Formula nemuririi: Povestiri științifico-fantastice sovietice () este o colecție de povestiri științifico-fantastice sovietice din 1967 care a apărut la Editura Tineretului în Colecția SF. Povestirile au fost traduse de Igor Block. Antologia a fost publicată într-un tiraj de 18.140 de exemplare. Titlul colecției este dat de povestirea lui Anatoli Dneprov apărută în 1962/3.

Colecția Formula nemuririi a fost întocmită după:
 Almanahul Lumea aventurilor (Мир приключений) nr. 11, Moscova 1965
 Antologia Fantastika (Фантастика) din 1963; 1/1965, 2/1965 și 3/1965
 Anatoli Dniprov - colecția Formula nemuririi (Формула бессмертия), Moscova, 1963
 Revista Căutătorii (Искатели) 1/1961
 Sever Gansovski - colecția Pași spre Necunoscut   (Шаги в неизвестное) Moscova, 1963
 Valentina Juravliova - Făuritorul Atlantidei (Человек, создавший Атлантиду - Omul care a creat Atlantida), Editura "Literatura pentru copii" (Детгиз), Moscova 1963;

Cuprins

Zvăpăiații
Povestirea "Zvăpăiații" (Шальная компания - Companie nebună) de G. Altov a apărut prima dată în Almanahul Lumea aventurilor nr. 11. Inventatorii sunt oameni ciudați care de obicei diferă de oamenii obișnuiți. Atunci când mai mulți inventatori incorigibili încep o companie nebună ... lumea se poate aștepta la orice.

Formula nemuririi
Povestirea "Formula nemuririi" (Формула бессмертия) de Anatoli Dneprov a apărut prima dată în revista Cunoașterea este putere (Знание-сила), nr. 9, 1962. Problema creșterii artificiale a ființelor vii, inclusiv a omului, are nu numai aspecte pur științifice și tehnice, ci este mai mult legată de moralitatea și etica științifică a cercetătorului.

Secretul elin
Povestirea "Secretul elin" (sau "Secretul elen") (Эллинский секрет) de Ivan Efremov a fost scrisă în 1943 și a apărut prima dată în 1966 în antologia omonimă (alături de povestiri de Ray Bradbury, Robert Heinlein sau Serghei Snegov). Profesorul Faintsimmer și-a dedicat toată viața cercetării psihicului uman. Acesta visează în secret să facă o descoperire în domeniul științei. Este abordat de locotenentul Leontieev, care a fost în război și a fost rănit la braț. Leontieev este sculptor și dorește să surprindă imaginea iubitei sale în fildeș, dar diferite viziuni și halucinații despre Grecia antică îl sperie. Se întreabă ce sunt aceste viziuni, experiențe ale strămoșilor săi sau moștenirea antichității?  Profesorul  Fainzmmer are o șansă de a dovedi existența memoriei transmisă din generație în generație.

Mișa Peorîșkin și Antilumea
Povestirea "Mișa Peorîșkin și Antilumea" (Миша Пёрышкин и антимир) de Sever Gansovski a apărut prima dată în Ural Pathfinder (Уральский следопыт) nr. din 1963. Mișa Peorîșkin este un fotograf care a intrat în contact cu anti-lumea.

Băiatul
Povestirea "Băiatul" (Мальчик) de Ghennadi Gor a apărut prima dată în Fantastika (Фантастика), Ediția a II-a, 1965. Profesorul a citit un eseu al unui elev care a descris în detaliu cum s-a născut un băiat și a trăit într-o navă spațială extraterestră care zbura spre Pământ. A fost atât de neobișnuit încât a uimit colegii de clasă, deoarece elevii au scris întotdeauna eseuri despre natură, prieteni, părinți. Prin urmare, toată lumea a vrut să rezolve această ghicitoare.

Corectiv "X"
«Corectiv "X"» (Поправка на икс) de Valentina Juravliova a apărut prima dată în  "Komsomolskaya Pravda", 5 februarie 1961. Povestire despre studiul transferului de gânduri la mare distanță prin intermediul ritmului de culori. S-a detectat radiație Zeta în sistemul stelar Alcor și Mizar.

Experiența
Povestirea "Experiența"  (Эксперимент) de Rimma Kazakova (:ru:Казакова, Римма Фёдоровна) a apărut prima dată (împreună cu povestirea "Soțul străin") în revista Schimbarea («Смена»)  nr. 22 din 1965. A fost retipărită în antolgia Fantastika (Фантастика) din 3/1965.  O fată dură, Mariana, șefa secretariatului academic al institutului, a fost vizitată de un angajat al unei organizații asociate care i-a propus să efectueze un experiment promițător, dar periculos. Mariana trebuia să refuze efectuarea acestui experiment dar singurul lucru pe care Mariana nu-l cunoște este că experimentul a început deja...

Un bulgăr de zăpadă
"Un bulgăr de zăpadă" (Снежок) de Yeremey Parnov & Mihail Emțev a apărut prima dată în 1963, în antologia Fantastika (Фантастика) din 1963. Despre călătoria în timp,  nu prea departe - doar câteva luni.

Podul
"Podul" (Мост) este o povestire de Igor Rosohovatski (:ru:Росоховатский, Игорь Маркович). Patru pământeni ajung pe o planetă extraterestră. În fața lor, după un pârâiaș roșu-violet se aflau cuburi deasupra cărora țâșneau mici fulgere verzi. Solii Pământului încercă să comunice cu acestea pentru a afla dacă sunt ființe vii.

Călători în Univers
Povestirea "Călători în Univers"  a fost scrisă de Arkadi și Boris Strugațki.

Hotărăște-te, pilotule
Povestirea "Hotărăște-te, pilotule" (Решайся, пилот!) de Ilia Varșavski a apărut prima dată în 1965 în antologia Fantastika (Фантастика).  Fostul pilot experimentat de nave spațiale, Viktor Klimov, lucrează acum ca al doilea pilot de rezervă... Deodată apare unica șansă să zboare din nou: dispecerul îi spune că trebuie urgent să înlocuiască cel de-al doilea copilot al unei nave fără pasageri către planeta Marte. Nava pornește, totul este normal și, după un timp, primul pilot Pritchard merge la culcare, lăsând nava pe mâna lui Klimov. Dintr-o dată, o explozie zguduie nava, care rămâne fără electricitate și oxigen timp de două ore... Este totul un vis sau realitate?

Mașina eternă
"Mașina eternă" (Вечная машина, alte denumiri: Несущие вечность; Бациллус террус - Bacillus Terrus) este o povestire a cuplului de scriitori Boris Zubkov și Evgheni Muslin (Борис Зубков и Евгений Муслин), a apărut prima dată în antologia Fantastika din 1965, ediția 1 (Фантастика, 1965. Выпуск 1). Întregul trecut al omenirii este înregistrat în metal - în bronz, monede, medalii, bijuterii, unelte. Există metal peste tot, chiar și în vopselele cu care s-au pictat imagini sau au fost tipărite cărți. Toate acestea pot fi restaurate. Aceste cunoștințe devin disponibile oamenilor după studierea unei bacterii Bacillus Terrus care trăiește în metal.

Note

Legături externe

 Coperta cărții

Vezi și
Lista cărților științifico-fantastice publicate în România
Literatura științifico-fantastică în Rusia

Cărți din 1967
Colecții de povestiri științifico-fantastice
Colecții de povestiri sovietice
Povestiri sovietice
1967 în științifico-fantastic

Formula nemuririi (colecție de povestiri)


Crust punk (ili kraće crust) je žanr glazbe nastao pod utjecajem hardcore punka i ekstremnog metala. Nastao je sredinom 1980-ih u Engleskoj, te ga karakteriziraju pjesme s mračnim i pesimističnim sadržajem koji proizlazi iz političkih i socijalnih problema. Pojam "crust" je skovao sastav Hellbastard na svojem demoalbumu Ripper Crust iz 1986.

Karakterizira ga vrlo distorziran zvuk, te je često sviran u brzom tempu, s rijetkim sporijim dionicama. Vokali su uglavnom guturalni, te mogu biti izvedeni kao death growl ili vriskovi. Preuzima utjecaje od anarho punk sastava kao što su Crass i Discharge te ekstremnih metal sastava poput Venoma, Hellhammera, Celtic Frosta i Motörheada. Iako je pojam najprije povezivan s Hellbastardom, kao začetnikom stila smatra se sastav Amebix.

Sastavi
Neki od poznatijih crust punk sastava:

Izvori

Žanrovi hardcore punka
Podvrste heavy metala

Crust punk


La Copa Perú 1997 fue la edición número 25 en la historia de la competición y se disputó entre los meses de febrero y diciembre. El torneo otorgó un cupo al torneo de Primera División y finalizó el 17 de diciembre tras disputarse un partido de desempate que consagró como campeón al Juan Aurich de Chiclayo. Con el título obtenido este club lograría el ascenso al Campeonato Descentralizado 1998.

Intercambio de plazas

Etapa Regional

A esta fase clasificaron los campeones de cada departamento del Perú y de la Provincia Constitucional del Callao. Los equipos fueron agrupados en seis regiones donde los campeones de cada una disputarían un hexagonal en Lima para definir al campeón.

Región I

Clasificado: Juan Aurich.

Región II

Clasificado: Deportivo UPAO.

Región III

Clasificado: Colegio Nacional de Iquitos.

Región IV

Clasificado: Cultural Hidro.

Región V

Clasificado: Los Chankas.

Región VI

Clasificado: Universitario.

Etapa Nacional

Partido extra

Enlaces externos
 RSSSF - Copa Perú 1997

Temporadas de la Copa Perú
Palmarés del Club Juan Aurich
Fútbol en Perú en 1997

Copa Perú 1997


Sid Vicious, gerçek ismiyle John Simon Ritchie (10 Mayıs 1957, Londra - 2 Şubat 1979, New York), Büyük Britanyalı bir müzisyendir. Sex Pistols grubunun bir dönem bas gitaristliğini yapmıştır, Punk kültürünün en önemli ikonlarından biridir. 21 yaşında girdiği eroin koması sonucu New York'taki Greenwich Village otelinde ölmüştür.

