Owen William Teague (Tampa, Flórida, 8 de dezembro de 1998) é um ator norte-americano, conhecido por seus papéis em Bloodline (2015) e no episódio "Arkangel" da quarta temporada de Black Mirror (2017). Teague também apareceu como Patrick Hockstetter nos dois filmes: It: Chapter One e It Chapter Two, e teve papéis importantes no drama Every Day e no thriller I See You. Ele interpretou Harold Lauder na adaptação da minissérie de 2020 de The Stand.

Biografia
Teague nasceu e foi criado em Tampa, Flórida. Ele foi membro do Movie Makers Club no Macfarlane Park Bacharelado Internacional Elementary e do thespian club e orquestra da Howard W. Blake High School School of the Arts, ambos em Tampa.

Filmografia

Cinema

Televisão

Ligações externas

Atores dos Estados Unidos
Atores de televisão dos Estados Unidos
Atores de cinema dos Estados Unidos
Naturais de Tampa (Flórida)

Owen Teague


Herpetacanthus longiflorus é uma espécie de planta do gênero Herpetacanthus e da família Acanthaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1847 por Moïse-Étienne Moricand.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbustiva.

Descrição
Herpetacanthus longiflorus distingui-se das outras espécies do gênero pela corola longa (ca. 3 cm) e densamente pilosa.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Bahia e Minas Gerais.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Indriunas, A.; Kameyama, C. Herpetacanthus  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Herpetacanthus longiflorus no projeto Flora e Funga do Brasil
 Herpetacanthus longiflorus no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Herpetacanthus
Plantas descritas em 1847
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Herpetacanthus longiflorus


Le Nigeria participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du 9 au . Il s'agirait de sa deuxième participation à des Jeux d'hiver.

Samuel Ikpefan n'était pas disponible pour être le porte-drapeau de la délégation : c'est donc Seun Adigun, ancienne bobeuse en 2018 et docteur de l'équipe du Nigéria qui a eu le privilège de porter le drapeau, elle qui était également candidate à la commission des athlètes du CIO.

Résultats

Ski de fond

Samuel Ikpefan, natif d'Annemasse en France, réussit au cours de la saison 2021-2022 à décrocher un quota qualificatif pour le pays de son père. .

Voir aussi

Articles connexes
 Jeux olympiques d'hiver de 2022
 Nigeria aux Jeux olympiques

Références

Nigeria
2022
Sport au Nigeria en 2022

Nigeria aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


An Le avventure di Pinocchio in uska 1881 nga nobela nga sinurat ni Carlo Lorenzini ha
ilarom han agnay nga Carlo Collodi.

Pinocchio

Literatura
Italya

Le avventure di Pinocchio


PPT (Prețuri Pentru Tine) este un lanț de magazine de îmbrăcăminte din România.
Bazele companiei au fost puse în 2006 de către Adrian și Gabriel Mărgărit și Tudor și Alexandru Matei, patru tineri din București.
În iulie 2015, rețeaua PPT avea 136 de magazine în România și 24 în Republica Moldova, cu un total de peste 1.100 de angajați.

Cifra de afaceri în 2014: 40 milioane de euro

Note

Legături externe
 www.ppt.ro - Site web oficial

Companii de retail de îmbrăcăminte din România

PPT


Palmyra est un film russe réalisé part Andreï Kravtchouk, sorti en 2022.

Synopsis
Après la bataille de Palmyre, des démineurs russes interviennent pour préparer le concert de l'orchestre du Théâtre Mariinsky.

Fiche technique

 Titre original : ()
 Titre français : Palmyra
 Réalisation : Andreï Kravtchouk
 Scénario : Arif Aliev
 Photographie : Morad Abdel-Fattakh
 Montage : Aleksandr Koshelev
 Musique : Kouzma Bodrov
 Pays d'origine : Russie
 Format : Couleurs
 Genre : guerre
 Durée : 121 minutes
 Date de sortie :
 Russie :

Distribution
 Alexandre Robak : Chaberov
 Pavel Chinaryov : Jiline
 Ekaterina Nesterova : Jamila
 Igor Gordine : major général

Notes et références

Liens externes

Film russe sorti en 2022
Film de guerre russe
Film russe inspiré de faits réels

Palmyra (film, 2022)


Australsk taffeland (Aythya australis) er en andefugl, der lever i Australien (bortset fra de tørreste områder), på Tasmanien og sydvestlige Oceanien.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Dykænder
Taffeland

Australsk taffeland


Aderus turrialbanus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1929.

Distribuição geográfica
Habita na Costa Rica.

Referências

turrialbanus
Coleópteros da Costa Rica
Insetos descritos em 1929
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus turrialbanus


أمير عبد الحميد (مواليد 24 أبريل عام 1979م مدينة القناطر الخيرية – القليوبية.) هو حارس مرمى كرة قدم مصري معتزل ويعمل مديرًا لأكاديمية النادي الأهلي في الشيخ زايد منذ يوليو 2018.

قضى عبد الحميد معظم مسيرته الكروية بالنادي الأهلي المصري قبل أنتقاله للنادي المصري البورسعيدي. لم يشارك أساسيا بالنادي الأهلي إلا بعد رحيل عصام الحضري في يناير 2008. عانى عبد الحميد من النقد اللاذع لمستواه أحياناً. تعالت الانتقادات بشدة بعد خسارة الأهلي 2-4 على يد نادي باتشوكا المكسيكي ببطولة كأس العالم للأندية لعام 2008. ثم نشب خلاف بينه وبين حسام البدري المدير الفني للأهلي في أكتوبر 2009، رحله بعده للنادي المصري البورسعيدي وكان ذلك في ديسمبر من العام ذاته ثم انهى مشواره في المصري البورسعيدى عام 2012 وانتقل في العام ذاتة إلى نادى سموحة السكندرى وانهى مشواره فية عام 2014 وانتقل في العام ذاتة إلى نادى وادى دجلة.

مسيرته مع الأندية

الأهلي المصري

2000 حتى 2008
بدأ أمير عبد الحميد مشواره بالنادي الاهلي ناشئا في موسم 1992/1993 وتدرج في المراحل السنية المختلفة حتى تم تصعيده إلى الفريق الأول موسم 2000/1999 عقب رحيل الحارس مصطفى كمال إلى نادي القناة.
كانت المباراة النهائية بين فريق النادي الأهلي وفريق المقاولون العرب في كأس مصر موسم 2003-2004 من الذكريات الأليمة لعبد الحميد. حيث أصيب بكسر في أحد عظام الساق وقطع في أحد أربطة الكاحل إثر كرة مشتركة مع مهاجم المقاولون العرب ممدوح عبد الحي في الدقيقة 78 من عمر المباراة. غادر عبد الحميد الملعب جراء الأصابة وتم الدفع بالمدافع شادي محمد ليحرس مرمى فريق الأهلي الذي كان أستنفذ جميع تبديلاته. سجل محمد فهيم لاعب المقاولون العرب هدف الفوز في الدقيقة 89 ليتوج فريقه بلقب البطولة. وقد عولج ساق عبد الحميد بشريحة ومسامير، كما أجريت له الجراحة المناسبة لعلاج القطع في رباط الكاحل.

ولعل المباراة الأهم في ذاكرة مشجعي الأهلي لعبد الحميد كانت في موسم 2004-2005 حين قاد زملاؤه ببراعة لفوز تاريخي على النادي الإسماعيلي في عقر داره بمدينة الإسماعيلية بستة أهداف مقابل لا شيء. لكنه شارك في مباراة النادي الأهلي وانتر كلوب المكسيكي في مباراة تحديد المركزين الثالث والرابع بكأس العالم لأندية 2006 والتي حصل فيها النادي الأهلي على المركز الثالث.

لم يكن عبد الحميد يشارك أساسيا بانتظام مع الأهلي بعد، لكن قرر المدير الفني مانويل جوزيه الدفع به في جميع مباريات الفريق ببطولة كأس مصر لموسم 2006-2007. بالرغم من إن شباكه أستقبلت ثلاثة أهداف في المباراة النهائية أمام نادي الزمالك، إلا إن الأهلي توج بلقب البطولة بفوز نتيجته 4-3.

2008 حتى 2010
بات عبد الحميد الحارس الأساسي للأهلي إثر رحيل عصام الحضري لنادي سيون السويسري بعد البطولة الأفريقية بغانا 2008 والتي حصل المنتخب المصري على لقبها. لكن أداء عبد الحميد كان كثيراً موضع نقد. حيث واجه الحارس انتقادات لاذعة بعد مباراة الأهلي أمام ديناموز هراري بدوري أبطال أفريقيا والتي أقيمت في أغسطس 2008. طالب مانويل جوزيه - المدير الفني للأهلي - بالصبر على الحارس ولكن حذره في الوقت نفسه قائلاً «فإذا استمر في ارتكاب تلك الأخطاء سأدفع بالآخرين». وبعد تتويج الأهلي بلقب هذه البطولة الإفريقية على حساب فريق القطن الكاميروني، أشاد أحمد ناجي -مدرب حراس المرمى- بمستوى عبد الحميد طوال البطولة ولا سيما في المباراة النهائية. فقد صرح ناجي للموقع الرسمي للنادي الأهلي قائلاً، «أمير لعب مباراة كبيرة وكان رجلها الأول» في إشارة للمباراة النهائية.

أثناء مشاركة الأهلي ببطولة كأس العالم للأندية لعام 2008 والتي أقيمت في اليابان، خسر الفريق بنتيجة 2-4 أمام نادي باتشوكا المكسيكي. تجددت الانتقادات القاسية لعبد الحميد الذي تقبلت شباكه الأهداف الأربعة. ولكن دافع عنه أحمد سليمان مدرب حراس المنتخب المصري قائلا «أمير يتحمل مسئولية الهدف الثاني فقط بنسبة كبيرة، وبخلاف ذلك فالدفاع يتحمل مسئولية باقي الأهداف مع الحارس». وكان الهدف الثاني قد اُحرز من ركلة حرة مباشرة في الزواية اليمنى والمسؤول عنها الحارس. ثم تلقى الأهلي الهزيمة الثانية على التوالي في البطولة على يد فريق أدليد الأسترالي بنتيجة 0-1 ليحجز المركز السادس بالبطولة.

ساءت علاقة عبد الحميد بالنادي الأهلي تدريجيا. فقد نشر موقع فيلجول نقلاً عن مراسلة قناة «مودرن سبورت» أن المدير النفي -جوزية- قد وصف أداء عبد الحميد «بالسيء جدا» عقب مباراة في الدوري المصري الممتاز موسم 2008-09. وكانت المباراة قد أنتهت بالتعادل 2-2 أمام نادي بتروجيت. ثم نشب خلاف حاد بين الحارس والمدير الفني الجديد للأهلي -حسام البدري- وقرر الجهاز الفني على إثره إيقاف عبد الحميد لأجل غير مسمى وخصم كافة مستحقاته المادية في 18 أكتوبر 2009.

المصري البورسعيدي
أنضم عبد الحميد للنادي المصري البورسعيدي في يناير 2010 بعد أن سدد النادي البورسعيدي مبلغ 800 ألف جنيه للأهلي مقابل التنازل عنه.
واجه عبد الحميد منافسة شديدة مع الحارس الشاب أحمد الشناوي حتى حجز لنفسه مركز حراسة مرمى المصري.
قدم عبد الحميد عدة عروض قوية مع فريقه الجديد ضمه على إثرها حسن شحاتة لقائمة منتخب مصر لمباراة منتخب أستراليا الودية المقامة يوم 17 نوفمبر 2010. لكنه لم يشارك بالمباراة.
ثم كان ضمن المنتخب المصري المشارك في دورة حوض النيل 2011 التي فاز المنتخب المصري بلقبها.

وقد تعرض عبد الحميد للضرب في 22 ديسمبر 2010 من جانب أحد البلطجية الذي قال له «بالراحة على الشناوي» قبل أن يتدخل زملاء عبد الحميد لتخليصه. من جانبه نفى أحمد الشناوي علاقته بهذه الواقعة مشددا على العلاقة القوية التي تجمعه بعبد الحميد.
ثم صفح عبد الحميد عن الشخص المعتدي عليه راغبًا في إخلاء سبيله بعد القبض عليه.

سموحة
أنضم عبد الحميد لنادي سموحة في يناير 2012 بعد أن سدد نادى سموحة السكندرى مبلغ 800 ألف جنيه للنادى المصر البورسعيدى مقابل التنازل عنه.
وشارك مع سموحة كأساسي على مدار الموسمين واظهر اداء فوق الرائع بعد أن وصل مع سموحة في الدورة الرباعية للدورى الممتاز وشاركوا للدورى حتى النهاية بعد أن فاز الاهلى المصري بالدورى بفارق الاهداف وبفضلة شارك سموحة بدورى ابطال أفريقيا عام 2015 .
وشارك مع سموحة بكأس مصر حتى المباراة النهائية بعد أن أطاحوا بالاهلى في الدور قبل النهائي بهدفين مقابل هدف وخسر الكأس في آخر دقيقة وفاز الزمالك بكأس مصر 2014.
ثم انهى مشواره مع سموحة في يوم 24 يوليو 2014 بعدد ان قدم الجهاز الإداري لنادى سموحة الشكر له معلنين لة عدم وجود نية للتجديد لة.

وادي دجلة
أنضم عبد الحميد للنادي وادي دجلة في أغسطس 2014 في صفقة انتقال حر.

الاتحاد السكندري
في 31 يوليو 2017 وقع على عقد انضمامه إلى نادي الاتحاد السكندري في صفقة انتقال حر لمدة موسم واحد، بعد فسخ نادي الإنتاج الحربي تعاقده معه ورفض أمير تمديد تعاقده مع الفريق، ليرحل عن الفريق؛ من أجل خوض تجربة جديدة في الاتحاد السكندري.

الداخلية
انضم لنادي الداخلية مطلع موسم 2017–2018 ولكنه لم يشارك سوى في 3 مباريات فقط طوال ذلك الموسم مع الفريق. وفي مايو 2018، فسخ عقده مع النادي بالتراضي.

اعتزاله
أعلن عبد الحميد اعتزاله كرة القدم في يوليو 2018 وهو بعمر الـ39 سنة، وعينه النادي الأهلي مديرًا لأكاديمية النادي في الشيخ زايد.

