الحالة المُحيرة لبنجامين بتن  هو فيلم درامي رومانسي خيالي أمريكي من إخراج ديفيد فينشر سنة 2008، ومن بطولة براد بيت في دور رجل يتقدم في العمر بالعكس وكيت بلانشيت في دور حبيبته طوال حياته. الفيلم أيضًا من بطولة تاراجي بيندا هينسون، وماهرشالا علي، وجوليا أورموند، وجيسون فليمينغ، وإيلياس كوتياس، وتيلدا سوينتون. الفيلم مبني عن القصة القصيرة التي تحمل الاسم ذاته، والتي تم إصدارها عام 1922 للكاتب الأمريكي الراحل فرنسيس سكوت فيتسجيرالد.

اشترى المنتج راي ستارك حقوق الفيلم للقيام بتحويل القصة القصيرة إلي فيلم سينمائي في منتصف الثمانينات مع قيام شركة يونيفرسال بيكشرز بتمويل الفيلم، لكنه كافح من أجل التشريع في المشروع حتى باع الحقوق للمنتجين كاثلين كينيدي وفرانك مارشال في التسعينات. على الرغم من أنه تم نقل المشروع إلى شركة باراماونت بيكتشرز في التسعينات، إلا أن الفيلم لم يدخل الإنتاج إلا بعد توقيع فينشر وبيت مع بقية الممثلين في عام 2005. بدأ التصوير الرئيسي للفيلم في نوفمبر 2006 وانتهى في سبتمبر 2007. عمل المجال الرقمي على التأثيرات البصرية للفيلم، وخاصةً في عملية تحول شخصية بيت.

تم إصدار الفيلم في أمريكا الشمالية في 25 ديسمبر 2008، ولقي نجاحًا في شباك التذاكر، حيث حقق 335.8 مليون دولار في جميع أنحاء العالم مقابل ميزانيته البالغة 167 مليون دولار. كذلك تلقي الفيلم مراجعات إيجابية من النقاد، والذين أثنوا على إخراج فينشر، وأداء بيت، وقيم الإنتاج، والمؤثرات البصرية. حصل الفيلم على ثلاثة عشر ترشيحًا لجوائز الأوسكار، من بينها جائزة أفضل مخرج سينمائي لفينشر، وجائزة أفضل فيلم، وجائزة أفضل ممثل لبراد بيت، وجائزة أفضل ممثلة مساعدة لتاراجي بيندا هينسون، وفاز بثلاث جوائز أوسكار، هي جائزة الأوسكار لأفضل مكياج فني، وجائزة الأوسكار لأفضل تأثيرات بصرية، وجائزة الأوسكار لأفضل إخراج فني.

القصة
في شهر أغسطس من عام 2005 كانت ديزي (كيت بلانشيت) -وعمرها 81 عامًا- تحتضر وبقربها ابنتها كارولاين (جوليا أورموند) -التي يبلغ عمرها 37 عامًا- في مستشفى نيو أورلينز في الوقت الذي كان فيه إعصار كاترينا قد جاء. تخبر ديزي ابنتها عن قصة صانع ساعات أعمى اسمه غاتو (إيلياس كوتياس) الذي وكلت إليه صناعة ساعة محطة قطار نيو أورلينز. بعد أن جاءه نبأ مقتل ابنه في الحرب العالمية الأولى، أكمل عمله في صناعة الساعة لكنه صممها عمدًا لتدور بالعكس عسى أن ترجع بالزمن ليعود قتلى الحرب. بعد أن انتهت ديزي من رواية القصة طلبت من كارولاين قراءة مذكرات تحتوي صورًا وبطاقات بريدية بصوت مرتفع كتبها بنجامين بوتون (براد بيت). تبدأ كارولاين في قراءة القصة لتبدأ رواية بنجامين.

في يوم 11 نوفمبر من عام 1918 وبينما يحتفل أهل نيو أورلينز بنهاية الحرب العالمية الأولى، وُلد طفل صغير على هيئة عجوز ثمانيني. توفيت والدة الطفل بعد فترة قصيرة من الولادة فيأخذه والده ويرميه عند عتبة دار لرعاية المسنين. تجد الطفل كويني (تاراجي بيندا هينسون) وزوجها تيزي (ماهرشالا علي) اللذان يعملان في الدار.

على مدار القصة ينمو جسم بنجامين بالعكس ليبدو مع مرور الزمن أصغر. في عشرينيات القرن العشرين، شكّل صداقة مع نغوندا أوتي الذي اعتاد الجلوس على ضفة النهر ومع مابل السبعينية التي تحب الموسيقى ويكتشف أن جد تيزي عمل للممثل جون سيلكز بوث. في عام 1930، قابل بنجامين -الذي بدى كمسن سبعيني- فتاة عمرها 12 سنة تدعى ديزي جاء لزيارة جدتها التي تعيش في دار الرعاية. لعبا سويًا واستمعا لجدة ديزي وهي تروي القصص. في عام 1934 توفيت مابل وبدأ بنجامين العمل في سفينة سحب في مرسى نيو أورلينز في سفينة قبطانها رسّام أوشمة يدعى مايك (جاريد هاريس). في وقت فراغهما أخذه القبطان إلى حانة ليشربا الخمر وليمارسا الجنس مع العاهرات. هناك التقى بنجامين لأول مرة بوالده توماس بوتون لكنه الوالد لم يعرّف بنفسه. في عام 1936، غادر بنجامين نيو أورلينز لرحلة عمل طويلة مع قارب السحب. طلبت منه ديزي أن يرسل لها بطاقات بريدية من كل مكان يقف فيه. أرسل لها عندما كان في مدينة ميورمانسك في روسيا أنه واقع في حب امرأة أخرى حينما بدأ علاقة غرامية مع إليزابيث أبوت (تيلدا سوينتون) التي كانت متزوجة وتكبره سنًا. في 8 ديستمبر 1941 قطعت علاقتها به تاركة له ورقة مكتوب فيها «سُعِدت بلقائك».

عندما كان طاقم سفية السحب في روسيا، سمعوا عن هجوم بيرل هاربر فأخبر مايك الطاقم أن سفينته «تشلسي» انضمت إلى بحرية الولايات المتحدة. عمل طاقم تشلسي أثناء الحرب على سحب السفن المتضررة. في أحد الأيام وقف الطاقم على سفينة دمرتها قذيفة غواصة، فعزم الطاقم على مهاجمة الغواصة يو-بوت التي دمّرت السفينة. انطلقت تشلسي لترتطم بالغواصة فغرقتا كلاهما وغرق كل الطاقم عدا بنجامين ومعه رجل آخر.

في عام 1945 عاد بنجامين إلى نيو أورلينز ليكتشف أن ديزي -التي أصبح عمرها 21 عامًا- أصبحت راقصة ناجحة في مدينة نيويورك. في عام 1947، التقى بنجامين بتوماس بوتون مجددًا فأخبره أنه والده وورّثه منزله وقاربه وممتلكات أخرى للعائلة ثم توفي بعد ذلك بوقت قصير. في عام 1951 جاء بنجامين إلى مدينة نيويورك ليلقى ديزي في أحد عروضها ليكتشف أن ديزي واقعة في حب أحد راقصي الفريق فيمضي على مضض محاولًا تقبل الأمر. تتوقف ديزي عن الرقص بعد أن كُسِرت ساقها في حادثة سير وقع لها في باريس نتيجة لتواتر أحداث صغيرة سيئة. أتى بنجامين إلى باريس ليطمئن على حالتها، فعَجِبت من منظره الشاب لكنها طلبت منه أن يبتعد عنها. في عام 1962 عادت ديزي إلى نيو أورلينز والتقت ببنجامين. وقعا في الحب وانتقلا معًا إلى شقة. في هذه الأثناء كانا جسديًا في نفس العمر تقريبًا لكنهما كانا قلقين من أن ديزي تكبر وبنجامين يصغر. في عام 1967 اكتشف بنجامين أن كيوني توفيت وأن ديزي حامل. في عام 1968، ولدت ديزي طفتلها كارولاين. في عام 1969، ترك بنجامين العائلة بعد أن باع ممتلكاته وأعطاها لديزي لأنه اعتقد أنه لن يكون قادرًا على أن يكون أبًا للطفلة لأنه يصغر ولأن ديزي لن تكون قادرة على الاعتناء بطفلين.

بعد أن قرأت كارولاين هذا الجزء، اكتشفت أن بنجامين هو والدها فحزنت لأن ديزي لم تخبرها بذلك طوال تلك المدة، لكنها اكتشفت أيضًا أن بنجامين كان يرسل لها بطاقات بريدية من كل مكان في كل عيد ميلاد لها مُعبرًا عن حبه لها.

في عام 1980، عاد بنجامين ليلتقي بديزي في صالة الرقص التي تملكها. كانت ديزي -التي أصبح عمرها 56 عامًا- متزوجة من روبرت وليامز. تقول ديزي لزوجها ولابنتها أن بنجامين صديق قديم للعائلة. التقت ديزي ببنجامين في شقته وتبادلا الحب، إلا أنهما أدركا أن ديزي أصبحت كبيرة على أن تبقى مع بنجامين. استمر جسد بنجامين في النمو للأصغر. في علم 1991 تلقت ديزي مكالمة من نشطاء اجتماعيين أخبروها أنهم وجدوا بنجامين -الذي بدى جسديًا بعمر 12 سنة- وأنهم اتصلوا بها لأن اسمها متكرر في يومياته. كان النشطاء يعتقدون أن بنجامين مصاب بالخرف لأنه لا يستطيع تذكر أي شيء عن ماضيه. انتقلت ديزي إلى دار الرعاية لتعتني ببنجامين في أواخر القرن العشرين، وفي هذه الأثناء نسي بنجامين القدرة على المشي والكلام.

في عام 2002، أزيلت ساعة محطة القطار التي صنعها غاتو واستبدلت بساعة أخرى. في ربيع عام 2003، توفي بنجامين الذي بدى جسديًا كرضيع بعد أن أغلق عينيه لينام في حضن ديزي. أخيرًا انقطع التيار الكهربي بسبب الإعصار، وبينما تستعد كارولاين لمغادرة الغرفة، توفيت ديزي.

الممثلون
 براد بيت بدور بنجامين بتن (بالغ)، والد كارولين البيولوجي
 روبرت تاورز مثل دور بنيامين بتن (الكبار الظاهر)
 بيتر دونالد بادالامنتي الثاني كما بنيامين زر (الكبار الظاهر)
 توم إيفرت مثل دور بنيامين بتن (بالغ)
 سبنسر دانيلز مثل دور بنيامين بتن (عمره 12)
 تشاندلر كانتربري مثل دور بنيامين بتن (في سن الـ8)
 تشارلز هنري ويسون كما بنيامين زر (عمر 6)
 كيت بلانشيت مثلت دور ديزي فولر (للبالغين)
 إيل فانينغ مثلت دور ديزي فولر (سن 7)
 ماداسين بيتي دور ديزي فولر (عمر 10 سنوات)
 تاراجي بيندا هينسون كما كويني
 جوليا أورموند ادت دور كارولين فولر (الكبار)، بنيامين وابنة ديزي ل
 كاتا هيولز ك كارولين فولر (12 سنة)
 شيلوه جولي بيت كارولين فولر (عمر 2)
 جيسون فليمينغ ادى دور توماس زر، والد بنيامين
 ماهرشالا علي أدى دور الريش تيزي
 جاريد هاريس أدى دور الكابتن مايك كلارك
 فون A. الدوائر دوروثي بيكر
 إيلياس كوتياس كما مونسيو غاتيو، وهو صانع الساعات أعمى في قصة ديزي يقول كارولين
 إد ميتزجر كما ثيودور روزفلت
 فيليس سمرفيل كما الجدة فولر
 جوش ستيوارت كما لطيف كورتيس
 تيلدا سوينتون في دور إليزابيث أبوت
 بيانكا شيمينيلو كصديق ديزي
 رامباي موهادي كما نغوندا أوتي

التصوير

تم اختيار نيو أورلينز، لويزيانا والمنطقة المحيطة بها كموقع لتصوير الفيلم للاستفادة من حوافز الإنتاج التي تقدمها الولاية، وكان من المقرر أن يبدأ التصوير في أكتوبر 2006. من خلال التصوير في لويزيانا والاستفادة من حوافز الدولة السينمائية، حصل الإنتاج على 27 مليون دولار، والتي تم استخدامها لتمويل جزء كبير من ميزانية الفيلم البالغة 167 مليون دولار. بدأ تصوير الفيلم في 6 نوفمبر 2006 في نيو أورلينز. في يناير 2007، انضمت بلانشيت إلى التصوير. أشاد فينشر بسهولة الوصول إلى المجموعات الريفية والحضرية في نيو أورلينز، وقال إن التعافي من إعصار كاترينا لم يكن بمثابة عائق غير نمطي للإنتاج.

في مارس 2007، انتقل الإنتاج إلى لوس أنجلوس لمدة شهرين آخرين من التصوير. استمرّ التصوير الرئيسي لمدة 150 يومًا. كان هناك حاجة إلى وقت إضافي في مجال التأثيرات المرئية لتحول شخصية براد بيت إلى مرحلة الرضيع. استخدم المخرج نظام كاميرا يسمى كونتور، طوره ستيف بيرلمان، لالتقاط بيانات تُغيّر الوجه من عروض الحركة الحية.

تم إنشاء العديد من البيئات الرقمية للفيلم بواسطة (Matte World Digital)، بما في ذلك لقطات متعددة للداخلية لمحطة قطار نيو أورلينز، لإظهار التعديلات المعمارية والتدهور عبر العصور المختلفة. تم بناء محطة القطار كنموذج ثلاثي الأبعاد وتمت إضافة تأثيرات الإضاءة والشيخوخة، باستخدام برنامج التقديم (Maxwell) الخاص بـ (Next Limit). تم الانتهاء من الإنتاج الكلي في سبتمبر 2007.

الإصدار
كان من المقرر إصدار الفيلم في دور العرض في مايو 2008، ولكن تم تأجيله إلى 26 نوفمبر 2008. تم نقل تاريخ الإصدار مرة أخرى إلى 25 ديسمبر في الولايات المتحدة، و16 يناير 2009 في المكسيك، و6 فبراير في المملكة المتحدة، و13 فبراير في إيطاليا، و27 فبراير في جنوب إفريقيا.

شباك التذاكر

في يوم الافتتاح، حلّ الفيلم في المركز الثاني خلف مارلي وأنا، في أمريكا الشمالية بمبلغ 11,871,831 دولارًا في 2988 دار عرض بمتوسط 3,973 دولار. ومع ذلك، خلال عطلة نهاية الأسبوع الافتتاحية، انخفض الفيلم إلى المركز الثالث خلف مارلي وأنا وقصص ما قبل النوم بمبلغ 26,853,816 دولارًا في 2,988 دار عرض بمتوسط 8,987 دولارًا. وصل الفيلم إلى 127.5 مليون دولار محليًا و 208.3 مليون دولار في الأسواق الخارجية، بإجمالي إجمالي قدره 335.8 مليون دولار.

