Luigi "Gigi" Meroni (24. februar 1943 - 15. oktober 1967) var en italiensk fodboldspiller (kantspiller).

Meroni spillede hele sin korte karriere i hjemlandet, hvor han repræsenterede Como, Genoa og Torino.

For det italienske landshold nåede Leoni at spille seks kampe. Han var med i truppen til VM 1966 i England og spillede én af italienernes kampe i turneringen.

Meroni blev i en alder af 24 år dræbt i en trafikulykke i Torino i 1967, umiddelbart efter at have spillet en hjemmekamp for Torino FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Italien
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1966
Omkomne ved trafikulykker i Italien

Gigi Meroni


An Guzmania nangaritzae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Harry Edward Luther ngan K.F.Norton. An Guzmania nangaritzae in nahilalakip ha genus nga Guzmania, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Guzmania

Guzmania nangaritzae


Tom Austen (15 de septiembre de 1987) es un actor británico, más conocido por haber interpretado a Marc Bayard en la serie Jo y  por dar vida a Jasper Frost en la serie The Royals.Su más reciente Trabajo es Helstrom

Carrera
En 2009 obtuvo un pequeño papel en la película Bright Star.

En 2010 interpretó a Anto en la serie británica Shameless. Ese mismo año obtuvo pequeños papeles en las películas E'gad, Zombies! y en Brighton Rock, donde interpretó al señor Oakes aunque no salió en los créditos. En 2011 apareció en un episodio de la serie médica Doctors, donde interpretó a Jonathan Bone. Ese mismo año apareció en el cortometraje Crossharbour, donde interpretó a John. En 2012 se unió al elenco recurrente de la segunda temporada de la exitosa serie The Borgias, donde interpretó a Raffaello di Genova. Ese mismo año se unió al elenco de la segunda temporada de la serie Beaver Falls, donde dio vida a Mac. En 2013 se unió al elenco principal de la serie Jo, donde interpretó al detective de la policía Marc Bayard hasta el final de la serie ese mismo año. En 2015 se unió al elenco principal de la serie The Royals, donde interpreta a Jasper Frost hasta ahora. En octubre de 2019, Austen fue elegido como Daimon Hellstrom en la serie de Hulu Helstrom que se desarrolla en Marvel Cinematic Universe.

Filmografía

Series de televisión

Películas

Teatro

Referencias

Enlaces externos

 Guildhall School of Music & Drama: Tom Austen

Actores de televisión de Inglaterra
Nacidos en Taunton

Tom Austen


Simone Padoin (Gemona del Friuli, Provincia de Udine, Italia, 18 de marzo de 1984) es un exfutbolista italiano que jugaba de centrocampista.

Trayectoria
Padoin inició su carrera como futbolista en el equipo juvenil del Atalanta B. C. En 2003 pasó al Vicenza Calcio, donde permaneció durante cuatro temporadas, y con el cual marcó 6 goles en 131 encuentros. En la temporada 2007-08 regresó al Atalanta, equipo con el cual obtuvo el título de la Serie B en la temporada 2010-11. El 31 de enero de 2012, fue transferido a la Juventus F. C. por 5 millones de euros. Después de cinco años en el equipo turinés, el 4 de julio de 2016 fue transferido al Cagliari Calcio, recién ascendido a la Serie A.

En noviembre de 2020 anunció su retirada.

Selección nacional
Fue internacional con la selección de fútbol de Italia en las categorías sub-19, sub-20 y sub-21.

Participaciones en Eurocopas

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Copas internacionales

Referencias

Enlaces externos

 Perfil y estadísticas
 Ficha oficial de Simone Padoin en la Serie A

Futbolistas del Atalanta Bergamasca Calcio
Futbolistas del L.R. Vicenza
Futbolistas de la Juventus de Turín
Futbolistas del Cagliari Calcio
Futbolistas del Ascoli Picchio Football Club 1898
Futbolistas de la selección de fútbol sub-19 de Italia
Futbolistas de la selección de fútbol sub-20 de Italia
Futbolistas de la selección de fútbol sub-21 de Italia
Miembros del cuerpo técnico de la Juventus Football Club
Nacidos en Gemona del Friuli

Simone Padoin


Celso de Barros Gomes (Cachoeira Paulista, 25 de maio de 1935) é um geólogo, pesquisador e professor universitário brasileiro.

Grande oficial e comendador da Ordem Nacional do Mérito Científico e membro da Academia Brasileira de Ciências, é professor titular aposentado do Instituto de Geociências da Universidade de São Paulo. Sua principal área de pesquisa é sobre rochas alcalinas, além de estudar também os meteoritos.

Biografia
Celso nasceu na cidade do interior paulista de Cachoeira Paulista, em 1935. Era um dos seis filhos de João Albuquerque Gomes e Iolanda Vieira Barros Gomes. Seu pai trabalhava como ferroviário na Estrada de Ferro Central do Brasil e sua mãe era professora primária. Passou toda a infância e adolescência em Cachoeira Paulista, onde fez o primário e o secundário, além de praticar esportes, como basquete.

Na empolgação nacional causada pela fundação da Petrobras, Celso decidiu cursar geologia, mas não havia cursos deste tipo no Brasil, apenas na Bolívia. Celso decidiu mudar-se para a Bolívia, mas ficou apenas alguns meses e retornou em 1956 para São Paulo. Ingressou no curso de geologia da Universidade de São Paulo, formando-se na primeira turma, em 1960.

Em 1962, começou o doutorado com o professor Rui Ribeiro Franco. Defendeu a tese Petrologia do maciço alcalino de Itapirapuã, SP em 1967. Em 1971, defendeu a tese de livre-docência intitulada Polimorfismo dos anfibolitos da região do Jaraguá: evidências químicas, mineralógicas e texturais.

Realizou vários estágios de pós-doutorado no exterior em universidades como a Universidade de Trieste, Universidade do Novo México e Universidade da Califórnia em Berkeley. Foi Chefe de Departamento, Vice-Diretor e Diretor do Instituto de Geociências, além de membro de vários Conselhos Centrais de Graduação e de Pesquisa e Coordenadoria de Comunicação Social. Foi responsável pela criação do Laboratório de Microssonda Eletrônica do Instituto de Geociências da Universidade de São Paulo.

Naturais de Cachoeira Paulista
Geólogos do estado de São Paulo
Cientistas do Brasil
Alunos da Universidade de São Paulo
Professores da Universidade de São Paulo
Membros da Academia Brasileira de Ciências
Ordem Nacional do Mérito Científico

Celso de Barros Gomes


Işın Funda Büyükkaraca ya da sahne adıyla Işın Karaca (d. 7 Mart 1973, Londra), Kıbrıs Türkü şarkıcı.

Londra'da doğan Işın Karaca, öğrencilik yıllarında başladığı müzik hayatını Londra IV King Edward Okulu'nda tiyatro okurken de sürdürdü.

Biyografi

Yaşamı
1973 yılında Londra'da doğdu. Kıbrıslı restoran işletmecisi Şeniz Büyükkaraca ile Afyonlu emlakçı olan Ali Büyükkaraca'nın ilk çocukları olarak dünyaya gelmiştir. İngiltere'de Müzikal Tiyatro üzerine eğitim gördü. 19 yaşında yaptığı Soner Kıvanç ile yaptığı ilk evlilikten Erda Kıvanç (1993) adında bir oğlu vardır. İlk eşinden daha sonra boşandı. Aranjör Erdem Yörük ile 12 yıl süren birlikteliği olmuştur. Stilist, sanat ve klip yönetmeni Sedat Doğan'la 2009'dan beri birlikteliğini 2010 yılı kasım ayı sonunda noktalamıştır. Tekrar barışan çift, 30 Mayıs 2011 tarihinde evlenmiştir. İkinci çocuğu Mia 2011 yılında dünyaya gelmiştir. İkinci eşi Sedat Doğan ile Eylül 2012 tarihinde boşanmaya karar vermişlerdir. Boşanma davası sırasında barışan çift daha sonra tekrar ayrılarak, 6 kasım 2013 günü anlaşarak boşanmıştır. Işın Karaca 28 Aralık 2016 tarihinde ise Tuğrul Odabaş ile evlendi. 2017'de ve 2019'da eski eşi Sedat Doğan Brezilya'da hırsızlık yaparken yakalanmış ve cezaevine girmiştir. Nisan 2019'da Karaca'nın, boşandığı eski eşinden kalan 1 milyon liralık borcu ödemek için uğraştığı öğrenildi. Kasım 2019'da Karaca, Tuğrul Odabaş'tan tek celsede anlaşmalı olarak boşandı.

Müzik kariyeri
Müzikal kariyerine 1999'da kurulan "Panic Attack"  adlı grubun solistliğini üstlenerek başladı fakat grup hiçbir albüm çıkaramadan dağıldı. Sanıldığının aksine Işın Karaca ilk Sezen Aksu'nun değil, Yıldız Tilbe'nin vokalistliğini yapmıştır. Hülya Avşar sayesinde Sezen Aksu le tanışarak vokalistliğini yapmaya başlamıştır. 1997'de Disney'in animasyon çizgi filmi Herkül'ün Türkçe film müziklerinden "Kutsal Gerçek I-II-III", "Sıfırdan Oldu", "Söyleyemem", "Bir Yıldız Doğuyor" adlı şarkıları Melis Sökmen, Tuba Önal, Sibel Gürsoy, Yonca Karadağ gibi isimlerle beraber yorumladı. Müziklerin Alan Menken'e, orijinal sözlerin David Zippel'e ait filmin müziklerinin Türkçe söz yazarı ise Işın Karaca'dır.  İki kere Eurovision Türkiye elemelerine katıldı. 2000 yılında 'Bir Kırık Sevda' ve 2001 yılında 'Kaderimsin' adlı şarkılarla Türkiye elemelerini kazanamadı ama OGAE İkinci Şans Yarışmasında Türkiyeyi temsil etti. "Bir Kırık Sevda" 2000 yılında 104 puanla 7. olurken, "Kaderimsin" 2001 yılında 52 puanla 14. oldu. Sezen Aksu'nun "Oh Oh" ve "Allahın Varsa" adlı kliplerinde oynadı. 2000 yılında Fresh B'nin "Gerçek Kal" albümünde "Geçmişe Yolculuk" adlı şarkıya düet yaptı. 2001'e kadar Sezen Aksu'nun vokalistliğini sürdürdü.
Üç albüm dışında birçok projeye de katkıda bulunmuştur. Tema Vakfının Bir Milyar Meşe projesi için bestelenen "Meşe Şarkısı"nı diğer sanatçılarla beraber yorumladı. Birçok reklam jingle'ı seslendiren sanatçı; Coca Cola, Saray Halı, Piyale, Aria, Powertürk gibi markaların reklamlarını seslendirdi.

Anadilim Aşk (2001)
İlk albümü Anadilim Aşk'ı 28 Kasım 2001 tarihinde piyasaya sürdü. İkisi hariç bütün şarkıların sözlerinin ve tüm müziklerin Sezen Aksu'ya ait olduğu albümle büyük başarı sağladı ve tüm Türkiye tarafından tanınır oldu. Albümün çıkış parçası "Tutunamadım" ve ardından "Başka Bahar" birer hit oldu.
İlk albüm yayınlandıktan sonra birçok projeye de imza attı. Selmi Andak'ın "Uluslararası Ödüllü Selmi Andak Şarkıları" albümünde "Ve Ben Yalnız"'ı yorumladı. Hakkı Yalçın'ın söz verdiği şarkılardan oluşan "O Şarkılar... Hakkı Yalçın Şarkıları" albümünde "Sen Gittin mi Ben Ölürüm"ü yorumladı. Şarkıya İstanbul metrosunda 7 Nisan 2004'te klip çekildi. Alpay'la "Sessiz Kalma" düeti yaptı. Şarkıya çekilen klipte Işın Karaca da rol aldı. Remix versiyonun klibinde ise önceki klibin görüntüleri kullanıldı. Marşlardan oluşan "Yeni Türkiye Coşku Dolu" adlı albümde "Yeni Türkiye" adlı şarkıyı seslendirdi. 2004 yılında Ezel Akay'ın filmi Neredesin Firuze'nin film müziklerinden "Aynı Cemin Bülbülüyüm" adlı şarkıyı seslendirdi. Ayrıca bu filmde konuk şarkıcı olarak da yer aldı. Yine 2004 yılında Erdem Yörük, Eda Özülkü ve Metin Özülkü'yle beraber Masalcılar adlı grubu kurdu. Grup çocuklara masal anlatan ilk albümleri olan "Masalcılar - 1"i piyasaya sürdü. Grup her ne kadar bu projeyi seri haline getireceklerini söylediyse de hatta bunu albüm kapağına bile yazdıysa da, ikincisini hiçbir zaman çıkarmadılar.

İçinde Aşk Var (2004)
İlk defa kendi bestesine de yer verdiği ikinci albümü İçinde Aşk Var'ı 19 Aralık 2004 tarihinde çıkardı. Aysel Gürel, Suat Suna, Ümit Sayın gibi çeşitli isimlerle çalıştığı albümde sadece 2 tane Sezen Aksu şarkısı vardır. Çıkış şarkısı Yetinmeyi Bilir Misin? bir hit olmuştur. İkinci klip şarkısı "Bekleyelim de Görelim" de büyük bir başarı yakalamıştır. Son video ise bir Sezen Aksu cover'ı olan Onno Tunç şarkısı "Hoşgörü" olmuştur.
2005 yılında Polis Teşkilatının 160. Kuruluş Günü için yapılan "Görev Başındayız"da Özcan Deniz ile düet yaptı. Şarkıya çekilen ve Hülya Avşar, Cem Yılmaz, Ebru Gündeş, Beyazıt Öztürk gibi ünlü isimlerin de yer aldığı klipte Işın Karaca da yer aldı. 2006 yılında Mehmet Tokat'ın şiir albümü "İnadına Seveceğim"de "Yalnızlığın Adresi" adlı şarkıyı yorumladı. Aynı yıl Ali Kocatepe'nin 41'inci sanat yılını kutladığı "41 Kere Maşallah" adlı albümde yıllar önce Nükhet Duru'nun seslendirdiği "Ben Sana Vurgunum"u tekrar yorumlamıştır. Rap şarkıcısı Ogeday albümü "Mecburi İstikamet"te "Eski Bir Resim" adlı şarkıya düet yaptı. Okul yaptırmayı ve okulların fiziksel koşullarını iyileştirmeyi hedefleyen "Yaşasın Okulumuz" adlı proje için yapılan sözü ve müziği Ahmet Özden'e ait şarkıyı Burcu Güneş, Yavuz Bingöl, Fatih Erkoç ve Özcan Deniz'le beraber seslendirmiştir.

