සිංහල ඉතිහාසය
සිංහල ඉතිහාසය ගැන නොයෙකුත් ප්‍රවාද ඇත. මෙයින් ප්‍රධාන වන්නේ විජයගේ පැමිණීම හා සිංහබාහු කතාවයි. නමුත් ඊට පෙර සිටම ලංකාවේ උසස් සංස්කෘතියක් තිබී ඇත. බුදු රජුන් තෙවතාවක් ලංකාවට පැමිණ ධර්මය දේශනා කර ඇත. ලංකා ඉතිහාසය ගැන ලියවී ඇති චූලවශය හා මහාවංශය ඉතා චටිනා සාක්‍ෂි සපයයි.
     මහාවංශයේ සඳහන් පරිදි ලංකාවට විජය පැමිණි විට හමුවූ කුවේණිය යකිණියක බව කියා අැතත් යකුන් යනුවෙන් කොට්සඨාසයක් නොවන බැවින් අැය මෙරට විසූ ජන කොටසකට අයත් බව සිතාගත හැකිය. මහාවංශ කතු වරයා විජය පැමිණීම වන අවස්ථාවේ මෙරට ජනාවාස නොවූ බව කීමට උත්සාහ දරා ඇතත් මහාවංශයේම බොහෝ තැන්වල ඇති කරුණු මගින් මෙරට ඉතා දියුණු සංස්කෘතියක් සහිත ජනතාවක් සිටි බව ඔප්පුවේ.

මහා රාවණා රජතුමාරාවණා යනු ක්‍රි.පූ.පන්දහස් ගණන් වල ලංකාවේ රජ කළ බලවත් අධිරාජයෙකි.ඔහුගේ සම්භවය පිලිබඳව එන විස්තර අද්භූත රසය මිශ්‍රව ඇත.ඔහුගේ මව සුමාලි රජුගේ හා කේතුමතී බිසවගේ දියණියක වූ කෛකසිගේ සහ පුලස්ති ඍෂිගේ පුත් විශ්‍රවන් ඍෂිගේ වැඩිමහල් පුතු වේ.ඔහුගේ අගමෙහෙසිය මය නම් දානව අසුර කුලයේ අසුරයකු හා හේමා නම් අප්සරාවියකගේ දුව වූ මන්දෝදරි නම් අප්සරාවියයි.

නාග ගෝත‍්‍රය
නාග ගෝත්‍රය යනු කවුරුන්ද යන්න පිළිබඳව විවිධ මත පවතී.
නාගයන් වන්දනා මාන කල මිනිස් කොටසක් යන්න වඩා පිළිගත් සහ විශ්වාස කල හැකි මතය වේ. මහා වංශයේ සඳහන් චුලෝදර මහෝදර නා රජුන් මැණික් පුටුවට ඇති කරගත් ගැටුම විසදීමට බුදුරජානන් වහන්සේ පැමිණීම එයට සාක්ෂි දරයි. අසු කෙළක් නාගයින්ට එහිදී ධර්මය දෙසු බව සඳහන්වේ.

කව්රුන්ද මේ නාගයෝ – නාගයන් ගැන බුදුදහමේ සදහන් වී ඇති කරුණු          දානපාරමිතා මුහුණු පොත ඇසුරිණි.

අප වෙසෙනා පෘථිවියේ තුනෙන් දෙකක් ජලයෙන් යට වී පවතී. ඒ සුවිසල් ජලස්කන්ධය පුළුල් පරාසයකට පැතිර ගිය මහා සාගරයන්ගෙන් නිර්මිත ය. මහ සයුර අද්භූත තැනක් ලෙස මානව ගවේෂණයන්ට ලක් වූයේ අද ඊයේක සිට නො වේ. ඒ අද්භූත බව තීව‍්‍ර කරවමින් වරින් වර මහ සයුර දෙබෑ කොට මතු වී ක්ෂණයකින් නො පෙනී යන යෝධ ශරීරයන් ඇති සත්වයන් ගැන යම් යම් අවස්ථාවන්වල වාර්ථා වී තිබුණි.
සාගර ජලකඳ දෙබෑ කර අඩි තිහ හතළිහක් ඉහළට එසැවී, අඩි විස්සකට වඩා පුළුල් වූ මහා පෙන ගොබයේ ඇති ගිනි පුළිඟු වන් දෑස් සහ තියුණු උල් දත් ඇති මුඛය විවර කර, ඇසිපිය හෙළන සැණෙකින් යළි නො පෙනී යන දැවැන්ත මුහුදු උරගයා ගැන පුවත ද ලෝකය හමුවට ගෙන ආවේ උභතෝකෝටිකයකි.
වරෙක ප‍්‍රංශ ගවේෂකයන් දෙදෙනෙකු මේ සත්වයාගේ ඡායාරූපයක් ගන්නට සමත් වූහ. මහ සයුර මැද ගල්වැටියකට බර දී සිටි දැවැන්ත සත්වයා දෙස දුරදක්නයෙන් බැලූ ඔවුහු ගොඩබිම වෙසෙනා නාගයෙකුගේ ස්වරූපය ම සහිත පළල් වූ පෙන ගොබය, දිදුලන නෙත් සඟල, ලා රතුවන් මුඛය, තියුණු උල් දත්, සහ කළු සුදුවන් විශාල සිරුර පැහැදිලි ව දැක ගත්හ. අඩක් පමණ ජලයෙහි ගිලී ගත් සිරුරේ දිග අඩි සියය ඉක්මවන්නට ඇති බව ඔවුන්ගේ නිගමනය විය.
සබ්මැරීන උපකාරයෙන් මරියානා ආගාධය අසල ගවේෂණයක නියැළුන තවත් පිරිසක් කැමරා තුළින් දුටුවේ සාගර පත්ලෙහි අඩි 200 -250ක් පමණ වූ ආලෝක ධාරා විහිදුවන උරගයෙකු සිටින බව ය. සැණෙකින් එම ආලෝකය නිවී ගිය අතර සාගර පතුලේ මහා කැළඹීමක් ඇති කරවමින් උරගයා සැණින් නො පෙනී ගියේ ය.
මෙවන් වූ වාර්ථා ගණනාවක් නිසා විද්‍යාඥයින් සරණ ගිය වත්මන් ලෝකය අවසානයේ පැමිණි නිගමනය වූයේ මේ සත්වයා කිසිසේත් ම මිනිස් ග‍්‍රහණයට හසු කර ගත නො හැකි, පියවි ඇසට පෙනුන ද මොහොතින් නො පෙනී යන, මහ සයුරේ සිරස් සහ තිරස් අතට සැණෙකින් කිමිදිය හැකි, ශබ්දයේ වේගයට වැඩි වේගයෙන් ගමන් කරන අද්භූත ජීවියෙකු බව ය.
ලොවට අබිරහසක් වූ මේ මුහුදු නාගයන් අපට සිහිපත් කළේ දෙදහස් හයසිය වසරකට එපිට ලොව පහළ වී වදාළ ගෞතම සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේගේ බුද්ධ රාජ්‍යය තුළ ඉස්මතු වූ, අප නො දකිනා ලොවෙහි අසිරිමත් හෙළිදරව්වයි.
බුදු සසුනට නාගයන් යනු ආගන්තුක ජීවි කොටසක් නම් නො වේ.

''ආකාසට්ඨා ච භුම්මට්ටා – දේවා නාගා මහිද්ධිකා
පුඤ්ඤං තං අනුමෝදිත්වා – චිරං රක්ඛන්තු බුද්ධ සාසනං"

මෙලෙසින් අහසේ ද පොළවේ ද වෙසෙන්නා වූ දෙවියන්ටත්, නාගයන්ටත් පුණ්‍යානුමෝදනා කොට සම්බුද්ධ ශාසනය බොහෝ කාලයක් සුරක්ෂිත කරවන්නට යැයි පැවසීම ඇරඹුණේ ද මෑතක දී නො වේ. සම්බුදු සසුන හා සබැඳි දේව පිරිසක් සේ ම නාග පිරිසක් ද වෙසෙන බව අපි දන්නෙමු. එසේ ම සම්බුදු සසුනට නම් නාගයන් යනු හුදු සංකල්පයක් හෝ මනුෂ්‍ය ගෝත‍්‍රයක් හෝ නො වේ.

පෙනෙනා නාගයෝ සහ දන්නා නාගයෝ

අප පියවි ඇසින් දකින්නේ උරග ගණයට අයත්, උග‍්‍ර විෂ සහිත සර්පයෙකු ලෙස සැලකෙන නාගයන් ය. පියවි ඇසට පෙනෙනා මේ නාගයන් හැරුණු කොට අප දන්නා නාගයන් සියල්ලන් ම අපට හමු වන්නේ බුදු දහම තුළ ය.
සිද්ධාර්ථ ගෞතම බෝසතාණන් වහන්සේ සම්බුද්ධත්වය සාක්ෂාත් කළ දිනයේ උදෑසන නේරංජරා නදියේ පා කළ පාත‍්‍රය උඩුගං බලා ගොස් පසු ව නාග ලෝකයේ පිහිටි බව අපි අසා ඇත්තෙමු. එය දුටු මහා ආයුෂ ඇති මහාකාල නා රජු අදත් බුදු කෙනෙකු බුදු වන්නට යන වග පැවසුවේ ලූ.
ගෞතම සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ සම්මා සම්බුද්ධත්වයෙන් පසු ඉක්ම ගිය සයවන සතිය මුචලින්ද නාග දරණය තුළ ගත කළ බව ද අපි අසා ඇත්තෙමු. මහා වර්ෂාවන්ගෙන් සහ සුළෙඟන් ද මැසි මදුරුවන්ගෙන් ද සර්පයන්ගෙන් ද තථාගතයන් වහන්සේට උවදුරක් නො වනු පිණිස මුචලින්ද නා රජු සම්බුදු සිරුර වටා දරණ ගසා සම්බුදු ශීර්ෂයට ඉහළින් පෙන ගොබය නගාගෙන සතිය පුරාවට ම රැඳී සිටියේ ය. සතිය අවසන දරණ පට ලෙහා දමා සුන්දර වූ ශරීරයක් මවාගෙන භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉදිරිපිට මිනිස් වේශයෙන් පෙනී සිටියේ ය.(ඛුද්දක නිකාය – උදාන පාලි)
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නමක් ලොව පහළ වී දැයි මිනිසුන්ගෙන් දැන ගැනීමට උපක‍්‍රමයක් ලෙස සිය අභිරූමත් දියණියට ගීයක් උගන්වා අඩ මසකට වරක් උපෝසථ දිනයේ බරණැස ගංගා නදිය අසල තම පෙන ගොබය මත මිනිස් වෙසින් ඇය හිඳුවා ඇගේ ගීයට ප‍්‍රතිගීයක් ගයන්නෙකුට මහත් වස්තුව ද සමඟ ඇයව සරණපාවා දෙන බව ප‍්‍රසිද්ධ කළේ ඒරකපත‍්‍ර නා රජු ය. අවසන ඔහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හමුවට පැමිණියේ ය.
තවත් අප දන්නා නාගයෙකු වන්නේ ඍද්ධිමත් වූ නන්දෝපනන්ද ය. භාග්‍යවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ සංඝයා වහන්සේලා පිරිවරා ගෙන දෙව්ලොවට වැඩි මොහොතේ පා දුවිලි වැටීම නිසා කිපී මහාමේරු පර්වතය සිය පෙන ගොබයෙන් වසා ගත් ඒ නා රජු දමනය කළේ මහා ඍද්ධි ඇත්තා වූ බුද්ධ පුත‍්‍ර මොග්ගල්ලානයන් වහන්සේ ය.
වරෙක අනුරුද්ධ මහ රහතන් වහන්සේට වැළඳුණු උදරාබාධයකට පිළියම් ලෙස අනවතප්ත විලෙන් පැන් ගෙන ඒමට වැඩි සත් හැවිරිදි වූ සුමන සාමණේරයන් වහන්සේට පැන් ගනු නො හැකි වන ලෙස විල වසා පෙණගොබය නගා ගත්තේ පන්ථක නා රජු ය. නමුත් සාමණේරයෝ පෙනය ඉවත් කර පැන් රැගෙන වැඩි සේක.
ශ‍්‍රද්ධාවන්ත වූ නාගයෙකු මිනිස් වෙස් ගෙන බුදු සසුනෙහි පැවිදි වූ බවත්, නින්දේ දී සැබෑ නාග ස්වරූපය මතු වීම නිසා ස්වාමීන් වහන්සේලා මේ බැව් දැන තථාගතයන් වහන්සේට දැනුම් දුන් බවත්, ඉන් අනතුරු ව නාගයන් පැවිදි කිරීම තහනම් කොට විනය නීතියක් පැනවුණු බවත් විනය පිටකයේ සඳහන් ය.
එසේ ම නර්මදා නදිය අසබඩ සහසක් සක් ලකුණින් පිරී ගත් උතුම් ශී‍්‍ර පාද සටහනක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තබා වදාළේ නා රජෙකුගේ ඉල්ලීම මත බව කියැ වේ.
එපමණක් නො ව භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දෙවන ලංකාගමනය සිදු කෙරුණේ නාගයන් දෙපිරිසක් අතර සිදු කෙරෙන්නට ගිය යුද්ධයක් නවතා යහපත සලසා දෙන්නට ය. තෙවන වරට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අප රටට වැඩම කළේ නාගදීපයට වැඩි ගමනේ දී මණිඅක්ඛික නා රජු කළ ආරාධනාවකට අනුව ය.
මහා බෝධි ශාඛාව අප රටට වැඩම කරවූ මොහොතේ බෝධි ශාඛාව ඔවුන් සතු කර ගන්නට තැත් දැරූ නාගයන් සංඝමිත්තා රහත් තෙරණියෝ අනුකම්පාව මත සතියක් පුරාවට මහා බෝධි ශාඛාව නා ලොව වඩා හිඳුවා පූජෝපහාර දක්වා ඇත. දැනුදු අප 'නා ලොව සතියක් පුද ලද බෝධිය' කියා ජය ශී‍්‍ර මහා බෝධින් වහන්සේට වන්දනා කරන්නේ එබැවිනි.
ස්වර්ණමාලී මහා සෑයේ පිහිටවූ ද්‍රෝණයක් සම්බුදු ධාතුන් වහන්සේලා නා ලොව සිට ඍද්ධි බලයෙන් රැගෙන ආවේ සෝණුත්තර රහතන් වහන්සේ ය. ඒ මහා සෑය තනවන්නට නාගයන් බොහෝ සෙයින් උපකාර කළ බව ද වංශ කථාවල සඳහන් ය.
සෝමාවතිය සෑ රජුන් තුළ නිධන් ව ඇත්තේ ද නා ලොව සිට වැඩම කරවූ දක්ෂිණ ශී‍්‍ර දන්ත ධාතූන් වහන්සේ ය. අප මහ බෝසතාණන් වහන්සේ බෝධිසම්භාර පුරන සමයේ විපස්සී සම්බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් විවරණ ලැබුවේ අතුල නම් නාග රාජයෙකු ව ඉපිද සිටිය දී ය.
මෙලෙස සසුන හා සබැඳුණ නාගයන් කවර සත්ව කොට්ඨාසයකට අයත් ද? නාගදීපයේ ද කැලණියේ ද වාසය කළා වූ නාගයන් කවුරුන් ද? ඒ මනුෂ්‍ය ගෝත‍්‍රයක් ය කියා පැවසිය හැකි ද? පෙනෙන නාග ලෝකය හා නො පෙනෙන නාග ලෝකය අප කවර අයුරකින් විග‍්‍රහ කරන්න ද?
කවරහු ද මේ නාගයෝ?
අප දන්නේ බිජුවටින් උපදින නාගයන් ගැන පමණි. සත්ත්වයන් විෂයෙහි යම් හතර ආකාරයකින් උප්පත්ති සිදු වේ ද ඒ හතර ආකාරයෙන් ම නාගයන් ද උපත ලබන බව ඔබ අසා තිබේ ද? අප නො දුටු ඒ ලොව පිළිබඳ, පෙනෙන, නො පෙනෙන සියලූ ලෝකයන් මැනැවින් අවබෝධ කළා වූ, ඒ සියලූ ලෝකයන්ගෙන් නිදහස් වී වැඩ සිටියා වූ සර්වඥයන් වහන්සේගේ දහම තුළින් ම හැර අන් කවරකින් නම් අප හඳුනා ගන්න ද?
බිත්තරවලින් උපදින්නා වූ නාගයන්, එනම් අණ්ඩජ නාගයන් හැරුණු කොට සංසේදජ, ජලාබුජ හා ඕපපාතික යන ආකාරයන්ගෙන් ද නාගයෝ උපත ලබති. මේ බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සංයුත්ත නිකායේ නාග සංයුත්තය තුළ විස්තර කොට පෙන්වා වදාළ සේක. මේ අය අතුරෙන් වඩාත් බල සම්පන්න වන්නේ ඕපපාතික නාගයන් ය.
මහාමේරුව පතුල මුර කරනා නාගයන් ගැන කුලාවක ජාතකය තුළ කියැවේ. දෙදෙව් ලොවට අධිපති සක් දෙවිඳුන් සුරා බී මත් වූ අසුරයන් මහාමේරුව පත්ලේ පිහිටි අසුර භවනට හෙලූ බවත්, දිව්‍ය සම්පත් තමන්ට අහිමි වූ බව වටහා ගත් අසුරයන් සුර පිරිසට එරෙහිව යුද වැදුණු බවත්, මෙත් සිතින් යුතු වීම නිසා අවසන් මොහොතේ සක් දෙවිඳු යුද්ධය ජයගත් බවත්, ඒ වෙනුවෙන් සහස් යොදුනක් උස වෛජයන්ත ප‍්‍රාසාදය පැන නැගුණ බවත් එහි සඳහන් ය. අසුරයන් යළි පැමිණීම වළක්වනු පිණිස සක් දෙවිඳුන් පස් තැනෙක රැකවල් ලූ අතර එහි පූර්වාලින්දයේ හිඳ මහාමේරුව පත්ල මුර කරන්නේ නාගයන් ය.
තිරිසන් යෝනියේ උපන්නා වූ නාගයන්ට අධිපතිත්වය දරන්නේ විරූපාක්ෂ නම් වූ වරම් දේවතාවා ය. ''නාගානඤ්ච ආධිපති විරූපක්ඛෝ ඉති නාමසෝ" යනුවෙන් ආටානාටිය සූත‍්‍රය තුළ ඒ බැව් ප‍්‍රකාශ කෙරේ.
ආටානාටිය සූත‍්‍රය තුළ වෛශ‍්‍රවණ දිව්‍ය රාජයා පවසා සිටින්නේ බුදු සසුන කෙරෙහි පැහැදුණු සිත් ඇති යක්ෂ, කුම්භාණ්ඩ, ගාන්ධර්ව, නාග පිරිස් සේ ම අපැහැදුණු සිත් ඇති යක්ෂ, කුම්භාණ්ඩ, ගාන්ධර්ව, නාග පිරිස් ද සිටින බව යි. සම්බුදු සසුනක් තුළ සිල් ගුණ දම් රකින්නවුන් කෙරෙහි අප‍්‍රසාදයෙන් පසු වන්නා වූ ඒ අමනුෂ්‍යයන්ගෙන් සිව්වනක් පිරිසට ඇති විය හැකි උපද්‍රව දුරු කිරීම පිණිස මේ ආටානාටිය ආරක්ෂාව පවසන බව ද වෙසමුණි වරම් දෙව් රජු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඉදිරියේ ප‍්‍රකාශ කොට ඇත.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ජීවමානව වැඩ සිටි සමයේ ඒ සා අමනුෂ්‍ය බලයක් පැවතී නම් මෙකල ගැන කථා කරන්නට ද දෙයක් නැත. නා ලොව වෙසෙන්නා වූ සියලූ නාගයන් තිසරණ සරණයෙහි පිහිටා නැත. බුදු සසුන කෙරෙහි හිත පහදවා ගත් නාගයන් ඇත්තේ ඉතා සුළු පිරිසකි. ඔවුහු ශාසනාලයෙන් යුතු ව අප සිදු කරන පුණ්‍ය ක‍්‍රියාවන්ට උපකාර කළ ද බහුතරය සිටින්නේ ඒ පුණ්‍ය ක‍්‍රියාවන්ට අකුල් හෙළන අසුර සේනාවට අයත්ව බව අප අමතක නො කළ යුතු ය.

