Notasyon ile gösterim satrançta hamleleri belirtmek ve kayıt altına almak için kullanılan bir gösterim biçimidir. Bu yöntemle maçlar esnasında imkansız hamleler (olmaması gereken hamleler) yapılmışsa durumun fark edilmesi sağlanır.

Tahtadaki Karelerin Gösterilmesi
Notasyon ile gösterimde satranç tahtası, 1'den 8'e kadar rakamlarla belirtilen 8 adet sütun ve a'dan h'ye kadar harflerle adlandırılmış 8 adet yatay sıradan oluşmaktadır. Tahtadaki her bir kare, onun, sıra ve sütununa ait bir harf-sayı ikilisiyle tanımlanmaktadır.

 | a8 | b8 | c8 | d8 | e8 | f8 | g8 | h8 |
 | a7 | b7 | c7 | d7 | e7 | f7 | g7 | h7 |
 | a6 | b6 | c6 | d6 | e6 | f6 | g6 | h6 |
 | a5 | b5 | c5 | d5 | e5 | f5 | g5 | h5 |
 | a4 | b4 | c4 | d4 | e4 | f4 | g4 | h4 |
 | a3 | b3 | c3 | d3 | e3 | f3 | g3 | h3 |
 | a2 | b2 | c2 | d2 | e2 | f2 | g2 | h2 |
 | a1 | b1 | c1 | d1 | e1 | f1 | g1 | h1 |

Sütunlar soldan itibaren a'dan h'ye kadar harflerle, yatay sıralar ise aşağıdan yukarıya doğru 1'den 8'e kadar rakamlarla isimlendirilmiştir. Böylece, oyunun başlangıcında Beyaz Şah e1 karesinde, Siyah Şah ta e8 karesinde oturmaktadır.

Taşların Gösterilmesi
Türkçe gösterimde, piyonlar dışındaki her taş, büyük harf olacak şekilde adının baş harfiyle adlandırılır:

 Şah: Ş
 Vezir : V
 Kale : K
 Fil : F
 At : A

Piyonlara herhangi bir ilk harf verilmez. Bu asla bir karışıklığa neden olmaz; Şöyle ki: Hangi piyon oynandıysa kısa notasyonda yalnızca piyonun gittiği kare yazılır. Yalnızca piyonun taş aldığı durumlarda, eğer aynı taşı birden fazla piyon alıyorsa, alan piyonun sütun harfi ve alınan taşın bulunduğu kare, araya çarpı işareti konarak belirtilir. Örneğin: axb4 (a hattındaki piyon b4 karesindeki taşı yedi)

Hamlelerin Gösterilmesi
Bir hamleyi göstermek için oynayan taşı ve taşın oynadığı kareyi göstermemiz yeterlidir. Piyon hamleleri için, yalnızca piyonun gittiği karenin adresini belirtmemiz yeterlidir. Örneğin g1'deki Atımızı f3 karesine oynamışsak şu şekilde yazarız:

 Af3

Beyazla oynuyorsak ve Vezirin önündeki piyonu iki kare ileri sürersek, şöyle yazarız:

 d4

Bazen iki taş aynı yere oynayabilir. Diyelim ki, Beyaz g1'deki Atını e2'ye oynamak istiyor ama aynı zamanda c3'te de e2'ye oynayabilecek bir Atı var. Basitçe Age2 yazmak, hangi atın e2'ye oynadığı konusunda bir karışıklığı önler. Buradaki sır, terkedilen kare ve konulan karelerin isimlerini yazmaktır. Notasyonu doğru yazmak önemlidir, aksi halde birçok yanlışa yol açılabilir.

Taş almayı belirtmek için, oyuncuların çoğu x (çarpı) simgesini kullanır.

Örneğin:
Siyah, Beyaz'ın Şah piyonunu c6'daki Atıyla almış olsun. O halde Axe6 yazacağız. Taşı alan bir figürse (yani Şah, Vezir, Fil, At veya Kale gibi) Büyük baş harfinden bunu anlarız. Ama bir piyon ise exd5 ya da gxf6 şeklinde yazılır.

Şah kanadında yapılan rok hamlesi (Kısa rok= Küçük rok) 0-0; Vezir kanadında yapılan rok (Uzun rok= Büyük rok) 0-0-0 işaretiyle gösterilir.

Şimdi özel bir piyon alış şekli olan ve en-passant (an-pasan) adı verilen hamlenin yazılışını görelim. İlk çıkışında iki kare oynayan bir piyon beyazlarda 5. yataydaki, siyahlarda ise 4. yataydaki bitişik piyon tarafından alınabilir. Bu alışa geçerken alma denir. Bu alış, yapılan iki karelik çıkış hamlesinin hemen akabinde yapılabilir. Daha sonra yapılamaz.

Örneğin e5'teki Beyaz piyon (Büyük P). Eğer d7 veya f7'deki siyah piyonlardan herhangi biri iki kare oynarsa e5'deki beyaz piyon yalnızca bir sonraki hamlede d6'ya veya f6'ya giderek siyah piyonu alma hakkına sahiptir.

 exd6 (e.p)'nın Cebirsel notasyon gösterimi

Son olarak, bir piyon hamlesi var sırada. Son yatay sıraya ilerleyen bir piyon (Beyaz için 8. yataya, siyah için 1. yataya), Vezire veya piyon ve Şah dışında herhangi bir figüre terfi eder. Vezir'e (V), Kale'ye (K), Fil'e (F), veya At'a (A) şeklinde gösterilir.

d7'deki beyaz piyon eğer d8'e ilerlerse Vezire çıktı (terfi etti) denir.

Piyon d8'e ilerliyor ve bir Vezire terfi ediyor.
Bunun notasyondaki gösterimi ise d8=V'dir.

Dış bağlantılar
 Uluslararası Satranç Federasyonu'nun (FIDE) cebirle gösterim için koyduğu kurallar (Ek E'ye bakınız)
 Cebirle gösterim sayfası

Satranç

Cebirle gösterim (satranç)


Almarhum Sultan Sir Ismail Nasiruddin Shah ibni Almarhum Sultan Zainal Abidin III. (* 16. März 1906 oder 24. Januar 1907 in Kuala Terengganu; † 20. September 1979 ebenda) war der 15. Sultan von Terengganu und vom 21. September 1965 bis 20. September 1970 der vierte malaysische Wahlkönig.

Ehrungen
 1935: King George V Silver Jubilee Medal
 1937: King George VI Coronation Medal
 1951: Knight Commander des Order of St. Michael and St. George (KCMG)
 1953: Queen Elizabeth II Coronation Medal
 1966: Raja des Ordens von Sikatuna
 1966: Sonderstufe des Großkreuzes des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland
 1966: Großer Orden von Mugunghwa
 1966: Chrysanthemenorden mit Halskette

Person (Terengganu)
Sultan
Yang di-Pertuan Agong
Träger des Bundesverdienstkreuzes (Sonderstufe des Großkreuzes)
Träger des Chrysanthemenordens (Großkreuz mit Ordenskette)
Honorary Knight Commander des Order of St. Michael and St. George
Träger des Mugunghwa-Ordens
Malaysier
Geboren im 20. Jahrhundert
Gestorben 1979
Mann

Ismail Nasiruddin Shah


Isla Canigao es un islote situado en las Filipinas, cerca del municipio de Matalom. La zona es conocida por sus sitios de pesca abundantes y por las pintorescas áreas de arrecifes de coral adecuadas para el buceo.

Canigao está deshabitada, con un faro como la única significativa estructura artificial. Las playas son de arena blanca, con una fauna de mar tropical y arrecifes de corales en las aguas circundantes.
Administrativamente hace parte de la Provincia de Leyte.

Véase también
 Geografía de Filipinas
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la Isla

Archipiélagos e islas de Filipinas

Isla Canigao


La Trumpchi Empow (影豹) est une berline compacte produite en Chine par Guangzhou Automobile Cie sous la marque Trumpchi. Elle était destinée à être une berline sportive pour se différencier de la berline compacte Trumpchi GA4.

Aperçu

La Trumpchi Empow a été présentée pour la première fois en 2020 au Salon de l'auto de Guangzhou 2020 sous une forme semi-conceptuelle et sous le nom d'EMPOW55 Concept. En Chine, la production de la Trumpchi Empow a été officiellement lancée lors du Salon de l'automobile de Shanghai 2021 à Shanghai en tant que successeur de la berline compacte Trumpchi GA4, bien que la GA4 continue d'être vendue à côté et ait également fait l'objet d'un lifting début 2021. La berline Empow de production est basée sur la nouvelle architecture de plate-forme modulaire mondiale de GAC. Au lancement en Chine, les prix de la Trumpchi Empow varient de  ().

Groupe motopropulseur
La berline Empow est propulsée par un moteur quatre cylindres en ligne turbo de 1,5 litre développant 177 ch (130 kW) et  de couple associé à une transmission à double embrayage à 7 rapports. L'Empow est uniquement à traction avant et l'accélération de 0 à 100 km/h prend 6,95 secondes. Une version à moteur turbo de 2,0 litres couplée à une boîte de vitesses automatique à 8 rapports et une version hybride était disponible plus tard.

Notes et références

Lien externe

Automobile des années 2020
Berline

Trumpchi Empow


Posen was the southern of two Prussian administrative regions, or Regierungsbezirke (), of the Grand Duchy of Posen (1815–1849) and its successor, the Province of Posen (1849–1918). The administrative region was bordered on the north by Regierungsbezirk Bromberg, to the west by the Province of Brandenburg, to the south by the Silesia Province, and to the east by Russian Congress Poland.

The Posen region was inhabited mainly by Poles practicing Roman Catholicism, although it had a minority of Germans, mostly Protestants. After World War I, most of the territory of this region was ceded to Poland.

Divisions
Note: Prussian provinces were subdivided into units called Kreise (singular Kreis, abbreviated Kr., English "circle"), which were similar to large counties in US terms. Cities would have their own Stadtkreis (English: "urban district") and the surrounding rural area would be named for the city, but referred to as a Landkreis (English: "rural district"). In the case of Posen, the Landkreis was split into two: Landkreis Posen West, and Landkreis Posen East.  The region was originally divided into 16 larger Kreise, which were later divided into the final 27 Kreise, the larger ones spinning off smaller units.

Demographics
The administrative region of Posen had a majority Polish population, with a significant German minority who were mostly concentrated in the western districts.

References

States and territories disestablished in 1918
Grand Duchy of Posen
History of Poznań
Government regions of Prussia
States and territories established in 1815
1815 establishments in Prussia
Former administrative regions of Greater Poland
Province of Posen

Posen (region)


Steve Overland (nacido en 1960) es un cantante de AOR inglés. Conocido por ser el vocalista de las bandas inglesas FM, Shadowman y Wildlife entre otras. En el año 2008 lanzó su primer álbum en solitario, denominado "Break Away", donde se puede apreciar una ligera fusión entre AOR melódico y blues-rock. Actualmente forma parte de la banda AOR Groundbreaker.

Discografía
Wildlife
Burning (1980)
Wildlife (1983)

FM
 Indiscreet (1986)
 Tough It Out - (1989)
 Takin' It to the Streets (1991)
 Aphrodisiac (1992)
 Closer to Heaven (1993)
 No Electricity Required (1993)
 Only the Strong - The Best of FM (1994)
 Dead Man's Shoes (1995)
 Paraphernalia (1996)
 Long Time No See (2003)
 Long Lost Friends (2005)
 Metropolis (2010)
 Rockville (2013)
 Rockville II (2013)
 Futurama (EP+LIVE) (2014)
 Heroes And Villains (2015)
 Indiscreet 30 (2016)
 Atomic Generation (2018)
 The Italian Job (2019) (DVD/CD + Blu-ray)
 Synchronized (2020)

So!
Brass Monkey (2000)

The Ladder
Future Miracles (2004)
Sacred (2007)

Shadowman
Land Of The Living (2004)
Different Angles (2006)
Ghost In The Mirror (2008)
Watching Over You (2011)
 Secrets and Lies (2017)

Overland
Break Away (2008)
Diamond Dealer (2009)
Epic (2014)
Contagious (2016)
 Scandalous (2020)

Ozone
Self Defence (2015)

Groundbreaker
Groundbreaker (2018)Soul to Soul (2021)

Enlaces externos
Web oficial

Cantantes masculinos de Inglaterra
Cantantes de rock de Inglaterra

Steve Overland


Andrew Noble (* 19. August 1965 in Australien) ist ein ehemaliger australischer Duathlet, Triathlet, Cross-Triathlet und Duathlon-Weltmeister (1996).

Werdegang
Seit 1991 startete Andrew Noble als Profi-Athlet. Bei seinem ersten Start bei den Duathlon-Weltmeisterschaften belegte er 1994 in Australien den dritten Rang. Andrew Noble wurde 1996 ITU-Weltmeister über die Duathlon-Kurzdistanz. 1998 wurde er erneut Dritter bei der Duathlon-Weltmeisterschaft.

1999 konnte er die US Triathlon Series für sich entscheiden.

Andrew Noble ist mit der US-amerikanischen Triathletin und Xterra-Crosstriathlon-Weltmeisterin von 2002, Candy Angle, verheiratet.

Sportliche Erfolge
Triathlon
Duathlon
Cross-Triathlon
(DNF – Did Not Finish)

Weblinks
 Website von Andrew Noble und Candy Angle

Einzelnachweise

Duathlet (Australien)
Triathlet (Australien)
Weltmeister (Duathlon)
Australier
Geboren 1965
Mann

Andrew Noble (Triathlet)


මිනිසාගේ ස්නායු පද්ධතිය ප්‍රධාන කොටස් දෙකකට වෙන් කල හැක. එනම්,
මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතිය
පර්යන්ත ස්නායු පද්ධතිය වශයෙනි.
මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට මොළය සහ සුෂුම්නාව අයත් වෙයි.
පර්යන්ත ස්නායු පද්ධතිය ප්‍රධාන කොටස් දෙකකි. ඒවා නම්,
1.දෛහික ස්නායු පද්ධතිය
2.ස්වයං සාධක ස්නායු පද්ධතිය

මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතිය
මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට මොළය සහ සුෂුම්නාව අයත් වේ. මොළයට අයත් කොටස් පහත දැක්වෙන පරිදි වෙන්කර විස්තර කර ඇත.

අතිපුර්ව මස්තිෂ්කය
මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල

තැලමස මස්තිෂ්කය
පුර්ව රුධිරග්‍රාහි ප්‍රතානය
කේතු දේහය
තැලමස
හයිපොතැලමස

මැද මොළය
රතු න්‍යෂ්ටිය
සිව්බිඩි දේහ

අපර මොළය
අනුමස්තිෂ්කය
වැරෝලි සේතුව
අපර රුධිරග්‍රාහි ප්‍රතානය
සුෂුම්නා ශීර්ෂකය

මොළය
ප්‍රධාන ලිපිය: මිනිස් මොළය
මිනිසාගේ මොළය පිහිටා ඇත්තේ කපාල කුහරය තුළයි.

අති පුර්ව මස්තිෂ්කය
කලලයේ අති පූර්ව මස්තිෂ්කයෙන් ව්‍යූත්පන්න වන මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල පිළිබඳව මෙහිදී සලකා බලනු ලබයි.

මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල
මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල දෙකක් ඇත. මෙම අර්ධගෝල දෙක ගැඹුරු අන්වායාම පරිඛාවකින් වෙන් වී ඇත. මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල ඉදිරියෙන්, පාර්ශ්විකව සහ අධරීයව විශාලනය වී ඇත. මෙය අධර ලෙස අනුමස්තිෂ්කය තෙක්ම වැඩී ඇත. මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල වල පිටතින්ම මස්තිෂ්ක බාහිකය ඇත. මෙහි ධුසර ද්‍රව්‍යය ඇත. (ධුසර ද්‍රව්‍ය සෑදී ඇත්තේ නියුරෝන වල සෛල දේහ වලිනි). ධුසර ද්‍රව්‍ය වලට ඇතුලතින් ශ්වේත ද්‍රව්‍ය ඇත. (ශ්වේත ද්‍රව්‍ය සෑදී ඇත්තේ මයලනීභුත ස්නායු තන්තු වලිනි). මස්තිෂ්ක බාහිකයේ ඛාත සහ සංවලිත පිහිටීම නිසා එහි පෘෂ්ට වර්ගඵලය වැඩි වී තිබේ. ඛාතයක් යනු මස්තිෂ්ක බාහිකයේ සංවලිත දෙකක් අතර ඇති ඇතුලට නෙරා යාමකි. සංවලිතයක් යනු ඛාත දෙකක් අතර ඇති පිටතට නෙරා යාමකි. එක් එක් මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල ඛණ්ඩිකා 4කට බෙදී ඇත.
ලලාට ඛණ්ඩිකාව
අපර කපාල ඛණ්ඩිකාව
පාර්ශ්වික ඛණ්ඩිකාව
ශංඛක ඛණ්ඩිකාව
ලලාට ඛණ්ඩිකාව සහ පාර්ශ්වික ඛණ්ඩිකාව වෙන් කරමින් මධ්‍ය ඇලිය (මධ්‍ය පරිඛාව) පිහිටයි. අපර කපාල ඛණ්ඩිකාව, පාර්ශ්වික සහ ශංඛක ඛණ්ඩිකාවෙන් වෙන් කරමින් අපර කපාල පාර්ශ්වික ඇලිය ඇත. ලලාට ඛණ්ඩිකාව සහ පාර්ශ්වික ඛණ්ඩිකාව, ශංඛක ඛණ්ඩිකාවෙන් වෙන් කරමින් පාර්ශ්වික පරිඛාව ඇත.
එක් එක් මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල වල ශ්වේත ද්‍රව්‍යයේ ගිලී පාදස්ථ න්‍යෂ්ටි (පාදස්ථ ගැඞ්ග්ලියම්) එකක් බැගින් ඇත.
එක් එක් මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල වල පාර්ශ්වික මස්තිෂ්ක කෝෂිකාව බැගින් ඇත. ඒවා තුළ මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය පිරී ඇත. මෙම මස්තිෂ්ක කෝෂිකා දෙක තුන්වන මස්තිෂ්ක කෝෂිකාවට විවෘත වේ.
එක් එක් මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල දෙක එකිනෙකට සම්බන්ධ කරමින් ගැඹුරු අන්වායාම අලියට පහලින් කැලෝස දේහය ඇත. මෙය හරස් අතට දිවෙන ස්නායු තන්තු පථයකි.
මස්තිෂ්ක බාහිකයේ පිහිටන ගැඹුරු ඇලී පරිඛා ලෙසත් නොගැඹුරු ඇලී ඛාත ලෙසත් හඳුන්වයි.

මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල වල කෘත්‍යයන්
මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල වල ප්‍රධාන කෘත්‍යාත්මක ප්‍රදේශ 3ක් ඇත. ඒවා නම්,
චාලක ප්‍රදේශ
සංවේදී ප්‍රදේශ
සංගාමි ප්‍රදේශ
මේවායින් වැඩි වශයෙන් පවතින්නේ සංගාමි ප්‍රදේශයි. සංගාමි ප්‍රදේශ මතකය, ඉගෙනුම, හේතු දැක්වීම, ඥානවන්ත බාවය, පෞරුෂය ආදිය කෙරෙහි බලපායි. එක් එක් මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල වල ඇති ඛණ්ඩිකා වල එම කෘත්‍යාත්මක ප්‍රදේශ පිහිටයි.

ලලාට ඛණ්ඩිකාව
දෛහික චාලක ප්‍රදේශය
පූර්ව චාලක ප්‍රදේශය
කථන චාලක ප්‍රදේශය
ලලාට සංගාමි ප්‍රදේශය

පාර්ශ්වික ඛණ්ඩිකාව
දෛහික සංවේදක ප්‍රදේශය
පාර්ශ්වික ප්‍රදේශය
කථන සංගාමි ප්‍රදේශය
රස සංවේදී ප්‍රදේශය

අපර කපාල ඛණ්ඩිකාව
දෘෂ්ටි සංවේදන ප්‍රදේශය
දෘෂ්ටි සංගාමි ප්‍රදේශය

ශංඛක ඛණ්ඩිකාව
ශ්‍රවණ සංවේදක ප්‍රදේශය
ශ්‍රවණ සංගාමි ප්‍රදේශය
ආඝ්‍රහණ සංවේදක ප්‍රදේශය

ඒවායේ පිහිටීම සහ කෘත්‍යයන් පහත දැක්වෙයි.

ලලාට ඛණ්ඩිකාව
ලලාට ඛණ්ඩිකාවෙහි දෛහික චාලක ප්‍රදේශය, පුර්ව චාලක ප්‍රදේශය, කථන චාලක ප්‍රදේශය (බ්‍රොකාත් ප්‍රදේශය) සහ ලලාට සංගාමි ප්‍රදේශය පිහිටයි.

දෛහික චාලක ප්‍රදේශය
ඉච්චානුග පේශි සංකෝචනය පාලනය කරයි.
දේහයේ පහල සිට ඉහලට ප්‍රදේශ පිලිවෙලින් දෛහික චාලක ප්‍රදේශයේ ඉහළ සිට පහලට ඇති ප්‍රදේශ මගින් පාලනය කරයි.

පුර්ව චාලක ප්‍රදේශය
අනුක්‍රමණික ශ්‍රේණියක් ඔස්සේ පේශි ගණනාවක් ඉච්චානුගව සංකෝචනය වී චලනයන් ඇති කිරීමේදී චාලක ප්‍රදේශයට බලපෑම් ඇති කර එය පාලනයට උදව් වේ.

කථන චාලක ප්‍රදේශය (බ්‍රොකාත් ප්‍රදේශය)
කථනය හා සම්බන්ධ චලන පාලනය කිරීම.

ලලාට සංගාමි ප්‍රදේශය
බුද්ධිය
ඉගෙනීම
තර්කානුකුල චින්තනය
පෞරුෂය
මතකය
තීරණ ගැනීම
විශ්ලේෂණය වැනි උච්ඡ මානසික ක්‍රියාකාරීත්වයන් පාලනය කිරීම.

පාර්ශ්වික ඛණ්ඩිකාව
පාර්ශ්වික ඛණ්ඩිකාවෙහි දෛහික සංවේදක ප්‍රදේශය, කථන සංගාමි ප්‍රදේශය, පාර්ශ්වික ප්‍රදේශය සහ රස සංවේදී ප්‍රදේශය පිහිටයි.

දෛහික සංවේදක ප්‍රදේශය
උණුසුම, සීතල, ස්ඵර්ශය, පීඩනය, වේදනාව සංවේදනය කරයි.
දේහයේ පහල සිට ඉහලට ඇති ප්‍රදේශ සංවේදනය කරන්නේ දෛහික සංවේදක ප්‍රදේශයේ ඉහළ සිට පහලටයි.

කථන සංගාමි ප්‍රදේශය
කථනයේදී වචන තෝරා බේරා ගැලපීමකින් යුක්තව සකස් කරයි. (එනම් වචන සංජානනය සිදු කරයි)

පාර්ශ්වික ප්‍රදේශය
යමක් ඇල්ලීමේදී දැනෙන ස්ඵර්ශය, පීඩනය, පිහිටීමට අනුව වස්තුව පිලිබඳ නිවැරදි දැනීමක් ඇති කර ගැනීම.

රස සංවේදී ප්‍රදේශය
රස සංවේදනය සිදු කරයි.

අපර කපාල ඛණ්ඩිකාව

දෘෂ්ටි සංවේදන ප්‍රදේශය
දෘෂ්ටි සංවේදනය සිදු කරයි.

දෘෂ්ටි සංගාමි ප්‍රදේශය
දකින දේ පිලිබඳ මතකය
තොරතුරු ගබඩා කිරීම
වර්තමානයේ ලැබෙන තොරතුරු, ගබඩා කර ඇති තොරතුරු සමඟ සම්බන්ධීකරණය කර තොරතුරු විශ්ලේෂණය සහ හඳුනා ගැනීම.

ශංඛක ඛණ්ඩිකාව

ශ්‍රවණ සංවේදක ප්‍රදේශය
ශ්‍රවණ සංවේදනය සිදු කරයි.

ශ්‍රවණ සංගාමි ප්‍රදේශය
ඇසෙන තොරතුරු මතකයේ ගබඩා කිරීම.
වර්තමානයේ ලැබෙන තොරතුරු, ගබඩා කර ඇති තොරතුරු සමඟ සම්බන්ධීකරණය කර, විශ්ලේෂණය කර තේරුම් ගැනීම.

ආඝ්‍රහණ සංවේදන ප්‍රදේශය
ආඝ්‍රාණ සංවේදනය (ගද සුවද දැනීම) සිදු කරයි.

පාදස්ථ න්‍යෂ්ටි වල කෘත්‍යයන්
ඉච්චානුග පේශි තානය පාලනය කරයි.
එමගින් නිවැරදිව සහ ක්‍රමානුකුලව ඉච්චානුග සුමට චලනයන් සමායෝජනය කරයි.
පාදස්ථ න්‍යෂ්ටි වලට හානියක් සිදු වූ විට චලන සුමට නොවීම හෝ චලනයන් සිදුකල නොහැකි වේ.

තැලමස මස්තිෂ්කය
කලලයේ තැලමස මස්තිෂ්කයෙන් ව්‍යුත්පන්න වන තැලමස, හයිපොතැලමස, කේතු දේහය සහ පූර්ව රුධිරග්‍රාහි ප්‍රතානය යන ඒවා පිළිබඳව මේ යටතේ විස්තර කෙරේ. ඒවායේ පිහිටීම සහ කෘත්‍යයන් පහත විස්තර කර ඇත.

තැලමස
තුන්වන මස්තිෂක කෝෂිකාවට දෙපසින් පිහිටන ධුසර ද්‍රව්‍ය වලින් සැදුණු ප්‍රදේශයකි.

තැලමස වල කෘත්‍යය
තැලමස මගින් මස්තිෂ්ක බාහිකයට ගමන් කරන බොහෝ අධිසංවේදී ලිංගික
ආවේග බාහිකයේ නියමිත ස්ථානයට යොමු කරවන සම්බන්ධීකරණ මධ්‍යස්ථානය ලෙස ක්‍රියා කරයි. සම, අන්තරංග අවයව සහ විශේෂිත සංවේදී අවයව ආදියේ සිට පැමිණෙන ආවේග මස්තිෂ්ක බාහිකයේ අදාළ සංවේදී ප්‍රදේශයට ගමන් කිරීමට ප්‍රථම ඒවා තැලමස වලට යොමු කරයි.

හයිපොතැලමස
තැලමස වලට වහාම පහලින් පිහිටා ඇත. ධුසර ද්‍රව්‍ය වලින් සැදුණු ප්‍රදේශ මෙහි ඇත. පිටියුටරිය වෘන්තයක් මගින් මෙයට සම්බන්ධ වී ඇත.

හයිපොතැලමසයෙහි කෘත්‍යයන්
දේහ උෂ්ණත්ව යාමනය.
ආසෘති පීඩනය යාමනය.
හැගීම්, චෛතසික ක්‍රියා (කලහකාරීත්වය, කෝපය වැනි ක්‍රියාවන්) පාලනය කරයි.
නින්ද, නින්දෙන් පිබිදීම, ක්‍රමාකුන්චන චලන, පෙනහළු වාතන වේගය පාලනය කරයි.
බඩගින්න, පිපාසය යන ක්‍රියාවලි ඇති කරයි.
හෘදස්පන්ධන වේගය පාලනය කර රුධිර පීඩනය පාලනය කරයි.
අපර පිටියුටරි හෝමෝන සංස්ලේෂණය කරයි. (ADH සහ ඔක්සිටොසින්)
පූර්ව පිටියුටරියෙන් හෝමෝන නිපදවීම උත්තේජනය කරන හෝ නිශේධනය කරන හෝමෝන ශ්‍රාවය කරයි. (TRH, CRH, PRH, PIH, GHRH, GHRIH, GNRH)

පූර්ව රුධිරග්‍රාහි ප්‍රතානය
තුන්වන මස්තිෂ්ක කෝෂිකාව තුලට නෙරා පිහිටන කේතුදේහයට ඉහලින්, අපරව පිහිටයි. මෙය අස්නායුක තුනී වාහිනීමත් ප්‍රදේශයකි.
මෙමගින් මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය ශ්‍රාවය කරයි.

කේතු දේහය
පූර්ව රුධිරග්‍රාහි ප්‍රතානයට පහලින් අපරව පිහිටා තිබේ.
මෙමගින් මෙලටොනින් හෝමෝනය ශ්‍රාවය කරයි.

මැද මොළය
කලලයේ මැද මොළයෙන් ව්‍යුත්පන්න වන රතු න්‍යෂ්ටිය සහ සිව්බිඩි දේහ පිළිබඳව මේ යටතේ විස්තර කෙරේ.

රතු න්‍යෂ්ටිය
මැද මොළයේ පූර්වව පිහිටා තිබේ. ධුසර ද්‍රව්‍ය වලින් සෑදුණු කොටසකි.

රතු න්‍යෂ්ටියෙහි කෘත්‍යයන්
කංකාල පේශි වල චලනයන් ක්‍රමවත්ව සැලසුම් කිරීම.
විශේෂයෙන්ම දේහ ඉරියව්ව හා සම්බන්ධ චලන වලදී වැඩිපුර පේශි සංකෝචනය නිශේධනය කරයි.

සිව්බිඩි දේහ
මැද මොළයේ අපර ලෙස පිහිටා ඇත.

සිව්බිඩි දේහ වල කෘත්‍යයන්
කණීනිකාවේ ප්‍රමාණය පාලනය කිරීම.
අක්ෂි කාචයේ වක්‍රතා අරය පාලනය කිරීම.
දෘෂ්ටිය සහ ශ්‍රවණය සම්බන්ධව ගෙල සහ ඇසෙහි චලනයන් පාලනය කිරීම.

සිල්වියස් මාතිකාව
3 වන මස්තිෂ්ක කෝෂිකාව, 4 වන මස්තිෂ්ක කෝෂිකාවට සම්බන්ධ කරමින් මැද මොළය හරහා දිවෙන පටු නාලිකාව සිල්වියස් මාතිකාවයි.

අපර මොළය

අනුමස්තිෂ්කය
මස්තිෂ්ක අර්ධගෝල දෙකට අධරීයව, වැරෝලි සේතුවට අපර ලෙස පිහිටා ඇත. මෙහිද අර්ධගෝල දෙකක් ඇත. මෙහි පිටතින් ධුසර ද්‍රව්‍යයද ඇතුලතින් ශ්වේත ද්‍රව්‍යයද ඇත. ධුසර ද්‍රව්‍යයේ ඛාත සහ සංවලිත පිහිටා තිබේ. ඒවා සමීපව සහ සමාන්තරව සකස් වී තිබේ.

