Lee Charles Norwood (* 2. Februar 1960 in Oakland, Kalifornien) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Eishockeyspieler und -trainer, der in seiner aktiven Zeit von 1977 bis 1997 unter anderem für die Nordiques de Québec, Washington Capitals, St. Louis Blues, Detroit Red Wings, New Jersey Devils, Hartford Whalers und Calgary Flames in der National Hockey League gespielt hat.

Karriere
Lee Norwood wurde in Oakland, Kalifornien geboren und wuchs in Trenton, Michigan, auf. Seine Karriere als Eishockeyspieler begann er in der Saison 1977/78 bei den Olympiques de Hull aus der kanadischen Juniorenliga QMJHL. Anschließend spielte er zwei Jahre lang für die Oshawa Generals in der höchsten Juniorenliga der Ontario Hockey Association. In diesem Zeitraum wurde er im NHL Entry Draft 1979 in der dritten Runde als insgesamt 62. Spieler von den Nordiques de Québec ausgewählt. Für die Nordiques gab der Verteidiger in der Saison 1980/81 sein Debüt in der National Hockey League, konnte sich dort jedoch zunächst nicht durchsetzen, weshalb er den Großteil der Spielzeit bei deren Farmteam Hershey Bears in der American Hockey League verbrachte. Die Saison 1981/82 begann er als Stammspieler beim neuen AHL-Farmteam Fredericton Express, während er in der NHL nur zu zwei weiteren Einsätzen für die Nordiques kam. Schließlich wurde er im Februar 1982 innerhalb der NHL zu den Washington Capitals transferiert, bei denen er bis zum Saisonende Stammspieler war. In der Saison 1982/83 wurde er jedoch meistens an das AHL-Farmteam Hershey Bears abgegeben, für das er bereits während seiner Zeit bei den Nordiques aufgelaufen war.

Die Saison 1983/84 verbrachte Norwood nach einem Transfer im Austausch für David Shand bei den St. Catharines Saints in der AHL. Anschließend wechselte er zur Saison 1984/85 zu den Peoria Rivermen aus der International Hockey League. In Peoria konnte er überzeugen und wurde mit der Wahl in das First All-Star Team der IHL sowie mit der Governor's Trophy als bester Verteidiger der Liga ausgezeichnet. Die Saison 1985/86 verbrachte er schließlich wieder in der NHL, nachdem ihn die St. Louis Blues als Free Agent unter Vertrag genommen hatten. Von 1986 bis 1990 stand der US-Amerikaner für die Detroit Red Wings auf dem Eis, für deren AHL-Farmteam Adirondack Red Wings er ebenfalls drei Spiele absolvierte. Zu Beginn der Saison 1990/91 wurde er gemeinsam mit einem Viertrunden-Wahlrecht im NHL Entry Draft 1992 im Tausch für Paul Ysebaert an die New Jersey Devils abgegeben. Die folgende Spielzeit begann er nach einem erneuten Transfergeschäft bei den Hartford Whalers, für die er jedoch nur sechs Spiele bestritt, ehe er für die folgenden zwei Jahre zu seinem Ex-Team St. Louis Blues zurückkehrte. In der Saison 1993/94 verteidigte der Linksschütze für das NHL-Team Calgary Flames sowie die San Diego Gulls aus der IHL. Nach einjähriger Pause schnürte er in der Saison 1995/96 für die IHL-Konkurrenten Chicago Wolves und Detroit Vipers die Schlittschuhe. Zuletzt trat er in der Saison 1996/97 für die Saginaw LumberKings in der Colonial Hockey League und die San Antonio Dragons in der IHL an.

Zur Saison 1997/98 übernahm Norwood das Amt als Cheftrainerbei den Central Texas Stampede aus der Western Professional Hockey League. Mit seiner Mannschaft scheiterte er in der ersten Playoff-Runde an den Shreveport Mudbugs.

Erfolge und Auszeichnungen
 1985 IHL First All-Star Team
 1985 Governor's Trophy

NHL-Statistik

Weblinks

Eishockeyspieler (Olympiques de Hull)
Eishockeyspieler (Oshawa Generals)
Eishockeyspieler (Peoria Rivermen, IHL)
Eishockeyspieler (Chicago Wolves, IHL)
Eishockeyspieler (Hershey Bears)
Eishockeyspieler (Fredericton Express)
Eishockeyspieler (Nordiques de Québec)
Eishockeyspieler (Washington Capitals)
Eishockeyspieler (St. Louis Blues)
Eishockeyspieler (St. Catharines Saints)
Eishockeyspieler (Adirondack Red Wings)
Eishockeyspieler (Detroit Red Wings)
Eishockeyspieler (New Jersey Devils)
Eishockeyspieler (Hartford Whalers)
Eishockeyspieler (Calgary Flames)
Eishockeyspieler (San Diego Gulls, IHL)
Eishockeyspieler (Detroit Vipers)
Eishockeyspieler (Saginaw LumberKings)
Eishockeyspieler (San Antonio Dragons)
Eishockeytrainer (Vereinigte Staaten)
Person (Central Texas Stampede)
US-Amerikaner
Geboren 1960
Mann

Lee Norwood


.sb ist die länderspezifische Top-Level-Domain (ccTLD) des Staates der Salomonen. Sie wurde am 19. April 1994 eingeführt und wird von der Solomon Telekom in Honiara verwaltet. Für den operativen Betrieb ist die CoCCA verantwortlich.

Eigenschaften
Insgesamt darf eine .sb-Domain zwischen drei und 63 Stellen lang sein und nur alphanumerische Zeichen beinhalten. Adressen konnten bis Anfang 2016 nur auf dritter Ebene angemeldet werden, es existieren beispielsweise die Second-Level-Domains .com.sb für kommerzielle Unternehmen, .net.sb für Internet Service Provider oder .org.sb für gemeinnützige Einrichtungen. Jede natürliche oder juristische Person weltweit darf eine .sb-Domain registrieren, ein Wohnsitz oder eine Niederlassung auf den Salomonen sind nicht notwendig. Im Februar 2016 gab Solomon Telekom bekannt, dass Adressen auch auf zweiter Ebene registriert werden können. Solomon Telekom behält sich in der Bekanntmachung vor, den Registrierungsantrag erst nach einer manuellen Prüfung freizugeben.

Zweckentfremdung
Aufgrund der freien Vergabe wird die Domain in seltenen Fällen für die Stadt Saarbrücken, den Regionalverband Saarbrücken (Kfz-Kennzeichen SB) oder (neben .sa und .saarland) für das Saarland verwendet.

Weblinks
 Website der Vergabestelle

Einzelnachweise

Länderspezifische Top-Level-Domain
Salomonen

.sb


White Birch Farm est une écurie de chevaux de courses évoluant dans les courses de plat de galop fondée par l'homme d'affaires et producteur de cinéma américain Peter Brant.

Histoire
Fondée par Peter Brant, l'écurie devient dans les années 1980 une des plus importantes des États-Unis, et compte alors de nombreuses victoires de groupe. Après une pause de vingt ans des années 1990 à 2016, Peter Brant décide de relancer son écurie, avec comme consécration une victoire dans le Prix de l'Arc de Triomphe en 2020 de Sottsass.

Palmarès

 Prix de l'Arc de Triomphe – 1 – Sottsass (2020)
 Prix du Jockey Club – 1 – Sottsass (2019)
 Prix Ganay – 1 – Sottsass (2020)

 Kentucky Derby – 1 – Swale (1984)
 Breeder's Cup Sprint – 1 – Gulch (1988)
 Breeders' Cup Filly & Mare Turf – 1 – Sistercharlie (2018)
 Beverly D. Stakes – 2 – Sistercharlie (2018, 2019)
 E.P. Taylor Stakes – 1 – Rougir (2022)
 Metropolitan Handicap – 2 – Gulch (1987, 1988)
 Champagne Stakes – 2 – Mogambo (1985), Jack Christopher (2021)
 Martiarch Stakes – 2 – Regal Glory (2021, 2022)
 Jenny Wiley Stakes – 2 – Regal Glory (2022), In Italian (2023)
 Just A Game Stakes – 2 – Regal Glory (2022), In Italian (2023)
 First Lady Stakes – 1 – Blowout (2021)
 Carter Handicap – 1 – Gulch (1988)
 Hopeful Stakes – 1 – Gulch (1986)
 Diana Stakes – 1 – In Italian (2022)
 First Lady Stakes – 1 – In Italian (2022)
 Queen Elizabeth II Challenge Cup – 1 – Gina Romantica (2022)

Références

White Birch Farm


Komedi veya güldürünün klasik (komedi tiyatrosu) ve popüler (güldürme amaçlı espri) olmak üzere iki kullanımı vardır.

Tiyatroda komedi, trajedi'de başrol oyuncusunun yüksek statüsünü kaybetmesi üzerinedir. Komedide ise genç ve yaşlı bir otorite arasındaki yüzleşme söz konusudur. Olayların, insanların, durumların gülünç yanlarını ortaya koyarak, insanları güldürürken düşündürmeyi hedefler.

Popüler anlamda komedi dikkatli tanımlama gerektirir. Espri; insanlar bir espriyi yeteri kadar komik bulduğu kadar, gülecek sebep bulundurmayan bir durum olarak da, kırıcı veya kırıcı olmayacak şekilde de bulabilirler. Buna göre komedi kişinin zevkine göre değişir.

Komedide bir sunumun iyi ya da kötü olduğunun sınanması, bunu dinleyen ya da izleyenlerin tecrübeleriyle gerçekleşir.

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Komedi


කෝපි පිළියෙල කිරීම () යනු කෝපි ඇට, කෝපි නමින් හැඳින්වෙන පානය බවට හැරවීමේ ක්‍රියාවලියයි.

ආශ්‍රිත ලිපි

 Home roasting coffee

සටහන්

මූලාශ්‍ර

 Brewing -- How to Get the Most Out of Your Coffee, Mountain City Coffee Roasters

භාහිර සබැඳි
 The Coffee FAQ: Brewing Techniques

කෝපි පිළියෙල කිරීම


Postoji osam apoena kovanica eura, u rasponu od jednog centa do dva eura (euro je podijeljen na stotinu centi). Kovanice su prvi put u uporabu ušle 1999. godine. Imaju zajedničko naličje, koji prikazuje kartu Europe, ali svaka zemlja u eurozoni ima svoj dizajn na licu, što znači da su u optjecaju kovanice s različitim dizajnom. Četiri europske mikrodržave koje nisu članice Europske unije (Andora, Monako, San Marino i Vatikan) koriste euro kao svoju valutu, a također imaju pravo i kovati kovanice s vlastitim dizajnom na licu.

Kovanice i razne prigodne kovanice kovane su u brojnim nacionalnim kovnicama diljem Europske unije prema strogim nacionalnim kvotama. Dizajn lica odabire se na nacionalnoj razini, dok naličjem i valutom u cjelini upravlja Europska središnja banka (ECB).

Povijest

Euro je nastao 1. siječnja 1999. To je bio cilj Europske unije (EU) i njezinih prethodnika od 1960-ih.  Ugovor iz Maastrichta stupio je na snagu 1993. godine s ciljem stvaranja ekonomske i monetarne unije do 1999. godine za sve države EU, osim Ujedinjenog Kraljevstva i Danske (iako Danska ima politiku fiksnog tečaja s eurom).

Godine 1999. valuta se rodila virtualno, a 2002. godine započela je cirkulacija gotovog novca, novčanica i kovanica eura i centi. Euro je brzo zamijenio bivše nacionalne valute, a eurozona se od tada dalje proširila na neke novije države EU. Lisabonski ugovor je 2009. godine formalizirao eurozonu, zajedno s Europskom središnjom bankom .

Kovanje prigodnih kovanica od 2 eura dopušteno je 2004. u šest država. Do 2007. godine sve države, osim Francuske, Irske i Nizozemske, kovale su prigodno izdanje, a prva prigodna kovanica za cijelu eurozonu izdana je u čast proslave 50. obljetnice Rimskog sporazuma. Drugo izdanje prigodnih kovanica od 2 eura za cijelu eurozonu izdano je 2009. godine. Time je proslavljena deseta obljetnica Ekonomske i monetarne unije (EMU). Treće izdanje prigodnih kovanica od 2 eura za cijelu eurozonu, kojim se slavi deseta obljetnica kovanica i novčanica eura, izdano je 2012. godine. Do danas samo Cipar nije samostalno izdao prigodnu kovanicu od 2 eura.

Kako se članstvo EU u međuvremenu proširivalo 2004., 2007. i 2013. godine, s daljnjim predviđenim proširenjima, zajedničko lice svih euro kovanica u vrijednosti od 10 c na više redizajnirano je 2007. godine kako bi se prikazala nova karta.

Slovenija se pridružila eurozoni 2007. godine, Cipar i Malta pridružili su se 2008., Slovačka 2009., Estonija 2011., Latvija 2014., Litva 2015. i Hrvatska 2023., čime je u optjecaj uvedeno još osam dizajna na nacionalnoj strani. Andora je počela kovati kovanice 2014. godine, tako da od 2023. postoje 24 zemlje koje imaju kovanice sa svojim nacionalnim stranama.

Specifikacija
Euro kovanice kuju se u osam različitih apoena: 1, 2, 5, 10, 20 i 50 c, te 1 i 2 €.

Kovanice od 1 i 2 € su dvobojne. Dio zlatne boje je legura 75 % bakra, 20 % cinka i 5 % nikla. Dio srebrne boje je kupronikl. Kovanice od 10, 20 i 50 c zaštićena su legura poznata kao nordijsko zlato, koja se sastoji od 89 % bakra, 5 % aluminija, 5 % cinka i 1 % kalaja . Kovanice od 1, 2 i 5 c su od čelika obloženog bakrom. Legure bakra čine kovani novac antimikrobnim.

Kovanice od 1, 2 i 5 c prikazuju Europu u odnosu na Aziju i Afriku u svijetu.  Preostale kovanice prikazuju EU prije proširenja u svibnju 2004. ako je kovana prije, odnosno zemljopisnu kartu Europe ako je kovana poslije 1. siječnja 2007. Kovanice iz Italije, San Marina, Vatikana, Austrije i Portugala prikazuju zemljopisnu kartu ako su kovane 2008. ili kasnije.

Zajedničke strane dizajnirao je Luc Luycx iz Kraljevske belgijske kovnice novca. One simboliziraju jedinstvo EU. Nacionalne strane osmislile su nacionalne središnje banke i eurozona u odvojenim natjecanjima. Postoje specifikacije koje se primjenjuju na sve kovanice, poput zahtjeva za uključivanjem dvanaest zvjezdica. Nacionalni nacrti nisu se smjeli mijenjati do kraja 2008., osim ako monarh (čiji se portret obično pojavljuje na kovanicama) umre ili abdicira. Nacionalni dizajni doživjeli su neke promjene zbog novog pravila koje navodi da nacionalni dizajn trebaju sadržavati ime države izdavača.

Na zajedničkoj strani kovanica od 1, 2 i 5 c lijevo je prikazan apoen, riječi 'EURO CENT' pokraj apoena, dvanaest zvijezda i kontinent Europa istaknuta na globusu u odnosu na Aziju i Afriku. Zajednička strana kovanica od 10, 20 i 50 c prikazuje apoen s desne strane, ispod njega riječi 'EURO CENT' s dvanaest zvijezda i europskim kontinentom na lijevoj strani. Na kovanicama kovanim od 1999. do 2006. godine prikazane su samo tadašnje zemlje članice EU-a (EU15), a na kovanicama kovanim od 2007. čitav europski kontinent. Zajednička strana kovanica od 1 i 2 € prikazuje apoen na lijevoj strani, te valutu, kartu Europe i dvanaest zvijezda s desne strane. Kao i na kovanicama centa, do 2006. godine bio je umjesto cijelog europskog kontinenta, prikazan EU15.

Dizajn

Zajednička strana
Svaki apoen ima jedinstveno, zajedničko naličje na kojem je vidljiva apoenaža, prema dizajnu belgijskog dizajnera Luca Luycxa . Dizajn kovanica 1, 2 i 5 c prikazuje Europu u odnosu na svijet. Kovanice simboliziraju jedinstvo EU.

Izvorni dizajn
Kovanice od 10 c na više kovane do 2006. godine (do 2008. za kovanice iz Italije, San Marina, Vatikana, Austrije i Portugala) prikazivale su zemljopisnu kartu tadašnjih članica EU (EU15).

