Ofensiva de la Nămoloasa a fost o acțiune militară de nivel strategic, planificată inițial să se dsfășoare în luna iulie 1917, în scopul ruperii apărării forțelor Puterilor Centrale, în sudul Moldovei. Ofensiva a fost anulată ca urmare a evoluțiilor negative de pe frontul rusesc din Galiția.

Contextul operativ strategic

Planul de operații

Forțe participante

Dispozitivul forțelor româno-ruse

În prima jumătate a anului 1917, armata Română retrasă în nordul Moldovei s-a refăcut și moral și material și în primele zile din luna iulie pornește să-și ocupe sectorul de luptă pe malul Siretului. Armata I Română, comandată de generalul Constantin Christescu, ocupă frontul de pe malul stâng al Siretului pe o lungime de aproximativ 40 km (cu 3 km mai sus de Biliești) prelungindu-se de-a lungul unei linii ce trecea prin localitățile Movilenii de Sus și Movilenii de Jos până în sud-est, la Crângeni și Olăneasca din Jud. Braila. Armata I Română trebuia să dea lovitura principală rupând frontul inamic între Podul Huroaia și Olăneasca, în regiunea joasă a Siretului, la sud de Fundeni - Nămoloasa, apoi să înainteze în direcția sud-vest, spre Râmnicu Sărat, spre a cădea in spatele forțelor inamice din regiunea Focșani. Armata a IV-a Rusă avea menirea de a acoperi și a asigura manevra Armatei I Române, atacând sectorul Olăneasca - Latinu, pe Siretul de jos, pentru a cădea în spatele forțelor inamice din regiunea Brăila. Data ofensivei a fost fixată, după două amânări pentru ziua de 22 iulie 1917.

Transportată în această regiune, Armata I Română, căreia i s-a adăugat divizia a 80-a rusească, a fost organizată pe două corpuri de armată. Corpul al 6-lea de armată, constituit din divizia a 80-a rusă, brigada I de călărași și divizia a 9-a română, a fost așezată în sectorul de nord, de la Movileni până la Fundeni, inclusiv. Comanda acestui corp de armată a fost încredințată generalului Eremia Grigorescu, fostul comandant de la Oituz. Avea o misiune defensivă. El trebuia să atace forțele dușmane din față, ca să imobilizeze și să nu permită rezervelor de sector să se deplaseze spre sud, unde era să se dea atacul decisiv de străpungere.

Corpul al III-lea de armată, de sub comanda generalului Iancovescu, era constituit din diviziile a 14-a la Nămoloasa - Gârlești și a 13-a la Blehani - Crîngeni. În linia a doua era divizia a 5-a la Hanu Conachi. Misiunea acestui corp de armată era ofensivă, el trebuia să facă ruptura frontului inamic între Podul Huroaia și Olăneasca. Această ruptură fiind făcută, corpul al 6-lea de armată trebuia să treacă Siretul și să participe la acțiunea ofensivă.

Dispozitivul forțelor Puterilor Centrale

În fața sectorului Armatei I Române, frontul inamic era ținut de trupe din grupul de armate al Feldmareșalului Mackensen. Corpul I rezervă comandat de generalul prusian Curt von Morgen era împărțit astfel: de la Biliești la Vadu Roșca era divizia 216 care constituia aripa dreaptă a corpului I; de la Vadu Roșca la confluența Râului Leica cu Siretul era sectorul grupului Rîmnic, comandat de generalul  Bohr, constituit din divizia 301 infanterie și cavalerie austro-ungară. De la Leica la Gârlești era divizia 109 germană, apoi divizia 115 germană de la Gîrlești-Olăneasca-Chioveanu.

Inamicul își fortificase foarte puternic pozițiile sale. Cele mai puternice linii de apărare erau cele din Cotul Siretului. Peste tot erau linii de tranșee prevăzute cu rețele de sârmă ghimpată, urmărindu-se una în spatele alteia. Satele Nănești, Gîrlești, Crîngeni, erau organizate ca centre de rezistență, cu rețele de 4-6 rânduri și cu un mare număr de mitraliere în adăposturi betonate. Prima linie inamică pe un front de 6 km, se întindea de la Podul Huroaia la Crângeni. Pe acest aliniament se poate vedea și azi cazemata betonată a comandamentului german de la Grădini, care era legată prin șanțuri de comunicație cu Satul Măicănești

În zona frontului inamicul a plănuit, la rândul lui, să treacă la ofensivă împotriva armatei române, și încearcă străpungerea frontului in regiunea Fundeni-Nămoloasa, exact acolo unde ne pregăteam și noi să dăm lovitura. Comanda acestei ofensive fusese încredințată generalului Curt von Morgen, care avea la dispoziție diviziile 109, 115, 216, 76 și divizia 13 bulgară.

În vederea acestei operații, trupele germane încep a se concentra, iar în primele zile ale lunii iulie  fac pregătirile de atac, în același timp cu ale noastre. Ofensiva noastră avea așadar să lovească nu un sector calm, cu trupe dispuse rar, ci o masă de trupe concentrată,

Lupta de artilerie

În  ajunul bătăliei, forțele cu care trebuia să execute ofensiva erau 170.000 oameni, cu 700 de tunuri și 52 de avioane, sub comanda generalului Constantin Christescu. Aviatorii zburau necontenit spre a lua fotografii, tunurile pipăiau mereu terenul, patrule puternice dădeau năvala în liniile dușmane spre a captura prizonieri. În sectoarele 13 și 14, la Gîrlești și Crângeni, dușmanul a dat atacuri violente cu artilerie și gaze toxice, care ne-au costat victime și prizonieri.

La 23 iulie 1917 dimineața, pe toată linia frontului Armatei I, aproape 700 de guri de tun trimiteau dușmanului în liniile sale salutul zgomotos al Armatei Române, reintrată în luptă după șase luni de tăcere. Trei zile, 23, 24, 25 iulie, a ținut tirul îngrozitorului bombardament, timp în care s-au aruncat asupra inamicului 170.000 de proiectile, adică 220 de vagoane cuprinzând 2200 tone de muniție. A fost cea mai mare acțiune de artilerie de pe frontul nostru. Toată lunca Siretului era acoperită de nori de fum negru, galben-roșcat și vârtejuri de țărână se ridicau in urma exploziilor. Noaptea cerul ardea, și sub privirile lor ardea și satul Măicănești.

Asaltul infanteriei fusese fixat la început pentru ziua de 25 iulie ora 5 dimineața, pe tot frontul armatelor I română, a IV-a și a VI-a rusă. În cele din urmă, începutul atacului se amână pentru dimineața zilei de 26 iulie. În după amiaza zilei de 25 iulie, comandamentul Armatei I Române primește copiile telegramelor adresate de generalul Șcerbacev armatelor ruse de pe frontul român. Armatei a VI-a rusă, care trebuia să coopereze cu Armata I Română la atac, i se telegrafiază: "Conform ordinului Guvernului Provizoriu, trebuie oprită temporar pregătire de artilerie până la noi ordine".

Comandamentul suprem român e nevoit să dea la rândul său, celor două armate române de pe front, ordinul nr.34 care începea cu următoarele cuvinte: "Cu tot succesul obținut - era vorba de succesul obținut  de Armata a II-a în ofensiva de la Mărășești - continuarea operațiunilor pe frontul nostru nu mai e posibilă din cauza situațiunii generale a frontului oriental..."

Furtuna, care umpluse câteva zile Lunca Siretului de răsunetul celui mai cumplit bombardament, se domoli și se stinse. Satele au rămas in ruină. Această furtună se menținu câtva timp slăbită la apus, spre dealurile Vrancei, pentru ca peste puțin timp, la 6 august 1916, să se deslănțuiască din nou năpraznic și furioasă, de la Mărășești până la Oituz. Dacă era bătălia de la Măicănești nu mai era cea de la Mărășești.

