Ragnarok online, ismi İskandinav Mitolojisinde "Son gün" anlamına gelen Ragnarok'tan gelen bir FRP oyunudur. Oyunu dışında Japonya'da 26 bölümden oluşan Anime serisi çıkmıştır.

Oyunun 15 farklı sunucusu vardır.

Karakterin özelliklerini belirtecek statlar vardır. Bunlar:
 STR (Strength) (Güç) Saldırı gücünüzü ve taşıyabileceğiniz en yüksek ağırlığı etkiler.
 AGI (Agility) (Çeviklik) Saldırı ve kaçış hızınızı etkiler.
 VIT (Vitality) (Dayanma gücü) HP miktarınızı, aldığınız hasarı (sihir olmadan), HP iyileşme hızınızı etkiler.
 INT (Intelligence) (Zeka) Büyüyle saldırı gücünüzü ve sihirsel yetenekleri iyileştirmeyi etkiler.
 DEX (Dexterity) (Ustalık) Dikkat oranı ve silah hasarını etkiler.
 LUK (Luck) (Şans) Kritik atak oranını ve mükemmel kaçışı etkiler.

HP(Hit Point) ve SP(Spell Point) olarak karakterinizin 2 sağlığı vardır. HP dayanıklılığı, SP ise büyü yapabilmeyi ifade eder. HP ve SP miktarınızı sol üstte bulunan Temel Bilgi penceresinden ya da karakterinizin altında gözüken 2 çubuktan görebilirsiniz (HP için yeşil, SP için mavi çubuk).

Oyuna başladığınızda Novice (Çaylak) olarak başlarsınız. 10 meslek seviyesi boyunca, oyun içinde temel yapacağınız pasif yetenekleri alırsınız. 10 seviyenin sonunda, mesleğinize karar verirsiniz. Oyunda 6 temel meslek vardır. Bunlar: Archer, Acolyte, Merchant, Mage, Swordman ve Thief. Herhangi birini seçip meslek seviyesi 40 ya da üzeri olduğunuzda 2. mesleklere geçiş yapabilirsiniz. Seçtiğiniz mesleğe göre dallara ayrılırsınız:
 Archer 1)Bard (Bay), Dancer (Bayan) 2)Hunter
 Acolyte 1)Priest 2)Monk
 Merchant 1)BlackSmith 2)Alchemist
 Mage 1)Wizard 2)Sage
 Swordman 1)Knight 2)Crusader
 Thief 1)Assassin 2)Rogue

Seviye 99 olunca, gelişmiş mesleklere geçebilirsiniz. Gelişmiş meslekler normal mesleklerin kendi yetenekleri dışında daha güçlü yeteneklere sahiptirler ve HP/SP'leri %30 daha fazladır.

 Hunter,Bard/Dancer>Sniper,Clown/Gypsy
 Priest,Monk>High Priest,Champion
 BlackSmith, Alchemist>WhiteSmith,Biochemist
 Wizard,Sage>High Wizard,Professor
 Knight,Crusader>Lord Knight,Paladin
 Assassin,Rouge>Assassin Cross,Stalker

Dış bağlantılar
 Ragnarokonline Resmi Fan sitesi
 Ragnarok Fan Sitesi (Türkçe)

Microsoft Windows oyunları
Güney Kore'de geliştirilen video oyunları
2002 video oyunları
Devasa çevrimiçi rol yapma oyunları
Çok oyunculu oyunlar
2002 MMORPGleri

Ragnarok Online


Nedstrandsfjorden er den østlige del af Boknafjorden og ligger mellem Tysvær og Finnøy kommune i Rogaland fylke i Norge. Fjorden har indløb mellem Stong i Tysvær i vest og Kyrkjøy i Sjernarøyane i øst. Indløbet ligger lige øst for indløbet til Hervikfjorden.

Nedstrandsfjorden deler sig i flere grene videre ind i landet. Vestre Ombofjorden går mod syd  mellem Sjernarøyane og Ombo, Jelsafjorden går østover, Sandsfjorden går mod nordøst og Vindafjorden går nordover. Nedstrandsfjorden strækker sig omkring 17 kilometer mod øst, til der hvor Jelsafjorden, Sandsfjorden og Vindafjorden har sine indløb. Sandsfjorden går videre mod nordøst til bunden af Hylsfjorden, der er 65 kilometer lang, og helt ind til Sauda, som ligger i bunden af Saudafjorden, der er 61 kilometer lang.
På nordsiden af fjorden stikker der flere dybe vige ind fra fjorden. Muslandsviken går ind til bebyggelsen Lernaland og Hinderåvågen går ind til landsbyen Hinderåvåg. Øst for Hindarvåg ligger landsbyen Nedstrand, som har givet navn til fjorden.

Fra Helgøy/Sjernarøyane i Finnøy kommune går der færge over fjorden til Nedstrand.

Dumpningsområdet i Nedstrandsfjorden
Nedstrandsfjorden er over 700 m dyb og har i perioder været benyttet til dumpning af udrangerede skibe, ammunition og andet. Et udvalg af skibene som er sænket her:

 1. maj 1970: «Fisterfjord», - lokal rutebåd kondemneret efter brand.

 12. januar 1980: «Kavholm», -kondemneret notbåd.

 23. januar 1983: «Stolmen», -udrangeret lokal rutebåd.

 18. november 1983: «Alexander L. Kielland», - havareret boligplatform.

 4. oktober 1985: «Fjordsveis» ex.«Fjorddrott», -udrangeret lokal rutebåd efter et bevaringsforsøg måtte opgives.

 ca. 1985-1986: «Åmøyfjord», - kondemneret  fiskefartøj med fortid som lokal rutebåd.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Rogaland
Tysvær
Finnøy

Nedstrandsfjorden


John Hellins () a fost un autodidact, profesor de școală, matematician, astronom și paroh englez.

Primii ani
S-a născut în Devon, fiind fiul unei familii sărace, fiind  instruit pe cheltuiala parohiei.

A devenit profesor de școală și prin muncă asiduă și patronat a devenit asistentul lui Nevil Maskelyne, astronomul regal în 1773.

Activitatea de preot
A continuat activitatea de cleric, slujind drept curat la Constantine, Kerrier (1779–1783) și apoi la Greens Norton, lângă Towcester. În 1789 a fost primit la Trinity College, Cambridge și, în cele din urmă, a absolvit în 1800. În 1790 a devenit vicar la Potterspury din Northamptonshire. La 10 noiembrie 1794 s-a căsătorit cu Anne Brock din North Tawton. El a fondat școala din satul Potterspury, care astăzi îi poartă numele.

Recunoașterea contribuției sale științifice
S-a remarcat ca matematician și astronom. A devenit bursier al Royal Society în 1796. Trei ani mai târziu (1799) a fost distins cu Medalia Copley, în mare parte pentru calculele sale asupra perturbațiilor planetare.

Analytical Institutions
A supravegheat traducerea din italiană a Instituzioni analitiche ad uso della gioventù italiană de Maria Gaetana Agnesi, care a fost publicată în 1801 de Taylor și Wilks, Londra, sub titlul Analytical Institutions in Four Books.

Note

Lectură suplimentară
 John Hellins: RE Anderson, "Hellins, John (d. 1827)", rev. Adrian Rice, Link la articolul din ODNB accesat la 30 mai 2007.
 William Wales: EI Carlyle, "Wales, William (bap. 1734, d. 1798)", rev. Derek Howse, Link la articolul din ODNB accesat la 20 august 2007
 Thomas Keith: WAJ Archbold, "Keith, Thomas (b. 1759, d. 1824)", rev. Ruth Wallis, Link la articolul din ODNB, accesat la 20 august 2007
 William Beloe: Antonia Forster, "Beloe, William (1758-1817)", Link la articolul din ODNB accesat la 21 august 2007. Beloe a fost unul dintre proprietarii The British Critic .

Nașteri în 1749
Decese în 1827
Astronomi englezi
Fellows of the Royal Society
Laureați ai Medaliei Copley
Nașteri cu dată necunoscută
Astronomi din secolul al XVIII-lea
Astronomi din secolul al XIX-lea
Preoți englezi

John Hellins


Kiowa er en stamme af Amerikas oprindelige folk. I nutiden anerkendes de officielt under navnet Kiowa-stammen fra Oklahoma med basis i Carnegie. Kiowasproget (Cáuijògà), der tilhører tanosprogene, tales stadig. I 2011 fandtes der cirka 12.000 kiowaer.

Historie
I det 17. og 18. århundrede holdt stammen til i den sydvestlige del af det nuværende Montana. Her hjalp crowerne dem med overgangen fra et liv i Rocky Mountains' bjergdale til en ny tilværelse på prærien.
Med anskaffelsen af heste cirka 1680 startede kiowaerne på en årelang og etapevis folkefærd mod syd. Den bragte dem først omkring Devils Tower, Wyoming, og siden til Black Hills i South Dakota.  Kiowaerne regner med, at de omkring 1765 kom i besiddelse af deres helligste genstand, Tay-May, der er stammens soldansdukke. Den er en kopi af en crowdukke, som en arapaho bragte med, da han giftede sig ind i stammen. Kiowaerne drog videre sydpå til Rocky Mountains i Colorado og til slut ned på Great Plains i begyndelsen af det 19. århundrede. En lille vennestamme, prærie-apacherne eller kiowa-apacherne, fulgte dem hele vejen.  Sammen opererede de snart i et udstrakt område fra dybt inde i Mexico syd for deres kerneområde til South Dakota i nord. Stammen ernærede sig ved bisonjagt.

På den sydlige prærie udkæmpede kiowaerne slag med comancherne til 1790.

Massakren på en kiowalejr i 1833 begået af osagekrigere huskes som Cut-throat massakren. Angriberne skar hovederne af deres ofre og smed dem i lejrens gryder. Osagerne erobrede samtidig Tay-May. Kiowaerne kunne først danse soldans, da de fik dukken tilbage i 1835.  Som følge af høvding Adates ubesindige lederskab op til massakren afløste Dohasan (Little Bluff) ham.  Han bevarede posten som øverste høvding frem til 1866.

I 1838 massakrerede cheyennerne og arapahoerne en fælles lejr kiowaerne, kiowa-apacher og comancher i Oklahoma. Kiowaerne forberedte årets soldans, som de måtte opgive på grund af de mange dræbte.  To år senere indgik de involverede stammer en varig fred.

Kiowaerne kæmpede fra tid til anden mod både pawnees, ute- , sauk- og foxindianere samt navahoer og tonkawaer. Vintertællingerne ført af kiowaer rummer mange henvisninger til krigere, der enten døde på slagmarken eller vendte hjem i triumf efter kampe med fjendtlige indianere.

Som et præriefolk rigt på heste forsynede kiowaerne længe flere stammer langt nordpå, blandt andre arikaraerne, med ridedyr i bytte for især majs og andre afgrøder. . De byttede sig til eftertragtede europæiske varer i forskellige handelsposter, da disse blev opført tæt på kiowaerne i tiden efter 1830.

Tidligere ukendte sygdomme bragt med af europæerne ramte kiowaerne med års mellemrum. I 1839 nåede en omfattende koppeepidemi for eksempel stammen, mens flere døde af kolera i 1849.

Kiowakrigere angreb tidligt hvide bebyggelser i Mexico. Med øget gennemrejse ad Santa Fe Trail og indvandring af amerikanere i og omkring kiowaernes centrale områder kom det til sammenstød mellem de to grupper. I november 1864 måtte Kit Carson trække sin styrke af både frivillige hvide og indianske spejdere fra jicarilla apacherne og uterne tilbage efter et mislykket angreb på en lejr kiowaer og comancher ved Canadian River.  I 1867 blev kiowaerne tvangsflyttet til et reservat i det sydvestlige Oklahoma. Efter de sidste kampe i 1875 deporterede amerikanerne en gruppe kiowaer til Fort Marion i Florida.

Kultur

Referencer

Litteratur

Oprindelige amerikanere i USA

Kiowa


In science, absorptivity may refer to:

Molar absorptivity, in chemistry, a measurement of how strongly a chemical species absorbs light at a given wavelength
Absorptance, in physics, the fraction of radiation absorbed at a given wavelength
, information on the radiometrical aspect

Absorptivity


Podocarpus magnifolius er sígrænt tré frá Kólumbíu, Perú, Panama, Venesúela, og Bólivíu.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Podocarpus magnifolius


O'odham (pronounced ) or Papago-Pima is a Uto-Aztecan language of southern Arizona and northern Sonora, Mexico,  where the Tohono O'odham (formerly called the Papago) and Akimel O'odham (traditionally called Pima) reside. In 2000 there were estimated to be approximately 9,750 speakers in the United States and Mexico combined, although there may be more due to underreporting.

It is the 10th most-spoken indigenous language in the United States, the 3rd most-spoken indigenous language in Arizona after Western Apache and Navajo. It is the third-most spoken language in Pinal County, Arizona, and the fourth-most spoken language in Pima County, Arizona.

Approximately 8% of O'odham speakers in the US speak English "not well" or "not at all", according to results of the 2000 Census. Approximately 13% of O'odham speakers in the US were between the ages of 5 and 17, and among the younger O'odham speakers, approximately 4% were reported as speaking English "not well" or "not at all".

Native names for the language, depending on the dialect and orthography, include , , and .

Dialects
The O'odham language has a number of dialects.
 Tohono O'odham
 Cukuḍ Kuk
 Gigimai
 Huhu'ula (Huhuwoṣ)
 Totoguanh
 Akimel O'odham
 Eastern Gila
 Kohadk
 Salt River
 Western Gila
 Hia C-ed O'odham
 ?

Due to the paucity of data on the linguistic varieties of the Hia C-eḍ O'odham, this section currently focuses on the Tohono O'odham and Akimel O'odham dialects only.

The greatest lexical and grammatical dialectal differences are between the Tohono O'odham (or Papago) and the Akimel O'odham (or Pima) dialect groupings. Some examples:

There are other major dialectal differences between northern and southern dialects, for example:

The Cukuḍ Kuk dialect has null in certain positions where other Tohono O'odham dialects have a bilabial:

Morphology
O'odham is an agglutinative language, where words use suffix complexes for a variety of purposes with several morphemes strung together.

Phonology

O'odham phonology has a typical Uto-Aztecan inventory distinguishing 21 consonants and 5 vowels.

Consonants

The retroflex consonants are apical postalveolar.

Vowels

Most vowels distinguish two degrees of length: long and short, and some vowels also show extra-short duration (voicelessness).

   "Seri"
   "permission"
   "you"
   "I don't know", "who knows?"

Papago  is pronounced  in Pima.

Additionally, in common with many northern Uto-Aztecan languages, vowels and nasals at end of words are devoiced. Also, a short schwa sound, either voiced or unvoiced depending on position, is often interpolated between consonants and at the ends of words.

