Megadeth, Los Angeles çıkışlı Amerikalı heavy metal grubudur. 1983 yılında gitarist Dave Mustaine'in Metallica'dan kovulmasından kısa bir süre sonra Mustaine ve basçı David Ellefson tarafından kuruldu. Metallica, Slayer ve Anthrax ile birlikte thrash metalin gelişiminde ve popüler hale gelmesinde önemli rol oynadığı ileri sürülen dört gruptan biridir. Şarkıları kompleks düzenlemelerden ve hızlı ritim bölümlerinden oluşur. Şarkı sözleri ölüm, savaş, siyaset, kişisel ilişkiler ve din gibi konuları temel alır.

1983'te kurulan grup, 1985'te ilk albümleri Killing Is My Business... And Business Is Good!'u yayımladı. Bir sene sonra Peace Sells... But Who's Buying?i çıkaran grup, seksenli yılları 1988 çıkışlı So Far, So Good... So What! albümüyle sonlandırdı. 1990'da çıkan Rust in Peace albümünün öncesinde grubun kadrosunda değişiklikler oldu. Marty Friedman ve Nick Menza'lı bu yeni kadro ile 1992'de Countdown to Extinction, 1994'te Youthanasia ve son olarak 1997'de Cryptic Writings albümleri yayımlandı. Bu dönemde grup, farklı bir müzikal tarza yönelmesi ve Friedman ile Menza'nın gruptan ayrılması gibi nedenlerle eleştiriler aldı.

2000'lerin başında eski tarzına geri dönse de, Mustaine'in kolundaki sakatlık yüzünden gitar çalamayacak durumda olması sebebiyle 2002'de grup dağıldı. 2004 yılında Mustaine iyileşince kariyerine solo olarak devam etmek istedi ama EMI ile olan sözleşmesi sebebiyle grup tekrar kuruldu. O tarihten beri faaliyetlerine devam eden grup, 2014 itibarıyla satış rakamlarında 50 milyonu geçmiştir.

Grubun kurucusu, aynı zamanda gitaristi ve vokalisti olan Dave Mustaine'dir. Metallica'dan kovulan Mustaine, David Ellefson ile tanışarak Megadeth'i kurmuştur. Yıllar içinde üyelerinde pek çok değişim yaşayan grubun şu anki kadrosu; ritim gitarda ve vokalde Dave Mustaine, bateride Dirk Verbeuren, solo gitarda Kiko Loureiro ve bas gitarda James LoMenzo şeklindedir.

Tarihçe

1983-85: Kuruluş
Grubun kuruluşu 1983'e uzanmaktadır. O tarihte Metallica'da gitaristlik yapan Dave Mustaine'in grup üyeleriyle arasında sorunlar bulunmaktaydı. Alkol ve uyuşturucu bağımlılığının olması ve saldırgan tavırları, Mustaine'in gruptan kovulmasına neden oldu. Yerine Exodus gitaristi Kirk Hammett getirildi.

Mustaine, Metallica'dan kovulduktan sonra David Ellefson ile tanıştı. Mustaine ve Ellefson'ın yanına gitarist Greg Handevidt ve baterist Dijon Carruthers katıldı ve bu kadroyla grup resmî olarak kuruldu. Grubun kaydettiği ilk şarkı, Mustaine'in Metallica'da yazdığı "The Mechanix"in daha hızlı çalınmış hali olan "Mechanix" idi. Carruthers birkaç konserde grupla birlikte çaldı ancak daha sonra yerine Lee Rausch gruba dahil oldu. Bu kadroyla 3 şarkılık Last Rites isimli demo kaydedildi. Demodan sonra Greg Handevidt gruptan ayrıldı ve yerine Slayer gitaristi Kerry King getirildi. Fakat King, grubun kalıcı üyesi olmadı, sadece konserlerde grupla beraber yer aldı.

1985-86: Killing Is My Business... And Business Is Good!

Daha sonra Lee Rausch da gruptan ayrıldı ve yerine Gar Samuelson getirildi. Kerry King'in yerine ise Chris Poland getirildi. Ardından bağımsız bir plak şirketi olan Combat Records ile anlaşma sağlayan grup, ilk albümlerinin hazırlığına başladı. Haziran 1985'te, grubun ilk albümü Killing Is My Business... And Business Is Good! piyasaya sürüldü. Thrash metal dinleyicilerinden olumlu tepkiler aldığı ileri sürülen albümün, buna rağmen özellikle de bağımsız bir plak şirketinden çıktığı için liste başarısı gösteremediği söylenmiştir.

Genel olarak, gençlik, hızlı yaşam, ölüm ve şiddet üzerine yazılan şarkılar barındıran albümün, eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldığı ve plak şirketlerinin de dikkatini çektiği belirtilmiştir. Diğer thrash gruplarının ilk albümlerine benzer nitelikte, karanlık ve sert, teknik gerektiren bir albüm olduğu yönünde yorumlar almıştır. Albümdeki "Mechanix" isimli şarkı, Mustaine'in Metallica'da iken yazdığı "The Four Horsemen"in ilk hâlidir. Asıl ismi "The Mechanix" olan şarkı, ilk olarak Metallica'nın No Life 'Till Leather isimli demosunda yer almıştır. Mustaine Metallica'dan ayrıldıktan sonra, grup şarkıda çeşitli değişiklikler yaparak "The Four Horsemen" ismiyle ilk albümleri Kill 'Em Alla koymuştur. Ayrıca Nancy Sinatra'nın şarkısı "These Boots Are Made for Walkin'" de orijinalinden daha hızlı bir tempoyla ve değiştirilmiş sözleriyle albümde yer aldı.

Grup, 1985 yılı ortalarında Kanadalı speed metal grubu Exciter ile ilk Kuzey Amerika turnesine çıktı. Bu turnede Mike Albert, uyuşturucu bağımlılığıyla mücadele eden Chris Poland'ın yerine gruba eşlik etmiştir. Poland, kısa bir süre sonra gruba tekrar geri dönmüştür.

1986-88: Peace Sells... But Who's Buying?

1985 sonlarına doğru yeni albüm kayıtlarına başlayan grup, plak şirketinin yeterli bütçe ayıramaması nedeniyle istediği sesi yakalayamadığını düşünüyordu. Bu nedenle grup, eski plak şirketi Combat Records ile olan anlaşmalarını sonlandırıp Capitol Records ile anlaşmıştır.. 19 Eylül 1986'da grubun ikinci albümü Peace Sells... But Who's Buying? piyasaya sürüldü. İlk albüme nazaran, bu albümün daha temiz bir prodüksiyona ve daha komplike şarkılara sahip olduğu yorumu yapıldı. Mustaine, dönemdaşı grupların yazdıkları "kişisel zevkler" üzerine şarkıların aksine, sosyal konulara daha duyarlı şarkılar yazmak istediğini dile getirmiştir. Bu duruşun eleştirmenlerin de dikkatini çektiği, ayrıca grubun hayran kitlesinin de genişlemesine katkıda bulunduğu yönünde değerlendirmeler yapıldı.

Şubat 1987'de grup Alice Cooper'ın turnesine katıldı. Ardından Birleşik Krallık'ta ilk kez kendi turnesine çıktı. ABD'de de düzenlenen bu turnede gruba Overkill ve Necros eşlik etti. Turne sırasında Gar Samuelson ve Chris Poland, Dave Mustaine tarafından gruptan kovuldu. Mustaine ve Ellefson ikiliyi gruptan kovma kararını ikilinin uyuşturucu bağımlılığı, özellikle de Poland'ın uyuşturucu temin edebilmek için grubun ekipmanlarını satmaya teşebbüs etmesi nedeniyle aldı. Samuelson'ın yerine, davul teknisyenliğini yapan Chuck Behler gruba dahil edildi. Başlangıçta yalnızca turnede grupla sahne alması düşünülen Behler, sonradan grubun kalıcı üyesi oldu. Chris Poland'ın yerine ise Malice grubundan Jay Reynolds getirildi. Reynolds'a Poland'ın gitar partisyonlarını öğretmesi için gitar öğretmeni Jeff Young görevlendirildi. Fakat Young'ın bu partisyonları kısa sürede öğrenmesi ve notası notasına çalması üzerine Reynolds yerine Young ile anlaşma sağlandı.

1988-90: So Far, So Good... So What!

Yaşanan bu üye değişikliklerinden sonra, grup üçüncü albüm hazırlıklarına başladı. Başlangıçta grup, prodüktör Paul Lani ile çalışsa da, Lani ile Dave Mustaine ile arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle prodüksiyonu bizzat grup yaparken miksajı ise Michael Wagener gerçekleştirdi. Üçüncü albüm So Far, So Good... So What! 1988'de piyasaya çıktı. Albümdeki "Set the World Afire" isimli şarkı, Dave Mustaine'in Metallica'dan kovulduktan sonra Megadeth için yazdığı ilk şarkıydı. "In My Darkest Hour" ise Mustaine'nin, Metallica'da bir dönem beraber çalıştığı, bir trafik kazasında hayatını kaybeden bas gitarist Cliff Burton'a yazdığı iddia edilen, yalnızlık temalı bir şarkıdır. Grup, albümde ayrıca Sex Pistols'ın "Anarchy in the U.K." adlı şarkısını da yeniden yorumlamıştır. Şarkının gitar bölümlerini Sex Pistols'ın gitaristi Steve Jones çalmıştır.

Albümün çıkışını takiben, grup albümle aynı adı taşıyan dünya turnesine çıktı. ABD'de Dio ve Iron Maiden'ın turnelerinde Savatage ile beraber yer aldı. Ayrıca Kuzey Amerika'da Warlock ve Sanctuary, Avrupa'da ise Testament, Nuclear Assault, Flotsam and Jetsam ve Sanctuary ile konserler verdi. Grup, Haziran 1988'de The Decline of Western Civilization Part II: The Metal Years isimli bir belgeselde yer aldı. Ağustos ayında Monsters of Rock festivalinde sahne aldılar ve yüz binden fazla kişiye konser verdiler. Ardından da aynı isimli turnenin Avrupa ayağına dahil edildiler fakat David Ellefson'ın uyuşturucu problemleri nedeniyle ilk konserin ardından grubun yerini Testament aldı.

1990-92: Rust in Peace

1989 yılında baterist Chuck Behler'ın provalara geç gelmesi ve grup üyeleriyle yaşadığı anlaşmazlıklar nedeniyle, kendisinin yerine davul teknisyenliğini yapan Nick Menza getirildi. Jeff Young'ın da Mustaine ile arasındaki kişisel husumet nedeniyle gruptan ayrılması üzerine bir süre ikinci bir gitarist bulamayan grup, bu sırada Alice Cooper'ın "No More Mr. Nice Guy" şarkısını yeniden yorumladı. Sürecin sonunda ikinci gitarist olarak Jason Becker ile birlikte Cacophony'de bulunan Marty Friedman gruba dahil oldu. Bu kadroyla grubun dördüncü albümü Rust in Peace, 1990 yılında piyasaya sürüldü. Mike Clink'in prodüktörlüğünü yaptığı albüm, Amerika listelerinde yirmi ikinci sıraya, İngiltere listelerinde ise sekizinciliğe kadar yükseldi. Oldukça zor ve karmaşık olarak tanımlanan gitar partisyonlarının, Marty Friedman'ın soloları ve Nick Menza'nın davul tekniğinin de albümün başarısında pay sahibi olduğu iddia edildi.

Albümden "Holy Wars... The Punishment Due" ve "Hangar 18" teklilerini çıkaran grubun bu şarkılara çektikleri kliplerle de dikkat çektiği söylenmektedir. 1991 yılında; Slayer, Testament ve Suicidal Tendencies ile birlikte Clash of the Titans adlı turneye çıkan dörtlü, aynı zamanda Judas Priest ve çeşitli thrash metal grupları ile birlikte konserler de verdi. Aynı sene, içinde video klipler ve grupla yapılan bir röportajı barındıran Rusted Pieces piyasaya sürüldü. Ayrıca grup bu albümle beraber "En İyi Metal Performansı" dalında Grammy ödüllerine aday gösterildi. Bill And Ted's Bogus Journey adlı filmin soundtrack albümüne "Go To Hell" adlı parçayla katılan grup, ayrıca Super Mario Bros filminin soundtrack albümünde de "Breakpoint" adlı parçasıyla yer aldı.

1992-94: Countdown to Extinction

Rust in Peaceten iki sene sonra yeni bir albüm için stüdyoya giren Megadeth, 1992 yılında Countdown to Extinction isimli beşinci stüdyo albümünü çıkardı. Albüm, kimilerince ticari olarak grubun en başarılı işi olarak görülmekteydi. David Ellefson, otobiyografisinde grubun bu albümde farklı bir tarz denediğini söylemiştir. Şarkılarda siyasi ve askerî eleştirilerin yanı sıra, doğal çevrenin yok oluşuna değinildiği gibi, kişisel konulardan da bahsedilmekteydi.

Countdown to Extinction, çıkışıyla birlikte ödüller de aldı. Billboard 200'e ikinci sıradan giren albüm Amerika'da üç kez platin plak kazandı. Albüm ayrıca 1993 Grammy Ödüllerinde "En İyi Metal Performansı" alanında aday gösterildi. Aynı yıl albüme ismini veren şarkı, hayvan haklarıyla ilgili farkındalık oluşturduğu için The Humane Society of the United States tarafından verilen Genesis Ödülüne layık görüldü.

Grup, albüm için turneye 1992'nin sonlarına doğru çıktı. 1993'ün başlarında turnenin Kuzey Amerika ayağında gruba Stone Temple Pilots eşlik etti. Yılın ortalarına doğru ise grup Milton Keys Bowl'da Metallica ve Diamond Head'le aynı sahneyi paylaştı. Ayrıca Iron Maiden'ın Avrupa turnesinin bir kısmında ön grup olarak yer aldı ve Aerosmith'in Get A Grip turnesine katıldı. Ama kısa bir süre sonra bu turneden kovuldular. Ardından Pantera ile birlikte kendi turnelerine çıktılar. Bu sırada Last Action Hero filmi için "Angry Again", The Beavis And Butthead Experience filmi için de "99 Ways to Die" parçalarını yaptılar. "Angry Again" 1994, "99 Ways to Die" ise 1995 Grammy Ödülleri'nde aday gösterildi.

