Giulio Pontedera (né le  à Vicence et mort le  à Lonigo) est un botaniste, entomologiste et philologue italien.

Biographie
Giulio Pontedera naquit à Vicence en 1688. Son oncle, grand amateur de botanique, lui inspira le goût de cette science et lui laissa en mourant un jardin des plantes. Il étudia la médecine et l'anatomie à Padoue sous le célèbre Morgagni et fit en même temps de si grands progrès dans la littérature ancienne, qu'ayant concouru pour les sujets de prix proposés par l'Académie des inscriptions et belles-lettres à Paris, il fut couronné trois fois. Après avoir pris ses degrés de docteur en médecine, il fit des excursions de botanique dans l'Italie cisalpine et rapporta de ses voyages deux cent soixante-douze plantes non encore observées. En 1719 sa réputation était déjà si bien établie, qu'on lui offrit la direction du jardin des plantes et la chaire de botanique à l'université de Padoue et l'on porta successivement son salaire de deux cents à quatorze cents florins. Il est vrai qu'il mettait un grand zèle dans l'enseignement et qu'il enrichissait sans cesse le jardin. Il avait un procédé pour conserver si bien les plantes, qu'il pouvait en hiver même les montrer à ses élèves sous leurs formes et avec leurs couleurs naturelles. Il disséquait très-habilement les tiges, les fleurs et les graines. Cependant, antagoniste du système sexuel de Linné, il s'en tenait aux genres établis par Tournefort. Il cultivait lui-même beaucoup de plantes dans sa terre de Lonigo, où il avait plus de soixante-dix variétés de céréales. Il y mourut le 3 septembre 1757, ne laissant qu'une fille de son mariage avec la fille du marquis Poleni.

Œuvres

Les ouvrages qu'il a publiés ont presque tous rapport à la botanique. Ce sont :

 Compendium tabularum botanicarum, in quo plantæ 272 ab eo in Italia nuper detectæ recensentur, Padoue, 1718. Pontedera prend à la tête de cet ouvrage le surnom de Pisan, parce que sa famille était originaire de Pise. L'ouvrage est terminé par une lettre au botaniste anglais Gherard.
 Anthologia, sive de floris natura libri 3, plurimis inventis, observationibusque ac æneis tabulis ornati, Padoue, 1720 ;
 Antiquitatum latinarum græcarumque enarrationes, præcipue ad veteris anni rationem attinentes, epistolis 68 comprehensæ, Padoue, 1740 ;
 Epistolæ ac dissertationes ; opus posthumum in duos tomos distributum, præfatione et notis auctum a Jos.-Ant. Bonato, Padoue, 1791, 2 vol. in-4°. À la tête de ce recueil posthume de lettres familières et de dissertations sur la botanique, l'agriculture, la philosophie et l'érudition classique, l'éditeur a placé la notice consacrée par Fabroni à Pontedera dans le douzième volume de ses Vitæ ltalorum. On trouve deux lettres de celui-ci sur le jardin des plantes de Padoue dans l'Histoire du gymnase de cette ville par Papadopoli, Venise, 1726 ; d'autres lettres sur diverses plantes dans le Catalogue des plantes du jardin de Pise, par Tilli, Florence, 1727 ; des observations de botanique dans les Nouvelles de la république des lettres, année 1751 ; une dissertation sur l'astronomie de Manilius et sur l'année céleste dans l'édition faite à Padoue, 1743, de l'Astronomicon Marci Manilii ; enfin Notæ et emendationes variæ in Catonem, Varronem, etc., ainsi que Epistolæ tres ad auctores Rei rusticæ pertinentes, dans l'édition que Gesner donna en 1735 des Scriptores Rei rusticæ veteres latini. Pontedera avait eu l'intention, de publier une édition de ces auteurs, et il avait fait collationner à cet effet les divers textes par Lagomarsini, professeur à Florence. Ce travail est conservé à la bibliothèque du Collège romain. Pontedera a laissé beaucoup d'ouvrages manuscrits dont Fabroni a donné le catalogue ; il s'y trouve une histoire du jardin botanique de Padoue. Linné lui a consacré le genre Pontederia, de la famille des narcisses, qui comprend des plantes des deux Indes.

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Botaniste italien du XVIIIe siècle
Naissance en mai 1688
Naissance à Vicence
Décès en septembre 1757
Décès en Vénétie
Décès à 69 ans

Giulio Pontedera


Kenneth II. Bratoubojica (škot. Coinneach mac Mhaoil Chaluim) (?, 932. - Fettercairn, 995.), kralj Albe, ujedinjenog kraljevstva Pikta i Škota, od 971. godine do smrti.

Bio je sin kralja Malcolma I. (943. – 954.) i brat kralja Dubha (962. – 967.). Prijestolje je nasljedio tek 971. godine, nakon što su Briti iz Srathclydea ubili kralja Culena, ali vlast nije učvrstio sve dok nije 977. godine ubio rivala Amlaíba, Culenova brata.

Njegovo ime spominje se 973. godine, među kraljevima koji su priznali vrhovništvo engleskog kralja Edgara I. (959. – 975.), nakon čega je od njega dobio Lothian, zemlju između rijeka Tweed i Forth, što je prvi spomen da se ime rijeke Tweed spominje kao granica između Engleske i Škotske.

Ubijen je 995. godine u uroti, a naslijedio ga je rođak, Konstantin III., Culenov sin.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Kenneth II. - Proleksis enciklopedija
 Kenneth II, kralj Škota i Pikta - Britannica Online
 Kralj Kenneth II. - undiscoveredscotland.co.uk
 Kralj Kenneth II. (971. – 995.) - britroyals.com

Škotski vladari
Alpini

Kenneth II.


Sürmeli, Mudurnu - Bolu ili Mudurnu ilçesine bağlı köy
 Sürmeli, Tuzluca - Iğdır ili Tuzlucailçesine bağlı köy
 Sürmeli, Bafra - Samsun ili Bafra ilçesine bağlı mahalle

Sürmeli


Richard Theodore Otcasek (March 23, 1944 – September 15, 2019), known as Ric Ocasek ( ), was an American musician, singer,  songwriter, record producer, and occasional actor. He was the primary vocalist, rhythm guitarist, songwriter, and frontman for the American new wave band The Cars. In addition to his work with The Cars, Ocasek recorded seven solo albums, and his song "Emotion in Motion" was a top 20 hit in the United States in 1986.

Ocasek also worked as a record producer for artists such as Motion City Soundtrack, Suicide, Bad Brains, Weezer, Nada Surf, Guided by Voices, and No Doubt. In 2018, Ocasek was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame as a member of The Cars.

Early life
Ocasek was born on March 23, 1944 and he is listed as six years old and living with his parents in Baltimore on the 1950 US census. His paternal side was of Czech descent. He grew up Catholic.

When he was 16 years old, his father moved the family back to the Otcasek hometown of Cleveland, Ohio, where his father worked as a systems analyst with NASA at the Lewis Research Center. He graduated from Maple Heights High School in 1963. Ocasek briefly attended Antioch College and Bowling Green State University, but dropped out to pursue a career in music.

Ocasek met future Cars bassist Benjamin Orr in Cleveland in 1965 after Ocasek saw Orr performing with his band the Grasshoppers on the Big 5 Show, a local musical variety program. He reconnected with Orr a few years later in Columbus, Ohio, and the two began performing in and booking bands together. They formed a band called ID Nirvana in 1968 and performed in and around Ohio State University.

Career

Early career
After performing in various bands in Columbus and Ann Arbor, Michigan, Ocasek and Orr relocated to Boston in the early 1970s. There they formed a Crosby, Stills and Nash-style folk rock band called Milkwood. They released one album, How's the Weather, on Paramount Records in early 1973 but it failed to chart. Future Cars keyboardist Greg Hawkes played on Milkwood's album. After Milkwood, Ocasek formed the group Richard and the Rabbits, which included Orr and Hawkes. Ocasek and Orr also performed as an acoustic duo during this period. Some of the songs they played became the early Cars songs. Later, Ocasek and Orr teamed up with guitarist Elliot Easton in the band Cap'n Swing. Cap'n Swing soon came to the attention of WBCN disc jockey Maxanne Sartori, who began playing songs from their demo tape on her show. After Cap'n Swing was rejected by several record labels, Ocasek got rid of the bass player and drummer and decided to form a band that better fit his style of writing. Orr took over on bass and David Robinson, best known for his career with the Modern Lovers, became the drummer. Hawkes returned to play keyboards and the band became "the Cars" in late 1976.

The Cars

Ocasek was a founding member of the Cars, recording numerous hit songs from 1978 to 1988. He played rhythm guitar and sang lead vocals for a majority of songs (bassist Benjamin Orr was lead vocalist on the remaining tracks). Ocasek was the oldest member of the band. After splitting writing duty with Orr in the 1970s, Ocasek became the principal songwriter of the band, and wrote nearly all of the Cars' material, sharing credit on only a few songs with bandmate Greg Hawkes as co-writer. In 2010, Ocasek reunited with the surviving original members of the Cars to record their first album in 24 years. The album, entitled Move Like This, was released on May 10, 2011. Not long after the album's release and its supporting tour, however, the Cars resumed their hiatus, and reunited once again in April 2018 for a performance at the ceremony of their induction into the Rock and Roll Hall of Fame.

Production
During his time with the Cars, Ocasek developed a reputation as a producer, and took this role for many up-and-coming bands of differing genres including Bad Brains' Rock for Light and Guided by Voices' Do the Collapse. His other production credits include Weezer's Blue Album and Green Album (both multi-platinum), Suicide, Romeo Void, Hole, Bebe Buell, No Doubt, Nada Surf, American folk-punk band Black 47, Bad Religion, Johnny Bravo, D Generation, the Wannadies, Possum Dixon, Martin Rev, Jonathan Richman, and the 2006 album by the Pink Spiders titled Teenage Graffiti. He also produced a portion of the third Motion City Soundtrack album, Even If It Kills Me. In 2014, Ocasek produced Everything Will Be Alright in the End, the ninth studio album by Weezer and his third collaboration with the band, and For All My Sisters, the sixth album by the Cribs.

Solo career
Ocasek released his first solo album in 1982. Beatitude is a somewhat more experimental variation of the Cars' new wave rock sound. On some tracks Ocasek played all of the instruments. Greg Hawkes also played on the album, as did Fuzzbee Morse from Richard and the Rabbits.  A more synthesizer-heavy follow-up, This Side of Paradise, was released in 1986; this featured Hawkes, Elliot Easton and Ben Orr. A No. 15 hit single, "Emotion in Motion", accompanied the album.

The Cars disbanded in 1988, and Ocasek disappeared from the public eye for a couple of years. He resurfaced in 1990 with his own album, Fireball Zone. One track, "Rockaway", enjoyed a brief stay on the charts, but his solo albums realized disappointing sales, especially compared to his success with the Cars. He subsequently released other solo works during the decade, including 1993's Quick Change World, 1996's Getchertiktz (a collaboration with Suicide's Alan Vega and Canadian poet Gillian McCain comprising only Beat poetry set to music, sound effects, etc.), and 1997's Billy Corgan-produced Troublizing (which Ocasek supported with a very brief tour, his first since leaving the Cars). In 2005 Ocasek released another album, Nexterday, to little fanfare, but it received positive reviews.

In other media
Ocasek wrote a book of poetry in 1993 titled Negative Theatre. It was at one time expected to be incorporated into an album and multimedia incarnation of the same name, but those plans were dropped abruptly. For many years Ocasek had a hobby of making drawings, photo collages, and mixed-media art works which, in 2009, were shown at a gallery in Columbus, Ohio, as an exhibition called "Teahead Scraps".

Ocasek had a cameo role as a beatnik painter in the John Waters film Hairspray (1988), and had a small part in the movie Made in Heaven (1987) in which he played a mechanic.

Ocasek stated in a 2005 interview in Rockline that he hated touring and was unlikely to do so again. He also stated he would not be reuniting with the Cars again, but gave the okay to his former bandmates to do so, with Todd Rundgren replacing him on vocals, using the name the New Cars.

On April 17, 2006, Ocasek appeared on The Colbert Report and volunteered to put Todd Rundgren "on notice". He appeared again on the July 26, 2006, episode to cheers from the audience as he volunteered to lead a commando mission to "rescue" Stephen Jr., the baby eagle at the San Francisco Zoo named after Stephen Colbert. He also appeared again on April 18, 2007, in order to support his wife during her appearance on the show, after remarks that she found Colbert "extremely attractive". He has been mentioned many times in other episodes as well. The Cars, with Ocasek, appeared on The Colbert Report on August 9, 2011, to promote their new album, Move Like This.

In 2012, Ocasek released Lyrics and Prose, a complete collection of lyrics from his solo and Cars' albums. The book also contains prose and poetry never set to music, as well as previously unpublished photographs and artwork.

Personal life
Ocasek and Cars co-founder Benjamin Orr were close friends who became estranged when the band broke up. The two reconciled prior to Orr's death in 2000. Their friendship was commemorated in the song "Silver", which Ocasek wrote in memory of Orr.

Ocasek was married three times. His first wife Constance divorced him in Ohio in 1971. In the same year he married Suzanne Otcasek, who uses the original spelling of Ocasek's name. They were married for 17 years. During filming of the music video for the Cars' song "Drive" in 1984, Ocasek met 19-year-old Czech-born supermodel Paulina Porizkova, while he was still married to Suzanne. Ocasek and Suzanne divorced in 1988. He and Porizkova were married on August 23, 1989 on Saint-Barthélemy island. In May 2018, Porizkova announced she and Ocasek had separated a year earlier.

Ocasek had six sons, two from each of his three marriages. His eldest son, Christopher (b. 1964), is a singer who formed the rock group Glamour Camp, which released one album in 1989, and appeared as a solo artist on the soundtrack to the film Pretty Woman (1990). His other children include Adam (b. 1970), Eron (b. 1973), Derek (b. 1981), Jonathan Raven (b. 1993), and Oliver (b. 1998).

Death
Ocasek was found dead on September 15, 2019, by his estranged wife, Paulina Porizkova, at his New York City townhouse, which they still shared following their separation in 2017. He had been recovering from surgery. The Chief Medical Examiner office reported that Ocasek died from natural causes. He suffered from both hypertensive heart and coronary artery disease.

Porizkova and Ocasek were still in the process of their divorce, but he had disinherited her in a new will, alleging that before his recent surgery she had abandoned him. He also disinherited two of his six sons (Chris and Adam), which required a surrogate court judge to rule on the veracity of the abandonment claims before the remaining estate could be divided.