وسائط منزلية

تم إصدار الفيلم على قرص دي في دي في 5 مايو 2009 بواسطة باراماونت بيكتشرز، وعلى بلو راي ودي في دي بواسطة (The Criterion Collection). يتضمن الإصدار المعياري أكثر من ثلاث ساعات من الميزات الخاصة، وفيلم وثائقي حول صناعة الفيلم.

اعتبارًا من 1 نوفمبر 2009، باع الفيلم 2,515,722 نسخة دي في دي، وحقق 41,196,515 دولارًا من عائدات المبيعات.

الاستقبال

استقبال الجمهور
أفاد مجمع المراجعة روتن توميتوز أن 71٪ من النقاد قدموا تقييمات إيجابية للفيلم بناءً على 254 مراجعة، بمتوسط تقييم 7.11 / 10. يقرأ الإجماع: «الفيلم هو قصة خيالية ملحمية مع رواية غنية بقصص مدعومة بأداء رائع.» في نال الفيلم على ميتاكريتيك متوسط درجات بلغت 70 من 100، استناداً إلى 37 مراجعة. ذكرت ياهو! موفيز أن الفيلم حصل على متوسط درجة B+ بناءً على 12 مراجعة. منح الجمهور الذي استطلع آراؤه على سينماسكور الفيلم درجة A- على مقياس من A إلى F.

الجوائز

مصادر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي.

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام الحرب العالمية الأولى
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام إنتاج 2008
أفلام باراماونت بيكتشرز
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام تاريخية رومانسية أمريكية
أفلام تاريخية فانتازيا
أفلام تقع أحداثها في 1918
أفلام تقع أحداثها في 1925
أفلام تقع أحداثها في 1930
أفلام تقع أحداثها في 1936
أفلام تقع أحداثها في 1941
أفلام تقع أحداثها في 1945
أفلام تقع أحداثها في 1954
أفلام تقع أحداثها في 1962
أفلام تقع أحداثها في 1968
أفلام تقع أحداثها في 1970
أفلام تقع أحداثها في 1981
أفلام تقع أحداثها في 1991
أفلام تقع أحداثها في 1997
أفلام تقع أحداثها في الهند
أفلام تقع أحداثها في باريس
أفلام تقع أحداثها في روسيا
أفلام تقع أحداثها في سنة 2002
أفلام تقع أحداثها في سنة 2003
أفلام تقع أحداثها في سنة 2005
أفلام تقع أحداثها في عقد 1910
أفلام تقع أحداثها في عقد 1920
أفلام تقع أحداثها في عقد 1930
أفلام تقع أحداثها في عقد 1940
أفلام تقع أحداثها في عقد 1960
أفلام تقع أحداثها في عقد 1970
أفلام تقع أحداثها في عقد 1980
أفلام تقع أحداثها في عقد 1990
أفلام تقع أحداثها في عقد 2000
أفلام تقع أحداثها في فلوريدا
أفلام تقع أحداثها في مدينة نيويورك
أفلام تقع أحداثها في نيو أورلينز
أفلام حائزة على جائزة الأوسكار لأفضل تأثيرات بصرية
أفلام حائزة على جائزة الأوسكار لأفضل ماكياج
أفلام خيال درامية
أفلام خيال رومانسية عقد 2000
أفلام دراما رومانسية أمريكية
أفلام دراما رومانسية إنتاج عقد 2000
أفلام درامية 2008
أفلام رومانسية درامية 2008
أفلام سجلها ألكسندر ديسبلا
أفلام صورت في مونتريال
أفلام عن البحرية في الحرب العالمية الثانية
أفلام فانتازيا درامية أمريكية
أفلام فانتازيا درامية في عقد 2000
أفلام فانتازيا رومانسية أمريكية
أفلام كتب نصها السينمائي إريك روث
أفلام مبنية على أعمال فرنسيس سكوت فيتسجيرالد
أفلام مبنية على رواية خيالية قصيرة
أفلام مصورة رقميا
أفلام مصورة في الجزر العذراء الأمريكية
أفلام مصورة في الهند
أفلام مصورة في لوس أنجلوس
أفلام مصورة في لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أفلام مصورة في نيو أورلينز
أفلام مصورة في ولاية نيويورك
أفلام من إخراج ديفيد فينشر
أفلام من إنتاج فرانك مارشال
أفلام من إنتاج كاثلين كينيدي
أفلام وارنر برذرز
أفلام واقعية سحرية
إعصار كاترينا
تصوير ثقافي عن ثيودور روزفلت
لاقط الحركة في الأفلام

الحالة المحيرة لبنجامين بتن


HED meteoriti su podskupina ahondritskih meteorita. HED označava "hovardit - eukrit - diogenit". Ovi ahondriti nastali su iz diferenciranog matičnog tijela i imali su opsežnu magnetsku obradu koja se ne razlikuje mnogo od magmatskih stijena pronađenih na Zemlji i zbog toga jako nalikuju zemaljskim magnetskim stijenama.

Porijeklo
Smatra se da svi HED meteoriti potječu od asteroida Vesta, a razlike između njih postoje jer su nastale u različitim geološkim razdobljima matničnog tijela. Njihova dob za kristalizaciju utvrđena je između 4,43 i 4,55 milijardi godina iz omjera radioizotopa. HED meteoriti su diferencirani meteoriti, koji su nastali magnetskim procesima u kori rodnog asteroida.

Smatra se da je metoda transporta iz Veste do Zemlje sljedeća:

Sve je započelo udarom koji je stvorio krhotine koje je Vesta izbacila stvarajući male asteroide promjera V (manje od 10 kilometara) ili manje. Ili su asteroidni komadi izbačeni kao takvi ili su formirani od manjih krhotina. Neki od tih malih asteroida formirali su obitelj Vesta, dok su drugi bili rasuti nešto dalje. Smatra se da se ovaj događaj dogodio prije manje od milijarde godina. Na južnom polu Veste nalazi se ogroman krater Rheasilvia, promjera čak 505 km, koji je najbolji kandidat za ovaj događaj zato što je količina stijene izbačena udarom više nego dovoljna da ubrojimo sve poznate asteroide tipa V.

Neki od udaljenijih krhotina asteroida završili su u razmaku od 3:1 u Kirkwoodu. Ovo je nestabilno područje zbog jakih uznemiravanja Jupitera, a asteroidi koji ovdje završavaju izbacuju se u daleko drugačije orbite u vremenskom razmaku od oko 100 milijuna godina. Neka od tih tijela upadaju u zemaljske orbite formirajući malene V-tipove asteroide tipa V, poput npr. 3551 Vereneja, 3908 Nyx ili 4055 Magellan.

Kasniji manji utjecaji na te objekte oko Zemlje izbacili su meteorite veličine stijena, od kojih su neki kasnije pogodili Zemlju. Na temelju mjerenja izloženosti kozmičkim zrakama, smatra se da je većina HED-ovih meteorita nastala iz nekoliko različitih utjecajnih događaja ove vrste i provela je u prostoru oko 6 milijuna do 73 milijuna godina prije udara na Zemlju.

Vidi još
4 Vesta, matično tijelo HED meteorita

Planetologija
Meteoriti

HED meteoriti


An Lipocarpha pygmaea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Hendrikus Kern. An Lipocarpha pygmaea in nahilalakip ha genus nga Lipocarpha, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lipocarpha

Lipocarpha pygmaea


Finger Eleven is the third studio album by the Canadian rock band Finger Eleven from Burlington, Ontario. The sounds on this album range from grunge and prog-rock to Electric Six-style disco metal. Because of its commercial success, they were welcomed to the SnoCore 2004 tour. "One Thing" became the biggest single from this record, reaching 16 on the US Billboard Hot 100. It was also played consistently on rock radio and MTV. Some of the songs have been featured in various EA games including "Stay in Shadow" (Burnout 3) and "Good Times" (SSX3). In a similar vein, "Other Light", "Conversations", and "Good Times" have all appeared in the GameCube game 1080° Avalanche.

During the recording of this album, there were rumors of the band breaking up. Finger Eleven then posted a cell-phone number for fans to call at any point, twenty-four hours a day, to talk to anyone in the group.

There was a limited edition version of the CD, which came with a bonus DVD featuring the "Good Times" music video, studio footage, and a live concert video.

Commercial performance
Finger Eleven debuted at #4 on the Canadian Albums Chart, the band's highest position on that chart in their history at the time. The album sold 8,300 copies in Canada in its first week. Finger Eleven was also the band's most successful album yet in the United States, reaching #1 on the Top Heatseekers chart and appearing on the Billboard 200, peaking at #96 in 2004. The album was certified Platinum in Canada and Gold in the United States, making it the band's first album to receive a certification in the U.S.

Track listing

B-sides
"Unspoken" – 3:37
"Wake Up Demons" – 2:16
"Murder My Mind's Eye" – 4:18
"Tearing Disguises" – 6:17
"Sad Exchange" (from Daredevil: The Album soundtrack) — 3:32

Personnel
Scott Anderson - vocals
James Black - guitar, vocals
Rick Jackett - guitar
Sean Anderson - bass
Rich Beddoe - drums

Chart positions

Weekly charts

Year-end charts

Singles

References

2003 albums
Finger Eleven albums
Wind-up Records albums
Albums produced by Johnny K
Nu metal albums by Canadian artists

Finger Eleven (album)


Homeros  (, Hómēros) Antik Çağ'da yaşamış İyonyalı ozan. Batı edebiyatının ilk büyük eserleri kabul edilen İlyada ve Odysseia destanlarının yazarı veya derleyicisi olduğu kabul edilmektedir. Smyrna (İzmir) bölgesinde yaşamış olduğu sanılmaktadır.

Hayatı
Yaşamı hakkında çok az bilgiye ulaşılabilen Homeros'un adı Antik Yunancada "köle" anlamına geliyordu. Kendi zamanından 4 asır önce var olmuş Miken uygarlığına dair olayları olağanüstü detaylı anlatması, Klasik Çağ yazarlarınca Truva Savaşı sırasında yaşadığı rivayetine sebep olmuştur. İngiliz bilim insanı George Thomson Tarih öncesi Ege adlı eserinde yaptığı incelemeler sonucunda Homeros'un doğduğu yer olarak en yüksek olasılığın Sakız Adası olduğunu belirtir. Sonra ise diğer bir yüksek olasılık olan Smyrna'ya (bugünkü adıyla İzmir) vurgu yapar. Ancak gerçekte Homeros isimli bir şair yaşadıysa bile bu destanları yaratan veya derleyen tek bir ozan olmadığını düşünen araştırmacılar da vardır ki bu şüphenin sebebi İlyada ve Odysseia destanlarında kullanılan İon ve Aeolik diyalektlerin üslup farklılığıdır. Çoğu araştırmacı ise bu üslup değişikliğinin Homeros'un İlyada'yı gençliğinde Odysseia'yı ise yaşlılığında yazmasından kaynaklandığına inanmaktadır.  Hayatıyla ilgili bir başka rivayet ise kör olduğudur.

Eserleri
Yazdığı destanlar Klasik Çağ Yunan Edebiyatı'nı ve Mitoloji'sini derinden etkilemiş ve bunların aracılığıyla da bütün Batı edebiyatına etki etmiştir. İrlandalı yazar James Joyce'un Ulysses'i, İngiliz yazar Shakespeare'in Troilus ve Cressida'sı, Roma'lı şair Virgil'in Aeneid'i Homeros'un destanlarından derin izler taşıyan eserlerdendir.

Antik dönem Anadolu ve Yunanistan'ında halk İlyada ve Odysseia'yı ezbere bilir, canlı bir ansiklopedi gibi içinde taşırdı. Askerlik, tıp, teknoloji, hukuk ve din bilgilerinin tamamının kaynağı bu kitaplardı. Homeros'un eserlerinin tarihi ve edebi değeri insanları iyi ve kötü olarak birbirinden net çizgilerle ayırmadan son derece gerçekçi ve kahramanların gerçek kişiliklerini derinliğine analiz etmesinden kaynaklanmaktadır.

Homeros'a atfedilen eserler

Bugün sadece İlyada ve Odysseia, 'Homeros' adıyla ilişkilendirilir. Antik çağda, Homerik İlahiler, Homer ve Hesiod Yarışması, Küçük İlyada, Nostoi, Thebaid, Cypria, Epigoni, comic mini destan Batrachomyomachia ("Kurbağa-Fare Savaşı"), Oechalia'nın Ele Geçirilmesi ve Phocais da dahil olmak üzere çok sayıda başka eser bazen ona atfedilirdi. Bu iddialar bugün gerçek kabul edilmez ve antik dünyada hiçbir şekilde evrensel olarak kabul edilmemişti. Homeros'un hayatını çevreleyen çok sayıda efsanede olduğu gibi, bunlar da Homeros'un eski Yunan kültüründeki merkezi konumundan biraz daha fazlasını gösterir.

Antik biyografik gelenekler
Homer hakkında bazı eski iddialar erken ortaya atıldı ve sık sık tekrarlandı. Bu iddialar, Homeros'un kör olduğunu (kör ozan Demodokus'u tanımlayan pasajı kendine atıfta bulunarak), Sakız'da ikamet ettiğini, Meles Çayı ve su perisi Critheïs'in oğlu olduğunu, gezgin bir ozan olduğunu, diğer eserlerin ("Homerica") değişen bir listesini yaptığını, Niyoz'ta veya balıkçılar tarafından belirlenen bir bilmeceyi çözemedikten ve "Homer" (Ὅμηρος : Hómēros) adı için çeşitli açıklamalar yaptıktan sonra öldüğünü içerir.

Homeros'un en iyi bilinen iki antik biyografisi, Sözde Herodot'un yazdığı "Homeros'un Hayatı" ve "Homeros ve Hesiod'un Yarışması" 'dır.

MÖ 4. yüzyılın başlarında Alcidamas, Chalcis'te Homer ve Hesiodos ile yapılan şiir yarışmasının kurgusal anlatımını yazdı. Homeros'un kazanması bekleniyordu ve Hesiodos'un tüm sorularını ve bulmacalarını kolaylıkla yanıtladı. Ardından, şairlerin her biri eserlerinden en iyi pasajı okumaya davet edildi. Hesiodos "İşler ve Günler" 'in  başlangıcını seçti: "Pleiades Atlas'tan doğduğunda ... hepsi zamanı geldiğinde ". Homeros, İlyada'dan alınmış, düşmanla yüz yüze gelen Yunan savaşçıların tanımını seçti. Kalabalık, Homer'ın galip gelmesine rağmen, yargıç ödülü Hesiodos'a verdi ve hayvancılığı öven şairin, savaş ve katliam hikâyeleri anlatandan daha büyük olduğunu söyledi.

