قِبل الأمريكيين المتمركزين في قرية لاسا بنيجيريا، ويمكن انتقال الفيروس من شخص إلى شخص.
 الأمراض دون الإكلينيكية: تشير الدراسات السيرولوجية إلى أن الإصابات غير الظاهرة خاصة بين أفراد قبائل الصيد شائعة.
 الالتهابات السريرية: تتميز حمى لاسا بالحمى المرتفعة، وألم عضلي شديد، واعتلال تجلط الدم، وطفح جلدي نزفي، ونزيف حشوي في بعض الأحيان بالإضافة إلى نخر في الكبد والطحال.
 تسبب فيروسات أخرى، مثل فيروس جونين، فيروس ماتشوبو الحمى النزفية.

وتشكل كل هذه الأمراض تهديدا كبيرا للصحة العامة في المناطق التي تحدث فيها. على سبيل المثال، عندما يتحول فيروس العالم القديم لاسا إلى حمى لاسا، يؤدي هذا عادةً إلى حدوث قدر كبير من الوفيات. وبالمثل فإن فيروس جونين العالم الجديد يسبب الحمى النزفية الأرجنتينية. هذه الحمى هي عدة أمراض ذات مظاهر نزفية وعصبية وتصل حالات الوفاة من خمسة عشر إلى ثلاثين في المئة. والطريقة التي ينتشر بها هذا الفيروس هي زيادة السفر من وإلى المناطق الموبوءة، حيث أدى هذا السفر إلى استيراد حمى لاسا إلى المناطق الحضرية غير المتوطنة في جميع أنحاء العالم.

التفشيات الأخيرة
قد تم ربط نوع جديد من الفيروسات الرملية يدعى فيروس لوجو بخمسة مرضى أظهروا أعراض الحمى النزفية الفيروسية في جنوب أفريقيا. وقد نشأ المرض بالقرب من لوساكا وزامبيا وانتشر إلى جوهانسبرغ بجنوب أفريقيا، بعد نقل المريض الأول إلى المستشفى هناك. وقدمت نتائج اختبارات التسلسل الجيني التي أجراها علماء الأوبئة في جامعة كولومبيا في مدينة نيويورك بالولايات المتحدة الأمريكية، وفي فرع الممرضات الخاص لمراكز مكافحة الأمراض في أتلانتا بالولايات المتحدة الأمريكية، دليلاً على أن العامل المسبب للمرض هو فيروس من أسرة الفيروسات الرملية، والتي أدت في نهاية المطاف إلى وفاة أربعة من المصابين الخمسة في زامبيا وجنوب أفريقيا خلال تفشي المرض الذي بدأ في سبتمبر 2008.

كما أشار أرينافيروس مؤخرا إلى سبب وفاة ثلاثة متلقين من المتبرعين في أستراليا الذين أصيبوا بالفيروس بعد تلقيهم تبرعات من الكلى والكبد من أحد المتبرعين بالأعضاء المصابة في أواخر عام 2006. وتوفي الثلاثة في الأسبوع الأول من عام 2007.

وتواصل منظمة الصحة العالمية وشركاؤها من المنظمة العالمية للإنذار بحدوث الوباءات ومواجهتها دعم وزارتي الصحة في البلدين في مختلف أوجه التحقيق في الوباء، بما في ذلك التشخيص المختبري، والتحقيقات، وإيجاد الحالات النشطة ومتابعة الأشخاص المتواصلين مع المريض.

العلاجات
يمكن أن يكون هذا الفيروس مدمرًا جدًا ولكن هناك طرق علاج قليلة جدًا متاحة. إن الافتقار الحالي إلى لقاح مرخص وخيارات علاجية محدودة للفيروس الرملي تجعله من أكثر الفيروسات إهمالاً التي يمكن معالجتها، والدواء الوحيد المرخص لعلاج عدوى الفيروس هو ريبافيرين النوكليوسيد التماثلي، حيث يقلل ريبافيرين من المراضة والوفيات لدى البشر الذين لديهم فيروسات رملية معينة، إذا تم أخذه في المراحل المبكرة من المرض. ويُظهر ريبافيرين نجاحًا متباينًا في علاج مرض الفيروس الرملي الوخيم ويرتبط بسمية كبيرة. ويجب إنتاج الأدوية الفعالة المضادة للفيروسات بتكلفة منخفضة، تؤخذ عن طريق الفم، وقادرة على تحمل المناخات الاستوائية بسبب المناطق التي تحدث فيها هذه العدوى؛ لهذا السبب، يمكن أن يكون الفحص عالي الإنتاجية للمجموعات الجزيئية الصغيرة هو الحل لإيجاد علاج أفضل، حيث يجمع الفحص عالي الإنتاجية مجموعات من جزيئات اصطناعية صغيرة يمكن استخدامها لتحديد الجزيئات التي تحفز أو تثبط بروتينات التفاعل، وكذلك يمكن اكتشاف أدوية مضادة للفيروسات المسببة للأمراض البشرية الجديدة المحتملة.

