Adnan Oktar (d. 2 Şubat 1956, Ankara), kamuoyunda Adnan Hoca olarak tanınan Türk kült lideri. Oktar'ın kurucusu ve lideri olduğu, kendi adıyla anılan ve mehdiyet inancını merkezine alan kültü, 1980'li yıllarda kamuoyunca tanınmaya başladı; zengin aile çocuklarını ebeveynlerinden koparması ve cinsel istismar, şantaj, tehdit gibi suçlar ile gündeme geldi.

11 Temmuz 2018'de Adnan Oktar ve beraberindeki 176 kişi, "suç işlemek amacıyla örgüt kurma", "çocukların cinsel istismarı", "cinsel saldırı" ve "siyasi ve askeri casusluk" dâhil birçok suç iddiasıyla gözaltına alındı ve 18 Temmuz 2018'de çıkarıldığı mahkemede tutuklandı. Oktar önce Metris Cezaevi'ne konuldu, daha sonra Edirne F Tipi Kapalı Cezaevi'ne nakledildi. 78'i tutuklu 236 sanığın yargılandığı davada, mahkeme kararını 11 Ocak 2021'de açıkladı ve Oktar'a 24 ayrı suçtan 1075 yıl üç ay hapis cezası verildi. Daha sonra yöneticisi olduğu örgüt üyelerinin cezaları da eklenince cezası 9 bin 803 yıl 6 ay hapis ve 400 bin lira para cezasına yükseldi. Verilen karar 15 Mart 2022'de Yargıtay tarafından "eksik kovuşturma ile hatalı değerlendirme sonucu" bozuldu. Oktar 26 Nisan 2022'de Edirne'den Erzurum'a sevk edildi. Yeniden yargılanması sonucunda 17 Kasım 2022'de 8 bin 658 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 12 Nisan 2023'te İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi, ilgili davada verilen hapis cezalarını onadı.

Oktar'ın kurduğu kültün cinsel istismar sistemi, kült üyelerinin yargılanmakta olduğu 2019/313 numaralı dosyada yer alan dijital deliller, müşteki-mağdur ve etkin pişman ifadeleri, teknik takip, dinleme ve ses tapeleri değerlendirilerek çizgi roman hâline getirildi.

Hayatı
Adnan Oktar, 2 Şubat 1956 tarihinde Ankara'da doğdu. Çerkes asıllıdır. Asıl adının Adnan Arslanoğulları olduğu öne sürülmektedir. Basında yayımlanan, askerliğe elverişli olduğuna dair Genelkurmay Başkanlığı Gülhane Askeri Tıp Akademisi tarafından verildiği iddia edilen resmî belgelerde ise adı Adnan Oktar olarak görünmektedir.

Babasını küçük yaşta kaybeden Adnan Oktar'ın annesinin adı Mediha, babasının adı Yusuf'tur. Oktar ilk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamladı; ortaokulu Cebeci'de, liseyi Kurtuluş'ta okudu. Liseden sonra özel bir dershaneye giderek 1979 yılında İstanbul'daki Devlet Güzel Sanatlar Akademisi İç Mimarlık bölümüne girdi. Bir süre sonra okuldan ayrılan Adnan Oktar, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe ve Tarih bölümüne girdi. Daha sonra bu okulu da yarım bıraktı.

İstanbul'a yerleştikten sonra İslami tebliğ faaliyetine başlayan Oktar, yıllar içerisinde genişleyen ve nüfuzunu artıran bir cemaat meydana getirdi ve fahri başkanlığını yürüttüğü Bilim Araştırma Vakfı (BAV) tarafından yapılan yayınlarla İslami camiada adını duyurdu. Bir dönem Millî Gazete ve Akit gazetesinde yazılar yayımlattı.

Cemaatindeki takipçileri arasında Ahmet ismini de kullanmış olan Oktar, onlara biyolojik evrim, masonluk (daha sonra "ateist masonluk"), ateizm, materyalizm, satanizm, komünizm, faşizm ve Siyonizm (daha sonra "ateist Siyonizm") karşıtı görüşlerin savunulduğu kitaplar ve belgeseller hazırlatmış; bunları Harun Yahya ve Cavit Yalçın müstear adlarıyla yayımlatmıştır. Oktar müstear adlarla yayımlanan kitapları kendisinin yazdığını ileri sürmüşse de, gerçekte hiçbir kitap yazmamıştır. Eski takipçilerinden Emre Yaşar Ertüzün, Oktar'ın hiçbir konuda bilgisi olmadığını ve yayımlanan kitapların siyasi bölümlerinin Mustafa Akyol tarafından yazıldığını ileri sürmüştür.

Adnan Oktar grubuna bağlı İnternet siteleri, TV ve değişik yayın araçlarıyla başlıca Mehdilik, Mehdi devri, evrim, yaratılış, ahir zaman ve Kur'an mucizeleri gibi konularda yayın yapmaktaydı. Bu yayınlarda özellikle Mehdi ve evrimle ilgili konularda, ilgili bilim çevrelerinin araştırmalarının "bilimsel tarafsızlık" ve propagandizmden uzak bir anlayışla yansıtıldığını söylemek mümkün değildir. Adnan Oktar hoca veya alim değil cahil ve sıradan bir kişi olduğunu, bu konuları öğrenerek toplumla paylaşmak ve toplumun gündemine getirmek istediğini ifade etmiştir.

Oktar 2012'de masonluk karşıtı tavrının tam zıttı bir konuma geçerek mason olmak için girişimlerde bulunmuş ve daha sonra 33. derece masonluğa kabul edildiğini A9 TV'de bir törenle duyurmuştur. Bunun için 1 milyon 50 bin euro ödediği iddia edilmiştir. Ancak Hür ve Kabul Edilmiş Masonlar Büyük Locası Oktar'ın mason olabilmesinin mümkün olmadığını ve derneğe hiçbir zaman kabul edilmediğini açıklayarak iddiaları yalanlamıştır.

Seyyidlik ve Mehdilik iddiaları
Adnan Oktar Muhammed'in soyundan gelenler anlamında seyyidlerden olduğunu iddia etmektedir. Ayrıca kendi soyunun Davud'a dayandığını iddia etmektedir.

Adnan Oktar'ın müritlerine, hadislerde sözü edilen kutsal kişi Mehdi olduğunu ima ettiği ve onları buna inandırdığına dair bazı iddialar bulunmaktadır.

Oktar, bir röportajında Mehdilik iddiasında bulunduğunu reddetmiştir. Ancak aynı röportajında "Mehdi'nin Mehdi olduğunu söylemeyeceğini, bir insanın Mehdi olduğunu söylemesi hâlinde dinden çıkacağını, Mehdi hakkındaki hadislerle 'tam bir uyum' içinde olduğunu, Mehdi'nin tarifinin kendisine 'tıpatıp uyduğunu', yine de tüm bunların bir tesadüf olabileceğini" belirtmiştir. Adnan Oktar Mehdilik iddialarının ve kadınlarla ilişkilerinin sorulduğu tartışma programında Mehdi olmadığını, Mehdilik iddiasında bulunmadığını, buna kanıt olarak da âlemci olduğunu, neşeli olduğunu ve dedesi saydığı Muhammed'e benzer şekilde kadınlardan had safhada hoşlandığını ifade etmiştir.

Adnan Oktar'a göre Mehdilikle ilgili 200 hadis kendisine tıpatıp uymaktadır. Ayrıca ona göre Mehdi'nin ismi Adnan, çıkış yeri de İstanbul olabilir. Adnan Oktar, cemaate ait bir sitede yayınlanan başka bir röportajında, Mehdi ve İsa'nın yeniden geldiklerini, şu an "dinsizlerin, materyalistlerin ve müşriklerin, siyasi ya da başka şekillerdeki saldırılarından korunmak için gizlendiklerini" ileri sürmüştür.

Eleştiriler ve sözdebilim
Adnan Oktar'a göre evrim, doğrudan materyalizm, Nazizm, komünizm ve Budizm'le bağlantılı şeytanî bir öğretidir. Oktar'ın yayımlattığı kitaplardaki iddiaların birçoğu köktendinci Hristiyan yaratılışçılığı ile benzerlik göstermektedir. 2007 yılında, İslami yaratılışçılığı savunan Yaratılış Atlası adlı kitabın binlerce kopyasını, Amerikalı bilim insanlarına, Kongre üyelerine ve bilim müzelerine göndertmiştir.

Oktar evrenin 7000 yıl önce, altı günlük bir zaman diliminde yaratılması gibi klasik yaratılışçılık anlayışının bazı unsurlarının yok sayıldığı veya birtakım değişikliklerle yeniden yorumlanarak topluma sunulduğu yeni bir yaratılışçılık modeli ile öne çıkmaktadır. Bu modelde evrimin reddi en belirgin unsurdur. Diğer bir belirleyici unsur, evrenin varoluşunu açıklayan model teoriler arasından Büyük Patlama teorisinin tek bilimsel gerçek gibi kabul edilmesidir.

Oktar ve ekibinin ABD'de bilim çevrelerinde itibarı olmayan IRC (Institute for Creation Research) tipi yaratılışçılık ve sonrasında geliştirilen "akıllı tasarım" akımları ile bağlantılı olduğu ve referans vermese de onlardan kopya aldığı ifade edilmektedir.

Adnan Oktar'ın başkalarına yazdırıp Harun Yahya takma ismiyle yayımlattığı ve bilim çevrelerine ve değişik ülkelere gönderttiği kitaplarda başvurulan yöntemler ve değerlendirmeler akademisyenler tarafından tepki çekmiştir. Hacettepe Üniversitesi Biyoloji bölümü öğretim üyesi Doç. Dr. Ergi Deniz Özsoy, "O atlasın içinde bilim insanlarının ya da bilim eğitimi alan insanların ciddiye alacağı hiçbir şey yok. Daha önce başka yerlerde yayınlanmış fosillerden özenle çekilmiş fotoğraflar var, içindeki metinler son derece gülünç, herhangi bir bilimsel bilgi aktarmıyorlar." yorumunda bulunmuştur. ODTÜ Biyoloji bölümü öğretim üyesi Prof. Dr. Aykut Kence ise "Adnan Oktar'ın ne paleontolojide ne de biyolojide bu konularda söz söylemesine izin veren ne bir diploması ne de bir yetkinliği vardır. İçindeki desteksiz savları güzel resimlerle donatıp her tarafa dağıtmak bana en azından son derece gülünç geliyor." demiştir.

Richard Dawkins Yaratılış Atlası'nda sergilenen nesnel yanlışlıkları ortaya koyarak şu soruyu sormaktadır: "Bu kitabın pahalı ve ışıltılı üretimiyle içeriğin "nefes kesen anlamsızlığı"nı bağdaştırmakta aciz kalıyorum. Acaba gerçekten anlamsızlık mı, yoksa basit tembellik mi —ya da çoğunlukla Müslüman yaratılışçılar olan hedef kitlenin cehalet ve aptallığının alaycı farkındalığı mı?"

Türkiye'de Yaratılış Atlası'na çok sayıda akademisyen bilim insanının katıldığı bir çalışmanın ürünü olan 450 sayfalık "Harun Yahya Safsatası ve Evrim Gerçeği" isimli bir kitap ile cevap verilmiştir.

İddia ve ithamlar

Askerlik durumu ve akıl hastalığı konusu

Oktar askere sevk edilmek istenmiş, 1993 yılında Eskişehir Hava Hastanesi'nden aldığı "askerliğe elverişli değildir" raporuyla askerlikten muaf tutulmuştur. Oktar, paranoid şizofreni hastası olduğuna dair yedi farklı hastaneden rapor almıştır. Adnan Oktar Vekili Avukat Kerim Kalkan ise Gülhane Askeri Tıp Akademisi'nin raporunu dayanak göstererek, Adnan Oktar'ın ruh sağlığına ilişkin iddiaların gerçek dışı olduğunu iddia etmiştir.

Adnan Oktar 18 Ağustos 2000 tarihinde bedelli askerlikten yararlanarak, öngörülen bedeli ödemiş ve askerlikten terhis edilmiştir. Adnan Oktar çeşitli hakaret davaları açmıştır, bu hakaret davalarına bakan bir hâkimin Oktar'ın cezai ehliyeti olmadığına dair raporu olduğunu hatırlaması üzerine Oktar'ın avukatları hakaret davalarını geri çekmişlerdir.

Uyuşturucu kullanımı iddiaları

Oktar, 1991 yılının Temmuz ayında bu kez Çeşme'de İzmir Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı Ahlak Masası ekipleri tarafından gözaltına alındı. Gözaltının gerekçesi, bir babanın kızının zorla alıkonularak müritlerden biriyle evlenmeye zorlandığı gerekçesiyle yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturmaydı. Soruşturmanın konusu olan çift, kendi rızalarıyla evlendiklerini açıkladı. Konu takipsizlikle sonuçlandı. Ancak gözaltına alınan Oktar'ın İstanbul'daki evinde yapılan aramada birkaç gram uyuşturucu madde ele geçirildi ve bununla ilgili olarak dava açıldı. Oktar hakkında 5 yıl hapis cezası istendi. Bu davada rapor hazırlaması istenen Cerrahpaşa Psikiyatri bölümü öğretim üyesi ve Adli Tıp Kurumu görevlisi Prof. Dr. Adnan Ziyalar, Oktar'ın kokain kullandığını tespit eden bir rapor hazırladı. Bu raporun ardından Oktar'ın müritleri, kendilerinden rüşvet istediği gerekçesiyle Ziyalar hakkında suç duyurusunda bulundu. Ziyalar, gözaltına alındı ve yargılandı. Daha sonra ise hakkındaki suçlamalardan beraat etti. Ziyalar, Oktar grubu tarafından kendisine komplo kurulduğunu öne sürdü.

Suç örgütü kurma iddiaları

12 Kasım 1999 tarihinde içlerinde Adnan Oktar'ın da bulunduğu, Bilim Araştırma Vakfı'na (BAV) mensup 85 kişi gözaltına alındı. Bir haftaya yakın bir süre İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nde tutulan BAV mensupları, bu süre içerisinde çok ağır fiziksel baskılar uygulandığını, önceden hazırlanmış bazı ifadelerin zorla imzalatıldığını iddia ettiler. Adnan Oktar BAV operasyonu sonrasında dokuz ay cezaevinde tutulmuştur. Çete oluşturmak ve tehditle menfaat sağlamak suçlamasıyla cezaevinde tutulan Adnan Oktar ve Ferit Develioğlu, müştekilerin çoğunun Emniyet'teki baskı sonucu şikayetçi olmak zorunda kaldıklarını söylemeleri üzerine İstanbul DGM'de görülen duruşma sonunda tahliye edildiler.

BAV operasyonunun gece yarısı gerçekleştirilmesi ile ilgili eleştiriler üzerine dönemin İçişleri Bakanı Saadettin Tantan, "Her şey kurallara göre yapılmıştır. Olay yargıya intikal etmek üzeredir. Onun için bu aşamada bir açıklama yapmayacağım. Şu kadarını söyleyeyim, Adnan Hoca'nın yakalanması Apo'nun yakalanması kadar önemli. Bu adam, Apo kadar tehlikeli birisi." açıklamasını yapmıştır.