''මහා සක්වළ වසන්නා වූ සියලූ ලෝ වැසි නාගයෝ සපිරිවර සහ එක්ව සැදැහෙන් රකිනු මැන ලොව සෙත් පතා"

ආටානාටිය සූත‍්‍රයේ දී නාගයෙක් හෝ නාගිනියක් හෝ නාග පැටවෙක් හෝ නාග පැටවියක් හෝ නාග මහාමාත්‍යයෙක් හෝ නාග පිරිසට අයත් කෙනෙක් හෝ නාග සේවකයෙක් හෝ සිව්වනක් පිරිසට දුෂ්ට, නපුරු සිතින් යුතු ව උවදුරු කිරීමට ඉඩ තිබෙන බව ඉතා පැහැදිලි ව ප‍්‍රකාශ කෙරේ. ඔවුන්ගෙන් ආරක්ෂා වීම පිණිස ආටානාටිය ආරක්ෂාව සේ ම ඛන්ධ පිරිත ද එක සේ ම උපකාරී වේ.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඛන්ධ පිරිත දේශනා කරන්නට යෙදුණේ සර්පයෙකු දෂ්ට කිරීම නිසා එක් ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් අපවත් වූ අවස්ථාවක ය. විරූපාක්ෂ, ඒරාපථ, ජබ්‍යාපුත්ත හා කණ්හාගෝතමක යන සර්ප කුලයන්ට මෙත් සිත පැතිරවීමෙන් ඇරඹෙන ඛන්ධ පිරිත නුහුගුණයන්ගෙන් පිරි තිරශ්චීනයන්ගෙන් ආරක්ෂා වීම පිණිස අනන්ත ගුණයන්ගෙන් පිරී ගත් උතුම් තුනුරුවනේ ආශීර්වාදය සලසා දෙන උතුම් සුතුරකි. මේ සූත‍්‍ර සජ්ඣායනය කිරීමෙන් හා අපමණ මෙත් සිත ම පැතිරවීමෙන් අමනුෂ්‍ය උවදුරු මැඩ පවත්වන්නට හැකි ය.
එසේ ම පින් අනුමෝදන් කිරීමේ දී 'සසුනෙහි පැහැදුණු සිත් ඇත්තා වූ නාගයන්' කෙරෙහි පමණක් පුණ්‍යානුමෝදනා කිරීම ප‍්‍රමාණවත් බව පැවසිය යුතු ය. ඒ සැදැහැති නාගයන් සම්බුදු සසුන සුරකින්නට හැකි පමණින් ඇප කැප වනු ඇත.

දිවි පුදා සිල් රැකි බෝසත් නාගයෝ

අප මහ බෝසතාණන් වහන්සේ නා ලොව උපත ලබා සිටිය දී පවා සිල් ගුණ දම් වර්ධනය කළ ආකාරය ජාතක කථා කිහිපයකින් ම හෙළිදරව් වේ.
වරෙක බෝසතාණන් වහන්සේ භූරිදත්ත නමින් නා ලොව උපන් සේක. පිය රජු සමඟ විරූපාක්ෂ වරම් මහ රජුගේ උපස්ථානයට චාතුම්මහාරාජික දෙව් ලොවට ගොස් එහි වූ දිව්‍ය සම්පත් දැක, මණ්ඩුකයන් අනුභව කෙරෙනා මේ නාග යෝනියෙන් කවර ඵලයක් ද යැයි සිතූ භූරිදත්ත නා රජු මිනිස් ලොවට විත් තුඹසක් මත්තේ දරණ වැල ලාගෙන පෙහෙවස් රැක්කේ ය. අහිකුණ්ටිකයෙකු ඒ නා රජු අල්වාගෙන තලා පෙළා හිංසා කරද්දී පවා ''මා කිපුණේ නම් මොහු සුණු විසුණු වන්නේ ය. එයින් මාගේ ශීලයට හානි වන්නේ ය." යැයි සිතා නො කිපී ම සිටි නා රජු දිවි දෙවැනි කොට ශීලය රැක ගත්තේ ය.
මෙලෙස ම වරෙක චම්පෙය්‍යය නමින් නා ලොව උපන් බෝසතාණන් වහන්සේ නාග සම්පත් කෙරෙහි ලොබ නො වී චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධ කළ හැකි සුගති උපතක් ලබන්නට සිතා මිනිස් ලොවට පැමිණ පෙහෙවස් රැක්කේ ය. එවර ද අහිකුණ්ඨිකයෙකු කළ හිංසා පීඩා විඳ දරාගෙන සිල් ආරක්ෂා කළේ එක විෂ ධූමයක් පිට කර නගරය ම අළු කළ හැකිව තිබිය දී ය.
තවද මේ ජාතක කථාවන්ගෙන් හෙළිවන සුවිශේෂී කරුණක් වන්නේ නාගයන් පෙණ ගොබ ගණනාවක් මවා පෑමේ සෘද්ධි බලයකින් යුතු බව යි. පෙණ ගොබ පහක්, හතක්, නවයක් හෝ වැඩි ගණනක් සහිත වූ නාගයන්ගේ ලාංඡන පුරාණ හෙළ කලාකරුවන් අතින් පණ ලබන්නට ඇත්තේ මේ බැව් ඔවුන් මැනැවින් දැන සිටි නිසා විය යුතු ය. එය බල සම්පන්න නාගයන් සතු වූ සෘද්ධියකි.
නාගයන් සතු මහානුභාව සම්පන්න බව නිසා ඇතමුන් නාග උපත ප‍්‍රාර්ථනා කරති. කවර ආකාරයකින් උපත ලැබුව ද කවර ලෙසින් බලසම්පන්න වූව ද කවර අයුරක සම්පත් ලැබූව ද නාග උපත යනු තිරිසන් උපතක් ම ය. එවන් තිරිසන් යෝනියක උපතකින් කවර සැපතක් ද?
චම්පෙය්‍යය ජාතකයේ දී උග්ගසේන නම් රජු විසින් චම්පෙය්‍යය නා රජු නිදහස් කරවූ පසු නා රජු ප‍්‍රත්‍යුපකාරයක් ලෙස උග්ගසේන රජුව නා ලොවට රැගෙනවිත් මහත් හරසරින් යුතුව සංග‍්‍රහ කළේ ය. නා ලොව පවත්නා ශී‍්‍ර විභූතිය දුටු උග්ගසේන රජු, නා රජුගෙන් විමසුවේ මෙතරම් සැපවත් දිවි පෙවතක් හැර දමා කුමක් නිසා මනු ලොව විත් උපෝසථ ආරක්ෂා කරන්නේ ද කියා ය. එවිට නා රජු පැවසුවේ, ඉන්ද්‍රිය දමනය කොට කෙලෙස් සතුරන් පරදවා ජරා, මරණයෙන් මිදී නිවන් සාදා ගනු කැමැත්තෙන් මෙසේ කරන බව යි. තිරිසන් යෝනියේ හිඳීමෙන් ඒ ක්ෂණ සම්පත්තිය අහිමි වී යන බව දන්නා නිසා ඔවුහු සුගතිය පතා සිල් ගුණ දම් රැකියහ.
ඉදින් අප ද කළ යුත්තේ ලද මේ සුගතිගාමී උපතින් ඵල ලබා මේ ගෞතම බුදු සසුන තුළ ම කෙලෙස් සතුරන් පරදවාලීම නො වේ ද?
ගෞතම සසුනෙහි සිත පහදවා ගත් සියලූ දෙව් බඹුන් ද මිනිසුන් ද නාගයන් ද වහ වහා කෙලෙස් සතුරන් පරදවා අම නිවන සාක්ෂාත් කර ගනිත්වා!

මිණි කැට වන් ඇස් ඇති නා රජුනේ
අනුමෝදන් වේවා මේ පින්!!!

සම්බුදු සසුන කෙරෙහි මහත් වූ ප‍්‍රසාද චිත්තයකින් යුතු ව සසුනේ චිරස්ථිතිය උදෙසා කැප වන්නා වූ නාග රාජයන් අතුරෙන් මණිඅක්ඛිත නා රජුන්ට හිමි වන්නේ අග‍්‍ර ස්ථානයකි. හෙතෙමේ ගෞතම සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේ ව සරණ ගියේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දෙවන ලංකාගමනය සිදු වූ අවස්ථාවේ දී ය. උතුම් තිසරණ සරණෙහි පිහිටි, මිණි කැට වන් ඇස් ඇති හෙයින් මණිඅක්ඛිත නම් වූ ඒ නා රජු තමන්ගේ රාජධානිය වෙත වැඩම කරන ලෙස භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මහත් සැදැහැයෙන් ආරාධනා කිරීමේ මහඟු ප‍්‍රතිඵලය වූයේ ඒ උතුම් සම්බුදු පා කමල් ස්පර්ශයෙන් තෙවන වරටත් ලක්දිව පාරිශුද්ධත්වයට පත් වීම යි.
නා ලොව නාගයෙකු ව ඉපිද මිනිස් වෙස් ගෙන ලක්දිව කැලණි නදිය අසබඩ රාජධානිය ගොඩ නගා ගත් මණිඅක්ඛිත නා රජුන්ට පුණ්‍යානුමෝදනා වන්නට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ජීවමානව වැඩසිටි සොඳුරු මැණික් ආසනය නිදන් කොට තැනවූ කැලණි සෑ රජුන් දැනුදු අපි මහත් බුදු බැතියෙන් වන්දනා කරන්නෙමු.
එසේ ම පැන් පහසු වීම පිණිස භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සිවුරු ගලවා තැන්පත් කොට තැබූ, ඒ භාග්‍යවත් අරහත් ධජයේ සුපින්බර පහස ලැබුවා වූ 'සිවුරු ගල' ද අපි වන්දනා කරන්නෙමු.
ඒ මොහොතේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පරිභෝජනය කළ 'ජල සාටිකා ධාතූන් වහන්සේ' වැඩ සිටිනා එගොඩ කැලණිය සෑ රජුන්ව ද අපි වන්දනා කරන්නෙමු.
ඒ පාරිභෝගික ධාතූන් වහන්සේලා වැඩ සිටින්නා වූ, බුදු සිරි පා සිප ගත්තා වූ, ඒ පරම පූජනීය බුද්ධ භූමිය අපගේ වන්දනාමානයට පාත‍්‍ර වන වාරයක් වාරයක් පාසා මණිඅක්ඛිත නා රජුගේ ජීවිතයට පුණ්‍ය ගඟුලක් ගලා යන බව නිසැක ය. මහ සයුර යට පිහිටි නාග භවනේ සිට සුවඳැති කඩුපුල් මල් නෙළා ගෙනවිත් කැලණි නදියෙන් ගොඩ වී දැනුදු ඒ සුපින්වත් නා රජු තම ශාස්තෘන් වහන්සේ වැඩ සිටි පින්බිම පුද දෙනවා විය යුතුය.
පින්වත් නා රජුනේ, ඔබ, අප සරණ ගියා වූ ඒ ශාක්‍යමුනීන්ද්‍රයාණන් වහන්සේ උදෙසා අප සිදු කරන ආමිෂ, ප‍්‍රතිපත්ති පූජාවන්ගෙන් රැස් වන්නා වූ සියලූ කුසල ධර්මයන් එක සේ ම ඔබට ද අනුමෝදන් වේවා!
තිරශ්චීන උපතින් නිදහස් ව සුගතිගාමී උපතක් ලබා මේ ගෞතම බුදු සසුනේ දී ම සදාතන පිළිසරණ සලසා ගැනීමට ඔබට ද මේ සම්බුදු සසුන් කෙතෙහි හිත පහදවා ගත් අනෙකුත් සියලූ නාගයන්ට ද වාසනාව උදා වේවා!