Trenutni dizajn
Dana 7. lipnja 2005. godine Europsko vijeće odlučilo je da zajednička strana kovanica vrijednosti od 10 c naviše treba biti ažurirana kako bi odražavala proširenje EU 2004. godine. Kovanice manjih apoena prikazuju Europu u odnosu na ostatak svijeta, te ih nije bilo potrebno mijenjati. Novi dizajn predstavljen je 2007. godine. Zadržani su svi elementi izvornog dizajna, uključujući dvanaest zvijezda, no karta petnaest država članica zamijenjena je onom koja prikazuje cijelu Europu kao kontinent, bez granica, što naglašava jedinstvo.  Novi dizajn posto je obavezan za sve članice eurozone 2008. godine.

Počevši od 2017. godine kovanice od 1, 2 i 5 c iz pojedinih država članica počele su se prilagođavati zajedničkom dizajnu u novoj verziji, prepoznatljivom po manjim i zaobljenijim brojkama i dužim linijama izvan zvijezda pri obodu kovanice.

Cipar je prikazan nekoliko stotina kilometara sjeverozapadno od svog stvarnog položaja kako bi se uvrstio na kartu. Na kovanicama od 1 i 2 € prikazano je da se otok nalazi izravno istočno od kontinentalne Grčke; na kovanicama od 10, 20 i 50 c pojavljuje se neposredno ispod Krete. Izvorni prijedlog Europske komisije bio je uključivanje i Turske na kartu, no Vijeće je ovaj prijedlog odbacilo.

Početni dizajn
Izvorni nacrti kovanica od 10, 20 i 50 c prikazivali su obrise svake od 15 država članica EU. Svaka je država prikazana kao odvojena od ostalih, što je Europi dalo izgled arhipelaga. Prikazane su i tadašnje države članice EU izvan eurozone (Ujedinjeno Kraljevstvo, Švedska i Danska). Države izvan EU nisu bile prikazane.

Na kovanicama od 1 i 2 € kopnena masa izgledala je skladnije iako su bile naznačene granice. Sve su kovanice u svom dizajnu imali 12 zvjezdica, što je element koji se zadržao do danas.

Godina prikazana na kovanicama može biti 1999. godina, kada je valuta formalno uspostavljena (s datumom 1999. godine kovani su samo belgijski, finski, francuski, nizozemski i španjolski novac). Te zemlje tradicionalno izdaju kovanice s godinom kovanja, a ne godinom puštanja u optjecaj.

Istraživači sa Sveučilišta u Zürichu upozorili su da vanjski metalni prsten koji okružuje unutarnju jezgru druge boje, kao na euro kovanicama, može dovesti do oslobađanja visoke razine nikla, što uzrokuje alergijske reakcije kod ljudi osjetljivih na metal. Istraživači su također upozorili da kovanice mogu sadržavati između 240 i 320 puta veću količinu nikla dopuštenu od EU direktive o niklu.

Nacionalne strane
Aversna strana razlikuje se od države do države, a svaka članica može odabrati svoj vlastiti dizajn. Svaki od osam apoena može imati isti dizajn (poput irskih kovanica) ili se može razlikovati od kovanice do kovanice (poput talijanskih kovanica). U monarhijama na nacionalnoj strani obično se nalazi portret monarha u zemlji, često u dizajnu prenesenom iz bivše valute (npr. belgijske kovanice). Republike imaju tendenciju prikazivanja nacionalnih spomenika, simbola ili stiliziranih dizajna (poput francuskih kovanica). Gravure (rezbarije) na obodu kovanice od 2 € također podliježu nacionalnom izboru.

Postoje, međutim, neka ograničenja u pogledu dizajna: on mora sadržavati dvanaest zvijezda, inicijale gravera i godinu izdanja.
Iako nisu članice EU-a, Andora, Monako, San Marino i Vatikan također imaju kovanice eura s nacionalnom stranom, no znatan broj tih kovanica se ne stavljaju u opći promet, već se prodaju kolekcionarima po cijeni većoj od njihove nominalne vrijednosti.

Nijedno područje koje je povezano sa zemljama eurozone ne izdaje vlastite kovanice eura. Francuska i Nizozemska imaju područja koja imaju svoje valute.

Od 2015. godine postoje 23 zemlje koje izdaju kovanice sa svojim nacionalnim stranama, što čini 184 različite euro kovanice, ne računajući godišnje razlike ili prigodne kovanice.

4. veljače 2022. Vlada RH predstavila je hrvatski dizajn nacionalne strane kovanica eura i centa. Za kovanicu od 2 € odabran je dizajn geografske karte Hrvatske s natpisom u obodu "O LIJEPA O DRAGA O SLATKA SLOBODO". Za kovanicu od 1 € odabran je dizajn s motivom kune. Za kovanice od 10, 20 i 50 c, odabran je dizajn s Nikolom Teslom, a za kovanice 1, 2, i 5 c odabran je dizajn s glagoljicom, s ligaturno vezanim slovima Ⱈ (H) i Ⱃ (R).

Naknadne promjene

Prema preporuci Europske komisije od 19. prosinca 2008. nova izdanja moraju sadržavati naziv države izdavatelja ili njezinu kraticu. Aversna strana ne smije ponavljati apoen kovanice ili naziv valute (euro, cent) osim ako nije u drugom pismu (npr. na grčkim kovanicama). Ovog pravila se ne pridržava Austrija koja na aversnoj, nacionalnoj strani i dalje prikazuje i apoen i naziv valute. Nacionalna strana također je trebala ostati nepromijenjena do kraja 2008., osim ako monarh prikazan na novčiću ne umre ili ne abdicira (kao što je slučaj s novčićima Vatikana ili monegaškim novčićima). Predviđeni rok za reviziju dizajna je 20. lipnja 2062.

Ova bi se Preporuka trebala primjenjivati na nacionalne strane i rubne natpise kako redovnih, tako i prigodnih euro kovanica. Ne bi se trebao primjenjivati na nacionalne strane i rubna slova normalnih i prigodnih euro kovanica koje su prvi put izdane prije usvajanja ove Preporuke.

Preporuka je potaknula pet članica eurozone da promijene svoj nacionalni dizajn. Finska i Belgija to su učinile 2007., odnosno 2008. godine, dok Austrija, Njemačka i Grčka nisu najavile nikakve promjene u dizajnu (stanje: veljača 2018. godine).

Od 2016. godine Belgija, Monako, Nizozemska, Španjolska i Vatikan doživjeli su promjenu šefa države i ažurirali su svoj dizajn kako bi odražavali ovu promjenu te uredbu komisije tamo gdje je to bilo potrebno.

Trenutno ne postoji plan ukidanja nacionalnog dizajna u korist zajedničkog - europskog. Međutim, Komisija je predložila da kovanice od 1, 2 i 5 c imaju zajednički dizajn kako bi se smanjili troškovi izrade.

Sigurnosne značajke
Euro kovanice imaju strojno čitljive značajke visoke sigurnosti. U kovanice od 1 i 2 € ugrađene su sofisticirane tehnologije bi-metala. Kovanice od 10, 20 i 50 c izrađene su od nordijskog zlata, koji je jedinstvena legura koja se teško topi i koristi isključivo za kovanice.  Natpisi na obodu kovanicu od 2 € dodatno štite od krivotvorenja.

Značajke za osobe oštećenog vida
Euro kovanice dizajnirane su u suradnji s organizacijama koje predstavljaju slijepe osobe, a kao rezultat toga sadrže mnoštvo značajki koje omogućuju prepoznavanje kovanica dodirom. Uz to, njihov vizualni izgled osmišljen tako da ih je osobama oštećenog vida lako razlikovati.

Kovanice se prema apoenaži veličinski i težinski povećavaju. Tri najniža apoena su mala, bakrenocrvene boje i prilično su tanka i lagana. Sljedeća tri apoena zlatne su boje, deblji su i teži. Dva najveća apoena su bimetalna te su veći i deblji od manjih apoena.

Općenito, što je veći apoen, kovanica je veća i teža. Bakrenocrvena boja identificira malu vrijednost, zlatna boja identificira srednju vrijednost; dok dva različita metala identificiraju visoku vrijednost.

Postoje razlike i unutar svake skupine. Obod kovanice od 2 c ima utor kako bi se razlikovala od kovanica od 1 i 5 c, kao i od američkog 1 centa, koji ima istu boju i promjer. Slično, kovanica od 20 c ima glatki obod sa sedam uvlaka što joj daje oblik španjolskog cvijeta, kako bi se osim veličinom i težinom bolje razlikovala od kovanica od 10 i 50 c.

Iako su prije eura postojale i druge valute koje su posebno dizajnirane na slične načine (različite veličine, boje i utori) za pomoć slabovidnim osobama, uvođenje eura predstavlja prvi put da su prije puštanja neke valute u opticaj konzultirane udruge koje predstavljaju slijepe i slabovidne osobe.

Prigodna izdanja
Svaka država također može kovati dvije prigodne kovanice svake godine od lipnja 2012. godine. Od 2004. do svibnja 2012. zemlje su smjele kovati samo jednu prigodnu kovanicu godišnje. Na taj se način mogu koristiti samo kovanice od 2 € (da bi bile zakonsko sredstvo plaćanja) i postoji količinsko ograničenje koliko ih se smije kovati. Kovanica mora poštovati uobičajene kriterije dizajna, poput dvanaest zvjezdica, godine i zemlje izdavanja.

Grčka je prva zemlja koja je izdala prigodnu kovanicu, a slijedili su je svi osim Cipra i Irske. Međutim, 2007. godine svaka država eurozone sudjelovala je u programu Rimskog sporazuma, gdje su sve države članice izdale kovanicu sličnog dizajna u spomen na potpisivanje Rimskog sporazuma, jedina razlika je ime zemlje izdavanja i jezik teksta. To se ponovilo 2009. godine u spomen na 10. godišnjicu Ekonomske i monetarne unije. Dizajn su elektroničkim glasanjem odabrali građani EU. Najnovija uobičajeni prigodna kovanica izdana je 2015. godine u spomen na 30. obljetnicu zastave Europske unije.

Od 2006. do 2021. godine Njemačka je izdavala njemačku seriju Bundesländer kovanica, koja prikazuje svaku od njemačkih država.

Španjolska je pokrenula prigodnu seriju kovanica Patrimonio de la Humanidad de la UNESCO (UNESCO-ova svjetska baština) 2010. godine, obilježavajući sva španjolska mjesta pod zaštitom UNESCO-a, koja bi se mogla nastaviti do 2050. godine. Redoslijed izdavanja kovanica za određeno područje podudara se s redoslijedom kojim su proglašeni UNESCO-ovom svjetskom baštinom.

Malta je izdala seriju od pet prigodnih kovanica od 2 €, sve povezane s malteškom ustavnom poviješću. Prva kovanica izdana je 2011., a posljednja 2015.

Zlatna i srebrna prigodna izdanja
Nasljeđe stare nacionalne prakse je kovanje prigodnog srebrnog i zlatnog novca. Za razliku od uobičajenih izdanja, ovi novčići nisu zakonsko sredstvo plaćanja u cijeloj eurozoni, već samo u zemlji u kojoj se izdaju (npr. Finski prigodni novčić od 10 € ne može se koristiti u Portugalu).

Međutim, ovi su novčići namijenjeni skupljačima, jer njihova vrijednost znatno premašuje nominalnu vrijednost. Neki srebrni novčići, poput njemačkih spomenica od 10 €, često su dostupni u bankama i nekim trgovcima po nominalnoj vrijednosti. Međutim, ovi novčići uglavnom ne cirkuliraju, već ih čuvaju sakupljači.

Neizvjesno je hoće li im Vijeće ministara dodijeliti status zakonskog sredstva plaćanja negdje izvan nacionalnih granica, jer San Marino, Monako i Vatikan također izdaju ovu vrstu novčića.

Belgijski novčić od 2,50 €
Belgijski novčić od 2,50 € prigodno je izdanje koje vrijedi kao sredstvo plaćanja u Belgiji, prvi put izdan 2015. godine u količini od 70.000 komada. Novčić obilježava 200. godišnjicu Napoleonovog poraza u bitci kod Waterlooa.

Belgija je za tu priliku prvotno planirala kovati prigodnu kovanicu od 2 €. Međutim, Francuska je taj plan blokirala (nakon što je 180.000 kovanica već bilo iskovano, morali su ih odbaciti). Kovanje u apoenu od 2,5 eura otklanja pritužbe Francuske jer novčići neće biti zakonsko sredstvo plaćanja u cijeloj Europskoj uniji, već samo u Belgiji. Obzirom bilo koja zemlja eurozone može kovati novac pa tako i nepravilnog apoena, Belgija ima novčić od 2,5 eura.

Optjecaj
Europska središnja banka prati cirkulaciju i zalihe eurokovanica i novčanica. Zadatak je Eurosustava osigurati učinkovitu i nesmetanu opskrbu euro kovanica i održati njihovu cjelovitost u cijeloj eurozoni.

Statistika
Na kraju prosinca 2021. godine širom eurozone u optjecaju je više od 141 milijarde kovanica. Za usporedbu, SAD su kovale više od 300 milijardi penija od 1983. godine kada je započeo trenutni bakrom presvučeni metalni sastav. Koristeći se stanovništvom od 341,9 milijuna ljudi za europodručje znači da je otprilike 199 milijardi kovanica apoena od 1 ili 2 c po stanovniku, odnosno 215 kovanica ostalih apoena po stanovniku.

Krivotvorenje
Godišnje se iz optjecaja povuče približno 100 000 krivotvorenih kovanica eura, a otprilike isti broj zaplijeni se prije nego što uđu u optjecaj. S obzirom na to da je ukupna naklada 56 milijardi kovanica, krivotvorene kovanice su relativno rijetke. Otprilike polovica krivotvorina ima njemački nacionalni dizajn, ali krivotvorine su otkrivene u svakoj zemlji koja ih izdaje. Većina krivotvorenih kovanica je u apoenu od 2 € (60 % u 2011. godini), dok je većinu ostatka čini apoen 1 € i u manjem broju 50 c. Broj krivotvorenih kovanica od 2 € koje se godišnje pronalaze smanjuje se, dok se broj krivotvorenih kovanica od 1 € i 50 c povećava.

Ukupna količina krivotvorenih kovanica zaplijenjenih i povučenih iz optjecaja u:

 2017.: Prije puštanja u optjecaj: 31 059, nakon puštanja u optjecaj: 160 914
 2016.: Prije puštanja u optjecaj: 77 084, nakon puštanja u optjecaj: 150 258
 2015.: Prije puštanja u optjecaj: 20, nakon puštanja u optjecaj: 146 889
 2014.: Prije puštanja u optjecaj: 301 970 nakon puštanja u optjecaj: 192 195
 2013.: Prije puštanja u optjecaj: 31 051, nakon puštanja u optjecaj: 177 600
 2012.: 184 000
 2011.: 157 000
 2010.: 186 000
 2009.: 172 100
 2008.: 195 900
 2007.: 211 100
 2006.: 163 800
 2005.: 100 500
 2004.: 74.564
 2003.: 26 191
 2002.: 2 336

Europsko tehničko i znanstveno središte procjenjuje da je u promet pušteno do 2 milijuna krivotvorenih kovanica 2002. godine.

Istrage Europske komisije pokazale su da se sofisticiranost krivotvorenja povećava, što otežava brzo otkrivanje. 2008. irski eurozastupnik Eoin Ryan pozvao je na strožu regulaciju žetona i medalja koji se sve češće koriste za male kupnje uglavnom u automatima širom Europe.

Kovanice malih apoena
Kovanice 1, 2 i 5 c čine otprilike 64 % svih novih kovanica kovanih u eurozoni. Zbog troškova proizvodnje takvog kovanog novca male vrijednosti, Komisija i neke države članice predložile su da bi se troškovi mogli smanjiti zajedničkim dizajnom na obje strane ovih kovanica, umjesto kovanjem brojnih različitih dizajna.

Zaokruživanje cijena
Kovanice od 1 i 2 c u početku su uvedeni kako bi osigurali da se uvođenje eura ne iskoristi kao izgovor za povećanje cijena prilikom zaokruživanja. Zbog troškova održavanja optjecaja kovanica male vrijednosti koje obavljaju tvrtke i kovnice novca, Finska, Irska i Nizozemska zaokružuju cijene na najbližih pet centi (tzv. švedsko zaokruživanje) kod plaćanja gotovinom, pri čemu se ograničene serije tih kovanica kuju za kolekcionare, a ne općenitu cirkulaciju. Kovanice su i dalje zakonsko sredstvo plaćanja i proizvode se izvan tih država. Unatoč tome, mnoge trgovine u Nizozemskoj ih odbijaju prihvatiti.