1994-97: Youthanasia

Rust in Peace ve Countdown to Extinction gibi iki başarılı olarak değerlendirilen albümden sonra, grup 1994 yılında yeni bir albüm için stüdyoya girdi. 1 Kasım 1994'te grubun altıncı stüdyo albümü Youthanasia piyasaya çıktı. Billboard 200'e dördüncü sıradan giren albüm, çeşitli Avrupa ülkelerinin listelerinde de yer aldı. Kanada'da çıktığı gün altın plak kazanırken, ABD'de ise iki ay sonra platin plak kazandı. Albüm, bir kısım dinleyici tarafından sevilirken, bir kısım tarafından da müzikal açıdan bir yavaşlama olduğu gerekçesiyle olumsuz tepkiler aldı. Albüm, önceki albümlere göre daha yavaş, daha melodik şarkılar içeriyordu. Bazı eleştirmenlere göre, grup önceki albümlerdeki progresif yaklaşımını terk ederek daha güçlü vokal melodilerine ve daha basit, radyolarda çalınabilecek türde şarkılar yapmaya yönelmişti.

Fransızca nakaratlı "A Tout le Monde", bir insanının yaşamının son anlarının anlatıldığı bir parçadır. Bunun dışında diğer sosyal sorunlarla ilgili parçalar da albümde yer almaktadır. Tecavüz ve ensest ("Family Tree"), savaş ("Blood of Heroes"), ölüm ve tahribat ("Black Curtains") ve kumar ("Train of Consequences"), albümde işlenen sorunlardan bazılarıydı. Albümün son parçası "Victory" ise, grubun daha önceki şarkılarının isimlerinden oluşturulmuştur. Albümün kayıt süreci filme alındı ve 1995 yılında Evolver: The Making of Youthanasia ismiyle yayımlandı.

Albüm piyasaya sürüldükten sonra grup konserlere başladı. Corrosion of Conformity ile Avrupa'da, ertesinde de Flotsam and Jetsam, Korn ve Fear Factory ile Amerika'da konserler verdi. Bu konserler sonrasında Brezilya'ya geçerek Alice Cooper ve Ozzy Osbourne ile aynı sahneyi paylaşan grup, 1995 senesinde Tales From The Crypt Presents: Demon Knight adlı film için "Diadems" şarkısını yazdı ve Black Sabbath için yapılan saygı albümü Nativity in Blacke grubun "Paranoid" parçasını yeniden yorumlayarak katıldı. "Paranoid" ile, Megadeth 1996 Grammy Ödüllerine bir kez daha aday oldu ama kazanamadı.

Öte yandan, grup albümünü tanıtmak için televizyon programlarına da katıldı. Late Show with David Letterman'a iki kez katılan grup, ilkinde "Train of Consequences"ı, ikincisinde ise "A Tout le Monde"u canlı çaldı. Ayrıca Cadılar Bayramında New York'ta verdikleri konser, Night of the Living Megadeth adıyla MTV'de canlı yayımlandı.

1995 yılında ise Hidden Treasures isimli derleme albüm piyasaya sürüldü. Filmler için ve diğer derleme albümler için yaptıkları şarkıları bulunduran albümde ayrıca Sex Pistols parçası "Problems" da yeniden yorumlandı. Albüm, sene sonunda EP olarak Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya'da satışa sunuldu.

Megadeth'in dünya turnesi sonrasında Dave Mustaine, MD.45 adlı yan projesine yöneldi. Lee Ving ile birlikte oluşturduğu bu grupta, Megadeth'e sonradan katılacak olan, Alice Cooper ile de çalışmış olan Jimmy DeGrasso bulunuyordu. Marty Friedman da bu sırada Phoenix'teki yeni evinde bir stüdyo inşa ederek burada dördüncü solo albümü üzerinde çalışmaya başladı. Friedman bu albümünü 1996 yılı Nisan ayında piyasaya sürdü. Ardından gelen süreçte, grup Londra'da bir araya gelerek yeni albüm için şarkı yazımına başladı. Grubun yeni menajeri Bud Prager, grubun şarkı yazım sürecine fikirleriyle katkıda bulundu. Onun isteği üzerine bazı sözler ve şarkı isimleri değiştirildi.

1997-99: Cryptic Writings

1997 yılı Haziran ayında grubun yedinci albümü Cryptic Writings, country pop prodüktörü Dann Huff ile birlikte piyasaya çıktı. Billboard 200'e onuncu sıradan giren albüm, Amerika'da altın plak kazandı. Çıkış parçası "Trust", grubun Mainstream Rock Tracks'ta en iyi derecesi olan beşinciliği gördü. 1998 Grammy Ödülleri'ne de aday olan şarkı ödül kazanamadı. Albümden çıkan dört teklinin dördü de Billboard'ın Mainstream Rock Tracks Top 20 listesine girmişti; ancak albüme gelen tepkiler karışıktı. Şarkılar, grubun klasik tarzı ile deneysellik arasında "gidip gelen bir dengede" görülüyordu. Mustaine ise bir röportajında albümün üç kısımdan oluştuğunu belirtmiştir; ilk kısımda daha hızlı ve agresif, ikinci kısımda Youthanasia tarzı radyolarda çalınmaya daha uygun, üçüncü kısımda ise daha melodik şarkılar bulunuyordu.

Yaklaşık bir yıllık aranın ardından grup, Haziran 1997'de Misfits ile dünya turnesine çıkarken Amerika Birleşik Devletleri'nde ise Life of Agony ve Coal Chamber ile konserler verdi. Bu konserlerin ertesinde 1998 senesinde Ozzfest'e dahil olan topluluk, baterist Nick Menza'nın dizinde tümör olması sebebiyle turneyi Suicidal Tendencies bateristi ve Mustaine ile daha önce MD.45'te birlikte çalışan Jimmy DeGrasso ile tamamladı. DeGrasso, daha sonradan grubun kalıcı üyesi oldu. Dave Mustaine, bir röportajında Menza'nın "dizindeki rahatsızlık ile ilgili yalan söylediği" gerekçesiyle gruptan kovulduğunu belirtmiştir. Grup, sene içerisinde Duke Nukem adlı bilgisayar oyunun müziklerinde "Grabbag" ve "New World Order" adlı parçalarla yer aldı.

1999-00: Risk

Cryptic Writingsin radyolarda sık çalınması üzerine, grup sıradaki albümü için Dann Huff ile çalışmaya devam etme kararı aldı. 1999 yılı başlarında başlayan albümün yazım sürecinde, grubun menajeri Prager de etkin rol aldı. "Trust"ın liste performansı nedeniyle, Prager Mustaine'e Huff'ı prodüksiyon konusunda biraz daha serbest bırakmasını tavsiye etti. Aynı yıl içerisinde, grubun sekizinci albümü Risk piyasaya sürüldü. Grup, bu albümde tarz değişikliğine gitmiş, kimilerine göre eski tarzından uzaklaşarak "risk" almıştır. Bu durumda, Metallica bateristi Lars Ulrich'in grup ile ilgili "müziklerinde biraz daha risk almaları gerektiği" yorumunun da etkili olduğu söylenmektedir. Yine de, albüm Amerika'da altın plak kazandı. "Crush 'Em", Evrenin Askerleri: Geri Dönüş (Universal Soldier: The Return) filminde kullanılan parçalar arasında yer aldı.

14 Temmuz 1999 tarihinde, grubun eski bateristlerinden Gar Samuelson karaciğer yetmezliği nedeniyle 41 yaşında öldü. Üç gün sonra, o seneki Woodstock Festivali'nde sahne alan grup, "Peace Sells" şarkısını Samuelson'a adadı. Aynı ay içerisinde, Black Sabbath anısına ikinci kez çıkarılan saygı albümü Nativity in Black için grubun "Never Say Die" şarkısını yeniden yorumladı. Albüm için dünya turnesine çıkan grup, turnenin Avrupa ayağında Iron Maiden ile birlikte yer aldı. Üç ay sonra ise, 9 yıldır grupta yer alan gitarist Marty Friedman, müzikal farklılıklar nedeniyle gruptan ayrılma kararı aldığını açıkladı. 2000 yılı Ocak ayında, bir dönem Savatage'da yer alan Trans-Siberian Orchestra gitaristi Al Pitrelli'nin gruba katıldığı açıklandı.

Nisan ayında, grup yeni albümleri için stüdyoya girdi, fakat bir süre sonra Anthrax ve Mötley Crüe ile birlikte Maximum Rock adlı bir turneye katılması için teklif aldı. Grup bunun üzerine kayıtlara ara vererek turneye katıldı. Bir süre sonra Anthrax'ın turneden çekilmesi ile daha uzun konser süresi imkânına sahip oldu. David Ellefson, otobiyografisinde bu konser için az bilet satışı gerçekleştiğini ifade etti.

2000-02: The World Needs a Hero

2000 yılında, grup yıllardır birlikte çalıştığı Capitol Records ile sözleşmesini sona erdirdi. Mustaine, bunun sebebi olarak şirket yönetimiyle yaşanan husumetleri gösterdi. Bu sırada Capitol Punishment: The Megadeth Years adını taşıyan toplama albüm yayımlandı. Yeni yazılan şarkılar "Kill the King" ve "Dread and the Fugitive Mind" da albümde yer aldı. Yeni albüm öncesinde Sanctuary Records ile anlaşma sağlandı. 2001 yılında da, dokuzuncu albüm The World Needs a Hero piyasaya çıktı. Riskte alınan olumsuz yorumlar nedeniyle, Mustaine albüm öncesinde menajerleri Bud Prager ile yolları ayırarak albümün prodüksiyonunu bizzat kendisi yaptı. Albümdeki tüm şarkılar Dave Mustaine tarafından yazılmıştır, yalnızca "Promises"te yeni üye Al Pitrelli'nin katkıları vardır. Grubun bu albümde eski, alışıldık tarzına geri döndüğü söylense de, beklentileri tam anlamıyla karşılayamadığı dile getirildi. Billboard 200'e 16. sıradan giren albümdeki tek tekli olan "Moto Psycho", Billboard Mainstream Rock listelerinde 22. sıraya kadar yükseldi.

Grup daha sonra albüm turnesine çıktı. Yılın ortalarında AC/DC ile Avrupa turnesine çıktılar, bunu Eylül ayında Iced Earth ve Endo ile birlikte çıktıkları Amerika turnesi izledi. Turne 11 Eylül saldırıları nedeniyle yarıda kaldı. Bu nedenle grup 16 ve 17 Kasım'da Arizona'da verdikleri konserleri Rude Awakening adıyla piyasaya sürdü. Bu albüm aynı zamanda grubun ilk canlı konser albümüydü. Aynı yıl içerisinde, ilk albümleri Killing Is My Business... And Business Is Good!u yeniden düzenlenerek kaydedilmiş hâliyle tekrar yayımladılar. Bu albümde, orijinal albüm kapağı değiştirilmiş ve birkaç bonus şarkı eklenmişti.

2002-04: Dağılma süreci

2002 Ocak ayında, Dave Mustaine böbrek taşı aldırma ve uyuşturucu bağımlılığını nüksettiren ağrı kesici ilaçların yan etkileri nedeniyle hastaneye yatırıldı. Tedavisi sırasında Teksas'taki bir tedavi merkezine gitti; burada sol kolu oturduğu sandalyenin arkasındayken uyuyakaldı ve kolundaki sinirler sıkıştı. Kendisine radyal nöropati teşhisi kondu ve tedavisine başlandı. Mustaine, sakatlığı nedeniyle sol elini sıkamaz hâle geldi.

Mustaine, 3 Nisan'da düzenlenen bir basın toplantısında gitar çalamayacak durumda olduğunu belirterek Megadeth'i dağıtma kararı aldığını açıkladı. Takip eden dört ay boyunca haftada beş gün fizik terapi gördü ve bu süreçte sol elini yavaş yavaş kullanabilmeye başladı. Plak şirketi Sanctuary ile sözleşmelerine uyabilmek için bu süreçte Still, Alive... And Well? adıyla bir toplama albüm çıkarıldı. Albümün ilk yarısı konser kayıtlarından oluşurken ikinci yarısı ise son albümleri The World Needs A Hero şarkılarından oluşuyordu.

Yaklaşık bir yıl süren fizik ve elektro şok tedavilerinin ardından, Mustaine ilk solo albümü için çalışmalara başladı. Vinnie Colaiuta ve Jimmy Sloas ile çalışmalar yaptı. Mustaine, Megadeth'in önceki sekiz albümünü Capitol ile birlikte yeniden düzenlemek ve orijinal miksaj sırasında çıkarılan ya da değiştirilen kısımları tekrar kaydetmek için çalışmayı kabul ettiğinden, solo albüm çalışmalarını bir süreliğine askıya aldı. Mayıs 2004 itibarıyla ise bu çalışmasına geri döndü. Ancak grubun EMI ile olan sözleşmesi gereği, Mustaine Megadeth adına bağlı olduğundan çalışmalarını grubun adıyla yayımlamak zorunda kaldı.

Bu aşamada, Rust in Peace kadrosunu bir araya getirmek isteyen Mustaine, baterist Nick Menza'dan olumlu yanıt alsa da, Marty Friedman ve David Ellefson bu teklife yanaşmadı. Menza da, provaların başlamasına kısa bir süre sonra Mustaine tarafından "yeterince hazır olmadığı" gerekçesiyle kadrodan çıkarıldı. Grubun ilk iki albümünde yer alan Chris Poland, Mustaine tarafından albüme katkıda bulunması için davet edildi. Fakat Poland, kendi projelerine odaklanmak istediği için yalnızca stüdyo kayıtlarında yer almayı kabul etti.

Poland'la birlikte albümü tamamlayan Mustaine, Eylül 2004'te Megadeth adıyla The System Has Failed albümünü yayımladı. Revolver, albüm için "1992 tarihli Countdown to Extinctiondan bu yana çıkan en hınçlı, şiddetli ve müzikal olarak kompleks Megadeth albümü" yorumunu yaptı. Gazeteci Amy Sciarretto da albümün "iğneleyici, siyasi olarak dolu dolu sözlerle bezeli neo-thrash riffleri" içerdiğini belirtmiştir. Albüm Billboard 200'e 18. sıradan giriş yaptı. "Die Dead Enough" ise Amerikan müzik listelerinde 21. sıraya kadar yükseldi. Mustaine, bu albümün grubun son albümü olabileceğini bunu takiben grubun bir veda turnesi yaparak dağılabileceğini sonraki süreçte de solo kariyerine odaklanabileceğini açıkladı.

2004-06: The System Has Failed ile geri dönüş

Turne hazırlıklarına başlayan gruba; gitarist olarak Eidolon ve King Diamond gibi gruplarda yer alan Glen Drover, bas gitarist olarak da Iced Earth'ten James MacDonough dahil oldu. Baterist olarak ilk önce Nick Menza değerlendirilse de, Menza'nın hazır olmadığını düşünen grup, onun yerine Glen Drover'ın ağabeyi Shawn Drover'ı gruba kattı ve bu kadroyla turneye çıktı. Drover, sonradan grubun kalıcı üyesi oldu. Grup Amerika'da Exodus, Avrupa'da ise Diamond Head ve Dungeon ile konserler verdi.

