Prangos, biljni rod iz porodice štitarki raširen po Euroaziji od zapadne Europe na istok preko Srednje Azije do Mongolije. Postoji četrdesetak vrsta, od kojih su posljednje P. aricakensis otkrivene 2019. u Turskoj,  2020 Prangos iranica i 2022. Prangos munzurensis.

Vrste

 Prangos abieticola Aytaç & H.Duman
 Prangos acaulis (DC.) Bornm.
 Prangos akymatodes Rech.f. & Riedl
 Prangos ammophila (Bunge) Pimenov & V.N.Tikhom.
 Prangos aricakensis Behçet, Yapar & Olgun
 Prangos asperula Boiss.
 Prangos bucharica O.Fedtsch.
 Prangos cachroides (Schrenk) Pimenov & V.N.Tikhom.
 Prangos calligonoides Rech.f.
 Prangos cheilanthifolia Boiss.
 Prangos corymbosa Boiss.
 Prangos crossoptera Herrnst. & Heyn
 Prangos denticulata Fisch. & C.A.Mey.
 Prangos didyma (Regel) Pimenov & V.N.Tikhom.
 Prangos dzhungarica Pimenov
 Prangos equisetoides Kuzjmina
 Prangos eriantha (DC.) Lyskov & Pimenov
 Prangos ferulacea (L.) Lindl.
 Prangos gaubae (Bornm.) Herrnst. & Heyn
 Prangos herderi (Regel) Herrnst. & Heyn
 Prangos hermonis Boiss.
 Prangos heyniae H.Duman & M.F.Watson
 Prangos hulusii Senol, Yildirim & Seçmen
 Prangos ilanae Pimenov, Akalin & Kljuykov
 Prangos iranica Pimenov
 Prangos lachnantha (Korovin) Pimenov & Kljuykov
 Prangos latiloba Korovin
 Prangos ledebourii Herrnst. & Heyn
 Prangos longistylis (Boiss.) Pimenov & Kljuykov
 Prangos meliocarpoides Boiss.
 Prangos multicostata Kljuykov & Lyskov
 Prangos munzurensis A.Duran, Lyskov & Paksoy
 Prangos odontalgica (Pall.) Herrnst. & Heyn
 Prangos pabularia Lindl.
 Prangos peucedanifolia Fenzl
 Prangos platychlaena Boiss.
 Prangos scabrifolia Post & Beauverd
 Prangos serpentinica (Rech.f., Aellen & Esfand.) Herrnst. & Heyn
 Prangos trifida (Mill.) Herrnst. & Heyn
 Prangos tuberculata Boiss. & Hausskn.
 Prangos turcica A.Duran, Sagiroglu & H.Duman
 Prangos uechtritzii Boiss. & Hausskn.
 Prangos uloptera DC.

Sinonimi
 Alococarpum Riedl & Kuber
 Cryptodiscus Schrenk ex Fisch. & C.A.Mey.
 Koelzella M.Hiroe
 Microselinum Andrz. ex Trautv.
 Neocryptodiscus Hedge & Lamond

Vanjske poveznice

Izvori

Apioideae

Prangos


الحسن بن علي بن إبراهيم بن الزبير الأسدي القرشي الأسواني المعروف بالمهذب وهو أخو الشاعر الرشيد الأسواني. شاعر مطبوع، قال عنه العماد الأصفهاني: (لم يكن في مصر أشعر منه في زمنه)، وقدمه غير واحد في الشعر على أخيه الرشيد.

من شعره:

هم نصب عيني أنجدوا أو غاروا.:. ومنى فؤادي أنصفوا أو جاروا

وهمو مكان السر من قلبي وإن.:. بعدت نوى بهمو وشط مزار

فارقتهم وكأنهـم في ناظري.:. مـما تمثلهم لي الأفكـار

تركوا المنازل والديار فما لهم.:. إلا القلوب منازل وديار.

توفي سنة 561 هـ

شعراء مصريون في القرن 11
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
وفيات 561 هـ

المهذب الأسواني


Das Bezirksgericht Lembach war ein Bezirksgericht in der Gemeinde Lembach im Mühlkreis, Bezirk Rohrbach (Oberösterreich). Das für den Gerichtsbezirk Lembach zuständige Bezirksgericht bestand von 1850 bis 2002. Das Gebäude des ehemaligen Bezirksgerichtes steht unter Denkmalschutz.

Geschichte
Am 10. Mai 1850 wurden die bisherigen landesfürstlichen und Patrimonial-Gerichte durch einen Erlass des k.k. Oberlandesgerichtes Linz zur Übergabe der Justizgeschäfte an die neu bestellten landesfürstlichen Gerichten verpflichtet. Das neu geschaffene Bezirksgericht Lembach wurde mit der Aufnahme seiner Geschäfte per 14. Juni 1850 angewiesen, wobei es für den "Gerichtsbezirk Lembach", d. h. den südwestlichen Teil des nun aufgelösten Landgerichtes Marsbach, zuständig wurde. Beim Bezirksgericht Lembach handelte es zur Zeit der Gründung um ein Bezirksgericht II. Klasse. Dies bedeutete, dass für Vergehen als Strafgericht das übergeordnete Bezirks-Kollegial-Gericht Rohrbach zuständig war. Als Appell- und Spruchgericht, Civil-, Kollegial- und Handelsgericht für Lembach diente wiederum das Landesgericht Linz. Das Bezirksgericht Lembach war bis zur Auflösung dem Landesgericht Linz unterstellt, wobei das Bezirksgericht per 31. Dezember 2003 seine Tätigkeit ebenso wie zwei weitere Bezirksgerichte des Bezirkes Rohrbach einstellen musste. Für den gesamten Bezirk ist seit dem 1. Jänner 2003 das Bezirksgericht Rohrbach zuständig.

Bauwerk
Das Gerichtsgebäude wurde 1856 als dreigeschoßiges Haus mit Walmdach errichtet. Die Hauptfassade wurde mittels eines rustizierten Erdgeschosses und Kolossaleckpilasters im Obergeschoss gegliedert. An der Rückseite des Gebäudes befindet sich ein Treppenhausrisalit. Im Inneren des Gebäudes finden sich flachtonnengewölbte Gänge, ein tonnengewölbtes Treppenhaus mit Biedermeiergittern und Böden aus Granitplatten.

Das Gebäude wird heute als Wohngebäude und als Dienststelle der Polizeiinspektion Lembach genutzt.

Einzelnachweise

Literatur
 Bundesdenkmalamt Österreich (Hrsg.): Dehio-Handbuch, die Kunstdenkmäler Österreichs. Topographisches Denkmälerinventar. Oberösterreich. Band 1: Peter Adam, Beate Auer u. a.: Mühlviertel. Berger, Horn/ Wien 2003, ISBN 3-85028-362-3.

Weblinks

Lembach
Lembach im Mühlkreis
Baudenkmal (Oberösterreich)
Gegründet 1850
Aufgelöst 2002

Bezirksgericht Lembach


Alphonse Henri Périn (født 12. maj 1798 i Reims, død 6. oktober 1874 i Paris) var en fransk maler

Périn, der var elev af Guérin, modtog i Rom stærke indtryk fra Nazarenerskolen. Dette præger også hans kunst. Hans hovedværk er vægmalerierne i Notre Dame de Lorette i Paris; andre arbejder findes i katedralen i Fréjus; endvidere portrætter, genrebilleder, landskaber, raderinger.

Kilder

Malere fra Frankrig
Historiemalere
Portrætmalere
Landskabsmalere
Franskmænd i 1800-tallet
Personer fra Reims

Alphonse Périn


Kemmling ist der Familienname von

 Carsten Kemmling (* 1965), deutscher Segelsportler und Journalist
 Uwe Kemmling (* 1960), deutscher Fußballschiedsrichter

Kemmling


Die Kreuzkirche in der Karlstraße der Stadt Cottbus ist ein denkmalgeschützter Sakralbau und wurde 1879 erbaut. Sie ist die Gottesdienststätte der Evangelisch-lutherischen Kreuzkirchengemeinde. Sie gehört zum Kirchenbezirk Lausitz der Selbständigen Evangelisch-Lutherischen Kirche.

Beschreibung
Die Kreuzkirche ist turmlos und hat kein Geläut, da auf Erlass des preußischen Königs Friedrich Wilhelm IV. hin die Kirchen der Altlutheraner nicht als solche sichtbar sein und auch kein Geläut haben durften. Die Kirche ist ein Backsteinbau mit großer Mittelapsis in Form einer Basilika, ihr Grundriss hat die Form eines Kreuzes und wird von einem Satteldach mit Giebel an der Westseite abgeschlossen. Die Ecktürmchen sind mit Sandsteinkreuzen bekrönt, ebenso der Giebel der Westseite, in der sich das Hauptportal befindet. Über dem Portal ist außerdem ein Okulus zu sehen. Weiterhin erwähnenswert ist, dass der Kirchsaal ein Tonnengewölbe mit Kassetten aufweist. Die Fassade der Kirche wird von neoromanischen Stilelementen und Rundbogenfenstern mit Bleiverglasung dominiert.

(Bau-)Geschichte

Die Kreuzkirche ist der einzige große Cottbuser Kirchenbau des späten 19. Jahrhunderts.
Die Entscheidung für den Bau der Kirche für diese staatsunabhängige Evangelisch-Lutherische Gemeinde wurde 1878 gefasst. Nach nationaler und internationaler Spendensammlung konnte der Bau realisiert werden. Die Grundsteinlegung für die Kirche fand am 10. Mai 1878 statt. Die Pläne dafür wurden von Baurat Abel aus Lauban ausgearbeitet, die Ausführung übernahmen der Maurermeister Wilhelm Schneider und der Zimmermeister Karl Simon unter der Mitwirkung des Maurer- und Zimmermeisters Pötschke aus Rothenburg. Anderthalb Jahre später (Ende 1879) konnte die Kirche unter dem Namen Kreuzkirche geweiht werden. Die Orgel, die 1904 eingebaut worden war, wurde von der Firma Heinrich Schlag hergestellt. Während des Zweiten Weltkrieges wurden durch Plünderungen und Granateneinschläge Dach, Fenster und ein Jochbogen der Kirche zerstört. Unversehrt blieben nur das Orgelwerk, das Gestühl und der Altar.
Nach mühseligen Reparaturarbeiten durch die Gemeindemitglieder konnte die Kirche ab dem 15. Mai 1949 wieder genutzt werden. Weil das Dach noch immer undicht war, wurde es in den 1960er Jahren neu gedeckt. Eine umfassende Renovierung, bei der u. a. der Altarraum erneuert wurde, erfolgte dann im Jahre 1979. Die eisernen Altarleuchter, das kupferne Meditationskreuz, das Triumphkreuz, der Altartisch, die Taufe und die Kanzel wurden von der Bildhauerin Elly-Viola Nahmmacher aus Greiz entworfen.
Ab 1999 erfolgte in zwei Schritten eine gründliche Sanierung.

Außensanierung:
Trockenlegung des Fundaments
Neuverfugung der Außenwände
Erneuerung der Dachbleche
Neueindeckung des Apsis-Daches
Erneuerung der Sandsteinbekrönungen
Erneuerung des Sandsteinkreuzes auf dem Giebel der Westseite
Reparaturen der Fenster
Innensanierung:
Reparaturen der Dachstuhlbalken und des Tonnengewölbes
Neuverputzung und Streichen der Wandflächen

Literatur
"Cottbuser Heimatkalender" 2004 S. 71–74
"Kirchen in + um Cottbus", Evangelischer Kirchenkreis Cottbus, Kirchlicher Kunstverlag Dresden, 1995

Weblinks

Geschichte der SELK-Gemeinde
Sanierung der Kreuzkirche

Kirchengebäude in Cottbus
Baudenkmal in Cottbus
Cottbus
Cottbus
Cottbus
Cottbus Kreuzkirche
Cottbus
Bauwerk des Historismus in Cottbus
Backsteinbauwerk des Historismus

Kreuzkirche (Cottbus)


Çarşıbaşı, Trabzon ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
İlçe, 1522 yılı kayıtlarında İskafya, 1819 ve 1876 yılı kayıtlarında İskefiye Pazarı ya da Nefsi İskefye adıyla geçmekte olup, 1913 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İskefiye nahiyesinin merkezi bir köy iken, 6 Mart 1954'te Burunbaşı, Büyükdere, Salova ve Zeytinlik köyleri ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. Çarşıbaşı, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.

Coğrafya
Doğu Karadeniz Bölgesi'nde Trabzon-Giresun sahil yolu üzerinde, Trabzon'un 34 km batısında bulunur.

Nüfus

Kaynakça

Çarşıbaşı


وُلد في مدينة صفد في فلسطين عام 1938 ولجأ إلى دمشق/ سورية عام 1948 اثر مجازر الصهاينة في فلسطين وتشريد شعبها. غصّ حلقه بمرارة الظلم واللجوء والتشرد من وطنه، وضجّ صدره وفكره بقوة باحثاً عن استرداد الحق المفقود والكرامة المهانة منذ نعومة أظافره.

درس في مدارس دمشق الرسمية ونال الثانوية العامة من ثانوية اسعد عبد الله، وأتم دراسته الجامعية ونال اجازة الآداب -قسم اللغة الإنكليزية من جامعة دمشق وعمل على اتمام دراسته العليا. في غرف ثانوية اسعد عبد الله وقاعات جامعة دمشق.. تكوّنت ملامح فكره وشخصيته وتفتحت مواهبه، إذ شارك حينها في تأسيس رابطة الأدب والحياة مع بعض اصدقائه ورفاقه. وجد في النشاط الطلابي النضالي مجاله الواسع في التعبير عن نوازعه الوطنية والقومية.. وخصوصاً مع تصاعد مدّ القومية العربية في حينه فشارك في تأسيس رابطة طلبة فلسطين في سورية، التي أصبحت فرع سورية للاتحاد العام لطلبة فلسطين، حيث رئس هذا الفرع عام 1959 وأصبح عضواً في المجلس الإداري للاتحاد العام لطلبة فلسطين في القاهرة خلال اعوام 1960-1964..فكان نشيطاً فاعلاً في تطوير خطط وسياسات هذا الاتحاد.

تبلورت ونضجت شخصيته وافكاره الوطنية والقومية بالتحاقه بصفوف المناضلين في حزب البعث العربي الاشتراكي خلال خمسينيات القرن الماضي فكان واضحاً صلباً في مواقفه وطروحاته، وتأكيده على ضرورة ربط القضية الفلسطينية بعمقها العربي، وبعدها القومي واعتبار الوحدة العربية طريق العودة إلى فلسطين، مرافقاً مرحلة النهوض القومي الكبير، الذي قاده حزب البعث العربي الاشتراكي والزعيم الراحل جمال عبد الناصر، والذي توّج بقيام الجمهورية العربية المتحدة.

إثر تعرض دولة الوحدة الوليدة لمؤامرة الانفصال وسقوط تجربة الوحدة الأولى في تاريخنا المعاصر.. نشطت قوى الشعب الفاعلة الحية بكل اطيافها السياسية والاجتماعية في مواجهة الانفصال، وعلى رأسها حزب البعث العربي الاشتراكي فانخرط الفقيد بالنضال ضد الانفصال معرضاً نفسه للملاحقة والاعتقال عدة مرات كما فعل مناضلو الحزب ومؤسساته النضالية التي نجحت في إعادة وصل احياء شرايينه التنظيمية للتصدي للانفصال حتى تم ذلك صبيحة الثامن من آذار 1963، الثورة التي دكت الانفصال ومرتكزاته النظرية والسلوكية، واعادت إلى سورية وجهها العروبي المشرق.

وفي مطلع الستينيات من القرن الماضي.. أدى حراك الشعب العربي الفلسطيني في الشتات إلى استنهاض وطني منظم.. إلى ولادة حركات وفصائل وجبهات نضالية فلسطينية تعمل من اجل تحرير فلسطين المغتصبة، ورافق ذلك تقديم مشروع من حزب البعث العربي الاشتراكي إلى مجلس جامعة الدول العربية بضرورة إنشاء كيان وطني فلسطيني، يبرز الشخصية الوطنية الفلسطينية ويتمتع بشرعية التمثيل.. مما سرع بإنشاء منظمة التحرير الفلسطينية التي أُعلن عن قيامها في مؤتمر القدس عام 1964 ومن ثم انطلاقة «الثورة الفلسطينية المعاصرة في 1/1/1965».
يومذاك تقاطر الرفاق البعثيون إلى صفوف العمل الفدائي، ومنهم الرفيق عصام القاضي، حيث تم إنشاء منظمة طلائع حرب التحرير الشعبية -قوات الصاعقة- كمنظمة قومية تمارس الكفاح المسلح من اجل تحرير فلسطين وذلك قُبيل حرب حزيران 1967.. وكان للفقيد القاضي ورفاقه في شعبة فلسطين آنئذٍ دورٌ كبير وبارز في انطلاقة هذه المنظمة الوليدة وفي طروحات ومفاهيم حرب التحرير الشعبية.