Başka 33/3 (2006)
2 yıllık bir aradan sonra 16 Haziran 2006 tarihinde üçüncü albümü Başka 33/3'ü piyasaya sürdü. Bu albümde çoğunlukla Alper Narman ve Fettah Can ile çalıştı. Bir tane de kendi bestesinin yer aldığı albümün çıkış parçası "Mandalinalar" bir hit olmuştur. İkinci klip şarkısı ise "Kalp Tanrıya Emanet" oldu. Bu albümün önceki albümlerinden en önemli farkı ise artık Sezen Aksu ile çalışmıyor olması. Sezen Aksu vokalisti olarak tanınan Karaca, bu albümde Aksu ile çalışmaması ile ilgili olarak Sezen Aksu okulundan bir dönem uzaklaştırıldığını söylüyor.
2007 yılında Dolapdere Big Gang'in Just Feel albümünde "The Final Countdown" şarkısını seslendirdi. Bu şarkı Işın Karaca'nın yayımlanmış bir albümde seslendirdiği ilk ingilizce şarkıdır.
2008'in başında Ogeday ile ortak çalışması olan Maxi Single çıktı. Bu singleda "Eski Bir Resim" adlı şarkının RnB, Electribe, House, Reggaeton ve Electronic tarzında remiksleri yer alıyor. Haziran ayında atv'nin Elif dizisinin jenerik müziği için Esmeray'ın hit şarkısı "Unutama Beni"nin coverını seslendirdi.

Uyanış (2009)
Dördüncü stüdyo albümü Uyanış 29 Mayıs 2009 tarihinde yayınlandı. Sibel Alaş, Zeki Güner, Erol Temizel, Erdem Yörük gibi isimlerle çalıştı. Bu albümde Işın Karaca yoğunluklu olarak besteci ve söz yazarı olarak yer alıyor. Albüm geleneksel pop tarzının dışında R&B ve elektronik tarzında farklı soundlara sahiptir. Albümün ilk klibi "Bilmece" olmuştur. Şarkıya Hint filmleri tarzında bir klip çekilmiştir. Albümün ikinci ve son klibi ise Sedat Doğan ve Cem Başeskioğlu tarafından kliplendirilen "Uyanış" olmuştur.

Arabesque (2010)
Karaca, beşinci albümü için farklı bir tarz denedi. Arabesk tarzındaki Arabesque: Geçmiş, Geçmemiş Hiç... albümü 22 Nisan 2010'da SM Gold ve Akış Production etiketiyle yayınlandı. Albümde 80'li 90'lı yıllarda Türkiye'de sevilen arabesk şarkıları, ayrıca Göksel'in de Arka Bahçem albümünde seslendiği Kibariye'nin hit şarkısı "Kim Bilir"i de seslendirdi. Karaca'nın arabesk tarzda şarkı söylemesine yardımcı olmak için Selami Şahin, Işın Karaca'nın vokal koçluğunu üstlenmiştir. Albümdeki şarkıların düzenlemesi Selim Çaldıran tarafından yapılmıştır. Albüm, Karaca'nın son üç albümünde olduğu gibi akustik olarak kaydedilmiştir. "Ben Sevdalı, Sen Belalı" şarkısında Hüsnü Şenlendirici konuk olmuştur.

2010 yılının Mart ayında, eski ve yeni nesil sanatçıları bir araya getiren Zerrin Özer'in prodüktörlüğünü yaptığı Her Devrin Devleri projesinde yer almış, Berkant ile düet yaptıkları "Kırmızı Ruj" şarkısı albümün çıkış şarkısı olmuştur.

Işın Karaca Undercover2006 yılından bugüne; Jazz, funk, soul ve yabancı pop parçalarından oluşan çok özel bir repertuvarla Taksim Balans Performance Hall'da konserler veriyor.

Oyunculuk kariyeri
2005 yılında Sen Ne Dilersen adlı sinema filmine oynadı. Başrollerini Işık Yenersu, Zeynep Eronat, Yıldız Kenter, Fikret Kuşkan gibi isimlerin paylaştığı Cem Başeskioğlu'nun yönettiği filmde Marika rolüyle başarılı bir performans sergiledi.

Boğaçhan Dündar'ın yönettiği ve 15 Ocak 2010 tarihinde vizyona giren Romantik-Komedi türündeki "Gelecekten Bir Gün" filminde Hayrettin Karaoğuz, Hande Subaşı, Arda Kural, Rasim Öztekin, Murat Serezli ve Neco gibi oyuncularla birlikte rol aldı. Kariyerindeki ikinci uzun metraj olan bu filmde Işın Karaca, filmdeki esas kızı canlandıran Hande Subaşı'nın halası Filiz rolünde.

Televizyon
2005 yılında atv ekranlarında yayınlanan kendi adını taşıyan "Işın Show" adlı show programını sundu. Yedi bölüm yayınlanan programda müzisyen konuklarıyla birçok düet yaptı. Program 19 Ağustos 2005 tarihinde sona erdi.

Kanal D'de yayınlanan Haziran Gecesi adlı dizide konuk sanatçı olarak yer almıştır.

2007 yılında Elmax kanalında yayınlanan anneler arası güzellik yarışması "Kadın Her Yaşta Güzeldir"i Vatan Şaşmaz'la beraber sundu. Aynı yıl Show TV'de yayınlanan Şarkı Söylemek Lazım adlı yarışmada Vatan Şaşmaz'ın koçluğunu üstlendi. İkili yarışmayı dördüncülükle tamamladı. Yine aynı yıl TürkMax'da yayınlanan "Haydi Söyle" isimli müzik yarışmasını sundu.

atv'de yayınlanan Altın Kızlar dizisinin 17 Mayıs 2009 tarihinde yayınlanan 4. bölümünde hemşire Binnaz rolüyle konuk oyuncu olarak yer aldı.

Kasım 2012'den beri TRT Müzik kanalında Başucu Şarkıları müzik programını her perşembe gecesi sürdürmektedir.

Sosyal sorumluluk projeleri
2005 yılında, 1999 İzmit depreminde hasar gören Gölcük Kız Meslek Lisesinin kütüphanesinin tamirine yardımcı oldu. 31 Temmuz 2005 yılında bir yardım konseri verdi ve gelirini okula bağışladı. 19 Nisan 2006 tarihinde açılışını yaptığı kütüphaneye kendi adı verildi.

2006 yılında, okul yapmayı ya da mevcut okulların durumlarını iyileştirmeyi amaçlayan Yaşasın Okulumuz projesinde yer aldı. Proje için yapılan şarkıyı diğer sanatçılarla beraber seslendirdi ve "Sen" şarkısını da bu albümde yer aldı. Ayrıca Show TV'de yayınlanan yardım gecesinde katılarak yardım topladı.

Nisan 2008'de Kanserli Çocuklara Umut Vakfı (KACUV)'un kanserli çocukların tedavisi için hijyenik evler kurulmasını amaçlayan "Aile Evi" projesinde "Gel Sende Katıl Umudun Şarkısına" şarkısını diğer sanatçılarla beraber seslendirdi.

Yazarlık
2 Mart 2005'ten bugüne resmi web sitesinde yayınlanan "Kaleminden" adlı blog'unda projeleri hakkında haberlerin yanı sıra, toplumsal olayalar karşısındaki kendi görüşlerini de yazıyor. Küresel ya da ulusal problemlerin yer aldığı makaleler politikadan sanat yaşamına geniş yelpazede konuları içeriyor. Şu ana kadar 66 makale yayınlamıştır.

2005 yılında bir kitap yazdığını söyleyen Karaca, daha sonra bunun bir diyet kitabı olduğunu açıklamıştır. "Büyümek İçin Küçülmek Lazım" adlı kitabı 36 bedene zayıfladığında yayınlayacak. Beş yıllık kilo verme hikâyesinin anlatılacağı kitapta okuyuculara tavsiyeler de yer alacak.

2008 yılında http://www.2kadin.com  web sitesinde köşe yazarlığına başladı ve 18 Temmuz 2008'den bugüne köşe yazıları yazıyor. Köşe yazısında genellikle kadın-erkek ilişkileri üzerine yazıyor.

2010 yılı yaz aylarından itibaren http://www.magazinkolik.com  adlı web sitesi için köşe yazarlığı yapmaktadır.

Diskografi

Albümler
 Anadilim Aşk (28 Kasım 2001, Power Records)
 İçinde Aşk Var (16 Aralık 2004, İmaj Müzik)
 Başka 33/3 (19 Haziran 2006, Seyhan Müzik)
 Uyanış (29 Mayıs 2009, Seyhan Müzik)
 Arabesque (22 Nisan 2010, Seyhan Müzik)
 Arabesque II (7 Temmuz 2011, Seyhan Müzik)
 Her Şey Aşktan (8 Mayıs 2013, Seyhan Müzik)
 Ey Aşkın Güzel Kızı (3 Şubat 2015, Seyhan Müzik)
 Eyvallah (1 Aralık 2017, Akış Production)
 Canımın Yarısı(20 Mart 2019, Akış Production
 Sen Ben Aşk (28 Mart 2022, DMC & Akış Production)
 The Best in Symphonic (13 Ekim 2023, Işın Karaca Production)

Filmografi

Ödüller ve adaylıklar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Işın Karaca Resmi Websitesi

 Spotify'da Işın Karaca
 Işın Karaca Yazıları

Yaşayan insanlar

1973 doğumlular
Londra doğumlu kadın şarkıcılar
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Türk kadın sinema oyuncuları
Kıbrıs Türkü kadın şarkıcılar
Kıbrıs Türkü pop şarkıcıları
Kıbrıs Türkü sinema oyuncuları
Türk kadın pop şarkıcıları
Universal Müzik sanatçıları
İmaj Müzik sanatçıları
Seyhan Müzik sanatçıları
PDND Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları

Işın Karaca


المركز الوطني للاستشعار عن بعد هو مؤسسة تونسية مجالها التكنولوجيات الحديثة للمعلومات الجغرافية.

مجالاته
يعتبر المركز الوطني للاستشعار عن بعد مؤسسة عمومية ذات طابع غير إداري، وقد بعث يوم 11 جويلية 1988. ويشتغل فيه حوالي مائة بين مهندسين وفنيين مختصين في ميادين علوم الجغرافيا والأرض والفلاحة والبيئة والمياه والغابات والمحيطات والمعلوماتية.

يدخل ضمن اهتمامات هذا المركز ما يلي:
 الجيوديزيا: التي تهتم بوضع المرجع الجغرافي الموحد الذي يعتبر الأساس لأعمال قيس الأراضي وإعداد الخرائط والأمثلة الهندسية.
 التوبغرافيا: تحديد الارتفاعات على أوسع نطاق، ومتابعة الحضائر ذات الصلة بالبنية التحتية من طرقات وموانئ ومياه وبناءات...
 رسم الخرائط: مختلفة السلالم، وتحيين الخرائط التوبغرافية اعتمادا على الصور الجوية، وإنجاز خرائط موضوعية اعتمادا على المعالجة الرقمية والأعمال الميدانية...
 الاستشعار: تنمية طرق وتطبيقات معالجة الصور، والتحليل الفضائي لمشاريع المساعدة على اتخاذ القرار، والبحث والتنمية، والاستشارة والخبرة..

على المستوى التطبيقي
 التهيئة: المساهمة في اختيار مسار الطريق السريعة تونس-مجاز الباب ومساكن -راس اجدير، ورسم خرائط النمو الحضري بإقليم تونس الكبرى وعدد من المدن الهامة داخل البلاد وتأثير التحضر على الأراضي الفلاحي.
 المحيط :
 التصحر: وضع برنامج يقظة ومتابعة للتصحر على مستوى جهوي...
 التصرف في الموارد الطبيعية: القيام بخريطة رقمية للمجال الغابي والرعوي.
 الفلاحة: إنجاز خريطة استغلال التربة، استشعار مسبق للمساحات المخصصة للحبوب، إنجاز خرائط فلاحية لعدد من الولايات.
 المجال الساحلي والبحري: دراسة التلوث البحري في خليج قابس، التحكم في الموارد النادرة في المناطق الساحلية.

علاقاته
يعمل المركز الوطني للاستشعار عن بعد بعد بالتعاون مع شركاء ومؤسسات مرجعية في ميدان المعلومات الجغرافية والفضائية من بينها على الصعيد الدولي: منظمة التغذية والزراعة، برنامج الأمم المتحدة للتنمية، اليونسكو. كما يتعاون المركز مع مؤسسات عربية وإفريقية: من المغرب، الجزائر، سوريا، لبنان، مصر والأردن.

وصلة خارجية
 موقع المركز الوطني للاستشعار عن بعد

جغرافيا تونس
مراكز أبحاث
معاهد أبحاث في تونس
مؤسسات تونسية

المركز الوطني لرسم الخرائط والاستشعار عن بعد (تونس)


Ahajski savez (liga), konfederacija grčkih gradova u Ahaji, pokrajini uz sjevernu obalu Peloponeza, formiran je u 5. stoljeću pr. Kr.

Povijesni razvoj Saveza

Kao saveznik Tebe učestvovao je u ratovima 368. – 362. pr. Kr., protiv makedonskog kralja Filipa II. 338. i Antipatra 330. pr. Kr. Raspustio ga je makedonski kralj Antigon II. Gonata. Kao federacija deset ravnopravnih demokratskih gradova obnavljan je postepeno od 280. do 270. pr. Kr.

Glavni rukovodilac Saveza je strateg s političkim i vojnim funkcijama, do njega hiparh, zapovjednik konjaništva, a kao treći po rangu navarh, zapovjednik neznatne flote. Najznačajniji bio je Arat (Ἄρατος; od 245. do svoje smrti 213., biran je gotovo svake druge godine za stratega).

Nalazeći se između mnogih velikih političkih sila, od kojih su najjače bile Sparta i Makedonija, Ahajski savez im se morao vješto prilagođavati. U početku je jedno vrijeme bio protiv Sparte i Makedonije, naslonjen na Egipat, zatim je uz Spartu, pa je s Etolskim savezom, drugim demokratskim savezom Grčke. Makedonski kralj Demetrije II. (Δημήτριος) pobijedio je oba saveza 233. kod Filake (Φυλάκη) u južnoj Tesaliji. Kada je došlo do koalicije Sparte i Etolskog saveza, Ahajski savez prilazi Makedoniji. Udruženi pobijeđuju Spartu kod Selasije, 221. pr. Kr. U to vrijeme teritorij Saveza je podjeljen u tri okruga ili sintelije (συντέλεια) sa zajedničkom vojskom (8500 najamnika od kojih 500 konjanika).

Strateg Ahajskog saveza Filopemen (Φιλοποίμην) pobjeđuje Spartance pod Mahanidom (Μαχανίδας), kod Mantineje 207., a njegovog nasljednika Nabisa (Νάβις) 202. – 200. pr. Kr. Ahajski savez se 195. udružuje s Rimom koji se sve više upliće u grčke poslove. Filopemen prisiljava 192. Spartu da stupi u Savez, a 188. ju pokorava. Time je cijeli Peloponez ujedinjen u Ahajskom savezu, što Sparti nikada nije uspjelo, ali je to ipak učinjeno nasilnim putem i u sjeni rimske hegemonije.

Filopemena su 183. zarobili pobunjeni Mesenci i prisilili ga da ispije otrov, on se smatra posljednjim velikim grčkim vojskovođom. Kada je Kritolaj (Κριτόλαος) postao strateg, došlo je do otvorenog rata s Rimom. Rimski pretor Cecilije Metel (Caecilius Metellus) odnio je pobjedu u bitci kod Skarfe (Σκάρφη) 146. pr. Kr., a tom je prilikom nestao i Kritolaj. nestao. Njegov nasljednik Diej (Διαῖος), posljednji strateg Ahajskog saveza, digao je na oružje sve građane, oslobodio i naoružao 12 000 robova, ali ga je rimski konzul Lucije Mumije Ahaik (Lucius Mummius Achaicus) ipak pobijedio u bitci za Korint kod Leukopetre (Λευκοπέτρα) 146. pr. Kr.