Adnan Oktar ve bir grup müridi hakkında açılan "çıkar amaçlı örgüt kurma" davası, 24 Kasım 2005 tarihinde, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kararı ile, zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle düşürülmüştür. Bununla birlikte Yargıtay 8. Ceza Mahkemesi sonradan bu kararı bozmuştur. Bozma kararı neticesinde, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi Oktar hakkında yurt dışına çıkış yasağı getirmiştir. Nisan 2008'deki duruşmada ise savcı Orhan Erbay, Adnan Oktar'ın da aralarında bulunduğu sanıklar hakkında beraat istemişti. 9 Mayıs 2008'de Adnan Oktar, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, "çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve yönetmek" suçundan 3 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Oktar ile 17 sanığın yargılandığı davayı karara bağlayan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi, Adnan Oktar'ı "çıkar amaçlı örgüt kurmak ve yönetmek" suçundan lehine olan yeni TCK'nın 220. maddesinin birinci fıkrası uyarınca üç yıl hapis cezasına mahkûm etti. Mahkeme heyeti, "adı geçen örgütün organize bir şekilde mahkemeyi baskı altında tutmak ve yargılamayı engellemek için görsel ve yazılı basına ilanlar verdiğini belirterek, mahkeme başkanı Salih Öztürk ve üye hakim Nuran Yalınbaş'a hakaret ve iftirada" bulunduklarını bildirdi. Mahkeme heyeti ayrıca, Oktar'ın fiilinden sonraki davranışları esas alınarak TCK'nın 62. maddesinde öngörülen indirimin uygulanmasına yer olmadığına hükmetti.

Atatürk karşıtlığı

Adnan Oktar 1986 yılında Bulvar gazetesine verdiği bir röportaj nedeniyle 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun'a muhalefetten yargılandı. Ortaköy'deki evinde, müritlerine Dr. Rıza Nur'un Atatürk ile ilgili kitaplarını okutan ve bu konu basına yansıdığında inkâr eden Oktar, Atatürk'ün rozetini yakasına taktığı ilk gün, müritlerine verdiği gece derslerinde bu tutumunu şöyle açıkladı:

Zamanın Ahlak Bürosu Amiri Başkomiser Nurettin Günay tarafından yapılan sorgulama sırasında zabıtlara geçen "Hakkınızda, daha önceleri Atatürk aleyhinde aşağılayıcı, kötüleyici, örneğin Şaşı Kemal, Beton Mustafa, Deccal gibi kelimeler kullandığınız ifade ediliyor. Dergilere bakılırsa, sonradan Atatürkçü olduğunuz anlaşılıyor. Bu değişikliğin sebeplerini açıklayın." sorusuna Oktar şu yanıtı verdi:

Cemaatten ayrılan müritlerinden Ali Konyalı, Adnan Oktar'ın Atatürk konusundaki stratejisini Tempo dergisine şöyle anlattı:

Oktar hakkında 1990'larda bir başka soruşturma daha açıldı. Bilim Araştırma Vakfı'ndaki konuşmalarından dolayı 5816 sayılı kanuna aykırı hareket etmekten sekiz hapsi istendi. Mart 1992'de beraat etti.

Antisemitizm

1986 yılında Adnan Oktar tarafından yazıldığı iddia edilmiş "Yahudilik ve Masonluk" adlı kitap yayımlandı. Bu kitapta, Türkiye'deki Yahudilerin ve masonların amacının, –yazara veya yazarlara göre "çarptırılmış Tevrat"ta da belirtildiği üzere– Türk halkının ruhânî, dînî ve ahlâkî değerlerini erozyona uğratmak ve onları birer hayvana döndürmek olduğu iddia edildi. Yahudi ve masonların materyalist nedenlerle, evrim teorisini, dinsizliği ve ahlaksızlığı topluma empoze etmeye çalıştıkları öne sürüldü.

Bu kitabın yayımlanmasından kısa süre sonra Adnan Oktar tutuklandı ve hapse atıldı. Daha sonra Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'ne sevk edildi. Burada 19 ay boyunca gözetim altında tutuldu.

1995'te BAV "Soykırım Yalanı" adlı kitabı yayımladı. Bu kitap geniş yankılar uyandırdı. Kitapta, Holokost olarak bilinen "Yahudi Soykırımı'nın yaşanmadığını, Yahudilerin, Almanların yenilmesi ile sonuçlanan II. Dünya Savaşı sonlarında yaşanan kıtlık ve tifüs salgını nedeniyle öldüklerini" iddia etti.

1996'da ressam Bedri Baykam, Ankara'da yayımlanan Siyah-Beyaz adlı gazetede, bahsi geçen kitabı ve gerçek adını kullanmayan yazarını ağır şekilde eleştiren bir köşe yazısı yazdı. Bunun üzerine Adnan Oktar taraftarları tarafından Bedri Baykam hakkında dava açıldı. Dava devam ederken, aynı yılın eylül ayında Bedri Baykam kitabın asıl yazarının Adnan Oktar olduğunu açıkladı. Mart 1997'de dava geri çekildi.

Oktar günümüzde antisemitizmin pagan ve Darwinist kökenleri olduğunu iddia etmektedir. Eski Ahit ve Tanah'ın "şahıslar tarafından çıkar amaçlı değiştirildiğini" iddia etmekle beraber tüm Müslümanlara "diğer dinlerin mensuplarına karşı toleranslı ve dostça bir yaklaşım içerisine girmelerini" öğütlemektedir.

2004 yılında, İsrail'deki Tel Aviv Üniversitesi Stephen Roth Enstitüsü yetkilileri, Adnan Oktar'ın diğer dinlerin mensuplarına yönelik hoşgörüsünün arttığını düşündüklerini açıklamış, şu an "dinler arası diyaloğu artırmaya yönelik çalışmalar yaptığını" belirtmişlerdir.

Oktar'ın adıyla yayımlanmış ve antisemitizme karşı kesin görüşlerin belirtildiği güncel makaleler bulunmaktadır. Bu makaleler İsrail'in önde gelen gazete ve haber sitelerinden Jerusalem Post, ayrıca Times of Israel, Jewish Journal ve Jerusalem Online gibi pek çok Musevi medya kuruluşunda yayımlanmıştır. Aynı şekilde Oktar'ın cemaatinin, antisemitizmin Kuran ahlakına aykırı ve ırkçı bir yaklaşım olduğunu belirttiği makale, kitap ve web sitesi çalışmaları da bulunmaktadır.

Kızıl İmamcılar

1990 yılında Adnan Oktar'ın grubundan ayrılan taraftarlarından bir kısmı "Kızıl İmamcılar" olarak tanınan topluluğu oluşturdular. Topluluğun lideri "Kızıl İmam" lakabı ile bilinen Serhan Timuçin Çevik'tir.

Adnan Oktar Örgütü davası
11 Temmuz 2018'de, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Bürosu tarafından yürütülen soruşturma kapsamında Adnan Oktar, Oktar Babuna ve 176 kişi hakkında "suç işlemek amacıyla örgüt kurma", "çocukların cinsel istismarı", "cinsel saldırı", "siyasi ve askeri casusluk", "rüşvet ve resmi belgede sahtecilik", "tehdit", "şantaj", "özel hayatının gizliğini ihlal", "kişisel verilerin kaydedilmesi" ve "tarihi eser kaçakçılığı" suçları dâhil olmak üzere 30 ayrı suçtan gözaltına alınmıştır.

Polisin düzenlediği operasyonda, Adnan Oktar'ın olduğu iddia edilen villada ve canlı yayın yaptığı A9 TV stüdyosunda da aramalar yapıldı. Aramalar sırasında 50'den fazla silah, çelik yelek, zırhlı araç ve tarihi eserler ele geçirildi. Tutuklanmasının ardından Silivri Cezaevi'ne gönderilen Adnan Oktar, daha sonra Edirne F Tipi Kapalı Cezaevi'ne nakil edilmiştir.

Tüm mal varlıklarına el konulan Adnan Oktar'ın, Kandilli'deki villa ve eklentilerindeki eşyalar ise TMSF'ye devredilmiştir. İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin villasında tespit ettiği 23 kaçak eklenti yapı hakkında yıkım kararı verilmiş, 13 Kasım 2018'de kaçak eklenti yapıların yıkımı tamamlanmıştır.

Adnan Oktar'a ve kendisinin kurduğu belirtilen suç örgütüne yönelik düzenlenen iddianame, İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kabul edildi. Buna göre 171'i tutuklu bulunan ve toplamda 226 şüphelinin, 17 Eylül 2019'da Silivri Ceza İnfaz Kurumları'nda düzenlenecek olan duruşmada bulunması istendi. İddianameye göre Adnan Oktar için 870 yıl 6 ay hapis cezası istenmiştir.

11 Ocak 2021'de görülen duruşmada Oktar'a çeşitli suçlardan 1075 yıl 3 ay hapis cezası verildi. Buna yöneticisi olduğu örgüt üyelerinin cezaları da eklenince cezası 9 bin 803 yıl 6 ay hapis ve 400 bin lira para cezasına yükseldi. Oktar yeniden yargılanması sonucunda 17 Kasım 2022'de 8 bin 658 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Açtığı çeşitli davalar
Adnan Oktar ve cemaati, cemaate eleştirel yaklaşan İnternet sitelerine birçok dava açmışlardır. Nisan 2007'de Oktar, Ekşi Sözlük'ün sahiplerine karşı dava açmıştır. 17 Nisan 2007 günü sitede Adnan Oktar'a hakaret edildiği iddiası ile Eyüpsultan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi, sitenin yayınının durdurulmasına ve erişimin engellenmesine karar vermiştir. İlgili girişlerin silinmesi sonrasında Ekşi Sözlük kapatmaya itiraz etmiş ve kararı kaldırtmıştır.
Superpoligon.com Web sitesine erişim de Oktar'ın şikâyeti sonucu engellenmiştir.

Ağustos 2007'de Oktar, WordPress.com sitesine Türkiye'den erişimi engelleyen bir mahkeme kararı çıkarttırmayı başarmıştır.

Benzer biçimde bilgisayar güvenliği forumu Doctus.net, forumlarında Adnan Oktar ve cemaati hakkında yapılan tartışmalar sonucu kapatılmış ve adresini değiştirmek zorunda kalmıştır. Bir diğer eleştirel site olan Adnanhocabizikapatsana.com'a da Türkiye'den erişim, mahkeme kararıyla engellenmiştir.

10 Nisan 2008 tarihinde Adnan Oktar tarafından yapılan bir dava başvurusu sonucunda Türkiye'den Google Groups sitesine erişim engellenmiştir. 20 Temmuz 2008 itibarıyla yasak kaldırılmıştır.

Evrim teorisini savunan ve yaratılışçılığa karşı çıkan ünlü biyolog Richard Dawkins'in resmî sitesi richarddawkins.net sitesini kişilik haklarına saldırıldığı gerekçesi ile mahkemeye vermiş ve tedbir olarak Türkiye'den erişimini engelletmiştir. Dava hâlâ devam etmektedir.

16 Ekim 2008 tarihinde Vatan gazetesine açtığı dava sonucunda gazetenin İnternet sayfasına erişimi engelletmiştir.

Bibliyografya

Oktar'ın cemaatinin en önemli yayınlarından biri, Global Yayıncılık tarafından hazırlanan Yaratılış Atlası'dır. Kitap Fransızcaya, ardından İngilizceye tercüme edilip on binlerce kopyası ayrım gözetmeden Avrupa ve ABD'deki birçok okul, üniversite ve araştırma enstitüsüne gönderilmiştir. Kitapları teslim alan üniversitelerdeki birçok araştırmacıya göre evrime karşı kullanılan argümanların hiçbiri mantıksal değildir, evrim biyoloğu Kevin Padian'a göre ise Adnan Oktar, evrimin temelleri ve kanıtları hakkında hiçbir bilgiye sahip değildir.

Kitabın Fransa'daki dağıtımı, Radikal İslam hakkında geniş bir tartışma doğurdu. Fransa Milli Eğitim Bakanı Gilles de Robien, "bakanlığın hazırladığı müfredat ile uyuşmayan" bu kitabın tüm okul kütüphanelerinden çıkarılması talimatını verdi. Millî Eğitim Genel Denetleme Kurulu, Paris Üniversitesi'nde Evrimsel Biyoloji profesörü olan Hervé LeGuyader'dan kitabın detaylı analizini istedi. LeGuyader, "bu kitabın daha önceki çoğunluğu Anglosakson kökenli olan yaratılışçı girişimlerden çok daha tehlikeli olduğunu, hiçbir masraftan kaçınılmayan bu gösterişli çalışmanın ve yazarın izlediği yöntemin bilgisiz halk üzerinde oldukça etkili olabileceğini düşündüğünü" söyledi. Ayrıca kitaptaki bilimsel içeriğin "gülünç derecede yetersiz" olduğunu belirtti. Fransız Millî Uzay Çalışmaları Merkezi'nden (CNES) Jacques Arnoult'a göre, BAV ve Adnan Oktar da tıpkı Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ICR gibi yaratılışçı argümanlarını oluştururken bölük-pörçük ve hatalı kaynaklar kullanmaktadır. Arnoult'a göre bu yazarlar evrimi savunan makaleleri de kullanmaktan çekinmemekte, ancak kısa alıntılar yaparak makalelerdeki bütünsel anlamı çarptırmaktadır. Ona göre bu durum çok zararlı sonuçlar doğuran entelektüel sahtekârlıktan başka bir şey değildir.

