Anthrax, New York merkezli, ilk albümünü 1984'te çıkarmış olan Thrash Metal grubudur. Grup 1980'lerin thrash metal sahnesinde oldukça popülerdi. Thrash Metal'in Big Four ismiyle adlandırılan, 4 büyük grubundan biridir. (Megadeth, Metallica, Slayer) Grup 11 stüdyo albümü, başka birkaç albüm ve birisi Amerikan hip hop grubu olan Public Enemy ile olmak üzere 26 single yayınladı. Nielsen SoundScan'a göre, Anthrax 1991'den 2004'e kadar Amerika'da 2.5 milyon , toplamda da 10 milyon kopya sattı. Grubun stüdyo albümlerinden dördü, Anthrax'ın en başarılı thrash metal gruplarından biri olarak ününü kazanmasını sağlayan üçüncü kayıtları Between the Living (1987) de dahil olmak üzere RIAA tarafından altın sertifika aldı.

Tarihçe

İlk zamanlar (1981)
Anthrax 1981 yılında Scott Ian ve Dan Lilker adında iki gitarist tarafından kuruldu. Grubun adını biyoloji ders kitaplarında anlatılan bir hastalıktan aldılar, çünkü telaffuzu onlara yeterince kötü gelmişti. John Connelly de onlarla beraber çaldı fakat hiçbir zaman grubun bir üyesi olmadı. John Connelly grup ile beraber birçok şova katıldı fakat sonunda Dan Lilker ile birlikte 1984'te Nuclear Assault grubunu kurarak ayrıldı. Anthrax'ın ilk kadrosunda bateride Dave Weiss, basta ise Kenny Kushner de bulunuyordu. Kushner, grubun gereksinimlerini karşılayamayacağını düşünerek ayrıldı ve yerine Paul Kahn katıldı. Paul Kahn da fazla kalamadı. Onun yerine Dan Lilker bas gitarı üstlendi ve Greg Walls gruba lead gitarist olarak katıldı. Geçici olarak vokalistlik yapan, Scot Ian'ın 14 yaşındaki kardeşi Jason Rosenfeld'in yerine de vokale Neil Turbin geçti. Bir süre sonra da Weiss'in yerine Greg D'Angelo geldi.

Neil Turbin dönemi (1982-1984)
Neil Turbin, gruba 1982 Ağustos'unda katıldı ve iki hafta sonra 12 Eylül 1982'de Great Gildersleeves'da çaldılar. Bu kadro ile Temmuz 1982'de NWOBHM soundunda bir demo kaydettiler. 1983'ün yazında Greg Walls ayrıldı. Yerine Bob Berry dahil oldu. Berry kısa bir süre sonra ayrıldı ve yerine New Jersey'li thrash grubu Overkill'den Dan
Spitz geldi. Spitz ile beraber ikinci bir demo kaydedildi. Eylül'de Charlie Benante, Greg D'Angelo ile yer değiştirdi. Bu kadro ile "Soldiers of Metal" 7" teklisi Manowar'dan Ross the Boss yapımcılığında piyasaya çıktı. Bu tekli grubun Megaforce Records ile bir anlaşma yapmasını sağladı. 1983'ün sonlarına doğru ilk albümleri "Fistfull of Metal"'i kaydettiler. Ultra hızlı rifflerle dolu thrash ve speed metal arası soundları büyük ilgi gördü. Grubun şarkı sözleri de şeytan, cadı gibi abuk subuk uçuk temalar yerine günlük hayatın problemlerinden oluşuyordu. Ocak 1984'te piyasaya sürüldü ve bunu bir Amerika turu takip etti. Bu tur sırasında Danny Lilker ve diğer grup elemanları arasında bazı gerginlikler oluşmaya başladı. Sonrasında ayrıldı ve John Connelly ile birlikte Nuclear Assault'u kursu. Greg D'Angelo da 1984'te White Lion'a katıldı.

Joey Belladonna dönemi (1985-1992)
Charlie Benante'nin yeğeni Frank Bello, Lilker'ın yerine bas gitarist olarak gruba dahil oldu. Kısa bir süre sonra, 1984 Ağustos'unun sonlarına doğru Neil Turbin, hayran kitlesine karşı gösterdiği ukala tutum yüzünden gruptan kovuldu. Matt Fallon (Skid Row'un Sebastian Bach'tan önceki vokalisti) geçici olarak vokali üstlendi.

Bir şans eseri, (müzik firmalarıyla aynı adı taşıyan) Megaforce grubunun vokalisti Joey Belladonna ile tanıştılar ve zar zor kadrolarına dahil ettiler. Joey Belladonna, 27 Şubat 1985'te grupla beraber ilk konserine çıktı ve Armed and Dangerous" adlı EP'yi kaydettiler. Bu EP Island Records'un oldukça dikkatini çekti ve grup Megaforce'u bırakıp bu şirkete geçti. Aynı yıl Anthrax'ın yeni albümü "Spreading the Disease" piyasaya çıktı ve bunu Amerika ve Avrupa turu izledi. Takip eden albüm "Among the Living", 1986'da kaydedildi ve Ocak 1987'de piyasaya çıktı. Albüm Anthrax için büyük bir sıçrama oldu. Çünkü parçalar sadece müzikal anlamda değil, şarkıların temaları olarak da hayli şaşırtıcıydı. "Among The Living" şarkısı Stephen King'in The Stand kitabından, "I am the Law" parçası Judge Dredd adında bir çizgi roman karakterinden, "Efilnikufesin N.F.L" parçası ise Blues Brothers lideri John Belushi'nin aşırı dozdan ölümünden esinlenmişti. "Indians" ve "Caught in a Mosh" bugün hala Anthrax'ın klasikleri arasında anılır. Aynı zamanda bu albüm, albümün çıkışından altı ay kadar önce hayatını kaybeden eski Metallica basçısı Cliff Burton'a adanmıştır. Bu başarılı albümden sonra Metallica ve
Metal Church ile bir Avrupa turnesine çıktılar.

12 Eylül 1988 tarihinde "State of Euphoria" albümü çıktı. Albümde Anthrax'ın "Make Me Laugh", "Schism", "Antisocial", "Now It's Dark" gibi en sevilen parçaları bulunuyordu. Orijinali bir Fransız heavy metal grubu Trust'a ait olan "Antisocial" şarkısı MTV'nin rotasyonuna girmiş ve devamlı çalınmaktaydı. 1989'un sonlarında yeni albümleri "Persistence Of Time" için çalışmaya başladılar. Albüm 1990'da çıktı. Albümün soundu önceki Anthrax albümlerine göre daha ciddi ve olgundu.

John Bush dönemi (1992-2004)
1991'de "Attack of the Killer B's" EP'si kaydedildi. EP'de "I'm the Man"'in yeni bir versiyonu ve "Bring the Noise" coveri da bulunuyordu. Vokalde Scott Ian bulunmaktaydı. Kısa bir süre sonra Joey Belladonna, Anthrax'a olan ilgisini kaybettiği gerekçesiyle gruptan çıkarıldı. Gruba henüz dağılmış olan Armored Saint grubundan John Bush dahil edildi. Bush on yıl önce Metallica tarafından kendilerine katılması için davet edilmiş fakat o Armored Saint'de kalmayı tercih etmişti. Bu sırada grup Island Records ile yollarını ayırdı ve Elektra Records ile anlaşarak 1993'te "Sound of White Noise" albümünü piyasaya sürdü. Albümde eski thrash metal soundu ile yeni grunge akımı etkileri hissedilmekteydi. Buna rağmen albüm oldukça pozitif eleştiriler aldı. Albüm listeler en üstten giren Anthrax albümü oldu. Billboard 200 listesine 7. sıradan girdi.

"Sound of White Noise" ile "Stomp 442" arasındaki dönemde gitarist Dan Spitz gruptan ayrıldı. 1995'te grup "Stomp 442"'yi piyasaya sürdü. Spitz'in ayrılmasından dolayı lead gitarda bazı şarkılarda Paul Crook ve bazı şarkılarda ise Pantera'dan Dimebag Darrell vardı. Stomp 442, aslında iyi bir albüm olmasına rağmen Elektra'nın ilgisizliği ve promosyon yetersizlikleri yüzünden istenilen başarıyı sağlayamadı ve Anthrax Elektra ile olan anlaşmasını sona erdirdi. Öte yandan Stomp 442, kapağında geleneksel Anthrax logosu olmayan ilk albümdür. Anthrax, bağımsız bir şirket olan Ignition Records ile anlaştı ve 1998'de "Volume 8: The Threat Is Real" albümünü çıkardı. Bir önceki albümde olduğu gibi lead gitarlar Crook ve Darrel tarafından paylaşılmıştı. Aynı zamanda Phil Anselmo da konuk sanatçı olarak katkıda bulundu. Fakat ne yazık ki albümün çıkışından hemen sonra yapımcı şirket iflas etti ve kapandı. Albümü piyasada bulmak oldukça zordu. Bu da albümün başarısını engelledi. Tekrar toparlanan grup Beyond Records ile anlaşarak greatest hits albümü "Return of the Killer A's"'i çıkardı.

2001'de Amerika Birleşik Devletleri'nde "şarbon saldırıları" sırasındaweb sitelerinin içeriğini değiştirerek, halkın kolay bir şekilde web tarayıcılarının adres satırına anthrax.com yazarak, hastalık ile ilgili bilgi alabilmelerini sağladılar.

2001'de yeni gitarist Rob Caggiano gruba katıldı ve iki yıl sonra 9. stüdyo albümleri olan "We've Come for You All"'u Sanctuary Records etiketi ile piyasaya sürdüler.

2004 yılının başında tekrar stüdyoya girerek "The Greater of Two Evils" için çalışmaya başladılar. Albümün içeriği grubun erken dönemdeki çalışmalarının şu andaki kadrosu ile stüdyoda canlı olarak kaydedilmesiyle oluşturulmuştu. Albümden kısa bir süre sonra basçı Frank Bello, Helmet grubuna katılacağı için gruptan ayrılacağını açıkladı ve yerine turlarda çalmak üzere Fates Warning ve Armored Saints üyesi Joey Vera katıldı.

Among the Living birleşmesi (2005-2007)
1 Nisan 2005'te grup Scott Ian, Charlie Benante, Dan Spitz, Joey Belladonna ve Frank Bello'dan oluşan "Among the Living" kadrosunun tekrar bir araya geldiğini açıkladı. Bu kadro ile bir turneye çıktılar. Turne sonunda herkes bu kadrodan yeni bir albüm bekliyordu. Fakat 24 Ocak 2007'de Scott Ian Blabbermouth.net'e bir mesaj yolladı,

Sonunda çalışmaya dönüyoruz. Şikago'ya çalışmaya ve kayıt yapmaya gidiyoruz. [...] Bir sorun var... vokalist yok. Biz bu tur sırasında teklifimizi yaptık ve doğrudan destek olduk fakat Joey [Belladonna] daha fazla devam etmek istemediğini belirtti. Birleşme bitti. Bu işi yapmaya çalıştık fakat sanırım bir problem var. [...] Biz denedik ve sonunda Joey kararını verdi.

Bu duyurudan sonra John Bush'un dönüşüyle ilgili spekülasyonlar başladı. 7 Şubat'ta Bush, Anthrax'a tekrar dönmeye hazır olmadığını açıkladı. Mayıs 2007'de Scott Ian, Anthrax'ta kim şarkı söyleyecekse Haziran sonuna kadar belli olacak dedi fakat Aralık ayına kadar belli olmadı.

Dan Nelson dönemi (2007-2009)
10 Aralık 2007'de grubun yeni vokalisti duyuruldu. Yeni vokalist Dan Nelson oldu. Aynı sıralarda Rob Caggiano'nun da tekrar lead gitarist olarak döndüğü duyuruldu.

28 Mayıs 2008'de Anthrax 19 aydan beri ilk şovuna Şikago'da The Double Door'da çıktı. 17 Ağustos 2008'de Güney Kore'de ilk kez çaldılar. 22 Aralık 2008'de aylık Food Coma köşesinde Scott Ian, yeni albüm için 4 Kasım'dan beri stüdyoda olduklarını açıkladı.

7 Mart 2009'da Anthrax Iron Maiden'ın ön grubu olarak kariylerinde ilk defa Bogota, Kolombiya'da çaldı. 21 Temmuz 2009'da menajer Izvor Zivkovic, Dan Nelson'un sağlık sorunları
sebebiyle gruptan ayrıldığını açıkladı.

John Bush ile yeniden birleşme (2009-2010)
3 Eylül 2009'da John Bush'un Japonya'daki Loud Park '09 festivalinde Anthrax'la beraber olacağı açıklandı. Avustralya'da Soundwave 2010 festivalinde de vokallerde John Bush vardı.
Anthrax büyük dörtlünün (Metallica, Megadeth ve Slayer) bir parçası olarak Sonisphere 2010 festivaline katılacağını açıkladı. Bu dört büyük grubun ilk kez aynı sahneyi paylaşması anlamına geliyordu.

Joey Belladonna ile yeniden birleşme (2010-günümüze)
Joey Belladonna'nın yaz 2010 gösterileri ve yeni albüm için gruba geri döndüğü belirtildi.

