Alaska (), Amerika Birleşik Devletleri'nin kuzeybatı ucunda yer alan bir eyaletidir. Bir yarı-eksklav olan Alaska, doğuya Kanada'nın British Columbia ve Yukon bölgeleriyle sınırlanmıştır ve batıda Bering Boğazı'ndaki bir deniz sınırını Rusya Federasyonu'nun Chukotka Otonom Okrugu ile paylaşmaktadır. Kuzeyde Arktik Okyanus'un Chukchi ve Beaufort Denizleri, güneyde ve güneybatıda ise Pasifik Okyanusu yer almaktadır.

Alaska, alan bakımından ABD'nin en büyük eyaletidir.Texas, California ve Montana eyaletlerinin toplam alanının üçte birinden daha fazla alana sahiptir ve dünya çapında yedinci büyük alt bölgesel bölümüdür. Popülasyon bakımından üçüncü az olan ve en az nüfuslu olan ABD eyaletidir,60. paralelin kuzeyinde yer alan kıta ülkesinin en yüksek nüfuslu topraklarından biridir, 2020 yılında 736,081 kişi olarak kayıtlıdır. Kuzey Kanada ve Grönland'ın toplam nüfusunun dört katından fazladır.  Eyaletin başkenti Juneau, alan bakımından ABD'nin ikinci büyük şehridir ve eski başkenti Alaska, Sitka alan bakımından ABD'nin en büyük şehridir. Yaklaşık Alaska nüfusunun yarısı Anchorage metropol alanı içinde yaşamaktadır.

Alaska'nın yerli halkı binlerce yıldır orada yaşamaktadır ve bölgenin Bering kara köprüsü aracılığıyla Kuzey Amerika'nın ilk yerleşiminin giriş noktası olduğu geniş ölçüde inanılmaktadır. 18. yüzyılda ilk olarak Rus İmparatorluğu bölgeyi aktif olarak fethetmiş ve sonunda Rus Amerika'yı oluşturmuştur, bu eyaletin çoğunu kapsamaktadır. Uzak bir mülkü sürdürmenin maliyeti ve lojistik zorluğu, 1867 yılında ABD'ye 7.2 milyon dolara satılmasına yol açmıştır (2021 yılı için 140 milyon dolara eşdeğer). Alan 11 Mayıs 1912 tarihinde bir bölge olarak düzenlendikten sonra birçok idari değişiklik geçirmiştir. ABD'nin 49. eyaleti olarak 3 Ocak 1959 tarihinde kabul edilmiştir..

Alaska'nın bol miktarda doğal kaynakları, birçok eyalet ekonomisinden daha küçük olan Alaska'nın yüksek kişi başına gelirlere sahip olmasına olanak tanımıştır. Ticari balıkçılık ve doğal gaz ve petrol çıkarımı, Alaska'nın ekonomisini belirlemektedir. ABD Silahlı Kuvvetleri üsleri ve turizm de ekonomiye katkıda bulunmaktadır. Eyaletin yarısından fazlası federal yönetimin sahip olduğu topraklar içermektedir, milli ormanlar, milli parklar ve doğal hayatı koruma alanları.

Alaska'nın yerli halkı, herhangi bir ABD eyaletinde oran olarak en yüksektir,yüzde 15'in üzerindedir. Farklı yerli diller konuşulur ve Alaska yerlileri yerel ve eyalet siyasetinde etkilidir.

Etimoloji
"Alaska" adı (Rusça: Аля́ска, tr. Alyáska), Rus sömürge döneminde Alaska Yarımadası'na atıfta bulunmak için kullanılmaya başlandı. Aleut dilinden bir deyim olan alaxsxaq'dan türetilmiştir, anlamı "ana yer" veya daha açık bir şekilde "denizin eylemi yöneltilen nesne"dir. Aynı kökten türetilmiş olan bir Aleut kelimesi olan "Alyeska" olarak da bilinir, "büyük toprak" anlamına gelir.

Tarih

Kolonileşme öncesi

Birçok yerli halk binlerce yıl boyunca Alaska'yı işgal etti. Avrupalıların bölgeye varışından önce. Burada yapılan dilbilimsel ve DNA çalışmaları, Kuzey Amerika'ya Bering kara köprüsü yoluyla yerleşmenin kanıtlarını sağladı. Alaska'nın Tanana Vadisi'nde Upward Sun River sitesinde, altı haftalık bir bebek kalıntıları bulundu. Bebeklerin DNA'sı, Pleistosen döneminin sonunda diğer yerli gruplarla genetik olarak ayrı bir nüfus olduğunu gösterdi. 2013 yılında Upward Sun River sitesinde kalıntıları çıkaran Alaska Fairbanks Üniversitesi arkeologu Ben Potter, bu yeni grubu Eski Beringyalılar olarak adlandırdı.

Tlingit halkı, bugün Güneydoğu Alaska, Britanya Kolombiyası ve Yukon bölgelerinde mal varisiyeti ve mirası için matrilineal kinship sistemi oluşan bir toplum geliştirdi. Aynı zamanda Güneydoğuda Haida halkı da özgün sanatları ile tanınan bir halktı. Tsimshian halkı 1887 yılında Britanya Kolombiyasından Alaska'ya geldi. Başkan Grover Cleveland ve daha sonra ABD Kongresi tarafından Annette Adası'nda yerleşme ve Metlakatla kasabasını kurma izni verildi. Bu üç halk, ayrıca Pasifik Kuzeybatı Kıyısı'ndaki diğer yerli halklar, 18. yüzyılın sonundan 19. yüzyılın ortasına kadar küçükpox salgınlarını yaşadı, en korkunç epidemiler 1830'lar ve 1860'lar yıllarında gerçekleşti, yüksek ölüm oranlarına ve sosyal bozulmalara neden oldu.

Aleut Adaları hala Aleut halkının denizciliği yapan toplumunun evi olarak kalmaktadır, ancak Ruslar tarafından ilk işletilen yerli Alaska halkıdırlar. Batı ve Güneybatı Alaska Yup'ik halkının evi olurken, kuzenleri Alutiiq ~ Sugpiaq Güneybatı Alaska'da yaşamaktadır. Kuzey İçbölge bölgesindeki Gwich'in halkı Athabaskan ve bugün çok tartışmalı Arctic Milli Doğal Hayatı Koruma Alanı içindeki karibuya bağımlılıkları ile bilinir. Kuzey Eğim ve Little Diomede Adası yaygın Inupiat halkı tarafından işgal edilir.

Kolonileşme

Bazı araştırmacılar, Rusların ilk Alaska yerleşimi 17. yüzyılda kurulmuş olduğuna inanmaktadır. Bu hipoteze göre, 1648 yılında Semyon Dezhnyov'un seferinin birkaç kochesi Alaska'da fırtına ile karaya vurdu ve bu yerleşimi kurdu. Bu hipotez, 1764-1765 yılları arasında Alaska'ya ziyaret etmiş olan Çukotka Coğrafyacısı Nikolai Daurkin'in ifadelerine dayanmaktadır. O Kheuveren Nehri boyunca bir köy görmüş ve "sakallı erkekler" tarafından "ikonlara dua edildiğini" bildirmiştir. Bazı modern araştırmacılar Kheuveren'i Koyuk Nehri ile ilişkilendirmektedir.

Alaska'ya ulaşan ilk Avrupalı gemi genellikle M. S. Gvozdev'in yetkilisi olarak St. Gabriel, I. Fyodorov'un yardımcı navigatörü olarak 21 Ağustos 1732 tarihinde, Sibirya Cossack A. F. Shestakov ve Rus keşifçisi Dmitry Pavlutsky (1729-1735) seferinde gerçekleştirilir. Alaska ile başka bir Avrupa teması 1741 yılında gerçekleşti, Vitus Bering St. Peter gemisi ile Rus Donanması için bir sefer liderliğinde gerçekleştirir. Gemi ekibi Rusya'ya geri döndüklerinde deniz otlarının postları dünyadaki en iyi kürk olarak değerlendirildi, kürk tüccarları küçük gruplar halinde Sibirya sahilinden Aleut Adaları'na doğru yelken açmaya başladı. İlk kalıcı Avrupalı yerleşim 1784 yılında kurulmuştur.

1774 ile 1800 yılları arasında, İspanya, Alaska'ya Pacifik Kuzeybatısının hak iddia etmek için birkaç sefer gönderdi. 1789 yılında, Nootka Sound'da bir İspanyol yerleşimi ve kalesi inşa edildi. Bu seferler Valdez, Bucareli Sound ve Cordova gibi yerlere isimler verdi. Daha sonra, Rus-Amerikan Şirketi, 19. yüzyılın başında ortasına doğru genişletilmiş bir sömürgeleştirme programı gerçekleştirdi. 1804-1867 yılları arasında New Archangel olarak yeniden adlandırılan Sitka, Alexander Archipelago'daki Baranof Adası'nda, bugün Güneydoğu Alaska'da, Rus Amerika'nın başkenti oldu. Koloni ABD'ye devredildiğinde de başkent olarak kaldı. Ruslar asla tam olarak Alaska'yı sömürgeleştirmedi ve koloni hiçbir zaman çok karlı olmadı. Rus yerleşiminin isimleri ve kiliselerinin izleri Güneydoğu Alaska'da hala var.

William H. Seward, 24. ABD Dışişleri Bakanı, 1867 yılında $7.2 milyon karşılığında Ruslar ile Alaska Satın Alma (Seward'ın Aptallığı olarak da bilinir) anlaşması yaptı. Rusya'nın o dönem hükümdarı Tsar Alexander II, Rus İmparatorluğu İmparatoru, Polonya Kralı ve Finlandiya Grand Duke'u, ayrıca satışı planladı. satın alma 30 Mart 1867'de yapıldı. Altı ay sonra komisyoncular Sitka'ya geldi ve formal transfer düzenlendi. Formal bayrak kaldırma işlemi 18 Ekim 1867 tarihinde Fort Sitka'da gerçekleşti. Törende 250 formaları olan ABD askerleri valinin evine "Castle Hill" e gitti, Rus birlikleri Rus bayrağını indirdi ve ABD bayrağı kaldırıldı. Bu olay Alaska Günü olarak kutlanır ve 18 Ekim tarihinde yasal bir tatil olarak kabul edilir.

Alaska, başlangıçta askeri olarak zayıfca yönetildi ve 1884 yılından itibaren bir vali tarafından atanmış bir bölge olarak yönetildi. Bir federal bölge mahkemesi Sitka'da kurulmuştu. ABD bayrağı altındaki Alaska'nın ilk on yılının çoğunda, Sitka, Amerikalı yerleşimciler tarafından yaşanan tek yerleşim yeriydi. Onlar "geçici bir şehir yönetimi" kurdular, bu Alaska'nın ilk belediye yönetimiydi ancak hukuki anlamda değildi. Alaska kasabalarının yasal olarak şehir olarak kurulmasına izin veren yasalar 1900 yılına kadar gelmedi ve şehirler için yerel yönetim sınırlı veya 1959 yılında devlet olunana kadar mevcut değildi.

ABD toprakları olarak kurulan Alaska
1890'lardan başlayarak ve bazı yerlerde 1910'lara kadar uzanarak, Alaska ve yakın Yukon Bölgesi'ndeki altın koşulları binlerce madenci ve yerleşimciyi Alaska'ya getirdi. Alaska 1912 yılında organize bir toprak olarak resmen kurulmuştu. 1906 yılına kadar Sitka'da bulunan Alaska'nın başkenti, kuzeye Juneau'ya taşındı. Aynı yıl Alaska Vali Konağı'nın inşaatı başladı. Norveçli ve İsveçli göçmenler de Güneydoğu Alaska'ya yerleşti, orada balıkçılık ve ormancılık sektörlerine girdiler.
2. Dünya Savaşı sırasında, Aleut Adaları Muharebesi Attu, Agattu ve Kiska üzerinde odaklandı, bunların hepsi Japon İmparatorluğu tarafından işgal edildi. Japon işgali sırasında, Attu ve Kiska'da bir beyaz Amerikalı sivil ve iki ABD Deniz Kuvvetleri personeli öldürüldü ve yaklaşık toplam 50 Aleut sivili ve sekiz denizci Japonya'da muhafaza edildi. Aleutların yarısı muhafaza dönemi boyunca öldü. Unalaska/Dutch Harbor ve Adak, ABD Ordusu, ABD Hava Kuvvetleri ve ABD Deniz Kuvvetleri için önemli üsler haline geldi. ABD Lend-Lease programı, Amerikan savaş uçaklarının Kanada'dan Fairbanks'a ve sonra Nome'ye uçurulmasını içerirken Sovyet pilotları bu uçakları ele geçirdi ve Almanya'nın Sovyetler Birliği'ne saldırısına karşı mücadele etmek için taşıdı. Askeri üslerin inşası bazı Alaska şehirlerinin nüfus artışına katkıda bulundu.

Eyaletleşme

Alaska için eyaletleşme, James Wickersham'ın Kongre delegesi olarak görev yaptığı erken dönemlerde önemli bir neden idi. On yıllar sonra, eyaletleşme hareketi 1946 yılında yapılan bir toprak referandumunun ardından ilk gerçek ivme kazandı. Alaska Devletli Olma Komitesi ve Alaska Anayasa Kongresi yakında takip edecekti. Devletli olma destekçileri aynı zamanda büyük savaşları ABD Kongresi ve Alaska içinde politik düşmanlarına karşı mücadele etmek için bulurlar. Devletli olma ABD Kongresi tarafından 7 Temmuz 1958'de onaylandı. Alaska 3 Ocak 1959 tarihinde resmen bir devlet olarak ilan edildi.

Kutsal Cuma depremi

27 Mart 1964'te büyük Cuma günü depremi 133 kişiyi öldürdü ve birçok köyü ve büyük sahil topluluklarının bölümlerini sonuç olarak oluşan tsunami ve kayalıklar yıktı. Bu kayıtlara geçmişteki dördüncü en güçlü deprem oldu, ani büyüklüğü 9.2  (1989 San Francisco depreminden binlerce kat daha güçlü) idi. Günün saati (17:36), yılın mevsimi (ilkbahar) ve depremin merkezinin konumu tümüyle binlerce hayatı kurtarmak için potansiyel faktörler olarak gösterildi, özellikle Anchorage'da.

Süresi dört dakika ve otuz sekiz saniye olan büyüklük 9.2 megathrust depremi, Kuzey Amerika tarihinde kaydedilen en güçlü deprem olarak kalmakta ve dünya tarihinde kaydedilen ikinci en güçlü deprem olarak kalmaktadır. 970 km hat çatladı ve 18 m hareket etti ve yaklaşık 500 yıl gerilim birikimi serbest bıraktı. Toprak sıvılaşması, çatlaklar, kayalıklar ve diğer yer altı arızaları bazı topluluklarda büyük yapısal zararlara neden oldu ve mal zararlarına da neden oldu. Anchorage, çok az sayıda deprem mühendisliği yapılmış evler, binalar ve altyapıda (asfalt yollar, trotuarlar, su ve kanalizasyon hattı, elektrik sistemleri ve diğer insan yapımı ekipmanlar) büyük yıkım veya zarara uğradı, özellikle Knik Kol boyunca birçok kayalık bölgesinde. 320 km güneybatıda, Kodiak yakınlarındaki bazı alanlar sonsuza de 9 m yükseldi. Anchorage'ın güneydoğusunda, Turnagain Kolu'nun başındaki Girdwood ve Portage yakınlarındaki alanlar 2.4 m kadar düştü, yeni yüksek dalga seviyesini aşan Seward Otoyolu'nun yükseltilmesi için yeniden inşaat ve doldurma gerekti.