Hayatı
John Simon Ritchie 1957 yılında Londra'da doğdu. Babası John Ritchie ve annesi Ann Randall o küçük yaştayken ayrıldılar. Ayrılığın ardından Ann oğluna tek başına bakmak zorunda kaldı. Arkadaşlarının yanına yerleşmek için Londra'yı terk etti ve İbiza adasına yerleşti. Burada uyuşturucu satarak geçimini sağlamaya başladı. 1965'te Londra'ya döndüğünde John 8 yaşındaydı. Bir süre sonra Ann oğlunu sokağa terk etti. Ergenlik çağına geldiğinde John saldırgan ve önceden kestirilmez karakterli bir çocuk olarak tanınıyordu. Bir The Ramones fanatiği olmadan önce David Bowie ve T-Rex gibi müzisyenleri dinledi. "The Johns" adında bir çeteye üye oldu. Bu dönemde arkadaşı Johnny Rotten ona saldırgan karakterinden ötürü "Sid Vicious" adını taktı. Johnny 1976 yılında solistliğini üstleneceği Sex Pistols grubunu kurdu, Sid henüz 19 yaşındaydı.

Sex Pistols'un kışkırtıcı stili onun ilk zamanlarında fazla sevilmemesine neden oldu. Bu durum grupta bas gitar çalan Glen Matlock'un ayrılmasına neden oldu (kendi deyişiyle "çok fazla" Beatles dinliyordu). Bu olayın ardından Johnny boşalan yeri Sid ile doldurmayı düşündü. Sid, Sex Pistols'da yedek baterist olarak görev yapmıştı fakat daha önce hiç bas gitar çalmamıştı. Mart 1977'de bas gitar çalmayı öğrenmeye başladı. Bu dönemden sonra Sex Pistols daha kaotik ve cürretkar bir havaya büründü. Fanatikleri kendilerini "Punk" olarak adlandırmaya başladılar. Sid, grubun kışkırtıcı karakterini en üst noktaya taşıdı. Konserlerinde üzerinde gamalı haç bulunan tişörtler giydi. Slogan olarak seçtikleri "No Future" (Gelecek yok), artık kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan bir nesle gönderme yapıyordu. Şiddet ve uyuşturucu kullanımı Sex Pistols'un konserlerinde sıkça görülüyordu (Pogo kültüru bu şekilde doğdu). Johnny Rotten'ın Linda adli bir arkadaşına yaptığı ziyaret esnasında Sid Vicious, Nancy Spungen ile tanıştı. Bu olay ikilinin ölümlerine dek uzanacak ilişkilerinin temellerini atmış oldu.

10 Ekim 1978 Sid'in hayatı için bir dönüm noktası oldu. Nancy Spungen'in bıçaklanmış cesedi kaldıkları otel odasında (Chelsea Hotel) bulundu. 100 numaralı odada Sid yakalandı, 2. dereceden cinayetle suçlandı ve hemen ardından kefaletle serbest bırakıldı. Soruşturmanın ardından polis, cinayetin uyuşturucu satıcıları arasındaki bir anlaşmazlık sonucu işlendiğine karar verdi. Duruşma zamanını beklerken Sid'in firar ettiği haberi geldi ve 2 Şubat 1979'da cesedi bir otel odasında bulundu. Yüksek dozda eroinden ölen Sid, 21 yaşındaydı.

Albümleri
 My Way/Something Else/C'mon Everybody (1979, 12", Barclay, Barclay 740 509)
 Sid Sings (1979, LP, Virgin, V2144)
 Live (1980, LP, Creative Industry Inc., JSR 21)
 Vicious Burger (1980, LP, UD-6535, VD 6336)
 Love Kills N.Y.C. (1985, LP, Konexion, KOMA 788020)
 The Sid Vicious Experience - Jack Boots and Dirty Looks (1986, LP, Antler 37)
 The Idols With Sid Vicious (1993, CD, Last Call Records, LC22289)
 Never Mind the Reunion Here's Sid Vicious (1997, CD)
 Sid Dead Live (1997, CD, Anagram, PUNK 86)
 Sid Vicious Sings (1997, CD)
 Vicious & Friends (1998, CD, Dressed To Kill Records, Dress 602)
 Better (to provoke a reaction than to react to a provocation) (1999, CD, Almafame, YEAAH6)
 Probably His Last Ever Interview (2000, CD, OZIT, OZITCD62)
 Better (2001, CD)
 Vive Le Rock (2003, 2CD)
 Too Fast To Live... (2004, CD)
 Naked & Ashamed (7", Wonderful Records, WO-73)
 Sid Live At Max's Kansas City (LP, JSR 21)
 Sid Vicious (LP, Innocent Records, JSR 21)
 Sid Vicious McDonald Bros. Box (3CD, Sound Solutions, 003)

Sid and Nancy

 Love Kills (1986, LP, MCA, MCG 6011)
Nancy bir otel odasında uyusturucu satıcısı tarafından bıçaklanarak öldürülmüştür. Bunun nedeni uyuşturucu satıcısının parayı almasına rağmen tartışma çıkarmasıdır. Nancy'i otel odasında Sid bulmuştur ve bunun üzerine şoka girmiştir.

Sid Vicious & Friends

 (Don't You Gimme) No Lip/(I'm Not Your) Steppin' Stone (1989, 7", SCRATCH 7)
 Sid Vicious & Friends (1998, CD, Cleopatra, #251, ASIN: B0000061AS)

Sid Vicious/Eddie Cochran

 Sid Vicious v's Eddie Cochran - The Battle Of The Rockers (LP, Jock, LP 6)

Sid Vicious/Elvis Presley

 Cult Heroes (1993, CD)

Vicious White Kids

 The Vicious White Kids (1987, LP, Ritchie 1)
 Vicious White Kids (2001, CD, Sanctuary, CMRCD372)

Filmler

 Sex Pistols Number One (1976, dir. Derek Jarman)
 Will Your Son Turn into Sid Vicious? (1978)
 Mr. Mike's Mondo Video (1979, dir. Michael O'Donoghue)
 The Punk Rock Movie (1979, dir. Don Letts)
 The Great Rock'n'Roll Swindle (1980, dir. Julian Temple, VHS/DVD)
 DOA (1981, dir. Lech Kowalski)
 Buried Alive (1991, Sex Pistols)
 Decade (1991, Sex Pistols)
 Bollocks to Every (1995, Sex Pistols)
 Filth to Fury (1995, Sex Pistols)
 Classic Chaotic (1996, Sex Pistols)
 Kill the Hippies (1996, Sex Pistols, VHS)
 The Filth and The Fury (2000, dir. Julien Temple, VHS/NTSC/DVD)
 Live at the Longhorn (2001, Sex Pistols)
 Live at Winterland (2001, Sex Pistols, DVD)
 Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (2002, Sex Pistols, VHS/DVD)
 Punk Rockers (2003, Sex Pistols, DVD)
 Blood on the Turntable: The Sex Pistols (2004, dir. Steve Crabtree)
 Music Box Biographical Collection (2005, Sex Pistols, DVD)
 Punk Icons (2006, Sex Pistols, DVD)
 Chaos! Ex Pistols Secret History: The Dave Goodman Story (2007, Sex Pistols, DVD)
 Pirates of Destiny (2007, dir. Tõnu Trubetsky, DVD)
 Rock Case Studies (2007, Sex Pistols, DVD)
 In Search of Sid (2009, BBC Radio 4, Jah Wobble)

Kitaplar

 Anne Beverley, The Sid Vicious Family album (1980, Virgin Books)
 Gerald Cole, Sid And Nancy (1986, Methuen)
 Alex Cox & Abbe Wool, Sid And Nancy (1986, Faber and Faber)
 Keith Bateson and Alan Parker, Sid's Way (1991, Omnibus Press)
 Tom Stockdale, Sid Vicious. They Died Too Young (1995, Parragon)
 Malcolm Butt, Sid Vicious. Rock'n'Roll Star (1997, Plexus)
 David Dalton, El Sid (1998, St. Martin's Griffin)
 Sid Vicious, Too Fast To Live... Too Young to Die (1999, Retro Publishing)
 Alan Parker, Vicious. Too Fast To Live... (2004, Creation Books)
 Too Old Too Rock and Roll Other Stroies...(Jan Mark)

kaynakça

Dış bağlantılar

1957 doğumlular
Büyük Londra doğumlular
1979 yılında ölenler
İngiliz erkek şarkıcılar
İngiliz bas gitaristler
Punk
Manhattan'da ölenler
Uyuşturucuya bağlı ölümler

Sid Vicious


Rezervația naturală Uralii Meridionali (în ; numită și Iujno-Uralski) este un "zapovednik" (rezervație naturală strictă) din Rusia unde sunt protejate ecosistemele din taigaua montană din cea mai mare parte a Uralilor Meridionali. Mai multe lanțuri muntoase traversează teritoriul: Mașak, Zigalga, Nara Kumardak și Iamantau. Muntele Iamantau ajunge la , și este cel mai înalt munte din Uralii Meridionali. 90% din rezervație este situată în  din Bașkortostan, restul este în regiunea Celeabinsk. Orașul regional Ufa se află la aproximativ  nord-vest.

Relief

Relieful rezervației Uralii Meridionali constă din mai multe creste muntoase (Mașak, Zigalga, Nara Kumardak și Iamantau), desfășurate în paralel pe direcția sud-vest–nord-est, cu depresiuni intramontane largi și râuri care le întretaie, formând o structură de hașuri. Zona nu a fost înghețată complet, dar prezintă urme ale unor glaciațiuni locale (depozite de morene) pe munți și podișuri. Toate râurile din teritoriu sunt clasificate ca râuri mici sau pâraie; cel mai lung este Inzerul Mic, care are o lungime de  și curge în întregime în limitele rezervației. Pâraiele au curenți puternici și albii pietroase. Există mai multe mici mlaștini în rezervație. Rezervația Uralii Meridionali este înconjurată din toate părțile de zone forestiere.