In 2021, the dispute between Ocasek's estate and Porizkova was settled; Porizkova commenting "They gave me what is mine under New York state law, and we're done."

Misrepresentation of age
Upon Ocasek's death, his age was widely misreported as 70, not 75. In a 1979 interview with Rolling Stone soon after the Cars became popular, he claimed to be 29 rather than his true age of 34, and a false birth year of 1949 was subsequently listed in artist biographies from sources including the Rock and Roll Hall of Fame and Spotify. His New York City voter registration—which was available as public records but was based on voter-provided information that the New York City Board of Elections did not routinely verify—also listed a March 23, 1949, birth date. According to The New York Times, Ocasek never corrected his age and birth year in later interviews or press releases. The public release of the 1950 US census on 1-APR-2022 showing a six year old Richard T Otcasek living in Baltimore, Maryland with his parents is the oldest primary source government record that proves the birth year of 1944.

Discography

Solo albums
 Beatitude (1982) – US #28
 This Side of Paradise (1986) – US#31 AUS #24
 Fireball Zone (1991)
 Quick Change World (1993)
 Negative Theater (1993) (Europe only)
 Troublizing (1997)
 Nexterday (2005)

Spoken word albums
 Getchertiktz with Alan Vega and Gillian McCain (1996)

With the Cars

 The Cars (1978)
 Candy-O (1979)
 Panorama (1980)
 Shake It Up (1981)
 Heartbeat City (1984)
 Door to Door (1987)
 Move Like This (2011)

Solo singles

Guest appearances

Production credits
 Suicide – Suicide: Alan Vega and Martin Rev (1980)
 Ric Ocasek – Beatitude (1982)
 Romeo Void – Benefactor (1982)
 Bad Brains – Rock for Light (1983)
 Alan Vega – Saturn Strip (1983)
 The Cars – Heartbeat City (1984)
 Lloyd Cole and the Commotions – Rattlesnakes (1984; Remixed three songs for U.S. release)
 Ric Ocasek – This Side of Paradise (1986)
 The Cars – Door to Door (1987)
 Patty Smyth – "I Run Right Back" from Caddyshack II (1988)
 Suicide – A Way of Life (1988)
 Ric Ocasek – Fireball Zone (1991)
 Suicide – Why Be Blue (1992)
 Ric Ocasek – Quick Change World (1993)
 Ric Ocasek – Negative Theater (1993)
 Black 47 – Fire of Freedom (1993)
 Alan Vega – New Raceion (1993)
 Weezer – Weezer (Blue Album) (1994)
 Bad Brains – God of Love (1995)
 Bad Religion – The Gray Race (1996)
 Nada Surf – High/Low (1996)
 Ric Ocasek – Troublizing (1997)
 D Generation – No Lunch (1998)
 Jonathan Richman – I'm So Confused (1998)
 Possum Dixon – New Sheets (1998)
 Guided by Voices – Do the Collapse (1999)
 The Wannadies – Yeah (1999)
 Weezer – Weezer (Green Album) (2001)
 No Doubt – Rock Steady (2001; tracks "Don't Let Me Down" and "Platinum Blonde Life")
 Le Tigre – This Island (2004)
 Ric Ocasek – Nexterday (2005)
 Brazilian Girls – Talk to La Bomb (2006; track "Last Call")
 The Pink Spiders – Teenage Graffiti (2006)
 Motion City Soundtrack – Even If It Kills Me (2007; Five tracks)
 Shwayze – Let It Beat (2009; track "Crazy for You")
 Weezer – Everything Will Be Alright in the End (2014)
 The Cribs – For All My Sisters (2015)

Notes

References

External links

 Ric Ocasek VH1 artist page
 Ric Ocasek AOL artist page
 [ Ric Ocasek Billboard artist page]
 [ Ric Ocasek Allmusic artist page]

1944 births
2019 deaths
20th-century American guitarists
Age controversies
American male guitarists
American male singers
American new wave musicians
American people of Czech descent
American people of Irish descent
American people of Welsh descent
American people of German descent
American rock guitarists
American rock singers
Deaths from hypertension
Guitarists from Maryland
Record producers from Maryland
Male new wave singers
Singers from Baltimore
Rhythm guitarists
The Cars members
People from Gramercy Park
American tenors

Ric Ocasek


Zlatko Neumann (Pakrac, 4. ožujka 1900. – Zagreb, 9. siječnja 1969.), hrvatski arhitekt.

Rođen je u Pakracu gdje je završio pučku školu. Otac mu je bio Julius Neumann, općinski liječnik i ugledni član Židovske općine Pakrac.  Realnu gimnaziju upisuje u Zagrebu i pohađa od 1910. do 1918., nakon čega ide u Beč i upisuje Visoku tehničku školu na kojoj diplomira 1925. Od 1920. – 1922. pohađa arhitektonski seminar kod Adolfa Loosa, s kime je poslije i surađivao. Kad je Loos odselio u Pariz, Neumann je nastavio voditi njegov ured u Beču. 1925. vraća se u Kraljevinu Jugoslaviju na odsluženje vojnog roka. Od svibnja 1926. do lipnja 1927. godine bio je suradnik Adolfa Loosa u Parizu, gdje je surađivao na projektima za kuće Tristana Tzare i Josephine Baker. Nakon vojne vježbe nastanio se u Zagrebu krajem 1927. godine, gdje je surađivao s građevinskom tvrtkom ing.  Lea Neubergera od 1927. do 1932. Godine 1931. je stekao zvanje civilnog arhitekta a 1931. pokrenuo samostalnu projektantsku djelatnost. Drugi svjetski rat je na kratko prekinuo njegovu karijeru. Preživio je zatočeništvo u koncentracijskim logorima u  Njemačkoj i  Nizozemskoj, gdje je dospio zbog židovskog podrijetla, ali i kao ratni vojni zarobljenik Kraljevske jugoslavenske vojske. Nakon drugog svjetskog rata nastavlja s bogatom projektantskom djelatnošću pa je realizirao niz ostvarenja diljem Hrvatske, a obnašao je i čitav niz dužnosti. Radio je u Ministarstvu građevine Narodne Republike Hrvatske (1945. – 1946.), a od 1946. – 1954. vodio je atelijer u Zemaljskom građevno-projektnom zavodu (danas Arhitektonski projektni zavod). Od 1954. do 1963. godine bio je direktor vlastitog samostalnog arhitektonskog ureda Neuman (Neumann).

Zlatko Neumann začetnik je moderne u hrvatskoj arhitekturi. Autor je i koautor brojnih obiteljskih, stambeno-poslovnih i javnih zgrada, bolnica, škola, i industrijskih objekata. Sudjelovao na brojnim javnim natječajima i međunarodnim arhitektonskim izložbama u Parizu, Londonu i Berlinu. Njegov nastup u Parizu na Salon d'Automne 1926., gdje je izložio svoj idejni projekt Pantheona u Beogradu, za Hrvatsku je posebno značajan jer je to bila prva manifestacija hrvatske moderne na međunarodnoj razini. Bio je i poznat po uređenjima interijera po Loosovim načelima. Jedno od poznatijih djela je ugrađena kuća umjetnika Tristana Tzare u Parizu (1925. – 1926.) gdje je surađivao s Adolfom Loosom.

Izvori

Životopisi, Zagreb
Hrvatski arhitekti
Židovi u Hrvatskoj
Moderna arhitektura
Životopisi, Pakrac

Zlatko Neumann


Hüseyin Faruk Karadoğan, İstanbul Teknik Üniversitesi'nden 1966 yılında İnşaat Fakültesinden mezun oldu. Yüksek lisansını ve doktorasını yine İTÜ'de yapı statiği üzerine yaptı. İTÜ rektörlüğü görevini 06.08.2008 tarihine kadar sürdürmüştür. 2011 yılında da emekli olmuştur.

Dış bağlantılar
 Faruk Karadoğan

Türk mühendislik akademisyenleri
Türk profesörler
İstanbul Teknik Üniversitesi rektörleri
İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyeleri
Yaşayan insanlar
İstanbul Teknik Üniversitesinde öğrenim görenler
Mersin doğumlular
1944 doğumlular
İstanbul Teknik Üniversitesi rektör yardımcıları

Hüseyin Faruk Karadoğan


පල්මානික්කම් HO2
 ජීව වායුව HO°
 රසායනික සූත්‍රයක් කිසියම් නිශ්චිත සංයෝගයක අඩංගු සංඝටක මූලද්‍රව්‍ය නිරූපණය කරනු ලබන පහසු ආකාරයකි. මීට අමතරව රසායනික සූත්‍ර මඟින් රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක් සිදුවන ආකාරය ද කෙටියෙන් දැක්විය හැකිය. අණුක සංයෝග සඳහා  හඳුන්වන අණුක සූත්‍ර යනුවෙන්ද  මෙම අණුක සූත්‍ර මඟින් සංයෝගයක ඇති සංඝටක  මූලද්‍රව්‍ය එහි රසායනික සංකේත මඟින් හඳුන්වන අතර එහි අණුවක අඩංගු එක් එක් මුලද්‍රව්‍යයට අදාල පරමාණු සංඛ්‍යාව ද දක්වනු ලැබේ. කිසියම් සංයෝගයක එයට අදාල කිසියම් මූලද්‍රව්‍යයක පරමාණු එකකට වඩා සංඛ්‍යාවක්  අඩංගු වේ නම් එය අගය අදාල මූලද්‍රව්‍ය සංකේතයට පසුව යටකුරක් වශයෙන් දක්වනු ලැබේ. (19 වැනි සිය‍වසේ දී නම් මෙය උඩකුරක්  ලෙස දක්වන ලදී) අයනික හා අණුක නොවන අනෙක් ද්‍රව්‍යවල මෙම යටකුර මඟින් එහි අනුභවික සූත්‍රයේ ඇති මූලද්‍රව්‍යවල අනුපාත දක්වයි.

මෙම රසායනික සූත්‍ර ලිවීමේ ක්‍රමය හඳුන්වන ලද්දේ 19 වැනි සියවසේ විසූ ස්වීඩන් ජාතික රසානඥයෙකු වන ජෝසප් ජේකොබ් බර්සිලියස් මඟිනි.

පරමානු අනුක සූත්‍රය
උදාහරණයක් ලෙස, එක් කාබන් පරමාණුවකින් හා එයට බැඳුණු හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 4කින් සමන්විත වන මෙතේන්වලට පහත අණුක සූත්‍රය පවතින අතර:

 CH4 හෝ H4C

කාබන් පරමාණු 6කින්, හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 12 කින් හා ඔක්සිජන් පරමාණු 6කින් සමන්විත ග්ලූකෝස්වලට පහත අණුක සුත්‍රය පවතියි:

 C6H12O6.

රසායනික සූත්‍රයක් මඟින් රසායන ද්‍රව්‍යයක ඇති බන්ධනවල වර්ගය හා ඒවායේ අවකාශ ව්‍යාප්තිය දක්වන නමුත් එහි නිශ්චිත සමාවයවිකය කුමක් ද යන්න නොදක්වයි. උදාහරණයක් වශයෙන් එතේන් හි එකිනෙක සමඟ තනි බන්ධනයකින් සම්බන්ධ වූ කාබන් පරමාණු 2ක් ද එම එක් එක් කාබන් පරමාණුව හා සම්බන්ධ වූ හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 3ක් ද පවතියි. එහි රසායනික සූත්‍රය CH3CH3   ආකාරයට දැක්විය හැකිය. එතිලීන් හි කාබන් පරමාණු අතර පවතින්නේ ද්විත්ව බන්ධනයකි. (එක් එක් කාබන් පරමාණුවට හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 2ක් සම්බන්ධව ඇත) එම නිසා රසායනික සූත්‍රය CH2CH2 ආකාරයට දැක්විය හැකිය. ඒ අතරම එහි කාබන් පරමාණු අතර ද්විත්ව බන්ධනයක් පවතින බව නිසැක කරුණක් වන්නේ කාබන්හි සංයුජතාවය හතර නිසාය. කෙසේ නමුත් වඩා පැහැදිලි හා නිවැරදි ක්‍රමයක් වන්නේ H2C=CH2 ලෙස හෝ එතරම් සුලබ ආකාරයක් වන H2C::CH2 ආකාරයට ලිවීමයි. මෙහි ඇති රේඛා දෙක (හෝ තිත් යුගල දෙක) මඟින් නිරූපණය කරනු ලබන්නේ එය දෙපස ඇති පරමාණු ද්විත්ව බන්ධනයකින් සම්බන්ධ වන බවයි.

ත්‍රිත්ව බන්ධනයක් රේඛා හෝ තිත් යුගල තුනකින් නිරූපණය වන අතර කිසියම් ව්‍යාකූල බවක් පවතී නම් රේඛා හෝ තිත් යුගල එකක් මඟින් තනි බන්ධනයක් නිරූපණය කළ හැකිය.

කිසියම් අණුවක සමාන ක්‍රියාකාරී කාණ්ඩ එකකට වැඩි සංඛ්‍යාවක් පවතියි නම් එය (CH3)3CH ආකාරයට නිරූපණය කළ හැකිය. කෙසේ වෙතත් මේ මඟින් ඉහත පරමාණු වර්ග හා සංඛ්‍යාවන් ම යොදා ගනිමින් සෑදිය හැකි වෙනත් ව්‍යුහයන් ගෙන් වෙනස් වන ව්‍යුහයක් දක්වයි. (CH3)3CH සූත්‍රය මඟින් මාධ්‍ය කාබන් පරමාණුවක් හා එයට සම්බන්ධ වූ තවත් කාබන් පරමාණුවකින් සමන්විත කාබන් පරමාණු 3කින් සමන්විත දාමයන් දක්වයි. එහි ඇති අනෙක් බන්ධනවලට හයිඩ්‍රජන් පරමාණු සම්බන්ධ වී තිබිය යුතුය. කෙසේ නමුත් සමාන පරමාණු සංඛ්‍යාවක් (කාබන් පරමාණු 4 හා හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 10ක් C4H10) යොදා ගනිමින් සෘජු දාමයක් ද සෑදිය හැකිය. CH3CH2CH2CH3 but-2-ene නැමැති ඇල්කයිනයට CH3CH=CHCH3 සූත්‍රය මඟින් නොදැක්වෙන්න සමාවයවික දෙකක් පවතියි. මෙහි දී මෙතිල් කාණ්ඩ දෙක ද්විත්ව බන්ධනයෙන් එකම පැත්තේ පිහිටන බව (සිස් හෝ Z) හෝ දෙපස පිහිටන බව (ට්‍රාන්ස් හෝ E) වශයෙන් එහි සාපේක්ෂ පිහිටීම අමතරව සඳහන් කළ යුතුය.

