අන්වාර් ඊබ්‍රාහීම් අස්වාභාවික මෛථූන නඩු විභාග යනු මලයාසියාවෙහි සැලකියයුතු තරමක දේශපාලනමය මතභේදයට තුඩු දුන් සිදුවීම් පෙළකි. පළමුවන නඩු විභාගය, 1998 වසරෙහිදී සිදු කෙරුනු අතර, එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ හිටපු නියෝජ්‍ය අග්‍රාමාත්‍යවරයාවූ  අන්වාර් ඊබ්‍රාහීම් වැරැදිකරු බවට තීන්දු කරමින්, වසර නවයක සිර දඬුවමකට ලක්වීමය. මෙම සිර දඬුවම 2004 වසරෙහිදී  පසුපෙරලීමෙන් අන්වාර්ගේ සිරෙන් නිදහස් කෙරිණි.

පකතන්  රාකියාත් විපක්ෂයෙහි නායකයා ලෙසින් සිටියදී, අන්වාර් වෙත 2008 වසරෙහිදී චෝදනා එල්ලවූයේ පිරිමි සහායකයෙක් හා සමගින්  අස්වාභාවික මෛථූනයෙහි යෙදුනු බවටය. ඔහුට එරෙහි නඩුව 2010 සහ 2011 වසර වලදීද 2012 ජනවාරියෙහිදීද කැඳවූ අතර ඔහු නිදොස් කොට නිදහස් කෙරිණි.  අභියාචනාධිකරණය විසින් 2014 මාර්තු මාසයෙහිදී නිදොස් කිරීම පසුපෙරලනලදුව, වැරැදිකරු බවට තීරණය කර,  වසර පහක සිර දඬුවමක් නියම කෙරිණි.  ෆෙඩරල් අධිකරණය වෙත අන්වාර් අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කල අතර, වැරැදිකරු බවට තීරණය 2015 පෙබරවාරි මාසයෙහිදී  යළි පිළිගත් එය දඬුවම සහතික කළේය. සෙලන්ගෝර්හී  සන්ගෙයි බියුලෝ බන්ධනාගාරය තුල අන්වාර් මෙම සිර දඬුවම විඳි අතර 2018 මැයි 16 දිනදී ක්ෂමා දානය ලබා නිදහස් කෙරිණි.

1998 චෝදනාව

දූෂණ ඩෝදනා
1998 වසරෙහිදී, 50 දාලිල් කෙනෑප අන්වාර් ටීඩාක් බෝලේ ජාඩී පීඑම් ("අන්වාර් අග්‍රාමාත්‍යවරයා විය නොහැකි හේතු 50 ක් ") නමැති පොතක්  යුනයිටඩ් මැලේස් නැෂනල් සංවිධානය (UMNO) මහා මණ්ඩලයෙහි සාමාජිකයන් අතර බෙදා හැරුනේ, අන්වාර්ට එරෙහිව විත්‍රණ චෝදනා සහ දූෂණ චෝදනාද ඇතුළත්වය.

අන්වාර්ගේ නිලයෙන් නෙරපීම
ඔහු පොලිස් විමර්ශන වලට ලක් වී ඇති බවට වාර්තා අතරතුර, 1998 සැප්තැම්බර් 2 දිනදී අන්වාර් කැබිනට් මණ්ඩලයෙන් නෙරපා හැරිණි. ඉන්පසු දිනයෙහිදී, ඔහු UMNO වෙතින් කෙරපා හරින ලදි. අන්වාර්ගේ කතා රචනා කල මුනාවර් අනීස්, සහ අන්වාර්ගේ හදාගත් සොහොයුරු සුක්මා ධර්මවාන් සස්මිත අත්මජා අත්අඩංගුවට පත් වූයේ සමලිංගික කටයුතු වල යෙදුනු බවට සැක සහිතවය. දින පහකට පසුව, ඔවුනට සය මසක සිර දඬුවම් පැනවූයේ අන්වාර් සමග "අස්වාභාවික ලිංගික කටයුතු" වල යෙදුනු බවට වැරැදි පිළිගත් බැවිනි. ඔවුන් පසුව තම පාපෝච්චාරණ ඉවත්කර ගනිමින්, දඬුවමට විරුද්ධව අභියාචනා ඉදිරිපත් කළේ, වැරැදි පිළිගන්නා ලෙසින් ඔවුනට  බල කෙරුනු බව පවසිමිනි. මෙය සනාථ කිරීමට අනීස් විසින් ව්‍යවස්ථාපිත ප්‍රකාශයක් සිදු කෙරිණි. කෙසේවෙතත්, මුනාවර්ගේ අභියාචනය ඉහළ අධිකරණය විසින් නිෂ්ප්‍රභා කෙරුණු අතර 2008 ඔක්තොම්බර් 29 දිනදී ඔහු වැරැදිකරු ලෙස ලැබූ දඬුවම ස්ථීර කෙරිණි.  අන්වාර්ගේ ලේකම්වරුන් දෙදෙනෙකු වූ ඊසාම් මොහොමඩ් සහ මොහොමඩ් අස්මීන් අලි යන දෙදෙනා වෙන් වෙන් වශයෙන් අත්අඩංගුවට පත්වූයේ  "50 රීසන්ස්" පොත සම්බන්ධ පොලිස් විමර්ශන වල කොටසක් ලෙසිනි. දෙදෙනාම පසුව නිදහස් කෙරිණි.

ඇස් තැල්ම සිද්ධිය

1998 සැප්තැම්බර් 29 දිනදී, අන්වාර් අධිකරණයෙහි පෙනීසිට දූෂණ ඩෝදනා වලට සහ අස්වාභාවික මෛථූන චෝදනා වලට නිවැරැදි කරු බවට ප්‍රකාශ කර සිටියේය. ඇස් තැල්මක් සහිත (එකල පොලිස්පති රහීම් නූර් විසින් කළ පහර දීමක් නිසා ඇතිවුණු) සහ එක් අතක් එසවුණු අන්වාර්ගේ ඡායාරූපයක් බොහෝ  රෙෆෝර්මාසී පෝස්ටර්වල දක්නට ලැබුණු දේශපාලන විපක්ෂයෙහි සංකේතයක් විය.

මහතීර් මෙහොමඩ් සහ රහීම් නූර් විසින් ඇස්තැල්ම පැහැදිලි කලේ "ඔහුගේ ඇස් වෙත වීදුරුවක් තෙරපීමෙන්" "තමන් විසින්ම සිදුකරගත්" දෙයක් ලෙසිනි. රාජකීය කොමිසමක් පත් කිරීමෙන් පසුව පමණක් රහීම් නූර් විසින් තමන් අන්වාර් හට පහර දුන් බව පිළිගත්තේය.  2005 අගෝස්තු මාසයෙහිදී රහීම් විසින් සිද්ධිය පිළිබඳව සමාව අයැද සිටියේය.  අත්‍යන්තයෙහිදී රහීම් නූර් හට පහරදීම පිළිබඳ චෝදනාරෝපණය කරනු ලැබ මාස දෙකක සිර දඬුවමක් සහ රින්ගිට් 2,000 (SGD571.40) දඩයක් නියම කරන ලදි.

ඩීඑන්ඒ සාක්ෂි
නඩු විභාගය අතරතුර, අන්වාර්ගේ ශුක්‍ර ධාතු පැල්ලම් සහිත යැයි දැක්වෙන මෙට්ටයක් අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කෙරිණි. මෙය අධිකරණයට ඉදිරිපත් කෙරුණේ අන්වාර්ගේ ලිංගික ක්‍රියාවන් වූ බවට ඩීඑන්ඒ සාක්ෂි සැපයීම සඳහාය. මෙම මෙට්ටය හා සමග කිසිම සම්බන්ධයක් තමන්ට නොමැති බවට අන්වාර් ප්‍රකාශ කලද ඩීඑන්ඒ පරික්ෂණ ප්‍රතිඵල ධනාත්මක විය. ඩීඑන්ඒ රසායන ශිල්පීයෙකු වූ ලිම් කොං බූන්, නඩු විභාගය අතරතුර අධිකරණය ඉදිරියෙහි දිවුරා සාක්ෂි සැපයුවේ, මෙට්ටය මතවූ ශුක්‍ර තරල පැල්ලම් 13 අතරින් 10 ක ඩීඑන්ඒ හා අන්වාර්ගේ ඩීඑන්ඒ ගැලපුනු බවයි.   විත්ති පාර්ශවය හුවා දැක්වූයේ, පොලීස් අත්අඩංගුවෙහි සිටින අතරතුර පහරකෑමෙන් අන්වාර් සිහිසුන්ව සිටින අතරතුර ඩීඑන්ඒ නියැදි ඔහු වෙතින් ලබාගෙන, අන්වාර් වෙත අසත්‍ය ඩෝදනා සිදුකිරීමට  අසත්‍ය අධිකරණ වෙවද්‍ය වාර්තා බිහි කෙරුණු බවයි; කෙසේවෙතත්, ඉහළ අධිකරණයෙහි විනිශ්චයකරු ඔගස්ටීන් පෝල්  විසින් ඩීඑන්ඒ සාක්ෂි පිළිගන්නා ලදි.

ප්‍රෝක්ත රජයේ මැදිහත් වීම
නඩු විභාගය අතරතුර, ඔහුගේ නියෝජ්‍යයාගේ අත් අඩංගුව පැහැදිලි කිරීමට,  මහතීර් මලයාසියානු රූපවාහිනියෙහි විශේෂිත ලෙසින් පෙනී සිටියේය. නඩු විභාගය එවිටද පැවතියද, අස්වාභාවික මෛථූන ක්‍රියා වලට සහ සමලිංගික ක්‍රියා වලට අන්වාර් වැරදිකරු බවට මහතීර් විසින් පැවසූ විවිධ අවස්ථාවලින් මෙය එකක් පමණක් විය. අන්වාර්ගේ අස්වාභාවික මෛථූනයන්ට ගොදුරු වූවා යැයි දැක්වෙන අයගේ ප්‍රකාශද රජය විසින් දැක්වූයේ එවා දූෂිත සාක්ෂි බව පොදු ජනයා සලකද්දීය.  තවදුරටත්, ප්‍රයෝක්ත ගුද ලිංගික ක්‍රියා සිදු වූවා යැයි සැලකෙන දින ගැන පැහැදිලි තීරණයක් ගැනීමට පැමිණිලි පාර්ශවයට නොහැකි වූ අතර, රජය මුලින් පැවසුවේ මෙම අස්වාභාවික මෛථූන ක්‍රියාව සිදු වී ඇත්තේ ප්‍රයෝක්ත සිද්ධිය වන විටදී තනා හෝ නොතිබූ ගොඩනැගිල්ලක් තුලදී බවයි.

තවදුරටත්, නීතිපතිගේ පැමිණිලි පාර්ශවය ( අබ්දුල් ගානි පටේල් වෙතින් නායකත්වය සැපයුනු) විසින් අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කෙරුණු තවද කරුණක් වූයේ මුනාවර් අනීස් බ්‍රිතාන්‍යයෙහි සිට රාත්‍රී ගුවන් ගමනක් ඔස්සේ මලයාසියාවට පැමිණ අන්වාර් විසින් අස්වාභාවික මෛථූනයෙහි යෙදී එයින් පසුව නැවත බ්‍රිතාන්‍ය වෙත යලි පියාසර කල බවය. නඩු විභාගය අතරතුර 20 වතාවකට වැඩි ගණනක් අධිකරණයෙන් පිටත ගෙන ගොස් යළි රැගෙන ආ කුප්‍රකට "පැල්ලම් සහිත මෙට්ටය" අන්වාර් විසින් ඔහුගේ සමලිංගික ක්‍රියාවන් සිදු කල සහ බහිර් විවාහික ලිංගික සම්බන්ධතා ඇති කර ගත් බවට සැලකූ දෙය විය.  කෙසේවෙතත්, සාක්ෂි වලට අනුව, මෙට්ටය මත ලිංගික ක්‍රියා සිදුව ඇත්තේ වසර කිහිපයකට පෙරදී වන අතර මුත්, එයින් ලබා ගත් ඩීඑන්ඒ සාක්ෂි පෙන්නුම් කරන්නේ මෑතකදී සිදුවූ බවකි.

දඬුවම් පැමිණවීම

1999 අප්‍රේල් 14 දිනදී, අන්වාර් වෙත හය වසරක සිර දඬුවමක් නියම වූයේ දූෂණ චෝදනා වෙනුවෙන් වූ අතර, 2000 අගෝස්තු 8 දිනදී, අස්වාභාවික මෛථූන ක්‍රියා වෙනුවෙන් වසර නවයක සිර දඬුවමක් නියම විය. මෙම දඬුවම් දෙකම එක වර ගෙවෙන පරිදී වූ අතර නඩු විභාගය අතරතුර මාස හයක් සිර ගෙදර සිටි කාලය සැලකිල්ලට නොගැණිනි. මීළඟ අවුරුද්දෙහිදී මලයාසියාවෙහි අභියාචනාධිකරණය විසින් දූෂණ ඩෝදනා පිළිබඳව අන්වාර් වෙත ලබාදී තිබූ දඬුවම නිවැරැදි බවට  පිළිගත්තේය. 2002 ජූලි මාසයෙහිදී, දූෂණ චෝදනා දඬුවමට එරෙහිව අන්වාර් විසින් ෆෙඩරල් අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කෙරුණු අවසාන අභියාචනය නිෂ්ප්‍රභා කෙරිණි. 2004 සැප්තැම්බරයෙහිදී ෆෙඩරල් අධිකරණය විසින් අස්වාභාවික මෛථූනය වෙනුවෙන් නියම කර තිබූ සිර දඬුවම පසුපෙරලන ලදි.

ඔහුට විරුද්ධව නඩු විභාගය අතරතුර ඔහුට විරුද්ධ චෝදනා ගොනු කිරීම පසුපස ඇති අභිප‍්‍රාය ලෙස ඔහු විශ්වාස කරන හේතුව කථාවකදී අන්වාර් විසින් පැහැදිලි කරන ලදි. ඔහු අධිකරණයට පවසා සිටියේ: " ඔහුගේ (මහාතීර්ගේ) දරුවන්ගේ සහ අනුචාරකයන්ගේ අසමත්වූ ව්‍යාපාර ගොඩගැනීම සඳහා විශාල ප්‍රමාණයක මහජන මුදල් භාවිතා කිරීම පිළිබඳව මම විරුද්ධත්වය පල කළෙමි." ජාත්‍යන්තර ක්ෂමා සංවිධානය සහ මානව හිමිකම් සුපරීක්‍ෂණ සංවිධානය යන දෙකම විසින් නඩු විභාග වල සාධාරණත්වය පිළිබඳව සැක පහල කළෝය.   ජාත්‍යන්තර ක්ෂමා සංවිධානය පසුව අන්වාර් හැඳින්වූයේ  හෘද සාක්ෂියෙහි සිරකරුවෙක් ලෙසිනි. මෙම නඩු විභාගය නිසා ජාත්‍යන්තර විවේචනයද එල්ල විය. එකල එ.ජ. උප ජනාධිපති ඇල් ගෝර් විසින් අන්වාර්ගේ නඩු විභාගය හෙළාදකිමින් එය හැඳින්වුනේ "කෝලමක්" ලෙසින් වුවත්, මහතීර් විසින් එවන් සියළු ජාත්‍යන්තර විවේචන බැහැර කළේ "විදේශ මැදිහත් වීම්"ලෙසින් හඳුන්වමිනි.

