Carne de tun este al patrulea album al formației M.S., al cărei lider este bateristul Doru Istudor. Materialul a fost înregistrat și mixat la Studio Tracking Mix & Master, fiind lansat la data de 23 martie 2017. Conține 11 piese ce conturează un tablou muzical specific formației, îmbinând caracteristici ce se regăsesc pe precedentele discuri Rugina nu moare și A' venit băieții!!!, și diversificat prin prezența elementelor de funk, progresiv-neoclasic, alternativ sau grunge. Piesele "Marco Polo", "Stalingrad" și "Master Beitz" au fost reînregistrate pentru Carne de tun, ele fiind publicate inițial în anul 2013 pe EP-ul Aburi și cioburi (ultima cu titlul "Domnul Bates"). Trei dintre melodiile albumului beneficiază de videoclipuri: "Țeapa" (iunie 2016), "Patrioții" (septembrie 2016) și "Ageru' Pământului" (martie 2017). Toate compozițiile sunt realizate de Doru Istudor (muzică și versuri), cu excepția pieselor "Crezul tău" (muzică de Mike Vlahopol, text de George Costinescu), respectiv "Satch & Such" (instrumental de chitară aparținând lui Vlahopol). Grafica albumului este opera lui Costin Chioreanu de la Twilight13Media, pe copertă fiind ilustrat într-o manieră stilizată un obuzier greu folosit în Primul Război Mondial. Discul este produs de Istudor sub egida Star Media Production.

Piese
 Țeapa
 Mercenar
 Patrioții
 Crezul tău
 Morții vii
 Stalingrad
 Marco Polo
 Dacii
 Master Beitz
 Ageru' Pământului
 Satch & Such

Muzică: Doru Istudor (1-3, 5-10); Mike Vlahopol (4, 11)
Versuri: Doru Istudor (1-3, 5-10); George Costinescu (4)

Personal
 Sandu Costică "Damigeană" – vocal (1-10)
 Mike Vlahopol – chitară solo (1, 2, 4, 7, 8, 10, 11), chitară armonie (1-11)
 Cristi "Porta" Marinescu – chitară solo (1, 3, 4, 6, 7, 10), chitară armonie (1-11)
 Teodor Moderau – chitară solo (5)
 Gabriel Nacu – chitară solo (9)
 George Costinescu – bas (1-11)
 Doru Istudor "M.S." – baterie (1-11)

Înregistrări muzicale: Studio Tracking Mix & Master, București (tobe înregistrate la Studio CCSB)
Mixaje și editare: Mike Vlahopol și Doru Istudor
Masterizare: Mike Vlahopol, Doru Istudor și George Costinescu
Grafică: Costin Chioreanu – Twilight13Media (după o idee de Doru Istudor)
Producător: Doru Istudor (sub egida Star Media Production).

Bibliografie
 Istudor, Doru. Secțiunea albume de pe site-ul MS Metal
 Klawz. Recenzia albumului Carne de tun publicată pe site-ul MetalFan (27 martie 2017)
 Revenco, Alex. "Eveniment rock: M.S. lansează albumul Carne de tun", articol publicat pe site-ul Mișcarea de Rezistență (15 februarie 2017)
 Pagina albumului Carne de tun pe site-ul Discogs.com
 Pagina albumului Carne de tun pe site-ul Bandcamp.com
 Informații editate pe coperta spate și în broșura CD-ului Carne de tun (Star Media Production, 2017)

Albume M.S.
Albume din 2017
Albume heavy metal
Albume rock

Carne de tun


Armin Münch ist der Name folgender Personen:

* Armin Münch (Schauspieler) (1903–1957), deutscher Schauspieler und Sprecher
 Armin Münch (Grafiker) (1930–2013), deutscher Grafiker, Zeichner und Hochschullehrer

Armin Münch


shellsortering () er en sorteringsalgoritme som blev opdaget af Donald Shell i 1959. Algoritmen kan ses som en forbedring af andre, enklere, sorteringsalgoritmer, typisk indsættelsessortering. Det der gør shellsortering mere effektiv end normal indsættelsessortering er at algoritmen tillader sammenligning mellem to elementer, som ligger langt fra hinanden. Algoritmens afviklingstid er voldsomt afhængig af den anvendte gapsekvens. For mange praktiske varianter er deres tidskompleksitet et uløst problem.

Eksempelkode
Med brug af Marcin Ciuras gapsekvens, med en indre indsættelsessortering.

# Sort an array a[0...n-1].
gaps = [701, 301, 132, 57, 23, 10, 4, 1]

# Start with the largest gap and work down to a gap of 1
foreach (gap in gaps)
{
    # Do a gapped insertion sort for this gap size.
    # The first gap elements a[0..gap-1] are already in gapped order
    # keep adding one more element until the entire array is gap sorted
    for (i = gap; i < n; i += 1)
    {
        # add a[i] to the elements that have been gap sorted
        # save a[i] in temp and make a hole at position i
        temp = a[i]
        # shift earlier gap-sorted elements up until the correct location for a[i] is found
        for (j = i; j >= gap and a[j - gap] > temp; j -= gap)
        {
            a[j] = a[j - gap]
        }
        # put temp (the original a[i]) in its correct location
        a[j] = temp
    }
}

Referencer

Eksterne henvisninger

 Open Problem Garden Samling af uløste problemer inden for matematik

Sorteringsalgoritmer

Shellsortering


Elveția a participat la Jocurile Olimpice începând cu prima ediție a Jocurilor moderne din 1896 de la Atena și de atunci a trimis o delegația la toate ediții de vară și de iarnă, cu excepția Jocurile Olimpice de vară din 1956 de la Melbourne, pe care le-a boicotat. Totuși, nouă călători elvețieni au participat la proba de echitație, organizată cu trei luni înainte în Stockholm datorate obligațiilor australiene de carantină, și Elveția a cucerit medalia de bronz. Codul CIO este SUI. A fost țară-gazdă la Jocurile Olimpice de iarnă din 1928 și la celor din 1948, tot organizate la St. Moritz.

Medalii după Olimpiadă
Marginea roșie înseamnă ca Elveția a fost țara-gazdă.

Medalii la Jocurile de vară

Medalii la Jocurile Olimpice de iarnă

Sportivii cei mai medaliați

Referințe
  Elveția la Comitetul Internațional Olimpic
  Rezultate olimpice ale Elveției  pe Sports Reference

Elveția la Jocurile Olimpice


El Campeonato Mundial de Atletismo Sub-18 fue un evento deportivo bienal organizado por la Asociación Internacional de Federaciones de Atletismo (IAAF por sus siglas en inglés). Los atletas participantes debían tener una edad de dieciséis o diecisiete años hasta el día 31 de diciembre del año en que se realizaba la competencia. El certamen cambió el nombre de Campeonato Mundial Juvenil (IAAF World Youth Championships), que ostentó hasta el 2015, con el objetivo de homologarlo con otras competencias deportivas.

La última edición se celebró en el 2017. Una razón para su cancelación, en palabras del presidente de la IAAF, Sebastian Coe, fue que la competición «no era el mejor inicio en la carrera de un atleta en esa etapa de su vida».

Ediciones

Pruebas
Pruebas del Campeonato Mundial Juvenil de Atletismo:

Véase también
Campeonato Mundial de Atletismo Sub-20

Referencias

Campeonato Mundial de Atletismo Sub-18


Keşif: 1970 - Birleşik Nükleer Araştırmalar Enstitüsü (Dubna, Rusya), yapay, radyoaktif (yarı ömür 1,8 saniye). İsmini Moskova'nın kuzeyindeki Dubna kasabasından almıştır, çünkü element ilk olarak orada üretilebilmiştir. Doğada bulunamaz, yalnızca laboratuvar ortamında elde edilebilir.

Kaynakça

Geçiş metalleri

Elementler

Dubniyum


Hiroshi Moriyasu (født 29. januar 1972) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sagan Tosu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hiroshi Moriyasu


Die Dorfkirche Lübsee ist eine romanische Backsteinkirche des Übergangsstils von der Romanik zur Gotik im Ortsteil Lübsee der Gemeinde Menzendorf. Sie gehört heute zur Evangelisch-Lutherischen Kirchengemeinde Roggenstorf in der Propstei Wismar im Kirchenkreis Mecklenburg der Evangelisch-Lutherischen Kirche in Norddeutschland.

Geschichte
Die Dorfkirche in Lübsee wurde zwischen 1236 und 1263 im Stil der Romanik mit frühgotischen Elementen aus Backstein auf Grundmauern aus Granit errichtet. Die gotischen oben spitz zulaufenden Fenster wurden in späterer Zeit ergänzt. Sie fällt 1263 unter das Patronat des nahe gelegenen Klosters Rehna, das durch Schenkungen der adligen Familien Bülow und anderer Mecklenburger Adliger als Landeigentümer Einfluss in der Ortschaft gewonnen hatte. Ab 1266 kommt die Kirche in Lübsee mit anderen Kirchen der Gegend in den Genuss der Weinspende Herzog Heinrichs des Pilgers. Durch weitere Landschenkungen von Regenten des Hauses Mecklenburg: Johann von Gadebusch (1294), Heinrich d. Ä. und Heinrich d. J. (beide 1300) verstärkt sich der Einfluss des Klosters Rehna in Lübsee bis Mitte des 14. Jahrhunderts. Dieser wird erst durch die Säkularisation des Klosters Rehna 1552 beendet. Lübsee fällt in das Domanium und das Patronat über die Dorfkirche Lübsee damit an die Herzöge von Mecklenburg-Schwerin als Landesherrn. Über diese wird Lübsee mit dem Kloster Rehna von 1576 bis Anfang des 18. Jahrhunderts zum Leibgedinge der mecklenburgischen Herzogswitwen und Prinzessinnen Anna Sophie (bis 1591), Sophia von Schleswig-Holstein-Gottorf (bis 1634), Anna Sophie (bis 1648) und Juliane Sibylla (bis 1761).

Baubeschreibung
Die Kirche besteht aus einem rechteckigen Schiff von zwei Gewölbejochen Länge und einem gewölbten Chorraum in der für die Gegend Westmecklenburgs in dieser Zeit typischen Form des quadratischen Kastenchors mit drei Fenstern. Auffällige Gestaltungselemente der Romanik sind die romanischen Rundbogenfriese am Giebel des Chors. Das der Höhe nach vom Chor abgesetzte einschiffige Langhaus ist innen flach gedeckt und ist im westlichen Teil aus Feldsteinen, im östlichen aus Backsteinen gemauert. Der neugotische Westturm des Kirchenschiffes aus dem Jahr 1729, der 1901 erneuert wurde, trägt einen achtseitigen Spitzturm und ist mit Schindeln eingedeckt. Die Fenster wurden in der Gotik vergrößert.

