Omer Bartov, nascido em 17 de abril de 1954 em Israel, é historiador contemporâneo, professor de História Europeia e Estudos Alemães na Universidade Brown, Estados Unidos. Especializou-se no estudo do Holocausto (Shoah), em particular sobre o papel da Wehrmacht nos territórios do Leste Europeu. Seu ensaio sobre o Exército de Hitler, publicado em 1991 e traduzido em várias línguas, é uma obra de referência.

Ele é filho do famoso escritor israelense Hanoch Bartov. Entre as suas principais influências estão os professores  Saul Friedländer, da Universidade de Tel-Aviv, e Dr. Tim Mason, da Universidade de Oxford. Fora da academia, além do seu pai, Omer apontou a escritora Ilona Karmel, que é uma sobrevivente do Holocausto.

Biografia
Nascido em Israel em uma família judia originária de Boutchach (na Ucrânia) que emigrou para o Mandato da Palestina na década de 1930, Omer Bartov recebeu sua educação na Universidade de Tel-Aviv e no St Antony's College, na Universidade de Oxford (1983). Tornou-se então professor da Universidade de Harvard, diretor de estudos da Maison des Sciences de l'Homme (em Paris), depois professor da Universidade Rutgers e da Universidade Brown. Ele é membro da Academia Americana de Artes e Ciências desde 2005.

Como estudioso da Segunda Guerra Mundial, Omer Bartov argumentou contra o mito de uma Wehrmacht de mãos limpas, um estereótipo que fazia do exército de Hitler uma entidade politicamente neutra com pouca suspeita de crimes de guerra ou crimes contra a humanidade. Em suas obras A Frente Oriental, 1941-1945 e O Exército de Hitler, ele demonstrou, ao contrário, que o exército do Terceiro Reich, com sua "disciplina pervertida" foi uma instituição inerentemente nazista que desempenhou um papel crucial no assassinato de judeus nos territórios ocupados da União Soviética.

Bartov é considerado um dos líderes neste campo de pesquisa. O jornal nova-iorquino The Forward o vê como um dos principais pesquisadores da história dos judeus da Galícia.

Analisando as ligações entre guerra total e genocídio, é autor de Murder in Our Midst, Mirrors of Destruction e Germany's War and the Holocaust. Em The "Jew" in Cinema: From The Golem to Don't Touch My Holocaust, ele investiga a reciclagem de representações anti-semitas através do cinema.

Escolha de publicações

Obras traduzidas para o francês

 L'Armée d'Hitler. La Wehrmacht, les nazis et la guerre, Paris, Hachette Littératures, « Pluriel », 1999.
 Anatomie d'un génocide. Vie et mort dans une ville nommée Buczacz, Paris, Plein Jour, 2021 .

Livros em inglês

 The Eastern Front, 1941-1945: German Troops and the Barbarization of Warfare, Palgrave Macmillan, 2001.
 « Historians on the Eastern Front Andreas Hillgruber and Germany's Tragedy », dans Tel Aviver Jahrbuch für deutsche Geschichte, volume 16, 1987, p. 325-345.
 Hitler's Army: Soldiers, Nazis, and War in the Third Reich, Oxford Paperbacks, 1992.
 Murder in Our Midst: The Holocaust, Industrial Killing, and Representation, Oxford University Press, 1996.
 Mirrors of Destruction: War, Genocide, and Modern Identity, Oxford University Press, 2002.
 Germany's War and the Holocaust: Disputed Histories, Cornell University Press, 2003.
 The "Jew" in Cinema: From The Golem to Don't Touch My Holocaust, Indiana University Press, 2005.
 Erased: Vanishing Traces of Jewish Galicia in Present-Day Ukraine, Princeton University Press, 2007 . Paperback 2015 .
 Anatomy of a Genocide: The Life and Death of a Town Called Buczacz, New York, Simon & Schuster, 2018.  400 s. .

Honras

 Fellow, Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences, Stanford University, Califórnia.
 Berlin Prize Fellowship, American Academy em Berlim, semestre da primavera de 2007.
 Membro da Academia Americana de Artes e Ciências, (2005).
 Convidado do Director Fellowship, International Research Center for Cultural Studies (IFK), Viena, Áustria (Junho de 2004)
 Bolsa John Simon Guggenheim (2003–2004).
 Radcliffe Institute for Advanced Study Fellow, Harvard University (2002–2003).
 National Endowment for the Humanities Fellowship for University Teachers (1996-1997).
 Fraenkel Prize in Contemporary History do Institute for Contemporary History and Wiener Library, Londres, pelo livro Murder in Our Midst (1995).
 Raoul Wallenberg Professor de Direitos Humanos e Senior Fellow, Rutgers Center for Historical Analysis, Rutgers University (1992–94).
 Diretor de Estudos, Casa de Ciências Humanas, Paris, França (1990).
 Junior Fellow, Society of Fellows, Universidade de Harvard (1989-1992).
 Bolsa do Governo Francês na Biblioteca Nacional, Paris, França (1988).
 Alexander von Humboldt Fellow, Alemanha e França (1985–86, 1987, 1990, 1994).
 Bolsa do Governo Francês na Escola de Idiomas FIAP em Paris, França (1985).
 Visiting Fellow, Davis Center for Historical Studies, Princeton University (1984)
 Bolsa da Fundação Rothschild em apoio aos estudos na Universidade de Oxford (1981-1982).
 Bolsa de Pesquisa, Serviço Alemão de Intercâmbio Acadêmico (DAAD), para trabalho em arquivos alemães (1981).
 Research Fellowship, German Historical Institute, Londres, para trabalho em arquivos alemães (1980).
 President's Fellowship, Universidade de Tel-Aviv, Israel, em apoio ao ensino na Universidade de Oxford (1980–1983).
 Bolsa Fulbright para estudos como candidato a Ph.D. na Universidade de Stanford (1979).
 Bolsa DAAD no Goethe Institute em Murnau, Baviera, Alemanha (1979).
 Certificado de Mérito Excepcional do Reitor da Universidade de Tel-Aviv, Israel (1978).
 Certificado de Mérito Excepcional do Reitor da Universidade de Tel-Aviv, Israel (1977).

Notas e referências

Veja também

Artigos relacionados

 Crimes de guerra da Wehrmacht
 Mito da Wehrmacht inocente
 Crimes nazistas contra prisioneiros de guerra soviéticos

Ligações externas

Historiadores do século XXI
Historiadores do século XX
Historiadores de Israel
Professores da Universidade Brown
Membros da Academia de Artes e Ciências dos Estados Unidos

Omer Bartov


La prueba de contrarreloj élite masculina en el Campeonato Mundial de Ciclismo en Ruta se realiza desde el Mundial de 1994. El ganador tiene el derecho de llevar el maillot arcoíris (una camiseta blanca con cinco bandas de diferentes colores que representan a los cinco continentes), durante un año, hasta el siguiente campeonato.

Entre los campeonatos de 1962 y 1994 se realizó la prueba de contrarreloj por equipos, disputados por equipos nacionales amateurs. Entre las ediciones de 2012 y 2018 se volvió a correr la contrarreloj por equipos, pero con la variante de que no la disputan selecciones, sino lo hacían equipos profesionales de las categorías UCI ProTeam (obligados), más Profesionales Continentales y Continentales (invitados).

Palmarés

Medallero histórico
Actualizado hasta Glasgow 2023.

Estadísticas

Múltiples campeones

Ciclista con más medallas

Véase también
Ruta élite masculina en el Campeonato Mundial de Ruta
Contrarreloj por equipos élite masculina en el Campeonato Mundial de Ruta

Notas y referencias

Enlaces externos
Palmarés oficial en la pág. de la UCI .
Resultados en The-Sports.org .

Pruebas del campeonato mundial de ciclismo en ruta
Competiciones de ciclismo contrarreloj

Contrarreloj élite masculina en el Campeonato Mundial de Ruta


Olaylar

Doğumlar
 Gaius Plinius Caecilius Secundus, Antik Romalı avukat, yazar ve magistratus (ö. 113)

Ölümler
 Boudica, Romalıların Büyük Britanya'daki işgalci güçlerine karşı bir isyan başlatan Iceni kabilesinin kraliçesi

als:60er#61

61


Nezahualcóyotl o netzahualcóyo es un Dios de la antigüedad mexica

 Lugares
 Municipio de Nezahualcóyotl, municipio del Estado de México.
 Ciudad Nezahualcóyotl, cabecera del municipio de Nezahualcóyotl, Estado de México.
 Nezahualcóyotl (estación), estación de la línea B del Metro de la Ciudad de México.
 Netzahualcóyotl (Baja California), localidad del municipio de Mexicali, Baja California, México.

 Otros
 Netzahualcóyotl de la Vega (1931-2004), político mexicano.
 ARM Netzahualcóyotl (D-102)''', destructor de la Armada de México.

Nezahualcóyotl (desambiguación)


Zen 3 é o codinome de uma microarquitetura de CPU da AMD, lançada em 5 de novembro de 2020. É o sucessor do Zen 2 e usa o processo de 7 nm da TSMC para os chiplets e o processo de 14 nm da GlobralFoundries para a matriz de E/S nos chips de servidor de 12 nm para chips de desktop. O Zen 3 alimenta os processadores de desktop convencionais Ryzen 5000 (codinome "Vermeer") e processadores de servidor Epyc (codinome "Milan"). Zen 3 é suportado em placas-mãe com chipsets da série 500; As placas de série 400 também tiveram suporte em placas-mãe B450/X470 selecionadas com determinados BIOS. Espera-se que o Zen 3 seja a última microarquitetura antes da AMD mudar para memória DDR5 e novos soquetes. De acordo com a AMD, o Zen 3 tem em média 19% mais instruções por ciclo (IPC) do que o Zen 2. Em 1 de abril de 2022, a AMD lançou a nova série Ryzen 6000 para laptops, usando a arquitetura "Zen 3+" aprimorada, trazendo gráficos RDNA 2 integrados em uma APU ao PC pela primeira vez. Em 20 de abril de 2022, a AMD também lançou o 5800X3D, que aumenta o desempenho de encadeamento único em mais de 15% em jogos usando, pela primeira vez em um produto para PC, cache L3 3D empilhado verticalmente.

Características
O Zen 3 é uma melhoria incremental significativa em relação aos seus antecessores, com um aumento de IPC de 19%, e sendo capaz de atingir velocidades de clock mais altas.

Como o Zen 2, o Zen 3 é composto de até 2 matrizes complexas de núcleo (CCD) juntamente com uma matriz de E/S separada contendo os componentes de E/S. Um CCD Zen 3 é composto por um complexo de núcleo único (CCX) contendo 8 núcleos de CPU e 32 MB de cache L3 compartilhado, isso contrasta com o Zen 2, onde o CCD é composto por 2 CCX, cada um contendo 4 núcelos cada, bem como 16 MB de cache L3. A nova configuração permite que todos os núcleos do CCX se comuniquem diretamente entre si e com o L3 Cache em vez de ter que usar o IO die através do Infinity Fabric.

O Zen 3 (junto com as GPUs RDNA2 da AMD) também foi a primeira implementação do Resizable BAR, um recurso opcional introduzido no PCIe 2.0, que foi marcado como Smart Access Memory (SAM). Essa tecnologia permite que a CPU acesse diretamente toda a VRAM da placa de vídeo compatível. A Intel e a Nvidia também implementaram esse recurso.

No Zen 3, um único pool de cache L3 de 32 MB é compartilhado entre todos os 8 núcleos em um chiplet, contra os dois pools de 16 MB do Zen 2, cada um compartilhado entre 4 núcleos em um complexo de núcleos, dos quais havia dois por chiplet. Esse novo arranjo melhora a taxa de acerto do cache, bem como o desempenho em situações que exigem que os dados do cache sejam trocados entre os núcleos, mas aumenta a latência do cache de 39 ciclos no Zen 2 para 46 ciclos de clock e reduz pela metade a largura de banda do cache por núcleo, embora ambos os problemas sejam parcialmente mitigado por velocidades de clock mais altas. A largura de banda total do cache em todos os 8 núcleos combinados permanece a mesma devido a preocupações com o consumo de energia. A capacidade e a latência do cache L2 permanecem as mesmas em 512 KB e 12 ciclos. Todas as operações de leitura e gravação de cache são feitas a 32 bytes por ciclo.

A série Ryzen 6000, que foi lançada posteriormente em 1 de abril de 2022, introduziu PCI-e 4.0 e DDR5/LPDDR5, pela primeira vez em uma APU para laptop e também introduziu gráficos APU RDNA2 para PC.

Em 20 de abril de 2022, a AMD lançou o último membro da família AM4, o 5800X3D. Ele representa, pela primeira vez em um produto de PC desktop, o cache L3 vertical empilhado 3D, que no tamanho de 64 MB extras em cima dos 32 MB usuais aumenta a quantidade total para 96 MB e traz enormes melhorias de desempenho para jogos, rivalizando com os mais novos processadres da concorrência, sendo muito mais eficiente em termos de energia.

Melhorias
O Zen 3 fez as seguintes melhorias em relação ao Zen 2:

Um aumento de 19% nas instruções por clock
O chiplet de núcleo básico tem um único complexo de oito núcleos (versus dois complexos de quatro núcleos no Zen 2)
Um pool de cache L3 unificado de 32 MB igualmente disponível para todos os 8 núcleos em um chiplet, em comparação aos dois pools de 16 MB do Zen 2, cada um compartilhado entre 4 núcleos em um complexo de núcleos.
No celular: um L3 unificado de 16 MB
Um CCX de 8 núcleos unificado (de 2x 4-Core CCX por CCD)
Maior largura de banda de previsão de ramais. O tamanho do buffer de destino da ramificação L1 aumentou para 1024 entradas (vs 512 no Zen 2)
Novas instruções
VAES - instruções AES de vetor de 256 bits
INVLPGB - Transmissão de liberação de TLB
CET_SS - Tecnologia de Aplicação de Fluxo de Controle / Shadow Stack
Unidades inteiras aprimoradas
Agendador inteiro de 96 entradas (acima de 92)
Arquivo de registro físico de 192 entradas (acima de 180)
10 edições por ciclo (acima de 7)
Buffer de reordenação de 256 entradas (acima de 224)
Menos ciclos para operações DIV/IDIV (10...20 de 16...46)
Unidades de ponto flutuante aprimoradas
Largura de despacho de 6 µOP (acima de 4)
Latência de FMA reduzida em 1 ciclo (de 5 para 4)
Gráficos RDNA 2 com até 12 unidades de computação (antes eram 8) na série Ryzen 6000
Suporte DDR5/LPDDR5 (Ryzen 6000)
Cache L3 de biblioteca densa empilhada verticalmente de 64 MB 3D adicional (5800X3D)

Tabelas de recursos

CPUs
Tabela de recursos de CPU

APUs
Tabela de recursos de APU

Produtos

Em 8 de outubro de 2020, a AMD anunciou quatro processadores Ryzen para desktop baseados em Zen 3, consistindo em um Ryzen 5, um Ryzen 7 e dois processadores Ryzen 9 e apresentando entre 6 e 16 núcleos.