අනුමස්තිෂ්කයේ කෘත්‍යයන්
දේහ තුලනය සහ සමතුලිතතාවය පවත්වාගෙන යාම.
ඉච්චානුග පේශි සංකෝචනය නිවැරදිව පාලනය කර එය සමායෝජනය කිරීම.
දේහ තුලනය හා සම්බන්ධ ප්‍රතිග්‍රාහක, සන්ධි, ඛණ්ඩරා සහ පේශි වල ඇති ප්‍රතිග්‍රාහක වලින් ලැබෙන ආවේග අනුමස්තිෂ්කයට ලැබේ. ඒ අනුව ඉහත ක්‍රියාවලි පවත්වා ගනී.

අපර රුධිරග්‍රාහි ප්‍රතානය
මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය ශ්‍රාවය කරයි.

වැරෝලි සේතුව
මැද මොළයට වහාම පහලින්, සුෂුම්නා ශීර්ෂකයට වහාම ඉහලින්, අනු මස්තිෂ්කයට පුර්ව ලෙස පිහිටා ඇත.
මෙය සුෂුම්නාව මොළයේ ඉහල කොටස් වලට සම්බන්ධ කරන ස්නායු තන්තු වැරෝලි සේතුව හරහා ගමන් කරයි. තවද අනුමස්තිෂ්ක අර්ධ ගෝල දෙක එකට සම්බන්ධ කරන හරස් පාලමක් ලෙස ක්‍රියා කරයි. ශ්වසන මධ්‍යස්ථානයට අයත් නියුමොටැක්සික් මධ්‍යස්ථානය සහ එනියුස්ටික් මධ්‍යස්ථානය පිහිටන්නේද වැරෝලි සේතුවෙයි.

සුෂුම්නා ශීර්ෂකය
වැරෝලි සේතුවට වහාම පහලින්, සුෂුම්නාවට වහාම ඉහලින් පිහිටයි. මෙහි ශ්වේත ද්‍රව්‍ය පිටතින්ද, ධුසර ද්‍රව්‍ය ඇතුලතින් ද පිහිටයි.

සුෂුම්නා ශීර්ෂකයේ කෘත්‍යයන්
මෙහි ප්‍රධාන කෘත්‍යාත්මක මධ්‍යස්ථාන 3කි.
ශ්වසන මධ්‍යස්ථානය
හෘද් වාහිනී පාලක මධ්‍යස්ථානය
කැස්ස, කිවිසුම් යාම, ගිලීම වැනි ප්‍රතීක ඇති කරන මධ්‍යස්ථානය
එම මධ්‍යස්ථාන මගින් පහත කෘත්‍යයන් ඉටු කරයි.
ශ්වසනයේ මූලික රිද්මය පාලනය කිරීම.
හෘද් ස්පන්දන වේගය සහ බලය පාලනය කිරීම.
ධමනිකා වල විෂ්කම්භය පාලනය කිරීම.
කැස්ස, කිවිසුම් යාම, ගිලීම වැනි ප්‍රතීක ඇති කිරීම.

හතර වන මස්තිෂ්ක කෝෂිකාව
ඉහලින් සිල්වියස් මාතිකාව හරහා 3 වන මස්තිෂ්ක කෝෂිකාවට ද පහලින් සුෂුම්නාවේ මධ්‍ය නාලයට ද සම්බන්ධ වූ කොටසකි.

මෙනින්ජි පටල
මොළය සහ සුෂුම්නාව ආවරණය කරමින් පිහිටන පටල මෙනින්ජි පටල ලෙස හඳුන්වයි. මෙවැනි පටල 3ක් ඇත. ඒවා නම්,
වරාශිකාව
ජාලාකාර පටලය
චීනාන්ශුකාව
වරාශිකාව සිස් කබල සහ කශේරුවට සම්බන්ධයි. චීනන්ශුකාව මොළය සහ සුෂුම්නාවේ පටක වලට බැදී තිබේ. වරාශිකාව හා චීනාන්ශුකාව අතරමැද වරාශිකාවට බැඳුනු ජාලාකාර පටලය ඇත. ජාලාකාර පටලයට පහලින් අධඃ ජාලාකාර අවකාශය ඇත. මෙය මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලයෙන් පිරී පවතී.
රුධිරග්‍රාහී ප්‍රතාන වලින් ශ්‍රාවය කරන මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය, මස්තිෂ්ක කෝෂිකා; අධඃ ජාලාකාර අවකාශය; ශිරා අවකාශ හරහා රුධිර සංසරණයට නැවත ඇතුළු වේ.
මෙනිජි පටල වලින් මොළයට සහ සුෂුම්නාවට ආරක්ෂාව ලැබේ.

මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය
රුධිර ග්‍රාහී ප්‍රතාන වලින් මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය ශ්‍රාවය කරනු ලබයි. මේවා රුධිරය පෙරීමට ලක්වීමෙන් සෑදේ. මෙම තරලය පිහිටන ස්ථාන වන්නේ,
මොළයේ මස්තිෂ්ක කෝෂිකා
සුෂුම්නාවේ මධ්‍ය නාලය
අධඃ ජාලාකාර අවකාශය
මෙම තරලය නැවත ශිරා රුධිරයට අවශෝෂණය කරයි.

මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලයෙහි කෘත්‍යයන්
මොළය සහ සුශ්ම්නාවට ආරක්ෂාව සහ සන්ධාරණය ලබා දීම.
මොළය සහ සුෂුම්නාව වටා ඒකාකාරී පීඩනයක් පවත්වා ගෙන යාම.
මොළය සහ කපාලයේ අස්ථි අතරත්, සුෂුම්නාව සහ කශේරුවේ අස්ථි අතරත් තිගැස්සුම් අවශෝෂකයක් ලෙස ක්‍රියා කරයි.
මොළය සහ සුෂුම්නාව තෙත්ව පවත්වා ගැනීම.
අපද්‍රව්‍ය සහ පෝෂක ද්‍රව්‍ය ස්නායු සෛල සහ මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලය අතර හුවමාරු කරවීම.
නිවැරදි ස්නායු ආවේග ජනනයට සහ ස්නායු ආවේග සම්ප්‍රේෂණයට අවශ්‍ය ප්‍රශස්ත රසායනික පරිසරයක් ලබා දීම.
ආසාදන වලින් ආරක්ෂාව ලබාදීම. (මේ සඳහා මෙහි ඇති වසා සෛල වැදගත් වේ.)

සුෂුම්නාව
දේහයේ ගෙල සහ කඳ කොටසේ අපර මධ්‍ය රේඛාවේ කශේරුක නාලය තුලින් ගමන් කරමින් පිහිටයි. මෙය දෙවන කටී කශේරුකාවේ පහල මට්ටමේදී අවසාන වේ. දෙවන කටී කශේරුකා මට්ටමේදී සුෂුම්නාව අවසන් වීමෙන් පසු කශේරුක නාලය තුලින් පහලට අවසාන සුෂුම්නා ස්නායු යුගල් පමණක් විහිදේ. සුෂුම්නාව ආවරණය කරමින් වරාශිකාව, චීනාන්ශුකාව සහ ජාලාකාර පටලය යන මෙනින්ජි පටල පිහිටයි. මෙහි අධඃ ජාලාකාර අවකාශය මස්තිෂ්ක සුෂුම්නා තරලයෙන් පිරී පවතී.
සුෂුම්නාවේ හරස්කඩක් නිරීක්ෂණය කල විට එහි මධ්‍යයේ H හැඩැති ධුසර ද්‍රව්‍ය ප්‍රදේශයක් දිස්වේ. මෙය තද පැහැයක් ගන්නා කොටසකි. මෙහි චාලක නියුරෝන වල සෛල දේහ, සංගාමි නියුරෝන සහ අනුශාඛිකා ඇත. ධුසර ද්‍රව්‍ය මධ්‍යයේ මධ්‍ය නාලය ඇත.
ධුසර ද්‍රව්‍ය වලට පිටතින් ශ්වේත ද්‍රව්‍ය ඇත. මෙම ප්‍රදේශය සමන්විත වන්නේ ස්නායු තන්තු වලිනි. බොහෝවිට මෙහි මයලනීභුත ස්නායු තන්තු තිබෙන නිසා සුදු පැහැතිය. ශ්වේත ද්‍රව්‍ය අපර ආවාරයකින් සහ පුර්ව ඇලියකින් කොටස් දෙකකට වෙන් වී තිබේ.
සුශුම්නාවෙන්, සුෂුම්නා ස්නායු වල මූලයන් හට ගනී. එක් එක් සුෂුම්නා ස්නායුවට මූල 2ක් ඇත. එනම් පූර්ව මූලය සහ අපර මූලයයි.
අපර මූලය හරහා සංවේදක ස්නායු තන්තු සුෂුම්නාවට ඇතුළු වේ. සංවේදක නියුරෝන වල සෛල දේහයන් සුශුම්නාවට සමීපව ඇති මූල ගැන්ග්ලියම් තුල පිහිටයි.
පූර්ව මූලය ඔස්සේ චාලක නියුරෝන, සුෂුම්නාවෙන් ඉවතට ගමන් කරයි. නමුත් චාලක නියුරෝන වල සෛල දේහ පිහිටන්නේ සුෂුම්නාව තුල ධුසර ද්‍රව්‍යයේය.
සුෂුම්නා ස්නායු යුගල 31ක් ඇත. මේවා හට ගන්නේ සුෂුම්නාවෙන් පැන නගින පූර්ව සහ අපර මූලයන් එකට එකතු වීමෙනි. එබැවින් සියළුම සුෂුම්නා ස්නායු මිශ්‍ර ස්නායු වේ.

පර්යන්ත ස්නායු පද්ධතිය
දේහයේ මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතිය, සංවේදක සහ කාරක අවයව වලට සම්බන්ධ කරමින් පිහිටන ස්නායු පද්ධතිය මෙසේ හඳුන්වයි. මෙය දෛහික ස්නායු පද්ධතිය සහ ස්වයංසාධක ස්නායු පද්ධතිය ලෙස ප්‍රධාන කොටස් දෙකකට බෙදිය හැක.

දෛහික ස්නායු පද්ධතිය
මෙයට සංවේදක අවයව මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ කරන දෛහික සංවේදක ස්නායු තන්තු සහ කන්කාල පේශි මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ කරන දෛහික චාලක ස්නායු තන්තු අයත් වේ. දෛහික චාලක සහ සංවේදක ස්නායු තන්තු මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ වන්නේ කපාල ස්නායු යුගල 12  සහ සුෂුම්නා ස්නායු යුගල 31 හරහාය. දෛහික ස්නායු පද්ධතිය මගින් දේහයේ ඉච්ඡනුග ක්‍රියාකාරීත්වයන් පාලනය කරයි.

ස්වයං සාධක ස්නායු පද්ධතිය
මෙය අන්තරංග සංවේදී ස්නායු තන්තු සහ අන්තරංග චාලක ස්නායු තන්තු වලින් සමන්විතයි. අන්තරංග සංවේදී අවයව, අන්තරංග සංවේදක ස්නායු තන්තු හරහා මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ වේ. හෘත් පේශි, සිනිඳු පේශි සහ ග්‍රන්ථි අන්තරංග චාලක ස්නායු තන්තු හරහා මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ වේ.
අනුවේගී ස්නායු පද්ධතියේදී අන්තරංග සංවේදක හා චාලක ස්නායු තන්තු මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ වන්නේ සුෂුම්නා ස්නායු හරහා පමණි. ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්නායු පද්ධතියේදී අන්තරංග සංවේදක සහ චාලක ස්නායු තන්තු මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සම්බන්ධ වන්නේ කපාල ස්නායු යුගල් සහ අවසාන සුෂුම්නා ස්නායු යුගල් හරහා ය. මේ අනුව මිනිසාගේ ස්වයංසාධක ස්නායු පද්ධතිය ප්‍රධාන කොටස් 2කින් සමන්විත වේ. ඒවා නම් අනුවේගී ස්නායු පද්ධතිය සහ ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්නායු පද්ධතියයි.

අනුවේගී ස්නායු පද්ධතිය
සුශුම්නාවෙන් පමණක් පැනනගින ස්නායු තන්තු ඇත. කශේරුව දෙපස අනුවේගී ගැන්ග්ලියම් දාමයක් ඇත. මෙම ගැන්ග්ලියම් සුෂුම්නාවට සම්බන්ධ කරමින් සුෂුම්නා ස්නායු වලින් පිටතට විහිදෙන අනුවේගී පූර්ව ගැන්ග්ලියම් තන්තු ඇත.මෙම අනුවේගී පූර්ව ගැන්ග්ලියම් තන්තු සුෂුම්නාවේ උරස් සහ කටී ප්‍රදේශ වලින් ඇති වන අනුවේගී චාලක නියුරෝනයක අක්සනයක් වේ. අනුවේගී ගැන්ග්ලියම් වල සිට කාරක අවයව (උදා: හෘත් පේශි, සිනිඳු පේශි, ග්‍රන්ථි) වලට විහිදෙන පශ්ච ගැන්ග්ලමීය තන්තු ඇත. මේවාද අනුවේගී ගැන්ග්ලියමක ඇති චාලක නියුරෝනයකින් විහිදෙන අක්සන වේ.

ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්නායු පද්ධතිය
කාරක අවයව වලට ආසන්නයේ හෝ කාරක අවයව තුළ ප්‍රත්‍යනුවේගීය ගැන්ග්ලියමක් ඇත. මෙම ගැන්ග්ලියම්, සුෂුම්නාවේ අධර කොටසට හෝ මොළයට සම්බන්ධ කරමින් ප්‍රත්‍යනුවේගී පූර්ව ගැන්ග්ලමීය තන්තු ඇත. මේවා කපාල ස්නායු හෝ සුෂුම්නා ස්නායු (ත්‍රිකාස්ථික සුෂුම්නා ස්නායු) ඔස්සේ පිටතට විහිදේ. මෙම ප්‍රත්‍යනුවේගී පුර්ව ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තු, සුෂුම්නාවේ අධර කොටසේ හෝ මොළයේ ඇති ප්‍රත්‍යනුවේගී චාලක නියුරෝනයක අක්සනයකි. ප්‍රත්‍යනුවේගී ගැන්ග්ලියම්, කාරක අවයව වලට සම්බන්ධ කරමින් ප්‍රත්‍යනුවේගී පශ්ච ගැන්ග්ලියම් තන්තු විහිදේ. මේවා ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්වයංසාධක ගැන්ග්ලියමක ඇති චාලක නියුරෝනයක සෛල දේහයෙන් විහිදෙන අක්සනයකි.

ස්වයංසාධක ගැන්ග්ලියමක් යනු,
මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියෙන් පිටත, නියුරෝන වල සෛල දේහ ඒක රාශී වූ ස්ථානයකි.