Bu sırada Dave Mustaine ile David Ellefson arasında, Megadeth ismi ve diğer unsurlarla ilgili telif vb. haklardan kaynaklanan bir uyuşmazlık yaşandı ve bu sorun mahkemeye taşındı. Davayı Dave Mustaine kazandı. Mustaine, aralarındaki sorunları çözmek için 2005 yılı Noel civarlarında Ellefson ile bir akşam yemeği yemeyi kabul etti, fakat sonradan yaptığı bir açıklamada bunun yerine birkaç kez telefonla görüştüklerini ifade etti. Ellefson, yıllar sonra verdiği bir röportajda, bu sorunlara Dave Mustaine ile doğrudan iletişime geçemeyişlerinin neden olduğunu belirtmiştir.

Grup, 2005 yılında ilk defa Dave Mustaine'in organize ettiği Gigantour'da Dream Theater, Anthrax, Fear Factory, Dillinger Escape Plan, Nevermore, Life of Agony, Symphony X, Dry Kill Logic ve Bobaflex ile sahne aldı. Grubun Montreal ve Vancouver'da verdiği konserler kaydedilerek 2006 yılında piyasaya çıkarıldı. Aynı sene Greatest Hits: Back to the Start adlı derleme albümü piyasaya sürüldü. James MacDonough, 2006 Şubatında "kişisel farklılıklar" nedeniyle gruptan ayrıldı ve yerine Black Label Society'den James LoMenzo geldi. 2007 yılında yılında ise grubun 2005'te albüm turnesi sırasında Arjantin'de verdiği bir konser That One Night: Live in Buenos Aires adıyla piyasaya sürüldü. LoMenzo ile grup ilk konserini Birleşik Arap Emirliklerinde Testament ile çıktıkları bir festivalde verdi. Mart 2006'da ise, Arsenal of Megadeth DVD'si yayımlandı. Eski görüntüler, röportajlar, canlı performanslar ve grubun kliplerinden oluşan albümde, telif sorunları nedeniyle telif hakkı Capitol'e ait olmayan içeriklere yer verilmedi. Bu sene içerisinde ikinci Gigantour etkinliği de düzenlendi. Bu sefer gruba Lamb of God, Opeth, Arch Enemy ve Overkill da eşlik etti. 2006 turnesinde grup Avustralya'da üç konser verdi, bu konserlerde gruba Soulfly, Arch Enemy ve Caliban eşlik etti.

2006-09: United Abominations

2006 Mayısında, Mustaine grubun yeni albümünün bitmek üzere olduğunu açıkladı. Albümün yayımlanma tarihi Ekim ayı olarak belirlendi fakat daha sonra çıkışın "son dokunuşları yapmak" için ertesi senenin mayıs ayına ertelendiği belirtildi. Grup yeni albüm öncesinde Sanctuary Records ile olan anlaşmalarını sonlandırarak Roadrunner Records ile anlaşma imzaladı. Grubun on birinci stüdyo albümü United Abominations (Türkçesi: Birleşmiş İğrençlikler), planlandığı gibi 2007 Mayısında piyasaya çıkarıldı. Albümde yer alan şarkılarda, daha çok siyasi konulardan bahsedilmiştir. Albümün ismi de, Birleşmiş Milletler'e (United Nations) bir gönderme yapmaktadır. Youthanasia'da da yer alan "A Tout le Monde", Lacuna Coil vokalisti Cristina Scabbia düeti ile beraber albümde yer almıştır. Şarkı, orijinalinden biraz daha hızlı bir tempoda olup, solosuna da ufak bir ekleme yapılmıştır. Ayrıca albümün Japonya baskısında Led Zeppelin şarkısı "Out on the Tiles" da yeniden yorumlanmış hâliyle yer almıştır.

Albüm Billboard 200'e sekizinci sıradan giriş yaptı ve ilk haftasında 54.000 kopya sattı. Mart ayında, o dönemde yeni kurulan Heaven&Hell grubu için Kuzey Amerika'da turneye çıkan Megadeth, Kanada'da Down ile, Amerika'da ise Machine Head ile birlikte çaldı. Yazı Avrupa'da turlayarak geçiren grup, senenin sonuna doğru ABD'de Tour of Duty isimli kendi turnesini düzenledi. Kasım ayında ise Avustralya'da Gigantour düzenlendi, gruba Static-X, DevilDriver ve Lacuna Coil eşlik etti.

2008 yılında, gitarist Glen Drover, grubun temposundan yorulduğunu, ailesine daha çok vakit ayırmak istediğini ve ayrıca grup üyeleriyle arasında kişisel sorunlar olduğunu belirterek gruptan ayrılma kararı aldı. Drover'ın yerine, ağabeyi Shawn Drover tarafından Nevermore ve Jag Panzer gibi gruplarda yer almış bir isim olan Chris Broderick tavsiye edilmiş, Dave Mustaine'in de onay vermesiyle Broderick gruba katılmıştır. Mustaine, Broderick'i takdir ederek onun için "şimdiye kadar çalıştığım en iyi gitarist" yorumunu yapmıştır. Grup bu kadrosuyla ilk konserini Helsinki'de verdi. Hemen ardından 2008 yılı Gigantour konserleri Kuzey Amerika'da başladı. Bu turnede gruba, In Flames, Children of Bodom, Job For a Cowboy ve High on Fire eşlik etti. Grup Mayıs ve Haziran aylarında turneye Güney Amerika ve Meksika'da devam etti. Eylül 2008'de ise Anthology: Set the World Afire isimli derleme albüm piyasaya sürüldü.

2009-11: Endgame

Şubat 2009'da Megadeth ve Testament, Judas Priest'in Avrupa turnesine dahil oldu. Bu sırada Metallica Rock and Roll Hall of Fame'e dahil edildi, grup Mustaine'e de törene katılması için davetiye gönderdi. Mustaine, bu unvanın yalnızca grubun albümlerinde besteci ya da söz yazarı olarak adı geçen isimlere verilecek olması nedeniyle bu unvana layık görülemeyeceği hakkında önceden bilgilendirildi. Mustaine grubu tebrik etti ve Judas Priest ile Avrupa turnesine devam etti. Nisan ayında, grup Slayer ile birlikte Kanada'da turneye çıktı. Haziranda verilen dört konserde Machine Head ve Suicide Silence de sahne aldı.

2009 yılı Mayıs ayında on ikinci stüdyo albümleri Endgame piyasaya sürüldü. Albüm kimi eleştirmenlerden olumlu yorumlar almıştır. Albümün turnesi ekim ayında başlayıp aralık ayında sona erdi. Bu turnede gruba Machine Head ve Suicide Silence ile birlikte Warbringer da eşlik etti.

Grup, Ocak 2010'da Slayer ve Testament ile Amerika turnesine çıkmayı planlıyordu, fakat turne Slayer vokalisti Tom Araya'nın sırtından geçirdiği operasyon nedeniyle ertelendi. Birkaç hafta sonra, son albümde yer alan "Head Crusher", 2010 Grammy Ödüllerine aday gösterildi. Bu grubun sekizinci adaylığı oldu.

Mart ayında ise grup 1990 çıkışlı albümleri Rust in Peacein 20. yılı şerefine Kuzey Amerika'da turneye çıktı, turnede gruba Testament ve Exodus da eşlik etti. Grup, bu turnede albümü baştan sona çaldı. Bu turne başlamadan hemen önce, David Ellefson sekiz yıllık aradan sonra gruba geri döndü. Ellefson, Classic Rock dergisi için verdiği bir röportajda Shawn Drover'ın kendisiyle irtibata geçerek James LoMenzo'nun gruptan ayrılacağını ilettiğini ve "Eğer Dave (Mustaine) ile konuşmak için zaman gerekiyorsa, o zaman bu zaman." dediğini belirtti. Mustaine ve Ellefson, geçmişte yaşadıkları sorunları geçmişte bırakarak yola birlikte devam etme kararı aldılar. Ellefson, bununla ilgili olarak, "Geçen zaman bize şunu fark ettirdi ki; ikimiz de bireysel olarak üretken olmakla birlikte, birlikte olduğumuz zaman Megadeth kesinlikle çok daha güçlü" yorumunu yapmıştır.

2010 yılı ortalarında Megadeth, Metallica, Slayer ve Anthrax birlikte konserler vermek konusunda anlaştılar. Bu konserler Sonisphere Festivali kapsamında çeşitli Avrupa ülkelerinde gerçekleştirildi. Sofya'da verilen konser kaydedildi ve The Big 4: Live from Sofia, Bulgaria ismiyle piyasaya sürüldü. Ertesi sene bu konserler Amerika'da da yapıldı. İlki Kaliforniya'da, ikincisi ise ilkinden kısa bir süre sonra New York'ta gerçekleştirildi. Yılın sonlarına doğru Megadeth ile Slayer, Anthrax ile birlikte Jägermeister Music Tour etkinliklerine katıldı. Bu etkinliklerin son konserinde, Slayer'dan Kerry King Megadeth ile sahneye çıkarak "Rattlehead" şarkısını çaldı.

2011-13: TH1RT3EN

Eylül ayında, grubun Rust in Peacein 20. yılı şerefine Los Angeles'ta verdiği konser Rust in Peace Live adıyla DVD olarak yayımlandı. Ertesi yıl grubun on üçüncü stüdyo albümü TH1RT3EN piyasaya sürüldü. Albümde yeni şarkıların yanı sıra eski şarkılar da bulunmaktadır. 2010 çıkışlı video oyunu Guitar Hero: Warriors of Rock için yazılan "Sudden Death", 2011 Grammy Ödülleri'ne aday oldu. "Never Dead", aynı isimli oyun için yapılmış bir şarkıydı. Youthanasianin 2004 kaydında bonus olarak yer alan "New World Order", yine bonus olarak olarak yer alan "Millenium of the Blind" ve United Abominationsta bonus olarak yer alan "Black Swan", grubun önceden yazdığı şarkılardır. Grup, albümden "Public Enemy No. 1" ve "Whose Life (Is It Anyways?)" isimli iki tekli çıkardı. Albüm, Billboard 200'e 11. sıradan girdi. "Public Enemy No. 1", "Whose Life (Is It Anyways?)" ve "Sudden Death", Grammy ödüllerine aday gösterildi ancak ödül kazanamadılar.

2013-14: Super Collider

2012 sonbaharında, Countdown to Extinctionın 20. yılı şerefine albümün yeniden yayımlanacağı duyuruldu. Grup da albümü baştan sona çaldığı bir turneye çıktı. Los Angeles'ta, Pomona şehrinde verdikleri konseri kaydeden grup, bunu Countdown to Extinction: Live adıyla yayımladı. 2013 itibarıyla yeni albüm çalışmalarına başladılar. Roadrunner ile biten anlaşmalarını yenilemeyen grup, yeni albümleri Super Collideri Universal bünyesinde bulunan, Dave Mustaine'nin kendi plak şirketi olan Tradecraft ile çıkarma kararı aldı. Grup, albüm kayıtları esnasında çekilen videoları YouTube hesapları üzerinden yayımlamış, ayrıca "Kingmaker" ve albümle aynı ismi taşıyan "Super Collider" isimli şarkıları da albümü piyasaya sürmeden önce hayranlarıyla buluşturmuştur. 4 Haziran'da piyasaya sürülen albüm, Billboard 200'e 6 numaradan giriş yapmıştır. Fakat bazı eleştirmenler bu albümü beğenmemiş, albüme olumsuz eleştiriler yapmıştır. Müzikal anlamdaki değişim nedeniyle, albümü Risk ile karşılaştıranlar da olmuştur. Disturbed ve Device vokalisti David Draiman, "Dance in the Rain" isimli şarkıda konuk vokalist olarak yer almıştır. Ayrıca, Thin Lizzy şarkısı "Cold Sweat" de albümde yeniden yorumlanmıştır. Grup daha sonra albümün turnesine çıkmıştır. Dave Mustaine, grubun sonraki albümleri için 2015 Ocak ayında stüdyoya gireceğini belirtmiştir.

2014'te açıklanan Nielsen SoundScan verilerine göre, grup 1991 ve 2014 yılları arasında sadece ABD'de 9,2 milyon albüm satışı yapmıştır. 2014 itibarıyla dünya genelinde ise 50 milyonu aşkın satış rakamları yakaladığı açıklanmıştır.

25 Kasım 2014'te Chris Broderick ve Shawn Drover, yaptıkları açıklamalarla gruptan ayrıldıklarını bildirmişlerdir. Broderick, "artistik ve müzikal farklılıklar", Drover ise "kendi müzikal yönelimlerinin peşinden gitmek için" gruptan ayrıldıklarını açıklamışlardır. İkili, Act of Defiance adıyla kendi gruplarını kurdular. Bu ikilinin yerine kimlerin geleceği resmî olarak açıklanmadan önce, grubun yeni albüm kayıtları için Lamb of God bateristi Chris Adler ve Angra gitaristi Kiko Loureiro ile çalışacağı söylenmekteydi. 29 Mart'ta, Adler'ın sadece albüm kayıtlarında konuk baterist olarak yer alacağı açıklandı. 2 Nisan'da ise, Loureiro'nun grubun yeni gitaristi olduğu duyuruldu. İlerleyen aylarda, Adler'ın gruba Kuzey Amerika turnesinde de eşlik edeceği duyurulmuş böylece grubun kadrosu netleşmiştir.

2014-17: Dystopia

Bu kadroyla yeni albüm çalışmalarına devam eden grup, 22 Ocak 2016 tarihinde Dystopia isimli albümü piyasaya sürdü. Grubun hayranlarınca beğenildiği belirtilen eski tarzına dönüş yaptığı belirtilen albüm, olumlu tepkiler aldı. Albümün turnesine çıkan grup, turnenin Kuzey Amerika ayağında Suicidal Tendencies, Children of Bodom ve Havok ile birlikte sahne aldı. Daha sonra Lamb of God ile turneye çıkacağı için yerine geçici olarak Dirk Verbeuren'i öneren Chris Adler'ın gruptan tamamen ayrıldığı, yerine geçici olarak alınan Verbeuren'in ise tam zamanlı olarak gruba katıldığı açıklandı.

Bu değişikliğin ardından yoluna devam eden grup, aynı yılın Eylül ve Ekim aylarında bir Amerika turnesi daha ayarladı. Suicidal Tendencies, Amon Amarth, Metal Church ve Butcher Babies bu turnede gruba eşlik etti.

2017 yılında grup, son albümleriyle aynı adı taşıyan şarkıları "Dystopia" ile Grammy ödüllerinde En İyi Metal Performansı kategorisinde Grammy ödülü aldı. Bu grubun on üçüncü adaylığı idi ve ilk kez kazanmış oldular. Grup güncel kadrosu ile ödül gecesine katılırken, stüdyo kayıtlarında grupla yer alan Chris Adler ise gecede yer almadı. Ödüller sırasında performans sergileyen grup, Megadeth sahneye çıkarken Metallica'nın "Master of Puppets" şarkısını çaldı. Dave Mustaine, sonradan yaptığı bir açıklamada bu durumu başlangıçta fark etmediğini, sonradan anladığında ise şaşırdığını ifade etmiştir.