Allophony and distribution

 Extra short  is realized as voiceless  and devoices preceding obstruents:   →  "jackrabbit".
  is a fricative  before unrounded vowels:  .
  appears before  and  in Spanish loanwords, but native words do not have nasal assimilation:   "hill",   "meet",   "monkey". , , and  rarely occur initially in native words, and  does not occur before .
  and  are largely in complementary distribution,  appearing before high vowels ,  appearing before low vowels :  "sing". They contrast finally ( (1st imperfective auxiliary) vs.  "next to speaker"), though Saxton analyzes these as  and , respectively, and final  as in  as . However, there are several Spanish loanwords where  occurs:  "number". Similarly, for the most part  and  appear before low vowels while  and  before high vowels, but there are exceptions to both, often in Spanish loanwords:  "wine", TO weco / AO veco ("[de]bajo") "under".

Orthography

There are two orthographies commonly used for the O'odham language: Alvarez–Hale and Saxton. The Alvarez–Hale orthography is officially used by the Tohono O'odham Nation and the Salt River Pima–Maricopa Indian Community, and is used in this article, but the Saxton orthography is also common and is official in the Gila River Indian Community. It is relatively easy to convert between the two, the differences between them being largely no more than different graphemes for the same phoneme, but there are distinctions made by Alvarez–Hale not made by Saxton.

The Saxton orthography does not mark word-initial  or extra-short vowels. Final  generally corresponds to Hale–Alvarez  and final  to Hale–Alvarez :

 Hale–Alvarez  vs. Saxton   "cottontail rabbit"
 Hale–Alvarez  vs. Saxton   "I"

Disputed spellings

There is some disagreement among speakers as to whether the spelling of words should be only phonetic or whether etymological principles should be considered as well.

For instance,  vs.  ("frybread"; the spellings  and  are also seen) derives from  (a warm color roughly equivalent to yellow or brown). Some believe it should be spelled phonetically as , reflecting the fact that it begins with , while others think its spelling should reflect the fact that it is derived from  ( is itself a form of , so while it could be spelled , it is not since it is just a different declension of the same word).

Grammar

Syntax

O'odham has relatively free word order within clauses; for example, all of the following sentences mean "the boy brands the pig":

In principle, these could also mean "the pig brands the boy", but such an interpretation would require an unusual context.

Despite the general freedom of sentence word order, O'odham is fairly strictly verb-second in its placement of the auxiliary verb (in the above sentences, it is ):

  "I am working"
 but  "I am not working", not **pi cipkan 'añ

Verbs
Verbs are inflected for aspect (imperfective , perfective ), tense (future imperfective ), and number (plural ). Number agreement displays absolutive behavior: verbs agree with the number of the subject in intransitive sentences, but with that of the object in transitive sentences:

  "the boy is working"
  "the boys are working"
  "the boy is branding the pig"
  "the boys are branding the pig"
  "the boy is branding the pigs"

The main verb agrees with the object for person ( in the above example), but the auxiliary agrees with the subject:  "I am branding the pigs".

Nouns
Three numbers are distinguished in nouns: singular, plural, and distributive, though not all nouns have distinct forms for each. Most distinct plurals are formed by reduplication and often vowel loss plus other occasional morphophonemic changes, and distributives are formed from these by gemination of the reduplicated consonant:

  "dog",  "dogs",  "dogs (all over)"
  "car",  "cars",  "cars (all over)"
  "cat",  "cats"

Adjectives
O'odham adjectives can act both attributively modifying nouns and predicatively as verbs, with no change in form.

  "This water is cold"
  "I like cold water"

Sample text
The following is an excerpt from O'odham Piipaash Language Program:  ("Roadrunner"). It exemplifies the Salt River dialect.

In Saxton orthography:

See also

 Tohono O'odham
 Pima Bajo language

References

External links

O'odham Swadesh vocabulary list (Wiktionary)
Papago – English Dictionary
Tohono 'O'odham-English Dictionary, Volume I and Volume II
The 'O'odham Texts - Includes stories with phonetic transcription, audio, and translation created by linguist Madeleine Mathiot with Jose Pancho and others.

Agglutinative languages
Piman languages
Languages of the United States
Indigenous languages of Mexico
Indigenous languages of Arizona
Indigenous languages of the Southwestern United States
Indigenous languages of the North American Southwest
Tohono O'odham culture
Verb-second languages

Oʼodham language


Prime time veya altın saatler, televizyon yayınlarının en çok izlendiği zaman dilimidir.

Prime time kuşağı akşam ve gece saatlerini kapsamakla birlikte, tam saat aralığı ülkeden ülkeye ve bölgeden bölgeye değişiklik gösterebilir. Türkiye'de 20.00 - 23.00, ABD'de Doğu ve Merkezi Zaman Dilimlerine göre 20.00 - 23.00, Dağ ve Pasifik Zaman Dilimlerine göre 19.00 - 22.00, Hindistan'da ve bazı Orta Doğu ülkelerinde 20.00 - 23.00 saatleri prime time kuşağı olarak kabul edilir. Televizyonlardan farklı olarak radyolarda ise 18.00 - 21.00 saatleri prime time kuşağı olarak kabul edilir.

Bu kuşakta genellikle diziler, filmler, reality şovlar, eğlence programları ve maçlar yayımlanır.

Televizyon kanalları, reklam gelirlerinin büyük bir kısmını bu kuşakta yayımlanan reklamlardan elde ederler.

Kaynakça

Televizyon terminolojisi

Prime time


ක්‍රි. පූ 06 වන සියවසේ ආගමික තත්වය

* ඉන්දීය ඉතිහාසයේ ප්‍රභවය ඉන්දු නිම්න

ශිෂ්ටාචාරයෙන් ඇතිවිය.

* මෙකල මව් දෙවඟන පිදීම, ජල වන්දනය,

වෘක්ෂ වන්දනය, මලවුන් පිදීම ආදී විවිධ

ඇදහිලි රාශියක් විය.

* වෛදික ශිෂ්ටාචාරයේ මුල් අවධිය ඍග්

වෛදික යුගය වූ අතර මෙකල ස්වභාවික

වස්තූන්ට දෙවත්වයක් ආරෝපණය කළ

බහූදේවවාදී ස්වරූපයක් නිරූපිත යුගයක්

විය.

* පශ්චාද් වෛදික යුගයේ බහූදේවවාදී

ස්වරූපයෙන් මිදී සියල්ල එක් දෙවියෙකු

යටතට හෙවත් බ්‍රහ්මන් මුල්කොටගත් ඒක

දේවවාදී ස්වරූපයක් නිරූපනය කෙරිණ.

* ක්‍රි.පූ 6 වන සියවසේ පළමුව බමුණු දහම

ප්‍රචලිතව පැවති අතර එය බ්‍රාහ්මණ අවධිය

නමිනි.

* මේ අවධියට ප්‍රතිවිරුද්ධව පරම සත්‍ය සොයා

පිරිස් වනගත වූ අවධිය අරණ්‍යක අවධිය

නමිනි.

* පරම සත්‍ය සොයාගත් ශාස්තෘන් වෙත ගොස්

අන්තේවාසිකව හිඳිමින් සිප් සතර

ඉගෙනගත් අවධිය උපනිශද් අවධිය නමිනි.

* සංකීර්ණ ආගමික පසුබිමක් පැවති මේ

යුගය බ්‍රහ්මජාල සූත්‍රයට අනුව ආගමික

දෘෂ්ටි 62 ක් විය.

* ඒ අතුරින්,

> බමුණු දහම.

> ජෛන දහම මුල්කොටගත් ශට් ශාස්තෘන්.

> බුදු දහම.

වඩාත් ප්‍රචලිත විය.

* මෙම දර්ශනයන්ට අමතරව,

> ආජීවක.

> පරිබ්‍රාජක.

> අචේලක.

> සචේලක.

> ජටිල.

යන අවශේෂ දර්ශනද

වැදගත්වේ.

* තතු අධ්‍යනයේදී ඍග්, යජූර්, සාම, අතර්වන්

වැනි චතුර්වේද, බ්‍රාහ්මණ, අරණ්‍යක,

උපනිශද් ග්‍රන්ථ, භාගවතී සුත්ත, සාමවතී

සුත්ත වැනි ජෛන ග්‍රන්ථ සහ මහා වග්ග

පාලි,චුල්ල වග්ග පාලි, දීඝ නිකාය, මජ්ඣිම

නිකාය, සංයුක්ත නිකාය, අංගුත්තර නිකාය

වැනි බෞද්ධ ග්‍රන්ථ ද වැදගත් වේ.

මතු සම්බන්ධයි෴

සටහන,

බලංගොඩ සරණ හිමි.

චන්දිම විජේබණ්ඩාර ගුරුකුලය.

M.Jinarathana

භාරතීය බ්රාහ්මණ අධිකාරිය සමාජය ක්රිපූ 6 වන සියවස


Eugen Mezei (n. 1882, Petreștii de Sus - d.1966, Turda) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotarârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Eugen Mezei s-a născut la Petreștii de Sus și a  fost delegat al Cercului Vințu de Sus. A studiat dreptul, fiind avocat la Turda și consilier juridic al orașului Turda până în 1944. A decedat la Turda, în 1966.

Studii
A urmat studii in drept.

Activitate politică
Eugen Mezei a fost delegat la Marea Adunare Națională de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918 ca reprezentant al Cercului Vințului de Sus. A activat în cadrul Desparțamântului Turda al "Astrei" și al "Societății române de lectură". În timpul Primului Razboi Mondial, a dezertat încercând să treacă în România, a fost prins și condamnat la moarte dar a scăpat datorită intervenției unor ofițeri de origine română.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban și Nicolae Josan, Dicționarul personalitaților unirii. Trimișii românilor transilvaneni la Marea adunare Națională de la Alba Iulia, Ed.Altip, Alba Iulia, 2003

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
 Marea Adunare Naționala de la Alba Iulia

Nașteri în 1882
Decese în 1966
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Avocați români
Transilvăneni
Români din Austro-Ungaria

Eugen Mezei


Türkiye'de sadece Ege Üniversitesi bünyesinde bulunan Deri Mühendisliği  Bölümü'nün temeli E.Ü. Ziraat Fakültesi bünyesinde 1960 yılında kurulan "Lif Teknolojisi Kürsüsü" ne dayanmaktadır. İlerleyen dönemlerde bölüm sırasıyla; "Tekstil Maddeleri ve Deri Teknolojisi Kürsüsü", "Deri ve Lif Teknolojisi Anabilimdalı", "Deri Teknolojisi Bölümü" ve 1999 yılında Mühendislik Fakültesine bağlanarak "Deri Mühendisliği Bölümü"'ne dönüştürülmüştür. Bölüm hâlen Türkiye'de, Deri Mühendisliği alanında Lisans ve Lisansüstü düzeyde eğitim veren tek akademik kuruluştur.

Deri Mühendisliği eğitimi; Mühendislik Fakültesi temel eğitim prensiplerini kapsayan mühendislik dersleri ile mesleki ders ve uygulamalardan oluşan bir programa sahiptir. Lisans, yüksek lisans ve doktora programları Bologna kriterleri uyarınca düzenlenmiştir. Bir yılı seçmeli yabancı dil ve dört yıl lisans eğitimini içeren program toplam 240 AKTS ve 160 kredi/saatten oluşmaktadır. Temel mühendislik dersleri tüm program içinde %40 dolayında bir paya sahip olup, geri kalan kısım ise mesleki dersler ve uygulamalardan oluşmaktadır. Öğrenciler eğitimlerinin 6. yarıyılı sonunda; deri fabrikalarında, kimyasal madde üreten ve pazarlayan firmalarda, deri konfeksiyon işletmelerinde, ayakkabı fabrikalarında, suni deri fabrikalarında, deri ürünleri tasarımı ve moda kuruluşlarında, AR-GE merkezleri ve laboratuvarlarda 4 hafta süre ile staj yapmak mecburiyetindedir. Bitirme tezlerini araştırma ve incelemeye yönelik hazırlayan öğrenciler, bölümdeki mevcut laboratuvarlardan yararlanmaktadır.

Deri Mühendisliği bölümünün eğitim hedefi; dünya deri ve deri mamulleri sanayinin ihtiyacı olan yüksek standartlara sahip mühendisleri yetiştirmektir. Bu kapsamda; Türk Deri Endüstrisinin gereksinim duyduğu günümüz modern teknolojisini kullanabilecek ve AR-GE çalışmaları yapabilecek, sektörün sorunlarını bilimsel, teknik ve teknolojik anlamda çözebilecek, modaya uygun yeni ürünler geliştirebilecek nitelikte Deri Mühendislerinin mezun edilmesi amaçlanmaktadır.

Türkiye'deki tek, dünya üzerinde ise deri ve ayakkabı sanayine yönelik eğitim veren birkaç akademik kurumdan biridir. Bu bölüme yurt dışından eğitim için öğrenciler de geldiği için uluslararası bir bölüm niteliğindedir. Mezunlar sadece deri ve ayakkabı üretiminde değil, aynı zamanda moda ve tasarım alanlarında da kendilerini geliştirerek kariyer yapma imkanına sahiptir.

Deri mühendisleri Türkiye'deki ve yurt dışındaki; deri fabrikalarında, kimyasal madde üreten ve pazarlayan firmalarda, deri tasarımı ve moda kuruluşlarında, deri konfeksiyon işletmelerinde, ayakkabı fabrikalarında, suni deri fabrikalarında, AR-GE kuruluşları ve laboratuvarlarda, sektörel danışmanlık firmalarında çalışma olanaklarına sahiptir.
Ayrıca, yüksek lisans ve doktora eğitimlerine devam ederek akademik kariyer yapabilmektedir

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ege Üniversitesi Deri Mühendisliği bölümü

Mühendislik dalları

Deri mühendisliği


Pomerol (; ) is a commune in the Gironde department in Nouvelle-Aquitaine near Bordeaux in southwestern France.

Wine

With only . Pomerol is the smallest wine producing area in the Bordeaux region. It is more a community where the vineyards are family-shared. The mostly small-sized producers in the area produce red wines. As in the neighbouring appellation of Saint-Émilion, the predominant grape variety is Merlot, often with Cabernet Franc and smaller quantities of Cabernet Sauvignon. Unlike other Bordeaux regions, Pomerol has no official wine ranking or classification. However, wines like Château Pétrus and Château Le Pin are priced as high as the classified first growths of the Pauillac and Saint-Émilion such as Château Ausone and Château Cheval Blanc.

The next-door and slightly larger "satellite" appellation of Lalande-de-Pomerol produces similar wines which are shorter-lived and less expensive.

Population

See also
French wine
Bordeaux wine
Plan Bordeaux
Communes of the Gironde department

References

External links

 Pomerol wine information

Communes of Gironde

Pomerol


George Read (18 Eylül 1773 – 21 Eylül 1798), Amerikalı hukukçu ve politikacıdır. Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi'nin onaylandığı Kıtasal Kongresine, Delaware delegesi olarak katılmış ve bu belgeyi imzalamıştır. 1787'deki Amerikan Anayasası'nı hazırlama toplantısına Delaware başkanı olarak Federalist Parti'den katılmıştır.