Prince William Sound'da, Port Valdez büyük bir su altı kayalığına uğradı ve Valdez kent limanı ve iskelelerin çöküşü ve o anda iskeleye bağlı olan gemi içinde 32 kişinin ölümüne neden oldu. Yakınında, 8.2 m tsunami Chenega köyünü yok etti ve orada yaşayan 68 kişiden 23'ünü öldürdü. Hayatta kalanlar dalga karşı koşarken, yüksek yere tırmandı. Depremden sonra tsunami, Whittier, Seward, Kodiak ve diğer Alaskalı toplulukların yanı sıra Britanya Kolumbiya, Washington, Oregon ve California'daki insanlar ve mülkleri de ciddi şekilde etkiledi. Tsunami aynı zamanda Hawaii ve Japonya'da da zararlara neden oldu. Depremle doğrudan ilgili hareketin kanıtları Florida ve Texas'dan da bildirildi.

Alaska daha önce yüksek nüfuslu bir alanda büyük bir afet yaşamamıştı ve bu tür bir olayın etkileriyle başa çıkmak için çok sınırlı kaynaklara sahipti. Anchorage'da, jeolog Lidia Selkregg'in önerisi üzerine, Anchorage Belediyesi ve Alaska Devlet Konut Otoritesi, jeologlar, toprak bilimciler ve mühendisler dahil 40 bilim adamından oluşan bir takımı, şehre yapılan zararı değerlendirmek üzere atadı. Bu takım, Jeoloji ve Mühendislik Değerlendirme Grubu olarak adlandırılmış ve Anchorage Üniversitesi Jeoloji Profesörü Dr. Ruth A. M. Schmidt tarafından yönetilmiştir. Bilim adamları takımı, hemen yeniden inşa etmek isteyen yerel geliştiriciler ve merkezi işletmecilerle çatışmaya girdi. Bilim adamları gelecekteki tehlikeleri belirlemek istiyorlar. Yeniden inşa edilen altyapının güvenli olmasını sağlamak için. Takım, depremin hemen bir ay sonrasından yani 8 Mayıs 1964'te bir rapor üretti.

Alaska'da büyük bir aktif varlığı olan ABD ordusu, depremin sonunda yardım etmek için hemen adım attı. ABD Ordusu, altı ülke ile hızlı bir şekilde iletişimi yeniden kurdu, Anchorage halkına yardım etmek için askerleri gönderdi ve Valdez'e bir konvoy sevk etti. Askeri ve sivil liderlerin tavsiyeleri doğrultusunda, Başkan Lyndon B. Johnson depremin hemen ardından tüm Alaska'yı büyük bir afet bölgesi olarak ilan etti. ABD Donanması ve Sahil Güvenliği, anında ihtiyaçları karşılamak için izole kıyı topluluklarına gemiler sevk etti. Kötü hava ve kötü görüş koşulları depremden sonraki gün hava kurtarma ve gözlem çalışmalarını zorlaştırdı ancak Pazar günü durum iyileşti ve kurtarma helikopterleri ve gözlem uçakları sevk edildi. Bir askeri hava nakliyesi hemen Alaskaya yardım malzemelerini göndermeye başladı ve sonunda 1.170.000 kg gıda ve diğer malzeme teslim etti. Yayın gazetecisi Genie Chance, kurtarma ve yardım çalışmalarında yardımcı oldu, Anchorage'daki KENI radyosunda 24 saatten fazla süren bir süre boyunca Anchorage Emniyet Binası'ndaki geçici görev yerinden sesli olarak sakinliğin sesini verdi. O, şehir polis müdürü tarafından resmi olarak emniyet görevlisi olarak atandı. Chance, 9.2 büyüklüğündeki depremden sonra gelişen katastrofik olayların kesintisiz haberlerini verdi ve halkın emniyet ofisi olarak hizmet etti, yanıt çalışmalarını koordine etti, topluluk içindeki ihtiyaçlarla mevcut kaynakları bağladı, barınaklar ve hazırlanmış yiyecek rasyonları hakkında bilgi yaydı, sevdikleri arasında iyi olma mesajlarını iletti ve aileleri yeniden bir araya getirmekte yardımcı oldu.

Uzun vadeli olarak, ABD Ordusu Mühendisleri Teşkilatı, tamamen yerle bir edilmiş olan topluluklar için yolları yeniden inşa etmek, çöpü temizlemek ve yeni kasaba kurmak için çalışmaların lideri oldu. Bu maliyet 110 milyon dolar oldu. Batı Kıyısı ve Alaska Tsunami Uyarı Merkezi felakete doğrudan bir yanıt olarak kuruldu. Federal afet yardım fonları, Alaska hükûmetinin harap olmuş altyapısını finansal olarak desteklemenin yanı sıra yeniden yapılanma için ödeme yaptı ve Prudhoe Körfezi'nde devasa petrol yataklarının keşfine kadar Alaska'nın finansal olarak çözülebilir kalmasına yardımcı olan yüz milyonlarca dolar harcadı. ABD Savunma Bakanlığı'nın emriyle Alaska Ulusal Muhafızları, gelecekte meydana gelebilecek felaketlere müdahale etmek üzere Alaska Acil Durum Hizmetleri Bölümü'nü kurdu.

Petrol patlaması
1968 yılında Prudhoe Körfezi'nde petrol bulunması ve 1977 yılında Trans-Alaska Boru Hattı Sistemi'nin tamamlanması petrol patlamasına yol açmıştır. Petrolden elde edilen telif gelirleri 1980'den itibaren büyük eyalet bütçelerini finanse etmiştir.

Ancak Alaska topraklarının tek ekonomik değeri petrol üretimi değildi. Alaska 20. yüzyılın ikinci yarısında önemli bir gelir kaynağı olarak turizmi keşfetti. Turizm, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra bölgede görev yapan askeri personelin doğal güzellikleri överek evlerine dönmesiyle popüler hale geldi. Savaş sırasında inşa edilen Alcan Otoyolu ve 1963 yılında tamamlanan Alaska Deniz Otoyolu Sistemi, eyaleti eskisinden daha erişilebilir hale getirdi. Turizm Alaska'da giderek daha önemli hale geldi ve bugün her yıl 1,4 milyondan fazla kişi eyaleti ziyaret ediyor.

Turizmin ekonomi için daha hayati hale gelmesiyle birlikte çevreciliğin önemi de arttı. 1980'de çıkarılan Alaska National Interest Lands Conservation Act (ANILCA) 217.000 km² Ulusal Vahşi Yaşam Sığınağı sistemine, 25 nehrin bir kısmını Ulusal Vahşi ve Doğal Nehirler sistemine, 13.000 km² Ulusal Orman arazilerine ve 176.000 km² Ulusal Park arazilerine ekledi. Yasa sayesinde Alaska şu anda tüm Amerikan ulusal park alanlarının üçte ikisini içermektedir. Bugün Alaska topraklarının yarısından fazlası Federal Hükûmete aittir.

1989 yılında Exxon Valdez, Prince William Sound'da bir resife çarparak 42 megalitreden fazla ham petrolü 1.800 km kıyı şeridine döktü. Bugün, kalkınma ve koruma felsefeleri arasındaki savaş, Arktik Ulusal Yaban Hayatı Sığınağı'nda petrol sondajı ve önerilen Pebble Madeni konusundaki çekişmeli tartışmalarda görülmektedir.

COVID-19 salgını
COVID-19 pandemisinin 12 Mart 2020'de ABD'nin Alaska eyaletine ulaştığı teyit edilmiştir.

11 Mart'ta Vali Mike Dunleavy'nin ofisi, tüm kuruluşların gerekli müdahale kaynaklarına sahip olmasını sağlamak için olağanüstü hal ilan etti. Ertesi gün, Anchorage'da yabancı uyruklu bir kişi olan ilk vaka kamuoyuna duyuruldu.

21 Mart 2020 tarihinde, Güneydoğu Alaska'da bulunan yaklaşık 8.000 nüfuslu küçük bir sahil kasabası olan Ketchikan'da altı COVID-19 vakası tespit edilmiştir. Kasaba, takip eden 14 gün boyunca yerinde korunmuştur. 24 Mart 2020 tarihinde Ketchikan'da üç COVID-19 vakası daha tespit edilmiş ve toplam vaka sayısı dokuza yükselmiştir. 1 Nisan 2020'de Ketchikan'daki pozitif COVID-19 vakalarının sayısı 14'e yükselmiştir.

Coğrafya
Kuzey Amerika'nın kuzeybatı köşesinde yer alan Alaska, Amerika Birleşik Devletleri'nin en kuzey ve en batı eyaleti olmakla birlikte, Aleut Adaları'nın Doğu Yarımküre'ye uzanması nedeniyle Amerika Birleşik Devletleri'nin en doğu boylamına da sahiptir. Alaska, Kuzey Amerika kıtasında bitişik olmayan tek ABD eyaletidir. Yaklaşık 800 km British Columbia (Kanada) Alaska'yı Washington'dan ayırır. Teknik olarak kıta ABD'sinin bir parçasıdır, ancak bazen konuşma dilinde dahil edilmez. Alaska, genellikle "Aşağı 48" olarak adlandırılan ABD'nin anakarasının bir parçası değildir. Başkent Juneau, Kuzey Amerika kıtasının anakarasında yer alır ancak Kuzey Amerika karayolu sisteminin geri kalanına karayolu ile bağlı değildir.

Eyalet doğuda Kanada'nın Yukon ve Britanya Kolumbiyası (sadece Kanada topraklarına sınırı olan tek eyalettir). Güneyde ve güneybatıda Alaska Körfezi ve Pasifik Okyanusu, batıda Bering Denizi, Bering Boğazı ve Chukchi Denizi, kuzeyde ise Arktik Okyanusu ile çevrilidir. Rusya'ya ait Büyük Diomede Adası ile Alaska'ya ait Küçük Diomede Adası arasında sadece 4,8 km mesafe bulunduğundan Alaska'nın karasuları Bering Boğazı'nda Rusya'nın karasularına temas eder. Alaska, diğer tüm ABD eyaletlerinin toplamından daha uzun bir kıyı şeridine sahiptir.
Toplam yüzölçümü 1.717.856 km2 olan Alaska, Amerika Birleşik Devletleri'nin açık ara en büyük eyaletidir. Alaska, ABD'nin en büyük ikinci eyaletinin (Teksas) iki katından daha büyüktür ve sonraki en büyük üç eyaletin (Teksas, Kaliforniya ve Montana) toplamından daha büyüktür. Alaska, dünyanın en büyük yedinci alt ulusal birimidir. Bağımsız bir ulus olsaydı dünyanın en büyük 16. ülkesi olurdu ve İran'dan daha büyük olurdu.

Sayısız adasıyla Alaska, yaklaşık 55.000 km gelgit kıyı şeridine sahiptir. Aleut Adaları zinciri Alaska Yarımadası'nın güney ucundan batıya doğru uzanır. Aleut Adaları'nda ve kıyı bölgelerinde birçok aktif yanardağ bulunur. Örneğin Unimak Adası, Kuzey Pasifik üzerinde 3.000 m yüksekliğe kadar yükselen ve zaman zaman için için yanan bir volkan olan Shishaldin Dağı'na ev sahipliği yapmaktadır. Volkanlar zinciri, anakaradaki Anchorage'ın batısındaki Spurr Dağı'na kadar uzanır. Jeologlar Alaska'yı, Kuzeybatı Pasifik'teki birçok eyalet ve Kanada vilayetinden oluşan ve aktif olarak kıta inşasına devam eden büyük bir bölge olan Wrangellia'nın bir parçası olarak tanımlamışlardır.

Dünyanın en büyük gelgitlerinden biri, gelgit farklarının 10,7 m fazla olabildiği Anchorage'ın hemen güneyindeki Turnagain Arm'da meydana gelir.

Alaska'da üç milyondan fazla göl bulunmaktadır. Bataklıklar ve sulak permafrost alanlar 487.700 km2 kaplar (çoğunlukla kuzey, batı ve güneybatı düzlüklerinde). Buzul buzu Alaska'nın yaklaşık 75.000 km2 kaplar. Bering Buzulu, Kuzey Amerika'daki en büyük buzuldur ve tek başına 5.200 km2 kaplamaktadır.

Bölgeler
Alaska'nın çeşitli bölgelerini belirleyen resmi olarak tanımlanmış sınırlar yoktur, ancak yaygın olarak kabul edilen altı bölge vardır:

Güney Merkez
Anchorage, Matanuska-Susitna Vadisi ve Kenai Yarımadasını içeren Alaska'nın en kalabalık bölgesi. Alaska Sıradağları'nın güneyinde ve Wrangell Dağları'nın batısında yer alan kırsal ve çoğunlukla nüfusu az olan bölgeler de Prince William Sound bölgesi ile Cordova ve Valdez toplulukları gibi Güney Merkez tanımına girer.

Güneydoğu
Panhandle ya da Inside Passage olarak da adlandırılan bu bölge Alaska'nın bitişik eyaletlere en yakın bölgesidir. Bu nedenle, Alaska'nın satın alınmasını takip eden yıllarda yerli olmayan ilk yerleşimlerin çoğu burada gerçekleşmiştir. Bölgede Alexander Takımadaları ve Amerika Birleşik Devletleri'nin en büyük ulusal ormanı olan Tongass Ulusal Ormanı hakimdir. Eyalet başkenti Juneau, eski başkent Sitka ve bir zamanlar Alaska'nın en büyük şehri olan Ketchikan'ı içerir. Sadece üç topluluk (Haines, Hyder ve Skagway) bitişik Kuzey Amerika karayolu sistemine doğrudan bağlantıya sahip olduğundan, Alaska Deniz Otoyolu bölge ve ülke genelinde hayati bir yüzey ulaşım bağlantısı sağlar.

İç Mekan
İç Bölge Alaska'nın en büyük bölgesidir. Büyük bir kısmı ıssız vahşi doğadır. Fairbanks bölgedeki tek büyük şehirdir. Denali Ulusal Parkı ve Koruma Alanı burada yer almaktadır. Eski adı McKinley Dağı olan Denali, Kuzey Amerika'nın en yüksek dağıdır ve yine burada yer almaktadır.

Güneybatı
Güneybatı Alaska, Bering Denizi'nden içeriye doğru yaklaşık 800 km uzanan seyrek nüfuslu bir bölgedir. Nüfusun çoğu kıyı boyunca yaşar. Kodiak Adası da Güneybatı'da yer almaktadır. Dünyanın en büyük nehir deltalarından biri olan devasa Yukon-Kuskokwim Deltası buradadır. Alaska Yarımadası'nın bazı kısımları Güneybatı'nın bir parçası olarak kabul edilir, kalan kısımlar ise Aleut Adaları'na dahildir (aşağıya bakınız).

