Wernher Magnus Maximilian von Braun (23 Mart 1912, Wyrzysk, Posén – 16 Haziran 1977, Alexandria, ABD), II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası için ve savaş sonrasında ABD için çalışmış olan, roket teknolojisinin gelişmesine önemli katkılar vermiş Alman-Amerikan bilim insanı. II. Dünya Savaşı sırasında SS içinde yer almış olmasına ve savaşın ardından uygulanan Nazilerden arındırma siyasetine rağmen resmî takibata uğramamıştır.

Gençliği
1932'den itibaren Silahlı Kuvvetler Silahlar Dairesi'nde memur (Kummersdorf Deneme Merkezi) olarak çalıştı. Ayrıca sıvı füzelerin geliştirilmesinde çalıştı. 1934'te Dr. mühendis, 1937'de Peenemünde deneme tesislerinde füze geliştirme teknik yöneticisi olarak çalıştı. Nazi Partisi'ne girdi.

II. Dünya Savaşı'nda
Von Braun, II. Dünya Savaşı'nda Alman roket sanayiinin başındaydı. 1940'ta SS-Sturmbannführer rütbesi aldı. 1943'ten itibaren A4 füzelerinin (İntikam Silahı 2) üretim yerlerinin Dora-Mittelbau toplama kampına aktarılmasında görev yaptı.

Savaş bittikten sonra Bavyera'ya kaçtı. Sovyet Ordusu 1945 baharında Peenemünde'ye yaklaşık 160 km (99 mil) uzaklıkta idi ve nasıl ve kime teslim olmaya karar verme aşamasında, Sovyetlerin savaş esirlerine kötü davrandığı iddiasını öğrenen ve korkan von Braun ve ekibi Amerikalılara teslim olmaya karar verdi. SS tarafından kendi belgelerinin yok edilmesi korkusuyla, Harz dağında terk edilmiş bir maden kuyusu içinde gizli planları olan belgerini sakladı.

1945'in Mart ayında, resmi bir gezi sırasında von Braun'un şoförü direksiyon başında uyuması yüzünden geçirdikleri trafik kazasında sonra sol kolunda ve omuzunda kırıklar meydana geldi.

Teslim oluşu
Nisan ayında, Müttefik kuvvetler Almanya'nın derinliklerine ilerledikçe Binbaşı Kammler isimli bir subay, bilim ekibinin düşmanın eline geçmemesi için SS tarafından korunan, Bavyera Alpleri'nde, Oberammergau'daki kasabaya trenle taşınmasını emretti. Ancak, von Braun, ABD bombardıman uçaklarına kolay hedef olacaklarını söyleyerek, bilim insanı grubununun yakın köylerin içine dağılmasını emretmesi için SS Binbaşısı Kummer'i ikna etmeyi başardı.

2 Mayıs 1945 tarihinde, ABD 44. Piyade Tümenine ait bir Amerikan birliğine yaklaşan von Braun'un kardeşi ve arkadaşı roket mühendisi Magnus von Braun, bisiklet üzerindeki bir askere yaklaştı ve kırık İngilizcesi ile seslenerek: "Benim adım Magnus von Braun. Kardeşim V-2'yi icat etti. Biz teslim olmak istiyoruz..." dedi. Teslimden sonra von Braun basına bir konuşma yaptı.

Bilim insanı grubu daha sonra Nordhausen'a aktarıldı ve ertesi gün güneybatı Witzenhausen'de, Amerikan Bölgesinde küçük bir kasabadan tahliye edildi. Von Braun Kransberg Kalesi'nde sorgulama merkezinde, Üçüncü Reich ekonomisinin elit, bilim ve teknoloji ABD ve İngiliz istihbarat yetkilileri tarafından sorguya alındı.

Wernher von Braun, Amerikalıların gizli Paperclip Harekâtı ile yüksek rütbeli çalışma arkadaşları ile birlikte kaçırılarak Amerika Birleşik Devletleri'ne götürüldü.

NASA kariyeri
20 Haziran 1945'te ABD Dışişleri Bakanı Amerika'ya von Braun ve onun uzman ekibinin transferini onayladı ancak bu 1 Ekim 1945 yılına kadar kamuoyuna açıklanmadı. İlk yedi teknisyen 20 Eylül 1945 tarihinde Delaware'de, New Castle Army Air Field'a, Wilmington'ın hemen güneyinde, Amerika Birleşik Devletleri'ne geldiler. Daha sonra Wernher von Braun Boston'a uçtu. Tüm SS geçmişi silindi ve 1955 yılında Amerikan vatandaşlığına geçirildi. ABD'de silah geliştirme çalışmalarına katıldı. 1960'ta, Teksas'ta, Huntsville'deki George C. Marshall Space Flight Center'in müdürü oldu. ABD kıtalararası balistik füze programında ve Uzay Yarışı başladıktan sonra Amerikan uzay programında çalıştı. Ay'a insan gönderilmesini sağlayan Apollo projesinin roketi Saturn V, kendisi tarafından tasarlandı. 1970'te NASA planlama Bölümü Başkanı oldu.

NASA sonrası kariyeri
Wernher von Braun, NASA'dan ayrıldıktan sonra, 1 Temmuz 1972 tarihinde havacılık şirketi, Maryland, Germantown'daki Fairchild Sanayi Mühendislik ve Geliştirme'nin Başkan Yardımcısı oldu.

1973 yılında, geçirdiği rutin sağlık kontrolünde, sonraki yıllarda cerrahi ile kontrol edilemeyen böbrek kanseri saptandı. Von Braun, insanlı uzay uçuşu ve roketler ile ilgi yeni nesil yetiştirmek için, kolej ve üniversitelerde konuşmalara davet edildi ve mümkün olduğu ölçüde kendi çalışmalarını sürdürdü.

Von Braun, kurulmasına yardımcı olarak, Ulusal Uzay Enstitüsü, günümüzde Ulusal Uzay Derneği öncüsü olarak 1975 yılında bu kurumun  ilk başkanı oldu. 1976 yılında, Lutz Kayser, OTRAG CEO'sunun bilimsel danışmanı oldu ve Daimler-Benz'in yönetim kurulu üyeliğine getirildi. Ancak, kötüleşen sağlığı nedeniyle 31 Aralık 1976 tarihinde Fairchild'den emekliliğe zorlandı.

Ölümü
Wernher von Braun, 16 Haziran 1977 tarihinde, 65 yaşındayken, Virginia'da pankreas kanserinden öldü. Alexandria'da, Virginia Ivy Hill Mezarlığı'na gömüldü.

Kaynakça
 Hitler Kitabı s.378, Yazarlar: Henrik Eberle / Matthias Uhl (ed.)

Ayrıca bakınız
 Uzay Yarışı
 Apollo
 Sergey Korolyov
 Paperclip Harekatı

1912 doğumlular
1977 yılında ölenler
20. yüzyıl Alman bilim insanları
Alman fizikçiler
II. Dünya Savaşı'nda Almanlar
20. yüzyıl Amerikalı bilim insanları
Amerikalı fizikçiler
Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına kabul edilenler
Berlin Humboldt Üniversitesinde öğrenim görenler
Berlin Teknik Üniversitesinde öğrenim görenler
ETH Zürih'te öğrenim görenler
NASA kişileri
Uzay mühendisleri
Havacılar
Heeresversuchsanstalt Peenemünde
Paperclip Harekâtı
Virginia'da kanserden ölenler
Pankreas kanserinden ölenler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Alman göçmenler
20. yüzyıl Amerikalı mimarları
20. yüzyıl Amerikalı mühendisleri
20. yüzyıl Amerikalı fizikçileri
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
20. yüzyıl Alman mimarları
20. yüzyıl Alman fizikçileri
Amerikalı havacılık ve uzay mühendisleri
Amerikalı teknoloji yazarları
Apollo Projesi
Alman havacılık mühendisleri
Ulusal Bilim Madalyası sahipleri
Nazi Partisi üyeleri
Uzay aktivistleri

Wernher von Braun


G programmeringssprog har flere betydninger:
 G-code, programmeringssprog, hovedsageligt anvendt indenfor automation
 G, det grafiske programmeringssprog anvendt i LabVIEW
 det tidligere navn for Deesel, et metaprogrammeringssprog baseret på Java
 G, et programmeringssprog for hurtig udvikling af OpenGL applikationer

G programmeringssprog


عين النسر  هو فيلم خيال علمي أمريكي، إنتاج 2008 من إخراج د. ج. كاروسو، وبطولة شيا لابوف وميشيل موناغان، يتحدث الفيلم بطريقة دراماتيكية عن كيف تتحكم الآلة المتطورة في عمل الإنسان عبر الذكاء الاصطناعي.

القصة

تدور الأحداث عقب قيام الحكومة الأمريكية بإنشاء منظومة تجسس إلكتروني عملاقة تسمى عين النسر Eagle Eye وظيفتها التجسس على السكان بتوثيق وتصوير وتسجيل كل ما يفعلونه في الشارع أو في البيت أو في العمل وحتى مكالماتهم الهاتفية والرسائل القصيرة وأيضاً تراقب كل شيء على الإنترنت بداية من رسائل البريد الإلكتروني حتى برامج الدردشة والمنتديات والمدونات وتسيطر على كاميرات وأنظمة التحكم في المرور وكاميرات المراقبة الأمنية في الشوارع وعلى ماكينات سحب الأموال وتتحكم في كل ماهو إلكتروني بداية من قطارات مترو الأنفاق مروراً بأنظمة الإنذار ضد الحرائق، وتتغلغل المنظومة الأمنية بشكل متشعب في كل مكان حيث تقوم بتحليل تصرفات وأقوال البشر وكتابة تقرير عن كل إنسان، لكن ليست هذه هي كل القصة حيث تبدأ أحداث الفيلم بأن يرصد جواسيس أمريكيون موكب سيارات في صحراء إحدى الدول وبه أحد القادة الإرهابيين المطلوبين ويتم إرسال طائرة تجسس صغيرة جداً لتتبع القائد المطلوب وتصويره للتأكد من هويته وكذلك يتم عمل مسح باستخدام الأقمار الصناعية للهواتف النقالة في المنطقة التي يسير بها الموكب وتسجيل الحوار الدائر داخل السيارات التي يجلس القائد المطلوب بأحدها، وتقوم منظومة التجسس «عين النسر» بتأكيد تطابق صوت أحد الأشخاص في الموكب مع صوت القائد المطلوب بنسبة 37% وهي نسبة ضئيلة ثم توصي المنظومة بإلغاء المهمة وعدم القصف بسبب توقف ركب السيارات داخل إحدى القرى للمشاركة في جنازة، ويحدث خلاف في الرأي بين وزير الدفاع الأمريكي وقائد الأركان داخل غرفة العمليات ويتصل القادة بالرئيس الأمريكي ويطلعونه على أن أعلى نسبة تطابق وصلت إليها تحاليل تطابق الصوت في منظومة التجسس هي 51% وأن الهدف المطلوب تصفيته متواجد مع مدنيين في جنازة ويخبر القادة الرئيس بأن منظومة التجسس توصي بإلغاء المهمة لعدم وجود تهديد حقيقي للمصالح الأمريكية لكن الرئيس الأمريكي يتجاهل كل هذه الحقائق ويصر على تنفيذ المهمة بحجة حماية المواطنين الأمريكيين وبالطبع تحدث مذبحة يسقط خلالها أعداد هائلة من المدنيين أثناء مراسم دفن المتوفي، بعد هذا تقرر المنظومة الأمنية إعادة تقييم النظام السياسي الأمريكي خاصة بعدما تبين عدم وجود القائد المطلوب قتله ضمن ضحايا القصف وتدين منظومة عين النسر الرئيس الأمريكي وحكومته ثم تقرر أن تستخدم كل إمكانياتها في تجنيد اثنان من مواطني الولايات المتحدة الأمريكية وإجبارهم بطرق جهنمية على تنفيذ مخطط غاية في الدقة والإحكام للتخلص من الرئيس الأمريكي ونائبه وكل من يتبعهم في خط الخلافة الرئاسية في الولايات المتحدة ورئيس أركان الجيش وبعض القادة العسكريين، وتستند منظومة التجسس على نصوص إعلان الاستقلال الأمريكي التي تنص على أنه «إذا أصبحت أي حكومة فاسدة لدرجة أن تتخلى عن الالتزام بالقوانين فمن الواجب على الشعب السعي لتغيير هذه الحكومة الفاسدة بكل الطرق الممكنة».

في الثلث الأول من الفيلم تسير الأحداث بإيقاع هادئ نوعاً ما ثم بعد ذلك تتلاحق الأحداث بسرعة رهيبة وبشكل متقن ومحبوك لأقصى درجة، نجح الفيلم في تصدر إيرادات الأفلام الأمريكية في شباك التذاكر ربما لإعجاب الجماهير الشديد بالرسالتان الرئيسيتان التي يتضمنهما الفيلم، الرسالة الأولى هي أن الآلة قد تكون أكثر أخلاقاً من بعض البشر الذين يضعون القواعد والقوانين والقيم ثم يتجاهلوا تطبيقها ومن ثم فهم يستحقون أن يلقنوا على أيدي الآلة درساً قاسياً، الرسالة الثانية هي أنه في بعض الأحيان تتخذً إجراءات لحماية حرية البشر وبنفس الوقت قد تكون هي ذاتها أكبر تهديد للحرية.