Ailesi ve gençlik yılları
Read, 18 Eylül 1733'te Maryland eyaleti Cecil County'de John ve Mary Howell Read çiftinin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Babası John Read Büyük Britanya'ya bağlı İrlanda'nın zengin kentlerinden biri olan Dublin'den Maryland'e gelmiştir ve Cecil kentine bağlı olan Charlestown kasabasının kurucularından biri olmuştur. George henüz küçük yaşlardayken, ailesi Delaware eyaletinin New Castle kentine taşınmıştır.

George Read Philadelphia Akademisi'nde hukuk eğitimi görmüş ve on beş yaşında mezun olmuştur. John Moland'ın Philadelphia'daki hukuk bürosunda bir süre çalıştıktan sonra 1753'te Philadelphia barosuna girmiş bir yıl sonra da avukatlık bürosu açmak için New Castle 1763'te Anglikan, Immanuel kilisesi papazı George Ross'un kızı Gertrude Ross Till ile evlenmiştir. Ayrıca George Ross'ta Amerikan Bağımsızlık Bildirgesine Pennsylvania delegesi olarak imza atmıştır. George ve Gertrude çiftinin beş çocukları olmuştur: John, George Jr., kentine geri dönmüştür.
William, John ve Mary.

1763'te İngiliz vali John Penn tarafından Delaware'in 3 idari bölgesi için krallık hukuk danışmanlığı (Crown Attorney General) görevine getirilmiş ve Kıtasal Kongre'ye (1774) kadar bu görevde kalmıştır.

Amerikan devrimi

18. yüzyılda Delaware'da iki çeşit siyasi eğilim vardı. Birincisi 'Court' partisi olarak adlandırılan Anglikan ağırlıklı, Krallık yönetiminin iyi işlediğini düşünen ve Kent ve Sussex kentlerinde güçlü olan gruptu. Diğeri ise 'Country' partisi olarak adlandırılan İskoç ve İrlandalı Amerikalılardan oluşan ve New Castle kentinde güçlü bulunan en çabuk şekilde İngiltere'den bağımsızlığın kazanılması gerektiğini düşünen gruptu. Read, Court partisinin politikalarını daha ideal buluyordu. İş arkadaşı John Dickinson ile birlikte arkadaşları ve komşuları olan Thomas McKean ve Caesar Rodney'nin düşüncelerine karşı duruyordu.

Bu sebeple Read Delaware halkı ile Krallık arasındaki anlaşmazlıkları çözüme kavuşturmaya çalışıyordu. Herkes gibi o da damga yasası ve benzeri yasalara karşı durmuş ve protestolara katılmıştır fakat açık bir şekilde bağımsızlığı desteklememiştir. Bununla birlikte Amerikan devrimin ilk adımlarından sayılan posta teşkilatının Delaware komisyonu (Committee of Correspondence) başkanı olmuş ve birinci ve ikinci kıtasal kongreye daha radikal düşünen Thomas McKean ve Caesar Rodney ile birlikte seçilmiştir. Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi'nin oylanacağı 2 Temmuz 1776'da Daleware delegeleri içindeki anlaşmazlık çözülmüş ve Read Bildirgenin son haline imzasını atmıştır.

Delaware'deki hizmetleri

Amerikan Bağımsızlığı beklenmesinden dolayı Delaware eyaleti 15 Haziranda İngiltere Krallığından ayrıldığını ilan etmiştir. Delaware eyalet meclisi bir anayasa hazırlamak için seçime gitmiş ve Read bu komisyona seçilmiştir.

Read daha sonra Delaware eyalet meclisine seçilmiş ve 1776/77, 1777/78 dönemlerinde oturum başkanlığında bulunmuştur. Delaware başkanı John McKinly'nin İngilizler tarafından esir alınması ve vekili Thomas McKean den sonra 20 Ekim 1777-31 Mart 1778 yılları arasında başkanlık yapmıştır. Onun Delaware başkanlığı döneminde İngilizlerin Philadelphia'yı işgal edip Delaware nehrini kontrollerine geçirmesinden sonra tutsak alınmaktan zar zor kurtulmuştur. Eyaleti işgalcilerden kurtarmaya çalışmış fakat bu çabalarının çoğu sonuçsuz kalmıştır. 1777/78 dönemi eyalet meclisi Dover kentine taşınmıştır.

1778/79 döneminde Ceaser Rodney başkanlığa seçildikten sonra Read, Delaware üst meclisinde senatör olarak görevine devam etmiştir. 1780/81, 1781/82 dönemlerinde sağlık sorunları sebebiyle senatonun alt kanadı olan eyalet meclisinde görev almıştır. 1882/83 ten 1887/88 e kadar iki dönem boyunca senatoya tekrar seçilmiştir.

ABD'deki hizmetleri
Read 1786'da Annapolis toplantısına çağrılmıştır. Bu toplantı, bir sonraki yıl yapılacak olan Philadelphia Anayasa hazırlama toplantısının ön çalışması niteliğindeydi. Read, Delaware temsilcisi olarak Philadelphia toplantısına da çağrılmıştır. Anayasa toplantısında bütün eyaletlerin güçlü bir merkezi otoriteye girmesi gerektiğini savunmuştur.

1787-89 ve 1790-93 yılları arasında Delaware'den senatör seçilmiştir. ABD başkanı George Washington döneminde 1. ve 2. kongrelerde Federalist grubun tarafında durmuştur. Ulusal bir bankanın kurulmasını ve tüketim vergisinin olmasını savunmuştur. Senatörlükten ayrıldıktan sonra Delaware Yüksek Mahkemesi'nde Başkanlığı kabul etmiş ve hayatının sonuna kadar bu görevi sürdürmüştür.

Ölümü
Read 21 Eylül 1798'de New Castle, Delaware'de ölmüş ve bu şehirdeki Immanuel Episcopal kilisesi mezarlığına gömülmüştür.

John Munroe gibi bazı tarihler onu Delaware siyaset hayatının ana karakteri olarak görmüşler ve onun güvenilir ve istikrarlı liderlik kişiliği, yeni bir ülke olan ABD'nin zor günlerinde oldukça yararlığı olduğunu düşünmüşlerdir.

Oğlu tarafından New Castle kıyılarında bir ev yaptırılmış ve Delaware Tarih Derneği tarafından restore edilip açılmıştır. Ayrıca New Castle'da kendi adını taşıyan bir okul da vardır.

Kaynakça
 Sobel, Robert; John Racino (1988). Biographical Directory of the Governors of the United States. Westport, CT: Greenwood Press. ISBN 0-930466-00-4.
 Ward, Christopher L. (1941). Delaware Continentals, 1776-1783. Wilmington, Delaware: Historical Society of Delaware. ISBN 0-924117-21-4.
 Hoffecker, Carol E. (2004). Democracy in Delaware. Wilmington, Delaware: Cedar Tree Books. ISBN 1-892142-23-6.
 Munroe, John A. (1954). Federalist Delaware 1775-1815. New Brunswick, New Jersey: Rutgers University.
 Scott, Jane Harrington (2000). Gentleman as Well as a Whig. Newark, Delaware: University of Delaware Press. ISBN 0-87413-700-4. Munroe, John A. (1993). History of Delaware. Newark, Delaware: University of Delaware Press. ISBN 0-87413-493-5. Scharf, John Thomas (1888). History of Delaware 1609-1888. 2 vols.. Philadelphia: L. J. Richards & Co.. ISBN 0-87413-493-5. Martin, Roger A. (1984). History of Delaware Through its Governors. Wilmington, Delaware: McClafferty Press.
 Conrad, Henry C. (1908). History of the State of Delaware, 3 vols.. Lancaster, Pennsylvania: Wickersham Company.
 Martin, Roger A. (1995). Memoirs of the Senate. Newark, Delaware: Roger A. Martin.
 Munroe, John A. (2004). Philadelawareans. Newark, Delaware: University of Delaware Press. ISBN 0-87413-872-8.
 Barthelmas, D.G. (1977). The Signers of the Declaration of Independence: A Biographical and Genealogical Record. Jefferson, North Carolina: McFarland Press.
 Ferris, Robert G (1973). The Signers of the Declaration of Independence. Flagstaff, Arizona: Interpretive Publications, Inc.. ISBN 0-936478-07-1. Coleman, John M. (1984). Thomas McKean, Forgotten Leader of the Revolution. Rockaway, New Jersey: American Faculty Press. ISBN 0-912834-07-2. Rowe, G.S. (1984). Thomas McKean, The Shaping of an American Republicanism. Boulder, Colorado: Colorado University Press. ISBN 0-87081-100-2.''

Dış bağlantılar
 A.B.D tarihi

1733 doğumlular
Cecil County doğumlular
1798 yılında ölenler
18. yüzyılda Amerikalılar
18. yüzyılda Hristiyanlar
Amerikalı hukukçular
18. yüzyıl Amerikalı siyasetçileri
Amerikalı köle sahipleri
Amerikalı Anglikanlar
İngiliz asıllı Amerikalılar
Amerikan Bağımsızlık Bildirgesini imzalayan delegeler
Amerikan Devrimi'nde kişiler
Delaware valileri
Delaware'in ABD senatörleri
Amerika Birleşik Devletleri Anayasası
Federalist Parti mensubu siyasetçiler
Kıta Kongresi
Amerikalı siyasetçiler

George Read


Linella este o rețea de magazine din Republica Moldova, parte din holdingul "Dragan Group", care cuprinde mai multe companii din domeniul vinificației și mezelurilor. În 2011 Linella a devenit parte din "Ducates Grup" și în același an s-a deschis primul magazin în afara Chișinăului, în orașul Telenești.

În 2018, rețeaua Linella număra peste 86 de magazine pe tot teritoriul Republicii Moldova. De asemenea Linella a intrat în top 100 branduri moldovenești în anul 2016.

Istoric

Primul magazin Linella a fost deschis la 17 octombrie 2001, de tip deservire la tejghea, în sectorul Ciocana al municipiului Chișinău. În 2004 au fost deschise 3 magazine de tip autodeservire. Către 2013, rețeaua s-a extins ajungând la 23 unități comerciale. În 2014, Linella a preluat controlul asupra rețele de supermarketuri "Unimarket Discount", care deținea la moment 33 de magazine. În acel moment, a devenit cel mai mare lanț de magazine din Republica Moldova, cuprinzând mai mult de 50 de magazine.

În anii 2015-2016, director general al companiei a fost Cristian Gunther Morath. În 2016 logo-ul Linella a fost schimbat, fiind reprezentat prin culorile roșu și verde cu un desen în stilul național, totodată a fost lansat un nou slogan: "Alături zi de zi". Din 2017, director general este Valentin Scurtu.

Activitate

Din 2015, compania a început să dezvolte 2 formate noi de magazine. "Super Linella" este un concept comercial ce dispune de o suprafață comercială de peste o mie de metri pătrați și o gamă de 12.000 de articole. "Linella Express", concept format în 2016, reprezintă magazine de o suprafață mai mică, reprezentate în cartierile Chișinăului și a localităților rurale.

Linella dezvoltă o gamă de produse sub marcă proprie, o alternativă cu până la 20% mai ieftină față de produsele asemănătoare: "O Preț Mic!" și "brandul Linella".

Note

Fondări în 2001
Companii din Republica Moldova

Linella


Agrilus malyi é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Obenberger, 1936.

Referências

malyi

Agrilus malyi


محمد طارق الخضراء (1941 في صفد – تُوفي في 5 أغسطس 2020 في مشفى تشرين العسكري، دمشق) لواء فلسطيني ورئيس هيئة أركان جيش التحرير الفلسطيني، وعضو الاتحاد العام للكتاب والصحفيين الفلسطينيين.

سيرته
اللواء الخضراء ولد في مدينة صفد وعاش طفولته المبكرة في مدن غزة وحيفا وصفد بفلسطين المحتلة، وإبان نكبة فلسطين عام 1948، نزح الخضراء طفلا مع أسرته من صفد سيراً على الأقدام إلى مدينة حمص السورية عبر مدينة بنت جبيل اللبنانية.

أمضى مرحلته الدراسية الأولى في مدينة حمص حتى عام 1958، قبل أن يتابع دراسته الثانوية في مدرسة جودت الهاشمي بدمشق عام 1960.

في السلك العسكري
في العام نفسه 1960، تطوع في الجيش العربي السوري (جيش الإقليم الشمالي في دولة الوحدة بين سورية ومصر) والتحق بالكلية الفنية العسكرية في القاهرة.

تخرج من الكلية الحربية في حمص عام 1962 برتبة ملازم، وعمل في وحدات الهندسة العسكرية. بعد تأسيس منظمة التحرير الفلسطينية، التحق بجيش التحرير الفلسطيني في منتصف عام 1966 برتبة ملازم أول وعين في القيادة العامة لجيش التحرير الفلسطيني ومقرها في القاهرة.

قبل حرب حزيران 1967 بشهرين، التحق الخضراء بوحدات جيش التحرير الفلسطيني المقاتلة في قطاع غزة وخاض الحرب دفاعاً عن القطاع كقائد سرية، وبعد النكسة التحق بوحدات جيش التحرير المتمركزة على جبهة قناة السويس قرب مدينة فايد وبقي لمدة عشرة أشهر رئيساً لأركان كتيبة صاعقة ضمن قوات عين جالوت في هذا الموقع. وفي منتصف عام 1968 انتقل للعمل في وحدات جيش التحرير الفلسطيني في القطر العربي السوري وتسلم مهام قيادة كتيبة صاعقة في قوات حطين برتبة نقيب.

قاد وحدته التي تمركزت في القطاع الجنوبي من الجبهة السورية (عند وادي الرقاد) من أواخر عام 1968 حتى الربع الأول من عام 1970 خاض خلالها ودعم العديد من العمليات الفدائية الناجحة ضد القوات الإسرائيلية. انتقل مع وحدته إلى منطقة العرقوب في جنوب لبنان عام 1970 لحماية المقاومة الفلسطينية التي كانت في بداياتها هناك، ومن ثم انتقل من جنوب لبنان ودخل بوحدته مع باقي وحدات قوات حطين إلى منطقة أربد في الأردن إبان أحداث أيلول الأسود. وفي نهاية عام 1970، قام بتشكيل شعبة الاستطلاع والأمن العسكري في جيش التحرير الفلسطيني، وفي عام 1971 تسلم مهام قيادة قوات حطين وهو برتبة نقيب إضافة لكونه رئيساً لشعبة الاستطلاع.

وفي عام 1972 اتبع الخضراء دورة عسكرية لمدة عام في الاتحاد السوفيتي. وشارك قائد جيش التحرير وحدات قوات حطين خلال حرب تشرين عام 1973 التي قامت بعملية إنزال ناجحة خلف خطوط العدو في منطقة (تل الفرس). وتولى الخضراء مهام قيادة قوات الارتباط في شمال لبنان من أواخر عام 1975 حتى النصف الثاني من عام 1976 وهو برتبة مقدم. وفي عام 1980 تمت ترقيته إلى قائد عام لجيش التحرير الفلسطيني ثم رقي إلى رتبة لواء في 1999.