Ayrıca bakınız

İlyada
Odysseia
Homerik İlahiler
Homerik Çağ

Kaynakça

Dış bağlantılar
Homeros'un Çalışmaları: Project Gutenberg

İzmir doğumlu yazarlar
MÖ 8. yüzyılda Yunanlar
MÖ 8. yüzyıl yazarları
MÖ 8. yüzyıl şairleri
Antik Yunan yazarlar
Antik Yunan şairler
Körler
Antik Smyrna
Antik Sakız Adası
Miken uygarlığı

Homeros


Takashi Uemura (født 2. december 1973) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yokohama Flügels, Cerezo Osaka og JEF United Ichihara.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takashi Uemura


An Epidendrum angustissimum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Epidendrum angustissimum in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum angustissimum


Matihani (en hindi: मतिहानी ) es una ciudad de la India, en el distrito de Begusarai, estado de Bihar.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 46  a 128 km de la capital estatal, Patna, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 25 175 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bihar

Matihani


Fyrst Christian 1. af Anhalt-Bernburg (; 11. maj 1568 – 17. april 1630) var fyrste af det tyske fyrstendømme Anhalt-Bernburg fra 1603 til sin død i 1630. Fra 1595 var han guvernør i Oberpfalz og blev snart hovedrådgiver for Kurfyrst Frederik 4. af Pfalz.

Biografi

Tidlige liv
Christian blev født den  i Bernburg i Anhalt som den anden søn af Fyrst Joachim Ernst af Anhalt-Zerbst i hans første ægteskab med Agnes, datter af Grev Wolfgang 1. af Barby-Mühlingen.

I 1570 døde Christians farbror, Bernhard 7. af Anhalt-Zerbst. Christians far blev herefter enehersker over alle de anhaltske lande, der dermed blev forenet for første gang siden deres arvedeling i 1252.

Fyrste af Anhalt

Ved Fyrst Joachim Ernsts død i 1586 arvede Christian det forende fyrstendømme Anhalt i fællesskab med sine seks brødre i overensstemmelse med Huset Askaniens familieregler, der ikke tillod nogen deling af territorier mellem arvinger. Da hans yngre brødre stadig var mindreårige ved faderens død, fungerede den ældste søn Johan Georg som regent på deres vegne.

Fyrste af Anhalt-Bernburg
I 1603 delte Joachim Ernsts fem overlevende sønner fyrstendømmet Anhalt mellem sig, hvorved der opstod linjerne Anhalt-Dessau, Anhalt-Bernburg, Anhalt-Plötzkau, Anhalt-Zerbst og Anhalt-Köthen. Christian fik Bernburg og grundlagde linjen Anhalt-Bernburg af Huset Askanien, der regerede i Anhalt-Bernburg frem til linjen uddøde i mandslinjen i 1863, hvorefter det indgik i det forenede hertugdømme Anhalt.

Død og arvefølge
Fyrst Christian døde 61 år gammel den 17. april 1630 i Bernburg. Han blev efterfulgt som fyrste af Anhalt-Bernburg af sin ældste overlevende søn Christian.

Se også
Anhalt
Anhalts regenter
Huset Askanien

Eksterne links

 Slægten Askaniens officielle hjemmeside

Huset Askanien
Fyrster af Anhalt
Fyrster af Anhalt-Bernburg
Personer fra Bernburg
Tyskere i 1500-tallet
Tyskere i 1600-tallet

Christian 1. af Anhalt-Bernburg


is a district located in Hiroshima Prefecture, Japan.

As of 2020, the district has an estimated population of 15,125 and a density of 54.38 persons per km2. The total area is 278.1 km2.

Towns and villages
Sera

Merger
On October 1, 2004 all three towns in the district merged into the single expanded town of Sera.  The other two former towns were Kōzan and Seranishi.

References

Districts in Hiroshima Prefecture

Sera District, Hiroshima


Cromoscope war ein 1964 eingeführtes Filmproduktionsformat für 35-mm-Breitwandfilme. Es war der Markenname für von anderen Kopierwerken verarbeiteten Techniscope-Aufnahmen.

Hintergrund
Die italienische Abteilung von Technicolor konnte mit der Zeit die immer größer werdende Anzahl an herzustellenden Vorführkopien für Techniscope nicht mehr bewältigen. Man vergab Lizenzen zur Verarbeitung und gab damit anderen Labors die Möglichkeit, das Verfahren einzusetzen. Der Name Cromoscope wurde für diese Filmkopien verwendet.

Cromoscope entsprach dem Techniscope. Das mit einer sphärischen Linse aufgenommene Bild war nur zwei Perforationslöcher hoch und wurde in der Kopierwerkstatt gestaucht auf normalen vier Perforationslöcher hohen 35-mm-Film kopiert. Mit einem Anamorphot wurde im Kinosaal das anamorphotische Bild entzerrt und eine Vorführung im 2,35:1-Seitenverhältnis ermöglicht.

Der Einsatz beschränkte sich auf italienische Filmproduktionen, viele davon Italowestern und meist billig hergestellt.

Filme in Cromoscope
 1964: Maciste e la regina di Samar
 1964: Der stärkste Mann der Welt (Il trionfo di Ercole)
 1964: Liebe in Verona (Giulietta e Romeo)
 1965: Die Todesminen von Canyon City (¡Que viva Carrancho!)
 1965: Pistoleros (All'ombra di una colt)
 1966: La sorella di Satana
 1966: L'affare Beckett
 1966: Per il gusto di uccidere
 1966: Django – Sein Gesangbuch war der Colt (Le colt cantarono la morte e fu… tempo di massacro)
 1966: Irren ist tödlich (Per qualche dollaro in meno)
 1966: Das rote Phantom schlägt zu (Superargo contro Diabolikus)
 1966: Töte, Ringo, töte (Uno sceriffo tutto d'oro)
 1967: Goldraub in London (L'oro di Londra)
 1967: Warteliste zur Hölle (Anónima de asesinos)
 1967: Der Unsichtbare schlägt zu (Flashman)
 1967: Der Sohn des Django (Il figlio di Django)
 1967: Der doppelte Coup des Chamäleons (Colpo doppio del camaleonte d'oro)
 1967: Der Tod zählt keine Dollar (La morte non conta i dollari)
 1967: Ric e Gian alla conquista del West
 1967: Chamaco (Killer Kid)
 1967: Tödlicher Ritt nach Sacramento (Con lui cavalca la morte)
 1967: Hipnos follia di massacro
 1967: John il bastardo
 1967: Django der Bastard (Per 100,000 dollari ti ammazzo)
 1967: Stoßgebet für drei Kanonen (Professionisti per un massacro)
 1967: Die schmutzigen Dreizehn (Quindici forche per un assassino)
 1968: I due crociati
 1968: Scacco internazionale
 1968: L'invincibile Superman
 1968: Sieben Jungfrauen für den Teufel (Nude… si muore)
 1968: Der schöne Körper der Deborah (Il dolce corpo di Deborah)
 1968: Franco, Ciccio e le vedove allegre
 1968: Bleigericht (Dio li crea... Io li ammazzo!)
 1968: Amigos (...e per tetto un cielo di stelle)
 1968: Den Geiern zum Fraß (All'ultimo sangue)
 1968: Django - Den Colt an der Kehle (Chiedi perdono a Dio… non a me)
 1968: Testa di sbarco per otto implacabili
 1968: Django, wo steht Dein Sarg? (T'ammazzo!… Raccomandati a Dio)
 1968: Django - Melodie in Blei (Uno di più all'inferno)
 1968: Lauf um dein Leben (Corri uomo corri)
 1968: Lukrezia Borgia - Die Tochter des Papstes (Lucrezia Borgia, l'amante del diavolo)
 1968: Himmelfahrtskommando El Alamein (Commandos)
 1968: Tre croci per non morire
 1969: Todeskommando Panthersprung (5 per l'inferno)
 1969: Königstiger vor El Alamein (La battaglia di El Alamein)
 1969: Django und Sartana - Die tödlichen Zwei (Una lunga fila di croci)
 1969: Schreie in der Nacht
 1969: Tarzán en la gruta del oro
 1969: Quintana - Er kämpft um Gerechtigkeit (Quintana)
 1969: Django - Gott vergib seinem Colt (Dio perdoni la mia pistola)
 1969: Die Leoparden kommen (Il dito nella piaga)
 1969: Die nackte Bovary
 1969: Così dolce... così perversa
 1969: Komm, süßer Tod
 1969: Sartana - Töten war sein täglich Brot (Sono Sartana, il vostro becchino)
 1969: Um sie war der Hauch des Todes (Los desesperados)
 1969: La taglia è tua… l'uomo l'ammazzo io
 1970: Das Geheimnis der schwarzen Handschuhe (L'uccello dalle piume di cristallo)
 1970: Formel 1 - In der Hölle des Grand Prix (Formula 1 - Nell'Inferno del Grand Prix)
 1970: America così nuda, così violenta
 1970: Il debito coniugale
 1971: I segreti della città più nude del mondo
 1971: Der Killer von Wien (Lo strano vizio della Signora Wardh)
 1971: Die neunschwänzige Katze (Il gatto a nove code)
 1971: Der Schwanz des Skorpions (La coda dello scorpione)
 1971: Der Galgen wartet schon, Amigo! (Il venditore di morte)
 1971: Ein Halleluja für Camposanto (Gli fumavano le Colt… lo chiamavano Camposanto)
 1971: La morte cammina con i tacchi alti
 1972: Rache in El Paso (I senza Dio )
 1972: Alla ricerca del piacere
 1972: Die rote Dame (La dama rossa uccide sette volte)

Weblinks
 Techniscope auf dvdlog.de
 Techniscope auf cinematographers.nl (englisch)
 Techniscope auf filmoscopefr.blogspot.com (französisch)
 Scope-Filmliste auf widescreenmuseum.com (englisch)

Filmtechnik

Cromoscope


Argentina a participat la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro în perioada 5 – 21 august 2016, cu o delegație de 213 de sportivi, care a concurat în 25 de sporturi. Cu un total de patru medalii, inclusiv trei de aur – cel mai bun rezultat de după Londra 1948 –, Argentina s-a aflat pe locul 27 în clasamentul final.

Participanți
Delegația argentiniană a cuprins 213 de sportivi: 139 de bărbați și 74 de femei (rezervele la fotbal, handbal, hochei pe iarbă și scrimă nu sunt incluse). Cel mai tânăr atlet din delegația a fost trăgătoarea de tir Fernanda Russo (17 ani), cel mai vechi a fost navigatorul Santiago Lange (55 de ani).

Medaliați

Scrimă

Note

Referințe
 Argentina la Jocurile Olimpice de vară din 2016  pe Rio2016.com

Argentina la Jocurile Olimpice
Argentina


The Mughal emperors were the supreme monarchs of the Mughal Empire in the Indian subcontinent, mainly corresponding to the modern countries of India, Pakistan, Afghanistan and Bangladesh. The Mughal rulers styled themselves as Badshah ("great king") or Shahanshah, a title usually translated from Persian as "emperor". They began to rule parts of India from 1526, and by 1707, ruled most of the sub-continent. After that they declined rapidly, but nominally ruled territories until the Indian Rebellion.

The Mughals were a branch of the Timurid dynasty of Turco-Mongol origin from Central Asia. Their founder Babur, a Timurid prince from the Fergana Valley (modern-day Uzbekistan), was a direct descendant of Timur and also affiliated with Genghis Khan through Timur's marriage to a Borjigin princess.

Many of the later Mughal emperors had significant Indian Rajput and Persian ancestry through marriage alliances as emperors were born to Rajput and Persian princesses. Akbar, for instance, was half-Persian (his mother was of Persian origin), Jahangir was half-Rajput and quarter-Persian, and Shah Jahan was three-quarters Rajput.

During the reign of Aurangzeb, the empire, as the world's largest economy and manufacturing power, worth over 25% of global GDP, controlled nearly all of the Indian subcontinent, extending from Chittagong in the east to Kabul and Balochistan in the west, Kashmir in the north to the Kaveri River basin in the south.

Its population at the time has been estimated as between 110 and 150 million (a quarter of the world's population), over a territory of more than 4 million square kilometres (1.5 million square miles). Mughal power rapidly dwindled during the 18th century and the last emperor, Bahadur Shah II, was deposed in 1857, with the establishment of the British Raj.

Mughal Empire

The Mughal Empire was founded by Babur, a Timurid prince and ruler from Central Asia. Babur was a direct descendant of the Timurid Emperor Tamerlane on his father's side, and the Mongol ruler Genghis Khan on his mother's side. Ousted from his ancestral domains in Turkistan by Sheybani Khan, the 40-year-old Prince Babur turned to India to satisfy his ambitions. He established himself in Kabul and then pushed steadily southward into India from Afghanistan through the Khyber Pass. Babur's forces occupied much of northern India after his victory at Panipat in 1526. The preoccupation with wars and military campaigns, however, did not allow the new emperor to consolidate the gains he had made in India. The instability of the empire became evident under his son, Humayun, who was driven into exile in Persia by rebels. Humayun's exile in Persia established diplomatic ties between the Safavid and Mughal courts and led to increasing West Asian cultural influence in the Mughal court. The restoration of Mughal rule began after Humayun's triumphant return from Persia in 1555, but he died from an accident shortly afterwards. Humayun's son, Akbar, succeeded to the throne under a regent, Bairam Khan, who helped consolidate the Baburid Empire in India.

Through warfare and diplomacy, Akbar was able to extend the empire in all directions and controlled almost the entire Indian subcontinent north of the Godavari river. He created a new ruling elite loyal to him, implemented a modern administration, and encouraged cultural developments. He increased trade with European trading companies. The Indian historian Abraham Eraly wrote that foreigners were often impressed by the fabulous wealth of the Baburid court, but the glittering court hid darker realities, namely that about a quarter of the empire's gross national product was owned by 655 families while the bulk of India's 120  million people lived in appalling poverty. After suffering what appears to have been an epileptic seizure in 1578 while hunting tigers, which he regarded as a religious experience, Akbar grew disenchanted with Islam, and came to embrace a syncretistic mixture of Hinduism and Islam. Akbar allowed freedom of religion at his court and attempted to resolve socio-political and cultural differences in his empire by establishing a new religion, Din-i-Ilahi, with strong characteristics of a ruler cult. He left his son an internally stable state, which was in the midst of its golden age, but before long signs of political weakness would emerge.

Akbar's son, Jahangir, "was addicted to opium, neglected the affairs of the state, and came under the influence of rival court cliques. During the reign of Jahangir's son, Shah Jahan, the splendour of the Baburid court reached its peak, as exemplified by the Taj Mahal. The cost of maintaining the court, however, began to exceed the revenue coming in.

Shah Jahan's eldest son, the liberal Dara Shikoh, became regent in 1658, as a result of his father's illness. Dara championed a syncretistic Hindu-Muslim religion and culture. With the support of the Islamic orthodoxy, however, a younger son of Shah Jahan, Aurangzeb, seized the throne. Aurangzeb defeated Dara in 1659 and had him executed. Although Shah Jahan fully recovered from his illness, there was a succession war for the throne between Dara and Aurangzeb. Finally, Aurangzeb succeeded the throne and kept Shah Jahan under house arrest.