බහු අවයවක

බහු අවයවකවලදී, එහි පුනරාවර්තී ඒකකය වඩා වරහන් යොදනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස CH3(CH2)50CH3 ලෙස විස්තර කෙරෙන, හයිඩ්‍රොකාබන අණුවක පුනරාවර්තී ඒකක 50ක් ඇත. මෙම පුනරාවර්තී ඒකක සංඛ්‍යාව නොදන්නා විට හෝ විචල්‍ය විට එය හැඟවීමට n  සංකේතය යොදනු ලැබේ. CH3(CH2)nCH3.

අයන

නිශ්චිත අයනයක ආරෝපණය එහි දකුණු පසින් යොදන උඩකුරක් මඟින් දක්වනු ලැබේ. උදාහරණ Na+, හෝ  Cu2+  ආරෝපිත අණුවක හෝ බහු පරමාණුක අයනයක ආරෝපණය ද ඉහත ආකාරයට ම දක්වනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස හයිඩ්‍රෝනියම් H3O+ හෝ සල්ෆේට් SO42-

වඩාත් සංකීර්ණ අයන සඳහා අයනික සූත්‍රය ආවරණය කිරීමට පහත පරිදි වරහන් [ ] යොදනු ලැබේ. [B12H12]2- වරහන්වලට ඇතුළතින් ( ) ආකාරයේ වරහන් මඟින් පුනවර්තී ඒකක පහත පරිදි දැක්විය හැකිය. [Co(NH3)6]3+ මෙහිදී (NH3)6 මඟින් අයනයෙහි NH3 කාණ්ඩ 6ක් අඩංගු වන බවත් [ ] වරහනට පිටතින් ඇති +3 මඟින් එම අයනයේ මුළු ආරෝපණය +3 බවත් දැක්වේ.

සමස්ථානික

සමස්ථානික සම්ප්‍රදායානුකූල රසායනියට වඩා සම්බන්ධ වන්නේ න්‍යෂ්ටික රසායනයට හෝ ස්ථායී සමස්ථානික රසායනයට වුවත්, විවිධ සමස්ථානික ඒවායේ වම් පස ලියන උඩකුරක් මඟින් රසායනික සමීකරණවලදී දක්වනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස විකිරණශීලී PO43- අඩංගු වන පොස්පේට් අයන 32PO43- ලෙස දක්වයි. ස්ථායී සමස්ථානික අනුපාත පිළිබඳ කරන අධ්‍යාපනය කදී 18O16O අණුව ද ඇතුළත් විය හැකිය.

සමහර අවස්ථාවලදී පරමාණුක ක්‍රමාංකය දැක්වීමට වම් පස යටකුරක් යොදා ගනු ලැබේ. උදාහරණයක් වශයෙන් ද්වි ඔක්සිජන් දැක්වීමට 8O2 ද, වඩාත් සුලභතම ද්වි ඔක්සිජන් සමස්ථානික ප්‍රභේදය දැක්වීමට 168O2 ද යොදා ගනු ලැබේ. මෙය වඩාත් වැදගත් වන්නේ න්‍යෂ්ටික ප්‍රතික්‍රියා ලියා ආරෝපණ තුලිත කිරීමේ දීය.

අනුභවික සූත්‍රය

රසායන විද්‍යාවේ දී ආනුභවික සුත්‍රය යනු සංයෝගයක අඩංගු එක් එක් වර්ගයේ පරමාණුවල සාපේක්ෂ අගයක් හෝ එහි අඩංගු මූලද්‍රව්‍යවල අනුපාතය දක්වන සරල ප්‍රකාශනයකි. CaCl2 වැනි අයනික සංයෝගය හා SiO2 වැනි මහා අණු සඳහා අනුභවික සූත්‍ර සම්මතයකි. ආනුභවික සූත්‍රය මඟින් සමාවයවිකතාවය, ව්‍යුහය හෝ සංයෝගයේ ඇති සත්‍ය පරමාණු සංඛ්‍යාව නිරූපණය නොකෙරේ. ආනුභවික යන පද මූලද්‍රව්‍ය විශ්ලේෂණ ක්‍රම වේදයකට සම්බන්ධ අතර මෙය විශලේෂණ රසායන විද්‍යාවේ දී කිසියම් පිරිසිදු රසායන ද්‍රව්‍යයක සාපේක්ෂව ප්‍රතිශත සංයුතිය නිර්ණය කිරීමට භාවිතා කෙරේ.

උදාහරණයක් වශයෙන් හෙක්සේන් සඳහා C6H14 නම් අණුක සූත්‍රයක් ඇති අතර ව්‍යුහමය වශයෙන් එය CH3CH2CH2CH2CH2CH3 වේ. මේ මඟින් එයට කාබන් පරමාණු 6ක් හා හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 14ක් ඇති දාම ව්‍යුහයක් ඇති බව හැඟවේ. කෙසේ වෙතත් හෙක්සේන් සඳහා ආනුභවික සුත්‍රය C3H7 වේ. ඒ ආකාරයටම හයිඩ්‍රජන් පෙරොක්සයිඩ් , H2O2 හි ආනුභවික සුත්‍රය HO වන අතර එමඟින් එහි සංඝටක මූලද්‍රව්‍ය වල 1:1 අනුපාතය පෙන්වයි.

සිර වූ පරමාණු

@ යන සංකේතය මඟින් කූඩුවක් / ජාලයක් තුළ සිරවූ , නමුත් රසායනිකව බන්ධනය නොවූ පරමාණු හෝ අණු නිරූපණය කරයි. මෙම සංකල්පය ජනප්‍රිය වූයේ 1990 කාලයේ දී ෆුලරීන් කූඩු/ ජාල සොයා ගැනීමත් සමඟය. උදාහරණයක් වශයෙන් ඒවා තුළ La වැනි පරමාණු සිර වී තිබිය හැකි අතර ඒවා La@C60 ලෙස හෝ La@C82 ලෙස ලියනු ලැබේ. ෆුලරින් නොවන උදාහරණයක් වන්නේ [As@Ni12As20]3- ය. මෙහිදී පරමාණු 32 කින් සැදුම්ලත් කූඩුවක් තුළ ද As පරමාණුවක් සිරගත වී ඇත.

ස්ටොයිකියෝමිතික නොවන සූත්‍ර

රසායනික සූත්‍ර බොහෝ විට බොහෝ විට යොදා ගනු ලබන්නේ පූර්ණ සංඛ්‍යාය. නමුත් කුඩා පූර්ණ සංඛ්‍යා මඟින් නිරූපණය කළ නොහැකි සංයෝග ශ්‍රේණියක් පවතින අතර ඒවා ස්ටොකියෝමිතික නොවන සංයෝග වේ. සූත්‍ර ලියනු ලබන්නේ දශම භාග උපයෝගී කර ගනිමිනි. උදා - Fe0.95O සමහර අවස්ථාවල සාමාන්‍යයෙන් 1ට අඩු x නැමැති අක්ෂරයක් විචල්‍ය කොටසක් ලෙස භාවිතා කරනු ලැබේ.
උදා- Fe1-xO

කාබනික සංයෝගවල පොදු ආකාර

නියත ඒකකයක් මඟින් එකිනෙකාගෙන් වෙනස් වන සංයෝග ශ්‍රේණියක් දැක්වීමට යෙදෙන රසායනික සූත්‍ර "පොදු සූත්‍ර" නම් වේ. එවන් ශ්‍රේණියක් සදෘශ ශ්‍රේණියක් ලෙස හැඳින්වෙන අතර එහි සාමාජිකයන් සදෘශයන් ලෙස හැඳින්වේ. හිල් ක්‍රමය යනු සූත්‍ර ලිවීමේ හා වර්ගීකරණයේ දී භාවිතා වන පොදු සම්මත ක්‍රමයකි.

හිල් ක්‍රමය

හිල් ක්‍රමය යනු  අණුවක කාබන් පරමාණු  සංඛ්‍යාව පළමුවෙන්ද,  හයිඩ්‍රජන් පරමාණු ගණන අනතුරුවද, අනෙකුත් සියළුම රසායනික මූලදුව්‍යයන් සංඛ්‍යාවන් ඉනික්බිතිව  අකාරාදියෙහි පිළිවෙලටද, විදහාපෑමෙන්  රසායනික සූත්‍රයන්  ලියාදැක්වීමේ ක්‍රමයකි.  සංයෝගයක කාබන් පරමාණු අඩංගු නොවූ විටෙක, හයිඩ්‍රජන් ඇතුළු සියළු මූල දව්‍යයන්, අකාරාදියෙහි පිළිවෙලට ලැයිස්තු ගත කෙරේ.මෙම නිර්ණායන ක්‍රමය නිසාවෙන් සංයෝගයන්  වර්ගීකරණය හා විපරම සෘජු ලෙසින් සිදු කිරීමට අවකාශ ලැබේ.

මෙයද බලන්න
 රසායනික සූත්‍රයන් අකාරාදිය
 රසායනික සූත්‍රයන් අකාරාදිය/ඒකාබද්ධ
 මූලද්‍රව්‍යය සංකේතය
 න්‍යෂ්ටික අංකනය
 ආවර්තිතා වගුව
 ව්‍යුහාත්මක සූත්‍රය

ආශ්‍රිත
රැල්ෆ් එස්. පෙට්රූචි, විලියම් එස්. හාවුඩ් සහ එෆ්. ජෙෆ්රි හරිං, ජෙනරල් කෙමිස්ට්‍රි, 8වන  වෙළුම (ප්‍රෙන්ටිස්-හෝල් 2002), පරිච්ඡේදය 3.

රසායනික නාමකරණය
රසායනික සූත්‍ර
අංකනය
රසායන විද්‍යාව

රසායනික සූත්‍ර


6376 Schamp este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6376 Schamp este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Carolyn S. Shoemaker și Eugene M. Shoemaker. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,58 ua, o excentricitate de 0,25 și o înclinație de 16,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1987
Centura de asteroizi

6376 Schamp


Laven steht für:

 Laven, eine Ortschaft in Niedersachsen, Deutschland
 Laven (Dänemark), eine Stadt in Dänemark
 Låven, eine Insel im Langesundsfjord, Provinz Vestfold, Norwegen
 Laven (Laos), ein zur Mon Khmer-Sprachgruppe gehörendes Volk in Laos

Laven ist der Familienname folgender Personen:
 Arnold Laven (1922–2009), US-amerikanischer Film- und Fernseh-Regisseur, Drehbuchautor und Produzent
 Oliver Laven (* 1968), deutscher Unternehmer, Manager, Moderator
 Paul Laven (1902–1979), deutscher Rundfunkjournalist und Schriftsteller
 Rolf Laven (* 1966), deutsch-österreichischer Bildhauer, Kunstpädagoge und Hochschullehrer

Laven (Begriffsklärung)


HAL 9000, (kısaca HAL) 1968 yılı yapımı, Arthur C. Clarke'ın Sentinel adlı öyküsünden uyarlanan ve yönetmenliğini Stanley Kubrick'in yönettiği ve yapımında katkı unsuru sağladığı 2001: Bir Uzay Destanı filmindeki bir süper bilgisayar. Serinin devam filmlerinde de kullanılmıştır.

Tam adı ile HAL 9000, filmdeki uzay aracının öğrenebilir yapay zekâya sahip bilgisayarıdır. Adı, "Heuristically programmed ALgorithmic computer" İngilizce sözcüklerinin baş harflerinden türetilmiştir. Ayrıca IBM ile HAL arasında da bir ilişkinin olduğu iddia edilmektedir. Alfabetik sıralamada IBM'deki harflerden birer önceki harfler kullanıldığında HAL ismine ulaşılır. Clarke'ın öyküsüne göre, 12 Ocak 1992 tarihinde çalışmaya başlayan HAL,  Urbana - İllinois'te Dr. Chandra tarafından yaratılmıştır. Filmde HAL 9000'i Kanadalı aktör Douglas Rain seslendirmiştir.

HAL 9000, konuşmaları anlayabilmekte, yüzleri tanıyabilmekte, bir insan gibi konuşabilmekte, dudak okuyabilmekte, mimikleri değerlendirebilmekte ve hatta sanat eserleri hakkında fikir bile yürütebilmektedir. HAL 9000 aynı zamanda iyi sayılabilecek bir satranç oyuncusudur, astronotlardan Frank Poole ile bu oyunu oynamıştır.

HAL 9000, kendisinin yetkisini bilinçli bir şekilde alma potansiyelini gördüğü astronotlardan Frank Pool'u kasten öldürmüş, daha sonra diğer astronot David Bowman tarafından ileri fonksiyonları etkisiz hâle getirilmiştir.

Erkek edebiyat karakterleri
Bilimkurgu filmi karakterleri
Kurgusal sanal asistanlar
Kurgusal bilgisayarlar
Kurgusal suikastçılar
Bir Uzay Destanı (seri)
Illinois doğumlu kurgusal karakterler
Kurgusal katliamcılar
1968'de tanıtılan film karakterleri

HAL 9000


Vajinit, vajina mukozasının enflamasyonudur ve genelde aşağıdaki üç kategoriye ayrılır:
 Hormonal vajinit doğum sonrası veya menopoz sonrası kadınlarda görülen atrofik vajiniti de kapsar. Vajina duvarlarının ince ve kuru olmasından kaynaklanır. Bazen ergenlik öncesi genç kızlarda da olabilir. Kaşınma, yanma ve acı olabilir. Vajinal dokunun incelmesi enfeksiyonlara yol açabilir.
 İrritan vajinit alerji yapan veya tahriş eden maddelerden kaynaklanır. Alerji nedeni prezervatif, spermatisit, sabun, parfüm, vajinal duş ve meni, ilaçlar nedeniyle olabilir. Sürtünme, kumaşlar, tampon veya kremler de tahrişe neden olabilir. Bunların neden olduğu enflamasyon vajinal akıntıya neden olabilir.
 Enfeksiyöz vajinit üreme yaşında kadınlardaki vajinitlerin %90'ını oluşturur. Bakteriyel enfeksiyon vajinitlerin en sık nedenidir. Genelde Candida albicans (bir mantar), Trichomonas vaginalis (bir protozoa) veya Gardnerella (bir bakteri) tarafından meydana gelir. Daha ender enfeksiyonlar bel soğukluğu, klamidya, mikoplazma, herpes, kampilobakter ve bazı parazitlerdir.
 Aerobik vajinit

Önemi

 Vajinit ilk başlangıçta zararsızdır, basit bir flora dengesizliği olarak kabul edilebilir. Ancak, eğer enfeksiyöz bir organizma ona neden olmuşsa (örneğin klamidya, gonore, diğer patojen  mikroorganizmalar), servikse, parametriyumlara, uterusa,  fallop tüplerine ve yumurtalıklara yayılabilir.
 Hamilelik sırasında olan enfeksiyonlar çocuğun erken ve düşük kilolu doğmasına neden olabilir, amniotik sıvıya bulaşarak, fetusta ciddi komplikasyonlaraneden olabilir.,
 Uzamış ve tekrarlayan  vajinal enfeksiyonlar; zaman içerisinde üst genital üreme yapılarınıda tutarak kronikleşmiş, İlerlemiş bir enfeksiyon  hasarına sekonder kısırlığa (infertiliteye) yol açabilir.