Kuzey Yamacı
North Slope çoğunlukla küçük köylerle dolu bir tundradır. Bölge devasa ham petrol rezervleriyle bilinir ve hem Ulusal Petrol Rezervi-Alaska'yı hem de Prudhoe Bay Petrol Sahasını içerir. Eskiden Barrow olarak bilinen Utqiaġvik şehri, Amerika Birleşik Devletleri'nin en kuzeydeki şehridir ve burada yer almaktadır. Kotzebue'nin demir attığı ve Kobuk Nehri vadisini de içeren Kuzeybatı Arktik bölgesi genellikle bu bölgenin bir parçası olarak kabul edilir. Bununla birlikte, Kuzey Yamacı ve Kuzeybatı Arktik'in ilgili İnupiatları nadiren kendilerini tek bir halk olarak görürler.

Aleut Adaları

300'den fazla küçük volkanik ada, Pasifik Okyanusu'na doğru 1.900 km fazla uzanan bu zinciri oluşturmaktadır. Bu adalardan bazıları Doğu Yarımküre'ye düşmektedir, ancak Uluslararası Tarih Çizgisi, tüm eyaleti ve dolayısıyla tüm Kuzey Amerika kıtasını aynı yasal gün içinde tutmak için 180° 'nin batısına çekilmiştir. Adalardan ikisi, Attu ve Kiska, İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon kuvvetleri tarafından işgal edilmiştir.

Arazi mülkiyeti
Amerika Birleşik Devletleri Arazi Yönetimi Bürosu'nun Ekim 1998 tarihli bir raporuna göre, Alaska'nın yaklaşık %65'i, çok sayıda ulusal orman, ulusal park ve ulusal yaban hayatı sığınağı da dahil olmak üzere, ABD federal hükûmeti tarafından kamu arazisi olarak sahiplenilmekte ve yönetilmektedir. Bunlardan Arazi Yönetimi Bürosu 35 milyon hektar ya da eyaletin %23,8'ini yönetmektedir. Arktik Ulusal Vahşi Yaşam Sığınağı, Amerika Birleşik Devletleri Balık ve Vahşi Yaşam Servisi tarafından yönetilmektedir. Burası 16 milyon dönümlük (6,5 milyon hektar) alanıyla dünyanın en büyük yaban hayatı sığınağıdır.

Geri kalan arazi alanının 41 milyon hektar Alaska Eyaleti'ne aittir ve Alaska Eyalet Yasası uyarınca bu eyaletin hakkıdır. Bu alanın bir kısmı, yeni kurulan ilçelere ilişkin yasal hükümler uyarınca zaman zaman yukarıda sunulan organize ilçelere devredilmektedir. Daha küçük kısımlar ise kırsal alt bölümler ve diğer çiftçilikle ilgili fırsatlar için ayrılmıştır. Bunlar genellikle uzak ve yolsuz konumları nedeniyle çok popüler değildir. Bir arazi bağış üniversitesi olan Alaska Üniversitesi de bağımsız olarak yönettiği önemli bir araziye sahiptir.

Diğer 18 milyon hektar alan ise 1971 tarihli Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) kapsamında oluşturulan 12 bölgesel ve çok sayıda yerel yerli şirkete aittir. Bölgesel Yerli şirketi Doyon, Limited reklamlarda ve diğer iletişimlerde sık sık kendisini Alaska'daki en büyük özel arazi sahibi olarak tanıtmaktadır. ANCSA'nın 1991 yılından itibaren şirketlerin arazi varlıklarının açık piyasada satılmasına izin veren hükümleri yürürlüğe giremeden yürürlükten kaldırılmıştır. Etkili bir şekilde, şirketler mülkiyete sahiptir (birçok durumda yeraltı mülkiyeti de dahil olmak üzere, bireysel Alaskalılara reddedilen bir ayrıcalık) ancak araziyi satamazlar. Ancak bireysel yerli tahsisleri açık piyasada satılabilir ve satılmaktadır.

Geriye kalan ve eyaletin yaklaşık yüzde birine tekabül eden arazinin sahibi ise çeşitli özel çıkar gruplarıdır. Yerli şirketlere ait araziler hariç tutulduğunda Alaska, büyük bir farkla, en küçük özel arazi mülkiyeti yüzdesine sahip eyalettir.

Alaska Miras Kaynakları Araştırması
Alaska Miras Kaynakları Araştırması (AHRS), ABD'nin Alaska eyaletinde bildirilen tüm tarihi ve tarih öncesi alanların kısıtlı bir envanteridir. Tarih ve Arkeoloji Ofisi tarafından sürdürülmektedir. Araştırmanın kültürel kaynaklar envanteri, elli yıldan daha eski olmaları genel şartı ile nesneleri, yapıları, binaları, siteleri, bölgeleri ve seyahat yollarını içerir. 31 Ocak 2012 itibarıyla 35.000'den fazla alan rapor edilmiştir.

Şehirler, kasabalar ve ilçeler

Alaska, diğer ABD eyaletlerinin çoğu gibi ilçelere bölünmemiştir, ancak ilçelere bölünmüştür. Alaska Anayasa Konvansiyonu delegeleri geleneksel ilçe sisteminin tuzaklarından kaçınmak istedi ve kendi benzersiz modellerini benimsedi. Eyaletin daha yoğun nüfuslu bölgelerinin çoğu Alaska'nın 16 ilçesinin bir parçasıdır ve bu ilçeler diğer eyaletlerdeki ilçelere benzer bir işlev görür. Ancak, diğer 49 eyaletteki ilçe eşdeğerlerinden farklı olarak, ilçeler eyaletin tüm kara alanını kapsamaz. Herhangi bir ilçenin parçası olmayan alan Organize Olmayan İlçe olarak adlandırılır.

Organize Olmayan İlçe'nin kendine ait bir hükûmeti yoktur, ancak ABD Nüfus Sayım Bürosu eyaletle işbirliği içinde Organize Olmayan İlçe'yi yalnızca istatistiksel analiz ve sunum amacıyla 11 nüfus sayım bölgesine ayırmıştır. Kayıt bölgesi, Alaska'da kamu kayıtlarının yönetimi için bir mekanizmadır. Eyalet, bir eyalet kayıt memurunun yönetiminde merkezi olarak idare edilen 34 kayıt bölgesine ayrılmıştır. Tüm kayıt bölgeleri, belgeleri kamu kayıtlarına kabul etmek için aynı kabul kriterlerini, ücret tarifesini vb. kullanır.

Birçok ABD eyaleti üç kademeli bir ademi merkeziyet sistemi kullanırken (eyalet/ilçe/kasaba) Alaska'nın çoğu sadece iki kademe (eyalet/borough) kullanır. Düşük nüfus yoğunluğu nedeniyle, arazinin çoğu Organize Olmayan Borough'da yer almaktadır. Adından da anlaşılacağı gibi, ara bir ilçe hükûmeti yoktur, doğrudan eyalet hükûmeti tarafından yönetilir. 2000 yılında Alaska yüzölçümünün %57.71'i bu statüde olup, nüfusun %13.05'i bu statüdedir.

Anchorage, 1975 yılında şehir yönetimini Greater Anchorage Area Borough ile birleştirerek Anchorage Belediyesi'ni oluşturmuştur ve bu belediye şehir ile Eagle River, Chugiak, Peters Creek, Girdwood, Bird ve Indian topluluklarını içermektedir. Fairbanks'in ayrı bir ilçesi (Fairbanks North Star Borough) ve belediyesi (Fairbanks Şehri) vardır.

Eyaletin en kalabalık şehri, 2020 yılında 291.247 kişiye ev sahipliği yapacak olan Anchorage'dır. Alaska'da kişi başına düşen gelire göre en zengin yer Denali'dir (42.245 $). Yakutat City, Sitka, Juneau ve Anchorage yüzölçümüne göre ABD'nin en büyük dört şehridir.

Şehirler ve sayım yerleşimleri (nüfusuna göre)
2020 Amerika Birleşik Devletleri nüfus sayımında yansıtıldığı gibi, Alaska'da toplam 355 anonim şehir ve sayım yerleşimi (CDP) bulunmaktadır. Şehirlerin çetelesi, esasen birleştirilmiş bir şehir-ilçeye eşdeğer olan dört birleşik belediyeyi içermektedir. Bu toplulukların çoğunluğu Alaska'nın "Çalılık" olarak bilinen kırsal bölgesinde yer alır ve Kuzey Amerika'nın bitişik karayolu ağına bağlı değildir. Bu bölümün altındaki tabloda Alaska'daki en büyük 100 şehir ve sayım yerleşimiler nüfus sırasına göre listelenmiştir.

Alaska'nın 2020 ABD nüfus sayımına göre 733.391 olan nüfusunun 16.655'i, yani nüfusun %2,27'si, anonim bir şehirde veya nüfus sayımına göre belirlenmiş bir yerde yaşamamaktadır. Bu rakamın yaklaşık dörtte üçünü Ketchikan, Kodiak, Palmer ve Wasilla şehir sınırlarının dışındaki kentsel ve banliyö mahallelerinde yaşayan insanlar oluşturmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri Nüfus Sayım Bürosu tarafından bu bölgeler için CDP'ler oluşturulmamıştır, ancak 1980 Nüfus Sayımında Ketchikan bölgesi mahalleleri için yedi CDP oluşturulmuştur (Clover Pass, Herring Cove, Ketchikan East, Mountain Point, North Tongass Highway, Pennock Island ve Saxman East), ancak o zamandan beri kullanılmamıştır. Geri kalan nüfus Alaska genelinde, hem organize ilçelerde hem de Organize Olmayan İlçelerde, büyük ölçüde uzak bölgelere dağılmıştır.

İklim

Alaska'nın güney ve güneydoğusunda orta enlem okyanus iklimi (Köppen iklim sınıflandırması), kuzey kesimlerinde ise subarktik okyanus iklimi (Köppen Cfc) görülür. Yıllık bazda, güneydoğu Alaska'nın hem en yağışlı hem de en sıcak bölgesidir, kışın daha ılıman sıcaklıklar ve yıl boyunca yüksek yağışlar görülür. Juneau yılda ortalama 130 cm, Ketchikan ise 380 cm üzerinde yağış alır. Burası aynı zamanda Alaska'da kış aylarında gündüz ortalama yüksek sıcaklığın donma noktasının üzerinde olduğu tek bölgedir.

Anchorage ve güney orta Alaska'nın iklimi, bölgenin deniz kıyısına yakınlığı nedeniyle Alaska standartlarına göre ılımandır. Bölge güneydoğu Alaska'dan daha az yağmur alırken, daha fazla kar alır ve günler daha açık olma eğilimindedir. Ortalama olarak Anchorage yılda 41 cm yağış alır ve yaklaşık 190 cm kar yağar, ancak güney merkezde çok daha fazla kar alan bölgeler vardır. Kısa, serin yazları nedeniyle subarktik bir iklimdir.

Batı Alaska'nın iklimi büyük ölçüde Bering Denizi ve Alaska Körfezi tarafından belirlenir. Güneybatıda subarktik okyanus iklimi, daha kuzeyde ise karasal subarktik iklim görülür. Bölgenin ne kadar kuzeyde olduğu düşünüldüğünde sıcaklık biraz ılımlıdır. Bu bölge yağış açısından muazzam bir çeşitliliğe sahiptir. Seward Yarımadası'nın kuzey tarafından Kobuk Nehri vadisine kadar uzanan bir alan (yani Kotzebue Sound çevresindeki bölge) teknik olarak bir çöldür ve bu kısımlar yılda 25 cm daha az yağış alır. Diğer uçta, Dillingham ve Bethel arasındaki bazı yerler ortalama 250 cm yağış almaktadır.

Alaska'nın iç kesimlerinin iklimi subarktiktir. Alaska'daki en yüksek ve en düşük sıcaklıklardan bazıları Fairbanks yakınlarındaki bölgede görülür. Yazları sıcaklık 30 °C'ye ulaşabilirken, kışın sıcaklık -51 °C altına düşebilir. İç kesimlerde yağışlar seyrektir, genellikle yılda 25 cm daha azdır, ancak kışın düşen yağışlar tüm kış boyunca kalma eğilimindedir.

Alaska'da kaydedilen en yüksek ve en düşük sıcaklıkların her ikisi de İç Bölge'dedir. En yüksek sıcaklık 27 Haziran 1915'te Fort Yukon'da (kutup dairesinden sadece 13 km içeride) 38 °C, Alaska'yı Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en düşük yüksek sıcaklığa sahip eyalet olarak Hawaii ile eşit hale getirir. Alaska'daki en düşük resmi sıcaklık 23 Ocak 1971'de Prospect Creek'te kaydedilen -62 °C olup Kuzey Amerika kıtasında (Snag, Yukon, Kanada'da) kaydedilen en düşük sıcaklığın bir derece üzerindedir.

Alaska'nın en kuzeyindeki iklim, uzun, çok soğuk kışlar ve kısa, serin yazlar ile Arktiktir (Köppen). Temmuz ayında bile Utqiaġvik'te ortalama düşük sıcaklık 1 °C. Alaska'nın bu bölgesinde yağışlar azdır, birçok yerde yılda ortalama 25 cm daha az yağış görülür ve bu yağışların çoğu neredeyse tüm yıl boyunca yerde kalan kar şeklindedir.

Demografi
Amerika Birleşik Devletleri Sayım Bürosu, 2020 Amerika Birleşik Devletleri nüfus sayımında Alaska nüfusunun 1 Nisan 2020'de 736.081 olduğunu ve 2010 Amerika Birleşik Devletleri nüfus sayımından bu yana %3,6'lık bir artış olduğunu tespit etmiştir. 2010 Amerika Birleşik Devletleri nüfus sayımına göre, ABD'nin Alaska eyaletinin nüfusu 2000 ABD nüfus sayımında 626.932'den artarak 710.231'e ulaşmıştır.

2010 yılında Alaska, Kuzey Dakota, Vermont ve Wyoming'in (ve Washington, D.C.) önünde, nüfus bakımından 47. eyalet olarak yer almıştır. Tahminler 2018 itibarıyla Kuzey Dakota'yı önde göstermektedir. Alaska, 0,46/km2 ile dünyanın en az nüfuslu eyaleti ve en seyrek nüfuslu bölgelerinden biridir; bir sonraki eyalet olan Wyoming'de ise mil kare başına 2,2/km2 düşmektedir. Alaska, yüzölçümü bakımından ABD'nin açık ara en büyük ve en zengin onuncu eyaletidir (kişi başına düşen gelir). Nüfus büyüklüğü nedeniyle 2018 itibarıyla, hala yalnızca bir telefon alan koduna sahip olan 14 ABD eyaletinden biridir.

