István Major (* 20. Mai 1949 in Budapest; † 5. Mai 2014 in Toronto) war ein ungarischer Leichtathlet. Er war dreifacher Halleneuropameister im Hochsprung.

Karriere
Major wurde bei den Europameisterschaften 1969 in Athen Fünfter. 1971 siegte er bei den Halleneuropameisterschaften in Sofia und wurde Vierter bei den Europameisterschaften in Helsinki. 1972 verteidigte er seinen Titel bei den Halleneuropameisterschaften in Grenoble und wurde Sechster bei den Olympischen Spielen in München. Dem dritten Titel in Folge bei den Halleneuropameisterschaften 1973 in Rotterdam folgte im Sommer Silber bei der Universiade.

1974 holte Major Silber bei den Halleneuropameisterschaften in Göteborg und wurde erneut Vierter bei den Europameisterschaften in Rom, und 1975 wurde er Achter bei den Halleneuropameisterschaften in Kattowitz und erneut Zweiter bei der Universiade. Bei den Olympischen Spielen 1976 in Montreal schied er in der Qualifikation aus.

Viermal wurde Major ungarischer Meister im Freien (1973, 1976–1978) und zweimal in der Halle (1977, 1978).

Persönliche Bestleistungen
Majors Bestleistung betrug sowohl im Freien als auch in der Halle 2,24 m. Im Freien schaffte er diese Höhe am 28. September 1973 in Budapest, während er sie in der Halle bereits am 11. März 1972 in Grenoble gemeistert hatte.

Weblinks

Einzelnachweise

Hochspringer (Ungarn)
Europameister (Hochsprung)
Olympiateilnehmer (Ungarn)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1972
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1976
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1973
Teilnehmer der Sommer-Universiade 1975
Sportler (Budapest)
Ungar
Geboren 1949
Gestorben 2014
Mann
Universiadeteilnehmer (Ungarn)

István Major


Scooter, genelde 50 ila 800 cc arası motor hacmine sahip, otomatik vitesli, küçük tekerlekli, kaportalı, daha çok şehir içinde kullanılan bir motosiklet türüdür. Motorun arkaya yakın ve tekerlerin küçük olması sebebiyle, diğer motosiklet türlerine göre oldukça dengesiz bir yapıya ve ön tekerlek bağlantısı yüzünden daha az manevra kabiliyetine sahipti. Teknolojik yapısı geliştikçe, tekerlek boyutları büyütülmüş, manevra ve denge kabiliyetini arttırmıştır.

İlk olarak II. Dünya Savaşından sonra İtalyada uçak hurdalarından imal edilmiş olan ilk scooter Vespa bu türün de genel adı olmuştur.

Bunun yanı sıra Suzuki (Burgman AN400, AN650), Honda (Silverwing), Yamaha (Majesty, Morphous), Kymco (Myroad700, Xciting), Piaggio (Beverly 500, X9500) gibi markaların da maxi scooter olarak bilinen 400-650 cc arasında scooter modelleri bulunmaktadır.

Uzakdoğu ve özellikle Çin'de düşük maliyetli scooter modellerinin üretilmesi, hızlı bir şekilde yayılmasına, iş ve hobi kullanımında tercih edilir ulaşım aracı olmasına neden olmuştur.

Maxi scooter
Maxi scooterlar ilk çıkan düşük cc'li scooterların kullanıcıları tarafından özellikle pratiklikleri nedeniyle çok sevilmelerinin üzerine, daha fazla güç, stabilite ve bagaj hacmi gibi istekleri üzerine ortaya çıkmış ve günümüzde de gelişmeye devam eden bir motosiklet türü.

Türün en çok bilinen örnekleri Suzuki markasının çıkardığı ve ABD ile Avrupa'da çok sevilen AN400 Burgman modelinin yanı sıra Honda Silverwing, Aprilia Scarabeo, Yamaha Majesty, Yamaha Xmax modelleridir.

Kaynakça

Scooter


Slavko Petrović (Beograd, 10. kolovoza 1958.), srbijanski nogometni trener i bivši nogometaš. Trenutačni je trener FK Olimpika iz Sarajeva. Ima i njemačko državljanstvo.

Igračka karijera

Seniorsku karijeru započeo je u beogradskoj Crvenoj zvezdi za koju nikada nije nastupio u prvenstvenim utakmicma. Nakon toga, 1980. godine, odlazi u Njemačku gdje brani za nekoliko momčadi od kojih je najpoznatija Fortuna Düsseldorf. Igračku karijeru okončao je 1990. u niželigaškoj momčadi Amicitia Viernheim.

Trenerska karijera

Nakon igračke karijere bavi se trenerskim poslom. Gotovo petnaest godina radio je u brojnim njemačkim klubovima (SV Darmstadt 98, FC Carl Zeiss Jena, Fortuna Düsseldorf,...). Od 1997. do 1998. bio je pomoćni trener u tadašnjem njemačkom bundesligašu Karlsruheru. U Srbiju se vraća 2011. gdje kratko radi kao trener čačanskog Borca i beogradskog Rada.

Godine 2014. postaje trener bijeljinskog Radnika s kojim osvaja Kup BiH u sezoni 2015./16. Krajem kolovoza 2016. napušta Radnik i postaje trener sarajevskog Željezničara. Godine 2017. napušta Željezničar te postaje novi trener Slobode Tuzla. U lipnju 2018. godine napušta Slobodu. 13. siječnja 2020. godine postaje ponovo trener Bijeljinskog Radnika.

Izvori

Vanjske poveznice
 Profil na transfermarkt.de

Srpski nogometni treneri
Srbijanski nogometni vratari

Slavko Petrović (trener)


Shakespeares Venus og Adonis er en dokumentarfilm instrueret af Niki Vraast-Thomsen efter manuskript af Niki Vraast-Thomsen.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2007

Dokumentarfilm fra Danmark

Shakespeares Venus og Adonis


هل تقصد:

  العوينات (ولاية تبسة): إحدى بلديات ولاية تبسة بالجزائر.
  العوينات (ولاية المدية): إحدى بلديات ولاية المدية بالجزائر.
  العوينات (تونس)
  العوينات (ليبيا)
  العوينات (لبنان)
  شرق العوينات: جنوب غربي مصر.
 جبل العوينات: سلسلة جبلية في منطقة حدود ليبيا، مصر والسودان.
  عوينات (تكريت).
  عوينات (نينوى).

العوينات (توضيح)


مقاطعة كوبنهاغن هي إحدى مقاطعات الدانمارك السابقة.

مراجع

مقالات الدنمارك التي تفتقد بيانات التنسيق الجغرافي
إقليم هوفدستادن
مقاطعات دنماركية سابقة (1970–2006)

مقاطعة كوبنهاغن


Francisco Meira Meixedo (Porto, 19 de maio de 2001) é um futebolista profissional português que atua como guarda-redes. Atualmente joga no FC Porto.

Carreira
Natural do Porto, Meixedo passou toda a sua carreira juvenil na formação do FC Porto.

A 18 de agosto de 2019, fez a sua estreia profissional pelo Porto B, num empate caseiro por 1–1 contra o Varzim, na Segunda Liga; substituiu Rodrigo Valente aos 69 minutos de jogo, após a expulsão de Ricardo Silva.

A 26 de julho de 2019, foi convocado pela equipa principal, permanecendo no banco, enquanto o Porto (já campeão da Primeira Liga) era derrotado por 2–1 pelo Braga, na última jornada da época, com Diogo Costa entre os postes.

A 15 de abril de 2021, Meixedo renovou contrato com o Porto até 2023. Na época 2021–22, recebeu medalha de campeão, substituindo o 3º guarda-redes Cláudio Ramos no último minuto de uma vitória caseira por 2–0 sobre o Estoril Praia, a 14 de maio.

Títulos
Porto (formação)

 Youth League: 2018–19

Porto

 Primeira Liga: 2021–22

Referências

Futebolistas do Futebol Clube do Porto
Futebolistas do Futebol Clube do Porto B
Futebolistas de Portugal
Pessoas vivas
Nascidos em 2001

Francisco Meixedo


Appleby-in-Westmorland er en by i Eden distriktet, Cumbria, England, med et indbyggertal (pr. 2015) på 3.001. Byen ligger 376.9 km fra London.

Referencer

Byer i England
Cumbria

Appleby-in-Westmorland


63 Building (Hangul: 63 빌딩 o 육삼 빌딩), oficialmente 63 City, es un rascacielos situado en la isla de Yeouido, con vistas hacia el Río Han, en Seúl, Corea del Sur. Con 274 metros (899 ft) de altura, se convirtió en el rascacielos más alto fuera de América del Norte cuando fue completado en 1985 y es la estructura revestida de color dorado más alta del mundo. Fue el rascacielos más alto de Corea del Sur hasta que Hyperion Tower lo sobrepasó en 2003 y mantuvo el título de rascacielos comercial más alto de país hasta la finalización de Northeast Asia Trade Tower en 2009. 63 Building fue construido como un punto de atracción para los Juegos Olímpicos de Seúl 1988. 63 se refiere a las oficiales 63 plantas del edificio, de las cuales 60 están por encima del nivel del suelo y 3 son sótanos. El rascacielos actúa como sede de Korea Life Insurance, Industrial Bank of Korea Securities, y otras importantes compañías financieras.

La planta 60 alberga la galería de arte más alta del mundo y una plataforma de observación conocida como 63 Golden Tower, que permite a los visitantes ver hasta Incheon en días claros. La planta 59 incluye restaurantes internacionales llamados Walking in the Cloud, mientras que la planta 58 alberga restaurantes familiares llamados Touch the Sky. Los ascensores panorámicos equipados con ventanas permiten a sus pasajeros contemplar la megalópoli mientras suben o bajan de la plataforma de observación. Por la tarde, algunos ascensores están disponibles para parejas solas, llamados Love Elevators (Ascensores del Amor), que les proporcionan 1 minuto de subida exclusiva. Las plantas inferiores contienen un centro comercial interior con aproximadamente 90 tiendas, un teatro IMAX, y un gran acuario. Un Centro de convenciones y un vestíbulo funcional también se sitúan en el edificio.

63 Building fue incluido en los juegos de ordenador SimCity 3000 y SimCity 4, y apareció en la portada de SimCity 3000 Unlimited.

También aparece al fondo en uno de los escenarios del juego The King of Fighters 2002.

Historia

La construcción de 63 Building comenzó en febrero de 1980, en la cima del boom económico de Corea del Sur. Fue construido con un coste de 180 000 000 000 won y fue completado en mayo de 1985. En 2000, Hanwha Group renombró el edificio 63 City y se convirtió en parte del grupo en 2002.

Galería

Véase también
 Anexo:Rascacielos en Corea del Sur
 Anexo:Rascacielos más altos

Referencias

Enlaces externos

 Página web oficial en inglés
 63City: Seoul Convention Bureau

Arquitectura de 1985
Obras de Skidmore, Owings and Merrill
Rascacielos de Seúl
Rascacielos de Corea del Sur
Rascacielos entre 200 y 249 metros
Arquitectura de Corea del Sur del siglo XX
Rascacielos inaugurados en 1985

KLI 63 Building


ماسارو إيموتو  (ولد في 22 يوليو 1943-توفي 17 أكتوبر 2014) هو كاتب ياباني معروف بإدعاءاته المثيرة للجدل حيث يقول بأنه إذا تم توجيه كلام أو أفكار شخص ما إلى قطيرات ماء قبل تجمدها، فإن أشكال بلورات الماء ستكون إما جميلة أو بشعة اعتمادا على كلام أو أفكار ذلك الشخص ما إذا كانت إيجابية أو سلبية. إيموتو يقول أن هذا يمكن أن يحدث بإلصاق كلمات مكتوبة أو موسيقى أو صلوات إلى جانب وعاء ماء.

ألّف إيموتو العديد من الكتب حول الماء منذ عام 1999، من أشهرها أعماله المنشورة تحت مسمى رسائل من الماء.

سيرته
ولد إيموتو في يوكوهاما وتخرج من جامعة مدينة يوكوهاما بشهادة في العلاقات الدولية، وفي عام 1992 حصل على شهادة دكتوراه في الطب البديل من المعهد الدولي المفتوح للطب البديل في الهند، وهو معهد غير معترف به وغير معتمد.

عمل إيموتو كرئيس لمؤسسة «الماء من أجل الحياة» الدولية – منظمة غير ربحية مقرها في مدينة أوكلاهوما تأسست عام 2005.

إيموتو لديه ثلاثة أبناء ومتزوج من كازوكو إيموتو.

انتقادات لشخصه واعماله
في عام 2003، عرض عليه جيمس راندي علنا إعطاءه مبلغ مليون دولار إذا كان من الممكن الحصول على نفس نتائج دراساته وتجاربه عن طريق اثباتها بتجربة منفصلة، ولم يتم اثبات هذا بالتجربة حتى الآن.

