Charles Robert Darwin  (12 Şubat 1809, Shropshire - 19 Nisan 1882, Downe), İngiliz biyolog ve doğa tarihçisi. Doğal seçilim yoluyla evrim kuramının kurucusu.

İnsan dâhil tüm canlı türlerinin doğal seçilim yoluyla bir ya da birkaç ortak atadan evrildiğini öne sürmüş ve o günün şartlarına göre bu teoriyi destekleyen pek çok kanıt sunmuştur. Darwin'in fikirleri üzerine inşa edilen modern evrim teorisi, bugün biyoloji biliminin temeli ve birleştirici ögesidir. Evrimin gerçekleştiği olgusu Darwin hayattayken, doğal seçilim teorisinin evrimin ana açıklaması olması ise 1930'lu yıllarda bilim dünyası tarafından kabul görmüştür. Darwin'in orijinal teorileri modern evrimsel biyolojinin temelini oluşturmakta, hayatın çeşitliliği üzerine birleştirici bir mantıksal açıklama sunmaktadır.

Darwin'in doğa tarihine duyduğu ilgi, önce Edinburgh Üniversitesinde tıp, sonra Cambridge Üniversitesinde teoloji okurken gelişti. Beagle gemisinde yaptığı beş senelik yolculuk sırasında, zamanın meşhur jeoloğu Charles Lyell'ın ortaya attığı, geçmişteki jeolojik süreçlerin bugünkülerle aynı olduğunu savunan teoriyi destekleyecek pek çok gözlem yaptı ve iyi bir jeolog olarak ünlendi. Aynı yolculukta, canlıların coğrafi dağılımı ve fosiller üzerine yaptığı dikkatli gözlemler sonucunda, türlerin birbirine dönüşümüyle ilgilenmeye başladı ve 1838'de doğal seçilim fikrini geliştirdi. Daha önce benzer fikirlerin "sapkınlık" olarak nitelendirildiğini ve bastırıldığını görmüş olduğundan, uzun süre fikirlerini en yakın arkadaşları dışında kimseye açmadı. Olası itirazlara güçlü cevaplar verebilmek için araştırma yapmaya ve kanıt aramaya başladı. 1858'de Alfred Russell Wallace'tan aldığı bir mektubu okuyunca, Wallace'ın da onunkine benzer bir teori geliştirdiğini anladı ve nihayet teorisini yayımlamaya karar verdi.

1859'da yayımladığı On the Origin of Species (Türlerin Kökeni Üzerine) adlı kitabı, canlıların ortak atalardan evrilerek çeşitlendiği fikrinin geniş kabul görmesini sağladı. Daha sonra yayımladığı The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex (İnsanın Türeyişi ve Cinsiyete Mahsus Seçilim) kitabında insan evrimini ve cinsel seçilim fikrini inceledi. The Expression of the Emotions in Man and Animals (İnsan ve Hayvanlarda Duyguların İfadesi) adlı kitabında ise insanların ve hayvanların duygularını ifade ediş şekilleri arasındaki benzerlikleri ortaya koydu.

Darwin'in mezarı bugün, John Herschel ve Isaac Newton gibi isimlerle beraber Westminster Kilisesi'nde gömülüdür.

Hayatı

Çocukluğu ve gençliği

Darwin, 12 Şubat 1809'da Birleşik Krallık'ın Shropshire bölgesindeki Shrewsbury kasabasında, Robert ve Susannah Darwin'in beşinci çocuğu olarak The Mount'ta dünyaya geldi. Babası Robert Darwin ve baba tarafından dedesi Erasmus Darwin, ünlü doktorlardı. Annesi ise zengin bir çömlek imalatçısı olan Josiah Wedgwood'un kızıydı. Darwin Temmuz 1817'de, henüz sekiz yaşındayken, annesini kaybetti. Eylül 1818'de ise Shrewsbury Okulunda yatılı öğrenci olarak eğitime başladı.

1825'te mezun olan Darwin, bir süre babasının yanında stajyer doktor olarak çalıştıktan sonra İskoçya'daki Edinburgh Üniversitesinin tıp fakültesine yazıldı. Fakat cerrahlığa bir türlü ısınamadı ve tıp derslerini boşlamaya başladı. Okulda çalışan Guyana kökenli azledilmiş bir köleden taksidermi (hayvan doldurma) sanatını öğrendi. Doğa tarihiyle ilgilenen öğrencilerin kurduğu Plinius Topluluğu'na (Plinian Society) katıldı. Öğretmeni Robert Edmund Grant'ten Jean-Baptiste Lamarck'ın evrim teorisini öğrendi ve Grant ile beraber deniz canlılarını inceleyip ortak atalardan evrilme teorisini destekleyen homoloji örnekleri buldu. Bir başka öğretmeni olan Robert Jameson'dan ise jeoloji ve bitkilerin sınıflandırılması üzerine dersler aldı, Edinburgh Kraliyet Müzesinin bitki koleksiyonunu düzenlemede Jameson'a yardımcı oldu.

Darwin'in tıp eğitimini iyice boşladığını fark eden babası, 1827'de onu Edinburgh'dan alarak Cambridge Üniversitesine bağlı Christ's College'a yazdırdı. Darwin'in teoloji okuyup bir din adamı olmasını umuyordu. Darwin, teolojide tıbba kıyasla daha başarılı olsa da (özellikle teolog William Paley'nin, canlıların karmaşıklığını üstün zekâlı bir yaratıcıya bağlayan yazılarını beğeniyordu) asıl ilgi alanı hâlâ doğa tarihiydi. Kuzeni William Darwin Fox ile beraber böcek toplamaktan hoşlanıyordu. Böceklere olan ilgisi sayesinde botanik profesörü John Stevens Henslow ile tanışan Darwin, bu profesörle yakın arkadaş oldu ve hem Henslow'un doğa tarihi dersine yazıldı, hem de ondan özel dersler almaya başladı. Kısmen bu dersler sayesinde, 1831'de 178 kişilik devresinde 10. olarak mezun oldu. Darwin 1831 yazını, jeoloji profesörü Adam Sedgwick ile beraber Galler'in jeolojik katmanlar haritasını çıkararak geçirdi.

1831 sonbaharında Henslow, Darwin'i HMS Beagle gemisinin kaptanı Robert FitzRoy ile tanıştırdı. Beagle, Aralık 1831'de FitzRoy'un komutasında iki senelik bir Güney Amerika yolculuğuna çıkacaktı ve kaptan yolda kendisine arkadaşlık edecek iyi eğitimli bir doğabilimci istiyordu. Henslow'un tavsiyesi üzerine FitzRoy, Darwin'i gemisine almayı kabul etti. Darwin'in babası önce bu uzun yolculuğa izin vermediyse de, kayınbiraderinin araya girmesiyle fikrini değiştirdi.

Beagle yolculuğu
[[Dosya:Voyage of the Beagle-en.svg|upright=1.36|küçükresim|sağ|Darwin'i taşıyan HMS Beagleın 1831-1836 yılları arasında izlediği rota]]

HMS Beagleın yolculuğu iki yerine beş yıl sürdü. Darwin, yolculuk boyunca çok çeşitli jeolojik oluşumlar, fosiller ve canlılar keşfetti ve bunlardan örnekler topladı. Fırsat buldukça Cambridge'e keşiflerini anlatan ayrıntılı mektuplar yazıyor, topladığı ilginç örnekleri postalıyordu. Bu sayede, kendisi uzakta olmasına rağmen, İngiliz doğabilimcileri arasında ünü epey yayıldı. Yolculuk boyunca tuttuğu günlüğüne, doğabilimsel keşiflerinin yanı sıra, karşılaştığı değişik insan topluluklarıyla ilgili kültürel ve antropolojik gözlemlerini de yazıyordu. Bu günlüğü 1839'da The Voyage of the Beagle (Beagle Yolculuğu) adıyla yayımlayacaktı. Denizdeki yolculuğu boyunca defalarca ağır deniz tutması geçirmesine rağmen, hayvanbilim notlarının büyük kısmı denizde yaşayan omurgasızlarla ilgilidir, ilk notunun konusu durgun suda topladığı bir plankton kümesi hakkındadır.

Yolculuk Darwin için kolay olmadı. Deniz tutmasından fena şekilde etkilendi, Ekim 1833'te Arjantin'de ateşli bir hastalık geçirdi, Temmuz 1834'te ise And Dağları'ndan Şili'ye dönerken tekrar hasta oldu ve bir ay yataktan çıkamadı.

Yolculuğun başında Kaptan FitzRoy, Darwin'e Charles Lyell'ın Principles of Geology (Jeolojinin Prensipleri) adlı kitabını vermişti. Lyell bu kitabında jeolojik oluşumların, bugün de devam eden çok yavaş süreçlerin etkisiyle, çok uzun çağlar sonucunda oluştuğunu savunuyordu. Darwin, Batı Afrika açıklarındaki Santiago adasında, yüksek volkanik kaya yamaçlarında mercan ve deniz kabuğu kalıntıları bulunca, bu yamaçların bir zamanlar deniz altında bulunduğunu ve Lyell'ın söylediği gibi çağlar boyunca yavaş yavaş yükseldiğini anladı. Darwin yolculuk boyunca pek çok önemli jeolojik keşif yapacaktı. Patagonya'da gördüğü, deniz kabukluları ve çakıldan oluşan geniş düzlüklerin yükselmiş sahiller olduğunu tahmin etti ve Şili'de bir deprem sonrasında deniz seviyesi üstünde kalmış midye yatakları gözlemleyince, kıyının deprem sonucu yükseldiğini anladı. Benzer şekilde, And Dağları'nın yamaçlarında, kumlu sahillerde yetişen ağaçlara ve deniz kabuklularına ait fosiller buldu ve bu yamaçların zaman içinde yükseldiği sonucuna vardı. Ayrıca Hint Okyanusu'nda bol bol inceleme fırsatı bulduğu atollerin (mercan adalarının), deniz tabanından yükselen volkanik dağların çevresinde oluştuğunu keşfetti.

Darwin Güney Amerika'da, soyu tükenmiş devasa memelilere ait fosiller buldu. Bu fosillerin bulunduğu katmanlarda modern deniz kabuklularına ait kalıntılar da vardı, yani bu memelilerin soyu yakın zamanlarda, herhangi bir iklim değişikliği ya da felaket olmadan tükenmişti. (Darwin'in zamanında yaygın görüş, fosillerin Nuh tufanı benzeri büyük felaketlerde ölen hayvanlar olduğuydu.) Darwin bu hayvanların benzer Afrika ve Avrupa türleriyle akraba olduklarını düşündü, oysa İngiliz biyolog Richard Owen 1836'da bu hayvanların modern Güney Amerika türlerine çok daha yakın olduğunu gösterecek ve Darwin'in kafasında şekillenmekte olan doğal seçilim fikrine bir destek daha sağlayacaktı.

Principles of Geologynin 1832'de çıkan ikinci cildi, Güney Amerika'daki Darwin'e postalandı. Charles Lyell, bu ciltte evrim fikrine karşı çıkıyor, biyolojik türlerin dağılımını "yaradılış merkezleri" fikriyle açıklıyordu. Darwin, bir taraftan bunu okurken, bir taraftan da daha sonra kendi evrim teorisini destekleyecek olan çok önemli gözlemler yapıyordu. Galápagos Adaları'ndan pek çok "alaycıkuş" (mockingbird) örneği topladı ve bu kuşların, yaşadıkları adalara göre ufak fizyolojik farklar gösterdiklerini fark etti. Yerel İspanyolların, bir kaplumbağanın görünüşüne bakarak hangi adadan geldiğini anlayabildiklerini öğrendi. (Britanya'ya dönüş yolculuğunda notlarını düzenlerken, "alaycıkuşlar ve kaplumbağalar hakkındaki şüphelerim doğruysa, türlerin değişmezliği fikri sarsılacaktır" diye yazacaktı.) Avustralya'da gördüğü keseli sıçan-kangurular ve ornitorenkler Darwin'i o kadar şaşırttı ki, Dünya canlılarının iki ayrı yaratıcı tarafından yaratılmış gibi olduklarını düşündü.

Beagle'''ın 1826-1830 arasındaki ilk yolculuğu sırasında, Güney Amerika'nın en güney ucundaki Tierra del Fuego'dan alınmış ve Britanya'da "medenileştirilmiş" olan üç Yagan yerlisi, misyonerlik yapmaları için kabilelerine geri verildi. (Darwin bu kabileleri "sefil ve rezil vahşiler" olarak tanımlıyordu.) Bir sene geçtiğinde, yerliler misyonerlik görevini bırakmış, eski hayatlarına geri dönmüşlerdi. Darwin, kısmen bu tecrübe sonucunda, insanların hayvanlardan sanıldığı kadar uzak olmadığını düşünmeye başladı. Darwin, insan toplulukları arasındaki yaşayış farklılıklarını, ırksal gelişmişlikle değil, kültürel gelişmişlikle açıklıyordu. Güney Amerika'da şahit olduğu kölelik kurumundan hoşlanmıyor, Avrupalı kolonilerin Avustralya ve Yeni Zelanda'daki yerli halklara verdiği zarardan üzüntü duyuyordu.

Yolculuğun sonlarına doğru Darwin'in tuttuğu ayrıntılı notları okuyan Kaptan FitzRoy, yolculukla ilgili resmî raporun doğabilimle ilgili son kısmını Darwin'in yazmasını rica etti.

 Evrim teorisinin doğuşu

Darwin'in seyahatteyken Britanya'ya yolladığı mektuplar, fosil örnekleri ve doldurulmuş canlılar, eski öğretmeni Henslow aracılığıyla İngiliz doğabilimcilerine aktarılıyor, Darwin'in ünü bu sayede gittikçe yayılıyordu. Beagle 2 Ekim 1836'da Britanya'ya döndüğünde Darwin saygın bir doğabilimci olarak tanınmıştı. Darwin, Britanya'ya ayak bastığında, önce Shrewsbury'ye gidip akrabalarını ziyaret etti, sonra Cambridge'e gelerek Beagle yolculuğunda topladığı örneklerin tanımlanıp sınıflandırılması üzerinde çalışmaya başladı. Henslow, bitki örneklerini tasnif edip isimlendirmede Darwin'e yardımcı oluyordu; fakat hayvan örnekleri için Darwin'in uzman zoologlara ihtiyacı vardı. Babasının parasal desteğiyle Londra'ya gidip zoologlarla görüşmeye başlayan Darwin, Charles Lyell aracılığıyla Richard Owen adında bir biyologla tanıştı. Owen, Darwin'in getirdiği fosilleri inceleyerek o güne kadar bilinmeyen pek çok soyu tükenmiş hayvan türü tanımladı. Bu türlerin arasında, tembel hayvan benzeri büyük memeliler, hipopotam benzeri bir otobur memeli (Toxodon) ve armadillo benzeri dev bir zırhlı memeli de (Gliptodon) vardı. Bu hayvanlar anatomik olarak, Darwin'in düşündüğü gibi Afrika hayvanlarına değil, Güney Amerika hayvanlarına yakındılar.