روابط خارجية
 Viralzone: Arenavirus
 Detailed genomic and bioinformatic information about Arenaviridae at NIH-funded database.
 Arenaviridae Genomes database search results from the Viral Bioinformatics Resource Center.
 Google.Org blog info on recent outbreak.
 Virus Pathogen Database and Analysis Resource (ViPR): Arenaviridae
 Arenaviruses

المراجع

حمى فيروسية نزفية وحمى فيروسية منقولة بواسطة مفصليات الأرجل
فيروسات سلبية ذات الرنا أحادي السلسلة

فيروس رملي


Le cavacha, également connu sous le nom de masini ya Kauka ou machine ya Kauka, est un type de rythme de batterie créé par Meridjo Belobi. C'est un rythme rapide généralement joué sur un kit de batterie, souvent avec la caisse claire ou le charleston. Des groupes zaïrois tels que Zaïko Langa Langa et Orchestre Shama Shama ont popularisé cette forme de rythme dans les années 1960 et 1970. Le rythme a été fortement repris dans d'autres genres musicaux africains tels que le Coupé-Décalé, le highlife ainsi que le zoblazo.

Le cavacha a été créé en 1971 par Meridjo Belobi. L'idée est d'abord venue d'Evoloko Jocker lors d'un voyage en train de Brazzaville à Pointe Noire au Congo Brazzaville. Le musicien a chanté tout au long du voyage sur le rythme du train. De retour à Kinshasa, Meridjo a proposé au groupe de créer un nouveau rythme musical basé sur le son d'un train. Tout le monde était d'accord et a travaillé dessus. Le résultat fut la naissance du cavacha. Localement en République Démocratique du Congo, le rythme cavacha est aussi appelé  (signifiant littéralement en lingala : « le moteur de Kauka »), parce que le son produit par le rythme cavacha est similaire au bruit d'un train. Kauka est un quartier de la ville de Kinshasa où Meridjo Belobi est né et a grandi, mais aussi là où siège la société de transport Onatra, qui exploite des ferries et des trains.

Notes et références

Musique congolaise (RDC)

Batterie (musique)

Cavacha


Andromeda Gökadası, Andromeda Takımyıldızı görünür bölgesindeki gökada
 M31 (silah), Sovyetler Birliği'nde kullanılmış bir silah

M31


is a Japanese actress and singer, best known to international audiences for her roles in the Luc Besson-produced Wasabi and the Academy Award-winning Japanese film Departures. She also starred in the 2008 comedy series Yasuko to Kenji.

Early life
Hirosue was born in Yokohama, Kanagawa Prefecture and grew up on Kōchi city, Kōchi prefecture, Japan. She joined the "P&G" cosmetic model competition at age 14 and made her television debut the following year singing on the program, TK Music Camp. She made her television drama debut and is well known for her work as a spokesmodel for NTT DoCoMo. She studied at Waseda University but did not graduate.

Career

1995–2000
Hirosue made her television debut in 1995 at age 15 in Fuji TV's Heart ni S.  She was also named "Best Newcomer" at the 10th Television Drama Academy Awards the same year when she starred in Fuji TV's comedy series Shota no Sushi. In 1997, she appeared in the finale of medical drama Hoshi no Kinka and the special episode of Odoru Daisousasen before making her breakthrough performance in Fuji TV's comedy series Beach Boys, where she was awarded "Best Supporting Actress" at the 14th Television Drama Academy Awards. Hirosue also made her film debut in the same year when she appeared in 20-seki Nostalgia which won her critical acclaim. She was awarded the Sponichi Grand Prize New Talent Award at the Mainichi Film Awards, Best New Talent at the Yokohama Film Festival and perhaps most importantly, the Newcomer of the Year award at the 21st Japanese Academy Awards.

In 1998, Hirosue reprised her role in the special episode of Beach Boys while also appearing in four other television dramas in the same year. In 1999, she returned to the big screen in Poppoya and Himitsu. Her performances in both films won her much praise from award-giving bodies of Japan and she received two nominations at the 23rd Japanese Academy Awards for Best Actress (for Himitsu) and Best Supporting Actress (for Poppoya). Her international profile also increased when she received the Best Actress prize for her performance in Himitsu at the 30th Sitges - Catalan International Film Festival.

She returned prominently to television in 2000 playing Yuki Katase in the drama Summer Snow, which won 5 awards at the 26th Television Drama Academy Awards including "Best Supporting Actress" and "Best Drama" before showing off her comedic chops in TBS's Oyaji. The latter role again won her "Best Supporting Actress" at the 27th awards ceremony.