إحصائيات مشاركاته
''آخر تحديث في 23 يوليو 2018

مع الأندية

ألقاب
حصل أمير عبد الحميد على 18 بطولة مع النادي الأهلي المصري
وعلى بطولة واحدة مع منتخب مصر
 دورة حوض وادي النيل لكرة القدم: 2011
 دوري أبطال أفريقيا لكرة القدم: 2008
 كأس السوبر الأفريقي: 2009، 2007
 الدوري المصري الممتاز: 2009-2010، 2008-2009، 2007-2008، 2006-2007، 2005-2006، 2004-2005
 كأس مصر: 2001، 2003، 2006، 2007
 كأس السوبر المصري: 2003، 2005، 2006، 2007، 2008

حياته الخاصة
أمير عبد الحميد متزوج من شقيقة لاعب نادي الزمالك الدولي محمد أبوالعلا، ولديه ثلاثة أطفال هم زينة وآدم وأسر.
أمير عبد الحميد طالب بكلية الأعلام جامعة القاهرة.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مصريون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
حراس مرمى مصريون
لاعبو الدوري المصري الممتاز
لاعبو النادي الأهلي (مصر)
لاعبو النادي المصري
لاعبو كرة قدم مصريون
لاعبو كرة قدم من محافظة القليوبية
لاعبو منتخب مصر لكرة القدم
لاعبو نادي الإنتاج الحربي
لاعبو نادي سموحة
لاعبو نادي وادي دجلة
مواليد 1399 هـ
مواليد 1979
مواليد في القناطر الخيرية

أمير عبد الحميد


යාවව නැතිනම් වැඩිහිටි අධ්‍යාපනය බොහෝ රටවල පුළුල් ලෙස පැතිර ඇත. කෙසේවෙතත් තවමත් බොහොමයක් දෙනා අධ්‍යාපනය දකින්නේ දරුවන් ඉලක්ක කොටගත්තක් ලෙසින් වන අතර බොහෝවිට වැඩිහිටි අධ්‍යාපනය වැඩිහිටි ඉගෙනුම හෝ යාවව ඉගෙනුම ලෙසින් නාමකරණය කරනු ලබයි. වැඩිහිටි අධ්‍යාපනය පන්ති කාමරය පදනම්වූ ඉගෙනුමක සිට ස්වයං ඉගෙනුම දක්වා වූ විවිධ ආකාරයන් ගතහැක.

බැහැර දෙන පුස්තකාලයන් විසින් පොත් සහ වෙනත් උපදේශාත්මක ආධාරකයන් වෙත ලාභදායී අවිධිමත් ප‍්‍රවේශයක් සපයනු ලබයි. පරිඝනක හිමිකාරත්වය සහ අන්තර්ජාලය වෙත ප‍්‍රවේශය වැඩි වීමත් හේතුකොටගෙන වැඩිහිටියන්ට සහ දරුවන්ට විධිමත් මෙන්ම අවිධිමත් අධ්‍යාපනය වෙතද ප‍්‍රවේශවීමට මහත්වූ අවස්ථාවක් උදාකරදී ඇත. ස්කැන්ඩිනේවියාවේ අනුගමනය කරනු ලබන 'ජනබන්ධනය' (folk binding)  යන නමින් යුත් වැඩිහිටි අධ්‍යාපන ක‍්‍රමයක් දිගු කාලයක් තිස්සේ සාර්ථකව පවත්වාගෙන යනු ලබයි.

අධ්‍යාපන මාදිලීන්

1. විධිමත් අධ්‍යාපනය -  ධුරාවලිගත ලෙස ව්‍යුහගත වසර පිලිවෙළට සකස්කළ ප‍්‍රාථමික පාසැලේ සිට විශ්ව විද්‍යාලය දක්වා පැවැත්වෙන අධ්‍යාපන පද්ධතියකි. පොදු විෂය ධාරා අධ්‍යාපනයට අමතරව විවිධාකාර පූර්ණකාලීන තාක්‍ෂණික සහ වෘත්තීය පුහුණුව ලබාදෙන විශේෂිත වැඩසටහන් හා ආයතනයන්ද මෙම අධ්‍යාපන මාදිලිය තුල කි‍්‍රයාත්මකය.
2. අවිධිමත් අධ්‍යාපනය - එදිනෙදා අත්දැකීම්, අධ්‍යාපනමය බලපෑම් සහ සිය පවුල, අසල්වැසියන්, වෙළඳසැල, පුස්තකාලය, ජනමාධ්‍ය ආදී වූ දෛනික කි‍්‍රයාකාරකම් තුලින් සෑම තැනැත්තකුම ආකල්ප, වටිනාකම්, හැකිවන් සහ දැනුම ලබාගන්නා ජීවිත කාලය පුරාම කි‍්‍රයාත්මකව පවත්නා අධ්‍යාපන මාදිලියකි .
3. නොවිධිමත් අධ්‍යාපනය - ස්ථාපිත විධිමත් අධ්‍යාපන පද්ධතියෙන් බැහැර කි‍්‍රයාත්මක වන සංවිධානාත්මක අධ්‍යාපන කි‍්‍රයාකාරකම් මෙම මාදිලියට අයත් වේ. වෙනමම ඒකකයක් ලෙස හෝ පුළුල් ක්‍රියාකාරකමක අංගයක් ලෙස මෙම මාදිලිය පැවතිය හැක.

වැඩිහිටි අධ්‍යාපනය

වැඩිහිටි අධ්‍යාපනය


XS may refer to:

Arts and entertainment
 XS (comics), a DC Comics superheroine
 XS (manhwa), a South Korean comic by Song Ji-Hyung ()
 XS (radio station), a defunct station in Neath Port Talbot, Wales
 "XS" (song), a 2020 song by Rina Sawayama
 XS (video game), a 1997 FPS game made by GT interactive
 Xiaolin Showdown, an American animated television series
 XS: The Opera Opus (1984-6) no wave opera

Science, technology, and mathematics
 XS (Perl), an interface through which computer programs written in Perl can call C language subroutines
 Yamaha Motif, a series of synthesizers
 XS (EVS), a production server of EVS Broadcast Equipment
 Para-Ski XS, a Canadian powered parachute design
 Cross section (geometry)
 iPhone XS, smartphone by Apple Inc.

Other uses
 XS Energy Drink, drinks produced by AMWAY
 XS, a nightclub at the Encore Las Vegas
 Xavier School, a secondary school in San Juan, Metro Manila, Philippines
 Extra Small (XS), a size of clothing

See also
Excess (disambiguation)

XS


الخيشوم أو الغلصمة هو عضو التنفس في كثير من حيوانات الماء. وهو في السمك عضو التنفس الأساسي، فتحصل الأسماك على الأكسجين من الماء إلى الدم. تتكون الخياشيم من خيوط رقيقة مغطاة بصفيحة شديدة الانثناء وتحتوي الصفيحة على العديد من الأوعية الدموية التي يمكنها أن تأخذ الأكسجين وإطلاق ثاني أكسيد الكربون حيث يمر الدم في أوعية دموية دقيقة تتخلل الخيوط الخيشومية فيمتص الدم الأكسجين ويطلق ثاني أكسيد الكربون. وتتصل الخيوط بالحافة الخارجية للقوس الخيشومية الغضروفية أو العظمية، وتبرز من الحافة الداخلية للقوس أسنان خيشومية لا توجد إلا في الأسماك التي تفترس أسماكا بأكملها أو تلتهم غذاء كبيرا وتستخدم في تصفية الغذاء من الماء الذي يدخل في الفم ويخرج من الفتحات الخيشومية، وهناك خياشيم مختلفة التركيب في الأطوار الأولى للبرمائيات (وفى البالغ من بعض أنواعها) وفي الرخويات وشوكية الجلد والقشريات ويرقات الحشرات المائية. وتكون مغطاة بغشاء خيشومي.

انظر أيضا
 سمك
 فتحة الخيشوم

مراجع

وصلات خارجية
 كيف تتنفس الأسماك

أعضاء الجسم
تشريح الأسماك
تشريح الحيوان
تشريح المفصليات
جهاز تنفسي

خيشوم


Spomen-križ iznad Kijeva je spomen-križ u Hrvatskoj na uzvisini iznad sela Kijeva. Postavljen je 2004. godine spomen svih križnih puteva Kijevljana. Bijeli latinski križ od kovine usađen je u kamenu podlogu. Učvršćen je betonom i kamenom. U podnožju je crna četvorinasta granitna ploča. Granit je zrnati crnih i sivih zrna. Na ploči je na vrhu grb Republike Hrvatske. Tekst je centriran i uklesan i slova su zagasito svijetlosiva. Slova su velika tiskana. Tekst na ploči je ovaj:

Godine Gospodnje

2004.

U spomen svih

križnih puteva

Kijevljana.

Križ se nalazi na sljemenu Batu na Kozjaku.  Tradicionalni križni put vodi od izvora Križnice do ovog velikog križa.

Izvori

Spomen-križevi u Hrvatskoj

Spomen-križ iznad Kijeva


Luka ( und ; ) ist ein Dorf im Rajon Sambir der Oblast Lwiw im Westen der Ukraine mit etwa 300  Einwohnern. Das Dorf liegt Am Ufer des Dnister südwestlich der Oblasthauptstadt Lwiw.

Am 12. August 2015 wurde das Dorf ein Teil der neu gegründeten Siedlungsgemeinde Dubljany (Дублянська селищна громада/Dubljanska selyschtschna hromada), bis dahin bildete es zusammen mit den Dörfern Saluschany (), Majnytsch () und Mala Chworoschtscha () die Siedlungsratsgemeinde Luka.

Am 12. Juni 2020 wurde die Landgemeinde wieder aufgelöst und der Stadtgemeinde Nowyj Kalyniw unterstellt.

Der Ort wurde 1473 zum ersten Mal schriftlich erwähnt, von 1774 bis 1918 gehörte er unter seinem polnischen Namen Łąka zum österreichischen Kronland Galizien und war von 1854 bis 1867 Sitz einer Bezirkshauptmannschaft, danach wurde ein Bezirksgericht des Bezirks Sambor eingerichtet. Im 19. Jahrhundert wurde der Ort in die 2 selbstständigen Orte Łąka Rustykalna (nördlich, weltliches Gut) und Łąka Szlachecka (südlich, Adelsgut) unterteilt, diese Trennung wurde dann in den 1920er Jahren durch die Vereinigung beider Orte wieder aufgehoben.

Nach dem Ende des Ersten Weltkrieges kam der Ort zu Polen (in die Woiwodschaft Lwów, Powiat Sambor, Gmina Dorożów), wurde im Zweiten Weltkrieg kurzzeitig von der Sowjetunion und dann bis 1944 von Deutschland besetzt.

Nach dem Ende des Zweiten Weltkrieges wurde der Ort der Sowjetunion zugeschlagen, dort kam das Dorf zur Ukrainischen SSR und wurde 1965 in Oserne () bzw. russisch Osernoje () umbenannt. Seit 1991 ein Teil der heutigen Ukraine, 2001 wurde wieder der ursprüngliche Ortsname Luka als Ortsname eingeführt.

Söhne und Töchter der Ortschaft
 Omeljan Pritsak (1919–2006), ukrainisch-amerikanischer Linguist, Philologe, Orientalist und Historiker
 Ostap Luzkyj (1883–1941), ukrainischer Schriftsteller, Publizist und Literaturkritiker sowie Militärperson und polnischer Politiker

Weblinks
 Eintrag zum Ort in der Enzyklopädie der Geschichte der Städte und Dörfer der Ukrainischen SSR (ukrainisch)

Einzelnachweise

Ort in der Oblast Lwiw
Rajon Sambir
Ersterwähnung 1473

Luka (Sambir)


Anatomie eines Augenblicks: Die Nacht, in der Spaniens Demokratie gerettet wurde (Im Original: Anatomia de un instante) ist ein nichtfiktionales, historisches Essay von Javier Cercas aus dem Jahr 2009, die deutsche Ausgabe erschienen 2011 im S. Fischer Verlag. Es behandelt den Staatsstreich vom 23. Februar 1981, einen missglückten Versuch von Teilen der Guardia Civil und des Militärs, die Demokratie in Spanien zu beenden und eine neuerliche Diktatur zu errichten. Der fehlgeschlagene Putsch war ein wichtiger Wendepunkt in der neueren spanischen Geschichte.

Inhalt

Der Aufbau des Textes orientiert sich an einer bekannten Fernsehaufnahme des spanischen Senders Radiotelevisión Española (RTVE). Fernsehkameras hatten im Inneren des spanischen Parlaments aufgezeichnet, wie die Putschisten den Sitzungssaal stürmten und die Parlamentarier bedrohten.

Cercas widmet sich ausgiebig der Beschreibung der Protagonisten der Ereignisse. Nacheinander setzt er sich mit den Lebensgeschichten des scheidenden Ministerpräsidenten Adolfo Suárez, des Vizepräsidenten Manuel Gutiérrez Mellado, des Kommunistenführers Santiago Carrillo und des mutmaßlichen Anführers der Putschisten, General Alfonso Armada, auseinander. Obwohl Schüsse fielen, hatten sich die drei Erstgenannten den Militärs im Parlament widersetzt. Cercas versucht, ihre im höchsten Maße unterschiedlichen Motive für ihr Handeln zu ergründen.

Obwohl sich Cercas nach eigener Aussage intensiv mit den Begebenheiten von 1981 beschäftigt hat und sich auf Quellen und Interviews stützt, handelt es sich bei dem Werk ausdrücklich nicht um eine wissenschaftliche Arbeit, obwohl es von einzelnen Rezensenten als Sachbuch bezeichnet wird. Der Romanautor versucht, sich ausgiebig in die Gedanken der handelnden Personen hineinzuversetzen, und spekuliert über ihre Beweggründe.

Rezensionen
Die deutschsprachige Kritik nahm "Anatomie eines Augenblicks" sehr positiv auf.

Paul Ingendaay bezeichnete das Buch in der Frankfurter Allgemeinen Zeitung als "Meisterwerk", als "mitreißende Geschichtserzählung" und als "freies Buch, das keiner Theorie folgt, nichts behaupten oder beweisen will".

Katharina Döbler schlägt in ihrer Buchbesprechung für Deutschlandradio Kultur den Übersetzer der deutschen Ausgabe, Peter Kultzen, für einen Preis vor und bemerkt, dass Cercas dem Thema "eine Spannung und eine Tiefe" abgewinnt, "die ein politisches Sachbuch gemeinhin nicht hat".

Originalquelle
 Anatomía de un instante. Essay. 2009 (dt. Anatomie eines Augenblicks. Die Nacht, in der Spaniens Demokratie gerettet wurde. Übersetzt von Peter Kultzen. Fischer, Frankfurt am Main 2011, ISBN 978-3-10-011369-6)

Weblinks

 Katharina Döbler: Das Heldentum des Rückzugs. In: Deutschlandradio Kultur. 22. Februar 2011, abgerufen am 6. Januar 2023

Siehe auch
 Transition in Spanien

Einzelnachweise

Literarisches Werk
Literatur (21. Jahrhundert)
Literatur (Spanisch)
Essay

Anatomie eines Augenblicks


George Macartney or McCartney may refer to:

George Macartney (British Army officer) (died 1730)
George Macartney (1672–1757), MP for Belfast, Newton Limavady and Donegal
George Macartney (died 1724), MP for Belfast
George McCartney, 1st Earl McCartney (1737–1806), first British Ambassador to China
George Hume Macartney (1793–1869), MP for Antrim
George Macartney (British consul) (1867–1945), British consul-general in Kashgar
George Macartney (Australian politician), member of the Victorian Legislative Assembly
George McCartney (footballer) (born 1981), Northern Irish footballer

George Macartney


Red Earth est une Première Nation crie en Saskatchewan au Canada. Sa principale communauté est la réserve de  située le long de la rivière Carrot.