Ahir zaman, Mehdi ve İsa hakkında kitaplar

 Karanlık Tehlike: Bağnazlık
 Hristiyanlar Hz. İsa'yı Dinlesinler
 Nurculuk
 Ahir zamanın 656 Alameti
 İsa Mesih (as), Hz. Mehdi (as) ve İttihad-ı İslam
 Kuran, Tevrat, Zebur ve İncil'de Hz. Mehdi (as)
 İncil'den Güzel Sözler
 Hz. Mehdi (as) Hakkında Bilgiler
 Deccal Nasıl Öldü? 150 yıl süren Darwinist aldatmacanın sonu
 Hz. İsa (a.s.) ve Hz. Mehdi (a.s.) Bu Yüzyılda Gelecek
 Tevrat'tan Hikmetler ve Güzel Öğütler
 Hz. Mehdi (a.s.) Hz. İbrahim (a.s)'ın Neslindendir
 Bediüzzaman Said Nursi Kendisinin Mehdi Olmadığını Açıklamıştır (kitapçık)
 Hazreti Mehdi (as)'ın Çıkış Alametleri ve Özellikleri (kitapçık)
 Risale-i Nur'da Batıni Tefsir Tehlikesi (kitapçık)
 Peygamberimiz (sav)'in Dilinden Hz. Mehdi (kitapçık)
 Ahir Zaman'ı Bediüzzaman İle Anlamak (kitapçık)
 Bediüzzaman Ahir Zaman'ı Anlatıyor (kitapçık)
 Ahir Zaman Sorularına Bediüzzaman Cevap Veriyor 2 (kitapçık)
 Ahir Zaman Sorularına Bediüzzaman Cevap Veriyor 1 (kitapçık)
 Hazreti İsa (as) Allah'ın Oğlu Değildir Allah'ın Peygamberidir
 Hazreti İsa (as) Ölmedi
 Hazreti İsa (as)'ın Geliş Alametleri
 Altınçağ
 Deccalin Ayini: Terör
 Örnek Müslüman Kadın Hazreti Meryem
 Hazreti İsa Gelecek
 Hazreti Süleyman
 Hazreti Yusuf (as)
 İslam'ın Kışı ve Beklenen Baharı
 İslam'ın Yükselişi
 Kehf Suresi'nden Ahir Zamana İşaretler
 Kıyamet Alametleri
 Kıyamet Günü
 Mehdi ve Altınçağ
 Mesih Müjdesi

Tarih, politika ve strateji hakkında kitaplar

 Yahudilik ve Masonluk
 21. Yüzyıl Masonluğu
 Masonluk ve Kapitalizm
 Tapınakçılar ve Masonlar
 Soykırım Yalanı (Kitabın adı Soykırım Vahşeti olarak değiştirildi.)
 Rohingyalar Güzeldir
 Mültecilere Yardım
 Amerika'nın Göremediği PKK
 İslam Terörü Lanetler
 Komünist Kürdistan Tehlikesi
 Türkiye'nin Geleceğinde Osmanlı Vizyonu
 Hazreti Mehdi (as)'ın Çıkış Alametleri ve Özellikleri (kitapçık)
 Tarihi Bir Yalan Kabataş Devri
 Sosyal Silah Darwinizm
 Yeni Masonik Düzen
 Çözüm Kuran Ahlakı
 Darwin'in Türk Düşmanlığı
 Darwinizm'in İnsanlığa Getirdiği Belalar
 Darwinizm'in Kanlı İdeolojisi Faşizm
 Darwinizm'in Karanlık Büyüsü
 Deccalin Ayini: Terör
 Devlete Bağlılığın Önemi
 Dinler Terörü Lanetler
 Dinsizliğin Dini İle Mücadele
 Gerçekler 1
 Gerçekler 2
 Gizli El Bosna'da
 Global Masonluk 1. Cilt
 Türk İslam Birliğine Çağrı
 İslam'ın Kışı Ve Beklenen Baharı
 İslam'ın Yükselişi
 Kabala ve Masonluk
 Kara Klan
 Komünist Çin'in Zulüm Politikası ve Doğu Türkistan
 Komünizm Pusuda
 Makaleler 2
 Makaleler 3
 Milli Birliğin Önemi
 Şeytanın Bir Silahı: Romantizm
 Tapınak Şövalyeleri
 Terör Sevgiyle Yok Edilir
 Türkiye İçin Milli Strateji
 Türk'ün Dünya Nizamı
 Türk'ün Yüksek Seciyesi

Evrim hakkında kitaplar

 Karanlık Tehlike: Bağnazlık
 Yaratılış Atlası - Cilt 4
 Darwinist Propaganda Yöntemleri
 Deccal Nasıl Öldü? 150 yıl süren Darwinist aldatmacanın sonu
 Darwin Amca Biz Hiç Değişmedik
 Darwin'i Yıkan Kafatasları
 Darwinistler Neleri Düşünmezler?
 Darwinist Propagandanın Çürük Temelleri
 Yaratılış Atlası - Cilt 3
 Darwin'in Açmazı: Ruh
 Darwin DNA'yı Bilseydi
 Yaratılış Atlası - Cilt 2
 Yaratılış Atlası - Cilt 1
 Darwinizm İle İlmi Mücadelenin Önemi
 Darwin'in Anlayamadığı Kambriyen
 Allah'ın Detay Sanatı
 Evrimin Fosillere Yenilişi
 Darwin Bu Gerçekleri Bilmiyordu
 Darwinistlerin Bilmek İstemedikleri Gerçekler
 Tarihi Bir Yalan Kabataş Devri
 Darwinizm Nasıl Bir Açmaz?
 Darwinistlerin Beklediği Cevaplar
 40 Konuda Hücre
 Darwin'in Varislerine
 Kuşların ve Uçuşun Kökeni
 Vücut Elektriği Mucizesi
 Sosyal Silah Darwinizm
 Varilci Darwin
 Hücre Zarındaki Mucize
 Bir Zamanlar Darwinizm
 Kan ve Kalp Mucizesi
 Hayvanlarda Göç Mucizesi
 20 Soruda Evrim Teorisinin Çöküşü
 50 Maddede Evrim Teorisinin Çöküşü
 Allah Akılla Bilinir
 Allah'ın Güzelliklerinden Bir Demet 1
 Allah'ın Güzelliklerinden Bir Demet 2
 Allah'ın Güzelliklerinden Bir Demet 3
 Allah'ın Güzelliklerinden Bir Demet 4
 Allah'ın Munis Sanatından
 Allah'ın Renk Sanatı
 Amerikan Ulusal Bilimler Akademisi'nin Yanılgıları
 Arageçiş Açmazı
 Atom Mucizesi
 Atomun Sırları
 Kusursuz Petekler İnşa Eden Balarıları
 Balarısı Mucizesi
 Bir Tartışmanın Ardından
 Bitkilerdeki Yaratılış Mucizesi
 Biyomimetik Teknoloji Doğayı Taklit Ediyor
 Canlılardaki Fedakarlık ve Akılcı Davranışlar
 Çocuklar Darwin Yalan Söyledi
 Darwin'in Türk Düşmanlığı
 Darwinizm
 Darwinizm Dini
 Darwinizm'in İnsanlığa Getirdiği Belalar
 Darwinizm'in Kanlı İdeolojisi Faşizm
 Darwinizm'in Karanlık Büyüsü
 Darwinizm'in Sonu
 DNA'nın Darwin'e Uyarısı
 Doğadaki Mühendislik
 Doğada Allah'ın Yaratması
 Dünya Hayatının Gerçeği
 Düşünen İnsanlar İçin
 Evrenin Yaratılışı
 Evrim Açmazı 1. Cilt
 Evrim Açmazı 2. Cilt
 Evrim Aldatmacası
 Evrimcilere Net Cevap 1
 Evrimcilere Net Cevap 2
 Evrimcilere Net Cevap 3
 Evrimcilere Net Cevap 4
 Evrimcilerin İtirafları
 Evrimcilerin Yanılgıları
 Evrimin Mikrobiyolojik Çöküşü
 Gerçekler 1
 Gerçekler 2
 Hayatın Gerçek Kökeni
 Hormon Mucizesi
 Hücredeki Bilinç
 İnsanın Yaratılış Mucizesi
 Kainattaki Kusursuzluk Tesadüf Değil
 Karınca Mucizesi
 Koku ve Tat Mucizesi
 Konuşan Kuşlar Mucizesi
 Becerikli Baraj İnşaatçıları Kunduzlar
 Kuran Bilime Yol Gösterir
 Kuran Darwinizmi Yalanlıyor
 Materyalizmin Çöküşü
 Materyalizmin Sonu
 Örümcekteki Mucize
 Protein Mucizesi
 Savunma Sistemi Mucizesi
 Sivrisinek Mucizesi
 Tarihin En Büyük Bilim Sahtekarlığı Evrim Teorisi
 Termit Mucizesi
 Tohum Mucizesi
 Türlerin Evrimi Yanılgısı
 Yaratılış Gerçeği
 Yeşil Mucize: Fotosentez

Çocuklar için kitaplar

 Darwin Amca Biz Hiç Değişmedik
 Evrendeki Mucizeler (Adem Yakup)
 Varilci Darwin
 Kusursuz Petekler İnşa Eden Balarıları
 Çocuklar Darwin Yalan Söyledi
 Çocuklar Sizin İçin - 1
 Çocuklar Sizin İçin - 2
 Dinimizi Öğrenelim
 Göklerdeki İhtişam
 Harika Canlılar
 Hayvanlar Alemi
 Küçük Dostlarımız Karıncaların Dünyası
 Becerikli Baraj İnşaatçıları Kunduzlar
 Müminin 24 Saati
 Vücudumuzdaki Mucizeler

Kitap ehli ve peygamberler hakkında kitaplar

 İslam Terörü Lanetler
 Hristiyanlar Hz. İsa'yı Dinlesinler
 Kuran, Tevrat, Zebur ve İncil'de Hz. Mehdi (as)
 Gelin Birlik Olalım (broşür)
 İncil'den Güzel Sözler
 Hz. İsa (a.s.) ve Hz. Mehdi (a.s.) Bu Yüzyılda Gelecek
 Tevrat'tan Hikmetler ve Güzel Öğütler
 Hz. Mehdi (a.s.) Hz. İbrahim (a.s)'ın Neslindendir
 Risale-i Nur'da Batıni Tefsir Tehlikesi (kitapçık)
 Peygamberimiz (sav)'in Dilinden Hz. Mehdi (kitapçık)
 Peygamberimiz (sav)'in Mucizeleri
 Hazreti İsa (as) Allah'ın Oğlu Değildir Allah'ın Peygamberidir
 Hazreti İsa (as) Ölmedi
 Resulullah'ın (sav) Dilinden Cennet
 Hazreti İsa (as)'ın Geliş Alametleri
 Batı Dünyası Allah'a Yöneliyor
 Dinler Terörü Lanetler
 Gelin Birlik Olalım
 Örnek Müslüman Kadın Hazreti Meryem
 Hazreti İbrahim (as) ve Hazreti Lut (as)
 Hazreti İsa Gelecek
 Hazreti Muhammed (sav)
 Hazreti Musa (as)
 Hazreti Süleyman
 Hazreti Yusuf (as)
 Hazreti Yusuf Medresesi
 İslam'ın İnanç Esasları
 Kavimlerin Helakı
 Kehf Suresi'nden Ahir Zamana İşaretler
 Kuran Fihristi
 Mehdi ve Altınçağ
 Mesih Müjdesi
 Tarih Boyunca Müslümanlara Atılan İftiralar
 Resullerimiz Diyor Ki
 Resullerin Mücadelesi

Madde hakkında kitaplar

 Darwin'in Açmazı: Ruh
 Yaratılış Atlası - Cilt 1
 Gerçeği Bilmek
 Hayalin Diğer Adı: Madde
 İdealizm, Matrix Felsefesi Ve Maddenin Gerçeği
 Kuledeki Küçük Adam
 Sonsuzluk Başlamış Durumda
 Zamansızlık ve Kader Gerçeği

Atatürk hakkında kitaplar

 Asker Atatürk
 Atatürk Ansiklopedisi 1. Cilt
 Atatürk Ansiklopedisi 2. Cilt
 Atatürk'ü İyi Anlamak
 Atatürk'ün Vatan ve Millet Sevgisi
 Atatürk ve Gençlik
 Devlete Bağlılığın Önemi
 Gerçek Atatürkçülük
 Milli Birliğin Önemi
 Samimi Bir Dindar Atatürk

TV programı
Adnan Oktar ile Sohbetler, Adnan Oktar tarafından 26 Aralık 2009 tarihinden itibaren sunulmuş dini programdı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Taraftar
 Harun Yahya resmi sitesi
 Harun Yahya'nın diğer resmi sitesi
 Yaratılış Müzesi
 Dünya'dan Yankılar , Harun Yahya ve Eserleri Hakkında Dünya Basınında Çıkanlar
 Darwinist Propagandaya Net Cevaplar
 Bilim Araştırma Vakfı
 Milli Değerleri Koruma Vakfı

Eleştirel
 Edip Yüksel, İslam düşünce tarihinde evrim, Adnan Oktar'a cevap
 Bilim ve Gelecek dergisi 38. sayısı , Bilimin Safsataya Yanıtı: Harun Yahya Dosyası
 Bilim ve Gelecek dergisi 39. sayısı , ABD Klonu Yaratılışçılık: Harun Yahya Dosyası - 2
 "Teşekkürler Adnan Hoca!.." , Hıncal Uluç'un Adnan Oktar'ın açtığı İnternet sitelerinin engellenmesi davalarına cevaben yazısı
 Evrim karşıtı yaratılışçı iddialara bilimsel cevaplar
 Harun Yahya Çarpıtmaları

1956 doğumlular
Yaşayan insanlar
Ankara doğumlu yazarlar
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Çerkes asıllı Türkler
Türk antikomünistler
Türk dinî liderler
Türk İslamcılar
Türk komplo teorisyenleri
Türk Sünniler
Türk tutuklular ve hükümlüler
Türkiye'de Holokost'u inkâr edenler
Türkiye'de antisemitizm
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
20. yüzyıl kıyametçileri
Antisiyonizm
Kült liderleri
Holokost'u inkâr edenler
Şizofren olan kişiler
Türk Müslümanlar
Engelli Türkler

Adnan Oktar


Radio Posušje je lokalna radijska postaja čije je sjedište u Posušju. Emitira na hrvatskom jeziku na 102,9 MHz., s odašiljača na koti Radovanj, 1200 m nadmorske visine, snage 3,5kW Erp-a. Uz općinu Posušje s temeljnog odašiljača pokriva se područje Tomislavgrada, Ljubuškog, Imotske krajine, dalmatinsko zaleđe, dio općina: Metković, Vrgorac, Čapljina, Grude, Široki Brijeg, Livno i Kupres Godine 2012. širenjem mreže pokriven je grad Mostar, a od 2016. pušteni su u rad objekti u Rakitnu i u PP Blidinje, čime se čujnost proširila na područje općina Jablanica, Konjic i Rama. Program se emitira i putem interneta te HomeTv pružatelja usluge.

Povijest
Osnovana je 1984. godine. Prva je hrvatska lokalna radio postaja u Zapadnoj Hercegovini. Osamostaljenje BiH dočekala je kao jedna od pet hrvatskih postaja u BiH. Prve vijesti s Radio Posušja odaslane su 19. srpnja 1984. godine. Dala je vrlo jak doprinos dolasku demokracije. Posebno je dalo doprinos u Domovinskom ratu, probijajući informativnu blokadu u Hercegovini i Dalmaciji. Radio Posušje pomoglo je stručnom pomoći uspostavi Hrvatskog radija - Radio Rame koje je proradilo 8. lipnja 1993. godine, te tehničkom pomoći uspostavi Radio Kiseljaka.