අන්වාර්ගේ බිරිය, වොන් අසීස් ඉස්මයිල්, පසුව පාටි කීඩිලාන් නැසියොනල් (නැෂනල් ජස්ටිස් පක්ෂය, පසුව පාටි කීඩිලාන් රාකියාත් හෝ පීපල්ස් ජස්ටිස් පක්ෂය ලෙසින් හැඳින්වුනු), නමින් පක්ෂයක් තැනුවේ අන්වාර්ගේ නිදහස සහ රෙෆෝර්මාසී පිළිබඳ සටන ඉදිරියට ගෙන යෑම සඳහාය. ඊළඟ මහා මැතිවරණයෙහිදී, the එවකට-නැෂනල් ජස්ටිස් පක්ෂය මැතිවරණයෙහිදී හොඳ ප්‍රතිඵලයක් ලබා නොගත් අතර, පාර්ලිමේන්තු ආසන පහක් පමණක් දිනා ගත්තේය

2008 චෝදනාව

චෝදනා
2008 ජූනි 28 දිනදී, අන්වාර් ඊබ්‍රාහීම්ගේ සහයෙකු වූ, මොහාමඩ් සයිෆූල් බුකාරි අස්ලාන් විසින්, පොලිසියට පැමිණිල්ලක් කරමින් කියා සිටියේ අස්වාභාවික මෛථූන ක්‍රියා වල යෙදෙන ලෙසට අන්වාර් විසින් තමාට බල කල බවයි. 61 හැවිරිදි පුරුෂයෙකු විසින් 24 හැවිරිදි පුරුෂයෙකු භෞතික ලෙසින් මැඩපවත්වාගැනීම සිදුවිය නොහැකි දෙයක් බව අස්ලාන්ගේ අවධානයට යොමු කල විට, ඔහු විසින් සිදු කලේ ඔහුගේ චෝදනාව  " පෙලඹවීම තුලින් සමලිංගික ක්‍රියාවන්හී යෙදවීම" ලෙසින් වෙනස් කිරීමය.  මලයාසියානු දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයෙහි 377බී ඡේදය  අනුව, අස්වාභාවික මෛථූනයෙහි යෙදීම, එය ඒකමතිකව සිදුවුනද, වසර 20ක් දක්වා සිපිරිගෙහි ලෑම සහ කසපහර දීම යන දඬුවම් ලැබීමට යුතු වෙයි.  මෙම චෝදනාවට ප්‍රතිචාර දක්වමින් අන්වාර් ක්‍රියා සිටියේ මෙම චෝදනාව දේශපාලනමය ලෙසින්  අභිප්‍රේරිත බවත් ඔහුහට අපකීර්තිය පැමිණවීමෙහි අදහසින් සිදු කල බවත් සහ එය "සම්පූර්ණ ගෙතූ කථාවක්" බවත්  ඔහුහට අන්‍යස්ථානිකභාවයක් පිළිබඳ සාක්ෂියක් ඇතිබව කියා සිටියේය.  අන්වාර් විසින් පසුව සයිෆුල්ට එරෙහිව නීතිමය නඩුවක් පැවරීය.  අන්වාර්ගේ බිරිය, වොන් අසීස් වොන් ඉස්මයිල්, චෝදනා එල්ල කලේ චෝදනා රජය විසින් ප්‍රබන්ධ කරන ලද ඒවා බවත්, චෝදනා පසුපස රජය සිටින බවත්ය. අග්‍රාමාත්‍ය අබ්දුල්ලා අහමඩ් බදාවි මෙම චෝදනා ප්‍රතික්ෂේප කලේය.

ජූනි 29 දිනදී, අන්වාර් විසින් ක්වාලා ලාම්පූර්හී පිහිටි තුර්කි තානාපති කාර්යාලයෙහි ආරක්ෂාව පැතූ අතර, ඔහුගේ ආරක්ෂාව මලයාසියානු පොලීසිය විසින් සහතික කිරීමෙන් අනතුරුව පසු දිනයෙහිදී පිටත්ව ගියේය. විමර්ශනයෙහිදී සහයෝගය දැක්වීමට අන්වාර් පොරොන්දු වූවද, පූර්ව නඩු විභාගය යළි සිදුවීමක් විය හැකි බවට බිය පල කළේය.  2008 ජූලි 9 දිනදී, අන්වාර් ඉල්ලා සිටියේ ඉස්ලාමීය අධිකරණයක් විසින් ඔහුගේ හිටපු සහායක වරයා පිලිබඳ විභාග කල යුතු බවයි. ඉස්ලාමීය නීතිය අනුව, අස්වාභාවික මෛථූනය වැනි ලිංගික අපරාධයක් පිළිබඳව චෝදනා එල්ලකරන ඕනෑම අයෙක් විසින් ඔවුන්ගේ චෝදනාවට සහාය පල කිරීමට සාක්ෂිකරුවන් සතරදෙනෙක් ඉදිරිපත් කල යුතු වෙයි.  මෙම සාක්ෂිකරුවන් විශ්වස්‍ය පුරුෂයන් විය යුතු අතර, ස්ත්‍රීන් දෙදෙනෙකු විසින් එක් පුරුෂයෙක් වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් විය හැකිය.

ජූලි 15 දිනදී මලයාසියානු පොලීසිය විසින් අන්වාර් ඊබ්‍රාහීම් වෙත අත්අඩංගුවට ගැනීමෙහි නියෝගයක් නිකුත් කළ අතර, විමර්ශන නිලධාරී ජූඩ් පෙරෙයිරා විසින් අත්සන් කොට නිකුත් කළ ලේඛනයක් පරිදී බදාදා දේශීය වේලාවෙන්  පස්වරු 2 ට පෙර ප‍්‍රශ්න කිරීම	 සඳහා අන්වාර් විසින් පොලිස් ස්ථානයක පෙනීසිටිය යුතුව තිබුණි.  නීතිඥ නයීර් පැවසුවේ, අස්වාභාවික මෛථූන පණත යටතෙහි අත්අඩංගුවට ගැණීමෙහි හැකියාව මධ්‍යයෙහි ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා නව ඉල්ලා සිටීමට අන්වාර් එකඟත්වය පළ කල බවයි. ස්වදේශ කටයුතු ඇමති සයිඩ් හමීඩ් අල්බාර් දැඩි ලෙසින් ඉල්ලා සිටියේ අන්වාර් විසින් ඔහුගේ ඩීඑන්ඒ ලබා දිය යුතු බවයි: "අප විසින් (පැමිණිලිකරු වෙතින්) ඩීඑන්ඒ ලබා ගත් හෙයින් අන්වාර් වෙත්න්ද ඩීඑන්ඒ ලබා ගත යුතුව ඇත."  2008 ජූලි 16 දිනදී අන්වාර් අත්අඩංගුවට ගැනුණේ පොලිස් රථ 10 ක ඇණියක් (අඩක් සලකුණු නොකල සහ අඩක් සංචාරයෙහි යෙදෙන) සමග බලක්ලාවා-හැඳි මුහුණු ආවරණ යෙදුණු කොමාන්ඩෝ භටයන් 20 ක් වෙතින්, දණ්ඩනීති සංග්‍රහයෙහි 377ඒ ඡේදය යටතේ   ඔහුගේ නිවසෙන් පිටතෙහිය.පොලීසිය විසින් නිකුත් කල නිමා සීමාව පිළිපදින පරිදී  මැලේසියානු දූෂණ-විරෝධී කාර්යාංශයෙහි මූලස්ථානයෙහි පැවැති සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් මධ්‍යයෙහි පිටත්ව පැමිණි ඔහු මෙසේ අත් අඩංගුවට පත් විය.    අන්වාර් පැමිණිලි කළේ, රැය පහන් වන තුරු දැඩි අපරාධකරුවන් සමග ඔහු සිර ගත කොට සිටි බවත් සිමෙන්ති පොළොව මත නිදියන ලෙසින් බල කෙරුණු බවත්ය. අන්වාර්ගේ නිදහස සඳහා අවශ්‍ය වුනු ඇප මුදල RM 10,000 විය.

රැය පහන් වන තුරු පොලිස් අත්අඩංගුවෙහි පසු වී ක්වාලා ලාම්පූර් පොලිස් මූලස්ථානයෙහි 2008 අගෝස්තු 18 දිනදී ඔහුගේ ප්‍රකාශය සටහන් කර ගැනීමෙන් පසුව, චෝදනා ගොනු නොකරමින්ම අත්‍යන්තයෙහිදී අන්වාර් නිදහස් කෙරුණු මුත්, ජූලි 17 දිනදී ඇප මුදල් ගෙවීමට සිදු විය.

සාක්ෂි
2008 ජූලි මාසයෙහිදී, අන්වාර් විසින් වෛද්‍ය වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරමින් තර්ක කලේ එය විසින් තමන් සයිෆුල් හට පහර නොදුන් බව කියැවෙන බවයි. වාර්තාව ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසුව, අන්වාර් පොලීසියෙන් ඉල්ලා සිටියේ ප්‍රෝක්ත අස්වාභාවික මෛථූනය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ විමර්ශන අත්හිටුවන ලෙසටයි.  කෝ සූ කූන් දැරූ මතය පරිදී මෙය විසින් ඩීඑන්ඒ් සාම්පලයන්හී සාවද්‍ය පරිහරණය වලකාගතහැකි නිසා,  ජූලි 20 දිනදී පාටි ගෙරාකාන් රාකියාත් මැලේෂියා යෝජනා කර සිටියේ අන්වාර්ට එරෙහි විමර්ශනයෙහිදී ජාත්‍යන්තර විශේෂඥයන් භාවිතා කල යුතු බවයි. නියෝජ්‍ය පොලිස් ප්‍රධානි ඉස්මයිල් ඔමාර් පැවසුවේ අන්වාර් වෙතින් ලබාගත් 1998 ඩීඑන්ඒ සාම්පල පොලීසිය විසින් භාවිතා නොකරන බවයි. ක්වාලා ලාම්පූර් රෝහලෙහි අධ්‍යක්ෂක සෙන්නිනා මොහොමඩ් සේන් පැවසුවේ ඔහුගේ වෛද්‍ය පරික්ෂණයෙහිදී  නිරුවත් වන පරිදී අන්වාර්ගේ ඇඳුම් ඉවත් නොකළ බවයි.  2010 පෙබරවාරි මාසයෙහිදී, අන්වාර් විසින් විදේශීය ඩීඑන්ඒ් සහ අධිකරණ විශේෂඥයන් තිදෙනෙක් ඔහුගේ විත්තිවාචකය වෙනුවෙන් සහායට පත් කළේය.

ෆෙඩරල් තෘතියික මුස්ලිම් දේවස්ථානයෙහි ඉමාම්වරයාවූ රාම්ලාං පොරිගි පැවසූ පරිදී, 2008 අගෝස්තු 15 දිනදී, සයිෆුල් විසින් කුරානය මත අත තබා දිවුරා සිටියේ අන්වාර් විසින් තමා අස්වාභාවික මෛථුනය සඳහා යොදවාගත් බවයි.රාම්ලාං පැවසුවේ පව 6.15 සහ පව  6.20 අත පැවති මෙම උත්සවය තුලදී ඉමාම්වරු සතර දෙනෙක් සිටි බවයි.

2008 අගෝස්තු 7 දිනදී, "අස්වාභාවික ලිංගික ක්‍රියා" අස්වාභාවික මෛථූන චෝදනාව ("ස්වභාවික ආකාරයට එරෙහිව කාම සංසර්ගයෙහි යෙදීම" ලෙසින් අර්ථදක්වා ඇති) සඳහා තමා වැරැදිකරු නොවන බව,  ජාලාන් ඩූතා අධිකරණ සංකීර්ණයෙහිදී අන්වාර් විසින් ආයාචනා කරනු ලදුව සැසි අධිකරණ විනිශ්චයකාර කෝමති සුප්පයියා විසින් RM 20,000 ක පුද්ගලික ඇප බැඳුම්කරයක් මත නිදහස් කරන ලදි. නොවැම්බරයෙහිදී, මලයාසියාවෙහි නීතිපතිවරයා ටැං ශ්‍රී අබ්දුල් ගානි පටායිල් විසින් නඩු විභාගය ඉහළ අධිකරණයට මාරු කරන ලෙසට කල ඉල්ලීම,  සැසි අධිකරණයෙහි විනිශ්චයකාර විසින් ඉවත දමන ලදි. දක්වන ලද හේතුව වූයේ නීතිපති විසින් අත්සන් කරන ලද සහතිකය අනීතික බවය. විනිශ්චයකරු විසින් නඩුව විමසන දිනය ලෙසින් 2008 නොවැම්බර 10 දින නියම කරන ලදි.

දෙවන නඩු විභාගය
1998 වසරෙහි සිට අන්වාර්ගේ දෙවන අස්වාභාවික මෛථූන නඩු විභාගය 2010 පෙබරවාරි 3 දින ඇරඹුනි.

2010 අගෝස්තු 2 දිනදී ඔහුගේ නීතිඥයන් කරුණු දැක්වූයේ, ඔහුගේ චෝදකයා සහ පැමිණිලි පක්ෂ කණ්ඩායමෙහි සාමාජිකයෙක් අතර සම්බන්ධයක් ඇති බව පැතිර ගිය ආරංචි මධ්‍යයෙහි,  ඔහුට විරුද්ධ චෝදනා අත්හැර දමන ලෙසටය.  සයිෆුල් පරික්ෂා කල ක්වාලා ලාම්පූර් රෝහලෙහි වෛද්‍යවරුන්ගෙන් හරස් ප්‍රශ්න ඇසීමෙහිදී අන්වාර්ගේ විත්තිවාචකය වෙත වෛද්‍ය වාර්තා ලබා දීම නඩු විභාග විනිශ්චයකාරවරයා විසින් දිගටම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි.  ජාත්‍යන්තර ක්ෂමා සංවිධානය සහ අනෙකුත් මානව අයිතිවාසිකම් කණ්ඩායම් විසින් අන්වාර්ට විරුද්ධ චෝදනා ගැරහුමට ලක් කළහ.

ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිචාරය
අස්වාභාවික මෛථූන චෝදනා පිළිබඳව බොහෝ විවේචන සහ එය පිලිබඳ සැලකිල්ල දැක්වීමෙහි ප්‍රකාශ විදේශයන් වෙතින් මතු විය. එක්සත් ජනපදය, ඕස්ට්‍රේලියාව සහ අනෙකුත් රජයයන්ගේ දේශපාලන නායකයන් විසින් නඩු විභාගය පිළිබඳව ප්‍රකාශ නිකුත් කල අතර, ප්‍රගතිශීලි, ඉස්ලාමීය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ලෙසින් මලයාසියාවෙහි ප්‍රතිරූපයට මෙයින් හානි පැමිණවිනි.

ඕස්ට්‍රේලියානු ආණ්ඩු පක්ෂයෙන් හා විපක්ෂයෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු 50 කට අධික සංඛ්‍යාවක් ලිපියක් අත්සන් කොට මලයාසියාවෙන් ඉල්ලා සිටියේ අන්වාර් නඩු විභාගය නවතා දමන ලෙසටයි.

අග්‍රාමාත්‍ය නජීබ් කියා සිටියේ ඕස්ට්‍රේලියානු නීති සම්පාදකයන් නඩු විභාගය පිළිබඳ තොරතුරු දැනුවත් නොවන බවයි.

කෙසේවෙතත්, සිවිල් අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජනතා සංගමය සහ ජාත්‍යන්තර නීතිවේදී කොමිසම කියා සිටියේ අභියාචනා ක්‍රියාවලිය හොඳින් සිදුවන බවත් දෙපාර්ශවයටම සම පරිදී සිදුවන බවත්ය.

දේශීය ප්‍රතිචාරය
නඩු විභාගය පිළිබඳව දේශීය ප්‍රචාරය, රජයෙහි විවිධ සහායක කණ්ඩායම් අනුව බෙදීමක් පෙන්වීය. විපක්ෂ ආධාරකරුවන් විශ්වාස කලේ අන්වාර් අපකීර්තියට පත් කිරීමට කුමන්ත්‍රණයක් පැවතුණු බවයි. ප්‍රමුඛ විපක්ෂ මන්ත්‍රී කර්පාල් සිං කියා සිටියේ අග්‍රාමාත්‍ය නජීබ් ටුවාන් රසාක් සහ ඔහුගේ බිරිය විසින් මෙම අස්වාභාවික මෛථූන චෝදනා එල්ල කිරීම පසුපස සිටින බවයි. කෙසේවෙතත්, පොලීසිය මෙයට දැඩි ලෙසින් විරුද්ධ වෙමින් කියා සිටියේ අන්වාර්ගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම සාක්ෂි මත පදනම්ව සිදු වුනු බවයි.   කෘතහස්ත යූඑම්එන්ඕ නායක ටෙන්කු රසාලේ හම්සා පවසා සිටියේ, නඩු විභාගය විසින් "ලොව පුරා රට ලජ්ජාවට පත් කරන බවයි".  මලයාසියාවෙහි විදේශ අමාත්‍යාංශය විසින් 2010 පෙබරවාරි 8 දිනදී විදේශ රජයන්ට අවවාදාත්මකව ප්‍රකාශ කර සිටියේ නඩු විභාගය පිළිබඳ අදහස් පල කිරීමෙන් හෝ මලයාසියානු නීති පද්ධතිය විවේචනය කිරීමෙන් වලකින ලෙසටයි.

