පෙරවදන
ලාංකීය දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ කාන්තා නියෝජනය යන මාතෘකාව යටතේ මාගේ ස්වාධීන නිබන්ධනය සකස්කිරීමට අවශ්‍ය තොරතුරු රැස් කිරීමට හේතු වූ කරුණු කිහිපයකි.
එනම් පළමු කරුණ ලෙස ස්ත‍්‍රී පුරුෂ සමානාත්මතාවය පිළිබඳ බෙහෙවින් උනන්දුවක් දක්වන මේ අවධියේ ඒ පිළිබඳ දැනුම පුළුල් කර ගැනීමටත් දෙවැනි කරුණ ලෙස දකුණු ආසියාතික අනෙක් රටවලට සාපේක්ෂව ලංකාවේ කාන්තාවන්ට වැඩි නිදහසක් තිබුණ ද සකි‍්‍රය දේශපාලනයට සහභාගී නොවීම කුතුහලය දනවන්නක් නිසා ඒ පිළිබඳ සොයා බැලීමයි.
ශී‍්‍ර ලංකාවේ කෘෂි ආර්ථික ක‍්‍රමය යටතේ පවුල නැමති සමාජ සංස්ථාව සැකසී තිබුණේද කෘෂි ආර්ථිකයක අවශ්‍යතා ඉටුවන ආකාරයටයි ඒ තුළ ස්ත‍්‍රියගේ යුතුකම්, වගකීම් හා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ආකල්පද කෘෂි ආර්ථිකයේ අවශ්‍යතා ඉටුවන ආකාරයට සැකසී ඇත. පසු කාලයකදී මෙම ආර්ථික ක‍්‍රමය බිඳවැටී කර්මාන්ත මත පදනම් වූ වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකයක් බවට පත්විය. මේ නිසා නිවසේ කටයටුතු වලට පමණක් සීමාවී සිටි කාන්තාව නිවසින් බැහැරව ආදායම් ඉපයීමේ කි‍්‍රයාවලියට සහභාගී විය. නමුත් ඇය සම්බන්ධව පැවති කාර්යන් හා වගකීම් ප‍්‍රමාණය වැඩි වුවත් ඇය සම්බන්ධව පැවති යුතුකම්, වගකීම් හා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳව පැවති ආකල්පවල කිසිඳු වෙනසක් සිදු නොවිණි. පවුලේ කටයුතු සඳහා වැඩි කාලයක් හිර කිරීම මගින් ඇයට ස්වාධීන නිදහස් පුද්ගලයෙක් ලෙස සමාජයට පිවිසීමට අවස්ථාවන් අවහිර වී ඇත. නමුත් සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන, සස්කෘතික ආදී සෑම ක්ෂේත‍්‍රයක් තුළ ම අධිපතියා පිරිමියා බවට පත් විය. මේ තත්වය තුළ ස්ත‍්‍රියට වඩාත් පීඩාකාරී තත්වයකට පත්කිරීමක් ඒ තුළ ඇය දෙවන ගණයේ පුරවැසියෙකු ලෙස සලකා කටයුතු කිරීමක් සිදුවිය.
ඕනෑම රටක පුරවැසියා ස්ත‍්‍රී පුරුෂ දෙපක්ෂයෙන්ම සංයුත්ත වේ. සමාජ පැවැත්ම හා සංවර්ධනය උදෙසා මේ දෙපිරිසම එකහා සමාන වැදගත් කමකින් දායක වේ. නමුත් ප‍්‍රායෝගික ක‍්‍රියා කාරිත්වයේ දී පුරුෂයා හා සමාන ක‍්‍රියාකාරී නියෝජනයක් තිබිය යුතුය. ශී‍්‍ර ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය පිළිබඳ විමසීමක් කර ඉැලීමේ දී ඉතිහාසය පුරාම දේශපාලනය තුළ ස්තී‍්‍රන් ට හිමි වූයේ අඩු වැදගත් කමකි. 1931 දී ප‍්‍රථම වරට ඡන්ද අයිතිය ලබාගත්තේද ස්තී‍්‍රන් විශාල සටනක් කිරීමෙන් පසුවය. විශාල අරගලයක් තුළ ඡන්ද අයිතිය ලබා ගත්ත ද එදා සිට මේ දක්වා වූ වසර 78 ක කාලය තුළ ස්තී‍්‍රන් ගේ දෙශපාලන ක‍්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳව සැහීමකට පත්වීම අපහසුය.

නමුත් අදවන විට පහළ මට්ටමේ දේශපාලන කි‍්‍රයාවලිය තුළ එතරම් මැතිවරණ කටයුතු, මැතිවරණ උද්ගෝෂණ, පක්ෂ සාමාජිකත්වය කාන්තා බලමණ්ඩල තුළ කැපී පෙණෙන ලෙස ස්තී‍්‍ර සහභාගීත්වයේ ක‍්‍රියා කාරී දායකත්වයක් දක්නට ලැබේ. නමුත් එම පක්ෂ තුළම තීන්දු ගන්නා ව්‍යුහයන් තුළ ස්තී‍්‍ර නියෝජනය ඉතාමත් අල්පය. එමෙන්ම රටේ ප‍්‍රතිපත්ති සකස්කරන ඒ පිළිබඳ තීන්දු ගන්නා ප‍්‍රධානම ව්‍යුහයන් වන දේශපාලන ආයතන තුළ ස්තී‍්‍ර නියෝජනය ඉතාමත් අඩුය. ස්ත‍්‍රී පුරුෂ භාවය පදනම් කරගෙන සමාජ සංස්කෘතිය විසින් ස්ත‍්‍රියට වෙනස් කොට සැලකීම හේතු කොට ගෙන එම අයිතිය ත‍්‍රීන්ට අහිමි කර ඇත.

	කෙසේ වෙතත් පවතින යථාර්ථය වන්නේ වසර 78 පුරාම ස්තී‍්‍ර දේශපාලන සහභාගීත්වයේ වර්ධනයක් සිදුනොවී ඇති බවයි. මෙය හරවත් සමාජ සංවර්ධන කි‍්‍රයාවලියකට විශාල බාධාවක් වේ.  ඕනෑම රටක දේශපාලන ක‍්‍රමය වඩාත් සාර්ථක වීමට නම් මේ සියළු දෙනාගේ නියෝජනයක් ඒ තුළ අනිවාර්යෙන්ම තිබිය යුතුය. නමුත් එය එසේ සිදුනොවේ. එසේ නොවීමට සමාජ, සංස්කෘතික, ආර්ථික හා දේශපාලනමය ආදී වශයෙන් හේතු ගණනාවක් බලපා ඇත.

ලාංකීය දේශපාලනය තුළ කාන්තා නියෝජනයේ ඓතිහාසික වර්ධනය
1931 දී කාන්තාවෝ නීත්‍යානුකූල දේශපාලන ක‍්‍රියාවලියට ඇතුල් වූහ. ආණ්ඩුක‍්‍රම ප‍්‍රතිසංස්කරණ ඇතිවීමත් සමගම ව්‍යවස්ථාවක් මගින් සර්වජන වැඩිහිටි ඡන්දය මත විවෘත අවුරුදු 21 ට ඉහළ සෑම අයෙකුගේම ඡන්දය සහිතව තේරීපත් වීම් සිදුවිය. මුලදී ව්‍යවස්ථාදායක සභාවෙන් අවම කරමින් තේරී පත් වූ නියෝජිතයින් කීප දෙනෙකු ද සහිතව 1912 තෙක් පැවැත්වුණි. නමුත් සර්වජන ඡන්ද බලය පදනම් වූයේ වෘතීය සහ ඉහළ ආදායම් සහ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් සහ ධනය මතය. කාන්තාවන් සම්පූර්ණයෙන්ම වාගේ ඡන්දයට ඇතුලත් නොවීය. 1924 එය කොතරම් දුරට සීමා කළේද? මුල් ජනගහනයෙන් අයත් වූයේ 4% ප‍්‍රතිශතයකි. වැඩිහිටියන් 118000 පමණි.

කාන්තාවන් ඡන්ද බලය පාවිච්චි කිරීමේ අයිතිය දිනාගනු ලැබුවේ බාධක අතරිනි. සාම්ප‍්‍රදායික බලමුලූ 1912 සීමාන්තික ඡන්ද අයිතිය සමග සෑහීමකට පත්විය. වෙනත් අන්තවාදී වෘතීය සමිත නායකයින් ඒ.ඊ. ගුණසිංහ වැන්නන් වැඩ කරන පංතියට ඇතුලූව සියලූ පංතිවල ගැහැණුන් සහ පිරිමින් සඳහා සර්වජන ඡන්ද බලය ඉල්ලා ව්‍යාපාර ආරම්භ කළහ. 1920 දී ඔහු මෙම ප‍්‍රකාශනය ලංකා ජාතික කොන්ග‍්‍රසයේදී හුවා දක්වන ලදී. නමුත් වැඩි ඡන්ද බලයක් නොලැබුණි. කාන්තා සංවිධානයක්ද, ජාතික කොන්ග‍්‍රසයට කාන්තාවන් සඳහා ඡන්ද බලය ඉල්ලූම් කරන ලදී. 1925 හේ සැසිවාරයකදී මල්ලිකා කුලඟන සමිතිය සීමාන්තික ඡන්ද බලය මුළු රටේම කාන්තාවන් සඳහා දීර්ඝ කල යුතු යැයි යෝජනා කළේය. මෙම ව්‍යාපාරය අසාර්ථක විය. මධ්‍යම පාන්තික දේශපාලඥයින්ට කාන්තා හෝ දිළිඳු පංතියේ අයට ඡන්ද බලය ලබාදීම ගැන කිසිදු කැමැත්තක් තිබුණේ නැත. මොවුන්ගේ ව්‍යාපාරයන්ට දිගටම උදවු ලැබුණු අතර, සමහරක් මැද පංතියේ කාන්තාවන් ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම වෘත්තීන්හි නියැලිවුවන් සහ ප‍්‍රධාන පිරිමි දේශපාලඥයින්ගේ භාර්යාවන් සහ වෙනත් නෑදෑ කාන්තාවන් 1927 දී කාන්තා සමජන සංගමය පිහිටුවීය. මෙයට නොයෙකුත් විරෝධතාවයක් මතුවිය. 1928 දී මෙම සංවිධානය ඩොනමෝර් කොමිසම අභිමුඛයට ගොස් ආණ්ඩුක‍්‍රම ප‍්‍රතිසංස්කරණ පදනම් කරගෙන සියලූම කාන්තාවන්ට ඡන්දය පාවිච්චි කිරීමේ අයිතිය ඉල්ලා සිටියාය. ඉන් එක නියෝජිතවරියක වන (ඇග්නස්ද සිල්වා) පසුව වාර්තා කළ පරිදි "අපි ගියේ ආගම සඳහා ගෙන යන යුද්ධයකට සැරසුන ලෙසය. ඩොනමෝර් සාමිවරයා අපගෙන් ප‍්‍රශ්න කරමින් වතුවල වැඩකරන ඉන්දියානු කම්කරුවන්ට ඡන්ද බලය ලබාදීමට කැමැතිදැයි ඇසීය. මම උත්තර දෙමින් ඇත්තෙන්ම ඔවුන් කාන්තාවන් නෙවේද? යි පිළිතුරු දුනිමි". අපට අවශයයි සියලූම කාන්තාවන්ට ඡන්ද ලබා ගැනීමටයි. (ජේන් රසල්ගේ අපගේ ජෝර්ජ්, කොළඹ, 1982)

මෙම ඡන්ද බලය පිළිබඳ අරගලයේදී කාන්තාවන් ඡන්ද සටනට ඇතුල්වීමට සූදානම් වී තිබුණි. ප‍්‍රථම මැතිවරණය වැඩිහිටි සර්වඡන්දය පදනම් කරගෙන පැවැත්වීය. කාන්තාවන් තිදෙනෙක් තරඟ කළහ. 1931 දී දෙදෙනෙකු රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාවට ඇතුලූ විය. තේසුම් සරවනමුත්තු ද්‍රවිඩ වෛද්‍යවරියකි. ඇය කොළඹ කොට්ටාශයට තේරී පත්වූවාය. ඇඞ්ලින් මොලමුරේ සිංහල වැඩවසම් රදළ පවුලකින් පැවැත එන්නියකි. ඈ සිය පියාගේ අභාවයෙන් පසු පැවැත්වූ අතුරු මැතිවරණයකින් ජය ගත්තාය.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන්ට මැති සබයට එන්නට වරම් ලැබුණේ 1931 දී ලංකාවට ප‍්‍රධානය කළ ඩොනමෝර් ආණ්ඩු ක‍්‍රමයත් සමඟ සර්වජන ඡන්ද බලය ලැබීම නිසාය.

දෙවන රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාවට මන්ත‍්‍රීන් තේරීම සඳහා 1936 පැවති මැතිවරණයට කාන්තාවෝ තිදෙනෙක් තරඟ කළහ. ඉන් උතුරු කොළඹ අසුනට තරඟ කළ තේසම් සරවනමුත්තු මහත්මිය පමණක් ජයගත්තේය. ඇය මැතිරවණයකදී තරඟ කොට ජයගෙන මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයට පිවිසි ප‍්‍රථම කාන්තාව වූවාය.
රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභා ක‍්‍රමයෙන් අනතුරුව 1947 දී නියෝජ්‍ය මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයට කාන්තාවෝ තිදෙනෙක් තරඟ වැදුනහ.
මැද කොළඹට අයේෂා රවුප් මැතිනියත්, කිරිඇල්ලට ප්ලෝරන්ස් සේනානායක මැතිනියත්, බලපිටියට ශ‍්‍රීමති අබයගුණවර්ධන මැතිණියත් තරඟ කළහ. එයින්ද තම ආසනය දිනා පාර්ලිමේන්තුවට ඒමට හැකිවූයේ ප්ලෝරන්ස් සේනානායක මැතිණියට පමණකි. එබැවින් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත් වූ ප්‍රථම කාන්තාව වශයෙන් ප්ලෝරන්ස් සේනානායක මැතිණිය ඉතිහාසයට එක්වේ. ප‍්‍රථම පාර්ලිමේන්තු කාලය අවසන් වීමට පෙර තවත් කාන්තාවන් දෙදෙනෙක් පාර්ලිමේන්තුවට එක් වූහ. අවිස්සාවේල්ල අසුන අහිමි වූ පිලිප් ගුණවර්ධන මහතා වෙනුවෙන් එම ආසනයෙන් කුසුමා ගුවර්ධන මහත්මිය නිතරඟයෙන් පත් වූ අතර, මහනුවර අසුන අහිමි වු ටී.බී. ඉලංගරත්න මහතා වෙනුවෙන් අතුරු මැතිවරණයේදී තරඟ කළ තමරා කුමාරි ඉලංගරත්න මැතිණිය ජයග‍්‍රහණය කළෙන් එම දෙපොල පාර්ලිමේන්තුවට පත්ව ආහ.

1952 මහ මැතිවරණයට කාන්තාවන් දොළොස් දෙනෙකු ඉදිරිපත් වුවත් අවිස්සාවේල්ල අසුනට තරඟ කළ කුසුමා ගුණවර්ධන මහත්මියත්, අකුරැස්ස අසුනට තරඟ කළ ඩොරීන් වික‍්‍රමසිංහ මහත්මියත් පමණක් ජයග‍්‍රහණය කළහ. කුසුමා ගුණවර්ධන මහත්මිය පිලිප් ගුණවර්ධන මහතාගේ බිරිඳ වූ අතර, ඩොරීන් වික‍්‍රමසිංහ නම් සුදු කාන්තාව දොස්තර එස්.ඒ. වික‍්‍රමසිංහ මහතාගේ බිරිඳය.

කුසුමා සමග ශ්‍රීලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් තරඟ කොට පරාජය වූයේ ක්ලෝඩා ජයසූරිය මහත්මියයි. පසුව ඇය උත්තර මන්ත‍්‍රීවරියක් වූවාය.

1956 මැතිවරණත්‍ය්දී කාන්තාවෝ පස් දෙනෙක් තරඟ බිමේ වූහ. ඉන් සිවු දෙනෙක්ම ජයගත්හ. කාන්තාවක් ප‍්‍රථම වරට ඇමති පදවියකට පත්වූයේ මෙම මැතිවරණයෙන් පසුවය. මින් මීරිගම අසුනට තරඟ කොට ජයගත් විමලා විජයවර්ධන මහත්මිය ශ‍්‍රී ලංකාවේ සෞඛ්‍ය ඇමතිවරිය ද වූවාය.එම තරඟ වාරයේදී උතරු කොළඹින් විවියන් ගුණවරධන, අවිස්සාවේල්ල ආසනයෙන් ක්ලෝඩා ජයසූරිය, මීරිගමින් විමලා විජයවර්ධන හා කිරිඇල්ලෙන් කුසුමා ගුණවර්ධන යන කාන්තාවෝ ජයග‍්‍රහණය කළහ.

තෙවන පාර්ලිමේන්තු වාරයේ වූ තවත් විශේෂ සිද්ධියක් නම් තම සැමියාත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයෙකු වශයෙන් සිටීමේදී භාර්යාවරු දෙදෙනෙක් ද තරඟයෙන් මැති සබයට තේරී පත්වීමයි.

පිලිප් ගුණවර්ධන - කුසුමා ගුණවර්ධන

ලෙස්ලි ගුණවර්ධන - විවියන් ගුණවර්ධන එම මන්ත‍්‍රී ජෝඩු දෙකයි.

1956 මැතිවරණයෙන් වැලිමඩ ආසනයට තේරී පත් වූ කේ.එම්.පී. රාජරත්න මහතාගේ අසුන ඡන්ද පෙත්සමකින් අහිමි වූයෙන් ඒ සඳහා පැවති අතුරු මැතිවරණයෙන් ඒ මහතාගේ බිරිඳ වන කුසුමා රාජරත්න මහත්මිය තේරී පත්වූවා ය.

1956 සැප්තැම්බර් 25 වැනිදා අගමැති බණ්ඩාරනායක මහතා ඝාතනය කිරීමෙන් පසු සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියට පත්කළ මන්ත‍්‍රීවරියක වීමේ වරම ලැබුණි. අනතුරුව ඇය ශ‍්‍රී ලංකාවේ අගමැතිකම හෙබවූ ප‍්‍රථම කාන්තාව වශයෙන්ද ඉතිහාසගත වූවාය. උත්තර මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ සාමාජිකාවක ට ශ‍්‍රී ලංකාවේ අගමැතිකම හිමි වූ ප‍්‍රථම අවස්ථාව ද මෙයයි. එම අවස්ථාවේ උත්තර මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ උප සභාපති තනතුර දැරුවේද ඇඞ්ලින් මොලමුරේ මැතිනියයි. ඒ වන විට උත්තර මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ එම්ලින්ද සොයිසා මහත්මියද මන්ත‍්‍රීවරියක් වූවාය.

1960 මාර්තු මැතිවරණයෙන් කාන්තාවෝ තිදෙනෙක් ජයග‍්‍රහණය කළේය.

01. සෝමා වික‍්‍රමනායක මිය (දෙහි ඕවිට)

02. විමලා කන්නන්ගර මිය (ගලිගමුව)

03. කුසුමා රාජරත්න (ඌව පරණගම-කලින් වැලිමඩ මන්ත‍්‍රී)

ඩඞ්ලි සේනානායක මහතාගේ සිව්වන පාර්ලිමේන්තුව දින තිස්තුනකට සීමා විය. නැවත 1960 ජූලි මාසයේ මැතිවරණයක් විය. එම මැතිවරණය සඳහා කාන්තාවෝ සිවු දෙනෙක් ඉදිරිපත් වූහ.