Grup, 2017 sonbaharında Scorpions'ın turnesine eşlik etti.

2017-günümüz: The Sick, the Dying... and the Dead!
Bu turnenin öncesinde, Mustaine bir röportajında, grubun 2017'nin sonlarına doğru tekrar stüdyoya gireceğini ve yeni albümle ilgili çalışmalar yapacaklarını açıkladı. Bir süre sonra ise kişisel Twitter hesabından, yeni albümle ilgili fikirler toplamaya çalıştığını ama stüdyoya 2018 ortalarında girip albümü de 2019'da çıkarmayı düşündüğünü belirtti.

6 Nisan 2018 tarihinde, grup ilk albümleri Killing Is My Business... and Business Is Good!u yeniden yayımlanacağını duyurdu. Albümde şarkıların yeniden kaydedilmiş versiyonları, "These Boots" şarkısının sözlerinin Lee Hazlewood'a göre uyarlanmış yeni bir versiyonu ve bununla birlikte grubun Alice Cooper ile turnedeyken kaydedilmiş bazı canlı performansların da yer aldığı bonus disklerin olacağı açıklandı. Albüm, Killing Is My Business... and Business Is Good! - The Final Kill adıyla 8 Haziran 2018 tarihinde yayımlandı.

2018'in sonlarına doğru, grup 2019 yılında yapacakları MegaCruise adlı bir etkinliği duyurdu. Pasifik Okyanusunda bir gemide çeşitli grupların da katılıp konserler vereceği bu etkinlik Ekim ayı için planlandı. Burada sahne alacak gruplar arasında; Anthrax, Testament, Overkill, Corrosion of Conformity, Queensrÿche, Armored Saint, Metal Church, Suicidal Tendencies, DragonForce, Doro, John 5, Sacred Reich, Death Angel ve Toothgrinder de bulunuyordu. Mustaine sağlık problemleri nedeniyle etkinliğe katılamadı, bu nedenle Megadeth de sahneye çıkamadı.

Kısa bir süre sonra, Mustaine kişisel Instagram hesabından bir video paylaşarak yeni albüm haberini verdi. Yeni albümden bir teaser paylaşan grup, albümü 2019 için çıkarmayı düşünüyordu. Albüm için Dystopianın da prodüktörlüğünü yapan Chris Rakestraw ile çalışmalara başladı. Fakat bu planlar, Mustaine'in yakalandığı gırtlak kanseri nedeniyle ertelenmek zorunda kaldı. Grup Ozzy Osbourne ile turneye çıkmayı düşünüyordu fakat Mustaine'in sağlık durumu nedeniyle önce turne ertelendi, ardından da grubun yerini Marilyn Manson'ın alacağı açıklandı. Mustaine, birkaç ay sonra kanseri tamamen atlattığını açıkladı.

Ağustos 2019'da, grubun Five Finger Death Punch ile 2020 başında Avrupa turnesine çıkacağı açıklandı. Ayrıca yazın da Lamb of God ile birlikte, Trivium ve In Flames'in de katılacağı bir Kuzey Amerika turnesine çıkacakları duyuruldu. Dave Mustaine'in iyileşmesinin ardından 2020 başında konserlere tekrar başlayan grup, Şubat ayında konserlerini sonlandırarak yeni albüm çalışmalarına başladı. Meksika'da bir festivalde sahne alacakları duyurulsa da, Çin'de başlayan koronavirüs pandemisi nedeniyle grup konseri iptal etme kararı aldı.

Pandemi nedeniyle konserlere çıkamayan grup yeni albüm çalışmalarına yöneldi ve zaman zaman gidişatla ilgili açıklamalar yaptı. Bu arada, 8 Eylül 2020'de Dave Mustaine'in Rust in Peace albümünün yazılıp kaydedildiği süreci anlattığı Rust in Peace: The Inside Story of the Megadeth Masterpiece isimli kitabı piyasaya sürüldü. Kitapta Slash tarafından yazılmış bir önsöz vardır. Dave Mustaine, bir röportajında yeni albüm için vokal kayıtlarını yapacağını ve albümün yayımlanma tarihini belirlediklerini, başka bir röportajında da cover şarkılar da dahil 18 şarkılık bir albüm çıkaracaklarını açıklamıştır. David Ellefson da bir röportajında yeni albümün Rust in Peace gibi, grubun diğer şarkılarından daha karmaşık ve kompleks öğeler içerdiğini, grubun yeni albümü 2021 yılının ortalarında yayımlamayı düşündüğünü belirtmiştir. Bir başka röportajında da şarkıların temel hâlinin hazır olduğunu, üstüne eklenecek detayların kaldığını belirtmiştir. Konser takvimi ile ilgili de konuşan Ellefson; Lamb of God, Trivium ve In Flames gibi gruplarla birlikte yaz ayları için bir turne planladıklarını açıklamıştır.

Screaming Butterfly Entertainment isimli bir film şirketi, grubun eski bateristi Nick Menza'nın hayatının anlatılacağı, grubun "This Was My Life" isimli şarkısıyla aynı adı taşıyan bir belgesel üzerinde çalıştığını açıklamıştır.

Dave Mustaine, Reddit'te yaptığı bir canlı soru cevap etkinliğinde, grubun yeni albümünün adının şimdilik The Sick, the Dying... and the Dead! olarak düşünüldüğünü açıklamış ve albümden kısa bir kesit paylaşmıştır. Mustaine'in oğlu Justis de, babasının stüdyoda albümün vokal kayıtlarını gerçekleştirirken çektiği bir fotoğrafını Instagram hesabından paylaşmıştır.

2021 Mayısının ortalarında sosyal medya üzerinde grubun bas gitaristi David Ellefson'un yetişkin olmadığı iddia edilen genç bir kadınla olan yazışmaları ve cinsel içerikli görüntüleri paylaşıldı. Ellefson, bu görüntülerin yayılmasının ardından Twitter hesaplarını kapatırken, grubun internet sitesinde 24 Mayıs 2021 tarihinde Dave Mustaine tarafından bir açıklama yayımlandı. Açıklamada, ortaya çıkan görüntülerin Ellefson'un bundan sonra grupla çalışmasını imkansız kılacak nitelikte olduğu ifade edildi. Ellefson da bir açıklama yaparak, bu görüntülerin özel ve yetişkin etkileşimler olduğunu vurgulayarak kendisine zarar verilmesi için manipüle edildiğini iddia etti. Ellefson ile ilişki yaşadığı iddia edilen ve adı bilinmeyen kadın da bir açıklama yaparak yetişkin olduğunu ve aralarındaki ilişkinin karşılıklı rızaya dayandığını belirtti. Ellefson, bu olayların ardından polislere sunduğu bir rapor ile, bu görüntülerin intikam pornosu niteliği taşıdığını iddia etti. Dave Mustaine, bu yaşananların ardından kendi radyo programı olan The Dave Mustaine Show'da David Ellefson'un yeni albüm için yaptığı bas kayıtlarının yeni albümde kullanılmayacağını, yeni bas gitarist ile yeni bas kayıtları yapılacağını açıkladı. Ellefson'a ait silinen bas kayıtları Steve Di Giorgio tarafından tekrar yapıldı.

Grubun 2001 yılında verdiği bir akustik konserin kaydının, Unplugged in Boston adıyla 20 Ağustos 2021 tarihinde yayımlanacağı açıklandı. Kayıt, Cleopatra Records etiketiyle 20 Ağustos'ta satışa çıkarıldı.

Dave Mustaine, Cameo uygulaması üzerinden paylaştığı bir videoyla, albümün adının The Sick, the Dying... and the Dead! olarak belirlendiğini açıklamış ve albümden kısa bir kesit paylaşmıştır. Grubun ise Lamb of God ile birlikte 20 Ağustos'tan itibaren turneye çıkacağı duyurulmuştur. David Ellefson'ın yerine gruba turnede eski bas gitaristleri James LoMenzo'nun eşlik edeceğini açıklayan grup, LoMenzo'nun gruba tekrar katılışının ardından ilk konserini 20 Ağustos 2021'de Austin, Teksas'ta verdi. Grubun yeni albümü The Sick, the Dying... and the Dead!in şimdilik 2022 yılı bahar aylarında yayımlanmasını planladıklarını açıklayan Dave Mustaine, röportajında albümün çoğunun Nashville'deki stüdyoda kaydedildiğini, Kiko Loureiro'nun kendi parçalarını ise Finlandiya'daki evinde kaydettiğini belirtti.

2005 yılında kaydedilen ve That One Night: Live in Buenos Aires adıyla yayımlanan konser, A Night In Buenos Aires adıyla multimedya formatlarında yeniden satışa çıkarıldı.

Albüm çalışmaları dışında, grup ayrıca kendi kripto para birimi olan $MEGA'nın piyasaya sürüldüğünü açıkladı. 2 Aralık 2021'de Facebook üzerinden yapılan açıklamada "$MEGA alarak, elde tutarak ve onunla işlem yaparak, hayranlarımız özel avantajlar elde edebilecek" ifadeleri kullanıldı. Bununla birlikte, grubun bazı albümlerinin ve şarkılarının kapak görselleri boyama kitabı şeklinde satışa çıkarıldı.

2022 yılı Nisan ayından itibaren Lamb of God, Trivium ve In Flames ile birlikte 2021'de de düzenledikleri ABD turnesine devam edeceklerini açıklayan grup, ayrıca LoMenzo'nun bu turnede de gruba eşlik edeceğini duyurdu. Albümü şimdilik 8 Temmuz'da yayımlamayı düşündüklerini açıklayan Dave Mustaine, albümden bir şarkının her an yayımlanabileceğini belirtti. Albüm çalışmalarının yanı sıra konserlerine de devam eden grubun 2022'nin sonlarına doğru Five Finger Death Punch ile turneye çıkacağı duyuruldu. 31 Mayıs 2022 tarihinde grup resmi web sitesi ve resmi sosyal medya hesaplarından yaptığı açıklamada James Lomenzo'nun grubun kalıcı üyesi olduğunu açıkladı.

Grup 23 Haziran'da yeni albümlerinin 2 Eylül'de yayımlanacağını duyururken ayrıca "We'll Be Back" isimli şarkıyı ve albümün kapağını da paylaştı. Bir ay sonra Ice-T'nin konuk olduğu "Night Stalkers" isimli şarkıyı yayımlayan grup, ardından "Soldier On!" isimli şarkıyı da paylaştı. 2 Eylül'de ise grup 16. stüdyo albümleri The Sick, the Dying... and the Dead!'i piyasaya sürdü. Albüme adını veren şarkının videosu da aynı gün yayımlandı.

Tartışmalar

Megadeth, "oldukça geniş" ve "sadık" bir hayran kitlesine sahip bir grup olarak tanındığı vurgulanmakla birlikte, buna zıt olarak pek çok kesim tarafından da eleştirilen bir grup olmuştur. Bu eleştiriler ağırlıklı olarak Dave Mustaine'in bazı açıklamalarına yönelik olsa da, grup da bundan payını aldı. Bu açıklamalar ise genel itibarıyla Mustaine ile Metallica arasındaki meselelerden kaynaklanmaktaydı. Özellikle Metallica'nın kendi içinde sorunlar yaşadığı dönemleri anlatan belgesel film [[Some Kind of Monster (film)|Some Kind of Monsterda]], Lars Ulrich ile konuştuğu bir sahnede bu konularla ilgili içinde biriktirdiklerini paylaşmıştır.1988 yılında Kuzey İrlanda'da Antrim kasabasında verilen bir konser sırasında, "Anarchy in the U.K." parçasını çalmadan önce, Dave Mustaine bu şarkıyı "İrlanda'nın İrlandalılara verilmesine" ithafen çalacaklarını anons etti. Mustaine'in bu sözleri konser alanındaki Katolikler ile Protestanlar arasında bir gerilim yaşanmasına neden oldu. Olaylar nedeniyle, grup kurşun geçirmez bir otobüsle Dublin'e dönmek zorunda kaldı. Bu olay, grubun bir sonraki albümü Rust in Peacede yer alan "Holy Wars... The Punishment Due" şarkısına da ilham kaynağı olmuştur.

Yanlış anlaşılan ve üzerinde tartışmalar dönen bazı şarkı sözleri de grup için bazı sorunlar yarattı. MTV, 1988 yılında "In My Darkest Hour" klibini intihara teşvik ettiği gerekçesiyle yasakladı. Aynı albümde yer alan "Hook in Mouth" da, sözleri nedeniyle PMRC tarafından hedef alındı. Grubun 1994 yılında yayımlanan Youthanasia albümünde yer alan "A Tout le Monde" da, aynı gerekçeyle kanal tarafından yasaklandı. Mustaine, şarkıyı sevdiklerine son sözlerini söyleyen, ölmek üzere olan bir adamı düşünerek oluşturduklarını belirtse de şarkı yasaklandı. Gene Mustaine'e göre, MTV, "Skin O' My Teeth" ile "Symphony of Destruction" şarkılarının kliplerini de "biraz sert" olarak yorumlamış ve bu nedenle yayımlamamıştı.

Grubun 2001 yılında çıktığı dünya turnesi kapsamında Malezya'da vermeyi planladığı bir konser de Malezya devlet yetkililerince iptal edildi. Sebep olarak ise grubun sahip olduğu olumsuz imaj ve yaptığı müzik gösterildi. Yetkililer grubun maskotu Vic Rattlehead'i işaret etti ve grubun sahneye çıkması hâlinde tutuklanacaklarını söyledi. Mustaine, buna cevap olarak: "Malezya hükûmetini ne yapmaya çalıştığını haklı buluyorum. Bu, ülkedeki gençleri korumak için takdire şayan bir şey. Ama bu sadece hükûmetin probleme karşı olan umursamazlığını ve ilgisizliğini gösteriyor." demiştir.

Neredeyse kariyerini bitirecek olan kol sakatlığını atlattıktan sonra, 2003 yılında Dave Mustaine born-again Hristiyan oldu. Bu nedenle de "Anarchy in the U.K.", "The Conjuring" ve "Bad Omen" gibi şarkıları konserlerinde çalmayacağını açıkladı. Mayıs 2005'te, Mustaine grubun İsrail ve Yunanistan'daki konserlerinin organizatörlerini konserleri iptal etmekle tehdit etti. Sebebi ise bu konserlerde yer alacak Rotting Christ ve Dissection gibi grupların Hristiyanlık karşıtı inançlarıydı. Bu nedenle bu gruplar konser takviminden çıkarıldı.