Programsku shemu čini informativni, športski program, kulturni program, Posuška svakodnevnica, Županijska panorama, ankete, odgovori na pitanja slušatelja, marketing, najave zbivanja, vjerski program (uređuje Franjevačka mladež), svadbene želje i čestitke i dr. Emitira svoje vijesti i reemitira vijesti Radija Herceg-Bosne. Sadržajima se najviše bave stvarima koje se odnose na općinu i Zapadnohercegovačku županiju. U kulturi prate Posuško lito. Od 2015. redovni su i prijenosi svih važnijih događanja u općini Posušje i šire.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice
 Facebook

Radijske postaje na hrvatskom jeziku u Bosni i Hercegovini
Posušje

Radio Posušje


ترامواي مدينة تونس، هو وسيلة نقل حديدي داخل العاصمة التونسية. وهي عربة سكك حديدية خفيفة بدأت الاشتغال سنة 1985. وتشرف عليها شركة نقل تونس وهي شركة عمومية للنقل ظهرت سنة 2003 باندماج شركة المترو الخفيف بتونس (التي يعود تأسيسها إلى سنة 1981) والشركة الوطنية للنقل التي ظهرت سنة 1963. يبلغ الطول الجملي لشبكة الترامواي بمدينة تونس 38.8 كلم، ويتوقف الترام في 58 محطة. تحتوي شبكة الترامواي على ستة خطوط رئيسية، تنطلق من داخل العاصمة (ساحة برشلونة أو محطة تونس البحرية)

التاريخ
بدأت أعمال الخط 1 في عام 1981 مع بدء تشغيل الخط (نحو بن عروس) في عام 1985. تحقيق الاتصال بين خطوط الحافلات والخط 1 في محطة تدخل الوردية بعد سنة، في عام 1986. يتم تشغيل الخطوط الأخرى بعد بضع سنوات: 2 (شمال) في عام 1989، 3 (غرب) و 4 (إلى باردو) في 1990، خط 5 (شمال غرب) في عام 1992. خطوط معينة تم تمديد السطر 3 في عام 1992 والخط 4 إلى الدندان في عام 1997. تم إنشاء شركة نقل تونس في 2003. ومحطة المروج 1 من امتداد 2008.

في 12 نوفمبر 2008، دخل الخط الجديد البالغ طوله 6.8 كيلومتر والذي يخدم إحدى عشرة محطة بين ساحة برشلونة والمروج 4، الخدمة بعد بدء العمل في عام 2005 وبدأ تشغيله في 11 أغسطس 2008. القسم الأول حتى المروج 2. في 2 أكتوبر 2007، يعمل الامتداد على الخط 4، أي 5.2 كيلومترات باتجاه جامعة منوبة، تم افتتاح الخط أخيرًا في 10 ديسمبر 2009، مع تأخير لمدة شهر ونصف مقارنة بالمواعيد النهائية المخططة. بالإضافة إلى ذلك، كجزء من الخطة الخمسية الحادية عشرة (2007-2011)، مشاريع لتوسيع الشبكة إلى أحياء المنزه أو النصر أو حتى إلى مدن الضواحي (الكرم، عين زغوان، سيدي داود والبحر الأزرق) التي تم اختيارها.

المعدات
في عام 2016، هناك 134 قطار سيمنز في الخدمة، تم تسليمها جميعًا بين عامي 1984 و1997. تتكون القطارات من عربتين. يتميز كل عنصر بـ:

 محاور نوع Bo-2-2-Bo
 المحركات 2 × 240 كيلوواط
 بوزن 40.3 طن
 بطول 30 مترًا بعرض 2.47 متر

في عام 2004، تم التوصل إلى اتفاق على مستوى الحكومتين الفرنسية والتونسية لاقتناء ثلاثين قطارا جديدا من نوع ألستوم سيتاديس. يبلغ طول كل عربة 64 مترًا وعرضها 2.4 مترًا، وتم بناؤها من قِبل شركة ألستوم سيتاديس، مع كلتا العربتين تتسعان لـ 58 مقعد وتتسع لما يصل إلى 208 أشخاص. في نهاية عملية التسليم هذه، والتي تقدر تكلفتها بـ 40.9 مليون يورو، يضم أسطول شركة نقل تونس 55 قطارًا جديدًا للمترو. يتم وضع أول قطارات في التداول في 17 سبتمبر 2007. 39 يتم تداولها على الشبكة في عام 2016. العرباتخضراء اللون مع خط أبيض في المنتصف. بعضها وسيلة للإعلانات.

معلومات عملية

يمتد الترام من الساعة 03:00 حتى منتصف الليل. يمكن شراء تذاكر النقل بشكل فردي أو كتابي أو في عدادات التذاكر في المحطات (في القطارات للخدمة الليلية) أو عن طريق الاشتراك (إمكانية الشراء عبر الإنترنت على الإنترنت).

يعتمد السعر على المسافة المقطوعة ويختلف وفقًا لعدد الأقسام (واحد إلى ثمانية) من الرحلة. في عام 2016، تبلغ تكلفة التذكرة التي تغطي قسمًا واحدًا 320 مليماً وتذكرة تغطي ثمانية أقسام 1,550 دينار. تواتر مرور القطارات من الناحية النظرية، في ساعة الذروة، من ست إلى ثماني دقائق واثني عشر دقيقة خلال بقية الخدمة.

الخطوط

 الخط 1: ويبلغ طوله 9.2 كلم، ويتجه نحو ضاحية بن عروس جنوبا، ويمر بأحياء الوردية وابن سينا والكبارية وحي النور وينطلق هذا الخط من محطّة تونس البحرية؛ وقد افتتح هذا الخط سنة 1985.
 الخط 2: ويبلغ طوله 8.9 كلم، ويتجه نحو ضاحية أريانة شمالا، ويمر بحي الخضراء والمنزه؛ وقد افتتح هذا الخط سنة 1989.
 الخط 3: ويبلغ طوله 8.4 كلم ويتجه نحو حي ابن خلدون غربا ويمر بحي باب سعدون وحي الرمانة والمركب الجامعي. وقد افتتح سنة 1990.
 الخط 4: ويبلغ طوله 15 كلم، ويتجه نحو المركب الجامعي بمنوبة مرورا بالدندان وباردو والسعيدية. وقد افتتح سنة 1990 حتى باردو ثم وقع مده إلى الدندان سنة 1997. ثم تم بين منتصف عام 2008 ونهاية عام 2009 تمديد هذا الخط ليصل إلى المركب الجامعي بضاحية منوبة غربي العاصمة، وقد تم افتتاحه يوم 10 ديسمبر 2009.
 الخط 5: ويبلغ طوله 9.8 كلم، ويتجه نحو حي الانطلاقة غربا ويمر بمحاذاة حي ابن خلدون وحي التحرير والعمران الأعلى. وقد افتتح سنة 1992.
 الخط 6: ويبلغ طوله انطلاقا من محطة محمد علي بالوردية 6.8 كلم وهو يغطي جانبا من حي ابن سينا حتى مستوى منتزه المروج ثم ينعطف شرقا فَيَشـُــقُّ حي المروج 2 ثم يتجه جنوبا لِيَـشُــقَّ كلا من المروج1 و 3 إلى أن يصل المروج 4. ويتضمن هذا المسلك 11 محطة بالإضافة إلى 5 محطات تابعة للجذع المشترك للخطين رقم 1 و 6 الرابط بين محطتي برشلونة ومحمد علي. وقد تم تشغيل القسط الأول من الخط 6 الذي يصل إلى منتزه المروج يوم 11 أوت 2008 ثم القسط الثاني إلى المروج 4 يوم 12 نوفمبر 2008.

شبكة الخطوط

الخط 1

الخط 2

الخط 3

الخط 4

الخط 5

الخط 6

معرض الصور

مراجع

تونس (مدينة)
مشاريع مترو في الوطن العربي
نظام النقل السريع في تونس

المترو الخفيف لمدينة تونس


Glubbdubdrib (also spelled Glubdubdrib or Glubbdubdribb in some editions) was an island of sorcerers and magicians, one of the imaginary countries visited by Lemuel Gulliver in the 1726 satirical novel Gulliver's Travels by Anglo-Irish author Jonathan Swift. The episode on Glubbdubdrib "explores the theme of humanity's progressive degeneration."

Location
The location of Glubdubdrib is illustrated in both the text and the map at the beginning of part III of Gulliver's Travels, though they are not consistent with each other.
The map shows Glubdubdrib to be southwest of the port of Maldonada on the southwest coast of Luggnagg, while the text states the island is southwest of Balnibarbi, and Maldonada to be a port of that land.

Description
Glubbdubdrib is about one third as large as the Isle of Wight. The inhabitants of Glubbdubdrib can wield magic, and most of their technology is utilized through magical means. The eldest in succession is prince or governor of the island. He has a 'noble' palace, and a park of about three thousand acres, surrounded by a wall of hewn stone twenty foot high.

On visiting Glubbdubdrib, Gulliver had the occasion, thanks to the power of their necromancers, to speak with Brutus of ancient Rome, whom Gulliver greatly admired, among many other famous historical personages, including Socrates. Many ideas of historians were corrected this way. Gulliver spends five days doing this, then three days looking at some of the 'modern' dead, trying to find the greatest figure in the past 200 or 300 years in his country and others in Europe. Gulliver gets a new view of historians and heroes, claiming 'I was chiefly disgusted with modern History'.

Further reading
 "Gulliver's 'Temple of Fame': Glubbdubdrib Revisited" by Dirk Passman, Helgard Stöver-Leidig and Hermann Real, Reading Swift: Papers from The Fourth Münster Symposium on Jonathan Swift Ed. Hermann J. Real and Helgard Stöver-Leidig (München, Germany: Wilhelm Sink Verlag, 2003), 329-48.

Notes

References
Jonathan Swift: Guliver's Travels Oxford World Classics (1986, reprint 2008) introduction by Claude Rawson, explanatory notes by Ian Higgins

Fictional elements introduced in 1726
Fictional countries
Fictional islands
Gulliver's Travels locations
Fictional island countries

Glubbdubdrib


زيبولون مونتغومري بايك  (ولد 5 يناير 1779 – توفي 27 أبريل 1813) هو عميد ومستكشف أمريكي سُمّيت على اسمه قمة بايكس بيك في كولورادو (وكان اسمها في الأصل من إل كابيتان). كان ضابطا في الجيش الأمريكي قاد حملتين بأمر الرئيس الثالث توماس جيفرسون لاستكشاف منطقة لويزيانا المشتراة حديثا، أولا في عام 1805-06 لاستكشاف الروافد الشمالية العليا لنهر المسيسيبي، ثم في عام 1806-07 لاستكشاف الجنوب الغربي إلى حدود المستعمرات الإسبانية الشمالية في نيو مكسيكو وتكساس. تزامنت رحلات بايك مع حملات جيفرسون الاستكشافية الأخرى، بما في ذلك حملة لويس وكلارك (1804-1806) ورحلة توماس فريمان وبيتر كوستيس إلى النهر الأحمر (1806).

عبرت الرحلة الثانية لبايك جبال روكي نحو ما أصبح لاحقا جنوب كولورادو، ما أدى إلى اعتقاله من قبل السلطات الاستعمارية الإسبانية بالقرب من سانتا في، فتم إرسال بايك ورجاله إلى تشيواوا (في المكسيك حاليا) للاستجواب. في وقت لاحق من عام 1807، تمت مرافقة بايك وبعض من رجاله من قبل الإسبان عبر تكساس وأُطلق سراحهم بالقرب من الأراضي الأمريكية في لويزيانا.

في عام 1810 ، نشر بايك سجلا عن رحلاته، واشتهر الكتاب حتى أنه تمت ترجمته إلى اللغات الهولندية والفرنسية والألمانية عندما نشر في أوروبا. وترقّى إلى رتبة عميد في الجيش الأمريكي وخدم في حرب 1812، حتى قُتل خلال معركة يورك في أبريل 1813 قرب العاصمة البريطانية الاستعمارية آنذاك في كندا العليا (أونتاريو لاحقا).

رحلاته
بدأ بايك أول رحلاته في 9 أغسطس 1805 مع 20 رجلا من سانت لويس، ميزوري ليستكشف مصب نهر ميسيسيبي، وقابل بعض زعماء قبائل أوجيبوا في برايري دو شين وأقنعهم بأن يطردوا تجار الويسكي من بينهم وأن يعقدوا سلاما مع السيو، ووصل إلى شلالات سانت أنتوني (23 سبتمبر) واشترى قطعة أرض مساحتها نحو 20 كم مربع في مصب سان كروا لبناء حصن، وفي ليتل فولز (منتصف أكتوبر) بنى حاجزا ترك فيه سبعة رجال، ووصل بحيرة ليتش، والتي قال إنها المنبع الرئيسي للميسيسبي، في 1 فبراير 1806 رحل 50 كم نحو بحيرة كاس، وبعد أن عمل ضد التأثير البريطاني على الهنود، رجع إلى الميسيسبي من دين كريك إلى سانت لويس، ووصل في 30 أبريل.

في عام 1806 أمر بإعادة خمسين من أفراد قبائل أوساجي إلى مواطنهم، وكانت الحكومة قد افتدتهم من قبيلة بوتاواتومي، ويساعده هذا في اكتشاف تلك المناطق، فبدأ رحلته في 5 يوليو وذهب شمالا عبر ميسوري إلى نهر كانساس، ثم جنوبا حنى نهر نبراسكا حيث تناقش مع إحدى مجالس هنود باوني في 29 سبتمبر، وفي بداية أكتوبر ذهب نحو الجنوب إلى نهر أركانساس حيث وصله في 4 أكتوبر.

ذهب يوم 28 أكتوبر مع 16 رجل إلى رويال غورج ووصله في 7 ديسمبر وكان قد رأى الجبال التي سميت عليه وهي قمة بايك في يوم 23 نوفمبر. ثم ذهب للشمال الغربي ووصل لكانون سيتي وحتى أويل كريك. وفي بحثه عن النهر الأحمر وصل إلى جنوب بلات وذهب إلى ساوث بارك وتركه عبر ممر تراوت كريك ووصل إلى نهر أركانساس وكان يظن أنه النهر الأحمر الذي كان يبحث عنه. ورحل نحو الجنوب والجنوب الغربي فوصل إلى ريو غراندي ديل نورتي (في منطقة هي الآن محافظتا ألاموسا وكونيخوس في كولورادو) في 30 يناير 1807.

هناك في 26 فبراير سُجِن هو مجموعة صغيرة من رجاله من قِبَل السلطات الإسبانية وأرسلوه في البداية إلى سانتا في ثم إلى تشيواوا ثم إلى جنرال سالسيدو وأعادوه نحو الحدود الأمريكية حيث أُطلق سراحه في 1 يوليو 1807.

خدمته العسكرية
تمّت ترقيته إلى رتبة نقيب في أغسطس 1806 ورائد في مايو 1808 ومقدّم في ديسمبر 1809 وعقيد في يوليو 1812. وحاول عبثا أن ينال تخصيصا ماليا لنفسه ورجاله من الكونغرس، وكان ممثلا عسكريا في نيو أورلينز بين أعوام 1809 – 10 وكان نائب عريف بحري في أبريل إلى يوليو 1812.

اشترك في حرب 1812 كضابط مساعد ومفتش عام في الحملة على يورك (وهي الآن تورونتو) في كندا وكان في قيادة الجنود في المعركة عند الهجوم عليها يوم 27 أبريل 1813 وقتل بصخرة سقطت عليه عندما تراجعت الحامية البريطانية وأشعلت النار في مستودع الذخيرة.

سجلات حول بايك
له كتاب «رحلات حول منابع نهر ميسيسيبي وعبر الأجزاء الغربية من لويزيانا، ورحلة حول دواخل إسبانيا الجديدة» ونشر في فيلادلفيا عام 1810 وأعيد طبعه وتنظيمه في لندن عام 1811 وظهرت طبعة فرنسية في باريس عام 1812 ونسخة هولندية في أمستردام عام 1812 أو 1813، وهناك نسخة نموذجية مع مذكرات وملاحظات بقلم إليوت كوس وصدرت في ثلاثة مجلدات في نيويورك عام 1895. وبعض الأوراق التي أُخِذت منه في المكسيك محفوظة الآن في الأرشيف المكسيكي.