CPUs de desktop
As CPUs de desktop da série Ryzen 500 têm codinome Vermeer, exceto o Ryzen 5 5500, que é uma APU Cezanne com sua GPU integrada desabilitada. Enquanto isso, a série Ryzen Threadripper Pro 5000 recebeu o codinome Chagall.

APUs de desktop

Cezanne

Mobile APUs

Cezanne

Rembrandt

Microprocessadores Epyc
A linha de chips de servidor Epyc baseada no Zen 3 é chamada Milan e é a geração final de chips usando o soquete SP3. Epyc Milan foi lançado em 15 de março de 2021.

Ver também
 Ryzen
 Zen+
 Zen 2

Microarquiteturas AMD

Zen 3


{{Yazar bilgi kutusu
| adı            = D. Mehmet Doğan
| resim          = D. Mehmet Doğan.jpg
| başlık         =
| takma_adı      =
| doğum_tarihi   = 4 Eylül 1947
| doğum_yeri     = Kalecik, Ankara Türkiye
| ölüm_tarihi    =
| ölüm_yeri      =
| meslek         = Yazar, Gazeteci
| milliyet       =
| uyruk          = Türk vatandaşı
| köken          =
| dönem          = Günümüz
| tür            =
| konu           = Fikir, Sözlük
| akım           =
| ilk_eser       = Batılılaşma İhaneti| website        =
}}

D. Mehmet Doğan, (d. 1947, Kalecik, Ankara), Türk yazar ve gazeteci.

Ankara Üniversitesi Basın ve Yayın Yüksekokulu'ndan 1972 yılında mezun oldu.  Türk Tarih Kurumu Yeni Türkiye Araştırma Merkezi'nde (1972-1974), Dergâh Yayınları'nda (1975-1977), TRT'de (1977-1978) çalıştı. Türkiye Yazarlar Birliği'nin kuruluş çalışmalarını yürüttü ve Birlik Yayınları'nı kurdu. 1980'de Kültür Bakanlığı sinema dairesinde sözleşmeli film yapımcısı ve senaryo yazarı olarak çalışmaya başladı. Film Denetleme Kurulu üyeliği yaptı. Zaman gazetesinin yayın kurulunda yer aldı ve bu gazetede "Kimlik" başlığı altında günlük yazılar yazdı. (1986-1987) Yörünge dergisinde haftalık yazılar yazdı (1991-1992). Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde yazarlık dersleri verdi (1991-1993). Vakit (Akit) gazetesinde günlük yazılar yazdı (1994-1996) ve Birlik Medya A.Ş.'nin Genel müdürlüğünü yaptı (1994-1996). TBMM tarafından Radyo ve Televizyon Üst Kurulu üyeliğine seçildi (1996-2005).

Hareket, Türk Edebiyatı, Mavera, İslâm, İlim ve Sanat, İzlenim ve Nehir dergilerinde yazdı. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi ve Türk Aile Ansiklopedisi'nin yayınını yönetti. Türkiye Yazarlar Birliği Vakfı ve Türkiye Gönüllü Teşekküller Vakfı'nın kurucularından olan Doğan, uzun süre Türkiye Yazarlar Birliği'nin genel başkanlığını yürüttü (1978-1996). 2016 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı Ödülleri'nde "edebiyat" dalında ödüle layık görüldü. Hâlen Karar gazetesinde köşe yazıları yazmaktadır.

 Eserleri

 Büyük Türkçe Sözlük Batılılaşma İhaneti Dil Kültür Yabancılaşma Türkistan Türkiye Gergefinde İran Darbeler Müdahaleler ve Siyasi Sistem Camideki Şair: Mehmet Akif Halka Karşı Demokrasi Tarih ve Toplum Bir Lügat Bulamadım Devlet Sözlük Yazar mı? Bir Savaş Sonrası İdeolojisi Kemalizm Kültürel Savaş ve Savaş Kültürü İletişim veya Dehşet Çağı Kitaplık Kılavuzu Türkendülüsiye-Hilal Operasyonu Yüzyılın Soykırımı Türk Kimliğinin Coğrafyaları Son Darbe Ergenekon''
 Türkiye Cumhuriyeti Tarihine Giriş
 İslam Şairi İstiklal Şairi Mehmet Akif
 Ömrün Ankara-Bir Ankara Şehrengizi
 Kelimelerin Seyir Defteri
 Mağlubiyet İdeolojisinin Sonu
 Neden Klasiklerimiz Yok?
Ortadoğunun Türkçesi
Mehmed Âkif: Çanakkaleden Sakaryaya
Söz Okyanusunda Yolculuk
Millî Mücadele'nin Zaman Akışı

Kaynakça

Türk yazarlar
Resim aranan yazarlar
RTÜK üyeleri
Türk sözlükçüler
1947 doğumlular
Gazi Lisesinde öğrenim görenler

D. Mehmet Doğan


2003 ICC ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය යනු ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය (ICC) විසින් සංවිධානය කරන ලද අටවන ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයයි. එය 2003 පෙබරවාරි 9 සිට මාර්තු 23 දක්වා දකුණු අප්‍රිකාව, සිම්බාබ්වේ සහ කෙන්යාව විසින් සම සත්කාරකත්වය දරන ලදී. මෙම ලෝක කුසලාන සංස්කරණය අප්‍රිකාවේ ක්‍රීඩා කළ පළමු අවස්ථාව විය.

මෙම තරඟාවලියට කණ්ඩායම් 14ක් සහභාගී වූ අතර, එය එකල ලෝක කුසලාන ඉතිහාසයේ විශාලතම සංඛ්‍යාව වන අතර, මුළු තරඟ 54ක් ක්‍රීඩා කළේය. එය 1999 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ හඳුන්වා දුන් ආකෘතිය අනුගමනය කළ අතර, කණ්ඩායම් කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා ඇති අතර, සෑම කාණ්ඩයකම පළමු තිදෙනා සුපර් සික්ස් අදියර සඳහා සුදුසුකම් ලබයි.

මෙම තරඟාවලියේ දී දකුණු අප්‍රිකාව, පකිස්තානය, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සහ එංගලන්තය යන කණ්ඩායම් සියල්ලන්ම කණ්ඩායම් අදියරේදී ඉවත් වීමත් සමඟ නොයෙකුත් උඩු යටිකුරු කිරීම් සිදු විය (දකුණු අප්‍රිකාවට ඩක්වර්ත් ලුවිස් න්‍යාය රීති වැරදි ලෙස කියවීමෙන් ලකුණු 1කින් මග හැරුණි). සිම්බාබ්වේ සමග පැවති තරගය එංගලන්තය විසින් සිම්බාබ්වේ හි පැවති දේශපාලන නොසන්සුන්තාවය හේතුවෙන් වර්ජනය කල අතර, අවසානයේ සිම්බාබ්වේ කණ්ඩායමට සුපිරි හය වටයට පැමිණීමට හැකි විය. ඒ හා සමානව, නවසීලන්තය කෙන්යාව සමඟ ඔවුන්ගේ තරඟය ආරක්ෂක හේතූන් මත වර්ජනය කල අතර, කෙන්යාවට අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසීමට හැකි වූ අතර, එසේ කළ එකම ටෙස්ට් ක්‍රීඩා නොකරන එකම රට වේ. තරඟාවලිය ආරම්භ වී දින දෙකකට පසු තවත් කම්පන රැල්ලක් ඇති විය, ඒ ප්‍රමුඛ පෙළේ දඟපන්දු යවන්නෙකු වූ ෂේන් වෝන් තහනම් උත්තේජක ද්‍රව්‍යයක් සඳහා ධනාත්මක බව පරීක්‍ෂා කිරීමෙන් පසු නින්දා සහගත ලෙස ගෙදර යවන ලදී.

ජොහැන්නස්බර්ග්හි වොන්ඩරර්ස් ක්‍රීඩාංගණයේදී පැවැති අවසන් මහා තරගයේදී ඉන්දියාව පරදවමින් ඔවුන් සහභාගි වූ තරග 11ම ජයගත් ඔස්ට්‍රේලියාව අවසානයේ තරගාවලියේ ශූරතාව දිනා ගත්තේය. මෙය ඔස්ට්‍රේලියාවේ තුන්වැනි ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහණය වූ අතර, එසේ කළ එකම කණ්ඩායම වේ. පාකිස්තානු ක්‍රීඩක ෂොයිබ් අක්තාර් ද ලෝක වාර්තාවක් පිහිටුවමින්, ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ වේගවත්ම පන්දු යවන්නා බවට පත්වෙමින්, එංගලන්තයට එරෙහි සංචිත තරගයකදී පැයට කිලෝමීටර් 161.3 (පැයට සැතපුම් 100.23) වාර්තාගත උපරිම වේගයක් ලබා දුන්නේය.

කණ්ඩායම් සහ සංචිත
ප්‍රධාන ලිපිය : 2003 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන සංචිත

කණ්ඩායම් 14ක් 2003 ලෝක කුසලානයට ක්‍රීඩා කළ අතර, එවකට ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයකට ක්‍රීඩා කළ විශාලතම කණ්ඩායම් සංඛ්‍යාව විය. මෑතකදී පත් කරන ලද සාමාජික බංග්ලාදේශය ඇතුළුව ටෙස්ට් ක්‍රීඩා කරන රටවල් 10 ස්වයංක්‍රීයව තරඟාවලියට සුදුසුකම් ලැබූ අතර කෙන්යාවද ඔවුන්ගේ සම්පූර්ණ එක්දින ජාත්‍යන්තර තත්ත්වය හේතුවෙන් ස්වයංක්‍රීයව සුදුසුකම් ලබා ගත්තේය. අනෙකුත් ස්ථාන තුන පුරවන ලද්දේ 2001 කැනඩාවේ පැවති ICC කුසලානයේ සුදුසුකම් ලැබීමේ තරඟාවලියේ මුල්ම කණ්ඩායම් තුන විසිනි. මෙම කණ්ඩායම් පිළිවෙලින් ICC කුසලානය දිනාගත් නෙදර්ලන්තය, කැනඩාව සහ නැමීබියාව විය. මෙය නැමීබියාවේ ලෝක කුසලාන මංගල තරඟය වූ අතර, නෙදර්ලන්තය සහ කැනඩාව දෙවන වරට තරඟාවලියට පෙනී සිටි අතර, මීට පෙර පිළිවෙලින් 1996 සහ 1979 දී පෙනී සිටියහ.

1999 ලෝක කුසලාන තරඟාවලියේදී භාවිතා කරන ලද ආකෘතිය එලෙසම පවත්වා ගෙන ගිය අතර, කණ්ඩායම් 14 කාණ්ඩ හතකින් යුත් කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදා ඇති අතර, සෑම කණ්ඩායමකින්ම හොඳම තුන්දෙනා සුපර් සික්ස් අදියර සඳහා සුදුසුකම් ලැබූ අතර, ඔවුන් තම කාණ්ඩයේ අනෙකුත් සුදුසුකම් ලැබීමට එරෙහිව ලබා ගත් ප්‍රතිඵල ඉදිරියට ගෙන යති. සුපර් සික්ස් වටයේ පෙරමුණ ගත් කණ්ඩායම් හතර අවසන් පූර්ව වටයට සුදුසුකම් ලැබූ අතර, එම තරගවලින් ජයගත් කණ්ඩායම් අවසන් මහා තරගයට ඉදිරිපත් විය.

සත්කාරක නගර සහ ස්ථාන

කණ්ඩායම් අදියර වගුව සහ ප්‍රතිඵල
සෑම සංචිතයකින්ම ඉහළම කණ්ඩායම් තුන ඊළඟ අදියර සඳහා සුදුසුකම් ලබන අතර, සෙසු සුදුසුකම් ලබන්නන්ට එරෙහිව දැනටමත් ලබාගෙන ඇති ලකුණු සහ සුදුසුකම් ලැබීමට අපොහොසත් වූ කණ්ඩායම්වලට එරෙහිව ලබාගත් ලකුණුවලින් හතරෙන් එකක් ඉදිරියට ගෙන යයි.

"ඒ" කාණ්ඩය

 ත - ක්‍රීඩා කල තරග
ජ - ජයග්‍රහණය කල තරග
ප - පරාජය වූ තරග
විනැ - විසදුමක් නොමැති තරග
සම - ලකුණු සම වූ තරග
ශුලවේ - ශුද්ධ ලකුණු වේගය
ප්‍රසාද - ප්‍රසාද ලකුණු (ජ-4, සම හෝ විනැ-2, ප-0)
ඉගෙප්‍ර - ඉදිරියට ගෙනා ප්‍රසාද ලකුණු (සුපිරි 6 සදහා සුදුසුකම් ලැබීමේ කණ්ඩායම් හා තරග වල ප්‍රසාද ලකුණු + සුපිරි 6 සදහා සුදුසුකම් නොලැබූ කණ්ඩායම් හා තරග වල ප්‍රසාද ලකුණුවලින් 25%)

"බී" කාණ්ඩය

ත - ක්‍රීඩා කල තරග
ජ - ජයග්‍රහණය කල තරග
ප - පරාජය වූ තරග
විනැ - විසදුමක් නොමැති තරග
සම - ලකුණු සම වූ තරග
ශුලවේ - ශුද්ධ ලකුණු වේගය
ප්‍රසාද - ප්‍රසාද ලකුණු (ජ-4, සම හෝ විනැ-2, ප-0)
ඉගෙප්‍ර - ඉදිරියට ගෙනා ප්‍රසාද ලකුණු (සුපිරි 6 සදහා සුදුසුකම් ලැබීමේ කණ්ඩායම් හා තරග වල ප්‍රසාද ලකුණු + සුපිරි 6 සදහා සුදුසුකම් නොලැබූ කණ්ඩායම් හා තරග වල ප්‍රසාද ලකුණුවලින් 25%)

සුපර් සික්ස්
ඔස්ට්‍රේලියාව, ඉන්දියාව, සිම්බාබ්වේ, ශ්‍රී ලංකාව, කෙන්යාව සහ නවසීලන්තය සුපර් සික්ස් වටයට පිවිසියේය.

සුපර් සික්ස් අදියර සඳහා සුදුසුකම් ලැබූ කණ්ඩායම් ක්‍රීඩා කළේ අනෙක් කාණ්ඩයේ කණ්ඩායම්වලට එරෙහිව පමණි; එම කාණ්ඩයේම අනෙකුත් කණ්ඩායම්වලට එරෙහිව ලබාගත් ප්‍රතිඵල මෙම අදියර දක්වා ඉදිරියට ගෙන යන ලදී. කණ්ඩායම් අදියරේ සිට ඉදිරියට ගෙන යන ලකුණු (ඉගෙප්‍ර ) පහත පරිදි ගණනය කරන ලදී.

අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසි කණ්ඩායම් නිල් පැහැයෙන් දක්වා ඇත.

අවසන් පූර්ව තරග

අවසන් තරගය

යොමුව

ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්
ක්‍රිකට්

2003 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය


Zamanın Kısa Tarihi ya da özgün adıyla A Brief History of Time, Profesör Stephen Hawking'in ilk kez 1988'de yayımlanan bir popüler bilim kitabı. 2002 yılı itibarı ile 9 milyondan fazla kopyası satılmıştır.

