Francisco López ist der Name folgender Personen:

* Francisco López (Handballspieler) (* 1949), spanischer Handballspieler
 Francisco López (Maler) (1554–1629), spanischer Maler
 Francisco López (Musiker) (* 1964), spanischer Musiker
 Francisco López (Kanute) (* 1965), spanischer Kanute
 Francisco López (Tischtennisspieler) (* 1962), venezolanischer Tischtennisspieler
 Francisco López Alfaro (Francisco; * 1962), spanischer Fußballspieler
 Francisco López Contardo (* 1975), chilenischer Motorradrennfahrer
 Francisco López de Gómara (1511?–1566?), spanischer Geschichtsschreiber
 Francisco López Hernández (1932–2017), spanischer Bildhauer
 Francisco López de Zúñiga y Meneses (1599–1655), spanischer Offizier und Gouverneur von Chile
 Francisco Javier López Peña (1958–2013), spanischer Terrorist
 Francisco Solano López (1827–1870), paraguayischer Politiker, Präsident 1862–1870

Siehe auch:

 Francisco Lopes

Francisco López


Nicolas Petit, né le  à Longjumeau, est un dirigeant d'entreprise français.

Entre 2011 et 2017, il a été directeur général chargé du marketing et des opérations de Microsoft France entre 2011 et 2016 puis vice-président, Global, Marketing & Operations de Microsoft Corporation.

Il est également professeur affilié à l'Université Paris Sciences et Lettres (PSL), notamment au sein de l'École nationale supérieure des mines de Paris et de l'Université Dauphine-PSL, spécialisé sur les questions de transformation numérique des organisations.

Biographie

Parcours professionnel et académique
Après un début de carrière dans le conseil en stratégie au sein de cabinets anglo-saxons (McKinsey, Arthur D. Little) aux États-Unis et au Royaume-Uni, il rejoint Microsoft France en 2005. Promu directeur de la division mobilité en 2006, il participe activement à la structuration de l'écosystème applicatif mobile et à la démocratisation du marché du smartphone en France.

En 2010, il est nommé directeur marketing de la division Grand Public et Online. Il apparaît comme le "Mr Internet et Grand Public" du géant de Seattle dans les médias et forums européen et lance notamment le moteur de recherche Bing en France, en nouant plusieurs partenariats stratégiques avec la Bibliothèque nationale de France ou Pages Jaunes valorisant le tissu culturel et économique national.

En 2011, il est nommé au sein du comité de direction de Microsoft France au poste de Directeur Général & Chief Operating Officer de Microsoft France.

Partisan d'une transformation profonde de l'organisation et d'une communication plus transparente, Nicolas Petit fait évoluer les pratiques marketing, commerciales et partenariales de l'éditeur de logiciel américain. Il pilote la montée en puissance du cloud computing (Office365, Microsoft Azure, Microsoft Dynamics...) et l'introduction de Windows 10 ou de la gamme Surface positionnant Microsoft sur le marché des ordinateurs hybrides haut de gamme.

Artisan d'une stratégie partenariale avec les clients de l'éditeur de logiciels et d'une relation renouvelée avec l'univers des start-ups et des directions métiers, il conduit entre 2013 et 2016 la direction d'un grand chantier de transformation interne, notamment illustré par une attention renforcée à la numérisation des fonctions métiers et par une politique d'ouverture assumée vers l'open source et de nouvelles communautés techniques.

En 2017, il quitte Microsoft pour rejoindre le groupe Altice en tant qu'Executive Vice-President, Marketing, Product & Digital et membre du comité exécutif du groupe de télécoms et média international.

Il rejoint l'Université Paris Sciences et Lettres d'abord comme professeur invité au sein de l'Institut des Hautes Etudes pour l'Innovation et l'Entreprenariat, puis fonde le Certificat Exécutif "Digital Native - Transformation Numérique des Organisations" au sein de l'École nationale supérieure des mines de Paris, décliné ensuite au sein de l'Executive MBA de l'Université Paris-Dauphine où il est nommé enseignant en 2020.

Engagements
Militant en faveur d'une collaboration renforcée entre les acteurs technologiques européens pour rivaliser avec les puissances technologiques américaines et chinoises, Nicolas Petit est sélectionné en 2011 dans le programme European Young Leaders - 40 under 40 de la Commission Européenne et rejoint par la suite le conseil d'administration du think tank européen EuropaNova. En 2013, le magazine américain Forbes le sélectionne dans sa liste annuelle "Next Generation CEOs".

Distinctions et prix
•   Choiseul 100 (top 100 French economic leaders) – 2014 to 2017.

•   Council for the US and Italy, Young Leaders Conference – 2015.

•   Forbes "The Next Generation of CEOs" global top 10 list – 2013.

•   European Young Leaders « 40 under 40 » – 2012 (European Commission / Friends of Europe)

Références

Naissance en 1976
Naissance à Longjumeau
Entrepreneur français

Nicolas Petit (dirigeant)


مجلة طب الأسنان وجراحة الوجه والفكين (ب: Revue de Stomatologie et de Chirurgie Maxillo-Faciale، ردمد: ) مجلة طبية تصدر بباريس (فرنسا) منذ عام 1900 عن دار ماسون إلسيفييه للنشر، وهي اللسان الرسمي  و و و، وبمساهمة الجمعية الملكية البلجيكية لطب الأسنان وجراحة الوجه والفكين.

انظر أيضا

وصلات خارجية
  مجلة طب الأسنان وجراحة الوجه والفكين على موقع إلسيفييه.

المراجع

دوريات طبية تونسية
مجلات باللغة الفرنسية

مجلة طب الأسنان وجراحة الوجه والفكين


Neuhof ist ein Ortsteil der Gemeinde Kloster Veßra im Landkreis Hildburghausen in Thüringen mit 180 Einwohnern (Stand: 2012).

Geografie und Verkehr
Neuhof liegt nördlich vom Kloster Veßra in einer Tallage, durch die die Kreisstraße 514 führt. Rechts und links des Tales bewaldete Hänge und Anhöhen einer Vorgebirgslandschaft um Themar und das Kloster. Der Wasserspeicher Neuhof und eine Stallanlage befinden sich in diesem Tal.

Geschichte
Am 10. Mai 1183 wurde das Dorf erstmals urkundlich erwähnt. Bis 1815 gehörte der Ort zum hennebergischen bzw. kursächsischen Amt Schleusingen. Von 1815 bis 1945 gehörte Neuhof zu Preußen, verwaltungsmäßig  zum Landkreis Schleusingen.

Literatur
 Helmut Haberkamm, Annalena Weber: Neuhof. In: dies.: Kleine Sammlung fränkischer Dörfer. ars vivendi Verlag, Cadolzburg 2018, ISBN 978-3-86913-990-6, S. 26–35.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Hildburghausen
Kloster Veßra
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Hildburghausen)
Ersterwähnung 1183
Gemeindeauflösung 1974

Neuhof (Kloster Veßra)


Acordul secret româno-rus din 1914, cunoscut și ca "Acordul Sazonov-Diamandy", a fost un acord internațional, încheiat în secret între guvernul român și guvernul Imperiului Rus având ca obiect principal asigurarea unei atitudini favorabile a României față de Imperiul Rus la începutul Primului Război Mondial. Acordul a fost semnat în 18 septembrie/1 octombrie 1914 la Sankt Petersburg de reprezentantul diplomatic al României, Constantin Diamandy, și de ministrul de externe al Imperiului Rus, Serghei Sazonov.

Prevederi
Prin acest acord, României i se recunoștea pentru prima dată în mod oficial dreptul de a reuni "părțile din Austro-Ungaria, locuite de români", atunci când "va considera oportun". Referitor la Bucovina, se stabilea ca principiul naționalităților să servească drept bază în delimitarea teritoriilor ce urmau să treacă sub suveranitatea României sau Rusiei. Alte prevederi ale acordului stipulau că statul român se obliga să păstreze o "neutralitate binevoitoare" față de Rusia până ce se va decide să intre în război, în schimb Rusia se obliga să determine guvernele francez și britanic să recunoască acordul încheiat. De asemenea, părțile se obligau să păstreze un secret absolut asupra existenței și conținutului acordului.

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Acorduri internaționale ale României din Primul Război Mondial
1914 în România

Acordul secret româno-rus (1914)


An Masdevallia dunstervillei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer. An Masdevallia dunstervillei in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Venezuela. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Masdevallia

Masdevallia dunstervillei


An Panicum latissimum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Spreng.. An Panicum latissimum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum latissimum


Wriezen [] (i det 19. århundrede Wrietzen) er en by i  Landkreis Märkisch-Oderland  i den tyske delstat Brandenburg.

Geografi
Byen ligger ved vestenden af indlandsdeltaet Oderbruch ved floden Alten Oder (en af Oders forgreninger). Byområdet omfatter både dele af det lave flade Oderbruch og det bakkede plateau Oberbarnim.  Byens centrum lå før Oderbruchafvandingen ved  Oderstrom, men ligger i dag  11 km i luftlinje fra  Oder og den tysk-polske grænse. Trods denne afstand var  Wriezen igen og igen ramt af oversvømmelser.

Nabokommuner
Nabokommuner er mod nord Bad Freienwalde (Oder) og Oderaue, mod øst Neulewin og Neutrebbin og mod syd  Bliesdorf og Reichenow-Möglin. Mod vest grænser  Prötzel, Höhenland og Falkenberg til Wriezens område.

Eksterne kilder og henvisninger

Officielt websted

Wriezen


Toni Grecu () este unul dintre cei trei fondatori ai grupului umoristic Divertis.

Biografie
Tatăl său era tehnician energetician la o întreprindere agricolă, iar mama sa era casnică. Mai are un frate. A absolvit Colegiul "Costache Negruzzi" din Iași și a urmat cursurile Facultății de Electronică și Telecomunicații din Iași, formând, la inițiativa sa, impreună cu Doru Antonesi și Florin-Viorel Constantin, trupa umoristică Divertis. La facultate, a mai făcut parte din grupurile Asterisc și Ars Amatoria. La repartiție, alege un post de inginer de telecomunicații la Bacău și lucrează într-un post mascat la telefoane pentru poșta din Comănești. Aici nu a stat decât șase luni, după care vine la București, unde lucrează la Fabrica de Calculatoare Electronice Felix, (secția memorii 300MB) până în 1993.

Activitate în teatru și televiziune
În 1988 debutează în teatru, semnând, alături de Doru Antonesi, textul spectacolului "Astă seară stau acasă", un one man show cu puternice accente de satiră socială, jucat de Ștefan Iordache la Teatrul Mic din București. Regia: Silviu Purcărete; Muzica: Nicu Alifantis; Scenografia: Niculae Ularu.

În anii '80, susține cu Divertis în formula de început, cu trei membri, mai multe turnee prin țară, în cadrul Cenaclului Flacăra. Succesul formației continuă și în anii '90, debutând pe micul ecran în martie 1990, la TVR. Din 1995, formația ajunge la Pro TV, iar apoi, în 2001, la Antena 1, cu Toni Grecu prezentator și scenarist. Din 2005 produce, în colaborare cu Media Factory și Marius Toader, serialul de desen animat "Animat Planet Show", difuzat timp de 9 sezoane la Antena 1, până in 2009. Este singurul serial animat de satiră politică realizat în România.

În 1995, a prezentat, alături de Daniela Gămulescu, Festivalul "Cerbul de Aur".