Comandanți români

Comandanți ai Puterilor Centrale

Note

Bibliografie

 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918, vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987

Vezi și

 Participarea României la Primul Război Mondial
 Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)
 Bătălia de la Mărășești
 Comandanți de mari unități ale Armatei României

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Ofensiva de la Nămoloasa (1917)


Atom Heart Mother peti je studijski album britanskog progresivnog rock sastava Pink Floyd. Album je 2. listopada 1970. u Ujedinjenom Kraljevstvu objavila diskografska kuća Harvest Records, a 10. listopada u SAD-u Capitol Records. Bio je snimljen u studiju Abbey Road Studios u Londonu i bio je prvi album grupe koji se našao na prvom mjestu ljestvice albuma u Ujedinjenom Kraljevstvu, dok se u SAD-u popeo na 55. mjesto, na koncu tamo postižući zlatnu nakladu. Remasterirano je CD izdanje bilo objavljeno dvaput; prvi put 1994. godine, a drugi put 2011. godine. Ron Geesin, koji je već prije radio s Rogerom Watersom i utjecao na njega, doprinio je naslovnoj pjesmi i njegovo se ime našlo na popisu zasluga, što je u ono vrijeme bila rijetkost za vanjske suradnike.

Naslovnicu albuma dizajnirao je Hipgnosis; ovo je bio prvi album na kojem se na naslovnici nije pojavilo ni ime grupe niti je igdje bila priložena fotografija njenih članova. Slična će se stvar događati i na naknadnim naslovnicama tijekom sedamdesetih i nadalje.

Iako je bio tržišno uspješan nakon objave, članovi sastava, posebice Waters i David Gilmour kasnije su izražavali svoje negativno mišljenje o njemu. Unatoč tomu, bio je dovoljno prihvaćen da bi Gilmour 2008. godine s Geesinom uživo izveo naslovnu skladbu.

Snimanje

Pink Floyd počeo je raditi na albumu nakon što je u Rimu dovršio rad na skladbama za album filmske glazbe za film Zabriskie Point čije su sesije snimanja završile pomalo gorko. Vratio se u London početkom 1970. godine kako bi mogao uvježbavati novi materijal. Nekoliko je odbačenih skladbi iz rimskih sesija tijekom tih proba ponovno bilo iskorišteno, iako jedan njihov dio, poput pjesme "The Violent Sequence" koja će poslije postati "Us and Them", još neko vrijeme neće biti upotrebljen.

Prva strana
Naslovna pjesma Atom Heart Mothera nastala je iz nekolicine instrumentala koje je sastav skladao tijekom navedenih probi, uključujući i progresije glavne teme koju je David Gilmour nazvao "Theme from an Imaginary Western" ("Tema izmišljenog vesterna"), a njena je najranija koncertna izvedba bila 17. siječnja 1970. na Sveučilištu u Hullu. Skupina je smatrala kako su koncerti razvili komad u izvedljivi oblik. Snimanje pjesme započelo je u Abbey Road Studiosu u Londonu i bilo je djelomično nespretno jer je u pitanju bila prva snimka koja se koristila novom trakom s osam kanala i tranzistoriziranim magnetofonom EMI TG12345 (s 8 kanala i 20 ulaza za mikrofon) u studiju te je zbog toga EMI inzistirao na tome da grupa ne isprepliće trake kako bi spojila dijelove glazbe. Zbog toga su Roger Waters i Nick Mason poimence trebali svirati bas-gitaru i bubnjeve sve 23 minute u jednom pokušaju. Ostali su instrumenti naknadno presnimljeni. Mason se prisjetio da je konačna prateća traka neprecizno pratila tempo i da je to poslije stvorilo probleme.

Skupina je do ožujka završila sa snimanjem skladbe, ali je smatrala da je bila neusredotočena i da joj je nešto nedostajalo. Koncertni menadžer The Rolling Stonesa, Sam Cutler, grupi je predstavio Rona Geesina. Sastav je, posebice Waters i Mason, bio impresioniran njegovim sposobnostima za skladanje i uređivanje traka. Geesinu su dali dovršene prateće trake koje je sastav snimio i zatražili ga da sklada orkestralni aranžman preko njih za vrijeme njihove američke turneje. Geesin je opisao skladanje i aranžiranje kao "prokleto puno posla. Nitko nije znao što želi, nisu znali čitati note …" Prema njegovim riječima, Gilmour je osmislio neke melodijske dionice, dok su njih dvojica zajedno s klavijaturistom Richardom Wrightom radili na srednjem dijelu skladbe sa zborom. Kad je u lipnju trebao snimiti svoj rad zajedno s EMI Pops Orchestrom, prisutni studijski glazbenici nisu bili zadivljeni njegovoj težnji da bude naklonjeniji avangardnoj glazbi nego afirmiranim klasičnim radovima i, u kombinaciji s relativnom složenošću nekih dijelova, počeli su ga uznemiravati tijekom snimanja. John Alldis, čiji je zbor također trebao nastupiti na skladbi, imao je iskustva s orkestralnim glazbenicima i uspio dirigirati snimljenom izvedbom umjesto Geesina.

Izvorno je ime skladbe bilo "The Amazing Pudding", iako ga je Geesinova izvorna partitura nazivala "Untitled Epic". Prerađena i unaprijeđena verzija (s Geesinovim napisanim dijelovima) bila je izvedena 27. lipnja na Bath festivalu blues i progresivne glazbe. Njeno ime bilo je promijenjeno nakon što ju je 16. srpnja 1970. sastav trebao izvesti za emisiju na BBC-jevom Radiju 1, a Johnu Peelu bio je potreban njen naziv kako bi ju mogao najaviti. Geesin je pokazao na primjerak Evening Standarda i predložio Watersu da u njemu nađe ime za skladbu. Naslov je bio: "ATOM HEART MOTHER NAMED", članak o ženi kojoj su ugradili elektrostimulator srca na nuklearni pogon.

Skladba na albumu prikazuje progresiju u usporedbi s prethodnim instrumentalima Pink Floyda kao što su "A Saucerful of Secrets" i raniji "Interstellar Overdrive". Suita "Atom Heart Mother" zauzima cijelu prvu stranu i podijeljena je u šest dijelova od kojih je svaki zasebno imenovan. Geesin je uvodnom dijelu, "Father's Shout", dao ime po Earlu "Fathu" Hinesu, dok su ostali nazivi poput "Breast Milkyja" i "Funky Dunga" bili inspirirani naslovnicom albuma. Orkestralni aranžman sadrži puni puhački orkestar, violončelo i šesnaestočlani zbor Johna Alldisa te oni izvode glavne melodije, a Pink Floyd uglavnom svira prateće dionice što je suprotno praksi pop glazbe 1960-ih godina u kojoj je orkestracija u pozadini, a rock sastav na čelu.

Druga strana

Koncept albuma sličan je prethodnom albumu, Ummagummi, po tome što se na prvoj njegovoj polovici pojavljuje puni sastav, a u drugoj se usredotočuje na pojedinačne članove. Druga strana započinje trima petominutnim pjesmama: svaku je od njih napisao po jedan od triju glavnih autora pjesama grupe, a završava sa suitom sa zvučnim efektima kojima je uglavnom rukovodio Mason, ali je autorstvo bilo pripisano cijeloj grupi. Waters je albumu doprinio folk baladom pod imenom "If" na kojoj je svirao akustičnu gitaru. Pink Floyd rijetko je izvodio pjesmu uživo, ali ju je Waters često svirao na svojim samostalnim nastupima kako bi podržao svoj album Radio K.A.O.S. gotovo jedno desetljeće poslije. Tu pjesmu slijedi Wrightova "Summer '68" koja se također na nekim mjestima služi puhačkim orkestrom. Bila je objavljena 1971. godine kao singl u Japanu i bila je jedina pjesma na albumu koja nikad nije bila svirana uživo. Skladba je navodno o Wrightu i groupie na turneji, a njen je prvotni naziv bio "One Night Stand" ("Ljubav za jednu noć").