Zakon o švedskom zaokruživanju u Finskoj objavljen je u siječnju 2002. godine, neposredno nakon puštanja kovanica u optjecaj. Nizozemska je slijedila njihov primjer u rujnu 2004.  Nizozemska je to učinila pod pritiskom maloprodajnih poduzeća koja su tvrdila da je baratanje kovanicama od 1 i 2 c preskupo. Nakon uspješnog pokusa u gradu Woerden u svibnju 2004., maloprodaji u cijeloj Nizozemskoj dopušteno je zaokruživanje gotovinskih transakcija na najbližih pet centi od rujna 2004.

U Belgiji je zaokruživanje bila uobičajena praksa od 2014.; po zakonu, zaokruživanje je obvezno za gotovinske transakcije od 1. prosinca 2019. Za plaćanja debitnim ili kreditnim karticama, trgovac može odabrati hoće li primijeniti zaokruživanje ili ne, ali mora prethodno obavijestiti klijenta. S obveznim zaokruživanjem na snazi, belgijska Nacionalna banka zaustavila je kovanje kovanica od 1 i 2 c.

Irska je to učinila 2015. nakon probnog zaokruživanja u Wexfordu 2013. U svibnju 2017. talijanski je parlament donio rezoluciju o prestanku kovanja kovanica 1 i 2 c počevši od 1. siječnja 2018. i uvođenje švedskog zaokruživanja.

To je dijelom i zbog čimbenika kao što su rast cijena metala. Središnja banka Nizozemske izračunala je da bi uštedjela 36 milijuna dolara godišnje ne koristeći kovanice manje vrijednosti. Druge zemlje poput Njemačke favorizirale su zadržavanje kovanica zbog njihove želje za cijenama koje završavaju na 99 c, koje potrošaču izgledaju privlačnije od cijene zaokružene na punu vrijednost (npr. 1,99 € u odnosu na 2€). Luksemburg i Malta također su izjavili da ne žele ukloniti manje kovanice. To ponavlja i sama Europska središnja banka koja podržava kovanice, navodeći da omogućuje tvrtkama da točnije izračunaju cijene kako bi privukle potrošače. Prema istraživanju Eurobarometra među građanima EU 2005. godine, Nijemci su bili najskeptičniji prema uklanjanju kovanica od 1 i 2 c iz cjelovitog prometa u eurozoni, ali u prosjeku je većina bila za njihovo uklanjanje (58 % za kovanicu od jednog centa i 52 % za kovanice od dva centa u 2005. godini). Belgijanci su pak najviše podržali uklanjanje manjih kovanica. Sličnim istraživanjem 2017. utvrđeno je da 64 % ispitanika u cijeloj eurozoni želi uklanjanje manjih kovanica te zaokruživanje cijena; s preko 70 % u Belgiji, Irskoj, Italiji, Nizozemskoj i Slovačkoj. Samo su Portugal i Latvija imali favorizirali zadržavanje kovanica (49 % protiv uklanjanja, 45-46 % za).

Komisija je 2010. godine objavila svoje smjernice o svakodnevnim pitanjima gotovine u eurima kako bi građanima dala smjernice o takvim pitanjima s izravnim utjecajem na njihov svakodnevni život. Ove se smjernice temelje na deset vodećih načela. Dva od ovih vodećih načela bila su, i još uvijek su, da se "Ne smiju nametati dodatne naknade za gotovinske isplate" i "Države članice ne bi trebale usvojiti nova pravila zaokruživanja na najbližih pet centi".

Kontroverze
U proljeće 2016. pojavila se polemika u Nizozemskoj nakon što je epizoda televizijskog programa Keuringsdienst van Waarde pokazala da južnokorejska tvrtka Poongsan proizvodi kovanice eura iz Nizozemske i drugih zemalja. Ova je tvrtka također poznati proizvođač kasetnog streljiva. Kasetno streljivo međunarodno je zabranjeno Konvencijom o kasetnom streljivu (CCM) iz 2008. godine zbog svojih neselektivnih i dugoročnih učinaka na civile. CCM zabranjuje uporabu, proizvodnju, zalihe ili prijenos kasetnog streljiva, kao i pomoć u tim djelima. Nakon postavljanja parlamentarnih pitanja, nizozemska vlada izjavila je da je Kraljevska nizozemska kovnica novca naručila oko 40 milijuna 'praznih kovanica' između 2011. i 2016. godine, te da se Poongsan nalazio na popisu provjerenih dobavljača Radne skupine direktora kovnice Europske komisije. Od tada su i Kraljevska nizozemska kovnica novca i Norveška kovnica novca Poongsan isključili kao dobavljača kovanica zbog umiješanosti u kasetno streljivo. U Europskom parlamentu postavljena su i pitanja o prisutnosti Poongsana na provjerenom popisu dobavljača praznih kovanica radne skupine Europske komisije za kovnice novca. Međutim, Komisija je rekla kako je odgovornost po ovom pitanju na državama članicama Unije.

Izvori

Stranice s nepregledanim prijevodima
Euro

Kovanice eura


Aitor García Flores  (Gibraleón, Huelva, España, 25 de marzo de 1994) es un futbolista español que juega de centrocampista en el FC Juárez de la Primera División de México.

Trayectoria
Debutó con el R. C. Recreativo de Huelva en un partido frente al Real Murcia C. F. disputado en la Nueva Condomina en el que anotó el tercer gol de su equipo.

El 31 de enero de 2019 fue cedido al Real Sporting de Gijón.

Clubes

Estadísticas
 Actualizado al 06 de enero de 2023

Fuentes: Transfermarkt - Soccerway

Referencias

Futbolistas de la provincia de Huelva
Futbolistas del Atlético Onubense
Futbolistas del Real Club Recreativo de Huelva en los años 2010
Futbolistas del Real Club Celta de Vigo "B"
Futbolistas del Club Deportivo Toledo
Futbolistas de la Unión Deportiva Almería "B"
Futbolistas de la Asociación Deportiva Mérida
Futbolistas del Cádiz Club de Fútbol en los años 2010
Futbolistas del Club de Fútbol Rayo Majadahonda
Futbolistas del Real Sporting de Gijón en los años 2010
Futbolistas del Real Sporting de Gijón en los años 2020
Nacidos en Gibraleón

Aitor García


Die Grenze zwischen Deutschland und der Schweiz ist eine nach Schweizer Auffassung 347 km ohne bzw. 363 km mit der Exklave Büsingen bzw. nach Auffassung Deutschlands 316 km lange politische Grenze in Mitteleuropa. Die Differenz hängt mit dem ungeklärten Grenzverlauf auf dem Obersee genannten Teil des Bodensees zusammen.

Diese Grenze erstreckt sich über weite Strecken in Binnengewässern (siehe auch Talweg) und ist Außengrenze der Europäischen Union.

2023 wurde die Grenze zwischen Baden-Württemberg und der Schweiz marginal zugunsten Baden-Württembergs verschoben und dieses dadurch vergrößert (siehe Abschnitt Geschichte).

Verlauf
Die politische Grenze der Schweizerischen Eidgenossenschaft zur Bundesrepublik Deutschland verläuft etwa in West-Ost-Richtung. Nördlich davon liegt Deutschland, südlich davon die Schweiz. Im Osten verläuft die Grenze durch den Bodensee.

Der westlichste Punkt der deutsch-schweizerischen Grenze ist das Dreiländereck Basel (CH) / Weil am Rhein (DE) / Huningue (FR). Der nördlichste Punkt und gleichzeitig der nördlichste Punkt der Schweiz überhaupt liegt in Oberbargen (CH) / Blumberg-Epfenhofen (DE). Der östlichste Punkt ist der Hafen Rheinspitz bei Altenrhein im Kanton St. Gallen. Der südlichste Punkt ist Rorschach.

Gemeinden an der Staatsgrenze (von West nach Ost)

Grenzorte

Grenzgewässer

Flüsse
 Hochrhein
 Wutach (auf etwa 6 km Länge)
 Biber
 Landbach
 Schwarzbach
 Seegraben
 Seerhein (auf etwa 2 km Länge)

Seen
 Bodensee (der größte Teil ist keine völkerrechtliche Grenze im Sinne von gesetztem Recht, sondern nur im Sinne von Gewohnheitsrecht)

Etwa 27 % des Bodenseeufers gehören zur Schweiz. Das Ufer von Konstanz bis zur Landesgrenze mit Bayern beträgt ohne die Uferlänge des Untersees 86 km.

Geschichte
Über lange Zeit stellten Bodensee und Rhein keine Grenze dar. Erst mit Eroberung des Aargaus 1415 und des Thurgaus 1460 durch die Alte Eidgenossenschaft rückte diese an den Rhein und an den Bodensee vor. 1451 war die Fürstabtei St. Gallen als Zugewandter Ort in das Bündnis der Eidgenossen aufgenommen worden. Seit 1460 kontrollierten die Eidgenossen damit das südliche Seeufer des Bodensee mit Ausnahme der Stadt Konstanz und dem östlichen Delta des Alpenrheins. Der Schwabenkrieg verfestigte die Situation, das Fricktal blieb aber weiterhin im Besitz des Hauses Habsburg, welches mit Vorderösterreich auch Gebiete nördlich des Rheins beherrschte. Am 13. Juli 1501 trat Basel der Eidgenossenschaft bei. Damit kontrollierte sie beidseitig den Rhein an einer wichtigen Stelle. Am 10. August 1501 trat auch Schaffhausen dem Bündnis bei, sodass die Eidgenossenschaft auch hier Kontrolle über beide Seiten des Rheins erlangte.

Der heutige Grenzverlauf entstand erst 1802 mit Eingliederung des Fricktals in die Helvetische Republik; während des Wiener Kongresses 1815 wurde die Grenze zwischen Baden, Württemberg und Bayern endgültig festgelegt. Ungeklärt blieb nur die Grenzziehung auf dem Bodensee.

Zwischen Ende Juni und Mitte September 1942 errichteten im Bereich Weil am Rhein auf Geheiß des Reichssicherheitshauptamts unter Heinrich Himmler zwei Kolonnen von etwa je 250 "Reichsarbeitsdienstmännern" (Jugendliche im Alter von ca. 17 Jahren im Pflichtarbeitsdienst vor ihrem Heeresdienst) aus Basislagern in Siegen und Ferndorf im Siegerland entlang der Grenze zur Schweiz, dabei teils am Fluss Wiese einen bis zu drei Meter hohen und acht Meter breiten kilometerlangen Stacheldrahtverhau um die Gemeinde Riehen und die "Eiserne Hand" (CH), damit Fluchten aus Nazideutschland in die Schweiz erschwert werden.

Mitte 2023 wurde in Bad Säckingen die Grenze zwischen Baden-Württemberg und der Schweiz aufgrund der Sanierung einer Holzbrücke neu vermessen und im Einvernehmen um acht Meter zugunsten Baden-Württembergs verschoben. Somit hat sich die Fläche des Landes entsprechend vergrößert.

Recht
Seit 2008 ist die Schweiz, wie zuvor schon Deutschland, Teil des Schengenraumes.

Der Grenzverlauf wurde auch in der jüngeren Geschichte mehrfach geändert. Diesbezüglich wurden verschiedene Abkommen, Notenwechsel, Protokolle und Staatsverträge geschlossen. Vertragspartner waren nicht nur die Bundesrepublik Deutschland und die Schweizerische Eidgenossenschaft, sondern auch Entitäten, die in einem dieser Staatsgebilde aufgegangen sind. Es bestehen über 200 solcher Rechtsakte.

Territoriale Besonderheiten

Büsingen am Hochrhein

Deutsche Exklave und Schweizer Enklave ist Büsingen am Hochrhein mit diversen Sonderregelungen, beispielsweise hinsichtlich Post, Währung, Steuern und Polizei. Der Ort gehört zum Landkreis Konstanz und grenzt an die Kantone Schaffhausen, Thurgau und Zürich.
Durch einen 1964 abgeschlossenen Staatsvertrag zwischen Deutschland und der Schweiz, der am 4. Oktober 1967 in Kraft trat, wurde der rechtliche Status geregelt und das Gebiet in das Schweizer Zollgebiet einbezogen.

Tägermoos

Das Tägermoos westlich der Stadt Konstanz ist eine Gemarkung dieser Stadt, gehört aber staatsrechtlich zum Gebiet des Kantons Thurgau und dessen Gemeinde Tägerwilen. Die Stadt Konstanz übt bestimmte Verwaltungsaufgaben im Tägermoos nach Maßgabe des thurgauischen Gemeinderechts aus, andere Aufgaben werden durch die Behörden der Gemeinde Tägerwilen ausgeübt.

Kanton Schaffhausen

Die Schweiz und Deutschland tauschten bis 1967 mehrere Gebiete, um den komplizierten Grenzverlauf zu vereinfachen.

Badischer Bahnhof in Basel

Der Badische Bahnhof in der Stadt Basel wird von der Deutschen Bahn betrieben (Bundeseisenbahnvermögen) und gehört zolltechnisch gesehen zu Deutschland, er befindet sich allerdings auf Schweizer Staatsgebiet.

Eiserne Hand

Ein knapp zwei Kilometer langes und rund 200 Meter breites Territorium der Schweiz ragt in das Staatsgebiet von Deutschland hinein. Das vom Grenzverlauf komplizierte Gebiet zeichnete sich in der Vergangenheit durch eine wechselvolle Geschichte aus.

Internationaler Verkehr

Bahnverkehr

Grenzüberschreitende Bahnlinien (anhand ihres ersten Grenzübertritts von West nach Ost geordnet):

 Bahnstrecke Mannheim–Basel
 Wiesentalbahn (Basel–Zell im Wiesental)
 Hochrheinbahn (Basel–Konstanz) (überschreitet die Grenze drei Mal; der DB-Tarif gilt auf gesamter Bahnstrecke; teilweise auch der Schweizer Tarif (z. B. im Kanton Schaffhausen))
 Bahnstrecke Turgi–Koblenz–Waldshut
 Bahnstrecke Eglisau–Neuhausen (quert deutsches Gebiet auf ca. 8 km Länge, überschreitet die Grenze zwei Mal)
 Bahnstrecke Etzwilen–Singen
 Bahnstrecken Kreuzlingen–Konstanz und Kreuzlingen Hafen–Konstanz

Grenzüberschreitende Straßenbahnlinien:
 Linie 8 der Straßenbahn Basel

Sonstige nicht-grenzüberschreitende Bahnlinien auf deutscher Seite in unmittelbarer Grenznähe (5 km-Zone), die eine direkte Zubringerfunktion zum Grenzverkehr haben und/oder als strategische Bahnen angelegt wurden, um den Grenzübertritt zu vermeiden (in alphabetischer Reihenfolge):

 Bahnstrecke Buchloe–Lindau
 Bahnstrecke Friedrichshafen Stadt–Friedrichshafen Hafen
 Bahnstrecke Ulm–Friedrichshafen
 Bahnstrecke Weil am Rhein–Lörrach (strategische Bahnlinie zur Umfahrung des rechtsrheinischen Schweizer Gebiets rund um Basel)
 Bahnstrecken Stahringen–Friedrichshafen und Friedrichshafen–Lindau
 Schwarzwaldbahn (Offenburg–Singen)
 Bahnstrecke Lindau–Bludenz (auch auf österreichischem Staatsgebiet in der Fünf-Kilometer-Zone um die Grenze)
 Wehratalbahn (Schopfheim–Bad Säckingen) (stillgelegt; strategische Bahnlinie zur Umfahrung des rechtsrheinischen Schweizer Gebiets rund um Basel)
 Wutachtalbahn (Lauchringen–Hintschingen) (strategische Bahnlinie, zur Umfahrung des Kantons Schaffhausen angelegt)

Sonstige nicht-grenzüberschreitenden Bahnlinien auf Schweizer Seite in unmittelbarer Grenznähe (Fünf-Kilometer-Zone), die eine direkte Zubringerfunktion zum Grenzverkehr haben (in alphabetischer Reihenfolge):
 Bahnstrecke Chur–Rorschach
 Bahnstrecke Rorschach–St. Gallen
 Bahnstrecke Stein-Säckingen–Koblenz
 Bahnstrecke Strasbourg–Basel (auch auf französischem Staatsgebiet in Fünf-Kilometer-Zone um die Grenze)
 Bahnstrecke Winterthur–Etzwilen
 Bahnstrecke Winterthur–Koblenz
 Thurtallinie
 Basler Verbindungsbahn (Basel Badischer Bahnhof–Bahnhof Basel SBB)
 Bergbahn Rheineck–Walzenhausen
 Bodensee-Toggenburg-Bahn (Romanshorn–Wattwil)
 Bözbergstrecke (Basel–Baden)
 Hauensteinstrecke (Basel–Olten)
 Jurabahn (Basel–Biel/Bienne)
 Mittelthurgaubahn (Kreuzlingen–Wil)
 Rheinfallbahn (Schaffhausen–Winterthur)
 Rorschach-Heiden-Bergbahn
 Seelinie (Schaffhausen–Rorschach)

Fernverkehr
Zwischen Deutschland und der Schweiz werden mehrere Intercity-Express (ICE)-Linien, Eurocity (EC)-Linien, Intercity (IC)-Linien, ÖBB-Nightjet-Linien und auch eine Schweizer InterRegio-Linie betrieben:

Mit der Eurocity-Linie 88 von München nach Zürich bzw. nach Basel führt eine weitere Fernverkehrslinie von Deutschland in die Schweiz. Da sie aber über Bregenz in Österreich geführt wird und dadurch nicht die deutsch-schweizerische Grenze überquert, wird sie hier nicht gelistet.