නිදොස් කිරීම
2012 ජනවාරි 9 දිනදී, නඩු විභාගය ඇරඹී වසර දෙකක් පමණ නිම වීමෙන් පසුව, විනිශ්චයකාර සයිඩීන් මොහොමඩ් ඩියා විසින් අස්වාභාවික මෛථූන චෝදනා පිළිබඳව අන්වාර් නිදොස් කොට නිදහස් කළේ පැමිණිලි පාර්ශවය විසින් ඉදිරිපත් කෙරුණු ඩීඑන්ඒ සාක්ෂි අවිශ්වස්‍ය බව දක්වමිනි. ඔහුගේ වාචික නඩු තීන්දුව අවසන් කෙරුණේ: "තහවුරු කරන සාක්ෂි නොමැතිව ලිංගික අපරාධ පිළිබඳව දඬුවම් පැමිණවීමට අධිකරණය සැමවිටම අකමැත්ත පළ කරයි. එබැවින්, විත්තිකරු නිදොස් කොට නිදහස් කරනු ලැබෙයි."  තින්දුව පිළිඳව අන්වාර් විසින් විමතිය පළකොට මෙසේ පැවසීය: "නීතියේ ආධිපත්‍යය පැවතී මා ද්‍යෝෂමුක්ත කිරීම පිළිබඳව දෙවියන්ට ස්තූති වේවා."  තොරතුරු අමාත්‍ය රයිස් යටීම් ප්‍රකාශ කර සිටියේ නඩු තීන්දුව විසින් මලයාසියාවෙහි අධිකරණයන්හී ස්වාධීන බව හුවා දැක්වෙන බවයි.  අන්වාර්ගේ පළමුවන අස්වාභාවික මෛථූන නඩු විභාග සමයෙහිදී අග්‍රාමාත්‍යව සිටි මහතීර් මෙහොමඩ් කියා සිටියේ, නඩු තීන්දුව විසින් රජය දෝෂහරණය කෙරුණු බවත් අන්වාර් සිරගත කිරීමට රජය හා අධිකරණය අතර කුමන්ත්‍රණයක් නොතිබූ බවට මෙයින් තහවුරු වූ බවටත්ය.  නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසුව පැමිණිලිකරු සයිෆුල් කියා සිටියේ, පැමිණිල් පාර්ශවය විසින් අන්වාර්ගේ නිදොස් කිරීමට එරෙහිව අභියාචනා කරනු ඇති බවට ඔහු විශ්වාස කරන බවයි.

නඩු තීන්දුවට පෙර දින වලදී අන්වාර් මලයාසියාව පුරා සංචාරය කරමින් විපක්ෂය සඳහා සහාය දිනා ගැනුමෙහි මෙහෙයුමක නිරත වෙමින් සිටියේය.  නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කළ දිනයෙහිදී දළ වශයෙන් 5,000 විපක්ෂ ආධාරකරුවෝ අධිකරණය ඉදිරිපස රොක් වී සිටියහ.  අධිකරණ සංකීර්ණය අවට ප්‍රදේශයෙහිදි පුද්ගලයින් පස් දෙනෙක් තුවාල ලද අතර, එයට හේතුව පොලීසිය විසින් පැහැදිලි නොකරන ලදි.

2012 ජනවාරි 20 දිනදී, පැමිණිලි පාර්ශවය විසින් අන්වාර්ගේ නිදහස් කිරීමට එරෙහිව අභියාචනයක් ගොනු කරන ලදි.

නිදොස් කිරීම පසුපෙරලීම
අභියාචන අධිකරණය විසින් රජයෙහි අභියාචනය පිළිගෙන, අන්වාර් නිදහස් කිරීමේ තීන්දුව පසු පෙරලන ලදි. අධිකරණය විසින් අන්වාර් වැරැදිකරු බවට තීරණය කරමින් ඔහු වසර පහක සිර දඬුවමකට යටත් කරන ලදි.  2014 මාර්තු 7 දිනදී නඩු තීරණය ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණු අතර, ඒ වන විට, මාර්තු 23 දිනදී රාජ්‍ය අතුරුමැතිවරණයකට තරග කිරීමට සූදානම්ව සිටි අතර එය ජයග්‍රහණය කිරීමටද බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියේ, ක්වාලා ලාම්පූර් අවට රටෙහි ප්‍රධාන ආර්ථික මර්මස්ථානයක් වූ සෙලාන්ගෝර් ප්‍රාන්තයෙහි මහ ඇමති බවට පත් වීමෙහි අදහසද ඇතිවය.  මානව හිමිකම් කණ්ඩායම් චෝදනා එල්ල කලේ මලයාසියාවෙහි රජය විසින් "ස්වභාවික ආකාරයට එරෙහිව කාම සංසර්ගයෙහි යෙදීම" යන " කාලවිරෝධී යටත්විජිත යුග නීතියක්" විසින් අපරාධී බවට පත් කෙරෙන හේතුවක් භාවිතා කරමින්,  ප්‍රමුඛ වශයෙන් මුස්ලිම් දේශයක බෙහෙවින් ජනාදරයට පත් පක්ෂ තුනක සන්ධානයක් මෙහෙයවන 66 හැවිරිදි අන්වාර් අපරාධකරුවෙකු ලෙස හංවඩූ ගැසීමට ප්‍රයත්න දරන බවයි.

ෆෙඩරල් අධිකරණයෙහි අභියාචනය සහ සිරගතකිරීම
අභියාචනාධිකරණයෙහි තීන්දුවට එරෙහිව අන්වාර් විසින් 2015 පෙබරවාරි 10 දිනදී අභියාචනයක් ගොනු කළ අතර, ෆෙඩරල් අධිකරණය විසින් දඬුවම සහ පස් අවුරුදු සිපිරි ගෙයි ලෑම ස්ථීර කරමින් තීන්දුව දුන්නේය. මෙම දඬුවම් පැමිණවීම, ෆෙඩරල් අධිකරණයෙහි ඒකමතික තීරණයක් විය.  නායක වෝදකයා විසින් යෝජනා කලේ, උපරිම දඬුවම් කාල සීමාව වසර විස්සක් වන බැවින්,  සිපිරිගෙයි ලෑමේ කාල සීමාව දිගු කරන ලෙසටය.  අභියාචනා ඉදිරිපත්කිරීමෙහි අන්වාර්ගේ අවසන් අවස්ථාව මෙය වූ බැවින්, ඔහු වහාම සන්ගෙයි බියුලෝ බන්ධනාගාරයහී අවරුද්ධ කෙරිණි.  අධිකරණයෙන් පිටව යෑමට පෙර, අන්වාර් විසින් දඬුවම ප්‍රකාශ කළ විනිශ්චයකරුවන් විවේචනය කළේ "දේශපාලන හාම්පුතුන් විසින් නියම කෙරෙන දේට හිස නැමීම වෙනුවෙනි ". නඩු විභාගය අතරතුර ඔහු විනිශ්චයකරුවන් පිළිබඳ ප්‍රසාදය පළ කලේ "ඉවසිලිමත් සහ  සාවධාන" ගතිගුණ සහිත වීම වෙනුවෙනි.   ඔහුගේ මතය, ඔහුගේ එක් නීතිඥයෙක්වූ රාම්කාපාල් සිං,  විසින්ද දරමින් විනිශ්චයකාර මණ්ඩලය පිළිබඳ ප්‍රශංසා කලේ දෙපාර්ශවයෙහිම කරුණු සාවධානව සැලකීම සහ  "මෙම අභියාචනය ෆෙඩරල් අධිකරණයෙහි ඉතාමත් දිගු එකක් වූ බැවින් සාධාරණ තීන්දුවක් බලාපොරොත්තු විය හැකි බව" දක්වමිනි.

මානව හිමිකම් සුපරීක්‍ෂණ සංවිධානය විසින් තීන්දුව විස්තර කළේ "මලයාසියාවෙහි මානව අයිතිවාසිකම් වල ප්‍රධාන පරාජයක් " ලෙසිනි.  අධීකරණ තීන්දුව පිළිබඳ නිල ප්‍රතිචාරයක් දක්වමින් එක්සත් ජනපද රජය ප්‍රකාශ කළේ, "අන්වාර් ඊබ්‍රාහිම්ගේ අවසාන අභියාචනය ප්‍රතික්ෂේප වීම සහ ඔහුට දඬුවම් පැමිණවීම පිළිබඳව එක්සත් ජනපදය දැඩි කණස්සල්ල පළ කරන අතර ... අන්වාර් මහතාට දඬුවම් පැමිණවීමට තීරණය කිරීම සහ ඔහුගේ නඩු විභාගය විසින් අධිකරණයන්හී ස්වාධීනත්වය සහ නීතියෙහි ආධිපත්වය පිළිබඳව දැඩි උද්වේගය ඉස්මතු කරයි ".  නජීබ් රසාක්ගේ කාර්යාලය විසින් අධිකරණ තීන්දුව පිළිබඳව ප්‍රතිචාර දක්වමින් කියා සිටියේ "මලයාසියාවට නිදහස් අධිකරණයක් පවතින අතර, බොහෝ ජ්‍යෙෂ්ඨ රජයේ නිලයන්ට එරෙහි තීන්දු ප්‍රකාශයට පත්වී ඇත".

2015 මාර්තු 16 දිනදී, අන්වාර්ගේ දියණියවූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී  නුරුල් ඉසා අන්වාර්, පොලීසිය විසින් අත්අඩංගුවට පත් වූයේ 2015 පෙබරවාරි මාසයෙහිදී පාර්ලිමේන්තුවෙහිදී ඇය විසින් සිදු කළ ප්‍රකාශයක් මගින් අන්වාර්ගේ අස්වාභාවික මෛථූන චෝදනා දඬුවම පිළිගැනීම විවේචනයට ලක් කළ බැවිනි.

රාජකීය සමාව ලබාදීම
2018 මැයි 16 දිනදී, මලයාසියාවේ රජතුමා, සුල්තාන් පස්වන මුහාමඩ්, සමාව ලබා දීමෙහි මණ්ඩලයෙහි සාමාජිකයන් සහ අග්‍රාමාත්‍ය මහාතීර් මොහමඩ් හමු වීමෙන් පසුව නිල වශයෙන් අන්වාර් වෙත සමාව ලබා දුන්නේය.

සාක්ෂිකරුවෝ
මලයාසියානු ව්‍යාපාරික කාන්තාවකවූ උම්මි හෆ්ලිඩා අලි විසින්ද 1998 වසරෙහි අන්වාර් ඊබ්‍රාහීම් අස්වාභාවික මෛථූන නඩු විභාගයන්හී සාක්ෂි සපයන ලදි.   අනාචාරය සහ අස්වාභාවික මෛථූනය පිළිබඳව අන්වාර් වෙත් චෝදනා කිරීම කළ ඇය, පසුව ඇයගේ චෝදනා ඉල්ලා අස්කරගත්තාය.

ආශ්‍රිත

මලයාසියාව තුල 1998 වසර
මලයාසියාව තුල 2000 ගණන්
මලයාසියාව තුල LGBT
මලයාසියාවෙහි දේශපාලනය
ලිංගික අපරාධ නඩු විභාග
මලයාසියාවෙහි නඩු විභාග
මලයාසියාවෙහි දේශපාලන අපවාද
ආසියාවෙහි පුරුෂයන්ට එරෙහි ප‍්‍රචණ්ඩත්වය


Şimdi Konuş, çağdaş Amerikalı yazar Kaylie Jones'un bir romanıdır. Özgün adı Speak Now olan roman, Banu Irmak tarafından Türkçeye kazandırılmış olup İstiklal Kitabevi tarafından yayımlanmıştır.

Clara Sverdlow, lise yıllarından sevgilisi olan Niko Kamenski tarafından, yaklaşık yirmi yıl, sessiz adımlarla takip edilir. Sürekli çakırkeyif gezen bir alkolik olan Clara, otuzlu yaşlarının ortasında, Mark ile yaptığı, temelleri pek sağlam olmayan evlilikle mutluluğu bulur. Fakat koca bir gölge gibi üzerlerine çöken geçmiş, Clara ve Mark'ın mutluluğunu sürekli taciz eder.

Clara'nın babası Viktor bir Rus'tur ve siyasi bir mahkûm olarak Auschwitz'de bulunmuştur. Viktor, Toplama Kampı'nda mahkûmlara yardım eder, gaz odalarına giden binlerce masum kurbana yol gösterir. Kamptan sağ kurtulup ABD'ye giden Viktor'un beraberinde taşıdığı suç ve korku, kızı Clara'nın doğasını ve bütün yaşamını etkiler. Clara bu durumu hiçbir zaman anlayamaz, doğuştan var olan bir hastalık olarak kabul eder. Her davranışını biçimleyen bu durum, kök salmış bütün korkularının da asıl kaynağıdır. Mark'ın ise kendi sorunları vardır; belalı adamlarla bağlantıları olan bir erkek kardeşi aşırı dozdan ölmüştür.

Birlikte kırılgan bir mutluluğu yakalamış olan Clara ve Mark, mucizevi biçimde sahip oldukları bebek sayesinde geçmişi unutmaya ve normal insanlar gibi yaşamaya çalışırlar. Ne var ki Clara'yı gölge gibi takip eden Niko Kamenski, onların hayatlarına gizlice girer ve bir felaketi de beraberinde getirir. Clara ile Mark'ın tek umudu, geçmişle hesaplaşmak ve çok geç olmadan yaşadıkları anla yüzleşmektir.

Çağdaş romanlar
Amerikan romanları

Şimdi Konuş


Tyske mulatbørn er børn af tyske kvinder og sorte amerikanske soldater.

Andre ord for de tyske mulatbørn er:
 Mischlingkinder (blandingsbørn)
 Negermischling (negerblanding)
 Bisatcungeskinder (besætningsbørn)
 Amikinder (amerikaner-børn)
 Afrodeutcher (afrotysker)
 Brown babies
Mødrene blev kaldt ting som 'Negerhure' (negerluder) eller 'Ami-flittchen' (amerikaner-luder).

Historien om børnene
Efter 2. Verdenskrig var såkaldte "interracial" forhold stadig ulovligt i mange delstater i USA, men de udsendte sorte måtte gerne være sammen med hvide.

Det var langt fra velset at få et blandetracebarn i Tyskland, selvom den nazistiske ideologi om racerenhed var slut. I Sydtyskland, hvor katolicismen er mere udbredt, blev de mere ildeset, da de var født uden for ægteskab. Mulatbørnene blev ofte sendt til udlandet grundet "deres besynderlige race", som tyskerne ikke mente kunne passe ind i det tyske samfund.

I løbet af de første 10 år blev der født ca. 5000 mulatbørn. Et andet studie viser, at der blev født op mod 100.000 børn af tyske kvinder og udenlandske soldater, men hvor mange af dem er mulatbørn, siger studiet ikke noget om.

Det amerikanske militær gjorde, hvad de kunne for at adskille soldaterne fra kvinderne, før de kunne etablere sig som familie. Det gjorde militæret enten ved at flytte soldaterne til en anden tysk base eller flytte dem hjem.

I Tyskland så man mulatbørn som dummere og mere temperamentsfulde end andre. Det var også fremhævet, at de blev mødt med fjendtlighed i Vesttyskland, så de kunne faktisk være i fare i Tyskland. Der var historier om, at de kvinder, der var mor til mulatbørn, ikke fik rationsmærker, så de måtte sulte. Da det første mulatbarn nåede skolealderen, blev der sat projekter i gang for at bekæmpe racisme og tage afstand til nazismen i Tyskland.

Adoptioner til Danmark
Der blev bortadopteret mange mulatbørn til Danmark, fordi der var meget lang kø adoption af danske børn, da ugifte kvinder i Danmark beholdte deres børn. Det var blevet mere moralsk accepteret at være enlig mor, og på grund af velfærdsstaten var det også blevet nemmere.

De, der var kasseret som danske adoptivforældre, kunne få et mulatbarn. De danske adoptivforældre fik plejetilladelse til at hente børnene hjem og søgte derefter om adoptionstilladelse. Nogle så det som en humanitær hjælp til mulatbørn, og andre ville tage afstand fra nazisterne.

I perioden fra 1950 til 1970 blev der adopteret ca. 3000 mulatbørn til Danmark. Mange var illegale, så der findes ingen retvisende statistik. Der var stor risiko for, at mulatbørnene endte i dårlige hjem på grund af den illegale proces.