Anthrax, 16 Haziran 2010'da Metallica, Megadeth ve Slayer ile varşova, Polonya'daki Bemowo Havaalanında sahneye çıktı. Bu Sonisphere festivalinin ilk konseriydi. Bu konseri 22 Haziran 2010'da Sofya, Bulgaristan takip etti. Sofya konseri sinemalarda HD olarak canlı yayınlandı. Grup 26 Haziran'da Bükreş, Romanya'da ve 27 Haziran 2010'da da İstanbul, Türkiye'de sahneye çıktı.

Grup üyeleri

Şimdiki üyeler
 Scott Ian - ritim gitar, geri vokal (1981-günümüze)
 Charlie Benante - davul, perküsyon (1983-günümüze)
 Joey Belladonna - vokal (1984-1992, 2005-2007, 2010-günümüze)
 Frank Bello - bas gitar, geri vokal (1984-2004, 2005-günümüze)
 Jon Donais - solo gitar (2013-günümüze)

Önceki üyeler

Diskografi

 Fistful of Metal (1984)
 Spreading the Disease (1985)
 Among the Living (1987)
 State of Euphoria (1988)
 Persistence of Time (1990)
 Sound of White Noise (1993)
 Stomp 442 (1995)
 Volume 8: The Threat Is Real (1998)
 We've Come for You All (2003)
 Worship Music (2011)

Dış bağlantılar

 İnternet sitesi

Amerikalı thrash metal grupları
Speed metal grupları
New York eyaletinde müzik
Müzikal beşliler
Kerrang! Ödülü sahipleri
1981'de kurulan müzik grupları
Island Records sanatçıları

Anthrax


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Astronomske pojave
 20. ožujka  potpuna pomrčina Sunca
 13. rujna  djelomična pomrčina Sunca

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Astronomija u 2015.


Jair Eduardo Britto da Silva (født 10. juni 1988) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Jair Eduardo Britto da Silva


Die NC 700 X ist ein teilverkleidetes Motorrad des japanischen Fahrzeugherstellers Honda. Das als Crossover-Bike beworbene motorisierte Zweirad wurde am 9. November 2011 auf der EICMA in Mailand präsentiert und ab April 2012 verkauft. Der Hubraum des Zweizylindermotors beträgt 670 cm³. Die Verkaufsbezeichnung NC steht für New Concept, der interne Modellcode lautet RC 63.

Konzept

Von Honda in Auftrag gegebene Marktumfragen ergaben, dass Motorräder in über 90 % der Zeit bei einer Geschwindigkeit von unter 140 km/h und bei Motordrehzahlen von unter 6000/min bewegt werden. Aus diesem Grund hat Honda ein für diese Nutzungsbereiche ausgelegtes, günstiges Motorrad entwickelt.

Die NC 700 X hat die gleiche Plattform wie das Naked Bike NC 700 S (RC 61) und der Großroller Honda NC 700 D Integra (RC 62). Um Entwicklungs- und Fertigungskosten zu senken, übernahm Honda Motors das aus dem Automobilbau bekannte Baukastenprinzip und schuf so drei unterschiedliche Modelle, deren Motor, Rahmen, Kraftstofftank und Bedienelemente weitgehend gleich sind.

Eine Sonderstellung hat das seit 2014 erhältliche Modell CTX 700. Auf der bekannten NC-Plattform realisierte Honda einen Cruiser. Dieses Modell ist nur mit dem sonst gegen Aufpreis lieferbaren Doppelkupplungsgetriebe erhältlich.

Motorisierung

Die NC 700 X und ihre beiden Schwestermodelle der NC-Baureihe haben jeweils den gleichen Motor, einen langhubigen Parallel-Twin mit 670 cm³ Hubraum. Die zwei Zylinder haben eine Bohrung von 73 mm Durchmesser, die Kolben einen Hub von 80 mm bei einem Verdichtungsverhältnis von 10,7:1. Zugrunde liegt der Motor aus dem Kleinwagen Honda Jazz, der auf zwei Zylinder reduziert und für den Einsatz in einem Motorrad optimiert wurde. Die Leistungseigenschaften des Motors ähneln daher mehr denen eines Autos, mit einer Drehzahlbegrenzung auf 6500/min und relativ hohem Drehmoment im unteren und mittleren Drehzahlbereich. Unter anderem daraus resultiert auch der geringe Kraftstoffverbrauch des Motorrads: Angegeben sind 3,7 l/100 km, gemessen im WMTC-Modus (worldwide-harmonized motorcycle testcycle). Die Zeitschrift Auto Zeitung gibt den durchschnittlichen Verbrauch mit 4,3 Liter auf 100 km an. Der Reihentwin ist um 62 Grad nach vorne geneigt, was eine gute Schwerpunktlage und niedrige Einbauhöhe ermöglicht. Um die Zahl der Bauteile im Motor zu verringern, werden Öl- und Wasserpumpe direkt angetrieben.

Das Motorrad beschleunigt in 5,8 Sekunden von 0 auf 100 km/h und erreicht eine Höchstgeschwindigkeit von 168 km/h.

Besonderheiten

Vor dem Fahrersitz, wo sich üblicherweise der Kraftstofftank befindet, ist bei der NC 700 X ein ca. 21 Liter fassendes Staufach, in das ein Integralhelm passt. Der 14,1 Liter fassende Kraftstofftank  liegt unter dem Fahrersitz, der Tankdeckel ist unter dem hochklappbaren Soziussitz. Dadurch liegt der Schwerpunkt niedriger.

Die NC ist nach der VFR 1200 F das zweite Motorradmodell von Honda bei dem ein Doppelkupplungsgetriebe (eng. Dual Clutch Transmission, DCT) optional lieferbar ist.

Kritiken

Weblinks

 Offizielle Websites
 : Honda NC 700 X
 : Honda NC 750 X
 : Honda NC 750 X (Schaltgetriebe), Honda NC 750 XD (DCT)

Einzelnachweise

NC 0700 X

Honda NC 700 X


سامويل فنسنت (Samuel Vincent) (اسمه الكامل سامويل فنسنت كوث (Samuel Vincent Khouth)) هو ممثل كندي ولد في 5 أكتوبر 1971 في فانكوفر الشمالية، كولومبيا البريطانية.

أدواره في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 البدلة المتنقلة جاندام سيد - أثرن زالا
 البدلة المتنقلة جاندام سيد ديستني - أثرن زالا
 أدغال الديجيتال - أرنب
 ريفايوس اللامتناهية - لوكسون هوجو
 البدلة المتنقلة جاندام 00 - تيريا إردي, هون لون
 زويدز زيرو - براد هنتر، سيباستيان
 همتارو - دكستر
 هيكارو نو غو - هيكارو شيندو
 ديث نوت - شيدو، ستيفن جيفاني
 دراغون درايف - دايسكي هاغيوارا
 إينوياشا - توكاجين
 المتحولون سايبرترون - كوبي
 ميجامان محارب النت - ثلجاوي
 كوروزوكا - كوون
 باك مان ومغامرات الأشباح - سبايرال، الرئيس سفيروس، بيترايوس

أدواره في الرسوم المتحركة
 مارتن ميستري - مارتن ميستري، بيلي
 إد، إدد وإدي - إدد/إد بدالين
 الأرنب ريكيت - جاي شمفتون
 قصص توم وجيري - جيري
 سلغتيرا - إيلاي شين
 مصنف A للإمتياز - ليستر
 بايبي لوني تيونز - باغز، دافي
 نينجاغو - لويد

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
مخرجو صوت
مغنون ذكور في القرن 21
مغنون كنديون
مغنون كنديون في القرن 21
ممثلو أداء صوتي كنديون
ممثلو ألعاب فيديو كنديون
ممثلون كنديون في القرن 20
ممثلون كنديون في القرن 21
مواليد 1971

سامويل فنسنت


An Scaphyglottis felskyi in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Scaphyglottis felskyi in nahilalakip ha genus nga Scaphyglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scaphyglottis

Scaphyglottis felskyi


In mathematics, Gromov–Hausdorff convergence, named after Mikhail Gromov and Felix Hausdorff, is a notion for convergence of metric spaces which is a generalization of Hausdorff convergence.

Gromov–Hausdorff distance

The Gromov–Hausdorff distance was introduced by David Edwards in 1975, and it was later rediscovered and generalized by Mikhail Gromov in 1981. This distance measures how far two compact metric spaces are from being isometric. If X and Y are two compact metric spaces, then dGH (X, Y) is defined to be the infimum of all numbers dH(f(X), g(Y)) for all (compact) metric spaces M and all isometric embeddings f : X → M and g : Y → M. Here dH denotes Hausdorff distance between subsets in M and the isometric embedding is understood in the global sense, i.e. it must preserve all distances, not only infinitesimally small ones; for example no compact Riemannian manifold admits such an embedding into Euclidean space of the same dimension.

The Gromov–Hausdorff distance turns the set of all isometry classes of compact metric spaces into a metric space, called Gromov–Hausdorff space, and it therefore defines a notion of convergence for sequences of compact metric spaces, called Gromov–Hausdorff convergence. A metric space to which such a sequence converges is called the Gromov–Hausdorff limit of the sequence.

Some properties of Gromov–Hausdorff space

The Gromov–Hausdorff space is path-connected, complete, and separable.  It is also geodesic, i.e., any two of its points are the endpoints of a minimizing geodesic.  In the global sense, the Gromov–Hausdorff space is totally heterogeneous, i.e., its isometry group is trivial, but locally there are many nontrivial isometries.

Pointed Gromov–Hausdorff convergence

The pointed Gromov–Hausdorff convergence is an analog of Gromov–Hausdorff convergence appropriate for non-compact spaces.  A pointed metric space is a pair (X,p) consisting of a metric space X and point p in X.  A sequence (Xn, pn) of pointed metric spaces converges to a pointed metric space (Y, p) if, for each R > 0, the sequence of closed R-balls around pn in Xn converges to the closed R-ball around p in Y in the usual Gromov–Hausdorff sense.

Applications

The notion of Gromov–Hausdorff convergence was used by Gromov to prove that
any discrete group with polynomial growth is virtually nilpotent (i.e. it contains a nilpotent subgroup of finite index). See Gromov's theorem on groups of polynomial growth. (Also see D. Edwards for an earlier work.)
The key ingredient in the proof was the observation that for the
Cayley graph of a group with polynomial growth a sequence of rescalings converges in the pointed Gromov–Hausdorff sense.

Another simple and very useful result in Riemannian geometry is Gromov's compactness theorem, which states that
the set of Riemannian manifolds with Ricci curvature ≥ c and diameter ≤ D is relatively compact in the Gromov–Hausdorff metric.   The limit spaces are metric spaces.  Additional properties on the length spaces have been proven by Cheeger and Colding.

The Gromov–Hausdorff distance metric has been applied in the field of computer graphics and computational geometry to find correspondences between different shapes. It also has been applied in the problem of motion planning in robotics.

The Gromov–Hausdorff distance has been used by Sormani to prove the stability of the Friedmann model in Cosmology. This model of cosmology is not stable with respect to smooth variations of the metric.

In a special case, the concept of Gromov–Hausdorff limits is closely related to large-deviations theory.

The Gromov–Hausdorff distance metric has been used in neuroscience to compare brain networks.

References

 M. Gromov. Metric structures for Riemannian and non-Riemannian spaces, Birkhäuser (1999).  (translation with additional content).

Metric geometry
Riemannian geometry
Convergence (mathematics)

Gromov–Hausdorff convergence


Poluanții organici persistenți (cu acronimul POP) sunt compuși organici rezistenți la acțiunea chimică, biologică și fotolitică a agenților de mediu, deci fiind rezistenți la degradare.

Sunt cunoscuți 12 astfel de poluanți organici persistenți care au proprietăți toxice, influențând negativ viața organismelor vii. Există mai multe categorii de POP:
 pesticidele: aldrina, dildrina, diclor-difenil-tetracloretanul (DDT), heptaclorul, mirexul, clordanul, taxofena, endrina;
 substanțele chimice industriale: hexaclorobenzolul (HCB) – se utilizează și în calitate de pesticid, bifenilii policlorurați (policlorobifenilul, PCB);
 produsele secundare rezultate din procesul de ardere: dioxinele (în special policlorodibenzo-para-dioxine), furanii (în special policlorodibenzofurani).

Mulți POP sunt sau au fost utilizați ca și pesticide, solvenți, produse farmaceutice și substanțe chimice industriale. Deși unii POP sunt produși și pe cale naturală, precum în vulcani și pe unele căi metabolice, majoritatea sunt fabricați de om prin sinteză chimică totală.

Impactul asupra mediului

Convenția de la Stockholm

Referințe

Legături externe

 Efectul poluanților organici persistenți asupra sănătății copiilor de la Organizația Mondială a Sănătății (engleză)

Vezi și
 Dioxine
 Poluarea aerului
 Poluarea apei
 Bioacumulare

Poluare
Pesticide

Poluant organic persistent


Kirnberg ist ein Gemeindeteil der Gemeinde Gebsattel im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographische Lage
Das Kirchdorf liegt am Kirnbacher Mühlbach, der ein rechter Zufluss der Tauber ist. 0,5 km nordwestlich befindet sich der Wolfsberg (). Die Staatsstraße 2249 führt nach Gebsattel (2,5 km westlich) bzw. nach Schönbronn (4 km südöstlich). Gemeindeverbindungsstraßen führen nach Erlbach (1,3 km nordwestlich), nach Rödersdorf (1,6 km südlich) und nach Wildenhof (0,7 km östlich).