مع انطلاقة حركة التصحيح في 16 تشرين الثاني عام 1970 بقيادة الرفيق المناضل حافظ الأسد كان للرفيق عصام القاضي ورفاقه دور رئيسي وهام بين الرفاق البعثيين الفلسطينيين في ترسيخ الحركة التصحيحية داخل التنظيم الفلسطيني، توّجت بوصول الرفيق عصام القاضي.. عبر الانتخابات الحزبية في المؤتمر القطري الفلسطيني الثالث عام 1972 إلى منصب الأمين القطري الفلسطيني، وإلى انتخابه عضواً في القيادة القومية في المؤتمر القومي الثاني عشر عام 1975، حين تمكن مع رفاقه من إعادة بناء التنظيم الحزبي الفلسطيني، وانتشاره بين الجماهير العربية الفلسطينية، وارتقاء صيغته التنظيمية وكوادره الحزبية وفق نهج التصحيح المبارك.

بعد استشهاد زهير محسن الأمين العام لمنظمة طلائع حرب التحرير الشعبية - قوات الصاعقة - خلفه عصام القاضي عام 1979، وانتُخب نائبًا في المجلس الوطني الفلسطيني وعضواً في اللجنة التنفيذية لمنظمة التحرير الفلسطينية عام 1980. لقد كانت للفقيد القاضي مع رفاقه في قيادة التنظيم وقيادات الفصائل الوطنية الفلسطينية الأخرى، وكوكبة من رجالات فلسطين الوطنيين المستقلين جهود جبارة في بلورة خط المقاومة الرافض التنازلات على الساحة الفلسطينية ولا سيما بعد العدوان الإسرائيلي على لبنان 1982، واحتلال بيروت.. وفي تصليب وتعزيز هذا الخط، وهذا النهج لتأسيس جبهة الإنقاذ الوطني الفلسطيني.

لقد جرى تصليب وتقوية وتدعيم نهج المقاومة بانطلاقة الانتفاضة الأولى انتفاضة الحجر، والانتفاضة الثانية- انتفاضة الأقصى.. ومع ولادة فصائل وطنية فلسطينية جديدة داخل الأراضي الفلسطينية المحتلة، مما صعّد وانضج المقاومة، ونقلها إلى مرحلة جديدة متطورة في مواقفها وعملياتها واستراتيجيتها وخططها حيث طوّرت صيغَ عمل وتفاهم بين الفصائل الوطنية والإسلامية بقيام التحالف الوطني الفلسطيني بفصائله العشرة وهذا اعاد «الصراع العربي- الإسرائيلي» إلى مربعه الأول. لقد عمل عصام القاضي مع رفاقه وقادة فصائل التحالف الوطني على تطوير اساليب وصيغ العمل الوطني والنضالي، وعلى نشر ثقافة المقاومة والممانعة، والتصدي لثقافة الهزيمة والاستسلام على أرضية التمسك بالثوابت الوطنية والقومية والحقوق الوطنية الفلسطينية، حق العودة وحق تقرير المصير وحق اقامة الدولة الفلسطينية المستقلة، وعاصمتها القدس الشريف.

شيع يوم 18 يوليو 2006، جثمان عصام القاضي عضو القيادة القومية لحزب البعث العربي الاشتراكي الأمين القطري للتنظيم الفلسطيني للحزب إلى مثواه الأخير في مقبرة الدحداح بدمشق.

مراجع

أشخاص من صفد
أعضاء منظمة التحرير الفلسطينية
خريجو جامعة دمشق
سياسيو حزب البعث
سياسيون فلسطينيون
مواليد 1938
مواليد القرن 20
وفيات 2006

عصام القاضي


9115 Battisti este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9115 Battisti este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Sormano de Piero Sicoli și Francesco Manca. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 5,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

9115 Battisti


Jerihonska ruža (lat. Selaginella lepidophylla), pustinjska biljna vrsta iz porodice Selaginellaceae, razred Lycopodiopsida, koja ima zajedničku karakteristiku kao i biljka Anastatica hierochuntica, da preživi i nekoliko godina bez vode. Nakon što se listovi osuše i otpadnu ona se sklupča čekajući dok ne padne kiša (što može potrajati godinama), ili dok je vjetar ne odnese na mjesto gdje ima vlage, da bi kroz par sati ozelenila.

Jerihonska ruža, S. lepidophilla, raširena je u pustinjama jugozapadnog SAD-a i Meksika.

Vidi i:
 Jerihonska ruža, Anastatica hierochuntica

Vanjske poveznice

Izvori

Crvotočnice

Jerihonska ruža (Lycopodiopsida)


São Bartolomeu adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:

 São Bartolomeu - Borba belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu - Coimbra belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu - Vila Viçosa belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu da Serra - Santiago do Cacém belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu de Messines - Silves belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu de Regatos - Angra do Heroísmo belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu do Outeiro - Portel belediyesinde bucak.
 São Bartolomeu dos Galegos - Lourinhã belediyesinde bucak.
 Quinta de São Bartolomeu - Sabugal belediyesinde bucak.

São Bartolomeu


Meike Schmelzer (født 19. Juli 1993 i Wiesbaden) er en tysk håndboldspiller, som spiller for den tyske håndboldklub Thüringer HC og Tysklands kvindehåndboldlandshold siden 2015.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Tyskland
Håndboldspillere fra Thüringer HC

Meike Schmelzer


වයිකිං යුගය හා බැඳි අසිපත (වයිකිංවරුන්ගේ අසිපත) හෙවත්
කැරොලිංජියන් අසිපත යනු බටහිර හා උතුරු යුරෝපයේ පූර්ව මධයන යුගයන්හිදී (Early Middle Ages) බහුලව භාවිතා කරන ලද කඩු වර්ගයකි(Sword).

වයිකිං යුගය (Viking Age) හෙවත් කැරොලිංජියන් අවධිය (Carolingian-era)ගොඩනැගී ඇත්තේ 8 වන සියවසේදී  මිරොවින්ජියන් (6 වන සහ 7 වන සියවසෙදී ෆ්රෑන්කිෂ් නිෂ්පාදන අසිපත (Merovingian sword), රෝමන් ස්පත (spatha) යන්නෙන් පැවත එන්නනකි.) ගෙන් වන අතර 11 වන සහ 12 වන සියවස් අතරතුරදී රෝමාකාර (Romanesque period) නයිට්වරුන්ගේ කඩුවක් ( knightly sword) දක්වා දියුණු විය.

පාරිභාෂික ශබ්දමාලාව

වයිකිංවරුන්ගේ අසිපත ලෙස ප්‍රචලිත වුවත්, මෙම වර්ගයේ අසිපත් නිෂ්පාදනය කලේ ෆ්රෑන්කිෂ් අධිරාජ්‍යයේ (Frankish Empire) කැරොලිංජියන් යුගයේදීය (Carolingian era) . 8 වන සියවසේදී ක්‍රිස්ටියන් ෆ්රන්සියා හි සොහොන් භාණ්ඩ (grave goods) අතුරුදහන් වීමත් , මහත්ද්වීපික යුරෝපයේ බොහෝ සොයාගැනීම් අහම්බෙන් ගo  ඉවුරු වලින් හමුවන සොයා ගැනීම් වලට සීමා වුවත් වයිකිං යුගයේ (Viking Age) ස්කැන්ඩිනෙවියානු මිත්‍යාදෘෂ්ටික (pagan) සොහොන් තුල තිබී ෆ්‍රෑන්ක් නිෂ්පාදන  කඩු තුල ගොනුවක් සොයා ගැනීමත් නිසා "වයිකිං" (Viking) යන නම මෙම කඩු සමග සම්බන්ධ විය.

8 වන සහ 10 වන සියවස් වලදී අසිපත්, "කැරොලිංජියන් (Carolingian) කඩු" ලෙස නම් කළ අතර, පසු වයිකිං යුගය හා උසස් මධ්‍යතන යුගයේ (High Middle Ages) ආරම්භයේදී (10 වන සියවසේ අවසානයේ සිට 11 වන සියවසේ ආරම්භය දක්වා) නෝර්මන් අසිපත් (Norman swords) හෙවත් පූර්ව ගොඩනැගීම් අවදියේ ඇති නයිට්වරුන්ගේ අසිපත්(Knightly sword) සමඟ මුහු වී ඇත.

ඉතිහාසය

චාර්ලිමේන්(Charlemagne) රාජ්‍ය සමයේදී, කඩු කොපුවක් සමඟ අසිපතක (ස්පාටා හෙවත් ලෝන්ග්ස්වර්ඩ්) වටිනාකම ඝන(Solidi)
(Lex Ribuaria)හතක් විය. දැනට වුවද අසිපත්, අවි ආයුධ වලට වඩා මිල අධික නමුත් මිරොවින්ජියන් සමයේදී මෙන් සීමා කරන ලද්දක් නොවන අතර චාර්ලිමේන් රජුගේ තුරඟ සෙනාවේ සාමාජිකයන්ට පමණක් අසිපත් දරා සිටීමේ ඉඩ සලසා දී තිබිණි. 9 වන සියවස අගභාගයේදී රෙජිනෝ ගේ (Regino's Chronicle)ක්රොනිකල් සිදුකළ යෝජනාවකට අනුව තුරඟ සේනාවේ (Warhorse) ප්‍රධාන අවිය බවට අසිපත සළකන ලදි.

8 වන සියවසේ අග භාගයේ සිට 10 වන සියවස දක්වා කාලයේදී අනුක්රමයෙන් කටුපොරොව (Sax) වෙනුවට කඩුව යොදා ගැනුණි. මන්ද, 8 වන සියවසේදී ප්රංශයේ තව දුරටත් සුසාන භාණ්ඩ තැන්පත් නොකරන නිසා, මහාද්වීපික සොයා ගැනීම් බොහෝ දුරට ගං ඉවුරු (බොහෝ නිර්වායු තත්ව ඇති ස්ථාන ලෝහ භාණ්ඩ ආරක්ෂා වීමට හේතු වන නිසා) වලින් අහම්බෙන් හමු වෙන සොයා ගැනීමකට සීමා වූ අතර,
කැරොලිංජියන් කඩු පිළිබඳ වර්තමාන අවශේෂ උදාහරණ උතුරු හා නැගෙනහිර සංස්කෘතීන්හි මිත්‍යා මත සුසාන චාරිත්‍ර වල බලපෑමට තවමත් ලක් වී ඇත.

9 වන සියවසේදී රටා පෑස්සුම් (Pattern Welding) භාවිතයත් සමඟ ගුණාත්මක බවින් ඉහල වානේ ලබා ගත හැකි විය. වඩා හොඳ වානේ, පටු තල නිෂ්පාදනය සඳහා යොදා ගත් අතර 9 වන සියවසේ අසිපත්, 8 වන සියවසට වඩා විෂධ තුඩකින්ද, සමබර වීමේ ලක්ෂය මිට දෙසටද යොමු වී ඇත. කප්ලන්ඩ්(1990) ඉදිරිපත් කර ඇති පරිදි මෙම සංවර්ධනය ක‍ටුපොරොව නැති වී යාම තවත් වැඩි කර ඇති සේම කඩුව ඉතා ඉක්මනින් කැපී පෙනෙන දෙයක් බවට පත් කර ඇත්තේ සංක්‍රමණික කාලයේදී බොහෝ හානිකර පලිස් හෝ ආයුධ පහර දීම් වලට යොදා ගන්නා අතරතුරදීය. වැඩි දියුණු කළ ඵලය, උපමාරු දැමීම හා බර ඒකාබද්ධ කොට තනි ආයුධයක් ලෙස තනා ඇත්තේ ක‍ටු පොරොව අනවශ්‍ය බව පෙනවා දෙමිනි.

ෆ්රෑන්ක් කඩු වල බොහෝ විට ඛණ්ඩක තුනක් හෝ පහක් සහිත ගෝලාකාර හැඩයක් තිබුණි. මෙය 8 වන සියවසේ පූර්ව අවධියේ නොතිබූ ස්වදේශික ෆ්රෑන්ක් වර්ධනයක් වන අතර නිර්මාණයන්ගෙන් කාලය අනුව වෙනස් වන රූපමය කලාව නිරූපණය කෙරේ. උදා: ස්ටට්ගාට් ගීතිකා පොත ( Stuttgart Psalter), ඩිට්‍රැට් ගීතිකා පොත, ලොතර් ශුභාරංචි පොත් (Lothar Gospels) සහ බර්න් සයිකොමකියා (Bern Psychomachia) අත්පිටපත් මෙන්ම දකුණු තෛරොල් පළාතේ මැල්ස් සභාව ( the church in Mals, South Tyrol) තුළ පවුරේ බිතු සිතුවම්.මේ ආකාරයට කඩු තල තුල ශිලා ලිපි ලීවීමේ සිරිත ෆ්‍රෑන්ක් නව නිපැයුමක් ලෙස චාර්ලිමෙන් රජ සමයේ වන අතර අල්ෆ්බර්ට් (Ulfberht)  තල ගොනුවල වුවත් ඉහල මධ්‍යතන යුගයේදී පැවතවිත් 12 වන සියවසේදී වඩාත් ජනප්‍රිය විය.වයිකිං යුගයේ තල ශිලා ලේඛණ බොහෝ පොදු වුවත්,වටිනා ලෝහ වලින් කඩු මිට සෑදීමේ සිරිත පවත ආවේ මිරෝවිජියන් කඩුවලින් (Merovingian sword) සහ පුළුල්ව පැතිරුනේ  8 වන සහ 9 වන සියවසයන්වලදී වුවත් 10 වන සියවස පුරාවට පරිහානියට පත් විය.දැනට ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය ( Holy Roman Empire) ලෙස හදුන්වන 10 වන සියවසේ අගභාගයේ නිපදවන ලද බොහෝ කඩු,රුඋපමය වශයෙන් වයිකිං වලට අනුකුලව සරල වානේ මිටකින් යුතුය.

කැරොලිංජියන් යුගයේ කඩු නිෂ්පාදනය පිළිබඳ ඉතා සුළු යොමු ප්‍රමාණයක් පවතියි,යොමු වලට අමතරව emundatores vel politores  ට ශාන්ත ගැල් කන්‍යාරාමයේ (Abbey of Saint Gall) වැඩමුළුවකදී ඉදිරිපත් කර ඇත  ඩිට්‍රැට් ගීතිකා පොත (Utrecht Psalter) (fol. 35v)දී මිනිසුන් දෙදෙනෙක් කඩු මුවහත් කරන අකාරය පෙන්නුම් කරයි,එක මිනිසෙකු මුවහත් ගල පාවිච්ච් කරන අතර අනෙක් මිනිසා පීර භාවිතයෙන් කඩුව මුවහත් කරයි.

ස්කැන්ඩිනේවියානුව පුරා ෆ්රෑන්ක් තල බෙදාහැරීම සහ ඈත නැගෙනහිර වොල්ගා බල්ගේරියාව (Volga Bulgaria) තුල ෆ්රෑන්ක් අවි අපනයන සැලකිය යුතු වැදගත්කම සහතික කරයි , එසේ වුනත් කැරොලිංජියන් රජවරුන්864 දී සතුරන්ට ආයුධ අපනයනය වැළැක්වීමට උත්සාහ දරා ඇත; චාල්ස් වයිකිංවරුන්හට (Charles the Bald) අවි ආයුධ විකිණීම කෙරෙහි මරණ දඬුවම නියම කොට ඇත.10 වන සියවසේ විසු Ibn Fadlan  වොල්ගා වයිකිංවරු (Volga Vikings) ෆ්රෑන්ක් කඩු දැරුව බව පැහැදිලිවම සටහන් කරයි. 869 දී Camargue වැටලූ අරාබි ජාතිකයන් අගරදගුරු රොට්ලන්ඩ් (Rotland of Arles) සඳහා වන්දියක් වශයෙන් කඩු 150 ඉල්ලා සිටියේය.

කැරොලිංජියන් කඩු කොපු දැවයෙන් හා සම් වලින් කරන ලදී.කඩු කොපුවල තිබු සැරසිලි පිළිබඳව අත් පිටපත් කීපයක නිරූපණය කරඇත (Stuttgart Psalter, Utrecht Psalter, Vivian Bible).එහි  කුඩා රූප ගනනාවක් මගින් කඩුව කඩු පටිය මගින් එල්ලා තැබීමේ ක්‍රමය පෙන්වයි.ඔවුන් කඩු කොපු හා බද පටි කිසිදාක පාහේ ආරක්ෂා කරන අතරතුර,ඔවුන්ගේ ලෝහ සවිකිරීම ස්කැන්ඩිනේවියානු රිදී ගබඩා හා ක්රෝසියන් සොහොන්වල සොයා ගෙන තිබේ. ඒ සම්පූර්ණ කට්ටලයට ඕවලාකාර හෝ අර්ධ ඕවලාකාර සවිකිරීම දෙකක් හෝ තුනක් ,එක් විශාල පටි අන්තයක්, ගාංචුවක් සහිත පටියක් සහ පෙති තුනේ සවිකිරීමක් ඇතුළත් වී ඇති බව පෙනේ.කඩු පටිය මත ඔවුන්ගේ සැකසීම් මෙන්ග්හින්(1973) මගින් ප්‍රතිසංස්කරණය කර ඇත.

