A longboard is a type of skateboard typified by longer decks and wheelbases, larger-diameter and softer (lower-durometer) wheels, and often lower riding height compared to street skateboards, though there is wide variation in the geometry and construction of longboards.  Among the earliest types of skateboards, longboards were inspired by surfing, with early longboards drawing from the design of surfboards, resembling and mimicking the motion of riding a surfboard, but adapted to riding on streets in a practice known as sidewalk surfing.

Available in a wide variety of shapes, longboards are typically designed and optimized for cruising (covering distances at moderate speeds), commuting (as a practical means of personal transport), and downhill (racing).  The act of riding on a longboard in general is known as longboarding, which can also include more specialized forms such as longboard dancing, which involves stepping up and down a board and other movements and motions performed on the board while riding, and freestyle, which can encompass trick skating and executing tricks often associated with street skateboards.

History
The first longboards were made by Preston Nichols in the 1940s and 50s as an alternative to surfing when the waves were too dull. Early skaters built dangerous, improvised boards out of planks of wood and roller skates. Manufactured longboards first became commercially available in 1959 when Makaha, Jack's, and Hobie became the first professional longboard distributors. These early longboards were still relatively crude, as they still featured metal wheels, but later had clay wheels due to improved safety factors. Longboarding became a popular activity in the late 1950s and early 1960s, but its popularity had largely died by 1965. Longboarding made a comeback in 1972 when Frank Nasworthy and the Cadillac Wheel Company introduced the urethane longboard wheel. Urethane wheels allowed skaters to reach very high downhill speeds which were not possible before. The introduction of reverse kingpins (RKP) also improved stability for riders. The exact inventor of reverse kingpins is unknown, however both Randal and Variflex had reverse kingpin trucks advertised and featured in Skateboarder magazine in 1979.
The reverse kingpin truck improved stability and suppleness which helped downhill longboarding grow into a legitimate sport, with the International Gravity Sports Association (IGSA) as its governing body. The 90's also saw the introduction of the cutout deck, which has sections cut out around the wheels to prevent the wheels from touching the board during hard turns. Longboard technology has evolved rapidly to accommodate unique modern skating disciplines including downhill, slalom, freeriding, dancing, and freestyle. Modern longboard decks can be made from a variety of materials including fiberglass composites, aluminum, and carbon fiber. Precision trucks, which are machined with cutting edge CNC technology instead of die casting with molds, offer more strength and maneuverability than cast trucks and have achieved popularity among professional skaters.

Dimensions

Most boards measure  in length while widths vary from . There are several longboard shapes, such as pintails, swallowtails, flat-nose riders, drop-through decks, drop decks and boards with the same shape as a conventional skateboard. Pintails permit looser trucks and larger wheels which are better suited for carving or a "smooth" feel, whereas drop decks and drop throughs allow the rider to be closer to the ground, hence a lower center of gravity which increases stability and allows these boards to support more high speed downhill riding disciplines. Mid-length boards,  are the most versatile. Their greater weight and bulk makes them less suitable for many skateboarding tricks, but contributes to a fluid motion by providing more momentum. The longboard's design allows for big turns or quick short carves similar to the motions of surfers or snowboarders. Longboards have 3 axes: the tail axis (running from tail to tail), the central axis (running straight down through the center of the board), and the short axis (running from the width of the board and perpendicular to the tail axis).

Equipment & protection

The 'helmet culture' is more prevalent in longboarding than in conventional skateboarding. Most riders wear protective equipment in all disciplines, and nearly all professionals wear a helmet and gloves. Longboard protective equipment is similar to standard skateboard equipment, with the exception of slide gloves. Most longboarders wear slide gloves and helmets, as these are considered the bare minimum for protection. Additional protection includes leathers, wrist guards, knee pads, elbow pads and sometimes spine protectors and padded shorts. Many professional longboarding teams and riders are required to wear and advocate all aspects of protection. In the sliding and downhill disciplines, riders wear "slide gloves" which are specialized gloves made out of strong materials such as leather and synthetic fabrics, and have large discs called "pucks" attached to the palms. These are attached to protect the hands as the rider uses them to pivot during slides along the ground. The pucks are usually made of synthetic polymers: delrin, UHMW, or corian.

Components
Longboards are very similar to conventional skateboards in terms of parts and general construction. Aside from the harder wheels of those made for sliding, they generally have larger dimensions, their trucks have tailored designs and proportions and their wheels are usually larger and softer. As a result, riding the specialized longboard feels quite different from the conventional skateboard.

Decks

Longboard decks are typically made from plywood: anywhere from two to eleven layers, each of usually  in thickness, composed of birch, bamboo, maple, koa, or oak wood. Longboards are commercially available in a variety of shapes and sizes. Each variety has certain advantages and disadvantages, which come into play depending on the technique or personal preferences of the rider.

Decks intended for riding downhill are typically stiff and have a wheelbase of around 30"-28". Designers and manufacturers aim to make these boards as stiff and light as possible. The primary three designs of downhill boards are "drop decks", "top mounts" and "drop throughs". Each design has its own advantages.

The "drop deck" has a lowered foot platform that sits below the height of the trucks, as a result, there is a lower center of gravity which adds to stability but gives less traction and maneuverability. Wooden drop decks are concave and have foot pockets by the drops. However, some carbon fiber boards feature concavity by the drops instead of foot pockets giving more leverage while turning.

The "drop through" design has cutouts that allow the base-plate of the truck to protrude through the board, thus lowering the deck and providing more stability. In addition to this, drop through decks decrease grip, as the deck is closer to the axle and moment arm of the wheel. There is also less leverage on the truck, which makes turning negligibly more difficult.

"Top mount" boards are the simplest design of the three. There are no dramatic bends aside from the foot concave. The board sits on top of the trucks as it would in a street skateboard. Advantages to this design include increased grip and ease of turning; disadvantages include a high center of gravity, which could contribute to a lack of stability.

There are many variations of the aforementioned designs, including a "double-drop" board, which incorporates both a drop through and drop down pattern. These are preferable for "freeride" as they are extremely low to the ground, which allows for ease of sliding. Footspace is important because there must be enough room on the board for the rider to form an aerodynamic "tuck". Downhill boards are made as stiff as possible to minimize the amount of energy stored in the deck in order to mitigate wobbling of the board at high speed (known as "speed wobbles").

Some boards are designed to be flexible. Flexible boards are usually intended for lower speed riding because when going faster, a flexible board can have torsional flex which is one cause of speed wobbles. Fiberglass is used in many new flexible boards as it is light like carbon fiber but more pliable.

Longboard decks can be shaped in such a way that they bow up or down along the length of the board. They can also have a downward bend along the width of the board. Concave boards, which bend upward on the sides, give the rider more friction for their toe and heel, thus giving them more control. A camber board is a gradual upward arch along the length of the board. This sets the center of the board above the truck mounts. This is often used on flexible boards to prevent the board from sagging when it is being ridden. A "rocker" shape is the opposite of camber, which sets the center of the board below the truck mounts when it is being ridden. This lets the rider more easily perform tricks like sliding by locking their feet into the board.

Decks recently have been made using materials other than wood. The types and quality of woods have increased over time and now many other "superior" materials have come into use. Aluminum, carbon fiber and fiberglass are just some of the new materials. Carbon fiber and fiberglass are used to strengthen or completely replace wood in decks because of their better strength to weight ratios. Some boards are pure carbon fiber with a foam core, these can weigh much less than boards of equal size. Aluminum decks are CNC cut out of sheets of aluminum and incredible shapes can be made. Bamboo is another popular material for constructing longboards because of its flexible and responsive properties.

Fishtail
The fishtail or pintail's shape is used to prevent the wheel from coming in contact with the board (called "wheelbite") while still providing ample footspace. Fishtails are most commonly used with top mounted trucks. They are also good cruising boards.

Drop-Through
Drop-Through boards, not to be confused with a double drop deck, have a cutout in the deck, allowing the baseplates of the trucks to be mounted through the deck. The lowered platform allows for a lower center of gravity, more control while sliding, and greater stability at high speeds.

Hybrid
These kind of longboards include wheel cutouts which provide room for the wheels to turn at sharper angles while avoiding wheelbite. Hybrids also tend to be shorter than other longboards, which promotes maneuverability.

Cruiser
A most common deck shape, these have a somewhat similar shape to normal skateboards, in that they have a "kick-tail" on the back. The main difference is it has trucks that are higher than standard skateboard trucks. Also, the wheels may be larger and are much softer than standard skateboard wheels. The bushings are much more flexible, giving the rider the ability to turn (carve) and maneuver more efficiently. These boards are more likely to cause "wheel-bite".

Trucks
Trucks are the metal turning mechanism that attach the longboard wheels to the deck. They come in a wide range of styles, with wider trucks meaning a wider turning circle. They use the motion of the rider's feet and body to turn the board by pivoting a joint in the middle of the truck. There are generally two types of trucks used on longboards: reverse kingpin trucks and conventional skateboard trucks (vertical kingpin). Conventional skateboard trucks have the kingpin on the inner side (towards the center of the board) of the axle, whereas reverse kingpin trucks have the kingpin on the outer side (towards the nose and tail) of the axle.

Popular conventional skateboard trucks include Independent and Tracker. Popular reverse kingpin trucks include Randal and Paris. Reverse kingpin trucks were created with longboarding in mind. While they are usually considered to have more grip and stability (two important things in the downhill discipline), conventional trucks have a very different feel that is often preferred by many longboarders.

The angle of the baseplate can also greatly influence the turning and stability of a truck. As a general rule, as the degree gets smaller, the truck will be more stable, but turn less (its turn essentially becomes more vertically oriented rather than horizontally oriented). For example, trucks with 44 degree baseplates will generally be more stable (turn less) than trucks with 50 degree baseplates.

Bushings
Bushings are perhaps the easiest things to change on a truck in order to change the feel of how it turns. Bushings are usually made of a polyurethane material, and come in varying shapes and durometers (hardness). Two of the most standard bushing shapes include barrels and cones. Barrels, having a larger shape, are often thought to have more stability and rebound whereas cones, having a more narrow shape, allow for more turn and less rebound. The durometer of the bushing also greatly influences its characteristics. a harder bushing (such as a bushing with a rating around 97A) will be much harder to turn on than a softer bushing (something around 78A). The type of washers used with the bushing can also greatly affect the bushing's characteristics. While it depends on the size of the washer, generally a cupped washer will be the most restrictive on a bushing, a flat washer will be neutral, and a flipped cup washer will be the least restrictive.
Another aspect of the longboard that has an influence on bushing performance is the bushing seat on the truck. The bushing seat is the area on the hangar where the bushing makes contact. This area often has a rim to cup the edge of the bushing, adding a small amount of restriction as the bushing deforms through a turn. Some trucks have very loose or even non-existent bushing seats, whereas others have very restrictive bushing seats, greatly reducing bushing deformation. More restrictive bushing seats generally found on trucks designed with faster riding in mind as they offer more stability and lean.

Riser pads
Riser pads increase the distance between the wheels on a longboard and the deck in order to prevent wheel bite (when the deck scrapes the wheels, causing the wheels to stop turning). They also reduce the strain on the deck from the trucks being directly in contact with it and the vibration caused through riding. Riser pads are normally made of plastic. Shock pads, which are more rubbery than riser pads, serve the same function only with more emphasis on reducing strain and less on increasing the distance between the wheels and deck. Riser pads also come angled which can make the board turn more or less. Angled risers are usually used in long distance pumping to help aid the rider in propelling the board without pushing.

Bearings
Longboard bearings are all about reducing unnecessary friction to allow flawless stunt. Bearings connect the wheel to turn smoothly. Bearings can be made of many materials, including steel (which is most prevalent), titanium, or ceramics. Ceramic bearings are the most expensive. Bearings are usually rated in the ABEC scale. The ratings run from 1–9, using only odd numbers. The higher the rating, the more precise tolerances the bearing has been machined to. However, ABEC rating is not compulsory and not all bearings use ABEC ratings. Some companies will use other methods to describe the bearings' resistance and durability. Optionally, longboarders add bearing spacers between the bearings in the wheels. This allows for the axle nut to be tightened all the way down eliminating the high frequency wobbles and increasing the lifetime of the bearings.

Grip tape
Grip tape is a gritty material on the top of the board that provides traction so that shoes stay on the board. The tape comes in rolls that have a strong adhesive on the bottom. They are applied to the top of the board and then cut to fit the shape. Black sheet is the most common, however they can come in many colors or even can come in the form of a clear spray on adhesive. Most black grip tape is made of silicon carbide which provides excellent grip and stays sharp for a long time. However, some black tape and most colored tape is made from aluminum oxide which is a cheaper material and will lose a lot of grip over time. The tape gets dirty after a lot of use, which is more apparent on the clear and lighter colors. It will lose a lot of the grip after using it for a while, but it is easily replaced by heating the board to loosen the adhesive on the bottom and using a razor blade to separate it from the board.

Wheels
Almost all longboard wheels are made from urethane. The performance of longboard wheels is determined by five characteristics: height, lip shape, contact patch, durometer, and hub setting. Typical longboard wheels range from  in diameter. A taller wheel will have slower acceleration but a faster rolling speed. Smaller wheels have the opposite effect. The durometer of a wheel is how hard the urethane is. A softer wheel will be ultimately slower than a harder wheel on smooth surface. When the road surface gets rougher a softer wheel provides a smoother, faster ride. The fastest duro for the normal road is around 80a. Softer wheels have more grip than harder wheels on any surface. The contact patch of a wheel is the width of the section of the wheel that makes contact with the road. Generally, the wider the wheel, the more traction it will have. Wheels can be anywhere from  in width, but most commonly between . The shape of the lip has a noticeable effect on traction. Rounded lips are made to break loose into a slide and square lips are made to grip. Square lipped wheels do break loose but the slide is not as smooth as that of a round lipped wheel. A wheel hub (or core) is the plastic (or sometimes aluminum) center of a wheel that holds the bearings. The position of the hub affects the properties of the wheel.