في 2005، نشر كريستوفر سيتشفيلد من قسم العلم الطبيعي في فيرمونت بحثا قال فيه ان إيموتو يتاجر عن طريق ادعائاته، ويبيع قوارير ماء في موقعه بدعوى انها نقية وتحتوي على اشكال هندسية متناظرة، مما يشكك في صحة دعواه.

أعماله في بلورات الماء
تجارب ماسارو إيموتو على بلورات الماء كانت عبارة عن تعريض الماء في الزجاجات لكلمات أو صور أو موسيقى ثم تجميده وفحص النتائج الجمالية للبلورات الناتجة باستخدام التصوير الميكروسكوبي.

مؤلفاته
إيموتو باع مليونا نسخة من كتبه. من أهمها:
 رسائل من الماء، الكتاب الأول (يونيو 1999)، ISBN 4-939098-00-1
 رسائل من الماء، الكتاب الثاني (نوفمبر 2001)، ISBN 0-7881-2927-9
 الرسائل المخفية في الماء، ISBN 1-58270-162-8
 رسالة من الماء 3: أحبب نفسك (يناير 2006)، ISBN 1-4019-0899-3

مراجع

وصلات خارجية

 موقع ماسارو إيموتو الرسمي

أشخاص من يوكوهاما
تصوف كمي
علوم زائفة
كتاب وكاتبات يابانيون
متخصصون في ما وراء علم النفس
مواليد 1943
مواليد في يوكوهاما
ناشطون يابانيون
وفيات 2014
وفيات في يوكوهاما

ماسارو إيموتو


Svijet

Natjecanja

Svjetska natjecanja
 Od 28. veljače do 10. ožujka – Svjetsko prvenstvo u rukometu u Čehoslovačkoj: prvak Švedska
 Od 8. lipnja do 8. srpnja – Svjetsko prvenstvo u nogometu u Italiji: prvak SR Njemačka
 Od 8. do 19. kolovoza – Svjetsko prvenstvo u košarci u Argentini: prvak Jugoslavija
 Od 24. studenoga do 4. prosinca – Svjetsko prvenstvo u rukometu za žene u Južnoj Koreji: prvak SSSR

Kontinentska natjecanja

Europska natjecanja

Osnivanja

Rekordi

Nagrade

Ostali događaji

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Natjecanja

Timski športovi

Pojedinačni športovi

Osnivanja
 ŽNK Osijek, hrvatski nogometni klub

Rekordi

Nagrade

Ostali događaji

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Šport u 1990.


Riley Stearns, né le  à Austin (Texas), est un cinéaste américain.

Il est surtout connu pour avoir réalisé les films Faults et The Art of Self-Defense.

Biographie

Riley Stearns naît le 29 juin 1986 à Austin, au Texas, et grandit à Pflugerville, au Texas. Il fréquente l'Université du Texas à Austin, mais abandonne après avoir été refusé par le programme de cinéma.

Voulant initialement être musicien, Stearns s'implique dans le cinéma après avoir visité divers plateaux de cinéma et après avoir été conseillé sur le fait d'être scénariste par le réalisateur de Final Destination 3, James Wong.

Stearns travaille comme scénariste pour l'émission Tower Prep de Cartoon Network et pour les séries télévisées Mon meilleur ennemi (My Own Worst Enemy) et Bionic Woman. Son court métrage The Cub est présenté en première au Festival du film de Sundance 2013 et également est présenté par Vice Media.

Il sort son premier long métrage, Faults, en 2014. Il est ensuite repris dans la liste noire des meilleurs scripts non produits. de 2013 Stearns écrit et réalise un deuxième long métrage, The Art of Self-Defense, qui sort en 2019.

Vie privée
En 2010, Riley Stearns épouse l'actrice Mary Elizabeth Winstead, rencontrée lors d'une croisière océanique en 2002. Elle joue dans ses deux premiers courts métrages, avant de jouer dans son premier long métrage, Faults, en 2014.

Le couple se sépare en 2017 et divorce cette année-là.

Filmographie partielle

Récompenses et distinctions

Notes et références

Liens externes

Réalisateur américain
Scénariste américain
Naissance en juin 1986
Naissance à Austin (Texas)

Riley Stearns


İşkence, ister fiziksel olsun ister ruhsal, bir göz korkutma, caydırma, intikam alma, cezalandırma veya bilgi toplama amacı olarak bilinçli şekilde insanlara ağır acı çektirmekte kullanılan her türden faaliyetlerdir.

İtiraf almak amacıyla sorgulama taktiği olarak kullanımı günümüze dek en büyük kullanım alanı olmuştur. İşkence ayrıca bir baskı yöntemi olarak veya tehdit olarak algılanan toplulukları kontrol altına alma aracı olarak hükûmetlerce kullanılır. Tarih boyunca, din değiştirme veya politik yeniden-öğretim (re-education) amacıyla özellikle Orta Çağ Avrupası'nda sık sık kullanılmıştır.

İnsan Hakları Bildirgesi'nde belirtildiği üzere, işkence neredeyse evrensel olarak çok ciddi bir insan hakları ihlali olarak görülmektedir. Üçüncü ve Dördüncü Cenevre Sözleşmelerini imzalayan devletler, silahlı çatışma durumlarında korunan insanlara (düşman siviller ve savaş esirleri) işkence yapmayacağını beyan eder ve Birleşmiş Milletler'in İşkenceye Karşı Sözleşme'sini imzalayanlar hiç kimseye cezalandırmak, itiraf ya da bilgi almak, onlara ya da üçüncü şahıslara baskı yapmak amacıyla kasten acı ve ıstırap çektirmeyeceklerini belirtmektedir. Ancak Uluslararası Af Örgütü gibi kuruluşlar her üç ülkeden ikisinin ısrarla bu sözleşme ve bildirgelere riayet etmediğini bildirmektedir.

Günümüzdeki yasal durumu

10 Aralık 1948'de Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'ni kabul etti. Bu bildirgenin beşinci maddesi şöyle der: "Hiç kimse işkenceye maruz bırakılmamalı, kimseye zalimce, insanlık dışı ve aşağılayıcı muamele edilmemelidir".

O günden beri işkence kullanımının hukukî durumu, en önemli ikisi  İşkenceye Karşı BM Konvansiyonu ve Cenevre Sözleşmeleri olan birkaç uluslararası anlaşma tarafından düzenlenmektedir.

Birleşmiş Milletler: İşkenceye Karşı Komite
Ana Madde: Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Komite
Birleşmiş Milletler'in  İşkenceye Karşı Komite'si (İşkenceye ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışı veya Küçültücü Muamele veya Cezaya Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi, The United Nations Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, kısaca UNCAT) Haziran 1987 yılında göreve başladı. Konu ile en alakalıları ilk üç madde ile on altıncı maddenin ilk paragrafıdır:

Madde 1: İşkencenin Tanımı
1. Bu sözleşmenin amacı bakımından işkence, bir kimseye karşı, kendisinden itiraf almak veya üçüncü kişi hakkında bilgi edinmek, kendisinin veya üçüncü kişinin yaptığı veya yaptığından kuşkulanılan bir eylem nedeniyle cezalandırmak veya kendisini veya üçüncü kişiyi korkutmak veya zorlamak amacıyla veya ayrımcılığa dayanan herhangi bir sebeple, bir kamu görevlisi veya resmî sıfatla hareket eden bir başka kişi tarafından veya bu görevlinin veya kişinin teşviki veya rızası veya muvafakatiyle işlenen ve işlendiği kimseye fiziksel veya ruhsal olarak ağır acı veya ıstırap veren herhangi bir edimdir. Kanunî yaptırımlardan kaynaklanan veya yaptırımın doğasında bulunan veya bu yaptırımlarla rastlaşan acı veya ıstırap, işkence sayılmaz.
2. Bu madde, uygulama alanı daha geniş olan hükümlerin bulunduğu veya bulunabileceği uluslararası belge veya ulusal mevzuat hükümlerinin uygulanmasını önlemez.

Madde 2: İşkenceyi Önleme Yükümlülüğü ve İşkenceyi Haklı Gösterme Yasağı
1. Her bir Taraf Devlet, kendi egemenliği altındaki topraklarda işkence edimlerini önlemek için etkili yasal, idarî, yargısal veya diğer tedbirleri alır.
2. Her ne olursa olsun, savaş durumu, savaş tehdidi, iç siyasal huzursuzluk veya diğer olağanüstü hal gibi herhangi bir istisnaî durum, işkenceyi haklı göstermek için ileri sürülemez.
3. Bir amirin veya bir kamu makamının verdiği bir emir, işkenceyi haklı göstermek için ileri sürülemez.

Madde 3: İade Yasağı
1. Hiçbir Taraf Devlet, bir kimsenin diğer bir Devlette işkence tehlikesine maruz kalacağına inanmak için esaslı sebeplerin bulunması halinde, bu kimseyi sınır dışı edemez, geri gönderemez veya iade edemez.
2. Yetkili makamlar bu tür bir sebebin bulunup bulunmadığına karar vermek amacıyla, söz konusu Devlette insan haklarının ağır, açık veya kitlesel bir tarzda ihlalinin bulunup bulunmadığı da dahil, mümkün olduğu kadar her türlü hal ve şartı dikkate alırlar.

Madde 16: İşkenceye Varmayan Eylemler
1. Her bir Taraf Devlet, kendi egemenliği altındaki bir ülkede, birinci maddede tanımlanan işkenceye varmayan diğer zalimane, insanlık dışı veya onur kırıcı muamele veya ceza edimlerinin bir kamu görevlisi ve resmî sıfatla hareket eden bir diğer kimse tarafından veya bu kimsenin teşvîki veya rızası veya muvafakati ile işlenmesini önlemeyi taahhüt eder. Sözleşmenin özellikle 10, 11, 12 ve 13. maddelerinde yer alan yükümlülükler, işkence sözcüğü yerine diğer zalimane, insanlık dışı veya onur kırıcı bir muamele veya ceza terimleri konarak uygulanır.

Burada üzerinde durulması gereken birkaç nokta bulunuyor:

 Madde 1: İşkence "ağır acı veya ıstırap veren herhangi bir fiil" olarak tanımlanmıştır, yani acı ve ıstırabın dereceleri vardır ve belli bir seviyenin altında uygulandığında eylem işkence olarak tanımlanmaz. Uluslararası hukukta bu konu ile ilgili tartışmalar özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarından etkilenmiştir. AİHM ve konu ile daha ayrıntılı bilgi için Diğer Sözleşmeler bölümüne bakınız.
 Madde 2: Eğer bir devlet anlaşmayı hiç kuşku duymadan imzalamışsa, o zaman sözleşmeden doğan sorumluluklarını bozmadan işkenceyi kullanmasını makul kılacak "herhangi bir istisnaî durum" da yok demektir. Bununla birlikte, güçlü bir ülkeye uygulanabilecek en güçlü yaptırım, sözleşmeden doğan sorumluluklarını yerine getirmediğini ilan eden açık bir kayıttır . Bazı belirli istisnaî durumlarda bu ülkelerin yönetimleri, kamuya yansıması durumunda makul bir mazeretle reddedebileceklerini düşündüklerinden, bunu kabullenilebilir bir risk olarak değerlendirebilirler; sonuçta "ağır" kelimesinin tanımı yoruma açıktır.
 Madde 16: "zalimce, insanlık dışı veya aşağılayıcı edimler"in önlenmesi zorunluluğunu içerir; ancak yalnızca "yönetimi altında bulunan tüm topraklarda". Yani bir devletin, kendi yönetiminde olmayan bölgelerde işkence harici zorlayıcı yöntemlerin kullanılmasına  göz yumması yasaklanmamıştır.

Şu an bu sözleşme dünyadaki ülkelerin yarısınca imzalanmış durumdadır.

Cenevre Sözleşmeleri
Dört Cenevre Sözleşmesi, düşman eline düşen kişilere koruma bahşeder. Bu sözleşmeler savaşı geleneksel haliyle, üniformalı insanların yine üniformalı ve kimliği açıkça belirgin düşmanlarla, sınırları açıkça belirli alanlarda çatıştıkları haliyle tasavvur eder. Bu nedenle insanları iki farklı gruba ayırırlar: savaşçılar ve olmayanlar (siviller). Varlıkları hukukî söylemde ima edilen, ancak kendilerine karşı takınılacak tavır sözleşmelerde işlenmeyen bir üçüncü grup daha vardır. Bunlar yasa dışı savaşçılardır; mesela casuslar, paralı askerler ve savaş kanunlarını -örneğin beyaz bayrak sallamasına rağmen düşmana ateş açarak- çiğneyen diğer savaşçılar. Savaşçılara ve sivillere sağlam bir koruma bahşedilirken, yasa dışı savaşçılara daha düşük seviyeli bir koruma sağlanır.