Geschichte
Kirnberg gilt als Ausbauort, der von Gebsattel aus wohl im 9./10. Jahrhundert geworden ist. Benannt wurde der Ort nach der damaligen Mühle, einer Getreidemühle (kürnen (mhd.) = mahlen, zermahlen). Ältere Namensbezeichnungen des Ortes lauten "Kürnberg", "Kürenberg" und "Kurenberg".

Urkundlich erwähnt wurde eine Burg Kirnberg in der ersten Hälfte des 13. Jahrhunderts, die aber bereits zu Beginn des 15. Jahrhunderts zerstört wurde. Der ehemalige Turmhügel wurde bis 1920 fast völlig abgegraben und existiert nicht mehr.

Im 13. Jahrhundert wurde die St.-Maria- und Michael-Kirche errichtet, die zunächst eine Filiale von St. Laurentius (Gebsattel) war. 1330 erfolgte deren Loslösung von der Mutterkirche. Im Jahre 1707 hatte die Kirchengemeinde 200 Mitglieder, 1756 250 und aktuell 280 Mitglieder.

Während des Dreißigjährigen Krieges verödeten vier von sieben Höfen. Erst 1657 wurden alle Höfe wieder bewirtschaftet.

Im Jahre 1801 gab es im Ort zehn Untertansfamilien, wovon drei das Stift Comburg und sieben die Reichsstadt Rothenburg als Grundherrn hatten.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Kirnberg dem Steuerdistrikt Gebsattel zugewiesen. Wenig später entstand die Ruralgemeinde Kirnberg, zu der Pleikartshof und Wildenhof gehörten. Sie war in Verwaltung und Gerichtsbarkeit dem Landgericht Rothenburg zugeordnet. Der Speierhof wurde noch vor 1840 von Gastenfelden nach Kirnberg umgemeindet. Die Gemeinde Kirnberg hatte 1961 eine Gebietsfläche von 5,639 km². Im Zuge der Gebietsreform wurde diese am 1. Januar 1972 nach Gebsattel eingemeindet.

Baudenkmäler
 Evang.-Luth. Pfarrkirche St. Maria und Michael: Saalkirche, Polygonchor und Westturm, 13./14. Jahrhundert, spätere Umbauten; mit Ausstattung; Friedhof, im Kern wohl mittelalterliche Umfassungsmauer, mit Wegbefestigung und Treppenanlagen, Portal von 1748, mit Grabsteinen
 Haus Nr. 1: zugehörig eine Scheune, stattlicher Halbwalmdachbau, Fachwerk, 18. Jh.
 Haus Nr. 3: Pfarrhaus, zweigeschossiger, verputzter Massivbau, 19. Jh.
 Haus Nr. 10: ehem. Schulhaus, im Fachwerkstil mit Halbwalmdach, bez. 1909
 Steinkreuz: vielleicht 1370; nördlich der Straße nach Gebsattel
 Grenzstein: Wildbannstein, 1547; östlich vom Wildenhof
 Grenzstein: Wildbannstein an der Roten Steige

Einwohnerentwicklung
Gemeinde Kirnberg

Ort Kirnberg

Religion
Der Ort ist Sitz der Pfarrei St. Maria und Michael und seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Laurentius (Gebsattel) gepfarrt.

Literatur

 Anton Müller: Kirnberg, Chronik eines fränkischen Dorfes, Gebsattel 1985.

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Gebsattel)
Ort im Landkreis Ansbach
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Ansbach)
Gemeindeauflösung 1971
Kirchdorf (Siedlungstyp)

Kirnberg (Gebsattel)


Les cuchimilcos sont des statuettes d'argile appartenant à la culture Chancay. Cette culture s'est développée entre 1200 et 1470 sur la côte centrale du Pérou, et avait son centre dans l'actuelle province de Huaral, dans la région de Lima.

Leur fonction exacte n'est pas connue avec certitude mais un consensus est établi sur le fait qu'ils agissaient en tant que gardiens des tombes ou compagnons dans l'au-delà pour les défunts de la culture Chancay.

Découverte
Des dizaines de milliers de cuchimilcos ont été retrouvés dans les sites archéologiques de la culture Chancay, bien souvent dans les sépultures de nobles attestant la volonté de s'assurer de chasser les mauvais esprits . La majorité de ces sites ont été pillés par des pilleurs de tombes et les pièces ont été acquises par des collectionneurs privés. L'une des plus grandes collections de cuchimilcos se trouve au musée Amano de Miraflores, œuvre du célèbre collectionneur japonais Yoshitaro Amano. Une autre collection importante se trouve au Musée de Chancay .

Au cours des dernières décennies, l'archéologue Walter Tosso, spécialiste de la culture Chancay, s'est consacré à l'étude et à la conservation du site de Pisquillo, lieu d'un ancien cimetière Chancay d'où proviennent des milliers de cuchimilcos .

Origine du nom

Selon Walter Tosso, cuchimilco est un mot qui n'appartient à aucune langue préhispanique connue de l'ancien Pérou, et qui semble être un mot composé de la langue nahuatl (similaire à xochi-milco), c'est-à-dire de la zone mésoaméricaine (Mexique et Amérique centrale). Cela signifie qu'il s'agit d'un nom apparu à l'époque contemporaine. Même si la raison pour laquelle les statuettes ont été nommées ainsi reste une énigme, Tosso présume que cette dénomination est née dans les années 1940 et 1950, lors de l'intense contrebande entre les pilleurs de tombes et les collectionneurs du monde entier .

Une rumeur populaire affirme que le mot cuchimilco est dérivé de cuchi (le nom donné par les indigènes du Pérou au cochon apporté par les Espagnols), car les sites archéologiques où les statuettes ont été trouvées étaient proches de boucheries ou d'élevages de porcs . Quelle que soit la vérité, la seule chose qui est certaine est que le nom est apparu bien plus tard qu'à l'époque préhispanique. C'est pourquoi certains archéologues sont réticents à utiliser ce nom, alors que d'autres se résignent à l'usage populaire qui s'est imposé.

Description

Les cuchimilcos sont des statuettes en argile solide issues d'un procédé de moulage, décorées de pigments, représentant des personnages humains aux bras courts et étendus, comme s'ils étaient prêts à voler ou à inviter à une étreinte . L'attitude accueillante a pour but de repousser les mauvais esprits et énergies du corps du défunt qu'il protège. Certains archéologues s'accordent aussi à dire que certaines figurines sont à l'effigie de membres de la famille du défunt afin encore d'apparaître comme un compagnon dans l'au-delà.

Ils peuvent être nus, semi-nus ou habillés, mais dans tous les cas, ils montrent leurs organes génitaux, distinguant leur condition masculine ou féminine .

Une autre particularité est que les traits du visage sont peints, ainsi qu'une coiffe ou un chapeau sur la tête, sur lequel il y a des trous pour placer des plumes . En plus de ces éléments, des bracelets ou des masques peuvent être observés.

Leurs têtes sont souvent plates et de forme géométriques. Les détails sont incisés ou appliqués au moyen d'encre ou de peinture, souvent noire . Les visages sont souvent représentés avec des attributs assez petits et regroupés.

La plupart d'entre eux ont été trouvés dans les tombes de la culture Chancay. Dans les tombes les plus anciennes, on les trouve généralement par paires, homme et femme, rappelant l'importance divine de la dualité dans ces culture mais dans les plus tardives, seules des représentations féminines apparaissent .

Des statuettes similaires apparaissent également dans les cultures anciennes des régions de Lima et Chincha, mais pas en aussi grande quantité qu'à Chancay.

Différences avec les poupées funéraires
Les figurines cuchimilco sont souvent comparées avec les poupées funéraires de la culture Chancay. Bien que toutes deux soient liées aux sépultures et aux tombes, elles ont deux objectifs différents pour les Chancay. La poupée funéraire créée à partir d'un tissu tissé peut avoir la fonction d'un jouet d'enfant qui était ensuite enterré avec le défunt, et qui pouvait à son tour servir de compagnon dans l'au-delà . En ce sens, celles-ci n'ont pas vraiment de fonction de gardien comme le serait les cuchimilcos.

Les hypothèses qui ont été formées sur les fonctions des cuchimilcos et des poupées funéraires proviennent de l'endroit où étaient situés les objets lorsqu'ils sont trouvés. De plus, les motifs géométriques de ceux-ci diffèrent suivant le sexe de l'effigie. Les deux objets sont souvent trouvés avec des caractéristiques faciales dramatiques, comme des yeux écarquillés avec une bouche grande ouverte marquant la surprise, ce qui pourrait avoir une signification dans le domaine funéraire.

Inspiration de la mascotte des Jeux panaméricains de 2019

Inspirée par les cuchimilcos, la designer Andrea Medrano a créé Milco, un personnage fictif qui a remporté le concours pour être la mascotte des Jeux panaméricains de 2019, qui auront lieu à Lima. Ce qui a motivé la designer pour sa création, c'est la position particulière à bras ouverts de ces statuettes, qu'elle a réinterprétées comme l'hospitalité que le Pérou offre aux étrangers, ainsi que l'appartenance à une culture du Norte Chico (nord de Lima) .

Notes et références

Chancay

Cuchimilco


Westensee (højde 3 moh.) er en sø i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Achterwehr under Kreis Rendsborg-Egernførde. Kreis Rendsborg-Egernførde ligger i den centrale del af delstaten Slesvig-Holsten. Søen er den femtestørste i Slesvig-Holsten og er karateriseret som en kalkholdig lavlandssø med et relativt stort afvandingsområde. Med sin beliggenhed mellem Kiel og Rendsburg danner den centrum i Naturpark Westensee. Den afvandes via Slesvig-Holstens største flod, Ejderen, og når via Achterwehrer Schifffahrtskanal Kielerkanalen.

Beskrivelse
Westensee blev dannet i sidste istid, Weichsel-istiden som en gletsjerrandsø omgivet af højere endemoræner. Mod syd afgrænses søen af Tüteberg (88 moh.).

Anlæggelsen af Kielerkanalen i slutningen af det 19. århundrede medførte en sænkning af vandspejlet med omkring 75 cm. Mange steder langs søen kan man stadig se den tidligere søbred. De tidligere søområder er nu mest sumpe med spredt bevoksning. Især den nærliggende tørvesø er nu fuldstændig forsvundet.

Westensee benyttes meget til fritidsaktiviteter, men sejlads med motorbåde er forbudt, og sejlads med andre både er reguleret, og der er brugerbetaling for gennemsejlads, dog ikke for de lokale beboere. Der er badesteder i byerne Westensee, Hohenhude, Wrohe  og Wulfsfelde.

Litteratur
 Uwe Muuß, Marcus Petersen u. Dietrich König: Die Binnengewässer Schleswig-Holsteins. Wachholtz-Verlag, Neumünster 1973
 W. Schütz, C. Frieling, M. Nordhus und H. Roweck: Vegetationskundliche und limnologische Untersuchungen im Westensee, Ahrensee, Großem und Kleinem Schierensee  (PDF-Datei; 5,58 MB). Institut für Wasserwirtschaft und Landschaftsökologie, Christian-Albrechts-Universität, Kiel 1993. Schr. Naturwiss. Ver. Schlesw.-Holst. Bd. 63. 42 S.

Eksterne kilder og henvisninger

 Umweltbericht des Landes Schleswig-Holstein zum Westensee

Søer i Slesvig-Holsten
Kreis Rendsburg-Eckernförde

Westensee


27849 Suyumbika este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
27849 Suyumbika este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Zelenchukskaya Station de Timur V. Kryachko. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,25 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 5,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 27001-28000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

27849 Suyumbika


L'Halmahera occidental, en , est un kabupaten situé sur l'île d'Halmahera, dans la province des Moluques du Nord (république d'Indonésie). Son chef-lieu est Jailolo.

Sa superficie est de  ; il comptait  au recensement de 2010 et 132 349 au recensement de 2020.

Géographie

Administration
Ce kabupaten (« régence ») est divisé en huit districts (kecamatan ), présentés ci-dessous avec leurs superficies et leurs populations de 2010 et de 2020, les centres administratifs de district, avec le nombre de villages administratifs (desa ruraux et kelurahan urbains) dans chaque district et les codes postaux.

Notes : (a) dont 37 îles au large. (b) dont 80 îles au large.

Notes et références

Liens externes

Halmahera
Kabupaten des Moluques du Nord

Halmahera occidental


WK III - To af os er en dansk dokumentarfilm fra 2003 skrevet og instrueret af Klaus Kjeldsen.