During Aurangzeb's reign, the empire gained political strength once more, and it became the world's largest economy, over a quarter of the world GDP, but his establishment of Sharia caused huge controversies. Aurangzeb expanded the empire to include a huge part of South Asia. At its peak, the kingdom stretched to 3.2 million square kilometres, including parts of what are now India, Pakistan, Afghanistan and Bangladesh. After his death in 1707, "many parts of the empire were in open revolt". Aurangzeb's attempts to reconquer his family's ancestral lands in Central Asia were not successful while his successful conquest of the Deccan region proved to be a Pyrrhic victory that cost the empire heavily in both blood and treasure. A further problem for Aurangzeb was the army had always been based upon the land-owning aristocracy of northern India who provided the cavalry for the campaigns, and the empire had nothing equivalent to the Janissary corps of the Ottoman Empire. The long and costly conquest of the Deccan had badly diminished the "aura of success" that surrounded Aurangzeb, and from the late 17th century onwards, the aristocracy became increasingly unwilling to provide forces for the empire's wars as the prospect of being rewarded with land as a result of a successful war was seen as less and less likely.

Furthermore, at the conclusion of the conquest of the Deccan, Aurangzeb had very selectively rewarded some of the noble families with confiscated land in the Deccan, leaving aristocrats unrewarded with confiscated land feeling strongly disgruntled and unwilling to participate in further campaigns. Aurangzeb's son, Shah Alam, repealed the religious policies of his father and attempted to reform the administration. "However, after his death in 1712, the Boburid dynasty sank into chaos and violent feuds. In the year 1719 alone, four emperors successively ascended the throne".

During the reign of Muhammad Shah, the empire began to break up, and vast tracts of central India passed from Boburid to Maratha hands. Baburid warfare had always been based upon heavy artillery for sieges, heavy cavalry for offensive operations and light cavalry for skirmishing and raids. To control a region, the Baburids had always sought to occupy a strategic fortress in some region, which would serve as a nodal point from which the Baburid army would emerge to take on any enemy that challenged the empire. This system was not only expensive but also made the army somewhat inflexible as the assumption was always the enemy would retreat into a fortress to be besieged or would engage in a set-piece decisive battle of annihilation on open ground. The Hindu Marathas were expert horsemen who refused to engage in set-piece battles, but rather engaged in campaigns of guerrilla warfare upon the Boburid supply lines. The Marathas were unable to take the Boburid fortresses via a storm or formal siege as they lacked the artillery, but by constantly intercepting supply columns, they were able to starve Baburid fortresses into submission.

Successive Baburid commanders refused to adjust their tactics and develop an appropriate counter-insurgency strategy, which led to the Baburids losing more and more ground to the Maratha. The Indian campaign of Nader Shah of Persia culminated with the Sack of Delhi and shattered the remnants of Baburid power and prestige, as well as capturing the imperial treasury, thus drastically accelerating its decline. Many of the empire's elites now sought to control their own affairs and broke away to form independent kingdoms. The Baburid Emperor, however, continued to be the highest manifestation of sovereignty. Not only the Muslim gentry, but the Maratha, Hindu, and Sikh leaders took part in ceremonial acknowledgements of the emperor as the sovereign of India.

In the next decades, the Afghans, Sikhs, and Marathas battled against each other and the Baburids, revealing the fragmented state of the empire. The Baburid Emperor Shah Alam II made futile attempts to reverse the Baburid decline, but he ultimately had to seek the protection of outside powers. In 1784, the Marathas under Mahadaji Shinde won acknowledgement as the protectors of the emperor in Delhi, a state of affairs that continued until after the Second Anglo-Maratha War. Thereafter, the British East India Company became the protectors of the Baburid dynasty in Delhi. After 1835 the Company no longer recognised the authority of the emperor, accepting him only as 'King of Delhi' and removing all references to him from their coinage. After a crushed rebellion which he nominally led in 1857–58, the last Baburid, Bahadur Shah Zafar, was deposed by the British, who then assumed formal control of a large part of the former empire, marking the start of the British Raj.

Titular Emperors

Over the course of the Empire, there were several claimants to the Baburid throne who ascended the throne or claimed to do so but were never recognized.

Here are the claimants to the Baburid throne historians recognise as Titular Baburid Emperors.

 Shahryar Mirza (1627 - 1628)
 Dawar Baksh (1627 - 1628)
Jahangir II (1719 - 1720)

List of Mughal Emperors

Note: The Baburid emperors practiced polygamy. Besides their wives, they also had several concubines in their harem, who produced children. This makes it difficult to identify all the offspring of each emperor.

Family tree of Mughal emperors

See also
 Mughal (disambiguation)
 Timurid family tree
 Mughal Empire
 Mughal-Mongol genealogy

References

Citations

Sources

 Keay, John, India, a History, 2000, HarperCollins,
  – India  Pakistan

Further reading

External links
 Aurangzeb, as he was according to Mughal Records
 British India

Medieval India

sv:Stormogul#Lista över indiska stormoguler
Mughal Empire

Mughal emperors


Şeriat (, şarīʿa), Kur'an âyetleri ile Muhammed'in söz ve fiillerinden oluşan naslardan alimler sınıfının (Fukaha) çıkarımları (istinbat) ile oluşturulan dini kanunlar toplamıdır. İslam'da ibadetler (farz-vacib kabul edilen), muameleler ve cezalarla ilgili tüm kavram ve kuralları kapsar. Tarihsel seyir içerisinde kanun ve kuralların teorik (usul) ve pratik uygulama (füru / fetva) çalışmaları ile ilgilenen ve isimleri öne çıkan kişiler adına belirli toplum ve devlet yönetimlerinin de tercihlerini yansıtan fıkıh mezhepleri ortaya çıkmış, ancak şeriat hiçbir zaman tek başına geçerli bir hukuk sistemi olmamış, Ömer veya Emevilerden itibaren "örfi hukuk" ile birlikte kullanılmıştır.

Şeriat'ın "insanlar arası ilişkiler bölümü" 1850'lerden itibaren "İslam hukuku" olarak yeni bir isimle sunulmaya başlanır. İslam hukukunda yer yer modern hukukla benzer argümanlar kullanılmasına rağmen aralarında bir takım temel farklar vardır. İslam'da hukuki argümantasyon olarak -insanların birbirlerinin maddi ve manevi alanlarına girmelerini yasaklayan- hak (kul hakkı) ve -üst makamın alt grup insanlara dengeli davranmasını içeren- adalet kavramları ön plana çıkarılır. Buna göre amirler emirleri altında bulunan insanların gözetimi ve onlara karşı adaletli olmakla, yönetilenler ise onlara itaatle yükümlüdürler. Adaletten sapan amir'e itaat edilip edilmeyeceği tartışmalıdır. Ayrıca bu anlayışta insanlar Allah'ın kulları (İbadullah) olmakta, şeriat onlara karşı adaletli davranmayı gerektirse bile (erkek-kadın, köle-efendi ayrımı gibi) eşit davranmayı gerektirmemektedir. Şeriat ile modern hukuk arasındaki farklardan belki de en önemlisi, İnsanların eşit ve özgür bireyler oldukları temelinde geliştirilen Modern hukuktaki  insan hakları kavramına karşılık, şeriat anlayışında bireysel özgürlük kavramı bulunmamasıdır. Dini edebiyat ve söylemlerde sıkça kullanılan özgür irade kavramı günlük yaşam tarzını seçebilmesinde değil, kader karşısında insanın uhrevi sorumluluğu bağlamındaki felsefi tartışmalarda görülür. Kur'an'da 30 ayette tekrarlanan ve İslamcılığın temel motivasyonlarından birisi olan "şeriatte kötü olarak tanımlanan durumlar için güç kullanımı kişilerin ev, elbise, beden ve ibadet–inanç gibi özel alanlarına girmeyi gerektirse bile bu kişilerin (kul) hakkına tecavüz olarak değerlendirilmez.

Kur'an'da kademe içermeyen birkaç suçtan söz edilir ve bunlar kısas veya kademelendirilmemiş tek bir bedensel ceza ile karşılanır. Şeriatın dini bir argüman veya inanç olarak tamamıyla Allah'ın emir ve yasakları ile ilgili veya bu çerçevede yürütüldüğü kanaati de yanlıştır. Hudud olarak isimlendirilen az sayıda suçun dışında kalan tazir cezaları, bir kısım fakihler tarafından Kur'an'a aykırı kabul edilen recm, ve hür kadınlarla cariyeler arasında kadın giyiminde getirilen keskin ayrım gibi birçok düzenleme bu kapsamda sayılabilir. İslam tarihinde kendilerinin geliştirdikleri argümanlarla şeriatın katı zahiri yorumlarına ilk karşı çıkanlar mutezile, felsefeciler ve batıni guruplar oldu. Modern çağda köktendinci terör örgütleri ve modernist İslamcılar, şeriatın kendilerince benimsenen farklı yorumlarını dini-siyasi-terörist örgütlenmeler ve farklı propaganda yöntemleri kullanarak gündeme getirip uygulanmasını savunurlarken İslami modernizm şeriatı insan hakları ve batı değerleri ile uzlaştırmaya çalışmış, Fazlurrahman Malik ve Mustafa Öztürk gibi ilahiyatçı düşünürler ise şeriat hükümlerinin tarihsel özellikler taşıdığı ve artık terk edilmesi gerektiği şeklinde özetlenebilecek görüşleriyle bu tartışmaya katılmışlardır.

Şeriat uygulayan ülkeler uluslararası örgütlerden insan hakları, eşitlikler, kadın hakları, çocukların korunması, bireysel tercihler ve kişi hak ve özgürlüklerinin korunmaması gibi konularda şiddetli eleştirilerle karşılaşmaktadırlar. Klasik şeriat uygulamalarından bir kısmı temel insan hakları, cinsiyet eşitliği ve ifade özgürlüğüne karşı ciddi ihlaller içermektedir. Kadınların tesettür / hicap emri gereğince evlerinden (izinsiz veya beraberinde eşi veya mahrem erkek olmadan) dışarıya çıkışlarının yasaklanması vb. bu kapsamda ele alınabilir. Köktendinci yapılanmalar tarafından diğer dini guruplar ve gayri-müslimlere yönelik olarak gerçekleştirilen din savaşları ve savaş sonucunda da tarihsel uygulamada savaş ganimeti olarak değerlendirilen sivillerin (köle ve cinsel cariye olarak kullanılması -ki bu klasik anlayışta doğal bir hak görülürdü) birer savaş suçu, sistematik olarak uygulandıklarında da insanlığa karşı suçlar kapsamında değerlendirilmesi mümkündür.

Terminoloji ve kullanım
Şeriat, (çoğulu "şerâyi"), Arapça şerea' (الشر ع) kökünden bir sözcük olup "yol, mezhep, metod, âdet, insanı bir ırmağa, su içilecek bir kaynağa ulaştıran yol" anlamına gelir ve hüküm koymak manasında kullanılır. İslami literatürde bu anlamda Allah'a "Şâri-i Hâkim" denildiği de olur.

Şeriat; Kur'an âyetleri ile Muhammed'in söz ve fiillerinden oluşan naslardan alimler sınıfının (Fukaha) çıkarımları (istinbat) ile oluşturulan dini kanunlar toplamıdır. "Ahkam-ı İslamiye" veya "İslam hukuku" gibi tanımlamalar da benzer anlamda kullanılır. Ayrıca "Musa'nın şeriatı", "Zerdüşt şeriatı" vb. gibi deyimler içerisinde sadece kanun anlamında da kullanılabilir.

Şeriatı günlük kullanımda din veya ona eş değer kullananlar olduğu gibi, inanç, ibadet, ahlak eksenli bir yapı olarak kabul ettikleri dinden farklı olarak sadece muamelat ve ukubat ve feraiz den oluşan dini yasa ve hükümler olarak ele alan ilahiyatçılar da bulunmaktadır.

Şeriat, Batıni/Tasavvufi İslam anlayışında şeriat-tarikat-hakikat ve marifet basamakları ile ifade edilen dervişin seyr-i süluk olarak adlandırılan manevi yolculuğunun ilk basamağı kabul edilir.

Tarihsel ve sosyolojik kökler
Ayrıca bakınız: Revizyonist İslam Araştırmaları Okulu

Kur'an'da önerilen hukuki uygulamalar yeni değildir, aksine İslamiyet öncesi Arap toplumunun örf ve adetleri ile Tevrat'ta bulunan kanunların devamı niteliğindedir. Örneğin faiz yasağı, recm cezası, namaz ve oruç gibi ibadetlerin benzerleri Kur'an'dan önce de var olmuştur.

Şeriat kurallarının bir kısmının bazı inanç esaslarıyla birlikte Sümerler gibi ilk şehir devletlerinin o günün anlayışına uygun şekilde oluşturduğu, insanlar arasında hukuki açıdan özgür-köle ve kadın-erkek ayrımı içeren seksist kurallar ve yasalardan etkilenerek oluşturulduğu söylenebilir. Kısas, hırsızın elinin kesilerek cezalandırılması gibi temel ceza yasalarının Hammurabi Kanunları'ndan ya da bu kuralları benimseyen Arap topluluklarının uygulamalarından alınarak şeriata konulmuş yasalar olduğu iddiaları vardır. Erkeğe iki kadının payının verilmesi ve bir erkeğin şahitliğinin iki kadına eşit olması gibi yasaların da aynı anlayışın türevleri olması mümkündür. İslam'da ilahi bir kaynak olarak kutsanan ve birçok inanç ve uygulaması içselleştirilen Yahudi yasalarının Sümer inançları ve Hammurabi Yasaları'yla bağlantılı olduğu başka araştırmacıların da dikkatini çekmiştir. Bazı Batılı araştırmacılar Roma hukukunun hadisler yoluyla birçok açıdan İslam hukukunu etkilediği görüşlerini ileri sürmüşlerdir.

Kısas, Arap toplumunda kan davalarının önlenmesi amacıyla kullanılmaktaydı. Kan döküldüğünde, aşiret misillemesi şeklinde kısas gerçekleşir, katil bulunamazsa bir yakını infaz edilir veya kan bedeli alınırdı. Kısas toplumsal denklik şartı ile, maktulün kadın-erkek, köle-hür, seçkin ya da sıradan olması göz önüne alınarak, katilin aşiretinden denk birisi infaz edilirdi. Sosyal denklik, sosyal olarak alt sınıftakilerin üst sınıftan birini öldürmelerinde kısasın uygulanacağı, üst sınıftan birinin alt sınıftan birini öldürmesi durumunda kısas uygulanamayacağı, ancak kan bedeli ödenebileceği anlamına gelmektedir. Uygulama İslamda aynen benimsenmekle birlikte, buna İslamda  bir Müslümanın bir gayrimüslim için infaz edilip edilemeyeceği tartışmaları da eklendi. Fıkıhçılar sonraki dönemlerde kısas için  belirli şartlar getirerek kasdi olmayan cinayet ve yaralamalarda da diyet ödenmesi yönünde ictihatlar geliştirdiler.

Patricia Crone, Şeriat hukukunun Muhammed'in gelenekleri üzerine değil, "İskender döneminde geliştirilen Yakın Doğu'nun yasası üzerine kurulduğunu" savunur. Ona göre "müslümanlar, bu yasayı Allah adına eleyip sistemleştirmiş ve kendi imajlarıyla damgalamıştı." "Genel olarak Emevi hilafeti ve özellikle Muaviye"'nin kullandığı bu eyalet yasası, "ulema tarafından uzun bir uyarlama döneminden" sonra şimdi şeriat dediğimiz şey haline geldi.