Regionalverkehr
Im grenzüberschreitenden Regionalverkehr auf der Schiene werden mehrere Verbindungen angeboten:

S-Bahn-Verkehr

Linien von fünf schweizerischen S-Bahn-Netzen bedienen deutsches Gebiet. Diese sind mit Ausnahme der Linie S 5 der S-Bahn Basel (vollständig auf deutschem Gebiet) grenzüberschreitende S-Bahn-Linien. Nachfolgend sind alle schweizerischen S-Bahn-Linien aufgelistet, die die Grenze nach Deutschland überschreiten:

Straßenbahnverkehr
Am 14. Dezember 2014 nahm die grenzüberschreitende Strassenbahnlinie 8 der Schweizer Strassenbahn Basel den Betrieb auf. Sie verkehrt von der Basler Neuweilerstrasse über den Bahnhof Basel SBB und das Basler Quartier Kleinhüningen nach Weil am Rhein in Deutschland.

Straßenverkehr

Der Straßenverkehr zwischen Deutschland und der Schweiz wird derzeit an 67 Grenzübergängen abgewickelt (Stand: Juli 2017).

Der Großteil des überregionalen Grenz- und Transitverkehrs zwischen Deutschland und der Schweiz führt über mehrere deutsche und Schweizer Autobahnen sowie Autostrassen. Es existieren fünf Grenzübergänge, an die zumindest von einem der beiden Länder eine Autobahn oder eine Autostrasse heranführt. Hier findet mit geringerer Bedeutung auch regionaler und vereinzelt auch lokaler Grenzverkehr statt.

Der regionale Grenzverkehr erfolgt zu einem Großteil über deutsche Bundesstraßen und Schweizer Hauptstrassen. Auf diesen Straßen herrscht in der Regel Mautfreiheit. Untergeordnet findet über diese Straßen auch überregionaler Grenz- und Transitverkehr sowie lokaler Grenzverkehr statt. Es existieren zwölf Grenzübergänge, die für den regionalen Verkehr von besonderer Bedeutung sind. Diese zeichnen sich in der Regel dadurch aus, dass an sie zumindest von einem der beiden Länder eine Bundesstraße oder eine wichtige Hauptstrasse heranführt (normalerweise Hauptstrassen mit ein- oder zweistelliger Nummerierung), jedoch keine Autobahn oder Autostrasse.

Der lokale Grenzverkehr geschieht größtenteils an 50 kleineren und häufig unbesetzten Grenzübergängen, die auf deutscher Seite an Landesstraßen, Kreisstraßen oder Gemeindestraßen, auf Schweizer Seite an Nebenstrassen, Kantonsstrassen oder Gemeindestrassen liegen. Untergeordnet findet auf diesen Straßen auch regionaler und sehr vereinzelt auch überregionaler Grenzverkehr statt.

Zollhaltesstelle

Das Verkehrszeichen 2.51 Zollhaltestelle verpflichtet Verkehrsteilnehmer zu einer Höchstgeschwindigkeit von 20 km/h – selbst wenn keine andere explizite Geschwindigkeitsbeschränkung erkennbar ist:

 Das Signal «Zollhaltestelle» (2.51) verpflichtet den Führer zum Halten beim Zollamt. Verzichten die Zollorgane zeitweilig auf die Zollkontrolle, darf der Amtsplatz mit höchstens 20 km/h befahren werden.

Wer hier beispielsweise innerorts mit 50 statt 20 km/h einen Grenzübergang passiert, dem drohen bereits ab 800 CHF Busse sowie drei Monate Fahrverbot. Die Bussenliste nennt unter Abschnitt 303 für eine Überschreitung der Höchstgeschwindigkeit um 11–15 km/h innerorts eine Busse von 250 CHF. Für höhere Überschreitungen können deutlich höhere Bussen verordnet werden.

Busverkehr
Von der SWEG betriebene Buslinie:
  Basel Claraplatz  – Basel Badischer Bahnhof   – Weil am Rhein  – Haltingen  – Binzen  – Rümmingen  – Schallbach  – Wittlingen  – Wollbach  – Hammerstein  – Kandern

Von den Basler Verkehrs-Betrieben und Südbadenbus betriebene Buslinien:
  Wyhlen  – Grenzach  – Riehen Hörnli Grenze  – Basel Wettsteinplatz  – Basel Claraplatz  – Basel Schifflände  – Basel Bachgraben (weiter als Linie ) – Allschwil Gartenstrasse  – Basel Wanderstrasse  – Basel SBB

Von Südbadenbus betriebene Buslinien:
  Schopfheim  – Maulburg  – Steinen  – Lörrach  – Basel Badischer Bahnhof   (nur eine Fahrt Richtung Basel)
  Rheinfelden  – Wyhlen  – Grenzach  – Basel Badischer Bahnhof   /– Riehen  – Lörrach
  Stadtbus Rheinfelden: Rheinfelden Kreiskrankenhaus  – Rheinfelden Busbahnhof  – Rheinfelden Bahnhof  – Rheinfelden Regionalspital  /– Rheinfelden HPS
  Singen  – Stein am Rhein
  Büsingen am Hochrhein  – Gailingen  – Diessenhofen
Vom Unternehmen Stadtbus Tuttlingen Klink (Außenstelle Moos) betriebene Buslinien:

  Radolfzell  – Gaienhofen  – Stein am Rhein

Von der VBSH betriebene Buslinien:
  Schaffhausen  – Im Freien, Schaffhausen  (fährt auch über Gebiet von Büsingen am Hochrhein )
  Schaffhausen  – Büsingen am Hochrhein  – Dörflingen  – Randegg  – Gottmadingen-Murbach  – Buch SH  – Ramsen SH

Von der PostAuto Schweiz AG betriebene Buslinien:
  Konstanz  – Kreuzlingen  – Landschlacht  (Feld-Nr. 80.908)
  Abendbus: Konstanz  – Kreuzlingen  – Landschlacht  – Kreuzlingen  – Konstanz  (Feld-Nr. 80.925)

Historische Zahlen
1961 passierten rund 19 Millionen Kraftfahrzeuge die Grenzzollstellen in Baden-Württemberg. Je 3,3 Millionen Fahrzeuge wurden in Konstanz und Weil am Rhein erfasst, 1,9 Millionen Fahrzeuge passierten die Zollgrenzstelle in Lörrach.

Flughäfen

Flughäfen und Flugplätze in Grenznähe (50 km-Zone) mit regelmäßigem internationalen Flugbetrieb:
 Deutschland
 Flughafen Friedrichshafen
 Schweiz
 Flughafen Zürich
 Flugplatz St. Gallen-Altenrhein
 Frankreich
 Flughafen Basel-Mülhausen

Schifffahrt

Es existieren mehrere internationale Fährverbindungen zwischen Deutschland und der Schweiz. Diese befinden sich hauptsächlich auf dem Bodensee, aber auch auf dem Hochrhein. Es verkehren überwiegend Personenfähren zwischen den beiden Ländern. Die einzige Ausnahme bildet die Fährlinie Friedrichshafen–Romanshorn, auf der auch PKW und LKW transportiert werden. Bis 1976 wurden mit den Bodensee-Trajekten auch Eisenbahn-Güterwagen zwischen den beiden Ländern transportiert.

Grenzkontrolle

Polizei
Die Grenzkontrolle obliegt
 in Deutschland der
 Bundespolizei und der
 Polizei Baden-Württemberg (z. B. im Rahmen der Schleierfahndung). An vielen Stellen ist EasyPASS (ehem. Automatisierte Biometriegestützte Grenzkontrolle) möglich.
 in der Schweiz dem Grenzwachtkorps
 Grenzwachtregion I – Basel (Kantone BS, BL, SO, AG, BE, LU, OW, NW)
 Grenzwachtregion II – Schaffhausen (Kantone ZH, SH, TG, SZ, UR, ZG)

Zollbehörden
Für die Zollkontrolle ist zuständig:
 in Deutschland
 Bundeszollverwaltung
 in der Schweiz
 Grenzwachtkorps

Bedeutende Brücken

(von West nach Ost)
 Rheinfelder Brücke, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Rheinfelden AG/Rheinfelden (Baden))
 Alte Rheinbrücke Rheinfelden, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Rheinfelden AG/Rheinfelden (Baden))
 Fridolinsbrücke, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Stein AG/Bad Säckingen)
 Holzbrücke Bad Säckingen, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Stein AG/Bad Säckingen)
 Laufenbrücke, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Laufenburg AG/Laufenburg (Baden)) – für den motorisierten Individualverkehr gesperrt
 Hochrheinbrücke, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Laufenburg AG/Laufenburg (Baden))
 Rheinbrücke Koblenz–Waldshut, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Koblenz AG/Waldshut-Tiengen), B34/E54
 Rheinbrücke Waldshut–Koblenz, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Koblenz AG/Waldshut-Tiengen), Eisenbahn
 Rheinbrücke Zurzach–Rheinheim, Kanton Aargau/Baden-Württemberg (Bad Zurzach/Küssaberg)
 Rheinbrücke Rheinau–Altenburg, Kanton Zürich/Baden-Württemberg (Rheinau ZH/Jestetten)
 Rheinbrücke Diessenhofen–Gailingen, Kanton Thurgau/Baden-Württemberg

Siehe auch
 Liste geteilter Orte#Deutschland/Schweiz
 Grenzbefestigungen der Schweiz
 Region Hochrhein-Bodensee
 Trinationaler Eurodistrict Basel
 Deutsch-französisch-schweizerische Oberrheinkonferenz (ORK)

Literatur
 Arnulf Moser: Der Zaun im Kopf: Zur Geschichte der deutsch-schweizerischen Grenze um Konstanz. 1992, ISBN 3-89669-827-3.
 Daniel-Erasmus Khan: Die deutschen Staatsgrenzen: rechtshistorische Grundlagen und offene Rechtsfragen Kap. I: Die deutsch-schweizerische Grenze, S. 104–163. Mohr Siebeck, 2004. ISBN 978-3-16-148403-2 (online)

Weblinks

Einzelnachweise

Deutschland und Schweiz

Deutschland Schweiz


En 2021 et 2022, des études ont mis en évidence . En 2021, des échantillons sanguins recueillis par des chercheurs du département de l'Agriculture des États-Unis ont montré que 40 % des cerfs de Virginie échantillonnés présentaient des anticorps prouvant qu'ils sont ou ont été infectés par le SARS-CoV-2 (les pourcentages les plus élevés concernaient le Michigan (67 %) et la Pennsylvanie (44 %). L'université d'État de Pennsylvanie et des responsables de la faune de l'Iowa ont ensuite montré que jusqu'à 80 % des cerfs de l'Iowa échantillonnés d'avril 2020 à janvier 2021 étaient positifs pour une infection active par le SARS-CoV-2, plutôt qu'uniquement porteurs d'anticorps issus d'une infection antérieure. Ces données, confirmées par le Laboratoire national des services vétérinaires, ont alerté les scientifiques sur la possibilité que le cerf de Virginie soit devenu un réservoir naturel du coronavirus, autrement dit une possible « usine de production de variants », dont certains éventuellement retransmissibles à l'homme.

Ceci a des implications écoépidémiologiques importantes pour le virus SARS-CoV-2 responsable de la pandémie de COVID-19 : il pourrait persister à long terme, continuer à évoluer chez les cerfs, puis possiblement réapparaitre chez l'Homme (car dans un « système à plusieurs hôtes réservoirs », il peut avoir un avantage sélectif : il ne disparait pas au cas où il disparaîtrait chez l'un des réservoirs individuels). Le Cerf de Virginie est la première espèce sauvages chez laquelle une transmission du SARS-CoV-2 entre animaux vivant en liberté a été documentée. L'infection semble asymptomatique, mais le cerf pourrait propager le virus à d'autres animaux (sauvages ou du bétail) plus vulnérables.

 inquiète les chercheurs, dont certains pensent que . En mars 2022 une déclaration conjointe de l'Organisation mondiale de la santé (OMS), de l'Organisation des Nations unies pour l'alimentation et l'agriculture (FAO) et de l'Organisation mondiale de la santé animale (OIE) a spécifiquement cité le cerf de Virginie comme exemple d'un réservoir nouvellement formé au sein de la faune.

En mars 2022, dans l'Utah, une autre espèce, le Cerf mulet, a aussi été testée positive au SARS-CoV-2. Au début du mois d'avril 2020, aucune autre espèce de cervidés ne semble avoir été observée porteuse du virus.

Vulnérabilité des populations de Cerf de Virginie au virus SARS-CoV-2
En 2021, on sait que la protéine du récepteur ACE2 (cible du virus sur les cellules de l'organisme qu'il infecte) et chez le Cerf de Virginie similaire à celle de l'Homme.

Ce cerf a été expérimentalement infecté (Cf. Publication de janvier 2021, faite par des chercheurs du département américain de l'agriculture (USDA) après inoculation nasale de faons captifs, qui ont ensuite (entre 3 et 5 jours après l'infection) émis le virus dans leur mucus nasal et leurs excréments ; ils ont aussi pu propager l'infection à d'autres faons, y compris dans des enclos adjacents. D'autres ongulés, tels que les vaches, les moutons et les chèvres n'y sont pas sensibles. Le cerf de Virginie semble aussi pouvoir être « réinfecté » par un autre variant du virus (phénomène décrit par Kuchipudi à partir d'échantillons faits en décembre et janvier 2022 (un cerf avait des anticorps contre Omicron, mais aussi contre le variant Delta.

Un nombre élevé de copies d'ARN viral a souvent été retrouvé dans les échantillons de ganglions de cerfs (allant de 2,7 copies à 2,3 × 106 copies par millilitre), suggérant que de nombreux cerfs avaient probablement une charge virale élevée.

Curieusement, en 2022, en Autriche et Allemagne où des chevreuils (Capreolus capreolus), des cerfs élaphe (Cervus elaphus) et des daims (Dama dama) ont été testés pour le virus, ils semblent tous épargnés, même dans les zoos… alors que .

Prévalence du virus chez le Cerf de Virginie
En Amérique du Nord, en 2021 et 2022, des variants du SARS-COV-2 circulent abondamment chez le Cerf de Virginie. Et ils .

385 échantillons sanguins de cerfs de Virginie prélevés de janvier à mars 2021 ont été étudiés dans le cadre normal de la surveillance des maladies de la faune dans l'Illinois, du Michigan, de l'État de New York et de Pennsylvanie : 40 % d'entre eux contenaient des anticorps anti-SARS-CoV-2 (résultat publié en préimpression en juillet 2021). Il fallait encore vérifier que ces anticorps ne provenaient pas d'infections par d'autres coronavirus chez les cerfs. L'effort d'échantillonnage a donc été amplifié, et étendu à une grande partie de l'Amérique du Nord.

À partir de décembre 2020, les tests PCR ont commencé à être positifs ( en 2021, dans l'Ohio, 129 cerfs étaient positifs pour l'ARN viral du SARS-CoV-2 sur 360 animaux échantillonnés entre janvier et mars 2021). En Iowa 33 % de 283 ganglions lymphatiques rétropharyngés de cerfs échantillonnés entre avril 2020 et janvier 2021 étaient également positifs pour le SARS-CoV-2 (surtout en novembre-décembre 2020, période coïncidant avec celle d'un pic épidémiologique humain. Dans l'Ohio, plus de 50 % des génomes viraux séquencés chez le cerf de Virginie étaient les mêmes que ceux trouvés chez les humains malades de la Covid-19 dans cet État.
Le virus « humain » semble s'être propagé chez les cerfs à au moins six reprises, et les mutations observées chez les cerfs montrent que l'infection se propageait rapidement entre cerfs.