روابط خارجية

مراجع

أفراد عسكريون من ترنتون (نيوجيرسي)
مستكشفو أمريكيون من أمريكا الشمالية
أشخاص من ترنتون (نيوجيرسي)
أفراد الجيش الأمريكي في حرب عام 1812
أفراد عسكريون أمريكيون قتلوا في حرب عام 1812
أفراد عسكريون من نيوجيرسي
تاريخ توسع الولايات المتحدة
تاريخ ما قبل الدولة في مينيسوتا
جنرالات الجيش الأمريكي
ريد ريفر في الجنوب
مستكشفو أمريكا الشمالية
مستكشفون أمريكيون
مستكشفون من الولايات المتحدة
مواليد 1779
وفيات 1813

زيبولون بايك


A chacina da Vila Cruzeiro, também chamada de chacina do complexo da Penha, ocorreu em 24 de maio de 2022 na favela homônima, no Rio de Janeiro, durante uma operação conjunta do Batalhão de Operações Policiais Especiais (BOPE), da Polícia Federal e da Polícia Rodoviária Federal, que resultou em 23 pessoas mortas a tiros ou com objetos de corte. Foi a segunda operação policial mais letal da cidade do Rio de Janeiro, atrás apenas da Chacina do Jacarezinho, ocorrida um ano antes. Além dos mortos, a chacina também resultou no fechamento de postos de saúde e escolas.

A operação ocorreu durante o mandato do governador Cláudio Castro. Em apenas um ano, ocorreram 39 chacinas no estado, deixando 182 mortos. Apenas na região onde a operação ocorreu, aconteceram 4 chacinas em um ano, deixando 42 mortos.

Operação
De acordo com o Bope, a operação visava prender mais de 50 traficantes do Comando Vermelho vindos de vários estados que estavam indo para a Favela da Rocinha. A equipe policial à paisana foi descoberta por volta das 16h e a PM realizou uma operação de emergência envolvendo 80 agentes e 26 membros da Polícia Rodoviária Federal. O tiroteio se arrastou por horas até chegar na mata da Serra da Misericórdia, que liga a Vila Cruzeiro ao Complexo do Alemão, onde a maior parte das vítimas foram baleadas. Foram apreendidos 14 fuzis, 12 granadas, 4 pistolas, 10 carros, 20 motos e R$ 4 milhões em drogas. As vítimas foram transferidas para o Hospital Estadual Getúlio Vargas. A PM afirma que a facção é muito atuante, responsável por 80% dos confrontos no Rio. Além do Rio de Janeiro, as vítimas também vinham de outros estados, como Alagoas, Bahia, Ceará, Rio Grande do Norte, Amazonas e Pará. A Polícia Militar do Rio afirma que a operação gerou um prejuízo de R$ 5,2 milhões para o Comando Vermelho, e que os fuzis apreendidos são armamento de guerra, capazes de disparar 800 tiros por minuto, com alcance de 1,5 km e precisão de 500 metros.

Pedido de cessar-fogo
Durante a ação, 22 entidades assinaram carta endereçada para o governo do Rio de Janeiro, ao Ministério Público estadual, à Secretaria de Polícia Militar, à Polícia Federal e à Superintendência da Polícia Rodoviária Federal pedindo o cessar-fogo imediato para a retirada dos corpos. De acordo com a carta, as forças de segurança estavam impedindo a retirada dos corpos e ameaçando ativistas pelos direitos humanos.

Os assinantes foram os seguintes:

 Anistia Internacional
 Apadrinhe um Sorriso
 Articuladas
 Casa Fluminense
 Coletivo Papo Reto
 Conectas Direitos Humanos
 Conselho Estadual de Direitos Humanos do Estado do Rio de Janeiro
 Dani Monteiro - Presidente da Comissão de Direitos Humanos da Assembleia Legislativa do
 Estado do Rio de Janeiro
 Fase- RJ
 Fórum Social de Manguinhos
 Iniciativa Direito à Memória e Justiça Racial
 Instituto de Defesa da População Negra
 Instituto Marielle Franco
 Instituto Raça e Igualdade
 ISER - Instituto de Estudos da Religião
 Justiça Global
 Movimenta Caxias
 Movimento Candelária Nunca Mais
 Movimento Favelas Na Luta
 Observatório de Favelas
 Rede de Comunidades e Movimentos contra a Violência
 Rede Nacional de Mães e Familiares de Vítimas do Terrorismo de Estado

Envolvimento da Polícia Rodoviária Federal
O envolvimento da Polícia Rodoviária Federal foi questionado, pois a operação ocorreu longe de qualquer rodovia. Porém, a atuação das forças não se restringe apenas a elas. Esse tipo de porosidade é uma realidade em todas as forças de segurança no Brasil. Conforme a BBC, "a PRF afirmou em nota que participou da ação porque as 'lideranças criminosas escondidas na comunidade' também 'atuam em crimes nas rodovias federais'".

O Núcleo de Operações Especiais da PRF se envolveu em outros dois escândalos durante o governo Bolsonaro. No dia 31 de agosto de 2021, ela foi parte de uma operação em Minas Gerais que visava combater o Novo Cangaço e terminou com 25 mortos, e no dia 25 de maio de 2022, um dia depois da chacina da Vila Cruzeiro, o grupo matou um homem dentro de uma viatura, que foi transformada em uma câmara de gás improvisada.

As ações fazem parte da política da PRF, de aprofundamento das forças de elite das polícias militares. O contingente da PRF também aumentou mais do que de todas as outras polícias, com um incremento de suas forças estimado em 20%.

Apreensão de imagens do SBT
O cinegrafista do SBT, Francisco Vidal, estava registrando o ocorrido quando teve seu material confiscado e foi retirado do local pela Polícia Rodoviária Federal por estar dentro da linha de fogo. Mais tarde, seu material foi devolvido, mas sem o cartão de memória de sua câmera. O SBT então divulgou nota onde pedia esclarecimentos sobre o paradeiro do eletrônico. O vídeo registrado mostrava a Polícia Civil encurralada numa estrada entre a Vila Cruzeiro e o Complexo do Alemão pedindo socorro após o policial Sérgio Silva ter sido baleado, terminando em seu resgate. Em seguida, a Record publicou o registro como exclusivo, porém quando notificada a rede de televisão o retirou do ar. A PRF afirma que abriu uma investigação para apurar os fatos.

Mortos e feridos

O número de mortos chegou a 26. Porém, mais tarde o Instituto Médico-Legal informou que três dos mortos na verdade provinham de outro confronto, no morro do Juramento. O numero de mortos é, portanto 23. Desses, 16 não respondiam a processos criminais.

O policial civil Sérgio Silva do Rosário foi o único agente ferido, tendo ele sido atingido por estilhaços de bala ao fazer uma perícia. Outras cinco pessoas foram feridas e levadas a hospitais da cidade. Entre eles estão Edson Ferreira da Costa e Ryan de Almeida, que foram internados respectivamente na Unidade de Pronto Atendimento do Complexo de Gericinó e o Hospital Municipal Salgado Filho. Uma mulher cujo irmão foi baleado no tornozelo e na virilha diz que mesmo após o irmão estar quase inconsciente, os policiais apontaram o fuzil para ele e a chamaram de vagabunda. Após pedir a arma de seu irmão e ela dizer que não havia arma nenhuma, ainda recebeu ameaças de ter o rosto borrifado com gás pimenta. Quando o irmão finalmente foi retirado com o auxílio de uma cadeira de rodas, um dos policiais comentou que "se morrer, só enterrar." A família afirma que o garoto trabalhava em um bar, mas a polícia o acusa de ser segurança de um dos líderes do CV, o Abelha (Wilton Carlos Quintanilha). O irmão foi transferido para a  Unidade de Pronto Atendimento do Complexo Penitenciário de Bangu e sobreviveu. Ainda, um ativista social gravou parte da ação, e o Bope disparou uma vez em sua direção. Ele se identificou para o Uol, que optou por esconder sua identidade para protegê-lo de represálias.

Uma mulher foi morta por uma bala perdida na comunidade da Chatuba, vizinha à Vila Cruzeiro. Gabrielle Ferreira da Cunha tinha 41 anos e foi atingida em casa. A Polícia Militar afirma que ela foi morta por um dos fuzis dos criminosos.

Além dela, ao menos 25 pessoas morreram, todos sendo considerados pela polícia como suspeitos. Moradores relatam que uma das vitimas foi morta por facadas pelos policiais. A  Comissão de Direitos Humanos da OAB-RJ respalda a versão, dizendo que um dos corpos realmente apresenta perfurações. O corpo foi encontrado com o rosto repleto de pó branco. Os moradores relatam que a polícia o obrigou a comer cocaína antes de assassiná-lo. Outra vítima, Natan Werneck, chegou a pedir socorro por telefone e foi resgatado apenas 6 horas após o ocorrido, falecendo no hospital.

Lista de vítimas

Mortos em outro conflito
Inicialmente foram contabilizados 26 mortos, porém no dia 23 a Polícia Civil do Rio de Janeiro confirmou que três dessas vítimas morreram em outro conflito que ocorria no Morro do Juramento. As vítimas são as seguintes:

Reações

Pré-candidatos ao governo do Rio
O Governador Cláudio Castro (PL) apoiou a "operação" na comunidade. Contudo, ele foi acusado de desejar o extermínio da favela e de fazer uso político do acontecimento, visando a uma reeleição. De acordo com ele, o local foi transformado em um hotel de luxo para traficantes. Também trouxe que uma semana antes da operação, um helicóptero havia sido alvejado no local.

Marcelo Freixo (pré-candidato pelo PSB), alegou que "matança não é segurança. "Lembrou que é possível combater o crime sem letalidade e de modo eficiente. Afirmou também que é preciso "acabar com o uso político da polícia".

Rodrigo Neves (PDT) afirmou que "ações espetaculosas e sem estratégia, como essa de hoje, produziram matança e colocaram em risco a população pobre das favelas e os próprios policiais".

Felipe Santa Cruz (PSD) lamentou o ocorrido: "mais uma trágica operação da polícia militar na Vila Cruzeiro. A política de segurança não pode ser uma política de morte".

Federação de Favelas do Estado do Rio de Janeiro
A Federação de Favelas do Estado do Rio de Janeiro (FAFERJ) — que chama o episódio de "chacina do complexo da Penha" — afirmou que o massacre teve finalidade política:

Ordem dos Advogados do Brasil
De acordo com a OAB, a ação policial tem indícios de tortura, e que "as chacinas viraram política pública para favorecer os desejos da classe média." Também trazem que a aprovação do governador Cláudio Castro saltou de 14% para 40% após a chacina.

Governo Federal
O presidente Jair Bolsonaro elogiou o Bope pela operação, alegando que a facção criminosa começou o tiroteio. Entretanto, lamentou a morte de Gabrielle.

Supremo Tribunal Federal
O presidente do STF Luiz Fux afirmou que a Polícia Militar deve satisfações pela operação.

O ministro do STF Edson Fachin disse em nota que estava muito preocupado com a operação. Também afirmou que tem confiança que a decisão do STF será cumprida e que uma investigação completa será realizada.

Forças de segurança
A Polícia Militar Fluminense argumenta que a migração dos traficantes para o Rio de Janeiro se deu por conta das restrições feitas pelo STF, aprovada por Edson Fachin por ocasião da pandemia de Covid-19.

A Polícia Rodoviária Federal se pronunciou em comunicado oficial que apenas no Pará ocorreram dez atentados contra a vida de agentes públicos nas últimas semanas, e dará apoio a outras forças de segurança sempre que necessário.

Imprensa
A Folha de S. Paulo afirma que o saldo da operação não justifica a chacina, e que esse tipo de ação deveria ser realizada apenas em regime de exceção.

O jornal O Globo afirma que a operação não trouxe resultados concretos do ponto de vista da segurança pública, se tratando de uma política intencional de extermínio contra a população pobre e preta. Ainda, que se trata de uma disputa de controle territorial que acarretará no máximo a mudança das lideranças locais.

A Gazeta do Povo diz que os defensores do uso do termo "chacina" afirmam que se trata de uma por nenhum policial ter morrido, porém questiona quantos policiais são necessários morrerem para que o ocorrido seja considerado uma operação. Por outro lado, os que defendem o contrário ignoram as vítimas inocentes. Também afirmam que é natural que houvesse retaliação, já que a operação se deu em um contexto de guerra urbana e os criminosos em questão eram perigosos e estavam em seu próprio território. Portanto, seria necessário esperar as investigações para a classificação do ocorrido.

O Poder360 afirma que a matança ocorreu para servir de palanque para o ano eleitoral. Também elogiou as medidas do STF de restrição das operações durante a pandemia.

O ocorrido também repercutiu em jornais do exterior, como The Washington Post, The Guardian e Al Jazeera.

Investigação
No mesmo dia da chacina, o Ministério Público do Rio de Janeiro abriu procedimento para investigar a ação policial, dando dez dias para todos os envolvidos serem ouvidos e o Bope indicar os responsáveis pelas mortes. O Ministério Público Federal também abriu uma investigação para averiguar as ações dos policais individualmente. Além disso, também entrou com uma decisão liminar na justiça para que a PRF passe a atuar apenas em rodovias. A multa solicitada em caso de descumprimento é de R$ 1 milhão.

O PSB e entidades de direitos humanos acionaram o Supremo Tribunal Federal para que o governo do Rio de Janeiro elabore outro plano para a redução da letalidade policial em operações. O pedido foi encaminhado ao ministro Edson Fachin. Em fevereiro, o STF já havia obrigado o governador Cláudio Castro para explicar o que faria sobre a situação de violência no Rio, mas recebeu uma resposta com intenções genéricas.

Foi dado 30 dias para o governo do Rio de Janeiro ouvir as críticas da Defensoria Pública, o Ministério Público e a Ordem dos Advogados do Brasil (OAB) sobre o plano anterior e mais 30 dias para o texto passar por consultoria pública. O governo não é obrigado a acatar as decisões, mas precisará justificar caso assim o faça. O governador Cláudio Castro foi ouvido no dia 1 de junho, onde negou que a ação seria uma chacina pelo tiroteio ter sido iniciado pelos criminosos. "Quem faz chacina é quem aponta arma para a polícia. Isso é um tapa na cara da sociedade." Também afirmou que mandará instalar câmeras nas fardas policiais, algo que já havia sido decidido pelo STF anteriormente, processo que será feito em etapas. Comentando sobre a briga do governo com o STF, Cláudio Castro diz que ambas as partes querem colaborar e que é um assunto superado. Porém, Gilmar Mendes criticou a corte pela priorização do estado do Rio de Janeiro no processo recuperação fiscal.
Edson Fachin diz ainda que está preocupado com o sigilo das imagens, e que as câmeras estão sendo instaladas nas unidades policiais com menor letalidade. A Polícia Militar do Rio de Janeiro afirmou para o jornal O Globo que as imagens de fato não ficarão disponíveis para a população, mas podem ser solicitadas pelos órgãos de controle sem ordem judicial. Também, que as imagens de ocorrência ficarão guardadas por um ano, enquanto as restantes, por dois meses. O PSB e as outras entidades responsáveis pela medida também mostraram preocupação.