في عالم الأدب
اللواء الخضراء يحمل بكالوريوس في الآداب – قسم التاريخ من جامعة دمشق عام 1974، وعضو في اتحاد الكتاب العرب وعضو في اتحاد الكتاب الصحفيين الفلسطينيين.

كتب العديد من المقالات السياسية في الصحف السورية خلال أكثر من عشرين عاما، كما كتب دراسات فكرية عديدة في مجلة «صوت فلسطين» منذ أكثر من ثلاثين عاما. ألقى العديد من الخطب السياسية في مختلف المناسبات الوطنية والقومية. نشر العديد من القصائد في جريدة الأسبوع الأدبي ومجلة الموقف الأدبي الصادرتين عن اتحاد الكتاب العرب وفي مجلة صوت فلسطين.

مؤلفاته
 ديوان تغريد قبرة، دمشق، 2005
 ديوان صرخة وطن، دمشق، 2006
 ديوان زمان الصمت
 ديوان حديث الروح
 ديوان بين الصدى والحكايا أحجية

حياته الشخصية
متزوج وله ثلاثة أبناء ولد وبنتان، وهو شقيق اللواء حازم الخضراء الذي تولى قيادة القوات الجوية السورية بين عامي (2005-2008) ومن ثم مدير عام المؤسسة العامة للطيران المدني.

المراجع

خريجو جامعة دمشق
شعراء فلسطينيون في القرن 20
شعراء فلسطينيون في القرن 21
ضباط فلسطينيون
فلسطينيو سوريا
مواليد 1362 هـ
مواليد 1941
وفيات 1441 هـ
وفيات 2020
وفيات في دمشق
شعراء بالعربية في القرن 20
شعراء بالعربية في القرن 21

محمد طارق الخضراء


An Tillandsia crocata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Jacques Édouard Morren, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nicholas Edward Brown. An Tillandsia crocata in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia crocata


මුලතිව් මැතිවරණ බලප්‍රදේශය  ජූලි 1977 සහ පෙබරවාරි 1989 අතරතුර  ශ්‍රී ලංකාවෙහි  මැතිවරණ බලප්‍රදේශ අතුරින් එකක් විය. මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය නම් ලද්දේ උතුරු පළාතේ  මුලතිව් දිස්ත්‍රික්කයේ,  මුලතිව් නගරය අනුව යමිනි . ශ්‍රී ලංකාවේ 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින්   පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් තෝරා පත්කර ගැනුම සඳහා සමානුපාතික නියෝජන මැතිවරණ ක්‍රමය හඳුන්වාදෙන ලදි . එවිට පැවැති බොහෝ දුරට  ඒක-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශ වූ බලප්‍රදේශ 160 වෙනුවට බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශ 22 ක් ඇති කරන ලදි. සමානුපාතික නියෝජනය යටතේ පැවැත්වුණු පළමු මැතිවරණය වන 1989 මහා මැතිවරණයේදී  මුලතිව් මැතිවරණ බලප්‍රදේශය වෙනුවට  වන්නි බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශය  ආදේශ කරනු ලැබුව ද බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශය තුළ ඡන්ද බලප්‍රදේශයක් ලෙස මුලතිව් දිගටම පවතියි.

1977 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
21 ජූලි 1977 දිනදී පැවැත්වුණු  අටවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි මැතිවරණ බලප්‍රදේශ
මුලතිව්  දිස්ත්‍රික්කය

මුලතිව් මැතිවරණ බලප්‍රදේශය


දිගින්   පමණ වන මාදුරු ඔය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු මැද පළාත ඔස්සේ ගලා බස්නා ප්‍රධාන ඔයක් වේ.

මූලාශ්‍ර

මාදුරු ඔය


Rolf Diercks (* 17. Dezember 1915 in Preetz, Holstein; † 16. Februar 2012) war ein deutscher Agrarwissenschaftler.

Zeit des Nationalsozialismus
Diercks trat am 1. Mai 1933 der SS (SS-Nummer 80.149) bei. Er besuchte von Ostern 1933 bis Ostern 1936 die NAPOLA Plön, wo er 1936 sein Abitur ablegte. Am 27. Mai 1937 beantragte er die Aufnahme in die NSDAP und wurde rückwirkend zum 1. Mai desselben Jahres aufgenommen (Mitgliedsnummer 5.274.242). Als Abiturient war er für die Offizierslaufbahn geeignet und ab 1. Oktober 1937 besuchte er als SS-Führeranwärter den 5. Friedens-Junker-Lehrgang der SS-Junkerschule Bad Tölz. Unter seinen Kameraden des Lehrgangs waren Gerhard Bremer und Gustav Knittel. Diercks und die anderen Absolventen des Tölzer Lehrganges von 1937/38 wurden am 9. November 1938 in einer feierlichen Zeremonie in München zum SS-Untersturmführer ernannt. Beförderung zum SS-Obersturmführer folgte am 20. April 1940 und er wurde am 9. November 1942 zum SS-Hauptsturmführer befördert.

Auszeichnungen während der NS-Zeit
 Eisernes Kreuz (1939) II. und I. Klasse
 Deutsches Kreuz in Gold am 24. April 1943 als Adjutant des SS-Panzer-Grenadier-Regimentes "Deutschland" / SS-Panzer-Grenadier-Division "Das Reich"
 Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42

Werdegang nach dem Krieg
Diercks studierte Landwirtschaft, legte 1950 die Diplomprüfung ab und promovierte 1952 zum Dr. agr. Nach Habilitation 1965 wurde er 1971 zum außerplanmäßigen Professor an der Technischen Universität München ernannt. 1979 trat er in den Ruhestand.

Er war ab 1966 Leiter der Abteilung Pflanzenschutz und ab 1977 Vizepräsident der Bayerischen Landesanstalt für Bodenkultur und Pflanzenbau. 1974 erhielt er die Schultz-Lupitz-Medaille der Deutschen Landwirtschafts-Gesellschaft (DLG) und 1984 die Otto-Appel-Denkmünze der Deutschen Phytomedizinischen Gesellschaft (DPG).

Literatur
 Mark C. Yerger: German Cross in Gold Holders of the SS and Police. Volume I: Das Reich: Kurth Amlacher to Heinz Lorenz. R. James Bender Publishing, San Jose (Cal.) 2003.
 Kürschners Deutscher Gelehrten-Kalender. 19. Ausgabe. Saur, München 2003.
 Theophil Gerber: Persönlichkeiten aus Land- und Forstwirtschaft, Gartenbau und Veterinärmedizin - Biographisches Lexikon. NORA Berlin, 4. erw. Aufl. 2014, S. 140.

Einzelnachweise

Agrarwissenschaftler (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Technische Universität München)
Angehöriger der Waffen-SS
SS-Mitglied
NSDAP-Mitglied
Träger des Deutschen Kreuzes in Gold
Deutscher
Geboren 1915
Gestorben 2012
Mann

Rolf Diercks


Stefani Stoewa (; ; * 23. September 1995 in Galabowo) ist eine bulgarische Badmintonspielerin.

Karriere
Stefani Stoewa gewann bei der Badminton-Jugendeuropameisterschaft 2011 Gold im Dameneinzel. 2012 verteidigte sie ihren Titel im Dameneinzel und gewann zusätzlich noch mit ihrer Schwester Gabriela das Damendoppel. Im Jahr zuvor hatte sie bei den Erwachsenen bereits Gold bei der Balkanmeisterschaft gewonnen. 2011 siegte sie auch bei den Hungarian International und den Türkiye Open Antalya. Bei den bulgarischen Badmintonmeisterschaften erkämpfte sie sich sowohl 2010 als auch 2011 Silber. 2012 gewann sie zusammen mit ihrer Schwester das Damendoppel bei den Bulgarian International. Diesen Erfolg konnten sie 2013 wiederholen. 2014 gewannen beide die Slovenia International, die sie selbst im Einzel ebenfalls noch erfolgreich gestalten konnte. 2015 gewannen die beiden die Goldmedaille im Damendoppel bei den Europaspielen.

Weblinks

Badmintonspieler (Bulgarien)
Olympiateilnehmer (Bulgarien)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020
Europameister (Badminton)
Teilnehmer an den Europaspielen (Bulgarien)
Teilnehmer der Europaspiele 2015
Teilnehmer der Europaspiele 2023
Europaspielesieger (Badminton)
Bulgarischer Meister (Badminton)
Bulgare
Geboren 1995
Frau

Stefani Stoewa


Ramzan Akhmadovítsj Kadyrov (rússneska: Рамзан Ахматович Кадыров; téténska: Къадар Ахьмат-кӏант Рамзан; f. 5. október 1976) er rússneskur og téténskur stjórnmálamaður sem hefur verið leiðtogi sjálfstjórnarlýðveldisins Téténíu innan Rússlands frá árinu 2005. Kadyrov var áður meðlimur í vopnaðri sjálfstæðishreyfingu Téténa. Faðir hans, Akhmad Kadyrov, gekk í lið með Rússum í seinna Téténíustríðinu og var útnefndur forseti téténska sjálfstjórnarlýðveldisins eftir sigur Rússa í stríðinu. Ramzan komst til valda eftir að faðir hans var myrtur árið 2004.

Kadyrov fer með einræðisvald innan Téténíu og stýrir sjálfstjórnarlýðveldinu með íhaldssamri túlkun á sjaríalögum. Stjórn hans hefur verið sökuð um fjölda mannréttindabrota, pólitískra morða og mannrána á andstæðingum sínum.

Æviágrip
Ramzan Kadyrov er fæddur árið 1976 og er sonur stjórnmálamannsins Akhmads Kadyrov. Þegar Sovétríkin liðuðust í sundur árið 1991 leiddi Akhmad hernaðarhreyfingu sem barðist fyrir sjálfstæði Téténíu undan Rússlandi. Þótt Ramzan Kadyrov hafi aðeins verið táningur þegar fyrra Téténíustríðið braust út barðist hann með her föður síns og fór fyrir hóp skæruliða sem þótti sérlega ofbeldisfullur.

Þegar seinna Téténíustríðið braust út árið 1999 ákváðu Kadyrov-feðgarnir að ganga til liðs við Rússa gegn því að þeir fengju að stýra Téténíu þegar sigur hefði verið unninn gegn aðskilnaðarsinnum. Við lok stríðsins var Akhmad Kadyrov því skipaður forseti téténska sjálfstjórnarlýðveldisins og var studdur af rússnesku leyniþjónustunni FSB.

Stjórnartíð í Téténíu
Akhmad Kadyrov var myrtur árið 2004 á hersýningu í Grosní. Í kjölfarið var Ramzan fljótur að komast til áhrifa í Téténíu þrátt fyrir ungan aldur. Með stuðningi Vladímírs Pútín Rússlandsforseta var Ramzan Kadyrov skipaður aðstoðarforsætisráðherra Téténíu strax eftir morðið. Hann varð síðan forsætisráðherra Téténíu ári síðar, aðeins 29 ára gamall. Kadyrov var formlega skipaður forseti Téténíu árið 2007, stuttu eftir að hann varð þrjátíu ára gamall. Pútín veitti Kadyrov umboð til að "hreinsa til" í Téténíu og fleytti til hans gríðarlegum fjármunum svo hann gæti barið niður aðskilnaðarsinna sem enn börðust gegn rússnesku stjórninni.

Auk þess að hafa tögl og hagldir á téténska hernum hefur Kadyrov áfram haldið uppi eigin einkaher, Kadyrovtskíj-hersveitinni eða Kadyrovítum. Sveitin var stofnuð á tíma fyrra Téténíustríðsins á tíunda áratugnum. Stuttu eftir að Kadyrov komst til valda hóf hann að innleiða sjaríalög í löggjöf Téténíu. Meðal annars lét hann banna fjárhættuspil og áfengisneyslu og hvatti karla til að stunda fjölkvæni. Fjölkvæni er bannað samkvæmt rússneskum lögum en stjórn Pútíns hefur látið það óátalið að það tíðkist undir stjórn Kadyrovs í Téténíu.

Á stjórnartíð sinni hefur Kadyrov viðhaldið nánu bandalagi við Vladímír Pútín og hefur gert mikið úr vinskap sínum við hann. Líkt og Pútín hefur Kadyrov sætt ásökunum um að brjóta gegn mannréttindum og tjáningarfrelsi, auk þess sem hersveitir hans hafa verið vændar um pyntingar og ólöglegar handtökur og aftökur á pólitískum andstæðingum. Meðal helstu gagnrýnenda Kadyrovs var úkraínska blaðakonan Anna Polítkovskaja hjá dagblaðinu Novaja Gazeta, sem fannst skotin til bana í íbúðablokk sinni þann 6. október 2006. Eftir morð hennar lét ritstjóri Novaja Gazeta, Dmítríj Múratov, hafa eftir sér að hún hefði verið að vinna að grein um pyntingar, aftökur og önnur illvirki Kadyrovíta þegar hún var drepin. Kadyrov hefur einnig verið sakaður um að standa fyrir morðinu á Natalíu Estemírovu, meðlimi mannréttindasamtakanna Memorial, sem var rænt af heimili sínu í Grosní í júní 2009 og fannst síðan drepin í Ingúsetíu. Þá var Kadyrov bendlaður við morðið á rússneska stjórnarandstæðingnum Borís Nemtsov árið 2015, en einn þeirra sem voru ákærðir fyrir morðið var fyrrum háttsettur liðsmaður í einni af hersveitum Kadyrovs.

Á síðari árum hefur stjórn Kadyrovs hafið markvissar fjöldahandtökur og pyntingar á samkynhneigðum mönnum í Téténíu. Öryggis- og samvinnustofnun Evrópu gaf út skýrslu í desember 2018 þar sem staðhæft var að "mjög alvarleg mannréttindabrot" væru að eiga sér stað í sjálfsstjórnarlýðveldinu. Kadyrov hafnaði því fyrir sitt leyti að handtökurnar hefðu átt sér stað og staðhæfði að samkynhneigð þekktist einfaldlega ekki í Téténíu. Frá því að herferð Kadyrovs gegn samkynhneigðum hófst hafa samkynhneigðir Téténar sem hafa flúið til annarra hluta Rússlands verið sakaðir um hryðjuverkastarfsemi, handteknir og fluttir nauðugir aftur til Téténíu.

Innrás Rússa í Úkraínu
Árið 2022 studdi Kadyrov innrás Rússa í Úkraínu og sendi téténska hermenn til að berjast með rússeska hernum. Hann kvaðst sjálfur hafa farið til Úkraínu til að taka þátt í innrásinni en ekki hefur verið staðfest með óyggjandi hætti að hann hafi farið þangað. Kadyrov hefur birt myndir af sér sem eiga að vera frá vígstöðvunum í Úkraínu en tiltekin atriði á þeim þykja sanna að þær séu í raun teknar í Téténíu.