සියලු හිමි කම් දානපාරමිතා සතුය

විජයගේ පැමිණීම
විජය රජු ලංකාවට ඇතුළු වී ඇත්තේ තම්බපන්නියෙනි. මෙහිදී කුවේණි නම් සිංහල රැජිනියක් කපුකටිමින් සිටින අයුරු විජය රජු දෙක ඇත. අසවානයේ කුවේණිය මේ විජය රජු ඇතුළු පිරිස ජීවග්‍රහයෙන් අල්ලාගෙන ඇත. නමුත් පසුව විජය රජු කුවේණිය සමග ආදරයක් ආරම්භාකරමින් කපටි ලෙස ලංකාව වටලා ලංකාවේ ප්‍රථම රජු ලෙස ලිඛිත  සාහිත්‍යයේ රජ වී ඇත. මහාවංශ කතුවරයා විජය රජුගෙන් හෙළයා ආරම්භ වූ බව පැවසීමට බොහෝ උත්සාහ දරා ඇතත් එහි ඇති බොහෝ කරුණු මගින් එකල ලංකාවේ ඉතා දියුණු ජනතාවක් සිටි බව තහවුරු වේ.

අනුරාධපුර යුගය

පොලොන්නරු යුගය

අනෙකුත් රාජධානි

මහනුවර යුගය

පරංගින්ගේ පැමිණීම
1505 දී මොවුන් ලංකාවට පෑමිනිනි.

ලන්දේසින්ගේ පැමිණීම

ඉංග්රීසින්ගේ ලැබුණු නිදහසෙන් පසු ශ්‍රී ලංකාව
   ක්‍රි ව 1948 දී ස‍ෝල්බරි ප්‍රතිසංස්කරණය යටතේ හෙළයින්ට ඩොමීනියන් තත්වෙය් නිදහසක් ලැබිණි. මෙහිදී ආණ්ඩුකාරවරයෙක් පත්කළ අතර රජයේ නාමමාත්‍රික ප්‍රධානියා එංගලන්තයේ රජු හෝ රැජිණ විය. මෙම තත්වයෙන් මිදී නියම නිදහස 1972 ජනරජ ආණ්ඩු ක්‍රම ව්යවස්ථාව මගින් හෙලයින්ට ලැබුණි.යටත් විජිත සමයේ නිදහස වෙනුවෙන් ඉල්ලීම් කළ ලාංකිකයින් යට අධිරාජ්යවාදී පාලකයින් කියා සිටියේ රටක් පාබනය කිරීමට තරම් දැනුමක් පාලකයින් හට නොමැති බවයි. 2019 වනතුරු රට පාලනය කළ ලාංකියින් ඒ බව මොනවට ඔප්පු කර ඇත්තේ රට දිනෙන් දින අගාධයට යවමිනි.

සිංහල ඉතිහාසය


Frances Goodrich () a fost o dramaturgă și scenaristă americană, cunoscută prin colaborările cu partenerul și soțul ei, Albert Hackett.

Primii ani
Goodrich s-a născut în Belleville, New Jersey, ca fiică a Madeleinei Christy (născută Lloyd) și a lui Henry Wickes Goodrich. Familia s-a mutat în localitatea învecinată Nutley când Goodrich avea vârsta de doi ani. Ea a urmat Collegiate School din Passaic, New Jersey, și a absolvit Colegiul Vassar în 1912, după care a urmat cursurile Școlii de Asistență Socială din New York în perioada 1912-1913.

Carieră
La scurt timp după căsătoria lui Frances Goodrich cu scenaristul Albert Hackett, cuplul a mers la Hollywood în anii 1920 pentru a scrie scenariul unui film după piesa  lor de succes Up Pops the Devil pentru Paramount Pictures. În 1933 au semnat un contract cu MGM și au colaborat cu acest studio până în 1939. Printre primele lor angajamente a fost scrierea scenariului pentru The Thin Man (1934). Ei au fost încurajați de către regizorul W. S. Van Dyke să folosească romanul lui Dashiell Hammett doar ca sursă de inspirație și să se concentreze pe imaginarea unor schimburi de replici spirituale pentru personajele principale, Nick și Nora Charles (interpretate de William Powell și Myrna Loy). Filmul rezultat a fost unul dintre marile succese cinematografice ale anului, iar scenariul, care prezenta pentru prima dată o relație modernă într-un mod realist, a fost considerat a fi inovator. Acest lucru s-a datorat faptului că scrierea scenariului și lansarea filmului a avut loc înainte de adoptarea Codului de Producție de la Hollywood, care a cenzurat cu strictețe filmele de la jumătatea anului 1934 până la începutul anilor 1960. Celelalte filme cu Nick și Nora nu mai prezintă "maturitatea inovatoare" a căsătoriei lui Charles.

Ei au fost nominalizați la Premiul Oscar pentru cel mai bun scenariu pentru The Thin Man, After the Thin Man (1936), Tatăl miresei (1950) și Șapte mirese pentru șapte frați (1955). Au câștigat premiul Writers Guild of America pentru Parada de Paște (1949), Micul dividend al tatei (1951), Șapte mirese pentru șapte frați (1954) și Jurnalul Annei Frank (1959), obținând nominalizări pentru In the Good Old Summertime (1949), Tatăl miresei (1950) și The Long, Long Trailer (1954). Ei au câștigat, de asemenea, Premiul Pulitzer pentru dramaturgie și premiul New York Drama Critics Circle pentru piesa de teatru inițială Jurnalul Annei Frank. Au mai scris scenariile unor filme cunoscute ca Another Thin Man (1939) și O viață minunată (1946).

Moartea
Frances Goodrich Hackett a murit de cancer pulmonar, la vârsta de 93 de ani.

Note

Bibliografie

Legături externe
  Frances Goodrich pe Internet Broadway Database

Nașteri în 1890
Decese în 1984
Scriitoare din secolul al XX-lea
Decese cauzate de cancer pulmonar
Oameni din Belleville, New Jersey
Absolvenți ai Vassar College
Scriitori din statul New Jersey

Frances Goodrich


Ravenala agatheae est une espèce de plantes monocotylédones de la famille des Strelitziaceae, endémique de Madagascar.

Cette espèce, nouvellement décrite en 2021, fait partie d'une série de 5 nouvelles espèces (avec Ravenala hladikorum, Ravenala blancii, Ravenala grandis, Ravenala menahirana) distinguées sur la base de caractères morphologiques stables de l'unique espèce reconnue jusqu'alors dans le genre Ravenala, l'arbre du voyageur (Ravenala madagascariensis).

Ravenala agatheae est semblable à Ravenala madagascariensis mais s'en distingue par plusieurs caractères morphologiques.
Les feuilles présentent des limbes vert foncé plus étroits, avec des pétioles tricolores,  très cireux,  avec les bords desséchés de la gaine pétiolaire très développés. Les bractées sont plus longues,  avec une bande violette sur le bord des bractées. Les fleurs ont un périanthe blanchâtre, des taches brunes à maturité sur les pétales soudés, et le pétale libre beaucoup plus court que les pétales soudés, un stigmate ovoïde pointu. La période de floraison se situe en fin d'année.
L'espèce se distingue aussi par son aire de répartition restreinte au Nord-Ouest de Madagascar. Elle est cultivée à Nosy Be.

L'épithète spécifique, « agatheae », est un hommage à Agathe Haevermans, illustratrice botanique au Muséum national d'histoire naturelle, qui a contribué à la découverte de cette espèce sur le terrain.

Notes et références

Liens externes

 .

Strelitziaceae
Espèce de Zingiberales (nom scientifique)
Flore endémique de Madagascar

Ravenala agatheae


روبرت باتينسون  (13 مايو 1986 -)، ممثل إنجليزي، اشتهر عالمياً عندما شارك في بطولة سلسلة أفلام الشفق، وشارك في العديد من الأفلام مثل قمر جديد وماء للفيلة. الذي حاز ب41 جائزة وترشح ب27 جائزة أخرى .

نشأته
ولد روبرت باتينسون في لندن في إنجلترا، والده ريتشارد يعمل في مجال بيع السيارات أمه كارلا عارضة أزياء لديه شقيقتان تكبرانه فكتوريا وليزي التي لديها توجهات فنية في مجال الغناء بدأ عمله في العمل المسرحى حتى نال خبرات ومواهب كثيرة , بدأ يتجه إلى التمثيل حيث نال انتباه من عمله المسرحى، وكانت بدايته في مسرحية Tess of the d'Urbervilles ومن ثم بدأ يبحث عن أعمال احترافية أكثر فقام أيضاً بدور ماكبث ، وفي نفس الوقت إتجه إلى الإعلانات.

السيرة المهنية

كانت بدايته في أفلام تلفزيونية أولها فيلم Ring of the Nibelungs عام 2004، ثم شارك في الفيلم التلفزيوني Vanity Fair من إنتاج نفس العام، وعلى الرغم من أن مشاهده قد حذفت من النسخة التي عرضت على التلفزيون إلا إنها كانت موجودة في نسخة الدى في دى.

في نهاية عام 2005 كان له دوره المميز في سلسلة أفلام هارى بوتر وكان دوره في فيلم هاري بوتر وكأس النار في شخصية سيدريك ديجوري ومن بعد هذا الفيلم أطلق عليه اسم «نجم الغد البريطانى».

ظهر روبرت في إعلان تلفزيونى لمحلات هاكيت  للملابس، وكان الإعلان مجموعة الملابس الخريفية الجديدة لعام 2007، ومن ثم كان له دور البطولة في فيلم قليل من الرماد Little Ashes في شخصية سلفادور دالى، وأيضاً الفيلم القصير البيت الصيفى Summerhouse.

اشتهر عالميا عندما قام بدور البطولة في سلسلة أفلام الشفق والفيلمين الصادرين منها الغسق, قمر جديد وهو يقوم بدور إدوارد كولن. الأفلام قائمة على أساس قصص تحمل نفس الاسم الغسق في عام 2008 وقمر جديد في عام 2009و الكسوف في عام 2010 وفيلم الكسر في عام 2011.

حياته الشخصية
سابقا كان على علاقة مع كريستين ستيوارت التي مثلت معه سلسلة أفلام الشفق وقد انتشرت عنهما الشائعات في 2010 . وقد انفصلا عن بعض في 2012. اما الآن هو علي علاقة مع الممثلة البريطانية فيكا تويجز. روبرت لديه مواهب أخرى فنية في مجال الغناء والعزف على البيانو والغيتار وكانت له مشاركة غنائية في فيلم الشفق باغنيتين (Let Me Sing) و(Never Think) .

أعماله

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بانس
عارضو أزياء إنجليز
عازفو قيثارة بريطانيون في القرن 21
عازفو قيثارة بوب إنجليز
عازفو قيثارة في القرن 21
عازفو وعازفات قيثارة إنجليز
مسرحيون إنجليز
مغتربون إنجليز في الولايات المتحدة
مغنون إنجليز
مغنون إنجليز في القرن 21
مغنون ذكور بريطانيون في القرن 21
مغنون ذكور في القرن 21
ممثلو أفلام إنجليز
ممثلو أفلام من لندن
ممثلو تلفزيون إنجليز
ممثلون أطفال إنجليز
ممثلون إنجليز في القرن 21
مواليد 1986
مواليد في لندن
ممثلو هاري بوتر

روبرت باتينسون


කොළඹ විලාසිතා සතිය (කළම්බු ෆැෂන් වීක්/Colombo Fashion Week) (CFW) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ නගරය කේන්ද්‍ර කර ගනිමින් වාර්ෂිකව පවත්වනු ලබන විලාසිතා දැක්මකි. එහි පළමුවැනි විලාසිතා දැක්ම 2003 වසරේදී සිදුකෙරුණු අතර, ඊට බංග්ලාදේශ, ඉන්දියානු, පාකිස්තානු, පලස්තීන, ස්පාඥ්ඥ සහ ශ්‍රී ලාංකික නිර්මාණකරුවන්ගේ මෝස්තර ඇතුළත් විය.

2013
2013 වසරේ අප්‍රියෙල් 3-5 අතර කාලය තුලදී කොළඹ විලාසිතා සතිය HSBC අනුග්‍රාහකත්වයෙන් එච්එස්බීසී කළම්බු ෆැෂන් වීක් 2013 (HSBC Colombo Fashion Week 2013) යන නාමය යටතේ කොළඹදී පැවැත්වුණු අතර, ඊට ලොව වටා නිර්මාණකරුවන් තිස්එක් දෙනෙකු සහභාගී වූ බව සඳහන් වෙයි.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

කොළඹ නගරයේ උත්සව

කොළඹ විලාසිතා සතිය


Cephalotaxus griffithii er sígrænt tré frá suður-Kína, norður-Indlandi og norður-Myanmar.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Cephalotaxus griffithii


Iban Zaldua González (San Sebastián, Guipúzcoa, 18 de febrero de 1966) es un escritor español que ha trabajado sobre todo en el ámbito del cuento, aunque también ha publicado novelas y ensayos. Escribe tanto en euskera como en castellano.

Biografía
Es licenciado en Geografía e Historia por la Universidad del País Vasco y actualmente profesor de Historia Económica en la Facultad de Letras. Actualmente vive en Vitoria.

Carrera literaria
Iban Zaldua ha trabajado el cuento, la novela y la crítica, pero destaca en el campo de los cuentos y las historias cortas. Participa en diversos medios de comunicación, revistas y blogs, como La Galleta del Norte, Lata, Parentesis, Argia, El País, Nabarra, Eremulauak  y Volgako batelariak, donde formó parte del comité redactor de la revista electrónica.

Sus primeros trabajos son de la década de los 80 con algunos de los cuales ganó varios premios, como con Patios (1987) Premio Ciudad de Vitoria y Veinte cuentos cortitos (1989) IV. premio Diputación de Guipúzcoa por ejemplo. Su obra más destacada comenzó a publicarse en la década de los 90. Desde que escribió Ipuin euskaldunak (Erein, 1999) con Gerardo Markuleta, abordó la producción de cuentos publicando numerosas obras significativas: Gezurrak, gezurrak, gezurrak (Erein, 2000); Traizioak (Erein, 2001); La isla de los ántropologos y otros relatos (Lengua de Trapo, 2002); Itzalak (Erein, 2004); Etorkizuna (Alberdania, 2005); Gerra zibilak (Argia, 2009); Ipuinak. Antologia bat (Erein, 2010). Fue Premio Euskadi de Literatura en Euskera 2006 por la colección de cuentos Etorkizuna.

También ha escrito novelas, incluso bastante humorísticas. Prueba de ello son sus dos novelas Si Sabino viviría (Lengua de Trapo, 2005) y Euskaldun guztien aberria (Alberdania, 2008).

También ha probado la iteratura infantil y juvenil con Kea Ur gainean (Elkar, 2002), Ile luzeen kondaira (Pamiela, 2004), dos novelas cortas, y Azken garaipena, cómic realizado junto al dibujante Julen Ribas (Xabiroi, 2011). En los Premios Euskadi de Literatura 2012 obtuvo el premio de Literatura Infantil y Juvenil por su cómic Azken garaipena.

El 6 de enero de 2015, tres cuentos suyos fueron incluidos en la antología 'Best European Fiction 2015'.

Ensayo crítico
Iban Zaldua también aborda la crítica literaria y musical en su blog Oharrak & Hondarrak, así como comentarios musicales en el programa Faktoria de Euskadi Irratia, por ejemplo en la sección Asteko soinu banda (desde 2017), en la que ha comentado la historia musical del conflicto vasco. Zaldua ha dicho que la crítica es también "el papel del escritor como lector. Dice que ser escritor es una cuestión circunstancial, que es más natural opinar sobre lo leído".

En este campo, obtuvo el Premio Euskadi de Literatura al Ensayo en Castellano por su obra Ese idioma raro y poderoso (Lengua de Trapo, 2012).

Premios

 2006. Premio Euskadi de Literatura. Narración en Euskera. Etorkizuna (2005, Alberdania).
 2012. Premio Euskadi de Literatura. Literatura Infantil y Juvenil. Azken garaipena (2011, Ikastolen elkartea).
 2013. Premio Euskadi de Literatura. Ensayo en Castellano. Ese idioma raro y poderoso (2012, Lengua de Trapo).