Centerset wheels
The hubs in centerset wheels are set equidistant from each lip of the wheel. Centerset wheels tend to have the most grip, because they have large inner lips, and it is the inner lip of a longboard wheel that grips the most. Some longboarders prefer centerset wheels for sliding because they wear more evenly and when they become coned they can be flipped and still have the same feel. Centerset wheels are more difficult to break loose than other wheels, and more speed is lost during the slide, but the slide is more controlled because of the grip the wheel has.

Side-set wheels
Side-set have wheel hubs set flush with the inside edge of the wheel. Side-set wheels offer a smooth transition from grip to slide, the slide typically being longer than that of any other wheel. This type of wheel has by far the fastest and most uneven wear because the rider's weight is on the very inside of the wheel. Freeriding is typically the discipline that this particular kind of wheel is used for.

Offset wheels
The hub of an offset wheel is between the center and the inside edge of the wheel. Offset wheels provide less grip than a centerset wheel, but more than a side-set wheel. Similarly, they break loose more easily than a centerset wheel, but less easily than a side-set wheel. These wheels usually feature square edges for more traction around corners or in carves. Off-set wheels are the most common wheel, typically used and designed for Downhill but they are used for all the other disciplines as well.

Additional equipment

Slide gloves

A pair of slide gloves is an important piece of equipment for longboarding. Slide gloves are for control as much as for safety. They allow the rider to touch the road and lean on his or her hand(s) to slide to a stop, to pre-drift into a corner, to touch the road to regain balance if balance is lost, and to protect the hands and support the rider's body during a fall.
There are many style moves that also can slow the rider down that can be used called slides. There are various slides such as the K9, pendulum, coleman, and 1 footed stalefish. These type of gloves could be home made with just a thick plastic layer, and a glove.

Land paddle

A land paddle is a large pole or stick, usually with rubber or a similar material on the end, which can be used as a form of locomotion derived by the rider's arms to propel the rider further without the use of the rider's legs, to maintain balance while riding, and as a brake. The material at the end of the stick may appear circular but does not turn while attached. The shape allows riders to manually remove, turn and replace the attachment to promote even wear and extend its useful life.

Longboard disciplines

Cruising

The "classic" purpose of longboards is for riding at a casual pace as a means of transportation. The focus is on foot pushing and relaxed riding at low speed along roads, paths, and city streets. Any longboard or skateboard can be used for cruising, though some are easier to push, brake, or ride at high speeds than others.

Long Distance Push - "LDP" is considered a subset of general cruising, but with the goal of riding long distances, often as a means of exercise. This style of riding requires greater expertise in riding switch (pushes with the weaker foot), foot-breaking, and pushing for power and speed. Dropped and double dropped decks are typically used here, making pushing easier than on a dropthrough or topmount board.

Carving

Carving, in and of itself, is not necessarily a discipline of longboarding. However, there are numerous subsets of carving that make its designation as a discipline more appropriate. Carving is a surf-like riding style that involves chaining quick successive turns back and forth in an S-like shape trajectory, in order to build and maintain momentum and speed. A longboard of any length or mounting style can be used to carve.

Pumping - Involves swaying your body back and forth and shifting your weight in a way that makes your longboard perform quick small turns, gaining momentum by leveraging centripetal forces, without your feet ever touching the ground. Carving is to reduce speed while pumping is meant to gain or maintain it. As a rule of thumb, a smaller deck will allow you to start pumping at a lower speed, while a larger deck will let you pump faster once at higher speeds.

Long Distance Pumping - Pumping for long distances, often combined with pushing. This is a minor subset of longboarding that has an avid, global group of riders.

Surfskating - A mix of carving and pumping, designed to simulate surfing. Typical short and wide with small wheels.

Slalom - Fast pumping over short distances, swerving around cones. Typically done as part of a racing competition on a shorter, highly maneuverable board.

Downhill

Downhill - Also referred to as Speedboarding. Drop-through, drop-platform, and top-mount longboards are all used in downhill skateboarding. Downhill decks are very stiff and usually have a small to medium wheelbase around 20-25".

Freeride - A subdiscipline of downhill. Freeriding involves downhill riding at low to moderate speed, with a focus on performing stylish power slides and drifts to control descent. Lighter freeriding is often done on drop-through or dropped decks and typically done at lower speeds.

Tech Sliding - Tech sliding, or technical sliding, is a discipline of downhill skateboarding where riders typically use hard wheels to bust out multiple fast-paced and creative slides. This discipline is only limited by the rider's creativity. Decks are symmetrical and very hard wheels (95a-101a) are often used.

Freestyle

Freestyle longboarding is a varied, diverse discipline that has roots in classic skateboarding while evolving beyond to be more suitable to the larger deck sizes used in longboarding. Freestyle is seen as an art, where riders use creative tricks and technical moves. For a classic and more flowly/slidy type of freestyle, a mid to full-sized double kick longboard, usually ranging from 42" - 47" is often used.

Street/Ramp - Similar to street skating with its technical stunts, but with cruisers that are larger than classic skateboards. For street maneuvers like ollies and skate park riding, the best freestyle longboard typically looks like an oversized street skateboard, with bigger wheels for smoother rides.

Dance - A relatively new, artsy subdiscipline of freestyle longboarding. Dancing involves walking and cross-stepping on a moving longboard, performing elegant and stylish body spinning movements and even actual dancing, all while keeping the board rolling and carving on flat surfaces.  Dancing longboards are in a category of their own, typically 40+ inches long.

See also
 Skateboard
 Longboarding
 Self-balancing scooter
 Snakeboard
 Freeboard (skateboard)
 Slalomboard
 Adrenalina Skateboard Marathon
 Brakeboard
 Mountain Boarding
 Hamboards

References

External links

Skateboards
Skateboarding equipment
Individual sports

Longboard (skateboard)


Speldhurst es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Tunbridge Wells, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Speldhurst tiene una superficie de 16,23 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Speldhurst tenía 4759 habitantes (47,26% varones, 52,74% mujeres) y una densidad de población de 293,22 hab/km². El 21,5% eran menores de 16 años, el 68,48% tenían entre 16 y 74 y el 10,02% eran mayores de 74. La media de edad era de 42,15 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 19,78% estaban solteros, el 66,17% casados y el 14,05% divorciados o viudos.

El 92,1% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 2,58% de la población, mientras que el 5,32% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 98,32% eran blancos, el 0,72% mestizos, el 0,63% asiáticos, el 0,21% chinos y el 0,13% de cualquier otro salvo negros. El cristianismo era profesado por el 81,22%, el budismo por el 0,19%, el hinduismo por el 0,23%, el judaísmo por el 0,06%, el islam por el 0,36%, el sijismo por el 0,13% y cualquier otra religión por el 0,48%. El 10,97% no eran religiosos y el 6,37% no marcaron ninguna opción en el censo.

2005 habitantes eran económicamente activos, 1974 de ellos (98,45%) empleados y 31 (1,55%) desempleados. Había 1796 hogares con residentes, 47 vacíos y 6 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Speldhurst


Trstenik je skupina četiri umjetnih jezera u Zagrebačkoj županiji. Jezera su: Trstenik I, Trstenik II, Trstenik III i Trstenik IV. Nalazi se u blizini naselja Čista Mlaka, Struga Nartska, Novaki Nartski i Otok Nartski u sastavu općine Rugvica i rijeke Drave. Sva jezera ukupno imaju površinu 21 hektara, od toga jezero Trstenik I ima površinu 12 hektara, jezero Trstenik II ima površinu 6 hektara, jezero Trstenik III ima površinu 2 hektara i jezero Trstenik IV ima površinu jedan hektar.

Prosječna dubina jezera Trstenik I, II i III je 6 metara, dubina jezera Trstenik IV je 4 metara. Jezera Trstenik I, II i III nastala je 70-ih godina 20. stoljeća vađenjem šljunka za izgradnju autoceste A3. Jezero Trstenik IV nastalo je 2000. godine eksploatacijom šljunka.

U jezerama živi veliki broj vrsta riba, kao šarani, štuke, smuđi, patuljasti somići, babuške, sunčanice, grgeči, amuri, somi, crvenperke, uklije, žutooke, diveri, klenovi, plotice i zlatni karasi.

Izvori

Umjetna jezera u Hrvatskoj

Trstenik (jezera)


Lelia Constanța Băjenescu (n. 21 mai 1908, Corlate, județul Dolj – d. 15 decembrie 1980, Craiova) a fost prima radioamatoare din România.

Biografie
S-a născut pe 21 mai 1908 în localitatea olteană Corlate, fiind fiica lui Gheorghe și a Smarandei Petrescu. În 1926 susține bacalaureatul la Liceul "Elena Cuza" din Craiova.

În 1929 se căsătorește cu ofițerul de transmisiuni Ioan T. Băjenescu (realizatorul, la 26 septembrie 1926, a primei emisiuni românești de radioamator pe unde scurte), care, împreună cu doctorul craiovean Alexandru Savopol, a construit prima stație de emisie-recepție pe unde scurte din România și a pus bazele radio-clubului CV5 din Craiova în 1928.

Lelia Băjenescu, de profesie casnică, cu o solidă educație și cultură generală și vorbind curent germana și franceza, este repede atrasă de activitatea soțului ei. A învățat radiofonia și alfabetul Morse participând la construcția și darea în exploatare a aparatelor de emisie-recepție și a devenit stăpână pe toate aspectele cheie ale radioamatorismului. În curând "iese în eter" și devine, în 1926, prima femeie radioamatoare din România folosind indicativul soțului ei, YL CV5BI. Cunoscând bine franceza și germana, reușește zeci de mii de legături radiofonice pe toate meridianele.

Note

Bibliografie
 George Marcu, "Băjenescu Lelia-Constanța (Lilly)", în Femei de seamă din România de ieri și de azi, Editura Meronia, București, 2017, p.45-46;

Nașteri în 1908
Decese în 1980
Radiocomunicație
Radioamatorism
Pionieri ai radioului
Femei din România
Români din secolul al XX-lea
Olteni

Lelia Constanța Băjenescu


İkili adlandırma ya da binomial nomenklatür, tür adlarının iki kelimeden oluşacak biçimde gösterilmesi sistemidir. Carl Linnaeus (1707-1778) bitki ve hayvanların isimlendirilmesi için ikili adlandırma (binomial nomenklatür) yani, 2 sözcükten oluşan (Cins adı+Epitet adı=Tür adı) bir sistem geliştirmiştir. Bu sistem bugün bazı değişikliklere uğramış ise de, prensipler hâlâ binomial nomenklatür kuralları çerçevesinde hâlen geçerliliğini korumaktadır.

Tarihçe
1707-1778 yılları arasında yaşamış İsveçli bilim insanı Carl Linnaeus, tabii sınıflandırmayı Systema Naturae adlı eserinde en iyi ifade etmiştir. Bu eserin 1. baskısında (1753) bitkiler ilk defa ikili isimlendirme sistemine göre binominal sistematiğinin bilimsel olarak başlangıcını oluşturur.

Kurallar
Sistematikte her canlının bilimsel bir ismi vardır. Bunlar Latince veya Latinceleştirilmiş kelimelerdir. Bilimsel bir ismin en az iki harflik bir kelimeden oluşması gerekir. Bilimsel isimler tek (uninominal), iki (binominal) veya üç (trinominal) kelimeden oluşur. Şube/bölüm, sınıf, takım, familya ve cins isimleri uninominal olmak zorundadır. Tür isimleri binominal, alt tür isimleri ise trinominal olarak yazılır. Uninominal isimler daima büyük harfle başlar. Binominal isimde birinci kelime cins adı, ikinci ise tür (epitet) adıdır. Cinsin ismi daima büyük, türün ismi ise daima küçük harfle başlar. Bir tür ismi, daima önce cins ismi belirtilerek yazılır, hiçbir zaman tek kelime olarak yazılmaz.

 Cins: Felis Linnaeus, 1758 (Unominal ad)
 Tür: Felis silvestris Schreber, 1775 (Binominal ad)
 Alt tür: Felis silvestris catus Linnaeus, 1758 (Trinominal ad)

Problemler
Türler için iki terimli isimlendirme kullanılmasındaki bir problem, bir tür bir cinsten diğerine taşındığında, bazen özel isim veya sıfatın da değiştirilmesinin gerekmesidir. Bunun nedeni, belirli adın yeni cinste zaten daha önce kullanılmış olması veya belirli sıfatın cins adını değiştiren bir sıfat olması durumunda yeni cins için aynı ismin oluşması problemidir. Bazı biyologlar, cins adının ve belirli sıfatın tek bir açık adla birleştirilmesini veya tek terimlilerin (türlerin üstündeki derecelerin isimlendirilmesinde kullanıldığı gibi) kullanımını tartışmışlardır.