Þann 1. október 2022 birti Kadyrov pistil þar sem hann gagnrýndi leiðtoga rússneska hersins vegna undanhalds rússneskra hermanna frá úkraínsku borginni Lyman. Kadyrov hvatti til þess að herlög yrðu sett á landamærasvæðum Rússlands við Úkraínu og að kjarnavopnum yrði beitt til að vinna stríðið. Tveimur dögum síðar tilkynnti Kadyrov að hann hygðist senda þrjá syni sína, sem voru þá fjórtán, fimmtán og sextán ára, til að berjast í Úkraínu.

Ímynd Kadyrovs
Líkt og Vladímír Pútín hefur Kadyrov lagt mikla áherslu á að rækta karlmennskuímynd sína. Hann er virkur á ýmsum samfélagsmiðlum og birtir gjarnan færslur af sjálfum sér með villidýrum, við hernaðarathafnir eða að iðka bardagaíþróttir. Kadyrov leggur einnig áherslu á íslamska trúrækni sína og á tryggð sína við Vladímír Pútín og rússnesk stjórnvöld. Hann hefur oft beitt samfélagsmiðlum til að gagnrýna og ógna stjórnarandstæðingum, sem hann hefur nefnt "sjakala" og "óvini þjóðarinnar." Meðal annars hefur hann birt myndskeið af stjórnarandstæðingnum Míkhaíl Kasjanov þar sem fylgst er með Kasjanov í gegnum riffilsigti leyniskyttu.

Kadyrov beitir færslum á Telegram-reikningi sínum óspart til að kynna og sýna fram á mátt Akhmad-hersveitarinnar sem hann stýrir.

Kadyrov naut lengi mikillar alþýðuhylli í Rússlandi fyrir þátt sinn við að koma á friði, lögum og reglu í Téténíu eftir stríðin á tíunda áratugnum. Hann hefur hins vegar orðið æ umdeildari í seinni tíð og árið 2016 sögðust aðeins 17 prósent Rússa hafa jákvæða skoðun á honum.

Tilvísanir

Rússneskir stjórnmálamenn

Ramzan Kadyrov


Mirosław Hermaszewski (; 15 September 1941 – 12 December 2022) was a Polish cosmonaut, fighter plane pilot, and Polish Air Force officer. He became the first, and at the time of his death in December 2022, the only, Polish national in space when he flew aboard the Soviet Soyuz 30 spacecraft in 1978. He was the 89th human to reach outer space.

Early life and education
Mirosław Hermaszewski was born on 15 September 1941 into a Polish family in Lipniki, formerly in the Wołyń Voivodeship of Poland, but at the time part of Reichskommissariat Ukraine, and since the end of the Second World War located in Ukraine. The youngest of Roman Hermaszewski and Kamila Bielawska's seven children, Mirosław was a survivor of the Volhynian slaughter during which the Ukrainian Insurgent Army murdered 19 members of his family, including his father when they attacked Lipniki on the night of 26–27 March 1943. At the time of the massacre, Hermaszewski was only 18 months old; the youngest victim from his family was 1½ years old, while the oldest—Hermaszewski's grandfather—was 90.

Although he has since highlighted the need to depart from nationalist sentiments and to accept responsibility for the genocide, Hermaszewski also condemned discrimination of the Ukrainian nation as a whole based on the actions of the Ukrainian Insurgent Army and the Ukrainian villagers who aided them in the murders. In an April 2015 interview with NaTemat.pl about the massacres, he was quoted as saying:

Hermaszewski pointed out that after his mother barely escaped with her life from Lipniki, it was Ukrainian women from a neighbouring village who were acquainted with her that had given her shelter and looked after her during the ethnic cleansing of Poles and Jews from the region. He also recalled how his mother told him of many Ukrainians that took Poles in and cared for them during this period.

After the incorporation of former Polish territory into the Ukrainian SSR at the end of the war, those of Hermaszewski's family who survived were forcibly deported to Wołów near Wrocław, where he completed elementary and high school. From a young age he was interested in aviation, being a skillful self-taught modeller. In 1960, he completed a gliding pilotage course in the Wrocław Aeroklub. He flew at the airports in Oleśnica, Jeżów Sudecki, on the Żar mountain, and in Lisie Kąty.

Military career
Hermaszewski finished his airplane pilotage course in Grudziądz in 1961, and in autumn of the same year started studying to be a fighter plane pilot at the "School of Eaglets" in Dęblin. There he mastered the TS-8 Bies trainer aircraft and then earned permission to fly the MiG-15 jet fighter. After graduating from the academy in March 1964 at the top of his class, he was assigned to the air defence regiment in Poznań with the rank of podporucznik and continued to study at the General Staff Academy in Warsaw; he learned to fly the MiG-21. In the years that followed, he continued to train while serving the Polish Air Force as the commander of squadrons and regiments in Słupsk, Gdynia and Wrocław. In 1971, he graduated from the Karol Świerczewski Military Academy.

Over the course of his military career, Hermaszewski piloted gliders and training aircraft such as the aforementioned TS-8 Bies, the CSS-13, the TS-11 Iskra, and the PZL-130 Orlik, various piston engine airplanes like the Yak-18, as well as a plethora of jets – such as the MiG-15, MiG-17, Polish derivatives of the latter, several versions of the MiG-21, the F-16, F-18, Mirage 2000-5, the Su-27, MiG-29 and others.

Interkosmos programme

In 1976, he was chosen from a pool of 500 Polish military pilots to take part in the Interkosmos space programme. The group of candidates, who initially were not informed about what they were being selected and psychologically tested for, was narrowed down to 120, then just five, and eventually from an elite selection of only several pilots Hermaszewski was finally picked with Zenon Jankowski as his backup to participate in the Soyuz 30 mission. For a period of almost two years, they underwent extensive training for theoretical expertise, physical endurance, and resistance to mental stress (among various other factors) at the Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center in Star City, near Moscow. Besides training in weightless conditions, psychological trials took place as well with candidates at one point having to complete 998 tests in one day.

In late June 1978, together with Soviet cosmonaut Pyotr Klimuk from Belarus, Hermaszewski flew from the Baikonur Cosmodrome to spend eight days aboard the Salyut 6 space station (from 17:27 on 27 June to 16:31 on 5 July 1978). The latter fulfilled the role of deck engineer, while the former (having performed two space missions up to this point) served as commander. Minutes before the launch of their spacecraft, Hermaszewski said:

During their time in orbit, Klimuk and Hermaszewski carried out various geoscience experiments and photographed the Earth – orbiting it 126 times. Over the duration of their stay at the space station, Hermaszewski and Klimuk—sometimes with the aid of Vladimir Kovalyonok and Aleksandr Ivanchenkov, the two other cosmonauts who had already been stationed at Salyut 6 prior to the arrival of the Soyuz 30 mission—carried out a total of eleven different experiments while in space that had been planned internationally as part of the programme.

They landed in the steppes of Kazakhstan, 300 km west of Tselinograd. After the spaceflight, Hermaszewski achieved hero status in the countries of the Eastern Bloc (especially the Polish People's Republic) and was awarded several high honours, including the rarely-given-to-foreigners Hero of the Soviet Union title for his participation in the mission. A massive information and propaganda campaign around the Soyuz 30 mission and its participants was launched by the Polish government in coordination with the Soviet Union and other allied states in the Warsaw Pact. In 1985, he co-founded the Association of Space Explorers. Hermaszewski later became President of the Polish Astronautical Society (a position he held from 1986 to 1990).

Later career

When martial law in Poland was introduced on 13 December 1981, Hermaszewski was named as a member of the Military Council of National Salvation (WRON) without his consent or knowledge. He was studying in Moscow at the time and was at first ordered to return to Warsaw when martial law was declared, but after two weeks he was released to continue his studies. In 1982 he advanced to pułkownik military rank. Over a year after the end of martial law in the Polish People's Republic, in November 1984, Hermaszewski was appointed commander of the Fighter Pilots School in Dęblin. By 1987, he became head of that institution and his time as director has since then been assessed very positively, as his superiors noted the progress in team integration, as well as an increase in the didactic and educational level at the university.

In 1988, he was promoted to the rank of brigadier general and continued to serve in high-ranking positions for the training of new combat pilots. Between 1991 and 1992, Hermaszewski served as second-in-command of the Polish Air Force and Air Defence. He performed his final flight in a MiG-29, in October 2005, and after that retired; in his 40 years of service for the Polish Air Force, he spent 2047 hours in the air.

Following retirement from the military, he unsuccessfully stood in 2001 Polish parliamentary elections as an SLD-UP candidate to the Senat. He received 93,783 votes, which translated to 32.46% of the vote in his electoral region. In the 2002 Polish local elections, again as a candidate of the social-democratic SLD-UP party, he was elected into the Mazovian Regional Assembly with 10,463 votes. He then became a member of the SLD party and ran once again in Polish parliamentary elections in 2005, with 5,223 votes but no mandate. In 2009, Universitas published his autobiographical story Ciężar nieważkości. Opowieść pilota-kosmonauty ("The Weight of Weightlessness. Story of a Pilot-Cosmonaut") to positive reception from readers, leading to reprints and several expanded versions being published in the decade that followed.

Hermaszewski was set to try his hand at politics once more as a candidate for the European Parliament, again from the SLD party, in the 2014 elections. Ultimately he decided not to take part, as his son-in-law was also running for office but via an opposing political party. In 2018, the conservative ruling Law and Justice party of Poland—mirroring similar efforts from 2007—tried to vote through a law that would collectively demote all former members of the aforementioned WRON from the early 1980s to the lowest rank of private, including Hermaszewski. The so-called "degradation act" was met with controversy in Polish and foreign media primarily due to the case of Hermaszewski, who was initially included as a member of the WRON without his consent or knowledge. In the end, the proposed law was vetoed by President Andrzej Duda, who used Hermaszewski's case as one of the reasons why the "degradation act" needs to be rewritten.

Personal life

Hermaszewski was interested in aviation and model aircraft from an early age. He was married to Emilia (née Łazar) Hermaszewska from 1966 until his death; together they had two children, Mirosław (born 1966) and Emilia (born 1974). They also had four grandchildren: Julia, Amelia, Emilia, and Stanisław as well as a pet Yorkshire Terrier Giokonda. Hermaszewski's son, Porucznik Mirosław Roman Hermaszewski, followed in the footsteps of his father and uncle, graduating from the Polish Air Force University to become a military reserve force officer. Hermaszewski's daughter Emilia married politician Ryszard Czarnecki.

During their training and after their joint mission to the Salyut 6 orbital station, Pyotr Klimuk and Mirosław Hermaszewski befriended each other – they stayed in touch and remained close friends ever since. Mirosław also befriended numerous other persons associated with the Soviet space programme during his time in Russia and Kazakhstan, including members of Yuri Gagarin's family and Alexei Leonov. Hermaszewski continued to express gratitude for being given the opportunity to see the cosmos firsthand and recalled it very fondly, admitting that he missed it and still dreamed about the experience often. He regularly visited schools and spoke with children of all ages, as well as attending interviews with various media outlets; he has been described as a "modest and likeable person". Hermaszewski said he had an "aesthetic experience" that transformed into a "spiritual experience" while aboard the Soyuz 30 in space, but he viewed faith and religion as an intimate and private matter.

Hermaszewski was highly critical of for-profit spaceflight and viewed space exploration as something that should to be done for science and human progress. In an interview he once stated:

On 12 December 2022, Hermaszewski died at age 81. His son-in-law, Czarnecki, told news media that he died in a Warsaw hospital due to complications from a surgery he had undergone that morning.

Cultural significance

In the Polish People's Republic, after the successful landing of Soyuz 30, numerous items of memorabilia were produced – postage stamps, patches, pins, stickers, coins, medals, pennants, badges, and other small symbols – many of which bared the likeness of Mirosław Hermaszewski. In 1978 alone, books about Hermaszewski and his flight were printed in the following numbers: 90,000 copies of Polak melduje z kosmosu, Polska w kosmosie (30,000), Polak w kosmosie (80,000), and Droga Polaka na orbitę (20,000), for a total of 220,000 books. In addition, 92,000 black-and-white postcards, 90,000 copies of two photo-newspapers, and 2,000 sets of photographs, as well as other collectibles were produced. The Czołówka film studio put out four documentary-biographical films about the first Pole in space, all made by Bohdan Świątkiewicz.
Anna German recorded the song W wielkiej kosmicznej rodzinie about Hermaszewski's mission in 1978.
In Vietnam, a series of postage stamps was introduced in 1983 to commemorate the Soyuz 30 spaceflight. However, the surnames of the cosmonauts were rendered incorrectly as "Hepmazepski" (Hermaszewski) and "Klimuc" (Klimuk).
In Wołów, the town in southwest Poland where Hermaszewski's family was relocated when he was a child, a monument "To the Glory of Polish Aviators and Cosmonauts" was opened in 1985 on the occasion of the 700th anniversary of Wołów receiving its town privileges. The monument is a Lim-5P attack aircraft that was flown by Hermaszewski during his military career.
In Vitebsk, present-day northeast Belarus, a monument to cosmonauts Pyotr Klimuk and Mirosław Hermaszewski was opened in 1988.
Similarly to the one in Wołów, one of the fighter jets that Hermaszewski flew on is used as a monument in Miastko. It was gifted to the town by the cosmonaut in 1989 and unveiled on the 50th anniversary of the outbreak of World War II; the text on its plaque reads: "To the glory of Polish wings on the 50th anniversary of the outbreak of the Second World War – citizens of Miastko".
During his time in space, Hermaszewski wore a digital watch produced by Unitra Warel that was considered an advanced piece of technology for its time and was the first Polish electronic watch. In 2016, the Polish watchmaking company G. Gerlach produced the Kosmonauta – their own modernised version of the design, but updated for the capabilities of contemporary technology.
Mirosław Hermaszewski was also honoured by the Russian Sturmanskie brand of wristwatches with a limited edition automatic chronograph series in 2019; although this watch was not styled after the Unitra Warel, it features unique markings with the badge of Polish military pilots on its face as well as the likeness of the first Polish cosmonaut on its reverse. Only 190 units were produced to reflect the 190 hours Hermaszewski spent in the cosmos, each sold in special capsule packaging with an original certificate of authenticity signed by Hermaszewski.