Géographie
La Première Nation de Red Earth possède deux réserves dont la plus populeuse est , qui couvre une superficie de , située à environ  à l'est de Nipawin sur la rive nord de la rivière Carrot. La seconde réserve est , qui couvre une superficie de , située à  à l'est de Nipawin.

Démographie
Les membres de la Première Nation de Red Earth sont des Cris. En , la bande avait une population inscrite totale de  dont 294 vivaient hors réserve.

Gouvernance
La Première Nation de Red Earth est affiliée au conseil tribal de PADC Management Company.

Notes et références

Annexe

Article connexe
 Cris

Première nation en Saskatchewan
Cris

Première Nation de Red Earth


En Derecho romano se llamaba aes equestre (deuda ecuestre) a la suma que el Estado destinaba para proporcionar dos caballos a cada caballero.

Esta costumbre estaba tomada de Corinto en tiempo de la monarquía; 1000 ases era la cantidad destinada y en la época de las guerras púnicas fue 10 000 ases. Al acreedor del Estado asistía la acción de la ley llamada per pignoris capionem; pudiendo tomar prenda contra el tribunal aerarii, como garantía del aes equestre.

Referencias

Derecho romano

Aes equestre


An Paepalanthus longivaginatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tissot-sq.. An Paepalanthus longivaginatus in nahilalakip ha genus nga Paepalanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paepalanthus

Paepalanthus longivaginatus


RIM-8 ya da Talos Füzesi, katı roket yakıtlı ve ram-jet motorlu, gemide taşınır, satıhtan havaya füze.

Bu füze; nükleer veya nükleer olmayan harp başlığı ve komutalı hüzme üzerinde güdüm tertibatı ile teçhiz edilmiştir.

Karadan havaya füzeler
Amerika Birleşik Devletleri yapımı füzeler

RIM-8


Žaba (još i Zažablje te Žapsko) je bila srednjovjekovna župa Humske zemlje.

Prvi put se spominje u Ljetopisu popa Dukljanina u 12. stoljeću. Obuhvaćala je prostor oko planine Žabe koja je dijelila na kontinentalni dio (sjeverno od planine) i primorski (južno od planine). Na sjeveru je graničila sa župom Luka, na istoku sa župom Dubrave, na zapadu sa župom Popovo, a na jugu sa župom Primorje.

Župi su pripadala sela Ošlje, Stupa, Topolo, Imotica, Štedro, današnji Klek, mjesto Gradina na Maloj Neretvi, u kome je oko 1382. godine sagrađen grad Brštanik, područje Slivna, te u današnjoj Hercegovini Neum, Vranjevo Selo, Hutovo, Gradac, Glumina i Svitava.

U 14. stoljeću velikim dijelovima Zažablja vladali su plemići Nikolići, a u 15. stoljeću Kosače. Središte župe najprije je bilo u Ošlju, a poslije u Vranjevu Selu i Gradcu. Osmanlije su tijekom 1480-ih osvojili područje župe, te ga priključili sandžaku Hercegovina, odnosno Bosanskom pašaluku.

Izvori

Vanjske poveznice
Zemljovid župe Žabe (stranica Povjerenstva za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine, pristupljeno 21. svibnja 2018.)

Povijest Hrvatske (1102. – 1527.)
Povijest Bosne i Hercegovine (1102. – 1463.)

Žaba (župa)


Lületaşı, magnezyum ve silisyum esaslı ana kaya parçalarının yerin muhtelif derinliklerindeki başkalaşım katmanları içinde, hidrotermal etkilerle hidratlaşması sonucunda oluşmuş kayaçtır. Bu kayacı fark eden bir alman mineralog (E. F. Glocker) tarafından 19. yüzyıl ortalarında sepiolit olarak adlandırılmıştır. Sepiolit ismi mürekkep balığının yunanca ismi olan 'sepion'a ithafen verilmiştir. Bu mineralin Almanca ismi olan 'Meerschaum' (deniz köpüğü) da mineralin yoğunluğuna ithafendir.

Kimyasal formülü Mg4Si6O15(OH)2•6 H2O şeklindedir ve yoğunluğu 0,988 - 1,279 gr/cm³ değerleri arasında değişir. Mikroskopik büyüklükteki kristalleri düzensiz biçimde bağlanmıştır. Çok ince gözenekli yumuşak bir dokuya, beyaz ve beyaza yakın tonlarda bir renge sahiptir.

Arkeolojik çalışmalar, lületaşının yaklaşık beşbin yıl öncesinden bilindiğini ve değişik amaçlarla kullanıldığını göstermiştir. Günümüzde lületaşı süs eşyası ve özellikle pipo yapımında kullanılmaktadır. Pipo ile tütün içme alışkanlığının yaygınlaşması lületaşının tüm dünyada tanınmasını sağlamıştır.

Özellikleri
Hafif, yumuşak ve beyazdır. Yumuşak olduğu için kolay işlenebilirdir. Lületaşı yanmaz ve suda yüzer. Islandığında yumuşar ancak kuruyunca tekrar sertleşir. Gözenekli yapısı sebebiyle nemi dışarı atan lületaşı, bu sebeple pipo yapımında kullanılmaktadır.
Kolaylıkla yontulup işleme bilen suya değince sabun gibi yumuşayan süs eşyaları yapımımda da yaralı olan  ak renkli doğal maden dir.
Nikotin emdiği için zamanla sararan lületaşı, kolonya ile silinerek tekrar beyazlatılabilir. Ancak, pipolarda lezzeti bozacağı gerekçesiyle iç kısmına kolonya değmesi önerilmez.

Çıkarılması
Lületaşı ve benzer minerallere, Yunanistan'daki bazı adalar, Çekya'daki Moravya bölgesi, Fransa, İspanya, Fas, ABD'de ve Afrika'nın bazı yerlerinde rastlanmaktadır. Ticari olarak işlenebilir Lületaşı yataklarının neredeyse tamamı Türkiye'nin Eskişehir ilinde bulunur. Eskişehir'de 100 km² alana yayılmış 300'den fazla maden bulunur.

Oluşumunu sağlayan tepkimeler dolayısıyla, lületaşı yeraltında ıslak halde bulunur. Lületaşının toprak içindeyken temizliğini, çıkarıldıktan sonra da kolay işlenmesini, gözenekli yapısının tuttuğu bu doğal nem sağlar. Doğrudan veya işlendikten sonra kurutulan lületaşı, kaybettiği nem oranında hafifler ve önemli bir direnç kazanır.

Eskişehir ilinin batısında, kuzeydoğusunda ve güneydoğusunda bulunan, sahalarda, yüzeyle 300 metreyi aşan derinlikler arasında, içinde dağınık yumrular halinde lületaşı bulunan başkalaşım katmanlarına rastlanır. Taşı elde edebilmek için yüzeyden itibaren dik inen kuyular kazılır. Toprak içinde kolayca ayırdedilen başkalaşım katmanlarına ulaşıldığında, bu katmanı takip eden yatay tüneller açılarak lületaşı yumruları aranır. Bazı bölgelerde lületaşı tabakaları yeraltı suları seviyesinden daha aşağıdadır. Buralardan lületaşı çıkarabilmek için önce suyun boşaltılması gerekmektedir. Lületaşı çıkarılmasında büyük ölçüde insan gücünden ve uzun yıllar sonucunda kazanılmış kişisel tecrübelerden ve sezgilerden yararlanılır.

Çok hafif ve gözenekli olan lületaşı kurutulduktan sonra tekrar neme veya herhangi bir gaza maruz kalırsa bu nemi veya gazı büyük ölçüde emer, tekrar kururken de bu nemin veya gazın içindeki artıkları bünyesinde tutar. Bu temel özelliği dolayısıyla çok uygun bir pipo malzemesi, aynı zamanda pek çok sanayi dalında iyi bir emici, filtre, yalıtım ve dolgu malzemesidir. Yaklaşık 300 yıldır büyük ölçüde dünyanın en kıymetli pipolarının yapımında kullanılan lületaşı, ilerleyen teknolojiye paralel olarak sanayide de vazgeçilmez bir yardımcı madde haline gelmiştir.

Lületaşı işlemeciliği
Başlangıçta tamamı ihraç edilen ham lületaşları Avrupa'da işlenmekteydi. Lületaşı işlemeciliği 1940'lardan itibaren gelişmeye başlamıştır. Avusturya'da "Avusturya taşı" olarak adlandırılan bu maden, heykel ve pipo yapımında kullanılmıştır. Türkiye'de lületaşı işlemeciliği 1970'lerde büyük bir artış göstermiştir. Ham lületaşı ihracatı 1980'de yasaklanmış ve lületaşı işlemeceliğinin tamamı Cumhuriyet döneminde yetişmiş Eskişehirli ustalar tarafından yapılmaya başlanmıştır.

Zarif narin yapısıyla tamamen özgün bir malzeme olan lületaşının artık sadece tütün için araçları değil, kullanım ve estetik değeri yüksek yepyeni eserler de üretilmektedir. Yer altından çıkarılan lületaşı bünyesindeki nemi kaybetmediği sürece kolay olarak işlenebilir. Lületaşı işlemeciliği, yetenek, tecrübe ve sabırlı bir çalışma gerektiren zor fakat zevkli bir el işçiliğidir. İşlemeciliğin farklı aşamalarında, yapılan işe özel farklı bıçak ve araçlar kullanılır.

Genellikle ustaların kendilerince hazırlanan bu bıçakların ve benzeri araçların sayısı bazen elliye yaklaşır. Uzun süreli çalışmalarda nemini kaybederek sertleşen taş suya batırılarak yeniden yumuşatılabilir. Taşın doğal biçimine en uygun modelinin seçilmesi işletmede esastır. Böylece, taşın mümkün olan en az fireyle değerlendirilmesi sağlanır.

Model konusunda en önemli kaynak gözlem ve ustaların hayal gücüdür. Tasarlanan biçimde işlenen lületaşı endirekt ısıyla uzun sürede kurutulur ve çok ince zımparalanır. Tamamlanan lületaşı eserler beyazlatılmış ve yeteri kadar ısıtılmış balmumuna batırılarak cilalanır. Yüzeyden itibaren sıcak balmumu emdirilmiş lületaşı eserler ovularak parlatılır. Bu esnada şeffaf krem / sarı renk alan lületaşı, fildişine benzer bir görüntü kazanır. Bu yüzyılın başlarında, özellikle, hanımların parça taşlardan el tornalarında boncuk çekmesiyle başlayan lületaşı işlemeciliği, Cumhuriyet yıllarından itibaren çok yönlü olarak gelişmiştir.

Çinlilerin taklit edemeyeceği tek ürün olarak adlandırılan lületaşının çıkarılması ve işlenmesi konusunda yatırımcı bulunmasında zorlanılmaktadır.

Dış bağlantılar
 Eskişehir Valiliği - Lületaşı
 Türk Tesbihçiliği Lületaşı ve diğer malzemelerin kullanımı

Kaynakça

Silikat mineralleri
Magnezyum mineralleri
Pipo
Taş işçiliği

Lületaşı


Juan Fernando Vieytes Pérez foi um pintor e artista plástico uruguaio. Ganhou vários prémios nacionais antes da sua morte prematura a 7 de abril de 1962.

Carreira artística
Vieytes ganhou o seu primeiro Prémio Nacional de Arte do Uruguai por uma pintura que pintou da sua prima, Margot Pérez. Ao longo da sua carreira, foi uma figura importante no cenário artístico uruguaio, e ganhou uma infinidade de prémios até à sua morte prematura em 1962.

Prémios

Primeiro lugar
 1939 -

Medalha de bronze
 1947 -

Mortos em 1962
Nascidos em 1916
Artistas do Uruguai

Juan Fernando Vieytes Pérez


Halid Kajtaz (Sarajevo, 1925. – 1949.), bosanskohercegovački muslimanski aktivist. Rođen u Sarajevu, u kojem je završio šerijatsku gimnaziju i Višu pedagošku školu. Zaposlio se u Gazi Husrev-begovoj medresi gdje je bio odgojitelj i nastavnik. Uhićen 10. travnja ili 11. travnja 1949. Procesuiran s ostatkom velike skupine Mladih muslimana 1949. godine. Mučen tijekom istrage. Osuđen na smrt strijeljanjem, konfiskaciju imovine i trajni gubitak časnih prava.

Izvori

Mladi Muslimani
Životopisi, Sarajevo

Halid Kajtaz


Felicjan Eugeniusz Piotr Kępiński (* 29. April 1885 in Piotrków Trybunalski, Polen; † 8. April 1966 in Warschau) war ein polnischer Astronom.

Herkunft
Felicjan Kępińskis Geburtshaus befindet sich in der Straße des 3. Mai in Piotrków Trybunalski in der Woiwodschaft Łódź; hier wurde er als Sohn von Felicjan Konstanyn Kępiński und Anna Keral geboren. Die Familie war römisch-katholischen Glaubens.

Studium
Mit Auszeichnung beendete er im Jahr 1903 seine Schulzeit am Piotrkówer Gymnasium und begann ein Studium an der
Fakultät für Physik und Mathematik der Technischen Universität Warschau (poln. Politechnika Warszawska). Im Verlauf des Generalstreiks vom 11. September 1905 brachen in Warschau politische Unruhen aus. Da der Universitätsbetrieb Warschaus daraufhin geschlossen wurde, wechselte Felicjan Kępiński zur Fortsetzung seines Studiums ins Ausland, nach Deutschland. Bis 1906 studierte er die Fächer Mathematik und Astronomie an der Universität Leipzig, danach an den Universitäten Göttingen (1906–1909) und Berlin (1909–1912).

Beruflicher Werdegang
Im Februar 1913 erlangte er in Berlin mit seiner Inaugural-Dissertation "Über die periodischen Lösungen jupiternaher Planetoiden" den Titel eines Doktors der Philosophie (die Naturwissenschaften waren seinerzeit den Philosophischen Fakultäten zugeordnet). Die wissenschaftliche Arbeit Kępińskis wurde im Februar 1913 im Journal Astronomische Nachrichten veröffentlicht. Den Inhalt fasste Dr. Freundlich (Neubabelsberg) wie folgt zusammen:

"An der Spitze der Untersuchung steht die Forderung: Exzentrizität der Jupiterbahn
e' ≠ 0. Von dieser Forschung ausgehend, werden
die Unmöglichkeit analytischer Lösungen im Bereich der Poincaréschen periodischen Lösungen für den Typus (p+1)/p nachgewiesen;
die Anfangskonstellationen, die zu periodischen Lösungen führen, erweitert;
für den Fall (p+2)/p periodische Schwankungen der elliptischen Elemente innerhalb der Periode der Poincaréschen Lösungen durch kurzperiodische Glieder diskutiert und für den Fall 5/3 durchgerechnet."