Cu două-trei luni înainte de începerea sezonului 2008 de la Antena 1, părăsește grupul Divertis, dar rămâne încă un an la postul de televiziune, unde realizează programul "Divertis Mall și Prietenii".

Din 2009 până in 2013, realizează la PRO TV emisiunea "Serviciul Român de Comedie", având in distribuție foști colegi de la Antena 1, dar și mulți actori noi: Mihai Bobonete, Cosmin Natanticu, Cătălin Neamțu, Dragoș Stoica, Gina Pistol, Aniela Pietreanu, Dragoș Mușat, Gojira (George Dorin Andreescu), Iulian Postelnicu, Darie Valentin și alții, producătorul emisunii fiind Alice Dumitrescu.

În 2011, alături de Adrian Onciu, a scris scenariul comediei "S-a furat mireasa", avându-i pe Costi Diță și Catălina Grama "Jojo" în rolurile principale. Regia: Jesus del Ciero.

În 2012, scrie și realizează la PRO TV sitcomul "Spitalul de Demență", difuzat in trei sezoane, insumând 36 de episoade. Sitcomul a avut o distribuție numeroasă, incluzând actori precum: Monica Anghel, Alexandru Papadopol, Stela Popescu, Marian Râlea și altți. Regia: Peter Kerek.

În 2014, emisiunea "Serviciul Român de Comedie" se mută la Antena 1, distribuția rămânând aceeași.

Din 2015, realizează la Digi 24 news comedy-show-ul "Superjurnal", în cadrul căruia are, ca invitați, pe cei mai importanți oameni politici ai momentului.

Din 2016 până în 2020, lucrează la proiectul online "Comedy Mall" și lansează două seriale cu episoade zilnice, împreună cu actorii Dragos Mușat (Tetelu - Tetelejurnal) și Lia Sinchevici (Flory din Vaslui).

În perioada 2017-2019, scrie și joacă la Teatrul Godot spectacolul de umor "O zic din viața mea", alături de Cătălin Neamțu, Cosmin Natanticu, Claudiu Maier și Cătălina Grama "Jojo".

În 2019-2020, realizează proiectul online de scheciuri, intitulat "Filmul Bate Viața".

În 2018, susține, la Teatrul Național din București, conferința "Să fim veseli ca să nu fim triști - despre umorul politic, de la Ceauseșcu la Viorica Dăncilă". A susținut aceeași conferință în 2019 și la Londra, la centrul cultural "Ion Rațiu", la Berna, în Elveția și, după pandemie, în 2022, la Universitatea de Vest din Timișoara, alături de scriitorul Ioan T. Morar.

În 2021 și 2022, coordonează scenariul pentru serialul de comedie "Strada Speranței", difuzat la postul de televiziune Kanal D, având în total 24 de episoade. Apare în numeroase spectacole-eveniment, în calitate de invitat special.

A apărut în peste 1000 de spectacole live și a scris și coordonat emisiuni de comedie TV timp de peste 30 de ani. A avut, de asemenea, mai multe spectacole și in afara României. Toni Grecu mărturisește că, în Canada, la Kitchener, a fost unul dintre cele mai inedite spectacole, deoarece au avut doar 2 spectatori, dintre care unul era în stare de ebrietate.

Activitate editorială
Scrie editoriale in Jurnalul Național și România Liberă.

În 1990-1991, a colaborat cu Radio Europa Liberă. Între 2018 și 2019, scrie, tot la Europa Liberă, rubrica de satiră politică "Roșia Today".

Premii
În 2010, a primit Premiul UNITER pentru spectacol de divertisment, "pentru contribuția Domniei Sale la istoria vie a umorului românesc".

Viață personală
Este căsătorit și are un băiat.

Note

Legături externe
 Toni Grecu pe cinemagia.ro

Nașteri în 1959
Comici români
Ieșeni

Toni Grecu


Ida Karkiainen, née le , est une femme politique suédoise, membre du Parti social-démocrate suédois des travailleurs (SAP). Depuis le 30 novembre 2021 elle est ministre des Administrations publiques.

Biographie
Ida Karkiainen fit des études de science politique à l'Université de technologie de Luleå. Elle travailla au département du développement régional du conseil général du Comté de Norrbotten. Conseillère municipale à Haparanda depuis 2010, elle fit partie de l'exécutif de la commune de 2011 à 2014. Elle est la remplaçante du ministre Sven-Erik Bucht au Riksdag de 2014 à 2018. Lors des élections législatives de 2018, elle est élue Membre du Riksdag pour la circonscription de Norrbotten.

Vie privée
Ida Karkiainen est domiciliée à Haparanda. Son compagnon est Mattias Lind, batteur du groupe de metal industriel Raubtier. Le couple a deux enfants.

Références

Ministre suédoise
Personnalité suédoise du XXIe siècle
Personnalité du Parti social-démocrate suédois des travailleurs
Naissance en mai 1988

Ida Karkiainen


Okutman, üniversitelerde dil dersleri vermek, eski dilde yazılmış metinleri çözümlemek gibi asıl öğretime yardımcı işlerle uğraşır. Fakülte yönetim kurullarının teklifi ve rektörün onayıyla tayin edilirler.

Akademik unvanlar
Yükseköğretim
Yardımcı
Eğitim terimleri

Okutman


Counseling psychology is a psychological specialty that began with a focus on vocational counseling, but later moved its emphasis to adjustment counseling, and then expanded to cover all normal psychology psychotherapy. There are many subcategories for counseling psychology, such as marriage and family counseling, rehabilitation counseling, clinical mental health counseling, educational counseling, etc. In each setting, they are all required to follow the same guidelines.

The Society for Counseling Psychology in the United States says:Counseling Psychology is a generalist health service (HSP) specialty in professional psychology that uses a broad range of culturally informed and culturally sensitive practices to help people improve their well-being, prevent and alleviate distress and maladjustment, resolve crises, and increase their ability to function better in their lives. It focuses specifically but not exclusively on normative life-span development, with a particular emphasis on prevention and education as well as amelioration, addressing individuals as well as the systems or contexts in which they function. It has particular expertise in work and career issues.

History

Before the end of World War II
Before World War II, qualified psychologists typically pursued science, rather than the direct treatment of patients. This task was the domain of psychiatrists who had both a medical degree and psychological training.

In 1896, the first psychological patient clinic was opened at the University of Pennsylvania by psychologist Lightner Witmer. He coined the term clinical psychology to describe his work. In the first half of the 20th century, clinical psychology focused on children's psychological assessment, with little attention given to treatment or adults.

The Vocation Bureau was established in Boston in 1908 by Frank Parsons. Parsons coined the term vocational guidance that year, and the Bureau soon became the concept's national body. The Bureau supported the work of vocational counselors, and successfully advocated for a large number of them to be appointed by Boston schools. Parson's influential book Choosing a Vocation was published in 1909. The Boston YMCA offered the first vocational guidance training.

Building on the work of the Bureau, the National Vocational Guidance Association (NVGA) was founded in 1913.

The National Social Workers' Exchange began in 1917, and in 1921 expanded its scope and became the American Association of Social Workers.

Abraham and Hannah Stone began a marriage consultation centre in New York in 1929. The American Institute for Family Relations (AIFR) was established by Paul Popenoe in Los Angeles in 1930. Emily Mudd founded the Marriage Council of Philadelphia in 1932. This kind of organisation was first found in Germany, and had grown through parts of Europe.

During World War II, the term counseling was used by American psychologist Carl Rogers to describe therapy provided by psychologists. In 1942, Rogers published the book Counseling and Psychotherapy. In that book's introduction he said the terms "counselling" and "psychotherapy" were equivalents, the main difference being that different professions tended to use one term or the other. He noted that people who did this work might call themselves "a psychologist, a college counselor, a marital adviser, a psychiatrist, a social worker, a high-school guidance counselor, an industrial personnel worker, or [use] some other name."

1942 also saw the establishment of the American Association of Marriage Counselors (AAMC). The Stones and Mudd took part in this.

A great adjustment
The end of World War II in 1945 saw many combatants return home. Over 3.2 million American veterans applied for training under the GI Bill, creating a strong need for vocational and personal adjustment counseling at the US Veterans Administration (VA). That year, Rogers was invited to set up a counseling center at the University of Chicago.

It was also at this time that clinical psychologists began offering therapy to adults in large numbers, with many employed by the VA.

The end of the war also saw the American Psychological Association establish Divisions, providing interest groups for its members to join. Divisions 11 and 12 of were formed in 1945, with the two merging in 1946 to become the "Division of Clinical and Abnormal Psychology" (as Division 12).

Division 17 of the APA was formed in 1946 as the "Division of Personnel and Guidance Psychologists".

Also in 1946, Connecticut became the first US state to require psychologists to be licensed. The last to do so was Missouri in 1977.

In 1947, Rogers was elected president of the APA.

The Marriage Council of Philadelphia started the first US marriage counsellor training program in 1948, training Navy chaplains.

It was suggested that "personal adjustment counseling is actually a psychotherapeutic supplement to vocational counseling for problems not serious enough to require psychiatric treatments," in 1949.

More than 500 people had joined Division 17 in 1949. Around half of these provided guidance (or supervised it) in an educational setting. Approximately 20% guided people in the VA. 40% of Division 17 members were also members of the NVGA.

Counseling psychology and other counseling
In 1951, the APA's Division 17 became the "Division for Counseling Psychology". This body united psychologists, students and professionals who were dedicated to promote education and training, practice, scientific investigation, diversity and public interest in the field of counseling psychology. (It would later become known as the "Society for Counseling Psychology").

In 1952 the American Personnel and Guidance Association (APGA) was founded, merging the NVGA, the National Association of Guidance and Counselor Trainers (NAGCT), the Student Personnel Association for Teacher Education (SPATE), and the American College Personnel Association (ACPA).

Starting in the early 1950s, the first counseling psychology PhD programs were at the University of Minnesota; Ohio State University; University of Maryland, College Park; University of Missouri; Teachers College, Columbia University; and University of Texas at Austin.

At times, counseling psychologists with qualifications from university education departments had difficulty being registered as psychologists by US states, due to difficulty proving that their study was sufficiently psychological in nature.

In 1955, the National Association of Social Workers was established through the consolidation of seven groups including the American Association of Social Workers and the National Association of School Social Workers.

In 1960, the AIFR in Los Angeles was described "the world's largest and best known marriage-counseling center," with a staff of seventy. By that year, the institute had given training to over 300 marriage counselors and shorter courses around the US to over 1500 other people.

The US National Association of School Psychologists (NASP) began in 1969.

The AAMC became the American Association for Marriage and Family Therapy (AAMFT) in 1974.

In 1976, the American Mental Health Counselors Association (AMHCA) was founded to represent mental health counselors who did not qualify for APA membership, and didn't fit in the college counseling focused APGA. The AMHCA became a part of the latter in 1978.

Individual US states began to license counselors in the 1970s. In 1981, the APGA established The Council for Accreditation of Counseling and Related Educational Programs to standardise counseling education. In 1982, the APGA established an independent body, the National Board for Certified Counselors (NBCC), to provide a national certification system for counselors who were not qualified psychologists.

The APGA changed its name in 1983 to the "American Association of Counseling and Development" (AACD), and then in 1992 to the "American Counseling Association" (ACA). (Also in 1992, the ACPA left the organisation.)

The AIFR ceased operating in the 1980s.