Honours and awards

Commander's Cross of the Order of Polonia Restituta – 2003
Order of the Cross of Grunwald 1st Class – 1978.
Gold Cross of Merit
Medal of the 40th Anniversary of People's Poland
Gold Medal of the Armed Forces in the Service of the Fatherland
Silver Medal of the Armed Forces in the Service of the Fatherland
Bronze Medal of the Armed Forces in the Service of the Fatherland
Gold Medal of Merit for National Defence
Silver Medal of Merit for National Defence
Bronze Medal of Merit for National Defence
Aviator badge
Parachutist Badge
Honourable title and an Order of "Aviator Cosmonaut of the Polish People's Republic" – 1978
Honourable title and an Order of "Military Pilot Merit of the Polish People's Republic" – 1978
Entry in the Honourable Tome of Soldiers' Deeds (1978)
"Master Class Military Pilot" Badge
Gold Order of Merit of Lower Silesia – 2013
Janek Krasicki Gold Order – 1978
Cross of Merit (Polish Scouting and Guiding Association)
Gold Medal "For Efforts in Strengthening the PRL–USSR Friendship"
Order of the Smile – 1986
Gold Star Hero of the Soviet Union (nr 11301) – USSR, 1978
Order of Lenin – USSR, 1978
Medal "For Strengthening of Brotherhood in Arms" – USSR
Medal "For Merit in Space Exploration" – Russia, 2011
Scharnhorst Order – East Germany
Gold Medal of "Brotherhood in Arms" – East Germany
Medal of the 40th Anniversary of the Liberation of Czechoslovakia
Medal of the 30th Anniversary of the Armed Forces of Cuba
Honourable Citizen of Arkalyk (1978), Wrocław (1978), Radom (1978), Frombork (1983), and Wołów (2011)

See also
 Zenon Jankowski
 Pyotr Klimuk
 Alexei Leonov

Notes

References

External links

 Official Website (Polish)
 Spacefacts biography of Mirosław Hermaszewski

1941 births
2022 deaths
20th-century Polish military personnel
Commanders of the Order of Polonia Restituta
Foreign Heroes of the Soviet Union
Polish Air Force generals
Polish astronauts
Polish aviators
Polish People's Army generals
Recipients of the Gold Cross of Merit (Poland)
Recipients of the Medal "For Merit in Space Exploration"
Recipients of the Order of Lenin
Recipients of the Order of the Cross of Grunwald, 1st class
Recipients of the Scharnhorst Order
Salyut program cosmonauts

Mirosław Hermaszewski


Un acid Lewis (denumit după chimistul Gilbert N. Lewis) este, în teoria acido-bazică a lui Lewis, orice moleculă sau ion care este capabil să formeze o legătură covalentă coordinativă prin acceptare de perechi de electroni de la o bază Lewis. Astfel, acizii Lewis sunt acceptori de electroni sau electrofili.

Aducți Lewis

Exemple
De exemplu, amoniacul (NH3) este o bază Lewis deoarece poate dona o pereche de electroni neparticipantă la legăturile moleculei. Me3B este un acid Lewis pentru că este capabilă să accepte o pereche de electroni neparticipantă. Într-un aduct Lewis, acidul și baza Lewis pun în comun această pereche de electroni, formând o legătură covalentă coordinativă.

Vezi și
 Teoria acido-bazică Brønsted-Lowry
 Pereche de electroni
 Acid

Referințe

Acizi
Chimie acido-bazică

Acid Lewis


O beija-flor-talássico (Colibri thalassinus) é uma ave da espécie de beija-flor. A espécie é comumente encontrada em áreas florestais do México à Nicarágua. Esta espécie, juntamente com a orelha-violeta-menor, foram anteriormente consideradas coespecíficas e, juntas, chamadas de orelha-violeta-verde.

Taxonomia
O beija-flor-talássico pertence à ordem Apodiformes. Os beija-flores compartilham essa ordem com os andorinhões, como o andorinhão-de-colarinho-branco. O nome Apodiformes é derivado das palavras gregas "a pous", que significa "sem pé". Embora os apodiformes de fato tenham pés, eles são bem pequenos e suas pernas são curtas e relativamente fracas. Muitos pássaros nesta ordem não podem andar e, portanto, raramente ou nunca pousam no chão, onde não estão bem adaptados para se alimentar ou para escapar de predadores. Os membros desta ordem passam a maior parte de seu tempo ativo no ar.

Descrição
O violeta mexicano é aproximadamente de tamanho médio para os padrões do beija-flor. A média é de cerca  de comprimento total. Seu bico é preto e quase reto, com apenas uma ligeira curva descendente e mede de  .  A massa corporal pode variar de  . Entre as medidas padrão, a corda da asa é  e a cauda é  . A ave tem uma envergadura de 12 cm. É verde brilhante acima com um tapa-orelha violeta brilhante nas laterais do pescoço. Sua garganta e peito são de um verde brilhante com uma barriga verde brilhante. A cauda é azul-esverdeada metálica com penas centrais mais bronzeadas e uma proeminente faixa subterminal preta.

Ligações externas
 Artigo discutindo vadiagem para os EUA e Canadá em Greg Lasley Nature Photography

Troquilídeos
Aves descritas em 1827
Aves da América Central
Aves do México
Espécies descritas por William John Swainson

Beija-flor-talássico


صليب الخدمة المتميزة (Distinguished Service Cross) هو ثاني أعلى وسام عسكري في الولايات المتحدة الأمريكية بعد ميدالية الشرف، ويمنح لأفراد الجيش الأمريكي الذين قاموا بأعمال شجاعة وبطولية بدرجة أقل من الأعمال التي تمنح من أجلها ميدالية الشرف. ولهذا الوسام أوسمة مكافئة له وهي صليب البحرية وصليب القوات الجوية. وقد منح الوسام للمرة الأولى في الحرب العالمية الأولى.

مصادر

أوسمة عسكرية
جوائز أسست في 1918
جوائز الشجاعة
جوائز وأوسمة عسكرية أميركية
جيش الولايات المتحدة

صليب الخدمة المتميزة (الولايات المتحدة)


علم الأحياء الاجتماعي هو مجال علم الأحياء الذي يهدف إلى دراسة وشرح السلوك الاجتماعي من حيث التطور. وهو مستمد من عدة تخصصات بما في ذلك علم سلوك الحيوان وعلم الإنسان والتطور وعلم الحيوان وعلم الآثار وعلم الوراثة السكانية. يرتبط علم الأحياء الاجتماعي في مجال دراسة المجتمعات البشرية ارتباطًا وثيقًا بعلم الإنسان الدارويني والبيئة السلوكية البشرية وعلم النفس التطوري.

يبحث علم الأحياء الاجتماعي في السلوكيات الاجتماعية مثل أنماط التزاوج والمعارك المناطقية بين الحيوانات والصيد ومجتمع الخلايا للحشرات. وينص على أنه مثلما أدى الانتقاء إلى تطوير الحيوانات لطرق مفيدة للتفاعل مع البيئة الطبيعية أدى ذلك أيضًا إلى التطور الوراثي للسلوك الاجتماعي المفيد.

نشأ مصطلح (علم الأحياء الاجتماعي) على الأقل في أوائل الأربعينيات من القرن العشرين لكنه لم يكتسب اعترافًا كبيرًا حتى نشر إدوارد ويلسون كتاب حمل عنوان (علم الأحياء الاجتماعي: التركيب الجديد) في عام 1975. وسرعان ما أصبح هذا المجال الجديد موضع جدل. ذكر النقاد مثل ريتشارد ليونتين وستيفن جاي غولد أنَّ الجينات لعبت دوراً في السلوك البشري لكن يمكن تفسير الصفات مثل العدوانية بالبيئة الاجتماعية بدلاً من علم الأحياء. أجاب علماء الاجتماع على ذلك من خلال الإشارة إلى العلاقة المعقدة بين الطبيعة والتنشئة.

التعريف
عرّف إدوارد ويلسون علم الأحياء الاجتماعي على أنه «امتداد لعلم الأحياء السكاني ونظرية التطور نحو التنظيم الاجتماعي».

يعتمد علم الأحياء الاجتماعي على فرضية أنَّ بعض السلوكيات (الاجتماعية والفردية) موروثة بشكل جزئي على الأقل ويمكن أن تتأثر بالانتقاء الطبيعي. يبدأ الموضوع بفكرة أنَّ السلوكيات تطورت مع مرور الوقت على غرار الطريقة التي يُعتقد أنَّ السمات الجسدية تطورت من خلالها. ومن المتوقع أن تتصرف الحيوانات بطرق أثبتت نجاحها تطوريًا بمرور الوقت. يمكن أن يؤدي ذلك بالإضافة إلى عوامل أخرى إلى تشكيل عمليات اجتماعية معقدة تؤدي إلى الصلاحية التطورية.

يسعى التهذيب إلى شرح السلوك كنتيجة للانتقاء الطبيعي. لذلك يُنظر إلى السلوك كجهد للحفاظ على جينات الفرد في السكان. توجد فكرة متأصلة في التفكير الاجتماعي الحيوي هي إمكانية أن تكون بعض الجينات أو مجموعات الجينات التي تؤثر على سمات سلوكية معينة موروثة من جيل إلى جيل

على سبيل المثال: غالبًا ما تقتل الأسود الذكور المهيمنة حديثًا الأشبال التي لا تبدي الطاعة. يعتبر هذا السلوك تكيفي لأن قتل الأشبال يلغي المنافسة مع ذريتهم ويؤدي إلى إثارة الإناث المرضعات بشكل أسرع مما يسمح لهم بنقل عدد أكبر من جيناتهم إلى الأجيال القادمة. يرى علماء الاجتماع أنَّ سلوك قتل الأشبال الغريزي هذا موروث من خلال جينات التكاثر الناجح لذكور الأسود، في حين أنَّ سلوك عدم القتل قد انقرض لأن تلك الأسود كانت أقل نجاحًا في التكاثر.

التاريخ
ادوارد ويلسون، يعتبر شخصية مهمة في تاريخ علم الأحياء الاجتماعي، نشر كتابه في عام 1975 تحت عنوان (علم الاحياء الاجتماعي: التركيب الجديد).

قال فيلسوف البيولوجيا دانيال دينيت أنَّ الفيلسوف السياسي توماس هوبز كان أول عالم احياء اجتماعي، بحجة أنَّ هوبز شرح في كتابه (السفينة الضخمة) عام 1651 أصول الأخلاق في المجتمع البشري من منظور علم الأحياء الاجتماعي غير الأخلاقي.

صاغ عالم السلوك الحيواني الوراثي جون بول سكوت مصطلح علم الأحياء الاجتماعي في مؤتمر أقيم عام 1948 حول علم الوراثة والسلوك الاجتماعي حيث دعا إلى تطوير موحد للدراسات الميدانية والمخبرية على أبحاث سلوك الحيوان. وبفضل الجهود التنظيمية التي بذلها جون بول سكوت تم إنشاء (قسم سلوك الحيوان وعلم الأحياء الاجتماع) في عام 1956، والذي أصبح قسمًا لعلم سلوك الحيوان في الجمعية الأمريكية لعلم الحيوان في عام 1958. تواصل إدوارد ويسلون في عام 1956 مع قسم علم الأحياء الاجتماعي من خلال طالب الدكتوراه ستيوارت ألتمان، الذي كان على علاقة وثيقة مع المشاركين في مؤتمر عام 1948. طور ألتمان أبحاثه الخاصة بعلم الأحياء الاجتماعي لدراسة السلوك الاجتماعي لقرود الريسوس المكاكي باستخدام الإحصائيات، وتم تعيينه كـ (كعالم أحياء اجتماعية) في مركز أبحاث ييركس الإقليمي الرئيسي في عام 1965. يختلف علم الأحياء الاجتماعي لدى ويلسون عن جون بول سكوت أو التمان، حيث استند إلى نماذج رياضية للسلوك الاجتماعي تركز على تعظيم الصلاحية الجينية من جانب هاميلتون وروبرت تريفيرس وجون ماينارد سميث وجورج برايس. تشترك علوم الأحياء الاجتماعية الثلاثة التي أجراها سكوت وألتمان وويلسون في وضع الدراسات الطبيعية في قلب البحث عن السلوك الاجتماعي للحيوان وعن طريق استخدام منهجيات البحوث الناشئة، في وقت تم فيه تهديد علم الأحياء القديم من قبل الممارسات (الحديثة) في العلوم (الدراسات المخبرية، علوم الأحياء الرياضية، علوم الأحياء الجزيئية).

أصبح مصطلح علم الأحياء الاجتماعي معروفًا على نطاق واسع في عام 1975 عندما نشر ويلسون كتابه (علم الأحياء الاجتماعي: التركيب الجديد) والذي أثار جدلًا واسعًا. تم منذ ذلك الحين ربط (علم الاحياء الاجتماعي) برؤية ويلسون إلى حد كبير. كان الكتاب رائدًا ومنتشرًا كمحاولة لشرح الطرق التطورية التي تقف وراء السلوكيات الاجتماعية مثل الإيثار والعدوان والتغذية خاصةً لدى النمل (تخصص ويلسون البحثي الرئيسي) وغيرها من حيوانات غشائيات الأجنحة وأيضًا لدى بعض الحيوانات الأخرى. ومع ذلك كان تأثير التطور على السلوك موضع اهتمام علماء الأحياء والفلاسفة بعد فترة وجيزة من اكتشاف التطور نفسه. يعتبر كتاب بيوتر كروبوتكين الذي حمل عنوان (المساعدة المتبادلة: أحد عوامل التطور) والذي نشر في أوائل تسعينيات القرن التاسع عشر مثالاً شائعًا عن ذلك. كُرس الفصل الأخير من الكتاب لمناقشة التفسيرات الاجتماعية للسلوك الإنساني، وقد كتب ويلسون لاحقًا كتابًا فاز بجائزة بوليتزر تحت عنوان (الطبيعة البشرية) والذي تناول السلوك الإنساني تحديدًا.

كتب إدوارد هاجن في كتاب علم النفس التطوري أنَّ علم الأحياء الاجتماعي هو (وعلى الرغم من الجدل العام بشأن التطبيقات على البشر): «أحد الانتصارات العلمية في القرن العشرين. علم الاحياء الاجتماعي هو الآن جزء من الأبحاث والمناهج الأساسية لجميع أقسام علوم الأحياء تقريبًا، وهو أساس عمل جميع علماء الأحياء الميدانيين». زادت البحوث الاجتماعية حول الكائنات غير البشرية بشكل كبير ومستمر في أفضل المجلّات العلمية في العالم مثل مجلّتي (الطبيعة) و (العلوم). يتم عادة استبدال مصطلح علم البيئة السلوكي بشكل عام بمصطلح علم الأحياء الاجتماعي من أجل تجنب الجدل العام.

النظرية
يرى علماء الأحياء الاجتماعي أنه يمكن تفسير السلوك البشري وكذلك سلوك الحيوان غير البشري جزئيًا كنتيجة للانتقاء الطبيعي. ويقولون أنّه من أجل فهم السلوك بشكل كامل يجب تحليله من حيث الاعتبارات التطورية.