Nakon tog poraza raspušten je Ahajski savez te su njegovi teritoriji podijeljeni među Rimljanima.

Literatura

 "Ahajski savez", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 63.
 Polibios, Istoria, knj., II., IV., VI., XXIII.
 Livius, Ab urbe condita, knj. XXXII., XXXV., XXXVIII.
 Pausanias, Perieg esis tes Hellados, Achia, knj. VII.
 Nicolini, La confederazione achea, Piza, 1914.

Stara Grčka
Antička povijest
Vojni savezi

Ahajski savez


Briar est une application de messagerie instantanée open source chiffrée en local, fonctionnant en mode pair à pair et recommandée par Julian Assange (le fondateur de WikiLeaks) le 25 février 2022 (dans le contexte de l'invasion de l'Ukraine par la Russie). C'est une messagerie qui permet de transmettre des messages et des images sans obligatoirement utiliser Internet (par clé USB, par des cartes SD, par Bluetooth, ou par Wi-Fi en mode « ad hoc » ou « infrastructure ») ou par Internet via le réseau anonymisé Tor. Elle utilise un chiffrement de bout en bout.

Il existe des clients pour smartphones Android sur Google Play et F-Droid.

Historique

Notes et références

Logiciel de messagerie instantanée
Logiciel pour Android
Logiciel pour iOS

Briar (application)


Frédéric-Émile Simon, né le 8 avril 1805 à Strasbourg où il est mort le , est un graveur, lithographe et imprimeur né français et d'origine strasbourgeoise.

Biographie
Frédéric-Émile est formé par son père, né à Strasbourg, Frédéric Sigismond Simon (), qui y ouvre un atelier en 1802 produisant des vignettes gravées sur cuivre ; le 26 mars 1823 il obtient une patente l'autorisant à produire des lithographies à partir du cuivre. Il prend sa retraite en 1833, et son fils reprend la direction de l'imprimerie.

Il met au point en 1855 un procédé appelé « cartégraphie ».

Il meurt le 4 juillet 1886 à Strasbourg (Empire allemand).

Il est crédité comme inventeur de la chromolithographie.

Notes et références

Annexes

Bibliographie
  Dominique Lerch, « The Simons, father and son, engravers and lithographic printers in Strasbourg (1802-1881), a high point in French lithography » (trad. Michael Twyman), Journal of the Printing Historical Society, 2017, .
 Théodore Rieger, « Simon, Frédéric-Émile », in Nouveau Dictionnaire de biographie alsacienne, vol. 35, .

Liens externes

 Frédéric-Émile Simon, sur le Dictionnaire des imprimeurs-lithographes du .

Naissance à Strasbourg
Naissance en avril 1805
Décès à Strasbourg
Décès en juillet 1886
Décès à 81 ans
Graveur français du XIXe siècle
Lithographe français du XIXe siècle
Imprimeur français du XIXe siècle

Frédéric-Émile Simon


Paula González Berodia (San Felices de Buelna, Cantabria; 2 de mayo de 1985) es una atleta española del equipo New Balance, especialista en pruebas de fondo.

Carrera deportiva
En 2010 se proclamó campeona de España de pista cubierta en la modalidad de 3000 metros, título que repetiría en 2012 y 2013, además de dos medallas de plata en 2011 y 2014.
Al aire libre cosecha dos medallas de plata en 5000, en los años 2012 y 2014, año en el que comenzó a competir en ruta.

Es precisamente en la ruta donde tiene sus mejores resultados con seis títulos, tres en 10 kilómetros (2014, 2015 y 2017), dos en media maratón (2015 y 2016), y uno más en maratón (2016). Esto la convierte en la fondista en ruta más laureada de la historia.

El día de su debut sobre los 42 kilómetros, en el Maratón Ciudad de Sevilla, lo hizo con un tiempo de 2h31'18'', no sólo consiguió la victoria en la carrera si no que además logro la clasificación para los Juegos Olímpicos de Río de Janeiro 2016, y estableciendo tras 20 años, un nuevo récord de los campeonatos.
Una lesión dos meses antes le impidió ir a sus primeros Juegos Olímpicos.

En 2017, brilló de nuevo en el maratón de Sevilla, en el que consiguió otra vez la victoria, con un tiempo de 2h28'54" (entonces sexta mejor marca española) y se aseguró así su presencia en el Campeonato Mundial de Atletismo de 2017, en el que participó en agosto de ese mismo y en el que terminó en la posición 47 en la prueba de maratón.

Atletas de España
Deportistas de Cantabria
Nacidos en San Felices de Buelna

Paula González Berodia


Eric Adams Manowar isimli heavy metal grubunun vokalistidir. 12 Temmuz 1952 doğumludur. İtalyan asıllıdır. Gerçek adı Louis Marullo'dur. Eric Adams'ın sesini keşfetmesi 12 yaşında gerçekleşir. Etkilendiği metal gruplarının solistlerinin taklitlerini yaparak hem kendini geliştirmiş hem de sesinin mükemmelliğinin farkına varmıştır. 16 yaşına geldiğinde kendine evinin garajında küçük bir akustik stüdyo kurmuş ve burada çalışmaya devam etmiştir. Eric iyiden iyiye screamlerini geliştirmiş ve hayranı olduğu metal kültürünü sindirerek heavy metal vokali olabilecek kademeye ulaştığını anlamıştır. Ancak çevresinde metal ile ilgilenen pek fazla kişi olmadığından grup kurmakta zorlanmıştır. Ardından okulda tanıştığı Jeoy DeMaio'nun da bas çaldığını öğrenmiştir. Bu ikili bir araya gelerek Joey DeMaio'nun koyduğu isimle Manowar adlı heavy metal grubunu kurmuştur. Bu grup zamanla büyümüş, Eric Adams da herkes tarafından saygı duyulan en iyi vokallerden biri olmuştur.

Joey DeMaio ile beraber Manowar grubunun kurucu ve daimi üyesidir. Joey DeMaio ile okul arkadaşıydı. Clean ve scream vokal yapmaktadır. Manowar grubunun birçok şarkısında tenor vokali vardır (Nessun Dorma gibi).. Adams konserlerinde 30 saniyeden uzun süren screamleri ile tanınır ki bu screamler Manowar grubunun en önemli soundu kabul edilir. Genelde clean vocal yapsa da, sesini istediği forma rahatlıkla sokabilmektedir. Sahip olduğu 4 oktavlık ses aralığı (b1-b5), Manowar şarkılarına müthiş bir enerji ve ruh kazandırmaktadır. (Gitar 3.5 oktavdır. Piyano 7 oktavdır örneğin)

Avcılıktan hoşlanmaktadır. Wild Life and Wild Times isimli bir avcılık DVDsi çıkarmıştır. Ayrıca diğer grup elemanları gibi o da bir motosiklet tutkunudur.

Amerikalı erkek şarkıcılar
Amerikalı heavy metal şarkıcıları
Manowar üyeleri
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar

Eric Adams


الموضوعية في العلوم هي القيمة التي تُظهِر كيفية ممارسة العلوم وكيفية ابتكار الحقائق العلمية. وهي الفكرة التي تنص على أن العلماء لابد أن يطمحوا إلى إقصاء التحيزات الشخصية والالتزامات المسبقة والتفاعل العاطفي وغير ذلك، في محاولتهم الكشف عن الحقائق المتعلقة بالعالم الطبيعي. وغالبًا ما ترتبط الموضوعية بخاصيّة القياس العلمية؛ حيث يمكن اختبار دقة القياس بصورة مستقلة عن ذات العالم الذي قرره في المرة الأولى. ومن ثَم، فهيّ ترتبط ارتباطًا وثيقًا بهدف قابلية الاختبار والاستنساخ. ولكي يتم اعتبار نتائج القياس موضوعية بدرجة مناسبة، ينبغي أن تتناقل من شخص إلى آخر، ثم توضيحها بعد ذلك إلى أطراف ثالثة وذلك كمقدمة لفهم العالم الموضوعي. وقد تؤدي مثل هذه المعلومات القابلة للبرهنة عادةً إلى إعطاء قوى تنبئية قابلة للبرهنة أو بناء تكنولوجي.

وبالرغم مما سبق، إلا أن هذه النظرة التقليدية تجاه الموضوعية تتجاهل العديد من الأشياء. أولًا: يعتبر انتقاء شيء محدد ليخضع للقياس عادةً قرارًا غير موضوعي، وغالبًا ما ينطوي على الاختزالية. ثانيًا: إن ما يُعتبر مشكلًا بصورة أكبر هو انتقاء الأدوات ومنهجية القياس. فبعض السمات أو الخصائص للعنصر الخاضع للدراسة يتم تجاهلها في عملية القياس، وسوف تتسبب القيود على الأدوات المختارة في عدم أخذ البيانات في الاعتبار. وعلاوة على هذه الحدود المطلقة الموضوعية المحيطة بعملية القياس، فإن أي مجتمع من الباحثين غالبًا ما يتشارك «آراءً ذاتية»، ومن ثَمّ تصبح الذاتية أنظمة مفاهيمية. ويمكن أيضًا بناؤها في تصميم من الأدوات المستخدمة للقياس. ولا تعتبر الموضوعية التامة ممكنة جدليًا في بعض المواقف أو ربما في جميعها. فهي، على الأقل، عملية مليئة بالشكوك والتحديات (قارن لاتور، 1987: 63-79, بولاني، 1958).
ويتجسد مثال الفكرة الموضوعية في المفهوم القائل إن الإدراك كله نسبي. وبقبول هذا، يلاقي المرء الشيء الموضوعي.

وتظهر المشكلات نتيجة القصور في فهم حدود الموضوعية في البحث العلمي، خاصة عند تعميم النتائج. وبالنظر إلى أن انتقاء الموضوع وعملية القياس غير موضوعيين عادةً، فإن عند تعميم نتائج العملية على نظام أكبر من النظام الذي أُخذ منه موضوع القياس؛ ستكون الاستنتاجات بالضرورة متحيزة.

وينبغي عدم الخلط بين الموضوعية والإجماع العلمي. فقد يتفق العلماء في وقت ما ولكن يكتشفون لاحقًا أن الإجماع قد مثّل وجهة نظر ذاتية.

التاريخ

ظهرت الموضوعية في العلوم في منتصف القرن التاسع عشر. ففي فترة مبكرة من القرن الثامن عشر، وقبل ظهور الموضوعية، وُجدت الفضيلة المعرفية والتي أسماها كلٌ من لوراين داستون وبيتر جاليسون من الحقيقة إلى الطبيعة. وقد تم ممارسة هذا النموذج من خلال التنويريين الطبيعيين وجامعي الأطلس العلمي، وتضمنت محاولات إيجابية لمحو الخصوصيات في تمثيلاتهم للطبيعة لابتكار صور اعتُبرت أفضل ما تظهر «ما هي حقًا.» وقد اعتبر الحكم والمهارة ضرورتين من أجل تحديد ومن أجل تحديد «النموذجي» أو «المميز» أو «المثالي» أو «المتوسط». فعند تطبيق فكرة من «الحقيقة إلى الطبيعة»، لا يبحث الطبيعيون عن تصوير ما يُشاهد بالضبط، ولكنهم يبحثون عن صورة مسببة.

الحواشي

المراجع
 Daston, Lorraine & Galison, Peter. (1992). The image of objectivity. Representations. 40(Autumn), 81-128.
 Daston, Lorraine & Galison, Peter. (2007). Objectivity. New York: Zone Books.
 Dawkins, Richard. (2003). A devil's chaplain: Selected essays. Phoenix.
 Haraway, Donna. (1988). Situated knowledges: The science question in feminism and the privilege of partial perspective. Feminist Studies, 14(3), 575-599.
 Kuhn, Thomas. (1962). The structure of scientific revolutions. University of Chicago Press, 3rd Ed., 1996.
 Latour, Bruno. (1987). Science in action. Cambridge, Mass: Harvard University Press.
 Polanyi, M. (1958). Personal knowledge, towards a post-critical philosophy. London: Routledge.
 Sokal, Alan & Bricmont, Jean. (1999). Intellectual impostures: Postmodern philosophers' abuse of science. London: Profile Books.

قراءات إضافية
 Gaukroger, S. (2001). Objectivity, History of. IN: Smelser, N. J. & Baltes, P. B. (eds.) International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences. Oxford. (pp. 10785– 10789).
 Porter, Theodore M. (1995). Trust in Numbers: The Pursuit of Objectivity in Science and Public Life. Princeton University Press.
 Restivo, Sal. (1994). Science, Society, and Values: Toward a Sociology of Objectivity. Lehigh University Press.

فلسفة العلوم

موضوعية (علوم)


En Helt fra 64 er en dansk stumfilm fra 1911, der er instrueret af Gunnar Helsengreen.

Handling

Medvirkende
 Aage Fønss - Christian 9., konge af Danmark
 Philip Bech - Kaptajn, Grev Ahlefeldt-Lauervigen
 Alfred Cohn - Gamle Kemp
 Martha Helsengreen - Madam Kemp
 Aage Schmidt - Valdemar Kemp, helten fra 64
 Sophie Eskildsen - Anna, Valdemars kæreste

Eksterne henvisninger

2. Slesvigske Krig
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1911

En Helt fra 64


Aleksa Bečić (crnogorska ćirilica: Алекса Бечић; Cetinje, 2. kolovoza 1987.) je crnogorski političar koji trenutno obnaša dužnost predsjednika Skupštine Crne Gore. Osnivač je i trenutni predsjednik centrističke političke stranke Demokratska Crna Gora.

Izvori

Crnogorski političari od 1989.
Životopisi, Cetinje

Aleksa Bečić


Juan de Vaca (também Juan de Baca) (falecido em 1565) foi um prelado católico romano que serviu como bispo do Panamá (1561–1565).

Biografia
Juan de Vaca nasceu em Valladolid, em Espanha, e foi ordenado sacerdote na Ordem de São Bento. A 27 de janeiro de 1561, o Papa Pio IV nomeou-o bispo do Panamá e foi consagrado bispo a 8 de fevereiro de 1562. Serviu como bispo do Panamá durante o governo de Luis de Guzman e organizou com sucesso uma contra-revolta contra Rodrigo Méndez, que tomou a cidade durante a ausência do governador. Ele também foi creditado pelos habitantes da cidade por interromper milagrosamente um incêndio expansivo em 1563, liderando uma procissão com o Santíssimo Sacramento diretamente ao centro do incêndio, que logo depois foi extinto. Serviu como Bispo do Panamá até à sua morte em 1565. Foi o co-consagrado de Francisco del Toral, Bispo de Iucatã.

Mortos em 1565
Ano de nascimento desconhecido
Bispos católicos
Bispos nomeados pelo Papa Pio IV

Juan de Vaca


Nancy Jelagat, née en 1986, est une athlète kényane.

Carrière
Nancy Jelagat remporte le semi-marathon de Boulogne-Billancourt en 2019 puis le marathon de Valence en 2021.