2001–2005
In 2001, Hirosue made her international film debut in the French Film Wasabi written by Luc Besson and directed by Gérard Krawczyk. Not being able to speak French for her role, she had to learn her lines phonetically. She also reunited for the fourth time on television with her frequent co-star Yutaka Takenouchi (they starred together in Long Vacation, Beach Boys and Seikimatsu no Uta) in Fuji TV's romantic comedy series Dekichatta Kekkon, starring as an expectant couple who did not know each other well before their one-night stand leading to the planning of a shotgun wedding. The series also starred Hiroshi Abe who won Best Supporting Actor at the 30th Television Drama Academy Awards.

In 2002, Hirosue appeared in the film Renai Shashin and the low-rated television drama Ai Nante Irane Yo, Natsu before capping the year in the family drama series Otousan. She reunited with her Summer Snow lead co-star, Tsuyoshi Dōmoto, in 2003's romance series Moto Kare. Her portrayal as the initially flippant ex-girlfriend, Makoto Saeki, won her "Best Supporting Actress" yet again at the 38th Television Drama Academy Awards.

Hirosue married model Takahiro Okazawa on 17 January 2004 and gave birth to her son on 10 April 2004. They later divorced in March 2008. Her marriage and new motherhood decreased her workload and she only made one appearance in 2004 in the film Hana and Alice and one appearance on 2005's Fuji TV's romance drama Slow Dance.

2006–2023
Hirosue returned to film and television in 2006 by appearing in three television dramas, a TV movie and a film. In 2007, she co-starred for the third time with Hiroshi Abe (her fellow actor in Dekichatta Kekkon and Haruka Naru Yakusoku) in the film Bubble Fiction: Boom or Bust. She also appeared in two TV movies, Mama ga Ryori o Tsukuru Wake, broadcast by Fuji TV, and Long Wedding Road!, which was broadcast by TBS.  Hirosue also made a guest appearance in the third episode, "Rattles", of the detective series Galileo.

She had a supporting role in NTV's comedy series Yasuko to Kenji in 2008.

She portrayed Mika Kobayashi opposite Masahiro Motoki in the 2008 Japanese film Departures, which won the 81st Academy Awards Best Foreign Language Film.

In 2009, she is starring in the remake of the mystery film Zero Focus and the adaptation to film of the novel Villon's Wife by Osamu Dazai.

She co-starred in the 2010 film Flowers with Yū Aoi, Kyōka Suzuki, Yūko Takeuchi, Rena Tanaka and Yukie Nakama.

In June 2023, in light of the extramarital affair incident, she announced that she will be retiring from the entertainment industry.

Personal life
She married Okazawa Takahiro in December 2003. The marriage ended in early 2008. On 9 October 2010 she married Jun Izutsu, a candle artist. They met in Haiti in March 2010 participating in earthquake relief efforts. Her cousin is a former member of the House of Representatives in Japan.

She has three children. She gave birth to her first son in April 2004. On 10 March 2011 she had her second son. On 17 July 2015, she gave birth to her third child, a daughter.

In 7 June 2023, Shūkan Bunshun reported that Hirosue was allegedly having an extramarital affair with married Michelin-star chef Shusaku Toba after being spotted entering the Cerulean Tower Tokyo Hotel together. This was later confirmed by Hirosue herself through her personal instagram apologizing on the incident. Her agency announced her divorce with Jun Izutsu on 26 July 2023. She holds custody of her three children as their guardian.

Filmography

Film

 20th Century Nostalgia (1997)
 Poppoya (1999) - Yukiko Sato
 Himitsu (1999) - Monami / Naoko-daughter and Mother
 Zawa-zawa Shimo-Kitazawa (2000) - Flea Market Girl
 Wasabi (2001) - Yumi Yoshimido
 Jam Films (2002) - (segment "Arita")
 Collage of Our Life (2003) - Shizuru Satonaka
 Hana and Alice (2004) - Editor
 Presents Aikagi (2006) - Yukari
 Bubble Fiction: Boom or Bust (2007) - Mayumi Tanaka
 Little DJ (2007) - Tamaki - adult
 Koneko no Namida (2007) - Yuko
 Departures (2008) - Mika Kobayashi
 Goemon (2009) - Chacha
 Villon's Wife (2009) - Akiko
 Zero Focus (2009)
 Flowers (2010) - Kei
 Key of Life (2012) - Kanae Mizushima
 Love: Masao-kun ga Iku! (2012) - Satomi
 Orpheus' Lyre (2013) - Yoko
 Snow on the Blades (2014) - Setsu
 Lingering Spirits (2014) - Yuko Kasahara
 Nutcracker Fantasy (2014)
 Hana's Miso Soup (2015) - Chie Yasutake
 Mixed Doubles (2017) - Yayoi Yoshioka
 Love × Doc (2018) - Reiko
 Life in Overtime (2018)
 We Make Antiques! Kyoto Rendezvous (2020) - Shino
 Step (2020)
 Family Bond (2020)
 The Confidence Man JP: Episode of the Princess (2020)
 The Confidence Man JP: Episode of the Hero (2022)
 The Hound of the Baskervilles: Sherlock the Movie (2022)
 2 Women (2022) - Shōko Shiraki
 Hard Days (2023) - Misako Kudō