Belirtileri
Vajinitte genelde kaşınma ve yanma, batma olur, ayrıca akıntı da olabilir. Kızarma ve şişme daha ender olur. Bazı enfeksiyonlar cinsel ilişki ve işemeyi acılı yapabilirken  bazıları ise çok az bir belirti gösterebilir. Bazı enfeksiyonlar tedavi edilmedikleri takdirde ciddi komplikasyonlara yol açabilirler. Bu belirtilerin çeşitli nedenleri olabileceği için bir doktora danışılması gereklidir.

Görüntü genelde enfeksiyon etmenini tanımaya yararlı olabilir.
 Kandida Vajiniti. Kandidiyaz genelde beyaz, sulu peynir görünümlü bir akıntıya neden olur. Genital bölgede kızarma ve şişme olur. Kaşıntı belirgindir.
 Atrofik vajinit genelde kokusuz olur, hemen hemen hiç akıntı yoktur, vajina kuru, cinsel birleşme acılı olur. Bu belirtiler genelde menopoz sırası ve sonrasındaki hormon değişiklikleri yüzünden olur.
 Bakteriyel vajinit. Gardnerella genelde balık kokulu bir akıntıya neden olur. Akıntı beyaz, gri veya sarımsı olabilir. Kaşınma ve iritasyon olur ama cinsel birleşmede acı olmaz.
 Trikomonas vajiniti. Trichomonas vaginalis balık kokulu, yeşilimsi sarı, bol akıntıya neden olur, işemek ve cinsel birleşme acılı olur, dış genitallerde enflamasyon olur.
 'Herpes genelde enfeksiyon bir hafta sonra genital bölgede su kabarcıkları olarak görünür. Ağrı, bezelerin şişmesi ve ateş vardır. Kabarcıklar acılıdır, yaklaşık üç haftada iyileşirler.

Nedenleri
Üreme çağında kadınların vajinasının içi az derecede asittir (pH 3.8-4.2), bundan östrojen hormonu sorumludur . Östrojen hormonu laktobasillerin vajinal lümeni domine etmelerini sağlar vede laktobasillerin laktik asit üretimi ile vajinal asiditeyi laktobasiller sağlamaktadır. Vajinal epitel hücreleri laktik asit salgılamaktadır fakat bu asiditeyi sağlamaya yetecek düzeyde değildir. Bu epitel kaynaklı laktik asit vajhina içerisinde reperasyonu indüklemektedir. Bu asit ortam patojenin büyümesine engel olan güçlü bir bariyerdir, dolayısıyla Vajinanın normal florası asit ortamda büyüyebilen ve zararsız olan mikroorganizmalardan oluşur. Östrojemde kısmi veya tam azalma bu dengeyi patojenlerin vajinayı domine etmesine kayabilmektedir. Bunların arasına bulunan laktobasillerin salgıladığı hidrojen peroksit , vajina içerisine oksijen girdiğinde veya oksijen üreten mikroorganizmalar hakim olmaya başladığından laktobasiller tarafından, üretilir;  patojen olan bazı organizmaları öldürür. Genelde vajinanın asitliğinin azalmasına (yani pH'sinin yükselmesine) veya mikroorganizmalar arasındaki dengeyi bozabilecek başka durumlar (vajinal duş, irritasyon, vd.) enfeksiyon olasılığını artırır. Bunlar arasında hormonal değişiklikler (adet döneminde, hamilelikte, anormal vajinal kanamalar), doğum kontrol ilaçları ve gereçleri, vajinal ilaçlar, cinsel yolla bulaşan hastalıklar, cinsel ilişki ve östrojen eksikliği yapabilecek yoğun stres sayılabilir.

Bu bakterilerin miktarının azalması durumunda doğal olarak vajinada bulunan Gardnerella vaginalis, Mobiluncus türleri, Mycoplasma hominis ve/veya Peptostreptococcus türleri çoğalır ve bakteriyel vajinit meydana gelir. Bakteriyel vajinit, vajinitin başlıca nedenidir.

Candida albicans'ın neden olduğu mantar enfeksiyonları oldukça yaygındır. Deri ve bağırsak doğal florasının bir parçası olan C. albicans anormal durumlarda vajinaya yayılabilir. Çoğu vajinal florada diyabet gibi metabolik hastalıklarda kandidanın viabilitesi artmaktadır. Vajinadaki normal bakteriler mantarın büyümesine engel oldukları için antibiyotik kullanımı mantar enfeksiyonuna yol açabilir. Candida enfeksiyonu hamile, şişman ve diyabetli kadınlarda daha sık görilir. Bağışıklık yetmezliği durumlarında da (AIDS veya bazı ilaçların kullanımında) da mantar enfeksiyonunun gelişme olasılığı daha yüksektir. Oral seks yoluyla da Candida vajinaya yayılabilir.

Bazı vajinal enfeksiyonlar cinsel yolla aktarılır. Bunlar arasında klamidya enfeksiyonları, herpes, frengi, belsoğukluğu ve trikomoniyaz sayılabilir.

Diyabetli kadınlarda sıkça Candida vajiniti olur.

Tanı
Jinekolojik muayenedede vajinit kontrol etmek için pH değerine bakılır ve akıntı varsa ondan alınan bir örnek mikroskopla incelenir. Tanı mikroskop incelemesi ve akıntının kültürlenmesi ile olur:

Tedavi
Tedavi enfeksiyon etmeninin cinsine bağlıdır.

Bakteriyel vajinit antibiyotikle tedavi edilir. Vajinanın asitliğini artırıcı propionik asit melhemi bakteri büyümesini azaltır. Cinsel yolla geçmişse eşin de tedavisi gerekir. Sıkı ve nem tutan iç çamaşırlardan kaçınılmak gerekir.

Mantar enfeksiyonu antimantar ilaç kullanımı ile tedavi edilir. Bu ilaçlar genelde reçetesiz satılır. Ancak belirtilerin nedeni mantar değilse bu ilaçların kullanımı asıl tedaviyi geciktirmek ve komplikasyon riskini artırmaktan başka bir işe yaramaz. Tedavi sırasında cinsel ilişkiden kaçınılmalıdır.

Mantar enfeksiyonu riski yüksek olan kadınlar, (zayıf bağışıklığı olanlar, diyabetliler veya uzun süre boyunca antibiyotik almakta olanlar) enfeksiyonun geri gelmemesi için koruyucu olarak anti mantar almaları gerekebilir.

Mantar vajinitinde bildiğimiz ev yoğurdunun 5 mililitrelik enjektör aracılığıyla vajen içine 7 gün günde bir kez enjekte edilmesi, herhangi bir kimyasal ajan almadan %75 hastada iyileşme sağlayabilir. Bu tedavi özellikle gebeler için daha uygun gözükmektedir. (Enjektörü derinize batırmadan yapmalısınız.)

Trikomoniyaz için metronizadol kullanılır. Organizma, enfekte olmuş kadınların erkek eşlerinde de %80 oranında bulunur. Cinsel yolla bulaştığı için eşin de tedavisi gerekir.

Hormonal vajinit intravajinal östrojen ile vajina dokusunun güçlendirilmesi şeklinde olur.

İrritan vajinitin tedavisi iritasyonun nedenini bulup ondan kaçınmaktır.

Korunma
Trikomoniyaz ve diğer cinsel yolla bulaşan hastalıklar, prezervatif kullanımı ile engellenbilir.

Mantar nemli ortamda büyüdüğü için genital bölgenin kuru tutulması gerekir. Islak mayoyla oturulmamalı, pamuklu iç çamaşırı giymeli, giyinmeden evvel genital bölge iyice kurutulmalıdır.

Tuvalet temizliğinde bağırsakta bulunan bakteri ve mantarların vajinaya geçmemesi için önden arkaya doğru silinmeli.

Alerjik vajinitten sakınmak için kokulu, parfümlü tuvalet kağıdından, kokulu ve renkli sabundan, kokulu veya deodoran hijyenik bağları kullanılmamalı. Köpüklü banyo, hijyenik kadın spreyleri ve vajinal duşlar da kullanılmamalıdır.

Ayrıca bakınız

 Vajinal akıntı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 eMedicine  (İngilizce)
 PDRhealth  (İngilizce)
 University of Virginia Health System  (İngilizce)

Enfeksiyon hastalıkları
Kadın hastalıkları
Enflamasyonlar
Cinsel yolla bulaşan hastalıklar
Vajina

Vajinit


SM EVM (СМ ЭВМ, abbreviation of Система Малых ЭВМ—literally System of Mini Computers) are several types of Soviet and Comecon minicomputers produced from 1975 through the 1980s.

Most types of SM EVM are clones of DEC PDP-11 and VAX. SM-1 and SM-2 are clones of Hewlett-Packard minicomputers.

The common operating systems for the PDP-11 clones are translated versions of RSX-11 (ОС РВ) for the higher spec models and RT-11  (РАФОС, ФОДОС) for lower spec models. Also available for the high-end PDP-11 clones is MOS, a clone of UNIX.

See also
 SM-4
 SM-1420
 SM-1600
 SM-1710
 SM-1720

References

Computer-related introductions in 1975
Minicomputers
Soviet computer systems
PDP-11

SM EVM


Viața nu iartă este un film românesc din 1959 regizat de Iulian Mihu și Manole Marcus după un scenariu propriu inspirat din nuvelele "Moartea tânărului cu termen redus", "Întoarcerea tatălui din război" și "Câmpia de sânge a Mărășeștilor" ale lui Alexandru Sahia. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Ilie Duțu, Nicolae Praida și Marius Rucăreanu.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Ilie Duțu — Surdoiu, preot militar, decorat de mai multe ori în Primul Război Mondial și avansat la gradul de general de divizie, invalid de război, devenit ulterior paznicul mausoleului
 Nicolae Praida — Ștefan, secretar de redacție al unui ziar bucureștean
 Marius Rucăreanu — Ștefan copil, elev la școala generală
 Romulus Neacșu — Vladimir, tatăl lui Ștefan, învățător, erou al Primului Război Mondial
 Angela Chiuaru — soția lui Vladimir și mama lui Ștefan
 Emil Botta — generalul apatic, fostul comandant al școlii militare
 Vasile Ichim — Serdici, violonist, elev ofițer, camaradul de armată al lui Vladimir
 Dana Comnea — fata de la popotă, care-l iubește pe Serdici
 Vasile Nițulescu — căpitanul, ofițer instructor la școala militară
 Mircea Balaban — directorul școlii generale
 Lazăr Vrabie — Stoica, elev ofițer cu idei socialiste
 Mihail Arnăutu
 Vasile Florescu
 Coty Hociung (menționat Cotty Hociung)
 Cornelia Vămășescu
 Willy Retty
 Mircea Podurizeanu
 Silviu Weintraub

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.232.040 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Vezi și
 1959 în film

Legături externe

Filme din 1959
Filme regizate de Iulian Mihu
Filme regizate de Manole Marcus
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești
Filme despre Al Doilea Război Mondial

Viața nu iartă


أنشئت مدرسة الفنون الجميلة المصرية بواسطة الأمير يوسف كمال في 12 مايو 1908 بشارع درب الجماميز بالدار رقم 100، وفي يونيه 1910 صارت إدارتها تحت إشراف الجامعة المصرية الأهلية واستمرت كذلك حتى أكتوبر 1910 ثم ألحقت بإدارة التعليم الفني بوزارة المعارف.

تاريخ الكلية
نقلت مدرسة الفنون الجميلة المصرية سنة 1923- 1924 من مكانها بدرب الجماميز إلى الدرب الجديد بميدان السيدة زينب حتى عام 1927 وفي نفس العام أنشأت وزارة المعارف العمومية المدرسة التحضيرية للفنون الجميلة قبل إلغاء مدرسة الفنون الجميلة المصرية بالسيدة زينب.
وفي عام 1928 دخلت مدرسة الفنون الجميلة مرحلة جديدة عندما بدأ تمصيرها وأصبحت مدرسة عليا (مدرسة الفنون العليا) ثم تغير اسمها إلى المدرسة العليا للفنون الجميلة ولم يقبل بها إلا من أتم الدراسة بنجاح في المدرسة التحضيرية.

وفي عام 1936-1937 أضيفت سنة إعدادية لسنوات الدراسة الأربع فأصبحت مدة الدراسة خمس سنوات وذلك بعد أن تم إلغاء نظام المدرسة التحضيرية وحدد القبول بالمدرسة للحاصلين على شهادة إتمام الدراسة الثانوية (شهادة الكفاءة لأقسام الفنون وشهادة البكالوريا لقسم العمارة) وذلك بعد اجتياز امتحان دقيق للقدرات.
اختير للمدرسة فيلا بحى شبرا بشارع خلاط رقم 11 عام 1927 ثم نقلت في أغسطس 1931 إلى 91 شارع الجيزة وفي سبتمبر 1935 نقلت إلى مكانها الحالي بشارع إسماعيل محمد رقم 8 بجزيرة الزمالك بالقاهرة، وبعد قيام ثورة 23 يوليو 1952 عدل اسمها إلى كلية الفنون الجميلة وقد ضمت إلى وزارة التعليم العالي سنة 1961 بعد أن كانت تتبع وزارة التربية والتعليم ثم ضمت إلى جامعة حلوان في أكتوبر 1975.