الانتقاء الطبيعي موضوع أساسي للنظرية التطورية. يتم تمثيل متغيرات السمات الوراثية التي تزيد من قدرة الكائن الحي على النجاة والتكاثر بدرجة أكبر في الأجيال اللاحقة أي بمعنى أنه (سيتم اختيارها). وبالتالي فإن الآليات السلوكية الموروثة التي قدمت للكائن الحي فرصة أكبر للبقاء و / أو التكاثر في الماضي من الأرجح أن تبقى في الكائنات الحية الحالية. تم شرح السلوكيات التكيفية الموروثة والموجودة في الأنواع الحيوانية غير البشرية بشكل كبير من قبل علماء الأحياء وأصبحت أساسًا لعلم الأحياء التطوري. ومع ذلك يوجد رفض مستمرة من قبل بعض الباحثين حول تطبيق النماذج التطورية على البشر، وخاصة العلوم الاجتماعية، حيث يُفترض منذ فترة طويلة أنَّ الثقافة هي الدافع السائد للسلوك.

يعتمد علم الأحياء الاجتماعي على مبدأين أساسيين:
 تعتبر بعض الصفات السلوكية موروثة.
 تم شحذ بعض الصفات السلوكية الموروثة عن طريق الانتقاء الطبيعي. لذلك ربما كانت هذه السمات (تكيفية) في البيئة التي تطورت فيها هذه الأنواع.
يستخدم علم الأحياء الاجتماعي فئات نيكولاس تينبرجن الأربعة من الأسئلة والشروحات حول سلوك الحيوان. هناك فئتان على مستوى الأنواع، واثنتين على مستوى الأفراد. غالبًا ما تسمى الفئات على مستوى الأنواع (التفسيرات النهائية) وهي:
 الوظيفة (أي التكيف) التي يخدمها السلوك.
 العملية التطورية التي أدت إلى هذه الوظيفة.
فئات المستوى الفردي تدعى غالبًا (التفسيرات التقريبية) وهي:
 تطور الفرد (أي الجنين).
 الآلية التقريبية (مثل تركيب المخ والهرمونات).

يهتم علماء الأحياء الاجتماعي بكيفية شرح السلوك بطريقة منطقية نتيجة للعملية الانتقائية في تاريخ النوع. وبالتالي: غالباً ما يهتمون بالسلوك الغريزي أو الحدسي وفي شرح أوجه التشابه وليس الاختلاف بين البيئات. على سبيل المثال: إنَّ الأمهات في العديد من أنواع الثدييات (بما في ذلك البشر) يقدمن حماية شديدة لأبنائهم. ذكر علماء الاجتماع أنه من المحتمل أن يكون سبب هذا السلوك الوقائي هو تطوره مع مرور الوقت لأنه ساعد في الحفاظ على نسل الأفراد الذين لديهم هذه الخاصية. سيزداد وجود هذه الحماية الأبوية في عدد السكان. يُعتقد أنَّ السلوك الاجتماعي قد تطور بطريقة تشبه الأنواع الأخرى من التكيفات غير السلوكية مثل حاسة الشم.

تفشل الأفضلية الوراثية الفردية في توضيح بعض السلوكيات الاجتماعية نتيجة للاختيار القائم على الجينات. قال ويلسون أنّ التطور قد يعمل أيضًا على المجموعات. تستخدم الآليات المسؤولة عن اختيار المجموعات نماذج وإحصاءات السكان المأخوذة من نظرية الألعاب التطورية. يعرف الإيثار بأنه «اهتمام برفاهية الآخرين». إذا حدد الإيثار من الناحية الوراثية، فيجب على الأفراد الذين يتمتعون بهذه الصفات إعادة إنتاج صفاتهم الوراثية الإيثارية من أجل استخدام الإيثار لغرض البقاء، ولكن عندما يصرف أصحاب صفات الإيثار مواردهم على غير الإيثاريين على حساب نسلهم يميل الإيثاريون إلى الموت ويميل الآخرون إلى النجاة. كمثال على ذلك: الجندي الذي يفقد حياته وهو يحاول مساعدة جندي آخر. يطرح هذا المثال سؤالًا حول كيفية انتقال جينات الإيثار إذا مات هذا الجندي دون أن ينجب أطفال.

يتم شرح السلوك الاجتماعي في علم الأحياء الاجتماعي أولاً على أنه فرضية اجتماعية عن طريق إيجاد إستراتيجية مستقرة تطوريًا تتطابق مع السلوك المرصود. قد يكون من الصعب إثبات أي إستراتيجية، لكن عادة ما يستطيعون التنبؤ بتواتر الجينات. يمكن دعم الفرضية من خلال إنشاء ارتباط بين تواتر الجينات التي تنبأت بها الاستراتيجية وتلك التي تظهر في مجتمع ما.

تم شرح الإيثار بين الحشرات الاجتماعية بنفس الطريقة. سلوك الإيثار: هو السلوك الذي يزيد من الصلاحية التناسلية للآخرين كسبب واضح للإيثار، يرتبط في بعض الحيوانات بدرجة مشاركة الجينومات بين أفرادها. بشكل عام قد تنجب الإناث اللواتي يملكن فرص أكبر للحمل ذرية أقل وقد يرتبن أيضًا فرص الحمل للحصول على أقصى قدر من الطعام والحماية من شركائهن.

إنَّ أحد المفاهيم المهمة في علم الأحياء الاجتماعي هو سمات الطبع والمزاج الموجودة ضمن توازن بيئي. فمثلما قد يؤدي التوسع في عدد الأغنام إلى تشجيع توسع الذئاب، فإن انتشار سمات الإيثار داخل مجموعة الجينات قد يشجع أيضًا وجود أعداد متزايدة من الأفراد ذوي الطباع الاتكالية.

اقرأ أيضاً
 معضلة السجينين
 تطور ثقافي-اجتماعي

مراجع

دراسات علمية
علم الأحياء
علم الأحياء التطوري
علم الاجتماع
علم الاجتماع الحيوي
علم البيئة
علم السلوك الحيواني
علم نفس تطوري
فروع علم الحيوان

علم الأحياء الاجتماعي


Olaylar
 869 - İstanbul'da toplanan IV. Konsil'de alınan kararlar sonucu Doğu ve Batı kiliseleri arasındaki ayrım derinleşti.
 1450 - Bavyera Dükü IX. Louis, Hristiyan olmayı kabul etmeyen Yahudilerin kovulmasını emretti.
 1502 - Kristof Kolomb, Amerika'ya 4. yolculuğunda Kosta Rika'yı keşfetti.
 1526 - Beçne Meydan Muharebesi, Osmanlı zaferiyle sonuçlandı.
 1550 - Şili'de, İspanyol Konkistador Pedro de Valdivia tarafından Concepción şehri kuruldu.
 1632 - Rusya Çarlığı, Sibir Hanlığı'nı (bugünkü Yakutistan) tamamen işgal etti.
 1789 - Çoğu kadın 5 bini aşkın Fransız, kıtlığı protesto için Versailles Sarayı'na yürüdü ve Kral XVI. Louis'yi Paris'e taşınmaya zorladı.
 1864 - Hindistan'daki Kalküta şehrinde siklon: 60.000 ölü.
 1877 - Nimipu kabilesi Şefi Joseph'in teslim olmasıyla, ABD'nin kuzeybatısındaki kızılderili direnişi sona erdi.
 1892 - Red Kit'teki Dalton kardeşlere ilham olan Dalton çetesi, Kansas'taki banka soygunlarında öldürüldü.
 1896 - Alman fizikçi Wilhelm Roentgen'in yeni bir radyasyon çeşidi (bugünkü bilinen adıyla x ray) bulduğu açıklandı.
 1908 - Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Osmanlı idaresindeki Bosna-Hersek'i ilhak ettiğini açıkladı.
 1908 - Bulgaristan, Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını ilan etti.
 1910 - Portekiz'de Cumhuriyet ilan edildi.
 1911 - İtalyan kuvvetleri, Trablusgarp'ın sahil şeridini ele geçirdi.
 1915 - Bulgaristan Krallığı, İttifak Devletlerinin yanında I. Dünya Savaşı'na girdi.
 1921 - İngiltere'de Uluslararası Yazarlar Birliği PEN kuruldu.
 1925 - İlk Cumhuriyet Altını İstanbul Darphanesi'nde basıldı ve Mustafa Kemal Paşa'ya gönderildi.
 1926 - İstanbul Boğazı'nda trenler için vapur seferleri başlatıldı.
 1930 - Dünyanın en büyük hava gemisi İngiliz R 101 zeplini Fransa'da düştü ve 48 kişi hayatını yitirdi.
 1931 - Başbakan İnönü ile Dışişleri Bakanı Aras'ın Yunanistan ziyaretleri sırasında, 1930 Türk-Yunan Dostluk Antlaşması yürürlüğe konuldu.
 1938 - Nazi Almanyası, Yahudilere ait pasaportların iptal edildiğini duyurdu.
 1944 - Fransa'da kadınlar seçme hakkına kavuştu.
 1945 - Hollywood set işçilerinin grevinde Warner Bros'ta çıkan olaylarda (Kara Cuma) 40 gösterici yaralandı.
 1947 - Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı sonucu lağvedilen Komintern'in devamı olarak, komünist partiler SBKP (B) önderliğinde Kominform'u kurdu.
 1947 - Atina'da yapılan Akdeniz Atletizm Yarışmaları'nda Türkiye birinci oldu.
 1948 - Türkmenistan'ın Aşkabat şehrindeki büyük depremde 110.000 kişi hayatını yitirdi.
 1952 - 1939'dan beri ilk ve Stalin'in katıldığı son Sovyetler Birliği Komünist Partisi kongresi başladı.
 1953 - Türkiye, BM Güvenlik Konseyi'ne 40 oyla geçici üye seçildi.
 1958 - Fransa'da 5. Cumhuriyet ilan edildi ve Charles de Gaulle Cumhurbaşkanı seçildi.
 1960 - Güney Afrika'da düzenlenen referandumda, Cumhuriyet rejimine geçilmesi kabul edildi.
 1962 - Beatles'ın ilk hit şarkısı Love me do piyasaya çıktı.
 1972 - Fransa'da Jean-Marie Le Pen liderliğinde aşırı sağcı/faşist parti Ulusal Cephe kuruldu.
 1979 - Filistin Kurtuluş Örgütü lideri Yaser Arafat, Ankara'ya geldi; FKÖ Temsilciliği açıldı.
 1979 - İçişleri Bakanı Hasan Fehmi Güneş, bir aşk skandalı sonucu Hükûmet'ten istifa etti.
 1988 - Cezayir'de halk isyanı patlak verdi.
 1988 - Şili'de Pinochet, Başkanlığının uzatılması için yapılan referandumu kaybetti.
 1989 - Dalai Lama, Nobel Barış Ödülü'nü aldı.
 1991 - İlk resmi Linux sürümü (0.02) Linus Torvalds tarafından duyuruldu.
 1991 - Sovyetler Birliği, tarihinde ilk kez IMF ile iş birliği anlaşması yaptı.
 1997 - 34. Altın Portakal Film Festivali sonuçlandı. En iyi film ödülünü, Ferzan Özpetek'in yönettiği Hamam filmi aldı.
 1999 - Muğla'nın Marmaris ilçesinde Richter ölçeğine göre 6.2 büyüklüğündeki depremde 100'e yakın kişi yaralandı.
 2000 - Belgrad'daki kitlesel gösteriler sonucu Slobodan Milošević Devlet Başkanlığı'ndan istifa etmek zorunda kaldı.
 2003 - Rus yanlısı Ahmet Kadirov Çeçenistan'ın ilk Devlet Başkanı seçildi.
 2008 - Kırgızistan'nın Oş şehrinde 6,6 büyüklüğünde deprem meydana geldi. 75 kişi öldü, 200'den fazla kişi yaralandı.

