الفتحة العددية  اختصارها (NA) هي مقياس لحجم مخروط الضوء الذي ينشأ عند المرور من العدسة الشيئية، والذي مكن الحصول عليه من المعادلة التالية.

حيث n هي معامل انكسار الوسط بين العدسة الشيئية والشريحة التي يتم فحصها، وAA هي الفتحة الزاوية.

الفتحة الزاوية

الفتحة الزاوية  هي الزاوية المحصورة بين الشعاعين اللذين يمران خلال الشئيئة بأقصى زاوية ميل (إلى الخارج)، ويرمز لها بالرمز AA.

وعموما كلما زاد البعد البؤري للعدسة الشيئية، كلما قلت قوتها على التكبير، وصغرت فتحتها الزاوية.

وتظهر أهمية المعادلة السابقة عند استعمال شيئية مغمورة في الزيت، ففي الحالات التي تتطلب الحصول على قوة تكبير عالية جدا، فإنه يمكن زيادة قوة تحليل العدسة الشيئية بإحلال طبقة رقيقة من سائل (أنواع مختلفة من الزيوت) محل الهواء في الفراغ الموجود بين الجسم الذي يراد تكبيرة وبين الشيئية، وذلك نظرا لأن معامل انكسار السائل الزيتي المستخدم يكون أكبرى من معامل انكسار الهواء؛ متقاربان جدا في بناء جسم ما، ومنفصلان انفصالا واضحا في الصورة الناتجة.

إن حدود limits أو مدى التحليل (d) هو أصغر مسافة بين نقطتين يمكنها تميزهما. الحد الأدنى للتحليل يعني أن العدسة لها قوة تحليل عالية. الحد النظري للتحليل يمكن حسابه من خلال المعادلة (d=λ/2NA) حيث أن λ هي طول الموجة الضوئية. ويمكن ملاحظة أن (كلما زادت الفتحة العددية، فإن التحليل يقل، وبالتالي تزيد قوة تحليل العدسة.

ومن الناحية العلمية فقط، فإن الفتحات العددية العالية تكون لها عدسات ذات تكبير عالٍ. إذا كان الوسط بين العدسات والجسم المراد فحصه هو الهواء، فإن معامل انكساره يساوي 1، وبالتالي فإن الفتحة العددية من المعادلة لا يمكن أن تزيد عن 1. علمياً، الفتحة العددية NA لا يمكن أن تتعدى 0.95 لأن الفتحة الزاوية يجب أن تكون أقل من 180 درجة.

التعريف الإصطلاحي

فتحة العدسة أو الحدقة  وهي فتحة داخل عدسة الكاميرا يمكن التحكم بها بتضييقها أو فتحها للحصول على كمية الضوء المناسبة أو ما يسمى بالتعريض المناسب فكل ما كانت العدسة مفتوحة أو واسعة كل ما كانت كمية الضوء الداخلة أكثر والعكس الصحيح. وللحصول على التعريض المناسب يجب الموازنة بين مقدار فتحة العدسة وسرعة الغالق.

يكون لكل عدسة مدمجة أو عدسات متغيرة لكاميرات الDSLR-SLR قطر لفتحة العدسة معروف ويتم الإشارة له برمز الF-Number ويرمز إليها ب الرقم/F، وفتحات العدسة المتعارف عليها في معظم الكاميرات تقع ما بين F/2 و F/16 ولكن هذا لا يمنع وجود عدسات بفتحات أكبر أو اقل مثل F/1.4 أو F/22 الخ.

 فتحة العدسة واسعة: من F/0.95 إلى F/5.6 أو قريب من هذا الرقم
 فتحة العدسة ضيقة: من F/8 إلى F/22 أو فيما فوق.

التحكم في فتحة العدسة بالكاميرا

و كما قلنا ان كل العدسات لها فتحات معينه وتسمح كاميرات ال DSLR وبعض كاميرات ذات العدسة المدمجه مثل كاميرات السوبر زووم في التحكم في فتحه العدسة بما يناسب موضوع التصوير للحصول على تعريض مناسب، ولفتحه العدسة علاقه قويه بينها وبين سرعة الغالق وال ISO للحصول علي التعريض المناسب، فمثلا السرعات البطيئة لسرعة الغالق تقلل الوقت الذي يتم فيه ادخال كمية من الضوء إلى حساس الكاميرا أو فيلم الكاميرا وبالتالي يحتاج التعريض إلى فتحه عدسه كبيرة و ISO مرتفع للحصول علي كمية ضوء مناسبه وتعويض وقت التعريض القليل، والعكس في سرعات الغالق السريعة.

و يتم التحكم في فتحه العدسة عن طريق الوضع اليدوي في الكاميرا ويشار اليه بحرف ال M أو وضع التحكم في فتحه العدسة ويشار اليه في الكاميرا بحرف الP أو Av.

قياس فتحة العدسة
تقاس فتحة العدسة بالأرقام التالية:

1.4 – 2.8 – 3.5 – 5.6 – 8.0 – 11 – 16 – 22

ستلاحظ أن هناك أرقاماً بين الأرقام المذكورة، هي أرقام تعطينا نصف أو ربع فتحة مثال :
عندما تنتقل من 11 إلى 8 تسمي ذلك فتحة كاملة Stop أما من 5.6 إلى 5 فهي ربع فتحة، وكل وقفه هي ضعف أو نصف مقدار الرقم التالي أو السابق، فمثلا : الرقم f/5.6 تعطي ضعف كمية الضوء التي يعطيها الرقم f/8، وفي نفس الوقت يسمح
بدخول نصف كمية الضوء التي يعطيها الرقم f/4.
كلما كان الرقم صغيراً كانت فتحة العدسة كبيرة والعكس صحيح، فمثلاً العدسة 2.8 F ذات فتحة أكبر من العدسة 22 F.

كلما قل الرقم ازداد اتساع فتحة العدسة ؛لأن 2.8 تعني 1/2.8 من حجم العدسة الحقيقي، في حين 22 تعني 1/22 من حجم العدسة الحقيقي.

فتحة العدسة وتصوير الطبيعة

هنالك اعتقاد خاطئ عند المصورين بأنه كل ما كانت فتحة العدسة أكبر قيمة (أصغر فتحة) مثل F\22 كانت الصورة أكثر حدة ولذلك فإن مصوري الطبيعة يستخدمون فتحات عدسة ضيقة، فقد يستخدم البعض أضيق فتحة عدسة لدية اعتقاداً بأن الصورة سوف تصبح أكثر حدة.
لكن الصحيح أن كل ما ضيقنا فتحة العدسة حصلنا على عمق ميدان أكبر وليس على أكثر حدة، ولنحصل على أفضل حدة في الصورة هنالك ما يعرف بالمنطقة الحلوة في العدسة وهي أفضل حدة قد تصنعها العدسة وتكون المنطقة الحلوة في أغلب الأحيان في عدسة F\8-F\22 وهي تقريباً F\8 أو F11 ، وبلأرجح لو تسأل أغلب المصورين لقال فتحة عدسة F\22 هي أكثر فتحة عدسة حدة في هذه العدسة وهذا مفهوم خاطئ،
فلو صورنا منظرا بفتحة عدسة اقل أو أكثر من المنطقة الحلوة لن تحصل على أفضل حدة..
وفي نهاية الأمر أن تضييق فتحة العدسة لا يعني دائما حدة أكثر بل الاصح كل ما ضيقنا فتحة العدسة حصلنا على عمق ميدان واسع.

الفائدة من التحكم بفتحة العدسة
التحكم في كمية الإضاءة الداخلة للكاميرا، فهي تشبه بؤبؤة العين تكبر عندما تكون الإضاءة ضعيفة وتصغر عندما تكون الإضاءة قوية.
- التحكم في عمق الميدان.
- التحكم في حدة الصورة، فعند استخدام عدسة ضيقة مثلاً 22 ستنتج لنا صورة حادة التفاصيل (sharp) ,بينما تقل هذه الحدة إلى أن تصبح شبه مطموسة في الأطراف (blurred) عند الفتحة 2.8 .
- عزل الموضوع عن الخلفية أو دمجهما معاً ,فعند استخدام فتحة عدسة كبيرة (2.8 مثلا) تجد أن الموضوع في مقدمة الصورة واضح المعالم والتفاصيل، في حين تجد الخلفية شبه مطموسة، ولذلك يكثر استخدام الفتحات الكبيرة لتصوير البورتريهات، أما عند استخدام فتحة عدسة ضيقة (22 مثلا) فسيكون الموضوع الرئيسي واضحاً والخلفية أيضاً شبه واضحة.

مصادر

أعداد لابعدية
ألياف بصرية
بصريات
تصوير فوتوغرافي
مجهرية

فتحة عددية


() is a concept in ancient Greek thought that, in its most basic sense, refers to "excellence" of any kind—especially a person or thing's "full realization of potential or inherent function." The term may also refer to excellence in "moral virtue."

The concept was also occasionally personified as a minor goddess, Arete (not to be confused with the mythological Queen Arete), who, together with sister Homonoia, formed the  ("Exacters of Justice").

In its earliest appearance in Greek, this notion of excellence was bound up with the notion of the fulfillment of purpose or function: living up to one's potential. A person of  is of the highest effectiveness; such a person uses all of their faculties—strength, bravery, and wit—to achieve real results. In the Homeric world,  involves all of the abilities and potentialities available to humans. Though particularly associated with "manly" qualities, the Homeric usage of the term was not necessarily gender-specific, as Homer applied the term to both the Greek and Trojan heroes as well as major female figures, such as Penelope, the wife of Greek hero Odysseus. In the Homeric poems,  is frequently associated with bravery, but more often with effectiveness.

In some contexts,  is explicitly linked with human knowledge, where the expressions "virtue is knowledge" and " is knowledge" are used interchangeably. In this sense, the highest human potential is knowledge, and all other human abilities derive from this central capacity. If  is knowledge, the highest human knowledge is knowledge about knowledge itself. In this light, the theoretical study of human knowledge, which Aristotle called "contemplation", is the highest human ability and happiness.

History
The ancient Greeks applied the term  () to anything: for example, the excellence of a chimney, the excellence of a bull for breeding, and the excellence of a man. The meaning of the word changes depending on what it describes since everything has its own excellence; the  of a man is different from the  of a horse. This way of thinking originates from Plato, where it can be seen in the Allegory of the Cave. In particular, the aristocratic class was presumed, essentially by definition, to be exemplary of :The root of the word is the same as , the word which shows superlative ability and superiority, and  was constantly used in the plural to denote the nobility.By ,  as applied to men had developed to include quieter virtues, such as  (justice) and  (self-restraint). Though Plato tried to produce a moral philosophy that incorporated this new usage, it was in the Nicomachean Ethics of Aristotle that the doctrine of  found its fullest flowering. Aristotle's Doctrine of the Mean is a paradigm example of his thinking.

Aristotle deliberated on the various goals of education: including practical skills, , and theory. Educating towards  means boys would be educated towards things that are useful in life. However there is no agreement about what constitutes , which leads to disagreement about how to train students for . To say that  has a common definition of excellence or fulfillment may be an overstatement simply because it was very difficult to pinpoint , much less the proper ways to go about obtaining it.

Homer
In Homer's Iliad and Odyssey,  mainly describes heroes and nobles and their mobile dexterity, with special reference to strength and courage, though it is not limited to this. For instance, the excellence of the gods generally included their power, but, in the Odyssey (13.42), Odysseus asked the gods to grant the Phaeacians , which here is generally translated as prosperity. Penelope's , as another example, relates to co-operation, for which she is praised by Agamemnon. Though associated with "manly" qualities, the Homeric usage of the term was not necessarily gender-specific, as Homer applied the term to major female figures as well as the Greek and Trojan heroes.

In the Iliad, the way Homer describes Achilles is an example of .  is associated with the goodness and prowess of a warrior. Debra Hawhee points out that the norms and practices of Athenian virtuosity "operate within the politics of reputation, whose normative poles are honor and shame." Dying in battle or securing a victory in the Olympic Games were considered  ("good") and, hence, deserving of  ("honor"). So, not only is Achilles a brave and brilliant warrior but also, from the outset, he is destined to die in battle at Troy with the utmost glory—a guarantor of .

According to Bernard Knox's notes in the Robert Fagles' translation of The Odyssey, "" is also associated with , the Greek word for "pray".

The term is not to be confused with the mythological Queen Arete, who is mentioned in The Odyssey, and whose name in Greek is spelled  (with a different vowel in the second syllable).

Personification

Arete was occasionally personified as a goddess, the sister of Homonoia (goddess of concord, unanimity, and oneness of mind), and the daughter of Praxidike (goddess of justice). She is not to be confused with the mythological Queen Arete mentioned in the Argonautica and the Odyssey, whose name in Greek is spelled  (with a different vowel in the second syllable).

Arete and Homonoia were known jointly as the  ("Exacters of Justice"). As with many minor Greek deities, there is little or no real mythical background to Arete, who is used at most as a personification of virtue.

The only surviving story involving Arete was told in  by the sophist Prodicus. Known as "Hercules at the crossroads", it concerns the early life of the hero Heracles. At a crossroads, Arete appeared to Heracles as a young maiden, and offered him glory and a life of struggle against evil; her counterpart Kakia (), offered him wealth and pleasure. Heracles chose to follow the path of Arete.

This story was later used by Christian writers, such as Methodius of Olympus, Justin Martyr, Clement of Alexandria, and Basil of Caesarea.

Examples of usage
 In Aristotle's Nicomachean Ethics, Book 2, chapter 6: "Virtue (), then, is a habit or trained faculty of choice, the characteristic of which lies in moderation or observance of the mean relatively to the persons concerned, as determined by reason, i.e. by the reason by which the prudent man would determine it."
 In the Admonition of Paul in : "Finally, brothers and sisters, whatever is true, whatever is honorable, whatever is just, whatever is pure, whatever is pleasing, whatever is commendable, if there is any excellence () and if there is anything worthy of praise, think about these things."
 Robert Pirsig uses "" as a synonym for "quality" in his book Zen and the Art of Motorcycle Maintenance, which includes an extensive discussion of Plato's Phaedrus and the historical contrast between Dialectic and Rhetoric: "And what is good, Phaedrus, And what is not good—Need we ask anyone to tell us these things?" Pirsig's line plays off a line in the Platonic dialogue The Phaedrus which reads: "And what is well and what is badly—need we ask Lysias, or any other poet or orator, who ever wrote or will write either a political or any other work, in metre or out of metre, poet or prose writer, to teach us this?"
 In a Pindarian ode inscribed on the base of an Olympian victor's statue for the boxer Diagoras of Rhodes: "O father Zeus, give honor to this hymn for a victor at Olympia, and to his now famous  in boxing."
 Arete is the name of a key protagonist in The Philosopher Kings, the second book of Jo Walton's Thessaly trilogy in which a group of people gathered by the time-traveling goddess Athena work to achieve the ideal society as described in Plato's Republic. She is a precocious teenager who also appears in the sequel. Arete's name and its meaning ("excellence") is a small but important plot point in the book—as well as a general theme of the series as a whole.

Athletics
 was also used by Plato in his discussion of athletic training and also the education of young boys. It was commonly believed that the mind, body, and soul each had to be developed for a man to live a life of . This led to the thought that athletics had to be present in order to obtain . Athletics did not need to occupy one's life, but could be used to exercise the body into the right condition for , just as the mind and soul would be exercised by other means.