Irk ve etnik köken

2019 Amerikan Toplum Anketi nüfusun %60,2'sinin İspanyol olmayan beyaz, %3,7'sinin siyah veya Afrikalı Amerikalı, %15,6'sının Kızılderili veya Alaska Yerlisi, %6,5'inin Asyalı, %1,4'ünün Hawaii Yerlisi ve diğer Pasifik Adalı, %7,5'inin iki veya daha fazla ırktan ve %7,3'ünün herhangi bir ırktan İspanyol veya Latin Amerikalı olduğunu tahmin etmektedir. Anket tahminlerine göre, 2015-2019 yılları arasında toplam nüfusun %7,8'i yabancı doğumludur. 2015 yılında, %61,3'ü İspanyol olmayan beyaz, %3,4'ü siyah veya Afrikalı Amerikalı, %13,3'ü Kızılderili veya Alaska Yerlisi, %6,2'si Asyalı, %0,9'u Hawaii Yerlisi ve diğer Pasifik Adalı, %0,3'ü başka bir ırktan ve %7,7'si çok ırklıydı. Hispanikler ve Latin Amerikalılar 2015 yılında eyalet nüfusunun %7'sini oluşturmaktadır. 2015'ten 2019'a kadar en büyük Hispanik ve Latin Amerikalı gruplar Meksikalı Amerikalılar, Porto Rikolular ve Kübalı Amerikalılar olmuştur. Eyalette yaşayan en büyük Asyalı gruplar Filipinliler, Koreli Amerikalılar ve Japon ve Çinli Amerikalılar olmuştur.

Eyaletin 2010 yılında %66,7'si beyaz (%64,1'i İspanyol olmayan beyaz), %14,8'i Kızılderili ve Alaska Yerlisi, %5,4'ü Asyalı, %3,3'ü siyah veya Afrikalı Amerikalı, %1,0'ı Hawaii Yerlisi ve diğer Pasifik Adalı, %1,6'sı başka ırktan ve %7,3'ü iki veya daha fazla ırktan idi. Herhangi bir ırktan olan Hispanikler veya Latin Amerikalılar 2010 yılında nüfusun %5,5'ini oluşturmuştur. 2011 yılı itibarıyla, Alaska'nın bir yaşından küçük nüfusunun %50,7'si azınlık gruplarına mensuptur (yani, İspanyol olmayan beyaz soydan gelen iki ebeveyne sahip değildir). 1960 yılında Birleşik Devletler Nüfus Sayım Bürosu Alaska nüfusunun %77,2'sinin beyaz, %3'ünün siyah ve %18,8'inin Amerikan Yerlisi ve Alaska Yerlisi olduğunu bildirmiştir.

Diller
2011 Amerikan Toplum Araştırmasına göre, beş yaşın üzerindeki insanların %83,4'ü evde sadece İngilizce konuşmaktadır. Yaklaşık %3,5'i evde İspanyolca, %2,2'si başka bir Hint-Avrupa dili, yaklaşık %4,3'ü bir Asya dili (Tagalog dahil), e yaklaşık %5,3'ü evde diğer dilleri konuşuyordu. 2019 yılında Amerikan Toplum Araştırması, %83,7'sinin yalnızca İngilizce konuştuğunu ve %16,3'ünün İngilizce dışında başka bir dil konuştuğunu belirlemiştir. İngilizceden sonra en çok konuşulan Avrupa dili, eyalet nüfusunun yaklaşık %4,0'ı tarafından konuşulan İspanyolca olmuştur. Asya ve Pasifik Adalı dilleri toplamda Alaskalıların %5,6'sı tarafından konuşulmaktadır. 2010 yılından bu yana Alaskalıların toplam %5,2'si eyaletin 20 yerli dilinden birini konuşmaktadır, bu diller yerel olarak "yerli diller" olarak bilinmektedir.

Alaska Fairbanks Üniversitesi Alaska Yerli Dil Merkezi, en az 20 Alaska yerli dilinin var olduğunu ve farklı lehçelere sahip bazı dillerin de bulunduğunu iddia etmektedir. Alaska'nın yerli dillerinin çoğu Eskimo-Aleut veya Na-Dene dil ailelerine aittir ancak bazı dillerin izole olduğu düşünülmektedir (örneğin Haida) veya henüz sınıflandırılmamıştır (örneğin Tsimshianic). 2014 yılı itibarıyla Alaska'daki yerli dillerin neredeyse tamamı tehdit altında, değişmekte olan, can çekişen, neredeyse yok olmuş ya da uykuda olan diller olarak sınıflandırılmıştır.

Ekim 2014'te Alaska valisi, eyaletteki 20 yerli dilinin resmi statüye sahip olduğunu ilan eden bir yasa tasarısını imzaladı. Bu yasa tasarısı, hükûmet içinde resmi kullanım için kabul edilmemiş olsalar da, bu dillere resmi dil olarak sembolik bir tanınma sağlamıştır. Tasarıya dahil edilen 20 dil şunlardır:
 Inupiat
 Orta Sibiryalı Yupik
 Orta Alaska'lı Yup'ik
 Alutiiq
 Aleut
 Dena'ina
 Deg Xinag
 Holikachuk
 Koyukon
 Üst Kuskokwim
 Gwich
 Alt Tanana
 Üst Tanana
 Tanacross
 Hän
 Ahtna
 Eyak
 Tlingit
 Haida
 Kıyı Tsimshian lehçesi

Din

Association of Religion Data Archives tarafından 2010 yılında toplanan istatistiklere göre Alaska sakinlerinin yaklaşık %34'ü dini cemaatlere üyedir. Dindar nüfusun 100.960'ı Evanjelik Protestan, 50.866'sı Roma Katolik, 32.550'si ise ana hat Protestan olarak tanımlanmıştır. Kabaca %4'ü Mormon, %0,5'i Yahudi, %0,5'i Müslüman, %1'i Budist, %0,2'si Bahai ve %0,5'i Hindu idi. Alaska'da 2010 yılı itibarıyla en büyük dini mezhepler 50,866 kişi ile Roma Katolik Kilisesi, 38,070 kişi ile mezhepsel olmayan Evanjelikler, 32,170 kişi ile İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi ve 19,891 kişi ile Güney Baptist Konvansiyonu'dur. Alaska, Kuzeybatı Pasifik'teki Washington ve Oregon ile birlikte, kilise üyeliği açısından Amerika Birleşik Devletleri'nin en az dindar eyaletleri olarak tanımlanmıştır.

Pew Araştırma Merkezi 2014 yılında yetişkin nüfusun %62'sinin Hristiyan olduğunu tespit etmiştir. Protestanlık, Evanjelizmin hakim olduğu en büyük Hristiyan geleneğiydi. Ana hat Protestanlar ikinci en büyük Protestan Hristiyan grubu oluştururken, onları ağırlıklı olarak Afro-Amerikan kiliseleri takip etmiştir. Roma Katolik Kilisesi Alaska'da uygulanan en büyük tek Hristiyan geleneği olmaya devam etmiştir. Bağlı olmayan nüfus, Hristiyan olmayan en büyük dini mensubiyeti oluşturmaktadır. Ateistler nüfusun %5'ini oluştururken, Hristiyan olmayan en büyük din Budizm'dir. Kamu Dini Araştırma Enstitüsü 2020 yılında yetişkinlerin %57'sinin Hristiyan olduğunu tespit etmiştir.

1795 yılında Kodiak'ta ilk Rus Ortodoks Kilisesi kurulmuştur. Alaska yerlileriyle yapılan evlilikler Rus göçmenlerin toplumla bütünleşmesine yardımcı oldu. Sonuç olarak, Alaska'da giderek artan sayıda Rus Ortodoks kilisesi kurulmaya başlandı. Alaska ayrıca tüm eyaletler arasında en büyük Quaker nüfusuna (yüzde olarak) sahiptir. 2009 yılında Alaska'da 6.000 Yahudi vardı (halakha'ya uymaları özel sorunlar yaratabilir). Alaska Hinduları genellikle mekânları ve kutlamaları Sihler ve Jainler de dâhil olmak üzere diğer Asya dini topluluklarının üyeleriyle paylaşırlar. 2010 yılında Alaska Hinduları Alaska Sri Ganesha Tapınağı'nı kurarak burayı Alaska'daki ilk ve dünyanın en kuzeyindeki Hindu Tapınağı haline getirmiştir. Alaska'da tahminen 2.000-3.000 Hindu bulunmaktadır. Hinduların büyük çoğunluğu Anchorage veya Fairbanks'te yaşamaktadır.

Alaska'daki Müslümanların sayısına ilişkin tahminler 2.000 ila 5.000 arasında değişmektedir. Anchorage İslam Toplum Merkezi 1990'ların sonunda Anchorage'da bir cami inşa etmek için çalışmalara başladı. Anchorage'ın güneyinde bir binanın temelini 2010 yılında attılar ve 2014'ün sonlarında tamamlanmak üzereydi. Cami tamamlandığında eyaletteki ilk ve dünyanın en kuzeyindeki camilerden biri olacak. Ayrıca bir Bahai merkezi de bulunmaktadır.

Ekonomi

Ekim 2022 itibarıyla Alaska'da toplam 316.900 kişi istihdam edilmiştir. İşveren kuruluşlarının sayısı 21.077'dir.

2018 yılı gayrisafi eyalet hasılası 55 milyar dolardır ve ABD'de 48. sırada yer almaktadır. 2018 yılı için kişi başına düşen kişisel gelir 73.000 dolardır ve ülkede 7. sırada yer almaktadır. Phoenix Marketing International tarafından 2013 yılında yapılan bir araştırmaya göre Alaska, yüzde 6,75'lik oranla ABD'de kişi başına düşen milyoner sayısının en yüksek olduğu beşinci eyalettir. Petrol ve gaz endüstrisi Alaska ekonomisine hakimdir ve eyalet gelirlerinin %80'inden fazlası petrol çıkarımından elde edilmektedir. Alaska'nın ana ihraç ürünü (petrol ve doğal gaz hariç) başta somon, morina, pollock ve yengeç olmak üzere deniz ürünleridir.

Tarım, Alaska ekonomisinin çok küçük bir bölümünü temsil etmektedir. Tarımsal üretim öncelikle eyalet içinde tüketim içindir ve fidanlık, süt ürünleri, sebze ve çiftlik hayvanlarını içerir. İmalat sınırlı olup, çoğu gıda maddesi ve genel mallar başka yerlerden ithal edilmektedir.

İstihdam öncelikle devlette ve doğal kaynak çıkarımı, gemicilik ve taşımacılık gibi sektörlerdedir. Fairbanks North Star, Anchorage ve Kodiak Island ilçelerinin yanı sıra Kodiak'taki askeri üsler ekonominin önemli bir bileşenidir. Federal sübvansiyonlar da ekonominin önemli bir parçasıdır ve eyaletin vergileri düşük tutmasını sağlar. Endüstriyel çıktıları ham petrol, doğal gaz, kömür, altın, değerli metaller, çinko ve diğer madencilik, deniz ürünleri işleme, kereste ve ahşap ürünleridir. Ayrıca büyüyen bir hizmet ve turizm sektörü de bulunmaktadır. Turistler yerel konaklama tesislerini destekleyerek ekonomiye katkıda bulunmaktadır.

Enerji

Alaska, petrol rezervleri büyük ölçüde tükenmiş olmasına rağmen geniş enerji kaynaklarına sahiptir. Büyük petrol ve gaz rezervleri Alaska North Slope (ANS) ve Cook Inlet havzalarında bulunmuştur, ancak Enerji Bilgi İdaresi'ne göre Şubat 2014 itibarıyla Alaska ham petrol üretiminde Teksas, Kuzey Dakota ve Kaliforniya'nın ardından dördüncü sıraya düşmüştür. Alaska'nın Kuzey Yamacı'ndaki Prudhoe Körfezi halen Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ikinci en yüksek verimli petrol sahasıdır ve tipik olarak günde yaklaşık 64.000 m3/gün üretmektedir. 2014 yılı başlarında Kuzey Dakota'nın Bakken Formasyonu günde 140.000 m3/gün üzerinde üretim yapmaktaydı. Prudhoe Bay Kuzey Amerika'da şimdiye kadar keşfedilen en büyük konvansiyonel petrol sahasıydı ancak 2014 yılı itibarıyla günde yaklaşık 240.000 m3/gün konvansiyonel olmayan petrol üreten ve bu oranla yüzlerce yıllık üretilebilir rezervlere sahip olan Kanada'nın devasa Athabasca petrol kumu sahasından çok daha küçüktü.

Trans-Alaska Boru Hattı günde 330.000 m3 kadar ham petrol taşıyabilir ve pompalayabilir, bu da Amerika Birleşik Devletleri'ndeki diğer ham petrol boru hatlarından daha fazladır. Ayrıca, Alaska'nın bitümlü, alt bitümlü ve linyit kömür havzalarında önemli kömür yatakları bulunmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri Jeolojik Araştırmalar Kurumu Alaska'nın Kuzey Yamacında doğal gaz hidratlarından elde edilen 2.420 km3 keşfedilmemiş, teknik olarak geri kazanılabilir gaz olduğunu tahmin etmektedir. Alaska ayrıca çok sayıda nehri sayesinde ülkedeki en yüksek hidroelektrik enerji potansiyeline sahiptir. Alaska kıyı şeridinin büyük bir bölümü rüzgar ve jeotermal enerji potansiyeli de sunmaktadır.

Alaska ekonomisi ısınma, ulaşım, elektrik ve aydınlatma için giderek pahalılaşan dizel yakıta büyük ölçüde bağımlıdır. Rüzgar ve hidroelektrik enerjisi bol ve az gelişmiş olsa da, düşük (50¢/gal'den az) yakıt fiyatları, uzun mesafeler ve düşük nüfus nedeniyle eyalet çapında enerji sistemleri (örneğin özel düşük maliyetli elektrik bağlantıları ile) önerileri (raporun hazırlandığı 2001 yılında) ekonomik bulunmamıştır. Bugün kentsel Alaska'da bir galon benzinin maliyeti genellikle ulusal ortalamadan otuz ila altmış sent daha yüksektir. Kırsal bölgelerdeki fiyatlar genellikle önemli ölçüde daha yüksektir, ancak ulaşım maliyetlerine, mevsimsel kullanım zirvelerine, yakındaki petrol geliştirme altyapısına ve diğer birçok faktöre bağlı olarak büyük ölçüde değişir.

Daimi fon
Alaska Daimi Fonu, 1976 yılında seçmenler tarafından, büyük ölçüde yeni inşa edilen Trans-Alaska Boru Hattı Sistemi beklentisiyle, petrolden elde edilen devlet petrol gelirlerindeki fazlalığı yönetmek için kurulan, petrol gelirlerinin anayasal olarak yetkilendirilmiş bir ödeneğidir. Fon ilk olarak Vali Keith Miller tarafından 1969 Prudhoe Körfezi kira satışının arifesinde, yasama organının satıştan elde edilen tüm geliri (900 milyon dolar tutarında) tek seferde harcayacağı korkusuyla önerilmiştir. Daha sonra Vali Jay Hammond ve Kenai eyalet temsilcisi Hugh Malone tarafından savunuldu. Normalde genel fona aktarılması gereken gelirlerin başka bir yere aktarılması o zamandan beri cazip bir siyasi beklenti olarak görülüyor.

