Sefer Jecira (hebr: ספר יצירה) pred-kabalistička je knjiga nastala između drugog i sedmog stoljeća; autor je nepoznat iako se, prema legendi, pripisuje biblijskom praocu Abrahamu. Naslov se prevodi kao Knjiga stvaranja iako bi doslovni prijevod glasio: Knjiga oblikovanja (sefer: knjiga; jecira, od glagola jacar : oblikovati). Osnovna tema knjige je stvaranje svijeta s pomoću deset sefirota i dvadeset i dva slova hebrejskog alefbeta. Iako je nastala u vrijeme prije pojave Kabale (XII. i XIII. stoljeće) Sefer Jecira ima temeljne odlike Kabale kako glede elemenata učenja tako i glede duha kabalističkog učenja.

Glavna tema knjige Sefer Jecira
Temeljno učenje Sefer Jecira odnosi se na značaj hebrejskih slova u stvaranju svijeta. Jesu li hebrejska slova gradivni elementi u stvaranju svijeta i, ako jesu, onda u kojem smislu? Na to pitanje se može odgovarati u okviru četiri uzroka (po Aristotelu): jesu li hebrejska slova materijalni, formalni, eficijentni ili finalni uzrok? Možda su ona tek poveznica između tvari - materijalni uzrok, i oblika - formalni uzrok, kao što sugerira autor u engleskoj inačici članka Sefer Yetzirah: "The letters are neither independent substances nor yet as mere forms. They seem to be the connecting-link between essence and form."? Kakva je narav hebrejskih slova s obzirom na njihov nastanak i kava je veza tih slova s cjelinom svijeta, protoka vremena i ljudske naravi glede tijela i duše?

Rukopisi, razne inačice
Nije pronađena izvorna knjiga, nego su se temeljem različitih rukopisa uspostavile razne inačice teksta po kojima se tiska knjiga pod naslovom Sefer Jecira. Najčešće navođene inačice su:

a) Kratka inačica (sadrži 48 strofa)

b) Duga inačica (sadrži 77 strofa)

c) Saadija inačica (sadrži 60 strofa)

d) Gra inačica (sadrži 62 strofe)

Sadržaj knjige po poglavljima
a) Tri slova-majke (šloša imot)

b) sedam dvostrukih slova (ševa kefulot, u gramatici hebrejskog jezika poznata su kao begadkefat (riječ sadrži slova: Bet, Gime, Dalet, Kaf, Pe (bez točke čita se kao /f/), Reš, Tav)

c) dvanaest prostih (ili jednostavnih) slova (štemesre pešutot).

Tablični prikaz - hebrejska slova su poredana s desna na lijevo što je redovni način čitanja hebrejskog teksta:

Staze mudrosti
Posvećeno je temi trideset i dva puta mudrosti. Slijedi prijevod prve strofe, prvog poglavlja knjige (u daljnjem tekstu koristi se kratica SJ za knjigu; rimska slova za broj poglavlja; arapska slova za broj strofe); njome je uvedena cjelokupna tematika knjige SJ:

SJ I.1:

S pomoću 32 tajnovita puta mudrosti Jah,

Gospodin vojski, živi Bog, kralj svjetova,

Svemogući, milosrdan i ljubazan, svevišnji i uzvišeni,

subliman i najsvetiji (šokhen ad marom), čije je ime sveto,

urezao je (hakak: slovima iz-pisao)

i stvorio (bara) svjetove trima sefarima (bišloša sefarim):

sefar (broj), sippur (kazivanje), sefer (tekst, ispis slovima);

Tekst tvrdi da je Bog izdjelao i stvorio svijet s pomoću 32 tajnovita puta mudrosti što podrazumijeva 10 sefirota i 22 slova hebrejskog alefbeta. Sefiroti su emanacije Božjih atributa koji se u svijetu Asija ostvaruju kao neka konkretna očitovanja/pojave/bića. Međutim, Sefer Jecira ne govori o stvaranju s pomoću sefirota, nego s pomoću slova hebrejskog alefbeta. To je tema drugog poglavlja knjige.

Fonetski sustav
Posvećeno je fonetskom sustavu i temi 231 vratiju

U strofi SJ II.2 govori se o Božjem stvaranju slovima:

Dvadeset i dva utemeljujuća slova

On ih je uklesao, izdjelao, permutirao

izmjerio i razmijenio /svako sa svakim/

i oblikovao je njima sve što je oformljeno

i sve što će tek biti oformljeno.

Bog stvara tako da izgovori buduća stvorenja, na primjeru stvaranja svjetla, Bog reče: "Neka bude svjetlost (j'hi or) i bi svjetlost (vaj'hi or)."

Svjetlost je najprije dana u govoru, što znači u slovima od kojih je govor sastavljen; na neki način slova su ta koja u sebi potencijalno sadrže svjetlost. Sama slova Božjeg govora su konstitutivna u ostvarivanju onoga što je tim govorom iz-govoreno.

U strofi II.3 izrečena je osnova fonetike hebrejskih slova:

"Dvadeset i dva utemeljujuća slova

On ih je urezao glasom

izdjelao ih svojim dahom

postavio ih u usta na pet mjesta:

Alef, Het, He, Ajin, u grlo                       /guturali/

Gimel, Jud, Kaf, Kuf na nepce                /palatali/

Dalet, Tet, Lamed, Nun, Tav na jezik     /lingvalni/

Zajin, Samek, Šin, Reš, Cadi u zube       /dentali/

Bet, Vav, Mem, Pe na usnice ."               /labiali/

Prikaz tablicom s hebrejskim slovima:

U strofi II.4 govori se o 231 vratima (hebr: šearim); to su 231 linija koje spajaju dvadeset i dvije točke na krugu, a one predstavljaju dvadeset i dva hebrejska slova (Vidi tablicu br. 2):

"Dvadeset i dva utemeljujuća slova:

On ih postavi u krug

poput zida s 231 vratiju.

Krug oscilira naprijed i nazad.

Znak tome je:

Nema ničeg višeg u dobru do užitka (oneg)

Nema ničeg nižeg u zlu od kuge (nega)."

Smisao je ovaj: o kombinaciji slova alefbeta ovisi smisao riječi - i to je dobro poznata istina, ali ovdje se želi reći da je ta razlika ogromna čak i kad se radi o sitnoj permutaciji slova:

Riječ užitak se piše: ענג (oneg), a riječ kuga se piše: נגע (nega); razlika je u položaju slova Ajin (ע).

Majčinska slova
Posvećeno je tematici tri slova-majke (otijot imot).

SJ III.7:

On je učinio slovo Alef kraljem nad dahom

i postavio mu krunu

I spajao je jedno s drugim

i njima je oblikovao

Zrak u svemiru

toplinu u godini

i grudi u duši:

muško s AMŠ, a žensko s AŠM.

SJ III.8:

On je učinio slovo Mem kraljem nad vodom

i postavio mu krunu

I spajao je jedno s drugim

te njima oblikovao

zemlju u svemiru

hladnoću u godini

i trbuh u duši:

muško s MAŠ, a žensko s MŠA.

SJ III.9:

On je učinio slovo Šin kraljem nad vatrom

te mu postavio krunu

i spajao je jedno s drugim

te s njima oblikovao

Nebo u svemiru, vrućinu u godini i glavu u duši:

muško sa ŠAM, a žensko sa ŠMA.

Dvostruka slova (otijot kefulot)
Posvećeno je tematici sedam dvostrukih slova.

To su slova: Bet, Gimel, Dalet, Kaf, Pe, Reš, Tav. Zovu se dvostruka (hebr: kefulot), jer isto slovo može imati dva izgovora, na primjer, slovo Bet (ב) može se izgovarati kao "b" (ako u sebi slovo ima točku, tzv dageš), i kao "v", ako nema točku u sebi.

Donja tablica prikazuje sedam dvostrukih slova i njima odgovarajuće elemente; svako se slovo razmatra na razini svijeta (ba'olam), godine (b'šana) i čovjeka (b'nefeš).

Kao primjer, u strofi IV.8 razmatra se slovo Bet:

On učini slovo Bet

kraljem nad mudrošću, okruni ga,

kombinira jedno s drugim /svih sedam slova/

i njima /s tim kombinacijama slova/ oblikova:

Mjesec u svijetu,

prvi dan u tjednu,

desno oko u čovjeku,

muško i žensko /oblikova/.

Što znači "kombinira jedno s drugim (v'carfan ze vaze)"?

To znači da svako od sedam slova složi sa svakim drugim; u slučaju slova Bet to znači da ono dolazi na početak kombinacije, a sva ostala slova se permutiraju:

Jednostavna slova (otijot pešutot)
Posvećeno je tematici dvanaest jednostavnih slova (otijot pešutot)

U donjoj tablici prikazano je dvanaest slova i njihovi odgovarajući elementi; svako se slovo razmatra na razini svijeta, godine i čovjeka.

Za primjer, u strofi V.8 razmatra se slovo Het:

"On postavi slovo Het da dominira u gledanju

Okruni ga, kombinira jedno /slovo/ s drugim

i njima /tim kombinacijama dvanaest slova/ oblikova:

Sazvježđe Rak u svijetu,

Mjesec Tamuz u godini,

desnu ruku u ljudskom tijelu, muško i žensko."

Zmaj - krug - srce
To poglavlje iznosi prilično skriveno i enigmatično učenje o Teli (תלי:zmaj), galgal (גלגל:krug) i lev (לב:srce). Dajemo prjevod nekoliko strofa da bismo bar donekle predstavili složenu i teško odgonetivu tematiku. Na primejr strofa VI.1 nam govori što sve proistječe iz tri slova-majki:

"Ovo su tri slova-majke (אמש)

A iz njih su emanirala tri Oca,

a to su zrak, voda i vatra,

A od Očeva potomci. Tri Oca i njihovi potomci.

I sedam planeta i njihovi gosti, i dvanaest dijagonalnih granica.

A dokaz tomu su tri svjedoka Kozmos (olam), godina (šana), duša (nefeš),

te uloga dvanaest, i sedam, i tri:

On ih postavi u zmaja (Tali), krug (galgal) i srce (lev)."

Zmaj, krug i srce uspoređuju se s različitim položajima i službom kralja u strofi VI.2:

"Zmaj u svijetu je poput kralja na prijestolju

Krug u godini je poput kralja u kraljevstvu

Srce u ljudskom tijelu je poput kralja u ratu."

Otkuda dolaze ljubav, mržnja i život? Na to pitanje odgovara strofa VI.8:

Tri što proizvode ljubav su srce i uši;

Tri što proizvode mržnju su jetra, žuč i jezik;

Tri što daju život su dvije nosnice i slezena;

A tri uništavatelja su usta i dva otvora na tijelu;

A Bog, vjerni kralj, vlada svime

iz svog svetog boravišta u vječnost.

On je jedan iznad tri, tri su iznad sedam,

sedam iznad dvanaest, A svi su zajedno povezani.

Svrha knjige Sefer Jecira
Knjiga Sefer Jecira ne služi smao za čitanje, nego može biti primijenjena i kao uputa za meditaciju. Često se iskazi u kojima se govori o Božjem stvaranju mogu, čak iz gledišta gramatike, razumjeti kao upute za čitateljevo djelovanje. Uzmimo kao primejr strofu IV.8:

"On je učinio slovo Bet kraljem nad mudrošću, i postavio je krunu na nj,..."

Ista strofa mogla bi se čitati kao imperativ, ovako:

"Postavi slovo Bet kao kralja nad mudrošću, i postavi krunu na nj,..."

Aryeh Kaplan se zalaže za čitanje Sefer Jecira kao "meditativnog teksta":

"U mnogim slučajevim,..., gramatički oblik naliči imperativu. Autor /knjige SJ/ govori čitatelju da "kombinira" i "oblikuje" kao da stvarno daje instrukcije."

O meditaciji u knjizi Sefer Jecira govori i spisateljica Jasminka Domaš u članku "Židovska meditacija" postavljenom na web

Izdanja i prijevodi
Postoje mnoga izdanja i prijevodi na nekoliko svjetskih jezika (engleski, njemački, francuski, talijanski, ...). Neki od njih navode hebrejski izvornik, poput Kalish, Kaplan, i drugi, i vjerno ga prevode. Neki prijevodi su interpretacije prevoditelja, a neki slobodni i radikalni, poput prijevoda Carla Suarẻsa. Važno je imati izvornik pred sobom dok se čita neki od prijevoda da bi se znalo na koji termin u izvorniku referira prevedena riječ; na primjer riječ "zmaj" prijevod je riječi "tali" koja može značiti mnogo toga: zmaj, "polarna zmija" često asocirana sa sazvježđem Drako, kozmičku os, i sl. Budući da je knjiga posvećena hebrejskim slovima nužno je posjedovati barem minimalno znanje hebrejskog jezika.

Glavni komentari
Teško je navesti sve komentare i komentatore, ali među njima svakako treba istaknuti pionira u području zanstvenog proučavanja Kabale: Gershom Scholem (1897-1982). Najčešće spominjani prevoditelj i komentator je Aryeh Kaplan (1935-1983) sa svojim detaljnim i studioznim pristupom.

Izvori

Vanjske poveznice
 Sefer Yetzirah

 http://www.sacred-texts.com/jud/yetzirah.htm

 http://www.aish.com/authors/48865952.html

 https://www.chabad.org/search/keyword_cdo/kid/1695/jewish/Aryeh-Kaplan.htm

 http://jewishencyclopedia.com/articles/13387-sefirot-the-ten

Literatura

 Amerl, Rudolf (1997), Hebrejsko-hrvatski rječnik. Zagre: Kršćanska sadašnjost.
 Kaplan, Aryeh (1997), Sefer Yetzirah - The Book of Creation. Boston: Weiser Books.
 Suares, Carlo (1992), The Cipher of Genesis. Boston. Weiser Books.
 Suares, Carlo (1976), Hypertext Sepher Yetsira. Na www.psyche.com/suares_sepher_yetsira.html
 Kalish, Isidor (1877), Sepher yezirah. A book on creation. New York: L.H.Franck & Co.
Jeruzalemska Biblija s velikim komentarom (1994). Zagreb: Kršćanska sadašnjost.
Domaš, Jasminka (2003), Židovska meditacija: istraživanje mističkih staza judaizma. Zagreb: MISL

Na Internetu se mogu naći (i skinuti) mnogi prijevodi Sefer Jecira, kao na primjer:

 The Sepher     Yetzirah, u prijevodu Wm. Wynn     Westcott;
 Sefer Yetirah -     Book of Formation, u izdanju Work     of the Chariot.
 Sefer Yetsira - Livre de     la Creation, avec le commentaire du Ramban, preveo Gilen.
 Benton P. Christopher, The     Cube of Space and the Emergence of Tree of Life.

Kabala
Judaizam

Sefer Jecira (Knjiga stvaranja)


Prison Break er en mini-serie og fortsættelse til den originale Prison Break-serie der blev vist på Fox fra 2005 til 2009. Serien er produceret af 20th Century Fox Television i samarbejde med Adelstein/Parouse Productions og Original Film. Paul Scheuring er seriens showrunner og er desuden, sammen med Marty Adelstein, Neal H. Moritz, Dawn Olmstead, Vaun Wilmott, Michael Horowitz og Nelson McCormick, seriens executive producere. McCormick er også instruktør på serien. Serien er planlagt til at have premiere i foråret 2017, og vil blive udsendt tirsdage kl. 21.00. Seriens første trailer blev udgivet den 16. maj 2016.