2022 no Rio de Janeiro
Assassinados na década de 2020 no Brasil
Eventos de maio de 2022
Penha (Rio de Janeiro)
Chacinas policiais no Rio de Janeiro

Chacina da Vila Cruzeiro


Princesa Oliveros (María Princesa Oliveros Bohórquez; * 10. August 1975) ist eine kolumbianische Hürdenläuferin.

Bei den Leichtathletik-Südamerikameisterschaften gewann sie 1999 in Bogotá Bronze über 100 m Hürden und 400 m Hürden und 2001 in Manaus Silber über 400 m Hürden.

2002 errang sie bei den Zentralamerika- und Karibikspielen in Silber über 100 m Hürden und Bronze über 400 m Hürden. Im Jahr darauf holte sie bei den Südamerikameisterschaften 2003 jeweils Bronze über 100 m Hürden und 400 m Hürden. 2005 folgte bei den Südamerikameisterschaften in Cali eine Silbermedaille über 100 m Hürden.

Über 400 m Hürden gewann sie bei den Leichtathletik-Zentralamerika- und Karibikmeisterschaften 2008 Silber, bei den Südamerikameisterschaften 2009 Bronze. 2011 folgte einer Silbermedaille bei den Südamerikameisterschaften in Buenos Aires Gold bei den Panamerikanischen Spielen in Guadalajara.

Mehrmals kam sie mit der kolumbianischen Mannschaft in der 4-mal-400-Meter-Staffel aufs Treppchen: Bei den Südamerikameisterschaften 2006 in Tunja und 2011 in Buenos Aires gab es Silber, bei den Panamerikanischen Spielen 2011 Bronze.

Persönliche Bestzeiten

 100 m Hürden: 13,41 s, 30. April 2011, Medellín
 400 m Hürden: 56,26 s, 26. Oktober 2011, Guadalajara
 400 m: 54,07 s, 24. Juni 2006, Medellín

Weblinks

 Athletenporträt bei Tilastopaja OY

400-Meter-Läufer (Kolumbien)
400-Meter-Hürdenläufer (Kolumbien)
4-mal-400-Meter-Staffel-Läufer (Kolumbien)
Olympiateilnehmer (Kolumbien)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Teilnehmer an den Panamerikanischen Spielen (Kolumbien)
Panamerikaspielesieger (Leichtathletik)
Kolumbianer
Geboren 1975
Frau
Teilnehmer an den Zentralamerika- und Karibikspielen

Princesa Oliveros


KONE Oyj es uno de los fabricantes más importantes de elevadores y escaleras mecánicas del mundo. Emplea a más de 60.000 personas en 60 países alrededor de todo el mundo.

Destaca por haber revolucionado el mercado en 1996, con la invención del ascensor sin cuarto de máquinas, y por ser la única representante de su sector que destaca en la lista de compañías más innovadoras del mundo de la revista Forbes.

KONE, junto a Otis y Schindler, están consideradas como las empresas más grandes de la industria.

Historia
La empresa se fundó el 27 de octubre de 1910 como Sociedad Anónima. El nombre Kone proviene del finlandés y se traduce como Máquina.

Su sede se encuentra en Espoo.

En 1970 la empresa se hizo con la primera compañía fundada fuera de Escandinavia, Ing. Stefan Sowitsch & Co.KG., fundada en 1914. La empresa se denominaba hasta 1999 Sowitsch Aktiengesellschaft, y más tarde Kone Sowitsch AG. No sería hasta el 1 de enero que adquiriera la denominación Kone Aktiengesellschaft.

En 1973 adquirió Kone GmbH, Aufzüge und Rolltreppen, Tür- und Torservice Hävemeyer & Sander, Aufzüge, empresa alemana fundada en 1873 en Hannover.

A mediados de los años 1980 KONE adquirió la empresa Aufzug-Bauer de Augsburgo (Alemania), filial que abandonó la producción para dedicarse actualmente a la mercadotecnia, montaje y mantenimiento.

En 1987 adquirió al fabricante italiano de ascensores Sabiem, desapareciendo esta marca tras su fusión con esta empresa.

En 1994 adquirió Montgomery Elevators, fabricante estadounidense de ascensores y escaleras mecánicas.

En 1996 adquirió O&K Rolltreppen.

Fruto de su continua inversión en investigación y desarrollo, en 1996 la empresa introdujo nuevas tecnologías, como la máquina de elevación Kone EcoDisc y el concepto de tecnología de ascensores sin cuarto de máquinas (Machine Room-Less). El uso de estos mecanismos permitió que todo el equipo del ascensor y su funcionamiento interno estuvieran confinados al interior del pozo del ascensor, en lugar de necesitar una sala entera dedicada a la máquina de tracción.

En junio de 2013, la compañía lanzó una nueva tecnología para ascensores de gran altura, llamada Kone UltraRope. Esta permite a los ascensores viajar alturas de hasta un kilómetro debido a su bajo peso y contribuye a reducir el consumo de energía de forma significativa. Sus propiedades se deben a su núcleo de cinta de fibra de carbono y un recubrimiento de alta fricción. La Torre Jeddah en Arabia Saudita (con una altura de 1.000 metros), que se inaugurará en 2024, contará con Kone UltraRope.

Perfil de empresa
Los ingresos anuales ascendieron a 10,5 miles de millones de euros y la plantilla comprende 62.000 empleados distribuidos en 800 filiales en 60 países. Kone fabrica ascensores, escaleras mecánicas, puertas y sistemas de descarga que comercializa en 80 países.

Laboratorio de Pruebas
Sus ensayos para ascensores se realizan bajo tierra, concretamente a 350 metros, en lo que es el pasillo de ensayos más largo del mundo situado en Tytyri, Finlandia.

Está compuesto de 11 pozos de ascensores, de los cuales 7 están destinados exclusivamente para rascacielos.

En sitio, KONE puede realizar pruebas bajo condiciones extremas y la velocidad de los ascensores en la instalación puede llegar a alcanzar los 70 km/h.

Referencias

Enlaces externos

 Página web oficial

Empresas de Finlandia
Fabricantes de ascensores
Espoo

KONE


Hilary Bradt MBE () este fondatoarea companiei Bradt Travel Guides, o editură care a devenit o prezență tot mai vizibilă în universul cărților de călătorie de la mijlocul anilor 1970.

Începând din 1972 Hilary Bradt a petrecut 18 luni în drumeții din Columbia până în Țara de Foc și apoi în Argentina și Brazilia, împreună cu soțul ei, cu care a fondat ulterior editura Bradt Travel Guides. Prima lor carte a fost Backpacking along Ancient Ways in Peru and Bolivia.

Ghidurile Bradt au început să acopere destinații exotice sau neconvenționale precum Rwanda și Albania și au continuat să vizeze această nișă, publicând frecvent ghiduri turistice ale unor țări care nu au fost încă prezentate de nicio altă editură de cărți de călătorie. Cărțile editurii Bradt au câștigat mai multe premii. Compania își are sediul în localitatea Chalfont St Peter din Anglia.

După ce a condus compania timp de 35 de ani, Bradt și-a anunțat retragerea în 2007, dar a continuat să se implice în calitate de director al companiei. Ea a continuat să scrie și după pensionare, realizând un ghid turistic al comitatului Devon și colaborând cu articole în ziarele și revistele britanice, precum și în colecțiile de povești de călătorie.

Bradt a lucrat intens ca organizatoare a unor tururi turistice. Zona ei specială de interes este Madagascarul și ea a scris mai multe cărți despre această țară insulară africană. Bradt este membru de lungă durată al British Guild of Travel Writers, care i-a decernat un premiu pentru întreaga carieră în noiembrie 2009.

A fost numită membru al Ordinului Imperiului Britanic (MBE) în anul 2008 pentru servicii aduse turismului și pentru actele de caritate. Printre alte activități caritabile, Bradt patronează organizația britanică Money for Madagascar, care a strâns fonduri pentru realizarea unor proiecte în această țară din 1986.

Note

Legături externe
 Site-ul Bradt Travel Guides

Nașteri în 1941
Members of the Order of the British Empire
Britanici în viață
Scriitoare din secolul al XX-lea
Scriitoare din secolul al XXI-lea
Scriitori englezi din secolul al XX-lea
Scriitori englezi din secolul al XXI-lea

Hilary Bradt


Die Open 13 2010 waren ein Tennisturnier, welches vom 15. bis 21. Februar 2010 in Marseille stattfand. Es war Teil der ATP World Tour 2010 und wurde in der Halle auf Hartplatz ausgetragen. In derselben Woche wurden in Memphis die Regions Morgan Keegan Championships sowie in Buenos Aires der Copa Telmex gespielt. Letzterer zählte genau wie die Open 13 zur Kategorie ATP World Tour 250, während die Regions Morgan Keegan Championships zur Kategorie ATP World Tour 500 gehörten.

Jo-Wilfried Tsonga war der Titelverteidiger im Einzel, er schied jedoch in diesem Jahr im Halbfinale gegen Julien Benneteau aus, welcher im Finale Michaël Llodra mit 3:6, 4:6 unterlag. Dies war für Llodra der erste ATP-Titel in diesem Jahr und sein vierter insgesamt. Im Doppel war Llodra zusammen mit Arnaud Clément Titelverteidiger, beide traten jedoch mit einem anderen Partner an. Llodra zog zusammen mit Benneteau erneut ins Finale ein und siegte dort gegen Julian Knowle und Robert Lindstedt. Es war ihr zweiter gemeinsamer Titel.

Das Teilnehmerfeld der Einzelkonkurrenz bestand aus 28 Spielern, jenes der Doppelkonkurrenz aus 16 Paaren. Die vier topgesetzten Spieler im Einzel bekamen jeweils ein Freilos in die zweite Runde. Das Gesamtpreisgeld betrug 512.750 Euro, die gesamten finanziellen Verbindlichkeiten lagen bei 576.000 Euro.

Qualifikation
Die Qualifikation fand vom 13. bis 15. Februar 2010 statt. Ausgespielt wurden vier Qualifikantenplätze, die zur Teilnahme am Hauptfeld des Turniers berechtigten. Hinzu kamen drei Lucky Loser.

Folgende Spieler hatten die Qualifikation überstanden und spielten im Hauptfeld des Turniers:

Preisgelder und Weltranglistenpunkte
Es wurden die folgenden Preisgelder und Weltranglistenpunkte für das Erreichen der jeweiligen Runde ausgezahlt bzw. gutgeschrieben. Spieler, die über die Qualifikation ins Hauptfeld einzogen, erhielten die angegebenen Qualifikationspunkte zusätzlich zu denen für das Erreichen der jeweiligen Runde. Ansonsten sind die Beträge nicht kumulativ zu verstehen. Preisgelder für den Doppelwettbewerb gelten pro Team.

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks und Quellen
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der ATP World Tour 2010
Tennisturnier in Marseille

Open 13 2010


Simous es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Simous aeneus (Laferte-Senectere, 1851)
 Simous annamita Csiki, 1931
 Simous borneensis Bates, 1889
 Simous laevissimus (Chaudoir, 1882)
 Simous lampros Bates, 1892
 Simous mouhotii (Chaudoir, 1869)
 Simous nigriceps (Wiedemann, 1821)
 Simous nubilus Andrewes, 1933
 Simous obscurus Louwerens, 1951
 Simous viridissimus Louwerens, 1951

Referencias

Enlaces externos
 Simous en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Oodini

Simous


هذه المقالة عن صانع الأفلام. أنظر كاتب الخطابات الأمريكي جون فافرو (كاتب خطابات)

جوناثن كوليا «جون» فافرو  (ولد في 19أكتوبر 1966) هو ممثل ومخرج و كاتب سيناريو أمريكي. كممثل هو معروف بأدواره في رودي (1993) وسوينغرز (1996) وأشياء سيئة جداً (1998) والانفصال (2006) والطاهي (2015).

أعماله الإخراجية البارزة تمشل إيلف (2003) وآيرون مان (2008) وآيرون مان 2 (2010) ورعاة بقر وفضائيين (2011) والطاهي (2015) وكتاب الأدغال (2016).

حياة الشخصية
تزوج جون فافرو الطبيبة جويا تليم في 4 نوفمبر 2000. لديهما 3 أطفال.

أعماله

مراجع

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فلاشينغ
أمريكيون من أصل إيطالي
أمريكيون من أصل كندي فرنسي
أمريكيون من أصل يهودي روسي
خريجو ثانوية البرونكس للعلوم
خريجو كلية كوينز (جامعة مدينة نيويورك)
كتاب أمريكيون من أصل إيطالي
كتاب أمريكيون يهود
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو من ولاية نيويورك
كتاب من كوينز (نيويورك)
كتاب من مدينة نيويورك
كوميديون أمريكيون
كوميديون أمريكيون في القرن 20
كوميديون أمريكيون في القرن 21
مخرجو أفلام أمريكيون من أصل إيطالي
مخرجو أفلام باللغة الإنجليزية
مخرجو أفلام حركة
مخرجو أفلام من مدينة نيويورك
مسيحيون من أصل يهودي
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون ذكور يهود أمريكيون
ممثلون من أصل إيطالي
ممثلون من أصل روسي
ممثلون من مدينة نيويورك
منتجو أفلام من ولاية نيويورك
مواليد 1963
مواليد 1966
مواليد في نيويورك
يهود أمريكيون في القرن 21

جون فافرو


An Habenaria myodes in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Victor Samuel Summerhayes. An Habenaria myodes in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 H. m. latipetala
 H. m. myodes

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria myodes


O Instituto de Física da Universidade Federal de Alagoas, conhecido pela sigla IF, é uma das Unidades Acadêmicas da universidade, especializada no ensino, na pesquisa e na extensão na área de Física.

O Instituto

Docentes
O Instituto de Física possui um corpo docente formado por 36 professores, onde todos são doutores. Todos os professores do instituto possuem dedicação exclusiva a ele, além de ocuparem posições de destaque na pesquisa científica nacional, o que levou o instituto a receber uma avaliação Conceito 5 ("Muito bom") no seu programa de pós-graduação (Mestado/Doutorado em Física) pelo CAPES.

Cursos
O Instituto oferece três cursos de graduação e dois programas de pós-graduação. No grupo de cursos de graduação, os cursos disponíveis são os de Bacharelado em Física e Licenciatura em Física (modalidades presencial e EaD).