01. කුසුමා රාජාරත්න

02. විමලා කන්නන්ගර

03. සෝමා කන්නන්ගර

04. විවියන් ගුණවර්දන එම සිවු දෙනාය.

1960 ජූලි මැතිවරණය මෙහෙයවූයේ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියයි. ඒ වන විට ඇය ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ නායිකාව ලෙස තෝරාගෙන තිබුණි.

එහෙත් එය මේ මැතිවරණයේදී ආසනයක් තරඟ නොකළාය. මේ මැතිවරණයේදී දෙහි ඕවිට සෝමා වික‍්‍රමනායක ඌව පරණගම කුසුමා රාජරත්න යන මහත්මීහු පමණක් ජයග‍්‍රහණය කළහ.

මේ අතර බොරැල්ල මන්ත‍්‍රීවරයාව සිටි ඩබ්.ඒ. ද සිල්වා මහතා අභාවප‍්‍රාප්ත වූයෙන් එම අතුරු මැතිවරණයට විවියන් ගුණවර්ධන මහත්මිය ඉදිරිපත්ව ජයග‍්‍රහණය කළාය. පසුව ඇයට පළාත් පාලන හා ස්වදේශකටයුතු පිළිබඳ උප ඇමති තනතුරද හිමි විය.

මීලඟ මහ මැතිවරණය 1965 දී සිදුවිය. මෙහිදී කාන්තාවෝ සිව් දෙනෙක් තේරී පත්වී හයවන පාර්ලිමේන්තුවට සම්බන්ධ වූහ.

බණ්ඩාරනායක මැතිනිය ප‍්‍රථම වරට අත්තනගල්ල ආසනයට තරඟ කොට වාර්තාගත වැඩි ඡන්ද සංඛ්‍යාවක් ලබා පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණියාය. මීරිගමින් ශිවා ඔබේසේකර මැතිනියත්, පාර්ලිමේන්තුවට පිවිසි අතර, පාර්ලිමේන්තු කාලය ඉකුත් වීමට මැතිවරණවලින් තවත් මන්ත‍්‍රීවරයන් දෙදෙනෙක් එයට එක්වූහ. බලන්ගොඩින් මල්ලිකා රත්වත්ත මැතිනියත්, දොඩම්ගස්ලන්දෙන් ලැටීෂියා රාජපක්‍ෂ මැතිනියත් ඒ දෙපොළය.

1970 ඇරඹුන හත්වන පාර්ලිමේන්තුවට ද කාන්තාවෝ හය දෙනෙක් තේරී පත්ව ඇත.

01. අත්තනගල්ල - සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය

02. මීරිගම - ශිවා ඔබේසේකර ඉලංගරත්න මැතිනිය

03. ගලගෙදර - තමරා කුමාරි ඉලංගරත්න මැතිනිය

04. බොරැල්ල - කුසලා අබේවර්ධන මැතිනිය

අත්තනගල්ලෙන් ජයගත් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය දෙවන වරටද ශ‍්‍රී ලංකාවේ අගමැතිනිය වූවාය.
1977 මැතිවරණයේදී කාන්තාවෝ සිව්දෙනෙක් ජයග‍්‍රහණය කළහ.

01. අත්තනගල්ල - සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය

02. වලපනේ - රේණුකා හේරත් මැතිනිය

03. වාරියපොල - අමරා පියසීලි රත්නායක මැතිනිය

04. ගලිගමුව - විමලා තන්නන්ගර මැතිනිය
එම ජයග‍්‍රාහිකාවෝය.

1989 මැතිවරණයෙන් සමානුපාතික නියෝජනය අනුව එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයෙන් මන්ත‍්‍රීවරියන් හය දෙනෙකු හා ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයෙන් හතර දෙනෙකු පත්ව පාර්ලිමේන්තුවේ අසුන් ගත්හ.

එක්සත් ජාතික පාක්‍ෂිකාවන්

01. සුනේත‍්‍රා රණසිංහ

02. රේණුකා හේරත්

03. අමරා පියසීලි රත්නායක

04. රසෝ මනෝහරි පුලේන්ද්‍රම්

05. චන්ද්‍ර කරුණාරත්න

06. සුජාතා ධර්මවර්ධන

ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂ පාක්‍ෂිකාවන්

01. සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක

02. සුමිත‍්‍රා ප‍්‍රියංගනී අබේවීර

03. ගුණවතී දිසානායක

04.හේමා රත්නායක

ශ‍්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ වැඩිම කාන්තා නියෝජනයක් වූයේ නමවැනි පාර්ලිමේන්තුවේය. ඊළඟ මැතිවරණය 1994 වර්ෂයේ පැවැත්විණ. එය දසවැනි පාර්ලිමේන්තුවයි. ඒ මැතිවරණයෙන් අපේ රටේ දෙවැනි අගමැතිනියද බිහිවූවාය. ඒ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මහත්මියයි. එසේම ඇය මෙම රටේ පමණක් නොව ලෝකයේම අගමැතිවරුන් දෙදෙනෙකුගේ දියණිය වශයෙන් ඉතිහාසයට එක්වේ. ඇය ශ‍්‍රී ලංකාවේ දසවැනි පාර්ලිමේන්තුවේ අගමැතිනිය වූ අතර, ඇගේ මව සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක  මැතිනිය මේ රටේ පස්වැනි පාර්ලිමේන්තුවේ අගමැතිනියද වූවාය.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ දසවැනි පාර්ලිමේන්තුව සඳහා විවිධ පක්‍ෂවලින් තරඟ කොට ජයග‍්‍රහණය කළ කාන්තාවෝ මෙසේය.

01. චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග (අත්තනගල්ල)

02. ශ‍්‍රීමනී ඇතුලත්මුදලි (රත්මලාන)

03. සුමේධා ජයසේන (මොනරාගල)

04. සුමිත‍්‍රා ප‍්‍රියංගනී අබේවීර (කළුතර)

05. හේමා රත්නායක (බදුල්ල)

06. නිරුපමා රාජපක්‍ෂ (මුල්කිරිගල)

07. රේණුකා හේරත් (වළපනේ)

08. සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක (අත්තනගල්ල)

09ත පවිත‍්‍රා වන්නිආරච්චි (කලවාන)

දසවැනි පාර්ලිමේන්තුවට පළමු වරට තේරී පත්වුන මන්ත‍්‍රීවරියන් සිව් දෙනෙක් වූහ.

01. චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග (අත්තනගල්ල)

02. ශ‍්‍රීමතී ඇතුලත්මුදලි (රත්මලාන)

03. පවිත‍්‍රා වන්නිආරච්චි (කලවාන)

04. නිරූපමා රාජපක්‍ෂ (මුල්කිරිගල)

ජනප‍්‍රිය දේශපාලඥයෙකුව සිටි ලලිත් ඇතුලත්මුදලි මහතාගේ බිරිඳ ශ‍්‍රීමනී ඇතුලත්මුදලි මහත්මිය මුල්වරට දේශපාලනයට පිවිස මනාප ඡන්ද ලක්‍ෂ එකහමාරක් පමණ ගෙන ඇමතිවරියක වශයෙන් පත්වූවාය.  ඇය ප‍්‍රවාහන, මහාමාර්ග, පාරිසරික හා වනිතා කටයුතු ඇමතිවරිය වශයෙන් ඇමති මණ්ඩලයට පත්වූවාය.
නොකඩවා පාර්ලිමේන්තු තුනක මන්ත‍්‍රීවරියක වූ මන්ත‍්‍රීන් දෙදෙනෙකුද දසවැනි පාර්ලිමේන්තුවේ වූහ. රේණුකා හේරත් හා අමරා පියසීලි රත්නායක යන මන්ත‍්‍රීවරියෝය. 1994 මැතිවරණයේදී ශ‍්‍රී ලංකාවේ මෙතෙක් වැඩිම මනාප ඡන්ද ලබා ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වූයේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක මැතිනියයි. ඇය ලබාගත් මනාප ඡන්ද සංඛ්‍යාව 464588 කි.

ලාංකීය දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ ඉතා ඉහළින් මහජන ප‍්‍රසාදය දිනා ගනිමින් පාලන බලය ඉසිලූ අතිශයින් කැපී පෙනෙන කාන්තාවන් දෙදෙනෙකි. හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය සහ ඇගේ මෑණියන් වන අගමැතිනි සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියයි.
විධිමත් දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ වසර දෙකකටත් අඩු කාලයක් තුළදී චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිනිය බස්නාහිර පළාත් සභාවේ ප‍්‍රධාන ඇමති පදවියටත් රටේ අගමැති පදවියටත් පෙර නොවූ විරූ ඡන්ද සංඛ්‍යාවක් ලබමින් විධායක ජනාධිපතිනිය ලෙසටත් බලයට පත්වූවාය. ප‍්‍රථම අගමැතිනිය වශයෙන් ලෝකයේ අභිමානවත් වාර්තාවක් දිනාගත් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය තුන්වන වරටත් අගමැතිනිය බවට පත්වූවාය.  ඕ දෙවරක් විපක්‍ෂ නායිකාව ලෙසත් ඇය කටයුතු කළාය. මෙම කාන්තාවන් දෙදෙනාගේ කාර්යභාරය කොතරම් වැදග් වුවත් සාමාන්‍ය වශයෙන් සලකා බලන විට දේශපාලන පිටියේ කාන්තා සහභාගීත්වය පිළීබඳ නියම තත්වය මින් පිළිබිඹු නොවන්නේය.

ව්‍යවස්ථාදායකයෙහි කාන්තා නියෝජනය
1931 දී කාන්තාවෝ දෙදෙනෙක් ව්‍යවස්ථාදායකයට තේරී පත්වූහ. (ඇඞ්ලින් මොලමුරේ නැවතත් 1936 දී ඇයගේ අසුනට තරඟ කළ නමුත් ඇය පරාජයට පත්විය. ඒ අතර තේසම් සර්වනමුත්තු සිය අසුන රැකගත්තාය). මෙතැන් සිට සෑම ව්‍යවස්ථාදායකයකම කාන්තාවෝ කීපදෙනෙක් සිටියෝය. ප‍්‍රතිශතය 1%-4% දක්වා විය.
1947 සිට 1977 දක්වා කාන්තාවන් තරඟ කළ අවස්ථා 78 කි. අවස්ථා 25 කදී ජයග‍්‍රහණය කර තිබේ. මුළු ඡුන්ද ප‍්‍රමාණයෙන් භාගයක් පමණ කාන්තාවන්ට හිමි වුවද ඔවුන්ගේ තරඟකාරී මට්ටම ඉතාමත් මදය. මෙම අඩුකිරීමට තවත් හේතුවක් තිබේ. බොහෝ වාරයක් තරඟකළ කාන්තා දේශපාලඥවරියන් ගණනක් සිටිති. ඔවුන් මැතිවරණයක් තරඟ කොට ව්‍යවස්ථාදායකයට වැඩි වාර ගණනක් තේරී පත්වූහ. (වවියන් ගූණවර්ධන සහ කුසුමා ගුණවර්ධන අටවාරය බැගින් විමලා කක්නන්ගර හය වරයක්, තමරා ඉලංගරත්න පස්වාරයක්, කුසුමා රාජරත්න හතරවාරයක්, සිරිමා බණ්ඩාරනායක තුන්වාරයක් සහ කුසලා අභයගුණවර්ධන දෙවාරයක් බැගිනි). 1994 දක්වා ව්‍යවස්ථා දාසයකයට තරඟ කළ කාන්තාවන් මුළු සංඛ්‍යාව 49 කි.
ශ‍්‍රී ලංකා ව්‍යවස්ථාදායකයම  උභය මණ්ඩලයක් 1948 සිට 1977 දක්වා පැවති නමුත් පසුව එය ඉවත් කර දමන ලදී. එහි නියෝජිත සංඛ්‍යෘව 30 කි. මින් 15 දෙනෙකු පහළ මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලය විසිනුත් අනෙක් 15 දෙනා ආණ්ඩුව විසිනුත් තෝරනු ලැබේ. 1947 දී ඇඞ්ලින් මොලමුරේ උභය මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයට තෝරාපත් කළ අතර, ක්ලෝඩා කිචීලාන් 1955 දී තෝරා පත්කරනු ලැබුවාය. කාන්තාවන් තිදෙනෙක් පමණක් සෙනෙට් සභාවට පත් කරනු ලැබුවාය. සිරිමා බණ්ඩාරනායක ඉන් එක් අයෙකි. ඒ 1960 දීය.

ව්‍යවස්ථාදායකයෙහි කාන්තාවන්ගේ සුළු ප‍්‍රමාණයෙහි නොවැළැක්විය හැකි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ කැබිනට් මණ්ඩලයෙහි ඔවුන්‍ගේ සාමාන්‍ය අඩු නියෝජනයයි. 1947, 1952 සහ 1965 මහ මැතිවරණ වලින් පසුව කැබිනට් මණ්ඩලයෙහි කාන්තාවන් නොවීය. 1956 කැබිනට් මණ්ඩලයේ විමලා විජයවර්ධන සෞඛ්‍ය අමාත්‍යවරියලෙස තේරී පත් වීමෙන් ප‍්‍රථම කැබිනට් ඇමතිවරිය බවට පත්වී 1959 දී ඉල්ලා අස්වූවාය. ඇය ප‍්‍රථම කාන්තා ශ‍්‍රී ලංකා ඇමතිවරියයි. 1960 සිට 1965-1977 දක්වා සිරිමා බණ්ඩාරනායක කැබිනට් නියෝජිතවරියක මෙන්ම අග‍්‍රාමාතන්‍යරියද වූවාය. ෂිවා ඔබේසේකර 1976-177 දක්වා සුළු කාලයක් සෞඛ්‍ය ඇමතිවරිය ලෙස කටයුතු කළාය. විමලා කන්නන්ගර 1977 සිට කැබිනට් ඇමතිවරියකි. ප‍්‍රථම නාවික ගුවන් ගුවන් ගමන් හා සංචාරක කටයුතු ඇමතිවරියයි. ඊට පසු ග‍්‍රාමීය සංවර්ධන ඇමතිවරිය බවට ප්තවූවාය. සුනේත‍්‍රා රණසිංහ 1983 සිට කාන්තා කටයුතු සහි චිකිත්සාගාර ඇමතිනී ලෙස කටයුතු කළාය. දිස්ත‍්‍රික් අමාත්‍යධූර සැලැස්ම ආරම්භ කිරීමෙන් සමඟ 1978 දී කාන්තාවන් දෙදෙනෙක් ද දිස්ත‍්‍රික් අමාත්‍ය ධූරයන් දෙකකට තේරී පත්වූහ.

ශ‍්‍රී ලංකාවෙහි කාන්තාවන් දේශාපලන තීරණයන් ගැනීම පිළිබඳ ක‍්‍රියාවලියේදී ඉතා සුළු ස්ථානයක් දරයි. සිරිමා බණ්ඩාරනායක 1960 දී අග‍්‍රාමාත්‍ය ධූරයට පත්වී නැවතත් 1970 දීත් පත්වීම නිසා මෙය වසඟ වේ. ඇය 1960 දී ශ‍්‍රී ලංකාවෙහි පමණක් නොව මුළු ලෝකයේම ප‍්‍රථම කාන්තා අගමැතිවරිය වූවාය. මෙම විශේෂාංගයන් කවර අයුරකින්වත් කාන්තාවන් දේශපාලන ක‍්‍රියාවලියෙහි නිරතවීම සම්බන්ධයෙන් ඵලදායී නොකරයි.

කාන්තා අපේක්‍ෂිකාවන් සහ පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත් වූ කාන්තාවන් 1947 සිට 1977 දක්වා මහ මැතිවරණයන් ඇසුරිනි.

2.1 වගුව

1947 වර්ෂයට සාපේක්‍ෂව යම් වර්ධනයක් පෙන්නුම් කරයි. නමුත් පුරුෂ අපේක්‍ෂක ප‍්‍රමාණයට සාපේක්‍ෂව ඉතා සුළු ප‍්‍රමාණයකි. ලංකවේ කාන්තා ඇමතිවරියන් ගත් විට දක්නට ලැබෙන්නේ ඔවුන්ට කැබිනට් අමාත්‍යධූර අඩුවෙන් හිමිවන බවයි. 1947 වර්ෂත්‍ය් සිට ගත් විට කාන්තාවන් ආසන වශයෙන් දිනා ඇත්තේ 63 කි. 1947 සිට මේ දක්වා කාන්තාවන් අමාත්‍යධූර 17 ක් දරා ඇත. මෙම අමාත්‍යධූර දෙස බැලීමේදී කාන්තාවන්ට ලැබී ඇති අමාත්‍යධූර වන්නේ කාන්තාවන්ටම ආවේණික අමාත්‍යධූර පමණි. එනම් වනිතා කටයුතු, සමාජසේවා, සෞඛ්‍ය, බුද්ධශාසන වැනි අමාත්‍යධූර වේ.

රාජ්‍ය මන්ත‍්‍රණ සභාව අහෝසි වීමත් සමග 1947 ප‍්‍රථම පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීය. 1947 සිට 2004 දක්වා පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණවලට ඉදිරිපත් කරන ලද ඡන්ද අපේක්‍ෂකයින්ගේ සංඛ්‍යාව හා සසඳන විට අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ සංඛ්‍යාව ඉතාමත් පහල මට්ටමක පවතී. ශ‍්‍රී ලංකාව නිදහස ලබා ගැනීමෙන් පසුව ප‍්‍රථම මහ මැතිවරණය පැවැත්වූයේ 1952 වසරේදීය. 1952 පාර්ලිමේන්තු මහ මැතිවරණය පැමිණෙන තෙක් පළමු පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත‍්‍රීවරියන් තිදෙනෙක් නියෝජනය කළහ. මෙහි විශේෂත්වය වූයේ තේරී පත් වූ නියෝජිතවරියන් තිදෙනාම වාමාංශික පක්‍ෂ නියෝජනය කළ අය වීමත් කිසියම් වූ දේශපාලන පවුල් පසුබිමක් මත පැමිණි අය වීමත්ය. 1947 සිට 2004 දක්වා පාර්ලිමේන්තුවේ ස්ත‍්‍රී පුරුෂ භාවය අනුව නියෝජනය වූ ආකාරය පහත දැක්වෙන සටහනින් වඩාත් පැහැදිලි වෙයි.