A 1986 study found that of APA Division 17 members, 80% did personal adjustment counseling, 71% did vocational counseling, 69% did long-term psychotherapy and 58% did family counseling. It found that "there appear to be few, if any, empirical bases on which to distinguish counseling psychologists from their colleagues in clinical psychology."

In the late 1980s and 1990s, US states increasingly required the licensing of family councilors. The Association of Marital & Family Therapy Regulatory Boards was established to allow for nationally harmonised accreditation.

As much as their practitioners did many of the same things, clinical psychology came to focus on treating abnormal psychology issues, while counseling psychology came to focus on addressing normal psychology matters.

Counseling, as overseen by the ACA, came to include all the subject areas listed by Rogers in 1942 that didn't require its practitioners to have psychology or psychiatry qualifications, including those that use "some other name". However, while it had Divisions for family counseling and social work, other bodies would have many more members from those fields.

Many US states now require people describing themselves as counselors to be licensed by the NBCC, such counselors becoming a National Certified Counselor.

Books describing the present international state of the field include the Handbook of Counseling and Psychotherapy in an International Context; the International Handbook of Cross-Cultural Counseling; and Counseling Around the World: An International Handbook. Taken together these volumes trace the global history of the field, explore divergent philosophical assumptions, counseling theories, processes, and trends in different countries, and review a variety of global counselor education programs. Moreover, traditional and indigenous treatment and healing methods that may predate modern counseling methods by hundreds of years remain of significance in many non-Western and Western countries.

Educational Requirements
To be a counselor, it is necessary to obtain a Bachelor's degree in psychology, sociology anthropology, or a different degree within the realm of human services, from a four-year university.  After acquiring a Bachelor's, obtaining a Master's degree is the next requirement. While prerequisites for a Master's degree vary from program to program, a person can become a counselor after receiving their Master's. Although, it is possible to obtain a Master's and Doctorate degree simultaneously if the program you are enrolled in has that option. A doctorate degree is another term for PhD. However, within the field of psychology and counseling, there is also a PsyD.  A PsyD is Doctor of Psychology degree that emphasizes everyday tasks and clinical training. It also prepares graduates to directly care for patients. A PhD is a Philosophy of Doctorate degree that is research-based and focuses on statistics  It is necessary to attend an accredited program to receive a Doctorate. An accredited program means that it is approved by the APA. The APA in the United States ensures that the program has defined training goals that follow the professional and scientific guidelines required for a successful, ethical, and skillful psychology program.

Salary

In 2022, the median salary for counseling psychologists in the United States was $86,938 to $90,130. According to O*NET, the estimated hourly wage is $43.33. The expected growth rate is projected to be faster than average between the years of 2021 to 2031. There are assumed to be over 5000 job openings during then.

Variables in the Counseling Process
Counseling psychologists are interested in answering a variety of research questions about counseling process and outcome. Counseling process refers to how or why counseling happens and progresses. Currently, it is becoming more common for one to be concerned with their emotions and motivations, as well as learning how to control and manage their unwanted habits or emotions. Counseling psychology is sometimes used in order to achieve this. Counseling outcome addresses whether or not counseling is effective, under what conditions it is effective, and what outcomes are considered effective—such as symptom reduction, behavior change, or quality of life improvement. Topics commonly explored in the study of counseling process and outcome include therapist variables, client variables, the counseling or therapeutic relationship, cultural variables, process and outcome measurement, mechanisms of change, and process and outcome research methods. Classic approaches appeared early in the US in the field of humanistic psychology by Carl Rogers who identified the mission of counseling interview as "to permit deeper expression that the client would ordinarily allow himself"

Therapist variables
Therapist variables include characteristics of a counselor or psychotherapist, as well as therapist technique, behavior, theoretical orientation and training. In terms of therapist behavior, technique and theoretical orientation, research on adherence to therapy models has found that adherence to a particular model of therapy can be helpful, detrimental, or neutral in terms of impact on outcome.

A recent meta-analysis of research on training and experience suggests that experience level is only slightly related to accuracy in clinical judgment. Higher therapist experience has been found to be related to less anxiety, but also less focus. This suggests that there is still work to be done in terms of training clinicians and measuring successful training.

Client variables
Client characteristics such as help-seeking attitudes and attachment style have been found to be related to client use of counseling, as well as expectations and outcome. Stigma against mental illness can keep people from acknowledging problems and seeking help. Public stigma has been found to be related to self-stigma, attitudes towards counseling, and willingness to seek help.

In terms of attachment style, clients with avoidance styles have been found to perceive greater risks and fewer benefits to counseling, and are less likely to seek professional help, than securely attached clients. Those with anxious attachment styles perceive greater benefits, as well as risks, to counseling. Educating clients about expectations of counseling can improve client satisfaction, treatment duration and outcomes, and is an efficient and cost-effective intervention.

Counseling relationship

The relationship between a counselor and a client consists in the feelings and attitudes that a client and therapist have towards one another and the manner in which those feelings and attitudes are expressed. Some theorists have suggested that the relationship may be thought of in three parts: transference and countertransference, working alliance, and the real—or personal—relationship. Other theorists argue that the concepts of transference and countertransference are outdated and inadequate.

Transference can be described as the client's distorted perceptions of the therapist. This can have a great effect on the therapeutic relationship. For instance, the therapist may have a facial feature that reminds the client of their parent. Because of this association, if the client has significant negative or positive feelings toward their parent, they may project these feelings onto the therapist. This can affect the therapeutic relationship in a few ways. For example, if the client has a very strong bond with their parent, they may see the therapist as a father or mother figure and have a strong connection with the therapist. This can be problematic because as a therapist, it is not ethical to have a more than "professional" relationship with a client. It can also be a good thing, because the client may open up greatly to the therapist. In another way, if the client has a very negative relationship with their parent, the client may feel negative feelings toward the therapist. This can then affect the therapeutic relationship as well. For example, the client may have trouble opening up to the therapist because he or she lacks trust in their parent (projecting these feelings of distrust onto the therapist).

Another theory about the function of the counseling relationship is known as the secure-base hypothesis, which is related to attachment theory. This hypothesis proposes that the counselor acts as a secure base from which clients can explore and then check in with. Secure attachment to one's counselor and secure attachment in general have been found to be related to client exploration. Insecure attachment styles have been found to be related to less session depth than securely attached clients.

Cultural variables
Counseling psychologists are interested in how culture relates to help-seeking and counseling process and outcome. Standard surveys exploring the nature of counselling across cultures and various ethnic groups include Counseling Across Cultures by Paul B. Pedersen, Juris G. Draguns, Walter J. Lonner and Joseph E. Trimble, Handbook of Multicultural Counseling by Joseph G. Ponterotto, J. Manueal Casas, Lisa A. Suzuki and Charlene M. Alexander and Handbook of Culture, Therapy, and Healing by Uwe P. Gielen, Jefferson M. Fish and Juris G. Draguns. Janet E. Helms' racial identity model can be useful for understanding how the relationship and counseling process might be affected by the client's and counselor's racial identity. Recent research suggests that clients who are Black are at risk for experiencing racial micro-aggression from counselors who are White.

Efficacy for working with clients who are lesbians, gay men, or bisexual might be related to therapist demographics, gender, sexual identity development, sexual orientation, and professional experience. Clients who have multiple oppressed identities might be especially at-risk for experiencing unhelpful situations with counselors, so counselors might need help with gaining expertise for working with clients who are transgender, lesbian, gay, bisexual, or transgender people of color, and other oppressed populations.

Gender role socialization can also present issues for clients and counselors. Implications for practice include being aware of stereotypes and biases about male and female identity, roles and behavior such as emotional expression. The APA guidelines for multicultural competence outline expectations for taking culture into account in practice and research.

Counseling ethics and regulation

Perceptions on ethical behaviors vary depending upon geographical location, but ethical mandates are similar throughout the global community. Ethical standards are created to help practitioners, clients and the community avoid any possible harm or potential for harm. The standard ethical behaviors are centered on "doing no harm" and preventing harm. An excellent guideline to follow is the Ethics Principles of Psychologists and Code of Conduct. This code lists out the expectations psychologists must meet and thoroughly clarifies portions of the code. Some examples from the code would be respecting clients' rights, ensuring proper professional competence, ensuring the client's welfare, and giving informed consent to name a few items from the code. Several states require counselors to follow a specific Code of Ethics which was revised and updated in 2014. Failure to follow this code can lead to license revocation or more severe consequences. One of the major reason for the Code of Conduct is to better protect and serve the client and the counselor.

Counselors must review with their clients verbally and in writing the responsibilities and rights that the counselor and client have.

Counselors must share their techniques with the client. This should include their goals for the client in their sessions, and breaking down the procedures of each session. It is required for any counselor to discuss their qualifications and credentials in order to establish trust in the relationship. There should be a breakdown of what to expect during each session and the provider should address any concerns or misgivings a patient might share about their choice to seek counseling.

Counselors cannot share any confidential information that is obtained through the counseling process without specific written consent by the client or legal guardian except to prevent clear, imminent danger to the client or others, or when required to do so by a court order. Insurance companies or government programs will also be notified of certain information about your diagnosis and treatment to determine if your care is covered. Those companies and government programs are bound by HIPAA to keep that information strictly confidential.

Counselors are held to a higher standard than most professionals because of the intimacy of their therapeutic delivery. Counselors are not only to avoid fraternizing with their clients. They should avoid dual relationships, and never engage in sexual relationships. While explicit/detrimental relationships must be avoided, the counselor should understand what is currently going on and how their patient is reacting. While explicit/detrimental relationships must be avoided, the counselor should understand what is currently going on and how their patient reacts to the counseling sessions. Counselors are also prohibited from counseling their friends and family members to ensure they remain objective. They are also prohibited from engaging in an online relationship, such as a relationship over social media with a client.

The National Board for Certified Counselors states that counselors "shall discuss important considerations to avoid exploitation before entering into a non-counseling relationship with a former client. Important considerations to be discussed include amount of time since counseling service termination, duration of counseling, nature and circumstances of client's counseling, the likelihood that the client will want to resume counseling at some time in the future; circumstances of service termination and possible negative effects or outcomes."

Counselors walk a fine line in regards to gifts. Counselors are generally discouraged from accepting gifts, favors, or trade for therapy. While the idea of a gift seems innocent to others, it can have long-lasting consequences for a counselor. In some communities, it may be avoidable given the economic standing of that community. However, individuals may feel personally rejected. In some cases if an offering is something such as a "cookie" or some form of small token gesture like a drawing from a child, it may be acceptable to receive the gesture. As counselors, a judgment call must be made, but in most cases, avoiding gifts, favors, and trade can be maintained.

There are specific examinations all counselors must pass to practice their craft successfully. These examinations are the National Counselor Examination (NCE), National Clinical Mental Health Counselor Examination (NCMHCE), Certified Rehabilitation Counselor Examination (CRCE), Examination of Clinical Counselor Practice (ECCP). Of the exams listed, certain ones must be passed in certain specialties; however, the most common exam utilized is the NCE.

Training and supervision

Professional training process
Counseling psychologists are trained in graduate programs. Almost all programs grant a PhD, but a few grant a Psy.D. or Ed.D. Most doctoral programs take 5–6 years to complete. Graduate work in counseling psychology includes coursework in general psychology and statistics, counseling practice, and research. Students must complete an original dissertation at the end of their graduate training. Students must also complete a one-year full-time internship at an accredited site before earning their doctorate. In order to be licensed to practice, counseling psychologists must gain clinical experience under supervision, and pass a standardized exam.