Bunlara rağmen, grup ya da Mustaine aleyhine şarkıları veyahut söylemleri nedeniyle herhangi bir dava açılmamıştır. Bu nedenle, grubun Ozzy Osbourne gibi hakkında açılan davalar nedeniyle "kötü şöhretli" olmadığı yorumları yapılmaktadır.

 Etkilendikleri
Megadeth'in müziğinin asıl etkilendiği tarz klasik heavy metal ile birlikte New Wave of British Heavy Metal (NWOBHM) olduğu belirtilmektedir. İlk gruptan örnek olarak UFO, Black Sabbath ve Budgie verilebilirken, ikinci gruptan ise bu türün öncülerinden kabul edilen Iron Maiden, Judas Priest, Diamond Head, Venom ve Motörhead örnek verilir. Bunun yanı sıra Sex Pistols ve Ramones'un da Megadeth'in müziğinde duyulabildiği söylenmektedir. Bunun dışında; AC/DC, Led Zeppelin ve Scorpions gibi hard rock grupları da Megadeth'in gitar işçiliğinde etkili olduğu ileri sürülen gruplardır. Özellikle NWOBHM akımının "enstrümental yaratıcılığı" ile hardcore punkın saldırgan tarzını bir araya getirdiği belirtilen grubun müziğinde, yer yer Black Flag, Dead Kennedys ve Misfits gibi Amerikan post punk grupların da etkisinin duyulduğu söylenir. Megadeth'in yaptığı müzik için, "karanlık" tanımı da sıkça kullanılır. Bu "karanlık" ve "enerjik" müzik, dinî ve politik riyakârlığı, yabancılaşmayı ve var olan boşluğu kasvetli lirik temalarla anlatmak için kullanılır. Grubun müziği tarz olarak sert bulunmaktadır, bu sertliğin Dave Mustaine'in özgün sesiyle birleşerek karakteristik bir heavy metal tarzı oluşturduğu belirtilmektedir. Mustaine, The Beatles ve David Bowie'yi de kendisini etkileyen kişi ve gruplar arasında saymaktadır.

Megadeth, genel olarak toplumsal meseleler üzerine şarkılar yapan bir grup olmuştur. Sosyal, ekonomik, siyasi ve çevresel problemler üzerinde duran grup, kimi zaman da bireysel konular üzerine şarkılar yapmıştır. "In My Darkest Hour", Mustaine'in yalnızlık ile ilgili olarak yazdığı bir şarkı olup, ikinci gruba bir örnek teşkil eder. İlk gruba örnek olarak ise; grubun en meşhur albümleri olarak kabul edilen Peace Sells (albümle aynı adı taşıyan parça), Rust in Peace ("Hangar 18") ve Countdown to Extinction ("Architecture of Aggression") albümlerinden çeşitli şarkılar örnek verilebilir. Bunlarla birlikte, ölüm teması da birçok grup gibi Megadeth'in de işlediği bir tema olup "A Tout le Monde" gibi bazı şarkılarda kendine yer bulmuştur.

Grubun kurulduğu dönemdeki ulusal ve uluslararası meseleler de grubun müziğinin kaynakları arasında sayılabilir. Özellikle de grubun ilk kurulduğu dönemin ABD başkanlarından Ronald Reagan'ın agresif yabancı politikasının ve o dönem dünya genelinde yavaş yavaş görülmeye başlanan küresel güvensizliğin de grubun müziğine ilham kaynağı olduğu ileri sürülmektedir. Kendisiyle benzer türde müzik yapan diğer gruplardan farklı olarak, askeri-endüstriyel meselelerden sansüre, çevresel çöküşten etnik iç savaşa çeşitli konularda en politik sözleri yazan grup oldukları ifade edilmektedir. Öyle ki, grubun adı bile aslında bu dönemden kaynağını almaktadır. Dönemin Kaliforniya senatörü Alan Cranston'ın, süper güçler ABD ve SSCB'nin nükleer silahlarına istinaden söylemiş olduğu "Arsenals of a Megadeath" tabirinin, grubun da adının esin kaynağı olduğu Mustaine tarafından dile getirilmiştir.

Megadeth'in müziğine etkisi olan bir diğer unsur da grubun değişen üyeleri olarak görülmektedir. Dave Mustaine ve David Ellefson, grubun kurucu üyeleri olup grupta değişmeden kalan üyelerdir. Grubun ilk albümünde Mustaine ve Ellefson ile birlikte yer alan Chris Poland ve Gar Samuelson, gruba katılmadan önce ağırlıklı olarak caz müzik ile uğraşıyorlardı, bu yüzden Megadeth'te bulundukları iki albümde de yer yer caz esintileri olduğu iddia edilir. Grubun müziğindeki bu etki, Poland ve Samuelson'ın ayrılması ile birlikte son bulduğu, Marty Friedman'ın katılımı ile birlikte grubun müziğinde tekniğin daha ön plana çıkmaya başladığı belirtilir. Friedman, gruba katılmadan önce Jason Becker ile birlikte yer aldığı Cacophony'de de tekniği ile dikkat çektiği söylenen bir isimdi. Grubun, Friedman ile birlikte müziğinin teknik kısmına biraz daha önem verdiği söylenmektedir.

Megadeth'in müziğinin çok büyük bir kısmının mimarının Dave Mustaine olduğu belirtilmektedir. Bu nedenle grubun müziğinde Mustaine'in yaşadıklarının da önemli bir yer tuttuğu iddia edilmektedir. Özellikle Mustaine'in Metallica ile ilişkisi müziğinin de önemli kaynaklarından birini oluşturduğu, hatta grubu kurmasının da esas sebebinin, "Metallica'nın müziğinden daha yeni ve daha aşırı bir müzik" yapmak olduğu ileri sürülmektedir. Bununla birlikte, Metallica'dan daha keskin bir enstrümental performans ve speed metale daha yakın bir tarz, Mustaine'in yapmak istediği şey olarak tanımlanmaktadır. Mustaine'nin, Metallica'dan "daha hızlı, daha sıkı, daha sert ve daha iyi" olmak istediği, grubu da o amaçla kurduğu söylenmektedir. Onun bu mücadelesinin, Megadeth'in thrash metal türünün bilinen, albümleri en çok satan ve ilham kaynağı olan gruplarından biri olmasını sağladığı belirtilmektedir. Mustaine'in bu mücadeleci olduğu belirtilen yapısına rağmen, müziğinde en çok etkilendiği gruplardan birisinin de yine Metallica olduğu iddia edilmektedir. Grubun 1999 yılında çıkardığı Risk albümü, Metallica bateristi Lars Ulrich'in Megadeth'in müziğinde risk alması gerektiğini dile getirmesinin ardından çıkarılmıştır. Grup da bu albümünde alışıldık tarzından uzak, deneysel olarak tanımlanan bir performans ortaya koymuş fakat hayranlarının tepkisiyle karşılaşmıştır.

Mustaine, bir röportajında şarkı yazımının bir "riff" ile başladığını söylemiştir. Buna göre bu "riff", üzerinde yapılan dokunuşlar ile şarkının merkezi hâline gelir. Şarkı ayrı ayrı parçalar hâlinde oluşturulur ve sonradan bu parçalar anlamlı bir bütün oluşturacak şekilde bir araya gelir. Shawn Drover, bir röportajında Dave Mustaine'in yıllar içerisinde birçok riff kaydettiğini ve yeni şarkıların bir kısmının bu kayıtlar baz alınarak oluşturulduğunu belirtmiştir. David Ellefson ise grubun sıklıkla yeni materyal ürettiğini ve yeni bir kayıt sürecinin grubun stüdyoya girip konsept, yönelim, görsel içerik ve şarkı isimleri gibi konularda fikir teatisi yaparak başladığını açıklamıştır.. Grup öncelikle müzikal altyapıyı oluşturmayı, sözleri ise daha sonra yazmayı tercih etmektedir. Mustaine, şarkı sözlerinde genel olarak edebiyattan, özellikle de George Orwell'in romanlarından ilham aldığını belirtmektedir. Orwell'in 1984 romanından çok etkilendiğini belirten Mustaine, bunun üzerine birçok şarkı yazdığını vurgulamıştır.

Megadeth bazı kaynaklarda Metallica, Slayer ve Anthrax ile birlikte thrash metalin büyük dörtlüsü (The Big Four) olarak tanımlandı. Bu dörtlünün, thrash metalin kitlelere yayılmasına katkıda bulunduğu ve bu türün tarzını de belirleyen gruplardan oldukları iddia edilir. Klasik heavy metali speed metal ile birleştirerek hem bu iki türe farklı bir soluk getirdikleri, hem de thrash metal gibi bir türü oluşturduğu vurgulanmaktadır. Bazı kaynaklarda ise bu kavramın hangi grupları kapsadığı tartışılmaktadır. Nitekim, Exodus ve Testament gibi grupları dahil edip "The Big Six" (Büyük Altılı) gibi kavramlar da oluşturulmuştur. Megadeth, Metallica, Slayer ve Anthrax'tan oluşan dörtlü, zaman zaman birlikte konserlere çıktılar ve sahnede hep birlikte performanslar sergilediler.

Bununla birlikte, kurulduğu günden bugüne 38 milyonu aşkın bir satış rakamına ulaşarak 1980'lerin yer altı metal dünyasından gelip dünya çapında bir şöhrete ulaştıkları söylenmektedir. Rock ve metal dergisi Loudwire, grubu tüm zamanların en iyi üçüncü metal grubu olarak seçmiş, grubun "tahrik edici sözlerini ve akıl oynatıcı ustalığını" övmüştür. Billboard dergisi de grubun ikinci albümü Peace Sells... But Who's Buying?i "thrash akımının dönüm noktası" olarak değerlendirmiş, MTV ise grubun ilk albümlerinin teknik düzeyine vurgu yaparak grubun metal müzik için bir ilham kaynağı olduğunu belirtmiştir. Grubun yaptığı müzik ve ürettiği görsel içerikler, birçok günümüz thrash metal grubunu da etkilemiştir. Grupla birlikte turlayan Warbringer üyeleri, grubu "heavy metalin en etkileyici gruplarından biri" olarak tanımlarken, Dave Mustaine de bir röportajında Children of Bodom, Toxic Holocaust ve Striker gibi grupların, kendi tarzlarından etkilendiğini düşündüğünü ve o grupların tarzlarını beğendiğini dile getirmiştir.

 Vic Rattlehead

Megadeth grubunun maskotu Vic Rattlehead'dir. Üç maymunu temsil edecek şekilde; gözleri perçinli bir vizörle kapatılmış, ağzı kenetlenmiş ve kulakları metal kapaklarla kapatılmıştır. Maskotun çizimi bizzat Dave Mustaine tarafından gerçekleştirilmiştir. Mustaine, maskotun dini baskı ve ifade özgürlüğü konusundaki duygularını temsil ettiğini açıklamıştır. Vic Rattlehead, grubun bazı albüm kapaklarında yer aldığı gibi, konserlerde de zaman zaman sahnede görünmektedir.

 Grup üyeleri

 Dave Mustaine – vokal, gitar (1983–günümüz)
 Kiko Loureiro – gitar (2015–günümüz)
 Dirk Verbeuren – davul (2016-günümüz)
 James LoMenzo – bas gitar (2006-2010, 2021-günümüz)

 Diskografi

Stüdyo albümleri
 Killing Is My Business... And Business Is Good! (1985)
 Peace Sells... But Who's Buying? (1986)
 So Far, So Good... So What! (1988)
 Rust in Peace (1990)
 Countdown to Extinction (1992)
 Youthanasia (1994)
 Cryptic Writings (1997)
 Risk (1999)
 The World Needs a Hero (2001)
 The System Has Failed (2004)
 United Abominations (2007)
 Endgame (2009)
 Thirteen (2011)
 Super Collider (2013)
 Dystopia (2016)
 The Sick, the Dying... and the Dead! (2022)

 Aday gösterildiği ve kazandığı ödüller

Diğer
2000 - VH1, gruba En İyi 100 Hard Rock Sanatçısı listesinde 69. sırada yer verdi.
2004 - Guitar World dergisi, Dave Mustaine ile Marty Friedman'a Tüm Zamanların En İyi 100 Heavy Metal Gitaristi listesinde 19. sırada yer verdi.
2006 - MTV, grubu En İyi Metal Gruplarından biri olarak ilan etti.
2013 - Loudwire dergisi, gruba Tüm Zamanların En İyi 10 Thrash Metal Grubu'' listesinde yer verdi.

Notlar

Kaynakça
Özel

Genel

Dış bağlantılar

 Megadeth, Arizona  - 2000 yılı civarlarında yeniden yapılmış siteleri

Amerikalı thrash metal grupları
Amerikalı heavy metal grupları
Amerikalı speed metal grupları
Grammy Ödülü sahipleri
Capitol Records sanatçıları
Roadrunner Records sanatçıları
Universal Records sanatçıları
Müzikal dörtlüler
1983'te Kaliforniya'da kurulan oluşumlar
1983'te kurulan müzik grupları

Megadeth


An Piptochaetium palustre in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Muj.-sall. ngan Longhi-wagner. An Piptochaetium palustre in nahilalakip ha genus nga Piptochaetium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Piptochaetium

Piptochaetium palustre


Slut Pop é o quarto extended play (EP) da cantora e compositora alemã Kim Petras. Foi lançado em 11 de fevereiro de 2022 através da Republic Records, seu primeiro lançamento na gravadora. Semanas antes de seu lançamento, Petras divulgou prévias das canções do projeto em suas redes sociais. O projeto recebeu críticas positivas dos críticos, que elogiaram sua natureza sexual, enquanto outros se encontraram confusos devido a associação de Petras com o produtor Dr. Luke.

A sonoridade do EP é caracterizada pelo gênero dance-pop, com influências de tech house e electropop, sendo descrito como um álbum explícito sobre suas "sujas fantasias sexuais" e uma celebração da sexualidade feminina.

Alinhamento de faixas

Álbuns de Kim Petras
Álbuns produzidos por Dr. Luke
EP de 2022
EPs em língua inglesa
EPs lançados pela Republic Records

Slut Pop


Olaylar

Ocak

Şubat

Mart
 15 Mart - 16 Mart - Dünyada ilk kez genel oy hakkı uygulanmasıyla 19 adet kadın milletvekili Finlandiya Parlamentosu'na seçildi.

Nisan

Mayıs
3 Mayıs - Fenerbahçe kuruldu.

Haziran
 15 Haziran - La Haye İkinci Barış Konferansı 26 ülkenin katılımıyla yapıldı ve savaş hukuku konusunda kararlar alındı.

Temmuz
 25 Temmuz - Japonya, Kore'yi işgal ve ilhak etti.

Ağustos
 31 Ağustos - Britanya-Rusya Antantı imzalandı.

Eylül
 26 Eylül - Yeni Zelanda, Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını ilan etti.