2.2 වගුව

1952 පැවති දෙවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයට නියෝජිතයින් 95 ක් පත් වී ඇති අතර ඉන් ස්ත‍්‍රීන් නියේජනය වූයේ දෙදෙනෙක් පමණක් බව ඉහත වගුවෙන් පැහැදිලි වෙයි. පසුගිය පාර්ලිමේන්තුව හා සසඳා බලන විට එය 1% ක අඩුවීමක් පෙන්නුම් කරයි. 1956 පැවති තුන්වන පාර්ලිමේන්තුවේ 95 ක් වූ මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලය ස්ත‍්‍රීන් 4 ක් නියෝජනය කළහ. එය පසුගිය පාර්ලිමේන්තුවට වඩා 2.1% ක ඉහළ යාමක් පෙන්නුම් කරයි. 1960 මාර්තු මස පැවති 4 වන පාර්ලිමේන්තුවේ ස්ත‍්‍රීන් නියෝජනය වූයේ තිදෙනෙක් පමණි. පසුගිය පාර්ලිමේන්තුව හා සසඳා බලන විට ස්ත‍්‍රී නියෝජනය 2.3% අඩුවීමක් පෙන්නුම් කරයි. 1960 ජූලි මස පැවති අතුරු මැතිවරණයේදී ස්ත‍්‍රීන් නියෝජනය වූයේ තිදෙනෙක් පමණි. 1965 පැවති මහ මැතිවරණයෙන් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මහත්මිය වැඩිම ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් ලබා ගනිමින් විපක්‍ෂ නායිකාව ලෙස පත්වූවාය. එමෙන්ම මෙම පාර්ලිමේන්තු සමය තුළ උප ඇමතිවරියන් දෙදෙනක් පත්විය. පස්වන පාර්ලිමේන්තුවට වඩා ස්ත‍්‍රීන් තුන්දෙනෙක් වැඩිවීම නිසා ප‍්‍රතිශතය 2% ක් දක්වා වැඩිවිය. 1970 පැවති 7 වන පාර්ලිමේන්තුවේ බණ්ඩාරනායක මහත්මිය ඇතුලූ ස්ත‍්‍රීන් 7 ක් නියෝජනය විය. මෙම පාර්ලිමේන්තු කාලය තුළ අතුරු මැතිවරණ 13 ක් පවත්වා ඇති අතර එකම අතුරු මැතිවරණයකටවත් ස්ත‍්‍රී අපේක්‍ෂිකාවන් ඉදිරිපත් වී නැත. 1977 8 වන පාර්ලිමේන්තුවේ ස්ත‍්‍රී නියෝජනය එතෙක් පැවති පාර්ලිමේන්තු තුළ ස්ත‍්‍රී නියෝජනය හා සසඳා බැලීමේදී වැඩිම නියෝජනයක් දැකිය හැක. 7 වන පාර්ලිමේන්තුවට වඩා 2.6% ක වැඩි වීමත් පෙන්නුම් කරයි. 1989 පැවති 9 වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පවත්වනු ලැබුවේ නව ඡන්ද ක‍්‍රමයක් වන සමානුපාතික ඡන්ද ක‍්‍රමයක් තුළය. 8 වන පාර්ලිමේන්තුව හා සසඳා බලන විට ස්ත‍්‍රී නියෝජනය 0.8% කින් අඩු වී ඇත. 1994 පැවති 10 වන පාර්ලිමේන්තුව පිහිටුවනු බන්නේ ස්ත‍්‍රී නායකත්වයක් තුළය. මෙම පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂත්වය වූයේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරණතුංග මහත්මිය දෙවන අග‍්‍රාමාත්‍යවරිය ලෙස තේරී පත්වීමය. එම කාල සීමාව තුළම ඇය ප‍්‍රථම ජනාධිපතිනිය වශයෙන් ද ජයග‍්‍රහණය කළාය.

ඒ වන විට ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයෙකුව සිටි ගාමිණී දිසානායක මහතා ඝාතනයට ලක් වීමෙන් පුසු ඔහුගේ බිරිඳ වූ ශ‍්‍රීමා දිසානායක මහත්මිය ජනාධිපතිවරණ අපේක්‍ෂිකාවක ලෙස ඉදිරිපත් වීම ද ස්ත‍්‍රී දේශපාලනය පිළිබඳව කතා කිරීමේදී මතු කළ යුතු කරුණකි. මෙවැනි තත්වයක් තුළ ස්ත‍්‍රියකගේ නම යෝජනා කරනුයේ දේශපාලනය තුළ ස්ත‍්‍රී නියෝජනයේ ඇති වැදගත්කම තේරුම් ගනිමින් නොව පටු දේශපාලන අපේක්‍ෂාවන් මුදුන්පත් කර ගැනීමට ඇති අපේක්‍ෂාවෙන් ස්ත‍්‍රීන් අනුකම්පාවට ලක් කරමින් ඒ හරහා තම පක්‍ෂයේ බලය රැක ගැනීම සඳහා යොදා ගන්නා උපක‍්‍රමයක් ලෙසටය.

2000 පැවති 11 වන පාර්ලිමේන්තුව තුළ 225 ක් වූ මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ ස්ත‍්‍රීන් නියෝජනය වූයේ 9 ක් පමණි. 1994 පාර්ලිමේන්තුවට වඩා 1.3% ක අඩුවීමක් පෙන්නුම් කරයි. මෙම පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂත්වය වූයේ ප‍්‍රථම වතාවට පාර්ලිමේන්තුවේ මුස්ලිම් නියෝජිතවරියක් ලෙස ෆේරියල් අෂ්රොප් මහත්මිය පත්වීමයි. එම කාලයම නියේජනය කරමින් ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කය නියෝජනය කරමින් ඒ.ඞී. අන්ජාන් උම්මා මහත්මිය ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්වූවාය. ඊට අමතරව නවක මන්ත‍්‍රීවරියන් කිහිප දෙනෙක් පත්වීම ද සතුටු විය හැකි කරුණක් වන්නේය. 2001 පැවති 12 වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ස්ත‍්‍රීන් 10 ක් තේරී පත්විය. ඒ අතර නවක මන්ත‍්‍රීවරියක් ලෙස පත් වූ චිත‍්‍රා මන්තිලක මහත්මිය දේශපාලන පවුල් පසුබිමක් නොමැතිව පැමිණි එකම මන්ත‍්‍රීවරිය වූවාය. 2004 පැවති 13 වන පාර්ලිමේන්තුව ශ‍්‍රී ලංකා දේශපාලන ඉතිහාසයේ තවත් සන්ධිස්ථානයක් විය. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය යටතේ පිහිට වූ මෙම පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ ස්ත‍්‍රීන් 11 ක් විය. ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්කළ මේරි ලූසීඩා මහත්මියට තමාගේ ස්වාමි පුරුෂයාට මන්ත‍්‍රීකම දීමට සිදු වූ හෙයින් ඇගේ මන්ත‍්‍රීකම අහෝසි විය. මැතිවරණට පෙර ජාතික ලැයිස්තුව සඳහා අපේක්‍ෂකයන් 29 ක් නම් කළ යුතුව ඇත.ඒ අතර මෙවර ස්ත‍්‍රීන්ගේ නම් 03 ක් ඉදිරිපත් කර තිබුණත් අවසානයේ සිදුවූයේ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පත්කළ එකම මන්ත‍්‍රීවරියටත් ඉවත් වීමට සිදුවීමය. ශ‍්‍රී ලාංකීය දේශපාලනය තුළ වසර ගණනක් පුරාම සිදුවූයේ ජාතික ලැයිස්තුව පිරිමි ලැයිස්තුවකට පමණක් සීමා වීමය.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ස්ත‍්‍රී දේශපාලනය හා කතා කිරීමේදී අවධානය යොමු කළයුතු විශේෂ කාරණයක් වනුයේ සියලූ ජනවාර්ගිකයන්ගේ සම්මිශ‍්‍රණයක් ස්ත‍්‍රී නියෝජනය තුළ තිබිය යුතුය යන කාරණය 13 වෙනි පාර්ලිමේන්තුව තුළ දෙමළ මුස්ලිම්, සිංහල නියෝජනයක් තිබීම ද තවත් සුවිශේෂී තත්වයකි.
1931 සිට 2009 දක්වා වසර 78 ක පමණ කාලය තුළ ශ‍්‍රී ලංකාවේ  දේශපාලන ඉතිහාසය දෙස විමසීමක් කර බැලීමේදී පෙනී යන විශේෂ කාරණයක් වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජාතික දේශපාලනය මෙතෙක් ස්ත‍්‍රීන්ගේ සහභාගීත්වය සම්බන්ධයෙන් කිසිසේත්ම සෑහීමකට පත්විය නොහැකි බවයි. මෙතෙක් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත් වූ කාන්තාවන්ගෙන් බොහොමයක් දෙනා නාගරික, ප‍්‍රභූ පන්තික පවුල්වලට අයත් සාමාන්‍ය උගත් කාන්තාවෝ වූහ. විශේෂයෙන්ම 1970 ගණන් දක්වා මෙම ලක්‍ෂණය දැකිය හැකි වන අතර නිදහස ලැබූ මුල් කාලයේ ජාතික දේශපාලනයට පිවිසි කාන්තාවෝ බොහෝමයක් දෙනා වෘත්තීය සමිති හෝ පළාත් පාලන දේශපාලනයට සම්බන්ධ වූ තරමක් හෝ දේශපාලන අත්දැකීම් ඇති අය වූහ. ලාංකික පාර්ලිමේන්තු කාන්තාවන්ට පොදු වූ කරුණක් වන්නේ ඉන් වැඩි දෙනා දේශපාලන පවුලක සාමාජිකාවක වීම හා සිය පියා, සොහොයුරා හෝ ස්වාමියාගේ ඇවෑමෙන් දේශපාලනයට පිවිසීමයි. ස්වාධීනව තමන්ගේම නායකත්වයක් ඔස්සේ දේශපාලනයට පිවිස ඇත්තේ ඉතාමත් සුළු පිරිසකි.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ මුල්කාලීන මැතිවරණ පිළිබඳ විමසීමක් කර බැලීමේදී පෙනීයන කරුණක් වන්නේ කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂය, ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය වැනි වාමාංශික පක්‍ෂ හරහා දේශපාලනන ක‍්‍රියාවලියට වැඩි ස්ත‍්‍රින් පිරිසක් ඉදිරිපත්ව ඇති බවයි. නමුත් 1970 න් පසු මෙම තත්වය වෙනස් වී දක්ෂිණාංශික පක්‍ෂ තුළ වැඩි ස්ත‍්‍රී නැඹුරුවක් දක්නට ලැබෙයි. පවතින දේශපාලනය තුළ දැකිය හැකි දෙයක් වන්නේ ඉදිරිපත් වන අපේක්‍ෂකයින් හා සමානව ස්ත‍්‍රී අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ ප‍්‍රමාණය කිසිසේත් ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවත් ඉදිරිපත් වන අපේක්‍ෂිකාවන්ට සමානව ජයග‍්‍රහණය කරන නියෝජිතවරියන්ද ප‍්‍රමාණවත් නොවන බවත්ය. අපේක්‍ෂිකාවන් ඉදිරිපත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඉතාමත් අඩු අවධානයක් යොමු කර ඇති නිසා එය නියෝජනය කෙරෙහි ද සෘජුවම බලපායි. 1947-1994 දක්වා කාලය තුළ එක් මැතිවරණයකදී එක් දේශපාලන පක්‍ෂයකින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සඳහා ස්ත‍්‍රීන් 10 ට වඩා වැඩි අපේක්‍ෂක සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ ඉතා සීමිත අවස්ථා කිහිපයකදී පමණි. 1994 මැතිවරණයේදී අපේක්‍ෂකයින් වැඩිම සංඛ්‍යාවක් එනම් 17 ක් ඉදිරිපත් කර ඇති එකම පක්‍ෂය වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකා ප‍්‍රගතිශීලී පෙරමුණයි. මෙය මැතිවරණ ඉතිහාසයේ 2004 මැතිවරණය පැවැත්වීමට පෙර එක් පක්‍ෂයකින් ප‍්‍රථමයෙන්ම වැඩිම අපේක්‍ෂක සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් කළ අවස්ථාවක් ලෙස දැක්විය හැකිය.

2004 වසර වැඩිම අපේක්‍ෂකයන් සංඛ්‍යාවක් ඉදිරිපත් වූ මැතිවරණය මෙන්ම ස්ත‍්‍රීන් වැඩිම සංඛයාවක් ඉදිරිපත් වූ වසර ද වෙයි. එහිදී මුළු අපේක්‍ෂකයන් 5685 ක් ඉදිරිපත්ව ඇති අතර ස්ත‍්‍රීන් 375 ක් ඉදිරිපත්ව ඇත. 1994 වසරට වඩා එය 3% ක වැඩිවීමක් පෙන්නුම් කරයි. නමුත් ස්ත‍්‍රීන්ගේ නියෝජනය ඒ හා සාපේක්‍ෂව වැඩිවීමක් නොපෙන්වයි.
ශ‍්‍රී ලාංකික කාන්තාවගේ සමාජ, ආර්ථීක හා අධ්‍යාපන මට්ටමේ වර්ධනයක් සීඝ‍්‍රයෙන් පැවතියද ඇය ඡුන්දදායකයෙකු ලෙස ඉතා ක‍්‍රියාශීලී වුව ද ජාතික දේශපාලනයේදී විශේෂයෙන්ම පාර්ලිමේන්තු දේශපාලනයේදී ඇය දක්වන සහභාගීත්වය ප‍්‍රමාණවත් බව නොපෙනේ. ලාංකීය ස්ත‍්‍රිය ඡන්ද දායකයෙකු, මැතිවරණ ප‍්‍රචාරකයෙකු හා පක්‍ෂයේ ක‍්‍රියාශීලී සාමාජිකාවක ලෙස පිරිමින් හා සම සමව හෝ සමහර අවස්ථාවලදී ඊටත් වඩා උනන්දුවෙන් දේශපාලන කටයුතු වලට සම්බන්ධ වේ. ඇයගේ අඩු සහභාගීත්වයක් ඇත්තේ දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ ඉහළ මට්ටම්වලදී මේ තත්වය වෙනස් කර තීරණ ගන්නා මට්ටමේදී සක‍්‍රීය සහභාගීත්වයකින් කටයුතු කිරීමට නම් ඇයට නීත්‍යානුකූලව දේශපාලන අයිතිවාසිකම් ලබාදීම පමණක් ප‍්‍රමාණවත් නොවේ. ස්ත‍්‍රියට සමාන අයිතිවාසිකම් භුක්ති විඳීමට අවශ්‍ය පරිසරයක් ගොඩනැගීමට උපකාරී වන ආකාරයෙන් අනෙක් අංශ වලින්ද අවශ්‍ය නීතිරීති මෙන්ම පහසුකම් ද සපයා දීම ඉතා වැදගත් වේ.
ලාංකික කාන්තාවට දේශපානනයට පිවිසීමට විශේෂයෙන්ම නාම යෝජනා ලැබීම, මැතිවරණ සටන සාර්ථකව කරගෙන යාමට පිරිමියෙකුට වඩා වැඩි කැපවීමක් කිරීමට සිදුවේ. එසේම ඇයට පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වීමේදීත් පිරිමියෙකුට වඩා විවිධ බාධකවලට මුහුණ පෑමට සිදුවේ. කාන්තාවට සක‍්‍රීය දේශපාලන සහභාගීත්වයේ විවිධ සීමාවන් වලට මුහුණ පෑමට සිදුවන බව සමීක්‍ෂණයට සහභාගී වූ කාන්තාවෝ ද ප‍්‍රකාශ කළාය.

පළාත් සභා තුළ කාන්තා නියෝජනය
1987 පළාත් සභා පනත යටතේ පිහිටවනු ලැබූ පළාත් සභාවල ප‍්‍රථම පළාත් සභා මැතිවරණය පවත්වනු ලැබූවේ 1989 දීය. විවිධාකාරයෙන් රටතුළ සිදුවෙමින් තිබූ මිනීමැරුම් සහ අතුරුදහන්වීම් මධ්‍යයේ ඉතාමත් භීෂණකාරී සමයක එම මැතිවරණය පැවැත්විණි. එවකට සටන්කාමී කණ්ඩායමක් ලෙස කටයුතු කළ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් "ඡන්දය පාවිච්චි කරන්නවුන්ට මරණීය දණ්ඩනය" වැනි තර්ජන පවා පණවමින් තිබූ තත්වයක් තුළ සමහර පුද්ගලයන් ඡන්දය පාවිච්චි කිරීමෙන් වැළකී සිටියත් මරණීය තර්ජන හමුවේ පවා තමන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් කටයුතු කළ බොහෝ පිරිස් ද වුහ.
මෙවැනි තත්වයක් තුළ එම පළාත් සභා මැතිවරණයට ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ භීෂණය තදින්ම පැවති පළාත්වල බොහෝ දෙනා අපේක්‍ෂකයන් ලෙස ඉදිරිපත් වීමට බියක් දැක්විය. මේ නිසා ස්ත‍්‍රීන්ගේ සහභාගීත්වය තවත් අඩුවිය. ඉදිරිපත් වූ අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ ප‍්‍රමාණය 2.8% ක් විය. 1993 මැතිවරණයේදී එම ප‍්‍රමාණය 3.7%ක සුළු වශයෙන් වර්ධනයක් පෙන්නුම් කරයි. මෙම පළාත් සභා මැතිවරණයේ විශේෂත්වය වූයේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රථම වතාවට පළාත් සභාවක් සඳහා මහ ඇමතිවරියක් පත්විමයි. එම අවස්ථාව උදාකර ගන්නේ බස්නාහිර පළාත් සබාවෙන් තේරී පත් වූ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මහත්මියයි.

1993 පැවති පළාත් සභා මැතිවරණයේදී ස්ත‍්‍රී නියෝජනය 18 ක් වූ අතර එය 1999 වසර තුළ 12 දක්වා අඩු වී ඇත. 1993 වසරේ වැඩිම මන්ත‍්‍රීවරියන් පිරිසක් නියෝජනය වන්නේ බස්නාහිර පළාතෙනි. 104 ක් වූ මුළු නියෝජනයෙන් ස්ත‍්‍රීන් පත්වූයේ 7 ක් පමණි. එය 6.7% ක් විය. 1999 දී එම සංඛ්‍යාව 2 දක්වා අඩු වී ඇත. එනම් 1.9% ක් විය. එම වසරේ වැඩිම නියෝජනයක් වයඹ සහ මධ්‍යම පළාත්වලින් තේරී පත්විණි. එක් පළාතකින් තිදෙනෙක් පත්ව ඇත. 2004 පළාත් සභා මැතිවරණයේදී කුරුණෑගල දිස්ත‍්‍රික්කයෙන් 475 ක් මුළු අපේක්‍ෂකයන් ලෙස ඉදිරිපත්ව ඇති අතර ඉන් ස්ත‍්‍රීන් ඉදිරිපත්ව ඇත්තේ 41 ක් පමණි. පුත්තලම් දිස්ත‍්‍රික්කයෙන් 286 ක් මුළු අපේක්‍ෂකයන් අතර ස්ත‍්‍රීන් වූයේ 10 ක් පමණි ඒ අනුව වයඹ පළාත් සභාවේ මුළු අපේක්‍ෂක සංඛ්‍යාව 761 ක් විය. ඒ අතර අපේක්‍ෂිකාවන් වූයේ 51 ක් පමණි. 50 ක් වූ පළාත් සභාවේ මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලයේ මන්ත‍්‍රීවරියන් වූයේ 4 ක් පමණි. ඒ අතර එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය නියෝජනය කරමින් කුමාරි ඒකනායක මහත්මියත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නියෝජනය කරමින් මැණීක් ගුණසේකර මහත්මියත් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය නියෝජනය කරමින් පත්මා වෑත්තාව සහ උපුලාංගනී මසාලගමුව මහත්මියත් වූහ.