Kilder

 Amalie Kønigsfeldt, Amalie Linde og Mathilde Hørmand-Pallesen: "Tusinder af tyske mulatbørn blev adopteret illegalt til Danmark" i politiken, d 31. aug. 2013
 Lisbeth Quass: "Tusindvis af tyske mulatbørn blev adopteret illegalt til Danmark" i Berlingske, d 1. sep. 2013
 Amalie Kønigsfeldt, Amalie Linde og Mathilde Hørmand-Pallesen: "Adoption har haft store psykiske konsekvenser for tyske mulatbørn" i politiken, d 2. sep. 2013
 Amalie Kønigsfeldt, Amalie Linde og Mathilde Hørmand-Pallesen: børneimporten. Kristeligt Dagblads, 2013

Racisme
Børn

Tyske mulatbørn


Dassault Systèmes je izdavač softvera specijaliziran za 3D dizajn, 3D digitalnu maketu i rješenja za upravljanje životnim ciklusom proizvoda (PLM).

Stvoren 1981. godine za kompjuterizaciju dizajna aviona, Dassault Systèmes, zasnovan na ideji "virtualizacije svijeta", proširio je svoju aktivnost na razvoju i marketingu profesionalnog softvera za sva područja, kako industrijska (aeronautika i odbrana, inženjerstvo i građevinarstvo, energija, potrošačka dobra, itd.) koji se, između ostalog, odnose na arhitekturu ili nauke o životu.

Dassault Systèmes je 2015. bio vodeći francuski izdavač softvera po prometu i drugi u Evropi nakon njemačkog SAP-a.

Sjedište tvrtke je u Vélizy-Villacoublayu, u sjevernom dijelu tehnološkog čvorišta Paris-Saclay.

Izvori

Vanjske poveznice
 Dassault Systèmes Group

Francuske tvrtke za razvoj programske podrške

Dassault Systèmes


Campionatul Central și Sud-American de Handbal Feminin este una din cele mai importante competiții de handbal feminin pentru națiuni din America Centrală și America de Sud și este organizat  începând cu anul 2018.  La prima ediție a campionatului au participat cinci echipe.

Istoric
Înființarea Campionatului Central și Sud-American de Handbal Feminin se datorează deciziei Federației Internaționale de Handbal (IHF) de a împărți Federația Panamericană de Handbal în două entități.

Congresul IHF, desfășurat pe 11 noiembrie 2017 în orașul turc Antalya, a dezbătut și aprobat cu 15 voturi pentru și unul împotrivă propunerea președintelui IHF, Hassan Moustafa, de a împărți Federația Panamericană în două asociații sportive continentale separate. Congresul a modificat articolul 10.2 al statului IHF în sensul măririi numărului federațiilor continentale de la 5 la 6. Astfel, Federația Panamericană de Handbal a fost transformată în Confederația Nord-Americană și Caraibiană de Handbal, respectiv Confederația Central și Sud-Americană de Handbal, având drept scop:

Un motiv invocat de președintele Moustafa pentru înființarea unei Confederații Nord-Americane separate a fost acela că "piața nord-americană este decisivă pentru dezvoltarea handbalului mondial și pentru poziția handbalului mondial".

Federația Panamericană de Handbal s-a opus deciziei adoptate de IHF și a utilizat toate căile de apel prevăzute de regulamentele Federației Internaționale de Handbal. În final, Federația Panamericană a atacat decizia IHF la Tribunalul de Arbitraj Sportiv de la Lausanne, care i-a dat dreptate, declarând "nulă și neavenită" hotărârea IHF de la congresul din Antalya, însă Federația Internațională a refuzat să-și anuleze planul de a împărți asociația panamericană în două confederații, motivând că:

În consecință, fostul Campionat Pan American de Handbal Feminin a încetat să mai existe începând din anul 2018, fiind înlocuit cu un Campionat Central și Sud-American, respectiv unul Nord-American și Caraibian.

Listă campionate

Clasament pe medalii

Țară gazdă

Istoria Participărilor

Vezi și
 Campionatul Panamerican de Handbal Feminin
 Campionatul Nord-American și Caraibian de Handbal Feminin

Note

Campionatul Central și Sud-American de Handbal Feminin


NGC 6002 est une étoile située dans la constellation de la Couronne boréale. L'astronome irlandais Lawrence Parsons a enregistré la position de cette étoile le .

Les bases de données Simbad et HyperLeda assigne la galaxie PGC 56051 située à environ une minute d'arc au sud-ouest de NGC 6001 à NGC 6002. Selon le professeur Seligman, il s'agit d'une erreur, car la direction et la distance à NGC 6001 de cette galaxie sont en complète contradiction avec les mesures de Parsons. De plus, une galaxie d'aussi faible luminosité ne pouvait certes pas être visible dans son télescope.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du NGC

Lien externe

(en) NGC 6002 sur le site du professeur C. Seligman

6002
NGC 6002
Objet céleste découvert en 1873

NGC 6002


Duncan Hallas (23 December 1925 – 19 September 2002), was a prominent member of the Trotskyist movement and a leading member of the Socialist Workers Party in Great Britain.

Biography
Born into a working-class family in Manchester, Duncan Hallas joined the Young Communist League at the age of 14 in 1939 but soon became disillusioned owing to the Molotov–Ribbentrop Pact. In 1940, he met a woman selling Socialist Appeal at an Engineering Apprentices College where he was on day release and he joined the Trotskyist Workers International League in 1940 and then its successor organisation the Revolutionary Communist Party while still a young worker during the Second World War. Conscripted into the First Lancashire Regiment in 1943, he served in France, Belgium and Germany and he was also involved in the mutiny in Egypt after the end of the war, earning him three months in military prison. When factional disputes broke out in The Club (the name adopted by British Trotskyists after entering the Labour Party) Hallas became a supporter of Tony Cliff's positions.

Hallas was a founder member of the tiny Socialist Review Group when it was organised in 1951 and wrote its only major founding document not authored by Cliff, "On the Stalinist Parties". He also wrote a number of articles for the early issues of Socialist Review. After his job took him to Scotland in 1954/55 he effectively dropped out of the group, although he remained politically active in the National Union of Teachers and elsewhere.

With the upsurge in left-wing political activity in 1968 Hallas joined the International Socialists (IS) and rapidly became a member of the group's leadership and a full-time worker at its headquarters. However, Hallas, along with some other leading members, became concerned about Tony Cliff's increasing tendency to take decisions without consulting leadership bodies. Hallas initiated an oppositional group alongside John Palmer and Jim Higgins. However, when this oppositional group became a formal faction, the International Socialist Opposition (ISO), Hallas broke with it. He remained within the IS when the ISO's members were expelled, becoming a leading figure in its successor organisation, the Socialist Workers Party, until his retirement from active politics, owing to ill health, in 1995.

Hallas was the author of many articles for the publications of the IS/SWP group and of a short guide to the politics of Leon Trotsky.

Publications

Books
Trotsky's Marxism (Pluto Press, London 1979)
The Comintern (Bookmarks, London 1985)

Pamphlets
Trotsky (Socialist Worker, 1970)
The Meaning of Marxism (Pluto Press on behalf of the International Socialists, 1971)
The Labour Party: Myth and Reality (Socialist Workers' Party, 1981)
Why Import Controls Won't Save Jobs with Nigel Harris, (SWP pamphlet, 1981)
Days of Hope: General Strike of 1926 with Chris Harman, (Socialist Worker, 1982)

Selected articles
"Towards a Revolutionary Socialist Party" (1971)
"The First Shop Stewards' Movement" (International Socialism, December 1973)
"The Communist Party and the General Strike" (International Socialism, May 1976)
"The Soviet Union State Capitalist or Socialist?" with Peter Binns (International Socialism, September 1976)
"Introduction to Trotsky's The Lessons of October" (1987)
"The Bourgeois Revolution" (Socialist Review, 1988)
"Introduction to Lenin's "Left Wing" Communism" (1993)
"Swimming Against the Tide (interview)" (Revolutionary History, 2001)

References

External links
Duncan Hallas Internet Archive at Marxists Internet Archive
Socialist Worker obituary by Chris Harman and Paul Foot.
Duncan Hallas: An Agitator of the Best Kind by Ian Birchall, Chanie Rosenberg and Frank Henderson

1925 births
2002 deaths
British activists
British Army personnel of World War II
British communists
British Trotskyists
British Marxists
Marxist theorists
Politicians from Manchester
Revolutionary Communist Party (UK, 1944) members
Socialist Workers Party (UK) members

Duncan Hallas


Isla Enders (en inglés: Enders Island) es una isla habitada situada en Stonington, Connecticut que se utiliza como un centro de retiro católico, siendo propiedad y estando operada por la Sociedad de San Edmundo. La isla está conectada a la vecina isla de Mason por una calzada y esta última a su vez conectada al continente por otra calzada.

La isla lleva el nombre del dr. Thomas Enders B., quien compró la isla en el año 1900.  Él la convirtió en su finca privada con una gran casa principal decorada en el estilo Arts and Crafts.  En 1954 la isla fue donada a la Sociedad de San Edmundo. Es usada también por la universidad de Fairfield.

Véase también
 Geografía de América del Norte
 Anexo:Islas de los Estados Unidos

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Archipiélagos e islas de Connecticut
Archipiélagos e islas del océano Atlántico de Estados Unidos

Isla Enders


Anca Dana Dragu Paliu () este o economistă din România, al 156-lea ministru al Finanțelor Publice ale României și a doua femeie din România care deține această funcție, după Ioana Petrescu. La data de 22 decembrie 2020, a fost aleasă Președinte al Senatului României, fiind prima femeie din România care a ocupat acest post.

Biografie

Educație
Anca Dragu a urmat cursurile Facultății de Finanțe, Asigurări, Bănci și Burse de Valori din cadrul Academiei de Studii Economice din București, fiind licențiată în anul 1996. Între anii 1999 și 2000, urmează un program de studii postuniversitare în domeniul politici economice și afacerilor internaționale la Universitatea Georgetown. În anul 2007, obține titlul de master în politici publice de la SNSPA București, iar în 2010 obține titlul de doctor în științe economice de la Academia de Studii Economice București.

Activitate profesională
Anca Dragu ocupă postul de economist în cadrul Băncii Naționale a României între anii 1996 și 2001 și în cadrul Fondului Monetar Internațional între 2001 și 2013. Între 2013 și 2015, ocupă postul de analist economic în cadrul Comisiei Europene, post la care renunță pentru a ocupa fotoliul de Ministru al finanțelor publice în Guvernul Dacian Cioloș.

Activitate politică
Anca Dragu a ocupat funcția de Ministru al finanțelor publice între 17 noiembrie 2015 și 4 ianuarie 2017, timp în care economia României a trecut printr-o perioadă de creștere, iar Leul printr-o perioadă de deflație. În timpul mandatului său, au fost implementate un număr de măsuri de relaxare fiscală, simplificare a Codului fiscal, creștere a transparenței finanțelor publice și informatizare a sistemului de plată a taxelor și impozitelor.

La alegerile parlamentare din 2020, câștigă un fotoliu de senator în circumscripția București din partea Alianței USR-PLUS și este aleasă Președinte al Senatului României în data de 22 decembrie 2020.

Note

Vezi și
 Legislatura 2020-2024 (Senat)
 Lista miniștrilor români de finanțe

Nașteri în 1972
Nașteri pe 3 mai
Economiști români
Guvernul Cioloș
Miniștri de finanțe ai României
Oameni în viață
Președinți ai Senatului României
Politicieni români în viață
Senatori români 2020-2024
Bucureșteni

Anca Paliu Dragu


بِيندَر البيرة ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 306 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

أعلام
 إرنستو فالفيردي

مراجع

أماكن مأهولة في قصرش
بلديات قصرش

فياندار دي لا فيرا


Lodi hace referencia a varios artículos en Wikipedia:

Dinastía
La dinastía Lodi, que gobernó en el sultanato de Delhi desde 1451 hasta 1526.

Lugares en Italia
Provincia de Lodi
Lodi, ciudad de Lombardía en la que se firmó el Tratado de Lodi.
Lodi Vecchio, localidad y comune de la provincia de Lodi.
Lodi (estación), estación en Roma.

Lugares en Estados Unidos
 Lodi (California)
 Municipio de Lodi (Míchigan)
 Lodi (Nueva York)
 Lodi (villa), también en el estado de Nueva York.
 Lodi (Nueva Jersey)
 Lodi (Ohio)
 Lodi (condado de Columbia, Wisconsin)
 Lodi (Wisconsin)

Lodi


Los Grands Causses son una denominación relativamente reciente para designar a un conjunto de altas mesetas calcáreas que se extienden por el sur del Macizo Central de Francia. Tienen unas alturas entre 700 a 1200 msnmm.

Geografía

Situación
Los Grands Causses están delimitados de la manera siguiente:

 Al norte por el Aubrac y la Margeride
 Al este por los Cévennes y el Montpelliérais
 Al sur por el Lodévois (Escandorgue)
 Al oeste por el Lévézou y el Saint-Affricain

Su conjunto

Los Grands Causses están formados por siete causses principales:
 El causse Comtal (Aveyron)
 El causse de Sévérac (Aveyron)
 El causse de Sauveterre (Lozère)
 El causse Méjean (Lozère)
 El causse Noir (Aveyron y Gard)
 El causse Rouge (Aveyron)
 El causse ou plateau du Larzac (Aveyron y Hérault)

y de un gran número de causses periféricos más pequeños (ejemplos: causse de Mende, causse de Blandas, causse de Changefège, causse-Bégon, etc).

Geología, topografía

Resumen de la historia geológica y geomorfológica de la región
Los "Grands Causses" forman un conjunto de mesetas calcáreas que datan en su parte fundamental del Jurásico. Se encuentran pocos afloramientos de depósitos que daten del período anterior (Triásico) excepto al sur, en el Saint Affriquain y el Lodèvois. En cuanto a los depósitos posteriores al jurásico (cretáceo), son casi ausentes. Los sedimentos que se depositaron en el jurásico en un golfo con aguas calientes encuadrado de bloques hercinianos más o menos levantados y delimitado por fallas que corresponden a líneas de debilidad del zócalo. El eje mediano de la sedimentación de la región de los Causses corresponde a una línea que va de Millau a Mende: esta es en la que los sedimentos son los más gruesos (1500 m por emplazamiento). Al sector, a raíz del levantamiento de los Alpes y de los Pirineos, el conjunto de los sedimentos fue levantado sin plegamiento por el junta de las antiguas fallas del zócalo primario y se encuentra en posición sumergido (esta es la razón que explica la ausencia de sedimentos del cretáceo y de tiempos más recientes). Las fallas se agrupan en dos categorías: las meridianas, correspondiendo a fuerzas de compresión viniendo de los Pirineos y las transversales, correspondiendo a fuerzas de compresión viniendo del arco alpino.

Los depósitos jurásico dolomíticos calcáreos que se encuentran al aire libre, van a someterse a continuación a la erosión cárstica. Los cursos de agua, en particular el Tarn y el Jonte, con el paso del tiempo van a crear unos barrancos impresionantes o formar cavidades subterráneas. Las dolomías, al ser erosionadas, producen localmente formas originales (lapiaz gigantes) que se puede admirar en lugares como Montpellier-le-Vieux o Nîmes-le-Vieux.

Estratigrafía

El cretáceo está casi completamente ausente de la región de los Causses. Sin embargo se encontraron algunos depósitos al sur de la región (vallée de la Vis) procedente del mar cretáceo que cubría el Languedoc.

Véase también
 Causses
 Parque nacional de las Cevenas
 Parque natural regional de los Grands Causses
 Jardín botánico de Causses

Notas y referencias

Mesetas de Francia
Geografía de la región de Occitania
Geografía del departamento de Aveyron
Geografía del departamento de Lozère
Geografía del departamento de Hérault
Geografía del departamento de Gard

Grands Causses


is a Japanese former professional tennis player. She reached the semifinals of the 1994 Australian Open, the 1995 French Open and the 1996 Wimbledon Championships, and won the Japan Open a record four times. She reached a career-high ranking of world No. 4 in 1995, and retired from professional tennis in November 1996.

She returned to tennis nearly 12 years later, announcing an unexpected comeback in April 2008. She then won her eighth WTA title at the 2009 Korea Open, becoming the second-oldest player in the Open era, after Billie Jean King, to win a singles title on the WTA Tour. In 2013, she won three WTA Tour titles in doubles and at the 2014 US Open, aged 43, she reached the semifinals of a Grand Slam doubles tournament for the first time in her career. Date announced her final retirement in September 2017.