Television

Theater

Discography

Albums
 Arigato! (1997)
 Private (1999)

Singles
 "Maji de Koisuru Gobyōmae" (1997)
 "Daisuki!" (1997)
 "Wind Prism" (1997)
 "Jeans" (1998) (featuring B-side "Private")
 "Summer Sunset" (1998)
 "Tomorrow" (1999)
 "Kajitsu" (2000)

Compilations and live albums
 Winter Gift 98 (1998)
 RH Singles &... (1999)
 RH Debut Tour 1999 (1999)
 Super Idol Series (Fukada Kyoko vs Hirosue Ryoko) (2000)
 RH Remix (2001)
 Hirosue Ryoko Perfect Collection (2002)

Photobooks
 R (1996)
 H (1996)
 No Make (1998)
 FLaMme (1998)
 Le Secret (1999)
 Relax (1999)
 Ryoko Hirosue CF Special (1999)
 Happy 20th Birthday (2000)
 Teens 1996–2000 (2000)
 Newyork RH Avenue 2003 (2003)
 Triangle Photographs (2009)

Awards

|-
| rowspan=4|1998
| 20th Century Nostalgia
| Awards of the Japanese Academy: Newcomer of the Year
|
|-
| 20th Century Nostalgia
| Mainichi Film Concours: Sponichi Grand Prize New Talent Award
|
|-
| 20th Century Nostalgia
| Yokohama Film Festival: Best New Talent
|
|-
| 20th Century Nostalgia
| Osaka Film Festival: Best New Talent
|
|-
| 1999
| –
| Nikkan Sports Film Awards: Best New Talent
|
|-
| rowspan=3|2000
| Himitsu
| Sitges - Catalan International Film Festival: Best Actress
|
|-
| Himitsu
| Awards of the Japanese Academy: Best Actress
|
|-
| Poppoya
| Awards of the Japanese Academy: Best Supporting Actress
|
|-
| rowspan=2|2008
| Departures
| Awards of the Japanese Academy: Best Actress
|
|-
| Departures
| Yokohama Film Festival: Best Supporting Actress
|
|-
| 2009
| Zero Focus
| Awards of the Japanese Academy: Best Actress
|
|-
| 2013
| Key of Life
| Blue Ribbon Awards: Best Supporting Actress
|
|-
|rowspan=2|2022
| 2 Women and The Hound of the Baskervilles
| Nikkan Sports Film Awards: Best Supporting Actress
|
|-
|rowspan=2|2 Women
| Hochi Film Awards: Best Supporting Actress
|
|-
|rowspan=3|2023
| Mainichi Film Awards: Best Supporting Actress
|
|-
| 2 Women and The Hound of the Baskervilles
| Blue Ribbon Awards: Best Supporting Actress
|
|-
| 2 Women, The Hound of the Baskervilles and others
| Kinema Junpo Awards: Best Supporting Actress
|
|-
|}

References

External links

 Ryoko Hirosue on Warner Music Japan

1980 births
Living people
People from Kōchi, Kōchi
Japanese child actresses
Japanese idols
FLaMme artists
Japanese women pop singers
Singers from Kōchi Prefecture
21st-century Japanese singers
21st-century Japanese women singers
Japanese film actresses
Japanese television actresses
People from Kōchi Prefecture

Ryōko Hirosue


Sýsla, flertal sýslur, (norrønt: sýsl, dansk: syssel) er på Færøerne embedsområdet for en sysselmand. Hvert sýsla var underinddelt i flere sogne, og i hver syssel blev der hvert forår holdt várting (vårting).

På Færøerne er der seks sýslur

 Norðoyar
 Eysturoy
 Streymoy
 Vágar
 Sandoy
 Suðuroy

Se også

Færøernes regioner

Færøernes geografi
Subnationale enheder

Sýsla


Exterminez toutes ces brutes est une mini-série documentaire coproduite à l'échelle internationale sur la colonisation et les génocides, réalisée et racontée par Raoul Peck. La série se compose de quatre épisodes, et est diffusée aux États-Unis la première fois le 7 avril 2021 sur HBO. Elle est diffusée au Royaume-Uni la première fois le  mai 2021 sur Sky Documentaries et en France le  février 2022 sur Arte.

Origine
La série tire son nom du livre du même nom de Sven Lindqvist, sur lequel elle est partiellement basée, une phrase que Lindqvist emprunte à la nouvelle de Joseph Conrad, Au cœur des ténèbres, dans laquelle se trouve la formule .