Obra

Libros de relatos
Veinte cuentos cortitos (Diputación de Guipúzcoa, 1989).
 Ipuin euskaldunak (Erein, 1999), en colaboración con Gerardo Markuleta.
 Gezurrak, gezurrak, gezurrak (Erein, 2000), traducido al español como Mentiras, mentiras, mentiras (Lengua de Trapo, 2006).
 Traizioak (Erein, 2001).
 La isla de los antropólogos y otros relatos (Lengua de Trapo, 2002).
 Itzalak (Erein, 2004).
 Etorkizuna (Alberdania, 2005). Traducido al español como Porvenir (Lengua de Trapo, 2007) y al italiano como Avvenire (Gran Via, 2009).
 Ipuinak. Antologia bat (antología, Erein, 2010).
 Biodiskografiak (Erein, 2011). Traducido al español como Biodiscografías (Páginas de Espuma, 2015).
Idazten ari dela idazten duen idazlea (Elkar, 2012).
Inon ez, inoiz ez (Elkar, 2014). Traducido al catalán como Enlloc, mai (Godall Edicions, 2015).
 Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak (Elkar, 2018). Traducido al catalán como Coses que no t'havia d'explicar (Godall Edicions, 2021).
 Como si todo hubiera pasado (Galaxia Gutenberg, 2018).

Novelas
Si Sabino viviría (Lengua de Trapo, 2005).
Euskaldun guztion aberria (Alberdania, 2008), traducido al español como La patria de todos los vascos (Lengua de Trapo, 2009).

Ensayo
Obabatiko tranbia. Zenbait gogoeta euskal literaturaz. 1989-2001 (Alberdania, 2002).
Animalia disekatuak (Libeloak, panfletoak eta beste zenbait taxidermia-lan) (Utriusque Vasconiae, 2005).
Ese idioma raro y poderoso. Once decisiones cruciales que un escritor vasco está obligado a tomar (Lengua de Trapo, 2012).

Literatura infantil y juvenil
Kea ur gainean (Elkar, 2002).
Ile luzeen kondaira (Pamiela, 2003).

Cómic
Azken garaipena, junto al dibujante Julen Ribas (Xabiroi, 2011); traducido al gallego con el título A vitoria final (Urco, 2014).

Notas y referencias

Enlaces externos
Iban Zaldua  en el Portal de literatura vasca.
Porvenir, Lengua de Trapo.

Escritores de España del siglo XX
Escritores de España del siglo XXI
Escritores en euskera
Cuentistas de España del siglo XXI
Novelistas de España del siglo XX
Novelistas de España del siglo XXI
Escritores de ciencia ficción de España
Escritores del País Vasco
Realismo sucio
Nacidos en San Sebastián

Iban Zaldua


Mindwarp (lansat în afara SUA ca:  Brain Slasher) este un film american  din 1992 regizat de Steve Barnett. Este creat în genurile științifico-fantastic postapocaliptic, de groază, thriller. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Bruce Campbell, Angus Scrimm, Marta Martin (menționată ca "Marta Alicia"), Elizabeth Kent și Wendy Sandow. Scenariul este scris de John Brancato şi Michael Ferris.

Filmul este notabil ca fiind unul din cele trei filme produse sub sigla Fangoria Films de către revista Fangoria.

Prezentare

Povestea filmului are loc în anul 2037, după ce pierderea stratului de ozon a transformat cea mai mare parte a planetei într-un pustiu plin cu "Zone ale Morții" foarte radioactive, cu excepția câtorva zone care încă mai înfloresc.

O mare parte a populației umane a fost redusă la Crawlerele, locuitori subterani mutanți canibali care și-au pierdut inteligența și vorbesc doar cu mormăieli și caută prin gunoaie. Oamenii din lumea exterioară sunt oameni care nu au suferit mutații și care trăiesc în Zonele Morții. Câțiva oameni sunt Visătorii, care trăiesc în Inworld, o biosferă sigilată din Cer întreținută de computerul central Infinisynth. Ei își petrec tot timpul conectați prin implanturile de la ceafă, trăind prin fanteziile realității virtuale.

Eroina filmului, Judy, o visătoare, trăiește cu mama ei. Ea a devenit treptat nemulțumită de viața pe care o are. După o încercare nereușită de a vorbi direct cu mama ei, Judy reușește să pătrundă în realitatea virtuală a mamei sale pentru a o trezi. Judy îi întrerupe visul, dar mama ei moare în lumea reală.

Pentru că a interferat cu visele altor utilizatori, Judy este exilată din Inworld de misteriosul Operator de Sistem care controlează Infinisynth. Ea este salvată de Crawlere de către Stover, un om din lumea exterioară care credea că este ultima ființă umană "normală" care încă mai trăiește la suprafață, protejându-se de razele ultraviolete, de radioactivitatea, apa subterană otrăvită și de Crawlere, în timp ce el mănâncă mici animalele pe  care le prinde. Cei doi sunt capturați până la urmă de Crawlere și duși în satul lor subteran, unde Stover este pus să caute obiecte de valoare prin gunoi alături de alți sclavi. Judy este salvată de la a fi mâncată de către conducătorul Crawlerelor, mascatul Seer (Profetul). Acesta este inteligent și poate vorbi. Consoarta lui Seer, Cornelia, este tot o persoană care poate vorbi și este geloasă față de intențiile lui Seer în legătură cu Judy. Încercarea ei de a o infecta pe Judy cu un parazit mutant (ca o lipitoare) eșuează. Totuși,  sclava și fiica Corneliei, Claude, este zdrobită de un tocător de carne făcut din piesele găsite prin gunoi. Acesta este un ritual cvasi-religios la care participă Crawlerele, cu toții beau din sângele lui Claude. Seer se descoperă a fi un om din Inworlder ca și Judy.

Între timp, Stover folosește o lamă pe care o găsește în gunoi pentru a scăpa și o eliberează pe Judy, doar pentru a fi prinși din nou. El este aruncat într-o cușcă pe jumătate sub apă, unde este atacat de mai multe lipitori mutante. Seer  îi dezvăluie lui Judy că este tatăl ei, el îi explică acțiunile sale, susținând că a făcut tot ce era necesar pentru a supraviețui. El vrea ca Judy să-i calce pe urme. Inițial, ea este parțial de acord, dar se împotrivește definitiv atunci când se dezvăluie a doua parte a planului lui Seer: ca ei doi să dea naștere unei rase de copii sănătoși care să conducă Crawlerele pe viitor. Ea scapă și îl eliberează pe Stover, răzuindu-i paraziții cu o lamă ascuțită. Cei doi sunt capturați din nou, iar Seerul convoacă o altă ceremonie ca să-i pună în mașina de tocat carne. Dar Judy îl aruncă pe tatăl ei în mașină, iar Crawlerele o proclamă pe ea ca noul Seer. În acel moment, Stover, care pare că a înnebunit de la infecția cu lipitori, încearcă să o convingă să rămână și să accepte conducerea.

Judy scapă la suprafață, iar Stover o urmărește. Când se opresc și vorbesc, Stover (infectat de lipitori) vomită brusc larve de lipitori pe ea. Apoi, ea se trezește înapoi în Inworld și își dă seama că totul a fost o realitate simulată de Infinisynth. Ea se confruntă cu tatăl ei, care este în realitate Operatorul de Sistem al Infinisynth și care dorește să-i predea ei poziția. Judy se trezește din nou în camera ei veche, trăind alături de mama ei. La sfârșitul filmului apare întrebarea dacă Judy a primit cu adevărat funcția de Operator de Sistem  sau dacă a primit cu adevărat această ofertă sau dacă tot ce s-a întâmplat de fapt a fost doar o simulare creată de mintea ei subconștientă.

Distribuție
 Bruce Campbell - Stover
 Angus Scrimm - the Seer
 Marta Martin - Judy
 Elizabeth Kent - Cornelia
 Wendy Sandow - Claude

Producție
Filmul a avut un buget de 1 milion $.   Mindwarp a fost filmat în ruinele miniere de cupru și zonele de nisip din Gay, Michigan.

Lansare și primire
Filmul a fost lansat în 1992 de către Columbia TriStar Home Video.

Twilight Time a relansat Mindwarp pe Blu-ray la 8 octombrie 2013.

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme SF de groază
 Listă de filme SF thriller
 Listă de filme cu acțiunea în viitor
 Lista ficțiunilor apocaliptice și postapocaliptice
 Listă de filme științifico-fantastice din anii 1990
 Realitatea simulată în ficțiune

Filme din 1992
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme SF de groazăFilme SF thriller
Filme SF din anii 1990Filme thriller
Filme de groază din anii 1990Filme Fangoria FilmsFilme Columbia TriStar Home VideoFilme despre informaticăFilme cu monștriFilme despre canibalismFilme cu acțiunea în viitor
Filme despre realitatea virtuală
Filme cu mutanți
Filme postapocaliptice

Mindwarp (film)


Konaklar, Tunceli ilinin Pertek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
24 Ocak 1955 tarihinde, Ayazpınar köyüne bağlı Konaklar ve Sürgün mahallelerinin birleşmesiyle kurulmuştur.

Coğrafya
Tunceli iline 87 km, Pertek ilçesine 34 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Pertek belde ve köyleri

Konaklar, Pertek


Nizjnekamsk (, ; , ) er en by i Republikken Tatarstan i Den Russiske Føderation, den er administrativt center i Nizjnekamsk rajon. Byen har  indbyggere og blev grundlagt .

Geografi

Byen ligger på venstre bred af floden Kama, ved en bugtning, nær sammenløbet med floden Zaj, 2 km fra floden havn, 35 km fra togstationen cirkulære felt (linje Agryz - Akbash ). Afstand til Naberezjnyje Tjelny er 35 km og hovedstaden i republikken, Kasan 236 km.

Klima

Nizhnekamsk har temperet fastlandsklima:

Den årlige gennemsnitlige temperatur er 4 °C
Den gennemsnitlige årlige nedbør er 550 mm
Den årlige gennemsnitlige luftfugtighed er 72%
Den årlige gennemsnitlige vindhastighed er 4 m/s

Historie

Byen blev grundlagt i 1961 som Nizjnekamskij (). Da befolkningen voksede, som følge af opførelsen af et petrokemisk industrikompleks Nizhnekamskneftekhim, blev Nizhnekamsk bevilget bystatus i 1966.

Referencer

Eksterne henvisninger

Etableret i 1961

Nizjnekamsk


Dióscoro (; ) foi um bizantino do , nativo de Trales. Era um dos cinco filhos do médico de Estêvão e irmão de Antêmio, Alexandre, Olímpio e Metrodoro. Embora não existam detalhes de sua vida, de acordo com Agátias exerceu a profissão de médico com distinção em sua cidade natal. Faleceu em Trales.

Bibliografia

Médicos do Império Bizantino do século VI
Naturais de Trales

Dióscoro de Trales


Eric Hoffer (d. 25 Temmuz 1902 – ö. 21 Mayıs 1983), Amerikalı toplum yazarı.

Hayatı
Hoffer, 1902 yılında New York'ta Alman Yahudisi göçmeni bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Daha beş yaşındayken annesini kaybetti. Altı yaşında bilinmeyen tıbbi sebeplerden dolayı kör oldu. On beş yaşında yine bilinmeyen sebeplerle görmeye başladı. Yeniden kör olabilme endişesiyle olabildiğince okumaya çalıştı. Hoffer, hayatı boyunca hiç eğitim almamıştır.

Genç bir adamken her iki ebeveynini de kaybetti. Parasızlıkla mücadele eden ve silahlı kuvvetlere başvurusu tıbbi gerekçelerle reddedilen Hoffer, bir dönem intihara bile kalkıştı. Hayata tekrar tutunan Hoffer; işportada meyve satıcılığı, tarlalarda ırgatlık, maden işçiliği, dok işçiliği gibi çeşitli işlerde çalıştı. Bu süre zarfında okuduğu Montaigne'nin ünlü Denemeler kitabının etkisiyle yazmaya karar verdi.

1938 yılında Common Ground isimli dergiye gönderdiği mektup ilgi çekti. İş çevresinde karşılaştığı insanları gözlemledi ve hepsi de toplumsal hayatla ilgili kitaplarını yazmaya başladı. Kitle hareketlerinin psikolojik temelleri üzerine kaleme aldığı
Kesin İnançlılar kitabı 1951 yılında yayımlandı ve kitap milyonlar sattı. 1945 yılında Amerika Başkanı Harry Truman tarafından başlatılan ve Amerika'nın en önemli ve de en yüksek sivil nişanı olarak bilinen Presidential Medal of Freedom ile 1983 yılında Ronald Reagan tarafından onurlandırıldı. 1964 yılında Kaliforniya'da bulunan Berkeley Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi'nde danışmanlık görevine başlamış olan Hoffer, danışmanlık görevinin yanı sıra iş arkadaşlarına hiçbir şey bahsetmeden rıhtımdaki hamallık görevine devam etmeyi tercih etti.

Eserleri

1951 The True Believer: Thoughts On The Nature Of Mass Movements ISBN 0-06-050591-5
1955 The Passionate State Of Mind, and Other Aphorisms
1963 The Ordeal Of Change
1967 The Temper Of Our Time
1969 Working And Thinking on The Waterfront; a journal, June 1958-May 1959
1971 First Things, Last Things
1973 Reflections on the Human Condition
1976 In Our Time
1979 Before the Sabbath
1982 Between the devil and the dragon : the best essays and aphorisms of Eric Hoffer ISBN 0-06-014984-1
1983 Truth Imagined

Türkçede Eric Hoffer

 Kesin İnançlılar: Kitle Hareketlerinin Anatomisi, Çev. Erkil Günur, Tur Yayınları; 1978 (Aynı çevirmen tarafından çevrilen kitabın diğer baskıları; Akran Yayıncılık, 1993 ve İm Yayın Tasarım, 1998)
 Aklın Muhteris Çağı; Çeviren: İhsan Durdu, Ayışığı Kitapları, 2000
 Değişim Sancısı; Ayışığı Kitapları, İst.2000

Dış bağlantılar

 Eric Hoffer Wikipedia maddesi

1902 doğumlular
New York doğumlular
1983 yılında ölenler
20. yüzyıl filozofları
Amerikalı sosyologlar
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
Amerikalı ateistler
Yahudi asıllı Amerikalılar
Resim aranan yazarlar

Eric Hoffer


Vodskov Station er en nedlagt jernbanestation i Vodskov i Vendsyssel.

Historie
Vodskov Station åbnede 18. september 1899 som station på Sæbybanen (Nørresundby-Sæby-Frederikshavn), som blev drevet af  Fjerritslev-Frederikshavn Jernbane (FFJ), en af de 3 privatbaner fra Aalborg, som i 1902 sluttede sig sammen i Nordjyllands Forenede Privatbaner, fra 1913 Aalborg Privatbaner.

Stationen blev 20. maj 1924 også endestation for Vodskov-Østervrå Jernbane (VØ), der havde driftsfællesskab med de 3 privatbaner fra Hjørring og i 1939 blev fusioneret med dem til Hjørring Privatbaner.

Som jernbaneknudepunkt havde Vodskov et stort stationsareal, næsten 600 m langt. På Sæbybanen var der krydsningsspor og læssespor, i alt 4 gennemgående spor. Østervrå-banen havde 2 spor, der sluttede i en drejeskive. Et tredje spor gik til den tosporede remise.

Vodskov-Østervrå Jernbane blev nedlagt 15. marts 1950. Vodskov Station lukkede 31. marts 1968, da Sæbybanen blev nedlagt. Stationsbygningen, der var tegnet af den håndværkeruddannede bygmester Paul Severin Arved Paulsen fra Randers, er bevaret i ombygget stand på adressen Langs Banen 5. VØ's remise er bevaret på Grønningen 24.

Eksterne kilder/henvisninger

 Nordjyllands jernbaner: Vodskov Station

Stationer på Fjerritslev-Frederikshavn Jernbane
Nedlagte jernbanestationer i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Aalborg Kommune

Vodskov Station


La Biblia de San Pablo Extramuros es una Biblia iluminada del siglo IX. Es la más suntuosa Biblia Carolingia que sobrevive hasta nuestros días. El manuscrito fue producido en Reims con el patrocinio de Carlos el Calvo, y fue obsequiada al Papa Juan VIII en la coronación de Carlos como emperador, durante la noche de Navidad de 875. El manuscrito fue hecho entre 870, la fecha del matrimonio de Carlos con Richilde, y 875, fecha de su coronación. Durante el reinado del papa Gregorio VII la Biblia fue dada a la abadía benedictina de San Pablo Extramuros, donde ha permanecido desde entonces.