Üçüncü (CSIII) ve Dördüncü (CSIV) Cenevre Sözleşmeleri, çatışma kurbanlarına yönelik muamele ile en ilgili olanlardır. Benzer şekilde ifadelendirilmiş 3. maddelerinde iki sözleşme de belirtir ki, "uluslararası olmayan silahlı çatışmalar"da "silahlarını bırakan silahlı kuvvetler mensupları da dahil olmak üzere, husumette etkin bir şekilde rol almayan kişilere...bütün hallerde insanca muamele edilecektir." ve hiçbir şekilde "kişiye ve yaşama karşı şiddet, özellikle de her tür cinayet, sakatlama, zalimane muamele ve işkence" veya "kişisel onura karşı hakaret, özellikle de aşağılayıcı ve küçümseyici davranış" olmamalıdır.

CSIV bir uluslararası silahlı çatışma içinde bulunan çoğu sivili kapsar ve bunlara genellikle "Korunmuş Kişiler" der (böyle kabul edilmeyenler için hemen bundan sonraki muafiyetler bölümüne bakınız). Madde 32'de korunmuş kişiler, "cinayet, işkence,
fiziksel cezalandırma, sakatlama, tıbbî ve bilimsel deneylere...ayrıca ister sivillerce ister askerî yetkililerce uygulansın, diğer herhangi bir zulüm aracına" karşı korunma hakkına sahiptirler.

CSIII bir uluslararası silahlı çatışmada esir düşenlere yönelik muameleleri kapsar. Bilhassa madde 17 şunu belirtir: "Savaş esirleri üzerinde, hangi türde olursa olsun onlardan bilgi alabilmek adına ne fiziksel ya da ruhsal işkence, ne de başka herhangi bir baskı aracı kullanılabilir. Konuşmayı reddeden savaş esirleri tehdit, hakaret veya herhangi türden bir sakıncalı muameleye maruz bırakılmamalıdır". CSIII'teki Savaş Esirlerinin durumu hakkında, CSIV'teki "Korunmuş Kişiler"inkinden çok daha az muafiyet durumu vardır. Kişi, bir uluslararası silahlı çatışmada düşman savaşçısı ise otomatikman CSIII'ün korumasına sahip olur ve yasa dışı savaşçı olmadığı sürece bir Savaş Esiri olarak kabul edilir.

Belirtildiği gibi, yasa dışı savaşçılar CS altında daha az korumaya sahiptirler. Yasa dışı savaşçı olup olmadıklarına dair bir şüphe durumunda "bir ehil mahkemece durumlarına karar verilene kadar" bir Savaş Esiri olarak muamele görürler (CSIII madde 5). Dikkat edilmelidir ki ehil mahkeme kavramı tanımlanmamıştır ve tarafsızlığa dair bir gereklilik de şart koşulmamıştır. Eğer mahkeme yasa dışı savaşçı olduklarına hükmederse, CSIV hükmü altındaki bir "Korunmuş Kişi" olarak kabul edilmezler. Yine de buna rağmen CSIV tarafından bahşedilen belli bir korunmaya sahiptirler ve "kendilerine insanca davranılmalı ve bir savaş suçları davası durumunda, mevcut Sözleşmede belirtilen adil ve düzenli bir muhakeme hakkından yoksun bırakılmamalıdırlar" (CSIV madde 5).

Dördüncü Cenevre Sözleşmesi Muafiyetleri
Dördüncü Cenevre Sözleşmesi (CSIV) çok önemli bir muafiyet getirmektedir:
"Şayet ihtilâfa dahil bir Taraf kendi toprağında işbu Sözleşme ile himaye gören bir şahsın ferdî olarak devlet emniyetine zarar verecek faaliyette bulunduğundan haklı olarak şüphe etmek için ciddî sebeplere sahip olursa veya bu faaliyette bulunduğu sabit olursa bu şahıs, tatbik edildiği takdirde devletin emniyetine zarar getireceğinden işbu Sözleşme'nin bahşettiği hak ve imtiyazlar üzerinde hiçbir iddiada bulunamaz...Mamafih, bu hallerin her birinde, yukarki bentlerde zikredilen şahıslara insanî muamele yapılacak[tır]." (4. CS madde 5)

4. CS ile korunmayan başka iki grup daha vardır:
 Sözleşmeye bağlı olmayan bir Devletin vatandaşları Sözleşme tarafından korunmazlar.
 Savaşan bir devletin topraklarında bulunan, tarafsız bir devletin vatandaşları ile savaş-ortağı bir devletin vatandaşları, eline düştükleri devlet nezdinde kendi devletlerinin normal bir siyasi temsilciliği bulunduğu müddetçe, himaye görecek şahıslar olarak telakki edilmezler (madde 4). Neredeyse hemen her devletin diğer devletler nezdinde diplomatik bir tanınmışlığı bulunduğundan, çoğu tarafsız devletin vatandaşları, bir savaş bölgesinde iseler 4. Cenevre Sözleşmesi'nden hiçbir koruma bekleme hakkına sahip değillerdir.

ABD'nin Teröre Karşı Savaş 'ı gibi bir çatışmada birçok yasa dışı savaşçı, ya uyruklarından dolayı bu onlara esirgendiğinden (aşağı bölümlere bakınız), ya çok tehlikeli bulunmaları nedeniyle Madde 5 uygulamaya sokulabildiğinden ya da yasal savaşçı teriminin sözlük anlamına uymadıklarından (bir Taraf'ın silahlı kuvvetlerine mensup değillerdir, üniformaları yoktur, "uzak mesafeden ayırt edilebilecek sabit bir işaret" taşımazlar), Cenevre Sözleşmelerince bahşedilen korumadan yoksun bırakılmıştır.

Diğer sözleşmeler
Soğuk Savaş sırasında, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi olarak adlandırılan bir sözleşme imzalandı. Sözleşme'nin temeli İHEB'dir. Sözleşme'yi yorumlamak üzere bir mahkeme de oluşturulmuştur ve "İşkence yasağı" başlıklı 3. maddesi "Hiç kimse işkenceye, insanlıkdışı veya onur kırıcı muamele veya cezaya maruz bırakılamaz" hükmünü içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 1978 tarihinde "duyusal yoksunluk" içeren beş tekniğin işkence değil ama "insanlıkdışı ya da onur kırıcı muamele" olduğuna hükmetmiştir (Irland v. U.K.). Ayrıntılar için bkz. Accusations of use of torture by United Kingdom. Bu dava Birleşmiş Milletler İşkenceye Karşı Sözleşme'nin yürürlüğe girmesinden 9 yıl önceydi ve o tarihten bu yana Devletleri neyin işkenceyi oluşturduğu hakkında düşünmeye sevk etmiştir.

Uluslararası Medeni ve Siyasal Haklar Sözleşmesi  de işkence ve "zalimane, insanlıkdışı ve onur kırıcı muamele ve cezayı" açıkça yasaklamıştır.

Birleşmiş Milletler Mahpusların Islahı İçin Asgari Standart Kurallar  "disiplin cezası olarak, bedensel ceza, karanlık bir hücrede bırakarak cezalandırma ve bütün zalimane, insanlıkdışı ya da onur kırıcı cezaların bütünüyle yasaklandığını" belirtmektedir.

İşkence Karşıtı Sözleşmelerin Gözetimi
Bir Cenevre sözleşmesi imzacısı ile başka bir taraf arasındaki silahlı çatışma zamanlarında, Uluslararası Kızıl Haç Komitesi (International Committee of the Red Cross, ICRC) delegeleri imzacı tarafın, işkence kullanımı da dahil olmak üzere, Cenevre Sözleşmelerine uyup uymadığını gözlemler.

Resmî bir BM belgesi olan İstanbul Protokolü, işkencenin ve sonuçlarının belgelenmesine dair uluslararası ilk yönergeleri barındırır. Protokolün resmî bir Birleşmiş Milletler belgesi olarak kabulü 1999'da gerçekleşmiştir.

İşkencenin ve İnsanlık Dışı veya Aşağılayıcı Davranışların veya Cezalandırmaların Önlenmesine yönelik Avrupa Sözleşmesinin 1 nolu Maddesinde şart koşulduğu gibi, İşkencenin ve İnsanlık Dışı veya Aşağılayıcı Davranışların veya Cezalandırmaların Önlenmesi için Avrupa Komitesi (European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, EPT), "özgürlüğünden mahrum edilmiş kişilere karşı muameleleri inceleyecek ve, gerektirdiği takdirde, bunun gibi kimselerin işkence ya da aşağılayıcı davranış veya cezalandırılmalardan korunması amacını gözeterek, ziyaretlerde bulunacaktır".

Uluslararası Af Örgütü ve İşkencenin Önlenmesi Organizasyonu (the Association for the Prevention of Torture, APT)  gibi insan hakları kuruluşları, tüm dünyada işkence kullanımını durdurmak amacıyla yapılan çalışmalarda etkindirler ve işkence olaarak kabul ettikleri eylemler üzerine raporlar yayımlamaktadırlar.

Geçmişte işkence

İşkence pek çok ülke ve devlet tarafından uygulanmıştır. Örneğin Roma İmparatorluğu'nda bir kölenin ifadesi yalnızca işkence altında alınırsa kabul edilirdi, kölelerin kendi istekleri ile gerçeği söyleyebileceklerine güvenilemeyeceği varsayımına dayanılıyordu.

İlk ve Orta Çağ filozofları (örneğin Aristoteles ve Francis Bacon) adalet sisteminde dikkatli bir şekilde gözlemlenen işkence uygulamasının güvenilir destekçileri oldular.

Avrupa'nın hemen her yerinde orta ve yeni çağ mahkemeleri davalının suçuna ve toplumsal konumuna göre işkence yaptırmıştır. İşkence adalet sisteminde meşru görülürdü ve itiraf ettirmek, suç ortaklarının isimlerini almak gibi amaçlarla kullanılırdı. Sıklıkla idama mahkûm edilen davalılar suç ortaklarının kimliklerini açıklamaları için infazdan önce son bir kez işkenceye alınırlardı. Engizisyon mahkemelerinde işkence kullanımı 1252 yılından itibaren başlanmış ve 1816'da Katolik kilisesi tarafından yasaklanmıştır. Bu zaman aralığında güçlü kimseler kendi işkence odalarını kurmuşlar, toplumun aşağı kesiminden insanları sokaklardan kaçırarak icat ettikleri prosedürleri üzerlerinde uygulamışlar, hangi tekniklerin daha etkili ve vücudun hangi bölgelerinin daha duyarlı olduğunu dikkatli bir şekilde araştırarak uygulamalarını geliştirmişlerdir. (Anlatılanlar tam olarak kastedilmiştir.)

Orta Çağdan 18. yüzyıla değin işkence yasal soruşturmalar ve mahkemelerde itiraf ve ifade almada meşru olarak kullanılıyordu. Bazı seküler mahkemelerin dini olanlardan daha vahşi uygulamalarda bulunduğu görüldüyse de, Will ve Ariel Durant'ın "İnanç Çağı"nda belirttikleri gibi çoğunlukla en acımasız ve canice işkenceler hükümetler tarafından dikbaşlı mahkûmlar üzerinde değil, dindar rahipler tarafından "kafirler" üzerinde uygulanmıştır.

Örneğin İspanya'da Dominikan tarikatına mensup rahipler dehşetli bir şekilde yaratıcı işkenceciler olarak ün salmışlardı. İspanyol engizisyon mahkemesinin kurbanlarından pek çoğu

İşkenceye karşı bakış
İşkence sadece hümanistlerce ve etik açıdan eleştirilmemektedir. İşkence yolu ile edinilen kanıtların son derece güvenilmez olduğu bilinmektedir ve işkence kullanan kurumlar bu eylemleri yüzünden yozlaşma ve bozulma ile karşı karşıya kalmaktadırlar.

İşkencenin amacı bilgi toplamak olduğu kadar düşmanı baskıya almak ve/veya kişiyi psikolojik olarak çökertmektir. Etkileri yapıldıktan çok uzun süre sonra hala devam eder ve çoğu kurban işkencenin "bitmediğini" belirtmektedir. Psikolojik açıdan işkencenin analizi için İşkencenin psikolojik etkileri ana maddesine bakınız.

Masum insanların suçlanması

İşkencenin açıkça ortaya konulmuş diğer bir özelliği de istisnaları olmakla birlikte genel olarak kurbanların durumdan kurtulmak için her şeyi yapmayı ve söylemeyi göze almalarıdır. Kurban doğru olmayan itiraflarda bulunabilir ya da yeterli bilgisi olmamasına rağmen diğerlerini suça ortak gösterebilir, ki bu durumda onlar da işkence göreceklerdir. İşkence altında bilgi vermeyi reddeden insanlar nadir olarak görülürler.

Gizlilik/Aleniyet
Kültürlere göre değişmekle birlikte işkence bazen gizli ve sessizce (resmen reddedilir), bazen yarı-gizli (bilinir fakat hakkında konuşulmaz), bazen de alenen halk önünde (korku vermek ve mutlak itaati sağlamak için) uygulanmıştır.