مصادر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام آيماكس
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام إثارة وحركة أمريكية
أفلام إثارة وحركة إنتاج عقد 2000
أفلام إثارة وحركة في 2008
أفلام إنتاج 2008
أفلام باراماونت بيكتشرز
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية 2008
أفلام تقع أحداثها في أفغانستان
أفلام تقع أحداثها في إنديانابوليس (إنديانا)
أفلام تقع أحداثها في باكستان
أفلام تقع أحداثها في بلوشستان
أفلام تقع أحداثها في بلوشستان (باكستان)
أفلام تقع أحداثها في سنة 2009
أفلام تقع أحداثها في شيكاغو (إلينوي)
أفلام تقع أحداثها في واشنطن العاصمة
أفلام تكنو وإثارة
أفلام حرب أفغانستان
أفلام حول الأمن والمراقبة
أفلام خيال علمي إنتاج عقد 2000
أفلام خيال علمي في 2008
أفلام خيال علمي وحركة أمريكية
أفلام دراما إنتاج عقد 2000
أفلام دريم ووركس
أفلام سجلها برايان تايلر
أفلام عن الإرهاب
أفلام عن الحواسيب
أفلام عن الذكاء الاصطناعي
أفلام عن الطائرات بدون طيار
أفلام عن رؤساء خياليون في الولايات المتحدة
أفلام عن قوة دلتا
أفلام غموض أمريكية
أفلام غموض في عقد 2000
أفلام مصورة في شيكاغو (إلينوي)
أفلام مصورة في فلوريدا
أفلام مصورة في لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أفلام مصورة في واشنطن العاصمة
أفلام مطاردة أمريكية
أفلام مقتبسة من روايات خيال علمي
أفلام من إخراج د. ج. كاروسو
ذكاء اصطناعي خيالي

إيجل آي


In der Liste der Baudenkmale in Bützow sind alle denkmalgeschützten Bauten der Stadt Bützow (Mecklenburg-Vorpommern) und ihrer Ortsteile aufgelistet (Stand 10. Februar 2021).

Legende

Baudenkmale nach Siedlungen und Ortsteilen

Bützow

|}

Dreibergen

|}

Parkow

|}

Wolken

|}

Ehemalige Denkmale

Bützow

|}

Vierburg

|}

Quelle

Weblinks

Butzow
!
Geschichte der Stadt Bützow

Liste der Baudenkmale in Bützow


تشتهر سلطنة عُمان بتاريخها العميق من قبل بزوغ فجرالإسلام وبعده. ولكن بعد إسلام أهل عُمان بدون حرب بعد دعوة أبا زيد الأنصاري من الخزرج وعمرو بن العاص أثناء حًكم أبناء الجلندى جيفر وعبد توالت عليها كثير من التغييرات
فقد ذهب العُلماء إلى الحكم الإسلامي بحيث ينتخب حاكم ذو صيط واسع ويطلق عليه اسم الإمام
توالت على عُمان الكثير من العهود، فهناك فترة حكم آل الجلندى وعمال الخلفاء الراشدين والعباسيين والأمويين والعثمانيين بنسب متفاوتة
وحكم الأئمة والسلاطين وفترات من الأختلافات والحروب الداخلية والاحتلال البرتغالي والبريطاني

عمال الخلفاء الأمويين

 (714-702) الخيار بن سبرة المجعاشي من قبل الحجاج بن يوسف.
 (715-714) سيف بن الهاني (ولاه الوليد بن عبدالملك بعد وفاة الحجاج).
 (715-715) صالح بن عبد الرحمن
 (717-715) زياد بن المهلب من قبل أخيه يزيد بن المهلب صاحب العراق
 (717) عمال عدي بن أرطاة
 عمر بن عبد الله الأنصار انتهى حكمة في 720 م عين من قبل الخليفة عمر بن عبد العزيز
 زياد بن المهلب من 720 إلى 749 وحكم حتى انقضت دولة بني أمية في الشام، فعادت عمان إلى استقلالها السابق

عمال الخلفاء العباسيين
بعد زوال دولة بني أمية أوفد العباسيون عمالا من قبلهم إلى عُمان ففي عام 749م تم تعيين جناح بن عبادة ولكنة لم يدم فتم تعيين أبنه مُحمد بن جناح ولكنة أيضاً لم يدم فقد أنتهت ولايتة في عام 750 وقامت الدولة الجلندانية الثانية

عاد العباسيون إلى عمان بعد غزا البلاد واليهم على البحرين ابن نور عام 893م وأستمرت ولايتة عام وأحد
وعين بعد محمد بن نور الذي كان يسموه العمانيون محمد بن بور أحمد بن هلال في عام 894 وهو من بني سامة وقدم من بهلا بناء على طلب ابن نور، وفي نفس الفترة أستقل بنوا سامة بالحكم بقيادة أبو محمد بيجرة
وبهذا أنتهت فترة ولاية العباسيين على عُمان

عمال الخلفاء العثمانيين
أستمرت ولاية العثمانيين على عًمان من عام 1550 م إلى عام1551 وفي العام 1588 في مسقط.

عهد الأحتلال البرتغالي
أستمر الاحتلال البرتغالي في عُمان من الفترة 1506 إلى 1650 م وذلك في مناطق محدودة من مسقط وصحار وغيرها
وتم طردهم على يد الإمام ناصر بن مرشد اليعربي مؤسس الدولة اليعربية

عهد الأحتلال البريطاني
في عام 1800م بدأ الاحتلال البريطاني لعُمان وأطلق على الحاكم البريطاني الذي يدير الاحتلال اسم الوكيل البريطاني في عمان وذلك إلى عام 1891م، ومن هولاء الوكلاء آرتشيبالد بوغل، وإدوارد موكلير
في عام 1891م إنتهى الاحتلال الفعلي وتم تعيين قنصل بريطاني وذلك إلى عام 1949
منذ عام 1949م تعاقب عدة جنرالات بدرجة قنصل وكان أولهم الجنرال فريدريك تشارلز ليزلي تشونسي وآخرهم ديفيد جوردن كراوفورد حيث انتهى ذلك في عام 1971م.

الأئمة
الإمامة في عُمان تكون بتولي رجل من أهل العلم وأهل الدين من قبل علماءالاباضية وذلك بترشيحة بشرط أن يكون صاحب دين ونزيهٌ وغيرها من الأمور الحميدة

ولقد تولى على عُمان العديد من الأئمة وذلك في فترات كثيرة ومتفرقة وكان الإمام الجلندى بن مسعود بن جيفر بن الجلندى أول هؤلاء الأئمة وهو من آل الجلندى من بني معولة بن شمس الأزدي وذلك في عام 752 م وآخرهم الإمام غالب بن علي الهنائي الذي توفي في عام 2009م.

هذا وقد بويع الإمام غالب بن علي الهنائي بالإمامة عام 1954م بعد وفاة الإمام محمد بن عبد الله الخليلي.

إلا أن الهدوء الذي عرفته إمامة الخليلي نسبيا لم يستمر وذلك عندما قامت قوات الاحتلال البريطاني باحتلال المدن العمانية واحدة تلو الأخرى بغرض استعمار البلاد واستكشاف النفط فيها. وسرعان ما تسارعت الأمور وأدت إلى حرب ضروس عرفت بـثورة الجبل الأخضر شارك فيها سلاح الجو الملكي البريطاني والبحرية الملكية البريطانية وقوات الطيران الخاصة وعدد كبير من المجندين من إيران وبلوشستان، وانتهت بخروج الهنائي عام 1959م إلى المملكة العربية السعودية هو وأخوه الشيخ طالب الهنائي والكثير من قادة الثوار ومن كبار شيوخ عُمان، كان بينهم سليمان بن حمير النبهاني المعروف بأمير الجبل الأخضر.

وتعتبر حرب الجبل الأخضر من أعنف الحروب التي عرفتها عمان في القرن العشرين. ولم تتوقف رغبة الهنائي في الكفاح ومحاولة طرد المستعمر البريطاني من عمان والمطالبة بشرعية «إمامة عمان» وقام مكتب الإمامة بعرض القضية في جامعة الدول العربية ثم إلى منظمة الأمم المتحدة لطرح الموضوع.

وظل الأمر سجالا إلى أن تولى السلطان قابوس بن سعيد منتصف العقد السابع من القرن الماضي مقاليد الحكم في سلطنة عمان إثر انقلاب منظم من قبل الإنجليز على أبيه سعيد بن تيمور وعندها بدأت الأوضاع في شمال عمان بالهدوء بينما كانت تشتعل ثورة شعواء في جنوب عمان هي ثورة ظفار.

النباهنة

حكم بني نبهان عمان مدة 5 قرون وذلك على فترتين الأولى من 1145 م إلى 1462 م والثانية من 1556 م إلى 1626 م
أما الفترة الأولى: أستمرت أربعمائة عام تقريباً وبدأت بعد وفاة الإمام أبي جابر موسى بن أبي المعالي موسى بن نجاد في عام 1145 م، وانتهت بوفاه سليمان بن سليمان بن مظفر النبهاني
أما الفترة الثانية: فأستمرت من عام 1556 م إلى 1626 م وتاريخهم غير معروف إلا أن فلاح بن مُحسن هو من أدخل زراعة المانجو (همبة) في عُمان وحصن بهلا كبره بالحجم العظيم المشهود له، اما امور أخرى غير معروفه إلا أن بني خروص يقولون انهم ظلمة لأنهم هم من مزقوا كل ما يخص تاريخهم فكيف يحكموا دولة 500 عام ممزقةً وضعيفةً وان ما ادعوا يمس ملك من ملوك النباهنه فليس الكل كمثله والله يتوب غفور رحيم. ولكن من المعتقد ان نظام الإفلاج الحالي الموجود في عمان من زمنهم ويُعتقد هم من طوروه ووضعوه بالصورة التي تناسبت إلى يومنا هم ليسوا حكام أو سلاطين بل كانوا يلقبوا بالملوك

اليعاربة
بسبب الاضطرابات الداخلية والاحتلال البرتغالي وقيام لانقسامات الداخلية في البلاد، اجتمع أهل الحل والعقد في الرستاق، واختاروا «ناصر بن مرشد اليعربي» إماماً على عمان عام 1624م، وبذلك قامت دولة اليعاربة
فقد قام الإمام ناصر بن مرشد بتوحيد البلاد بمحاربة البرتغاليين إلى عام 1649 ومن أهم إنجازاته تحرير جلفار (راس الخيمة) 1633 م.
بعد الإمام ناصر تولى الإمام سلطان بن سيف الأول الإمامة خلال الفترة 1649-1669 م وخلال فترة حكمه قام بطرد البرتغاليين نهائياً من عُمان

السجل التاريخي
- الإمام ناصر بن مرشد (1624 – 1649 م) مؤسس دولة اليعاربة. واليعاربة يرجعوا لبني نبهان نسبا فهم عائلة من بني نبهان وهنا نرى من هم بني نبهان اصلا، فقد أنشأ جيشاً قوياً، فوحد البلاد، وبدأ بمحاربة البرتغاليين.

- الإمام سلطان بن سيف الأول (1649 – 1680 م): طرد البرتغاليين من عمان ومنطقة الخليج، وعمل على بناء أسطول بحري لمحاربتهم في البحر.

- الإمام بلعرب بن سلطان (1680 – 1692 م): استمر بعد والده في سياسة البناء والإعمار، فاستصلح الأراضي، وقام ببناء حصن جبرين.

- الإمام سيف بن سلطان الأول (1692 – 1711 م): عمل على تقوية الأسطول والجيش، وتابع سياسة مقاومة البرتغاليين في شرقي أفريقيا والهند.

- الإمام سلطان بن سيف اليعربي (1711 – 1718 م): تطور الأسطول في عهده، وتمكن من إعادة السيادة العمانية على مياه الخليج والمحيط الهندي.

- الإمام سيف بن سلطان الثاني (1718 – 1741 م): بدأ ضعف الدولة في عهده نتيجة للخلافات الداخلية، مما فتح المجال للتدخل الأجنبي في شؤون البلاد.

- الإمام سلطان بن مرشد اليعربي (1741 – 1744 م): تمكن من القضاء على الفتن الداخلية، واتخذ الرستاق عاصمة له، نجح في رد الهجوم الفارسي على صحار. انتهت دولة اليعاربة بعد وفاته، أجمع أصحاب الحل والعقد في عمان على مبايعة والي صحار آنذاك (أحمد بن سعيد) إماماً على عمان.

آل بو سعيد
آل سعيد هي العائلة الحاكمة في عُمان في الفترة الحالية
ومؤسس هذه الدولة هو الإمام أحمد بن سعيد عام 1749 م
وقد شهد البلاد في فترة حكم آل سعيد كثيرا من التغيرات من ازدهار وأنكسار وتمرد داخلي
ففي زمن الإمام أحمد بن سعيد مؤسس الدولة بدأت البلاد في الازدهار المتواصل
وفي زمن السلطان سعيد بن سلطان 1804 م كانت عُمان أمبراطورية البحر فقد أمتدت من سواحل الهند إلى أفريقيا وتحديداً زنجبار وجزر القمر وغيرها من المناطق الأفريقية وكانت تملك أراضي شاسعة من الجزيرة العربية.

ولكن شهد البلاد أنقسام بعد وفاة السلطان سعيد وبدأ الأقتصاد في الانهيار وبذلك تسبب في عدم حفظ الأمن ونزول الأجانب ومنها بدأ الأحتلال البريطاني الذي أدى إلى نشوب حروب أهلية وإقامة الإمامة في المناطق الداخلية في عُمان مما أدى إلى بقاء حكم آل سعيد على المناطق الساحلية.

قائمة سلاطين زنجبار آل سعيد في زنجبار
بعد وفاة السلطان سعيد بن سلطان (سلطان عُمان وزنجبار) انقسمت البلاد بين أبنائه، فتولى أمر زنجبار أبنه ماجد بن سعيد وذلك عام 1856 م حيث أعترف به صاحب مسقط كسلطان على زنجبار، وتوالت حكم آل سعيد على زنجبار بعد السلطان سعيد بن سلطان كـ التالي:
 ماجد بن سعيد من 1856 إلى 1870
 برغش بن سعيد من 1870 إلى 1888
 خليفة بن سعيد من 1888 إلى 1890
 علي بن سعيد من 1890 إلى 1893
 حمد بن ثويني بن سعيد من 1893 إلى 1896
 خالد بن برغش البوسعيدي خالد بن برغش بن سعيد في 1896
 حمود بن محمد بن سعيد من 1896 إلى 1902
 علي بن حمود من 1902 إلى 1911
 خليفة بن حارب بن ثويني بن سعيد من 1911 إلى 1960
 عبد الله بن خليفة (2) من 1960 إلى 1963
 جمشيد بن عبد الله من 1963 إلى 1964

مقالات ذات صلة
 تاريخ عمان.