Handling
Alexander og Benjamin er tvillinger og har været sammen om alt i 14 år. De går på Det Kongelige Teaters Ballet- og læseskole i Holstebro og har for første gang valgt at blive skilt, idet Alexander, ved siden af den almindelige skole, er startet på Peter Schaufuss' balletskole, mens Benjamin har valgt at koncentrere sig om at spille cello. Filmen følger drengene i deres aktive hverdag, der udover dans, læseskole, musik og sang også rummer kajaktræning. Drengene fortæller også om at være tvilling, og det upraktiske i at have samme smag i forhold til piger. Bortset fra det, er det dog ikke noget Alexander og Benjamin tænker så meget over; "det er bare som at have en ekstra bror", siger de, - men i filmen fornemmer man alligevel et stærkt bånd mellem de to charmerende drenge.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2003

WK III - To af os


කරාබුනැටි යනු කුළුබඩු විශේෂයකි. කරාබු ශාකයේ පුෂ්ප වියලා කරාබු ලෙස සකස් කරගන්න අතර එවා ප්‍රධාන වශයෙන් කුළු බඩුවක්  ලෙස ආහාර සැකසීමේදී මෙන්ම ඖෂධ ලෙසද භාවිතා කෙරේ කරාබු තෙල් මගින් සුවද විලවුන්, දන්තාලේප නිෂ්පාදනයටද යොදා ගනී.

ආශ්‍රිත
 කරාබුනැටි තෙල්

කුළුබඩු

කරාබුනැටි


Raïssa Vassylivna Bogatyrova () est une femme politique ukrainienne.

Elle fut ministre de la santé du Gouvernement Iouchtchenko, du Gouvernement Poustovoïtenko, du Gouvernement Azarov I et vice-première ministre dans ce gouvernement. De 2007 à 2012 elle fut secrétaire du Conseil de défense et de sécurité nationale d'Ukraine.

Elle fut aussi député de la Rada de mai 1990 à 1994 puis de mai 2000 à 2008.

Biographie

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1953
Naissance à Tcheliabinsk
Médecin ukrainien du XXe siècle
Médecin ukrainien du XXIe siècle
Femme politique ukrainienne
Ministre ukrainien
Vice-Premier ministre de l'Ukraine

Raïssa Bogatyrova


يانوش فاركاش  ، من مواليد 27 مارس 1942 ، لاعب كرة قدم هنغاري سابق.

لعب مع منتخب هنغاريا لكرة القدم.

توفي في 29 سبتمبر 1989.

مسيرته الكروية
لعب يانوش فاركاش خلال مسيرته الاحترافية مع نادِ واحدٍ في أربعة عشر موسمًا وسجل خلالها 168 هدف ضمن 290 مباراة. ولم يفز بأي موسم بالكأس وفاز في أربعة مواسم بالدوري.

خاض يانوش فاركاش مسيرته مع نادي فاساس في موسم 1959–60 ليلعب معه أربعة عشر موسمًا، مشاركًا في 290 مباراة سجل خلالها 168 هدف.

مراجع

روابط خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية مجريون
مهاجمو كرة قدم رجالية
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1964
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
لاعبو كأس أمم أوروبا 1964
لاعبو كأس العالم 1962
لاعبو كأس العالم 1966
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1964
لاعبو كرة قدم مجريون
لاعبو كرة قدم مجريون أولمبيون
لاعبو كرة قدم من بودابست
لاعبو منتخب المجر لكرة القدم
لاعبو نادي فاساس
مجريون فازوا بالميدالية الذهبية الأولمبية
مواليد 1942
مواليد في بودابست
وفيات 1989
وفيات في بودابست

يانوش فاركاش


Probele sportive de hochei pe gheață la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 s-au desfășurat în perioada 14-22 februarie 2018 la Pyeongchang, Coreea de Sud, în două locuri: la Centrul de hochei Gangneung care are 10.000 de locuri și la Centrul de hochei Kwandong care are 6.000 de locuri.

Sumar medalii

Clasament pe țări

Medaliați

Note

Legături externe
Hochei pe gheață

Sporturi la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018
2018

Hochei pe gheață la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018


Als Gießerplatz wird im Volksmund eine Grünanlage im Leipziger Stadtteil Plagwitz bezeichnet.

Der Platz wird umgrenzt von der Siemensstraße im Norden, der Gerhardstraße im Osten, der Antonienstraße im Süden sowie der namensgebenden Gießerstraße im Westen, deren Namen auf die 1872 an der Straße errichtete Gießerei Meier & Weichelt zurückgeht.

Auf dem Gelände befand sich bis 1889 der Standort der Windmühle von Kleinzschocher. Im Zuge der 1898 einsetzenden planmäßigen Bebauung des Gebiets mit Arbeiterwohnhäusern in offener Blockrandbauweise wurde auf dieser Fläche eine Grünanlage angelegt, die als Mittelpunkt des Viertels fungieren sollte.

In den angrenzenden Häusern bestand ursprünglich vielfältiger Einzelhandel, um die Grundversorgung sicherzustellen. An der Gießerstraße befindet sich der Gasthof "Mätzschkers Festsäle" (vormals "Zur Windmühle"), der auch als "Ballhaus Leipzig" firmiert. Der Platz wurde seit seinem Bestehen mehrmals umgestaltet. Zuletzt wurde 1984 ein Brunnen angelegt. Gemäß der offiziellen kommunalen Gliederung Leipzigs von 1992 gehört der Gießerplatz heute zum Ortsteil Plagwitz.

Weblinks
 Artikel im Leipzig-Lexikon
 Aus der Erhaltungssatzung "Gießerplatz und Umgebung" (PDF; 32 kB)

Parkanlage in Leipzig
Platz in Leipzig
Platz in Europa
Parkanlage in Europa

Gießerplatz


An Platycaulos galpinii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Neville Stuart Pillans, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Hans Peter Linder och C.R.Hardy. An Platycaulos galpinii in nahilalakip ha genus nga Platycaulos, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platycaulos

Platycaulos galpinii


An Festuca dasyantha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Festuca dasyantha in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca dasyantha


The Flemish Parliament (Dutch: , formerly called Flemish Council or Vlaamse Raad) constitutes the legislative power in Flanders for matters which fall within the competence of Flanders, both as a geographic region and as a cultural community of Belgium (unlike the French Community and Wallonia, which each have separate legislatures: the Parliament of the French Community and the Parliament of Wallonia).

The Flemish Parliament approves decrees, which are Flemish laws, applicable to all persons in the Flemish Region, and to Flemish institutions in Brussels; it appoints and supervises the Flemish Government; and it approves the Flemish budget. The Flemish Parliament meets in the Flemish Parliament building in central Brussels, and its members and staff are housed in the House of the Flemish Representatives.

History
From 1830 until 1970 Belgium was a unitary state with a single government and a bicameral national parliament. The laws issued by Parliament applied to all Belgians, and government ministers exercised their authority across the length and breadth of the country. Between 1970 and 2001 the Belgian Parliament approved five successive constitutional reforms. Slowly they changed Belgium from a unitary into a federal state. Part of this was to give the communities and later the regions, their own parliaments.

On 7 December 1971 the Cultural Council for the Dutch-speaking Cultural Community held its first meeting; later followed a parliament for the Flemish Region. Flanders decided as early as 1980 to merge the Flemish Community with the Flemish Region. As a result, Flanders now has a single parliament and a single government with competence over community as well as over regional matters. This Parliament was called the Vlaamse Raad until it was officially renamed Vlaams Parlement (Flemish Parliament) on 13 June 1995. Over the last thirty years, Flanders has thus developed into a separate state within the federalised Belgium.

Members are called "Vlaamse Volksvertegenwoordigers". In English, they are referred to as "Members of the Flemish Parliament" (MFPs), like the MSPs in Scotland and the MEPs in the European Union. The title "Flemish Representative" is also used in English. Since 1995 members of the Flemish Parliament have been directly elected.

Currently, many voices in the Flemish Movement would like the Flemish Parliament to acquire certain sovereign powers in addition to those concerning language, culture and education. Furthermore, among the broader Flemish population a consensus has emerged that the Flemish Parliament should also acquire much larger financial and fiscal autonomy.

Competencies (Jurisdiction)
The Flemish Parliament enacts decrees, which are Flemish laws, either as a decree of the Flemish Community or as a decree of the Flemish Region (or often as a decree combining provisions for both entities). Regional legislation is only applicable to all persons in the Flemish Region whereas community legislation also applies to Flemish institutions or services in Brussels (and thus to persons in Brussels who choose to make use of these institutions or services, such as schools).

No hierarchy exists between (federal) laws and Flemish decrees, as each level is supposed to have clearly defined subject-matter jurisdiction. The basis for the community subject-matter jurisdiction is defined in the Belgian Constitution, but the Special Law on Institutional Reform defines all matters in high detail. They can be summarised as follows:

Competencies for the entire Flemish Community
 Culture: The Flemish parliament is competent for all cultural matters. This includes protection of the cultural heritage (e.g. literature, fine arts), tourism and the media. The public Flemish radio and television broadcasting company is the VRT.
 Language use: including language use in schools and universities, in the Flemish and local administrations, and in relations between employers and employees in the Dutch-speaking part of Belgium, with exception of the 'language facilities' enjoyed in some municipalities.
 All 'matters relating to the person': youth protection, family policy and childcare, together with policy regarding the handicapped, old age pensioners, equal opportunities and the integration of migrants.
 Education: from kindergarten to university including scholarships, though the establishment of the period of compulsory education, requirements for awarding degrees, and pension schemes for teachers remain at the federal level.
 Health care: including preventive health care, home care, institutions for mental health care, but excluding health insurance, financing of hospitals and most other competencies that remained federal.

Competencies for the Flemish Region only
 Economy, employment and energy policy: includes government support for business, employment policy, agriculture and fisheries, the distribution of electricity and natural gas, the exploitation of new energy sources and the promotion of responsible use of energy
 Town and country planning, housing, land development & nature conservation: including regional planning, building permits, housing policy, social housing, urban renewal, preservation of monuments and natural sites, land consolidation and nature conservation
 Environment and water policy: including the reduction of air, land and water pollution, noise control, the purification of waste water, the production and distribution of drinking water and waste disposal policy
 Scientific research: this field is the full responsibility of the regional authorities, except for aerospace and military research (that remained federal).
Public works and transport: includes roads, ports (the Port of Antwerp, Port of Bruges-Zeebrugge, Port of Ghent and the Port of Ostend), the regional airports (including Antwerp International Airport and Ostend-Bruges International Airport), and urban and regional transport.
Agriculture: includes the Agricultural Investment Fund, the agricultural education, the development of rural regions, the sale of agricultural and horticultural products and the fisheries policy. By the stipulations of the Lambermont Agreement (2001), the regions are competent for almost the complete agricultural policy but a few security aspects like food security and animal welfare which remained under the competence of the federal government.
Local government: includes the allocating of financial resources to the 300 Flemish municipalities and to the five Flemish provinces, and administrative supervision of these communes and provinces and their laws.

International affairs
For all areas within its sphere of competence (both vis-à-vis community or regional competences),  the Flemish region can conclude international treaties with other states, whether they are national
states or member states of a federation. This competence includes development cooperation and foreign trade.

Procedure
A regular legislative session starts in September, when the Government presents its "September Declaration" (Septemberverklaring), a kind of State of the Union. Plenary sessions are usually held on Wednesdays.

The Flemish Parliament largely functions like its federal, community and regional counterparts, mutatis mutandis. Bills are usually introduced by the Government (ontwerp van decreet), but members of parliament can also propose bills (voorstel van decreet or private member's bill). Bills are first considered in committee, after which they are put to a vote in the plenary. Votes are usually recorded electronically. For example during the 2009–14 legislature, 407 government bills were adopted, while only 102 private member's bills were made law.

Elections and membership

118 members are directly elected in the Flemish Region. They have voting rights for both regional and community competencies.
6 members are directly elected in the Brussels-Capital Region by those voters who voted for a Dutch-speaking party in the Brussels regional elections. They have no voting rights for the regional competencies.

The elections take place every five years, simultaneously with the elections for the other regional and community parliaments and for the European Parliament. Thus, de facto the European decision-makers determine when the Flemish Parliament elections occur.

This table shows the distribution of seats following the 2019 regional election:

Previous legislative terms
The following table lists each legislative term since 1995, when the Flemish Parliament was first directly elected following the fourth state reform.

The parties are ordered by size in the respective term. Green coloured parties indicate the government majority, whereas red parties form the opposition.

1995–1999

1999–2004

2004–2009

2009–2014

2014–2019

2019–present

Officers
At the beginning of each parliamentary year, on the fourth Monday in September, the Flemish Parliament elects its Speaker. The Speaker chairs the plenary sessions of the Flemish Parliament and acts as its official representative. The speaker determines whether a certain initiative is admissible and thus can be put to parliament at all. The Flemish Ministers take the oath before the Speaker of the Flemish Parliament. Only the head of the Flemish government, the Flemish Minister-President, takes the oath before the King.

The current Speaker of the Flemish Parliament is Liesbeth Homans of the New Flemish Alliance (N-VA).

The Speaker of the Flemish Parliament is assisted by the Bureau, which consists of the Speaker, four Deputy Speakers and three Secretaries. The Bureau is responsible for the day-to-day activities of the Flemish Parliament and meets at least once every two weeks. The Extended Bureau, which consists of the Bureau and the floor leaders of the recognised political fractions in the Flemish Parliament coordinates the political activities of the Flemish Parliament and sets the agenda for the plenary session. It usually meets every week on Monday.