Zona a fost puternic afectată de valurile succesive de activitate economică în zonă. Acolo au funcționat numeroase turnătorii de fier în anii 1700 și 1800, care a dus la poluarea râurilor și la tăieri masive de copaci pentru a alimenta cuptoarele. La începutul anilor 1900, exploatarea forestieră comercială s-a extins, iar în timpul războiului s-au construit mai multe lagăre de prizonieri de război împreună cu o cale ferată cu ecartament îngust. În anii 1970 s-au realizat drumuri, linii electrice și conducte în unele părți ale teritoriului. În 1979, s-a înființat rezervația pentru a restabili și proteja o secțiune mare de pădure reprezentativă pentru Uralii Meridionali.

Clima și ecoregiunea
Uralii Meridionali se află în ecoregiunea Pădurile montane și tundra din Urali. Această ecoregiune acoperă Munții Urali într-o formațiune care este îngustă de la vest-est, dar se întinde pe cea mai mare parte din zona de separație între Rusia Europeană și cea Asiatică. Este o zonă de întâlnire între speciile de arbori și alte plante din taiga și cele din tundră.

Clima Uralilor Meridionali este  (în clasificarea climatică Köppen (Dfb)). Acest tip de climă se caracterizează prin diferențe mari de temperatură, atât de la zi la noapte, cât și de la vară la iarnă, cu veri moderate și ierni friguroase cu multă zăpadă. În Rezervația Uralii Meridionali, cantitatea medie anuală de precipitații este de , sezonul de creștere are în medie 168 de zile, iar perioada medie fără îngheț ține 107 zile, din 30 mai până la mijlocul lunii septembrie. La cele mai înalte cote, precipitațiile se ridică până la 1.100 mm, și perioadele fără îngheț scad la 60 de zile.

Flora și fauna

Pădurile acoperă 89% din teren; ele sunt un amestec de conifere (4 specii) și foioase (10 specii, inclusiv plopi tremurători și mesteceni). Peste 1200 de metri, apare tundra alpină, unde cresc mușchi și arbuști. Oamenii de știință ce lucrează în rezervație au înregistrat 700 de specii de plante vasculare.
Mamiferele din rezervație sunt specii forestiere. Elanii sunt des întâlniți, la fel și ursul negru. Sunt prezente 13 specii diferite de prădători (inclusiv lupi cu prezență permanentă), indicând o cantitate semnificativă de pradă, ce cuprinde cerbi și elani. S-au înregistrat 50 de specii diferite de mamifere și 168 specii de păsări, dintre care 132 cuibăresc.

Ecoeducație și acces
Ca rezervație naturală strictă, Uralii Meridionali este în cea mai mare parte închisă publicului larg, deși oamenii de știință și persoanele cu "educație ecologică" pot aranja vizite la administrația parcului. Biroul principal se află în orașul Belorețk, la 90 km.

Note

Uralii Meridionali

Rezervația naturală Uralii Meridionali


Sumba es un pueblo y un municipio de las Islas Feroe, enclavado en el extremo sur del archipiélago, en Suðuroy. Al municipio pertenecen tres núcleos de población: Sumba —capital del municipio—, Lopra y Akrar, que suman un total de 363 habitantes para 2011; 243 de ellos residen en la capital administrativa.

La economía de Sumba gira sobre todo alrededor de la pesca. Hay no obstante cierta actividad pecuaria restringida a la crianza de ovejas. Hay personas que trabajan en Vágur o en Tvøroyri, a donde viajan diariamente.

Etimología
Se piensa que el nombre de Sumba proviene del nórdico antiguo suður: "sur", y bøur: poblado, por lo que significaría "poblado sureño". Posteriormente Suðurbø quizás haya derivado a Sunnbø y finalmente al actual Sumba. La forma danesa es Sumbø.

Historia
Posiblemente en Sumba se asentó población nórdica desde la primera colonización vikinga de las islas en el , pero hay excavaciones arqueológicas en el lugar que podrían indicar la existencia de gente en el lugar desde el , posiblemente monjes irlandeses.

A nivel eclesiástico, Sumba perteneció a la parroquia de Suðuroy, que incluía toda la isla. En 1872 la parroquia se convirtió en municipio y en 1908 Sumba se convirtió en un municipio independiente.

La iglesia de Sumba data de 1887.

Hay algunas voces que proponen la unión de toda la isla de Suðuroy en un solo municipio. Una de esas voces ha sido Jacob Vestergaard, alcalde de Sumba de 1993 a 2004.

Geografía
El pueblo de Sumba es la localidad más al sur de las Islas Feroe. Geográficamente se encuentra aislado en la costa suroccidental de Suðuroy, rodeado de montañas y acantilados, siendo el más famoso el Beinisvørð, localizado al norte de Sumba, con una altura de 470 m, que además es un destacado santuario de aves.

Sumba se localiza en un espacio donde las pendientes montañosas se suavizan, y es, junto con Fámjin, el único pueblo de Suðuroy en la costa occidental, típicamente muy escarpada y no apta para asentamientos humanos. En la costa del pueblo se forma una pequeña playa que corta los acantilados y que se encuentra protegida del mar abierto por el Sumbiarhólmur ("islote de Sumba"), justo frente al pueblo.

Para comunicarse con el resto de la isla se tenía que subir a las montañas y después bajarlas por el norte, o bien viajar por barco, y el pueblo podía quedar aislado en tiempo de nieve o tormenta. Desde 1997 existe un túnel que llega a Lopra, haciendo más directo y corto el trayecto, y desde ahí la comunicación con el resto de los pueblos de Suðuroy es rápida.

Demografía
El municipio de Sumba contiene tres localidades: Sumba, Akrar y Lopra, que en total suman 363 habitantes. La mayoría de la población se concentra en el pueblo de Sumba, con 243 habitantes. Víkarbyrgi, históricamente una localidad con una población muy escasa, es hoy un despoblado. Lo mismo sucede con Akraberg, al sur de Sumba. La población tiende a decrecer, y para 2011 se registra una pérdida de más del 30% con respecto a 1985.

Cultura y deporte

Sumba es famosa en las Islas Feroe por su añeja tradición de danza en cadena, que ha cultivado aquí una variante propia, que incluye la interpretación de kvæði, canciones que sirven de único acompañamiento a la danza. El grupo de danza de Sumba es de los más destacados del archipiélago, y en 1977 recibió el Premio Europeo al Arte Popular.

Sumba cuenta únicamente con escuela primaria, que fue fundada en 1966. Los jóvenes continúan sus estudios en el vecino municipio de Vágur.

El FC Suðuroy es un club de fútbol que representa a Vágur y a Sumba en la segunda división de las Islas Feroe. El equipo mayor del club juega en el estadio de Vágur, mientras que el estadio de Sumba sirve de sede a equipos de otras categorías. El SÍ Sumba fue el club local del pueblo desde 1940 hasta 2005, cuando se fusionó con el Vágs Bóltfelag de Vágur para formar el actual FC Suðuroy.

Política
El consejo municipal de Sumba, que se encarga del gobierno, está constituido de 5 personas, entre ellas la alcaldesa Hildur Vestergaard. El actual consejo entró en funciones el 1 de enero de 2009. Las últimas elecciones municipales tuvieron lugar el 11 de noviembre de 2008; en ellas se presentaron cuatro listas diferentes, todas independientes.

Referencias

Municipios de las Islas Feroe

Sumba (Islas Feroe)


Varun Kumar né le 25 juillet 1995, est un joueur de hockey sur gazon professionnel indien qui joue en tant que défenseur des Punjab Warriors dans la Hockey India League et dans l'équipe nationale indienne.

Carrière
Né au Punjab, Kumar est originaire de Dalhousie, district Chamba, Himachal Pradesh. Kumar a commencé à jouer au hockey lorsqu'il était à l'école. Il a représenté son état natal du Pendjab aux Championnats nationaux juniors en 2012 et a très bien réussi, obtenant une convocation dans l'équipe nationale junior. Une blessure peu après le tournoi a gardé Kumar silencieux pendant deux ans avant qu'il ne réussisse très bien aux Championnats nationaux juniors de 2014 et qu'il soit rappelé dans l'équipe nationale junior.

Kumar a rapidement réussi à signer avec les Punjab Warriors dans le Championnat d'Inde de hockey sur gazon. Il a été retenu pour la saison 2014. Après la saison, il a été retenu pour une période de deux ans pour les saisons 2015 et 2016 de la ligue.

International
Kumar a représenté l'équipe junior indienne. Il est devenu le meilleur buteur de l'Inde lors du tournoi sur invitation des quatre nations en Espagne avant d'être sélectionné dans l'équipe de la Coupe du monde junior.

Références

Liens externes

Varun Kumar sur Hockey India

Joueur indien de hockey sur gazon
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020
Médaillé de bronze olympique indien
Naissance en juillet 1995

Varun Kumar


Stefan Brupbacher (né le  à Zurich) est directeur d'une association suisse et homme politique (Parti libéral-radical). Il dirige Swissmem depuis 2019, l'association de l'industrie technologique suisse.

Carrière

Études
Stefan Brupbacher étudie le droit à l'Université de Zurich (lic. iur. 1992) où il obtient également son doctorat. En 2002, il passe sa thèse avec mention très bien. En 2003, le prix Professeur Walther Hug lui est décerné pour sa thèse pour la promotion de la recherche en droit. Il obtient son master en relations internationales avec spécialisation en économie internationale (M.A., 1996) à l'Université Johns Hopkins (SAIS) à Bologne et à Washington.  De plus, il dispose d'un Executive Master en droit économique international et européen (M.B.L., 2002) de l'Université de St-Gall.