Hawking, uzay bilimi ile ilgili, büyük patlama, kara delikler, ışık konikleri, superstring kuramı gibi kavramları, konuyla ilgili birikimi olmayan okurlara, açıklamaya çalışır. Ancak, zaman zaman bir popüler bilim kitabından beklenmeyecek kadar karmaşık matematiksel açıklamalara da girer.

Bir editörün tavsiyesi üzerine, kitapta E=mc² dışında hiçbir formüle yer verilmemiştir. Hawking,  kavramların daha kolay anlaşılabilmesi için metinleri resim, grafik gibi görsellerle zenginleştirerek, konuları basitleştirmeye çalışmıştır.Herkesin anlayabileceği bir dille yazılmıştır.

Bu kitap okuyucunun bilime ilgisini arttırır. Karmaşık bir anlatımı yoktur. Yalnız okuyucunun az da olsa fizik eğitimi almış olması gerekir.
Aynı isimle, Errol Morris tarafından çekilmiş ve 1991'de gösterime girmiş bir de belgesel bulunmaktadır.

Astronomi kitapları
1988 kitapları
Stephen Hawking kitapları
İngilizce kitaplar
İngiliz kitapları

Zamanın Kısa Tarihi: Büyük Patlamadan Karadeliklere


Donald Ray Pollock (* 23. Dezember 1954 in Knockemstiff, Ohio) ist ein US-amerikanischer Schriftsteller.

Leben
Pollock wuchs in Knockemstiff auf, einer mittlerweile zur Geisterstadt verkommenen gemeindefreien Ansiedlung im zentralen Süden von Ohio. Sein gesamtes Erwachsenenleben verbrachte er jedoch im benachbarten Chillicothe. Mit 17 Jahren brach er die Schule ab, arbeitete zunächst in einem Schlachthof und anschließend als Lastwagenfahrer und Werksarbeiter in einer Papiermühle.

Erst mit 45 Jahren begann Pollock mit dem Schreiben. Seine erste Kurzgeschichte mit dem Titel Bactine reichte er zur Veröffentlichung in der Zeitschrift The Journal ein, der Literaturzeitschrift des Fachbereichs für Englische Literatur an der Ohio State University. Eine der Herausgeberinnen war so beeindruckt von seiner Arbeit, dass sie Pollock 2005 überredete, den Studiengang für Kreatives Schreiben an der Hochschule zu besuchen.

2008 erschien im Verlagshaus Doubleday Pollocks Sammlung von Kurzgeschichten unter dem Titel Knockemstiff. Die New York Times veröffentlichte darüber hinaus im selben Jahr seine Wahlberichte aus dem Süden Ohios während der Präsidentschaftswahl. Pollocks Werke erschienen seitdem in diversen literarischen Zeitschriften, darunter Epoch, Sou'wester, Granta, Third Coast, River Styx, The Journal, Boulevard und PEN America.

Preise und Auszeichnungen
2009 erhielt Pollock den Robert W. Bingham Prize und den Devil's Kitchen Award für Prosa der Southern Illinois University Carbondale. Sein zweites Buch The Devil All The Time führte Publishers Weekly als eines von zehn Büchern des Jahres 2011. Die französische Ausgabe wurde mit dem renommierten Grand prix de littérature policière sowie dem Prix Mystère de la critique ausgezeichnet. 2013 erreichte Das Handwerk des Teufels den dritten Platz des Deutschen Krimi-Preises in der Kategorie Internationaler Krimi und 2017 sein Roman Die himmlische Tafel den ersten Platz in eben dieser Kategorie.

Werke
 Knockemstiff. Doubleday Books, New York 2008.
 Knockemstiff. (deutsch von Peter Torberg), Liebeskind, München 2013, ISBN 978-3-95438-014-5.
 Knockemstiff. (deutsch von Peter Torberg, Taschenbuch), Wilhelm Heyne Verlag, München 2015, ISBN 978-3-453-67678-7.
 The Devil All The Time. Roman. 2011.
 Das Handwerk des Teufels. (deutsch von Peter Torberg), Liebeskind, München 2012, ISBN 978-3-935890-85-4.
 Das Handwerk des Teufels. (deutsch von Peter Torberg, Taschenbuch), Wilhelm Heyne Verlag, München 2015, ISBN 978-3-453-43692-3.
 The Heavenly Table. Roman. 2016.
 Die himmlische Tafel. (deutsch von Peter Torberg), Liebeskind, München 2016, ISBN 978-3-95438-065-7.

Weblinks

 Offizielle Internetpräsenz

Einzelnachweise

Autor
Literatur (21. Jahrhundert)
Literatur (Englisch)
Literatur (Vereinigte Staaten)
Roman, Epik
Kriminalliteratur
Person (Ohio)
US-Amerikaner
Geboren 1954
Mann

Donald Ray Pollock


كفرسرون هي قرية لبنانية من قرى قضاء الكورة في محافظة الشمال.

المراجع

مدن لبنان

كفرسرون


est un film vénézuélo-américano-mexicain réalisé par Alejandro Hidalgo, sorti en 2021.

Synopsis

L'exorciste américain, Peter Williams, est possédé par un démon alors qu'il essayait d'expulser d'une jeune femme et par lequel il est contraint, contre sa volonté, de commettre le plus terrible sacrilège. Dix-huit ans plus tard, essayant de garder sa culpabilité enfouie sous les travaux de charité en faveur des pauvres dans une petite ville du Mexique, il découvre que le démon est revenu…

Fiche technique

 Titre original et français :
 Titre mexicain et vénézuélien :
 Réalisation : Alejandro Hidalgo
 Scénario : Santiago Fernandez Calvete et Alejandro Hidalgo
 Musique : Elik Alvarez et Yoncarlos Medina
 Décors : Alfonso De Lope et Enrique Echeverría
 Costumes : Atzin Hernández
 Photographie : Gerard Uzcategui
 Montage : Dester Linares et Rodrigo Ríos
 Production : Antonio Abdo, Alejandro Hidalgo, Karim Kabche et Joel Seidl
 Production déléguée : Adrián Geyer, Alvaro Gonzalez Kuhn et Adriana Ortega
 Sociétés de production : , ,  et
 Société de distribution :  (États-Unis)
 Budget :
 Pays de production : , ,
 Langues originales : anglais, espagnol
 Format : couleur —
 Genre : horreur
 Durée :
 Dates de sortie :
 États-Unis :  () ;  (sortie nationale)
 Mexique :
 France :  (VOD / DVD)
 Classification :
 États-Unis : R (interdit aux moins de  non accompagnées d'un adulte)
 France : Interdit aux moins de 12 ans lors de sa diffusion télévisée.

Distribution
 Will Beinbrink : Père Peter Williams
 María Gabriela de Faría : Esperanza
 Irán Castillo : Magali
 Joseph Marcell : Père Michael Lewis
 Evelia Di Gennaro : Sœur Camila
 Hector Kotsifakis :
 Juan Ignacio Aranda : Évêque Balducci
 Raquel Rojas : Détenue Silvia
 Alfredo Herrera : Jésus possédé
 Eloísa Mataren : Vierge possédée
 Christian Rummel : Balban / Jésus possédé (voix)

Production
En , Will Beinbrink, María Gabriela de Faría, Joseph Marcell et Eric Roberts sont choisis pour ce film d'horreur.

Le tournage a lieu, en 2021, au Mexique .

La musique du film est composée par Elik Álvarez et Yoncarlos Medina.

Accueil

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 2021
Film mexicain sorti en 2021
Film vénézuélien sorti en 2021
Film d'horreur américain
Film d'horreur mexicain
Film d'horreur vénézuélien
Thriller (film) américain
Thriller (film) mexicain
Thriller (film) vénézuélien
Film se déroulant au Mexique
Film tourné au Mexique
Film mettant en scène le diable

The Exorcism of God


Kara İbrahim Paşa (ö. 1687, Rodos), IV. Mehmed saltanatında, 15 Aralık 1683 - 18 Aralık 1685 tarihleri arasında iki yıl dört gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

Hayatı
Türk asıllıdır. Doğduğu dönemde Kelkit'e bağlı olan günümüzde Bayburt ilinin bir köyü olan Çatalçeşme'de doğmuştur. Babasının adı "Katırcı Ahmet" idi. Gençliğinde "Celali Hasan" adlı bir isyancının yanında leventlik yaptı. Bu eşkıya tenkil edilince İran'a kaçtı.

Yakalanma tehlikesi geçince bir müddet sonra geri memleketine döndü. Sonra Mısır Valisi olan Firari Kara Mustafa Paşa hizmetine katıldı. Bu görevde iken paşanın çuhadarı ve sonra kethudası oldu. Daha sonra Merzifonlu Kara Mustafa Paşa yanında göreve başladı. Kara Mustafa Paşa Silistre Valiliği yaptığı zaman onun kethudası ve sonra da büyük imrahoru oldu. Yanında görev aldığı "Kara Mustafa Paşa" devlet rütbelerinde ilerlemeye başlayınca Kara İbrahim de devlet memuriyetinde ilerledi. Önce 1670'te üçüncü vezirliğe atanmıştır. Bu sırada İstanbul'da sadaret kaymakamlığı görevi yaptı.

11 Kasım 1677'de Seydizade Mehmed Paşa yerine Kaptan-ı derya oldu ve 23 Nisan 1679'a dek bu görevde kaldı.

Yanında yetiştiği Sadrazam Merzifonlu Kara Mustafa Paşa serdar-ı ekrem olarak 1683'te Avusturya seferine çıktığı zaman yine İstanbul'da sadaret kaymakamlığı görevi yaptı. "Viyana Bozgunu" sonunda Kara Mustafa Paşa Belgrad'a çekildiği zaman, Bayburtlu Kara Mehmet Paşa velinimeti yerinde olan yenik sadrazam Kara Mustafa Paşa aleyhine döndü. Kara Mustafa Paşa'nın baş düşmanları olan kızlar ağası "Yusuf Ağa" ve o zaman büyük imrahor olan Sarı Süleyman Ağa sadaret kaymakamı olan Kara İbrahim Paşa'yı velinimeti aleyhinde tahrik ettiler. Kara İbrahim Paşa'nın da bu gruba katılması ile Sultan Avcı Mehmet'ten sadrazamın azledilmesi ve katledilmesi için bir hatt-ı hümayun aldılar. Böylece Kara İbrahim Paşa'nın ihaneti ile Merzifonlu Kara Mustafa Paşa 25 Aralık 1683'te Belgrad'da azil edilip idam edildi.

Kara İbrahim Paşa daha Belgrad'da Kara Mustafa Paşa idam edilmeden önce, sadaret mühr-ü hümayunu daha Belgrat'ta Kara Mustafa Paşa elinde iken, 15 Aralık 1683'te Sultan Avcı Mehmet huzuruna çıkarak ondan sadrazamlık için hatt-ı hümayun  aldı. Hatt-ı Hümayun'u verirken Sultan IV. Mehmet
İbadullahin hizmetini sana ve seni Allah'a ısmarladım. Gözünü aç. Sonra da seni selefinden beter ederim.
diye Kara İbrahim Paşa'yı uyarmıştır.

Kara İbrahim Paşa'nın sadareti Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'nın başında Osmanlı devletinin üç cephede (Avusturya, Lehistan ve Venedik) savaşlar yapmak zorunda kaldığı bir dönemde olmuştur. Kara İbrahim Paşa savaşın olduğu cephelere gitmemeye ve savaş işlerini de diğer devlet işleri gibi merkezden idare etme kararı almış ve bunu sadaret döneminde uygulamak istemiştir.

Bu dönemde Avusturya orduları Macaristan'da fetihler yapıp çok zayıf Osmanlı direnişi karşında 1684 ve 1685 yazlarında kuzey Macaristan'ın çoğunu ve Peşte kalesini ellerine geçirmişlerdi.  Macaristan'ın başkenti Budin kalesi önüne gelmişlerdi ve bu kale ancak Haziran 1686'da Budin Kuşatması ile Kara İbrahim Paşa'nın azledilmesinden sonra ellerine geçmişti. 1684 ile 1687'de Lehistan'ın Kazaklar desteği ile Moldavya'ya girme hücumları Osmanlı direnişi, Kirim Tatarları akınları ve Osmanlılarca başarı ile uygulanan geri çekilirken her şeyi yakıp yıkıp geride düşmana hiçbir şey bırakmama taktiği dolayısıyla başarısız kaldı. Lehistan cephesindeki bu nisbi başarı Lehistan serdarı olan Sarı Süleyman Paşa'nın iyi hizmeti dolayısıyla oldu. Venedik cephesinde ise Venediklilerin Dalmaçya kıyısına asker çıkartıp Bosna'ya doğru ilerlemeleri Nisan 1685'te Sing Muharebesi'nde Osmanlıların galibiyeti ile Venedik ordusunun hezimeti ile sona erdi.

Kara İbrahim Paşa sadrazam olmasından hemen sonra bir hastalık geçirdi. Bu durumda ona vekalet etmek için Lehistan cephesinde serdar olan Sarı Süleyman Paşa Edirne'ye getirildi. Kara İbrahim Paşa bunu kendi sadrazamlığına bir tehdit olarak gördüğü için yeni vekilini serdar olarak Avusturya cephesine gönderip böylece başkentten uzaklaştırmak istedi. Fakat bu icraatında bir alt maksat olduğu açıktı ve Aralık 1688'de sadrazamlıktan azledildi. Yerine Fazıl Ahmet Paşa'nın eski kethudası olan ve Lehistan cephesi serdarı olarak başarıları görülen Sarı Süleyman Paşa'ya sadrazamlık görevi verildi.

Kara İbrahim Paşa sadrazamlıktan ayrıldıktan sonra hacca gitmek için devletten izin istedi. Önce bu izin verildi ve Kara İbrahim Paşa bunun için hazırlıklar yapmaya başladı. Bu arada yolda kendine muhafız olarak refakat etmek üzere askerlikten olan kişileri kendine muhafız yazdırmak için girişime başladı. Kendine aleyhtar olanlar bu özel asker yazdırmayı padişaha karşı bir ordu kurmak hedefle olduğunu padişaha jurnal ettiler. Bunun üzerine padişah onun yaklaşık 3.000 kese parasının müsadere edilmesine, kendisinin de Rodos adasına sürgüne gönderilmesi hakkında bir ferman çıkartıldı. Çok geçmeden 1687'de sürgünde bulunduğu Rodos Adası'nda boğdurularak idam edildi. Öldüğünde yaşı altmış sekiz idi.

Değerlendirme
Silahdar tarihinin değerlendirmesine göre Kara İbrahim Paşa
ayyaş, tamahkar, kendisini ve kendi fikirleini beğenmiş, zalim, kibirli, aynı zamanda zengin ve hayırsız
bir kişiydi.

"Hadikat ül Vüzera"'da ise
muktedir fakat haris ve kibirli
olarak nitelendirilir.