Kępińskis astronomische Berechnungen ermöglichten es unter anderem, den kurzperiodischen Kometen 22P/Kopff nach dessen Annäherung an den Planeten Jupiter im Jahr 1954 erneut zu orten.

Felicjan Kępiński war seit 1913 mit Krystyna Giustiniani (1883–1970) verheiratet. Das Paar bekam mindestens einen Sohn und die Tochter Ira (1911–1989). Sie wurde in Fachkreisen unter ihrem Ehenamen Kożniewska als Mathematikerin bekannt.

Bis Ende des Ersten Weltkriegs war Felicjan Kępiński als wissenschaftlicher Assistent an der Sternwarte Berlin-Babelsberg in Neubabelsberg tätig. Nach Kriegsende kehrte er nach Polen zurück und bekleidete eine Assistentenstelle am Warschauer Polytechnikum, wo er sich mit Fragen der Geodäsie zu beschäftigen begann. 1925 gründete er ein astronomisches Observatorium in Warschau. 1927 wurde er zum außerplanmäßigen, 1938 zum ordentlichen Professor der Astronomie ernannt.

Während des Zweiten Weltkriegs starb sein Sohn; er selbst verlor im Mai 1943 während der deutschen Besatzung von Warschau ein Auge. Nach Kriegsende beteiligte er sich aktiv am Wiederaufbau der zerstörten Technischen Universität von Warschau, besonders was den Bereich der praktischen Astronomie und den Aufbau einer Bibliothek betraf. Von 1925 bis 1955 war er Direktor des von ihm gegründeten astronomischen Observatoriums. Die Schwerpunkte seiner Arbeit lagen in den Bereichen der Himmelsmechanik und Geodäsie. Zahlreiche Fachpublikationen zeugen von seiner regen Forschungstätigkeit.

Felicjan Kępiński starb 1966 in Warschau, begraben wurde er auf dem Friedhof Powązki (Grabstelle 281-III-22).

Im Jahr 1979 benannte die Internationale Astronomische Union ihm zu Ehren einen Einschlagkrater auf der Rückseite des Mondes, nämlich den Mondkrater Kępiński.

Weblinks
 Veröffentlichungen von F. Kepinski im Astrophysics Data System

Einzelnachweise

Astronom (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Technische Universität Warschau)
Person als Namensgeber für einen Mondkrater
Pole
Geboren 1885
Gestorben 1966
Mann

Felicjan Kępiński


Čestmir "Mirko" Dušek, važna povijesna osoba grada Tuzle. Jedan od mnogih građana Tuzle češkog podrijetla, od kojih se ističu on i Franjo Rezač. Otac je umjetničke glazbe i Srednje glazbene škole u Tuzli. Dobitnik je najviših čeških i bosanskohercegovačkih priznanja. Danas Srednja glazbena škola u Tuzli nosi njegovo ime.

Dušek je bio dirigent, glazbeni pedagog, profesor glazbe Muzičke škole Tuzla, iz poznate tuzlanske češke obitelji, skladatelj, zborovođa, dirigent Gradskog simfonijskog orkestra i osnivač prvog Big Band orkestra i odsjeka Sarajevske muzičke akademije u Tuzli
Pomagao i ispravljao rad zbora i dirigenta Zbora Iuventus Salinarum kojim je ravnao Zlatko Špoljarević.

Izvori

Bosanskohercegovački glazbeni pedagozi
Bosanskohercegovački skladatelji
Bosanskohercegovački dirigenti
Česi
Životopisi, Tuzla
Zborovođe

Čestmir Dušek


Land of Hope and Glory er en britisk patriotisk sang som bruges ved officielle og halv-officielle anledninger over hele Commonwealth of Nations, i nogen grad også i USA. Den er specielt kendt som fast repertoire under den traditionelle koncert "The Last Night of the Proms", og er længe blevet brugt som kendingsmelodi for Det konservative parti i Storbritannien. Værket er skrevet af Edward Elgar i to etaper, 1900-1901, og i 1902.

Melodien til sangen er hentet fra den første march i Elgars Pomp and Circumstance (1901). Værket blev skrevet på opfordring af kong Edvard VII, som fortalte Elgar, at melodien ville blive en storartet sang. Da Elgar senere blev bedt om at skrive et værk til kongens kroning, omdigtede han det foreslåede tema til dette brug i 1902. Han lod digteren A.C. Benson skrive den patriotiske tekst, som i nogen grad afspejler imperiets fremgang og vækst, jf. boerkrigen i Syd-Afrika.

Teksten
Dear Land of Hope, thy hope is crowned,
God make thee mightier yet!
On Sov'ran brows, beloved, renowned,
Once more thy crown is set.
Thine equal laws, by Freedom gained,
Have ruled thee well and long;
By Freedom gained, by Truth maintained,
Thine Empire shall be strong.

Land of Hope and Glory, Mother of the Free,
How shall we extol thee, who are born of thee?
Wider still and wider shall thy bounds be set;
God, who made thee mighty, make thee mightier yet,
God, who made thee mighty, make thee mightier yet.

Thy fame is ancient as the days,
As Ocean large and wide:
A pride that dares, and heeds not praise,
A stern and silent pride;
Not that false joy that dreams content
With what our sires have won;
The blood a hero sire hath spent
Still nerves a hero son.

Ny-versioner
Sangen er siden blevet adopteret (med ændret tekst) af supporterne til West Bromwich Albion Football Club.

Punkbandet Ex Pistols lavede deres egen version af "Land Of Hope And Glory" i 1979, der blev udgivet på en single i 1984.

Noter

Sange fra Storbritannien
Patriotiske sange
Sange fra 1902

Land of Hope and Glory


Die Tecnam P92 ist ein zweisitziges Ultraleichtflugzeug des italienischen Herstellers S.R.L. Costruzioni Aeronautiche Tecnam.

Konstruktion
Die P92 ist ein zweisitziger Schulterdecker mit Monocoque Heck und einem Rumpf mit Aluminium auf Stahlrohren. Die Flügel bestehen aus Aluminium. Das Cockpit mit Doppelsteuerung ist mit konventionellen Instrumenten ausgerüstet. Als Motor für den Zweiblattpropeller kommt ein Rotax 912 mit 80 oder 100 PS zum Einsatz.

Versionen
 P92 Echo: Erhältlich mit 80 PS oder 100 PS Rotax 912 Motor.
 P92 Seasky: Wasserflugzeugversion der P92 Echo mit Schwimmern
 P92 S Echo: Neu gestaltete Kotflügel, Motorhaube, Windschutzscheibe und Verkleidung, um den Luftwiderstand zu verringern. Erhältlich mit 81 PS Rotax 912U oder 100 PS Rotax 912S.
 P92 Echo Super: Mit 100 PS Rotax 912ULS.
 P92 J: verbesserte Version der Echo. Erhältlich mit 81 PS Rotax 912U.
 P92 JS: verbesserte Version der P92-J mit 100 PS Rotax 912S. Die Änderungen umfassen verkürzte Flügel-, Metall-Klappen, neu gestaltete Motorhaube und Verkleidungen.
 P92 2000RG: Rumpf neu gestaltet, kürzere Spannweite, Einziehfahrwerk. Mit 100 PS Rotax 912S Motor.
 P92 Eaglet: mit 100 PS Rotax 912 Motor, verfügt über Winglets

Technische Daten

Weblinks

 Musterzulassung der TECNAM P92 – EASA-TCDS-A.412  (PDF; 50 kB)
 Ultraleicht: Tecnam P92

Siehe auch
 Liste von Flugzeugtypen

Einzelnachweise

P92
Ultraleichtflugzeug
Erstflug 1992
Einmotoriges Flugzeug mit Kolbenmotor

Tecnam P92


Proba de sanie, ștafetă mixtă de la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 de la Pyeongchang, Coreea de Sud a avut loc pe 15 februarie 2018 la Olympic Sliding Centre.

Program
Orele sunt orele Coreei de Sud (ora României + 7 ore).

Rezultate
Ștafeta a fost compusă din probele: individual feminin, individual masculin și dublu masculin.

Note

Sanie la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018

Sanie la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 - Ștafetă mixtă


Brendan Trexler Iribe, né le  dans Maryland aux États-Unis, est un programmeur de jeux vidéo et entrepreneur américain, directeur général et cofondateur de Meta Quest et de . Il est également l'associé de BIG Ventures, un fonds de capital-risque.

Par ailleurs, il est un gentleman driver participant à des épreuves d'endurance aux mains de voiture de grand tourisme dans des championnats tels que le Championnat du monde d'endurance, le WeatherTech SportsCar Championship, l'Asian Le Mans Series, l'International GT Open et la Michelin Le Mans Cup.

Il a remporté le championnat Asian Le Mans Series dans la catégorie GT3 en 2022.

Carrière professionnelle

Carrière sportive

Palmarès sportif

Résultats aux 24 Heures du Mans

Résultats aux 24 Heures de Daytona

Résultats en Championnat du monde d'endurance

* Saison en cours.

Résultats en WeatherTech SportsCar Championship

* Saison en cours.

Résultats en Asian Le Mans Series

Notes et références

Liens externes

  Brendan Iribe sur driverdb.com
  Brendan Iribe sur motorsportmagazine.com
  Brendan Iribe sur Racing Sportscars

Naissance en août 1979
Informaticien américain du XXIe siècle
Personnalité de Facebook
Programmeur américain de jeux vidéo
Pilote automobile américain
Pilote du Championnat unifié des voitures de sport
Pilote des Asian Le Mans Series
Pilote des Michelin Le Mans Cup
Pilote des 24 Heures du Mans
Pilote des 24 Heures de Daytona
Pilote des 12 Heures de Sebring

Brendan Iribe


Miner Gibbs Norton (* 11. Mai 1857 in Andover, Ashtabula County, Ohio; † 7. September 1926 in Cleveland, Ohio) war ein US-amerikanischer Politiker der Republikanischen Partei. Vom 4. März 1921 bis 3. März 1923 war er Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für den 20. Kongressdistrikt des Bundesstaates Ohio.

Biografie
Miner G. Norton wurde im nordöstlichen Teil von Ohio geboren. Er besucht dort die öffentlichen Schulen. Nach dem Besuch der National Normal University und des Baldwin-Wallace College schloss er sein Jura-Studium 1878 an der University of Mount Union und 1880 an der Yale University ab. Im selben Jahr wurde er als Rechtsanwalt zugelassen und war fortan in Cleveland tätig. Von 1895 bis 1900 stand er in Diensten der Stadt Cleveland als Director of Law. In den späten 1890er Jahren war er Vorsitzender des Exekutivkomitees der Republikanischen Partei in Ohio.

Bei den Kongresswahlen 1920 wurde Norton als Vertreter des 20. Distrikts von Ohio ins House nach Washington, D.C. gewählt. 1922 trat er nicht mehr zur Wahl an. Sein Vorgänger, Charles A. Mooney, wurde zugleich sein Nachfolger. Er arbeitete daraufhin wieder als Anwalt in Cleveland. Am 7. September 1926 starb Norton in Cleveland. Er wurde auf dem Oakdale Cemetery in Jefferson beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Ohio
Mitglied der Republikanischen Partei
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1857
Gestorben 1926
Mann

Miner G. Norton


Ceratodon (Hornzahnmoose) ist eine kosmopolitisch verbreitete Gattung von Laubmoosen aus der Familie Ditrichaceae. Der Name ist abgeleitet aus dem Griechischen keratos/keras = Horn und odon = Zahn und bezieht sich auf die trocken hakig eingekrümmten Peristomzähne.

Merkmale
Die Moose bilden lockere bis dichte, gelbgrüne, grüne, bräunlichgrüne bis dunkelgrüne Rasen. Die etwa 1 bis 4 Zentimeter oder noch größeren Stämmchen sind oft verzweigt, unten rhizoidfilzig und weisen im Querschnitt einen Zentralstrang auf. Die Blätter sind schmal-lanzettlich bis eiförmig und haben eine kräftige, bis in die Blattspitze reichende oder austretende Rippe. Die glatten bis schwach papillösen Laminazellen sind ziemlich gleichförmig, abgerundet-quadratisch, am Blattgrund rechteckig. Die Sporenkapsel auf der verlängerten Seta ist kropfig und trocken stark gefurcht, die 16 Peristomzähne tief zweigeteilt, der Deckel kegelförmig, die Kalyptra kappenförmig.

Arten
Angaben über die Artenanzahl sind je nach Quelle stark abweichend (von 3 bis zirka 20). Nach Stech & Frey sind es weltweit 5 Arten. In Europa sind die folgenden 2 Arten vertreten:
 Ceratodon conicus
 Ceratodon purpureus, das sehr häufige Purpurrote Hornzahnmoos

Quellen
 Jan-Peter Frahm, Wolfgang Frey: Moosflora (= UTB. 1250). 4., neubearbeitete und erweiterte Auflage. Ulmer, Stuttgart 2004, ISBN 3-8252-1250-5.
 Wolfgang Frey, Michael Stech, Eberhard Fischer: Bryophytes and Seedless Vascular Plants (= Syllabus of Plant Families. 3). 13th edition. Borntraeger, Berlin u. a. 2009, ISBN 978-3-443-01063-8.
 Martin Nebel, Georg Philippi (Hrsg.): Die Moose Baden-Württembergs. Band 1: Allgemeiner Teil, spezieller Teil (Bryophytina I, Andreaeales bis Funariales). Ulmer, Stuttgart 2000, ISBN 3-8001-3527-2.
 Ceratodon in Flora of North America.

Weblinks

Ditrichaceae (Familie)
Ditrichaceae

Ceratodon


Pablo de Torres (falecido em 1560) foi um prelado católico romano que serviu como bispo do Panamá (1546–1560).

Biografia
Pablo de Torres nasceu na Espanha e foi ordenado sacerdote na Ordem dos Pregadores. A 27 de janeiro de 1546, o Papa Paulo III nomeou-o Bispo do Panamá. A 15 de dezembro de 1553, Jerónimo de Loayza, arcebispo de Lima, iniciou um processo de afastamento das suas funções por incompetência administrativa e falha em proteger os índios de abusos e escravização. Pablo de Torres voltou para Roma em 1554, onde teria falecido em 1560.