Darwin, Aralık 1836'da Güney Amerika kıtasının yükseldiğine dair bir bilimsel makale yazdı ve Ocak 1837'de Lyell'ın da desteğiyle bu makalesini Londra Jeoloji Topluluğu'na sundu. Aynı gün, Beagle yolculuğunda topladığı kuş ve memeli örneklerini de Londra Zooloji Cemiyetine sundu. Ornitolog John Gould, Darwin'in tanımlayamadığı ve değişik türlere ait olduğunu varsaydığı bir grup kuşun aslında birbirine çok yakın 12 yeni ispinoz türü olduğunu açıkladı. Darwin Şubat 1837'de Coğrafya Cemiyeti Konseyi'ne seçildi ve bir ay sonra Cambridge'den Londra'ya taşındı.

Londra bilim çevrelerinde, hayatın ve canlı türlerinin kökeni sevilen bir tartışma konusuydu. Matematikçi ve filozof Charles Babbage'ın başını çektiği bir grup, Tanrı'nın Dünya'daki hayatı özel bir mucize aracılığıyla değil, doğa kanunları aracılığıyla yarattığını savunuyordu. Darwin'in Edinburgh Üniversitesinden hocası Robert Edmund Grant ve Dr. James Gully gibi bir grup bilim insanı ise türlerin birbirine dönüşebildiğini iddia ediyor ama bu fikirleri yüzünden çoğunluk tarafından sapkınlıkla ve toplumsal düzeni bozmaya çalışmakla suçlanıyordu.

Mart 1837'de John Gould, Darwin'in farklı adalardan topladığı alaycıkuşların farklı türlere ait olduklarını açıkladı. İspinozları hangi adalardan topladığını not etmemiş olan Darwin, Kaptan FitzRoy'un notlarını inceleyince, Gould'un tanımladığı farklı ispinoz türlerinin de farklı adalardan geldiğini keşfetti. Nisan 1837'ye gelindiğinde Darwin, anakaradan göç edip farklı adalara yerleşen kuşların, zaman içinde bir şekilde değişiklik geçirip farklı türlere dönüştüklerini anlamıştı. Temmuz ayında, her zamanki günlüğünün yanı sıra, türlerin birbirine dönüşümüyle ilgili fikirlerini yazdığı gizli bir "B" günlüğü tutmaya başladı ve bu günlüğün 36. sayfasına ilk kez bir evrim ağacı çizdi.

 Aşırı çalışma, hastalık ve evlilik
Darwin, bir taraftan türlerin dönüşümü üzerinde çalışırken, bir taraftan da Beagle günlüklerini yayıma hazırlıyor ve Charles Lyell'ın fikirlerini destekleyecek bir Güney Amerika jeolojisi kitabı yazıyordu. Tüm bunların üstüne, bir de kendi getirdiği örnekler hakkındaki uzman görüşlerini içerecek geniş kapsamlı bir eser üzerinde çalışmaya başladı.

Sonunda bu yüksek çalışma temposuna dayanamayarak kalbinden rahatsızlandı. Eylül 1837'de doktor tavsiyesi üzerine çalışmalarına ara verdi ve Shaffordshire'da akrabalarının yanında kalmaya başladı. Kuzeni Emma Wedgwood da aynı evde kalıyor ve hasta bir akrabaya bakıyordu. Haziran 1838'e kadar Shaffordshire'da kalan Darwin, türlerin dönüşümü üzerindeki araştırmalarına devam ediyor, uzman görüşü almak için doğabilimcilerin yanı sıra çiftçiler ve güvercin yetiştiricilerine de danışıyordu. Bir taraftan da kuzeni Emma'dan hoşlanmaya başladığını fark eden Darwin, günlüğüne yazdığı notlarda evliliğin yararları ve zararlarını karşılaştırıyor, yarar hanesine "yaşlılıkta arkadaş olur ... köpekten iyidir" gibi notlar düşerken, zarar hanesinde "kitaplar için daha az para" ve "korkunç bir zaman kaybı" gibi sakıncaları sayıyordu. Sonuçta evlenmeye karar veren Darwin, babasına da danıştıktan sonra Temmuz 1838'de evlilik teklif etmek için Emma'ya gitti, ama teklifi yapmaya cesaret edemedi.

Araştırmalarına Londra'da devam eden Darwin, türlerin dönüşümü konusunda çok önemli gelişmeler kaydetti. Thomas Malthus'un An Essay on the Principle of the Population (Nüfus Prensibi Üzerine Deneme) adlı yazısı Darwin için önemli bir esin kaynağı oldu. Malthus bu yazısında insan nüfusunun aslında çok büyük bir hızla (her 25 yılda ikiye katlanarak) çoğalma potansiyeli olduğunu, ama hastalık, savaşlar ve açlık sayesinde nüfusun kontrol altında tutulduğunu anlatıyordu. Darwin, aynı prensibin tüm organizmalara uygulanabileceğini fark etti. Tüm canlı türleri, mevcut kaynakların izin verdiğinden çok daha fazla yavru üretiyor, yavrular arasında "zayıf" olanlar çok geçmeden ölüyor, "güçlü" olanlar ise hayatta kalarak yeni yavrular meydana getiriyor ve kendilerini "güçlü" yapan özellikleri yavrularına aktarıyorlardı. Böylece türler nesilden nesile değişerek çevrelerine daha iyi uyum sağlıyorlardı. Bu teorisini ilk defa 28 Eylül 1838'de günlüğüne yazdı.

Kasım 1838'de nihayet Emma'ya evlilik teklif eden Darwin, Ocak 1839'da evlendi. Aynı ay içinde, Royal Societyye (Kraliyet Cemiyeti) üye olarak seçildi. Darwin çifti, evlilikten hemen sonra Londra'ya yerleşti.

 Doğal seçilim teorisinin yayıma hazırlanması
Darwin, doğal seçilim fikrinin temelini atmıştı ama şüpheci meslektaşlarını ikna etmek için çok çalışması gerektiğinin farkındaydı. Jeoloji Cemiyeti'nin Aralık 1838'deki toplantısında, evrim fikrini savunan eski hocası Robert Edmund Grant'e nasıl şiddetle karşı çıkıldığına bizzat şahit olmuştu. Teorisini destekleyecek kanıtlar bulabilmek için hayvan yetiştiricileri ile görüşmeye ve bitkiler üzerinde deneyler yapmaya devam etti. Mayıs 1839'da Kaptan FitzRoy'un Beagle raporu yayımlandığında, Darwin'in yazdığı kısım o kadar beğenildi ki, sonradan başlı başına bir kitap olarak basıldı.

1842 başlarında Darwin, Lyell'a fikirlerini açıklayan bir mektup yazdı. Her canlı türünün kendi başlangıcı olduğunda ısrar eden Lyell, jeoloji alanında müttefiki olan Darwin'in bunu inkâr etmesine çok üzüldü. Mayıs 1842'de Darwin'in mercan kayalıkları üzerine yazdığı eser yayımlandı, aynı sıralarda Darwin, doğal seçilim teorisinin bir "kabataslağını" kâğıda döktü. Kasım 1842'de Darwin çifti, Londra'nın stresinden uzaklaşmak için şehrin dışındaki Down Housea geçti. Ocak 1844'te fikirlerini botanist arkadaşı Joseph Dalton Hooker'a açan Darwin, kendisini "bir cinayeti itiraf ediyormuş gibi" hissediyordu ama Hooker Darwin'in teorisini beğendi. Temmuz'a gelindiğinde, Darwin'in "kabataslağı" 230 sayfalık bir deneme yazısına dönüşmüştü. Ekim 1844'te anonim olarak yayımlanan ve insan dâhil tüm canlıların ilkel formlardan dönüşerek ortaya çıktığını savunan Vestiges of the Natural History of Creation (Yaradılışın Doğal Tarihinden İzler) adlı kitap, doğabilimciler tarafından yerden yere vurulunca Darwin teorisi konusunda ne kadar dikkatli olması gerektiğini bir kez daha anladı. Kitap, Londra orta sınıfından büyük ilgi gördü ve türlerin dönüşümü konusunu bir kez daha gündeme getirdi. Darwin 1846'da üçüncü jeoloji kitabını yayımladı ve arkadaşı Hooker'la beraber deniz kabuklularıyla ilgili geniş kapsamlı bir araştırmaya başladı. 1847'de Hooker, Darwin'in doğal seçilim üzerine yazdığı uzun denemeyi okudu ve önyargıdan uzak tarafsız eleştiriler sundu fakat bir taraftan da Darwin'in yaratılış fikrine karşı çıkmasını sorguladı.

1849'da uzun süredir kötü giden sağlığını düzeltmek umuduyla Malvern'de bir kaplıcaya giden Darwin, iki ay sonra kendini daha iyi hissetti. 1850 Haziran'ında çok sevdiği kızı Annie ciddi şekilde hastalanınca, kendi kronik kötü sağlığının kalıtsal olduğunu tekrar düşünmeye başlayan Darwin, Nisan 1851'de Annie'nin ölümüyle iyiliksever bir Tanrı'ya olan tüm inancını kaybetti.

Deniz kabuklularıyla ilgili çalışmalarının sonuçlarını 1851-1854 arasında yayımladığı bir dizi kitapla anlatan Darwin, 1853'te bu çalışmasından dolayı Royal Society tarafından madalya ile ödüllendirildi. Ayrıca bu çalışma, o zamana kadar jeolog olarak bilinen Darwin'in biyolog olarak da ünlenmesini sağladı. Darwin, deniz kabuklularıyla ilgili çalışmasında, belli bir fonksiyonu olan bir organın, değişen şartlar sonucunda ufak değişimler geçirerek fonksiyonunu değiştirebileceğine dair kanıtlar gözlemledi. Kasım 1854'te notlarına, ortak bir atadan gelen canlıların, "doğanın ekonomisinde ayrı ayrı yerlere" adapte olmaları sonucunda anatomik olarak birbirlerinden uzaklaşabileceklerini yazdı.

 Doğal seçilim teorisinin yayımlanması

1856 başlarında Darwin, yumurta ve tohumların deniz suyunu aşıp canlı türlerini okyanus ötesine taşıyıp taşıyamayacağını inceliyordu. Arkadaşı Hooker canlıların değişmezliğine olan inancını sorgulamaya başlamıştı ama Darwin ve Hooker'ın ortak arkadaşı Thomas Henry Huxley evrim fikrine şiddetle karşı çıkıyordu. Lyell ise Darwin'in fikirlerini ilgiyle takip ediyor, ama sonuçlarını göremiyordu. Lyell, Borneo'da çalışmakta olan doğabilimci Alfred Russell Wallace'ın yazdığı bir makaleyi okuduğunda, Darwin'in fikirleriyle benzerlikler gördü ve Darwin'e bir makale yazması için baskı yapmaya başladı. Darwin Wallace'ı bir tehdit olarak görmediyse de bir makale yazmaya başladı. Makaleye ayrıntı üzerine ayrıntı eklemeye başlayınca, makaleyi Doğal Seçilim başlıklı uzun bir kitaba dönüştürmeye karar verdi. Kitap için Wallace dâhil pek çok meslektaşıyla yazışıyordu. Aralık 1857'de Wallace insanın kökenine değinip değinmeyeceğini sorduğunda, ona "önyargılarla çevrili bu konudan" uzak duracağını söyledi.

Haziran 1858'de Darwin kitabını henüz yarılamışken Wallace'dan bir makale aldı. Wallace bu makalede Darwin'in yıllardır kafasında sakladığı doğal seçilim fikrini anlatıyordu. Oldukça morali bozulan Darwin, makaleyi arkadaşları Lyell ve Hooker'a yolladı ve Wallace'ın seçeceği herhangi bir dergide yayımlanmasını rica etti. Darwin'in doğal seçilim fikrini Wallace'dan çok daha önce düşündüğünü ve uzun süredir bu konuda ayrıntılı araştırmalar yaptığını bilen arkadaşları, Darwin ve Wallace'ın makalelerinin 1 Temmuz 1858'de Linneaus Cemiyeti'nde (Linneaean Society) ortak bir sunumda okunmasına karar verdiler. Darwin, kızıl hastalığından hayatını kaybeden küçük oğlunun cenazesi sebebiyle bu sunuma katılamadı.

Teori Linneaus Cemiyeti'nde pek ses getirmedi. Darwin sonradan Dublin'li bir profesörden duyduğu tek bir yorumu hatırlayacaktı: "Teoride yeni olan her şey yanlış, doğru olan her şey ise eski." Bunun üzerine Darwin, tüm enerjisini kitabını bitirmeye verdi ve On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or The Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life (Doğal Seçilim ile Türlerin Kökeni, veya Hayat Mücadelesinde Ayrıcalıklı Irkların Korunumu Üzerine) 22 Kasım 1859'da ilk defa kitapçılara dağıtıldı. Kısa sürede büyük popülerlik kazanan ve ilk baskısı tükenen kitap, doğal seçilim fikrini ayrıntılı gözlemlere ve dikkatli mantıksal çıkarımlara dayanarak savunuyor, bazı olası itirazlara da önceden cevap veriyordu. Kitapta insan evrimine doğrudan değinilmiyor, sadece teorinin "insanın kökeni ve tarihine de ışık tutabileceği" söyleniyordu. Giriş kısmında yazdığı bir cümle, Darwin'in teorisini basitçe özetliyordu.

Her canlı türü, yaşaması mümkün olandan daha fazla birey doğurduğundan, ve bunun sonucu olarak sık sık tekerrür eden bir hayatta kalma savaşı mevcut olduğundan, yaşamın karmaşık ve zaman zaman değişen koşullarında kendisine fayda sağlayacak herhangi bir değişikliğe sahip olan her canlı, hayatta kalmada daha yüksek şansa sahip olacak ve doğal olarak seçilecektir. Kuvvetli kalıtım prensibi sayesinde, seçilen her cins kendi yeni ve değişik formunu yayma eğiliminde olacaktır.

 Tepkiler

Darwin'in kitabı çok büyük bir ilgiyle karşılandı ve geniş çaplı bir tartışma başlattı. Darwin, kitabının yarattığı tartışmaları yakından takip ediyor, kitap hakkında yayımlanan eleştirileri, yorumları ve karikatürleri özenle kesip saklıyordu. Kitapta doğrudan yer almayan "insanın hayvandan geldiği" iddiası, eleştirilerin ana hedefiydi.

İngiltere Kilisesi'ne bağlı nüfuzlu bilim insanları, ki bunlara Darwin'in eski öğretmenleri Adam Sedgwick ve John Henslow da dâhildi, açıkça kitaba karşı tavır aldılarsa da pek çok genç doğabilimci kitaba olumlu tepki verdi. 1860'ta yedi Anglikan teolog tarafından yayımlanan Essays and Reviews (Deneme ve Eleştiriler) adlı kitap, Darwin'in teorisini desteklediği için Kilise'den büyük tepki aldı.Türlerin Kökeni üzerine en meşhur tartışma Haziran 1860'ta British Association for the Advancement of Scienceın Oxford'daki toplantısında yaşandı. Oxford piskoposu Samuel Wilberforce Darwin'in kitabını küçümseyen bir konuşma yapınca karşısında Darwin'in arkadaşları Joseph Hooker ve Thomas Huxley'yi buldu. Huxley Darwin'i o kadar katı bir biçimde savunuyordu ki o günden sonra kendisine "Darwin'in buldogu" lakabı takıldı. Bu tartışmayla ilgili sıkça anlatılan bir hikâyeye göre, Wilberforce Huxley'ye "maymunluğunuz büyükanne tarafından mı geliyor büyükbaba tarafından mı?" diye sorunca Huxley, "birikimini önyargı ve yalanlara hizmet etmek için kullanan kültürlü bir insan olmaktansa maymundan gelmeyi tercih edeceğini" söyledi.