Des cerfs infectés ont ensuite été trouvés dans 24 des 30 États américains où un échantillonnage a été signalé - mais aussi au Québec, en Ontario, au Saskatchewan, dans le Manitoba, au Nouveau-Brunswick et en Colombie-Britannique, bien que les taux de séropositivité au Canada aient été plus faible, à 1-6 %. Fin décembre 2021, des chercheurs découvrent que le variant hautement transmissible d'Omicron a contaminé des cerfs de Virginie vivant à Staten Island (l'un des cinq arrondissements  de la ville de New York). En Ontario, dès novembre-décembre 2021, dans un travail publié en préimpression de février 2021 des chercheurs décelaient et signalaient des signes d'évolution à long terme du virus chez le cerf de Virginie.

Sex-ratio
Les mâles sont plus touchés par le virus que les femelles, comme c'est le cas avec l'encéphalopathie des cervidés et de la tuberculose, probablement car les mâles ont un domaine vital plus grand, se déplacent plus, et ont plus de contacts avec d'autres cerfs lors de la saison de reproduction (automne-hiver). Une autre raison est la dynamiques propre aux groupes sociaux de cerfs célibataires mâles, qui forment des groupes lâches de deux à six individus se touchant et se léchant souvent, alors que les cerfs matriarcaux vivent avec leur harde de femelles et leurs faons.

Hypothèses explicatives

Proximité avec l'Homme
Le cerf de Virginie approche souvent l'Homme ; il est aussi élevé pour sa viande, et des lieux de réhabilitation accueillent des faons orphelins. Les cerfs captifs ont souvent des contacts avec l'Homme et parfois avec des cerfs sauvages, ils peuvent aussi s'enfuir ou être relâchés dans la nature, mais selon Vanessa Hale .

Des cerfs pourraient s'infecter en enfonçant leur museau dans des masques jetés ou en mangeant des végétaux contaminés et/ou en buvant de l'eau contaminé par l'Homme.

Rôle de l'agrainage et de la chasse ?

On a aussi constaté,  que les infections de cerfs par le SARS-CoV-2 ont coïncidé .

 L'agrainage apporté par les chasseurs qui nourrissent et appâtent ainsi les cerfs, pourrait être l'une sources humaines de virus, et il favorise le regroupement d'animaux normalement éparpillés (situation connue pour être propice à la contagion inter-individus).Ainsi, lors de la deuxième semaine de janvier 2021, en fin de saison de chasse régulière, les cinq échantillons de RPLN de cerfs récoltés étaient tous positifs pour l'ARN du SARS-CoV-2.Et durant les 7 dernières semaines (du 23 novembre 2020 à la fin de la saison de chasse le 10 janvier 2021), 80 des 97 échantillons de ganglions lymphatiques de cerfs de tout l'État (82,5 %) étaient positifs pour le SARS-CoV-2. L'agrainage présente l'inconvénient d'aussi attirer et nourrir des micromammifères ( souris) et leurs prédateurs ( vison, chat) connus pour être sensibles ou potentiellement sensible au virus SARS-CoV-2.

 Pour obtenir de beaux trophées, les chasseurs offrent aux cervidés des compléments minéraux, souvent sous forme de pierre à lécher (sels minéraux) que, localement, tous les cerfs lèchent régulièrement (au risque de se transmettre des microbes).

Vecteurs de contagion des cerfs ?
On sait que le virus infectieux est présent dans les excréments des animaux infectés (homme y compris) et qu'il a aussi une certaine capacité persistance dans l'eau (au moins une semaine quand la charge virale est importante), et que les eaux usées contiennent souvent de l'ARN viral mais on n'y a pas trouvé le virus lui-même et on trouve des cerfs contaminés loin des lieux habités. Enfin, le vison d'Amérique et/ou peut-être le chat sauvage pourraient aussi être des intermédiaires. Ces modes d'infection peuvent co-exister, faisant craindre que le cerf puisse devenir un réservoir du SARS-CoV-2 et une source possible d'épidémies récurrentes chez d'autres animaux (humains y compris), tout comme le chameau est devenu un réservoir naturel du coronavirus MERS-CoV-2. Dans ce, le SARS-CoV-2 pourrait muter et se recombiner avec d'autres coronavirus dangereux pour d'autres animaux partageant des pâturages avec des cerfs (vaches, moutons, chèvres…).

Territorialité/mobilité du Cerf de Virginie
Cet animal vit sur quelques kilomètres carrés presque toute l'année, mais au moment de la reproduction (octobre - février), il se déplace plus (de quelques dizaines de km à une centaine de 100 kilomètres parfois ; et quand il y a beaucoup de neige plusieurs groupes peuvent cohabiter dans des zones mieux protégées en Forêt (autre occasion de contagions inter-individus et inter-groupes).

Origine humaine des infections de cerfs ?
Début 2021, les parents viraux les plus proches des virus infectant les cerfs de Virginie étaient ceux trouvés chez de personnes du Michigan près d'un an plus tôt ; le virus circule donc depuis de mois chez les cerfs, et note la virologue canadienne Mubareka, et comme ceci a pu être démontré avec un échantillonnage très clairsemé, il semble que d'autres choses se passent dans la faune sauvage. Ainsi, une préimpression de février 2021 fait état de variants Alpha et Delta du SARS-CoV-2 trouvés chez des cerfs en Pennsylvanie en novembre 2021.

Les génomes Alpha y étaient distincts de ceux trouvés chez l'homme et ont été trouvés des mois après que Delta soit devenu prédominant chez l'Homme, évoquant une évolution indépendante du variant Alpha au sein de la population de cervidés. On soupçonne aussi que dans un cas au moins, c'est le cerf qui a pu infecter un humain et non l'inverse (sans le sud-ouest de l'Ontario).

Si ce phénomène est courant, le virus pourrait ne pas s'estomper, mais continuer à longtemps circuler tout en évoluant. En mars 2021, l'USDA a été mission (avec 300 millions de dollars de subvention) pour enquêter sur les animaux sensibles au SARS-CoV-2, dont en échantillonnant des cerfs durant la saison de chasse 2022-2023 dans au moins 27 États. Et des inoculations expérimentales doivent montrer si les variants telles que Omicron et Delta se comportent différemment chez le cerf de Virginie, et quels autres animaux sauvages elles peuvent infecter (dont cerf mulet et wapiti, deux autres cervidés).

Transmission
Comme chez l'homme, le SARS-CoV-2 se développe et se réplique dans les voies respiratoires supérieures des cerfs, avec un accent particulier sur les structures nasales. Le virus a aussi été retrouvé ailleurs, notamment dans les amygdales, les ganglions lymphatiques et les tissus du système nerveux central des cerfs.

Les installations de cervidés en captivité, où les cerfs sont gardés à proximité pour les reproducteurs ou pour la chasse, ont présenté des niveaux de transmission extrêmement élevés, avec des niveaux d'infection active dépassant 90 % dans une installation.

Le cerfs de Virginie a un récepteur ACE2 similaire à celui des humains exposés au SARS-CoV-2, de même que les espèces de cerfs eurasiatiques, telles que le Chevreuil, le Cerf élaphe et les daims, mais curieusement, ces derniers n'ont pas présenté de cas d'infection (actuelle ou passée) détectées durant des deux premières années de la pandémie de Covid-19. La forte densité des populations de cerfs de Virginie en Amérique du Nord et ses interactions plus fréquentes avec l'Homme pourraient expliquer pourquoi il a subi les vagues épidémiques aux États-Unis et au Canada et non ailleurs.

Mutations et variantes

En 2021, une étude de l'université d'État de l'Ohio montre que les humains ont transmis le SARS-CoV-2 au cerf de Virginie à au moins six reprises (avec six mutations alors rares chez l'homme.

Les données des tests de Pennsylvanie ont montré que des génomes d'une souche divergente de la variante Alpha avaient été trouvés chez le cerf de Virginie en novembre 2021, longtemps après qu'elle avait cessé d'être la souche dominante chez l'homme. Cela suggérait que la variante Alpha avait continué à évoluer de manière indépendante chez le cerf sans qu'il soit nécessaire de le réinfecter par contact humain direct ou indirect.

Une étude de la population de cerfs de Virginie de New York sur Staten Island, commençant en décembre 2021, a révélé que les cerfs sauvages avaient déjà contracté le variant Omicron, qui venait de devenir répandue chez l'homme. L'un des cerfs activement infectés avait des niveaux préexistants élevés d'anticorps, ce qui suggère que les cerfs peuvent être continuellement réinfectés par le SARS-CoV-2.

Clade Ontario WTD
Au début de 2022, des chercheurs canadiens ont annoncé la découverte d'une nouvelle variante du SARS-CoV-2 dans le cadre d'une étude conduite en Ontario de novembre à décembre 2021 sur le cerf de Virginie. Cette variante baptisée « clade WTD de l'Ontario » a infecté au moins une personne ayant été en contact étroit avec des cerfs locaux, marquant potentiellement le premier cas de transmission du cerf à l'homme.

La dernière fois qu'un parent de ce clade viral avait été vu, c'était 10 à 12 mois auparavant, chez l'homme et le vison, de l'autre côté de la frontière internationale au Michigan. Les chercheurs pensent que la variante est apparue chez un animal hôte pendant cette période, car les mutations du clade WTD de l'Ontario étaient très différentes des souches circulantes trouvées chez l'homme, mettant en évidence 76 mutations par rapport au virus d'origine.

L'évènement ancestral de transmission vison-humain dans le Michigan a également montré des preuves de transmission de l'animal à l'homme, entraînant quatre infections humaines qui ont été largement ignorées du public lors de leur découverte fin 2020, et annoncées uniquement par les Centres pour le contrôle et la prévention des maladies (CDC) aux États-Unis quelques mois plus tard, en mars 2021. Le CDC a défendu sa décision en notant que ses découvertes n'étaient pas « surprenantes ou inattendues », puisque des événements similaires de croisement vison-humain avaient déjà été documentés en Europe.

Espèce apparentée également touchée
Les responsables de la faune de l'Utah ont annoncé qu'une étude de terrain menée de novembre à décembre 2021 a détecté le premier cas de SARS-CoV-2 chez le Cerf mulet. Plusieurs cerfs mulet avaient des anticorps anti-SARS-CoV-2, et un cerf femelle du comté de Morgan étaient en cours d'infection active (par le variant Delta. Les cerfs de Virginie, capables de s'accoupler et de s'hybrider avec le cerf mulet, ont migré dans le comté de Morgan et d'autres habitats traditionnels du cerf mulet depuis au moins le début des années 2000.

Notes et références

Articles connexes
 SARS-CoV-2 chez les animaux
 Cerf de Virginie
 Réservoir naturel

Maladie à coronavirus 2019
Médecine vétérinaire
Épidémiologie
Écoépidémiologie
Cervidé

SARS-CoV-2 chez le Cerf de Virginie


Als Shuttlezug (auch Pendelzug) wird ein Zug bezeichnet, der mit einer festen Zugkomposition im Direktverkehr seinen Start- und Zielbahnhof in der Regel ohne Zwischenhalt verbindet. Diese Züge können sowohl Personenzüge als auch Güterzüge sein.

Beispiele
Insbesondere im Autoreisezug-Verkehr werden Shuttlezüge eingesetzt. So verbindet der Sylt-Shuttle die Insel Sylt mit dem Festland. Das Eurotunnel Shuttle verbindet die Bahnhöfe Folkestone in England mit Calais in Nordfrankreich durch den Eurotunnel. In Österreich existiert mit der Tauernschleuse eine Verbindung, um den Autobahn-Tauerntunnel zu umgehen. Besonders häufig wird die sogenannte Autoverladung in der Schweiz durchgeführt, so etwa am Oberalppass, am Simplonpass, am Lötschberg, am Furkapass, und durch den Vereinatunnel (in Klosters Selfranga und Sagliains). Autoverlad gab es früher auch am Gotthardpass und Albulapass.

Im Personenverkehr werden ebenso Shuttlezüge eingesetzt, so etwa zur Erschließung des autofreien Zermatt die Shuttlezüge Täsch–Zermatt. Besonders im Sonderzugverkehr bei Großveranstaltungen werden Shuttlezüge eingesetzt, um die Menschenmassen von entfernt liegenden Punkten zum Veranstaltungsort zu bringen. Peoplemover, die an Flughäfen verschiedene Terminals verbinden, werden auch als Airport-Shuttles bezeichnet.

Im Containerzugverkehr werden ebenso Shuttlezüge eingesetzt. Diese pendeln in hoher Frequenz zwischen verschiedenen Umschlagbahnhöfen bzw. Häfen. In den Umschlagbahnhöfen werden die Container umgeladen, statt die Wagen in Rangierbahnhöfen aufwändig und zeitraubend rangieren zu müssen. So sind im österreichweiten Nationalen Intermodalen Netz Austria – NINA der Rail Cargo Austria die Umschlagbahnhöfe des Landes mehrmals wöchentlich mit Shuttlezügen verbunden.

Einzelnachweise

Bahnbetrieb

Shuttlezug


Eva Menendez Riera (Gijón, 16 de maio de 1970 — Oviedo, 13 de fevereiro de 2011) foi uma competidora de nado sincronizado espanhola com naturalização brasileira. Competiu representando o Brasil nos Jogos Olímpicos de Verão de 1988, em Seul, na Coreia do Sul.

Biografia
Nascida na Espanha e filha de uma família de cinco irmãos, mudou-se para o Brasil com três anos de idade. Durante a infância, começou a treinar nado sincronizado no Tijuca junto com a irmã, Esther.

Mudou-se para o Fluminense, onde formou dupla com Érika McDavid.

Competiu no Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 1986, na Espanha, na categoria por equipes. Nos Jogos Olímpicos de Verão de 1988, em Seul, esteve no dueto com Érika McDavid e ficou em 12º lugar. Na categoria solo, ficou em 31º lugar.

Voltou para a Espanha em 2005. Morreu em 13 de fevereiro de 2011, vítima de câncer.

Ligações externas

 Perfil na página da FINA
 Perfil na Olympedia

Mortes por cancro na Espanha
Brasileiros nascidos no exterior
Desportistas do Fluminense Football Club
Nadadores sincronizados nos Jogos Olímpicos de Verão de 1988
Nadadores sincronizados olímpicos do Brasil
Naturais de Gijón
!Wikiconcurso Mulheres Brasileiras no Esporte (artigos)

Eva Riera


මෞර්ය අධිරාජ්‍යය යනු පුරාතන ඉන්දියාවේ යකඩ යුගයේ පැවැති, භූගෝලීය වශයෙන් අතිමහත් ප්‍රදේශයක පැතිර පැවැති  ඓතිහාසික බලවතෙක් වූ අතර එය මෞර්ය රාජ වංශය විසින් ක්‍රිපූ 321 සිට 185 දක්වා පාලන කෙරිණි.

මගධ රාජ්‍යයය (වර්තමාන බිහාර් හා බෙන්ගාල ප්‍රදේශ ), ඉන්දු ගංඟා නිම්නයෙන් පටන්ගෙන උප මහද්වීපයේ නැගෙනහිර ප්‍රදේශය පැවතිනි. එහි අග නුවර වූයේ පාඨලී පුත්‍ර (වර්තමානයේ පැට්නා ) නගරයයි. මෙම අධිරජ්‍යයයේ ආරම්භකයා වන්නේ චන්ද්‍ර ගුප්ත මෞර්ය වංශිකයායි.ඔහු නන්ද රාජ වංශය පරාජය කර මධ්‍යම හා දකුණු ඉන්දියාව හරහා ඔහුගේ බලය බටහිර දෙසට පතුරුවාගනු ලැබීය.ඔහු මෙහිදී දේශීය බලතල කඩා බිඳ දැමීය. ක්‍රි.පූ. 316 වන විට වයඹ දිග ඉන්දියාවේ සම්පූර්ණයෙන්ම මෙම අධිරාජ්‍යයයට අයත් විය.එය මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් ගෙන් පසුව ප්‍රාදේශීය රාජ්‍ය යටත් කර ගැනීම වේ.