Yöresel anlayışların yansıması:"Örf ve adetlerin delil kabul edilmesi" yanında özel durumlar dışında yiyeceklerin haram ve helal olarak tasnifinde, Şafiî ve İbni Kudame gibi bazı fâkihler haram ve helalliğin kriterini "Arabın tabiatına uygunluk veya aykırılık" şeklinde belirlemişlerdir.

Fıkıhçıların bir kısmı bir hadisten hareketle kirpi eti yemeyi habis (mekruh veya haram) görürken diğerleri açıkça yasaklanmamasını gerekçe göstererek etinin yenilmesini helal sayarlar. İngilizcede "hedgehog" kirpi, kelime içinde geçen hog ise Avrupa dil ailesinde pig ile eş kullanılan bir kelimedir.  Burada bazı kültürlerde eti yaygın olarak tüketilen oklu kirpilerin İngilizce de porcupine; literal çeviri ile iğneli domuz olarak isimlendirildiğini görmek te kullanılan dil ve kültür çevresinin bir şeyi haram veya helal olarak etiketlemede meydana getirebileceği etki ve karmaşayı anlamak açısından çarpıcı bir örnektir.

Fıkıh Doktrini

Klasik fıkıhçılar, insan aklının, tam kapasitesiyle kullanılması gereken Tanrı'nın bir armağanı olduğunu kabul ettiler. Bununla birlikte, aklın doğruyu (Hüsn) yanlış(kubh)tan ayırmada tek başına yeterli olmadığına ve aklın ancak Kuran vahyi ve Muhammed'in sünnetine dayandığı takdirde doğruyu bulabileceğine inanıyorlardı. Sağlam olarak kabul ettikleri kaynaklar (Nass) dil bilimi, anlam, bağlam (kontext), kapsam, kısıtlama (istisnalar)vb. yönlerden incelenir hükümler konulur, kıyas (analoji) yapılarak kapsam genişletilir veya istisnalar konulur.

Klasik fıkıh teorisi, insanlığın tüm hukuki sorunlarının bu şekilde çözülebileceğini öngörür.

Dini-yasal dayanaklar / Usul-i Fıkıh

Fıkıhta şeriatın birincil kaynağını Kur'an ve Hadisler oluşturur. Ancak bu kaynaklarda "yasa dili" kullanılmaz. Kur'an anlatımlarında hedef, kapsam ve istisnaların belirlenmesi, benzer konuların açıklığa kavuşturulması vb. netleştirme çalışmaları yanında, benzer sorunların hadisler için de geçerli olduğu, ayrıca hangi hadislerin referans değeri taşıdığı, hangilerinin taşımadığı konusu ulema tarafından değerlendirilerek (ictihat) farklı sonuçlara ulaşılır. Bu sonuçlar İslamda farklı sosyal şekillenmeler (Fıkıh Mezhepleri)'in kaynağı kabul edilir. Fetva geleneksel olarak sosyal bir soruna, dini otoriteyi temsil eden müftünün anlayışına göre, dinin bu soruna yaklaşımını yansıtan ve caizdir, ya da caiz değildir şeklinde bir sonuç ve hüküm cümlesiyle bitirilen cevabına denir.

Hanefi hukuk ekolü dört delile dayanır. Şer'i deliller olarak da anılan bu kaynaklar şunlardır:

1- Kur'an: İslam'da Kuran, hukukun en kutsal kaynağı olarak kabul edilir. Klasik hukukçular, Kur'anın tevatür olarak bilinen, her nesilde birçok kişi tarafından aktarımı dolayısıyla metinsel bütünlüğünün şüphe götürmez olduğunu savundular. Kuran'ın sadece birkaç yüz ayeti hukukla ilgilidir ve bunlar da miras gibi birkaç alanda yoğunlaşır.
Klasik ana akım fakihlere göre, Kuran'ın islami deyimle sonradan indirilmiş olan ayetleri öncekileri kısıtlamış veya ortadan kaldırmış olabilirdi. Bu nedenle diğerler bilgi ve yeteneklerin yanı sıra Kuran ayetlerinin hangileri ile hüküm tesis edilebileceği bu konuları ayrıntılı olarak bilen hukukçuların işi olabilirdi. Zeydiyye ve Mu'tezile'nin yanı sıra modern İslamcılar ve Kur'ancılık, nesh teorisini reddetmiştir. Sünnet'in Kur'an'ı sınırlayıp sınırlayamayacağı tartışma konusu olmaya devam etti.

2- Sünnet (Hadisler yoluyla): Alimler Harald Motzki ve Daniel W. Brown'a göre, bize ulaşan en eski İslami hukuki muhakemeler "neredeyse hiç bir hadis içermiyor"du". Bu infiltrasyon ve bütünleşme h. 2. yy'da kademeli olarak gerçekleşti.

Hadislerin tamamı daha ayrıntılı ve pratik hukuki rehberlik sağlamaktaydı. Ancak hepsinin sahih olmadığı erken dönemde anlaşılır ve İslam alimleri aktarım zincirlerinde listelenen bireylerin güvenilirliği üzerinden onların özgünlüğünü belirlemeye çalıştılar. Hangi hadislerin hüküm vermek için kullanılıp kullanılamayacağı yanında bazı hadisler ve Kuran pasajlarında yer alan dilin belirsizliğiyle kaos arttı. Metinsel kaynakların göreceli değerleri ve yorumlanması farklı eğilim ve mezheplerin ortaya çıkmasıyla sonuçlandı. Ehl-i Re'y, hadis ehlinden ayrılarak akla veya Kur'an'a aykırı buldukları rivayetlere isnadın dışında eleştirel bir tavır alarak hadisleri reddetmiş; Nakilciler ise bu tür hadisleri yorumlamaya çalışmışlardır.

3- İcmâ (İslam bilginlerinin görüş birliği içinde bulundukları konular)

4- Kıyas (Birbirine benzeyen meselelerin, hükümlerinde de benzerlik bulunması gerektiği düşüncesinden hareketle oluşturulan yeni hükümler; örneğin içki yasağından hareketle uyuşturucu kullanımının da dinen yasak ve haram olduğuna hükmedilmesi vb.)

Kur'ancılık veya Kur'an Müslümanlığı, Kur'an'ı İslamın tek sahih kaynağı kabul eder ve Kur'an dışındaki hadis, siyer vd. kaynakları reddeder.

İcma farklı yorumlanmakla beraber şeriatın üçüncü ortak kaynağı kabul edilir. Hanefi ve Şafiiler kıyası, Şii Caferi mezhebi ise aklı, dördüncü kaynak olarak kabul ederler. Hanbelîler üç esastan sonrasını kabul etmezler.

Zahiri mezhebi icmâ ve kıyası kabul etmemiştir. Onlara göre bir hükmün İslami nitelik taşıması onun bu kaynaklardan (Kur'an ve sünnet) en az birisine dayandırılmasına bağlıdır.

Müctehidler şeriat hükümlerini ortaya koymada fer'î deliller adı verilen toplum yararı, örf ve adet, İslam'dan önceki şeriatlar, sahabe sözleri gibi deliller de kullanmışlardır. Maliki mezhebi ayrıca "Medine halkının uygulamaları"nı da geçerli kabul eder.

Fıkıh âlimleri, şeriatı üç ana bölümde incelemiştir:
 İbadetler (Farz veya vacib)ler
 Muamelât (Muamele veya işlemler)
 Ukubat

Etiketleme: Ahkam-ı İslami

Fıkıhta insan davranışları (Ef'âl-i mükellefîn) değişik kategorilere ayrılır : Farz (Mutlak zorunluluk ifade eden eylemler ve ibadetler), Vacip (Gerekli, bir alt derece zorunluluk), sünnet, müstehap (sevilen işler), helal, mekruh (çirkin karşılanan; çok çirkin, tahrimen mekruh, az çirkin, tenzihen mekruh) haram (kesinlikle yasak) gibi.

Birçok örnekte görülebileceği gibi sınıflandırma görecelidir. Örneğin Evliyanın varlığı ve mucizelerine inanmak, Tahavi ve Nesefi gibi önde gelen birçok Sünni akide yazarınca, ortodoks müslümanlık için "şart" olarak sunulur. ve geleneksel Sünni ve Şiilikte kabul görür. Ancak bu anlayış ve yanında evliya kabirlerine gösterilen saygı ifadeleri ve ziyaretler Selefilik, Vahhabilik ve İslami Modernizm gibi püriten ve dirilişçi İslami hareketler tarafından kabul edilemez sapkınlıklar olarak görülür. Büyük uçurumlar kişilere yönelik etiketlemelerde görülür; Örneğin Ebu Hanife mezhebin mensuplarınca en büyük imam (İmam-ı Azam) olarak görülürken kendisini bir "dinden çıkmış", "sapkın" veya "yahudi" olarak sıfatlandıran çağdaşları da kayıtlarda yer alır.

Bu sınıflama ve tanımlamalar seküler yönetimlerde yaşayan sıradan Müslümanlar arasında vaaz dilinde kullanılan deyimlerden ibaret olabilirken; eylemlerin şeriat yönetiminde maddi ya da manevi (cezai-sosyal) ciddi karşılıkları bulunur. Farz, vacip ve sünnet olarak nitelendirilen eylemlerin terki, mekruh ve haram olarak nitelendirilenlerin yapılması cezai (had ya da tâzir cezaları olarak) karşılık görür. Örneğin, namaz kılmayanların dövülmesi, hapsedilmesi ve kılmamakta ısrar edenlerin öldürülmesi  bu kapsamda ele alınabilir. Etiketlemede tartışılan pek çok konudan biri de farz olan ibadetleri (namaz) terk etmenin irtidat anlamına gelip gelmediğidir. Yani namaz kılmadığı için öldürülen kimse mümin olarak kabul edilirse cenaze namazı kılınarak Müslüman mezarlığına defnedilebilir, geride kalan mal mirasçılarına kalır, Namaz kılmayan mürted kabul edilirse cenaze namazı kılınmaz, Müslüman mezarlığına defnedilmez ve devlet adına mallarına el konulur.

Genel kabul görmüş hadis külliyatlarındaki anlatılara uygun olarak geleneksel İslami ve muhafazakar çevrelerde kınanmayan bir durum (mübah) olan çocuklarla yapılan evlilikler artık sorgulanmakta ve çocuk istismarı olarak görülmektedir.

Sünni ve Şii anlayışları arasındaki en keskin ayrımlardan birisi de muta nikahı konusunda görülür. Şiiler bunu hoşgörünün ötesinde "faziletli bir eylem" olarak görürlerken, sünnilere göre eylem "haram" kılınmış
bir cahiliyye adetidir.

Şeriat anlayışında davranışlar yanında dinle ilişkilerine göre insanlar da mümin-kafir, salih, fasık, mülhid, mürted gibi etiketler alabilirler. Bunlardan zındık, mülhid, mürted veya fasık gibi etiketler tazirden ölüme kadar uzanan sonuçlar doğurabilir.

Şeriatteki dinsel ve cinsel ayrım şahitliğin reddi gibi gibi hafif, mülhid ve mürtedlerin yakılması gibi ağır sonuçlar doğurabilir ve miras, ölüm tazminatı, kısas, yönetici veya yargıç atamaları gibi birçok alanda kendini gösterir. Zina cezalarında evli-bekar ayrımı da söz konusudur. Yasal hak ve sorumluluklar kişinin akil-baliğ olması ile başlar.

Uygulama sahaları
 Hijyen ve arınma: Abdest ve gusül
 Ekonomi kanunları: Zekat, vakıflar, faiz ve miras kanunları
 Yeme içme ile ilgili: Oruç, kurban, içki (bkz. İslam'da keyif verici maddeler, İslamiyet ve alkol, nebiz)
 Ritüeller/ibadetler Allah'ın hoşnut ve razı olduğu her çeşit eyleme denir. (Abd: köle ve kul, kulluk, kölelik) İslami terminolojide ayet ve hadislerde özel şekil ve şartları belirlenen ritüellerdir. Namaz, oruç, hac, zekât ve kurban İslam'daki zorunlu ibadetlere örnek olarak verilebilir.
 Evlenme ile ilgili: Nikâh, ayrılık, hulle
 Cezai yaptırımlar: Had, tâzir, kısas, Diyet, cizye, irtidat
 Askeri: Cihat (saldırı ya da savunma amaçlı), sulh ve savaş esirleri
 Giyim: Tesettür
 Diğer: Ticaret ve davranışlar, köleler ve İslam olmayanlar

Sosyo-politik yapı

Sosyal sınıflar
Şeriat anlayışında insanlar bazı "sosyal sınıflar"a ayrılmaktadır.

Kölelik ve cariyelik

İslam'da insanlar satın alma, savaştan geri kalanların esir edilmeleri ve ganimet olarak cihat yapanlara dağıtılmaları ve ayrıca bu esir ve kölelerin yine esir ya da köle olan insanlardan yaptıkları çocukların köle ya da cariye sayılmaları yoluyla köleleştirilebilir. Muâmelât bakımından köle mal gibidir. Alınıp satılabilir, hibe edilebilir, kiralanabilir, ortak mülkiyete konu olabilir. Kazandıkları efendisine âit olur. Kendisine karşı yapılacak haksız fiilden elde edilecek tazminatları efendisi alır. Başkasına karşı işleyeceği haksız fiillerde ise zararı ya efendisi öder ya da köleyi zarar görene devreder. Özgür bir erkek kendi câriyesi ile onun rızası olmaksızın cinsel hayat yaşayabileceği gibi, onu nikâh akdi ile eş edinmesi de mümkündür. Kısası gerektiren suçlarda köle, özgür ya da köle karşılığında kısas olarak öldürülür. Hanefilere göre bir köleyi öldüren özgür kimse de kısas yoluyla öldürülür. Diğerlerine göre ise, bu durumda kısas uygulanmaz. Köle ve cariyelere zina ve zina iftirası suçunda özgürlere verilen cezânın yarısı hırsızlık ve irtidad suçlarında tam cezâ uygulanır.

Yasalar ve uygulamalar

İbadetler
Mezheplere göre miktarı ve şekli değişen dini ritüellerdir. Kendi içerisinde farz, vacip, müstehap gibi derecelere ayrılır. İbadetleri terk etmek büyük günahlardan sayılır, ibadetleri terk edenler fasık veya bazı mezhepler tarafından dinden çıkmış kabul edilirler ve cezalandırılırlar.

Farz, vacip ve sünnet olarak nitelendirilen eylemlerin terki, mekruh ve haram olarak nitelendirilenlerin yapılması cezai karşılık görür. Örneğin, namaz kılmayanların dövülmesi, hapsedilmesi ve kılmamakta ısrar edenlerin öldürülmesi bu kapsamda ele alınabilir. Günümüzde ibadetle ilgili cezai yaptırımlar sekülerleşme çerçevesinde uygulanmamakta ve bunların ceza veya mükafatının uhrevi olduğu görüşleri de dile getirilmektedir.