Als Besonderheit ist ein Teil der Außenbemalung (rote Quaderung auf weißem Grund) am nordwestlichen Teil des Hauptschiffes erhalten. Im Innern lassen sich vier Malschichten an Wand- und Gewölbemalerei nachweisen, von denen jeweils umfangreiche Reste freigelegt worden sind. Deren Datierungen reichen vom Ende des 12. bis zum frühen 17. Jahrhundert. Die Bemalungen zeigen ornamentale und figürliche Motive. Die architektonische Gliederung des Gewölbes und die Evangelistensymbole im Chor stammen vom Ende des 13. Jahrhunderts. Aus der Mitte des 14. Jahrhunderts finden sich ornamentale Lebensbäume im Gewölbe und szenische Malerei an den Wänden: Kain und Abel und Martin von Tours sowie Verkündigung, Christus vor Pilatus, Kreuzigung. Aus dieser Zeit stammt auch die Malerei des sogenannten Höllenschlunds. Er ist nicht wie meist im Profil gezeigt, sondern frontal. Um 1500 entstand die großformatige Darstellung einer Deesis, und um 1600 erhielt das Langschiff eine Vorhang-Malerei und ein Bild des Jüngsten Gericht, die Gewölbe wurden mit Vierpass-Fiesen geschmückt.

Ausstattung
Die Ausstattung der Kirche wurde im Zuge einer durchgreifenden neugotischen Renovierung der Kirche 1874 verändert. Der einfache, geschnitzte gotische Flügelaltar kam in die Mittelaltersammlung des Staatlichen Museums Schwerin. Die Kirche erhielt einen vom Baumeister Schlosser gestalteten neugotischen Altaraufsatz, der von Theodor Fischer-Poisson mit einer Kreuzigung versehen wurde.

Nach Friedrich Schlie verfügte die Kirche Ende des 19. Jahrhunderts über drei Glocken. Davon waren die größte und die kleinste Umgüsse durch den Glockengießer P. M. Hausbrandt in Wismar aus der Zeit anfangs der 2. Hälfte des 19. Jahrhunderts. Die mittlere Glocke war ein Umguss des Lübecker Ratsgießers Lorenz Strahlborn aus dem Jahr 1749. Ihre Inschrift verwies auf den Patron, Herzog Christian Ludwig II. und zeigte das Wappen Mecklenburgs. Ein alter Taufstein befand sich damals im Pfarrgarten.

1888 erhielt die Kirche im Bereich des Triumphbogens zwölf Apostelbilder. Die Chorwände wurden mit den Bildern der vier Evangelisten versehen. Die Südseite des Chors hatte schon früher Glasfenster mit den Aposteln Petrus und Paulus erhalten.

Die Orgel stammt von dem Orgelbauer Friedrich Friese III. Sie wurde der Kirche 1874 von Werner von Siemens zum Andenken an seine auf dem Kirchhof bestatteten Eltern Christian Ferdinand Siemens und Eleonore, geb. Deichmann gestiftet.

Die Kirche liegt heute in Sichtweite der Bundesautobahn 20, etwa fünf Kilometer östlich der Ausfahrt Schönberg und wird daher in der Nacht illuminiert.

Literatur
 Gottlieb Matthias Carl Masch: Geschichte des Bisthums Ratzeburg. F. Aschenfeldt, Lübeck 1835 (Digitalisat)
 Georg Christian Friedrich Lisch: Die Kirche zu Lübsee bei Rehna. In: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde 42 (1877), S. 175–179 (Volltext und Digitalisat)
 Friedrich Schlie: Die Kunst- und Geschichts-Denkmäler des Grossherzogthums Mecklenburg-Schwerin. II. Band: Die Amtsgerichtsbezirke Wismar, Grevesmühlen, Rehna, Gadebusch und Schwerin. Schwerin 1898, Neudruck Schwerin 1992, S. 447–451. ISBN 3-910179-06-1
 Lübsee (Ortsteil von Menzendorf): Dorfkirche In: Die Bau- und Kunstdenkmale in der mecklenburgischen Küstenregion. (Die Bau- und Kunstdenkmale in der DDR 5) Berlin: Henschelverlag Kunst und Gesellschaft 1990, ISBN 3-362-00457-1, S. 60–62

Weblinks

 Kirchengemeinde St. Johannes Roggenstorf

Einzelnachweise

Baudenkmal in Menzendorf
Kloster Rehna
Erbaut im 13. Jahrhundert
Kirchengebäude im Landkreis Nordwestmecklenburg
Kirchengebäude der Propstei Wismar
Bauwerk der Romanik in Mecklenburg-Vorpommern
Backsteingotik in Mecklenburg-Vorpommern
Kirchengebäude der Backsteingotik
Bauwerk in Menzendorf
Lubsee, Menzendorf

Dorfkirche Lübsee (Menzendorf)


Terry Hall may refer to:

Terry Hall (basketball) (1944-1997), American women's college basketball coach
Terry Hall (singer) (1959–2022), English singer with The Specials, Fun Boy Three, The Colourfield
Terry Hall (ventriloquist) (1926–2007), English ventriloquist who worked with his puppet, Lenny the Lion
Terry and Lander Halls, two connected residential towers on the south campus of the University of Washington

See also
Terry House (disambiguation)

Terry Hall


Claire Cashmore, née le  à Redditch, est une nageuse handisport britannique, elle pratique également le paratriathlon concourant dans la catégorie PTS5.

Biographie

Claire Cashmore fait ses débuts aux Jeux paralympiques en 2004 en natation remportant deux médailles de bronze. Elle remporte ensuite une médaille de bronze aux Jeux de 2008 et deux d'argent et une de bronze aux Jeux de Londres.

Après les Jeux de 2016, elle se tourne vers le paratriathlon et participe aux Jeux paralympiques d'été de 2020 en PTS5 où elle remporte la médaille de bronze. Quelques mois plus tard aux Mondiaux à Abou Dabi, elle monte sur la première marche du podium.

Palmarès

Natation

Triathlon
Le tableau présente les résultats les plus significatifs (podium) obtenus sur le circuit national et international de paratriathlon depuis 2017.

Distinctions

 2017 :

Références

Liens externes

Nageuse handisport britannique
Triathlète handisport anglaise
Nageuse de brasse
Nageuse de dos
Nageuse de nage libre
Nageuse de quatre nages
Championne paralympique de natation
Championne paralympique britannique
Médaillée d'argent paralympique britannique
Médaillée de bronze paralympique britannique
Étudiant de l'université de Leeds
Nageuse aux Jeux paralympiques d'été de 2004
Nageuse aux Jeux paralympiques d'été de 2008
Nageuse aux Jeux paralympiques d'été de 2012
Nageuse aux Jeux paralympiques d'été de 2016
Triathlète aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Naissance en mai 1988
Naissance à Redditch
Membre de l'ordre de l'Empire britannique

Claire Cashmore


A Gordie Howe hat trick is a variation on ice hockey's hat-trick. It is accomplished when a player collects a goal, an assist, and a fight in the same game. It is named after Hall of Famer Gordie Howe.

The term was coined by a 1950s New York sportswriter, although Howe himself only accomplished the feat twice in his five-decade career. Howe's son Marty once remarked, "The Gordie Howe hat trick should really be a goal, an assist and a cross-check to the face. That might be more accurate."

Incidents
The first known Gordie Howe hat trick was achieved by Hockey Hall of Fame defenceman Harry Cameron of the Toronto Arenas on December 26, 1917, in a 7–5 win against the Montreal Canadiens.

Howe himself accomplished his first Gordie Howe hat trick on October 11, 1953, when he scored a goal, assisted on Red Kelly's goal, and fought the Toronto Maple Leafs' Fernie Flaman. The second occurrence was on March 21, 1954, once again versus the Maple Leafs. Howe scored the opening goal, assisted on two Ted Lindsay goals, and fought Ted "Teeder" Kennedy.

Multiples
The "Double Gordie", involving two players who each tallied a goal, an assist, and fought each other, has occurred on three occasions:
 On April 9, 1981 Brad Park (who recorded 1G, 3A)  fought Bobby Smith (who recorded 1G, 1A)
 On March 9, 2010, Fedor Tyutin (who recorded 1G, 2A) fought Ryan Getzlaf (who recorded 1G, 1A)
 On January 10, 2012, Adam Henrique (who recorded 1G, 1A) fought Jarome Iginla (who recorded 1G, 2A)

In the April 9, 1981, playoff game between the Minnesota North Stars and the Boston Bruins where Brad Park and Bobby Smith completed a Double Gordie, Bryan Maxwell also completed a Gordie Howe Hat Trick of his own. The North Stars won the game 9–6.

Debut variations
A Gordie Howe hat trick that included a player's first NHL goal occurred on November 19, 2014, when Steve Pinizzotto was called up by the Edmonton Oilers and he made his 2014–15 season debut against his previous team, the Vancouver Canucks.

On December 29, 2018, Tyler Lewington of the Washington Capitals, playing in just his second career NHL game, against the Ottawa Senators, became the only player to complete a Gordie Howe hat trick with all three components being NHL career firsts, including his first assist on a goal by Tom Wilson and his first fight against Zack Smith.

Consecutive days
Doug Risebrough of the Montreal Canadiens became the first NHL player to register a Gordie Howe hat trick on consecutive days, on February 15 and 16, 1975, both games against the Chicago Black Hawks. Jacob Trouba of the New York Rangers became the second to do it on December 7, 2021 against the Blackhawks and the following night against the Colorado Avalanche.

Leaders
Although he played a record 2,421 professional hockey games, Gordie Howe himself only achieved two "Gordie Howe hat tricks" in his NHL career.

The all-time leaders in Gordie Howe hat tricks are Rick Tocchet with 18 and Brendan Shanahan (who would later become the NHL's chief disciplinarian) with 17. Next is Brian Sutter with 16, then Tiger Williams and Wilf Paiement with 15 each.  The active leader is Bruins forward Milan Lucic with three.

References

Hat-trick, Howe
Violence in ice hockey

Gordie Howe hat trick


Liviu Ioan Adrian Pleșoianu ()  un politician român, fost membru al Camerei Deputaților (în sesiunea 2016-2020). În prezent este membru al Partidului Ecologist Român.

Biografie
Născut pe , Liviu Pleșoianu este absolvent al Colegiului Național "Spiru Haret", în promoția 1998 și al Facultății de Filosofie și Jurnalism, unde a studiat între anii 1998 și 2002.

Între iunie și septembrie 2004, Liviu Pleșoianu a fost redactor-șef al publicației Casa NATO, editată de asociația omonimă, fondată de fostul premier Adrian Năstase. Ulterior, între septembrie 2004 și octombrie 2011, acesta a fost șef al departamentului de marketing online, vânzări și conținut în cadrul companiei Rentrop & Straton, grup de editură și consultanță în afaceri, fiind, de asemenea, redactor-șef în mai multe departamente ale companiei.

Începutul în politică l-a avut după participarea și câștigarea concursului "Deșteaptă-te, române!", organizat de Antena3, pe , intrând în vizorul unui consilier local care i-a propus funcția de deputat.

Este căsătorit cu Alina Iuliana Pleșoianu, doctorand în științele medicale, cu specializare în obstetrică-ginecologie din cadrul rețelei private de sănătate Regina Maria și din cadrul Spitalului Clinic de Obstetrică - Ginecologie "Prof. Dr. Panait Sîrbu" (secția Maternitatea Giulești).

Activitate politică

Parlament

Legislatura 2016-2020
La alegerile parlamentare din decembrie 2016, Liviu Pleșoianu a câștigat un mandat de deputat în circumscripția electorală nr. 42 București.

A activat în:
 Comisia pentru verificarea alegerilor din 2009
Comisia desființării Direcției Generale de Protecție și Anticorupție

 Comisia permanentă pentru cultură, arte, mijloace de informare în masă
 Comisia implicării Serviciului de Protecție și Pază în politic

Din aprilie 2017 a fost membru în grupurile de prietenie cu Parlamentele statelor:

 Georgia (președintele grupului)
 Republica Austria
 Republica Slovenia
 Republica Tunisiană

De asemenea, acesta a făcut parte din delegația Parlamentului României la Adunarea Parlamentară a Consiliului Europei.