Carrière professionnelle
Avant sa thèse, Stefan Brupbacher a acquis de l'expérience professionnelle entre autres en tant qu'assistant économique de son directeur de thèse Manfred Rehbinder à Zurich (1991-1994).  De 1996 à 2002, il a été suppléant du chef du secteur « Affaires internationales du travail » du Secrétariat d'État à l'économie (SECO) à Berne et en même temps représentant de la Suisse dans l'Organisation Internationale du Travail (OIT) de l'ONU à Genève.

Stefan Brupbacher a travaillé de 2002 à 2004 aux services parlementaires de l'assemblée fédérale suisse à Berne en tant que chef du secrétariat des commissions de l'économie et des redevances du conseil national et du conseil des États (CER). De 2004 à 2005, il a été conseiller pour la présidence de Daniel Vasella à l'association pharmaceutique internationale IFPMA. De 2005 à 2008, Stefan Brupbacher a travaillé en tant que Issue Manager pour la politique en matière de santé, de formation et de recherche chez economiesuisse à Zurich.

S. Brupbacher a été président de la commission de la santé du Parti libéral-radical du canton de Zurich et a participé au développement de nouvelles stratégies pour le Parti libéral-radical suisse.

Secrétaire général du Parti libéral-radical Suisse et du Département fédéral de l'économie, de la formation et de la recherche
En 2007, Stefan Brupbacher a été secrétaire général du Parti radical-démocratique suisse. Depuis la fondation du « Parti libéral-radical Suisse » en 2009, il a été le premier secrétaire général du nouveau parti pendant 5 ans. À la mi-2014, le Conseiller fédéral Johann Schneider-Ammann le nomme secrétaire général du Département fédéral de l'économie, de la formation et de la recherche (DEFR).

Directeur de Swissmem
Stefan Brupbacher est élu Directeur de Swissmem le  janvier 2019. Il dirige ainsi l'association qui compte 1 250 entreprises membres de l'industrie technologique. La branche emploie quelque 320 000 collaborateurs en Suisse et plus de 500 000 personnes à l'étranger. Swissmem s'engage en faveur de conditions-cadres adéquates pour l'industrie suisse, de marchés ouverts grâce à des accords de libre-échange, de relations durables avec l'Europe, d'un marché du travail libéralisé ainsi qu'en faveur d'une politique en matière de formation et d'innovation adaptée aux défis de la numérisation.

Après son élection en tant que directeur de Swissmem, Stefan Brupbacher a été accusé d'avoir transmis par e-mail à Swissmem des informations de la commission de politique étrangère du parlement. En décembre 2020, le procureur fédéral a clos la procédure pour cause d'éventuelle violation du secret professionnel. Stefan Brupbacher a ainsi été acquitté de l'accusation d'avoir violé le secret de fonction.

Stefan Brupbacher est marié et vit à Zurich.

Notes et références

Liens externes

Naissance en novembre 1967

Stefan Brupbacher


Castro Marim, Portekiz'in Algarve bölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 4 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Altura
 Azinhal
 Castro Marim
 Odeleite

Algarve'nin belediyeleri
İspanya-Portekiz sınırı

Castro Marim


Marcos Aurélio (født 10. februar 1984) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Marcos Aurélio


كتاب الوفاق ، هو معيار مذهبي تاريخي للكنيسة اللوثرية، يتألف من عشرة وثائق عقدية معترف بموثوقيتها في اللوثرية منذ القرن السادس عشر. وهي تُعرف أيضًا باسم الكتب الرمزية للكنيسة اللوثرية الإنجيلية.

نشر كتاب الوفاق باللغة الألمانية بمدينة درسدن في 25 يونيو 1580 الموافق للذكرى السنوية الخمسين لتقديم إقرار أوغسبورغ إلى الإمبراطور شارل الخامس في اجتماع أوغسبورغ. نشر النسخة اللاتينية الموثوقة سنة 1584 في لايبزيغ.

أولئك الذين يقبلون بها كمعيار مذهبي يعتبرونه عرض وفي للكتابات المقدسة. الكتابات المقدسة ترد في كتاب الوفاق على أنها سولا سكريبتورا، والمصدر الإلهي وقواعد كل الدين المسيحي.

المراجع

انظر أيضًا

 بروتستانتية

المسيحية في 1580
أعمال باللغة الألمانية
كتب 1580
مارتن لوثر
نصوص مسيحية
نصوص مسيحية في القرن 16

كتاب الوفاق


إكسينكورت  بلدية تقع في إقليم فرانش كومته شرق فرنسا .

السكان

أعلام
 كلود نيكولا
 جاك فاتون

مراجع

بلديات إقليم دوبس
مدن فرنسا

إكسينكورت


Pinus roxburghii, poznat i kao dugolisni indijski bor, vrsta je bora porijeklom s Himalaje. Ime je dobio po Williamu Roxburghu.

Raspon i stanište
Njegovo nativno područje proteže se od Tibeta i Afganistana preko Pakistana, preko sjeverne Indije u Jammuu i Kašmiru, Himachal Pradeshu, Uttarakhandu, Sikkimu, Arunachal Pradeshu), Nepalu i Butanu, do Mjanmara. Općenito se javlja na nižim nadmorskim visinama od ostalih borova na Himalajama, u rasponu od 500 do 2000 m/nm, povremeno i do 2,300 m. Ostali Himalajski borovi su Pinus wallichiana, Pinus bhutanica, Pinus armandii (kineski bijeli bor), Pinus gerardiana i Pinus densata (Tibetanski bor) i Pinus kesiya (Khasijski bor).

Opis
Pinus roxburghii je veliko stablo koje doseže visinu od 30–50 m s promjerom debla do 2 m, iznimno 3 m. Kora je crveno-smeđa, gusta i s dubojim pukotinama na dnu debla, tanja i ljuskava u gornjoj krošnji. Listovi su igličasti, u svežnjevima od po tri, vrlo vitki, dugi 20–35 cm i izrazito žućkasto zeleni.

Češeri su jajoliko-stožasti, dugi 12–24 cm, u bazi široki 5–8 cm dok su zatvoreni. Isprva su zeleni, a sazrijevaju u sjajno kesten-smeđu boju pri starosti od 24 mjeseca. Polako se otvaraju tijekom sljedeće godine ili nešto više, ili nakon zagrijavanja šumskim požarom, kako bi pustili sjeme, otvarajući se na 9–18 cm u širinu. Sjemenke su duge 8–9 mm, s krilima od 40 mm, a šire se vjetrom.

Odnosi s drugim vrstama
Pinus roxburghii usko je povezan s Pinus canariensis (Kanarski bor), Pinus brutia (Brucijski bor) i Pinus pinaster (Primorski bor), a sve ove vrste s njim dijele mnoga obilježja. Relativno je nepromjenjiva vrsta, s konstantnom morfologijom u cijelom rasponu.

Ekologija

Nakupljeni tepih iglica na šumskom tlu ispod ovih stabala stvara nepovoljne uvjete za rast mnogih uobičajenih biljaka i drveća. Najčešće stabla koja mogu rasti u ovom okruženju su rododendron, Quercus leucotrichophora i stabla iz porodice Ericaceae. Himalajska kopriva također, čini se, dobro uspijeva pod ovim drvetom.

Gusjenice moljca Batrachedra silvatica, koliko je poznato, žive samo na ovom boru. Velika čaplja Ardea insignis živi na ovom boru.

Izvori

Vanjske poveznice

 Retapping Chir Pines the Environmentally Friendly Way
 Plants For A Future: Chir Pine
 Flora Indica: P. longifolia (Chur Pine), III, p. 651.

Borovi

Pinus roxburghii


شرف فتح الباب مسلسل مصري إنتاج عام 2008 بطولة للفنان (يحيى الفخرانى)

القصة

تدور أحداث المسلسل في إطار اجتماعي درامي حول الأستاذ شرف فتح الباب بركات الذي يجسده الفخراني في دور موظف بسيط يعيش في مدينة مرسى مطروح الساحلية، حباه الله بأبناء متفوقين في دراساتهم، ويعمل شرف فتح الباب في وظيفة أمين مخازن في إحدى شركات المقاولات الحكومية التي أممتها الدولة بعد الثورة وراتبه يكفيه بالكاد عند ضمه إلى راتب زوجته التي تعمل في مديرية الزراعة في المحافظة ذاتها، لكنه يشتهر بأمانته وتفانيه في العمل وإخلاصه لبيته وعائلته وحرصه على تربية أولاده أفضل تربية وتعليمهم أحسن تعليم، ويتعرض شرف فتح الباب إلى الكثير من المتاعب والمواقف الظالمة، الأمر الذي يدفع به إلى التخلي عن مبادئه لتأمين مستقبل أولاده مما يدخله في صراع نفسي حاد يؤثر على أفراد عائلته والمقربين منه بشكل كبير.