Ayrıca bakınız
Trinomial nomenklatür

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

Bilimsel sınıflandırma

İkili adlandırma


Loutre steht für:
 französisch, die Otter, ein Tier aus der Familie der Marder
 einen Bachlauf an der Grenze zwischen den Départements Territoire-de-Belfort und Haut-Rhin in Frankreich
 den Loutre River, einen Nebenfluss des Missouri River in Missouri, Vereinigte Staaten
 La Loutre, eine Staumauer am Gouin-Stausee in der Provinz Québec in Kanada
 ein französisches U-Boot der Naïade-Klasse, siehe Liste französischer U-Boot-Klassen
 Baie de la Loutre, franko-kanadische Bezeichnung der Otter Bay auf Neufundland
 Pass a Loutre, ein 270 km² Feuchtgebiet im Plaquemines Parish, Louisiana
 Baie de Loutre, eine Siedlung auf Neufundland und Labrodor
 Jean-Louis Le Loutre (1709–1772), französischer katholischer Priester und Missionar Pariser Mission
 Father Le Loutre's War, nach Jean-Louis Le Loutre benannter Indianerkrieg in Nova Scotia

Siehe auch:
 Loutre Noire
 Loutre Township

Loutre


ක්‍ෂුද්‍ර ජීවීන් () යනු ඇසට නොපෙනෙන හෝ දැකීමට අපහසු ජීවීන්ය. මේවා නිරීක්ෂණයට අන්වීක්ෂය, අත්කාචය වැනි උපකරණ අවශ්‍ය වේ.

ක්‍ෂුද්‍ර ජීවීන්


An Ficinia filiculmea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Brian Laurence Burtt. An Ficinia filiculmea in nahilalakip ha genus nga Ficinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ficinia

Ficinia filiculmea


An Platanthera minor in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Anton Wilhelm Miquel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Platanthera minor in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Platanthera

Platanthera minor


SunExpress, Antalya, Türkiye merkezli bir havayolu şirketidir. Havayolu, Türkiye'nin popüler tatil yörelerinden Avrupa'ya tarifeli ve charter uçuşlar düzenlemektedir. SunExpress'in merkezi Antalya Havalimanı, Antalya'dır. İkinci merkezini Mart 2006'da İzmir'de açmıştır. Türkiye içindeki üçüncü merkezini ise 2008'de İstanbul Sabiha Gökçen Havaalanı'nda açmıştır. Ama 2019 yılında Sabiha Gökçen Havaalanı'ndan uçuşlarını durdurmuştur. Havayolu şirketi dördüncü üssünü ise Ankara Esenboğa Havalimanı'nda açmıştır. İştiraki olan SunExpress Deutschland 2020 yılında faaliyetlerine son vermiş olup uçakları SunExpress'e devredilmiştir.

SunExpress 1990 yılında, Türkiye'de ilk kez Anadolu şehirlerinden Almanya'nın önemli merkezlerine tarifeli direkt uçuşlara başladı. 2011 yılı ortasında Almanya merkezli SunExpress Deutschland isimli ikinci şirket kuruldu. Bu şirketin IATA kodu XG, ICAO kodu ise SXD'iydi. SXD Anadolu kentlerinden Almanya'ya direkt sefer düzenlemesinin yanı sıra Kızıldeniz, Kuzey Afrika ve Kanarya Adaları'nı da charter seferler düzenliyordu. Ancak 2020 yılında SunExpress Deutschland faaliyetlerini sonlandırmıştır. SunExpress Deutschland filosundaki uçaklar SunExpress'e devredilmiştir.

Tarihi

SunExpress Ekim 1989'da kuruldu ve 2 Nisan 1990 tarihinde Antalya'dan Frankfurt, Almanya'ya ilk charter uçuşunu düzenledi. SunExpress, Türk Hava Yolları ve Lufthansa şirketleri tarafından kurulan Güneş Ekspres Havacılık A.Ş.'ye aittir.

Almanya başta olmak üzere, uzun süre Avrupa ile Antalya arasında turistik charter seferleri düzenleyen SunExpress, 2001 yılında başlattığı Antalya-Frankfurt uçuşlarıyla, Türkiye'nin yurtdışına tarifeli sefer düzenleyen ilk özel havayolu oldu.

O günden bu yana tarifeli uçuşlarının sayısını hızla artıran SunExpress, 2006'nın Mart ayında 2. merkezini İzmir'de açtı ve buradan iç hat seferlerine başladı. SunExpress, iç hat seferleriyle birlikte İzmir'i Anadolu şehirlerine aktarmasız uçuşlarla bağlayan ilk havayolu oldu ve hâlen İzmir'den Türkiye'nin farklı bölgelerine en çok uçuş gerçekleştiren havayolu şirketi olarak faaliyetlerine devam ediyor.

SunExpress 2010 yılında, Türkiye'de ilk kez Anadolu şehirlerinden Almanya'nın önemli merkezlerine tarifeli direkt uçuşlara başladı ve yolcu avantaj programı SunPoints'i müşterilerinin hizmetine sundu. SunExpress, 2011 yılına gelindiğinde ise Almanya'daki kardeş kuruluşu "SunExpress Almanya"yı kurdu ve  Almanya ile Türkiye arasındaki uçuşlarının yanı sıra Almanya'da Mısır'ın Kızıldeniz bölgesi ile İspanya'nın Kanarya Adaları'na da turistik uçuşlar düzenlemeye başladı.

SunExpress'in pek çok departmanı, açılışı 8 Haziran 2012'de gerçekleştirilen "SunExpress Plaza" isimli binada görev yapıyor. Antalya'da toplam 8.019 metrekare alan üzerine kurulu ve 87 ofis alanı, 12 toplantı, 10 briefing, 6 eğitim ve 1 simülatör odası ile 270 kişilik oturma kapasiteli 1 oditoryuma sahip olan "yeşil" bina, çatısındaki güneş panelleriyle kendi enerjisini üretebiliyor ve güneşin yararlı ışığını binaya dağıtırken, istenmeyen sıcaklığı dışarıda bırakan yepyeni teknolojiler kullanıyor.

Kuruluşunun 25. yılı olan 2014 senesinde SunExpress 1 milyar 25 milyon Euro ciro elde etmiştir. 2014'te 7 milyon 300 bin yolcu taşırken, doluluk oranı ise %85 olmuştur.

Aynı yıl, şirketin gerçekleştirdiği 50 adet yeni Boeing-737 uçağı siparişi ile filosuna ciddi bir yatırım yapılmış ve Avrupa'nın en genç filosuna sahip olunmuştur. 18 adet yeni Boeing 737-800 NG'yi teslim alınmıştır ve kalan 32 uçağın ise 2024 yılına kadar teslim edilmesi beklenmektedir. Bu uçak modelleri yolculara maksimum emniyet ve yüksek uçuş konforu sunmaktadır. Ayrıca modern ve düşük emisyonlu olmaları, hava yolu şirketi olarak giderek büyüyen toplumsal sorumluluğunu yerine getirmesine de yardımcı olmaktadır.

Şirket tarafından 2019 yılının Şubat ayında yapılan açıklamada, 2018 yılında 1 milyar 300 milyon euro ciro elde ettiğini belirtti. Bu süreçte 73 uçak işleterek, %84 doluluk oranı ile 10 milyona yakın yolcu taşındı.

2019 yılında ortalama olarak 84 uçağı ile şirket tarihinin en büyük filosuna sahip oldu. Günümüzde toplamda 30 ülkede 90 destinasyona gerçekleştirdiği uçuşlarla her yıl 10 milyonun üzerinde misafir ağırlayan havayolu şirketinin 4.200'den fazla çalışanı bulunuyor.

Müşterilerine Amazon Alexa ile uçuş rezervasyonu olanağı sunan dünya çapındaki ilk hava yolu şirketi olan SunExpress'e yolcular 7/24 WhatsApp üzerinden ulaşabilir ve dilerlerse bilet rezervasyonlarını Facebook Messenger üzerinden yapabilir.

Güncel ödüller

 Dünyanın en iyi tatil hava yolu (2022): Yolcunun seçimi olarak bilinen Skytrax'te dünyanın en iyi tatil hava yolu seçildi.
 Dünyanın en iyi beşinci tatil hava yolu (2018 ve 2019): Yolcunun seçimi olarak bilinen Skytrax'te dünyanın en iyi beşinci, Türkiye'nin ise açık ara en iyi tatil hava yolu seçildi.
 Türkiye'nin en güvenli hava yolu şirketi (2018): Türk sivil havacılık otoritesi DHMİ tarafından gerçekleştirilen SAFA değerlendirmesinde 0.00 bulgu ile yolcu hava yolları arasından en emniyetli hava yolu şirketi seçildi.
 Almanya'nin en dakik hava yolu (2018): Yolcu hakları için lider bir portal olan Flightright verilerinin değerlendirilmesi sonucunda ülkenin en dakik hava yolu şirketi seçildi.
 Hava yolları indeksinde altıncı sırada (2018): Ünlü iklim koruma örgütünün tanınan endeksi Atmosfair'de SunExpress altıncı sırada. Bu da, dünya çapındaki 190 büyük hava yolu şirketi arasında SunExpress'ten daha verimli uçan sadece beş şirketin olduğu anlamına geliyor.

Hizmetleri

Antalya Havalimanı´ndan sağlanan iç hatlar uçuş noktaları:

Antalya Havalimanı´ndan sağlanan dış hatlar uçuş noktaları:

İzmir Adnan Menderes Havalimanı'ndan sağlanan iç hatlar uçuş noktaları:

İzmir Adnan Menderes Havalimanı'ndan sağlanan dış hatlar uçuş noktaları:

Ayrıca bünyesinde bulundurduğu teknik servis ile yabancı havayolunun teknik hizmet talebine de cevap vermektedir.

Filo
SunExpress filosu (Mart 2023)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Sun Express
 Sun Express (Alman Websitesi)

Türkiye merkezli havayolu şirketleri
1990'da kurulan şirketler
1989'da kurulan havayolu şirketleri
Türk Hava Yolları
Lufthansa

SunExpress


A produção de energias causa impactos ambientais em maior ou menor grau, dependendo da fonte energética utilizada. Quase todos os sistemas elétricos podem afetar o meio ambiente, e o tamanho desses impactos dependerá de como e onde a eletricidade é gerada e entregue .

Principais fontes de energia e seus impactos ambientais

Energia fóssil
Energia produzida a partir de fósseis: o petróleo, carvão e gás natural. Causam impactos ambientais preocupantes, pois é um tipo de energia poluente, que gera gases que promovem o efeito estufa e danificam a camada de ozônio.

Energia hidráulica
Energia obtida a partir do uso de energia cinética e fluxo potencial de água, onde a força mecânica é promovida pela movimentação de turbinas pela força da água.

Na fase da construção causam impactos ambientais significativos, pois exige o alagamento de grandes áreas para a construção dos reservatórios.

Energia nuclear
Energia produzida através da divisão de átomos em um reator para aquecer água em vapor, transformar uma turbina e gerar eletricidade.

Os resíduos produzidos pela energia nuclear são altamente contaminantes, tanto para o meio ambiente quanto para o homem.

Energia renovável
Energia produzida a partir da luz solar, vento, calor geotérmico e movimento das ondas. Os únicos impactos ambientais causados são a alteração de paisagem e o desmatamento de pequenas áreas para a instalação de turbinas eólicas e painéis solares .

Impactos gerais
Em geral, os efeitos ambientais podem incluir:

 Emissões de gases de efeito estufa e outros poluentes do ar, especialmente quando um combustível é queimado.
 Utilização de recursos hídricos para produzir vapor, fornecer resfriamento e servir outras funções.
 Descargas de poluição em águas, incluindo poluição térmica (água mais quente que a temperatura original da água).
 Geração de resíduos sólidos, que podem incluir resíduos perigosos.
 Uso da terra para produção de combustível, geração de energia e linhas de transmissão e distribuição.
 Efeitos sobre plantas, animais e ecossistemas que resultam do ar, água, resíduos e impactos da terra acima .

Referências

Impacto ambiental
Desenvolvimento sustentável

Impacto ambiental da geração elétrica


II. Hrvatska nogometna liga – Zapad (također i kao Druga hrvatska nogometna liga – Zapad, Druga hrvatska republička nogometna liga – Zapad, Hrvatska regionalna liga – Zapad) je bila jedna od četiri skupine Druge Hrvatske nogometne lige u sezoni 1987./88., te je predstavljala ligu četvrtog stupnja natjecanja nogometnog prvenstva Jugoslavije.  Za razliku od proteklih sezona, stvorena je "Jedinstvena hrvatska liga" kao liga trećeg stupnja, a dotadašnje četiri skupine "Hrvatske lige" su postale skupine "Druge hrvatske lige". Novom reorganizacijom natjecanja za sezonu 1988./89., ukinuta je "Jedinstvena hrvatska liga", formirane su "Međurepubličke lige" (u kojima su klubovi iz Hrvatske sudjelovali u skupinama "Zapad", "Sjever" i "Jug"), a četiri skupine "II. hrvatske lige" su postale najviši republički rang u Hrvatskoj.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bio "Rudar" iz Labina.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

Povezani članci
 Jedinstvena hrvatska nogometna liga 1987./88.
 II. Hrvatska nogometna liga – Istok 1987./88.
 II. Hrvatska nogometna liga – Jug 1987./88.
 II. Hrvatska nogometna liga – Sjever 1987./88.
 Regionalna liga – Istarska skupina 1987./88.
 Regionalna liga – Primorska skupina 1987./88.

Vanjske poveznice

Izvori

 Ante Kuntić i dr.: Sedamdeset i pet godina nogometa u gradu pod Nehajem 1920-1995, Senj, 1996., str. 140-141
 Vladimir Jugo i dr.: Nogometni klub Halubjan, Viškovo : srebrni jubilej , Rijeka, 1996., , str. 92-94
 Juraj Katalinić: Nogometni klub "Ogulin" : 1932. – 2012. : 80 godina, Ogulin, 2012., , str. 57-58

1987-88 Zapad
1987-88 Zapad
 Zapad

II. Hrvatska nogometna liga – Zapad 1987./88.


John Howard Louis Lecompte (* 28. Juli 1914 in Montréal, Québec; † Februar 1970 in Nairobi, Kenia) war ein kanadischer Eishockeyspieler und -schiedsrichter. Bei den Olympischen Winterspielen 1948 gewann er als Mitglied der kanadischen Nationalmannschaft die Goldmedaille.