අනුවේගී සහ ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්නායු පද්ධති අතර වෙනස්කම්

ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්නායු පද්ධතිය
ස්වයංසාධක ගැන්ග්ලියම් කාරක අවයව වලට සමීපව හෝ කාරක අවයවය තුළ පිහිටා තිබේ.
පුර්ව ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තුව සාපේක්ෂව දිගින් වැඩියි.
පශ්ච ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තුව සාපේක්ෂව දිගින් අඩුයි.
පුර්ව ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තු කපාල ස්නායු සහ අවසාන සුෂුම්නා ස්නායු හරහා පිටතට පැමිණේ.
කාරක අවයව මත ක්‍රියාත්මක වන්නේ ඇසිටයිල් කෝලින් නම් ස්නායු සම්ප්‍රේෂකයයි.

අනුවේගී ස්නායු පද්ධතිය
ස්වයංසාධක ගැන්ග්ලියම් මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට සමීපව පිහිටා තිබේ.
පුර්ව ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තුව සාපේක්ෂව දිගින් අඩුයි.
පශ්ච ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තුව සාපේක්ෂව දිගින් වැඩියි.
පුර්ව ගැන්ග්ලියම් ස්නායු තන්තු සුෂුම්නා ස්නායු හරහා පමණක් පිටතට පැමිණේ.
කාරක අවයවය මත ක්‍රියාත්මක වන්නේ නොඇඩ්රිනලින් නම් ස්නායු සම්ප්රෙෂකයයි.

අනුවේගී සහ ප්‍රත්‍යනුවේගී ක්‍රියාකාරීත්වයන්
අනුවේගී ස්නායු පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරිත්වය, බොහෝ විට ප්‍රත්‍යනුවේගී ස්නායු පද්ධතියේ ක්‍රියාකාරිත්වයට '''ප්‍රතිවිරුද්ධ වේ.

ජීව විද්‍යාව
ස්නායු පද්ධතිය

මිනිසාගේ ස්නායු පද්ධතිය


Radomir Jovović (* 15. Dezember 1979) ist ein serbischer Badmintonspieler.

Karriere
Radomir Jovović begann seine sportliche Karriere in Jugoslawien, wo er sechs Mal die nationalen Titelkämpfe für sich entscheiden konnte. Des Weiteren war er ein Mal bei den Junioren erfolgreich. In Serbien und Montenegro siegte er bis 2007 sieben Mal bei den nationalen Meisterschaften. Nach seiner aktiven Karriere begann er eine Trainerlaufbahn im Badminton.

Sportliche Erfolge

Weblinks
Steckbrief

Badmintonspieler (Jugoslawien)
Badmintonspieler (Serbien)
Badmintonspieler (Serbien und Montenegro)
Badmintontrainer (Serbien)
Badmintontrainer (Serbien und Montenegro)
Jugoslawischer Meister (Badminton)
Serbisch-montenegrinischer Meister (Badminton)
Serbischer Meister (Badminton)
Jugoslawe
Serbe
Geboren 1979
Mann

Radomir Jovović


Âdem Tepesi, Sri Lanka'da bir dağdır.

Kolombo'nun 72 km kadar doğusunda yükselen (2243 m), koni biçiminde bir dağ olan Âdem Tepesi, Budistler, Hindular, Hristiyanlar ve Müslümanlar tarafından kutsal sayılır. Tepesindeki 1,5 m uzunluğunda, ayak izine benzeyen çöküntünün Gotama Buda'nın, Şiva'nın ya da Âdem'in ayak izi olduğuna inanılır.

Sri Lanka coğrafyası
Budist haclar
Hindu haclar
Kutsal dağlar
İkibinlikler

Âdem Tepesi


dnaC is a loading factor that complexes with the C-terminus of helicase dnaB and inhibits it from unwinding the dsDNA at a replication fork. A dnaB and dnaC associate near the dnaA bound origin for each of the ssDNA. One dnaB-dnaC complex is oriented in the opposite direction to the other dnaB-dnaC complex due to the antiparallel nature of DNA. Because they are oriented in opposite directions, one dnaB-dnaC complex will complex with dnaA from the N-terminus of dnaB whereas the other dnaB-dnaC complex will complex with dnaA from the dnaC. After the assembly of dnaG onto the N-terminus of dnaB, dnaC is released and dnaB will be allowed to begin unwinding dsDNA to make room for DNA polymerase III to begin synthesizing the daughter strands.

This interaction of dnaC with dnaB requires the hydrolysis of ATP.

References

External links

Bacterial proteins
DNA replication

DnaC


භූතාන රාජධානිය යනු ස්වෛරීය රාජ්‍යයකි. සෑම පැත්තෙන්ම ගොඩබිමින් වටවී ඇති මෙම රට දකුණු ආසියාතික රටකි. හිමාලයේ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයට වන්නට පිහිටා ඇති මෙය දකුණින්, නැගෙනහිරින් සහ බටහිරින් ඉන්දියාවට ද, උතුරින් ටිබෙට් ස්වතන්ත්‍රික ප්‍රදේශයට ද මායිම් වී ඇත. භූතාන ජාතිකයෝ තම රට "මකරාගේ දේශය" යන තේරුම දෙන Druk Yul යන නමින් හඳුන්වති.

භූතානය කලක් යනතුරුම ලොව හුදෙකලාම රාජ්‍යයක් ලෙස පැවතුණි. වර්තමානය වන විට අන්තර්ජාතික ගුවන් ගමන්, අන්තර්ජාලය, ජංගම දුරකථන ජාල සහ රූපවාහිනී සේවා නිසා රටේ නාගරික ප්‍රදේශ නවීකරණය වී ඇත. නමුත් දළ ජාතික සතුට (GNH) සංකල්පය ඔස්සේ පැරණි සංස්කෘතිය සහ සම්ප්‍රදායන් අනුව යමින් මෙම නවීකරණය පාලනය කිරීමට භූතානය පියවර ගෙන තිබේ. පරිසර සංරක්ෂණයට ද වැඩි ප්‍රමුඛත්වයක් ලබා දි ඇත. භූතාන රජය සැම විටම රටේ සංස්කෘතිය, සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය සහ පරිසරය සුරැකීමට ක්‍රියා කරයි. 2006 දී ලෙයිචෙස්ටර් විශ්වවිද්‍යාල සමීක්ෂණයකට අනුව සතුටෙන්ම දිවි ගෙවන ජනතාවක් සිටින රටවල් අතරින් දකුණු ආසියාවෙන් පළමුවැනි තැන ද, ලෝකයෙන් අටවැනි තැන ද භූතානයට හිමිවන බව Business Week සඟරාව වාර්තා කළේය.

මුලාශ්‍ර

දකුණු ආසියානු රටවල්
භූතානය

භූතානය


Université libre de Bruxelles (în ), abreviat ULB, este o universitate de limbă franceză fondată în 1970 și unul dintre marile centre de educație și cercetare din Europa. În Regiunea Capitalei Bruxelles există și universitatea Vrije Universiteit Brussel – abreviat VUB, în traducere tot Universitatea liberă din Bruxelles – de limbă neerlandeză, care a luat ființă în 1970 prin scindarea universității din 1834 pe linie lingvistică. Cele două universități nu folosesc denumirile lor în traducere, pentru a evita ambiguitatea.

Istorie

Când statul belgian a fost format în 1830 de nouă provincii separatiste din Regatul Țărilor de Jos, el avea trei universități de stat, în Gent, Liège și Louvain, dar nici o universitate în noua capitală, Bruxelles. De vreme ce guvernul a renunțat să finanțeze o altă universitate de stat, un grup de francmasoni și intelectuali condus de Pierre-Théodore Verhaegen și Auguste Baron intenționau să creeze o universitate privată, permisă în temeiul Constituției belgiene. După ce Biserica Catolică a sponsorizat înființarea Universității Catolice din Mechlin în 1834, Université Libre de Belgique (Universitatea Liberă din Belgia) a fost deschisă la 20 noiembrie 1834. În 1836, el și-a schimbat denumirea în Université Libre de Bruxelles.

Note

Universități din Belgia
Fondări în 1834
Fondări în 1970

Université libre de Bruxelles


La bibliothèque de Käpylä () est une bibliothèque du quartier de Käpylä à Helsinki en Finlande.

Présentation
La bibliotheque de Käpylä a été fondée en 1926.

Le bâtiment de la bibliothèque Käpylä a été conçu par l'architecte Gunnar Taucher et achevé en 1939.

La bibliothèque de Käpylä est l'un des établissements de la bibliothèque municipale d'Helsinki.

Groupement Helmet de bibliothèques
La bibliothèque de Käpylä fait partie du groupement Helmet, qui est un groupement de bibliothèques municipales d'Espoo, d'Helsinki, de Kauniainen et de Vantaa ayant une liste de collections commune et des règles d'utilisation communes.

Références

Voir aussi

Liens externes

 Bibliothèques Helmet

Liens internes

Käpylä
Käpylä
Bâtiment à Helsinki

Bibliothèque de Käpylä


Podsavezna nogometna liga NP Osijek se od sezone 1954./55. je bila podjeljena u dvije skupine: pokrajinsku i gradsku ligu. Posljednjeplasirani klubovi su bili relegirani u gradsku ligu 2. razred. Prvak Podsaveza je dobiven turnirom između dva prvoplasirana kluba iz podsavezne grupe i prvoplasiranog iz gradske lige, te je prvak podsaveza sudjelovao u kvalifikacijama za ulazak u viši rang (3. zonu).

Tablica

Turnir za prvaka podsaveza

Izvori

 50 godina nogometa u Slavoniji, 1956.

1955-56
1955-56
Osijek-grad-1

Gradska nogometna liga NP Osijek 1. razred 1955./56.


Damjan Bistričić, hrvatski filmaš.

Životopis
Diplomirao je talijanski jezik i književnost. Autor je dokumentarnih i igranih filmova (Policija u zajednici i Knock Out). Surađivao s Valterom Milovanom i Maerom na knjizi "Neradni dan". Autor je stalnog fotopostava Križni put u kapeli crkve sv. Pavla u Puli.
Voditelj je filmske grupe u Dječjem domu Pula, gdje radi kao odgajatelj. Film Policija u zajednici prvi je koji su snimili. Snimili su ga u suradnji s MUP-om te djecom iz Medicinske škole i osnovne škole Veruda. Film je edukativne naravi: gledateljima se poručuje da prijavom zločina policajcima čine dobro djelo. Sljedeći film koji su snimili bio je u suradnji s hrvatskim boksačem Stipom Drvišem koji govori o tome kako na ispravan način reagirati na nasilje.

Izvori

Životopisi, Pula
Hrvatski autori dokumentarnih filmova

Damjan Bistričić


An Panicum gardneri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni George Henry Kendrick Thwaites. An Panicum gardneri in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum gardneri


An Melica glabrescens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Maria Amelia Torres, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Maria Amelia Torres. An Melica glabrescens in nahilalakip ha genus nga Melica, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Melica

Melica glabrescens


{{Infoboks album
  |Titel        = Hope
  |Cover        =
  |Coverstørrelse =
  |Kunstner     = Carpark North
  |Type         = studie
  |Udgivet      = 27. oktober 2017
  |Spor         = 10
  |Genre        = Rock
  |Længde       = 34:34
  |Sprog        = Engelsk, Dansk
  |Indspillet   =
  |Producer     = Carpark North & David Mørup
  |Lydtekniker  = Mike Bozzi (master)Michael Ilbert (mix)Rune Rask (mix)Aron Bergervall (programming)
  |Udgiver      = Copenhagen Records, Universal Music
  |Musikere     =
  |Anmeldelser  =
  |Hitlister    =
  |Priser       =
  |Før          = Phoenix(2014)
  |Nu           = Hope(2017)
  |Efter        =
  |Langtype     =
  |Kompileret af=
  |Diverse      =
}}Hope er det femte studiealbum fra den danske rockgruppe Carpark North. Det udkom den 27. oktober 2017 på Copenhagen Records og Universal Music og gav for første gang publikum nogle Carpark North-sange på dansk.

 Spor
 "Håb" - (4:19) "Raise Your Head" - (3:31) "When We Were Kids" - (3:50) "Feel So Real" - (3:36) "We Used To Have It All" - (4:08) "Right Where I Want" - (2:48) "Take All Night" - (3:10) "All Yours" - (3:48) "Crystal Continents" - (2:17) "Glastårne" - (3:04)''

Referencer

Eksterne henvisninger

Carpark North-album

Hope (album)


Făgăraș  es una ciudad de Rumania en el distrito de Brașov.

Geografía

Se encuentra a una altitud de 426 m sobre el nivel del mar, a 232 km de la capital, Bucarest.

Historia

En 1310 se inició la construcción del castillo de Făgăraș.

Demografía
Según estimación 2012 contaba con una población de 46 532 habitantes.

Personas notables

Referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Enlaces externos
 Sitio web del Ayuntamiento de Făgăraș

Localidades del distrito de Brașov

Făgăraș


بلدية باتيرنا ديل ماديرا (بالإسبانية: Paterna del Madera) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة كاستيا لا مانتشا وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية باتيرنا ديل ماديرا 452 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية باتيرنا ديل ماديرا

بلديات البسيط
أماكن مأهولة في البسيط

باتيرنا ديل ماديرا


Ghettodrengen er en dokumentarfilm instrueret af Kasper Bisgaard efter manuskript af Morten Rasmussen.

Handling
Fadi Kassem har viet sit liv til at være den gode rollemodel for de unge i indvandrermiljøet i Aarhus. Fadi har selv været på kant med loven, og han forstår derfor de unges problemer. Nu arbejder han for, at de ikke begår de samme dumheder, som han gjorde. Det er en hård kamp med de unge på den ene side og de ofte opgivende myndigheder og arbejdsgivere på den anden. I "Ghettodrengen" følger vi Fadis arbejde med blandt andre 14-årige Bekir, som er blevet taget for røveri flere gange. Fadi har fundet et arbejde til ham, og samtidig kæmper han for at holde ham på skolebænken. Spørgsmålet er, om det er nok til at holde Bekir væk fra kriminalitet?

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2012

Dokumentarfilm fra Danmark

Ghettodrengen


CBS Records was a record label founded by CBS Corporation in 2006 to take advantage of music from its entertainment properties owned by CBS Studios. The initial label roster consisted of only three artists: rock band Señor Happy and singer/songwriters Will Dailey and P.J. Olsson.

The label relies primarily on digital distribution such as iTunes and on direct sales from its own website. However, it has signed a deal to distribute compact discs through RED Distribution, a subsidiary of Sony Music Entertainment which CBS Inc. formerly owned. CBS Records is headquartered at Television City in Los Angeles.

The "CBS Records" name was also used in the 1960s to release Columbia Records products outside the US and Canada. This was necessary because EMI owned another record label called Columbia, which operated in every market except North America, Spain and Japan. CBS sold the record company in 1988 to Sony. In 1991, the CBS label was officially renamed Columbia Records and the company was renamed Sony Music Entertainment.

Current roster

Artists
 Will Dailey
 Keaton Simons
 Karmina
 Sharon Little
 P.J. Olsson
 Señor Happy
 The Wilshires
 You Are I Am

Soundtracks
 NCIS

See also
 List of record labels

References

External links
 Official website

American record labels
Paramount Global subsidiaries
Pop record labels
Record labels established in 2006
Rock record labels

CBS Records (2006)


Les soins infirmiers en psychiatrie et en santé mentale partagent avec les soins des autres pathologies le souci de la prévention, du bien-être et du suivi des patients. L'aspect relationnel du métier est cependant renforcé.