Speakers

Cultural Council for the Dutch Cultural Community (Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap)
 1971-1974: Robert Vandekerckhove (CVP)
 1974-1977: Jan Bascour (PVV)
 1977-1979: Maurits Coppieters (VU)
 1979-1980: Rik Boel (BSP)

Flemish Council (Vlaamse Raad)
 1980-1981: Rik Boel (BSP)
 1981-1985: Jean Pede (PVV)
 1985-1988: Frans Grootjans (PVV)
 1988: Jean Pede (PVV)
 1988-1994: Louis Vanvelthoven (SP)
 1994-1995: Eddy Baldewijns (SP)

Flemish Parliament (Vlaams Parlement)
 1995–2006: Norbert De Batselier (sp.a)
 2006–2009: Marleen Vanderpoorten (Open Vld)
 2009–2019: Jan Peumans (N-VA)
 2019: Kris Van Dijck (N-VA)
 2019: Wilfried Vandaele (N-VA)
 2019–present: Liesbeth Homans (N-VA)

Timeline

Committees
Much of the work of the Flemish Parliament is done in committee. The Flemish Parliament currently has eleven standing committees. Each committee is specialised in a particular subject area and consists of 15 Members of the Flemish Parliament. The primary task of the committees is to examine the texts of decree proposals and organise hearings and discussions on decree proposals. There are usually also ad hoc committees, such as the Digital Flanders Committee and the Flemish Constitution Committee.

List of standing committees
 Committee for General Affairs and Financial and Budgetary Matters
 Subcommittee on Finance and Budget
 Committee for Brussels and its Flemish Periphery
 Committee for Administrative Affairs, Institutional and Administrative Reform and Decree Evaluation
 Committee for Housing, Urban Policy, Integration and Equal Opportunities
 Committee for Foreign Policy, European Affairs, International Co-operation and Tourism
 Committee for Education, Training, Science and Innovation
 Committee for Culture, Youth, Sports and Media
 Committee for Public Well-Being, Public Health and Family Affairs
 Committee for Economic Affairs, Employment and Social Economics
 Subcommittee on Arms Trade
 Committee for Environmental and Nature Conservation Issues, Agriculture, Fishery and Rural Development Policy and Town and Country Planning and Real Estate
 Subcommittee on Agriculture, Fishery and Rural Policy
 Committee for Public Works, Mobility and Energy

See also
 Flemish Community Commission
 Flemish Council for Science and Innovation (VRWI)
 Flemish Institute for Technological Research (VITO)
 Parliament of the Brussels-Capital Region
 Parliament of Wallonia
 Politics of Flanders
 Resolutions of the Flemish Parliament of 1999

References

External links

1980 establishments in Belgium
Flanders
Flemish
Belgian legislation

Flemish Parliament


Consiliul Culturii și Educației Socialiste (acronim CCES) a fost un organ de partid și de stat, aflat sub conducerea nemijlocită a Comitetului Central al Partidului Comunist Român și a Consiliului de Miniștri, cu scopul de a asigura înfăptuirea politicii partidului și statului în domeniul culturii și educației socialiste, de a conduce și îndruma întreaga activitate cultural - educativă desfășurată în Republica Socialistă România, înființat prin Decretul nr. 301 din 21 septembrie 1971, pentru punerea în practică a Tezelor din iulie. Cu această ocazie a fost desființat Comitetul de Stat pentru Cultură și Artă (Ministerul Culturii), ale cărui atribuții au fost preluate de CCES.

În noiembrie 1977, în baza Decretului Consiliului de Stat (nr. 442) Consiliul Culturii și Educației Socialiste a fost reorganizat potrivit hotărârilor Plenarei CC al PCR din 28–29 iunie 1977.

Conducere
De la înființare, în 1971, și până în 1989 Consiliul Culturii și Educației Socialiste a avut trei președinți, care erau în același timp și membri ai Consiliului de Miniștri:
 Dumitru Popescu, poreclit "Dumnezeu" (15 septembrie 1971 – 8 noiembrie 1976),
 Miu Dobrescu (9 noiembrie 1976 – 28 august 1979) și
 Suzana Gâdea (29 august 1979 – 22 decembrie 1989).

Note

Partidul Comunist Român


هاوكاست  عباره عن موقع الكترونى يقدم مجموعه من الفيديوهات التعليمية عن كيفيه عمل وتحرير الفيديوهات مثل تحريك، الموقع يحتوى الآن على أكثر من 100,000 فيديو ولها العديد من الشركاء مثل وزارة الخارجية الأمريكية ونستله، ويضم الموقع أكثر من 25 تصنيف مختلف.

مراجع

وصلات خارجية
 رابط الموقع

مواقع إرشادية
بوابات الويب
مواقع ويب أسست في 2008
مواقع ويب تعليمية أمريكية
ويب 2.0

هاوكاست


Der Mansion Historic District, manchmal bezeichnet als Mansion Hill, ist ein historischer Distrikt südlich der Empire State Plaza in Albany, New York. Er hat seinen Namen vom nahegelegenen Regierungssitz New Yorks, dem New York State Executive Mansion und bedeckt eine Fläche von 16 Straßenblöcken oder rund 45 Acre. Die meisten der 476 Contributing Properties innerhalb seiner Grenzen sind Reihenhäuser und Stadthäuser, die zwischen der Mitte und dem Ende des 19. Jahrhunderts gebaut wurden und zum größten Teil noch intakt sind.

Das Gebiet wurde zuerst zu Beginn des 19. Jahrhunderts erschlossen, als sich eine kleine Gruppe wohlhabender Bürger hier ihre Wohnsitze erbauen ließ. Später wurde das Land unterteilt und viele Einwanderer nahmen hier ihren ersten Wohnsitz, überwiegend Italoamerikaner. Mitte des 20. Jahrhunderts setzte der Stadtverfall ein, weil das Gebiet durch den Bau der Empire State Plaza vom Zentrum abgeschnitten wurde, was sich negativ auf das Viertel auswirkte. Ein Nachbarschaftskomitee wurde in jener Zeit gegründet. Dieses war maßgeblich daran beteiligt, dass das Viertel sich zu Beginn des 21. Jahrhunderts wieder zu einem Viertel entwickelte, in dem zu wohnen begehrt wurde. 1982 wurde das Gebiet durch die städtische Historic Resources Commission zu einem historischen Distrikt erklärt und in das National Register of Historic Places aufgenommen.

Geographie
Der historische Distrikt befindet sich auf Land, das sich vom flachen Ufer entlang des Hudson River an seiner Ostseite, wo der Pastures Historic District angrenzt, nach Westen hin um etwa dreißig Meter anhebt. Der South Mall Expressway, der den Verkehr von der Dunn Memorial Bridge  zur Empire State Plaza führt, trennt den Distrikt vom Times Union Center und dem Downtown Albany Historic District im Norden und Nordosten.

Erastus Corning Tower und die anderen modernen Hochhäuser der Empire State Plaza überragen den Distrikt im Nordwesten. An der Westseite liegt ein Streifen Land mit dem Sitz des Gouverneurs, der Cathedral of the Immaculate Conception und der New York State Library. Lincoln Park liegt im Südwesten und beginnt das South End der Stadt, in dem sich industrielle und kommerzielle Bauten stärker abwechseln.

Die tatsächlichen Grenzen des Distriktes verlaufen nur im Osten im Wesentlichen entlang einer einzigen Straße, der South Pearl Street (NY 32). An den anderen Seiten sind die Distriktsgrenzen weniger klar. Die Ecken der Nordseite liegen zwar jeweils an der Madison Avenue (US 20), doch liegen der Großteil der Van Zandt Street und der größte Teil der südlichen Seite der Hamilton Street innerhalb der Distriktsgrenzen, die entlang der Philip Street und der rückwärtigen Parzellengrenze der Anwesen an der Kreuzung mit der Van Zandt Street zur Madison Avenue zurückkehrt. Sie führt dann westwärts bis zur Eagle Street, schließt jedoch die Gebäude gegenüber der Kathedrale aus.

Entlang der Ostseite der Eagle Street verläuft die Grenze dann nach Süden bis zur Ecke mit der Park Avenue, verläuft dann entlang dieser Straße, wobei im mittleren Abschnitt die Häuser auf der Südseite und einige an der Philip Street südlich davon innerhalb der Distriktsgrenzen liegen. Sie verläuft entlang der Grundstücksgrenzen bis zu Charles Street, schließt jedoch ein großes kommerziell genutztes Anwesen an der Park Avenue zwischen Philip und Grand Street nicht mit ein. An der letztgenannten führt die Grenze entlang einiger Grundstücke nach Norden. Nördlich einer alten Fabrik durchtrennt sie in Richtung Osten den Straßenblock zwischen der Grand Street und dem Trinity Place, von wo sie einige Grundstücke nach Süden führt und schließlich, ein anderes Industrieanwesen ausschließend, zur  South Pearl Street zurückkehrt.

Charles, Elm, Myrtle und Wilbur Streets liegen vollständig innerhalb der Distriktsgrenzen, ebenso Ash Grove, Bleecker und Madison Place. Innerhalb der Distriktsgrenzen liegen 475 Gebäude, von denen lediglich 20 als nicht beitragend zum historischen Wert gelten. Die meisten der Gebäude sind zwei- oder dreistöckige Reihenhäuser. Einige wenige größere, doch ähnliche gewerblich genutzte Bauten sind in dem Distrikt verstreut. Innerhalb des Distrikts, in dem sich zwei Kirchengebäude stehen, ist die Bebauung dicht und städtischen Charakters, einige wenige Parzellen sind vakant.

Freiflächen bestehen in der Form von drei an der Philip Street liegenden Parkanlagen, wovon die beiden größeren sich zwischen Elm und Myrtle Street gegenüberliegen; in der westlichen davon befindet sich ein Basketball-Feld.

Geschichte

18. Jahrhundert
Zu der Zeit, in der Albany im 17. Jahrhundert besiedelt wurde, war die Stadt hinter Palisaden konzentriert. Diese umfassten ungefähr das Gebiet der heutigen Downtown. Das Gebiet des späteren Stadtviertels am Mansion Hill lag auf der anderen Seite eines später zugeschütteten Einschnitts und war deswegen nicht besonders einladend für die Besiedlung. Der erste verzeichnete Siedler in diesem Gebiet war ein Farmer namens Hendri Hallenbake. Als dieser 1766 starb, teilte seine Familie das Land auf und verkaufte die Parzellen an wohlhabende Bewohner Albanys, die dort große Häuser für sich selbst erbauen ließen.

Nach der Amerikanischen Revolution war einer dieser neuen Bewohner Peter W. Yates, ein erfolgreicher Rechtsanwalt und Milizoberst während des Krieges. Es ist bekannt, dass er dort 1791 lebte, in einem Haus an der heutigen Kreuzung von Ashgrove and Trinity Place. Im Jahr 1807, drei Jahre bevor er Albany verließ und ins Montgomery County zog, verkaufte er das Haus an James Kane.

19. Jahrhundert
Kane, ein erfolgreicher Kaufmann, der sein Vermögen im Handel weiter westlich im Mohawk Valley gemacht hatte, wurde schließlich zu dem Landbesitzer, der den größten Einfluss auf das künftige Stadtviertel hatte. In einer Reihe von Zukäufen vergrößerte er sein Anwesen, sodass es den größten Teil des heutigen historischen Distrikts einschloss, mit Ausnahme der Gebiete nördlich der Madison Avenue und westlich der Grand Street, aber auch Land weiter südlich bis hin zur Arch Street. Nachdem Kane in der Panik von 1819 sein Vermögen verlor, wurde sein Land von seinen Gläubigern übernommen.

Außerhalb seines Anwesens begann die erste Landerschließung. Ein Haus im Federal Style wurde 1828 an 146 Madison Avenue gebaut; es ist das älteste im heutigen historischen Distrikt noch bestehende Gebäude. Fünf Jahre später entstand ganz in der Nähe 143 Madison, ebenfalls im Federal Style, doch die Fassade dieses Hauses wurde im weiteren Verlauf des 19. Jahrhunderts verändert. Die Eröffnung des Eriekanals im Jahr 1825 löste ein Wirtschaftswachstum aus, und neues Land für Wohnbebauung wurde notwendig. Während der Großteil davon nördlich und westlich des Zentrums entstand, wurde Trinity Place 1836 (als Broad Street) eröffnet. In den Jahren 1839 bis 1840 wurden die ersten Reihenhäuser in dem zukünftigen Mansion Historic District erbaut, 16–24 und 39–45a Trinity Place und 2 Ashgrove Street in der Nähe. David Orr, einer der damals reichsten Männer der Stadt, ließ etwa zur selben Zeit die Häuserreihe 57–65 Grand Street erbauen. Dabei handelte es sich um die letzten Häuser, die in dem Distrikt im klassischen Stil gebaut wurden. Diese Bauten markieren den Beginn des Mansion-Viertels, wie man es heute kennt.

Archibald McIntyre und Henry Yates kauften 1834 den ehemaligen Besitz Kanes. Sein Haus wurde zumindest von William H. Seward als Regierungssitz genutzt, möglicherweise taten dies auch Nachfolger. Yates verbrachte seinen Lebensabend in dem Haus und verkaufte einen Teil des Landes nördlich von Ashgrove und Westerlo Street, etwa zu der Zeit, in der am Trinity Place die Reihenhausbebauung entstand. Nach Yates' Tod 1854 wurde das Haus zur Albany Female Academy. Elf Jahre später bezog die Akademie ihren heutigen Sitz und Kanes Wohnsitz wurde abgerissen, um Platz für eine Kirche zu machen.