مراجع

الساحل المتصالح
تاريخ الخليج العربي

تاريخ الحكم في عمان بعد الإسلام


Atacul armat de la Utrecht din 2019 a avut loc în data de 18 martie într-un tramvai din zona centrală a orașului olandez Utrecht. Atacul s-a soldat cu moartea a trei persoane persoane și rănirea altor nouă. Poliția locală a descris incidentul ca fiind "un atac terorist islamist".

Inițial s-a raportat că una dintre femeile împușcate în timpul atacului ar fi putut fi țintă din motive familiale, iar alți pasageri care au intervenit în ajutorul ei au fost, de asemenea, împușcați. Cu toate acestea, mai târziu, autoritățile au anunțat că nu există nicio dovadă de legătură între criminal și victime. În schimb, o notă găsită în mașina de evadare a sugerat motivul atacului ca fiind de natură islamistă.

Poliția din Utrecht a dat publicității poza atacatorului, identificat ca Gökmen Tanis, un bărbat de 37 de ani născut în Turcia, arestat după o urmărire generală opt ore mai târziu după atac. Cunoscuții îl descriu drept "un drogat", "alcoolic" și "nebun de legat". A fost descris drept musulman pios care predica morala în anumite zile și drept beat sau drogat în zilele următoare. Fusese arestat anterior, dar nu pentru infracțiuni politice sau terorism, ci pentru viol (verdictul definitiv nu a fost dat încă), furt din magazin, intrare prin efracție și deținere ilegală de arme. Un alt suspect de 40 de ani a fost arestat pe 19 martie 2019.

O scrisoare găsită în automobilul folosit de suspectul principal pentru a fugi de la locul crimei sugerează motivații teroriste. Procurorii l-au acuzat pe suspect de omoruri multiple cu motive teroriste. Ipoteza unui omor de răzbunare pe o femeie care ar fi încheiat o relație amoroasă cu el nu a putut fi confirmată.

Suspectul a recunoscut că a făptuit omorurile.

Pe 20 martie 2020, Tanis a fost condamnat la închisoare pe viață.

Note

2019 în Olanda
Terorism islamic
Atacuri armate
Utrecht

Atacul armat de la Utrecht (2019)


Le championnat de Tchécoslovaquie féminin de handball mettait aux prises les meilleures équipes de club de Tchécoslovaquie entre 1950 et 1993, à la suite de la dissolution de la Tchécoslovaquie le .

Le Sparta Prague HC est le club le plus titré avec 7 championnats remportés. Ce club est également le seul en Tchécoslovaquie à avoir remporté la Coupe d'Europe des clubs champions, en 1962.

Aujourd'hui, les équipes évoluent dans l'un des championnats suivants :
 Championnat de Tchéquie
 Championnat de Slovaquie.

Palmarès

Bilan par club

Notes et références

Articles connexes
 Coupe de Tchécoslovaquie féminine de handball
 Équipe de Tchécoslovaquie féminine de handball
 Championnat de Tchécoslovaquie masculin de handball
 Championnat de Tchéquie féminin de handball
 Championnat de Slovaquie féminin de handball

Tchécoslovaquie
Handball
Tcheco
Tcheco
Handball en Tchécoslovaquie
Compétition fondée en 1950
Compétition sportive disparue en 1993

Championnat de Tchécoslovaquie féminin de handball


Opera literară  este o creație orală sau scrisă în care autorul realizează un univers propriu, pornind de la elementele realității, pe care le combină potrivit unei viziuni proprii despre lume pe baza experienței de viață, sentimentelor și a imaginației sale. Ponderea sentimentelor și imaginației, împreună cu efecte stilistice în combinarea cuvintelor este mai mare și mai evidentă în cazul operelor literare în versuri incluse în genul liric care se adresează în mod direct sensibilității estetico-afective a oamenilor. Operele narative se adresează indirect sensibilității oamenilor prin intermediul dialogurilor și situațiilor prezentate.

Trăsături
Opera literară are următoarele trăsături:
 are caracter/statut ficțional - este o plăsmuire a imaginației autorului;
 nu are ca scop transmiterea de informații către cititor, ci se adresează sensibilității estetice a acestuia, aspirând-se la o unitate deplină a conținutului cu forma (scop estetic);
 prezintă elemente și situații generale din activitatea oamenilor sau natură care se constituie în teme și motive literare (iubirea, adevărul, dreptatea, sinceritatea, emoția, nostalgia, creativitatea, jocul, războiul, tradiția, orașul, natura etc.) ilustrate prin persoane și situații imaginate de autor prin prelucrarea informațiilor extrase din realitatea înconjurătoare autorului;
 prezintă o mare varietate, existând câteva subdiviziuni ale speciilor de opere literare: epice, dramatice, lirice aparținând diferitelor genuri literare.

Operele epice și dramatice transmit atitudinea autorului operei indirect prin intermediul situațiilor și dialogurilor incluse în operele respective.

Factorii de personalitate la creatorii  operelor literare

Creatorii de opere literare prezintă o bogată sensibilitate și interes față de natură, oameni și stările lor mental- comportamentale, față de literatură și artă. Ei se regăsesc și se identifică într-un grad ridicat cu situațiile în se găsesc personajele.

Note

Operă literară


Shirley Martin (-) est une femme politique canadienne de l'Ontario. Elle est députée fédérale progressiste-conservatrice de la circonscription ontarienne de Lincoln de 1984 à 1993.

Biographie
Martin entre en politique à la suite des élections de 1984, elle devient secrétaire parlementaire du ministre des Travaux publics Roch LaSalle en 1987.

Elle entre au cabinet de Brian Mulroney après sa réélection en 1988 au poste de ministre d'État aux Transports. Elle occupe ensuite le poste de ministre d'État aux Affaires indiennes et au développement du Nord de 1990 à 1991, avant de retourner à son ancien portfolio aux Transports.

Retirée du cabinet lorsque Mulroney est remplacé par Kim Campbell en 1993, elle ne se représente pas aux élections générales suivantes.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en novembre 1932
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti progressiste-conservateur du Canada
Membre du Conseil privé de la Reine pour le Canada
Décès en septembre 2021
Décès à 88 ans

Shirley Martin


محمد التیجاني السماوي (مواليد 1943م في قفصة بتونس) عالم دين تونسي. نشأ في عائلة تنتمي للمذهب المالكي وبانتماء آخر إلى الطريقة الصوفية تيجانية ولذلك سمي بالتیجاني من قبل أمه. کان محمد التیجاني مسلما صوفياً ثم غیِر مذهبه إلی المذهب الشيعي خلال سفرة ذهب فیها من تونس إلی ليبيا ثم مصر ولبنان وسوريا ونهایة إلی العراق، وهناك التقی بعلماء الشيعة و تأثر بمعتقداتهم وفقههم وبعد رجوعه إلی تونس بدأ بالبحث واختار هذا المذهب.

النشأة
ولد محمد التيجاني عام 1943م بمدينة قفصة الواقعة في جنوب دولة تونس، درس العلوم الدينية والعلوم الحديثة في تونس، حيث أنهى دراسته في جامعة الزيتونة في القدم، اشتغل بعدها في التدريس لمدة 17 عاماً، أخذ التيجاني شهادة الماجستير من جامعة باريس وكانت أطروحته التي قدّمها حول المقارنة بين الأديان، و حصل على شهادة الدكتوراه من جامعة السوربون وذلك بعد قبول أطروحته التي قدمها تحت عنوان: «النظريات الفلسفية في نهج البلاغة».

الانتقال إلى المذهب الشيعي
تربى في أجواء دينية محيطة له لينال اسمى درجات التكامل العلمي والمعرفي والديني في أقصر مدة ممكنة، فحفظ نصف القرآن وهو بعد لم يبلغ العاشرة من عمره. التقى التيجاني خلال إقامته في مكة في بعثة أرسلت من تونس للحج وحضور مؤتمر بمكة أثناء أداء فريضة الحج وكان عمره ثمانية عشر عاما وكانت إقامته في السعودية خمسة وعشرين يوما. يقول: كنا نلتقي فيها بعلماء ونستمع إليهم في محاضراتهم، وقد تأثرت ببعض المعتقدات الوهابية (السلفية). وبعد عودته إلى تونس بدأ تعلم الدين على يد شيوخ من الطرق الصوفية. يقول فأصبحت مشتتا بين تيارين متناقضين. بعدها زار مصر أمضى عشرين يوما ، أثناء زيارته لمصر كان يحضر جلسات لشيوخ من الأزهر ويعجبون لما يحفظ من أحاديث وآيات وتعرف في جامعة الأزهر على العديد من العلماء الذين أهدوه بعض الكتب وعند مغادرته مصر للإتجاة إلى بيروت التقى أثناء رحلة سفره بشخص عراقي وهو أستاذ في جامعة بغداد اسمه منعم، وقد جاء إلى القاهرة لتقديم أطروحة الدكتوراه في الأزهر. وبعد أن دار بينهم حوار، أخبره منعم أنه شيعي فبدأت بينهم المناقشات الدينية وبعد أن دار بينهم نقاش على نقاط الخلاف بين المذهبين. دعاه منعم إلى تبين الأمر من مصادره الأصلية المعروفة ودعاه لزيارة العراق للاتصال بعلماء الشيعة. وبالفعل زار العراق والتقى بالسيد الخوئي والشهيد الصدر والكثير من الأساتذة. وبعد ذلك تم إهداء له كتب مثل كتاب (عقائد الإمامية) للشيخ محمد رضا المظفر و(أصل الشيعة واُصولها) للشيخ محمد حسين كاشف الغطاء ثم كتاب (المراجعات) للسيد شرف الدين الموسوي. وقام التيجاني بدراسة معمقة وبحث جاد في العقيدة حتى تشيع وترك المذهب السني وانتقل إلى المذهب الشيعي.

کتبه
 له كتب أبرزها كتاب ثم اهتديت الذي يعد من أبرز الكتب التي تأثر بها المستبصرين، وكتبه هي:
 ثم اهتديت
 لأکون مع الصادقين
 فاسألوا أهل الذکر
 الشيعة هم أهل السنة
 فسیروا في الأرض فانظروا
 أفلا تعقلون
 كل الحلول عند آل الرسول
 اعرف الحق

نقد
اتهمته بعض الأوساط الثقافية ب"الشخصية المتذبذبة وغير المستقرة، حيث تنقل بين عدة مذاهب فكرية وعقدية، إلى أن وصل به المطاف إلى التشيع، حيث منّت عليه إيران الخميني بالمال والثورة والمكانة فيها، وبذلت له الغالي والنفيس في سبيل الدعوة للمذهب الشيعي، مما جعل تحوله العقدي مشكوكا فيه وأنه كان تحول نحو الثروة.

انظر أيضا
المستبصرون

وصلات خارجیة
 صفحة عن محمد التيجاني السماوي/ مركز الأبحاث العقائدية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
ثيولوجيون
خريجو جامعة الزيتونة
سنيون تشيعوا
شيعة تونسيون
علماء دين شيعة تونسيون
علماء مسلمون في القرن 15 هـ
لاهوتيون تونسيون
منتقدو الإسلام السني
مواليد 1362 هـ
مواليد 1943
مواليد في قفصة

محمد التيجاني السماوي


Üzüm, yaprak döken odunsu asmaların (asmagiller (Vitaceae) familyasının) vitis cinsinden çiçekli bitki meyvesinin adıdır.

Üzüm dünyada kültürü yapılan en eski meyve türlerinden biridir.

Üzümler sofralık üzüm olarak taze yenebilir veya şarap, reçel, üzüm suyu, jöle, üzüm çekirdeği özü, kuru üzümler, sirke ve üzüm çekirdeği yağı yapımında kullanılabilir.
Üzüm, genellikle salkımlar halinde oluşan, klimakterik olmayan bir meyve türüdür.

Tanımı
Üzüm 15 ila 300'lük gruplar halinde büyüyen ve kıpkırmızı, siyah, lacivert, sarı, yeşil, turuncu ve pembe renkli olabilen bir meyve türüdür.
"Beyaz" üzümler aslında yeşil renklidir ve evrimsel olarak mor üzümden gelir. Beyaz üzümün iki düzenleyici genindeki mutasyon mor üzümlere rengini veren antosiyanin üretimini durdurur. Mor üzümlerin büyük polifenoller familyasının antosiyaninleri ve diğer pigment kimyasalları, kırmızı şaraptaki morun değişik renk tonlarından sorumludur. Üzüm genellikle prolate sferoide benzeyen elipsoid şekillidir.

Beslenme Değerleri
Üzümün %81 su, %18'i karbonhidrat, %1'i protein ve ihmal edilebilir miktarı da yağdır.  üzüm, başka mikro besin içermeyen  gıda enerjisi ve orta miktarda da K vitamini (Günlük Değerin %14'ü kadar) kaynağıdır.

Edebiyatta Üzüm
Üzüm bazı inançlarda insanlığa verilmiş kutsal bir armağandır. Hatta Yunan mitolojisinde üzüm ve şarap için ayrı bir tanrının dahi olduğu gözlemlenmektedir. Üzümün anavatanının Ortadoğu olduğu kabul edilmektedir ve bu bölgede yaşamış pek çok kadim toplum üzüme ayrı bir önem atfetmiştir. Üzüm eski Arap kültüründe de önemli bir yere sahiptir. İslam öncesinde Arapların üzüm ziraatıyla uğraştıkları bilinmektedir. Hadramut mıntıkasında, üzüm ziraatı yapıldığı anlaşılmaktadır. Kadim Araplar üzüm motifini şiirlerinde genellikle hamriyyatta kullanmışlardır. Bu durum, eski Arapların şarabı beğeniyle tüketmeleriyle paralellik göstermektedir. Şairler bu minvaldeki şiirlerinde hem üzümden bahsetmekte hem de üzüm ziraatının çeşitli merhalelerinden ve terminolojisinden bahis açmaktadır. Mutasavvıf şairlerin şiirlerinde de bu durumun örneklerine rastlamak mümkündür. Bu hususa İbn Farid örnek gösterilebilir.