Karriere
Louis Lecompte begann seine Karriere als Eishockeyspieler bei den Ottawa Rideaus, für die er von 1932 bis 1934 in der Ottawa Junior Hockey League aktiv war. Zudem verbrachte er eine Spielzeit bei den Ottawa Canadiens in der Ottawa Senior League. 1935 trat er in die Royal Canadian Air Force ein, wo er zunächst als Fotograf im Büro für Öffentlichkeitsarbeit tätig war. Schließlich erreichte er den Rang eines Flight Lieutenant. Während seiner Zeit bei der Armee spielte er für die RCAF Flyers. Zudem spielte er für die Truro Bearcats aus der Nova Scotia Antigonish-Pictou County Hockey League und die Ottawa Rockcliffe RCAF aus der Ottawa National Defense Hockey League. Nach dem Krieg schloss er sich dem Dartmouth RCAF aus der Halifax City Senior Hockey League an und spielte daraufhin für die Ottawa Senators aus der Upper Ottawa Valley Hockey League. Er kehrte 1947 zu den RCAF Flyers zurück und nahm 1948 mit der Mannschaft für Kanada an den Olympischen Winterspielen teil. 1948 spielte er zudem in vier Spielen für die Rockcliffe RCAF aus der ONDHL.

In den 1950er Jahren war Lecompte als Schiedsrichter in der Ontario Hockey Association aktiv sowie 1953 beim Memorial Cup. Ebenfalls als Schiedsrichter war er bei den Olympischen Winterspielen 1956 in Cortina d'Ampezzo aktiv. Ab 1963 arbeitete er für das kanadische Außenministerium in Nairobi, Kenia, wo er 1970 bereits im Alter von 55 Jahren starb.

International
Für Kanada nahm Lecompte an den Olympischen Winterspielen 1948 in St. Moritz teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Goldmedaille gewann. In acht Spielen erzielte er zwei Tore und drei Vorlagen.

Erfolge und Auszeichnungen
 1948 Goldmedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Kanada)
Olympiateilnehmer (Kanada)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1948
Olympiasieger (Eishockey)
Eishockeyschiedsrichter (Kanada)
Geboren 1914
Gestorben 1970
Mann
Kanadier

Louis Lecompte


චීන ලෝකඩ යුගයේ ශේෂව ඇති භාණ්ඩ අතුරින් අගනාම අංගයන් ලෙස චාරිත්‍ර ලෝකඩ භාණ්ඩ සලකනු ලැබේ. ෂෑං රාජවංශ සමයේ දී චීනය පුරාතන ලෝකයේ වඩාත්ම නිපුණ ලෝකඩ-කර්මාන්තයකින් යුත් ශිෂ්ටාචාරයක් බවට පත් විය. ජනයා ලෝහ උණු කොට, දියකොට සහ වාත්තු කොට ආහාර පිසින බඳුන්, උපකරණ, ආයුධ සහ වෙනත් ගෘහභාණ්ඩ නිර්මාණය කළහ. පුරාතන ලෝකඩ භාණ්ඩවල ආරක්ෂාවට දැව මත ලාකඩ ආලේප කිරීම තුළින් පුරාතන චීන ජනයා කෙතරම් හොඳින් මෙම භාණ්ඩ සංරක්ෂණය කළේ දැයි නූතන පුරාවිද්‍යාඥයෝ විස්මයට පත් වෙති. ක්‍රි.පූ. 1650 පමණ සිට මෙම අලංකාර භාණ්ඩ රාජකීයයන්ගේ සහ වංශවතුන්ගේ සොහොන්ගැබ්වල සොහොන් භාණ්ඩ ලෙස තැන්පත් කොට ඇත. මේවා විශාල ප්‍රමාණයෙන් සොහොන්ගැබ්වල තැන්පත් කෙරුණු අතර, වරක් තනි සොහොන්ගැබක කැනීම්වලින් ලෝකඩ භාණ්ඩ 200කට අධික සංඛ්‍යාවක් වාර්තා විය. මෙම භාණ්ඩ තනි තනි පුද්ගලයන්ගේ පවුලේ දේවස්ථාන සහ උත්සව ශාලාවන්හි සිය මුතුන් මිත්තන්ට ආහාර සහ පාන වර්ග පූජා කිරීමේ චාරිත්‍ර සඳහා නිර්මාණය වී ඇත. නැතහොත් ජීවත් වන මෙන්ම මියගිය සාමාජිකයන් සඳහා පැවැත්වූ භෝජන සංග්‍රහවල දී මේවා භාවිතා වන්නට ඇත; මුල්කාලීන ලිඛිත වාර්තා තුළ මේ පිළිබඳ සඳහන් වේ. හිමිකරුගේ මරණයේ දී. මෙම භාණ්ජ ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ තැන්පත් කෙරිණි. එමගින් ඒවා ඔහුට ඊළඟ දිවියේ දී භාවිතයට ගතහැකි වේ යැයි අපේක්ෂා කෙරිණි. සොහොන් භාණ්ඩ ලෙසම විශේෂයෙන් තැනවූ භාණ්ඩ ද හමුවේ.

චාරිත්‍ර භාණ්ඩ සාමාන්‍ය භෝජන හෝ පානමය කටයුතු සඳහා භාවිතා නොවී ය; මේ සඳහා වටිනා ලෝහවලින් තැනූ වඩා අලංකෘත භාණ්ඩ ප්‍රභේද භාවිතා විය. මේස බඳුන්වලට අමතරව, ආයුධ සහ ඇතැම් භාණ්ඩ විශේෂ චාරිත්‍ර කටයුතු සඳහා නිර්මාණය විය. වෙනත් චාරිත්‍රමය භාණ්ඩ අතරට සියල්ලටම වඩා වටිනා යැයි සැලකුණු ජේඩ්වලින් තැනූ ආයුධ ආදිය ද අයත් වේ. ක්‍රි.පූ. 4,500 පමණ සිට මේවා චාරිත්‍ර භාණ්ඩ සහ ආයුධ තැනීමට භාවිතා විය.

අවම වශයෙන්, ලෝකඩ නිෂ්පාදන පාලකයාගේ පාලනය යටතේ වත් පවතින්නට ඇත. ඔහු සිය පැහැදීමේ සංකේතයක් ලෙස වංශවතුනට සකස් නොකළ ලෝහ ලබා දී තිබේ.

භාවිතය
ලෝකඩ භාණ්ඩ () චීන කලාවේ අතිශයින්ම වැදගත් කෞතුක භාණ්ඩ අතුරින් එකක් වන අතර, අධිරාජකීය කලා එකතූන් තුළ මේ සඳහා වෙනම ප්‍රවර්ගයක් වෙන්කොට ඇත. චීන ලෝකඩ යුගය ඇරඹුණේ ෂියා රාජවංශ (ක්‍රි.පූ. 2070 – ක්‍රි.පූ. 1600 පමණ) සමයේ වන අතර, ලෝකඩ චාරිත්‍ර භාණ්ඩ භාවිතය ෂෑං රාජවංශ (ක්‍රි.පූ. 1600–1046) සහ චෞ රාජවංශයේ (ක්‍රි.පූ. 1045–256) මුල්කාලීන අවධියේ උච්චත්වයට පත් විය.

වර්තමානයේ දක්නට ඇති චීන පුරාතන ලෝකඩ භාණ්ඩවලින් බහුතරයක් චා‍රිත්‍ර සඳහා භාවිතා වූ ඒවා වන අතර, එදිනෙදා භාවිතයට ගත් මෙවලම් සහ උපකරණ අල්ප ය. සිරි සහ පොරෝ වැනි ආයුධ සතුව ද චාරිත්‍රමය අර්ථයක් පැවති අතර, එමගින් පාලකයාගේ දිව්‍යමය බලය සංකේතවත් කෙරේ. ලෝකඩ භාණ්ඩ හා බැඳුණු ප්‍රබල ආගමික සංකල්ප නිසා බඳුන් විශාල සංඛ්‍යාවක් සම්භාව්‍ය ස්වරූපයෙන් යුතු යැයි සැලකුණු අතර, ඒවා අනුකරණයට ලක් විය. චීන කලාවේ පසුකාලීන අවධිවල දී චීන පෝසිලේන් වැනි වෙනත් මාධ්‍යවලින් ද මේවා අනුකරණයට ලක් විය.

පැරණි චීනයේ චාරිත්‍ර ග්‍රන්ථ මගින් පූජා භාණ්ඩ කුමන් ප්‍රභේදවලින් සහ කුමන ප්‍රමාණවලින් භාවිතයට ගැනීමට අවසර ලද ජන කොට්ඨාස පිළිබඳ විස්තර සපයයි. චෞහි රජු ඩිං බඳුන් 9ක් සහ ගුයි බඳුන් 8ක් භාවිතා කළේ ය. ආදිපාදවරයකුට අවසර හිමිවූයේ ඩිං 7ක් සහ ගුයි 6ක් භාවිතයටයි. බැරන්වරයකුට ඩිං 5ක් සහ ගුයි 3ක් ද, වංශවතකුට ඩිං 3ක් සහ ගුයි 2ක් ද භාවිතයට අවසර හිමි විය. නමුත් සැබෑ පුරාවිද්‍යාත්මක සොයාගැනීම් සැලකූ විට, අසාමාන්‍ය ලෙස බලවත් ෂෑං රැජිනක වූ ෆු හාඕගේ සොහොන්ගැබ තුළ තිබී හමුවූ චාරිත්‍ර බඳුන් සංක්‍යාව දෙසියය ඉක්මවී ය. මෙය සමකාලීන වංශවතකුගේ සොහොන්ගැබෙන් හමුවූ බඳුන් විසිහතර හා සැසඳීමේ දී ඉතා විශාල අගයයකි. ඇගේ ඉහළ තත්ත්වය ඇගේ සමකාලීනයන්ට බෙහෙවින් පැහැදිළි වන්නට ඇත. මේ අතුරින් බොහෝ භාණ්ඩ වාත්තු කොට ඇත්තේ ඇගේ නාමයේ මරණාපර ස්වරූපය ඇතුළත් අභිලේඛන ද සමගිනි. ඒ අනුව පෙනෙන්නේ මේවා ඇගේ සොහොන්ගැබේ මිහිදන් කිරීමට විශේෂයෙන් නිමවූ ඒවා බවයි.

අධිරාජකීය එකතුවේ ඇති භාණ්ඩවල වර්ගීකරණය
පාරම්පරික භාණ්ඩ ලෙස නොව, චීන ලෝකඩ භාණ්ඩ ඇගයීම, නිර්මාණය සහ එකතු කිරීම ඇරඹී ඇත්තේ සොං රාජවංශ යුගයේ වන අතර, ක්විං රාජවංශයේ ක්වියැන්ලොං අධිරාජයාගේ සමයේ මෙය උච්චත්වයට පත් විය. ඔහුගේ දැවැන්ත එකතුව ෂික්විං ගුජියැන් සහ ෂික්විං ජිජියැන් (西清繼鑑) නම් වාර්තාවල ලේඛනගත කොට ඇත. මෙම නාමාවලි දෙකෙමි භාවිතය අනුව පහත පරිදි ප්‍රවර්ගීකරණය කොට ඇත:
පූජා බඳුන් (祭器, ජික්වි),
වයින් බඳුන් (酒器, ජියුක්වි),
ආහාර බඳුන් (食器, ෂික්වි),
ජල බඳුන් (水器, ෂුයික්වි),
සංගීත භාණ්ඩ (樂器, යුඑක්වි),
ආයුධ (兵器, බීංක්වි),
මිනුම් බහාලුම් (量器, ලියැංක්වි),
පුරාතන මුදල් (錢幣, ක්වියැන්බි), සහ
වෙනත් (雜器, සක්වි).

මේ අතරින් වඩාත්ම ප්‍රශංසාවට ලක්ව ඇත්තේ පූජා සහ වයින් බඳුන් ය. ඒවා සියලු පුරාවස්තු එකතූන්හි ප්‍රමුඛත්වයක් දරයි. බොහෝවිට මෙම භාණ්ඩ ටාඕටියේ මෝස්තරවලින් අතිශයින් අලංකාර කොට ඇත.