මෞර්ය අධිරාජ්‍යය උතුරින් ස්වාභාවික දේශ සීමාවක් වන හිමාලය දක්වාද, නැගෙනහිරින් ඇසෑමය දක්වාද පැතිරී පැවතිනි.බටහිරින් වර්ථමාන පාකිස්ථානයද, ඇෆ්ගනිස්ථානයේ වැදගත් ප්‍රදේශ වන හේරාට් සහ කන්දහාර් පළාත්ද ,ඉරානයට අයත් සිස්තාන් සහ බලුකිස්ථාන් යන පළාත්ද වීය.බින්දුසාර අධිරාජ්‍යයා විසින් තම අධිරාජ්‍යය මධ්‍යම සහ දකුණු දිග ඉන්දීය ප්‍රදේශ කරාද පැතිරවීය.නමුත් ගවේෂණය නොකරන ලද කුඩා ගෝත්‍රික ප්‍රදේශ සහ කැලෑ බද ප්‍රදේශයක් වන කාලිංගය මීට අයත් නොවීය.
මෞර්ය අධිරාජ්‍යය ඉන්දියානු උප මහාද්වීපයේ පැවති විශාලම අධිරාජ්‍යය ලෙස සැළකේ.මෞර්ය රාජ වංශයේ විනාශ වීම ආරම්භ වූයේ අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ අවෑමෙන් වසර 50 ක් පමන ඉක්මවූ පසුවයි.ඉන්පසු මගධයේ බලයට පත් වන්නේ සුන්ග රාජ වංශයයි.

චන්ද්‍ර ගුප්ත කාලයේ ,මෞර්ය අධිරාජ්‍යය ඉන්දියාවෙන් එතෙර මැසිඩෝනියානු නීතිය යටතේ පවතින ප්‍රදේශ ද අයත් කර ගන්නා ලදී. චන්ද්‍ර ගුප්තගේ ආක්‍රමණයෙන් ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ හමුදා ජනරාල්වරයකු වන සෙලියුකස් ප්‍රමුඛ හමුදාව විනාශ විය. චන්ද්‍ර ගුප්ත කාලයේ දේශිය සහ විදේශීය වෙළඳාම ,කෘෂි කර්මය සහ ආර්ථික කටයුතු යන තුන් අංශයන්ගෙන්ම සංවර්ධනයට පත් විය.කාලිංඝ යුද්ධයෙන් පසු ලද අත්දැකීම් හේතුවෙන් අශෝක අධිරාජ්‍යයා යටතේ අඩ සියවසක කාලයක් පමණ සාමකාමී සහ ආරක්ෂිතව පැවතුනි.ඉන්දියාවේ පැවති සෞභාග්‍යමත් හා ස්ථාවර අධිරාජ්‍යය සතුව පැවති ශක්තිමත් ආර්ථික සහ යුධමය ශක්තිය හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ දේශපාලන මත හා වෙළඳාම බටහිර හා මධ්‍යම ආසියාව ද ,යුරෝපය දක්වාද පැතුරුනි.

ආදි ඉතිහාසය

චාණක්‍ය සහ චන්ද්‍රගුප්ත මෞර්යය

මගධය යටත් කර ගැනුම
චානක්‍ය බමුණා විසින් චන්ද්‍රගුප්තව හා ඔහුගේ හමුදාව දිරිමත් කරනු ලැබුවේය. ඒ මගධයේ සිහසුන ලබාගැනීමටය. ඔහුගේ බුද්ධි ජාලය අනුව කටයුතු මෙහෙයවීමෙන් චන්ද්‍රගුප්ත, මගධයේ හා අනෙක් ප්‍රදේශවල  බොහෝ තරුණයන් එක් රැස් කිරීමට සමත් විය. එම බොහෝ දෙනා සිත්තැවුලෙන් පසුවුයේ පාලක ධනා රජුගේ නීති නිසාවෙනි. මෙම මිනිසුන් සැදුම් ලද්දේ තක්ෂිලා නුවර චානක්‍යගේ සිසුපිරිස කාකයේ පෝරස් රජුගේ නියෝජිතයන්, ඔහු‍ගේ පුත් මලේකෙටු හා කුඩා රාජ්‍ය වල නීති සම්පාදකයාගෙනි.

පාඨලිපුර ආක්‍රමණයට සුදානම් වෙමින් මෞර්යයා රහසේම සැලසුම් සකස් කළේය. බල ඇණියට නියෝග ලැබීමත් සමඟ මගධ හමුදා නගරයෙන් එළියට ඇඳ දමා ඔවුන් මෞරයාගේ හමුදා බල ඇණි දෙකකට මැදි කිරීම  එම සැලසුම විය. මේ සියල්ල අතර මෞරයාගේ ජෙනරාල් නන්දාගේ ජෙනරාල් ට අල්ලස් දුන්නේය. ඔහු රාජධානියේ සිවිල් යුද්ධයක් ඇති කළේය. ඒ අතර සිහසුන හිමිකරුවාට දීමට  අවශ්‍ය සැලසුම් සකස් විණි.

චානක්‍යට අවස්ථානුකූලව ජයග්‍රහණය ලබා ගැනීමට හැකිවිය. මුලිකව නන්දා ඉල්ලා අස් වුයේ චන්ද්‍රගුප්තට බලය පවරමිනි. ඉල්ලා අස්වූ නන්දා ඉන්පසුව දක්නට නොලැබිණි. රක්ෂසා චානක්‍යයේ හේතු පිළිගත්තේය. රක්ෂසා චන්ද්‍රගුප්තයේ ප්‍රධාන සංස්කාරකයා ලෙසත්, චානක්‍ය උසස් නිලයකට පත් කිරීමත්  චන්ද්‍රගුප්ත බලයට පත් වහාම සිදු විය.

==චන්ද්‍රගුප්ත මෞර්ය

ය==
<P>

බින්දුසාර

මහා චන්ද්‍රගුප්ත මෞර්ය රජුගේ පසු දෙවන මෞර්ය අධිරාජ්‍යා වුයේ බින්දුසාරයි.සිය පියාට මගධ රාජ්‍යයේ බලය ලබා ගැනීමට උපකාර කළ ආචාර්ය චානක්ය ය ඔහුට ද උපදෙස්දෙමින් සියල්ලන්ගේම ගෞරවාදරයට පත් වී සිටියේය. ඔහුගේ රාජ්‍ය කාලය තුළ අධිරාජ්‍යය දකුණු දිගින් පුළුල් විය. ඔහුගේ පුතුන් දෙදෙනා වූ සුසිම සහ අශෝක, තක්ෂිලා සහ උජෙයින් හි යාපා පදවි දැරූහ. ග්‍රීක්වරු ඔහුව  අමිට්‍රොකේටිස් මෝ අලි‍ට්‍රොකේඩිස් ලෙස හැඳින්වුහ. ඒවා සංස්කෘත භාෂාවේ එන අම්ත්‍රඝාත (සතුරන්ගේ මාරයා) යන්නේ ග්‍රීක පරිවර්තනයන් ය. කෙසේ නමුත් ආචාර්ය චානකය ගෙ මරණය මොහුගේ කාලයේ සිදු විය. ඔහුගේ රාජ්‍ය පාලනයේ අවසන් කාලය වන විට අභ්‍යන්තර සතුරන්ගේ කටයුතු නිසා ඔහුට බොහෝ වශයෙන් සිත් තැවුල් ඇති විය.

මහා අශෝක

පරිපාලනය

පාටලීපුත්‍ර රාජධානිය මුල්කර ගත් මෞර්ය අධිරාජ්‍යය එකල පලාත් 4 කට බෙදී පැවතිණි. පුරාවෘත්තවල සඳහන් වන පරිදි එම පළාත් 4 උදේනි, ස්වර්ණගිරි, කෝසල හා තක්ෂිලා යන අගනුවරවල් කේන්ද්‍රකරගෙන පාලනය විණි.

කෞටිල්‍ය පඩිවරයා විසින් රචිත "අර්ථශාස්ත්‍රයෙහි" සඳහන් වන පරිදි මෙකල මෞර්ය අධිරාජ්‍යයාගේ පාලනය ඒකාධිපතිවාදී ස්වරූපයක් පෙන්නුම් කළේය.

මෞර්ය අධිරාජ්‍යයා සතුව පැවති බලසම්පන්න හමුදාව එහි පුළුල් ව්‍යාප්තිය සඳහා මහත් රුකුලක් වුණි. මෙගස්තිනිස් නම් ග්‍රීක ජාතික දේශාටකයාගේ වාර්තාවන්ට අනුව මෙම හමුදාව 600,000 පමණ වූ භට පිරිසකගෙන්ද, 30 000 පමණ වූ යුධ අශ්වයින්ගෙන් ද, 9000 පමණ වූ යුධ ඇතුන්ගෙන් ද සමන්විත වූ අතර මුළු අධිරාජ්‍යයම ආවරණය වන පරිදි පැවති පුළුල් ඔත්තු සේවා ජාලයක්ද එකල ක්‍රියාත්මක විය.

මෙතරම් ශක්තිමත් ආරක්ෂක හමුදාවක් සතුවු අශෝක අධිරාජ්‍යයා තම අධිරාජ්‍යය විහිදී තිබුණු බටහිර හා දකුණු ආසියාවේ සාමය, ආරක්ෂාව හා ස්ථාවරත්වය වෙනුවෙන් කැපවී කටයුතු කර ඇති බව ඉතිහාසය පෙන්වා දෙයි.

ආර්ථිකය

මෞර්ය අධිරාජ්‍ය සමයේ පළමු වරට දකුණු ආසියාවේ දේශපාලන පක්ෂ සහ ආරක්ෂක හමුදා විසින් වැඩි දියුණු කරන ලද ගණුදෙනු  හා වෙළෙදාම් ක්‍රමයකට  සහ ආර්ථික සැලැස්මකට අවස්ථාව ලබාදුණි. මෙම සංකල්පය නිසා සිය ගණනක් රාජධානි,කුඩා භට කාණ්ඩ විශාල ප්‍රමාණයකට,ශක්ති සම්පන්න ග්‍රාම සමුහයක නායකයන්ට,මාරාත්මක යුධ හමුදා වලට සාමුහික අවසරයක් ලැබී තිබේ. ප්‍රාදේශීය රජවරු විසින් අය බදු හා ධාන්‍ය එකතු කිරීම නිසා ගොවීන් පීඩාවට පත් වී තිබුණු ක්‍රමය වෙනුවට, අර්ථ ශ්‍රාස්ත්‍රය මූලික කරගත්, ඍජු නමුත් ජනතාවට පහසු ජාතික  බදු ක්‍රමයක් ඇති කරවීය.  චන්ද්‍ර ගුප්ත මෞර්ය රජ විසින් ඉන්දියාව තුළ තනි මුදල් ඒකකයක් ඇති කිරීම සහ ග්‍රාමීය නායකයින්,ප්‍රභූන්, ගොවීන් හා ව්‍යාපාරිකයින් අතර  පුළුල් සම්බන්ධතාවක් ගොඩ නඟන ලදී. මෞර්යයන් විසින් ප්‍රාදේශිකව බලය පතුරුවාගෙන සිටි මංකොල්ල කණ්ඩායම්,පෞද්ගලික හමුදා සහ බල සම්පන්න  ප්‍රාදේශීය නායකයින් පරාජයට පත් කරනු ලැබීය.මෞර්යයන් අය බදුවලින් ලැබුණු ආදායම පොදු කටයුතු සහ නිෂ්පාදන වැඩි කිරීමට අදාළ ජල මාර්ග ඉදි කිරීම පිණිස යෙදවීය.

ඉන්දු-ග්‍රීක සහයෝගීතා සංග්‍රහය යටතේ සහ අශෝක අධිරාජ්‍ය සමයේ ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳ සහයෝගීතාව වර්ධනය විය.පාකිස්ථානයේ හා ඇෆ්ගනිස්ථානයේ වර්තමාන දේශ සීමාව වන "කයිබර් පාස්" අවට රටවල් සමග ආර්ථික සම්බන්ධතා වලට ඉතා වැදගත් තොටුපලක් විය. ග්‍රීක රාජධානි සහ බටහිර ආසියාවේ හෙලනික රාජ්‍යයන් ඉන්දියාවේ ඉතා වැදගත්  කොටස්කරුවන් විය.මැලේ අර්ධද්වීපය හරහා නිරිතදිග ආසියාවටද වෙළෙඳාම ව්‍යාප්ත විය.ඉන්දියාවේ අපනයන ද්‍රව්‍ය අතර සේද ,රෙදිපිළි ,කුළු බඩු සහ විදේශීය ආහාර අඩංගු විය.යුරෝපය හා බටහිර ආසියාවට විද්‍යා දැනුම සහ තාක්ෂණය බෙදා හැරීම නිසා අධිරාජ්‍යය තව තවත් පොහොසත් විය. අශෝක අධිරාජ්‍යයා විසින් දහස් ගණන් මාර්ග, ජල මාර්ග, ඇළ මාර්ග,විවේකගාර සහ තවත් පොදු කටයුතු විශාල ප්‍රමාණයක්  කරවන ලදී.මෙසේ  පහසුකම් ඇති කිරීම නිසා අධිරාජ්‍යයේ නිෂ්පාදන සහ ආර්ථික අංශ වැඩි දියුණු විය.

ආගම

හින්දු ආගම
තමා බුදු දහම වැළඳ ගත්තද අශෝක අධිරාජ්‍යයා තම රාජ්‍යය සභාවට හින්දු පූජකයන්ද සහභාගී කර ගත්තේය. ඔහු ආගමික නිදහස සහ ඉවසීම තම පාලනය තුළ පවත්වා ගැනීම නිසා බුදුදහම පුළුල් පෙදෙසක පැතිරිණි. ඉන්දීය සමාජය අවිහිංසා දර්ශනය වැළඳගත් අතර රාජ්‍යයේ දූෂණ හා අක්‍රමිකතා විශාල ලෙස අඩුවිය.බුදු දහමින් කුල ක්‍රමය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත් සමඟ හින්දු දහමට, ජෛන හා බෞද්ධ ඉගැන්වීම් උරා ගැනීමක් සිදුවිය.ඒ අයුරින් අශෝක රාජ්‍ය සමයේ සාමය,සෞභාගය සපිරි යුගයක් උදාවිණි. මෙනිසා සමාජ නිදහස ක්‍රමයෙන් වැඩිදියුණු විය.

බුද්ධාගම

නමුත් කාලිංග යුද්ධයෙන් පසු අශෝක අධිරාජ්‍යයා බුදුදහම වැළඳ ගැනීමත් සමඟ ඔහු කුරිරු රාජ්‍යය පාලන ක්‍රම හා ආර්ථික ක්‍රමවේද බැහැර කරන ලදී. අශෝක අධිරාජ්‍යයා විසින් තම පුත්‍රයා සහ දියණිය යටතේ ධර්මදූත පිරිස් ශ්‍රී ලංකාවට එවන ලදී. ලංකාවේ රාජ්‍යත්වය හෙබවූ දේවානම්පියතිස්ස රජු විසින් බුදුදහම කෙරෙහි පැහැදී බුදුදහම වැළඳගත් අතර එයට රාජ්‍යය අනුග්‍රහයද ලබාදෙන ලදී. අශෝක රජු මෙවැනි ධර්මදූත පිරිස් බටහිර ආසියාව, ග්‍රීසිය සහ ගිණිකොණ ආසියාවටද යවන ලද අතර දඹදිව පුරා බෞද්ධ පන්සල් පිරිවෙන් පිහිටවමින් බුදුදහම අධිරාජ්‍යය පුරා පැතිරවීය.ඔහු ඉන්දියාව පුරා ස්ථුප 84000 ක් පමණ ඉදිකළ බවට විශ්වාස කෙරේ. එමෙන්ම ඔහු විසින් ඇෆ්ගනිස්ථානයේද බෞද්ධ ජනගහණය වැඩිකරන්නට කටයුතු කරන ලදී. අශෝක රජු බුදුදහම පැතිරවීම සහ ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම සඳහා තෙවැනි බෞද්ධ ධර්ම සංගායනාව තම අගනුවර දී පැවැත්වූ බවද කියවේ.