Synopsis
La série suit la colonisation et les multiples génocides, ainsi que leurs conséquences, reliées à l'impérialisme et au suprémacisme blanc :

Dans le premier épisode de la série, La troublante conviction de l'ignorance, le cinéaste Raoul Peck se propose d'éclairer les courants entrelacés de haine et de sectarisme qui traversent l'histoire. En se concentrant sur l'héritage des États-Unis en tant que puissance coloniale, Peck explore comment la notion de race s'est d'abord institutionnalisée par le pillage du continent africain dans un « gentlemen's agreement », pour aboutir au programme nazi d'« élimination » et ses antécédents en Occident.

Dans le deuxième épisode, P*** de Christophe Colomb, Peck revisite les histoires de Christophe Colomb, du siège de fort Alamo et de la Piste des larmes du point de vue indigène, montrant comment l'histoire « officielle » est façonnée par ceux qui sont au pouvoir, et solidifiée par le mythe et la culture populaire. ll examine la « doctrine de la découverte » utilisée pour justifier l'asservissement de millions d'Africains, et questionne sa propre histoire au sein de ces récits.

Dans le troisième volet de la série, Tuer à distance, Peck revient sur les migrations humaines, le commerce et l'armement, et montre comment les Européens ont utilisé l'industrie de l'acier pour mener la guerre toujours plus loin. Ensuite, il explore le cycle sans fin de la militarisation à travers les siècles - des efforts de George Washington pour relancer la fabrication d'armes américaines, à la doctrine Monroe, et enfin, aux horreurs des bombardements de civils à Hiroshima et Nagasaki.

Dans le final de la série, Les belles couleurs du fascisme, Peck explore l'impossibilité pour les États-Unis de concilier leur véritable histoire avec ses idéaux de liberté et de démocratie, mettant en lumière la lutte actuelle pour la représentation indigène et l'héritage de l'esclavage face au racisme institutionnalisé. Peck relie la résurgence moderne des nationalismes, à l'esclavage, aux génocides en Amérique, au colonialisme et à la Shoah.

Figuration

Avec les voix de

Épisodes
 La Troublante Conviction de l'ignorance,
 P..... de Christophe Colomb,
 Tuer à distance,
 Les Belles Couleurs du fascisme,

Production
Raoul Peck commence à travailler sur le projet après avoir obtenu l'accord d'un cadre de HBO de produire un de ses documentaires sur n'importe quel sujet. La série est basée sur les livres Exterminez Toutes ces Brutes ! de Sven Lindqvist, An Indigenous Peoples' History of the United States de Roxanne Dunbar-Ortiz et Silencing the Past de Michel-Rolph Trouillot.

En , il est annoncé que Raoul Peck réalisera une série documentaire de 4 épisodes sur la colonisation et le génocide pour HBO, avec HBO Documentary Films sur le pour la production, et Josh Hartnett pressenti pour le rôle principal dans les scènes scénarisées.

Tournage
Le , Hartnett révèle que des scènes ont été tournées à Paris, en France, avant le premier confinement de la COVID-19.

Accueil

Annexes

Articles connexes
 Nettoyage ethnique
 Génocide des peuples autochtones
 Suprémacisme blanc
 Racisme d'État
 Raphael Lemkin (1900-1959)
 Howard Zinn (1922-2010)
 Sven Lindqvist (1932-2019)
 Roxanne Dunbar-Ortiz (1938-)
 Alison Des Forges (1942-2009)
 Michel-Rolph Trouillot (1949-2012)

Liens externes

 Exterminez toutes ces Brutes sur Arte.tv

Références

Film réalisé par Raoul Peck
Émission diffusée sur HBO
Colonialisme
Esclavage dans l'art et la culture

Exterminez toutes ces brutes


نور الدين صمود (1932 - 11 يناير 2022)، هو شاعر وأستاذ جامعي تونسي.

تكوينه
ولد عام 1932 في قليبية، درس بجامع الزيتونة حتى أحرز على شهادة التحصيل، ثم التحق بمصر حيث واصل دراسته العليا بجامعة القاهرة وحصل على الإجازة في الآداب من الجامعة اللبنانية 1959، وعلى دكتوراه الدولة 1991. أما أطرحته لدكتوراه الدولة فقد ناقشها عام 1991.

الحياة المهنية
عمل بالمعاهد الثانوية، ثم التحق بالكلية الزيتونية للشريعة وأصول الدين، كما درّس بالمعهد العالي للموسيقى بتونس. شارك في عدة مؤتمرات ومهرجانات أدبية وشعرية في العديد من البلدان العربية والبلدان الأجنبية منذ 1965.

وفاته
توفي يوم الثلاثاء 11 يناير 2022 عن عمر ناهز 90 عاما.

مؤلفاته
لنور الدين صمود المجموعات الشعرية التالية بعضها ترجم إلى لغات أخرى:
 رحلة في العبير، 1969
 أغنيات عربية، 1980
 نور على نور 1986

ومن أشعاره للأطفال: طيور وزهور 1979 - حديقة الحيوان 1991.