පළාත් පාලනයෙහි කාන්තා නියෝජනය
ජාතික දේශපාලනය සඳහා ඉදිරිපත් වූ අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ සංඛ්‍යාව අඩු වගේම පළාත් පාලන ආයතන සඳහා ඉදිරිපත් වන අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ ප‍්‍රමාණයද ඉතාමත් අඩුය. නගර සභා සඳහා වැඩිම අපේක්‍ෂිකාවන් ප‍්‍රමාණයක් ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රසයයි. එය 11 කි. ඉදිරිපත්ව ඇති අපේක්‍ෂිකාවන් සංඛ්‍යාව 179 කි. සමස්තය ගත්විට මහ නගර සභා සඳහා සෑම පක්‍ෂයකින්ම 1152 ක් ඉදිඑරිපත්ව ඇතත් එයින් ස්ත‍්‍රීන් ඉදිරිපත්ව ඇත්තේ 42 කි. එය 3.69% ක් වේ. නගර සබා සඳහා 1453 ක් ඉදිරිපත්ව ඇති අතර ඉන් ස්ත‍්‍රී අපේක්‍ෂිකාවන් සිටින්නේ 35 ක් පමණි. එය 2.75% ක් වෙයි. ප‍්‍රාදේශීය සභා සඳහා මුළු අපේක්‍ෂකයින් 12685 ක් ඉදිරිප්තව ඇති අතර, ස්ත‍්‍රීන් ඉදිරිප.ත්ව ඇත්තේ 325 ක් පමණි. එය 2.53% ක් වේ.

2002 වසරේ පැවති කොළඹ මහනගර සභා මැතිවරණය සඳහා නීතීඥ නිමල්කා ප‍්‍රනාන්දු මහත්මියගේ නායකත්වයෙන් ස්වාධීන ස්ත‍්‍රී කණ්ඩායමක් ඉදිරිපත් වීම ද විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතු කාරණයකි. එය ශ‍්‍රී ලාංකීය ස්ත‍්‍රී දේශපාලනයේ සන්ධිස්ථානයක් වශයෙන් දැක්විය හැකිය. පවතින තත්වය තුළ කණ්ඩායමේ කිසිදු අපේක්‍ෂිකාවකට ජයග‍්‍රහණය කළ නොහැකි වුවත් සක‍්‍රීය සවුවත් සක‍්‍රීය සහභාගීත්වය අගය කළයුතු කාරණයක් වේ.
මේ අනුව පෙනී යන්නේ සෑම පළාත් පාලන ආයතනයක් සඳහාම ඉදිිරිපත් වන අපේක්‍ෂකයන්ගේ ප‍්‍රමාණයට සාපේක්‍ෂව ස්ත‍්‍රී අපේක්‍ෂිකාවන්ගේ ප‍්‍රමාණය පිළිබඳ සෑහීමකට පත්විය නොහැකි බවයි. එයිනුත් ප‍්‍රාදේශීය සභා සඳහා ඉදිරිපත් වන සංඛ්‍යාව ඊටත් වඩා අඩුය. එසේම පළාත් පාලන ආයතන තුළ ස්ත‍්‍රී සහභාගීත්වය පිළිබඳ විමසීමක් කර බැලීමේදී ද පෙනී ය්නනේ එවැනිම තත්වයක් පවතින බවයි. පහත දැක්වෙන සටහනින් පළාත් පාලන ආයතනවල 1993 1991 මහ නගර සභා සඳහා ඉදිරිපත් වූ 142 න් මන්ත‍්‍රීවරුයන් ලෙස පත්ව ඇත්තේ 6 ක් පමණි. පිරිමි 201 ක් ජයග‍්‍රහණය කර ඇත. ප‍්‍රාදේශීය සභා සඳහා ඉදිරිපත් වූ 325 ක් වූ අපේක්‍ෂිකාවන්ගෙන් ජයග‍්‍රහණය කර ඇත්තේ 42 ක් පමණි. එහි මන්ත‍්‍රීවරුයන් 2632 ක් වේ. ඒ අනුව ස්ත‍්‍රී සහභාගීත්වය 1.5 ක් පමණි. ජාතික සහ පළාත් පාලන දේශපාලන තල දෙක තුළම මෙවැනි තත්වයක් පවතින නිසා එම ගැටලූව කෙරෙහි විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ යුතුව ඇත.

3576 ක් වූ මුළු මන්ත‍්‍රී සංඛ්‍යාවෙන් මන්ත‍්‍රීවරියන් සිටින්නේ 61 ක් පමණි. එය 1.7% කි.මෙයිනුත් ඒ ඒ දේශපාලන ආයතනවල නායකත්වය පිළිබඳ විමසීමක් කර බැලීමේදී පෙනීයන කරුණක් වන්නේ ස්ත‍්‍රී නායකත්වය දරණ දේශපාලන ආයතන ඉතාමත් අඩු බවය. නගර සභා 225 න් නගරාධිපතිවරියන් සිටින්නේ 2 ක් පමණි. ප‍්‍රදේශීය සභා 3137 න් ප‍්‍රාදේශීය සභා සභාපතිවරියන් සිටින්නේ 4 ක් පමණි. මහ නගර සභා සභාපතිවරියන් කිසිවෙකුත් නොමැත.

1865 කොළඹ මහනගර සභාව පිහිටු වුවත් 1937 වන තෙක් කිසිදු ස්ත‍්‍රී නියෝජනයක් නොතිබිණි. ප‍්‍රථම මහ නගර සභා මන්ත‍්‍රීවරිය වූයේ කොළඹ මහ නගර සාවට තේරී පත් වූ වෛද්‍ය වේරී රත්නම් (1937) මහත්මියයි.නමුත් එම මැතිවරණයේ නීත්‍යානුකූලභාවය පිළිබඳව ප‍්‍රශ්නයක් මතු වී මාස කිහිපයකින් ඇයගේ මන්ත‍්‍රීධූරය අහෝසි විය.

පර්යේෂණ ක්ෂේත‍්‍රයේ සොයාගත් කරුණුවලට අනුව පලාත් පාලන දේශපාලනයට සහභාගී වන කාන්තාවන් සෑහෙන අධ්‍යාපනයක් ලබා ඇති අතර දේශපාලනයට පිවිසීමට පෙර සමාජ සේවා කටයුතුවල නිරත වී විවිධ අත්දැකීම් ලබා ඇති බව පෙනිණි. එසේම විවිධ වෘත්තීන්හි නියැළුණු කාන්තාවන් ද වැඩිපුර සංඛ්‍යාවක් විය. මේ අනුව පැහැදිලි වන්නේ කාන්තාවන්ට ප‍්‍රාදේශීය ක්ෂේත‍්‍රය තුළ දේශපාලන කටයුතු වල නිරත වීම ජාතික ක්ෂේත‍්‍රයට වඩා තරමක් හෝ පහසු දෙයක් ලෙස සාමාන්‍යයෙන් කල්පනා කළත් බාධක හා ගැටලූ හමුවේ ඇය එම සහභාගීත්වයට ද පසුබට වන බවය.

ප‍්‍රාදේශීය පක්‍ෂ දේශපාලනය හා ග‍්‍රාමීය දේශපාලනය තුළ කාන්තා සහභාගීත්වය

දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරීත්වය දෙසට ජනතාව තල්ලූ කරන මූලික බලවේගයක් ලෙස දේශපාලන පක්‍ෂ හැඳින්විය හැකිය. ජනතාවට දේශපාලන අවබෝධයක් ලබා දීමේදීත්, ජනතාව දේශපාලන කටයුතු කෙරේ උනන්දු කරවීමේදිත්, ජනතාවගේ සිතුම්, පැතුම් හා අවශයතා පොදුවේ ප‍්‍රතිපත්ති මාලාවක් ලෙස සකසා ආණ්ඩුවට ඉදිරිපත් කිරීමේදීත්, ආණ්ඩු පක්‍ෂය විසින් කරණු ලබන වැරදි ක‍්‍රියා පෙන්වා දීමේත් දේශපාලන පක්‍ෂවලින් විශාල සේවයක් සිදුවේ. එමනිසා කාන්තාවගේ දේශපාලන සහභාගීත්වය පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරද්දී දේශපාලන පක්‍ෂ තුළ ඔවුන්ගේ සහභාගීත්වය පිළිබඳව විමසා බැලීම අවශ්‍ය වේ.
දළ වශයෙන් දේශපාලන පක්ෂයක් යනුවෙන් හැඳින්විය හැක්කේ කිසියම් මතයක් පිළිබඳව එකඟත්වයක් ඇති මිනිස් කණ්ඩායමක් මැතිවරණ මගින් හෝ විප්ලවීය ක‍්‍රියා මාර්ගයක් මගින් දේශපාලන බලය ලබාගෙන ආණ්ඩුවේ ක‍්‍රියාකාරකම් පාලනය කිරීම හෝ ඒවාට බලපෑම් කිරීම සඳහා පිහිටුවාගනු ලැබූ සංවිධානයකි. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී හෝ සමාජවාදී ආණ්ඩුක‍්‍රමවල සෘජුව හෝ වක‍්‍රව දේශපාලනයට සහභාගී වීමේ ප‍්‍රධානම මාර්ගය බවට නූතන දේශපාලන පක්‍ෂ පත් වී ඇත.

1935 දී පිහිටුවන ලද ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂය මෙරට පැරණිම දේශපාලන පක්‍ෂය වේ. මෙම පක්‍ෂය විසින් ලාංකික දේශපාලන ඉතිහාසයේ මුල් වරට කාන්තාවට සර්ව සාධාරණය පිළබඳ අදහස ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. පක්‍ෂ ව්‍යවස්ථාවට අනුව එහි එක අරමුණක් වූයේ ලිංගභේදය මත ඇතිවන පීඩාවන් හා අසමානතාවන් දුරු කිරීමයි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ප‍්‍රධාන පක්‍ෂ දෙක මෙන්ම ඊට පහළ මට්ටමේ පවතින පක්‍ෂත් විශේෂයෙන් මෑතක සිට කාන්තා කටයුතු හා ඇයට අදාල ප‍්‍රශ්න කෛර් අවධානය යොමු කරන බව පෙනේ. එමෙන්ම ජාතන්තර කාන්තා දශකයෙන් පසුව ලංකවේ ප‍්‍රධාන පක්‍ෂ දෙක කාන්තාවගේ තත්වය වැඩිදියුණු කිරීම සඳහාත් ඇය බලමුලූ ගැන්වීම සඳහාත් අවශ්‍ය කටයුතු ඉටු කිරීමට පෙළඹී ඇති බව ද පෙනේ. නමුත් මෙම ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශනවලින් බොහෝමයක් අරමුණු කර ඇත්තේ කාන්තාවගේ සමාජ ශුභසාධනය වර්ධනය කිරීමට හා පුරුෂාධිපත්‍ය සහිත සමාජය තුළ ඇයව ආරක්‍ෂා කිරීමටත්ය.

ස්ත‍්‍රී පුරුෂයන් අතර සමාජීය, ආර්ථික, දේශපාලන හා අනෙකුත් සෑම අංශයකින්ම සත්‍ය සමානාත්මතාවයක් ගොඩ නැගීමට කිසිදු පක්‍ෂයක් අරමුණු කරගෙන ඇති බවක් හෝ ප‍්‍රතිඥා දි ඇති බවක් නොපෙනේ. ද්‍රවිඩ එක්සත් පෙරමුණ හැරුණු විට කිසිම පක්‍ෂයක් සීඩෝ (SEDAW) සම්මුතිය පිළිබඳව සඳහන් කර නොමැත. එසේම ආණ්ඩු බලය දැරූ කිසිම පක්‍ෂයක් කාන්තා බලමුළු ගැන්වීමේ අරමුණින් රාජ්‍ය සේවයට, ජාතික හා පලාත් පාලනආයතනවලට වැඩිපුර කාන්තාවන් ඇතූලත් කර ගැනීමට අනුපාත ක‍්‍රමයක් හෝ වෙනත් නිශ්චිත ක‍්‍රමයක් හඳුන්වා දී නැත. අඩුම තරමින් දේශපාලන පක්‍ෂවල ලියාපදිංචි වී ඇති කාන්තා සාමාජිකයින්ගේ අනුපාතයට සමාන අනුපාතයකට සෑම මැතිවරණයකදීම කාන්තා ඡුන්ද අපේක්‍ෂකයින් ඉදිරිපත් කිරීමටත් මෙතෙක් කිසිදු දේශපාලන පක්‍ෂයක් උත්සාහ ගෙන නොමැත. සමාජයේ ස්ත‍්‍රී පුරුෂයන් අතර ඇති පරතරය අඩු කොට සත්‍ය සමානාත්මතාවයක් ඇති කිරීමට ලාංකික දේශපාලන පක්‍ෂ දැඩි උත්සාහයක යෙදී ඇති බවක් නොපෙනේ.

ඡන්ද එකතු කිරීමේ හා ආධාර රැස් කිරීමේ කාර්යයේදී විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ සමයේදී ලංකාවේ දේශපාලන පක්‍ෂ සතුව ඉතාමත් සංවිධානාත්මක ව්‍යූහයක් පවතී. සාමාන්‍යයෙන් පක්‍ෂ නායකයා හෝ සභාපති ඉතාමත් ඉහළ මට්ටමේ සිටින අතර ඉන්පසුව පක්‍ෂයේ මහ ලේකම්, භාණ්ඩාගාරික, පක්‍ෂ විධායක කාරක සභාව හෝ මධ්‍යම කාරක සභාව, සමස්ත ලංකා විධායක කාරක සභාව, දිස්ත‍්‍රික් සංවිධාන, ඡන්ද කොට්ඨාශ වල සංවිධාන, තරුණ කාන්තා හා ශිෂ්‍ය සංවිධාන අවසාන වශයෙන් ගම් මට්ටමේ පක්‍ෂ ශාඛා සංවිධාන යනාදී වශයෙන් පහළට ගලා එන අන්දමේ සංවිධානයක් පක්‍ෂවලට ඇත. පක්‍ෂ නායක මට්ටමින් බලන විට කාන්තා සහභාගීත්වය අගය කළ යුත්තකි. නමුත් මධ්‍යම කාරක සභා මට්ටමේ කාන්තා සහභාගීත්වය ඉතාමත් අල්ප වි ඇත. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ විධායක කාරක සභාවේ කාන්තා සහභාගීත්වය 5% කි. ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ 10% කි. දිස්ත‍්‍රික් හා ඡන්ද කොට්ඨාශ මට්ටමේ නායකත්වයේදී විශේෂයෙන්ම පක්‍ෂ සංවිධායක මට්ටමේදී සෑම පක්‍ෂයකම පාහේ කාන්තාවන් වූයේ 3-4% ප‍්‍රමාණයකි.

නමුත් ග‍්‍රාමීය මට්ටමේදී මීට වඩා කාන්තා සහභාගීත්වයක් දැකිය හැකිය. විශේෂයෙන්ම ග‍්‍රාමීය කාන්තා සංවිධානවල කාන්තාව බෙහෙවින් ක‍්‍රියාශීලී බවක් පෙනුණි. එහෙත් එම මට්ටමේ සංවිධානවලට පක්‍ෂයේ තීරණ ගන්නා ක්ෂේත‍්‍රවලට කළ හැකි බලපෑම ඉතා අල්ප බව පැහැදිලිය. බොහෝ විට එබඳු සංවිධානවලට පක්‍ෂයේ ඉහළ හෝ මධ්‍යම මට්ටමේ නායකත්වයෙන් පැවරූ කිසියම් කාර්යයක් ඉටු කිරීම පැවරී ඇති බව ද පැහැදිලි විය. එමෙන්ම එම සංවිධාන ක‍්‍රියාශීලී වන්නේ මැතිවරණ සමයේදී පමණක් වන අතර පක්‍ෂ නායකයින්ගේ උනන්දුව මත බොහෝ විට එම ක‍්‍රියාශීලීත්වය රඳා පවතී. මැතිවරණ අවසන් වීමත් සමඟ මෙම සංවිධාන නැති වී යන අතර මැතිවරණ අතරතුර කාලයේදී ඒවා හා පක්‍ෂයේ තීරණ ගන්නා මට්ටම් අතර පවතින සබඳතාව ඉතා දුර්වල වේ
.
ජාතික මට්ටමේ හෝ ප‍්‍රාදේශීය මට්ටමේ නායකයින් විසින් පැවරූ කාර්යයක් හෝ වගකීමක් කාන්තාවන් විසින් මූලික වශයෙන් ඉටුකරනු ලබනවා විනා පක්‍ෂයේ පහළ මට්ටමේ සිට ඉහළට ව්‍යාප්ත වන විදි හෝ වගකීමක් ඔවන් සතුව නොමැත. බොහෝමයක් පක්‍ෂවල කාන්තා ක‍්‍රියාකාරීත්වය මැතිවරණ සමයේදී කාන්තාවන් උනන්දු කරවීමේ උපක‍්‍රම ලෙස යොදාගනු ලබයි. දේශපාලන රැස්වීවලට හා රැළිවලට සහභාගී වීම, ගෙයින් ගෙට ගොස් මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක කටයුතු කිරීම, ආධාර මුදල් එකතු කිරීම, පත‍්‍රිකා දැන්වීම් බෙදීම, ලිපි ලේඛන හා පත‍්‍රිකා සකස් කිරීම, ඒවා තැපැල් කිරීම, දේශපාලන නායකයින් සහභාගී වන ආගමික උත්සව හා කුඩා රැස්වීම් සංවිධානය කිරිම, ඒවාට සංවිධානය කිරීම, ඒවාට අදාල සැරසිලි හා ආහාරපාන සැපයීම වැනි දෑ මූලික වශයෙන් කාන්තා ක‍්‍රියාකාරීන් හා සාමාජිකයන්ට පැවරීම නූතන පක්‍ෂ විසින් සම්ප‍්‍රදායක් ලෙස කරගෙන යනු ලැබේ. ග‍්‍රාමීය දේශපාලනය තුළ මේවා වැඩි වශයෙන් දැකිය හැකිය.
ග‍්‍රාමීය පක්‍ෂ දේශපාලනය තුළ පක්‍ෂ සාමාජිකාවන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකුට දේශපාලන පක්‍ෂවල න්‍යායාත්මක පදනම හෝ ප‍්‍රතිපත්ති පිළීබඳ නිවැරදි අවබෝධයක් නැති බව පෙනේ. ලංකාවේ කාන්තාවන් අතුරින් සෑහෙන ප‍්‍රමාණයක් දේශපාලන පක්‍ෂවල ක‍්‍රියාශීලී සාමාජිකයින් ලෙස විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ සමයේදී උනන්දුවෙන් කටයතු කළත් පක්‍ෂයේ තීරණ ගන්නා මට්ටම්වල බොහෝ විට ඔවුන්ට බලපෑම් කළ හැක්කේ ඉතා සීමිත අයුරින් හෝ නැතිනම් කිසිම අයුරකින් බලපෑම් කළ නොහැකි තත්වයක් පවතින බව පැහැදිලිය.
කාන්තා පෙරමුණ දේශපාලන පක්‍ෂ සංවිධාන ව්‍යූහයේ එක් කොටසකි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ සෑම ප‍්‍රධාන මෙන්ම මධ්‍යම ප‍්‍රමාණයේ පක්‍ෂවලත් පක්‍ෂ මූලස්ථාන මට්ටමේදීත් ප‍්‍රාදේශීය හා ගම් මට්ටමේදීත් කාන්තා පෙරමුණ දක්නට ලැබේ. 1930 හා 1940 ගණන්වල ලංකාවේ ප‍්‍රබලතම කාන්තා සංවිධානය වූයේ එක්ස්ත කාන්තා පෙරමුණයි. නමුත් මෙය ක‍්‍රියාශීලී වන්නේ මැතිවරණ සමයේදී පමණි. ලාංකික කාන්තාව දේශපාලන පක්‍ෂවල යම් ක්ෂේත‍්‍රවල ක‍්‍රියාශීලීව සහභාගී වුවත් පොදුවේ පක්‍ෂ සංවිධානවල පවතින දුර්වලතා හා බාධක නිසාත් ප‍්‍රායෝගික වශයෙන් ජාතික ගැටලූ නිසාත් එම සහභාගීත්වය හුදෙක් පක්‍ෂයේ පහළ මට්ටමේ ක‍්‍රියාකාරකම්වලට සීමා වී ඇති බවකි. එසේම ඔවුන් පක්‍ෂවල තීරණ ගන්නා මට්ටමට බලපෑම් කරනවා වෙනුවට පක්‍ෂ නායකයින්ගේ අවශ්‍යතාවලට අනුව තමන්ට පැවරෙන කාර්යයන් හා වගකීම් මෙන්ම තම සේවය ද තීරණය කරන බව ප‍්‍රකට වේ.