El manuscrito contiene la totalidad del Antiguo y Nuevo Testamento de la Vulgata. Los 334 folios existentes miden 448 por 345 mm. El texto fue escrito por un monje benedictino llamado Ingobert. Hay 35 portadas de los libors decoradas, además de las 4 tablas canónicas. Hay también 91 letras capitales decoradas en todo el libro. Hay 24 miniaturas sobrevivientes de página completa. Estas miniaturas son un retrato de la dedicación de Carlos el Calvo, un retrato de San Jerónimo, 14 ilustraciones del Antiguo Testamento, una imagen de Cristo en Majestad, cuatro retratos de evangelistas, una miniatura en los Hechos de los Apóstoles, una miniatura de las Epístolas de Pablo , y una miniatura del Libro de la Revelación. Una miniatura, al comienzo del Libro de Job se ha perdido. Este es el ciclo más extenso de ilustraciones en cualquier Biblia carolingia sobreviviente.

Enlaces externos

Referencias
 Walther, Ingo F. y Norbert Wolf. Códices Ilustrados: Los manuscritos ilumniados más famosos del mundo, del 400 al 1600. Köln, TASCHEN, 2005.
 Cardinali, Marco. La Biblia carolingia de la Abadía de San Pablo Extramuros. ciudad del Vaticano, Ediciones Abadía de San Pablo, 2009.

Manuscritos iluminados bíblicos
Literatura de Francia del siglo IX
San Pablo
Manuscritos del siglo IX

Biblia de San Pablo Extramuros


Jugador contra monstruos o JcM, también conocido como PvM (del inglés player versus monster) es un término usado en los videojuegos de rol, sobre todo en los MMORPG, para designar una modalidad en la que uno o más jugadores se enfrentan contra la máquina. Esta modalidad puede ser jugada solo, con otros jugadores humanos o inclusive con compañeros PNJ. La modalidad JcM puede incluir una historia que es narrada a medida que el jugador progresa en el juego. También puede incluir misiones que pueden hacerse en cualquier orden. Para mejorar la rejugabilidad, las misiones pueden completarse muchas veces. Los jugadores que jueguen esta modalidad no corren el peligro de morir en manos de otros jugadores y/o que les roben sus posesiones.

Véase también
 Jugador contra jugador

Sistema de juego de los videojuegos

PvM


is a television station affiliated with the TX Network in Osaka, Japan.  Nikkei, Inc. is the biggest shareholder of TVO.  The mascot character is "Takoru-kun" (たこるくん).

History
Television Osaka, Inc. was founded in 1981 as part of the reorganization of Tokyo Channel 12 Ltd (now TV Tokyo). On March 1 the following year, TV Osaka started broadcasting as the first affiliate of the "Mega TON Network" (メガTONネットワーク, now TX Network) outside of Tokyo.

On December 1, 2003, TV Osaka adopted a new logo to reflect the digital era, when they commenced digital telecasts. Analog telecasts were terminated on July 24, 2011.  TV Osaka is building its new headquarter building now, and plan moves into its new headquarter in 2024.

Anime produced
The New Adventures of Maya the Honeybee
Taotao Ehonkan
Fushigi no Kuni no Alice
Mahou no Stage Fancy Lala
Gasaraki
Soreyuke! Uchuu Senkan Yamamoto Yohko
Guru Guru Town Hanamaru-kun
Cosmic Baton Girl Comet-san
Geisters
Galaxy Angel (Z/A/AA)
Pita-Ten
Di Gi Charat Nyo
The Marshmallow Times
Onegai My Melody
Jewelpet
Romance of the Three Kingdoms
Oshiete Mahou no Pendulum ~Rilu Rilu Fairilu~
Tomica Bond Combination Earth Granner
Mazica Party
Cap Revolution Bottleman DX (current)
PuniRunes (current)

Transmitters

Offices
The headquarters – 1-2-18, Otemae, Chūō-ku, Osaka, Osaka Prefecture, Japan
Kobe Branch Office – Nikkei Kobe Kaikan, 7-1-14, Shimoyamate-dori, Chūō-ku, Kobe, Hyōgo Prefecture
Tokyo Branch Office – Ginza Towa Building, 3-10-7, Ginza, Chūō, Tokyo
Nagoya Branch Office – Nikkei Nagoya Office, 4-16-33, Sakae, Naka-ku, Nagoya, Aichi Prefecture

See also

 Television in Japan

References

External links
 the official website of TV Osaka
 Corpolate Profile

Companies based in Osaka Prefecture
Television channels and stations established in 1981
TX Network
Mass media in Osaka

TV Osaka


ජීවී දෑ අරභයා සැලකූ කල, සිරුර යනු යමෙකුගේ භෞතික ශරීරය වෙයි.

සිරුර


Paul Marie Indjendjet Gondjout (4 de junho de 1912 – 1 de julho de 1990) foi um político e servidor público gabonês, além de pai de Laure Gondjout, outra figura política notável do país. Gondjout era um membro do grupo étnico Mpongwe e trabalhou na administração colonial francesa a partir de 1928, tendo fundado o Cercle amical et mutualiste des évolués de Port-Gentil em 1943. Foi delegado do Senado da França de 1949 a 1958 e fundou o Bloco Democrático Gabonês (BDG). Em 1954, Léon M'ba juntou-se ao partido e, posteriormente, derrubou Gondjout como líder.

Em 1960, o então presidente M'ba reorganizou o governo sem consultar o Parlamento. Quando Gondjout apresentou uma moção de censura, foi acusado de tentativa de Golpe de Estado e condenado a dois anos de prisão. Após sua libertação, M'ba o nomeou para o cargo simbólico de Presidente do Conselho Econômico, em parte para silenciar a ameaça que ele representava.

Gondjout trabalhou como Ministro de Estado durante o golpe de Estado de 1964 no Gabão, mas foi absolvido de todas as acusações durante seu julgamento subsequente. Ele viveu fora da vista do público desde sua absolvição em 1966 até sua morte em 1º de julho de 1990, com poucos registros de sua vida durante esse período.

Primeiros anos e carreira política
Gondjout nasceu em 4 de junho de 1912, em uma família do grupo étcnico Mpongwe. Ele tinha um irmão mais novo chamado Edouard. O Gondjout mais velho começou seu serviço na administração colonial francesa em 1928. Em 1943, ele fundou o Cercle amical et mutualiste des évolués de Port-Gentil (traduzido aproximadamente como Amigos Mútuos para a Evolução de Port-Gentil), uma organização que encorajou e utilizou os talentos de gaboneses escolarizados. Com a ajuda de empresários de Mpongwe, em 1945 ele criou o Partido Democrático Gabonês ao lado de Emile Issembe.

Gondjout foi eleito para o Senado da França em 24 de julho de 1949 e reeleito em 18 de maio de 1952 — ambas as vezes como candidato independente — trabalhando até o final de seu mandato em 7 de junho de 1958. Em 18 de dezembro de 1953, ele se tornou o pai de Laure Gondjout. Posteriormente, ela se tornaria uma política notável assim como seu filho, Vincent de Paul Gondjout, e sobrinho, Georges Rawiri.

Em agosto de 1953, o PDG de Gondjout fundiu-se com o Comitê Misto Gabonês para formar o Bloco Democrático Gabonês (BDG). Ao longo dos sete anos seguintes, o partido publicou um jornal que chamou a atenção do aspirante a político Léon M'ba, a quem Gondjout já havia ajudado a eleger para o conselho de governo gabonês. Os dois formaram uma aliança apoiada pela comunidade empresarial de Mpongwe, os ricos Fangs costeiros (como M'ba) e os franceses, que conseguiram dominar Jean-Hilaire Aubame e colegas membros da União Democrática e Social Gabonesa. Gondjout, o secretário autonomeado do BDG, indicou M'ba para ser o secretário-geral. Ele e M'ba acreditavam que o Gabão não deveria ter total independência política, afirmando pouco antes de ser obtida:

M'ba derrubou Gondjout como chefe do BDG e Goundjout se alinhou com Aubame em várias questões, como se opor à limitação de poder de M'ba. No entanto, quando o Gabão conquistou sua independência em 17 de agosto de 1960, Gondjout foi nomeado Presidente da Assembleia Nacional pelo novo presidente do Gabão, Leon M'ba. Em novembro de 1960 ou 1961, Gondjout pediu uma emenda constitucional para permitir-lhe mais poder executivo. Quando M'ba reorganizou seu gabinete sem consultar o Parlamento, Gondjout apresentou uma moção de censura. Ele supostamente esperava se beneficiar de um equilíbrio de poder modificado para sua própria vantagem e modelar o Gabão segundo as democracias ocidentais. M'ba, que não compartilhava dessas ideias, reagiu de forma repressiva.

Em 16 de novembro, sob o pretexto de uma conspiração, M'ba declarou estado de emergência, ordenando o internamento de oito opositores do BDG e a dissolução da Assembleia Nacional no dia seguinte. Os eleitores foram convidados a votar novamente em 12 de fevereiro de 1961. O próprio Gondjout foi condenado a dois anos de prisão. Ele foi preso em uma vila remota em prisão domiciliar, onde foi fornecido, de acordo com o embaixador dos Estados Unidos no Gabão, Charles Darlington, "com todo o uísque e cerveja que ele [poderia] beber e todas as garotas que ele queria". Incapaz de cumprir sua posição, foi entregue a Louis Bigmann. Após a libertação de Gondjout, M'ba o nomeou para o cargo simbólico de Presidente do Conselho Econômico, em parte para silenciar qualquer ameaça ao poder de M'ba.

Golpe de Estado no Gabão de 1964
Durante a noite de 17 de fevereiro e a madrugada de 18 de fevereiro de 1964, 150 membros das forças armadas, gendarmaria e polícia gabonesas, chefiados pelo tenente Jacques Mombo e Valére Essone, tomaram o palácio presidencial. Eles prenderam o presidente da Assembleia Nacional, Louis Bigmann, os comandantes franceses Claude Haulin e o major Royer, vários ministros, e o presidente M'ba, que foi arrastado de sua cama sob a mira de uma arma. Na Rádio Libreville, os militares anunciaram ao povo gabonês que havia ocorrido um Golpe de Estado, pediram assistência técnica e disseram aos franceses que não interferissem neste assunto. M'ba foi forçado a transmitir um discurso reconhecendo sua derrota, no qual ele disse: "O Dia D está aqui, as injustiças são além da medida, essas pessoas são pacientes, mas sua paciência tem limites. Chegou a ferver."

Nenhum sangue foi derramado durante o evento e, pelo fato do povo gabonês não ter respondido com violência, os militares interpretaram isso como um sinal de aprovação. Aubame foi oferecido à presidência do governo provisório recém-formado. O governo era composto por políticos civis da UDSG e da BDG, como Gondjout. Durante o golpe, foi Ministro de Estado. Os líderes do golpe estavam satisfeitos em restaurar a segurança para os civis. O pequeno exército gabonês não interveio; compostos principalmente por oficiais franceses, eles permaneceram em seus quartéis.

O segundo tenente Ndo Edou deu instruções para transferir M'ba para Ndjolé, reduto eleitoral de Aubame. No entanto, devido às fortes chuvas, o presidente deposto e seus captores se abrigaram em uma vila desconhecida. Na manhã seguinte decidiram levá-lo pelo caminho mais fácil para Lambaréné. Várias horas depois, eles voltaram para Libreville. O novo chefe de governo entrou em contato com o embaixador francês Paul Cousseran, para assegurar-lhe que a propriedade dos estrangeiros seria protegida e para pedir contra a intervenção militar francesa. Em Paris, o presidente Charles de Gaulle decidiu contra o apelo.

M'ba era um dos aliados africanos mais leais da França e, durante uma visita à França em 1961, declarou: "todos os gaboneses têm duas pátrias: França e Gabão". Além disso, sob seu regime, os europeus foram particularmente bem tratados. As autoridades francesas decidiram, portanto, de acordo com os acordos franco-gabão assinados, restaurar o governo legítimo. A intervenção não poderia começar sem um pedido formal ao Chefe de Estado do Gabão. Desde que M'ba estava preso, os franceses entraram em contato com o vice-presidente do Gabão, Paul-Marie Yembit, que não havia sido preso. No entanto, ele permaneceu desaparecido; por isso, decidiram redigir uma carta pré-datada confirmando sua intervenção, que Yembit assinaria posteriormente. Menos de 24 horas depois, tropas francesas estacionadas em Dacar e Brazavile desembarcaram em Libreville e restauraram M'ba ao poder. Durante a operação, um soldado francês e de 15 a 25 gaboneses morreram.

Pós-golpe de Estado
Aubame e Gondjout fugiram de Libreville, mas foram capturados antes de 20 de fevereiro. Em agosto, foi aberto um julgamento dos rebeldes e do governo provisório em Lambaréné. Foi definido um "estado de precações", que decretou que o governo local mantivesse a vigilância sobre suspeitos de encrenqueiros e, se necessário, ordenasse o toque de recolher e fossem exigidas permissões especiais para circular pela cidade. O julgamento foi realizado em um prédio escolar com vista para o rio Ogoué, que ficava perto do hospital de Albert Schweitzer. O espaço na audiência foi limitado, então membros do público foram impedidos de comparecer. As licenças eram necessárias para participar do julgamento e os membros da família estavam restritos a uma permissão cada. A cobertura da imprensa era limitada e os jornalistas só eram permitidos se representassem uma agência de notícias de alto nível. Além disso, havia restrições à defesa do acusado.

Durante um julgamento que levou a pena de morte como sanção máxima, a acusação chamou 64 testemunhas separadas. Aubame alegou que formou seu governo provisório de maneira constitucional; a pedido de membros dos "putschists". Ele argumentou que a intervenção francesa foi efetivamente um ato ilegal de interferência; uma crença compartilhada por Gondjout e pelo ex-ministro da Educação, Jean Mare Ekoh. Em 9 de setembro, sem consultar M'ba, Leon Auge proferiu um veredicto absolvendo Ekoh e Gondjout de todas as acusações.

Pouco se sabe da vida de Goundjout entre sua absolvição em 1966 e sua morte em 1º de julho de 1990, em Libreville. Ele está enterrado em Libreville perto de sua esposa Odette (falecida em 2006), uma ex-modelo. Uma escola secundária foi criada em seu nome.

Bibliografia

 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Governantes depostos por golpe de Estado
Políticos do Gabão
Nascidos em 1912
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de destaque)

Paul Gondjout


Piecki ist eine polnische Orts- und Gewässerbezeichnung:

Orte:
 Piecki, ein Stadtteil von Danzig, Woiwodschaft Pommern, bis 1945: Pietzkendorf; siehe Stadtbezirk Piecki-Migowo
 Piecki (Zawiercie), ein Stadtteil von Zawiercie, Woiwodschaft Schlesien

 Woiwodschaft Ermland-Masuren:
 Piecki (Powiat Mrągowski), Dorf und Gemeinde im Powiat Mrągowski, bis 1945: Peitschendorf, Kreis Sensburg, Ostpreußen
 Piecki (Grodziczno), Weiler im Powiat Nowomiesjki
 Woiwodschaft Kujawien-Pommern:
 Piecki (Nowa Wieś Wielka), Siedlung im Powiat Bydgoski
 Piecki (Kruszwica), Dorf im Powiat Inowrocławski
 Woiwodschaft Podlachien:
 Piecki (Filipów), Dorf im Powiat Suwalski
 Woiwodschaft Pommern:
 Piecki (Osiek), Siedlung im Powiat Starogardzki

Gewässer:
 Jezioro Piecki
 Jezioro Piecki Małe

Siehe auch:
 Piecki-Migowo
 Chojane-Piecki, Kańkowo-Piecki, Wojny-Piecki

Piecki


Torres Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 10,25 km2 yüzölçümüne sahip, 217 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Trancoso

Torres (Trancoso)


Mustapha Baïtas (né en 1978 à Sidi Ifni)  est un homme politique marocain. Il est, depuis le , ministre délégué auprès du chef du gouvernement chargé des Relations avec le parlement, et Porte-parole du gouvernement.

Biographie

Éducation
Il obtient un baccalauréat en 1996, et devient professeur des écoles pendant 8 ans. Il a également une Licence en Droit cycle de l'ENA de Rabat.

Carrière politique
Membre du Rassemblement national des indépendants (RNI),  il se présente pour la première fois à un scrutin aux élections communales de 2003 dans son village natal de Sidi Ifni. Il devient, en 2007, membre du conseil national. En 2016,il devient directeur du siège central du parti, à Rabat, et est élu député de la circonscription de Sidi Ifni. Il est chargé de la communication du RNI pendant la campagne électorale de 2021.