Muameleler
İnsanlar arasındaki medeni, ticarî, ekonomik ve sosyal ilişkiler, insanların devletle ve devletlerin de birbirleriyle münasebetleri bu bölümde yer alır. Şeriat hukukunda fıkıhçılar tarafından evlenme (nikâh), boşanma, nafaka, velâyet, vekâlet, vesayet, feraiz (miras), alış-veriş gibi toplum hayatına ait medeni işlemlere ve hatta uluslararası hukuka ait hükümler ortaya konulmuştur. İslam fıkıhçıları ibadetler, cezalar, muamelat gibi hususlarda temel kaynaklarda yer almamasına rağmen hermafroditlerle ilgili hükümler de ihdas etmişlerdir.

Evlenme ve boşanmalar

Nisa suresi 3. ayete dayandırılan nikâh hükümlerine göre bir erkek gücü yetiyorsa aynı anda esir ve cariyelerden sınırsız olarak, ayrıca ayette bir üst limit ifadesi bulunmamasına rağmen genel anlayışa göre özgür olanlardan en fazla 4 kadınla evlenebilir. İslam'a göre kadın aynı anda tek bir erkekle evli olabilir. Şeriat kurallarınca İslam'da 18 yaş altında evlilik yasak değildir. Şii ya da Sünni her mezhebe göre, yaşına bakmadan çocuklar evlendirilebilir. Osmanlılar, 1917'de çıkardıkları Hukuk-ı Aile Kararnamesi'nde erkeklerin 12, kızların da 9 yaşını bitirmiş olmaları şartını getirmişlerdir.. Bu duruma istinaden İslâm da evlenmek için kişinin ergenlik çağına girmesi kâfidir.

"Yetimler konusunda adaleti koruyamayacağınızdan korkarsanız, sizin için temiz kılınan kadınlardan ikişer, üçer, dörder nikâhlayın. Eğer bu durumda adaleti gözetemeyeceğinizden korkarsanız, o zaman bir tane ile ya da elinizin altındaki sahip olduklarınızla (cariyelerinizle) yetinin. İşte bu, adaletten ayrılmamanız için daha uygundur." (Nisa suresi, 3)''Evlilik çağına gelinceye kadar yetimleri deneyin; eğer onların yeterli fikrî olgunluk düzeyine eriştiklerini tespit ederseniz hemen mallarını kendilerine verin, büyüyecekler de mallarını alacaklar diye o malları israf ile ve tez elden yiyip tüketmeyin. Zengin olan (veli) yetim malına tenezzül etmesin, yoksul olan da kararınca yesin. Mallarını kendilerine verdiğiniz zaman yanlarında şahit bulundurun; hesap sorucu olarak da Allah yeter.'' (Nisa suresi, 6)

Şeriata göre gerekçesiz mutlak boşanma yetkisi erkeğe verilmiştir. Kadın erkeği; ancak hakimi ikna edecek geçerli sebepleri sunması durumunda hakim kararıyla boşayabilir. Ayrıca boşanma yetkisi evlilik sırasında ya da sonrasında eşi tarafından kadına verilirse kadın da gerekçesiz olarak eşini boşayabilir.

 Miras hukuku, avliyye ve reddiyye

Miras paylaşımı Nisa suresi 11-12 ve 179. ayetlerinde konu edilmiştir. Buna göre erkeklere mirastan kadınlara göre 2 kat hisse verilir. Mirasçıların paylar toplamının paydalar toplamından yüksek olması konusunda avliyye ve tam tersi durumlarda reddiyye yöntemleri kullanılır. Müslüman olmayanlarca eleştiri konusu da yapılan pay-payda eşitsizliği, İslam'ın erken dönemlerinde Müslümanlarca tartışılmış ve iki yaklaşım öne çıkmıştır. İbn Abbas, bu durumda bazı pay sahiplerinin (kız kardeşler) düşük önceliğe sahip olup sadece diğerlerinden arta kalanı almasını önerirken, geri kalan çoğunluk tüm hisselerin orantılı olarak azaltılarak herkesin pay almasını savunmuştur.

 Vergiler
KKTC Yakın Doğu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'nde yapılan bir çalışmada Kur'an'ın ortaya koyduğu vergilerinin İslam öncesi Güney, Kuzey ve Hicaz Araplarında hatta daha eski toplumlarda yer alan vergi düzenlemelerinin aynısı olduğu sonucuna varılmıştır. Cizye islami yönetimlerde gayrimüslimlerden alınan vergidir.

 Suç tanımı ve ceza hukuku

Ceza hukuku, kötü olarak etiketlenen bir eylemin, (kasıt, süreklilik, büyüklük, zarar oluşturma, yasal karşılığı vs. unsurları ile birlikte tanımlanması) ispatı ve uygun yasal karşılığın verilmesi (ceza) aşamalarından oluşur.

Ceza, zararın tazmini gibi hafif bir yaptırımdan suçun kasıtlı olup olmaması, büyüklüğü ve sürekliliğine göre daha ağır hapis ya da bedensel cezalar olabilir. Adalet ilkesi eylemin suç olarak belirlenmesindeki tutarlılık yanında, suçlular arasında ayrım yapmamayı ve suçun ağırlığı ile orantılı bir ceza vermeyi  gerektirir. Joseph Sacht Kur'an'ın suçlar için hukuki sonuçlardan ziyade affın önemi gibi ahlaki sonuçlarla ilgilendiğini söylüyor. Kur'an'da suç ve ceza derecelendirmesi bulunmuyor. Şeriat hukukunda suçun tanımı, unsurları, ispatı ve verilecek cezalar şeriatın yasal kaynakları üzerinden yapılan fıkhi çıkarımlarla yapılır.

Şeriatte hudud suçları ve kısas (diyet (İslam) dışındaki) ilkesine göre verilen cezalar bedensel ceza niteliğindedir.

 Suçun ispatı / Şahitlik kuralları
Hukukun tesis edilmesinde en önemli belirleyicilerden birisi olan, kimlerin şahitliğinin kabul edileceği, kimlerin şahitliğinin kabul edilmeyeceği konusu, şeriat hukukunda en önemli konu başlıklarından birisidir:

Had cezaları gerektiren suçların ispat edilmesinde, vasiyet ve boşanma davalarında ayrıca diğer konularda kadınların şahitlik hakları erkeklerden farklıdır. Bu tip konuların şahitliğinde en az bir tane erkek bulunması koşuluyla 1 erkek + 2 kadın şeklinde kadınların şahitliği kabul edilmiştir.Buhârî, İman 21; Müslim, 907, ; Nesâî, 3:147; Muvatta, 1:187

Suçun kanıtlanmasında ve genel olarak 2 erkek veya 1 erkek 2 kadın şahitliği (Bakara suresi, 282) gerekli ve yeterli iken Zina için 4 erkek şahit şartı konulmuştur. (Nur suresi: 4)

İslam fıkıhına göre kölenin şahitliği kabul edilmez. Büyük günah işleyen ve dinde fâsık olarak tanımlanan kişilerin eylemlerine karşılık gelen had ve tâzir cezalarının yanında şahitlikleri de geçersizdir.

Tazir cezaları için suçun sabit olmasına ve kanıtlanmasına ihtiyaç duyulmamıştır.

 Suçlar ve cezaları
Cezalar başlıca 3 kısımda incelenir:
1. Kısas (Öldürme ve yaralamalar için) İslam öncesi Arap toplumunda kabileler arasında süregiden savaşların çözümü için kullanılırdı. Kan döküldüğünde, kısas aşiret misillemesi şeklinde gerçekleşir, katil bulunamazsa yakın bir akraba öldürülebilir veya daha az onurlu bir ikame olarak kan bedeli alınırdı. Ayrıca kısas toplumsal denklik şartı üzerinden yürütülür, öldürülen kişinin kadın, erkek, köle-hür insan, seçkin ya da sıradan olması göz önüne alınarak, katilin aşiretinden öldürülene denk birisi infaz edilirdi. Örneğin köleye karşılık ancak bir köle, kadına karşılık bir kadın öldürülebilirdi.

Kısasta sosyal denklik şartı, sosyal olarak alt sınıfta bulunanların üst sınıftan birini öldürmelerinde kısasın uygulanacağı, üst sınıftan birinin alt sınıftan birini öldürmesi durumunda kısas uygulanamayacağı, ancak kan bedeli ödenebileceği anlamına gelmektedir.

İslamda uygulamaya esas ayet Bakara 178 ayetidir:
Mü'minler! Öldürülen insanlar konusunda size kısas farz kılındı. Özgüre karşı özgür, esire karşı esir, kadına karşı bir kadın. Kim, öldürülenin kardeşi tarafından bir bedel karşılığı bağışlanırsa, örfe uysun ve bedeli güzelce ödesin.

Kısasta toplumsal denklik şartı ve diyet ödemesi Bakara 178'de açıkça ifade edilmiştir. İslam öncesi uygulama İslamda aynen benimsenmekle birlikte İslami dönemde ayrıca buna bir Müslümanın bir gayrimüslim için infaz edilip edilemeyeceği tartışmaları da eklenmiştir. İslam fıkıhçılarının sonraki dönemlerde kısas için  belirli şartlar ve yorumlar katarak kasdi olmayan cinayet ve yaralamalarda da diyet ödenmesi yönünde ictihatlar geliştirdikleri görülmektedir.

Ancak ayette geçen "kadına kadın" ifadesinin neshedilmesi ve ayette geçmediği halde Müslüman birisinin Müslüman olmayan bir kişiyi öldürdüğünde kısas uygulanıp uygulanmayacağı konuları tartışmalıdır. Şeriat yasalarına göre köle bir insan özgür bir insanı öldürdüğünde kısas yapılır, ancak özgür bir insan bir köleyi öldürdüğünde kısas yapılamaz. Abdülaziz Bayındır'a göre ilgili ayet ile Tevrat hükümlerinden dişe diş, göze göz, kulağa kulak, buruna burun ve yaralamalarda misliyle karşılık verme gibi kısas hükümleri kaldırılmıştır.

2. Had cezaları: Kur'an'da cezası belirlenen suçları tanımlamak için kullanılır. Bunların tam olarak hangi suçları kapsadığı konusunda görüş birliği bulunmuyor. Şeriatta Zina, hırsızlık, içki içmek, kazf, yol kesme (ayaklanma, otoriteye karşı savaş) ve irtidat suçları, cezaları Kur'an ayetlerine dayanılarak uygulanan eylemlerdir. Ancak bu suçların tanımları, kapsamları, derecelendirilmesi, kanıtlanması ve verilen cezaların hangi şartlarda (örneğin suçta kasıt unsuru aranması ) uygulanacağı gibi konular Kur'an'da yer almayan konulardır ve bu konularda ihtiyaç duyulan hükümler fıkıhçılar tarafından konulur.

Cinsel suçlar:

Zina: Kur'an'a göre 100 sopadır. Zina yapan cariye ise o zaman da bu cezanın yarısı kadar ceza alır. Ancak hadislere göre bekarlara 100 sopa, evlilere ise recm cezası verilir. Şeriat yasalarında tecavüz de zina altında değerlendirilmektedir. Mezhepler arasında tecavüz tanımında farklılık vardır. Farkın temel nedeni tecavüzün erkekler arasındaki bir ilişki için de geçerli olup olmadığı üstünedir. Evlilik içi tecavüz, İslam fıkıhçılarının çoğunluğu tarafından tecavüz (اغتصاب āġtṣāb) olarak sınıflandırılmamaktadır. Hanefîler; kocanın, uygun bir nedeni olmadan kendisi ile cinsel ilişkide bulunmak istemeyen karısını zorla cinsel ilişkiye sokabilmesine izin verir. Diğer mezheplerde ise ne zorlama cinsel ilişki için özel izin verilmiş, ne de evlilik içi tecavüze bir ceza uygulanmıştır.

Kazf: İffetli kadına yapılan zina isnadı, 80 sopa ile cezalandırılır ve şahitliği kabul edilmez. (İlgili madde: İfk Olayı)

Diğer cinsel suçlar:

Eşcinsellik: Şeriat hukukunda eşcinselliğin ölünceye kadar hapis, 100 sopa ya da recm şeklinde mezheplere göre farklılıklar gösteren tâzir cezaları bulunmaktadır. (İlgili madde: İslam'da eşcinsellik)

Küçüklerle cinsel ilişki (Çocuk evliliği/Pedofili) şeriatta suç olarak tanımlanan bir eylem olmamıştır.

Hayvanlarla cinsel ilişki (Zoofili) için ise Ebû Dâvûd, Tirmizî, Nesâî'nin hadis derlemelerinde yer alan, Muhammed'in söylediği bir söz şu şekildedir:

Hırsızlık: Hırsızlık eyleminde sağ elden başlayarak, ellerinden bir tanesinin kesilmesi şeklindedir. Hırsızlık suçlarında bir derecelendirme (ev, yarı açık ve açık alandan yapılan hırsızlıklar veya gasp gibi) söz konusu değildir.

İçki içmek: Kur'an'da cezası belirtilmeyen bir suç olan içki içmenin cezası icma yoluyla 80 sopa olarak tayin edilmiştir.

Yol kesme:Türkçede yol kesme olarak ifade edilen eylem (Maide 33-35) siyasi otoriteye karşı bir çeşit ayaklanma veya savaş ilanı olarak değerlendiriliyor. Eylemlerinin çeşidine ve ağırlığına göre sağ el ve sol ayaklarının çapraz olarak kesilmesi, hapsedilme ya da sürgün cezaları verilir.
[[Dosya:Execution of a Moroccan Jewess by Alfred Dehodencq.jpg|küçükresim|Faslı bir kadının (Sol Hachuel) islamdan çıkma gerekçesi ile infazı, Alfred Dehodencq]]

Dinden çıkma: Dini terminolojide "küfre girer" şeklinde ifade edilen eylemleri yapmaya irtidat, kişiye mürted denir. Fıkıhta farz ya da sünnet olarak tanımlanan dini emirleri reddeden, hafife alan, alay ya da saygısızlık eden ya da "elfaz-ı küfür" denilen sözleri konuşan kişilere mürted denilir. Mürtedlere tevbe etmeleri için üç gün süre verilir. Cezası (Hanefilere göre kadın olması durumunda ölünceye kadar hapis) ölümdür.

Geleneksel İslam fıkıhçıları dini emirleri terk eden kişilerin mürted kabul edilip edilmeyeceğini de tartışmışlar ve bu konuda belirli eğilimler ortaya koymuşlardır. Yaşanan tartışmalar yoğunlukla şeriata göre namaz, oruç ya da zekatın terki ya da reddedilmesi gibi eylemlerin cezalandırılıp cezalandırılmayacağı ile ilgili değil, cezalandırılma ya da öldürülmeleri sonrasında bu kişilerin cenazelerine yapılacak işlemlerle ilgilidir. Bu kişiler mürted kabul edildiklerinde cenaze namazları kılınmaz, Müslüman mezarlığına gömülemez, miras bıraktıkları devlet hazinesine kalır.

Hanefiler ameli imanın bir parçası kabul etmedikleri için namaz, oruç gibi İslam'ın uygulanmasına dair ihmal ya da ret içeren eylemlerde kişinin kanatılıncaya kadar dövülmesi ya da ölünceye kadar hapsedilmesini de içeren tâzir cezaları ile cezalandırılmasını öngörürler, öldüklerinde cenazelerine Müslüman cenazesi muamelesi yapılır.