Üzüm asmaları

Evcilleştirilmiş üzümlerin çoğu Akdeniz ve Orta Asya'ya özgü bir üzüm asması olan "Vitis vinifera" çeşitlerinden gelir. Az miktarda sofralık ve şaraplık üzüm ise aşağıda yazılı Amerikan ve Asya türlerinden gelir:
 Vitis amurensis en önemli Asya türüdür
 Vitis labrusca Kuzey Amerika sofralık ve üzüm suyu üzümü (bazen şarap için kullanılan Concord çeşidi dahil) Doğu Amerika Birleşik Devletleri'ne ve Kanada'ya özgüdür.
 Vitis mustangensis (mustang üzümü), Mississippi, Alabama, Louisiana, Texas ve Oklahoma'da bulunur
 Vitis riparia Kuzey Amerika'nın yabani bir asmasıdır, bazen şarap ve reçel yapımında kullanılır. Tüm Doğu Amerika Birleşik Devletleri'ne ve kuzey Quebec 'e özgüdür.
 Reçel ve şarap yapımında kullanılan Vitis rotundifolia (muscadine), Delaware 'den Meksika Körfezi'ne kadar Güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri'ne özgüdür.

Dağılımı ve üretimi

Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) 'ya göre, dünyanın 75,866 kilometrekaresi üzümlere ayrılmıştır. Dünya üzüm üretiminin yaklaşık %71'i şarap, %27'si sofralık ve %2'si kurutulmuş meyve olarak kullanılır. Üzüm üretiminin bir kısmı, "ilave şeker içermeyen ve "%100 doğal" konserve meyveler için yeniden yapılandırılacak üzüm suyu üretimine gider.

Üzüm bağlarına ayrılan alan yılda yaklaşık %2 artmaktadır.

Üzüm üretimini çeşitlere göre ayıran güvenilir istatistikler yoktur. En çok ekilen çeşidin kendisine ayrılmış en az 3,600 km 2 (880,000 dönüm) ile Çekirdeksiz Thompson olarak da bilinen Sultaniye üzümü olduğuna inanılır. En yaygın ikinci tür Airén 'dir. Cabernet Sauvignon, Sauvignon blanc, Cabernet Franc, Merlot, Grenache, Tempranillo, Riesling ve Chardonnay diğer popüler çeşitler arasındadır.

Tarihi
Tarihçesi MÖ 5000 yılına kadar dayanır. Anavatanı Anadolu'yu da içine alan Küçük Asya, Kafkasya'yı da kapsayan bölgedir.

Diğer meyvelerle kıyaslandığında en fazla çeşide sahip olan türlerden biri olan üzümün 15,000'nin üzerinde çeşidi bulunduğu tahmin edilmektedir. Anavatanı Anadolu olan üzüm çeşitlerinin sayısı 1,200'den fazladır. Bu çeşitlerden oluşturulmuş Millî Koleksiyon Bağı, Tekirdağ Bağcılık Araştırma Enstitüsünde bulunmaktadır. Bunların 50-60 kadarının ekonomik üretimi yapılmaktadır.

Türkiye'de yetiştirilen bazı üzüm çeşitlerinin özellikleri

Üzümün; anti-oksidan, anti-aging, kan yapımına yardımcı ve kanserden koruyucu etkileri bilinmektedir. Siyah üzüm kabuğundaki 'Resveratrol' maddesi, anti-kanserojen ve anti-oksidan olma özelliklerini taşımakta ve beyin hücrelerini korumaktadır. Üzümün çekirdeğindeki 'Quersetin' ise, kan yapımına yardımcı olmaktadır. Bu yolla damar sağlığını da yararlıdır.

Üzümün güçlü anti-oksidan özelliği, E vitamininden 50 kat, C vitamininden ise 30 kat daha fazladır. Üzüm şırasında; su (%70-80), karbonhidratlar (%15-25), organik asitler (%0,3-1,5), tanenler (%0,01-0,10), azotlu bileşikler (%0,03-0,17), mineral bileşikler (%0,3-0,5) bulunur.

Sofralık ve şaraplık üzümler

Ticari olarak yetiştirilen üzümler, amaçlanan tüketim yöntemlerine bağlı olarak genellikle sofralık veya şaraplık üzüm olarak sınıflandırılabilir: çiğ yenen (sofralık üzüm) veya şarap yapmak için şaraplık üzüm kullanılır. Hemen hemen hepsi aynı türe ait olsa da sofralık ve şaraplık üzümler, seçici yetiştirme yoluyla ortaya çıkan önemli farklılıklara sahiptir.
Sofralık üzüm çeşitleri nispeten ince kabuklu, büyük, çekirdeksiz meyvelere sahip olma eğilimindedir.
Şaraplık üzümler daha küçüktür, genellikle çekirdekli ve nispeten kalın kabukludur (şaraptaki aromanın çoğu kabuğundan geldiği için şarap yapımında arzu edilen bir özelliktir). Şaraplık üzümler de çok tatlı olma eğilimindedir: meyve suyunun ağırlıkça yaklaşık %24 şeker olduğunda hasat edilirler.
Karşılaştırıldığında ticari olarak üretilen "%100 üzüm suyu" genellikle sofralık üzümlerden yapılır ve ağırlığının yaklaşık %15'i şekerdir.

Çekirdeksiz üzüm
Çekirdeksiz üzüm çeşitleri, sofralık üzüm asma ekiminin çoğunluğudur. Asmalar çelik yoluyla vejetatif olarak çoğaltılır olduğundan tohum eksikliği üretim için sorun olmaz. Bu, dişi ebeveyn olarak tohumlu çeşidi kullanması veya gelişimin erken dönemlerinde bitki doku kültür tekniklerini kullanarak embriyoları kurtarması gereken yetiştiriciler için sorundur.

Çekirdeksizlik özelliğinin birkaç kaynağı vardır ve esasen tüm ticari yetiştiriciler bunu üç kaynaktan birinden alır: Sultaniye üzümü, Rus Çekirdeksiz ve siyah Monukka, hepsi Vitis vinifera'nın çeşitleridir. Halen bir düzineden fazla çekirdeksiz üzüm çeşidi vardır. Einset Çekirdeksiz, Benjamin Gunnels'in Prime çekirdeksiz üzümleri, Reliance ve Venus gibi birkaçı kuzeydoğu Amerika Birleşik Devletleri'nin ve güney Ontario' nun nispeten soğuk iklimlerinde dayanıklılık ve kalite için özel olarak yetiştirilmiştir.

Çekirdeksiz üzümün iyileştirilmiş yeme kalitesinin dengelenmesi, üzüm çekirdeklerinin zengin fitokimyasal içeriğinin sağladığı sağlığa faydalı kısmın kaybıdır (bkz. Aşağıdaki Sağlık iddiaları).

Kuru üzüm, kuş üzümü ve çekirdeksiz kuru üzüm

Avrupa ve Kuzey Amerika'nın çoğunda, kuru üzümlere "kuru üzüm" veya yerel eşdeğeri denir. İngiltere'de üç farklı çeşidin tanınması AB'yi resmi belgelerde "kuru asma meyvesi" terimini kullanmaya zorlar.

Kuru üzüm herhangi bir kurutulmuş üzümdür. Kuru üzüm Fransızca ödünç kelime iken, Fransızca kelime taze meyveyi ifade eder; "grappe" (İngilizce "grape" kelimesinden türetilmiştir) demeti ifade eder ("une grappe de raisins"te olduğu gibi).

Currant kuru Zante Kara Corinth üzümüdür, adı Fransız "raisin de Corinthe"nin (Corinth) bozulmuş halidir. "Frenk üzümü" aynı zamanda üzümle ilgisi olmayan iki meyve olan siyah frenk üzümü ve kırmızı frenk üzümü anlamına gelir.

Sultana aslen Türk kökenli Sultaniye üzümlerinden (Amerika Birleşik Devletleri'nde Thompson Seedless olarak bilinir) yapılan kuru üzümdü, ancak bu kelime artık beyaz üzümlerden yapılan kuru üzümlere veya geleneksel Sultana'ya benzemesi için ağartılan kırmızı üzümlere kullanılır.

Üzüm suyu

Üzüm suyu, üzümleri ezerek ve karıştırıp sıvılaştırarak yapılır. Üzüm suyu genellikle mağazalarda veya fermente edilmiş olarak satılır ve şarap, brendi veya sirke haline getirilir.

Pastörize edilmiş, doğal olarak oluşan mayaları uzaklaştıran üzüm suyu, steril tutulursa mayalanmaz ve bu nedenle alkolsüzdür.

Şarap endüstrisinde, %7-23 küspe, kabuk, gövde ve tohum içeren üzüm suyuna genellikle "şıra" (İngilizce: "must") denir.

Kuzey Amerika'da üzüm suyu çoğunlukla mordur ve Avrupa şaraplık üzümlerinden farklı tür olan Concord üzümleri'nden yapılırken beyaz üzüm suyu Niagara üzümleri'nden yapılır. Kaliforniya'da Sultaniye (orada Thompson Çekirdeksiz olarak bilinir) üzümleri bazen beyaz üzüm suyu yapmak için kuru üzüm veya sofralık üzüm pazarından yönlendirilir.

Türleri
- Vitis vinifera üzüm asması,

-Vitis aestivalis
- Vitis amazonica
- Vitis amurensis
- Vitis balansana
- Vitis bashanica
- Vitis bellula
- Vitis berlandieri
- Vitis betulifolia
- Vitis biformis - Vitis bloodwothiana - Vitis bourgaeana - Vitis bryoniifolia - Vitis chunganensis - Vitis chungii - Vitis cinerea - Vitis cissoides - Vitis coignetiae - Vitis cordifolia - Vitis davidii - Vitis enneaphylla - Vitis erythrophylla - Vitis fengqinensis - Vitis figariana - Vitis flexuosa - Vitis glabrata - Vitis hancockii - Vitis heyneana - Vitis hui - Vitis jinggangensis - Vitis jinzhainensis - Vitis labrusca - Vitis lanceolatifoliosa - Vitis longquanensis - Vitis luochengensis - Vitis menghaiensis - Vitis mengziensis - Vitis nesbittiana - Vitis papillosa - Vitis piasezkii - Vitis pilosonerva - Vitis popenoei - Vitis pseudoreticulata - Vitis pubescens - Vitis retordii - Vitis rhomboidea - Vitis romanetii - Vitis rotundifolia - Vitis rupestris - Vitis ruyuanensis - Vitis scortechinii - Vitis shenxiensis - Vitis silvestrii - Vitis sinocinerea - Vitis sinuata
- Vitis thunbergii
- Vitis tiliifolia - Vitis tsoi - Vitis tsukubana
- Vitis vulpina - Vitis wenchowensis - Vitis wilsoniae - Vitis wuhanensis - Vitis yuenlingensis - Vitis yunnanensis - Vitis zhejiang-adstricta

Basılı Kaynaklar
Ayyıldız, Esat. "The Grape Motif in Classical Arabic Poetry". International Anatolian Grape Conference: Abstracts Book. ed. Mustafa Latif Emek. Adıyaman: Iksad Global Publishing House, 2022. s. 83.

Ayrıca bakınız
 Hamriyyat
 Bağcılık
 Şarap
 Rakı
 Suma
 Üzüm çeşitleri listesi

 Asmaların yıllık büyüme döngüsü
 Drakshasava, üzümlerden yapılan geleneksel bir Ayurveda toniği
 Pekmez
 Üzüm çeşitleri listesi
 Menispermum canadense, yabani üzümlere benzeyen zehirli bir tür
 Üzüm asmalarının çoğaltılması

Dış bağlantılar
 Üzüm
 Üzüm - Farklı bir bakış...

Kaynakça

Ekinler
Filistin florası

Üzüm


Vermandois var et fransk grevskab, som blev opstod under merovingerne. Det 10. århundrede blev det opbygget omkring to borge: Saint-Quentin ved Aisne og Péronne ved Somme). I vore dages geografi ville Vermandois være en del af Pikardiet i det nordlige Frankrig.

Pepin 1. af Vermandois, den første af de arveberettigede grever, var direkte efterkommer efter kejser Karl den Store. Mere berømt var hans barnebarn Herbert 2. (902–943), en mand som var absolut skrupelløs, som forøgede sit grevskabs magt betydeligt, og holdt den retmæssige konge af Frankrig, Karl den Enfoldige, fanget i seks år. Herbert 2. var søn af Herbert 1, hersker af Péronne og St Quentin, som blev snigmyrdet i 902 af en morder, som blev betalt af Baldwin 2., greve af Flandern. Hans efterfølgere, Adelbert 1., Herbert 3., Adelbert 2., Otto og Herbert 4., spillede ikke nogen rolle i historien.

I 1077 fik den sidste greve af huset Vermandois, Herbert 4., grevskabet Valois gennem sin kone. Hans søn Eudes (II) den Gale, blev frataget sin arv af baronernes råd i Frankrig. Han var hersker af Saint-Simon gennem sin kone, og grevskabet blev givet til hans søster Adela, hvis første mand var Hugh den Store, bror af kong Filip 1. af Frankrig. Hugh var en af lederne af det første korstog, og døde i 1102 i Tarsus i Lilleasien. Den ældste søn af Hugh var Adela grev Raoul 1. (ca. 1120-1152), som giftede sig med Petronilla af Aquitanien, søster til dronning Eleanor, og fik tre børn med hendes: Raoul (Rudolph) 2. den Spedalske (greve fra 1152-1167); Isabelle, som mellem 1167 og 1183 besad grevskaberne Vermandois, Valois og Amiens sammen med sin ægtemand, Filip, greve af Flandern og Eleanor. Ifølge betingelserne i en traktakt, som blev afsluttet i 1186 med kongen, Filip 2. August, beholdt greven af Flandern grevskabet Vermandois indtil sin død, i 1191. På dette tidspunkt gav en ny aftale Eleanor (d. 1213) en livsvarig andel i den østlige del af Vermandois, med titel af grevinde af St Quentin, mens kongen straks fik ejerskab af Peronne og tilhørende besiddelser.

Kilder
 Anselme, "Histoire Genealogique de la Maison royale de France", 1726.
 M.Fouquier-Cholet, "Histoire des Comtes héréditaires du Vermandois", Saint-Quentin, 1832.
 Ioh.Mabillon, "Annales ord. Sancti Benedicti. Ticinense". Lucae, 1739.
 Louis Moreri, "Le Gran Dictionnaire Historique", Paris, 1743-1749.