Le roi  le nomme ministre délégué auprès du chef du gouvernement chargé des Relations avec le parlement, Porte-parole du gouvernement d'Aziz Akhannouch le 7 octobre 2021.

Références

Ministre sous Mohammed VI

Personnalité du Rassemblement national des indépendants
Personnalité chleuhe

Mustapha Baïtas


Mudvayne je peti i trenutačno posljednji studijski album američkog heavy metal-sastava Mudvayne. Diskografska kuća Epic Records objavila ga je 21. prosinca 2009. Nakon njegove objave sastav je odlučio privremeno obustaviti sve svoje aktivnosti i ponovno se okupio 11 godina poslije.

Pjesme na uratku snimljene su kad i pjesme na albumu The New Game. Dana 7. listopada 2009. singl "Beautiful and Strange" mogao se reproducirati na službenim stranicama skupine i njezinoj stranici na MySpaceu. Skupina nije otišla na popratnu turneju i nije podržala album. Prodaja je uratka bila niska u usporedbi s prijašnjim uradcima.

Pozadina

Nakon što je skupina 2005. objavila album Lost and Found, njezini članovi Chad Gray i Greg Tribbett osnovali su heavy metal-sastav Hellyeah. Svoj istoimeni album objavili su 2007. Godine 2008. Mudvayne je objavio četvrti studijski album The New Game, prema kojemu su recenzenti uglavnom bili ravnodušni. Chad Gray izjavio je: "Stvarno volim biti član dviju skupina. Tako možete istražiti obje strane sebe. Mislim da svatko u sebi nosi i tu odvojenu polovicu koja postoji izvan njegova rada. Nekako sam uspio sagledati stvari i iz te perspektive."

Produkciju albuma potpisuju David Fortman i Jeremy Parker.

Glazbeni stil

Album žanrovski pripada nu metalu. U recenziji za AllMusic Phil Freeman izjavio je da je žešći od prethodnog albuma The New Game i da zvuči poput mješavine Linkin Parka i Toola.

Popis pjesama

Recenzije
Uradak je dobio podijeljene kritike. Na sajtu Metacritic dobio je 53 boda od njih 100.

U recenziji za Boston Globe Scott McLennan izjavio je: "Mudvayneov peti studijski album katkad zvuči nespretno." Slična je stava bila i recenzija Los Angeles Times, u kojoj stoji da se "Mudvayne na novom istoimenom albumu uglavnom vratio onomu što čini najbolje (ili barem čini često)".

Phil Freeman dao mu je dvije i pol zvjezdice od njih pet u recenziji za AllMusic i zaključio je: "Mudvayne će vas katkad iznenaditi; tako pjesma 'Closer' sadrži gitarski solo koji podsjeća na Slasha, a pjesmi 'I Can't Wait', koja podsjeća na Slipknot, prethodi death metal-uvod, no previše toga zvuči više-manje isto [...]."

U osvrtu za časopis Spin Mikael Wood napisao je: "Ovi su dečki nekoć mlatili kao prog-inačica Slipknota iz budućnosti (čiji je [član] Shawn Crahan izvršni producent [albuma] L.D. 50), ali danas njihove zlokobne rifove prate ublaženi pripjevi guznoga rocka."

Album se pojavio na 54. mjestu ljestvice Billboard 200 nakon što je u prvih tjedan dana prodan u 34 000 primjeraka. Međutim, premda se idućeg tjedna popeo na 53. mjesto, prodaja je pala za 59 %; u drugom je tjednu prodano svega 14 000 primjeraka albuma.

Osoblje

Mudvayne
Chad Gray – vokal
Greg Tribbett – gitara
Ryan Martinie – bas-gitara
Matthew McDonough – bubnjevi

Ostalo osoblje
Dave Fortman – produkcija
Jeremy Parker – produkcija
Paul Booth – umjetnički direktor; dizajn

Izvori

Albumi iz 2009.
Albumi sastava Mudvayne

Mudvayne (album)


An Trichoglottis sitihasmahae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jeffrey James Wood ngan Anthony L. Lamb. An Trichoglottis sitihasmahae in nahilalakip ha genus nga Trichoglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichoglottis

Trichoglottis sitihasmahae


Ungmannafelagið Samband, sædvanligvis kaldet Unga Samband, er ungdomsorganisation for det borgerlige unionistparti på Færøerne, Sambandsflokkurin. Selv om Sambandsflokkurin har eksisteret siden 1906, blev der ikke taget initiativ til at oprette en ungdomsorganisation før en arbejdsgruppe blev nedsat  4. oktober 1979. Organisationen blev officielt stiftet på et møde på Hotel Hafnia i Tórshavn den 16. januar 1980. Snorri Haldórsson blev valgt til første formand.

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside

Politiske ungdomsorganisationer fra Færøerne
Etableret i 1980

Unga Samband


Agrolabin ime je za bivšu hrvatsku poljoprivrednu tvrtku. Tvrtka je djelovala od 1932. godine sve do 1997. godine.

Povijest

Melioracijom Čepićkoga jezera 1932. godine, i melioracijom ušća rijeke Raše i Krapanskoga jezera 1935. godine na području Labina stvara se veliko kvalitetno poljoprivredno zemljište, na čijem mjestu se stvorio poljoprivredni kombinat. Nakon Drugoga svjetskoga rata, Narodna Republika Hrvatska koja je tada po zakonu pod svojemu vlasništvu imala sve žitnice organizira 1956. godine stvaranje Poljoprivrednoga dobra Čepić koje je djelovalo sve do 1979. godine kada se dobro skupa s nekoliko drugih državnih tvrtki udružuje u Radnu organizaciju Agrolabin.

U svom naponu Agrolabin imala je:
 1000 hektara obradive zemlje u Čepićkom polju
 400 hektara obradive zemlje u dolini rijeke Raše
 50 hektara vinograda na području Sv. Martina
 Farmu krava u Čepiću

Vrela

Vanjske poveznice

Prehrambene tvrtke u Hrvatskoj
Poljoprivreda u Hrvatskoj
Labin

Agrolabin


المفوضية الإسلامية في إسبانيا هي الجهاز الممثل الشرعي للإسلام وللمسلمين في إسبانيا أمام المواطنة والإدارة للتمثيل وللمفاوضات وللتوقيع ولمتابعة الاتفاقات المعقودة على الإسلام والدولة بالقانون رقم 26 / 1992.

المفوضية الإسلامية في إسبانيا يجتمع دوريا مع ممثلين عن الإدارة في اللجنة المشتركة بعدد متماثل، بالإضافة إلى الاتصالات المفصلية مع وزارة شؤون رئاسة الحكومة على المبادرات التشريعية، ومهمتها الإدارة العامة للشؤون الدينية في وزارة العدل.

موجز تاريخي

إصدار في عام 1967 في إسبانيا أول قانون الذي يسمح للمسلمين أن ينظموا أنفسهم، بعد قرون من اقواس، تشكل نفسها في عام 1968 أول جمعية الإسلامية في مليلة، من الطابع المحلي، وفي عام 1971، من النطاق الوطني مع مقر مركزي في مدريد، الجمعية الإسلامية في إسبانيا.

بعد الدستور الحالي، صدر القانون الأساسي للحرية الدينية، الآن في حيوية وشكل اتحاد الجمعيات الإسلامية في إسبانيا، كما يجري إنشاء الفدرالية الإسبانية للهيئات الدينية الإسلامية المقبل، لتشكل معا كلا من المفوضية الإسلامية في إسبانيا، وهي تدمج في مجلس الإسلامي للتعاون في أوروبا وممثل الجهاز أمام الإتحاد الأوروبي.

أنشئت هذه الهيئة في عام 1992، وكان من بين مؤسيسيها منصور إسكوديرو. حصلت سنة 2010 على منحة تقدر ب 623500 €، تتألف حاليا من هذين الاتحادين: اتحاد الجمعيات الإسلامية في إسبانيا (UCIDE)، بقيادة رياج ططري والاتحاد الأسباني للكيانات الدينية الإسلامية (FEERI) برئاسة محمد أحمد علي.

منذ 2007 تطالب العديد من الجمعيات المحلية، والتي لم تنخرط في أي من هذه الاتحادات، بالانضمام للمفوضية الإسلامية في إسبانيا ويطالبون بتجديدها. وسعت حكومة خوسيه لويس روديغيث ثاباتيرو سنة 2010، إلى إصلاح ودمقرطة هذه المؤسسة.

سنة 2010 كان عدد الجمعيات الإسلامية يبلغ 791 في سجل وزارة العدل، 58٪ تنتمي إلى UCIDE، و9٪ إلى FEERI والباقي 32٪، (254) يبقى خارج هذين الاتحادين.

ممثلون
الإدارة للمفوضية الإسلامية في إسبانيا تتكون من رؤساء الاتحاد والفدرالية:
 نائب رئيس (من الفدرالية): السيد محمد أحمد علي الزيلاشي، رئيس الجمعية الإسلامية في سبتة.
 رئيس (من الاتحاد): سيدي رياج ططري، قائد الجديرين النظام الخدمة المدنية، ونائب رئيس مجلس الإسلامي للتعاون في أوروبا.

ظهرت مؤخرا عدة منظمات مستقلة

انظر أيضًا
 هاشم إبراهيم كابريرا
 الفدرالية الإسلامية بجزر الكناري

وصلات خارجية
 اتحاد الجمعيات الإسلامية في إكستريمادورا
 اتحاد الجمعيات الإسلامية في إسبانيا

مراجع

تأسيسات سنة 1992 في إسبانيا
منظمات إسلامية أسست في 1992
منظمات إسلامية مقرها في إسبانيا

المفوضية الإسلامية في إسبانيا


Edward Cooke Armstrong (* 21. August 1871 in Winchester, Virginia; † 5. März 1944, Princeton, New Jersey) war ein US-amerikanischer Romanist und Mediävist.

Leben und Werk
Armstrong wurde 1897 an der Johns Hopkins University promoviert mit der Arbeit Le chevalier à l'Épée. An old French poem (Baltimore 1900). Er war Schüler von Aaron Marshall Elliott und Gaston Paris. Er lehrte ab 1897 an der Johns Hopkins University, ab 1910 als Nachfolger seines Lehrers Elliott. 1917 wechselte er an die Princeton University. Sein Nachfolger in Baltimore war Henry Carrington Lancaster. Armstrong gab ab 1914 die "Elliott Monographs in the Romance Languages and Literatures" heraus, die bis 1976 erschienen. In Princeton wurden die vom Department of French and Italien herausgegebenen "Edward C. Armstrong Monographs" nach ihm benannt.

1931 wurde Armstrong in die American Academy of Arts and Sciences gewählt.

Schriften
 Syntax of the French verb, New York 1909, 1915
 The french metrical versions of Barlaam and Josaphat with especial reference to the termination in Gui de Cambrai, Princeton 1922, New York 1965
 The authorship of the Vengement Alixandre and the Venjance Alixandre, Princeton 1926, New York 1965
 (Hrsg. mit Alfred Foulet u. a.) The Medieval French "Roman d'Alexandre", 7 Bde., Princeton 1937–1976

Weblinks

Einzelnachweise

Romanist
Mediävist
Hochschullehrer (Johns Hopkins University)
Hochschullehrer (Princeton University)
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
US-Amerikaner
Geboren 1871
Gestorben 1944
Mann

Edward Cooke Armstrong


An Myrmechis glabra in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume. An Myrmechis glabra in nahilalakip ha genus nga Myrmechis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Jawa. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Myrmechis

Myrmechis glabra


Khaama press (perzijski خبرگزاری خامه پرس) je najveća afganistanska novinska agencija. Osnovana je krajem 2010. godine u glavnom i najvećem afganistanskom gradu Kabulu. Osnivač agencije je afganistanski novinar Khushnood Nabizada.

Agencija svoje članke i objave piše na engleskom, paštunskom i perzijskom jeziku.  Glavne teme izvještavanja su politika i gospodarstvo, a glavni fokus je na samom teritoriju Afganistana.

Web mjesto agencije jedno je od najpopularnijih internetskih stranica u cijelom Afganistanu. Čitatelji sadržaja uglavnom su Afganistanci, Indijci, Amerikanci, Iranci i Nijemci, a web mjesto agencije ima preko 50 000 jedinstvenih posjeta dnevno.

Na raznim društvenim mrežama agencija ima preko 550 000 pratitelja.

Vanjske poveznice

Službena web stranica

Izvori

Novinske agencije Afganistan

Novinska agencija Khaama Press


is a rural district located in Shizuoka Prefecture, Japan. As of July 2012, the district has an estimated population of 47,001 and a population density of 97.9 persons per km2. The total area was 479.97 km2.

Towns and villages
Kamo District currently is composed of five towns. The city of Shimoda was formerly part of the district.

Higashiizu
Kawazu
Matsuzaki
Minamiizu
Nishiizu

History

The district name is very ancient, and is mentioned in the Engishiki records. Kamo District was one of the original districts of Izu Province, having been separated from Suruga Province along with Tagata District in the cadastral reform of 680 AD.

Modern Kamo District was established in the July 22, 1878 cadastral reforms initiated by the Meiji government with one town (Shimoda) and 119 villages.

In a round of consolidation on April 1, 1889, this was reduced to 1 town and 26 villages. On June 1, 1891, Atami was raised to town status. However, on April 4, 1896, the area of the district was reduced by the transfer of Atami and nine villages to Tagata District.

Matsuzaki was raised to town status on March 15, 1901, followed by Inatori on December 1, 1920. With the establishment of Minamiizu on July 31, 1955 and Nishiizu on March 31, 1956, the number of remaining villages was reduced to four.

On September 1, 1958 Kawazu was elevated to town status. This was followed by the establishment of Higashiizu on May 3, 1959. Shimoda gained city status on January 1, 1971
On April 1, 2005 -  Kamo Village, the one remaining village in the district, merged with the town of Nishiizu

See also
Kamo District, Gifu
Higashikamo District, Aichi
Nishikamo District, Aichi
Kamo District, Hiroshima

Districts in Shizuoka Prefecture

Kamo District, Shizuoka


Operațiunea Dani (în , translit. Mivtza Dani) a fost o ofensivă militară israeliană lansată la sfârșitul primului armistițiu din timpul războiului arabo-israelian din 1948. Aceasta a avut ca obiectiv capturarea teritoriului situat la est de Tel Aviv, urmată de o ofensivă spre interior pentru a elibera populația evreiască și trupele din Ierusalim. Principalele forțe care luptau împotriva armatei israeliene erau Legiunea Arabă și miliții neregulate palestiniene.

Ofensiva a avut loc între 9–19 iulie 1948, fiind lansată la sfârșitul primei perioade de armistițiu. Pe 10 iulie, Glubb Pașa a ordonat trupelor Legiunii Arabe care apărau zona vizată "să se pregătească... pentru un război neconvențional".

Comandantul operațiunii israeliene a fost Igal Alon, iar adjunctul lui Ițhak Rabin. Efectivele totale ale forțelor israeliene implicate numărau circa 6.000 de soldați.

Nume
Operațiunea a fost numită după ofițerul Palmach Daniel "Dani" Mass, ucis pe 16 ianuarie 1948, în timp ce comanda o acțiune de ajutorare cunoscută drept "Convoiul celor 35".

Obiective
Prima fază a Operațiunii Dani era capturarea orașelor Lydda și Ramle, situate pe șoseaua spre Ierusalim, la sud-vest de Tel Aviv. Ramle era unul din principalele obstacole care împiedicau transporturile evreiești spre Ierusalim. De la începutul războiului, milițiile arabe din Lydda și Ramle atacau traficul evreiesc pe șoselele din împrejurimi. Ramle devenise un punct focal de blocare a transportului evreiesc, obligând traficul între Ierusalim și Tel Aviv să folosească o rută sudică ocolitoare.

A doua fază a operațiunii viza capturarea fortului din Latrun și un avans spre Ramallah.

Operațiunea Dani s-a desfășurat sub comanda Palmach, fiind folosite Brigada Iftah, Brigada Harel, Brigada a 8-a Blindată și două batalioane ale brigăzilor Kiriati și Alexandroni.