Professional career

1989–1996
Date began 1990 by reaching the fourth round at the Australian Open, where she was defeated by fourth seed Helena Suková. The following year, ranked world No. 112, she was runner-up in Los Angeles, defeating world No. 3, Gabriela Sabatini, before losing to Monica Seles in the final.

In 1992, Date defeated Arantxa Sánchez Vicario in the Pan Pacific Open and reached the semifinals. She also won the Japan Open, reached the semifinals in the Mizuno World Ladies Open and reached the fourth round at Roland Garros. Date participated in the Barcelona Olympics, losing in the second round. At the end of the year, she received the WTA Most Improved Player of the Year award.

Date won the Japan Open again in 1993. She was runner-up in the Asia Women's Open and the Nichiray Ladies Cup. She reached the semifinals in the Lipton Championships defeating Mary Joe Fernández. In the US Open, she reached the quarterfinals beating Jana Novotná in the fourth round.

In 1994, Date won the Sydney International in January, defeating world No. 4, Conchita Martínez, and Mary Joe Fernández on her way to the title, after which she entered the world's top 10 for the first time. She beat Martinez again the following week at the Australian Open on the way to her first Grand Slam semifinal. Date won her third consecutive Japan Open. At the 1994 Asian Games, she won gold in the women's singles. At the end-of-year WTA Finals, she defeated Martinez again, before losing to eventual champion Sabatini in the semifinals, in three sets.

Date won her first, and only, Tier I tournament at the Pan Pacific Open in 1995, defeating Martinez and Lindsay Davenport to the title. She was also runner-up in the tier one Miami Open, defeating Sabatini before losing to Graf in straight sets. Date defeated Davenport again on her way to the semifinals of the French Open, reached the quarterfinals at Wimbledon, and was runner-up in Tokyo and Strasbourg, reaching a career-high ranking of No. 4 in November 1995.

In 1996, Date won both singles and doubles in the Japan Open. In the Fed Cup, she defeated world No. 1 Graf for the first and only time, winning 7–6, 3–6, 12–10. At Wimbledon, she beat world No. 2, Conchita Martínez, in the fourth round and Mary Pierce in the quarterfinal, before losing to eventual champion Graf in the semifinals in three sets. Date defeated Martinez in the semifinals and world No. 2, Arantxa Sánchez Vicario, in the finals of San Diego. and reached the quarterfinals in the 1996 Summer Olympics. Date announced her retirement – aged 25 – in September, and played her final match at the WTA Finals, losing to Martina Hingis in the quarterfinals.

2008: Comeback
On 6 April 2008, nearly 12 years after retiring, Date announced she would return to the professional tour at the age of 37.

She qualified for the $50k Kangaroo Cup in Gifu, Japan. In the first round, she played compatriot and world No. 183 Rika Fujiwara. In only her fourth match on the tour for eleven years, Date won in three sets. At the quarterfinal stage, Date came up against world No. 80 and fellow Japanese, Aiko Nakamura, whom she beat in three sets. This marked her first top-100 win of her comeback. In her semifinal match, she defeated No. 3 seed Melanie South. However, in the final, she was defeated by Tamarine Tanasugarn, in three sets. She won the doubles title at that tournament with teenage and fellow Japanese partner Kurumi Nara, defeating Melanie South and Nicole Thyssen in a match tie-breaker.

Her next event was another $50k event in Fukuoka, Japan. She defeated both Nicole Kriz and Rika Fujiwara to reach the quarterfinals where she lost to Aiko Nakamura in straight sets. She then defeated Shiho Hisamatsu and Zhou Yimiao to reach the quarterfinals where she lost to Tomoko Yonemura in straight sets, in another tournament in Japan, a 50k event in Kurume. On 15 June 2008, she defeated Shiho Akita to win the Tokyo Ariake International Ladies Open for her first post-comeback championship. Her second came over a month after, as on 20 July, she won a $25k event in Miyazaki, Japan, defeating Chae Kyung-yee in the final. On 3 August, she won the $25k event in Obihiro, Japan. In the final, she beat Suchanun Viratprasert.

Date made her WTA Tour comeback at the Tier-I event in Tokyo where she has been awarded a wildcard into the qualifying tournament. She won through to the final round of qualifying after defeating Mari Tanaka of Japan and Australian Casey Dellacqua (the fifth seed in the qualifying competition). Both of these victories came in tight three-set matches. She lost in the final round to Aleksandra Wozniak of Canada in straight sets. Along with fellow Japanese Fujiwara, Date also competed in doubles, as wildcard entrant. However, they lost in three tight sets in the first round. Date was in the main draw for the Japan Open but lost in the first round to Shahar Pe'er.

In October, she played her first tournament out of Japan since November 1996, in the quarterfinals at the Taipei Ladies Open.
In November, she competed at the All-Japan Tennis Championships, her first appearance there in 16 years. Date won both the singles and doubles titles.

2009
Date received a wildcard entrant to the main draw of the Auckland Open where she was overpowered by Jill Craybas in the first round. Later in January, Date qualified for the Australian Open and met Kaia Kanepi in the first round, where she lost a close three-setter.

Date then played in the main draw of the International event in Pattaya City. In the first round, she was defeated by the eighth-seeded Slovak Magdaléna Rybáriková in three sets. She then reached the quarterfinals of an ITF event in Clearwater, Florida, beating Lauren Embree of the US and fellow Japanese player Aiko Nakamura before losing to third-seeded Slovak Jarmila Groth in three sets. She then played at a $25k event in Hammond, Louisiana where she breezed past qualifier Heidi El Tabakh. She then beat American Lauren Albanese in the round of 16 for a place in the quarterfinals where she lost to qualifier Lindsay Lee-Waters in three sets. Date moved onto the $75k in Monzón, Spain, her first European event since July 1996. Seeded sixth, victories over Spaniard Eva Fernandez-Bruges and Croat Ana Vrljić took her to the quarterfinals. There she beat British top seed Elena Baltacha, 5–7, 6–4, 7–6. She followed that win by beating Arantxa Parra Santonja to reach the final, and she earned a two-set-victory over Romanian qualifier Alexandra Dulgheru to claim the biggest title of her comeback that far.

Date was awarded a wildcard entry to the Wimbledon Championships. This was her first competition at Wimbledon in 13 years. In the first round she lost to ninth seed Caroline Wozniacki with her performance in the second and third sets diminished due to an injury.

In the Guangzhou International Open, Date, partnering Sun Tiantian, reached her first WTA Tour final since she had come back to the tour, but lost in a tight match.

At the Korea Open in Seoul, Date won her first WTA level match after the return, against Lee Ye-ra, and came up with a second victory right after over Alisa Kleybanova, coming back from a set and 5–2 down. In the quarterfinals, Kimiko defeated top seed Daniela Hantuchová in three sets lasting over two and a half hours. In the semifinals, she defeated defending champion Maria Kirilenko. In the final, which was held one day before her 39th birthday, Date defeated Anabel Medina Garrigues to win her first WTA Tour title since her comeback. Thus, she became the second-oldest player in the Open era to win a singles title on the tour, after Billie Jean King, who won Birmingham in 1983, aged 39 years, 7 months and 23 days.

Date then received a wildcard to play at the inaugural Tournament of Champions, the year-end championship, held in Bali, Indonesia. She was in Group C, along with Yanina Wickmayer and Anabel Medina Garrigues. She lost her first match against Wickmayer by a close 6–7, 2–6, but she won her second match against Medina Garrigues in straight sets. Due to Wickmayer's ban from the sport for one year, Date made the semifinals but lost to top seed Marion Bartoli.

2010
Date started 2010 with participation in Auckland where she received a wildcard to enter the maindraw. She easily beat former world No. 5, Anna Chakvetadze, in the first round, and then recovered from a set down to beat fifth seed Virginie Razzano for her first win over a top-20 player after her comeback. In the quarterfinals, Date was beaten 6–2, 6–2 by the third seed and eventual champion Yanina Wickmayer. She then qualified for Sydney International, a Premier tournament. In the opening round, she defeated Nadia Petrova for her second top-20 victory of 2010. In the second round, she came close to claiming her first top-10 win since 1996 when she pushed world No. 7, Victoria Azarenka, having at one stage trailed 1–6, 2–4. Date competed at the Australian Open in Melbourne, the first time since her comeback that she has had direct acceptance into a Grand Slam main draw. In the first round, she fell to Yaroslava Shvedova in straight sets.

In February, Date played for Japan's Fed Cup team for the first time since 1996. By winning all of her four matches, she was instrumental in securing her team's advance to the World Group II play-offs. At the PTT Pattaya Open in Thailand, she was seeded seventh but fell to Anastasia Rodionova in the first round.

Date defeated Melinda Czink in the first round of the Indian Wells Open, before falling to No. 15 seed Francesca Schiavone in the second. She also made it to the second round of the Miami Open by defeating former top-10 player Anna Chakvetadze. She then lost to No. 16 seed Nadia Petrova.

Date began her clay-court season at the Estoril Open in Portugal. In the first round, she outlasted 19-year-old Petra Martić, defeating her in 3 hours and 12 minutes 6–7, 7–5, 7–6. She played Anastasija Sevastova (who ousted top seed Ágnes Szávay in the first round) in the second round, but retired due to a recurring calf injury.

At the French Open, she defeated No. 9 seed and former world No. 1, 2009 runner-up Dinara Safina in the first round, despite being 2–4 down in the second set and two breaks down at 1–4 in the third, plus having an apparent calf injury. This was her first win in a grandslam's main draw since 1997 and at 39y/7m/26d, she became the oldest player ever to beat a top-10 player (previous-oldest was Billie Jean King at 39y/6m/29d). She was defeated by wildcard Jarmila Groth in the second round.

In Stanford, Date again defeated Safina in the first round, after trailing by a set and 2–0. Following the conclusion of the US Open series, Date, ranked 50th, became the oldest top-50 player since Billie Jean King in 1984.

At the US Open, Date received direct entry into the main draw but lost to two-time Grand Slam champion Svetlana Kuznetsova in the first round. She then traveled to Seoul to defend her title at the Korea Open but lost in the quarterfinals to Ágnes Szávay. One week later, she accepted wildcard entry at the Pan Pacific Open in Tokyo. She beat the defending champion and former world No. 1, Maria Sharapova, in the first round, 7–5, 3–6, 6–3. She then faced Daniela Hantuchová in the second round and won 2–6, 6–0, 4–0, as Hantuchová retired. This was on her 40th birthday. She then lost to French Open champion Francesca Schiavone in the third round 6–3, 6–3. Later on that same week, she went to China to participate at the China Open. She beat Anabel Medina Garrigues in the first round, but lost to Elena Dementieva in the second round, in three sets.
Kimiko then returned home to compete at the Japan Open in Osaka. Seeded sixth, she defeated teenage qualifier Laura Robson in the first round and compatriot Aiko Nakamura. In the quarterfinals, she upset top seed and world No. 8, Samantha Stosur (becoming the first 40-something player to win a match against a top-10 player) to book a semifinal encounter with third seed Shahar Pe'er. She beat her but lost the final match to unseeded Tanasugarn. With that reaching of the final in Osaka, she once again entered the top-50 WTA rankings at No. 48. Also, this final in Osaka had the oldest combined age of WTA tournament finalists at 73 (Date 40, Tanasugarn 33).

Date then received a wildcard to enter the Tournament of Champions in Bali, Indonesia for the second time in a row. Despite at one point having her serve broken seven consecutive times, she defeated first seeded, Li Na in the quarterfinals after being down 1–3 in the third set. She lost to Ana Ivanovic in the semifinals, but won the third place match against Daniela Hantuchová by the scoreline of 7–5, 7–5. With that performance in Bali, she was once again in the top 50s, moving up to No. 46, but falling back to finish the year at No. 51.

Her last activity of 2010 was participation in the Asian Games, where she won a bronze medal in singles and with Japan in the team competition.

2011

Date's first two tournaments of 2011 were in Auckland and Hobart. She would go on to lose in both first rounds to Kateryna Bondarenko, then Angelique Kerber the following week. Date's next tournament was the Australian Open where she lost a close encounter 4–6, 6–4, 5–7 to 12th seed Agnieszka Radwańska in the first round. Date held a 4–1 lead in the final set when her opponent called a medical time out. When play resumed, she suffered from cramps and found it hard to move losing six of the final seven games after the rhythm of the match had been interrupted as she stated in her post match interview. Date earned her first victory of the 2011 season at the Pattaya Open, defeating Renata Voráčová. At Indian Wells, Date gained direct entry into the tournament. In the first round she defeated Yaroslava Shvedova, in straight sets, but lost to Ana Ivanovic in the second round. She then also reached the second round of Miami but again lost to Ivanovic in straight sets.

Date then suffered four consecutive losses in her clay-court campaign, in Barcelona, Madrid, Rome, and Strasbourg. In the French Open, she lost in straight sets in the first round to world No. 1, Caroline Wozniacki. She started out the grass-court season with a surprise doubles championship with Zhang Shuai in the Nottingham ITF tournament. But her singles losing streak continued, as she lost in the first round of Birmingham to eventual champion Sabine Lisicki. The week after, she ended her seven consecutive losses in 's-Hertogenbosch where she defeated sixth-seeded Maria Kirilenko in the first round and Lourdes Domínguez Lino in the second round. In her first quarterfinals appearance in 2011, she lost to Romina Oprandi.

At Wimbledon, Date defeated British wildcard Katie O'Brien, 6–0, 7–5. This win also marked her first main-draw victory at Wimbledon in fifteen years. In the second round, after winning the opening set, she lost a close-fought match on Centre Court to former world No. 1 and 23rd seed, Venus Williams, 7–6, 3–6, 6–8 in a match lasting 2 hours, 56 minutes. With her partner Zhang Shuai, She advanced to the third round of the women's doubles at Wimbledon for the first time in her career.

After qualifying for the Cincinnati Open, Date had an accident falling in the bathtub and injuring her left hand, forcing her out of competition for four to six weeks, requiring her to pull out of the tournament and not playing competitively until losing in the first round of the US Open to Sílvia Soler Espinosa 6–7, 6–7.

At the HP Open, Date again teamed with Zhang Shuai and defeated Vania King and Yaroslava Shvedova in the doubles final to win her first WTA level doubles title since 1996. She then flew to Europe to participate at the Luxembourg Open but lost in the first round. At this point, her ranking fell to world No. 144.

Post to that loss, Date had good runs participating at three higher-tier tournaments in the ITF Circuit. She came in victorious in Poitiers and placed runner-up in both Taipei and Toyota. Her good runs in the circuit brought her ranking back to within the top 100; she finished 2011 ranked 87th in the world, her third successive top-100 finish since her 2008 comeback.

2012
Date started her year participating at a 50k+H event in Quanzhou, China as the first seed in both singles and doubles. She came in victorious in singles, winning the title by beating Tímea Babos in the final; and finished as the runner up in doubles, partnering with Zhang Shuai, to Chan Hao-ching and Rika Fujiwara.

At the Australian Open Date lost in the first round to Eleni Daniilidou in singles, and with Zhang Shuai, lost in the first round in doubles to 14th seeds Hsieh Su-wei and Galina Voskoboeva. However, she and Kei Nishikori received a wildcard entry into the mixed doubles draw and, in her first ever Grand Slam mixed-doubles match, defeated the team of Gisela Dulko and Eduardo Schwank to advance to the round of 16.

Then, Date earned her first WTA main draw victory of the season in Pattaya by reaching the second-round where she lost to Hsieh Su-wei. She lost in the first round of Monterrey and reached the second round of Indian Wells where she lost to Vera Zvonareva. In the first round of Miami, she faced former world No. 1 Venus Williams for the second time. She lost 0–6, 3–6. After consecutive losses in Charleston and Copenhagen, she played at a 50k event in Gifu, Japan as the first seed. She eventually won the title after defeating Noppawan Lertcheewakarn in the final. She then lost first round at Cagnes-sur-Mer when she had to retire against Anastasiya Yakimova. Following this, she made the quarterfinals of the ITF Prague losing to No. 2 seed Klára Zakopalová. She then lost in the first found of ten consecutive tournaments all of which were WTA or Grand Slam events except for ITF Nottingham. Nevertheless, she finished the year strong. She made the quarterfinals of Limoges losing to Stefanie Vögele. She then lost narrowly (as defending champion) in the first round of the ITF event in Poitiers to Elena Vesnina. She then made the quarterfinals of the WTA Taipei losing to Kristina Mladenovic 3–6, 0–6. From here, Date made the finals of each of her next three tournaments. She lost to Elina Svitolina at the Pune final, and to Stefanie Vögele at the ITF Toyota final. She then beat Yulia Putintseva to win Al Habtoor Challenge (ITF Dubai), her last tournament of the year. She ended the calendar year ranked 99 on 31 December 2012 (not to be confused with the WTA's 'year-end ranking' which is determined prior to this date), securing a berth in the upcoming 2013 Australian Open, and finishing in the top 100 for a fourth consecutive calendar year (and 10th overall).

