Theodore "T-Bag" Bagwell Fox'un Prison Break isimli dizisinin karakterlerinden biri.Robert Knepper tarafından canlandırılmaktadır.

Theodore Bagwell, yani kendine seslenilmesini istediği şekilde T-Bag adam kaçırma, tecavüz ve cinayet suçlarından şartlı tahliyesiz ömür boyu hapse mahkûm edilmiştir.

Riots, Drills and the Devil bölümde babasının Down Sendromlu kız kardeşine tecavüz etmesi sonucu doğduğunu öğreniyoruz. Defalarca mahkeme tarafından vandalizm ve hayvanlara işkenceden suçlandıktan sonra 10 yaşındaki Bagwell 4. sınıf öğretmeninin evini yakmaya çalışırken yakalandı ve çocuklar için açılan bir bakımevine gönderildi. Orada beyazların üstünlüğünü savunan bir çeteyle karşılaştı.

Bagwell büyüdükçe suçları daha ağır bir hal almaya başladı; kötü davranış, ölümcül bir silahla saldırı, cinayete teşebbüs ve nihayetinde çocuk kaçırma, tecavüz ve cinayet. İşte bu ciddi suçlar yüzünden Bagwell, Alabama'nın maksimum güvenlikli Donaldson hapishanesine yollandı ki burada hemen beyazlar grubunun lideri oldu. Hatta Bagwell'in altında, bu grup o kadar güçlendi ki Donaldson'ın müdürü grubu dağıtıp üyeleri ülkedeki çeşitli hapishanelere nakletmek zorunda kaldı. Aslında Bagwell, Fox River'a geldiğinde bu gruptan eser yoktu. Ancak karizmatik  "T-Bag" sayesinde, iki buçuk yıl sonra cezaevindeki en güçlü gruplardan biri oldu.

Görünüm
T-Bag dizinin ana karakterleri arasındadır. Birinci sezonun ikinci bölümü olan "Allen"'de T-bag devamlı karakterleri arasında girer.

1. Sezon
Hapsedilmeden önce, Bagwell yetkililerden kaçar, daha önceki evliliğinden iki çocuğu olan dul Susan Hollander ile ilişkisine devam etmektedir. Susan onu Amerika'nın en çok arananlar listesinde görünce polise haber verir. Bagwell altı adam kaçırma, tecavüz ve cinayetten Alabama'daki Donaldson Hapishanesine gönderilir. T-Bag gerçek aşkı Susan'da bulduğunu ve değişmeye çalıştığını fakat Susan'nın  ona  ihanet etmesinden sonra tekrar bir "canavara" dönüştüğünü söyler.

Michael Scofield (Wentworth Miller) Fox River'a geldikten sonra T-Bag oyun arkadaşı olması için onu tuzağa düşürmeye çalışır fakat başarılı olamaz. Irksal isyan sırasında "özel arkadaşı" ölümcül yara alır. Bunu Scofield'ın yaptığını düşünür, T-Bag öç almak ister fakat John Abruzzi onu durdurur.

İkinci isyan sırasında T-Bag kaçışı öğrenir ve eğer Michael ve diğerleri onu da aralarına almazlarsa diğer mahkûmlara söylemekle tehdit eder, başka seçenekleri olmadığından teklifi kabul ederler. Grup kaçış için çok kalabalık olduklarını fark ettikleri zaman, Abruzzi T-Bag'e takımdan ayrılmasını veya öldürüleceğini söyler. Misilleme olarak T-Bag Abruzzi'nin boğazını keser fakat onu öldürmeyi başaramaz.

T-Bag, Abruzzi'ye ikinci defa saldıracağı zaman C-Note onu durdurur ve Abruzzi'ye buradan çıktıkları zaman ihtiyaçları olduğunu söyler.

T-Bag, Scofield ve diğer altı mahkûmla Fox River'dan kaçtıktan sonra hayatını garanti altına almak için kendini Michael'a kelepçeler. Abruzzi sonunda ondan öcünü alır elini balta ile keser, ciddi şekilde yaralanmıştır ve onu orada ölüme terk ederler. T-Bag, kaçakları yakalamak için peşlerinden gider.

2. Sezon
Tek başına kaldıktan sonra elini iyileştirmenin bir yolunu arar. Veterineri anestezi yapmadan elini dikmesi için zorlar. T-Bag onu öldürür ve elbiselerini değiştirip arabasını alır. Saçlarını kimyasalla sarıya boyar ve Charles Westmoreland'ın D. B. Cooper'ın sakladığı paralarını almak için Utah'a doğru yola çıkar.

T-Bag kandırdığı başka bir adamın arabasını alarak yakalanmaktan kurtulur. T-Bag genç bir kızı baştan çıkartmaya çalışırken kızın babası ile kavga eder. T-Bag kavgayı kazanır ve adamın arabasını alarak Tooele, Utah'a Lincoln ve Michael'dan önce varmak için yola çıkar.

T-Bag Tweener'la birlikte Westmoreland'ın paraları nereye gömdüğünü gösteren haritayı çalar. Daha sonra Lincoln ve Michael onu yakalar ve oda ezberledikten sonra haritayı yer. Lincoln ve Michael paraları bulmak için onu da yanlarına almak zorunda kalır. Westmoreland'ın paralarının bulunduğu yeri kazmak için C-Note ve Sucre gruba sonradan katılır. T-Bag orada oturan birini rehin alınca durum değişir. Onlar parayı ele geçirdikten sonra, T-Bag para dolu çantayı gazete dolu başka bir çantayla değiştirerek onları kandırır, sonra Sucre silah ile garaja gelip paranın hepsini ona verilmesini talep eder. Bunun üzerine içi gazete dolu çantayı alarak oradan uzaklaşır.

T-bag asıl çantadaki paralar ile oradan ayrılır ve beş milyon doları bir tren istasyonundaki bir dolaba kilitler, T-Bag tutuklanmadan önce âşık olduğu Susan'ı bulmaya gider fakat Brad Bellick ve Roy Geary'ye yakalanır. Beş milyon doların yerini öğrenmek için ona işkence yaparlar, o anahtarı yutar ve onlar da anahtarı dışarı çıkarmak için uğraşırlar. Bellick polis çağırır ve ayrılmadan önce T-Bag'i kalorifer peteğine bağlar. Polislerin sesini duyan T-bag oradan kaçmak için elini koparmak zorunda kalır.

Pratt, Kansas'ta T-Bag barda  savaş gazisi bir adamla tanışır, sonra adama aniden saldırır ve adamın protez kolunu çalar. Sonra Denise adında bir postacı ile tanışır, Susan Hollander'ın adresini öğrene bilmek için onu kandırır ve ilişkiye girer. Denise onun arandığını görür ve T-Bag "keşke bunu görmemiş olsaydın" der ve onu öldürür.

T-Bag Susan Hollander'ın Ness City, Kansas'taki evine gider ve kendini içeri davet ettirir. O Susan'a hayatının aşkı oluduğunu söylemekte ısrarcıdır. T-Bag tekrar Hollanderlarla aile hayatına başlar, çocuklar onun suçlu olduğunu bilmemektedir. Oyun oynarlarken, Susan sakladığı silahını almaya gider, T-bag onu bulur ve alır. Bu duruma çok sinirlenir ve aileyi rehin alır ve ön kapıyı tahta ile kapatır.

Susan'nın bir arkadaşı öğle yemeği için gelir, T-Bag şüphe uyandırmadan onu cezbeder. Susan'nın arkadaşı Hollanderları ve T-Bag'i kitap kulübüne davet eder, T-Bag aileyi ayrıkamak için zorlar.

T-Bag aileyi çocukken yaşadığı Alabama'daki eve götürür, flashbekte T-Bag çocukken başarılı bir öğrencidir fakat babası ona cinsel tacizde bulunur. T-Bag entelektüel kelime bilgisini babasından öğrendiğini söyler, onu sözlükten eş anlamlı ve zıt anlamlı kelimeleri ezberlemek için babasının zorladığını söyler. T-Bag gezegenin son Bagwell ailesini oluşturacağı için mutludur, Susan'a çocuklarıyla birlikte bir aile kurmaları için yalvarır. Susan reddeder, T-Bag onu zorlar ve çocukları kilere kapatır. T-Bag dalgın dalgın bir baltaya bakmaktadır. Biri 911'i aramıştır ve polisler onları kurtarır. (911 t-bag in kendisi aramıştır çünkü susan polisler onları almaya geldiğinde burada olduğumuzu kimse bilmiyordu ki demiştir) T-Bag yolun karşısında ağlamaktadır yerde açık kalmış bir telefon vardır, kalbi kırılmıştı. T-Bag Sona adlı bölümde nezarethaneye düşer.

3. Sezon
Michael Scofield ile adeta bir cehennem olan Panama'daki Sona hapishanesine düşen T-Bag burada da ortama ayak uydurmakta gecikmez. Kıdemli bir mahkûm tarafından yönetilen cezaevinde bu mahkûmla yakınlaşan T-Bag en azından oradaki yaşamını daha kolaylaştırmıştır. Daha sonra Scofield'a tehditler yağdırır. Bunun sayesinde de Scofield ve arkadaşlarıyla beraber hapishaneden kaçar. Ancak kaçışın sonlarına doğru yakalanır ve tekrar hapishaneye atılır. Burada bir ayaklanma çıkartır ve hapishaneden kaçar.

4. Sezon
4. Sezonda da kendinden beklenen performansı fazlasıyla göstermiştir. Burada öğrendik ki, kendisi aynı zamanda olgun kadınlarla ilişkiye girmekte zorluk çekiyormuş. Sara Tancredi, 21'inci bölümde, kendisine tecavüz etmek isteyen T-Bag e, tecavüzlerin, cinayetlerin, acı çektirmelerinin nedeninin seks yapamaması olduğunu, kendisinde nörolojik ED (erectile dysfunction) olduğunu, muhtemelen çocukken maruz kaldığı cinsel tacizden kaynaklandığını ifade etmiştir. Şirket çökertildikten sonra Paul Kellerman ekibin üyelerini serbest bırakacak bir doküman yazdırır ve ekibe imzalatır. Kellerman T-Bag için doküman çıkartmaz çünkü Burrows ve Scofield'ın insafına bırakmıştır. Burrows ve Scofield T-Bag'in yanına gider ve T-Bag merhamet dileyerek yalvarmaya başlar, Scofield ve Burrows bunu reddeder ve T-Bag Fox River Eyalet Hapishanesi'ne geri gönderilir.

Breakout Kings
Breakout King'de T-bag yeniden karşımıza çıkıyor. T-Bag Fox River'dan nakil sırasında kaçıyor.Nakil kamyonunda el proteziye bir gardiyanı öldürüyor.Ve gardiyanın silahını alıp şoförü öldürüyor. Daha sonra üstüne üstüne adam öldürüyor. Breakout ekibi T-Bag'i yakalamaya çalışıyor. Sonunda Breakout ekibi kaçma işlemini sırf annesini görebilmek için yaptığını anlıyor. Daha sonra tekrar hapse atılıyor. T-bag Breakout Kings'in 3. bölümünde yer almaktadır.

Dipnotlar

T-Bag Heroes'ta.

Dış bağlantılar
 Theodore "T-Bag" Bagwell biyografisi - Fox.com

Kurgusal LGBT karakterler
Kurgusal yamyamlar
Büyük Kaçış karakterleri
Kurgusal engelliler
Kurgusal İngiliz asıllı Amerikalılar
Kurgusal seri katiller
Kurgusal erkek karakterler

Theodore "T-Bag" Bagwell


Dette er en liste over personer oprettet af Terry Pratchett.

A

A'Tuin, den store stjernskildpadde af arten Chelys Galactica, som bærer Diskverden.

B

Berilia er en af de fire elefanter hvor bærer Diskverden.
Brutha er en religiøs person der er blevet utvald af den store guden Om.

C

Cohen the Barbarian, barbarian som stjæler guld fra landsbyboere.

J

Jerakeen er en af de fire elefanter hvor bærer Diskverden.

L

Lord Hong er en agateansk lord der ønsker magt.
Lord McSweeny er en agateansk lord.
Lord Sung er en agateansk lord.
Lord Tang er en agateansk lord.
Lord Fang er en agateansk lord.

T

Tiffany Aching er en hekselærling.
T'Phon er en af de fire elefanter hvor bærer Diskverden.
Tubul er en af de fire elefanter hvor bærer Diskverden.

Referencer

Diskverden

Personer i Diskverdenen


Krippner peut faire référence à :
 Janine Krippner, volcanologue néo-zélandaise.
 Stanley Krippner (né en 1932), parapsychologue américain.

Krippner


Zlatna džezva je brand bosanske kave bosanskohercegovačkog proizvođača Vispak. Zlatna džezva se izvozi u 28 zemalja svijeta, najviše u Sjedinjene Američke Države, a potom u Švedsku, Sloveniju i Hrvatsku. Prema istraživanju agencije za istraživanje tržišta IPSOS, Zlatna džezva je prvi brand po lojalnosti potrošača u Bosni i Hercegovini kada je riječ o kategoriji tradicionalne kave.

Povijest

Zlatna džezva se počela proizvoditi 1972. godine, kao prvi proizvod tvrtke Vispak. Svoj veliki proboj na veće strano tržište ostvarila je sredinom 2013. godine, kada se našla u ponudi američkog trgovačkog lanca Walmart, da bi početkom 2014. godine postala dostupna i na najvećoj online trgovini Amazon.com.

2017. godine, Zlatna džezva počela se prodavati u slovenskom Lidlu, čime je završen projekt ulaska proizvoda na slovensko tržište.

U travnju 2018. godine, Zlatna džezva obilježila je 46 godina postojanja na tržištu kampanjom brandiranja vozila javnog prijevoza u Sarajevu, Tuzli, Mostaru i Banjoj Luci.