Paideia
 is a significant part of the  of ancient Greeks: the training of the boy to manhood. This training in  included physical training, for which the Greeks developed the ; mental training, which included oratory, rhetoric, and basic sciences; and spiritual training, which included music and what is called virtue.

See also

  ("a healthy mind in a healthy body")

References

Further reading

Concepts in ancient Greek ethics
Hellenistic deities
Virtue

Arete


Die Comandancia General de La Plata oder auch Comandancia General del Ejercito Rebelde en La Plata (spanisch für: "Generalkommando der Rebellenarmee in La Plata") war das Hauptquartier der Revolutionäre um Fidel Castro in der kubanischen Revolution. Sie liegt im Municipio Bartolomé Masó in der Provinz Granma auf dem Gebiet des "Gran Parque Nacional Turquino". Im Jahr 1978 wurde die Comandancia General zum Nationaldenkmal erklärt.

Geschichte

Inmitten der dichten Wälder der Sierra Maestra, unweit des 1.974 m hohen Gipfels des Pico Turquino, hielten sich die Revolutionäre nach ihrer Landung mit der Motoryacht Granma in den Anfängen der Revolution versteckt.
Unter den 16 errichteten Holzhütten befanden sich auch Funktionsgebäude, wie das Hospital von Comandante Ernesto Che Guevara, die Radiostation Radio Rebelde, eine Küche, eine Waffenkammer, eine Vorratskammer und eine "Casa tribunal" (Kriegsgericht). Eine Hütte diente als Unterkunft für den Comandante en jefe Fidel Castro.
Alte Gebrauchsgegenstände wie Flaschen, Töpfe, Munition sowie Näh- und Schreibmaschinen zeichnen noch heute ein authentisches Bild des Hauptquartiers.

Internationale Bekanntheit erlangte das Hauptquartier, nachdem der US-Journalist Herbert L. Matthews von der New York Times Anfang 1957 den Revolutionsführer Fidel Castro in der Comandancia General interviewte. Die ersten, 1958 über mehrere Monate vom Österreicher Erik Durschmied gedrehten, dokumentarischen Filmaufnahmen wurden kurz nach dem Sieg der Revolutionäre 1959 im nordamerikanischen Fernsehen ausgestrahlt.

Einzelnachweise

Denkmal in Nordamerika
Kubanische Revolution
Provinz Granma

Comandancia General de La Plata


البلالية قرية في ناحية النشابية في منطقة دوما في محافظة ريف دمشق. بلغ عدد سكانها 2914 نسمة عام 2004.

تقع في جنوب ناحية النشابية بين ثلاث تلال هم : تل الذهب غربا وتل فرزات شمالا وتل الخطيب شرقا ، وترتفع عن سطح البحر 616 م. تحيط بها القرى والبلدات التالية: مرج السلطان - دير سلمان - الزمانية ومن الشمال النشابية.

انظر أيضا
قائمة بلدات سوريا

مصادر

بلالية
أماكن مأهولة في منطقة دوما

البلالية


Grønhaug er en stor gravhøj ved Bø ungdomsskole, omkring 1 km nord for kirkestedet på Avaldsnes, Karmøy. Højen blev undersøgt af Haakon Shetelig i 1902. Den indeholdt en skibsgrav; en omtrent 15 meter lang båd med rester af en mandsgrav fra slutningen af 700-tallet.

Sheteligs undersøgelse
Højen er ca. 30 meter i diameter og fire meter høj, den ligger ca. 20 meter over havet og i forlængelsen af rækken med bronzealderhøjer på Reheia. Man gik ud fra, at denne høj var fra bronzealderen, og det var udgangspunktet for Shetelig. Han var inspireret af Oscar Montelius' arbejde og havde bestemt sig for at specialisere sig i bronzealderen. Han havde helt bevist valgt en storhøj ved Avaldsnes som udgravningsobjekt på grund af chancen for at finde en intakt høvdingegrav, idet han mente der var god mulighed for, at en grav inde i højen stadig var intakt. Han gik ind i højen med en tre meter bred skakt fra nordsiden og kunne konstatere at højen var bygget som en kernerøse dækket af en jordkappe, hvilket ikke er usædvanligt for norske gravhøje. Tværs gennem røsen var en forsænkning, og i den var der sat en båd.

Skakten blev udvidet og båden fritlagt. Inde i den lå resterne af gravgodset. Graven var plyndret og gennemrodet. Alligevel var enkelte genstande bevaret. Det mest spektakulære er et fragment af et meget fint engelsk glasbæger, trækar og drejede træskåle. Der blev også fundet enkelte dele af et skelet. Det mest fremtrædende var dog rester af tekstiler; tæpper og dyner, som blev fundet i hele højen og ud gennem gravrøvernes indgangsskakt. Shetelig gjorde ikke noget forsøg på at datere fundet ud over, at han gik ud fra at det var fra vikingetiden.

Senere analyser
Grønhaugfundet kom antageligvis i skyggen af Osebergskibet, og det fik kun lidt opmærksomhed i første halvdel af 1990-tallet. I 1980 gjorde Bjørn Myhre et forsøg på at datere flere af Norges mere anonyme skibs- og bådfund, heriblandt Grønhaugbåden. Ved hjælp af studier i skibsteknologi og radiologisk datering kom han frem til, at det sandsynligvis er ældre end vikingetiden og nok stammer fra germansk jernalder.

Senere har Arnfrid Opedal udført flere C14-dateringer og kommet frem til en datering til 880-970, dvs. vikingetid. I 2009 lykkedes det at give en dendrokronologisk datering. Den viste, at båden blev bygget omkring 780 og graven anlagt 790-795.

Litteratur
 Niels Bonde og Frans-Arne Stylegar: Fra Avaldsnes til Oseberg. Dendrokronologiske undersøkelser av skipsgravene fra Storhaug og Grønhaug på Karmøy. Viking LXXII, Oslo 2009
 Bjørn Myhre: Ny datering av våre eldste båter. Arkeo, Bergen 1980
 Opedal, Arnfrid: Kongemakt og kongerike. Gravritualer og Avaldsnes-områdets politiske rolle 600-1000. Oslo Arkeologiske Serie (OAS) vol 13. Unipub, Oslo 2010.
 Haakon Shetelig: En plyndret baadgrav. Bergen Museums Aarbog 8, Bergen 1902.

Gravhøje
Vikingetidens kultur
Arkæologiske fund fra Norge
Karmøy

Grønhaug


Le coup Lochtenberg  est à la fois un coup de début et une combinaison standard du jeu de dames portant le nom de Cornelis Johannes Lochtenberg, maître néerlandais né en 1889.

Principe du coup Lochtenberg

La version la plus connue du coup Lochtenberg survient après le début 31-27 (19-23) 33-28 (17-21) 28x19 (14x23) 39-33 (10-14) 33-28 (5-10) 28x19 (14x23) 44-39 et l'erreur (10-14)? des Noirs au 7 temps de la partie. Voir diagramme.

Ce coup de début est redoutable car, d'une façon générale, le développement rapide de la grande diagonale est une bonne chose.

La combinaison 27-22! (18x27) 36-31 (27x36) 32-27 (21x32) 37x10 n'est qu'un coup de chassé-croisé,
autrement dit un simple coup droit exécuté après avoir retiré, ici, deux pions gênants. Voir animation.

La manœuvre ne gagne pas immédiatement de pièce et n'offre pas de passage à dame puisque les Noirs pionnent, au 11 temps, par (9-14) 10x19 (13x24). Le pion noir en 24 est cependant isolé et en grand danger.

La meilleure continuation est 34-30! (3-9) 30x19 (4-10) 35-30! (20-25) 41-37! (25x34) 40x29
car à présent (12-18)? et (15-20)? sont tous deux réfutés par un coup de dame commençant par 37-31.

Au 17 temps, les Noirs peuvent poursuivre par (11-17) mais, en jouant 45-40, les Blancs maintiennent leur avant-poste et les Noirs restent avec un pion de moins.

Bibliographie
 .
 .
 .

Notes et références

lochtenberg

Coup Lochtenberg


"Hatchery" is the seventeenth episode of the third season of the American science fiction television series Star Trek: Enterprise, the 69th overall. It was written by André Bormanis and Michael Sussman, and was directed by Michael Grossman; his first episode of Star Trek.

Set in the 22nd century, the series follows the adventures of the first Starfleet starship Enterprise, registration NX-01. Season three of Enterprise features an ongoing story following an attack on Earth by previously unknown aliens called the Xindi. In this episode, Captain Jonathan Archer (Scott Bakula) discovers an Insectoid egg hatchery on a downed Xindi ship and becomes obsessed with protecting the eggs. In response to his increasingly erratic behaviour, Commander Charles "Trip" Tucker III (Connor Trinneer) leads a mutiny to relieve Archer of his command.

Plot
The Enterprise investigates a lifeless Insectoid vessel crashed on a barren planet, hoping to find helpful information on its computer database. Archer leads an away team to explore the wreckage and discovers an Insectoid hatchery with several dozen surviving eggs, but a failing bio-support system. He is sprayed in the face by one of the eggs. Doctor Phlox concludes it was a defense mechanism and treats him with an analgesic. Dead Insectoids and one of their shuttles are then taken aboard for analysis, and computer logs reveal the survivors cut off their own life support in order to save the ship's hatchery.

Despite objections, Archer keeps Enterprise at the planet and orders Commander Tucker to repair the hatchery's bio-support. Incompatibilities with Starfleet portable power generators cause an overload, prematurely hatching one of the eggs, but Phlox cannot save it. Increasingly obsessive, Archer soon orders the transfer of one-third of Enterprises antimatter supply to the Xindi ship so that full power can be restored. With the success of the mission in mind, Sub-Commander T'Pol refuses to carry out his order, so he relieves her of duty and confines her to quarters. Soon after, Lieutenant Reed, in control of the bridge, destroys an escaping Xindi ship. Archer relieves him as well, saying that the alien crew could have helped to save the eggs.

Archer promotes Major Hayes, non-Starfleet leader of the MACOs (Military Assault Command Operations), to First Officer. Hayes questions nothing about Archer's behavior, and has his MACOs man a number of critical positions on the ship.  Archer orders Ensign Sato to prepare an Insectoid-language distress signal. With time running out, Tucker and Phlox conclude that a mutiny is in order, and they free T'Pol and Reed to assist. After a tense standoff and shootout with the MACOs, the Enterprise crew capture the bridge. Meanwhile, Tucker beams down to the hatchery and stuns Archer. Back on Enterprise, a thorough medical scan by Phlox reveals that the egg had sprayed Archer with a "nurturing hormone", making him focus on preserving them. In the end, Archer is fully treated, Hayes confirms that he did not have a medical reason for thoughtlessly following questionable orders, and the ship resumes at full warp-speed towards Azati Prime.

Production
The script for "Hatchery" was written by André Bormanis and Michael Sussman, and directed by Michael Grossman. This was the first episode in the Star Trek universe to be directed by Grossman, who had previously directed episodes of the science fiction and fantasy television shows Firefly, Buffy the Vampire Slayer and Angel. "Hatchery" saw the return of several of the recurring cast members portraying MACO marines; Steven Culp as Major Hayes, Daniel Dae Kim as Corporal Chang and Sean McGowen as Corporal Hawkins. The other MACOs seen were portrayed by stunt workers.

"Hatchery" required several new sets to be built under the supervision of production designer Herman Zimmerman, to represent the crashed Xindi-Insectoid vessel and the hatchery chamber. The special effects seen in the episode, such as the egg sacs and the dead Insectoids, were created by the makeup team under the leadership of Michael Westmore. The work of these two teams, combined with the smoke and lighting effects, create the hatchery set seen throughout the episode. Further effects were added in post-production, which included the addition of newborn Insectoids. Filming was completed on December 19, 2003, the final episode to be filmed that year. The cast and crew took a two-week break following "Hatchery" over Christmas, returning on January 5, 2004.

Reception
"Hatchery" was first aired in the United States on UPN on February 25, 2004. According to Nielsen Media Research, it received a 2.4/4 percent share among adults. This means that it was seen by 2.4 percent of all households, and 4 percent of all of those watching television at the time of the broadcast. Both the previous and following episodes, "Doctor's Orders" and "Azati Prime", received higher ratings, each of 2.6/4 percent. "Hatchery" was not the least viewed installment of the series, which came two episodes later when "Damage" received a rating of 2.0/3 percent.

Michelle Erica Green of TrekNation enjoyed the episode and said it had thrilling moments but was disappointed that it did nothing to further the Xindi plot arc. "It's good, but it's not quite striving for greatness."
In 2021, Baz Greenland of The Digital Fix said this was a "decent" episode in season 3, but thought it delayed resolving the Xindi story arc.

Home media release
The first home media release of "Hatchery" was as part of the season three DVD box set, released in the United States on September 27, 2005. The Blu-ray release of the third season of Enterprise took place on January 7, 2014.

References

External links

Star Trek: Enterprise (season 3) episodes
2004 American television episodes

Hatchery (Star Trek: Enterprise)


Dorothy Lyndall (4 mai 1891 - 11 mai 1979) est une danseuse et professeure de danse américaine.

Jeunesse
Dorothy Stewart Lyndall est née à Los Angeles en 1891, elle est la fille de Charles Penny Lyndall et de Deborah Stewart Lyndall. Elle fréquente l'Université de Californie à Los Angeles.

Carrière
Lyndall se produit dans les années 1910 avec les danseurs de Norma Gould. Sa partenaire est la danseuse et mannequin Bertha Wardell. Elle ouvre sa propre école de danse à Los Angeles. Parmi ses élèves, dans les années 1930, se trouve la chorégraphe Myra Kinch et Yuriko Kikuchi, qui dansent plus tard avec Martha Graham  et à Broadway. Une autre ancienne élève, , se souvient affectueusement de Lyndall : « Dorothy Lyndall était la plus grande passionnée de danse et amoureuse de la danse que j'aie jamais connue. Elle aimait la danse et aimait les danseurs. Elle était littéralement une Socrate de la danse - elle rassemblait les danseurs sous ses ailes comme une mère poule avec ses poussins ». Adrienne Dore danse dans des productions en 1931 dirigés par Lyndall.

En 1935, Lyndall et Myra Kinch donnent un cours d'eurythmique à l'Université de l'Arizona, dans un cours de danse dirigée par l'élève de Lyndall, Genevieve Brown Wright. Lyndall enseigne et se produit jusqu'en 1948, lorsqu'elle va à Hawaï pour étudier la danse pour enfants. Elle est aussi fréquemment à Tucson en Arizona. En 1951, elle rend visite à Geneviève Wright en Arizona.

Lyndall est membre de la Dancers' League. Elle a également écrit de la poésie, dont certaines ont été publiées dans The Lyric West .

Vie privée
Dorothy Lyndall et Margaret Rees ont voyagé ensemble dans le sud-ouest américain, à Hawaï et au Mexique. Leur collection de photographies et de cartes postales se trouve dans les bibliothèques de l'Université de Californie à Irvine. Lyndall est décédée en 1979, à Fontana, en Californie, à l'âge de 88 ans. Sa tombe se trouve au Mission City Memorial Park à Santa Clara, en Californie.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 :
.
.