Kaynakça

Dış Kaynakça

 Danişmend, İsmail Hâmi (1971), Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım, XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.423-425
 Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5,

Dış bağlantılar
 Özcan, Abdülkadir (2000) "İbrahim Paşa, Kara", Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi Cilt:21 Sayfa:329-330 , İstanbul:TDV Yayınları. Online:

Osmanlı sadrazamları
1687 yılında ölenler
İdam edilmiş Osmanlılar
Kaptan-ı deryalar
Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları'ndaki kişiler
Doğum tarihi bilinmeyenler
Kelkit doğumlular
Resim aranan kişiler

Bayburtlu Kara İbrahim Paşa


Methylmalonic acidemia, also called methylmalonic aciduria, is an autosomal recessive metabolic disorder that disrupts normal amino acid metabolism. It is a classical type of organic acidemia. The result of this condition is the inability to properly digest specific fats and proteins, which in turn leads to a buildup of a toxic level of methylmalonic acid in the blood.

Methylmalonic acidemia stems from several genotypes, all forms of the disorder usually diagnosed in the early neonatal period, presenting progressive encephalopathy, and secondary hyperammonemia. The disorder can result in death if undiagnosed or left untreated. It is estimated that this disorder has a frequency of 1 in 48,000 births, though the high mortality rate in diagnosed cases make exact determination difficult. Methylmalonic acidemias are found with an equal frequency across ethnic boundaries.

Symptoms and signs
Depending on the affected gene(s), this disorder may present symptoms that range from mild to life-threatening.
 Stroke
 Progressive encephalopathy
 Seizure
 Kidney failure
 Vomiting
 Dehydration
 Failure to thrive and developmental delays
 Lethargy
 Repeated yeast infections
 Acidosis
 Hepatomegaly
 Hypotonia
 Pancreatitis
 Respiratory distress
 Ketonemia
 Ketonuria
 Hyperammonemia
 Hyperglycinemia
 Hyperglycinuria
 Hypoglycemia
 Low red blood cell, white blood cell, and platelet concentrations

Cause

Genetic

The inherited forms of methylmalonic acidemia cause defects in the metabolic pathway where methylmalonyl-coenzyme A (CoA) is converted into succinyl-CoA by the enzyme methylmalonyl-CoA mutase.

Vitamin B12 is also needed for the conversion of methylmalonyl-CoA to succinyl-CoA.  Mutations leading to defects in vitamin B12 metabolism or in its transport frequently result in the development of methylmalonic acidemia.

This disorder has an autosomal recessive inheritance pattern, which means the defective gene is located on an autosome, and two copies of the gene—one from each parent—must be inherited to be affected by the disorder. The parents of a child with an autosomal recessive disorder are carriers of one copy of the defective gene, but are usually not affected by the disorder.

Nutritional
Though not always grouped together with the inherited versions, a severe nutritional deficiency of vitamin B12 can also result in syndrome with identical symptoms and treatments as the genetic methylmalonic acidemias. Methylmalonyl-CoA requires vitamin B12 to form succinyl-CoA. When the amount of B12 is insufficient for the conversion of cofactor methylmalonyl-CoA into succinyl-CoA, the buildup of unused methylmalonyl-CoA eventually leads to methylmalonic acidemia. This diagnosis is often used as an indicator of vitamin B12 deficiency in serum.

Mechanism

Pathophysiology
In methylmalonic acidemia, the body is unable to break down the amino acids methionine, threonine, isoleucine and valine; as a result methylmalonic acid builds up in the blood and tissues. Those afflicted with this disorder are either lacking functional copies or adequate levels of one or more of the following enzymes: methylmalonyl-CoA mutase, methylmalonyl-CoA epimerase, or those involved in adenosylcobalamin synthesis.

Methylmalonyl-CoA mutase

It is estimated that as many as 60% of cases are the result of a mutated MUT gene which encodes the protein methylmalonyl-CoA mutase. This enzyme is responsible for the digestion of potentially toxic derivatives of the breakdown of the above-mentioned amino acids and fats, primarily cholesterol, particularly this enzyme converts methylmalonyl-CoA into succinyl-CoA. Without this enzyme, the body has no means to neutralize or remove methylmalonic acid and related compounds. The action of this enzyme can also be crippled by mutations in the MMAA, MMAB, and MMADHC genes, each of which encodes a protein required for normal functioning of methylmalonyl-CoA mutase.

Methylmalonyl-CoA epimerase
Mutations in the MCEE gene, which encodes the methylmalonyl-CoA epimerase protein, also referred to as methylmalonyl racemase, will cause a much more mild form of the disorder than the related methylmalonyl-CoA mutase variant. Like the mutase, the epimerase also functions in breaking down the same substances, but to a significantly lesser extent than the mutase does. The phenotypic differences caused by a deficiency of the epimerase as opposed to the mutase are so mild that there is debate within the medical community as to whether or not this genetic deficiency can be considered a disorder or clinical syndrome.

Adenosylcobalamin
Also known as vitamin B12, this form of cobalamin is a required cofactor of methylmalonyl-CoA mutase. Even with a functional version of the enzyme at physiologically normal levels, if B12 cannot be converted to this active form, the mutase will be unable to function.

Progression
Though there are not distinct stages of the disease, methylmalonic acidemia is a progressive condition; the symptoms of this disorder are compounded as the concentration of methylmalonic acid increases. If the triggering proteins and fats are not removed from the diet, this buildup can lead to irreparable kidney or liver damage and eventually death.

Diagnosis
One of, if not the most common form of organic acidemia, methylmalonic acidemia is not apparent at birth as symptoms usually do not present themselves until proteins are added to the infant's diet. Because of this, symptoms typically manifest anytime within the first year of life. Due to the severity and rapidity in which this disorder can cause complications when left undiagnosed, screening for methylmalonic acidemia is often included in the newborn screening exam.

Because of the inability to properly break down amino acids completely, the byproduct of protein digestion, the compound methylmalonic acid, is found in a disproportionate concentration in the blood and urine of those afflicted. These abnormal levels are used as the main diagnostic criteria for diagnosing the disorder. This disorder is typically determined through the use of a urine analysis or blood panel. The presence of methylmalonic acidemia can also be suspected through the use of a CT or MRI scan or ammonia test, however these tests are by no means specific and require clinical and metabolic/correlation. Elevated levels of ammonia, glycine, and ketone bodies may also be present in the blood and urine.

Types
Methylmalonic acidemia has varying diagnoses, treatment requirements and prognoses, which are determined by the specific genetic mutation causing the inherited form of the disorder. The following are the known genotypes responsible for methylmalonic acidemia:

The mut type can further be divided into mut0 and mut- subtypes, with mut0 characterized by a complete lack of methylmalonyl-CoA mutase and more severe symptoms and mut- characterized by a decreased amount of mutase activity.

Mut-, cblB, and cblA versions of methylmalonic acidemia have been found to be cobalamin responsive. Mut0 is a nonresponsive variant.

Differential diagnosis

Combined malonic and methylmalonic aciduria (CMAMMA)
With regard to elevated methylmalonic acid levels, methylmalonic acidemia can be quickly laboratory differentiated from combined malonic and methylmalonic aciduria (CMAMMA) by calculating the ratio of malonic acid to methylmalonic acid in blood plasma, whereas calculation with values from urine is unsuitable. The ratio can then also be used to determine whether CMAMMA is due to ACSF3 deficiency (MA<MMA) or malonyl-CoA decarboxylase deficiency (MA>MMA).

Treatment

Dietary
Treatment for all forms of this condition primarily relies on a low-protein diet, and depending on what variant of the disorder the individual suffers from, various dietary supplements. All variants respond to the levo isomer of carnitine as the improper breakdown of the affected substances results in sufferers developing a carnitine deficiency. The carnitine also assists in the removal of acyl-CoA, buildup of which is common in low-protein diets by converting it into acyl-carnitine which can be excreted in urine. Some forms of methylmalonyl acidemia are responsive to cobalamin although cyanocobalamin supplements could prove detrimental to some forms.  If the individual proves responsive to both cobalamin and carnitine supplements, then it may be possible for them to ingest substances that include small amounts of the problematic amino acids isoleucine, threonine, methionine, and valine without causing an attack.

Surgical
A more extreme treatment includes kidney or liver transplant from a donor without the condition. The foreign organs will produce a functional version of the defective enzymes and digest the methylmalonic acid, however all of the disadvantages of organ transplantation are of course applicable in this situation. There is evidence to suggest that the central nervous system may metabolize methylmalonyl-CoA in a system isolated from the rest of the body. If this is the case, transplantation may not reverse the neurological effects of methylmalonic acid previous to the transplant or prevent further damage to the brain by continued build up.

Prognosis
The prognosis will vary depending on the severity of the condition and the individual's response to treatment. Prognosis is typically better for those with cobalamin-responsive variants and not promising in those suffering from noncobalamin-responsive variants. Milder variants have a higher frequency of appearance in the population than the more severe ones. Even with dietary modification and continued medical care, it may not be possible to prevent neurological damage in those with a nonresponsive acidemia. Without proper treatment or diagnosis, it is not uncommon for the first acidemic attack to be fatal.

Despite these challenges, since it was first identified in 1967, treatment and understanding of the condition has improved to the point where it is not unheard of for even those with unresponsive forms of methylmalonic acidemia to be able to reach adulthood and even carry and deliver children safely.

Research

Nosologic history
MMA was first characterized by Oberholzer et al. in 1967.

Neurologic effects
That MMA can have disastrous effects on the nervous system has been long reported; however, the mechanism by which this occurs has never been determined. Published on June 15, 2015, research performed on the effects of methylmalonic acid on neurons isolated from fetal rats in an in vitro setting using a control group of neurons treated with an alternate acid of similar pH. These tests have suggested that methylmalonic acid causes decreases in cellular size and increase in the rate of cellular apoptosis in a concentration dependent manner with more extreme effects being seen at higher concentrations. Furthermore, micro-array analysis of these treated neurons have also suggested that on an epigenetic-level methylmalonic acid alters the transcription rate of 564 genes, notably including those involved in the apoptosis, p53, and MAPK signaling pathways.

Mitochondrial dysfunction
As the conversion of methylmalonyl-CoA to succinyl-CoA takes place inside the mitochondria, mitochondrial dysfunction as a result of diminished electron transport chain function has long been suspected as a feature in MMA. Recent research has found that in rat models mitochondria of rats affected by the disorder grow to unusual size, dubbed megamitochondria. These megamitochondria also appear to have deformed internal structures and a loss in electron richness in their internal matrix. These megamitochondria also showed signs of decreased respiratory chain function, particularly in respiratory complex IV which only functioned at about 50% efficiency. Similar changes were identified in the mitochondria of a liver sample removed during transplant from a 5-year-old boy suffering from MMA.

Benign mut phenotype
Recent case studies in several patients presenting nonresponsive mut0 MMA with a specific mutation designated p.P86L have suggest the possibility of further subdivision in mut type MMA might exist. Though currently unclear if this is due to the specific mutation or early detection and treatment, despite complete nonresponse to cobalamin supplements, these individuals appeared to develop a largely benign and near completely asymptomatic version of MMA. Despite consistently showing elevated methylmalonic acid in the blood and urine, these individuals appeared for the large part developmentally normal.

Notable cases
 Ryan Stallings, a St. Louis infant, was mistakenly diagnosed with ethylene glycol poisoning instead of MMA in 1989, leading to a wrongful murder conviction and life sentence for his mother, Patricia Stallings.

See also
 Isovaleric acidemia
 Propionic acidemia
 Maple syrup urine disease

Notes

References

Further reading

External links

Autosomal recessive disorders
Amino acid metabolism disorders
Rare diseases
Vitamin, coenzyme, and cofactor metabolism disorders

Methylmalonic acidemia


Zwarte Piet (traducible al español como «Pedro el Negro») es el paje que ayuda a San Nicolás a repartir regalos en la Fiesta de San Nicolás, celebrada en los Países Bajos y Bélgica. Cada año llega a las costas neerlandesas en el barco de vapor de Sinterklaas, procedente de España, y reparte juguetes a los niños que se han portado bien. Se trata de un paje de cara negra que va vestido con traje renacentista, pelo rizado, gorra con plumas, pendientes dorados y unos llamativos labios rojos.

Historia
Su origen es muy dispar: en principio se inspira en un demonio que se dedicaba a secuestrar niños, derrotado por San Nicolás y convertido en su asistente. Por esta razón, se amenaza a los niños que se portan mal con que Zwarte Piet se los llevará en un saco rumbo a España. Otras fuentes apuntan a un simple siervo morisco, un antiguo esclavo etíope que vive con el santo porque éste compró su libertad, e incluso un deshollinador que tiene la cara manchada por deslizarse en las chimeneas. Su aspecto fue descrito por primera vez en 1850 por el profesor Jan Schenkman en el cuento Sint Nikolaas en zijn knecht (San Nicolás y su sirviente).

Desde la segunda mitad del  San Nicolás está acompañado por varios Pieten con su propia responsabilidad. Mientras el santo se comporta siempre con distinción y seriedad, los pajes son más traviesos y dan a los niños pepernoot (galletas de caramelo), kruidnoten (galletas de especias) y strooigoed (galletas con golosinas), entre otros dulces.

Controversia
El personaje es objeto de cierta controversia entre algunos detractores que lo consideran racista, surgido en una época de imperio colonial, e incluso, supuestamente, usado como insulto. Por su parte, los defensores de Zwarte Pieten aseguran que es una antigua tradición infantil, sin ninguna connotación racista. En 2018, la televisión pública realizó un estudio en el que el 68% de los encuestados defendía mantener la figura tradicional del Zwarte Piet, frente al 28% que pedía modificarla.

En 2014 un representante del Alto Comisionado de Naciones Unidas para los Derechos Humanos había pedido al gobierno neerlandés que revisara el Zwarte Pieten en las cabalgatas de San Nicolás, porque podría suponer «una representación estereotipada del esclavo». Mientras en la mayoría de ciudades se ha mantenido el Zwarte Piet clásico, algunas ciudades, empresas y cadenas de televisión han hecho cambios como incluir personas de distintas razas con la cara manchada de hollín, en vez de pintada. La justicia neerlandesa falló en 2018 que el Zwarte Piet clásico no podía ser prohibido, alegando que era una tradición popular no exenta de debate.

Referencias

Fiesta de San Nicolás (Países Bajos)
Folclore de los Países Bajos
Sirvientes ficticios
Palabras y frases en neerlandés

Zwarte Piet


Nasum (pronounced 'nah-zumm') was a Swedish grindcore band from Örebro, formed in 1992. The band released four studio albums and developed into "one of that country's premier metal acts". They disbanded after the December 2004 tsunami killed the band's frontman, Mieszko Talarczyk.

In 2012, Nasum reunited with Rotten Sound frontman Keijo Niinimaa taking the place of Talarczyk, for a one-off tour to celebrate the band's 20th anniversary.

Biography
Nasum was formed in 1992 by Anders Jakobson (guitar) and Rickard Alriksson (drums/vocals), two former members of the band Necrony. The band's name, Latin for "nose", was taken from the horror film Flesh for Frankenstein. The record label of Necrony offered Nasum a slot on a split 7-inch. After Mieszko Talarczyk joined the band as a guitarist in 1993, the band was featured on Blind World split EP with Agathocles. After several more splits, Nasum released an MCD (mini compact disc) of their own with Poserslaughter Records in 1995.