Darwin, hastalığı sebebiyle bizzat katılamadığı bu tartışmaları basından takip ediyor, yazışmalar aracılığıyla kendisine daha çok destekçi bulmaya çalışıyordu. Darwin'i kararlı bir biçimde savunan Thomas Huxley, Charles Lyell ve Joseph Hooker, Richard Owen önderliğindeki muhalif grubu bastırmayı başarınca 1864'te Darwin'e Kraliyet Cemiyeti'nin Copley Madalyası verildi.

Kısa zamanda pek çok baskı yapan ve pek çok dile çevrilen Türlerin Kökeni, bilimsel konulara yeni yeni merak duymaya başlayan Avrupa orta sınıfının en çok okuduğu bilimsel kitaplardan biri oldu. Zamanının sosyal akımlarını doğrudan veya dolaylı olarak etkiledi ve popüler kültürün önemli bir parçası hâline geldi.

 Ölümü
Hristiyan inanışına olan bağlılığını yitiren ve bir agnostik (bilinemezci) olan Charles Darwin 19 Nisan 1882'de öldüğünde, ailesi onu bölgedeki bir kilise avlusuna, çocuklarının mezarlarının yanına gömmeyi düşünüyordu. Ne var ki, aynı düşünceyi paylaşmayan bazıları çarçabuk harekete geçerek, önde gelen bilim insanları ve hükûmet üyelerini ikna çalışmasına girişti. Amaçları, bu kişileri bir araya getirip Britanya'nın ünlü kilisesi Westminster Abbey'nin başrahibinden Darwin'in buraya gömülmesini rica etmelerini sağlamaktı. Başrahip George Granville Bradley, "gerekli onayın canı gönülden verileceği"ni bildirdi. Böylece Darwin, 26 Nisan günü öğleden sonra Westminster Abbey'ye gömüldü. Tabutunu taşıyanlar arasında eski dostu botanikçi Joseph Dalton Hooker, yazılarıyla Darwin'i kendi kuramını yayımlamaya yönelten genç doğabilimci Alfred Russel Wallace ve ABD'nin Birleşik Krallık büyükelçisi James Russell Lowell da vardı. Darwin bu kilisenin "Bilginler Köşesi" olarak bilinen bölümünde, Sir Isaac Newton'un gömülü olduğu yerin birkaç metre ötesinde ve astronom Sir John Herschel'in yanı başında yatıyor. Darwin, yeryüzündeki canlı türlerinin değişimini betimlemek için "gizemlerin gizemi" tanımlamasını ortaya atan büyük filozof Herschel'e, Türlerin Kökeni kitabının girişinde göndermede bulunmuştu.

 Darwin'in çocukları

Darwin çiftinin on çocuğu oldu. Çocukların ikisi (Mary Eleanor ve Charles Waring) çok küçükken öldü. Ayrıca, Annie'nin on yaşındayken ölmesi çiftin üzerinde yıkıcı bir etki bıraktı. Darwin, çocuklarına bağlı ve sıra dışı derecede ilgili bir babaydı. Her hastalandıklarında Darwin çocuklarının, eşi ve kuzeni olan Emma Wedgwood ile yapmış olduğu yakın akraba evliliği sebebiyle belirli zayıflıklarla doğmuş olabileceğini düşünüyordu. Darwin bu konuyu yazılarında ele aldı ve bu durumun diğer bazı organizmalarda ortaya çıkardığı avantajlı sonuçlarla karşılaştırdı. Korkularının aksine Darwin'in hayatta kalan çocukları, büyüdüklerinde seçkin kariyerler elde ettiler ve dikkat çekici bir aile olan Darwin-Wedgwood Ailesi'nin saygın birer bireyi oldular.

Hayatta kalan yedi çocuktan George, Francis ve Horace, sırasıyla astronom, botanist ve inşaat mühendisi olarak Royal Society üyesi seçildi. Diğer oğlu Leonard ise asker, siyasetçi, ekonomist ve öjenist olarak çalıştı. Ayrıca istatistikçi ve evrimsel biyolog Ronald Fisher'ın akıl hocası oldu.

Bir öpücük böceği sokması sonucu Çagas hastalığına yakalanarak öldüğü yönünde bilgiler mevcuttur.

 Anma

Darwin'in ismi daha hayatta olduğu dönemde, birçok türe ve coğrafi cisme verildi. Beagle Kanalı'nın bir bölümünü oluşturan su parçasına Robert FitzRoy tarafından Darwin Boğazı adı verildi, çünkü yıkılan bir buzul parçasının yarattığı dalga sebebiyle teknelerini kaybederek ıssız bir yerde mahsur kalma tehlikesinden, Darwin ile birlikte hareket eden iki ya da üç kişinin zamanında müdahalesiyle kurtulmuşlardı. Ayrıca, Darwin'in 25. doğum günü anısına, And Dağları'nın bu boğazın yakınlarındaki bir tepesine Mount Darwin adı verildi. Beagle gemisi 1839'da Avustralya kıyılarını araştırırken, Darwin'in arkadaşı John Lort Stokes'un fark ettiği doğal bir liman, geminin kaptanı John Clements Wickham tarafından Port Darwin olarak adlandırıldı. Burada 1869'da kurulan Palmerston isimli yerleşimin adı 1911'de Darwin olarak değiştirildi. Avustralya'nın Kuzey Toprakları bölgesinin başkenti olan bu şehirde Charles Darwin Üniversitesi ve Charles Darwin Millî Parkı da bulunur. 1964'te kurulan Cambridge Darwin Kolejine ise, biraz da Darwin ailesinin okulun kurulduğu arazinin bir kısmına sahip olması sebebiyle, ailenin adı verildi.

Darwin tarafından Galapagos Adaları'nda bulunan kuş türüyle alakalı bir grup tür, ispinozgillere değil de, daha çok Amerikan kiraz kuşugiller ya da tanagergillere yakın olmalarına rağmen, Darwin'in ispinozları adıyla tanındı. Bunun sebebi David Lack'in 1947 bu isimle yayınladığı, bu kuş türünün Darwin'in çalışmalarında büyük öneme sahip olduğu hakkındaki asılsız efsaneleri körükleyen kitaptı.

1992'de Darwin, Michael H. Hart'ın tarihteki en etkileyici 100 kişi listesinde 16. sırada yer aldı. BBC tarafından desteklenen ve halka açık düzenlenen En Büyük 100 Britanyalı oylamasında ise 4. oldu. Bank of England'ın çıkardığı 10 poundluk banknotların üzerindeki Charles Dickens resmi 2001'de Darwin'in resmiyle değiştirildi. Bankanın bu kararında, Darwin'in etkileyici ve gür sakalının (sahte para basımını zorlaştıracağı için) etkili olduğu söylendi.

Linnean Society of London, Darwin'in başarıları anısına 1908'den bu yana Darwin-Wallace Madalyası adı altında bir ödül vermektedir. Evrimin mizahi bir kutlaması olarak her yıl, "kendilerini yok ederek gen havuzumuzu iyileştiren" kişilere Darwin Ödülü verilmektedir.

Ayrıca 1909 yılından beri Darwin'in doğum günü olan 12 Şubat günü, Darwin Günü olarak kutlanmaktadır.

 2009 Anma Etkinlikleri
Darwin'in iki yüzüncü doğum yılı ve Türlerin Kökeni'nin yüz ellinci yayınlanış yıl dönümü sebebiyle 2009'da tüm dünyada çeşitli etkinlikler ve yayınlar planlandı. New York'taki Amerikan Doğa Tarihi Müzesinde 2006'da açılan ve Kuzey Amerika'nın çeşitli kentlerinde tekrarlanan "Darwin" sergisi, Birleşik Krallık geneline yayılmış olan Darwin200 etkinlik programı çerçevesinde 14 Kasım 2008 - 19 Nisan 2009 tarihleri arasında Londra Doğa Tarihi Müzesinde açık kaldı. Ayrıca Cambridge Üniversitesinde Temmuz 2009'da bir festival düzenlenecektir. Darwin'in doğum yerinde ise, yıl boyunca sürecek etkinliklerden oluşan "Darwin's Shrewsbury 2009 Festival" hazırlanacaktır.

Birleşik Krallık'ta, üzerinde 1809 DARWIN 2009 yazısıyla çevrelenmiş ve bir maymunla yüz yüze duran Darwin portesi olan, kenarında ise "ON THE ORIGIN OF SPECIES 1859 (TÜRLERİN KÖKENİ 1859)" yazısı bulunan İki Pound'luk özel anma parası basıldı. Koleksiyoner sürümleri belirli bir ücret karşılığında dağıtılacak olan para, yıl boyunca bankalardan ve postanelerden, üzerindeki değer karşılığında temin edilebilecek.

Eylül 2008'de İngiltere Kilisesi, Darwin'in 200. doğum yılının bir fırsat olduğunu söyleyerek, "Seni yanlış anladığımız, sana karşı gösterdiğimiz ilk tepkide hatalı oluşumuz ve bu sebeple başkalarının da seni yanlış anlamasına yol açtığımız için..." sözleriyle Darwin'den özür diledi.

Türkiye'de ise TÜBİTAK'ın aylık yayınladığı Bilim ve Teknik dergisinin 2009 Darwin Yılı sebebiyle hazırladığı Mart 2009 kapağı ve Darwin ile ilgili 15 sayfa, sansüre uğrayıp içeriği değiştirildi ve Bilim ve Teknik dergisinin Genel Yayın Yönetmeni Dr. Çiğdem Atakuman görevinden alındı.

Darwin'in anısına Jon Amiel yönetmenliğinde Yaradılış adında bir film çevrildi. Filmin gösterimini ABD'de üstlenen firma çıkmadı.

 Çalışmaları ve eserleri

Thales, Anaksimandros, Heraklitos, Aristoteles, İbni Haldun gibi pek çok bilgin, canlılığın oluşumu ve gelişimi konusunda fikirler ortaya atmıştır. Ancak bu konu üzerine en kapsamlı çalışmaları gerçekleştiren ve olgusal olarak yoklanabilecek bir kuram hâline getiren Charles Darwin olmuştur. Bugün kuram paleontoloji, genetik ve embriyoloji gibi bilimler tarafınca sürekli yenilenmekte ve gelişmektedir.

Darwin üretken bir yazardı. Evrim hakkındaki çalışmaları yayınlanmamış olsa bile, bir yazar olarak Beagle Yolculuğu isimli kitapla, bir jeolog olarak Güney Amerika hakkında yayınladığı geniş çaplı çalışmalarıyla ve mercan adalarının nasıl oluştuğu konusundaki bilinmeyenleri çözümlemesiyle, bir biyolog olarak sülükayaklılar hakkında yayınladığı eksiksiz çalışmalarıyla, hatırı sayılır bir ün kazanmış olacaktı. Darwin'in eserleri hakkındaki fikirler genelde Türlerin Kökeni ile ilişkili olsa da, İnsanın Türeyişi ve İnsan ve Hayvanlarda Duyguların İfadesi isimli eserleri de dikkate değer derecede etkili oldu. Bitkilerde Hareketin Gücü ve son eseri olan Solucanların Faaliyetleri Yoluyla Sebze Gübresi Oluşumu gibi, bitkiler hakkındaki yenilikçi çalışmalarının da önemi büyüktü.

 Ayrıca bakınız
 Evrim
 Darwinizm
 Darwin'in teorisinin yayınlanması
 Teori ve olgu olarak evrim
 Türlerin Kökeni''

Notlar

Dış bağlantılar

 Evrim Tarihi - C. Darwin/ A. Wallace
 Darwin'in Mücadelesi, belgesel
 Darwin'in Yaşamı
 Cambridge Üniversitesi arşivindeki Darwin'in mektupları
 Charles Darwin'in internetteki tüm eserleri
 Charles Darwin
 Galapagos Adaları
 Galapagos, Charles Darwin

Kaynakça
Özel

Genel

1809 doğumlular
Shrewsbury doğumlular
1882 yılında ölenler
Charles Darwin
19. yüzyılda İngilizler
İngiliz doğa tarihçileri
İngiliz biyologlar
İngiliz jeologlar
İngiliz agnostikler
Edinburgh Üniversitesinde öğrenim görenler
Cambridge Üniversitesinde öğrenim görenler
Bilim tarihçileri
İngiliz Anglikanlar
İnsan evrimi teorisyenleri
Bağımsız bilim insanları
Wollaston Madalyası sahipleri
Yaratılışçılık eleştirmenleri
Royal Society üyeleri

Charles Darwin


ඇල්ගොරිතමයක් සරල ඉංග්‍රීසි වචන යොදාගෙන ලිඛිත ව දැක්වීම ව්‍යාජ කේත () මඟින් සිදු වේ.

 මෙසේ ලියන ලද ව්‍යාජ කේත පරිගණක භාෂාවකින් ස්වායත්ත වේ .

අල්ගොරිතමයේ එක් එක් ප්‍රකාශය සරල ඉංග්‍රීසි වචන වලින් දක්වන ආකාරය

 ආරම්භය               BEGIN
 අවසානය              END
 ආදානය                INPUT, READ, GET
 ප්‍රතිදානය              OUTPUT, DISPLAY, SHOW
 ක්‍රියාවලිය             PROCESS, CALCULATE
 වරණය                IF... THEN... ELSE... ENDIF...
 පුනර්කරණය        FOR - DO

WHILE - ENDWHILE

REPEAT - UNTIL
පරිගණක විද්‍යාව.