أقسام الكلية

قسم العمارة
قسم هندسة الديكور
 قسم الجرافيك
 قسم النحت
 قسم التصوير

نظام الدراسة بالكلية
للانضمام للكلية يجب اجتياز امتحان القدرات بنجاح لقسم عمارة امتحان واقسام فنون امتحان اخر
الدراسة بالكلية عملية ولا يتبع فيها نظام الانتساب. ومدة الدراسة خمس سنين للحصول على درجة البكالوريوس. - في قسم العمارة : خمس سنوات (منها سنة إعدادي في تخصص العمارة).في قسم ديكور خمس سنوات (منها سنة اعدادي في تخصص الديكور) - في أقسام الفنون : خمس سنوات (منها سنة إعدادية عامة لكل اقسام الفنون)...
وتأخذ فنون جميلة طلاب علمى رياضة فقط لقسم عمارة بتنسيق منفصل
أما قسم الديكور هو قسم منفصل ويدخله طلاب علمي علوم أو رياضة فقط بتنسيق فنون بالنسبة لعلمى ويدرس الطالب اعدادى ديكور ثم أربعة سنوات ويتخصص في الصف الثالث شعبتين عمارة داخلية أو فنون تعبيرية على حسب اختيار الطالب
اما اقسام فنون فهي متاحة لأدبي ومتاحة لعلمى وتكون تبعا لرغبات الطالب ويدرس الطالب بها إعدادي فنون ثم يتخصص جرافيك أو نحت أو تصوير تبعا لتنسيق داخلي
ويعتبر قسم ديكور شامل كل الأنحاء وهو جزء لا يتجزء عمله مع المهندس المعماري.

مستقبل خريج الكلية
يعتبر عدد كليات فنون جميلة في جمهورية مصر العربية قليل وهي 5 كليات فقط حلوان والأقصر والمنيا والإسكندرية وتم افتتاح كلية الفنون الجميلة مؤخرا بالمنصورة، وعدد الطلاب بها قليل جدا لا يتعدى المائة وخمسين لذلك ففرص العمل متاحة للجميع من خريجين الكلية وخصوصا قسم ديكور وقسم عمارة

رؤية الكلية
أن تكون الكلية كيانا إقليمياً معتمداً، له دوره التنويري وبأنه منارة للتعليم والبحث العلمي في مجالات الفنون والعمارة في مصر والشرق الأوسط للارتقاء بالذوق العام في المجتمع

أهداف الدراسة بالكلية
تهدف الكلية إلى إعداد المهندس المعماري والمهندس الديكور والفنان التشكيلى لخدمة البيئة في عدة مجالات فالتشكيلى يسهم في رفع مستوى التذوق الفنى ونشر الوعي الجمالي وتعريف العالم الخارجي بالمستوى الرفيع الذي وصل إليه الفن التشكيلى في مصر. أما المهندس الديكور والعمارة فهو يسهم في حل مشكلات التخطيط والتشكيل المعماري في البيئة وربط المعمار كوحدة واحدة مع فن النحت والديكور الداخلي وفن التصوير الجدارى والإسهام في العروض المسرحية والسينمائية والتليفزيونية وتصميم ديكوراتها بصورة متجددة اعتماداً على دراسة تاريخ الفن والحضارة.

مقدمة عن قسم العمارة

تكونت مدرسة الفنون الجميلة المصرية عند تأسيسها في عام 1908 م من قسمين - قسم للعمارة وآخر للفنون يضم قسمى النحت والتصوير. وقد كلف النحات «غليون لابلان» أول ناظر للمدرسة المعماري والمستشرق الفرنسى «هنرى بيرون» بالاشراف على قسم العمارة والعمل أستاذا به.
كان الالتحاق بالقسم في العامين الأولين متاحا لكل من يرغب في الدراسة دون التقيد بسن أو جنسية فضلا على أن الدراسة والأدة ات كانتا بالمجان.
وقد كان الأجانب والمتمصرون من المقيمين في مصر الأكثر التحاقا بالقسم فالوعى بأهمية ذللك لدى المصريين كان أقل.

مقدمة عن قسم الديكور

عندما فتحت مدرسة الفنون الجميلة ابوابها عام 1908 م لاستقبال الموهوبين والراغبين في دراسة الفن بأقسامها الأربعة حينئذ (النحت - التصوير- الزخرفة والعمارة) تحت اشراف أستاذ الزخرفة (الفنان كولون) تراجع افتتاح قسم الزخرفة... وأعيد افتتاحه في ثوب جديد عام 1930. تحت اشراف المزخرف الفنان موريس بواريه وتخرجت أول دفعة عام 1935 لتحصل على دبلوم مدرسة الفنون الجميلة العليا
بداية القسم:
وتعد دفعة 1935 م الطليعة المصرية التي قامت على اكتافها تدريس الفنون الزخرفية - وامتدت لسنوات طوال..تطورت خلالها الدراسة حتى أصبحت قسم الديكور الآن.

مقدمة عن قسم التصوير

منذ إنشاء مدرسة الفنون الجميلة العليا عام 1908 بدرب الجماميز بالقاهرة (شارع بورسعيد الآن)على يد الأمير يوسف كمال كأول مدرسة للفنون بمصر والوطن العربي، منذ ذلك الحين وكان فن التصوير أحد الأركان الرئيسية في تلك المدرسة، والذي أقيم من أجله قسم هام أفرز فيما بعد عظماء المصورين على مر تاريخ مصر الحديث، فنانين ومعلمين، ولقد توالت الأجيال التي تخرجت من هذا القسم وساهمت بدور كبير في اثراء الحركة الفنية في مصر وإتسمت أعمالهم الفنية بسمات مميزة تراوحت بين قيم التأصيل والتحديث، واستمرت تلك السمات متمسكاً بها أبناء القسم حتى يومنا هذا
ولقد مر قسم التصوير بعدة مراحل، حيث تأثر فنانوه الأوائل بفترة دراستهم خلال بعثاتهم إلى أوروبا، مما أدى إلى عودتهم إلى مصر محمّلين برؤى وأساليب غلب عليها الطابع الأوربي إلى حين وفي حدود مؤقتة، وكان من أهم هؤلاء الفنانين، المصور يوسف كامل (1891 – 1971) الذي أسس من خلال إسلوبه المتمكن تأثيرية مصرية مشابهة للتأثيرية الفرنسية وكذلك المصور أحمد صبري (1889 – 1955) الذي التزم قواعد الفن الأكاديمي الأوربي بحبكته وواقعيته وأيضا المصور محمد حسن (1892 – 1961) الذي التزم ملامح الفن الأوربي في أعماله، وغيرهم ممن أئروا الحياة الثقافية والفنية وكانوا أساتذة حملوا على عاتقهم مهمة تعليم الفن لعدة أجيال من بعدهم، اختلفت الأساليب والمواضيع المتناولة من قبل هؤلاء الأساتذة، فمنهم من تفوق في فن الصورة الشخصية، ومنهم من جنح نحو تعبيرية متأثرة بسمات التصوير المصري القديم، ومنهم من ابتكر اسلوباً رمزيا يشي بسيريالية مصرية شعبية الطابع، ومنهم من برع في لوحة المنظرالطبيعي- موضوع هذا البحث - مضيفاً له رؤية جديدة وأبعاد جمالية خاصة. (مقتبس من بحث د. أماني علي فهمي)

المقررات الدراسية بقسم الديكور

الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	تصميمات
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	تشكيل وأسس تصميم
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	رسم
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	الأسقاط الهندسي
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	الكيمياء
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	تشريح
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	 لغة أجنبية
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	 تاريخ حضارة
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	 الفيزياء (بصريات)

الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تصميمات وعمارة داخلية
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 دراسات تحليلية
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 منظور هندسي
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 طرز معمارية
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تكنولوجيا
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 علم إنسان واجتماع
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تاريخ الفن العام
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 مواد بناء
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 لغة أجنبية

الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تصميمات وعمارة داخلية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 دراسات تحليلية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 إنشاء معماري
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 منظور هندسي
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 لغة أجنبية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تكنولوجيا
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تاريخ الفن العام

الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	تصميمات العمارة الداخلية
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	دراسة المرئيات
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	التصميم المعماري
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	طرز تأثيث
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	تصميمات الديكور التنفيذية
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	نظريات الديكور
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	النقد وعلم الجمال
الفرقة الثالثة	شعبة عمارة داخلية	التجهيزات الفنية

الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	تصميمات الفنون التعبيرية
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	دراسة المرئيات
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	هندسة المناظر
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	تاريخ أزياء
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	النقد وعلم الجمال
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	تذوق موسيقى
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	تاريخ مسرح وسينما
الفرقة الثالثة	شعبة فنون تعبرية	كاميرا وإضاءه

الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	تصميمات العمارة الداخلية
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	دراسة المرئيات
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	التصميم المعماري
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	تصميمات الديكور التنفيذية
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	التجهيزات الفنية
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	المواصفات الفنية وحساب الكميات
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	النقد وعلم الجمال
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	إدارة أعمال ونظرية الأتصال
الفرقة الرابعة	شعبة عمارة داخلية	مشروع التخرج

الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	تصميمات الفنون التعبيرية
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	دراسة المرئيات
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	هندسة المناظر
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	تنفيذ وماكيت
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	طرز التأثيث
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	تاريخ أزياء
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	النقد وعلم جمال
الفرقة الرابعة	شعبة فنون تعبرية	مشروع التخرج

المقررات الدراسية لقسم العمارة

الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	التصميم المعماري
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	التشكيل واسس التصميم
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	هندسة وصفية
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	رسم ونحت
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	رياضة
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	فزياء
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	لغة أجنبية
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	الأنشاء المعماري
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	كيمياء صناعية
الفرقة الأعدادية	لا توجد شعبة	تاريخ فن

الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	التصميم المعماري
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	منظور هندسي وظل
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	تشكيل واسس تصميم
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	حساب انشاءت
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	الأنشاء المعماري
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	مواد بناء
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	نظريات عمارة
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	تاريخ عمارة
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	النقد وعلم جمال
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	حساب علمى (كومبيوتر)
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	لغة أجنبية

الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	التصميم المعماري
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	منظور هندسي
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	خرسانة مسلحة
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	إنشاءت معدنية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تاريخ عمارة
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	مساحة
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تشريع مبانى/ نظرية تخطيط
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	لغة أجنبية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تصميمات تنفيذية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	أبحاث تربة وأثاثات
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تاريخ حضارة
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	نظريات عمارة

الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	التصميم المعماري
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	تصميمات العمارة الداخلية
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	تخطيط مدن
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	تصميمات تنفيذية
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	المعالجة البيئية للمبانى
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	التجهيزات الفنية للمبانى
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	نظريات العمارة
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	تاريخ عمارة
الفرقة الثالثة	لا توجد شعبة	التصنيع والمبانى النمطية

الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	التصميم المعماري
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	تخطيط مدن
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	تصميمات تنفيذية
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	اسكان وتصميم مواقع
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	دراسات البيئة
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	المواصفات الفنية والكميات
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	إدارة أعمال ونظرية الأتصال
الفرقة الرابعة	لا توجد شعبة	مشروع التخرج

المقررات الدراسية لقسم الجرافيك

الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 حفر
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 رسم وتصميم
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تكوين زخرفي
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تكنولوجيا
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 منظور
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تاريخ الفن العام
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 تشريح
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 خط عربى
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	 لغة أجنبية

الفرقة الثانية	لا توجد شعبة 	 حفر
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 رسم تصميم
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تكوين زخرفي
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تكنولوجيا
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 منظور
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 لغة اجنبية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تشريح
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	 تاريخ فن عام

الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 حفر
الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 تصميمات حفر
الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 مناظر خلوية
الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 رسم كروكى
الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 تكنولوجيا
الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 نقد وعلم جمال
الفرقة الثالثة	شعبة تصميم مطبوع	 تاريخ فن تخصص

الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تصميم ورسم كتاب
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	حفر وطباعة
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تصميم رسوم متحركة
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	مناظر
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تكنولوجيا طباعة
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تجهيزات وخامات رسوم متحركة
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	طرز
الفرقة الثالثة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تاريخ فن تخصص

الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 حفر
الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 تصميمات حفر
الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 المناظر الخلوية
الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 رسم كروكى
الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 تاريخ فن تخصص
الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 نقد وعلم جمال
الفرقة الرابعة	شعبة تصميم مطبوع	 مشروع التخرج

الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تصميم ورسم كتاب
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	حفر وطباعة
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تصميم رسوم متحركة
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	مناظر
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	طرز
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	تجهيزات وخامات رسوم متحركة
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	نقد وعلم جمال
الفرقة الرابعة	شعبة الرسوم المتحركة ورسوم الكتاب	مشروع التخرج

المقررات الدراسية لقسم التصوير

الفرقة الأولى		تصوير
الفرقة الأولى		طبيعة صامتة
الفرقة الأولى		تصميمات
الفرقة الأولى		أسس تصميم
الفرقة الأولى		منظور
الفرقة الأولى		تاريخ الفن
الفرقة الأولى		تشريح
الفرقة الأولى		لغة أجنبية

الفرقة الثانية		تصوير
الفرقة الثانية		طبيعة حية وكروكى
الفرقة الثانية		التصميمات
الفرقة الثانية		تكنولوجيا اللون
الفرقة الثانية		لغة أجنبية
الفرقة الثانية		حفر
الفرقة الثانية		تاريخ الفن العام

الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	تصوير
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	تصميمات
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	طبيعة حية وكروكى
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	تصميم مناظر مسرحية
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	أفرسك
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	ترميم لوحات فنية
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	المناظر الخلوية
الفرقة الثالثة	شعبة تصوير	تاريخ تصوير

الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	تصميم جدارى
الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	تصوير
الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	رسم
الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	مناظر خلوية
الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	تاريخ التصوير الجدارى
الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	تكنولوجيا خامات
الفرقة الثالثة	شعبة جدارى	مبادئ التصميم المعماري

الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	التصوير
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	التصميمات
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	طبيعة حية وكروكى
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	المناظر الخلوية
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	تصميم مناظر مسرحية
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	الأفرسك
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	تاريخ التصوير
الفرقة الرابعة	شعبة تصوير	مشروع التخرج

الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	تصميم جدارى
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	تصوير
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	رسم
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	مناظر خلوية
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	تاريخ التصوير الجدارى
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	تكنولوجيا خامات
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	مبادئ التصميم المعماري
الفرقة الرابعة	شعبة جدارى	مشروع التخرج

المقررات الدراسية لقسم النحت

الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	نحت وتشكيل فراغى
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	نحت بارز وماديليا
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	نحت مباشر
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	رسم
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	المنظور
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	أسس تصميم
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	طرز
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	تاريخ الفن العام
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	تشريح
الفرقة الأولى	لا توجد شعبة	لغة أجنبية

الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	نحت وتشكيل فراغى
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	نحت بارز وماديلية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	نحت مباشر
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	رسم
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	منظور
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تشريح
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	لغة أجنبية
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	مبادئ التصميم المعماري
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تاريخ فن عام
الفرقة الثانية	لا توجد شعبة	تكنولوجيا

الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	نحت وتشكيل فراغى
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	نحت ميدانى
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	نحت مباشر
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	رسم
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	التصميم المعماري
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	تصميم مواقع
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	تاريخ فن التخصص
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	النقد وعلم جمال
الفرقة الثالثة	شعبة ميدانى وفراغى	تكنولوجيا

الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	نحت بارز
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	ميدالية
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	نحت مباشر
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	رسم
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	التصميم المعماري
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	النقد وعلم الجمال
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	تكنولوجيا
الفرقة الثالثة	شعبة بارز وميداليا	تاريخ فن التخصص

الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	نحت وتشكيل فراغى
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	نحت ميدانى
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	نحت مباشر
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	رسم
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	تصميم معماري
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	تصميم مواقع
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	تكنولوجيا
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	تاريخ فن تخصص
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	النقد وعلم الجمال
الفرقة الرابعة	شعبة ميدانى وفراغى	المشروع

الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	نحت بارز
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	ميداليه
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	نحت مباشر
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	رسم
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	تكنولوجيا
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	تاريخ فن تخصص
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	النقد وعلم الجمال
الفرقة الرابعة	شعبة بارز وميداليا	المشروع

الأهداف الإستراتيجية للكلية
1-تطوير البنية التحتية بتجديد فراغات الكلية المختلفة.