පද විචාරය

මේ පිලිබදව විස්තරාත්මක අධ්‍යනයක් සිදුව ඇත්තේ ජෑන් පීටර්සන් (Jan Petersen) නිසයි.

කඩු මිටෙහි (hilt) හැඩයට අදාළ දර්ශීය අදාළ කඩුවල වියුහයක් හදුන්ව දී ඇත.පීටර්සන් විසින් ඉදිරිපත් කල වරගීකරණය A සිට Z දක්වා වන කැපිටල් අක්‍ෂර වලින් දක්වනු ඇත.නොර්වේ රාජ්‍යයෙන් හමු වූ නිදර්ශක 110 ක ප්‍රමාණයක් පීටර්සන් විසින් ලැයිස්තු ගත කොට ඇත.මේවා අතුරින් 40ක් කඩු තලයේ දෙපසම මුවහත් අතර,67 ක් එක් පසක් පමණක් මුවහත්ය.නිදර්ශක තුනක පමණක් එය නිර්ණය කල නොහැක.

R. E. M.වීලර්  (R.E.M. Wheeler) විසින් 1972 දී,පීටර්සන් විසින් ඉදිරිපත් කල කඩුවේ මිටි වලට අදාළ දර්ශීය විග්‍රහයක් කඩු තලයට අදාළ දර්ශීය විග්‍රහයක් ඒකාබද්ධකොට නවමු දර්ශීය විග්‍රහයක් ඉදිරිපත් කලේ I සිට IX දක්වා මට්ටම් 09 ක වර්ගීකරණයක් සමගිනි.

1991 වසරේදී ගෛබින් විසින් අතිරේක දර්ශීය ව්‍යුහයක් ඉදිරිපත් කලේ කඩු තල වල රූප  විද්‍යාත්මක ව්‍යුහයක් (1-4 දක්වා වර්ගීකරණයක් සහිත ) සහ කඩුමිට වල ගෝලාකාර කොටස පදනම් කොට ගත් දර්ශීය ව්‍යුහයක් (1-7 ක් දක්වා වර්ගීකරණයක් සහිත, අනු වර්ගද සහිතව ),ඒකාබද්ධ කරමිනි.මෙහිදී 8 වැනි සහ 12 වැනි ශතවර්ෂ වල ; නැගෙනහිර ෆ්රැන්සියා (East Francia) (වයිකිං සහ න්යිට්ලි කඩු අතර වන සංක්‍රමණික නිර්මිත අවස්ථාද ඇතුලත්ව) දේශසීමාවන් හි භාවිත වූ කඩු විශේෂයන් කෙරේ අවධානය යොමු කෙරිණි.

වීලර් දර්ශීය ව්‍යුහය
 වර්ගය I: කඩු මිට වර්ග  F, G, M, P, Q, Æ; 9 වන ශතවර්ෂයේ සිට පූර්ව 11 වැනි ශතවර්ශය දක්වා,කඩු මිට වල අග කොටස , ගෝලාකාර කොටස රහිත.
 වර්ගය II: කඩු මිට වර්ග   A, B, C, H, I.නොර්වේ සම්භවයක් සහිත 9 වන ශතවර්ෂයේ මැදභායේ සිට 10 වැනි ශතවර්ෂයේ  මැදභාගය තෙක්.(නොර්වේ?);බරැති, ත්‍රිකෝණාකාර කඩු මිටි හිස සහිත,(මෙය මෙරෝවින්ගියන් කඩු (Merovingian sword) වර්ගයට අදාල සම්භවයක් සහිතයි).
 වර්ගය III: කඩු මිටි වර්ග   D, E, R, S, T, U, V,9 වැනි ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේ සිට 10 වැනි ශතවර්ෂයේ මාධ්‍ය භාගය තෙක් (ඩෙන්මාර්ක?);ගෝලාකාර ත්‍රිත්ව - ඛණ්ඩිඛාමය කඩු මිටි හිස් සහිත.
 වර්ගය IV: කඩු මිටි වර්ග  K, O, 8 වැනි සියවසේ අගභාගයේ සිට 10 වැනි සියවස දක්වා (ෆ්රන්කිෂ් ?);ගෝලාකාර ඛණ්ඩිකා 5 හෝ 07 ක් සහිත කඩු මිටි හිස් ඇත.
 වර්ගය V, කඩු මිටි වර්ග  L, 9 වන සියවසේ මේද භාගයේ සිට 10 වැනි සියවසේ අගභාගය තෙක් (ඉන්ග්ලිෂ් );අතිශය දුර්ලභ "වලින්ග්ෆොර්ඩ් වර්ගයේ " කදුමිටි සහිත , ස්වදේශික ඇන්ග්ලෝ -සක්සෝන් සංවර්ධනයක් සහිත.
 වර්ගය VI, කඩු මිටි වර්ග   L, 10 වන සියවසේ මුල් භාගයේ සිට 11 වන සියවසේ සියවසේ මද භාගය දක්වා  (ඩෙන්මාර්ක); ඛන්ඩිකා තුනක් සහිත ව්‍යුහයක් ව්‍යුත්පන්න කරන ලදී, ඩෙන්මාර්ක සම්භවයක් සහිත.
 වර්ගය VII: කඩු මිට වර්ග  N, W, X;9 වැනි ශතවර්ෂයේ මැදභාගයේ සිට 11 වැනි ශතවර්ෂයේ අගභාගය තෙක්;ඔට්ටෝනියන් කල්ච්චේදයට අර්ධ ගෝලාකාර කඩු මිටි හිසක් සහිත සහ ඉහල මධ්‍යත යුගයේ සිට පැවත ආ "බිම් මලක " රූපාකාර කඩු මිටි ව්‍යුහය.
 වර්ගය VIII සහ  IX,10 වැනි ශතවර්ෂයේ සිට 13 ශතවර්ෂය තෙක්,"බ්‍රසිල්- නට්" හෝ "ටී-කෝසි"නම් ඉහළ මධ්‍යතන යුගයට අයත් ගෝලාකාර කඩු මිටි හිස් ව්‍යුහ වල වර්ධනයක් සිදු විය.
ඕකෙෂොට් දස්ර්ශීයවාදය (Oakeshott typology) යනු වීලර්ගේ දර්ශීවාදයට ඉහළ මධ්‍යතන කඩු ( high medieval swords) වර්ගය ඇතුළත් කිරීමෙන් ව්‍යුත්පන්න වූවකි.

Artilength, fuller length, තලයේ පළල සහ තලය තියුණු වීමේ තීව්‍තාව..
 ආර සංක්‍රමණික යුගයේ හා පුරව වයිකින් යුගයේ (8 වන සියවස) පළමු වර්ගයට අයත් අසිපත්හි තලයේ දිග 70-80 cm අතර වුයේ උපරිම පළල 60 cm ට අදාලව කඩුව මුවහත් වන ශිග්‍රතාව 80% ක් වන ලෙසිනි.අසිපතේ වලකටුව (fuller) නොගැබුරු හෝ සම්පුර්ණයෙන්ම නොමැති හෝ වියහැකියි.මෙහි තලය බොහෝ විට බැමි 4 ක් හෝ 5 ක් එක පසෙක දෘශ්‍යමාන වන ලෙස ,රටා පෑස්සුමකින් සරසා ඇත.
 දෙවන වර්ගය,8 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට 10 වන සියවසේ මැද භාගය දක්වා විහිදේ.පළමු වර්ගයේ තලයට වඩා තරමක් දිගින් යුක්තයි, 74 සිට 83 cm වේ,සුවිශේෂී ලක්ෂණය නම් ඉතා පැහැදිළි මුවහත් වීමේ ශීග්‍රතාවයි.
 තෙවන වර්ගය,දෙවන වර්ගය හා සමකාලීන සහ සමාන දිගකින් යුක්ත වේ (74 සිට 85 cm) නමුත් පළල් තලයක් සහිතයි(කඩු මිට 52 සිට 57mm පමණ වන).
සිව්වෙනි වර්ගය අපර වයිකිං යුගය දක්වා (10 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට 11 වන සියවසේ මැද භාගය දක්වා) අයත්ය මෙය 63-76 cm පමණ වන ලෙස කුඩා තලයන් අඩංගු වන ප්‍රවනතාවක් පෙන්වයි.

 පස්වන වර්ගය 10 වැනි සියවසේ මෙදභාගයේ දී සම්භවය වී, 11 සිට 12 වැනි සියවස වන විට Knightly නම් අසිපත් (knightly sword) වර්ගයට වන සංක්‍රාමී ලක්ෂණ පෙන්වයි.වයිකින් යුගයේ වඩාත්ම දිගැති අසිපත් තල සහිත කඩු මේ වර්ගයට අයත් වන අතර , තලයේ දිග 84-91 cm පමණ වේ.මෙම තලයන් 12 වැනි සියවසේ කඩු තල අභිලේඛන (sword blade inscriptions) කලාවන්ට අයත් ME FECIT හා IN NOMINE DOMINI රටාවන් හදුන්වා දෙයි.'

ලෝහ විද්‍යාව
මුල් කාලීන සහ ඉහල මධ්‍යතන යුගයනහිදී යුරෝපිය කඩු වර්ගයන්ගේ දියුණුවට හේතු වුයේ ඉහළ ගුණාත්මකභාවයෙන් යුතු වනේ පැවතීමයි.සංක්‍රමණික කාලපරිච්චේදයේ සේම, මුල් ම්ධ්‍යකාලීන කඩු තලයකින්ද ප්‍රාථමික වශයෙන් නිපදවූයේ රටා පෑස්සුම් (pttern welding) නම් ක්‍රමවේදනි,[11]මෙය "ව්‍යාජ ධමස්කස් "වානේ නමින්ද හැදින්වේ.ස්වස්ථ කඩු තලයක්ම නිපදවීමට තරම් වන, ඉහළ ගුණාත්මක තත්වයේ වානේ නිෂ්පාදනය යුරෝපයේ එවකට සුලභ නොවිණි.බොහෝදුරට මේවා ගෙන්වුයේ මාධ්‍ය ආසියාවෙන් වූ අතර, හේතු වුයේ 8 වන සියවසේ සිට කොව වනේ කර්මාන්තය ස්ථාපිතව පැවතීමයි.ක්‍රි.පූ 1000 ට අනුව නිපදවු ඉහළ තත්වයේ කඩු කෝව වනේ  (crucible steel) වලින් සුසැදි තල වලින් සමන්විත විණි.අල්ෆ්බර්ට් කඩු ( Ulfberht swords) නම් වූ වර්ගය නිපදවූයේ වඩා විවිදත්වයකින් යුතු වානේ සහ නිෂ්පාදන ක්‍රම වලිනි.එක් උදාහරණයක් වනුයේ මොරේවියාවේ නෙමිලනි නම් ප්‍රදේශයේ ඇති 10 වන සියවසට අදාළ සොහොන් ගැබකින් සොයාගත් කඩුවක් සතුව සවිගන්වූ කැපුම් තල මත පෑස්සුම් කල රටා-පෑස්සුම් හරයක් තිබීමයි.තවත් උදාහරණයක් වනුයේ ඉහළ තත්වයේ hypoeutectoid වානේ (hypoeutectoid steel) වලින් තනන ලද කඩුවක් හමුවීමයි.(මෙය බොහෝ දුරට මාධ්‍ය ආසියාවෙන් ආනයනය කරන ලද්දක් විය හැකියි.)

විශිෂ්ට උදාහරණ

 Sæbø කඩුව (Sæbø sword) යනු 1825 දී නොර්වේහි (Sogn) පළාතේ Sæbø, Vikøyri හිදී සොහොන් ගොඩල්ලකින් හමු වූ 9 වැනි සියවසට අයත් C වර්ගයේ අසිපතකි.මෙහි තලයේ කොටන ලද අභිලේඛනය නිසා සුවිශේෂී වන අතර එය රූනික (Runic) අක්ෂර වලින් කොටා ඇති බව[ව\https://en.wikipedia.org/wiki/George_Stephens_(philologist)  Geoege Stephens] (1867) පැවසයි.මේ නිසාම එය සුවිශේශී වන්නේ වයිකින් යුගයේ අසිපත් වල මිටි හිස්ද රූනික අක්ෂර වලින් අභිලේඛනය කොට ඇති නිසාවෙනි
 වත්මනෙහි පවා විද්‍යමාන වන, වවයිකින් යුගයට අයත් අතිශයින්ම බරැති කඩුවක් Fla හිදී හමු වූ අතර එය 9 වැනි සියවසට අයත් වේ.මුළු දිග 102.4 cm හා බර 1.9 kg වන මෙය දැනට ඔස්ලෝහි(Oslo)  (Museum of Cultural History), සංස්කෘතික ඉතිහාසය කෞතුකගරයෙහි තැන්පත්කොට ඇත
 ශාන්ත ස්ටෙෆන් අසිපත පීටර්සන්-T නම් වර්ගයට අයත් 10 වැනි සියවසට අයත් මෙම අසිපත තල්මස්දළ වලින් තැනු අසිපත් මිටි හිසකින් තනා Mammen නම් රටාවෙන් (Mammen style) අලංකෘත කොට ඇත.මෙය දැනට ප්‍රග්හි (Prague) ශාන්ත විටස් (st.vitus) කැතිඩුලයේ භාණ්ඩාගාරයේ ( Treasury of St. Vitus Cathedral, Prague) තැන්පත් කොට ඇත්තේ ශාන්ත ස්ටෙෆන් (Saint Stephen) නම් හංගේරියානු රජුගේ මෞලී මංගල්‍යයේදී භාවිත කළ අසිපත වශයෙනි.
 ලින්කන් අසිපත (විතම් නදියේ අසිපත) 10 වැනි සියවසට අයත් ජර්මානු/ඔටෝනියානු (Ottonian) නිෂ්පාදිත තලයක් අඩංගු පීටර්සන් -L වර්ගයට (එවිසන්ගේ "Wallingfard Bridge" වර්ගය) අයත් සහ ඇන්ග්ලෝ-සැක්සන් ශිල්පියෙක් අතින් එක් වූ අසිපත් මිටි හිසක් සහිත ,මෙම අසිපත සොයාගනු ලැබුවේ ලින්කන්හි (Lincoln) Monks Abbey ට ප්‍රතිවිරුද්ධව ඇති විතම් නදියෙනි(River Witham ).ඒ 1848 වසරේදීය.[15]Peirce (1990) විසින් ඒ අසිපතට විශේෂ සදහනක් එක්කරන්නේ breath-taking නොහොත් "හුස්ම පැහැරගන්නා" නමිනි.[16]වත්මනෙහි විද්‍යමාන වන ඉතා සුවිශේෂී වයිකින් අසිපත් වන මෙය ,Leutfrit නම් අසිපත් තල අභිලේඛනය දරන්න වූ ලොව ඇති අසිපත් දෙකකින් එකක්ද වේ.අනෙක් අසිපත Tatarstan හි, kazan ඉතිහාසය කෞතුකාගාරයෙහි (එවකට Volga Bulgeria නමින් හැදින්වේ ) තැම්පත් කොට ඇත.මෙම අසිපතෙහි පසුපිටෙහි ද්විත්ව ලියවැල් ආකාර කැටයමක්ද දක්නට ඇත.
 Essen අසිපත (Sword of Essen) Essen Abbey හි සංරක්ෂණය කොට ඇති මෙය 10 වන සියවසට අයත්ය.එම සියවසටම ආසන්න කලකදීම ගලවන ලද රන් අලෙපයකින්ද මෙය ඔපවත් වේ ඇත.
 Cawood අසිපත ( Cawood sword) සහ ඊට ආසන්නම ගැලපෙන Korsoygaden අසිපත මේවා වයිකින් අවධියට අයත් සුවිශේෂී කඩු වර්ගය ඉහළ මද්යතන අසිපත් වලින් පැවත එන මේ කඩු "වයිකින් අසිපත්" දර්ශවාදයට ඉතා හොදින් අනුකූලය.නමුත් Oakeshott (1991) විසින් 10 වැනි සියවසට අයත් මුලාරම්භයක් සහිත යැයි අදහස් කරයි..

See also
 Migration period sword
 Viking Age arms and armour
 Ulfberht
 Ingelrii

පරිශීලන

 Alfred Geibig, Beiträge zur morphologischen Entwicklung des Schwertes im Mittelalter (1991).
 P. Paulsen, Schwertortbänder der Wikingerzeit (1953).
 Ian G. Peirce, Swords of the Viking Age, 2002.
 Jan Petersen, De Norske Vikingsverd, 1919 (archive.org).
 Mechthild Schulze-Dörrlamm, "Schwerter des 10. Jahrhunderts als Herrschaftszeichen der Ottonen", Jahrbuch des Römisch-Germanischen Zentralmuseums 59 (2012) 609–651

External links
 Swords (vikingage.org)
 Wiglaf's Weapon Widget  Database of Viking swords.
 The Norwegian Viking Swords by Jan Petersen, translated by Kristin Noer An online English translation of Jan Petersen's typology of Viking swords.
 Petersen typology (vikingsword.com)
 Christopher L. Miller, The Sword Typology of Alfred Geibig (myarmoury.com)

වයිකිං අසිපත


غليأديانسكويي  هي مدينة في مقاطعة كورغان أوبلاست في روسيا.