Alaska Anayasası, devlet fonlarının belirli bir amaca tahsis edilmesini engelleyecek şekilde yazılmıştır. Daimi Fon, kurulduğu dönemde var olan siyasi güvensizlik ortamı nedeniyle bunun nadir bir istisnası haline gelmiştir. Başlangıçta 734.000 dolar olan fon, petrol gelirleri ve sermaye yatırım programlarının bir sonucu olarak 50 milyar dolara ulaşmıştır. Anaparanın tamamı olmasa da çoğu Alaska dışında muhafazakar bir şekilde yatırıma yönlendirilmektedir. Bu durum, Alaska'lı politikacıların Fon'un Alaska içinde yatırım yapması için sık sık çağrıda bulunmasına yol açmış olsa da, böyle bir duruş hiçbir zaman ivme kazanmamıştır.

1982'den itibaren fonun yıllık büyümesinden elde edilen temettüler her yıl uygun Alaskalılara ödenmektedir. 1982'deki ilk 1.000 $'dan (ödemelerin dağıtımı, dağıtım planıyla ilgili bir davada durdurulduğu için üç yıllık ödemeye eşittir) 2008'deki 3.269 $'a (bir kerelik 1.200 $'lık "Kaynak İndirimi" dahil) kadar değişmektedir. Eyalet yasama organı her yıl kazançlardan %8 oranında kesinti yapmakta, %3'ünü enflasyona karşı koruma için anaparaya geri koymakta ve kalan %5'i de hak sahibi tüm Alaskalılara dağıtılmaktadır. Daimi Fon Temettüsüne hak kazanmak için, eyalette en az 12 ay yaşamış olmak, izin verilen devamsızlıklara tabi olarak sürekli ikamet etmek ve çeşitli diskalifiye edici sınıflandırmalara giren veya ödeme tutarını sivil hacze tabi tutabilecek mahkeme kararlarına veya cezai mahkumiyetlere tabi olmamak gerekir.

Daimi Fon, genellikle temel gelir politikasının dünyadaki önde gelen örneklerinden biri olarak kabul edilir.

Yaşam maliyeti
Alaska'daki malların maliyeti uzun zamandır bitişik 48 eyaletten daha yüksektir. Federal hükûmet çalışanları, özellikle Birleşik Devletler Posta Servisi (USPS) çalışanları ve aktif görevdeki ordu mensupları, genellikle temel ücretin %25'i olarak belirlenen bir Yaşam Maliyeti Ödeneği alırlar, çünkü yaşam maliyeti düşmüş olsa da hala ülkedeki en yüksek maliyetlerden biridir.

Alaska'nın kırsal kesimi, nispeten sınırlı ulaşım altyapısı nedeniyle ülkenin geri kalanına kıyasla gıda ve tüketim malları için son derece yüksek fiyatlardan muzdariptir.

Tarım ve balıkçılık

Kuzey iklimi ve kısa büyüme mevsimi nedeniyle Alaska'da nispeten az çiftçilik yapılır. Çiftliklerin çoğu Anchorage'ın yaklaşık 64 km kuzeydoğusundaki Matanuska Vadisi'nde ya da Anchorage'ın yaklaşık 97 km güneybatısındaki Kenai Yarımadası'ndadır. 100 günlük kısa büyüme mevsimi yetiştirilebilecek ürünleri sınırlar, ancak uzun güneşli yaz günleri verimli büyüme mevsimleri sağlar. Başlıca ürünler patates, havuç, marul ve lahanadır.

Tanana Vadisi, özellikle Fairbanks'in yaklaşık 160 km güneydoğusundaki Delta Junction bölgesi olmak üzere, tarımsal ürün yetiştiren çiftliklerin yoğun olduğu bir diğer önemli tarım bölgesidir; bu çiftlikler çoğunlukla Fort Greely'nin kuzeyinde ve doğusunda yer almaktadır. Bu alan büyük ölçüde Hammond'un vali olarak ikinci döneminde öncülük ettiği bir devlet programı kapsamında ayrılmış ve geliştirilmiştir. Delta bölgesi mahsulleri ağırlıklı olarak arpa ve samandan oluşmaktadır. Fairbanks'in batısında restoranlara, otel ve turizm endüstrisine ve toplum destekli tarıma hizmet veren küçük çiftliklerin bir başka yoğunluğu yer almaktadır.

Alaska tarımı son yıllarda pazar bahçıvanlarının, küçük çiftliklerin ve çiftçi pazarlarının büyümesinde bir artış yaşamıştır. 2011 yılında çiftçi pazarlarındaki büyümede ülke genelinde %17'ye kıyasla en yüksek yüzde artışı (%46) yaşanmıştır. Şakayık endüstrisi de, yetiştirme mevsimi çiftçilerin dünyanın başka yerlerindeki arz boşluğu sırasında hasat yapmasına ve böylece çiçek pazarındaki bir boşluğu doldurmasına olanak tanıdığı için yükselişe geçti.

İlçe bulunmayan Alaska'da ilçe fuarları da yoktur. Bununla birlikte, az sayıdaki eyalet ve yerel fuarlar (Palmer'daki Alaska Eyalet Fuarı en büyüğüdür) çoğunlukla yaz sonunda düzenlenmektedir. Fuarlar çoğunlukla tarihi ya da güncel tarımsal faaliyeti olan topluluklarda yer alır ve karnaval gezintileri, konserler ve yiyecek gibi daha yüksek profilli ticari faaliyetlerin yanı sıra yerel çiftçilerin ürünlerini sergilemelerine de yer verir. "Alaska Grown" tarımsal bir slogan olarak kullanılmaktadır.

Alaska, Bering Denizi ve Kuzey Pasifik'teki başlıca balıkçılık faaliyetleriyle bol miktarda deniz ürününe sahiptir. Deniz ürünleri, eyalet içinde genellikle eyalet dışına göre daha ucuz olan birkaç gıda maddesinden biridir. Pek çok Alaskalı somon balığı sezonlarından yararlanarak hem geçimlik hem de spor amaçlı balıkçılık yaparken ev diyetlerinin bir kısmını hasat etmektedir. Buna kanca, ağ ya da çarkla yakalanan balıklar da dahildir.

Başta karibu, geyik ve Dall koyunu olmak üzere geçimlik avcılık eyalette, özellikle de uzak Bush topluluklarında hala yaygındır. Geleneksel yerel yiyeceklere örnek olarak ren geyiği yağı, fok yağı, kurutulmuş balık eti ve yerel meyvelerden oluşan Eskimo dondurması Akutaq verilebilir.

Alaska'daki ren geyiği sürüleri, yabani ren geyiklerinin evcilleştirilmiş ren geyikleriyle karışmasının ve göç etmesinin engellenebildiği Seward Yarımadası'nda yoğunlaşmıştır.

Alaska'daki yiyeceklerin çoğu eyalete "Dışarıdan" (diğer 49 ABD eyaleti) taşınır ve nakliye maliyetleri şehirlerdeki yiyecekleri nispeten pahalı hale getirir. Kırsal bölgelerde geçimlik avcılık ve toplayıcılık önemli bir faaliyettir çünkü ithal gıda çok pahalıdır. Alaska'daki küçük kasaba ve köylerin çoğu kıyı şeridi boyunca uzansa da, değişen iklim ve yağış değişiklikleri nedeniyle dramatik bir şekilde değişen arazi ve zorlu yol koşulları nedeniyle uzak köylere yiyecek ithal etmenin maliyeti yüksek olabilir. En zor zamanlarda, bazı ücra bölgelerde nakliye maliyeti pound başına 50¢ (1.10$/kg) ya da daha fazlasına ulaşabilmektedir, tabii bu bölgelere böylesine sert hava ve arazi koşullarında ulaşılabiliyorsa. Kişi başına düşen gelirin 20.000 $ veya altında olabildiği birçok köyde 3,8 L süt teslim etmenin maliyeti yaklaşık 3,50 $'dır. Galon başına yakıt maliyeti rutin olarak Amerika Birleşik Devletleri ortalamasından yirmi ila otuz sent daha yüksektir ve sadece Hawaii'de daha yüksek fiyatlar söz konusudur.

Kültür

Alaska'nın popüler yıllık etkinliklerinden bazıları Anchorage'dan Nome'a uzanan Iditarod Trail Kızak Köpeği Yarışı, Fairbanks'teki Dünya Buz Sanatı Şampiyonası, Ketchikan'daki Yaban Mersini Festivali ve Alaska Sinekkuşu Festivali, Sitka Balina Festivali ve Wrangell'deki Stikine River Garnet Festivalidir. Stikine Nehri, dünyadaki en büyük Amerikan kel kartallarının ilkbahar yoğunluğunu çekmektedir.

Alaska Yerli Mirası Merkezi, Alaska'nın 11 kültürel grubunun zengin mirasını kutlamaktadır. Amaçları, tüm insanlar arasında kültürler arası alışverişi teşvik etmek ve Yerli halk arasında özgüveni artırmaktır. Alaska Yerli Sanat Vakfı, eyaletteki tüm bölge ve kültürlere ait yerli sanat eserlerini internet üzerinden tanıtmakta ve pazarlamaktadır.

Müzik
Alaska'da müziğe etki eden unsurlar arasında Alaska yerlilerinin geleneksel müziğinin yanı sıra daha sonra Rusya ve Avrupa'dan gelen göçmenlerin getirdiği halk müziği de yer alır. Alaska'nın önde gelen müzisyenleri arasında şarkıcı Jewel, geleneksel Aleut flütçüsü Mary Youngblood, folk şarkıcısı-söz yazarı Libby Roderick, Hristiyan müzik şarkıcısı-söz yazarı Lincoln Brewster, metal/post hardcore grubu 36 Crazyfists ve Pamyua ve Portugal grupları sayılabilir.

Alaska'da Alaska Folk Festivali, Fairbanks Yaz Sanat Festivali, Anchorage Folk Festivali, Athabascan Old-Time Fiddling Festivali, Sitka Caz Festivali ve Sitka Yaz Müzik Festivali gibi birçok köklü müzik festivali bulunmaktadır. Alaska'nın en önde gelen orkestrası Anchorage Senfoni Orkestrası'dır, ancak Fairbanks Senfoni Orkestrası ve Juneau Senfoni de dikkate değerdir. Anchorage Operası şu anda eyaletin tek profesyonel opera şirketidir, ancak eyalette birkaç gönüllü ve yarı profesyonel kuruluş da vardır.

Alaska'nın resmi eyalet şarkısı 1955 yılında kabul edilen "Alaska's Flag "dir. Alaska bayrağını kutlar.

Film, televizyon ve video oyunları

Alaska'nın tamamen Alaska'da çekilen ilk bağımsız filmi, Alaskalı işadamı Austin E. Lathrop'un yapımcılığını üstlendiği ve Anchorage ve çevresinde çekilen The Chechahcos'tur. Alaska Moving Picture Corporation tarafından 1924 yılında gösterime sokulan film, şirketin çektiği tek filmdi.

Alaska'da çekilen en önemli filmlerden biri, başrolünde Alaska yerlisi Ray Mala'nın oynadığı MGM yapımı Eskimo/Mala The Magnificent'dir. 1932 yılında, MGM'nin Hollywood'daki stüdyolarından Alaska'ya doğru yola çıkan bir keşif ekibi, o zamanlar "Bugüne Kadar Yapılmış En Büyük Film" olarak lanse edilen filmi çekmek için Alaska'ya doğru yola çıktı. Alaska'ya vardıklarında, Kuzeybatı Alaska'da "Hollywood Kampı"nı kurdular ve çekimler süresince burada yaşadılar. Louis B. Mayer, uzak bir yerde olmasına rağmen hiçbir masraftan kaçınmadı ve yemekleri hazırlaması için Hollywood'daki Hotel Roosevelt'in aşçısını tutacak kadar ileri gitti.

Eskimo'nun prömiyeri New York'taki Astor Tiyatrosu'nda yapıldığında, stüdyo tarihindeki en büyük geri bildirimi aldı. Eskimo eleştirmenlerce beğenildi ve dünya çapında gösterime girdi. Sonuç olarak Mala uluslararası bir film yıldızı haline geldi. Eskimo, Akademi Ödülleri'nde En İyi Film Kurgusu dalında ilk Oscar ödülünü kazandı ve Inupiat kültürünün filmdeki yönlerini sergiledi ve korudu.

1983 yapımı Disney filmi Never Cry Wolf'un en azından bir kısmı Alaska'da çekilmiştir. Jack London'ın 1906 tarihli romanından uyarlanan ve başrolünde Ethan Hawke'ın oynadığı 1991 yapımı Beyaz Diş filmi Haines ve çevresinde çekilmiştir. Steven Seagal'ın 1994 yapımı, başrolünde Michael Caine'in oynadığı On Deadly Ground filminin bir kısmı Valdez yakınlarındaki Worthington Buzulu'nda çekilmiştir. Başrollerinde David Strathairn, Mary Elizabeth Mastrantonio ve Kris Kristofferson'ın oynadığı 1999 yapımı John Sayles filmi Limbo Juneau'da çekilmiştir.

Başrollerini Al Pacino ve Robin Williams'ın paylaştığı psikolojik gerilim filmi Insomnia Kanada'da çekilmiş, ancak Alaska'da geçmiştir. Sean Penn'in yönettiği 2007 yapımı Into The Wild filmi kısmen Alaska'da çekilmiş ve Alaska'da geçmiştir. Aynı adlı romandan uyarlanan film, 1992 yılında Healy'nin batısındaki Stampede Trail boyunca terk edilmiş bir otobüste ölen Christopher McCandless'ın maceralarını anlatıyor.

Alaska'da geçen birçok film ve televizyon şovu orada çekilmemiştir. Örneğin, Alaska'nın kurgusal Cicely kasabasında geçen Northern Exposure, Roslyn, Washington'da çekilmiştir. 2007 yapımı korku filmi 30 Days of Night Barrow, Alaska'da geçmektedir, ancak çekimleri Yeni Zelanda'da yapılmıştır.

Alaska'da birçok reality televizyon programı çekilmektedir. Anchorage Daily News 2011 yılında eyalette çekilmiş on tane dizi bulmuştur.

2020 video oyunu Tell Me Why (video oyunu) Güney Alaska çevresinde geçiyor ve Tlingit kültürünün temsilini içeriyor.

Kamu sağlığı ve güvenliği
Alaska Eyalet Polisleri Alaska'nın eyalet çapındaki polis gücüdür. Uzun bir geçmişleri vardır, ancak 1941 yılına kadar resmi bir kuruluş değildi. Polis teşkilatı resmi olarak örgütlenmeden önce Alaska'da kolluk kuvvetleri çeşitli federal kurumlar tarafından idare edilmekteydi. Daha büyük kasabaların genellikle kendi yerel polisleri vardır ve bazı köyler polis eğitimi almış ancak ateşli silah taşımayan "Kamu Güvenliği Görevlilerine" güvenmektedir. Eyaletin büyük bölümünde polisler mevcut tek polis gücü olarak hizmet vermektedir. Trafik ve ceza kanunlarını uygulamanın yanı sıra, yaban hayatı polisleri avcılık ve balıkçılık yönetmeliklerini de uygularlar. Arazinin çeşitliliği ve Troopers'ın görevlerinin geniş kapsamı nedeniyle, çok çeşitli kara, hava ve su devriye araçları kullanırlar.