    Example for Pseudocode
BEGIN
   INPUT_length,breath
   CALCULATE_lenth*breath
   OUTPUT_area_of_a_rectraingle
END

ව්‍යාජ කේත


Etmopterus, rod manjih dubokovodnih morskih pasa. Postoje 42 vrste, od kojih u Jadranu živi samo Etmopterus spinax

Vrste

 Etmopterus alphus Ebert, Straube, Leslie & Weigmann, 2016
 Etmopterus baxteri Garrick, 1957
 Etmopterus benchleyi Vásquez, Ebert & Long, 2015
 Etmopterus bigelowi Shirai & Tachikawa, 1993
 Etmopterus brachyurus Smith & Radcliffe, 1912
 Etmopterus bullisi Bigelow & Schroeder, 1957
 Etmopterus burgessi Schaaf-Da Silva & Ebert, 2006
 Etmopterus carteri Springer & Burgess, 1985
 Etmopterus caudistigmus Last, Burgess & Séret, 2002
 Etmopterus compagnoi Fricke & Koch, 1990
 Etmopterus decacuspidatus Chan, 1966
 Etmopterus dianthus Last, Burgess & Séret, 2002
 Etmopterus dislineatus Last, Burgess & Séret, 2002
 Etmopterus evansi Last, Burgess & Séret, 2002
 Etmopterus fusus Last, Burgess & Séret, 2002
 Etmopterus gracilispinis Krefft, 1968
 Etmopterus granulosus (Günther, 1880)
 Etmopterus hillianus (Poey, 1861)
 Etmopterus joungi Knuckey, Ebert & Burgess, 2011
 Etmopterus lailae Ebert, Papastamatiou, Kajiura & Wetherbee, 2017
 Etmopterus litvinovi Parin & Kotlyar, 1990
 Etmopterus lucifer Jordan & Snyder, 1902
 Etmopterus marshae Ebert & Van Hees, 2018
 Etmopterus molleri (Whitley, 1939)
 Etmopterus perryi Springer & Burgess, 1985
 Etmopterus polli Bigelow, Schroeder & Springer, 1953
 Etmopterus princeps Collett, 1904
 Etmopterus pseudosqualiolus Last, Burgess & Séret, 2002
 Etmopterus pusillus (Lowe, 1839)
 Etmopterus pycnolepis Kotlyar, 1990
 Etmopterus robinsi Schofield & Burgess, 1997
 Etmopterus samadiae White, Ebert, Mana & Corrigan, 2017
 Etmopterus schultzi Bigelow, Schroeder & Springer, 1953
 Etmopterus sculptus Ebert, Compagno & De Vries, 2011
 Etmopterus sentosus Bass, D'Aubrey & Kistnasamy, 1976
 Etmopterus spinax (Linnaeus, 1758)
 Etmopterus splendidus Yano, 1988
 Etmopterus tasmaniensis Myagkov & Pavlov, 1986
 Etmopterus unicolor (Engelhardt, 1912)
 Etmopterus viator Straube, 2011
 Etmopterus villosus Gilbert, 1905
 Etmopterus virens Bigelow, Schroeder & Springer, 1953

Izvori

Svjetlučavci

Etmopterus


An Malaxis major in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni  Hermano León och Alex Drum Hawkes. An Malaxis major in nahilalakip ha genus nga Malaxis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Malaxis

Malaxis major


Enrico Porro (Lodi Vecchio, Italija, 16. siječnja 1885. – Milano, Italija, 14. ožujka 1967.) je pokojni talijanski hrvač armenskog podrijetla. Olimpijski je pobjednik iz Londona 1908. u kategoriji do 66,6 kg grčko-rimskim stilom. Također, natjecao se i na Olimpijadama 1920. i 1924.

Karijera

OI 1908. London

Izvori

Hrvači
Olimpijski pobjednici u hrvanju
Talijanski športaši

Enrico Porro


Mastigiidae es una familia de medusas.

Lista de géneros
Según el ITIS:
Versuriga Kramp, 1961

Referencias

 Animal Diversity Web

Rhizostomae

Versurigidae


Papradno este o comună slovacă, aflată în districtul Považská Bystrica din regiunea Trenčín. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 2.470 de locuitori.

Istoric
Localitatea Papradno este atestată documentar din 1525.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Papradno


Districtele reprezintă cel de-al doilea nivel în ierarhia organizării administrative a Siriei. Cele 14 guvernorate ale Siriei (muhafazat) sunt divizate în 65 de districte, numite nativ manatiq (sing. mintaqah), inclusiv orașul Damasc. Districtele, sunt ulterior subdivizate în 281 de subdistricte (nawahi, sing. nahiya). Fiecare district poartă numele capitalei de district.

Lista districtelor
Mai jos sunt prezentate districtele Siriei, după guvernoratul din care fac parte (capitalele districtelor fiind cu text aldin). Unele părți din Guvernoratul Quneitra sunt sub ocupație israeliană din 1967 (vezi Înălțimile Golan).

Guvernoratul Alep

Districtul Afrin
Districtul Al-Bab
Districtul Al-Safira
Districtul Atarib
Districtul Ayn al-Arab
Districtul Azaz
Districtul Dayr Hafir
Districtul Jarabulus
Districtul Manbij
Districtul Mount Simeon

Guvernoratul Damasc

Damasc

Guvernoratul Daraa

Districtul Al-Sanamayn
Districtul Daraa
Districtul Izra

Guvernoratul Deir ez-Zor

Districtul Al-Bukamal
Districtul Deir ez-Zor
Districtul Mayadin

Guvernoratul Hama

Districtul Al-Salamiyah
Districtul Al-Suqaylabiyah
Districtul Hama
Districtul Masyaf
Districtul Mhardeh

Guvernoratul Al-Hasakah

Districtul Al-Hasakah
Districtul Al-Malikiyah
Districtul Al-Qamishli
Districtul Ras al-Ayn

Guvernoratul Homs

Districtul Al-Mukharram
Districtul Al-Qusayr
Districtul Al-Rastan
Districtul Homs
Districtul Tadmur
Districtul Taldou
Districtul Talkalakh

Guvernoratul Idlib

Districtul Ariha
Districtul Harem
Districtul Idlib
Districtul Jisr al-Shughur
Districtul Maarrat al-Nu'man

Guvernoratul Latakia

Districtul Al-Haffah
Districtul Jableh
Districtul Latakia
Districtul Qardaha

Guvernoratul Quneitra

Districtul Fiq
Districtul Quneitra

Guvernoratul Ar-Raqqa

Districtul Al-Thawrah
Districtul Ar-Raqqa
Districtul Tell Abyad

Guvernoratul Rif Dimashq

Districtul An-Nabek
Districtul Al-Qutayfah
Districtul Al-Tall
Districtul Al-Zabadani
Districtul Darayya
Districtul Douma
Districtul Markaz Rif Dimashq
Districtul Qatana
Districtul Qudsaya
Districtul Yabroud

Guvernoratul As-Suwayda

Districtul As-Suwayda
Districtul Salkhad
Districtul Shahba

Guvernoratul Tartus

Districtul Al-Shaykh Badr
Districtul Baniyas
Districtul Duraykish
Districtul Safita
Districtul Tartus

Referințe

Legături externe
Central Bureau of Statistics of Syria

Diviziunile teritoriale ale Siriei
Siria

Districtele Siriei


II. Haakon, Herdebred ("Geniş Omuzlu") (d. 1147 - ö. 15 Haziran 1162) Norveç Kralı (1157-1162). Ülkenin kuzeyine egemen olmadan önce rakibi İnge'yle savaşmak zorunda kaldı.

Kaynakça

1147 doğumlular
1162 yılında ölenler
Orta Çağ'da liderler
Güzel Saçlı Hanedanı
Norveç kralları
Çocuk hükümdarlar

II. Haakon


القناص مسلسل بحريني درامي أنتج عام 2006  تأليف جمال صقر إخراج رائد الدرازي وبطولة هيثم الدرازي وغيرهم من الفنانين البحرينين ..

طاقم العمل

العمل من إخراج : رائد الدرازي ومن بطولة :

 هيثم الدرازي
 مبارك خميس
 ابتسام العطاوي
 شفيقة يوسف
 ابتسام عبد الله

مسلسلات تلفزيونية بحرينية

القناص (مسلسل بحريني)


.cm Kamerun için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)

Kamerun
cm

.cm


La saison 2021-2022 de Ligue 1 sénégalaise est la cinquante-neuvième édition du championnat du Sénégal de football et la quatorzième sous l'appellation « Ligue 1 ».

Le Teungueth FC est le tenant du titre, le Casa Sport termine à la première place et remporte son deuxième titre de champion, en remportant également la coupe du Sénégal le club réalise le doublé.

Classement

Bilan de la saison

Notes et références

Liens externes
 résultats et classement sur RSSSF.com
 site officiel

2021-2022
Sénégal M1
Football 2021-2022
Football 2021-2022

Championnat du Sénégal de football 2021-2022


James D. Pettit () este un diplomat american care din 30 ianuarie 2015 până în octombrie 2018 a fost ambasador al Statelor Unite ale Americii în Republica Moldova.

Pettit a absolvit Universitatea de Stat din Iowa și vorbește limbile rusă, spaniolă, germană, chineza mandarină și româna.

Între 2007 și 2010 Pettit a fost șef adjunct al misiunii americane la Ambasada SUA din Kiev, iar între 2003-2007 a fost consul general la Ambasada SUA de la Moscova.

Controverse

Pe 28 august 2016 James Pettit a afirmat într-un interviu că "Moldova nu este România", "Moldova are propria istorie", "unirea cu România nu este o alegere practică și nu este o alegere care va face lucrurile mai bune în Moldova", "este important pentru moldoveni să se vadă pe ei înșiși ca o națiune separată", "Moldova este o țară multietnică", "Transnistria trebuie să aibă un statut special". Declarațiile sale au atras critici vehemente din ambele state, astfel, Ion Sturza, fost Prim-ministru al Republicii Moldova a criticat atitudinea lui Pettit, întrebându-se dacă aceasta este și opinia Departamentului de Stat al SUA. Sturza i-a mai reproșat: "dacă doriți o cortină de fier între Moldova și România, puteți să o faceți din camioanele americane, vechi de un veac, demonstrate în "țarcul independenței" de la Chișinău", "după ce ne-ați "stabilizat", aruncându-ne în brațele oligarhiei corupte, ne dați și lecții de identitate?! Așa ceva și-au permis doar "prietenii" din est. Lăsați-ne pe noi, cetățenii Republicii Moldova, să decidem cine suntem, ce limbă vorbim, cu cine să fim prieteni. Pentru asta înaintașii noștri au luptat și au fost duși în Gulag" Fostul președinte al României Traian Băsescu, i-a reproșat lui Pettit: "Ambasadorul SUA James Pettit, o trâmbiță a Moscovei?", "Ambasadorul SUA de la Chișinău, James Pettit, emite teorii similare cu cele din vremea lui Stalin și dragi propagandei lui Putin, făcând servicii neprețuite Moscovei, dând o grea lovitură chiar realităților istorice și susținând mistificarea istoriei României".

Liderul Partidului Liberal (din Moldova), Mihai Ghimpu, a declarat că "Domnul ambasador nu are nici un drept să spună care ar trebui să fie relația R. Moldova cu Romania: să se alăture Romaniei sau să se unească cu Romania", "prin aceste declarații, din păcate, dl ambasador al SUA a devenit agentul electoral al lui Igor Dodon și al forțelor pro-ruse".

Note

Ambasadori ai Statelor Unite ale Americii în Republica Moldova
Americani în viață

James Pettit


Municipio de Bradford puede referirse a los siguientes municipios de Estados Unidos:

Municipio de Bradford (condado de Chickasaw, Iowa)
Municipio de Bradford (condado de Lee, Illinois)
Municipio de Bradford (condado de Isanti, Minnesota)
Municipio de Bradford (condado de Wilkin, Minnesota)
Municipio de Bradford (condado de Clearfield, Pensilvania)
Municipio de Bradford (condado de McKean, Pensilvania)

Municipio de Bradford


Çine Çayı, Muğla'nın Yatağan ilçesinin doğusunda Sarıgerme Deresi ve Karagedik Dağları'ndan beslenen ve Büyük Menderes Nehri'ne dökülen 359 km uzunluğunda bir akarsudur. Yukarı kesimleri Muğla ilinde yer alır. Başlangıç kollarından biri Bayır ve Yeşilyurt ovalarına kadar uzanır. Nitekim Bayır kasabası yakınlarında bu kolun üzerinde Kazan Göleti yapılmıştır. Adını Aydın'ın Çine ilçesinden almaktadır.

Muğla-Aydın karayolunun geçtiği Çine Çayı vadisinin Güneş ışınlarının yol açtığı çatlamalarla oluşmuş ve ilginç görünümler taşıyan gnays, ince taneli şist ve yer yer kuvarsit gibi kayaçlar bir doğa harikasıdır ve turistlerin çok ilgisini çekmektedir. Gökbel denilen bu bölgede Çine Çayı üzerinde ayrıca antik çağdan kalma ve yörede İnce Köprü olarak bilinen, günümüzde de yayaların geçişine müsâit olan bir köprü bulunmaktadır. Gökbel Vadisi'nin tabiat değerleri, yapımı süren Çine Barajı nedeniyle kısmen kaybedilecektir. Bu barajın inşaatı için vadiyi daha yüksek rakımdan takip eden güzel bir yol yapılmıştır.

Çine Çayı'nın antik çağdaki adı Marsyas'tır. Adını Eski Yunan mitolojisinin talihsiz satiri Marsyas'tan almıştır.

Çay
Aydın ilinde bulunan akarsular
Muğla ilinde bulunan akarsular
Türkiye'deki nehirler

Çine Çayı


Le Point 110 New Military Cemetery, Fricourt  ( Nouveau cimetière militaire de Point 110, Fricourt) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Fricourt, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens.

Localisation
Ce cimetière est situé à 1 km au sud du village en suivant un chemin agricole en prolongement de la Rue d'En-Bas. Implanté à une vingtaine de mètres du chemin, ce cimetière est accessible par un petit sentier. Le Point 110 Old Military Cemetery, Fricourt est situé à 200 mètres au nord.

Histoire

Le village de Fricourt est pris par la  division le 2 juillet 1916 mais la partie sud de la commune, dans laquelle se situe ce cimetière, est déjà aux mains des alliés. Le nouveau cimetière militaire du point 110 a été commencé par le  régiment d'infanterie français en mai-juillet 1915 et poursuivi par des unités du Commonwealth en février-juillet 1916. Le cimetière a été nommé d'après le contour sur la carte ; avant septembre 1916, il s'appelait King George's Hill.
Le cimetière contient  du Commonwealth de la Première Guerre mondiale.

Caractéristique
Ce cimetière a un plan rectangulaire de 25 m de longueur sur 15 m .
Il est entouré d'un muret de briques.

Sépultures

Galerie

Liens internes

 Cimetière militaire
 Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme
 Bataille de la Somme
 Commonwealth War Graves
 Fricourt

Notes et références

Point 110 New Military Cemetery, Fricourt
Point 110 New Military Cemetery, Fricourt
Point 110 New Military Cemetery, Fricourt

Nouveau cimetière militaire du Point 110


Rock Band es una serie de videojuegos de música desarrollados por Harmonix Music Systems y MTV Games, y distribuido por EA Distribution para las videoconsolas PlayStation 2, PlayStation 3, Wii y Xbox 360, además de las videoconsolas portátiles PlayStation Portable y Nintendo DS. La serie, inspirada por Harmonix (después de dejar de contribuir a la creación de nuevo juegos de Guitar Hero), permite que hasta cuatro jugadores puedan jugar algunas de las canciones más populares de música Rock, jugando con los instrumentos de la empresa (o también con los instrumentos de Guitar Hero). Los jugadores pueden jugar con una guitarra, un bajo, una batería y cantando con un micrófono, además del teclado (desde Rock Band 3).