مراجع

مدن مقاطعة كورغان

غلياديانسكويي (كورغان)


Sekbutabarbital je vrsta psihotropne tvari. Uvršten je u Hrvatskoj na temelju Zakona o suzbijanju zlouporabe droga na Popis droga, psihotropnih tvari i biljaka iz kojih se može dobiti droga te tvari koje se mogu uporabiti za izradu droga, pod Popis droga i biljaka iz kojih se može dobiti droga, pod 2. Popis psihotropnih tvari i biljaka, Odjeljak 4 - Psihotropne tvari sukladno Popisu 4. Konvencije UN-a o psihotropnim tvarima iz 1971. godine. Kemijsko ime je 5-sec-butil-5-etilbarbiturna kiselina.

Izvori

Psihotropne tvari

Sekbutabarbital


Albidella glandulosa, vrsta močvarne jednosupnice iz porodice žabočunovki. Raširena je od zapadne tropske Afrike do Čada, i od Indijskog potkontinenta do Indokine. Helofit.

Sinonimi
 Alisma glandulosum Thwaites
 Caldesia oligococca var. echinata Hartog

Izvori

Albidella

Albidella glandulosa


Die Liste der Biografien führt alle Personen auf, die in der deutschsprachigen Wikipedia einen Artikel haben. Dieses ist eine Teilliste mit 531 Einträgen von Personen, deren Namen mit den Buchstaben "Cre" beginnt.

Cre

Crea
 Crea, Gianni (* 1938), italienischer Filmregisseur
 Crea, Vivien S., US-amerikanische Soldatin (Vizeadmiral)
 Creach, Papa John (1917–1994), US-amerikanischer Geiger
 Creager, Charles E. (1873–1964), US-amerikanischer Politiker
 Creager, Roger (* 1971), US-amerikanischer Countrysänger
 Creagh, Charles Vandeleur (1842–1917), britischer Barrister und Kolonialgouverneur von Nord-Borneo
 Creagh, Garrett O'Moore (1848–1923), britischer General, Oberbefehlshaber in Indien
 Creagh, Gethin, neuseeländischer Tontechniker und Tonmeister
 Creagh, Michael, irischer Filmemacher
 Creagh, Michael O'Moore (1892–1970), britischer Soldat
 Creagh, Reynaldo (1918–2014), kubanischer Sänger
 Creagh, Richard (1523–1586), irischer römisch-katholischer Geistlicher, Erzbischof von Armagh
 Creal, Edward W. (1883–1943), US-amerikanischer Politiker
 Crealy, Dick (* 1944), australischer Tennisspieler
 Cream, Matthew (* 1975), australischer Fußballschiedsrichterassistent
 Cream, Thomas Neill (1850–1892), schottischer Serienmörder
 Creamer, David S. (1858–1946), US-amerikanischer Politiker
 Creamer, Henry (1879–1930), amerikanischer Songwriter
 Creamer, Paula (* 1986), US-amerikanische Golfspielerin
 Creamer, Thomas J. (1843–1914), US-amerikanischer Jurist und Politiker
 Creamer, Timothy John (* 1959), US-amerikanischer Astronaut
 Crean, David (* 1950), australischer Politiker
 Crean, Frank (1916–2008), australischer Politiker
 Crean, Gordon Gale (1914–1976), kanadischer Diplomat
 Crean, Rosa (* 1942), britische Sportlerin im Behindertensport
 Crean, Simon (1949–2023), australischer Politiker
 Crean, Thomas (1877–1938), irischer Polarforscher
 Crean, William (* 1951), irischer römisch-katholischer Geistlicher, Bischof von Cloyne
 Creangă, Ion (1839–1889), rumänischer Schriftsteller
 Créantor, Simone (1948–2020), französische Kugelstoßerin
 Crear, Mark (* 1968), US-amerikanischer Hürdensprinter
 Creasey, Henry (1864–1923), britischer Sportschütze
 Creasey, John (1908–1973), englischer Schriftsteller
 Creasey, Timothy (1923–1986), britischer General
 Creasy, Gerald (1897–1983), britischer Kolonialbeamter, Gouverneur der Goldküste (heute Ghana)
 Creath, Charlie (1890–1951), US-amerikanischer Trompeter, Saxophonist, Akkordeon-Spieler und Bandleader

Creb
 Crebassa, Marianne (* 1986), französische Opernsängerin der Stimmlage Mezzosopran
 Creber, Michelle (* 1999), kanadische Synchronsprecherin und Schauspielerin
 Creber, William J. (1931–2019), US-amerikanischer Szenenbildner und Artdirector
 Crébillon, Claude-Prosper Jolyot de (1707–1777), französischer Autor und Sohn des Tragödiendichters Prosper Jolyot Crébillon (Crébillon pére)
 Crébillon, Prosper Jolyot (1674–1762), französischer Autor
 Crebs, John M. (1830–1890), US-amerikanischer Politiker

Crec
 Crecelius, Wilhelm (1828–1889), deutscher Gymnasiallehrer und Historiker
 Crecelius, Wilhelm Christian (1898–1979), deutscher Mediziner
 Creciun, Sorin (* 1980), moldawischer Pianist
 Crécquillon, Thomas († 1557), franko-flämischer Komponist, Sänger und Kapellmeister der Renaissance
 Crécy, Étienne de (* 1969), französischer House-DJ
 Crécy, Nicolas de (* 1966), französischer Comicautor und Comiczeichner

Cred
 Credaro, Luigi (1860–1939), italienischer Politiker
 Creddle, Melvin (* 1982), US-amerikanischer Basketballspieler
 Credé, Benno (1847–1929), deutscher Chirurg und Generalarzt
 Credé, Carl (1878–1952), deutscher Arzt und Schriftsteller
 Credé, Carl Siegmund Franz (1819–1892), deutscher Gynäkologe und Geburtshelfer
 Credendino, Enrico (* 1963), italienischer Marineoffizier im Dienstgrad eines Konteradmirals
 Credi, Lorenzo di (1459–1537), Maler
 Credibil (* 1994), deutscher Rapper
 Credico, Randy (* 1954), US-amerikanischer Komiker, Radiomoderator und politischer Aktivist
 Credius, Johann Christian (1681–1741), deutscher Komponist und Organist
 Credner, Ernst (1851–1938), deutscher Konteradmiral der Kaiserlichen Marine
 Credner, Georg (1825–1899), deutscher Pädagoge und Theologe
 Credner, Heinrich (1809–1876), deutscher Geologe, Mineraloge, Paläontologe und Oberbergrat
 Credner, Hermann (1841–1913), deutscher Geowissenschaftler
 Credner, Hermann (* 1859), preußischer Generalmajor
 Credner, Karl August (1797–1857), deutscher evangelischer Theologe
 Credner, Rudolf (1850–1908), deutscher Geograph, Geologe und Hochschullehrer
 Credner, Wilhelm (1892–1948), deutscher Geograph
 Credo, Renate (1920–1986), deutsche Chemikerin und Wirtschaftsfunktionärin in der DDR

Cree
 Cree, Steven (* 1980), schottischer Filmproduzent, Synchronsprecher, Drehbuchautor und Schauspieler
 Creech, Diane (* 1963), kanadische Dressurreiterin
 Creech, Don (* 1948), US-amerikanischer Schauspieler
 Creech, Sharon (* 1945), US-amerikanische Schriftstellerin, Dramatikerin und Lyrikerin
 Creed Meredith, Ralph (1887–1970), neuseeländischer Geistlicher, Badminton- und Cricketspieler
 Creed, Frederick George (1871–1957), kanadischer Erfinder von Telekommunikationsgeräten, Entwickler von SWATH-Schiffen
 Creed, Henry (1824–1914), Unternehmer und Hoflieferant
 Creed, Linda (1949–1986), US-amerikanische Lyrikerin
 Creed, Marcus (* 1951), englischer Dirigent, Pianist und Chorleiter
 Creed, Martin (* 1968), englischer Konzeptkünstler
 Creed, Michael (* 1981), amerikanischer Radrennfahrer
 Creed, Peter (* 1987), walisischer Squashspieler
 Creed-Miles, Charlie (* 1972), englischer Schauspieler, Regisseur, Drehbuchautor und Filmproduzent
 Creed-Miles, Esmé (* 2000), britische Schauspielerin
 Creede, Thomas, englischer Drucker
 Creeds (* 1992), französischer Techno-DJ
 Creek, Jil Y., österreichische Gitarren-Virtuosin
 Creekmur, Lou (1927–2009), US-amerikanischer American-Football-Spieler
 Creel, Gavin (* 1976), amerikanischer Musicalschauspieler und -sänger
 Creel, Herrlee (1905–1994), US-amerikanischer Orientalist
 Creeley, Robert (1926–2005), US-amerikanischer Dichter und Schriftsteller
 Creelman, Lyle (1908–2007), kanadische Krankenschwester, Chief Nursing Officer der Weltgesundheitsorganisation in Genf
 Creely, John Vaudain (* 1839), US-amerikanischer Politiker
 Creemers, André (1907–1971), belgischer Ordensgeistlicher, römisch-katholischer Bischof von Bondo
 Creemers, Linda (* 1985), niederländische Tischtennisspielerin
 Creemers, René (* 1959), niederländischer Jazz-Schlagzeuger
 Creemers, Tijs (* 1980), niederländischer Badmintonspieler
 Creer, Gareth (* 1961), britischer Schriftsteller
 Crees, Eric (* 1952), britischer Posaunist
 Creevey, Anthony, irischer Politiker
 Creevey, Maxx (* 1995), thailändisch-australischer Fußballspieler
 Creevy, Agustín (* 1985), argentinischer Rugby-Union-Spieler

Creg
 Cregan, John (1878–1965), US-amerikanischer Leichtathlet
 Cregan, Robert (* 1988), irischer Automobilrennfahrer
 Cregar, Laird (1913–1944), US-amerikanischer Filmschauspieler
 Cregel, Ernst (1628–1674), deutscher Jurist
 Cregger, Zach (* 1981), US-amerikanischer Schauspieler, Regisseur und Drehbuchautor
 Cregier, DeWitt Clinton (1829–1898), US-amerikanischer Politiker
 Cregut, Friedrich Christian (1675–1758), deutscher Arzt, Professor der Medizin in Hanau, Mitglied der Gelehrtenakademie Leopoldina

Creh
 Crehan, Joseph (1883–1966), US-amerikanischer Schauspieler
 Créhange, Marion (1937–2022), französische Informatikerin und Professorin

Crei
 Creifelds, Carl (1907–1994), deutscher Jurist
 Creifelds, Theodor (1839–1902), deutscher Fotograf
 Creighton, Adam (* 1965), kanadischer Eishockeyspieler
 Creighton, Dave (1930–2017), kanadischer Eishockeyspieler und -trainer
 Creighton, Donna (* 1985), britische Skeletonpilotin
 Creighton, Edward (1820–1874), US-amerikanischer Unternehmer und Pionier im Telegrafenbau, Namensgeber der Creighton University
 Creighton, Fred (1933–2011), kanadischer Eishockeyspieler und -trainer
 Creighton, Harriet B. (1909–2004), US-amerikanische Biologin und Hochschullehrerin für Botanik und Genetik
 Creighton, Helen (1899–1989), kanadische Musikethnologin und Volksliedsammlerin
 Creighton, James (1850–1930), kanadischer Eishockeypionier
 Creighton, John Oliver (* 1943), US-amerikanischer Astronaut
 Creighton, Neal (1930–2020), US-amerikanischer Offizier, Generalmajor der US-Army
 Creighton, William (1778–1851), US-amerikanischer Politiker (Demokratisch-Republikanische Partei)
 Creiling, Johann Conrad (1673–1752), deutscher Mathematiker, Naturphilosoph, Wunderdoktor und Alchemist
 Creilsheim, Johann Ludwig Christoph von (1767–1821), preußischer Generalmajor
 Creiniceanu, Carol (1939–2012), rumänischer Fußballspieler
 Creischer, Alice (* 1960), deutsche Konzeptkünstlerin
 Creitz, James (* 1957), US-amerikanischer Bratschist
 Creizenach, Michael (1789–1842), deutscher Pädagoge und jüdischer Theologe
 Creizenach, Theodor (1818–1877), deutscher Lehrer, Dichter und Literaturhistoriker
 Creizenach, Wilhelm (1851–1919), deutscher Literaturwissenschaftler

Crel
 Creley, Jack (1926–2004), US-amerikanischer Schauspieler
 Crelinger, Auguste (1795–1865), deutsche Schauspielerin
 Crelinger, Ludwig (1836–1904), deutscher Theaterschauspieler, -regisseur, Redakteur und Schriftsteller
 Crelinger, Otto (* 1802), deutscher Bankier und Pionier der Versicherungswirtschaft
 Crell, Christoph Ludwig (1703–1758), deutscher Literatur- und Rechtswissenschaftler
 Crell, Johann Christian (1690–1762), sächsischer Notar, Amts- und Ratsauktionator und -taxator, Buchhändler und Historiograf
 Crell, Johann Friedrich (1707–1747), deutscher Anatom und Physiologe
 Crell, Lorenz von (1744–1816), deutscher Mediziner, Bergrat und Chemiker
 Crell, Ludwig Christian (1671–1733), deutscher Philosoph
 Crell, Paul (1531–1579), deutscher lutherischer Theologe
 Crell, Samuel (1660–1747), unitarischer Prediger, Theologe und Schriftsteller
 Crell, Wolfgang der Jüngere (1592–1663), deutscher reformierter Theologe und kurfürstlich-brandenburgischer Domprediger in Cölln
 Crell-Spinowski, Christopher (1622–1680), unitarischer Theologe und Prediger
 Crelle, August (1780–1855), deutscher Mathematiker, Architekt und Ingenieur
 Crellius, Johannes (1590–1633), polnisch-deutscher sozinianischer Theologe und Pädagoge