Mortos em 1560
Bispos católicos

Pablo de Torres


An Polypogon parvulus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Roseng., B.R.Arrill. ngan Primavera Izaguirre de Artucio. An Polypogon parvulus in nahilalakip ha genus nga Polypogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Polypogon (Poaceae)

Polypogon parvulus


Ranjenik (slanica,  ranovka, lat. Anthyllis), biljni rod iz porodice mahunarki. Dvadesetak vrsta raste po cijeloj Europi i sjevernoj Africi. U Hrvatskoj raste također nekoliko vrsta, to su: zlatnožuti ranjenik ili kovilj žuti (A. aurea), jupiterova brada (A. barba-jovis), ranovka sitnolistna ili gorski ranjenik (A. montana), pravi ranjenik (A. vulneraria) i A. hermanniae.

Kod gorskog ranjenika postoje i tri podvrste, a u Hrvatskoj rastu žakenov ranjenik i ranovka škurorujna, te nekoliko podvrsta pravog ranjenika, planinski ranjenik, mnogolisni ranjenik, 	ilirski ranjenik, Veldenov ranjenik i još neki

Vrste

 Anthyllis apennina F.Conti & Bartolucci
 Anthyllis aurea Welden ex Host
 Anthyllis barba-jovis L.
 Anthyllis cytisoides L.
 Anthyllis hermanniae L.
 Anthyllis hystrix (Willk. ex Barceló) Cardona, J.Cont. & E.Sierra
 Anthyllis lagascana Benedí
 Anthyllis lemanniana Lowe
 Anthyllis montana L.
 Anthyllis onobrychioides Cav.
 Anthyllis polycephala Desf.
 Anthyllis ramburei Boiss.
 Anthyllis rupestris Coss.
 Anthyllis splendens Willd.
 Anthyllis subsimplex Pomel
 Anthyllis tejedensis Boiss.
 Anthyllis terniflora (Lag.) Pau
 Anthyllis vulneraria L.
 Anthyllis warnieri Emb.
 Anthyllis ×baltica Juz. ex Kloczkova
 Anthyllis ×currasii P.P.Ferrer, R.Roselló & Guara
 Anthyllis ×fortuita Guara & P.P.Ferrer
 Anthyllis ×gamisansii Delage, Verlaque, Baumel, C.Piazza & Médail
 Anthyllis ×polyphylloides Juz.

Vanjske poveznice

Izvori

Loteae

Ranjenik


مقاطعة توين مون  هي واحدة من المقاطعات الإدارية الـ 18 في هونغ كونغ.كان اسمها 'تسينغ شان' فيما قبل وتغير الاسم في السبعينات من القرن العشرين. تقع على بعد حوالي 32 كيلومترا من شبه جزيرة كولون، 7 كم جنوب غرب يوين لونغ و 18 كيلومترا إلى الغرب من تسوين وان. بلغ عدد سكانها 290.240 نسمة في عام 2001.تعتبر المقاطعة ثاني أقل المقاطعات من حيث نسبة تعليم السكان.

معرض صور

وصلات خارجية
 مجلس مقاطعة توين مون

المراجع

مقاطعات هونغ كونغ

مقاطعة توين مون


Elektroforez, bir elektrik alanın etkisi altında yüklü parçacıkların (iyonların) göçünü ve ayrılmasını tanımlayan genel bir terimdir. Bu teknoloji, nükleik asitlerin ayrıştırılması ve analizi için önem taşımaktadır. Nükleik asitlerin elektroforezi, klonlanmış DNA fragmanlarının izolasyonu ve manipülasyonu için laboratuvar tezgahında rutin olarak kullanılmaktadır. Ek olarak, nükleik asitlerin hücrelerdeki ve dokulardaki rolünü ve etkileşimini değerlendiren birçok moleküler biyoloji protokolünün kritik bir bileşenidir. Nükleik asit elektroforezi, mevcut genom dizileme çağında özel bir önem kazanmıştır. Bu uygulama, nükleik asit analizinin hızı ve doğruluğunu yansıtacak şekilde gelişmiştir.

Elektroforez, proteinlerin, DNA karbonhidratlarının ve diğer biyomoleküllerin ayrılması ve analizi için önemli bir analitik tekniktir. Moleküler biyolojide kullanılan birçok teknik için temel bir önkoşuldur ve kromatografi ve spektroskopinin yanı sıra laboratuvarda temel bir prosedürdür. Bununla birlikte, halihazırda oldukça karmaşık ve otomatik olan bu diğer iki tekniğin aksine, elektroforez manuel ve yoğun emek gerektirir.

Geçmişi
Elektrokinetik elektroforez fenomeni ilk kez 1807'de Moskova Üniversitesi'nden Rus profesörler Peter Ivanovich Strakhov ve Ferdinand Frederic Reuss tarafından gözlemlenmiştir. Sabit bir elektrik alanı uygulamasının suda dağılmış kil parçacıklarının göç etmesine neden olduğunu fark etmişler. Bu nedenle de molekülleri boyut, yük veya bağlanma afinitesine göre ayırmak için bu tekniğin temelini koymuşlar. Moleküler ayırma ve kimyasal analiz için kullanılan elektroforez tekniğinin tarihi, 1931'de Arne Tiselius'un çalışmasıyla başlarken, 21. yüzyılda elektroforeze dayalı yeni ayırma süreçleri ve kimyasal analiz teknikleri geliştirilmeye devam ediyor. Rockefeller Vakfı'nın desteğiyle Tiselius, 1937'de tanınmış "Kolloidal Karışımların Elektroforetik Analizi için Yeni Bir Cihaz" adlı makalede açıklanan sınır elektroforezini hareket ettirmek için "Tiselius aparatını" geliştirdi. Yöntem, destekleyici ortam olarak filtre kağıdı veya jellerin kullanıldığı 1940'larda ve 1950'lerde etkili bölge elektroforez yöntemlerinin ortaya çıkmasına kadar yavaşça yayıldı. 1960'lara gelindiğinde, giderek daha karmaşık hale gelen jel elektroforez yöntemleri, biyolojik molekülleri en küçük fiziksel ve kimyasal farklılıklara göre ayırmayı mümkün kılarak moleküler biyolojinin yükselişine yardımcı oldu.

Mekanizma
Bir elektroforetik sistem, elektrolit adı verilen iletken bir ortamla birbirine bağlanan iki zıt yüklü elektrottan (anot, katot) oluşmaktadır. İyonik parçacıklar üzerindeki ayırma etkisi, parçacığın hareketliliğinin (m) ve alan kuvvetinin (E) ürünü olan hızlarındaki (v) farklılıklardan kaynaklanır: v=mE. Bir iyonik partikülün hareketliliği (m), partikül boyutu, şekli, yükü ve ayırma sırasındaki sıcaklık ile belirlenmektedir. İyonik partikülün hareketliliği, sürekli olarak tanımlanan elektroforetik koşullar altındadır. Elektroforetik koşullar, elektriksel parametreler (akım, voltaj, güç) ve iyonik kuvvet, pH değeri, viskozite, gözenek boyutu gibi faktörlerle karakterize edilir. Bu faktörler, partiküllerin içinde hareket ettiği ortamı tanımlamaktadır. Örneğin, DNA, negatif yüklü bir moleküldür ve bu nedenle, bir elektrolit çözeltisindeki bir elektrik alanı varlığında pozitif anoda doğru hareket eder ve diferansiyel hareketlilik, boyuta göre belirlenmektedir.

Genetik
Elektroforez, enzim polimorfizmlerinin tek boyutlu elektroforezinden, insan genomu projesinde DNA elektroforezinin kullanımına kadar, tüm insan genomunun dizilenmesiyle sonuçlanan genetik çalışmasında önemli gelişmeleri kolaylaştırmıştır. DNA fragmanlarının jel elektroforezi günümüzde insan sağlığını etkileyen genetik kusurların araştırılmasında yaygın olarak kullanılmaktadır ve moleküler düzeyde kalıtsal hastalığın anlaşılmasında önemli gelişmelere yol açmıştır. Baz dizisindeki mutasyonlar ayrıca sınırlama nükleazları tarafından bozunmada oluşan fragmanların boyutunda değişikliklere yol açabilir. Uygun olduğunda, spesifik genler (DNA fragmanları), polimeraz zincir reaksiyonu (PCR)  ile hedeflenebilir ve amplifiye edilebilir.

Proteinlerin elektroforetik olarak ayrılması (gen ürünleri ve bunların translasyon sonrası modifikasyonları), genetik polimorfizmler ve kalıtsal hastalıkların incelenmesinde önemli bir araç olmaya devam etmektedir. İlgi konusu proteinler için saptama yöntemleri arasında protein boyama, zimogramlar, Western blotlama ve izotopik etiketleme yer almaktadır. Çoğu durumda, mutant genin ürünü bilinmemektedir. Bu gibi durumlarda, ilgili geni klonlamak ve ürününü, yani "gruplanmış" olarak karakterize etmek artık mümkündür.

Kaynakça

Elektromanyetizma
Elektroforez
Kolloid kimya

Elektroforez


Paul Richard Heinrich Blasius (9 August 1883 – 24 April 1970) was a German fluid dynamics physicist. He was one of the first students of Prandtl.

Blasius provided a mathematical basis for boundary-layer drag but also showed as early as 1911 that the resistance to flow through smooth pipes could be expressed in terms of the Reynolds number for both laminar and turbulent flow. After six years in science he changed to Ingenieurschule Hamburg (today: University of Applied Sciences Hamburg) and became a Professor. On 1 April 1962 Heinrich Blasius celebrated his 50th anniversary in teaching. He was active in his field until he died on 24 April 1970.

One of his most notable contributions involves a description of the steady two-dimensional boundary-layer that forms on a semi-infinite plate that is held parallel to a constant unidirectional flow .

Correlations
First law of Blasius for turbulent Fanning friction factor:

Second law of Blasius for turbulent Fanning friction factor:

Law of Blasius for friction coefficient in turbulent pipe flow:

See also
Blasius function

Notes

References
 Hager, W.H., "Blasius: A life in research and education," Experiments in Fluids, 34: 566–571 (2003)
 Blasius, H., "Das Aehnlichkeitsgesetz bei Reibungsvorgängen in Flüssigkeiten", Mitteilungen über Forschungsarbeiten auf dem Gebiete des Ingenieurwesens, vol.134, VDI-Verlag Berlin (1913)

External links

1883 births
1970 deaths
20th-century German physicists
Fluid dynamicists

Paul Richard Heinrich Blasius


La Ligue professionnelle féminine de hockey sur gazon 2022-2023 est la quatrième saison de la ligue professionnelle et la septième édition de la série de la ligue des équipes nationales. Le tournoi débutera le 4 novembre 2022 et se terminera le 5 juillet 2023.

Format
La FIH a changé le format pour cette saison car il n'y aura pas de matches à domicile et à l'extérieur et la saison est divisée en blocs de dates. Pour réduire les problèmes financiers et logistiques, un ensemble de trois équipes se réunira sur un même site et un « mini-tournoi » sera disputé où chaque équipe jouera deux matchs l'une contre l'autre. Le nouveau format réduira également le problème du temps de déplacement et minimisera le fardeau des joueurs.

Système de points et classements
L'équipe gagnante obtiendra trois points. En cas de match nul, les deux équipes recevront un point, le vainqueur de la séance de tirs au but gagnant un point supplémentaire. L'équipe terminant dernière sera reléguée à la Coupe des Nations.

Participants
À la suite de leur retrait lors de la saison 2021-2022 en raison des exigences de voyage liées à la pandémie de Covid-19, l'Australie et la Nouvelle-Zélande se rejoindront pour la nouvelle saison.

Compositions

Villes et stades
Voici les 12 lieux nommés par la Fédération internationale de hockey sur gazon:

Critères
En cas d'égalité de points de plusieurs équipes à l'issue des matchs de poule, les critères suivants sont appliqués dans l'ordre indiqué pour établir leur classement:
 Points de chaque équipe,
 Matchs gagnés,
 Différence de buts,
 Buts pour,
 Plus grand nombre de points obtenus dans les matchs de poule disputés entre les équipes concernées,
 Buts marqués en plein jeu.

Rencontres
Toutes les heures sont locales.

* 1 point supplémentaire pour l'équipe gagnante aux tirs au but après partage en temps réglementaire

Mini-tournoi 2
Les matchs du mini-tournoi 2 ont lieu à l'Estadio Mendocino de Hockey à Mendoza.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 3
Les matchs du mini-tournoi 3 ont lieu au Santiago del Estero Hockey Club à Santiago del Estero.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 4
Les matchs du mini-tournoi 4 ont lieu au Sydney Olympic Park Hockey Centre à Sydney.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 5
Les matchs du mini-tournoi 5 ont lieu au Wellington National Hockey Center à Wellington.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 6
Les matchs du mini-tournoi 6 ont lieu au Tasmanian Hockey Centre à Hobart.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 8
Les matchs du mini-tournoi 8 ont lieu au Nga Puna Wai Hockey Stadium à Christchurch.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 9
Les matchs du mini-tournoi 9 ont lieu au Lee Valley Hockey & Tennis Centre à Londres.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 10
Les matchs du mini-tournoi 10 ont lieu au HC Oranje-Rood à Eindhoven.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 11
Les matchs du mini-tournoi 11 ont lieu au Lee Valley Hockey & Tennis Centre à Londres.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 12
Les matchs du mini-tournoi 12 ont lieu à la Wilrijkse Plein à Anvers.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 13
Les matchs du mini-tournoi 13 ont lieu au Wagener Stadium à Amsterdam.

|valign="top" |

|}

Mini-tournoi 14
Les matchs du mini-tournoi 14 ont lieu à la Wilrijkse Plein à Anvers.

|valign="top" |

|}

Classement final

Références

Lien externe
Site officiel

Ligue professionnelle de hockey sur gazon
Hockey sur gazon en 2022
Hockey sur gazon en 2023


Ruralna cjelina Lolići, ruralna cjelina zaseoka Lolićâ, dio današnjeg mjesta Žrnovnice.

Povijest
Lolići su smješteni visoko uz padine Mosora, pripadali su nekadašnjoj Poljičkoj Republici. U neposrednoj blizini zaseoka je zavjetna kapelica sv. Nikole. Stanovništvu su pripadale i stočarske staje na Mosoru, svako domaćinstvo imalo je gustirnu, u zaseoku su bila tri gumna, toć za grožđe i masline. Starije kuće građene su u suho, od većih kamenih segmenata, kasnije se grade od priklesanog kamena vezanog vapnenim mortom, dvostrešnih drvenih krovišta pokrivenih kamenom pločom. Kuće su katnice, katu se pristupa vanjskim stubištem, sularom ispod kojeg je ulaz u konobu. Uz stambene kuće su prizemne dimne kužine i pojate, svinjci i gnojnice su na rubu zaseoka.