Wentworth Miller og Dominic Purcell vender begge tilbage i rollerne som hhv. Michael Scofield og Lincoln Burrows. Desuden medvirker også Amaury Nolasco, Paul Adelstein, Robert Knepper, Rockmond Dunbar og Sarah Wayne Callies, der alle sammen også medvirkende i den oprindelige serie. Som nye medvirkende kan tilføjes Mark Feuerstein, Marina Benedict,  Augustus Prew, Rick Yune og Steve Mouzakis. I august 2015 blev et pilotafsnit bestilt og i januar 2016 havde serien fået grønt lys. Produktionen begyndte i april 2016 og er fortsat i gang. Optagelserne finder sted i Vancouver og i de marokkanske byer Rabat, Casablanca, og Ouarzazate.

Præmis
Ifølge The Hollywood Reporter, fortsætter mini-serien "...efter Michaels tilsyneladende dødsfald [...] Da nye spor dukker op, som antyder at Michael er i live, samles Sara, Lincoln, T-Bag, C-Note og Sucre, for at planlægge seriens største flugt nogensinde."

Referencer

Eksterne henvisninger

Miniserier
Prison Break
Tv-serier

Prison Break (mini-serie)


Tom Paquet (né le  à Thionville) est un coureur cycliste luxembourgeois.

Biographie
Tom Paquet naît à Thionville en Lorraine, non loin de la frontière du Grand-Duché. Français de naissance, mais fils d'un luxembourgeois, il prend sa première licence à l'âge de huit ans au Vélo Club de Hettange-Grande. Il court sous pavillon luxembourgeois depuis 2018.

Parmi les jeunes, il court sur route mais aussi en cyclo-cross. En 2019, il se classe deuxième du championnat du Luxembourg sur route juniors (moins de 19 ans). L'année suivante, il remporte le titre national en ligne dans sa catégorie et termine troisième du contre-la-montre, avec l'UC Dippach. Il est également sélectionné en équipe nationale pour les grands évènements internationaux.

En 2021, il fait ses débuts dans les rangs espoirs (moins de 23 ans). Décrit comme un sprinteur, il termine troisième du championnat du Luxembourg espoirs, ou encore quatrième d'une étape sur l'Étoile d'or et douzième du championnat d'Europe espoirs, sous les couleurs de l'équipe nationale. Il participe aussi à son premier Tour de l'Avenir, où il réalise deux tops 15 au sprint. En fin de saison, il est stagiaire au sein de l'équipe continentale Leopard.

Il passe finalement professionnel en 2022 au sein du Team U Nantes Atlantique, qui devient une équipe  continentale. Seul coureur étranger de la structure, il effectue sa rentrée au mois de janvier lors du Grand Prix La Marseillaise.

Palmarès sur route
 2019
  du Grand Prix François-Faber
  du championnat du Luxembourg sur route juniors
 2020
  Champion du Luxembourg sur route juniors
  du championnat du Luxembourg du contre-la-montre juniors
 2021
 Grand Prix OST Manufaktur
  du championnat du Luxembourg sur route espoirs

Classements mondiaux

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste luxembourgeois
Cyclo-crossman luxembourgeois
Naissance en juin 2002
Naissance à Thionville

Tom Paquet


Rammelsberg ist ein Stadtteil der niedersächsischen Kreisstadt Goslar am Harz. Der Stadtteil, zu dem das "Siemensviertel" und der "Rosenberg" gehören, ist ein Wohngebiet südlich der Altstadt von Goslar.

Der Stadtteil hat seinen Namen nach dem Rammelsberg () südlich der Stadt Goslar. Seit 1992 gehört das Erzbergwerk Rammelsberg zum UNESCO-Weltkulturerbe.

Kultur und Sehenswürdigkeiten
 Der Künstler Siegfried Zimmermann hat 1974 als Kunst im öffentlichen Raum einen Brunnen beim Berufsförderungswerk geschaffen. Dessen zweiter Bauabschnitt wurde im gleichen Jahr fertiggestellt.
 Im Besucherbergwerk Rammelsberg befinden sich diese Skulpturen:
 Package on a Hunt der Kaiserringträger Christo & Jeanne-Claude aus dem Jahr 1988 im Museumshaus K
 Silver von John Chamberlain aus dem Jahr 1994 im Museumshaus M
 Cubecrack 2 aus dem Jahr 2003 von HD Schrader im Eingangsbereich

Einzelnachweise

Stadtteil von Goslar
Geschichte (Goslar)

Rammelsberg (Goslar)


Tom Stræte Lagergren (født 29. maj 1991) er en norsk DJ og producer, og går under navnet Matoma. Matoma fik sit gennembrud i 2015 med club-remixet af Old Thing Back fra The Notorious B.I.G. featuring Ja Rule og Ralph Tresvant.

Diskografi

Albums
 Hakuna Matoma (2016)

Singler

References

Dj's fra Norge
Elektroniske musikere
Personer fra Åsnes

Matoma


මායා 2016 සැප්තැම්බර් 01 දා තිරගත කළ සිංහල ත්‍රිමාණ චිත්‍රපටියකි. මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම ත්‍රිමාණ හෙවත් 3D සිනමාපටය යි. මෙම චිත්‍රපටිය හොල්මන්, ත්‍රාසජනක, ක්‍රියාදාම, විනෝදකාමී සිනමා නිර්මාණයකි. මෙහි අධ්‍යක්ෂණය ඩොනල්ඩ් ජයන්ත වන අතර මෙහි තිර රචනය පුබුදු චතුරංගගේ ය. මායා හි රංගනයෙන් රන්ජන් රාමනායක, පුබුදු චතුරංග, උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි, සොමී රත්නායක, ගිරිරාජ් කෞෂල්‍ය, නිල්මිණී කෝට්ටගොඩ ඇතුළු ප්‍රසිද්ධ නළු නිළි රැසක් දායක වේ. දිවයින පුරා පිහිටි සියලුම ඊ.ඒ.පී. මණ්ඩලයේ සිනමා ශාලාවල දී හා ත්‍රිමාන සිනමාහල් වලදි මෙය අති සාර්ථක ව තිර ගත විය.

මෙහි කතාව දමිළ චිත්‍රපටියක් වූ මුනි 2: කාංචනා හි අනුවර්තනයකි. නමුත් තිර රචනයේ දී කාංචනා පිටපත විවිධ වෙනස් කම් වලට භාජනය කර ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රේක්ෂකයා හට ඔබින සේ නිර්මාණය කර ඇත. මෙහි තිර දර්ශන පිටපත පුබුදු චතුරංගගේ වන අතර මෙය ඔහුගේ දෙවන තිර රචනය වේ. මීට පෙරාතුව ඔහු විසින් සාරා හි තිර රචනය ටෙලි නාට්‍යයක් ඇසුරන් පිටපත ලියා සිනමාවට නැගුණ මුල්ම නිර්මාණය ලෙස එය ඉතිහාසයට එක් විය. සම්මානනීය සහාය අධ්‍යක්ෂක වරයෙකු වූ ඩොනල්ඩ් ජයන්ත ගේ දෙවන සිනමා අධ්‍යක්ෂණය යි. ප්‍රවේගය (2015) ඔහුගේ ප්‍රථම අධ්‍යක්ෂණය යි. ආර්. සදේශ් කුමාර් සහ ශ්‍රීමතී සදේශ් කුමාර් යුවල විසින් නිෂ්පාදනය කරනු ලැබූ තෙවැනි සිනමාපටය යි. මින් පෙර ඔවුන් නිෂ්පාදනය කළ සුපර් සික්ස් (2012) ලංකාවේ අධික ආදයම් දරා නිෂ්පාදනය කළ චිත්‍රපටිය වූවා. නමුත් එහි වියදම පියවා ගැනීමට ඔවුන්ට හැකියාවක් නොලැබිණ. නැවත ප්‍රවේගය සමඟින් දෙවන නිෂ්පාදනය හා පැමිණි ඔවුන්ගේ පරමාර්ථය සඵල විය. එය එ දිනවල තිබූ රජ චිත්‍රපට රැල්ල ගලවාලීමට සමත් විය. එම චිත්‍රපටිය වර්තා තබමින් සිනමාහල්වල ප්‍රදර්ශනය කෙරිණ.

රන්ජන් රාමනායක මෙහි දී කාන්තා චරිතයක් රඟ දක්වන අතර ඔහු ප්‍රථම වතාවට මෙලෙස කාන්තා චරිතයක් මෙන්ම අසීරු රංගනයකට එක් වූයේ ය. ඔහු ඇතැම් චිත්‍රපට හිදී සුළු සුළු ලෙස ස්ත්‍රී වෙස් ගෙන ඇතැත් මෙලෙස කාන්තාවක් හා සමානව ම රංගනයේ යෙදෙනුයේ ප්‍රථම අවස්ථාවටයි. මින් පෙර විකට යුගලය සමඟ ඇතැම් චිත්‍රපටවල ස්ත්‍රී වෙස් ගෙන ඇත.

කථාව
මාලන් (පුබුදු චතුරංග) අවුරුදු 25 ක කඩවසම් විනෝදකාමී තරුණයෙකි. ඔහුගේ පියා මිය ගොසින් ය. ඔහුගේ විනෝදාංශය ක්‍රිකට් ය. මවගේ (නිල්මිණි කොට්ටෙගොඩ) දැඩි ආදරය, සෙනෙහස යටතේ තම මිතුරන් සමඟ ප්‍රීතියෙන් ජීවත් වන කෙලිලොල් මාලන් කළුවරට හා හොල්මන්වලට බියගුළු අයෙකි. දිනක් මිතුරන් සමඟ ඔට්ටුවක් අල්ලන මාලන්ට ක්‍රීඩා පිටියක රැයක් තනිව ගත කිරීමට සිදු වේ. ඉතා බියෙන් රැය නිදිවරන ඔහුට ඒ රාත්‍රියේ එහි පැමිණෙන නිර්භීත ශයිනි (ශෙහාරා හේවාදේව) නම් සුරූපි තරුණිය මුණ ගැසේ. දෙදෙනාගේ මිත්‍රභාවය කෙමෙන් ප්‍රේමයක් බවට දළුලා වැඩේ. දෙදෙනාගේ ප්‍රේමය මෙසේ දෙපාර්ශවයේ අනුදැනුම මත ගලාගෙන යද්දී දිනක් මාලන් මිතුරන් සමඟ සුපුරුදු ක්‍රීඩා පිටියට ගිය ද ඇතුලුවීමට අවසර නොලැබෙයි. ඒ බලධාරීන් විසින් ගොඩනැගිල්ලක් ඉදිකිරීමට නිර්දේශ කර තිබෙන නිසා ය. කනස්සල්ලට පත්වන මාලන් සහ තම සගයන් පිරිස වෙනත් ක්‍රීඩා පිටියක් සොයා යයි.

ඔවුන් හට වල්බිහි වී ගිය පාළු ක්‍රීඩා පිටියක් හමු විය. මාලන් ඇතුළු පිරිස ක්‍රීඩා පිටිය සුද්ධ පවිත්‍ර කරති. මාලන් සියතින්ම විකට් ඉනි සිටුවන විටම හතර වට කළු කර සුළං හමා එයි. ඉන් බියට පත් වන මාලන් ඇතුළු පිරිස හිස් ලූලූ අත දිව යයි. එහෙත් කලකට ඉහත ක්‍රීඩාපිටියේ වලලා ඇති මිනීවල ආත්මයන් මාලන් සමඟ ඔහුගේ නිවසට පැමිණේ. එතැන් සිට මාලන්ගේ නිවසේ විවිධ අවස්ථාවල අද්භූත බලවේගයන් සැරිසරනු පෙනේ. විටෙක මව ගීතා (නිල්මිණි කොට්ටගොඩ) ද, සොයුරිය නිර්මලා (උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි) ද, අයියා ගාමිණී (ගිරිරාජ් කෞෂල්‍ය) ද බියට පත් වේ. මාලන්ගේ හැසිරීම් රටාවද කෙමෙන් කෙමෙන් වෙනස් වීමකට ලක් වේ. මේ ගැන ඇසීමට සාස්තරකරුවන් හමුවීම සඳහා මාලන්ගේ මවත්, සහෝදරියත් විවිධ වර උත්සාහ දරයි. ඉන් එක් සාස්තරකරුවෙකු කියා සිටියේ නිවසට අද්භූත ඉතා බලගතු ආත්මයක් ඇතුළු වී ඇති බවයි. දිනෙක මේ සඳහා කරන ශාන්තිකර්මයකදී යක්ෂයා සිය සැබෑ ස්වරූපයෙන් පෙනී සිටියේය.

මේ අතර මිනීමරුම් කීපයක් ද සිදු වේ. ඔවුහු සියල්ල මැරයන් වන අතර මිය යන්නේ ද ඉතා අද්භූතජනක අන්දමට ය. මේ අතර දිනක් කෑම මේසයේදී මාලන් හට යක්ෂයන් ආවේශ වේ. යක්ෂ ආත්ම තුනක් මාලන්ට වැසී ඇත. එක් ආත්මයක් ගැහැනියකි. අනෙකා දෙමළ ජාතිකයෙකි. අනෙක් ආත්මය වූයේ මන්ද මානසික ළමයෙකි. මාලන් ආවේශයෙන් එදින තුන් ආවේශයෙන් නිවසේ යකා නටයි. මාලන්ගේ ඥතීන් ඔහුව කැටුව භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් හමුවීමට යයි. එහිදී මාලන් ආවේශ වේ. මාලන්ට ආවේශ වන්න් ගැහැනු ආත්මයකි. මේ භික්ෂූන් වහන්සේ බෞද්ධ ක්‍රම වේද මඟින් මාලන්ගේ ශරීරයේ සිටින ආත්මයන් ඉවතට ගනියි. මෙසේ ඉවතට එන ගැහැනු ආත්මය සිය පෙර ආත්මයේ වූ අතීත කතාව දිග හරියි. ඇය නමින් මායා (රන්ජන් රාමනායක) ය. කුඩා කළ පිරිමි දරුවකු ලෙස ඉපදුන ද හෝමෝන ආශ්‍රිත වෙනස් වීමක් නිසා කාන්තාවක් බවට පරිවර්තනය වන මනුස්ස පරාණයකි. ගැහැනු පිරිමි ද්විත්ව ගති ලක්ෂණ දරන මැය ඉතා අහිංසක කරුණාබර හදවතක් ඇති මනුෂ්‍යයෙකි. නමුත් සමාජයේ ආක්‍රෝශ පරිභව සහ නිග්‍රහයන්ට ලක්වන මැය මේ සියල්ල දරාගෙන නොයෙකුත් කම්කටොලු මැද ජීවිකාව ගෙන යයි. සිය නිවෙසින් ද ඇය ව ප්‍රතික්ෂේප කර පාරට ඇද දමා සිටිය දී ඇයට පිහිට වන්නේ ශිවා නම් ද්‍රවිඩ වයසක පුද්ගලයෙකි. ඇය ගැන අනුකම්පාවෙන් මේ කුඩා මායාව දරුකමට ඔහු විසින් හදා ගනී. ඔහුට ද තවත් දරුවකු සිටින අතර ඒ දරුවා මන්ද මානසික දරුවෙකි.