El primer juego, Rock Band, fue puesto a la venta (en Norteamérica) en noviembre de 2007, poco después de que Harmonix fuera adquirido por MTV Games. Su secuela fue Rock Band 2, publicado en septiembre de 2008 en Estados Unidos. Después vino el juego de la legendaria banda de rock, originaria de Liverpool: The Beatles, le siguió el juego de los famosos LEGO, cuyo nombre es Lego Rock Band (los juegos salieron a la venta en septiembre de 2009, y noviembre de 2009 respectivamente, en Estados Unidos). Pasaron 7 meses para que saliera a la venta el próximo juego, el cual era exclusivamente de la famosa banda californiana de punk rock Green Day (el juego se llama Green Day: Rock Band, el juego salió a la venta en junio de 2010 en EE. UU.). La penúltima entrega de la empresa es Rock Band 3, juego que pusieron a la venta en octubre de 2010. La última entrega es Rock Band 4, publicada en 2015

Harmonix Music Systems independientemente ha creado Track Packs, discos que contienen una selección de contenido descargable, o una selección de canciones específicas de una banda (como por ejemplo, el ACϞDC Live: Rock Band Track Pack). La compañía ha diseñado el Rock Band Network para permitir a las bandas publicar sus canciones como pistas de Rock Band, las cuales pueden ser compradas por los jugadores.

Como dato, han sido vendidos más de 13 millones de copias de títulos de Rock Band, cuyas ventas han sido valorizadas en más de US$1.000.000.000 en ventas totales. Más de 3.000 canciones, de más de 1200 diferentes artistas están disponibles en la biblioteca musical de la franquicia, y más de 100.000.000 canciones descargables han sido puestas para descargar.

Historia

Pre-Rock Band

Harmonix Music Systems antes había desarrollado varios videojuegos musicales, entre los cuales están Frequency, su secuela Amplitude y la serie Karaoke Revolution. Esto fue aprovechado por RedOctane para ayudar a desarrollar a la famosa serie Guitar Hero, un videojuego musical similar a GuitarFreaks de Konami en que el jugador ocupa una un especial control con forma de guitarra, que se usa para imitar a una guitarra de verdad jugando varios temas de Rock.
Guitar Hero resultó ser un éxito sorprendente, y llevó al desarrollo de múltiples secuelas (llegando a más de 20), también llegando a otros ámbitos musicales, como el Pop (en Band Hero). Harmonix siguió colaborando con RedOctane en el desarrollo de Guitar Hero II.

A medida que el éxito de la serie creció, Harmonix y RedOctane fueron adquiridos por MTV Games y Activision respectivamente, en 2006; MTV pagó US $175.000.000 para adquirir a Harmonix. RedOctane continuó publicando juegos de la serie de Guitar Hero, pero con Neversoft a bordo de las tareas de desarrollo. Pero Harmonix se comprometió por contrato a completar un último título: Guitar Hero Encore: Rocks the 80s, durante y después de las negociaciones de la compra.

Éxito temprano (2007-2009)

Con MTV Games, una filial de Viacom, Harmonix empleó su experiencia en Guitar Hero para crear la serie que le haría competencia a su antigua empresa de juegos: Rock Band. Según Harmonix, el Vicepresidente de Desarrollo de Productos, Greg LoPiccolo, el equipo de Harmonix ya había previsto la posibilidad de diferentes instrumentos antes de que dejaran la serie Guitar Hero. Harmonix también aceptó la idea de Rock Band como una plataforma más que un título de software, y tomó medidas para incorporar el contenido descargable para ampliar las bibliotecas de música de los jugadores sin tener que comprar más de un disco nuevo.

Rock Band fue un considerado un éxito, dando lugar al desarrollo de secuelas y títulos de spin-off. Viacom bajo los términos de adquisición, pagó 175 millones de dólares, basados en bonos por desempeño para Harmonix en 2008 por sus resultados de 2007, y estaban planeando una cantidad similar a finales de 2008. La serie Rock Band anotó lo que fue considerado por los periodistas como un gran golpe cuando se negoció con éxito los derechos para usar la música de The Beatles en un videojuego, considerado un "Santo Grial" para los juegos de música.

Debilitamiento del mercado (2009-presente)

El año 2009, el mercado de juegos musicales, en general, empezó a decaer. El mercado se había saturado de títulos, principalmente de Activision, por la expansión de la serie Guitar Hero, y los consumidores afectados por la recesión de finales de la primera década del 2000 eran menos propensos a comprar costosos controles de instrumentos musicales. Viacom ya había reportado pérdidas significativas en la serie Rock Band, y las ventas de The Beatles: Rock Band no cumplían con sus expectativas. Viacom solicitó el reembolso de US $150.000.000 ya pagados en el año 2007, a partir de los resultados de la revaluación de la serie en el año 2009. Harmonix, anticipándose a la lentitud del mercado, desarrolló el Rock Band 3 con la introducción de varias nuevas características (como la inclusión de un teclado e instrumentos profesionales) para crear un juego "renovador" para la crisis del mercado de los juegos musicales.

Aunque Viacom siguió prestando apoyo a la serie a lo largo del 2010, anunció que iba a buscar un comprador para Harmonix, citando a las continuas pérdidas de la serie y la inexperiencia de Viacom de ser un editor de videojuegos. Harmonix fue vendida a finales de 2010 a Harmonix-SBE Holdings LLC, una filial de Colombus Nova, LLC, una empresa de inversión que incluye a los accionistas de Harmonix. Aunque el pasivo neto de la venta fue valorado en casi $200 millones de dólares, incluyendo el inventario actual sin vender y mantiene los derechos de licencia de música, los analistas creen que Harmonix-SBE paga solo $50 millones de dólares por la compañía. La división de Viacom MTV Games cerró más tarde.

Como una sociedad anónima, Harmonix ha conservado los derechos de sus más famosas franquicias: Rock Band y Dance Central, y continua por apoyar y desarrollar los juegos. La empresa aún enfrenta algunas consecuencias de la venta, el despido de alrededor del 15% de su personal en febrero de 2010. En el mismo mes, Activision anunció que ha abandonado el desarrollo continuo de los títulos de Guitar Hero, que muchos periodistas consideran que anunciaba el final de los musicales. Sin embargo, Harmonix considera el cierre de Guitar Hero como "desalentador", reiteraron que se continuara con el desarrollo de juegos de Rock Band y Dance Central, y el apoyo de su contenido descargable en un futuro inmediato. Otros periodistas creen que sin competencia, Harmonix ya no tiene que desarrollar bajo la misma presión, lo que les permite pulir e innovar para futuros títulos de la serie, así como un probable resurgimiento del mercado en el futuro.

Juegos

Juegos principales
Harmonix ha publicado los tres títulos principales de la serie Rock Band: Rock Band (2007), Rock Band 2 (2008) y Rock Band 3 (2010). Cada juego ofrece entre 57 a 84 canciones en el disco con el apoyo de canciones adicionales para comprar como contenido descargable. Los juegos ofrecen una variedad de modos, incluyendo el modo de carrera (un jugador), los modos cooperativos en línea y off-line, como parte de la banda y modo competitivo. La mayoría de las canciones ser exportadas en futuras versiones, con una pequeña cuota de pago de licencias.

Juegos de bandas específicas

En octubre de 2008, Harmonix, junto con MTV Games, anunció un acuerdo exclusivo con Apple Corps, para producir un título independiente titulado The Beatles: Rock Band, basado en la premisa de Rock Band y con la música de la legendaria banda The Beatles. El juego fue lanzado el 9 de septiembre del 2009, coincidiendo con el lanzamiento de las versiones remasterizadas de los álbumes de los Beatles, y cuenta con una historia visual y musical de The Beatles con versiones de canciones que lanzaron en Reino Unido, desde Please Please Me hasta Abbey Road. El juego también ha sido apoyado por contenido descargable, con tres álbumes: Abbey Road, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band y Rubber Soul, disponibles para su compra. A pesar de la marca como un juego de Rock Band, el título sigue siendo como un juego independiente de la serie.

Tras del éxito de The Beatles: Rock Band, la empresa apostó por la famosa banda de punk rock Green Day, lanzando el juego Green Day: Rock Band en junio de 2010. Incluye 50 canciones (6 como contenido descargable), incluye los álbumes Dookie, American Idiot y 21st Century Breakdown completos (6 de las canciones de este último son descargables), 3 canciones de Nimrod y 2 de Insomniac y Warning. El juego incluye avatares de los miembros de la banda (Billie Joe Armstrong, Mike Dirnt y Tré Cool) en sus actuaciones en The Warehouse, Milton Keynes y Fox Theatre.

Varias Bandas han declarado que están buscando o están trabajando con Harmonix para desarrollar el contenido para un juego de una banda específica. La banda Pearl Jam está trabajando con Harmonix y MTV Games, junto con Rhapsody en un juego de Rock Band relacionado con la banda. Se desconoce en este momento si el contenido se dará a conocer como un juego exclusivamente de la banda, un paquete de canciones (o Track Pack), una colección de canciones descargables o en el contenido de una futura entrega de Rock Band. No hay fecha programada para la salida del juego, pero en agosto de 2011 se rumorea que el proyecto de Pearl Jam será lanzado como contenido descargable.

La banda U2, después de haber rechazado la opción de aparecer en un juego de Rock Band en 2008, están reconsiderando esa opción después de ver el éxito de The Beatles: Rock Band, según el bajista Adam Clayton.

Del mismo modo, la legendaria banda de rock británica Queen habla de un posible título para su grupo dentro de Rock Band, según su guitarrista Brian May

A partir de mayo de 2011 no se ha anunciado ningún título centrado en Queen, sin embargo, lanzaron el título de los bloques de LEGO, el LEGO Rock Band.

Roger Daltrey, cantante de The Who, declaró que Rock Band estaba desarrollando un título basado en la música de su banda, juego que estaría disponible en 2010. Sin embargo en mayo de 2011, ese título en particular no ha visto una fecha de lanzamiento.

Janie Hendrix (hermana de Jimi Hendrix) había declarado que permiten que las obras de Jimi Hendrix sean utilizadas para un juego de Rock Band para ser lanzado en 2010, esto fue confirmado más tarde, se licenciarían varios álbumes completos de Hendrix como contenido descargable.

Spin-offs

Harmonix y MTV Games han trabajado con TT Games y Traveller's Tales (los desarrolladores de los distintos videojuegos de LEGO como la famosa saga de LEGO Star Wars) y Warner Bros. Interactive Entertainment para crear LEGO Rock Band. El juego incluye canciones que son "aptas para el público más joven". El juego también incluye la "diversión, personalidad y el humor de la franquicia de LEGO", permitiendo a los jugadores crear su propio avatar al estilo LEGO. El juego añade a las dificultades del juego la dificultad "super fácil", modo de juego para dar cabida a los jugadores más jóvenes. El juego que fue lanzado el 3 de noviembre de 2009 para Wii, Xbox 360 y PlayStation 3, compatible con todos los instrumentos de Rock Band. además de los de Guitar Hero (serie). El juego es capaz de utilizar el contenido descargable de otros juegos de Rock Band que se han considerado aceptables para la audiencia del juego, excepto para Wii.

Harmonix había planeado lanzar un spin-off de Rock Band para el público japonés en el desarrollo en conjunto con Q Entertainment. El título, anunciado inicialmente en 2008, habría ofrecido J-Pop, y habría sido "el primer juego originado en Estados Unidos de música rock en estar muy enfocado al mercado japonés". tales como X Japan. Harmonix ha afirmado que este proyecto ha sido abandonado, pero han considerado que la inclusión de la música popular japonesa como contenido descargable de Rock Band. Alex Rugopulos aclaró más tarde que era difícil conseguir licencias de música japonesa, y tuvo en cuenta tanto el coste de fabricación y envío de controladores de instrumentos a Japón, y el limitado espacio que muchos jugadores japoneses tienen en sus casas.

Lista de juegos

 Rock Band
 Rock Band 2
 Rock Band 3
 Rock Band 4
 AC/DC Live: Rock Band
 The Beatles: Rock Band
 Green Day: Rock Band
 Lego Rock Band
 Rock Band Blitz
 Rock Band Track Packs

Referencias

Franquicias de videojuegos
Videojuegos de música
Videojuegos de 2007
Videojuegos para PlayStation 2
Videojuegos para PlayStation 3
Videojuegos para PlayStation Portable
Videojuegos de arcade
Videojuegos para Wii
Videojuegos para Xbox
Videojuegos para Linux
Videojuegos para Windows
Videojuegos disponibles en Steam

Rock Band (serie)


Hugo Nelson Lacava Schell (nacido el 30 de agosto de 1955 en Conchillas, Departamento de Colonia, Uruguay) es un exfutbolista uruguayo nacionalizado argentino que desarrolló la mayoría de su carrera en la Argentina. Jugaba de centrocampista y su primer club fue Boca Juniors.

Actualmente, Lacava Schell reside en la Ciudad de Resistencia, donde además de haberse desempeñado como director técnico de varios equipos provinciales, también desarrolla su actividad como locutor radial, periodista deportivo y conductor de T.V.

Carrera
Comenzó su carrera en Uruguay luego siguió en la Argentina en el año 1974 jugando para Boca Juniors. Rescindió su contrato con el club en el año 1978. Ese mismo año se fue al Temperley. Jugó para Universidad Católica, de Chile, hasta el año 1979. Después se fue al Santamarina de Tandil, en donde juega el nacional 1985, el último en disputarse]].

Década del 80'
En 1980, pasó a Arsenal de Sarandí. En 1981 pasó a Quilmes AC. En 1982 regresa al Temperley y logra el ascenso a Primera, en una recordad final con Atlanta en definición por penales. En este club es muy recordado por su exquisito futbol, un volante fino y habilidoso. En 1986 pasó a Lanús. Ese año se suma a las filas de Chaco For Ever hasta 1987. En 1987 se suma a las filas de Douglas Haig, en donde juega hasta 1988.

Últimos años y retiro
Luego pasó a Club Atlético Talleres (Remedios de Escalada) en 1989 y Sarmiento de Junin donde se retira en el año 1990 siendo reemplazado por una de las jóvenes promesas del club Leo Yezze, quien luego se convertiría en su mejor amigo y productor televisivo. Tras su retiro como futbolista, Lacava Schell se instala en la Ciudad de Resistencia donde inicia su carrera como locutor y periodista deportivo. Actualmente, se desempeña en ambas profesiones, siendo locutor radial y columnista deportivo Provincia del Chaco.

Clubes

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en BDFA

Nacidos en Montevideo
Futbolistas de Uruguay
Futbolistas de las inferiores del Club Atlético Boca Juniors
Futbolistas del Boca Juniors en los años 1970
Futbolistas del Club Atlético Temperley

Futbolistas del Club y Biblioteca Ramón Santamarina
Futbolistas del Arsenal Fútbol Club
Futbolistas del Quilmes Atlético Club en los años 1980
Futbolistas del Club Atlético Lanús
Futbolistas del Club Atlético Chaco For Ever
Futbolistas del Club Atlético Douglas Haig

Futbolistas del Club Atlético Talleres (Remedios de Escalada)
Futbolistas nacionalizados en Argentina
Locutores de radio de Uruguay
Periodistas deportivos de Uruguay
Locutores de radio de Argentina
Periodistas deportivos de Argentina
Futbolistas del Club Deportivo Universidad Católica en los años 1970

Hugo Lacava Schell


Miwa Oshiro (大城 美和, nascută 26 august 1983) este un gravure idol și actriță.