Liens externes

 John Crosse, "Bertha Wardell: Dances in Silence: Kings Road, Olive Hill and Carmel" Histoire architecturale de la Californie du Sud, 4 juin 2012. Un long article de blog, abondamment illustré situant Dorothy Lyndall et Bertha Wardell dans la scène artistique de Los Angeles des années 1910 et 1920, y compris des liens avec les danseurs Ruth Saint Denis, Ted Shawn et Mikhail Mordkin, et les photographes Barbara Morgan et Edward Weston.

Étudiant de l'université de Californie à Los Angeles
Personnalité liée à Los Angeles
Décès en mai 1979
Naissance en mai 1891
Danseuse américaine du XXe siècle
Pédagogue de danse
Danseur de danse moderne

Dorothy Lyndall


Emil Peter Forsberg (født 23. oktober 1991 i Sundsvall, Sverige), er en svensk fodboldspiller (kantspiller). Han spiller for den tyske Bundesliga-klub RB Leipzig.

Forsberg startede karrieren i hjemlandet, hvor han repræsenterede blandt andet GIF Sundsvall i sin fødeby samt Malmö FF. Med sidstnævnte var han med til at vinde det svenske mesterskab i både 2013 og 2014. I 2015 skiftede han RB Leipzig, der på daværende tidspunkt spillede i 2. Bundesliga. Han var med til at sikre holdet oprykning til Bundesligaen året efter, samt kvalifikation til Champions League i 2017.

Landshold
Forsberg har (pr. 29. juni 2021) spillet 66 kampe og scoret 17 mål for Sveriges landshold. Han debuterede for holdet 17. januar 2014 i en venskabskamp mod Moldova. Han var en del af den svenske trup til EM i 2016 i Frankrig og VM i 2018 i Rusland. Forsberg var med fire mål,  indtil Sverige blev slået ud af Ukraine i ottendedelsfinalen, med i kapløbet om titlen som topscorer ved Uefa Euro 2020.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Sverige
Fodboldspillere fra GIF Sundsvall
Fodboldspillere fra Malmö FF
Fodboldspillere fra RB Leipzig
Personer fra Sundsvall
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2016
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2020

Emil Forsberg


نجاح محيي الدين سلام (13 مارس 1931 - 28 سبتمبر 2023) هي مغنية وممثلة لبنانية مصرية. اشتهرت أغانيها في معظم البلاد العربية، وقد عُرفت بأدائها للأغاني الوطنية والابتهالات الدينية، وهي حاصلة على جائزة الأوسكار من جمعية تكريم عمالقة الفن العربي في الولايات المتحدة عام 1995.

سيرتها
ولدت في بيروت. جدها الشيخ عبد الرحمن سلام مفتي بيروت، ووالدها الفنان والأديب محيي الدين سلام أحد أبرز الملحنين وعازفي العود في لبنان والوطن العربي. وأخوها الصحفي عبد الرحمن سلام. تعلمت أصول الغناء من والدها الذي كان منزله أشبه ما يكون بمعهد فني.

بدايتها في الغناء كانت من خلال الحفلات المدرسية التي كانت تقام مع نهاية كل عام مدرسي. في العام 1948 صحبها والدها إلى القاهرة حيث عرّفها على كبار الفنانين مثل أم كلثوم والموسيقار فريد الأطرش وشقيقته المطربة أسمهان والشيخ زكريا أحمد وغيرهم. وفي العام 1949 سجلت لشركة بيضا فون أول أغانيها وهي «حول يا غنام»، وأغنية يا «جارحة قلبي»، وحينها احترفت الغناء. غنت في كل من حلب، ودمشق، وبغداد، ورام الله. في بداية العام 1950م عادت إلى لبنان لتسجيل بعض الأغاني للإذاعة اللبنانية، وكانت أولى هذه الأغاني «على مسرحك يا دنيا». وكانت انطلاقتها السينمائية مع أول أفلامها وهو «على كيفك» مع السيدة ليلى فوزي. كان فيلمها الثاني «ابن ذوات» وفي هذا الفيلم غنت عدة اغنيات مثل: «برهوم حاكيني»، «الشاب الأسمر»، وغيرها. ثم مثلت فيلم «الدنيا لما تضحك» مع شكري سرحان وإسماعيل ياسين، ثم فيلم «دستة مناديل» مع كارم محمود.

وفي العام 1956م كان العدوان الثلاثي على القاهرة، فغنت أغانيها الوطنية مثل «يا أغلى اسم في الوجود» ثم قصيدة «أنا النيل مقبرة للغزاة» للشاعر محمود حسن إسماعيل. وفي فيلم «السعد وعد» اختلف المخرج مع البطل شكري سرحان فرشّح والد نجاح سلام المطرب اللبناني محمد سلمان للقيام بدور البطولة أمام ابنته، فكان هذا الفيلم سببا في زواجهما التي نتج عنه ابنتان هما سمر وريم. ثم غنت في الجزائر وتونس وذهبت إلى كان لعرض أفلامها.

توجهت بعد ذلك إلى القاهرة للقيام بطولة فيلم «سر الهاربة» مع الفنانة سعاد حسني وكمال الشناوي، ثم فيلم «الشيطان» مع فريد شوقي وشمس البارودي، مع استمرارها بإحياء الحفلات في لبنان وسوريا ومصر.

وفي العام 1971 سافرت إلى الأردن بدعوة من وزارة الإعلام وقدمت أغانيها إلى الإذاعة الأردنية، ثم توجهت إلى العراق بدعوة من وزارة الإعلام. وفي العام 1972 سافرت إلى القاهرة حيث شاركت في بطولة أحد الافلام مع كوكا وفريد شوقي وفي عام 1973 سافرت إلى سوريا بعد الانتصار على إسرائيل إبّان حرب تشرين وغنت أغنية وطنية هي «سورية يا حبيبتي» بالمشاركة مع محمد سلمان والمطرب محمد جمال.

وفي العام 1974 اندلعت الحرب الأهلية اللبنانية فسافرت إلى القاهرة وأقامت فيها حيث تم تكريمها بمنحها الجنسية المصرية وأطلق عليها لقب «عاشقة مصر» لما قدمته من أغنيات وطنية صادقة بداية من عهد الرئيس جمال عبد الناصر. وعندما استلم الرئيس اللبناني إلياس الهراوي رئاسة الجمهورية اللبنانية، قام بزيارة القاهرة، وكانت الفنانة الكبيرة السيدة نجاح سلام أول المستقبلين له في مبنى السفارة اللبنانية في القاهرة، فبادرها بالقول أنها ثروة وطنية وفنانة عظيمة لا يجوز أن تظل خارج بلادها. فعادت إلى لبنان وقدمت أعمالا وطنية كبيرة مثل «لبنان درة الشرق» كلمات الشاعر صالح الدسوقي وألحان الفنان أمجد العطافي، وقد كرمها الرئيس الهراوي في قصر الرئاسة ومنحها وسام الاستحقاق برتبة فارس.

أعمالها

بعض الأغاني

 وندهت عليك
 أحبك
 أين يا أيام
 الهوى العذري
 بعيد يا حبيبي
 بلغ سلامي
 يا ظالمي
 يا أعز الحبابيب
 متى تعود
 تستاهل يا قلبي
 دمعتى
 ده هو يا قمر
 لا مال ولا جاه
 عايز جواباتك
 شو بتعمل فينا
 صورة المحبوب
 عاد المحبوب
 علا وعلا
 لا تسألني يا حبيبي
 مرة

 كنا هنا
 دقيت على باب الأمل
 يا مدفعي
 من بحار الخوف
 أنشودة الفجر
 يوم عيد الاتحاد
 قصيدة بغداد
 مقاومة
 يا رب وحد كلمة الإسلام
 الله يا لبنان ما أجملك
 سلام من جبل لبنان
 حلفت بأجرح قانا
 يا عايدة يا فلسطينية
 يا أغلى اسم في الوجود
 انا النيل مقبرة الغزاة
 الله على النصر
 اليوم النصر
 إنحني ياتاريخ
 سوريا ياحبيبتي
 يا قدسنا

 الوحدة العربية
 بدي عريس نادي الزراعيين
 شيء من الغضب
 وقبل الفجر
 بالصوم يصفوا الشعور
 أمجد العطافي
 يا ليت يا رمضان
 يا أمة الإسلام
 شهر الحب يا رمضان
 يا من عن الصوم ادبر
 الصائمون القائمون
 الصوم فلاح وعبادة
 الحمد لله العظيم
 يا مرحبا شهر الهدى
 نادى المؤذن
 ولد الهدى
 أتينا لبابك خاشعين
 أنا بدعي
 علام الغيوب

 قابل التوبة
 هيئ لنا من امرنا رشدا
 يا أيها الساري الحزين
 خلقت كل البشر
 على باب المصطفى
 مديح المؤمنين
 روح
 يا مالك روحي
 شلونك عيني
 يا جارحة قلبي
 سيرة الحب
 يا سيدي ماشطرك
 اخرج للعالم يا موس
 الشهيد
 يا ريم وادي ثقيف
 حايل بعد حيي
 من نظرتك يازين
 ميّل يا غزيّل
 برهوم حاكيني

 دنيا الهوى
 يا أمة العرب

الأفلام
 على كيفك، 1952
 ابن ذوات - الدنيا لما تضحك، 1953
 دستة مناديل، 1954
 السعد وعد، 1955
 الكمساريات الفاتنات، 1957
 اللحن الأول، 1958
 في قلبها نار، 1960- إخراج: أحمد الطوخي
 مرحباً أيها الحب، 1962- إخراج: محمد سلمان
 سر الهاربة، 1963
 الشيطان، 1969

وفاتها
توفيت في بيروت يوم الخميس 13 ربيع الأول 1445 هـ الموافق 28 سبتمبر (أيلول) 2023 م، وصُلي عليها في اليوم التالي بعد صلاة الجمعة في مسجد الخاشقجي ببيروت.

مراجع

روابط خارجية

أشخاص من بيروت
أعضاء نقابة الفنانين المحترفين في لبنان
حاصلون على الجنسية المصرية
حاصلون على وسام الأرز
عازفو عود لبنانيون
لبنانيون من أصل مصري
مغنيات لبنانيات
مغنيات لبنانيات في القرن 20
مغنيات مصريات في القرن 20
ممثلات أفلام لبنانيات
ممثلات لبنانيات في القرن 20
ممثلات مصريات في القرن 20
مهاجرون لبنانيون إلى مصر
مواليد 1349 هـ
مواليد 1931
مواليد في بيروت
وفيات 1445 هـ
وفيات 2023
وفيات بعمر 92
وفيات في بيروت

نجاح سلام


Die Burgruine Wessenstein ist die Ruine einer Höhenburg in der Gemeinde Stainz (Ortsteil Marhof) im Bezirk Deutschlandsberg in der Steiermark.

Lage

Die Reste der Burg liegen südlich von Sauerbrunn im Ortsteil Trog auf einem Geländevorsprung zwischen dem Tal des Stainzbaches und des Theussenbaches. Sie befinden sich auf den Grundstücken Nr. 249/2, 249/4 und 251/4 der Katastralgemeinde Trog auf einer Höhe von

Geschichte
Die Anlage wurde vermutlich Ende des 12. oder Anfang des 13. Jahrhunderts errichtet, damaliger Grundherr war das Geschlecht der Herren von Wildon, ein Ministerialengeschlecht der steirischen Landesherren. Die "Wessensteiner" werden als Dienstmannen der Wildoner im 13. Jahrhundert erwähnt. 1353 wird die Burg "purckstall zu Webssenstein" genannt. Für die Zeit nach dem Aussterben der Wessensteiner, das um die Wende vom 13. auf das 14. Jahrhundert angenommen wird, wird auch das Verlassen und Aufgeben der Burg Wessenstein angenommen.

Es wird angenommen, dass der Name vom weißen Stein stammt, aus dem der Burghügel teilweise besteht: Es handelt sich bei diesem Gestein um eine Marmorlinse, die hier als heller, fast weißer kristalliner Marmor in das  sonst dunkle Stainzer Plattengneismassiv eingebettet ist. Dieses Vorkommen ist ca. 20 bis 30 m dick und wurde bis ins 20. Jahrhundert in einem Steinbruch abgebaut, der der Gemeinde gehörte und bis an die Grenzen der Burg reichte. Der weitere Abbau des Gesteins hätte den Bestand der Burganlage gefährdet.

Anlage
Die Burg hatte eine Ausdehnung von 100 mal 35 Meter. Sie ist nur mehr in geringen Resten erhalten. Im Osten und Westen war die Burg durch zwei Gräben gesichert, im Norden und Süden fällt das Gelände steil in die Täler ab und bedurfte keiner zusätzlichen Sicherung. Die Mauern sind etwa einen Meter dick. Als ursprünglicher Zugang hat sich im östlichen Teil ein Rest des Burgtores erhalten, welches später (nach Errichtung eines Zugangs über einen flacheren Weg im Westen der Anlage) zugemauert wurde. Die Anlage war von einer Ringmauer umgeben, von der sich nur mehr einige Steinlagen an einigen Stellen erhalten haben. Im nördlichen Hang befinden sich Reste eines Zwingers, östlich unterhalb der Burg liegen Reste eines Meierhofes.

Die Burg sicherte eine Straße von Stainz über den Aiblwirt zur Pack und damit einen der Wege über die Koralpe.

Siehe auch
 Liste der Burgen und Schlösser in Österreich

Literatur
 Werner Murgg: Burgruinen der Steiermark. In: Nikolaus Hofer (Hrsg.): Fundberichte aus Österreich. Materialhefte Reihe B Band (FÖMat B 2, 2009). Herausgegeben vom Bundesdenkmalamt, Abteilung für Bodendenkmale. Verlag Berger, Wien 2009. . S. 36–37.
 Bernhard Hebert: Fundbericht. In: Fundberichte aus Österreich. Band 24/25, Jahrgänge 1985/86. Herausgegeben vom Bundesdenkmalamt. Verlag Berger, Wien 1987.  S. 354.
 Herwig Ebner: Burgen und Schlösser in der Steiermark. Teil III. Graz, Leibnitz, West-Steiermark. 2. Auflage Wien 1981 (1. Auflage 1967). S. 187 (die Burg wird dort "Weissenstein" genannt).

Weblinks

Einzelnachweise

Wessenstein bei Marhof
Erbaut im 13. Jahrhundert
Koralpe
Orographie des Einzugsgebiets Sulm (Mur)
Bauwerk in Stainz
Wessenstein
Wessen
Wessenstein

Burgruine Wessenstein


الموصدة (الإنكليزية: autoclave، نقحرة: أوتوكلاف) آلة تستخدم لتنفيذ العمليات الصناعية والعلمية التي تتطلب درجة حرارة وضغطًا مرتفعين فيما يتعلق بالضغط / درجة الحرارة المحيطة. تُستخدم الموصدة في التطبيقات الطبية لإجراء التعقيم وفي الصناعة الكيميائية لمعالجة الطلاءات وكبريت المطاط والتوليف الحراري المائي . تستخدم الموصدة الصناعية في التطبيقات الصناعية، وخاصة في تصنيع المواد المركبة.

يتم استخدام العديد من أجهزة التعقيم لتعقيم المعدات والإمدادات من خلال تعريضها للبخار المشبع المضغوط بدرجة حرارة  لحوالي 15-20 دقيقة حسب حجم الحمولة والمحتويات. اخترع تشارلز تشامبرلاند جهاز التعقيم بالبخار عام 1879،  على الرغم من أن الجهاز السابق له والمعروف باسم جهاز الهضم بالبخار steam digester كان قد تم اختراعه من قبل دينيس بابين عام 1679. يأتي الاسم من اليونانية حيث أن السابقة ـauto تعني الذات، والكلمة اللاتينية clavis تعني المفتاح، وبالتالي فهي أداة ذاتية القفل.