මායා ටිකෙන් ටික වැඩී වයසට පත්වෙද්දී ඇයගේ උත්සාහයෙන් හා උනන්දුවෙන් ඇය කුලී වැඩ කර මුදල් උපයා ගනී. ඒ මුදලින් ඇය හා සමාන හෝමෝන විපර්යාසයකට ලක් වූ පිරිමි දැරියක් හට උසස් අධ්‍යාපනය ලබා දෙයි. ඇය අවසානයේ වෛද්‍යවරියක් ලෙස සමත් වේ. මායාගේ අවසාන සිහිනය කෙසේ හෝ මෙවැනි සමාජ අසාධාරණයට ලක්වන පිරිසට රෝහලක් තැනවීමටයි. ඒ වෙනුවෙන් ඇය ඉඩමක් ද මිලදී ගනියි. මේ ඉඩම හොර ඔප්පුවකින් ඇමතිතුමා විසින් ලියා ගනු ලබයි. ඊට විරෝධය පාන මායා ඇතුළු පවුල ඇමැති විසින් ඝාතනය කර ක්‍රීඩා පිටියේ මලමිනී වලලයි. මේ පාපොච්චාරණය අසා සිටින භික්ෂූන් වහන්සේ මායා ඇතුළු ආත්මයන් බෝතලයකට දමා ගනියි. මාලන්ගේ අතෙහි නූලක් බැඳ වහාම ගොස් එම බෝතලය මුහුදට විසි කරයි.

මාලන් හට මායා අක්කා ගැන සිත් තැවුලක් ඇති වී තම අතෙහි බැඳි පිරිත් නූල ලෙහයි. ඒ වහා ම මුහුදු පත්ලෙහි වූ බෝතලයේ සිර කර සිටි යක්ෂාත්ම ඔහුට ආවේශ වෙයි. එතැන් පටන් ඔවුන් තම පලිගැනීම ආරම්භ කරයි.

රංගනය
 රන්ජන් රාමනායක - මායා, ලිංග විපර්‍යාසයකට ලක් වූ මිනිසෙකි. ළමා වියේදී ම ඔහුට මෙම ලක්ෂණ මතුවිය. තම පියා විසින් ගෙදරින් පන්නා දමන ඈ හට සරණක් වනූයේ රාමු නම් දමිළ මිනිසෙකි. ඇය ඔහුගේ පිළිසරණ මත හැදී වැඩෙයි. පසුව ඇය තමා මෙන් අසරණ භාවයට පත් වූ තවත් දරුවෙකු තමන් යටතේ හදා වඩා ගනියි. මායා ඇයට අම්මා වූවා ය. මායා කාන්තාවක් වූවා ද ඇයගේ පෞරුෂය තරමක් පිරිමියෙකු හට් සමාන ය. ඇය තම දුවට බොහෝ සෙයින් ආදරය කරයි සේම ඇය කරදරයකට පත් වූ විට මායා ඇයව බේරා ගනියි. තම දියණිය හොඳින් ඉගෙනුම ලබා ඇය උසස් අධ්‍යාපනය හදාරන නිසාවෙන් ඇය තම දුව ව සතුටු කරවීමට නව රෝහලක් සෑදීමට ඉඩමක් මිලදී ගනියි.
 පුබුදු චතුරංග - මාලන්,ඔහු විනෝදකාමී තරුණයෙකි. කෙළිලොල්  තරුණයෙකු වූ මොහු හොල්මන් හට දැඩි බියක් දක්වයි. තම මවගේ තුරුල්ලේ හැදී වැඩෙන මොහු වැසිකිළියට යන්නේ, ද මව සමඟිනි. කිසියම් විටෙක බියට පත් වූ විට තම මෑණියන්ගේ ඔඩොක්කුව වෙත පනියි. දිනක් ඔහු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කිරීමට පාළු වත්තකට යයි. යළිදු ඔහු නිවසට පැමිණෙන්නේ තනිව නොවේ. වැළලුණු අත්මයන් තුනක් ද සමඟිනි. එතැන් පටන් ඔහු යම් යම් වෙනස් වීම වලට ලක් වෙයි. විටෙක මනුෂ්‍යයෙකු ලෙසත් තවත් විටෙක අමනුෂ්‍යයෙකු ලෙසත් හැසිරෙයි.
 නිල්මිනී කෝට්ටගොඩ - ගීතා, මාලන් ගේ ආදරණීය මව ය. ඇයගේ සැමියා මිය ගොසින් ය. ඇය තම වැඩිමහල් පුතා ගාමිණී හා පොඩි පුතු මාලන් සමඟ තම ජීවිකාව ගෙන යයි. ඇයගේ බාල පුතු වූ මාලන් හට දැඩි සෙනෙහසක් දක්වයි. තම හුරුතලයේ සෑදුන බාල පුතුගෙන් එම හුරුතලය නිසා ම විවිධ කරදර වලට පාත්‍ර වේ. තම බාල පුතු කුමකට හෝ බිය වූ විට ඇයගේ ඇග මත කඩා පනියි. ඒ නිසාවෙන් රාත්‍රි කාලයේ දී තම පුතුගේ ආරක්ෂක නිලධාරීනිය සේ ඔහු ගේ පිටුපසින් ම සිටියි.
 උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි - නිර්මලා, ගාමිණීගේ ආදරණීය බිරිඳ ය. ඇය දෙදරු මවකි.
 ෂෙහාරා හේවාදේව - ශයිනි, මාලන් ගේ පෙම්වතිය යි.
 ගිරිරාජ් කෞෂල්‍ය - ගාමිණී, මාලන් ගේ සහෝදරයා ය. දෙදරු පියෙකි. පවුලේ බර දරමින් තම පවුලේ ජීවිකාව ගෙන යයි. තම සහෝදරයා පිළිබඳව දැඩි විමසිල්ලෙන් පසු වෙයි.
 රමණී සිරිවර්ධන - ශයිනිගේ මව
 සොමී රත්නායක - විදුල්පති, මායාගේ සමලිංගික දුව පාසලට ඇතුළත් කරගැනීමට නොහැකියි යැයි කියා ඇය ව ප්‍රතික්ෂේප කරයි. පසුව මායා ඔහුගේ දෙපා වැඳ ඇය ව පාසලට ඇතුළත් කරගන්නා ලෙස අයදී. පසුව ඒ ගැන හිත උණු වූ නිසාවෙන් ඔහු ඇය ව පාසලට ඇතුළත් කර ගනියි.
 සරත් චන්ද්‍රසිරි - කපුවා
 නන්දන හෙට්ටිආරච්චි - හොර කපුවා 1
 ගුණදාස මදුරසිංහ - හොර කපුවා 2
 අන්ජනා සත්‍යංගනි (ළමා නිළි) - ෂශි
 දිලුම් විජේරත්න (ළමා නළු) - රිෂි
 නිහාල් ප්‍රනාන්දු - රාමු
 මිහිර සිරිතිලක - රාමුගේ පුතා
 කුමාර තිරිමාදුර - මායාගේ පියා
 යොහාන් පෙරේරා - මයන්ත
 වසන්ත කුමාරවිල - ශාන්ත
 හංසි - රේඛා
 මොරින් චාරුනි - රේඛාගේ මව
 ශ්‍රීමාල් වෙඩිසිංහ - ඇමැති අශෝක, මායා විසින් මිලදී ගත් ඉඩම හොර ඔප්පුවක් මඟින් තමා වෙත පවරා ගනියි. ඒ ගැන කිපී මායා ඔහුගේ නිවසට පැමිණි අවස්ථාවේ දී ඇයව ඉඩමේ ඔප්පුව යළි ඇයට දෙන ලෙස ඇයව රවටා  කුමන්ත්‍රණය කර මායා ද ඇයව බේරා ගැනීමට පැමිණි රාමු හා ඔහුගේ මානසික රෝගී පුතාව ද මරා දමා එම ඉඩමේ ම වළදමයි.
 ඉෂාන් ගම්මුදලි - හාමුදුරුවෝ, මාලන් ගේ සිරුරේ තිබූ අමනුෂ්‍ය අත්මයන් බෝතලයකට ගෙන ඉවත් කරනු ලබන්නේ උන් වහන්සේ විසිනි.
 අනුර බණ්ඩාර රාජගුරු - සාමි
 දමිතා අබේරත්න - ශාන්තගේ පෙම්වතිය
 සුජීව ප්‍රියලාල් - මායාගේ දුව, මායා විසින් හදාගනු ලබන තවත් ඇය වැනි ම ලිංගික විපර්‍යාසයකට ලක් වූ අයෙකි. මායා වූ තමන්ගේ මෑණිය විඳින දුක් ගැහැට නිමා කර දැමීමට ඇය හොඳින් ඉගෙනුම ලබන්නී ය. පෙරදී ඇයව පිළිනොගත් තම විදුහලෙන් ප්‍රථම ස්ථානය ගත් ඇය වෛද්‍යවරියක වීමට උසස් අධ්‍යාපන හදාරන්නී ය.
 ටානියා ප්‍රනාන්දු - ටානියා
 ජනක රණසිංහ - පූසාරියා
 කුමුදුනී අධිකාරි - මෙහෙකාරිය

නිෂ්පාදන කටයුතු

මායා හි චිත්‍රපට රූගත කිරීම් 2013 දී පමණ අරඹා ඇත. ආරම්භයේ දී මෙම චිත්‍රපටයේ සහාය අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙස ඩොනල්ඩ් ජයන්තගේ නාමය සදහන් විය.

රන්ජන් රාමනායක මෙහි ප්‍රධාන චරිතය සඳගා ම නිර්දේශ කළ ද රන්ජන් හට මායා හි රංගනයට ආරාධනා කළ විට ඔහු එය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. නිෂ්පාදක සදේශ් කුමාර් රන්ජන් නොමැතිව මෙම චිත්‍රපටය නිෂ්පාදනය නොකෙරෙන බව එකහෙළා ම ප්‍රකාශ කිරී ය. පසුව රන්ජන් විසින් තිර පිටපත කියවා බලා එය බාර ගැණින. පළමුවර එය ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබූවේ තමාට මෙහි රඟපෑමෙන් දේශපාලනික වශයෙන් විරුද්ධවාදීන්ගේ මත ඉදිරිපත් වෙතැයි යැයි සිතා බව ඔහු කීවේ ය. පසුව ඔහු විසින් කාන්තා ගැටලු ගැන සොයා බැලූ නිසාවෙන් බොහෝ දෙනාගේ අදහස් මත ඔහු මායා වීමට කැමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීය.

රන්ජන් රාමනායක මායා කිරීමෙහි ලා ඔහුගේ වේශාලංකරණය සඳහා ඉන්දියාවෙන් වේශ නිරූපණ ශිල්පියකු ගෙන්වා ගැනීමට පළමුව කථිකා කර ගත්ත ද පසුව ඒ සඳහා ශ්‍රී ලාංකික වේශ නිරූපණ ශිල්පියෙකු වූ නලින් ප්‍රේමතිලක ව ඒ සඳහා තෝරා ගනු ලැබී ය. රන්ජන් කාන්තාවක් ලෙස සැරසීමේ අභියෝගයට ඔහු මුහුණ දී එය ජය ගත්තේ ය. ඔහු විසින් රන්ජන් රාමනායක ව මායා ලෙස හැඩගැන් වීය.

මෙහි සටන් අධ්‍යක්ෂණය ඉන්දියාවේ සටන් අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු විසින් සිදු කර ඇත. ඇතැම් සටන් දර්ශන සඳහා ද ඉන්දියාවේ දී රූ ගත කර ඇත. චිත්‍රපටයේ අවසන් සටන් ජවනිකාව රූ ගත කර ඇත්තේ කොචින්වල දී ය. එහි දී එම දර්ශනය තෙදිනක රාත්‍රියේ දී රූ ගත කර ඇත. එහි රූගත කිරීම්වලට ලක්ෂ අසූවක මුදලක් වැය විය. එම මුදල ලංකාවේ නිෂ්පාදනය කරනු ලබන චිත්‍රපටයක වැයවන මුදලට සමාන ය.

මෙහි දී සටන් ජවනිකා සඳහා රන්ජන් තරමක් අපහසුතාවයකට පත් වී ඇත. මන්ද ඔහු තමා ගැහැනියක යැයි අමතක කොට සටන් ජවනිකා හිදී තමා පෙර දී රඟ පෑ ක්‍රියාදාම චිත්‍රපට සේ සටන් වැදී ඇත. කිහිප වරක් මෙසේ පුරුදු ස්වභාවය මතු කරමින් සටන් කර ඇත. පසුව සටන් අධ්‍යක්ෂකවරයා ද බොහෝ වෙහෙසක් ගෙන කාන්තාවක් ලෙස සටන් දර්ශනය නිමා කිරී ය.

නිකුතුව
පත්තිනි චිත්‍රපටය දින 100 කඩඉම පසු කරමින් අගෝස්තු 31 දින තිරගත වීම අවසන් වූ පසුව මායා චිත්‍රපටය සැප්තැම්බර් 1 දා සිට ඊ.ඒ.පී මණ්ඩලයේ සිනමාහල්වලදී පිටපත් 50ක් සමඟින් තිරගත වූයේ ය. මෙය ශී‍්‍ර ලංකාවේ ප්‍රථම ත්‍රිමාණ චිත්‍රපටය වන අතර එහි ප්‍රධාන චරිතයට පණ පොවනුයේ රන්ජන් රාමනායක ය. ඔහුගේ සිනමා ජීවිතයේ වඩාත් කථා බහට ලක්විය හැකි ඉතා ආකර්ෂණීය චරිතයක් මෙහි හී රඟ දක්වයි. ඔහු විසින් ප්‍රථම වතාවට ප්‍රධාන වීර කාන්තා චරිතයකින් මෙම චිත්‍රපටයට තම උපරිම දායකත්වය සපයා ඇත. සිංහල සිනමාවෙහි ප්‍රථම වතාව වශයෙන් කි‍්‍රයාදාමයන්ගෙන් සපිරි වීර කාන්තා චරිතය වඩාත්ම සුවිශේෂ වනුයේ දරුවෙකු තම ළමා කාලයේදී ඔහු තුළ සිදුවන ලිංගික වෙනස්වීමක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසින් ඔහුට සමාජයෙන් අත්විඳීන්නට සිදු වූ අසාධාරණකම් මුල් කොට මෙම චරිතය නිර්මාණය වී ඇති හෙයිනි.

කාර්මික ශිල්පින්
කලා අධ්‍යක්ෂ - ඇහැලියගොඩ සෝමතිලක
අංග රචනය සහ කොණ්ඩා සැකසුම - නලින් ප්‍රේමතිලක
සහය අධ්‍යක්ෂක - ජනක චාමර / නිරෝෂන් එදිරිමාන්න
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය - අශෝක ආරියරත්න

සංගීතය

මායා හි සංගීත අධ්‍යක්ෂණය භාතිය සහ සන්තුෂ් දෙපළ විසිනි. ප්‍රවේගය හි සංගීතය සැපයුම ද ඔවුන් විසින් ඉටු කරනු ලැබීය. තවද පසුබිම් ගායනයෙන් සුරේන්ද්‍ර පෙරේරා, හිරුෂි ජයසේන, භාචි සුසාන් එක් වේ.

පසුබිම

මෙම චිත්‍රපටයට පසුබිම වනූයේ ලිංග විපර්‍යාස නිසාවෙන් සම ලිංගී මිනිස් කොට්ඨාශයකි. මෙම ලිංග විපර්‍යාසවලට ලක් වූ මෙවැනි ජන කොට්ඨාස මිනිසුන් විසින් පහත් ලෙස සළකමින් ඔවුන් හට අපහාස කරමින් සමාජයෙන් නෙරපා දමයි. මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ සීමිත ව දැකිය හැකි දෙයකි. නමුත් මෙහි උපුටා ගත් කෘතිය වූ කාංචනා නිර්මාණය කළ ඉන්දියාවේ ඇතැම් පෙදෙස් වල මෙවැනි ජන කොට්ඨාස ද දැකිය හැක. එහි දී මෙම චිත්‍රපටය නිර්මාණය කිරීමේ පැහැදිලි අරමුණක් ලෙස මෙම ගැටලුව ඔවුන් චිත්‍රපටයට නඟා සමාජයේ අවධානය ඔවුන් වෙත යොමු කිරීම ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුවක් විය.