كما أن له مؤفات أخرى:
 حديقة الحيوان 1991
 العروض المختصر، الشركة التونسية للتوزيع، تونس، 1972
 تبسيط العروض
 زخارف عربية
 دراسات في نقد الشعر
 الطبري ومباحثه اللغوية
 هزل وجد
 تأثير القرآن في شعر المخضرمين

جوائز
 جائزة الجامعة اللبنانية، 1959
 جائزة لجنة التنسيق بالقيروان، 1967
 جائزة الدولة التقديرية، 1970
 جائزة أحسن نشيد وطني تلفزيوني، 1976
 جائزة بلدية تونس، 1977
 جائزة وزارة الشؤون الثقافية، 1982
 جائزة أحسن نشيد لعيد الشباب، 1990

كُتب عنه
ممن كتبوا عنه: محمد الصالح الجابري، وأبو زيان السعدي، وعبد الوهاب الدخلي، وإبراهيم بن مراد.

المراجع

أشخاص من قليبية
أشخاص من ولاية نابل
أعضاء هيئة تدريس جامعة الزيتونة
خريجو الجامعة اللبنانية
خريجو جامعة القاهرة
زيتونيون
شعراء تونسيون
كتاب أدب أطفال تونسيون
مواليد 1353 هـ
مواليد 1932
وفيات 1443 هـ
وفيات 2022

نور الدين صمود


Kim Seon Woo (Hangul:김선우) (Suwon, Coreia do Sul, 24 de junho de 2003) mais conhecido como Sunoo (Hangul:선우), é um cantor e dançarino sul-coreano. É membro do boy group sul-coreano ENHYPEN sob o Belift Lab formado pelo reality show de sobrevivência I-LAND.

Carreira
Em março de 2019, a Belift Lab foi co-fundada pelas empresas de entretenimento sul-coreanas CJ ENM e Hybe Corporation, com planos de criar um novo grupo em 2020. Em 8 de maio de 2020, o canal de televisão Mnet anunciou o programa de competição de sobrevivência I-Land, um empreendimento entre as duas empresas que "acompanha o nascimento de artistas de K-pop da próxima geração". Enhypen foi formado pelo I-Land, estrelando 23 ídolos que estavam sob treinamento da Belift Lab e sendo transmitido semanalmente na Mnet entre 26 de junho e 18 de setembro de 2020, além de distribuído internacionalmente através do canal de YouTube da Hybe Labels. O programa foi dividido em duas partes. Doze competidores da primeira parte se qualificaram para a segunda parte da série. No episódio final, sete membros foram escolhidos dentre os nove finalistas, sendo seis escolhidos por votação global e um pelos produtores.

No final do reality, Sunoo conquistou o oitavo lugar com 935.771 votos, porém foi escolhido pelos produtores como o último membro a fazer parte da formação original do Enhypen, fazendo sua estréia no dia 30 de novembro com Heeseung, Jay, Jake, Sunghoon, Jungwon e Ni-Ki. Eles lançaram um EP intitulado Border: Day One junto com o single principal Given-Taken.

Vida pessoal
Ele tem uma irmã.

Em agosto de 2022, Sunoo precisou se ausentar temporariamente de algumas atividades com o ENHYPEN por motivos de saúde.

Referências

Nascidos em 2003
Cantores de K-pop da Coreia do Sul

Sunoo


Sonic Frontiers est un jeu vidéo d'aventure et de plateforme développé par Sonic Team et édité par Sega, sorti le  sur Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Nintendo Switch, Xbox One et Xbox Series. Il s'agit du premier jeu de la franchise Sonic se déroulant en . Ce jeu est sorti l'année du trentième anniversaire de Sonic the Hedgehog 2, jeu où la transformation Super Sonic a vu le jour et qui est fréquemment utilisée dans la partie.

Le jeu s'est vendu à 3,5 millions d'exemplaires depuis sa sortie.

Système de jeu
Sonic Frontiers est un jeu de plateforme et d'action-aventure en 3D. Le joueur, en tant que Sonic, explore les îles Starfall, qui comprennent divers biomes, notamment des champs fleuris, des forêts, des ruines antiques et des déserts. L'histoire commence lorsque Sonic, Miles "Tails" Prower et Amy Rose sont aspirés par un trou de ver et que Sonic est perdu sur une île mystérieuse, séparée de Tails et Amy. Une intelligence artificielle guide le joueur alors qu'il cherche à collecter les Émeraudes du Chaos et à retrouver Amy et Tails .

Sonic conserve ses capacités des précédents jeux Sonic the Hedgehog : il court à grande vitesse, récupère des anneaux, grince sur des rails et se concentre sur les ennemis à attaquer. Le joueur peut faire un double saut, esquiver à l'aide des boutons d'épaule de sa manette de jeu et accélérer avec la gâchette droite s'il a suffisamment d'énergie. Les nouvelles capacités incluent les attaques de combat, courir le long des murs et utiliser le Cyloop pour créer un cercle de lumière autour des objets et interagir avec eux. Le joueur peut personnaliser les commandes et ajuster la vitesse, les virages, l'accélération et la résistance de Sonic, et peut améliorer la vitesse, les attaques, la défense et la capacité des anneaux de Sonic au fur et à mesure de sa progression.