المبدأ الفيزيائي
تحت درجة الضغط النظامي لا يمكن تسخين الماء فوق درجة 100 درجة مئوية في وعاء مفتوح، حيث أن التسخين الزائد يتسبب في غليان الماء ولا ترفع درجة حرارة الماء. ولكن عند تسخين الماء في وعاء مغلق مثل الموصدة يكون من الممكن رفع درجة حرارة الماء إلى درجات حرارة أعلى، حيث بتسخين الوعاء يرتفع الضغط بسبب ثبات الحجم بحسب قانون الغاز المثالي.

الاستخدامات
تستخدم أجهزة التعقيم على نطاق واسع في علم الأحياء الدقيقة، والطب، وطب الأقدام، والوشم، وثقب الجسم، والطب البيطري، وعلم الفطريات، والممارسة الجنائزية ، وطب الأسنان، وتصنيع الأطراف الاصطناعية. تختلف في الحجم والوظيفة اعتمادًا على الوسائط المراد تعقيمها وتسمى أحيانًا فرن التقطير المعوج retort في الصناعات الكيميائية والغذائية.

تشمل الأحمال النموذجية الأواني الزجاجية للمختبرات والمعدات والنفايات الأخرى والأدوات الجراحية والنفايات الطبية.

من التطبيقات الملحوظة والشعبية المتزايدة لأجهزة الموصدة المعالجة المسبقة للتخلص من النفايات وتعقيمها، مثل نفايات المستشفيات المسببة للأمراض. تعمل الآلات في هذه الفئة إلى حد كبير وفقًا لمبادئ الموصدة التقليدية من حيث قدرتها على تحييد العوامل المعدية المحتملة باستخدام بخار مضغوط ومياه شديدة التسخين. جيل جديد من محولات النفايات قادر على تحقيق نفس التأثير بدون وعاء ضغط لتعقيم وسائط الاستزراع، والمواد المطاطية، والعباءات، والضمادات، والقفازات، إلخ. إنه مفيد بشكل خاص للمواد التي لا يمكنها تحمل ارتفاع درجة حرارة فرن الهواء الساخن الجاف.

تُستخدم الموصدة أيضًا على نطاق واسع لمعالجة المواد المركبة، خاصةً لدمج طبقات متعددة دون أي فراغات من شأنها أن تقلل من قوة المواد، وفي تقسية المطاط. تساعد الحرارة والضغط المرتفعان اللذان تولدهما الموصدة على ضمان إمكانية تكرار أفضل الخصائص الفيزيائية الممكنة. يمتلك مصنعو قطع غيار المراكب الشراعية أجهزة تعقيم موصدة تزيد في طولها عن  وعرضا ، وبعض الموصدات في صناعة الطيران كبيرة بما يكفي لاحتواء جسم كامل للطائرة مصنوع من مركبات ذات طبقات.

تستخدم أنواع أخرى من أجهزة التعقيم (الموصدة) لتنمية البلورات تحت درجات حرارة وضغوط عالية. تزرع بلورات الكوارتز الاصطناعية المستخدمة في صناعة الإلكترونيات في الموصدة. يمكن إجراء تعبئة المظلات للتطبيقات المتخصصة تحت التفريغ في الموصدة، مما يسمح بتدفئة المزالق chutes وإدخالها في عبواتها في أصغر حجم.

إزالة الهواء
من المهم جدًا التأكد من إزالة كل الهواء المحبوس من الموصدة قبل التنشيط، حيث أن الهواء المحبوس هو وسيط ضعيف جدًا لتحقيق التعقيم. البخار عند  يمكنه تحقيق المستوى المطلوب من التعقيم في ثلاث دقائق، بينما يتطلب تحقيق نفس المستوى من التعقيم في الهواء الساخن الجاف قضاء ساعتين .

تشمل طرق إزالة الهواء:

الإزاحة إلى أسفل (أو نوع الجاذبية): عندما يدخل البخار الحجرة، فإنه يملأ المناطق العلوية أولاً لأنه أقل كثافة من الهواء. تعمل هذه العملية على ضغط الهواء إلى الأسفل، مما يجبره على الخروج من خلال مصرف يحتوي غالبًا على مستشعر درجة الحرارة. يتوقف التفريغ فقط عند اكتمال الإخلاء الجوي. عادةً ما يتم التحكم في التدفق بواسطة مصيدة بخار أو صمام ملف لولبي، ولكن يتم استخدام ثقوب نازفة أحيانًا. نظرًا لخلط البخار والهواء، من الممكن أيضًا إخراج الخليط من أماكن في الحجرة غير قاعها.

نبض البخار : يتم تخفيف الهواء باستخدام سلسلة من النبضات البخارية، يتم فيها ضغط الغرفة بالتناوب ثم خفض الضغط إلى مستوى قريب من الضغط الجوي.

مضخات التفريغ : تمتص مضخة تفريغ الهواء أو مزيج الهواء / البخار من الغرفة.

دورات الغلاف الجوي العلوي Superatmospheric cycles: يتم تحقيقها باستخدام مضخة تفريغ. يبدأ بفراغ متبوعًا بنبض بخار يتبعه فراغ يتبعه نبضة بخار. يعتمد عدد النبضات على نوع الموصدة والدورة المختارة.

دورات الغلاف الجوي السفلي Subatmospheric cycles: تشبه دورات الغلاف الجوي العلوي، ولكن ضغط الغرفة لا يتجاوز أبدًا الضغط الجوي حتى يصل الضغط إلى درجة حرارة التعقيم.

في الطب

الموصدة الطبية هي جهاز يستخدم البخار لتعقيم المعدات والأشياء الأخرى. هذا يعني أن جميع البكتيريا والفيروسات والفطريات والجراثيم معطلة. ومع ذلك، قد لا يتم تدمير البريونات prions ، مثل تلك المرتبطة بمرض كروتزفيلد جاكوب، وبعض السموم التي تطلقها بعض البكتيريا، مثل السيروليد، عن طريق التعقيم بالبخار عند درجة حرارة 134 درجة مئوية لمدة ثلاث دقائق أو 121 درجة مئوية لمدة 15 دقيقة. على الرغم من مجموعة واسعة من العتيقة archaea الأنواع، بما في ذلك جيوجيما باروسي Geogemma barosii ، ويمكن البقاء على قيد الحياة وتتكاثر حتى في درجات حرارة أعلى من 121 درجة مئوية، لا يعرف أي منها أنها معدية أو تشكل خطراً على صحة الإنسان؛ في الواقع، الكيمياء الحيوية الخاصة بهم مختلفة تمامًا عن نظيرتنا ومعدل تكاثرها بطيء جدًا بحيث لا يحتاج علماء الأحياء الدقيقة إلى القلق بشأنها.

توجد الموصدة في العديد من الأماكن الطبية والمختبرات والأماكن الأخرى التي تحتاج إلى ضمان تعقيم الجسم. تستخدم العديد من الإجراءات اليوم عناصر تستخدم مرة واحدة بدلاً من العناصر القابلة للتعقيم وإعادة الاستخدام. حدث هذا لأول مرة مع الإبر تحت الجلد، ولكن اليوم العديد من الأدوات الجراحية (مثل الملاقط، وحوامل الإبر، ومقابض المبضع) عادة ما تستخدم مرة واحدة بدلاً من العناصر القابلة لإعادة الاستخدام (انظر موصدات النفايات waste autoclave). تعتبر الموصدة ذات أهمية خاصة في البلدان الفقيرة بسبب الكمية الأكبر من المعدات التي يتم إعادة استخدامها. كان توفير الموصدة فوق الموقد أو الموصدة الشمسية للمراكز الطبية الريفية موضوعًا للعديد من بعثات المساعدة الطبية المقترحة.

نظرًا لاستخدام الحرارة الرطبة damp، لا يمكن تعقيم المنتجات القابلة للتغير بالحرارة heat-labile (مثل بعض المواد البلاستيكية) بهذه الطريقة وإلا ستذوب. يجب أيضًا تعقيم الورق والمنتجات الأخرى التي قد تتلف بالبخار بطريقة أخرى. في جميع أجهزة التعقيم، يجب دائمًا فصل العناصر للسماح للبخار باختراق الحمل المراد تعقيمه بالتساوي.

غالبًا ما يستخدم التعقيم بالبخار لتعقيم النفايات الطبية قبل التخلص منها في مجرى النفايات الصلبة البلدية القياسي. أصبح هذا التطبيق أكثر شيوعًا كبديل للحرق بسبب المخاوف البيئية والصحية التي أثيرت بسبب المنتجات الثانوية للاحتراق المنبعثة من المحارق، خاصة من الوحدات الصغيرة التي كانت تعمل بشكل شائع في المستشفيات الفردية. لا يزال الحرق أو عملية أكسدة حرارية مماثلة مطلوبًا بشكل عام للنفايات المرضية وغيرها من النفايات الطبية شديدة السمية أو المعدية.

في طب الأسنان، تتوفر موصدة تعقيم أدوات طب الأسنان.

في معظم الدول الصناعية، تعتبر أجهزة التعقيم من الدرجة الطبية أجهزة طبية منظمة. ولذلك فإن العديد من أجهزة التعقيم ذات المستوى الطبي تقتصر على تشغيل دورات معتمدة من المنظم. نظرًا لأنها مُحسَّنة للاستخدام المستمر في المستشفى، فإنهم يفضلون التصميمات المستطيلة، ويتطلبون أنظمة صيانة متطلبة، ويكون التشغيل مكلفًا. (يستخدم جهاز التعقيم الطبي المُعاير بشكل صحيح آلاف الجالونات من الماء يوميًا، بغض النظر عن المهمة، مع استهلاك طاقة كهربائية مرتفع في المقابل.)

في مجال البحوث
معظم أجهزة التعقيم الطبية غير مناسبة لمهام البحث. يتم استخدام أجهزة التعقيم غير الطبية للاستخدام العام (غالبًا ما يطلق عليها «درجة البحث research-grade») بشكل متزايد في مجموعة واسعة من مجالات التعليم والبحث والإعدادات الصناعية (بما في ذلك الأبحاث الطبية الحيوية) حيث تكون الكفاءة وسهولة الاستخدام والمرونة ممتازة. قد يتم تكوين الموصدة بدرجة البحث لعملية «التمرير pass-through». هذا يجعل من الممكن الحفاظ على العزلة المطلقة بين مناطق العمل «النظيفة clean» والتي يحتمل أن تكون ملوثة. تعتبر أجهزة التعقيم بالتمرير البحثية مهمة بشكل خاص في مرافق BSL-3 أو BSL-4 .

الموصدة من الدرجة البحثية - غير المعتمدة للاستخدام في أدوات التعقيم التي سيتم استخدامها مباشرة على البشر - مصممة بشكل أساسي لتحقيق الكفاءة والمرونة وسهولة الاستخدام. تعرض مجموعة واسعة من التصميمات والأحجام، وغالبًا ما تكون مصممة وفقًا لاستخدامها ونوع الحمولة. تشمل الاختلافات الشائعة إما غرفة ضغط أسطوانية أو مربعة، وأنظمة تبريد بالهواء أو الماء، وأبواب مفتوحة رأسيًا أو أفقيًا (والتي قد يتم تشغيلها كهربائيًا أو يدويًا).

في عام 2016، أجرى مكتب الاستدامة في جامعة كاليفورنيا، ريفرسايد (UCR) دراسة عن كفاءة الموصدة في مختبرات أبحاث الجينوم والحشرات، وتتبع استهلاك الطاقة والمياه في عدة وحدات. ووجدوا أنه حتى عند العمل ضمن المعايير المقصودة، فإن أجهزة التعقيم الطبية المستخدمة في مختبرات أبحاثهم تستهلك 700 جالون من الماء و 90 كيلو وات ساعة من الكهرباء لكل دورة (1134 ميجاوات ساعي من الكهرباء و 8.8 مليون جالون من الماء الإجمالي) تقوم الموصدة ذات الدرجة البحثية الخاصة بشركة UCR بأداء نفس المهام بنفس الفعالية، ولكنها تستخدم طاقة أقل بنسبة 83٪ وماء أقل بنسبة 97٪.

تاكيد الجودة

هناك مؤشرات فيزيائية وكيميائية وبيولوجية يمكن استخدامها لضمان وصول الموصدة إلى درجة الحرارة الصحيحة للمقدار الصحيح من الوقت. إذا كان من الممكن الخلط بين عنصر لم تتم معالجته أو معالجته بشكل صحيح وبين عنصر معالج، فهناك خطر اختلاطها، وهو أمر بالغ الأهمية في بعض المجالات مثل الجراحة.

المؤشرات الكيميائية
تتغير المؤشرات الكيميائية الموجودة على العبوة الطبية وشريط الموصدة بمجرد استيفاء الشروط الصحيحة، مما يشير إلى أن الكائن الموجود داخل العبوة، أو أسفل الشريط، قد تمت معالجته بشكل مناسب. شريط الموصدة ليس سوى علامة على أن البخار والحرارة قد قاما بتنشيط الصبغة. لا تشير العلامة الموجودة على الشريط إلى تعقيم كامل. جهاز التحدي الأكثر صعوبة، المسمى بجهاز بوي-ديك Bowie-Dick على اسم مخترعيه، يُستخدم أيضًا للتحقق من دورة كاملة. يحتوي هذا على ورقة كاملة من المؤشرات الكيميائية الموضوعة في وسط رزمة من الورق. إنه مصمم خصيصًا لإثبات أن العملية حققت درجة حرارة كاملة ووقتًا كاملاً لدورة عادية تبلغ 134 درجة مئوية لمدة 3.5-4 دقائق.

شريط الموصدة

شريط الموصدة أو شريط الموصدة  شريط لاصق استخدم في جهاز الموصدة (التسخين تحت ضغط عالي من أجل التعقيم) لتحديد ما إذا كان قد تمّ التوصل إلى درجة حرارة وضغط معين .

طُبقت شرائح صغيرة من الشريط على المواد قبل وضعها في الموصدة . يشبه شريط الموصدة شريط الكمام لكنه أكثر التصاقاً قليلاً، ليسمح ببقاءه ملتصقاً تحت تسخين وظروف رطوبة جهاز الموصدة. يمتلك شريط واحد من هذا القبيل علامات قطرية تحتوي على حبر والذي يتغير ألوانه (عادة من البيج إلى الأسود) عند التسخين . يحتوي حبر واحد من هذا القبيل على 30.1 % ثيوكبريتات الصوديوم، 0.6 % كربونات المغنيسيوم، 20.1 % نيوكريل، 30.1 % إيثانول، 22.7 % أسيتات الإيثيل و 49 % مواد صلبة حبرية .

المؤشرات البيولوجية
لإثبات التعقيم، يتم استخدام المؤشرات البيولوجية. تحتوي المؤشرات البيولوجية على أبواغ بكتيريا مقاومة للحرارة، عصوية دهنية أليفة الحرارة Geobacillus stearothermophilus . إذا لم تصل الموصدة إلى درجة الحرارة المناسبة، فسوف تنبت الجراثيم عند الحضانة وسيغير التمثيل الغذائي لون مادة كيميائية حساسة لدرجة الحموضة. تتكون بعض المؤشرات الفيزيائية من سبيكة مصممة لتذوب فقط بعد تعرضها لدرجة حرارة معينة لفترة الاحتفاظ ذات الصلة. إذا انصهرت السبيكة، فسيكون التغيير مرئيًا.