Şafii, Maliki mezheplerine göre namazı terk etmek ceza miktarı ve şekli Kur'an ve sünnetle belirlenen suçlardandır ve terk eden "had" uygulanarak öldürülür. Ancak cenazelerine Müslüman cenazesi muamelesi yapılır, miras bıraktıysa mirasçılarına paylaştırılır.

Hanbeli mezhebinde ise namazı terk eden ve bunda ısrarcı olan kişiler mürted kabul edilerek mürtedlere kılıçla öldürme şeklinde uygulanan "had cezası" tatbik edilir, cenaze namazı kılınmaz ve ceset Müslüman mezarlığına gömülmez.

3. Tâzir cezaları: Lügatte azarlama, aşağılama, tahkir gibi anlamlara gelen tâzir, fıkıh terminolojisinde fâsıklık olarak nitelendirilen, küçük günahların sürekli işlenmesi ya da daha büyük cezayı gerektirmeyen büyük günahlara belirli bir sınırı ve ölçüsü olmadan, hakim takdiri ile verilen cezaların adıdır. Tâzir cezalarında suçun kanıtlanması, şahitlik ve ispat gibi zorunluluklar bulunmamaktadır.

Kısas ve had cezaları Kur'an ayetleriyle karşılığı belirlenen suçlardır. Diğer suçlar ise ceza miktar, yöntem ve uygulaması hakimin takdirine bırakılan, tâzir (toplum içinde azarlamadan sopa atmaya, sürgün, hapis ve idama kadar değişen) cezalarıdır. Tâzir cezalarının namazın terki ve irtidat örneklerinde görülebileceği gibi hafif olması diye bir kural yoktur.

Tarihçe
İslam'da son peygamber kabul edilen Muhammed'in, önceki peygamberlerin şeriatlarının devamı ve tamamlayıcısı olarak bu şeriatların hükümlerini kaldırdığına, ayrıca İslami hükümlerin kıyamete kadar değişmezliğine inanılır:

"Allah dini doğru tutmanız ve onda ayrılığa düşmemeniz hususunda Nuh'a tavsiye ettiği, sana vahyettiğimiz, İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya tavsiyede bulunduğumuz dinle ilgili hususları size şerîat olarak koydu." (42:13).

Bununla beraber şeriat hükümleri baştan beri sabit ve değişmez hükümler olarak kalmamıştır. İslam'da nasih ve mensuh konusu baştan beri tartışılagelen bir konudur. Muhammed'in ölümü sonrasında Halife Ömer'in Kur'an'da açıkça sayılmasına rağmen zekatın sarf yerlerinden "İslam'a ısındırılması gerekenler" maddesini bugün buna ihtiyaç kalmamıştır gerekçesi ile yürürlükten kaldırması dine dayalı hükümlerin zaman ve şartlara bağlı değişkenliği konusuna getirilen tipik örneklerdendir.

İslam'da en önemli hukuk bilginlerinden olan Cafer-i Sadık (ö 765), Ebû Hanîfe (ö. 767), Şâfiî (ö. 819), Mâlik b. Enes (ö.795) ve Ahmed b. Hanbel (ö. 855)'in temsil ettiği ekol ve görüşlerin sistemleştirilmesiyle şeriat ve fıkıh mezhepleri ortaya konmuştur. Şer'i deliller, ya da şeriatta hüküm kaynağı kabul edilebilecek kaynaklar başlangıçta sadece Kur'an ve Muhammed'in uygulamaları iken, sonraki dönemlerde köktenci eğilimler dışında gelişen İslam mezheplerinde fıkıhçılar bu kaynakları genişleterek icma, kıyas, örf, istihsan, akıl (şiilikte) gibi insani, yerel ve dönemsel özellikleri olan yeni hüküm kaynakları tanımlamış ve bu kaynaklara dayalı hükümlerin de şeriatta geçerliliğini vurgulamışlardır.

Daha ileri dönemlerde ise akıl ile nasların hükümlerinin kaldırılabileceği tartışmalarının yapıldığı ve laiklik yönünde adımların atıldığı gelişmeler yaşanmıştır. Türklerin ağırlıklı mezhep önderleri olan Hanefi ve Maturidi anlayışı rivayet ve naslar karşısında aklı ve maslahatı öne alan özellikler taşımaktaydılar. İmam Maturidi, şeriata esas teşkil eden hüküm ayetlerinde, ayetin geçerlilik süresinin (neshi) belirlenmesinde ya da geçici bir süreyle uygulamadan kaldırılmasında ve maslahatın belirlenmesinde ölçüt olarak aklı kabul etmiştir. (bkz. İslam ve laiklik)

Günümüzde Fazlur Rahman Malik, Mustafa Öztürk ve benzer görüşe sahip ilahiyatçılar Kur'an'ın bir din kitabı olmasından hareketle ayetlerin dinin aslından olan iman, ibadet ve ahlak bakımından değerlendirilebileceğini, ahkam ile ilgili ayetlerin değişken töresel ve dönemsel (tarihselcilik) özellikler taşıdığı gerekçesiyle aynen uygulanmasının şekilci ve literalist yaklaşımın bir sonucu olduğu görüşlerini ileri sürmekte ve geleneksel şeriat uygulamalarına karşı çıkmaktadırlar. Kur'an'daki ahkam ayetlerinin yaklaşık %80'inin dönemin Arabistan örf ve geleneklerini yansıttığı da bu çevrelerce ifade edilmektedir.

TESEV tarafından yapılan sosyal araştırmalarda son yıllarda Türk halkının şeriata olan desteğinin azalmakta olduğunu göstermektedir.

Günümüzde uygulama
Günümüzde İslam İşbirliği Teşkilatı'na üye ülkeler arasında şeriatı hiçbir şekilde uygulamayan, kısmen ya da tamamen uygulayan ya da bölgesel farklılıklarla birlikte uygulayan ülkeler bulunur.

Laiklik veya sekülarizm, toplum düzenine ve diğer insanlara zarar vermeden icra edilen inanç, ibadet, etik gibi kavramları bireysel bir hak olarak tanımlarken klasik şeriat kişiler için bireysel özgürlük alanı tanımayarak inanç- ibadet gibi tercih alanlarına yasal zorunluluklar ve yaptırımlar getirmektedir. Ancak yeni şeriat anlayışları bu eylemlerden dolayı kişilerin cezalandırılmalarını reddederek kısmi şeriat uygulamalarını öne çıkarma eğilimindedir.

Otokratik yönetimler, şeriat ve itaat kültürünün ön planda olduğu, bireysel özgürlük ve değerler anlayışının gelişmediği toplumlarda, Kur'an'ın mutlak bir inançla Allah'ın emir ve yasaklarından oluştuğu anlayışının sürekli olarak toplumsal belleğe işlenmesi, tesettür ve zorunlu ibadet kurallarına aykırı davranan bireylere karşı dinsel zorbalığın ve kadına yönelik şiddetin İslam coğrafyasında yaygın olarak görülmesi sonucunu
doğurur. Mahsa Emini, İran İslam Cumhuriyeti Kolluk Kuvvetleri Komutanlığı'na bağlı olan ve kamuda örtünme kurallarının uygulanmasını denetleyen Ahlak Polisi tarafından, örtüsünün hükûmet standartlarına uygun olmadığı gerekçesiyle tutuklandı. Karakoldan yapılan açıklamada kadının karakolda aniden kalp yetmezliği geçirdiği, yere düştüğü ve iki gün komada kaldıktan sonra öldüğü söylendi. Olayın görgü tanıkları, kadının dövüldüğünü ve başının bir polis arabasının yan tarafına çarptığını, buna ek olarak sızdırılan tıbbi tetkikler sonucunda beyin kanaması ve inme teşhisi konulduğunu söyledi.

Günümüzde kadın eğitimine ve Onun sosyal hayata katılımına değişik çıkarımlarla (fıkıh) şiddetle karşı çıkan Köktendinci terör örgütleri İslam dünyasında varlığını sürdürmekte, eğitim kurumlarına ve özellikle kız öğrencilere karşı saldırılar düzenlemektedirler. (Bak. Taliban, Boko Haram, Malala Yusufzay) Ayrıca değişik ülkelerde şeriat uygulamalarının ülkeler bazında geçerli olması için mücadele eden İslamcı ve İslamcı köktendinci akımlar, dini eğitim kurumları ve terör grupları bulunmaktadır.

Değerlendirmeler

Toplum düzeni ve halk sağlığına etkileri açısından şeriat

Toplum düzenleyici olarak
 Çok evlilik: birden fazla kadın (Kur'an'da yazılana göre en fazla 4) ile nikâh, sınırsız cariye ile ilişki ve Şii mezhebinde süreli nikâh anlamına gelen mut'a nikâhının cinsel yolla bulaşan hastalıkların yaygınlaşmasına sebep olabilmektedir. Öte yandan şeriat destekçilerine ve bazı İslam alimlerine göre ise çok evlilik sayesinde çocuk sahibi olamayan kadınlar ya da dul kadınlar; karısı ve çocuğu olan erkeklerle evlenerek çocuk sahibi olma sorunu çözebilmektedirler. Ayrıca bazı İslam yorumcularına göre çok evlilik sayesinde zinanın da önüne geçilebilmektedir.
 Çocuk evliliği: günümüzde çocuk istismarı olarak değerlendirilen bu evlilikler, 6-9 yaşlarında gerçekleşmesine izin verilen çocuk-yetişkin evliliklerinin çocuklarda beden gelişimini erken evrede durdurabilmekte, erken yüklenen sosyal sorumlulukların ise çocuk ruh sağlığında olumsuz etkileri gözlemlenebilmektedir.
 Ergenlikten itibaren uygulanan zorunlu tesettür ve sıkı mahremiyet kurallarının kadın ve kızların beden ve ruh sağlığı üzerine etkileri: Vücudu sıkı bir şekilde yalıtan giyim tarzının, cilt üzerinde cilt kanserleri ve kuruma gibi dış etkilere karşı vücut üzerinde koruyucu pozitif etkilere sahip olabilmektedir. Bunun yanı sıra yeterli güneş ışınlarından mahrum kalan bir vücudun D vitamini yetersizliği sebebiyle, Ca ve Fosfor emiliminin düşmesiyle bağlantılı büyüme çağındaki kızlarda büyüme geriliği, yetişkinlerde kemik erimesi, depresyon, şizofreni, otizm ve alzheimer hastalıklarına yatkınlığının artması mümkündür.

İdeolojik-ayrımcı toplum yapılanmasının etkileri
 İnanan ama dini uygulamaları ihmal ya da reddettiği için mülhid, fâsık gibi tanımlamalarla aşağılayıcı muameleye (namaz, oruç gibi tapınmaları, kadınlarda tesettür kurallarını ihmal edenlere verilen tâzir cezaları) maruz bırakılanların durumu, şeriat yasalarının kadın-erkek, köle-özgür, inanan-inanmayan, takva sahibi-fâsık gibi ayrımlar ile farklı toplum kesimlerine farklı uygulanmasının getireceği toplum içi nefret ve gerginlikler.
 Dinsel grandiyöz kişiliklerin, mesih ya da mehdi olduğunu ileri süren kişilerin etkiledikleri kitle üzerinden toplumsal çatışmalara ve kitle ruh sağlığına olumsuz etkileri olabilmektedir.
 Din savaşlarının yıkıcı etkileri, ele geçirilen mallar yanında kadın-erkek, çocuk esirlerin de mal ve ganimet sayılması, alınıp satılmaları, cinsel kullanım dahil insan haklarına aykırı eylemler, insanların ruh ve beden sağlıklarını olumsuz etkiler.
 Dini yapılanma için harcanan yüksek bütçelerin bilim, eğitim, koruyucu sağlık hizmetleri ve sosyal yardımlar gibi alanların bütçelerinde meydana getireceği açıklar.

İbadet ve dini uygulamaların etkileri
 Abdest, toplu namaz ve hac ritüellerinin getirdiği riskler: Sık yıkanan ve kurulanmayan organlarda nemlenme nedeniyle, nem seven bakteri ve mantar enfeksiyonlarının tırnak, ayak ve genital bölgelerde artışı.
 Yazın sıcak ve kuru mevsimde uzun süre sıvı alımının kesilmesine bağlı olarak gelişmesi muhtemel dehidratasyon, buna bağlı olarak Güneş altında ya da sıcak ortamda çalışan iş gruplarında güneş ya da sıcak çarpması risklerinin artışı.
 Kronik hastalıklarda, hamile, diyabetik, hipertiroidi, çocuklarda, yoğun fiziksel efor gerektiren işlerde çalışan kişilerde uzun süreli gıda alımının kesilmesi sebebiyle metabolik dengenin bozulması, hamile orucunda bebek gelişim yetersizlikleri.
 Uzun süreli açlık sonrası yenilen ağır bir yemek sonrasında solunum, kalp-dolaşım yetmezliklerinin ortaya çıkışı.
 Psikosomatik değişiklikler: Ramazan orucu ile ilgili olarak daha çok sıvı alımı, sigara, kafein alımı ve uyku yetersizliği gibi sebeplere bağlanan kognitif fonksiyonlarda azalma, irritabilite ve letharji artışı, gerilim ve migren tipi baş ağrılarında artış, bunun trafik kazalarında artış gibi yansımaları bazı araştırmacılar tarafından not edilmiştir.
 İdrar üzerine etkileri: Bazı araştırmalar ramazanda oruç tutanlarda gündüzleri idrar çıkışının azaldığına ve idrar osmolalite değerlerinin arttığına işaret etmektedir. Bu değişiklikler idrarda taş oluşumu ve idrar yolu enfeksiyonları gibi ileri aşamalarda böbrek yetmezliği ile sonuçlanabilecek birtakım hasarlarla bağlantılı değişikliklerdir.

Diğer
Bazı İslam toplumlarında kadınlarda da icra edilen cerrahi sünnetin ürogenital sistem üzerine, çocuk ruh ve beden sağlığı üzerine erken ve geç dönem etkileri (yaralama, enfeksiyon, ruhsal travma, sakat bırakma ya da sünnetin bazı hastalıklardan koruduğu iddiaları gibi) etkileri bulunmakta ve sünnet karşıtlarınca çocuğun bedensel bütünlüğüne saldırı ve hak ihlali olarak değerlendirilmektedir.

Etik sorunlar ve güncel yönetim sistemleri ile uyumsuzluklar

İçtihadi kısım ayrı tutulursa, zaman, mekân ve gelişen toplumsal anlayışlar gibi değişken şartlara bağlı geliştirilmesi zorunluluk arz eden yeni yaklaşımlara şeriatın kapalı olduğu söylenebilir. Küçük, karasal yaşam tarzına sahip bir kabile toplumunun sınırlı zaman diliminde yaşadıkları örneklerden yola çıkılarak evrensel ve bütün çağları kapsayan yasa ve düzenlemeler yapılabileceği inancı sorgulanmaya açık bir konudur. İnsanların yaşam tarzı ve ibadetler gibi kişisel tercihlere saygı çerçevesinde kalması gereken eylemlerin ceza ya da hak mahrumiyeti şeklinde yaptırımlara konu olması günümüzde kabul edilebilir değildir.