Prema Masonovim je riječima Gilmour u to vrijeme imao malo iskustva s autorstvom pjesama i bilo mu je naređeno da ostane u Abbey Roadu dok ne sklada pjesmu koja bi bila dovoljno prikladna za album. Osmislio je folk skladbu "Fat Old Sun" za koju i dalje tvrdi da mu je najdraža. Pjesma se često pojavljivala na koncertnom repertoaru sastava od 1970. do 1971. godine i često je bila izvođena na Gilmourovim samostalnim koncertima 2006. godine.

Konačna pjesma, "Alan's Psychedelic Breakfast", podijeljena je u tri dijela od kojih svaki ima opisno ime te ju prate dijalog i zvučni efekti tadašnjeg roadieja Alana Stylesa koji priprema i jede doručak i raspravlja o njemu. Ideja za uradak nastala je kad je Waters eksperimentirao s ritmom slavine koja je curila, nakon čega je Mason snimio zvučne efekte i dijalog u svojoj kuhinji i povezao ih s glazbenom izvedbom koja je bila snimljena u Abbey Roadu. Djelomično prerađena verzija bila je izvedena uživo 22. prosinca 1970. u Sheffield City Hallu u Sheffieldu; članovi sastava uzeli su pauzu između skladbi kako bi objedovali doručak. Izvorna ploča završava zvukom slavine koji se nastavlja sve do unutarnjih brazdi na ploči, trajući neodređeno dugo.

Izvorni je frontmen Pink Floyda, Syd Barrett, snimao svoj album Barrett uz pomoć Gilmoura i Wrighta otprilike u isto vrijeme kada je Pink Floyd snimao Atom Heart Mother. Katkad bi posjetio snimateljske sesije svojeg bivšeg sastava kako bi vidio što rade.

Naslovnica

Izvorna naslovnica albuma, koju je dizajnirao umjetnički kolektiv Hipgnosis, prikazuje Holstein-Friesian pasminu krave koja stoji na pašnjaku, bez teksta ili bilo kakve druge indicije koja bi objasnila što se nalazi na albumu. Neka su kasnija izdanja dodala i naziv i ime izvođača na naslovnicu. Taj je koncept reakcija grupe na psihodelični space rock imidž koji joj se pripisivao u vrijeme objave albuma; sastav je želio istražiti razne vrste glazbe a da ne bude ograničen određenim imidžom ili stilom izvedbe, stoga je zatražio da njegov novi album na naslovnici prikazuje "nešto obično" što je na koncu postala slika krave. Storm Thorgerson, inspiriran poznatim "zidnim tapetama s likom krava" Andyja Warhola, izjavio je da se jednostavno odvezao do seoskog područja u blizini Potters Bara i fotografirao prvu kravu koju je vidio. Vlasnik krave rekao je kako je njeno ime "Lulubelle III". Više se krava pojavljuje na stražnjoj strani albuma, opet bez ikakvog teksta i naziva, ali i u padajućem omotu. Usto, rozi je balon u obliku kravljeg vimena popratio album kao dio Capitolove marketinške strategije kako bi SAD-u bolje predstavio grupu. Tekst u knjižici albuma na kasnijim CD inačicama nudi i recept za tradicionalnu svadbenu gozbu Beduina na kartici pod imenom "Breakfast Tips" ("Savjeti za doručak"). Osvrnuvši se na naslovnicu, Thorgerson se sjetio: "Mislim da krava predstavlja, u pogledu Pink Floyda, dio njegovog humora, za koji mislim da se često podcjenjuje ili se jednostavno ne piše o njemu."

Sredinom 1970-ih pojavio se bootleg slične naslovnice koji je sadržavao rijetke singlove i B-strane pod nazivom The Dark Side of the Moo. Na naslovnici, kao i na onoj Atom Heart Mothera, nije bilo nikakvog teksta, iako je u ovom slučaju vjerojatnije da je autor bootlega htio zaštititi svoju anonimnost, a ne izraziti se na umjetnički način. Naslovnica za The KLF-ov konceptualni album Chill Out također je bila inspirirana Atom Heart Motherom.

Popis pjesama

Objava i recenzije
Atom Heart Mother bio je objavljen 2. listopada 1970. godine u Ujedinjenom Kraljevstvu i 10. listopada u SAD-u. Popeo se poimence na prvo i pedeset i peto mjesto ljestvica albuma u objema državama. Bio je objavljen u kvadrafonskom formatu u Ujedinjenom Kraljevstvu, Njemačkoj i Australiji. Remasterirano je CD izdanje bilo objavljeno 1994. godine u Ujedinjenom Kraljevstvu i SAD-u. Mobile Fidelity Sound Lab objavio je 24-karatni zlatni CD u SAD-u 1994. godine, a iste godine i LP inačicu. Remasterirana inačica bila je ponovno objavljena 2011. godine kao dio kampanje Why Pink Floyd...?. Nakon toga album je opet bio objavljen 2016. godine pod licencijom Pink Floyd Records.

Kritičari su oko suite uvijek bili podijeljeni, a svi su članovi sastava izrazili svoje negativno mišljenje o njoj u kasnijim godinama. Gilmour je izjavio da je album "hrpa smeća. Doista smo bili na niskoj točki" i da je album bio "po ideji dobar, ali užasan ... Atom Heart Mother zvuči kao da uopće nismo imali ikakvih ideja, ali smo postali plodniji nakon njega." Sličnim je riječima u intervjuu iz 1984. godine na BBC-jevom Radiju 1 Waters izjavio: "Da mi sad netko kaže – evo ti milijun funti, otiđi svirati Atom Heart Mother, rekao bih da se jebeno šali." Alec Dubro iz časopisa Rolling Stone napisao je negativnu recenziju za Atom Heart Mother, u konačnici izjavljujući: "Ako Pink Floyd traga za nekim novim dimenzijama, ovdje ih nije našao."

Koncertni nastupi
Sastav je izvorno bio naklonjen izvođenju suite. Ranu je izvedbu pjesme 28. travnja 1970. godine snimio KQED, televizijska postaja iz San Francisca, te ju je izvodila samo skupina. Dvije glavne izvedbe odvile su se na Bath festivalu blues i progresivne glazbe 27. lipnja i "Blackhills Garden Partyju" u Hyde Parku 18. srpnja. Oba je puta Zbor Johna Alldisa i Puhački ansambl Philipa Jonesa podupro sastav. Poslije je grupa odvela puhački orkestar i zbor na turneju samo kako bi izvodili navedenu skladbu. Međutim, zbog toga je turneja počela gubiti novac i sastav je počeo nailaziti na probleme s unajmljenim glazbenicima, čiji su se članovi mijenjali između koncerata jer je grupa jednostavno zapošljavala bilo koga tko je bio slobodan što je, u kombinaciji s manjkom vježbe i problemima pri prilagođavanju mikrofona cijelom ansamblu, učinilo cijelu koncertnu izvedbu problematičnijom. Gilmour je poslije komentirao: "Neki su puhački glazbenici doista bili užasni". Prema Masonovim riječima, skupina je stigla na koncert u Aachenu, Njemačkoj, samo kako bi otkrila da je zaboravila ponijeti partituru, zbog čega je natjerala svog koncertnog menadžera Tonyja Howarda da se vrati u London i donese ju.