Candidaturi

Președinția României
În iulie 2017, Liviu Pleșoianu și-a anunțat intenția de a candida la alegerile prezidențiale din 2019, indiferent de propunerea oficială a partidului. În iunie 2018, la scurt timp după ce președintele Klaus Iohannis a anunțat că va candida pentru un nou mandat, Pleșoianu și-a reiterat dorința de a candida printr-un mesaj îndreptat împotriva lui Klaus Iohannis și a unor anumite ambasade și instituții. Ulterior, în urma alegerilor europarlamentare din 2019, acesta a declarat faptul că și-a "depus candidatura internă pentru desemnarea prezidențiabilului PSD", mustrându-i pe Liviu Dragnea și Călin Popescu Tăriceanu deoarece au pierdut, "lipsiți fiind total de curajul de a risca". În urma validării Vioricăi Dăncilă în cadrul Comitetul Executiv al PSD drept candidat al partidului la alegerile prezidențiale din 2019, Liviu Pleșoianu a anunțat că va candida independent la președinția României. Acesta nu a reușit să strângă numărul necesar de semnături pentru a candida la prezidențiale, susținând că în ultimele ore i-au venit liste de semnături trase la xerox din partea unor oameni care ar fi vrut să-l compromită.

Președinția Partidului Social Democrat
În iunie 2019, Liviu Pleșoianu și-a depus candidatura pentru funcția de președinte al Partidului Social Democrat, declarând că luptă "pentru o Românie vie și nesufocată de ipocrizie". În cadrul congresului, a ținut un discurs în mai multe părți, asemănând tăcerea din PSD cu cea dintr-un "film horor, în care toți tac pentru a nu fi prinși de monștrii cei răi".
În final, acesta s-a clasat pe locul doi în cursa pentru șefia Partidului Social Democrat.

Deputat din partea Partidului Ecologist Român
Liviu Pleșoianu a decis să candideze, alături de Șerban Nicolae și alți politicieni renumiți sub listele Partidului Ecologist Român la alegerile parlamentare din decembrie 2020. Acesta a ocupat primul loc în lista pentru Camera Deputaților în circumscripția București. În urma afișării rezultatelor, Partidul Ecologist Român nu a fost eligibil pentru poziția de partid parlamentar. De asemenea, deputatul a expus faptul că și-ar fi putut asigura "un loc călduț" pe listele PSD dacă alegea să bată palma cu echipa "Ciolacu".
În schimb, acesta ar fi preferat să plece din PSD afirmând că "niciun om cu coloană vertebrală nu mai are ce căuta în PSD".

Inițiative legislative

Asociațiile și fundațiile
Liviu Pleșoianu este inițiatorul unui proiect de lege privind modificarea a ordonanței guvernului nr. 26/2000 în baza căreia funcționează organizațiile neguvernamentale (ONG). Proiectul prevede că fundațiile și asociatiile sunt obligate să publice, la fiecare șase luni, o declarație detaliată de venituri și cheltuieli în care să fie menționată fiecare persoană care a dat bani respectivei fundații sau asociații și valoarea acestui venit. Dacă acest lucru nu se întâmplă la timp, ONG-ul respectiv își încetează "de îndată" activitatea. De asemenea, proiectul prevede că o asociație sau fundație poate fi recunoscută ca fiind de utilitate publică doar dacă activează într-o arie mai restransă de domenii, astfel fiind excluse asociațiile din domenii fără un scop clar, precum cel "civic". Proiectul a fost criticat de mai multe ONG-uri și de opoziția parlamentară, acuzația fiind aceea de tenativă de punere sub control politic a societății civile. Comisia de la Veneția și-a exprimat "îngrijorarea serioasă" pentru faptul că proiectul restrângea posibilitatea ca un ONG să fie declarat de utilitate publică, eliminând drepturile omului și lupta împotriva corupției; de asemenea, Comisia a arătat că legea "va avea un efect de intimidare asupra societății civile și intră în conflict cu principiul libertății de asociere și cu dreptul la viață privată". Ca urmare, Comisia Juridică pentru Drepturile Omului din Consiliul Europei a declarat că acest proiect, alături de unul similar propus în Ucraina, ar trebui respinse, cu excepția cazului în care acestea sunt modificate în conformitate cu recomandările Comisiei de la Veneția. A fost adoptat tacit de Senat în noiembrie 2017, iar în prezent, se află în procedură legislativă de adoptare în cadrul Camerei Deputaților.

Statutul judecătorilor și procurorilor
Liviu Pleșoianu a depus o propunere legislativă privind modificarea și completarea legii privind organizarea și funcționarea Curții Constituționale. Proiectul prevede că magistrații nu pot fi, pe propria răspundere, acoperiți, informatori sau colaboratori ai vreunui serviciu de informații. De asemenea, proiectul prevede faptul că serviciilor secrete le este interzisă racolarea magistraților. Incălcarea ei prevede eliberearea din funcție si pedeapsa cu închisoare între 5 și 10 ani (perioada este mărită cu încă o jumătate, în cazul unei funcții de conducere). A fost adoptat tactic de Camera Deputaților în aprilie 2019, iar în prezent se află în procedură legislativă de adoptare în cadrul Senatului.

Funcționarea Curții Constituționale
Liviu Pleșoianu a introdus un proiect legislativ ce prevede interzicerea numirii, în calitate de judecător al Curții Constituționale, a unei persoane care, în calitatea anterioară de magistrat, a încalcat articole din Convenția Europeană a Drepturilor Omului sau care a determinat condamnarea României de către Curtea Europeană a Drepturilor Omului, care a generat unul sau mai multe conflicte juridice de natură constituțională constatate prin decizii ale Curții Constituționale sau care a avut orice fel de legătură cu serviciile secrete. De asemenea, proiectul prevede că mandatele de judecători ale Curții Constituționale active la acel moment încetează dacă cel puțin unul din punctele prezentate anterior au fost încălcate. A fost adoptat tactic de Camera Deputaților în aprilie 2019, însă în noiembrie 2019 acesta a fost respins definitiv de către Senat.

Organizarea și funcționarea serviciilor
Liviu Pleșoianu a inițiat patru proiecte legislative care vizează limitarea la un singur mandat de maximum patru ani a șefilor Serviciului Român de Informații (SRI), Serviciului de Informații Externe, Serviciul de Protecție și Pază și Serviciul de Telecomunicații Speciale. Au fost adoptate tacit de Camera Deputaților în octombrie 2018, iar în prezent se află în procedură legislativă de adoptare în cadrul Senatului.(SRI), (SIE), (SPP), (STS).

Poziții politice

Organizare mitinguri
Liviu Pleșoianu a militat pentru organizarea unui miting în care "zeci de mii de oameni, susținători, să-și facă vocea auzită". A participat, în iulie 2017, la un protest în fața sediului Direcției Naționale Anticorupție (DNA), și în februarie 2018, la un alt protest, în fața Palatului Cotroceni. În iunie 2018, alianța PSD–ALDE a organizat un miting ca cel propus de Pleșoianu, față de presupusurile abuzuri comise de diverse instituții ale statului și unii magistrați. În cadrul ei, el a ținut un discurs în două părți, în limba română și în limba engleză. În prima parte i-a atacat pe președintele României, Klaus Iohannis, fostul procuror-șef al DNA, Laura Codruța Kövesi, președintele PNL, Ludovic Orban  și fostul director al SRI, George Maior, iar în cea de a doua a citit un mesaj pentru presa internațională, în care a vorbit despre presupusul "stat paralel" condus de fostul președinte al României, Traian Băsescu și de "experimentul hidos al așa numitei anti-corupții din România". De asemenea, a denunțat protocoalele de cooperare încheiate între SRI și diverse instituții ale statului sub pretextul "combaterii corupției", ce mai târziu, au fost declarate neconstituționale de către Curtea Constituțională cu motivarea că preluarea unor aspecte ale activității de urmărire penală de către Serviciului Român de Informații (SRI), a interferat cu rolul constituțional al Ministerului Public în activitatea judiciară, timp de nouă ani. În încheiere, Liviu Pleșoianu și-a reiterat suportul față de "lupta lui Donald Trump".

Susținerea referendumului pentru interzicerea legalizării căsătoriei între persoane de același sex
Liviu Pleșoianu a susținut referendumul pentru modificarea articolului 48 din Constituție prin care se intenționa limitarea prin Constituție a definiției căsătoriei la persoane de sexe opuse, efectiv blocând pentru viitor acordarea de drepturi civile cuplurilor formate din persoane de același sex. De asemenea, el s-a poziționat împotriva adopției din partea cuplurilor de același sex și împotriva dreptului comunității LGBT la manifestații publice.

Propunerea de modificare a Constituției a fost în cele din urmă adoptată în Parlamentul României, inclusiv cu voturile în bloc ale Partidului Social Democrat. Referendumul a fost susținut de 91,56% dintre cei prezenți la urne însă, în condițiile unei prezențe de 21,1%, referendumul de confirmare nu a fost validat, astfel că stipularea propusă nu a fost inclusă în Constituție.

Legea offshore pentru resursele din Marea Neagră
Liviu Pleșoianu s-a poziționat în dezacord față de primele variante ale legii offshore de reglementare a exploatării resurselor din Marea Neagră. Cu toate acestea, în noiembrie 2018, deputatul a votat favorabil varianta remodificată și finală a legii. Mai târziu, și-a justificat votul, afirmând că indiferent de modificările legislative ulterioare, precum acordul de concesiune (din 2008), bazat pe redevențe, în cazul resurselor petroliere din Marea Neagră, în vigoare rămâne valabil Contractul de Împărțire a Producției (din anul 1992) ce presupune ca minimum 45% din producția efectivă să revină statului român.

Promovarea relației cu Rusia
În plenul Adunării Parlamentare a Consiliului Europei, Liviu Pleșoianu a pledat pentru o încercare de înțelegere mai bună a cetățenilor ruși, declarând că și ei sunt cetățeni cu aceleași rutine și obiceiuri ca oricare alții.

În urma acestor poziționări, el a fost acuzat, fără probe concrete, că ar fi un "agent al Serviciilor de Informații rusești", dat fiind faptul că este citat de agenția de știri Sputnik. Deputatul a declarat că aceasta este "o nouă mostră de prostie în stare pură", comparând-o cu acuzațiile asemanătoare aduse la adresa lui Donald Trump.

Servicii secrete și protocoale
În aprilie 2018, Liviu Pleșoianu a solicitat desecretizarea în regim de urgență a tuturor protocoalelor la care se face referire în Raportul CSAT pe anul 2005, și anume protocoalele încheiate de Parchetul General și DNA cu SRI, SIE, BNR, și alte instituții. De asemenea, a declarat faptul că acele protocoale nu sunt nici pe departe singurele existente.

În mai 2018, a solicitat SRI și CSM, referitor la protocolului de colaborare semnat în 2012 de George Maior, Alina Ghica, Florian Coldea și Oana Hăineala, să facă publice toate detaliile referitoare la sintagmele din protocol: "planurile comune", "cauzele complexe" și "analizele anuale asupra modului de desfășurare a cooperării".