Pakiranja

Zlatna džezva dolazi u pakiranju od 100 g, 200 g, 500 g, te posebnom pakiranju od 907 g, predviđenom samo za izvoz. 2016. godine, Vispak uvodi posebno pakiranje od 387 g, što predstavlja međunarodni pozivni broj za Bosnu i Hercegovinu, te posebnu oznaku za proizvode proizvedene i pakirane u Bosni i Hercegovini.

Zanimljivosti

Tvrtka Vispak je upisana u Guinnessovu knjigu rekorda kao vlasnik najveće džezve na svijetu. Najveća džezva na svijetu je izrađena 2004. godine i predstavljena je na otvaranju obnovljenog Starog mosta u Mostaru. Džezva može proizvesti 630 litara kave ili 8000 šalica, za što je potrebno 63 kg pržene kave.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena stranica
 Službena stranica AS Group

Gospodarstvo Bosne i Hercegovine

Zlatna džezva


هالة الفيصل فنانة تشكيلية سورية من مواليد مدينة حمص وهي ابنة وزير الاتصالات السابق واصل فيصل. تخرجت هالة الفيصل من كلية الفنون الجميلة في جامعة دمشق عام 1983 ثم درست في معاهد ومدارس مختلفة في كل من موسكو وباريس ونيويورك. تتحدث هالة اللغة العربية والروسية والفرنسية والإنجليزية والألمانية والإسبانية. أقامت هالة عدة معارض فنية، كما مثلت في فيلم وقائع العام المقبل من إخراج المخرج السوري سمير ذكرى عام 1986.

تعري هالة فيصل
في عام 2005 وقفت هالة الفيصل عارية في ساحة سكوير تايمز في مدينة نيويورك وكتبت على جسدها عبارات ضد الحرب على العراق وفلسطين وقد اعتقلتها شرطة نيويورك وأطلقت سراحها بعد ساعة من اعتقالها.

مصادر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

أشخاص من حمص
خريجو جامعة دمشق
فنانات تشكيليات سوريات

هالة الفيصل


Timo Antero Susi (* 25. Januar 1959 in Kouvola) ist ein ehemaliger finnischer Eishockeyspieler. Sein Sohn Atte Susi ist ebenfalls ein professioneller Eishockeyspieler.

Karriere
Timo Susi begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt in der Nachwuchsabteilung von KooKoo, für dessen Profimannschaft er von 1974 bis 1978 in der I-divisioona, der zweiten finnischen Spielklasse, aktiv war. Anschließend lief er 14 Jahre lang für Tappara Tampere in der SM-liiga auf. Bei Tappara gehörte er stets zu den Führungsspielern und war von 1986 bis 1991 Mannschaftskapitän in Tampere. Mit seiner Mannschaft gewann er in den Jahren 1979, 1982, 1984, 1986, 1987 und 1988 insgesamt sechs Mal den finnischen Meistertitel als Tappara das nationale Eishockey dominierte.

Während seiner aktiven Zeit stellte Susi mehrere Rekorde in der SM-liiga auf. In seiner Laufbahn erzielte er insgesamt 38 Tore in den SM-liiga-Playoffs, womit er einen neuen Bestwert erreichte. Am 15. November 1984 erzielte er neun Punkte, womit er einen neuen Bestwert für Scorerpunkte in einem SM-liiga-Spiel aufstellte. Im Jahr 2000 wurde er mit der Aufnahme in die Finnische Eishockey-Ruhmeshalle geehrt. Zudem wurde seine Trikotnummer 10 von seinem Stammverein Tappara Tampere gesperrt und wird an keinen weiteren Spieler mehr vergeben.

International
Für Finnland nahm Susi im Juniorenbereich an den U20-Junioren-Weltmeisterschaften 1978 und 1979 teil. Im Seniorenbereich stand er im Aufgebot seines Landes bei den Weltmeisterschaften 1983, 1986, 1987 und 1989 sowie bei den Olympischen Winterspielen 1980 in Lake Placid und 1988 in Calgary. Bei den Winterspielen 1988 gewann er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 1979 Finnischer Meister mit Tappara Tampere
 1982 Finnischer Meister mit Tappara Tampere
 1984 Finnischer Meister mit Tappara Tampere
 1986 Finnischer Meister mit Tappara Tampere
 1987 Finnischer Meister mit Tappara Tampere
 1988 Finnischer Meister mit Tappara Tampere
 2000 Aufnahme in die Finnische Eishockey-Ruhmeshalle

International
 1988 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen

SM-liiga-Statistik

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Finnland)
Olympiateilnehmer (Finnland)
Finnischer Meister (Eishockey)
Mitglied der Finnischen Eishockey-Ruhmeshalle
Geboren 1959
Mann
Finne
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1980
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1988
Eishockeyspieler (KooKoo)
Eishockeyspieler (Tappara)

Timo Susi


In systems engineering, information systems and software engineering, the systems development life cycle (SDLC), also referred to as the application development life cycle, is a process for planning, creating, testing, and deploying an information system. The SDLC concept applies to a range of hardware and software configurations, as a system can be composed of hardware only, software only, or a combination of both. There are usually six stages in this cycle: requirement analysis, design, development and testing, implementation, documentation, and evaluation.

Overview
A systems development life cycle is composed of distinct work phases that are used by systems engineers and systems developers to deliver information systems. Like anything that is manufactured on an assembly line, an SDLC aims to produce high-quality systems that meet or exceed expectations, based on requirements, by delivering systems within scheduled time frames and cost estimates. Computer systems are complex and often link components with varying origins. Various SDLC methodologies have been created, such as waterfall, spiral, agile, rapid prototyping, incremental, and synchronize and stabilize.

SDLC methodologies fit within a flexibility spectrum ranging from agile to iterative to sequential. Agile methodologies, such as XP and Scrum, focus on lightweight processes that allow for rapid changes. Iterative methodologies, such as Rational Unified Process and dynamic systems development method, focus on stabilizing project scope and iteratively expanding or improving products. Sequential or big-design-up-front (BDUF) models, such as waterfall, focus on complete and correct planning to guide larger projects and limit risks to successful and predictable results.  Anamorphic development is guided by project scope and adaptive iterations.

In project management a project can include both a project life cycle (PLC) and an SDLC, during which somewhat different activities occur. According to Taylor (2004), "the project life cycle encompasses all the activities of the project, while the systems development life cycle focuses on realizing the product requirements".

SDLC is not a methodology per se, but rather a description of the phases that a methodology should address. The list of phases is not definitive, but typically includes planning, analysis, design, build, test, implement, and maintenance/support. In the Scrum framework, for example, one could say a single user story goes through all the phases of the SDLC within a two-week sprint. By contrast the waterfall methodology, where every business requirement is translated into feature/functional descriptions which are then all implemented typically over a period of months or longer.

History
According to Elliott (2004), SDLC "originated in the 1960s, to develop large scale functional business systems in an age of large scale business conglomerates. Information systems activities revolved around heavy data processing and number crunching routines".

The structured systems analysis and design method (SSADM) was produced for the UK government Office of Government Commerce in the 1980s. Ever since, according to Elliott (2004), "the traditional life cycle approaches to systems development have been increasingly replaced with alternative approaches and frameworks, which attempted to overcome some of the inherent deficiencies of the traditional SDLC".

Models

SDLC provides a set of phases/steps/activities for system designers and developers to follow. Each phase builds on the results of the previous one. Not every project requires that the phases be sequential. For smaller, simpler projects, phases may be combined/overlap.

Waterfall
The oldest and best known is the waterfall model, which uses a linear sequence of steps. Waterfall has different varieties. One variety is as follows:

Preliminary analysis
Conduct with a preliminary analysis, consider alternative solutions, estimate costs and benefits, and submit a preliminary plan with recommendations.
 Conduct preliminary analysis: Identify the organization's objectives and define the nature and scope of the project. Ensure that the project fits with the objectives.
 Consider alternative solutions: Alternatives may come from interviewing employees, clients, suppliers, and consultants, as well as competitive analysis.
 Cost-benefit analysis: Analyze the costs and benefits of the project.

Systems analysis, requirements definition
Decompose project goals into defined functions and operations. This involves gathering and interpreting facts, diagnosing problems, and recommending changes. Analyze end-user information needs and resolve inconsistencies and incompleteness:
 Collect facts: Obtain end-user requirements by document review, client interviews, observation, and questionnaires.
 Scrutinize existing system(s): Identify pros and cons.
 Analyze the proposed system: Find solutions to issues and prepare specifications, incorporating appropriate user proposals.

Systems design
At this step, desired features and operations are detailed, including screen layouts, business rules, process diagrams, pseudocode, and other deliverables.

Development
Write the code (wrong written).
≤≥§

Integration and testing
Assemble the modules in a testing environment. Check for errors, bugs, and interoperability.

Acceptance, installation, deployment
Put the system into production. This may involve training users, deploying hardware, and loading information from the prior system.

Maintenance
Monitor the system to assess its ongoing fitness. Make modest changes and fixes as needed.

Evaluation
The system and the process are reviewed. Relevant questions include whether the newly implemented system meets requirements and achieves project goals, whether the system is usable, reliable/available, properly scaled and fault-tolerant. Process checks include review of timelines and expenses, as well as user acceptance.

Disposal
At end of life, plans are developed for discontinuing the system and transitioning to its replacement. Related information and infrastructure must be repurposed, archived, discarded, or destroyed, while appropriately protecting security.

In the following diagram, these stages are divided into ten steps, from definition to creation and modification of IT work products:

Systems analysis and design
Systems analysis and design (SAD) can be considered a meta-development activity, which serves to set the stage and bound the problem. SAD can help balance competing high-level requirements. SAD interacts with distributed enterprise architecture, enterprise I.T. Architecture, and business architecture, and relies heavily on concepts such as partitioning, interfaces, personae and roles, and deployment/operational modeling to arrive at a high-level system description. This high-level description is then broken down into the components and modules which can be analyzed, designed, and constructed separately and integrated to accomplish the business goal. SDLC and SAD are cornerstones of full life cycle product and system planning.

Object-oriented analysis and design
Object-oriented analysis and design (OOAD) is the process of analyzing a problem domain to develop a conceptual model that can then be used to guide development. During the analysis phase, a programmer develops written requirements and a formal vision document via interviews with stakeholders.

The conceptual model that results from OOAD typically consists of use cases, and class and interaction diagrams. It may also include a user interface mock-up.

An output artifact does not need to be completely defined to serve as input of object-oriented design; analysis and design may occur in parallel. In practice the results of one activity can feed the other in an iterative process.

Some typical input artifacts for OOAD:

 Conceptual model: A conceptual model is the result of object-oriented analysis. It captures concepts in the problem domain. The conceptual model is explicitly independent of implementation details.
 Use cases: A use case is a description of sequences of events that, taken together, complete a required task. Each use case provides scenarios that convey how the system should interact with actors (users). Actors may be end users or other systems. Use cases may further elaborated using diagrams. Such diagrams identify the actor and the processes they perform.
 System Sequence Diagram: A System Sequence diagrams (SSD) is a picture that shows, for a particular use case, the events that actors generate, their order, including inter-system events.
 User interface document: Document that shows and describes the user interface.
 Data model: A data model describes how data elements relate to each other. The data model is created before the design phase. Object-oriented designs map directly from the data model. Relational designs are more involved.

System lifecycle
The system lifecycle is a view of a system or proposed system that addresses all phases of its existence to include system conception, design and development, production and/or construction, distribution, operation, maintenance and support, retirement, phase-out, and disposal.

Conceptual design
The conceptual design stage is the stage where an identified need is examined, requirements for potential solutions are defined, potential solutions are evaluated, and a system specification is developed. The system specification represents the technical requirements that will provide overall guidance for system design. Because this document determines all future development, the stage cannot be completed until a conceptual design review has determined that the system specification properly addresses the motivating need.

Key steps within the conceptual design stage include:
Need identification
Feasibility analysis
System requirements analysis
System specification
Conceptual design review

Preliminary system design
During this stage of the system lifecycle, subsystems that perform the desired system functions are designed and specified in compliance with the system specification. Interfaces between subsystems are defined, as well as overall test and evaluation requirements. At the completion of this stage, a development specification is produced that is sufficient to perform detailed design and development.

Key steps within the preliminary design stage include:
Functional analysis
Requirements allocation
Detailed trade-off studies
Synthesis of system options
Preliminary design of engineering models
Development specification
Preliminary design review

For example, as the system analyst of Viti Bank, you have been tasked to examine the current information system. Viti Bank is a fast-growing bank in Fiji. Customers in remote rural areas are finding difficulty to access the bank services. It takes them days or even weeks to travel to a location to access the bank services. With the vision of meeting the customers' needs, the bank has requested your services to examine the current system and to come up with solutions or recommendations of how the current system can be provided to meet its needs.

Detail design and development
This stage includes the development of detailed designs that brings initial design work into a completed form of specifications. This work includes the specification of interfaces between the system and its intended environment, and a comprehensive evaluation of the systems logistical, maintenance and support requirements. The detail design and development is responsible for producing the product, process and material specifications and may result in substantial changes to the development specification.

Key steps within the detail design and development stage include:
Detailed design
Detailed synthesis
Development of engineering and prototype models
Revision of development specification
Product, process, and material specification
Critical design review

Production and construction
During the production and/or construction stage the product is built or assembled in accordance with the requirements specified in the product, process and material specifications, and is deployed and tested within the operational target environment. System assessments are conducted in order to correct deficiencies and adapt the system for continued improvement.

Key steps within the product construction stage include:
Production and/or construction of system components
Acceptance testing
System distribution and operation
Operational testing and evaluation
System assessment

Utilization and support
Once fully deployed, the system is used for its intended operational role and maintained within its operational environment.