ග‍්‍රාමීය කාන්තාවගේ දේශපාලන කටයුතු සලකා බැලීමේදී ඔවුන්ගේ දේශපාලන සහභාගීත්වය මෙන්ම දේශපාලනය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ දේශපාලන සහභාගීත්වය මෙන්ම දේශපාලනය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ මතකයන් පරම්පරා වෙනස අනුව බෙහෙවින් වෙනස් වෙයි. වයස්ගත පරම්පරාවේ කතුන් ඡන්දය දීම හැරුණු කොට දේශපාලනය කෙරෙහි උනන්දුවක් නොදක්වති. ඔවුහු රටෙහි පැවතුන කිසිදු දේශපාලන අරගලයකට සහභාගී නොවූහ. එබඳු ක‍්‍රියාදාමයන් පිළීබඳ දැනුම ලබාගැනීමේ මගක් හෝ ඒ පිළිබඳ අධ්‍යාපනයක් ඔවුන්ට තිබුණේ නැත. ඔවුන්ගේ දේශපාලන සහභාගීත්වය ඇරඹෙන්නේ නිදහසින් පසුවය. තරුණ කතුන්ගේ දේශපාලන උද්යෝගය තරමක් දුරට පැහැදිලිව දැකිය හැකි අතර දේශපාලන අවබෝධය ද වැඩි මට්ටමක පැවතුණි. සමස්තයක් වශයෙන් ගැමි කතුන් දේශපාලනයෙහි ක‍්‍රියාශීලීව සහභාගී වෙයි. ග‍්‍රාමීය කාන්තාවන්ට දේශපාලන සහභාගීත්වය නිදහස්ව කාලය ගෙවීමේ මාර්ගයක් වේ. මෙම නිරීක්‍ෂණය ග‍්‍රාමීය කාන්තාවගේ දේශපාලන අවබෝධය, විශේෂයෙන් ක‍්‍රියාකාරී සහභාගීත්වය සම්බන්ධයෙන් තවමත් ප‍්‍රමාණවත් මට්ටමක් කරා ළඟ වී නැති බව සහතික කරයි.
එසේ වුවත් දේශපාලන සහභාගීත්වය මෙම කාන්තාවන්ට ඉදිරියට ඒමටත් ගෘහස්ථ කාර්ය කොටසින් තාවකාලිකව ඈත් වීමටත් අනෙකුත් කාන්තාවන් හමු වීමටත් තම අපේක්‍ෂකයා වෙනුවෙන් සහයෝගය ලබා ගැනීමත් ගම තුළ සැරි සැරීමටත් අවස්ථාවක් ලබා දෙයි. කුමන හේතුවක් මත දේශපාලනයෙහි සහභාගී වුව ද කාන්තා දේශපාලන සංවිධානවල තනතුරු දරමින් කාන්තාවෝ ගම තුළ පොදු කටයුතුවල ක‍්‍රියාකාරීව සහභාගී වෙති.

ග‍්‍රාමීය කාන්තාවන් කිසිවිටෙකත් ගමේ ප‍්‍රසිද්ධ ජීවිතයෙන් ඈත්කර තැබුණේනැත. සියලූම ග‍්‍රාමීය කටයුතු පෞද්ගලික හා පොදු ජීවිතයක් අතර ඇති පරතරය ඉවත් කරන සුළු විය. ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රජාව නාගරීකරණය නොවුන ද ඔවුන්ට සාම්ප‍්‍රදායික සමාජ අගයන් ආරක්‍ෂා කර ගැනීමට ද හැකි නොවීය. විශේෂයෙන් ගැමි කතුන් සාම්ප‍්‍රදායික සමාජ සම්බන්ධතා වලින් ගැමියන් ඈත් වීමත් සමගම ගම තුළ හුදෙකලා වෙති. බටහිර සමාජයේ මෙන් ආයතනික සහයෝගය නොමැති බවින් ඔවුන් තවදුරටත් නව සමාජ ආර්ථික පීඩනයන්ගේ ග‍්‍රහණයට හසුවෙති. ග‍්‍රාමීය කාන්තාවගේ දේශපාලන සහභාගීත්වය නවීන සංවර්ධනය තුළින් ඔවුන්ට අහිමි කරනු ලැබූ සමාජ සම්බන්ධතා සහ විනෝදාංශයක් කෙරෙහි ආදේශකයක් වශයෙන් ක‍්‍රියා කරන බව පෙනී යයි.

නව ආර්ථික ප‍්‍රවණතා මගින් පෞද්ගලිකත්වය අවශයතාවයක් බවට පත්කර ඇති අතර, එමගින් කාන්තාව පූර්ණ වශයෙන් නොවුණත් පොදු ජීවිතයෙන් ඈත් කර තබා ඇත. මේ නිසා දේශපාලන ව්‍යාපාරය මෙම කාන්තාවන්ට නැවත පොදු ජීවිතයට පිවිසීමට අවස්ථාවක් ලබා දී ඇත. එහෙත් දේශපාලන කටයුතු මැතිරවණ කාලයට පමණක් සීමා වේ. මැතිවරණය අවසන් වූ පසු ඒ පිළිබඳ උන්නදුව පහව යයි. මේ නිසා ග‍්‍රාමීය කාන්තාවන්ට ඔවුන් තුළ අති දේශපාලන අවබෝධයෙන් ඵල ලැබිමට හෝ ඵලදායී ලෙස දේශපාලන විඥානයක් ගොඩනගා ගැනීමට හෝ අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ නැත. මේ අනුව "පියට් හාරින්" (1983) දක්වන අන්දමට මෙවැනි දේශපාලන සහභාගීතවයක් කාන්තාවන් තමන්ගේ තත්වය නගා සිටුවීම සඳහා සමූහයක් වශයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වීමේ අවස්ථාවක් ජනිත නොකරයි.
ග‍්‍රාමීය කාන්තාවන් 75% ක් පමණ දේශපාලන කටයුතුවල නිරත වුව ද එම සහභාගීත්වයේ ස්වභාවය විවිධය. කාන්තා දේශපාලන සමිතියේ නිලධාරීන් ගමේ කාන්තා නායිකාවෝ වෙති. සාමාන්‍ය සාමාජිකත්වයෙන් ඇතැමුන් ඉතා ක‍්‍රියාකාරී වුව ද ඇතැම් සාමාජිකයන් රැුස්වීම්වලට සහභාගී වීම හැරුණු විට වෙනත් ආකාරයක ක‍්‍රියාකාරීත්වයක් නොදක්වකි. කොතරම් දේශපාලන උනන්දුවක් දැක්වුව ද කාන්තාවන්ට දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රය තුළ ලැබී තිබුණ අවස්ථා ඉතා අල්පය. කාන්තාවන්ගෙන් 10% ක් පමණ අවස්ථාව ලැබෙන ආකාරයට ග‍්‍රාමීය මට්ටමේ නායිකාවන් බවට පත්වනු දැකිය හැකි විය. ග‍්‍රාමීය මට්ටමේ කටයුතුවල දී ඇතැම් ග‍්‍රාමීය නායිකාවන් ක‍්‍රියාකාරී කාර්යය කොටස්වල නිරත වී ඇත.

ලාංකීය දේශපාලනයේ නූතන කාන්තා නියෝජනයේ තත්වය
ලංකාවේ ජනගහනය මේ වන විට 19600000 ක් පමණ වන අතර ජනගහනයෙන් 52% ක් පමණ දෙනා කාන්තාවන්ය. පිරිමින් 48% ක් තරම්ය. පිරිමින්ට වඩා ගැහැණුන් සිටින නමුත් ව්‍යවස්ථාදායකයේ එනම් පාර්ලිමේන්තුවේත් පළාත් සභාවලත් මහ නගර සභාවලත් නගර සභාවල සහ ප‍්‍රාදේශීය සභාවලත් සිටින ජනතා නියෝජිතයින්ගෙන් ඉතා වැඩි කොටසක්, ගැහමැණුන් නොව පිරිමින්ය. පුරුෂාධිපත්‍ය මෙතැනදීත් ඉස්මතුව ඇති වග නොකිවමනාය.
සර්වජන ඡන්ද බලය හා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය යටතේ කොයිකාටත් එක් හා සමාන අයිතියක් තිබිය යුතු නමුත් එවැන්නක් මෙහිදී දක්නට නොලැබෙන සෙයකි.
පාර්ලිමේන්තු ආසන සංඛ්‍යාව 225 ක් වන නිසා ජනගහනයෙන් හරි අඩකටත් වඩා වැඩි පිරිසක් කාන්තාවන් වන බැවින් එම ආසනවලින් 100 කටත් වඩා වැඩි කොටසක් මන්ත‍්‍රීවරියන් සඳහා වෙන් කළ යුතු නමුත් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින්නේ මන්ත‍්‍රීවරියන් කී දෙනාද? අතලොස්සක් පමණ දෙනෙකි. පළාත් සභාවලත්, මහනගර සභාවලත්, නගර සභා හා ප‍්‍රාදේශිය සභාවලත් තත්වය මෙසේමය. මෙයින් පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ කුමක්ද? ව්‍යවස්ථාදායකයේත් පළාත් ආණ්ඩුවලත් නාගරික ආණ්ඩුවල හා ප‍්‍රාදේශීය ආණ්ඩුවලත් කාන්තා නියෝජනය පහත් මට්මක පවතින බවය.

පිරිමින්ට කළ හැකි හැම කාර්යයක්ම වාගේ ගැහැණුන්ට ද කළ හැකි නමුත් කාන්තා පරපුර ගෙයි බිත්ති හතරට කුස්සිය මුල්ලට කෙටු කර සිටි යුගයක් තිබුණු වග අපි දනිමු. අඩසිය වසකට පමණ පෙර වකවානුව එම යුගය විය. කාන්තාවන් අභ්‍යාවකාශයත් තරණය කර ඇත්නම්, හමුදා ජනරාල්වරියන් සිටින එරටවල් පවා ඇත්නම් ඔවුන් කිසිසේත් දෙවැනි කොට සැලකිය නොහැකිය.

දේශපාලන ක්‍ෂේත‍්‍රයේ කාන්තාවන්ට තැනක් ලැබුණේ දශක පහකට පමණ පෙර සිරිමාවෝ බණ්ඩාරණායක මැතිනිය, ලෝකයේ ප‍්‍රථම අගමැතිනිය බවට පත්වී ගිනස් වාර්තාවකුත් පිහිටුවීමෙන් පසුවය. ලංකාවේ ප‍්‍රථම විපක්‍ෂ නායිකාව වූයේද එතුමියමය. ඉන්දියාවේ ඉන්දිරා ගාන්ධි පකිස්තානයේ බෙනාසිර් භූතෝ, බංග්ලාදේශයේ ඛලීඩාෂියා හා ෂිල් හසීනා, එංගලන්තයේ මාග‍්‍රට් තැචර්, ඊශ‍්‍රායලයේ ගෝලාඩා මෙයර්, ඉන්දුනීසියාවේ සුඛර්ණෝ පුත‍්‍රි, ජර්මනියේ ජාදීන් ඒ රටවල රාජ්‍ය නායකත්වයට පත් වූයේ ඊට පසුවය.

දේශපාලන නක්‍ෂ්ත‍්‍රයට ඇතුලූ වීම සඳහා කාන්තා පක්‍ෂයටද අවස්ථාවක් සැලසීමේ අරමුණින්, සමහර රටවල මැතිවරණවලදී ඔවුන් සඳහා කිසියම් ඉඩ ප‍්‍රස්තාවක් වෙන්කර දී ඇත. ඉන්දියාව, ප‍්‍රංශය, දකුණු අප‍්‍රිකාව, ආර්ජන්ටිනාව, ඉන්දුනීසායාව, පාකිස්තානය, බොස්නියාව, උගන්ඩාව ආදී රටවල් ඊට අදාහරණය.
දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ කාන්තා නියෝජනය සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ජාතීන්ගේ සම්මේලනය පවා නිර්දේශයක් ඉදිරිපත් කොට ඇති අතර ඔවුන් වෙනුවෙන් එක්සත් ජාතීන් කර ඇති නිර්දේශය,අඩුම තරමින් ආසනවලින් 30% කි. ලංකාවේ නාගරික ආණ්ඩු හා ප‍්‍රාදේශීය ආණ්ඩුද හැටියට සැලකිය හැකි මහ නගර සභා නගර සභා හා ප‍්‍රාදේශීය සභාද සඳහා 2006 පැවති පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී මන්ත‍්‍රීධූර 4442 ක් වෙනුවෙන් අපේක්‍ෂකයන් 23331 දෙනෙකු තරඟ කළ අතර කාන්තා අපේක්‍ෂකත්වය පැවතියේ ඉතා පහත් මට්ටමකය. අපේක්‍ෂකයන්ගෙන් වැඩි පිරිසක් පුරුෂ පක්‍ෂයේ අය වූහ. ඉන්දියාවේ නම් පළාත් පාලන ආයතනවලට ඇතුලත් කොට්ඨාශවලින් 33% ක් කාන්තාවන් සඳහාම වෙන්කර දී ඇත.

ස්ත‍්‍රී පක්‍ෂයද දැන් පුරුෂ පක්‍ෂය මෙන් හැම වෘත්තියකම නියැලෙන බව නොකිවමනාය. දෙපාර්තමේන්තු, ව්‍යවස්ථාපිත මණ්ඩල යනාදියේ අධ්‍යක්‍ෂ, සභාපති තනතුරුවල මෙන්ම දෙපාර්තමේන්තු අධ්‍යක්‍ෂ තනතුරුවල සේවය කරන කාන්තාවෝ සිටිති. තානාපති පදවි පවා ඔවුන්ට හිමිව ඇත. බැංකුවල අධිපතිකමට පත් වූ කාන්තාවන්ද සිටිති. සාමාන්‍ය වෘත්තීය ක්‍ෂේත‍්‍රය ගැන සලකා බැලූවහොත් මැදපෙරදිග සේවය කරන 15 ලක්‍ෂයක ලාංකික ශ‍්‍රම බලකායෙන් හරි අඩකටත් වඩා වැඩි පිරිසක් කාන්තාවන් වීමෙන්ම ඔවුන්ගේ නිපුණතාවයන් ගැන සිතාගත හැකිය.                                                                                පුරුෂ පක්‍ෂයේ අයිතිවාසිකම්වලට සමාන අයිතිවාසිකම් ස්ත‍්‍රී පක්‍ෂය සතුවද පවතින නිසා දේශපාලන ක්‍ෂේත‍්‍රයේදීද ඔවුන්ට සමතැනක් ලබාදිය යුතුය. පකිස්තානයේත්, බංග්ලාදේශයේ හා නේපාලයේත් ස්ත‍්‍රීන් සඳහා ඡන්ද කොට්ඨාශ වෙන්කර ඇති බව දැකිය හැකිය. ස්ත‍්‍රීන් සඳහා ආසන ප‍්‍රමාණයක් වෙන්කර දීමේ ක‍්‍රමයක් හඳුන්වා දී තිබෙන්නේ දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේදී දෙකේ කොළයට වැටීමෙන් ඔවුන් වළක්වා ගැනීමේ අරමුණිනි. රටවල් හත අටක් පමණ මේ වන විට කාන්තාවන් සඳහා මැතිවරණවලදී කිසියම් අපේක්‍ෂකත්ව ඉඩකඩ ප‍්‍රමාණයක් වෙන්කර දී ඇත. අප රටේ දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ කාන්තා නියෝජනය ඉතාමත් අවම මට්ටමක පවතින වග ඔප්පු කර පෙන්විය හැකිය
ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ වාර්තාවලට අනුව 1991, 1997, 2006 වර්ෂවල මහ නගර සභා, නගර සභා හා ප‍්‍රාදේශීය සභාද බල මහජන නියෝජිතයන් වශයෙන් ක‍්‍රියා කළ මන්ත‍්‍රීවරියන් පිළිබඳ විස්තරයක් මෙසේය
.
මහනගර සභා සඳහා 1991 දී පත්වූ නියෝජිත සංඛ්‍යාව 201 ක් වුවද, මන්ත‍්‍රීවරියන් 06 දෙනෙකි. එනම් 2.98% කි. 1997 දී 252 දෙනෙකුට 09 කි. එනම් 3.57% කි. 2006 දී 330 දෙනෙකුට 10 කි. එනම් 3.ත03% කි. නගර සභාවලට ඒ ඒ වර්ෂවලදී පිළිවෙලින් 235 ක් 331 ක් හා 379 ක් පත්වූ නමුත් නියෝජිතවරියන්ගේ සංඛ්‍යාව පිළිවෙලින් 06 ක්, 09 ක් හා 13 කි. එනම් 2.55% ක්, 2.72% ක් හා 3.43% ක් විය.
එම වර්ෂවල ප‍්‍රාදේශීය සභාවලට පත්වූ ජනතා නියෝජිතයින්ගේ සංඛ්‍යාව පිළිවෙලින් 42 ක් 55 ක් හා 51 ක් එනම් 1.59% ක්, 1.75%ක් හා 1.57% ක් ද පමණකි.
එකි වර්ෂවල දිවයිනේ පළාත් පාලන ආයතන සියල්ලටම තේරී පත් වූ නියෝජිත සංඛ්‍යාව පිළිවෙලින් 3068 ක් 3720 කද් හා 3952 ක් ද වූ නමුත් කාන්තාවන් සිටියේ පිළිවෙලින් 54 ක් (1.76%) 73 ක් (1.96%) හා 74 (1.87%) වශයෙන්ය.
පළාත් සභාවල තත්වයද මෙලෙසමය. පහත දැක්වෙන්නේ ඒ ඒ පළාත් සභාවට 1993, 1999 හා 2004 යන වර්ෂවල කටයුතු කළ මහජන නියෝජිතයින්ගේ මුළු ප‍්‍රමාණයත්, ඔවුන් අතර සිටි මන්ත‍්‍රීවරියන්ගේ ප‍්‍රමාණය හා සියයට ගණන්ය.

බස්නාහිර පළාත
                                                         වයඹ පළාත
1993-104-07-6.73%
			                                 1993-52-3-5.77%
1999-104-02-1.92%
			                                 1999-51-3-5.88%
2004-104-06-5.77%
			                                 2004-52-4-7.69%

මධ්‍යම පළාත
				                         සබරගමුව පළාත
1993-58-01-1.72%
			                                1993-44-01-2.27%
1999-58-03-5.17%
			                                1999-43-01-2.32%
2004-58-05-8.62%
                                                        2004-44-01-2.27%

දකුණු පළාත
 				                         උතුරු මැද පළාත
1993-55-02-3.63%
			                                 1993-36-04-11.11%
1999-55-01-1.81%
			                                 1999-34-01-2.94%
2004-55-01-1.81%
			                                 2004-33-01-3.03%

ඌව පළාත

                                                                                1993-34-00-0.001%

1999-32-01-3.12%

2004-34-01-2.94%

ඉහත කී පළාත් සභා හතේ එම වර්ෂවල කටයුතු කළ ජනතා නියෝජිතයින්ගේ සංඛ්‍යාවත් ඔවුන්ගෙන් මන්ත‍්‍රිවරියන්ගේ සංඛ්‍යාව හා ප‍්‍රතිශතයක් මෙසේය.