As the band started touring, Alriksson departed from Nasum. Guitarist Jakobson moved into the drummer's position and Talarczyk handled guitars and vocals. More EPs and splits followed over 1996 and 1997; and in 1998 Nasum released their first full-length album, Inhale/Exhale, on Relapse Records. As the band expanded their audience and touring, they recruited a full-time bassist, Jesper Liveröd (from Burst) in early 1999. The second album, Human 2.0, was released in April 2000 to critical acclaim and followed by two years of touring and performing in support of the work, including a stop in Japan.

The third album, Helvete, was released in 2003 and featured Napalm Death's Shane Embury. It was well received and led to even more high-profile appearances, especially on the European festival circuit. At that time, Nasum were joined by second guitarist Urban Skytt and bassist Jon Lindqvist, who replaced the departing member Liveröd. In 2004, Nasum released Shift and continued with touring.

Talarczyk went on vacation to Thailand shortly before the 26 December, 2004 Indian Ocean earthquake and tsunami. His death was officially confirmed on 17 February 2005, and Nasum disbanded. A compilation, Grind Finale, was released in 2006 and a live album featuring a 2004 show from Osaka, Doombringer, was released in early 2008.

In October 2011, Nasum announced a special one-off tour to celebrate the band's 20th anniversary the following year. Filling in for late singer Talarczyk was Rotten Sound frontman Keijo Niinimaa. The band played their final show on October 6, 2012, in Stockholm; a concert film documentary called Nasum: Blasting Shit to Bits – The Final Show chronicling the show was premiered in 2017 and released on DVD in 2020.

Anders Jakobson has since stated that Nasum will never reunite again.

Members

Final lineup
 Anders Jakobson – guitar, vocals (1992–1995), drums, vocals (1995–2005, 2012)
 Mieszko Talarczyk – guitar, vocals (1993–2004; died 2004)
 Urban "Ubbe" Skytt – guitar (2003–2005, 2012)
 Jon "Elle" Lindqvist – bass, vocals (2003–2005), guitar, vocals (2012)

Former members
 Rickard Alriksson – drums, vocals (1993–1995)
 Jesper Liveröd – bass, vocals (1999–2003, 2012)

Touring members
 Keijo Niinimaa – vocals (2012)
 Per Karlsson – drums (1995)

Timeline

Discography

Studio albums
 Inhale/Exhale (1998)
 Human 2.0 (2000)
 Helvete (2003)
 Shift (2004)

EPs
 Blind World – split w/ Agathocles (7-inch, 1993)
 Grindwork – split w/ Retaliation, Clotted Symmetric Sexual Organ and Vivisection (Mini CD, 1994)
 Industrislaven (12-inch, 1995)
 Smile When You're Dead – split w/ Psycho (7-inch, 1996)
 World in Turmoil (7-inch, 1997)
 The Black Illusions – split w/ Abstain (7-inch, 1998)
 Untitled bonus 7-inch EP that came with the Inhale/Exhale LP (7-inch, 1998)
 The Nasum/Warhate Campaign – split w/ Warhate (7-inch, 1999)
 Split w/ Asterisk (7-inch, Busted Heads Records, 2000)
 Split w/ Skitsystem (7-inch, 2002)

Compilation
 Grind Finale (2006)

Live album
 Doombringer (2008)

Demo
 Domedagen (1994)

Compilation appearances
 Really Fast Vol. 9 (1993)
 Regressive Hostility (1997)
 In Defence of Our Future – A Tribute to Discharge (song "Visions of War") (1997)
 The Bloodbath Is Coming 2×7″ (song "The Bloodbath Is Coming") (1999)
 Requiems of Revulsion: A Tribute to Carcass (song "Tools of the Trade") (2000)
 Polar Grinder (2001)
 Grind Your Mind – A History of Grindcore (2008)

References

External links

Grindcore musical groups
Relapse Records artists
Political music groups
Musical groups established in 1992
Musical groups disestablished in 2005
Heavy metal duos
Swedish musical quartets
Burning Heart Records artists

Nasum


جون سباركس  هو سياسي أمريكي وحاكم ولاية نيفادا الأمريكية ولد في 30 أغسطس في مقاطعة وينستون في ولاية مسيسيبي الأمريكية من سنة 1843. انتخب سباركس حاكما لولاية نيفادا الأمريكية في سنة 1903 وتسلم منصبه كحاكم للولاية في العام التالي لانتخابه وتمت إعادة انتخابه للمرة الثانية على التوالي في سنة 1906 توفي جون سباركس في 22 مايو من سنة 1908 وهو لايزال في منصبه كحاكم لولاية نيفادا الأمريكية.

مراجع

أشخاص توفوا أثناء شغلهم لمنصب
حكام ولايات أمريكية من الحزب الديمقراطي
حكام ولايات من الحزب الفضي في الولايات المتحدة
حكام ولاية نيفادا
ديمقراطيون من ولاية نيفادا
سياسيون توفوا أثناء شغلهم لمنصب
مصممو الأعلام
مواليد 1843
وفيات 1908
وفيات في كارسون سيتي (نيفادا)

جون سباركس


Kathleen Wilhoite (29 de junio de 1964 en Santa Bárbara, California, Estados Unidos) es una actriz y cantautora estadounidense. Wilhoite es conocida por prestarle su voz al personaje principal de la serie Pepper Ann además de sus actuaciones en ER y Las chicas Gilmore.

Carrera
Wilhoite es una cantautora con dos álbumes publicados: Pitch Like a Girl en 1997 y Shiva en 2000 para las compañías discográficas Dave's Record y Ruby Ray respectivamente. La mayoría de sus canciones han aparecido en películas como Murphy's Law de 1986, Witchboard (Juego Diabólico) de 1986 y Dream Demon (El sueño del demonio) de 1988. En 1999 protagonizó la película Valery Flake y en el 2000 East of A, en cuanto a la televisión, ha participado en varios episodios de Buffy Cazavampiros.

A lo largo de su carrera, Wilhoite ha protagonizado varias películas como Private School de 1983, Angel Heart en 1987, Road House en 1989, etc.

En 2006 escribió y presentó una obra de monólogos titulada Stop Yellin' dirigida por Kathy Najimy. El programa consistía en monólogos autobiográficos y actuaciones musicales.

Enlaces externos
Kathleen Wilhoite's official web site

Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de televisión de Estados Unidos
Actrices de voz de Estados Unidos
Cantantes femeninas de pop de Estados Unidos
Actrices de Los Ángeles
Actrices de California
Nacidos en Santa Bárbara (California)

Kathleen Wilhoite


Aviogenex () was a Serbian and Yugoslavian charter airline based at Belgrade Nikola Tesla Airport. It operated regular and ad hoc charter flights as well as wet-lease services.

History
Aviogenex had more than 40 years of experience in flying under charter, sub charter and wet lease agreements. Aviogenex was founded on 21 May 1968 as an air transport division of Generalexport, an enterprise for foreign and domestic trade, tourism and air transport. On 30 April 1969, Aviogenex operated its first flight from Belgrade to Düsseldorf Airport using a Tupolev Tu-134. Prior to the break-up of Yugoslavia, Aviogenex was the busiest charter airline in the country, handling over half a million passengers per year in the late 1980s. Aviogenex brought their first two Boeing 727-200 from Yugoslav Air Force in 1983.

The last Tu-134's in the fleet were retired in the early 90s.

In 1990, the airline flew 633,932 passengers, with 10 aircraft (5 Boeing 727 and 5 Boeing 737) reaching 17,000 flight hours per year. Since 1991, Aviogenex has oriented to leasing of aircraft and crews, and achieved more than 40,000 flight hours. In this period Aviogenex operated in Europe, Africa, the Middle and Far East, and South America. In 2010, they restarted flights under their own name using a Boeing 737-200 Advanced.

In February 2015, it was announced that Aviogenex will cease operations to be liquidated as the government failed to attract investors for the airline.

Services

Aviogenex services included:
 International and domestic charter operations
 Aircraft lease with or without crew and technical personnel ("wet" or "dry" lease)
 Transfer of technology/know-how and logistic support
 AGX Engineering Dept maintains Boeing 727-200 and Boeing 737-200 Adv aircraft, to "B"-check level, and operates maintenance facilities (workshops) for its own needs and for the needs of others
 Aviogenex has a Training Center approved by the Ministry for Transportation of the Republic of Serbia for the education and training of its flight and ground staff, cockpit and cabin crew.
 Carriage of cargo and special cargoes
 Ad hoc transport arrangements for special purposes (artistic tours, football matches, VIP flights etc.)

Destinations

Aviogenex operated charter services to the following leisure destinations:

Africa

Hurghada – Hurghada International Airport
Sharm el-Sheikh – Sharm el-Sheikh International Airport

Djerba – Zarzis International Airport
Monastir – Monastir – Habib Bourguiba International Airport

Asia

Aqaba – King Hussein International Airport

Europe

Larnaca – Larnaca International Airport

Preveza/Lefkada
Corfu – Corfu International Airport
Heraklion – Heraklion International Airport
Kos – Kos Island International Airport
Rhodes – Rhodes International Airport
Santorini
Skiathos – Skiathos Island National Airport
Zakynthos – Zakynthos International Airport

Belgrade – Belgrade Nikola Tesla Airport Base

Barcelona – Barcelona–El Prat Airport
Palma de Mallorca – Palma de Mallorca Airport

Antalya – Antalya Airport
Dalaman – Dalaman Airport

Fleet
As of June 2015, the Aviogenex consisted of one single Boeing 737-200. The historic fleet of Aviogenex included 12 Tupolev Tu-134, 7 Boeing 737-200 and 5 Boeing 727.

Incidents and accidents
 On 23 May 1971, an Aviogenex Tupolev Tu-134A (tail number YU-AHZ) crashed on approach to Rijeka Airport located on the island of Krk, because of rough landing in bad weather conditions, killing 78 people and leaving five survivors. Among the victims was the Croatian poet Josip Pupačić with his wife and daughter.
On 2 April 1977, an Aviogenex Tupolev Tu-134A (registration YU-AJS) crashed on approach to Libreville Airport located in Gabon. It was a cargo flight, killing 6 crew and 2 passengers, without survivors.
On 22 February 1998, while operating for Chanchangi Airlines of Nigeria, an Aviogenex Boeing 737-200 (registration YU-ANU) was destroyed by a fire at Kaduna Airport, Nigeria. The aircraft was used for rejected takeoff training, with four rejected takeoffs in 12 minutes (in the conditions at the time at Kaduna, a single exercise of a rejected take off would have required a cooling period of at least ten minutes). A wheel caught fire due to overheating, and the aircraft burned completely. There were no fatalities.

References

External links

1968 establishments in Serbia
Airlines established in 1968
Airlines disestablished in 2015
Defunct airlines of Serbia
Airlines of Yugoslavia

Aviogenex


Çocuk felci (Poliomyelit), özellikle omurilikteki, kasların kasılmasını başlatan sinir hücrelerine zarar veren bir virüsün (Poliovirüs) yol açtığı bulaşıcı enfeksiyondur.

Belirtileri
Genellikle yaz ve sonbahar aylarında küçük yerel salgınlar biçiminde ortaya çıkan çocuk felci, 40 °C'ı bulan yüksek ateş, şiddetli baş ağrıları, bulantılar ve sırt ağrılarıyla başlar. 4-5 gün sonra kasları iki yanlı, ama bakışımsız olarak etkileyen gevşek felç yerleşir, 2-3 hafta sonra, bazı kaslar bütünüyle normale döner, bir bölümüyse hiç düzelmez.

Klinik tanı
Kan, dışkı ve nazofarenksten örnekler alınıp, laboratuvar teknikleri ile incelenmesi ile kesin tanı konulur.
Kompleman fiksasyon testi (antijen ve antikorun birleştiğini gösteren test) de bu yöntemlerdendir.

Yayılması
Virüs, hastaların çıkardığı dışkı yoluyla yayıldığı için, çevre sağlığı koşullarına dikkat edilmeyen çağlarda büyük salgınlara yol açmış, koşullar düzeltilince, daha çok çocukları etkilemeye (adı buradan kaynaklanır) başlamış, ağız yolundan verilen aşı uygulamasının yaygınlaşmasıyla, büyük ölçüde ortadan kalkmıştır.

Omuriliğin ön kordonlarının iltihaplanması sonucu felçle neticelenen bir hastalıktır. Tıp dilinde 'poliomyelitis' denir. Bilhassa yaz ve sonbahar aylarında görülür. Nedeni bir çeşit virüstür. Lağım sularının yiyeceklere bulaşması, sineklerin taşıdığı mikroplar, hastalığa yakalanmış kişinin ağız ve burnundan çıkan damlacıklarla bulaşır. çocuk  felcine küçükler yakalanabileceği gibi büyükler de yakalanabilir. Hastalık virüs vücuda yerleştikten sonra 7-21 gün içinde ortaya çıkar. Hastada ateş, baş ağrısı, boğaz ağrısı, kusma, yorgunluk, boyunda kasılma ve sırt ağrıları vardır. Hastalığın ilk günlerinde gerekli tedaviye başlanmazsa, özellikle kol ve bacaklarda felç görülür. Hastalığın başlangıcında hastayı diğer kimselerden ayırmak ve yatırmak gerekir. Çocuk felcinden korunmak için "Salk aşısı" veya "Sabin aşısı" yaptırmak gerekir. Bu aşının ilki çocuk 6 aylık olmadan önce, ikincisi ilk aşıdan 2 ay sonra, üçüncüsü, ikinci aşıdan 6 ay sonra yapılır. 5 ve 15 yaşlarında da tekrarlanır. Tedavi için mutlaka doktora başvurmak gerekir.

Riskli Durumlar

- Polio aşısının yapılmaması

- Polio salgını olan bölgeye yolculuk yapmak

- Hamilelik

- Çok yaşlı veya bebek olmak

- Ağız, burun veya boğazda yaralanma meydana gelmesi (diş tedavisi, bademciklerin alınması)

- Virüsü aldıktan sonra bağışıklık sistemimizi bozacak anormal bir stres meydana gelmesi (duygusal veya fiziksel)

Çocuk felci dünya çapında görülen bir hastalıktır. Ancak aşılamaya yeterli özen gösteren ülkelerde nadiren gözlenir. Yaz ve sonbahar aylarında daha sık gözlenir. Kızlarda daha sık gibi görülmekle birlikte felçler erkek çocuklarda daha sık gözlenir. Salgınlar aşılamanın yapılmadığı bölgelerde gözlenir. 1840 ile 1950 li yıllar arasında poliomyelit dünya çapında salgınlara neden olmaktaydı.

Korunma

Polio aşısı, yapıldığı insanların hemen hepsini hastalıktan korumaktadır. Koruma oranı %90 ın üzerindedir.