Zu Beginn der 1840er Jahre war die Bautätigkeit infolge der Wirtschaftskrise von 1837 gering, nur eine kurze Häuserreihe an der Hamilton Street wurde hochgezogen. Die Bautätigkeit nahm gegen Ende des Jahrzehntes zu, eine neue Häuserreihe entstand an der Bleecker Street und einzelne Häuser entstanden im gesamten Gebiet. Orr ließ mit 6–10 Madison eine der auffälligsten Häuserreihen des heutigen historischen Distrikts erbauen; die 1845–1848 entstandenen Gebäude waren speziell für wohlhabendere Hauskäufer intendiert. Die Spitzbogenfenster und neugotischen Merkmale deuten auf den Einfluss durch die Architekturtheorien von Andrew Jackson Downing.

In den 1850er Jahren setzte die Bebauung des heutigen Mansion District voll ein. Die Wirtschaft der Stadt boomte durch den Kanal, den Bau der Eisenbahnen und die Industrialisierung. Neue Arbeitskräfte kamen in die Stadt, viele von ihnen irische Immigranten. Sie benötigten Häuser zum Wohnen und das Stadtviertel Pastures war bereits weitgehend bebaut. Die Bauunternehmer wandten sich deswegen den leereren Fläche im Westen zu. Orr erbaute Häuser an Madison und Park Avenue sowie an Myrtle und Grand Street. Die Steinmetze Charles und Lewis Seymour bauten die Häuserreihe 44–50 Grand Street und möglicherweise mehrere weitere. Das leicht ungewöhnliche in Holzständerbauweise errichtete Wohnhaus von Lewis Seymour in 14 Wilbur Street steht noch.

Ein anderer prominenter Bauunternehmer im Mansion District war James Eaton, der zeitweise Superintendent bei der Erbauung des New York State Capitol war. Ihm verdankt der Distrikt einige neuere Baustile, etwa die im Italianate-Stil gebaute Reihe 46–68 Elm Street, mit leicht hervortretenden Pavillons mit Giebeldach an jedem Gebäude, die den Eindruck eines eigenständigen Turmes erwecken, typischer eigentlich für alleinstehenden Villen dieses Stils aus jener Zeit. Er war auch der Bauherr der im neugotischen Stil Häuser 78–92 Grand Street, deren kombinierte Fassade symmetrisch ist.

Während dieser Zeit wurde das Viertel Heimat einer großen Gruppe deutscher Einwanderer, von denen viele nach dem Zusammenbruch der Revolution von 1848 geflohene Juden waren. Sie entwickelten die South Pearl Street in ein lokales Zentrum des Handels.

20. und 21. Jahrhundert
Im Jahr 1876 war der Mansion Hill fast vollständig bebaut, mit Ausnahme einiger Bereiche entlang der Madison Avenue. Das Viertel prosperierte auch in den letzten Jahrzehnten des 19. Jahrhunderts, nicht zuletzt durch das Mitwirken einer anderen Einwandergruppe, den aus Italien herübergekommenen Einwanderern, die zunehmend das Bild des Viertels prägten. Sie erbauten 1908 an der Kreuzung von Grand Street und Madison Avenue die im Stil der italienischen Neorenaissance gebaute St. Anthony's Church. Beim nächsten Census zwei Jahre später stellten sie bereits die viertgrößte und zehn Jahre später, beim Census von 1920, waren Italoamerikaner die größte ethnische Gruppe in der City von Albany, welche die Iren von Park und Myrtle Avenue verdrängt hatten.

Diesen Charakter bewahrte das Viertel bis weit in das 20. Jahrhundert. "Madison unterhalb South Pearl konnte noch bis 1941," so schrieb William Kennedy in O Albany!, "als Straße in Italien gelten" und führte dies auf die vielen italienischen Namen an den Geschäften und Gaststätten dieser Straße zurück.

Die Errichtung der Empire State Plaza hatte jedoch eine negative Wirkung auf Mansion Hill. Die angrenzenden Stadtviertel wurden niedergerissen, Mansion Hill selbst von der Innenstadt abgeschnitten, zum einen durch die Plaza, zum anderen durch den South Mall Expressway. Viele Bewohner zogen deswegen aus dem Viertel weg in die Vororte, und das Bistum Albany schloss 1973 St. Anthony's Church wegen des Mangels an Gemeindemitgliedern. Stadtverfall machte sich bemerkbar, und die Verkaufspreise der Häuser fielen auf 5000 US-Dollar.

Zu diesen niedrigen Preisen kauften neue Bewohner des Viertels sich Häuser. Zwei von ihnen gründeten 1975 die Mansion Neighborhood Association (MNA), um für das Viertel einzutreten und Abrissplänen entgegenzuwirken. Die Organisation konnte sich etablieren und war mitverantwortlich für die Erholung des Stadtviertels zu Beginn des 21. Jahrhunderts, auch wenn in manchen Bereichen der Stadtverfall noch nicht gestoppt ist und 2007 durch Brandstiftung mehrere Häuser am Madison Place zerstört wurden.

In der Gegenwart sind die Häuser in dem Viertel vor allem wegen ihrer Lage in Fußgängerreichweite von der Plaza und der Innenstadt gut verkäuflich; neu Hinzugezogene loben vor allem den Nachbarschaftssinn der Gemeinschaft im Viertel. Ende des ersten Jahrzehnts des 21. Jahrhunderts kaufte eine andere Gruppe St. Anthony's Church von der Diözese, setzte das Bauwerk instand und baute es in ein Kulturzentrum um. Ähnlich wie bei anderen historischen Distrikten der Stadt unterliegen Neubauten und Umbauten der Genehmigung der städtischen Historic Resources Commission (HRC); dieses Gremium aus neun Bürgern mit Interesse in Architektur, Geschichte und Denkmalschutz wird vom Bürgermeister ernannt. Die HRC berät auch über die Ausweisung von Bauwerken als städtisch anerkannte Kulturdenkmale.

Siehe auch
 Liste der Denkmäler im National Register of Historic Places im Albany County

Belege

Weblinks

Mansion Neighborhood Website

Albany (New York)
Denkmal im National Register of Historic Places (New York)
Historic District (New York)

Mansion Historic District


Unutarnja šestorka ili Unutarnjih šest (eng. Inner Six) naziv je za šest država osnivača Europskih zajednica. Ove države su bile u suprotnosti s Vanjskom sedmoricom ili Vanjskih sedam (eng. Outer Seven) – skupinom zemalja koje su osnovale Europsko udruženje slobodne trgovine, ne želeći sudjelovati u nadnacionalnoj europskoj integraciji. Pet članova vanjske sedmorice kasnije će se i sami pridružiti Europskim zajednicama.

Povijest
Unutarnju šestorku čine zemlje koje su se odazvale pozivu Schumanove deklaracije za udruživanjem izvora ugljena i čelika pod zajedničkim visokim vlastima. Šestorica zemalja su potpisale Pariški ugovor o stvaranju Europske zajednice za ugljen i čelik 18. travnja 1951. (koji je stupio na snagu 23. srpnja 1952.). Nastavljajući od ovoga, pokušali su stvoriti Europsku obrambenu zajednicu: s idejom da se Zapadnoj Njemačkoj dozvoli ponovno oružavanje pod nadležnošću zajedničkog europskog vojnog zapovjedništva, 1952. godine potpisan je ugovor. Međutim, plan je odbio Senat Francuske, koji je također srušio nacrt ugovora za Europsku političku zajednicu (koja bi stvorila političku federaciju koja bi osigurala demokratsku kontrolu nad novom europskom vojskom). Predsjednik Visokog tijela EZUČ i njen osnivač, Jean Monnet dao je ostavku u znak protesta i započeo rad na novom planu koncentriranom na gospodarska područja.

Ovisnost o inozemnoj nafti i stalno iscrpljivanje naslaga ugljena doveli su do ideje o zajednici atomske energije (Monnet je favorizirao zasebnu zajednicu, umjesto da samo proširi ovlasti EZUK-a kako je predložila Zajednička skupština). Međutim, zemlje Beneluksa (Belgija, Nizozemska i Luksemburg) i Njemačka priželjkivale su zajedničko tržište (premda su se tome protivili Francuska i Monnet). Kako bi se pomirile dvije ideje, stvorile su se obje zajednice. Dakle, Unutarnjih šest su 1957. godine potpisale Rimske ugovore, uspostavljajući Europsku ekonomsku zajednicu i Europsku zajednicu za atomsku energiju. Institucije tih zajednica kasnije će se spojiti 1967. godine, što će dovesti do toga da će one kolektivno biti poznate kao " Europske zajednice" (engl."European Communities", njem. ''Europäische Gemeinschaften'', fra. ''Communautés européennes'', tal. ''Comunità europee''),  iako će organizacija u hrvatskom jeziku i dalje biti poznata kao ''Europska zajednica''. Šestorica će nastaviti suradnju do 1973. godine, kada će im se pridružiti dvije zemlje Vanjske sedmorke (Ujedinjeno Kraljevstvo i Danska) te Irska.

Proširenje i Brexit: devet, deset, dvanaest, petnaest i više
Događaji Sueske krize 1956. pokazali su Ujedinjenom Kraljevstvu da više ne može djelovati samo, već se okrenulo Sjedinjenim Državama i Europskim zajednicama. Ujedinjeno Kraljevstvo se, zajedno s Danskom, Irskom i Norveškom, prijavila za ulazak u članstvo Europskih zajednica 1960. godine. Međutim, tadašnji francuski predsjednik Charles de Gaulle vidio je britansko članstvo u Zajednici kao trojanskog konja za američke interese i stoga je postavio veto na britansko članstvo. Četiri su zemlje ponovno predale svoje prijave 11. svibnja 1967. godine a s Georgesom Pompidouom, koji je naslijedio Charlesa de Gaullea na mjestu francuskog predsjednika veto je ukinut. Pregovori su započeli 1970. godine, a dvije godine kasnije potpisani su ugovori o pristupanju Zajednici sa svim zemljama osim Norveške (Norveška je članstvo odbila na referendumu 1972. godine). Godine 1981. Grčka se pridružila Europskoj zajednici, povećavši broj članica na deset. Nakon svoje demokratske revolucije, Portugal je također napustio EFTA-u da bi se pridružio Zajednicama 1986. godine, zajedno sa Španjolskom. Dvanaestorici su se 1995. pridružile Švedska, Austrija i Finska (koje su se pridružile EFTA-i 1986. godine), a od prvotnih Vanjskih sedam ostale su samo Norveška i Švicarska, premda su im se u EFTA-i kasnije pridružile Island i Lihtenštajn. S druge strane, Europske zajednice postale su Europska unija (EU) te dosegle broj od 28 članova. Nakon Brexita, taj broj je pao na 27 članica.

Izvori

Proširenje Europske unije

Unutarnjih Šest


Drugi anglo-burmanski rat (1852. – 1853.), izbio je zbog loših postupaka burmanskih vlasti prema britanskim trgovcima u Rangoonu.

Tijek oružanog sukoba
Potkralj Indije, lord James Broun-Ramsay, posalo je jednu fregatu u Rangoon da zatraži odštetu. Zathjev nije ispunjen, pa su Britanci kralju Pagan Minu 15. veljače 1852. uputili ultimatum. Pošto nisu dobili odgovor, 1. travnja otpočele su ratne operacije. Britanske vojne pripreme bile su dotada već završene. General bojnik Henry Godwin krenuo je s 8,100 vojnika za Rangoon koji je zauzet 14. travnja.

Neorganizirane burmanske snage nisu mogle pružiti jači otpor, pa su bile primorane na brzo povlačenje na sjever. Pathein su Britanci zauzeli poslije mjesec dana opsade, 3. svibnja Pegu, a Prom tek 9. listopada poslije perioda kiša koje su prekinule operacije.

Rat je završen britanskom aneksijom područja Pegu s Rangunoom, čime je Burma odsječena od mora.

Literatura

 "Anglo-burmanski ratovi", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 150.
 D. Cole, British Military History, London, 1937.
 A. Ch. Banerjee, Annexation of Burma, Calcutta, 1944.
 R. C. Majumdar i dr., An Advanced History of India, London, 1961.

Mjanmarski ratovi
Povijest Ujedinjenog Kraljevstva (1707. – 1914.)
Indijska vojna povijest

Drugi anglo-burmanski rat


الوحدة 731 (باليابانية: 731部隊) (تلفظ: نانا سان إيتشي بوتاي) كانت وحدة أبحاث وتطوير حرب كيميائية وحرب بيولوجية سرية في جيش اليابان الإمبراطوري. أجرت هذه الوحدة تجارب  أسلحة بيولوجية على البشر في الحرب اليابانية الصينية الثانية والحرب العالمية الثانية. ونفذت أفظع جرائم الحرب التي نفذها ضباط يابانيون خلال الحرب. رسميًا، تعرف الوحدة في جيش اليابان الإمبراطوري باسم دائرة كيمبايتاي السياسية ومختبر أبحاث الوقاية من الأوبئة. لكنها في الواقع كانت مختبرًا يقوم بأبحاث سرية لتطوير أسلحة كيميائية وبيولوجية محظورة دوليًا من أجل استخدامها في الحرب.