Perspectives historiques
Au XVIIIe siècle en Europe, un personnel laïc commence à remplacer les religieuses dans les asiles chargés de garder les « fous ». Ces gardiens
d'asiles ne sont pas formés et sont parfois recrutés parmi les anciens pensionnaires. Jean-Baptiste et Marguerite Pussin sont deux surveillants célèbres pour leur approche humaine des malades. Ainsi, en France, il faut attendre la loi de 1838 pour que les recrutements des surveillants ne s'effectuent plus auprès des anciens aliénés. Au courant du XXe siècle et avec la reconnaissance du métier d'infirmier et une meilleure prise en charge des maladies mentales, le soin en santé mentale se professionnalise.

Missions
Les soins infirmiers nécessitent d'observer les signes cliniques, donc en ce qui concerne la santé mentale la sémiologie des troubles de l'humeur, des troubles psychotiques, anxieux ou obsessionnels compulsifs. L'examen clinique infirmier permet par exemple de déceler les besoins exprimés par un patient lors d'un accès de démence, d'en comprendre les causes biopsychologiques et de proposer une intervention adaptée. Comme pour les autres spécialités, l'infirmier en psychiatrie articule des actes relevant de sa compétence propre, pris en collaboration ou sur prescription.

Par rapport aux autres domaines d'exercice, la relation de soin en psychiatrie implique davantage d'engagement relationnel, d'autonomie et de subjectivité en raison de la nature de la souffrance psychique, moins objectivable qu'une lésion. La construction de l'alliance thérapeutique se confronte à des pratiques parfois coercitives comme la contention.

Pratique

Traitement neurophysiologique

Les infirmiers administrent les médicaments psychotropes (antidépresseurs, anxiolytiques, hypnotiques, etc.), souvent sous prescription, en veillant à l'éducation thérapeutique du patient et aux effets secondaires de ces produits.

Les techniques de neurostimulation comme la sismothérapie sont également mis en œuvre sous la prescription d'un médecin, notamment pour les troubles de l'humeur, la schizophrénie ou le trouble obsessionnel compulsif. Ce type de mesure vient répondre à une urgence ou à un échec de la prise de médicaments.

Soins relationnels
Les différents entretiens permettant d'entrer en relation avec le patient sont donc particulièrement stratégiques pour cette spécialité. L'entretien d'aide, principalement non-directif, vise à comprendre le ressenti du patient et à l'aider à prendre du recul sur sa souffrance, tandis que l'entretien de préparation à la sortie permet une évaluation globale du projet de soins et l'accompagnement du patient dans la suite du parcours hors de l'établissement. L'entretien motivationnel aide quant à lui le patient à interroger ses propres attentes afin de ne pas l'enfermer dans une situation subie et à explorer la part saine de sa subjectivité. Il participe de la qualité du lien à forger par le soignant.

Les activités à visée thérapeutique, individuels ou collectifs, participent également de ces soins relationnels.

Sous contrainte
En psychiatrie, une partie des soins peut s'exercer sous contrainte lorsque la maladie altère les capacités de discernement et handicape sérieusement la relation à soi, aux autres et à son environnement. La pratique de l'isolement et de la contention sont des pratiques répandues, cependant considérées comme extrêmes par le Comité européen pour la prévention de la torture et des peines ou traitements inhumains ou dégradants. Plusieurs facteurs modulent la perception des soignants face à la coercition, comme le contexte, l'absence d'alternative, l'escalade de la tension générée par la contrainte et l'évaluation du risque.

Les soignants sont susceptibles d'être psychologiquement affectés par la violence causée par l'agitation du malade et par l'obligation de recourir à la contrainte, requise lorsque la sécurité des uns et des autres est menacée. Elle heurte les valeurs de la profession, comme l'empathie et la préservation du lien thérapeutique. La décision de la contention par l'infirmier dépend à la fois du cadre de l'institution, du rapport à la procédure et des émotions mises en jeu. Par contraste, les pratiques coercitives montrent l'importance de la formation du personnel (par exemple aux techniques de désescalade de la violence et du temps de parole avec les patients), le ratio infirmier/patient ou encore la présence d'une salle d'isolement.

Références

Bibliographe
.
.
.
.
.

Soin infirmier en psychiatrie

Soin infirmier en psychiatrie


Mark Brigde (Sídney, 7 de noviembre de 1985) es un futbolista australiano que juega como delantero en el Mounties Wanderers FC de la National Premier Leagues de Australia.

Trayectoria

Newcastle Jets
Brigde se unió al Newcastle desde el Parramatta Power el año 2005, en la temporada inaugural de la A-League. Aunque en un principio fue difícil la adaptación de Bridge, en su segunda temporada con los Jets se transformó en su mejor jugador, anotando ocho goles en toda la temporada. Aunque en su tercera temporada con el Newcastle solo anotó cuatro goles, convirtió el tanto decisivo con que su equipo se coronó campeón de la A-League luego de vencer en la final al Central Coast Mariners por 1-0.

Sydney F. C.
Tras expirar su contrato con los Jets, Brigde decidió no renovar y acabó uniendosé al Sydney F. C., club en el que fue presentado el 3 de marzo de 2008 junto a Simon Colosimo y John Aloisi. Anotó su primer gol en la victoria 5-2 contra el Perth Glory, en un encuentro jugado en el estadio de Fútbol de Sídney.

El 11 de febrero de 2009, Brigde se reunió con el Tianjin Teda FC para firmar un préstamo de cuatro meses con este club. Finalmente decidió volver al Sydney a finales de mayo.

Se convirtió en el primer jugador en convertir en 2 finales de la A-League, luego de marcar Melbourne Victory en la edición 2009-10, la que ganó el Sydney en los penales. Tiempo después, Bridge marcó el tercer gol en la victoria 3-2 contra el Shanghái Shenhua, en la Liga de Campeones de la AFC 2011 lo que mantuvo con vida al Sydney hasta el final. Finalmente fueron eliminados de la competencia al quedar terceros en la fase de grupos. Tras esto en el partido inaugural de la A-League 2011-12, Bridge se vio involucrado en una pelea con el jugador del Melbourne Victory, Rodrigo Vargas, al cual golpeó en la garganta, lo que le valió solo una tarjeta roja. El encuentro acabó 0-0.

Bridge pidió y recibió una terminación de su contrato con el Sydney F. C. el 1 de junio de 2012.

Western Sydney Wanderers FC
El 30 de junio de 2012, se confirmó que Bridge se había unido al recién formado Western Sydney Wanderers F. C..

Selección nacional
Mark Bridge ha jugado para el equipo sub-20 australiano, con él jugó nueve partidos en los que anotó la misma cantidad de goles. También fue un convocado regular en la selección australiana sub-23.

Tuvo su debut con la selección australiana adulta en un partido amistoso contra Singapur. También fue convocado al equipo olímpico de Australia en Pekín 2008.

 Ha sido internacional con la Selección de fútbol de Australia y la Sub-21 en 5 ocasiones.

Estadísticas

Clubes

Referencias

Ficha en El.soccerway.com

Futbolistas del Newcastle United Jets Football Club

Futbolistas del Sydney Football Club
Futbolistas del Tianjin Jinmen Tiger
Futbolistas del Western Sydney Wanderers FC
Nacidos en Sídney

Mark Bridge


ක්‍රිපූ 510 යනු, පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි වසරකි. රෝමානු අධිරාජ්‍යයේ එය හැඳින්වුනේ  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 244 වසර ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා ක්‍රිපූ 510 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල්  මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු
පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි අවුරුදු

ක්‍රිපූ 510


The first USS Minneapolis (C-13/CA-17) was a United States Navy  protected cruiser. She was named for the city of Minneapolis, Minnesota.

Minneapolis was laid down 16 December 1891 by William Cramp & Sons, Philadelphia; launched 12 August 1893, sponsored by Miss Elizabeth Washburn, daughter of Senator William D. Washburn of Minnesota; and commissioned at Philadelphia, 13 December 1894, Captain George H. Wadleigh, in command. The class was originally designed with three funnels; however, Columbia was built with four and Minneapolis with two. This may have been to make them resemble specific passenger liners.

Early duties
Assigned to the North Atlantic Squadron, the new cruiser took part in maneuvers and cruises along the eastern seaboard and in the West Indies until she was assigned to the European Squadron 27 November 1895, arriving Gibraltar, 13 December.  After cruising in the Mediterranean Sea, she visited Kronstadt, Russia, 13 May to 19 June, as flagship of Rear Admiral Thomas O. Selfridge Jr., representing the United States at the coronation of Czar Nicholas II.  Following visits to principal ports of northern Europe, she returned to Turkey and Greece.  She departed Gibraltar 21 June 1897 and arrived at Philadelphia 6 July.  The next day, she was placed in reserve at League Island Navy Yard, Philadelphia.

Spanish–American War
Upon outbreak of the Spanish–American War, Minneapolis was assigned to the Northern Patrol Squadron operating along the north Atlantic coast of the United States. In April 1898, she was dispatched for scouting duty in the West Indies, searching for Admiral Cervera's fleet as far as the coast of Venezuela, and returning to Santiago de Cuba, 19 May 1898, en route to Key West, Florida.

Peace time duties
She decommissioned at Philadelphia 18 August 1898 and remained in ordinary in League Island Navy Yard until recommissioned as a receiving ship, 23 April 1902.  She again decommissioned at League Island Navy Yard, Philadelphia, 2 June 1903 and recommissioned 5 October 1903.  She took part in the Louisiana Purchase Celebration at New Orleans, Louisiana from 16 to 28 December, and spent much of the next year cruising the West Indies.

Minneapolis arrived New London, Connecticut 23 May 1905 to participate in the unveiling of the John Winthrop Monument, then was assigned to a Special Service Squadron with collier  and screw steamer , under the command of Rear Admiral Colby Mitchell Chester, to make astronomical and other scientific observations off the coast of Spain and Africa.

She sailed from New York 3 July 1905 and arrived at Gibraltar on the 17th, carrying scientists to observe the solar eclipse, 30 August 1905.  She departed the Mediterranean 10 November 1905 and sailed via France and England to the United States arriving Hampton Roads, 23 December.

She was at Annapolis, Maryland, 20 April to 5 May 1906, for ceremonies commemorating the arrival of the body of John Paul Jones, and, after taking midshipmen on a practice cruise, conducted training cruises for men of the naval militias of New York and Connecticut. She decommissioned at Philadelphia on 7 November 1906 and remained in ordinary until the United States entered World War I.

World War I
Recommissioned 2 July 1917, Minneapolis got underway from Philadelphia 15 September for Hampton Roads, and departed that base 26 October for Colon, Panama Canal Zone, where she joined British transports Arawa and Corinthia.  The vessels sailed from Colon 6 November and steamed by way of Hampton Roads to Halifax, Nova Scotia. The cruiser continued to operate along the Atlantic coast until assigned to transatlantic convoy duty 24 February 1918.  During the next 8 months, she made four escort voyages, departing New York and sailing to ocean rendezvous where the convoys were turned over to British destroyers.  On her last voyage, she departed New York on 9 October as escort for a convoy to Sydney, Nova Scotia, and returned to New York, 19 October.

Post war and final decommissioning
Minneapolis was then assigned to the Pacific Station as flagship, arriving in San Diego, California on 7 February 1919. She was decommissioned at the Mare Island Navy Yard two years later, on 15 March 1921, and sold on 5 August 1921. Her mast is preserved on the northeastern shore of Bde Maka Ska near the Lake Street boat launch in Uptown, Minneapolis (). The bell is currently in use at Minnetonka High School.

References

External links

Booklet of General Plans at Researcher@Large
hazegray.org: USS Minneapolis

Protected cruisers of the United States Navy
Cruisers of the United States Navy
Columbia-class cruisers
Spanish–American War cruisers of the United States
World War I cruisers of the United States
Ships built by William Cramp & Sons
1893 ships

USS Minneapolis (C-13)


An Isachne walkeri in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Arnott Walker Arnott ngan Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Wight, George Arnott Walker Arnott och George Henry Kendrick Thwaites. An Isachne walkeri in nahilalakip ha genus nga Isachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isachne

Isachne walkeri


Çataksu, Tunceli ilinin Pertek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi Abdolu olup, ismi değiştirildikten sonra 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli il merkezine 52 km, Pertek ilçesine 38 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Pertek belde ve köyleri

Çataksu, Pertek


حركة الاتحاد والترقي هي حركة سياسية ظهرت في تونس في أواخر الأربعينات، وكان يقودها شمس الدين العجيمي إلا أنها سرعان ما اندثرت لعدم تمكنها من جلب أنصار لها بسبب اتهامها بعلاقاتها مع الإقامة العامة الفرنسية بتونس.

حركات سياسية في تونس

حركة الاتحاد والترقي


Helena fagra er samkvæmt grísku goðafræðinni fallegasta kona veraldar og talin vera dóttir Seifs og Ledu. Fræðimenn hafa talið að hún hafi verið gift Menelás, konungi Spörtu, sem hafi svo orðið faðir dóttur hennar, Hermione, og mögulega verið móðir Nicostratusar. Í kjölfar þess að Afródíta lofaði prinsinum París að fá Helenu tók hann Helenu til Tróju, og endurheimt hennar frá Tróju á að hafa verið kveikjan að Trójustríðinu.

Menn og hetjur í grískri goðafræði
Persónur í Hómerskviðum

Helena fagra


The time loop or temporal loop is a plot device in fiction whereby characters re-experience a span of time which is repeated, sometimes more than once, with some hope of breaking out of the cycle of repetition. The term "time loop" is sometimes used to refer to a causal loop; however, causal loops are unchanging and self-originating, whereas time loops are constantly resetting: when a certain condition is met, such as a death of a character or a clock reaching a certain time, the loop starts again, possibly with one or more characters retaining the memories from the previous loop.

History
An early example of a time loop is the 1915 Russian novel Strange Life of Ivan Osokin, where the main character gets to live his life over again but struggles to change it the second time around. The episode "The Man Who Murdered Time" in the radio drama The Shadow was broadcast on January 1, 1939, about a dying scientist who invents a time machine stuck on December 31. The short story "Doubled and Redoubled" by Malcolm Jameson that appeared in the February 1941 Unknown tells of a person accidentally cursed to repeat a "perfect" day, including a lucky bet, a promotion, a heroically foiled bank robbery, and a successful wedding proposal. More recent examples include the 1973 short story "12:01 PM" and its 1990 and 1993 film adaptations, the Soviet film Mirror for a Hero (1988), the Star Trek: The Next Generation episode "Cause And Effect" (1992), the American films Groundhog Day (1993), Naked (2017), Happy Death Day (2017), Happy Death Day 2U (2019), and Palm Springs (2020), and the British found footage psychological analog horror web series No Through Road (2009–2012).

Japanese popular culture
The time loop is a familiar trope in Japanese pop culture media, especially anime. Its use in Japanese fiction dates back to Yasutaka Tsutsui's science fiction novel, The Girl Who Leapt Through Time (1965), one of the earliest works to feature a time loop, about a high school girl who repeatedly relives the same day. It was later adapted into a 1972 live-action Japanese television series, a hit 1983 live-action film, a 2006 anime film, and a 2010 live-action film. The 1983 live-action film adaptation of The Girl Who Leapt Through Time was a major box office success in Japan, where it was the second highest-grossing Japanese film of 1983. Its success was soon followed by numerous anime and manga using the time loop concept, starting with Mamoru Oshii's anime film Urusei Yatsura 2: Beautiful Dreamer (1984), and then the manga and anime series Kimagure Orange Road (1984–1988).