Kasniji aranžmani bez puhačkog orkestra i zbora, kao i skraćene izvedbe koje su trajale 15 minuta umjesto 25 zbog izostavljanja "kolažnih" sekcija i zaključne reprize glavne teme, ostali su u koncertnom repertoaru skupine do 1972. godine. Prva je izvedba suite The Dark Side of the Moon u Brightonu bila prekinuta dok je još bila u tijeku; nakon pauze, sastav je umjesto nje svirao Atom Heart Mother. Pink Floyd posljednji je put izveo suitu 22. svibnja 1972. godine na Olimpijskom stadionu u Amsterdamu, Nizozemskoj.

Nasljeđe
Stanley Kubrick želio je iskoristiti naslovnu pjesmu u svom filmu Paklena naranča. Grupa nije pristala na to jer Kubrick nije znao koje dijelove glazbe želi i što bi želio napraviti s njima. Prisjetivši se tog događaja, Waters je izjavio: "Možda je i bolje da nije bila iskorištena". Unatoč tome album se može vidjeti u prodavaonici albuma koja se pojavljuje u jednoj filmskoj sceni.

Geesin je tijekom Chelsea Festivala izveo "Atom Heart Mother" s talijanskom tribute skupinom Mun Floyd dvije noći zaredom, 14. i 15. lipnja 2008. godine. Geesin ju je predstavio prezentacijom i govorio o njenoj povijesti. Za izvedbe bili su još zaslužni komorni zbor Canticum, puhački orkestar i violončelistica Caroline Dale koja je radila s Gilmourom. Druge se noći Gilmour pridružio Geesinu kako bi sudjelovao u izvedbi, koja je ovog puta bila produžena na trideset minuta trajanja.

Godine 2013. Geesin je objavio knjigu The Flaming Cow, koja je pratila njegovo iskustvo u radu s Pink Floydom, uključujući i stvaranje albuma iz njegove perspektive.

Osoblje

Pink Floyd
Roger Waters – akustična gitara i vokali (na pjesmi "If"), bas-gitara, efekti na trakama
David Gilmour – vokali, bas-gitara i bubnjevi (na pjesmi "Fat Old Sun"), gitara
Rick Wright – vokali (na pjesmi "Summer '68"), klavijature
Nick Mason – tonski snimatelj (na pjesmi "Alan's Psychedelic Breakfast"), bubnjevi, udaraljke
Dodatni glazbenici
EMI Pops Orchestra – puhački orkestar
Hafliði Hallgrímsson – violončelo
Zbor Johna Alldisa – vokali
Alan Styles – glas i zvučni efekti (na pjesmi "Alan's Psychedelic Breakfast")

Ostalo osoblje
Peter Bown – tonski snimatelj
Alan Parsons – tonski snimatelj
Ron Geesin – orkestracija
James Guthrie – mastering (inačice iz 1994. godine)

Izvori

Bibliografija

Bilješke

Albumi iz 1970.
Albumi Pink Floyda

Atom Heart Mother


Ignacijeva godina je crkveni jubilej u spomen 500. godišnjice obraćenja i 400. godišnjice kanonizacije sv. Ignacija Loyole, utemeljitelja Družbe Isusove, nakon ranjavanja topovskom kuglom u Bitci kod Pamplone 1521. Svečano je proglašena 21. svibnja 2021. u katedrali u Pamploni, a traje do 31. srpnja 2022. godine. Potpuni oprost vjernicima Katoličke Crkve i njihovim pokojnicima te starima i nemoćnima može se zadobiti u svim crkvama Družbe Isusove. U Hrvatskoj pokrajini Družbe Isusove oprosne crkve su Bazilika Srca Isusova u Zagrebu, crkva sv. Ignacija u Dubrovniku, crkva Bezgrješnog Srca Marijina u Zagrebu, crkva svetog Petra u Beogradu te crkve Presvetog Srca Isusova u Osijeku i Splitu.

Izvori

Crkveni jubileji

Ignacijeva godina


أبو محمد الحسن بن يوسف (536- 575هـ/ 1142 – 1180) كان خليفة عباسياً، حكم في بغداد بين عامي 1170 و 1180 (566 هـ إلى 577 هـ) بعد أبيه المستنجد بالله. توفي في 30 مارس، 1180، وخلفه الناصر لدين الله. كان عادلاً وجواداً، حسن السيرة، حليماً مشفقاً على الرعية، أسقط المكوس والضرائب.توفي ودفن في داره، ثم نقل إلى بغداد. استطاع صلاح الدين استعادة القدس جزئياً في عهده، واستعادها كاملة بعد حربه مع الصليبين في عهد ابنه الناصر لدين الله.

نسبه وولادته
هو أبو محمد المستضيء بأمر الله الحسن بن المستنجد بالله يوسف بن المقتفي لأمر الله محمد بن المستظهر بالله أحمد بن المقتدي بأمر الله عبد الله العباسي، الهاشمي، القرشي. ولد سنة 536هـ/ 1142م من أم أرمنية تدعى غضة.

خلافته
بويع بالخلافة وقت وفاة أبيه المستنجد بالله يوسف في ربيع الآخر سنة 566هـ الموافق لشهر يناير سنة 1170م، والذي قام بأمر البيعة عضد الدين أبو الفرج إبن رئيس الرؤساء فستوزره الحسن يومئذ، ثم خطب له في مصر وضربت له السكة وكانت قد انقطعت من 208 سنة، ومكث في خلافته تسع سنين وستة أشهر وأربعة عشر يومًا.

وفاته
توفي المستضيء بأمر الله بعد أن بلغ 40 سنة من عمره قضى 9 سنوات منها في الخلافة، وذلك في ليلة الأحد تاريخ 2 ذو القعدة 575هـ الموافق 5 أبريل 1180م.

مراجع

خلفاء عباسيون في القرن 12
خلفاء عباسيون في القرن 6 هـ
مواليد 1142
مواليد 536 هـ
وفيات 1180
وفيات 575 هـ

حسن المستضيء بأمر الله


أغرافا (Άγραφα) هي مدينة في إفريتانيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 425 نسمة.

المراجع

إفريتانيا
سلسلة جبال بيندوس
كارذيتسا (مقاطعة)
مدن اليونان
مقاطعة إفريتانيا

أغرافا (إفريتانيا)


Leucoblepsis este un gen de insecte lepidoptere din familia Drepanidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Legături externe

Galerie

Leucoblepsis

Leucoblepsis


Thessalien (, Thessalía; oldgræsk dialekt: , Petthalía) er en traditionel geografisk og moderne administrativ region i Grækenland. Den omfatter størstedelen af antikkens region med samme navn. Før de mørke århundreder i Oldtidens Grækenland (1100-800 f.Kr.) var Thessalien kendt som Aeolien (), og bliver nævnt således i Homers Odysseen.

Thessalien er administrativt et af de 13 Periferier i Grækenland, og er opdelt i de regionale enheder (tidligere præfekturer)  Karditsa, Larisa,  Magnesia, Trikala og Sporaderne (tidligere del af præfekturet Magnesia).

28. februar 2023 skete der en kollision mellem et passagertog og et godstog i regionen.

Større byer
 Kardítsa (Καρδίτσα)
 Lárisa (Λάρισα)
 Néa Ionía (Νέα Ιωνία)
 Tríkala (Τρίκαλα)
 Vólos (Βόλος)
 Elassona (Ελασσόνα)
 Farsala (Φάρσαλα)

Referencer

Grækenland
Periferier i Grækenland

Thessalien


Katherine Elizabeth "Kate" Upton (* 10. Juni 1992 in St. Joseph, Michigan) ist ein US-amerikanisches Model und Schauspielerin.