تسببت الوحدة في مقتل أكثر من 10 آلاف من أسرى الحرب الصينيين وأسرى من شبه الجزيرة الكورية ومنغوليا والاتحاد السوفيتي.

معلومات عن الوحدة 731

كان موقع الوحدة في مقاطعة بينغفانغ لمدينة هاربين في شمال شرق الصين.

أسس الوحدة 731 في العام 1932 الجنرال شيرو إيشي (石井四郎) وهو ضابط طبيب رفيع المستوى في الجيش الياباني وهو صنيعة وزير الحرب الياباني ساداو أراكي.

في عام 1936 وافق الإمبراطور هيروهيتو على توسيع الوحدة وضمها إلى جيش كوانتونغ كقسم للوقاية من الكوارث.

التجارب

التشريح
 تشريح أسرى الحرب أحياء بدون تخدير خوفا من أن يؤثر التخدير على دقة نتائج التجارب.
 تم التشريح على السجناء بعد حقنهم بأمراض مختلفة. حيث يقوم العلماء بإجراء جراحة على السجناء، وإزالة الأعضاء الداخلية لدراسة آثار المرض على الجسم البشري. وأجريت هذه العمليات على مرضى على قيد الحياة في حين أنه كان يعتقد أن عملية التخدير من شأنها أن تؤثر على النتائج.
 كما أجريت عمليات تشريح على النساء الحوامل، وانتزعت الأجنة لدراسة انتقال المرض إليها من قبل ألأم.

تجربة الأسلحة
ربط السجناء بأعمدة على مسافات مختلفة واستخدامهم كأهداف لدراسة تأثير القنابل الجرثومية والكيماوية والمتفجرات.

تجارب أخرى
 تعليق بعض السجناء رأسًا على عقب لتحديد إلى أي مدى سيظلون يختنقون.
 حقن السجناء بالهواء لتحديد الوقت اللازم لظهور أعراض السكتة.
 حرمان السجناء من الطعام والماء لمدة من الزمن حتى الموت لمعرفة أقصى درجة تحمل لجسم الإنسان.

مراجع

التجارب الطبية على السجناء
الحرب اليابانية الصينية الثانية
انحلالات سنة 1945 في الصين
أسلحة دمار شامل
تاريخ آسيا
تاريخ اليابان العسكري في الحرب العالمية الثانية
تأسيسات سنة 1935 في الصين
تمييز ضد الكوريين في اليابان
جرائم الحرب العالمية الثانية
جرائم حرب في الصين
جرائم حرب في مانشوكو
جرائم حرب يابانية
جرائم ضد الإنسانية
جيش اليابان الإمبراطوري
جيش كوانتونغ
مرافق الحرب البيولوجية
مشاعر معادية للصينيون في اليابان
مواقع الحرب العالمية الثانية في الصين

الوحدة 731


جهاز المحطة المتكاملة  أو المحطة الشاملة هو جهاز بصري الكتروني للرصد المساحي الارضي يجمع بين عدة أجهزة في محطة واحدة، فهو يجمع بين ثيودليت الكتروني لقياس الزوايا الافقية والرأسية، وجهاز قياس المسافات إلكترونيا (Electronic Distance Measurement (EDM، وحاسوب مدمج على اللوحة لجمع البيانات وإجراء حسابات التثليث.

مسميات هذا الجهاز

العربية
 المحطة المتكاملة
 المحطة الكلية
 التوتال ستيشن (وهو الاسم الشائع)
 المزواة
 محطة الرصد المتكاملة أو الشاملة
 أجهزة القياس الإلكتروني
 الديستومات (أو وحدة القياس الإلكتروني للمسافات)، وذلك بالنسبة للوحدات التي تثبت على الثيودوليت.

الإنجليزية
 (Total station (TS
 EDM) Electromagnetic or Electronic Distance Measurement)
 Electronic Tacheometer
 Distomat في حالة الأجهزة التي تثبت على الثيودوليت

خصائص الجهاز
"هذا الجهاز هو نتاج تطورات عديدة ومتلاحقة في مجال الفيزياء والبصريات، فضلا عن تقنيات القياسات المساحية حيث بدأت الدراسات المكثفة لإنتاج الطراز الأول من هذه الأجهزة في وقت مبكر من القرن العشرين. ثم بدأت في الانتشار مع الحرب العالمية الثانية.
وتعتمد هذه الأجهزة على القياس الكهرومغناطيسي للمسافات من خلال موجة قياس تنبعث من الجهاز متجهة إلى العاكس الذي يردها مرة أخرى للجهاز الذي يقوم بدوره بحساب المسافة التي قطعها الشعاع بمعلومية سرعة الموجة وزمن الارتداد.
بدأ استخدام هذه الأجهزة منفردة لقياس المسافة بين نقطتين بوضع جهاز توليد الأشعة على النقطة الأولى والعاكس على النقطة الثانية حيث كان يتم استبدال وحدة توليد الأشعة بجهاز الثيودوليت لقياس الزوايا والاتجاهات المطلوبة لإتمام العمل المساحي.
أمكن بعد ذلك تثبيت وحدة توليد أشعة على جهاز ثيودوليت بوسائل تثبيت خاصة ليتم قياس كلا من المسافات والزوايا في نفس الوقت وكانت تعرف وحدة قياس المسافة في ذلك الوقت بـ «الديستومات Distomat».
بعد ذلك أمكن دمج الديستومات داخل جهاز الثيودوليت لينتج ما نعرفه اليوم بالتوتال ستيشن. فيما يتعلق بالمسميات المختلفة للجهاز فهناك بعض الدول الأوروبية تسمي هذا الجهاز «التاكيومتر الإلكتروني» Electronic Tacheometer نسبة إلى أجهزة التاكيومتر التي كانت شائعة الاستخدام قبل انتشارالأجيال الحديثة من التوتال ستيشن.

أجهزة من نفس النوع تستخدم لقياس المسافات الطويلة (30 كم فأكثر) ولكن تعتمد على الموجات المتناهية في القصر Microwave مثل الجيوديمتر Geoidmeter والتليورومتر Tellurometer والميكروفيكس Microfix وغيرها.
يمكن استخدام جهاز Total Station في مختلف التطبيقات المساحية ومن بينها عمليات الرفع والتوقيع /التسقيط/ وكذلك إجراء الميزانية وضبط المضلعات وحساب المساحات وهذا الجهاز يستخدم كذلك في أعمال الطرق وغير ذلك العديد من التطبيقات
أما ما يخص الأوامر والتعليمات الخاصة المستخدمة في هذا الجهاز فإنها تختلف من حهاز إلى جهاز آخر وذلك تبعاُ للشركة الصانعة.
تمتاز أجهزة قياس المسافات والزوايا إلكترونيا بأنها عبارة عن وحدة واحدة لقباس كلا العنصرين، والمحطة الشاملة من الأجهزة الحديثة التي يعتمد عليها في الأعمال المساحية وهو مزود بوحدة ميكروكومبيوتر لها إمكانيات كبيرة في التعامل مع عدة برامج حقلية وإعطاء نتائجها على شاشة الجهاز أو أي وسيلة لإخراج البيانات بالإضافة إلى وحدات التخزين الكبيرة الموجودة بالجهاز (كارت الذاكرة). جهاز المحطة المتكاملة يدمج بين القائس الالكترني (التيودوليت الإلكتروني) الذي يقوم بقياس الزوايا والمسافات مع برنامج على الحاسوب.

بواسطة هذا الجهاز نستطيع قياس الزوايا والمسافات بين نقطة التمركز (محطة الوقوف) والنقاط الأخرى المراد رصدها.
و ثم بواسطة طريقة التثليث (Triangulation) نستطيع حساب الاحدثيات (X,Y,Z) لكل نقطة مرصودة.
بعض أجهزة المحطة المتكاملة مجهزة ب GPS
وجهاز المحطة المتكامله في ابسط صوه له كما تمت الصياغة."

الوظائف والامكانيات

قياس الزاوية
تقيس معظم أدوات المحطات الكلي الزوايا عن طريق المسح الكهروضوئي للرموز الشريطية الرقمية الدقيقة للغاية المحفورة على أسطوانات زجاجية دوارة أو أقراص داخل الجهاز. أفضل المحطات  الكلية ذات الجودة العالية قادرة على قياس الزوايا حتى 0.5 ثانية قوسية. يمكن أن تقيس المحطات الكلية غير المكلفة "للاستخدامات الانشائية" عمومًا زوايا تصل إلى 5 أو 10 ثوان قوسية.

قياس المسافة
يتم قياس المسافة بإشارة حاملة للأشعة تحت الحمراء معدلة ، يتم إنشاؤها بواسطة باعث صغير للحالة الصلبة داخل المسار البصري للجهاز، وينعكس بواسطة عاكس منشوري (البريزم ) او الجسم المرصود. يتم قراءة  الإشارة العائدة من العاكس او الجسم المرصود وتفسيرها بواسطة الكمبيوتر في محطة الرفع الكلي. يتم تحديد المسافة من خلال إرسال واستقبال ترددات متعددة ، وتحديد العدد الصحيح للأطوال الموجية للهدف لكل تردد . تستخدم معظم المحطات الكلية عاكسات المنشور الزجاجي (البريزم) المصممة لغرض استقبال وعكس إشارة EDM.

يمكن للمحطات الكلية النموذجية قياس المسافات التي تصل إلى 1500 متر (4900 قدم) بدقة تبلغ حوالي 1.5 ملم (0.059 بوصة) ± 2 جزء في المليون.

يمكن لبعض محطات الكلية غير العاكسة (بدون بريزم ) قياس المسافات إلى أي جسم فاتح اللون بشكل معقول ، حتى بضع مئات من الأمتار .

التعامل مع الاحداثيات
يمكن تحديد إحداثيات نقطة غير معروفة بالنسبة إلى إحداثي معروف باستخدام المحطة الكلية طالما يمكن إنشاء خط رؤية مباشر بين النقطتين. تُقاس الزوايا والمسافات من المحطة الإجمالية إلى النقاط قيد المسح ، وتُحسب إحداثيات ( X ، Y ، و Z ؛ أو الشرق ، والشمال ، والارتفاع ) للنقاط التي تم مسحها بالنسبة إلى موقع المحطة الكلية باستخدام حساب المثلثات والتثليث .

لتحديد موقع مطلق، تتطلب المحطة الكلية رصد خط البصر ويمكن إعدادها عبر نقطة معروفة أو مع خط رؤية لنقطتين أو أكثر مع موقع معروف، يسمى التمركز الحر.

لهذا السبب، تحتوي بعض المحطات الكلية  أيضًا على مستقبل نظام الملاحة العالمي عبر الأقمار الصناعية  ولا تتطلب خط رؤية مباشرًا لتحديد الإحداثيات. ومع ذلك، قد تتطلب قياسات GNSS فترات احتلال أطول وتقدم دقة ضعيفة نسبيًا في المحور الرأسي.

معالجة البيانات
تتضمن بعض النماذج تخزينًا داخليًا للبيانات الإلكترونية لتسجيل المسافة والزاوية الأفقية والزاوية الرأسية المقاسة ، بينما تم تجهيز نماذج أخرى لتخزين هذه القياسات إلى مجمع بيانات خارجي ، كجهاز كمبيوتر بحجم اليد .

عندما يتم تنزيل البيانات من المحطة الكلية على جهاز كمبيوتر، يمكن استخدام برامج حاسوبية  لحساب النتائج وإنشاء خريطة للمنطقة التي تم مسحها. يمكن أيضًا للجيل الأحدث من  المحطات الكلية إظهار الخريطة على شاشة اللمس الخاصة بالجهاز فور قياس النقاط.

التطبيقات
تستخدم المحطات الكلية بشكل أساسي من قبل مساحي الأراضي والمهندسين المدنيين ، إما لتسجيل المعالم كما هو الحال في المسح الطبوغرافي أو لتحديد المعالم (مثل الطرق أو المنازل أو الحدود). يتم استخدامها أيضًا من قبل علماء الآثار لتسجيل الحفريات ومن قبل الشرطة ومحققو مسرح الجريمة وأخصائيي إعادة بناء الحوادث الخاصة وشركات التأمين لأخذ قياسات للمشاهد.

التعدين
المحطات الكلية هي أداة المسح الأولية المستخدمة في مسح التعدين .

يتم استخدام المحطة الكلية لتسجيل الموقع المطلق لجدران النفق والسقوف والأرضيات حيث الانجرافات في المنجم تحت الأرض يتم تحريكها . يتم بعد ذلك تنزيل البيانات المسجلة في برنامج CAD ، ومقارنتها بالتخطيط المصمم للنفق .

يقوم فريق المساحة بتثبيت محطات التحكم على فترات منتظمة. وهي عبارة عن مقابس صغيرة من الصلب يتم تثبيتها في زوجين في ثقوب تم حفرها في الجدران أو الخلفية. بالنسبة لمحطات الحائط ، يتم تثبيت قابسين في الجدران المقابلة، مكونة خطًا عموديًا على الانجراف. بالنسبة لمحطات الخلفية، يتم تثبيت قابسين في الخلف، مكونة خطًا موازيًا للانجراف .