The time loop has since become a familiar anime trope. Other popular Japanese works that use the time loop concept include Hiroyuki Kanno's science fiction visual novel YU-NO: A Girl Who Chants Love at the Bound of this World (1996), the visual novel and anime franchise Higurashi When They Cry (2002), the light novel and anime franchise Haruhi Suzumiya (2003), Mamoru Oshii's Japanese cyberpunk anime film Ghost in the Shell 2: Innocence (2004), Hiroshi Sakurazaka's sci-fi light novel All You Need is Kill (2004) which was adapted into the Tom Cruise starring Hollywood film Edge of Tomorrow (2014), and the sci-fi visual novel and anime franchise Steins;Gate (2009).

As a puzzle
Stories with time loops commonly center on the character learning from each successive loop through time. Jeremy Douglass, Janet Murray, Noah Falstein and others compare time loops with video games and other interactive media, where a character in a loop learns about their environment more and more with each passing loop, and the loop ends with complete mastery of the character's environment. Shaila Garcia-Catalán et al. provide a similar analysis, saying that the usual way for the protagonist out of a time loop is acquiring knowledge, using retained memories to progress and eventually exit the loop. The time loop is then a problem-solving process, and the narrative becomes akin to an interactive puzzle.

The presentation of a time loop as a puzzle has subsequently led to video games that are centered on the time loop mechanic, giving the player the ability to learn and figure out the rules themselves. Games like The Legend of Zelda: Majora's Mask, Minit, The Sexy Brutale, Outer Wilds, 12 Minutes, Returnal and Deathloop were all designed to allow the player to figure out the loop's sequences of events and then navigate their character through a loop a final time to successfully complete the game. According to Raul Rubio, the CEO of Tequila Works that created The Sexy Brutale, "Time loops allow players to train to get better at the game, faster, smarter, by experimenting from a fixed starting situation, and seeing what it works to move 'forward' within the loop and adding something else to that structure to build a solid process."

See also

References

 Loop
Periodic phenomena
Science fiction themes
Loop

Time loop


Frælsisfylkingin (Dansk: Frihedsfronten) var et separatistisk politisk parti på Færøerne. Partiet opstillede til lagtingsvalget i 1994, men fik kun 1,9 procent af stemmene, og dermed ingen mandater i Lagtinget.

Tidligere politiske partier på Færøerne
Etableret i 1994

Frælsisfylkingin


Charles Allen () a fost un scriitor profesionist și istoric britanic. A scris și publicat mai multe cărți de istorie populară a coloniilor britanice, mai ales a Indiei Britanice.

Biografie
S-a născut în 1940 în India, locul de origine al părinților săi britanici, dar trăiește în prezent la Londra.

Lucrările de istorie populară ale lui Allen se concentrează în mare măsură pe India și Subcontinentul Indian. Una dintre cărțile sale cele mai cunoscute este Kipling Sahib: India and the making of Rudyard Kipling, o biografie romanțată a scriitorului Rudyard Kipling.

Lucrări

Cărți

 1975. Plain Tales from the Raj: Images of British India in the Twentieth Century.
 1977. RAJ: A Scrapbook of British India 1877-1947.
 1979. Tales from the Dark Continent: Images of British Colonial Africa in the Twentieth Century.
 1982. A Mountain in Tibet: The Search for Mount Kailas and the Sources of the Great Rivers of India.
 1983. Tales from the South China Seas: Images of the British in South-East Asia in the Twentieth Century.
 1984. Lives of the Indian Princes, împreună cu Sharada Dwivedi.
 1987. Kipling's Kingdom: His Best Indian Stories.
 1986. A Glimpse of the Burning Plain: Leaves from the Journals of Charlotte Canning.
 1988. A Soldier of the Company: Life of an Indian Ensign 1833-43.
 1989. Architecture of the British Empire, Ed. R. Fermor-Hesketh.
 1990. The Savage Wars of Peace: Soldiers' Voices 1945-1989.
 1991. Thunder and Lightning: the RAF in the Gulf War.
 1999. The Search for Shangri-La: a Journey into Tibetan History.
 2000. India Through the Lens: Photography 1840-1911, Ed. Vidya Dehejia.
 2000. Soldier Sahibs: the Men who Made the North-West Frontier. .
 2002. The Buddha and the Sahibs: the Men who Discovered India's Lost Religion.
 2004. Duel in the Snows: the True Story of the Younghusband Mission to Lhasa.
 2005. Maharajas: Resonance from the Past.
 2006. God's Terrorists: the Wahhabi Cult and the Hidden Roots of Modern Jihad.
 2007. Kipling Sahib: India and the Making of Rudyard Kipling..
 2008. The Buddha and Dr Fuhrer: an Archaeological Scandal. .
 2011. The Taj at Apollo Bunder: the History of the Taj Mahal Palace, Mumbai, împreună cu Sharada Dwivedi.
 2012. Ashoka: the Search for India's Lost Emperor. .
 2015. The Prisoner of Kathmandu: Brian Hodgson in Nepal 1820-43. .
 2017. Coromandel: a personal history of South India. .
 2017. Introduction to Rudyard Kipling, The Eyes of Asia.

Film
 2013. Bones of Buddha (prezentator)

Note

Legături externe

Nașteri în 1940
Decese în 2020
Istorici britanici
Scriitori britanici din secolul al XX-lea
Scriitori britanici din secolul al XXI-lea

Charles Allen (scriitor)


La sovietización de los Estados bálticos se refiere a la sovietización de todas las esferas de la vida en Estonia, Letonia y Lituania cuando estuvieron bajo control de la Unión Soviética. El primer período trata de la ocupación desde junio de 1940 hasta julio de 1941 cuando comenzó la ocupación alemana. El segundo período abarca desde 1944, cuando las fuerzas soviéticas expulsaron a los alemanes, hasta 1991, cuando se declaró la independencia.

Inmediatamente después de la ocupación
Después de la invasión soviética de Estonia, Letonia y Lituania en 1940, las represiones siguieron con las deportaciones masivas llevadas a cabo por los soviéticos. Las Instrucciones de Serov, "Sobre el procedimiento para llevar a cabo la deportación de elementos antisoviéticos de Lituania, Letonia y Estonia", contenían instrucciones detalladas sobre los procedimientos y protocolos a observar en la deportación de ciudadanos bálticos. Los partidos comunistas locales surgieron de la clandestinidad con 1500 miembros en Lituania, 500 en Letonia y 133 miembros en Estonia.

Gobiernos de transición

Los soviets empezaron una transformación constitucional de los Estados bálticos al formar, en primer lugar, gobiernos populares transitorios. Los partidos comunistas locales emergieron de la clandestinidad con 1500 miembros en Lituania, 500 en Letonia y 133 en Estonia. Dirigidos por colaboradores cercanos a Stalin, los partidarios comunistas locales y aquellos inmigrados desde Rusia forzaron a los presidentes y los gobiernos de los tres países a renunciar, siendo sustituidos por los gobiernos provisionales.

Los soviets no instalaron inmediatamente a los líderes virtualmente desconocidos de los diminutos partidos comunistas existentes en cada Estado. Más bien, formaron una amplia coalición de izquierda, al mismo tiempo que emisarios soviéticos presentaban listas para los miembros del gabinete. En un primer momento, los gabinetes negaron cualquier intención de establecer regímenes soviéticos, menos aun la incorporación a la Unión Soviética; en su lugar, defendieron la remoción de políticos «fascistas» de sus cargos. A fines de junio e inicios de julio de 1940, los gabinetes anunciaron que los partidos comunistas serían los únicos partidos políticos legales. Toda actividad pública no comunista fue proscrita, mientras que los grupos políticos, sociales, ideológicos y religiosos fueron disueltos tras ser absorbidos por asociaciones comunistas. Las fuerzas policíacas fueron remplazadas por milicias especialmente reclutadas. Los denominados «Ejércitos populares» fueron rápidamente sovietizados en preparación para su eventual absorción en el Ejército Rojo.

Elecciones amañadas

El 14 y 15 de julio de 1940, los comunistas locales leales a la Unión Soviética llevaron a cabo elecciones parlamentarias amañadas para los "Parlamentos del Pueblo". Debido a las restricciones electorales recién instaladas, solo los comunistas y sus aliados podían presentarse efectivamente. Los resultados de las elecciones fueron completamente fabricados para dar a los comunistas grandes mayorías: el servicio de prensa soviético los publicó antes, con el resultado de que ya habían aparecido impresos en un periódico de Londres 24 horas antes del cierre de las urnas.

Las nuevas asambleas se reunieron por primera vez a fines de julio, en cada caso con una sola orden del día: peticiones para unirse a la Unión Soviética. Esto desmentía las afirmaciones previas a las elecciones de que no se tomaría tal medida. En cada caso, las peticiones fueron aprobadas. A su debido tiempo, la Unión Soviética "aceptó" las tres peticiones y anexó formalmente los tres países. La Unión Soviética y más tarde Rusia, utilizaron estos votos para reforzar su afirmación de que los pueblos bálticos habían solicitado voluntariamente unirse a la Unión Soviética después de llevar a cabo revoluciones socialistas en sus países. También se establecieron tribunales públicos para castigar a los "traidores al pueblo": aquellos que no habían cumplido con el "deber político" de votar a sus países en la URSS.

Deportaciones masivas

Véase también

 Ocupación de las repúblicas bálticas

Referencias

Asimilación cultural
Historia de la Unión Soviética
Letonia en el siglo XX
Lituania en el siglo XX
Estonia en el siglo XX
Bloque del Este
Países bálticos
Purgas políticas y culturales

Sovietización de los Estados bálticos


مانتيكا  هي إحدى مدن مقاطعة سان جواكوين، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 5 يونيو، 1918.

أعلام

 سكوت سبيد
 كيوي غاردنر
 باتريسيا ميراندا
 ريتشارد بيرس
 إيرني باربر

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1918
تأسيسات سنة 1918 في كاليفورنيا
مانتيكا
مدن في مقاطعة سان هواكوين (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا

مانتيكا (كاليفورنيا)


Ardoncino es una localidad del municipio de Chozas de Abajo, en la provincia de León, Comunidad Autónoma de Castilla y León (España).

Situación
Se encuentra en la carretera autonómica CL-622.
Limita con las siguientes localidades:
 Al SE con Banuncias
 Al O con Mozóndiga y Villar de Mazarife
 Al NO con Chozas de Abajo
 Al N con Antimio de Arriba
 Al E con Antimio de Abajo

Evolución demográfica

Localidades de Tierra de León
Localidades de Chozas de Abajo

Ardoncino


Wiyat (Eel River Wiyot, Wiyat Wiyot), jedna od tri skupine Wiyot Indijanaca iz jezične porodice wishoskan.

Sela Wiyata nalazila su se na donjem toku rijeke Eel u Kaliforniji, a Swanton od njih navodi Dakwagerawakw, i kao moguća Ho'ket, Watsayeriditl i Wuktlakw.

U starijim izvorima spominju se kao Veeards (1874) i Viard (1877) kod Powersa i Wee-yot (1851) kod Gibbsa.

Izvori

Wishoskan

Wiyat


The Mexican Cession () is the region in the modern-day southwestern United States that Mexico originally controlled, then ceded to the United States in the Treaty of Guadalupe Hidalgo in 1848 after the Mexican–American War. This region had not been part of the areas east of the Rio Grande that had been claimed by the Republic of Texas, though the Texas annexation resolution two years earlier had not specified the southern and western boundary of the new state of Texas. At roughly , the Mexican Cession was the third-largest acquisition of territory in U.S. history, surpassed only by the  Louisiana Purchase and the  Alaska Purchase.

Most of the area had been the Mexican territory of Alta California, while a southeastern strip on the Rio Grande had been part of Santa Fe de Nuevo México, most of whose area and population were east of the Rio Grande on land that had been claimed by the Republic of Texas since 1835, but never controlled or even approached aside from the Texan Santa Fe Expedition. Mexico controlled the territory later known as the Mexican Cession, with considerable local autonomy punctuated by several revolts and few troops sent from central Mexico, in the period from 1821–1822 after independence from Spain up through 1846 when U.S. military forces seized control of California and New Mexico on the outbreak of the Mexican–American War. The northern boundary of the 42nd parallel north was set by the Adams–Onís Treaty signed by the United States and Spain in 1821 and ratified by Mexico in 1831 in the Treaty of Limits. The eastern boundary of the Mexican Cession was the Texas claim at the Rio Grande and extending north from the headwaters of the Rio Grande, not corresponding to Mexican territorial boundaries. The southern boundary was set by the Treaty of Guadalupe Hidalgo, which followed the Mexican boundaries between Alta California (to the north) and Baja California and Sonora (to the south).

Mexican–American War

Alta California and Santa Fe de Nuevo México were captured soon after the start of the war and the last resistance there was subdued in January 1847, but Mexico would not accept the loss of territory. Therefore, during 1847, troops from the United States invaded central Mexico and occupied the Mexican capital of Mexico City, but still no Mexican government was willing to ratify the transfer of the northern territories to the U.S. It was uncertain whether any treaty could be reached. There was even an All of Mexico Movement proposing complete annexation of Mexico among Eastern Democrats but opposed by Southerners like John C. Calhoun who wanted the additional territory for their crops but not the large population of central Mexico.

Eventually Nicholas Trist forged the Treaty of Guadalupe Hidalgo, explicitly redefining the border between Mexico and the United States in early 1848 after President Polk had already attempted to recall him from Mexico as a failure. Although Mexico did not overtly cede any land under the treaty, the redefined border had the effect of transferring Alta California and Santa Fe de Nuevo México to the control of the United States. Equally important, the new border also acknowledged Mexico's loss of Texas, both the core eastern portion and the western claims, neither of which had been formally recognized by Mexico until that time.

The U.S. Senate approved the treaty, rejecting amendments from both Jefferson Davis to also annex most of northeastern Mexico and Daniel Webster not to take even Alta California and Santa Fe de Nuevo México. The United States also paid $15,000,000 ($482 million in 2016 dollars) for the damage caused by the war in Mexico's territory and agreed to assume $3.25 million in debts to U.S. citizens.

The Mexican Cession as ordinarily understood (i.e. excluding lands claimed by Texas) amounted to , or 14.9% of the total area of the current United States. If the disputed western Texas claims are also included, that amounts to a total of . If all of Texas had been seized, since Mexico had not previously acknowledged the loss of any part of Texas, the total area ceded under this treaty comes to .

Considering the seizures, including all of Texas, Mexico lost 55% of its pre-1836 territory in the Treaty of Guadalupe Hidalgo. For only fifteen years from 1821 (when Mexican independence was secured) to the Texan Revolt in 1836, the Mexican Cession (excluding Texas) formed approximately 42% of the country of Mexico; prior to that, it had been a part of the Spanish colony of New Spain for some three centuries. Beginning in the early seventeenth century, a chain of Roman Catholic missions and settlements extended into the New Mexico region, mostly following the course of the Rio Grande from the El Paso area to Santa Fe.