2-تدريب الجهاز الإداري بالكلية لرفع كفاءة الأداء.

3-تنمية قدرات أعضاء هيئة التدريس.

4-توفير التمويل اللازم لتحقيق أهداف الكلية.

5-تطبيق برنامج الساعات المعتمدة لمقررات مرحلة البكالوريوس والدراسات العليا.

6-تطوير برامج ومقررات الكلية بمرحلتيها طبقاً لمعايير الجودة المحلية والعالمية

7-التطور التكنولوجي للبيئة التعليمية ونشر التعليم الإلكتروني والتعلم عن بعد وإتاحة التعليم والتعلم مدى الحياة للجميع.

8-توفير أماكن واحتياجات للأنشطة الطلابية.

9-جذب الطلاب الوافدين بالنشر والإعلان عن الدراسة بالكلية

10-تحديث خطة البحث العلمي بالأقسام والكلية وربطها بمتطلبات المجتمع المحلي.

11-دعم وتسويق النشر العلمي بالكلية.

12-زيادة عدد اتفاقيات التعاون العلمي مع الجامعات الأجنبية وتفعيل الاتفاقيات الحالية وتشجيع البحوث المشتركة مع الشركاء الأجانب.

13-تنظيم ندوة علمية سنوية ومؤتمر علمي دولي.

14-توسيع نطاق التعاون مع قطاعات العمران والسياحة والبيئة والمرافق والهيئات المختلفة وأجهزة الحاكم المحلي.

15-الإعلان والتسويق لخدمات الوحدات ذات الطابع الخاص في سبيل خدمة المجتمع المحيط سواء على مستوى البيئة أو على مستوى خدمة الأفراد وزيادة دخل الكلية.

المصادر
 موقع الكلية الرسمى-رؤية ورسالة الكلية
 موقع الكلية الرسمى
 تضامن خريجين قسم الديكور لانضمام ديكور لنقابة المهندسين
 قسم الفنون الجميلة المصرى بمنتدى بوابة الثانوية العامة

تأسيسات سنة 1908 في مصر
كليات جامعة حلوان
كليات فنون جميلة في مصر
مدارس الفنون في مصر
هيئات تعليمية أسست في 1908

كلية الفنون الجميلة (جامعة حلوان)


Steven Alan Hassan (pronounced ; born 1954) is an American author and mental health counselor who specializes in the area of "cults" or "New Religious Movements" (sometimes called "exit counseling"). He is sometimes described in the media as an expert on mind control and cults, but some sociologists are critical of what they regard as the "cult-busting" approach of Hassan and others, arguing that it promotes hysteria and intolerance.

Hassan is a former member of the Unification Church, and founded Ex-Moon Inc. in 1979. In 1999 he founded the Freedom of Mind Resource Center. He has written on the subject of mind control and how to help people who have been harmed by the experience.

Involvement with the Unification Church
Hassan was born in Queens, New York and raised as a Jew.

At age 19, while pursuing a poetry degree at Queens College, Hassan was recruited into the Unification Church, and spent 27 months as a member. He was involved in recruiting, fundraising, and political campaigning for the Church. By his own account, he rose to the rank of assistant director, and personally met with Sun Myung Moon during numerous leadership sessions. Hassan reported living in communal housing and sleeping less than four hours a night. In an interview, he said that he believed Richard Nixon was an archangel and that, during the Watergate scandal, he and other members of the Church engaged in prayer and fasting to "prove their loyalty to the president". He also reported surrendering his bank account to the Unification Church, and quitting college and his job to work for the church. Hassan said that "he was ready to kill or die for" Sun Myung Moon.

In 1976, after working for two full days without sleep, Hassan fell asleep while driving, resulting in a serious automobile accident that required medical care. Hassan's parents hired "deprogrammers" who seized him from his sister's home and took him to an apartment. After five days of isolation and intensive deprogramming, Hassan became convinced that he had been "brainwashed" by the church. Feeling shame at his gullibility and guilt for his recruitment of others, he decided to "dedicate his life to studying cults and developing strategies to help their members escape."

Hassan returned to his Jewish faith after leaving the Unification Church.

Background

Institutions
In 1979, Hassan founded a non-profit organization called "Ex-Moon Inc." The organization consisted of over four hundred former members of the Unification Church. The organization is now defunct. In 1999, he founded the Freedom of Mind Resource Center. The center is registered as a domestic profit corporation in the Commonwealth of Massachusetts, and Hassan is president and treasurer. Hassan posts dossiers on the site about organizations he has investigated or received complaints about.

Deprogramming and exit counseling
Hassan took part in a number of "deprogrammings" in the late 1970s, but has been critical of them since 1980 and has instead advocated "exit counseling". Deprogramming was a controversial form of coercive intervention in which a number of self-styled "deprogrammers" were hired (usually by families or parents) to separate someone from a religious or other movement; after being abducted and/or confined, the individual was subjected to a sustained verbal attack, which might continue for days or weeks, on the group to which they were connected. Exit counseling is also a form of family-initiated intervention, but distinguishes itself by allowing the subject to leave at any time and by adopting a non-violent, persuasive approach. In Combatting Cult Mind Control, Hassan stated that although "the non-coercive approach will not work in every case, it has proved to be the option most families prefer. Forcible intervention can be kept as a last resort if all other attempts fail."

Education and writing
In 1985, Hassan completed a Master's degree in counseling psychology at Cambridge College. Hassan studied hypnosis and is a member of the American Society for Clinical Hypnosis and the International Society of Hypnosis. In Combatting Cult Mind Control he described his own recruitment as the result of the unethical use of powerful psychological influence techniques by members of the Church.

Hassan studied the "thought reform" theories of Robert Jay Lifton, and concluded that the Moon organization used all eight characteristics of thought reform described by Lifton. He also studied the work of Richard Bandler and John Grinder (founders of neuro-linguistic programming), Milton Erickson, Virginia Satir, and Gregory Bateson, and wrote that their work was the basis for his own theories on mind control, counseling, and intervention.

Hassan spent several years developing and promoting a model to evaluate what he calls "cult" and "cult-like" groups. In his third book, Freedom of Mind: Helping Loved Ones Leave Controlling People, Cults, and Beliefs (2012), Hassan presents Lifton's and Margaret Singer's models of evaluation alongside his own model represented by the acronym "BITE": control of Behavior, Information, Thought and Emotion.

In 2019, Hassan published The Cult of Trump: A Leading Cult Expert Explains How the President Uses Mind Control. The book represents a broadening of his focus from new religious movements into political culture. The author compares Trump's behaviour to that of Jim Jones, L. Ron Hubbard and Sun Myung Moon, and expresses the hope that the book will lessen political division.

Hassan received his doctorate from Fielding Graduate University and published a dissertation in January 2021. His dissertation was titled "The BITE Model of Authoritarian Control: Undue Influence, Thought Reform, Brainwashing, Mind Control, Trafficking and the Law". Hassan describes his model as an effort to measure degrees of exploitative control or undue influence and as an attempt to evaluate behavior, information, thought and emotional controls.

In the media
Hassan is often described in the media as a "cult" and "mind control" expert. After the 2013 Boston Marathon bombing, he was interviewed by some reporters to explain his view of the bombers' state of mind and how he believed mind control was involved. Hassan has been a speaker at Ted Talks such as "How to tell if you're brainwashed?"

Criticism
Some mainstream social scientists, such as Anson D. Shupe and David G. Bromley, think that Hassan's work lacks academic rigor and is used to fuel hysteria. They argue that the word 'cult' itself has become loaded and derogatory, capable of being applied to any New Religious Movement in a prejudicial way. They criticize anti-cultists for promoting a moral panic, from which they benefit financially. Shupe and Bromley are skeptical of the use of hazy concepts like brainwashing and mind control, and of the notion of intervention as a form of therapy. According to Bromley:You get people who are caught up in trying to change themselves, become a new person or build a new world and they lose touch with who they are. It isn't to say some groups don't take advantage of that process. But I dont think it's necessarily the case that they need someone like Hassan to come in with predetermined answers to their life problems.

In the book Misunderstanding Cults (edited by sociologists Benjamin Zablocki and Thomas Robbins), forensic psychologist Dick Anthony called brainwashing a pseudoscientific concept that has been disconfirmed by scientific research. He argues that "the term brainwashing has such sensationalist connotations that its use prejudices any scientific discussion of patterns of commitment in religious movements."

Michael Langone, an advocate for exit counseling, questions Hassan's humanistic counseling approach. According to Langone, Hassan's "Strategic Intervention Therapy" operates on the assumption that, deep down, all members of "mind control groups" want to get out of the group. In the context of family intervention, the "counselor knows best what the cultist really wants" approach contains the risk of the counselor "manipulating the cultist from point A ("I'll talk to you because my family requested it") to point B ("I want to leave the cult") while mistakenly believing that he is helping the cultist "grow"." For Langone, the fact that the counselor's assistance has in no way been sought by the subject casts further doubt on the ethical propriety of such manipulation.

Hassan's application of his cult diagnosis framework to politics has been criticized for sensationalism and self-promotion, and for potentially increasing social division.

Books
Combatting Cult Mind Control, 1988.  — reissued 1990 () and 2015 (Combating…, ).
Releasing the Bonds: Empowering People to Think for Themselves, 2000. .
Freedom of Mind: Helping Loved Ones Leave Controlling People, Cults, and Beliefs, 2012. .
The Cult of Trump: A Leading Cult Expert Explains How the President Uses Mind Control, October 2019. .

See also
Anti-cult movement

References

External links
Official website

Living people
American psychology writers
Jewish American social scientists
American psychotherapists
American social sciences writers
Brainwashing theory proponents
Critics of Falun Gong
Critics of the Unification Church
Critics of Scientology
Deprogrammers
Exit counselors
Mind control theorists
Researchers of new religious movements and cults
Cambridge College alumni
American male non-fiction writers
Former Unificationists
20th-century American male writers
20th-century American non-fiction writers
21st-century American male writers
21st-century American non-fiction writers
1954 births

Steven Hassan


Saccharomyces fungus (mantar) alemine ait bir cinstir, pek çok maya türü içerir;
Saccharomyces ismi Latince saccharo- (şeker) ve Yunanca -mikes (mantar) sözcüklerinden türetilmiştir. Saccharomyces'lerin tipik özellikleri arasında nitrat kullanamamaları ve karbohidratları fermante edebilmeleridir. Bu cinsin üyeleri gıda sanayisinde çok önemlidirler. Bir örnek, ekmek, bira ve şarap yapımında kullanılan Saccharomyces cerevisiaedır. Grubun diğer üyeler arasında şarapçılıkta kullanılan Saccharomyces bayanus ve ilaç yapımında kullanılan Saccharomyces boulardii sayılabilir. Yakın zamanda Saccharomyces boulardii'''nin Saccharomyces cerevisiaenın bir alt türü olduğu gösterilmiştir.

Alkol yapan mayalar poliploid (haploid kromozom sayısının iki katından fazlasına sahip) olabilirler ve Saccharomyces cinsine aittirler. Alkol üretiminde bu maya türleri iki gruba ayrılabilirler: bira türleri (Saccharomyces cerevisiae, hem açık hem siyah bira üretmekte kullanılır) ve lager (alman birası) türleri (Saccharomyces pastorianus, ki Saccharomyces carlsbergensis veya Saccharomyces uvarum olarak da bilinir ve Saccharomyces cerevisiae). Lager türleri, Saccharomyces cerevisiae (bira türleri) ve Saccharomyces bayanusun (şarap türleri) melezidir ve alt fermantasyon yaparlar. Bira türleri fermantasyon tanklarında üste çıkmalarından dolayı üst fermantasyon yaptıkları söylenir. Saccharomyces pastorianus ve Saccharomyces cerevisiae'' sıcağa tepki ve şeker kullanımı bakımından farklılık gösterseler de aslında Saccharomyces cinsi içinde birbirleriyle yakında ilişkilidirler.

Birada mayanın varlığı ilk defa 1680'de öne sürülmüş ama bu cinsin Saccharomyces olarak adlandırılması 1837'yi bulmuştur. Louis Pasteur fermentasyonda canlı organizmaların varlığını 1867'de kanıtlamıştır. 1888'de Emil Christian Hansen bira mayasını izole edip üretmiş ve böylece alkol üretiminde mayanın önem sahibi olmasını sağlamıştır.

Saccharomyces türleri bakterilerle sembiyotik ortamlar oluşturabilirler. Kefir ve zencefil birası bu yolla üretilir.

Dış bağlantılar
 Saccharomyces Genome Database
 Saccharomyces at Milk the Funk Wiki

Saccharomycetaceae
Bağırsak florası

Saccharomyces


Longbush  est une localité de la région du Southland dans l'Île du Sud de la Nouvelle-Zélande.