Key steps within the utilization and support stage include:
System operation in the user environment
Change management
System modifications for improvement
System assessment

Phase-out and disposal
Effectiveness and efficiency of the system must be continuously evaluated to determine when the product has met its maximum effective lifecycle. Considerations include: Continued existence of operational need, matching between operational requirements and system performance, feasibility of system phase-out versus maintenance, and availability of alternative systems.

Phases

System investigation
During this step, current priorities that would be affected and how they should be handled are considered. A feasibility study determines whether creating a new or improved system is appropriate. This helps to estimate costs, benefits, resource requirements, and specific user needs.

The feasibility study should address operational, financial, technical, human factors, and legal/political concerns.

Analysis
The goal of analysis is to determine where the problem is. This step involves decomposing the system into pieces, analyzing project goals, breaking down what needs to be created, and engaging users to define requirements.

Design
In systems design, functions and operations are described in detail, including screen layouts, business rules, process diagrams, and other documentation. Modular design reduces complexity and allows the outputs to describe the system as a collection of subsystems.

The design stage takes as its input the requirements already defined. For each requirement, a set of design elements is produced.

Design documents typically include functional hierarchy diagrams, screen layouts, business rules, process diagrams, pseudo-code, and a complete data model with a data dictionary. These elements describe the system in sufficient detail that developers and engineers can develop and deliver the system with minimal additional input.

Testing
The code is tested at various levels in software testing. Unit, system, and user acceptance tests are typically performed. Many approaches to testing have been adopted.

The following types of testing may be relevant:

 Path testing
 Data set testing
 Unit testing
 System testing
 Integration testing
 Black-box testing
 White-box testing
 Regression testing
 Automation testing
 User acceptance testing
 Software performance testing

Training and transition
Once a system has been stabilized through testing, SDLC ensures that proper training is prepared and performed before transitioning the system to support staff and end users. Training usually covers operational training for support staff as well as end-user training.

After training, systems engineers and developers transition the system to its production environment.

Operations and maintenance
Maintenance includes changes, fixes, and enhancements.

Evaluation
The final phase of the SDLC is to measure the effectiveness of the system and evaluate potential enhancements.

Life cycle

Management and control

SDLC phase objectives are described in this section with key deliverables, a description of recommended tasks, and a summary of related control objectives for effective management. It is critical for the project manager to establish and monitor control objectives while executing projects. Control objectives are clear statements of the desired result or purpose and should be defined and monitored throughout a project. Control objectives can be grouped into major categories (domains), and relate to the SDLC phases as shown in the figure.

To manage and control a substantial SDLC initiative, a work breakdown structure (WBS) captures and schedules the work. The WBS and all programmatic material should be kept in the "project description" section of the project notebook. The project manager chooses a WBS format that best describes the project.

The diagram shows that coverage spans numerous phases of the SDLC but the associated MCD shows mappings to SDLC phases. For example, Analysis and Design is primarily performed as part of the Acquisition and Implementation Domain, and System Build and Prototype is primarily performed as part of delivery and support.

Work breakdown structured organization

The upper section of the WBS provides an overview of the project scope and timeline. It should also summarize the major phases and milestones. The middle section is based on the SDLC phases. WBS elements consist of milestones and tasks to be completed rather than activities to be undertaken and have a deadline. Each task has a measurable output (e.g., analysis document). A WBS task may rely on one or more activities (e.g. coding). Parts of the project needing support from contractors should have a statement of work (SOW). The development of a SOW does not occur during a specific phase of SDLC but is developed to include the work from the SDLC process that may be conducted by contractors.

Baselines
Baselines are established after four of the five phases of the SDLC, and are critical to the iterative nature of the model. Baselines become milestones.

 functional baseline: established after the conceptual design phase.
 allocated baseline: established after the preliminary design phase.
 product baseline: established after the detail design and development phase.
 updated product baseline: established after the production construction phase.

Alternative methodologies
Alternative software development methods to systems development life cycle are:

 Software prototyping
 Joint applications development (JAD)
 Rapid application development (RAD)
 Extreme programming (XP);
 Open-source development
 End-user development
 Object-oriented programming

Strengths and weaknesses
Fundamentally, SDLC trades flexibility for control by imposing structure. It is more commonly used for large scale projects with many developers.

See also
 Application lifecycle management
 Decision cycle
 IPO model
 Software development methodologies

References

Further reading

 Cummings, Haag (2006). Management Information Systems for the Information Age. Toronto, McGraw-Hill Ryerson
 Beynon-Davies P. (2009). Business Information Systems. Palgrave, Basingstoke.
 Computer World, 2002, Retrieved on June 22, 2006, from the World Wide Web:
 Management Information Systems, 2005, Retrieved on June 22, 2006, from the World Wide Web:

External links

 The Agile System Development Lifecycle
 Pension Benefit Guaranty Corporation – Information Technology Solutions Lifecycle Methodology
 DoD Integrated Framework Chart IFC (front, back)
 FSA Life Cycle Framework
 HHS Enterprise Performance Life Cycle Framework
 The Open Systems Development Life Cycle
 System Development Life Cycle Evolution Modeling
 Zero Deviation Life Cycle
 Integrated Defense AT&L Life Cycle Management Chart, the U.S. DoD form of this concept.

Systems engineering
Computing terminology
Software development process
Software engineering

Systems development life cycle


Agdistis. Antik Anadolu tanrıçalarından biri. Adını Sivrihisar bölgesindeki Agdos dağından almıştır.

Pausanias'ın anlattığına göre, Zeus bir rüya gördü ve tohumları yeryüzüne saçıldı. Bu tohumlardan kendisinde hem dişilik hem de erkeklik vasfı bulunan Agdistis doğdu, Tanrılar bu tuhaf mahluku yakalıyorlar. Erkeklik uzvunu kestiler. Kesilen uzvun toprağa düştüğü yerde bir badem ağacı çıktı. Nehir tanrısı Sangarios (Sakarya Nehri)'nin kızı, bu ağaçtan bir badem koparıp göğsüne koydu ve gebe kalarak Attis adında bir oğlan dünyaya getirdi.

Çocuk o kadar yakışıklıydı ki, o günlerde kadın olarak dolaşan Agdistis'in dikkatini çekti. Oğlanı görür görmez aşık oldu ve peşine düştü. Agdistis'ten pek hoşlanmayan Attis, Pessinus'a kaçtı. Orada bir kralın kızıyla evlenip Agdistis'ten kurtulmak istedi. Büyük bir şölen düzenlenerek herkes düğüne çağrıldı. Ancak tam düğün sırasında Agdistis gelince olanlar oldu ve Attis çıldırarak penisini kesip atarak kendini hadım etti.

Yunan tanrıçaları
Yunan tanrıları
Anadolu mitolojisi
Roma mitolojisi
Frigya mitolojisi
Kibele
Transgender ve din
Klasik Antik Çağ'da ilahlar

Agdistis


CS Gloria Bistrița-Năsăud er en rumænsk kvindehåndboldklub fra Bistrița, Rumænien. Holdet spiller i Liga Naţională og har som deres hidtil bedste placering vundet bronzemedaljer i ligaen i 2022/23 og 2018/19-sæsonerne.

Spillertruppen 2022-23

Målvogtere
 20  Julija Dumanska
 21  Alexandra Perianu
 87  Renata Arruda
Fløjspillere
LW
 2  Nicoleta Dincă
 3  Paula Posavec

RW
 14  Željka Nikolić
 30  Sonia Seraficeanu

Stregspiller
 10  Florina Chintoan
 11  Noemi Mezei
 77  Tamires Morena Lima

Bagspillere
LB
 5  Jelena Trifunović
 8  Maria Ţanc
 14  Bianca Bazaliu
 44  Kristina Munteanu-Korodi
CB
 4  Laura Pristăviță
 13  Cristina Laslo
 18  Nina Zulić

RB

 22  Natalja Strjukova
 55  Melinda Geiger
 95  Cristina Marcu

Referencer

Eksterne henvisninger
Klubbens hjemmeside

Etableret i 2009
Håndboldklubber fra Rumænien
Sport i Rumænien

CS Gloria Bistrița-Năsăud


Der Deutsche Lehrkräftepreis – Unterricht innovativ ist ein jährlich stattfindender Wettbewerb zur öffentlichen Anerkennung von Lehrkräften und Schulleitungen sowie zur Weiterentwicklung des Schulunterrichts. Träger sind die Heraeus Bildungsstiftung und der Deutsche Philologenverband, Schirmherr ist das Bundesministerium für Bildung und Forschung.

Geschichte
Als Vorläufer des Deutschen Lehrkräftepreises gelten zwei Wettbewerbe: zum einen der Wettbewerb Unterricht innovativ, der von 2003 bis 2008 vom Deutschen Philologenverband, dem Bundesverband der Deutschen Industrie und der Stiftung Industrieforschung durchgeführt wurde; zum anderen der Lehrerpreis Pisagoras, der in den Jahren 2007 und 2008 unter der Schirmherrschaft des Bundesministeriums für Bildung und Forschung vergeben wurde.

Der Deutsche Lehrerpreis – Unterricht innovativ wurde 2009 als Nachfolger vom Deutschen Philologenverband und der Vodafone Stiftung Deutschland initiiert und bis 2019 jährlich vergeben. Dieser neue Wettbewerb sah zwei Säulen vor: die Prämierung besonders innovativer Unterrichtsprojekte sowie die Wahl ausgezeichneter Lehrkräfte durch ihre Schüler.

Im Jahr 2020 übernahm die Heraeus Bildungsstiftung die Trägerschaft von der Vodafone Stiftung und regte die Erweiterung des Preises um die dritte Kategorie Vorbildliche Schulleitung an.

Kategorien und Nominierung
Der Deutsche Lehrkräftepreis wird in drei Kategorien vergeben:

 In der Kategorie Unterricht innovativ können sich Lehrkräfte an deutschen Schulen des sekundären Bildungsbereichs (inkl. berufsbildender Schule und deutscher Auslandsschulen) bewerben. Ausgezeichnet werden innovative Unterrichtsprojekte, die "fächerübergreifend, nachhaltig wirksam und in Teamarbeit entstanden sind".
 In der Kategorie Ausgezeichnete Lehrkräfte nominieren Schüler des laufenden und vorherigen Abschlussjahres aus dem Sekundarbereich Lehrer, die sich aus ihrer Sicht hinsichtlich der folgenden Kategorien besonders auszeichnen: "neue Wege gehen", "kreativ sein", "Stärken weiterentwickeln", "Begeisterung wecken", "Augenhöhe" sowie "Haltung zeigen und für Werte einstehen".
 In der Kategorie Vorbildliche Schulleitung können Lehrer aller Schulformen ihre Schulleitung nominieren. Die sieben Kriterien des Preises sind: "Entscheidungskultur", "Kooperationen", "Persönlichkeit", "Innovation", "Personalentwicklung", "Teamentwicklung" sowie "Lernwirksamkeit".
Neben den drei Hauptkategorien werden Sonderpreise verliehen, beispielsweise im Jahr 2023 ein Sonderpreis: Kulturelle Bildung, gefördert von der PwC-Stiftung, sowie ein Sonderpreis: Umwelt & Nachhaltigkeit, gefördert vom Cornelsen Verlag.

Preisverleihung
Ein "bundesweiter Gutachter-Kreis" wählt in einer Vorauswahl aus den eingereichten Nominierungen zunächst Kandidaten aus. Eine Fachjury mit Vertretern aus Wissenschaft, Politik und Zivilgesellschaft begutachtet dann diese Kandidaten und trifft die Entscheidung über die Preisträger.

Im Jahr 2022 lagen Bewerbungen und Nominierungen von ca. 8 500 Lehrkräften und Schülern vor; daraus wurden vier Unterrichtsprojekte (Kategorie 1), zehn Lehrkräfte (Kategorie 2) und vier Schulleitungen (Kategorie 3) ausgezeichnet.

Weblinks
 Website des Deutschen Lehrkräftepreises
 Übersicht über die Preisträger
 Preisträger im Jahr 2009 (Presseportal.de)
 Preisträger im Jahr 2010 (Presseportal.de)
 Preisträger im Jahr 2011 (Presseportal.de)
 Preisträger ab 2012 (Archiv des Deutschen Lehrkräftepreises)

Einzelnachweise

Schulwesen (Deutschland)
Deutsche Auszeichnung
Auszeichnung (Schulwesen)
Erstverleihung 2009

Deutscher Lehrkräftepreis


Esta é uma lista demostrando a taxa de emprego de cada região portuguesa, ordenadas pela região e ano, mostrando os valores de cada ano desde 2009.

Taxa de emprego por região
A lista mostra as regiões portuguesas pela taxa de emprego em 2021, junto com a comparação da posição entre 2020 e 2021 e a variação da taxa entre 2020 e 2021.

Desenvolvimento da taxa de desemprego
A lista mostra as regiões portuguesas pelo desenvolvimento da taxa de emprego desde 2009, mostrando os valores de cada três anos, e a variação final em 2021.

Variação da taxa de emprego
A lista mostra as regiões portuguesas pela variação da taxa de desemprego desde 2009, mostrando os valores de cada três anos.

Posição entre as regiões
A lista mostra as regiões portuguesas pela posição da taxa de emprego desde 2009, mostrando os valores de cada três anos, e a variação final em 2021.

Dados anuais
A lista mostra as regiões portuguesas com os dados anuais da taxa de emprego desde 2009.

Desemprego

Lista de regiões portuguesas ordenadas pela taxa de emprego


Cemal Kamacı (d. 9 Şubat 1943), Türk boksör.

9 Şubat 1943'te Trabzon'un Maçka ilçesinin Kapı köyünde dünyaya geldi. Spora futbolla başladı, ancak geçirdiği sakatlıktan sonra bu spor dalını bıraktı. Boksa Fatih Güreş Kulübü'nde başladı (1958). Daha sonra Fenerbahçe'ye geçti ve sarı-lacivertli boks takımının kaptanlığına kadar yükseldi. 1962'de millî takıma seçildi. 71 kg'da üç yıl üst üste Türkiye şampiyonu (1964, 1965, 1966) oldu. 1966 yılı sonuna kadar bütün millî maçlarda 67 ile 71 kilolarda dövüştü. İki kez Balkan ikinciliğini kazandı.