Frankrigs tidligere provinser

Vermandois


My Angel EP je Arcturusa, norveškog sastava avangardnog metala. Diskografska kuća Putrefaction Records objavila ga je 8. srpnja 1991. godine. EP smatra je kao jedan od prvih simfonijski black metal albumi.

Pozadina
Prvo je Arcturusovo izdanje koje je objavila neka diskografska kuća i jedino na kojem su prisutne pjesme u žanru poznatom kao death/doom; iako sadrži elemente simfonijskog metala i black metala, stil na albumu tmuran je i spor death/doom s death growlom pjevača Mariusa Volda. Pjesme s My Angel objavljene su i na split-albumu True Kings of Norway iz 2000.

Popis pjesama

Osoblje

 Arcturus

 Marius – vokal, bas-gitara
 Steinar – gitara, klavijature
 Jan – bubnjevi

 Ostalo osoblje
 Snorre W. Ruch – grafički dizajn

Izvori

Albumi sastava Arcturus
Albumi iz 1991.
EP

My Angel


Memorial Day er en helligdag i USA, hvor man mindes dem, som er faldet under tjeneste i landets væbnede styrker. Helligdagen afholdes hvert år den sidste mandag i maj. Mange mindes også bare dem man har mistet gennem tiden, som ikke nødvendigvis døde under krigen.

Dagen stammer fra Decoration Day, som opstod efter Den Amerikanske borgerkrig i 1868, da Grand Army of the Republic (en organisation af nordstatsveteraner, der blev grundlagt i Decatur, Illinois), etablerede den som en dag, hvor nationen kunne udsmykke krigsgravene med blomster. I Nord- og Sydstaterne havde man oprindeligt forskellige dage til at mindes de faldne, men i 1900-tallet smeltede disse dage sammen, og Memorial Day blev efterhånden udvidet til at omfatte alle amerikanere, der er døde i militærtjeneste.

Dagen markerer sædvanligvis begyndelsen på sommerferieperioden, mens Labor Day markerer dens afslutning.

Mange mennesker besøger kirkegårde og mindesmærker, navnlig for at ære dem, som er faldet i militærtjeneste. Mange frivillige placerer et amerikansk flag på hver grav på de nationale kirkegårde.

Memorial Day er en offentlig helligdag, og skoler, offentlige kontorer samt mange private virksomheder holder lukket.

Referencer

USA's historie
Død
Mindedage

Memorial Day


palcoology යන්න paleozoology ලෙසද ලියන අතර මෙය paleon=old සහ zoom = animal යන ග්‍රික වචන ඇසුරින් බිහිවුවකි. මෙය පාෂාණිය ධාතු විද්‍යාවේ සහ පාෂාණිය ධාතු ජීව විද්‍යාවේම අංශයකි. මෙහිදි මුලිකව කරනු ලබන්නේ ද විද්‍යාත්මක සන්දර්භයන්ගේ ඉතිරි වි ඇති බහු ශෛලික විධි පොසිල හඳුනාගැනිම සහ වෙන්කර ගැනීමයි. එමෙන්ම මෙම පොසිල භාවිතයෙන් ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගය සහ අතීත පරිසර පද්ධති ප්‍රතිනිර්මාණයද සිදු කරයි.

බහු සෛලිකයින්ගේ මහා පරිමාණ පොසිල පිළිබඳව Neopotorizo අවධියේ සිටම වාර්තාවන නමුත් මේ බහුසෛලිකයින් අයත්වන්නේ paleozoic අවධියටයි. අවසන් භාගයේ deronial අවධිය දක්වාම සුලභ වි නොමැත.

කෙසේ නමුදු වඩාත්ම ප්‍රමුඛ මහා පොසිලය ඩයිනොසොරස පොසිලයයි. වෙනත් ප්‍රධාන පොසිල අතර ට්‍රයිලෝබයිටයන්, ක්‍රස්ටේසියාවන්,අස්ථික මසුන්, මෝරුන්, පෘෂ්ඨවංශින්ගේ දත් සහ බොහෝ අපෘශ්ඨවංශි කෝෂද හමු වි ඇත. මේවා මෙලෙස ඉතිරිව ඇත්තේ මේවායේ දෘඩභාවය ස්වභාවික පරිසරයට ඔරොත්තු දිමට හැකිවු නිසාය. මෙම කොටස් බොහෝවිට හමුවන්නේ සත්ව පොසිලවලය. ජල්ලි මසුන්, පණුවන්, වටපණුවන් සහ කෘමින්ගේ දෘඩ කොටස් නොමැති නිසා ඔවුන්ගේ පොසිලද අල්පය.
ජීව විද්‍යාව

පාෂාණික ධාතු සත්ව විද්‍යාව


Johann Balthasar (auch Hans bzw. Jean-Balthazar) Keller vom Steinbock (* 16. März 1638 in Zürich; † 1702 in Paris) war ein Schweizer Erzgiesser.

Leben und Wirken
Johann Balthasar Keller entstammte einem der ältesten Zürcher Patriziergeschlechter, der staufischen Keller vom Steinbock, auch genannt zum Schlüssel oder Keller von Schwamendingen (Erhebung in den Ritterstand im neunten Jahrhundert, zweites Adelspatent «vom Steinbock» 1487). Er wurde in Zürich als Sohn des Johann-Balthasar Keller vom Steinbock (1603–1657) und der Verena Wetzel (1617–1679) geboren.

Als begabter Zeichner begann er eine Ausbildung zum Goldschmied. Auf Anregung seines Bruders Johann Jakob Keller (1635–1700), Kanonengiesser in französischen Diensten, begab er sich 1660 nach Paris, um dort dieses Handwerk auszuüben. Gemeinsam wurden sie mit der Errichtung von Giessereien in Besançon, Neuf-Brisach und Pignerol betraut; nach 1674 kehrten sie nach Paris zurück.

In den späten 1680er-Jahren begann Johann Balthasar Keller mit den Gussvorbereitungen der für die Pariser Place Vendôme (damals Place Louis le Grand) bestimmten Reiterstatue Ludwig XIV., die den König als römischen Imperator visualisiert. Die Konzeption stammte vom französischen Bildhauer François Girardon. In einem extra dafür errichteten Giesshaus erfolgte der Guss der fast sieben Meter hohen Statue am 31. Dezember 1692 erstmals in einem einzigen Gussvorgang (Enthüllung 1699, Zerstörung 1792). Keller verwirklichte auch Statuen für den Park von Versailles und den Tuileriengarten.

Im Jahr 1697 wurde er zum Generalkommissar der Giessereien der königliche Artillerie und Inspektor der grossen Giesserei des königliches Arsenals in Paris ernannt.
Die vier berühmten Statuen, die von den Gebrüdern Keller zwischen 1684 und 1686 gegossen wurden, waren für die Fassade des Schlosses von Versailles (1701) bestimmt.

Am 9. Februar 1682 heiratete er Susanne de Boubers de Bernâtre, Tochter einer reichen Familie aus der Picardie.

Die Brüder Keller, die im Laufe ihrer Karriere Hunderte von Kanonen lieferten, hatten einen entscheidenden Einfluss auf die Entwicklung der Artillerie in Frankreich.

Literatur
 Arthur Norris Kennard: Gunfounding and Gunfounders – a directory of cannon founders from earliest times to 1850. Arms and Armour Press, 1986.

Weblinks

Gießer
Schweizer
Geboren 1638
Gestorben 1702
Mann

Johann Balthasar Keller


Chevington is a cow's milk cheese, made in Northumberland, England, by the Northumberland Cheese Company. It was first developed by John W. Annett of Chevington West Farm, Northumberland in 1895 before being revived in 2003 as a slightly modified version of the original recipe that was found in public records. It is a semi-soft cheese, made from mould-ripened Jersey milk.

See also
 List of British cheeses

References

External links
Northumberland Cheese Company
Widdrington Farm

English cheeses
Cow's-milk cheeses

Chevington cheese


වසර 133 (CXXXIII) යනු,  ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර   බදාදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දකි  (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත). එකල එය හැඳින්වුනේ, හිබේරුස්ගේ සහ සීසෙන්නාගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික  ධූර වර්ෂය (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්,  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා  886 වසර) ලෙසිනි.  මෙම වසර සඳහා 133 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල් මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු

133


Teófilo () foi um comissário dos imperadores   e  .

Vida

As origens de Teófilo são desconhecidas. Sob Justino II, foi enviado ao Oriente para suprimir revoltas de judeus e samaritanos na Palestina. Em 578, as autoridades bizantinas receberam relatórios sobre uma revolta iminente de criptopagãos em Balbeque (Heliópolis). Em 579, Teófilo foi encarregado de localizar os referidos criptopagãos. Os suspeitos foram presos, interrogados sob tortura e forçados a delatar outros "pagãos". Logo, Teófilo tinha listas de nomes, incluindo cidadãos proeminentes espalhados pelas províncias orientais do Império Bizantino. A perseguição se espalhou para o resto dessas províncias. O próprio Teófilo visitou Edessa no curso de suas investigações e alegou ter interrompido um sacrifício a Zeus que acontecia dentro da cidade. Prendeu Anatólio e Teodoro, respectivamente o governador da província de Osroena e seu segundo em comando.

Bibliografia

Oficiais do Império Bizantino do século VI
Oficiais de Justino II
Oficiais de Tibério II

Teófilo (oficial de Justino II)


An Lepanthes gin-ganii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan Thoerle. An Lepanthes gin-ganii in nahilalakip ha genus nga Lepanthes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthes

Lepanthes gin-ganii


Les  (littéralement, « rognons au xérès ») sont un plat espagnol à base de rognons de veau. Ils sont appelés  parce qu'ils sont préparés dans du xérès lors de la dernière étape avant d'être servis. Les plats de rognons au xérès étaient très populaires dans les cafés de Madrid au début du .

Caractéristiques
Lors de la préparation de ce plat, les rognons (généralement de veau, parfois de mouton) sont débarrassés de leur couche de graisse externe. Ils sont généralement coupés dans le sens de la longueur. Après les avoir fait sauter, on les fait généralement revenir dans une poêle avec du saindoux et quelques tranches d'oignon. Lorsqu'elles sont chauffées, elles exsudent généralement un jus jaune. On les retire alors et on les laisse s'égoutter jusqu'à ce que le processus d'exsudation soit terminé. Après cette opération, on les fait généralement sauter une seconde fois, en les laissant cuire dans une sauce tomate (on ajoute parfois une sauce espagnole). Ils sont généralement servis avec des croûtons (coupés en triangles) arrosés de xérès. Parfois avec du riz bouilli.

Variantes
La popularité des rognons dans les cafés de Madrid a laissé un certain nombre de variantes nommées dans la littérature culinaire espagnole. Toutes les variantes se distinguent par la décoration finale au moment du service ou par la garniture qui accompagne les rognons. L'un des objectifs était de rechercher l'originalité, en surprenant les clients. Quelques exemples :

 Les  se cuisinent de la même manière, mais les champignons et les petits pois sont utilisés pour agrémenter le plat.
 Les  qui utilise la décoration du jambon frit.
 Les  utilise un œuf dur coupé en fines lamelles pour décorer le plat.
 Les  utilise des pommes de terre dans la garniture.

Notes et références

Cuisine de la province de Cadix

Riñones al jerez


An Arisaema sachalinense in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Kingo Miyabe ngan Yûshun Kudô, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jin Murata. An Arisaema sachalinense in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema sachalinense


Les élections législatives congolaises de 2022 se déroulent les 10 et  afin de renouveler pour cinq ans les membres de l'Assemblée nationale de la république du Congo.

Le Parti congolais du travail au pouvoir conserve la majorité absolue des sièges, acquise dès le premier tour.

Système électoral
L'Assemblée nationale est composée de  pourvus pour cinq ans au scrutin uninominal majoritaire à deux tours dans autant de circonscriptions électorales.

Résultats

Analyse
Le Parti congolais du travail (PCT) remporte à nouveau la majorité absolue des sièges dès le premier tour. Un second tour est organisé trois semaines après le premier dans 25 circonscriptions.

Le PCT remporte ainsi 112 sièges, dont 103 au premier tour. L'Union panafricaine pour la démocratie sociale (UPADS) et l'Union des démocrates humanistes (UDH-YUKi) en remportent sept chacun, dont respectivement 4 et 3 au premier tour.

Notes et références

République du Congo
République du Congo
2022 en république du Congo
Élections législatives en république du Congo

Élections législatives de 2022 en république du Congo


Adra , İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden en kalabalık ikinci bölge olan Endülüs'e bağlı; İspanya'nın güneyinde bulunan Almería eyaletine bağlı belediye. 2009 yılındaki nüfusu; 24,373'tür. Adra, Almeria ilinin güneybatısında yer alan, 8750 hektarlık alana ve 13 kilometrekarelik bir sahil şeridine sahiptir. Eyaletin başkenti Almeria'ya olan uzaklığı yaklaşık 53 km'dir.

Nüfus

Kaynak: INE (Spain)

Dış bağlantılar
  Resmi ağ sayfası

Adra, İspanya


Rollwitz er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Uecker-Randow-Tal i den sydøstlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Rollwitz er beliggende ved delstatsgrænsen til Brandenburg ved den nordvestlige ende af en randmoræne, der i halvkreds ligger mellem floddalene til Uecker og Randow, og med landsbyen Schmarsow beliggende på østbredden af Uecker. Egnen er præget af landbrugsland.

Pr. 1. Januar 2012 blev de tidligere selvstændige kommuner Damerow og Züsedom lagt sammen med Rollwitz.

I kommunen ligger landsbyerne :
 Damerow
 Rollwitz
 Schmarsow
 Züsedom

Trafik
Bundesstraße B 109 (Pasewalk–Prenzlau) går gennem Rollwitz. Syd for byen ligger tilkørslen Pasewalk-Süd på motorvejen A 20. Nærmeste banegård er i Pasewalk.

Eksterne kilder og henvisninger

 Kommunens side på amtets websted
 Befolkningsstatistik mm

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Uecker-Randow-Tal
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Rollwitz


Hint er et brætspil, som er udkommet i to grundudgaver - det røde og det hvide. Herudover er der kommet en rejseudgave, der hedder HINT GO og en junior udgave. Det er et selskabsspil.