Biografie
Oshiro sa născut în Sapporo, Hokkaido, Japonia pe 26 august 1983 la tată din Okinawan și mamă din Hokkaido. Ea este cunoscută pentru aparițiile sale în filmele "Eiken" și "Hunabku".

Filmografie
 Maui Densetsu (2001)
 Crazy for mie? (2001)
 Tele Tesa Angel Eye - Private Resort (2002)
 Final Beauty (2002)
 D-Splash! (2002)
 Treasure Vol 13 (2003)
 Miwa In Hawaii (2003)
 Cover Girls (2003)
 Nishojo Tanteidan - Asuka Kara No Kaze (2003)
 Miwa Oshiro -SuperCharge- (2003)
 Idol One: Perfume (2003)
 Se-Jo! Series A: Miwa Oshiro (2004)
 Silky Collection Se-Jo! 2 B (2004)
 Beach Angels - Miwa Oshiro in Belau (2004)
 A Day Off (2005)
 Tukkataa (2006)

Legături externe
 Official Blog
 Former Official Blog
Nașteri în 1983
Gravure idol japoneze
Oameni în viață

Miwa Oshiro


سابور الثالث إمبراطور فارس 383م - 388م. من آل ساسان .

معرض صور

انظر أيضا
 قائمة شاهنشاهات الإمبراطورية الساسانية
شجرة عائلة الساسانيين

مصادر

مراجع

ساسانيون
شخصيات من الشاهنامة
ملوك الشرق الأوسط في القرن 4
ملوك فرس مغتالون
مواليد 383
مواليد القرن 4
وفيات 388
ملكيون ساسانيون في القرن 4
ملكيون قتلوا في القرن 4

سابور الثالث


Agouticarpa, biljni rod iz porodice broćevki raširen od Kostarike na sjeveru, do Bolivije na jugu, uključujući i bazen Amazone.

Postoji sedam priznatih vrsta.

Vrste
 Agouticarpa curviflora (Dwyer) C.H.Perss.
 Agouticarpa grandistipula C.H.Perss.
 Agouticarpa hirsuta C.H.Perss.
 Agouticarpa isernii (Standl.) C.H.Perss.
 Agouticarpa spinosa C.H.Perss. & Delprete
 Agouticarpa velutina C.H.Perss.
 Agouticarpa williamsii (Standl.) C.H.Perss.

Izvori

Ixoroideae

Agouticarpa


Soyuz 1 (Rusça: Союз 1) Sovyetler Birliği uzay programı kapsamında 23 Nisan 1967'de uzaya gönderilen uzayaracı. Mürettebatı Albay Vladimir Mihailoviç Komarov'dan oluşuyordu. Soyuz 1 uzayaracı dünyaya dönüş sırasında paraşütlerinin açılamaması sonucu 24 Nisan'da yere çakıldı. Vladimir Komarov, uzay uçuşunda hayatını kaybeden ilk kişi oldu. Soyuz 1, aynı zamanda gece fırlatılan ilk insanlı uzayaracıydı.

Soyuz 1, insansız bir uçuşla başarılı testi yapılmamış olduğu halde insanlı olarak uzaya gönderilmişti. Bu durum, siyasi baskılarla uçuşun aceleye getirilmiş olmasından kaynaklamıştır.

Görev planına göre Soyuz 1'in fırlatılmasından sonra ikinci bir Soyuz aracı daha (Soyuz 2)içinde üç kozmonotla birlikte (Valeri Fyodoroviç Bikovski, Yevgeni Vassilyeviç Krunov ve Aleksey Stanislavoviç Yeliseyev) uzaya gönderilecekti. Bu kozmonotlardan ikisi uzay yürüyüşü yaparak Soyuz 1'e geçecek ve dünyaya dönecekti. Soyuz 1'in güneş panellerinden biri açılamayınca Soyuz 2 takımı bir kurtarma uçuşu planlamaya başladı ve kozmonotlar arızalı güneş panelini onarmaya hazırlandılar. Ancak Soyuz 2 asla fırlatılmadı. Buna sebep olarak Baykonur'daki sağanak yağışın Soyuz 2'nin fırlatılmasına engel olması gösterildi, ancak bu uçuşun yapılmamasının gerçek nedeninin Soyuz 1'deki arızaların sayısı ve ciddiyeti olduğu düşünülmektedir. Nitekim daha sonra yapılan incelemede, Soyuz 1'in paraşüt sistemindeki yere çakılmasına neden olan hatanın Soyuz 2 aracında da bulunduğu saptanmıştır.

Ayrıca bakınız
Vladimir Komarov

01
Sovyetler Birliği'ndeki afetler
1967'deki afetler
1967'de uzay çalışmaları
1967'de Sovyetler Birliği

Soyuz 1


نادي بوريرام يونايتد لكرة القدم  هو نادي رياضي تايلندي لكرة القدم. وأحد فرق الدوري التايلاندي الممتاز (TPL).

نبذة
تأسس النادي في عام 1970 في محافظة فرا ناخون سي أيوتثايا إحدى محافظات وسط تايلند، لعب النادي ضمن اندية الدوري الممتاز التايلندي معظم تاريخه ومع ذلك لم يستطع تحقيق أي بطولة للدوري حتى عام 2008 حين تمكن من تحقيق اللقب للمرة الأولى في تاريخه، وكان قد حقق لقب الكأس الملكي في عام 1998.

الانجازات
 الدوري التايلندي
 البطل (1): 2008
 كأس ملك تايلند
 البطل (1): 1998

اللاعبون

طالع أيضا
 اتحاد تايلند لكرة القدم
 دوري أبطال آسيا 2009

موقع خارجية
 الموقع الرسمي للنادي

مصادر

أندية كرة قدم أسست في 1970
أندية كرة قدم في تايلاند
تأسيسات سنة 1970 في تايلاند
محافظة بوريرام

نادي بوريرام يونايتد


Corynodactylus, monotipski rod crvenih algi smješten u vlastitu porodicu Corynodactylaceae i red Corynodactylales, dio podrazreda Nemaliophycidae.

Rod je opisan 2017., a jedina vrsta je morska alga C. rejiciendus uz obalu Tasmanije.

Izvori

Nemaliophycidae

Corynodactylus


ජර්මානු ජාතික මනෝ වෛද්‍යවරියකි 1885 සප්තැම්බර් මස 16 වන දින ජර්මනිෙය්දී උපත ලැබීය ඇගේ පියා නැවක කපිතාන්වරෙයකු වූ අතර දැඩි ආගමික මතධාරියෙකු විය ඔහුට විවාහ දෙකක දරුවන් සිටියහ කැරන් හෝනි ගේ මව ඔහුගේ දෙවන බිරිද වූවාය කැරන් හෝනිට වැඩිමල් සහොදරයන් හතර දෙනකුවිය ඔවුන් සියල්ල ඇගේ පියාගේ පෙර විවාහයේ දරුවන් විය හොනිගේ පියා සැරපරුෂ ගති ඇති තැනැත්තෙක් විය ඇගේ පියාගෙන් ඇයට ආදරය නොලැබුණ බව ඇය පවසා ඇත එම නිසා ඇය තම පියාට වඩා මවට ඇලුම් කළාය හොනිගේ පියාගේ දරදඩු භාවය නිසාම 1904 දී ඇගේ මව පියාගෙන් වෙන්විය එහෙත් ඔවුන් නීතියෙන්  දික්කසාදවී නොමැත මවගේ වෙන්වීමත් සමග ඇය තම වැඩිමහල් සොයුරාට සමීප විය එහෙත් ඇගේ වැඩිමහල් සොයුරාගෙන්ද ඇයට ආදරය අහිමි වූබව සදහන්වේ

අධ්‍යාපනය හා විවාහය
තම දෙමාපියන්ගේ අකමැත්ත මැද කැරන් හොනි ෆ්‍රෙයිබග් විශ්වව විද්‍යාලයට(The University of Freiburg) ඇතුළු වූයේ වෛද්‍ය විද්‍යාව හැදෑරීමටයි පසුව ඇය ගොටින්බර් සරසවියටත්(University of Göttingen)බර්ලින් විශ්ව විද්‍යාලයටත්(University of Berlin) පිළිවෙලින් ඇතුලත් විය අය වෛද්‍ය ශිෂ්‍යාවක ලෙස සිටින කාලයේ දී ඇයට ඇයට තම පෙම්වතා මුනගැසිණ ඇය 1909 දී විවාහවිය ඇයට විවාහ‍යෙන් දැරියන් තිදනෙකු ලැැබුවාය ඇගේ පළමු දැරිය පසු කලෙක දක්ෂ නිලියක විය ඇය 1913 දී වෛද්‍ය උපාධිය සම්පූර්ණ කළායˌහෝනිගේ පළසු දරුවාට වයස අවුරුද් 13 වන විට හෝනිගේ සොහොයුරා මිය ගියහ.ඇගේ සැමියාගේ ව්‍යාපාර බංකොලොත් වී ගියහ.මෙම අභාග්‍ය සම්පන්න සිදුවීම් දාමය නිසා වරක් ඇය මුහුදේ පිහිනන අතරතුර සියදිවි නසා ගැනීමටද තැත්කළාය.1930 දී එක්සත් ජනපදයවෙත් සංක්‍රසණය වන ඇයට සිග්මන්ඩ් ෆ්‍රොයිඩ් ගේ අනුගාමිකයන් වූ එරික් එරික්සන් හැරී සුරීවාන් වැනි උගතුන් හමුවේ.ඉන්පසු ඇගේ අවදානය මනෝ විශ්ලේෂණවාදය වෙත යොමුවන අතර මනෝ විශ්ලේෂණවාදී ගුරු කුලයේ ප්‍රබල අනුගාමිකයෙකු බවට පත්වේ.එහෙත් ෆ්‍රොයිඩ්ගේ ඇතැම් අදහස් එකහෙලා පිළි නොගත් ඇය මනෝවිශ්ලේෂණවාදය ප්‍රතිශෝධනය කිරීමට දායක විය.

මනෝ විශ්ලේෂණවාදය ප්‍රතිශෝධනය කිරීම
සිග්මන්ඩ් ෆොයිඩ් ගේ ප්‍රබල අනුගාමිකයෙකු වූ කැරන් හෝනි ගේ අවදාවය වැඩි වශයෙන්ම යොමුවන්නේ න්‍යුෙරා්සීය ස්වභාවය මනෝ චිකිස්සාව හා කාන්තා ලිංගිකත්වය යන මාතෘකා කෙරෙහිය.ෆොයිඩ් ගේ ප්‍රබල අනුගාමිකයෙකු වුවද ඇය ෆ්‍රොයිඩ් ගේ ඇතැම් ඉගැන්වීම් ප්‍රතික්ෂේප කළාය.විශේෂයෙන් ලිංගික ප්‍රේරණ හා පෞරුෂය පිළිබද ෆ්‍රොයිඩියානු මතවාද ඇය ප්‍රතික්ෂේප කළාය.ශිෂ්න මාත්සරවය කාන්තාව සම්භන්ධයෙන් ප්‍රබල මනෝ විද්‍යාත්මක සාධකයක් නොවන බවට ඇය මත පල කළාය.ඇය ෆොයිඩ් ගේ ශිෂ්න මාත්සර්වය වෙනුවට ගර්භාෂ මාත්සර්වය හදුන්වා දුන්හ.ස්ත්‍රීන් පුරුෂ ලිංගය කෙරෙහි ඊර්ෂ්‍යෙවන් සිටින තමාට එවැන්නක් නැතැයි ලිංගික අතෘප්තියෙන් පසුවන ලිංගික අසහනකාරියන් නොවනබව ඇය තරයේ කියා සිටියාය.එහෙත් පුරුෂයන් සිත්‍රීන්ගේ දරුවන් වැදීමේ හැකියාව කෙරේ ඊර්ෂ්‍යාෙවන් පසුවන බව පැවසුවාය.ඇය කාන්තා මනෝ විද්‍යාවේ පදනම ලෙස අසීමිත විශ්වාසය ප්‍රේම සබදතා ඔනෑවට වඩා අගය කොට සැළකීම යන කරුණු කෙරේ අවධානය යොමුකලයුතු බව පැවසුවාය.

1952 මරණ
මනෝ විද්‍යාඥයන්
මනෝ විද්‍යාව

කැරන් හෝනි


Louise Elisabeth Glück (New York, 22. travnja 1943.) američka je pjesnikinja i esejistica. 2020. godine dobila je Nobelovu nagradu za književnost za  " nepogrešiv pjesnički glas koji strogom ljepotom individualno iskustvo čini univerzalnim". Dobitnica je mnogih glavnih književnih nagrada u Sjedinjenim američkim državama, uključujući Državnu humanističku medalju, Pulitzerovu nagradu za književno djelo, Državnu nagradu za knjigu, Nagradu Nacionalnog kruga kritičara knjige i Nagradu Bollingen.

Glück često opisuju kao autobiografsku pjesnikinju; njezino je djelo poznato po svom emocionalnom intenzitetu i po tome što se često oslanja na mit, povijest ili prirodu kako bi odrazila osobna iskustva i suvremeni život.

Biografija

Glück je rođena u New Yorku, a odrasla je na njujorškom Long Islandu. Predavala je na koledžu Sarah Lawrence i Sveučilištu Columbia, ali nije stekla diplomu. Uz autorsku karijeru, karijeru je imala i u akademskim krugovima kao učiteljica poezije na nekoliko institucija.

U svom se radu Glück usredotočila na rasvjetljavanje aspekata traume, želje i prirode. Istražujući ove široke teme, njezina je poezija postala poznata po svojim iskrenim izrazima tuge i izolacije. Znanstvenici su se također usredotočili na njezinu izgradnju pjesničkih persona i odnos između autobiografije i klasičnog mita.

Trenutno je Glück izvanredna profesorica i pisac na Sveučilištu Yale. Živi u Cambridgeu u Massachusettsu.

Izvori

Američki književnici
Nobelova nagrada
Pisci

Louise Glück


A Praia do Bananal é uma praia localizada em Vila Velha, Espírito Santo. Ela se apresenta como uma pequena faixa de areia ao pé do Morro do Moreno. A praia comporta até 150 pessoas apenas. Ocasionalmente a praia se torna imprópria para banho.

Praias do Espírito Santo

Praia do Bananal (Vila Velha)


Musei (sardinski: Mùsei) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 119 metara i ima 1 528 stanovnika. Prostire se na 20,27 km². Gustoća naseljenosti je 75 st/km².Susjedne općine su: Domusnovas, Iglesias, Siliqua i Villamassargia.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Musei


Niks (Yunanca Νύξ), Yunan mitolojisindeki ilk tanrılardan gece tanrıçası, gecenin şekil almış hâlidir.

Hesiodos'ta Niks
Hesiodos'un Theogony'''sinde Niks, Khaos'tan doğmuştur. Erkek kardeşi Erebus ile birlikte, Niks'in iki çocuğu olmuştur: Aether ve Hemera. Daha sonra, kendi kendisine sırası ile:  Moros, Keres, Thanatos, Hypnos, Oneiroi, Momos, Oizys, Hesperidler, Moirai, Nemesis, Apate, Philotes, Geras ve Eris'i doğurdu.