Notes et références

Liens externes

Coureuse de fond kényane
Marathonienne
Naissance en 1986

Nancy Jelagat


Mian Muhammad Hamza Shehbaz Sharif ou plus simplement Hamza Shehbaz (en ourdou : میاں محمد حمزہ شہباز), né le , est un homme politique pakistanais. Membre de la Ligue musulmane du Pakistan (N), son père Shehbaz Sharif dirige le parti depuis 2018.

Élu député de l'Assemblée nationale pour la première fois lors des élections de 2008, il est réélu en 2013 avant de devenir député provincial du Pendjab en 2018. Il est investi ministre en chef de la province le .

Famille et éducation

Hamza Shehbaz est né le  de son père Shehbaz Sharif et sa mère Nusrat Shehbaz. Le couple se sépare en 1993.

Carrière politique

Hamza Shehbaz est issu d'une dynastie politique de riches hommes d'affaires. Il entre en politique dans le sillage de son père Shehbaz Sharif ainsi que son oncle Nawaz Sharif, alors que ce dernier est Premier ministre dans les années 1990. Après le coup d'État de 1999 qui renverse son oncle, il est l'un des rares membres de la famille à ne pas être contraint à l'exil, ce qui lui permet de gérer les industries familiales.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Politique au Pakistan

Liens externes

Ministre en chef du Pendjab
Personnalité de la Ligue musulmane du Pakistan (N)
Naissance en septembre 1974
Député de l'Assemblée provinciale du Pendjab
Député pakistanais

Hamza Shehbaz Sharif


A 3.ª etapa do Tour de France de 2022 teve lugar a 3 de julho de 2022 entre Vejle e Sønderborg na Dinamarca sobre um percurso de 182 km. O vencedor foi os neerlandês Dylan Groenewegen do BikeExchange-Jayco e o belga Wout van Aert conseguiu manter a liderança antes do primeiro dia de descanso e o translado a França.

Classificação da etapa

Classificações ao final da etapa

Classificação geral (Maillot Jaune)

Classificação por pontos (Maillot Vert)

Classificação da montanha (Maillot à Pois Rouges)

Classificação do melhor jovem (Maillot Blanc)

Classificação por equipas (Classement par Équipe)

Abandonos
Nenhum.

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Etapas do Tour de France de 2022

3.ª etapa do Tour de France de 2022


Kafadan bacaklılar (Cephalopoda), çok hücreli omurgasız hayvanların yumuşakçalar (Mollusca) şubesinin en gelişmiş sınıfı. Başları büyük olup gözleri ve sinir sistemleri iyi gelişmiştir. Başlarının ön kısmından çekmenli veya çengelli kollar uzanır. Bunlarla avlarını yakalar ve sürünebilirler.

Açık denizlerde sürüler halinde veya diplerde yaşayan deniz yumuşakçalarıdır. Mürekkepbalığı, kalamar, ahtapot, notilus (sedefli deniz helezonu) en çok bilinen kafadan bacaklılardır. Notilusta, helezon şekilli kalkerli bir dış kabuk bulunur. Mürekkep balıklarında derinin salgısı olan boynuzumsu ince ve küçük kabuk, gövdenin içine gömülmüştür. Ahtapotlarda ise hiç kabuk bulunmaz. Çok çeşitli renkte olanları olduğu gibi, renk değiştirebilme özelliğine sahip olanları da vardır. Ahtapotlara bu özelliklerinden dolayı "deniz bukalemunları" denir. Manto boşluğuna alınan suyun huni şeklindeki sifondan dışarı atılmasıyla bir su akımı meydana gelir. Hayvan, su akışının tersine olarak geri geri gider (Newton'un üçüncü yasası). Sifonu çevirerek öne veya arkaya doğru giderek avlarını rahatça takip eder ve düşmanlarından kaçabilirler. Kol ve dokunaçlarını kürek şeklinde kullanarak hızlarını arttırırlar. Yüzgeçlerinin yardımıyla yön değiştirir, öne ve arkaya doğru ağır ağır yüzebilirler.

Notilus dışında hepsinde mürekkep kesesi vardır. Deniz hayvanlarına yem olmamak için tehlike anında mürekkep salarak etrafı bulandırır ve oradan uzaklaşırlar. Mürekkep kesesi hareketi sağlayan sifona açılır. Avlarını kollarıyla yakalar, papağan gagası biçimindeki çeneleriyle ve törpülü dilleriyle parçalar. Ağızlarındaki bir çift zehirli tükürük bezleriyle felce uğratır.

Ahtapot ısırığı tehlikelidir. Yengeç, ıstakoz, balık, midye ve diğer yumuşakçalarla beslenirler. Ahtapot, Octopoda (sekiz kollular) grubunun tipik bir çeşididir. Mağara ve kayalar arasında gizlenerek avlanır. Bir çift solungacı, 2–3 cm'den 9 metreye kadar değişik boyda 50'den fazla türü vardır.

Mürekkepbalığı, Decapodiformes (on kollular) grubunun tanınan en gelişmiş grubudur. Sekiz kolu ve iki adet dokunacı bulunur. Bir çift solungaca sahiptir. Boyları 20 cm ile 18 metre arasında değişen türleri vardır. Mürekkep balığı genellikle balıkçılar tarafından balık avlamak için yem olarak kullanılır.

Ayrıntılı sınıflandırma
Kafadan bacaklılar (Cephalopoda) sınıfının alt sınıf ve takımlarına ilişkin ayrıntılı sınıflandırma aşağıda sunulmuştur ( st soyu tükenmiş):

 Sınıf : Cephalopoda

 Alt sınıf : Ammonoidea st
 Takım : Ammonitida
 Takım : Ceratitida
 Takım : Goniatitida

 Alt sınıf : Coleoidea
 Belemnoidea st (üst grup)
 Takım : Aulacocerida
 Takım : Belemnitida
 Takım : Belemnoteuthina
 Takım : Diplobelida
 Takım : Phragmoteuthida
 Neocoleoidea (üst grup) - varlığını sürdüren kafadan bacaklıların çoğu
 Takım : Octopoda - Ahtapotlar
 Takım : Sepiida - Mürekkep balıkları
 Takım : Sepiolida
 Takım : Spirulida
 Takım : Teuthida - Kalamarlar
 Takım : Vampyromorphida

 Alt sınıf : Nautiloidea
 Takım : Nautilida - Nautiluslar
 Takım : Actinocerida st
 Takım : Ascocerida st
 Takım : Bactritida st
 Takım : Discosorida st
 Takım : Ellesmerocerida st
 Takım : Endocerida st
 Takım : Oncocerida st
 Takım : Plectronocerida st
 Takım : Pseudorthocerida st
 Takım : Tarphycerida st
 Takım : Orthocerida st

Kaynakça

Dış bağlantılar

Renk değiştirebilen hayvanlar

Kafadanbacaklılar


Der Highway 4A der kanadischen Provinz British Columbia liegt im Westen von Vancouver Island. Er bildet nordwestlich von Nanaimo eine kurze Verbindung zwischen Highway 19 und Highway 4. Er hat eine Länge von 10 km. Vor dem Bau von Highway 19 führte Highway 4A bis zum Highway 19A, dem früheren Highway 19, dieser Abschnitt steht jedoch nicht mehr unter Verwaltung der Provinz und ist somit auch nicht mehr als Highway 4A ausgezeichnet.

Einzelnachweise

04
Regional District of Nanaimo
British Columbia Highway 004a

British Columbia Highway 4A


Essigsäurehex-2-enylester, auch 2-Hexenylacetat, ist eine chemische Verbindung aus der Gruppe der ungesättigten Carbonsäureester, die strukturell 3-Hexen-1-yl-acetat ähnelt.

Isomere
Essigsäurehex-2-enylester kommt in zwei isomeren Formen vor.

Vorkommen
trans-Essigsäurehex-2-enylester kommt natürlich in Äpfeln, Bananen, Schwarzen Johannisbeeren, Mangos, Pfirsichen, Birnen, Erdbeeren und Tee sowie in einigen ätherischen Ölen, wie Pfefferminzöl vor.

Eigenschaften
Das trans-Isomer ist eine farblose Flüssigkeit mit fruchtigem Geruch, die unlöslich in Wasser ist.

Verwendung
trans-Essigsäurehex-2-enylester wird als künstlicher Fruchtgeschmack verwendet.

Einzelnachweise

Essigsäureester
Aromastoff (EU)
Futtermittelzusatzstoff (EU)

Essigsäurehex-2-enylester


هنري لانسبوري  المولود في 11 أكتوبر من العام 1990 في لندن في إنجلترا، لاعب كرة قدم إنجليزي .
انتقل على سبيل الإعارة لفريق سكونثورب يونايتد .

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بوترز بار
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو أستون فيلا
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو سكونثورب يونايتد
لاعبو كرة قدم إنجليز
لاعبو كرة قدم رجالية إنجليز
لاعبو كرة قدم من هيرتفوردشاير
لاعبو لتن تاون
لاعبو منتخب إنجلترا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إنجلترا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي آرسنال
لاعبو نادي بريستول سيتي
لاعبو نادي واتفورد
لاعبو نوتنغهام فورست
لاعبو نورويتش سيتي
لاعبو وست هام يونايتد
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مواليد 1990
مواليد في لندن

هنري لانسبوري


Ida Wüst () a fost o actriță germană de teatru și film, cu o carieră proeminentă în perioada 1920 - 1930 în filmele realizate de Universum Film AG (Ufa).

Viața și cariera
Sunt cunoscute puține lucruri despre copilăria Idei Wüst. Ea a descoperit de timpuriu lumea teatrului și a decis să urmeze o carieră de actriță. După ce a urmat liceul la Frankfurt pe Main, Wüst a luat lecții de actorie de la Thessa Klinghammer și la vârsta de 16 ani a primit primul ei angajament la StadtTheatre din Colmar, apoi a jucat pe scena teatrului din Bromberg și din 1904 pe scena teatrului din Leipzig. În 1907 a devenit membru al colectivului Lessing-Theater din Berlin, unde a interpretat roluri în Hosenrollen (roluri de bărbați pe care femeile le interpretau îmbrăcate cu pantaloni) și comedii și a devenit o actriță foarte solicitată.

În timpul anilor petrecuți pe scenă s-a împrietenit și s-a căsătorit cu actorul Bruno Kastner, cu care ea a început să scrie scenarii. Cei doi s-au căsătorit în 1918, au divorțat în 1924, dar nu au avut copii.

Wüst a apărut în patru filme mute din seria Tragödie der Liebe 1-4 în 1922 și 1923 (în engleză: Tragedia dragostei 1-4), alături de tânăra Marlene Dietrich. Au urmat rapid multe alte filme mute și cariera cinematografică a Idei Wüst în epoca filmului mut a fost prolifică. Ea a trecut la cinematograful sonor cu relativă ușurință și a apărut în mai multe piese de teatru și filme în anii 1930.

Al Doilea Război Mondial a adus o criză în cariera Idei Wüst. În anii războiului, ea a interpretat puține roluri pe scenele de teatru și în filme.

După război, cererea Idei Wüst pentru denazificare din 1946 a fost respinsă pentru că ea a fost acuzată că și-ar fi denunțat colegi în timpul regimului nazist, printre care și Eduard von Winterstein. Se cunoștea faptul că Wüst a corespondat cu Adolf Hitler pe parcursul anilor de război și mai multe dintre scrisorile ei către Hitler se află în dosarele Colecției Adolf Hitler de la Universitatea Princeton. Abia în 1949 i s-a permis Idei Wüst să-și continue cariera de actriță. În anii 1950, ea a jucat în mai multe filme, interpretând femei în vârstă vioaie și matroane comice. De asemenea, în anii 1950, ea a revenit pe scenă.

În cursul carierei sale, Ida Wüst a apărut alături de unele dintre cele mai importante vedete ale cinematografiei germane, cum ar fi: Heinz Rühmann, Hans Albers, Peter Lorre, Paul Henckels, Käthe Dorsch, Hans Moser, Käthe Haack, Paul Kemp, Theo Lingen și multe altele.

Pe 4 octombrie 1958 Ida Wüst a murit în urma unui accident vascular cerebral, după o inflamație severă a plămânilor.

Filmografie
Ca scenarist
 Only a Servant (1919)
 Der König von Paris Teil 1 & 2 (1920)

Ca actriță

Tragödie der Liebe Teil 1-4 (1923–1924)
Die Puppenkönigin 1924 (1924)
 Chamber Music (1925)
O alte Burschenherrlichkeit (1925)
Die vertauschte Braut (1925)
Die Strasse des Vergessens (1925)
 The Queen of the Baths (1926)
 The Third Squadron (1926)
 Accommodations for Marriage (1926)
 Unmarried Daughters (1926)
Die Bräutigame der Babette (1927)
Das Heiratsnest (1927)
Unter Ausschluss der Öffentlichkeit (1927)
 Heimweh (1927)
Venus im Frack (1927)
Im Luxuszug (1927)
 Assassination (1927)
Mein Freund Harry (1927)
 The Last Waltz (1927)
Queen Louise (1927)
Der Bettelstudent (1927)
 The Case of Prosecutor M (1928)
Die Königin seines Herzens (1928)
Der Raub der Sabinerinnen (1928)
 Master and Mistress (1928)
 Youth of the Big City (1929)
 The Burning Heart (1929)
 Father and Son (1929)
Diary of a Coquette (1929)
Fräulein Fähnrich (1929)
Madame X, die Frau für diskrete Beratung (1929)
Zwischen vierzehn und siebzehn
 The Night Belongs to Us (1929)
Der Walzerkönig (1930)
Die Lindenwirtin (1930)
 A Student's Song of Heidelberg (1930)
 Rooms to Let (1930)
 Three Days Confined to Barracks (1930)
 The Caviar Princess (1930)
Die Scikosbaroness (1930)
 Josef the Chaste (1930)
Bockbierfest (1930)
Das alte Lied (1930)
Marriage in Name Only (1930)
Zweierlei Moral (1930)
Die Marquise von Pompadour (1930)
Wenn die Soldaten... (1931)
 The Firm Gets Married (1931)
Der Stumme von Portici (1931)
Das verlorene Paradies (1931)
Elisabeth von Österreich (1931)
Bomben auf Monte Carlo (1931)
 My Leopold (1931)
Der verjüngte Adolar (1931)
Schützenfest in Schilda (1931)
 Hooray, It's a Boy! (1931)
Schön ist die Manöverzeit (1931)
 The Night Without Pause (1931)
 Two Heavenly Blue Eyes (1932)
 At Your Orders, Sergeant (1932)
 The Victor (1932)
 No Money Needed (1932)
 Once There Was a Waltz (1932)
 Peter Voss, Thief of Millions (1932)
 Melody of Love (1932)
Aus einer kleinen Residenz (1932)
 The Song of Night (1932)
Ballhaus goldener Engel (1932)
Zwei glückliche Tage (1932)
Ja, treu ist die Soldatenliebe (1932)
 The Beautiful Adventure (1932)
 The Testament of Cornelius Gulden (1932)
Mieter Schulze gegen alle (1932)
Wie sag' ich's meinem Mann? (1932)
 Frederica (1932)
 I by Day, You by Night (1932)
 You Don't Forget Such a Girl (1932)
Keinen Tag ohne Dich (1933)
 A Song for You (1933)
Kind, ich freu' mich auf Dein Kommen (1933)
 Little Man, What Now? (1933)
Lachende Erben (1933)
Flüchtlinge (1933)
Fräulein Hoffmanns Erzählungen (1933)
Die Wette (1933)
The Tsarevich (1933)
Des jungen Dessauers grosse Liebe (1933)
 Charley's Aunt (1934)
 Just Once a Great Lady (1934)
Annette im Paradies (1934)
Frühlingsmärchen (1934)
Freut Euch des Lebens (1934)
The Csardas Princess (1934)
Der kühne Schwimmer (1934)
Jungfrau gegen Mönch 1934
Die Liebe und die erste Eisenbahn (1934)
Warum lügt Fräulein Käthe? (1935)
Die blonde Carmen (1935)
 The Private Life of Louis XIV (1935)
Kater Lampe (1935)
 The World's in Love (1935)
 If It Were Not for Music (1935)
Eine Seefahrt, die ist lustig (1935)
Herbstmanöver (1935)
Eine Nacht an der Donau (1935)
Die lustigen Weiber (1936)
Kater Lampe (1936)
 The Beggar Student (1936)
Nachtwache im Paradies (1936)
Ein Hochzeitstraum (1936)
Der lustige Witwenball (1936)
Heiratsinstitut Ida & Co. (1937)
Husaren, heraus (1937)
Fremdenheim Filoda (1937)
Wenn Du eine Schwiegermutter hast (1937)
 The Beaver Coat (1937)
Es leuchten die Sterne (1937–1939)
Diskretion - Ehrensache (1938)
Das Verlegenheitskind (1938)
Kleines Bezirksgericht (1938)
Rote Mühle (1939)
Die kluge Schwiegermutter (1939)
Zwei Welten (1939)
Die unvollkommenen Liebe (1940)
Wunschkonzert (1940)
Sein Sohn (1941)
 Happiness is the Main Thing (1941)
Geliebter Schatz (1943)
Die beiden Schwestern (1943)
Das Gesetz der Liebe (1944)
Die Brüder Noltenius (1945)
Wenn Männer schwindeln (1950)
Es begann um Mitternacht (1950)
Eva im Frack (1950)
Heimat, Deine Sterne (1951)
Der Jagerloisl vom Tegernsee (1951)
I'm Waiting for You (1952)
Aunt Jutta from Calcutta (1953)
Die süssesten Früchte (1953)
Sonne über der Adria (1954)
Die Barrings (1955)
Die Herrin vom Sölderhof (1955)
Roter Mohn (1956)