Ekim

Kasım
 13 Kasım - Fransız mucit Paul Cornu ilk motorlu helikopter'i uçurmayı başardı.

Aralık
 8 Aralık - II. Oscar'ın ölümü üzerine yerine oğlu V. Gustaf İsveç kralı oldu .

Tarihi bilinmeyenler
 Amerika Birleşik Devletleri, İndiana eyaletinde zekâ engelli, sağır ya da körler zorla kısırlaştırılmasını kabul edilen kanun yürürlüğe girdi. Ve dönemin başkanı tarafından direkt uygulandı.
 Amerika Birleşik Devletleri merkezli uluslararası bankacılık krizi başladı. Bu kriz esnasında yüzlerce Amerikan bankası battı.
 Düyun-u Umumiye için kullanılmak üzere dış alım vergisi %3 arttırıldı.
 Borsanın devlet tarafından kontrol edilmemesinin neden olduğu sıkıntıları yok etmek için Esham ve Tahvilat Borsası nizamnamesi çıkarıldı.
 Osmanlı Hürriyet Cemiyeti, İttihat ve Terakki Cemiyeti ile birleşti.
 Bhutan Krallığı Bağımsız oldu.

Doğumlar

Ocak
 3 Ocak - Ray Milland, Galli aktör ve film yönetmeni (ö. 1986)
 11 Ocak – Pierre Mendès France, Fransız siyasetçi, 142. Fransa Başbakanı (ö. 1982)
 12 Ocak - Sergey Korolyov, Sovyet roket mühendisi, ABD ile SSCB arasında 1950 ve 1960'larda yaşanan Uzay Yarışı sırasında Sovyet uzay araçlarının baş tasarımcısı (ö. 1966)
16 Ocak - Alexander Knox, Kanadalı aktör ve romancı (ö. 1995)
22 Ocak – Dixie Dean, İngiliz futbolcu (ö. 1980)
23 Ocak – Hideki Yukawa, Japon fizikçi, Nobel Ödülü sahibi (ö. 1981)
24 Ocak - Maurice Couve de Murville, Fransa Başbakanı (ö. 1999)

Şubat
 5 Şubat - Pierre Pflimlin, Fransız Devlet Adamı ve 1958 yılında görev yapan eski Başbakandır (ö. 2000)
 15 Şubat – Cesar Romero, Küba asıllı Amerikalı oyuncu (ö. 1994)
 25 Şubat - Sabahattin Ali, Türk yazar (ö. 1948)
 20 Şubat - Tony Willman, Amerikan araba yarışçısı.

Mart
 8 Mart - Konstantin Karamanlis, Yunan siyaset adamı (ö. 1998)
 16 Mart - Arkadi Vasilyev, Sovyet yazar (ö. 1972)

Nisan
 29 Nisan - Fred Zinnemann, Avusturyalı-Amerikalı film yönetmeni (ö. 1997)

Mayıs
 17 Mayıs - Ilona Elek, Macar eskrimci (ö. 1988)
 26 Mayıs - John Wayne, Amerikalı aktör (ö. 1979)
 31 Mayıs - Peter Fleming, İngiliz gazeteci, gezgin (ö. 1971)

Haziran

 8 Haziran - Aleš Bebler, Sloven, Yugoslav hukukçu, diplomat (ö. 1981)
 25 Haziran - Johannes Hans Daniel Jensen, Alman nükleer fizikçi (ö. 1973)

Temmuz
 29 Temmuz - Robert J. Braidwood, Amerikalı arkeolog (ö. 2003)

Ağustos

Eylül
 7 Eylül - Ahmet Adnan Saygun, Türk Klasik Batı Müziği bestecisi (ö. 1991)

Ekim
 2 Ekim - Alexander R. Todd, Baron Todd, Büyük Britanyalı biyokimyager (ö.1997)
 30 Ekim - Vladimir Belousov, Rus jeolog ve jeofizikçi

Kasım
 14 Kasım - Astrid Lindgren, İsveçli çocuk kitapları yazarı (ö. 2002)

Aralık
 15 Aralık - Oscar Niemeyer, Brezilyalı mimar (ö. 2012)

Ölümler

Ocak
 3 Ocak - Muzaffereddin Şah, İran Şahı (d. 1853)
13 Ocak - Jakob Hurt, Estonyalı folklorcu, ilahiyatçı ve dilbilimci (d. 1839)

Şubat
 2 Şubat – Dmitri Mendeleyev, Rus kimyager (d. 1834)
16 Şubat - Giosuè Carducci, İtalyan yazar, Nobel ödüllü (d. 1835)
 26 Şubat - C. W. Alcock, İngiliz futbolcu, futbol hakemi, kriketçi, gazeteci, yazar ve spor yöneticisi (d. 1842)

Mart

Nisan

Mayıs

Haziran

Temmuz

Ağustos

Eylül
 4 Eylül - Edvard Grieg, ünlü Norveçli besteci
 7 Eylül - Sully Prudhomme, Nobel Edebiyat Ödüllü Fransız şair.

Ekim
 21 Ekim - George Frederick Bodley, Birleşik Krallık kökenli bir mimar. (d. 14 Mart 1827)

Kasım

Aralık

1907 Nobel ödülünü kazananlar

 Fizik – Albert Abraham Michelson
 Kimya – Eduard Buchner
 Tıp – Charles Louis Alphonse Laveran
 Edebiyat – Rudyard Kipling
 Barış – Ernesto Teodoro Moneta, Louis Renault

Ayrıca bakınız

1907


{{Infoboks single
| titel          = Hvor ska' vi sove i nat?
| kunstner       = Laban
| fra album      = Laban
| A-side         =
| B-side         = "Hvad er galt med mig?"
| udgivet        = 1982
| format         = 12" single
| indspillet     =
| genre          = Pop, disko
| længde         = 3:01
| pladeselskab   = EMI
| sangskriver    = Dario Farina, Enzo Ghinazzi, Daniele Pace, Ivan Pedersen
| producer       = Tommy Seebach, Cai Leitner
| hitliste       =
| før single     =
| nu single      = "Hvor ska' vi sove i nat?" / "Hvad er galt med mig?"(1982)
| efter single   = "Meget bedre nu" / "Det jeg føler for dig"(1983)
| diverse        =
}}"Hvor ska' vi sove i nat?"' er en sang af den danske popduo Laban, fra albummet Laban. Sangen blev udgivet som første single fra duoens første album i 1982. Det er en dansk version af den italienske sang "Sarà perché ti amo" med dansk tekst af Ivan Pedersen. "Hvor ska' vi sove i nat?" var produceret af Tommy Seebach og Cai Leitner.

Debuten med "Hvor ska' vi sove i nat?" var en overvældende succes og solgte mere end 1 million eksemplarer.<ref>[https://www.avisen.dk/laban-toerret-i-bagdelen_124799.aspx Laban tørret i bagdelen], Avisen.dk. Hentet den 3. september 2023</ref>

Baggrund og indspilning
I 1981 fik pladeselskabsmand Cai Leitner på EMI tilsendt singlen "Sarà perché ti amo" fra den italienske popgruppe Ricchi e Poveri. Leitner mente sangen havde hitpotentiale, og besluttede at lave en dansk version. Tilfældigt hørte Leitner sangeren Ivan Pedersen øve en sang i et studie sammen med en anden sangerinde. Leitner bad Ivan Pedersen skrive en dansk tekst til "Sarà perché ti amo", som blev til "Hvor ska' vi sove i nat?". Herefter indspillede Tommy Seebach, der var "in-house-producer" på EMI, sangen med vokaler af Ivan Pedersen og sangerinden Lecia Jønsson, der var tilknyttet EMI. Da begge sangere var involveret i andre projekter, besluttede de i samråd med pladeselskabet at udsende singlen under et andet navn. Tommy Seebach foreslog navnet Laban, inspireret af Abba, hvori der også indgik to a'er.

Udgivelse
Sangen blev udgivet i 1982 på en 7" vinyl-single (EMI – 006-3941) med "Hvad er galt med mig" (skrevet af Ivan Pedersen og Torben Lendager) som B-side.

Sangen er tillige udgivet på 12"-single og er medtaget på opsamlingsalbummerne Laban's bedste (sic!) fra 1985, De Største Narrestreger fra 1997, The Collection (2000), De 36 Bedste Narrestreger (2009) og på Komplet & Rariteter (2010).

Covers
"Hvor ska' vi sove i nat?" er i sig selv et cover af "Sarà perché ti amo", blot med dansk tekst. Labans udgave er dog også indspillet af gruppen Discofil i 1994.

Sangen med den danske tekst blev også indspillet af den norske gruppe Picazzo med den danske tekst oversat til norsk og udgivet som titelsangen på gruppens album Hvor Skal Vi Sove i Natt fra 2007.

Referener

Eksterne henvisninger
 "Hvor Ska' Vi Sove i Nat" med Laban i 1982 på YouTube

Laban
Sange fra 1982
Sange fra Danmark

Hvor ska' vi sove i nat


Koji Hachisuka (født 20. juli 1990) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Vegalta Sendai.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Koji Hachisuka


A cultura política descreve como a cultura impacta a política. Todo sistema político está embutido em uma cultura política particular.

Definição
Gabriel Almond a define como "o padrão particular de orientações para ações políticas em que todo sistema político está inserido".

A definição de Lucian Pye é que "cultura política é o conjunto de atitudes, crenças e sentimentos, que dão ordem e significado a um processo político e que fornecem os pressupostos e regras subjacentes que governam o comportamento no sistema político".

María Eugenia Vázquez Semadeni define cultura política como "o conjunto de discursos e práticas simbólicas por meio dos quais indivíduos e grupos articulam sua relação com o poder, elaboram suas demandas políticas e as colocam em jogo".

Análise
Os limites de uma determinada cultura política são baseados na identidade subjetiva. A forma mais comum de tal identidade hoje é a identidade nacional e, portanto, os estados-nação estabelecem os limites típicos das culturas políticas. O sistema sociocultural, por sua vez, dá sentido a uma cultura política por meio de símbolos e rituais compartilhados (como o dia da independência nacional) que refletem valores comuns. Isso pode evoluir para uma religião civil. Os próprios valores podem ser mais hierárquicos ou igualitários e vão definir os limites da participação política, criando assim uma base para a legitimidade. Eles são transmitidos por meio da socialização e moldados por experiências históricas compartilhadas que formam a memória coletiva ou nacional. Os intelectuais continuarão a interpretar a cultura política através do discurso político na esfera pública. De fato, a cultura política de elite é mais consequente do que em nível de massa.

Elementos
A confiança é um fator importante na cultura política, pois seu nível determina a capacidade de funcionamento do Estado.

O pós-materialismo é o grau em que uma cultura política se preocupa com questões que não são de interesse físico ou material imediato, como direitos humanos e ambientalismo.

A religião também tem um impacto na cultura política.

Classificações
Diferentes tipologias de cultura política têm sido propostas.

Almond e Verba
Gabriel Almond e Sidney Verba em The Civic Culture delinearam três tipos puros de cultura política com base no nível e tipo de participação política e na natureza das atitudes das pessoas em relação à política:

 Paroquial – Onde os cidadãos estão apenas remotamente cientes da presença do governo central, e vivem suas vidas suficientemente perto, independentemente das decisões tomadas pelo Estado, distantes e alheios aos fenômenos políticos. Eles não têm conhecimento nem interesse em política. Este tipo de cultura política é em geral congruente com uma estrutura política tradicional.
 Assunto – Onde os cidadãos estão cientes do governo central e estão fortemente sujeitos às suas decisões com pouca margem para dissidência. O indivíduo está ciente da política, seus atores e instituições. É afetivamente orientado para a política, mas está no lado do "fluxo descendente" da política. Em geral congruente com uma estrutura autoritária centralizada.
 Participante – Os cidadãos são capazes de influenciar o governo de várias maneiras e são afetados por ele. O indivíduo é orientado para o sistema como um todo, tanto para as estruturas e processos políticos quanto administrativos (para os aspectos de entrada e saída). Em geral congruente com uma estrutura política democrática.

Almond e Verba escreveram que esses tipos de cultura política podem se combinar para criar a cultura cívica, que mistura os melhores elementos de cada um.

Elazar
Daniel J. Elazar identificou três tipos de cultura política:

 Cultura individualista – em que a política é um mercado entre indivíduos que buscam maximizar seu interesse próprio, com envolvimento mínimo da comunidade e oposição ao governo, além de alto grau de clientelismo. Veja também: Neopatrimonialismo.
 Cultura moralista – Em que o governo é visto como importante e como forma de melhorar a vida das pessoas.
 Cultura tradicionalista – Aquela que busca preservar o status quo sob o qual as elites têm todo o poder e a participação cidadã não é esperada.

Huntington
Samuel P. Huntington classificou as culturas políticas de acordo com as civilizações com base na geografia e na história:

 civilização ocidental
 civilização japonesa
 civilização islâmica
 civilização hindu
 Eslava - civilização ortodoxa
 civilização latino-americana
 civilização chinesa
 civilização africana

Culturas políticas nacionais

Rússia
A Rússia é uma sociedade de baixa confiança, com até mesmo as instituições mais confiáveis da igreja e dos militares tendo mais cidadãos desconfiados do que confiantes, e com baixa participação na sociedade civil. Isso significa que a Rússia tem uma cultura política cívica fraca. Além disso, as tradições autoritárias da Rússia significam que há pouco apoio às normas democráticas, como a tolerância à dissidência e o pluralismo. A Rússia tem uma história de governantes autoritários, de Ivan, o Terrível, a Joseph Stalin, que se engajaram na repressão maciça de todos os potenciais concorrentes políticos, desde ooprichnina ao Grande Expurgo. Os sistemas políticos resultantes da autocracia czarista e do comunismo soviético não tinham espaço para instituições independentes.

Estados Unidos
A cultura política dos Estados Unidos foi fortemente influenciada pelo passado de seus primeiros imigrantes, pois é uma sociedade de colonos. Samuel P. Huntington identificou a política americana como tendo um caráter "Tudor", com elementos da cultura política inglesa daquele período, como direito comum, tribunais fortes, autogoverno local, soberania descentralizada entre instituições e dependência de milícias populares em vez de um exército permanente, tendo sido importado pelos primeiros colonos. Outra fonte de cultura política foi a chegada de Americanos escoceses-irlandeses, que vieram de uma região violenta da Grã-Bretanha, e trouxeram consigo um forte senso de individualismo e apoio ao direito de portar armas. Esses colonos forneceram o apoio à democracia jacksoniana, que foi uma revolução de seu tempo contra as elites estabelecidas, e os restos da qual ainda podem ser vistos no populismo americano moderno.