Leben
Kate Upton wuchs in Florida als Tochter der ehemaligen Tennisspielerin Shelley und des Sportlehrers Jeff Upton auf. Ihr Onkel ist der republikanische Politiker Fred Upton.

Upton nahm 2008 an einem Casting der Agentur Elite Model Management in Miami teil und wurde noch am selben Tag unter Vertrag genommen. Später wechselte sie zur New Yorker Modelagentur IMG Models. Es folgten Aufträge für die Modelabel Garage, Dooney & Bourke und Guess, für die sie unter anderem von Ellen von Unwerth fotografiert wurde. Der Durchbruch gelang ihr mit ihrem Auftreten in der Sports Illustrated Swimsuit Issue. Nachdem sie bereits als 2011 Swimsuit Issue Rookie of the Year ausgezeichnet worden war, wurde sie 2012 und 2013 Cover-Girl der Sports Illustrated Swimsuit Issue. Upton war beim Fotoshooting für die Ausgabe 2013 das erste Bademoden-Model, das jemals auf dem Kontinent Antarktika fotografiert wurde.

Im Rahmen des Hackerangriffs auf private Fotos von Prominenten 2014 wurden Nacktbilder von ihr im Internet über das Imageboard 4chan veröffentlicht.

Am 4. November 2017 heiratete sie den US-amerikanischen Baseballspieler Justin Verlander, mit dem sie seit 2014 liiert ist. Im November 2018 kam die gemeinsame Tochter auf die Welt.

Filmografie (Auswahl)
 2011: Tosh.0 (Fernsehserie, Episode 3x14)
 2011: Aushilfsgangster (Tower Heist)
 2012: Die Stooges – Drei Vollpfosten drehen ab (The Three Stooges)
 2014: Die Schadenfreundinnen (The Other Woman)
 2017: Wild Man
 2017: The Disaster Artist
 2017: Mister before Sister (The Layover)
2018: Robot Chicken (Fernsehserie, Episode 9x18, Stimme)

Weblinks

 Kate Upton beim Sports Illustrated Swimsuit Issue (englisch)

Einzelnachweise

Model
Filmschauspieler
US-Amerikaner
Geboren 1992
Frau

Kate Upton


පවුල් නීතිය ලෙසින් හඳුන්වනු ලබන්නේ පවුල සම්බන්ධ කාරණාවන් සහ ගෘහස්ථ සම්බන්ධතා සම්බන්ධයෙන් අදාල වන්නාවූ නීතියයි. එයට පහත කාරණාවන් අයත් වෙයි.

• විවාහය, සිවිල් සම්බන්ධතාවයන් සහ ගෘහස්ථ හවුල්කාරීත්වයන්
• කාලත්‍රයා විසින් අපයෝජනය, සුජාතභාවය, කුලද්දාගැනීම, අන්වාදේශය, ළමා අපයෝජනය සහ ළමා අපහරනය ආදී විවාහය තුලදී උද්ගත වන්නාවූ ගැටළු
• දික්කසාදය, විවාහ ශූනතාවය, දේපළ සමථයන්, ඇලිමනි (දික්කසාද දීමනා) සහ දෙමාපිය වගකීම පිලිබඳ නියෝගයන් (එක්සත් ජනපදයේ දරුවාගේ භාරකාරත්වය, අභ්‍යාපගමනය සහ නඩත්තු දීමනාවන්) ආදී සම්බන්ධතාවය අවසන් කිරීමේ හා ඒ හා බැඳුනු කාරණාවන්

පවුල් නීති පද්ධතිය ඉදිරියට පැමිණිය හැකි ආරවුල් ආකාරයන් ඉහත ලැස්තුවට සීමා නොවේ. එක්සත් ජනපදයේ බොහෝ අධිකරණ බලප්‍රදේශයන් තුල වැඩිම නඩු ගණනක් විභාග වන්නේ පවුල් අධිකරණයන්හිය. මෙම පද්ධතියේ පිහිට සොයා නඩු පවරන පිරිස කිසිදු සමාජ හෝ ආර්ථිකමය පන්තියකට සීමා නොවේ.

ගිවිසුම් නීතිය

පවුල් නීතිය


Marhaň este o comună slovacă, aflată în districtul Bardejov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 966 de locuitori.

Istoric
Localitatea Marhaň este atestată documentar din 1277.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Marhaň


Le MEAI est l'un des premiers candidats parmi les médicaments de remplacement de l'alcool qui ont été mis sur le marché à la fin des années 2010, lors d'un mouvement visant à remplacer l'alcool par des alternatives moins toxiques, mené par le psychopharmacologue britannique David Nutt. Dans un acte de journalisme gonzo, Michael Slezak, écrivant pour New Scientist, a essayé et rapporté son expérience avec MEAI MEAI est en cours de préparation pour l'enregistrement auprès de la FDA par Clearmind Medicine Inc (CSE:CMND) La société revendique une large propriété intellectuelle.

Le MEAI (5-méthoxy-2-aminoindane ou 5-MeO-AI ou Chaperon) appartient à la famille des molécules indanes. C'était une drogue récréative et un médicament de prévention de la consommation excessive d'alcool. Sa structure moléculaire a été mentionnée pour la première fois de manière implicite dans un schéma de structure markush apparaissant dans un brevet de 1998. Elle a ensuite été décrite de manière explicite et pharmacologique dans un article revu par des pairs en 2017 par David Nutt et al... suivi d'un autre en février 2018 qui détaillait la pharmacocinétique, la pharmacodynamique et le métabolisme de la MEAI. Un an plus tard, elle a été étudiée et rapportée dans un autre article revu par des pairs. En 2018, une société aux États-Unis a commencé à proposer une boisson à base de MEAI appelée "Pace". La famille de molécules aminoindane a, peut-être, été décrite chimiquement pour la première fois en 1980.

Notes et références

Éther de phénol

MEAI


Filip den Dristige kan henvise til flere regenter med dette navn:

 Filip 3. af Frankrig (1245-1285) - konge af Frankrig med tilnavnet den Dristige
 Filip 2. af Burgund (1342-1404) - hertug af Burgund med tilnavnet den Dristige

Filip den Dristige


قحطان هو شخصية في التراث العربي قيل أنه جد العرب القحطانيون، وقد ربطه بعض المؤرخين بالشخصية التوراتية يقطان بن عابر. نسب بعض المؤرخين ما يقارب نصف قبائل العرب له، وهم من يطلق عليهم اسم العرب العاربة أو القحطانيين. لا وجود لهذه الشخصية في نقوش خط المسند، وأقدم نقش أُشير فيه للفظ مشابه (وهو قحطن) يعود إلى القرن الأول قبل الميلاد يتحدث عن إرسال ملك ما قواته لمحاربة كندة لدخولها في حلف قبلي معادي له. ورد لفظ 'قحطن' في هذا النقش كقبيلة أو قرية محالفة أو موالية لكندة، ومن هذا النقش أخذ أهل القصص قحطانهم جد العاربة.

نسب قحطان
انقسم القول فيه إلى ثلاثة أقوال:

 نسبوه إلى إسماعيل عليه السلام.
 نسبوه إلى عابر من نسل سام.
 نسبوه إلى ارم بن سام.

نسبه إلى إسماعيل

{|
|style="background:#CCCCCC;"| ودعموا قولهم هذا على: ||
|}
 قال تعالى:
وهذا الخطاب في الآية موجه للمهاجرين والأنصار (وهم من الأزد) وهذا بيان واضح على إسماعيلية قحطان.