1993-383-18-4.69%

1999-377-12-3.18%

2004-380-19-5.00%

දේපාලන ක්‍ෂේත‍්‍රයේ කාන්තා නියෝජනය ඉහත සඳහන් සංඛ්‍යාලේඛන අනුව පැවතියේ 1.57% ත් 11.11% ත් අතරය. ජනගහනයෙන් අඩකටත් වඩා වැඩියෙන් කාන්තාවන් සිටියත් පැවති තත්වය එසේය.

මුලාශ්‍ර

කෘති
1.ජයවර්ධන කුමාරී - ස්තී‍්‍රවාදය හා ජාතික වාදය. සමාජ    විද්‍යාඥයින්ගේ සංගමය.

2.ජයසේකර ගුණපාල - මැති සබේ යටගිය තොරතුරු     ගොඩගේ ප‍්‍රකාශකයෝ.

3.ද අල්විස් මාලතී සහ ජයවර්ධන කුමාරී - ශී‍්‍ර ලංකාවේ    ස්තී‍්‍රන් ඡන්ද බලයට කළ සටන, සමාජ විද්‍යාඥයින්ගේ    සංගමය.

4.මනුරත්ත එම්. ජී - ස්තී‍්‍ර පුරුෂ සමාජභාවය හා පවුල    (2004) ආරිය ප‍්‍රකාශන, වරකාපොල.

5.ලියනගේ කමලා, වලාකුළුගේ සුමුසු - ස්තී‍්‍ර පුරුෂ    සමාජභාවය හා ස්තී‍්‍ර වාදය: (2006) ෆෙඞ්රික් ඊබට්        සමාගමේ ප‍්‍රකාශනයක්, කොළඹ 04

6.හාසින් කමිලා - පීතෘ මූලික වාදය. සමාජ විද්‍යාඥයින්ගේ    සංගමයේ ප‍්‍රකාශනයකි.

English Reference

1.	Arbera J Nelson and, Najma Chowbhuryted (1994) "Women and politics world wide" Oxford University press, Jai Singh road New Delhi, India.

2.	De Alvis Malathi, Cat's Eye-A Feminist Gaze on Current Issues.

3.	De Alvis Malathi, and Jayawardana Kumari, Castino Pearls – The Women's Franchise Movement in Sri Lnka.

4.	De Mel Neloufer, Women and the Nation's Narrative.

5.	De Silva Wimala – Political participation and Decision making "in status of women, Sri Lanka, University of Colombo.

6.	De Silva Wimala – Women in crisis. CENWOR 1993

7.	De Silva Wimala – "Women and Political participation The current Scene" in status of women (Sri Lanka). Ministry of Health and women's      affairs Colombo 1993.

8.	Gomez Mariyo and Gomez Shyamala, Gender politics in Sri Lanka- Preferring Women.

9.	Jayawardana Kishali Pinto and Kodikara Chulani, Women and Governance in Sri Lanka.

10.	Jayawardana Kumari, feminism and Nationalism in the Third World.

11.	Jayaweera swarna, Women in post-independence Sri Lanka.

12.	Koren Cook, Gary A. Fine, Jams S.house (edit) (1995) "Social Movements and collective behavior Soil psychological Dimension and Consideration, Boston, USA

13.	Kottegoda Sepali, Negotiating Household politics.

14.	Margerit Rendel with the Assistance of Georgina as north (1981) "Women power and political Systems " st, martin press, Inc 175, fifth avenue, new york USA

15.	Perera Morina and Chandra Sekara Rasika, Women and politics.

16.	Yasmin Thambian – Women and Governance in south Asia Re – imaging the State.

Reports
1.	John Money; Hermaphraditism Gender and Precaity in hypera drenocorticism, (1995) psycologic Finding  (bulletion of the Johns Hospking hospital.)

2.	Sharyn Graham, Sulawes's Fifth Gender Inside. Indonesia (2001) – April – June.

3.	Terry, D. J, Hogg, M. A. "Group norms and the attitude – behavior relation ship. (1996) ( A group Identification personality and Social psychology bulletin )

දේශපාලනය තුළ කාන්තා නියෝජනය


NGC 6026 est une nébuleuse planétaire située dans la constellation du Loup. Elle a été découverte par l'astronome britannique John Herschel en 1837.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du NGC
 Nébuleuse planétaire
 Naine blanche

Liens externes

(en) NGC 6026 sur le site du professeur C. Seligman

6026
Constellation du Loup
Nébuleuse planétaire
Objet céleste découvert en 1837
Objet céleste découvert par John Herschel

NGC 6026


The White Peak, also known as the Low Peak, is a limestone plateau that forms the central and southern part of the Peak District in England. It is mostly between  and  above sea-level and is enclosed by the higher altitude Dark Peak (also known as the High Peak) to the west, north and east.

Area
Broadly speaking, the White Peak covers the Derbyshire and Staffordshire parts of the Peak District from the Hope Valley southwards to the Weaver Hills near the Churnet Valley. As defined by Natural England, the White Peak national character area covers  and includes the area approximately bounded by Ashbourne, Buxton, Castleton, Matlock and Wirksworth.

Geology and soils
The geology of the White Peak has its origins in the Carboniferous Period, when the area was under a shallow sea that was fringed by reefs, leading to thick deposits of shelly calcareous material. Over millions of years the area rose up and subsided several times, leading to muddy, sandy and peaty deposits overlying the calcareous shells. Compression turned the deposits into rock - the shells became limestone, and the overlying deposits became gritstone, shales and coal. Further uplifting and folding raised the area into an anticline (the Derbyshire Dome), then subsequent erosion removed the younger deposits to expose the limestone. The limestone consists of three types: pale grey, thickly bedded, gently dipping shelf limestone of much of the central plateau; darker grey, more thinly bedded, more folded basin limestone in the south west; and hard, unbedded reef limestone that forms cone-like hills on the plateau periphery.

Limestone is porous, so caves, limestone gorges and dry valleys are common features of the area. The soils are mostly derived from loess deposited by cold winds in the last part of the last glacial period. Notable valleys in the White Peak include Dovedale, Monsal Dale, Lathkill Dale and the Manifold Valley. The area is of interest to geologists, since  much of the underlying strata have been exposed by extensive quarrying, and can be seen in the old railway cuttings along the Monsal Trail through Monsal Dale and Millers Dale.

Ecology
The generally good quality loess soil means much of the area is agriculturally productive pasture, though hay meadows - containing species such as Rhinanthus minor (yellow rattle) and Galium verum (lady's bedstraw)- occur in places. On steep slopes and higher points where soils are shallower and pasture improvement difficult, species-rich calcareous grassland can be found, containing species such as Orchis mascula (early purple orchid), Primula veris (cowslip) and Thymus serpyllum (wild thyme). On high ground leaching has resulted in acidic grassland - where Viola lutea (mountain pansy) and Vaccinium myrtillus (bilberry) occur - and, in a few places, remnants of limestone heath. Minimally grazed north-facing slopes of dales are a national stronghold of Polemonium caeruleum (Jacob's ladder), the county flower of Derbyshire.

Settlements
The largest towns in the White Peak are outside the area of the Peak District national park.  These towns include Matlock, Wirksworth and Buxton, while Bakewell and most of the villages in the park are in the White Peak area. Around the areas of Tideswell, Hartington, Flagg, Chelmorton and Youlgrave, long thin fields created by the enclosure of medieval strip fields can be seen.

Footpaths
The region is rich in footpaths, bridleways and green tracks that give access to the area. Longer-distance routes include the Limestone Way, the Peak District Boundary Walk and the Pennine Bridleway, and former railway trackbeds such as the Monsal Trail, the High Peak Trail, the Tissington Trail and the Manifold Way.

References

 Bull, John. The Peak District: A Cultural History (Signal Books, 2012). Explores the culture and history of the two landscapes of the Dark and White Peak.

External links
More information about the White Peak.

Landforms of Derbyshire
Landforms of Staffordshire
Peak District
Natural regions of England

White Peak


Ganimedes ya da Ganymedes (Latince: Catamitus) Olağanüstü güzelliği nedeniyle Zeus tarafından bir kartalla bugün Kaz Dağı olarak bilinen İda dağından Olimpos'a burada şarap sunucusu olarak hizmet etmek üzere kaçırılan, Homeros'un aktardığına göre ölümlülerin en güzeli olarak nam salmış mitolojik bir karakter.

Bir diğer efsaneye göre Minos yahut bizzat kartala dönüşen Zeus tarafından kaçırılan Ganimedes'e sonraları Zeus tarafından ebedi bir gençlik bahşedilmiştir. Bunun dışında Zeus, Ganimedes'in babasının (Ganimedes Yunan mitolojisinde, Troya kralı Tros'un oğludur.) acısını gidermek için ona ölümsüz atlar da armağan etmiştir. Ganimedes tanrılara içki sunma görevini kendinden önceki Hebe'den devralmıştır.

Soyağacı

Sanatta Ganimedes
Milattan önce 5. yüzyıldan itibaren tasvir edilmeye başlanan Ganimedes'in öyküsü sonraki dönemlerde de sanat eserlerinde konu edinmiştir. Romalı yazar Titus Petronius da ona yazdığı Satyricon'unda karakter yer vermiştir.

Modern dönemde sanatçılar arasında popülerlik kazanan homoerotizm dalgası, kendisini eserlerde Ganimedes konusunun işlenmesi şeklinde göstermeye başladı. Bu eserler arasında Michelangelo'nun bir çizimi, Rubens ve Rembrandt'ın birer resmi, Thorvaldsen'in bir heykel çalışması, Ferdinand Schlöth'in bir rölyefinin yanı sıra, Goethe ve Hölderlin'in şiirleri bulunmaktadır. Goethe'nin şiiri sonraları Franz Schubert tarafından bestelenmiştir..

Kaynakça

Yunan mitolojisinde kişiler
Oğlancı kahramanlar ve tanrılar

Ganimedes (mitoloji)


Schaalby Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 24,99 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 1700 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Eckhard Schröder tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-suedangeln.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Schaalby


An Zannichellia palustris in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné. An Zannichellia palustris in nahilalakip ha genus nga Zannichellia, ngan familia nga Potamogetonaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Zannichellia

Zannichellia palustris


Les alignements de la Madeleine, dénommés aussi alignements de Lestridiou, sont un ensemble d'alignement mégalithiques, désormais disparus, qui étaient situés à cheval sur les communes de Penmarch et Plomeur, dans le Finistère en France.

Historique
La première description du site est donnée en 1867 par Armand René du Châtellier qui en fit dresser un plan au 1/5000 millième par l'agent voyer de Pont-l'Abbé. Le site est progressivement dégradé par la récupération des pierres, et, en 1881, son fils Paul du Châtellier constate déjà la disparition d'un grand nombre de menhirs : il estime, en 1889, qu'il reste encore près de 200 monolithes. Quelques menhirs sont encore visibles au milieu du , mais le site disparaît complètement lors des opérations de remembrement des années 1960. Au début des années 1990, l'association War Maez découvre plusieurs menhirs enfouis sous le sable dunaire et les fait redresser le long d'un chemin de randonnée pour évoquer le site disparu, sans la prétention d'une restauration même partielle.

Description
Selon du Châtellier, le site correspondait à quatre alignements, sur une longueur d'environ , orientés est-ouest, espacés entre eux de . Bien que les alignements avaient déjà subis à l'époque des démantèlements partiels, ils comportaient encore environ 200 pierres, dont la hauteur des plus grandes dépassaient  alors que les plus petites atteignaient seulement . Du Châtellier mentionne des pierres brutes, sans aucune retouche. Il s'interroge sur les distances inégales qui séparent les pierres au sein d'un même alignement, espacements volontaires à l'origine ou résultant de la disparition d'éléments intermédiaires. En admettant que les menhirs auraient été régulièrement écartés de , du Châtellier émet l'hypothèse que le site sur quatre rangées de 166 menhirs, aurait pu rassembler  monolithes.

À l'extrémité ouest des alignements, près de l'ancien moulin à vent de la Palue, son fils, Paul du Châtellier, mentionne l'existence d'un cromlech, mais n'en donne aucune description.

En raison de l'importance du site, du Châtellier est conduit à le comparer aux alignements de Carnac et son fils considérera plus tard qu'il s'agissait « des plus beaux alignements qui aient existé dans le Finistère [...] sans pour autant avoir l'importance de ceux de Carnac ».

Armand du Châtellier effectua des fouilles sommaires au pied de quelques menhirs, sans y découvrir rien d'autre que trois anneaux et une amulette en bronze.

Folklore
Armand du Châtellier constatait qu'il existe, à peu de distance du site, deux fontaines aux vertus miraculeuses pour les maladies de peau, connues et fréquentées de très longue date, associée au culte d'un Saint Étienne : les femmes viennent y frotter le linge des enfants contre la figure du saint et s'y rendent en procession lors des pardons organisés à la chapelle voisine de la Madeleine.

Selon la tradition, les pierres alignées seraient les cailloux jetés par Marie-Madeleine sur le Diable qui occupait les lieux quand elle vint s'établir dans le pays.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Sites mégalithiques du Finistère

Madeleine

Alignements de la Madeleine


Cet article répertorie les compositions de toutes les équipes participantes à la Coupe d'Amérique 2022. Les huit équipes nationales impliquées dans le tournoi devaient inscrire une équipe de 18 joueurs.

L'âge et la sélection de chaque joueur sont au 19 janvier 2022, premier jour de la saison.

Chili
La composition suivante du Chili pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Jorge Dabanch

Argentine
La composition suivante d'Argentine pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Mariano Ronconi

Canada
La composition suivante du Canada pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Pasha Gademan

États-Unis
La composition suivante des États-Unis pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Harendra Singh

Trinité-et-Tobago
La composition suivante de Trinité-et-Tobago pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Darren Cowie

Brésil
La composition suivante du Brésil pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Cláudio Rocha

Mexique
La composition suivante du Mexique pour la Coupe d'Amérique 2022.

Entraîneur :  Pol Moreno

Références

Compétition de hockey sur gazon

Composition des équipes masculines de hockey sur gazon à la Coupe d'Amérique 2022


බිලාවල් රාගය හින්දුස්ථානී සංගීතයට අයත් සරල මූලික රාගයකි. මෙය බිලාවල් මේලය ආශ්‍රිත රාගයයි. ආධුනිකයන්ට සුවිශේෂී වන මෙය නිමැවන ලද්දේ අමීර් ඛුෂ්රු පඬිතුමා විසිනි. මෙය 2007 වසරේ සිට ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ අධ්‍යයන පොදු සහතික පත්‍ර  (සා.පෙ.) විභාගය සඳහා වූ නව විෂය නිර්දේශය යටතේ සිසුනට නිර්දේශිත ය. අන් රාග සේ ම මීට ද සර්ගම්, ලක්‍ෂණ හා මධ්‍යලය ගීත ඇතුලත් වේ.

රාග විවරණ

සර්ගම් ගීතය
බිලාවල් රාගය සඳහා වූ එක් සර්ගම් ගීතයක් පහතින් දැක්වේ.

තාලය- ත්‍රිතාලය
ස්ථායි
X        /2        / 0       / 3
G P D N / S - D P / M G M R / S R S -
G - M R / G P D N / S N D P / M G R S
අන්තරා
P P D N / S - S S / D N S R / S N D P
G R S N / D P N D / S N D P / M G R S

ලක්‍ෂණ ගීතය
බිලාවල් රාගය සඳහා වූ එක් ලක්‍ෂණ ගීතයක් පහතින් දැක්වේ.

බිලාවල් ථාටයට අයත් අනිකුත් රාග
දේශ්කාර්
හම්සධ්වානි
ශන්කරා
කුකුභ්
ශුඛියා
ශුක්ල
දේවගිරි
අලහෛය බිලාවල්

බාහිර සබැඳුම්
 SRA on Samay and Ragas
 SRA on Ragas and Thaats
 රාජන් පරික්කාර්ගේ රාගලිපි
  Gurmat Sangeet Project
  ආසියානු සංගීතය පිළිබඳ රාජ් විද්‍යායතනය
 Sikhnet: Shabad for Printing

සංගීතය
රාග

බිලාවල් රාගය


Imperative Concrete, Ass Chasing Its DNA er en dansk eksperimentalfilm fra 1994 instrueret af Jan Krogsgård og Henrik Brahe.

Handling
Aflejring fra 'TST 12'

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 1994


Ágios Geórgios Tymfristoú, en , est un , dans le district régional de Phthiotide, en Grèce-Centrale. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Makrakómi.

Selon le recensement de 2011, la population du district communal s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Ancien dème en Grèce
Phthiotide

Ágios Geórgios Tymfristoú


Ni Putes Ni Soumises (which roughly translates as Neither Whores nor Submissives) is a French feminist movement, founded in 2002, which has secured the recognition of the French press and the National Assembly of France. It is generally dependent on public funding. It is also the name of a book written by Fadela Amara, one of the leaders of the movement, with the help of Le Monde journalist Sylvia Zappi.

In 2005 this movement inspired the creation of the similarly named  movement in Sweden.

Fadela Amara was appointed as junior minister for urban policy in François Fillon's first government in May 2007. She left the government in 2010, and was named France's inspector general for social affairs in January 2011.

NPNS was set up by a group of young French women, including Samira Bellil, in response to the violence being directed at them in the predominantly Muslim immigrant suburbs (banlieues) and public housing (cités) of cities such as Paris, Lyon and Toulouse, where organised gang-rapes are referred to as tournantes, or "pass-arounds".

Goals
Ni Putes Ni Soumises fights against violence targeting women, including domestic violence and gang rape, as well as social pressures.

The movement's platform for victims of domestic violence helps women and their children escape dangerous situations and supports them in the rebuilding of their lives after the fact. Its support team is made up of lawyers, psychologists, an educational specialist and a legal counsel.

Ni Putes Ni Soumises also supports the White Ribbon Campaign, which runs from 25 November to 6 December every year, and uses this as an opportunity to promote 3919, the national domestic violence helpline.

Ni Putes Ni Soumises also carries out awareness-raising seminars in schools in order to encourage students to think about gender equality and break the cycle of sexism. In this way, the movement was able to reach out to 950 students in 2016.

The slogan used by the movement is meant both to shock and mobilise. Members particularly protest against changes of attitudes toward women, claiming there is an increased influence of Islamic extremism in those French suburbs with large immigrant populations. A particular concern is the treatment of Muslim women. Members claim that they may be pressured into wearing veils, leaving school, and marrying early. However, the movement represents women of all faiths and ethnic origins, all of whom may find themselves trapped by poverty and the ghettoisation of the cités.

A translation of the key points of NPNS's national appeal on its official website:
No more moralising: our condition has worsened. The media and politics have done nothing, or very little, for us.
No more wretchedness. We are fed up with people speaking for us, with being treated with contempt.
No more justifications of our oppression in the name of the right to be different and of respect toward those who force us to bow our heads.
No more silence in public debates about violence, poverty and discrimination.

Early history

Samira Bellil and Sohanne Benziane
Two high-profile cases gave a particular impetus to NPNS during 2003. The first was that of Samira Bellil, who published a book called Dans l'enfer des tournantes ("In Gang Rape Hell"). In the culture of the banlieues, organised gang-rapes are referred to as tournantes, or "pass-arounds".

In her book, Bellil recounts her life as a girl under la loi des cités (the law of the ghetto) where she was gang raped on more than one occasion, the first time at age 13, afraid to speak out, and ultimately seen only as a sexual object, alienated and shunned by her family and some of her friends.