ලංකාවේ මෙම චිත්‍රපටය නිර්මාණය කිරීමට රන්ජන් රාමනායක මහතා හට ආරාධනා කළ අවස්තාවේ ඔහු විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කර නැවත එහි දායකත්වය සැපයීමට ඔහු කැමති වූයේ මෙම ප්‍රශ්නය සුළු වශයෙන් හෝ ලංකාවේ පවතින හෙයිනි. රන්ජන් රාමනායක මහතා දේශපාලනිකයෙකු ලෙස රිසානා, සේයා සදෙව්මි ඝාතනය, විදෙශස් ප්‍රශ්නවලට මැදි වූ කාන්තා ගැටලු වැනි සමාජයේ කාන්තාවන් හට වන අකටයුතුකම් ගැන සොයා බලා ඔවුන් හට සාධාරණය ඉටුකර දීමට නිතර ම මුහුණ දීය. එනිසා වෙන් ම ඔහු හට මෙම චිත්‍රපටයෙන් පෙන්වා දී ඇති ගැටලුව ගැන ඔහු සිතා බලා මෙවැනි ගැටලු ඇති මිනිසුන් හට සාධාරණ ඉටු කරදීමට මෙහි රඟපෑමට ඉදිරිපත් වූයේ ය. පසුව මෙම චිත්‍රපටයෙන් ලබා දෙනු ලබන ආදර්ශය ගැන බලධාරීන්ගේ අවධානය යම්තාක් දුරට යොමු විය.

ආශ්‍රිත

බාහිර ලිපි

හොල්මන් චිත්‍රපට
ත්‍රිමාන චිත්‍රපට

මායා (ත්‍රිමාන චිත්‍රපටිය)


Križevac je brdo u središtu grada Stoca.

Ime
Brdo i stolačka Gradina nose ime Križevac, što je zabilježeno u zemljišnim knjigama još iz austrijskog doba. Hrvati katolici imenovali su brdo i Gradinu po križu kao znaku patnje i vlastita progonstva jer su mnogi kršćani u prošlim stoljećima zbog svoje vjere završavali svoj život u zloglasnom zatvoru na Starom gradu.

Položaj
S Križevca se vidi Stolačko polje, rijeka Bregava i susjedna brda. Na istoku je Komanje brdo, na zapadu su Ošanjići, na sjeveru je Hrgud te uzvišenje Bačnik na jugu ka Hrasnu i Neumu.

Antrogeografija
Na Križevcu je za vremena Rimljana sagrađen Stari grad, kako je utvrđeno arheološkim i povijesnim istraživanjima. Neki smatraju da ga je dao sagraditi rimski car – kršćanin Justinijan. Grad je zadržao važnost i u doba srednjovjekovnih hrvatskih humskih velikaša, iz kojeg ga vremena znamo kao Vidoški grad, nazvan po sv. Vidu. U osmansko vrijeme izgubio je obrambeno značenje i na tvrđavi brdu Križevcu bio je zatvor-mučilište za kršćane. U Austro-Ugarskoj opet postaje mjestom za vojne postrojbe. Od 2000. godine podignut je kameni oltar i križ u povodu 2000. Kristova rođenja,

Na Križevcu je napravljeno 14 postaja križnog puta.

Izvori

Stolac
Brda u Bosni i Hercegovini

Križevac (Stolac, BiH)


Los peces tigre (Datnioididae) son una familia de peces del orden Perciformes que cuenta con un solo género, Datnioides, dentro del cual se logran diferenciar 5 especies distintas.

Las especies de este género habitan tanto en aguas dulces como en aguas salobres de las zonas costeras y estuarios de los ríos en el Sur y el Sudeste de Asia. Estudios recientes han demostrado que los peces tigres están estrechamente relacionados con las dormilonas.

Especies
Datnioides campbelli
Datnioides microlepis
Datnioides pulcher -Pez tigre siamés
Datnioides quadrifasciatus o Datnioides polota
Datnioides undecimradiatus

Referencias

Enlaces externos

 Datnioides
 Secrets of the Datnoids Tigerfish

Datnioididae


FOIL was the name for two different programming languages.

CAI style language
The first FOIL was a CAI language developed at the University of Michigan in 1967. The acronym stood for File-Oriented Interpretive Language and it was very similar to other CAI languages like COURSEWRITER and PILOT. However, it tried to make the language somewhat block-structured using whitespace which ended up making the language vaguely similar to BASIC or ABC.

Example
<nowiki>
 :START COUNT=0
 TY Enter the number of times you want to repeat the statement:
 ACCEPT
 MAX=NUMBER.(1)
 :LOOP
 TY This loop has run #COUNT times it will terminate when it runs #MAX times
 IF COUNT<MAX,
    COUNT=COUNT+1
    GO TO :LOOP
 TY Do you want to do this again?
 ACCEPT
 IF 'yes', GO TO START
 IF 'no' GO TO FINISH
 :FINISH
 TY Goodbye!
 STOP
</nowiki>

Music generation language
The second FOIL was a music generation language for the Touché computer instrument in 1979. The Touché was a keyboard that had digital tone generation and allowed you to program software for performances. The acronym stood for Far Out Instrument Language and was succeeded by MetaFOIL and FOIL-83. The language was developed by David Rosenboom and was based on Forth.

External links
 Information on David Rosenboom's music software
 FOIL - a file oriented interpretive language article at the ACM digital library

Educational programming languages

FOIL (programming language)


An Raddia guianensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Adolphe-Théodore Brongniart, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Leo Hitchcock. An Raddia guianensis in nahilalakip ha genus nga Raddia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Raddia

Raddia guianensis


La resolución 828 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas fue aprobada sin someterse a votación, el 26 de mayo de 1993, tras haber examinado la petición del Estado de Eritrea para poder ser miembro de las Naciones Unidas. En esta resolución, el Consejo recomendó a la Asamblea General la aceptación de Eritrea como miembro.

Véase también
Eritrea
Anexo:Estados miembros de las Naciones Unidas

Resoluciones del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas aprobadas en 1993
0828
Relaciones internacionales de Eritrea

Resolución 828 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas


Fonta brută () este un produs intermediar în industria siderurgică, cu un conținut mare de carbon (de obicei între 3,8–4,7%) și de dioxid de siliciu, ceea ce îl face destul de fragil. De aceea, utilizările sale ca atare sunt destul de limitate. După compoziția chimică se deosebesc în fonte brute obișnuite și fonte brute aliate.

Obținere
Fonta brută se obține prin topirea și reducerea minereurilor feroase în cuptoare speciale numite furnale. Materialele de bază care sunt utilizate sunt minereul de fier, cocs și calcar. Cocsul este folosit pe post de combustibil, pentru eliberarea energiei necesare arderii în furnal, și pentru obținerea de monoxid de carbon, care reacționează la rândul său cu oxizii de fier din minereu și îi reduc la fier metalic. Ecuația reacției chimice generale ce are loc în furnal este:

Fe2O3 + 3CO → 3CO2 + 2Fe

Note

Vezi și
 Fontă

Aliaje feroase
Prelucrarea metalelor

Fontă brută


El río Campo (también llamado río Ntem) es un río en la parte continental norte del país africano de Guinea Ecuatorial. Su tramo final, incluyendo su desembocadura en el golfo de Biafra, forma parte de la frontera con Camerún.

Véase también
 Geografía de Guinea Ecuatorial
 Geografía de Camerún
 Anexo:Localidades de Guinea Ecuatorial

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre el río en documento de la Fao

Campo
Campo
Campo
Campo
Frontera Camerún-Guinea Ecuatorial
Campo

Río Campo


Jean-Antoine Nollet (n. 19 noiembrie 1700, Pimprez – d. 25 aprilie 1770, Paris), cunoscut și ca abatele Nollet, a fost un cleric și fizician francez.

Activitatea științifică
Nollet a fost interesat în particular de electricitate, pe care a explorat-o cu ajutorul lui Du Fay și Réaumur. El s-a înscris la Royal Society din Londra în 1734, iar mai târziu a devenit primul profesor de fizică experimentală de la Universitatea din Paris.

În 1746 el a pus aproape două sute de călugări într-un cerc cu o circumferință de aproximativ o milă (1,6 km), cu piese de fier conectate între ele. Apoi a descărcat o baterie (butelie de Leyda) în lanțul uman și a observat că fiecare om a reacționat aproape simultan la șocul electric, convingându-se că viteza propagării electricității este foarte mare. În 1748 el a descoperit fenomenul osmozei în membrane naturale.

În 1750 Nollet a făcut unele progrese legate de electrospray. El a observat că apa ce curge dintr-un vas se aerosolizează dacă vasul este electrificat și plasat lângă un câmp electric. În mod similar, el a mai observat că "o persoană, electrificată printr-o conexiune cu un generator de mare voltaj, nu ar sângera normal dacă s-ar leza de sine stătător; sângele va țâșni ca pulverizat din rană."

Lucrări (listă incompletă)
 Recherches sur les causes particulieres des phénoménes électriques, Et sur les effets nuisibles et avantageux qu'on peut en attendre, 1749 (Lectură online)
 Lettres sur l'électricité, Paris, 1753 — À Maria Angela Ardinghelli, Benjamin Franklin, Jean Jallabert et Boze.
 Catalogue de différentes pièces de physique sur l'électricité et sur les airs, d'après les élémens de MM. l'abbé Nollet et Sigaud de La Fond, etc, qui se fabriquent chez Haering, ingénieur en instrumens de physique et d'optique ; Palais du tribunat, n° 63, entre le café de Foi et le théatre de Mlle de Montansier, à Paris, 1789 (Lectură online)

Corespondență
 Isaac Benguigui, Théories électriques du XVIIIe siècle : correspondance entre l'abbé Nollet (1700-1770) et le physicien genevois Jean Jallabert (1712-1768), Genève, Georg, 1984

Omagii

În 1864, actuala stradă Nollet din arondismentul 17 al Parisului a fost redenumită după Jean-Antoine Nollet.

Referințe

Bibliografie
 Jean Torlais, Un physicien au siècle des Lumières, l'abbé Nollet : 1700-1770, éd. Jonas, 1954, rééd. 1987.
 Jean Torlais, « Une grande controverse scientifique au XVIIIe siècle. L'abbé Nollet et Benjamin Franklin », dans Revue d'histoire des sciences et de leurs applications, 1956, t. 9, no 4,
 Biography by Eugenii Katz

Lectură suplimentară
 Magie, W.M. (1935). "The Leyden Jar." Source book in physics. Cambridge: Harvard UP. pp. 403–406.  Partial translation of "Observations sur quelques nouveaux phénomènes d'Électricité", published in Mémoires de l' Académie Royale des Sciences, 1796, p. 1.
 Extract of the Observations Made in Italy, by the Abbe Nollet, F. R. S. on the Grotta de Cani. Translated from the French by Tho. Stack, M. D. F. R. S. (1 ianuarie 1753).

Legături externe

 L'abbé Nollet et la Bouteille de Leyde (premier condensateur électrique)

Nașteri în 1700
Decese în 1770
Clerici francezi
Fizicieni francezi
Abați
Romano-catolici francezi

Jean Antoine Nollet


György Belia (n. 2 decembrie 1923, Sibiu – d. 12 martie 1982, Budapesta) a fost un traducător, critic și istoric literar maghiar din România.

Biografie
Familia tatălui său era originară din satul Cornești de pe valea Târnavei Mici, având rădăcini maghiare, românești, germane și bulgare. György Belia s-a născut la Sibiu, dar a locuit puțin timp în România, astfel că a uitat puținele cuvinte românești învățate în copilărie la Cluj și la Inău. A urmat școala primară, gimnazială și liceul în orașul Orosháza din Câmpia Maghiară. A învățat mai multe limbi străine în tinerețe: latina, germana și franceza, iar după cel de-al Doilea Război Mondial a învățat limba rusă și limba română.

György Belia a urmat cursuri de istoria literaturii maghiare la Facultatea de Filologie a Universității din Budapesta, pe care le-a absolvit în 1950, frecventând seminariile de stilistică română și cursurile de istoria limbii române ale lui László Gáldi. Potrivit propriilor afirmații, a fost cucerit de "frumusețea și bogăția limbii române, mai ales [de] latinitatea ei străveche", dar, deși era capabil să traducă texte din limba română, o vorbea prost.

A lucrat până în 1957 la colecția de manuscrise a Bibliotecii Naționale Széchényi, cercetând istoria literaturii maghiare și catalogând opera lui Mihály Babits. Începând din 1957 a devenit angajat la Institutul de Literatură al Academiei de Științe a Ungariei, iar apoi, din 1963, redactor la Európa Könyvkiadó și director literar la Szépirodalmi Könyvkiadó.<ref=>György Beke, Fără interpret. Convorbiri cu 56 de scriitori despre relațiile literare româno-maghiare, Editura Kriterion, București, 1972, p. 376.</ref> S-a implicat în editarea mai multor opere literare de valoare. El a fost unul din principalii autori ai Világirodalmi Lexikon (Enciclopedia de literatură universală).

Interesat de limba română, a tradus în limba maghiară nuvelele lui Dumitru Radu Popescu, Sorin Titel, Vasile Rebreanu, A. E. Baconsky, C. Țoiu și Ion Băieșu, piesele lui Mihail Sebastian, Romulus Vulpescu și Gheorghe Astaloș și romanele lui Mihai Beniuc (Dispariția unui om de rînd) și Petru Popescu (Prins), studiind lucrări românești de istorie literară, citind operele semnificative ale fiecărui scriitor important și ajungând, după propriile afirmații, să cunoască istoria literaturii române "aproape la fel de bine ca pe aceea a literaturii maghiare".

A îngrijit, împreună cu profesorul Sámuel Domokos, edițiile în limba maghiară ale creațiilor folclorice românești și a unor opere literare ale lui Mihai Eminescu, Tudor Arghezi, Alexandru Macedonski, George Bacovia, Lucian Blaga și Ion Pillat, care au apărut la Editura Európa din Budapesta. György Belia a redactat cea mai mare parte a articolelor referitoare la literatura română din primul volum din Enciclopedia de literatură universală, tipărită la Budapesta.

Premii
 Premiul Szépirodalmi Kvk., 1981;
 Premiul Ady, 1985.

Scrieri
 Ady Endre válogatott levelei, s. a. r., 1956;
 Magyarok beszélnek. Szemelvények emlékiratokból, note [cu Lajos Hatvany], 1957;
 Babits-Juhász-Kosztolányi levelezése, s. a. r., 1959;
 Levelek Hatvany Lajoshoz, note, postfață, 1967;
 Romániai elbeszélők [cu V. János András), 1965;
 Mai román elbeszélők, szerk., 1968;
 Babits Mihály összegyűjtött versei, 1977;
Gesta Romanorum [ford. János Haller (1626-1697)], s. a. r., 1977;
 Babits Mihály beszélgetőfüzetei, I-II, 1980;
 Babits Mihály tanulóévei, 1983;
 Ady Endre levelei I-III., s. a. r., 1983.