ජෛනාගම

ඉතා උසස් මට්ටමින් ආගමික පරිවර්තනයක් දියත් කළ පළමු ඉන්දීය අධිරාජ්‍යයා චන්ද්‍රගුප්ත මෞර්ය විය.එකල රාජ සභාවේ සිටි හින්දු පූජකයන් විසින් පිළිකුල් කළ ආගමික ඉගැන්වීමක් ජෛන ආගම චන්ද්‍ර ගුප්ත අධිරාජ්‍යයා විසින් වැළඳ ගැනීමත් සමඟ මෙය සිදුවිය. වියපත් වීමත් සමඟ චන්ද්‍රගුප්ත රජු තම රජකම සහ රාජ්‍යය පවරා දී ජෛන පූජකයන් සමඟ එක් විය.පසු කලෙක ඔහු ආචාර්ය හද්‍රබාහුගේ ශිෂ්‍යයෙකු බවට පත්විය. ඔහු තම අවසන් දින කිහිපයකදී ආත්මය පාරිශුද්ධ කරන්නා වු ජෛන පිළිවෙතක් අනුගමනය කරමින් කර්ණාටක ප්‍රාන්තයේ බේලගොල ආශ්‍රමයේ විසු බවට තොරතුරු සඳහන් වෙයි. කෙසේ වෙතත්
චන්ද්‍රගුප්ත විටක ආචාර්ය බද්‍රබාහු පිළිපදින කෙනෙක් විය.ඒ අනුව  අවසාන කාලයේ දී ඔහු විසින් ජෛන ආගමේ සන්තාර නැමැති දේ පිළිපදින ලදි. එනම් වේගයෙන් මරණය කරා එළඹීමයි.කෙසේ  වුවත්  ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වන බින්දුසාර අධිරාජ්‍යයා ආජිවක කෙනෙක් විය.එමගින් ඔහු ජෛන ආගමෙන් හා බුදු දහමෙන් දුරස් කර තැබීය.
ඔහුගේ අනුගාමිකයා වු බින්දුසාර රජු හින්දු පිළිවෙත් ආරක්ෂා කරන ලද අතර ජෛන ආගමෙන් හා බුදුදහමෙන් ඈත්ව සිටියේය.
අ‍ශෝක රජුගේ මුණුබුරා වන සාම්ප්‍රතිද,ජෛන  ආගම වැළදගත්තේය. ඊට හේතු වූයේ සම්රත් සාම්ප්‍රතිහට ජෛන  භික්ෂුවක් විසින් උගැන්වීම් කටයුතු සිදු කිරීමයි. තවද ඔහු විසින් ඉන්දියාව පුරා ජෛන  පන්සල් 125,000 පමණ හදා ඇති බවට සලකනු ලැබේ. ඒවායේ ඇතැම් නටබුන් අදටත් අහෙමෙඩ්ටබාඩ්, වීරගම්, උජෙන් සහ ලිටාන් නැමති නගර අවටින් දැකිය හැකිය.

සාම්ප්‍රති විසින් මෙම ජෛන ආගම ව්‍යාප්ත කිරීම වෙනුවෙන් දූත කණ්ඩායම් ග්‍රීසියට, පර්සියාවේ මධ්‍යම හා නැගෙනහිර ප්‍රදේශවලටද යැවුහ. නමුත් අදටත් කිසිදු පර්යේෂණයක් ඒ පිළිබඳව සිදු වී නැත. කෙසේ වුවත් ජෛන ආගම මෞර්ය නීතියට අනුව ප්‍රධාන ආගමක් බවට පත්විණි. චන්ද්‍රගුප්ත හා සාම්ප්‍රති  ඔවුනගේ පාලන සමය තුළදී දකුණු ඉන්දියාවේ ජෛන  ආගම ප්‍රචලිත කිරීමට ඉදිකළ ජෛන පන්සල් සහ ජෛන දේවස්ථාන ගණන ලක්ෂ සංඛ්‍යාත විය. නමුත් ජෛන ආගමට ප්‍රතිපක්ෂව නැගී ආ ආගම් සඳහා යෙදවූ  මුල්‍ය ප්‍රතිපාදන හිගය නිසා ශන්කරචර්යා හා රාමනුජචර්යා නැඟ ඒමත් සමඟ ජෛන  ආගමද පසු බෑමට ලක්විණි.

වාස්තු විද්‍යාත්මක නටබුන්

මෞර්ය සමයේ වාස්තු විද්‍යාත්මක නෂ්ටාවශේෂ ඇත්තේ කිහිපයක් පමණි. පැට්නා ආසන්නයේ කුම්රහාර්වල මිටර් 10 ක් පමණ උස කුළුනු 80 ක් සහිත බුහුටැම්පායක නෂ්ටාවශේෂ හමු වී ඇත. එය එම නගරයේ මෞර්ය පාලනය හා සම්බන්ධව පැවති ඉතා ස්වල්ප භූමි භාගයක් අතරින් එකක් වේ. එහි ශෛලිය පර්සියානු ආකිමිනියානු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය සිහිකරවයි.

බරබාර්හි ගුහාවන්, විශේෂයෙන් ලෝමාස් රිජ් ගුහාවෙහි සැරසිලි කල ඉදිරිපස මෞර්ය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ තවත් උදාහරණ වෙයි. මේවා මෞ්යයන් විසින් අජි විාස් හි බෞද්ධ නිකායකට පුජා කරනු ලැබිනි.

මෞර්ය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ ඉතාමත් පෘථුල ලෙස පැතිරුණු උදාහරණයක් නුයේ අශෝකාහි කුළුණුය. ඒවා විශිෂ්ඨ ලෙස සරසනු ලැබු අතර ඉන් 40 කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් උප මහාද්විපය පුරා පැතිරි ඇත.

මෞර්ය සමයෙහි ස්වභාවික ඉතිහාසය
මෞර්ය රාජවංශය සමය වන විට සත්ව සංරක්ෂණය ඉන්දියාවේ බරපතල රාජකාරියක් වී පැවතිනි. ඉන්දියාවේ එක්සත් දේශපාලන ඒකකයක් සැපයු ප‍්‍රථම අධිරාජ්‍යය ලෙස මෞර්යයන් විසින් වනාන්තර, රටවැසියන් සහ පොදුවේ සත්්වයින් වෙත දක්වන ලද ආකල්පය සැලකිය යුතු වේ.

මෞර්යයන් ප‍්‍රථමයෙන් වනාන්තර දෙස බැලූවේ සම්පතක් වශයෙනි. ඔවුනට ඉතාමත් වැදගත් නිෂ්පාිතය වුයේ හස්තියාය. ඒ කාලයේ දී යුද බලය රදා පැවතියේ අශ්වයන් හා මිනිසුන් මත පමණක් නොව යුද හස්තීන් ද මතය. පන්ජාබ් හි ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ ආණ්ඩුකාරවරයා වු සෙලියුකස්ගේ පරාජය කෙරෙහි එම කරුණු බලපෑවේය. ලාභදායී වු නිසාත් අල්ලාගෙන හීලෑකොට පුහුණු කිරිමට ගතවුයේ අඩු කාලයක් නිසාත් මෞර්යයන් හස්තීන්ගෙන් සැපයුම ආරක්ෂා කිරිමට කටයුතු කළේය. කෞටිල්‍යගේ අර්ථ ශාස්ත‍්‍ර ග‍්‍රන්ථය  පැරණි රාජ්‍ය තන්ත‍්‍රය පිළිබද උපදේශ වාක්‍ය පමණක් නොව හස්තින් ගැවනෙ වනාන්තර ආරක්ෂා කරන්නන් වැනි නිලධාරින්ගේ වගකීම් ගැන ද පැහැදිලිව සදහන් කරයි.

ඔහු වනය මායිමෙන් හස්තින් සදහා වන ආරක්ෂක නිලධාරින් විසින් රැුකවල් යොදු වනයක් පිහිටුවිය යුතුය. වන පාලකයා විසින් ආරක්කයින්ගේ ද සහාය ඇති කදුවල, ගංගා හා විල් දිගේ මෙන්ම මඩ වගුරුවල ගැවසෙන හස්තින් ආරක්ෂා කළ යුතුය. හස්තීන් ඝාතනය කරන  ඕනෑම කෙනෙක් ඔවුන් විසින් මරා දැමිය යුතුය.

මෞර්යයන් දැව සැපයුම සහ නම් සදහා සිංහයන් සහ කොටියක් සැපයුම ද වෙනුවෙන් වෙන් වෙන් වනාන්තර නම් කළහ. ඉන් ඔබ්බට ගොස් සත්ව ආරක්ෂකා විසින් තණබිම්හි ගැවසෙන ගවයින්ට ආරක්ෂාව සැලසිම සදහා හොරුන්, කොටියන් සහ අනෙකුත් ගොදුරු සොයන සතුන් වැනසීමට ද කටයුතු කළේය.

මෞර්යයන් යුද්ධෝපාය හෝ ආර්ථික කරුණු සම්බන්ධයෙන් සිාවන් හා පාලන පියවරයන් ද පැනවුහ. ඔවුහු සියළුම කැලෑ ග්‍රෝති‍්‍රකයන් සැක කල අතර ඔවුහු පගා දිනේ හෝ දේශපාලන වශයෙන් යටපත් කිරිම මගින් පාලනයට නතු කර ගත්හ. ඔවුහු ආහාර රැස් කරනනන් හෝ ආරක්ෂකයින් වැන්නවුන් මායිම්වලට රැකවලට ද සතුනට උගුල් ඇටවීමට ද යොදාගත්හ. යම් යම් අවස්ථාවන්හිදි ආතතින් සහ භේද සහිත වුව ද එම සම්බන්ධතාවන් සිය විශාල අධිරාජ්‍යය රැක ගැනීමට මෞර්යයට ඉඩ සැලසිය.

සිය පාලන සමයේ අවසාන අවධියේ අශෝක බුද්ධාගම වැළද ගත් පසු සත්වයින්ට ආරක්ෂාව සැලසිම සහ රාජකිය දඩයම අත්හැරිම වැනි තම පාලන විලාශයේ වැදගත් වෙනස්කම් හදුන්වා දුන්නේය. වන ජිවින්ට ආරක්ෂාමය පියවරයෙන් හදුන්වාදුන් ඉතිහාසයේ ප‍්‍රථම පාලකයා ඔහු විය හැකිය. ඒ පිළිබදව ශිලා ලිපිවල නියෝගයන් ද කෙටුම් කර තිබිණි. සත්ව ඝාතනය අත්හැරිම පිළිබද රජුගේ අදර්ශය බොහෝ දෙනා විසින් අනුගමනය කළ බව මෙම ලිපිවලින් කියැවිනි. එක ප‍්‍රකාශයක මෙසේ සදහන්ය.
''අපගේ රජු ඝාතනය කළේ ඉතා සුළු සතුන් සංඛ්‍යාකි''-පස්වැනි කුළුනේ ආඥාව

කෙසේ වුව ද අශෝකගේ ආඥාවන්ගෙන් සත්‍ය සිදුවිම්වලට වඩා පාලකයනු්ගේ අභිමතයන් පිළිබිඹු වේ. රාජකීය අභය භූමිවල මුන් දඩයම් කිරිම පිළිබද දඩය පනා (කාසි* 100 ක් ලෙස සදහන් කර තිබිම මෙ නිති කඩන්නන් සිටි බවට සාක්ෂි වේ. පොදු ජනයා විසින් නිදහසේ ක‍්‍රියාවට නැගු කැලෑවල දඩයම් කිරිම, ගස් කැපිම, මාළු ඇල්ලීම සහ ගිනි තැබිම වැනි පුරුදු නිතිමය සිාන් හා ගැටිනි.

හෙලනිස්තික ලෝකය සමග සබදතා

අධිරාජ්‍යයට අඩිතාලම දැමීම
හෙලනිස්තික ලෝකය සමග සබඳතා ආරම්භ වන්න‍ට ඇත්තේ මෞර්ය අධිරාජ්‍යයේ ආරම්භයත් සමගය. චන්ද්‍ර ගුප්ත මෞර්ය අදිරාජ්‍යයා විසින් වයඹ දිග ප්‍රදේශයේ තක්ෂිලා ප්‍රදේශයේදී අලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්‍යයා හමුවූ බව ප්ලුටාච් (Plutarch) වාර්තා කරයි.

"ඇන්ඩ්‍රෝකොටස් (Androcottus) ඔහුගේ තරුණ අවධියේදී ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්‍යයා දක්නා ලද අතර අප දැනගත් පරිදි,   පසුව ඇලෙක්සැන්ඩර් විසින් ඔහුව රටේ නායකයා බවට පත්කිරීමෙන් යාන්තමින් ගිලිහි ගිය බව ඔහු නිතරම පවසා ඇත.  එයට හේතුව වුයේ ඔහුගේ වටපිටාව හා අඩු උපත රජතුමා විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හා අවමන් කිරීමයි." ප්ලුටාච් 62 – 3

වයඹ යළි-අත්පත් කර ගැනුම (ක්‍රිපූයු 310 පමණ)
චන්ද්‍ර ගුප්ත මෞර්ය විසින් ග්‍රීක ජාතිකයන් විසින් කලින් පාලනය කරන ලද වයඹ දිග ඉන්දියාව නැවත තම පාලනයට යටත් කර ගන්නා ලදී. එහිදි ඔහු විසින් ඇලෙක්සැන්ඩර්ට පසුව එම ප්‍රදේශයේ ඉතිරි වු මාණ්ඩලිකයන්ට එරෙහිව සටන් කළ අතර ඔවුන් අතර 317BCE දි මිය යන තෙක් බටහිර පංජාබය පාලනය කළ ඉයුඩිමස් (Eudemus) හෝ 316BCE දී බැබිලෝනියාවට යනතෙක් ඉන්දු ප්‍රදේශය හරහා ග්‍රීක ජනපදවල පාලකයා වු පෙයිතන් (Peithon) ඇතුළත් විය හැක.

"ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ මරණයෙන් පසු ඉන්දියාව විසින් වහල්කමේ බර සොලවා දමන්නාක් ලෙස ඔහුගේ මාණ්ඩලිකයන් මරාදමන ලදී. මෙම නිදහස් කර ගැනීමේ නිර්මාතෘවරයා වුයේ සැන්ඩ්‍රකොටස්ය. (Sandracottos) නමුත් ඔහු ජයග්‍රහණයෙන් පසුව නිදහස්කම වහල් කමට පරිවර්ථනය කරන ලදී. කිරුල හිමි කර ගැනීමෙන් පසුව ඔහු විසින් විදේශීය ආධිපත්‍යයන් ගලවා ගත් මිනිසුන්වම පීඩනයට ලක් කරන ලදී." ජස්ටින් XV.4.12-13

"පසුව ඔහු විසින් ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ මාණ්ඩලිකයන්ට එරෙහිව යුද්ධයට සුදානම් වීමේදී සුවිසල් වල් අලියෙකු ඔහු දෙසට දුව විත් හිලෑ අලියෙකු මෙන් ඔහුව කරමත තබා ගන්නා ලදී. ඉන්පසුව ඔහු විශ්මිත සටන්කරුවෙකු හා යුධ මෙහෙය වන්නෙකු බවට පත් විය. රාජකීය බලය ලබාගැනීමෙන් සැන්ඩ්‍රකොටස් ඉන්දියාව යටත් කරගෙන සිටි කාලයේදී සෙලියුකස් අනාගත කිර්තියට සුදානම් වෙමින් සිටියේය." ජස්ටින් XV.4.19

සිලූකස් හා වියවුල හා සන්ධානය (ක්‍රිපූයු 305 )
සෙලියුකස් i නිකාටර්ගේ රිදි කාසිය, මෙහු චන්ද්‍ර ගුප්ත මෞර්යය සමග සටන් වැදුනු අතර පසුව ඔහු සමග මිත්‍ර වන ලදී.

ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්‍යයාගේ පෙර පැවති අධිරාජ්‍යයේ ආසියානු කොටසේ මෙසිඩෝනියානු මාණ්ඩලිකයා වු සෙලියුකස් I නිකාටර් විසින් බක්ට්‍රියා හා ඉන්දුස් වැනි ඉතා ඈත පිහිටි නැගෙනහිර දිග භූමි ප්‍රදේශ ආක්‍රමණය කළ ඔහුගේ පාලනය යටතට ගන්නා ලදී. (ඇපියන්, රෝමයේ ඉතිහාසය, සිරියානු යුද්ධ 55) 305 BCE හි ඔහු චන්ද්‍ර ගුප්ත සමග ගිවිසුමකට එළඹෙන ලදී.