تستخدم بعض الموصدات التي يتم التحكم فيها بواسطة الكمبيوتر قيمة F 0 ـ (F-naught) للتحكم في دورة التعقيم. يتم تعيين قيم F 0 لعدد دقائق التعقيم التي تعادل  عند  فوق الضغط الجوي لمدة 15 دقيقة. نظرًا لصعوبة التحكم الدقيق في درجة الحرارة، يتم مراقبة درجة الحرارة وضبط وقت التعقيم وفقًا لذلك.

صور إضافية

انظر أيضًا
 تعقيم

المراجع

معدات صناعية
معدات طبية
معدات مخبرية

موصدة


La gare de Corroy-le-Château est une halte ferroviaire belge fermée de la ligne 147, de Tamines à Landen via Fleurus, située à Corroy-le-Château, ancienne commune fusionnée avec la ville de Gembloux, en Région wallonne dans la province de Namur.

Elle est mise en service en 1886 par les Chemins de fer de l'État belge et ferme en 1959.

Situation ferroviaire
La gare de Corroy-le-Château se trouvait au point kilométrique (PK) 19,3 de la ligne 147, de Tamines à Landen, via Fleurus et Gembloux entre la gare de Sombreffe et le point d'arrêt de Penteville.

Histoire
Le point d'arrêt de Corroy-le-Châteauest est créé le  par les Chemins de fer de l'État belge sur la section de Fleurus à Landen en service depuis 1865.

Elle devient une halte le  et reçoit un petit bâtiment apparenté au plan type 1893 sans corps de logis à étage ni dépendances.

Cette section de ligne ferme à tous trafics le . Le bâtiment de la gare a été détruit par après mais la maison de garde-barrière du côté opposé de la voie et de la route subsiste comme habitation.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en Belgique
 Ligne 147 (Infrabel)

Liens externes

Transport à Gembloux
Gare disparue dans la province de Namur
Ligne 147 (Infrabel)
Gare mise en service en 1886

Gare de Corroy-le-Château


Moon rider er en dokumentarfilm fra 2012 instrueret af Daniel Dencik efter manuskript af Daniel Dencik.

Handling
»Moon Rider« er en fortælling om den unge Rasmus Quaade og hans kamp for at blive professionel cykelrytter. Det er en dannelsesrejse, der fører tilskueren med ned i helvede og tilbage. Med personlige Super8-optagelser og rå hjelmkamera-billeder, fortælles historien om et ekstraordinært talent, der befinder sig på et afgørende tidspunkt i sit liv. Det er en historie fortalt fra indersiden af en racerhjelm. Rasmus har en krop skabt til cykling, men et sind, der er skabt til at tænke. Hans fængende overvejelser om liv og død bliver hans største modstander i kampen om at udleve sin drøm: at blive verdensmester i enkeltstart. For at vinde skal han tømme hovedet helt, men hvordan tømmer man hovedet, når alle tanker er et skridt i den forkerte retning? Med hudløs ærlighed lukker Rasmus os ind i sin verden, hvor vi møder både tvivlen, frygten og dødsdriften, men også euforien ved at være blandt de ypperste i verden. Filmen tegner et hjerteskærende billede af et kæmpe sportstalents ekstreme og ensomme liv.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2012

 Moon rider på DanishDox

Moon rider


වසර   () යනු  ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර,    දිනයකින් ඇරඹෙන  අවුරුද්දක්   (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත)  විය. එකල එය හැඳින්වුනේ, 	නයිජර්ගේ	 සහ 	අප්‍රොනියේනුස්	  රාජ්‍යතාන්ත්‍රික  ධූර වර්ෂය  (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්,  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 	870	  වසර  ) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා   යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල් මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු

117


Robert Douglas Houghton (nació el 30 de octubre de 1947 en Inglaterra), comúnmente conocido como Bob Houghton o Bobby Houghton, es un exfutbolista y actualmente entrenador, recientemente fue director técnico de India. Ha dirigido por 40 años en 10 diferentes países.

Palmarés

Como entrenador

Torneos nacionales

Torneos internacionales

Enlaces externos
All India Football Federation profile of Houghton
FC Zürich stats

Futbolistas de Inglaterra
Entrenadores de fútbol de Inglaterra
Entrenadores del Colorado Rapids
Entrenadores del Toronto Blizzard
Entrenadores del FC Zürich
Entrenadores de la Selección de fútbol de la India
Entrenadores del Guangzhou City Football Club

Bob Houghton


Tippecanoe may refer to several places or things in the United States:

 The 1811 Battle of Tippecanoe in Indiana
 A nickname for William Henry Harrison (U.S. President March 1841–April 1841) from his role in the battle
 Tippecanoe and Tyler too, an 1840 slogan and song based partly on this nickname
Curse of Tippecanoe, the pattern where each American president who won an election in a year ending in zero from 1840 to 1960 died in office
 Treaty of Tippecanoe, an 1832 agreement between the United States government and Native American tribes in Indiana

Places
 Tippecanoe, Indiana, an unincorporated town
 Tippecanoe Place, mansion built in South Bend, Indiana, by Clement Studebaker
 Tippecanoe, Ohio, an unincorporated town
 Tippecanoe County, Indiana
 Tippecanoe River in Indiana
 Tippecanoe River State Park in Indiana
 Tippecanoe Township (disambiguation), five in Indiana and one in Iowa
 The original (but disputed) name for Tipp City, Ohio
 Tippecanoe High School in Tipp City, Ohio
 Tippecanoe Lake, a glacially-created lake in Kosciusko County, Indiana
 Tippecanoe Battlefield Park, the location of the Battle of Tippecanoe fought on November 7, 1811

Ships
 USS Tippecanoe, the name of several United States Navy ships
 USNS Tippecanoe (T-AO-199), a United States Navy fleet replenishment oiler in service since 1993

Miscellaneous
 Tippecanoe Open, a golf tournament on the LPGA Tour from 1959 to 1961
 Tippecanoe School Corporation, administrator of 18 high schools, middle schools and elementary schools in Tippecanoe County, Indiana
 Tippecanoe County Courthouse, Lafayette, Indiana
 Tippecanoe (train), a passenger train operated by the Monon Railroad between Chicago and Indianapolis
 Tippecanoe station, a planned train station in San Bernardino, California

Tippecanoe


7963 Falcinelli este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7963 Falcinelli este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic Santa Lucia din Stroncone. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,59 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 12,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

7963 Falcinelli


Turňa nad Bodvou este o comună slovacă, aflată în districtul Košice-okolie din regiunea Košice, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 3.624 de locuitori.

Istoric
Localitatea Turňa nad Bodvou este atestată documentar din 1198.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Turňa nad Bodvou


Blod & ild (norveški: "Krv i vatra") treći je studijski album norveškog black/viking metal sastava Helheim. Album je 2000. godine objavila diskografska kuća Ars Metalli.

Album su ponovno 2008. godine objavile diskografske kuće Karisma Records i Dark Essence Records te ta inačica albuma kao bonus sadrži i pjesme koje su izvorno bile objavljene na EP-u Terrorveldet.

Popis pjesama

Osoblje

Helheim
V'gandr – vokali, bas-gitara
H'grimnir – vokali, gitara, naslovnica, ilustracije, dizajn
Hrymr – bubnjevi, programiranje
Thorbjørn – gitara
Lindheim – klavijature

Dodatni glazbenici
O. Kronheim – programiranje, produkcija, inženjer zvuka, miksanje
Ostalo osoblje
Misje – fotografija

Izvori

Albumi iz 2000.
Albumi sastava Helheim

Blod & ild


Frank William Abagnale Jr. (d. 27 Nisan 1948), 1960'lı yıllarda çek dolandırıcısıydı. 1964'ten 1967'ye kadar başarılı bir şekilde Panam Hava Yolları'nda çalışan bir pilotu taklit etti ve 2 milyon milden fazla mesafeyi ücretsiz uçtu. Aynı dönemde Georgia eyaletindeki bir hastanede yatılı çocuk doktoru ve Louisiana eyaletinde savcı yardımcısı olarak çalıştı. Yakalandığında Birleşik Devletler tarihinin en genç ve en cesur dolandırıcısı olarak görülüyordu. 26 yabancı ülkede ve 50 eyalette 4 milyon dolar değerinde sahte çek bozdurdu, üstelik hepsini 19 yaşına basmadan yapmıştı. Fransa'da yakalandı ve 12 yıl ceza alarak mahkûm edildi. Bir süre sonra FBI'dan gelen teklifle kalan cezasını çekmek için FBI'da Check Fraud (çek dolandırıcılığı) departmanında çalışmaya başladı. Cezası bitince FBI'dan ayrıldı. Günümüzde Abagnale and Associates isimli finansal dolandırıcılık danışmanlık şirketini yönetiyor.

New York'un Westchester County'sinde, 4 çocuklu ailenin ortanca çocuğu olarak doğan Frank; New Rochelle'deki bir Katolik okulunda öğrenimini sonlandırdı. 1964 yılında ailesi boşandı ve bunu çok sorunlu bulan Frank ailesinden uzaklaştı. Bu dönem, babasını gördüğü son dönemdi ancak annesi ile 7 yıl sonra görüştü.

New York City'de tek başına yaşayan Frank, "Big Nale" (Büyük İnleme) olarak anıldı; daha sonra da ismi "Big" (Büyük) olarak kısaldı. Kendisini olduğundan 10 yıl genç göstermek için ehliyetini değiştirdi.

Frank Abagnale'nin yaşamı, Steven Spielberg'in 2002 çıkışlı filmi Sıkıysa Yakala (Catch Me If You Can) ile beyaz perdeye taşınmıştır.

Hayatı

İlk yılları
Frank William Abagnale Jr., 27 Nisan 1948'de The Bronx, New York'ta Fransız-Cezayirli bir anne ve İtalyan Amerikalı bir babanın çocuğu olarak dünyaya geldi. Çocukluğunu New York, Bronxville'de geçirdi. Anne ve babası o 12 yaşındayken ayrılmış ve o 15 yaşındayken boşanmıştır. Boşanmadan sonra Abagnale, babası ve yeni üvey annesiyle New York'taki Mount Vernon'a taşındı.

Abagnale'ye göre, ilk kurbanı Abagnale'ye benzinli kredi kartı ve bir kamyon veren babasıydı. Nihayetinde 3.400 dolarlık bir faturadan sorumluydu. Abagnale o sırada sadece 15 yaşındaydı. Otobiyografisinde Abagnale, bu suçtan dolayı, ABD Katolik Yardım Kuruluşları tarafından yönetilen New York, Westchester County'ta bir reform okuluna gönderildiğini söylüyor.

Aralık 1964'te 16 yaşında Birleşik Devletler Donanması'na katıldı. Üç aydan kısa bir süre sonra terhis edildi ve kısa bir süre sonra sahtecilikten tutuklandı.

1965'te Federal Soruşturma Bürosu, babasının komşularından birinden bir Ford Mustang çaldıktan sonra Abagnale'yi Eureka, Kaliforniya'da araba hırsızlığından tutukladı. Abagnale, yerel gazetede bir arabada otururken FBI'dan özel ajan Richard Miller tarafından sorgulanırken görüntülendi. New York'tan California'ya yaptığı kros gezisini Bronx River Parkway'de bulunan bir aile şirketinden çalınan açık çeklerle finanse etmişti. Abagnale ayrıca bir ABD gümrük görevlisini taklit etmekle de suçlandı, ancak bu suçlama düşürüldü. 2 Haziran 1965'te bu çalıntı araba davası New York'un Güney Bölgesi'ne transfer edildi.

Havayolu pilotu
17 yaşındaki Abagnale, çalıntı araba suçlamalarıyla yüzleşmek üzere babasının gözetimine bırakıldıktan sonra, bir pilotu taklit etmeye karar verdi. Manhattan'daki bir üniforma şirketinde üniforma aldı, ancak günler sonra New York, Tuckahoe'da tutuklandı. Abagnale, New York Comstock'taki Great Meadow Hapishanesinde üç yıl hapis cezasına çarptırıldı. Cezasının sadece iki yılını çektikten sonra, annesinin gözetiminde serbest bırakıldı. Ancak, Boston, Massachusetts'te çalıntı bir araba mahkumiyetiyle şartlı tahliye şartlarını ihlal etti ve bir yıllığına Great Meadow'a geri döndü.

24 Aralık 1968'de serbest bırakıldıktan sonra, TWA pilotu kılığına girdi ve New York'ta tanıştığı Delta Air Lines hostesinin babası olan yerel bir müzik öğretmeninin evine yerleşerek Baton Rouge'a taşındı. Başlangıçta serserilik suçlamasıyla 14 Şubat 1969'da tutuklandı. Tutuklanması üzerine, Florida'daki kiralık arabasını yasa dışı bir şekilde eyalet dışına çıkardığı ve sahte havayolu çalışan kimliğine sahip olduğu tespit edildi. Ertesi gün dedektifler, Abagnale'nin ev sahibi ailesinden ve Louisiana, Baton Rouge'daki yerel bir işletmeden açık çek çaldığını belirledi ve daha sonra hırsızlık ve sahtecilikle suçlandı. Kefaleti ödeyemedi, 2 Haziran 1969'da mahkum edildi ve 12 yıl denetimli serbestlik cezasına çarptırıldı, ancak kısa süre sonra Louisiana'dan Avrupa'ya kaçtı.

Avrupa
Louisiana'daki mahkeme emri çıkarıldıktan iki hafta sonra, Abagnale Eylül 1969'da Fransa'nın Montpellier kentinde tutuklandı. Bir otomobil çalmış ve İsveç'in Klippan kentinde iki aileyi dolandırmıştı. Fransa'da hırsızlıktan dört ay hapis cezasına çarptırıldı, ancak Perpignan şehri hapishanesinde yalnızca üç ay yattı.

Daha sonra İsveç'e iade edildi ve burada sahtecilikle büyük dolandırıcılıktan hüküm giydi. Malmö'deki bir hapishanede iki ay yattı ve sekiz yıl boyunca İsveç'e dönmesi yasaklandı ve İsveçli kurbanlarına tazminat ödemesi istendi (ki asla yapmadığını söylüyorlar). Abagnale, temyiz başvurusu başarısız olunca Haziran 1970'te Amerika Birleşik Devletleri'ne geri gönderildi.

Amerika Birleşik Devletleri
Amerika Birleşik Devletleri'ne döndükten sonra, 22 yaşındaki Abagnale pilot üniforması giydi ve kolej kampüslerini dolaştı, karşılıksız çekleri geçti ve Pan Am için hostesleri işe almak amacıyla orada olduğunu iddia etti. Arizona Üniversitesi'nde pilot ve doktor olduğunu belirtti ve o sırada bir öğrenci olan Paul Holsen'e göre Abagnale, uçuş ekibinin bir parçası olmak isteyen birkaç kadın üniversite öğrencisi üzerinde fizik muayene yaptı. Kadınların hiçbiri Abagnale'nin kurgusal programına kaydolmamıştı.