Ayrıca bakınız
 Polio: An American Story

Dış bağlantılar
 https://web.archive.org/web/20160531071241/http://tr.healthline.com/health/polio

Çocuk felci


La Supercoupe d'Espagne 2004 (en espagnol : Supercopa de España 2004) est la dix-neuvième édition de la Supercoupe d'Espagne, épreuve qui oppose le champion d'Espagne au vainqueur de la Coupe du Roi. Disputée en match aller-retour les  et , l'épreuve est remportée par le Real Saragosse aux dépens du Valence CF sur le score cumulé de 3 à 2.

Il s'agit du premier titre du Real Saragosse dans cette compétition.

Compétition

Références

Lien externe
 Supercoupe d'Espagne sur www.rsssf.com

2004
Football en Espagne en 2004
Sport en août 2004
Face-à-face du Real Saragosse
Face-à-face du Valence CF

Supercoupe d'Espagne de football 2004


في علم السموم، تُعرف الجرعة المميتة الوسطية LD50 (اختصار لمصطلح «الجرعة المميتة، 50%»)، أو إل سي 50 (التركيز المميت، 50%)، أو إل سي تي 50 (التركيز وزمن التعرض المميتين) من السم أو الإشعاع أو العامل الممرض. هي الجرعة اللازمة لإماتة نصف عدد أفراد العينة المختبَرة بعد زمن اختبار محدد. كثيرًا ما تُستخدم أرقام الجرعة الوسطى المميتة بمثابة مؤشر عام على السمية الحادة لمادة ما، زيشير انخفاض الجرعة الوسطى المميتة إلى زيادة السمية.

كان أول استعمال لهذا المقياس من قبل الباحث جي دبليو تريفان (J.W. Trevan) عام 1927. يُستخدم مصطلح «جرعة جزئية الإماتة» أحيانًا بالمعنى نفسه، لا سيما في الترجمات من نصوص غير إنجليزية، ولكنه قد يشير أيضًا إلى جرعة قرب مميتة، تُحدد الجرعة الوسطى المميتة من طريق الاختبارات على الحيوانات، مثل فئران التجارب. وافقت إدارة الغذاء والدواء الأمريكية في عام 2011 على طرائق بديلة لتحديد إل دي 50 عند اختبار مستحضرات البوتوكس التجميلية دون إجراء اختبارات على الحيوانات.

الاتفاقيات
يُعبر عادةً عن الجرعة الوسطى المميتة بأنها كتلة المادة المعطاة لكل وحدة كتلة من عينة الاختبار، بالميليغرام من المادة لكل كيلوغرام من كتلة الجسم، ولكنها قد تأخذ واحدة نانوغرام (مناسب للبوتولينوم)، أو ميكروغرام، أو ميليغرام، أو غرام (مناسب للباراسيتامول) لكل كيلوغرام. ويسمح ذكرها بهذه الطريقة بمقارنة السمية النسبية للمواد المختلفة، ومعايرة التباين في حجم الحيوانات المعرضة (مع أن السمية لا تتناسب دائمًا مع كتلة الجسم).

يفيد اختيار الجرعة الوسطى المميتة بنسبة 50% معيارًا لتجنب اللبس المحتمل عند إجراء قياسات الحدود القصوى، ويقلل كمية الاختبارات المطلوبة. على أية حال، يعني هذا أيضًا أن الجرعة الوسطى المميتة ليست الجرعة المميتة لجميع الأفراد؛ قد يموت بعضهم بجرعة أقل من ذلك بكثير، بينما ينجو بعضهم الآخر من جرعات أعلى بكثير. تُستخدم أحيانًا مقاييس مثل «إل دي 1» و«إل دي 99» (الجرعة المطلوبة لإماتة 1% أو 99% على التوالي من مجموعة الاختبار) لأغراض محددة.

تختلف الجرعة المميتة غالبًا اعتمادًا على طريقة الإعطاء؛ وتقل سمية مواد عديدة عند إعطائها فمويًا مقارنة بالطريق الوريدي، ولذلك تكون أرقام إل دي 50 غالبًا موسومةً بنمط الإعطاء، مثل LD50 i.v، أي الجرعة الوسطية المميتة عند تطبيقها وريديًا.

تُستخدم قياسات ذات صلة، مثل إل دي 50/30 وإل دي 50/60، للإشارة إلى جرعة مميتة عند 50% من السكان خلال 30 أو 60 يومًا على التوالي. تُستخدم هذه القياسات بصورة أكثر شيوعًا مع الإشعاع، إذ إن البقاء على قيد الحياة بعد 60 يومًا يعني عادةً الشفاء.

إل سي تي 50 هو مقياس مماثل، الذي يتعلق بالجرعة المميتة من التعرض، حيث سي هو التركيز وتي هو الوقت. وغالبًا يُعبر عنه ب مغ-دقيقة/م3. أي سي تي 50 هي الجرعة التي تسبب العجز بدلًا من الموت. تُستخدم هذه المقاييس بنحو شائع لإظهار الفعالية النسبية لعوامل الحرب الكيميائية، تُحدد الجرعات بمعدلات التنفس (مثلًا، عند الراحة = 10 لتر / دقيقة) للاستنشاق، أو درجة الملابس لاختراق الجلد. اقتُرح مفهوم سي تي أول مرة من قبل فريتز هابر، ويشار إليه أحيانًا باسم قانون هاربر، الذي يفترض أن التعرض لدقيقة واحدة من 100 مجم/م3 يعادل 10 دقائق من 10 مجم/م3 (1 × 100 = 100، كما هو الحال مع 10 × 10 = 100).

بعض المواد الكيميائية، مثل سيانيد الهيدروجين، يُزيل الجسم البشري السُمية منها بسرعة، ولا تتبع قانون هابر. لذلك، في هذه الحالات، يمكن إعطاء التركيز المميت ببساطة على أنه إل سي 50 يُحدد بمدة التعرض (مثلًا، 10 دقائق). كثيرًا ما تستخدم صحائف بيانات سلامة المادة للمواد السامة هذه الصيغة من التعبير حتى لو كانت المادة تتبع قانون هابر.

بالنسبة للكائنات المسببة للأمراض، يوجد أيضًا مقياس يُعرف باسم الجرعة المعدية الوسطية والتجريع. الجرعة المعدية الوسطية (أي دي 50) هو عدد الكائنات الحية التي يتلقاها شخص أو حيوان اختبار مؤهل حسب طرق إعطاء الدواء (مثلًا، 1200 org/man من طريق الفم). بسبب الصعوبات في حساب الكائنات الحية الفعلية في الجرعة، يمكن التعبير عن الجرعات المعدية من حيث المقايسة البيولوجية، مثل عدد إل دي 50 لبعض حيوانات الاختبار. في الحرب البيولوجية، الجرعة المعدية هي عدد الجرعات المعدية لكل متر مكعب من الهواء مضروبًا في عدد دقائق التعرض (مثلًا، أي سي تي 50 هي 100 جرعة متوسطة - دقيقة/م3).

المراجع

اختبارات على الحيوانات
استخدام الرياضيات في الطب
علم السموم
مبيدات

الجرعة المميتة الوسطية


Osteoskleroz, kemik dokusundaki yoğunluk artışını betimler.

Nedenleri açısından 2 tür osteoskleroz vardır:

1. Primer osteoskleroz: Nedeni bilinmeyen osteoskleroz olgularıdır. Çoğu sendroma-özgü bulgu olarak ortaya çıkar. Kemik displazileri içeren sendromlar ve disostozis sendromları, osteokleroz bulgusunun özellikle ön planda olduğu olgulardır. Başlıca örnekler:

 Endosteal hiperostozis
 van Buchem hastalığı
 Kemiğin Paget hastalığı
 Fibröz displazi
 Kraniyodiafizeal displazi
 Pycnodysostosis

Kemiklerle ilgili bulguların ön planda olmadığı bazı olgularda da osteoskleroz saptanabilir. Örnek:

 Gardner sendromu

2. Sekonder osteoskleroz: Bir hastalığın komplikasyonu ya da yan bulgusu olarak ortaya çıkarlar. Örnekler:

 Metabolik hastalıklar: Renal distrofi, hipofosfatemi, hipoparatiroidizm, hiperparatiroidizm
 Kimyasal maddeler: Madde bağımlılığı, ağır metal zehirlenmeleri, fluorozis
 Fiziksel nedenler: Kronik travma, radyasyon
 Enfeksiyon hastalıkları: Osteomyelit, hepatitis-C
 Tümörler: Osteoblastik tümörler (benign osteoblastoma, osteoid osteoma, osteosarkoma), multipl myeloma, hemangioma, lösemi, mastositoz, prostat kanseri metastazı
 Anemiler: Orak hücreli anemi
 Hipervitaminoz: D-vitamini hipervitaminozu

Bulunuşları açısından 2 tür osteoskleroz vardır:

 Yerel osteokleroz: Bir kemiğin bir bölgesinde saptanan osteosklerozlardır.
 Sistemik osteoskleroz: Çok sayıda kemiği (poliostotik) ilgilendiren osteosklerozlardır.

Kaynakça

Kas iskelet hastalıkları

Osteoskleroz


An Paspalum variabile in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eugène Pierre Nicolas Fournier, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni George Valentine Nash. An Paspalum variabile in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paspalum

Paspalum variabile


Paul Vergara, né le  à Marseille et mort le  à Paris, est un pasteur protestant français. Il est distingué comme Juste parmi les nations, ainsi que son épouse Marcelle Vergara, pour leur action de sauvetage de Juifs pendant la Seconde Guerre mondiale. Il exerce son ministère à l'Église réformée de l'Oratoire du Louvre à Paris de 1922 à 1954.

Histoire
Gilbert Paul Vergara naît le  à Marseille dans une famille protestante franco-suisse. Il est le second fils de Pierre Paul Vergara et de Lisette, née Schopfer, qui ont six enfants. Après le divorce de ses parents, il grandit en Suisse.

Paul Vergara étudie à la faculté de théologie protestante de Paris et à l'université de St Andrews, en Écosse. Il fréquente Jacques Maritain et Charles Péguy. Sa thèse de fin d'étude porte sur . En 1909, il est consacré pasteur au sein de l'Église réformée de France. Il exerce son ministère à Pouzauges, en Vendée, de 1909 à 1919.

Il épouse le  à Paris Marcelle Amélie Georgina Louise Roberty, née à Lyon le  et fille de Jules-Émile Roberty, pasteur à l'Oratoire du Louvre de 1891 à 1925 et de son épouse Marcelline Jeanne, née Illaire. Paul et Marcelle Vergara ont sept enfants.

Paul Vergara et aumônier militaire pendant la Première Guerre mondiale. Il reçoit la croix de guerre 1914-1918.

En 1919, il est devient responsable de l'œuvre sociale de l'Oratoire du Louvre auprès des Halles de Paris, , rue Greneta, aujourd'hui association membre du Centre d'action sociale protestant (CASP). En 1922, il est pasteur auxiliaire de la paroisse de l'Oratoire, puis titulaire de 1927 jusqu'en 1954.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, Paul Vergara prêche explicitement en chaire la résistance spirituelle au nazisme, au côté des deux autres pasteurs de l'Oratoire, Gustave Vidal et André-Numa Bertrand, lequel est par ailleurs vice-président de la Fédération protestante de France en zone occupée. Avec l'aide de paroissiens et de l'assistante sociale de La Clairière, Marcelle Guillemot, il monte un réseau d'évasion d'enfants juifs. Le couple Vergara héberge des enfants juifs et procure de faux papiers d'identité à des Juifs pourchassés. En , ils parviennent à sauver 63 enfants, avec l'aide de paroissiens de l'Oratoire et d'éclaireuses unionistes. Il est en contact étroit avec Suzanne Spaak, résistante belge exécutée par les Allemands en . Le pasteur Vergara préside ses obsèques.

La Clairière devient une adresse du secrétariat de la zone Nord du Conseil national de la Résistance (CNR) alors dirigé par Daniel Cordier, tandis que Jean Moulin dirige le secrétariat de la zone Sud. La sœur de l'un des adjoints de Cordier, Hugues Limonti, est l'amie de Marcelle Guillemot et organise une rencontre entre Daniel Cordier et Paul Vergara. Celui-ci accepte immédiatement de mettre la Clairière au service du CNR. Elle devient une boîte aux lettres de premier ordre, reçoit postes émetteurs et récepteurs, journaux clandestins, courriers, armes, et est un endroit de réunion de dirigeants du CNR.

Le , dénoncé par son concierge, Paul Vergara échappe de peu à l'arrestation. Il se cache dans un premier temps à Asnières, puis à Amiens, réussit à passer en Suisse, et se réfugie à L'Étivaz, dans le canton de Vaud, où les Vergara ont un chalet. Mais il n'en est pas de même des autres membres de sa famille : son épouse Marcelle et leur fille Sylvie sont internées 6 mois à la prison de Fresnes. Leur fils Sylvain est déporté au camp de Neue Bremm puis à Buchenwald, mention Nacht und Nebel. Il a alors 17 ans. Leur gendre Jacques Bruston, époux d'Éliane, et membre du réseau Comète, est déporté au camp de concentration de Mauthausen et exécuté en 1944. Éliane, agent de liaison des FFI, transporte des messages à vélo.

Après la guerre, le pasteur Vergara, son épouse et Marcelle Guillemot reçoivent la médaille des Juste parmi les nations du mémorial Yad Vashem. Paul Vergara est décoré de la Légion d'honneur. Par décret du 11 mars 1947, il reçoit, ainsi que Marcelle Guillemot, la médaille de la Résistance. Son fils Sylvain Vergara est titulaire de la croix de guerre avec citation, de la médaille de la Résistance et de la médaille des Déportés. Leur fille Eliane Bruston reçoit la médaille de la Résistance.

Le pasteur Paul Vergara poursuit son engagement à la Ligue internationale contre l'antisémitisme (LICA, futur LICRA). Il participe aux congrès et est élu au comité central puis au comité d'honneur en 1962.

Décorations

Ouvrages
 .
 .

Notes et références

Annexes

Bibliographie

 .
 .

Articles connexes

 Protestantisme en France
 Centre d'action sociale protestant
 Temple protestant de l'Oratoire du Louvre
 Marcelle Guillemot

Liens externes

Pasteur français
Juste parmi les nations français
Chevalier de la Légion d'honneur
Titulaire de la croix de guerre 1914-1918
Titulaire de la médaille de la Résistance française
Naissance en avril 1883
Naissance à Marseille
Décès en avril 1965
Décès dans le 15e arrondissement de Paris
Décès à 82 ans

Paul Vergara


Ralph Nathaniel Fiennes (d. 22 Aralık 1962; Ipswich, Suffolk), İngiliz oyuncudur.