Crem
 Crema, Katya (* 1988), australische Freestyle-Skisportlerin
 Cremani, Luigi (1748–1838), italienischer Jurist, Gelehrter und Richter des Großherzogtum Toskana
 Cremaschi, Atilio (1923–2007), chilenischer Fußballspieler
 Cremaschi, George (* 1963), US-amerikanischer Jazz- und Improvisationsmusiker
 Cremaschi, Inìsero (* 1928), italienischer Schriftsteller, Drehbuchautor und Literaturkritiker
 Cremaschi, Renzo (* 1998), argentinischer Hürdenläufer
 Creme, Benjamin (1922–2016), schottischer Künstler und theosophischer Autor
 Creme, Lol (* 1947), englischer Musiker
 Cremeans, Frank (1943–2003), US-amerikanischer Politiker
 Cremen, Margaret (* 1999), irische Ruderin
 Cremer, Arnold (1875–1958), deutscher Jurist, Industrieller und Politiker (Zentrum), MdL
 Cremer, Bruno (1929–2010), französischer Schauspieler
 Crémer, Camille (1840–1876), französischer Offizier
 Cremer, Carl (1876–1953), deutscher Politiker (DVP), MdR
 Cremer, Carl Hubert (1858–1938), deutscher Reiseexportunternehmer und Vogelzüchter
 Cremer, Christa (1921–2010), deutsche Malerin, Grafikerin, Bildhauerin und Keramikerin
 Cremer, Christof (* 1969), deutscher Bühnen- und Kostümbildner mit Schwerpunkt Musiktheater und Ballett
 Cremer, Christoph (* 1944), deutscher Physiker
 Crémer, Clarisse (* 1989), französische Segelsportlerin
 Cremer, Claus (* 1979), deutscher Politiker (NPD) und Neonazi
 Cremer, Constant (1886–1937), niederländischer Fußballspieler
 Cremer, Curt (1926–2016), deutscher Dirigent
 Cremer, Dieter (1944–2017), deutscher Chemiker
 Cremer, Drutmar (1930–2021), deutscher Schriftsteller, Verleger und Theologe
 Cremer, Erika (1900–1996), deutsche Physikerin, Professorin der Physikalischen Chemie
 Cremer, Esther (* 1988), deutsche Leichtathletin
 Cremer, Folkhard (* 1961), deutscher Kunsthistoriker und Denkmalpfleger
 Cremer, Franz (1845–1908), deutscher Historienmaler
 Cremer, Freddy (* 1957), belgischer Sekundarschullehrer, Historiker und Politiker von ProDG
 Cremer, Friedrich (1920–2010), deutscher Politiker (SPD), MdL, Agent der DDR-Staatssicherheit
 Cremer, Friedrich Albert (1824–1891), deutscher Architekt und preußischer Baubeamter des Spätklassizismus und der Neorenaissance
 Cremer, Fritz (1906–1993), deutscher Bildhauer
 Cremer, Georg (* 1952), deutscher Volkswirtschaftler
 Cremer, Gilla (* 1956), deutsche freischaffende Schauspielerin und Autorin
 Cremer, Hannelore (* 1930), deutsche Schauspielerin
 Cremer, Hans Martin (1890–1953), deutscher Schriftsteller, Komponist und Liedtexter
 Cremer, Hans-Diedrich (1910–1995), deutscher Ernährungsphysiologe und Hochschullehrer
 Cremer, Hans-Joachim (* 1960), deutscher Rechtswissenschaftler und Hochschullehrer
 Cremer, Harald (* 1962), deutscher Kameramann
 Cremer, Hermann (1834–1903), deutscher lutherischer Theologe
 Cremer, Hubert (1897–1983), deutscher Mathematiker und Computerpionier; Gründer Rechenzentrum RWTH Aachen
 Cremer, Ingo (* 1974), deutscher Kraftsportler
 Cremer, Jacob Theodoor (1847–1923), niederländischer Politiker und Wirtschaftsmanager
 Cremer, Jakob (1872–1940), deutscher Unternehmer
 Cremer, Jan (* 1940), niederländischer Schriftsteller und Maler
 Cremer, Jean-Marie (* 1945), belgischer Bauingenieur
 Cremer, Jessica Sonia, deutsche Theaterregisseurin
 Cremer, Johann Peter (1785–1863), deutscher Architekt und Baumeister des Klassizismus und der Neugotik
 Cremer, Leo (1911–1989), deutscher Maler, Zeichner und Restaurator
 Cremer, Lothar (1905–1990), deutscher Elektrotechniker und Akustiker
 Cremer, Ludwig (1909–1982), deutscher Regisseur, Schauspieler und Hörspielsprecher
 Cremer, Manfred (* 1946), deutscher Fußballspieler
 Cremer, Marcel (1955–2009), belgischer Regisseur
 Cremer, Martin (1913–1988), deutscher Bibliothekar
 Cremer, Max (1865–1935), deutscher Physiologe
 Cremer, Melanie (* 1970), deutsche Hockeyspielerin
 Cremer, Peter-Erich (1911–1992), deutscher U-Boot-Kommandant der Kriegsmarine
 Cremer, Reinhard Diedrich (1821–1884), deutscher Kaufmann
 Cremer, Robert Ferdinand (1826–1882), deutscher Architekt und Baumeister des Spätklassizismus und der Neorenaissance
 Cremer, Rolf (* 1949), deutscher Wirtschaftswissenschaftler
 Cremer, Siegfried (1929–2015), deutscher bildender Künstler, Sammler und Restaurator
 Cremer, Thomas (* 1945), deutscher Mediziner
 Cremer, Thomas (* 1948), deutscher Jazz-Schlagzeuger
 Cremer, Ufke (1887–1958), deutscher Gymnasiallehrer und Heimatforscher
 Cremer, Ute (* 1952), deutsche Schauspielerin
 Cremer, Uwe (* 1965), deutscher Musiker
 Crémer, Victoriano († 2009), spanischer Schriftsteller, Dichter und Journalist
 Cremer, Wilhelm (1845–1919), deutscher Architekt und Hochschullehrer
 Cremer, Wilhelm (1874–1932), deutscher Schriftsteller und Übersetzer
 Cremer, Wilhelm Anton (1909–1981), deutscher Politiker (CDU)
 Cremer, William Randal (1828–1908), britischer Politiker und Friedensnobelpreisträger
 Cremer, Wolfram (* 1963), deutscher Rechtswissenschaftler und Hochschullehrer
 Cremer-Acre, Artur (1932–2011), deutscher Grafiker, Kunstmaler und Buchillustrator
 Cremer-Renz, Christa (* 1945), deutsche Soziologin und Politikwissenschaftlerin
 Cremer-Schäfer, Helga (* 1948), deutsche Soziologin und Kriminologin
 Cremerius, Johannes (1918–2002), deutscher Psychoanalytiker und Vorkämpfer für psychosomatische Medizin und Interdisziplinarität
 Cremerius, Peter (1893–1959), deutscher Verwaltungsjurist und Landrat
 Cremers, Armin B. (* 1946), deutscher Informatiker und Prorektor der Universität Bonn
 Cremers, Daniel (* 1971), deutscher Informatiker und Hochschullehrer
 Cremers, Hans Günther (1928–2004), deutscher Maler und Grafiker
 Cremers, Jan (* 1952), niederländischer Dozent, Soziologe und Politiker (PvdA), MdEP
 Cremers, Paul Joseph (1897–1941), deutscher Journalist und Schriftsteller
 Crémieu, Victor (1872–1935), französischer Physiker
 Crémieux, Adolphe (1796–1880), französischer Rechtsanwalt, Politiker und Journalist
 Crémieux, Anne-Claude (* 1955), französische Infektiologin
 Crémieux, Benjamin (1888–1944), französischer Schriftsteller, Résistancekämpfer und Opfer des Holocaust
 Crémieux, Fernand (1857–1928), französischer Politiker, Mitglied der Nationalversammlung, Senator
 Crémieux, Hector (1828–1892), französischer Dramatiker und Librettist
 Crémieux, Henri (1896–1980), französischer Schauspieler
 Crémieux, Suzanne (1895–1976), französische Politikerin
 Crémieux-Brilhac, Jean-Louis (1917–2015), französischer Widerstandskämpfer und Historiker
 Cremin, Con (1908–1987), irischer Diplomat
 Cremin, David (* 1930), irischer Geistlicher, emeritierter Weihbischof in Sydney
 Cremisi, Teresa (* 1945), französisch-italienische Verlegerin und Schriftstellerin
 Cremmer, Eugène (1942–2019), französischer theoretischer Physiker
 Cremona, Ena (* 1936), maltesische Juristin und Richterin am Gericht der Europäischen Union
 Cremona, John (1918–2020), maltesischer Jurist, Lyriker und Sachbuchautor
 Cremona, Joseph Anthony (1922–2003), britischer Linguist und Romanist (Italianist, Französist, Hispanist und Maltesist)
 Cremona, Luigi (1830–1903), italienischer Mathematiker, Statiker (Cremonaplan) und Politiker
 Cremona, Orazio (* 1989), südafrikanischer Kugelstoßer
 Cremona, Paul (* 1946), maltesischer Ordensgeistlicher und emeritierter Erzbischof von Malta
 Cremona, Vicki Ann, maltesische Theaterwissenschaftlerin und ehemalige Diplomatin
 Cremonesi, Carlo (1866–1943), italienischer Geistlicher und Kurienkardinal der römisch-katholischen Kirche
 Cremonesi, Lelo (1919–2018), italienischer Grafiker, Fotograf und Designer
 Cremonini, Cesare (1550–1631), italienischer Naturphilosoph und Hochschullehrer
 Cremonini, Cesare (* 1980), italienischer Sänger, Songwriter und Filmschauspieler
 Cremonini, Leonardo (1925–2010), italienischer Maler
 Crémont, Pierre (1784–1846), französischer Violinist, Komponist und Dirigent
 Cremutius Cordus, Aulus († 25), römischer Geschichtsschreiber

Cren
 Crenna, Richard (1926–2003), US-amerikanischer Schauspieler
 Crenne, Hélisenne de, französische Schriftstellerin
 Crennel, Romeo (* 1947), US-amerikanischer American-Football-Trainer
 Crenshaw, Ander (* 1944), US-amerikanischer Politiker
 Crenshaw, Ben (* 1952), US-amerikanischer Golfer
 Crenshaw, Charles (1933–2001), US-amerikanischer Chirurg und Verschwörungstheoretiker
 Crenshaw, Chris (* 1982), US-amerikanischer Jazzmusiker (Posaune, Komposition)
 Crenshaw, Dan (* 1984), amerikanischer Politiker der Republikanischen Partei
 Crenshaw, Kimberlé (* 1959), US-amerikanische Juristin

Creo
 Creoda, erster König des angelsächsischen Königreiches Mercia
 Creola-Maag, Emmi (1912–2006), Schweizer Werbetexterin, Erfinderin der fiktiven Köchin Betty Bossi

Crep
 Crepaldi, Giampaolo (* 1947), italienischer Geistlicher, emeritierter römisch-katholischer Bischof von Triest, Erzbischof
 Crepax, Guido (1933–2003), italienischer Comic-Künstler
 Crepaz, Adele (* 1849), österreichische Publizistin und Frauenrechtlerin
 Crepaz, Alfred (1904–1999), österreichischer Bildhauer
 Crepaz, Irene (* 1945), österreichische Politikerin (SPÖ), Mitglied des Bundesrates, MdEP
 Crepaz-Maidl, Jakob (1874–1940), Südtiroler Bildhauer
 Crépeau, Claude (* 1962), kanadischer Informatiker
 Crépeau, Maxime (* 1994), kanadischer Fußballspieler
 Crépeau, Michel (1930–1999), französischer Politiker, Mitglied der Nationalversammlung
 Crépeaux, Robert (1900–1994), französischer Schachspieler
 Crepel, Mathieu (* 1984), französischer Snowboarder
 Crepereius Calpurnianus, römischer Historiker
 Crepereius Verecundus, Publius, römischer Offizier (Kaiserzeit)
 Crépet, Christophe (1807–1864), französischer Architekt
 Crépet, Jacques (1874–1952), französischer Journalist, Romanist und Literarhistoriker
 Crepin, Alain (* 1954), belgischer Komponist und Hochschullehrer
 Crépin, François (1830–1903), belgischer Botaniker
 Crépin, Louis-Philippe (1772–1851), französischer Marinemaler
 Crépin, Malin (* 1978), schwedische Schauspielerin
 Creplin, Friedrich Heinrich (1788–1863), deutscher Zoologe und Mediziner
 Crepon, Stefan, französischer Schauspieler
 Crepon, Tom (1938–2010), deutscher Schriftsteller
 Crépy, Luc (* 1958), französischer Geistlicher und römisch-katholischer Bischof von Versailles

Creq
 Creque, Neal (1940–2000), US-amerikanischer Jazzpianist und Komponist
 Créquy, Charles III. de (1623–1687), französischer General und Diplomat
 Créquy, François de (1629–1687), französischer General, Marschall von Frankreich
 Créquy, François de Bonne de († 1677), französischer Adliger und Militär, Gouverneur der Dauphiné
 Créquy, Jean V. de († 1474), burgundischer Militär, Gründungsmitglied des Ordens vom Goldenen Vlies

Crer
 Crer, Pablo (* 1989), argentinischer Volleyballspieler
 Crerand, Pat (* 1939), schottischer Fußballspieler und -trainer
 Crerar, Henry (1888–1965), kanadischer General
 Crerar, John Chippewa (1827–1889), US-amerikanischer Unternehmer und Philanthrop
 Crerar, Thomas (1876–1975), kanadischer Politiker

Cres
 Crès, Georges (1875–1935), französischer Verleger und Buchhändler
 Crescas, Chasdaj, spanisch-jüdischer Gelehrter und Religionsphilosoph
 Crescens, Jünger Jesu
 Crescens, römischer Wagenlenker
 Crescenti, Federico (* 2004), Schweizer Fußballspieler
 Crescentia († 304), Heilige und christliche Märtyrin
 Crescentianus, Märtyrer und Heiliger
 Crescentianus von Città di Castello, christlicher Märtyrer und römischer Soldat
 Crescentianus von Rom (292–303), christlicher Märtyrer der diokletianischen Christenverfolgung
 Crescentina, Cannutia, römische Vestalin
 Crescentini, Carolina (* 1980), italienische Schauspielerin
 Crescentini, Federico (1982–2006), san-marinesischer Fußballspieler
 Crescentini, Girolamo (1762–1846), italienischer Kastrat, Opernsänger (Sopran), Gesangspädagoge und Komponist
 Crescentius de Theodora († 984), römischer Patrizier und Politiker zur Zeit Kaiser Ottos II.
 Crescentius I. Nomentanus († 998), römischer Patrizier und Gegenspieler Kaiser Ottos III.
 Crescenzi, Alessandro (1607–1688), italienischer Bischof, Kardinal und Patriarch
 Crescenzi, Giovanni Battista (1577–1635), Architekt und Maler im Frühbarock in Italien und Spanien
 Crescenzi, Giulia (* 1996), italienische Tennisspielerin
 Crescenzi, Marcello († 1630), Bischof von Assisi (1591–1630)
 Crescenzi, Marcello (1500–1552), Kardinal der Römischen Kirche
 Crescenzi, Marcello (1694–1768), italienischer Geistlicher, Kurienkardinal und Erzbischof von Ferrara
 Crescenzi, Pier Paolo (1572–1645), italienischer Kardinal der römisch-katholischen Kirche
 Crescenzio da Jesi († 1263), franziskanischer Generalminister, Bischof von Assisi und Jesi
 Crescenzio, Antonello (1467–1542), italienischer Maler
 Crescimbeni, Giovanni Mario (1663–1728), italienischer Dichter, Historiker und Kustode der Accademia dell'Arcadia
 Crescimone, Francesco (* 1937), italienischer Dokumentarfilmer
 Crescini, Remigio (1757–1830), italienischer Geistlicher, Bischof von Parma und Kardinal der Römischen Kirche
 Crescini, Vincenzo (1857–1932), italienischer Romanist und Provenzalist
 Crescio, Júpiter, uruguayischer Fußballspieler
 Creshevsky, Noah (1945–2020), US-amerikanischer Komponist
 Creskoff, Rebecca (* 1971), US-amerikanische Schauspielerin
 Cresp, Christophe (* 1974), französischer Unternehmer und Autorennfahrer
 Crespel, Johann Bernhard (1747–1813), deutscher Jurist, Archivar und Schriftsteller
 Crespi, Bernard, US-amerikanischer Evolutions- und Soziobiologe
 Crespi, Cristoforo Benigno (1833–1920), italienischer Baumwollindustrieller
 Crespi, Daniele (1597–1630), italienischer Maler
 Crespi, Giovanni Battista (1573–1632), italienischer Maler
 Crespi, Giuseppe Maria (1665–1747), italienischer Maler und Radierer
 Crespí, Juan (1721–1782), spanischer Missionar
 Crespí, Margalida (* 1990), spanische Synchronschwimmerin
 Crespi, Silvio (1868–1944), italienischer Unternehmer, Erfinder und Politiker
 Crespi, Todd (* 1951), US-amerikanischer Schauspieler und Maler
 Crespin, Antoine († 1472), französischer Prälat, Bischof von Laon, Erzbischof von Narbonne
 Crespin, Jean († 1572), französischer Jurist in Arras, Parlamentsadvokat in Paris und Autor, Buchdrucker und Verleger in Genf
 Crespin, Michel (1955–2001), französischer Comiczeichner
 Crespin, Régine (1927–2007), französische Opernsängerin (Sopran)
 Crespo de la Serna, Jorge Juan (1887–1978), mexikanischer Künstler, Kunstkritiker und -historiker
 Crespo, Antonio (1891–1989), spanischer Radrennfahrer
 Crespo, Antonio F. (1851–1893), argentinischer Arzt, Bürgermeister von Buenos Aires
 Crespo, Carlos (* 1947), uruguayisch-deutscher Hornist
 Crespo, Daniel Marcel (* 1980), deutsch-uruguayischer Trompeter
 Crespo, Elvis (* 1971), puerto-ricanischer Musiker
 Crespo, Enrique (1941–2020), uruguayisch-deutscher Posaunist
 Crespo, Esteban (* 1971), spanischer Filmregisseur und Drehbuchautor
 Crespo, Hernán (* 1975), argentinischer Fußballspieler
 Crespo, Joaquín (1841–1898), venezolanischer General und Präsident
 Crespo, José Ángel (* 1987), spanischer Fußballspieler
 Crespo, José Antonio (* 1977), spanischer Badmintonspieler
 Crespo, Marcos (* 1986), argentinischer Bahn- und Straßenradrennfahrer
 Crespo, Miguel (* 1996), portugiesisch-französischer Fußballspieler
 Crespo, Milagros (* 1979), kubanische Beachvolleyballspielerin
 Crespo, Ulrike (1950–2019), deutsche Fotografin, Psychologin und Mäzenin
 Cresques, Abraham (* 1325), katalanischer Kartograf
 Cresques, Jehuda, jüdischer Kartograf
 Cress, Curt (* 1952), deutscher Schlagzeuger und Komponist
 Cress, Mariana (* 1998), marshallische Sprinterin
 Cress, Roman (* 1977), marshallischer Sprinter
 Cress, Ulrike (* 1965), deutsche Psychologin
 Cressall, Nellie (1882–1973), britische Frauenrechtlerin und Kommunalpolitikerin
 Cressari, Maria (* 1943), italienische Radrennfahrerin
 Cresser, Frederick (* 1872), US-amerikanischer Ruderer
 Cressey, Donald R. (1919–1987), US-amerikanischer Soziologe und Kriminologe
 Cressingham, Clara (1863–1906), US-amerikanische Politikerin
 Cressingham, Hugh de († 1297), englischer Geistlicher und Militär
 Cressman, Beverley, britische Schauspielerin
 Cressman, Larry (* 1945), US-amerikanischer Grafiker und Installationskünstler
 Cressman, Luther Sheeleigh (1897–1994), US-amerikanischer Altamerikanist und Anthropologe
 Cresson, Charles (1874–1949), US-amerikanischer Tennisspieler
 Cresson, Édith (* 1934), französische Politikerin (PS), Mitglied der Nationalversammlung, MdEP
 Cressoni, Ermanno (1939–2005), italienischer Fahrzeugdesigner
 Cressoni, Matteo (* 1984), italienischer Autorennfahrer
 Cressot, Marcel (1896–1961), französischer Romanist und Stilforscher
 Cressoy, Pierre (1924–1980), französischer Schauspieler
 Cresswell, Aaron (* 1989), englischer Fußballspieler
 Cresswell, Gary (* 1956), britischer Radrennfahrer
 Cresswell, Helen (1934–2005), britische Bestseller-Autorin
 Cresswell, Kenny (* 1958), neuseeländischer Fußballspieler
 Cresswell, Luke (* 1963), britischer Filmregisseur, Drehbuchautor und Filmkomponist
 Cresswell, Max (* 1939), neuseeländischer Philosoph und Logiker
 Cressy, Jessica (* 1990), französische Schauspielerin
 Cressy, Maxime (* 1997), US-amerikanischer Tennisspieler
 Cresta, Broc (1987–2012), US-amerikanischer Rodeo-Reiter
 Crestadoro, Giuseppe († 1808), italienischer Maler des Spätbarock auf Sizilien
 Crestan, Eliott (* 1999), belgischer Mittelstreckenläufer
 Crestani, Antonia (* 1999), chilenische Stabhochspringerin
 Crestani, Fabrizio (* 1987), italienischer Automobilrennfahrer
 Cresté, René (1881–1922), französischer Stummfilmschauspieler und Regisseur
 Cresti, Domenico (1559–1638), italienischer Maler
 Cresto, Gilles (* 1959), monegassischer Bogenschütze
 Creston, Paul (1906–1985), amerikanischer Musiker und Komponist
 Creswell, Frederic (1866–1948), südafrikanischer Politiker
 Creswell, John Angel James (1828–1891), US-amerikanischer Politiker
 Creswell, Keppel Archibald Cameron (1879–1974), britischer Architekturhistoriker
 Creswell, Robert († 1850), US-amerikanischer Politiker