يمكن استخدام مجموعة من المقابس لتحديد موقع التوتال ستيشن المثبت في الانجراف أوالنفق عن طريق معالجة القياسات عن طريق التقاطع intersection  والتقاطع العكسي resection .

الإنشاءات الميكانيكية والكهربائية
أصبحت المحطات الكلية أعلى معيار لمعظم أشكال تخطيط البناء.

غالبًا ما يتم استخدامها في تحديد مواقع فتحات المرافق  في الأساسات و بين طوابق المباني، وكذلك فتحات الأسقف.

نظرًا لأن المزيد من وظائف البناء التجارية والصناعية أصبحت تتمحور حول نمذجة معلومات البناء (BIM) ، فإن إحداثيات كل أنبوب وماسورة ودعامات مجارى وشماعات متوفرة بدقة رقمية.

الأرصاد الجوية
يستخدم خبراء الأرصاد أيضًا المحطات الكلية لتتبع بالونات الطقس لتحديد رياح العليا . بمعرفة متوسط معدل صعود منطاد الطقس المعروف أو المفترض ، يتم استخدام التغيير في قراءات السمت والارتفاع التي توفرها المحطات الكلية ومن خلال تتبع منطاد الطقس بمرور الوقت لحساب سرعة الرياح واتجاهها على ارتفاعات مختلفة. بالإضافة إلى ذلك ، يتم استخدام المحطات الكلية لتتبع بالونات السقف لتحديد ارتفاع طبقات السحب. غالبًا ما تُستخدم بيانات الرياح العليا للتنبؤ بطقس الطيران وإطلاق الصواريخ .

أجزاء الجهاز

 جهاز المحطة الشاملة لقياس المسافات والزوايا إلكترونياً.
 وحدة تخزين البيانات PCM CIA card
 جهاز حاسب آلي حقلي لعمل الحسابات المساحية باستخدام برامج جاهزة لهذا الغرض
 وحدة إسقاط ورسم الخرائط إلكترونياً طبقاً للبيانات المساحات التي حسبت وضبطت بواسطة الحاسب الآلي
 تلسكوب
 بطارية
 ذاكرة الخارجية
 مدخل يو اس بي
 شاشة ولوحة ازرار
 مفاتيح الزوم والسيموليشن

أنواع الأجهزة المتاحة بالأسواق

 أجهزة إنتاج شركة سوكيا Sokkia
 أجهزة من إنتاج شركة توب كون Topcon
 أجهزة من إنتاج شركة ليكا Leica
 أجهزة من إنتاج شركة GeoMax
 أجهزة من إنتاج شركة Nikon
كذلك من
Hilti, Trimble

مراجع

انظر أيضا
 رصد التشوه

أجهزة بصرية
علم المساحة
علم تقسيم الأرض
هندسة مدنية

جهاز المحطة المتكاملة


Jevgenij Maksimovitj Primakov (, ; født 29. oktober 1929 i Kyiv, Ukrainsk SSR, Sovjetunionen (nuværende Ukraine), død 26. juni 2015 i Moskva) var en russisk politiker, akademiker, orientalist og diplomat og var russisk premierminister 1998-1999.

Primakov voksede op i Tbilisi i Georgisk SSR, og arbejdede i 1956-1970 som journalist og udenrigskorrespondent med fokus på Mellemøsten for Pravda. Han var chef før den russiske udenrigs-efterretningsvæsen SVR i 1991-1996, udenrigsminister 1996-1998 og premierminister august 1998-maj 1999.

Primakov var i efteråret 1999 præsidentkandidat og sandsynlig efterfølger til Boris Jeltsin. Efter at støtten til Vladimir Putin hurtigt voksede, valgte Primakov imidlertid at trække sit kandidatur, hvilket han gjorde officielt på TV den 4. februar 2000, blot to måneder før præsidentvalget.

Primakov døde den 26. juni 2015, 85 år gammel.

Kilder

Eksterne links

 "Yevgeny Primakov, Russian Premier Under Yeltsin, Dies at 85", Bloomberg.

Ruslands premierministre
Udenrigsministre
Politikere fra Rusland
Diplomater fra Rusland
Personer fra Kyiv

Jevgenij Primakov


Zsinka ist der Familienname folgender Personen:

 András Zsinka (1947–2023), ungarischer Mittelstreckenläufer
 János Zsinka (* 1965), ungarischer Fußballspieler

Siehe auch:
 Panna Czinka (1711–1772), ungarische Violinistin

Zsinka


Olaylar
 5 Ocak - Amerikan Bağımsızlık Savaşı: Richmond-Virginia, Benedict Arnold komutasındaki İngiliz deniz kuvvetleri tarafından yakıldı.
 13 Mart - Astronom William Herschel, İngiltere'nin Bath şehrinde, kendi inşa ettiği teleskobuyla yeni bir gök cismi keşfetti. Gördüğünün yeni bir Kuyruklu yıldız olduğunu düşündü, fakat daha sonraki gözlemler, bu cismin yeni bir gezegen olduğunu ortaya çıkardı. Gezegene Uranüs adı verildi.
 Mason'luğun bu yılda doğduğu kabul edilmektedir.
 9 Nisan - Astronom Charles Messier Sombrero Gökadası'nı keşfetti.

Doğumlar
 5 Ekim - Bernhard Bolzano, İtalyan asıllı bir Çek filozof ve matematikçi

Ölümler
 Abılay Han, Kazak Türkleri önderi Orta Cüz Hanı

1781


වර්ග කිලෝමීටර් 1,000 (වර්ග සැතපුම් 390) වඩා වැඩි දූපත්
 ටස්මේනියාව - වර්ග කිලෝමීටර් 64,519
 මෙල්විල් දූපත් , උතුරු පලාත - වර්ග කිලෝමීටර් 5,786
 කැන්ගරු දූපත , දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාව - වර්ග කිලෝමීටර් 4,416
 ග්රෑට් දූපත , උතුරු පලාත - වර්ග කිලෝමීටර් 2,285
 බතූර්ස්ට් දූපත , උතුරු පලාත - වර්ග කිලෝමීටර් 1,693
 ෆ්රාසර් දූපත , ක්වීන්ස්ලන්තය - වර්ග කිලෝමීටර් 1,653
 ෆ්ලින්ඩර්ස් දූපත, ටස්මේනියාව - වර්ග කිලෝමීටර් 1,359
 කින්ග් දූපත, ටස්මේනියාව - වර්ග කිලෝමීටර්1,091
 මෝර්නින්ග්ටන් දූපත, ටස්මේනියාව - වර්ග කිලෝමීටර් 1,002

ඕස්ට්‍රේලියාවට අයත් දූපත්


An Lepanthes costata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Lepanthes costata in nahilalakip ha genus nga Lepanthes, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthes

Lepanthes costata


5855 Yukitsuna este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5855 Yukitsuna este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Yakiimo de Akira Natori și Takeshi Urata. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,55 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 15,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

5855 Yukitsuna


Itil may mean:
Atil or Itil, the ancient capital of Khazaria
Itil (river), also Idel, Atil, Atal, the ancient and modern Turkic name of the river Volga.

ITIL can stand for:
ITIL, a set of practices for IT service management and associated certifications.

Itil


40774 Iwaigame este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
40774 Iwaigame este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nanyo de Tomimaru Okuni. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,25 și o înclinație de 4,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 40001-41000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

40774 Iwaigame


An Telipogon stinae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Dodson ngan Stig Dalström. An Telipogon stinae in nahilalakip ha genus nga Telipogon, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Telipogon

Telipogon stinae


Sion (/ˈsaːjən/; IAST: Śīv [ʃiːʋ]) is a neighbourhood of Mumbai. In the 17th century the village formed the boundary between Mumbai and Salsette Island. The British named it marking the end of the city. The name remained even after Mumbai was joined to the Salsette and extended up to Mulund. One of the local historical places in Sion is a hilltop garden commonly known as Sion Fort or Sheevon Killa in the Marathi language.

History
In 1543, the Portuguese took possession of the largely uninhabited islands of Bombay, naming it Sião, after a biblical hill in Israel. The Portuguese gave the Jesuit priests the sole ownership of some of these islands. The Jesuits then built a chapel on the hill near the present-day railway station and named it after Mount Zion (Sion) in Jerusalem.

Education
Sion is also a home to many educational institutes, namely:
 D.S.Highschool, Sion
 Ayurved College Sion
 K. J. Somaiya Institute Of Engineering & Information Technology
 Shiv Shikshan Sanstha's School (Eng. Med.)
 SIES College of Commerce and Economics
 SIES College of Arts, Science, and Commerce
 Padmabhushan Vasantdada Patil Pratishthan's College of Engineering
 K. J. Somaiya Medical College & Research Centre.
 Lokmanya Tilak Municipal General Hospital
 Our Lady Of Good Counsel High School
 Sadhana Vidyalaya English primary and secondary High school

Notable former residents
 Mithun Chakraborthy
 Sadhana
 Boney Kapoor
 Akshay Kumar
 Johnny Lever
 K.N.Singh

See also
 K. J. Somaiya Institute Of Engineering & Information Technology
 Sion Fort
 Our Lady of Good Counsel High School, Mumbai

References

Suburbs of Mumbai
Mumbai City district

Sion, Mumbai


Bygge- og anlægsvirksomheder er de virksomheder indenfor byggebranchen, som er beskæftiget med at opføre, ombygge eller reparere bygværker eller anlægsarbejder af enhver art og størrelse.

Eksempler på dette er bygninger og huse, veje og jernbaner, broer og tunneler, havne og lufthavne, cykelstier og golfbaner. Disse aktiviteter adskiller sig fra industriel produktion ved, at hvert produkt er specielt designet til køberen, hvor man i industriel produktion masseproducerer ens produkter, fx sko eller biler, til et marked.

Byggebranchen står typisk for 6-9 % af bruttonationalproduktet i industrialiserede lande, og i Danmark var der i 2016 beskæftiget knap 165.000 personer i denne branche.

Eksterne henvisninger
 Håndbogen - arbejdsmiljø i bygge og anlæg, BFA (Branchefællesskabet for arbejdsmiljø i Bygge & Anlæg)
 Juridisk rådgivning om entrepriseret
 Danmarks Statistik - Byggeri og anlæg
 Analyse af byggebranchen 2013, rapport udarbejdet af Deloitte for Dansk Byggeri
 FRI og DANSKE ARK (2012): Ydelsesbeskrivelser for Byggeri og Planlægning
 Eksempel på udbudsmateriale til ombygning af skole, udarbejdet i 2014 af firmaet Bascon for Frederiksberg Kommune
 Foredrag af Kristian Kreiner, professor emeritus, CBS, om processer i byggeprojekter, 8. februar 2016, Det Natur- og Biovidenskabelige Fakultet, KU (video på ca. 30 minutter)
 Aalborg Universitet, Institut for Byggeri og Anlæg

Noter

Erhvervsøkonomi

Bygge- og anlægsvirksomhed


Katsuo Kanda (født 21. juni 1966) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1995||1||0
|-
!Total||1||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Katsuo Kanda


ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ රජය අර්ථ නිරූපණය වන්නේ ජනාධිපතිවරයා සහ ශ්‍රී ලංකාවේ කැබිනට් අමාත්‍ය මණ්ඩලය වෙතින් සැදුම් ලද රජයේ විධායක ශාඛාව ලෙසිනි.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයට අයත් දේශය
 පරිපාලන දිස්ත්‍රික්ක 25
 දේශීය ජල තීරය

ආගම

ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි 9 වන වගන්තිය ප්‍රකාර ශ්‍රී ලංකා ජනරජය විසින්  බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛ ස්ථානය දෙනු ලබන අතර ඒ අනුව බුද්ධ ශාසනය රැකගැනීම හා පෝෂණය කිරීම රාජ්‍යයෙහි වගකීම වන්නේ 10 වන හා 14 (1) (e) වගන්ති ප්‍රකාර අනෙකුත් සියළු ආගම් වලට හිමිකම් ලබා දෙන අතරෙහිය.

නිල භාෂා

රාජ්‍ය භාෂා
 සිංහල
දෙමළ

ජාතික භාෂා
 සිංහල
දෙමළ

සන්ධාන භාෂා
 ඉංග්‍රීසි

අධිකරණ භාෂා
අදාල ප්‍රදේශයේ පරිපාලන භාෂාව

නීති සෑදීමේ භාෂා
සිංහල සහ දෙමළ.

ආණ්ඩුවේ අංග
 ජනරජයේ king ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානියාවේ

විධායකය
 ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා විධායකයේද ප්‍රධානියාවේ
 අමාත්‍ය මණ්ඩලය
 නිලධාරීන්

ව්‍යවස්ථාදායකය

අධිකරණය

විශේෂ ලක්‍ෂණ

මූලික අයිතිවාසිකම් සහ මූලික යුතුකම්

මේවාත් බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාව

මුලාශ්‍ර


An Kefersteinia salustianae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Edward Bennett ngan Eric Alston Christenson. An Kefersteinia salustianae in nahilalakip ha genus nga Kefersteinia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kefersteinia (Orchidaceae)

Kefersteinia salustianae