Laura Codruța Kövesi
În octombrie 2017, fiind prezent la dezbaterea organizată de Parlamentul European, pe tema anticorupției, acesta a acuzat-o, față în făță pe Laura Codruța Kövesi că nu a dat curs deciziei CCR care stipulează obligația prezenței în fața comisiei de anchetă parlamentare, iar că în 2009, în seara alegerilor prezidențiale, aceasta a fost acasă la un om politic, alături de alți oameni politici și alături de șefii SRI și că în 2014, Laura Codruța Kövesi a mințit poporul român când a declarat că nu s-a întâlnit cu niciun politician în timpul liber.

Cu prilejul selectării procurorului-șef european, Liviu Pleșoianu s-a împotrivit candidaturii Laurei Codruța Kövesi având mai multe declarații în acest sens. În februarie 2019, acesta a trimis un mesaj în limba engleză tuturor membrilor Parlamentului European, denunțând pretinse abuzuri de putere săvârșite de Laura Codruța Kövesi. În urma mesajului, grupul Europe of Nations and Freedom din Parlamentul European i-a transmis că a luat act de cerere, și că și el se va opune candidaturii Laurei Codruța Kovesi la conducerea Parchetului European. În septembrie 2019, Pleșoianu le-a trimis scrisori în limba engleză tuturor celor din Comitetul Reprezentanților Permanenți ai guvernelor statelor membre pe lângă Uniunea Europeană, pentru a-i informa cu privire la activitatea Laurei Codruța Koveși în fruntea procurorilor români și pentru a-i determina pe aceștia să nu o susțină în negocierile cu Parlamentul European pentru funcția de procuror-șef al Parchetului European.

Publicații
La vârsta de 17 ani, a publicat articole în ziarele vremii despre sistemul învățământului românesc și identitatea națională.

Individual

 Nebunie Și Iluminare - Titlul Unei Cărți Care Nu A Fost Niciodată Scrisă..., 2014, ISBN 978-131-200-414-6

România - Țara unui vis posibil, Editura Prestige, 2019, ISBN 978-606-886-369-6 (cu ocazia anului electoral prezidențial)

Colaborativ

 Mireasmă de femeie, Editura Crist, 1999, ISBN  973-98588-6-8

 Eclipsă de soare, Editura Crist, 1999, ISBN 973-98810-8-4

Note

Nașteri în 1980
Nașteri pe 24 ianuarie
Oameni în viață
Scriitori români în viață
Români ai României postdecembriste
Politicieni români în viață
Politicieni români din secolul al XXI-lea
Membri ai Partidului Social Democrat
Deputați români 2016-2020
Absolvenți ai Colegiului Național "Spiru Haret"
Bucureșteni

Liviu Pleșoianu


The Government Pension Fund of Norway () comprises two entirely separate sovereign wealth funds owned by the government of Norway.

The Government Pension Fund Global, also known as the Oil Fund, was established in 1990 to invest the surplus revenues of the Norwegian petroleum sector. In September 2023, it has over US$1,477 billion in assets, and held 1.4% of all of the world's listed companies in 2019, making it among the world's largest sovereign wealth funds. In December 2021, it was worth about $250,000 per Norwegian citizen. It also holds portfolios of real estate and fixed-income investments. Many companies are excluded by the fund on ethical grounds.

The Government Pension Fund Norway is smaller and was established in 1967 as a type of national insurance fund. It is managed separately from the Oil Fund and is limited to domestic and Nordic investments and is therefore a key stock holder in many large Norwegian companies, predominantly via the Oslo Stock Exchange.

Government Pension Fund Global
The Government Pension Fund Global (, SPU) is a fund into which the surplus wealth produced by Norwegian petroleum income is deposited. Its name changed in January 2006 from the Petroleum Fund of Norway. The fund is commonly referred to as the Oil Fund ().

The purpose of the fund is to invest parts of the large surplus generated by the Norwegian petroleum sector, mainly from taxes of companies but also payment for licenses to explore for oil as well as the State's Direct Financial Interest and dividends from the partly state-owned Equinor. Current revenue from the petroleum sector is estimated to be at its peak period and to decline in the future decades. The Petroleum Fund was established in 1990 after a decision by the country's legislature to counter the effects of the forthcoming decline in income and to smooth out the disruptive effects of highly fluctuating oil prices.

As its name suggests, the Government Pension Fund Global is invested in international financial markets, so the risk is independent from the Norwegian economy.  The fund is invested in over 9,123 companies in 73 countries (as of 2021). On 25 October 2019, the fund's value reached 10,000 billion Kroner, according to its official website.

Background
Norway has experienced economic surpluses since the development of its hydrocarbon resources in the 70s. This reality, coupled with the desire to mitigate volatility stemming from fluctuating oil prices, motivated the creation of Norway's Oil Fund, now the Government Pension Fund-Global (GPF-G). The instability of oil prices has been of constant concern for oil-dependent countries since the start of the oil boom, but especially so in the decades following the first oil shocks in the 1970s. As the real GDP of oil-exporting states is linked with the price of oil, it has been a goal of these exporters to stabilize oil consumption patterns, and a host of these exporting states singled out sovereign wealth funds as an effective policy tool for achieving this outcome. The adoption of the GPF-G has been in line global economic trends, especially investment patterns. International investment has increased at a significantly higher pace than either global GDP or global trade of goods and services, increasing by 175% over a period at which the former two metrics increased by 53% and 93% respectively.

Management and size

The domestic fund, the Government Pension Fund Norway, is managed by Folketrygdfondet. The global investment fund is managed by Norges Bank Investment Management (NBIM), part of the Norwegian Central Bank on the behalf of the Ministry of Finance. It is the largest pension fund in Europe and larger than the California public-employees pension fund (CalPERS), one of the largest in the United States.

As of June 2011, it was the largest pension fund in the world, but it is not a pension fund in the conventional sense, as it derives its financial backing from oil profits, not pension contributions. In September 2017, the fund exceeded US$1 trillion in value for the first time, a thirteen-fold increase since 2002. With a population of 5.2 million people, the fund was worth $192,307 per Norwegian citizen. Of the assets, 65% were equities (accounting for 1.3% of global equity markets), and the rest were property and fixed-income investments. Norway can withdraw up to 3% of the fund's value each year. The first withdrawal in its history was made in 2016. In a parliamentary white paper in April 2011, the Norwegian Ministry of Finance forecast that the fund would reach $1 trillion by the end of 2019. According to the forecast, a worst-case scenario for the fund value in 2030 was forecast at $455 billion, and a best case scenario at $3.3 trillion. With 2.33 percent of European stocks, it is the largest stock owner in Europe.

In 1998, the fund was allowed to invest up to 40 percent of its portfolio in the international stock market. In June 2009, the ministry decided to raise the stock portion to 60 percent. In May 2014, the Central Bank governor proposed raising the rate to 70 percent. The Norwegian government planned that up to 5 percent of the fund should be invested in real estate, beginning in 2010. A specific policy for the real estate investments was suggested in a report the Swiss Partners Group wrote for the Norwegian Ministry of Finance.

Norway's sovereign wealth fund is taking steps to become more active in company governance.  In the second quarter of 2013, the sovereign fund voted in 6,078 general meetings as well as 239 shareholder proposals on environmental and social issues. Norway's Government Pension Fund Global (GPFG) has the potential to influence the corporate governance market in Europe, and possibly China as well, greatly. It has also started to become active in pushing for lower executive pay.

Relationship to sovereignty
The rise of globalization as the predominant political-economic system has had several key effects on states, especially in regard to interdependence and sovereignty. The erosion of fully independent socioeconomic structures has provoked new questions regarding the role of the state and its ability to project its sovereignty on a set of global economic systems that seem largely out of reach both legally and pragmatically for most states. Sovereign wealth funds are an inherently nationalist type of investment vehicle, and there exists potential for their use as a mitigating force to the supranational forces of globalization. The issue with this is that such practices may lead to a general increase in protectionism as nations attempt to wrestle back control of their economies from external forces, an outcome that most economic intergovernmental organizations, such as the International Monetary Fund, would like to see avoided. Some commentators, like Professor Gordon L. Clark of the University of Oxford, express concerns regarding non-profit considerations motivating the practices of the GPF-G, especially in regards to its ethical concerns and how these considerations may be used as a means of exerting Norwegian standards on foreign firms. On the other hand, the OECD has stated that sovereign wealth funds have had a stabilizing influence on international markets due to their ability to provide capital during times of domestic investor pessimism. The OECD has taken steps to minimize the possibilities of economic protectionism by instituting the Freedom of Investment project, where participating states agree upon guiding sets of principles that seek to boost transparency and transnational investment, while also advising states on how to best handle issues of foreign investment in the sphere of national security.

Debate
As a result of the large size of the fund relative to the low number of people living in Norway (5.2 million people in 2017), the Oil Fund has become a hot political issue, dominated by three main issues:
 Whether the country should use more of the petroleum revenues for the state budget instead of saving the funds for the future. The main matter of debate is to what degree increased government spending would increase inflation.
 Whether the high level of exposure (around 65 percent in 2017) to the highly volatile stock market is financially safe. Others claim that the high diversification and extreme long-term nature of the investments will dilute the risk and that the state is losing considerable amounts of money because of the low investment percentage in the stock market.
 Whether the investment policy of the Petroleum Fund is ethical.

Concerns and potential outcomes
There are diverse concerns and predicted effects of sovereign wealth funds on international financial markets and the global economy as a whole, with experts expressing strong fears regarding destabilization and protectionism stemming from sovereign wealth funds. The destabilization argument, often cited by Roland Beck of the European Central Bank, is that non-market investment motives may lead sovereign wealth funds managers to make decisions that go against market logic, in turn causing an unexpected and potentially disastrous ripple effect. The protectionist argument, mentioned above in relation to sovereignty and sovereign wealth funds, is essentially a fear that sovereign wealth funds could be used in a non-market, protectionist manner where competing states would perpetuate ever-increasing anti-global free trade movements. However, despite these fears, there is also strong evidence to suggest that sovereign wealth funds are unlikely to gain board of directors seats in their acquisitions. Additionally, Norway's GPF-G is especially unlikely to gain any board-of-directors seats in a company headquartered in an OECD country. Furthermore, some experts directly contradict fears regarding the destabilizing effect of sovereign wealth funds, arguing that these funds increase the stability of global finance due to the fact that they serve to increase the variety of owners of risky financial vehicles, minimizing exposure to shocks in any one particular industry, while also simultaneously limiting the absolute loss any actor can suffer in a particular global economic sector.

Ethical council
Part of the investment policy debate is related to the discovery of several cases of investment by The Petroleum Fund in very controversial companies, involved in businesses such as arms production, tobacco and fossil fuels. The Petroleum Fund's Advisory Council on Ethics was established 19 November 2004 by royal decree. Accordingly, the Ministry of Finance issued a new regulation on the management of the Government Petroleum Fund, which also includes ethical guidelines.

According to its ethical guidelines, the Norwegian pension fund cannot invest money in companies that directly or indirectly contribute to killing, torture, deprivation of freedom or other violations of human rights in conflict situations or wars. Contrary to popular belief, the fund is allowed to invest in a number of arms-producing companies, as only some kind of weapons, such as nuclear arms, are banned by the ethical guidelines as investment objects.