1967 yılında profesyonelliğe geçerek Avusturya lisansıyla dövüşmeye başladı, zira o dönemde Türkiye'de profesyonel boks lisansı verecek bir kurum bulunmamaktaydı. 1 Ekim 1973'te, Ali Sami Yen Stadyumu'nda düzenlenen unvan maçında Avrupa şampiyonu Roger Zami'yi yenerek 63,5 kg'da bu unvanı ele geçirdi. Avrupa şampiyonluğunu İspanyol Tonik Kortiz'e kaptırdı (Haziran 1973). Yine İspanyol bir boksör olan Gomez Fouz'u yenerek ikinci kez Avrupa şampiyonu oldu (Ekim 1975). Avrupa profesyonel boks şampiyonluğu unvanını aynı yıl içinde yaptığı üç maçı da kazanarak korudu. İstanbul'da düzenlenen bir jubile maçından sonra boksu bıraktı (11 Kasım 1976). 63,5 kg'da dünya sıralamasında dördüncü sıraya kadar yükselen Kamacı, Avrupa şampiyonu olan ilk Türk boksördür.

Kariyeri boyunca 79 maçta dört mağlubiyet alan Kamacı, profesyonel boks yaşamında hiç nakavt olmadı. 1972 ve 1975 yıllarında Milliyet Spor Ödülleri'nde Yılın Sporcusu ödülünü aldı.

Refah Partisi ve Fazilet Partisi'nden milletvekili adayı oldu ancak milletvekili seçilemedi. Ayrıca Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kurucu üyeleri arasında yer aldı.

Kaynakça

1943 doğumlular
Türk erkek boksörler
Fenerbahçe SK boksörleri
Maçka doğumlular
Trabzon doğumlu sporcular

Cemal Kamacı


Pescenio Festo (Pescennius Festus) fue un historiador romano mencionado por Lactancio al hablar de algunos sacrificios humanos que se hacían en Cartago (Instit. 1.21). Lactancio menciona su relato Festus Satura.

Referencias

Historiadores de la Antigua Roma
Escritores de la Antigua Roma
Escritores en latín

Pescenio Festo


Veli Torun (* 20. Februar 1988 in Altındağ) ist ein türkischer Fußballspieler, der für Kahramanmaraşspor spielt.

Karriere

Vereinskarriere
Veli Torun begann mit dem Vereinsfußball in der Jugend Emlak Bank SK. Anschließend spielte er für die Jugend von Karşıyaka Güven SK und wechselte 2002 in die Jugend von MKE Ankaragücü. Im Sommer 2007 erhielt er dort einen Profi-Vertrag, spielte aber weiterhin überwiegend für die Reservemannschaft.

Für die Rückrunde lieh man ihn an den Drittligisten Orhangazispor aus. Die Rückrunde der Saison 2010/11 verbrachte er ebenfalls als Leihspieler beim Viertligisten Hatayspor.

Ab der Winterpause der Saison 2010/11 spielte er als Leihgabe beim Viertligisten Yozgatspor. Nachdem Ankaragücü in den ersten Wochen der Saison 2011/12 in finanzielle Engpässe geriet und über lange Zeit die Spielergehälter nicht zahlen konnte, trennten sich viele Spieler. Torun wurde daraufhin vorzeitig zurückgeholt und kam in der Rückrunde, durch den Spielermangel begünstigt, nahezu immer als Stammspieler zum Einsatz.

Zur Saison 2012/13 wechselte er zum türkischen Zweitligisten Kayseri Erciyesspor. Für die Rückrunde der Saison 2012/13 wurde er an den Zweitligisten Karşıyaka SK ausgeliehen. Am letzten Tag der Sommertransferperiode 2013 wechselte Torum zum Drittligisten MKE Ankaragücü. Zur Winterpause wechselte er dann zum Zweitligisten Kahramanmaraşspor.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Kahramanmaraşspor)
Fußballspieler (Karşıyaka SK)
Fußballspieler (Kayseri Erciyesspor)
Fußballspieler (MKE Ankaragücü)
Fußballspieler (Orhangazispor)
Fußballspieler (Yozgatspor)
Geboren 1988
Türke
Mann

Veli Torun


Patrona Halil İsyanı, Osmanlı Devleti'ndeki Lale Devri'nin sonunu getiren ayaklanmadır. Patrona Halil idaresindeki ayaklanma 28 Eylül 1730'da başlayıp günlerce sürmüştür. Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa idam edilmiş; Sultan III. Ahmed tahttan indirilmiş ve yerine yeğeni I. Mahmud tahta geçirilmiş ve sonradan Lale Devri adı verilen devir sona erdirilmiştir.

Ayaklanmanın nedeni
Ayaklanmanın sebebi, Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın açtığı zevk ve sefahat devrinden memnun olmayan, bu yapılanları israf olarak gören ve büyük bir ekonomik sıkıntı çeken bir kitle olmuştur. Nadir Şah'ın saldırısıyla yeniden başlayan İran savaşından olumsuz haberler gelmesi üzerine halk harekete geçmiş, camilerde ve diğer yerlerde propaganda yaparak ayaklanmanın zeminini oluşturmaya başlanmıştı. Uzun zamandır maaşlarını alamayan Yeniçerilerin içerisinde de huzursuzluk belirmişti.

Zamanın tarihini yazan Mehmed Raşid Efendi ve İsmail Asım Efendi, tepkilerin ve öfkelerin korkunç bir ayaklanmaya dönüşmesinde, halkın ekonomik sıkıntısına ve yüksek enflasyona rağmen geceli gündüzlü ziyafetlerin, Çırağan eğlencelerinin, sefere çıkmak istemeyen padişahla sadrazamının Davutpaşa Sarayı bahçelerine gidip bülbül dinlemelerinin baş rolü olduğunu yazarlar. Tarihçi Şem'danî-zâde ise daha pratik bir anlatım ile ayaklanmaya neden olan Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'yı "mirasyedi meşreb, gece gündüz zevk u sürûr icad idüb halkı aldadacak şey lâzımdır deyû bayramlarda meydanlarda dolaplar, beşikler, atlıkarıncalar, salıncaklar kurdurub erkeklerle kadınları karışık salıncağa bindiren, salıncağa binub inerken hubbaz yiğidlere kadınları kucaklatdıran, hoş-seda ile şarkılar söylettiren" kişi olarak tarif eder. Topluluk tepkilerini halk ihtilaline döndürmeyi başaranlar, gerçekte Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın siyasi karşıtlarıydı.

Bu isyanın arkasında ilk kez imparatorlukta seküler yeniliklerin yapılmasının da katkısı vardı ki bu nedenle zaten isyan süresince isyankarlar hep şeriattan söz etmişlerdir. Ayaklanmanın yöneticilerin aşırı tüketiminden kaynaklandığına dair iddialar da Nevşehirli Damat İbrahim Paşa ve diğer yöneticilerin muhallefat (ölenin bıraktığı mallar) kayıtlarının karşılaştırılmasıyla tutarsızdır. Bu dönem yöneticilerinin tüketim alışkanlıkları ve günlük yaşam harcamaları önceki dönemdekilerden pek farklı değildir. Bu arada, III. Ahmed'den önceki padişahların büyük kısmının Edirne'de ikamet etmiş olmaları ve bu süre içinde İstanbul'un bakımsız kalması ve III. Ahmed'in İstanbul'a yerleşmesi sonrası yapılan - belki biraz gösterişli ama çoğunluğu gerekli- birçok yatırımın da dışarıdan aşırı harcamalar olarak değerlendirilebileceği unutulmamalıdır. Son olarak, her ne kadar Patrona Halil'in yönetici olarak belirgin özellikleri olsa da o dönem yönetim yapısı içinde, devlet içinde belli desteği olmadan bu tür bir isyan ve yönetim değişikliğinin yapılmasının neredeyse olanaksız olduğu da düşünülmelidir. Nitekim bu isyan sırasında Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın 1718-1730 seneleri arasındaki uzun süreli sadaret döneminde (Nevşehirli Damat İbrahim paşa öncesi, III. Ahmed 1703-1718 arası 15 senede 13 sadrazam değiştirmiştir) oluşturduğu kadrolara yönelik Kaymak Mustafa Paşa gibi umeranın ve seküler uygulamalara yönelik İspirzade Ahmet Efendi, Zülali Hasan Efendi gibi ulemanın ve yeniçerilerin isyancı yandaşlığı belirgindir.

Ayaklanmanın idaresi ve gelişmesi
Halk isyanının elebaşı Horpeşteli Arnavut Halil, leventlik ve Rumeli'de yeniçerilik yapmıştı ve yakın hemşehrileri arasında "Patrona" (koramiral) lakabıyla anılmaktaydı. İstanbul'da bir ara hamam tellaklığı veya esnaflık yaptığı da söylenmektedir. İstanbul meyhanelerine devamlı giderek alkol aldığı ve ihtilal yoldaşlarını da bu meyhanelerde tanıdığı bilinmektedir. Patrona Halil'i kendini ayaklanmaya elebaşılık etmeye kışkırtanların telkinleri ile 1730 yaz sonunda  bir ihtilalci kadro toplamış ve ilk ihtilal planlama toplantısı 25 Eylül 1730'da Mevlid Alayı günü yapılmıştır. Bu grupta başkan Patrona Halil; yardımcıları Muslu Beşe ve Emir Ali ve kolbaşı kurmaylar olarak Ali Usta, Karayılan, Çınar Ahmed, Oduncu Ahmed, Derviş Mehmed, Erzurumlu Mehmed, Küçük Muslu, Kutucu Halil adlarında daha çok zorba olarak adları çıkmış halk adamları bulunmaktaydı. Zorba ayaklanmacılar 28 Eylül Perşembe günü bayrak açıp şeriat için herkesin bayrak altına gelmesini istediklerini bağırarak üç koldan şehirde yürüyüşe geçtiler. Kapalıçarşı'ya Bayezid Camii'nin Kaşıkçılar kapısı tarafından yürüyüşe geçerek ayaklanmayı resmen başlattılar; çarşıya girip tüccarlara zorla dükkânlarını kapattırdılar ve çarşı girişlerini tutup kimsenin alışveriş için girememesini sağladılar. Birden yürüyüş kolları kalabalıklaşıp büyümeye başladı. Ana kola hedef Etmeydanı oldu ve Patrona Halil ve erkanı bu meydanı merkez seçtiler. Bir grup da Üsküdar'a geçip orada muzır çıkarmaya başladı. Asayişi sağlaması gereken Yeniçeri Ağası Hasan Paşa bu kargaşalığa önce müdahale eder göründü ise de kalabalık dallanıp budaklanınca korkup, kurtulma çaresini kaçıp saklanmakta buldu.

Sultan ve sadrazam Damad İbrahim Paşa Üsküdar'da idiler. İstanbul Kaymakamı karşıya geçip gelişmeler hakkında bilgiler verdi. Karşılık olarak yapacakları kararlaştırmak için devlet adamları ve yüksek ulema Üsküdar'a çağrıldı ve Sancak-i Şerif Topkapı Sarayı'ndan çıkarılıp getirildi. O gece Sultan, Sadrazam ve devlet erkanı İstanbul'a geçip Topkapı Sarayı'na yerleştiler. Fakat o akşam Yeniçeriler ve Acemoğlanları da kazan kaldırıp, şeriat için yürüyüşe geçen ve geceyi sokaklarda geçiren halka katıldılar. 29 Eylül günü ayaklanmacılar İstanbul'un kontrolünü ellerine almışlardı. Patrona Halil yandaşlarına emirler verip yağmalar ve baskınlar düzenleyip isyana katılmayan veya isyancıların uygun görmedikleri kişilerin öldürülmelerine başlandı. Bu aranan ve kayıplara karışan kişiler arasında  devrin ünlü şairi Nedim de bulunmaktaydı. Böylece Patrona bir terör havası yaratmayı ve kendine muhalif olacaklara gözdağı verip muhalefeti önlemeyi başardı. Etmeydanı'nda bulunan elebaşılar heyeti karargahına müderrisler getirip isteklerini fetvalar şekline dönüştürüp güya meşruiyet kazandılar. "Şeriat isteriz" yaygaralarıyla sokaklara dökülmüş halk güruhuna, tomruk ve zindan mahkûmlarının salınması ile katılanlar ve İstanbul'un bütün ayaktakımı öncülük ve liderlik etmeye başladı.

Bu gelişmeler üzerine Saray'dan gönderilen bir aracı ile Sultan III. Ahmet isyancıların ne istediklerinin sorulmasını istedi. Patrona Halil'in, Sadrazam Damat İbrahim Paşa ile birlikte 37 kişinin kellelerinin kesilmesini istediği belirtildi. Sultan duruma el koymak için Sancak-i Şerif'in açılmasını ve müslümanların bu sancak altına çağrılmasını emretti. Bu emire uyan çok az sayıda kişi Patrona Halil'in devriyeleri tarafından hemen dağıtıldılar. Yeni Kaptan-ı Derya olarak atanan Abdi Paşa, Patrona ile şahsi bir görüşme yapıp uzlaşma yolları araştırdı; ama başarı kazanamadı.

Sadrazamın idamı
30 Eylül'de Topkapı Sarayı'nda yapılan toplantıda Zülali Hasan Efendi, Sadrazam İbrahim Paşa'nın idam edilmesini önerdi. Ulemanın fetvası da alınarak akşama doğru Sadrazam İbrahim Paşa ve damatları Mustafa Paşa ve Mehmed Paşa Kapılararası'nda boğduruldular. 1 Ekim sabahı, cesetleri öküz arabalarına konulup Saray'dan çıkartılıp isyancılara verildi. Ayaklanmacılar cesetleri İstanbul sokaklarında sürükleyip herkese gösterdiler.