Abagnale, 30 Temmuz 1970'te Kuzey Carolina, Durham'da Pan Am maaş çeki kılığında kişisel bir çeki bozdurduktan sonra tekrar FBI'ın dikkatini çekti. 3 ay sonra, 2 Kasım 1970'te Georgia, Cobb County'de, farklı kasabalarda 10 sahte Pan Am maaş çeki bozdurduktan sonra tutuklandı. Abagnale, Cobb County hapishanesinden kaçtı ve 4 gün sonra New York'ta yakalandı. 1971'de toplam 1.448.60$ tutarındaki sahte çekler nedeniyle on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve hapisten kaçtığı için ek iki yıl daha ceza aldı.

1974'te Abagnale, Petersburg, Virginia'daki Federal Islah Kurumu'nda 12 yıllık cezasının yaklaşık iki yılını çektikten sonra şartlı tahliyeyle serbest bırakıldı. New York'taki ailesinin yanına dönmek istemediğinden, şartlı tahliye yeri seçimini mahkemeye bıraktı ve Houston, Teksas'ta şartlı tahliye edilmesine karar verdi.

Serbest bırakıldıktan sonra Abagnale, aşçılık, bakkallık ve film makinistliği de dahil olmak üzere çok sayıda işte çalıştığını, ancak suç geçmişi ifşa edilmeden işe alındığının ortaya çıkmasıyla bunların çoğundan kovulduğunu belirtti. 1974'te Teksas'taki bir yaz çocuk kampı olan Camp Manison'da iş bulmak için tekrar pilot olarak poz verdi ve iş arkadaşlarından kamera çaldığı için tutuklandı. Sadece para cezası aldıktan sonra, yüksek lisans derecesine sahip bir pilot gibi davranarak Houston bölgesindeki bir yetimhanede bir iş buldu. Bu iş, yetimhanede yaşayan çocuklar için koruyucu ev bulmasını sağladı. Bu hile, sonunda onu yetimhanedeki görevinden hızla uzaklaştıran ve "ona göz kulak olabilmesi" için kendi garajının üzerindeki yaşam alanlarına taşıyan şartlı tahliye memuru tarafından keşfedildi. Bir sonraki görevi Aetna'daydı, buradan da kovuldu ve çek dolandırıcılığı nedeniyle dava açıldı.

Abagnale'nin anlattığına göre, 1975'te bir bankaya bir teklifle başvurdu. Bankaya ne yaptığını anlattı ve banka personeliyle konuşmayı teklif etti ve onlara "kağıtçıların" bankaları dolandırmak için kullandıkları çeşitli hileleri göstermeyi teklif etti.
Teklifi, konuşmasını yararlı bulmazlarsa, ona hiçbir şey borçlu olmayacakları koşulunu içeriyordu; aksi takdirde, adını diğer bankalara vereceklerine dair bir anlaşma ile ona sadece 50 dolar borçlu olacaklardı. Bununla birlikte, konuşmacı ve güvenlik danışmanı olarak yeni bir kariyere başladı. Bu süre zarfında, Los Angeles Polis Departmanı ve Scotland Yard ile çalıştığını göstermek için özgeçmişinde tahrifat yaptı.

1977'de Abagnale, 16 ile 21 yaşları arasında bir Georgia hastanesinde bir yıl doktor, bir yıl eyalet başsavcı yardımcısı, iki dönem sosyoloji profesörü ve Pan American havayollarında iki yıl pilotluk yaptı Buna ek olarak, Abagnale, Avrupa'da üç ay boyunca onlarla seyahat eden Pan-Amerikan hostesleri olarak üniversite kolej kızlarını işe aldığını iddia etti. Ayrıca ticari bir havayolu tuvaletinden cüretkar bir kaçışla FBI'dan kurtulduğunu iddia etti.

1978'de Abagnale, bir Honolulu Reklam veren muhabirine, tuvalet aparatına aşina olduğunu, kendini delikten sıktığını, alt kapaktan aşağı doğru sarktığını, kaldırıma indiğini, pistin karşısına geçtiğini ve bir taksi çağırdığını söyledi. Motorların gürültüsünden kimse bir şey duymadı."

1976'da şirketlere güvenli belgeler konusunda danışmanlık yapan Abagnale & Associates'i kurdu. 2015 yılında Abagnale, "tüketicileri kendilerini kimlik hırsızlığı ve siber suçlardan korumanın yolları hakkında eğitmek için çevrimiçi programlar ve topluluk forumları sağlamaya" yardımcı olduğu AARP Dolandırıcılık İzleme Elçisi seçildi.2018'de, dolandırıcılar ve nasıl çalıştıkları hakkında AARP podcast'i The Perfect Scam'ın sunuculuğunu yapmaya başladı.

Medyada çeşitli zamanlarda yer aldı. Bu, The Tonight Show'da üç kez konuk olarak, 1977'de To Tell the Truth'da bir kez görünüm ve 1990'larda İngiliz televizyon dizisi The Secret Cabaret'te düzenli olarak katıldı. Abagnale hakkındaki kitap olan Sıkıysa Yakala, 2002 yılında Steven Spielberg tarafından Abagnale rolünde aktör Leonardo DiCaprio'nun yer aldığı aynı adlı bir filme dönüştürüldü. Gerçek Abagnale, bu filmde DiCaprio'yu gözaltına alan bir Fransız polis memuru olarak rol aldı.

İddiaların doğruluğu
Abagnale, televizyona çıktığı zamanlarda ve konuşmalarında, 12 ülkede arandığını, FBI için yoğun bir şekilde çalıştığını ve birkaç kez FBI nezaretinden kaçtığını belirterek suçlarını sık sık süsledi. Ayrıca, karşılıksız çek olarak 2,5 milyon dolar bozdurduğunu ve başsavcı yardımcısı ve hastane doktoru olarak çalıştığını iddia etti. Ayrıca, sahte bir hostes stajyer programı başlattığını ve pilot kılığına girerek 2 milyonun üzerinde hava mili kaydettiğini belirtti.

Abagnale, hayat hikâyesini anlatan halka açık konferanslarda sürekli olarak "sadece bir kez tutuklandığını" ve bunun Fransa'nın Montpellier kentinde olduğunu iddia etti. Ancak, kamuya açık kayıtlar Abagnale'nin New York'ta (birden çok kez), Kaliforniya, Massachusetts, Louisiana, Georgia ve Teksas'ta tutuklandığını gösteriyor.

Abagnale'nin bireyleri ve küçük aile işletmelerini hedef aldığını gösteren kamuya açık kayıtlara rağmen, Abagnale uzun süredir kamuoyu önünde "asla, asla bir kişiyi dolandırmadığını" iddia etti. BBC muhabiri Sarah Montague ve Associated Press'e asla bireyleri ve küçük işletmeleri hedef almadığını iddia etti. 2002'de Abagnale, Star Tribune'e, "Kimseyi incitmediğim sürece, insanlar beni asla gerçek bir suçlu olarak görmediler, kurbanlarım büyük şirketlerdi. Ben müesses nizamı soyan bir çocuktum."

2020'ye kadar gazeteci Alan C. Logan, Abagnale'nin hayat hikâyesi hakkında bir kitap yayınlamanın bir parçası olarak derinlemesine bir araştırma yaptı. Logan'ın daha önceki gazete makalelerini ve diğer kamu kayıtlarını kapsamlı bir şekilde araştırması, Abagnale'nin hikâyesi hakkında makul bir şüphe uyandırdı. Logan ayrıca, Abagnale'nin iddialarının çoğuyla çelişmeye devam eden çok sayıda idari belge keşfetti. Logan'ın soruşturması, Abagnale'nin iddialarının çoğunlukla uydurma olduğunu buldu. Belgeler, Abagnale'nin 17 ila 20 yaşları arasında (26 Temmuz 1965 ve 24 Aralık 1968) Comstock, New York'taki Great Meadow Hapishanesinde tutuklu 25367'de olduğunu gösteriyor.

Özel hayatı
Abagnale, eşi Kelly ile Charleston, Güney Karolina yakınlarındaki Daniel Adası'nda yaşıyor. Scott, Chris ve Sean adında üç oğulları var.

Abagnale, karısıyla tanışması sayesinde hayatındaki motivasyonunu değiştiğini belirtmiştir. Yazar Paul Stenning'e, onunla bir markette kasiyerlik yaparken FBI için gizli görevde çalışırken tanıştığını söyledi. Abagnale, Catch Me If You Can filminde Carl Hanratty'nin (Tom Hanks'in canlandırdığı) karakterinin dayandığı FBI ajanı Joseph Shea'nın Shea'nın ölümüne kadar onun yakın arkadaşı olduğunu belirtti.

Kaynakça

1948 doğumlular
Amerikalı tutuklular ve hükümlüler
Amerikalı dolandırıcılar
20. yüzyıl Amerikalı iş insanları
21. yüzyıl Amerikalı iş insanları
Fransız asıllı Amerikalılar
Cezayir asıllı Amerikalılar
İtalyan asıllı Amerikalılar
Yaşayan insanlar

Frank Abagnale


Sixtusova afera bila je neuspio pokušaj sklapanja mira između Austro-Ugarske i Francuske, za vrijeme Prvoga svjetskog rata, kroz pregovore koji su se vodili 1917. godine.

Prethodni događaji

Još od svoga stupanja na prijestolje, 21. studenoga 1916., car Karlo I. nastojao je sklopiti mirovni sporazum s Antantom. Zajednička mirovna ponuda Središnjih sila nije uspjela, osobito zbog odbijanja Njemačke da postavi konkretne mirovne ciljeve.

Car Karlo pokušao je pokrenuti nove mirovne razgovore uz posredstvo belgijskih časnikâ i prinčevâ Sixtusa od Bourbon-Parme i Franza Xavera od Bourbon-Parme, koji su obojica bili braća njegove supruge Zite.

U ožujku 1917. njemački je kancelar Theobald von Bethmann Hollweg u tajnim razgovorima pokazao spremnost odreći se Elzasa-Lotaringije, pokrajine koja je od 1817. bila dio Njemačkoga Carstva. Car Karlo napisao je u pismu od 24. ožujka kako će "koristeći svoj osobni utjecaj kod svojih saveznika, podržati pravedne zahtjeve Francuske za repatrijaciju s obzirom na Elzas-Lotaringiju".

Mirovni pregovori

Sixtus i Xaver dostavili su pismo francuskomu predsjedniku, koji je o tomu obavijestio i kralja Georgea V. Drugo je pismo uslijedilo 9. svibnja. Austrijski ministar vanjskih poslova grof Ottokar Czernin bio je obaviješten o tim mirovnim pokušajima, ali nije znao sadržaj pisama.

Sixtus je izjavio da su, po njegovu mišljenju, osnovni uvjeti za mir s Antantom: povrat Elzasa-Lotaringije Francuskoj, bez kompenzacije kolonijama, obnova belgijske neovisnosti, obnova srbijanske neovisnosti i prepuštanje Carigrada Rusiji. Talijanske zahtjeve i ideje Antante o unutrašnjim promjenama Monarhije, Sixtus je namjerno ostavio po strani. Karlo se složio s točkama koje se nisu izravno odnosile na njega, ali je u pogledu Srbije bio drugačijega mišljenja. Njegov je plan bio uspostava jugoslavenskoga kraljevstva, koje bi obuhvaćalo Bosnu, Hercegovinu, Srbiju, Albaniju i Crnu Goru, na čelu s austrijskim nadvojvodom, u okviru austrijske monarhije.

Prihvaćanje Sixtusovih uvjeta za mir bilo bi jednako priznanju poraza, jer bi time bili ojačani glavni protivnici - Srbija i Rusija. Kako je Czernin saznao za razgovore sa Sixtusom kasno, 17. veljače, iznio je svoje viđenje uvjeta za mir, kao savjet za buduće postupanje: Savez je nerazdjeljiv, a separatni mir isključen.

U svom znamenitom pismu Sixtusu, od 24. ožujka 1917., Karlo nije vidio "nikakve drastične divergencije u našim namjerama i težnjama", koji bi razdvajale njegovo carstvo od Francuske. Obećao je da će "svim sredstvima i svim utjecajem kojim raspolažem, nastojati podržati pravedna francuska potraživanja u pogledu Elzasa-Lotaringije" ("justes revindications françaises relatives à l'Alsace Lorraine"). Belgiju treba "obnoviti u cijelosti", i pri tome sačuvati njezine afričke posjede i dobiti naknadu za svoje gubitke. Trebalo je ponovno uspostaviti srbijanski suverenitet, s "prikladnim i prirodnim izlazom na Jadransko more", uz moguće gospodarske ustupke. Za to je bilo potrebno spriječiti političko agitiranje protiv Monarhije i potisnuti sile koje su htjele uništiti Monarhiju. Zbog revolucije u veljači 1917. nije htio izraziti svoje mišljenje o Rusiji, pa tako nije iznio ni svoje mišljenje o Bosporu.

U nacrtu pisma bilo je još uvijek govora o nezainteresiranosti Monarhije za Carigrad, naspram predaje područja koje je okupirala Rusija. Poljska i Rumunjska ostale su nespomenute. Czernin je kasnije poricao da je znao za pismo, ali je u glavnom dijelu najvjerojatnije bio obaviješten o sadržaju, iako vjerojatno ne o izboru riječi, što je vjerojatno sročeno zajedno sa Sixtusom.

Separatni mir nije bio Czerninov primarni cilj, on je vjerovao da bi mogao posredovati između Francuske i Njemačke i tako okončati cjelokupan rat. Czernin je u ožujku 1917. pokušao djelovati iza kulisa, kako bi usmjerio Njemačko Carstvo na mirovni sporazum u skladu sa Sixtusovim pismom. Kad je austrijski stav o Elzasu-Lotaringiji bio priopćen njihovu njemačkom savezniku, kanclar Bethmann Hollweg bio je bijesan: "Grof Czernin upravo je izjavio da on ne može Italiji prepustiti ni četvorni metar austrijskoga tla, ali mi bismo trebali Francuzima dati komad Carstva." Nakon toga je car Karlo ponudio nadoknadu na istoku: ruska područja u Poljskoj, kao i moguće austrijske dijelove Galicije. Car i njegov ministar vanjskih poslova smatrali su da su time pronašli prihvatljivo rješenje, Czernin je zamijetio o tomu: "Pridobijemo li Francusku, mi smo pobjednici, a Njemačka se može obilatno kompenzirati. Međutim, nije postojala spremnost s francuske strane, da se Nijemcima dadne slobodno upravljanje u Poljskoj. Osim toga, Briand od početka nije tražio nikakvo pregovaranje o miru s Njemačkom, nego je bio zainteresiran samo za separatni mir s Monarhijom.

Povjesničar Gary W. Shanafelt smatrao je Sixtusovo pismo samo znakom naivne impulzivnosti cara Karla, što ga je potaklo na "proizvoljno i u svakom slučaju protuustavno postupanje". Sikstusovo pismo ojačalo je mišljenje Saveznika da se Austrija treba oduprijeti njemačkom savezu i potaknuti ih na nastavak (separatnih) mirovnih pregovora na širem temelju. Priznavanje nacionalnih pokreta u inozemstvu bilo je odgođeno, čime je pismo možda čak imalo usporavajući utjecaj na nacionalni raspad Monarhije.