Alaska'daki birçok kırsal topluluk "kuru" olarak kabul edilir, alkollü içeceklerin ithalatı yasaklanmıştır. Kırsal kesimde yaşayanlar için intihar oranları kentlerde yaşayanlara göre daha yüksektir.

Eyalette aile içi istismar ve diğer şiddet suçları da yüksek seviyelerdedir; bu durum kısmen alkol kullanımıyla bağlantılıdır. Alaska, özellikle kırsal bölgelerde olmak üzere, ülkedeki en yüksek cinsel saldırı oranına sahiptir. Cinsel saldırıya uğrayan kurbanların ortalama yaşı 16'dır. Her beş vakadan dördünde şüpheliler akraba, arkadaş ya da tanıdıktır.

Sağlık sigortası
2022 itibarıyla CVS Health ve Premera özel sağlık sigortasının sırasıyla %47 ve %46'sını oluşturmaktadır. Premera ve Moda Health, federal olarak işletilen Affordable Care Exchange'de sigorta sunuyor.

Eğitim

Alaska Eğitim ve Erken Gelişim Departmanı Alaska'daki birçok okul bölgesini yönetir. Ayrıca eyalet Sitka'da Mt. Edgecumbe Lisesi adında bir yatılı okul işletmekte ve Nenana'daki Nenana Öğrenci Yaşam Merkezi ve Galena'daki Galena Interior Learning Academy gibi diğer yatılı okullara kısmi finansman sağlamaktadır.

Alaska'da bir düzineden fazla kolej ve üniversite bulunmaktadır. Alaska'daki akredite üniversiteler arasında Alaska Anchorage Üniversitesi, Alaska Fairbanks Üniversitesi, Alaska Güneydoğu Üniversitesi ve Alaska Pasifik Üniversitesi bulunmaktadır. Alaska, NCAA Division I üyesi üniversite atletizm programı olmayan tek eyalettir, ancak hem Alaska-Fairbanks hem de Alaska-Anchorage, erkekler buz hokeyi için Division I'de tek spor üyeliğini sürdürmektedir.

Alaska Çalışma ve İşgücü Geliştirme Bakanlığı, Alaska Teknoloji Enstitüsü AVTEC'i işletmektedir. Seward ve Anchorage'daki kampüsler Bilgi Teknolojisi, Kaynakçılık, Hemşirelik ve Mekanik gibi çeşitli alanlarda bir haftadan 11 aya kadar eğitim programları sunmaktadır.

Alaska'nın "beyin göçü" ile ilgili bir sorunu var. En yüksek akademik başarıya sahip olanlar da dahil olmak üzere gençlerin çoğu liseden mezun olduktan sonra eyaleti terk etmekte ve bir daha geri dönmemektedir. 2013 yılı itibarıyla Alaska'da hukuk ya da tıp fakültesi bulunmamaktadır. Alaska Üniversitesi, Alaska Bursiyerleri Programı aracılığıyla Alaska lise mezunlarının en iyi %10'una kısmi dört yıllık burslar sunarak bu durumla mücadele etmeye çalışmıştır.

1998'den itibaren Alaska kırsalındaki okulların eyaletten fon almaya devam edebilmeleri için en az 10 öğrenciye sahip olmaları gerekmekte ve bu sayıya ulaşamayan kampüsler kapanmaktadır. Bunun nedeni, daha önce küçük kırsal okulları destekleyen petrol gelirlerindeki kayıptı. 2015 yılında, bu asgari sınırın 25'e yükseltilmesi için bir teklif vardı, ancak eyaletteki yasa koyucular büyük ölçüde aynı fikirde değildi.

Ulaşım

Yollar
Alaska'nın ABD'nin geri kalanına kıyasla çok az karayolu bağlantısı vardır. Eyaletin nispeten küçük bir alanını kapsayan karayolu sistemi, merkezi nüfus merkezlerini ve eyaletten Kanada'ya giden ana yol olan Alaska Otoyolu'nu birbirine bağlamaktadır. Eyaletin başkenti Juneau'ya karayolu ile ulaşılamamakta, sadece araba vapuru ile ulaşılabilmektedir; bu durum on yıllar boyunca başkentin karayolu sistemi üzerindeki bir şehre taşınması ya da Haines'ten bir karayolu bağlantısı kurulması konusunda tartışmalara neden olmuştur. Alaska'nın batı kesiminde toplulukları Alaska'nın geri kalanına bağlayan bir yol sistemi yoktur.

Alaska'daki Eyaletlerarası Karayolları toplam 1,741 km oluşmaktadır. Alaska Otoyol sisteminin benzersiz bir özelliği, Prince William Sound'daki izole Whittier topluluğu ile Portage'daki Anchorage'ın yaklaşık 80 km güneydoğusundaki Seward Otoyolu arasında asfalt bir karayolu bağlantısı sağlamak için yakın zamanda yükseltilmiş aktif bir Alaska Demiryolu tüneli olan Anton Anderson Memorial Tüneli'dir. 4,0 km uzunluğundaki tünel, 2007 yılına kadar Kuzey Amerika'daki en uzun karayolu tüneliydi. Tünel, Kuzey Amerika'daki en uzun karayolu ve demiryolu tüneli olma özelliğini taşıyor.

Demiryolu
1915 yılında inşa edilen Alaska Demiryolu (ARR), 20. yüzyıl boyunca Alaska'nın gelişiminde kilit bir rol oynamıştır. Seward'dan Güney Orta Alaska üzerinden İç Alaska'ya uzanan, Anchorage, Eklutna, Wasilla, Talkeetna, Denali ve Fairbanks'ten geçerek Whittier, Palmer ve North Pole'a uzanan hatlarıyla kritik bir altyapı sağlayarak Kuzey Pasifik taşımacılığını birbirine bağlar. ARR hatlarının hizmet verdiği şehirler, kasabalar, köyler ve bölge eyalet çapında "The Railbelt" olarak bilinmektedir. Son yıllarda, sürekli gelişen asfalt karayolu sistemi, demiryolunun Alaska ekonomisindeki önemini gölgede bırakmaya başladı.

Demiryolu, Healy yakınlarındaki Usibelli kömür madeninden Seward'a kömür ve Matanuska Vadisi'nden Anchorage'a çakıl gibi doğal kaynakları güneye taşırken Alaska'ya yük taşıyarak Alaska'nın gelişiminde hayati bir rol oynamıştır. Yaz aylarında verdiği tur yolcu hizmetiyle de tanınmaktadır.

Alaska Demiryolu, Kuzey Amerika'da düzenli hizmette vagon kullanan son demiryollarından biriydi ve hala bazı çakıl trenlerinde kullanıyor. Ülkedeki son bayrak durağı güzergâhlarından birini sunmaya devam etmektedir. Talkeetna'nın kuzeyindeki bir bölge boyunca uzanan yaklaşık 100 km bir hat karayoluyla ulaşılamaz durumdadır. Demiryolu bölgedeki kırsal evlere ve kulübelere tek ulaşımı sağlamaktadır. 1970'lerde Parklar Otoyolu'nun inşasına kadar demiryolu, tüm güzergahı boyunca bölgenin çoğuna tek kara erişimini sağlamıştır.

Güneydoğu Alaska'nın kuzeyinde, White Pass ve Yukon Rotası da kısmen eyaletin içinden geçerek Skagway'den kuzeye doğru Kanada'ya (Britanya Kolumbiyası ve Yukon Bölgesi) uzanır ve White Pass Zirvesi'nde sınırı geçer. Bu hat günümüzde çoğunlukla Skagway'e yolcu gemileriyle gelen turistler tarafından kullanılmaktadır. Bu hat 1983 tarihli BBC televizyon dizisi Great Little Railways'de yer almıştır.

Alaska Demiryolu ağı dışarıya bağlı değildir. (Kuzey Amerika demiryolu ağına en yakın bağlantı, Kanada Ulusal Demiryolu'nun Prince Rupert, British Columbia'daki kuzeybatı ucudur ve birkaç yüz mil güneydoğudadır). 2000 yılında ABD Kongresi Alaska, Kanada ve aşağı 48 eyalet arasında bir demiryolu bağlantısının fizibilitesini araştırmak üzere 6 milyon dolar yetki vermiştir.

Bazı özel şirketler Whittier ile Seattle arasında araba servisi sağlamaktadır.

Deniz taşımacılığı
Eyaletteki birçok şehir, kasaba ve köyün karayolu veya otoyol erişimi yoktur. Tek erişim yolu hava, nehir veya deniz yoluyla seyahat etmektir.

Alaska'nın devlete ait gelişmiş feribot sistemi (Alaska Deniz Otoyolu olarak bilinir) güneydoğu şehirlerine, Körfez Kıyısına ve Alaska Yarımadasına hizmet vermektedir. Feribotlar yolcuların yanı sıra araç da taşımaktadır. Sistem ayrıca Bellingham, Washington ve Prince Rupert, British Columbia, Kanada'dan Inside Passage üzerinden Skagway'e feribot hizmeti de vermektedir. Adalar Arası Feribot İdaresi ayrıca Güneydoğu'daki Galler Prensi Adası bölgesindeki birçok topluluk için önemli bir deniz bağlantısı olarak hizmet vermekte ve Alaska Deniz Otoyolu ile uyum içinde çalışmaktadır.

Son yıllarda kruvaziyer gemileri, özellikle Kuzeybatı Pasifik'i Güneydoğu Alaska'ya ve daha az ölçüde de Alaska'nın körfez kıyısındaki kasabalara bağlayan bir yaz turizmi pazarı yaratmıştır. Örneğin Ketchikan'ın nüfusu birçok gün dramatik bir şekilde dalgalanmaktadır; aynı anda dört büyük yolcu gemisi buraya yanaşabilmektedir.

Havayolu taşımacılığı
Karayolu, deniz ya da nehir yoluyla ulaşılamayan şehirlere sadece hava, yaya, köpekli kızak ya da kar makinesi ile ulaşılabilmektedir, bu da Alaska'nın son derece gelişmiş çalı hava hizmetlerini açıklamaktadır - bir Alaska yeniliği. Anchorage ve daha az ölçüde Fairbanks'e birçok büyük havayolu şirketi hizmet vermektedir. Sınırlı karayolu erişimi nedeniyle, hava yolculuğu eyalet içinde ve dışında en verimli ulaşım şekli olmaya devam etmektedir. Anchorage kısa süre önce Ted Stevens Anchorage Uluslararası Havaalanı'nda turizmdeki artışı karşılamaya yardımcı olacak kapsamlı tadilat ve inşaatı tamamlamıştır (2012-2013'te Alaska yaklaşık iki milyon ziyaretçi almıştır).

Eyalet içindeki çoğu köy ve kasabaya ticari olarak uygun düzenli uçuşlar sağlamak zordur, bu nedenle Temel Hava Hizmeti programı aracılığıyla federal hükûmet tarafından büyük ölçüde sübvanse edilirler. Alaska Havayolları, Anchorage ve Fairbanks'ten Bethel, Nome, Kotzebue, Dillingham, Kodiak gibi bölgesel merkezlere ve diğer büyük toplulukların yanı sıra büyük Güneydoğu ve Alaska Yarımadası topluluklarına jet hizmeti (bazen kargo ve yolcu Boeing 737-400'leri bir arada) ile eyalet içi seyahat sunan tek büyük havayolu şirketidir.

Kalan ticari uçuş hizmetlerinin büyük bir kısmı Ravn Alaska, PenAir ve Frontier Flying Service gibi küçük bölgesel banliyö havayollarından gelmektedir. En küçük kasaba ve köyler, eyalette kullanılan en popüler uçak olan Cessna Caravan gibi genel havacılık uçaklarını kullanan tarifeli veya kiralık çalı uçuş hizmetlerine güvenmek zorundadır. Bu hizmetin büyük bir kısmı Alaska kırsal topluluklarına toplu posta dağıtımını sübvanse eden Alaska bypass posta programına atfedilebilir. Program, bu sübvansiyonun %70'inin topluluklara yolcu hizmeti sunan taşıyıcılara gitmesini gerektirmektedir.

Birçok topluluk küçük hava taksi hizmetlerine sahiptir. Bu operasyonlar uzak bölgelere özel ulaşım talebinden doğmuştur. Belki de en özlü Alaska uçağı çalı deniz uçağıdır. Dünyanın en işlek deniz uçağı üssü, Ted Stevens Anchorage Uluslararası Havaalanı'nın yanında bulunan Hood Gölü'dür ve burada uçak pisti olmayan uzak köylere giden uçuşlar yolcu, kargo ve mağazalardan ve depo kulüplerinden birçok ürün taşır.

2006 yılında Alaska, ABD eyaletleri arasında kişi başına düşen pilot sayısının en yüksek olduğu eyaletti. Alaska'da 2020 itibarıyla 8.795 aktif pilot sertifikası bulunmaktadır. Bunların 2.507'si Hususi, 1.496'sı Ticari, 2.180'i Havayolu Taşımacılığı ve 2.239'u öğrenci pilottur. Ayrıca Aletli uçuş yetkisine sahip 3.987 pilot ve 1.511 Uçuş Öğretmeni bulunmaktadır.

Diğer taşımacılıklar
Alaska'nın bir diğer ulaşım yöntemi de köpek kızağıdır. Modern zamanlarda (yani 1920'lerin ortalarından sonraki herhangi bir zamanda), köpek kızağı gerçek bir ulaşım aracı olmaktan çok bir spordur. Eyalet çapında çeşitli yarışlar düzenlenmektedir, ancak en bilineni Anchorage'dan Nome'a kadar 1.850 km bir parkur olan Iditarod Trail Kızak Köpeği Yarışıdır (mesafe yıldan yıla değişmekle birlikte, resmi mesafe 1.688 km olarak belirlenmiştir). Yarış, 1925 yılında Togo ve Balto gibi yarışçıların ve köpeklerin, diğer tüm ulaşım araçları başarısız olduğunda difteri hastalığına yakalanmış Nome topluluğuna çok ihtiyaç duyulan ilaçları götürdüğü ünlü serum koşusunu anmaktadır. Dünyanın dört bir yanından gelen yarışçılar her Mart ayında para, ödül ve prestij için yarışmak üzere Anchorage'a gelirler. "Serum Koşusu", Nenana'dan (Fairbanks'in güneybatısında) Nome'a doğru yola çıkan ve 1925'teki ünlü koşunun rotasını daha doğru bir şekilde izleyen bir başka kızak köpeği yarışıdır.

Karayolu veya demiryolu ile hizmet verilmeyen bölgelerde, yaz aylarında birincil ulaşım arazi araçlarıyla, kış aylarında ise kar motosikleti veya Alaska'da yaygın olarak kullanılan adıyla "kar makinesi" ile sağlanır.