Training models and research
Counseling psychology includes the study and practice of counselor training and counselor supervision. As researchers, counseling psychologists may investigate what makes training and supervision effective. As practitioners, counseling psychologists may supervise and train a variety of clinicians. Counselor training tends to occur in formal classes and training programs. Part of counselor training may involve counseling clients under the supervision of a licensed clinician. Supervision can also occur between licensed clinicians, as a way to improve clinicians' quality of work and competence with various types of counseling clients.

As the field of counseling psychology formed in the mid-20th century, initial training models included Robert Carkuff's human relations training model, Norman Kagan's Interpersonal Process Recall, and Allen Ivey's microcounseling skills. Modern training models include Gerard Egan's skilled helper model, and Clara E. Hill's three-stage model (exploration, insight, and action). A recent analysis of studies on counselor training found that modeling, instruction, and feedback are common to most training models, and seem to have medium to large effects on trainees.

Supervision models and research
Like the models of how clients and therapists interact, there are also models of the interactions between therapists and their supervisors. Edward S. Bordin proposed a model of supervision working alliance similar to his model of therapeutic working alliance. The Integrated Development Model considers the level of a client's motivation/anxiety, autonomy, and self and other awareness. The Systems Approach to Supervision views the relationship between supervisor and supervised as most important, in addition to characteristics of the supervisor's personal characteristics, counseling clients, training setting, as well as the tasks and functions of supervision. The Critical Events in Supervision model focuses on important moments that occur between the supervisor and supervised.

Problems can arise in supervision and training. Questions have arisen as far as a supervisor's need for formal training to be a competent supervisor. Recent research suggests that conflicting, multiple relationships can occur between supervisors and clients, such as that of the client, instructor, and clinical supervisor. The occurrence of racial micro-aggression against Black clients suggests potential problems with racial bias in supervision. In general, conflicts between a counselor and his or her own supervisor can arise when supervisors demonstrate disrespect, lack of support, and blaming.

Categories of counseling

Career counseling

The goal of career counseling is to help provide guidance during all stages of a person's career trajectory. Career Counseling looks to help an individual understand themselves and the ongoing world around them  so they may make an informed  decision regarding their life and career. Career counselors provide a wide array of services, such as attempting to help individuals discover themselves. Counselors also attempt to help others discover their actual goals or achievements they may want to complete in life regarding education, career, or their life in general.  While also helping individuals figure out what they may want to become, career counselors also help find resources and information that may be of use to people in achieving their future goals. Career counselors will create a roadmap of sorts to help individuals visualize where they are along in their journey of achieving their dreams. One factor that counselors deal with is people tend to think unemployment can be permanent; however, counselors must make sure that unemployment is only temporary and their status will eventually change. So counselors must do their best to give positive reinforcement to focus more on finding their path in life. Career counseling may include provision of occupational information, modeling skills, written exercises, and exploration of career goals and plans. Career counseling can also involve the use of personality or career interest assessments, such as the Myers-Briggs Type Indicator, which is based on Carl Jung's theory of psychological type, or the Strong Interest Inventory, which makes use of Holland's theory. Assessments of skills, abilities, and values are also commonly assessed in career counseling. Career counselors have the flexibility to decide whether to conduct sessions using a group setting or single face-to-face in person or online setting. Currently, there is no internationally accepted standard to become a qualified career counselor; qualifications and certification will vary depending on local, state, and internal regulations.

Marriage and family counseling
The purpose of marriage and family counseling is to explore the relationships and interactions in the family and discuss the positive actions already taken, and how to change the negative actions in order to bring productive change to the family. Marriage and family counseling allows the family to discover how they can work together to make the household functional and find solutions, when necessary.

Rehabilitation counseling
The purpose of rehabilitation counseling is to work alongside people with disabilities in order to achieve their academic, career, or personal goals. In rehabilitation counseling, a counselor works closely with the client to address their goals, and come up with a plan to achieve those goals.

Clinical mental health counseling

Clinical mental health counseling is addressing a variety of issues such as addiction, family and relationship issues, abuse, and stress. Clinical mental health counseling provides guidance on how to handle and cope with these life struggles. They help make any adjustments in order to improve the quality of life for each client.

Educational counseling
The purpose of educational counseling is to work with students in elementary, junior high, and high school to discuss future education goals. For elementary and junior high, educational counselors are there to provide support and work alongside teachers and parents in order to avert negative actions and replace them with positive. In high school, an educational counselor is mainly there to help guide students to success after graduation.

Effects of COVID in relation to counseling
The ongoing pandemic has caused career counselors to adjust many of their current plans with their clients. While also helping to improve their abilities by facing new and different situations. The pandemic, in the beginning, caused a significant job layoff, which messed up a lot of people's career plans. Towards the beginning of 2020, employment lost around 22.4 million individuals, a downturn of around 15%. Another critical factor regarding the pandemic is that many schools shut down for a while, negatively impacting students. One such scenario is students looking for specific programs to start their masters may not have been able to with the educational shut down, which could have negatively impacted their future career path. After education started to come back online, counselors soon ran into an issue. They had to become more tech-savvy and understand how to work digitally significantly faster to help clients since the shift to an online platform. While moving to a more online counseling presence can be tricky, it will lead to more positives overall. One major positive being the flexibility with obtaining the counseling has become significantly better. However, while moving a portion to online telehealth, there are still cases that are better suited to in-person like addictions. There was an almost doubling of referrals regarding seeing a psychologist around 2020, 62%. When looking at psychologists, 7 out of 10 had their waitlist grow more extended, about 68%. Another factor to consider is the effect Covid has played on the counselor's health. Seeing how the pandemic has affected their patients why could it not affect the counselors if not be more sever, since they are dedicating more time to helping others instead of themselves. It has been noted that Counselors could be feeling overwhelmed, which can lead to many negative consequences. Hopefully, through research and information based upon prior crises, they can stay informed to take better care of themselves while helping others.

Professional journals
In the United States, the scholarly journals of the profession are the Journal of Counseling Psychology and The Counseling Psychologist. The Journal of Counseling Psychology publishes articles with, "theoretical, empirical, and methodological articles on multicultural aspects of counseling." It also focuses on assessment, intervention, consultations, and educational requirements. It also reviews manuscripts of clients that are having problems with housing, developmental issues, and who may or may not be severely disturbed. The Journal of Counseling Psychology focuses on manuscripts that focus on emphasizing development and benefiting the well-being of people. The Counseling Psychologist is the official Publication of the Society of Counseling Psychology. It is also one of the first journals from the field. It publishes articles scholarly articles that are important for counseling psychologists because they are responsible for expanding the knowledge of counseling psychologists through debates and areas that are currently being developed, as well as new practices.

These articles are different throughout the world.  In Australia, counseling psychology articles are published in the counseling psychology section of the Australian Psychologist. In Europe, the scholarly journals of the profession include the European Journal of Counselling Psychology (under the auspices of the European Association of Counselling Psychology) and the Counselling Psychology Review (under the auspices of the British Psychological Society). Counselling Psychology Quarterly is an international interdisciplinary publication of Routledge (part of the Taylor & Francis Group).

See also
 Clinical psychology
 Coaching psychology
 List of counseling topics
 Outline of psychology
 Professional practice of behavior analysis

References

Applied psychology

Counseling psychology


Crew Dragon Resilience (Dragon Capsule C207) é uma nave Crew Dragon fabricada e operada pela SpaceX. Ela é utilizada no Programa de Tripulações Comerciais. Ela iniciou sua primeira missão no dia 16 de novembro de 2020, como parte da SpaceX Crew-1.

História

Originalmente a nave deveria voar após a SpaceX Crew-1, mas passou a ser responsável pela Crew-5 após uma anamalia durante um teste de ignição ter destruído a C204 que seria reutilizada no Crew Dragon In-Flight Abort Test.

No dia 1 de maio de 2020 a SpaceX falou que a C207 estava em produção e o treino da tripulação estava em andamento. Crew Dragon C207 chegou na unidade de processamento da SpaceX na Flórida no dia 18 de agosto de 2020.

Numa coletiva de imprensa realizada no dia 29 de setembro de 2020, o comandante Michael Hopkins reveleo que a cápsula foi batizada como Resilience. O trunk foi anexado no dia 2 de outubro de 2020.

Resilience foi lançado pela primeira vez no dia 16 de novembro de 2020 como parte da SpaceX Crew-1.

O adaptador de acoplagem, normalmente utilizado para a acoplagem de espaçonaves com a Estação Espacial Internacional, foi subsituído por um domo de vidro na Inspiration4. Isto permitiu por uma vista de 360º da Terra, parecidas com o que ocorre na Cúpula da ISS.

Ver também
Crew Dragon Freedom
Crew Dragon Endurance
Crew Dragon Endeavour

SpaceX Dragon 2
Veículos espaciais individuais

Crew Dragon Resilience


Sosyoloji veya toplumbilimi, toplum ve insanın etkileşimi üzerinde çalışan bir bilim dalıdır. Toplumsal (sosyolojik) araştırmalar sokakta karşılaşan farklı bireyler arasındaki ilişkilerden küresel sosyal işleyişlere kadar geniş bir alana yayılmıştır. Bu disiplin insanların neden ve nasıl bir toplum içinde düzenli yaşadıkları kadar bireylerin veya birlik, grup ya da kurum üyelerinin nasıl yaşadığına da odaklanmıştır.

Toplum bilimi alanında çalışan bir kişiye de sosyolog denir. Bir akademik disiplin olarak toplum bilimi bir sosyal bilim olarak kabul edilmektedir ve 19. yüzyılın ilk çeyreğinde gelişmiş diğer bilim dalları ile karşılaştırıldığında göreceli olarak gençtir. Birçok sosyolog bir veya daha fazla uzmanlık alanında veya alt dallarında çalışmaktadır.

Sociology kelimesi, Yunanca "bilim" anlamına gelen "logy" eki ve Latince'de, genel anlamda insanı işaret eden, üye, arkadaş veya dost anlamındaki, "socius" kelimesinden gelen "socio-" kökünden oluşur.

Toplum bilimi geniş çerçeveli bir disiplin olduğu için profesyonel toplum bilimcilerin bile tanımını yapması güçtür. Bu disiplini tanımlamak için işe yarayan yollardan biri bu disiplini toplumun farklı boyutlarını inceleyen alt dalların oluşturduğu bir küme olarak tanımlamaktır. Örneğin toplumsal sınıflaşma; eşitsizliği ve sınıfsal yapıları, demografi; nüfusun miktar ve türündeki değişimleri, suç bilimi; suç davranışı ve çarpıklıkları, politik toplum bilimi; hükûmet ve yasaları, ırk toplum bilimi ve cinsiyet toplum bilimi; ırk ve cinslerin eşitsizliği kadar ırk ve cinsiyetlerin toplumsal yapılarını inceler. Doğadaki birçok çapraz disiplini içerecek şekilde, ağ çözümlemesi gibi yeni toplumsal alt bilim dalları ortaya çıkmaya devam etmektedir.

Birçok toplum bilimci, akademi dışında yararlı araştırmalar yapmaktadır. Bulguları eğitimcilere, yasa yapıcılara, yöneticilere, yenilik yapmak isteyenlere, iş dünyasının liderlerine ve toplumsal sorunları çözme ve sosyal politikalar oluşturma konusuyla ilgilenenlere yardımcı olmaktadır.