Leitura adicional

 Almond, Gabriel A., Verba, Sidney The Civic Culture. Boston, MA: Little, Brown and Company, 1965.
 Aronoff, Myron J. "Political Culture," in International Encyclopedia of the Social and Behavioral Sciences, Neil J. Smelser and Paul B. Baltes, eds., (Oxford: Elsevier, 2002), 11640.
 Axelrod, Robert. 1997. "The Dissemination of Culture: A Model with Local Convergence and Global Polarization." Journal of Conflict Resolution 41:203-26.
 Barzilai, Gad. Communities and Law: Politics and Cultures of Legal Identities. Ann Arbor: University of Michigan Press, 2003.
 Bednar, Jenna and Scott Page. 2007. "Can Game(s) Theory Explain Culture? The Emergence of Cultural Behavior within Multiple Games" Rationality and Society 19(1):65-97.
 Clark, William, Matt Golder, and Sona Golder. 2009. Principles of Comparative Government. CQ Press. Ch. 7
 Diamond, Larry (ed.) Political Culture and Democracy in Developing Countries.
 Greif, Avner. 1994. "Cultural Beliefs and the Organization of Society: A Historical and Theoretical Reflection on Collectivist and Individualist Societies." The Journal of Political Economy 102(5): 912-950.
 Kertzer, David I. Politics and Symbols. New Haven, CT: Yale University Press, 1996.
 Kertzer, David I. Ritual, Politics, and Power. New Haven, CT: Yale University Press, 1988.
 Kubik, Jan. The Power of Symbols Against The Symbols of Power. University Park, PA: The Pennsylvania State University Press, 1994.
 Inglehart, Ronald and Christian Welzel, Modernization, Cultural Change and Democracy. New York: Cambridge University Press, 2005. Ch. 2
 Laitin, David D. Hegemony and Culture. Chicago, IL: The University of Chicago Press, 1986.
 Igor Lukšič, Politična kultura. Ljubljana: The University of Ljubljana, 2006.
 Wilson, Richard "The Many Voices of Political Culture: Assessing Different Approaches," in World Politics 52 (January 2000), 246-73
Gielen, Pascal (ed.), 'No Culture, No Europe. On the Foundation of Politics'. Valiz: Amsterdam, 2015.

Filosofia política

Cultura política


كارلوس شاغاس  بلدية في ولاية ميناس جيرايس في البرازيل. مساحتها نحو 3000 كم² وعدد سكانها نحو 21 ألفاً (تقدير 2008). تأسست في 17 ديسمبر 1938.

سميت على شرف كارلوس شاغاس.

أعلام
 ريكاردو تيكسيرا

مراجع

بلديات في ميناس جيرايس
جغرافيا البرازيل

كارلوس شاغاس (ميناس جيرايس)


Das Dorf Dorf Zechlin ist ein Ortsteil der Stadt Rheinsberg im Landkreis Ostprignitz-Ruppin im Norden Brandenburgs. Es hat etwa 370 Einwohner und gilt als Erholungsort.

Geographie
Die Ortschaft liegt etwa einhundert Kilometer nordwestlich von Berlin und rund zehn Kilometer vom Ortskern Rheinsbergs entfernt. 20 Kilometer westlich befindet sich die Stadt Wittstock, drei Kilometer nördlich das Dorf Flecken Zechlin. Dorf Zechlin hat eine Fläche von 16 Quadratkilometer und liegt in einer Höhe von rund .

Dorf Zechlin liegt am Braminsee. In der Nähe liegt der Große Zechliner See.

Geschichte
Der Name des Ortes Zechlin  leitet sich vermutlich vom slawischen Wort cêglu für einzig  bzw. vom slawischen Lokator Cêgola ab.

Zechlin wurde 1237 erstmals urkundlich erwähnt. Im Dreißigjährigen Krieg wurde das Dorf stark zerstört.

Die Kirche des Dorfes wurde 1549 oder früher erbaut und im 19. Jahrhundert stark vergrößert.

In der Endphase des Zweiten Weltkriegs wurden KZ-Häftlinge auf Todesmärsche gezwungen. Einer der Todesmärsche führte durch das Dorf Zechlin und Flecken Zechlin. Der Todesmärsche durch Brandenburg wird in der Gedenkstätte Todesmarsch im Belower Wald gedacht. Im Dorf und im Flecken Zechlin gibt es dazu Gedenktafeln aus DDR-Zeiten.

Eingemeindungen
Am 26. Oktober 2003 wurde Dorf Zechlin nach Rheinsberg eingemeindet.

Schienen- und Busverkehr
Von 1926 an wurde die Eisenbahnstrecke von Rheinsberg bis Flecken Zechlin verlängert und am 15. Mai 1928 eröffnet. Dorf Zechlin wurde an die Strecke mit dem Bahnhof Kagar-Dorf Zechlin angeschlossen. In den 1930er Jahren verkehrten circa fünf Züge am Tag von Zechlin Flecken über Rheinsberg nach Löwenberg (Mark) mit Anschluss nach Berlin und zurück. Am Wochenende im Sommer gab es direkte Züge von und nach Berlin. Die Strecke wurde nach dem Zweiten Weltkrieg abgebaut und die Schienen als Reparationszahlung  in die Sowjetunion geschafft. Das Bahnhofsgebäude existiert noch.

Söhne und Töchter des Ortes
 Hans Much (1880–1932), Arzt und Schriftsteller

Literatur

Weblinks
 Dorf Zechlin auf der Website der Stadt Rheinsberg

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Ostprignitz-Ruppin
Ortsteil von Rheinsberg
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Ostprignitz-Ruppin)
Gemeindeauflösung 2003
Ersterwähnung 1237

Dorf Zechlin


C-47 Skytrain (Türkçe: Göktreni) Amerikan Douglas şirketi tarafından üretilen askeri taşıma uçağı. Dakota (Douglas Aircraft COmpany Transport Aircraft) adıyla da bilinir. Douglas DC-3 geliştirilerek yapılmıştır.

C-47'ler Müttefiklere savaşı kazandıran en önemli uçaklardan biridir. Kolay üretilmesi aynı zamanda birçok görevde rahatlıkla kullanılabilmesi sayesinde yıllardır birçok ordunun bünyesinde kullanılmaktadır. 2.700 kg yük taşıyabilirler. 28 asker, 14 adet sedye, bir adet jip veya top da C-47'nin taşıyabileceği yükler arasındadır.

C-47'lerin 22 farklı işlevi vardır. Bunların arasında ambulans, kargo, hava indirme en çok kullanılan işlevlerdir. Dakotalar dünyadaki her iklim şartında ve her kıtada uçmuşlardır. Vietnam ve Kore savaşlarında görev almışlardır.

Kullanan ülkeler

C-47'ler dünyada 90'dan fazla ülke tarafından kullanılmıştır.

 Almanya
 Amerika Birleşik Devletleri
 Arjantin
 Avustralya
 Belçika
 Benin
 Biafra
 Bolivya
 Brezilya
 Birmanya
 Büyük Britanya
 Çad
 Çekoslovakya
 Çin
 Danimarka
 Dominik Cumhuriyeti
 Ekvador
 El Salvador
 Endonezya
 Etiyopya
 Fas
 Fildişi Sahili
 Filipinler
 Finlandiya
 Fransa
 Gabon
 Güney Afrika
 Güney Kore
 Güney Vietnam
 Guatemala
 Haiti
 Hindistan
 Hollanda
 Honduras
 İran
 İspanya
 İsveç
 İsrail
 İtalya
 İzlanda
 Japonya
 Kamboçya
 Kanada
 Kolombiya
 Kongo
 Kuzey Kore
 Küba
 Laos
 Libya
 Macaristan
 Madagaskar
 Malavi
 Mali
 Moritanya
 Meksika
 Mısır
 Monako
 Nikaragua
 Nijer
 Nijerya
 Norveç
 Pakistan
 Panama
 Papua Yeni Gine
 Paraguay
 Peru
 Polonya
 Portekiz
 Romanya
 Ruanda
 Suudi Arabistan
 Senegal
 Somali
 Sovyetler Birliği
 Sri Lanka
 Şili
 Suriye
 Tayland
 Togo
 Türkiye
 Uganda
 Umman
 Uruguay
 Ürdün
 Venezuela
 Vietnam
 Yemen
 Yeni Zelanda
 Yugoslavya
 Yunanistan
 Zaire
 Zambiya

Türkiye'de C-47'ler
C-47'ler uzun yıllar boyunca Türk Hava Kuvvetleri ve Türk Hava Yolları tarafından kullanılmıştır. Türk Hava Kuvvetleri'nde 1948 yılında kullanılmaya başlayan C-47'ler 1993 yılında kadar hizmet etmiştir. 221, 222, 223, 224 ve 225'inci Filo Komutanlıkları ile Adnan Menderes Hava Meydan İrtibat Kıta Komutanlığı'nda görev yapmıştır. 1993 yılında yerlerini CASA CN-235'lere bırakmışlardır. En son C-47'de 1998 yılında emekliye ayrılmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Hava Kuvvetleri Komutanlığı'nın uçak albümündeki C-47 sayfası

Nakliye uçakları
C-47

Douglas C-47


Lycoperdon echinatum Pers., 1796) din încrengătura Basidiomycota în familia Agaricaceae și de genul Lycoperdon, este o specie saprofită de ciuperci și, atât timp cât este tânără, comestibilă, denumită în popor buretele aricilor sau burete țepos. Soiul se dezvoltă în România, Basarabia și Bucovina de Nord de la câmpie la munte, pe sol calcaros și/sau humos, solitar, dar și în grupuri mai mici, în păduri de foioase, preferat sub fagi și prin tufișuri. Perioada favorită de dezvoltare o are din (iunie) iulie până în octombrie (noiembrie).

Descriere

 Corpul fructifer: are o grosime 3-6 cm cu o înălțime maximă de 7 cm, având un aspect aproape sferic. Suprafața peridiei nu prea groase (înveliș al corpului de fructificație la unele ciuperci) este acoperită inițial cu un strat des de aculei (țepi) lungi (3-4 mm), ascuțiți, și moi, uniți la vârf câte trei-patru cu aspect piramidal care cad după destul de scurt timp. Rămâne un desen reticular. Coloritul este pe exterior inițial albicios care schimbă cu avansarea la maturitate de la gri-maroniu la brun, cuticula devenind din ce în ce mai pergamentoasă. Interiorul este la început alb, apoi albastru-violet până închis brun-purpuriu, gleba uscând cu timpul, devenind praf. În cele din urmă, în partea centrală se deschide un orificiu (opercul), încât sporii maturi au posibilitatea de a scăpa în aer liber. Astfel pot fi răspândiți de vânt.
 Piciorul:  nu are picior adevărat. Ori buretele dezvoltă o prelungire mică cilindrică, asemănătoare unui trunchi, ori se subțiază numai către bază printr-un peduncul scurt și bont care se prelungește cu hife subțiri rizomorfe în pământ, fixând astfel ciuperca. Are țepi mai puțini și mult mai scurți, cu un colorit mai deschis decât în partea de sus.
 Carnea (gleba): este la exemplarele tinere fermă, compactă și albă. Gleba se decolorează însă repede, începând în centru, devenind din ce în ce mai albastru-violetă, în sfârșit brun-purpurie și pulverulentă. Mirosul este aproape imperceptibil, gustul exemplarelor tinere plăcut.
 Caracteristici microscopice: are spori brun-gălbui, sferici, fin țepoși și, cu o mărime de 4,5-5,5 microni, destul de mici. Pulberea lor este închis brun-purpurie.

Confuzii
Buretele aricilor poate fi confundat cu alte soiuri ale genului sau celor strâns înrudite, cu toate comestibile, cum sunt Bovista aestivalis sin. Lycoperdon ericetorum, Bovista plumbea, Lycoperdon candidum sin.  pedicellatum, Lycoperdon ericaeum, Lycoperdon excipuliforme, Lycoperdon marginatum (se spune că ar conține substanțe psiho-active), Lycoperdon molle, Lycoperdon nigrescens sin. foetidum, Lycoperdon pedicellatum, Lycoperdon perlatum, Lycoperdon pratense sin.
Vascellum pratense, Lycoperdon pulcherrimum Lycoperdon utriforme, Lycoperdon umbrinum, sau Calvatia cretacaea, dar, de asemenea, cu forme deschise ale otrăvitorului Scleroderma citrinum sin. vulgare.

Specii asemănătoare în imagini

Valorificare
Pe vremuri, praful buretelui sau carnea, uscată în stadiu tânăr și apoi frământată, a fost aplicată (dar și cel ale altor soiuri comestibile din acest gen) ca antihemoragic și, de asemenea, ca antiseptic (până astăzi la țară).

Buretele aricilor este comestibil cât culoarea glebei este complet albă, dar dijn cauza mărimi inferioare nu astfel de abundenta ca celelalte specii ale genului. Nu se potrivește cu fierberea lui, pentru că devine vâscos. Înainte de preparare, la fel ca la cașul ciorii, cuticula trebuie să fie îndepărtată (merge cu ușurință) deoarece are o textură tare, pieloasă. Mai departe, ciuperca nu se spală niciodată, deoarece interiorul ei se comportă ca un burete, va absorbii apa, astfel compromițând prelucrarea ulterioară a ciupercii.

Note

Bibiliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983
 Marcel Pârvu: "Ghid practic de micologie", Editura Casa Cărții de Știință, Cluj-Napoca 2007
 Renate & Wilhelm Volk: " "Pilze sicher bestimmen und delikat zubreiten", Editura Ulmer, Stuttgart 1999, ISBN 3-8001-3656-2

Legături externe

 Lycoperdon echinatum, film în limba italiană

Lycoperdon
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1796 în știință

Lycoperdon echinatum


David Raya Martín (Barcelona, 15 de setembro de 1995) é um futebolista espanhol que joga como goleiro. Atualmente joga no , emprestado pelo do Brentford.

Carreira

Blackburn Rovers
Começou sua carreira na Espanha, sua terra natal, combinando o goleiro com o futsal . Mais tarde, ele jogou futebol juvenil pela UE Cornellà, antes de se mudar para a Inglaterra para ingressar no Blackburn Rovers com uma bolsa de estudos em julho de 2012. Dois anos antes, a transferência de Hugo Fernández para Ewood Park levou a um acordo entre os dois clubes para que os jogadores do UE Cornellà ingressassem no Blackburn Rovers para os testes. Ele progrediu na academia do clube e assinou um contrato profissional em 26 de fevereiro de 2014. Raya ganhou sua primeira experiência sênior com um período de empréstimo de quatro meses no Conference Premier club Southport durante a primeira metade da temporada 2014-15 e fez 24 partidas. Após seu retorno a Ewood Park, ele fez duas aparições no campeonato no final da temporada e assinou um novo contrato de três anos em abril de 2015.