Veri aktarımı
Alaska'nın internet ve diğer veri taşıma sistemleri büyük ölçüde iki büyük telekomünikasyon şirketi aracılığıyla sağlanmaktadır: GCI ve Alaska Communications. GCI, Alaska United Fiber Optik sistemi olarak adlandırdığı sistemin sahibidir ve işletmektedir ve 2011'in sonlarından itibaren Alaska Communications "aşağı 48'e iki fiber optik yol ve Alaska genelinde iki fiber optik yol daha" olduğunu ilan etmiştir. Ocak 2011'de, Asya ile Alaska kırsalını birbirine bağlayacak 1 milyar dolarlık bir projenin planlandığı ve bunun kısmen federal hükûmetin 350 milyon dolarlık teşvikiyle desteklendiği bildirildi.

Hukuk ve hükûmet

Eyalet hükûmeti

Diğer tüm ABD eyaletleri gibi Alaska da cumhuriyet olarak yönetilir ve hükûmetin üç kanadı vardır: Alaska valisi ve atadığı kişilerden oluşan yürütme organı, Alaska Temsilciler Meclisi ve Alaska Senatosu'ndan oluşan yasama organı, Alaska Yüksek Mahkemesi ve alt mahkemelerden oluşan yargı organı.

Alaska eyaletinde eyalet çapında yaklaşık 16.000 kişi istihdam edilmektedir.

Alaska Yasama Meclisi 40 üyeli Temsilciler Meclisi ve 20 üyeli Senatodan oluşur. Senatörler dört yıl, Temsilciler Meclisi üyeleri ise iki yıl görev yapar. Alaska valisi dört yıl süreyle görev yapar. Vali yardımcısı ön seçimlerde validen ayrı olarak yarışır, ancak genel seçimlerde vali adayı ve vali yardımcısı adayı aynı bilette birlikte yarışır.

Alaska'da mahkeme sistemi dört kademeden oluşmaktadır. Alaska Yüksek Mahkemesi, Alaska Temyiz Mahkemesi, üst mahkemeler ve bölge mahkemeleri. Üst mahkemeler ve bölge mahkemeleri duruşma mahkemeleridir. Yüksek mahkemeler genel yetkili mahkemelerdir, bölge mahkemeleri ise kabahat ceza davaları ve 100.000 $'a kadar olan hukuk davaları dahil olmak üzere yalnızca belirli türdeki davalara bakar.

Yüksek Mahkeme ve Temyiz Mahkemesi temyiz mahkemeleridir. Temyiz Mahkemesi, cezai kovuşturmalar, çocuk suçluluğu ve habeas corpus ile ilgili olanlar da dahil olmak üzere belirli alt mahkeme kararlarının temyizine bakmakla yükümlüdür. Yüksek Mahkeme hukuk temyizlerine bakar ve kendi takdirine bağlı olarak ceza temyizlerine de bakabilir.

Devlet politikaları

Alaska, eyalet olduğu ilk yıllarda Demokrat bir eyalet olmasına rağmen, 1970'lerin başından bu yana Cumhuriyetçi eğilimli olarak nitelendirilmektedir. Yerel siyasi topluluklar genellikle arazi kullanımı geliştirme, balıkçılık, turizm ve bireysel haklarla ilgili konular üzerinde çalışmışlardır. Alaska Yerlileri, kendi toplulukları içinde ve çevresinde örgütlenirken, Yerli şirketler içinde aktif olmuşlardır. Bu şirketlere, yönetim gerektiren geniş arazilerin mülkiyeti verilmiştir.

Alaska daha önce, federal yasa yürürlükte olmasına rağmen, bir kişinin evinde bir ons veya daha az marihuana bulundurmasının eyalet yasalarına göre tamamen yasal olduğu tek eyaletti.

Eyalette, Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrılma oylamasını destekleyen bir bağımsızlık hareketi vardır ve Alaska Bağımsızlık Partisi.

Altı Cumhuriyetçi ve dört Demokrat Alaska valisi olarak görev yapmıştır. Ayrıca Cumhuriyetçi vali Wally Hickel, Cumhuriyetçi partiden ayrıldıktan ve yeniden seçilebilecek kadar kısa bir süre Alaska Bağımsızlık Partisi'ne katıldıktan sonra 1990 yılında ikinci bir dönem için göreve seçilmiştir. Cumhuriyetçi partiye resmi olarak 1994 yılında yeniden katılmıştır.

Alaska'da esrar yasal hale getiren seçmen girişimi 24 Şubat 2015 tarihinde yürürlüğe girerek Alaska'yı Colorado ve Washington ile birlikte ABD'de keyif amaçlı esrarın yasal olduğu ilk üç eyalet arasına soktu. Yeni yasa, 21 yaşın üzerindeki kişilerin az miktarda esrar tüketebileceği anlamına geliyor. İlk yasal esrar mağazası Ekim 2016'da Valdez'de açıldı.

Seçmen kaydı

Vergiler
Alaska, eyalet hükûmeti faaliyetlerini finanse etmek için öncelikle petrol gelirlerine ve federal sübvansiyonlara bağlıdır. Bu sayede Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en düşük bireysel vergi yüküne sahiptir. Satış vergisi olmayan beş eyaletten biri, bireysel gelir vergisi olmayan yedi eyaletten biri ve -New Hampshire ile birlikte- her ikisine de sahip olmayan iki eyaletten biridir. Gelir Bakanlığı Vergi Bölümü eyaletin gelir kaynakları hakkında düzenli olarak rapor vermektedir. Departman ayrıca vergi bölümünü doğrudan etkileyen yeni eyalet yasaları da dahil olmak üzere faaliyetlerinin yıllık bir özetini yayınlar. 2014 yılında Vergi Vakfı Alaska'yı Wyoming, Güney Dakota ve Nevada'nın ardından dördüncü en "iş dostu" vergi politikasına sahip eyalet olarak sıralamıştır.

Alaska'da eyalet satış vergisi bulunmamakla birlikte, 89 belediye %1,0 ila %7,5 arasında, genellikle %3-5 arasında değişen oranlarda yerel satış vergisi tahsil etmektedir. Alınan diğer yerel vergiler arasında çiğ balık vergileri, otel, motel ve yatak-kahvaltı 'yatak' vergileri, kıdem tazminatı vergileri, içki ve tütün vergileri, oyun (pull tabs) vergileri, lastik vergileri ve yakıt transfer vergileri yer almaktadır. Bazı eyalet vergileri ve lisans ücretlerinden (petrol, havacılık motor yakıtı, telefon kooperatifi gibi) toplanan gelirin bir kısmı Alaska'daki belediyelerle paylaşılır.

2010'ların başında yaşanan hidrolik kırma patlamasının ardından petrol fiyatlarında yaşanan düşüş, tarihsel olarak gelirinin yaklaşık yüzde 85'ini petrol ve gaz şirketlerine uygulanan vergi ve harçlardan elde eden Alaska eyalet hazinesini büyük ölçüde zarara uğratmıştır. Eyalet hükûmeti bütçesini büyük ölçüde azaltmak zorunda kaldı ve 2016'da 2 milyar doların üzerinde olan bütçe açığını 2018'de 500 milyon doların altına indirdi. 2020 yılında Alaska'nın eyalet hükûmeti bütçesi 4,8 milyar dolarken, öngörülen hükûmet gelirleri sadece 4,5 milyar dolardı.

Federal siyaset

Alaska başkanlık seçimlerinde düzenli olarak Cumhuriyetçileri desteklemektedir ve eyalet kurulduğundan beri bunu yapmaktadır. Cumhuriyetçiler, katıldıkları bir seçim (1964) dışında tüm seçimlerde eyaletin seçim kurulu oylarını kazanmıştır. Hiçbir eyalet Demokrat bir başkan adayına daha az oy vermemiştir. Alaska 1964'teki seçimlerde Demokrat aday Lyndon B. Johnson'a oy verirken, 1960 ve 1968 seçimleri yakın geçti. Ancak 1972'den bu yana Cumhuriyetçiler eyaleti büyük farklarla kazanmıştır. 2008 yılında Cumhuriyetçi John McCain Alaska'da Demokrat Barack Obama'yı %59.49'a %37.83'lük bir oranla mağlup etmiştir. McCain'in aday arkadaşı eyaletin valisi ve büyük bir partinin aday listesinde yer alan ilk Alaskalı olan Sarah Palin'di. Obama 2012'de Alaska'yı yine kaybetti, ancak o seçimde eyaletteki oyların %40'ını alarak 1968'den beri bunu başaran ilk Demokrat oldu. Joe Biden 2020'de başkanlık için oyların %42,77'sini alarak Johnson'ın 1964'teki zaferinden bu yana bir Demokrat başkan adayı için en yüksek oy oranına ulaştı.

Alaska Bush, Juneau'nun merkezi, Anchorage şehir merkezi ve Alaska Üniversitesi Fairbanks kampüsü ve Ester'i çevreleyen alanlar Demokrat Parti'nin kaleleri olmuştur. Matanuska-Susitna Borough, Fairbanks'in çoğunluğu (North Pole ve askeri üs dahil) ve Güney Anchorage tipik olarak en güçlü Cumhuriyetçi gösterilere sahiptir.

Seçimler
Alaska, Ernest Gruening, Mike Gravel ve Lisa Murkowski'nin yeniden seçilebilmek için adaylıklarını kaybettikleri, görevdeki ABD Senatörleri için uzun bir ön seçim yenilgisi geçmişine sahiptir. Ancak, Murkowski yazılı bir kampanya ile yeniden seçilmeyi kazandı. Buna rağmen Alaska, Ted Stevens'ın 40 yıl boyunca ABD Senatörü olarak ve Don Young'ın 49 yıl boyunca at-large temsilcisi olarak görev yaptığı uzun süredir hizmet veren bazı kongre üyelerine sahip olmuştur.
2020 yılında yapılan bir araştırmada Alaska, vatandaşlar için oy kullanmanın en zor olduğu 15. eyalet olarak belirlenmiştir.

2020 seçim döngüsünde, Alaskalı seçmenler Oylama Önlemi 2'yi onayladı. Önlem %1,1'lik bir farkla veya yaklaşık 4.000 oyla kabul edildi. Önlem, kampanyaların 2.000 doların üzerindeki kampanya katkıları için asıl kaynağı ve aracıları açıklamasını gerektirmektedir. Tedbir ayrıca eyalet çapındaki seçimler için partizan olmayan genel ön seçimler (Washington ve Kaliforniya'da olduğu gibi) ve sıralı seçim oylaması (Maine'de olduğu gibi) öngörmektedir. Önlem 2, Alaska'yı tüm eyalet çapındaki yarışlar için orman ön seçimlerinin yapıldığı üçüncü eyalet, sıralı seçim oylamasının yapıldığı ikinci eyalet ve her ikisinin de yapıldığı tek eyalet haline getirmektedir.

Yeni seçim sisteminin kullanıldığı ilk yarış, Don Young'ın ölümüyle boşalan Alaska'nın tek ABD Temsilciler Meclisi koltuğunun doldurulması için 2022'de yapılan özel seçim oldu. 1972'den bu yana Temsilciler Meclisi koltuğunu kazanan ilk Demokrat ve tarihte ABD Kongresi'ne seçilen ilk Alaska yerlisi olan Mary Peltola kazandı.

Kaynakça

Alaska


Gisela von Arnim (também Giesela; 30 de agosto de 1827, Berlim – 4 de abril de 1889, Florença) foi uma escritora alemã, principalmente de contos de fadas .

Biografia
Gisela era a filha mais nova de Achim e Bettina von Arnim. Não recebeu uma educação formal, tendo sida ensinada apenas pelas suas irmãs. Na sua juventude,  lia contos de fadas e poesia romântica, especialmente as obras de Wilhelm Hauff, começando eventualmente a escrever os seus próprios contos de fadas. Juntamente com as suas irmãs, Gisela criou o "círculo Kaffeter", inicialmente um grupo para mulheres jovens e eventualmente um salão literário que também incluía homens. Hans Christian Andersen e Emmanuel Geibel eram membros honorários incluíam. Em 1859, casou-se com o germanista e historiador de arte Herman Grimm, filho de Wilhelm Grimm.

Obras

 Das Leben der Hochgräfin Gritta von Rattenzuhausbeiuns (com Bettina von Arnim)
 Mondkönigs Tochter
 Aus den Papieren eines Spatzen
 Das Licht
 Die gelbe Haube
 Dramatische Werke (coleção)

Referências

Alemães de ascendência italiana
Mortos em 1889
Nascidos em 1827

Gisela von Arnim


قائمة ببطولات ويمبلدون لسنة 1966:

فردي رجال

 مانولو سانتانا هزم  دينيس رالستون. النتيجة: 6-4 11-9 6-4

فردي سيدات

 بيلي جين كينغ هزمت  ماريا بوينو. النتيجة: 6-3, 3-6, 6-1

مراجع

بطولة ويمبلدون 1966
أحداث 1966 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 1966 الرياضية
أحداث يوليو 1966 الرياضية في المملكة المتحدة
أحداث يونيو 1966 الرياضية
أحداث يونيو 1966 الرياضية في المملكة المتحدة
كرة المضرب في 1966

بطولة ويمبلدون 1966


Mealhada  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Baixo Vouga altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 8 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Antes
 Barcouço
 Casal Comba
 Luso
 Mealhada
 Pampilhosa
 Vacariça
 Ventosa do Bairro

Dış bağlantılar

 Mealhada şehrinin fotoğrafları

Baixo Vouga'nın belediyeleri

Mealhada


Rob Szatkowski (18. prosinca 1970.) poznatiji pod svojim imenom u ringu Rob Van Dam (često skraćeno na RVD) je američki profesionalni hrvač i glumac koji trenutno ima ugovor s Impactom Wrestlingom. Tijekom svoje karijere radio je za više organizacija, uključujući Extreme Championship Wrestling (ECW), World Wrestling Federation/Entertainment (WWF/E) i Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Van Dam je osvojio ukupno 21 naslov i jedini je hrvač u povijesti koji je držao WWE Championship, ECW World Heavyweight Championship i TNA World Heavyweight Championship (jednom je držao kada su WWE i ECW naslove kada su istovremeno bili u WWE-iju).

Van Dam je stekao popularnost u ECW-u prije uspješne katijere u WWE-ju i TNA-ju. Između ECW-a, WWF/E-a i TNA-a, Van Dam je bio u glavnim događajima na mnogim plati-pa-vidi događajima tijekom tri desetljeća između 1990-ih i 2010. godine. U 2002., Van Dam je rangiran broj jedan profesionalni hrvač u svijetu po Pro Wrestling Illustrated. Čitatelji časopisa proglasili su ga "najpopularnijim hrvačem" 2001. i ponovno 2002. godine. WWE ga je proglasio najvećom zvijezdom u povijesti ECW-a 2014.

Izvori

Vanjske poveznice

Američki kečeri

Rob Van Dam


An Leptochloa fusca in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Leptochloa fusca in nahilalakip ha genus nga Leptochloa, ngan familia nga Poaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. f. fascicularis
 L. f. muelleri
 L. f. uninervia

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Leptochloa

Leptochloa fusca


Mönchengladbach West ist einer von vier Stadtbezirken der kreisfreien Großstadt Mönchengladbach im Westen des deutschen Bundeslandes Nordrhein-Westfalen. Innerhalb Mönchengladbachs wird die erst seit dem 22. Oktober 2009 bestehende Verwaltungseinheit meist kurz als Stadtbezirk West bezeichnet. Im Stadtbezirk West wurden im Jahr 2009 die bisherigen Stadtbezirke Rheindahlen und Wickrath zusammengefasst. Diese Verwaltungsreform wurde am 27. Februar 2008 vom Mönchengladbacher Stadtrat mit der knappen Mehrheit von nur einer Stimme beschlossen. Der Sitz der Bezirksverwaltung befindet sich im Verwaltungsgebäude an der Plektrudisstraße in Rheindahlen.