Spectacole de teatru
 Kammermusik (Lessing-Theater, Berlin, 1914)
 Drei arme kleine Mädels (Theater am Nollendorfplatz, Berlin, 1927)
 Die Männer sind nicht dankbar (Kabarett Simpl, Viena, Austria, 1940)

Referințe

Legături externe

 Ida Wüst at the Virtual Film History
 Portrait of Actress Ida Wüst

Nașteri în 1884
Decese în 1958
Actrițe germane din secolul al XX-lea
Scenariști germani
Oameni din Frankfurt

Ida Wüst


aRts (which stands for analog real time synthesizer) is an audio framework that is no longer under development. It was best known for previously being used in K Desktop Environment 2 and 3 to simulate an analog synthesizer.

A key component of aRts was the sound server which mixes several sound streams in real time. The sound server, called artsd (d for daemon), was also utilized as the standard sound server for K Desktop Environment 2–3. However, the sound server was not dependent on K Desktop Environment and can be used in other projects. It was a direct competitor to PulseAudio, another sound server, and an indirect competitor to the Enlightened Sound Daemon (ESD). It is now common to use PulseAudio instead of artsd.

The aRts platform also includes aRts Builder — an application for building custom layouts and configurations for audio mixers, sequencers, synthesizers and other audio schema via a user-friendly graphical user interface. aRts is free software, distributed under the terms of the GNU General Public License.

End of project
On December 2, 2004 aRts' creator and primary developer Stefan Westerfeld announced he was leaving the project due to a variety of fundamental development and technical issues with aRts.

In KDE Software Compilation 4 developers chose to replace aRts with a new multimedia API known as Phonon. Phonon provides a common interface on top of other systems, usually VLC media player or GStreamer, to avoid being dependent on a single multimedia framework.

See also

 JACK Audio Connection Kit – prevailing sound server for professional audio production

References

External links
  – The aRts project website

Audio libraries
Audio software for Linux
Free audio software
KDE Platform
Software that uses Qt

ARts


Le Monument aux travailleurs des chantiers navals et commandants de Mykolaïv  fut élévé en l'honneur des deux cent ans de la fondation de la ville.

Il est au croisement de la rue Soborna et de l'avenue centrale. Voulu en 1978, il fut édifié en 1989 sur un projet adopté en 1981.

Notes et références

Sources

Culture à Mykolaïv
Patrimoine classé d'Ukraine


Yerleşim yerleri
 Ayvalı, İmamoğlu, Adana ili İmamoğlu ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Yüreğir, Adana ili Yüreğir ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Sinanpaşa, Afyonkarahisar ili Sinanpaşa ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Çorum, Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Oltu, Erzurum ili Oltu ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Günyüzü, Eskişehir ili Günyüzü ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Seyitgazi, Eskişehir ili Seyitgazi ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Taşköprü, Kastamonu ili Taşköprü ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Lüleburgaz, Kırklareli ili Lüleburgaz ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Kütahya, Kütahya ili merkez ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Ürgüp, Nevşehir ili Ürgüp ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Kavak, Samsun ili Kavak ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Ladik, Samsun ili Ladik ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Vezirköprü, Samsun ili Vezirköprü ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Gürün, Sivas ili Gürün ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Niksar, Tokat ili Niksar ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Zile, Tokat ili Zile ilçesine bağlı köy
 Ayvalı, Trabzon, Trabzon ili Ortahisar ilçesine bağlı mahalle
 Ayvalı, Keçiören, Ankara'da bir semt.
 Ayvalı, Darende, Malatya ili Darende ilçesine bağlı mahalle

Ayvalı


Trigoniodendron spiritusanctense, também conhecido como torradinho-branco, torradinho, torradinho-branco ou torradinho, é uma espécie de planta do gênero Trigoniodendron e da família Trigoniaceae.  O nome científico é derivado do local onde foi coletado o holótipo, o estado do Espírito Santo. Espécie coletada
com flores nos meses de setembro, outubro e novembro. Com frutos em abril e
setembro.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1987 por J.R. Miguel, J.R. Miguel, Elsie Franklin Guimarães e Elsie Franklin Guimarães.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbórea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Espírito Santo e Rio de Janeiro.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Miguel, J.R.; Guimarães, E.F. Trigoniaceae  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Trigoniodendron spiritusanctense no projeto Flora e Funga do Brasil
 Trigoniodendron spiritusanctense no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Trigoniodendron
Plantas descritas em 1987
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Trigoniodendron spiritusanctense


What We Do in the Shadows er en newzealandsk mockumentar fra 2014 instrueret af Jemaine Clement og Taika Waititi.

Medvirkende
Jemaine Clement som Vladislav
Taika Waititi som Viago
Jonathan Brugh som Deacon
Cori Gonzalez-Macuer som Nick
Stuart Rutherford som Stu
Ben Fransham som Petyr
Jackie van Beek som Jackie
Elena Stejko som Pauline Ivanovich
Jason Hoyte som Julian
Karen O'Leary som Betjent O'Leary

Eksterne henvisninger

Gyserfilm
Film fra 2014
Vampyrfilm
Film fra New Zealand

What We Do in the Shadows


Bali i hverdag og fest er en film instrueret af Aage Krarup Nielsen og Jørgen Storm-Petersen.

Handling
Krarup Nielsens personlige rejsebeskrivelse fra Bali.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1950

Bali
Rejsefilm fra Danmark

Bali i hverdag og fest


Dagmar Andres (* 3. Dezember 1969 in Köln) ist eine deutsche Politikerin (SPD) und seit 2021 Mitglied des Deutschen Bundestages. Zuvor war sie von 2012 bis 2017 Abgeordnete im Landtag von Nordrhein-Westfalen.

Leben und Beruf
Andres absolvierte von 1992 bis 1995 eine Ausbildung zur Steuerfachangestellten und arbeitete von 1995 bis 2012 in einer Steuerberater- und Wirtschaftsprüfersozietät in Hürth. Parallel zu ihrer Berufstätigkeit holte sie von 1995 bis 1996 die Fachhochschulreife nach und besuchte anschließend die Wirtschaftsfachschule Kaufmännische Bildungsanstalten in Bonn, die sie 1999 als Staatlich geprüfte Betriebswirtin in der Fachrichtung Steuern abschloss. 1998 bis 1999 besuchte sie einen Bilanzbuchhalterlehrgang und erlangte den Abschluss zur geprüften Bilanzbuchhalterin (IHK).

Nach ihrer Zeit als Landtagsabgeordnete wurde sie 2017 Amtsleiterin der Kämmerei und des Steueramts der Gemeinde Rommerskirchen. Ab 2019 war sie als Projektmanagerin eines freien Trägers von Kindertagesstätten mit bilingualer Ausrichtung tätig, ehe sie 2021 Referentin für Europaangelegenheiten, Politik & Verbände der NRW.Bank wurde.

Politische Tätigkeiten
Andres trat 1986 in die SPD ein und hat diverse Vorstandspositionen im Ortsverband Schleiden inne. Von 2008 bis 2013 war sie Vorsitzende des SPD-Distrikts Lechenich/Konradsheim/Ahrem/Herrig. 2009 wurde sie in den Rat der Stadt Erftstadt gewählt, dem sie bis 2018 angehörte. Dort fungierte sie als stellvertretende Vorsitzende des Schulausschusses und als Mitglied im Sport- und Rechnungsprüfungsausschuss. 2011 bis 2013 war sie stellvertretende Vorsitzende der SPD Erftstadt, in deren Vorstand sie zuvor bereits Beisitzerin war.

Bei der Landtagswahl 2012 wurde Andres in den nordrhein-westfälischen Landtag gewählt, indem sie sich im Wahlkreis Rhein-Erft-Kreis III mit 43,5 Prozent der Erststimmen gegen den bisherigen Amtsinhaber Gregor Golland (CDU) als Direktkandidatin durchsetzte. Im Landtag war sie Schriftführerin, Mitglied im Ausschuss für Haushalt und Finanzen, Mitglied im Ausschuss für Haushaltskontrolle, stellvertretende Vorsitzende der Enquetekommission III zur Bewertung der Tragfähigkeit der öffentlichen Haushalte in Nordrhein-Westfalen und Mitglied im Wahlausschuss. Außerdem war sie stellvertretendes Mitglied im Ausschuss für Kultur und Medien, im Kommunalausschuss und im Unterausschuss Landesbetriebe und Sondervermögen.

Von Dezember 2013 bis 2019 war Dagmar Andres stellvertretende Vorsitzende des SPD-Kreisverbandes Rhein-Erft. Seit 2014 gehört sie zudem dem Kreistag Rhein-Erft an, ist dort finanzpolitische Sprecherin der SPD-Fraktion und seit 2020 stellvertretende Fraktionsvorsitzende. Bei der Landtagswahl 2017 unterlag sie dem erneut angetretenen CDU-Kandidaten Gregor Golland mit 35 % der Erststimmen. Auf Listenplatz 75 verlor sie damit ihr Mandat.

Im November 2019 wurde Andres, zusammen mit Daniel Dobbelstein, zur neuen Vorsitzenden des SPD-Kreisverbandes Rhein-Erft gewählt, nachdem sie zuvor seit 2016 diverse Vorstandspositionen innehatte. Sie übernahm das Amt vom zuvor verstorbenen Guido van den Berg. Seit November 2018 ist sie Mitglied des Landesvorstands und Präsidiums der SPD Nordrhein-Westfalen.

Bei der Bundestagswahl 2021 kandidierte Andres im Wahlkreis Euskirchen – Rhein-Erft-Kreis II sowie auf Platz 18 der nordrhein-westfälischen Landesliste, woraufhin ihr über die Landesliste der Einzug in den Bundestag gelang. In ihrem Wahlkreis erhielt sie 26,6 % der Erststimmen und verpasste damit das Direktmandat. In der 20. Legislaturperiode ist sie ordentliches Mitglied im Finanzausschuss und Ausschuss für die Angelegenheiten der Europäischen Union sowie stellvertretendes Mitglied im Ausschuss für Ernährung und Landwirtschaft. Zudem ist sie Delegationsmitglied der Parlamentarischen Versammlung der OSZE, der Interparlamentarischen Konferenz über Stabilität, wirtschaftspolitische Korrdinierung und Steuerung in der EU sowie stellvertretendes Mitglied der Parlamentarischen Versammlung der Union für den Mittelmeerraum.

Mitgliedschaften
Dagmar Andres ist Mitglied im Hermann-Gmeiner-Fonds der SOS-Kinderdorf-Stiftung, im Verein Lebenshilfe Brühl, Erfstadt, Wesseling, bei der Arbeiterwohlfahrt, dem Sonderspaß e.V. sowie im Brühl euer-VfK e.V.

Privates
Andres ist verwitwet und Mutter zweier Kinder. Sie lebt mit ihrer Familie in Erftstadt-Lechenich. Sie ist römisch-katholischer Konfession.

Weblinks

 Offizielle Website von Dagmar Andres

Einzelnachweise

Bundestagsabgeordneter (Nordrhein-Westfalen)
Landtagsabgeordneter (Nordrhein-Westfalen)
Kommunalpolitiker (Rhein-Erft-Kreis)
Politiker (21. Jahrhundert)
SPD-Mitglied
Politiker (Erftstadt)
Deutscher
Geboren 1969
Frau

Dagmar Andres


Alexandru Bunescu a fost un general român care a luptat în cel de-al Doilea Război Mondial.

Decorații
  Ordinul "Steaua României" în gradul de Comandor (9 mai 1941)

Note

Nașteri în 1884
Generali români din Al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Steaua României

Alexandru Bunescu


بلدية كوكس , هي بلدية تقع في مقاطعة اليكانتي. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 6.464 نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت

كوكس (اليكانتي)


filmportal.de é um banco de dados online de informações relacionadas ao cinema alemão. Inclui ampla informação sobre filmes e cineastas, bem como artigos sobre questões cinematográficas. O site foi lançado por ocasião do 54º Festival Internacional de Cinema de Berlim em 11 de fevereiro de 2005. filmportal.de foi revisado e ampliado em 2011/2012.

Conteúdo
O banco de dados fornece informações sobre cerca de 85.000 filmes de cinema e televisão alemães (em junho de 2015) de 1895 até o presente. Cerca de 8.000 filmes são apresentados em detalhes com descrições de conteúdo, stills e/ou pôsteres. Além disso, filmportal.de cataloga cerca de 190.000 nomes de cineastas, 5.000 dessas entradas apresentam uma biografia.

A informação lexical é complementada por trailers, trechos de filmes clássicos alemães e, cada vez mais, longas-metragens. Além disso, os textos editoriais relacionam as informações com a história do cinema na República de Weimar, na Alemanha Nazista e na RDA.