Note

Legături externe
 Magyar Életrajzi Lexikon

Nașteri în 1923
Decese în 1982
Traducători maghiari
Maghiari din România

György Belia


انتخابات السابع من سبتمبر 2005 هي أول انتخابات تعددية مباشرة بعد ثورة 23 يوليو 1952 لاختيار رئيس جمهورية مصر العربية. وعلى الرغم من تباين المواقف بشأن جدية وجدوى المنافسة في الانتخابات فإنها تبقى تجربة جديدة على الساحة السياسية في ذلك الوقت. سبق تلك الانتخابات مبادرة مفاجأة من الرئيس السابق حسني مبارك بطلب تعديل المادة 76 من الدستور المصري، والتي على إثرها فتحت الباب لمن تنطبق عليه الشروط أن يرشح نفسه رئيساً للجمهورية.

طبقاً لتصريحات لجنة الانتخابات الرئاسية آنذاك فإن نسبة المشاركة في التصويت بلغت 23 % من بين نحو 32 مليون ناخب وهي تعتبر نسبة ضعيفة على نحو غير مسبوق.

عملية الانتخابات الرئاسية عام 2005

تحت قانون الانتخابات المصري، يطلب من جميع المصريين فوق سن الثامنة عشرة في التصويت. ومع ذلك، من أصل عدد سكانها حوالي 75000000 تقريباً، تم تسجيل فقط حوالي 32 مليون ناخب (40٪ من مجموع السكان).

من ال 30 المرشحين المقترحين، تم السماح ل 10 فقط للمشاركة في الانتخابات الرئاسية. كان أحد المرشحين المستبعدين طلعت السادات، ابن شقيق الرئيس السابق أنور السادات.
لم يسمح للإخوان المسلمين في تقديم مرشح للانتخابات لعتبارها تنظيم محظور من قبل الحكومة، التي تحظر الأحزاب السياسية بأجندة دينية.ولم يؤيد الإخوان المسلمون أي من المرشحين الآخرين، لكنها شجعت المصريين للذهاب إلى صناديق الاقتراع والتصويت لصالح أي شخص آخر غير مبارك.
بدأت الحملة الانتخابية في 17 أغسطس 2005 واستمرت حتى 4 سبتمبر 2005.

كان يشرف على هذه الانتخابات القضاة المصريين، ولم يسمح لمراقبين دوليين للإشراف على الانتخابات.

نتائج الاقتراع

انتقادات انتخابات عام 2005 الرئاسية

بعض من أحزاب المعارضة، منهم حزب التجمع اليساري والحزب الناصري، قاطعت الانتخابات، قائلا انه من غير المرجح أن تكون حرة أو نزيهة. أولئك الذين يعارضون الانتخابات يقولون إن الإصلاحات الانتخابية لم تكن كافيه لأن لوائح الانتخابات تقييد بشدة المرشحين المستقلين وبأغلبية ساحقة لصالح الحزب الوطني.
وبالإضافة إلى ذلك، يبدو أن هناك مضايقات رسمية من ابرز مرشحيين المعارضة نور، الذي جرد من حصانته البرلمانية وألقي القبض عليه في يناير 2005 واعتبر كثير من المراقبين بأنها تهم ملفقة. تم سجنه لفترة قصيرة قبل ذلك العام أدى غضب شعبي عارم.

ردود الفعل الدولية
صرح وزير الخارجية السعودي الأمير سعود الفيصل أن الانتخابات تظهر أن مبارك لديه نوايا الديمقراطية ويمكن أن تجرى الانتخابات هناك دون الإضرار.
قال شون ماكورماك المتحدث باسم وزارة الخارجية الأمريكية أن الولايات المتحدة شهدت هذه الانتخابات بأنها «تاريخية»، والمناقشة خلال العملية الانتخابية من شأنه «إثراء الحوار السياسي المصري، لسنوات قادمة.» وذكر ماكورماك أيضا أن «أجهزة الأمن المصرية بالانضباط في ضمان سلامة وأمن الناخبين»، وأثنى على «الهدوء النسبي» من يوم الانتخابات. ومع ذلك، انتقد ماكورماك عدم وجود مراقبين دوليين.

وصلات خارجية
 بي بي سي: دليل الانتخابات في مصر
 الجزيرة: جماعة الاخوان المسلمين في مصر تحث الجميع على التصويت
 الجزيرة: القضاة المصريين يشرفون على الانتخابات
 بي بي سي: مصر تصوت في الانتخابات التاريخية
 الجزيرة: المعارضة تشير إلى المخالفات في الانتخابات المصرية
 واشنطن بوست: مبارك يفوز بأول تصويت مفتوح
 IFEX: تغطية الانتخابات تحبذ مبارك
 CTV.ca المعارضة المصرية تندد بنتائج الانتخابات
 معارضة مبارك الحقيقية | كشف رصد الانتخابات من جانب قاعة كاميلا. ادنبره تقرير الشرق الأوسط على الإنترنت. شتاء 2006
 مآخذ القضاة على انتخابات الرئاسة المصرية، المستشار محمود الخضيري، برنامج بلا حدود، قناة الجزيرة، 2 نوفمبر 2005

مراجع

مصر في 2005
الانتخابات الرئاسية في مصر
انتخابات إفريقيا في 2005

انتخابات الرئاسة المصرية 2005


Billetfællesskab er en dansk dokumentarfilm fra 1979 instrueret af Claus Ørsted efter eget manuskript.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1979

Billetfællesskab


Prohodna (en búlgaro: Проходна) Es una cueva kárstica en el centro norte de Bulgaria, situada en el desfiladero de Iskar cerca del pueblo de Karlukovo en el municipio de Lukovit, Provincia de Lovech. La cueva es conocida por los dos agujeros en el techo que se asemejan a unos ojos, conocidos como los Ojos de Dios o Oknata. El interior de la cueva Prohodna también se utiliza para hacer Puentismo (un deporte extremo).

Prohodna es la atracción más conocida en el desfiladero de Karlukovo (parte del Parque Geológico de Iskar-Panega), una de las regiones kársticas más grandes en Bulgaria y un lugar popular para la espeleología. Creada durante el Cuaternario, Prohodna tiene de 262 metros (860 pies) de largo, lo que la hace el paso de cueva más largo de Bulgaria.

Véase también
Geografía de Bulgaria
Geografía de Europa

Referencias

Cuevas de Bulgaria

Prohodna


Svigermors skarpe tunge (Sansevieria trifasciata) er en art i gruppen bajonetplante. Det er en hårdfør og populær potteplante. Navnet kommer af plantens spidse blade som er aflange, ca. 70-90 cm høje og 5-6 cm brede.

Planten trives bedst i sandholdig jord eller jord med grus i, helst med højt kalkindhold. Svigermors skarpe tunge skal ikke stå i muldjord - og slet ikke i tørvejord.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Asparges-familien
Hvide blomster

nl:Sansevieria
ru:Сансевиерия

Svigermors skarpe tunge


Elīna Garanča (Riga, 16. rujna 1976.) je latvijska operna pjevačica, mezzosopran

Kći je i učenica Anite Garanče, profesorice na Latvijskoj akademiji za glazbu i Latvijskoj akademiji kulture (to je jedini latvijski studij za obrazovanje glumaca). Otac joj je također bio glazbenik.

Počela je pjevati na Latvijskoj glazbenoj akademiji 1996. godine. Studirala je u Beču i Sjedinjenim Američkim Državama (s Virginijom Zeani). Profesionalnu karijeru započela je u »Südthüringisches Staatstheater« u Meiningenu, kasnije je pjevala u Operi u Frankfurtu. Godine 1999. osvojila je prestižno Međunarodno pjevačko natjecanje Mirjam Helin u Helsinkiju.

Proboj u Elinoj međunarodnoj karijeri dogodio se 2003. godine na Salzburškom festivalu, gdje je nastupila kao Annio u operi W.A. Mozarta »Milost Tita«. Od tada je počela primati prestižne pozive za nastupe, među ostalima, i za nastup u Bečkoj državnoj operi (2004.), u Parizu (2005.) i Metropolitan operi u New Yorku (2008.), gdje je 2010. godini pjevala naslovnu ulogu u operi »Carmen« Georgesa Bizeta. Gostovala je više puta u koncertnoj dvorani "Vatroslav Lisinski" u Zagrebu.

Izvori

Latvijski glazbenici
Mezzosoprani

Elina Garanča


Kensington Market is a distinctive multicultural neighbourhood in Downtown Toronto, Ontario, Canada. The Market is an older neighbourhood and one of the city's most well-known. In November 2006, it was designated a National Historic Site of Canada. Robert Fulford wrote in 1999 that "Kensington today is as much a legend as a district. The (partly) outdoor market has probably been photographed more often than any other site in Toronto."

Its approximate borders are College St. on the north, Spadina Ave. on the east, Dundas St. W. to the south, and Bathurst St. to the west. Most of the neighbourhood's eclectic shops, cafes, and other attractions are located along Augusta Ave. and neighbouring Nassau St., Baldwin St., and Kensington Ave. In addition to the Market, the neighbourhood features many Victorian homes, the Kensington Community School, Bellevue Square and Toronto Western Hospital.

History

Early history
George Taylor Denison, after serving in the Canadian Militia during the War of 1812, purchased an area of land in 1815 from Queen Street West to Bloor Street, roughly between where Augusta and Lippincott Streets now run. Denison used the area now known as Bellevue Square Park as a parade ground for his volunteer cavalry troop, which he commanded during the Upper Canada Rebellion. This troop later became the Governor General's Horse Guards.
 In 1837 a brewery opened in the area of St Andrew Street and Kensington Avenue (marked in 1858 map of the area) and after several ownership changes ceased operations in 1894.

The Denison estate was subdivided in the 1850s. During the 1880s, houses were built on small plots for Irish and Scottish immigrant labourers coming to Toronto; much of the housing is in the style of Victorian architecture row houses, which are moderate in size and exemplify true Victorian architecture. Many of these houses still stand along Wales Avenue and elsewhere, and these homes have been inhabited by many waves of immigrants in the decades that followed. Housing found closer to the market area tends to feature retail at the front of the house.

During the early twentieth century, Kensington became populated by eastern European Jewish immigrants and some Italians, who occupied "The Ward", an overcrowded immigrant-reception area between Yonge Street and University Avenue. It became a cluster of densely packed houses and was one of the poorer areas of the city.

The area became known as "the Jewish Market". Jewish merchants operated small shops as tailors, furriers and bakers. Around 60,000 Jews lived in and around Kensington Market during the 1920s and 1930s, worshipping at over 30 local synagogues. From the beginning, the market sold items imported from the homelands of many immigrant communities.

Post-war developments
After the Second World War, most of the Jewish population moved north to neighbourhoods uptown or in the suburbs. During the 1950s, a large number of immigrants from the Azores, fleeing political conflict with the regime of António de Oliveira Salazar, moved into the area and further west along Dundas Street. The arrival of new waves of immigrants from the Caribbean and East Asia changed the community, making it even more diverse as the century wore on. The Vietnam War brought a number of American political refugees to the neighbourhood, and particularly to nearby Baldwin Village, adding a unique utopian flavour to local politics. As Chinatown is located just east of Kensington, the Chinese are now the largest ethnic group. During the 1980s and 1990s, identifiable groups of immigrants came from Central America, Somalia, Ethiopia, Sudan, Iran, Vietnam, Chile and other global trouble spots.

In the 1960s there were plans to tear down the densely packed small houses and replace them with large, apartment-style housing projects, as was done to neighbouring Alexandra Park. These plans came to an end with the election of David Crombie as Mayor of Toronto. Crombie was strongly opposed to the massive urban restructuring plans that had been in vogue in previous decades.

Recent development
The market resisted the recession of the 1980s partially thanks to a floating population of students attending George Brown College, which was where the Kensington Lofts are today. George Brown College sold the property in the mid-1990s and without the extra student traffic, many stores were victims of the recession of the mid to late 90s. In addition, many Portuguese store owners were by that time too old to continue working their small shops, which led to abundant vacancy and invited a new wave of immigrant entrepreneurs. Businesses like La Perola, El Emporio Latino and El Buen Precio took advantage of the growing wave of Latin American immigrants and opened the door to offering ethnic street foods. Jumbo Empanadas was one of the first to spice up the flavours of the market from a cart; later moved into a basement close to Nassau, and then to its current location. All other Latin shops started selling their Pupusas, and by 2000, a young couple of entrepreneurs opened the first taqueria in Canada, calling it "El Trompo".

All this movement lead to a rebirth of Augusta Avenue. However, there were seedy spots whose patrons scared away the fiercest yuppies. A Nike store tried to open up in the market and the community rejected it very strongly by dumping dozens of running shoes splattered with red paint in protest for the treatment Nike's workers receive around the world. Eventually, such businesses (both too seedy and too mainstream) transformed or moved out. The Nike store was a tremendous corporate failure.

Today the neighbourhood is a noted tourist attraction, and a centre of Toronto's cultural life as artists and writers moved into the area. Land prices in the area have increased sharply, but despite its increased appeal to professionals, Kensington remains a predominantly working-class, immigrant community.

Kensington is protected by a variety of policies, mainly to enhance the atmosphere that is unique to the neighbourhood. In November 2006, Kensington Market was proclaimed a National Historic Site of Canada.Toronto's "Official Plan", which is the vision for the city until 2026, does not designate much change for the neighbourhood as seen in its land use map for the neighbourhood. With no major change, one can assume that Kensington is very much a stable neighbourhood.

In addition to the Official Plan, Kensington is subject to "Site and Area Specific Policy." The policies which relate to proposed developments state, "Any public or private developments and work should be consistent with the special characteristics of the area." The new developments must adhere to these guidelines which include:
low-scale buildings with retail at grade (street level);
minimal setbacks;
open-air display of goods on the boulevard.
Through city policy, the Kensington uniqueness will be upheld for all to enjoy.

Characteristics

Cars and pedestrians

Narrow streets make the market challenging for those driving and especially parking in the neighbourhood. On Saturdays and some late afternoons, pedestrians walk freely down the middle of the street or between slow-moving cars. In the 2006 Canadian Census, 34.59% of Kensington residents walked to work, compared to 7.10% of City of Toronto residents. When considering the car, 15.70% of Kensington residents used a vehicle to get to work, whereas 49.39% City of Toronto residents drove a vehicle to commute to work.

Since 2004, residents and businesses have organized a series of Pedestrian Sunday events. Parts of Augusta St., Baldwin St. and Kensington Ave. are closed to motorized traffic and the streets become a pedestrian mall. Live music, dancing, street theatre and games are among the special events on the closed streets. Typically taking place on the last Sunday of every month, this type of event has been organized on half a dozen weekends a year since 2005.

Commercial gentrification
A small supermarket, Zimmerman's Freshmart, opened in the Market in February 2005, leading to some controversy. Danny Zimmerman, the cousin of Freshmart's owner and the owner of a rival store across the street, expressed concern it would compete with smaller businesses, or would otherwise lead to a more "corporate" market. Zimmerman's Freshmart closed in 2016. The arrival of COBS Bread in 2006 continues this potential trend, though COBS shuttered in 2014 and was replaced by the independent Black Bird Bakery.

Landmarks

Some notable landmarks include the Number 8 Fire Station, Tom's Place, Bellevue Square Park with a statue of actor Al Waxman, and St. Stephen's Community House. Percy Faith, the 1950s composer and band leader, lived as a child at 171 Baldwin Street.  His uncle, Louis Roterbergh, a master violinist, taught him the violin, and was reputed to play at the house at Baldwin as crowds gathered below to listen. Bellevue Square contains a plaque given to Kensington Market in 2006 officially recognizing it as a national historic site.

A non-permanent landmark of Kensington Market is the Garden Car, which has been a staple of the neighbourhood since 2007. Originally built in 2006 by local advocacy group Streets are for People, the car is a public art piece that doubles as a community garden. There have been 3 cars since the inception of the first Garden Car.