Zaštita
Pod oznakom Z-2594 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - kulturno-povijesna cjelina, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kulturno-povijesna cjelina".

Izvori

Zaštićene ruralne cjeline u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Žrnovnica

Lolići (ruralna cjelina)


Siegfried Körte (né le  à Berlin et mort le  à Königsberg) est un avocat administratif allemand et un fonctionnaire municipal. Il devient connu comme le maire de Königsberg.

Biographie
Siegfried Körte est l'un des dix enfants du médecin  (1818-1914) et de sa femme Marie, née Thaler (1832-1898). Ses frères et sœurs comprennent l'archéologue Gustav Körte (1852-1917), le chirurgien  (1853-1937), l'architecte  (1854-1934), le peintre  (1857-1929) et l'érudit classique Alfred Körte (1866-1946).

Körte commence à étudier le droit à l'Université de Tübingen en 1880. En 1881, il est admis dans le . En tant qu'inactif, il rejoint l'université Frédéric-Guillaume de Berlin. Après avoir réussi l'examen de stage en 1884 et l'examen d'assesseur en 1889, il entre dans l'administration intérieure du royaume de Prusse. En 1891, il devient administrateur de l'. La même année, il épouse Auguste Heim (1866-1936). En 1893, il se rend à Breslau en tant que conseiller municipal, où il devient trésorier de la ville.

Élu maire de Königsberg en 1903, il résout les problèmes les plus pressants auxquels Königsberg est confronté. Grâce aux incorporations, la population est passée à 200 000 habitants. L'approvisionnement en eau des étangs de Sambie est achevé. La construction de l', du crématorium, de l'école de perfectionnement, de l'académie des beaux-arts de Königsberg, les promenades de l' et la démolition des fortifications de Königsberg, qu'il a initiés, sont poursuivis. Contre la résistance des autorités fiscales, le mur d'enceinte de la  est finalement percé en 1906. La végétalisation de la ceinture de fortifications coûte 29 millions de marks. La Première Guerre mondiale avec l'invasion de l'armée impériale russe, les réfugiés et l'économie de guerre apportent de nouveaux problèmes.

Körte est nommé à la Chambre des seigneurs de Prusse en 1903 (« groupe parlementaire OB »). Il siège au conseil d'administration de l' et au Synode général prussien. En 1917, il fait partie des fondateurs du . Il est un adversaire acharné du bolchevisme. En 1918, il est illégalement démis de ses fonctions de maire par le Conseil d'ouvriers et de soldats. Cette fin tragique brise ses forces.

Honneurs

 Ordre de l'Aigle rouge de  classe
 Ordre de la Couronne de  classe
 Ordre de Saint-Stanislas de  classe
 Doctorat honoris causa de l'Université de Königsberg (1913)
 Körteallee (aujourd'hui ul. Kutuzova) à
  à Königsberg (1925)

Éditions
 Philipp Zorn, Herbert von Berger (Schriftleitung): Deutschland unter Kaiser Wilhelm II. Hrsg. von Siegfried Körte, Friedrich Wilhelm von Loebell u. a. 3 Bände. R. Hobbing, Berlin 1914.
 Beitrag darin: Die Selbstverwaltung

Bibliographie
 : Siegfried Körte. Ein Lebens- und Charakterbild. In: Altpreußische Monatsschrift 57, 1920, S. 145–169 (Digitalisat).

Références

Liens externes

Député de la Chambre des seigneurs de Prusse
Personnalité du Parti de la patrie allemande
Docteur honoris causa de l'université de Königsberg
Chevalier de 2e classe de l'ordre de la Couronne (Prusse)
Récipiendaire de l'ordre de l'Aigle rouge de 3e classe
Récipiendaire de l'ordre de Saint-Stanislas (russe)
Naissance en novembre 1861
Naissance à Berlin
Décès en mars 1919
Décès à Königsberg
Décès à 57 ans

Siegfried Körte


بلدية أونتور (بالإسبانية: Ontur) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة كاستيا لا مانتشا وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية أونتور 2.281 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

أعلام
 خوسيه ديل رامو نونيز

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية أونتور

بلديات البسيط
أماكن مأهولة في البسيط

أونتور


O SEAT 600 foi um automóvel citadino (segmento A) fabricado na Espanha pela SEAT de maio de 1957 a agosto de 1973 sob licença da Fiat. Ajudou a iniciar o milagre econômico espanhol (boom econômico de 1959-1973) que ocorreu no final da lenta recuperação da Guerra Civil Espanhola. Era um veículo relativamente barato (então 60.000 pesetas espanholas) e foi o primeiro carro a entrar nas modestas mas crescentes possibilidades econômicas da maioria das famílias espanholas de meados dos anos 1960 até o início dos anos 1970. O veículo tornou-se um ícone do período.

A empresa SEAT nasceu como uma joint venture da holding estatal espanhola Instituto Nacional de Industria, seis bancos espanhóis e a Fiat - quase todos os modelos SEAT até 1982 eram carros Fiat sob licença, embora o 1200/1430 Sport "Boca negra" e o 133 foram criados internamente pela SEAT na década de 1970.

Até 797.319 SEAT 600 e 18.000 SEAT 800 foram fabricados até 1973. Eles foram exportados para Argentina, Polônia e Finlândia. A versão Fiat teve muito menos sucesso em sua terra natal do que o modelo espanhol, provavelmente porque o mercado italiano era mais avançado do que o espanhol na época.

Entre os motivos para encerrar a produção estavam os pilares B finos e fracos, que dificultavam muito a instalação do cinto de segurança. O SEAT 600 foi substituído pelo bem menos bem sucedido SEAT 133, um derivado modernizado do SEAT 850 desenhado pela SEAT.

Especificações técnicas
O carro era tecnicamente muito básico. Era um Fiat 600 italiano de 1955, fabricado sob licença, com motor traseiro e tração traseira. O motor era uma unidade de quatro cilindros refrigerada a água originalmente com um deslocamento de 633 cc produzindo 19 cv (14 kW) e mais tarde 767 cc, rendendo 21,5 cv (16 kW) a 4600 rpm.

Versões
As duas séries iniciais foram os sedãs de 2 portas 600 e o 600 D , distinguíveis pelo uso de "portas suicidas". A terceira série 600 E tinha portas convencionais, faróis maiores, uma grade de plástico diferente e outras melhorias. A produção final foi o 600 L Especial, produzido apenas por alguns meses em 1973. O design do SEAT 600 era um sedã de duas portas.

Uma carroceria comercial chamada SEAT 600 Formichetta também estava disponível.

SEAT 800
Uma versão sedã de quatro portas ligeiramente mais longa do mesmo carro, o SEAT 800, foi lançada em setembro de 1963 e produzida até 1968. Também era conhecida como 600 de quatro portas, embora a designação oficial fosse 800. O SEAT 800 é o derivado de quatro portas do 600; tinha portas suicidas dianteiras e portas traseiras convencionais montadas no mesmo pilar B. Este carro foi construído apenas na Espanha.

Automobilismo
O SEAT 600 participou em várias provas de competição, conduzido por pilotos como Antonio Zanini.

Franquismo
600
Veículos com motor traseiro
Veículos com tração traseira
Automóveis de 1957
Automóveis do segmento A

SEAT 600


Jaguar est une architecture de microprocesseur multi-cœurs basse consommation introduite en 2013 par AMD, en remplacement de l'architecture Bulldozer, pour concurrencer Intel et ses processeurs Atom

Évolution
Alors que l'architecture de microprocesseurs AMD Bulldozers étaient jusqu'ici gravés en  au début, puis en  à la fin de l'ère Bulldozer, Jaguar est gravés en  dès le début.

Les processeurs Jaguar non utilisés dans les PS4 peuvent posséder jusqu'à  de mémoire vive alors que les Bulldozers et les Jaguars des PS4 ne pouvaient posséder que 8.

Consoles de jeu
Les processeurs AMD Jaguar sont les processeurs utilisés dans les PS4, PS4 Slim et PS4 Pro, ils sont également utilisés dans les Xbox One, One S et One X.

Différentes version de Jaguar

Notes et références

Microprocesseur x86 AMD
Produit lancé en 2013

Jaguar (microarchitecture)


Olaylar
 Bir Cermen Roma dini tarikatı olan Töton Şövalyeleri tarikatı kuruldu.

Doğumlar

Ölümler
 10 Haziran - I. Friedrich, Alman kralı ve Kutsal Roma Cermen İmparatoru (d. 1122)
 tarihi bilinmeyen
 Maria Komnini, Macaristan Kraliçesi (d. 1144)
 Sibylla Kudüslü, eşi kral Guy Lüzinyanlı ile birlikte ortak Kudüs ve Akka Krallığı kraliçesi (d. 1160)

1190


Luxemburg nahm in London an den Olympischen Spielen 2012 teil. Es war die insgesamt 23. Teilnahme an Olympischen Sommerspielen. Vom Comité Olympique et Sportif Luxembourgeois wurden neun Athleten in sieben Sportarten nominiert.

Fahnenträgerin bei der Eröffnungsfeier war die Judoka Marie Muller.

Teilnehmer nach Sportarten

Bogenschießen

Judo

Radsport

Straße

Schießen

Schwimmen

Tennis

Tischtennis

Weblinks

Einzelnachweise

Luxemburg
Sommerspiele 2012

Olympische Sommerspiele 2012/Teilnehmer (Luxemburg)


Roadele n-au întârziat este un film românesc din 1989 regizat de Felicia Cernăianu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1989 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1989

Roadele n-au întârziat


Hancock er en by i Houghton County, Michigan i USA. Den ligger på øen Copper Island, som er en del af halvøen Keweenaw Peninsula. Hancock har en et indbyggertal på 4.634.

Historie
Stedet hvor Hancock blev bygget, var oprindelig ejet af James Hicks. Den første bygning i Hancock, var en bjælkehytte, bygget i 1846. Bjælkehytten lå i Ruggles Mining Claim-området, som siden blev erstattet af bygninger tilhørende Houghton County Garage. Houghton County Garages bygninger var ejet af Christopher Columbus (C.C.) Douglass, der flyttede til området i 1852.

I 1859 blev landsbyen Hancock grundlagt af Quincy Mining Company, som et kommunefrit område, efter virksomheden havde købt det af C.C. Douglas. Området blev opkaldt efter John Hancock, medunderskriver af USA's uafhængighedserklæring. Landsbyen var kommunefri indtil 1875, og blev i 1903 registreret som en by.

Geografi
Hancock har et areal på 7,69 km². Broen Portage Lake Lift Bridge forbinder byen med Houghton, Michigan.

Indbyggere og kultur
Hancock har et stort antal finsk-amerikanere.

Byen har en årlig vinterfestival, der hedder Heikinpäivä. Heikinpäivä fejrer Sankt Henrik, en finsk helgen. Festivalen fejrer også Heikki Lunta, den finske snegud.

Byer i Michigan

Hancock (Michigan)


Les Tsakhours ou Caxur (en , en ) sont un sous-groupe ethnique des lezghiens. Ils vivent au nord de l'Azerbaïdjan et au sud du Daghestan, en Russie. Ils parlent le Tsakhour une langue lezghique. Le groupe compte environ  et s'appelle yiqy (pl. yiqby ), mais est généralement connu sous le nom de Tsakhour, qui dérive du nom d'un village du Daghestan dans lequel ils sont majoritaire.

Histoire
Les Tsakhours sont mentionnés pour la première fois dans des sources arméniennes et géorgiennes du  où ils sont nommés Tsakhaik. Après la conquête de l'Albanie du Caucase par les Arabes, les Tsakhours formèrent un État semi-indépendant (plus tard un sultanat) de Tsuketi et du sud-ouest du Daghestan. Au , les Tsakhurs, qui étaient pour la plupart chrétiens, se sont convertis à l'islam. À partir du , certains ont commencé à se déplacer vers le sud à travers les montagnes vers ce qui est maintenant la région de Zaqatala en Azerbaïdjan. Au , la capitale de l'État s'est déplacée vers le sud de Tsakhur au Daghestan à İlisu et est devenue le Sultanat d'Elisu. À l'ouest du sultanat, les Tsakhurs ont formé les communautés libres Djaro-Belokani. Le sultanat était dans la sphère d'influence du Khanat de Chaki. Il est ensuite devenu une partie de l'Empire russe au début du .

Géographie
Les Tsakhours vivent dans la région de Zaqatala en Azerbaïdjan, où ils représentent 14 % de la population, et dans la région de Gakh, où ils représentent moins de 2 % de la population. Au Daghestan, ils vivent dans les parties montagneuses du district de Rutulsky . Selon Wolfgang Schulze, il y a 9 villages en Azerbaïdjan, où les Tsakhours constituent la majorité de la population, tous situé dans le Zaqatala. 13 autres villages dans les régions de Zaqatala et Gakh ont une importante minorité Tsakhour.

Culture
La principale occupation traditionnelle des Tsakhours comprend l'élevage de moutons, qui est la partie la plus importante de leur économie. Cependant, les Tsakhours sont également connus pour leurs compétences en tant que tailleurs de pierre, tailleurs, charpentiers et fabricants d'artisanat (qui comprend le tissage de tapis et le tricot).

Langue
La plupart des Tsakhours ont le tsakhour comme langue maternelle. Le taux de bilinguisme en tsakhour et en azéri est élevé. D'autres langues populaires parmi les Tsakhurs incluent le russe et le lezgien .

Références

Liens externes
 http://geo.ya.com/travelimages/az-tsakhur.html Archived
 Shakasana (site maintenu par Tsakhur sur leur langue, culture, histoire, etc.)

Peuple dans le Caucase
Groupe ethnique en Azerbaïdjan

Tsakhours


A Piano Tale er en musikfilm fra 2003 instrueret af Benjamin Holmsteen efter eget manuskript.

Handling
En spinkel kvindehånd nærmer sig et Steinwayflygels tangenter, slår en tone an, så flere. Forsigtigt, undersøgende. Et Mozart-tema vokser frem. Så ham: Som en tyr i en porcelænsbutik maser han sig frem til tangenterne og drukner hendes sarte toner i brusende jazzfraseringer. Men hun giver ikke op, kommer igen, tager udfordringen op. Efterhånden smelter deres musik sammen i et fælles tema ...

Referencer

Eksterne henvisninger

Musikfilm fra Danmark
Danske film fra 2003

A Piano Tale


Ante Breko (Split, 26. srpnja 1974.) je hrvatski športski novinar, radijski i televizijski novinar, športski djelatnik.