Tarihçe

Ekonomi, politika bilimi, antropoloji, tarih ve psikolojiyi kapsayan diğer sosyal bilimler ile karşılaştırıldığında toplum bilimi oldukça yeni bir bilim dalıdır. Arkasındaki düşüncelerin ise daha uzun bir geçmişi vardır ve ortak insan bilgisi ve felsefesinin karışımına kadar izleri takip edilebilir.

Toplum bilimi 19. yüzyılın ilk yarısında modernliğin iddialarına karşı bir akademik tepki olarak belirmeye başladı: dünya küçülmeye başlayıp bütünleşmeye başlıyor, insanların yeryüzündeki deneyimleri hızlı bir şekilde atomize olup yayılıyordu. Toplum bilimciler sadece toplumsal grupları nelerin bir arada tuttuğunu öğrenmeyi değil aynı zamanda toplumsal dağılmaya karşı bir çare geliştirmeyi de umut ettiler.

Sociology kelimesi 1838'de Auguste Comte tarafından Latince socius (arkadaş, dost) ve Yunanca logos (bilim) kelimelerinin bir araya getirilmesi ile oluşturuldu.

 Comte insana dair bütün bilimleri – tarih, psikoloji ve ekonomi dahil, bütünleştirmeyi istiyordu. Onun toplumsal şeması tam 19. yüzyıla özgüydü; tüm insanlığın aynı tarihsel aşamalardan (teoloji, metafizik, pozitif bilimler) geçtiğine inanıyordu ve eğer birisi bu gelişimi kavrarsa toplumsal hastalıklar için çareler de bulabilirdi. Toplum bilim 'bilimlerin kraliçesi' olmalıydı.

 Sociology terimi ile ilk yayımlanan kitap İngiliz düşünür Herbert Spencer'in yazdığı The Study of Sociology (Toplum Bilimi Çalışması) idi (1874).
 ABD'de bazıları tarafından Amerikan toplum biliminin babası diye tanımlanan Lester Frank Ward, 1883'te Dinamik Toplum Bilim kitabını yayınladı ve ilk kez Kansas Üniversitesi, Lawrence'da 1890'da Toplum Bilim Öğeleri başlıklı bir kursta(Amerika'nın devam eden en eski toplum bilim bölümüdür) bu disiplin kendi adıyla öğretilmeye başlandı.
 Kansas Üniversitesi'nde Tarih ve Sosyoloji Bölümü 1891 yılında kuruldu ve ilk tam anlamıyla bağımsız toplum bilim bölümü 1892'de Chicago Üniversitesi 'nde 1895'te Amerikan Toplum Bilimi Dergisini çıkaran Albion W. Small tarafından kuruldu.
 İlk Avrupa toplum bilim bölümü, L'Année Sociologique'un (1896) kurucusu Émile Durkheim tarafından 1895'te Bordeaux Üniversitesi'nde kuruldu.
 Birleşik Krallık'taki ilk toplum bilim bölümü London School of Economics and Political Science'da (İngiliz Toplum Bilim dergisini de yayınlayan) 1904'te kuruldu.
 1919'da Almanya'da Ludwig Maximilians University of Munich'de Max Weber ve 1920'de Polonya'da Florian Znaniecki tarafından toplum bilim bölümleri oluşturuldu.

 Toplum bilim alanında uluslararası işbirliği 1893'te, René Worms tarafından kurulan ancak 1949'da oluşan çok daha geniş katılımlı Uluslararası Toplum Bilim Birliği (ISA) ile yıldızı kararan küçük Uluslararası Toplum Bilim Enstitüsü ile başladı.
 1905'te dünyanın en büyük profesyonel sosyologlar birliği olan Amerikan Toplum Bilim Birliği kuruldu.

19. yüzyıldan 20. yüzyılın başlarına kadar diğer "klasik" toplum bilim kuramcıları şunlardır:
 Karl Marx,
 Ferdinand Tönnies,
 Émile Durkheim,
 Vilfredo Pareto,

ve Max Weber.

20. yüzyıldan 21. yüzyılın başlarına kadar diğer "klasik" toplum bilim kuramcıları şunlardır:
 Markus Dressler,

Comte gibi bu bilimciler de kendilerini sadece "sosyolog" saymaz. Çalışmaları din, eğitim, iktisat, hukuk, psikoloji, etik, felsefe ve teoloji konularına yöneliktir ve kuramları değişik akademik disiplinlere uyarlanmıştır. En çok ne var ki toplum bilim üstünde etkili olmuşlardır (aynı zamanda ekonomi üstünde de merkezi bir isim olan Marks'ı hariç tutarak) ve gene onların kuramları bugün hâlâ en uygulanabilir kuramlar olarak düşünülmektedir.

Disiplinin içinde, bilimsel açıklamadan farklı olan anlayışın felsefi kökleri vardı. Comte'un başını çektiği ilk kuramcıların toplum bilime yaklaşımı, toplumu anlamak için doğal bilimlerde kullanılan yöntemleri ve yöntem bilimini aynen uygulayarak toplum bilimin bir doğal bilim gibi geliştirmekti. Deneycilik ve bilimsel yönteme yapılan vurgu toplum bilimsel iddialar ve bulgular için tartışılmaz bir temel oluşturmayı ve felsefe gibi daha az deneysel disiplinlerden toplum bilimini farklılaştırmayı araştırıyordu. Pozitivizm denilen bu yöntem bilimsel yaklaşım toplum bilimciler ve diğer bilim insanları arasında çekişme kaynağına ve sonunda disiplinin kendi içinde de bir ayrışma noktasına dönüştü. Böylece, birçok bilim, gerekirci, Newtoncu modelden belirsizliği kabullenen ve içselleştiren olasılıklı modellere geçerken toplum bilim gerekirci (çeşitlemeleri yapıya, etkileşime veya diğer güçlere yükleyen)yaklaşıma inananlar ve her türlü açıklama ve tahmin olasılığına karşı duranların hakimiyetine girdi.

Bilimsel açıklamadan farklı ikinci bir görüş ise kültürel hatta kendi başına toplumsaldı. 19. yüzyılın başlarından itibaren insan toplumunun anlamlar, semboller, kurallar, normlar ve değerler gibi kendine özgü yanları bulunmasından dolayı doğal dünyadan toplumsal dünyanın ayrı olduğunu tartışan Wilhelm Dilthey ve Heinrich Rickert gibi bilim insanları tarafından toplum hayatını inceleyen pozitivist ve doğacı yaklaşımlar sorgulanmıştı. Toplumun bu öğeleri insan kültürlerini hem sonucuydular hem de bunlar tarafından üretiliyorlardı. Bu bakış açısı daha sonra antipozitivizmin (insancıl toplum bilim) kurucusu olan Max Weber tarafından geliştirildi. Anti-doğacılıkla yakın ilişkili bu anlayışa göre, toplumsal araştırma insanın kültürel değerlerine yoğunlaşmalıydı. Bu, bir insanın öznel ve nesnel araştırma arasında nasıl bir ayrım yapabileceği konusunda bazı tartışmalara yol açtı ve kişisel yorumlu (hermeneutical) çalışmaları etkiledi. Benzer tartışmalar, özellikle internet çağında, toplum bilimde, hedef kitleye özgü toplum bilimsel uzmanlığın yararına vurgu yapan kamu sosyolojisi gibi çeşitlemelere yol açmaktadır.

Sosyolojinin özellikleri
 Bireysel sorunlarla değil toplumsal sorunlarla ilgilenir
 Sosyoloji bilimi evrensel kural ve tanımlar yapmaz
 Sosyoloji bilimi olması gerekeni değil olanı inceler
 Sosyoloji diğer bilim dallarıyla dayanışma içinde hareket eder
 Sosyoloji bilimi olaylar arasında neden-sonuç ilişkisi kurarak genellemelere ulaşır
 Sosyoloji bilimi sistemli ve düzenli bilgiden oluşur
 Sosyoloji bilimi pozitif bir bilimdir
 Sosyoloji bilimi toplumları genel kural ve tanımlar eşiğinde ayırarak incelemez.

Sosyolojik bakış açısı
Sosyolojik bakış açısı, sosyolojinin toplumda oluşan olaylara karşı nasıl yaklaştığını ve oluşan olayların nasıl incelendiğini niteleyen bir ifadedir. Bu ifade, görünenin ardındaki gerçekliğe atıfta bulunur. Bu bakış açısı ile yaşanan bir olayın birden fazla sebebi olabileceği ve bu nedenle eleştirel düşünmenin önemi vurgulanır.

Sosyal teori
Sosyal teori, toplumsal hayatın kalıplarını açıklamak yerine toplumsal kalıp ve büyük toplumsal yapıları açıklayacak ve çözümleyecek özet ve çoğunlukla karmaşık kuramsal çatıların kullanımına başvurur. Sosyal teori her zaman daha klasik akademik disiplinlerle sorunlu bir ilişki kurmuştur; anahtar düşünürlerden birçoğunun üniversitede kürsüsü yoktur. Bazen sosyal teorinin toplum biliminin bir dalı olduğu düşünülse de, antropoloji, ekonomi, teoloji, tarih, felsefe gibi bilimlerle ilgili olduğu için disiplinlerarasıdır. İlk sosyal teoriler toplum bilimin doğuşuyla beraber, eş zamanlı olarak geliştirildi. 'Toplum biliminin babası' olarak bilinen Auguste Comte –toplumsal evrimcilik- diye ilk sosyal teorilerden birinin temel çalışmasını gerçekleştirdi. 19. yüzyılda sosyal ve tarihsel değişimle ilgili üç büyük klasik teori oluşturuldu: sosyal evrimcilik teorisi (sosyal darwinizm de bunun bir parçasıdır) sosyal dönem teorisi ve Marksist tarihsel materyalizm teorisi. Modern sosyal teoriler klasik teorilerin daha da yetkinleştirilmiş uyarlamalarıdır, evrimin çoksoylu teorileri gibi (neo-evrimcilik, sosyobiyoloji, modernizasyon teorisi, sanayi sonrası toplumu teorisi) veya genel tarihsel sosyoloji ve öznellik teorisi ve toplumun yaratılması.

Doğal bilimler disiplinlerinin tersine –fizik veya kimya gibi— sosyal teorisyenler kendi teorilerini savunmak için bilimsel yönteme yeterince sadık davranmayabilirler. Bunun yerine, sosyal teorinin karşıtlarının eleştirilerinin temelini oluşturan, tarihsel ve psikolojik yorumlar hariç, kolaylıkla kanıtlanamayacak hipotezler kullanarak büyük ölçekli toplumsal genel eğilim ve yapıları ele alırlar.

Uç noktalardaki eleştirel kuramcılar, dekonstrüksiyonizmciler veya post-modernistler gibi, herhangi sistematik bir araştırma veya yöntemin baştan noksan olduğunu iddia etmektedir. Birçok kez, ne var ki, "sosyal teori" bilime başvurmadan tanımlanır çünkü tarif ettiği toplumsal gerçeklik tersi kolay kanıtlanamayacak kadar baskındır. Modernite veya anarşi sosyal teorileri bu anlamda iki örnek olabilir.