Doğumlar
 1274 - Zehebî, Suriyeli hadis hafızı, tarihçi ve kıraat alimi (ö. 1348)
 1338 - III. Aleksios, Trabzon İmparatoru (ö. 1390)
 1658 - Mary, II ve VII. James'in (1633-1701) ikinci eşi olarak İngiltere, İskoçya ve İrlanda kraliçesi (ö. 1718)
 1677 - Pietro Grimani, Venedik Cumhuriyeti'nin 115'inci Dükası (ö. 1752)
 1703 - Jonathan Edwards, Amerikalı dirilişçi vaiz, filozof ve Cemaatçi Protestan teolog (ö. 1758)
 1712 - Francesco Guardi, İtalyan soylusu ve Venedik Okulu mensubu ressam (ö. 1793)
 1713 - Denis Diderot, Fransız yazar ve filozof (ö. 1784)
 1743 - Giuseppe Gazzaniga, İtalyan opera bestecisi (ö. 1818)
 1781 - Bernhard Bolzano, Çek filozof ve matematikçi (ö 1848)
 1829 - Chester A. Arthur, ABD'nin 21. Başkanı (ö. 1886)
 1841 - Philipp Mainländer, Alman şair ve filozof (ö. 1876)
 1848 - Guido von List, Alman filozof, tarihçi ve yazar (ö. 1919)
 1864 - Arthur Zimmermann, Alman bürokrat (ö. 1940)
 1864 - Louis Jean Lumière, Fransız film yapımcısı (ö. 1948)
 1878 - Louise Dresser, Amerikalı kadın oyuncu (ö. 1965)
 1879 - Francis Peyton Rous, Amerikalı virolog (ö. 1970)
 1882 - Robert H. Goddard, Amerikalı fizikçi ve sıvı yakıtlı roketlerin üretilmesinin öncülerinden (ö. 1945)
 1883 - Ida Rubinsteyn, Rus dansçı, aktris, sanat hamisi ve Belle Epoque figürü (ö. 1960)
 1887 - René Cassin, Fransız hukukçu ve Nobel Barış Ödülü sahibi (ö. 1976)
 1899 - Teresa de la Parra, Venezuelalı romancı (ö. 1936)
 1902 - Ray Kroc, Amerikalı iş insanı (ö. 1984)
 1908 - Mehmet Ali Aybar, Türk siyasetçi, Türkiye İşçi Partisi (TİP) eski lideri ve Sosyalist Devrim Partisi (SDP) kurucu Genel Başkanı (ö. 1995)
 1908 - Joshua Logan, Amerikalı tiyatro yönetmeni, film yönetmeni ve yazar (ö. 1988)
 1911 - Brian O'Nolan, İrlandalı yazar, oyun yazarı ve hicivci (ö. 1966)
 1917 - Magda Szabó, Macar yazar (ö. 2007)
 1919 - Donald Pleasence, İngiliz oyuncu (ö. 1995)
 1923 - Philip Berrigan, Amerikalı barış eylemcisi, anarşist ve papaz (ö. 2002)
 1929 - Yuri Artsutanov, Rus mühendis (ö. 2019)
 1930 - Miguel Báez Espuny, İspanyol boğa güreşçisi
 1936 - Vaclav Havel, Çek oyun yazarı ve Cumhurbaşkanı (ö. 2011)
 1941 - Bogusław Polch, Polonyalı çizgi roman sanatçısı (ö. 2020)
 1947 - Brian Johnson, Avustralyalı rock grubu AC/DC'nin solisti İngiliz şarkıcı ve besteci
 1948 - Zoran Živković, yazar, araştırmacı ve mütercim
 1950 - Eddie Clarke, İngiliz gitarist (ö. 2018)
 1950 - Jeff Conaway, Amerikalı oyuncu (ö. 2011)
 1950 - Edward P. Jones, Amerikalı roman ve kısa hikâye yazarı
 1951 - Karen Allen, Amerikalı sinema ve tiyatro oyuncusu
 1951 - Yadigar Ejder, Türk oyuncu (ö. 1991)
 1951 - Bob Geldof, İrlandalı şarkıcı, söz yazarı, aktör ve politik eylemci
 1952 - Clive Barker, İngiliz yazar, yönetmen, ressam ve yapımcı
 1952 - İmran Han, Pakistanlı siyasetçi ve Pakistan Başbakanı
 1953 - Musa Çam, Türk sendikacı ve siyasetçi
 1953 - Vladimir Badoyeviç Gasoyan, Sovyet teğmen
 1957 - Bernie Mac, Amerikalı oyuncu (ö. 2008)
 1958 - Neil deGrasse Tyson, Amerikalı astrofizikçi
 1958 - Sungun Babacan, Türk seslendirme sanatçısı (ö. 2022)
 1959 - Maya Lin, Çin asıllı Amerikalı Peyzaj Sanatı ve Heykel mimarilerinde ün yapmış mimar ve sanatçı
 1959 - Cem Özer, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1959 - Kenan İpek, Türk hukukçu ve siyasetçi
 1960 - Careca, Brezilyalı eski futbolcu
 1963 - Vahap Seçer, Türk ziraat mühendisi, siyasetçi ve Mersin Büyükşehir Belediye Başkanı
 1965 - Mario Lemieux, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu ve yönetici
 1965 - Patrick Roy, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu, koç ve yönetici
 1966 - Lorenza Indovina, İtalyan oyuncu
 1967 - Guy Pearce, İngiliz asıllı Avustralyalı sinema oyuncusu
 1970 - Josie Bissett, Amerikalı oyuncu
 1970 - Berat Yenilmez, Türk oyuncu
 1970 - Eyşan Özhim, Türk model ve oyuncu
 1971 - Mauricio Pellegrino, Arjantinli eski futbolcu ve teknik direktör
 1972 - Grant Hill, Amerikalı profesyonel eski basketbolcu
 1975 - Kate Winslet, İngiliz oyuncu ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi
 1976 - Ramazan Kadirov, Rusya Federasyonu'na bağlı Çeçenistan'ın üçüncü devlet başkanı
 1976 - Ceyhun Yılmaz, Türk şair, komedyen ve radyo-TV programcısı
 1977 - Vinnie Paz, İtalyan asıllı Amerikalı hip hop sanatçısı
 1977 - Konstantin Zıryanov, Rus eski futbolcu ve teknik direktör
 1978 - Mark Gower, İngiliz futbolcu
 1978 - James Valentine, Amerikalı müzisyen
 1979 - Vince Grella, Avustralyalı millî futbolcu
 1982 - Leonardo Abálsamo, Arjantinli futbolcu
 1983 - Jesse Eisenberg, Amerikalı oyuncu, yazar ve komedyen
 1984 - Kenwyne Jones, Trinidadlı eski futbolcu
 1987 - Dillon Francis, Amerikalı DJ ve Electro House prodüktörü
 1987 - Kevin Mirallas, Belçikalı millî futbolcu
 1987 - Park So Yeon, Güney Koreli şarkıcı, aktris ve model
 1988 - Bahar Kızıl, Türk şarkıcı
 1991 - Xiao Zhan, Çinli aktör ve şarkıcı
 1992 - Kevin Magnussen, Danimarkalı yarış pilotu

Ölümler
 578 - II. Justinus, Bizans İmparatoru (d. 520~)
 610 - Phocas, Bizans imparatoru (d. 547)
 1056 - III. Heinrich, Kutsal Roma İmparatoru (d. 1017)
 1111 - Robert II, 1093'ten 1111'e kadar Flandre Kontu (d. 1065)
 1225 - Nâsır, Bağdat'taki otuz dördüncü Abbâsî Hâlifesi, Mûstadhî'nin oğlu ve Mûstencid'nin torunu (d. 1158)
 1285 - III. Philippe, Fransa Kralı (d. 1245)
 1522 - Hayır Bey, Osmanlı Mısır Valisi (d. 1464-1465)
 1524 - Joachim Patinir, Flaman rönesans ve manzara ressamı (d. 1480)
 1526 - Şücâeddin Ağa, Osmanlı Yeniçeri Ağası (d. ?)
 1565 - Lodovico Ferrari, İtalyan matematikçiydi (d. 1522)
 1791 - Grigoriy Potyomkin, Rus general ve devlet adamı (d. 1739)
 1813 - Tecumseh, Kızılderili konfederasyonun ve Şavnilerin şefi (d. 1768)
 1880 - Jacques Offenbach, Fransız besteci (d. 1819)
 1892 - Albert Aurier, Fransız yazar (d. 1865)
 1918 - Roland Garros, Fransız havacı ve I. Dünya Savaşı sırasında savaş pilotu (d. 1888)
 1923 - Süleyman Bilgen, Türk siyasetçi ve din adamı (d. 1855)
 1930 - Vladimir Şileyko, Rus oryantalist (Asurolojist, Hebraist), Akmeist şair ve çevirmen (d. 1891)
 1931 - Selma Rıza Feraceli, Türk ilk kadın gazeteci (d. 1872)
 1933 - Nikolay Yudeniç, Rus İç Savaşı (1918-1920) sırasında da kuzeybatıdaki karşıdevrimci Beyaz birliklerin komutanı (d. 1862)
 1934 - Jean Vigo, Fransız yönetmen (d. 1905)
 1938 - Faustina Kowalska, Polonya'lı Latin Katolik bir rahibe, mistik ve aziz (d. 1905)
 1941 - Louis Brandeis, Amerikalı avukat (d. 1856)
 1942 - Hilmi Oytaç, Türk tıp doktoru ve siyasetçi (d. 1879)
 1948 - Ōtani Kōzui, Japon Budist rahip ve tarihçi (d. 1876)
 1960 - Alfred Louis Kroeber, Amerikalı antropolog (d. 1876)
 1966 - Abdülkadir Emirmahmutoğlu, Türk siyasetçi (d. 1878)
 1972 - Solomon Lefschetz, Amerikalı bir matematikçiydi (d. 1884)
 1973 - Milunka Savić, Sırp kadın asker ve halk kahramanı (d. 1890)
 1974 - Zalman Şazar, İsrail'in 3. Cumhurbaşkanı (d. 1889)
 1975 - Ali Tunalı, Türk siyasetçi (d. 1890)
 1976 - Lars Onsager, Amerikalı kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1903)
 1978 - Fehmi Ege, Türk tango müziği bestecisi (d. 1902)
 1978 - Mucip Kemalyeri, Türk siyasetçi (d. 1895)
 1981 - Gloria Grahame, Amerikalı aktris (d. 1923)
 1986 - Hal B. Wallis, Amerikalı film yapımcısı (d. 1898)
 1986 - James H. Wilkinson, İngiliz bilgisayar bilimcisi (d. 1919)
 1996 - Seymour Cray, Amerikalı elektrik-elektronik mühendisi ve süper bilgisayar tasarımcısı (d. 1925)
 1997 - Brian Pillman, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1962)
 2004 - Maurice Wilkins, Yeni Zelandalı fizikçi ve moleküler biyolog (DNA'nın yapısını bulan bilim adamlarından ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi) (d. 1916)
 2011 - Derrick Bell, Amerikalı avukat (d. 1930)
 2011 - Gökşin Sipahioğlu, Türk gazeteci ve foto muhabiri (d. 1926)
 2011 - Steve Jobs, Amerikalı bilgisayar girişimcisi ve mucit (d. 1955)
 2011 - Charles Napier, Amerikalı oyuncu (d. 1936)
 2014 - Andrea de Cesaris, İtalyan eski yarış sürücüsü (d. 1959)
 2014 - Yuri Lyubimov, Rus yönetmen, aktör ve eğitmen (d. 1917)
 2014 - Misty Upham, Kızılderili kökenli Amerikalı oyuncu (d. 1982)
 2015 - Chantal Akerman, Belçikalı yönetmen, sanatçı, profesör ve senarist (d. 1950)
 2015 - Tomris İncer, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1948)
 2015 - Henning Mankell, İsveçli yazar (d. 1948)
 2015 - Andrew Rubin, Amerikalı oyuncu (d. 1946)
 2016 - Mario Almada, Meksikalı oyuncu (d. 1922)
 2016 - Michal Kováč, Slovakya Eski Devlet Başkanı ve siyasetçi (d. 1930)
 2016 - Arthur Z'ahidi Ngoma, Demokratik Kongolu Devlet ve siyaset adamı (d. 1947)
 2017 - António de Macedo, Portekizli senarist ve film yapımcısı (d. 1931)
 2017 - Giorgio Pressburger, Macaristan doğumlu İtalyan romancı ve kısa öykü yazarı (d. 1937)
 2017 - Sylke Tempel, Alman kadın gazeteci ve yazar (d. 2017)
 2017 - Anne Wiazemsky, Alman asıllı Fransız oyuncu ve romancı (d. 1947)
 2018 - Ivar Odnes, Norveçli siyasetçi (d. 1963)
 2018 - Víctor Pey, İspanya doğumlu Şilili mühendis, siyasetçi, akademisyen ve iş insanı (d. 1915)
 2018 - Hege Skjeie, Norveçli siyaset bilimci, akademisyen ve yazar (d. 1955)
 2019 - Amalia Fuentes, Filipinli oyuncu (d. 1940)
 2019 - Marcello Giordani, İtalyan opera sanatçısı (d. 1963)
 2019 - Philippe Vandevelde, Belçikalı çizgi roman sanatçısı ve yazar (d. 1957)
 2020 - Béatrice Arnac, Amerika Birleşik Devletleri doğumlu Fransız oyuncu, şarkıcı ve besteci (d. 1931)
 2020 - Franco Bolelli, İtalyan filozof ve yazar (d. 1950)
 2020 - Rasheed Masood, Hint siyasetçi (d. 1947)
 2020 - Margaret Nolan, İngiliz görsel sanatçı, aktris ve model (d. 1943)
 2020 - Pietro Scandelli, Eski İtalyan profesyonel bisiklet yarışçısı (d. 1941)
 2021 - Fethali Üveysi, İranlı aktör ve film yönetmeni (d. 1946)
 2021 - Zoran Stanković, Sırp siyasetçi, asker ve hekim (d. 1954)
 2021 - Nikos Çumanis, Yunan profesyonel futbolcudur (d. 1990)
 2022 - Kristina Hautala, Fin şarkıcıdır (d. 1948)

Tatiller ve özel günler

1005
05

5 Ekim


Omfartsvejen (tidligere betegnet Omkørselsvejen) er en to sporet omfartsvej der går sydvest om Holbæk. Vejen er en del af sekundærrute 155 der går fra Ringstedvej syd for Roskilde via Omfartsvejen uden om Holbæk til Løgtved ved Svebølle.

Omfartsvejen blev etableret som en samlet vejstrækning, belagt med cementbeton, der blev ført uden om landsbyerne Store Grandløse, Gammelbro, Springstrup og Allerup (som havde mærket et stigende trafik af lastvogne), og det nye vejanlæg med to nye broer henholdsvis under og over Nordvestbanen ved Store Grandløse og Allerup åbnede januar 1940 med det formål at lede trafikken uden om Holbæk Centrum, så byen ikke belastes af unødvendig gennemkørende trafik.

Den godt 6,5 km lange vej forbinder Roskildevej i øst (ved Store Grandløse) med Kalundborgvej i vest (ved Tuse), og har forbindelse til Store Grandløse, Vallestrupvejen, Sandmosen, Gammelbrovej, Valdemar Sejrsvej, Langerød, Sports Alle (Holbæk Sportsby), Søstrupvej, Springstrupvej

Kilder

Transport i Holbæk
Omfartsveje i Danmark

Omfartsvejen (Holbæk)


Fly Air (Fly Havayolu Taşımacılık A. Ş.) İstanbul, Türkiye merkezli bir havayolu şirketidir. İlk kurulduğu yıllar sadece charter seferler düzenleyen Fly Air, hâlen tarifeli seferler de düzenlemektedir.

Şirket, 2002 yılında kuruldu ve aynı yıl uçuşlara başladı. İlk uçuşunu Trabzon'a gerçekleştirdi. Ekim 2003'ten itibaren de farklı yerel noktalara uçuşlar başlattı.

Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünce AOC (Air Operator Certificate) ruhsatı 25 Ocak 2007'de iptal edilmiştir.

Uçus Hatları

Fly Air 2007 itibarı ile aşağıdaki noktalara uçuş gerçekleştirmektedir.

Yurt içi seferler:

İstanbul, İzmir, Antalya, Adana, Şanlıurfa, Mardin, Trabzon.

Uluslararası seferler:

Amsterdam, Brüksel, Eindhoven, Zürih, Tel Aviv.

Filo

Fly Air, Ağustos 2006 itibarı ile filosunda bulundurduğu uçaklar:

 4 Airbus A300
 1 McDonnell Douglas MD-83
 1 Embraer 145

Dış bağlantılar
 Fly Air

Türkiye merkezli havayolu şirketleri
2002'de kurulan şirketler

Fly Air


සුෂුම්නාව මොළයේ සිට කශේරුකාව තුළින් පහළට දිවෙන සිලින්ඩරාකාර ස්නායු රැහැනක් බඳු නාළාකාර ව්‍යුහයකි. මෙහි බාහිරව ශ්වේත ද්‍රව්‍ය(White matter) හා අභ්‍යන්තරයේ ධුසර ද්‍රව්‍ය(Grey matter) පිහිටා ඇත. සුෂුම්නාව මැදින් මධ්‍ය නාලය දිවේ.සුෂුම්නාව දෙපසින් සමමිතික යුගල ලෙස සුෂුම්නා ස්නායු හටගනී.

බාහිර සබැඳුම්
 Spinal Cord Histology  - Cincinnati විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ඡායාරූප රැසක්
 Spinal Cord Medical Notes  - සුෂුම්නාව පිළිබඳ වෛද්‍ය සටහන්
 eMedicine: Spinal Cord, Topographical and Functional Anatomy
 WebMD. May 17, 2005. Spina Bifida - Topic Overview  Information about spina bifida in fetuses and throughout adulthood. WebMD children's health. Retrieved March 19, 2007.
  Potential for spinal injury repair  Retrieved February 6, 2008.

ජීව විද්‍යාව
ස්නායු පද්ධතිය

සුෂුම්නාව