පූජා බඳුන්

ඩිං (鼎) පූජා බඳුනකි (祭器); මුලින් මෙය ආහාර පිසීම සහ මස් ගබඩා කිරීමට (食器) භාවිතා වූ කල්දේරමකි. ෂෑං මූලාදර්ශයන්හි වෘත්තාකාර පාත්‍රයක්, උසට වඩා පළලින් වැඩි පාද තුනක් මත (足) අති බඳුනකි; දෙපස කෙටි අඬු දෙකක් ඇත (耳). පසුකාලීන නිදසුන් ක්‍රමයෙන් විශාල ස්වරූපයක් ගත් අතර, එය බලයේ සංකේතයක් ලෙස සැලකිණි. සංස්කෘතික වැදගත්කම නිසා මෙය චීන ලෝකඩ භාණ්ඩ අතර වටාත් වැදගත්ම භාණ්ඩ ප්‍රභේද ලෙස සලකනු ලබයි. මෙහි ෆෑංඩිං (方鼎) නම් ප්‍රභේදයක් ද ඇති අතර, එහි සතරැස් හැඩැති භාජනයක්, සහ කොන් සතරේ පාද සරක් ඇත. පියන් සහිත දුර්ලභ ප්‍රභේද ද ඇත. 西清古鑒 සඳහා නිදසුන් දෙසියයකට අධික සංඛ්‍යාවක් හමුවේ. සියලු චීන ලෝකඩ බඳුන් අතරින් වඩාත්ම පිළිගැනීම ලද බඳුන් වර්ගය මෙයයි.
ඩෞ (豆): පූජා බඳනකි (祭器). මෙය මුලින් ආහාර බඳුනක් ලෙස භාවිතා විය. පැතලි, සංවෘත බඳනක් වන මෙහි දිගු කඳක් ඇත.
ෆු (簠): ඍජුකෝණාස්‍රාකාර දීසියකි. සිරස් කඩක් සැලකූ විට ත්‍රිකෝණාකාර හැඩැති ය. දීසියක හැඩැති පියනකින් යුක්ත ය.
සූන් (尊 හෝ 樽 හෝ 鐏): වයින් බඳුනක් සහ පූජා බඳුනක් (器為盛酒亦祭用也) වේ. උසැති සිලින්ඩරාකාර වයින් සරාවකි. අල්ලු හෝ පාද නොමැත. මෙහි මුඛය දේහයට වඩා මඳක් පළල් ය. පසුකාලීන චෞ (周) රාජවංශ සමයේ දී, මෙම බඳුන් වර්ගය අතිශයින් විසිතුරු විය. එහි දී මෙය සම්ප්‍රදායික හැඩයෙන් තොරව, සත්ත්ව හැඩයෙන් නිර්මාණය කෙරිණි. මෙම පසුකාලීන ප්‍රභේද ගෝං (觥) බඳුන්වලින් වෙනස් වන්නේ කුඩා, දළ වශයෙන් වෘත්තාකාර මුඛයක් පැවතීම නිසාවෙනි. ඩිං (鼎) බඳුන්වලින් පසුව දෙවන විශාලතම බඳුන් කාණ්ඩය මෙය බව සික්විං ගුජියැන් තුළ දැක්වේ.
සු (俎): පැතලි ඍජුකෝණාස්‍රාකාර වේදිකාවක් සහිත වන අතර, සතරැස් හැඩැති පාද සතරක් සතර කොනෙහි දැකගත හැක. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ විස්තර නොවේ.
යි (彝): පූජා බඳුනකි. ස්වරූප දෙකක් ඇත: A. අඬු දෙකක් සහිත විශාල මහත් වූ වෘත්තාකාර බඳුන්; B. උසැති මංජුසාවක හැඩැති බහාලුමකි. පාදම මුඛයට වඩා පටු අතර, පියස්සක හැඩැති පියනක් ඇත. මෙය පසුකාලීනව සියලු පූජා බඳුන් සඳහා සමූහ නාමයක් ලෙස භාවිතා විය.

වයින් බඳුන්

ගෝං (觥, ගුවාං ලෙස උච්චාරණය නොකෙරේ): දිගටි, සත්ත්වයකුගේ හැඩයට කැටයම් කළ වයින් බඳනකි. බඳුනේ මුඛය වටා ආවරණයක් ඇත. මෙය ෂික්විං ගුජියැන් තුළ ඇතුළත් වර්ගීකරණයක් නොවේ; මෙම ආකාරයේ බඳුන් 匜 යටතේ වර්ගීකරණය කොට ඇත.
ගූ (觚): මිටවල් නොමැති උසැති වයින් බඳුනකි. පාදමට වඩා මුඛය පළල් ය.
ගුයි (簋): මිටවල් නොමැත පාත්‍රයකි.
හේ (盉): තේ පෝච්චියක හැඩැති, පාද තුනකින් යුත් වයින් බඳුනකි. මෙහි මිටක් (පැන් 鋬) සහ උසැති කෙමියක් ඇත. කෙමිය ඉහළට විහිදේ.
ජියා (斝): වයින් උණුසුම් කරන කල්දේරමකි. ඩිං (鼎) බඳුනක ස්වරූපය ගත්තත්, දේහයේ උස එහි පළලට වඩා වැඩි ය. අඬු ලෙස ක්‍රියාකරන කෙමියේ ගැටිත්තෙන් විහිදෙන දඬු (柱) දෙකක් තිබිය හැක.
ජුඒ (角,ජියැඕ ලෙස උච්චාරණය නොකෙරේ): 爵 බඳුනකට සමානවයින් බඳුනක් නමුත්, කෙමිය සහ ගැටිය සමාන ය. පියනක් ද ඇත.
ජුඒ (爵): පාද තුනක් සහිත වයින් බඳුනකි. උල්වූ  කටක් (尾) සහිත කෙමියක් (流) සමග අල්ලුවක් (鋬) ද දක්නට හැක.
ලෙයි (罍): වයින් බඳුනක් වන මෙය වෘත්තාකාර දේහයක් සහිත ය. පියනක් සහිත අතර මුඛයේ දෙපස අඬුව බැගින් දැකගත හැක.
ලි (鬲): පාද තුනක් සහිත කල්දේරමකි. ඩිං (鼎) බඳුනකට සමාන වුවත්, පාද දේහය සමග සම්බන්ධ වී ඇති අතර, මුදුනේ විශාල ගැටිති පැවතිය හැක.
චී (卮/巵/梔): වයින් බඳුනකි. මිනුම් බහාලුමක් ද වේ. පිං (瓶) බඳුනක ස්වරූභය ග්තත ද, මෙය කෙටි සහ පළල් ය.
චෝං (鍾): මිටවල් නොමැති වයින් බඳුනකි.
සුන් (尊/樽/鐏): වයින් බඳුනක් සේම පූජා බඳුනක් (器為盛酒亦祭用也) ද වේ. උසැති සිලික්ඩරාකාර වයින් සරාවකි. මිටවල් හෝ පාද දක්නට නොලැබේ. දේහයට වඩා මුඛය මඳක් පළල් ය. පසුකාලීන චෞ රාජවංශ සමයේ දී, මෙම ආකාරයේ බඳුන් අතිශයින් විසිතුරු විය. මෙය බොහෝවිට සත්ත්ව හැඩයෙන් යුක්ත විය. මෙම පසුකාලීන ප්‍රභේදවල ඇති කුඩා, දළ වශයෙන් වෘත්තාකාර මුඛය නිසා ගෝං (觥) බඳුන්වලින් වෙන්කොට හඳනාගත හැක. මෙම ආකාරයේ බඳන් ප්‍රභේද ෂික්විං ගුජියැන් අනුව, ඩිං (鼎) බඳන්වලින් පසු දෙවන විශාලතම බඳුන් ප්‍රභේදය මෙයයි.

ආහාර බඳුන්

ඩුයි (敦, ඩූන් ලෙස ශබ්ද නොකෙරේ): ගෝලීය තලියක් වන අතර, දූවිල්ලෙන් සහ වෙනත් දෑ වලින් අන්තර්ගතය ආරක්ෂා කිරීමට ආවරණයක් ඇත.
පැන් (盤): රවුම් වක්සූ ආහාර දීසියකි. පාද නොතිබිය හැක. එසේ නොමැති නම් කෙටි පාද තුනක් හෝ සතරක් තිබිය හැක.
යෞ (卣): බඳුනේ මුඛයේ සම්මුඛ පැතිවලට සම්බන්ධ කළ තනි පුඩුවක් වැනි අල්ලුවකින් සමන්විත ආවරණය කළ බඳුනකි.
සෙං (甑): සහල් බඳුනකි; ෂික්විං ගුජියැන් තුළ 腹 ලෙස දැක්වේ. 西清古鑑 තුළ වෙනම ප්‍රවර්ගය දක්වා නොමැත: බලන්න යැන් (甗).

ජල බඳුන්
බු (瓿): පෞ (瓿) බලන්න.
ඩෞ 斗: කෙණෙස්සකි. දිගු මිටක් සහිත උසැති බඳුනකි.
මෞ (鍪): අල්ලු දෙකක් සහිත බඳුනකි. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ මෙම වර්ගයේ බඳුන් හු (壺) ලෙස වර්ග කෙරේ.
පිං (瓶): දිගු සිහින් ගෙලක් සහ පටු මුඛයක් සහිත උසැති බඳුනකි.
පෞ (瓿, චීනයේ බු ලෙස උච්චාරණය කෙරේ): කුඩා ලෝකඩ වෙං (甕) බඳුනකි.
වෙං (瓮 හෝ 甕): රවුම් මුඛයක් ඇති, රවුම් කඳක් ඇති බුජමක් වන අතර පාදයක් නැත. ජලය හෝ වයින් රැඳනීමට භාවිතා වේ. වර්තමානයේ මෙය අළු දැමීමට බහුලව භාවිතා වේ.
යැන්ඩී (硯滴): තීන්ත ගලක් සඳහා වන ජල බහාලුමකි; බො‍හෝවිට සතුකගේ හැඩයෙන් යුත් අතර, නික්තුවන ජලය පාලනයට කුඩා බිංදුකරයක් ඇත.
යි (匜): කෙමියක් සහිත පාත්‍රයක් හෝ කොතලයකි; ඇතැම්විට සත්ත්ව හැඩයෙන් නිර්මාණය කොට තිබිය හැක.
යු (盂): ජල බේසමකි. දරාය වටා අලංකාර අල්ලු සතරක් තිබිය හැක; ගැට්ටක් නැත.
චි (觶): පළල්-මුඛයක් සහිත බඳුනකි. හු (壺) බඳුනකට හැඩයෙන් සමාන නමුත්, අඬු නැත.
චෝං (盅): අඬු රහිත කුඩා කෝප්පයකි. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ සඳහන් නොවේ.

සංගීත භාණ්ඩ
බෝ (鈸): කයිතාළමකි. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ සඳහන් නොවේ. නැඕ (鐃) බලන්න.
ගු (鼓): බෙරයකි.
ලිං (鈴): කුඩා සීනුවකි (පීත්ත පටි ආධාරයෙන් එල්ලන්නට ඇත). මෙම අංගය ෂික්විං ගුජියැන් තුළ විස්තර නොවේ.
නැඕ (鐃): කයිතාළමකි. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ විස්තර නොවේ. බෝ (鈸) බලන්න.
චෝං (鐘): විශාල සීනුවකි, කුළුණකින් එල්ලා තබන්නට ඇත.

ආයුධ
ඩුයි (鐓, ඩුන් ලෙස ශබ්ද නොකෙරේ): හෙල්ලක හෝ කෙටේරි තලයක අල්ලුවේ වූ ලෝකඩ අලංකරණයකි; බොහෝවිට සත්ත්ව මෝස්තර දැකගත හැක.
ජියැන් (劍): අසිපතකි. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ නිදසුන් තුනක් පමණක් ඇත.
නුජී (弩機): හරස් දුනු යන්ත්‍රණයකි. ෂික්විං ගුජියැන් තුළ නිදසුන් දෙකක් පමණක් ඇත.
පී (鈹): අසිපත් ප්‍රභේදයකි.
සු (鏃): ඊ හිසකි.

මිනුම් බහාලුම්
චී (卮 හෝ 巵 හෝ 梔): වයින් බඳනක් වන මයෙ මිනුම් බහාලුමක් ද වේ. පිං (瓶) බඳුනක් වැනි නමුත් කෙටි හා පළල් ය.

පුරාතන මුදල්
බු (布)  හෝ බුවෙන් (布文): පුරතන මුදල් (錢幣). ඍජුකෝණාස්‍රාකාර හැඩැති අතර, පාද දෙකක් සහ හිසක් ඇත. ක්වියැන් (錢) වර්ගයට අයත් ය.
ෆුයින්ක්වියැන් (符印錢): යුවැන් (圓) හැඩයෙන් යුත් තාඕවාදී සුරයකි. සාමාන්‍යයෙන් අභිමුඛයේ ජමන්ත්‍රයක් ද, පසුපස පින්තූරයක් ද ඇතුළත් ය.
ක්වියැන් (錢): පුරාතන මුදල් (錢幣). 西清古鑑 තුළ මනාව දක්වා ඇත; ප්‍රභේද තුනක් වේ: 布, 刀, 圓(元) q.v.
යුවැන් (圓): යුවැන්බි (圓幣), යුවැන්බාඕ (元寶), හෝ යුවැන්ක්වියැන් (元錢) ලෙස ද හැඳින්වේ. වෘත්තාකාර කාසි වන අතර මධ්‍යයේ සිදුරක් පවතියි. සාමාන්‍යයෙන් තඹ හෝ ලෝකඩවලින් තනනු ලබයි; බටහිර බොහෝ ජනයා විසින් 'චීන මුදල්' ලෙස සලකන්නේ මේවා ය. ෆුයින්ක්වියැන් (符印錢) බලන්න.