Ne var ki, sosyal teoriler toplum biliminin büyük kısmını oluşturmaktadır. Nesnel bilimsel tabanlı araştırmalar sosyal teorisyenler tarafından yapılan açıklamalar için destek sağlayabilir. Mesela aynı işi yapan erkek ve kadınlar arasında belirgin bir gelir eşitsizliği olduğunu ortaya koyan, bilimsel yöntem eksenli istatistiki bir çalışma, karmaşık sosyal teoriler olarak feminizm veya ataerkilliğin önermelerini tamamlayabilir. Genel olarak ve özellikle saf sosyoloji taraftarları arasında, sosyal teorinin bir çekiciliği vardır çünkü burada odak merkezi bireyden uzaklaşır ve doğrudan topluma ve bizim hayatlarımızı kontrol eden toplumsal güçlere döner. Bu sosyolojik kavrayış (veya sosyal imajinasyon) yıllar içinde öğrencilere çekici gelmiş ve diğerleri statükodan memnun kalmamışlardır çünkü—bu şekilde değişim olasılığını ortaya koyarak, sosyal yapıların ve kalıpların ya rastlantısal ya da keyfi olarak özel güçlü gruplar tarafından kontrol edildiği varsayımına dayanmaktadır.

Bilim ve matematik
Toplum bilimciler toplumu ve sosyal davranışı, insanların oluşturduğu grup ve toplumsal kurumu çeşitli sosyal, dinsel, politik ve iş organizasyon gibi inceleyerek çalışırlar. Onlar aynı zamanda grup davranışlarını ve toplumsal etkileşimlerini inceler, köken ve gelişimlerini takip eder ve üye bireyler üzerinde grup hareketlerinin etkisini çözümlerler. Toplum bilimciler toplumsal grupların, organizasyonların ve kurumların özellikleri; bireylerin her birinin diğerinden ve ait oldukları gruptan etkilenme yolları ve bir insanın günlük yaşamında cinsiyet, yaş veya ırk gibi toplumsal özelliklerin etkisi ile ilgilidir. Toplum bilimsel araştırmalar eğitimcilere, yasa koyuculara, yöneticilere ve toplumsal sorunları çözmek ve kamu politikaları geliştirmek isteyenlere yardımcı olur. Birçok toplum bilimci bir veya birden fazla uzmanlık alanında çalışır: toplumsal organizasyon, toplumsal tabakalaşma, toplumsal hareketlilik; ırksal ve etnik ilişkiler;eğitim, aile; toplumsal psikoloji, şehir, kırsal, politika ve karşılaştırmalı toplum bilim; cinsiyet rolleri ve ilişkiler; demografi; yaşlılık; suç bilimi; ve toplumsal uygulamalar.

Toplum bilim büyük oranda Comte'nin toplum bilimin er-geç bilimin bütün diğer alanlarını içine alacağı inancına yaslanarak gelişse de, sonuçta, toplum bilim diğer bilimlerin yerine geçmedi. Bunun yerine, toplum bilim diğer toplumsal bilimlerle özdeşleştirilme noktasına geldi. Günümüzde, çoğunlukla karşılaştırmalı bir yöntem kullanarak, insan türünün organizasyonlarını, toplumsal kurumlarını ve bunların toplumsal etkileşimlerini incelemektedir. Disiplin özellikle karmaşık sanayi toplumlarına odaklanmıştır. Toplum bilimciler son zamanlarda antropologlardan aldıkları ipuçları ile, bu alandaki "Batı Vurgusu"nu belirtmektedirler. Tepki olarak ise yeryüzündeki birçok toplum bilim bölümü çok kültürlü ve çok uluslu çalışmaları desteklemektedir.

Günümüzde, toplum bilimciler, toplumu düzenleyen ırk veya etnisite, sosyal sınıf, cinsel rolleri ve aile gibi kurumları; suç ve boşanma gibi bu yapıların ayrılma ve bozulmasını temsil eden toplumsal işleyişleri ve benzeri kişiler arası etkileşimler gibi mikro-işleyişleri ve bireylerin toplumsallaşmaları, gibi mikro- toplumsal yapıları araştırmaktadırlar.

Toplum bilimciler sıklıkla toplumsal ilişkilerdeki kalıpları açıklamak ve toplumsal değişimi belirlemeye yardım edecek modeller geliştirmek için toplumsal araştırmanın kantitatif yöntemine dayanırlar. Toplum biliminin belli dalları ise - odaklanarak yapılan görüşmeler, grup tartışmaları ve etnografik yöntemler gibi yöntemlerin- sosyal işleyişlerin daha iyi anlaşılmasını sağladığını düşünmektedir. Orta yolu bulmak isteyen bazı toplum bilimciler ise kantitatif ve kalitatif yaklaşımların birbirini tamamlayıcı olarak kullanılmasını tartışmaktadır. Bir yaklaşımdan elde edilen sonuçlar diğer taraftaki açıkları kapatabilir. Mesela kantitatif yöntemler büyük ve geniş kalıpları tanımlarken kalitatif yaklaşımlar bireylerin bu kalıpları nasıl anladıklarını anlamamıza yardımcı olabilir.

Araştırma yöntemleri
Toplum bilimcilerin, soru formları veya toplumsal yöntemler araştırma anketi, görüşmeler, katılımcı gözlem, istatistik araştırması, değerlendirme araştırması ve test, anket vb. belge tabanlı değerlendirme gibi çalışmaları içeren, kuramsal olmayan bulguları bir araya getirmek için kullandığı birçok yöntem vardır. Araştırmanın sorusuna göre hangi araştırma yönteminin kullanılacağı belirlenir. Deneysel ve sayısal konularla ilgili bir araştırma yapılıyorsa nicel araştırma yöntemi, daha çok gözlem ve görüşme gibi sayısal veriler toplanamayan araştırmalarda nitel araştırma yöntemi kullanılmaktadır. Nitel araştırma yöntemi özellikle sosyoloji ve psikoloji gibi konularda araştırmaların sözel olması nedeniyle sık kullanılan bir yöntemdir.

Bu yaklaşımların hepsinin sorunu bunların, araştırmacının bunların gözünde gördüğü toplumu nasıl çözümlediği ve anladığını uyarlamaya çalıştığı kuramsal konuma dayanıyor olmasıdır. Eğer Émile Durkheim gibi işlevselci ise, araştırmacı her şeyi büyük ölçekli toplumsal yapıların terimleriyle açıklaması muhtemeldir. Bir sembolik etkileşimci büyük olasılıkla insanların birbirini nasıl anladığına yoğunlaşacaktır. Bir marksist ya da neo-marksist bir araştırmacı ise muhtemelen her şeyi sınıf mücadelesi ve ekonomi süzgecinden geçirecektir. Fenomenciler ise insanların gerçeğin onlara göre anlamlarını kurguladıkları tek bir yol ve başka hiçbir şey olmadığını düşünmeye eğilimlidirler. Gerçek sorunlardan biri ise birçok toplum bilimcinin bir tek kurumsal yaklaşımın doğru olduğu ve bunun da kendilerininki olduğunu tartışmalarıdır. Uygulamada, toplum bilimciler sıklıkla, her yöntem özel data tipleri ürettiği için farklı yaklaşımları ve yöntemleri karıştırıp eşleştirmektedir.

İnternet üç açıdan toplum bilimcilerin ilgi alanındadır: mesela kâğıt üzerindeki anketler yerine çevrimiçi anketleri kullanmak adına bir araştırma aracı olarak, bir tartışma platformu olarak ve bir araştırma konusu olarak. İnternet toplum bilimi, çevrimiçi toplulukların (ör:haber grupları) çözümlemesini, sanal toplulukları ve dünyaları, internet gibi yeni medyalar ekseninde çözünen organizasyonel değişimleri ve sanayi toplumundan bilgiye dayalı topluma (veya bilgi toplumuna) doğru yaşanan dönüşümde geneldeki toplumsal değişimi içermektedir.

Nicel yöntemler
Nicel araştırmalarda nesnellik ön plandadır. Tek bir doğru sonuç olduğu varsayılmaktadır. Nicel araştırmalarda tek olan bu doğru sonuca ulaşmak için anketler, testler ve ölçeklerden yararlanılarak veriler toplanmaktadır. Yani sayısal veriler sayesinde sonuca ulaşılmaktadır. Birey gerçekliğin dışında tutulmaktadır. Nicel araştırmalarda varsayımlar yapılır. Toplanmış olan sayısal veriler ile genellemelere ulaşılmaktadır.

Nitel yöntemler
Nitel araştırmalarda nesnellikten çok öznellik ön plandadır. Nitel araştırmalarda nesnellik şart değildir. Araştırmalar olayların daha çok "Niçin?" ve "Nasıl?" olduğu ile ilgilenmektedir. Sayısal veriler nitel araştırmalar için büyük önem taşımamaktadır. Nitel araştırmalarda gerçeklik bireyin dışında tutulmamaktadır. Nitel araştırma modelinde betimlemeler ve yorumlamalara yer verilmektedir. Dolayısıyla birden çok doğru kabul edilebilir. Tek bir doğru sonuç belirlemek amaç değildir.

Diğer toplum bilimleri
20. yüzyılın başlarında sanayi toplumu üzerinde araştırma yapan toplum bilimciler ve psikologlar antropolojinin gelişimine katkıda bulundular. Antropologlar da sanayi toplumları üzerinde araştırmalar yaptılar. Günümüzde toplum bilim ve antropoloji çalışma nesnelerinden ziyade farklı kuramsal içerik ve yöntemlere göre daha iyi bir şekilde farklılaşmışlardır.

Sosyal biyoloji görece olarak hem toplum biliminden hem de biyolojiden kaynaklanan yeni bir alandır. Bu alan ilk önce çok hızlı bir kabul görse de, toplumsal davranış ve yapıların evrimsel ve biyolojik işleyişlerle açıklama yolları aramasından dolayı tepki topladı. Toplum bilimciler sıklıkla davranışı tanımlamada genlerin etkilerini çok fazla dayanak göstermeleri yönünden eleştirilmektedirler. Ne var ki toplum bilimciler sıklıkla doğa ve yetiştirme arasında karışık bir ilişki olduğuna atıfta bulunarak yanıt verirler. Bu anlamda sosyal biyoloji fiziksel antropoloji, zooloji, evrimsel psikoloji, insan davranışsal ekoloji ve ikili kalıtım kuramı ile yakın ilişki içerisindedir. Bununla birlikte, bu alanda çalışanların çoğu için, büyük oranda bu alanın düşünceleri kabul edilebilirdir, çünkü toplumsal yapılar için biyolojik temeller bulmak toplumsal yapıların nadir ve isteğe bağlı olduğunu ifade eden birçok toplumsal kuramın önerme ve çıkarımlarına karşı gelmektedir.

Toplum bilim toplumsal psikoloji ile bazı bağlantıları vardır ancak ilki toplumsal yapılarla ilgili iken, ikincisi toplumsal davranışlarla ilgilidir.

Yaklaşımlar ve yöntemler
 Auguste Comte (1789-1857): pozitivist.
 Émile Durkheim (1858-1917): pozitivist.
 Karl Marx: diyalektik materyalist
 Giambattista Vico (1668-1774): özneci/anlamacı.
 Wilhelm Dilthey (1833-1911): hermeneutik geleneğe bağlı; anlamacı.
 Georg Simmel (1858-1918): karmaşık süreççi.
 Max Weber: anlamacı ve etkinlikçi.
 Talcott Parsons : Yapısal işlevselcilik

-Diğer gruplar: Robert Merton, Gerhard Lenski, Erving Goffman, Herbert Blumer, Harold Garfinkel, Peter Berger, Amitai Etzioni, C.Wright Mills, Daniel Bell, Alvin Toffler, G. Herbert Mead, Alain Touraine.