Instituições organizadoras
filmportal.de foi criado pelo Deutsches Filminstitut (Frankfurt) em colaboração com o CineGraph - Hamburg Centre for Research on Film e com o apoio de outros membros do Kinematheksverbund alemão e das associações da indústria cinematográfica alemã. O site está cooperando com a Associação de Arquivos de Cinema Europeu e Cinematecas (ACE), Arte, DEFA Foundation, Goethe-Institut, German Films Service + Marketing GmbH, Deutsche Filmakademie e o Festival Internacional de Cinema de Berlim.

Ligações externas
  (em alemão)

Bancos de dados online
Publicações e sítios sobre cinema
Cinema da Alemanha

Filmportal.de


مصرف بغداد (سوق العراق للأوراق المالية: BNKB) هو مصرف عراقي خاص، تأسس في بغداد عام 1992.

نبذة تاريخية
مصرف بغداد هو أول مصرف رُخّص له في العراق، حيث أنه بدأ بالعمليات المصرفية في سنة 1992 واضعاً حاجات الاقتصاد الوطني في أولويّاته. وقد تأسّس مصرف بغداد بعد تعديل المادة الخامسة من قانون بنك المركزي العراقي.

مارس مصرف بغداد وحتى 25 من سبتمبر لعام 1998 الأعمال المصرفية التجارية فقط. ثم نوّع محفظته الخدمتية حتى شملت الخدمات المصرفية على نطاق أوسع وذلك بعد أن سمح البنك المركزي العراقي لجميع المصارف الخاصة بممارسة كافة الأنشطة المصرفية.

كان عام 2005 لمصرف بغداد عام التحوّل، فامتلك كل من بنك الخليج المتحد وشركة العراق القابضة أسهماً قدرها 49٪ من رأس مال المصرف.

مصرف بغداد هو مصرف تابع لبنك برقان العضو في مجموعة شركة مشاريع الكويت (القابضة)، مما يجعل مصرف بغداد ضمن سبعة بنوك تعمل في الوطن العربي وهي: مصرف بغداد في العراق، بنك سورية والخليج في سورية، بنك الخليج الجزائر في الجزائر، بنك الأردني الكويتي في الأردن، بنك تونس العالمي في تونس، بنك برقان في الكويت وبنك الخليج المتحد في البحرين ، ويتم تقديم خدمات مالية ومصرفية لعملائنا كالاعتمادات والتمويل التجاري. وهناك مؤسّسات متخصصة بتقديم الخدمات المالية لإدارة الأصول والاستثمارات الأخرى: شركة بنك الخليج المتحد للأوراق المالية في البحرين، شركة الخليج المتحد للخدمات المالية في قطر، شركة مشاريع الكويت الاستثمارية لإدارة الأصول في الكويت، شركة الضيافة للاستثمار في الكويت، رويال كابيتال في أبوظبي ، شركة شمال أفريقيا القابضة في الكويت وشركة منافع افي الكويت.
.
تطوّر مصرف بغداد من مصرف محلّي إلى مصرف عالمي خلال السنوات الماضية. وهو يواصل في نموّه وبأدائه الحسن وذلك على الرغم من الاضطرابات في الأسواق المالية العالمية، وعدم الاستقرار المحلي المؤثّر على الاقتصاد العراقي. لقد شهد مصرف بغداد نمواً استثنائياً خلال عام 2007 إذ حقق ربحاً صافياً قدره 12.6 مليار دينار عراقي (13.6 مليون دولار أمريكي) مقارنةً بمبلغ 3.6 مليار دينار عراقي (2.7 مليون دولار أمريكي) في عام 2006 بزيادة قدرها 361.11% مقارنة بأرقام عام 2006. وقد تم تحقيق جزء كبير من نجاح المصرف من خلال التعزيزات التقنية ومن جراء اهتمامنا الاستراتيجي بالمستقبل. ويلعب المصرف دوراً فعّالاً بإعادة بناء العراق بالاستفادة من الفرص المتوفّرة لتطوير القطاعات النفطية وغير النفطية وفي بناء البنية التحتية وتمويل البناء.
.

فروع البنك
عدد فروع المصرف حالياً (23) فرعاً داخل العراق إضافة إلى فروع أخرى في سوريا والأردن .

مراجع

بنوك أسست في 1992
بنوك العراق
تأسيسات سنة 1992 في العراق
شركات مقرها في بغداد
شركات عراقية أسست في 1992

مصرف بغداد


Jean-Pierre de Beaulieu (født 26. oktober 1725 i Lathuy, Brabant, død 22. december 1819 i Linz) var en østrigsk baron og general.

Beaulieu var generaladjudant under Syvårskrigen hos Daun, havde ved udbruddet af den brabantske Revolution kommandoen over et østrigsk korps og bidrog meget til opstandens hurtige undertrykkelse, hvorefter han i 1790 blev generalmajor. I den franske revolutionskrig deltog han med udmærkelse (blandt andet dækkede han tilbagetoget fra Jemappes 1792); I 1796 blev han felttøjmester og øverstkommanderende for hæren i Italien, men blev slået i kampene ved Montenotte og Lodi og overgav kort efter kommandoen til Wurmser.

Kilder

Generaler fra Østrig
Østrigere i 1700-tallet
Østrigere i 1800-tallet

Jean-Pierre de Beaulieu


An Carex neblinensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Anton Albert Reznicek. An Carex neblinensis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex neblinensis


مصطفى عمرو السيد (8 مايو 1933 -)، عالم كيمياء مصري يعتبر أول مصري وعربي يحصل على قلادة العلوم الوطنية الأمريكية التي تعتبر أعلى وسام أمريكي في العلوم لإنجازاته في مجال النانو تكنولوجي وتطبيقه لهذه التكنولوجيا باستخدام مركبات الذهب الدقيقة في علاج مرض السرطان. وهو واحد من أفضل عشرة علماء في الكيمياء في العالم، وهو أستاذ الكيمياء بجامعة جورجيا الأمريكية للتكنولوجيا. وصُنف في 2011 في المرتبة 17 ضمن تصنيف تومسون رويترز لـ«أفضل علماء الكيمياء في العقد الماضي». وهو معروف في علم المطيافية بـ«قاعدة السيد».

المولد والنشأة

ولد الدكتور مصطفى السيد في مركز ومدينة زفتى  بمحافظة الغربية   لمدرس رياضيات وكان أصغر أبنائه.

التعليم

 انتقل مصطفى مع والده إلى القاهرة عندما كان في مرحلة الدراسة الثانوية،
 التحق بأكاديمية المعلمين العليا. ولم يمض على بدء الدراسة سوى شهرين إلا واعتصم الطلاب وطالبوا بتحويل دبلوم المعلمين إلى بكالوريوس. ووافق الدكتور طه حسين على تجميع كل المعاهد العليا للمعلمين في جامعة عين شمس. وتحول معهده لكلية العلوم بجامعة عين شمس.
 كان أول دفعته عندما تخرج من جامعة عين شمس عام 1953، مما أتاح له ولإثنين من زملائه العمل بوظيفة معيد بكلية العلوم بجامعة عين شمس.

بدايته في البحث العلمي

تخرج الدكتور مصطفى السيد من أكاديمية المعلمين العليا دفعة 1953 وكان ترتيبه الأول. وبعد قراءته لإعلان صغير في جريدة الأهرام المصرية لأستاذ في ولاية فلوريدا الأمريكية عن قيامه بإعطاء منحة علمية لاثنين من الشباب المصريين للدراسة في فلوريدا، تقدم الدكتور مصطفى للحصول عليها وحصل عليها بالفعل وسافر إلى الولايات المتحدة الأمريكية في عام 1954 للحصول على الدكتوراه، وكان في نيته العودة والاستقرار في مصر بعد حصوله على الدكتوراه، وذلك الذي لم يتحقق حيث تزوج الدكتور مصطفى من فتاة أمريكية وأتيحت له فرصة إجراء الأبحاث، فاندمج فيها وقرر أن يكمل حياته في الولايات المتحدة.

وقد سعى هو وزوجته للعودة إلى مصر، وهو ما لم يحدث رغم تقدم زوجته بأكثر من مائتى طلب للالتحاق بعمل في مصر، وذلك لرفض مصر للأجانب في ذلك الوقت - الستينات وبدايه السبعينات. درّس في العديد من الجامعات المرموقة في الولايات المتحدة، مثل ييل وهارفارد ومعهد كاليفورنيا للتكنولوجيا، وأخيرا معهد جورجيا للتكنولوجيا، حيث يتربع على كرسي جوليوس براون هناك.

أبحاث
ساهم السيد ومجموعته البحثية في العديد من المجالات المهمة لأبحاث الكيمياء الفيزيائية والمواد. تشمل اهتمامات السيد البحثية استخدام التحليل الطيفي لليزر الثابت ذو السرعة الفائقة لفهم الاسترخاء، ونقل وتحويل الطاقة في الجزيئات وفي المواد الصلبة وفي أنظمة التمثيل الضوئي والنقاط الكمومية النصف ناقلة والبُنى النانوية المعدنية. شاركت مجموعة السيد أيضًا في تطوير تقنيات جديدة مثل الانتقاء المغناطيسي والتحليل الطيفي للرامان بالبيكو ثانية، والتحليل الطيفي لتجاوب الفسفرة المزدوجة للموجة المكروية.

 يركّز السيد في مختبره حاليًا على الخصائص البصرية والكيميائية للجسيمات النانوية المعدنية النبيلة وتطبيقاتها في التحفيز النانوي، والتصنيع النانوي والطب النانوي. يُعرف أيضًأ مختبره في تطوير تكنولوجيا للذهب ذو الشكل النانوي. يملك السيد أكثر من 500 منشور في المجلات التي لها علاقة بعلم الأطياف والديناميات الجزيئية وعلم النانو. شارك ابن مصطفى السيد الذي يُدعى إيفان مصطفى السيد، وهو أستاذ جراحة الأورام في الرأس والرقبة في جامعة كاليفورنيا، في تطبيق هذه النتائج على الخلايا السرطانية لبعض الحيوانات.

الجوائز
انتُخب السيد عن عمله في مجال تطبيق تقنيات التحليل الطيفي بالليزر لدراسة الخصائص والسلوك على مقياس النانو في الأكاديمية الوطنية للعلوم في عام 1980. حصل على جائزة تولمان في عام 1989، وعلى جائزة إيرفينغ لانغميور في الفيزياء الكيميائية في عام 2002، وقد حصل كذلك على جائزة الملك فيصل الدولية لعام 1990 (جائزة نوبل العربية) في العلوم، وأعلى جائزة في معهد جورجيا والعديد من الجوائز الأخرى من مختلف أقسام الجمعية الكيميائية الأمريكية المحلية.

كان باحثًا متميزًا في برنامج شيرمان فيرتشايلد في معهد كاليفورنيا للتكنولوجيا وفائزًا بجائزة ألكسندر فون هومبولت كبير العلماء الأمريكيين. شغل منصب رئيس تحرير مجلة الكيمياء الفيزيائية في الفترة من عام 1980 إلى عام 2004، كما شغل منصب محرر الولايات المتحدة لمجلة المراجعات الدولية في الكيمياء الفيزيائية. وهو زميل في الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم وعضو في الجمعية الفيزيائية الأمريكية والرابطة الأمريكية لتقدم العلوم وأكاديمية العالم الثالث للعلوم.

حصل مصطفى السيد على الميدالية القومية الأمريكية لعام 2007 لمساهماته الأساسية والإبداعية في فهمنا للخصائص الإلكترونية والبصرية للمواد النانوية وتطبيقاتها في مجال التحاليل النانوية والطب النانوي، وعلى جهوده الإنسانية في مجال التبادل بين البلدان ومن أجل دوره في تطوير القيادة العلمية المستقبلية. علاوةً على ذلك، أُعلن أن مصطفى قد حصل على جائزة أحمد زويل في العلوم الجزيئية لعام 2009.

صُنّف رقم 17 في قائمة طومسون رويترز لأفضل الكيميائيين في العقد الماضي في عام 2011. وأُعلن عن حصوله على جائزة بريستلي 2016 في 16 حزيران/يونيو في عام 2015، وعلى أعلى تكريم من الجمعية الكيميائية الأمريكية لمساهماته الطويلة في الكيمياء.

قاعدة السيد
العبور ما بين الأنظمة هو عبارة عن عملية فيزيائية ضوئية تتضمن انتقال متسق توليد طاقة غير إشعاعي بين حالتين إلكترونيتين ويرافق ذلك مضاعفات مختلفة، وغالبًا ما ينتج عنه كيان جزيئي محفّز بالاهتزاز في الحالة الإلكترونية المنخفضة والذي عادة ما يتحلل إلى أدنى مستوى للذبذبات الجزيئية. يُحظر هذا العبور بموجب قواعد الحفاظ على الزخم الزاوي. يحدث العبور ما بين الأنظمة عمومًا على نطاقات زمنية طويلة جدًا، ومع ذلك تنص قاعدة السيد على أن معدل عبور ما بين الأنظمة، على سبيل المثال من أدنى حالة مفردة إلى التشعب الثلاثي، يكون كبير نسبيًا إذا كان الانتقال بدون إشعاع يتضمن تغييرًا في النوع المداري الجزيئي. فمثلًا يمكن أن ينتقل المُفرد (π , π *) إلى الحالة الثلاثية (n , π *) ولكن ليس إلى الحالة الثلاثية (π ، π *) والعكس صحيح. صاغ الأستاذ مصطفى السيد هذه القاعدة في الستينيات من القرن العشرين، وتوجد في معظم كتب الكيمياء الضوئية، وتفيد في فهم الفسفرة والاسترخاء المتذبذب والعبور ما بين الأنظمة والتحويل الداخلي وعمر الحالات المثارة في الجزيئات.

الدافع لأبحاثه في مجال علاج السرطان

أصيبت زوجة الدكتور مصطفى السيد بسرطان الثدي، وتوفيت بعد حوالي خمس سنوات من إصابتها بالمرض، وكانت هي المدة التي حددها الطبيب المعالج كحد أقصى لبقائها على قيد الحياة.

تقنية تجاربه لعلاج السرطان بالذهب

 تمت عن طريق حقن الأوردة الدموية بدقائق نانوية من الذهب. تذهب هذه الدقائق من الذهب إلى الجزء المسرطن من الخلايا. ثم بتسليط الضوء على الذهب تتولد حرارة تميت الخلية السرطانية. لاحظ الدكتور مصطفى السيد أن حبيبات الذهب النانونية تلتصق بالخلايا السرطانية ولا تلتصق بالخلايا السليمة. لهذا فعند تسليط الضوء عليها فإن الخلايا السرطانية هي التي تتاثر بحرارة حبيبات الذهب فتسيح، أي تموت ولا تتأثر الخلايا السليمة.

أجريت تلك التجارب على حيوانات صغيرة مثل الفئران وعينات تحت الميكروسكوب. أما تطبيق تلك التجارب على جسم الإنسان فيشترط تصريح الإدارة الصحية الأمريكية، وقد اشترطت إجراء بحوث عن مصير حبيبات الذهب عند بقائها في جسم الإنسان. أي يجب أن يتبين أن تلك الحبيبات لا تضر الإنسان على المدى الطويل إذا ما تركزت مثلا في الكبد والكلى. ولا تزال الأبحاث جارية في هذا المضمار.