Subsequent organization and the North–South conflict

Soon after the war started and long before negotiation of the new Mexico–United States border, the question of slavery in the territories to be acquired polarized the Northern and Southern United States in the bitterest sectional conflict up to this time, which lasted for a deadlock of four years during which the Second Party System broke up, Mormon pioneers settled Utah, the California Gold Rush settled California, and New Mexico under a federal military U.S government turned back Texas's attempt to assert control over territory Texas claimed as far west as the Rio Grande. Eventually the Compromise of 1850 preserved the Union, but only for another decade. Proposals included:

The Wilmot Proviso, which was created by Congressman David Wilmot, banning slavery in any new territory to be acquired from Mexico, not including Texas which had been annexed the previous year. Passed by the United States House of Representatives in August 1846 and February 1847 but not the Senate. Later an effort to attach the proviso to the Treaty of Guadalupe Hidalgo also failed.
Failed amendments to the Wilmot Proviso by William W. Wick and then Stephen Douglas extending the Missouri Compromise line (36°30' parallel north) west to the Pacific, allowing slavery in most of present-day New Mexico and Arizona, Las Vegas, Nevada, and Southern California, as well as any other territories that might be acquired from Mexico. The line was again proposed by the Nashville Convention of June 1850.
Popular sovereignty, developed by Lewis Cass and Douglas as the eventual Democratic Party position, letting each territory decide whether to allow slavery.
William L. Yancey's "Alabama Platform," endorsed by the Alabama and Georgia legislatures and by Democratic state conventions in Florida and Virginia, called for no restrictions on slavery in the territories either by the federal government or by territorial governments before statehood, opposition to any candidates supporting either the Wilmot Proviso or popular sovereignty, and federal legislation overruling Mexican anti-slavery laws.
General Zachary Taylor, who became the Whig candidate in 1848 and then President from March 1849 to July 1850, proposed after becoming President that the entire area become two free states, called California and New Mexico but much larger than the eventual ones. None of the area would be left as an unorganized or organized territory, avoiding the question of slavery in the territories.
The Mormons' proposal for a State of Deseret seizing areas from portions of the Mexican Cession but excluding the largest populations in Northern California and central New Mexico was considered unlikely to succeed in Congress, but in 1849 President Taylor sent his agent John Wilson westward with a proposal to combine California and Deseret as a single state, decreasing the number of new free states and the erosion of Southern parity in the Senate, while legitimizing the Church of Jesus Christ of Latter-day Saints.
Senator Thomas Hart Benton in December 1849 or January 1850: Texas's western and northern boundaries would be the 102nd meridian west and 34th parallel north.
Senator John Bell (with the assent of Texas) in February 1850: New Mexico would get all Texas land north of the 34th parallel north (including today's Texas Panhandle), and the area to the south (including the southeastern part of today's New Mexico) would be divided at the Colorado River (Texas) into two slave states, balancing the admission of California and New Mexico as free states.
First draft of the compromise of 1850: Texas's northwestern boundary would be a straight diagonal line from the Rio Grande  north of El Paso to the Red River of the South at the 100th meridian west (the southwestern corner of today's Oklahoma).

The Compromise of 1850, proposed by Henry Clay in January 1850, guided to passage by Douglas over Northern Whig and Southern Democrat opposition, and enacted September 1850, admitted California as a free state including Southern California and organized Utah Territory and New Mexico Territory with slavery to be decided by popular sovereignty. Texas dropped its claim to the disputed northwestern areas in return for debt relief, and the areas were divided between the two new territories and unorganized territory. El Paso where Texas had successfully established county government was left in Texas. No southern territory dominated by Southerners (like the later short-lived Confederate Territory of Arizona) was created. Also, the slave trade was abolished in Washington, D.C. (but not slavery itself), and the Fugitive Slave Act was strengthened.

Gadsden Purchase

It quickly became apparent that the Mexican Cession did not include a feasible route for a transcontinental railroad connecting to a southern port. The topography of the New Mexico Territory included mountains that naturally directed any railroad extending from the southern Pacific coast northward, to Kansas City, St. Louis, or Chicago. Southerners, anxious for the business such a railroad would bring (and hoping to establish a slave state beachhead on the Pacific coast), agitated for the acquisition of railroad-friendly land at the expense of Mexico, thus bringing about the Gadsden Purchase of 1853.

See also
 The Zimmermann Telegram, which partly offered Imperial German assistance to Mexico in returning a sizable portion of the Mexican Cession's southern territory, as well as the U.S. state of Texas to Mexico in 1917.

References

External links
A Continent Divided: The U.S.-Mexico War, Center for Greater Southwestern Studies, the University of Texas at Arlington

 Treaties of the Mexican–American War
1848 treaties
 History of United States expansionism
 Mexican–American War
1848 in Mexico
1848 in the United States
1848 in California
 Treaties involving territorial changes
 Territorial evolution of Mexico
 Territorial evolution of the United States

Mexican Cession


William John Bowser (Rexton, New Brunswick December 3, 1867 – October 25, 1933 Vancouver) was a politician in British Columbia, Canada. He served as the 17th premier of British Columbia from 1915 to 1916.

The son of William Bowser and Margaret Gordon, Bowser was educated at Mount Allison University and Dalhousie University. He moved to Vancouver to practice law in 1891, and was first elected to the provincial legislature in the 1903 election as a Conservative. Bowser served as Attorney General in the cabinet of Sir Richard McBride from 1907 until 1915. As Attorney General, Bowser forced the Squamish First Nation, then the False Creek Indian Band, off Kitsilano Indian Reserve no.6.

In 1915, he succeeded McBride as Premier.

The Conservative party was deeply divided and unpopular and the change in leadership did not improve matters. Accusations of corruption and "machine politics" were rife. The Conservatives also neglected to address popular demands for women's suffrage and prohibition. Bowser's government was defeated in the 1916 election, losing to Liberal leader Harlan Carey Brewster, who two years later was succeeded by the more memorable John Oliver. Bowser continued as leader of the opposition until he lost his seat in the 1924 election.

He returned to politics in the 1933 election to lead the Non-Partisan Independent Group of candidates, but died during the election campaign.

A river, a lake and the small community of Bowser on Vancouver Island, between Parksville and the Comox Valley, are named for Bowser.

References

1867 births
1933 deaths
Premiers of British Columbia
British Columbia Conservative Party leaders
British Columbia Conservative Party MLAs
Canadian Presbyterians
People from Kent County, New Brunswick
Attorneys General of British Columbia
Mount Allison University alumni
Dalhousie University alumni

William John Bowser


Charles Thomas Clough (* 23. Dezember 1852 in Huddersfield; † 27. August 1916 in Edinburgh) war ein britischer Geologe.

Charles Thomas Clough, Sohn des Anwalts Thomas William Clough, besuchte von 1867 bis 1871 die Rugby School und studierte von 1871 bis 1875 Naturwissenschaften am St John's College in Cambridge. Seit 1875 arbeitete er für den Geological Survey, zunächst als Assistenz-Geologe. Zunächst arbeitete er im Norden Englands. 1884 wurde er nach Schottland versetzt, wo er für seine Arbeit in den nordwestlichen Highlands und in den Hebriden bekannt wurde. 1896 wurde er zum Geologen befördert und 1902 zum Distrikt-Geologen.

1906 verlieh die Geological Society of London ihm die Murchison-Medaille.

Am 24. August 1916 wurde Clough bei der Untersuchung von Steinen in einem engen Bahneinschnitt in West Lothian von einer Eisenbahn erfasst und starb drei Tage später an seinen Verletzungen. Kurz vor seinem Tod am 6. März 1916 wurde er zum Fellow der Royal Society of Edinburgh gewählt.

Die Edinburgh Geological Society verleiht ihm zu Ehren jährlich die Clough Medal und alle zwei Jahre den Clough Memorial Award.

Veröffentlichungen
The Economic Geology of the Central Coalfield of Scotland; 1917; mit Lionel Wordsworth Hinxman, Colin Bassett Crampton, Ernst M. Anderson vom Geological Survey of Great Britain
 The Geology of the Neighbourhood of Edinburgh. Second edition
The Geology of East Lothian, including parts of the Counties of Edinburgh and Berwick
The Geology of Glenelg, Lochalsh, and South-East part of Skye

Literatur
 David Land: Charles Thomas Clough; In: The Edinburgh Geologist - Issue no 28; Dez. 1995 (Inhaltsverzeichnis)
 David Roger Oldroyd: Earth, Water, Ice and Fire. Two Hundred Years of Geological Research in the English Lake District. Geological Society, London 2002, ISBN 1-86239-107-6 (GBS)
 A. L. Harris: Clough, Charles Thomas (1852–1916) (rev.) In: Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 (doi:10.1093/ref:odnb/37294)

Einzelnachweise

Geologe (19. Jahrhundert)
Geologe (20. Jahrhundert)
Mitglied der Royal Society of Edinburgh
Brite
Geboren 1852
Gestorben 1916
Mann

Charles Thomas Clough


L'hydrodésoxygénation (HDO) est une réaction d'hydrogénolyse permettant d'enlever les fonctions oxygénées d'un hydrocarbure. Cette réaction est en général réalisée sous forte pression de dihydrogène gazeux et en présence d'un catalyseur.

Les première études spécifiques sur ces réactions ont été réalisées au début des années 1980. Cette réaction, comme l'hydrodésulfuration et l'hydrodésazotation, est observée lors du traitement au dihydrogène de combustibles. L'hydrodésoxygénation a pris une importance particulière à la suite des études sur le concept de bioraffinerie, et plus spécifiquement sur la transformation de la biomasse en combustible par des réactions de pyrolyse ou d'hydrolyse car les hydrocarbures formés sont en général fortement oxygénés. L'hydrodésoxygénation permet d'éliminer les groupes fonctionnels oxygénés en formant de l'eau, c'est donc une étape importante dans la transformation de produits de pyrolyse de la biomasse en biocarburants.

Principe de la réaction
Pour enlever les fonctions oxygénées, on dispose de plusieurs types de réactions :

 la décarboxylation utilisée par exemple dans le cas des acides carboxyliques permet l'élimination de dioxyde de carbone selon une réaction du type : CxHy-CO2H -> CxHy+1 +  ;
 le craquage thermique conduit à la formation d'eau et de dioxyde de carbone en fonction de la nature des groupes fonctionnels de la molécule.

La hydrodéoxygénation consiste à traiter la molécule avec une pression élevée de dihydrogène de façon à transformer tous les atomes d'oxygène de cette molécule en eau. Dans le cadre de la formation de biocarburants à partir de lignine, les molécules à transformer sont typiquement le guaiacol.

Mise en œuvre
La réaction se fait entre  et  en présence d'un catalyseur. Le catalyseur est en général à base de molybdène : oxyde MoO3 ou MoO2, sulfure MoS2, phosphure MoP, mais des catalyseurs bimétalliques molybdène-nickel ou molybdène-cobalt ont aussi été utilisés, de même que des métaux nobles.

Références

Articles connexes
 Hydrotraitement

Procédé chimique

Hydrodésoxygénation


Jeokronoloji, kayaların kendisinde bulunan imzaları kullanarak kaya, fosil ve sediman yaşını belirleme bilimidir. Mutlak jeokronoloji radyoaktif izotoplarla gerçekleştirilebilirken, göreceli jeokronoloji paleomanyetizma ve kararlı izotop oranları gibi araçlarla sağlanır. Birden fazla jeokronolojik (ve biyostratigrafik) göstergeleri birleştirerek, geri kazanılan yaşın hassasiyeti geliştirilebilir.

Jeokronoloji, uygulamada, fosil çiçek ve hayvan topluluklarını tanımlayarak, kataloglayarak ve karşılaştırarak tortul kayaçları bilinen bir jeolojik döneme atama bilimi olan biyostratigrafiden farklıdır. Biyostratigrafi, bir kayanın mutlak yaş tayinini doğrudan sağlamaz, sadece fosil topluluğunun bir arada var olduğu bilinen bir zaman aralığına yerleştirir. Bununla birlikte, her iki disiplin de aynı katmanlama (kaya katmanları) sistemini ve katmanları alt katmanları sınıflandırmak için kullanılan süreyi paylaştıkları noktaya kadar el ele çalışır.

Jeokronoloji bilimi, tüm fosil toplulukları için mutlak yaş tarihleri elde etmeye ve Dünya'nın ve dünya dışı organların jeolojik tarihini belirlemeye çalışan kronostratigrafi disiplininde kullanılan başlıca araçtır.

Radyometrik tarihleme

Bilinen bir Yarılanma ömrüne sahip bir radyoaktif izotopun radyoaktif bozunma miktarını ölçerek, jeologlar ana malzemenin mutlak yaşını belirleyebilirler.

Bu amaçla bir dizi radyoaktif izotop kullanılır ve çürüme oranına bağlı olarak farklı jeolojik dönemlere tarih vermek için kullanılır.

Daha yavaş çürüyen izotoplar daha uzun süreler için yararlıdır, ancak mutlak yıllarda daha az doğrudur.

Radyokarbon yöntemi hariç, bu tekniklerin çoğu aslında radyoaktif ana izotopun bozunma ürünü olan bir radyojenik izotopun bolluğundaki bir artışı ölçmeye dayanır.

Daha sağlam sonuçlar elde etmek için iki veya daha fazla radyometrik yöntem birlikte kullanılabilir.

Çoğu radyometrik yöntem sadece jeolojik zaman için uygundur, ancak radyokarbon yöntemi ve 40Ar / 39Ar yaşlandırma yöntemi gibi bazıları erken insan yaşamı zamanına ve kaydedilmiş tarihe kadar uzatılabilir.

Sık kullanılan tekniklerden bazıları:

Radyokarbon tarihleme: Bu teknik, organik malzemedeki karbon-14'ün bozulmasını ölçer ve en iyi yaklaşık 60.000 yıldan daha genç numunelere uygulanabilir.
 Uranyum-kurşun tarihleme : Bu teknik, iki kurşun izotopunun (kurşun-206 ve kurşun-207) bir mineral veya kayadaki uranyum miktarına oranını ölçer. Genellikle magmatik kayaçlardaki eser mineral zirkonlara uygulanan bu yöntem, jeolojik tarihleme için en yaygın kullanılanlardan (argon-argon tarihleme ile birlikte) biridir. Monazit jeokronolojisi, özellikle metamorfizmanın tarihlendirilmesinde kullanılan U – Pb tarihlendirmesinin başka bir örneğidir. Yaklaşık 1 milyon yıldan daha eski örneklere uranyum kurşun tarihleme uygulanır.
 Uranyum-toryum tarihleme: Bu teknik, speleothemleri, mercanları, karbonatları ve fosil kemiklerini tarihlemek için kullanılır. Aralığı birkaç yıldan 700.000 yıla kadardır.
 Potasyum-argon tarihleme ve argon-argon tarihleme: Bu teknikler metamorfik, magmatik ve volkanik kayaçlar ile tarihlenmektedir. Ayrıca paleoantropolojik bölgelerdeki veya üstündeki volkanik kül katmanlarını tarihlendirmek için de kullanılırlar. Argon-argon yönteminin daha genç sınırı birkaç bin yıldır.

Elektron devir rezonansı (ESR) tarihleme: Bu yöntem elektrik yüklerinin, silikatlı mineral depolarının doğal radyasyondan kaynaklanan hasarlı kristal kafesleri içerisindeki birikimini ölçer.

Bölünme izi tarihleme

Kozmojenik nüklitler jeokronolojisi

Bir jeomorfik yüzeyin oluşturulduğu yaşı (maruz kalma tarihleme) veya daha önce yüzeysel malzemelerin gömüldüğü (gömme tarihleme) bir dizi ilgili teknik. Maruz kalma tarihleme, alüvyonlu bir fan gibi bir yüzeyin oluşturulduğu yaş için bir proxy olarak Dünya materyalleri ile etkileşen kozmik ışınlar tarafından üretilen egzotik nüklidlerin (örneğin 10Be, 26Al, 36Cl) konsantrasyonunu kullanır. Mezar tarihleme, 2 kozmojenik elementin diferansiyel radyoaktif bozunumunu, bir tortunun daha fazla kozmik ışınlara maruz kalmanın gömülmesiyle tarandığı yaş için bir vekil olarak kullanır.