Shops
The area is filled with a mix of food stores selling an immense variety of meats, fish and produce. There are also several bakeries, spice and dry goods stores, and cheese shops. Stores sell a wide variety of new and used clothing, and there are discount and surplus stores. It is also home to many restaurants covering a wide variety of styles and ethnicities. A unique architectural feature of the neighbourhood are the extensions built onto the front of many buildings (which would be against by-laws in other places).
In recent years, the neighbourhood has seen a small explosion of upscale cafés, restaurants and clubs, replacing many of the older ethnic businesses. There has been much speculation that Kensington's long history as an immigrant working-class neighbourhood is near its end.

Counterculture

Businesses such as Manifestudio, a photo gallery and eco-politics community space run by GlobalAware Independent Media, help create an environment friendly to radical politics. Trotskyists are sometimes seen handing out pamphlets at the corner of Baldwin and Kensington. Over the past two decades, several alternative bookstores have flourished in Kensington Market, including Who's Emma, the Anarchist Free Space, and Uprising Books.

One of Canada's most famous independent bookstores, This Ain't the Rosedale Library, also moved to Kensington from Church and Wellesley in 2008. It later closed in June 2010, failing to pay rent.

Performance spaces like Bread & Circus (2009–2011), Double Double Land (2009–2018) and Videofag (2012–2016) have helped cultivate Kensington Market's vibrant independent arts scene.

Culture

Festivals

The annual "Kensington Market Festival of Lights", which is now known as the Kensington Market Winter Solstice Festival, is celebrated as a parade on the streets of Kensington Market during the Winter Solstice in December. This carnival parade of giant puppets, firebreathers, stiltwalkers and samba musicians was created and founded by Ida Carnevali in 1987 as a way of beckoning the return of the sun on the longest night of the year. Artists and groups such as the Samba Squad, Shadowland Theatre, Clay & Paper Theatre, Richard Underhill, the Befana Choir and the Kensington Horns participate in this event. For many years, the parade ended in a post-sunset concert and spectacle in Bellevue Square; since 2009, the parade has ended at Alexandra Park to handle the larger crowd.

The Pedestrian Sundays festival is a car-free festival where the streets close to cars in several Sundays in the summer. The festival ran for five years, attracting many people to party on the streets of Kensington Market, including bands, street foods, etc.

Bellevue Square Park hosts many concerts and festivals throughout late spring and summer. In addition, the Chiaroscuro Reading Series is held the second Tuesday of each month at Augusta House. Prominent science fiction, fantasy, and horror authors offer readings of their works.

Kensington in popular culture

Former Toronto mayor Mel Lastman and actor Al Waxman (who starred in the CBC Television series King of Kensington) were both born and raised in the Kensington Market neighbourhood. After Waxman's death in 2001, he was honoured with a statue in the north-west corner of Bellevue Square Park. In addition to King of Kensington, Kensington Market has been the setting for the television series Twitch City, which was filmed above the record store Paradise Bound, and Katts and Dog as well as the street riot scenes of the 1984 comedy Police Academy. Kensington Market was the primary setting for Cory Doctorow's novel Someone Comes to Town, Someone Leaves Town.

Kids' CBC, the daily children's programming block on CBC Television, includes some interstitial segments featuring Mamma Yamma, who owns a vegetable stand in Kensington Market. Played by puppeteer Ali Eisner, Mamma Yamma teaches children about food-related subjects such as nutrition, table manners and basic mathematics, and also often incorporates celebrity and musical guests.

Demographics
Census tract 0038.00 of the 2006 Canadian census covers Kensington Market. In the time between these censuses, the population of Kensington Market grew by 1.08% from being 3,740 in 2006 to rising to 4,029 in 2011 (Census 2006, Census 2011). The 2006 Canadian census revealed that the average family income in Kensington was $61,339, compared to the City of Toronto which has an average family income of $96,602.00. The 2006 Canadian census also revealed that the average income for individuals was $23, 335, whereas in 2011 with a GNR% of 29.4%, the average individual income was $26, 403. This is relatively low in comparison to the average individual income calculated for Ontario, being $38,099 in 2006, and in 2011 with a GNR% of 27.1% the Ontarian average income was $42,264 (Census 2006, Census 2011). In addition, 71.6% of the population of this census tract earned under $50,000 (Census 2006) in 2006. This is comparable to the 78.2% of the population that earned under $50,000 (Census 2011) in the following census year i.e. 2011. It is noteworthy that a shocking 22.8% of the census tract population earned under $10,000 in 2006 (Census 2006) which increased to 27.4% in 2011 (Census 2011).

Additionally, the prevalence of low income before tax is substantially higher in Kensington at 39.5% compared to the City of Toronto at 20.6% (Census 2006, Census 2011). The 10 most common languages spoken at home, after English are:
Cantonese - 14.3%
Unspecified Chinese - 13.4%
Mandarin - 9.4%
Portuguese - 4.8%
Vietnamese - 2.7%
Spanish - 1.5%
Korean - 0.7%
Urdu - 0.3%
Polish - 0.3%
Serbian - 0.3%

The median income for CT 5350038 Kensington Market in 2006 was $15464 and the median income for the 2011 NHS voluntary long-form census with a GNR percentage of 29.4 was $16997.  This shows an increase in the median income from 2006 to 2011. There is a $1,533 increase or a +9.9% increase of change compared to the 2006 median income.

Source: Statistics Canada, 2006; Statistics Canada 2011

2011 GNR % 29.4

Kensington has a lot of diversity, particularly a large Chinese ethnicity due to its close proximity to Chinatown. 47.5% of Kensington's population is Chinese, compared to 10% in Toronto overall. 7% of Kensington Market's population is from other parts of Asia, 3% Latin, 0.5% Arab, 3% Black, and 39% of the population is Caucasian. The diversity of Kensington Market's population is seen in the generation status of its population in Census Tract 535.0038.00. In 2011 the National Household Survey found, 58% of Kensington Market's population were first-generation Canadians, 17% were second-generation Canadians and 25% were third-generation Canadians or more. Kensington Market in 2011 had 2240 first-generation Canadians, 655 second-generation Canadians and 985 third-generation Canadians or more.

The Global Non-Response Rate (GNR) for the 2011 National Household Survey (NHS) for census tract 5350038.00, Kensington Market, was 29.4% (Census 2011).

According to Stats Canada, the population of Kensington Market increased by approximately 300 people (or 7%) from 3,740 in 2006 to 4,029 in 2011. Breaking this number down into generation status, it has been found that first-generation residents increased by 75 and second-generation residents increased by 20. The remaining 200 or so residents of the area are placed in the third generation or more category. Thus, the number of third-generation or more residents increased significantly from 2006 to 2011. In terms of percentages, from 2006 to 2011, first-generation residents dropped about 7% from 64.92% to 57.73%. Second generation residents decreased slightly from 19.04% in 2006 to 16.88% in 2011 while the percentage of third-generation or more residents increased dramatically from 16.04% in 2006 to 25.39% in 2011, which represents approximately a 10% increase in residents from this generation status. (Census/NHS 2011, Census 2006)

Canadian Citizenship
According to the 2006 Canadian Census (0038.00 census tract), approximately 76% of the residents at Kensington Market are Canadian citizens. Of that 76%, 9% are under the age of 18. This means that 24% of Kensington Market's population is non-Canadian citizens, a figure that speaks to Kensington Market's character as a hub for multiculturalism. Furthermore, in 2011 the National Household Survey reported very similar data. Although the population accounted by citizenship status increased from 2006 and 2011, the percentage of those with Canadian citizenship versus those without the citizenship remained the same.  In 2006, 2800 residents reported that they were Canadian citizens whereas 870 residents reported they did not hold Canadian citizenship.

In 2011, 2950 residents reported they were Canadian citizens whereas 930 residents reported that they did not hold Canadian citizenship. Comparing this to the Canadian ratio between Canadian and non-Canadian citizenship data from the census for 2006 and 2011 the ratio changed by 0.4% resulting in an increase in non-Canadian citizens within the population that received the long-form survey and the National Household Survey (Census 2006; Census 2011 NHS). Although this per cent increase is small, when speaking on the national scale, this 0.4% increase in ratio involved 32,852,320 respondents for 2011 and 31,241,030 respondents for 2006 (Census 2006; Census 2011). Comparing that with the minimal increase which was 0.3% in ratio for Kensington where the population was not as substantial, this increase is not as substantial as well (Census 2006; Census 2011 NHS).

Housing status
Census tract 0038.00 of the 2006 Canadian Census and 2011 Canadian census revealed information about the population's housing status in the Kensington Market neighbourhood. According to the former source, 59% of the population or 940 out of 1595 people were renting their homes. The latter source reported that the percentage increased to 64% (1135 out of 1765 people).

Religion

Two synagogues remain in the Market from the early 20th-century period when the area was the centre of Toronto's Jewish community, Anshei Minsk on St. Andrews Street and the Kiever Synagogue on Bellevue Avenue.

In recent years Kensington Market has been associated with the Rastafari movement. There are several stores situated around the Market that sell Rastafarian cultural items, including a small flea-market. The winter solstice festival in Kensington Market is an important gathering of Ontario's pagan community.

See also
 List of neighbourhoods in Toronto
 No. 8 Hose Station
 St. Lawrence Market
 History of the Jews in Toronto

References

External links

 Kensington Alive - History presented in Multi Media
 Parks Canada Background on Kensington Market National Historic Site
 Kensington Market Pictures
Toronto's Marvellous Markets, ca. 1970s, Archives of Ontario YouTube Channel

Neighbourhoods in Toronto
Tourist attractions in Toronto
History of Toronto
Jews and Judaism in Toronto
Historic Jewish communities in Canada
History of immigration to Canada
Ethnic enclaves in Ontario
National Historic Sites in Ontario

Kensington Market


මධ්‍යතන යුගයේ පුරාවිද්‍යාව යනු, විශේෂිත වශයෙන් යුරෝපියානු මධ්‍යතන යුග කාල පරිච්ඡේදය වෙත අවධානය යොමු කරමින් සහ,  එහි ද්‍රව්‍යමය සංස්කෘතිය අනුසාරයෙන් මානව වර්ගයා පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීමයි. එහි පුළුල්තම අවස්ථාවේදී අදාල අවධිය ක්‍රි පූ 5 වන සියවසේ සිට 16 වන සියවස දක්වා දිවෙන අතර පසු රෝමානු නමුත් පුර්ව නූතන අවශේෂ වලට සම්බන්ධවෙයි. මෙම කාලාන්තරය තුළින් රෝමානු අධිරාජ්‍ය බිදවැටීම මගින් සිදු වු බලවත් කැළඹීම හා වයිකින්, සැක්සන් හා ප්‍රංශ වැනි සංස්කෘතින් ආවරණය කරයි. තවදුරටත් එය විශේෂිතව මධ්‍යතන නගර අයත් කර ගනිමින් මධ්‍යතන ජනාවාස පිළිබද අධයයන ගැන සලකා බලයි. සමහරක් ඉතිහාසඥයන් විසින් එය ප්‍රයෝජනයෙන් තොර හා දීර්ඝ කාලයක් පුරාවට විශාල ගැටළු විසදීමට අපොහොසත් ආකාරයක් යැයි සැලකුවත් වර්ථමානයේදී එය ඓතිහාසික විද්‍යාවේ එක් අංශයක් ලෙස සම්පුර්ණයෙන්ම පිළිගනියි.

මූලාශ්‍ර

පුරාවිද්‍යාව
යුරෝපානු මධ්‍යතන යුගය

මධ්‍යතන යුගයේ පුරාවිද්‍යාව


රයින් ධනවාදය ලෙසද හැඳින්වෙන සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය (SOME; ජර්මානු: soziale Marktwirtschaft) යනු වෙළඳපල තුළ සාධාරණ තරඟයක් සහ සුභසාධන රාජ්‍යයක් යන දෙකම ඇති කරන සමාජ ප්‍රතිපත්ති සමඟ නිදහස් වෙළඳපොල ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමයක් ඒකාබද්ධ කරන සමාජ ආර්ථික ආකෘතියකි. [1]  එය සමහර විට සම්බන්ධීකරණ වෙළඳපොල ආර්ථිකයක් ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත.  1949 දී චාන්සලර් කොන්රාඩ් ඇඩිනෝවර් යටතේ ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සංගමය (සීඩීයූ) විසින් සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථිකය බටහිර ජර්මනියේ ප්‍රවර්ධනය කර ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. [3]  එහි මූලාරම්භය අන්තර්වාර ෆ්‍රයිබර්ග් ආර්ථික චින්තනයෙන් සොයාගත හැකිය.

 සමාජ වෙලඳපොල ආර්ථිකය සැලසුම් කර ඇත්තේ ලයිසෙස් ෆෙයාර් ආර්ථික ලිබරල්වාදය සහ සමාජවාදී ආර්ථික විද්‍යාව අතර තුන්වන ක්‍රමයක් ලෙස ය.  එය ප්‍රබල ලෙස දේවානුභාවයෙන් ආධුනික ලිබරල්වාදය, [4] සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රතිසංස්කරණවාදය සහ ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ දේශපාලන දෘෂ්ටිවාදය හෝ වඩාත් සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රිස්තියානි ආචාර ධර්ම සම්ප්‍රදායෙන් ආභාෂය ලැබීය. [5] [5]  සමාජ වෙලඳපොල ආර්ථිකය නිෂ්පාදනය, ශ්‍රම බලකාය හෝ විකුණුම් සැලසුම් කිරීමට හා මග පෙන්වීමට දරන උත්සාහයන්ගෙන් වැළකී සිටියද, එය පුළුල් ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක කාබනික මාධ්‍යයන් හරහා ආර්ථිකයට බලපෑම් කිරීමට සැලසුම් සහගත උත්සාහයන්ට සහාය වන අතර වෙළඳපල අධ්‍යයනවලට නම්‍යශීලී ලෙස අනුගත වේ.  මුදල්, ණය, වෙළඳ, බදු, රේගුව, ආයෝජන සහ සමාජ ප්‍රතිපත්ති මෙන්ම වෙනත් ක්‍රියාමාර්ග ඒකාබද්ධ කරමින් මෙම වර්ගයේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියේ අරමුණ සමස්ත ජනගහනයේ සුභසාධනය හා අවශ්‍යතා සපුරාලන ආර්ථිකයක් නිර්මාණය කිරීම තුළින් එහි අවසාන ඉලක්කය සපුරා ගැනීමයි.  ]

 "සමාජ" කොටස බොහෝ විට සමාජවාදය හා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදය සමඟ වැරදි ලෙස ව්‍යාකූල වී ඇති අතර, දෙවැන්න විසින් දේවානුභාවයෙන් වුවද, සමාජ වෙළඳපල ප්‍රවේශය පුද්ගලික දේපළ හා වෙළඳපල වෙනුවට සමාජ අයිතිය සහ ආර්ථික සැලසුම්කරණය පිළිබඳ සමාජවාදී අදහස් ප්‍රතික්ෂේප කරයි.  ආකෘතියට "සමාජ" අංගය යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ මහලු විය, ආබාධිතභාවය හෝ විරැකියාව හේතුවෙන් නිදහස් වෙළඳපොල ශ්‍රම බලකායට ඇතුළු වීමට නොහැකි අයට සමාන අවස්ථා සහ ආරක්ෂාව සැපයීමට සහාය වීමයි. [7]

 සමහර කතුවරුන් "සමාජ ධනවාදය" යන යෙදුම භාවිතා කරන්නේ දළ වශයෙන් සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථිකයට සමාන අර්ථයක් ඇතිවය. [8] [9] [10]  එය ධනවාදයේ ඇන්ග්ලෝ සැක්සන් ආකෘතියට සාපේක්ෂව වෙනස් වන විට එය "රයින් ධනවාදය" ලෙසද හැඳින්වේ. [11] [12] [13] [14]  සමහර කතුවරුන් රයින් ධනවාදය සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සමඟ ඇන්ග්ලෝ-ඇමරිකානු ආකෘතියේ සාර්ථක සංශ්ලේෂණයක් ලෙස විස්තර කරති.  ජර්මානු ආකෘතිය වෙනත් ආර්ථික ආකෘතීන් හා සසඳන විට ඒවායින් සමහරක් "තුන්වන ක්‍රම" හෝ ටෝනි බ්ලෙයාර්ගේ තුන්වන මාර්ගය, ප්‍රංශ ඩිරිගිස්මේ, ලන්දේසි පෝල්ඩර් ආකෘතිය, නෝර්ඩික් ආකෘතිය, ජපාන ආයතනික ඇතුළු ධනවාදයේ කලාපීය ආකාර ලෙස ද විස්තර කෙරේ.  ධනවාදය සහ සමකාලීන චීන ආකෘතිය. [16]  2012 සංසන්දනාත්මක දේශපාලනික පෙළපොතක් "කොන්සර්වේටිව්-සංගතවාදී සුභසාධන රාජ්‍යය" (ජර්මානු සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථිකයෙන් පැන නගින) සහ "කම්කරු නායකත්වයෙන් යුත් සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සුභසාධන රාජ්‍යය" අතර වෙනස හඳුනා ගනී.  එතැන් සිට ආකෘතියේ සංකල්පය මානව සමාජයේ සමාජ වගකීම සැලකිල්ලට ගැනීම පමණක් නොව ස්වාභාවික සම්පත් තිරසාර ලෙස භාවිතා කිරීම සහ ආරක්ෂා කිරීම ලෙස පාරිසරික සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථිකයක් පිළිබඳ අදහස දක්වා පුළුල් කර ඇත.