Hesiodos Tartarus'tan bahsederken Hamera'nin Tartarus'a Niks'in ondan çıktığı anda girdiğini anlatır. Ona göre, Hamera geri geldiğinde de Niks çıkmıştır.

 Homeros'ta Niks
Homeros'un İlyada'nın 14. kitabında, Hypnos'a atfedilen bir alıntı vardır; Hypnos'tan Zeus'un uykuya dalmasını isteyen Hera'ya eski bir iyiliğini hatırlatır. Önceleri, bir kez daha aynı istekte bulunmuştur Hera ve Hypnos bunu yerine getirmiş Zeus'un uykuya dalmasını sağlamıştır, böylece Hera, Herakles'e büyük talihsizlik hazırlayacak fırsatı bulmuştur. Uyandığında durumu fark eden Zeus çok sinirlenir ve Hypnos'u cezalandırmaya yeltenir fakat Hypnos korku içinde annesi Niks'e kaçar. Hypnos sözlerine Zeus'un Niks'in öfkesinden korktuğu için kendisinin peşini bıraktığını ve ancak böylece Zeus'un öfkesinden kurtulabildiğini ekler.

Bu tür bir alıntı, Niks'in dönemde baş tanrı olarak tapılan Zeus'un bile korkabileceği düşünülen güçlü bir Niks figürü olduğunu ortaya koyar. Niks'in daha erken dönem mitolosijinin bir figürü olduğu düşünülürse bu mitolojideki süreçleri anlamada yardımcı olur ve uzun süreçlerden sonra bile gerek bireysel gerekse toplumsal anlamda güç ve etkisini yitirmemiş figürler bulunduğunu vurgulamaktadır.

 Orfik Şiirde Niks
Orfeus'a atfedilen bazı şiir parçalarında Niks'in çok büyük bir öneme sahip olduğu gözlemlenir. Bu yazınlarda, Kaos'tan ziyade Gece ilk ilke olarak ele alınır. Ayrıca Niks'in bir mağarası vardır, burada kehanet ve nasihatlerde bulunur.

 Diğer Yunan metinleri
Aristofanes'in Kuşlar isimli eserinde de Niks ilk ilke olarak geçer; belki Orfik bir ilhamın nedeniyle. Ayrıca burada Eros'un da annesi olarak geçer. Diğer metinlerde Charon (Erebus ile birlikte) ve Phthonus'un de annesi olarak geçer.
Niks'in mağara veya evinin yeri ve hâli ise farklı metinlerde farklı tasvir edilmiştir; Hesiodos'ta okyanus ötesinde, daha sonra Orfizm'deki gibi Parmenides'in felsefi şiirinde evrenin kenarındadır.

 Gece kültleri
Yunanistan'da Niks, nadiren bir kült sahibidir. Pausanias'a göre Megara'daki akropoliste bir kahini vardı. (Paus. 1.40.1)
Daha sıkça, Niks diğer kültlerin arkaplanlarında gizlenmiş, bulunmuştur. Bu nedenledir ki, Efes'teki Artemis tapınağında Niks olarak anılan bir heykel bulunmaktaydı. Spartalıların bir Uyku ve Ölüm kültü mevcuttu; bu ikisi ikiz kardeş olarak algılanıyor ve kabul ediliyordu. Şüphesiz Niks de onların anneleri olarak algılanmaktaydı. Niks'e dair bileşenler içeren kült isimleri birçok tanrı için mevcuttu, en belirgin örnekler olarak Dionysus'un Niktelios (Paus. 1.40.6) ve Afrodit'in Philopannyx (Orfik Şarkı 55) adlandırmaları verilebilir.
 Yunanistan dışında Niks
Niks temasını kullanan Roma'ya ait metinlerde, tanrıça Nox'''a çevrilmiş, böyle kullanılmıştır. (Virgil V, 721).

Yunan tanrıçaları
Yeraltı tanrıçaları

Niks


An Najas welwitschii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alfred Barton Rendle. An Najas welwitschii in nahilalakip ha genus nga Najas, ngan familia nga Hydrocharitaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Najas

Najas welwitschii


was a town located in Yazu District, Tottori Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 8,137 and a density of 97.31 persons per km2. The total area was 83.62 km2.

On November 1, 2004, Kawahara, along with the town of Kokufu, the village of Fukube (both from Iwami District), the towns of Aoya, Ketaka and Shikano (all from Ketaka District), the town of Mochigase, and the village of Saji (all from Yazu District), was merged into the expanded city of Tottori.

External links
Tottori City official website

Dissolved municipalities of Tottori Prefecture
Tottori (city)

Kawahara, Tottori


Alfred Martin Møller Jacobsen (født 4. marts 1853 i København, død 13. april 1924 sammesteds) var en dansk litograf.

Alfred Jacobsen blev udlært som litograf hos kunsttrykker og litograf Theodor Bergh i 1873 og allerede i 1874 etablerede han sin egen litografiske anstalt i København.

Ved at udnytte samtidens trykkemetoder og ved at have et åbent blik for nye afsætningsmuligheder for litografiske billedark, ikke mindst for børn, lykkedes det ham fra 1880erne og de følgende år at udkonkurrere de tyske billedark, der indtil da havde været dominerende på det danske marked. Han tegnede selv prosceniet til det nye dukketeater efter det i 1874 åbnede på Det Kongelige Teater og fik dygtige kunstnere til at tegne dekorationer og figurer i serien "Danske Dukketheaterdekorationer". Alfred Jacobsen har haft stor betydning den danske dukketeatertradition.
 Han var udgiver og skribent af tidsskriftet Suffløren fra 1880. For folkeskolen var hans anskuelsestavler af pædagogisk værdi. Trykningen af teaterdekorationer og billedark fortsatte efter Jacobsens død.

Hæder

 Prisbelønning ved Nordisk Kunstudstilling, København 1888.

Eksterne henvisninger og referencer

Litografer fra Danmark

Alfred Jacobsen


La gare de Saint-Julien-le-Faucon est une gare ferroviaire, fermée, de la ligne de Sainte-Gauburge à Mesnil-Mauger, située sur la commune déléguée de Saint-Julien-le-Faucon, au sein de la commune nouvelle de Mézidon Vallée d'Auge, dans le département du Calvados en région Normandie.

Situation ferroviaire
Établie à  d'altitude, la gare de Saint-Julien-le-Faucon était située au point kilométrique (PK) 56,712 de la ligne de Sainte-Gauburge à Mesnil-Mauger, entre la halte du Mesnil-Durand et la gare du Mesnil-Mauger.

Elle disposait de deux voies.

Histoire
Le , la ligne de Sainte-Gauburge à Mesnil-Mauger est déclarée d'utilité publique, et une loi du  permit au ministère des Travaux publics de commencer les travaux de construction. Le , la gare de Saint-Julien-le-Faucon est inaugurée lors de l'ouverture de la section entre Ticheville-Le Sap et le Mesnil-Mauger. Le , la gare est fermée au service voyageurs, et le , elle est fermée au service marchandises. La ligne de chemin de fer est devenue une voie verte, appelée la Coulée verte, reliant Vimoutiers au Mesnil-Mauger.

Patrimoine ferroviaire

Le bâtiment voyageurs d'origine est toujours présent, réaffecté il accueille les services de l'ADMR (Aide à domicile) de Saint-Julien-le-Faucon ainsi que des sanitaires publics donnant sur la Coulée verte, le tout installé en 2020.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en France
 Ligne de Sainte-Gauburge à Mesnil-Mauger

Liens externes

Gare mise en service en 1881
Gare fermée dans le Calvados

Gare de Saint-Julien-le-Faucon


Macrobrachium potiuna, também chamado vulgarmente de pitu e camarão-d'água-doce, é um camarão da família dos palemonídeos (Palaemonidae). É endêmico da América do Sul. No Brasil, em 2005, foi classificado como vulnerável na Lista de Espécies da Fauna Ameaçadas do Espírito Santo; e em 2018, como pouco preocupante na Lista Vermelha do Livro Vermelho da Fauna Brasileira Ameaçada de Extinção do Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade (ICMBio).

Etimologia

Pitu, de acordo com o Dicionário Histórico das Palavras Portuguesas de Origem Tupi (DHPT), vem do tupi pi'tu no sentido de "espécie de camarão". Para Antenor Nascentes, por sua vez, derivou do tupi pï'tu ("casca escura"). Foi citado a primeira vez em 1817 como pitú.

Macrobrachium
Crustáceos descritos em 1880
Crustáceos do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas no Livro Vermelho da Fauna Brasileira Ameaçada de Extinção
Espécies citadas na Lista de Espécies da Fauna Ameaçadas do Espírito Santo

Macrobrachium potiuna


Als Anomalie (von griech. anomalos 'unregelmäßig') bezeichnet man in der Medizin Normabweichungen und Unregelmäßigkeiten. Die Abgrenzung zu den Begriffen Fehlbildung und Varietät wird in der medizinischen Literatur nicht einheitlich gehandhabt. Zumeist werden nur geringgradige Fehlbildungen als Anomalie bezeichnet und Varietäten nur dann, wenn sie klinische Erscheinungen hervorrufen. Anomalien sind zumeist angeboren (kongenitale Anomalie) und entstehen aus genetischen Defekten, durch Störungen in der Organogenese, Zerstörung oder Veränderung von Organen während der Fetalentwicklung oder durch toxikologische oder mechanische Einwirkungen auf das Ungeborene. Geringgradige Anomalien treten bei etwa 15 % der Neugeborenen auf. In der Pathogenetik steht der Begriff auch für strukturelle oder numerische Veränderungen der Chromosomen (→ Chromosomenanomalie).

Siehe auch
 Ebstein-Anomalie
 Pelger-Huët-Anomalie

Einzelnachweise

Entwicklungsbiologie
Fehlbildung

Anomalie (Medizin)


Corbichonia, biljni rod iz porodice Lophiocarpaceae kojemu pripadaju tri vrste jednogodišnjeg raslinja ili kratkotrajnih trajnica iz velikih dijelova Afrike, Arapskog poluotoka i od Irana preko Pakistana do Indije

Listovi su naizmjenični, stipule odsutne.

Vrste
 Corbichonia decumbens (Forssk.) Exell; najrasprostranjenija.
 Corbichonia exellii Sukhor.
 Corbichonia rubriviolacea (Friedrich) C.Jeffrey

Sinonimi
 Axonotechium Fenzl

Izvori

Lophiocarpaceae

Corbichonia


John Edward Redmond (1 de setembro de 1856 - 6 de março de 1918) foi um político nacionalista irlandês, advogado e deputado na Câmara dos Comuns do Reino Unido. Ele era mais conhecido como líder do moderado Partido Parlamentar Irlandês (IPP) de 1900 até sua morte em 1918. Ele também era líder da organização paramilitar Voluntários Nacionais Irlandeses (INV).

Vida
Ele nasceu em uma antiga família católica proeminente na Irlanda rural; vários parentes eram políticos. Ele assumiu o controle da facção minoritária do IPP leal a Charles Stewart Parnell quando esse líder morreu em 1891. Redmond foi um político conciliador que alcançou os dois principais objetivos de sua vida política: a unidade partidária e, em setembro de 1914, a passagem do governo da Lei da Irlanda de 1914 . A Lei concedeu autogoverno limitado à Irlanda, dentro do Reino Unido. No entanto, a implementação do Home Rule foi suspensa pela eclosão da Primeira Guerra Mundial. Redmond convocou os Voluntários Nacionais para se juntarem aos regimentos irlandeses do Novo Exército Britânico e apoiar o esforço de guerra britânico e aliado para restaurar a "liberdade das pequenas nações" no continente europeu, garantindo assim também a implementação do Home Rule após uma guerra que se esperava ser de curta duração. No entanto, após o Levante da Páscoa de 1916, a opinião pública irlandesa mudou a favor do republicanismo militante e da independência total da Irlanda, de modo que seu partido perdeu o domínio na política irlandesa.

História da Irlanda

John Edward Redmond


Les Ulnariaceae sont une famille d'algues de l'embranchement des Bacillariophyta (Diatomées), de la classe des Bacillariophyceae et de l'ordre des Licmophorales.

Étymologie
Le nom de la famille vient du genre type Ulnaria, qui vient du latin ulna, « avant-bras ; bras », et du suffixe latin -aria, « relatif à », par allusion à l'ulna, l'un des deux os de l'avant-bras appelé cubitus dans le langage courant, sans doute en référence à la ressemblance de cette diatomée avec cet os.

Systématique
La famille des Ulnariaceae a été créée en 2015 par la botaniste britannique  (1949-).

Description

Distribution

Liste des genres
Selon  :
 Catacombas D.M.Wiliams & Round, 1986
 Ctenophora (Grunow) D.M.Williams & Round, 1986
 Divergita Sabir & Theriot, 2018
 Falcula M.Voight, 1960
 Hannaea R.M.Patrick, 1966
 Hyalosynedra D.M.Williams & Round, 1986
 Stricosus Sabir & Theriot, 2018
 Tabularia (Kützing) D.M.Williams & Round, 1986
 Thalassioneis Round, 1990
 Trachysphenia P.Petit, 1877
 Ulnaria (Kutzing) Compère, 2001 - genre type

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Famille d'algues (nom scientifique)
Bacillariophyta

Ulnariaceae


Die XI. Panamerikanischen Spiele wurden vom 2. bis 18. August 1991 in der kubanischen Hauptstadt Havanna ausgetragen. Havanna wurde als Ausrichter benannt, nachdem die Stadt bei der Bewerbung um die Panamerikanischen Spiele 1987 Indianapolis unterlegen war.

4519 Athleten aus 39 Ländern kämpften in 32 Sportarten um die Medaillen. Zum ersten Mal stand Bowling im Programm der Spiele.
Erfolgreichste Nation wurde Gastgeber Kuba mit 140 Goldmedaillen. Die Vereinigten Staaten gewannen insgesamt 352 Medaillen, mehr als jede andere Nation.

Hauptaustragungsort war das Estadio Panamericano de Cuba.

Medaillenspiegel
Nachdem die Vereinigten Staaten seit den II. Panamerikanischen Spielen immer auf Platz 1 des Medaillenspiegels standen, war diesmal Gastgeber Kuba am erfolgreichsten.

Ergebnisse

 Panamerikanische Spiele 1991/Boxen
 Panamerikanische Spiele 1991/Fußball
 Panamerikanische Spiele 1991/Leichtathletik
 Panamerikanische Spiele 1991/Tennis

Weblinks

 XI Jogos Pan-Americanos – Havana 1991 – Cuba in Quadro De Medalhas (portugiesisch)

1991
Multisportveranstaltung 1991

Panamerikanische Spiele 1991


Mavrovo (;  definit Mavrova, indefinit Mavrovë) ist ein Dorf in der Gemeinde Mavrovo i Rostuša im Westen Nordmazedoniens. Es ist zugleich Amtssitz dieser Gemeinde, das neben Mavrovo noch 41 weitere Dörfer umfasst, und liegt am gleichnamigen See auf rund 1230 Meter über Adria. Bei Mavrovo liegt das bekannte Skigebiet Zare Lazarevski.

Der Ort hatte 166 Einwohner laut der letzten Volkszählung von 2002. 163 bezeichneten sich als ethnische Mazedonier und 3 als Serben.