Kozmojenik nüklitler (veya kozmojenik izotoplar): kozmik ışın ufalanmasının neden olduğu güneş sistemindeki bir atom çekirdeği ile birlikte yüksek enerjili bir kozmik ışın etkileştiğinde oluşan nadir izotoplardır. Bu izotoplar Dünya'nın atmosferinde kaya ve toprak gibi, Dünya dışında göktaşları gibi maddelerde üretilen materyallerdir. Kozmojenik izotopları ölçen bilim adamları, jeolojik ve astronomik süreçlerin aralığı hakkında fikir elde edebiliyor. Hem radyoaktif ve istikrarlı izotoplar vardır. Bu radyoizotopların bazıları Trityum, Karbon-14, Fosfor-32'dir.

Bazı hafif (düşük atom numarası) eski nüklitlerin (bazı lityum, berilyum ve bor izotopları) sadece büyük patlama sırasında ortaya çıkmadığı ve büyük patlama sonrasında da oluşmuş olduğu düşünülür fakat güneş sistemindeki yıldızlar arası gaz ve toz üzerindeki ufalanmış kozmik ışınlar işlemiyle yoğunlaşmadan önce oluşmuştur. Bu onların oranları ve Dünya'daki diğer bazı nüklitlerin bolluğu ile karşılaştırıldığında bu gibi kozmik ışınların bolluğunu açıklıyor. Ancak, bunların oluşumu için mekanizma tam olarak aynı olsa bile, "güneş sisteminde içindeki yerinde" kozmojenik nüklitler için rastgele tanımlanan nitelilik "kozmojenik çekirdekler" olarak adlandırılmasını güneş sisteminin oluşumundan önce ufalanmış kozmojenik ışınlar tarafından oluşturulmuş eski nüklitleri engeller. Bu aynı nüklitler Dünya üzerine, atmosfere küçük miktarlarda kozmik ışınların gelmesi Dünya'da Meteoritler oluşturulmuştur. Ancak berilyum (tümü kararlı berilyum-9) güneş sistemindeki daha önce var olan yoğunlaşma ve güneş sistemini meydana getiren çok daha büyük miktarlarda en baştan beri mevcuttur. Dolayısıyla güneş sistemini meydana getiren malzemelerin içinde mevcuttur.

Bir nüklit her iki sınıfa ait olamaz. Başka bir şekilde ayrım yapmak hangi alt küme olarak adlandırıldığının zamanlamasını belirler. Geleneksel olarak bazı kararlı izotoplar lityum, berilyum ve borun büyük patlama ve güneş sisteminin oluşumunda kozmik ışın ufalanmaları tarafından üretildiği düşünülmektedir. İlkel nüklit berilyum-9 kararlı berilyum izotoplarına örnektir.

Lüminesans tarihleme
Lüminesans tarihleme teknikleri kuvars, elmas, feldispat ve kalsit gibi malzemelerden yayılan 'ışığı' gözlemler. Jeolojide optik olarak uyarılmış lüminesans (OSL), katodolüminesans (CL) ve termolüminesans (TL) dahil olmak üzere birçok lüminesans tekniği kullanılmaktadır. Termolüminesans ve optik olarak uyarılmış lüminesans, arkeolojide, çanak çömlek veya pişirme taşları gibi 'ateşlenen' nesneleri güncellemek için kullanılır ve kum göçünü gözlemlemek için kullanılabilir.

Lüminesans, ısıdan kaynaklanmayan bir madde tarafından kendiliğinden ışık yayılmasıdır; veya "soğuk ışık".

Böylece bir soğuk cisim radyasyonu şeklidir. Kimyasal reaksiyonlar, elektrik enerjisi, atom altı hareketler veya bir kristal üzerindeki stres neden olabilir. Bu, ışıldamayı, ısıtma sonucunda bir madde tarafından yayılan akkordan ayırır. Tarihsel olarak, radyoaktivite bir "radyo-lüminesans" biçimi olarak düşünülmesine rağmen, bugün elektromanyetik radyasyondan daha fazlasını içerdiğinden ayrı olduğu düşünülmektedir.

Kadranlar, eller, teraziler, havacılık ve navigasyon enstrümanları ve işaretlerinin işaretleri genellikle "aydınlatma" olarak bilinen bir işlemle ışıldayan malzemelerle kaplanır.

Artımlı tarihleme

Artımlı tarihleme teknikleri, sabitlenebilen (yani, günümüzle bağlantılı ve dolayısıyla takvim veya yıldız zamanı) veya yüzen olabilen yıllık yıllık kronolojilerin oluşturulmasına izin verir.

Dendrokronoloji

Ağaç halkaları her yıl büyür. Bir ağaçtan küçük bir sondajla örnek alınarak halkalar sayılır ve bu şekilde son derece yüksek güvenilirlikte dendrokronolojik bir zaman ölçeği oluşturulabilir ve karbon-14 tarihlemesi ile denetimleri gerçekleştirilebilir.Kuvaterner çalışmalarında dendrokronoloji yöntemi birçok alana uygulanabilir. Örneğin; İklim çalışmalarında, jeomorfolojinin (dendrojeomorfoloji) kendi içindeki birçok alanda; buzul çalışmalarında (dendroglasiyoloji), volkanik faaliyetlerde (dendrovolkanoloji), depremler ve kaya glasiyelleri çalışmalarında, enkaz akışları, kaya düşmeleri ve heyelan sahalarının belirlenmesinde, çığlar, termokarst süreçleri, seviye değişiklikleri, flüvyal süreçlerin yaşlandırılması ve kumul hareketleri gibi çalışmalarda dendrokronoloji yöntemi uygulanır.

Buz çekirdeği

Likenometri: Yeni yüzeylenmiş bir kaya üzerindeki likenlerin büyümesi esasına dayalı bir yöntemdir.

Varv: Başta buzul gölleri olmak üzere, birçok gölde bulunan farklı çökel katmanları yıllık olarak oluşmaktadır. Bazı göllerde varv katmanları binlerce yıl geriye gidebilmektedir. Varvlar jeolojik kayaç oluşumlarında, hatta Prekambriyen yaşlı çökellerin içinde dahi ayırt edilebilir.

Paleomanyetik tarihleme
Zaten iyi tanımlanmış bir paleomanyetik kutup dizisi (genellikle sanal jeomanyetik kutuplar olarak adlandırılır), görünür bir polar gezinme yolu (APWP) oluşturur. Böyle bir yol büyük bir kıta bloğu için inşa edilmiştir. Farklı kıtalar için APWP'ler, yaşı bilinmeyen kayalar için yeni elde edilen kutuplar için referans olarak kullanılabilir. Paleomanyetik tarihleme için, paleopole APWP'deki en yakın noktaya bağlanarak kayaların veya bilinmeyen yaştaki tortulardan elde edilen bir kutbun tarihlendirilmesi için APWP'nin kullanılması önerilmektedir. İki paleomanyetik tarihleme yöntemi önerilmiştir:

(1) açısal yöntem ve

(2) rotasyon yöntemi.

İlk yöntem, aynı kıta bloğunun içindeki kayaların paleomanyetik tarihlendirilmesi için kullanılır.

İkinci yöntem, tektonik rotasyonların mümkün olduğu katlanmış alanlar için kullanılır.

Demir içeren bazı mineraller veya taneler, kritik bir seviye olan Curie sıcaklığının üzerine çıkan bir sıcaklıkla ısıtıldıklarında, yeryüzünün manyetik alanına duyarlı hale gelir. Kritik seviyelerinden daha yüksek seviyelere ısıtılan kayaların içindeki mineral ve taneler, oluşumları esnasında etkili olan manyetik alan yönelimini korurlar. Kayaçların bağımsız yollarla yaşlandırılabildiği yerlerde, paleomanyetik bir zaman ölçeği düzenlenebilir. Bu zaman ölçeği, paleomanyetik kalıntıların tek başına kullanıldığı diğer yerlerde uygulanabilir.

Manyetostratigrafi

Manyetostratigrafi, bir dizi yataklı tortul ve / veya volkanik kayaçtaki manyetik polarite bölgelerinin paterninden yaşı, manyetik polarite zaman ölçeğine göre belirler. Polarite zaman ölçeği daha önce deniz tabanı manyetik anomalilerinin tarihlendirilmesi, manyetostratigrafik kesitlerde radyometrik olarak uzanan volkanik kayaçlar ve astronomik olarak tarihlenen manyetostratigrafik kesitlerin belirlenmesiyle belirlenmiştir. tortul ve volkanik dizilerin tarihlenebilmesi için kullanılan bir jeofizik korelasyon tekniğidir. Yöntem bölüm boyunca ölçülen aralıklarla yönelik örnekler toplayarak çalışır. Numuneler onların karakteristik mıknatıslanmarı (ChRM), bir tabakasının oluşumundan Dünya'nın manyetik alanının kutuplarını belirlemek için, analiz edilir. Bunun mümkün olmasının sebebi, Volkanik akımları thermomanent manyetizasyon kazanmaktadır ve sedimanlar oluşumu sırasında kalıcı çökelme mıknatıslanmasına uğrar ve her ikisi de Dünya'nın alanının yönünü yansıtan mıknatıslanmalardır.

Kemostratigrafi
İzotop bileşimlerindeki küresel eğilimler, özellikle karbon-13 ve stronsiyum izotopları, tabakaları ilişkilendirmek için kullanılabilir.

Kemostratigrafi veya kimyasal stratigrafi, stratigrafik ilişkileri belirlemek için tortul diziler içindeki kimyasal varyasyonların incelenmesidir. Alan nispeten genç, sadece 1980'lerin başında ortak kullanıma girmiş, ancak kemostratigrafinin temel fikri neredeyse stratigrafinin kendisi kadar eskidir: Farklı kimyasal imzalar, farklı fosil meclisleri veya farklı stratografik ilişkiler kurmada kadar faydalı olabilir.

Marker horizonların korelasyonu
Marker horizonlar, aynı yaştaki ve bu tür ayırt edici kompozisyon ve görünümdeki stratigrafik birimlerdir, farklı coğrafi bölgelerdeki varlıklarına rağmen, yaş denklikleri konusunda kesinlik vardır. Hem deniz hem de karasal fosil faunal ve floral meclisler ayırt edici marker ufuklar yaratır. Tephrochronology, bilinmeyen volkanik külün (tefra) jeokimyasal olarak parmak izi tarihli tefra ile jeokimyasal korelasyonu için bir yöntemdir. Tefra aynı zamanda arkeolojide bir tarihleme aracı olarak da kullanılır, çünkü bazı patlamaların tarihleri iyi kurulmuştur. İşaret ufukları, stratigrafik korelasyonda kullanılan geniş bir coğrafi boyutta (dizinin büyüklüğünden farklı) stratigrafik birimlerdir. Bu amaç için genellikle tüf katmanları (lithified volkanik kül) kullanılır.

Kronolojik periyodizasyonun jeolojik hiyerarşisi
Jeokronoloji: Büyükten küçüğe:

 Süper üst zaman
 Üst zaman
 Zaman
 Dönem
 Devre
 Çağ
 Kron

Kronostratigrafiden farklılıklar
Jeokronolojik ve kronostratigrafik birimleri karıştırmamak önemlidir. Jeokronolojik birimler zaman periyotlarıdır, bu nedenle Geç Kretase Dönemi'nde Tyrannosaurus rex'in yaşadığını söylemek doğrudur. Kronostratigrafik birimler jeolojik malzemedir, bu nedenle Tyrannosaurus cinsinin fosillerinin Üst KretaseSerisinde bulunduğunu söylemek de doğrudur. Aynı şekilde, Tyrannosaurus fosillerinin bulunduğu Hell Creek yatağı gibi bir Üst Kretase Serisi yatağına gitmek ve ziyaret etmek tamamen mümkündür - ancak bir süre olduğu için Geç Kretase Dönemi'ni ziyaret etmek doğal olarak imkânsızdır.

Ayrıca bakınız
 Dünya'nın yaşı

Konuyla ilgili yayınlar
 Smart, P.L. ve Frances, P.D. (1991), Kuvaterner tarih yöntemleri - bir kullanıcı kılavuzu. Kuvaterner Araştırmaları Derneği Teknik Kılavuzu No.4,
 Lowe, J.J. ve Walker, M.J.C. (1997), Kuaterner Ortamların Yeniden Yapılandırılması (2. baskı). Longman Yayıncılık,
 Mattinson, J. M. (2013), Devrim ve evrim: 100 yıllık U-Pb jeokronolojisi. Elementler 9, ss. 53-57.
 Jeokronoloji kaynakça Tartışma: Origins Arşivi

Dış bağlantılar
 http://stratigraphy.org/
 http://data.bgs.ac.uk/home.html/
 http://trimc-nlp.blogspot.com/2013/09/ontology-models-for-geochronology-and.html
 Jeoloji Mühendisleri Odası
 yerbilimleri.com

Kaynakça

Jeokronoloji


Pentoxidul de fosfor este un compus chimic cu formula P4O10. Numele său comun este derivat de la formula empirică (sau brută), P2O5. Este un solid alb, cristalin, fiind anhidrida acidului fosforic (de aceea, mai poate fi numită și anhidridă fosforică). Este un compus extrem de higroscopic, de aceea este folosit ca și agent de deshidratare și de uscare puternic.

Obținere
Pentoxidul de fosfor se obține prin arderea fosforului elementar cu o cantitate suficientă de aer:

 P4 + 5 O2 → P4O10

Proprietăți chimice

Reacția cu apa
Pentoxidul de fosfor este folosit ca și agent de deshidratare, întrucât reacția sa de hidroliză este o reacție exotermă:
P4O10 + 6 H2O → 4 H3PO4   (–177 kJ)

Este cel mai energic agent deshidratant pentru gaze, fiind folosit la uscarea gazelor în coloane sau turnuri de uscare.

Aplicațiile sale se extind până în domeniul sintezei organice, unde P4O10 este un agent de deshidratare foarte comun. Cea mai importantă aplicație este conversia amidelor primare în nitrili:
P4O10 + RC(O)NH2 → P4O9(OH)2 + RCN
Produsul de reacție P4O9(OH)2 are o formulă generalizată care reprezintă un produs nedefinit al hidratării  P4O10.

În mod alternativ, în reacție cu acizii carboxilici, se obțin anhidridele acide corespunzătoare:
P4O10 + RCO2H → P4O9(OH)2 + [RC(O)]2O

Caracterul oxidant
Prin încălzire puternică, pentoxidul de fosfor se descompune în trioxid de fosfor:

Vezi și
 Trioxid de fosfor

Referințe

Bibliografie
 Costin D. Nenițescu, Chimie generală, EDP
 Linus Pauling, Chimie generală, Editura Științifică, București, 1972 (traducere din limba engleză)
 Raluca Ripan, Ion Ceteanu, Manual de lucrări practice de chimie anorganică - volumul I - Metaloizi, EDP, 1961

Oxizi
Compuși ai fosforului
Substanțe higroscopice și delicvescente

Pentoxid de fosfor