Czernin je opskrbio Karla smjernicama za pregovore sa Sixtusom, u kojima su se teritorijalni usptupci Monarhije uzimali u obzir samo u vidu kompenzacije. Nadalje, Czernin je tražio jamstva za integritet Monarhije, uključujući moguće granične ispravke u njihovu korist. Tijekom svoga drugog posjeta Laxenburgu, 8. i 9. svibnja 1917., prinčevi Sixtus i Xaver pokušavali su nagovoriti svoga zeta u nužnost ustupanja Trentina. Ali u drugom Karlovom pismu Sixtusu, od 9. svibnja 1917., samo je izvana naglašen sporazum s Francuskom i Engleskog. Odgodio je, međutim, istraživanje talijanskih zahtjeva za talijansko govorno područje Tirola, nakon što je Italija navodno odustala od svojih drugih potraživanja. Ovi upitni talijanski mirotvorci trebali bi, međutim, "samo ograničiti austrijsku vojnu slobodu odlučivanja". Carevo odobravanje francuskih zahtjeva za Elzasom-Lotaringijom bila je time neugodna suprotnost od nespremnosti da se napravi bilo kakav teritorijalni ustupak. Formiranje ratnih ciljeva u Kreuznachu bilo je, uz talijanske ratne ciljeve, glavni razlog zbog kojega se nije nastavilo s posredovanjem.

Od lipnja do kolovoza 1917. dogodili su se daljnji mirovni razgovori između grofa Nikolausa Reverta-Salandre i grofa Abela Armanda, u kojima je Francuska nastojala potaknuti Austro-Ugarsku na separatni mir, što je Karlo, po Czerninovu savjetu, odbio.

Mirovne napore cara Karla u sljedećim je mjesecima usporavao ministar vanjskih poslova, grof Czernin, koji je sada sve više i više vjerovao u vojnu pobjedu. Car se bojao da će, ako inicira separatni mir, popratna unutarnja transformacija i federalizacija Monarhije ići na štetu austro-ugarskih vladara. Austro-Ugarska bez takve vlasti za njega je bila isključena.

Afera

Grof Czernin održao je 2. travnja 1918. govor u Gradskom vijeću Beča, u kojemu je rekao:
Neko vrijeme prije početka ofenzive na Zapadu, Clemenceau me pitao jesam li spreman za pregovore i pod kojim uvjetima. Odmah sam, u dogovoru s Berlinom, odgovorio da sam spreman to učiniti i da u pogledu Francuske ne vidim nikakve zapreke za mir, osim francuske želje za Elzasom-Lotaringijom. Iz Pariza je odgovoreno da se na toj osnovi ne može pregovarati. Stoga više nije bilo izbora.
Taj se govor sutradan pojavio na naslovnici novina Fremden-Blatt.

Budući da ovaj Czerninov iskaz nije odgovarao istini i da se on nije htio prikazati pokretačem molbe, francuski je premijer Georges Clemenceau 12. travnja 1918. objavio Karlovo prvo pismo. Car Karlo je javno poricao da postoji više pisama i da su ponuđeni ustupci vezano uz Elzas-Lotaringiju. Car je 12. travnja uručio Czerninu "počasno razjašnjenje" toga sadržaja.

Czernin nije preuzeo krivnju na sebe, zanijekao je da je znao za pismo, te je time izložio svoga vladara pred saveznicima. Potom je pokušao uvjeriti cara na privremenu ostavku od vladarskih poslova, što je Karlo odlučno odbacio. U konačnici, Karlo ga je otpustio iz službe 16. travnja 1918. što je u tisku, koji je Czernina nedugo prije hvalio kao ministra mira, primljeno s nerazumijevanjem. Czernin je time kompromitirao cara kako u vanjskoj, tako i u domaćoj politici.

Posljedice
Američki državni tajnik Robert Lansing opisao je Clémenceauovo postupanje kao čin skandalozne gluposti: Ako je Clémenceau želio dokazati da je Czernin lažljivac, onda je možda uspio, ali po kojoj cijeni! Njegovo je razotkrivanje stavilo Austriju u njemačke ruke, tako da bi samo vojna pobjeda na zapadnoj bojišnici mogla otvoriti vrata koja je Clémenceau zatvorio. Francuski je premijer definitivno gurnuo potresenu Habsburšku monarhiju natrag u ruke njemačkog saveznika koji je guši.

Czerninov spor s Clémenceauom preko tiska vodio je zaista (privremeno) do gubitka slobode djelovanja vanjske politike Monarhije. Nakon Sixtusove afere, saveznik se više nije osjećao dužnim održavati ravnotežu snaga u pitanju ratnih ciljeva, s obzirom na uništenu domaću i gospodarsku situaciju Monarhije.

Otkriće tih tajnih pregovora značilo je kraj Austro-Ugarske kao "ravnopravnog" partnera njemačkog Reicha. Naposljetku, Sixtusova je afera ostala desetljećima u sjećanju austrijskog stanovništva: "Takozvana Sixtusova afera možda je oblikovala sliku mladoga cara više nego bilo što drugo u cijeloj njegovoj vladavini."

Bibliografija
 Alexander Demblin (prir.), August Demblin: Minister gegen Kaiser. Aufzeichnungen eines österreichisch-ungarischen Diplomaten über Außenminister Czernin und Kaiser Karl. Böhlau, Beč 1997., .
 Tamara Griesser-Pecar: Die Mission Sixtus. Amalthea Verlag, Beč 1988., .
 Jan Mikrut (prir.): Kaiser Karl I. (IV.) als Christ, Staatsmann, Ehemann und Familienvater. Dom Verlag, Beč 2004., .

Vanjske poveznice
 Sixtus-Affäre, Austria-Forum
 Erklärungen des Grafen Czernin, objavljeno u Fremden-Blatt mit militärischer Beilage Die Vedette, br. 88/1918., 3. travnja 1918., str. 1.

Izvori

Austro-Ugarska u Prvom svjetskom ratu

Sixtusova afera


Lopoč (lat. Nymphaea), biljni rod iz porodice lopočevki (Nymphaeaceae) kojemu pripada četrdesetak vrsta vodenog bilja raširenog po Europi, Aziji i Sjevernoj Americi, a najpoznatija među njima je bijeli lopoč (Nymphaea alba). Staništa lopoča su plitka jezera, ribnjaci i plitki spori tokovi rukavaca rijeka. Korijen je dug, raste iz mulja, a veliki kožasti listovi na dugim peteljkama plove po površini vode. Cvjetovi su veliki, oko 10 do 12 cm u promjeru, s mnogo prašnika i latica. Za razliku o lokvanja latice lopoča su velike i izražene a lapovi manji i zeleni.

Mnoge vrste i hibridi danas se uzgajaju kao ukrasne biljke po bazenima i staklenicima, kao sjevernoamerička N. odorata s crvernim (var. rubra) i ružičastim  (var. rosea) cvjetovima i N. o. subsp. tuberosa s bijelim, meksička N. mexicana sa žutim, indijska N. rubra s crvenim cvjetovima.

Lopoči se ne smiju brkati s lokvanjima koji se latinski nazivaju Nuphar, i također pripadaju istoj porodici, i lotosima, lat. Nelumbo, koji pripadaju porodici Nelumbonaceae. Česti su pogrešni narodni nazivi za lopoče, lokvanje i lotose.

Vrste

 Nymphaea alba L.
 Nymphaea amazonum Mart. & Zucc.
 Nymphaea ampla (Salisb.) DC.
 Nymphaea belophylla Trickett
 Nymphaea calliantha Conard
 Nymphaea candida C.Presl
 Nymphaea capensis Thunb.
 Nymphaea conardii Wiersema
 Nymphaea daubeniana Hort. ex O. Thomas.
 Nymphaea divaricata Hutch.
 Nymphaea elegans Hook.
 Nymphaea gardneriana Planch.
 Nymphaea glandulifera Rodschied
 Nymphaea gracilis Zucc.
 Nymphaea heudelotii Planch.
 Nymphaea jamesoniana Planch.
 Nymphaea lasiophylla Mart. & Zucc.
 Nymphaea leibergii (Morong) Morong
 Nymphaea lekophylla (Small) Cory
 Nymphaea lingulata Wiersema
 Nymphaea lotus L.
 Nymphaea maculata Schumach. & Thonn.
 Nymphaea malabarica Poir.
 Nymphaea mexicana Zucc.
 Nymphaea micrantha Guill. & Perr.
 Nymphaea muschleriana Gilg
 Nymphaea nouchali Burm.f.
 Nymphaea novogranatensis Wiersema
 Nymphaea odorata Aiton
 Nymphaea × omarana Bisset
 Nymphaea oxypetala Planch.
 Nymphaea petersiana Klotzsch
 Nymphaea potamophila Wiersema
 Nymphaea prolifera Wiersema
 Nymphaea pubescens Willd.
 Nymphaea pulchella DC.
 Nymphaea rubra Roxb. ex Andrews
 Nymphaea rudgeana G.Mey.
 Nymphaea stuhlmannii (Engl.) Schweinf. & Gilg
 Nymphaea sulphurea Gilg
 Nymphaea × sundvikii Hiitonen
 Nymphaea tenerinervia Casp.
 Nymphaea tetragona Georgi
 Nymphaea × thiona D.B. Ward

Galerija

Vanjske poveznice

Izvori

Lopočevke

Lopoč


නිවුටන්ගේ දෙවන නියමය	:     සම්ප්‍රයුක්ත බලය පිළිබඳ නියමය

Lex II  : Mutationem motus proportionalem essa vi motrici , impressae, et fieri secundum lineam  rectam qua vis illa imprimitur

වස්තුවක ගම්යතාව වෙනස්වීමේ සීඝ්‍රතාවය එම වස්තුව මත ක්රියාකරන සම්ප්රයුක්ත බලයට අනුලෝමව සමානුපාතික වන අතර එය එම දිශාවටම පවතී.

නිව්ටන්, බලය පිලිබඳ දෙවන නියමය මගින් බලය අර්ථකථනය කරයි.

1729 මොටීගේ (Motte)  පරිවර්තනයට (ලතින් බසින් නිවුටන් කී දේ) පරිදි චලිතයේ දෙවන නියමය :

දෙවන නියමය	:	චාලනයේ වෙනස්වීම , ඒ සඳහා ක්රියා කරනා බලයට සමානුපාතික අතර බලය යොදනු ලැබූ දිශාව ඔස්සේ එය සිදු වේ. බලය එක්වර ක්ෂණිකව හෝ අනුක්රමයෙන් අනුයාත ලෙස යෙදුව ද බලයක් චලනයක් ඇති කරන්නේ නම් එවන් දෙගුණයක් වූ බලයක් චාලනය දෙගුණ කරනු ඇත. තුන්ගුණයක් වූ බලයක් චාලනය තුන්ගුණයක් කරනු  ඇත. මෙකී චාලනය සැමවිටම හටගන්නා බලය දෙසටම පවතී. වස්තුව කලින් චලිතයක යෙදුණේ නම් එය චලනයෙන් අඩු කිරීම හෝ එකතු කිරීම ඒවා සෘජුවම සමපාත හෝ එකිනෙකට ප්රතිවිරුද්ධ වීම හෝ ඇලව සම්බන්ධවීම අනුව සිදු කරයි. ඒවා ඇලව පවතින විට ඒ දෙකෙහිම සංයෝගයෙන් අළුත් චලිතයක් ඇති වේ.

නවීන සංකේතාක්මක අංකනය භාවිතා කරමින් නිවුටන්ගේ දෙවන නියමය පහත පරිදි දෛශික අවකළන සමීකරණයක් ලෙස ලිවිය හැක.

මෙහි

F	බලයේ දෛශිකයයි
m	ස්කන්ධයයි
v	ප්රවේග දෛශිකයයි
t	කාලය වේ.

ස්කන්ධයේ හා ප්රවේගයේ ගුණිතය වස්තුවක ගම්යතාවයයි. (නිවුටන් 'චාලනයේ ප්රමාණය' ලෙස හැදින්වූ) අවස්ථිති නියමයට අනුරූපව ගම්යතාවයේ විශාලත්වය වෙනස් නොවුනද එහි දිශාව වෙනස් වීමෙන් ගම්යතාවයේ කාල ව්යුත්පන්නය ශූන්ය නොවන බව අවබෝධ කරගත යුතුය. කාල ව්යුත්පන්නය සලකමු.

ගැටළුවේ වන වස්තුවේ ස්කන්ධය නියත විට සමීකරණය පහත පරිදි නැවත ලිවිය හැක.

මෙහි 	 	යනු ත්වරණයයි

වචනයෙන් ගොණුකර පැවසුවහොත් 'වස්තුවක ත්වරණය යොදනු ලබන බලයට අනුලෝමව සමානුපාතික අතර වස්තුවේ ස්කන්ධයට ප්රතිලෝමව සමානුපාතික වේ'. ගම්යතාවය , ප්රවේගය සමග අරේඛීයව විචලනය වන්නේ නම් ( අධි ප්රවේගවල දී සිදුවන ලෙස  විශේෂ සාපේක්ෂතාව බලන්න) මෙම අවසාන අනුවාදය නිරවද්ය නොවේ.

ආවේගය

ආවේගය නැමති පදය දෙවන නියමයට කිට්ටුවෙන්ම සම්බන්ධ අතර ෙඑතිහාසිකව ගත් කළ නියමයේ නියම අර්ථයට ආසන්නය. ආවේගයෙහි අර්ථය පහත පරිදිය.
ආවේගයක් ඇති වන්නේ F  බලයක් Dt  කාල පරාසයක් තුළ ක්රියා කිරීම හේතුවෙන් අතර එය දක්වනුයේ

	 	    ලෙසය.

ආවේගය හැදින්වීමට චාලන බලය හා ගම්යතාව හැදින්වීමට චාලනය යන වචන නිවුටන් විසින් භාවිත කරන ලදී. ප්රතිඵලයක් ලෙස දෙවන නියමය , ආවේගය හා ගම්යතා වෙනස්වීම අතර සම්බන්ධය පැහැදිලි කරයි. එය නියම වචන යෙදුමෙන් ගණිතමය අනුවාදයක් ලෙස සැකසුන අවකල අනුවාදයකට වඩා දෙවන නියමයේ පරිමිත අන්තර අනුවාදයකි.

සංඝට්ටන හා ගැටුම් විශ්ලේෂණයේදී ආවේග සංකල්පය භාවිත කරයි

සාපේක්ෂතාවය

විශේෂ සාපේක්ෂතාව සලකමින් සම්ප්රයුක්ත බලය පිළිබඳ නියමය ත්වරණයේ යෙදුම් මගින් පහත පරිදි දැක්විය හැක.

C0  = 	අවකාශයේදී ආලෝකයේ ප්රවේගය විට ශක්තිය සදහා ප්රසිද්ධ ප්රතිඵලය  E = mC02  යොදා ගනිමින්

ඒකක කාලයකදී බලය මගින් කෙරෙන කාර්ය විස්තර කරයි. මෙහි (F.v)  යනු දෛශික තිත් ගුණිතයයි.

මෙම සමීකරණය විකාශනය කළ බල නියම ලබා ගැනීමට නැවත සැකසීමෙන්

ගම්යතාවය වෙනස්වීම බලයේ දිශාවට පැවතිය ද සාධාරණව ගත් කළ ස්කන්ධයේ ත්වරණය බලයේ දෙසට නොවන බව මින් පෙන්වයි. කෙසේ හෝ චලනය වන වස්තුවේ වේගය ,ආලෝකයේ වේගයට වඩා ඉතා කුඩා වූ විට සමීකරණය හුරු පුරුදු F = ma  ලෙස සරළ වේ.