1850 wurde die orthodoxe St.-Nikolaus-Kirche erbaut. 1953 wurde sie beim Aufstauen des Flusses Mavrovska Reka zum Mavrovosee überschwemmt. Bei niedrigem Wasserstand fällt sie aber regelmäßig trocken.

Mavrovo ist über kurvenreiche Straßen von Gostivar, Kičevo und Debar her erreichbar. Es liegt auf der Fläche des gleichnamigen Nationalparks.

Weblinks

 Offizielle Website der Gemeinde Mavrovo und Rostuša (mazedonisch)

Einzelnachweise

Ort in Nordmazedonien
Opština Mavrovo i Rostuša

Mavrovo (Dorf)


Yerleşim yerleri
 Gökköy, Altıeylül - Balıkesir ili Altıeylül ilçesine bağlı mahalle
 Gökköy, Kepsut - Balıkesir ili Kepsut ilçesine bağlı mahalle
 Gökköy, Lapseki - Çanakkale ili Lapseki ilçesine bağlı köy
 Gökköy, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
 Gökköy, Salihli - Manisa ili Salihli ilçesine bağlı mahalle
 Gökköy, Reşadiye - Tokat ili Reşadiye ilçesine bağlı köy

Gökköy


فالريا بروني تيديسكي بالإيطالية: Valeria Bruni Tedeschi؛ (16 نوفمبر 1964 -). هي من أصل إيطالي فرنسي صهرها نيكولا ساركوزي رئيس فرنسا بالفترة من 2008 حتى 2012.

سيرتها

فاليريا بروني ولدت في تورينو، وبيدمونت. ورغم أنها بدأت العمل في عام 1986، إلا انها كانت قد اختيرت لتقوم بأدوار في أفلام عالمية.

مراجع

وصلات خارجية
 فالريا بروني تيديسكي على IMDb

ممثلات من تورينو
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من تورينو
إيطاليون مهاجرون إلى فرنسا
حائزون على جائزة سيزار
حائزون على ديفيد دي دوناتيلو
فرنسيون من أصل إيطالي
مخرجات أفلام إيطاليات
مخرجات أفلام فرنسيات
مخرجو أفلام إيطاليون
مخرجو أفلام فرنسيون
ممثلات أفلام إيطاليات
ممثلات أفلام فرنسيات
مواليد 1964
مواليد في تورينو
نيكولا ساركوزي
ممثلون من تورينو

فالريا بروني تيديسكي


Benguiat Gothic, bir sans-serif fontu olup, 1979 yılında Ed Benguiat tarafından tasarlanmıştır.

Aslında Dekoratif Font olarak tasarlanmıştır. The Sims 2 adlı oyunda başlıkları ve bilgilendirme amaçlı olan yerlerde kullanılmaktadır.

Yazı tipleri

Benguiat Gothic


Mitsunori Yabuta (født 2. maj 1976) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Verdy Kawasaki og Vissel Kobe.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Mitsunori Yabuta


Yaylacıkseki, Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 90 km, İskilip ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

İskilip belde ve köyleri

Yaylacıkseki, İskilip


An Philodendron myrmecophilum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Philodendron myrmecophilum in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Philodendron

Philodendron myrmecophilum


Chris Walton (* 6. Juli 1963 in Billingham, England, als Christopher Robert Walton) ist ein britischer Musikhistoriker, der vor allem mit Arbeiten zur Schweizer Musikgeschichte hervorgetreten ist.

Leben
Walton studierte Musikwissenschaft am Gonville and Caius College in Cambridge und promovierte am Christ Church College in Oxford. Er war Bundesstipendiat an der Universität Zürich und Forschungsstipendiat der Alexander-von-Humboldt-Stiftung an der Universität München.

Von 1990 bis 2001 war Walton Leiter der Musikabteilung der Zentralbibliothek Zürich. 1998–2000 war er Dozent für Musikgeschichte an der Eidgenössischen Technischen Hochschule Zürich, 2001–2008 Professor für Musikgeschichte an der Universität Pretoria. Von 2008 bis 2011 war er Verwaltungsdirektor des Sinfonie Orchesters Biel, seit 2011 ist er Dozent für Musikgeschichte an der Musikhochschule Basel, seit 2015 auch wissenschaftlicher Mitarbeiter an der Hochschule der Künste Bern und seit 2017 Honorarprofessor am Africa Open Institute der Universität Stellenbosch.

Walton hat wiederholt über die Musikgeschichte der Schweiz publiziert, darunter zu Othmar Schoeck, Heinrich Sutermeister, Erich Schmid, Hans Schaeuble, Czesław Marek, Adolf Brunner, Mathilde Wesendonck, Franz Xaver Schnyder von Wartensee, Marcel Sulzberger und Räto Tschupp. Als CD-Produzent hat er etwa 20 Schweizer Komponisten erstmals auf CD gebracht. Seit 20 Jahren ist er als Übersetzer in der Schweizer Wirtschaft, Musik- und Filmszene tätig.

Walton ist verheiratet und hat zwei Töchter und einen Sohn.

Ehrungen
 Ehrenmitglied der Allgemeinen Musik-Gesellschaft Zürich
 Chancellor's Medal für Forschung an der Universität Pretoria
 Max Geilinger-Preis 2009

Schriften (Auswahl)

 Chris Walton: Lügen und Erleuchtungen, Komponisten und ihre Inspiration von Wagner bis Berg; Orig.-titel Lies and Epiphanies ..., aus dem Englischen übersetzt von Tobias Neumann; Königshausen & Neumann, Würzburg 2017; 183 S., ill. ; ISBN 978-3-8260-6340-4
 Hermann Hesse und Othmar Schoeck, der Briefwechsel; hrsg. von Chris Walton und Martin Germann; Kulturkommission Kanton Schwyz 2016; 135 Seiten, ill. mit 34 Abb. (Schwyzer Hefte ; Band 105); ISBN 978-3-909102-67-9.

Diskographie (Auswahl)
 Vola, o serenata: Otto Linsi, Tenor, Chris Walton, Klavier (italienische Lieder und Arien u. a. von Giuseppe Verdi und Gaetano Donizetti, sowie Ersteinspielungen von 3 Liedern von Augusto Rotoli (1847-1904) u. a.); Gallo CD-886, Lausanne 1996.

Weblinks
 Kurzbiografie bei musinfo.ch

Einzelnachweise

Musikhistoriker
Bibliothekar (Schweiz)
Hochschullehrer (Universität Stellenbosch, Campus Stellenbosch)
Hochschullehrer (Universität Pretoria)
Hochschullehrer (ETH Zürich)
Person (Biel/Bienne)
Brite
Geboren 1963
Mann

Chris Walton


بنية البيانات المكانية أو هيكلية البيانات المكانية هي شبكة معقدة لتبادل البيانات المكانية, تشمل هذه الشبكة مجموعة تقنيات و السياسات والإجراءات الإدارية و المستخدمين التي تتعاون بشكل فعال فيما بينها لتأمين الوصول إلى البيانات المكانية بشكل فعال .

تتكون بنية البيانات المكانية على وجه التحديد من البيانات الموضوعية المكانية و البيانات الأساسية المكانية التي تتموضع ضمن قاعدة بيانات في الحاسوب, بحيث تتم معالجة هذه البيانات من قبل المختصين و تصبح بمتناول المستخدمين.

نتيجة لضخامة البيانات و كلفة الإجراءات فإن بنية البيانات المكانية تتولاها الحكومات و لا تتم بشكل إفرادي.
على صعيد الاتحاد الأوروبي مثلاً تم إنشاء بنية البيانات المكانية الأوربية المسماة(European Spatial Data Infrastructure) و اختصاراً ESDI.

مواضيع ذات صلة
 البيانات الأساسية المكانية
 البيانات المكانية
 البيانات الموضوعية المكانية
 قاعدة بيانات

مراجع

بيانات ومعلومات جغرافية
تحليل البيانات المكانية
قواعد بيانات
بنية تحتية لتقنية المعلومات

بنية البيانات المكانية


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Pastuchov enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Pastuchov im Okres Hlohovec.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Pastuchov


පුනර්භවය යනු පුනුරුප්පත්තියට ආසන්න සංකීර්ණ බෞද්ධ සංකල්පයකි.. මීට බුදු දහමට අනුව ලෝකයේ යථා ස්වරුපය අනිත්‍ය දුක්ඛ හා අනාත්ම වේ. එනම් (ආත්ම) නමින් සදාකාලිකව පවතින දෙයක් නොමැත. එම නිසා සිත යනු ඇතිවෙමින් නැතිවෙමින් යන සිතුවිලි පරම්පරාවකි. එය විඥ්ඥාණය නම් වෙයි. විඥ්ඥාණය යනු පංචේන්දියන්ට ග්‍රහණය වන දෙයයි.

බුදු දහමට අනුව පුනර්භවයෙදී ඊලඟ භවයට ගෙන යන්නේ මෙම සිතුවිලි පරම්පරාවේ අවසාන විඥ්ඥාණ අවස්ථාව සහ රැස් කරන ලද කර්මයයි

ආශ්‍රිත ලිපි
 පුනුරුප්පත්තිය

බුදු දහම

පුනර්භවය


Vanity Fair - Bâlciul deșertăciunilor este un roman de dragoste și satiric scris de romancierul englez William Makepeace Thackeray, care urmărește viețile personajelor Becky Sharp și Emmy Sedley în mijlocul prietenilor și familiilor lor în timpul și după Războaiele Napoleoniene. După cum arată și titlul, volumul are ca temă vanitatea celor bogați și puternici. A fost publicat pentru prima dată sub forma unui foileton lunar de 19 volume din 1847 până în 1848, purtând subtitlul Pen and Pencil Sketches of English Society, reflectând satirizarea societății britanice la începutului secolului al XIX-lea, și conținând numeroasele ilustrații desenate de Thackeray pentru a însoți textul. A fost publicat ca un singur volum în 1848 cu subtitlul A Novel without a Hero   - Un roman fără erou, reflectând interesul lui Thackeray de a deconstrui convențiile epocii sale cu privire la eroismul literar. Este uneori considerat "fondatorul principal" al romanului domestic victorian.

Povestea este încadrată ca o piesă de păpuși, iar naratorul, deși are o voce autorială, este oarecum nesigur. Foiletonul a avut un succes atât popular cât și critic; iar romanul este acum considerat unul clasic și a inspirat mai multe adaptări audio, pentru film și de televiziune. În 2003, romanul a fost listat pe locul 122 în sondajul The Big Read al BBC al celor mai iubite cărți din Marea Britanie.

Adaptări

Cartea a inspirat o serie de adaptări:

Radio
 Vanity Fair (7 ianuarie 1940), seria CBS Radio Campbell Playhouse, găzduită de Orson Welles, a difuzat o adaptare de o oră cu Helen Hayes și Agnes Moorehead .
 Vanity Fair (6 decembrie 1947), serialul NBC Radio Povestea favorită, găzduit de Ronald Colman, a difuzat o adaptare de jumătate de oră cu Joan Lorring sub numele de "Becky Sharp"
 Vanity Fair (2004), BBC Radio 4 a difuzat o adaptare a romanului lui Stephen Wyatt, cu Emma Fielding în rolul lui Becky, Stephen Fry ca Narator, Katy Cavanagh ca Amelia, David Calder, Philip Fox, Jon Glover, Geoffrey Whitehead ca Mr. Osborne, Ian Masters ca Mr. Sedley, Alice Hart ca Maria Osborne și Margaret Tyzack în rolul domnișoarei Crawley; această adaptare a fost reluată ulterior pe BBC Radio 7 în 20 de episoade de cincisprezece minute
 Vanity Fair (2019), BBC Radio 4 a difuzat o adaptare în trei părți a romanului lui Jim Poyser cu material suplimentar de Al Murray (descendentul lui Thackeray, care are rolul lui Thackeray),  cu Ellie White ca Becky Sharp, Helen O'Hara ca Amelia Sedley, Blake Ritson ca Rawdon Crawley, Rupert Hill ca George Osborne și Graeme Hawley ca Dobbin.

Filme mute
 Vanity Fair (1911), regia Charles Kent
 Vanity Fair (1915), regia Charles Brabin
 Vanity Fair (1922), regia W. Courtney Rowden
 Vanity Fair (1923), regia Hugo Ballin

Filmele sonore
 Vanity Fair (1932), regizat de Chester M. Franklin și în care joacă Myrna Loy, actualizând povestea pentru a face din Becky Sharp o guvernantă cu o ascensiune socială
 Becky Sharp (1935), cu Miriam Hopkins și Frances Dee, primul lungmetraj filmat în spectru complet Technicolor
 Vanity Fair (2004), regizat de Mira Nair și cu Reese Witherspoon în rolul lui Becky Sharp (rescris ca personaj simpatic) și Natasha Little, care jucase Becky Sharp în miniseria televizată anterioară a Vanity Fair, în rolul Lady Jane Sheepshanks

Televiziune
 Vanity Fair (1956-57), serial BBC adaptat de Constance Cox în care joacă Joyce Redman
 Vanity Fair (1967), o miniserie BBC adaptată de Rex Tucker în care a jucat Susan Hampshire ca Becky Sharp, pentru care a primit un premiu Emmy în 1973. Această versiune a fost difuzată și în 1972, în SUA, la televiziunea PBS, ca parte a Masterpiece Theatre .
 Yarmarka tshcheslaviya (1976), o miniserie TV în două episoade regizată de Igor Ilyinsky și Mariette Myatt, pusă în scenă de Teatrul Academic de Stat din Moscova al URSS
 Vanity Fair (1987), o miniserie a BBC cu Eve Matheson cu Becky Sharp, Rebecca Saire ca Amelia Sedley, James Saxon ca Jos Sedley și Simon Dormandy ca Dobbin
 Vanity Fair (1998), o miniserie BBC cu Natasha Little ca Becky Sharp
 Vanity Fair (2018), o adaptare ITV și Amazon Studios în șapte părți, cu Olivia Cooke în rolul lui Becky Sharp, Tom Bateman - căpitan Rawdon Crawley și Michael Palin în rolul lui Thackeray.

Referințe

Legături externe
 The Victorian Web – Thackeray's Illustrations to Vanity Fair

Vanity Fair at Feedbooks
Vanity Fair at Planet PDF
Vanity Fair at Penn State University

 – Glossary of foreign words and phrases in Vanity Fair

Reprezentări ale lui Napoleon
Romane victoriene
Romane britanice
Romane din 1848
Romane din 1847

Bâlciul deșertăciunilor


Piperonal je vrsta tvari koja se može uporabiti za izradu droga ("prekursor"). Uvršten je u Hrvatskoj na temelju Zakona o suzbijanju zlouporabe droga na Popis tvari koje se mogu uporabiti za izradu droga - Europski klasifikacijski sustav ovisno o mogućnostima zlouporabe, Službeni list Europske unije od 18. veljače 2004. Kemijsko ime po CAS-u je (1,3-benzodioxole-5-carboxaldehyde), KN oznaka je 2932 93 00, CAS-ov broj je 120-57-0.

Izvori

Psihoaktivne droge

Piperonal