 تم تطبيق هذه النتائج بمشاركة الدكتور أيمن مصطفى السيد أستاذ جراحة الأورام بجامعة كاليفورنيا ـ نجل الدكتور مصطفى ـ على خلايا سرطانية من حيوانات التجارب حيث لم يتم تجريبها على البشر حتى الآن.
 وقد أسس الأستاذ الدكتور مصطفى السيد مجموعة علمية بمصر تقوم بأبحاث في هذا المجال. ويشرف عليها بنفسه ويزور مصر بين الحين والآخر لمتابعة عملهم. وهو يمدح ما يقومون به من عمل في مجاله العلمي ويقول أنهم يحققون نتائج حسنة.

قلادة العلوم الوطنية الأمريكية

 كان الدكتور مصطفى السيد أول عالم مصري وعربي يحصل علي قلادة العلوم الوطنية الأمريكية الذي ترشح له ثمانية من العلماء البارزين في الولايات المتحدة، وقد أقام البيت الأبيض يوم الاثنين 29 سبتمبر 2008 حفلاً كبيراً سلمه الرئيس الأمريكي جورج بوش خلاله قلادة العلوم الوطنية الأمريكية التي تعتبر أعلى وسام أمريكي للعلوم لإنجازاته في مجال التكنولوجيا الدقيقة وتطبيقه لهذه التكنولوجيا باستخدام مركبات الذهب الدقيقة في علاج مرض السرطان.
 ذكر في مراسم منحه القلادة في أمريكا إلى أنه يأتي تقديرًا لإسهاماته في التعرف على فهم الخصائص الإلكترونية والبصرية للمواد النانوية وتطبيقها في التحفيز النانوي - تقنيه النانو - والطب النانوي ولجهوده الإنسانية للتبادل بين الدول ولدوره في تطوير قيادات علوم المستقبل.

الجوائز التي حصل عليها

 جائزة الملك فيصل العالمية للعلوم عام 1990 - السعودية
 زمالة أكاديمية علوم وفنون السينما الأمريكية - الولايات المتحدة الأمريكية
 قلادة العلوم الوطنية الأمريكية 2007 - الولايات المتحدة الأمريكية
 وسام الجمهورية من الطبقة الأولى في 28 يناير 2009م - مصر
 دكتوراه فخرية من جامعة المنصورة في 28 يناير 2009م - مصر
 الدكتوراه الفخرية من جامعة بني سويف (كلية العلوم) ديسمبر 2010 - مصر

المناصب

 رئيس كرسي جوليوس براون بمعهد جورجيا للعلوم والتكنولوجيا.
 رئيس مركز أطياف الليزر بذات المعهد.
 انتخب عضوًا بالأكاديمية الوطنية للعلوم بالولايات المتحدة عام 1980.
 تولّى علي مدي 24 عامًا رئاسة تحرير مجلة علوم الكيمياء الطبيعية، وهي من أهم المجلات العلمية في العالم.
 عضوية الجمعية الأمريكية لعلوم الطبيعة.
 عضو الجمعية الأمريكية لتقدم العلوم.
 عضو أكاديمية العالم الثالث للعلوم.
 باحث أكاديمي بكلية الهندسة بشبرا

مراجع

وصلات خارجية

 وكالة أنباء الشرق الأوسط: الرئيس بوش يسلم الاثنين العالم المصري مصطفى السيد أرفع وسام أمريكي للعلوم، مصراوي، 28 سبتمبر 2008م
 حوار مع الدكتور مصطفى السيد
 مصطفى السيد.. بالذهب يشفي السرطان، إسلام أون لاين، 29 سبتمبر 2008م
 مبارك يمنح العالم المصري مصطفى السيد وسام الجمهورية من الطبقة الأولى، وكالة أنباء الشرق الأوسط، مصراوي، 28 يناير 2009م
 جامعة بنى سويف تمنح مصطفى السيد الدكتوراه الفخرية
 صفحة الدكتور مصطفى السيد على موقع جامعة جوجيا تك

أشخاص على قيد الحياة
أعضاء الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أمريكيون متجنسون
أمريكيون من أصل مصري
حائزون على زمالة غوغنهايم
حائزون على قلادة العلوم الوطنية الأمريكية
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة المنصورة
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة بني سويف
خريجو جامعة عين شمس
خريجو جامعة ولاية فلوريدا
علماء كيمياء فيزيائية أمريكيون
فيزيائيون مسلمون
فيزيائيون مصريون
كيميائيون حيويون
كيميائيون مصريون
مخترعون مسلمون
مخترعون مصريون
مسلمون أمريكيون
مسلمون مصريون
مهاجرون مصريون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1352 هـ
مواليد 1933
مواليد في زفتى
موظفو جامعة هارفارد
مصريون حائزون على وسام الجمهورية
فيزيائيون أمريكيون في القرن 20
فيزيائيون أمريكيون في القرن 21

مصطفى السيد (عالم)


Căpitanul Conan (titlu original: Capitaine Conan) este un film de război francez din 1996, regizat de Bertrand Tavernier. El este inspirat din romanul Căpitanul Conan (în ) de Roger Vercel, câștigător al Premiului Goncourt în 1934.

Rezumat

Conan, un ofițer al corpului de elită al Vânătorilor Alpini, face parte din trupele de infanterie franceză pe Frontul Macedonean în timpul Primului Război Mondial. Detașamentul special condus de el, format din soldați adunați din închisorile militare, străpunge noaptea liniile frontului și inoculează teama în trupele inamice prin incursiunile sale brutale. Disprețuindu-i pe militarii de carieră, Conan are ca singur prieten pe tânărul locotenent Norbert, profesor universitar în viața civilă.

După semnarea Armistițiului cu Bulgaria în septembrie 1918, unitatea lui este trimisă la București, capitala statului aliat România, ca parte a Intervenției aliate în Războiul Civil Rus. Neluptând, dar nefiind nici demobilizați, militarii francezi au un moral tot mai scăzut și unii dintre ei ajung să fie judecați de curtea marțială pentru diferite infracțiuni. După ce a apărat cu succes trei militari ca avocat din oficiu, Norbert este constrâns să devină comisar raportor (procuror militar), fiind amenințat că în caz contrar Conan va fi trimis în judecată pentru lovirea violentă a unui ofițer român. Mai târziu, într-un raid armat efectuat într-un club de noapte aglomerat, câțiva dintre subordonații lui Conan fură încasările, lovind cu brutalitate o cântăreață și ucigând-o pe casieră. Cu ajutorul poliției române și a unei prostituate franceze, Norbert îi găsește pe militarii vinovați, dar, ținând cont de eroismul dovedit în trecut, reușește să obțină condamnarea lor la pedepse ușoare.

În perioada următoare sosește din Franța o femeie văduvă de rang nobiliar în căutarea fiului ei, care urma să fie judecat pentru dezertare. După ce îi ascultă povestea, Norbert crede că băiatul ar putea fi nevinovat și că ofițerul comandant îl trimisese special într-o misiune periculoasă, sperând că va fi împușcat de inamic. Conan, care-l urăște pe ofițer, acceptă să-l conducă pe Norbert pe vechea linie a frontului unde băiatul pretindea că s-a rătăcit. Ambii devin convinși de nevinovăția băiatului, dar curtea marțială îl condamnă totuși la pedeapsa cu moartea.

Unitățile franceze sunt transferate apoi către Dunăre, pentru a apăra frontiera României amenințată de Armata Roșie. Acolo are loc o incursiune militară bolșevică, iar în timpul unei lupte grele Conan îi scoate din închisoare pe camarazii săi, conducându-i spre victoria finală. Într-un final sumbru, petrecut câțiva ani mai târziu în Franța, Norbert îl vizitează pe Conan și află că eroul de război, devenit proprietar al unui mic magazin, este bolnav de ciroză și urmează curând să moară.

Distribuție

 Philippe Torreton: Conan
 Samuel Le Bihan: Norbert
 Bernard Le Coq: locotenentul de Scève
 Catherine Rich: Madeleine Erlane
 François Berléand: maiorul Bouvier
 Claude Rich: generalul Pitard de Lauzier
 André Falcon: colonelul Voirin
 Claude Brosset: preotul Dubreuil
 Crina Mureșan: Ilyana
 Cécile Vassort: Georgette
 François Levantal: Forgeol
 Pierre Val: Jean Erlane
 Roger Knobelspiess: maiorul Cuypene
 Frédéric Pierrot: conductorul trenului
 Jean-Claude Calon: grefierul Loisy
 Laurent Schilling: Beuillard
 Jean-Yves Roan: Rouzic
 Philippe Héliès: Grenais
 Tonio Descanvelle: Caboulet
 Eric Savin: armurierul
 Olivier Loustau: Mahut
 Jean-Marie Juan: Lethore
 Jean-Christophe Chavanon: santinela lui de Scève
 Christophe Calmel: soldat din compania lui de Scève
 J.P. Monaghan: maior englez
 Laurent Bateau: soldatul Perrin
 Tervelt Nikolov: soldat bulgar
 Eric Dufay: locotenentul Fideli
 Philippe Frécon: bucătarul militar Ménard
 Diana Radu: chelnerița de la Café Sokol
 Michel Charvaz: sergent de la Café Sokol
 Patrick Delage: chelnerul Messinge
 Patrick Brossard: Riquiou
 Yvon Crenn: ordonanța Floch
 Christophe Odent: Cabanel
 Franck Jazédé: Havrecourt
 Dominique Compagnon: Morel
 Pascal Guérin: soldat
 Christophe Vandevelde: soldat
 Maria Pitarresi: infirmieră
 Patrice Verdeil: soldat
 Frédéric Diefenthal: sergentul din gara București
 Daniel Langlet: directorul Liceului franco-român din București
 Luminița Anghel: cântăreață într-un bar din București
 Eugen Cristea: dl. Loyal
 Raluca Penu Tomescu: Myrta
 Juliana Ciugulea: Frida
 Dana Medeleanu: casiera
 Adrian Pintea: medic din București
 Mircea Stoian: aghiotantul lui Bouvier
 Marian Stan: subofițer
 Claudiu Istodor: subofițer
 Laurențiu Lazăr: inspectorul Romesco
 Radu Duda: inspectorul Ștefanesco
 Olga Tudorache: prostituată
 Eugenia Bosânceanu: Mama Ileana
 Simona Mihăescu Stan: infirmiera engleză
 Sorin Cociș: caporalul Moreau
 Mircea Anca: caporalul Girard

Recepție
Filmul are două recenzii pozitive din cele trei recenzii ale criticilor de pe situl de recenzii cinematografice Rotten Tomatoes.

Janet Maslin de la The New York Times a spus că Philippe Torreton întruchipează convingător ceea ce devine un războinic rămas fără luptă și unde îl pot conduce valorile morale asimilate într-un război sălbatic. Ken Fox de la TV Guide a spus că ecranizarea lui Tavernier este în același timp frumoasă și brutală și că este unul dintre cele mai bune filme de război din ultimii ani. Alex Albanese de la Box Office a declarat că filmul este realizat cu finețe, fiind la fel de dur, meticulos și emoționant ca și personajul său titular.

Premii și nominalizări
Bertrand Tavernier a câștigat Premiul César pentru cel mai bun regizor, iar Philippe Torreton a câștigat Premiul César pentru cel mai bun actor. De asemenea, filmul a fost nominalizat pentru alte șase premii César, inclusiv pentru cel mai bun film, cel mai bun scenariu și cel mai promițător actor. Filmul a fost prezentat la Festivalul de Film de la Telluride.

Lansare pe DVD
Compania producătoare a lansat un DVD în limba franceză cu subtitrare în limba engleză, imagini pentru ecran lat și o ieșire audio PCM. Singurul element suplimentar inclus pe DVD este Un Film Sur Bertrand Tavernier, un documentar de cincizeci și patru de minute despre realizarea filmului. Data de lansare a DVD-ului a fost 19 decembrie 2000.

Referințe

Legături externe

Filme din 1996
Filme regizate de Bertrand Tavernier
Filme franțuzești
Filme în limba franceză
Filme în limba română
Filme în limba engleză
Filme despre Războiul Civil Rus
Filme despre Frontul de Răsărit (Primul Război Mondial)
Filme franțuzești despre Primul Război Mondial
Filme cu acțiunea în România

Căpitanul Conan (film)


وادي الدلم  هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء زحلة في محافظة البقاع.

المراجع

مدن لبنان

وادي الدلم


La maison forte de Neuvelle est une ancienne demeure fortifiée située à Ladoix-Serrigny en Bourgogne-Franche-Comté .

Localisation

La maison forte est relativement isolée un kilomètre à l'est du village de Serrigny ; au centre du hameau de Neuvelle .

Historique

En 1474 Jean de Fussey, seigneur de Sivry-en-Montagne, hérite de la maison de Neuvelle du comte de Charny. En 1548, Charles de Fussey, seigneur de Serrigny, y réside, son château de Serrigny étant en ruine. En 1637, les châteaux de Serrigny et Neuvelle reviennent à Anne Thiroux, veuve d'Abraham Grozelier, bourgeois de Beaune. En 1774 l'abbé Courtépée mentionne "Neuvelle, qui avait un château avec chapelle de Saint-Rémi, ruinée".

Architecture

Au fond d'une cour de ferme, le dernier vestige de la maison forte de Neuvelle est un bâtiment rectangulaire d'un étage sous toit en croupe. Coté cour, la façade ouest présente une baie à linteau trèflé ; la façade est support en son centre d'une tourelle d'escalier octogonale demi-hors-œuvre, éclairée d'une baie à accolade. Les autres bâtiments de la ferme sont modernes.

La ferme, y compris la chambre à four est inscrite aux monuments historiques par arrêté du 8 octobre 1992.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Liste des monuments historiques de la Côte-d'Or
 Château de Serrigny sur la même commune

Liens externes

Neuvelle
Neuvelle
Monument historique dans la Côte-d'Or
Monument historique inscrit en 1992
Maison forte dans la Côte-d'Or

Maison forte de Neuvelle


Alfonso Muzzarelli (Ferrara, 22 de agosto de 1749 - París, 25 de mayo de 1813) fue un teólogo escolástico jesuita italiano.

Biografía
Entró en el noviciado jesuita el 20 de octubre de 1768, y enseñó gramática en Bolonia e Ímola. Tras la supresión de la orden en 1773 recibió un beneficio en Ferrara y poco después fue nombrado director del Seminario o Colegio de nobles de Parma. El papa Pío VII lo llamó a Roma y lo hizo teólogo de la Penitenciaría apostólica. Cuando este papa se exilió en 1809, Muzzarelli fue obligado a abandonar Roma también y marchó a París, donde murió en el Convento de las Damas de Saint-Michel. Escribió numerosas obras teológicas, filosóficas y ascéticas. Su obra maestra es la colección de tratados eclesiásticos Il buon uso della Logica in materia di Religione, cuya última versión póstuma (Florencia, 1821-1823) contaba con once volúmenes. Dedicó un par de obras a refutar a Jean-Jacques Rousseau. Una de sus obras ascéticas, Il mese di Maria o sia di Maggio (1785), ha tenido más de un centenar de ediciones y ha sido muy traducida (inglés, francés, español, portugués, árabe, alemán).