2013

Date started the year narrowly losing to Duan Yingying in the first round of WTA Shenzhen 6–7, 5–7 after going through qualifying. She then went through qualifying in Sydney and lost to Agnieszka Radwańska in the round of 16 by 4–6, 3–6. At the Australian Open, Date won a singles match in this tournament for the first time since 1996, defeating No. 12 seed Nadia Petrova in straight sets, and becoming the oldest woman to ever win a main draw singles match in the Australian Open. She beat Shahar Pe'er in the second round, but then lost to Serbian Bojana Jovanovski. She went on to lose in the second round of Pattaya City to Ayumi Morita. After a string of losses in Fed Cup and Florianópolis she made the second round of Indian Wells pushing Elena Vesnina to three sets losing in three sets. She made the second round of Miami losing to Venus Williams. She retired in her first- and second-round matches at Monterrey and ITF Gifu.

Date skipped most of the clay-court season choosing only to participate in one warm-up tournament prior to the French Open. At Strasburg, she picked up a sixth WTA doubles title partnering with Chanelle Scheepers. She began the grass-court season in Birmingham losing first round to Alla Kudryavtseva. At Wimbledon, she became the oldest woman ever to reach the third round, losing to Serena Williams 2–6, 0–6.

She lost in the quarterfinals of Vancouver and in qualifying at Cincinnati. She lost in the first round of the US Open to Paula Ormaechea. She lost in the quarterfinals of Seoul to Francesca Schiavone after beating second seed (and then 19th ranked) Maria Kirilenko in the second round 6–3, 6–1. Her WTA 'Year-end ranking' was 54th, but finished the calendar year ranked 75th due to losses in qualifying and early rounds of Tokyo, Beijing, Osaka, Nanjing, and Taipei near the end of the year. This was the fifth consecutive calendar year she finished in the top 100 (and 11th overall).

2014: Grand Slam doubles semifinal

In the round of 16 at Brisbane International, Date pushed Dominika Cibulková (who would become a 2014 Australian Open finalist) to three sets. After qualifying and first-round losses at Sydney and the Australian Open, she lost in the quarterfinals of Pattaya City to Ekaterina Makarova in three sets. She lost in qualifying and early rounds of Acapulco, Indian Wells, and Miami. She made the semifinals of Monterrey losing to Jovana Jakšić in a close three-setter. She lost in early rounds of Kuala Lumpur, and Seoul. She then lost in the first round of the French Open to Anastasia Pavlyuchenkova. She made the quarterfinals of Birmingham losing to Casey Dellacqua 1–6, 0–6. She lost first round of Wimbledon to eventual quarterfinalist Ekaterina Makarova. She lost early in Stanford, Montréal, and Cincinnati. She lost in the first round of the US Open to Venus Williams, but made the semifinals of doubles with Barbora Záhlavová-Strýcová. She retired from her second-round match in Hong Kong losing to Francesca Schiavone. She then lost first round in Tokyo to Victoria Azarenka. In October, she matched her then career-high doubles ranking of 33. She would go on to reach a new career high of 28 in doubles early the following year.

2016
Date played just one match in 2016, at the Australian Open, where she lost to Amandine Hesse. Shortly after the tournament, she announced that she would be undergoing surgery on her left knee, after an MRI scan revealed that a crack in the knee had become a rupture. It was also reported that her meniscus was badly worn out.

2017
Date rejected the assumption that she would retire after her injury, stating "I didn't want to just quit because I was hurt. I used it as motivation." At 46 years of age, Date played her first match in over a year at the Kangaroo Cup. Awarded a wildcard entry into the main draw, she lost to eventual runner-up Zhu Lin 2–6, 2–6. She then won three qualifying matches for a tournament in Changwon, but lost in the first round to Park So-hyun. Her next match was not until several months later, in July, at the Stockton Challenger; she was again defeated in the first round, losing 6–4, 3–6, 0–6 to Usue Maitane Arconada.

Date announced that she would retire after the Japan Women's Open, saying that she had been troubled with ongoing knee and shoulder pain. In the first round, she was defeated 6–0, 6–0 by Aleksandra Krunić.

Playing style
Date played with short backswings on both forehand and backhand sides. Date's playstyle is representative of those that dominated during her first career in the 1990s using less topspin in favour of a flatter shot. She is considered to possess the most notable "pancake" forehand in the women's game, with one of the lowest average spin RPM ever. She relies on her opponent's power to hit sharp angles and catch her opponents off-guard.

Since her comeback, Date played the best on grass, and her style was once described as "all stealthy, neat athleticism".

Personal life
Date was born in Kyoto, Japan. Her father is Juichi (died in 2007) and her mother is Masako. She has two siblings: Ryusuke and Junko. Date first played tennis at the age of six. She is left-handed, but was trained to play right-handed to follow Japanese custom. She was the tennis champion at , where she graduated in 1989.

In December 2001, she married German auto racing driver Michael Krumm, they divorced in September 2016.

She currently owns and runs a German bakery in Tokyo named Frau Krumm.

In October 2017, she was included on the BBC's annual 100 Women list.

Career statistics

Grand Slam performance timelines

Singles

Doubles

Video games
 Date Kimiko no Virtual Tennis (1994, Super Famicom)

References

External links

1970 births
Living people
Hopman Cup competitors
Japanese female tennis players
Olympic tennis players for Japan
Sportspeople from Kyoto
Sportspeople from Shiga Prefecture
Tennis players from Tokyo
Tennis players at the 1992 Summer Olympics
Tennis players at the 1996 Summer Olympics
Asian Games medalists in tennis
Tennis players at the 1990 Asian Games
Tennis players at the 1994 Asian Games
Tennis players at the 2010 Asian Games
Asian Games gold medalists for Japan
Asian Games bronze medalists for Japan
Medalists at the 1990 Asian Games
Medalists at the 1994 Asian Games
Medalists at the 2010 Asian Games
20th-century Japanese women
21st-century Japanese women

Kimiko Date


La Escuela de Madrid o Joven Escuela Madrileña es el nombre con el que se identificó a un grupo de pintores españoles del siglo  a raíz de la exposición colectiva que hicieron en la Galería Buchholz de Madrid en 1945, bautizados así por el marchante y librero Karl Buchholz y el crítico de arte Manuel Sánchez Camargo.

Historia

La respuesta de los artistas españoles al monopolio parisino vanguardista en los años de entreguerras comienza en 1925 con la Exposición de Artistas Ibéricos, en Madrid. Sigue con la experiencia poético-plástica de la llamada, más tarde, Escuela de Vallecas y ,tras el bache de la Guerra civil española, se prolonga en la luego llamada segunda Escuela de Vallecas, promovida por Benjamín Palencia.

De este último grupo procedió la mayoría de los pintores que, reunidos en la Galería Buchholz, fueron etiquetados como Joven escuela madrileña o Escuela de Madrid: Pedro Bueno, Álvaro Delgado, Juana Faure, Eustaquio Fernández Miranda, José García Guerrero, el mencionado García-Ochoa, Antonio Lago Rivera, Juan Antonio Morales, Pablo Palazuelo y Miguel Pérez Aguilera, más los escultores José Planes y Carlos Ferreira.

La exposición tuvo una segunda parte bajo el título de "Facetas del Arte Moderno español" (8 al 31 de enero de 1946), que se planteó como un homenaje al maestro Vázquez Díaz y que reunió a José Escassi, Pedro Mozos, Eduardo Chicharro, Rafael Sanz, Víctor María Cortezo, Manuel Jaén, Horacio García Condoy, Cirilo Martínez Novillo y Gregorio del Olmo, (además del propio Vázquez Díaz). De todos ellos, los únicos que repitieron en muestras de la recién bautizada Escuela de Madrid serían: Pedro Bueno, Álvaro Delgado, Luis García-Ochoa, Juan Antonio Morales, Pedro Mozos, Martínez Novillo y Gregorio del Olmo.

Cinco años después, en 1951, la Galería Biosca de Madrid volvió a reunir parte del grupo. Participaron seis pintores: Álvaro Delgado, Menchu Gal, García-Ochoa, Juan Guillermo, Martínez Novillo y Agustín Redondela, y el escultor Eduardo Gregorio.
Un año después, la Sala Artis de Salamanca presentó a un grupo similar como Moderna Escuela Madrileña. En 1953, la Sala Macarrón de Madrid volvió a reunirles recuperando la denominación La Escuela de Madrid. A esta exposición, y a las posteriores sobre el grupo, se incorpora Francisco Arias Álvarez.

La promoción de la Escuela de Madrid a partir de 1951 probablemente vino apoyada por la Primera Bienal de Arte Hispanoamericano, que supuso la consagración de los maestros Palencia (Gran Premio de la Bienal) y Vázquez Díaz (Gran Premio a la obra total de un pintor). La supuesta conciencia de grupo fue incentivada por la publicación, por parte de la revista Índice, de una serie de biografías sobre sus componentes, además del libro de Sánchez Camargo publicado en 1954. Todo ello se vería favorecido por una incipiente apertura cultural.

En 1955 expusieron en la Sala Ruzafa de Valencia, y cuatro de ellos (Menchu Gal, Juan Guillermo, Luis García-Ochoa y Gregorio del Olmo) en el Ateneo Jovellanos de Gijón (Asturias). Las últimas reuniones de ese grupo 'multicefálico' fueron en 1959, en la Galería Mayer y, en 1962, en la Galería Quixote, ambas de Madrid. Antonio Martínez Cerezo, en su estudio sobre esta camaleónica escuela, incluyó también a Macarrón y Francisco San José como miembros "de número".

Este conjunto de datos parecen dar como acertada la consideración posterior de que, la denominada Escuela de Madrid de Pintura -o Joven escuela madrileña-, fue un proyecto comercial de galeristas y críticos de arte para introducir las últimas corrientes del arte en España y crear un mercado más concreto de pintura paisajista de autor; es decir, que nunca hubo tal escuela. Sí hubo una amplia generación de pintores que admitieron como maestros más cercanos a Solana, Vázquez Díaz, Benjamín Palencia, Ortega Muñoz, Picasso y Pancho Cossío.

Ramón Faraldo, otro de los críticos de arte que primero la impulsaron y luego la vejaron, declaró sobre los componentes de esta escuela:... «lo que pudo aproximar a estos pintores fue una conciencia aplicada al oficio, más que una identificación técnica o temática.»

Notas

Referencias

Bibliografía
Cronológicamente:
 SÁNCHEZ CAMARGO, Manuel. Pintura Española contemporánea, Itto de Cultura Hispánica, Madrid, 1954.
 CRESPO, A. «Sobre la significación de la llamada Escuela de Madrid», Artes, núm.extraoridinario, Madrid, 1964, pp. 14-15.
 MARTÍNEZ CEREZO, Antonio. La Escuela de Madrid, Ibérico Europea de Eds., Madrid, 1977 , 1ª ed. ISBN 978-84-256-0339-6 (y Pamplona, Caja de Ahorros de Navarra, 1999).
 V.V.A.A. Exposición antológica de la Escuela de Madrid. Fundación Humanismo y Democracia, Caja de Madrid, 1990.

Escuelas pictóricas del siglo XX
Pintura de España del siglo XX
Arte de Madrid
Plenairismo

España en 1945

Escuela de Madrid (arte contemporáneo)


Gurbanguly Mälikgulyýewiç Berdimuhamedow (f. 29. júní 1957) er túrkmenskur stjórnmálamaður sem var forseti Túrkmenistan frá árinu 2006 til ársins 2022. Hann tók sér opinbera heiðurstitilinn Arkadag (ísl. Verndarinn). Berdimuhamedow fór fyrir einræði sem einkenndist af mikilli persónudýrkun á forsetanum.

Árið 2022 sagði hann óvænt af sér og lét son sinn, Serdar, taka við forsetaembættinu. Gurbanguly Berdimuhamedow er þó enn í reynd valdamesti maður landsins sem formaður Alþýðuráðs Túrkmenistan og ber jafnframt titilinn "þjóðarleiðtogi túrkmenskrar alþýðu".

Æviágrip
Gurbanguly Berdimuhamedow fæddist þann 29. júní 1957 í héraðinu Badarap í núverandi héraðinu Ahal í túrkmenska sovétlýðveldinu, sem þá var innan Sovétríkjanna. Hann er úr Teke-ættbálknum og var einkasonur í sex barna systkinahópi.

Faðir Gurbanguly, Malikguly Berdimuhamedow, var embættismaður í fangelsisvarðadeild innanríkisráðuneytis Sovétríkjanna. Hann fór á eftirlaun árið 1982 og hafði þá tign undirofursta innan lögreglunnar. Afi Gurbanguly, Berdimuhamed Annaýew, vann sem skólakennari. Hann gegndi þjónustu í rauða hernum í seinni heimsstyrjöldinni og herdeild hans var meðal þeirra fyrstu sem náðu yfir Dnjeprfljót í september 1943. Hann lét lífið í Asgabatjarðskjálftanum í október árið 1948.

Gurbanguly Berdimuhamedow útskrifaðist frá túrkmenska læknaháskólanum árið 1979 og hóf feril sem tannlæknir í Asgabat. Nokkrum árum síður ferðaðist hann til Moskvu til að hefja doktorsnám í læknavísindum.  Þegar hann sneri heim til Túrkmenistan varð hann prófessor við tannlæknadeild Læknaháskóla Túrkmenistan árið 1990. Nokkru síðar hlaut hann stöðu við heilbrigðisráðuneyti landsins árið 1995 og var útnefndur heilbrigðisráðherra árið 1997. Árið 2001 var hann útnefndur fyrsti varaforseti ríkisstjórnarinnar með umsjón yfir mennta-, vísinda- og heilbrigðismálum.

Valdataka
Þegar Saparmyrat Nyýazow forseti lést þann 21. desember árið 2006 var Berdimuhamedow falið að stýra nefnd sem hafði umsjón með útför forsetans. Á tíma Sovétríkjanna höfðu þeir sem stýrðu ríkisútförum látinna leiðtoga gjarnan tekið við völdum í kjölfarið.

Stjórnarskrá Túrkmenistan kvað á um að ef forsetinn dæi í embætti ætti forseti þingsins að taka við forsetaembætti til bráðabirgða. Samkvæmt þessu hefði Öwezgeldi Ataýew átt að verða forseti en strax eftir dauða Nyýazow hófst opinber rannsókn á meintum embættisglæpum hans sem kom í veg fyrir að hann tæki við embætti. Öryggisráð Túrkmenistan útnefndi Berdimuhamedow starfandi forseta landsins fram að kosningum.

Samkvæmt 2. mgr. 60. gr. túrkmensku stjórnarskrárinnar mátti starfandi forseti ekki sjálfur gefa kost á sér í forsetakosningunum. Þessu var hins vegar breytt áður en kosningarnar voru haldnar og Berdimuhamedow var því leyft að gefa kost á sér ásamt fimm öðrum frambjóðendum sem þingið samþykkti þann 26. desember 2006.

Berdimuhamedow hlaut 89,23 % atkvæðanna í forsetakosningum Túrkmenistan þann 11. febrúar 2007 og hóf kjörtímabil sitt formlega þann 14. febrúar sama ár. Nýi forsetinn lofaði að efla einkageira landsins, varðveita velferðarþjónustuna og skapa ný störf. Hann var endurkjörinn í febrúar árið 2012 með 97,14 % atkvæða og árið 2017 með 98 % atkvæða.

Eftir valdatöku sína lét Berdimuhamedow fljótt hefja greiðslu lífeyra á ný sem forveri hans hafði lagt niður, aflétti hömlum á utanlandsferðir Túrkmena og lét aftur lengja grunnskólanám úr níu árum í tíu. Þrátt fyrir þessar breytingar viðhélt stjórn Berdimuhamedow einræðislegu stjórnarfari að hætti Nyýazow. Margar myndir af Nyýazow á opinberum stöðum, sem voru um allt í Asgabat, voru teknar niður og þeim skipt út með myndum af Berdimuhamedow.