Cret
 Cret, Paul Philippe (1876–1945), französischer Architekt, Industriedesigner und Hochschullehrer
 Cretara, Laura (* 1939), italienische Medailleurin und Bildhauerin
 Cretella, Albert W. (1897–1979), US-amerikanischer Politiker
 Creter, Klaus-Peter (* 1943), deutscher Politiker (CDU), MdVK, MdB
 Cretì, Leone (* 1957), italienischer Regisseur und Schauspieler
 Creti, Vasco (1894–1945), italienischer Schauspieler
 Crétier, Claude (* 1977), französischer Skirennläufer
 Crétier, Jean-Luc (* 1966), französischer Skirennläufer
 Crétin, Guillaume (1460–1525), französischer Geistlicher und Dichter
 Cretin, Léonce (1910–1994), französischer Skilangläufer
 Cretius, Konstantin (1814–1901), deutscher Maler
 Créton, Lola (* 1993), französische Schauspielerin
 Creton, Michel (* 1942), französischer Schauspieler
 Cretoni, Serafino (1833–1909), italienischer römisch-katholischer Geistlicher und Kurienkardinal
 Cretskens, Wilfried (* 1976), belgischer Radrennfahrer
 Crettenand, Didier (* 1986), Schweizer Fußballspieler
 Crettenand-Moretti, Isabella (* 1963), Schweizer Skibergsteigerin, Langstrecken- und Bergläuferin
 Crettier, Rezső (1878–1945), ungarischer Leichtathlet
 Cretton, Cilette (* 1945), schweizerische Lehrerin, Politikerin und Frauenrechtlerin
 Cretton, Destin Daniel (* 1978), US-amerikanischer Regisseur, Drehbuchautor und Filmproduzent
 Crețu, Corina (* 1967), rumänische Politikerin, EU-Kommissarin
 Crețu, Gabriela (* 1965), rumänische Politikerin und MdEP für Rumänien
 Cretu, Michael (* 1957), rumänischer Musikproduzent
 Crețu, Valentin (* 1989), rumänischer Fußballspieler
 Crețulescu, Constantin A. (1809–1884), rumänischer Politiker, Ministerpräsident
 Crețulescu, Nicolae (1812–1900), rumänischer Mediziner, Diplomat und Politiker
 Crețulescu, Tamara (* 1949), rumänische Schauspielerin
 Cretzschmar, Ludwig (1792–1862), deutscher Gutsbesitzer, hessischer Politiker und Abgeordneter
 Cretzschmar, Philipp Jakob (1786–1845), deutscher Arzt und Zoologe

Creu
 Créu, MC (* 1978), brasilianischer Produzent und DJ der Musikrichtung Baile Funk in Rio de Janeiro
 Creus y Martí, Jaime (1760–1825), Erzbischof von Tarragona und spanischer Politiker
 Creus, Antonio (1924–1996), spanischer Automobil- und Motorradrennfahrer
 Creus, Éliane de (1905–1997), französische Schauspielerin und Sängerin (Sopran)
 Creus, Julian (1917–1992), britischer Gewichtheber
 Creusel, Nicolaus (1627–1676), deutscher Rechtswissenschaftler
 Creusen, Utho (* 1956), deutscher Sozialpsychologe
 Creutz, Carl Gustaf (1660–1728), schwedischer Freiherr und Generalmajor der schwedischen Kavallerie
 Creutz, Claire (1886–1938), deutsche Schauspielerin bei Bühne und Film
 Creutz, Eckhard (* 1943), deutscher Kommunalbeamter, Stadtdirektor von Düren
 Creutz, Ehrenreich Bogislaus von († 1733), preußischer Staatsminister
 Creutz, Friedrich Karl Kasimir von (1724–1770), deutscher Dichter, Philosoph, Publizist und Politiker
 Creutz, Gerhard (1911–1993), deutscher Ornithologe
 Creutz, Helmut (1923–2017), deutscher Wirtschaftsanalytiker und Publizist
 Creutz, Lorentz der Ältere (1615–1676), schwedischer Admiral
 Creutz, Ludwig (1817–1860), nassauischer Politiker
 Creutz, Martin Friedrich († 1735), preußischer Landbaudirektor und Kammerrat
 Creutz, Max (1876–1932), deutscher Kunsthistoriker
 Creutz, Michael (* 1944), amerikanischer Physiker
 Creutz, Otto (1889–1951), preußischer Landrat
 Creutz, Rudolf (1896–1980), deutscher SS-Führer und verurteilter Kriegsverbrecher
 Creutz, Ursula (1909–2006), deutsche Germanistin und Kirchenhistorikerin
 Creutz, Walter (1898–1971), deutscher Psychiater
 Creutzberger, Jürgen († 1645), deutscher Formschneider und Briefmaler
 Creutzburg, August (1892–1941), deutscher Politiker (KPD, SPD, USPD), MdR
 Creutzburg, Daniel, deutscher Orgelbaumeister
 Creutzburg, Johannes (* 1686), deutscher Orgelbaumeister
 Creutzburg, Nikolaus (1893–1978), deutscher Geograph und Hochschulprofessor
 Creutzburg, Olaf (* 1970), deutscher Theaterschauspieler
 Creutzburg, Torsten (* 1979), deutscher Radiomoderator, Journalist und Sprecher
 Creutzenberg, Hermann (1923–1998), deutscher Politiker (NSDAP, CDU), MdL
 Creutzer, Charles Auguste (1780–1832), französischer Brigadegeneral deutscher Herkunft
 Creutzfelder, Joachim Georg (1622–1702), deutscher Maler des Barocks
 Creutzfeldt, Hans Gerhard (1885–1964), deutscher Neurologe; Entdecker der Creutzfeldt-Jakob-Krankheit
 Creutzfeldt, Malte (* 1953), deutscher Jurist und Richter am Bundesarbeitsgericht
 Creutzfeldt, Otto (1927–1992), deutscher Neurologe
 Creutzfeldt, Werner (1924–2006), deutscher Internist und Hochschullehrer
 Creutzig, Felix (* 1979), deutscher Physiker und Hochschullehrer
 Creutziger, Matthias (* 1951), deutscher Konzert- und Theaterfotograf
 Creutzmann, Jürgen (* 1945), deutscher Politiker (FDP), MdL, MdEP
 Creutzmann, Uwe (* 1944), deutscher Journalist und DBD-Funktionär
 Creuza, Maria (* 1944), brasilianische Sängerin
 Creuzberger, Stefan (* 1961), deutscher Historiker
 Creuzburg, Heinrich (1907–1991), deutscher Dirigent und Komponist
 Creuzer, Andreas Leonhard (1768–1844), deutscher Theologe
 Creuzer, Friedrich (1771–1858), deutscher Philologe
 Creuzer, Gustav (1812–1862), deutscher Maler und Lithograf
 Creuzer, Wilhelm Heinrich von († 1794), deutscher Verwaltungsjurist und herzoglich pfalz-zweibrückischer Kammerpräsident
 Creuzmann, Norika (* 1966), deutsche Politikerin (Bündnis 90/Die Grünen), MdL NRW

Crev
 Crevatín, Sergio (* 1980), argentinischer Handballspieler
 Crevaux, Jules (1847–1882), französischer Entdeckungsreisender
 Crèvecoeur, Eugène (1819–1891), französischer Komponist
 Crèvecœur, Jacques de († 1439), französisch-burgundischer Adliger
 Crèvecoeur, Jean de (1735–1813), US-amerikanischer Schriftsteller französischer Herkunft
 Crèvecœur, Philippe de († 1494), französisch-burgundischer Adliger
 Crevel, René (1900–1935), französischer Schriftsteller
 Creveld, Martin van (* 1946), israelischer Militärhistoriker und Militärtheoretiker
 Creveld, Simon van (1894–1971), niederländischer Pädiater
 Creveling, Christopher (* 1986), US-amerikanischer Shorttracker
 Crevels, Donny (* 1974), niederländischer Autorennfahrer
 Crevelt, Johann Heinrich († 1818), deutscher Arzt und Naturwissenschaftler
 Crevenna, Pietro Antonio († 1792), italienischer Bibliograf und Bibliophiler
 Crevenna, Richard, österreichischer Facharzt für physikalische Medizin
 Crevoisier Crelier, Mathilde (* 1980), Schweizer Politikerin (SP)
 Crevoisier, Jacqueline (1942–2016), Schweizer Schriftstellerin und Übersetzerin

Crew
 Crew, Amanda (* 1986), kanadische Schauspielerin
 Crew, Brittany (* 1994), kanadische Kugelstoßerin
 Crew, David F. (* 1946), Historiker
 Crew, Francis Albert Eley (1886–1973), britischer Biologe und Genetiker
 Crew, Henry (1859–1953), US-amerikanischer Astrophysiker
 Crew, Louie (1936–2019), US-amerikanischer Anglist und LGBT-Aktivist
 Crewdson, Gregory (* 1962), US-amerikanischer Fotograf
 Crewe, Albert (1927–2009), britisch-US-amerikanischer Physiker
 Crewe, Bertie († 1937), englischer Architekt
 Crewe, Bob (1930–2014), US-amerikanischer Songwriter, Musiker, Musikproduzent, Labelbetreiber und Künstler
 Crewe, Charles (* 1710), britischer Politiker
 Crewe, Gary (* 1946), britischer Radrennfahrer
 Crewe, John (1709–1752), britischer Politiker
 Crewe-Milnes, Robert, 1. Marquess of Crewe (1858–1945), britischer Staatsmann und Schriftsteller, 1. Marquess of Crewe
 Crewell, Axel (1896–1945), deutscher Politiker (NSDAP)
 Crewell, Susanne (* 1964), deutsche Meteorologin und Hochschullehrerin
 Crewes, Martin (* 1968), australischer Schauspieler
 Crewl, Jacof, deutscher Seidensticker, Ratsherr und Bürgermeister Dresdens
 Crews, Albert Hanlin (* 1929), US-amerikanischer Astronaut und Testpilot
 Crews, Apollo (* 1987), US-amerikanischer Wrestler
 Crews, Franchon (* 1987), US-amerikanische Boxerin
 Crews, Frederick (* 1933), amerikanischer Essayist und Literaturkritiker
 Crews, Harry (1935–2012), US-amerikanischer Schriftsteller
 Crews, Isaiah (* 2005), US-amerikanischer Schauspieler
 Crews, Jérôme (* 1977), deutscher Leichtathlet
 Crews, Laura Hope (1879–1942), US-amerikanische Schauspielerin
 Crews, Natalie (* 1998), kanadische Volleyballspielerin
 Crews, Terry (* 1968), US-amerikanischer Schauspieler und ehemaliger American-Football-Spieler
 Crewson, Wendy (* 1956), kanadische Schauspielerin
 Crewstoa, Marvin da (* 1982), deutscher Musiker und Musikproduzent

Crey
 Creydt, Hans-Gustav (1948–2022), deutscher Fußballspieler
 Creyelman, Frank (* 1961), belgischer Politiker der Partei Vlaams Belang
 Creytzen, Georg Friedrich von (1639–1710), preußischer Oberrat und Kanzler
 Creytzen, Georg Wilhelm von (1629–1688), Oberrat und Obermarschall im Herzogtum Preußen
 Creytzen, Melchior Ernst von (1627–1692), brandenburgisch-preußischer Jurist und Diplomat

Crez
 Crezelius, Georg (1948–2021), deutscher Jurist und Hochschullehrer

Liste der Biografien/Cre


An Zeuxine pantlingii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Av.Bhattacharjee ngan Harsh Jeet Chowdhery. An Zeuxine pantlingii in nahilalakip ha genus nga Zeuxine, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Darjiling. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zeuxine

Zeuxine pantlingii


منتخب المغرب لكرة اليد هو الممثل الرسمي لدولة المغرب في المحافل القارية والعالمية، في لعبة كرة اليد، و خصوصا في منافسات بطولة أفريقيا وبطولة العالم. هو تحت وصاية الجامعة الملكية المغربية لكرة اليد، التي تأسست سنة 1960.

تاريخ
أهم إنجاز إفريقي للمنتخب المغربي كان مرتبة ثالثة في كأس أفريقيا 2006، التي أقيمت في تونس، بعد تفوقه على أنغولا في مباراة الترتيب 26-25. شارك المغرب في 7 نسخ كأس عالم، منها 5 متتالية (بين 1995 و 2003) و لم يتمكن قط من تجاوز الدور الأول. أحسن إنجاز للمنتخب كان المرتبة 17 في نسخة 1999 التي أقيمت في مصر.

من أهم الأسماء التي طبعت تاريخ كرة اليد المغربية، خصوصا في مرحلة التسعينات، اللاعب محمد براجع و المدرب نور الدين البوحديوي، الذي أشرف على تدريب المنتخب في مجموعة من نسخ كأس أفريقيا وكأس العالم.

سجل النتائج في بطولة العالم
 1995: 22
 1997: 23
 1999: 17
 2001: 22
 2003: 23
 2007: 20
 2021: 29

سجل النتائج في بطولة أفريقيا

 يشير المستطيل الأحمر إلى أن البطولة أقيمت في المغرب.

أهم المدربين
 نور الدين البوحديوي: المدرب الحالي، منذ 2013.
 محمد براجح: المدرب الحالي، 2016.

أهم اللاعبين
 محمد براجع: في رصيده 274 مباراة دولية، و شارك رفقة المنتخب في 9 بطولات أفريقية و 6 بطولات عالمية. هو المدرب المساعد للمنتخب المغربي.
 إسماعيل بوحديوي
 بنعيسى بوجنوني
 العربي مويسة

التشكيلة الحالية
التشكيلة التي انتخبت للمشاركة في بطولة أفريقيا لكرة اليد للرجال 2014:

1:في إبان المنافسة المذكورة
 المدرب: نور الدين البوحديوي.
 المدرب المساعد: محمد براجع.

مراجع

كرة اليد في المغرب
مغرب
منتخبات المغرب الرياضية
منتخبات كرة اليد
منتخبات كرة يد وطنية رجالية

منتخب المغرب لكرة اليد


Gök ölçümü, gökölçüm veya astrometri, yıldızların ve diğer gökyüzü cisimlerinin konumlarının ve hareketlerinin yüksek hassasiyetle hesaplanmasını içine alan bir gök bilimi dalıdır. Astrometrik ölçümlerden elde edilen bilgiler kinematik, Güneş Sistemi'nin fiziksel kökeni ve galaksimiz Samanyolu ile ilgili bilgiler sunar.