The second case was that of 17-year-old Sohanne Benziane, who was burned alive by an alleged small-time gang leader.

Protest marches
In the wake of these events, members of Ni Putes Ni Soumises staged a march through France, which started in February 2003 and passed through over 20 cities before culminating in a 30,000-strong demonstration in Paris on 8 March 2003. The march was officially called la Marche des femmes des quartiers contre les ghettos et pour l'égalité (The March of Women from the public housing against ghettoes and for equality).

Representatives of Ni Putes Ni Soumises were received by French Prime Minister Jean Pierre Raffarin. Their message was also incorporated into the official celebrations of Bastille Day 2003 in Paris, when 14 giant posters each of a modern woman dressed as Marianne, the symbol of the French Republic, were hung on the columns of the Palais Bourbon, the home of the Assemblée nationale (the lower house of the French parliament).

The following five propositions were accepted by the French government:
The publication of an educational guide dealing with respect, to be distributed in the housing projects and schools.
The establishment of safe houses away from the housing projects for girls and women in immediate distress, where they can be safe in relative anonymity.
The creation of six pilot sites where women will be able to have their voices heard.
The organisation of training seminars for women to develop their particular strengths.
Special provisions made in police stations for girls and women who have been the victims of violence.

Maison de la Mixité
The inauguration of the Maison de la Mixitié, the movement's premises in Paris' 20th arrondissement, took place in 2006. Then-President Jacques Chirac and then-future-President François Hollande both attended the event.

Recent history
In November 2016 Ni Putes Ni Soumises elected a new leadership team, with Stéphanie Rameau, a long-serving member and activist in the movement, voted president.

In May 2017 Ni Putes Ni Soumises moved into its new premises at 80 rue de Paris in Montreuil, a largely working-class suburb of Paris.

Criticisms

Ni Putes Ni Soumises has been criticized by various French feminists and left-wing authors (Sylvie Tissot, Elsa Dorlin, Étienne Balibar, Houria Bouteldja, etc.), who claimed that it overshadowed the work of other feminist NGOs and that it supported an Islamophobic instrumentalization of feminism by the French Right.

Houria Bouteldja qualified Ni Putes ni Soumises as an Ideological State Apparatus (AIE). The debate among the French Left concerning the 2004 law on secularity and conspicuous religious symbols in schools, mainly targeted against the Hijab, is to be seen under this light. They underline that, first, sexism is not specific to immigrant populations, French culture itself not being devoid of sexism, and second, that the focus on mediatic and violent acts passes under silence the precarization of women.

Sylvie Tissot writes that Amara collaborated with the Cercle de l'Oratoire, and Mohammed Abdi, the current president of the NGO, is a member of this think-tank.

See also
 Rape in France
 Islam in France

General
 Islam and domestic violence
 Women in Islam

References

Bibliography
BELLIL, Samira: Dans l'enfer des tournantes, Gallimard, 2003, .
AMARA, Fadela & ZAPPI, Sylvia: Ni putes ni soumises, La Découverte, 2003, . Review
MURRAY, Brittany & PERPICH, Diane: Taking French Feminism to the Streets: Fadela Amara and the Rise of Ni Putes Ni Soumises, University of Illinois Press, 2011, .

External links
Official website (in French)
Ni Putes ni Soumises Rallies: in photos
Neither whores nor submissive
Time Europe: Acting on the outrage
Time Magazine: Sisters In Hell
Book review Neither whores nor submissive and In gang-rape hell
Vanity Fair: Daughters of France, Daughters of Allah

Society of France
Islam in France
Feminist organizations in France
Violence against women in France
Rape in France

Ni Putes Ni Soumises


Nogometni savez Primorsko-goranske županije osnovan je 27. veljače 1996. godine u Rijeci. Slijednik je Nogometnog podsaveza Rijeka, osnovanog 1947. godine, i Međuopćinskog nogometnog saveza Rijeka. Nalazi se na adresi Portić 3, 51000 Rijeka.

Danas Savez broji 42 nogometna kluba i 5 malonogometnih klubova.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Primorsko-goranska
Nogomet u Primorsko-goranskoj županiji


Prostia omenească este un film românesc din 1968 regizat de George Sibianu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1968 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1968

Prostia omenească


Susan Grace Calman, née le , est une comédienne, présentatrice de télévision, écrivaine et panéliste écossaise dans un certain nombre d'émission de BBC Radio 4, notamment The News Quiz et I'm Sorry I Haven't a Clue. Elle a auparavant fait des études de droit et est avocate.

Biographie
Elle écrit et joue dans deux saisons de la sitcom radio Sisters, deux saisons d'un show de stand-up Susan Calman is Convicted et une saison de stand-up Keep Calman Carry On, toujours sur BBC Radio 4. Elle est l'une des présentatrices de relève de Fred MacAulay dans son émission MacAulay and Co de la BBC Radio Scotland, qui a duré jusqu'en mars 2015.

Elle assure des rôles à la télévision pour CBBC telles que la présentation du programme de  Extreme School  et la voix off comique de la série Disaster Chefs. Elle est capitaine d'équipe dans l'émission humoristique Bad Language de la BBC Northern Ireland.

Elle a présenté le jeu télévisé pour enfants sur CBBC, Top Class, le quiz télévisé The Lie sur STV, et les émissions de BBC One The Boss et Armchair Detectives. En 2017, Calman participe à l'émission Strictly Come Dancing de la BBC, terminant à la 7e place. En 2020, elle présente à la BBC Two l'émission Great British Menu avant d' être remplacée par Andi Oliver en 2021.

Références

Liens externes

Humoriste écossais
Femme politique britannique
Animatrice britannique de télévision
Animateur de radio
Avocat écossais
Étudiant de l'université de Glasgow
Naissance en novembre 1974

Susan Calman


التهريف أو تهريف النخيل أو الدثى, وهي ظاهرة نادرة تصيب النخلة, وهي حملها مرة أخرى على حملها الأول.

أسبابها
يعزو بعض أصحاب الخبرة إلي أن أسباب حدوثها هو التغيرات المناخية.

انظر أيضًا

 بلوغ مبكر
 إستلعاب

مراجع

تمور

تهريف


El XI Batallón Aéreo de Reemplazo (XI. Flieger-Ersatz-Abteilung) fue una unidad de la Luftwaffe de la Alemania nazi.

Historia
Fue formado en abril de 1942 en Neumünster.

Referencias
 WW2 - XI. Flieger-Ersatz-Abteilung

Luftwaffe (Wehrmacht)
Batallones aéreos de reemplazo
Unidades militares alemanas de la Segunda Guerra Mundial

XI Batallón Aéreo de Reemplazo


Nacionalni park Balaton (mađarski: Balaton-felvidéki Nemzeti Park) nacionalni je park u Mađarskoj na sjevernoj strani jezera Balaton.

Nacionalni park je osnovan 1997. godine i ima površinu od 56 997 hektara. Pejzaž uključuje bazalne padine izumrlih vulkana. Sastoji se od šest zaštićenih područja: Kis-Balaton (močvarno stanište), gorje Keszthely, zavala Tapolca (najljepši krajolici Mađarske), zavala Kali (najznačnije područje nacionalnoga parka), zavala Pécsely i poluotok Tihany.

Kis-Balaton (Malo jezero Balaton) je močvarno područje s populacijom 250 vrsta ptica te zaštićeno Ramsarskom konvencijom. Šumoviti brežuljci Keszthely građeni su od dolomita i sadrže mnoge špilje. Zavale Tapolca, Kali i Pécsely formirani su od bazalta na obroncima ugaslih vulkana sa šumama, krškim fenomenima i stijenama kao što su: Kamenita vrata Badacsony. Na poluotoku Tihany su šume, jezera i stari gejzirski humci.

Galerija

Nacionalni parkovi u Mađarskoj

Nacionalni park Balatonsko gorje


An Cynorkis ambondrombensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pierre Boiteau. An Cynorkis ambondrombensis in nahilalakip ha genus nga Cynorkis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cynorkis

Cynorkis ambondrombensis


Die Saison 1920/21 war die zehnte reguläre Saison der Pacific Coast Hockey Association (PCHA). Meister wurden die Vancouver Millionaires.

Modus
In der Regulären Saison absolvierten die drei Mannschaften jeweils 24 Spiele. Die beiden Erstplatzierten trafen anschließend in Hin- und Rückspiel um den Meistertitel aufeinander, wobei das bessere Torverhältnis aus beiden Spielen entscheidend war. Für einen Sieg erhielt jede Mannschaft zwei Punkte, bei einem Unentschieden einen Punkt und bei einer Niederlage null Punkte.

Saisonverlauf

In der regulären Saison konnten die Vancouver Millionaires mit einem Punkt Vorsprung den ersten Platz vor Seattle sichern. Im Finale haben die Millionaires beide Spiele klar mit 7:0 und 6:2 gewonnen. Topscorer der Liga mit 31 Punkten wurde Frank Fredrickson, während Frank Foyston mit 26 Toren bester Torschütze der PCHA war.

Reguläre Saison

Tabelle
Abkürzungen: GP = Spiele, W = Siege, L = Niederlagen, T = Unentschieden, GF = Erzielte Tore, GA = Gegentore, Pts = Punkte

Playoffs
Beide Spiele fanden im Jahr 1921 statt.

Stanley Cup Challenge
Um den Stanley Cup traten die Vancouver Millionaires gegen die Ottawa Senators aus der National Hockey League an, denen sie ebenso wie im Vorjahr die Seattle Metropolitans, mit 2:3 Siegen in der Best-of-Five-Serie unterlagen.

Literatur

Weblinks
 Die Spielzeit bei hockeydb.com

Einzelnachweise

1920
Eishockeysaison 1920/21

PCHA 1920/21


Carl Elof Lund-Quist (* 19. September 1908 bei Freemount, Kansas; † 28. August 1965; eigentlich Lundquist) war ein US-amerikanischer lutherischer Theologe schwedischer Abstammung.

Leben
Lund-Quist besuchte ab 1932 das theologische Seminar in Rock Island (Illinois) und wurde 1936 in der Augustanakirche ordiniert. Anschließend war er bis 1941 Gemeindepfarrer in Chicago und von 1941 bis 1946 Studentenpfarrer an der University of Minnesota in Minneapolis. Als Mitglied des Exekutivkomitees der CVJM und den Christlichen Studenten-Weltbundes reiste er 1946 für mehrere Monate durch das kriegszerstörte Europa.  Von 1946 bis 1948 arbeitete er in der Abteilung für Öffentlichkeitsarbeit des National Lutheran Council in den USA. 1948 holte ihn der Generalsekretär des Lutherischen Weltbunds, Sylvester C. Michelfelder, als seinen Stellvertreter nach Genf, und nach dessen Tod 1951 wurde Lund-Quist zu seinem Nachfolger berufen. 1960 musste er wegen gesundheitlicher Probleme sein Amt aufgeben.

Ehrungen
Lund-Quist erhielt 1958 das Große Verdienstkreuz mit Stern und Schulterband der Bundesrepublik Deutschland. Die Universität Erlangen zeichnete ihn mit der Ehrendoktorwürde aus; ebenso wie mehrere Hochschulen in den USA.

Literatur
 Norman A. Hjelm, Prasanna Kumari, Jens Holger Schjørring (Hrsg.): Vom Weltbund zur Gemeinschaft. Geschichte des Lutherischen Weltbundes 1947–1997, Hannover 1997, S. 433–438.
 American National Biography, Band 14. Oxford University Press, 1999.

Weblinks
 A Gallery of Portraits: LWF General Secretaries Since 1947

Lutherischer Theologe (20. Jahrhundert)
Lutherischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Evangelischer Studentenpfarrer
Ökumenische Persönlichkeit
Person (Christlicher Verein Junger Menschen)
Ehrendoktor der Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes mit Stern und Schulterband
US-Amerikaner
Geboren 1908
Gestorben 1965
Mann

Carl Lund-Quist


Príncipe Sayyid Mahmud Agha''' (falecido em 1882) foi um príncipe afegão e Jurista e lobista britânico-indiano. Ele era o irmão de Sayyid Mir Jan e atuou sob ele como 9º Hazrat Ishaan da Ordem Sufi Naqshbandi.

Ancestralidad
O príncipe é, por parte de mãe, descendente de Bahauddin Naqshband na 15ª geração e em sua linhagem está relacionado com seus ancestrais Abdalcáder Guilani e Haçane Alascari. Através de sua mãe, a realeza imperial mogol é concedida a ele, porque sua mãe também é descendente do imperador mogol Aurangzeb.

Seu pai era um príncipe tribal (Mir) dos Sayyids do Afeganistão, que são descendentes de Huceine ibne Ali.

Biografia

O "Rastakhiz"
Junto com seu irmão Sayyid Mir Jan, ele reviveu a cultura naqshbandiana de Hazrat Ishaan, depois de quase esquecida, devido ao trágico martírio de seu bisavô Hazrat Ishaan V, príncipe mogol Sayyid Kamaludeen. Esta fase do renascimento da cultura naqshbandiana é reconhecida pelo termo persa "Rastakhiz", que significa "renascimento".

Contribuição
Fontes mencionam ocasiões em que ele ajudou seus seguidores em questões espirituais, sociais e financeiras. O príncipe era conhecido como um forte Oligarch com uma estrutura de inteligência viva. Ele usou sua estrutura de inteligência em particular para salvar vítimas. Uma ocasião popular foi o resgate dos filhos de seus seguidores de seqüestradores criminosos, que abusaram deles por causa do trabalho infantil.

Cultivando a cultura de Hazrat Ishaan
Sayyid Mahmud Agha foi muito respeitado e bem recebido por seus seguidores, quando viajou para eles em Amritsar, Lahore, Caxemira e também Istambul. Sua ele realizou palestras e ensinou Lei Islâmica e Espiritualidade. Ele junto com seu irmão pregou o legado de seu ancestral Hazrat Ishaan. Como representante da família de Hazrat Ishaan, ele também cultivou a cultura de seu ancestral Hazrat Ishaan e escreveu poemas que são até hoje amplamente conhecidos sob os seguidores de Hazrat Ishaan. Um trabalho literário especial dele é a modificação do hino do legado de Hazrat Ishaan.

Veneração

Sayyid Mahmud Agha era uma pessoa de mente muito aberta, que atraía pessoas de várias religiões. Os membros dos principais grupos religiosos em Lahore atribuíram-lhe poderes e atributos divinos, que eventualmente o permitiram converter seus seguidores não-muçulmanos ao Islã.

Legado
Sayyid Mahmud Agha morreu em Lahore quando jovem, na casa dos vinte e está enterrado à esquerda do futuro túmulo de Sayyid Mir Jan. Em seu mausoléu em Begampura, Lahore. Por ocasião de sua morte houve um violento confronto entre seus seguidores de várias religiões, que lhe atribuíam a santidade de sua própria religião. Seus seguidores muçulmanos incluíam sunitas e xiitas, enquanto seus seguidores hindus em Lahore até atribuíam a ele o posto de reencarnação de Krishna. Além disso, ele foi considerado um Guru pelos sikhs contemporâneos em Lahore, embora Sayyid Mahmud Agha não fosse hindu ou sikh, mantendo seus valores como muçulmano conservador. Eventualmente, seu irmão mais velho, Sayyid Mir Jan, mediou e acalmou a multidão, decidindo enterrá-lo de maneira islâmica no Mausoléu de Hazrat Ishaan, convertendo os seguidores não-muçulmanos pacificamente e apaixonadamente ao Islã. Seu aniversário de morte é comemorado com orações curtas chamadas Zikr. É conhecido como o dia em que um Wali morreu apaixonado.

Seus seguidores o chamam de Nooron ala Noor ou "o manifesto da luz do Profeta Maomé".

A "Rabita"
Ele é conhecido por sua lealdade ao seu irmão mais velho e mestre Sayyid Mir Jan. Isso é amplamente reconhecido como o conceito de Rabita no islamismo sunita Naqshband, que é dedicação, seguindo o mestre. Sayyid Mahmud Agha é dogmaticamente tomado como um exemplo de "Rabita". Ele supostamente se parecia com Maomé e Ali.

Hachemitas
Poetas sufis

Sayyid Mahmud Agha


104 (مائة وأربع) هو عدد صحيح. يلي العدد 103 ويسبق العدد 105 وهو عدد طبيعي موجب.

مراجع

أعداد صحيحة
أعداد موجبة

104 (عدد)


O Conselho Soberano das Astúrias e Leão (, ), foi um estado não reconhecido no norte da Espanha durante a Guerra Civil Espanhola. Proclamada em 6 de setembro de 1936, foi autodeclarada soberana em 24 de agosto de 1937, enquanto a região foi ocupada em 20 de outubro de 1937 pelas forças militares de Franco. Belarmino Tomás foi o primeiro e único presidente do Conselho Soberano. A capital do estado de curta duração foi Gijón.

História da Espanha

Conselho Soberano das Astúrias e Leão


Fort Thomas (Arizona)
 Fort Thomas (Kentucky)

Homonymie de localités aux États-Unis

Fort Thomas


Henry Bergman  () este un actor american de film și teatru. Este cel mai cunoscut pentru lunga sa colaborare cu Charlie Chaplin.

Filmografie

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de actori americani
Listă de oameni din statul California

Nașteri în 1868
Decese în 1946
Actori americani

Henry Bergman


بدأ جمال النصافى حياته العلمية والعملية بالعديد من الأماكن والدول متطلعا دائما للمزيد املا في الأفضل بحثا عن أشياء كثيره ساهمت في تكوين شخصيته السياسية التي تعمل دائما من اجل مجد الكويت وشعبها ورفع شانها وشأن ابنائها.

بدايته
فبعد ترعرعه في بيئه يقلب عليها الطابع الفلسطيني في منطقة الفروانية وتأثره بالقضايا القومية وعلي رأسها قضية فلسطين ومشاركتة في مسيرة الشارع الفلسطيني إلى دخوله المعترك الجامعي والتحاقة في بلدية الكويت إلى مساهمته في العديد من المؤتمرات الدولية التي تختص بالمصير الدولي ومؤتمرات خاصة بالحفاظ على السلام العالمي والمزيد من المؤتمرات التي تجمع بين الشرق والغرب والعديد من المؤتمرات التي تختص بالعرب والمسلمين من خلال عمله بالسلك الدبلوماسي لاحقا علي اثر حصوله درجة البكالوريوس في العلوم السياسية والاقتصاد من جامعة الكويت عام 1984 إلى ان أصبح ممثلا لحضرة صاحب السمو الأمير الراحل الشيخ جابر الأحمد الصباح ليتولى منصب السفير لدى كلا من جمهورية اندونيسيا وسنغافوره في سن 34 عام 1998 وكان حينها أصغر سفير سنا.