Les îles Starfall agissent comme le premier monde ouvert de la série. Le monde ouvert conserve les éléments Sonic traditionnels, tels que les ressorts, les pads de suralimentation et les rails de broyage. Le joueur explore les îles alors qu'il escalade des tours dans des défis de plate-forme pour révéler des parties de la carte et résout des énigmes, y compris l'orientation de statues et le speedrun, pour collecter des objets. Les objets de collection incluent des Kocos, qui améliorent l'ensemble de mouvements de Sonic, et des jetons de mémoire, qui sauvent les amis de Sonic. La quête principale prend 20 à 30 heures, tandis que trouver tous les objets de collection prend jusqu'à 60 heures.

Le joueur combat des robots à travers les îles ; Sonic peut esquiver et parer les attaques et utiliser le Cyloop pour rendre les ennemis plus faciles à frapper. Vaincre des ennemis accorde au joueur des points d'expérience qui lui permettent d'acheter des capacités supplémentaires. Aux côtés de petits ennemis réguliers, le joueur combat de grands boss qu'il doit escalader pour attaquer. Les boss fournissent au joueur des éléments d'un portail qui, une fois assemblés, lui permettent d'entrer dans le "Cyber Space" - des niveaux courts et linéaires similaires à ceux des précédents jeux Sonic (tant sur le décor que sur la structuration des niveaux). Les niveaux linéaires, qui alternent entre les perspectives à la troisième personne et à défilement latéral, contiennent plusieurs objectifs, y compris l'attaque contre la montre et la collecte d'anneaux rouges, et récompensent les joueurs avec une clé requise pour collecter une Émeraude du Chaos. Certains présentent des défis uniques, comme un mini-jeu de pêche organisé par Big the Cat.

Doublage

Voix originales
Sonic : Roger Craig Smith
Tails : Colleen O'Shaughnessey
Amy / The End (voix féminine) : Cindy Robinson
Knuckles : Dave B. Mitchell
Eggman / The End (voix masculine) : Mike Pollock
Sage : Ryan Bartley
Big : Kyle Hebert

Voix japonaises
Sonic : Junichi Kanemaru
Tails : Ryo Hirohashi
Amy : Taeko Kawata
Knuckles : Nobutoshi Kanna
Eggman : Kotaro Nakamura
Sage : Megumi Hayashibara
Big : Takashi Nagasako
The End : Gara Takashima (voix féminine), Hochu Otsuka (voix masculine)
Voix additionelles : Ohtsu Airi, Yo Tokinaga

Voix françaises
Sonic : Alexandre Gillet
Tails : Marie-Eugénie Maréchal
Amy : Naïké Fauveau
Knuckles : Sébastien Desjours
Eggman/The End (voix masculine) : Marc Bretonnière
Sage/The End (voix féminine) : Maryne Bertieaux
Big : Antoine Nouel

Développement

Le 16 mars 2019, durant la conférence du hérisson bleu lors du SXSW, le directeur de la Sonic Team Takashi Iizuka avait déclaré que la production globale du prochain jeu principal de la franchise avait déjà débuté mais que des nouvelles du jeu n'arriveront pas de sitôt.

Accueil

Critique

Ventes
Le 13 décembre 2022, Sega annonce avoir écoulé 2,5 millions d'exemplaires du jeu. Au 31 décembre, le jeu est distribué à 2,9 millions d'exemplaires depuis son lancement.

Le , Sega annonce que  s'est vendu à  à travers le monde, ce qui en fait l'épisode en trois dimensions de la série principale le plus vendu : il dépasse alors le record détenu jusqu'à présent par .

Références

Liens externes

Jeu vidéo développé au Royaume-Uni
Jeu PlayStation 4
Jeu PlayStation 5
Jeu Nintendo Switch
Jeu vidéo Sonic
Jeu Sega
Jeu Sonic Team
Jeu Xbox Series
Jeu Xbox One
Jeu Windows
Jeu d'aventure
Jeu de plates-formes
Jeu vidéo sorti en 2022

Sonic Frontiers


Doğantaş, Tunceli ilinin Nazımiye ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında "Deşt" olup, 1968 yılında günümüzdeki adını almıştır.

Coğrafya
Köy; Tunceli il merkezine 46 km, Nazımiye ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Nazımiye belde ve köyleri

Doğantaş, Nazımiye


AFI (A Fire Inside); 1991'de kurulmuş Ukiah, Kaliforniya'lı bir rock grubudur.