Tarihçe

Astrometrinin tarihi yıldız kataloglarının tarihine dayanır. Yıldız katalogları, gökyüzündeki nesneler için referans noktaları verir, böylece astronomlar cisimlerin konumlarındaki değişimi takip edebilirler. Bu, M.Ö. 190 yıllarında yaşamış olan Hipparkos'un zamanına kadar geriye gider. Hipparkos, öncülerinden Timocharis ve Dünya'nın devinmesini keşfeden Aristillus'un yıldız kataloglarını kullandı. Aynı zamanda bugün kullandığımız kadir ölçeğini de geliştirmiş oldu. Hipparkos, konumlarıyla birlikte en az 850 yıldızı bir katalogda topladı. Hipparkos'un varisi Batlamyus, Almagest adlı eserinde 1.022 yıldızın yerini, koordinatını ve kadrini vererek kataloglamıştı.

10. yüzyılda Abdurrahman es-Sufî, yıldızlar üzerinde gözlemler yaparak konumlarını kadirlerini ve renklerini belirtti. Ayrıca Sabit Yıldızlar Kitabı adlı kitabında bütün takımyıldızlar için de çizimler yaptı. İbn-i Yunus, yaklaşık 1,4 metre çapında büyük bir usturlab kullanarak Güneş'in konumu için yıllar boyunca 10.000'den fazla kayıt yaptı. Onun tutulmalardaki gözlemleri, Simon Newcomb'un Ay'ın hareketleri hakkında araştırmalar yaptığı zamana kadar yüzyıllarca kullanıldı. Araştırmaları Ekliptik Eğimi ve Jüpiter Satürn Eşitsizlikleri'nde Pierre-Simon Laplace'a ilham kaynağı oldu. 15. yüzyılda Timur'un astronomu Uluğ Bey, Zij-i Sultan-i adlı eserini derleyip burada 1.019 yıldızı katalogladı. Hipparkos ve Batlamyus'un önceki katalogları gibi Uluğ Bey'in kataloğu da yaklaşık olarak 20 açısal dakika doğrulukla tahmin edilerek hazırlanmıştır.

16. yüzyılda Tycho Brahe mural aleti (İng.: ) gibi gelişmiş aletler kullanarak yıldızların konumlarını eskiye göre çok daha yüksek hassasiyetle, 15-35 açısal dakika doğrulukla tespit etti. Takiyüddin, İstanbul'daki Takiyüddin'in Rasathanesi'nde yıldızların sağ açıklığını kendi icadı olan "gözlem saati"ni kullanarak ölçtü. Teleskoplar yaygınlaştıkça gök cisimlerinin gökyüzündeki konumlarını bulmaya yarayan ayarlama daireleri kullanılarak ölçümler hızlandı.

James Bradley, 1729 yılında ilk defa yıldızlar arası ölçekteki ıraklık açısını hesaplamayı deneyen kişidir. Gökyüzündeki yıldız gibi cisimlerin hareketi teleskobu için çok belirsizdi. O da Dünya'nın ekseninin nutasyonunu ve sapmayı keşfetti (İng.: ). 3.222 yıldızın kataloglandığı çalışması, modern astronominin babası sayılan Friedrich Bessel tarafından 1807 yılında tekrar hassaslaştırıldı. Yıldızlar arası ölçekteki ıraklık açısını ilk defa, bir çift yıldız olan 61 Cygni için 0,3 açısal dakika doğrulukla ölçtü.

Ölçmesi çok zor olduğu için 19. yüzyılın sonuna kadar sadece 60 tane yıldızlar arası ölçekteki cismin ıraklık açısı ölçülebildi. Ölçümler genellikle teleskoplarda kullanılan ve gök ölçümü için özelleştirilmiş filar mikrometre ile yapılmıştır. 20. yüzyılın başlarında, astronomik fotografik levhalarda astrograf kullanılması, süreci hızlandırdı. 1960'lı yıllardaki otomatik levha ve makine ölçümleri gibi üstün ve karmaşık teknoloji yıldız kataloglarının çok daha etkili ve hızlı bir şekilde tamamlanmasına izin vermiştir. 1980'lerde CCD kameraların fotografik levhaların yerine geçmesiyle optik belirsizlik açısal saniyenin milyarda birine kadar azaltılabildi. Bu teknoloji, gök ölçümünü pahalı olmaktan çıkardı ve böylece bu alan, amatör dünyaya da kapılarını açmış oldu.

1989 yılında Avrupa Uzay Ajansı'nın (ESA) Hipparkos uydusu sayesinde gök ölçümü Dünya yörüngesine taşındı. Böylece atmosferin optik saptırmalarından ve Dünya'nın mekanik kuvvetlerinden daha az etkilenen bir platform meydana geldi. 1989 ve 1993 yılları arasında çalışan Hipparkos, yeryüzündeki diğer optik teleskoplara göre çok daha yüksek hassasiyetle gökyüzünde büyük ve küçük açılarda ölçümler yaptı. Dört yıl boyunca 118.218 yıldızın konumlarını, ıraklık açılarını, konumlarındaki açısal değişimleri (İng.: ) eşi görülmemiş hassasiyetle belirledi. Yeni "Tycho kataloğu", 1.058.332 yıldızı 20-30 açısal dakika doğrulukla yenilenmiş oldu. Aynı zamanda 23.882 çift yıldız ve 11.597 değişen yıldız Hipparkos görevi boyunca analiz edilip kataloglandı.

Bugün en sık kullanılan katalog USNO-B1.0'dir. Bütün gökyüzünde 1.000.000.000'dan fazla gökyüzü cisminin konumu, konumlarındaki açısal değişimleri, kadirleri ve diğer karakteristik özelliklerini içerir. Geçtiğimiz 50 yıl boyunca 7.435 Schmidt kamera levhası, çeşitli gökyüzü incelemesini tamamlamak ve USNO-B1.0 için 0,2 açısal dakika doğrulukla veri oluşturmak için kullanıldı.

Uygulamalar

Astronomlara gözlemlerini kaydetmek için çalıştıkları gözlemci çerçevesinde temel bir işlevi olmasının dışında gök mekaniği, bir astrofizik dalı olan yıldız dinamiği (İng.: ) ve galaktik astronomi alanlarının da temelidir. Gözlemsel astronomide gök ölçümü teknikleri, kendilerine özgü hareketleriyle gök cisimlerini belirlemeye yarar. Aynı zamanda zaman belirleyici bir alettirler. UTC, temelde kesin gözlemlere dayanarak Dünya'nın dönüşüyle senkronize edilen bir atom saatidir. Gök ölçümü, kozmik merdiven mesafesinde önemli bir adımdır, çünkü Samanyolu içerisindeki yıldızların ıraklık açılarını saptamamızı sağlar.

Gök ölçümü, aynı zamanda ötegezegen algılama iddialarını desteklemek için kullanılır. Sistemin kütle merkezi etrafındaki etkileşimli yörüngeye bağlı olarak gezegenin sebep olduğu ve yıldızın gökyüzündeki görünen konum değişimini ölçer. 2009 yılına kadar yer tabanlı gök ölçümü ile ötegezegenlerden hiçbiri tespit edilememişken daha sonraki çalışmalarla ötegezegenler doğrulanmıştır. Dünya'nın atmosferi gibi bozucu etkilerden etkilenmeyecek olması dolayısıyla gök ölçümü çalışmalarının uzaya taşınmasıyla daha kesin sonuçların elde edilmesi umuluyor. NASA'nın planlanmış, ancak sonradan iptal edilmiş olan Uzay İnterferometri Misyonu (İng.: ) gök ölçümü tekniklerini kullanarak 200 veya daha fazla yer benzeri gezegeni ortaya çıkarmayı amaçlıyordu. Avrupa Uzay Ajansı'nın 2013'te gönderdiği Gaia adlı uzay aracı, gök ölçümü tekniklerini yıldızlar arası ortamda uyguluyor.

Astrometrik ölçümler, astrofizikçiler tarafından gök mekaniğini belirli modellerde sınırlamak için kullanılıyor. Pulsarların hızlarını ölçerek süpernova patlamalarının asimetrisine bir limit koymak mümkündür. Aynı zamanda gök ölçümü sonuçları, galaksideki karanlık maddenin dağılımını belirlemede kullanılıyor.

Astronomlar, gök ölçümü tekniklerini Dünya'ya yakın cisimleri izlemek için kullanıyorlar. Gök ölçümü, birçok Güneş Sistemi cisminin tespitinde rekor kırılmasının nedenidir. Astronomlar, bu cisimleri astrometri kullanarak bulmak için bütün gökyüzünü tarayan teleskoplar ve çeşitli aralıklarda fotoğraf çekmesi için büyük alan kameraları kullanıyor. Astronomlar, bu fotoğrafları işleyerek arka plandaki sabit görünen yıldızlara göre Güneş Sistemi cisimlerinin hareketlerini belirleyebiliyorlar. İlk olarak seçilen birim zamana göre gözlem yapılıyor. Astronomlar, bu süre boyunca Dünya'nın hareketinden kaynaklanan ıraklık açısını ve cismin hesaplanan Güneş merkezine olan mesafesini karşılaştırıyor. Bu mesafe ve diğer fotoğraflar kullanılarak cismin yörünge ögeleri de dahil birçok bilgi elde edilebilir.

50000 Quaoar ve 90377 Sedna, Michael E. Brown tarafından bu yöntemlerle keşfedilen iki Güneş Sistemi cismidir. Diğerleri, Palomar Gözlemevi'nin  Samuel Oschin teleskobu ve yine Palomar'ın büyük alan CCD kamerası kullanılarak Caltech'te keşfedilmiştir. Astronomların gökyüzündeki cisimlerin konumlarını ve hareketlerini takip etme yeteneği, kendi Güneş Sistemi'mizin Evren'imizdeki diğer bütün cisimlerle birlikte geçmişini, şimdiki hâlini ve geleceğini anlamak için çok önemlidir.

İstatistik
Gök ölçümünün temel taşı hata düzeltmedir. Atmosfer koşulları, kullanılan aletlerin kusursuz olmaması, gözlemciden kaynaklanan hatalar gibi birçok faktör, gök cisimlerinin konumlarını belirlerken çok sayıda hata üretir. Bu hatalar, gözlem aletlerinin geliştirilmesi ve alınan verilerin düzenlenmesi gibi çok sayıda teknikle azaltılabilir. Sonuçlar, daha sonra istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edilebilir.

Bilgisayar programları
 Astrometry.net Çevrimiçi gök ölçümü
 XParallax viu  Windows için ücretsiz bir uygulama
 Astrometrica Windows için uygulama

Bilimkurguda

 Battlestar Galactica (2004 TV dizisi) adlı dizide gök ölçümü laboratuvarı birçok konuşmada geçer.
 Star Trek: Voyager adlı filmde Gök ölçümü laboratuvarı birçok sahnede geçer.

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar
 Astrometry Department of the U.S. Naval Observatory
 USNO Astrometric Catalog and related Products

 Mike Brown's Caltech Home Page
 MPC Guide to Minor Body Astrometry
 Planet-Like Body Discovered at Fringes of Our Solar System (2004-03-15)
 Scientific Paper describing Sedna's discovery
 The Hipparcos Space Astrometry Mission — on ESA

Astrometri


Hrvatski športski list je bio hrvatski ilustrirani tjednik koji je izlazio u Zagrebu. Prvi broj ovih novina izašao je 1945., a prestao je izlaziti iste godine. Ukupno je izašlo 13 brojeva.

Uređivao ga je Vladimir Presečki.

Izvori
 Katalog NSK

Hrvatski tjednici
Zagrebački tisak
Mediji u NDH
Hrvatski športski tisak

Hrvatski športski list (1945.)


Izvori

 Borislav Bijelić, "Nogomet u Đakovu 1908. – 1962.", Đakovo 2009.,

1953-54
1953-54
Osijek

Podsavezna nogometna liga NP Osijek 1953./54.


An Hainardia cylindrica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Willdenow, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Werner Rodolfo Greuter. An Hainardia cylindrica in nahilalakip ha genus nga Hainardia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Hainardia

Hainardia cylindrica


Die Nationale W.-N.-Karasin-Universität Charkiw () (NKUC) in Charkiw ist mit etwa 12.000 Studenten und rund 1.300 Mitarbeitern eine der wichtigsten Universitäten in der Ukraine. Sie wurde 1804 auf Initiative von Wassyl Karasin gegründet und 1805 eröffnet. Sie ist die zweitälteste Universität in der Ukraine nach der Universität Lemberg.

Geschichte

In den Revolutionsjahren und im Bürgerkrieg 1917–1920 gab es einen Kampf zwischen den Anhängern der ukrainischen Unabhängigkeit und den pro-russischen Professoren. Die meisten ukrainischen Professoren blieben in Charkiw. Sie arbeiteten weiterhin in Institutionen, die von der Sowjetregierung auf den Grundlagen der Universität organisiert wurden: der Akademie für theoretisches Wissen (1920–1921), dem Kharkiv Institute of Public Education (1921–1930), dem Kharkiv Institute of National Economy, physikalisch-chemische und juristische Institute. Die Professoren, die mit den neuen politischen Realitäten nicht einverstanden waren, verließen die Universität.

In den Jahren 1932–1933 wurde die NKUC restauriert. 1936 erfolgte eine Umbenennung nach dem russischen Schriftsteller Alexei Gorki, obwohl er zu Lebzeiten nichts mit der Universität zu tun hatte. Während des Zweiten Weltkrieges wurde die NKUC nach Qysylorda, Kasachstan, evakuiert, wo sie gemeinsam mit der Kiewer Universität die Vereinigte Ukrainische Staatliche Universität gründete. 1943–1944 kehrte die NKUC nach Charkiw zurück (das erste akademische Jahr nach der Befreiung der Stadt begann am 1. November 1943). 1960 wurde das Charkiw Pädagogische Institut für Fremdsprachen als Fakultät für Fremdsprachen an die Universität angeschlossen.

Gebäude
Der Komplex wurde mit Stahlbeton nach den Plänen von Sergei Serafimow und Maria Sandberg in den Jahren 1930–1932 als Regierungsgebäude der Ukrainischen SSR errichtet. Nach dem Krieg bis 1961 rekonstruiert und restauriert. Seit 1957/62 Kharkov Gorky University.

Fakultäten
 Biologie
 Physik
 Strahlenphysik
 Physik und Technologie
 Informatik
 Philosophie
 Mathematik und Informationstechnologie
 Geologie und Geographie
 Wirtschaftswissenschaften
 Fremdsprachen
 Geschichte
 Philologie
 Medizin
 Chemie
 Sozialwissenschaften
 Psychologie
 Rechtswissenschaften
 Internationale Wirtschaftsbeziehungen und Tourismus
 Postgraduierten-Ausbildung
 Physik und Energie.

Nobelpreisträger
 Ilja Iljitsch Metschnikow (Medizin, 1908)
 Lew Dawidowitsch Landau (Physik, 1962)
 Simon Smith Kuznets (Wirtschaftswissenschaften, 1971)

Siehe auch
 Liste der Rektoren der Universität Charkiw
 Liste der modernen Universitäten in Europa (1801–1945)
 Charkiw-Observatorium

Weblinks
 Offizielle Website (ukrainisch)
 Offizielle Website (englisch)
 Offizielle Website (russisch)
 University of Kharkiv in der Encyclopedia of Ukraine (englisch)

Einzelnachweise

Charkiw
Bauwerk in Charkiw
Gesundheitswesen (Ukraine)
Gegründet 1804
Organisation (Charkiw)


භෞතික විද්‍යාත්මක දෘෂ්ටි කෝණයකින්, මාංශ පේශි පද්ධතිය ලෙස අර්ථ දැක්විය හැකිය මිනිස් සිරුරේ පවතින මාංශ පේශි සමූහය (600 ට වඩා). මෙම උපකරණය ත්‍රිමාන අවකාශයේ ශරීර පිහිටීම ස්ථාවර කරයි, අස්ථි ව්‍යුහයන්ගේ චලනය නිපදවයි, අවයවවල පරිමාව නියාමනය කරයි, අපගේ ශරීරය තුළ ඇති ද්‍රව්‍ය බලමුලු ගන්වයි. තාපය නිපදවීමේදී අත්‍යවශ්‍ය කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි

මාංශ පේශි පද්ධතිය


Jun Kamita (født 17. januar 1992) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Vissel Kobe og Gainare Tottori.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Jun Kamita


Gerardo de Cambrai o de Florennes (ca. 975 - 14 de marzo de 1051) fue obispo de Cambrai desde 1012 hasta su muerte, y uno de los intelectuales europeos más influyentes del entorno del año mil.

Era el hijo segundo de Arnoldo de Rumigny, señor de Florennes, hijo a su vez de Godofredo I de Verdún, conde de Hainaut.

Fue discípulo de Gerberto de Aurillac, el futuro papa Silvestre II.

Se opuso a Adalberón de Laon sobre el tema de la Paz de Dios, en una polémica que mantuvieron hacia el año mil. Ambos estuvieron entre los que desarrollaron la idea del triestamentalismo como justificación del sistema social feudal, en la tradición del agustinismo político.

Fue capellán del emperador Enrique II, que le nombró obispo el 10 de febrero de 1012; tras lo que fue consagrado en Reims el 27 de abril. Apoyó a Enrique en sus negociaciones con Roberto el Piadoso, rey de Francia. También intervino en la querella de las investiduras.