විවිධ

බියෂුවෝ (表座) සත්ත්ව මෝස්තර සහිත සිලින්ඩරාකාර බහාලුමකි. ෂික්විං ගුයිජන්හි මෙහි නිදසුන් තුනක් පමණක් ඇත.
ජියැන් (鑑 හෝ 鑒): මෙමගින් වෙනස් භාණ්ඩ දෙකක් හැඟවේ: ජලය දමන උසැති, පළල් ලෝකඩ දීසියක් හෝ පසුපස අලංකාර කැටයම් සහිත වෘත්තාකාර ලෝකඩ කැඩපතකි. නූතන අර්ථය කැඩපත දන්නයි.
ජුඒ (钁): ගල්කටුවක හැඩය සහිත කෘෂිකාර්මික අයුධයක් වන අතර, එය හෝවක් ලෙස භාවිතා වී ඇත. 西清古鑑 අනර්තර්ගත වන්නේ නිදසුන් දෙකක් පමණි; අභිධානයේ සඳහන් වන්නේ: 按說文大鉏也又博雅斫謂之钁 "ෂෞවෙන් [පුරාතන චීන ශබ්ද‍කෝෂයක්] සඳහන් කරන්නේ එය විශාල හෝවක් බවත්, උගතුන් විසින් එය ජුඒ ලෙස හඳුන්වන බවත් ය." නිදසුන් දෙකක ලෝකඩ තල දෙකක් පමණක් හමුවේ. මේවායේ දැවමය මිටවල් විනාශ වී ඇත.
ලූ (鑪): ගිනිඅඟුරු බඳුනකි. මේවා අපැහැදිළි අයුරින් ලෝකඩ භාණ්ඩ සමූයක් ලෙස වර්ග කෙරෙන අතර මේවායේ ස්වරූප ගණනාවක් ඇත: A. මෙය ඩිං (鼎) වලට සමාන නමුත් පැන් (盤) මත පිහිටි ඉතා කෙටි පාද ඇත; හෝ B., පැන් (盤) මත පිහිටි ඩුයි (敦) එකකි; හෝ C., පැන් (盤) මත පිහිටි ඩෞ (豆) එකක් වැනි ය.
ෂූචෙන් (書鎮): කඩදාසි භාරයකි. සාමාන්‍යයෙන් වැතිරගත් හෝ නැමී සිටින සත්ත්වයකුගේ හැඩය ගත් ඝන ලෝකඩ කුට්ටියකි. (ෂික්විං ගුජියැන් තුළ මේවා තුන්ක විස්තර වේ).

මේවාත් බලන්න
 චීන පුරාවිද්‍යාවේ ඉතිහාසය

සටහන්

ආශ්‍රේයයන්
Rawson, Jessica (ed). The British Museum Book of Chinese Art, 2007 (2nd edn), British Museum Press,
Sickman, Laurence, in: Sickman L & Soper A, "The Art and Architecture of China", Pelican History of Art, 3rd ed 1971, Penguin (now Yale History of Art), LOC 70-125675
Xi'an Jiaqiang (in Chinese)

වැඩිදුර කියවීමට

https://www.getty.edu/conservation/publications_resources/pdf_publications/pdf/ancientmetals2.pdf Chinese Bronzes: Casting, Finishing, Patination, and Corrosion
http://www.academia.edu/3459636/The_Intersection_of_Past_And_Present_The_Qianlong_Emperor_and_His_Ancient_Bronzes

බාහිර සබැඳි
 චාරිත්‍ර බඳුන් ඒඒටී-තායිවාන් වෙතිනි.
ෆ්‍රික් එකතුව ARCADE

ලෝකඩ

චීන ප්‍රතිමා ශිල්පය
චීන නිපැයුම්
ලෝකඩ යුගයේ කලාව
චීනයේ ලෝකඩ යුගය

චීන චාරිත්‍ර ලෝකඩ භාණ්ඩ


Crkva sv. Margarete je rimokatolička crkva u mjestu Lenišće, općina Tuhelj, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Barokna jednobrodna građevina sa zvonikom uz glavno pročelje smještena je izvan naselja na povišenom zaravnjenom platou. Građena od 1699. – 1703. g. na mjestu starije drvene kapele, jednostavne je tlocrtno-prostorne organizacije s pravokutnim brodom i poligonalnim trostrano zaključenim svetištem iste širine. U crkvenom inventaru koji datira od 16. do 19. st. posebno je vrijedan oltar iz 1722. g., kalež iz sredine 17. st. i misal tiskan u Veneciji.

Zaštita
Pod oznakom Z-2221 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravnog statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Nepokretna pojedinačna kulturna dobra u Krapinsko-zagorskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Crkva sv. Margarete (Lenišće)


Neporadza este o comună slovacă, aflată în districtul Trenčín din regiunea Trenčín, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 816 locuitori.

Istoric
Localitatea Neporadza este atestată documentar din 1269.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Neporadza, Trenčín


Simeon II may refer to:

 Pope Simeon II of Alexandria (ruled 830)
 Simeon II, Caucasian Albanian Catholicos in 902–923
 Simeon Saxe-Coburg-Gotha, formerly Tsar Simeon II of Bulgaria (born 1937)

See also
 Simon II (disambiguation)

Simeon II


Los eslovenos de Carintia son una minoría étnica de Austria. Según el Censo de 1991, viven 20.191 eslovenos en toda Austria, la mayoría de ellos en el estado de Carintia. Hay otra comunidad eslovena relativamente significativa en Estiria. Gozan de reconocimiento constitucional desde 1955 en virtud del Tratado de Estado de Austria, al igual que las minorías croata y húngara.

Historia

Tras la desintegración del Imperio Austro-Húngaro y la conformación del Reino de los Serbios, Croatas y Eslovenos, la minoría eslovena de Carintia fue convocada a un plebiscito en 1920. Los resultados de esa consulta popular arrojaron que una amplia mayoría quería seguir perteneciendo a Austria.

Bilingüismo

A pesar de que el bilingüismo estaba teóricamente garantizado por las leyes austríacas, su implementación enfrentó en numerosas oportunidades a la minoría eslovena con el gobierno de Carintia y el gobierno federal. Así, durante el mandato del ultranacionalista Jörg Haider, que gobernó Carintia durante una década, el uso del esloveno en ámbitos oficiales fue ampliamente resistido.
Finalmente, en 2011 el gobierno austríaco autorizó la señalización de las localidades de Carintia del Sur en esloveno además de permitir el uso del esloveno como segunda lengua oficial en las localidades con más de 17% de eslovenos.

Cultura e instituciones

Los eslovenos de Carintia publican dos semanarios en esloveno, dos revistas mensuales y otras publicaciones periódicas. Hay dos librerías eslovenas en la ciudad de Klagenfurt.

Véase también

 Carintia
 Eslovenia
 Pueblo esloveno

Referencias

E
Eslovenos de Carintia
Eslovenos de Carintia
C

Eslovenos de Carintia


Julio César Jiménez Tejito (født 27. august 1954) er en uruguayansk tidligere fodboldspiller (midtbane).

Jiménez spillede 21 kampe og scorede ét mål for Uruguays landshold. Han var en del af landets trup til VM 1974 i Vesttyskland, men var dog ikke på banen i turneringen, hvor uruguayanerne røg ud i kvartfinalen.

På klubplan spillede Jiménez blandt andet for Montevideo-storklubben Peñarol, som han vandt fire uruguayanske mesterskaber med.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1974

Julio César Jiménez


ගයත්‍රි කේමදාස යනු ශ්‍රී ලාංකික නිර්මාපකයෙකු සහ සමකාලීන සම්භාව්‍ය පියානෝ වාදකයෙකි. 1976 වසරේ කොළඹදී උපත ලද ඇය ප්‍රේමසිරි කේමදාස මහතාගේ දියණියයි. ඇය කොළඹ කාන්තා විද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලබා ඇති අතර චෙක් ජනරජයේ ප්‍රාග් සංරක්ෂණාගාරයේ සහ මසරික් විශ්ව විද්‍යාලයේ සංගීතය හැදෑරුවාය.  2004 ආසියානු සුනාමියෙන් විපතට පත් වූවන් වෙනුවෙන් මුදල් එකතු කිරීම සඳහා ඇය 2005 දී ප්‍රසිද්ධියේ රඟ දැක්වීමට පටන් ගත්තාය.  2011 දී ඇයට ෆුල්බ්‍රයිට් වෘත්තීය ශිෂ්‍යත්වයක් පිරිනමන ලද අතර වෙස්ලියන් විශ්ව විද්‍යාලයේ ආගන්තුක විශාරදවරියක් වූ අතර එහිදී ඇය ෆූලන් දේවි පිළිබඳ ඔපෙරාවක් ලිවීමට පටන් ගත්තාය.  2015 දී, දෙරණ සිනමා සම්මාන උළෙලේදී, තන්හා රතී රඟා චිත්‍රපටය සමඟින් හොඳම මුල් ගායනය සඳහා ජාතික සම්මානය දිනාගත් පළමු ශ්‍රී ලාංකික කාන්තාව බවට කේමදාස පත්විය. ඊළඟ වසරේ එම චිත්‍රපටය වෙනුවෙන්ම හිරු ගෝල්ඩන් ෆිල්ම් සම්මාන උළෙලේදී හොඳම සංගීත අධ්‍යක්ෂණයට හිමි සම්මානය ඇය දිනා ගත්තාය.  2022 දී, කැලිෆෝනියාවේ පැවති ලංකා ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙල හිදී, ද නිව්ස් පේපර් චිත්‍රපටිය සමඟින් හොඳම සංගීතය සඳහා ජාත්‍යන්තර සම්මානයක් දිනූ පළමු ශ්‍රී ලාංකිකයා බවට ඇය පත්විය.

යොමු කිරීම්

ජීවමාන ජනයා
1976 උපත්

ගයත්‍රි කේමදාස


Teucrium heterophyllum es una especie de planta herbácea de la familia Lamiaceae originaria de Macaronesia.

Descripción
Teucrium heterophyllum es un endemismo macaronésico, presente en el archipiélago de Madeira y en Canarias, donde se encuentran dos subespecies endémicas: ssp. brevipilosum v. Gaisberg, en Gran Canaria, Tenerife, La Gomera y La Palma y ssp. hierrense v. Gaisberg, solamente en El Hierro. Se trata de un arbusto de hasta unos 2 m de altura, con hojas simples, de lanceoladas a ovadas, densamente vellosas, sobre todo por el envés, que dentro de la familia Lamiaceae se diferencia por sus flores con corola roja bilabiada, aunque el labio superior bífido es muy corto y estambres y estilo largamente exertos. Se conoce como "jocama (ssp.brevipilosum) o jocama herreña (ssp.hierrense)".

Taxonomía
Teucrium heterophyllum fue descrita por Charles Louis L'Héritier de Brutelle y publicado en Stirpes Novae aut Minus Cognitae 84, f. 49, en el año 1784 [1785].

Etimología
Teucrium: nombre genérico que deriva del Griego τεύχριον, y luego el Latín teucri, -ae y teucrion, -ii, usado por Plinio el Viejo en Historia naturalis, 26, 35 y  24, 130, para designar el género Teucrium, pero también el Asplenium ceterach, que es un helecho (25, 45). Hay otras interpretaciones que derivan el nombre de Teucri, -ia, -ium, de los troyanos, pues Teucro era hijo del río Escamandro y la ninfa Idaia, y fue el antepasado legendario de los troyanos, por lo que estos últimos a menudo son llamados teucrios. Pero también Teucrium podría referirse a Teûkros, en latín Teucri, o sea Teucro, hijo de Telamón y Hesione y medio-hermano de Ajax, y que lucharon contra Troya durante la guerra del mismo nombre, durante la cual descubrió la planta en el mismo período en que Aquiles, según la leyenda, descubrió la Achillea.
heterophyllum: epíteto que alude a la variabilidad que se da en las hojas de la planta.

Subespecies aceptadas
Teucrium heterophyllum subsp. brevipilosum Gaisberg

Sinonimia
 Poliodendron heterophyllum (L'Hér.) Webb & Berthel.
 Teucrium heterophyllum subsp. heterophyllum

Referencias

Enlaces externos

heterophyllum

Teucrium heterophyllum


Adam James Powell (born 20 December 1976) is a Welsh computer programmer, game designer and businessman.  He is the co-founder of Neopets and Meteor Games.

Career
Powell attended the University of Nottingham from 1995 to 1998 studying for a computer science degree.  During his time at Nottingham, Powell created Dark Heart released in 1996, a popular MUD based on the DikuMUD code.

In 1997, Powell started Shout! Advertising, a UK-based advertising company which operated the third largest click-through program on the Internet by mid-1999. He also co-founded Netmagic, a successful business which designed and sold online banner advertising. Then in July 1999, he founded Powlex, which focused on web page design.

Neopets
Powell first had the idea of Neopets in 1997, while studying at the University of Nottingham.
He and Donna Powell (formerly Donna Williams) started programming the site in September 1999, and launched the site two months later on 15 November 1999. Powell programmed the entire site, and created most of the original activities and games.

In April 2000, Powell negotiated a significant investment in Neopets.com and transferred the company from the UK to Los Angeles, US.  After the relocation, Powell remained on staff as creative director and technical lead. Under Powell's management, Neopets went from its initial launch to over 140 million accounts and 5 billion pageviews per month. On 20 June 2005, Viacom bought Neopets, Inc. for US$160 million.

Powell continued to work for Neopets.com until June 2007, aiding the transition following the purchase and continuing to develop high-end concepts for the site.

Powell has creative design and writing credits on a wide variety of Neopets products including SCEA's 2006 PlayStation Portable release Neopets: Petpet Adventures: The Wand of Wishing, Wizards of the Coast September 2003 release the Neopets Trading Card Game and Sony Computer Entertainment America Inc's 2005 release Neopets: The Darkest Faerie, for the PlayStation 2.

Meteor Games
In 2007, Adam and Donna Powell founded Meteor Games, an independent online gaming studio committed to developing immersive and innovative games spanning the web, social networks, and mobile devices. As of February 2011 Meteor Games hadn't raised any venture capital and was profitable

Meteor Games' first project was Twin Skies, a 3D MMO that blended casual gaming and social networking elements with traditional massively multiplayer online role-playing games. Meteor Games released their first web-based game Vikings, Pirates and Ninjas in March 2009. The game was free to play on the web and Facebook.

In the company's shift to the rapidly growing social gaming market it released several games based on internal intellectual property including: Island Paradise which became a large commercial success, Serf Wars, and Ranch Town.

Meteor Games was headquartered in Los Angeles and had 100 employees.

Late in December 2011, Meteor Games laid off 90% of its staff, shut down the Viacom-backed game "Treasure Keepers", and subsequently wound down all operations.