To support the ethical screening process, the Council on Ethics works with RepRisk ESG Business Intelligence, a global research firm and provider of environmental, social and governance (ESG) risk data. RepRisk monitors the companies in the Norwegian Pension Fund's portfolio for issues such as severe human rights violations, particularly regarding child labor, forced labour, and violations of individual rights in conflict areas as well as gross environmental degradation and corruption. RepRisk has been working with the Council on Ethics since 2009 and in 2014, re-won the tender for ESG data provision for 2014–2017.

An investigation by the Norwegian business newspaper  in February 2012 showed that Norway has invested more than $2 billion in 15 technology companies producing technology that can and has been used for filtering, wiretapping, or surveillance of communication in various countries, among them Iran, Syria, and Burma. Although surveillance tech is not the primary activity of all the 15 companies, they have all had or still have some kind of connection to such technology. The Ministry of Finance in Norway stated that it would not withdraw investing in these companies or discuss an eventual exclusion of surveillance industry companies from its investments.

On 19 January 2010 the Ministry of Finance announced that 17 tobacco companies had been excluded from the fund. The total divestment from these companies was $2 billion (NOK 14.2 billion), making it the largest divestment caused by ethical recommendations in the history of the fund.

In March 2014, as the result of both domestic and international pressure, the parliament appointed a panel to investigate whether the fund should divest its coal assets in line with its ethical investment mandate. The panel released its recommendations in December 2014, recommending the fund follow a strategy of corporate engagement rather than divestment. The parliament was set to make its decision early in 2015. In the event, the fund will be required to divest from companies that derive at least 30% of their business from coal.

In 2014, the fund divested from 53 coal companies around the world, including 16 companies in the US (among them Peabody Energy, Arch Coal, and Alpha Natural Resources), 13 companies in India (including Coal India) and 3 companies in China. As a result, the total value of the fund's coal holdings fell by 5% to $9.7 billion. In 2014, the fund also sold its stakes in 59 out of 90 oil and gas companies in which it holds shares by $30 billion.

On 8 March 2019, the Ministry of Finance recommended divestiture from its oil and gas exploration and production holdings. This came after the August 2017 Lofoten Declaration which demanded leadership in a global fossil fuel phase-out from the countries that can most afford to act, such as Norway.

Green energy is becoming an important aspect for the Government Pension Fund since fossil fuel stocks simply are not producing as much value as they used to. As of 2019, new guidelines will prohibit the fund from investing in companies that produce over 20 million tons of coal annually. The fund plans to sell off over $10 billion in stocks from companies using too many fossil fuels. In hopes of improving the Norwegian economy, the firm is becoming more environmentally-friendly by investing in companies that promote renewable energy. For example, the fund will continue to hold stakes in firms like Shell using renewable energy divisions.

In March 2021, it was reported that the Government Pension Fund was examining whether companies in the fund had used forced labor from Xinjiang internment camps.

On 1 December 2021, the fund's head of Governance and Compliance, Carine Smith Ihenacho, told Reuters that companies in its portfolio will be asked to take more specific action on climate change.

Excluded companies
The following companies have been excluded from the Government Pension Fund of Norway for activities in breach of the ethical guidelines:

The fund does not announce exclusions until it has completed sales of its positions, so as not to affect the share price at the time of the transaction.

In 2016, Norges Bank decided to exclude 52 coal companies from the fund.

Reinstated companies
Several previously excluded companies have later been reinstated to the fund because the companies were no longer involved in the activities that had led to their exclusion.

Companies "under observation"
As an alternative to full exclusion from the fund, companies may be placed "under observation" to help put pressure on the company to improve.

It was proposed that one more company, Goldcorp, should be placed under similar observation. Goldcorp, as of 2019, merged with another company and no longer exists.

Currency portfolio
In October 2010 the fund spent NOK 600 million ($136.4 million as of October 2010) daily buying foreign currencies. That figure would be increased to 800 million kroner daily in November. This practice was suspended in January 2011, and on 31 January it was announced that this would also be the case in February.

Government Pension Fund – Norway
The Government Pension Fund – Norway (, SPN) was established by the National Insurance Act () in 1967 under the name National Insurance Scheme Fund (). The name was changed at the same time as the former Petroleum Fund, on 1 January 2006. It continues to be managed by a separate board and separate government entity, still named . The Government Pension Fund – Norway had a value of NOK 240.2 billion at the end of 2017. Unlike the Global division, it is required to limit its investments to companies in the Norwegian stock market, predominantly on the Oslo Stock Exchange.  The Fund is not allowed to own more than a 15% interest in any single Norwegian company.

Notes

See also

 The budgetary rule – concerning the usage of capital gains from The Government Pension Fund – Global
 Pensions in Norway
 Economy of Norway
 Sovereign wealth fund
 Energy Resources of Norway
 Ethical investing

References

External links
Norwegian Ministry of Finance: On the Government Pension Fund
The Government Pension Fund – Norway: Official site
The Government Pension Fund – Global: Official site

1967 establishments in Norway
1990 establishments in Norway
1967 in politics
1990 in politics
1967 in economics
1990 in economics
Sovereign wealth funds
Public pension funds
Public finance of Norway
Retirement in Norway
Government of Norway
North Sea energy

Government Pension Fund of Norway


Aforoz, dini bir topluluğa mensubiyetten mahrum etme ya da çıkarılma anlamında kullanılan dini bir kınama şekli.

Kelime tam olarak "herhangi bir kimseyi iletişimin, toplumun dışına çıkarma" anlamına gelir. Bazı dinlerde, aforoz grup ya da bir üyenin manevi kınamasını da içerir. Ayrıca bazı durumlarda aforozdan sonra dini toplumun norm ve kurallarına ya da suça uygun olarak sürgün, soyutlama ve utandırmadan oluşan kınama ve yaptırımlar ortaya çıkar.

Hristiyanlık'ta Aforoz

Aforoz'un İncil'e ilişkin ilk kullanımı "anathema" iledir. Bununla ilgili atıflar Galatians 1:8'de yer alır. "Ama eğer biz ya da cennetten bir melek dahi olsa, bizim sana telkin ettiğimize karşılık bir hakikat ile size geldiğini iddia etse, o lanetlidir(anathema). Ve tabi 1 Gorinthians 16:22'de: "Rabbi sevmeyen her kimse o melundur,lanetlidir(anathema)." Kelime çeşitli şekillerde tercüme edilebilir, Kral James'in çevirisine göre anathema, melun olarak tercüme edilmiştir.

Yeni Ahit sınırlı sayıda aforoz örneği sunar. Matta 18:17'de, İsa, durmadan kalp kıran kimselere Yahudi olmayan kimseler (gentiles) ya da vergi tahsildarı muamelesi yapılması gerektiğini öğretir. Romalılara Mektup 16:7'de, Paul 'öğrendikleri ve kaçındıkları doktrinlere karşı bölünmelere sebep olanlara' dikkat çeker.

Anathema erken Kilise döneminde, aforozdan öte korkunç dini yaptırımların bir şekli olarak kullanılmıştır. Bilinen ilk örnek M.S. 306 yılında gerçekleşmiştir. Roma Katolik Kilisesi nadiren bireylere karşı kullansa da, bu yaptırımlardan hâlen faydalanmaktadır. Bazı modern kiliseler, herhangi tüm soyutlama, dışlamaları anathema olarak nitelerler.

Katolik Kilisesi
Katolik Kilisesi'ne göre; Aforoz, resmî bir muamele, yargılama usulü olarak hiçbir surette ceza değildir, sadece Katolik Kilisesi'nin az ya da çok tanınır bir üyesinin daha önce var olan durumunun beyannamesi, bir bildirisidir. Bir kimse kendisini mümin toplumdan ayıran bir harekete, özellikle sözlü ya da eylemli başvurduğunda ya da örneğin inananlar arasında karmaşa yaratıp tefrikaya sebep olduğunda, yasal bir bildiri aracılığıyla durumun aydınlatılması Kilise için bir zorunluluktur. Böylelikle Kilise, rahipler sınıfı dışındaki herkesi, halkı o kişinin takip edilmemesi gereken bir kimse olduğu hakkında bilgilendirmiş ve ruhban sınıfını, kişinin kasıtlı olarak yapmış olduğu hareketler ile kendini Kilise'den ayırmış olduğu, hatalarından vazgeçmediği sürece ayinlere kabul edilmeyeceği ile ilgili haberdar etmiştir.
Hüküm aynı zamanda; tekrar uzlaşma yani mutakabat(reconciliation)'ın Papa'nın öncülüğü ya da lokal bir piskoposun yol göstereceği bir süreç ile kiliseye yeniden tabi olarak sağlanacağını belirtir. Aforoz hiçbir zaman yalnızca intikam almak için verilen bir ceza değildir, bilakis hep iyileştirici, kişiyi açıklama yapmaya ya da tavırlarını değiştirmeye, pişman olup topluluğa geri dönmeye zorlayan, ıslah edici bir ceza olarak uygulamaya konur.

Aforoz edilmiş kimseler papazlığa ait makamlarda; okuyucu, rahip ya da papaz yardımcısı olarak ayinlere katılmaktan, Kutsal Komünyon'a iştirak etmekten ve diğer ayinlerden menedilirler. Lakin elbette bu, aforoz edilmiş kimselerin bu toplantılara pasif olarak da katılamayacağı anlamına gelmemektedir. Diğer hak ve imtiyazları iptal edilir, dini bir ofis ya da makama malik olamamak gibi.

Aforoz dini bir mahkemenin hükmü olarak deklare edilebildiği gibi, daha yaygın olarak, suç sayılan tavrın gerçekleştiği yer ve zamanda otomatik olarak uygulamaya koyulabilir.

Aforoz edilmiş kimse, hâlen, vaftize karşılık görülen bir karaktere sahip bir Hristiyan ya da Katolik olarak görülür.

Roma Katolik Kilisesi'nde resmî aforoz, aforoz edilmiş bireyin pişmanlık beyanı, akide -amentü- sözü(eğer suç dinsel sapkınlığı içeriyorsa), itaatin yenilenmesi ile uygulamadan kaldırılabilinir. Bunu yapmaya yetkin bir Başpiskopos ya da papaz tarafından imanının yeniden kabul edilişin deklaresi ve sonunda Yeniden Dönüş ayini, kabul töreni yapılması suretiyle aforoz kalkmış olur. Aforozu gerektiren suç, muhakkak cezayı kaldırmaya yetkin bir piskopos ya da papaz tarafından affedilmeli.

Roma Katolik Kilisesi, özellikle Orta Çağ süresice, kişisel olarak kendilerini Katolik Kilisesi'nden soyutlamış resmî görevli ve krallar göz önünde bulundurulursa, aforozun resmî bir bildirisini yayınlamaya mecbur bırakıldı. Reformasyon'dan sonra, birçok prensin kendilerinin Kilise'den ayrıldıklarını beyan etmeleri ile beraber bu uygulama devam etmedi. Benzer bir ceza, yasak; kasaba yahut bir bölgede ayin ve kutlamaların engellenmesi şeklinde kendini gösteren tüm bölgenin aforozu şekliyle ortaya çıktı. 1983 Kilise Hukuku Kanunu'ndan önce, aforozun iki kademesi vardı:
	Vitandus: (Büyük Aforoz): sakınılan anlamında, diğer Katoliklerin kaçınılması gereken insanlar için kullanılan uygulama.
	Tolerates: (Küçük Aforoz): hoş görülen anlamında, Katoliklerin aforoz edilmiş kimse ile iş ve sosyal ilişkiler kurmasına izin verilen uygulama.