Obras
Il buon uso della Logica in materia di Religione (6 vols., Foligno, 1787-9), con adiciones del propio autor en 10 vols., Roma, 1807; 11 vols. Florencia, 1821-3). Esta colección de tratados, con excepción de los últimos cinco, fue trasladada al latín por Zeldmayer de Buzitha (Bonus usus logiae in materia religionis, Kaschau, 1818-7). Una traducción francesa de 42 de estos tratados se publicó en Bruselas en 1837.
L'Emilio disingannato (4 vols., Siena, 1782-3) refutación del Emilio de Rousseau.
Confutasione del contratto sociale di Gian Jacopo Rousseau (2 vols., Foligno, 1794), refutación del Contrato social de Rousseau.
Il mese di Maria o sia di Maggio (Ferrara, 1785) muy reimpresa y traducida.
Il buon uso delle vacanze (Parma, 1798).

Jesuitas de Italia
Escritores en italiano
Escritores de Italia del siglo XVIII
Escritores de Italia del siglo XIX
Teólogos de Italia del siglo XVIII
Teólogos de Italia del siglo XIX
Religiosos de Italia del siglo XVIII
Teólogos jesuitas

Alfonso Muzzarelli


Chao es una localidad peruana capital del Distrito de Chao de la Provincia de Virú en el Departamento de La Libertad. Se ubica aproximadamente a unos 65 kilómetros al sur de la ciudad de Trujillo. Creado por Ley N° 26427-4 de enero de 1995.
Clima tropical

Véase también
 Departamento de La Libertad
 Provincia de Virú
 Trujillo

Referencias

Enlaces externos
Ubicación de Chao

Localidades del departamento de La Libertad
Capitales de distrito del Departamento de La Libertad

Chao (Virú)


Mohammed Faraj Al-Rubaie Al-Yami (en ), né le  à Djeddah en Arabie saoudite, est un footballeur international saoudien. Il joue au poste de gardien de but à Al-Hilal FC, en prêt d'Al-Ahli FC.

Biographie

En club
Le , il rejoint l'Al-Ahli SC en provenance d'Al Okhdoud Club. Le , il est prêté à Al-Batin FC. Il fait ses débuts en championnat le  en entrant à la  minute à la place d'Adriano Facchini. Al-Batin s'incline à domicile 0-2 contre Al-Nassr.

Le , il renouvele son contrat avec l'Ahli SC pour quatre saisons supplémentaires. Il joue son premier match le  en entrant à la onzième minute à la place de Yasser Al-Mosailem. Al-Ahli perd 2-1 dans le stade d'Abha Club. Le , il joue pour la première fois comme titulaire lors d'un match remporté 1-0 contre Al Wehda.

En sélection
Avec les moins de 20 ans, il dispute la Coupe du monde des moins de 20 ans en 2017. Lors du mondial junior qui se déroule en Corée du Sud, il ne joue qu'une seule rencontre. L'Arabie saoudite s'incline en huitième de finale face à l'Uruguay.

Il participe ensuite avec les moins de 23 ans au championnat d'Asie des moins de 23 ans, en 2018 puis en 2020. Lors de l'édition 2018 qui se déroule en Chine, il doit se contenter du banc des remplaçants. Lors de l'édition 2020 organisée en Thaïlande, il joue six matchs, et l'Arabie saoudite s'incline en finale face à la Corée du Sud. Il participe également aux Jeux asiatiques de 2018, qui voit son équipe atteindre les quarts de finale.

Il participe ensuite avec la sélection olympique aux Jeux olympiques d'été de 2020, organisés lors de l'été 2021 à Tokyo. Lors du tournoi olympique, il joue deux matchs. Avec un bilan de trois défaites en trois matchs, l'Arabie saoudite est éliminée dès le premier tour.

Il reçoit sa première sélection en équipe d'Arabie saoudite le 21 mars 2019, contre les Émirats arabes unis (défaite 2-1). Il dispute ensuite la Coupe arabe de la FIFA 2021, un tournoi organisé au Qatar. Il ne joue qu'un seul match lors de cette compétition. Avec un bilan d'un nul et deux défaites, l'Arabie saoudite est éliminée dès le premier tour.

Le , il est sélectionné par Hervé Renard pour participer à la Coupe du monde 2022.

Palmarès
 Finaliste du championnat d'Asie des moins de 23 ans en 2020 avec l'Arabie saoudite

Références

Liens externes

Naissance en août 1997
Naissance à Djeddah
Footballeur international saoudien
Joueur de l'Al-Ahli Djeddah
Joueur du Al-Batin FC
Gardien de but au football
Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 2020

Mohammed Al-Rubaie


Su ile aşağıdakilerden biri kastedilmiş olabilir:

 Su, oda sıcaklığında renksiz, sıvı halde bulunan bileşik.
 İçme suyu, tüketimi güvenilir olan ve sağlık sorunlarına yol açmayan su.
 Ağır su, nükleer reaktörlerde kullanılan hidrojen yerine ağır hidrojen izotopuna sahip yoğunluğu yüksek su.
 Saf su
 Su buharı, suyun gaz hali.
 Su döngüsü
 Tatlı su
 Tuzlu su

Biyoloji

Botanik
 Su sediri - iğne yapraklı, 40-50 metreye kadar boylanabilen bir ağaçtır
 Su yosunları

Zooloji
 Su aygırı
 Su aygırıgiller
 Su ayıları
 Su geyiği
 Su karatavuğugiller
 Su örümceği

İnanç
 Bengi su - birçok söylencede adı geçen, içen kişiye ölümsüzlük kazandırdığına inanılan efsanevî su.
 Yer Su - eski Türk inancı Tengricilikte bir ruh kategorisidir

Sanat

Film
 Su - başrollerinde Cüneyt Arkın ve Orhan Günşiray'ın yer aldığı 1981 tarihli film.

Müzik
 Su (Mercan Dede albümü), Mercan Dede'nin 2003 çıkışlı albümü.
 Su (Berksan albümü), Berksan'ın 2011 çıkışlı albümü.
 Ruhi Su - Türk halk müziği sanatçısı
 Su kasidesi - Fuzûlî'nin kasidelerinden biri.

Spor
 Su kayağı
 Su topu

Teknoloji
 .su - Sovyetler Birliği için İnternet ülke kodu üst seviye alan adıdır.
 Atık su arıtma
 Su altı akustiği - temel olarak su içerisinde ses dalgasının doğrusal ve doğrusal olmayan yayılmasını inceler ve buna dayalı pratik uygulama alanları geliştiren bir akustik dalıdır.
 Su arıtım sistemleri
 Su arıtma
 Su cenderesi
 Su korunumu
 Su kulesi
 Su saati
 Su sayacı
 Su soğutmalı motor
 Su ürünleri - suni olarak istihsal edilen canlılarla, bunlardan imal edilen ürünlerdir.
 Suhoy Havacılık İşletmesi'nin ürettiği uçaklar Su ilk iki harfiyle isimlendirilmiştir.

Diğer
 Acı su – Aladağlar Millî Parkı içerisinde yer alan halk tarafından sağlığa iyi geldiğine inanılan şifalı bir su kaynağı
 Su Adam – Örümcek Adam serisinde yer alan karakter
 Su böreği – Türk mutfağından bir yemek
 Su çiçeği – Bulaşıcı bir çocuk hastalığı
 Su sorunu
 su – UNIX türevi sistemlerde "superuser" yetkisi için kullanılan bir komut.

Su (anlam ayrımı)


Merfolk, mercreatures or merpeople are legendary water-dwelling human-like beings. They are attested in folklore and mythology throughout the ages in various parts of the world.

Female merfolk may be referred to as mermaids, although in a strict sense mermaids are confined to beings who are half-woman and half-fish in appearance. Male merfolk are called mermen. Depending on the story, they can be described as either ugly or beautiful.

Chinese renyu () stands for "merfolk", but in ancient geographical or natural historical tracts, this referred to "human-fish" or "man-fish" purported to inhabit rivers or lakes in certain parts of China. Japanese ningyo () is also "merfolk", and also applied to various human-like fish recorded in writings from medieval times into the Edo Period.

China

Certain fantastical types of "fish", generically referred to as renyu (, "human-fish") is alleged to occur in various parts of China according to the Shan Hai Jing (Classic of Mountains and Seas, 4th century BC). It is mentioned in the Bei Shan Jing ("Classic of the Northern mountains"),  Zhong Shan Jing (Central Mountains), and  Xi Shan Jing (Western Mountains) sections of this work.

This work and others also mention several additional types of "anthropomorphic fish" with limbs in other regions such as the  (; "red ru fish") and  (; "hill-fish"), considered to be in the same category of creatures. Certain tribes or races of humans were also described being part-fish, namely the .

It is recorded that the Mausoleum of the First Qin Emperor was illuminated with lamps fueled by the oil of the human-fish (renyu), whose flames were meant to last a very long time.

Renyu or human-fish
(aka haieryu. subtypes tiyu and niyu )

The renyu (; human-fish) is described in the Bei Shan Jing ("Classic of the North Mountains") section as dwelling on Mt. Longhou (, "Dragon-Marquis Mountain") in the waters of the Jueshui (, "Bursting River"), which flows eastward into the Yellow River. It is said to "resemble the tiyu" (translated as "resemble catfish") possess four legs, with a voice like baby crying.

Eating the fish purportedly cured idiocy or dementia. This fish as a cure was also quoted in the Compendium of Materia Medica or Bencao Gangmu (1596) under its entry for Tiyu ()

The Bencao Gangmu categorized the tiyu () as one of two types of "human-fish" (renyu). The human-fish were also known as "child-fish" or haieryu (; ).

The other type, called the niyu () is elaborated in a separate section. It has been noted by Li Shizhen that the character for the Niyu (Ni  fish) consists of the "fish" indexing component () and "child" () radical.

Translators of the Bencao Gangmu attempt to match entries with actual taxa of animals, forbs, etc., where possible, and the tiyu type is glossed as "newts" while the niyu type is "Chinese giant salamander".

Chiru or red ru fish

The  (; "red ru fish". Wade-Giles: ch'ih-ju; "red ju") is described in the Nan Shan Jing ("Classic of the Southern Mountains") as a human-headed fish. It is said to be found in the Qingqushan ( "Green-Hills Mountains") in the Pool-of-Yi (Yì zhī zé ; "Carp-Wings Lake"). It is described as basically fish-form but having a human face, and issuing sounds like the mandarin duck. Eating it purportedly prevented scabies or itchy skin.

The illustration of the chiru from China may have influenced the legless, human-faced fish visualization of some of the ningyo in Japan, according to the hypothesis of .

Jiaoren
The jiaoren ( "flood dragon people" or  "shark people") that appear in medieval writings are considered to be references to merfolk.

This mythical southern mermaid or merman is recorded in 's  "Records of Strange Things" (early 6th century CE).

In the midst of the South Sea are the houses of the kău () people who dwell in the water like fish, but have not given up weaving at the loom. Their eyes have the power to weep, but what they bring forth is pearls.

Similar passages appear in other texts such as the Bowuzhi (, "Treatise of Manifold " ) as "weep[ing] tears that became pearls".

These aquatic people supposedly spun a type of raw silk called jiaoxiao  "mermaid silk" or jiaonujuan  "mermaid woman's silk". Schafer equates this with sea silk, the rare fabric woven from byssus filaments produced by Pinna "pen shell" mollusks.

Japan

The ningyo ( "human-fish") of Japan has its own history in the country's literary record. The earliest references (in the Nihon shoki, entry for year 619, reign of Empress Suiko) do not specifically use the term ningyo, and the "thing" appeared in fresh water (a river in Ōmi Province, canal Settsu Province), and may presumed to be a giant salamander. Later accounts claim that Empress Suiko's regent Prince Shōtoku knew the creature to be a ningyo when one was presented to him by representatives of Ōmi.  The appearance of the human-fish was strongly associated with ill omen in later treatments of the Prince's encounter with the human-fish.

During the Kamakura Period, ningyo of the marine sort were frequently reported as washing ashore, and these were taken to be ominous signs usually prefiguring bloody battles.

The ningyo, or rather renyu () and the like found in Chinese sources (chiru, tiyu etc., etc., discussed above) were also discussed in Japanese literature, for example, works of scholars of herbal and traditional medicine, such as Kaibara Ekiken (d. 1714) and Ono Ranzan (d. 1810). These Japanese scholars were also aware of European discussions on "sirens", "anthropomorphic fish", "peixe muller (fish-woman)", etc.

In popular culture
 Merfolk are a fictional race of humanoids that live underwater in Dungeons & Dragons.
 Merfolk are humanoid aquatic creatures with fish-like characteristics in Magic: The Gathering.
 Merfolk are humanoid aquatic creatures with fish-like characteristics in Spectromancer.
 In One Piece, the Merfolk are among the different races in the anime and one of the two types that dwell underwater (the other being the Fishmen). Each of the Merfolk has their "fish" parts based on different fishes and related creatures like coelacanths, icefish, kissing gouramis, Japanese rice fish, striped beakfish, righteye flounders, olive flounders, blue-striped angelfish, smelt-whitings, sharks, oarfish, opahs, blue-ringed octopuses, shortfin mako sharks, seahorses, catfish, Bering wolffish, goldfish, and brotulas.

See also

 Mer (disambiguation)
 Naiad, female spirits of Greek mythology
 Nixie, water spirits of Germanic (especially Scandinavian) folklore
 Piscine humanoid
 Rusalka, female spirits of Slavic folklore

Explanatory notes

References
Citations

Bibliography

Mythological human hybrids
Mythological aquatic creatures
Fairy tale stock characters

Merfolk


ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි  යනු  ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින එක් සිනමා අධ්‍යක්ෂකවරයෙකි. එමෙන්ම ඔහු රංගකලාව හා රූපවාහිනිය යන අංශවලද අධ්‍යක්ෂණ කටයුතු කරන්නෙකි.

රංග කලාව
 සරස්වතී
 අත්
 මෝරා
 ඔත්තුකාරයා

රූපවාහිනිය

අධ්‍යක්ෂණ:
 වෙද හාමිනේ
 Dandubasnamanaya
 Akala Sandaya
 Rejana
 Sathara Denek Senpathiyo

සිනමාව

අධ්‍යක්ෂණ :
 ගරිල්ලා මාකෙටින් (Guerilla Marketing) (2005)
 Agnidahaya [Fire and Water] (2002)
 සමනල සංධ්වනිය (Samanala Sandhawaniya) Butterfly Symphony (2013)

ලේඛකයා:
 Guerrilla Marketing (2005) (writer)
 සමනල සංධ්වනිය (Samanala Sandhawaniya) Butterfly Symphony (2013)(writer)

සම්මාන
 සුමති- Best Teledrama Director - 1995
 සුමති- Best Teledrama Script - 1995

ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව

ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි


Bartfeld se poate referi la:
 numele german al orașului Bardejov din estul Slovaciei
 Claudia Barfeld (secolul al XX-lea), actriță germană
 Margit Bartfeld-Feller

Dezambiguizare

Bartfeld