Mark Fiennes ve Jennifer Lash'in altı çocuğundan en büyüğüdür. Bishop Wordsworth Boys Okulu ve Chelsea Sanat ve Tasarım Üniversitesi ve Drama Sanatı Kraliyet Akademisinde eğitim almıştır. 1987 yılında Britanya Ulusal Kraliyet Tiyatrosuna katılmıştır. Steven Spielberg'in 1993 yılında yönettiği Schindler's List (Schindler'in Listesi) adlı filmde "Amon Goeth" karakterini canlandırmıştır ve en iyi yardımcı erkek oyuncu dalında Oscar'a aday gösterilmiştir. Bu filmden sonra kariyerine Quiz Show (1994) ve English Patient (1996) ile devam etmiştir. English Patient filmindeki "Laszlo" rolüyle en iyi erkek oyuncu dalında Oscar'a aday gösterilmiştir. 2005 yılı itabarıyla Harry Potter serisinde Lord Voldemort rolünü canlandırmaya başlamıştır. Ayrıca Jennifer Lopez ile birlikte Made in Manhattan filminde rol alan İngiliz aktör, Coriolanus ve The Invisible Woman filmlerinde yönetmenlik koltuğuna oturmuştur.

1993-1997 yılları arasında Alex Kingston ile evli kalmıştır. Kendisi gibi oyuncu olan Joseph Fiennes'in ağabeyidir.

Filmografi

Dış bağlantılar

1962 doğumlular
İngiliz erkek dizi oyuncuları
İngiliz erkek oyuncular
İngiliz erkek tiyatro oyuncuları
İskoç asıllı İngilizler
İrlanda asıllı İngilizler
Tony Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
BAFTA En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
İngiliz film yönetmenleri
Avrupa Film Ödülleri En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Chicago Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
Royal Shakespeare Company üyeleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu Tony Ödülü (Oyun) sahipleri

Ralph Fiennes


In der Liste der Kulturdenkmale im Concelho Marinha Grande sind alle Kulturdenkmale des portugiesischen Kreises Marinha Grande aufgeführt.

Kulturdenkmale nach Freguesia

Marinha Grande

Legende: IIP – Imóvel de Interesse Público; IIM – Imóvel de Interesse Municipal; VC – Klassifizierung läuft

Marinha Grande
!Kulturdenkmale


Această listă se bazează pe un sondaj global al Gallup efectuat în 2009, întrebarea fiind: "Este religia importantă în viața de zi cu zi?". Procentele pentru răspunsurile "da" și "nu" sunt listate mai jos; nu toate însumează 100%, deoarece unii respondenți au optat pentru "nu știu" sau nu au răspuns deloc.

Țări

Referințe

Liste după țară
Religie după țară
Comportament religios și rutină

Importanța religiei în lume (sondaj)


Botaniska Notiser (abreviado Bot. Not.) fue una revista ilustrada sueca con descripciones botánicas editada en Lund por la Lunds Botaniska Förening desde el año 1839 hasta 1980, cuando se fusionó con Botanisk Tidsskrift, Friesia y  Norwegian Journal of Botany para formar Nordic Journal of Botany. En 2004, la revista volvió a aparecer como un diario regional de la botánica en el sur de Suecia.

Monografías fueron publicados en una serie paralela, en Botaniska Notiser Supplement (1947-1954). Esta serie se fusionó el año 1980 con Dansk Botanisk Arkiv bajo el nombre de Opera Botanica, que desde entonces ha sido la serie de monografías de la Nordic Journal of Botany.

Editores
1900-1921 C. F. O. Nordstedt
1922-1928 Harald Kylin
1929-1937 Nils Sylvén
1938-1949 Henning Weimarck
1950-1953 H. Hjelmqvist
1954-1955 Tycho Norlindh
1956-1957 Henning Weimarck
1958-1964 H. Hjelmqvist
1965-1966 Bertil Nordenstam
1967-1968 Rolf Dahlgren
1969-1970 Ingemar Björkqvist y Hans Runemark
1971-1972 Arne Strid
1972-1975 Gunnar Weimarck
1976-1979 Thomas Karlsson

Enlaces externos
en IPNI

Revistas de botánica
Revistas científicas en inglés
Revistas científicas de Noruega
Revistas desaparecidas de Noruega
Publicaciones fundadas en 1839
Publicaciones desaparecidas en 1980

Botaniska Notiser


Lago de Foy (también llamado Pāhartali o Faiz y en bengalí: ফয়েজ লেক) es un lago artificial en Chittagong, en el país asiático de Bangladés. Fue excavado en 1924 y fue nombrado Foy por el ingeniero ferroviario Foy. Un parque de diversiones, gestionado por el grupo Concord, se encuentra aquí. El lago se encuentra junto a la Colina de Batali, la montaña más alta del área metropolitana Chittagong

Véase también
 Geografía de Bangladés
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización

Lagos de Bangladés
Presas completadas en 1924

Lago de Foy


A temporada de incêndios florestais de 2022 no Oregon é uma série contínua de incêndios florestais no estado americano de Oregon.

em 16 de agosto de 2022, 418 incêndios foram relatados em todo o Oregon. no incêndio do Big Swamp, um bombeiro morreu após ser atingido por uma árvore.

Incêndios florestais em 2022
Ecologia dos Estados Unidos
2022 no Oregon

Incêndios florestais no Oregon em 2022


Wies ist ein Gemeindeteil von Lautrach im Landkreis Unterallgäu. Das Einzelgehöft liegt etwa zwei Kilometer südlich von Lautrach. 1987 hatte es acht Einwohner.

Geschichte
1642 erwarb Hans Christoph Giel, Bruder des Kemptener Fürstabts Roman Giel von Gielsberg und Pfleger zu Hohenthann, den Meierhof zur Wies.
1832 wird es unter dem Namen Wieß als Einöde geführt. und in Meyers Orts- und Verkehrslexikon aus dem Jahr 1913 sind 14 Einwohner für Wieß verzeichnet.

Das Dorf gehört bereits seit der Gemeindebildung 1818 (Zweites Gemeindeedikt) zur Gemeinde Lautrach.

Literatur
 Peter Blickle: Historischer Atlas von Bayern. Schwaben. Reihe 1, Heft 4 Memmingen, München 1967, Seite–283 (Digitalisat).

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Unterallgäu
Ort in Oberschwaben
Lautrach
Einzelsiedlung

Wies (Lautrach)


El Salvador participó en los Juegos Olímpicos de Londres 2012, con una delegación de diez atletas (cinco hombres y cinco mujeres) que compitieron en siete disciplinas deportivas. La ciclista Evelyn García era la abanderada en la ceremonia de apertura.

Para El Salvador era la décima asistencia a la justa olímpica.

Atletas
La siguiente tabla muestra el número de atletas en cada disciplina:

Atletismo

Masculino

Femenino

Ciclismo

Ruta

Femenino

Halterofilia

Judo

Masculino

Natación

Masculino

Femenino

Remo

Masculino

Femenino

Leyenda: FA=Final A (medalla); FB=Final B (no medalla); FC=Final C (no medalla); FD=Final D (no medalla); FE=Final E (no medalla); FF=Final F (no medalla); SA/B=Semifinales A/B; SC/D=Semifinales C/D; SE/F=Semifinales E/F; Q=Cuartos de final; R=Repesca

Tiro

Femenino

Referencias

El Salvador
V 2012
El Salvador en 2012

El Salvador en los Juegos Olímpicos de Londres 2012


Toxicoscordion, biljni rod iz porodice čemerikovki, dio je tribusa Melanthieae. Postoji osam taksonomski priznatih vrsta otrovnih trajnica raširenih od zapadne Kanade na jug do sjevernog Meksika

Rod je nastao izdvajanjem nekih vrsta iz roda Zigadenus, a na isti način nastali su i rodovi Amianthium, Anticlea, i Stenanthium.

Vrste
 Toxicoscordion brevibracteatum (M.E.Jones) R.R.Gates
 Toxicoscordion exaltatum (Eastw.) A.Heller
 Toxicoscordion fontanum (Eastw.) Zomlefer & Judd
 Toxicoscordion fremontii (Torr.) Rydb.
 Toxicoscordion micranthum (Eastw.) A.Heller
 Toxicoscordion nuttallii (A.Gray) Rydb.
 Toxicoscordion paniculatum (Nutt.) Rydb.
 Toxicoscordion venenosum (S.Watson) Rydb.

Sinonimi
 Chitonia Salisb.

Izvori

Čemerikovke

Toxicoscordion


بَطْلُمْيوس الموريطاني (باليونانية القديمة: Πτολεμαῖος؛ باللاتينية: Ptolemaeus)، وُلد حوالي عام 13/9 ق.م، وحكم من 23 حتى وفاته في 40، كملك على موريطنية. بطليموس هو آخر الملوك في أسرة ماسيل الملوك النوميديين والدته كليوباترا سيليني الثانية، من الأسرة البطلمية (التي نشأت في مصر)، وكذلك آخر ملوك في موريتانيا. من خلال حملاته العسكرية، أثبت بطليموس قدرته العسكرية وولائه كحليف لروما. وقد سافر في جميع أنحاء الإمبراطورية الرومانية، بما في ذلك الإسكندرية في مصر و (أوستيانو) في إيطاليا.

تاريخ
ولد الملك النوميدي الأمازيغي «بطليموس» سنة 9 قبل الميلاد وحكم موريطنية القيصرية من سنة 23 ميلادية إلى 40 م وكانت عاصمته تسمى قيصرية (شرشال حاليا) وهي مدينة تقع اليوم في الجزائر، ووالده هو الملك الأمازيغي يوبا الثاني أبن يوبا الأول وأمه هي الأميرة المقدونية كليوباترا سيليني الثانية المدفونة بشرشال في الجزائر وهي الابنة الوحيدة لكليوباترا وماركوس أنطونيوس وهو بذلك يجمع بين أصول أمازيغية ومقدونية ويعد آخر سليل للعائلة البطلمية المقدونية.
تزوج من الأميرة الأمازيغية جوليا أورانيا وأنجب معها الأميرة دروسيلا التي تزوجت فيما بعد أنطونيوس فيلكس الحاكم الروماني لمقاطعة يهوذا. نشأ كذلك في أحضان أسرة ملكية رفيعة المكانة ذائعة الصيت مشهورة بعلمها وجاهها ووفائها للإمبراطورية الرومانية، وفي نفس الوقت وفية لشعبها الحر المناضل في سبيل تحرير البلاد من قبضة الرومان الأعداء.
إن بطليموس كما هو معروف هو ابن العاهل النوميدي «أغسطس» المعروف بيوبا الثاني ملك موريتانية القيصرية والملكة سيليني بنت كليوباترة السابعة وماركوس أنطونيوس (مارك أنطوان). وبذلك، تجري في عروق بطليموس دماء نوميدية أمازيغية إذا رجعنا بجذور السلالة الملكية إلى الجد الأكبر يوبا الأول ملك نوميديا (الجزائر حاليا) الذي مات في حرب ضد الرومان، ودماء رومانية قيصرية إذا نظرنا إلى جهة الأم التي هي سليلة القياصرة وأباطرة الروم. ويعني هذا أن «بطليموس» تختلط فيه دماء الولاء والتحدي، كما تختلط فيه دماء الرضوخ والتحرر. بل هناك من يثبت أن بطليموس ورث جذورا متنوعة: نوميدية أمازيغية ورومانية ويونانية ومصرية. كما كانت له صلات دموية وعائلية مع أباطرة الروم وخاصة كلود ونيرون وكاليگولا.

وقد تلقى بطليموس وأخته دروسيلا تربية سلوكية رومانية وتنشئة شعبية نوميدية أمازيغية. ولما بلغ «بطليموس» 19 سنة من عمره، لقبه أبوه يوبا الثاني النوميدي بالعاهل أو الملك أو السلطان الشريك أو سماه بولي العهد إعدادا له لتولية الحكم من بعده.
وبعد مرور أربع سنوات، تولى «بطليموس» عرش أبيه يوبا الثاني أبن (هيبون عنابة حاليا) إثر وفاته في سنة 23م. وتزوج «بطليموس» جوليا أورانيا من سلالة سورية إغريقية، وأنجب منها طفلة سماها دروسيلا على غرار اسم أخته، والتي بدورها تزوجت سنة 52م من أنطوان فيليكس والي الحكومة الرومانية بمدينة جودي.وقد حكم بطليموس موريطانيا مابين 33 و40 ميلادية.

وقد خصص للملك «بطليموس» موريطاني لوحة تمثالية منحوتة تمثل وجهه المشرق الوسيم على غرار لوحة وجه أبيه يوبا الثاني تقديراً له وتبجيلا، وتوجد هذه اللوحة في متحف اللوڤر باريس بفرنسا.

إنجازات بطليموس

انتهج بطليموس سياسة أبيه في بناء حضارة موريتانيا مقتبساً مقومات الحضارة الرومانية والقرطاجنية واليونانية في تشكيل معالم الدولة موريطنية الجديدة: إدارياً وسياسياً واقتصادياً واجتماعياً وثقافياً. واهتم كثيراً بتمدين المملكة وتعميرها وتقويتها عسكريا؛ وقد جعل (أيديمون) وهو أحد عتقائه قائدا عسكريا فوزيرا للدولة نظرا لوفائه وإخلاصه في تدبير دواليب الحكم وتسيير مرافق الإدارة، وكذلك لاتصافه بالشجاعة في قيادة المقاومة وتنظيم القوات الأمازيغية وتوجيهها أحسن توجيه في عملية التحصين وتوحيد القبائل الأمازيغية واستنفار قواتها البشرية والمادية.
ومن جهة أخرى، فقد اهتم «بطليموس» شأن أبيه بالصناعة والتجارة والفلاحة والصيد البحري ونشر الثقافة بين الناس، ونتج عن هذا أن تحقق في عهده الازدهار الاقتصادي والانتعاش العمراني والنهضة الفكرية وتدفق الأموال؛ وهذا ماجعل الإمبراطور كاليگولا يطمع في خيرات موريطنية. وثرواتها الغنية وينتظر الفرصة السانحة للسيطرة على حكم بطليموس لنهب ممتلكاته وأموال مملكته.

وعلى الرغم من بعض الثورات التي قام بها النوميديون في عهده وفي عهد أبيه يوبا الثاني، فإن فترة «بطليموس» بعد سنة 24م وبعد قضاء الرومان على ثورة تاكفاريناس عرفت بالهدوء والرخاء الاقتصادي.
ومن ثم، نسجل أن «بطليموس» كان ملكا محنكا في المجال السياسي، وذا تجربة كبيرة في مجال التدبير الاقتصادي والإداري وقيادة القوات العسكرية، والدليل على ذلك هو النمو الاقتصادي الذي حققه ميدانيا بفضل الاستقرار الاجتماعي، ناهيك عن القضاء النهائي على ثورة تاكفاريناس، واكتساب رضى الحكومة الرومانية، بله عن الظفر بحسن ولائها، والفوز بعطف القياصرة على سياسته، فضلا عن حصوله على تقديرات مشجعة وتنويهات متميزة من مجلس الشيوخ اللاتيني.

تطور مقاومة بطليموس

بعد وفاة الملك النوميدي يوبا الثاني سنة 23م، خلفه ابنه «بطليموس» مباشرة، فسن سياسة التوحيد والاتساع وتطويق المقاومين الأمازيغ بعد مسالمتهم والحوار معهم. ويعني هذا أن «بطليموس» لما تفرد بالحكم في ظل الحماية الرومانية، قام بتوحيد مملكة موريطانيا وجمع كل القبائل الأمازيغية الأخرى تحت سيادته وسلطة حكمه، وبدأ بعد ذلك في تقوية جيشه من أجل التوسع والامتداد لتوحيد الممالك الأمازيغية المجاورة الأخرى في إطار مملكة تامازغا القوية. لكن الحكومة الرومانية في عهد كاليگولا (25 ق.م - 33 م) كانت تترقب تطلعاته التوسعية بحذر شديد، وترصد طموحاته في تمديد سلطانه على حساب جيرانه الأمازيغيين بنوع من الترقب والتوجس.