Bu farklılık artık uygulamada değildir, ve aforoz edilmiş Katolikler hala ayinlere katılmaları ile ilgili baskı altındadırlar, Kutsal Komünyon'a iştirakleri ve ayinlerde aktif rol almaları yasaklanmış bile olsa..

Aslında bu yolla aforoz edilmiş kimse kilise ile ilişkide kalması için teşvik edilmiş olur, çünkü asıl amaç onların pişman olup kilise yapısı içerisinde aktif rol almaya yönlendirmektir.

Orta Çağ'da, umumi aforozun resmî uygulamaları, 'çan, kitap ve mumla ayıplamak' deyimi hasebiyle, içinde çan çalınması, İncil'in kapatıldığı, mum söndürüldüğü bir merasim tarafından eşlik edilerek pratiğe geçiriliyordu. Bu tip merasimler şu an uygulamadan kaldırılmıştır, ama aynı prensiplere başvurulur. Yalnızca; şayet, bireyin aforozu gerekli kılan suçu çok umumi ve insanları kargaşaya sokacak cinsten ise kişinin aforoz edildiği bildirilir ve bu genelde bir kilise çalışanı tarafından yapılan sade bir açıklama ile halka duyurulur.

Ortodoks Kilisesi

Ortodoks Kilisesi'nde, aforoz Kutsal Şölen'e mensubiyetten alıkonulma, uzaklaştırılma şeklinde kendini gösterir. Kiliseden soyutlanma olarak değil. Bu ise birkaç sebepten ötürü gerekli olabilir; o yıl içinde günah çıkarmamak gibi.

Aynı zamanda aforoz pişmanlık sürecinin bir parçası olarak da kabul edilebilir. Aforoz genellikle topluluğa ait üyeyi ıslah etmek amacı ile yapılır.
Ortodoks Kilisesi bir soyutlama metoduna sahiptir ama bu sade, ciddi ve anathema diye nitelenen, pişman olamayan dini sapkınlar için geçerli olan bir yaptırımdır. Bu koşulda bile, birey kilise tarafından aşağılanmış, lanetlenmiş değildir, bilakis kendi haline bırakılmıştır.

Lutheranlık

Lutheranlık teknik olarak bizzat bir aforoz süreci geçirmiş olsa da, bazı mezhep ve cemaatler bunu kullanmazlar. Lutheran açıklaması, ilk ve teknik şekliyle, Martin Luther'in Small Catechism'inde yer alır.
Luther'e göre aforoz şunları gerektirir:
1-Günah işleyen kimseye karşın fail ve bireyin yüzleştirilmesi.
2-Bu başarılı olmazsa, fail, zarar görmüş birey ve iki ya da üç şahit arasında yüzleşme.
3-Konunun mezhep papazının bilgilendirilmesi.
4-Papaz ve failin yüzleştirilmesi.

Bunun ötesinde çok az onaylama vardır. Birçok Lutheran mezhep bir tek papazın aksine tüm mezhebin aforoz için uygun adımlar atması öncülüğünde yaptırımlarını uygularlar ve her zaman kesin kurallara sahip değildirler. Örneğin; kiliseler bazen Pazar ayinlerinde yapılan oylamalara ihtiyaç duyarken, bazı mezhepler bu hükmün oybirliğine varılarak sonuçlandırılması gerektiğini söyler.

Lutheran uygulaması, nadiren kullanılsa da, bir bakıma demokratik uygulamasından dolayı son yıllarda alışılmamış durumların ortaya çıkmasına sebep oldu. Bir örneği Evanjelik Lutheran Kilisesi'nden aforoz edilmiş seri katil Dennis Rader'ı yakalatmak amacı ile kilise mensubu arkadaşlarından aforoz edilmesi için, bazı kimselerin oy toplama çabası idi.

Anglikan Komünyonu

İngiltere Kilisesi
Aforoz edilmiş kimselere kilise tarafından nasıl muamele edileceği ile ilgili kanunlar olmasına rağmen, İngiltere Kilisesi'nin bir üyenin nasıl ya da hangi sebeple aforoz edilebileceğine ilişkin özellikli kanunları yoktur. Aforoz son çare olarak başvurulan bir önlemdir ve pek nadir kullanılır. Örnek olarak; 1909'da bir ruhbanın dört kilise cemiyet üyesini katlettiği için aforoz edilişini gösterebiliriz.

Amerika Episkopal(Piskoposluk) Kilisesi
The ECUSA (Amerika Episkopal(Piskoposluk) Kilisesi) Anglikan Komünyonu'ndandır ve İngiltere Kilisesi ile aynı birçok kanuna sahiptir.Aforoz uygulaması ile ilgili belli başlı kayıtlar yoktur, çünkü çok çok nadir olarak görülür. Mayıs 2000'de kilise ve müntesipleri hakkında haddinden fazla eleştirel beyanatları yayımlayan biri kilise tarafından aforoz edilmiştir.

Budizm
Budizm'de aforoza direkt olarak denk düşecek bir kavram bulunmamaktadır. Buna rağmen, manastır cemiyetinde keşişlerin sapkınlık ya da diğer tutumlarından dolayı manastırlardan atılmaları söz konusudur, tıpkı Kelsang Gyatso gibi. Buna ek olarak, keşişlerin dört yenilgi olarak isimlendirilen dört yeminleri vardır; cinsel ilişki, hırsızlık, adam öldürme, manevi güçlerini kötüye kullanma. Eğer bu yasaklardan biri delinirse, keşiş otomatik olarak ruhbanlıktan atılır ve hayatının sonuna kadar bir daha asla keşiş olamaz.

İslam
Hristiyan literatüründeki aforoz İslam'da yer almamıştır. En yakın kavram olan tekfir, bir kimsenin ya da bir grubun kâfir ya da inançsız olduğunu deklare eden bir bildiridir. Bu kişiyi herhangi bir İslami tören ya da ibadeti yapmaktan alıkoyamaz. Çünkü bir kimsenin kâfir olup olmadığı ancak ve en doğru Allah bilebilir. Eğer hedef iddiayı çürütmüşse ya da İslami toplum bunu kabul etmeyi reddetmişse, tekfir ilanı genellikle batıl ve anlamsız olarak görülmüştür. Tekfir genelde mahkemeler aracılığı ile uygulamaya konmuştur. Son dönemlerde yaşanmış misaller, bireylerin kâfir olarak görülmesi şeklinde gerçekleşir. Bu hükümle, genel anlamda, anti-İslami görülen bazı yazılarına mukabil, bu bireylere karşı mahkemelerin ortaya çıkmasına sebep oldu. En bilinen örnekler; Selman-ı Rüştü, Nasr Ebu Zeyd, Nevval el-Saaadevi'dir. Bu kimselerin tekfiri beraberinden eşlerinden de boşanmalarını gerekli kılmıştır, çünkü Klasik İslam Hukuku uygulamasına göre, Müslüman kadınların Müslüman olamayan erkeklerle evlenmeleri yasaklanmıştır.

Ancak, tekfir İslam'da ihtilaflı bir sorun olarak kalmaya devam etmiştir, esasen bunun en temel sebebi; evrensel olarak İslam Hukuku'nda böyle bir merasim yapma hakkına sahip otorite kabul görmemiştir.

Musevilik
'Herem', Musevilikte en büyük dini kınamadır. Bir Kimsenin Yahudi toplumundan tamamen bir soyutlanmasıdır. Haredi cemaatinin bazı uygulamaları dışında, Herem, Aydınlanma sonrasında lokal Yahudi toplulukları siyasi özerkliklerini kaybedince ve yaşadıkları yerdeki Yahudi olmayan insanlara entegre olunca uygulamadan kalkmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 18 Kasım 2008 tarihli İngilizce Vikipedi Excommunication maddesi

Dinden vazgeçmek

Aforoz


Köykent, Türkiye Cumhuriyeti'nin Köy Enstitüleri Projesi'nden sonraki en kapsamlı kırsal kalkınma projesinin adıdır. Cumhuriyet Halk Partisi'nin 1969 yılı seçim bildirgesinde yer almış, daha sonra da bu dönemde kurulan Köy İşleri Bakanlığı tarafından benimsenerek geliştirilmiştir. Bakanlığın 1973 yılında yayımladığı raporda, köykent yaklaşımının amacı üç madde halinde özetlenmiştir:

 Az sayıda personel ve az yatırımla, en kısa zamanda kırsal kesim nüfusunun tüm gereksinmelerinin karşılanması,
 Hızlı nüfus artışının ortaya çıkardığı fazla nüfusun bir bölümü ile işsiz nüfusun köykentlerde iş olanaklarına kavuşturulması,
 Böylece, iş olanaklarına kavuşturulan kırsal nüfusun kentlere akımı sonucunda büyük kentler civarında oluşacak nüfus yığılmalarını engelleyerek, sağlıklı kentleşmenin sağlanması.

Bülent Ecevit, köykentlerde köylerin değil, hizmetlerin, okulların ve sağlık ocaklarının birleştirileceğini, bir köyün kendi başına fabrika kuramayacağını ama birbirine yakın konumda olan ve emekleri, bilgileri ve maddi olanakları birleşen köykentler sayesinde, köylüler, verimli tarım işletmelerinin yanı sıra, ortaklaşa sanayi işletmeleri de kurabileceklerini, kültür ve spor tesislerinden ortaklaşa yararlanabileceklerini, öylelikle kentlerin tüm olanaklarının köylere de ulaşmış olacağını belirtmiştir.

Köykentler ile, köylünün kalkınması ve kırsal alanların sanayileşmesi için zorunlu olan altyapı ve hizmetlerin köylülere daha kısa sürede ve daha düşük maliyetle sunulabilmesi, böylece, tarımsal sanayileşmenin altyapısının da hazırlanması amaçlanmıştır.

Kırsal Kalkınma
Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarından itibaren organize olamamış dağınık kırsal yerleşim, her zaman için çözüm bekleyen bir sorun olmuştur. Sorunun çözümünde ise 'merkez köy' kavramı bir çıkış yolu olarak görülmüştür. Bu anlayışla cumhuriyetin ilk yıllarında ideal cumhuriyet köyü, pilot köy, örnek köy gibi denemeler geliştirilmekle birlikte bu uygulamalarda süreklilik sağlanamamıştır.

CHP tarafından geliştirilerek ve 'Köykent' olarak ilk kez 1969 seçim bildirgesiyle kamuoyuna açıklanan Toprak İşleyenin, Su Kullananın vurgusunun yapıldığı seçim bildirgesinde köykentlerin amacı köylünün kendi şehrini yaratması olarak ortaya konmuştur. Köykentlerin merkez köylerden farkı, projenin basit ekonomik ereklerin ötesinde sosyal içeriğin ağır bastığı bir toplumsal dönüşüm ve kalkınma projesi olmasıdır.

Uygulamalar
Proje, 1978–1979'da Ecevit başkanlığında, CHP iktidarı döneminde Van ve Bolu'da birer köyde uygulanmaya başlamış ama 1979'da yapılan ara seçim sonrasında CHP'nin iktidardan ayrılması ile sonuçlanmamıştır.