Moglings
Around June 2013, Adam stated that he, Donna, and TPOSG would be making a new game. In Donna's Reddit AMA, she said that the tentative title would be Moglings, and development would start in 2015. On September 22, 2014, Adam stated in a post to the Moglings subreddit that the project would be suspended for some time, perhaps to be taken up again in early 2016.

Dragginz
In July 2020, Adam announced a new project called Dragginz, described as "Neopets meets a crowdsourced Minecraft world" and built using Unity and the Internet Computer blockchain. The project has been in development since as early as 2017, and Adam expects development to take five to ten years to reach its full potential.

References

1976 births
Living people
Alumni of the University of Nottingham
British video game designers
Neopets
British game designers
Welsh chief executives
Welsh computer programmers
Welsh inventors
21st-century British inventors

Adam Powell (game designer)


Polygonatum involucratum, es una especie de planta de perteneciente a la familia de las asparagáceas. Se encuentra en Asia.

Descripción
Polygonatum involucratum es una planta herbácea con rizomas cilíndricos, de 3 - 5 mm de espesor y delgados. Las hojas en número de 4-7, con pecíolo corto; las láminas ampliamente elípticas a ovadas, por lo general de 5 a 10 × 3-6 cm, base glabra, redondeada o cónica, ápice agudo a cortamente acuminado. Las inflorescencias con dos flores; con pedúnculo de 1 - 2 cm, glabro; 2 brácteas,  ovadas a ampliamente ovado-elípticas. Las flores colgantes; con periantos blanco verdosos, cilíndricos. Los frutos en forma de bayas de 1 cm de diámetro. Florece en mayo-junio, fructifica en agosto-septiembre. Número cromosomático: 2 n = 18 * (20, 22).

Distribución y hábitat
Se encuentra en los bosques, laderas sombreadas y húmedas, a una altitud de 700 - 1400 metros en Hebei, Heilongjiang, Henan, Jilin, Liaoning, Mongolia Interior, Shaanxi, Shanxi en China y Japón, Corea, Rusia (Extremo Oriente)].

Taxonomía
Polygonatum involucratum fue descrita por (Franch. & Sav.) Maxim. y publicado en Mélanges Biologiques Tires du Bulletin (Physico-Mathématique de l'Académie Impériale des Sciences de St.-Pétersbourg) 11: 844–845, en el año 1883.
Sinonimia
Periballanthus involucratus Franch. & Sav.	basónimo
Polygonatum ibukiense (Makino) Makino
Polygonatum periballanthus Makino
Polygonatum periballanthus var. ibukiense Makino
Polygonatum platyphyllum Franch.

Referencias

Enlaces externos

involucratum
Flora de Asia oriental
Plantas descritas en 1883
Plantas descritas por Franchet
Plantas descritas por Savatier
Plantas descritas por Maximowicz

Polygonatum involucratum


«I Want Your Love» es el tercer sencillo de la banda británica de pop/rock Transvision Vamp, y fue publicado en 1988. Fue el primer éxito top 40 en la lista del Reino Unido, y fue cogido de su primer álbum, Pop Art.

Listado de canciones
Vinilo de 7" (TVV 3)
 «I Want Your Love» - 3:20
 «Sweet Thing» - 3:45
 «Evolution Evie» (Versión acústica) - 2:45

Vinilo de 12" (TVVT 3)
 «I Want Your Love» (I Don't Want Your Money Mix) - 6:20
 «Sweet Thing» - 4:50
 «Evolution Evie» (Electric Version) - 2:51

Sencillo en CD (DTVV 3)
 «I Want Your Love» (I Don't Want Your Money Mix) - 6:20
 «Sweet Thing» - 4:50
 «Evolution Evie» (Electric Version) - 2:51
 «Tell That Girl to Shut Up» - 3:05

Lista de éxitos

Referencias

Enlaces externos
http://www.itm-ed.de/tvamp/music/discography/iwantyourlove.html Worldwide releases

Sencillos de 1988
Canciones de Transvision Vamp
Canciones de 1988
Canciones en inglés

I Want Your Love (canción Transvision Vamp)


Marc Miralles Portillo né le 14 novembre 1997 en Espagne, est un joueur de hockey sur gazon espagnol. Il évolue au poste de milieu de terrain au Real Club de Polo et avec l'équipe nationale espagnole.

Il a participé au championnat d'Europe en 2021.

Carrière

Championnat d'Europe
 Top 8 : 2021

Références

Liens externes

Joueur espagnol de hockey sur gazon
Naissance en novembre 1997

Marc Miralles


Gerhard Casper (born December 25, 1937) is a political scientist who is a former president of Stanford University from 1992 to 2000, a former Dean of the University of Chicago Law School from 1979 to 1987, and a former provost of the University of Chicago from 1989 to 1992. Casper was president of the American Academy in Berlin from July 2015 through July 2016; from August 2019 to January 24, 2020, he served as the institution's trustee-in-residence.

Casper is also a senior fellow at the Freeman Spogli Institute for International Studies (FSI) at Stanford, and served as the institute's director between September 2012 and June  2013.  Casper is also the Peter and Helen Bing Professor in Undergraduate Education, emeritus, and is a professor with emeritus status at Stanford Law School.

Biography and academic career
Born December 25, 1937, Gerhard Casper grew up in Hamburg, Germany.  He earned his first law degree from the University of Hamburg in 1961.  In 1962, he received his LL.M. from Yale University.  He then attended the University of Freiburg, where he obtained his doctorate in 1964.

In the fall of 1964, Casper emigrated to the United States and spent two years as an assistant professor of political science at the University of California, Berkeley.  In 1966, he joined the faculty of the University of Chicago Law School.  Between 1979 and 1987, he served as dean of the law school.  In 1989, Casper was appointed provost of the University of Chicago and served in that capacity until 1992.  He served as president of Stanford University from 1992 to 2000.

Casper has written and taught primarily in the fields of constitutional law, constitutional history, comparative law, and legal theory. Among his books is Separating Power (Harvard University Press, 1997).  From 1977 to 1990, he was an editor of The Supreme Court Review.

Stanford University
In 1992, Casper became the ninth president of Stanford University.  His concerns as president ranged from resolution of the indirect cost dispute with the federal government to restoration of the campus after the 1989 Loma Prieta earthquake to innovation in curriculum, programs, and physical plant.

Casper's Commission on Undergraduate Education was the first comprehensive examination of undergraduate education at Stanford in 25 years.  The commission and other faculty initiatives led to a new approach to the first two years of college, Stanford Introductory Studies (SIS), which provides small-group learning and research experiences.  SIS includes the Freshman and Sophomore Introductory Seminars and Sophomore College.

Casper kept tuition increases to a minimum while increasing financial aid.

Casper also initiated the Stanford Graduate Fellowships and helped raise a substantial endowment for their support. The purpose of the Stanford Graduate Fellowships is to attract the best graduate students and give them full freedom to pursue their work at Stanford without worrying about the vagaries of sponsored research or other traditional sources of support.

Recruitment and retention of exceptional faculty members who excel in both research and teaching was emphasized during Casper's presidency through Research Grants for Junior Faculty in the three schools that offer undergraduate degrees:  Earth Sciences, Engineering, and Humanities and Sciences.  The university's bureaucracy was also streamlined through internal reorganizations and a reduction in the number of vice presidential positions.

The integration of the Stanford Alumni Association into the university in 1998 enhanced outreach to Stanford's alumni worldwide.  Donations to Stanford, especially from alumni, increased sharply under Casper's leadership, with particular emphasis on fortifying Stanford's endowment and increasing participation through the creation of the Stanford Fund for Undergraduate Education.

During Casper's presidency, the physical infrastructure of the campus improved substantially.  Restoration of buildings damaged in the 1989 Loma Prieta earthquake was completed, and the architectural value of new buildings was enhanced with competitions attracting some of the world's most gifted architects.  The 1893 Leland Stanford Junior Museum became part of an expanded complex, the Iris and B. Gerald Cantor Center for Visual Arts.  The reconstructed Bing Wing of Cecil H. Green Library opened in 1999, a decade after the severe damage inflicted by the Loma Prieta earthquake closed its doors.  Other new constructions included the Science and Engineering Quad, the Center for Clinical Sciences Research, graduate residences, and the Arrillaga Alumni Center.

In 1993, Casper chose Condoleezza Rice as provost of the university. She was succeeded in 1999 by John L. Hennessy.  In 2000, Hennessy became the tenth president of the university.  About the Stanford presidency, Casper wrote Cares of the University (Stanford, CA, 1997), in which he addressed many issues facing the contemporary university. His most recent book about higher education is The Winds of Freedom: Addressing Challenges to the University, which was published by Yale University Press in 2014.

American Academy in Berlin
In July 2015, Casper was appointed one-year interim president of the American Academy in Berlin, an institute for culture and research founded in 1994 by Ambassador Richard Holbrooke. The independent, privately funded, nonpartisan American Academy in Berlin seeks to improve cultural and academic ties between Germany and the USA. Since August 2019, Casper serves as the American Academy's trustee-in-residence. He returned to the Academy's board in 2015, after having previously served as trustee from 2000 to 2009.

While acting as president, Casper arranged a visit by Nobel Prize winner Eric Kandel, in September 2015, who discussed "The Quest to Understand the Unconscious in Art, Mind, and Brain." Casper also helped to oversee the Richard C. Holbrooke Forum, which was created in memory of the Academy's founder.

The intercultural and interdisciplinary setting and the creative program made the Academy a prestigious center according to the German magazine Der Spiegel.

Honors, awards and leadership

Casper has been elected to membership in the American Law Institute, the International Academy of Comparative Law, the American Academy of Arts and Sciences, the Orden Pour le mérite für Wissenschaften und Künste (Order Pour le mérite for the Sciences and Arts), and the American Philosophical Society.  During the fall of 2006, he held the Kluge Chair in American Law and Governance at the Library of Congress.  He has been awarded various honorary doctorates. On May 26, 2000 Casper received an honorary doctorate from the Faculty of Social Sciences at Uppsala University, Sweden That spring, he also received an honorary doctorate from Yale.

In 1997, Casper received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement.

Casper is the 2014 recipient of the American Law Institute's Distinguished Service Award. He served on ALI's Council from 1980 to 2010, and continues to participate as an emeritus member.  From 2000 to 2008, he served as a successor trustee of Yale University. From 2010 to 2016, he was chairman of the Board of the Terra Foundation for American Art. Casper is a trustee of the Central European University in Budapest and a member of international advisory councils at the Israel Democracy Institute, the European University at St. Petersburg, and Koç University, Istanbul.

Casper also has the honor of having been the subject of the first Google search by someone not a part of the Google team. In 1998, the future founders of Google was demonstrating their search software for John Hennessy. He chose to search for "Gerhard Casper".

Notes

External links

 Biography from Casper's Official Web Site
 Website at FSI Stanford
 Abbreviated Résumé from Stanford Law School

1937 births
Fellows of the American Academy of Arts and Sciences
Emigrants from West Germany to the United States
Presidents of Stanford University
Yale Law School alumni
University of California, Berkeley College of Letters and Science faculty
Living people
University of Chicago Law School faculty
University of Hamburg alumni
Stanford Law School faculty
Recipients of the Pour le Mérite (civil class)
Members of the American Philosophical Society

Gerhard Casper


Barbariga je turističko naselje smješteno na podučju Peroja. Administrativno pripada gradu Vodnjanu u Istarskoj županiji, ranije u sastavu općine Pula, Hrvatska.

Zemljopis
Naselje se nalazi u blizini istoimenog rta, 20 km sjeverozapadno od Pule i 10 km od Vodnjana. Lokalnim putem je povezano s Perojem. Sjeveroistočno od Barbarige, na kilometar udaljenosti, nalazi se naselje Betiga s antičkim i ranosrednjovjekovnim arheološkim nalazištima.

Povijest

Barbariga je ime dobila po plemićkoj obitelji Barbarigo iz Venecije, koja je na tom mjestu imala posjed. Na ovom području postoje brojna nalazišta iz rimskog vremena, kao što su ostaci nekadašnjih kuća, dijelovi pogona za izradu vune i bojanje tkanine, uljare iz 4. st., dvije velike rustikalne rimske vile prekrivene šarenim mramornim mozaicima, kao i ranokršćanska trobrodna bazilika Svetog Andreja s mozaicima, sarkofazima i pločama isklesanim u 7. st.

Obrambena grupa utvrđenja Barbariga je bila jedna od sastavnih dijelova složenog obrambenog sustava austrougarske ratne luke Pula. Proteže se na 150 hektara i građena je od 1898. do 1914. godine sjeverozapadno od Pule, radi kontrole pristupa Fažanskom kanalu i ratnoj luci Pula. U sastavu obrambene grupe utvrđenja je sedam utvrđenja čvrste gradnje i četiri mješovite, čvrste i poljske gradnje. Na rtu Barbariga smješteno je malo pozadinsko utvrđenje koja je služilo kao sklonište za posadu i reflektor namijenjen za noćno osmatranje. Utvrđenja i prateći sadržaj su povezani gustom mrežom makadamskih putova i staza. Iako napuštena, utvrđenja su sačuvana u relativno dobrom stanju.

Rt Barbariga se u prošlosti nazivao Punta Cissana prema antičkom naselju Cissa koje je nestalo u moru u 8. stoljeću. Na prostoru Barbarige je osamdesetih godina 20. stoljeća izgrađeno apartmansko turističko naselje.