"අවිආයුධ වලින් බලසම්පන්න හා කවුන්සිලයෙන් අනුනයිනි වු ඔහු මෙස පොතමියා, ආමේනියා, සෙලියුසිඩ් කැපඩොස්යා, පර්සිස්, පාතියා, බක්රියා, අරාබිය, ටපවුරියා, සොද්දියා, අරචෝසියා, හිල්කානියා හා හින්දුස් ගඟ වැනි ඈත පිහිටි අශෝක අදිරාජ්‍යයා විසින් යටත් කර ගෙන සිටි අනෙක් ප්‍රදේශද අයත් කරගන්නා ලදී. එම නිසා ඔහුගේ සීමා අලෙක්සැන්ඩ්‍ර අධිරාජ්‍යයාගෙන් පසු වඩාත් විස්ස්‍රතම ඒවා විය. ප්‍රිගියා සිට ඉන්දුස් දක්වා වු සියළු ප්‍රදේශ සෙලිකස්ට අයත් විය." ඇපියන්, රෝමයේ ඉතිහාසය සිරියානු යුද්ධ 555

ගැටුමකට කිසිදු හේතුවක් නොතිබුණත් ඔහු විසින් යම් භූමියක් අත්පත් කර ගැනීම‍ට අසමත් වු විට ඉන්දියානු අධිරාජ්‍යයන්ට එරෙහිව දුබලව කටයුතු කළ බව පැහැදිලි ඇති අතර ඔහුගේ වු භූමි ප්‍රදේශද භාර දීමට සිදු විය. කෙසේ නමුත් 305 BCE හිදි සෙලිකස් හා චන්ද්‍රගුප්ත ගිවිසුමකට එළඹෙන ලද අතර ස්ට්‍රබූට අනුව සෙලිකස් විසින් දකුණු දිග ඇප්ගනිස්ථානය හා පර්සියාවේ කොටස් ඇතුළත්ව භූමි ප්‍රදේශ ගණනාවක් චන්ද්‍ර ගුප්තට පවරා දෙන ලදී.

ඊට ප්‍රතිචාර ලෙස සෙලිකස්ට 301 BCE හි ඉප්සස් ගැටුමේ දී තිරණාත්මක භූමිකාවක් රඟ දැක්විය හැකිය. යුධ අලින් 500 දෙනෙකු හා යුධමය වත්කම් හිමිය.

විවාහ සන්ධානය
රාමායනයේ චන්ද්‍රගුප්ත විවාහ ගිවිස ගත්තේ ග්‍රීක මැසිඩෝනියන් රුජිනගේ සෙලෙකස් නම් දියණියයි. නැවතත් එම අභිනය දෙස බලනවා නම් චන්ද්‍රගුප්ත ක්‍රි.පූ. 302 දී පැවති  යුද්ධයට, ලබාදුන් යුධමය අලි සේනාව 500 කි.තවද, යුද්ධය වෙනුවෙන් වත්කම් ද ලබා දී ඇත. මීට අමතරව සෙලෙකස් රාජදූතයෙක් ලෙසද,කටයුතු කර තියෙන බව පාටලීපුත්ත නුවරෙහි පවතින මෞර්ය උසාවිය පවසයි. පසුව ටොලමි 11 පිලඩිපස් නැමති ටෝලමින්ට අයත් ඊජිප්තු පාලකයා සහ අශෝක අධිරාජ්‍යයා ද මෞර්ය  උසාවිය මඟින් ඩයනොසිසස් ලෙස නම් කර තිබේ.

චන්ද්‍රගුප්ත ලබාගත් ශිෂ්‍යත්ව හා වත්කම්ද ඇෆ්ගනිස්ථානය , බලුකිස්තානය නැමැති රටවල්වලට ලබා දුනි.  කලාත්මක ලෙස ගත් විට මෞර්ය නීතියේ නොසැලෙන අශෝකයේ නියෝග පෙන්වා දීමද ඇෆගනිස්ථානයේ කතාන්දර ලෙස හඳුනාගත්හ.

"ඔහු (සිලෙකස්) මෞර්යයා සමඟ එක්ව යුධමය වියදම් කපා දැමුවේය. ඉන්දියාවේ රජතුමා, කවුද කියනවා නම් ඉන්දියාවේ ගං ඉවුරුවල  ජිවත් වුනු ඔවුන් තුල විවාහ ගිවිස ගත් බැඳීමක් පවතින තුරු එසේ සිදු විය යුතු බවයි."

" ගිවිසුම ඇති කර ගැනීමෙන් පසුව සිලකස් අන්ටිගෝනස්ට එරෙහිව යුද්ධයකට එළඹීණි."

"එපිගැමියා"ලෙස පැවති ඉන්දියානු හා ග්‍රීක ජාතිකයින් අතර නීතිමය බැඳීම සදහා වූ ගිවිසුම යහපත් තත්ත්වයක පවතින බව හඳුනාගැනිණි. මෙම රාජවංශයේ හෝ පොදු ජනතාවගේ නීති හරියාකාර ලෙස පැහැදිලි නොවුවද, එය යහපත් බව පමණක් ඔවුන් විසින් හදුනාගැනිණි."

තානාපතියන් හුමමාරුව

ත්‍යාග හුවමාරුව
ගිවිසුමකට අනුව චන්ද්‍රගුප්ත අධිරාජ්‍යයා සහ සෙලියුලස් අධිරාජ්‍යයා අතර තුටු පඬුරු හුවමාරු කරගත් බව ඉපැරණි ලියකියවිලි වල පවා වාර්තා වේ.චන්ද්‍රගුප්ත අධිරාජ්‍යයා විසින් විවිධ ඖෂධ සෙලියුලස්ට යවා ඇත. "Theophrastus,වැනි සමහර ත්‍යාග මිනිසුන් අනුරාගී කිරීම වැනි කරුණු වලදී පුදුම කරවන සුලු බලයකින් යුතු බව පවසයි. ෆිලාර්චස් (Phylarchus) එය තහවුරු කරන්නේ (සැන්ඩ්‍රාක් ඕටෙස්) Sandrak ottus නම් ඉන්දියානු රජතුමා සෙලියුලස්ට යැවු තිළිණයක්  සිහිගන්වමිනි. එය පුදුමාකාර ආදරයක් ඇතිකිරීමට සමත් මන්ත්‍රයක් හා සමාන තිළිණයකි. ඔහුගේ පුත් බින්දුසාර අමිත්‍රගාතා (සතුරන් මරන්නා) පළවෙනි ඇන්ශිඔචස් (Antiochus I) සමඟ තිලිණ හුවමාරු කරගත් බව පැරණි ග්‍රන්ථවල සඳහන් වේ. ඉන්දියානු රජෙකුවූ ඇමිත්‍රචාටස්, ඇන්ශිඔචස්ගෙන් ඔහුට රසවත් වයින් සහ වියලුණු අත්තික්කා මිලට ගෙන එවන ලෙස ඉල්ලමින් ලිපියක් යැවීය. ඇන්ශිඔචස් ඔහුට පිලිතුරු ලෙස,"රසවත් වයින් සහ වියලි අත්තික්කා ඔබට එවනු ලැබේවි"නමින් ඒවා සමඟ මෙසේ ලියා එවා ඇත.

ඉන්දියාවේ ග්‍රීක ජනගහනය

බටහිරට බෞද්ධ ධර්ම දූතයන් යැවීම (ක්‍රිපූයු 250 පමණ)

අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ රාජ්‍යය ආඥාවල අශෝක අධිරාජ්‍යයා විසින් එම කාලයේ ග්‍රීක රජවරු හඳුන්වා දී ඇත්තේ බෞද්ධ අන්‍යාගමීකරණයේ ප්‍රතිග්‍රාහකයන් ලෙසය. එනමුත් මෙම අවස්ථාව සඳහා බ‍ටහිර ඓතිහාසික වාර්තා නොපවතී.

" ධර්මය මගින් ගෙන යන සටන මෙහිදී , සීමාවලදී හා ඇටියචෝස් ග්‍රීක රජතුමා පාලනය සිදු කරන යොදුන් 600 ක් (5400 – 9600 km )  දුරින් පිහිටි ප්‍රදේශවල මෙන්ම එයින් එපිට ටොලෙමි , ඇන්ටිගොනෝස් , මාගස් හා ඇලෙක්සැන්ඩර් රජවරුන් පාලනය කරන ප්‍රදේශ වලදී හා චෝලයන් පාණ්ඩ්‍යයන් හා තම්බපන්නියේද (ශ්‍රී ලංකාව) ජය ගෙන ඇත." (අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ ආඥා, 13 වන ශෛලමය ආඥාව , S. දම්මික)

අශෝක අධිරාජයා ඔහුගේ බල ප්‍රදේශය තුළ මිනිසුන් හා සතුන් සඳහා ශාකමය ඖෂධ නිපදවීමට දිරි ගැන්වූ බව ඔහු විසින් ප්‍රකාශ කරයි.

" දෙවියන් අදහන , පියදස්සී රජතුමාගේ වසමෙහි , හා සීමාවලින් එපිට සිටින මිනිසුන් අතර, චෝලවරුන් , පාණ්ඩ්‍යයන් , සත්‍යය පුත්‍රයන් , කේරලයන්, තම්බ පන්ණිය වැනි දුර බැහැර ප්‍රදේශ හා ඇටියචොස් ග්‍රීක රජතුමා පාලනය කරන ප්‍රදේශ හා ඔහුගේ අසල්වාසී රජවරුන් පාලනය කළ ප්‍රදේශ තුළ සියලු තැන්වල පාහේ වෛද්‍යමය ප්‍රතිකාර විධි 2 කට පහසුකම් සලසන ලදී. එම විධි 2 ක නම් මිනිසුන් සඳහා වූ වෛද්‍යමය ප්‍රතිකාර හා සතුන් සඳහා වූ වෛද්‍යමය ප්‍රතිකාරයි. මිනිසුන් හෝ සතුන් සඳහා ගැළපෙන වෛද්‍යමය පැළ නොමැති සෑම අවස්ථාවකදීම මට ඒවා වෙනත් රටවලින් ගෙන්වා වැවීමට සිදු විය. වෛද්‍යමය කටයුතු සඳහා අවශ්‍යය මුල් හෝ ඵල නොමැති සෑම අවස්ථාවකදීම ඒවා වෙනත් රටවලින් ගෙන්වා යැවීමට සිදු විය. පාරවල් දිගේ මවිසින් ළිං කප්පවා මිනිසුන් හා සතුන්ගේ ප්‍රයෝජනය උදෙසා ගස් වැල් වවා තිබුණි." දෙවැනි ශෛලමය ආඥාව

ඉන්දියාවේ සිටි ග්‍රීකයන්ද බුදුදහම පැතිර වීමෙහි ලා ක්‍රියාකාරී දායකත්වයක් සපයා දී ඇති බව පෙනේ. අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ ධර්ම රක්ෂිත වැනි සමහරක් දූතයන් පාලි ක්‍රමවල හඳුන්වා දී ඇත්තේ බෞද්ධ අන්‍යාගමීකරණයේ ක්‍රියාකාරී ග්‍රීක (යෝන) බෞද්ධ භික්ෂූන් ලෙසය. (මහා වංශය , XII )

සුබගසේන මෞර්ය අධිරාජ්‍යයා හා තුන්වන ඇන්ටිකෝසන් (ක්‍රිපූයු 206 )

සුබගසේන යනු ඉන්දියාවේ මෞර්ය අධිරාජ්‍යයෙහි තුන්වෙනි සියවසේ පාලකයාය. සුබගසේන යන නම ප්‍රාකෘත භාෂාවෙන් ලියා තිබුණි. ඔහුගේ නම මෞර්යයේ රැජිනන් අතර මෙන්ම මාධව රාජවංශයේ නම් අතරටද එක් කර තිබුණි. ඔහු අ‍ශෝකයේ මුණුබුරා විය. ඔහු ගාන්ධාර පාලන ප්‍රදේශයක් වූ හින්දුකුර්හි දකුණු ප්‍රාන්තය පාලනය කළේය. ඇන්ටිකොස් විසින් බක්ට්‍රියාවට සාමය ලබාගැනීමෙන් පසුව ක්‍රි.පූ. 206 අගභාගයේදී එම රජු ඉන්දියාවට ගොස්  එවක ඉන්දියාවේ  පාලක රජතුමා සමඟ මිත්‍රත්වය අලුත් කරගත්තේය.

ඔහු මිත්‍ර සුබගසේන නමැති  ඉන්දියරජුන්ගෙන් සම අලි ඇතුන් 150 ක් හා හේවායෝ ලබාගත්තේය.

පරිහානිය

සුංග කුමන්ත්‍රණය(ක්‍රිපූයු 185 )
 ප්‍රාන්ත ස්වාදින වීම
දුර්වල

පාලකයන් බලයට පත්වීම
ආර්තික පරිහානිය

ඉන්දු-ග්‍රීක රාජධානිය පිහිටුවීම (ක්‍රිපූයු 180 )

හේතු

ඉතිහාසය
ඉන්දියාව
යකඩ යුගය
හින්දු රාජ වංශ
පූර්ව අධිරාජ්‍ය

මෞර්ය අධිරාජ්‍යය


Arbnor Mucolli (født den 15. september 1999) er en dansk/albansk fodboldspiller, som spiller for IFK goteborg.

Karriere

Vejle Boldklub
Mucolli er central midtbanespiller og fik sin debut for Vejle Boldklub, da han som 17-årig startede inde i og fik 80 minutters spilletid mod Næstved den 17. november 2016.

Arbnor Mucolli er lillebror til Agon Mucolli, der ligeledes har fået fin fodboldopvækst i Vejle Boldklub. De to oplevede for første gang at starte inde sammen i en turneringskamp på førsteholdet i Arbnor Mucollis debutkamp.

Arbnor Mucolli var skadet i store dele af 2017/2018-sæsonen, hvor Vejle Boldklub sikrede sig oprykningen til Superligaen. Han spillede således kun 15 ligakampe, hvoraf kun én af dem var efter vinterpausen.

Forud for 2018/2019-sæsonen, hvor VB igen var at finde i Superligaen, var Arbnor Mucolli igen skadesfri og indledte sæsonen som fast mand på Vejle Boldklubs midtbane. Den 25. juli 2018 forlængede Mucolli sin kontrakt med Vejle Boldklub med yderligere et år, så den nu udløber i sommeren 2020.

Arbnor Mucolli har den 31 december 2019 forlænget kontrakten til sommeren 2023.

International karriere

Danmark
Arbnor Mucolli har spillet U18-landskampe for Danmark. Da begge hans forældre er fra Kosovo, har han også mulighed for at repræsentere Kosovos og Albaniens landshold. Først meddelte Arbnor Mucolli, at han modsat sin storebror Agon hellere ville repræsentere Danmark.

Albanien
I 2017 ændrede han dog mening, og fremover vil han derfor repræsentere Albanien. Kort efter debuterede han på U-20-landsholdet. Den 21. januar startede han inden i venskabskampen mod Aserbajdsjan.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Albanien
Fodboldspillere fra Vejle Boldklub

Arbnor Mucolli


(signifiant « géant du Liaoning ») est un genre éteint de dinosaures sauropodes Titanosauriformes provenant de la formation de Yixian du Crétacé inférieur (Barremien) dans le Liaoning, en Chine. Le type et seule espèce connue est .

Description
Les caractéristiques distinctives de Liaoningotitan incluent un bord ventral du maxillaire qui est convexe, une rangée de dents supérieures qui est courte et positionnée antérieurement ; une extension antérieure du jugal qui atteint presque le niveau du bord antérieur de la fenêtre antéorbitaire ; une aile du ptérygoïde rétrécie à la base ; des dents supérieures imbriquées, avec des couronnes spatulées étroites en forme de D en section transversale, sans rainures labiales ni denticules ; neuf dents inférieures réduites et non imbriquées ; des couronnes de dents inférieures asymétriques, de section transversale elliptique, avec des rainures et des crêtes linguales et une couronne basale linguale bulbeuse ; une expansion proximale de l'humérus qui représente environ 54,9% de la longueur de l'humérus ; et un ilium avec un processus pré-acétabulaire pointu.

Classification
Zhou  (2018) retrouvent Liaoningotitan dans les Titanosauriformes Somphospondyli plus dérivé que Euhelopus.

Paléoécologie
Liaoningotitan est l'un des deux Titanosauriformes de la formation de Yixian de Liaoning, l'autre étant Dongbeititan. Ces deux animaux ont coexisté avec des dinosaures à plumes dans l'environnement lacustre du Crétacé inférieur de l'actuel Liaoning.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Sauropoda
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2018
Paléontologie en Chine

Liaoningotitan


Brett Reed (born July 12, 1972) is an American musician, best known as the original drummer for the punk rock bands Rancid and Devils Brigade. He joined Rancid in November 1991 and left 15 years later. He played on every Rancid release up to their 2003 album Indestructible. On November 3, 2006, his announcement of leaving Rancid was made public and he was replaced by Branden Steineckert. He has not been active in the music industry since this time.

He plays left-handed. He has also played acoustic guitar on a number of Rancid acoustic shows, but unlike drums, he plays guitar right-handed. He played drums on P!nk's Try This album.

References

1972 births
Living people
American punk rock drummers
American male drummers
Rancid (band) members
20th-century American drummers
21st-century American drummers
Devils Brigade (band) members

Brett Reed