Fakat, ayaklanmacılar arasında bu cesetlerden hiçbirinin İbrahim Paşa'ya ait olmadığına dair bir şüphe uyandı. Tekrar Saray'a bir yürüyüş başladı. Alay Köşkü önünde büyük bir kalabalık toplandı. Padişah pencereden görünmek zorunda kaldı.

III. Ahmed'in tahttan feragati ve I. Mahmut'un tahta geçişi
Ulemadan Zulalî Hasan Efendi ve İspirzade asilerle uzlaşmaya gönderildiler. Fakat Patrona Halil ve diğer isyancı başları, bu sefer de tüm isteklerini yerine getiren Sultan III. Ahmet'in tahtan indirilmesini istediler. Uzlaşma heyeti de Patrona Halil ile isyanın sona ermesinin ancak Sultan III. Ahmed'in tahttan inmesi ile mümkün olacağına anlaştılar. Kendisine ve ailesine zarar verilmemesi durumunda tahttan çekileceğini bildiren Sultan III. Ahmet, 30 Eylül gecesi yeğeni Şehzade Mahmud'u Kafes Köşkü'nden getirip önce alnından öptü; saltanata dair öğütlerde bulundu ve şehzadeleriyle birlikte yeni sultana biat etti.

I. Mahmud önce Hirka-i Saadet dairesinde namaz kılıp dua etti ve gece yarısından sonra iç biat törenine katılıp Saray halkının tebriklerini kabul etti. 2 Ekim,1730'da İstanbul Osmanlı tahtına I. Mahmut geçtiğini ilan eden cülus topları ile uyandı. O gün Sadrazamlığa Silahdar Mehmed Paşa tayin edilmişti. Babüsaade önüne kurulan bir tahta oturan I. Mahmut için dış biat törenine hemen başlandı. Bu törende protokol ayaklanma liderlerinin uygunsuz giysi, hareket ve tavırları ile bir skandal oldu. Ön sırada baldırı çıplak Yeniçeri eri kıyafeti giyinmiş ile silahları kuşanmış olarak Patrona Halil, Muslu Beşe vb. efradı yer almışdı.

Ayaklanmacılar hemen organize olmaya başladılar. Patrona Halil, İstanbul Kadısı olarak Müderris İbrahim'i, Yeniçeri Ağası olarak eski yoldaşı Nişli Kel Mehmed'i ve Sekbanbaşı olarak Urlu Murteza'yi atamıştı. Yeni Padişah, ayaklanmacıların hazırladığı listelere göre, ta en küçük görev olan kürsü şeyhliğine kadar, yeni atamalar yapmak zorunda kaldı. Hatta, Patrona'ya ayaklanmadan önce borç vermiş ve ayaklanma sırasında kredi sağlamış olan Yanaki adlı bir Rum kasap Boğdan Voyvodalığı'na bile kâğıt üzerinde atanmıştı.

6 Ekim 1730'da yeni Padişah için Eyüp'te yapılan kılıç alayında İstanbul halkı arasından geçip camide, İslam peygamberi Muhammed'in kılıcını kuşandı.

Ayaklanmanın sonrası ve sonuçlar

Asiler daha önceki devirden elde kalan en önemli binaların bulunduğu Saadabat'daki köşkleri yakıp küle döndürmeyi arzu etmekteydiler. Fakat I. Mahmud bu yangına izin vermedi. Ama yine de buraların yıkılmasına engel olamadı. I. Mahmud ayaklanma elebaşlarını birer görevle İstanbul'dan uzaklaştırmayı denedi. Patrona Halil Yeniçeri Ağası tarafından yapılan 10 bin altın maaşla nerede isterse vali olması teklifini reddedip; amacının mal, mülk ve unvan edinmek olmadığını, bozuk düzeni kaldırmanın ana hedefi olduğunu belirtti. Güvenilir adamları aracılığıyla I. Mahmut, Kapıkulu asker ocaklarındaki isyancıları ve Patrona Halil etrafındaki kalabalığı kendi safına çekmekte biraz başarı kazandı. Patrona Halil, Şeyhülislam ve kazaskerin kefil olmaları ile bu yoldaşlarının ayrılmasını kabul etti.

Fakat yine bir ay boyunca Patrona sık sık Etmeydanı karargahından ayrılıp silahlı olarak Sultan'ın huzuruna çıkıp istek ve önerilerde bulunmakta ve ayrıca çarşı pazarda denetimde bulunmaktaydı. Kasım 1730 ortasında (çoğu Arnavut asıllı olan) Patrona Halil erkanı ile kapıkulu askerleri arasında, özellikle Patrona Halil erkanına sağlanan ayrıcalıklardan doğan hoşnutsuzluk dolayısıyla, uyuşmazlıklar başladı. Bunu önlemek için Patrona Halil Sadaret Kaymakamı görevini yüklenmek istediğini Sultan'a bildirdi. Bunun zararını anlayan Sultan hemen Kaptan-ı Derya Canım Hoca Mehmed Paşa'ya bir plan hazırlatıp uygulamaya koydu. 23 Kasım'da genel gündemli bir Divan-ı Hümayun toplantısı hazırlanıp Patrona Halil ve bütün erkanı bu toplantıya çağrıldı. Burada 25 Kasım'da bir gizli toplantı yapılması kararlaştırıldı. Bu gizli toplantıya gelen Patrona, erkanı ve muhafızları birbirinden ayrıldı. Silahlarından arındırılan Patrona Halil ve erkanı Sünnet Odası'ndan alınarak bir baskınla öldürüldüler. Dışarıda bekleyen muhafızlar ise birer ikişer ayrı ayrı idam edildiler. Enderun avlusu ve Sofay-i Hümayun bir savaş meydanına döndü. Patrona, erkanı ve muhafızlarının kelleleri ve cesetleri Saray'dan arabalarla çıkarılınca zorba kalabalıkları da hemen dağıtıldı.

İstanbul sıkı bir denetime alındı. Özellikle hamamlarda çalışıp yaşayan Arnavutlar dağıtıldı. 2.000 kişi yakalanıp ya idam edildi ya da Anadolu'ya sürgüne gönderildi. Böylece 25 Kasım'dan hemen sonra Patrona Halil isyanı kalıntıları sona erdirilip I. Mahmud'un gerçek saltanatı başladı.

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Altınay, Ahmet Refik (Hrz. Haydar Ali Dirioz), (1973) Lale Devri, Ankara: Başbakanlık Kültür Müsteşarlığı Kültür Yayınları.
 Aslan, Seyfeddin (2004) "Yeniçeri ve Kapıkulu Süvarilerinin İsyanlarına İlişkin bir Analiz" C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi 2004,Mayıs Cilt 28 No.1, say.89-101.
 Danişmend, İsmail Hami (1971-1972) İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi Cilt:2, 3, 4, İstanbul:Türkiye Yayınları.
 Sakaoğlu, Necdet (1999), Bu Mülkün Sultanları, İstanbul:Oğlak Yayıncılık, ISBN 975-329-299-6 say. 325-331.
 Şem'danî-zâde Fındıklılı Süleyman Efendi, (Haz. Münir Aktepe), (1976-1981) Mür'i't-i Tevarih (Cilt I-III),  İstanbul: İEUF Yayınları
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1995) Osmanlı Tarihi IV. Cilt 1. Kısım:Karlofça Antlaşmasından XVIII. Yüzyılın Sonlarına Kadar Ankara:Türk Tarih Kurumu 1995 (5. Baskı) ISBN 975-16-0015-4
Resad Ekrem Koçu, Lale Devri

Hakkındaki yapıtlar
 Bir Zamanlar Osmanlı: Kıyam - Patrona Halil (Fırat Tanış canlandırmaktadır.)
 Osmanlı'da Derin Devlet - Sultan III. Ahmed Hân'ın tahttan indirilmesiyle başlıyor.

İdam edilmiş Osmanlılar
Osmanlı tarihinde isyanlar
Lale Devri
1730 yılında ölenler
III. Ahmed

Patrona Halil İsyanı


Walter Jackson Freeman II (* 14. November 1895 in Philadelphia; † 31. Mai 1972) war ein amerikanischer Arzt, Neurologe und überzeugter Verfechter der Lobotomie.

Ausbildung
Der aus einer wohlhabenden Arztfamilie stammende Freeman studierte an der Yale University zunächst Geschichte und Sprachen, bis sein Interesse für die Medizin, insbesondere die Physiologie und Pathophysiologie des Gehirns, erwachte, weshalb er an die medizinische Fakultät der University of Pennsylvania wechselte und sich der Neurologie zuwandte.

Nach dem Studium
Kurz nachdem er sein Studium beendet hatte, nahm Freeman im Jahr 1924 die Arbeit als niedergelassener Neurologe in Washington (als der erste Arzt dieser Disziplin dort überhaupt) auf. Mit Unbehagen sah er das Leid der Patienten in der örtlichen psychiatrischen Klinik, dem St. Elizabeth's Hospital. Nach seiner Promotion wurde er Leitender Arzt der Neurologie der George Washington University.

Lobotomie

Fasziniert von der "Leukotomie" genannten psychochirurgischen Methode des portugiesischen Neurologen Egas Moniz, der sie im Jahre 1935 entwickelt hatte, als Versuch, psychische Krankheiten zu heilen, modifizierte und vereinfachte Freeman diese 1936, indem er den Zugang zum Gehirn durch einfaches Durchstoßen der Augenhöhlen erreichte. Dadurch wurde der Aufwand (nicht aber das Risiko) sehr viel geringer, so dass er schließlich regelrecht am Fließband lobotomierte, auch wenn die Erfolge fraglich waren. Bis 1967 behandelte er ungefähr 3500 Menschen mit dieser Methode. Prominente Patientin war 1941 die damals 23 Jahre alte Rosemary Kennedy, bei der der Eingriff schwerwiegende Behinderungen zur Folge hatte.

Ende der Karriere
Walter Freeman, der im Übrigen niemals chirurgisch ausgebildet worden war, hielt nichts von Tierversuchen vor dem Einsatz am Menschen. Die Schäden, die die Eingriffe bewirkten, wurden offensichtlicher. Die Lobotomie im Allgemeinen und Freemans Methode im Besonderen gerieten zunehmend in die Kritik, zumal er auch Minderjährige, wie 1960 den 12-jährigen Howard Dully, operierte. Zudem gab es mittlerweile Psychopharmaka, die den Eingriff überflüssig machten, wie das 1953 eingeführte Chlorpromazin, das damit beworben wurde, eine medikamentöse Lobotomie zu verursachen.

Doch erst im Jahre 1967, nachdem eine Patientin nach der dritten von ihm durchgeführten Lobotomie an einer Hirnblutung gestorben war, wurde ihm endgültig das Operieren verboten. Mehrere seiner Patienten waren in früheren Jahren an Hirnblutungen gestorben oder hatten andere unerwünschte Folgeschäden davongetragen. In der Absicht, sich zu rehabilitieren, verkaufte er sein Haus und fuhr mit einem Wohnmobil zwecks Datensammlung durch die Staaten.

Am 31. Mai 1972 starb Freeman im Alter von 76 Jahren an Darmkrebs.

Einzelnachweise

Chirurg
Neurologe
US-Amerikaner
Geboren 1895
Gestorben 1972
Mann

Walter Freeman


نَبو ناءيد بالبابلية المتأخرة (نَبو- نا- ءيد Nabû-nāʾid)، كان آخر ملوك الإمبراطورية البابلية الحديثة، حكم من 556 قبل الميلاد حتى سقوط بابل في يد الإمبراطورية الأخمينية بقيادة كورش الكبير في 539 قبل الميلاد. كان نابونيدوس آخر الملوك الأصليين لبلاد ما بين النهرين القديمة، حيث أنهى عهده آلاف السنين من الدول والممالك والإمبراطوريات السومرية الأكادية. يُذكر نابونيدوس وهو أحد أكثر الحكام حيوية وفردية في عصره باعتباره آخر ملوك بابل المستقل، وقد وصفه بعض العلماء بأنه مصلح ديني غير أرثوذكسي وبأنه أول عالم آثار.

لا تزال أصول نبو نيد وعلاقته بالملكية السابقة وبعد ذلك ما ادعائه للعرش غير واضحة، نظرًا لأن نبو نيد لم يقدم أي ادعاءات نسبية عن القرابة مع الملوك السابقين. وهو ما يشير إلى أنه لم يكن على صلة أو على علاقة بالسلالة الكلدانية للحكام البابليين. ومع ذلك فمن المعروف أنه كان يتمتع بمهنة بارزة من نوع ما قبل أن يصبح ملكًا. من المحتمل أنه كان على صلة بالملوك الكلدان عن طريق الزواج، وربما تزوج من نكتوريس ابنة نبوخذ نصر الثاني (حكم 605-562 قبل الميلاد). كانت والدة نبونيد (أداد غوبي) من أصول آشورية أو آرامية، قد يكون والده (نابو-بلاتسو-إقبال) الذي لا يُعرف عنه سوى القليل إما آشوريًا أو آراميًا. تكهن بعض المؤرخين بأن والداه كانوا أعضاء في سلالة السرجونيين حكام الإمبراطورية الآشورية الحديثة حتى سقوطها عام 609 قبل الميلاد.