Kavramlar

Dallar

Kaynakça

Genel
 Korotayev A., Malkov A., Khaltourina D. Introduction to Social Macrodynamics: Compact Macromodels of the World System Growth. Moscow: URSS, 2006. ISBN 5-484-00414-4 .
 Final Yayınları Felsefe Grubu Konu Anlatım Kitabı s. 237

Özel

Sosyoloji


Lista vicepreședinților în anul 2011 se bazează pe Lista statelor lumii și pe Lista de teritorii dependente, așa cum sunt ele cunoscute de la 1 ianuarie 2011 pâna la 31 decembrie 2011.
Gruparea acestora s-a făcut pe baza statutului entitătii pe care o reprezintă după cim urmează State independente recunoscute cvasigeneral, State independente recunoscute parțial de comunitatea internațională, State independente nerecunoscute și  Teritorii nesuverane. Vicepreședintele (numele oficial al funcției poate diferi de la stat la stat conform uzanțelor naționale) este  personalitate politică a cărui primă funcție este de a înlocui președintele  atunci când acesta este absent, demisonat, decedat sau nu este disponibil pentru a-și Indplini atribuțiile indiferent din ce motiv. Pot avea vicepreședinți și teritoriile autonome dependente.

State independente recunoscute cvasigeneral

State independente recunoscute parțial

State independente nerecunoscute

Teritorii nesuverane

Guverne în exil și / sau alterantive

Note

Vezi și
 Lista vicepreședinților în anul 2010
 Lista vicepreședinților în anul 2012
 Lista conducătorilor de stat în anul 2011
 Lista miniștrilor afacerilor externe în anul 2011

Legături externe
 World Leaders CIA

Liste de conducători de stat după ani

Lista vicepreședinților în anul 2011


Gregory Wayne "Greg" Abbott (født 17. november 1957 i Wichita Falls, Texas) er en amerikansk politiker og advokat, der er den 48. og nuværende guvernør for den amerikanske delstat Texas. Han er medlem af det Republikanske Parti.

Abbott var medlem af Texas' højesteret fra 1996 til 2001. Herefter var han Texas' justitsminister fra 2002 til 2015 under Rick Perry. Abbott blev indsat som guvernør den 20. januar 2015. Han blev valgt første gang den 4. november 2014, og genvalgt 6. november 2018.

Eksterne henvisninger

 Officiel profil for Guvernør Abbott på Texass officielle hjemmeside.
 Greg Abbott officielle kampagneside på www.gregabbott.com

Guvernører i Texas

Greg Abbott


أزمة الحكم بسلطنة عمان حصلت بعد وفاة سلطان عمان السيد سعيد بن سلطان عام 1856م حيث تنازع على الحكم اثنان من أبنائه وهما ماجد بن سعيد وثويني بن سعيد، وقد أدى ذلك النزاع الذي كاد أن يتحول إلى نزاع مسلح إلى تقسيم تلك الدولة القوية بتآمر من قبل الإنجليز إلى دولتين، إحداهما تحكم الجانب الأفريقي وهي سلطنة زنجبار وبزعامة السلطان ماجد بن سعيد والأخرى تحكم الجانب الآسيوي وهي سلطنة عمان بزعامة السلطان ثويني بن سعيد. وقد استمرت تلك الأزمة من الفترة 1856 إلى 1861 بعد التحكيم الإنجليزي بتقسيم السلطنة إلى دولتين.

تمهيد
امتد نفوذ السلطنة العمانية من بحيرات إفريقيا الوسطى غرباً حتى مشارف شبه القارة الهندية شرقاً كانت محصلة لجهود سلطان عمان السيد سعيد بن سلطان, وتتويجاً لعلاقة السيد سعيد الحميمة مع إفريقيا فقد قرر الإقامة في زنجبار بوصفها العاصمة الثانية لدولته المترامية يعد قرارا خطيرا وخصوصا أن المسافة بين العاصمتين تبلغ 2500 ميل والوصول من عُمان إلى زنجبار تحكمه حركة الرياح الموسمية.

فقد كان من المستحيل أن تسيطر حكومة عُمان سيطرة فعلية على ممتلكاتها البعيدة في شرق إفريقيا إلا بإتخاذها ذلك القرار. وكانت سياسة السيد سعيد الرامية إلى تدعيم نفوذه في ممتلكاته الجديدة، أهم الأسباب التي دعته إلى نقل بلاطه من بلاد العرب إلى زنجبار في سنة 1248هـ / 1832م، حيث ظل مقيما بها بقية حياته.

على أن السيد سعيد كان يعمل على تسيير دفة الأمور الخاصة بعُمان وهو بعيد عنها، فكان يضطر كثيرا لمغادرة زنجبار لمواجهة المشاكل الناجمة في عُمان وحلها ورغم أنه أقام فترة طويلة في زنجبار، فقد ظلت زنجبار طيلة الحكم الطويل للسيد سعيد تابعة لمسقط رسمياً. يذكر إلى انه قبل عصر السيد سعيد كان معظم سكان جزيرة زنجبار من السواحلية ولكن في ظل الدولة الجديدة كثرت وفود العرب للإقامة فيها، ذلك أن السيد سعيد كان قد شجع هؤلاء العرب على الهجرة إلى جزيرة بمبا و زنجبار. ولاشك أن الدافع الاقتصادي كان أقوى الدوافع التي جعلت السيد سعيد يفضل الإقامة بصفة دائمة في جزيرة زنجبار، والواقع أنه لم يكن هناك مكان آخر في تلك السلطنة أكثر ملائمة لتنفيذ سياسته الاقتصادية من هذه الجزيرة.

ولذلك انتقل إليها ولم ينتقل إلى ممباسا أو كيلوا أو غيرها من المدن الهامة في شرق أفريقيا. وعلى أيّة حال فقد أكد السيد سعيد منذ البداية بأن التنمية الاقتصادية تعنيه كما يعنيه استتباب نظام الحكم والأمن والاستقرار، ومن المرجح أن يكون أول من أدخل زراعة القرنفل إلى زنجبار وتطويرها حتى أصبحت في أواخر القرن التاسع عشر من أهم المنتجين على مستوى العالم .

وفاة السيد سعيد بن سلطان
قبل وفاة السلطان سعيد، كان قد أبلغ الإنجليز بتاريخ 23 يوليو 1844 قائلا بأنه سوف يعين كلا من خالد وثويني أبناؤه كسلاطين من بعده واحدا تلو الآخر، مبعدا إبنه الأكبر هلال بسبب تعاطيه الكحول. وقد توفي خالد عام 1854 فأخذ أخوه الأصغر ماجد مكانه، وبعدها بسنتين توفي السلطان سعيد عام 1856م، الذي بوفاته بدأت نقطة تحول خطيرة في تاريخ هذه الإمبراطورية العملاقة. لقد أضحى لكل من الأخوين نفوذه الكامل على إقليمه، وبمبادرة من ماجد عين محمد بن سالم مبعوثاً للسلطان ثويني لدى أخيه في زنجبار، وقد قام بمحادثات أدت إلى تعهد ماجد بدفع أربعين ألف ريال نمساوي لأخيه ثويني في عمان كتعويض عادل لحاجة ثويني الماسّة إلى المال، إلا أن هذا المبلغ لم يستمر لأن ماجد يعتقد أنه إنما يعطي أخاه كمساعدة وليس جزية كما يعتقد السلطان ثويني، لذا سارع ثويني بإصدار إعلان 1856م أكد فيه إنه الحاكم الفعلي والشرعي لجميع ممتلكات عمان بما فيها إقليم زنجبار وتفاقم الصراع بين الأخوين حتى جرّد ثويني حملة عسكرية لمواجهة أخيه في زنجبار إلا أن الإدارة البريطانية في الهند أوقفت الحملة ودعت الأخوين إلى عرض المشكلة للتحكيم واستدعى الأمر تشكيل لجنة تحقيق سنة 1861م ووافق الأخوان على أن تكون توصيات اللجنة ملزمة للطرفين وانتهت اللجنة إلى قرار بتقسيم الإمبراطورية العمانية إلى جزأين منفصلين آسيوي وإفريقي كما أقرت اللجنة بأن يدفع ماجد المبلغ المتفق عليه لأخيه إضافة إلى الأقساط المتأخرة التي بلغت ثمانين ألف ريال نمساوي.

ما بعد التحكيم
أضعف هذا القرار من إمكانات عمان التي أصبحت إقليمين منفصلين، وخاصة بعد أن استولى ماجد على جميع السفن التجارية والحربية التي كانت راسية في زنجبار عشية وفاة والده السيد سعيد والتي تمثل الجزء الأكبر من إمكانات الإمبراطورية العمانية مما أدى إلى تدهور ملحوظ في إمكانات عمان الاقتصادية وخصوصاً أن كثير من التجار انتقلوا برؤوس أموالهم إلى زنجبار بعد عام 1861م.

ويلاحظ أن الطابع الأفريقي أخذ يغلب على سلطنة زنجبار في عهد السيد ماجد نتيجة لانقطاع الصلة بالوطن الأم، وقد ساعدت سياسة ماجد على تحقيق هذه النتيجة، فقد اتخذ بعض الإجراءات التي أدت إلى إضعاف الصلات بين زنجبار ومسقط ففي عام (1281هـ / 1864م) منعت سفن مسقط من الملاحة في مياه زنجبار إلا إذا أبرزت أوراقا تثبت أنها تتجر في سلع شرعية، كما كتب إلى مشايخ الخليج بأن لا يرسلوا سفنهم بعد ذلك إلى زنجبار، كما حرم السيد ماجد على سكان زنجبار تأجير المساكن للتجار العرب الآتين من شبه الجزيرة العربية، وأخيراً أوقف السيد ماجد الهدايا التقليدية التي كان يقدمها السلاطين لقبائل عُمان، مما يدل على انصرافه نهائيا عن فكرة توحيد السلطنة التي أقامها والده السيد سعيد بن سلطان

ولقد كانت عملية تقسيم السلطنة العُمانية هي التي أثارت المشكلات، لأن عدم دفع زنجبار الإعانة السنوية لمسقط جعل الأخيرة غير قادرة على دفع قيمة إيجار بندر عباس إلى فارس، مما حدا بفارس إلى محاولة استعادة هذا الميناء ثم محاولة القيام بنشاط بحري واسع في الخليج. وكان من نتائج ذلك تزايد وتكريس النفوذ البريطاني في المنطقة.