Lisedeyken; Davey Havok (vokal), Mark Stopholese (gitar) ve Vic Chalker (bas) AFI isimli bir hardcore punk grubunu 1991'de kurarlar. Kurulduğunda; bir bateristleri yoktur ve hiçbiri herhangi bir enstrüman çalmasını bilmez. Arkadaşları Adam Carson'dan baterisini ödünç almak isterler; ve Stopholese gitar çalmayı, Chalker bas gitar çalmayı öğrenerek 1993'te Dork albümünü çıkartırlar.

Daha sonra gitarist Jade Puget gruba dahil olur, ve Chalker da ilgisini kaybettiğinden Geoff Kesge ile değiştirir.

AFI üyeleri değişik üniversitelerde okurlar; ve okullarından ayrılarak AFI'de çalmak için grubu tekrar birleştirirler.

1993 ve 1995 arasında bazı kayıtlar yayımlayan grup; ilk full albümünü 1995'te Answer That and Stay Fashionable ile yayımlar.

1998'de A Fire Inside EP'sini yayımlayan grup; 1999'da yayımlanan Black Sails in the Sunset (1999) albümü ile uluslararası üne kavuşur.

2000 yılında; The Art of Drowning albümü Billboard listesinde 174'üncü sıraya çıkar ve The Days of Phoenix için video klip çekerler.

2003 yılında DreamWorks Records ile Sing the Sorrow albümünü yayımlayan grup, MTV Video Music Awards'a aday olur.

Dış bağlantılar
 Resmi Sayfası
 Resmi Mesaj Forumları

Amerikalı punk rock grupları
Amerikalı hardcore punk grupları
Amerikalı pop punk grupları
Amerikalı post hardcore grupları
Adeline Records sanatçıları
Müzikal dörtlüler
1991'de kurulan müzik grupları

AFI (müzik grubu)


Suoju (en , en , en ) est une municipalité rurale du raïon des rives de l'Onega en république de Carélie.

Géographie
La municipalité rurale de Suoju est située le long du cours inférieur de la rivière Suojoki, à environ 18 km au nord de Petroskoi.

La municipalité de Suoju a une superficie de .

Suoju est bordé au nord par Kentjärvi du raïon de Kontupohja, au nord-est par  Jänispelto, à l'est par Järventakuinen du raïon des rives de l'Onega, au sud-est par Petroskoi et Meliorativnyi, au sud par Uusi-Vilka, sud-ouest par Garnizonnoje et à l'ouest par Tchalna du raïon de Priaja.
La majeure partie de la zone est forestière.

Suoju est arrosée par les rivieres Suojoki et Padas.
Ses lacs majeurs sont Ukšjärvi, Surmalahti (Surgubskoje), Kentjärvi, Lohmoijärvi et Urozero.

Transports
Suoju est traversé par l'autoroute R21 qui relie Saint-Pétersbourg à Mourmansk et par la voie ferrée de Mourmansk.

L'aéroport de Petrozavodsk est a l'est de la municipalité.

Démographie
Recensements (*) ou estimations de la population

Bibliographie

Références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Village dans la république de Carélie
Raïon des rives de l'Onega

Suoju


Et lysglimt i mørket er en dokumentarfilm fra 1994 instrueret af Nicolai Gunge efter manuskript af Nicolai Gunge.

Handling
At rejse er at leve. Toget er tiden, der passerer forbi øjeblikkets stilhed. Vi er alle passagerer, der må leve med at rive billetter af. Kigger ud gennem vinduet, der ikke er blevet pudset. Nutiden, der passerer forbi, bliver til fortid og dermed erfaring. Deri ligger vores kilde. Forudbestemt tilfældighed bestemmer skinnernes vej. I fremtidens gisnen findes stor visdom. Vi er med det gennemgående tog... Moskva 1993. Et dokument.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1994

Et lysglimt i mørket


Telegraph Hill est une  résidentielle du Borough londonien de Lewisham dans le sud de Londres, situé au sud de New Cross.

Sa population était de  en 2011.

Notes et références

Liens externes

Lewisham (borough londonien)

Telegraph Hill (Lewisham)


Jus or JUS may refer to:

Language
 Jussive mood, in grammar
 Yus, two early Cyrillic letters
 Jumla Sign Language , of Nepal (ISO 639-3:jus)

Law
 Jus (law), a right afforded to ancient Romans
 Jus (canon law), a Roman Catholic custom

Technologies
 Japan-US (cable system), a sub-marine telecommunications cable
 Jupiter Upper Stage, a NASA launch vehicle proposal

Other uses
 Jus Reservoir, Malacca, Malaysia
 USA Jet Airlines, a cargo carrier (IATA:JUS)

People with the given name Jus
 Juš Kozak (1892–1964), Slovenian writer
 Juš Milčinski, Slovenian theatre improviser
 Jus Oborn (born 1971), British heavy metal musician

See also
 Au jus, in cooking, meat with sauce
 IUS (disambiguation)
 Ju (disambiguation)
 Juice, liquid fruit
 Jos (disambiguation)
 Joos, a surname
 Juss (disambiguation)
 JWS (disambiguation)

Jus