ආකෘතිය

සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය සමාජවාදය හා ධනවාදය අතර මැද මාවතක් අත්කර ගනියි.(උදා- මිශ්‍ර ආර්ථිකය ) ඉහළ ආර්ථික වර්ධන ප්‍රතිශතයක් සහ පහළ උද්ධමනයක් , පහළ විරැකියා මට්ටමක් ,හොඳින් වැඩ කළ හැකි තත්වයන් , සමාජ සුභසාධනයන් සහ මහජන සේවාවන් අතර තුලනයයක් රඳවා ගැනීම කෙරෙහි සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය යොමු වී ඇත. මෙහිදී රාජ්‍ය මැදිහත් වීම ප්‍රයෝජනයට ගනී.

මූලික වශයෙන් නිදහස් වෙළඳපලට ගරු කරමින් සැලසුම් ගත ආර්ථිකයටත් නිර්බාධ ක්‍රමයේ ධනවාදයටත් යන දෙකටම සමාජ වෙළඳපල ආර්ථිකය විරුද්ධ වෙයි. නිදහස් වෙළඳපල ආර්ථිකය නිර්මිතියක් වීමට අවශ්‍ය නැති වුවද එහි ස්වභාවය තුළම එය සමාජීය වන බව එර්හාඩ් වරක් ෆෙඩ්රික් හෙයික් ට පැවසීය.

සමාජ වෙළඳපොළ ආර්ථිකයක සෑමවිට සාමුහික කේවල් කිරීම ජාතික මට්ටමින් සිදුවේ. එක් සමාගමක් සහ එක් වෘත්තීය සංගමයක් අතර නොව ජාතික රැකියා යෝජකයින් සංවිධාන ගත ජාතික වෘත්තීය සංගම් අතර මෙම කේවල් කිරීම සිදුවේ.

Soziale Marktwirtschaft සංකල්පය මුල සිටම පෝෂණය කිරීමට දායක වූ ෆාන්ස් ඩපෙන්හෙයිඩර් ,වෝල්ටර් ඉයුකන් විල්හෙල්ම් රොප්කේ ,ෆ්න්ස් බෝහම්, සහ ඇල්ෆඩ් මුලර් ආර්මැක් යන අය සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථික සංකල්පය වර්ධනය කිරීමේ වැදගත් චරිතයන්ය.

ඉතිහාසය

පළමු මතභේදකාරී තත්වයේදී බටහිර ජර්මනිය හා ඔස්ට්‍රියාව යන රටවල් දෙකේම ආර්ථික සංවර්ධනය මෙම ක්‍රමය යටතේ සිදුවූ හෙයින් එම රටවල්වල මෙම ආකෘතිය ක්‍රමයෙන් ජනප්‍රිය විය.1960 ගනන් වලදී සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථික ක්‍රමය බටහිර යුරෝපයේ ප්‍රධාන ආර්ථික ආකෘතිය විය . මධ්‍යම දකුණු (ක්‍රස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂ විසින් මෙහෙයවන ලද) හා මධ්‍යම(කම්කරු හෝ සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂ විසින් මෙහෙයවන ලද ) යන දෙපාර්ෂවයේම පරිපාලනය විසින් මේ සඳහා ලුහුබැඳීම සිදුවිය.

දකුණු යුරෝපීය රාජ්‍යයන් මහා පරිමාණ මහජන සේවාවන් ඉහළ වැටුප් වර්ධක ,අගයන් සහ පහළ රැකියා වියුක්තිය අඩු උද්ධමනය කුඩා ජාතික ණය ප්‍රමාණයන් පහළ පොදු වියදම් සහ වෙනත් ආර්ථික සෞඛ්‍ය ප්‍රතිපත්තීන්වලට වඩා කැමැත්තක් දැක්වීය.

1989 නොවැම්බර් 09 බර්ලින් තාප්පය බිඳවැටීමෙන් පසු බොහෝ මධ්‍යම දකුණු පාර්ෂවයන් ක්‍රමයෙන් නව ලිබරල්වාදී අන්ත ධනවාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තීන් වෙත තල්ලු විය. මධ්‍යම වමේද සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් එවැනි මගක් ගන්නා ලදී . මෙය තෙවන මාර්ගයේ සංවර්ධනයයි. කෙසේවුවත් යුරෝපා සංගම් ව්‍යවස්ථාවේ යම් ආකාරයක සමාජ වෙළඳපොල ආර්ථික ලක්ෂණයන් වෙත බැඳීමක් දක්නට ඇත. (මේවන විට ප්‍රංශයේ හා නෙදර් ලන්තයේ ජනමත විචාරණයකට යොමු වන තෙක් වැට උඩ පවතී.)

ආශ්‍රිත
http://en.wikipedia.org/wiki/Social_market_economy

සමාජ වෙළඳ පොළ ආර්ථිකය


Kula Jerončić u selu Kostanjama, Put Križine, Grad Omiš, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Kula Jerončić jedan je od najljepših primjera pučke gradnje s fortifikacijskim obilježljima na području Omiškog zaleđa i Poljica. Radi se o manjem objektu sazidanom na visokom kamenu živcu u nekoliko etapa. Stariji dio objekta ima prizemlje, kat i potkrovlje koje je presvođeno svodom od sedre. Pokrov je od kamenih ploča. Noviji dio objekta sagrađen je s južne strane, ali je znatno oštećen. U stariji dio (kulu) ulazi se kroz lučni otvor u prizemlje ili masivnim kamenim stepenicama na prvi kat. Na konzolama koje nose međukatnu konstrukciju upisana je godina 1721. Zidovi kule deblji su od 1 metra i imaju male otvore koji služe i kao puškarnice.

Zaštita
Pod oznakom Z-5739 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "vojne i obrambene građevine".

Vidi
kaštel Cambio

Izvori

Zaštićene vojne i obrambene građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Omišu
Utvrde u Hrvatskoj

Kula Jerončić u Kostanjama


The current flag of the Falkland Islands was adopted on 25 January 1999 and consists of a defaced Blue Ensign, with the Union Flag in the canton and the Falkland Islands coat-of-arms in the fly.

History

The Falkland Islands have been claimed and occupied by several nations throughout its history, who generally used their national flags on the islands. It was not until 1876 that the islands were given a flag of their own, which consisted of a Blue Ensign defaced with the seal of the islands - an image of HMS Hebe (which brought many of the early British settlers to the islands, including Richard Moody, in the 1840s) in Falkland Sound, overlooked by a bullock (representing feral cattle which once roamed the islands). A new coat-of-arms for the islands was introduced on 16 October 1925, consisting of the Desire (which was captained by John Davis who is reputed to have discovered the islands in 1592) and a sea lion in a shield surrounded by the motto of the islands, Desire the Right. This coat-of-arms later replaced the image of the bullock and ship on the flag.

On 29 September 1948, the flag was updated to include the new coat-of-arms (a ram above the Desire on shield with the motto below) superimposed upon a white disc. The flag was banned by the Argentine military junta from 2 April – 14 June 1982, during their occupation of the islands, when it was replaced by the flag of Argentina.

In 1999 the size of the arms was increased and the white disc removed to create the current flag.  The Falkland Islands Red Ensign was created by The Merchant Shipping (Falkland Islands Colours) Order 1998, No. 3147 of 1998, which came into force in 1999 and which contains a picture of the ensign containing the Falkland arms on a white disc.  Red Ensign with the Falklands coat of arms superimposed is used as the islands' civil ensign. Previously the plain red ensign was used by ships in the territorial waters around the Falklands.

The Governor of the Falkland Islands uses a Union Flag defaced with the coat of arms. It was this flag that was raised at Government House in Stanley by the Royal Marines at the end of the Falkland War, signifying the liberation of the islands.

Use of the flag
Since its approval, the Falklands flag has been used to represent the Falkland Islanders internationally.

The flag was flown from several HM Government buildings in London, including 10 Downing Street and the Foreign and Commonwealth Office in Whitehall, on 14 June 2012 to mark the 30th anniversary of the islands' liberation.

Former flags

Civil ensign
For most of the Falkland Islands' existence as a British territory, the civil ensign was the same as that of the United Kingdom, an undefaced red ensign. In 1998, the first warrant for the use of a defaced red ensign was issued, to be effective on 25 January 1999. This warrant prescribed the coat of arms of the Falkland Islands within a white disc. However, a revision of territorial flags issued later that year removed the white disc and enlarged the coat of arms.

Governor's flag

Military flag
The flag of the British Forces South Atlantic Islands (which is responsible for the security of the Falkland Islands) consists of a tricolour of dark blue (representing the Royal Navy), red (representing the British Army), and light blue (representing the Royal Air Force), which is defaced in the centre with a motif of the Islands in gold.

See also

 Coat of arms of the Falkland Islands
 List of flags of the United Kingdom

References

Flags introduced in 1876
Flags introduced in 1999
Blue Ensigns
Flags of British Overseas Territories

National flags
Flags displaying animals
Flags that incorporate the Union Jack

Flag of the Falkland Islands


Lana Del Rey (sic), también conocido como Lana Del Rey a.k.a. Lizzy Grant (por el nombre anterior de la artista) es el álbum debut de la cantante estadounidense Lana Del Rey. Fue lanzado digitalmente a través de iTunes Store el 4 de enero de 2010 por la discográfica independiente 5 Points Records. Sin embargo, se anuló dos meses después ante la incapacidad de la discográfica de poderlo financiar para que se pudiera editar también físicamente, según Del Rey. La artista informó en 2012 que había vuelto a comprar para sí los derechos del álbum y que estaba interesada en poderlo reeditar cara al futuro.

El álbum fue el primer disco de la cantante en salir publicado bajo su nombre artístico de Lana Del Rey, aunque, debido a la pronunciación anglosajona del nombre, apareció acreditado mal deletreado como Lana Del Rey.

Antecedentes
El álbum fue producido por el productor de música David Kahne, quien grabó el álbum con Del Rey en un periodo de alrededor de tres meses, en 2008. Antes de lanzar el álbum, Del Rey había lanzado un EP titulado Kill Kill en iTunes en octubre de 2008, en el que destacan las canciones "Kill Kill", "Gramma" y "Yayo". "Yayo" se relanzaría de nuevo en Paradise. Del Rey empezó con Kahne: "Es conocido como un productor con mucha integridad y tiene interés en hacer una música que no sea pop". Su padre, Robert Grant, ayudó con la promoción del álbum mientras estuvo disponible en iTunes por un corto plazo antes de retirarse.
Según David Kahne, quien produjo a la artista y dueño de la discográfica David Nichtern, Grant compró los derechos de su discográfica.

Lista de canciones

Referencias

Álbumes de Lana Del Rey
Álbumes debut de 2010

Lana Del Ray


Ciliosemina es un género con dos especies de plantas con flores perteneciente a la familia Rubiaceae.

Especies de Ciliosemina
 Ciliosemina pedunculata (H.Karst.) Antonelli
 Ciliosemina purdieana (Wedd.) Antonelli

Referencias

Enlaces externos
 Imágenes en Google

Cinchoneae

Ciliosemina


Pou je videoigra u kojem odgajate virtualnog kućnog ljubimca po imenu Pou. Izašla je 23. kolovoza 2012. za Android i iOS. Čak je preko 500 milijuna ljudi skinulo igricu Pou (preko Google Playa).

O igrici

Pou je mali, ali vrijedan virtualni kućni ljubimac! Njega možete hraniti, davati mu razne napitke i sl. Pou ima razne mini igre poput: Sky Jump, Sky Hop, Water Hop, Beach Volley... Kada igrač odigra te mini igre, osvoji puno kovanica pomoću kojih može kupiti hranu, nove tapete, majice, cipele, šešire, napitke, krevet, lampe, itd. Pou je bila jedna od najpopularnijih igrica oko sredine 2010-ih te ima kopiju igre pod nazivom Mou koja je dostupna na Windows Phoneu. Pou može "komunicirati" s ostalim Pouovima kada je uređaj spojen na internet te može igrati protiv istih pomoću PvP (Pou-vs-Pou) kada je spojen na Wi-Fi ili Bluetooth. Od 2014. godine može se promijeniti jezik u postavkama igre.

Performanse sustava za skidanje igrice Pou

 Android 4.1 ili više
 Najmanje 22 MB slobodnog prostora

Izvori

Vanjske poveznice
 http://www.pou.me/

Videoigre

Pou


Les statues-menhirs de Pousthomy sont deux statues-menhirs appartenant au groupe rouergat découvertes à Pousthomy, dans le département de l'Aveyron en France.

Généralités
Les deux statues-menhirs de Pousthomy ont été découvertes par M. Foulquier-Lavernhe dans son jardin en 1861. Le 11 janvier 1864, il fit une communication de cette découverte à la Société des Lettres Sciences et Arts de l'Aveyron. Il pense alors avoir découvert des cippes gauloises. Les deux statues-menhirs sont masculines. Elles ont été sculptées sur des dalles de grès permien mais elles ne proviennent pas du même site d'extraction, le grès utilisé pour la statue n°2 semble provenir de la région de Saint-Izaire, à plus de  de distance.

Les deux statues sont conservées au musée Fenaille, des copies ont été dressées près du bourg.

Statue n°1
La  statue est complète. Elle mesure  de hauteur sur  de largeur et  d'épaisseur. La statue est un peu usée mais les sculptures sont encore bien visibles. Le visage de la statue est triangulaire et d'un style plus grossier que les autres caractères et attributs, parce qu'il a été moins bien gravé. Les bras n'ont pas de mains et les deux jambes sont assez petites et disjointes. Au dos, les crochets-omoplates sont particulièrement bien marqués. Le personnage porte une large ceinture à boucle rectangulaire, un baudrier, « l'objet » et un arc au-dessus du bras gauche très près du visage.