Günümüzde işkence genel olarak kabul görmediğinden, kimi ülkelerdeki profesyonel işkenceciler daha az kanıt bırakmasından dolayı elektrik şoku, havasız bırakma, ısı, soğuk, ses, uykusuz bırakma gibi yöntemler kullanırlar; diğer birçok yöntem korkunç sakatlıklar ve ölüm getirmektedir. Bu durumda işkencenin kanıtlanması için şahitlerin tanıklık etmesi gerekmektedir.

İşkenceyle Ölüm
Ana Madde: İşkenceyle ölüm

İşkenceyle öldürme, bir birey ya da grubun sadistçe ve öldüresiye yaptığı işkence eylemi olarak tanımlanır. Bu tür işkence genellikle seri katiller tarafından uygulanır, kurbanlar sıklıkla kaçırılıp rehin alınarak ıssız ve izole bir yere götürüldükten sonra (uzun süre) ölene kadar işkence görürler.

Sivil toplulukları zaptetmek
Aracılığıyla elde edilen bilgi genellikle işe yaramaz olsa da işkence, devlet kontrolünü tatbik etmek adına, kitleleri korkuyla yıldırıp boyun eğdirmekte kullanılmıştır. Bu olgu, George Orwell'in ünlü kitabı Bin Dokuz Yüz Seksen Dört 'ün merkezî temasını oluşturur.

İşkence yöntemleri ve aletleri
Açıktır ki kadim zamanlardan beridir daha etkili ve mekanik olarak daha basit işkence teknikleri ve aletleri geliştirmek için büyük çaba ve hüner gösterilmiştir. Otoriteler dehalarını bu acı bilimine uygulayan insanların ileride bir gün yeteneklerini başka alanlarda kullanabileceği ihtimalini atlamamışlardır: örneğin Atina'lı Perillos yeni icat ettiği Pirinç Boğa'yı Agrigentum tiranı Phalaris'e sunduğu zaman derhal kendisi test etmek amacıyla içine atılmış fakat ölmeden çıkarılmıştır.

İşkence için komplike teçhizat gerekmez. pek çok teknikte hiç alet kullanılmaz, pek çoğu içinse zararsız görünen ev ve mutfak aletlerini doğaçlama kullanmak yeterlidir. Vahşi hayvanlara yedirmek (Antik çağlar), kazığa oturtmak (Orta Çağ) Tropik güneşin altında demir kutulara kapatmak (II. Dünya Savaşı, Asya) gibi yöntemler halihazırda bulunan eşyaların kullanımından fazlasını gerektirmeyenlere örnek gösterilebilir.

İşkence türleri
 Fiziksel işkence, azap vermek için fiziksel acıyı kullanır, ki bu da en bilinen işkence biçimidir.
 Psikolojik işkence, azap vermek için psikolojik acıyı kullanır ve daha az bilinir, çünkü etkileri çoğunlukla başkalarınca görülemez. Nesnesi konumundakinin zihinsel, duygusal ve psikolojik hallerinde acıya sebep olmak için fiziksel olmayan yöntemler kullanır. Nelerin psikolojik işkence oluşturduğuna dair uluslararası bir fikir birliği olmadığından, sıklıkla bunlara göz yumulur, inkâr edilir yahut başka türlü adlandırılır. Buna rağmen, kurbanı olanlarca işkencenin en salt biçimi olduğu söylenmiştir.
 Psikiyatrik işkence, siyasi, dinî ya da ailevî sebeplerle "akil" insanlara işkence etmek için psikiyatrik teşhisleri ve bunlara ilintili olarak yapılan tedavileri kullanır. Bu Sovyet Rusya'da siyasi esirlere karşı oldukça sık kullanılan bir yöntemdi. Daha yumuşak biçimleri ABD ordusunda -başka yönlerden akil olsa da- emirlere karşı gelen subaylara karşı uygulanmıştır. Bu tür "sorun çıkaran" üyelerden sakınan kimi dinî grupların da, sahte akıl hastalığı teşhisleri koyarak söz konusu üyeyi devamlı bir ayıplama altında tutmaya dayalı bir tür psikiyatrik işkence kullanmaya çabaladıkları olmuştur.
 Farmakolojik işkence, azap vermek ve işkencecinin amaçlarına boyun eğdirmek için kurban üzerinde psikotropik ve/veya diğer tür kimyasallar kullanır.
 Porno-işkence terimi, kurbanı videoya kaydedilen veya başkalarınca seyredilen bir ortamda açık cinsel ilişkiye zorlayarak, soruşturma, cezalandırma yahut tecavüz amaçlı olarak bilinçli fiziksel ve/veya zihinsel acıya maruz bırakma olarak tanımlanabilir. bkz. Porno İşkencenin İcadı (The Invention of Porno Torture)

Fiziksel İşkence Teknikleri
Bu kadar çok sayıda işkence aletinin ayaklar üzerinde kullanıma yönelik olması garip, hatta fetişistik  gibi görünebilirse de aslen oldukça mantıklı bir gelişmedir. Başarılı bir işkencenin en püf noktalarından biri, neredeyse süresiz olarak hayatî tehlike yaratmaksızın uzatılabilmesindedir, ki bu da en iyi, acıyı mümkün olduğunca beyin ve diğer yaşamsal organlardan uzakta tutmakla sağlanabilir. Vücudun bu iki ölçütü birden sağlayan tek kısmı ayaklardır.

 Göz dağlama
 Cezayir kancası
 Ağırlaştırılmış diş sökme
 Falaka
 Dövme ve fiziksel taciz
 Bağlama/bükme
 Işıkla körleştirme
 Kaynatarak öldürme
 Kemik kırma
 Dağlama
 Yakma/üzerinde sigara söndürme
 İğdiş etme
 Çocuk tecavüzü
 Boğma (elle)
 Boğma (suda)
 Kesme
 Çirkinleştirme
 Yaşlılara kötü muamele (fiziksel)
 Kırbaçlama
 Deri yüzme
 Ayak kızartma
 Ayak kırbaçlama
 Yemeye zorlama
 Cinsel sakatlama/zorla sünnet
 Keçi dili
 Saç yakma
 Dizden vurma
 Kol/parmak koparma
 Mancuerda
 Oksijensiz bırakma
 Peine forte et dure
 Picquet
 Dipçikle vurma
 Katran
 Tecavüz, Ensest ve diğer tür cinsel saldırılar
 Kafa derisi yüzme
 Scaphism - Böceklere yedirme
 Shabak yöntemi - İsrail'in Filistin'li esirlere uyguladığı, kişiyi öne eğik bir sandalyeye bağlayıp kafasına çuval geçirdikten sonra uyumasına izin verilmeyerek yüksek sesle müzik dinletme yöntemi
 Uykusuz bırakma
 Yüksek, tiz veya diğer türlü bir rahatsızlığa sahip nitelikte sese maruz bırakma
 Aç bırakma
 Filistin askısı
 Gıdıklama
 Dil kesme
 Suya sokup çıkarma

Elektrikle İşkence
İşkence veya sorgulamanın modern bir yöntemi vücuda elektrik şokları vermektir. Etkisini güçlendirmek için işkenceciler şokları meme uçları ya da cinsel organlara uygulayabilir, veya elektrodu ağza, anüse ya da vajinaya sokabilirler. Elektrikle işkencede kullanılan aletler pikana, parilla, yalıtılmamış kablolar, tıbbî mengeneler ve elle çalışan elektrikli aletleri içerir.

Psikolojik İşkence Yöntemleri
 Sahte idam
 Uzun süreli hücreye kapatılma
 Şantaj
 İşkence de dahil, gaddarlıkları izlemeye zorlanma
 İşkence de dahil, gaddarlık işlemeye zorlanma
 Cinsel suistimal izlemeye zorlanma
 Üzerine işenmek veya başka dışkılarla kaplanma
 İletişim kuramayacak şekilde tutulma
 Kişinin fobilerinden faydalanmak, mesela örümcek fobisi (araknofobi) olanları örümcek dolu bir odada bırakılma
 Kapalı alanlarda tutulma
 Uzun süreli uykusuz bırakılma
 Sert yüzeylerde uyumaya zorlanma
 Yapay yöntemlerle tamamen hissizleştirilme (sensory deprivation)
 Baskı altında dinini inkâr etmeye veya küfre zorlanma
 Irksal taciz
 Alıkonma şartları
 Kafa kazıtma (özellikle kadınlarda)
 Dışlanma
 Mecburi çalışma, zorla ağır fiziksel işlerde çalıştırma
 Gizli ensest
 Aile üyelerine karşı tehdit (şifahi ya da somut)
 Ayıplama ve umumi aşağılama, çıplak bırakılma.
 Devamlı bağırılma, şifahi taciz ve alay etme
 Oda değişikliğiyle oynama
 Zincire vurulma, kelepçeleme

Farmakolojik İşkence Yöntemleri
 Psikotropik ilaçların (mesela atropine,R015-4513) ağızdan veya damardan zorla alınımı dayatılabilir.
 İşkence kurbanları acıya ve iç organlarda hasara yol açan bazı kimyasalları ya da başka türden maddeleri (kırık cam, kaynar su veya sabun gibi) ağızdan yahut damardan almaya mecbur bırakılabilir.
 Rahatsızlık verici kimyasallar veya başka ürünler kişinin rektumuna ya da vajinasına zerk edilebilir, yahut dış cinsellik organları bunlara maruz bırakılabilir. Hindistan'da, zina suçu işleyen bazı kadınların vajinalarına kırmızı biber sokularak cezalandırıldığı rapor edilmiştir. Afrika savaşlarında da benzer yöntemlerin pek çok kereler kullanılmış olduğu biliniyor.
 Çok yüksek derişimli asit veya baz çözeltilerini koklatma.

İnfaz Yöntemleri ve İdam Cezası
Büyük derecede acı veren ya da sakatlayan ya da bu ihtimalleri barındırdan tüm idam yöntemleri işkence olarak görülür ve idam cezasını onaylayanlar tarafından birçok kişi tarafından kabul edilemez. bunların bir kısmı kısa süreli olarak uygulandığında ölümcül olmazlar.

 Yakarak öldürmek
 Dövmek
 Kafa kesmek
 Kan kaybından öldürmek
 Haşlayarak öldürmek
 Canlı gömmek
 Pirinç Boğa'da kızartmak
 Çarmıha germek
 Ezmek
 Kasıtlı olarak bir hastalık bulaştırmak
 Bağırsaklarını çıkarmak
 Parçalara ayırmak
 Boğmak
 Canlı olarak yedirmek (ör. vahşi hayvanlara)
 Elektrikli sandalye ile öldürmek
 Kurşuna dizmek
 Hayvan derisine sarmak
 Zorla intihar
 Boğazlamak
 Gaz odası ile öldürmek
 Giyotin ile öldürmek
 Asmak (kısa düşüşle ya da düşüşsüz)
 Canlı bomba/Canlı kalkan ilk olarak Ballyseedy'de esir tutulan Cumhuriyetçilere karşı İrlanda iç savaşı'nda kullanıldı
 Kazığa oturtmak
 İğneyle öldürme (neredeyse acısız olduğu kabul edilir ancak anestezi ilaçları kurbanı bilinçsiz tutmayı başaramazsa son derece acı vericidir; John Wayne Gacy olayında olduğu gibi)
 Ling che
 Zehirlemek
 Testere ile kesmek
 Dikenli fıçı
 Recm

İşkence aletleri
"İşkence yöntemi" ile "işkence aleti" arasındaki ayırıcı çizgi sıklıkla bulanıklaşır, özellikle de kullanılan aletle yöntemin ismi özdeşleşmişse.