2002 yılında Ordu'nun Mesudiye ilçesini ziyaret eden ve buradaki pilot projeyi inceleyen Dünya Bankası Türkiye Temsilcisi olan Ajay Chibber, Köykent projesine başlangıç olarak 300 milyon dolarlık kredi yardımı ile başlama konusunda bir karar almış bulunuyoruz demiş ve bu projenin Türkiye açısından çok yenilikçi ve çok önemli bir proje olduğunu düşündüklerini, özellikle kırsal kesimlerde köylülere daha iyi hizmetler getirilmeye çalışılacağını belirtmiştir.

Bolu-Taşkesti Köykent Projesi
1978 yılında ilk köykent projesinin uygulandığı Taşkesti beldesinde kurulan fabrikada 23 kişi çalışmakta, kooperatif sayesinde orman köylüsü ürünlerini değerlendirmektedir.

1984'te açılan, Taşkesti ve Çevre Köyleri Tarımsal Kalkındırma Kooperatifi'nin çalıştırdığı kereste fabrikası, ikinci dünya savaşı yıllarından kalma bir buhar kazanı ve 1970'li yılların teknolojisine sahip makinelerle üretime devam etmektedir.

Mesudiye Köykent Projesi
Yöredeki dokuz köyü kapsayan projede içme suyundan telefon santralına, kütüphaneden kooperatife, fabrikadan okula eksiksiz bir sosyal ve ekonomik yapılaşma gerçekleştirildi.Proje zamanın Mesudiye Kaymakamı Şafak Başa'nın öncülüğünde, yine zamanın Başbakanlık Müsteşar yardımcısı Selçuk Polat'ın desteğinde bir yıldan az bir sürede tamamlandı.

Kaynakça
Özel

Genel
 Erdönmez, C. (2009). Köykent: Olumlu Ve Olumsuz Yönleriyle Bir Kırsal Kalkınma Projesinin Çözümlemesi . Türkiye Ormancılık Dergisi, 6 (2), 35-51.

Bülent Ecevit
Demokratik Sol Parti
Türkiye'deki projeler

Köykent


Çavuldur boyu veya Çuvaldar boyu, Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuzların 24 boyundan biri ve Kaşgarlı Mahmud'a göre Divân-ı Lügati't-Türk'teki yirmi iki Oğuz bölüğünden "Yirmincisi; "جووَلدَر Çuvaldar"lardır. Belgeleri şudur : " diye tanımladığı bir Oğuz boyudur. Kaşgarlı Mahmud'un listesindeki Oğuz boylarının adları, zamanlarındaki söyleniş şekillerine göre yazılmıştır. Besim Atalay dipnotunda, Bu kelime bugün Anadolu'da "Çavundur" şeklinde söylenmektedir. Bu isimde Çankırı, Amasya illerinde köyler vardır, diye yorumlamıştır. Günümüzde Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı Çavundur beldesi, Isparta ili Şarkikaraağaç ilçesine bağlı Çavundur köyü  ve Amasya ili Merzifon ilçesine bağlı Çavundur köyü. Ankara ili Çubuk ilçesine bağlı Yukarı Çavundur beldesi ve Aşağı Çavundur köyü bulunur. Ayrıca Türkmenistanda da Çavundur ili bulunmaktadır.

Bu boyların Üçoklar kolundan (sol kolundan) Oğuz Kağan'ın oğlu Gök Han'ın soyundan geldikleri kabul edilir. Kaşgarlı Mahmud'un "مان قشلاغ Man kışlak" "Oğuz ülkesinde bir yer adı." şeklinde tanımladığı bölgeye Çavuldur boyu Hazar Denizi kıyısındaki yarım adaya giderek yurt tutmuşlar ve buraya Man kışlak adını vermişlerdir. 1916 yılında Kilisli Muallim Rıfat'ın yayınladığı Kitāb-i Dede Qorqūt ʾalā lisān-i ṭāʿif-i Oghūzān'da "Çavuldar" şeklinde kullanılan bu boy adı, Türkmen dilinde "Çovdur" olarak günümüze ulaşmıştır. Günümüz Türkmenistan'da "Çovdur" adını taşıyan pek çok yer ve yurt adları vardır.

Alâmet olarak sungur(akdoğan) kuşunu kullanırlardı. "Çavuldur" kelimesi ünlü, şöhretli anlamında kullanılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Damga (işaret)
 Mangışlak Yarımadası
 Çavundur, Merzifon
 Çavundur beldesi.

Kaynakça

Türkiye Türkmenleri

Çavuldur boyu


A sports film is a film genre in which any particular sport plays a prominent role in the film's plot or acts as its central theme. It is a production in which a sport or a sports-related topic is prominently featured or is a focus of the plot. Despite this, sport is ultimately rarely the central concern of such films and sport performs primarily an allegorical role. Furthermore, sports fans are not necessarily the target demographic in such movies, but sports fans tend to maintain high following and esteem for such movies.

Subgenres

Several sub-categories of sports films can be identified, although the delineations between these subgenres, much as in live action, are somewhat fluid.

The most common sports subgenres depicted in movies are sports drama and sports comedy. Both categories typically employ playground settings, match, game creatures and other elements commonly associated with biological stories.

Sports films tend to feature a more richly developed sport world, and may also be more player-oriented or thematically complex. Often, they feature a hero of adventure origins and a clear distinction between loss and victory set against each other in a play time struggle.

Thematically, the story is often one of "our team" versus "their team"; their team will always try to win, and our team will show the world that they deserve recognition or redemption; the story does not always have to involve a team. The story could also be about an individual athlete or the story could focus on an individual playing on a team.

Sports comedy
Sports comedy combines the sports film genre with comedy film elements. Traditionally, these films heavily rely on slapstick humor and very physical comedy, such as someone getting hurt in a comical way. A typical storyline may revolve around someone losing sight of the sport they are playing and trying to get back into it. Examples and staples of the genre include The Waterboy, The Longest Yard, Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby, and Blades of Glory.

Sports drama

Sports drama combines the sports film genre with drama film elements. These films rely on conflict, usually revolving around an athlete or a team. These dramas can further be broken up into categories, some movies focusing on race such as 42 (2013), or focusing on a specific moment in history like I, Tonya (2018). Examples of this overall genre/type include: Body and Soul (1947), The Hustler (1961), Rocky (1976), Hoosiers (1986), Remember the Titans (2000), Moneyball (2011), Ford v Ferrari (2019), Ferrari (2023) and the Goal! trilogy.

Award-winning films
There have been numerous sports movies that have become award winning phenomenons. Several films have been nominated for and won the highest award of Best Picture at the Academy Awards, including Chariots of Fire (1981), Rocky (1976), and Million Dollar Baby (2004). Other movies that received awards of a high caliber are Jerry Maguire (Best Supporting Actor, 1996), Bull Durham (Best Original Screenplay, 1988), and The Karate Kid (Best Supporting Actor, 1984). Regardless of the awards that these sports films have been granted, it is clear that this genre is loved by many.

List of sports films

Highest-grossing sports films

References

Friedman, Lester D. (2020) Sports Movies Rutgers University Press ISBN 9780813599885
(fr) Julien Camy and Gérard Camy, ed. Du Bailli de Suffren (2016) Sport&Cinéma (1200 films, 60 sports, 80 interviews)
Edgington, Erskine, Welsh (2010) Encyclopedia of Sports Films Scarecrow Press ISBN 9780810876538
Allen & Hershenson (1996) Sports Movie Posters ISBN 9781887893152

Film genres

Sports film


LArménie est l'un des quarante pays participants du Concours Eurovision de la chanson 2022, qui se déroule à Turin en Italie. Le pays est représenté par la chanteuse Rosa Linn et sa chanson SNAP, sélectionnés en interne par le diffuseur arménien AMPTV. Le pays se classe  avec  lors de la finale.

Sélection
La participation du diffuseur arménien à l'Eurovision 2022 est confirmée le , lors de la publication de la liste officielle des participants. Le diffuseur annonce le  avoir sélectionné Rosa Linn comme représentante. Sa chanson, intitulée , est publiée le .

À l'Eurovision
L'Arménie participe à la première demi-finale, le . Elle s'y classe  avec , se qualifiant donc pour la finale. Lors de celle-ci, elle termine à la  avec .

Notes et références

Arménie au Concours Eurovision de la chanson
Arménie
Concours Eurovision de la chanson

Arménie au Concours Eurovision de la chanson 2022


In computing, native software or data-formats are those that were designed to run on a particular operating system. In a more technical sense, native code is code written specifically for a certain processor. In contrast, cross-platform software can be run on multiple operating systems and/or computer architectures.

For example, a Game Boy receives its software through a cartridge, which contains code that runs natively on the Game Boy. The only way to run this code on another processor is to use an emulator, which simulates an actual Game Boy. This usually comes at the cost of speed.

Applications
Something running on a computer natively means that it is running without any external layer requiring fewer software layers. For example, in Microsoft Windows the Native API is an application programming interface specific for the Windows NT kernel, which can be used to give access to some kernel functions, which cannot be directly accessed through a more universal Windows API.

Operating systems
Used to denote either the absence of virtualization or virtualization at its lowest level. When various levels of virtualization take place, the lowest level operating system—the one that actually maintains direct control of the hardware—is referred to as a "Native VM," for example.

Machine code

Machine code, also known as native code, is a program which is written in machine language. Machine code is usually considered the lowest level of code for a computer, that, in its lowest level form, is written in binary (0s and 1s), but is often written in hexadecimal or octal to make it a little easier to handle. These instruction sets are then interpreted by the computer. With this, there is no need for translation. machine code is strictly numerical and usually isn't what programmers program in, due to this complex nature. Machine code is also as close as you can get to the processor, so using this language, you are programming specifically for that processor as machine code for each processor may differ. Typically programmers will code in high-level languages such as C, C++, Pascal, (or other directly compiled languages) which gets translated into assembly code, which then translates it into machine code (or in most cases the compiler generates machine code directly). Since each CPU is different, programs need to be recompiled or rewritten in order to work on that CPU.

Data

Applied to data, native data formats or communication protocols are those supported by a certain computer hardware or software, with maximal consistency and minimal amount of additional components.

For example, EGA and VGA video adapters natively support code page 437. This does not preclude supporting other code pages, but it requires either a font uploading or using graphic modes.

Cloud computing
In cloud computing, "cloud native" refers to the software approach of building, deploying, and managing modern applications in cloud computing environments, for software optimised for running on a cloud-based platform. A cloud native application typically consists of individual modular microservices.

References

Computer jargon

Native (computing)


Kaštel Rosignoli, kaštel u Segetu Donjem, općina Seget.

Opis
Nalazi se neposredno istočno od utvrđene povijesne jezgre Segeta Donjeg. Najstariji spomen kaštela je na karti trogirskog područja iz 1763. godine.

Nastajao od 16. do 18. stoljeća.

Zaštita
Pod oznakom P-5517 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićena kulturnog dobra.

Izvori

Vanjske povezncie
 SLUŽBENI GLASNIK OPĆINE SEGET 21. rujna 2018. g.

Zaštićena kulturna dobra u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Utvrde u Hrvatskoj

Kaštel Rosignoli u Segetu Donjem


Fikret Türkmen (d. 1945, Yozgat) akademisyen, Türk Dünyası Araştırmaları profesörüdür. 1992 yılında kurulan Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsünün kurucu müdürüdür.