විවෘත පද්ධති

රොකට් දැවී ඉන්ධන හා නිහක්ශේපිත වායු වැනි විචලනය වන ස්කන්ධ පද්ධතීන් වන සංවෘත පද්ධති නොවන පද්ධතීන් මෙලෙස හදුන්වයි. මෙහිදී ස්කන්ධය කාලයේ ශ්රිතයක් ලෙස සෘජුවම දෙවන නියමයේදී සැලකිය නොහැක. ක්ලප්න(ර්) හා කොලෙන්කොව් විසින් රචිත 'An introduction to Mechanics'  කෘතියෙන් සහ නවීන සටහන් මගින් උපුටා ගනිමින් ඊට හේතු පහදා ඇත.

නිවුටන්ගේ දෙවන නියමය මූලිකවම යෙදෙනුයේ අංශූන්ටය. පෞරාණික භෞතික විද්යාවේදී අර්ථ කථනයෙන්ම අංශු සඳහා නියත ස්කන්ධයක් ඇත. නිශ්චිතව දක්වන ලද අංශ පද්ධති සැළකීමේදී පද්ධතිය තුළ ඇති සියළුම අංශු පුරා අනුකළයක් මගින් නිවුටන්ගේ නියමය පුළුල් කළ හැක. මෙම අවස්ථාවේදී ස්කන්ධයේ මධ්යයට සියළුම දෛශික සැලකිය යුතුය. දෙවන නියමය විශාල වස්තු සදහා යොදනා විට වස්තුව නිශ්චිත දක්වන ලද අංශුවල එකතුවක් ලෙස මුළුමනින්ම උපකල්පනය කරයි. කෙසේ හෝ රොකට්ටුවක් හෝ කාන්දු වන භාජනයක් වැනි විචලන ස්කන්ධ පද්ධතිවල නියත අංශු සංඛ්යාවක් අඩංගු නොවේ. ඒවා නිශ්චිතව දක්වන ලද පද්ධති නොවේ. එම නිසා නිවුටන්ගේ දෙවන නියමය ඍජුවම ඒවාට යෙදිය නොහැක. F = dp/dt         යන අව්යාජ භාවිතයෙන් මෙවන් අවස්ථා සඳහා වැරදි පිළිතුරු ප්රතිඵල වශයෙන් ලැබෙනු ඇත. කෙසේ හෝ ගම්යතා සංස්ථිතිය සම්පූර්ණ පද්ධතියකට යෙදීමෙන් (රොකට්ටුව හා ඉන්ධන)හෝ භාජනය හා කාන්දු වූ ජලය වැනි) පැහැදිලිවම නිවැරදි පිළිතුරු ලැබෙනු ඇත.

භෞතික විද්‍යාව

නිවුටන්ගේ දෙවන නියමය


, parfois abrégé en seulement Avarus, est un magazine de prébublication de mangas mensuel de type shōjo crée par l'éditeur Mag Garden le , dans le but de prendre la suite du Comic Blade Masamune ; il est toujours en cours de publication (numérique). Le magazine est notamment connu pour la publication de nombreux mangas peu connus, comme Utsurowazarumono -Breath of Fire IV-, d'Hitoshi Ichimura, ou Ken'en, dessiné par Hitoshi également.

Publié de manière mensuelle de  à , il n'est aujourd'hui que disponible à la lecture sur le site de sa maison d'édition Mag Garden.

Histoire

Version papier
Le magazine apparaît au Japon lors de sa première publication, le , avec comme principal objectif de remplacer le Comic Blade Masamune, dont la dernière date de publication était le . Il était à ses débuts baptisé Monthly Comic Blade Avarus, avant d'être renommé le 15  en Monthly Comic Avarus.

Il illustre la branche shōjo de la maison Mag Garden, en publiant la majorité du temps de nouvelles firmes, peu connues et destinées principalement à un public féminin et majoritairement adolescentes ou jeunes adultes. Toutefois, en héritier du Comic Blade Masamune, Avarus continua pendant quelques années à publier les manga shōnen que l'on pouvait habituellement feuilleter dans le Masamune.

7 ans après sa création, Avarus signe la fin de ses publications papiers, et devient à partir de  un magazine consultable uniquement en ligne.

Version numérique
Le magazine, devenu un site numérique, prend ensuite un rythme de publication bimensuelle, son site s'actualisant tous les 1 et les 15 de chaque mois. Il devient également entièrement gratuit et sans nécessité d'inscription.

Publication
Comme son nom l'indique, Monthly Comic Avarus  est un magazine mensuel. Ainsi, un nouveau numéro paraît chaque mois. À partir de son passage au numérique, son mode de publication se modifie pour devenir un magazine bimensuel gratuit à destination d'un public féminin, mais il continue de diffuser les mêmes firmes que sa version papier.

Son site est réactualisé tous les premier et quinzième du mois.

Liste des séries
Le magazine a, depuis sa création en 2007, hébergé un grand nombre de séries.

Notes et références

Magazine de prépublication de manga mensuel
Magazine de prépublication de manga shōjo
Magazine Mag Garden
Titre de presse créé en 2007

Comic Blade Avarus


Orta öğretim,  ulusal eğitim sisteminde belirlediği müfredata ve süreçlere göre 14-18 yaşları arasındaki öğrencilerin genel, mesleki ve teknik alanlarda  eğitimlerini sürdürebilmesini sağlayan kurum. Temel eğitimin ikinci ve son aşaması olarak kabul edilir. İlköğretim'den sonraki, yükseköğretim, lisansüstü, meslekî eğitim'den önceki aşamadır.

Orta öğretim; Öğrencileri bedenî, zihnî, ahlâkî, manevî, sosyal ve kültürel nitelikler yönünden geliştirilerek, demokrasi ve insan haklarına saygılı bireyler olarak yetiştirilmesini, çağın gerektirdiği bilgi ve becerilerle donatıp geleceğe hazırlamayı, orta öğretim düzeyinde ortak bir genel kültür vererek,  öğrencilerin öz güven, öz denetim ve sorumluluk duygularını da taşıyabilmesine katkı sunarak yüksek öğretime, hayata ve iş alanlarına hazırlanabilmesini amaçlar.

Lise türleri

 Fen Lisesi
 Sosyal Bilimler Lisesi
 Anadolu Lisesi
 Anadolu İmam-Hatip Lisesi
 Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi
 Akşam Lisesi
 İmam-Hatip Lisesi
 Güzel Sanatlar Lisesi
Spor Lisesi

Not düzeni

Anadolu liselerindeki alanlar

 Matematik-Fen (MF)
 Türkçe-Matematik (TM)
 Türkçe-Sosyal (TS)
Yabancı Dil

Anadolu meslek liselerindeki programlar

 Anadolu Teknik Programı
 Anadolu Meslek Programı

Ödüller

 Takdir Belgesi

Birinci dönem sonunda ve ikinci dönem sonunda dönem sonu başarı puanı 85,00 ve daha üstü olan öğrenciler almaya hak kazanır. Her iki dönemde ayrı ayrı ödüllendirme yapılır. 5 günden fazla özürsüz devamsızlık halinde puanı yetse dahi öğrenciye takdir belgesi verilmez.

 Teşekkür Belgesi

Birinci dönem sonunda ve ikinci dönem sonunda dönem sonu başarı puanı 70 ve 84,99 arasında olan öğrenciler almaya hak kazanır. Her iki dönemde ayrı ayrı ödüllendirme yapılır. 5 günden fazla özürsüz devamsızlık halinde puanı yetse dahi öğrenciye teşekkür belgesi verilmez.

 Onur Belgesi

Puan şartına bakılmaksızın MEB Ortaöğretim Kurumları Ödül ve Disiplin Yönetmeliği'nin 9. Maddesinde belirtilen şartları taşıyan öğrencilere ders yılının sonunda verilir.

 Üstün başarı belgesi

Ortaöğretim süresince en az üç öğretim yılının bütün dönemlerinde takdir belgesi alanlara üstün başarı belgesi verilir.

 Başarı belgesi

Ortaöğretim süresince en az üç öğretim yılının bütün dönemlerinde Teşekkür Belgesi ya da kimi dönem Takdir Belgesi kimi dönem Teşekkür Belgesi alan öğrenci Başarı Belgesi ile ödülledirilir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Ortaöğretim Genel Müdürlüğü
 MEB 100 temel eser listesi (ortaöğretim)
 Ortaöğretime Geçiş Sistemi
 Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sistemi
 Temel Eğitimden Ortaöğretime Geçiş Sistemi
 Iğdır'da bulunan ortaöğretim kurumları listesi
 Ortaokul

Eğitim aşamaları

Türkiye'deki liseler

Ortaöğretim


Gerhard Struckelmann war seit 1487 Oberfreigraf des Arnsberger Oberfreistuhls. Er war auch Freigraf an anderen Freistühlen darunter denen in Eversberg, Rüthen und Bilstein. Zu seiner Zeit beanspruchte das Gericht in Arnsberg überregionale Bedeutung, geriet damit aber an seine Grenzen.

Leben
Struckelmann wurde 1487 Freigraf des Arnsberger Oberfreistuhl. Er bezeichnete sich selbst als Gerhart Struckelmann eyn gewert Richter und Freygreve des hilligen Romischen Richs von keiseriker und konincklicher Gewalt... Der Oberfreistuhl war seit 1483 Berufungsinstanz der westfälischen Femegerichte. Struckelmann lud Fürsten und Reichsstädte vor sein Gericht um Streitfälle zu schlichten und darüber zu entscheiden. Bereits kurz nach der Übernahme des Amtes lud er die Äbtissin des Reichsstifts Essen sowie den Essener Stadtrat vor, um Streitigkeiten zwischen beiden Seiten zu schlichten. Die Äbtissin wandte sich an ihren Vetter Herzog Johann von Kleve, der einen Vertreter zu dem Gerichtstag schickte. Über den Ausgang des Verfahrens ist nichts bekannt.

Allerdings überschritt Struckelmann auch seine Kompetenzen. Im Jahr 1489 hat ihn ein Vertreter des Papstes gebannt, weil er einen Juden aus Frankfurt am Main vor sein Gericht geladen hatte. Einwohner aus Frankfurt durften nicht vor die Femegerichte geladen werden. Dem Freigrafen der dagegen verstieß, drohte der päpstliche Bann. Dies bedeutete, dass er während der Dauer des Banns kein gültiges Urteil fällen konnte. Struckelmann erkannte den Bann offenbar nicht an, hat er doch kurze Zeit später Ladebriefe an Männer aus einem Dorf bei Frankfurt verschickt. Durch Vermittlung des Erzbischofs von Köln Hermann von Hessen, konnte der Bann aufgehoben werden.

Daher konnte Struckelmann 1490 ein Generalkapitel der westfälischen Feme mit mehreren hundert Beteiligten nach Arnsberg einberufen. Auf diesem wurden wichtige Beschlüsse über die Rechte der Stuhlherren, Freigrafen und Freischöffen aber auch Zuständigkeits- und Verfahrensfragen geklärt. Von dem Kapitel von 1490 liegen zwei umfangreiche Urkunden vor. Bei der einen handelt es sich um ein Weistum des Gerhard Struckelmann. Etwas abweichend davon existiert auch ein Protokoll der Versammlung.

Im Jahr 1500 verfemte er einen Freigrafen, der entgegen seinem Eid gehandelt hatte. Im Jahr 1505 sprach er Friedrich von Fürstenberg von dem Vorwurf eines Freundesverräter zu sein frei. Ein weiteres großes Kapitel der Freistühle fand unter seiner Leitung 1508 in Arnsberg statt. Im Jahr 1512 hat das Reichskammergericht Urteile von Struckelmann für unrechtmäßig erklärt und verlangt diese aufzuheben. Da Struckelmann dem nicht nachgekommen ist, wurde über ihn die Acht verhängt.

Struckelmann hat offenbar 1523 noch gelebt, trat er doch in diesem Jahr als Zeuge auf.  Im selben Jahr hat das Reichskammergericht über die Zuständigkeit des Arnsberger Oberfreistuhl entschieden. Es bekräftigte den Rang des Oberfreistuhls als Berufungsinstanz.

Einzelnachweise

Literatur
Friedrich Philipp Usener: Die frei- und heimlichen Gerichte Westphalens: Beitrag zu deren Geschichte nach Urkunden aus dem Archiv der freien Stadt Frankfurt. Frankfurt am Main, 1832 S. 19f., 34, 129f., 131f
Karl Féaux de Lacroix: Geschichte Arnsbergs. Arnsberg, 1895. [Nachdruck: Werl, 1983]  S. 178ff.
Heinz Pardun: Die Femegerichtsbarkeit und der Arnsberger Oberferistuhl unter der Burg an der Oleypforte. In: Der.: Aus Arnsbergs Vergangenheit. Arnsberg, 1998 S. 196f.

Person (Arnsberg)
Richter (deutsche Geschichte)
Mann
Geboren im 15. Jahrhundert
Gestorben im 16. Jahrhundert

Gerhard Struckelmann


Italia in Miniatura er en forlystelses- og miniaturepark fra 1970 i Viserba i Rimini, Italien.

Generelt

Et udendørsområde i parken er udformet som den italienske støvle med 273 modeller af kendte italienske og internationale seværdigheder i størrelsesforholdene 1:25 og 1:50, heriblandt Rigsdagsbygningen i Berlin, Eiffeltårnet i Paris og Peterspladsen og Colosseum i Rom. Området bliver omkredset af en monorail ved navn Arcobaleno (regnbue), der kører med 12 km/t i op til 6 meters højde. I selve parken er 10.000 planter og bonsaitræer integreret i landskabet, hvortil kommer 2.500 m³ vand og 17 modeltog.

I et delområde på 12.000 m² finder man Venice med en model af Canal Grande i Venedig med 119 bygninger i størrelsesforholdet 1:5, som både kan sejle mellem. Endepunktet for sejladsen er Markuspladsen med en 20 meter høj model af Markustårnet. I Cannonacqua, en kopi af Castel Sismondo i Rimini, kan man genskabe de middelalderlige kampe om borgen mellem adelsfamilierne Montefeltro og Malatesta med vandkanoner. Desuden rummer parken vandrutsjebanen Canoe, papegøjeparken Pappamondo og Luna Park della scienza med fysiske eksperimenter for børn. I projektet YouMini bliver de besøgende fotoscannet og genskabt i størrelsesforholdet 1:33.

Parken har åbent dagligt fra marts til september og bestemte dage resten af året. Den ligger ved Strada Statale 16 Adriatica, ca. 5 km nord for Riminis centrum.

Historie
Italia in Miniatura blev skabt af Ivo Rambaldi. Ideen fik han efter at have besøgt den schweiziske miniaturepark Swissminiatur i Melide. Efter tre års forberedelse og byggeri til en pris af 300 mio. lire blev parken åbnet 4. juli 1970. Dengang rådede man over 20.000 m² med 50 modeller, men der er blevet udvidet kontinuerligt siden. Den første færdige model var Basilica di Sant'Apollinare in Classe i nærheden af Ravenna, Rambaldis hjemby. Venice blev åbet i 1992 efter ni års byggetid. Modellerne fremstilles af resin (harpiks) fra firmaset General Display i San Mauro Pascoli, der også arbejder for andre temaparker. Italia in Miniatura er medlem af International Association of Miniature Parks.

Udvalgte modeller

Italien

Europa

Referencer

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside

Miniatureparker
Forlystelsesparker i Italien
Etableret i 1970

Italia in Miniatura