Det anbefales fra 15 år og opefter og man skal minimum være 4 spillere, så man kan danne 2 hold, der konkurrerer mod hinanden.

Der står 5 lovlige ord og 1 rødt ord på hvert kort. Det gælder om at få sin(e) makker(e) til at gætte så mange af de lovlige ord som muligt indenfor timeglassets tid. På hvert kort er det udspecificeret, hvordan man skal få sit hold til at gætte ordene. Det kan fx være ved at nynne, mime, tale eller tegne.

Priser
Den første udgave (den hvide) blev i 2014 kåret til Årets Voksenspil af Legetøjsbranchens Fællesråd.

Kåret som årets selskabsspil 4 år i træk (2014-2017)

Referencer

Brætspil

Hint


Šetači su hrvatski glazbeni sastav iz Splita. Sviraju rock'n'roll a u glazbeni izričaj uključen im je i novi val.

Povijest
Osnovali su ga zime 2008. godine Božo Gabrić i Hrvoje Slipčević-Klinjo. Sastav je djelovao u više postava i odsvirao dosta koncerata. Od niza nastupa od kojih ističe se kad su predgrupa na rođendanskom koncertu Goranu Bari na tvrđavi Gripama. Nastupili su na festivalu Evo ruke u Splitu 2017. godine. Svoj su prvi singl Dok ljubav osjećam blizu premijerno predstavili 16. listopada 2018. godine. Produciralo ga je osoblje studija Bozon, Saša Antić i Tomislav Vukušić. Autor teksta je Božo Gabrić, glazbu i aranžman potpisuju Hrvoje Slipčević (autor teksta pjesme Između nas i koautor teksta pjesme Galaksija), Dragan Škundrić, Luka Žižić i Ivan Škvorc. Redatelj spota je Toni Banov. Prvi album nosi naslov Galaksija koji su listopada 2018. objavili u izdanju Dallas Recordsa.

Diskografija
Galaksija, 2018.

Članovi
Članovi su do sada sve bili:

Božo Gabrić – vokal, ritam gitara, usna harmonika
Hrvoje Slipčević-Klinjo – bas gitara, prateći vokal
Miro Dobrović – solo gitara
Ivan Škvorc – saksofon, prateći vokal
Toni Banov – bubnjevi, udaraljke, prateći vokal
Goran Borovčić Kurir - solo i ritam gitara, prateći vokal
Denis Matan - gitara
Toni Gunjača - bas gitara
Mislav Norac - saksofon
Bruno Pavletić - bubnjevi

Izvori

Vanjske poveznice
Facebook
Instagram
Šetači na jednoj od svojih proba 2011., kanal Bože Gabrića na YouTubeu, postavljeno 6. svibnja 2013.

Splitski glazbeni sastavi

Šetači


Gördes: Manisa ili ilçesi
 Gördes halıları: Bu ilçe kaynaklı dünyaca ünlü halılar
 Gördes düğümü: Halıcıkta Türk düğümü de denilen, İran halıları ile Türk halıları arasındaki en önemli farkı teşkil eden dokuma metodu.
 Gördes (Yunanistan): Yunanistan'da bir şehir

Gördes (anlam ayrımı)


The Day the Music Died er en betegnelse for datoen den 3. februar 1959, hvor et fly med tre af rockmusikkens unge håb styrtede ned i staten Iowa, USA. Alle tre samt piloten omkom. Don McLeans store hit "American Pie" omfatter linjen "The day the music died", som refererer til flystyrtet.

I starten af 1959 var Buddy Holly på bus-tour i de amerikanske midtveststater, sammen med blandt andet Ritchie Valens og J. P. Richardson (kaldet:The Big Bopper). Egentlig kørte showet rundt i et par busser, men Buddy Holly blev træt af de sure busture og hyrede 2. februar et lille fly til sig selv og et par af medlemmerne af The Crickets, bl.a. Waylon Jennings. Meningen var, at de skulle kunne komme hurtigere og mere behageligt frem til næste spillested. Natten til den 3. februar havde Valens og The Big Bopper, der var lidt småsyg, fået snakket sig til to af pladserne i flyet, der lettede kort efter midnat. Jennings måtte derfor tage bussen. Flyet styrtede efter 4 minutters flyvning ned på en mark i Clear Lake i Iowa, og piloten og de tre passagerer døde.

Baggrund
Buddy Holly havde afbrudt sit samarbejde med sit oprindelige band The Crickets i november 1958. Til sin "Winter Dance Party" tour samlede han i stedet et band bestående af Waylon Jennings (bass), Tommy Allsup (guitar) og Carl Bunch (trommer). Denne turné omfattede 24 byer I Midwest på lige så mange dage. Ritchie Valens, J. P. "The Big Bopper" Richardson og Dion DiMucci (fra Dion and the Belmonts deltog I begivenhederne for at fremme salget af deres nyligt udsendte pladeudgivelser.

Allerede fra starten i Milwaukee den 23. januar, 1959 opstod der et logistisk problem. Der var ikke taget hensyn til distancen mellem de byer, hvor musikerne skulle optræde, og da der samtidig var meget koldt, frøs medlemmerne i bussen, fordi dennes varmeapparat brød sammen. Trommeslageren måtte indlægges i Ironwood, Michigan med forfrysninger I fødderne. Alligevel valgte resten af holdet at fortsætte I en skolebus ,som arrangørerne havde lejet. Da Hollys band havde været backing for alle de andre optrædende, skiftedes Holly, Valens og DiMucci til at spille trommerne for hinandens optrædener i Green Bay, Wisconsin og Clear Lake, Iowa.
Mandag 2. februar ankom de til Clear Lake. Byen var oprindelig ikke på tour-planen, men da der var en ledig dag i programmet, telefonerede Hollys manager til en lokal arrangør og tilbød ham et engagement. Allerede ved ankomsten var Holly frustreret over bussens manglende komfort og besluttede at leje et fly, der om natten efter showet skulle bringe ham til Fargo, North Dakota, således at han kunne få en smule hvile inden næste show.

Flyturen

Manageren Anderson hyrede Hubert Dwyer, ejeren af Dwyer Flying Service fra Mason City, Iowa til at udarbejde et charter for et fly i Hector Airport i Fargo, den lufthavn, der var tættest på spillestedet.
Roger Peterson, en blot 21 år gammel pilot, skulle gennemføre flyveturen. Bonanza – flyet havde plads til tre passagerer.</ref> En populær misforståelse, efter Don McLeans berømte sang om ulykken, "American Pie", er opfattelsen af, at flyet hed American Pie. Imidlertid er der ingen dokumentation for, at flyet, der officielt havde betegnelsen N3794N, overhovedet var navngivet.

Richardson havde pådraget sig en influenza og bad Waylon Jennings om dennes plads I flyet. Da Holly hørte, at Jennings ikke skulle ombord på flyet, sagde han: "Well, I hope your ol' bus freezes up." Jennings svarede: "Well, I hope your ol' plane crashes". Det var humoristisk ment, men da flyet virkelig faldt ned, var konsekvensen, at Jennings blev forfulgt af mareridt om hans dårlige vittighed resten af livet.

Selv om Ritchie Valens led af flyskræk, spurgte han, medtaget af kulden, Tommy Allsup om han kunne få dennes sæde i flyet. De blev herefter enige om at slå plat eller krone om pladsen. Valens vandt.

Litteratur

Noter

Flyulykker og -hændelser i USA
Rockmusikere fra USA
Begivenheder i 1959

The Day the Music Died


Christiane Henriette Louise von Schleinitz, gift Juel (24. september 1709 – 12. august 1756) var en dansk hofdame.

Hun ægtede 15. august 1738 hofmester Carl Juel.

Hun var knyttet til hoffet som hofdame: Hoffrøken hos dronning Sophie Magdalene 1738, hofmesterinde hos prinsesse Louise, hofmesterinde hos kronprinsesse Louise, overhofmesterinde hos dronning Louise (1746-51) og Juliane Marie (1752-54).

1754 fjernedes hun helt fra hoffet tillige med sin mand, der var overhofmester hos dronningen. Den preussiske gesandt Häseler tilskriver J.H.E. Bernstorff skylden for denne fjernelse, da han var så en medbejler i ham og var bange for Juels indflydelse hos dronningen.

Dame de l'union parfaite.

Kilder
 https://finnholbek.dk/getperson.php?personID=I31032&tree=2
 Ægtemandens biografi i Laurs Laursen, "Juel, Carl", i: C.F. Bricka (red.), Dansk Biografisk Lexikon, København: Gyldendal 1887-1905.

Hofmesterinder fra Danmark
Danskere i 1700-tallet
Modtagere af l'union parfaite


Rodney Edward Gould (n. 1944) es un paleobotánico australiano.

Algunas publicaciones

Libros
 . 1973. Investigations of North American cycladeoids: williamsonian cones from the Jurassic of Oaxaca, Mexico. 16 pp.

 . 1969. Some palaeobotanical studies of the coal measures of Queensland: I. The jurassic flora of the Walloon coal measures - Hepaticae, Equisetaceae, Osmundaceae, II. Upper Permain [sic] osmundaceous trunks from the Bowen Basin. Editor University of Queensland. 476 pp.

 ---------------------------. 1968. Morphology of Equisetum laterale Phillips, 1829, and E. bryanii Sp. Nov. from the mesozoic of South-Eastern Queensland. Edición reimpresa. 24 pp.resumen en línea

 ---------------------------. 1965. The geology of the Slacks Creek area, south-east Queensland. Eitor University of Queensland. 342 pp.

Honores
Miembro de
 Sociedad Real de Nueva Gales del Sur

Referencias

Enlaces externos

Profesores de Australia
Botánicos de Australia
Paleobotánicos

Rodney Edward Gould


Jarice (Ključ, BiH), naseljeno mjesto u općini Ključ, BiH
 Jarice (Ribnik, BiH), naseljeno mjesto u općini Ribnik, BiH

Jarice


Aurelio fue un eclesiástico hispano, obispo de Astorga desde c. 681 hasta después del 693.

Intervino en el XIII Concilio de Toledo celebrado en el año 683 durante el reinado de Ervigio, en el que estuvo representado por un abad llamado Leopardo; asistió personalmente al XV del año 688 y al XVI del 693, reunidos en tiempos del rey Égica.
Se desconoce la fecha de su muerte; algunos autores prolongan su episcopado hasta la entrada de los árabes el año 711 o poco antes.

En su tiempo floreció en los montes de El Bierzo el eremita San Valerio, que en sus obras se refiere a Aurelio como "reverendísimo varón de Dios", elogiando su afán por promover el culto religioso.

Referencias

Obispos de Astorga
Obispos de España del siglo VII

Aurelio de Astorga


Five hundred meter Aperture Spherical Telescope, prescurtat: Telescopul FAST, (în chineză: 五百米口径球面射电望远镜, iar în ), este un radiotelescop aflat într-o depresiune din districtul Pingtang, provincia Guizhou, China, fiind considerat cel mai mare radiotelescop din lume.

Construcția telescopului a început în 2011 și a fost terminat în iulie 2016. Este operațional din septembrie 2016. FAST este al doilea cel mai mare radiotelescop din lume (după RATAN-600), cu o sensibilitate de trei ori mai mare decât a Observatorului Arecibo. Iniția s-a crezut că va costa 700 milioane de yuani (în jur de 110 milioane de dolari americani), în total au fost cheltuiți 1,2 miliarde yuani (180 milioane dolari americani).

Istorie
Construirea telescopului a fost propusă pentru prima dată în 1994. Proiectul a fost aprobat de Comisia pentru Dezvoltare Națională și Reformă din China (NDRC) în iulie 2007.
Pe 26 decembrie 2008, o celebrare a punerii fundației a avut loc la locul de construcție. Construirea a început în martie 2011 și s-a programat să fie terminată în 2016.

Structura
Radiotelescopul este constituit din  de panouri triunghiulare dispuse într-un carst care permite suportarea structurii, având configurația asemănătoare celei a Radiotelescopului Arecibo. Cum indică numele, diametrul cupolei este de 500 de metri.

Spre deosebire de Radiotelescopul Arecibo, care are o curbură sferică fixă, FAST folosește o optică activă, care se reglează pentru a crea parabole în direcții diferite, cu un diametru efectiv de 300 metri. Antena va putea observa până la o distanță unghiulară de 40° de zenit. Aceasta poate observa în frecvențe situate între 0,3 și 3,0 GHertz cu o precizie de 4 secunde de arc.

Directorul științific al proiectului este Nan Rendong, cercetător la Observatorul Astronomic Național Chinez al Academiei de Științe a Chinei.

Scop
Este creat pentru a detecta viața extraterestră.  Radiotelescopul are antene speciale, metalice folosite la recepționarea undelor radio emise de corpuri cerești aflate la milioane de ani lumină depărtare. În plus, radiotelescopul va detecta semnale din alte galaxii, exoplanete și stele neutronice.

Note

Legături externe

Radiotelescoape
Observatoare astronomice din China
SETI
Viață extraterestră
Fondări în 2016

Telescopul FAST


ලොව භාෂා බොහෝ ගණනක යොදාගන්නා විරාම ලක්‍ෂණයකි.

අතීතය
මුද්‍රණ කරුවෙකු හා පොත් ප්‍රකාශකයෙකු වූ ඉතාලි ජාතික Aldus Pius Manutius (ක්‍රි.ව. 1449 – 1515) විසින් වර්තමාන ස්වරූපයේ කොමාව මුලින්ම භාවිතකොට ඇත.

එය කොමාව ලෙස නම් කෙරේ.

විරාම ලකුණු

කොමාව


Jean Pierre Courtial es un sociólogo  francés. Es cofundador de la Asociación para la Medida de las Ciencias y de las Técnicas (, ADEST) y fue director del Laboratorio del Conocimiento, de la Educación y del Desarrollo, en la Universidad de Nantes (Francia).

Sus investigaciones se centran en la ciencimetría  y las relaciones entre la ciencia cognitiva y la sociología de las ciencias. En 1993, publicó en las PUF un libro llamado "Que sais-je?" (¿Qué sé yo?)  sobre la ciencimetría con Michel Callon y Hervé Penan.