Životopis

Rodio se je u Splitu, 26. srpnja 1974. godine. Osnovnu i srednju školu završio je u Sinju. Aktivno se bavio nogometom u sinjskom Junaku do svoje 18. godine kada odlazi u Zagreb i izvjesni period provodi u nogometnom klubu Zagrebu. 1992. godine upisuje redovan studij na Fakultetu za fizičku kulturu Sveučilišta u Zagrebu. Diplomirao je 2000. godine kod profesora Valentina Barišića na temu "Utjecaj tehničko-taktičkih vježbi kod mlađe dobnih kategorija". Od 1996. godine počinje raditi kao novinar na Hrvatskom radiju - športski program na kojem se zadržava do 2003. godine. Od 2003. do 2006. godine predaje Tjelesno-zdravstvenu kulturu u dvjema zagrebačkim osnovnim školama.

"Sport nedjeljom"

2006. godine pokreče projekt "Sport nedjeljom" koja se privremeno emitira samo na zagrebačkoj televiziji Z1 da bi nakon nekoliko sezona emisija bila emitirana na desetak TV platforma, uključujući i nacionalne televizije Kapital Network i Sportska televizija - SPTV. "SPORT NEDJELJOM" od 2018. godine postaje ishodišna športska emisija jedinog hrvatskog športskog TV kanala Sportska televizija - SPTV. Ante Breko je voditelj, a producent Vlado Turković. Suvoditeljica je Tina Živković. Redatelj je HRT-ova legenda Milan Rosan. Emitirali su preko 500 emisija i emisija se emitira preko 13 godina.

Nagrade
Emisija "SPORT NEDJELJOM" pod uredničkom palicom Ante Breke dobitnik je sljedećih nagrada:

 2008. godine - nagradu za najbolju športsku emisiju u izboru NUT-a (Nezavisne udruge televizija)

 2016. godine - nagrada za najbolju športsku emisiju u izboru Zbora športskih novinara.

 2016. godine - nagrada Hrvatskog paraolimpijskog odbora za promicanje (iznimno medijsko praćenje) športa osoba s invaliditetom

 2017. godine - gradonačelnik grada Zagreba, Milan Bandić, emisiji je uručio "Medalju Grada Zagreba"

 2017. godine - Hrvatski olimpijski odbor urednika Antu Breku i emisiju "SPORT NEDJELJOM" nagradio je plaketom najboljih promicatelja hrvatskog športa

Ostalo
 "Zoom Magazin" kao gost emisije (2013.)
 "Svakodnevno" kao gost emisije (2016.)
 "Dudo i prijatelji" kao gost emisije (2022.)

Izvori

Vanjske poveznice

Večernji list Emisija 'Sport nedjeljom' ulazi u svoju 13. sezonu emitiranja

Fenix (VIDEO i FOTO) Sport nedjeljom – emisija koja je ugostila gotovo sve najrelevantnije sportske ikone Hrvatske

Životopisi, Split

Hrvatski nogometaši

Nogometaši NK Zagreba

Hrvatski novinari
Odgoj i obrazovanje u Hrvatskoj

Ante Breko


Barbara Harris (født 25. juli 1935, død 21. august 2018) var en amerikansk skuespiller og sanger. Som teenager begyndte hun at spille mindre roller på Playwrights Theatre Club i Chicago. Hendes teater karriere førte til hendes blev tildelt Tony Award i 1967 for sin præstation i The Apple Tree. Hun var også nomineret til prisen i 1962 og 1966. Indsatsen på film betød, at hun blev nomineret til en Oscar for bedste kvindelige birolle i 1972 (for sin rolle i Hvem er Harry Kellerman og hvorfor siger han disse skrækkelige ting om mig?), Golden Globe i 1966, 1976 og 1977 (2 nomineringer) og en Golden Laurel i 1966.

Filmografi
 A Thousand Clowns (1965)
 Åh far, stakkels far, mor har hængt dig i klædeskabet og jeg er så ked af det (1967)
 Hotel Plaza nr. 719 (1971)
 Hvem er Harry Kellerman og hvorfor siger han disse skrækkelige ting om mig? (1971)
 Krigen mellem mand og kvinde (1972)
 Mixed Company (1974)
 The Manchu Eagle Murder Caper Mystery (1975)
 Nashville (1975)
 Family Plot - den enes død (1976)
 Freaky Friday (1976)
 Lige i stødet (1978)
 The North Avenue Irregulars (1979)
 En mand med ambitioner (1979)
 Second-Hand Hearts (1981)
 Peggy Sue blev gift (1986)
 Nice Girls Don't Explode (1987)
 Fræk, frækkere, frækkest (1988)
 Lejemordernes træf (1997)

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Illinois
Sangere fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Tony-vindere

Barbara Harris


"Asleep"  é uma canção da banda britânica de rock The Smiths. Foi lançada no lado B do single "The Boy with the Thorn in His Side" em 16 de setembro de 1985, alcançando a posição 23 no UK Singles Chart. A canção também está nos álbuns de compilação The World Won't Listen e Louder Than Bombs, ambos de 1987, e foi incluída na remasterização de The Queen Is Dead em 2017.

História
Asleep foi tocada ao vivo apenas uma vez, em 1 de outubro de 1985, no Eden Court em Inverness, durante o último dia da turnê pela Escócia. Aparentemente, ocorreu de forma não intencional: depois que um piano, que não podia ser movido da lateral do palco, foi descoberto durante a passagem de som, Morrissey foi avistado no meio do palco, supostamente deitado em posição fetal no final da canção.

Lista de faixas

Tabelas

Recepção

Jack Rabid, do AllMusic, descreve "Asleep" como uma "canção de ninar", e o single completo como "ótimo... mais uma pena em um boné de joias [just another feather in a jeweled cap]", no sentido de que o considera uma conquista da qual a banda pode se orgulhar.

Na cultura popular
 Apesar de "Asleep" não ter sido incluído em The Queen Is Dead (1986), é mencionado várias vezes pelo personagem principal no romance The Perks of Being a Wallflower (1999), de Stephen Chbosky. Também é tocada na adaptação cinematográfica do livro.
 No filme Sucker Punch de 2011, a personagem interpretada por Emily Browning canta "Asleep".
 "Asleep" é tocada no episódio 3 da primeira temporada da série britânica Sex Education, quando a personagem Maeve está em uma clínica de aborto.

Canções sobre suicídio
Canções de 1985
Singles de 1985
Canções gravadas por The Smiths

Asleep


Jennifer O'Connell (née en 1983) est une femme politique canadienne de l'Ontario. Elle représente la circonscription fédérale ontarienne de Pickering—Uxbridge à titre de députée libérale à partir de 2015.

Biographie
Née à Pickering en Ontario, O'Connell étudie en sciences politiques à l'université de Toronto. Après un stage dans une firme spécialisée en relations de travail, elle entame une carrière publique en devenant conseillère municipal du district #1 de Pickering en 2006. Réélue en 2010 et en 2014, elle occupe le poste de mairesse suppléante.

Approchée par l'association libérale de la circonscription, elle décline prétextant sa réélection récente au conseil municipal avant de finalement accepter et remporter l'investiture en janvier 2015. Élue députée en 2015, elle est réélue en 2019 et en 2021.

Résultats électoraux

Références
Jennifer O'Connell - Chambre des communes du Canada

Naissance à Pickering
Député du Parti libéral du Canada
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Conseillers municipaux ontariens
Étudiant de l'Université de Toronto

Jennifer O'Connell


Team Taz , também chamado de Team FTW, foi um grupo vilão de wrestling profissional americano que aparecia na All Elite Wrestling (AEW). Eles receberam o nome de Taz, o líder e gerente do grupo.

História
No episódio de 21 de julho de 2020 do AEW Dark, Ricky Starks se aliou a Brian Cage, que estava acompanhado de Taz, ao atacar Darby Allin. Eles formaram oficialmente uma equipe conhecida como "Team Taz". O Team Taz começou uma rivalidade com Allin e Cody Rhodes. No episódio de 18 de novembro do Dynamite, Allin e Rhodes estavam sendo atacados pelo Team Taz, quando Will Hobbs veio ao ringue com uma cadeira e parecia que Hobbs estava prestes a atacar o Team Taz. No entanto, Hobbs atacou Rhodes e se aliou ao Team Taz. No episódio de 26 de novembro do Dynamite, o nome de Will Hobbs foi mudado para Powerhouse Hobbs. No episódio de 16 de dezembro do Dynamite, Hook (filho de Taz na vida real, Tyler Senerchia) foi apresentado como o mais novo membro do Team Taz depois que foi revelado que Hook estava treinando com Rhodes para ser um lutador. No mesmo episódio, o Team Taz também começou a rivalizar com Sting, que apareceu para ajudar Rhodes e Allin. No episódio de 24 de dezembro do Dynamite, o Team Taz confrontou Sting e estava prestes a atacá-lo, então as luzes se apagaram e Allin apareceu no ringue junto com Sting. No episódio Brodie Lee Celebration of Life do Dynamite em 30 de dezembro, Starks, Hobbs e Cage perderam a luta para Rhodes, Orange Cassidy e Preston "10" Vance. Quando a luta acabou, o Team Taz atacou Cody, Cassidy e Vance. Então as luzes se apagaram e Allin olhou para o Team Taz, as luzes se apagaram novamente pela segunda vez, mas desta vez Sting apareceu com Allin.

Um mês depois, no episódio de 21 de janeiro de 2021 do Dynamite, foi anunciado que Ricky Starks e Brian Cage enfrentariam Darby Allin e Sting em uma Street Fight no Revolution. No evento, o Team Taz foi derrotado por Sting e Darby. 10 dias depois no St. Patrick's Day Slam, o Team Taz apareceu e confrontou Sting e Allin, mas Cage tomou o microfone de Taz. Ele provocou uma face turn dizendo que respeitava Sting e que Sting ainda era "O Ícone", para desespero do Team Taz. Nos meses seguintes, a tensão aumentou no grupo entre Ricky Starks e Brian Cage. Durante isso, Powerhouse Hobbs também começou uma rivalidade com o estreante Christian Cage, depois que o grupo tentou recrutar Cage. No episódio de 21 de abril do Dynamite, Starks não foi derrotado por "Hangman" Adam Page. Durante a luta, Starks sofreu uma fratura no pescoço após uma reversão malsucedida de um german suplex. Depois disso, o resto do Team Taz atacou Page. Também na mesma noite, Hobbs perdeu para Christian Cage. Na semana seguinte, Brian Cage derrotou Adam Page. Em 14 de julho na 1º noite do Fyter Fest, Brian Cage perdeu o FTW World Championship para Ricky Starks após ser atingido na cabeça com o título por Hobbs, sendo efetivamente expulso do Team Taz.

Em 24 de novembro, Dante Martin se juntou ao grupo depois que Taz lhe ofereceu uma vaga. No entanto, em 8 de dezembro, Martin eliminou Ricky Starks do Dynamite Diamond Dozen Battle Royal, que efetivamente removeu Martin do grupo. Foi revelado que Dante se juntou ao grupo como parte de um esquema que criou com Lio Rush , seu parceiro de dupla na época.

Ao longo do primeiro semestre de 2022, Starks e Hobbs continuariam a se unir e perseguir o AEW World Tag Team Championship, enquanto Hook se tornaria um lutador individual e eventualmente viraria um face. No episódio de 20 de julho do Dynamite, Starks lançou um desafiante aberto  pelo FTW Championship, que foi respondido por Danhausen. No FIght for the Fallen em 27 de julho, Starks lançou um desafio aberto imediatamente após derrotar Danhausen, que foi respondido por Hook, que derrotou Starks pelo título. Após uma promo pós-jogo de Starks, Powerhouse Hobbs o atacou, tornado Starks um face e deixando o futuro do grupo em dúvida. Na semana seguinte, no episódio de 3 de agosto do Dynamite, Taz anunciou que estava oficialmente dissolvendo o Team Taz.

Membros

Linha do tempo

Títulos e prêmios

 All Elite Wrestling
 FTW Championship (3 vezes) – Cage (1), Starks (1), Hook (1)
 Casino Ladder Match (2020) – Cage
 Wrestling Observer Newsletter
 Melhor não-lutador (2020) – Taz

Referências

Stables da AEW

Team Taz


ستيفان رادو ، من مواليد 22 أكتوبر 1986 في بوخارست في رومانيا، لاعب كرة قدم روماني.

يلعب مع نادي لاتسيو الإيطالي منذ عام 2008.

بدأ باللعب مع منتخب رومانيا لكرة القدم في عام 2006.

روابط خارجية

ملاحظات

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية رومانيون
لاعبو كرة قدم رجالية رومانيون مغتربون
مدافعو كرة قدم رجالية
لاعبو كرة قدم من بوخارست
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون رومانيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون من بوخارست
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو دوري الدرجة الأولى الروماني
لاعبو دوري الدرجة الثانية الروماني
لاعبو كرة قدم رومانيون
لاعبو كرة قدم رومانيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو لاتسيو
لاعبو منتخب رومانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب رومانيا لكرة القدم
لاعبو نادي دينامو بوخارست
مواليد 1986
مواليد في بوخارست

ستيفان رادو


Kürdistan bayrağı (, ya da Ala Rengîn), Kürdistan'ı temsil eden bayrak. Irak'a bağlı Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin resmi bayrağı olarak kanunlaşmıştır. Kürtler tarafından ulusal bayrak kabul edilmektedir.

20. yüzyılda birçok bağımsızlıkçı Kürt örgütü tarafından Kürtlerin ulusal bayrağı olarak kabul edilen bayrak, ilk olarak Teşkilat-ı İçtimaiye Cemiyeti tarafından kabul edilmiştir. Mahabad Cumhuriyeti kurucu cumhurbaşkanı Kadı Muhammed tarafından Mustafa Barzani'ye emanet edilen bayrak 1992 yılında Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin resmi bayrağı olarak günümüze kadar gelmiştir.

Kürt ulusal renklerinden oluşmaktadır. Arka planda, birbirine paralel ve eşit olarak sırasıyla kırmızı, beyaz ve yeşil üç renk şeridi, bunların odağında koyu sarımsı renkle toplam 21 saçaklı Kürt güneşi (Rojê Kurdî) bulunmaktadır. 21 sayısı hürmet edilen bir sayıdır, kadim ve yerli Kürt dini olan Yezdanizmde ve onun modern dallarında "yeniden doğuşu/dirilişi" simgeler.

Tarih
Bayrak ilk olarak 1920 yılında kurulan Teşkilat-ı İçtimaiye Cemiyeti tarafından renk ve şekli kabul edilerek millî bayrak olarak ilan edildi. Ekrem Cemilpaşa Doza Kürdistan isimli eserinde buna ilişkin olarak şu bilgiyi aktarır: "Teşkilati ictimaiye cemiyeti uzunlama olarak üç renkten müteşekkil yukarıda kırmızı ortada beyaz üzerinde güneş ve altta yeşil renkli Kürt bayrağının renk ve şeklini tespit ederek milli bayrak olduğunu ilan etti."