المحاولة الثانية للاندماج
الجدير بالذكر أن السيد تركي والسيد برغش أصبحا على علاقة ودية طيبة منذ الوقت الذي تعهدت فيه الحكومة البريطانية بضمان دفع معونة زنجبار، وقد أدت هذه العلاقة الودية إلى أن اقترح السيد تركي فعلا في سنة (1297 هـ/1880 م) أن يتنازل عن حكم عُمان للسيد برغش

وقد انزعجت حكومة الهند لهذه الأنباء أيما انزعاج وأرسلت إلى روس المقيم البريطاني في الخليج لتحري هذا الأمر، ورد عليها أنه قد تم فعلا اتصالات ومفاوضات بين السيد تركي بن سعيد وأخوه السيد برغش، وأن هذا الموضوع أصبح سائدا بين الناس، فأصدرت حكومة الهند تعليماتها لوكيلها السياسي بأنها ستتدخل في حالة وقوع محاولة لإعادة الوحدة بين عُمان وزنجبار. وهذا يوضح لنا مدى تخوف بريطانيا من اتحاد الدولة العُمانية مرة أخرى، ويبدو أن بريطانيا ضغطت على السيد تركي حتى لا يتنازل عن حكم عُمان، لأنها كانت تعلم أنه من الممكن أن يتخلى فعلا عن الحكم، لأن له سابقة في ذلك عندما ترك الأمر لأخيه عبد العزيز. وبذلك قضى على آخر أمل في إمكان إقامة تلك السلطنة الأفريقية العربية مرة أخرى

استمر الشقيقان بعد أن فشلت فكرة الاتحاد على علاقة طيبة وكانا يتبادلان الهدايا، فقد أهدى السيد برغش شقيقه في سنة (1302 هـ / 1884 م) 22 ألف روبيه كمعونة في مواجهة الحركات الداخلية في عُمان في العام السابق، وفي سنة (1304 هـ / 1886 م) أهداه السفينة البخارية (سلطاني) واليخت (دار السلام)، وفي منتصف عام (1305 هـ / مارس سنة 1888 م) قام برغش بزيارة عُمان وقضى أسبوعا في ينابيع بوشر الحارة أملا في أن يتخلص من مرض أصابه وعامله تركي بمودة واحترام كبيرين، وتلقى منهم بعد ذلك هدية قدرها خمسون ألف ربية، ومات الشقيقان بعد ثلاثة أشهر من لقائهما الأخير.

انظر أيضا
 تاريخ عمان
 تاريخ زنجبار

المصادر

تاريخ زنجبار
تاريخ سلطنة عمان

تقسيم زنجبار عن عمان 1856-1861


Bernard VI de Lippe (né vers 1363 et mort à Detmold, le ) est seigneur de Lippe de 1410 à 1415.

Biographie
Bernard VI de Lippe, né vers 1363, est le fils aîné de Simon III de Lippe et d'Ermgard von Hoya. Il hérite de la seigneurie de Lippe après la mort de son père, en 1410.

Mariage et descendance
Bernard VI épouse en premières noces en 1393, la comtesse Margaretha de Waldeck (1363 - ), fille d'Henri VI de Waldeck et d'Elisabeth de Berg. Aucune postérité n'est issue de cette union laquelle a duré moins de deux ans.

Bernard VI épouse en secondes noces, le  Elisabeth de Mörs-Saarwerden, fille de Friedrich de Mörs et de Walpurg de Saarwerden.

De cette seconde union, naissent quatre :

 Simon IV (né vers 1404 et mort à Wilbasen, le ), qui succède à son père ;
 Frédéric de Lippe (né en 1407 et mort entre 1417 et 1425) ;
 Otto de Lippe (né vers 1410 et mort le  à Brake), religieux à Cologne ;
 Ermengard de Lippe (née vers 1415, morte le ), épouse vers 1428 Wilhelm von Buren (mort en 1461).

Succession
Après la mort de Bernard VI de Lippe, le , son fils aîné Simon IV lui succède en qualité de « seigneur de Lippe ».

Ascendance
Ascendance de Bernard VI de Lippe :

Références

Liens externes
 Portail Internet Histoire westphalienne : Comté / Principauté de Lippe (-Detmold) / État libre de Lippe
 .
 .

Personnalité allemande du XVe siècle
Maison de Lippe
Décès en 1415
Décès à Detmold

Bernard VI de Lippe


السدر الهندي أحد أنواع السدر من الفصيلة النبقية.

مراجع

فواكه الصحراء
محاصيل منشأها الهند
محاصيل منشأها باكستان
نباتات مجنسة في أستراليا
أشجار متحملة للجفاف
أصنوفات سماها جان باتيست لامارك
زفيزف
فواكه تنشأ في آسيا
نباتات الإقليم الهندومالاوي
نباتات الصين
نباتات الهند الصينية
نباتات مجتاحة
نباتات مقاومة للجفاف
نباتات نيبال

سدر هندي


Keepsake fue una influencial banda emo formada en 1997 por Paul Geller y Mark Silva en Coral Springs, Florida. Aunque su estilo tiene claramente un sesgo "pop" y era marcadamente más melódico, poseía elementos que lo hacían aún experimental, tales como los arpegios en las guitarras, secciones acústicas y el uso de la voz gritada aún en partes suaves, cuando la mayor parte de las bandas de rock alternativo de ese momento solamente ocupaban voces limpias en los coros. Es por esto que Keepsake es visto tanto por la crítica como por los fanes del género como el eslabón perdido entre el emo de los 90' (o Midwest Emo) y el post-hardcore melódico o moderno de comienzos del nuevo milenio, con bandas como Senses Fail y Silverstein. En efecto, esta nueva camada de bandas tomó como influencias principales a Keepsake, At the drive-in y Glassjaw.

Después de haber lanzado 3 discos a través de una discográfica independiente, Eulogy Recordings, Geller abandonó la banda por motivos personales, volviendo a la música años después como solista, bajo el nombre de "Pauly Jett". También produjo trabajos de bandas del sello Undecided Records, entre los que se cuenta Shindig, Hearts Over Rome, and Cru Jones. Paul ahora aplica su conocimiento sobre la industria musical en su trabajo de vicepresidente ejecutivo de Productos de la Información en Grooveshark, además de ser reconocido nacionalmente como DJ Pauly Crush.

Jesse Kriz formó parte de Actions Speak Louder y Until the End. El resto de integrantes ha formado o sido parte de varias bandas Emo Y Post-Hardcore.

Miembros
 Duane Hosein - Voz
 Shane Halpern - Voz
 Paul Geller - Guitarra
 Mark Silva - Guitarra
 Mykee Shaffer - Guitarra
 Paul Pincus - Guitarra
 Rob Yapkowitz - Guitarra
 Justin Manlove - Bajo
 Derek Carty - Bajo
 Dan Mazin - Bajo
 Tommy Lobes - Guitarra
 Trevor Short - Bajo
 Chris Hornbrook - Batería
 Colby Hooper - Batería
 Jesse Kriz - Batería

Discografía
The Things I Would Say (1998, Eulogy Recordings)
She Hums Like a Radio (2000, Eulogy Recordings)
The End of Sound (2001, Eulogy Recordings)
Black Dress in a B Movie (2003, Fearless Records)
 apareció en Punk Goes Pop con la canción The Way You Love Me

Bandas relacionadas
Pauly Jett - Paul Geller
Pauly Crush - Paul Geller
Until the End - Dan Mazin, Jesse Kriz
The Cartoon Life - Shane Halpern, Derek Carty
Harbour Lights - Shane Halpern, Derek Carty
A Jealousy Issue -Duane Hosein
Hello Nurse - Mykee Shaffer
Poison The Well - Duane Hosein, Chris Hornbrook, Shane Halpern

Grupos de música de Estados Unidos

Keepsake


La place John-Fitzgerald-Kennedy, anciennement place Carnot, ou « la placette » pour les El-Biarois, est la place centrale de la commune d'El Biar, délimitée du côté sud par la poste et l'école primaire Moula-Henine (ex-Paul-Bert), du côté ouest par le siège de la mairie, du côté nord par la mosquée Al Khoulafa Arachidine et quelques petits commerces, et du côté est par la rue Djilali-Bounaâma. Le 15 octobre 2022, une plaque commémorative a été installée en hommage à John-Fitzgerald-Kennedy.

Origine de l'appellation
La place Kennedy s'est vu attribuer cette appellation au lendemain de l'assassinat du président des États Unis, John Fitzgerald Kennedy, le 22 novembre 1963 à Dallas (Texas). La décision de cette attribution avait été prise par le président de la République Ahmed Ben Bella le jour des obsèques nationales de JFK, le 25 novembre 1963, le jour du troisième anniversaire de son fils John Fitzgerald Kennedy Jr. Donner le nom du président américain à la place centrale d'El Biar avait beaucoup de sens pour les Algériens qui ont vécu la guerre d'Algérie. En effet, le président Kennedy, alors sénateur du Massachusetts, avait soutenu l'indépendance de l'Algérie lors de son intervention devant la chambre haute du Congrès des États-Unis, le 2 juillet 1957.

Visite du frère de Kennedy
Trois ans plus tard, le 23 novembre 1966, son frère Edward Moore Kennedy, appelé aussi Ted, est venu à El-Biar commémorer le troisième anniversaire de cette reconnaissance de l'Algérie au soutien de JFK pour son indépendance. Accompagné dans sa tournée algérienne par le représentant du FLN aux États Unis, M'hamed Yazid, il a également eu l'occasion de s'entretenir avec le président de la République Houari Boumédiène. Toutefois, il n'a pas eu l'occasion de rencontrer le maire d'El Biar, Boukara (dit Benkara) Abdelhamid, en déplacement ce jour-là pour assister à une réunion de travail à la mairie d'Alger. Mais voulant exprimer ses remerciements et ceux de la famille Kennedy, Edward Kennedy a tenu à envoyer un télégramme au maire à partir de la poste d'El-Biar, jouxtant la Place Kennedy, dont voici le contenu (traduit de l'anglais) :

« Cher Monsieur le Maire, je suis profondément touché par la cérémonie à la place Kennedy à El Biar, à l'occasion du troisième anniversaire de la mort du président John Fitzgerald Kennedy. Et je souhaite vous exprimer l'appréciation de toute la famille Kennedy et du peuple américain. Je souhaite également que vous sachiez que ma famille et le peuple américain sont honorés d'avoir à El Biar un hommage permanent à la mémoire du président Kennedy. Sincèrement, Edward M. Kennedy ».

Notes et références

El Biar
Place en Algérie

Place John-Fitzgerald-Kennedy


ජිංජී නායක්වරු (සෙංජි නායක්වරු) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ක්‍රි.ව. 16වන සිට 18වන සියවස දක්වා තමිල් නාඩුවේ ජිංජී කුමාරධානිය පාලනය කළ පාලකයෝ ය. They were subordinates of the imperial Vijayanagara emperors, and were appointed as provincial governors by the Vijayanagar Emperor who divided the Tamil country into three Nayakships viz., Madurai, Tanjore and Gingee. Later, after the fall of the Vijayanagara's Tuluva dynasty, the Gingee rulers declared independence. While they ruled independently, they were sometimes at war with the Tanjore neighbors and the Vijayanagara overlords later based in Vellore and Chandragiri.

See also
 Madurai Nayak dynasty
 Thanjavur Nayak kingdom

References

External links
 Epigrāphiya Karnāṭaka (5,1): Hassan district 1: Hassan, Belur, Channarayapattana, Hole-Nasipur, Arkalgud, Manjavabad, Arsikere Taluks. Available from: http://idb.ub.uni-tuebingen.de/diglit/EC_05_1_1902/0929

Bibliography

Further reading
Questioning Ramayanas – by Paula Richman
Velcheru Narayana Rao, David Shulman. Classical Telugu poetry: an anthology, Page 63.
B. S. Baliga. Tamil Nadu district gazetteers, page 427.

ඉන්දියාවේ රාජවංශ
Telugu people
Hindu monarchs
Telugu monarchs
Tamil monarchs
Tamil Nadu under the Vijayanagar Empire
1509 establishments in Asia

ජිංජී නායක්වරු