Situation
Elle est localisée dans une zone rurale en dehors de la cité d'Invercargill  sur les berges de la rivière Waihopai.
Juste au nord-est se trouve la ville plus grande de Woodlands.

Toponymie
Il y a  possibles pour le nom de Longbush, dont l'une serait simplement le nom de la forme du bush aux alentours.
La seconde, toutefois serait le nom donné par les premiers voyageurs, qui seraient allés d'Invercargill à Dunedin ": le terme comme une indication de la longueur et la fatigue du voyage ".

Accès
La communauté est localisée sur le trajet de la route State Highway 1/S H 1 et celui de la ligne de chemin de fer de la  allant entre la ville de Kennington et celle de Dacre.
À proximité se situe aussi le village de Rakahouka.
Les trains de passagers ne fonctionnent pas sur la ligne de chemin de fer tranversant Longbush depuis la fermeture de la ligne du  le , bien que le service de l'express passe mais ne s'arrête pas non plus actuellement dans Longbush.

Voir aussi

Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Ville en Nouvelle-Zélande
Southland
District de Southland

Longbush (Southland)


Kent Hughes, né le  à Beaconsfield, dans la province du Québec au Canada, est le directeur général des Canadiens de Montréal depuis le .

Biographie

Jeunesse
Dans sa jeunesse, Hughes joue au hockey pour les Lions de Lac Saint-Louis, les Patriotes de Saint-Laurent et pour le Middlebury College, dont il sera le capitaine de la formation pour sa dernière année en 1991-1992

Agent de joueur
Hughes a démarré son activité d'agent de joueur en 1998, accompagnant le  choix du repêchage de 1998, Vincent Lecavalier, lors de ses négociations avec le Lightning de Tampa Bay. Il est réputé pour prendre la défense de ses joueurs et en mars 2015 il a vivement critiqué l'entraîneur des Flyers de Philadelphie, Craig Berube, pour son utilisation de Lecavalier .

Lors de la fusion de son entreprise MFIVE SPORT avec Quartexx en 2016, il intègre l'une des plus grosses agence de joueurs de hockey. Il représente 21 joueurs actifs dans la LNH, pour une valeur de plus de 290 millions de dollars de contrat. Parmi les joueurs qui lui font confiance, on peut compter Patrice Bergeron, Kristopher Letang, Anthony Beauvillier et Mike Matheson.

Directeur général des Canadiens de Montréal
Le , Hughes est nommé le  directeur général des Canadiens de Montréal.

Famille
Son frère Ryan est un ancien choix de  tour du repêchage en 1990 des Nordiques de Québec. Il a disputé plus de 200 matchs dans la Ligue américaine de hockey (LAH).

Ses deux fils, Riley et Jack, évoluent en NCAA pour les Huskies de Northeastern.

Références

Naissance en janvier 1970
Étudiant du Middlebury College
Personnalité liée à Beaconsfield (Québec)
Dirigeant canadien de hockey sur glace
Canadiens de Montréal

Kent Hughes


Sankt Sturmius ist die katholische Kirche in Rinteln, einer Stadt im Landkreis Schaumburg in Niedersachsen. Die Pfarrkirche wurde in neugotischen Formen entworfen und 1888 durch den Bischof von Fulda Joseph Weyland auf das Patrozinium des heiligen Sturmius geweiht. Die als Baudenkmal ausgewiesene Kirche steht auf dem Nordostabschnitt der historischen Stadtumwallung oberhalb des alten Weserhafens (Kapellenwall 15), sie ist die älteste Kirche im Dekanat Weserbergland des Bistums Hildesheim.

Geschichte
Graf Otto IV. führte 1559 durch ein Dekret in der Grafschaft Schaumburg die Reformation ein, wie er es im Ehevertrag mit seiner zweiten Frau, Elisabeth Ursula von Braunschweig-Lüneburg, zugesichert hatte. Infolgedessen wurden die Einwohner von Rinteln, die Marktkirche St. Nikolai und die Jakobi-Kirche evangelisch sowie das Jakobskloster aufgehoben.

Erst im 19. Jahrhundert sammelten sich wieder katholische Gemeinden, die Betreuung der Katholiken in Rinteln erfolgte ab 1865 von der Kirchengemeinde Bückeburg aus.

Die Rintelner Kirchengemeinde geht auf das Jahr 1869 zurück und umfasste anfangs den gesamten bis 1866 kurhessischen Teil des Schaumburger Landes (Landkreis Grafschaft Schaumburg). Kirchlich gehörte sie daher zunächst zum Bistum Fulda. Daher bestimmte 1869 Christoph Florentius Kött, Bischof von Fulda, den Fuldaer Gründerabt Sturmius als Schutzpatron der Kirchengemeinde Rinteln. Mit dem Priester Franz Xaver Müller ließ sich im April 1869 der erste Seelsorger in Rinteln nieder, im Dezember 1869 wurde in der Brennerstraße eine Kapelle eingerichtet.

Mit dem Bau der St.-Sturmius-Kirche wurde 1884 begonnen. Am 24. Mai 1888 erfolgte die Kirchweihe, und im Mai 1895 folgte die Erhebung der Kirchengemeinde Rinteln zur Pfarrei. Durch das Preußenkonkordat von 1929 und die Päpstliche Bulle Pastoralis officii nostri wechselte die Pfarrei Rinteln 1930 vom Bistum Fulda in das Bistum Hildesheim.

Am Ende des Zweiten Weltkriegs wurde die Kirche bei der Sprengung der nahen Weserbrücke beschädigt. Eine umfassende Außen- und Innenrenovierung erfolgte von 1959 bis 1971.

Zum 1. September 2012 wurden der Pfarrgemeinde St. Sturmius in Rinteln auch die Kirchen St. Bonifatius (Hessisch Oldendorf), St. Hedwig (Großenwieden) und St. Maria (Hemeringen) angeschlossen, deren Pfarrgemeinden in diesem Zusammenhang aufgelöst wurden. Am 1. September 2012 wurden auch die Dekanate Bückeburg, zu der die St.-Sturmius-Kirche gehörte, und Hameln-Holzminden zum heutigen Dekanat Weserbergland vereinigt. Am 12. Februar 2021 wurde die Filialkirche St. Hedwig in Großenwieden profaniert und im folgenden Jahr abgerissen.

Architektur

Die Sturmiuskirche aus Obernkirchener Sandstein ist eine geostete dreischiffige Hallenkirche mit eingezogenem, 3/8-geschlossenem Chor. Mittel- und Seitenschiffe tragen Kreuzgratgewölbe, deren Rippen aus den floralen Kapitellen der schlanken Säulen aufsteigen. Zwei einander gegenüberliegende polygonal schließende Seitenkapellen deuten ein Querhaus an. Der schlanke quadratische Westturm (51 m hoch) setzt mit seinen vier kleinen Spitzhelmen, die den hohen Mittelhelm umstehen, einen markanten städtebaulichen Akzent.

Eine katholische Kirche für Rinteln war im März und April 1882 Aufgabe in einer außerordentlichen Monatskonkurrenz des Architektenvereins zu Berlin unter seinen Mitgliedern mit 450 Mark Preisgeld. Von den sechs eingereichten Entwürfen wurden drei ausgezeichnet: Einer vom Architekten Johannes Vollmer wurde mit dem Geldpreis, ein weiterer von Vollmer und einer von Karl Doflein wurden mit einem Vereinsandenken prämiert. Die Entwurfsaufgaben dieser Konkurrenzen (Architektenwettbewerbe) waren nicht immer auf konkrete Bauprojekte bezogen, aber selbst wenn, wurden die Entwürfe häufig nicht zur Grundlage für eine spätere Bauausführung. Auch die drei in diesem Wettbewerb prämierten Entwürfe, die im Bestand des Architekturmuseums der Technischen Universität Berlin erhalten sind, weisen keine besondere Ähnlichkeit mit dem ab 1884 ausgeführten Kirchbau auf, der schließlich nach Plänen des Architekten Heinrich Sante aus Hildesheim, nach anderer Quelle hieß er Wante,  realisiert wurde.

Ausstattung
Den Chorraum beherrscht der Hauptaltar aus dunklem Marmor vom dritten Viertel des 20. Jahrhunderts. Aus derselben Zeit stammt der Tabernakel im nördlichen Seitenschiff, die drei großen Bildfenster in der Apsis stammen von 1961. Der Marien- und der Josefsaltar mit der zentralen Heiligenstatue, zwei flankierenden Bildfeldern und reicher Maßwerkschnitzerei wurden um 1906 aufgestellt und sind von der Originalausstattung der Kirche erhalten.

Die Orgel wurde vom Orgelbau Eisenbarth im Jahre 1978 erbaut, sie hat 20 Register und ersetzte die ursprüngliche Orgel aus dem Jahre 1899.

Siehe auch
 Liste der Kirchen im Bistum Hildesheim
 Sturmiuskirche

Literatur
 St. Sturmius in Rinteln. Festschrift anlässlich des Baubeginns der St. Sturmius-Kirche vor 125 Jahren, Thomas Scharf-Wrede (Hrsg.), Rinteln 2009.
 100 Jahre St. Sturmius Rinteln. Rinteln 1988.
 Die Pfarrgemeinde "Sankt Sturmius" in Rinteln an der Weser. 800 - 1951. Katholisches Pfarramt Rinteln (Hrsg.), Rinteln 1951.
 Willi Stoffers: Patronatskirchen zum Gedenken an den Hl. Bonifatius, den Apostel der Deutschen, im Bistum Hildesheim. Hildesheim 2004, S. 44–46.
 Maria Kapp: St. Sturmius in Rinteln: Gemeindegründung und Kirchenbau während des Kulturkampfes. In: Jahrbuch für Geschichte und Kunst im Bistum Hildesheim. 82./83. Jahrgang 2014/15, Hildesheim 2016, ISBN 978-3-7954-3143-3, S. 178–179.
 Willi Stoffers: Bistum Hildesheim heute. Hildesheim 1987, ISBN 3-87065-418-X, S. 148–149.

Weblinks

 St.-Sturmius-Kirche in Rinteln – Informationen der Pfarrgemeinde

Einzelnachweise

Sturmius
Kirchengebäude im Landkreis Schaumburg
Kirchengebäude im Bistum Hildesheim
Sturmiuskirche
Erbaut in den 1880er Jahren
Neugotisches Bauwerk in Niedersachsen
Neugotisches Kirchengebäude
Baudenkmal in Rinteln
Kirchengebäude in Europa

St. Sturmius (Rinteln)


En náutica, el Contratrancanil es cada una de las dos o tres hiladas o tracas de tablones adyacentes a los trancaniles, y caladas en los baos mediante la técnica de cola de milano. Estas piezas sustituyen a las curvas valonas.
La primera hilada de ellas se denomina Cosedera o Cosera.

Descripción
En los buques antiguos la hilada o traca de la cubierta adyacente a los trancaniles, llamada también tapa, era más gruesa que el resto del entablado de la cubierta. A pesar de ello su cara alta se dejaba a paño con los demás tablones de la cubierta. En la cara baja llevaba unas muescas que servían para alojar a los baos que endentaban en ella, y a su vez iba empernada en el trancanil y en el costado.

Estas tracas eran como las demás de la cubierta con la diferencia de que su canto más próximo al costado recibía una inclinación bastante pronunciada, conservándose generalmente plano; cuya forma tenía por objeto permitir un calafateo más profundo y eficaz.

Los contratrancaniles siguen, igual que los trancaniles, el contorno de la cubierta; mientras que las demás tracas de tablones que forman el entablado de los puentes —que son de igual ancho en toda su longitud— siguen direcciones paralelas al plano diametral. En popa y proa terminan en el contracodaste.

Referencias

Estructura de un barco

Contratrancanil


Diamantino Silveira dos Santos, né le  à Carazinho, est un coureur de fond brésilien spécialisé en marathon. Il est champion d'Amérique du Sud de marathon 1997.

Biographie
Comme la majorité des enfants brésiliens, Diamantino rêve de devenir footballeur. Néanmoins, à l'âge de 13 ans, il abandonne le football à cause de sa petite taille et décide de se mettre à la course à pied. Après avoir terminé le collège, il s'enrôle dans l'Armée de terre brésilienne où il poursuit son entraînement sportif. En 1984, après avoir atteint le grade de sergent, il quitte l'armée pour se consacrer entièrement à l'athlétisme et rejoint le São Paulo Futebol Clube. Il remporte notamment deux titres de champion du Brésil du 10 000 mètres.

Il s'essaie également à la discipline du marathon où il s'impose dès ses débuts sur le Maratona do Sol. En 1987, il se révèle sur la scène internationale en terminant deuxième du marathon de Rome en  derrière Gelindo Bordin puis douzième du marathon de New York en .

Le , il parvient à battre de justesse le favori Francesco Panetta pour s'imposer en  sur la Stramilano. Engagé sur le marathon olympique à Séoul, il se classe  en .

Le , il participe pour la première fois à la course Morat-Fribourg. S'immisçant dans le peloton de tête, il joue des coudes avec les favoris pour rester en tête et prend finalement l'avantage dans la dernière ligne droite. Il s'impose en , à quatre secondes du record de Markus Ryffel.

Avec la dissolution de l'équipe d'athlétisme du São Paulo Futebol Clube au début des années 1990, Diamantino décide de passer ses étés en Europe pour y décrocher des primes de victoire. Il s'installe chez sa sœur à Saint-Moritz.

S'entraînant régulièrement en altitude, il s'essaie à la course en montagne et remporte notamment la course de montagne du Danis en 1991. Le , il lutte au coude-à-coude avec Markus Ryffel lors de la course Morat-Fribourg mais voit son adversaire abandonner dans la descente sur Pensier. Il mène alors le rythme en tête et largue son dernier adversaire, le Kazakh Alexander Saprikin, dans la dernière ligne droite pour s'offrir sa troisième victoire d'affilée. Le , il s'impose au marathon de Carpi en , signant son record personnel et atteignant la onzième place du classement mondial de l'année.

Le , il s'élance sur le marathon des Jeux olympiques à Barcelone mais abandonne à cause de problèmes de santé.

Il participe à ses troisièmes olympiades en 1996 à Atlanta. Il termine à la  place du marathon en .

Le , il termine deuxième du marathon de São Paulo derrière le Kényan Vincent Cheruiyot. L'épreuve comptant comme championnats d'Amérique du Sud de marathon, il remporte le titre.

Le , il effectue une solide course lors du marathon de São Paulo. Parvenant à devancer le tenant du titre, le Kényan Vincent Cheruiyot, il s'impose en .