En 1024 Gerardo convocó un sínodo en Arrás para combatir la herejía de Gundolfo, que negaba la eficacia de la eucaristía. En el Acta Synodi Atrebatensis se recogió un sumario de la doctrina cristiana tal como se concebía en el . Entre otras cuestiones, se citaba la práctica de las paces. Según el texto, los herejes quedaron convencidos con el magisterio de Gerardo, renunciaron a la herejía y se reconciliaron con la Iglesia.

En el mismo año de su consagración, 1012, siendo todavía canónigo de Reims, fundó la abadía de San Juan Bautista de Florennes; frente a la que puso como primer abad a Ricardo de Verdún, un reformador monástico al que Gerardo apoyaba. En 1015, junto con su hermano Godofredo, hizo donación del monasterio de Florennes a la iglesia de Lieja. Los textos realizados en ese scriptorium durante esa época muestran una técnica de escritura innovadora: la separación de las palabras mediante espacios.

Notas

"Gérard I" in Erik van Mingroot, ed. Dictionnaire d'Histoire et de Géographie Ecclésiastiques 20 (Paris: 1984), 742–51.

Arnold, Benjamin. "German Bishops and their Military Retinues in the Medieval Empire". German History 7, 2 (1989): 161–83.

 S. Vanderputten. D.J. Reilly (ed.), Gerardus Cameracensis. Acta Synodi Atrebatensis, Vita Autberti, Vita Gaugerici; Varia scripta ex officina Gerardi exstantia (= Corpus Christianorum. Continuatio Mediaevalis 270), Turnhout: Brepols Publishers, 2014 ISBN 978-2-503-55255-2

Obispos de Francia del siglo XI
Obispos de Cambrai
Escritores en latín del siglo XI
Politólogos de Francia
Obispos católicos del siglo XI

Gerardo de Cambrai


Ilinčica je brdo kod Tuzle.

Smještena je dva kilometra južno od središta Tuzle. Nalazi se na 420 metara nadmorske visine tj. 200 metara relativne visine, iznad središta grada Tuzle. Omiljeno je tuzlansko izletište. Mnogo je pješačkih staza. Floru obilježava četinarska i listopadna šuma koja ju prekriva, bogatstvo biljnih vrsta. S južne strane je kanjon. S južne i jugoistočne strane Ilinčice u dužini od dva 2 km i širini od 3 km nalazi se selo Orašje. Najviši vrh visok je 452 metra. Ilinčicu sa sjeverne strane okružuju Krojčica, Crvene Njive, Mosnik, Brdo, Goli brijeg, Medenice, Vrapče i Zlokovac.

Godine 1878. bila je važnom točkom bitke kod Tuzle. Kad su carske snage prvi put stigle pred Tuzlu, vođa muslimanskih koji su se opirali austro-ugarskom zaposjedanju muftija Taslidžak na Ilinčici je dao postaviti top odakle je 9. kolovoza zapovijedio paljbu po austro-ugarskim snagama.

Spada u prirodnu baštinu ruralnog dijela općine Tuzle. Pod zaštitom je države. Zaštićena je kao zaštićeni krajobraz. Zanimljiva geološka karakteristika Ilinčice je što je na pojedinim mjestima dominantan pijesak u kojem se može naći ne tako mali broj fosila školjaka.

Od Ilinčice se planira napraviti rekreacijsko područje i park šumu, u kojoj bi se nalazio arbotetum, paulovnija, ostale zelene površine (šume, livade), ograđeno mjesto za roštiljanje, etno selo, športski tereni, bungalovi, ugostiteljski objekti (motel, gl. objekt s recepcijom, caffe bar, restoran), servisne prostorije (toaleti, garderobe i ostave), izletničko-rekreacijska zona, umjetna stijena za penjanje, pješačke staze i platoi (rizla, pijesak, zemlja), ograđeni rezervat za autohtone životinje i dr. Pružao bi se uz lokalni put Krojčica - Ilinčica.

Na Ilinčici je predajnik FTV-a (711,25 MHz, kanal 51).

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook Ilinčica - Tuzlansko izletište

Tuzla
Brda u Bosni i Hercegovini
Zaštićena područja u BiH

Ilinčica


Hans-Jürgen "Eddie" Ziegler (* 12. Mai 1951 in Bitterfeld) ist ein ehemaliger deutscher Stabhochspringer.

Seit 1954 lebt er in Kassel und wurde in der Schule am Wall von seinem damaligen Klassenlehrer Alfred Groth, dem Bezirksvorsitzenden der Leichtathleten, entdeckt. Vor der Spezialisierung auf den Stabhochsprung war er auch im Hochsprung, 110-Meter-Hürdenlauf und Fünfkampf aktiv.

1971 wurde er Elfter bei den Leichtathletik-Europameisterschaften in Helsinki, und 1973 gewann er Silber bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften in Rotterdam. 1971 wurde er Deutscher Meister, 1970 Deutscher Vizemeister. In der Halle errang er 1971 und 1972 den nationalen Titel und wurde 1973 Vizemeister. Die Olympischen Sommerspiele verpasste er wegen einer langwierigen Verletzung am linken Sprungfuß, wegen welcher er im Januar 1974 seine Karriere beenden musste.

Hans-Jürgen Ziegler startete für den KSV Hessen Kassel und wurde dort zunächst von Paul Wachsmuth, später von Klaus Lehnertz trainiert.

Von 2002 bis 2013 war er Schulleiter des Wilhelmsgymnasiums Kassel.

Persönliche Bestleistungen
 Stabhochsprung: 5,30 m, 1. September 1971, Haiger
 Halle: 5,35 m, 10. März 1973, Rotterdam

Einzelnachweise

Stabhochspringer (Deutschland)
Sportler (Kassel)
Schulleiter (Deutschland)
Deutscher
Mann
Geboren 1951

Hans-Jürgen Ziegler


Kyashar, eller Thangnaktse, og tidligere Peak 43, er et bjerg i Khumbu-regionen af Himalaya i Nepal. Toppen ligger på 6 769 meter over havet og indgår i den del af Himalaya som kaldes Mahalangur Himal.

Beskrivelse
Frem til 1983 benævnes bjerget som "Peak 43". Dette år udførte de nepalesiske myndigheder en navngivning af bjerge og andre geografiske steder for at "udslette" et stort antal vestlige navne fra kortet Fra og med 1983 hedder bjerget Kyashar. Bjerget har også et tredje navn, Thangnaktse. Lokalt forekommer også navnet Charpate, hvilket betyder sådan ca. "firekant", hvilket er en god beskrivelse af bjergstoppen.

Kyashar ligger i Solukhumbu-distriktet. De nærmeste bjerge er Kangtega, Kusum Kanguru,Thamserku, Mera Peak, Malangphutang og Peak 41, med stigende afstande. Et fælles udgangspunkt for at bestige på Kyashar, eller Kusum Kanguru eller Mera Peak er den lille landsby Tagnag ved foden af Kyashar.

Via en bjergsryg står Kyashar i forbindelse med Kantega. På vest siden ligger Kyashar gletscheren. Bjerget er afvandingsområde til Ganges og dermed til Den Bengalske Bugt.

Klatrehistorie
Den første topbestigning gjordes af et klatrehold bestående af Sam Broderick, Andi Frank, Kevin Riddell og Bruce Normand. Broderick, Frank og Normand nåede toppen den 18. oktober 2003. Bestigningen fandt sted på vestsiden af bjerget.

Den første succesrige klatring bestigning via den sydelige side af bjerget, "NIMA-linjen", gennemføres den 11 .november 2012 af de japanske klatrer Yasuhiro Hanatani, Hiroyoshi Manome og Tatsuya Aoki. Sydsiden karakteriseres af løs og forræderisk terræn og betydelig lavine risiko. Den havde modstået mindst otte tidligere top forsøg, af flere rutine klatrer. Det japanske klatrehold har haft godt vejr gennem de seks dage, klatringen varede, hvilket forklarer det navn, de gav ruten NIMA. Det er sherpa-sprog og betyder "sol".

Det bedste tid for at klatre i området er i maj og oktober, mens marts-april og september og november også er mulige, men under meget køligere og sne rigere forhold.

Yderligere læsning

Referencer

Noter

Eksterne henvisninger
 Kyashar (Peak 39) billeder af Kyashar hos summitpost.org

Nepals geografi
Bjerge i Nepal
Bjerge i Himalaya

Kyashar


ජෝසප් (, සම්මත Yosef ටයිබේරියානු , , Yūsuf ; "යාවේ මට තවත් එකතු කරන සේක්වා") වනාහී හෙබ්‍රෙව් බයිබලයෙහි වැදගත් චරිතයක් වන අතර, කානන්හී ආබ්‍රහම්, ඊසාක් සහ ජාකොබ්ගේ කථාන්තරය ඔහුගේ මැදිහත් වීමෙන් ඊශ්‍රායෙල් ජනතාව ඊජිප්තුවෙහි වහල් භාවයෙන් මුදාගැනුමෙහි අපරාපරිය කතාන්තරයට සම්බන්ධ කෙරෙයි.

ආශ්‍රිත

ජෝසප් (ජාකොබ්ගේ පුත්‍රයා)


El Campeonato Uruguayo 1967 fue el 63° torneo de Primera División del fútbol uruguayo, correspondiente al año 1967. Contó con la participación de 10 equipos, los cuales se enfrentaron en sistema de todos contra todos a dos ruedas.

El campeón fue el Club Atlético Peñarol, quien se consagró de forma invicta.

Participantes

Ascensos y descensos

{| align=center style="font-size: 90%; border-collapse:collapse" border=0 cellspacing=0 cellpadding=2 width=40%
|+ Ascendido a Primera División 1967
|- bgcolor=#006699 style="color:white;"
!width=10|Equipo
!width=30|Ascendido como
|- align=left bgcolor=#F5F5F5
| Liverpool
| Campeón de la Segunda División 1966
|}

 Campeonato

 Tabla de posiciones

 Equipos clasificados

 Copa Libertadores 1968

 Fixture

 Tabla del descenso

El recién ascendido Defensor, quien duplicaba los puntos, logró permanecer en Primera División, terminando penúltimo en la tabla del descenso.
Por otra parte, el equipo de Liverpool fue campeón de la Divisional B y ascendió para jugar en Primera División del año siguiente.

<center>

Referencias

Enlaces externos
 Uruguay - Todas las posiciones 1900-2000

1967
Fútbol en 1967
Uruguay en 1967

Campeonato Uruguayo de Primera División 1967


Democratura este un oximoron creat, un termen-slogan din discursul politic, un cuvânt valiză compus din democrație și dictatură. Sloganul exprimă critic faptul că democrația presupusă nu este de fapt o adevărată democrație, ci o "democrație ghidată".

Originea și demarcarea cuvântului
Formarea unui cuvânt precum democratură, se numește amalgamare în lingvistică, adică formarea unor cuvinte noi din părți ale unor cuvinte, iar aceste părți nu trebuie să fie morfeme.

Demarcarea este descrisă ca o "formă de guvernare care s-a dezvoltat de la o democrație la o cvasi-dictatură" și se caracterizează printr-un deficit democratic. În acest sens, acest termen corespunde cu sintagma "simulacru de democrație".

Utilizare
Rudolf Augstein a declarat într-un interviu acordat revistei Stern în 1993: "La urma urmei, am jucat un rol major în a pune capăt așa-zisei democrații a celor doi domni, Adenauer și Strauß. "Începând cu noiembrie 1955, Der Spiegel afirma că nu mai era o democrație, ci o" democratură, "un regim al vorbelor goale". <ref>Steuerzahler / Bonn  – Der Spiegel, Ausgabe 48/1955</ref> "Acest este un termen nou, creat pe sol german, pentru a desemna acțiunea guvernului Adenauer, contaminarea democrație - dictatură. Demokratur'' ar fi fost creat în timpul carnavalului di Mainz din 1951", a susținut în 1971 filologul münchenez Werner Betz.  Cu toate acestea utilizarea termenului de către artiștii de cabaret precum Dieter Hildebrandt a dus la răspândirea de azi a termenului..

Vezi și

 Oligarhie
 Plutocrație

Referințe

Cuvinte-valiză
Retorică
Democrație

Democratură


ජීන් පිලිෆේ ආතර් ඩුබුෆේ (1901 ජූලි 31 - 1985 මැයි 12) 20 වැනි සියවසේ අවසන් භාගයේදී අතිශයින් කීර්තියට පත් ප්‍රංශ ජාතික සිත්තරෙක් සහ මූර්තිශිල්පියෙකි

ජීවන චරිතය

ඩුබුෆේ ලා හව්රෙ හිදී උපත ලැබිය. 1918 දී ජූලියන් ඇකඩමියෙන් කලාව ඉගෙන ගැනීම සඳහා ඔහු පැරීසියට පැමිණීයේය. නමුත් මාස 6 කට පසුව ඔහු ඇකඩමියෙන් නික්ම ස්වාධීනව අධ්‍යයන කටයුතු කිරීමට පටන් ගත්තේය. 1924 දී කලාවේ වටිනාකම පිළිබඳව සැක සිතූ ඔහු චිත්‍ර ඇඳීම නවතාදමා ඔහුගේ පියාගේ වයින් විකිණීමේ ව්‍යාපාරයේ කටයුතු භාරගත්තේය. 1930 ගණන්වලදී ඔහු නැවත චිත්‍ර ඇඳීමට පටන්ගත් අතර නැවත එය නවතා දමන ලදී . නැවතත් 1942 දී චිත්‍ර අඳින්නට පටන්ගත් ඔහු එතැන්සිට එය අඛණ්ඩවම කරගෙන ගියේය. 1944 දී ඔහු සිය ප්‍රථම ඒකපුද්ගල ප්‍රදර්ශනය පැවැත්වීය. 1948 දී ඔහු අධිතාත්විකවාදී කණ්ඩායම් හා එක්වූ අතර 1954 දී කොලේජ් ඔෆ් පැටැෆසික් හි අධ්‍යාපනය ආරම්භ කළේය.

Artistry of the Mentally Ill කෘතියේ ආභාෂය ලද ඔහු Art Brut (කලාවෙන් පිටත) නම් යෙදුමක් ඉදිරිපත් කළේය. මානසික රෝගීන්, සිරකරුවන් සහ කුඩා දරුවන් වැනි සෞන්දර්යවාදයේ රීතීන්ගෙන් බැහැරව කටයුතු කරන වෘත්තීමය නොවන්නන් හැඳින්වීම සඳහා එම යෙදුම යොදාගන්නා ලදී. එවැනි කලාකෘතීන් රැසක් ඔහු විසින් එකතු කරන ලදී. එම එකතුව වර්තමානයේ ස්විට්සර්ලන්තයේ Musée de l'Art Brut හි ප්‍රදර්ශනය කෙරේ. ඩුෆෙට් කලාව ශාස්ත්‍රාලීය සම්බන්ධතාවන්ගෙන් විනිර්මුක්තව තබාගැනීමට උත්සාහ කළ අතර ඔහුගේ නිර්මාණයන් බොහෝවිට ප්‍රාථමික හෝ අව්‍යාජ ඒවාවෙයි.

ඩුබුෆේගේ කෘතීන් බොහොමයක්ම තෙල් සායමින් නිර්මාණය කොට ඇති අතර ඒ මතුපිට ඝනාලේපයක් ආලේපකොට වැලි, තාර සහ පිදුරු යොදාගනිමින් ඝනත්වය වැඩිකිරීම මඟින් නිර්මාණයට  අසාමාන්‍ය මතුපිට ස්වභාවයක් ලබාගෙන ඇත. 1962 න් පසුව රතු , සුදු, කලූ සහ නිල් යන වර්ණයන්ට සීමා වෙමින් ඔහු නිර්මාණ මාලාවක්ම නිර්මාණය කළ අතර 1960 ගණන්වල අවසන් භාගයේදී ඔහු මූර්ති කලාව වෙත යොමුවිය. පොලිතීන් මඟින් සිදුකළ එම නිර්මාණයන් අනතුරුව ප්ලාස්ටික් තීන්ත විශේෂයක් යොදාගනිමින් වර්ණ ගන්වන ලදී.
1960-61 අවසන් භාගයේ ඩුබුෆේ සංගීතය හා ශබ්දය පිළිබඳව පර්යේෂණයන් ආරම්භ කළ අතර ඇස්ගර් ජෝන් නම් ඩෙන්මාර්ක් ජාතික සිත්තරකු සමග පටිගත කිරීම් කිහිපයක් සිදු කරන ලදී.

1978 දී ඩුබුෆේ ඇමරිකානු සංගීතඥ හා ස්වර රචක ජේසන් මාර්ට්ස් සමග එක්වී The Pillory නම්වූ මාර්ට්ස්ගේ පෙරටුගාමී සිම්පනිය වෙනුවෙන් ඇල්බමයක් නිර්මාණය කරන ලදී.

ඩුබුෆේගේ අවසන් නිර්මාණයන් අතර 1984 දී කළ නිර්මාණය වැදගත් වේ. 1985 දී ඩුබුෆේ පැරීසියේදී මියගියේය

1901 උපත්
1985 මරණ

ජීන් ඩුබුෆේ