Gliederung des Stadtbezirks
Der Mönchengladbacher Stadtbezirk West gliedert sich in neun amtliche Stadtteile, von denen sich einige aus wiederum mehreren kleinen Ortsteilen zusammensetzen:

Bezirksvertretung
Bei der Kommunalwahl 2009 wählte die sich an der Wahl beteiligende Bevölkerung des Stadtbezirks zu 39,6 Prozent CDU, zu 27,7 Prozent SPD, zu 9,9 Prozent Grüne, zu 10,5 Prozent FDP, zu 6,9 Prozent FWG, zu 2,8 Prozent Die Linke. Die restlichen 2,6 Prozent der Stimmen entfielen auf die übrigen Parteien. Der Bezirksvertretung gehören 18 Mitglieder an.

Bei der Kommunalwahl 2014 betrug die Wahlbeteiligung bei der Wahl der Bezirksvertretung 46,7 %. Die Stimmen entfielen zu 47,1 Prozent auf die CDU, zu 29,8 Prozent auf die SPD, zu 8,7 Prozent auf die Grünen, zu 4,3 Prozent auf die FDP, zu 3,3 Prozent FWG und zu 4,0 Prozent auf Die Linke. Die restlichen 2,8 Prozent der Stimmen entfielen auf die übrigen Parteien. Der Bezirksvertretung gehören 19 Mitglieder an.

Landtagswahl
Bei der vorgezogenen Landtagswahl am 13. Mai 2012 wählten die stimmberechtigten Einwohner des Stadtbezirks bei den Zweitstimmen wie folgt:

Einteilung der Postleitzahlen
Die Postleitzahlen 41069, 41179 und 41189 sind im Mönchengladbacher Stadtbezirk West gültig.

Weblinks

Fußnoten

Einzelnachweise

West

Mönchengladbach West


Federasyon veya federal devlet, coğrafi yapılarına göre oluşmuş birden fazla devletin kendi istekleriyle bir araya gelerek dışarıya karşı tek bir siyasal güç olarak görülmeleri ve bu amaçla kurdukları örgütün, kendisini oluşturan devletlerin üzerinde olması; iç işlerinde ise, yine aralarındaki anlaşmaya göre geniş veya dar ölçüde özerk olmaları ile oluşan topluluk.

Federal devlet; bu anlamda iç yapıları itibarıyla özerk olan devletlerin (federe devlet) oluşturduğu siyasi bir birliktir. Federe devletlerin her biri kendi ülkesine, anayasasına sahip iken diğer devletlerle olan ilişkilerin düzenlenmesinde yetki federal devlete aittir. Bununla birlikte federe devletlerin içinde kendi yasama, yürütme ve yargı organları da vardır. Fakat yasalar üst devlet (federal devlet) kimliğine ait anayasaya aykırı olmama koşulu taşır. Federe devletler iç güvenliklerini sağlamak amacı ile kendi polis teşkilatını kurabilir ve farklı yargılama hususları belirleyebilir. Bir federe devlet için suç teşkil eden bir yasa diğer devlet için suç teşkil etmeyebilir. Farklı federe devlet yasalarının uygulanmasında çoğunlukla bulunulan yer göz önüne alınır fakat uygulamada kişilerin hangi federe yapıya bağlı bulunduğu hususuna göre de hareket edildiği görülmektedir. Bu durum ülkeden ülkeye ve özerklik genişliğine göre farklılık taşımaktadır. Yine uygulamada görülen başka bir durumda dolaşım esnasında olan vatandaşın çelişen yasalara muhatap kalması durumunda üst anayasa kanunlarının geçerli olabileceğidir.

Kuruluş biçimleri

Birleşme yoluyla federalizm
Birbirlerinden bağımsız olan üniter devletler, bir araya gelerek federal devlet oluştururlar. Bu geçiş aşamasında devletler, ilk önce konfederasyon meydana getirirler. Oluşturulan konfederasyon daha sonra federasyona dönüşür. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri ve İsviçre Federal Devletleri birleşme yoluyla kurulmuştur.

Ayrılma yoluyla federalizm
Üniter nitelikte olan bir devletin il gibi birimleri ayrılmak isteyebilir. Ayrılmak isteyen birimler bağımsız devletler kurmak yerine, federe devlet haline gelmeyi tercih ederler. Bunun sonucunda federe devlet haline gelirler. Örneğin, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun 1918 tarihinde dağılmasından sonra Avusturya, federal devlet haline gelmiştir. Rusya 1924 tarihinde Sovyetler Birliğine dönüşmüştür.

Federal devletler

Federal cumhuriyetler

Federal monarşiler

Uzun şekilde sınıflandırma
 Federal Cumhuriyet: Almanya, Somali, Nijerya.
 Federasyon: Rusya, Saint Kitts ve Nevis
 Cumhuriyet: Arjantin, Avusturya, Hindistan (Hindistan Egemenliği olarak da adlandırılır), Irak, Güney Afrika, Sudan.
 Diğerleri:
 Bolivar Cumhuriyeti (Venezuela)
 Konfederasyon (İsviçre)
 Milletler Topluluğu (Avustralya)
 Dominyon (1982 öncesi Kanada)
 Federal Demokratik Cumhuriyet (Etiyopya, Nepal)
 Federe Devlet (Mikronezya Federal Devletleri)
 Federatif Cumhuriyet (Brezilya)
 İslam Cumhuriyeti (Pakistan)
 Krallık (Belçika)
 Birlik (Komorlarlar)
 Birleşik Emirlik (Birleşik Arap Emirlikleri)
 Birleşik Meksika Devleti (Meksika)
 Amerika Birleşik Devletleri (Birleşik Devletler)
 Yok:
 Bosna-Hersek (1997'den bu yana)
 Kanada (1982'den bu yana)
 Malezya

Feshedilenler
 Amerika Konfedere Devletleri (1861-1865)
 Kamerun Federal Cumhuriyeti (1961-1972)
 Orta Amerika Birleşik İlleri (1823 - yaklaşık 1838)
 Kolombiya Birleşik Devletleri (1863-1886)
 Çekoslovakya (1969-1992)
 Birleşik Hollanda Cumhuriyeti (1581-1795)
 Fransız Ekvatoral Afrikası (1910-1958)
 Fransız Batı Afrikası (1895-1958)
 İnka İmparatorluğu (1197-1572)
 Endonezya Birleşik Devletleri (1949-1950)
 Libya Krallığı (1951-1963)
 Federe Malay Devleti (1896-1946)
 Malaya Federasyonu (1948-1963)
 Mali Federasyonu (1959-1960)
 New Granada (1858-1863)
 Lehistan-Litvanya Birliği (1569-1795)
 Rodezya ve Nyasaland Federasyonu (1953-1963)
 Güney Arabistan Federasyonu (1962-1967)
 Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (1922-1991)
 Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti (1917-1993)
 İspanya Federal Cumhuriyeti (1873-1874)
 Uganda (1962-1967)
 Batı Hint Adaları Federasyonu (1958-1962)
 Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti (1943-1992)
 Yugoslavya Federal Cumhuriyeti (1992-2003)
 Arjantin Konfederasyonu (1831-1861)

Bazı Arap konfederasyonlar ve de facto durumda olan federasyonlarda bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Anti-Federalizm, Amerika Birleşik Devletleri'nde bir 18. yüzyıl hareketi
 Avrupa Birliği

Kaynakça

Federasyon


Luis Roberto Guzmán (Portoriko, 9. travnja 1973.) portorikanski je glumac i pjevač, koji uglavnom glumi u telenovelama.

Guzmán je kao mladić pokušao postati član benda zvanog Menudo. Godine 1999., preselio se u Meksiko. Glumio je u filmovima, ali je poznatiji po ulogama u telenovelama. Izjavio je da svoju ulogu Gervasija u seriji El Pantera smatra najvažnijom u cijeloj karijeri.

Filmografija

Filmovi
Flores de la noche — Tommy
Amores como todos los demás
Ladies' Night — Roco
Gente bien, atascada
Divina confusión — Baco
Amar a morir — Luis Ro
Hilos y cables
Sin ella — Gastón Sánchez
La otra familia — Chema

Televizija

Siempre te amaré — Alfredo
Amigas y rivales — Frank
Sin pecado concebido — Álvaro Godoy
Između ljubavi i mržnje — Gabriel
Zora — Diego
El Pantera — Gervasio (Pantera)
Infames — Porfirio Cisneros
Lo que la vida me robó — José Luis Álvarez
La viuda negra — Ángel Escurdero
Ingobernable — Pete Vázquez

Izvori i bilješke

Životopisi, Portoriko

Luis Roberto Guzmán


Die Liste der Bodendenkmäler in Drolshagen enthält die denkmalgeschützten unterirdischen baulichen Anlagen, Reste oberirdischer baulicher Anlagen, Zeugnisse tierischen und pflanzlichen Lebens und paläontologischen Reste auf dem Gebiet der sauerländischen Stadt Drolshagen im Kreis Olpe in Nordrhein-Westfalen (Stand: 29. Juni 2016). Diese Bodendenkmäler sind in Teil B der Denkmalliste der Stadt Drolshagen eingetragen; Grundlage für die Aufnahme ist das Denkmalschutzgesetz Nordrhein-Westfalen (DSchG NRW).

|}

Siehe auch
 Liste der Baudenkmäler in Drolshagen

Weblinks
 Denkmalliste der Stadt Drolshagen

Drolshagen
Drolshagen
!Drolshagen

Liste der Bodendenkmäler in Drolshagen


Donamaris Ramírez-Paris Lobo (Cúcuta, 8 de agosto de 1962) es un abogado y político colombiano. Fue elegido alcalde de Cúcuta para el periodo 2012-2015 por el Partido verde tras haberse lanzado 4 veces para el mismo cargo por elección popular.

Biografía

Familia
Hijo del periodista y líder cívico Carlos Ramírez París y Consuelo Lobo. Abogado de profesión, especialista en derecho público, económico y gerencia de empresas.

Desde muy joven dejó ver su pasión por el civismo y su gran vocación por el periodismo ambos, heredados de su padre. A los 10 años incursionó en el mundo de la radio en la emisora "Radio Guaimaral", conocida como "la chica para grandes cosas" fundada y dirigida por su padre. A los 19 años fundó la emisora FM de Cúcuta desde la cual convocó a decenas de jóvenes  para que incursionaran en el periodismo cívico.

Casado con la administradora de empresas Maribel Cuadros, de cuya unión nació su único hijo, Santiago Ramírez Cuadros.

A los 23 años creó el movimiento Civismo en Acción junto a cientos de jóvenes cuyo objetivo fue el de trabajar por la cultura ciudadana, los niños, el medio ambiente, población mayor, educación y deporte. Este trabajo reconocido por los cucuteños le permitió llegar al Concejo donde fue elegido presidente en dos oportunidades, lo cual le dio mayor visibilidad porque pudo gestionar obras para sectores vulnerables como pavimentación, creación de escuelas, mejoramiento del espacio público especialmente El Malecón.

Su participación en el sector público le ha permitido destacarse como contralor delegado y desarrollo local de participación ciudadana en Bogotá, gerente de la Contraloría General de la República, asesor cívico del despacho del Alcalde, personero delegado para la vigilancia administrativa, Abogado y Asesor del Concejo de Cúcuta.

Fue Director General durante 3 años del canal local, Tu Kanal, donde se destacó por su trabajo con la comunidad, alcanzando grandes logros especialmente con las comunidades vulnerables. Luego se lanzó para la alcaldía de Cúcuta y ganó con más del 43% de la votación total.
Laboró con la Fundación buen Gobierno  en Bogotá junto al hoy Presidente de Colombia, Juan Manuel Santos. Su vocación académica le ha permitido enseñar en la Universidad Libre de Colombia.

 Presidente H. Concejo San José de Cúcuta, 1995

Trabajo como alcalde

Inicia el 1 de enero de 2012 y culmina el 31 de diciembre de 2015.

Miles de refugiados, llegaron de Venezuela a Cúcuta y Donamaris Ramírez París fue el único funcionario colombiano que se le enfrentó al Presidente venezolano Nicolás Maduro para defenderlos de los atropellos a que fueron sometidos.
Así lo reconocieron los más importantes medios nacionales e internacionales que destacaron la valentía con que asumió la defensa de los colombianos expulsados de Venezuela, denunciando al Presidente Venezolano ante La Haya y la CIDH.
Gracias a su liderazgo, el mundo entero puso en el mapa a Cúcuta. En agosto de 2014, denunció a Maduro por delitos de Lesa Humanidad.
En abril de 2016 inicia el proyecto de comunicaciones creando el canal Cívica TV, diseñado especialmente para trabajar por las comunidades más pobres de Cúcuta y su Área Metropolitana. Su vocación como periodista innovador lo llevó, a través de una alianza de medios, crear y dirigir una plataforma que incluye prensa, radio, televisión y el periódico digital Cúcuta 7 días

Gabinete Municipal

El siguiente es el gabinete nombrado por el señor alcalde Donamaris Ramírez París Lobo:

 Consejera para la promoción de la ciudad,  Carmen Elisa Ortiz
 Director del Departamento Administrativo de Bienestar Social, Mario Pezzoti
 Secretario de Educación, Luis Carlos Guzmán Caicedo
 Secretaría de Tránsito y Movilidad, Nestor Javier Ardila
 Secretario del Tesoro, Virginia Valencia
 Secretario General, Jimmy Galán Villamizar
 Secretario de Seguridad, TubalCail Contreras
 Secretario de Salud, Daicy Machucca
 Secretario de Desarrollo a la Comunidad, Álvaro Hernández
 Secretario Privado, Henry Duarte
 Secretario de Hacienda Municipal, Juan Pablo Celis
 Secretario de Cultura y Turismo, María Eugenia Navarro
 Secretario de Gobierno y Convivencia, Osacar Gerardino
 Secretario de Infraestructura municipal, Juan Carlos Sierra
 Director de Planeación municipal, Amparo Diaz
 Secretaria de Equidad y Género, Adriana Arias
 Directora  de Metrovivienda, Luz Karime Coronel
 Subsecretaria de Talento, Johana Gelvez
 Subsecretario de Educación, Johana Duran
 Subsecretario de la Juventud, Laura Morillo
 Asesor de Educación, Ramón
 Subsecretario de Industria y Comercio, Ruth Moros
 Asesor del despacho del Alcalde David Quintero
 Asesor de Seguridad, José Gregorio Nieto

Referencias

Enlaces externos
 donamaris.com

Nacidos en Cúcuta
Políticos del Partido Verde (Colombia)
Abogados de Colombia
Alumnado de la Universidad Libre (Colombia)
Alcaldes de Cúcuta

Donamaris Ramírez-Paris Lobo