وفي نفس الوقت، انطلقت مقاومة شرسة في موريطنية قادها المقاوم الشاب تاكفاريناس لمدة سبع سنوات بعد أن فر من الجيش الروماني في سنة 17 م، فبسط نفوذه على قبيلة مازولاميس (منطقة مسيلة) التي كانت مواطنها بين قفصة والأوراس أي في نوميديا الشرقية. وقد كبد الجيش الروماني خسائر فادحة واستطاع أن يهدده داخل خط الليمس، إلا أن الحاكم الروماني بالشمال الإفريقي فوريوس هزمه. بيد أن تاكفاريناس عاد إلى ساحة القتال مرات عدة، وكرر غاراته كرات متتالية لعدة سنوات إلا أن قتل بالجزائر.

وما يلاحظ على «بطليموس» في هذه الفترة أنه استطاع أن يساعد القوات الرومانية، وأن يحاصر المناضل تاكفاريناس، وأن يحد من مقاومته، وأن يطوق تحركاته العسكرية. وبالتالي، أن يقضي على كل الثورات الأمازيغية المضادة للحكومة الرومانية.

ولما نجحت سياسة «بطليموس» في القضاء على ثورات الموريين ومحاصرة ثورة تاكفاريناس في موريطنية، استقبله مجلس الشيوخ الروماني استقبالا حارا، ووشحوه بصولجان الملك العاجي، وأعطوه سترة النصر البطولي، وتم الاعتراف به ملكا وصديقا وحليفا للرومان.. ولكن هذا النجاح الذي حققه «بطليموس» لم يعجب ابن خالته (كاليگولا)، فأضمر له الشر منذ البداية، وكان يتحين الفرصة المناسبة للانقضاض عليه قصد التخلص منه حسدا وكيدا.
وفي الأخير، سيستدرجه كاليگولا الإمبراطور الروماني (الحاكم المستبد المعتوه الذي أرسل حصانه سفيرا) إلى حضور احتفالات رسمية بمدينة «ليون» الگالية التي كانت تجرى فيه أنواع من المصارعة الرومانية، فحضر بطليموس وهو في كامل زينته العسكرية، لابسا زيه الأرجواني الملون باللون الإمبراطوري، فأمر كاليگولا الذي كان يحسده كثيرا على هذا المجد الكبير أصحابه وجنوده باغتياله وإعدامه سنة 40 م.
وبموت بطليموس، انقرضت الممالك الأمازيغية القديمة كلها. وفي هذا التاريخ أيضا ستدخل موريطنية في ظل الحكم الروماني المباشر، بعد أن حكم يوبا الثاني موريطانيا تحت نظام الحماية ومراقبة الحكومة الرومانية والعمل بالنيابة عنها طوال الفترة بين 25 ق.م و23 ق.م. وفي هذه المدة بالذات، قام يوبا الثاني خلالها بتمهيد السبيل أمام الحكم الروماني.

وعلى الرغم من الخيانة التي كان يتصف بها «بطليموس» عندما حاول الإجهاز على مقاومة تاكفاريناس والقضاء على ثورات النوميد، إلا أنه استطاع أن يوفر لشعبه النوميدي استقرارا حضاريا كبيرا في جميع مجالات الحياة، وأن يحقق لمملكته موريطنية وحدة سياسية وأمنا زاهيا وانتعاشا ماليا واقتصاديا مشهودا أثار حسد الإمبراطور كاليگولا الذي دفعه للانتقام من بطليموس واغتياله.

وما كان لبطليموس (هذا السياسي الشهم) أن يحقق هذه النهضة الفكرية والعمرانية والاقتصادية، وهذه الوحدة الأمازيغية التي انصهرت فيها جميع القبائل البربرية والممالك المجاورة، لو لم يهادن الرومان مؤقتا ويستعمل جميع الطرق التكتيكية الذكية في التعامل مع حكامهم من خلال تطويق المقاومة الأمازيغية ومحاصرتها شكليا، وأن يعرف جيدا من أين تؤكل الكتف في إطار تطبيق سياسة الولاء والتحرر تارة، والعمل بسياسة المسالمة والمقاومة تارة أخرى.

نتائج ثــــورة بطليموس
بعد تخلص الرومان من الحاكم النوميدي بطليموس، ثار الشعب النوميدي (الأمازيغي) على هذا الغدر الروماني، واندلعت ثورات كثيرة فظهرت ثورات الأمازيغ النوميد من سنة 41 إلى 54 م، وبلغت شرارتها جنوب نوميديا التاريخية، ثم عاود هؤلاء الثورة فيما بين 81 و96م. ولكن أهم انتفاضة كانت تلك التي قادها المناضل القائد أيديمون.

نهاية بطليموس
أن بطليموس كان أكثر ثورية وجرأة من أبيه عندما اتخذ المقاومة سبيلا لمجابهة الرومان بدلا من المقاربة الثقافية في التعامل مع الحكومة الرومانية لصالح رعاياه في موريطانيا. وبذلك، كان بطليموس نموذجا للمقاومة الأمازيغية في موريطنية الذي خدم شعبه بوفاء وإخلاص، وحارب الرومان بقوة وشراسة من أجل الدفاع عن الهوية الأمازيغية وتوحيد القبائل الإفريقية الليبية داخل نطاق مملكة أمازيغية موحدة. زد عن ذلك أن بطليموس حقق لشعبه الرخاء المالي والاقتصادي والنهضة الفكرية والعمرانية؛ مما دفع الإمبراطور الروماني كاليگولا إلى الغدر به والانتقام منه شر انتقام. ولكنه لم يدر أن إعدام بطليموس وقتله سيولد ثورات شعبية وانتفاضات أمازيغية ستطرد الرومان من موريطنية.لتحل محلهم قوات غازية عاتية ومتوحشة وهي القوات الوندالية والبيزنطية.وتتجلى مقاومة بطليموس للرومان في تقوية الجيش الأمازيغي، وتوحيد الممالك والقبائل البربرية لتنضوي تحت سلطته، وتحقيق الازدهار الاقتصادي والمالي، والدخول في سياسة المسالمة والتصدي للمقاومات الأمازيغية المضادة، ومهادنة الرومان من أجل توفير الأمن للشعب الأمازيغي حتى يستكمل قواه الذاتية المادية والمعنوية والبشرية، ويستعد للتحرر والاستقلال من قبضة الرومان. وما مقتل بطليموس في الحقيقة إلا إقبارًا لكل نواياه التطلعية وحدًّا لأحلامه المستقبلية..

وفاته
تم اغتيال الملك بطليموس غدرا من طرف ابن خالته الإمبراطور الروماني كاليغولا بدافع الغيرة بعدما استدعاه إلى زيارة روما سنة 40 م، عندما دخل الملك بطليموس إلى المدرج الاحتفالي في روما وأثناء العرض، كان يرتدى عبائته الملكية الأرجوانية التي جذبت إعجاب كاليغولا وبدافع الغيرة، أمر كاليغولا باغتيال بطليموس غدرا

وفي السنة المولية 41 م تم قتل الإمبراطور الروماني كاليغولا على يد الرومان ببشاعة انتقاما لجرائمه أيام حكمه وهكذا انتهت قصة ملك الأمازيغ وملك الرومان في آن واحد ثم بدأت مباشرة قصة أخرى من الحروب الأهلية الدامية

انظر أيضا
 يوبا الأول
 مملكة موريتانيا
 نوميديا

مراجع

 تاريخ الجزائر القديم والحديث
 سويتونيوس، The Twelve Caesars, Caligula & Claudius
 تاسيتس، The Annals of Imperial Rome, Partner of my Labors
 موسوعة بريتانيكا - Ptolemy of Mauretania

وصلات خارجية

 متحف شرشال بالجزائر
 تاريخ الجزائر

أشخاص أعدمتهم الإمبراطورية الرومانية
أشخاص في القرن 1
أشخاص من شرشال
انحلالات القرن 1
إعدامات القرن 1
بطالمة
تاريخ الجزائر
تاريخ المغرب
حكام عملاء للرومان
ملكيون في إفريقيا في القرن 1
ملوك موريطنية
مواليد 1 ق م
مواليد عقد 10 ق م
وفيات 40
يولييون

بطليموس الموريطني


This is a list of noise topics.

Engineering and physics

 1/f noise
 A-weighting
 Ambient noise level
 Antenna noise temperature
 Artificial noise
 Audio noise reduction
 Audio system measurements
 Black noise
 Blue noise
 Burst noise
 Carrier-to-receiver noise density
 Channel noise level
 Circuit noise level
 Colors of noise
 Comfort noise
 Comfort noise generator
 Cosmic noise
 Crackling noise
 DBa
 DBrn
 Decibel
 Detection theory
 Dither
 Dynamic range
 Effective input noise temperature
 Environmental noise
 Equivalent noise resistance
 Equivalent pulse code modulation noise
 Errors and residuals in statistics
 Fixed pattern noise
 Flicker noise
 Gaussian noise
 Generation-recombination noise
 Image noise
 Image noise reduction
 Intermodulation noise
 Internet background noise
 ITU-R 468 noise weighting
 Jansky noise
 Johnson–Nyquist noise, Johnson noise
 Line noise
 Mode partition noise
 Neuronal noise
 Noise
 Noise (audio)
 Noise (economic)
 Noise (electronic)
 Noise (environmental)
 Noise (physics)
 Noise (radio)
 Noise (video)
 Noise current
 Noise-equivalent power
 Noise figure
 Noise floor
 Noise gate
 Noise generator
 Noise level
 Noise measurement
 Noise power
 Noise print
 Noise shaping
 Noise temperature
 Noise wall
 Noise weighting
 Noisy black
 Noisy white
 Peak signal-to-noise ratio
 Perlin noise
 Phase noise
 Photon noise
 Pink noise
 Pseudonoise=pseudorandom noise
 Quantization noise
 Quantum 1/f noise
 Radio noise source
 Random noise
 Received noise power
 Red noise
 Reference noise
 Salt and pepper noise
 Shot noise
 Signal-to-noise ratio
 Statistical noise
 Stochastic resonance
 Tape hiss
 Thermal noise
 Underwater acoustics
 White noise
 White noise machine

Environmental

 Acoustic noise
 Artificial noise
 Aircraft noise
 Background noise
 Impulse noise
 Industrial noise
 Noise barrier
 Noise control
 Noise health effects
 Noise pollution
 Noise regulation
 Roadway noise
 Train noise

Noise reduction

 Active noise control = anti-noise
 DBX (noise reduction)
 Differential signaling
 Dolby noise reduction system
 Helicopter noise reduction
 Hush kit
 Low-noise amplifier
 Low-noise block converter
 Muffler
 Noise barrier
 Noise cancellation
 Noise-cancelling headphone
 Noise control
 Noise mitigation
 Noise reduction
 Noise regulation
 RF shielding
 Sound proofing
 Suppressor

Music

 Noise in music
 Art of Noises
 Difference between music and noise
 Harsh noise
 Harsh noise wall
 List of noise musicians
 List of Japanoise artists
 Noise music
 Noise pop
 Noise rock
 Power noise

See also
 DB drag racing
 List of environment topics

External links
 Noboomers

Noise
Noise
Noise topics
Noise topics
Noise (electronics)

List of noise topics


බොහෝවිට වි20 ලෙසින් කෙටි කර දැක්වෙන, විස්සයි20 ක්‍රිකට් යනු,  පටන්ගැන්මේදී එංගලන්තය සහ වේල්සය තුල වෘත්තීය මට්ටාමහි අන්තර්-ප්‍රාන්ත තරගාවලී සඳහා එංගලන්ත සහ වේල්ස ක්‍රිකට් මණ්ඩලය (ECB) විසින්  2003 දී  හඳුන්වාදුන්  ක්‍රිකට් ආකෘතියකි. විස්සයි20 තරගයක් සඳහා කණ්ඩායම් දෙකක් අදාළ වන අතර, එක් එක් කණ්ඩායම සඳහා එක් ඉනිමක් හිමි වන අතර, ඒ සඳහා උපරිම වශයෙන් ඕවර 20 ක් අයත් වෙයි.

විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට්


Dies ist eine Liste der Mitglieder der 14. Knesset.

Die 120 Abgeordneten wurden am 29. Mai 1996 gewählt. Die Legislaturperiode der 14. Knesset ging vom 17. Juni 1996 bis zum 7. Juni 1999. Ihr Sprecher war Dan Tichon, seine Stellvertreter waren Shmaryahu Ben-Tsur (Nationalreligiöse Partei), Haim Dayan, Raphael Edery, Yehuda Lancry, Nawaf Massalcha, Mosche Peled, Walid Sadik, Saleh Saleem, Me'ir Sheetrit, David Tal und Shevah Weiss.

Sitzverteilung nach Parteien
 Awoda: 34
 Likud-Gesher-Tzomet: 32
 Schas: 10
 Nationalreligiöse Partei: 9
 Meretz: 9
 Jisra'el ba-Alija: 7
 Chadasch-Balad: 5
 Vereinigtes Thora-Judentum: 4
 HaDerech HaSchlischit: 4
 Miflaga Demokratit Aravit-Vereinigte Arabische Liste (Mada-Ra'am): 4
 Moledet: 2

Mitglieder der 14. Knesset

Umbesetzungen

Einzelnachweise

Weblinks
 Eintrag auf der Internetseite der Knesset

14
Israel, Knesset #14
Israel, Knesset #14

Liste der Mitglieder der 14. Knesset


Dinle, Şebnem Paker'in 1997 yılında çıkmış olan ilk albümüdür. "Dinle" isimli şarkı söz yazarıyla anlaşılamadığı için albüm için bir versiyon daha kaydedilmiştir.

Albümdeki parçalar
 "Dinle" (Albüm versiyonu)
 "Dilber"
 "Mır Mır Kedi"
 "Beni de Al"
 "Beşinci Mevsim"
 "Geceler"
 "Sus"
 "Gel Gel Çal"
 "Beşinci Mevsim" (Remix)
 "Dinle" (Remix)

1997 albümleri
Türkçe şarkılar

Dinle (Şebnem Paker albümü)


Anastasija Zolotic (Largo, 23 de novembro de 2002) é uma taekwondista estadunidense, campeã olímpica.

Carreira

De pais imigrantes da Bósnia e Herzegovina, Zolotic conquistou a medalha de ouro nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após confronto na final contra a russa Tatiana Minina na categoria até 57 kg, tornando-se a primeira mulher dos Estados Unidos campeã olímpica do taekwondo.

Taekwondistas olímpicos dos Estados Unidos
Campeões olímpicos dos Estados Unidos
Taekwondistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Anastasija Zolotic