 Boot
 Brank
 Brazen bull
 Breaking wheel
 Crocodile shears
 Foot press
 Foot screw
 Heretic's fork
 Instep borer
 Iron Maiden
 Jiá gùn
 Judas Chair
 Kia quen
 Mancuerda
 Pau de Arara
 Peace breaker's muzzle
 Pear
 Pear of Anguish
 Pillory
 Rack
 Scarpines
 Scavenger's daughter
 Scold's bridle
 Spanish boot
 Stocks
 Tablillas
 Tean zu
 Thumbscrew
 Toe breaker
 Tucker telephone
 Zánzhǐ

Ayrıca bakınız
 Ebu Garip Cezaevi işkenceleri
 Geliştirilmiş sorgulama teknikleri

Kaynakça

 Susan Sontag, "Regarding the Torture of Others: Notes on what has been done – and why – to prisoners, by Americans", New York Times Magazine, Sunday, May 23, 2004, 24-29, 42.alternative source
 Adam Hochschild, "What's in a Word? Torture" New York Times, Sunday, May 23, 2004, Week in Review. May 23 may go down as the day on which a number of commentators finally faced up to the practice of torture – on 60 Minutes the same evening, Andy Rooney echoed both Sontag and Hochschild. alternative source

Konuyla ilgili yayınlar
 Scott, George Ryley; İşkencenin Tarihi, Dost Kitabevi Yayınları, 2001. (ISBN: 975-8457-65-9)
 Foucault, Michel; Discipline and Punishment, trans. A. Sheridan. Vintage, 1977.
 Glasser, William; WARNING: Psychiatry Can be Dangerous to Your Health, (?), 2004.
 Miles, Steven H.; Oath Betrayed: Military Medicine And the War on Terror, Random House (June 27, 2006), hardcover, 224 pages, ISBN 140006578X
 Millet, Kate; The Politics of Cruelty: An Essay on the Literature of Political Imprisonment, W.W. Norton, 1994.
 Peters, Edward; Torture, Basil Blackwell, 1985.
 Stover, Eric, and Nightingale, Elena; The Breaking of Bodies and Minds: Torture, Psychiatric Abuse, and the Health Professions, W. H. Freeman, 1985.
 William Sampson; Confessions of an Innocent Man: Torture and Survival in a Saudi Prison, McClelland and Stewart Ltd (2005), hardcover, 419 pages, ISBN 0771079036
 Korovessis, Perikles; Sorgu, Belge Yayınları (Yunanistan, Albaylar Cuntası döneminde yapılan işkenceler)
 Alleg, Henri; Sorgu, Belge Yayınları (Cezayir, 1962 öncesinde Fransızlar tarafından Cezayir'de yapılan işkenceler)
 Thuan, Nguyen Duc; Direnme Savaşı, Oda Yayınları (Vietnam, Güney Vietnam'da Paulo Kondor adasında, Amerikalılar ve Diem Hükûmeti tarafından yapılan işkenceler)
 Ayaşlı, Yaşar; Adressiz Sorgular, Yurt Kitap Yayın (Türkiye, 1980 Askeri Darbesi sonrasında çeşitli şehirlerde yapılan işkenceler)
 Ayaşlı,Yaşar; "Yeraltında Beş Yıl", Yordam Kitap, 2011
 Yetkin, Fevzi ve Tanboğa, Mehmet; Dörtlerin Gecesi, Yurt Kitap Yayın (Türkiye, 1980 Askeri Darbesi sonrasında Diyarbakır Cezaevi'nde yapılan işkenceler)

Dış bağlantılar
 No More Torture - a 5 minute slideshow set to music with information on extraordinary rendition and torture used at Guantanamo Bay
 Break Them Down: Systematic Use of Psychological Torture by US Forces a report of Physicians for Human Rights
 Research on Washboarding
 Understanding Shame and Humiliation in Torture
 Medical Foundation for Care of Victims of Torture
 Everyone Is a Potential torturer , New Scientist, 25 November 2004, reporting on
 Fiske et al., SOCIAL PSYCHOLOGY: Why Ordinary People Torture Enemy Prisoners, Science 2004 306: 1482-1483
 The Truth About Torture  -  A defense of government torture.
 We Are All Torturers Now by Mark Danner New York Times, 6 January 2005 same article on Danner's website
 What Is Torture? An interactive primer on American interrogation  by Emily Bazelon, Phillip Carter, and Dahlia Lithwick, May 26, 2005 for Slate A Washingtonpost.Newsweek Interactive Company
 The Stain of Torture  by Burton J. Lee III, former presidential physician to George H.W. Bush, Washington Post July 1, 2005
 Torture is a Crime not a policy Cincinnati Post, November 4, 2005
 Torture and the Ayn Rand Institute
  Congressional Research Service (CRS) Reports regarding torture
 Torture is Now Virtuous? by Alexander S. Peak, also available in .pdf
 FSB Torture News  News and analysis about US torture
 Explaining Commitment: States and the Convention against Torture
 United Nations Convention Against Torture ratification map from WorldPolicy.org
 The Dark Art of Interrogation
 Photos of US Torture of Iraqi Prisoners At the Abu Ghraib Prison in Iraq
 Professor: Torture ineffective as intelligence-gathering tool

İşkence


Agrilus violacellus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Thomson, 1879.

Referências

violacellus

Agrilus violacellus


Wilhelm Christoforowicz Derfelden (en ruso, Вильгельм Христофорович Дерфельден) (1735-1819) fue un general ruso.

Las habilidades de Derfelden ya se habían demostrado durante la guerra ruso-turca de 1768-1774, pero se hizo famoso sobre todo durante la guerra ruso-turca de 1787-1792, donde combatió junto a Suvórov. En 1791, era comandante de un cuerpo que hizo frente a Lituania, y, durante la guerra ruso-polaca de 1792, era comandante de un cuerpo de Rusia que atacaba en Ucrania. En 1794, durante la Insurrección de Kościuszko, participó en el asalto de Praga. Después de la campaña en Polonia cae en desgracia Pablo I de Rusia y sólo volvió al servicio en 1799 cuando Constantino Pávlovich lo envió con una fuerza a Italia en contra de los revolucionarios franceses. Suvórov le dio el mando del cuerpo de 10.000 hombres. Aquí se distinguió durante la batalla de Novi y la marcha a través de los Alpes. Después de esta campaña, se retiró del servicio activo.

Enlaces externos
Дерфельден Вильгельм Христофорович

Generales de Rusia
Militares de Rusia del siglo XVIII

Wilhelm Derfelden


Şeyhhabil, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı halk arasında Şabil olarak geçer, ismini burada yaşayan ve türbesi bulunan dönemin alimi Şeyh Habil'den almıştır.

Coğrafya
Samsun iline 42 km, Çarşamba ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
Yerelnet

Çarşamba'nın mahalleleri

Şeyhhabil, Çarşamba


Emilio Frullani (født 1808 i Firenze, død 24. oktober 1879 sammesteds) var en italiensk digter.

Frullani studerede jura ved Pisas Universitet og fik en ansættelse under retsvæsenet; både 1849 og 1859 deltog han i de politiske bevægelser. Han kom så ind i parlamentet (1860) og desuden i Firenzes byråd, hvor han 1865 fik foranlediget det store Dante-jubilæum. Hans poesi er fin, elegisk og sjælfuld (for eksempel Le tre anime), under Ppåvirkning af de mange sorger, der kort tid efter hverandre ramte ham ved tab af hans nærmeste. Frullanis digtninge er udkomne som Versi (1863) og Nuovi Versi (1874). Desuden udgav han sammen med Gargani det litteraturhistoriske værk Della casa di Dante, relazione con documenti (2 bind, 1864-69).

Kilder

Litteraturhistorikere fra Italien
Digtere fra Italien
Faglitterære forfattere fra Italien
Italiensksprogede forfattere
Italienere i 1800-tallet
Personer fra Firenze

Emilio Frullani


O Campeonato Brasileiro Feminino Sub-20 de 2022 foi a quarta edição desta competição futebolística de categoria de base da modalidade feminina organizada pela Confederação Brasileira de Futebol (CBF).

Antecedentes
Em julho de 2019, a CBF anunciou a criação da primeira competição nacional de base feminina com o intuito de suprir uma lacuna da modalidade e atender as necessidades dos clubes brasileiros. Em 2021, a entidade anunciou uma reformulação nas faixas etárias das competições de base feminina para o ano seguinte, com o intuito de possibilitar a continuidade do processo de formação e desenvolvimento das jogadoras.

Formato e participantes
Em 23 de abril de 2022, a CBF divulgou o regulamento e a tabela detalhada do Brasileiro Sub-20. O torneio foi disputado em quatro fases, sendo as duas primeiras por pontos corridos e as duas últimas em partidas eliminatórias. Na primeira, as 24 agremiações foram divididas em seis grupos, pelos quais os integrantes disputaram jogos de turno e returno contra os adversários do próprio chaveamento. Após seis rodadas, os líderes de cada grupo e os dois melhores segundo colocados se classificaram para a segunda fase. Esta, por sua vez, manteve o mesmo sistema de disputa, mas somente com jogos de turno único. As quatro agremiações restantes protagonizaram as semifinais e os vencedores prosseguiram para a final. A cidade de Santana de Parnaíba serviu como sede das duas primeiras fases.

Primeira fase
Em 3 de maio, Cuiabá e São Paulo protagonizaram o primeiro jogo desta edição, vencido pelo clube paulistano por 13 a 0. O São Paulo, aliás, triunfou em todos os jogos e se classificou na liderança do grupo. Corinthians, Ferroviária, Flamengo, Grêmio e Santos também lideraram seus respectivos grupos. Já as duas últimas vagas ficaram com Internacional e Minas Brasília,  as duas melhores campanhas entre os segundos colocados.

Grupo A

Grupo B

Grupo C

Grupo D

Grupo E

Grupo F

Índice técnico

Segunda fase
O campeonato retornou em 23 de maio, quando Santos e São Paulo empataram sem gols. O Internacional foi o primeiro clube a garantir a classificação para as semifinais, após vencer o Flamengo na segunda rodada. Por sua vez, o Flamengo venceu o embate direto contra a Ferroviária. No outro grupo, Grêmio e São Paulo avançaram às semifinais.

Grupo G

Grupo H

Fases finais
As semifinais começaram a ser disputadas no dia 2 de junho, quando os dois confrontos foram realizados. O Flamengo tirou a invencibilidade do São Paulo; contudo, o adversário igualou o placar agregado e se classificou nas penalidades. No outro confronto, o Grenal, o Internacional não teve dificuldades para eliminar o rival.

Estatísticas

Artilharia

Ligações externas
 Página da competição no website oficial da Confederação Brasileira de Futebol.

Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino Sub-20
Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino de 2022
!Wikiconcurso Mulheres Brasileiras no Esporte (artigos)

Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino Sub-20 de 2022


Árni Jónsson getur átt við um:
 Árni Jónsson (ábóti)
 Árni Jónsson (þingmaður)

Árni Jónsson


Alexandra Shipp (n. 16 iulie 1991) este o actriță americană, cunoscută pentru rolurile din serialul House of Anubis, pentru rolul principal în filmul biografic de televiziune Aaliyah: Prințesa R&B, roluri în filme cum ar fi Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel, Switched at Birth și Drumline: A new Beat. și ca tânăra Storm în filmul X-Men: Apocalypse, apărut în 2016.

Copilăria
Alexandra Shipp a crescut în Phoenix, Arizona. Tatăl ei este afro-american, iar mama ei este de culoare albă. Shipp a jucat în piese de teatru de la o vârstă fragedă și și-a întâlnit managerul la 14 ani. Prima audiție a sa a fost pentru Nickelodeon. Shipp s-a mutat la Los Angeles la vârsta de 17 ani pentru a urma o carieră în actorie.

Filmografie
2019   Shaft                                                            ash                                    Filmare

Discografie

References

Legături externe

Nașteri în 1991
Actrițe americane din secolul al XXI-lea
Oameni în viață

Alexandra Shipp


El Palacio de Herberstein se encuentra en Estiria, Austria. Se asienta sobre una roca, en la barranca de Feistritz, y por lo tanto no es de acceso fácil. Al no ser visible desde fuera del barranco, estuvo naturalmente protegido contra los atacantes.

Las partes más antiguas de edificio están cerca de un zoológico que proviene del . El primer castillo pequeño llamado 'Herwigstein' (del nombre de Herwig de Krottendorf) llegó a ser un feudo de la familia Stubenberg. Otto von Hartenberg pudo liberar el castillo por un pago a los Stubenbergs y es considerado como el antepasado del palacio de Herberstein desde entonces.

En 1400 el castillo fue rodeado por una enorme muralla exterior, que incluía previamente la capilla gótica de Santa Catalina. La muralla fue ampliada en el  en varias ocasiones. A mediados de , el castillo fue transformado en un edificio de viviendas con elementos renacentistas y ensanchado para dar cabida a la numerosa prole. En el , se construyó la sala de banquetes y se remozó el profundo foso. En el , el 'Florentinerhof' fue construido según un modelo italiano , completándose a finales del siglo con la Capilla de San Jorge, la casa de los jardineros y la del administrador ('Maierhof').

En los siglos XVII y XVIII, alrededor de una quinta parte de Estiria estaba en manos de los Condes de Herberstein. El castillo sigue siendo propiedad de dicha familia y sirve como un centro residencial y administrativo.

La entrada al castillo incluye visitas guiada, acceso a los jardines históricos, el zoológico y el Museo Gironcoli, que cuenta con obras de artistas contemporáneos y austriacos como Bruno Gironcoli.

Véase también
 Palacio de Ambras
 Castillo de Bruck

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web con información sobre el castillo

Castillos de Austria
Edificios y estructuras de Estiria
Arquitectura de Austria del siglo XII

Palacio de Herberstein


A Organização das Nações Unidas para a Educação, a Ciência e a Cultura (UNESCO) propôs um plano de proteção aos bens culturais do mundo, através do Comité sobre a Proteção do Património Mundial Cultural e Natural, aprovado em 1972. Esta é uma lista do Patrimônio Mundial existente na Guatemala, especificamente classificada pela UNESCO e elaborada de acordo com dez principais critérios cujos pontos são julgados por especialistas na área. A Guatemala, país que abriga grande legado cultural maia e situado no limite setentrional da América Central, ratificou a convenção em 16 de janeiro de 1979, tornando seus locais históricos elegíveis para inclusão na lista.