شخصات المسلسل
 يحيى الفخرانى .. شرف فتح الباب بركات
 هالة فاخر .. سعاد المواردي
 أحمد خليل .. شبل العيسوي
 بثينة رشوان .. مديحة عبد الظاهر
 تهاني راشد .. والدة مديحة
 علاء زينهم .. فوزي المواردي
 صبري عبد المنعم .. لطفي عبد الظاهر
 عبد السلام الدهشان
 أميرة هاني .. سارة
 أحمد الحلواني .. قضية
 شعبان حسين .. إسماعيل
 محمد لطفي .. سيد خردة
 محمد ريحان
 رامز أمير .. عبد الرحمن
 هبة حسن .. ندى
 رشا نور الدين .. أماني
 وليد عمر .. إسلام
 عبد الخالق الجابر .. طه
 عبد الرحيم حسن .. عبد المولى
 ناجى سعد .. هلال فتح الباب
 عثمان محمد على .. رجب حمزة عبد الفتاح
 حسام شعبان
 محمد عبد القوي
 محمد شلش
 ماهر محمود
 محمود البنا
 على السيد
 أشرف صالح
 جميلة عزيز
 أشرف عبد الفضيل
 على كمالو
 محمد عبد الحليم
 كمال زغلول
 عيد أبو الحمد
 محمد جمعة
 عاطف طنطاي
 طلعت شريف
 فلك نور
 حسن عثمان
 على خليفة
 ألفريد كمال

فريق العمل

 إخراج : رشا هشام شربتجي
 إنتاج : كنج توت للإنتاج الإعلامي ، هشام شعبان
 تأليف : محمد جلال عبد القوي
 موسيقي تصويرية : عمار الشريعي
 كلمات التتر : سيد حجاب
 غناء التتر : مدحت صالح
 مساعد إخراج : إيمان عبد القوي
 مساعد مخرج أول : عمرو الصياد
 مخرج مساعد : طنطاوي إبراهيم
 مخرج منفذ : أحمد شفيق
 مدير الإضاءة : ناصر الركا
 مدير التصوير : ناصر الركا
 مونتاج فيديو :محمد فؤاد
 مونتاج التتر : محمد عادل سلامة
 تصميم التتر : سعد حسونة
 مهندس الديكور : عادل المغربي
 مهندس الصوت : طارق محارمة
 توزيع : كنج توت للإنتاج الإعلامي

مسلسلات تلفزيونية مصرية بدأ عرضها في 2008
مسلسلات بثينة رشوان
مسلسلات تهاني راشد
مسلسلات هالة فاخر
مسلسلات يحيى الفخراني

شرف فتح الباب (مسلسل)


ෆ්ලවර්ස් ඔෆ් ද ප්‍රිසන් () යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ 2016 වර්ෂයේ විකාශය වූ දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවකි. ඓතිහාසික කතාමාලාවක් වන මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ජින් සේ-යොන්, ගෝ සූ, කිම් මි-සූක්, ජුං ජූන්-හෝ, පාක් ජූ-මි, යූන් ජූ-හී, කිම් සූ-යොන් (කො), ජුන් ක්වං-ර්යුල් සහ චෝයි තේ-ජූන් යන නළු නිළි පිරිස විසිනි. මෙම කතාමාලාව MBC නාළිකාව ස්ථාපනය කොට 55වන සංවත්සරය සිහිපත් කෙරීම වෙනුවෙන් නිර්මාණය කෙරුණු විශේෂ ව්‍යාපෘති නාට්‍යයකි. මෙම නාට්‍යයේ අධ්‍යක්ෂකවරයා වන ලී බ්යුං-හූන් සහ රචක චෝයි වන්-ක්‍යු එක්ව කාර්යයෙහි යෙදෙන තෙවන අවස්ථාව වීම ද විශේෂත්වයකි. මීට පෙර ඔවුන් දෙදෙනා හුර් ජුන් සහ සංදෝ යන රූපවාහිනී කතාමාලා සඳහා සිය දායකත්වය ලබා දී ඇත. එය මින් පෙර විකාශය වූ Marriage Contract කතාමාලාව ප්‍රතිස්ථාපනය කරමින් MBC නාළිකාව ඔස්සේ විකාශය වූයේ සෑම සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා දිනකම 22:00 (KST - කොරියා සම්මත වේලාව) ට ය. කථාංග 51කින් සමන්විත වූ මෙය 2016 අප්‍රේල් 30 දින සිට නොවැම්බර් මස 6වන දින දක්වා විකාශය කෙරිණි.

කතා පුවත

කතාව සඳහා පසුබිම් වී ඇත්තේ ජොසොන් රාජවංශ යුගයයි. මෙම රූපවාහිනී කතාමාලාව මගින් නිරූපණය වන්නේ සිරමැදිරියක උපත ලබා, සිරගෙයි හැදී වැඩුණු ඔක්-න්‍යෝ (ජින් සේ-යොන්) නැමැති යුවතියක් පිළිබඳවයි. ඇය සහ අද්භූත යූන් තේ-වොන් (ගෝ සූ) ගේ අත්දැකීම් මෙමගින් නිරූපණය වේ. පසුව ඇය ජොසොන් රාජ්‍ය‍යේ පෞද්ගලික නඩු ක්‍රමය අනුව යමින් දුප්පත් ජනයා සහ අසාධාරණ ලෙස වැරදිවලට හසුකෙරුණු පුද්ගලයින් වෙනු‍වෙන් පෙනී සිටින්නී ය.

චරිත නිරූපණය

චරිත නිරූපණය
 ජින් සේ-යොන්, ඔක්-න්‍යෝ / ලී සෝ-වොන් ලෙස
 ජුං දා-බින්, ලාබාල ඔක්-න්‍යෝ ලෙස
 ගෝ සූ, යූන් තේ-වොන් ලෙස
 ජුං යුන්-සොක්, ලාබාල යූන් තේ-වොන් ලෙස
 කිම් මි-සූක්, මුන්ජොං අගබිසව ලෙස
 ජුං ජූන්-හෝ, යුන් වොන්-හ්‍යුං ලෙස
 පාක් ජූ-මි, චුං නන්ජුං ලෙස
 යූන් ජූ-හී, ලී සෝ-ජොං ලෙස
 කිම් සූ-යොන්, යූන් ෂින්-හ්යේ ලෙස
 රෝ ජොං-යුයි, ලාබාල යූන් ෂින්-හ්යේ ලෙස
 ජුන් ක්වං-ර්යුල්, පාක් තේ-සූ ලෙස
 චෝයි තේ-ජූන්, සුං ජි-හොන් ලෙස (පොදොචොංහි ප්‍රධාන පරිපාලන නිලධාරියා)

ජොනොක්සෝහි ජනයා
 ජුං ඉයුන්-ප්යෝ, ජි චොන්-ද්‍යුක් ලෙස (ජොනොක්සෝහි පරිපාලක නිලධාරියා, ඔක්-න්‍යෝගේ හදාගත් පියා)
 චෝයි මින්-චුල්, ජුං දේ-සික් ලෙස (ජොනොක්සෝහි සහායක විනිසුරු)
 පාක් ගිල්-සූ, යූ ජොං-හෝයි ලෙස (ජොනොක්සෝහි සහායක පාලක)
 ඉම් ජොං-හා, ලී හ්යෝ-සුං ලෙස (ජොනොක්සෝහි පාලක)
 ආන් යෝ-ජින්, යූ-ග්‍යුම් ලෙස
 ෂොරී ජේ, චොන්-දූං ලෙස
 ලී සේ-චං, ජොන් වූ-චි ලෙස
 ගූ හ්යේ-ර්යුං, දොක්-බූන් ලෙස
 ජෝ යූන්-හෝ, ජේ -දොක් ලෙස (ජොනොක්සෝහි බන්ධනාගාර භාරකරු)
 ජූ ජින්-මෝ, තෝජොං ලී ජි-හම් ලෙස
 ලී ජොං-යොං, ගෝ දේ-ගිල් ලෙස

මපෝ-සොංපා වෙළඳුන්
 ලී හී-දෝ, ගොං ජේ-මියුං ලෙස
 කිම් හ්‍යුං-බොම්, දෝ-චි ලෙස
 වි යැං-හෝ, ජක්-දූ ලෙස
 කිම් ඉක්-තේ, සුං හ්වන්-ඔක් ලෙස

චුං නන්ජුං සහ යුන් වොන්-හ්‍යුං අවට ජනයා
 මේං සං-හූන්, ජුං මැක්-ගේ ලෙස
 කිම් යූන්-ක්‍යුං, මින් දොං-ජූ ලෙස
 ලී ඉප්-සේ, ජොං-ග්‍යුම් ලෙස
 හියෝ ජි-ඉයුන්, සූන්-ග්‍යුම් ලෙස
 සෝ බොම්-සික්, ජූ චොල්-ගි ලෙස
 යෝ හෝ-මින්, දොං-චං ලෙස

සොසොලු කිසෙං කුටියේ ජනයා
 ඕ නා-රා, හ්වං ග්යෝ-හා ලෙස
 ජුං බ්යුං-චොල්, සුං චේ-හ්‍යුම් ලෙස
 ලී ජි-සොන්, චේ-සොන් ලෙස
 සොන් ගා-යොං, දා-ජොං ලෙස
 කිම් ජි-ඉයුන්, ම්යෝ-හ්යාං ලෙස
 සොන් නා-රේ, ෂින්-බි ලෙස

විස්තීර්ණ රංගනය

 ඉම් හෝ, කං සොන්-හෝ ලෙස
 ක්වක් මින්-හෝ, ගි චූන්-සූ ලෙස (නේග්‍යුම්විහි ප්‍රධාන පරිපාලන නිලධාරී)
 කිම් මින්-ක්‍යුං, කිම් සංගුංවරිය ලෙස
 සෝ හා-ජූන්, මියොංජොං රජු ලෙස
 ලී බොං-වොන්, යැං දොං-ගූ ලෙස (පොදොචොංහි ලුතිනන්)
 ජුං වූ-ෂික්, සොං සොක්-වූ ලෙස (පොදොචොංහි ලුතිනන්)
 හන් ඉන්-සූ, ලී ජොං-මියුං ලෙස (යුධ කටයුතු අමාත්‍ය)
 ජුං සුං-වූන්, දොක්හ්‍යුං කුමරු ලෙස (ජුංජොං රජුගේ පුත්‍රයෙකි)
 ලී ස්‍යුං-ආ, හන් සංගුංවරිය ලෙස (මහා ශාලාවේ සංගුංවරිය)
 කිම් ක්‍යුං-ර්යොං, ඕ දල්-ජූං ලෙස (ප්යොංසිසෝහි සහායක විනිසුරු)
 සොන් සොන්-ග්‍යුන්, තිම් තේ-ජොං ලෙස (අධිකරණ අමාත්‍යගේ ලේකම්)
 ෂින් ගූක්, ලී යොං-ෂින් ලෙස
 සොං යොං-තේ, සොග්යොක්සෝහි සහායක කොමසාරිස් ලෙස
 ලී ජොං-ගූ, ප්යොංසිසෝහි සහායක කොමසාරිස් ලෙස
 කිම් තේ-යොං, පොදොචොංහි ප්‍රධානියා ලෙස
 චා ගොන්-වූ, හ්වංහේ-දෝහි ආණ්ඩුකාරයා ලෙස
 ලී චන්, ජං සොන්-පූං ලෙස (හේජු පළාතේ ආණ්ඩුකාර කාර්යාලයේ ලිපිකරු)
 ර්යු ස්‍යුං-ගූක්, හන් ජේ-සෝ ලෙස (නේග්‍යුම්විහි ප්‍රධාන පරිපාලන නිලධාරියා)
 ගොං ජේ-වොන්, මහා ශාලාවේ අභ්‍යන්තර නිලධාරියා ලෙස
 ලී ජූ-සොක්, ලී ජොං-ගූක් ලෙස (භාෂා පරිවර්තක)
 කිම් ජින්-හෝ, ජුං සං-හෝ ලෙස