Brentford
Em 6 de julho de 2019, Raya assinou com o clube do campeonato Brentford em um contrato de quatro anos por uma taxa não revelada, relatado em cerca de £ 3 milhões. As atuações de Raya durante a primeira metade da temporada 2019-20 renderam a ele uma indicação de Goleiro do Ano no London Football Awards 2020 e seus 16 jogos sem sofrer golos em partidas da liga durante a temporada o levaram a dividir o prêmio EFL Golden Glove com Bartosz Białkowski . Raya fez 49 aparições durante uma temporada que terminou com uma derrota por 2 a 1 na final do play-off do campeonato de 2020 para os rivais do oeste de Londres, o Fulham .

Raya começou a temporada 2021-22 como sempre presente nas partidas da Premier League,  antes de sofrer uma lesão no ligamento cruzado posterior durante uma derrota por 2–1 para o Leicester City em 24 de outubro de 2021. Ele voltou ao treinamento ao ar livre em 10 de janeiro de 2022 e depois de um amistoso a portas fechadas em 1 de fevereiro, ele voltou ao jogo competitivo com uma largada na derrota por 4–1 na quarta rodada da FA Cup para o Everton quatro dias depois. Raya esteve sempre presente até o final da campanha e terminou uma temporada no meio da tabela com 25 partidas.

Seleção Espanhola
Depois de não ter sido convocado pela Espanha nas categorias de base, Raya conquistou sua primeira convocação internacional para a seleção principal para dois amistosos em março de 2022. Ele fez sua estreia na vitória por 2 a 1 sobre a Albânia em 26 de março e permaneceu como substituto não utilizado na segunda partida. Raya foi suplente não utilizado em todas as 8 partidas da Liga das Nações A da UEFA em 2022–23. Em novembro de 2022, Raya foi convocado para a Copa do Mundo FIFA de 2022.

Títulos
 Espanha
 Liga das Nações da UEFA: 2022–23

Estilo de jogo
Guarda-redes, Raya "é conhecido como guarda-redes vocal, além de ser adepto da bola nos pés". Ele "pode jogar na defesa e fica feliz em cobrir o espaço nas costas", o que permite a uma equipe "jogar com linha alta". Como resultado do estilo de jogo dele e de Brentford durante a temporada 2020-21, Raya tentou 300 passes a mais do que qualquer outro goleiro no campeonato.

Naturais de Barcelona
Goleiros da Espanha
Futebolistas da Espanha
Futebolistas do Southport F.C.
Futebolistas do Blackburn Rovers F.C.
Futebolistas do Brentford Football Club
Espanhóis expatriados no Reino Unido
Jogadores da Seleção Espanhola de Futebol
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022

David Raya


Velji Lug je naseljeno mjesto u općini Višegradu, Republika Srpska, BiH.

Povijest
Tijekom agresije na Bosnu i Hercegovini, srpske paravojne formacije su napale i palile bošnjačke kuće u selu. 25. srpnja 1992. godine, Boban Šimšić je zajedno u grupi od oko deset pripadnika srpske vojske i policije, učestvovao u napadu na naselje Velji Lug.  U okviru ovog napada ubijeno je sedam osoba, dok su kuće i privredni objekti Bošnjaka zapaljeni.  Ovom prilikom je više desetina civila Bošnjaka odvedeno i protivzakonito zatvoreno u prostorije osnovne škole Hasan Veletovac u Višegradu.

Stanovništvo
Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

Izvori

Naselja u Republici Srpskoj

Velji Lug


نظرية المُثُل نظرية أتى بها الفيلسوف أفلاطون، ويعني بها عالم ما قبل العالم الحسي أو المادي، يكون فيه الإنسان على علم بجميع العلوم والخفايا، وعند ذهابه إلى العالم الحسي (أي حينما يولد) يكون قد نسي كل هذه العلوم، وما عليه إلا أن يتذكرها في العالم الحسي.

"ويعود أصل (فكرة المثل) أو نظرية المثل عند أفلاطون إلى عملية التمييز بين الحقيقة والمظاهر أو الشيء الظاهر، وقد بدأ الجدال في هذا الموضوع في البداية على يد بارمنيدس ثم فيثاغورس.
ويعتقد أفلاطون ان العالم الذي نلمسه، ونختبره من خلال الحواس هو عالم غير حقيقي، بل هو عالم مشابه أو مستنسخ من العالم الحقيقي بصورة غير كاملة.

وحسب رأيه ففي هذا العالم تتغير الأشياء، تأتي وتذهب، تبرد وتسخن، لذلك هو عالم الاخطاء الكثيرة.
لكنه يرى أن هناك عالم حقيقي توجد فيه كل الاشياء الحقيقية التي تتصف بالكمال ولها مثيلاتها المشابهة لها أو المستنسخة منها في عالمنا المحسوس.
ودعى افلاطون هذا العالم عالم الحقيقية أو الصحيح.
هذا العالم مستقل من كل شيء وغير مـتأثر بالتغيرات التي تحصل للعالم الذي نختبره عن طريق الحواس.

وتجعل الفلسفة الأفلاطونية عالمنا التجريبي والمحسوس تابعا لعالم الأفكار أو المثل، وبالفعل ففيما وراء العالم المحسوس والمتغير والخاضع للصيرورة والفساد هنالك وجود لحقائق ثابتة، وهي موضوعات الفكر الخالص، بل هي نماذج الأشياء ذاتها، إنها الأفكار أو المثل.
وتتميز هذه المثل (الماهيات) بكونها غير مدركة رغم كونها أكثر واقعية من الموضوعات الحسية، وهي التي تؤسس معقوليتها وتعطيها مشروعية.

وهو ما يشير إلى وجود ثنائية جوهرية في الفلسفة الأفلاطونية، وهي ثنائية الدال والمدلول، والمقصود بالدال هنا هو هذا العالم المادي المحسوس، والمدلول هو العالم المثالي المحتجب عن الرؤية
وبسبب هذا الحجب فإن الفلسفة الأفلاطونية «تحتقر الحواس لحد كبير» كوسيلة للمعرفة، وتقول إن الإنسان يمكن أن يصل إلى المعرفة من خلال تجاوز الحواس والمادة، بالرجوع للعقل والتأمل بالإضافة للحواس، وأنه إذا تم الوصول للمعرفة فإنه يمكن أن تكون متداولة بين البشر من خلال اللغة.

العالم المادي:

يقول افلاطون ان عالم المادة يحكمه قانون اخر في الكون، هذا العالم الذي ليس فيه أي شيء من عالم الكمال أو المثل الذي تكلمنا عنه الآن.أي انه عالم المادة الأولية الذي صورت فيه أو بصمت عليه افكار عالم المثل.

يقول لنفكر في عمل النحات، لنفرض انه لديه فكرة في صنع تمثال معين من مادة الرخام، لنقل الآن ان الفكرة هي (صورة التمثال) وهي مستقلة عن كل أنواع الرخام أو المادة الأولية الموجود في الكون، لكن بالنسبة للرخام (أي المادة الأولية) هناك حالة ضرورية (قانون طبيعي حسب رأي افلاطون) تتطلب أو تتصارع في وجدها من اجل ان تكون مدركة أو معروفة للاخرين عن طريق الحواس. لذلك النحات أخذ قطعة من الرخام ونحت عليها صورة التمثال الذي يرغبها.

اذن الرخام كمادة اولية انطبعت عليها فكرة التمثال، بدون فكرة النحات لم يكن هناك أي احتمال ان يُكون الرخام هذا التمثال بذاته، لكن النحات يستطيع عمل عدة أنواع من التماثيل من نفس الفكرة دون أن تتأثر بها الفكرة الاصلية.

اذن عالمنا ليس عالم حقيقي لكنه عالم مبصومة أو مطبوعة عليها فكرة الحقيقة. لذلك يقول افلاطون ان معرفتنا عن الحقيقة هي كمعرفة الجالسين في الكهف امام النار ويرون ظلال اشخاص يمرون من خلفهم على جدار الكهف، لذلك العالم المادي هو غير كامل، بل هو عالم الاخطاء، عالم النقص.ولا يعود نقصه إلى عالم المثل أو الحقيقي.

انظر أيضا

 الفطرة
 الصورة

مراجع

أخلاقيات فوقية
أسومبشون
أفلاطون
أفلاطونية
أفلاطونية محدثة
استعراف
استنتاج
بداهة
تاريخ أخلاقيات
تاريخ الأفكار
تاريخ الفلسفة
تاريخ المنطق
تجريد
تولد
ثقافة غربية
روحانية
سقراط
عقل
عقلانية
علم الوجود
فكر
فلسفة
فلسفة العقل
فلسفة إغريقية قديمة
فلسفة طبيعية
فلسفة غربية
ما وراء الطبيعة
مثالية
محتوى عقلي
مفاهيم
مفاهيم أخلاقية
مفاهيم فلسفية
مفاهيم في المنطق
مفاهيم في نظرية المعرفة
مفاهيم ميتافيزيقية
ميتافيزيقا العقل
نظريات
نظريات فلسفية
نظريات معرفية
نظريات ميتافيزيقية
نظرية المعرفة
واقع
وجود
وعي

نظرية المثل


On a Long Lonely Night er debutalbummet fra den danske poprock-duo Sko/Torp. Det udkom i november 1990 og indeholder sangen "On a Long Lonely Night", hvor Lis Sørensen og Sanne Salomonsen medvirker og som blev en succesfuld single for gruppen.

Albummet er produceret af den svenske guitarist Mats Ronander. Sko/Torp fik kontakt til Ronander på Grøn Koncert-turnéen hvor Søren Sko var korsanger hos Sanne Salomonsen, hvis daværende mand Mats Ronander spillede i sit band. Mats Ronander og Sanne Salomonsen hørte et demobånd, som de var så begejstrede for at Ronander indvilligede i at producere albummet, mens Sanne Salomonsen tilbød at synge kor.

Pladeselskabet Sonet var tilbageholdende med at udgive albummet, da de ikke mente et engelsksproget album ville blive en kommerciel succes. Først da Sanne Salomonsen – hvis daværende mand Mats Ronander havde produceret albummet – pressede på over for pladeselskabets chef, blev albummet udgivet i november 1990.

Albummet var inspireret af den amerikanske vestkystrock. Det blev en stor kommerciel succes med dobbelt-platin og et salg på omkring 200.000 eksemplarer, hvilket gør det til det bedst sælgende debutalbum i Danmark nogensinde. Succesen indbragte duoen to danske Grammy'er i 1991 for Årets nye navn, og Søren Sko for Årets danske sanger.

Anmeldelser
Anders Rou Jensen fra Politiken karakteriserede albummet som "tilbagelænet, blødt rullende og swingende vestkyst-orienteret rockmusik". Anmelderen sammenlignede Søren Skos vokal med Steve Miller, Robert Palmer og Jackson Browne, og roste producer Mats Ronander der ifølge anmelderen "holder musikken levende og simrende".

Lars Jørgensen skrev i sin anmeldelse for Berlingske Tidende: "Det er tydeligt, at vejen fra demo til færdigt arbejde er blevet gjort med så få mellemregninger som muligt. Det skal produceren Mats Ronander have æren for, fordi han lader det mest nødvendige skinne stærkest igennem og - skønt mulighederne har været til stede - har arbejdet med sangene og ikke fortabt sig i finurlige og overflødige arrangementer"

BTs anmelder Arne Møller sammenlignede On a Long Lonely Night med Steve Miller, Eagles og James Taylor, og skrev: "Rødderne er en velklingende blanding af soul og rhythm-blues. Men de er fra Århus. Pære danske. Med et internationalt potentiale og en sjælden hørt gennemslags-kraft. Et hit for den kommende sommers festivaler."

Spor
Alle sange er skrevet af Sko/Torp, undtagen "Loser's Game" skrevet af Mats Ronander og Palle Torp.
 "On a Long Lonely Night" – 3:56
 "Loser's Game" – 5:07
 "She's Got Me Rocking" – 3:56
 "Voice Keep Calling" – 5:27
 "Seen You Fade Away" – 3:40
 "Wheels" – 4:17
 "Get Ready" – 4:01
 "Stand & Wonder" – 4:27
 "Early in the Morning" – 2:36
 "Family Man" – 3:43
 "Young Girl's Heart" – 4:15

Referencer

Eksterne henvisninger
 On A Long Lonely Night på Discogs

Debutalbum fra 1990
Sko/Torp-album
Debutalbum fra Danmark

On a Long Lonely Night


Zsuzsa Koncz, mađarska pop-pjevačica, pjevačica šlagera i šansona te jedna od najpoznatijih mađarskih glazbenica 20. stoljeća. Tijekom karijere izdala je četrdesetak nosača zvuka, od čega nekoliko i s pjesmama na njemačkom jeziku za njemačko i austrijsko tržište. Neke od njezinih pjesama postale su dijelom mađarskog folklora. Poznata je po brojnim turnejama po Zapadnoj Njemačkoj, a pjevala je i u Francuskoj, SAD-u i Japanu. Smatra se najvećom predstavnicom mađarske pop-scene te je zbog velike popularnosti tijekom cijelog glazbenog djelovanja dobila naslov mađarske pop-ikone. Dobitnica je odlikovanja Legije časti. Glumila je i u nekoliko mađarskih filmova i televizijskih serija.

Izvori

Mađarski glazbenici
Pop pjevači
Filmski glumci
Televizijski glumci
Mađarski filmski umjetnici
Televizija u Mađarskoj

Zsuzsa Koncz


A27 යනු ශ්‍රී ලංකාවේ  තනා තිබෙන, A ශ්‍රේණියට අයත් මහා මාර්ගයකි. අම්පාර සහ මහඔය යන නගර සම්බන්ධ කරමින්, මෙම මාර්ගය ඉදි කොට ඇත.

මාර්ගය උහන සහ අරන්තලාව යන නගර හරහා ගමන් කරයි.

මාර්ග - ශ්‍රී ලංකාව

A27 මහා මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)


القِيثَار أو الجُنْك هي أداة موسيقية ذات أوتار. وتم أكتشاف أول قيثار في العالم في سومر.

أنواع
تتقسم إلى أربعة أنواع
1. قيثار الاركسترا
2. قيثار التقليدي
3. قيثار القديمي

أنواعهامن حيث الشكل والهيكل
1. ذو الزاوية الحادة
2. المقوس
3. فان
4. كندوغ إيران
5. لير اغريق يشبه حرف U

وصلات خارجية
 "Tears, Laughter, Magic" - An Interview with Master Celtic Harp Builder Timothy Habinski on AdventuresInMusic.biz, 2007
 Celtic Harp Amplification Series - using microphones and guitar amplifiers with folk harps
 Markwood Strings-information on installing harp strings, harp string installation guide

المصادر

http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Harp&action=submit
 earlygaelicharp.info - information about early Irish and Scottish harps

آلات باروكية
آلات موسيقية فارسية
آلات موسيقية يونانية قديمة
آلات وترية
رموز أيرلندا الوطنية

قيثار