Os sítios Antigua Guatemala e Parque Nacional de Tikal foram os primeiros locais da Guatemala incluídos na lista do Patrimônio Mundial da UNESCO por ocasião da 3ª Sessão do Comitè do Património Mundial, realizada em Luxor (Egito) em 1979. Desde a mais recente adesão à lista, a Guatemala totaliza 4 sítios classificados como Patrimônio da Humanidade, sendo 3 deles de classificação Cultural e 1 de classificação Mista.

Bens culturais e naturais
A Guatemala conta atualmente com os seguintes lugares declarados como Patrimônio da Humanidade pela UNESCO:

Lista Indicativa
Em adição aos sítios inscritos na Lista do Patrimônio Mundial, os Estados-membros podem manter uma lista de sítios que pretendam nomear para a Lista de Patrimônio Mundial, sendo somente aceitas as candidaturas de locais que já constarem desta lista. Desde 2012, a Guatemala possui 21 locais na sua Lista Indicativa.

Ligações externas

Cultura da Guatemala
Guatemala

Lista do Patrimônio Mundial na Guatemala


في الرياضيات، الهندسة الإسقاطية  هي دراسة الخصائص الهندسية الثابتة مع التحويلات المنظورية. بشكل شبيه للهندسة الأفينية والهندسة الإقليدية من الممكن تطوير الهندسة الإسقاطية من برنامج إيرلانغين، حيث تكون متحولة بالنسبة للتحويلات.

تم تطوير الهندسة الإسقاطية على أيدي جيرار ديسارغو وآخرين الذين قاموا بوضع مبادئ المنظور.

التاريخ
انظر ببس الرومي.

انظر أيضاً
 فيديريجو إنريك
 هندسة وصفية
 مستوي إسقاط
 إحداثيات متجانسة
 مبرهنة ديسارغو
 تسامت

مراجع

هندسة رياضية

هندسة إسقاطية


Fennec Shand est un personnage de . Chasseuse de prime, elle construit sa réputation aux débuts de l'Empire galactique. Quelques années après la chute de l'Empire, elle rejoint l'ancien chasseur de primes Boba Fett, qui cherche alors à prendre le contrôle de Tatooine.

Histoire

Sous l'Empire
Fennec Shand est notamment engagée par Nala Se afin de capturer la clone Omega et de la mettre en sécurité. Omega est alors accompagnée des clones défectueux du Bad Batch.

Fennec échoue alors à vaincre les clones. Ceux-ci cherchent ensuite à découvrir qui elle est et qui l'a engagée, sans réussir à le découvrir.

Quelque temps plus tard, le chasseur de primes Cad Bane réussit à capturer Omega pour le Premier Ministre de Kamino, Lama Su. Fennec, envoyée pour un objectif différent de celui de Cad, tente alors de lui récupérer la cible après s'être assurée que Cad ne pourrait récupérer sa prime due à la capture d'Omega. Un duel s'engage alors entre les deux chasseurs de primes. Les clones en profitent pour sauver Omega et s'enfuir. Alors Fennec, après avoir saboté le vaisseau de Cad pour l'empêcher de poursuivre directement la chasse, s'en va.

Progressivement, Fennec se forme une puissante renommée de chasseuse de primes d'envergure galactique, notamment en travaillant régulièrement pour les hutts. Elle ne poursuit alors que les primes pour lesquelles elle est le mieux payée. Toutefois, sa réputation se retrouve étroitement liée à celle de l'Empire galactique, et la chute de celui-ci l'amène à se retrouver hors-la-loi, puisque la Nouvelle République poursuit les anciens alliés de l'Empire.

Après l'Empire
Quelques années après la chute de l'Empire galactique, Fennec Shand est recherchée par Din Djarin à Tatooine. Finalement, le chasseur de primes Toro Calican tire sur Fennec. Laissée pour morte, elle est ensuite soignée par Boba Fett et voit  des parties de son corps remplacées par des prothèses cybernétiques. Elle décide alors de s'allier à Boba Fett.

Ensuite, Fennec et Boba réclament à Din l'armure mandalorienne de Boba. Une fois l'armure récupérée par son propriétaire, tous trois s'allient afin d'attaquer Moff Gideon, dirigeant d'un fragment de l'Empire galactique. Ils tentent alors de sauver Grogu des impériaux. Ensuite, Fennec accompagne Boba à Tatooine, où il prend le contrôle de ce qu'il reste de l'empire criminel de Jabba.

Peu après, ils capturent un assassin du . Ce dernier refuse de répondre à leurs questions, et Fennec propose alors de faire tomber l'assassin dans la fosse du rancor du palais. Effrayé, l'assassin fournit l'identité de celui qui l'a engagé, avant de se rendre compte que la fosse est vide et qu'il a été piégé par la stratégie de Fennec. Fennec reste aux côtés de Boba durant tout le conflit contre le Syndicat des Pykes et tue personnellement le Chef des Pykes présent sur Tatooine, le maire corrompu de Mos Espa ainsi que les trois chefs de la pègre qui s'étaient alliés à eux.

Concept et création
Le nom du personnage de Fennec Shand vient de celui d'un animal, le fennec. Il est choisi pour l'image qu'il donne du personnage. L'actrice Ming-Na Wen, qui interprète Fennec, a expliqué :

Plusieurs affiches publiées qui promeuvent la série télévisée Le Livre de Boba Fett mettent en avant le personnage de Fennec Shand avec son équipement de chasseur de primes, laissant comprendre un rôle plus important de Fennec dans cette séries que dans The Mandalorian et The Bad Batch.

Accueil
Selon le site Internet Screen Rant, l'apparition du personnage de Fennec dans The Bad Batch a agréablement surpris les fans. En outre, le site, reliant chacun des personnages notables de la série à leur réplique la plus représentative, considère que la phrase prononcée par Fennec qui résume le mieux son caractère, du moins avant les événements de The Mandalorian, est .

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Articles connexes

Liens externes
  Star Wars

Personnage des œuvres dérivées de Star Wars
Personnage de fiction créé en 2019
Chasseur de primes de fiction
Mercenaire de fiction
Tueur à gages de fiction
Cyborg de fiction

Fennec Shand


An Habenaria bantamensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Habenaria bantamensis in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Jawa. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria bantamensis


Zoe Anghel Stanca (20 februarie 1920, Cluj-Napoca - 3 martie 2015, Snagov) a fost o actriță și  regizoare română.

Biografie

Filmografie
 Afacerea Protar (1956)
 Vacanță la mare (1963)
 Amintiri din copilărie (1965) - mătușa Măriuca
 Steaua fără nume (1966)
 Răpirea fecioarelor (1968)
 Tinerețe fără bătrînețe (1969)
 Învingătorul (1981)
 Saltimbancii (1981)
 Un saltimbanc la Polul Nord (1982)

Teatru
La 14 octombrie 1970 a regizat Harap alb la Teatrul Tineretului din Piatra Neamț.

A regizat la Teatrul de Stat din Oradea mai multe spectacole: Vis de dragoste (Vis de secătură) de Mircea Ștefănescu, Arta conversației de Ileana Vulpescu, Coborând dintr-o poveste de Valentin Avrigeanu, Intrigă și iubire de Friedrich Schiller, Pălăria florentină de Eugène Labiche, Noapte albă  de Mircea Bradu.

Note

Legături externe
http://www.imdb.com/name/nm1723120/
http://www.cinemagia.ro/actori/zoe-anghel-stanca-153391/
 http://www.teatrultineretuluint.ro/main/?s=Zoe+Anghel+Stanca

Nașteri în 1920
Decese în 2015
Regizori de teatru români
Actrițe române

Zoe Anghel Stanca


Ofkæling er óeðlilegt ástand þar sem er lækkað miðhitastig í heitu dýri og er ekki lengur hægt að tryggja rétt lífshitastig. Ofkæling er skilgreind sem líkamskjarnahiti undir 35,0 °C (95,0 °F) hjá mönnum. Einkenni eru háð hitastigi. Í vægri ofkælingu er skjálfti og andlegt rugl. Í meðallagi ofkælingu hættir skjálfti og ruglástand eykst. Í alvarlegri ofkælingu geta komið fram ofskynjanir þar sem einstaklingur fer úr fötunum, auk aukinnar hættu á að hjartað stöðvist.

Ofkæling hefur tvær megingerðir af orsökum.  Það gerist í klassískum stíl við útsetningu fyrir köldu veðri og köldu vatni.  Það getur einnig komið fram vegna hvers kyns ástands sem dregur úr varmaframleiðslu eða eykur varmatap. Ofkæling getur verið greind út frá einkennum einstaklings í nærveru áhættuþátta eða með því að mæla kjarnahita einstaklings.

Meðferð við vægri ofkælingu felur í sér heita drykki, hlý föt og hreyfingu. Hjá þeim sem eru með í meðallagi mikla ofkælingu er mælt með hitateppi og upphituðum vökva í bláæð. Fólk með miðlungsmikla eða alvarlega ofkælingu ætti að hreyfa varlega. Við alvarlega ofkælingu getur súrefnisgjöf utan líkama himnunnar (ECMO) eða hjarta- og lungahjáveitu verið gagnleg. Hjá þeim sem eru án púls er hjarta- og lungnaendurlífgun ábending ásamt ofangreindum ráðstöfunum.  Endurhitun er venjulega haldið áfram þar til hitastig einstaklings er hærra en 32 °C.

Ofkæling er orsök að minnsta kosti 1.500 dauðsfalla á ári í Bandaríkjunum. Hún er algengari hjá eldra fólki og körlum. Einn lægsti skjalfesti líkamshiti sem einstaklingur með ofkælingu hefur lifað af er 13,0 °C (55,4 °F) þegar 7 ára stúlka drukknaði næstum í Svíþjóð.

Í spendýrum og fuglum, er innri kjarnahiti sem er yfirleitt sem er hærri en umhverfið. Þau framleiða sjálf hita (thermogenesis) og nota orku sem er fengin úr eigin efnaskiptum.

Flokkun
Ofkæling er oft skilgreind sem líkamshiti undir 35,0 °C. Með þessari aðferð er henni skipt í alvarleikagráður miðað við kjarnahita.

Annað flokkunarkerfi, svissneska sviðsetningarkerfið, skiptir ofkælingu út frá einkennum sem koma fram sem er æskilegt þegar ekki er hægt að ákvarða nákvæman kjarnahita.

Venjulegur líkamshiti manna er oft gefinn upp sem 36,5–37,5 °C. Ofurhiti og hiti eru skilgreind sem hitastig sem er hærra en 37,5–38,3 °C.

Merki og einkenni
Einkenni og einkenni eru mismunandi eftir því hversu mikil ofkæling er og þeim má deila með þremur stigum alvarleika.  Ungbörn með ofkælingu geta fundið fyrir kulda þegar þau eru snert, með skærrauða húð og óvenjulegt orkuleysi. Fólk með ofkælingu getur virst fölt.

Heimildir

Heilsa

Ofkæling


An Eleocharis coloradoensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nathaniel Lord Britton, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Louis Gilly. An Eleocharis coloradoensis in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis coloradoensis


Zaštita prirode u Trećem Reichu odnosi se na politiku zaštite okoliša u nacističkoj Njemačkoj koja se provodila od 1933. do 1945. godine.

Početak datira 1933. godine koordinacijom organizacija za zaštitu okoliša, kao i zakonima donesenim 1933. i 1935. godine. (njem. Reichsnaturschutzgesetz, RNG).  Godine 1936. ta su područja stavljena pod nadzor ministarstva za šumarstvo Reicha na čelu s Hermannom Göringom.

Vidi još

 Zaštita životinja u Trećem Reichu

Izvori

Zaštita okoliša
Nacizam

Zaštita prirode u Trećem Reichu


Rudolf Karl Pfeffer (Beč, 6. ožujka 1864. – Beč, 24. rujna 1940.) je bio austrougarski podmaršal i vojni zapovjednik. Tijekom Prvog svjetskog rata obnašao je dužnost načelnika stožera 3. armije, te je zapovijedao 51. landverskom pješačkom brigadom i 4. pješačkom divizijom na Istočnom i Talijanskom bojištu.

Vojna karijera
Rudolf Pfeffer je rođen 6. ožujka 1864. u Beču. Pohađa Tehničku akademiju u Beču, nakon čega s činom poručnika služi u 15. lovačkoj pješačkoj bojnoj. Od 1888. pohađa Ratnu školu u Beču koju završava 1890. godine. Potom s činom natporučnika obnaša stožerne dužnosti u Osijeku, Sarajevu, Mostaru i Jaroslavu. Godine 1894. promaknut je u čin satnika, te raspoređen na službu u stožer XII. korpusa smještenog u Hermannstadtu. Od 1895. zapovijeda satnijom u 1. pukovniji Tirolskih carskih strijelaca u Innsbrucku. U Innsbrucku u razdoblju od 1897. do 1900. predaje u vojnoj školi. Od 1900. služi u XIV. korpusu smještenom u Innsbrucku, da bi od 1901. do 1906., te od 1909. do 1911. predavao taktiku u Ratnoj školi. Godine 1911. imenovan je zapovjenidkom 67. pješačke pukovnije sa sjedištem u Beču, nakon čega od 1912. vodi obavještajne tečajeve za časnike. U svibnju 1913. unaprijeđen je u čin general bojnika.