 ذكر ابن عبد البر الأندلسي: كان ابن عمر رضي الله عنهما يشهد لقول من جعل قحطان وسائر العرب من إسماعيل.

 جزم الأشعري في كتابه بأن العرب من ولد إسماعيل مستدلاً بقول الله تعالى(ملة أبيكم إبراهيم).
 قال الرسول محمد : . والخطاب في الحديث موجه لقبيلة أسلم وبعض الأنصار، ومن المعلوم ان أسلم والأنصار من قحطان، ففي هذا الحديث الشريف نص واضح على إسماعيلية قحطان.
 بوب البخاري في كتابه: باب نسبة اليمن إلى إسماعيل. وكذلك بوب الزبير بن بكار.
 قال الإمام العيني عن حديث : وفي الحديث دلالة على رجحان قول من قال من أهل النسب إن اليمن من ولد إسماعيل وأسلم من قحطان.

 يرى ابن حزم الأندلسي في أن قحطان من إسماعيل مستدلاً بحديث بني إسماعيل.
 قال ابن حجر العسقلاني عن حديث : وزعم الزبير بن بكار إلى أن قحطان من ذرية إسماعيل وأنه قحطان بن الهميسع بن تيم بن نبت بن إسماعيل عليه السلام، وهو ظاهر قول أبي هريرة المتقدم في قصة هاجر حيث قال وهو يخاطب الأنصار  هذا هو الذي يترجح في نقدي. ثم قال: وذلك أن عدد الآباء بين المشهورين من الصحابة وغيرهم وبين قحطان متقارب من عدد الآباء بين المشهورين من الصحابة وغيرهم وبين عدنان، فلو كان قحطان هو عابر أو ابن أخيه أو قريبا من عصره لكان في عداد عاشر جد لعدنان على المشهور أن بين عدنان وبين إسماعيل أربعة آباء أو خمسة.
وقال: وقد جمعت مما وقع لي من ذلك أكثر من عشرة أقوال، فقرأت في كتاب النسب لأبي رؤبة على محمد بن نصر" فذكر فيه فصلا في نسب عدنان فقال: قالت طائفة هو ابن أد بن أدد بن زيد بن معد بن مقدم بن هميسع بن نبت بن قيدار بن إسماعيل.

 قال القلقشندي: وأما قحطان عند أهل العلم فهو ابن الهميسع بن يمن بن نبت بن قيدرا بن إسماعيل عليه السلام.

 يرى الإمام أبو عبيدة: نسب قحطان إلى إسماعيل عليه السلام.

 نسبه إلى عابر

عابر الجامع لقبائل عدنان وقحطان، الثابت في نسبه أنه من سلالة سام، منهم من نسبه إلى ارفخشذ بن سام، ومنهم من نسبه إلى إرم بن سام وساقوا له نسب: قحطان بن عابر بن شالخ بن أرفخشذ بن سام بن نوح.واختلف المؤرخون في نسب قحطانوقيل فيه: قال علي بن محمد: قال الدعبل بن علي: فيقال: إن قحطان بن عابر أنشد شعراً يسلّي به بعض ما كان فيه أباه عليه السلام من الكآبة والجزع والقلق والارتماض والحرب على قومه عاد فقال: " البسيط "

قحطان بن عابر بن شالخ بن أرفخشذ بن سام بن نوح بن لامك بن متوشلخ بن إدريس بن يارد بن مهلائيل بن قينان بن أنوش بن شيث بن آدم.

ولا يعارض هذا ما ذكر في القرآن من إهلاك قوم عاد، فإن هذا الإهلاك خاص بمن كفروا وكذبوا، وأما هود ومن آمن معه فقد نجاهم الله تعالى، ويدل على ذلك قوله تعالى في قصة هود: سورة الأعراف:72.، فإذا تقرر أن الله نجى هودا ومن آمن به فإنه لا يبعد أن يكون قحطان ممن آمن ونجا. مع الأخذ بعين الاعتبار قول حسان بن ثابت رضي الله عنه:

ذكر الله عدداً من الأنبياء كانوا من العرب، وأرسلوا إلى العرب، ومنهم صالح نبي ثمود وكانوا عرباً من العاربة الذين يسكنون الأحقاف، وهي جبال الرمل، وكانت في اليمن.

 نسبه إلى ارم بن سام
يقول بهذا القول القائلون بنسب هود إلى إلى عاد بن عوص بن إرم بن سام.

 حياته

وقد ذكر اسم قحطان في التوراة ولكن كتب اسمه في التوراة يقطان ويقطان هو قحطان لكن عربته العرب هكذا وأسمه قحطان لكن العبرانيين ينطقونه يقطن ويقطن هذا هو قحطان ولكنه كان يتقيطن فسمي يقطن بلغتهم العبرانية

وكان قحطان أول ملك في جزيرة العرب وقد ملك جنوب الجزيرة العربية، اليمن ثمن تلاه أبنه يعرب وقد كانا في فترة 2000 قبل الميلاد

 أبناء قحطان
يعرب حضرموت عمان

 قصة قبيلة جرهم مع إسماعيل عليه السلام
الثابت في نسب جرهم أنهم من نسل عوص بن أرم بن سام من العرب البادئه، وقبيلة جرهم الثانية وهي تختلف عن قبيلة جرهم الأولة التي هلكت مع القبائل البائدة، اما قبيلة جرهم الثانية فيرجع نسبهم إلى جرهم بن قحطان وكانت ديارهم اليمن وهي التي نزلت على مكة ووجدت أسماعيل رضيعا وامه هاجر وحدثني عبد الله بن محمد حدثنا عبد الرزاق أخبرنا معمر عن أيوب السختياني وكثير بن كثير بن المطلب بن أبي وداعة يزيد أحدهما على الآخر عن سعيد بن جبير قال ابن عباس أول ما اتخذ النساء المنطق من قبل أم إسماعيل اتخذت منطقا لتعفي أثرها على سارة ثم جاء بها إبراهيم وبابنها إسماعيل وهي ترضعه حتى وضعهما عند البيت عند دوحة فوق زمزم في أعلى المسجد وليس بمكة يومئذ أحد وليس بها ماء فوضعهما هنالك ووضع عندهما جرابا فيه تمر وسقاء فيه ماء ثم قفى إبراهيم منطلقا فتبعته أم إسماعيل فقالت يا إبراهيم أين تذهب وتتركنا بهذا الوادي الذي ليس فيه إنس ولا شيء فقالت له ذلك مرارا وجعل لا يلتفت إليها فقالت له الله الذي أمرك بهذا قال نعم قالت إذن لا يضيعنا ثم رجعت فانطلق إبراهيم حتى إذا كان عند الثنية حيث لا يرونه استقبل بوجهه البيت ثم دعا بهؤلاء الكلمات ورفع يديه فقال رب إني أسكنت من ذريتي بواد غير ذي زرع عند بيتك المحرم حتى بلغ يشكرون وجعلت أم إسماعيل ترضع إسماعيل وتشرب من ذلك الماء حتى إذا نفد ما في السقاء عطشت وعطش ابنها وجعلت تنظر إليه يتلوى أو قال يتلبط فانطلقت كراهية أن تنظر إليه فوجدت الصفا أقرب جبل في الأرض يليها فقامت عليه ثم استقبلت الوادي تنظر هل ترى أحدا فلم تر أحدا فهبطت من الصفا حتى إذا بلغت الوادي رفعت طرف درعها ثم سعت سعي الإنسان المجهود حتى جاوزت الوادي ثم أتت المروة فقامت عليها ونظرت هل ترى أحدا فلم تر أحدا ففعلت ذلك سبع مرات قال ابن عباس قال النبي صلى الله عليه وسلم فذلك سعي الناس بينهما فلما أشرفت على المروة سمعت صوتا فقالت صه تريد نفسها ثم تسمعت فسمعت أيضا فقالت قد أسمعت إن كان عندك غواث فإذا هي بالملك عند موضع زمزم فبحث بعقبه أو قال بجناحه حتى ظهر الماء فجعلت تحوضه وتقول بيدها هكذا وجعلت تغرف من الماء في سقائها وهو يفور بعد ما تغرف قال ابن عباس قال النبي صلى الله عليه وسلم يرحم الله أم إسماعيل لو تركت زمزم أو قال لو لم تغرف من الماء لكانت زمزم عينا معينا قال فشربت وأرضعت ولدها فقال لها الملك لا تخافوا الضيعة فإن ها هنا بيت الله يبني هذا الغلام وأبوه وإن الله لا يضيع أهله وكان البيت مرتفعا من الأرض كالرابية تأتيه السيول فتأخذ عن يمينه وشماله فكانت كذلك حتى مرت بهم رفقة من جرهم أو أهل بيت من جرهم مقبلين من طريق كداء فنزلوا في أسفل مكة فرأوا طائرا عائفا فقالوا إن هذا الطائر ليدور على ماء لعهدنا بهذا الوادي وما فيه ماء فأرسلوا جريا أو جريين فإذا هم بالماء فرجعوا فأخبروهم بالماء فأقبلوا قال وأم إسماعيل عند الماء فقالوا أتأذنين لنا أن ننزل عندك فقالت نعم ولكن لا حق لكم في الماء قالوا نعم قال: ابن عباس قال النبي صلى الله عليه وسلم:( فألفى ذلك أم إسماعيل وهي تحب الإنس فنزلوا وأرسلوا إلى أهليهم فنزلوا معهم حتى إذا كان بها أهل أبيات منهم وشب الغلام وتعلم العربية منهم وأنفسهم وأعجبهم حين شب فلما أدرك زوجوه امرأة منهم)، وقد قدم الخليل إبراهيم عليه السلام وقام ببناء الكعبة معه ابنه إسماعيل، '''ثم حكم إسماعيل مكة وبعد أن مات توليه ابنه نابت ومن ثم استولت جرهم على البيت الحرام وتفرقت قبائل اليمن بسيل العرم فنزلت خزاعة إلى مكة وغلبوا جرهم فخرجت جرهم من مكة ورجعوا إلى ديارهم اليمن فأقاوم بها حتى هلكوا