الحياة العملية
بدأ النصافي الحياة العملية الفعلية عام 1985 من خلال انخراطة بالعمل بالإدارة السياسية بوزارة الخارجية بدرجة ملحق دبلوماسي إلى مشاركتة ضمن وفد الكويت لدى اجتماعات الجمعية العامة للأمم المتحدة في عام 1986 وتحدثة أمام الجمعية العامة حول بعض البنود التي تم مناقشتها وطرحها حينها في بداية حياته العملية إلى عودتة إلى الكويت ومشاركتة في تنظيم «مؤتمر القمة الإسلامية» الخامس في عام 1987 وانتقالة في العمل لدى السفارة في باريس بدرجة سكرتير ثاني ليتول منصب المسئول السياسي والاعلامي ليتولى منصب نائب رئيس مجلس إدارة معهد العالم العربي في باريس ومشاركتة في العديد من المؤتمرات أبرزها مؤتمر الأسلحة الكيميائية والحوار العربي الأوربي إلى أن تم احتلال الكويت في أغسطس 1990 وساهم في الذود والدفاع عن قضايا الوطن وفضح الإدعائات وجرائم النظام العراقي حينها رغم ما كان يتلقاة من تهديدات بالاعتداء عليه من قبل مخابرات ذلك النظام البائد إلى أن تم تحرير دولة الكويت من براثن الغزو الغاشم وشارك حينها في لجنة الأمم المتحدة لترسيم الحدود الكويتية العراقية التي تكللت اعمالها بالنجاح بترسيمها الحدود البرية والبحريه عام 1995 إلى مشاركة لجنة ترسيم الحدود البحرية بين كل من الكويت والمملكة العربية السعودية وتولي منصب القائم بالاعمال بالنيابة أي نائب السفير في السفارة في باريس.

خلال هذه الفترة حصل النصافي علي درجة الماجستير في العلاقات الدولية والدبلوماسية في باريس وتكليفه في عام 1998 بمهام السفير لدى الجمهورية الاندونيسية وكسفيرا محال غير مقيم لدى جمهورية سنغافورا في الوقت نفسه وشهدت خلال فترة عملة العلاقات الثنائية بين البلدين تميزا ملحوظا توجت بزيارة الرئيس الاندونيسي حينها إلى الكويت وكان حينها أول رئيس منتخب بعد عهد الرئيس السابق سوهارتو.

عرف عن النصافي خلال فترة عمله هناك برعايتة بالأنشطة الإسلامية والخيرة التي تقوم بها جمعية إحياء التراث الإسلامي بالكويت والهيئة الخيرية الإسلامية العالمية وجمعية الإصلاح الاجتماعي ورعايتة الشخصية للايتام بما من شأنه خدمة صورة الكويت وسلط الاضواء علي قضايا الكويت وبالتحديد قضية الأسرى الكويتين والتعاطف الذي كان يبديه الشارع الاندنيسي بكافة قطاعاته بهذه الإنسانية إلى أن لقب بسفير الايتام بالشارع الاندونيسي وقلدته الرئيسه الاندنوسية وساما عاليا الأول من نوعها لسفير لدوله أجنبية.

حياته السياسية
أنهى النصافي عملة في آسيا لتول مهام عمله في 2003 كسفير لدى جمهورية ألمانيا الاتحادية ومن ثم الانتقال الي الكويت منهيا خدمته في الخارج دامت قرابة العشرين عاما. حصل النصافي علي ميداليات وشهادة تقدير أبرزها ميدالية البابا يوحنا بولس الثاني بابا الفاتيكان وميدالية مجلس الشيوخ الفرنسي واخر تمثيل للسفير النصافي كان تمثيله لحضرة صاحب السمو الراحل الشيخ جابر الأحمد الصباح لدى اعلان قيام جمهورية تيمور الشرقية. تفرغ النصافي على إثر ذلك الي العمل السياسي داخل وطنه وفي الوقت الذي يحاول فيه انهاء اجراءت استقالته من السلك الدبلوماسي للاستعداد لمرحلة التعاطي السياسي داخل وطنه والمساهمة بما يملكه من خبرات في دعم وطنه ومجتمعه وأهله وذويه.

خريجو جامعة الكويت
سفراء الكويت
سفراء لدى إندونيسيا
سفراء لدى سنغافورة
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
مواليد القرن 20

جمال النصافي


Big Tex is a  tall figure and marketing icon of the annual State Fair of Texas held at Fair Park in Dallas, Texas, United States. The figure has become a cultural icon of Dallas and Texas. Since 1952, Big Tex has served as a cultural ambassador to visitors, and the figures prime location in the fairgrounds serves as a traditional meeting point.

On October 19, 2012, the last weekend of the 2012 State Fair of Texas, Big Tex was destroyed by an electrical fire that started in the right boot and worked its way up the structure, first becoming visible from the neck area.
After the fire, a new Big Tex was created by SRO Associates and Texas Scenic Co. This rendition made its first public appearance on September 26, 2013.

Big Tex donned a mask in September 2020 while the fair was on hiatus because of the COVID-19 pandemic.

History

Origins
Kerens, Texas is known as the "Birthplace of Big Tex," although his original incarnation was as a 49-foot (15 m) tall Santa Claus constructed from iron drill casing, papier mache, and unraveled rope in 1949. The statue was an idea of Howell Brister, manager of the Chamber of Commerce, to encourage holiday sales in the town, and the "World's Largest Santa Claus" (a claim later disputed) stood over Colket Avenue for two holiday seasons — drawing press attention from as far away as Iran and Australia. Modeled after Kerens residents Ottis Franklin Spurlock and Hardy Mayo, the figure was built by members of the community who welded the frame, fabricated the body and sewed the clothing.

After two seasons the excitement over the statue faded, and Kerens offered it up for sale. In 1951, State Fair president R. L. Thornton purchased Santa's components for $750 and had artist Jack Bridges transform them into a cowboy, giving birth to "Big Tex."

1952 to 2012
Big Tex made his debut at the 1952 fair, a 52-foot cowboy dressed in denim jeans and a plaid shirt donated by the H. D. Lee Company, then based in Shawnee Mission, Kansas. Artist Jack Bridges used a photograph of his own face, a photograph of rancher Doc Simmons and a photograph of Will Rogers to create the new look. After the fair, his appearance was slightly altered to straighten his nose and correct an odd wink. It was in 1953 that Big Tex also began speaking. Using a custom-built recipromotor and a 75-watt speaker system housed in the figure's head, Jack Bridges devised a way to create the illusion of natural speech with a swinging jaw. Tex also attended a convention in Minneapolis that year with the Dallas Jaycees.

In 1955 Big Tex received his first new change of clothes, again fabricated by the H. D. Lee Company. After that year's fair, he traveled to West Texas to participate in Abilene Christian College's 50th annual homecoming celebration. A 12-foot-tall, 19-foot long plastic model of a Hereford steer (called "The Champ") accompanied Big Tex for the 1956 fair, but Big Tex was primarily displayed alone. During the 1950s Big Tex underwent further re-design, replacing the papier mache "skin" with fiberglass. The original head was put into storage and later sold at auction in 1993 to a Dallas collector.

The State Fair of Texas announced the construction of a permanent, year-round statue of Big Tex in 1961, but the figure remained a seasonal feature appearing only during the fair. Instead, the Big Tex Circle display area was redesigned in 1966 with a larger mound.

Big Tex traveled to his hometown of Kerens, Texas in 1981 to help celebrate the 100th anniversary of the city. The figure continued to travel to various promotional events until the mid-1980s.

In 1997, Big Tex was given a skeletal makeover consisting of 4,200 feet of steel rods weighing 6,000 pounds. The new skeleton adjusted the posture and allowed for a new hand that waved to passersby, but kept the original head. Three years later his neck was animated, allowing it to turn; his mechanical mouth was also upgraded with a new system.

Big Tex celebrated his 50th birthday in 2002, receiving a giant birthday cake and an AARP card. Shades of gray were added to the hair and wrinkles were added the figure's hands and face as Big Tex continued to "age."  In 2012 the State Fair of Texas celebrated Big Tex's 60th birthday.

Destruction and recreation

On the morning of October 19, 2012, (the final weekend of the 2012 State Fair of Texas, and on Big Tex's 60th birthday) a fire started inside the framework of Big Tex. The figure's clothing, face and hat were completely destroyed in minutes as onlookers watched. An official investigation determined that the fire started in an electrical panel under the attraction's right boot. This panel was believed to have powered the air compressor that kept the clothing of the statue inflated.

News of the fire received national attention, and fair officials committed to rebuilding Big Tex "bigger and better" in time for the 2013 fair.

Working under secrecy, a new Big Tex was created during 2013 by SRO Associates and Texas Scenic Co. at a cost of $500,000. The recreated statue weighs  more than the previous version, bringing him to . This allows Big Tex to withstand  winds without needing support wires as in previous versions. The height was increased by  to  tall. Big Tex Circle, the location during the State Fair of Texas, was also enlarged and reinforced for the larger statue.

Clothing
Big Tex generally receives a new shirt and jeans triennially, currently designed and fabricated by the Williamson-Dickie Manufacturing Company. His clothes were last replaced in 2022.

Prior to 2013, Big Tex wore size 70 boots, a 75-gallon hat, a size 100 180/181 shirt made from nylon awning fabric and 284W/185L 5X pair of Dickies jeans. The pants alone required  of denim and weigh in at . Over the years the outfit was accessorized with other articles associated with that year's State Fair of Texas theme. Big Tex has suffered a few garment mishaps over the years. In 1961, Hurricane Carla's winds tore his clothes. In 1970, his huge shirt was stolen from a pickup truck and received much publicity.

The recreated structure for Big Tex that appeared in 2013 required new clothing and larger sizes. The new Dickie shirt features a 14-foot collar, 23-foot sleeves and weighs . The shirt is made from  of awning material. The new Dickie jeans features a 27-foot waist, 22-foot inseam and weighs . The jeans are made from  of denim material.

Voices of Big Tex
Big Tex welcomes fairgoers with his friendly drawl of "HOOOOOOWDEEEEE, FOOOOOOLKS!!!" and makes regular announcements throughout the duration of the State Fair of Texas. His booming voice has been played by only a few men over six decades, who perform every day of the fair from a booth known as the "doghouse."

Al Jones, a disc jockey for WRR FM 101.1, was the first voice of Big Tex, but would fill the role for only one season. Radio announcer Jim Lowe, the most well-known voice of Big Tex, began performing his voice in 1953, he continued to provide his voice for twenty-eight years until he departed from the role in 1981. He resumed the role again in 1988 and continued to provide his voice until his retirement after the 1998 State Fair, due to health issues. After Lowe's departure, Dan Alexander would step up for the next two years as Bix Tex's voice, from 1999 to 2000. In 2001 a statewide competition and contest, held live at the Cotton Bowl, announced Sonny Ray Stolz as the next voice of Big Tex. But after only one season Sonny decided not to continue due to what he considered unprofessional treatment by Fair officials and the Fair brought in runner-up Bill Bragg in 2002. After the 2012 State Fair, Bragg was fired from the role after breaking the State Fair omerta for revealing himself as the voice of Big Tex during a charity event, the Fair officially chose not to renew his contract. In 2013, Bob Boykin began voicing Big Tex, he would continue to voice him for a total of six years up until his death in 2020. As of 2021, Big Tex has received a new voice performer, but the performer's name remains anonymously unknown at this time.

The voice of the 1955 Big Tex can be heard on the recording of NBC's live Wide Wide World which includes multiple segments at the State Fair.

Depictions
 The State Fair of Texas uses Big Tex in marketing material, including the fair's website domain name (www.bigtex.com).
 The 1962 film State Fair was shot on location at the State Fair of Texas, and features shots of Big Tex and the fairgrounds.
 Big Tex is featured on the cover of the 1983 comic "The Uncanny X-Men at the State Fair of Texas".
 In an episode of the FOX-TV animated series of King of the Hill, Big Tex is the focus of the episode "Girl, You'll Be a Giant Soon" which first aired April 25, 2004. In the episode, Hank Hill is upset that the State Fair of Texas will not allow propane Bar-B-Que grills to be used. Luanne Platter, Hill's niece, decides to protest this by climbing inside Big Tex and staging a sit-in protest.
 Big Tex makes another appearance in King of the Hill in the episode "How to Fire a Rifle Without Really Trying", but he just says "Howdy."
 In 2005, the State Fair of Texas created the Big Tex Choice Awards, an annual food competition between vendors of the fair. The trophy merges the Academy Award's Oscar body with an oversized Big Tex head.
 The name and logo for local/underground record label Burning Texan Records was inspired by the 2012 fire.
 The album cover for Horror Cult's The Texorcist depicts Big Tex on fire.
 The image of Big Tex and the statue's iconic stance is commonly used in regional advertising campaigns.
 Big Tex's image was featured prominently on a tour promotion poster for the Japanese J-Pop group "Puffy AmiYumi" on their three-city April 2017 USA "Not Lazy Concert Tour" in which the city of Dallas, Texas, was their final stop.
 Dallas band Tripping Daisy wrote "Jim's Longtime Voice" in 1998 as a tribute to Jim Lowe after reading of his retirement.
 A different cowboy statue in Conlen, Texas was nicknamed "Big Tex". It was erected in 1954 as part of a restaurant and steakhouse.

References

External links

 Photos of "Big Tex" as Santa Claus
 "Big Tex's History". Official Web Site of the State Fair of Texas.
 "Big Tex". Texas Twisted. Retrieved April 11, 2005.

Colossal statues in the United States
Landmarks in Dallas
Buildings and structures completed in 1952
Buildings and structures demolished in 2012
Buildings and structures completed in 2013
Statues of fictional characters
State Fair of Texas
Mascots introduced in 1952
1952 establishments in Texas
Male characters in advertising

Big Tex


Valter Firić, hrvatski povjesničar umjetnosti iz Splita.

Djela
Objavio je djela:
 Tvrđava Klis, 1996., likovna oprema Denka Marinković ; fotograf Branko Ostojić.
 Tvrđava Klis : 350. obljetnica oslobođenja Klisa od Turaka (katalog izložbe), autori Goran Borčić, Valter Firić, fotografije kataloga Zlatko Sunko, 1998.
 Klis : prošlost, toponimi, govor (autor Srećko Listeš, fotografi Zlatko Sunko i dr., crtačica Lada Aničić ; urednik Valter Firić), 1998.
 Klis na starim crtežima, gravurama i fotografijama, 2001.
 Crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije u Klisu, 2002. (fotografije Živko Bačić)
 Sinjska rera : 100. obljetnica otvaranja pruge (katalog izložbe), 2003.
 Sinjska ferata - rera, 2007.
 Makinja ča sama trče : povijest automobilizma i motociklizma u Splitu, 2017.
 Klis : kulturno povijesna baština, 2018. (fotodokumentacija Živko Bačić)

Izvori

Životopisi, Split
Hrvatski povjesničari umjetnosti

Valter Firić


La línea 11 de la empresa de transportes municipal de Valladolid, AUVASA, unía el Barrio de La Rubia con el Cementerio de Las Contiendas, recorriendo el Paseo de Zorrilla y pasando por el centro de la ciudad. Desde el año 2012, los sábados y festivos funcionaba como línea .

El 2 de septiembre de 2013 se fusionó con la línea  (hasta entonces, Entrepinos-Pº Zorrilla 10) y esta línea pasó a hacer el recorrido de la línea .

Frecuencias
Las frecuencias que tenía esta línea eran:

 Desde el año 2012, el servicio en el mes de agosto lo realizaba también en laborables la línea , con horario de sábados.

Paradas

Véase también
 Auvasa

Referencias

Enlaces externos
 Página web de Auvasa

 Foro de AUVASA en Skyscrapercity
 Foro de AUVASA en Camiones Clásicos
 Foro de AUVASA en ForoBus

Líneas de AUVASA desaparecidas

Línea 11 (AUVASA)


Konstanz von Heineccius (Berlin, 26. rujna 1859. – Überlingen, 3. srpnja 1936.) je bio njemački general i vojni zapovjednik. Tijekom Prvog svjetskog rata zapovijedao je 36. pješačkom divizijom, te LIII., XXV. pričuvnim i VI. korpusom na Istočnom i Zapadnom bojištu.

Obitelj
Konstanz von Heineccius je rođen 26. rujna 1859. u Berlinu u pruskoj vojničkoj obitelji. Sin je Benna von Heinecciusa, inače general bojnika u pruskoj vojsci. Djed mu je bio potpukovnik Konstanz von Heineccius koji je 1866. dobio plemićki naslov, dok mu je stric bio general bojnik pruske vojske Georg von Heineccius. Brak je sklopio s groficom Wandom Mariom Arco koja je preminula 1919. godine..

Vojna karijera
U prusku vojsku stupio je travnju 1877. služeći u 1. gardijskoj pukovniji poljskog topništva u Berlinu. Od 1880. pohađa Topničku i inženjerijsku školu u Berlinu, dok od svibnja 1887. služi u 2. gardijskoj pukovniji poljskog topništva u Potsdamu. Od iduće, 1888. godine, ponovno se nalazi na službi u 1. gardijskoj pukovniji poljskog topništva, da bi u kolovozu 1891. bio promaknut u čin satnika. U lipnju 1897. premješten je u XIV. korpus u Karlsruhe gdje obnaša dužnost pobočnika, da bi u rujnu 1898. dostigao čin bojnika. Od rujna 1899. ponovno se nalazi na službi u 1. gardijskoj pukovniji poljskog topništva u Berlinu gdje najprije zapovijeda bojnom, nakon čega je u listopadu 1903. imenovan i njezinim zapovjednikom. U svibnju 1904. unaprijeđen je u čin potpukovnika, a u tom razdoblju obnaša i dužnost pobočnika u stožeru cara Wilhelma II. Potom je u travnju 1907. promaknut u čin pukovnika, da bi u siječnju 1908. bio imenovan zapovjednikom 1. gardijske brigade poljskog topništva sa sjedištem stožera u Berlinu. Tijekom službe u navedenoj pukovniji, u ožujku 1911., promaknut je u čin general bojnika. U rujnu 1913. postaje zapovjednikom 36. pješačke divizije u Danzigu zamijenivši na tom mjestu Kunu von Steubena. Istodobno s tim imenovanjem unaprijeđen je u čin general poručnika. Navedenom divizijom zapovijedao je i na početku Prvog svjetskog rata.

Prvi svjetski rat
Na početku Prvog svjetskog rata 36. pješačka divizija kojom je zapovijedao Heineccius nalazila se na Istočnom bojištu u sastavu XVII. korpusa. Navedenim korpusom zapovijedao je August von Mackensen, te u sastavu istog Heineccius sudjeluje u Bitci kod Gumbinnena i nakon toga u velikoj njemačkoj pobjedi u Bitci kod Tannenberga. Potom zajedno s 36. divizijom sudjeluje u Prvoj bitci na Mazurskim jezerima, borbama oko Varšave i Bitci kod Lodza. Tijekom 1915. 36. pješačka divizija sudjeluje u borbama kod Przasnysza, te u srpnju u Narevskoj ofenzivi. U rujnu 1915. Heineccius je s 36. pješačkom divizijom premješten na Zapadno bojište gdje sudjeluje u Bitci na Sommi.

U kolovozu 1916. imenovan je novoformiranim LIII. korpusom koji je na Istočnom bojištu ušao u sastav Armijskog odreda Schlotz. Navedenim korpusom zapovijedao je do ožujka 1917. kada postaje zapovjednikom XXV. pričuvnog korpusa kojim je do tada zapovijedao Manfred von Richthofen. Zapovijedajući navedenim korpusom u sastavu Južne armije sudjeluje u zaustavljanju Kerenskijeve ofenzive. U studenom 1917. preuzima od Juliusa Riemanna zapovjedništvo nad VI. korpusom koji se nalazio u sastavu 8. armije, te je držao položaje na sjevernom dijelu Istočnog bojišta. Navedenim korpusom zapovijedao je sve do kraja rata. Tijekom zapovijedanja nad istim, u ožujku 1918., promaknut je u čin generala topništva.

Poslije rata
Nakon završetka rata Heineccius je umirovljen. Preminuo je 3. srpnja 1936. u 77. godini života u Überlingenu.

Izvori

Vanjske poveznice
     Konstanz von Heineccius na stranici Prussianmachine.com
     Konstanz von Heineccius na stranici Deutschland14-18.de

Njemački vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Konstanz von Heineccius