İlk yılları ve eğitimi
3 Aralık 1945 tarihinde Yozgat'ın Boğazlıyan kazasına bağlı Abdilli köyünde çiftçilikle uğraşan bir ailenin dört çocuğundan birisi olarak dünyaya gelmiştir. İlkokulu köyünde, ortaokulu Boğazlıyan'da, liseyi ise Bursa Işıklar Askerî Lisesi'nde okuduktan sonra geçtiği Kara Harp Okulu'nda 1963 yılında son sınıftayken 20-21 Mayıs olayları nedeniyle bırakmak zorunda kalmıştır. 1963 Kasım ayında girdiği Erzurum Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü 1967 yılında mezun olarak Konya Erkek Lisesi Edebiyat öğretmenliğine atanır. Kısa süre öğretmenlik yaptığı bu okulda tanıştığı yeni mezun genç edebiyat öğretmeni Fidan hanım ile evlenmiş ve "İdil" adında bir kızları, "Orkun" adında bir oğulları olmuştur.

Akademik kariyeri

1968 yılında Atatürk Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde halk edebiyatı asistanı olmuştur. 1969 yılında doktora yapmak üzere İstanbul'a, Prof. Dr. Mehmet Kaplan'ın yanma gönderilir. 1972 yılında "Âşık Garip Hikâyesi Üzerinde Mukayeseli Bir Araştırma" isimli doktorasını tamamlar. 1974-1976 yılları arasında Fransa, Paris'te Prof. Dr. Pertev Naili Boratav'ın yanında Sorbonne'daki folklor metodolojisi ve halk edebiyatı ile ilgili ders, seminer ve konferanslara katılır. Türkiye'ye döndüğünde 1976-1978 yıllarında Atatürk Üniversitesi'nde çalışır. 1978 yılında Ege Üniversitesi'nde yeni açılan Sosyal Bilimler Fakültesi'ne (şu anki Edebiyat Fakültesi) naklen atanmıştır. 1980 yılında "Tahir ile Zühre" isimli eseri ile doçent, 1986 yılında "Nasreddin Hoca Fıkraları" konulu tezi ile de profesör olmuştur. 1992 yılında Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü'nün kurulmasında büyük rol oynamış ve kurucu müdür olarak görev almıştır.

Türkmen, Türk destanları ve halk hikâyeleri üzerinde kendi çalışmaları dışında yüksek lisans ve doktora çalışmaları da yaptırmaktadır. Bu konuda Saltuk-name ve Battal Gazi Destanları ile ilgili iki doktora çalışması tamamlanmıştır. Türkiye'de "İlim ve Edebiyat Eserleri Sahipleri Meslek Birliği  (İlesam)" üyesidir. Ayrıca Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü  ve Türk Dil Kurumu Bilim Kurulu üyesidir. Halen bu kurumun "yürütme kurulu" üyesi olarak da görev yapmaktadır. Yurt dışında ise ABD'de merkezi Indiana Üniversitesi'nde olan PIAC (Permanent International Altaistic Conference), ABD ve Kanada'da "Turkish Studies Association", Fransa'da ESCAS (European Seminar on Central Asian Studies) daimi üyesidir.

Yurt içinde ve yurt dışında pek çok kongre ve konferansa katılmış ve yabancı dillerde (Fransızca, Rusça) makaleler yayımlanmıştır. İtalya Venedik Üniversitesi'nde 1974'te Türkiye'de basılan "Âşık Garip" kitabı kısaltılarak İtalyanca olarak yayınlanmıştır. Halen TDK tarafından yayımlanmakta olan "Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi"nin Yayın Kurulu Başkanlığı görevini yürütmekte bununla beraber Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü'nde "Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi"ni yayınlamaktadır.

Başarıları
Onurları ve başarılarından bazıları
 Prof. Dr. Fikret Türkmen'e 1992 yılında Azerbaycan Devlet Üniversitesi tarafından fahri doktora unvanı verilmiştir.
 1995 yılında Manas Destanı üzerindeki çalışmaları ve yayınladığı araştırmaları ile Kırgızistan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı tarafından "Manas-1000" nişanı ile ödüllendirilmiştir.
 1996 yılında Türkmenistan'ın en büyük ödülü olan "Uluslararası Mahdumkulu Ödülü" Cumhurbaşkanı Saparmurat Türkmenbaşı tarafından 18 Mayıs'ta devlet töreni ile Fikret Türkmen'e verilmiştir.
 1997'de Kırgızistan Bilimler Akademisi, "Akademik Unvanı" vermiştir.
 1998 yılında Kırgızistan'ın Çüy Üniversitesi "Fahri Profesörlük" unvanını vermiştir.
 Kazakistan İlimler Akademisi Kasım 1999'da "Akademik" unvanı vererek Kazakistan İlimler Akademisi'ne üye seçmiştir.
 UNESCO'nun katkılarıyla Kasım 1999'da kurulan ve merkezi Kırgızistan'ın başkenti Bişkek'te olan "Dünya Milletleri Destanları, Milletlerarası Kurumu"nun kurucu üyesi ve yönetim kurulu üyesidir
 Türk Dünyası'na yönelik başarılı çalışmalarından dolayı, 1999 yılında TÜRKSAV tarafından "Türk Dünyasına Hizmet Ödülü"ne layık görülmüştür.

Eserleri
Eserlerinden bazıları şunlardır
 Âşık Şeref Taşlıova'dan Derlenen Halk Hikayeleri 2008, Ankara TDK Yayınları* "Nasreddin Hoca Latifelerinin Şerhi" Akademi Kitabevi ISBN 9757395935
 "Tahir ile Zühre" 1998 AKM Yayınları ISBN 9751610577
 "Aşık Garip Üzerine Mukayeseli Bir Araştırma" (1974; ilâveli 2. bs., Aşık Garip Hikâyesi, 1995),
 "Tahir ile Zühre Hikâyesi" (1983; ilâveli 2. bs., 1998),
 "Letâif-i Nasreddin Hoca" (Burhaniye Tercümesi)-İnceleme, Şerh (1989; ilâveli 2. bs., 1998),
 "Türk Halk Edebiyatının Ermeni Kültürüne Tesiri" (1992),
 "Sahada Folklor Derleme Teknikleri" (1992),
 "Türkmen Şiir Antolojisi" (Gurbandurdı Geldiyev'le, 1995),
 "Halkbilimi Yöntemi" (K. Krohn-J. Krohn'dan, Günsel İçöz ile, 1995),
 "Manas Destanı Üzerine İncelemeler" (Çeviriler I, 1995),
 "Manas Destanı" (Alimcan İnayet ile, 1995),
 "Türkmen Şiir Antolojisi" (1995),
 "Letâif-i Nasreddin Hoca Latifielerinin Şerhi-Burhaniye Tercümesi" (1999).

Dış bağlantılar
 Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü
 Pdf Biyografik söyleşi

Kaynakça

1945 doğumlular
Türk edebiyat akademisyenleri
Türk profesörler
Ege Üniversitesi öğretim üyeleri
Yozgat doğumlular
Işıklar Askerî Lisesinde öğrenim görenler

Fikret Türkmen


Komet kratka perioda, komet koji obiđe Sunce u vremenu kraćem od dvjesta (200) godina. Najčešće nije dalje od njega više od udaljenosti Neptunove orbite. Kometi tako kruže unutar Sunčeva sustava, višekratno prolazeći pored planeta, što im mijenja putanje. Podložni su procesu degradiranja, gdje često zbog približavanja Suncu i pratećeg porasta temperature gubi se jezgreni plinski i prašinski materijal i za posljedicu gube svoju masu.

Primjeri ove vrste kometa su Halleyev komet i Enckeov komet.

Vidi
 Komet dugog perioda
 Kometna obitelj
 Komet glavnog pojasa
 Popis periodičnih kometa

Izvori

Kometi

Komet kratka perioda


Berylliumiodid er en kemisk forbindelse mellem beryllium og iodid med den kemiske formel . Det er meget hygroskopisk og reagerer voldsomt med vand, hvor det danner hydrogeniodid.

Berylliumforbindelser

Berylliumiodid


Onthophagus subocelliger é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Blackburn em 1903.

Referências

Ligações externas

subocelliger
Coleópteros descritos em 1903

Onthophagus subocelliger


Cette page dresse une liste des propriétés historiques importantes du Grand Sudbury, en Ontario. Le Comité du patrimoine municipal de Sudbury - en anglais : Sudbury Municipal Heritage Committee (SMHC) - a répertorié 64 sites dans un énoncé de position sur le patrimoine dans le cadre de son nouveau plan directeur du centre-ville de Sudbury en avril 2011.

Liste SMHC

Bâtiments et structures perdus

Articles connexes
 Liste des plus hauts édifices du Grand Sudbury

Références

Liens externes

 Histoire de Sudbury, musées du patrimoine du Grand Sudbury
 Randonnées historiques - Centre-ville
 Inventaire et guide des édifices historiques à Sudbury

Liste en rapport avec les lieux patrimoniaux en Ontario
Bâtiment à Grand Sudbury

Liste des lieux historiques du Grand Sudbury


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Sobotište enthält die 16 nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Sobotište im Okres Senica.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

!
Sobotište


Barrow (İnyupikçe Utqiaġvik ya da Ukpiaġvik), Amerika Birleşik Devletleri'nde Alaska eyaletinin North Slope Borough ilçesine bağlı şehir. 2007 sayımına göre nüfusu 3.982 kişidir.

Coğrafi koordinatları: 71° 17′ 38" N, 156° 45′45" W olup ABD'nin en kuzeydeki yerleşim birimi ve nüfusu 2.000 kişiden fazla olan Dünya'nın en kuzeydeki şehridir.

Adlandırma
İnyupikçe yerli adı Utqiaġvik ya da Ukpiaġvik   olup  "kar baykuşunun avlanma yeri" anlamındadır. Köken olarak kar baykuşunun (Bubo scandiacus) adından (ukpik) gelir.

Bugünkü resmi İngilizce adı ise Büyük Britanya amirali Sir John Barrow'un adına ithafen 1825 yılında verilen Point Barrow adlı yerden alır.

Nüfus
2000 nüfus sayımına göre şehir 1.399 hane ve 976 aile olmak üzere nüfusu 4.683 kişidir. Beyaz % 21.83, Siyah % 1.00, Amerikan Yerlisi % 57.19, Asyalı % 9.41, Pasifik adalı % 1.35, diğer % =.70 ve iki ya da çok ırklı olanlar da % 8.51 dir.  Latin kökenlilerin oranı ise % 3.34 dür.

Yerli halk
Kasabanın ana yerli halkı İnyupiklerdir.

ANCSA Yapılanması
Ukpiaġvik İnyupiklerinin, 1971 Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği kurulan Alaska Yerli Bölge Şirketlerinden Arctic Slope Regional Corporation yerli bölge şirketine bağlı Ukpeaġvik Iñupiat Corporation  adlı yerli şirketi vardır. Yerüstü kaynakları köy şirketine, yeraltı kaynakları ise bölge şirketine aittir.

Eğitim
North Slope Okul Bölgesine (North Slope School District) bağlı olan Barrow High School adlı okul tarafından İngilizce ve İnyupikçe ikidilli eğitim verilmektedir.

Ayrıca bakınız
 İnyupik Gelenek Merkezi
 İnyupik Tarih, Dil ve Kültür Komisyonu

Dipnotlar

Alaska'daki şehirler
North Slope Borough
Alaska Eskimo coğrafyası
İnyupik coğrafyası
Birleşik Devletler'in Batı Kıyıları'ndaki liman kentleri
Çukçi Denizi

Barrow, Alaska