Einræði

Stjórn Gurbanguly Berdimuhamedow er skilgreind sem einræðisstjórn af ýmsum óháðum eftirlits- og mannréttindastofnunum. Meðal annars er þá vísað til persónudýrkunar á leiðtoganum, skorts á frjálsum kosningum og til fokdýrra opinberra framkvæmda eins og byggingar "Gleðihallarinnar" sem var vígð með mikilli fyrirhöfn á tuttugu ára sjálfstæðisafmæli Túrkmenistan. Undir lok maímánuðar árið 2015 var afhjúpuð 21 metra há gullhúðuð bronsstytta af Berdimuhamedow á hestbaki í Asgabat.

Afhjúpun styttunnar þótti minna á stjórnarhætti forvera Berdimuhamedow, Saparmyrat Nyýazow, sem hafði látið reisa gullstyttu af sér sem snerist svo hún sneri alltaf að sólu. Eftir dauða Nyýazow lét Berdimuhamedow færa þá styttu frá miðbæ Asgabat til úthverfanna. Berdimuhamedow lét jafnframt fjarlægja bækur eftir Nyýazow úr bókasöfnum landsins og setti þeirra í stað bækur eftir sjálfan sig um margvísleg efni líkt og veggteppalist, tesmökkun og túrkmenska heimspeki.

Allir ríkisfjölmiðlar Túrkmenistan eru þátttakendur í persónudýrkuninni á forsetanum. Forsetinn hefur meðal annars tekið þátt í og "unnið" kappakstur á Bugatti-bifreið, auk þess sem hann hefur gjarnan tekið þátt í og "unnið" kappreiðar á hesti. Ríkisfjölmiðlar Túrkmenistan hafa jafnframt birt myndband af Berdimuhamedow þar sem hann birtist sem plötusnúður í afmælisveislu sonarsonar síns og upptökur af honum að lesa ljóð sem hann hefur ort. Hann hefur jafnvel birst í opinberum myndböndum að spila lag á gítar sem hann orti til heiðurs verkalýðs landsins.

Árið 2016 var gerð breyting á stjórnarskrá Túrkmenistan sem nam úr gildi leyfðan hámarksaldur forsetaframbjóðenda og lengdi kjörtímabil forsetans úr fimm árum í sex.

Árið 2018 var Túrkmenistan í 161. sæti af 180 ríkjum á spillingarlista Transparency International. Mannréttindavaktin hefur sagt að í Túrkmenistan sé enn við lýði ein mesta kúgun sem þekkist í nokkru ríki í dag og að frammistaða stjórnarinnar í mannréttindamálum sé hörmuleg.

Árið 2019 birti Berdimuhamedow myndband af sér þar sem hann sást keyra torfærubíl í kringum Hlið vítis (brennandi gíg í Karakum-eyðimörkinni) til að bera af sér orðróma um að hann væri dauður.

Frá upphafi alþjóðlega kórónuveirufaraldursins hefur túrkmenska stjórnin fullyrt að COVID-19 hafi alls ekki náð til Túrkmenistan og að engin tilfelli hafi greinst í landinu. Veirufræðingar og aðrir sérfræðingar í læknisfræði, meðal annars hjá Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni, telja þessa fullyrðingu ómögulega. Túrkmenistan var, ásamt Norður-Kóreu, eitt fárra ríkja sem gaf ekki út neinar sýkingatölur til Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar eða til heimsbyggðarinnar. Jafnvel nágrannaríki Túrkmenistan, Íran, sem varð hvað verst fyrir faraldrinum af öllum Mið-Austurlöndum, fullyrti að sýkin hefði náð til Túrkmena.

Þann 10. nóvember 2020 afhjúpaði Berdimuhamedow sex metra háa, gullhúðaða styttu í nýju íbúðahverfi í Asgabat af uppáhalds hundategund sinni, mið-asíska fjárhundinum.

Valdaskipti
Sonur Gurbanguly Berdimuhamedow, Serdar, er einnig stjórnmálamaður. Hann var útnefndur varautanríkisráðherra landsins í mars árið 2018 og hafði áður setið á þingi landsins. Í janúar 2019 var hann útnefndur varasveitarstjóri Ahal-héraðs og síðan aðstoðarforsætisráðherra árið 2021. Serdar hafði lengi verið álitinn sennilegur arftaki föður síns sem þjóðhöfðingi og hann bauð sig loks fram í forsetakosningum landsins árið 2022. Serdar vann kosningarnar og tók við sem forseti Túrkmenistan þann 19. mars 2022.

Tilvísanir

Forsetar Túrkmenistan

Gurbanguly Berdimuhamedow


Eistneska karlalandsliðið í körfuknattleik leikur fyrir hönd Eistlands í körfuknattleik. Það hefur verið meðlimur í FIBA síðan árið 1934.

Karlalandslið í Körfuknattleik


Polikarpov Po-2 (također U-2) je višenamjenski zrakoplov dvokrilac proizveden u Sovjetskom Savezu, koji je jedan od najviše proizvedenih zrakoplova u povijesti. Nadimak mu je Kukuruznik (hrv. zaprašivač kukuruza), a NATO oznaka "Mule".

Proizvedena je inačica za civilnu upotrebu u poljoprivredi, za zaprašivanje polja, te od tuda nadimak "Kukuruznik".

Zrakoplov je dizajnirao Nikolaj Polikarpov kao zamjenu za zrakoplov U-1 (kopija britanskog zrakoplova Avro 504). Zrakoplov pouzdanog, jednostavnog dizajna pokazao se odličan za obuku pilota te kao vrlo dobar, jeftin, laki zrakoplov za raznovrsne vojne zadatke tijekom drugog svjetskog rata. Iako potpuno zastario u usporedbi s ostalim zrakoplovima korištenim u drugom svjetskom ratu, služio je za opskrbu, izviđanje, te kao noćni bombarder. Koristila ga je i sjevernokorejska vojska u nekoliko operacija tijekom korejskog rata.

Smatra se da je proizvedeno između 20000-30000 zrakoplova. Iako je proizvodnja u Sovjetskom Savezu prestala 1953., manji broj zrakoplova je sastavljan i nakon toga od preostalih dijelova, a u Poljskoj se nastavila proizvodnja modela CSS-13 (poljska licencirana inačica) do 1959.

Specifikacije (U-2)

Posada: 1 (pilot/instruktor) + 1 (putnik/vježbenik)
Duljina: 8.17 m
Raspon krila: 11.40 m
Visina: 3.10 m
Površina krila: 33.2 m²
Težina prazan: 770 kg
Težina pun: 1030 kg
Maksimalna uzletna težina 1350 kg
Motor: Švetsov M-11D
Broj propelera: 1
Snaga: 93 kW (125 KS)
Najveća brzina: 152 km/h
Brzina krstarenja: 110 km/h
Dolet: 630 km
Najveća visina: 3000 m
Naoružanje (samo inačica U-2VS / LNB razvijena za noćna bombardiranja)
 strojnice: jedna 7.62×54mmR ŠKAS strojnica
 bombe: šest x bomba od 50 kg

Zanimljivosti
Jedan od zrakoplova Polikarpov Po-2 obnovljen je u letnom stanju u Splitu.

Izvori
  Podaci o zrakoplovu na internet stranicama wwiivehichles.com pristupljeno 07.11.2016.
 Članak o Polikarpovu Po-2 na internet stranicama www.slobodnadalmacija.hr od 31.05.2013. pristupljeno 07.11.2016.

Ruski vojni zrakoplovi (SSSR)
Zrakoplovi u Drugom svjetskom ratu
Sovjetska vojna oprema u Drugom svjetskom ratu

Polikarpov Po-2


المركز الثقافي الإسلامي هو مركز للمسلمين يقع في لندن في إنجلترا، افتتح في عام 1944. وهو جزء من مسجد لندن المركزي، بعد أن تم ضمه اليه. من مهامه القيام بحملات نيابة عن المسلمين البريطانيين إلى الحكومة والسلطات المحلية والهيئات الرسمية بشأن قضايا مثل الصحة والرعاية الاجتماعية والتعليم وغيرها.

من المشاهير الذين أعلنوا إسلامهم في المركز الثقافي الإسلامي الكاتبة البريطانية عائشة ليمو عام 1961م. وهو أيضا المكان الذي اعتنق فيه تشارلز لو جاي إيتون الإسلام.

انظر أيضا
 الإسلام في المملكة المتحدة

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

المراجع

مساجد اكتملت في 1944
منظمات إسلامية أسست في 1944
منظمات إسلامية مقرها في المملكة المتحدة

المركز الثقافي الإسلامي


جيمس كرونين  (29 سبتمبر 1931 - 25 أغسطس 2016) عالم فيزياء أمريكي حاز على جائزة نوبل للفيزياء عام 1980 عن تجربة أجراها عام 1964 أثبتت انكسار مبدأ التناظر خلال بعض التفاعلات التي تجري بين الجسيمات الأولية. وقد شاركه في الجائزة زميله فال فيتش.

ولد جيمس كرونين في 29 سبتمبر 1931 بمدينة شيكاغو بولاية ألينوي. اكتشف مع زميله فال فيتش أن تحلل ال كا-ميزون لا يسري عكسيا بنفس الطريقة، مما يبين أن التفاعلات بين الجسيمات الأولية تتغير مع الزمن، وبالتالي اكتشاف انكسار المجانسة CP violation. يعمل كرونين استاذا غير متفرغ بحامعة شيكاغو وهو المتحدث الرسمي لمرصد بيير أوجي.

روابط خارجية

مراجع

أعضاء هيئة تدريس جامعة يوتا
أشخاص مرتبطون بسيرن
أعضاء أجانب في الأكاديمية الروسية للعلوم
أعضاء أجانب في الجمعية الملكية
أعضاء الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء الجمعية الفلسفية الأمريكية
أعضاء هيئة تدريس جامعة شيكاغو
أمريكيون حازوا جائزة نوبل
حائزون على جائزة نوبل في الفيزياء
حائزون على زمالة غوغنهايم
حائزون على قلادة العلوم الوطنية الأمريكية
خريجو جامعة شيكاغو
علماء ذرة أمريكيون
فيزيائيون أمريكيون
مسيحيون حازوا جائزة نوبل
مواليد 1931
مواليد في شيكاغو
وفيات 2016
وفيات في سانت بول (مينيسوتا)

جيمس كرونين


A dinastia Yuan sob Kublai Khan tentou em 1292 invadir Java, uma ilha na atual Indonésia, com 20 000 a 30 000 soldados. Esta invasão foi planejada como uma expedição punitiva contra Kertanegara de Singhasari, que se recusou a pagar tributo ao Yuan e mutilou um de seus emissários.  No entanto, nos anos intermediários entre a recusa de Kertanegara e a chegada da expedição a Java, Kertanegara foi morto e Singhasari foi usurpado por Kediri. Assim, a força expedicionária Yuan foi direcionada para obter a submissão de seu estado sucessor, Kediri. Depois de uma campanha feroz, Kediri se rendeu, mas as forças Yuan foram traídas por seu antigo aliado, Majapahit, sob o comando de Raden Wijaya. No final, a invasão terminou com o fracasso de Yuan e a vitória do novo estado, Majapahit.

Fontes

Java
Guerras envolvendo a dinastia Yuan
Guerras envolvendo a China Imperial
Guerras envolvendo o Vietnã
Expedições punitivas

Invasão mongol de Java


Kalecik, Antalya ilinin Gündoğmuş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı Mannas olup girişteki kaleden dolayı Kalecik adını almıştır.

Coğrafya
Antalya iline 125 km., Gündoğmuş ilçesine 25 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Gündoğmuş'un mahalleleri

Kalecik, Gündoğmuş


Valea Culeșa este valea pârâului Culeșa, din județul Neamț, comuna Drăgănești; e strânsa între dealurile Todoreni și Lebedea. În 1944 aici teatrul bătăliei de pe Valea Culeșa -Borta Dracului între trupele Armatei Roșii și trupele Armatei Regale Române.

Note

Legături externe
Conturul Văii Culeșa care trece prin satele Poiana și Drăgănești. Google Maps

Râuri din România

Valea Culeșa


Lowell hylder Kerouac er en dokumentarfilm instrueret af Lars Movin, Steen Møller Rasmussen efter manuskript af Lars Movin.

Handling
Portræt af beat-forfatteren Jack Kerouac 1922-69, optaget i hans fødeby, Lowell, Massachusetts i 1997. Her hylder en selvbestaltet gruppe af entusiaster hvert år Kerouacs forfatterskab med arrangementet Lowell Celebrates Kerouac! Blandt de medvirkende er Kerouacs svoger John Sampas, Anne Waldman, Lawrence Weiner, Conrad Rooks samt Joyce Johnson, Kerouacs kæreste i tiden omkring udgivelsen af Vejene.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1998

Dokumentarfilm fra Danmark

Lowell celebrates Keruac


A queda da República de Veneza foi uma série de eventos que culminou em 12 de maio de 1797 na dissolução e desmembramento da República de Veneza nas mãos de Napoleão Bonaparte e Habsburgo Áustria.

Em 1796, o jovem general Napoleão foi enviado pela recém-formada República Francesa para enfrentar a Áustria, como parte das Guerras Revolucionárias Francesas. Ele escolheu passar por Veneza, que era oficialmente neutra. Relutantemente, os venezianos permitiram que o formidável exército francês entrasse em seu país para que pudesse enfrentar a Áustria. No entanto, os franceses começaram secretamente a apoiar os revolucionários jacobinos em Veneza, e o senado veneziano começou a se preparar silenciosamente para a guerra. As forças armadas venezianas estavam esgotadas e dificilmente eram páreo para os franceses endurecidos pela batalha ou mesmo para uma revolta local. Após a captura de Mântua em 2 de fevereiro de 1797, os franceses abandonaram qualquer pretexto e clamaram abertamente por uma revolução entre os territórios de Veneza. Em 13 de março, houve uma revolta aberta, com Bréscia e Bérgamo se separando. No entanto, o sentimento pró-veneziano permaneceu alto, e a França foi forçada a revelar seus verdadeiros objetivos depois de fornecer apoio militar aos revolucionários de baixo desempenho.

Em 25 de abril, Napoleão ameaçou abertamente declarar guerra a Veneza, a menos que se democratizasse. O senado veneziano acedeu a inúmeras demandas, mas diante da crescente rebelião e da ameaça de invasão estrangeira, abdicou em favor de um governo de transição dos jacobinos (e, portanto, dos franceses). Em 12 de maio, Ludovico Manin, o último doge de Veneza, aboliu formalmente a Sereníssima República de Veneza após mil e cem anos de existência.

A agressão de Napoleão não foi sem motivo. Os franceses e os austríacos concordaram secretamente em 17 de abril no Tratado de Leoben que, em troca de fornecer Veneza à Áustria, a França receberia as participações da Áustria na Holanda. A França ofereceu uma oportunidade para a população votar na aceitação dos termos agora públicos do tratado que os cedeu à Áustria. Em 28 de outubro, Veneza votou para aceitar os termos, uma vez que preferia a Áustria à França. Tais preferências eram bem fundamentadas: os franceses começaram a saquear completamente Veneza. Eles ainda roubaram ou afundaram toda a marinha veneziana e destruíram grande parte do Arsenal veneziano, um final humilhante para o que já foi uma das marinhas mais poderosas da Europa.

Em 18 de janeiro de 1798, os austríacos assumiram o controle de Veneza e acabaram com a incursão. O controle da Áustria foi de curta duração, no entanto, pois Veneza estaria de volta ao controle francês em 1805. Em seguida, retornou às mãos austríacas em 1815 como o Reino Lombardo-Vêneto até sua incorporação ao Reino da Itália em 1866.

1797 na Itália
História da República de Veneza
Republica Veneza

Queda da República de Veneza


Hopurlu, Kahramanmaraş ilinin Türkoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Önsenhopuru köyüne bağlı bir mahalle iken, 3 Temmuz 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Kahramanmaraş il merkezine 20 km, Türkoğlu ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Türkoğlu'nun mahalleleri

Hopurlu, Türkoğlu


බෙරෙනිස් IV එපිෆේනියා (ග්‍රීක: Βερενίκη; ක්‍රි.පූ. 77–55) යනු ඊජිප්තුවේ ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවේ උපත ලැබූ සහ මරණයට පත්වූ ටොලමියානු රාජවංශයේ ග්‍රීක කුමරියකි.