حياته وتوليه الحكم

حياته
لم يكن هذا الملك من العائلة المالكة الحاكمة وهو يقول بصدد ذلك في أحد نصوصه: (أنا نبونئيد الذي لم يتشرف بانحداره من نسل ملكي) ولكنه ينحدر من عائلة بابلية رفيعة المستوى فوالده نبو بلاتسو يقبي كان أحد الوجهاء في مدينة حران (الواقعة الآن في الأرض التركية) وقد ورث نبونئيد منه ثقافته العالية وهذا ما انعكس على شخصيته وتصرفاته الحكيمة عند توليه العرش باحترامه للتقاليد والإنجازات التي قام بها من سبقه من الملوك أما أمه اداد-هابي فقد كانت الكاهنة العليا لمعبد الإله سن في حران وهي من أصل ملكي آشوري وعندما تسلم نبونئيد العرش البابلي عام 556 ق.م فإنه لم يكن رجلاً غريباً عن البلاط الملكي حيث إنه كان أحد كبار الرجال الدبلوماسيين العاملين فيه. لم يكن نبونئيد يذكر في السابق بوصفه شخصية سياسية أثرت تأثيراً كبيراً في سياسة الدولة البابلية بل كان يذكر إنه شخص مولع بالكشف عن الآثار بحيث إنه يكون في غاية الارتياح والسرور عند اكتشافه لأي حجر أساس في المباني القديمة عند قيامه بأعمال التنقيب فيها ولهذا فقد عد هذا الملك أول آثاري عرفه التاريخ ونتيجة لاهتمامه بالماضي فقد تم في عهده إستنساخ العديد من الوثائق القديمة وإعداد قوائم الملوك وقطع الآثار القديمة وتجميعها باهتمام وبهذا فإن نبونئيد يتفرد عن ملوك العراق القديم بما امتلكه من روح البحث والتقصي عن أخبار الماضي ودلت النصوص التي تم نشرها خلال العقود الأخيرة من السنين إن هذا العاهل كان رجل سياسة ذو قابلية فائقة لما امتلك من خبرة كبيرة اكتسبها نتيجة عمله في البلاط الملكي البابلي قبل اعتلائه العرش.

وكذلك عرف عنه براعته المعمارية في إعمار معابد الآلهة في المدن الجنوبية مثل أور ولارسا وسبار ففي أور قام بترميم زقورة أورنمو ومن المحتمل إنه جعلها تتكون من سبع طبقات كما قام بإصلاح البناء المخصص لسكن الكهنة (E-par-gi) وجدد مصلياته وملحقاته كما كانت من قبل كما بنى إلى جانبه قصراً لإبنته وهي الكاهنة العليا للإله سن في مدينة أور أما في مدينة بابل فقد قام نبونئيد بتجديد معبد الإيساكيلا الخاص بالإله القومي للبلاد مردوخ وجدد معبد عشتار وأثناء تجديده للسور الداخلي لمدينة بابل عثر على كتابات تعود إلى الملك البابلي نابو بلاصر ومن الملاحظ ومن خلال كتابات معظم الملوك إنهم يوصون من سيأتي بعدهم في الحكم بالعناية بآثارهم الكتابية وحفظها وقد وفي نبونئيد لهذه الوصية ليس في بابل وحسب وإنما في سبار أيضاً حيث قام بتجديد معبدها الرئيس حين شاهد كتابات الملك الأكدي نرام سن (2254-2218 ق.م) ووضعها إلى جانب كتاباته ثم قام بترميم تمثال الملك سرجون الأكدي (2334- 2279 ق.م) وقد أشار إلى ذلك في أحد نصوصه الكتابية والذي نستشف من خلاله مدى الاحترام والتقدير الذي كان يوليه الملك البابلي نبونئيد إلى مخلفات من سبقوهم من الملوك إذ إنه لم يحاول العبث بها وإزالتها بين مدى احترام ملوك العراق القديم لمن سبقهم في الحكم، وكان عام 539 ق.م هو نهاية حكم هذا الملك ومع هذه النهاية ينتهي الحكم الوطني في بابل إذ شهد هذا العام دخول كورش الأخميني اليها.

تولية الحكم
إشتهرت بابل بأنها قبلة العالم القديم وفاقت في شهرتها العديد من المدن العظيمة وتألقت في عهد مشرع القوانين حمورابي إلا أن عصرها الذهبي كان أيام الملك البابلي نبوخذ نصر الذي حكم خلال الفترة (604-562ق.م) واشتهرت في عهده أسوار بابل العظيمة والجنائن المعلقة التي عدت من عجائب الدنيا السبع آنذاك، كما اشتهر نبوخذ نصر بالنصر الحاسم الذي حققه على مملكة يهوذا وسبيه اليهود إلى بابل أسرى بعد أن خانوا تعهداتهم إليه وتحالفوا مع المصريين ضده. ويمكن القول أن عهد نبوخذ نصر كان عهد نشاطات معمارية وأن الآثار الباقية في بابل بالدرجة الرئيسة من عهده.

بعد وفاة نبوخذ نصر عام 562 ق.م، خلفه ابنه اميل-مردوخ، لكنه قُتل في ثورة بعد حكم قصير دام سنتين.ليحكم بعده نرجال-شاراوصر أو (نركال- شار-اصر) وهو صهر نبوخذ نصر، الذي اندحر اندحارا كبيرا بعد قيامه بحملة عسكرية عبر طوروس فعاد إلى بابل عام 556 ق م ليتوفى بعد عودته مباشرة، فنصب ابنه لباشي – مردوخ مكانه، لكنه كان قاصرا ضعيفا فتم قتله عبر مؤامرة اشترك بها قادة الجيش والكهنة ليتم تنصيب نبونائيد مكانه.

ليس هناك الكثير حول نبونئيد قبل تسلمه العرش البابلي، ولكن الكثير من المؤرخين يؤكدون على كونه من عائلة نبيلة مقربة من نبوخذ نصر، ويذهب البعض منهم إلى أنه كان متزوجاً بإبنة نبوخذ نصر الكبرى الأمر الذي جعله مؤهلا لتسلم العرش بعد القضاء على لباشي-مردوخ. ويجمع المؤرخون على أن نبونئيد هو ابن الكاهنة الكبرى معبد سين إله القمر في حران، وهذا ما يستدل به على أصله الملكي، لأن هذا المنصب كان يمنح بالعادة لأمراء وأميرات من العائلة المالكة.

وأقدم الإشارات إلى نبونئيد وردت في الإشارة إلى توسطه لحل النزاع بين مملكتي ميديا وليديا اللتين تفاقم الخلاف بينهما، وتشير الوثائق إلى أن نبوخذ نصر قد انتدبه لحل النزاع القائم بين المملكتين مما يدل على مكانته من الملك وإلى قدرته على إدارة الأمور السياسية بحكنة وحكمة.

لكن نبونئيد استلم الحكم في بابل وهي تنوء تحت عبء العديد من المشاكل التي خلفها الحكام السابقون واهمها المشكلة الاقتصادية التي طالت الامبراطورية الواسعة بسبب الحروب المتعددة التي خاضها البابليون منذ أيام نبوخذ نصر واستمرت في عهد خلفائه، ورغم أهمية المشكلة الاقتصادية وانتشار الغلاء في بابل وتأثيرها المباشر على الأوضاع التي سادت خلال تلك الفترة، إلا أن التحدي الديني كان يشكل المشكلة الرئيسية التي أدت إلى انهيار مملكة بابل وسقوطها بعد ذلك على يد الأخمينيين.

لم تكن سلطة الملك يقيدها القانون وحده ولا الأعيان وحدهم، بل كان يقيدها أيضاً الكهنة. ذلك أن الملك لم يكن من الوجهة القانونية إلا وكيلاً لإله المدينة، ومن أجل هذا كانت الضرائب تفرض باسم الإله، وكانت تتخذ سبيلها إلى خزائن الهياكل إما مباشرة أو بشتى الأساليب والحيل. ولم يكن الملك يعد ملكاً بحق في أعين الشعب إلا إذا خلع عليه الكهنة سلطته الملكية، و «أخذ بيد بِل»، واخترق شوارع المدينة في موكب مهيب ممسكاً صورة مردوخ. وكان الملك في هذه الاحتفالات يلبس زي الكاهن، وكان هذا رمزاً إلى اتحاد الدين والدولة، ولعله كان أيضاً يرمز إلى أصل الملكية الكهنوتي. وكانت تحيط بعرشه جميع مظاهر خوارق الطبيعة، ومن شأن هذه كلها أن تجعل الخروج عليه كفراً ليس كمثله كفر، لا يجزى من يجرؤ عليه بضياع رقبته فحسب، بل يجزى أيضاً بخسران روحه. ولقد ظلت بلاد بابل في واقع الأمر دولة دينية «خاضعة لأمر الكهنة» على الدوام، هذا إضافة إلى أن نفوذهم لدى الأهلين كان أعظم من نفوذ الملك نفسه، وكان في وسعهم في بعض الأحيان أن يخلعوه عن عرشه إذا راجعوا أمرهم وسخروا ذكائهم وقواهم لهذه الغاية. وأقدم الآلهة كلهم آلهة السماء وما فيها: أنو السماء الثابتة، وشمش الشمس، وننار القمر، وبل أو بعل الأرض التي يعود كل البابليين إلى صدرها بعد مماتهم. وقل عدد الآلهة شيئاً فشيئاً بعد أن فسرت الآلهة الصغرى بأنها صور أو صفات للآلهة الكبرى. وعلى هذا النحو أصبح مردوخ إله بابل- وكان في بادئ الأمر من آلهة الشمس- كبير الآلهة البابلية. ومن ثم لقب ِبل- مردوخ أي مردوخ الإله وإليه وإلى عشتار كان البابليون يوجهون أحر صلواتهم وأبلغ دعواتهم. ويمكن أن نتعرف من خلال إسطورة الخلق البابلية المعروفة باسم (أينوما ايليش)وهي التي تتحدث عن نشأة الكون وكانت تتلى في احتفالات رأس السنة أن مرودخ وهو آله مدينة بابل المحلي قد أصبح على رأس مجمع الآلهة في بلاد بابل. وتوضح الإسطورة كيف أصبح مردوخ يتمتع بمرتبة السيادة على الآلهة وهو «المخلوق في مياه ابسو النقية» الذي«ولده إباه آيا وولدته أمه دامكينا»..وتذكر الإسطورة أن مجلس الآلهة منح مردوخ هذه المرتبة بعد أن طلب منه قتل تيامت التي هددت بقتل الجميع.

اكتشاف نقش مسماري من عهد الملك نابونيد
عُثر على نقش مسماري في «محافظة الحائط» بمنطقة حائل شمال المملكة العربية السعودية، يرجع إلي فترة الملك نابونيد. تضم «الحيط» المعروفة في العصور القديمة باسم فدك، العديد من المواقع الأثرية بما في ذلك بقايا القلاع والفنون الصخرية والمنشآت المائية، و«لها أهمية تاريخية كبيرة من الألفية الأولى قبل الميلاد حتى أوائل العصر الإسلامي».

الملك نابونيد
امتدت الإمبراطورية البابلية من الخليج العربي إلى البحر الأبيض المتوسط، ومع بداية عهد الملك نابونيد (حكم 555-539 قبل الميلاد)، غزا جزءًا من جزيرة العرب ثم اختار العيش في تيماء حتى حوالي عام 543 قبل الميلاد. يقول بعض المؤرخين أن النزاعات بين نابونيد وكهنة ومسؤولي بابل هي السبب المحتمل لاختياره البقاء بجزيرة العرب.

مع نهاية عهد الملك نابونيد، تعرضت الإمبراطورية البابلية لهجمات من الإمبراطورية الفارسية بقيادة الملك كورش الكبير الذي واستولى الفرس على بابل عام 539 قبل الميلاد، وانهارت بذلك الإمبراطورية البابلية.

ولم يُعرف مصير نابونيدوس بعد انهيار الإمبراطورية البابلية.

أنظر كذلك
 حوليات نبو نيد
 هجاء نبو نيد
 سقوط بابل
 اداد-هابي

روابط خارجية

مراجع

نبو نيد

أشخاص من حران (تركيا)
الإمبراطورية الأخمينية
بابليون
تاريخ العراق القديم
حكام القرن 6 ق م
سنة الولادة غير معروفة
قادة وصلوا إلى السلطة عن طريق انقلاب
ملوك آشوريون
ملوك بابل
ملوك فضاء كوني
ملوك كلدانيين
مواليد القرن 7 ق م
وفيات 539 ق م
وفيات القرن 6 ق م

نبو نيد


«Ruby» puede referirse:

Traducción
 Rubí, piedra preciosa de color rojizo

Lenguaje
 Caracter ruby, pequeñas anotaciones que pueden colocarse encima o a la derecha cuando se escriben lenguajes ideogramáticos como el chino o el japonés para mostrar la pronunciación.

Localizaciones
 Ruby (Alaska)
 Ruby (Arizona)
 Ruby (Carolina del Sur)
 Ruby Mountain, en Columbia Británica, Canadá.
 Ruby Mountains, en Nevada.
 Ruby Dome, en Ruby Mountains.
 Ruby Valley, Nevada.
 Ruby Ridge, Idaho
 Ruby Canyon, en Colorado-Utah.
 Ruby Falls, en Lookout Mountain, Tennessee.
 Ruby Beach, Washington.

Programación
 Ruby (lenguaje de programación)

Música
 Ruby (cantante), nombre artístico de la cantante rumana de música dance, Ana Claudia Grigore.
 Ruby (banda)
 Ruby (álbum de Ruby)
 Ruby (álbum de Sirsy)
 Ruby (canción), de Kaiser Chiefs del álbum Yours Truly, Angry Mob.
 "Ruby", canción de la película Ruby Gentry.
 "Ruby" (1960), canción de Ray Charles.
 "Ruby", canción de Kristin Hersh.
 "Ruby", canción de QueenAdreena.
 Ruby Records, discográfica.

Cine
 Ruby (1977), película de horror supernatural.
 Ruby (1992), película sobre Jack Ruby.

Ruby (desambiguación)


Frei Álvaro Pinto foi balio (comendador) de Leça do Balio, no mosteiro de Santa Maria de Leça de Balio e grão-chanceler da Ordem do Hospital no século XVI.