Lydda și Ramle

Pe 9 iulie, unități ale Brigăzii Iftah au început să avanseze spre Ramle dinspre sud. În același timp, trupe din celelalte brigăzi au început să atace satele de la nord de Lydda. Prinse în învăluire și cu doar o mână de legionari arabi care să le apere, cele două orașe au fost capturate ziua următoare. Acest lucru a dus și la căderea în mâinile israeliene a Aeroportului Lydda și a strategicei gări din Ramle. La două zile după capturarea orașelor Lydda și Ramle, doar câteva sute din cei circa 50.000–70.000 de locuitori au mai rămas în cele două localități.

Latrun

A doua fază a operațiunii a eșuat după câteva atacuri costisitoare împotriva pozițiilor Legiunii Arabe de la Latrun și amenințările privind un armistițiu impus de ONU.

Victime
În arhivele Palmach sunt înregistrate numele a 91 de membri ai organizației uciși în timpul operațiunii. 44 dintre ei au fost uciși la Khirbet Kurikur, pe 18 iulie 1948. Șapte au fost uciși în timpul cuceririi Lyddei.

Comunități palestiniene arabe capturate
(Majoritatea satelor au fost sistematic distruse de israelieni la scurtă vreme după capturare)

Unități
 Comandant general: Igal Alon
 Brigada a 8-a Blindată, comandant Ițhak Sadeh
 Brigada Alexandroni
 Brigada Kiriati (două batalioane)
 Brigada Iftah, comandant Mula Cohen

Vezi și
 Lista localităților arabe depopulate în urma exodului palestinian din 1948

Note

Legături externe

Dani

Operațiunea Dani


Rhein-Haardtbahn bezeichnet:
die Bahngesellschaft Rhein-Haardtbahn GmbH
die von dieser betriebene Bahnstrecke Bad Dürkheim–Ludwigshafen-Oggersheim

Siehe auch:
 Rhein-Haard-Express für die Regionalverkehrslinie in Nordrhein-Westfalen

Rhein-Haardtbahn


Zgrada ljekarne, Školska ulica 4, građevina u mjestu i gradu Kloštar Ivanić, zaštićeno kulturno dobro.

Opis
Zgrada stare ljekarne nalazi se uz šetalište u središnjem dijelu naselja Kloštar Ivanić. Prvotna ljekarna osnovana je 1670. godine unutar samostanskih zidina te se smatra jednom od najstarijih te vrste na području Hrvatske. Početkom 20. stoljeća ljekarna je premještena u zgradu uz sjeveroistočni bočni zid crkve sv. Ivana Krstitelja. To je prizemna podrumljena građevina koja očituje historicističke stilske karakteristike. Sagrađena je od opeke i kamena te zaključena dvostrešnim krovištem s pokrovom od biber crijepa. Glavno sjeverozapadno pročelje raščlanjeno je na osam prozorskih osi te je orijentirano na drvored divljih kestena. U trećoj osi nalazi se ulaz u ljekarnu do kojeg se pristupa dvokrakim stubama s jednostavnom metalnom ogradom. Začelje je oblikovano skromnije te je nekoć bilo orijetirano prema vrtu kojeg više nema. Unutrašnji raspored prostorija jednostavan je i funkcionalan te organiziran unutar pravokutne tlocrtne osnove. Djelomično je sačuvan jednostavan drveni namještaj te ljekarničko posuđe. Zgrada stare ljekarne većinom je sačuvala svoju izvornu konstrukciju, arhitektonske elemente i stilske detalje te svjedoči o višestoljetnoj ljekarničkoj tradiciji toga kraja zbog čega ima kulturno-povijesnu i ambijentalnu vrijednost.

Zaštita
Pod oznakom P-5209 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićena kulturna dobra u Zagrebačkoj županiji
Građevine u Hrvatskoj

Zgrada stare ljekarne (Kloštar Ivanić)


Nelson Romero (n. San Lorenzo, Paraguay; 18 de noviembre de 1984), es un futbolista paraguayo. Juega de delantero.

Clubes

Selección nacional

Ha sido internacional con la selección de fútbol de Paraguay.

Enlaces externos

  en ceroacero.es.
 Ficha técnica en BDFA.

Futbolistas de Paraguay
Futbolistas de la selección de fútbol de Paraguay
Futbolistas del Club Sportivo San Lorenzo
Futbolistas del Sport Colombia

Futbolistas del 12 de Octubre Football Club
Futbolistas del Club Libertad
Futbolistas del Club Olimpia
Futbolistas del Club Guaraní

Futbolistas del Club Sol de América (Asunción)
Futbolistas del Club Rubio Ñu
Futbolistas del Club General Díaz

Nelson Romero


Boursault ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Marne in der Region Grand Est (vor 2016: Champagne-Ardenne); sie gehört zum Arrondissement Épernay und zum Kanton Dormans-Paysages de Champagne.

Geografie
Die Gemeinde Boursault liegt an der Marne, acht Kilometer westlich von Épernay und etwa 25 Kilometer südwestlich von Reims.

Nachbargemeinden von Boursault sind Venteuil im Norden, Damery im Nordosten, Vauciennes im Osten, Épernay im Südosten, Saint-Martin-d'Ablois im Süden, Œuilly im Westen und Reuil im Nordwesten.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten
 Schloss Boursault der Barbe-Nicole Clicquot-Ponsardin (Veuve Clicquot)
 Pont des Roches (2. Hälfte 19. Jahrhundert)

Persönlichkeiten
 Barbe-Nicole Clicquot-Ponsardin (Veuve Clicquot, 1777–1866)
 Clementine Clicquot, deren Tochter ⚭ Louis Marie Joseph, comte de Chevigné (1793–1876), Dichter und Erzähler
 Marie-Clémentine de Chevigné (1818–1877), deren Tochter; ⚭ Louis de Rochechouart de Mortemart (1809–1873), comte de Mortemart
 Anne de Rochechouart de Mortemart (1847–1933), dessen Tochter ⚭ Emmanuel de Crussol d'Uzès (1840–1878), 1842 Duc de Crussol, 1872 12. Duc d'Uzès

Gemeindepartnerschaft
 Essenheim (Rheinland-Pfalz)

Weblinks

Ort in Grand Est
Träger des Croix de guerre 1914–1918 (Ort in Frankreich)
Ort an der Marne
Weinbauort in Frankreich

Boursault


En ulykkesforsikring er en forsikring, som udbetales i tilfælde af personulykker og -tilskadekomst.
En ulykkesforsikring kan enten dække alle ulykker eller kun ulykker opstået i arbejdstiden.

Mange virksomheder tilbyder deres medarbejdere ulykkesforsikringer.

I Danmark er lønmodtagere som arbejder mindst 400 timer årligt dækket af den lovpligtige arbejdsskadeforsikring i arbejdstiden.

Forsikring

Ulykkesforsikring


Les Pays des Wa (倭国, Wakoku?) est la période pré historique du Japon dans l'Antiquité tardive quand le celui-ci était encore divisé en états et en confédérations tribales. Le terme Wakoku fut utilisé par les anciennes dynasties chinoises pour désigner les îles de Kyūshū, de Shikoku et le nord de Honshū. La maison impériale du Japon, qui s'appelait Wa (倭 ou 和) jusque dans la seconde partie du  changea de nom en Yamato (大和) mais la relation avec les États des Wa est incertaine selon le Livre des Han.

Histoire

Les populations proto-japonaises ont été appelé Wajin (和人) vers 150 avant J.-C. par les érudits chinois et coréens qui signifie en chinois « personnes naines ». Ces proto-japonais issus d'un brassage génétique des peuples Jomon et Yayoi, étaient divisés en diverses tribus formant chacune d'entre elles formant des états indépendants ou des confédérations tribales. Ces états proto-japonais se sont inspirés du fonctionnement politique des anciens états chinois et coréens et ont commencé à assimiler la culture sino-bouddhique du  au .

L'appellation Wakoku renvoie à trois significations ; ce qui serait l'actuel Japon occidental et le bassin de Nara mais dans ce cas, fait référence de petits royaumes indépendants dans l'ouest du Japon (de la période Kofun à Yayoi) ou encore l'ensemble de ces proto-états qui fusionnèrent pour former le royaume de Wa (倭国, Wakoku?). Le Livre des Han et les textes de Wei Zhi (魏志倭人伝, ぎしわじんでん, Ghishiwajinden?) mentionnent sept pays puissants vers la fin de la période Yayoi dans le sud-ouest du Japon :
 Le Wakoku (倭/和国) est ancien royaume qui absorba les autres états wa pour former le Wakoku, le Yamato, puis le Japon.
 Le Nakoku (奴和, なこく) est un ancien royaume wa qui exista du  au  dans l'actuelle préfecture de Fukuoka.
 Le Fumikoku (不弥国, ふみこく)est un ancien royaume wa qui exista du  au  dans l'actuelle préfecture de Fukuoka.
 Le Toumakoku (投馬国, とうまこく) est un ancien royaume wa qui exista jusqu'au début du  dans l'archipel japonais(où?).
 Le Itokoku (伊都国, いとこく) est un ancien royaume wa qui exista jusqu'au  dans l'actuelle préfecture de Fukuoka.
 Le Yamataikoku (邪馬台国, やまたいこく/やまとのくに) est un ancien état wa dirigé par une reine souveraine qui se trouvait peut-être dans l'ancienne province de Yamato.

La  désigne une partie de l'histoire du Japon où une structure politique et sociale avec un souverain à sa tête se met en place dans la province de Yamato puis sur l'ensemble de l'archipel japonais ayant comme capitale . Le premier empereur du "Japon" qui l'unifia ayant une vie réelle serait l'empereur Ōjin ( 270-310). Voir Empereur du Japon

Vers 538 ou 552, le roi de l'état coréen de Baekje aurait fait porter à son homologue japonais une statue de Bouddha en bronze doré. Cette date marque l'introduction symbolique du bouddhisme mahayana au Japon. Le roi du Baekje cherchait, par ce don, à former une alliance contre le royaume coréen de Silla qui n'aboutit pas car les japonais étaient encore attachés à leur religion traditionnelle : le shintoïsme.

Notes et références

Références

Préhistoire du Japon

Pays des Wa


Wetterturm steht für
Wetterturm (Berlin) am Fichtenberg
Wetterturm (Garching), Oskar-von-Miller-Turm "Meteoturm"
Wetterturm (St. Radegund bei Graz), Rinnegg, Steiermark, Österreich

Wetterturm


El Aeropuerto de Pori ()  es un aeropuerto civil, situado en el municipio de Pori, Finlandia. Está a una distancia de 3 kilómetros al sur del centro de la localidad.

Aerolíneas y destinos

Estadísticas

Referencias

Enlaces externos

 Finavia – Aeropuerto de Pori
 AIP Finland – Aeropuerto de Pori

Pori
Pori

Aeropuerto de Pori


Der Brunnenbau in Bad Bocklet wurde 1787 von Johann Philipp Geigel errichtet. Er besteht aus zwei durch ein offenes Peristyl verbundenen, eingeschossigen Gebäudeflügeln mit Mansardwalmdächern. Der Brunnenbau ist das wichtigste unter Denkmalschutz stehende Kurgebäude des bayerischen Staatsbades Bad Bocklet und als Teil der würzburgisch-fürstbischöflichen Kuranlage der bedeutendste Bau des Marktes. In der bayerischen Denkmalliste ist er unter der Nummer D-6-72-112-5 eingetragen.

Historische Entwicklung
Im Jahr 1787 ließ der Würzburger Fürstbischof Franz Ludwig von Erthal (1730–1795) durch seinen Hofbauamtmann, den Baumeister Johann Philipp Geigel (1731–1800), über dem neugefassten Bockleter Brunnen einen frühklassizistischen tempelähnlichen Bau errichten – den Brunnenbau.

Entdeckung der Stahlquelle
Die Vorgeschichte begann 1724, als der aus Unterweißenbrunn – heute ein Ortsteil von Bischofsheim an der Rhön – stammende Johann-Georg Schöppner († 1727), Pfarrer in Aschach, auf einem Spaziergang eine Quelle entdeckte, die sich bald als stark eisenhaltig herausstellte und deshalb Stahlquelle genannt wurde. Beim nächsten Besuch seines Fürstbischofs Christoph Franz von Hutten (1673–1729) machte der Pfarrer seinen Vorgesetzten und Landesherrn auf die Heilquelle aufmerksam. Der Fürstbischof beauftragte ein Jahr später seinen Oberbaudirektor, den Artillerie-Ingenieur Balthasar Neumann (1687–1753), zu dessen Aufgabengebiet auch der Brunnenbau gehörte, die neue Quelle fassen zu lassen und damit die Entwicklung des Ortes voranzutreiben. Zur Erinnerung an die Geburtsstunde des sich daraus entwickelnden fürstlichen Hofbades und heute bayerischen Staatsbades erhielt die Quelle erst später den Namen Balthasar-Neumann-Quelle.

Errichtung des Brunnenbaues
Mehr als sechs Jahrzehnte vergingen, bis endlich Fürstbischof Franz Ludwig von Erthal 1786 seinem Hofarchitekten Geigel den Auftrag zum Bau eines herrschaftlichen Brunnenbaues mit angeschlossenem Bade- und Saalbau gab. Seit 1760 waren die ersten fürstlichen Kurbauten und ein kleiner Kurgarten in Form einer bischöflichen Mitra entstanden, denn Bad Bocklet hatte sich inzwischen zu einer beliebten Sommerfrische für Würzburger Domherren, Prälate und Hofbeamte entwickelt und zog damals sogar mehr Gäste an als Bad Kissingen.

Im Süden des Kurgartens, "nur etwa 600 Schritt dem [auf der Nordseite gelegenen] Fürstenbau gegenüber", entstand nun der Brunnenbau als "eingeschossiger Mansarddachbau in triklinischer Anordnung mit offenem Mittelperistyl als Brunnenhalle". Genau genommen sind es zwei von Nord nach Süd ausgerichtete Einzelgebäude, auf der Ostseite das Badehaus "mit 14 sehr niedlich und .geschmackvoll eingerichteten Badezimmern" und an der Westseite der Saalbau "für Tanz und Conversation", an ihrer nördlichen Eingangsfront zum Kurgarten hin durch einen Brunnentempel verbunden. Das Dach des zentralen Brunnentempels, der "50 Fuß lang und 42 Fuß breit" ist (etwa 15,25 × 12,80 Meter) und an dessen Vorderfront die goldene Inschrift "Für das Beste der leidenden Menschheit erbauet im Jahre 1787" zu lesen ist, wird von zwei Reihen mit jeweils sechs Säulen in toskanischer Ordnung getragen. Durch diese Säulenreihe hindurch "bietet sich dem Auge eine sehr schöne Aussicht auf das üppige Wiesenthal mit seinem herrlichen Grün dar, in dessen fernem Hintergrunde der waldbedeckte Altenberg emporsteigt".

In der vertieften Mitte des neu erbauten Brunnentempels stand damals noch – anstelle des heutigen ebenerdigen runden Brunnens – "ein viereckiges Brunnenbecken, aus dem sich vormals ein länglicher steinener Brunnenkasten mit einem zur Verzierung dienenden lichtgelben Aufsatze erhebt, auf welchem die Inschrift zu lesen war: Entdeckt unter Franz Christoph [von Hutten] 1727. Gefaßt unter Philipp Karl [von Greiffenclau zu Vollrads] 1754. In Ruf gebracht von Adam Friedrich [von Seinsheim] 1766. Nach seinen Quellen getheilt unter Franz Ludwig [von Erthal] 1788." Direkt vor dem Brunnentempel liegt noch heute ein großer Sandplatz, der schon im 18. Jahrhundert als Kurplatz "sowohl beim Trinken des Brunnens zum Spaziergange, als des ganzen übrigen Tages zum Vereinigungspunkte für die Kurgäste dient".

Heutige Nutzung
Noch heute wird der Brunnenbau in seiner ursprünglichen Bestimmung genutzt. Der große Raum im Erdgeschoss des westlichen Saalbaues ist heute als Lesesaal ausgewiesen, ist mit Ständern für aktuelle Zeitungen und Zeitschriften sowie kleinen Schreibtischen ausgestattet und dient auch für gelegentliche Kammer- und Klavierkonzerte, die übrigen Zimmer werden als Konferenzräume genutzt.