Publicaciones
 La Communication piégée, París,  R. Jauze; París (diffusion Fleurus), 1979.
 Introduction à la scientométrie. De la bibliométrie à la veille technologique, prólogo de Rémi Barré, París, Anthropos (diff. Economica), 1990.
  Michel Callon et Hervé Penan, La scientométrie, París, Presses universitaires de France, 1993
 (dir.) Science cognitive et sociologie des sciences, París, PUF, 1994.
 (dir.) La médiation, Séminaire «Le lien social», Nantes, 17 et 18 mai 1999; editado por LABECD, prólogo de Fabienne Le Roy, Nantes, Maison des sciences de l'homme Ange Guépin, 2000.

Enlaces externos

Sociólogos de Francia

Jean Pierre Courtial


Lebić ili garbin (tal. garbino od srednjovj. lat. garbinus, prema arap. garbī: zapadni) je vlažan i topao jugozapadni vjetar na istočnom Sredozemlju s obilnim oborinama. Često nastaje nakon juga kada ciklona odmiče prema sjeveroistoku. Zimi može biti vrlo snažan. Za razliku od juga, koji velike valove stvara na otvorenom moru, puše okomito prema kopnu stvarajući velike valove uz obalu. Primjerice, tijekom snažnoga garbina (lebićade) 1999. bila je poplavljena splitska riva, a valovi su dosezali Dioklecijanovu palaču. Javlja se sa zapada ili jugozapada. Tijekom ljeta donosi svježinu, a za vrijeme zime kišu i snijeg.

Vjetrovi na Jadranu
Mnogi, osobito lokalni vjetrovi imaju svojstvena imena, od kojih su se neka kod nas sačuvala od davnine. Među poznatije vjetrove u primorju ubrajaju se bura, garbin, jugo, levant, maestral, oštro, pulenat, tramontana. Režim vjetra na nekome mjestu može se grafički prikazati s pomoću ruže vjetrova. Prema jakosti vjetrovi se nazivaju tišina (kad nema vjetra), lahor, povjetarac, slab vjetar, umjeren vjetar, jak vjetar, olujni vjetar, orkanski vjetar i orkan.

Najjači vjetrovi u Hrvatskoj su bura koja puše s kopna prema moru, iz pravca sjeveroistoka i jugo koje puše iz pravca jugoistoka. Bura uobičajeno traje 3 dana i karakteristično je da puše "na refule", to jest na mahove i osobito je jaka u podvelebitskom kanalu na području Senja, no i u Bakru dosiže i do 180 km/h.

Godine 1988. u Dubrovačkoj zračnoj luci izmjerena je vrijednost od 44,3 m/s (159,5 km/h), na Marjanu je 1994. izmjerena brzina bure od 48,5 m/s (174,6 km/h), u Novalji 1995. je izmjereno 39,9 m/s (143,9 km/h). Godine 1996. na Krčkom mostu izmjereno je 58,9 m/s (212 km/h), a 2002. u Makarskoj je zabilježeno 49,9 m/s (179,6 km/h). Najsnažniji udar bure u Hrvatskoj, izmjeren je 24. prosinca 2003., na autocesti A1, između tunela Sveti Rok i Maslenice, na vijaduktu Božići, jedan od rijetkih instrumenata za mjerenje brzine vjetra koji je uopće uspio neoštećen izdržati nalete vjetra, zabilježio je tada brzinu od 307 km/h, što je najveća ikad izmjerena brzina vjetra u Hrvatskoj. Zbog toga što taj mjerni instrument nije bio predviđen za tolike iznose (radi se o instrumentu tvrtke "VAISALA" Wind Set WA15), podatak se ne uzima kao službeni te kao službeno najjači udar vjetra iz NNE smjera u Hrvatskoj i dalje vrijedi onaj od 21. prosinca 1998. s Masleničkog mosta od 248 km/h (69,0 m/s).

Jugo uzrokuje valove koji "valjaju" i na plovilu se teže podnose od valova po buri. Uz pojam vjetra veže se i pojam nevera koji označava nevrijeme, odnosno vrijeme vrlo loše za boravak na moru. Za plovila su opasni i iznenadni neverini (kako i ime govori, manje i kraće nevere) koji kratkotrajno mogu dići neugodno visoke valove.

Zmorac i burin

Zmorac ili smorac je slabi ljetni dnevni vjetar koji puše s mora na kopno u sustavu obalnoga kruženja zraka. Nastaje kada je najniži sloj zraka iznad mora hladniji od zraka nad kopnom. Na istočnoj obali Jadrana pojavljuje se poglavito u neporemećenim vremenskim uvjetima, i to ondje gdje otoci ne smetaju njegovu razvoju. Počinje kao slab jugoistočni vjetar u prijepodnevnim satima, zatim skreće na jug te jugozapad i predvečer se stišava kao sjeverozapadnjak. Najjači je u rano poslijepodne kada je temperaturna razlika kopna i mora najveća, te donosi osvježenje. Često ga se miješa s maestralom.

Burin ili kopnenjak (prema mlet. tal. borin, deminutiv od bora: bura) je slab ljetni vjetar koji puše noću i u prvom dijelu jutra od kopna prema moru u sustavu obalnoga kruženja zraka. Posljedica je bržeg hlađenja kopna, što uzrokuje da prizemni sloj zraka nad kopnom postane hladniji nego nad morem.

Izvori

Vjetrovi

Lebić


La gare de Koutchourhan () est une gare ferroviaire ukrainienne située dans l'oblast d'Odessa.

Situation ferroviaire

Histoire
En 1925 et jusqu'en 1940, la gare faisait partie de la Moldavie avant à cette date de revenir dans l'oblast d'Odessa. La ligne fut électrifiée en 1991. La gare fonctionne avec le poste frontière éponyme avec la Moldavie. Les trains longue distance Chisineau-Moscou et Chisineau-Odessa s'y arrêtent.

Service des voyageurs

Accueil

Desserte

Intermodalité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Transport ferroviaire en Ukraine.
 Liste de gares en Ukraine.

Liens externes

Gare dans l'oblast d'Odessa
Gare mise en service en 1865

Gare de Koutchourhan


La  du Tour de France 1935 s'est déroulée le mercredi .

Les coureurs relient Cannes (Alpes-Maritimes) à Marseille (Bouches-du-Rhône), au terme d'un parcours de .

Le Français Charles Pélissier  gagne l'étape et le Belge Romain Maes conserve sa place en tête du classement général.

Parcours

Déroulement de la course

Classements

Prix du meilleur grimpeur

Le classement à l'issue de l'étape est le suivant :

Classement de l'étape

Classement général à l'issue de l'étape

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes

 12
Étape du Tour de France dans les Alpes-Maritimes
Étape du Tour de France dans le Var
Étape du Tour de France dans les Bouches-du-Rhône
Étape du Tour de France à Marseille
Sport à Cannes

12e étape du Tour de France 1935


Darryl van Gonter (* 31. Oktober 1987 in Amsterdam) ist ein niederländischer Rapper. Er ist beim niederländischen Hip-Hop-Label SPEC ent. unter Vertrag.

Biographie

2003–2004
Darryl hatte mit 16 Jahren begonnen zu rappen. Bekannt wurde er durch die zwei Mixtape-CDs Straatremixes 2 und Straatremixes 3, wo jeweils ein Song von ihm zu hören war.

2005–2006 (Good Life)
2005 brachte er unter dem Label Good Life seinen ersten Hit "Wat wil je doen?" heraus. Dieser Song war eine Antwort auf die Version von The Partysquad. Ebenfalls 2005 war er das Vorprogramm vom US-amerikanischen Rapper 50 Cent. 2006 brachte er die Singles "Rellen en Rennen" und "Dat is die Shit" mit The Partysquad, Nino, Negativ und Gio heraus.
Im Herbst 2006 wurde Darryl für den TMF Award in der Kategorie "Best Video" für den Song "Rellen en Rennen" nominiert. Ende des Jahres gingen Darry und das Label "Good Life" getrennte Wege.

2007-Heute (SPEC ent.)
2007 unterschrieb Darryl beim Label SPEC ent. des niederländischen Rapper Ali B. In diesem Jahr reise er für einen Dokumentarfilm nach Palästina und nach Israel. Der Film ist über die Lebensbedingungen der Kinder die dort leben. Darryl hatte dort eine Rolle in einem Flüchtlingslager in Betlehem und in dem palästinensischen Ort Sakhanin.
Noch in diesem Jahr brachte er den Song "Groupie Love" mit Ali B, Yes-R und Gio heraus. Dieser Song kam in den niederländischen Charts auf Platz 3. Im Sommer 2008 brachte er seinen bisher größten Hit "Eeyeeyo" zusammen mit Ali B, Soumia und dem Fußballer Ryan Babel (auch Rio) heraus. Dieser Song kam ebenfalls auf Platz 3 der niederländischen Top 100. Noch im selben Jahr brachte er die Single "Whoop Whoop" mit Dicecream, The Partysquad, Sjaak und Reverse heraus. Dieser Song kam auf Platz 29. Im Februar 2009 brachte er seine nächste Single "Darryl Express" heraus. Diese blieb die einzige in diesem Jahr. Im Januar 2010 brachte er die Single "Gangsterboys" zusammen mit Yes-R, Sjaak und Soesi B heraus. Dieser Song kam auf Platz 16 der niederländischen Charts. Auch diese Single blieb die Einzige in diesem Jahr. 2011 brachte er den Song  'T Maakt Niet Uit mit dem niederländischen Sänger RnB-Sänger Jayh heraus. Er kam in den Niederlanden auf Platz 29. Dieser Song ist auch auf dem Debüt-Album "Dichtbij" zu hören. Auf diesem Album sind 16 Titel enthalten. Auch auf dem Album zu hören sind die Künstler Brace, Sigourney, Brownie Dutch, Jayh und Lucky & RassMotivated. Ebenfalls 2011 machte er in der ersten Staffel der TV-Serie Fort Boyart mit.

Diskografie

Alben
 2011: Dichtbij (mit Brace, Sigourney, Brownie Dutch, Jayh und Lucky & RassMotivated)

Singles
 2005: Wat wil je doen (The Partysquad feat. Willie Wartaal, Spacekees, Darryl, Heist-Rockah, The Opposites & Art Officials)
 2006: Rellen en rennen
 2006: Dat is die shit (The Partysquad feat. Darryl, Nino, Negativ & Gio)
 2007: Groupie Love (Ali B, Yes-R & Gio & Darryl)
 2008: Eeyeeyo (feat. Ali B, Soumia & Rio)
 2008: Whoop Whoop (Dicecream feat. The Partysquad, Reverse, Darryl & Sjaak)
 2009: Darryl Express
 2010: Gangsterboys (Yes-R & Darryl & Sjaak & Soesi B)
 2011: 'T maakt niet uit (mit Jayh)

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Rapper
Pseudonym
Niederländer
Geboren 1987
Mann

Darryl (Rapper)


Liebermann von Wahlendorf ist der Familienname folgender Personen:

 Adolf Liebermann von Wahlendorf (1829–1893), deutscher Unternehmer und Kunstsammler
 Maidi Liebermann von Wahlendorf (1884–1971), letzte Lebensgefährtin des Dichters Ludwig Thoma und Erbin seiner Verlagsrechte
 Willy Liebermann von Wahlendorf (1863–1939), deutscher Chemiker und Unternehmer

Liebermann von Wahlendorf


La Petite suite scholastique est une suite pour orgue, composée par Déodat de Séverac et publiée en 1913.

Composition
Déodat de Séverac compose sa Petite suite scholastique pour orgue avant 1913, date de publication par la Librairie de l'Art catholique. Le musicien s'intéressait à la musique sacrée avant même d'être élève à la Schola Cantorum.

La Petite suite scholastique est développée sur un thème de carillon languedocien, qui serait celui de Saint-Félix-Lauragais d'après Robert Jardillier :

Présentation
L'œuvre est en cinq mouvements :
 Prélude (ou Entrée) —  à deux temps (noté ) en fa mineur, qui  ;
 Méditation (ou Offertoire) —  à  en sol mineur, qui est très chromatique et  ;
 Prière-Choral (ou Élévation) —  à quatre temps (noté ) en ré bémol majeur, qui  ;
 Cantilène mélancolique (ou Communion) —  à  en fa mineur, qui reprend le thème en ternaire  ;
 Fanfare fuguée (ou Sortie) —  à  en fa majeur, qui conclut la suite dans un .

Analyse
Pierre Guillot constate que la partition indique deux registrations possibles, l'une pour orgue à deux claviers sans pédalier, l'autre pour harmonium, et que la Suite constitue ainsi .

Pour lui, le .

Discographie
 Déodat de Séverac, L'Œuvre pour orgue (intégrale des œuvres pour orgue), Pierre Guillot (orgues Cavaillé-Coll de l'Église Saint-François-de-Sales de Lyon, 1979) CD Erato / Distribution Warner Music (2009) ;
 Déodat de Séverac, La lyre de l'âme (l'œuvre pour orgue et motets pour chœur et orgue), Olivier Vernet (orgue), Maîtrise de garçons de Colmar, Arlette Steyer (dir.), CD Ligia 0104244-12 / distribution Harmonia Mundi (2011-2012).

Bibliographie

Ouvrages généraux
 .
 .

Monographies
 .
 .

Notes discographiques

Références

Liens externes

Œuvre de Déodat de Séverac
Œuvre pour orgue

Petite suite scholastique


Ammodaucus,  monotipski biljni rod iz porodice štitarki smješten u podtribus Daucinae, dio tribusa Scandiceae. Jedina vrsta je A. leucotrichus iz sjeverne Afrike i Kanara, s dvije podvrste

Biljka je ljekovita, a koristi se umedicini i kod marokanskih Berbera i Arapa, u čajevima i oblozima za liječenje raznih bolesti, uključujući ugrize zmija i respiratorne bolesti.

Podvrste
 Ammodaucus leucotrichus subsp. leucotrichus
 Ammodaucus leucotrichus subsp. nanocarpus Beltrán-Tej.