Segundo Alão de Moraes, era filho de Lopo Pinto de Macedo e de D. Isabel de Castelo-Branco, "foi cavaleiro do hábito de S. João e Bailio de Lango, Leça e Negroponte. Esteve sepultado na capela-mor do mosteiro de Stª Maria de Leça, com as armas dos Pintos e letreiro" (esta sepultura já não existe).

Cavaleiro da Ordem do Hospital, ascendeu a comendador de Algoso, da Freiria de Coimbra e de Leça. Em 1525 ascendeu a grão-chanceler da Ordem. Por recomendação do próprio papa Leão X que pediu ao rei D. Manuel que colocasse Álvaro Pinto em poder da comenda de Santa Maria de Leça por suspensão do anterior comendador Manuel de Noronha. Aparece já a 5/7/1520 como testemunha do capítulo provincial que se celebrou no mosteiro de Leça. Auferia ainda do dinheiro do arrendamento da comenda de Távora. Sobre as comendas da Ordem teve divergências com o clero do Porto, sabemos que a 2/6/1540, as duas partes ainda não teriam chegado a acordo. No final da vida terá ficado cego, sendo que, autenticava os seus documentos com um sinete de prata com os seus sinais. Acontece que houve quem indevidamente usou o seu sinete para autenticar alguns documentos e assim roubar alguns bens ao mosteiro. Foi o caso do tabelião da Maia, Afonso Álvares, que seria um criado de Frei Álvaro Pinto. Faleceu por volta de Março de 1540. A 28/4/1540 foi feito o "Inventário da fazenda e esbulho que ficou por morte do bailio Frei Álvaro Pinto". Teve filhos de sua amiga Brites Lopes, que depois viveu em Leça, em umas casas que lhe fez o dito Bailio, nos passais da dita Comenda.

Comendadores da Ordem dos Hospitalários

Frei Álvaro Pinto


Greiðslutími er sá tími sem skuldari innir af hendi, eða átti að inna af hendi, greiðslu sína til kröfuhafa eða einhvers sem hefur heimild til að taka við greiðslunni fyrir hans hönd.

Meginreglan er "hönd selur hendi", þ.e. að bæði seljandinn og kaupandinn inni samtímis af hendi sína greiðslu til hins. Sé greiðslutíminn ekki lögákveðinn geta aðilar samið um hann þannig að annar aðilinn greiðir hinum síðar eða fyrr, svo sem í tilviki kröfu um fyrirframgreiðslu eða  sendingarkaupa.

Kröfuréttur
Lögfræði

Greiðslutími


Novica Joković (født 3. juli 1973 i Silkeborg), kendt som Nocko Joković, er en dansk tidligere professionel fodboldspiller, af serbisk oprindelse.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra AGF
Fodboldspillere fra Silkeborg IF
Fodboldspillere fra Livingston F.C.
Fodboldspillere fra Havnar Bóltfelag
Fodboldspillere fra Randers FC
Personer fra Silkeborg

Nocko Jokovic


362P/, malo tijelo Sunčevog sustava. Također nosi oznaku . Predotkriven listopada 2001. na snimkama ( Apache Point-Sloan Digital Sky Survey te poslije Palomar Mountain/NEAT Apsolutna magnituda, tj. magnitudu pri 1 AJ od Sunca i promatrača iznosi 12,9.

Asteroid iz Hildine skupine  i rijetki komet Glavnog asteroidnog pojasa iz najudaljenijih dijelova vanjskog Glavnog asteroidnog pojasa. Približni promjer mu je 15 km. Otkrili su ga astronomi iz programa Spacewatcha na opservatoriju Kitt Peak kod Tucsona, Arizona, SAD. Vjerojatno je od ugljika i rotacijsko razdoblje mu je oko 10,7 sati.

 svrstan je u Hildinu skupinu, ali i kao komet Glavnog pojasa koji pokazuje jasnu kometnu aktivnost, što je također opisano kao "kvazi Hildin komet". Orbitna integracija unatrag sugerira da bi mogao biti centaur ili trans-neptunski objekt koji je okončao svoju dinamičnu evoluciju kao kvazi Hildin komet.

 ima Jupiterov Tisserandov parametar (TJ) od 2,926, tik ispod Jewittova praga od 3, koji je mjesto razlučivanja asteroida Glavnog pojasa (TJ veći od 3) i kometa Jupiterove obitelji (TJ između 2 i 3).

Izvori

Kometi
Asteroidi

(457175) 2008 GO98


A chamada Regra 6+5 foi uma proposta de inclusão de uma regra às regras gerais do futebol que foi apresentada pela FIFA durante uma reunião em maio de 2008, mas que já vinha sendo discutida desde 1999. A regra exigia que no início de cada partida cada clube deveria apresentar pelo menos seis jogadores elegíveis para jogar pela seleção nacional do país do clube (os outros cinco jogadores titulares não estariam sujeitos a esta restrição), não existindo qualquer restrição, no entanto, ao número de jogadores não elegíveis sob contrato com o clube, nem de suplentes para evitar constrangimentos não desportivos aos treinadores (com isso, potencialmente a partida poderia terminar com a razão 3+8, por exemplo).

O objetivo desta regra era restaurar a identidade nacional dos clubes de futebol que têm recorrido cada vez mais a jogadores estrangeiros no seu plantel. Pretendia-se também reduzir o fosso crescente entre os grandes e pequenos clubes de futebol. A proposta foi descartada em junho de 2010, após entendimento da Comissão Europeia de que tal proposta violaria as leis trabalhistas da União Européia.

Histórico
Do ponto de vista histórico, a livre transferência de jogadores estrangeiros no contexto europeu pode ser rastreada até as consequências da decisão Bosman (emitida em 1995). O movimento dos atletas foi, na década seguinte, alvo de controvérsias; no outono de 2007, Joseph Blatter, então presidente da entidade mundial, criticou publicamente a composição predominantemente estrangeira dos clubes.

Outras controvérsias surgiram então sobre os fenômenos de naturalização de nativos e cidadãos não comunitários, uma questão sobre a qual cada liga europeia se moveu de maneira diferente. Por último, mas não menos importante, havia suspeitas sobre a validade efetiva dos passaportes e a possibilidade de jogar pela seleção nacional.

Resolução adotada pelo Congresso da FIFA
O Congresso da FIFA, em sua reunião em Sydney em 29 e 30 de maio de 2008, por 150 votos favoráveis e 40 abstenções, decidiu:

 Apoiar plenamente os objetivos do "6+5" conforme estabelecido no Congresso acima;
 Solicitar aos presidentes da FIFA e da UEFA que continuem a explorar para a Europa, juntamente com o mundo do esporte - os protagonistas do futebol, mas também o Comitê Olímpico Internacional e as federações internacionais - todos os meios possíveis dentro dos limites da lei para garantir que esses cruciais esportes objetivos sejam alcançados;
 Dar ao presidente da FIFA o mandato de, se necessário, tomar medidas semelhantes nos outros continentes em cooperação com a confederação relevante.

Preceitos defendidos pela Regra 6+5
 Os fundamentos do futebol são a harmonia e o equilíbrio entre o futebol de seleções e o futebol de clubes;
 A perda da identidade nacional dos clubes põe em perigo os primeiros e tem levado ao aumento da desigualdade entre os segundos, alargando assim o fosso financeiro e desportivo entre ambos, reduzindo a competitividade das competições de clubes e aumentando a previsibilidade dos seus resultados;
 Salvaguardar:
 a educação e formação de jovens jogadores;
 clubes de treinamento; e
 os valores do esforço e da motivação no futebol, em particular dos jovens futebolistas, é um elemento fundamental na proteção das seleções nacionais e no restabelecimento do equilíbrio desportivo e financeiro do futebol de clubes;
 O desenvolvimento universal do futebol no último século não continuaria se houvesse desigualdades crescentes entre continentes, países e protagonistas do futebol;

Calendário do 6+5
O objetivo é ter uma implementação incremental começando no início da Temporada 2010-11 para dar aos clubes tempo para ajustar suas equipes ao longo de vários anos. Para permitir o ajuste, a regra iria ser aplicada gradativamente com a fórmula 4+7 (4 nacionais e 7 estrangeiros) na temporada 2010-11 e 5+6 (5 nacionais e 6 estrangeiros) na seguinte antes de ser totalmente eficaz.

Posição legal na União Europeia
A "Regra 6+5" foi descrita em várias ocasiões como ilegal pela União Europeia e foi rejeitada pelo Parlamento Europeu em 9 de maio de 2008. já que a regra viola o artigo 48 do Tratado CE e a lei Bosman. O então presidente da FIFA, Joseph Blatter, reuniu-se com representantes das ligas de futebol europeias para explicar a nova regra e angariar apoio para ela em 22 de julho de 2008.

Em uma reunião informal dos ministros do esporte europeus em Biarritz em 27 e 28 de novembro de 2008, a FIFA estava novamente buscando apoio para sua regra proposta. Numa declaração final, os ministros manifestaram o desejo de "incentivar o aprofundamento das iniciativas das federações internacionais no sentido de incentivar as equipas dos clubes profissionais de cada país a desenvolverem a presença de atletas aptos a qualificarem-se para as selecções nacionais, em cumprimento da legislaçãocomunitária , para fortalecer as raízes regionais e nacionais do esporte profissional."

Enquanto a FIFA expressou sua satisfação com a continuação do diálogo, os comissários da UE repetiram seu ponto de vista de que a "regra 6+5 é baseada na discriminação direta com base na nacionalidade e, portanto, contra um dos princípios fundamentais da lei da UE." Os observadores concluíram que o status quo não mudou.

O Instituto independente para Assuntos Europeus (Independent Institute for European Affairs - INEA) foi contratado pela FIFA para investigar se a regra era legal de acordo com a legislação atual da UE. Em 26 de fevereiro de 2009, o INEA divulgou um parecer de especialistas declarando que a regra 6+5 "pode ser implementada de acordo com a legislação da Comunidade Européia".

A decisão foi descartada em junho de 2010, pois a Comissão Europeia havia dito que tal proposta violaria as leis trabalhistas da UE.

Regras de futebol

Regra 6+5


Kit Kat este o napolitană cu ciocolată creată de Rowntree's din York, Anglia, iar acum este produsă la nivel global de către Nestlé, care a achiziționat Rowntree în 1988, cu excepția Statelor Unite, unde este fabricat sub licență de către H. B. Reese Candy Company, o divizie a The Hershey Company. Pachetul standard este alcătuit din două sau patru batoane lipite între ele, acoperite de un strat de ciocolată.

La nivel global

Batoanele de Kit Kat sunt produse în 16 țări de către Nestlé: Brazilia, Mexic, Regatul Unit, Canada, Australia, Noua Zeelandă, Africa de Sud, Germania, Rusia, Japonia, China, Malaezia, Thailanda, India, Turcia, Emiratele Arabe Unite și Bulgaria.
Cele din Statele Unite ale Americii sunt produse sub licență de The Hershey Company, concurent al Nestlé, din cauza unui acord de licențiere făcut de Rowntree înainte ca Nestlé să preia compania.
Anul 2003 a fost un punct de cotitură pentru Kit Kat precum și pentru industria dulciurilor în general. Popularitatea dietelor și promovarea unei alimentații mai sănătoasă a dus la scăderea vânzărilor în multe părți ale lumii. În plus, concurența acerbă venită din partea  Dairy Milk produs de Cadbury a amenințat poziția de lider în UK.
Soluția adoptată de către Nestlé și altele a fost de a diversifica produsul prin mai multe sortimente și ediții speciale sau limitate. Strategia a dat rezultate, și a fost adoptată la nivel mondial de către Nestlé, Hershey, Mars și altele companii similare.

Asociere cu Android
În septembrie 2013, a fost anunțat că versiunea 4.4 a sistem de operare Android al celor de la Google va fi numit "KitKat". Google a licențiat numele de la Nestlé, fără niciun cost. Au avut loc promoții în numeroase țări prin care se puteau câștiga telefoane Nexus 7 credit Google Play Store la achiziționarea produsului.

Note

Legături externe
 Site oficial
 Nestlé: Kit Kat
 The Hershey Company: Kit Kat

Dulciuri
Fondări în 1935

Kit Kat


Anuarul Armatei Române a fost o publicație oficială a Ministerului de Război, destinată ținerii evidenței oficiale a marilor unități, unități și personalului militar și civil din Armata României. A fost publicat anual în perioada 1864-1947, cu excepția anilor 1913, 1917 și 1918 în care nu s-a publicat ca urmare a implicării armatei în cel de-Al Doilea Război Balcanic și Primul Război Mondial.

De-a lungul timpului a mai purtat următoarele denumiri: Anuarul Militar al Armatei Române (1864-1869), Anuarul Oficial al Armatei Române (1894-1899) sau Anuarul Ofițerilor Activi ai Armatei Române (1925-1947).

Structură
Anuarul era structurat pe două mari părți: partea I cuprindea structurile centrale ale ministerului, marile unități și unitățile militare iar partea a doua ofițerii armatei, aranjați în ordinea  gradelor și serviciilor, aratându-se în dreptul fiecăruia avansările în grad începand de la situația de elev în scoala militară.

Editare

Referințe și note

Bibliografie
 Colecția Anuarul Armatei Române, pe anii 1880-1947

Legături externe
 Documentar: Ziua Presei Militare Române, accesat la 3 ianuarie 2018

Vezi și

Fondări în 1864Publicații militare

Anuarul Armatei Române


Port Reitz est un district de Mombasa au Kenya, situé au nord-ouest de l'île de Mombasa.

Son nom vient du  Lieutenant J. J. Reitz, officier de la Royal Navy qui a été commandant de Mombasa en 1824.

Portz Reitz héberge l'Aéroport international Moi, deuxième aéroport du Kenya après celui de Nairobi.

Notes et références

Liens externes

District au Kenya

Port Reitz


Sérgio Eduardo Marques (Juruaia, 9 de agosto de 1994) é um jornalista brasileiro. É formado em Comunicação Social pela PUC Minas e atualmente é repórter e apresentador na TV Globo Minas, em Belo Horizonte.