أولاده وعقبه

يقسم النسابون العربَ إلى ثلاثة أقسام:
 العرب البائدة: قوم عاد وثمود ومدين و طسم وجديس وجرهم والعماليق.
 العرب القحطانيون وهم القحطانيون، جدهم قحطان.
 العرب العدنانيون وهم القيداريون والعدنانيون، جدهم عدنان الذي ينتمي إلى قيدار بن إسماعيل بن إبراهيم عليهما السلام.

والجميع يرجع في النسب إلى سام بن نوح عليه السلام. وهما أساس العرب.

وصايا الملوك وصية قحطان بن عابر
وحدثنا علي بن محمد، عن جده الدعبل بن علي، أن قحطان بن عابر وصى بنيه، فقال لهم: يا بني إنكم لم تجهلوا ما نزل بعاد دون غيرهم حين عتوا على ربهم وأعدوا آلهة يعبدونها من دونه وعصوا أمر ربهم، وأمر نبيهم هود وهو أبوكم الذي علمكم الهدى وعرفكم سواء السبيل. وما بكم من نعمة فمن الله عز وجل. وأوصيكم بذي الرحم خيراً. وإياكم والحسد فإنه داعية القطيعة فيما بينكم. وأخوكم يعرب أميني عليكم وخليفتي بينكم، فاسمعوا له، وأطيعوا، واحفظوا وصيتي، واثبتوا عليها، واعملوا بها ترشدوا، ثم أنشأ يقول:

انظر أيضًا
 قحطانيون (العرب العاربة).
 عدنانيون (العرب المستعربة).
 العرب البائدة

المصادر

الشرق الأدنى القديم
تاريخ اليمن
ثقافة عربية
قبائل عربية
قحطانيون

قحطان (شخص)


Ardan Zentürk, (d. 12 Ağustos 1955; Üsküdar, İstanbul), Türk gazeteci, yazar ve öğretim görevlisi.

Türk özel televizyon haberciliğinin, 1993-97 yılları arasında yürüttüğü Star TV Haber Genel Yayın Yönetmenliği nedeniyle kurucu duayenlerinden biri olarak tanınır.
Ardan Zentürk, 1955 yılında İstanbul, Üsküdar'da doğdu. Babası Dr. Neşet Adnan Zentürk, doktorluk mesleğinin yanı sıra, dönemin önde gelen gazete ve dergilerinde de yazardı. Şu anda Star gazetesinde köşe yazarlığının yanında, kendisine ait "Zentürk Yapım Yayın" adlı bir şirketi vardır. Şirket, TRT ekranlarına Sınırlar ve İnsanlar adlı bir program hazırlamaktadır.

Kişisel durumu
İlk öğrenimini Marmara Koleji (İstanbul), Orta ve lise öğrenimini Eskişehir Maarif Koleji'nde tamamladı. Marmara Üniversitesi İdari Bilimler Fakültesi Siyaset Bilimi Kürsüsü Dış Politika Bölümü'nden 1979 yılında mezun oldu. Sonrasında İstanbul Üniversitesi Siyaset Bilimi Kürsüsü'nde bir yıl master yaptı. Meslek içi eğitiminin önemli bir bölümünü, Drake Üniversitesi'nde aldığı TV yöneticiliği kursu ile tamamladı. Bu arada, Georgetown Üniversitesi Stratejik Araştırmalar Enstitüsü, Oxford Üniversitesi Orta Asya Araştırmaları Enstitüsü gibi kuruluşlarda mesleği ile ilgili kısa süreli kurslara katıldı.

Gazeteciliğe 1976 yılında, İstanbul Ticaret Odası'nın resmi yayın organı olan "İstanbul Ticaret" gazetesinde başladı. Şu anda Anadolu Bil Meslek Yüksek Okulu'nda öğretim görevlisi olarak öğrenciler ile deneyimlerini paylaşmaktadır.

H. Canan Zentürk ile evlidir ve A. Özgür ve S. Ege adlarında iki oğlu vardır. Zentürk, çok iyi derecede İngilizce bilmektedir.

Yazılı basın
1977 yılında Hürriyet gazetesinde Yazı İşleri'ne bağlı sayfa düzeltmeni oldu. Devamında ise Tercüman, Güneş, Sabah ve Günaydın gibi gazetelerde görev yaptı.

Tercüman, Güneş, Sabah ve Günaydın gazetelerinde Dış Haberler Editörlüğü, Güneş'te Yazı İşleri Müdürlüğü, Günaydın'da da Ankara Temsilciliği görevlerini gerçekleştirdi. 1999-2000 yılları arasında da Türkiye gazetesi Genel Koordinatörlüğü'nü yaptı.

Köşe yazarlığı
Meslek yaşamı süresince Tercüman, Güneş ve Günaydın gazetelerinde dış haber ağırlıklı yorumculuk, Dünya gazetesi "Politika Terası" köşesi siyasi yorumculuğu, Türkiye gazetesi Avrasya-Strateji sayfası yazarlığını yürüttü. 2005 yılından bu yana Star gazetesinde haftanın dört günü yazıları yayınlanmaktadır.