En 2000, il se pare de bronze lors des championnats d'Amérique du Sud de marathon à São Paulo, puis décroche la médaille d'argent en 2002 derrière son compatriote Vanderlei de Lima.

Il devient par la suite entraîneur, notamment pour sa femme Marizete Rezende.

Palmarès

Route

Course en montagne

Records

Notes et références

Liens externes

Naissance en février 1961
Naissance à Carazinho
Coureur de fond brésilien
Marathonien
Coureur de cross-country
Athlète (homme) aux Jeux olympiques d'été de 1988
Athlète (homme) aux Jeux olympiques d'été de 1992
Athlète (homme) aux Jeux olympiques d'été de 1996
Entraîneur d'athlétisme

Diamantino dos Santos


هانس غونتر برونس
من مواليد 15 نوفمبر 1954 ، لاعب كرة قدم ألماني سابق.

لعب مع منتخب ألمانيا لكرة القدم.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مولهايم
رياضيون من مولهايم
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1984
لاعبو بوروسيا مونشنغلادباخ
لاعبو شالكه 04
لاعبو فاتنشايد 09
لاعبو فورتونا دوسلدورف
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون غربيون
لاعبو كرة قدم من شمال الراين-وستفاليا
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبون فائزون بكأس الاتحاد الأوروبي
مدربو الدوري الألماني الدرجة الثانية
مدربو فوبرتال
مدربو فيلبيرت
مدربو كرة قدم ألمان
مواليد 1954

هانس غونتر برونس


Aljibejli, Agdam, naseljeno mjesto i središte Agdamskog rajona, Azerbajdžan.
 Aljibejli, Keljbadžar, naseljeno mjesto u Keljbadžarskom rajonu, Azerbajdžan.
 Aljibejli, Zangelan, naseljeno mjesto u Zangelanskom rajonu, Azerbajdžan.
 Aljibejli, Vtorje, naseljeno mjesto u Zangelanskom rajonu, Azerbajdžan.

Aljibejli


Lancet most commonly refers to The Lancet, a medical journal.

It may also refer to:

Medicine
Lancet (surgery), a cutting instrument with a double-edged blade and a pointed end for making small incisions or drainage punctures.
Blood lancet, a pricking needle used to obtain drops of blood for testing

Architecture
Lancet arch, a narrow, tall opening with a pointed arch
Lancet window, a window set in a lancet arch

People
Doron Lancet, Israeli geneticist

Other uses
Dennis Lancet, a bus chassis
LG Lancet, a Windows smartphone
ZALA Lancet, a Russian military drone

See also
Lancelet, an animal
Lance (disambiguation)

Lancet


O NXT WarGames de 2021 foi o quinto evento anual de luta livre profissional da WarGames produzido pela WWE. Foi realizado exclusivamente para lutadores da marca NXT, que voltou a ser o território de desenvolvimento da WWE em setembro. O evento foi ao ar em pay-per-view (PPV) em todo o mundo e estava disponível para transmissão através do Peacock nos Estados Unidos e da WWE Network internacionalmente, o que o tornou o primeiro WarGames a ser transmitido no Peacock. Aconteceu em 5 de dezembro de 2021, no WWE Performance Center em Orlando, Flórida.

Produção
De 2017 a 2020, a marca NXT da WWE realizou uma subsérie anual de eventos sob a série TakeOver intitulada WarGames, baseada no combate WarGames. Em setembro de 2021, a marca NXT passou por uma reestruturação, sendo renomeada como "NXT 2.0", revertendo para um território de desenvolvimento para a WWE. Em outubro, especulou-se que a empresa poderia encerrar a série TakeOver, pois outro evento TakeOver não estava programado para 2021 após o TakeOver 36 de agosto.

Referências

WWE NXT

NXT WarGames (2021)


Zulejka Stefanini (Split, 6. siječnja 1912. – Zagreb, 27. ožujka 2005.), hrvatska atletičarka. Natjecala se za Kraljevinu Jugoslaviju.

Natjecala se na Olimpijskim igrama 1936. u utrci na 80 metara s preponama. Nastupila je u prednatjecanju.

Bila je članica zagrebačkog Sokola-II i HAŠK-a.

Izvori

Hrvatski atletičari

Zulejka Stefanini


Măiastru sfetnic (rumunjski: "Majstorski vodič") drugi je studijski album rumunjskog black metal-sastava Negură Bunget. Album je u studenom 2000. godine objavila diskografska kuća Bestial Records.

O albumu
Măiastru sfetnic je konceptualan album.

Album je bio ponovno snimljen 2009. godine te je tu novu inačicu 2010. godine objavila diskografska kuća Lupus Lounge pod imenom Măiestrit.

Popis pjesama

Recenzije
Eduardo Rivadavia, glazbeni kritičar sa stranice AllMusic, dodijelio je albumu tri od pet zvjezdica te je komentirao: "Impresivna glazbena evolucija Negure Bunget napravila je značajan korak naprijed na trećem studijskom albumu sastava, Maiastru Sfetnic iz 2000. godine, koji je sadržavao samo šest epskih skladbi koje zajedno čine gotovo sat vremena avangardnog black metala prošaranog narodnom glazbom iz članovima skupine rodne Rumunjske. Iako je do određenog stupnja još uvijek vezan uz temeljne vrijednosti black metala, [ovaj] je multitaskajući trio [koji čine] Hupogrammos Disciple [...], Sol'Faur Spurcatu [...] i Negru [...] sad istinski želio krenuti putem kojim niti jedan drugi ekstremni metal sastav nije prije pošao. Kao rezultat, šačica se olujnih pjesama na albumu kao "Vremea locului sortit" i "A-vint in abis" u svom svojem nemilosrdnom divljaštvu i zvjerskoj vokalizaciji čine poput apokaliptičnog oproštaja od grupinih osnovnijih black metal instinkata dok se skupina priprema skočiti naglavačke u nepoznato. Ovi skokovi počinju veličanstvenijim skladbama koje više cijene marševe umjerenog tempa od bahate brzine te se među njima nalaze "In-Zvicnirea apusului" [...], "Al Locului" [...], "Bruiestru" i "Plecaciunea Mortii" [...]. Ako sve navedene pjesme još uvijek zvuče poput skica, u retrospekciji je to zato što upravo to i jesu; nevična produkcija i nekoliko sumnjivih aranžmana kvare neke rezultate, no tu je prisutan i predmet tekstova pjesama na Maiastru Sfetnicu koji predstavljaju sveobuhvatan koncept grupe (spajanje ideologije black metala s transilvanijskim misticizmom) pomoću tako apstraktnih i kompliciranih pojmova da se čak niti slušatelji koji pričaju rumunjskim jezikom ne čine sposobnima razaznati njegovu glavu i rep (čak niti članovi sastava ne žele govoriti o tome…u redu onda). Međutim, uzimajući sve u obzir, većina bi se promatrača složila oko toga da je Negură Bunget Maiastru Sfetnicom postigla comănečijansko slijetanje umjesto vrlo mogućeg pada na trbuh, pripremajući tako pozornicu za svoj sljedeći opus, ostvareniji 'n crugu bradului iz 2002. godine, kako bi potvrdila svoju viziju i učvrstila svoju reputaciju kao jednog od najsmjelijih metal ansambala."

Osoblje

Negură Bunget
Hupogrammos Disciple – vokali, gitara
Sol'Faur Spurcatu – bas-gitara, gitara
Negru – bubnjevi

Ostalo osoblje
Dan F. Spătaru – ilustracije
Radu Ianceoglu – produkcija, inženjer zvuka
Martin Koller – remiksanje, remastering (na reizdanju iz 2008. godine)

Izvori

Albumi iz 2000.
Albumi sastava Negură Bunget

Măiastru sfetnic


(en français Tir à travers la fenêtre) est un film autrichien réalisé par Siegfried Breuer sorti en 1950.

Synopsis
L'inspecteur adjoint Jelinek est à nouveau frustré. Il vient de sortir d'un cinéma et a dû regarder les crimes passionnants que ses collègues (du cinéma américain) sont autorisés à résoudre alors qu'il doit se débattre avec les petites choses du quotidien. Le dernier cas appartient également à cette catégorie : Jelinek est appelé dans une usine chimique où le comptable constate qu'il manque  à la caisse. Jelinek interroge une employée,  Reisinger, qui partage un secret avec Winkler, le chimiste de laboratoire, on tire un coup de feu qui traverse la fenêtre et tue la personne interrogée. Jelinek appelle alors son supérieur à l'aide. Rittner, un inspecteur de police plutôt arrogant, apparaît et ordonne d'abord à Jelinek que ce dernier ne sera désormais plus chargé de l'enquête. Cependant, Jelinek sent sa grande opportunité et poursuit secrètement ses propres recherches dans l'usine chimique. Jelinek trouve l'arme du crime en évidence dans le laboratoire, qui est situé juste en face de la pièce dans laquelle  Reisinger fut abattue. Il interroge aussitôt Winkler, au grand dam de Wittner, qui une fois de plus lui fait comprendre très clairement qu'il doit rester en dehors de cette affaire. Jelinek n'y pense pas du tout et suit une autre piste qui le mène à la discothèque Kakadu. Il y rencontre le chauffeur de l'entreprise Strinzel, qui a manifestement une liaison avec le chanteur de revue Grit Sorell.

Un peu plus tard, lors d'une conversation entre le chimiste Winkler et sa petite amie Maria Vogt, il ressort que le meurtre de  Reisinger a peut-être eu lieu, parce que quelqu'un voulait avoir les protocoles de test secrets de Winkler. Winkler annonce qu'il retourne à l'usine et, par mesure de sécurité, emporte les documents chez lui. Un second meurtre survient la nuit suivante. Cette fois, la victime est l'une des deux secrétaires de nuit, la jeune femme,  Swoboda, était brièvement entrée dans le bureau de Winkler. Elle a vu le coffre-fort brisé dans lequel les papiers importants de Winkler avaient apparemment été volés. L'agresseur était toujours dans la même pièce. Winkler, arrivé entre-temps à l'usine chimique, découvre le corps dans son laboratoire et alerte la police. Rittner fait alors arrêter Winkler. Pendant ce temps, dans le bureau du directeur de l'entreprise, un homme avoue qu'il a volé les . Il s'avère que le voleur était autrefois marié à la première victime du meurtre,  Reisinger. Pendant ce temps, Jelinek retourne au Kakadu et rencontre à nouveau Strinzel, qui devient extrêmement nerveux à propos de la présence policière. De toute évidence, il est impliqué dans les crimes. Jelinek met la pression sur Strinzel. Strinzel reçoit un appel téléphonique mystérieux et confie à Jelinek de se méfier. Des escrocs suivent Jelinek dans une voiture, mais Jelinek parvient à distancer les gars sinistres avec une astuce. Jelinek retourne au Kakadu où est encore Strinzel. Lorsque Strinzel sort, Jelinek le suit et est pris en embuscade par les mêmes gangsters qui ont tué Strinzel et se battent maintenant avec Jelinek. Jelinek échappe aux scélérats.

Pendant ce temps, Rittner et un collègue interrogent Winkler, qui nie avec véhémence les meurtres des deux femmes. Rittner reçoit un appel de Jelinek, qui parle à l'inspecteur de sa piste brûlante. Ils vont à la maison des Kellermann, où toutes les pistes semblent se rejoindre. Maria Vogt, l'amie de Winkler, attend déjà là-bas que l'ingénieur lui fasse part de ses soupçons. Elle est maintenant piégée parce que Kellermann lui avoue les meurtres et ne cache pas le fait que Maria sera sa prochaine victime. La raison de ses actions sont les documents de Winkler, qui contiennent une invention ingénieuse. Jelinek intervient, éteint l'éclairage de la pièce et aide ainsi Maria à s'échapper. Alors que Kellermann prépare sa propre évasion, toutes les force de la police arrivent. Il y a un violent échange de tirs entre les hommes de Kellermann et la police. Kellermann tente de s'échapper, mais est maîtrisé par Jelinek. Le policier prend les papiers volés du coffre-fort de Winkler de son manteau de loden. Rittner doit admettre à Jelinek qu'il l'a sous-estimé. Il est immédiatement promu après sa recherche réussie de l'auteur. À la fin, Jelinek retourne dans la même salle de cinéma pour regarder un thriller policier américain appelé Le Serpent scintillant.

Fiche technique
 Titre :
 Réalisation : Siegfried Breuer assisté de Fred N. Gassner
 Scénario : Siegfried Breuer, Rolf Olsen
 Musique : Willy Schmidt-Gentner
 Direction artistique : Isabella Ploberger
 Photographie : Helmuth Ashley
 Son : Martin Krämer
 Montage : Karl Aulitzky
 Production :
 Société de production : Alpen Film
 Société de distribution : Favorit-Filmverleih
 Pays d'origine :
 Langue : allemand
 Format : Noir et blanc - 1,37:1 - Mono -
 Genre : Comédie policière
 Durée :
 Dates de sortie :
  : .
  : .

Distribution
 Gunther Philipp : L'inspecteur Jelinek
 Siegfried Breuer : Le commissaire Rittner
 Curd Jürgens : Kurt Winkler, le chef du laboratoire
 Edith Mill : Maria Vogt, la fiancée de Winkler
  : Strinzel, chauffeur
 Eva Leiter : Grit Sorell, chanteuse
 Fritz Eckhardt : l'ingénieur Kellermann
 Elvira Hofer : Une employée

Production
Le tournage commence le  et se termine environ deux mois plus tard dans le studio à Thalerhof, près de Graz. Dans le générique du début, les noms des techniciens et des acteurs sont peints sur le mur extérieur du studio et paraissent dans un long plan séquence.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Film autrichien sorti en 1950
Comédie policière autrichienne
Film en allemand
Film autrichien en noir et blanc

Schuß durchs Fenster


Pagrus es un género de peces perciformes de la familia Sparidae.

Especies
Se reconocen las siguientes especies:
 Pagrus africanus
 Pagrus auriga
 Pagrus caeruleostictus
 Pagrus major
 Pagrus pagrus

Referencias

Enlaces externos

Sparidae

Pagrus


Karahalil, Kırklareli ilinin Babaeski ilçesine bağlı bir beldedir. Doğusunda Yenimahalle köyü, batısında Bostanlı, kuzeyinde İnece beldesi bulunur.

Tarihçe
Yerleşim, 1909 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 26 Mart 1968'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.

Kaynakça

Babaeski belde ve köyleri

Karahalil, Babaeski