No grupo da pós-graduação, são oferecidos dois programas: o Mestrado/Doutorado em Física e o Mestrado Nacional Profissional em Ensino de Física, esse último fazendo parte de uma parceria nacional por iniciativa da Sociedade Brasileira de Física (SBF). O primeiro programa é composto por dez grupos ou linhas de pesquisa:

 Acústica Física;
 Física Teórica e Computacional;
 Grupo de Óptica e Nanoscopia;
 Dinâmica de Sistemas Não Lineares e Quânticos;
 Grupo de Fotônica e Fluidos Complexos;
 Grupo de Dispositivos Fotônicos Integrados;
 Grupo de Líquidos Anisotrópicos e Polímeros;
 Grupo de Propriedades de Transporte [Eletrônico] em Sistemas de Baixa Dimensionalidade;
 Grupo de Nanofotônica e Imagens;
 Teoria de Campos e Partículas Elementares.

Extensão
Como extensão, o Instituto oferece a Expofísica que é um evento anual promovido pelo Instituto de Física da UFAL (IF/UFAL) que se destaca como uma exposição pública do instituto de Física. Este evento é uma plataforma para apresentar atividades relacionadas à graduação e pós-graduação, envolvendo docentes, técnicos e estudantes do instituto. Além disso, ele tem como objetivo compartilhar as contribuições em termos de ensino, extensão e pesquisa realizadas pelo IF/UFAL com a comunidade universitária, alunos e professores do ensino médio e a população de Maceió e região, além da participação nas duas proeminentes olimpíadas nacionais de Física: a Olimpíada Brasileira de Física das Escolas Públicas (OBFEP) e a Olimpíada Brasileira de Física (OBF), ambas criadas e coordenadas pela Sociedade Brasileira de Física (SBF).

História
O Instituto de Física (então chamado Departamento de Física) entrou em atividade no ano de 1974 em decorrência da abertura do Curso de Licenciatura em Ciências (opção Física) na universidade. Ao longo dos anos, o departamento passou por diversas transformações, recebendo pela primeira vez em 1979 professores doutores, que acabaram por impulsionar a pesquisa em Física por meio de projetos Finep de grande porte.

No final da década de 1980 e começo da década de 1990, mais precisamente nos de 1987 e 1992, foram criados três cursos no departamento: Licenciatura Plena em Física e Barachelado em Física (nível graduação) e Mestrado em Física da Matéria Condensada, o primeiro do programa de pós-graduação do departamento.

Em 1999, mantendo sua política de formação de professores e pesquisadores, o Curso de Doutorado em Física da Matéria Condensada foi recomendado pela CAPES. Desde então o Departamento de Física tem se expandido com a presença de estudantes de Mestrado, Doutorado, Pós-doutorado, professores visitantes, enriquecendo e expandindo suas linhas de pesquisa (óptica não linear, óptica quântica, sistemas complexos, física computacional, fotônica e biofotônica, sistemas biológicos, fluidos complexos, etc).

Em 2006, por conta da promulgação do novo Estatuto da UFAL, o Departamento de Física foi elevado ao patamar de Unidade Acadêmica, recebendo o nome pelo qual é conhecido atualmente.

Metas do Instituto
O IF tem como meta formar Licenciados para atuarem na área de ensino de Física e formar Bacharéis que normalmente alimentam a nossa e outras Pós-Graduações (PG), que os habilitará para o exercício do Magistério Superior ou a pesquisa em diversas áreas.

O IF também possui Programas de Iniciação Cientifica, Monitoria, Extensão, com bolsistas desenvolvendo trabalhos científicos nas diversas áreas de pesquisa.

Graduação

 Bacharelado em Física: O Perfil do profissional formado é do Físico–Pesquisador – Voltado especificamente para a pesquisa básica e aplicada em universidades e centros de pesquisa.
 Sobre o curso: A graduação em Física na UFAL teve início no ano de 1974, com a implantação do curso de licenciatura em ciências, opção física, de acordo com a resolução 30/74-CFE (Conselho Federal de Educação).  A partir de 1979, o departamento começou a passar por uma transformação no seu quadro docente com a chegada de professores doutores que voltavam de seus doutorados no exterior e que conseguiram submeter com sucesso projetos Finep de grande porte, fazendo com que o departamento se tornasse um celeiro de pesquisas, com infra-estrutura apropriada para este fim, passando a assinar periódicos especializados, organizando uma biblioteca, montando laboratórios, implantando uma secretaria de projetos para buscar verbas federais para pesquisa, entre outras ações.
 Licenciatura em Física (Noturno e EAD): O Perfil do profissional formado é  para atuar principalmente no magistério da Educação Básica, seja na docência da sua área de competência, a Física, ou na gestão do trabalho educativo.
 Sobre o curso: O curso de graduação em Física da UFAL foi criado em 1974 com a implantação do Curso de Licenciatura em Ciências. Apenas em 1987 houve a separação entre as modalidades de Licenciatura Plena em Física e Bacharelado em Física.  O projeto pedagógico atual foi iniciado em 2006, quando o Departamento de Física se transformou em Instituto de Física, e o regime acadêmico dos cursos de graduação da UFAL passou a ser semestral.  O curso de Licenciatura em Física da UFAL visa formar profissionais capazes de atuar principalmente no magistério da Educação Básica, seja na docência da sua área de competência, a Física, ou na gestão do trabalho educativo.
 Sobre o curso EaD: O curso é organizado em módulos, na modalidade a distância, com momentos presenciais no início e término de cada módulo com avaliação presencial. Cada unidade letiva é planejada coletivamente pela equipe docente do curso, articulando o programa de ensino em cada semestre curricular e entre estes.  O curso exige um sistema tutorial que é uma organização institucional envolvendo professores e orientadores acadêmicos, procedimentos administrativos, tecnológicos e educacionais que no conjunto objetivam particularmente o atendimento às necessidades de ensino-aprendizagem do aluno na modalidade de EAD, tendo como referência a disponibilização de informações e recursos didático-pedagógicos que possibilitem os estudos de forma autônoma com qualidade e promovam a interação humana fundamental para o processo de aprendizagem.

Pós Graduação

 Mestrado;
 Doutorado.

A finalidade do Curso de Pós-Graduação em Física do Departamento de Física da UFAL é capacitar o estudante a realizar pesquisa científica em Física, visando a formação de quadros qualificados pela Universidade, de forma a incentivar o desenvolvimento científico e tecnológico do estado e do país. Especificamente o curso visa a ampliação dos conhecimentos adquiridos na graduação, bem como o domínio de métodos e técnicas de investigação científica.

Programa de Pós-Graduação
O programa de pós-graduação em Física da UFAL teve sua origem em 1992, quando a CAPES concedeu a recomendação para o mestrado. Isso marcou um momento histórico de grande importância, pois representou o resultado dos esforços empreendidos durante a década de 1980 para fortalecer grupos de pesquisa altamente qualificados, capazes de conduzir projetos atuais e formar novos pesquisadores. Durante essa década, esses grupos direcionaram suas atividades de pesquisa para áreas como Física Estatística, Estado Sólido e Óptica. Eles contavam com uma infraestrutura laboratorial adequada às necessidades de seus projetos e colaboravam com grupos de pesquisa já estabelecidos em outras instituições.

O corpo docente inicial do programa era composto pelos seguintes professores: Artur da Silva Gouveia Neto, Enaldo Fonseca Sarnento, Evandro José Tavares de Araújo Gouveia, Heber Ribeiro da Cruz, Jandir Miguel Hickmann, Jenner Barreto Bastos Filho, José Carlos Cressoni, José Euclides de Oliveira, Marcelo Leite Lyra, Maria Tereza de Araujo, Roberto Jorge Vasconcelos dos Santos, Solange Bessa Cavalcanti e Uriel de Souza.

Desde os primeiros anos de funcionamento, o programa colocou um forte foco na qualidade da formação de seus alunos de pós-graduação. Além de garantir uma base sólida em física fundamental por meio de disciplinas avançadas em Eletrodinâmica Clássica, Mecânica Quântica e Mecânica Estatística, o programa sempre se esforçou para desenvolver projetos de dissertação de mestrado que abordassem tópicos atuais de grande interesse científico. A primeira dissertação foi defendida em 11/10/1994 por Marcos Vinicios Dias Vermelho, que atualmente integra o corpo docente do programa. Sob a orientação do professor Artur da Silva Gouveia Neto, essa dissertação resultou na publicação de dois artigos científicos. As primeiras dissertações defendidas no programa também contribuíram para a publicação de vários outros artigos em prestigiados periódicos internacionais, sendo dignos de nota quatro publicações que atualmente acumulam mais de 100 citações.

O sucesso inicial do programa de pós-graduação foi o principal motivo que levou a CAPES a recomendar o estabelecimento do programa de doutorado em 1999, representando outro marco importante no desenvolvimento das atividades de pesquisa e formação. A produção científica cresceu substancialmente com a realização das teses de doutorado. A primeira tese foi defendida em 07/04/2003 por Pedro Valentim dos Santos, que atualmente é docente no Instituto de Física da UFAL. Sob a orientação do professor Artur da Silva Gouveia Neto, essa tese resultou na publicação de sete artigos científicos. Desde o início do programa de doutorado, as linhas de pesquisa se expandiram, e o corpo docente aumentou em resposta à crescente demanda. Novos grupos de pesquisa foram estabelecidos e novos laboratórios foram equipados. O programa conquistou um sólido reconhecimento tanto a nível nacional como internacional, atraindo alunos de diversos estados do Brasil e da América Latina. Em 2010, a CAPES elevou a classificação do programa para 5, em reconhecimento à consolidação de suas atividades de pesquisa e formação. Sob a orientação dos professores Marcelo Leite Lyra e Italo Marcos Nunes de Oliveira, a tese de doutorado de Maria Socorro Seixas Pereira recebeu menção honrosa no Prêmio Professor José Leite Lopes de Melhor Tese de Doutoramento de 2011, concedido pela Sociedade Brasileira de Física (SBF).

Desde o início, o programa formou mais de 130 mestres e mais de 50 doutores, contribuindo significativamente para a preparação de profissionais altamente qualificados para atuarem em instituições de ensino e pesquisa. A produção científica do programa se aproxima de 1000 artigos publicados, com esses artigos recebendo mais de 13.000 citações.

Referências

Instituto de Física
Ciência da América do Sul


Alexander Township may refer to:

 Alexander Township, Benton County, Missouri
 Alexander Township, Stutsman County, North Dakota, in Stutsman County, North Dakota
 Alexander Township, Athens County, Ohio

Township name disambiguation pages

Alexander Township


Terroranschläge auf das World Trade Center steht für:
 Bombenanschlag auf das World Trade Center 1993
 Terroranschläge am 11. September 2001


Cauly Oliveira Souza, mais conhecido apenas como Cauly (Porto Seguro, 15 de setembro de 1995) é um futebolista brasileiro que atua como meio-campista. Atualmente, joga pelo Bahia.

Carreira

Início
Cauly nasceu em Porto Seguro, na Bahia. Dos cinco aos dez, jogou pela Escolinha de Futebol do Bach, tradicional de sua cidade. Com 11 anos, mudou-se para Alemanha junto com sua mãe e chegou a morar em um castelo que servia como hotel e local de eventos por lá, pelo fato de seu padrasto trabalhar nele.

Continuou sua trajetória futebolística no país germânico e em 2008 aos 13 anos, passou num teste para integrar a base do Köln, onde fez toda a sua formação e conquistou alguns títulos. Inclusive uma Copa da Alemanha Sub-19 em 2012.

Fortuna Köln
Sem estrear pelo FC Köln, teve bons números em sua última temporada pelo Sub-19 do clube (seis gols e seis assistências em 26 jogos). Esse desempenho atraiu o interesse do Fortuna Köln, que o contratou em julho de 2014. Não chegou a um acordo com clube para renovação de seu contrato que expirava em 30 de junho de 2015 e acabou saindo. Ficou até o final de julho sem clube, mas acertou seu retorno ao mesmo no final de julho após chegar em um consenso para um novo contrato. Pelo Fortuna atuou em 87 partidas e 17 gols, saindo do clube no meio de 2017.

MSV Duisburg
Em maio de 2017, Cauly foi anunciado pelo Duisburg e assinou contrato até 2020. Pela Zebra atuou por duas temporadas e marcou dez gols em 55 partidas.

Padeborn
Em 2019, foi anunciado e assinou contrato com Padeborn até junho de 2021. Porém atuou em apenas 13 partidas pelo clube, saindo em janeiro de 2020 e migrando para o Ludogorets, da Bulgária.

Ludogorets
Em 16 de janeiro de 2020, foi anunciado como novo reforço do clube búlgaro. Fez um dos gols na vitória de 2–1 sobre Beroe Stara Zagora, ajudando o Ludogorets a conquistar o nono título seguido do Campeonato Búlgaro com quatro rodadas de antecedência.

Até 2 de junho de 2022, Cauly estava entre os jogadores que mais criaram chances de gols nas cinco primeiras rodadas da Liga Europa, dividindo o topo do ranking com Felipe Anderson (Lazio) e Hugo Veglesen (Bodo Glimt) com 13 chances de gol criadas. Ao todo permaneceu no clube búlgaro por três anos, com 27 gols e 21 assistências em 115 partidas, conquistando cinco títulos: três campeonatos búlgaros e duas supercopas.

Bahia
Após 16 anos na Europa, Cauly foi anunciado como novo reforço do Bahia em 3 de fevereiro de 2023 e assinou contrato até 2026, sendo a 13ª contratação do Esquadrão de aço. O valor da transferência girou em torno de 2,3 milhões de euros (12,3 milhões de reais). Foi apresentado dia 7 de março.

Apesar de ter sido registrado no começo do mês de fevereiro, Cauly só fez sua estreia no dia 22, a goleada de 6–0 sofrida para o Sport na 5ª rodada da Copa do Nordeste. Seu primeiro com o Tricolor de Aço foi em 1 de março, a goleada de 4–1 sobre a Jacuipense na 2ª fase da Copa do Brasil.

Fez um dos gols na vitória no jogo de ida da final do Campeonato Baiano, 3–0 sobre o Jacuipense. Com empate de 1–1 na volta, o tricolor sagrou-se campeão pela 50ª vez, tendo Cauly conquistado seu primeiro pelo clube. Seu bom desempenho no torneio o fez figurar na seleção do campeonato.

Vida pessoal
Cauly tem dupla nacionalidade, tendo adquirido cidadania alemã pelo longo período que morou na Alemanha.

Estilo de jogo
Cauly é definido como um meia armador que gosto de estar com a bola no pé para criar jogadas e distribuir o jogo para os companheiros.

Títulos

Ludogorets

 Campeonato Búlgaro: 2019–20, 2020–21 e 2021–22
 Supercopa da Bulgária: 2021 e 2022

Bahia

 Campeonato Baiano: 2023

Prêmios individuais

 Seleção do Campeonato Baiano: 2023

Naturais de Porto Seguro
Futebolistas da Bahia
Futebolistas do SC Fortuna Köln
Futebolistas do MSV Duisburg
Futebolistas do SC Paderborn 07
Futebolistas do PFK Ludogorets
Futebolistas do Esporte Clube Bahia
Pessoas com dupla nacionalidade
Brasileiros expatriados na Alemanha
Brasileiros expatriados na Bulgária

Cauly


Emil Westman Hertz (født 1978, død 2016) var en dansk kunstner. Han var født og opvokset på Bornholm med forældrene, kunstner Inge Lise Westman og etnolog Ole Hertz, samt hans søster Karen Westman Hertz.