චරිතාපදානය
බෙරෙනිස් යනු ටොලමි XII ඕලීට්ස් සහ බොහෝවිට ක්ලියෝපැට්රා V ට්‍රිෆේනා‍ගේ දියණියයි. ඇය සුප්‍රකට VIIවන ක්ලියෝපැට්රා (රෝම සෙන්පතීන් වූ ජුලියස් සීසර් සහ මාක් ඇන්ටනිගේ පෙම්වතිය) රැජින, IVවන ආර්සිනෝයි, XIIIවන ටොලමි සහ XIVවන ටොලමි යන අයගේ සොහොයුරිය ද වේ. ක්‍රි.පූ. 58දී, XIIවන ටොලමි සහ VIIවන ක්ලියෝපැට්රා රෝමය වෙත පලාගියේ අතිශයින් බලවත්ව සිටි බෙරෙනිස්ගේ වැඩිමහල් සොයුරිය වූ ක්ලියෝපැට්රා VI ට්‍රිෆේනාට එරෙහිව දේශපාලනික සහ යුධ ආධාර ලබාගනු පිණිසයි. ක්‍රි.පූ. 57දී ට්‍රිෆේනා මියගිය පසු (බෙරෙනිස් විසින් වස ලබාදුන්නා විය හැක), 20වන වියේ පසුවූ බෙරෙනිස් ඊජිප්තුවේ තනි පාලකයා බවට පත්වූවා ය. ඇගේ පියා සහ ක්ලියෝපැට්රා නොසිටීම නිසා තමන් සිහසුනෙන් නෙරපනු හෝ දඬවම් පමුණුවනු ඇතැයි බියවීමට ඇයට කිසිදු හේතුවක් නොවිණි.

ඊජිප්තුව පාලනය කළේ හුදකලා කාන්තාවක බැවින්, ඇය පුරුෂයකු හා විවාහ වී ඔහුව සිය සම-අනුරාජයා ලෙස පත්කරගනු ඇතැයි අන්‍යයන් අපේක්ෂා කළහ. ඇය එසේ සිදු නොකළ විට ඇගේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෝ ඇයට සෙලියුකස් VII කයිබියෝසැක්ටෙස් කුමරු සමග විවාහ වන ලෙස බලකළහ. නමුත් ඔහුගේ ගෙල සිරකොට මරා දැමූ ඇය ඊජිප්තුවේ අසහාය පාලිකාව ලෙස රාජ්‍ය පාලනය කළා ය. බෙරෙනිස් විවාහය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හේතුවෙන් ටොලමියානු රාජ්‍ය සමය බිඳවැටේ යැයි ජනතාව බියවූහ. ඇය විලාසිතා සහ සැපසම්පත් කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමුකළ හෙයින් ඇගේ වියදම් ඉහළ ගිය බව ද විශ්වාස කෙරේ. පසුව ඇය ආර්චෙලෝස් සමග විවාහ වූව ද, ඔහු ඇගේ සම-අනුරාජයා නොවී ය. ආර්චොලෝසිව කැපඩොෂියාවේ කොමානාහි ප්‍රධාන පූජකවරයා ලෙස පත්කළේ පොම්පේ විසිනි. ඔහු පොන්ටස්හි VIවන මිත්රිඩේටස් රජුගේ පුත්‍රයකු යැයි සැලකේ. නමුත් ස්ට්‍රාබෝ සඳහන් කරන්නේ ආර්චෙලෝස්ගේ පියා පළමු මිත්රිඩේටික යුද්ධයේ දී VIවන මිත්රිඩේටස්ගේ සෙන්පතියකු වූ ආර්චෙලෝස් නැමැත්තකු බවයි. ඔහු රෝමවරුන්ට එරෙහිව කැරැලි ගැසූ අයෙකි.

ක්‍රි.පූ. 55දී ඕලස් ගැබිනියස්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් රෝමවරුන්ගේ ආධාර ඇතිව ඇගේ පියා විසින් සිහසුන යළි හිමිකරගැනීමත් සමග බෙරෙනිස්ගේ රාජ්‍ය සමය අවසන් විය. එහිදී බෙරෙනිස්ගේ හිස ගසා දමන ලදී. ස්ට්‍රාබෝ පවසන පරිදි, ගැබිනියස් සමග පෙර මිත්‍ර සබඳතා පැවැත්වූ ආර්චෙලෝස් ගැබිනියස්ගේ හමුදාවට එරෙහි සටනක දී මියගොස් ඇත.

පෙළපත
ඊජිප්තුවේ IVවන බෙරෙනිස්ගේ පූර්වජයින්

මේවාත් බලන්න

 සිරියානු පාලකයින් ලැයිස්තුව
 සිරියානු ඉතිහාසයේ කාලරේඛාව

මූලාශ්‍ර

ප්‍රභව
 ඩියෝ කැෂියස් 39.12 - 39.14, 39.55 - 39.58

ක්‍රි.පූ. 77 උපත්
ක්‍රි.පූ. 55 මරණ
ටොලමියානු රාජවංශයේ පාරාවෝවරුන්
ඊජිප්තු රාජ්‍ය කරන රැජිනියන්
ක්‍රි.පූ. 1වන සියවසේ රාජ්‍ය පාලිකාවන්
ඊජිප්තුවේ ක්‍රි.පූ. 1වන සියවස

ඊජිප්තුවේ IVවන බෙරෙනිස්


26821 Baehr este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
26821 Baehr este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,03 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 10,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 26001-27000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1988
Centura de asteroizi

26821 Baehr


سيريا نيوز، صحيفة وموقع اعلامي سوري وهي أكثر الوسائل الاعلامية على الإنترنت انتشارا في سوريا بحسب موقع alexa.com  حيث وصل عدد زوار الموقع في عام 2009م إلى أكثر من 500 ألف زائر، وتعتمد الإنترنت كوسيط لنقل المحتوى الإعلامي لجمهور القراء. أسست في بداية العام 2005، ووصل عدد الصحفيين العاملين فيها في نهاية العام 2009م إلى أكثر من 70 صحفيا.  وقع الموقع اتفاق شراكة تدريبي مع مؤسسة بي بي سي العالمية مدته سنتين خضع فيها العاملون في الموقع لاكثر من 13 دورة تدريبية وورشة عمل.

أعمال الموقع

رئيس تحرير الصحيفة نضال معلوف، وهو حاصل على بكالوريوس في الإعلام من جامعة دمشق في العام 2006م.

عند إنشائه في عام 2004م، كان الموقع هو أول بوابة أخبار رقمية خاصة في سورية.

في عام 2008م، وقعت إدارة الموقع اتفاقية تعاون مع هيئة الإذاعة البريطانية من أجل تدريب الصحفيين فيه تحت مشروع سُميَّ «أنا أتعلم» .

مراجع

وصلات خارجية
 موقع سيريا نيوز

مواقع ويب سورية

سيريانيوز (موقع)


Liberal Mısır Partisi (eskiden Ana Mısır adıyla anılıyordu) (Arapça: الحزب المصري الليبرالي), Mısır'da laisist siyasi bir partiydi. Parti, Mısır'ın milli kimliğinin savunuculuğunu yapmaktaydı. Aynı zamanda parti, Mısır dilinin resmileştirilmesine ve Mısır çıkarlarını koruyamayan Cemal Abdünnasır yönetimi başkanlığındaki Arap milliyetçiliği politikasını terk edip, Mısır milli bilincini yerleştirmek için çabalamaktaydı. Liberal Mısır Partisi, medeni kanun uygulamalarında ve pek çok alanda, din ile devlet işlerinin birbirinden ayrıldığı laik bir yönetim anlayışını benimsemişti ve bunun için çaba göstermekteydi. 2011'de feshedildi.

Platform
 Mısır kimliği, dili
 Pek çok dini farklılıkların bir arada oluşu, milli çıkarlar için faydalıdır
 Laikleştirme

Dış bağlantılar
 LMP Blog, parti üyeleri tarafından yazılmıştır (Arapça)

Mısır'daki liberal partiler

Liberal Mısır Partisi


Frugtbarhed har flere specialiseringer:
 Frugtbarhed
 Frugtbarhed (jordbund)

Se også
 Frugtbarhedskult
 Frugtbarhedsgudinde
 Frugtbarhedssymbol

Frugtbarhed (flertydig)


ඔබ විසින් තනනු ලබන ඊ-මේල් ලිපිනයකට හෝ කිසියම් ගිනුමකට එයට ඇතුලු වීම සදහා දෙනු ලබන රහස් වචනයයි.
මෙය කිසිවෙකුට පැවසිය නොයුතු අතර එය ඔබ පරිස්සමෙන් තියගත යුතුවේ.

මුර පදය


Sanath Gunathilaka නිළියන්
ගාමිණී ෆොන්සේකා
පුණ්‍යා හීන්දෙනිය
ටෝනි රණසිංහ
අනුලා කරුණාතිලක
ජෝ අබේවික්‍රම
ශාන්ති ලේඛා
ඩී. ආර්. නානායක්කාර
එස්. ඒ. ජේම්ස්
දෙනවක හාමිනේ
සිරිමතී රසාදරී
ධර්මදාස කුරුප්පු
විජේරත්න වරකාගොඩ
චිත්‍රා වාකිෂ්ට
බන්දු ගුණසේකර
ෂෙල්ටන් පෙරේරා
නෙල්සන් කරුණාතිලක
මාපා ගුණරත්න
ඩී. ඒ. බාලසූරිය

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය – මහගමසේකර
ගීත සංඛ්‍යාව - 03
පරවුන මල්වල සුවඳ අතීතේ - සුජාතා පෙරේරා
තොලින් තොලට වෑහෙන ගී - ඩබ්ලිව්. ඩී. අමරදේව
සඳකන් පිණි දිය දිය වී ගලනා – ඩබ්ලිව්. ඩී. අමරදේව
ගීත පටිගත කිරීම - සරසවි චිත්‍රාගාරය, දළුගම
ගීත පොත් - මුරුගේසු සොක්කලිංගම්

විශේෂතා
1967 වසරේ පැවති 4 වැනි සරසවිය සම්මාන උළෙලේ හොඳම තිර නාටක රචක, හොඳම නළුවා, හොඳම ගායිකාව, හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂණයට හිමි සම්මාන ලැබීය.
විනිශ්චය මණ්ඩලය තේරූ වසරේ ජනප්‍රිය චිත්‍රපට පහ අතරට ද තේරුණි.
ගාමිණී ෆොන්සේකාගේ ප්‍රථම චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂණය.

චිත්‍රපටි - සිංහල

පරසතු මල්


Dries Mertens () este un fotbalist belgian. Joacă ca mijlocaș sau extremă la Galatasaray în Superliga Turciei.

Statistici

Referințe

Nașteri în 1987
Fotbaliști ai SSC Napoli
Fotbaliști belgieni
Sportivi belgieni în viață
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2018

Dries Mertens


Nicolae Opran (n. 26 decembrie 1871 - d. ?) a fost unul dintre ofițerii Armatei României, care a exercitat comanda unor mari unități și unități militare, pe timp de război, în perioada Primului Război Mondial și operațiilor militare postbelice.
A îndeplinit funcții de comandant de regiment în campaniile din anii 1916-1919.

Decorații

Note

Bibliografie
 Drăgănescu Constantin, Campaniile din 1848/1849 și 1919 în Transilvania și Ungaria, Tipografia "Isvorul", București, 1930
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Mărdărescu Gheorghe, Campania pentru desrobirea Ardealului și ocuparea Budapestei (1918-1920), Editura Cartea Românească, București, 1921
 Preda Dumitru; Alexandrescu Vasile; Prodan Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919, Editura Enciclopedică, București, 1994

Vezi și
Ordinea de bătaie a Armatei României în Transilvania, iulie 1919

Nașteri în 1871
Comandanți români din operațiile militare postbelice (1918-1920)

Nicolae Opran


Dinoseris, monotipski biljni rod iz porodice glavočika, dio tribusa Stifftieae. Jedina je vrsta D. salicifolia iz sjeverne Argentine u provincijama Catamarca, Chaco, Jujuy, Salta, Tucuman i Boliviji u provincijama Chuquisaca, Cochabamba, Santa Cruz, Tarija.

Ova vrsta ponekad se vodi kao Hyaloseris salicifolia (Griseb.) Hieron.

Sinonimi
 Dinoseris salicifolia var. araneosa Kuntze
 Dinoseris salicifolia var. salicifolia
 Hyaloseris boliviensis J. Koster
 Hyaloseris salicifolia (Griseb.) Hieron.
 Dinoseris salicifolia var. normalis Kuntze

Izvori

Stifftioideae
Flora Bolivije
Flora sjeverozapadne Argentine

Dinoseris


Sujatha Byravan es Asesor Junior en el Centro de Finanzas para el Desarrollo en IFMR donde el foco de su trabajo está en la adaptación al calentamiento global. Sus intereses están en las amplias áreas de la ciencia, la tecnología y el desarrollo y se basan en su experiencia técnica y la educación en las ciencias biológicas. Sus proyectos y publicaciones recientes han versado sobre el aumento del nivel del mar, los emigrantes y exiliados medioambientales, políticas de biotecnología, la innovación, y la ciencia del desarrollo sostenible.

Entre 2002 y 2007, fue director Ejecutivo y Presidente del Consejo por una Genética Responsable (CRG: Council for Responsible Genetics), una organización no lucrativa/no gubernamental dedicada a promover el debate informado sobre las implicaciones sociales, éticas y ambientales de las nuevas tecnologías genéticas. CRG lleva a cabo políticas de investigación, educación y defensa.

Byravan recibió un doctorado en biología molecular en 1989 de la Universidad de Carolina del Sur. Completó su trabajo post-doctoral de 1993 a 1995 en la UCLA. Luego trabajó en la India como escritora de ciencia y periodista independiente. Ha escrito acerca de temas como la política científica, las cuestiones de género, y las preocupaciones ambientales y la política de la India. Durante ese tiempo, Byravan también se convirtió en miembro del Programa de LEAD (Liderazgo para el Medio Ambiente y Desarrollo) de la Fundación Rockefeller(de 1995 to 1997). Más tarde se desempeñó como Director del Programa de Becarios Internacionales de LEAD en el período 1999-2002, y fue responsable de desarrollar y ejecutar el programa para los graduados de LEAD, que suman más de 1.300 y trabajan en todo el mundo en diversos sectores.

Byravan es también miembro del Seminario Global de Salzburgo de biotecnología: Asuntos Legales, Éticos y Sociales. Además recibió una Comunidad Residencial de la Fundación Rockefeller en Bellagio en 2007. Actualmente pertenece al personal de LEAD en la India.

Publicaciones seleccionadas
 "Antes del diluvio". New York Times. 9 de mayo de 2005.
 "Ensuring privacy in genetic testing". Boston Globe. Byravan & Matlaw. 2 de noviembre de 2005.
 "Tipificación del ADN - una tecnología del miedo".Development, Vol. 49, No. 4, pp. 28-32, 2006
 "Louise Brown cumplirá 28 años este año. The Indian Express. 17 de marzo de 2006.
 "Género e Innovación en el sur de Asia (PDF)". Innovación, política y ciencia. Febrero de 2008.
 "La alarma de exilio Climático""  The Hindu. 15 de julio de 2009.
 "¿Dónde está la ciencia de los cultivos transgénicos?". IndiaTogether. 6 de noviembre de 2009.
 .Semanario económico y político, 7 de noviembre de 2009.
 "Las implicaciones éticas de la subida del nivel del mar debido al cambio climático".Ética y Asuntos Internacionales, Finales del 2010.
 "El Informe Inter-Académico de la Academia de Cultivos Genéticamente Modificados: ¿Está haciendo una farsa de la Ciencia?". Semanario económico y político, 23 de octubre de 2010.
 "Cambio Climático: Iniciativa ante el Aumento Nivel del Mar". Noviembre de 2010.
 "Las ventajas del desarrollo de una vía de baja emisión de carbono". Semanario económico y político, 20 de agosto de 2011.

Enlaces externos
 Sobre Byravan. En inglés.

Referencias

Calentamiento global

Sujatha Byravan


Nehon es una ciudad de la India en el distrito de Rupnagar, estado de Punyab. Según el censo de 2011, tiene una población de 9439 habitantes.

Geografía
Está ubicada a una altitud de 772  a 53 km de la capital estatal, Chandigarh, en la zona horaria UTC +5:30.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Punyab (India)

Nehon


Termenul închidere se poate referi la următoare:
Închidere (matematică)
Închidere (topologie)

Închidere


Christina Lindberg ist der Name folgender Personen:

* Christina Lindberg (Schauspielerin) (* 1950), schwedische Schauspielerin und Model
 Christina Lindberg (Sängerin) (* 1968), schwedische Sängerin

Christina Lindberg