Statue n°2
La statue est incomplète, la tête a disparu. En l'état, elle mesure  de hauteur sur  de largeur et  d'épaisseur. Les bras et les mains sont bien visibles, l'arrondi des genoux est bien marqué. Le personnage porte une ceinture sans boucle, un baudrier, « l'objet » et un vêtement à plis (visible au dos).

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Sites mégalithiques de l'Aveyron
 Liste des statues-menhirs de France

Liens externes

 Statue-menhir n°1 (construit par photogrammétrie)
 Statue-menhir n°2

Pousthomy
Site mégalithique dans l'Aveyron

Statues-menhirs de Pousthomy


Gábor Rajnai (născut Joanovics Gábor Rezső Árpád György Uros Imre, ), alternativ Gábor Rajnay, a fost un actor maghiar, distins cu titlul de artist emerit.

La începutul carierei a fost soțul actriței Frida  Gombaszögi. El este bunicul adoptiv al actorului Péter Marik.

Biografie
A urmat școala la Arad, iar după terminarea studiilor liceale a mers la Academia de Teatru din Budapesta. În 1906 a devenit membru al trupei lui Jenő Janovics din Cluj. În septembrie 1908 a fost angajat la Teatrul de Comedie din Budapesta, dar, după numai două luni la teatru, Imre Tóth l-a invitat la Teatrul Național, iar Teatrul de Comedie i-a desfăcut contractul.

Primul succes l-a avut în anul 1912 în rolul titular din piesa Faun a lui Knoblauch. În 1918 a jucat la Cabaretul Fasor. Între 1921 și 1922 a fost actor și regizor la Teatrul Renaissance, iar din 1922 a făcut parte, din nou, din trupa Teatrului de Comedie. În 1935 a fost angajat la Teatrul Național, unde a rămas ca membru până la moartea sa.

Primul rol în film l-a obținut în filmul mut Tiszti kardbojt din 1915, iar ultimul rol l-a jucat în 1957 în filmul Éjfélkor. A fost unul dintre cei mai influenți actoriai cinematografiei maghiare până în 1945. S-a retras în 1946. Regizorul Zoltán Várkonyi i-a oferit în 1947 rolul baronului Tarpataky în opereta Csókos asszony a lui Béla Zerkovitz. Ultimul său rol pe scenă a fost negustorul de vinuri Ó Péter în piesa Ida regénye a lui Géza Gárdonyi. Apoi s-a retras definitiv de pe scenă, acceptând numai roluri în filme.

Viața privată
Tatăl lui a fost Uros Joanovics, iar mama lui Etelka Dietzgen, iar numele său la naștere a fost Joanovics Gábor Rezső Árpád György Uros Imre. A folosit numele de scenă Gábor Rajnai (Rajnay),dar numele său original a fost schimbat în cel de Rajnai abia în 1954.
Prima lui soție a fost actrița Frida Gombaszögi, cu care s-a căsătorit pe 19 iunie 1909 în sectorul Józsefváros din Budapesta, dar relația lor s-a încheiat în 1918 prin divorț. S-a căsătorit pentru a doua oară cu Edit Papp (1884–?) pe 6 septembrie 1919. A adoptat cinci copii și a avut 21 de nepoți, inclusiv actorul Péter Marik. Actrița Elli Rajnay (1918–1983) a fost nepoata lui.

Roluri în piese de teatru
 Bús Fekete László: Születésnap....Sanyi
 Burke: Az úgynevezett szerelem....Harry Bertrand, a férj
 Gaál: A peleskei nótárius....Othello
 Gárdonyi Géza: Ida regénye....Ó Péter
 Fodor László: A templom egere....Feri
 Herczeg Ferenc: Kék róka....Sándor
 Herczeg Ferenc: A dolovai nábob lánya....Tarján Gida
 Herczeg Ferenc: Utolsó tánc....Boronkay
 Katona József: Bánk bán....Ottó
 Knoblauch: Faun....Faun
 Márai Sándor: Kaland....Kádár Péter
 Maugham: A kenyérkereső....Alfred Grandger
 Mikszáth Kálmán: A Noszty fiú esete Tóth Marival....Noszty Feri
 Molnár Ferenc: Egy, kettő, három....Antal
 Móricz Zsigmond: Sári bíró....Sári bíró
 Móricz Zsigmond: Úri muri....Lekenczey
 O'Neill: Különös közjáték....Evans
 Shakespeare: Iuliu Cezar....Metellus Cimber
 Shakespeare: Othello....Othello
 George Bernard Shaw: Pygmalion....Henry Higgins professzor
 Sherriff: Az út vége....Trotter gyalogsági tiszt
 Szenes Béla: A csirkefogó....Málnay Tibor
 Szenes Béla (Nóti Károly fejezi be): A házibarát....Pali
 Szenes Béla: Az alvó férj....Ságody Jenő
 Török Sándor: Komédiás....A komédiás
 Zerkovitz Béla: Csókos asszony....Báró Tarpataky
 Zuckmayer: Kristóf Katica....Kristóf Kálmán, a cirkusz igazgatója

Filmografie

Filme mute

 Tiszti kardbojt (1915)
 Tájfun (1917)
 Faun (1918)
 Omul de aur (1919)
 Yamata (1919)
 Ave Caesar! (1919)
 A 111-es (1919)
 A lélekidomár (1919)
 Az egyhúszasos lány - Egy dollár (1923)
 Kacagó asszony (1930)

Filme

 Ida regénye (1934)
 Emmy (1934)
 Szent Péter esernyője (1935)
 Aratás (1936) Osztrák film
 Három sárkány (1936)
 Évforduló (1936)
 A kölcsönkért kastély (1937)
 Pusztai szél (1937)
 Az én lányom nem olyan (1937)
 A 111-es (1937)
 Két fogoly (1937)
 Segítség, örököltem! (1937)
 A harapós férj (1937)
 Hotel kikelet (1937)
 Varjú a toronyórán (1938)
 Beszállásolás (1938)
 Péntek Rézi (1938)
 A Noszty fiú esete Tóth Marival (1938)
 A nőnek mindig sikerül (1939)
 Garzonlakás kiadó (1939)
 Szárnyas dandár (1939)
 Álomsárkány (1939)
 Karosszék   (1939)
 Beáta és az ördög (1940)
 Egy csók és más semmi (1940)
 Tóparti látomás (1940)
 Gyurkovics fiúk (1940)
 Fűszer és csemege (1940)
 Erzsébet királyné (1940)
 Kadétszerelem (1941)
 Bob herceg (1941)
 Dr. Kovács István (1941)
 Behajtani tilos! (1941)
 A régi nyár (1941)
 Az intéző úr (1941)
 Havasi napsütés (1941)
 Annamária (1942)
 Egy bolond százat csinál (1942)
 Egér a palotában (1942)
 Halálos csók (1942)
 Ez történt Budapesten (1943)
 Házassággal kezdődik (1943)
 Fiú vagy lány? (1944)
 Egy pofon, egy csók (1944)
 Könnyű múzsa (1947) - nem mutatták be!
 Tűz (1948)
 Beszterce ostroma (1948, átdolgozva 1955)
 Forró mezők (1948)
 Janika (1949)
 Úri muri (1949)
 Déryné (1951)
 Căsătorie ciudată (Különös házasság, 1951)
 Erkel (1952)
 Ifjú szívvel (1953)
 Életjel (1954)
 Rokonok (1954)
 Liliomfi (1954)
 Én és a nagyapám (1954)
 Gázolás (1955)
 Budapesti tavasz (1955)
 A csodacsatár (1956)
 Mese a 12 találatról (1956)
 Bolond április (1957)
 Éjfélkor (1957)

Premii
 Artist emerit (1955)

Cărți
 A százéves színésziskola. Szerkesztette: Csillag Ilona. Magvető Kiadó, 1964 MA 244-1-6466

Note

Bibliografie
 Magyar színházművészeti lexikon. Főszerk. Székely György. Budapesta: Akadémiai. 1994. ISBN 9630566354
 Színészkönyvtár
 Magyar életrajzi lexikon IV: 1978–1991 (A–Z). Főszerk. Kenyeres Ágnes. Budapesta: Akadémiai. 1994. ISBN 963056422X

Legături externe

Nașteri în 1885
Decese în 1961
Arădeni
Actori maghiari

Gábor Rajnai


පැරණි ගිවිසුමේ ආඛ්‍යාන වල ඓතිහාසිකත්වය අරභයා පැන නැගී ඇති විවාද කාණ්ඩ කිහිපයකට බෙදිය හැකිය.

·	එක් කණ්ඩායමක් ඔවුනගේ විචාරකයන් විසින් බයිබලික අවමවාදීන් ලෙස හඳුන්වනු ලබයි. අවමවාදීන් පැරණි තෙස්තමේන්තුවේ ඇති  ඕනෑම කොටසක් සම්බන්ධයෙන් දකින්නේ ඉතා සුළු ඓතිහාසික වැදගත්කමකි.

·	ගතානුගතික පැරණි තෙස්තමේන්තු විද්‍යාර්ථීන් හෙවත් ඔවුනගේ විචාරකයනට අනුව බයිබලික උපරි වාදීන්. මොවුන් සාමාන්‍යයෙන් පැරණි තෙස්තමේන්තුවේ බොහෝ ආඛ්‍යාන වල ඓතිහාසිකත්වය පාපොච්රණ තත්ව තුල විශ්වාස කරයි. කෙසේ වුවද කෙනත් කිචන් වැනි ඇතැම් ඊජිප්තුවේදියෝ පවසන්නේ එවැනි විශ්වාස ඉන් පරිබාහිර අවකාශය තුල වලංගු නොවන බවයි.

·	අනෙකුත් විද්‍යාර්ථීහු මෙම අන්ත දෙක අතර සිටිති. ඔවුන් ඊශ‍්‍රායලයේ පසුකාලීන ඉතිහාසය හා රාජතන්ත‍්‍රය පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂි දුටුවද නික්මයාම හා විජයග‍්‍රහණය පිළිබඳ සැක පළ කරති.

අමෙරිකානු විශ්ව විද්‍යාල වල බොහෝ විද්‍යාර්ථීහු බයිබලික අවම වාදය හා උපරිවාදය අතර සිටින්නෝ ය.
ඇතැම් සමකාලීන පුරාවිද්‍යාඥයෝ පැරණි තෙස්තමේන්තුවේ දෙබෙදුම් ඉතිහාසය පිළි නොගනිති. විශේෂයෙන් ම ෆින්කෙල්ස්ටයින් හා නීල් අෂර් සිල්බර්මන් ජනප‍්‍රිය බයිබලික ප‍්‍රවෘත්ති අදාල ප‍්‍රදේශ වල පුරාවිද්‍යාව හා සමපාත නොවන බව සඳහන් ජනප‍්‍රිය කෘතීන් රචනා කළෝ ය. ඉන් වෙනස්ව 2003 දී කෙනත් ඒ කිචන් ඔන් ද රිලයබිලිටි ඔෆ්  ඕල්ඞ් ටෙස්ටමන්ට් නමින් පිටු 662 ක කෘතියක් රචනා කළ අතර එය පුරාම බයිබලයේ විශ්වාසනීයත්වය පිළිබඳව සඳහන් වුණි.

ඇතැම් පුරාවිද්‍යාඥයෝ බයිබලික කාරණා ඒ පිළිබඳ සාක්ෂි නොමැති කම නිසා බැහැර කළයුතු යැයි පැවසුව ද ඔවුනගේ විරුද්ධපාර්ශ්විකයන් පවසන්නේ එය වර්තමාන පුරාවිද්‍යාවෙන් ඔප්පු කළ නොහැකි සියල්ල බැහැර කළ යුතුයැයි යන 19 වන සියවසේ න්‍යාය කරා නැවත ගමන් කිරීමක් බවය. එම ක‍්‍රම වේදය තුලින් අසිරියාව වැනි ප‍්‍රධාන රාජධානිවල පවා පැවැත්ම ප‍්‍රශ්න කෙරුණි.
පැරණි තෙස්තමේන්තුවේ මුල් පොත් පහ රචනා වී ඇත්තේ එම සිදුවීම් වලින් බොහෝ කලකට පසු බැවින් එම කොටස් වල රචනා බොහෝ දුරට ප‍්‍රබන්ධ විය හැකියැයි වෙල්හුසෙන් ප‍්‍රකාශ කරයි. නමුත් මීට විරුද්ධ වන්නෝ ප‍්‍රකාශ කරන්නේ අද දක්නට ඇති බොහෝ ඓතිහාසික මූලාශ‍්‍ර එලෙස සිදුවීමෙන් බොහෝ කලකට පසු ලියැවූ ඒවා බවයි. උදාහරණයක් ලෙස සීසර් විසින් රචිත ගෝල් යුද්ධය පිළිබඳ විවරණය (කමෙන්ටි‍්‍රස් ඔෆ් ද ගෝලික් වෝ) හි අද දක්නට ඇති පැරණිතම පිටපත 9 වන සියවසට පමණ අයත් වන අතර එය සීසර් ගේ මුල් කෘතියෙන් වසර දහසක් ආපසු ගමන් කිරීමකි.

වඩා වැදගත් වනුයේ සිදුවීම් සිදුවූ වර්ෂය හා ඒවා මුලින්ම ලේඛණගත වූ වර්ෂය වියහැක. පොත් වල ඇති අභ්‍යන්තර සාධක හෙලි කරන්නේ හීබෲ රජුන් විසින් සිදුවීම් සිදුවූ වහාම ලේඛණගත කිරීමට සැලැස්මක් යොදා තිබූ බව සහ රාජාවලියේ කතුවරන්ට එම ලේඛණ පරිශීලනයේ ඍජු අවස්ථාවක් තිබූ බවයි. නමුත් ඊට පෙර සිදුවූ නික්මයාම හා විජයග‍්‍රහනය වැනි ග‍්‍රන්ථ සියවස් ගණනක් වාචිකව පැවත විත් පසුව ලේඛණගත වූ ලෙස සැලකිය හැකි බැවින් සත්‍ය සිදුවීමෙන් බොහෝ දුරට වෙනස් වන්නට ඇතැයි සිතිය හැක.
උම්බර්තෝ එකෝ වෙල්හුසෙන් ගේ න්‍යාය ට විරුද්ධව කල්පිතයක් වාර්තා කලේ ය.

අදාල කාලසීමාවලට අයත් බොහෝ පුරාවිද්‍යාත්මක සොයාගැනීම් බයිබලික වාර්තා ස්ථිර කරයි.

References

http://en.wikipedia.org/wiki/Old_Testament#Historicity_of_the_Old_Testament_narratives

පැරණි ගිවිසුමේ ආඛ්යායන වල ඓතිහාසිකත්වය


Forældre er en islandsk film fra 2007 og er instrueret af Ragnar Bragason.. Forældre vandt fem Edda Awards i 2007.

Medvirkende
 Edda Arnljótsdóttir som Mor
 Reine Brynolfsson som Johann
 Nína Dögg Filippusdóttir som Sygeplejerske
 Brian Fitzgibbon som John
 Gísli Örn Garðarsson som Gardar
 Þröstur Leó Gunnarsson som Addi
 Gunnar Hansson som Bjarni
 Jóna Guðrún Jónsdóttir som Erna
 Víkingur Kristjánsson som Einar Birgir
 Nanna Kristín Magnúsdóttir som Katrin Rós

Kilder

Eksterne henvisninger

Film fra 2007
Film fra Island

Forældre (film fra 2007)