Gottfried Müller "Yanan Doğu" adlı kitabında günümüzdeki Kürdistan bayrağını büyük Kürt milliyetçisi Remzi Nafi ile 1943 yılında Berlin'de hazırladıklarını şu sözlerle belirtmiştir:

Kürt gazeteci ve Kürt milliyetçisi yazar Musa Anter Hatıralarım 1-2 isimli eserinde 1948 yılında arkadaşları ile beraber İstanbul'da kurdukları gizli bir örgütün yemin töreninde kullanmak üzere bayrak hazırladığını şöyle ifade eder:

Mahabad Kürt Cumhuriyeti'nin kurucusu Kadı Muhammed savunmasında, Albay Rıza Niko Zade çantasından kırmızı, yeşil ve beyaz renkli, üzerinde orak-çekiç şekli olan bir bez parçası çıkararak Kadı Muhammed'e göstererek "bu senin hükümetinin bayrağı değilmiydi" diye sorar ve bayrağa tükürerek ayaklarının altında çiğnemeye başlar. Kadı ona dönerek;

Kullananlar
Kürdistan bayrağı şuan resmi olarak Kürdistan Bölgesel Yönetimi tarafından bölgesel yönetim bayrağı olarak kullanılmaktadır. Kürdistan bayrağı Türkiye Kürtleri, Irak Kürtleri, Suriye Kürtleri, İran Kürtleri ve Diaspora Kürtleri tarafından da ulusal bayrak olarak kullanılmaktadır.

PKK ve Kürdistan bayrağı

Türkiye-PKK çatışması nedeniyle Türk milletinin bir kısmı Kürdistan bayrağını PKK bayrağı sanmaktadır ve Türkiye'de Kürdistan bayrağı taşıyan birçok insana ve kuruluşa karşı defalarca çeşitli sözlü, fiziksel şiddet olayı yaşanmıştır. PKK, Kürdistan bayrağını reddetmektedir. Kürdistan bayrağı, Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin resmi bayrağıdır ve Türkiye dahil tüm devletler tarafından tanınmakta olup suç teşkil etmemektedir.

Kürdistan bayrağı Kürtlerin çoğunluğu tarafından ulusal bayrak kabul edildiği halde ulusal bayrak olarak kabul etmeyen tek grup PKK yandaşları ve PKK'nın bazı yöneticileridir. PKK, kendini feshettiği ve KADEK adını aldığı 2002 Kongresinde Kürdistan bayrağını kullanmıştır. Yine Kongre Gel'in 1. ve 2. Kongrelerinde divan masasında, kongre salonun üstünde bu bayrak kullanılmıştır. 2003-2004 tarihleri arasında Kürdistan bayrağını kabul edip ulusal bayrak olarak kullanmışsa da sonradan Irak Kürtlerinin Kürdistan Bölgesel Yönetimi'ni kurup resmi bayrağını Kürdistan bayrağı ilan etmesiyle birlikte Kürdistan bayrağını reddetmiştir ve 20.yüzyılda Türkiye Kürtleri tarafından oluşturulan Kürdistan bayrağının Barzani bayrağı olduğunu iddia etmiştir. Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi'nde iktidar partisi PYD'ye bağlı asayiş güçleri ve PKK'nın gençlik örgütü tarafından zaman zaman Kürdistan bayrakları yakılmıştır. Türkiye'de ise işçi bayramında HDP destekçisi bazı kişiler Kürdistan bayrağı taşıyan başka HDP'lilere saldırmışlardır.

İran Kürdistanında Kürtler tarafından kullanılan bayrak Kürdistan bayrağıdır ancak Kürdistan bayrağını kabul etmeyen PKK'nın İran uzantısı PJAK tarafından yapılan açıklamada Kürdistan bayrağı olarak 1946'da kurulan Mahabad Cumhuriyeti'nin bayrağını kabul ettikleri belirtilmiştir.

PKK'nın ilk komutanı Agit kod adlı Mahsum Korkmaz 13 Mayıs 1977 tarihinde Batman Lisesinde tarih öğretmeni ile derste tartıştıktan sonra öğretmene neden "Kürtlerden hiç söz etmiyorsun" dedikten sonra iki arkadaşı ile dışarı çıkar ve okulun önündeki bayrağı indirip, onun yerine kırmızı, yeşil ve beyaz zemin üzerine ortasında güneş olan bugün ki Kürdistan bayrağını kendi elleri ile çizip asmışlardır. Mahsum Korkmaz "Batman Lisesinin üç öğrencisi indirip parçaladıkları Türk bayrağı yerine Barzani'nin bayrağını çekti" haberiyle gazeteye manşet olmuştur.

Abdullah Öcalan Kürdistan bayrağı için şunları söyler;

Kürdistan Bayrak Günü
Kürdistan Bölgesel Yönetimi Parlamentosu 19 Haziran 2009'da aldığı kararla 17 Aralık 1945'te Mahabad Belediyesi binasında Kürdistan bayrağının dalgalanmasına ithafen 17 Aralık tarihini Kürdistan Bayrak Günü olarak ilan etti.

Galeri

Kaynakça

Özerk bölge bayrakları
Bayrak

Kürdistan bayrağı


An Poa rangkulensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pavel Nikolaevich Ovczinnikov ngan Anna Prokofevna Czukavina. An Poa rangkulensis in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Poa

Poa rangkulensis


Se le denomina Nymwars al conflicto social relativo al uso nombres reales como parte necesaria a acceder sitios web (muchos casos redes sociales). Desde el lanzamiento de Google+, en junio de 2011, en una de las políticas se prohibió cualquier denominación que no tuviera relación a la identidad real, como pseudónimos, apodos familiares o artísticos. El término es una composición de dos palabras inglesas: nym (de pseudonym, pseudónimo) y wars (de guerra). En Twitter, que no aplica dicha política, utilizan la etiqueta #nymwars como protesta. Medios especializados como Wired, The Atlantic, y The New York Times. lo califican de revolucionario.

Historia
Las principales razones por las cuales utiliza la política de nombres están relacionados con lo público. Según Google, es considerado como obligatoria (incluido el género sexual) debido a "precisamente ayudar a que se encuentren y se pongan en contacto consigo en línea". Desde su lanzamiento, los primeros casos de suspensión de cuentas famosas están Limor Fried, que añadió como nombre a "LadyAda" (nombre conocido), el rapista nerdcore Doctor Popular, y el columnista de LA Weekly y LA Times A.V. Flox sin previo aviso. Así mismo, como prevención, se eliminaron cuentas usurpadoras como el caso del fundador de Mozilla Blake Ross, y el actor estadounidense William Shatner. Este caso, generó un gran problema en la comunicación, por lo que se realizó quejas mediante Twitter y en otros medios. Mientras tanto, a inicios de agosto, la Electronic Frontier Foundation ha redactado sobre los casos de pseudónimos que deben aplicarse.

El 25 de julio, como respuesta a este problema, el vicepresidente de producto de Google Bradley Horowitz presentó un rápido proceso sobre el sistema de suspensión. El 17 de agosto, ellos implementaron un "periodo de gracia" para decidir si desean continuar o no, y dos días después presentaron el sistema de "cuentas verificadas para personas famosas o celebridades conocidas. En enero del 2012, los perfiles individuales podrán albergar sus propios apodos opcionalmente, siempre que sigan usando el nombre real, por una encuesta que se había realizado en la red.

Otros sitios como Facebook, en cambio, ocasionaron controversias. A pesar de que pueden permitir seudónimos en páginas, en los perfiles individuales solo se permitirán cuando éstos sea famosos; por ejemplo, cuando tienen muchos suscriptores, obtienen una cuenta verificada, etc. Sin embargo, hace unos meses, específicamente noviembre del 2011, la red suspende la cuenta de Salman Rushdie obligando a usar el nombre real Ahmed, generando quejas. Al mismo tiempo, una declaración del Departamento de Justicia de Estados Unidos generó temores a aquellos usuarios que no deseen revelar su identidad en la Internet.

Críticas
Una gran cantidad de comentaristas populares criticaron sobre los fundamentos de la política, incluyendo a tecnólogos como Jamie Zawinski, Kevin Marks, y Robert Scoble y organizaciones especificadas como la Electronic Frontier Foundation.

Algunos problemas que suele suceder si se añaden, están por ejemplo:

 Genera una confusión sobre la cultura de la Internet y las convenciones.
 Aumenta el riesgo de sufrir un acto violento o acoso, si estos relacionan los nombres con la información personal.
 No genera la correcta forma de identificarse, por lo que no se necesita para tener una "auténtica personalidad".
 Los datos que almacena en Google, no están relacionado con la política, por lo que es parte de su negocio financiero.
 Consideran a Google como mala aplicación a los nombres de celebridades con los reales, generando irrelevancia.
 No son eficaces para prevenir el spam en los correos vinculados con falsas notificaciones.
 La política entraría en caos con otras estatales y legales, como la ley federal alemana "Telemediengesetz", que permite el acceso anónimo a los servicios en línea como requisito legal.

Referencias

Servicios de Google
Controversias tecnológicas
Anonimato

Nymwars


1960 වසරේ ර/කරඳන මහා විද්‍යාලයෙන් අට වසරේ ශිෂ්‍යත්වය සමත්ව රත්නපුර සීවලී මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට ඇතුලත් වූ ටී. ආර්. අරියරත්න මහතා 1966 දී අපොස උසස් පෙළ විභාගය සමත්ව කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයට ඇතුළත් විය. 1972 දී භෞතික විද්‍යාව පිළිබඳ විශේෂ උපාධිය (BSc Special - Physics) දෙවන පෙළ ඉහළ සමාර්ථයක් ලබාගනිමින් සමත්වූ ඔහු 1979දී එක්සත් රාජධානියේ ඩරම් විශ්ව විද්‍යාලයෙන් න්‍යෂ්ඨික උපකරණ තාක්ෂණය (Nuclear Instrumentation) පිළිබඳ ආචාර්ය උපාධියත්, භෞතික විද්‍යා පර්යේෂණ හා අදාල මැක්ග්‍රෝහිල් ත්‍යාගයත්, එක්සත් රාජධානියේ පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩල ශිෂ්‍යත්වයත් දිනාගන්නා ලදි.

1972දී සහය කථිකාචාර්යවරයෙකු ලෙස කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවය කිරීම ඇරඹු ආරියරත්න මහතා 1979දී භෞතික විද්‍යා අංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය පදවියටත්, 1998දී මහාචාර්ය පදවියටත් පත්විය. එමෙන්ම 1991දී ශ්‍රී ලංකා විද්‍යාභිවර්ධන සංගමයේ E කොටසේ සභාපතිත්වයත්, 1999-2001 දක්වා භෞතික විද්‍යා ආයතනයේ සභාපතිත්වයටත් පත් විය. එම වකවානුවේදී කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ භෞතික විද්‍යා අංශයේ ප්‍රධානී තනතුර හෙබවූ ඔහු දැනට එම විශ්ව විද්‍යාලයේ විද්‍යා පීඨයේ පීඨාධිපති තනතුර දරයි.

ටී.ආර්. ආරියරත්න


Bohumil Říha (Vyšetice, 22. veljače 1907. – Prag, 12. prosinca 1987.) je bio češki književnik. Autor je opsežna opusa popularnih književnih djela za djecu i mladež. Unatoč didaktičnosti, moraliziranju i isticanju ideala kolektivizma i lijevoga socijalnoga utopizma, u zapletima priča i romana spretno je kombinirao smisao za realnost, pustolovnost i mladenačke izazove otkrivanja svijeta.  Za svoj rad primio je 1980. godine Nagradu Hans Christian Andersen.

Karijera
Jedna od njegovih najpoznatijih djela je Dječja enciklopedija (Dětská encyklopedie, 1959.) koja je od svojega svog objavljivanja uživala u gotovo kultnom praćenju – njena struktura daje, osim informacija za čitatelje-početnike, detaljnije informacije za djecu koja žele naučiti više o temama enciklopedije.

Njegova ostala djela uključuju Řeka (1962., zajedno s Karelom Friedrichom), Velká obrázková knížka pro malé děti (1976., zajedno s Milenom Lukešovom), Velká obrázková knížka o zvířatech (1981., zajedno s Milenom Lukešovom), Veselé povídky – a co ještě? (1964.)

Djela
 O lékaři Pingovi (1941.), O lékaři Pingovi a jeho svízelné cestě za spravedlností (1998.)
 O třech penízích (1941.)
 Kmotříček Blažej (1946.)
 O čertíkovi vykopnutém z pekla (1947.)
 Na útěku (1947.)
 Povstání na horách a jiné povídky (1949.)
 Země dokořán (1950.)
 Dvě jara (1952.)
 Setkání pod lesem (1953.)
 Na znamení zvonku (1953., 1954.)
 Cesta do Maďarska (1953.)
 Honzíkova cesta (1954.)
 Venkovan (1955.)
 O letadélku Káněti (1957.)
 O třech penízích a jiné povídky (1957.), O třech penízích, Povstání v horách, O lékaři Pingovi
 Dětská encyklopedie (1959., 1978., 1985., 1998.)
 Kdo bude žít (1960.)
 Náš Vítek (1961., 1970.)
 Řeka (1962.)
 Divný člověk (1964., 1988.)
 Divoký koník Ryn (1966.)
 Pět bohů táhne přes moře (1968.)
 Vedla mě náhoda (1969.)
 Adam a Otka (1970.)
 O rezavém rváči a huňatém pánovi (1971.)
 Přede mnou poklekni (1971.), I. dio trilogije o Jurju Podjebradskom
 Moje domovy (1972.)
 Nový Gulliver (1973.)
 Zatvrzelý sen (1973.)
 Doktor Meluzin (1973.)
 Jak jel Vítek do Prahy (1973.)
 Vítek je zase doma (1974.)
 Klouček Smítko (1974.)
 Jak vodníci udobřili sumce (1974.)
 Dva kluci v palbě (1975.)
 Vítek na výletě (1975.)
 Velká obrázková knížka pro malé děti (1976.)
 Naše Praha  (1976., 1982.)
 Chvála spisovatelství (1976.)
 Čekání na krále (1977.), II. dio trilogije o Jurju Podjebradskom
 A zbyl jen meč (1978.), III. dio trilogije o Jurju Podjebradskom
 Velká obrázková knížka o zvířatech (1981.)
 Indiánská romance (1981.)
 Svatba v rybníce (1982.)
 Vitek (1982.), Jak jel Vítek do Prahy, Vítek je zase doma, Vítek na výletě
 Stromy mé vlasti (1982.)
 Učitel Viktor Pelc (1984.)
 Já ho vypátrám sám (1987.)
 Cesta k lidskému srdci (1987.)
 Jak jsme šli do světa s dětskou knihou (1987.)
 Hra na kluka (1989.)
 Tajemná píšťala (1990.)

Izvori

Češki književnici
Dobitnici nagrade Hans Christian Andersen za pisanje

Bohumil Říha