Literatur
 Johann Spindler: Bocklet und seine Heilquellen. Gedruckt bey Franz Ernst Nitribitt, Würzburg 1818, S. 53–57 (Digitalisat im Internet Archive).

Weblinks

 Der Brunnenbau in Bad Bocklet. In: Rhoenfuehrer.de
 Der Brunnenbau in Bad Bocklet. In: Kurhaus-Bad-Bocklet.de

Einzelnachweise

Bauwerk in Bad Bocklet
Baudenkmal in Bad Bocklet
Badeanlage in Bayern
Bad Bocklet

Brunnenbau (Bad Bocklet)


Onthophagus tholaayi é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Masumoto em 1990.

Referências

Ligações externas

tholaayi
Coleópteros descritos em 1990

Onthophagus tholaayi


الحاته قرية صغيرة تقع غرب مدينة الناصرية جنوب العراق، شرق بئر ترفاس ويوجد بها محلات تجارية مثل سوق الميحاط ومحل الصداقة وسوق الحاته وأيضا يوجد بها ميدان لكرة القدم وهو أجود ميدان في هذه المنطقة.

المراجع

قرى العراق

قرية الحاته


Die Macrouroidinae sind eine Fischgruppe aus der Ordnung der Dorschartigen (Gadiformes). Die zwei Arten der Gruppe leben bentho- bis bathypelagisch in Tiefen von 600 bis 4000 Metern, weit verbreitet in allen gemäßigten und tropischen Weltmeeren.

Merkmale
Die Macrouroidinae werden 35 bis 48 cm lang und besitzen einen kaulquappenartigen Körper. Die einzelne, lange und niedrige Rückenflosse beginnt direkt hinter dem aufgeblähten Kopf und reicht bis zum Ende des riemenartigen Schwanzes, der keine Schwanzflosse trägt. Auch die Afterflosse ist lang, aber wenig entwickelt. Bauchflossen können fehlen. Wenn vorhanden, sind sie nur rudimentär und werden von fünf Flossenstrahlen gestützt. Das kleine Auge steht vor dem unterständigen Maul. Eine Kinnbartel fehlt. Die äußeren Kiemenreusenstrahlen sind schlank und lang. Die Anzahl der Branchiostegalstrahlen liegt bei sieben. Leuchtorgane sind nicht vorhanden. Die Schwimmblase ist zurückgebildet.

Systematik
Die Macrouroidinae werden für gewöhnlich als Unterfamilie den Grenadierfischen (Macrouridae) zugeordnet. 2009 wurden sie von Adela Roa-Varón und Guillermo Ortí als Schwestergruppe der Trachyrincinae in die neu geschaffenen Familie Trachyrincidae gestellt.

Gattungen und Arten
Es gibt zwei monotypische Gattungen:

 Macrouroides
 Macrouroides inflaticeps Smith & Radcliffe in Radcliffe, 1912
 Squalogadus
 Squalogadus modificatus Gilbert & Hubbs, 1916

Literatur
 Joseph S. Nelson: Fishes of the World, John Wiley & Sons, 2006, ISBN  0-471-25031-7.
 Cohen, D.M.; Inada.T.; Iwamoto, T.; Scialabba, N. FAO species catalogue. Vol. 10: Gadiform fishes of the world (Order Gadiformes). An annotated and illustrated catalogue of cods, hakes, grenadiers and other gadiform fishes known to date. FAO Fisheries Synopsis. No. 125, Vol. 10. Rome, FAO. 1990. 442 p. online
 Adela Roa-Varón, Guillermo Ortí: Phylogenetic relationships among families of Gadiformes (Teleostei, Paracanthopterygii) based on nuclear and mitochondrial data. Molecular Phylogenetics and Evolution 52 (2009) 688–704,

Weblinks

Dorschartige
Gadiformes
Tiefseefisch

Macrouroidinae


Alfabetul Braille în limba română conține cele 26 de litere ale alfabetului Braille în limba franceză (alfabetul Braille original), la care se adaugă caracterele speciale din alfabetul limbii române: ă, â, î, ș și ț. În România există o singură publicație în alfabet Braille pentru nevăzători. Fondată în 1954 de Asociația Nevăzătorilor din România, revista Litera noastră este subvenționată prin Legea nr. 448/2006 privind protecția și promovarea drepturilor persoanelor cu handicap.

Litere

Semne de punctuație
Mare parte din punctuație și formatare (majuscule, italice etc.) este asemănătoare cu cea din alfabetul Braille în limba franceză. Potrivit celei de-a treia ediții a World Braille usage publicate de UNESCO, punctuația în alfabetul Braille românesc este următoarea:

Note

Braille
Limba română

Alfabetul Braille în limba română


Dicoleon, monotipski rod parožina u porodici Chaetosphaeridiaceae. Jedina vrsta je Dicoleon nordstedtii. Način razmnožavanja još nije poznat

Izvori

Coleochaetophyceae

Dicoleon


Karşıyaka, İzmir ili ilçesidir. Bu kelime ayrıca şu anlamlara gelebilir:

Spor kulüpleri
 Karşıyaka (kadın voleybol takımı), Karşıyaka SK'nın kadın voleybol takımı
 Karşıyaka SK, İzmir merkezli bir spor kulübü
 Pınar Karşıyaka, Karşıyaka SK'nın basketbol takımı
 Karşıyaka (futbol takımı), Karşıyaka SK'nın futbol takımı

Yerleşim yerleri
 Karşıyaka, Adilcevaz - Bitlis ili Adilcevaz ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Alaçam - Samsun ili Alaçam ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Altınordu - Ordu ili Altınordu ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Araklı - Trabzon ili Araklı ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Bartın - Bartın ili merkez ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Başiskele - Kocaeli ili Başiskele ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Birecik - Şanlıurfa ili Birecik ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Buldan - Denizli ili Buldan ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Canik - Samsun ili Canik ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Cihanbeyli - Konya ili Cihanbeyli ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Çatak - Van ili Çatak ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Çatalpınar - Ordu ili Çatalpınar ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Çeltik - Konya ili Çeltik ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Çüngüş - Diyarbakır ili Çüngüş ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Defne - Hatay ili Defne ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Doğanşehir - Malatya ili Doğanşehir ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Erbaa - Tokat ili Erbaa ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Erdek - Balıkesir ili Erdek ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Fatsa - Ordu ili Fatsa ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Finike - Antalya ili Finike ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Gevaş - Van ili Gevaş ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Gölbaşı - Ankara ili Gölbaşı ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Gönen - Balıkesir ili Gönen ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Havza - Samsun ili Havza ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Hekimhan - Malatya ili Hekimhan ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, İnebolu - Kastamonu ili İnebolu ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, İpekyolu - Van ili İpekyolu ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, İspir - Erzurum ili İspir ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Karaköprü - Şanlıurfa ili Karaköprü ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Karataş - Adana ili Karataş ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Karayazı - Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Karkamış - Gaziantep ili Karkamış ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Keçiören - Ankara ili Keçiören ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Kelkit - Gümüşhane ili Kelkit ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Kepez - Antalya ili Kepez ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Kızılcahamam - Ankara ili Kızılcahamam ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Korkuteli - Antalya ili Korkuteli ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Kozluk - Batman ili Kozluk ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Kulu - Konya ili Kulu ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Kumluca - Antalya ili Kumluca ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Mamak - Ankara ili Mamak ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Mazıdağı - Mardin ili Mazıdağı ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Menteşe - Muğla ili Menteşe ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Merzifon - Amasya ili Merzifon ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Milas - Muğla ili Milas ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Mut - Mersin ili Mut ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Nizip - Gaziantep ili Nizip ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Ortahisar - Trabzon ili Ortahisar ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Pamukkale - Denizli ili Pamukkale ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Pursaklar - Ankara ili Pursaklar ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Pütürge - Malatya ili Pütürge ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Sarıçam - Adana ili Sarıçam ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Susurluk - Balıkesir ili Susurluk ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Şehitkamil - Gaziantep ili Şehitkamil ilçesine bağlı köy
 Karşıyaka, Torbalı - İzmir ili Torbalı ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Ünye - Ordu ili Ünye ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Yenimahalle - Ankara ili Yenimahalle ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Yeşilli - Mardin ili Yeşilli ilçesine bağlı mahalle
 Karşıyaka, Zile - Tokat ili Zile ilçesine bağlı köy

Diğer
 Karşıyaka Mezarlığı, Ankara'daki en büyük mezarlıklardan biri
 Karşıyaka Tren İstasyonu, İzmir'de bir tren istasyonu

Karşıyaka (anlam ayrımı)


NGC 43 este o galaxie lenticulară din constelația Andromeda. Are un diametru de aproximativ 27 de kiloparseci și a fost descoperită de către John Herschel în anul 1827.

Note

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Andromeda
Obiecte astronomice descoperite în 1827
Obiecte astronomice descoperite de John Herschel

NGC 43


جون ن. ليتل  هو الرئيس والمؤسس المشاركلشركة ماثووركس. وقد شارك في إعادة كتابة ماتلاب بلغة السي بدلا من النسخة المكتوبة بالفورتران التي كتبها كليف مولير. وشارك أيضا في كتابة برنامج صندوق أدوات معالجة الإشارات وصندوق أدوات نظم التحكم.

هو زميل لجمعية مهندسي الكهرباء والإلكترونيات وأحد أمناء مجلس ماساتشوستس للقيادة البرمجية. حصل على درجة البكالوريوس في الهندسة الكهربية وعلوم الحاسب من معهد ماساتشوستس للتكنولوجيا عام 1978، وعلى درجة الماجستير من جامعة ستانفورد عام 1980.
يكتب ويتحدث عن الحوسبة التقنية والتصميم المبني على نموذج وتنظيم المشاريع وقضايا صناعة البرمجيات.

مراجع

وصلات خارجية
سيرته الذاتية بالإنجليزية على موقع ماثووركس

أشخاص على قيد الحياة
خريجو جامعة ستانفورد
خريجو مدرسة الهندسة بمعهد ماساتشوستس للتكنولوجيا
خريجو معهد ماساتشوستس للتكنولوجيا
زملاء معهد مهندسي الكهرباء والإلكترونيات
علماء وعالمات حاسوب
مواليد 1928

جون ن. ليتل


L'attaque du district de Kech est survenue le 25 janvier 2022 lorsque des hommes armés ont pris d'assaut une base militaire pakistanaise dans la région de Sabdan à , dans le district de Kech, au Balouchistan, tuant au moins 10 membres du personnel de sécurité et capturant le camp.

Attaque
Un échange de tirs entre les assaillants et les forces est survenu le 25 janvier 2022 pendant trois heures. Des blessés, des armes et autres équipements des forces ont été saisis.

Notes et références

Janvier 2022
2022 au Pakistan
Terrorisme en 2022
Attentat au Pakistan

Attaque du district de Kech


Dionysius 1. (), kaldet Arbejderen () eller Poeten (), (født 9. oktober 1261, Lissabon, død 7. januar 1325, Santarém) var konge af Portugal fra 1279 til 1325.

Han var søn af kong Alfons 2. i hans andet ægteskab med Beatrix af Kastilien. Han blev efterfulgt af sin søn Alfons 4.

Se også
Portugals historie
Portugisiske konger

Eksterne links

Huset Capet
Konger af Portugal
Fyrster fra middelalderen
Personer i 1200-tallet
Personer i 1300-tallet
Personer fra Lissabon

Dionysius 1. af Portugal


Cancerul stomacal  sau cancerul gastric este o afecțiune malignă, în care celulele neoplazice apar la nivelul mucoasei gastrice și apoi se extind dincolo de peretele gastric. Apare atunci când cancerul se dezvoltă în mucoasa stomacului. Simptomele precoce pot include: arsuri stomacale, durere în partea de sus a abdomenului, greață, disconfort abdominal sau indigestie, senzația de balonare imediat după masă și pierderea apetitului. Simptomele ulterioare pot include, printre altele: pierderea în greutate, piele îngălbenită, stare de vomă, dificultate la înghițire și sânge în scaun. Cancerul s-ar putea răspândi de la stomac către alte zone ale corpului, în special către ficat, plămâni, oase, mucoasa abdomenului și nodulii limfatici.

Cauze și diagnostic
Cea mai comună cauză este infecția cu bacteria Helicobacter pylori ce este responsabilă pentru mai mult de 60% dintre cazuri. Anumite tipuri de H. pylori prezintă riscuri mai mari față de altele. Alte cauze uzuale sunt consumul de legume murate și fumatul.  Aproximativ 10% dintre cazuri se transmit în familie și între 1% și 3% dintre cazuri apar din cauza sindroamelor genetice moștenite de la părinții unei persoane, cum ar fi cancerul gastric difuz ereditar. Cele mai multe cazuri dintre cancerele stomacale sunt carcinoame gastrice. Acest tip poate fi divizat într-un număr mai mare de subtipuri. Limfoamele și tumorile mezenchimale ar putea, de asemenea, să se dezvole la nivelul stomacului. De cele mai multe ori, cancerul stomacal se dezvoltă în mai multe etape, în decurs de mai mulți ani. Diagnosticarea se face, de obicei, prin biopsie executată în timpul endoscopiei. Aceasta este urmată de imagistica medicală, pentru a stabili dacă boala s-a răspândit către alte părți ale corpului. Japonia și Coreea de Sud, două țări ce prezintă rate ridicate ale acestei boli, examinează pentru cancerul stomacal.

Prevenire, tratament și prognoză
O dietă mediteraneeană reduce riscul apariției cancerului, la fel ca și încetarea fumatului. Există dovezi provizorii că tratarea bacteriei H. pylori reduce riscul în viitor. Dacă tratamentul se administrează din timp, multe dintre aceste cazuri pot fi vindecate. Tratamentele pot include combinații de: chirurgie, chimioterapie, terapie prin radiații și terapie țintită. Dacă este tratat târziu, se recomandă îngrijirea paliativă. Rezultatele sunt, de obicei, slabe cu orată de supraviețuire de 5 ani, mai mică de 10%, la nivel global. Acest lucru este în mare măsura din cauza faptului că cei mai mulți oameni bolnavi se prezintă cu boala deja în stare avansată. În Statele Unite ale Americii, rata de supraviețuire de 5 ani este de 28% în timp ce în Coreea de Sud este mai mare de 65%, parțial datorită eforturilor depuse pentru screening.

Epidemiologie
La nivel mondial, cancerul stomacal se află pe locul cinci în topul cauzelor ce duc la cancer și pe locul trei în topul cauzelor ce duc la deces din cauza cancerului, însumând 7% dintre cazuri și 9% dintre decese. În 2012, a apărut la 950.000 de oameni și a cauzat 723.000 de decese. Înainte de anii 1930, în mare parte din lume, inclusiv în Statele Unite ale Americii și Regatul Unit, era cea mai comună cauză de deces rezultat din cancer. De atunci, ratele de deces s-au micșorat în multe părți ale lumii. Se crede că acest lucru a rezultat datorită mâncării mai puțin sărate sau murate, ca rezultat al dezvoltării refrigerării ca și metodă de a păstra mâncarea proaspătă. Cancerul stomacal apare cel mai des în estul Asiei și Europa de est și se întâlnește de două ori mai des la bărbați decât la femei.

Referințe

Legături externe
 http://www.sfatulmedicului.ro/articole/Oncologie/Cancerul_gastric_899.htm/Investigatii

Stomac

Cancer stomacal


Takafumi Ogura (født 6. juli 1973) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1994||5||1
|-
!Total||5||1
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Takafumi Ogura


Alan Miller (1937-), un joueur professionnel américain de football américain et un avocat ;
 Alan Miller (1970-2021), un footballeur anglais ;
 Alan Miller, un concepteur de jeux, cofondateur d'Activision et d'Accolade.

Alan Miller (homonymie)


Alentejo Central alt bölgesi, Portekiz'in Avrupa kıtasında bulunan istatistiki alt bölgelerinden biridir. Alentejo bölgesinde bulunur.

Bölgenin başlıca şehirleri arasında Évora ve Montemor-o-Novo sayılabilir.

Belediyeler
Bölgede 14 belediye (Por.: concelho) yer almaktadır.

 Alandroal
 Arraiolos
 Borba
 Estremoz
 Évora
 Montemor-o-Novo
 Mourão
 Portel
 Redondo
 Reguengos de Monsaraz
 Sousel
 Vendas Novas
 Viana do Alentejo
 Vila Viçosa

Alentejo Central