වෙනත්

 බේ ග්‍යු-රින්, ගා-බි ලෙස (ඔක්-න්‍යෝගේ ජීව විද්‍යාත්මක මව)
 හන් දා-ඉයුන්, සොන්-හ්වා ලෙස
 සොං යොං-වූං, ඕ ජං-හ්‍යුන් ලෙස (ජොසොන්හි උපන් මිංහි නිලධාරියා)
 බොං හ්යේ-සොන්
 කිම් ජොං-සොක් ලෙස
 බං ගිල්-ස්‍යුං
 යැං ජේ-යොං
 යූ සං-ජේ
 ලී ජින්-මොක්
 රා යූන්-චන්
 ආන් සූ-හෝ
 කිම් තේ-බොම්
 මින් බ්යුං-වූක්
 යූන් සුං-වොන්
 ලී දූ-සොක්
 බෙක් මින්, කිම් මූන්-චං ලෙස
 ලී ජූ-සොක්
 ජුං ජින්, අතායි ලෙස (ජුර්චෙන් ගෝත්‍රිකයෙකි)
 ජං මූන්-ග්‍යු
 කිම් දා-හ්‍යුං
 යූන් ජොං-ගූ
 පාක් ජොං-වූ, යූන් තේ-ග්‍යු ලෙස
 ක්වොන් බොම්-තෙක්
 කං චොල්-සුං
 ජුං දොං-ග්‍යු, ලී මියුං-වූ ලෙස
 ලී සූක්, යෝ ජූ-දෙක් ලෙස
 සුං චන්-හෝ
 චෝයි ග්යෝ-සික්
 ලී යූන්-සං
 ලී ග්‍යු-සොප්
 ජුං ඉයුන්-සුං, මියුං-සොන් ලෙස
 මෙං බොං-හක්
 ආන් ෂින්-වූ
 සියෝ හා, මන්-ඔක් ලෙස
 පාක් සුං-ග්‍යුන්
 බෙක් ස්‍යුං-චොල්
 කිම් යූන්-තේ
 කිම් ජූ-හ්වං
 චෝයි යූන්-ජූන්
 පාක් ගොන්-රක්
 සොං ජින්-වූ
 යූන් යොං-ජූ, මින් සූ-ඔක් ලෙස
 ජං තේ-මින්
 යූ හා-බොක්, සොර නායකයා ලෙස
 ඉම් සුං-ප්යෝ
 රි මින්
 ලී චං
 ජොන් හේ-ර්යොං
 සෝල් ඉන්-ආ
 සුං හ්‍යුන්-මි
 කිම් මි-සෝ, මොං-ෂිල් ලෙස
 පාක් ජූ-හ්‍යුං, ලී මියුං-හොන් ලෙස (නේග්‍යුම්විහි හිටපු ප්‍රධාන පරිපාලන නිලධාරියා)
 ගෝ ඉයුන්-සූ, චෝ-හී ලෙස (ඔක්-න්‍යෝගේ ආරක්ෂකයෙකි)
 සොන් ග්වං-ඉයොප්
 චෝයි ජොං-නම්, මා චං-දෝ ලෙස
 බේ දෝ-හ්වන්
 ෂින් ජූන්-යොං
 ජුං හ්‍යුන්-සොක්
 ආන් මින්-සෑං
 නා සුං-ග්‍යුන්
 මූන් චොල්-හූන්
 යූන් සුං-හ්‍යුන්
 කිම් ක්වං-තේ
 කිම් ජින්-සෝ
 ජෝ ජොං-මූන්
 කං හක්-සූ
 ගෝ හන්-මින්
 උම් තේ-ඔක්
 කිම් බොප්-රේ, ජුංජොං රජු ලෙස (ඔක්-න්‍යෝගේ ජීව විද්‍යාත්මක පියා)
 ?, හාසොං කුමරු ලෙස (පසුව සොන්ජෝ රජු; දොක්හ්‍යුං කුමරුගේ තෙවන පුත්‍රයා)
 යූන් යොං-හ්‍යුන්, ජුං මන්-හෝ ලෙස (චුං නන්-ජුංගේ බාලම මස්සිනා)
 පාක් ඉක්-ජූන්
 ලී තෙක්-ග්‍යුන්
 මි සොක්
 හා සූ-හෝ
 පාක් නෝ-සික්
 යූන් හ්‍යුක්-ජින්
 ජං ග්යොක්-සූ
 සොං ක්‍යුං-යුයි
 කිම් ජූන්-හ්‍යුන්

පසුබිම් නිරූපණයන්

 කිම් ඉයුං-සූ, ජොනොක්සෝහි සහායක විනිසුරු ලෙස
 යූන් යූ-සුන්, කිම් ආර්යාව ලෙස (යුන් වොන්-හ්‍යුංගේ ප්‍රියාවිය)
 යූන ජින්-හෝ, පොදොචොංහි ප්‍රධාන පරිපාලන නිලධාරී ලෙස
 ?, ඉම් කොක්ජොං ලෙස
 ?, හ්වං ජින්ඉ ලෙස
 ?, දේ ජං-ගුම් ලෙස
 ?, පාක් ජොං-හ්‍යුම් / පාක් ජොං-ගූක් ලෙස (පාක් තේ-සූගේ පුත්‍රයා; සුං ජි-හොන්ගේ සැබෑ පියා)
 කිම් සොන්-ක්‍යුං, තේ-වොන්ගේ මව ලෙස

සටහන්
(ජොසොන් යුගයේ පරවති පරිපාලන කාර්යාල අතුරින් මෙම කතාමාලාවේ අන්තර්ගත වන කාර්යාල පහත පරිදි දැක්විය හැක)

හ්‍යුංජෝ (형조): අධිකරණ අමාත්‍යාංශය
ජොනොක්සෝ (전옥서): දණ්ඩන කාර්යාංශය / රාජකීය බන්ධනාගාරය
කාම්යොං (감영): පළාත් ආණ්ඩුකාර කාර්යාලය
නේග්‍යුම්වි (내금위): ඇතුළු තහනම් රැකවල් / මාලිග ආරක්ෂක ප්‍රධාන කාර්යාලය
පොදොචොං (포도청): සොරුන් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ කාර්යාංශය
ප්යොංසිසෝ (평시서): වෙළඳ පාලන කාර්යාලය
සෝග්යොක්සෝ (소격서): දෙව්ලොව, පෘථිවිය සහ තාරකා පිළිබඳ තාඕවාදී චාරිත්‍ර මෙහෙයවූ රජයේ කාර්යාලය
ප්‍රභවය: කොරියානු ඉතිහාසය පිළිබඳ ශබ්ද මාලාව

ඇගයුම්
පහත දැක්වෙන වගුව තුළ, නිල් පැහැ සංඛ්‍යා මගින් පහළම පාඨාංකත්, සහ රතු පැහැ සංඛ්‍යා මගින් ඉහළම පාඨාංකත් නිරූපණය වන බව සලකන්න.

විශේෂ කරුණු
මෙම කතාමාලාවේ 12වන කථාංගය යෝජිතව තිබූ පරිදි ජූනි 5වන ඉරිදා දින විකාශය නොවී ය. එයට හේතුව චෙච් ජනරජ සහ දකුණු කොරියා පාපන්දු කණ්ඩායම් අතර පැවති මිත්‍රත්ව තරගය විකාශය කිරීමට සිදුවීමයි. එනිසා එම කථාංගය 2016 ජූනි 11 සෙනසුරාදා විකාශය කෙරිණි. යෝජිත පරිදි 28වන කථාංගය ද අගෝස්තු 6 සෙනසුරාදා දින විකාශය නොවිණි. එයට හේතුව බ්‍රසීලයේ රියෝ ද ජැනෙයිරෝ නුවර පැවති 2016 ගිම්හාන ඔලිම්පික් තරගය විකාශය කිරීමට සිදුවීමයි. අනතුරුව එම කථාංගය 2016 අගෝස්තු 7වන ඉරිදා දින විකාශය විය. තව ද මෙම කතාමාලාවේ 29වන කථාංගය ද, බ්‍රසීලයේ රියෝ ද ජැනෙයිරෝහි පැවති 2016 ගිම්හාන ඔලිම්පික් තරගාවලිය විකාශය කිරීම හේතුවෙන් අගෝස්තු 14 හෝ අගෝස්තු 20 යන දිනවලින් එකකදී ද විකාශය නොකෙරිණි. පසුව එය 2015 අගෝස්තු 21 වන ඉරිදා දින විකාශය කෙරිණි.