Biografia
É natural de Juruaia, cidade de pouco mais de 10 mil habitantes, localizada na região Sul de Minas Gerais. Aos 14 anos, em 2008, foi o vencedor do concurso de redação EPTV na Escola, iniciativa promovida pelo Grupo EP, cujo prêmio era a produção de uma reportagem exibida na programação da EPTV Sul de Minas, afiliada da Globo, além de visita às instalações da emissora.

Em agosto de 2012, Sérgio mudou-se para Belo Horizonte para estudar jornalismo. Durante a faculdade, foi estagiário de redação no Jornal MARCO, jornal-laboratório da Faculdade de Comunicação e Artes, durante um ano, seguindo para um período de estágio em assessoria de comunicação.

Em 2015, entrou para o grupo de estagiários da PUC TV Minas, inicialmente apresentando o programa Esportes Gerais. Depois, foi apresentador do programa Espaço PUC, considerado o principal programa da então emissora de TV Universitária, com transmissão simultânea na TV Horizonte. Também era apresentador eventual do boletim de notícias Giro PUC TV, além de coberturas especiais como a do vestibular da PUC Minas, no programa Conexão Vestibular.

Carreira

TV Aparecida
Logo após sua formatura, em julho de 2016, foi contratado pela TV Aparecida para atuar na reportagem do programa Bem-vindo Romeiro, exibido nas manhãs de segunda à sexta da emissora do interior de São Paulo.

Com a contratação de Maria Cândida para o time de apresentadores da TV Aparecida, Sérgio foi convidado para ser o repórter do novo programa de variedades Manhã Leve, que estreou em abril de 2017. No matinal, Marques fez reportagens especiais em diversos estados do Brasil, além de participar da cobertura das comemorações dos 300 anos da aparição de Nossa Senhora Aparecida.

TV Globo Minas
Em agosto de 2017, após um ano de trabalho na emissora em Aparecida, Sérgio retorna para Belo Horizonte para atuar na TV Globo Minas, inicialmente como repórter e apurador da madrugada. Em 2019, deixa o posto fixo nas madrugadas e passa a integrar a escala diurna de reportagem.

Em janeiro de 2019, Sérgio começa a ganhar projeção nacional ao participar da cobertura da Tragédia de Brumadinho, ficando responsável pelos boletins ao vivo na entrada do Hospital João XXIII. O plantão durou o todo o sábado e foram realizadas entradas em diversos programas da emissora, gerando repercussão entre os telespectadores pelo trabalho de mais de 15 horas consecutivas.

Em outubro de 2019, após participar de testes de apresentação no estúdio, foi convidado para ser um dos co-apresentadores da emissora, sendo responsável pelas notícias de trânsito e clima no Bom Dia Minas, apresentado por Liliana Junger. Participa também do bloco local do Bom Dia Brasil, com Aline Aguiar, e do MG1.

Desde então, passou a fazer parte da escala de plantonistas para apresentação dos telejornais da emissora aos finais de semana e feriados, assim como nas férias ou folgas dos apresentadores titulares, sendo apresentador eventual do MG1 e MG2. É um dos apresentadores mais jovens das emissoras próprias do Grupo Globo, considerando as cinco emissoras de televisão aberta (Belo Horizonte, Brasília, Recife, Rio de Janeiro e São Paulo), tendo estreado no estúdio de um telejornal da emissora aos 25 anos de idade.

Sua primeira reportagem para o Fantástico foi exibida em outubro de 2019, com a revelação de um esquema de aborto clandestino que funcionava em Belo Horizonte.

Em novembro de 2020, em razão da pandemia de COVID-19, a apresentadora Mara Pinheiro é afastada em razão de sua gravidez, e o MG2 passa a ser apresentado por Liliana Junger. Sérgio passa a apresentar o Bom Dia Minas, acompanhado por Carlos Eduardo Alvim na cobertura do tempo e trânsito.

Em outubro de 2021, com o retorno de Mara para o MG2, após o fim da licença maternidade, Sérgio, Cadu e Liliana passam a formar um trio de apresentadores para o Bom Dia Minas.

Novamente para o Fantástico, Marques entrevistou a cantora e compositora mineira Marina Sena, foi escalado para as coberturas do acidente nos cânions em Capitólio e das fortes chuvas que atingiram a região metropolitana de Belo Horizonte em janeiro de 2022.

Em agosto de 2022, Sérgio Marques e Carlos Eduardo Alvim foram escalados para comandar a inédita transmissão das apresentações de quadrilha do Arraial de Belô. Direto de um estúdio montado na Praça da Estação, em Belo Horizonte, os jornalistas foram responsáveis pela cobertura ao vivo transmitida pelo portal g1, com a participação de Cláudia Mourão, Ernane Fiúza e Iana Coimbra.

Em novembro de 2022, Sérgio foi indicado para concorrer na categoria Melhor Apresentador(a) Local na votação Melhores do Ano 2022 do Portal NaTelinha, do UOL, concorrendo com Casemiro Neto (TV Aratu/SBT Bahia), Isabele Benito (SBT Rio), Marcio Bonfim (TV Globo Nordeste), Mariana Gross (TV Globo Rio) e Reinaldo Gottino (Record SP). Em 10 de dezembro de 2022, foi anunciado que Sérgio venceu a categoria Melhor Apresentador Local do Prêmio Melhores do Ano Na Telinha 2022, com 51,3% dos votos.

Em dezembro de 2023, Sérgio foi homenageado em Sessão Solene na Câmara Municipal de Juruaia, recebendo Medalha de Honra ao Mérito.

Principais trabalhos

Ligações externas

Sérgio Marques no Instagram
Sérgio Marques no Twitter

!Artigos novos
Apresentadores de telejornais do Brasil
Jornalistas de Minas Gerais
Nascidos em 1994

Sérgio Marques (jornalista)


Monumentalni stećak u Mramoru kod Tuzle je stećak monumentalne veličine u Mramoru kod Tuzle. Prema nazivu "mramor" za ovaj monumentalni stećak, ime Mramorje je dobilo brdo iznad njega a potom i cijelo naselje. Mramorjem se nazivalo i nekropole stećaka.

Povijest
U srednjem vijeku naselje Mramor, odnosno Milešići, kako se naziva jedan njegov dio, pripadao je župi Dolnje Soli u oblasti Soli, srednjovjekovne države Bosne. Danas je ime Mramor prevladalo za cijelo naselje koje je danas poprilično postalo veliko. Mramorski stećak je dobro obrađen u literaturi. Prema sjećanjima mještana prevrnut je 1946. kad se gradila pruga. Šefik Bešlagić ga je istraživao i zabilježio 1972. da je to osamljeni sljemenjak velikih dimenzija (210x120x110 cm), vrlo dobro klesan i u vrijeme njegovog obilaska okrnjen i prevaljen. Zavod za zaštitu i korištenje kulturno-povijesne i prirodne baštine iz Tuzle je za nj zabilježio pretkraj 1980-ih da je postavljen je po pravcu zapad-istok, bez ukrasa i da je glede naziva lokacije, u povijesti vjerojatno bilo više nadgrobnika. Zavod je u elaboratu od 23. svibnja 1988. godine, svrstao ga je u memorijalnu baštinu i predložio 3. kategoriju zaštite. Kao mjere zaštite stećka predložio je pravnu zaštitu, ispravljanje stećka, saniranje oštećenog dijela i njegovo obilježavanje. Službena lokalna tijela nikad nisu usvojila zakonsku mjeru zaštite. Ožujka 2000. godine akciju su sproveli mjesna zajednica i mještani, uredili lokaciju sa stećkom, teren očistili i stećak uspravili. Zavod je opet obišao stećak 2009. godine i zabilježio da se uspravni stećak nalazi u naselju, među kućama i pomoćnim objektima, na uzvišenju jajastog oblika, visine desetak matara, neposredno pored željezničke pruge Brčko-Tuzla. Novu inicijativu potegnulo je Povjerenstvo za kulturu i zaštitu kulturno-povijesne i prirodne baštine, Općinskog Vijeća Tuzla 2013. godine, a u svezi s inicijativom skupine mještana Starog Mramora za adaptiranje stećka lociranog u Starom Mramoru. Zabilježili su da je u dobrom stanju, ali da je na privatnom posjedu i da zgrade neposredno pored njega su ruševne, te se mora urediti prilaz stećku, obilježiti lokaciju radi posjetitelja i potom napraviti projekt zaštite i prezentacije stećka.

Izvori

Stećci u Bosni i Hercegovini
Mramor (Tuzla, BiH)
Nacionalni spomenici Bosne i Hercegovine

Monumentalni stećak u Mramoru kod Tuzle


Branko Hucika (født 10. juli 1977) er en tidligere kroatisk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Kroatien

Branko Hucika


Scream and Scream Again este un film americano-britanic din 1970 regizat de Gordon Hessler și produs de Max Rosenberg, Milton Subotsky și Louis M. Heyward. Este distribuit de American International Pictures și Amicus Productions. Scream and Scream Again este creat în genurile thriller SF, de conspirație. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Vincent Price, Christopher Lee, Alfred Marks, Michael Gothard și Peter Cushing. Scenariul este scris de Christopher Wicking  pe baza romanului  The Disorientated Man de Peter Saxon (un pseudonim folosit de numeroși autori între anii 1960-1970).

Este al doilea film, după The Oblong Box, în care actorii Price și Lee fac echipă cu regizorul Hessler.

Denumirea filmului și asocierea dintre vedetele Price, Lee și Cushing, poate sugera că acesta este un film de groază violent, totuși violența în acest film este subînțeleasă și nu este prezentată vizual, în genul filmului Invazia jefuitorilor de trupuri din 1970 sau a thrillerului conspirativ Corporația Parallax.

În Londra, un criminal în serie scurge sângele femeilor, iar detectivul superintendent Bellaver și echipa sa vânează așa-numitul ucigaș vampir. Când acesta fuge de poliție, se ascunde pe proprietatea omului de știință Dr. Browning și sare într-un rezervor cu acid. Dr. David Sorel este intrigat de puterea acidului și decide să ia o mostră.

Prezentare

Structura filmului este fragmentată, deoarece prezintă trei linii narative distincte.

Un bărbat care aleargă prin Londra are un atac de cord și se prăbușește. Se trezește într-un pat de spital. Asistenta medicală îi dă apă. Ea pleacă. Bărbatul dă jos pătură de pe el pentru a descoperi că piciorul drept i-a fost amputat și începe să țipe.

În altă parte, spionul Konartz (Marshall Jones) se întoarce în țara sa de origine, un stat totalitar neidentificat din Europa de Est. După ce discută cu un ofițer superior, Konartz merge în jurul masei și pune mâna pe umărul celuilalt, paralizându-l și ucigându-l.

Între timp, în Londra, inspectorul detectiv Bellaver (Alfred Marks) investighează moartea mai multor tinere femei din oraș. Femeile, luate din cluburile de noapte de Keith (Michael Gothard), au fost, probabil, omorâte de același individ și unele corpuri au fost scurse de sânge.

Partea centrală a filmului prezintă acțiunile poliției care urmărește o serie de suspecți de crimă prin Londra.

Vincent Price joacă rolul Dr. Browning, a cărui clinică este specializată în transplantul de membre și organe. Christopher Lee joacă rolul lui Fremont, șeful serviciilor de informații britanice (nedenumite). Peter Cushing îl interpretează pe maiorul Benedek, un funcționar dintr-o țară est-europeană; un rol extrem de scurt.

Cele trei linii narative converg în finalul filmului într-un mod neașteptat.

Distribuție
 Vincent Price - Dr. Browning
 Christopher Lee - Fremont
 Peter Cushing - Benedek
 Judy Huxtable - Sylvia
 Alfred Marks - Detectiv Superintendent Bellaver
 Michael Gothard  - Keith
 Anthony Newlands  - Ludwig
 Peter Sallis as - Schweitz
 Uta Levka  - Jane
 Christopher Matthews as - Dr. David Sorel
 Judy Bloom  - Helen Bradford
 Clifford Earl  -  Detectiv Sergent Jimmy Joyce
 Kenneth Benda -  Profesor Kingsmill
 Marshall Jones - Konratz
 Yutte Stensgaard - Erika
 Julian Holloway - Detective Constable Griffin
 Nigel Lambert - Ken Sparten
 Amen Corner - rolul lor

Producție
Filmul este bazat pe romanul SF The Disoriented Man. În mare parte, filmul urmează povestea romanului destul de îndeaproape.

În roman, antagoniștii s-au dovedit a fi extratereștri. Potrivit unui interviu cu Christopher Lee, personajele vor fi într-adevăr descoperite ca fiind extratereștri în punctul culminant al filmului, dar toate referințele din care se deducea acest lucru au fost eliminate din film înainte de a distribuit, rămânând inexplicabilă originea răufăcătorilor.

Cheltuielile de producție s-au ridicat la 350.000 $.

Lansare și primire
A fost distribuit de Warner Pathe în Regatul Unit și de AIP în Statele Unite. Filmul a avut premiera în ianuarie 1970 în Regatul Unit și la 2 februarie 1970 în Statele Unite.
A avut încasări de 1,21 milioane $ în vânzările din Statele Unite și Canada.

Film are un rating de 58% pe web-siteul Rotten Tomatoes bazat pe 12 recenzii, cu un scor mediu de 5,5 din 10.

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme științifico-fantastice din anii 1970
 Listă de filme SF thriller
 Listă de filme SF de groază
 Listă de filme britanice din 1970

Filme din 1970
Filme americane
Filme britanice
Filme în limba engleză
Filme regizate de Gordon Hessler
Filme American International Pictures
Filme thriller din anii 1970
Filme SF din anii 1970
Filme SF thriller
Filme Amicus Productions
Filme polițiste

Scream and Scream Again