Sinonimi
 Thapsia leucotricha (Coss.) Simonsen, Rønsted, Weitzel & Spalik

Vanjske poveznice

Izvori

Daucinae
Flora Kanarskih otoka
Flora Alžira
Flora Maroka
Flora Egipta
Flora Libije
Flora Zapadne Sahare
Flora Tunisa
Flora Nigera
Flora Mauritanije
Flora Malija

Ammodaucus


ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීතිය වනාහි, රටක ජාතිකත්වය හා පුරවැසිභාවය පැවරෙන්නේ, ලබා ගන්නේ හෝ නැතිවන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ ව නීති සම්පාදනය, සම්ප්‍රදායන් හා අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ගවල එකතුවෙන් සකස් කරන ලද, රටක නීති පද්ධතියේ එක් අංශයකි. ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීතිය බොහෝ විට සංක්‍රමණික නීතිය (සංක්‍රමණිකයින් බොහෝමයක් පැමිණෙන එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව, ඔස්ටේ‍රෙලියාව හා නවසිලන්තය) සහ සරණාගත නීතිය සමගයි.

පොදු මූලධර්ම

යුරෝපා මහද්වීපයේ ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීති වැඩි වශයෙන්ම පදනම්ව ඇත්තේ, ජාතිකත්වය සඳහා ස්ථාපනය කරන ලද 'නැපෝලියානු සංගර්හය' මතය. එහෙයින්, බොහෝ කාලයක් තිස්සේ කාන්තාවකට තම දරුවන්ට තම ජාතිකත්වය ලබාදීමට හැකියාව නොතිබිණි. (මන්ද, බොහෝ විට නීත්‍යානුකූල පවුලකින් පිටත උපදින දරුවන් මවගේ ජාතිකත්වය ලබා ගන්නා නිසා ඔවුන් රාජ්‍යයක් නොමැති දරුවන් බවට පත් නොවේ) අරාබි රාජ්‍යයන් හැරුණු විට, බොහෝ රටවල මෙම නීති වෙනස් වී තිබේ. බොහෝ අරාබි රටවල විදේශිකයින් හා විවාහ වූ කාන්තාවන්ට, තම දරුවන්ට තමාගේ ජාතිකත්වය ලබා දිය නොහැකිය. එසේම, බොහෝ රටවල තානාපති සේවයේ යෙදී සිටින නිලධාරීන්ගේ, මෙරට උපන් දරුවන්ට එම ජාතිකත්වය හිමි නොවන ප්‍රතිපාදන ද පවති.

එක්සත් ජාතීන්ගේ විශ්ව ප්‍රකාශනයේ 15 වන වගන්තියෙහි දැක්වෙන්නේ,
1.	සියල්ලෝම ජාතිකත්වයකට හිමිකම් කියති.
2.	කිසිවකුට එම අයිතිය අහිමි කළ නොහැකි අතර, ඔහුට ජාතිකත්වය වෙනස් කිරීමට ඇති අයිතිය ප්‍රතික්ෂේප නොකළ යුතුය.

වර්තමානයේ ජාතිකත්ව නීතීන් පදනම්ව ඇත්තේ jus soli හෝ jus sanguinis, යන සංකල්පය මත හෝ ඒ දෙකම මතය. jus soli යනු රටක දේශ සීමාව තුළ උපන් දරුවකු එම රටේ ජාතිකත්වය අත්කර ගැනීමයි. (උදාහරණ : එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව, ආර්ජන්ටිනාව, බ‍්‍රසීලය, මෙක්සිකෝව, ප‍්‍රංශය)
jus sanguinis යනු දරුවාගේ ජාතිකත්වය තීරණය කිරීමේ දී මව හෝ පියා එම රටේ ජාතිකත්වය හිමිකරගෙන සිටීද යන්න සොයා බැලීමයි. (උදාහරණ : ඊශ‍්‍රාලය, ස්විස්ටර්ලන්තය)

සටහන්

| Nationality law
|}
{|

ජාතිකත්වය පිළිබඳ නීතිය


Peter Klausener (* 24. November 1844 in Aachen; † 25. September 1904 in Düsseldorf) war ein deutscher Verwaltungsbeamter und Mitglied der Leitung der Rheinprovinz und der ihr angeschlossenen Landesversicherungsanstalt der Rheinprovinz.

Leben und Wirken
Abstammend von der im 18. Jahrhundert aus Flirsch nach Burtscheid ausgewanderten Familie Klausener absolvierte der Sohn des Kaufmannes Peter Klausener senior und der Marie Luise Startz, Tochter aus einer angesehenen Nadel- und Tuchfabrikantenfamilie, nach seiner Schulzeit ein Studium der Rechtswissenschaft. Nach einer anschließenden Tätigkeit als Gerichtsassessor wurde er 1874 als Friedensrichter von Malmedy und 1877 als Richter nach Posen berufen. Im Jahr 1878 kehrte er ins Rheinland zurück und wurde als Regierungsassessor in Düsseldorf übernommen und zugleich als kommissarischer Landrat von Düsseldorf und Moers eingesetzt. Von 1880 bis 1901 war er als Landesrat in der Verwaltung der Rheinprovinz tätig, wo man ihn 1896 zum stellvertretenden Landeshauptmann beförderte. Im Jahr 1902 wurde er zum Geheimen Regierungsrat und zwei Jahre später zum Geheimen Oberregierungsrat ernannt und übernahm den stellvertretenden Vorsitz der Landesversicherungsanstalt der Rheinprovinz.

Als Verwaltungsbeamter war Klausener im Jahre 1891 maßgeblich an dem Aufbau der Invaliditäts- und Altersversicherung der Rheinprovinz beteiligt und wurde 1895 zur so genannten Novemberkonferenz für Reformen der Arbeiterversicherung im Reichsamt des Innern delegiert. Darüber hinaus gehörte er zu den Mitbegründern des südwestdeutschen Verbandes der Invaliditäts- und Altersversicherungsanstalten und war 1899 Mitglied des Fünferausschusses der Invalidenversicherungsträger.

Auch außerhalb seiner beruflichen Verpflichtungen war Klausener noch auf vielfältige Art und Weise für die sozialen Belange der Bevölkerung tätig. So gehörte er unter anderem dem Ausschuss des Düsseldorfer Vereins für Arbeitsnachweis sowie Beschäftigung und Verpflegung von Arbeitssuchenden an und leitete ab 1886 als Vorsitzender den Rheinischen Verein für katholische Arbeiterkolonien. Über letzteren Verein war Klausener einer der maßgeblichen Förderer und Mitbegründer der Arbeiterkolonien in Elkenrade bei Kerkrade und Urft sowie im Jahr 1902 dem St. Petrusheim im Ortsteil Baal in Weeze. Unter seinem Vorsitz gründete sich bereits zuvor im Jahr 1893 der Verein zur Fürsorge für die aus den Gefängnisanstalten in Düsseldorf entlassenen katholischen Straffälligen und deren Familien, ein katholischer Gefängnisverein, welcher zuständig war für das Zellengefängnis in Derendorf, der heutigen Ulmer Höh und für das alte Strafgefängnis in der Akademiestraße. Weiterhin gehörte Klausener im Jahr 1901 zusammen mit den Franziskanern zu den Gründungsmitgliedern der Anstalt für verwahrloste Knaben in Dormagen.

Für seine zahlreichen Verdienste wurde Peter Klausener unter anderem mit dem Preußischen Roten Adlerorden der 4. Klasse und dem Komturkreuz des Oldenburgischen Haus- und Verdienstordens des Herzogs Peter Friedrich Ludwig ausgezeichnet.

Peter Klausener war verheiratet mit Elisabeth, geborene Biesenbach (1864–1944), der Mutter seines Sohnes Erich Klausener, welcher später als führender Vertreter des politischen Katholizismus in hohe Staatsämter aufgestiegen war. Im Zuge der Röhm-Affäre wurde Erich Klausener am 30. Juni 1934 in seinem Dienstzimmer ermordet.

Literatur und Quellen
 Eckhard Hansen, Florian Tennstedt (Hrsg.) u. a.: Biographisches Lexikon zur Geschichte der deutschen Sozialpolitik 1871 bis 1945. Band 1: Sozialpolitiker im Deutschen Kaiserreich 1871 bis 1918. Kassel University Press, Kassel 2010, ISBN 978-3-86219-038-6, S. 84 f. (Online, PDF; 2,2 MB).
 Geschichte der LVA Rheinprovinz, Großfeld, Jurisprudenz, 2000

Einzelnachweise

Verwaltungsjurist
Landrat (Landkreis Düsseldorf)
Landeshauptmann (Deutschland)
Träger des Roten Adlerordens 4. Klasse
Komtur des Oldenburgischen Haus- und Verdienstordens des Herzogs Peter Friedrich Ludwig
Geheimer Oberregierungsrat
Deutscher
Peter
Geboren 1844
Gestorben 1904
Mann

Peter Klausener


Sankt Maria Hospital ligger på Frederiksborgvej 2 i Roskilde. Hospitalet blev opført 1904-1905. Til hospitalet knyttedes Den franske Skole og Sankt Laurentii Kirke på den modsatte side af Frederiksborgvej.

Hospitalet og kirken blev opført af nonner fra fra den franske orden Les filles de la Sagesse (Visdommens Døtre).

Bygningen er i dag registreret som bevaringsværdigt i klasse 3 - høj bevaringsværdi (1-3)

Eksterne kilder og henvisninger
 Sankt Maria Hospital  hos Kulturarv Roskilde .

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Roskilde Kommune

Sankt Maria Hospital


Nukus (Rusça) = No'kis (Karakalpakça) Özbekistan Cumhuriyeti'nin sınırları içinde olan şehirdir. Nüfusu 312.100'dir (2018). Aynı zamanda Karakalpakistan'ın başkentidir.

Kaynakça

Karakalpakistan
Özbekistan'daki şehirler

Nukus


Poltavafylki (Á úkraínsku: Полта́вська о́бласть - með latnesku stafrófi: Poltavska oblast) er fylki í Úkraínu.

Tengt efni

Tilvísanir

Fylki í Úkraínu

Poltavafylki


Viktor Amadeus 1. af Savoyen, (italiensk: Vittorio Amedeo I di Savoia) (født 8. maj 1587 i Torino, død 7. oktober 1637 i Vercelli) var hertug af Savoyen i 1630 – 1637.

Viktor Amadeus 1. blev forfader til Sardiniens konger i 1720 –1861 og til Italiens konger i 1861 – 1946.

Forældre
Viktor Amadeus 1. var søn af hertug Karl Emanuel 1. af Savoyen (1562 –1630), der var dattersøn af kong Frans 1. af Frankrig.

Hans mor var Catherine Michelle af Spanien (1567 –1597). Hun var datter af Filip 2. af Spanien og Elisabeth af Valois.  Catherine Michelle var datterdatter af kong Henrik 2. af Frankrig.

Familie
Viktor Amadeus 1. var gift med Christine Marie af Frankrig (1606 – 1663). Hun var søster til Ludvig 13. af Frankrig og datter af Henrik 4. af Frankrig.

Viktor Amadeus og Christine Marie fik otte børn. Blandt dem var:
 Karl Emanuel 2. af Savoyen, der blev hertug, da en ældre bror døde.
 Enrichetta Adelaide Maria (Adelheid) af Savoyen, der blev mor til kurfyrste Maximilian 2. Emanuel af Bayern, og mormor til kong Filip 5. af Spanien.

Huset Savoyen
Hertuger af Savoyen

Viktor Amadeus 1. af Savoyen


لجنة المسلمين السابقين المركزية هي لجنة هولندية تهدف لمساعدة المسلمين الذين يريدون ترك الإسلام من خلال حقهم الدستوري في حرية الاعتقاد. بالإضافة إلى ذلك، فإن اللجنة تهدف لكسر التابو حول الردة في العالم الإسلامي إلى جانب بدء نقاش حول حقوق المرأة في المجتمع.
ناقشت اللجنة الحكومة الهولندية لتقديم المزيد من الدعم لمساعدة المسلمين السابقين في المنفى. قام إحسان جامي ولبنا برادة بتأسيس اللجنة في 2007، بمساعدة عدة مستشارين ومسلمين سابقين آخرين مثل البروفيسور آفشين إليان المعروف بانتقاده العنيف للشيعة.

بدأت اللجنة أعمالها رسميًا في سبتمبر 2007 بعد إعلان تأسيسها للعامة الهولنديين بواسطة الإذاعة في 2 مايو 2007. أثناء الإذاعة أعلن جامي عن أمنيته لتقديم يد المساعدة للمسلمين الذين يريدون هجر ديانتهم حيث أن المجتمع الإسلامي لا يسمح بالردة.

أوضح جامي أن ترك الإسلام هو اختيار متاح في المجتمعات الإسلامية طالما كان ذلك سرًا وغير ومعلن واستمر الشخص في التصرف وكأنه ما زال مسلمًا. الخروج المعلن عن الإسلام، كما وضح جامي، تؤدي إلى الطرد وإلى التهديد بالقتل وهو تصرف يرفضه بشدة. لاحقًا في هذا الاسبوع، ظهر جامي على شاشات التليفزيون الهولندي في برنامج 'Schepper & Co' يدافع عن ملاحظاته بالإشارة إلى أنه -بصفته سياسي- واجبه يحتم عليه أن يفعّل القلق الموجود بالمجتمع بالاستفادة الكاملة بحرية التعبير في المجتمع الهولندي.

قال جامي أن الشريعة تقول بقتل من يترك الإسلام. ازدياد دعم الحكومة الهولندية للسماح بحرية الاعتقاد هو السمة الأساسية لخطة اللجنة. تركت برادة اللجنة في يونيو 2007 لأنها شعرت أن جامي يتصرف بحدة تجاه المعتقد الإسلامي بشكل عام، وصرحت: «لا أريد مواجهة الإسلام بحد ذاته. أنا فقط أريد نشر رسالة أنه يجب السماح للمسلمين بترك الإسلام وراءهم دون أن يكونوا مهددين»

انظر أيضا
 المجلس المركزي للمسلمين السابقين

المصادر

الإسلام في هولندا
الردة في الإسلام
العلمانية في هولندا
تأسيسات سنة 2007 في هولندا
مسلمون سابقون
معارضة الإسلام في هولندا
منظمات أسست في 2007
منظمات مقرها في هولندا

لجنة المسلمين السابقين المركزية