Han blev uddannet fra Det Kongelige Danske Kunstakademi 2002-2008 og på MauMaus School of Fine Arts, Lissabon i 2007. Han studerede desuden eskimologi på Københavns Universitet fra 1999-2000 og tog uddannelse som ubefaren skibsassistent på Georg Stage i 1999.

Hertz' værker er repræsenteret i samlingerne bl.a. på Arken, Kunstmuseet i Tønder, Sorø Kunstmuseum, Holstebro Kunstmuseum, Horsens Kunstmuseum, Bornholms Kunstmuseum samt Magasin III i Stockholm.

Han modtog en række legater, bl.a. Arkens Rejselegat i 2014, Niels Wessel Bagges Fond i 2013, Astrid Noacks Legat i 2012 samt Statens Kunstfonds treårige arbejdsstipendium i 2012.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kunstnere fra Danmark

Emil Westman Herz


Les Peridiniaceae  sont une famille d'algues dinoflagellées de l'ordre des Peridiniales.

Étymologie
Le nom vient du genre type Peridinium, dérivé du grec περιδινέω / peridinó (δινέω / dineo) tournoyer, en référence à l'activité de l'organisme. Cela a donné le mot péridinine, pigment caroténoïde collecteur de lumière associé à la chlorophylle que contient ces organismes.

Liste des genres
Selon  :

Notes et références

Liens externes

Dinophyta
Famille d'algues (nom scientifique)

Peridiniaceae


Bürdel King es un grupo español de hard rock, rock and roll y heavy metal clásico creado en 2011 por Txus di Fellatio (batería y líder de Mägo de Oz).

Historia
Según lo que han dicho Frank y Txus en varias entrevistas ellos tenían el proyecto de Bürdel King en mente hace varios años pero nunca lo habían hecho hasta ahora. Según lo que cuenta Txus di Fellatio hizo esta banda para sacar ese sentimiento pervertido y de rock and roll, el cual no podía sacar con Mägo de Oz.

En 2011 la banda publicó su primer álbum de estudio llamado ¡Ladran, luego cabalgamos!.

El grupo comenzó a grabar su segundo disco a principios de marzo de 2016. Éste lleva el título Si Dios está en todas partes... fuego a discreción!!! y se grabó en los estudios Cube con el habitual equipo técnico con el que Mägo de Oz trabaja y fue producido por Alberto Seara Flor (Mägo de Oz, Sôber, etc.). Este disco salió al mercado a principios de octubre de 2016, ya que la intensa actividad de Mägo de Oz (más de 50 conciertos programados para su gira) no le permiten a Txus dedicarle todo el tiempo que quisiera a la promoción, videoclip, etc.

Miembros
 Cantante y compositor: Txus di Fellatio.
 Guitarrista: Manuel Seoane.
 Guitarrista: Frank.
 Bajo: Sergio Martínez.
 Teclista: Javi Díez.
 Batería: Anono Herrero

Discografía
 2011: ¡Ladran, luego cabalgamos!.
 2016: Si Dios está en todas partes... fuego a discreción!

Enlaces externos
 Web oficial
 Entrevista a Txus sobre Bürdel King
 Página oficial de la banda en Facebook

Grupos de rock de la Comunidad de Madrid
Grupos de música de los años 2010
Grupos de heavy metal de España
Grupos de hard rock de España
Grupos de glam metal
Grupos de rock cómico

Bürdel King


Carlos Olivari, cuyo nombre completo era Carlos Alberto Olivari, fue un dramaturgo y guionista de cine que nació en Buenos Aires, Argentina el 18 de julio de 1907 y falleció en la misma ciudad el 22 de septiembre de 1966.

Hizo sus estudios secundarios en el Colegio del Salvador, pero era bohemio y ateo. Tuvo una larga y fértil colaboración con Sixto Pondal Ríos en obras teatrales y guiones cinematográficos comenzando en 1938 con el guion del filme Kilómetro 111, dirigida por Mario Soffici. Otros guiones de esa dupla fueron El solterón, de 1940, El pijama de Adán, de 1942 y La hija del ministro, de 1943, todas dirigidas por Francisco Mugica; Fascinación , dirigida en 1949 por Carlos Schlieper, en la que además fue autor del tema musical, Mercado de abasto, dirigida en 1955 por Lucas Demare y La morocha, dirigida por Ralph Pappier en 1958.
Fue productor en Sucedió en Buenos Aires, dirigida en 1954 por Enrique Cahen Salaberry.

En 1946 junto a Sixto Pondal Ríos colaboró a pedido de Luis Sandrini, en el guion del filme La vida íntima de Marco Antonio y Cleopatra  que dirigió Roberto Gavaldón y el mismo año realizaron el guion de Cinco rostros de mujer, dirigido por Gilberto Martínez Solares.También son películas de México filmadas sobre sus guiones: El embajador  dirigido por Tito Davison en 1949, Educando a papá dirigido por Fernando Soler en 1954, Bajo el cielo de México  dirigido por Rafael Baledón en 1957 y Una joven de 16 años  dirigida por Gilberto Martínez Solares en 1962.
Con Pondal Ríos compuso el bolero Una Mujer (1945) así como varias obras de teatro.

Carlos Olivari, quien se había divorciado de su primera esposa, con la cual tuvo un hijo, se encontraba a la fecha de su muerte formando pareja con la periodista Blackie.

Obras de teatro
 No salgas esta noche
 Amor al contado
 Los maridos engañan de 7 a 9
 Viejo verde

Guionista
 Mi primera novia (1965)
 Los martes orquídeas (1963)
 Bajo el cielo de México (1958)
 La morocha (1958)
 Sangre y acero (1956)
 Para vestir santos (1955)
 El hombre que debía una muerte (1955)
 Mercado de abasto (1955)
 Educando a papá (1955)
 Mujeres casadas (1954)
 Sucedió en Buenos Aires (1954)
 Dock Sud (1953)
 Ellos nos hicieron así (1952)
 Pasó en mi barrio (1951)
 Especialista en señoras (1951/I)
 ¿Vendrás a media noche?  (1950)
 El otro yo de Marcela (1950)
 El embajador (1949)
 Fascinación (1949)
 Miguitas en la cama (1949)
 Romance on the High Seas (1948)
 Por ellos... todo (1948)
 La vida íntima de Marco Antonio y Cleopatra
 Cinco rostros de mujer (1947)
 Romance musical (1947)
 Su última aventura (1946)
 Cristina (1946)
 Deshojando margaritas (1946)
 El diamante del Maharajá (1946)
 No salgas esta noche (1946)
 Dos ángeles y un pecador (1945)
 Mi novia es un fantasma (1944)
 El muerto falta a la cita (1944)
 El espejo (1943)
 La guerra la gano yo (1943)
 La hija del ministro (1943)
 You Were Never Lovelier
 El viaje (1942)
 Adolescencia (1942)
 El pijama de Adán (1942)
 Persona honrada se necesita (1941)
 Los martes orquídeas (1941)
 El mejor papá del mundo (1941)
 Cita en la frontera (1940)
 Chingolo (1940)
 Héroes sin fama (1940)
 El viejo doctor (1939)
 El solterón (1939)
 Kilómetro 111 (1938)

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre Carlos Olivari en Internet Movie Data Base

Dramaturgos de Argentina
Guionistas de cine de Argentina
Porteños

Carlos Olivari


Humberto Antonio Podetti fue un jurista, juez y laboralista argentino que nació en Villa Mercedes, provincia de San Luis el 3 de octubre de 1928 y falleció en Buenos Aires, Argentina, el 11 de noviembre de 2000.

Carrera profesional
Estudió en la Facultad de Derecho de la Universidad de Buenos Aires en que obtuvo el título de abogado en 1956 y el de Doctor en Derecho y Ciencias Sociales en 1969 con una tesis doctoral sobre la regulación judicial de la Seguridad Social que fue calificada como sobresaliente y recomendada al Premio Facultad.
Luego de graduarse ingresó en la justicia laboral, en la que fue ascendiendo en sucesivos cargos: Secretario de Juzgado y luego de Cámara, para pasar en 1961 a integrar el Poder Judicial de la Nación en el fuero laboral, en calidad de Juez de Primera Instancia, luego procurador general del Trabajo y juez de la Cámara Nacional de Apelaciones del Trabajo.

Actividad docente y en instituciones privadas
Entre 1988 y 1990 se desempeñó en el Colegio Público de Abogados de la Capital Federal, como Vicepresidente y, desde 1990, como Presidente. Posteriormente integró su Tribunal de Disciplina, como Vocal, para finalmente seguir ligado a la Institución, como Miembro de la Asamblea de Delegados, función que cumplía a la fecha de su fallecimiento.

Integró la Academia del Plata, fue elegido Presidente de la Academia Científica Latinoamericana de la Seguridad Social, la Empresa y el Trabajo (1999) y en 2000, presidente de la Asociación Argentina de Derecho del Trabajo y de la Seguridad Social y vicepresidente de la Sociedad Internacional de Derecho del Trabajo y la Seguridad Social, para el período 2000-2003.

Dictó Derecho Social en la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Buenos Aires y Política Social en la Universidad Católica Argentina (UCA). Al fallecer era profesor consulto de la Facultad de Derecho de la UBA, cuyo consejo directivo integraba.

Obras y reconocimientos
Escribió libros sobre Recursos Judiciales en materia de Previsión Social, Política Social, Trabajo de Mujeres y Leyes de Previsión Social y de Procedimiento Laboral. También colaboró en obras colectivas sobre el Derecho de Trabajo, en prólogos de libros y en artículos de revistas especializadas.
Recibió el Premio Konex de 1988 en la categoría Jueces y anteriormente se había hecho acreedor al Premio Unsain. En su honor, la Sala de Conferencias del edificio central del Colegio Público de Abogados de la Capital Federal lleva el nombre del doctor Humberto A. Podetti.

Del Dr. Podetti se dijo que era "un jurista cabal, un maestro lúcido y generoso que ayudó a desentrañar los problemas del fuero laboral, un hombre de derecho reconocido por su intachable conducta en las esferas pública y privada… ejemplo de honestidad y sabiduría…juez que honró la magistratura"

De profunda convicción cristiana, militó en la Acción Católica, estaba casado desde 1961 y tuvo cuatro hijos, uno de los cuales había contraído matrimonio justamente el día de su fallecimiento, el 11 de noviembre de 2000.

Notas

Referencias

Alumnado de la Facultad de Derecho de la Universidad de Buenos Aires
Jueces de Argentina
Laboralistas de Argentina
Diplomas al mérito Konex
Profesores de la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Buenos Aires
Profesores de la Universidad Católica Argentina
Villamercedinos

Humberto Antonio Podetti


Janes y Jambres (griego:  ̓Ιαννῆς καὶ̀ ̓Ιαμβρῆς o, en algunos manuscritos, Μαμβρῆς, hebreo: יחָנִי וּמַמרֵא, Yôhanî uMamre' , arameo targúmico: ינים וימברים, Yanis waYambris ) son los nombres correspondientes, según la tradición, a los hechiceros egipcios que se enfrentaron a Moisés y Aarón en el relato bíblico de su disputa con el Faraón (Exod 7:11, 12, 22) Los nombres no aparecen en la Biblia hebrea, sino en el Targum y los comentarios del Talmud. El Nuevo Testamento los menciona en una de las epístolas atribuidas a Pablo. (2 Tim 3:8).

Nombres
La forma de los nombres varía según cada obra y entre los distintos manuscritos de las mismas. En griego es casi una transliteración de la que aparece en el Tárgum de Jonatán (Iannēs y Iambrēs corresponden a Yanis y Yambris). En la Vulgata aparecen como Iannes o Iamnes y Mambres, del mismo modo que en el Talmud, donde son Yôhanî y Mamre'. El significado de los mismos parece ser "el que seduce"  y "el que hace rebelar"

Antiguo Testamento
Según el libro del Éxodo, Moisés y su hermano Aarón se presentaron ante el Faraón, a fin de solicitarle la liberación de los hebreos esclavizados. A fin de mostrar el poder que Yahweh les había conferido, Aarón arrojó su vara al suelo y la misma se convirtió en serpiente. Los magos de la corte, cuyos nombres y cantidad no dice el texto, arrojaron sus propios báculos, los cuales también se metamorfosearon en serpientes. El relato termina indicando que la serpiente de Aarón engulló a la de los magos. Más adelante, estos magos igualan algunos de los prodigios (plagas) que invocan Moisés y Aarón, pero pronto se confiesan derrotados ante el poder divino.

Qumrán y Nuevo Testamento
En los manuscritos de Qumrán se menciona solamente a Jannes y en el apócrifo Testamento de Salomón se nombra a Jannes y a Jambres, quizás para ponerlos en paralelo con Moisés y Aarón.  En la Segunda Epístola a Timoteo (3:8) del Nuevo Testamento son llamados Jannes y Jambres (griego Ἰάννης, Ἰαμβρῆς; Iannēs, Iambrēs), desde donde se hicieron conocidos en la literatura cristiana. Según Orígenes (Tract 35 in Matt.) y el Decreto Gelasiano los nombres fueron tomados por Pablo (presunto autor de la carta) del Libro de Jannes y Jambres, un apócrifo del cual existen solo algunos fragmentos en el Papiro bíblico Chester Beatty (XVI) traducido y editado por Albert Pietersma. i y en un fragmento etiópico descubierto en 2014.

Plinio y autores clásicos
Plinio el Viejo en su "Historia Natural" (XXX, I, 11) menciona a Jambres y a un tal Jotape como antiguos magos judíos junto con Moisés. La noticia también aparece en Apuleyo (Apologia 90). Numenio de Apamea, un filósofo pitagórico se refiere a ellos como escribas egipcios según indica Eusebio (Praeparatio Evangelica 9, 8, 1)

Tárgum
Son mencionados en el tárgum de Jonatán del Antiguo Testamento en Éxodo 7:11-8:19. Según la tradición judía eran hijos de Balaam, profeta de Peor. Se convirtieron al judaísmo, abandonaron Egipto, se unieron a los israelitas en el éxodo y murieron durante el trayecto probablemente en el Mar Rojo, la destrucción del becerro de oro o la rebelión de Coré. El Talmud de Babilonia llama Yoḥana (Yal., Ex. 235) al compañero de Jannes, de donde derivaria Iotape el nombre citado por Plinio y Apuleyo.

Notas y referencias

Bibliografía
 Chronicles of Jerahmeel
 The Book of the Bee Chapter 30
 Book of Jasher chapter 79
 Ginzberg Legends of the Jews Volume 2 Chapter 4
 Josephus Antiquities of the Jews Book 2
 Aquarian Gospel of Jesus the Christ Chapter 109
 Ante-Nicene Fathers, Vol. VIII
 Easton's Bible Dictionary
 Nicene and Post-Nicene Fathers, Vol. XIII

Personajes del Antiguo Testamento

Janes y Jambres


An Schizostachyum glaucocladum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elizabeth A. Widjaja. An Schizostachyum glaucocladum in nahilalakip ha genus nga Schizostachyum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schizostachyum

Schizostachyum glaucocladum