Prvi svjetski rat
Na početku Prvog svjetskog rata Pfeffer je imenovan načelnikom stožera 3. armije kojom je na Istočnom bojištu zapovijedao Rudolf von Brudermann. Navedenu dužnost međutim, obnaša manje od mjesec dana jer je tijekom Galicijske bitke, zajedno sa zapovjednikom 3. armije, smijenjen s položaja načelnika stožera 3. armije. Nakon toga tijekom rujna kratko zapovijeda 8. pješačkom brigadom da bi potom zbog bolesti bio povučen u pozadinu. Reaktiviran je početkom 1916. kada je imenovan zapovjednikom 51. landverske pješačke brigade. U srpnju postaje zapovjednikom 4. pješačke divizije s kojom sudjeluje u zaustavljanju Brusilovljeve ofenzive. Tijekom te bitke, u kolovozu, promaknut je u čin podmaršala. U listopadu 1917. s 4. pješačkom divizijom upućen je na Talijansko bojište gdje odmah po dolasku sudjeluje u Kobaridskoj ofenzivi. Na mjestu zapovjednika 4. pješačke divizije ostaje do svibnja 1918. kada je imenovan vojnim zapovjednikom Lemberga. Na toj dužnosti ostaje do kraja rata.

Poslije rata
Nakon završetka rata Pfeffer je s 1. siječnjem 1919. umirovljen. Preminuo je 24. rujna 1940. u 77. godini života u Beču.

Vanjske poveznice
     Rudolf Pfeffer na stranici Biographien.ac.at

Izvori

Austrougarski vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Rudolf Pfeffer


Nemaliineae, podred crvenih algi, dio reda Nemaliales

Opisan je 2016. godine a sastoji se od tri porodice s ukupno 15 vrsta.

Porodice
 Liagoropsidaceae S.-M.Lin, Rodríguez-Prieto & Huisman
 Nemaliaceae De Toni & Levi
 Yamadaellaceae S.-M.Lin, Rodríguez-Prieto & J.M.Huisman

Izvori

Nemaliales

Nemaliineae


John Caldwell Colt (1 de março de 1810 - 18 de novembro de 1842), irmão de Samuel Colt da fabricante arma de fogo Colt, era um comerciante de peles americano, guarda-livros, escriturário e assassino condenado. Ele serviu brevemente como fuzileiro naval dos EUA, forjando uma carta para obter baixa após três meses. Após inúmeros empreendimentos, tornou-se uma autoridade em contabilidade de partidas dobradas e publicou um livro didático sobre o assunto, que teve 45 edições e permaneceu em publicação contínua até 13 anos após sua morte.

Durante 1842, Colt foi condenado pelo assassinato de um impressor chamado Samuel Adams, a quem Colt devia dinheiro pela publicação de um livro de contabilidade. Colt matou Adams com um machado no ano anterior no que ele alegou ser legítima defesa, mas depois ocultou o crime descartando o corpo. Quando o corpo foi descoberto, Colt foi o primeiro suspeito. O julgamento tornou-se uma sensação no noticiário de Nova York por causa de seu nome de família, a maneira como o cadáver foi descartado e o comportamento um tanto arrogante de Colt no tribunal. Colt foi considerado culpado e condenado à forca em 1842, mas cometeu suicídio na manhã de sua execução.

Referências
Assassinos

John C. Colt


Nicholas Bernard James Adam Byrne, Jr. (født 9. oktober 1978 i Dublin) er en irsk sanger-sangskriver, radio- og tv-vært, danser og tidligere semi-professionel fodboldspiller, bedst kendt for at være medlem af det irske musikband Westlife; han var bandets ældste medlem.

Han repræsenterede Irland i Eurovision Song Contest 2016 i Stockholm med sangen "Sunlight", efter at RTÉ internt havde valgt ham. Han fik dog kun en 15. plads i semifinalen og kvalificerede sig dermed ikke for finalen.

Diskografi

Med Westlife
 1999 Westlife
 2000 Coast To Coast
 2001 World Of Our Own
 2003 Turnaround 2004 Allow Us To Be Frank 2005 Face To Face 2006 The Love Album 2007 Back Home 2009 Where we are 2010 Gravity''

Referencer

Eksterne henvisninger

Sangere fra Irland
Westlife
Irlands Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2016

Nicky Byrne


Alice Louise Walton (d. 7 Ocak 1949), Walmart'ın yönetim kurulu üyesi. Dünya'nın En Zenginleri listesinde 26.3 milyar dolar kişisel serveti ile 20. likten 16. lığa yükselmiştir.

Babası ve annesi
 Babası: Sam Walton
 Annesi: Helen Walton

Kardeşleri
 Samuel Robson Walton
 Jim Walton
 John Walton

1949 doğumlular
Arkansas doğumlular
Yaşayan insanlar
Amerikalı dolar milyarderleri
Walton ailesi

Alice Walton


El picoplano cabecigrís (Tolmomyias poliocephalus), también denominado pico chato corona gris (en Venezuela), pico-ancho corona gris (en Perú), picoancho coroniplomizo (en Ecuador) o picoplano diminuto (en Colombia), es una especie de ave paseriforme de la familia Tyrannidae perteneciente al género Tolmomyias. Es nativo del norte y este de América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye por la mayor parte de la cuenca del Amazonas y del escudo guayanés, en el sureste de Colombia, sur y este de Venezuela, Guyana, Surinam, Guayana Francesa, este de Ecuador, este de Perú, noroeste y noreste de Bolivia, la mayor parte de la Amazonia brasileña y una población disjunta en una faja costera del este de Brasil.

Esta especie es considerada bastante común en su hábitat natural: el estrato medio y el sub-dosel de selvas húmedas, por debajo de los 1000 m de altitud.

Descripción

El picoplano cabecigrís mide entre 12 y 13 cm de longitud. Tiene el dorso de color verde oliva amarillento, el píleo, nuca y subbigoreras grises. Tiene la lista loral y la garganta blancas. Sus partes inferiores son amarillentas con flacos oliva. Tiene las alas negras con barras amarillas.

Comportamiento
Frecuentemente acompaña bandos mixtos del dosel. Cuando posado, mantiene una postura bastante horizontal y algunas veces menea la cola.

Alimentación
Se alimenta de insectos.

Reproducción
Construye un nido en forma de bolsa a unos 25 m sobre el suelo, generalmente cerca de un nido de avispas. La hembra pone dos a tres huevos.

Vocalización

El canto es un declinante y algo chillado «fiuii?», dado en intervalos de un a dos segundos o en una serie corta.

Sistemática

Descripción original
La especie T. poliocephalus fue descrita por primera vez por el ornitólogo polaco Władysław Taczanowski en 1884 bajo el nombre científico Rhynchocyclus poliocephalus; su localidad tipo es: «Nauta, Loreto, Perú».

Etimología
El nombre genérico masculino «Tolmomyias» se compone de las palabras del griego «tolma, tolmēs» que significa 'coraje', 'audacia', y «muia, muias» que significa 'mosca'.; y el nombre de la especie «poliocephalus» se compone de las palabras del griego «polios»  que significa 'gris', y «kephalos» que significa 'de cabeza'.

Taxonomía
Los límites geográficos de las subespecies están pobremente definidos y las subespecie klagesi puede no ser válida; algunos autores la consideran un sinónimo de sclateri.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC)  y Clements Checklist/eBird se reconocen tres subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Tolmomyias poliocephalus poliocephalus (), 1884 – suroeste de Venezuela (sur de Amazonas), este y sureste de Colombia, este de Ecuador, este de Perú, y oeste de Brasil (oeste de Amazonas hacia el este hasta la margen derecha del bajo río Negro y Tefé).
 Tolmomyias poliocephalus klagesi (), 1906 – centro y este de Venezuela (norte de Amazonas, Bolívar, Delta Amacuro).
 Tolmomyias poliocephalus sclateri (), 1903 – las Guayanas a través del este de la Amazonia brasileña hasta el norte y centro de Bolivia; también una población aislada en el litoral este de Brasil (Pernambuco al sur hasta Espírito Santo).

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Tolmomyias poliocephalus en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de poliocephalus Tolmomyias poliocephalus en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de  bico-chato-da-copa Tolmomyias poliocephalus en Wikiaves.

Poliocephalus
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Władysław Taczanowski
Animales descritos en 1884

Tolmomyias poliocephalus


أوجيبوا أو تشيبيوا هي إحدى القبائل الهندية الكبيرة في أمريكا الشمالية من عرق ألغونكين، وكانوا يسكنون في المناطق قرب بحيرة هرون.

وشعب الأوجيبوا يدعو نفسه أنيشينابيغ أو العفويين والفرنسيون يسمونهم سولتورز  أي شعب الشلالات حيث التقوا بأول مجموعة في سو سان ماري، والحكايات المتوارثة تقول أنهم رحلوا من منطقة نهر سان لوران مع أوتاوا وبوتاواتومي وشكلت هذه القبائل حلفا دعي بحلف النيران الثلاثة، وعندما التقى بهم الأوروبيون حوالي العام 1640 كانوا يسكنون حول بحيرة سوبيريور وأحاطت بهم قبائل السيو والفوكس من الجنوب والغرب.

في القرن الثامن عشر استطاعوا أن يهزموا القبائل واحتلوا أغلب أرضهم، وكانوا متضامنين مع الفرنسيين ولكنهم حاربوا مع الإنكليز في حرب الاستقلال الأمريكية وحرب 1812 فتمكنوا من تحقيق سلام دائم مع البيض، وانقسمت قبائلهم لعشرة أقسام وهم يعيشون على صيد الحيوانات والسمك.

يملك شعب الوجيبوا العديد من الحكايات والأساطير والتي جمعها هنري سكولكرافت في كتابه ألجيك ريسيرشز علم 1839. ومنه وضع لونغفيلو قصيدته هاياواثا.

مراجع

وصلات خارجية
  المعاهدة بين هنود الأوتاوا، والتشيبيوا، والواياندوت والبوتاواتومي

أجيبوي
أمريكيون أصليون
الأمم الأولى
الأمم الأولى في ألبرتا
الأمم الأولى في أونتاريو
الأمم الأولى في ساسكاتشوان
الأمم الأولى في كيبك
الأمم الأولى في مانيتوبا
شبه جزيرة ميشيغان العليا
شعوب ألجونقويان
قبائل أمريكية أصلية
قبائل أمريكية أصلية في داكوتا الشمالية
قبائل أمريكية أصلية في مونتانا
قبائل أمريكية أصلية في ميشيغان
قبائل أمريكية أصلية في مينيسوتا
قبائل أمريكية أصلية في ويسكونسن
مجموعات عرقية في الولايات المتحدة

أجيبوي


1001 hemmeligheder for børn - og ikke for voksne er en dansk børnefilm fra 2010 med instruktion og manuskript af Frank Molino.

Handling
Siden tidernes morgen har børn skullet rydde op, lave lektier, lade være med at pille næse, tale pænt og finde sig i alt, hvad de voksne finder på. Men det behøver de slet ikke - takket være "1001 hemmeligheder for børn - og ikke for voksne". Charles vil gerne slippe for at skrive stil. Det kan han sagtens, han skal bare lige bygge Amalienborg af ispinde, få fingre i et kæmpe krydstogtskib og få adgang til det allerhemmeligste kontrolrum i hele Danmark...

Medvirkende
 Christian Zinckernagel - Charles
 Lars Hjortshøj - Læreren
 Uffe Rørbæk Madsen - Portvagt
 Lars Bjarke - Bodybuilder
 Søren Fauli - Fortæller Jens Zacho Boye - Dronningens stemme''

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2010
Børnefilm fra Danmark


Stanley Featherstonehaugh Ukridge ( ) is a fictional character in comedic stories by author P. G. Wodehouse. Ukridge appears in one novel and nineteen short stories.
Ukridge is a charismatic opportunist who will do anything to increase his capital—except, of course, work. The stories in which he appears generally involve his get-rich-quick schemes. Though Ukridge never achieved the popularity of the same author's Bertie Wooster and Jeeves, Wodehouse retained a certain fondness for him, his last appearance in a Wodehouse story being as late as 1966.  With completed new stories appearing over a span of 60 years, he is the longest-running of Wodehouse's characters, topping Jeeves and Wooster (1915–1974, or 59 years) and the denizens of Blandings Castle (1915–1969, or 54 years).

Inspiration

Robert Graves wrote that Wodehouse had based the character of Ukridge on Graves' brother Perceval, who was one of Wodehouse's personal friends.  Wodehouse himself, in a letter to Perceval, denies basing Ukridge on him; he says that Ukridge was based on a man named Craxton whom William Townend, Wodehouse's friend of school days, had described to Wodehouse, and, on another man Wodehouse knew, named Westbrook. According to biographer Robert McCrum, Ukridge was inspired partly by Townend's stories about his friend Carrington Craxton, and partly by Herbert Westbrook.