İnsan hakları, eşitlikler ve özgürlükler
Kadın hakları: Şeriat yasalarında miras, şahitlik, liderlik gibi konularda kadın-erkek arasında, ceza davalarında köle ve özgür insanlar arasında, yine şeriata göre suç sayılan zinanın cezalandırılmasında evli kişiler ile bekarlar arasında farklı uygulamalar bulunmaktadır.

Had cezaları gerektiren suçların ispat edilmesinde, vasiyet ve boşanma davalarında, ayrıca başka tipteki sorunların davalarında; kadınların şahitlikleri ile erkeklerin şahitleri eşit kabul edilmez. Davalarda ve şahitliklerde en az bir tane erkek bulunması koşuluyla 1 erkek + 2 kadın şeklinde kadınların şahitliği kabul edilmiştir.

Savaş esiri olarak kadın: Savaşlarda esir alınan kadınların durumu din açıdan kritik bir meseledir. Geleneksel Kur'an yorumlarına göre bu kadınlar alınıp satılan cariyeler ile eşit ve ganimet olarak mülk edinilmiş kadınlardır. Bu kadınların başkaları ile nikahlı olup olmadıkları göz önüne alınmaz ve diğer edinilen kadınlar gibi hak sahipleri (savaşçılar ya da bunları satın alanlar) tarafından bedenleri üzerinde rızaları alınmadan cinsel tasarruflarda bulunulabilir. (Müminûn 5-6)

Güncellik konusu, çocuk evlilikleri: Değişen hukuk anlayışı çerçevesinde verilebilecek diğer bir örnek günümüzde çocuğun cinsel istismarı sayılan çocuk-yetişkin evliliklerinin yasaklanmamış olması ve ilk İslam toplumundaki yaygınlığıdır. Geleneksel tutum kadının evlilik yaşını 6 ya da 9 yaşına kadar indirmektedir. İrani anlayış ise nikah için bir alt sınır getirmemektedir. Tahrir el-Vesile'nin 2. cildi sayfa 241'de yer alan Mesele 12'de "Daimi ya da gayri-daimi nikâh ile 9 yaşından önce eş ile cima (cinsel ilişkide bulunmak) caiz değildir. Lakin diğer faydalanmalar şehvetle el atmak, sarılmak ya da tefhiz etmenin sakıncası yoktur. Hatta emzikteki olsa bile." ifadesi yer almaktadır. (Ayrıca bkz. Nikah ve mut'a nikahı)

Öte yandan, tarih boyunca şeriat kanunlarının geçerli olduğu ülkelerde her ne kadar 18 yaş altı çocukların evlendirilmesine müsaade edilmiş olsa da; günümüzdeki bazı İslam yorumcuları tarafından çocuk evliliğinin İslam tarafından aslında yasaklandığı savunulmaktadır.

Yine günümüzde pek çok toplumda yasal bir durum olan evlilik dışı ilişkiler ve eşcinsellik şeriata göre suç kabul edilir.

Özgürlükler, LGBT bireyler: Fikir, inanç, ibadet ve ifade özgürlükleri şeriat yönetimlerinde sorunlu alanlardır. Kutsallara yönelik eleştiriler elfazı küfür sayılabilir, komedi ve karikatürler irtidat sayılıp ölümle cezalandırılabilir. Eşcinsellik, transseksüellik vb. yaşam tarzlarıyla trans bireylere yaklaşımlar da kanun önünde eşitsizlikler ve insan hakları ihlalleri açısından kritik edilmesi gereken konulardandır.

Eşitlikler bağlamı: Fâsıklık gibi, değerlendirenin tutumuna bağlı, sübjektif değerlendirmeler kişilerin cezalandırılması ve şahitliklerinin geçersiz sayılabilmesi olanaklıdır.

Pratiğe uyum zorlukları ve toplumsal ayrımcılık: Bir kişiye yönelik tecavüz ya da zina isnadında güvenilirlik şartlarını taşıyan dört yetişkin erkeğin şahitliğinin zorunlu olması, aksi takdirde tecavüze uğramış bile olsa tecavüz ya da zina isnadında bulunan kişi ya da kişilerin iftira cezasıyla cezalandırılması. Bu cezalar için kadın ve çocukların, Müslüman bile olsalar içki ya da namaz gibi konularda dini yönden beğenilmeyen ve fâsık olarak tanımlanan kişilerin şahitliklerinin geçerli kabul edilmemesi söz konusudur.

Suç-ceza dengesi: Günümüz hukuk anlayışında cezaların intikam duygusundan uzak, caydırıcı, önleyici, ıslah amacına uygun ve işlenen suç ile uygun ağırlıkta bir karşı eylem olması amaçlanır. Bundan dolayı suçun hangi saiklerle işlenmiş olduğu, eylem öncesinde, sırasında ve sonrasındaki davranışlar göz önüne alınarak cezaların ağırlaştırılması ya da hafifletilmesi söz konusu edilir. Şeriat hukukunda hırsızlık ve gasp arasında bir ayrım yapılmamış olması suç ve ceza dengesinin gözetilmemesi açısından da dikkate değerdir.

Yasal sorunlar / Legalite

Cezalarda kanunilik, mezhepsel farklılıklar: Şekli ve miktarı konusunda görüş birliği bulunmayan ibadetlerin terk edilmesinin şeriat yönetiminde ceza ya da hak mahrumiyetlerine konu olması, zorbalık, insan hakları ihlali gibi sakıncaları yanında cezaların kanuniliği ilkesine de aykırıdır. Şeriat hukukunda tâzir cezaları için kanunilik ilkesi bulunmamakta, tamamen hakim ya da siyasi otoritenin takdiri geçerli olmaktadır. Şiilikte meşru ve makbul kabul edilen mut'a, bir Ehl-i Sünnet mezhebi tarafından had cezası uygulanması gereken bir haramdır. Tâzir cezalarına konu olabilen büyük günah, farz, vacip, zekat, namaz, tesettür, sünnet, hadis gibi kavramlar her mezhep ve bölgede farklı anlayış, yorum ve uygulama şekilleri bulunan dini kavramlardır.

Savaş suçları: savaşlarda teslim olduğu halde eli kılıç tutanların öldürülmesi, yenilen tarafa uygulanan tehcir, mallarına el koyma, kadın, çocuk ve diğer esirlerin köle (mal) sayılması, alınıp satılması, savaşı kazanan tarafın cinsel kullanımına sunulması, sanat eserlerine ve tarihsel mirasa dönük yıkımlar gibi birçok eylem günümüzde savaş suçları kapsamında değerlendirilir. Bu eylemlerin bir kısmı planlı ve sistematik bir şekilde uygulandığında insanlığa karşı suçlar kapsamındadır.

Demokrasi ile uyum
Şeriat yönetimlerinde şura, icma gibi demokratik kavram ve yöntemlerin yanında, ulul emre itaat gibi otokratik kavramlar bir arada bulunur.

Ayrıca bakınız
 Mecelle
 İslam ve kadın
 İslam'da insan hakları
 Mürted
 Kısas
 Zina
 Ridde Savaşları
 İran'da eşcinsellik

Dış okumalar
 Şeriata göre ölüm cezası verilen bazı söz ve davranışlar (elfaz-küfür)
 Şeriatte Zina ve Eşcinsellik Cezaları
 Şeriat miras sistemi ile Medeni kanun miras sistemlerinin karşılaştırılması
 Şeriat devletinde kadın, İran örneği
 Şeriat ve seksizm, Suudi Arabistan örneği
 Mezopotamya, Yahudilik ve İslam'da miras paylaşımı

İlgili kitaplar
 Şeriat ve Kadın, İlhan Arsel, Kaynak Yayınları, İstanbul, 1987
 Şeriat ve Kölelik, İlhan Arsel, Kaynak Yayınları, 1999
 Şeriat, İnsan ve Akıl, İlhan Arsel, Kaynak Yayınları, 2005
 Şeriat ve Eşitsizlik, İlhan Arsel, Kaynak Yayınları, 2006
 Modern İslam Hukuk Düşüncesi, Reşid Rıza Örneği, Özgür Kavak
 Mukayeseli İslam Hukuku, Hayrettin Karaman (3 Cilt)
 İslam Hukukunda Bağlayıcılık Bakımından Hz. Peygamber'in İctihad ve Tasarrufları, Murat Şimşek, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları
 İslami Hükümlerin Esas ve Hikmetleri, İzzeddin ibn Abdüsselam, İz Yayınları
 Doğumu, Ölümü ve Dirilişi İslam Devleti, Noah Feldman
 Hanefi Mezhebi Bağlamında İslam Hukukunda Külli Kaideler, Necmettin Kızılkaya, İz Yayınları

Kaynakça

Taraflı olduğu düşünülen maddeler Mayıs 2023
Taraflı olduğu düşünülen maddeler

Şeriat


Jacobo I Crispo () fue duque de Naxos desde 1397 hasta 1418. Fue apodado «el Pacífico».

Sucedió a su padre Francesco I Crispo. Su hermano Juan II Crispo le sucedió.

Orígenes

Los Crispo probablemente eran de Verona. Francesco I Crispo, el fundador de la dinastía era señor de Milo, por tanto era vasallo del duque de Naxos y pariente por matrimonio, habiéndose casado con una nieta del duque Guillermo I Sanudo. Se apoderó del trono de Naxos después de haber asesinado al legítimo duque Nicolás III dalle Carceri. Jacobo profundizó su legitimidad al casarse también con Fiorenza Sommaripa, nieta de la duquesa homónima Florencia Sanudo y del duque por matrimonio Nicolás Sanudo Spezzabanda.

Duque de Naxos

Cuando sucedió a su padre, Jacobo I confirmó a sus hermanos en sus feudos y les permitió gobernar sus respectivas islas como quisieran. A menudo se comportaban incluso como gobernantes independientes en estas. Jacobo I lo permitió, lo que le valió el apodo de «el Pacífico».

De su padre, Jacobo I también heredó la disputa legal sobre Andros. Esta isla había sido entregada como dote a la hermana de Jacobo I, Petronila Crispo. Pero María Sanudo, suegra de Jacobo I, así como Florencia Sommaripa, hija de María y esposa de Jacobo I, también tenían derechos sobre la isla. Otra Petronila, Petronila Tocco, la viuda de Nicolás III se había vuelto a casar con un miembro de una gran familia veneciana, Nicola Venier. Su apoyo a la causa de María Sanudo y de su hija Florencia Sommaripa fue finalmente decisivo. Venecia acabó decidiéndose a favor de María Sanudo. La propiedad de Jacobo I, en tierras venecianas, fue confiscada durante un tiempo, ya que argumentó que no tenía los medios económicos para indemnizar a María Sanudo.

El reinado de Jacobo I también fue más pacífico a nivel internacional que sus predecesores. De hecho, los otomanos eran menos amenazantes. Bayezid I fue derrotado y hecho prisionero por Tamerlán en la batalla de Ankara en 1402. Durante el interregno otomano, en 1403, Venecia concluyó con Süleyman Çelebi un tratado de paz que incluyó el Ducado de Naxos.

El duque aprovechó este respiro para buscar apoyo, principalmente financiero, en Occidente. Solicitó un salvoconducto a Venecia para atravesar su territorio cuando viajó a las distintas cortes europeas. Se le concedió, a pesar de que la disputa con María Sanudo todavía no se había resuelto. Parece que aprovechó su visita a Venecia para prometer resolver el caso. Fue considerado uno de los primeros duques de la cristiandad. Viajó generosamente para asegurar este rango: llevaba una cadena de oro sobre su túnica púrpura. Fue a Londres donde se reunió con el rey Enrique IV. En enero de 1404, solicitó oficialmente una galera a la Venecia para regresar a su ducado. El viaje no parece haber sido un éxito.

Las dificultades económicas del ducado parecen haber sido bastante reales, ya que Jacobo I Crispo pedía regularmente en Venecia autorización para vender de veinticinco y treinta mulas o caballos en Creta. También obtuvo de Venecia una galera para fortalecer sus defensas. También parece que el duque hizo una serie de acuerdos con los piratas catalanes y vascos que luego vagaban por el mar Egeo. Se les autorizó a desembarcar y abastecerse en Naxos y en las demás islas del ducado. A cambio, solo atacaron barcos comerciales turcos o egipcios. Este acuerdo no le convenía a Venecia, que lo veía como un peligro para el precario equilibrio entre las distintas potencias de la región. Además, eran sus socios comerciales los que estaban siendo atacados. La república dio a conocer su descontento cuando Jacobo I pidió al Arsenal una nueva galera. Incluso se ofreció a pagarle. Su solicitud fue rechazada. Pietro Zeno, esposo de Pretonila Crispo, se ofreció a resolver el problema en un período de tres años.

Al final del interregno otomano, Mehmed I ascendió al trono. Venecia intentó renovar con este el tratado de paz firmado con su hermano. A pesar de las diferencias, el embajador veneciano pidió incluir al Ducado de Naxos en el acuerdo. El sultán se negó. Le habría molestado que Jacobo I no lo hubiera felicitado por su ascenso al trono. Entonces envió a su almirante, Cali Bey, a castigar al ducado. En el otoño de 1416, treinta trirremes y birremes abandonaron Galípoli y arrasaron con Andros, Paros y Milo; destruyeron las cosechas y se llevaron el ganado. El sitio se colocó ante Naxos. Venecia envió galeras comandadas por Pietro Loredan. Negoció con Cali Bey para convencerlo de que levantara el asedio. La flota veneciana acompañó a los otomanos a Galípoli. Allí, los defensores del puerto dispararon contra la flota veneciana, que contraatacó bombardeando la ciudad. Este episodio fue entonces considerado una gran victoria cristiana.

Venecia no había intervenido para salvar a Jacobo I Crispo, sino porque su política egea había cambiado. Venecia había decidido aliarse con Manuel II Paleólogo y mantener una flota en el mar Egeo.

Jacobo I regresó a Occidente para intentar recaudar fondos para la defensa de su ducado, que estaba en primera línea contra la amenaza otomana. Murió en Ferrara en el otoño de 1418 mientras se encontraba en su camino a Mantua, donde iba a reunirse con el papa Martín V. Jacobo solo había tenido dos hijas y la familia Crispo había decidido aplicar la ley sálica. Por tanto, fue su hermano Juan II Crispo, señor de Milo y Kímolos, quien le sucedió.

Referencias

Bibliografía

Duques de Naxos
Casa de Crispo
Fallecidos en Ferrara

Jacobo I Crispo


John Gerald (Jack) Masters (born John Gerald Mastrangelo; 27 September 1931) is a former Canadian politician. He served as mayor of the city of Thunder Bay, Ontario, and as a federal Member of Parliament. He was born in Fort William, Ontario.

He was elected to the House of Commons of Canada as a Liberal for the constituency of Thunder Bay—Nipigon in the 1980 federal election and served as the parliamentary secretary to the Minister of State (Mines) and the Minister of Communications in the final government of Pierre Trudeau. He was defeated in the 1984 federal election by Ernie Epp.

External links

1931 births
Living people
Canadian people of Italian descent
Mayors of Thunder Bay
Liberal Party of Canada MPs
Members of the House of Commons of Canada from Ontario

Jack Masters