මුල් නාද පථය

OST කොටස 1

OST කොටස 2

OST කොටස 3

සම්පූර්ණ ඇල්බමය

සම්මාන සහ නිර්දේශ

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
නිල වෙබ්අඩවිය
ෆ්ලවර්ස් ඔෆ් ද ප්‍රිසන් සඳහා MBC ග්ලෝබල් මීඩියාහි ඇති ගිණුම
ෆ්ලවර්ස් ඔෆ් ද ප්‍රිසන් සඳහා හන්සිනෙමාහි ඇති ගිණුම

ෆ්ලවර්ස් ඔෆ් ද ප්‍රිසන්  සඳහා දාඋම්හි ඇති ගිණුම

මූලාශ්‍ර

2016 දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
2010 දශකය තුළ දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා
මුන්හ්වා විකාශන සංස්ථාවේ රූපවාහිනී නාට්‍ය
කොරියානු-භාෂා රූපවාහිනී වැඩසටහන්කරණය
දකුණු කොරියානු ඓතිහාසික රූපවාහිනී කතාමාලා
ජොසොන් රාජවංශය පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ රූපවාහිනී කතාමාලා
දකුණු කොරියානු ක්‍රියාදාම රූපවාහිනී කතාමාලා
රූපවාහිනී කතාමාලා

ෆ්ලවර්ස් ඔෆ් ද ප්‍රිසන්


The MTV Video Music Award for Best Stage Performance in a Video was first awarded at the first annual MTV Video Music Awards in 1984. The last of this award was given out in 1989.

Recipients

See also
 MTV Europe Music Award for Best Live Act
 MTV Europe Music Award for Best World Stage Performance

References

MTV Video Music Awards
Awards established in 1984
Awards disestablished in 1989


is a village in the Beskid Śląski mountain range in Cieszyn County, Silesian Voivodeship, southern Poland. It is the highest village by elevation in the Silesian Beskids and lies in the historical region of Cieszyn Silesia. The village is primarily known for its tradition of intricate lace-making.

The name is possessive in origin, derived from personal name Koniak. It is thought that the name was conveyed by settlers from Koňákov (Koniaków) who supposedly established (or took part in the process of establishing of) the village.

History
The settlement on the territory of the village began in the first half of the 17th century. It was settled by inhabitants of Istebna looking for new pastures and meadows, and clearing trees in the local forests to create land for grazing. This was deemed illegal by the owners of the Duchy of Teschen, as the forest was a part of defensive system of the duchy in the times of Thirty Years War. Later chalupy na Koniakowie (cottages in Koniaków) were being mentioned in the documents in the years 1695-1712. The year 1712 is nowadays accepted as the one the village was established, however it became independent from Istebna in 1816. The first inhabitants (from Koniaków?) were mainly cattle herders.

After the 1848 Revolutions in the Austrian Empire, a modern municipal division was introduced in the re-established Austrian Silesia. The village as a municipality was part of the political district of Cieszyn and the legal district of Jablunkov. According to censuses conducted in 1880, 1890, 1900 and 1910, the population of the municipality grew from 857 in 1880 to 1,120 in 1910, with all the inhabitants being native Polish speakers. In terms of religion, in 1910 the majority were Roman Catholics (88.7%), followed by Protestants (11.3%). The village was also traditionally inhabited by Silesian Gorals, speaking the Jablunkov dialect.

After World War I, the fall of Austria-Hungary, the Polish–Czechoslovak War and the division of Cieszyn Silesia in 1920, it became a part of Poland and was transferred to Cieszyn County. It was then annexed by Nazi Germany at the beginning of World War II. After the war, it was restored to Poland.

Koniaków lace
The tradition of lace-making in Koniaków is more than 150 years old. Koniaków laces are handmade by crocheting cotton thread, using motifs inspired by nature. Lace motifs are worked separately, then connected to form larger pieces. The lace additions began appearing in pillows, shirts, blouses, and tablecloths around 1900.

Real fame was brought to Koniaków by lace tablecloths and table runners, which reached the tables of kings, aristocrats, and bishops. One was prepared for Queen Elizabeth II and another for Pope John Paul II. There are many examples of Koniaków lace lying on altars in Poland and other countries.

Lace-making became subject to anger and disapproval in 2003, dividing the small Koniaków society, when some young lace makers started to make underwear out of Koniaków lace. Some elders in Koniaków view this activity as a disgrace upon an ancient and respectful profession; however, the new twist on Koniaków lace was a big success.

Koniaków lingerie is a byproduct of the lace-making tradition in the village. Although traditional lace has always been a village staple for industry, it wasn't until lace makers turned their knitting needles to crafting G-strings, thongs and other lingerie items that the village had its products become more and more popular.

Understanding that the Polish political system went through upheaval after the fall of communism in 1989, the $1,000 tablecloths became much harder to sell. Although considered heirlooms and taking more than a week to craft, tablecloths and doilies weren't bringing in enough money for the village lace makers, which affected all aspects of life.

Footnotes

References

Villages in Cieszyn County
Cieszyn Silesia

Koniaków


Cuscrii se poate referi la:
 Cuscrii (poezie), poezie din 1896 scrisă de George Coșbuc
 Cuscrii (film din 1979), film din 1979 cu Peter Falk, Alan Arkin. Regizat de Arthur Hiller
 Cuscrii (film din 2003), film din 2003 cu Michael Douglas, Albert Brooks. Regizat de Andrew Fleming
 Cuscrii (film din 2014), film din 2014 cu Mircea Diaconu, Luminița Gheorghiu, Paul Ipate. Regizat de Radu Potcoavă

Cuscrii


Marjorie Boulton () a fost o scriitoare și o poetă britanică care a scris atât în limba engleză, cât și în esperanto. Marjorie Boulton a studiat limba și literatura engleză la Colegiul Somerville din Oxford, unde a avut ca profesori pe C.S. Lewis și J.R.R. Tolkien. Ea a fost nominalizată la Premiul Nobel pentru Literatură în 2008. Timp de 24 de ani ea a predat literatura engleză pentru formarea cadrelor didactice și (din 1962 până în 1970) a lucrat ca directoare a colegiului înainte de a se dedica complet cercetării și scrierii. Ea este o scriitoare binecunoscută în esperanto. Boulton, în ultimii săi ani de viață, a fost președinte a două organizații de esperanto, Kat-amikaro și ODES. În 1967, a fost membru al Academiei de Esperanto (Akademio de Esperanto). Marjorie Boulton a fost membru onorific al Asociației Universale de Esperanto  (UEA, Universala Esperanto-Asocio)

Bibliografie
Boulton a scris Zamenhof: Creator of Esperanto (Zamenhof: Creatorul esperanto) — o biografie a lui L. L. Zamenhof care a fost publicată în 1960 de editura Routledge & Kegan Paul din Londra. Ea a scris și o serie largă de texte introductive asupra studiilor literare: The Anatomy of Poetry (Anatomia poeziei, 1953), The Anatomy of Prose (Anatomia prozei, 1954), The Anatomy of Drama (Anatomia teatrului, 1960), The Anatomy  of Language (Anatomia limbii, 1968), The Anatomy of the Novel (Anatomia romanului, 1975) și The Anatomy of Literary Studies (Anatomia studiilor literare, 1980). Prima ei carte a fost Preliminaries: Poems, care a apărut în 1949.  A scris și cărți de poezie, precum și colecții de povestiri scurte, în esperanto, limbă pe care a învățat-o în 1949. Marjorie Boulton a mai publicat Saying What We Mean (1959), Words in Real Life (Cuvinte în viața reală, 1965) și Reading in Real Life (Lectură în viața reală, 1971).

Note

Legături externe

Vezi și
 Literatură în esperanto

Nașteri în 1924
Decese în 2017
Scriitori britanici
Scriitori esperantiști
Scriitoare din secolul al XX-lea

Marjorie Boulton


Gábor Kósa (né le 31 janvier 1971) est un historien hongrois des religions, professeur associé à l'université Loránd-Eötvös, département d'études chinoises. (Nom chinois : Kāng Gāobǎo ; chinois traditionnel : 康高寶 ; chinois simplifié : 康高宝.).

Carrière

Kósa a né à Budapest, il est titulaire d'une maîtrise en anglais (1995), en chinois (1997) et en études religieuses (2011). En 2006, il a soutenu sa thèse de doctorat intitulée « L'analyse terminologique des textes chinois liés au manichéisme » (en hongrois : A manicheizmussal kapcsolatos kínai nyelvű szövegek terminológiai elemzése).

Entre 1999 et 2008, il a enseigné au Dharma Gate Buddhist College. Il travaille à l'université Loránd-Eötvös depuis 2009, actuellement en tant que professeur associé.

Kósa a reçu la bourse postdoctorale de la Japan Society for the Promotion of Science (JSPS, 2008-2009) et de la Taiwanese Chiang Ching-kuo Foundation for International Scholarly Exchange (2010-2012). En 2014-15, il a été boursier EURIAS au Centre de recherche sur les arts, les sciences sociales et les sciences humaines (CRASSH) de l'Université de Cambridge. En 2020-2021, il a été Roger E. Covey Member in East Asian Studies à l'Institute of Advanced Study (IAS, Princeton).

Il est membre du groupe de recherche sur la route de la soie à l'université ELTE, il est chercheur partenaire dans le projet du Conseil de recherche australien intitulé "Textes et pratiques liturgiques manichéens de l'Égypte à la Chine". Il est l'un des rédacteurs en chef de la revue hongroise intitulée Távol-keleti Tanulmányok (Études de l'Asie de l'Est). Depuis 2019, il est rédacteur en chef des Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae. Il est membre du Comité des études orientales de l'Académie hongroise des sciences.

Son principal domaine de recherche comprend la mythologie chinoise, les anciennes pratiques chamaniques chinoises (wu) et le manichéisme chinois.