Fictional biography

Life

Ukridge's early years (as recounted in "Ukridge's Dog College") were not proud times; expelled from school (later revealed to be Wrykyn) for sneaking out at night to attend a local fair (he had the forethought to wear a false beard, but omitted to remove his school cap), he travelled the world in various capacities, visiting a wide number of countries and getting himself in trouble in almost all of them. It is mentioned in "Success Story" that he had once been part of a squad conducting a raid on an illegal gambling establishment in America, and that he had been involved in other raids in other locales "as a patron, as a waiter [and] as a washer of glasses."

At some point in his youth he was a schoolmaster at a private school, along with his friend Jeremy Garnet. His time in England seems to be mostly in a state of penury, although he has a wealthy aunt named Julia, who lives in the Wimbledon Common area and with whom he resides from time to time, generally upsetting by abusing her hospitality in some way.

In Love Among the Chickens, the events of which seem to occur some time after those of the shorts, Ukridge is married to Millie, a small young woman who is often described as looking like a little girl, but who is capable and cheerful despite her husband's frequent financial troubles. The events leading to their engagement are recounted in the short story "Ukridge Rounds a Nasty Corner".

Character

Standing around  tall, with large ears and a loud voice, Ukridge makes a striking figure, generally found wearing worn grey flannel trousers and a golf coat with a bright yellow Mackintosh over it; his collar is rarely properly attached to his shirt, and his pince-nez glasses are held in place with wire from a ginger beer bottle.  By way of contrast, he looks exceptionally smart in evening dress (generally borrowed without permission from his friend James "Corky" Corcoran, the narrator of most of the stories).

Ukridge has a fondness for whisky and cigars. He tends to address people as "laddie" or "old horse", and his favourite exclamations are "upon my Sam" and "it's a little hard", the latter summing up his view of the treatment life invariably seems to mete out to him, although he remains forever cheerful.  He always has some visionary scheme which will win him fame and fortune, but is hampered by lack of capital; in borrowing from friends he exhorts them to have "vision" and to maintain the "big, broad, flexible outlook".

Ukridge is forthright and opinionated, and likes to maintain a casual, informal atmosphere. Though rarely meaning to be rude, he often manages to offend those not used to his manner.  People are overwhelmed by his personality and are persuaded to give him credit regularly, but become less civil when they find their bills unpaid. He can more than hold his own in a bar-room scrap.

He does occasionally win people over, the ex-butler Bowles who owns his friend Jimmy Corcoran's apartment building being a quite mystifying case-in-point. Ukridge exhibits no snobbery, and is often pally with members of the lower orders, domestic staff, bookies, and chaps he meets in pubs. For a time Ukridge manages the boxer "Battling" Billson, whom he met at sea.

To those who count themselves his friends (foremost among them being Corcoran, who narrates the shorts, and Jeremy Garnet, narrator of Love Among the Chickens), Ukridge is a difficult and often exasperating companion, but one who is generally well-regarded. Corcoran has a lot of time for him, despite the ordeals he endures at his friend's hand, and their old schoolfellow George Tupper, a man of some wealth and distinction in the Foreign Office, has some faith in his schemes and is often generous with funds.

He is generally at loggerheads with his fearsomely proper novelist aunt, Julia Ukridge, who lives in a big house off Wimbledon Common, but has occasional periods of reconciliation, which end when he exploits his position in her house to start another scheme.

Appearances
He appears in the following stories:

 Love Among the Chickens (1906), a novel about Ukridge, revised in 1921
 All 10 stories in the omnibus Ukridge (1924) (also published as He Rather Enjoyed It)
 "Ukridge's Dog College"
 "Ukridge's Accident Syndicate"
 "The Debut of Battling Billson"
 "First Aid for Dora"
 "The Return of Battling Billson"
 "Ukridge Sees Her Through"
 "No Wedding Bells for Him"
 "The Long Arm of Looney Coote"
 "The Exit of Battling Billson"
 "Ukridge Rounds a Nasty Corner"
 "Ukridge and the Home from Home", "The Come-back of Battling Billson", and "The Level Business Head", which all appear in Lord Emsworth and Others (1937)
 "A Bit of Luck for Mabel", "Buttercup Day" and "Ukridge and the Old Stepper", collected in Eggs, Beans and Crumpets (1940)
 "Success Story" from the collection Nothing Serious (1950)
 "A Tithe for Charity" from A Few Quick Ones (1959)
 "Ukridge Starts a Bank Account" from Plum Pie (1966)

Adaptations

Four Ukridge stories were adapted for radio between January and April 1940, and broadcast on the BBC Home Service, with Malcolm Graeme as Ukridge. William Hutchison voiced Corky in the first two episodes, and Noel Dryden voiced Corky in the last two episodes.

In 1956, six Ukridge stories were adapted for radio for the BBC Light Programme, starring Michael Shepley as Stanley Ukridge and Hubert Gregg as Corcoran.

A 1959 BBC Light Programme radio drama titled "Battling Billson's Last Fight" starred Naunton Wayne as Stanley Ukridge, William Fox as Corky, and Trevor Martin as Battling Billson.

In 1968, the BBC made seven 30-minute adaptations of Ukridge's adventures as part of the television series The World of Wodehouse. He was played by Anton Rodgers, with Julian Holloway as Corky.

Six Ukridge stories were adapted for radio and aired on BBC Radio 4 between 1992 and 1993, dramatised by Julian Dutton and produced by Sarah Smith. Ukridge was played by Griff Rhys Jones, Corky by Robert Bathurst, and other members of the cast included Julian Dutton, Simon Godley, Adam Godley and Rebecca Front.

See also
 A complete list of Wodehouse's Ukridge stories

References

External links
 "Ukridge" (1968) on the BBC Comedy Guide site

P. G. Wodehouse characters
Literary characters introduced in 1906
Fictional British people
Fictional businesspeople
Male characters in literature

Stanley Featherstonehaugh Ukridge


Mohammad Sami (; born 24 February 1981) is a Pakistani cricket coach and former cricketer who played for the Pakistan national cricket team between 2001 and 2016.

Domestic career
Sami joined the Indian Cricket League following the tour of India in December 2007. He played for the Lahore Badshahs, a team composed entirely of Pakistani cricketers, during the Indian Cricket League's second Twenty20 tournament. His participation in the league meant that he, like many other Pakistan players, was banned from representing his country at both international level and domestic cricket in Pakistan.

Sami was bought by Islamabad United for US$50,000 in the Pakistan Super League. He finished the season as the 2nd highest wicket-taker for his team and 4th overall in the tournament with 12 wickets in 7 matches.
He was retained by Islamabad United in 2017 season again finishing the season as 2nd highest wicket-taker for his team. He is the second leading wicket-taker with 24 wickets in 16 matches.

In 2013, Sami was retained by the BPL team, Duronto Rajshahi to play as the main fast bowler, but cause of disagreements between PCB and BCB no Pakistani player (including Sami) was allowed to play in the BPL. This was a big loss for Duronto, because sami was the highest wicket-taker last season.

He was signed by Jamaica Tallawahs for the 2017 Caribbean Premier League. He was then picked by St Lucia Stars for the 2018 Caribbean Premier League.

He was the leading wicket-taker for Karachi Whites in the 2017–18 Quaid-e-Azam Trophy, with 28 dismissals in five matches.

In April 2018, he was named in Punjab's squad for the 2018 Pakistan Cup. In October 2018, he was named in the squad for the Rajshahi Kings team, following the draft for the 2018–19 Bangladesh Premier League. In March 2019, he was named in Punjab's squad for the 2019 Pakistan Cup.

International career

Golden years
Sami, initially named as the modern Malcolm Marshall by Imran Khan, made his Test cricket debut against New Zealand in 2001 by taking 8 wickets for 106 runs in the match, including five wickets in the second innings. This was a world record for the most wickets by a debutant. During his third Test match he achieved a hat-trick against Sri Lanka and in 2002 he took his second hat-trick in his career, against the West Indies during a One Day International match. This led to him becoming one of only a two bowlers in cricket (the other was Wasim Akram) to achieve this mark in both forms of the game. He also displayed excellent performances against Zimbabwe and New Zealand in 2003. On 1 December 2003, he achieved his best bowling figures in One Day International cricket by taking 5 wickets for 10 runs during a match. Earlier in April during that year in Sharjah in the United Arab Emirates, he had taken 4 wickets for 25 runs against Kenya during the match. Sami played his 50th One Day International match against India at Lahore in Pakistan on 24 March 2004.

He has also taken over 100 wickets in First-class cricket and in List A cricket.

Loss of form
Sami also earned the ignominy of bowling the longest over in One Day International cricket during the Asia Cup match against Bangladesh in 2004, when he bowled 17 balls in one over which consisted of seven wides and four no-balls. He is also the only bowler in Test cricket history to have over 50 wickets and a bowling average of 50.

After losing form and failing to achieve success for the Pakistan cricket team, the Pakistan Cricket Board and its national selectors replaced Sami for the One Day International series against England with fast bowler Mohammad Asif, however he was recalled for the series against South Africa in January and February in 2007. He was selected in the 15-man Pakistan squad for the 2007 Cricket World Cup, although he was named as one of five reserves. After teammates Shoaib Akhtar and Mohammad Asif were dropped from the World Cup squad, since neither of the two had been declared fit and they had not undergone official doping tests, Sami and Yasir Arafat were called up as replacements.

Comeback
In 2009–2010, he was recalled back to the Pakistan team and on 3 January 2010, during Pakistan's Test match series against Australia, he played at the Sydney Cricket Ground in Australia and took 3 wickets for 27 runs in the first innings of the second Test match. On 19 April he was selected in the Pakistan squad as a replacement for the injured fast bowler Umar Gul, in the 2010 ICC World Twenty20 cricket tournament to be held in the West Indies.

Sami was recalled and played against South Africa in the middle east in November 2010. In May 2012 Sami received another recall and was announced in the squad that toured Sri Lanka in June 2012, because of his amazing performances in the Bangladesh premier league (which included a hat trick and a 5-wicket haul). He bowled brilliantly in the 2nd T20I.

Following that, in the 1st ODI he bowled economically and with pace, which earned him a place in the 15-man squad to play the touring Australians and also the 2012 ICC World Twenty20. Sami was selected for these international tours, but didn't get to play an official game (he got to play two warm up matches), as Pakistan made it to the semi-finals, but lost to Sri-lanka.

In May 2015, Sami was selected for the T20I side that is going to play Zimbabwe in Lahore. This happened after impressive performances in the Faysal Bank T20I cup. Sami made comeback in the home series against Zimbabwe. In his comeback match, Mohammad Sami took three wickets for Pakistan. Sami has been included in Pakistan squad for the 2016 ICC World Twenty20 as a result of strong performances in the BPL, the PSL & the Asia Cup where he bowled accurately at more than 140 km/h on a consistent basis.

Bowling action
Sami has a quick arm action and he is regarded as one of the fastest bowlers in world cricket and has the ability to swing the cricket ball at high pace. He has unofficially bowled the fastest delivery in cricket when he clocked at 164 km/h (101.9 mph) during a One Day International match. However, it was revoked by cricket officials after it found faulty speed measurements on the speed meter. However, despite his speed, he has been in and out of the national side for several times. However he has received support from 2 former Pakistan captains Wasim Akram & Waqar Younis, who both saw Sami's speed and wicket taking ability as an important skill for the Pakistan team.

Coaching career
In September 2022, he was appointed bowling coach to the Mardan Warriors squad for the inaugural season of the Pakistan Junior League.

Cricket administration
In February 2023, he became a member of Haroon Rasheed's national selection committee.

See also
 List of Pakistan cricketers who have taken five-wicket hauls on Test debut

References

External links

1981 births
Living people
Pakistan One Day International cricketers
Pakistan Twenty20 International cricketers
Cricketers at the 2003 Cricket World Cup
Cricketers at the 2007 Cricket World Cup
Pakistan Test cricketers
Test cricket hat-trick takers
One Day International hat-trick takers
Karachi cricketers
Kent cricketers
Sussex cricketers
ICL Pakistan XI cricketers
Lahore Badshahs cricketers
National Bank of Pakistan cricketers
Pakistan Customs cricketers
Cricketers who have taken five wickets on Test debut
Pakistani cricketers
Cricketers from Karachi
Port Qasim Authority cricketers
Karachi Zebras cricketers
Karachi Dolphins cricketers
Khyber Pakhtunkhwa cricketers
Sindh cricketers
Karachi Blues cricketers
Karachi Whites cricketers
Islamabad United cricketers
Fortune Barishal cricketers
Rajshahi Royals cricketers
Saint Lucia Kings cricketers
Pakistani cricket coaches
Pakistan cricket team selectors
People from Karachi

Mohammad Sami