Dragonera
Na samoj obali, na pola puta prema Peroju, nalazi se arheološki lokalitet Dragonera. Arheološkim istraživanjima 2003. — 2004. godine, pronađeni su ostaci vila koji su nazvani Dragonera sjever i Dragonera jug. Dragonera sjever je slabije očuvano zdanje, nastalo početkom 1. stoljeća pr. n. e., a postojalo je do 7. stoljeća kada je nestalo u plamenu. Vilu (villa maritima) s očuvanim dijelom postrojenja za preradu maslina i kasnije dograđenom peći, uništilo je more, dok su na ostacima tijekom 19. i 20. stoljeća napravljene vapnenice koje su još više oštetile drevne ostatke. Dragonera jug je bila u vlasništvu rimskog viteza s titulom edila, duumvira kolonije Pula. Vila je obuhvaćala čitav zaljev s rezidencijalnom zgradom, pristaništem i proizvodnim dijelom, a njena izgradnja datira iz razdoblja od 70. do 90. godine pr. n. e. Bila je ukrašena mozaicima, od kojih je jedan bio s prikazom nosoroga. Nakon požara u 4. stoljeću, koji je uništio vilu, ona je potpuno obnovljena. Iz 5. i 6. stoljeća sačuvana je jedina zabilježena rimska kovačnica s talioničkom peći na istočnoj obali Jadrana. Nakon velikog požara u 7. stoljeću, žitelji su najvjerojatnije našli utočište u utvrđenom naselju Kastrum na Velikom Brijunu.

Izvori

Vanjske poveznice
 Turistička zajednica grada Vodnjana: Barbariga
 Istrapedija: Barbariga
 Apartmani Barbariga
 Barbariga (Pula, Istra)

Naselja u Istarskoj županiji
Vodnjan

Barbariga (Peroj)


فنون القتال المختلطة  اختصار (MMA) هي رياضة قتالية مزيج بين كثير من فنون الدفاع عن النفس، وتقنيات ومهارات مختلفة، تسمح القوانين باستخدام تقنيات الضربات المباشرة (Striking)و المسكات (Grappling) في وضعية الوقوف (Stand Up) أو على الأرضية (Ground Fighting)، مما يسمح المقاتلين بالدخول للرياضة بخلفيات مختلفة من فنون القتال: الجودو، التيكوندو، الملاكمة، المصارعة، الجو جيتسو، الكاراتي، موياي تاي، وغيرها.

تاريخ الرياضة
على الرغم من شجبها في البداية من قبل النقاد باعتبارها رياضة دموية وحشية بدون قواعد، تخلت MMA تدريجيًا عن صورتها غير المحظورة وظهرت كواحدة من أسرع الرياضات المشاهد نموًا في العالم في أوائل القرن الحادي والعشرين. تخضع أحداث MMA للعقوبات في العديد من البلدان وفي جميع الولايات الأمريكية الخمسين. وحديثاً يلاحظ المشاهد أنها أن تلعب المباراة بأقفاص.

يُعتقد أن فنون القتال المختلطة تعود إلى الألعاب الأولمبية القديمة في 648 قبل الميلاد، عندما اعتُبر التدريب القتالي للجيوش اليونانية -البانكرشن- رياضة قتالية لليونان القديمة. جمعت المنافسة الوحشية بين المصارعة والملاكمة والقتال في الشوارع. يُسمح بركل وضرب الخصم المُسقط؛ فقط العض وقلع العين ممنوعان. تنتهي المباراة حين يعترف أحد المقاتلين بالهزيمة أو فقد الوعي. في بعض الحالات، مات كثير من المنافسون أثناء المباريات. أصبح الألعاب القتالية واحدة من أكثر الأحداث شعبية في الألعاب الأولمبية القديمة.

في عام 393 م، قام الإمبراطور الروماني ثيودوسيوس الأول بحظر الألعاب الأولمبية، موضحًا نهاية السقوط كرياضة شعبية. ومع ذلك، ظهر هذا النمط من القتال لاحقًا في القرن العشرين في البرازيل من خلال رياضة قتالية تُعرف باسم فالي تودو («كل شيء مباح»). روج لها الأخوان كارلوس وهيليو جرايسي، اللذان بدآ مدرسة للجوجيتسو في ريو دي جانيرو في عام 1925. تعتبر فنون القتال المتنوع من أقدم الرياضات في العالم فهي موجودة منذ عصر الإغريق والرومان لكن تم تطويرها شيء فشئ حتى وصلت لما وصلت اليه الآن.

ظهر القتال المتنوع على يد عائلة جريسي وهي عائلة برازيلية قام الأب وهو هيليو جريسي أثناء إقامته بالبرازيل بتعلم الجودو في صغره وقام بالعديد من التعديل على الجودو وركز على القتال الأرضي أكثر من الرميات. وبدأ في خوض تحديات مع لاعبين يابانيين من ابرزهم أسطورة الجودو كامورا، وانتقل هذا الفن لأولاده الذين قاموا بخوض عدة نزالات مصورة مع فنون قتالية أخرى. قرروا بعد ذلك عرض فنهم على العالم وإتجهوا لأمريكا ليصوروا أول بطولة رياضية UFC 1 بشكلها الرياضي في أميركا عام [1993]م وواجه أبنهم (هويس جريسي) لاعبي كاراتيه وملاكمة ومصارعة ليفوز بالبطولة ويثبت للعالم قوة فنهم القتالي. واستمرت هذه البطولات بأرقامها المتسلسلة حتى يومنا الحالي. جذب الأشقاء الانتباه من خلال إعلان تحدي باسميهما «تحدي جرايسي» في الصحف المحلية، معلنين في الإعلانات: «إذا كنت تريد كسر ذراع، أو ضلع، اتصل كارلوس جرايسي» سيواجه الأخوان جميع المنافسين، وأصبحت مبارياتهم، التي تشبه مباريات الألعاب القتالية -البانكرشن اليونانية- شائعة جدًا لدرجة أنه تم نقلهم إلى ملاعب كرة القدم الكبيرة (اتحاد كرة القدم) لاستيعاب الجماهير.

مبارزات الـ MMA الحديثة بدأت في 1993 عندما تم تأسيس شركة Ultimate Fighting Championship المعروفة بـ (UFC) وهي الشركة الرائدة في العالم لهذه الرياضة بالرغم من أن هذه الرياضة احترفت في اليابان من قبل شركة (Shooto) في 1989. وقد تم تأسيس الرياضة سعيًا لمعرفة أكثر فن قتال تأثيرًا وفائدة لمواقف الدفاع عن النفس بدون أسلحة، كانت المباريات تقام بتحريض الخصم على الآخر وبقوانين سلامة قليلة جدًا، ومع مرور الوقت تم تحديث القوانين لضمان سلامة المقاتلين وتقدم الرياضة.

ريك بلوم (Rick Blume) هو الذي أسمى الرياضة بهذا الاسم (Mixed Martial Arts) في 1995 وبعد هذه التحديثات ارتفعت الرياضة عالميًا وحجز لها مواقع على الدفع مقابل المشاهدة (Pay-Per-View)، مثل الملاكمة والمصارعة الحرة.

القوانين
لعبت UFC دورًا أساسيًا في الضغط من أجل مجموعة من القواعد لتوحيد الرياضة عالميًا، وبحلول عام 2009، اعتمدت الهيئات التنظيمية في الولايات المتحدة والعديد من العروض الترويجية القتالية في جميع أنحاء العالم معايير تعرف باسم القواعد الموحدة لفنون القتال المختلطة. بموجب هذه القواعد، يتنافس المشاركون في MMA في حلقة أو منطقة مسيجة، ويقاتلون باستخدام قفازات بدون أصابع مبطنة ولكن لا يرتدون أحذية أو أغطية رأس. قد يضربون أو يرمون أو يركلون أو يصارعون الخصم، ويمكن شن الهجمات إما من وضع الوقوف أو على الأرض. ومع ذلك، يُحظر نطح الرأس والخداع (دفع إصبع أو إبهام في عين الخصم) والعض وشد الشعر وهجمات الفخذ من أي نوع. ضربات الكوع لأسفل، وضربات الحلق، والضربات على العمود الفقري أو مؤخرة الرأس هي أيضًا غير قانونية، وكذلك بعض الهجمات ضد خصم فاقد الوعي، بما في ذلك ركل أو ركب الرأس. في حالة انتهاك أحد المقاتلين لقاعدة ما، يجوز للحكم إصدار تحذير أو خصم نقاط، أو -لا سيما عندما يُعتبر ارتكاب خطأ صارخ - استبعاد المتسابق المخالف.

ويجب ارتداء ملابس محددة في هذه الرياضة وإلا اعتبرت مخالفا للقوانين، حيث ينص فيما يخص الملابس على: يجب على كل متسابق ارتداء شورت مختلط لفنون الدفاع عن النفس، أو شورت لركوب الدراجات، أو شورت ملاكمة. وفي مادة أخرى يمنع ارتداء الحذاء وفي مادة أخرى «في جميع فئات الوزن، يجب أن تقتصر الضمادات الموجودة على يد كل متسابق على قماش شاش ناعم لا يزيد طوله عن 13 ياردة وعرضه بوصتان، ويثبت في مكانه بما لا يزيد عن 10 أقدام من شريط الجراح، بعرض بوصة واحدة، لكل يد». بالإضافة لإجراات صارمة حيث أنه قبل وضع القفازات يفتش المدير المقاتل.

الفوز
هناك عدة طرق للفوز في رياضة فنون القتال المتنوع:

 1 الاستسلام (Submission): أن يعلن أحد المتنافسين عن استسلامه.
 2 Technical Knockout "TKO : قرار الحكم بأن أحد المتقاتلين غير قادر على مواجهة خصمه فيقوم بإنهاء المباراة وتسمى TKO.
 3 Doctor Stoppage I أن يقوم الطبيب بإنهاء المباراة بسبب عمق الجرح أو كسر شديد أو ما شابه وحفاظا على حياة المشتركين.
 4 Knockout "KO : الضربة القاضية النوع الأكثر إثاره للجماهير، وفي هذا النوع المباراة تنتهى بعد لكمة قوية أو ركلة قوية، يسقط بعدها الخصم ويصبح غير قادر على الحركة.
 5 عند انتهاء مدة المباراة دون أن يتمكن أحد المقاتلين من التغلب على خصمه، يقوم ثلاثة من الحكام بإعلان الفائز حسب إحرازه لأكبر عدد من النقاط.

أوزان
الاوزان في رياضة فنون القتال المتنوع تنقسم:
 الوزن الثقيل (Heavyweight): وتكون حدوده 265 lb بمعنى 120 كغ.
 وزن ثقيل خفيف
(Light Heavyweight): وتكون حدوده 205 lb بمعنى 93 كغ.
 وزن متوسط (Middleweight): وتكون حدوده 185 lb بمعنى 84 كغ.
 وزن اقل من متوسط (Welterweight): وتكون حدوده 170 lb بمعنى 77 كغ.
 وزن خفيف (Lightweight): وتكون حدوده 155 lb بعنى 70 كغ.
 وتوجد بعض الاوزان الاخف من ذلك ولكن لا يوجد لها اهتمام كبير منها الوزن Super Heavyweight والذي ليس فيه حدود.

الوطن العربي

وفي خريف عام 2012 في 7 من سبتمبر والتي أقيمت في العاصمة الأردنية عمان انطلقت دزرت فورس وهي أحد بطولات الفنون القتالية المختلطة، وتعتبر تلك البطولة هي الأولى من نوعها التي تستهدف المقاتلين العرب في الشرق الأوسط. تستضيف Desert Force في البداية مجموعة من أربعة بطولات كل عام، كما تعتمد على مبدأ الإقصاء أو خروج المغلوب. ويشارك في تلك البطولة مجموعة متنوعة من المقاتلين من مختلف الدول العربية بما فيها المملكة العربية السعودية. وسيكون هناك أربعة أوزان مختلفة طبقا لما هو معتمد دوليا في بطولات الفنون القتالية المختلطة (MMA). ولا تقتصر المنافسة في تلك البطولة على المقاتلين فقط وإنما أيضا هناك منافسة كبيرة بين حكام المباريات حيث سيتأهل أفضل الحكام من أجل المشاركة في بطولات دولية مشهورة.

انظر أيضًا
 مراد بوزيدي
 فالي تودو
 لي موراي
 بروس لي
 آلة الحرب (جوناثان كوبنهافر)

مراجع

رياضات قتال

فنون القتال المختلطة


Olaylar
 İnka İmparatorluğu kuruldu (dağılışı 1533).
 Sukotay Krallığı dağıldı (kuruluşu 1238).

Doğumlar
 Haziran - Hüseyin Baykara, Timur İmparatorluğu hükümdarı ve şair (ö. 1506)

Ölümler
 7 Haziran - Sultan Barsbay, Çerkes kökenli Burci Hanedanı'ndan Memluk Devleti hükümdarı (d. y. 1369)
 tarihi bilinmeyen
 Kara İskender, Karakoyunlular hükümdarı

1438


Astrid Anna Emilia Lindgren (d. 14 Kasım 1907 - ö. 28 Ocak 2002) İsveçli çocuk kitapları yazarıydı ve eserleri 85 dile çevirilip 100'ün üzerinde ülkede yayımlandı. En ünlü eseri de Pippi Uzunçorap serisidir.

İsveç'te Småland'da doğan Astrid Lindgren'in kitapları genelde ailesi ve çocukluk anıları üzerinedir. En ünlü karakteri Pippi Uzunçorap ise kızı Karin tarafından yaratılmıştır.

Çocukları :

1907 doğumlular
2002 yılında ölenler
20. yüzyıl İsveçli yazarları
21. yüzyıl İsveçli yazarları
Dünya Belleği Kütüğü

Astrid Lindgren


Nayalia, monotipski rod zelenih algi u porodici Chaetophoraceae. Jedina vrsta je N. terrestris

Sinonim
 Oliveria terrestris Nayal 1935

Izvori

Chaetophorales

Nayalia