Publicactions notables
en anglais:

 "In Search of the Spirits. Shamanism in China before the Tang dynasty. Part I." Shaman (Journal of the International Society for Shamanistic Research) 8.2. (2000) 131–179.
 "Open Wide, Oh, Heaven's Door! Shamanism in China before the Tang dynasty. Part II." Shaman (Journal of the International Society for Shamanistic Research) 9.2. (2001) 169–197.
 "The Shaman and the Spirits. The Meaning of the Word 'ling' in the Jiuge poems." Acta Orientalia Hung. 56.2–4. (2003) 275–294.
 "Pangu's Birth and Death as Recorded in a Tang Dynasty Buddhist Source." Archiv Orientální / Oriental Archive: Quarterly Journal of African and Asian Studies 77.2. (2009) 169−192.
 "Peacocks under the Jewel-tree − New hypotheses on the Manichaean painting of Bezeklik (Cave 38)." Journal of Inner Asian Art and Archaeology 4 (2011) 135–148.
 "The 'Sea of Fire' as a Chinese Manichaean metaphor — Source materials for mapping an unnoticed image." Asia Major 24.2 (2011) 1–52.
 "The protagonist-catalogues of the apocryphal Acts of Apostles in the Coptic Manichaica –– a re-assessment of the evidence." In: Bechtold E. et Gulyás A. et Hasznos A. (eds.) 2011. From Illahun to Djeme. Papers Presented in Honour of Ulrich Luft. Oxford: Archaeopress, 107–119.
 "Buddhist and pseudo-Buddhist motifs in the Chinese Manichaean Hymnscroll." In: Bellér-Hann, Ildikó and Rajkai Zsombor (eds.) 2012. Frontiers and boundaries –– Encounters on China's margins. Wiesbaden: Harrassowitz, 49–69.
 "Atlas and Splenditenens in the Cosmology Painting." In: Michael Knüppel und Luigi Cirillo (eds.) 2012. Gnostica et Manichaica. Festschrift für Aloïs van Tongerloo. Anläßlich des 60. Geburtstages überreicht von Kollegen, Freunden und Schülern. (Studies in Oriental Religions 65.) Wiesbaden: Harrassowitz, 63–88.
 "Translating the Eikōn. Some considerations on the relation of the Chinese Cosmology painting to the Eikōn." In: Laut, Jens Peter / Röhrborn, Klaus (Hrsg.) 2014. Vom Aramäischen zum Alttürkischen. Fragen zur Übersetzung von manichäischen Texten. Vorträge des Göttinger Symposium vom 29./30. September 2011. Berlin, New York: De Gruyter (Abhandlungen der Akademie der Wissenschaften zu Göttingen, N. F.), 49–84.
 "Buddhist Monsters in the Chinese Manichaean Hymnscroll and the Pumen chapter of the Lotus sūtra." The Eastern Buddhist 44 (2014) 27–76.
 "The Iconographical Affiliation and the Religious Message of the Judgment Scene in the Chinese Cosmology Painting." In: Zhang Xiaogui 张小贵 (chief editor),Wang Yuanyuan 王媛媛 and Yin Xiaoping 殷小平 (eds.) 2015. San yi jiao yanjiu –– Lin Wushu jiaoshou guxi jinian wenji 三夷教研究——林悟殊教授古稀纪念文集 (Researches on the Three Foreign Religions ––Papers in Honour for Prof. Lin Wushu on His 70th Birthday.) Lanzhou: Lanzhou Daxue Chubanshe (Ou-Ya lishi wenhua wenku 欧亚历史文化文库》[Treasures of Eurasian History and Culture]), 77–161.
 "The Manichaean 'New Paradise' in Text and Image." Crossroads 13 (2016) 27–113.
 "Near Eastern Angels in Chinese Manichaean Texts." Orientierungen / Zeitschrift zur Kultur Asiens 30 (2018 [2019]) 43–71.
 "The Qing Corpus of Manichaean Texts from Fujian." Ming Qing Studies 2020: 85–126.
 "Zarathuštra in the Chinese Manichaean Manuscripts from Fujian." Quaderni di Studi Indo-Mediterranei XII (2019 [2021]): 135–171.

en chinois:

 "Monijiao shenpan huihua er zhen 摩尼教审判绘画二帧 [Two Manichaean Judgment Scenes]." [Trans. You Xiaoyu] Zhongshan Daxue Xuebao (Shehui kexue ban) 中山大学学报(社会科学版) 61/4 (2021): 120–130.
 "ʻXiabuzan' yiti tanmi –– Fujian Monijiao wenshu zhong de Xiabuzan yinwen bianxi 《下部赞》异本探秘–––福建摩尼教文书中的《下部赞》引文辨析 [Another Hymnscroll? Some Hymnal Quotations in the Manichaean Corpus from Fujian]." (Trans. Ma Xiaohe 马小鹤) Shaoxing Wenli Xueyuan xuebao 绍兴文理学院学报 41/9: 1–12.

en japonais:

 "Uchū-zu no 'Kōki no hojisha' ni tsuite 宇宙図の「光輝の保持者」について [Splenditenens in the Cosmology painting]." (trad.  Inoue Takami) In: Yoshida Yutaka 吉田豊 and Furukawa Shōichi 古川 攝一 (eds.) 2015. Chūgoku kōnan Manikyō kaiga kenkyū 中国江南マニ教絵画研究 [Studies of the Chinese Manichaean paintings of South Chinese origin preserved in Japan]. Kyoto: Rinsen, 292‒302.

 "Uchū-zu no Atorasu ni tsuite 宇宙図のアトラスについて [Atlas in the Cosmology painting]." (trad.  Inoue Takami) In: Yoshida Yutaka 吉田豊 and Furukawa Shōichi 古川 攝一 (eds.) 2015. Chūgoku kōnan Manikyō kaiga kenkyū 中国江南マニ教絵画研究 [Studies of the Chinese Manichaean paintings of South Chinese origin preserved in Japan]. Kyoto: Rinsen, 261‒274.

 "Chūgoku no Manikyō uchū-zu ni egakareta sabaki no bamen: zuzō no kigen to shūkyō-tekina messēji 中国のマニ教宇宙図に描かれた裁きの場面: 図像の起源と宗 教的なメッセージ." [The Judgment Scene in the Chinese Manichaean Cosmology Painting and its Religious Message]." (Trans. Ikematsu-Papp Gabriella 池松パプガブリエラ and Ikematsu Hiroshi 池松 裕史) In: Yoshida Yutaka 吉田豊 and Furukawa Shōichi 古川 攝一 (eds.) 2015. Chūgoku kōnan Manikyō kaiga kenkyū 中国江南マニ教絵画研究 [Studies of the Chinese Manichaean paintings of South Chinese origin preserved in Japan]. Kyoto: Rinsen, 275‒291.

Références

Liens externes

Orientaliste
Historien hongrois du XXe siècle
Historien hongrois du XXIe siècle
Naissance en janvier 1971

Gábor Kósa


La catastrophe du Horsfjärd est un événement ayant affecté la marine royale suédoise pendant la Seconde Guerre mondiale. Une série d'explosions accidentelles a causé de loin les pires dommages aux unités de la marine suédoise à l'époque de cette guerre, dans laquelle la Suède n'était pas un belligérant.

La catastrophe s'est produite le 17 septembre 1941. Trois destroyers de la marine suédoise étaient amarrés dans le Horsfjärd près de Stockholm lorsque les torpilles ou les réservoirs de gazole du  ont explosé. Les flammes ont ensuite enveloppé les  et  dans un véritable enfer.

Les trois destroyers ont été coulés et trente-trois marins tués, un coup dur pour la marine suédoise. Les trois navires ont ensuite été renfloués. Le Klas Uggla n'a plus jamais été remis en service. Les deux autres navires l'ont été, après réparations.

Une enquête sur un possible sabotage a été ouverte. Une théorie a émergé selon laquelle la cause était une bombe larguée accidentellement par un avion suédois lors de manœuvres d'entraînement, et d'autres théories ont été avancées. Mais la cause n'a jamais été établie.

Notes et références

Bibliographie
 .
.

Histoire de la Suède pendant la Seconde Guerre mondiale
Histoire militaire de la Suède
Incendie en 1941
1941 en Suède
Catastrophe maritime en Europe
Explosion en 1941

Catastrophe du Horsfjärd


Les sites historiques de la Corée du Sud sont désignés par l'administration du patrimoine culturel de Corée, qui fait partie du gouvernement sud-coréen. Il s'agit de "lieux et d'installations de grande valeur historique et académique" et comprennent, par exemple, "des sites préhistoriques, des forteresses, des tombes anciennes, des sites de fours, des dolmens, des sites de temples et des tumulus".

Remarque : les structures construites entre la fin du 19e siècle et les années 1940 ne peuvent pas être classées comme "sites historiques", mais peuvent être officiellement classées comme patrimoine culturel du début des temps modernes "si elles ont une grande valeur et sont sur le point d'être détruites ou détériorées".

Les 112 premiers sites historiques ont été désignés en 1963 et, en 2015, 485 éléments du patrimoine culturel avaient été répertoriés dans des sites historiques numérotés jusqu'à 526.

Références

Liens externes

 Administration du patrimoine culturel de Corée, Classification
 Recherche d'un site

Site historique de la Corée du Sud


القانون المقارن هو مجال دراسي مكرس للمقارنة المنظمة بين نظامين قانونيين أو أكثر، أو بين عناصر معينة من تلك النظم، من خلال تحليل مجموعة من الأفكار المشتركة والمختلفة بينها.
والهدف من ذلك هو معرفة مكامن الإيجابيات والسلبيات في مختلف الأنظمة، ومدى نجاعة الوسائل أو المؤسسات القانونية التي يعتمدها كل نظام على حدة.
هذا، فيكون موضوع الدراسة في القانون المقارن الأنظمة القانونية الكبرى التي تشمل : النظام اللاثيني الجرماني، النظام الأنكلوسكسوني (common law)،النظام الاشتراكي، النظام الإسلامي.

انظر أيضًا

 أنظمة قانونية

مراجع

الفقه
القانون المقارن
تخصصات أكاديمية

قانون مقارن