Görsel medya
Televizyonculuğa HBB'nin Ankara Haber Müdürü olarak 1992 yılında geçti. 1993 yılında Star TV'nin Ankara Temsilcisi, 1994'te de Genel yayın Yönetmeni oldu. 1995 yılında Kanal D Genel Yayın Yönetmenliği görevini yaptı. 1997 yılında Kanal 6 Genel Koordinatörlüğü'ne getirildi. 2002-2003 yılları arasında da Star Haber 24 haber kanalının Genel Koordinatörlüğünü yürüttü.

TV programları
 Başkent Ankara, Kırmızı Koltuk, Politika Arenası (Star TV)
 Sıcak Gündem (Kanal D)
 Strateji (Kanal 6)
 A/Z Dosyalar (Star TV)
 Başkan (24)
 Olay Yeri(24)
 Moderatör Gece(24)

Dergicilik çalışmaları
Türkiye'nin en eski savunma sektörü dergisi M5 Savunma ve Strateji'nin 2001 yılında yeniden yapılanmasını sağlayarak Genel Yayın Müdürü oldu ve bu sektördeki çalışmalarını şu anda MSI Savunma Dergisinde yürütüyor. Ayrıca Nokta Dergisi'nin Genel Yayın Yönetmenliği'ni yaptı. (2005)

Savaş tecrübesi
Meslek yaşamı boyunca, İran-Irak Savaşı (1984-86), Dağlık Karabağ (1988-91), Bosna-Hersek Savaşı(1992-93) çatışma bölgelerini takip etti. Kuzey Irak'a dönük TSK operasyonlarını izledi.

Yaptığı söyleşiler
Türkiye ziyaretleri nedeniyle, ABD eski Başkanları Jimmy Carter ve Richard Nixon, SSCB son Devlet Başkanı Mikhail Gorbaçov ile söyleşiler yaptı. Diğer önemli söyleşileri: Henry Kissinger, Genadi Gerasimov, Andreas Papandreu, İlham Aliyev, Aliya İzzet Begoviç, Ebulfez Elçibey, Gulbeddin Hikmetyar, Yaser Arafat, Rauf Denktaş, İslam Kerimov, Saparmurat Türkmenbaşı,Hüsnü Mübarek, Şimon Perez, Benyamin Netanyahu gibi dünya olaylarına yön veren isimler ile çalıştığı gazete, dergi veya televizyonlar adına görüşmeler gerçekleştirdi.

1955 doğumlular
Üsküdar doğumlular
Türk televizyoncular
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Star (gazete) kişileri

Ardan Zentürk


තැවිදිලි පහනතැවී දිලෙනුයේ > තැවිදිලි හෝ තැවිදිලි විදිලි බුබුළ හෙවත් තාප දීප්ත විදුලි බුබුළක් හෝ තැවිදිලි එළි ගුලාවක් හෝ යනු බැබැළෙන තෙක් රත් කෙරෙන තත් කෙන්දකින් යුත් විදිලි බුබුළකි. කෙන්ද හෙවත් සූත්‍රිකාව ඔක්සිකරණයෙන් පිරිරකිනුව එය රික්තකයක් හෝ නිෂ්ක්‍රීය ගෑසියක් හෝ සහිත කදා බුබුළක් තුළැ පිරිවසා ඇති. කෙන්දට දහර සැපැයෙනුයේ නිමාවන් හෝ කදාවේ තැන්පත් කර ඇති තත් හෝ මගිනි. බුබුළු කෙවුනක් යතකුරු සහය හා විදිලි ඇවිණි හා සපයයි.

තැවිදිලි බුබුළුවලට සැමැනියෙන් අනෙකුදු එළියන පන්න හා සසඳත කෙටි ආයු කලක් ඇති. එය නිවෙස් විදිලි බුබුළු සඳහා පෑ 1,000 ක් පමණ වන අතර සංයුක්ත පියරැසි සඳහා සැමැනියෙන් පෑ 10,000 ක් හා එළි විහිදන දෙදොරු (LED) එළියනයන් සඳහා පෑ 20,000-30,000 ක් පමණ වේ. බොහෝ තැවිදිලි බුබුළු වෙනුවට පියරැසි පහන්, වැඩි-තීව්‍ර සුවිසුරු පහන් හා එළි විහිදන දෙදොරු පහන් (LED) ගත හැකි. ඇතැම් රජයයන් ඔද පිරිබිදුම හෙලනුව තැවිදිලි විදිලි බුබුළු කෙමෙන් ඉවත් කිරීම අරඹා ඇති.

යොමු හා සටහන්

තෝමස් අල්වා එඩිසන්
Articles containing video clips

තැවිදිලි පහන


Superball Music ist ein deutsches Plattenlabel mit Sitz in Dortmund. Die Firma hat sich auf Progressive Rock und Post-Rock spezialisiert.

Geschichte
Superball Music wurde am 1. Oktober 2007 von Thomas Waber gegründet um eine Plattform für Künstler zu schaffen, die innovative Musik mit kommerziellen Ambitionen haben. Die Firma ist mit dem Plattenlabel Century Media assoziiert.

Die höchsten Charteinstiege der Firmengeschichte konnte im Jahre 2011 erreicht werden. Das Album Chuckles and Mr. Squeezy von der Band dredg erreichte Platz 34, das selbst betitelte Album von Long Distance Calling Platz 36 der deutschen Albumcharts. Größter Charterfolg war jedoch das Album Tao of the Dead von der Band …And You Will Know Us by the Trail of Dead, das in Deutschland Platz 18 erreichte.

Bands

Einzelnachweise

Weblinks
 Offizielle Website

Musiklabel (Nordrhein-Westfalen)
Metal-Label
Independent-Label
Unternehmen (Dortmund)
Medien (Dortmund)
Musik (Dortmund)
Gegründet 2007

Superball Music


Ante Mate Ivandić (Vinište, Zavidovići, 17. ožujka 1952.), hrvatski književnik i prevoditelj iz Bosne i Hercegovine.

Životopis
Rođen je 17. ožujka 1952. u selu Viništu kraj Zavidovića (srednja Bosna). Nakon klasične gimnazije studira filozofiju, teologiju, povijest umjetnosti, germanistiku, te jezike na Institutu za književne prevoditelje u Zagrebu i Beču. Živi i radi u Beču i Zagrebu kao slobodni prevoditelj.

Kontinuirano objavljuje po književnim časopisima, zbornicima i novinama u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Austriji i Njemačkoj. Surađuje s dječjim časopisima u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini te Austriji. Vlastitim pjesmama zastupljen u dvadesetak hrvatskih i austrijskih antologija lirike i književnih zbornika. Osim pisanja bavi se i prevođenjem i to prvenstveno živućih hrvatskih i austrijskih pjesnikâ/pjesnikinjâ. Za prijevod zbirke pjesama Ericha Frieda dobio god. 1988. stipendiju austrijskog Ministarstva za kulturu, umjetnost i šport. Redovni je član Društva hrvatskih književnih prevoditelja i Zajednice austrijskih literarnih i stručnih prevoditelja (Übersetzergemeinschaft)).

Djela
Osim cca 300-tinjak publikacija prijevoda po različitim književnim, kulturnim i dječjim časopisima diljem Europe, do sada objavio sljedeće zbirke prijevoda lirike i proze na hrvatskom i njemačkom jeziku: Erich Fried: Pjesme (pjesme, Novi Sad, 1987.); Zora Keran: Žedna koža (pjesme, Novi Sad, 1987.); Nada Zidar-Bogadi: Nie war ich näher dem Mond / Nikad bliže Mjesecu (haiku, Zagreb, 1992.); Slavko Mihalić: Der verführerische Wald / Zavodnička šuma (pjesme, Zagreb, 1995.); Zora Keran: Zrcalo od soli (pjesme, Zagreb, 2003.); Peter Bichsel: A zapravo bi gospođa Blum htjela upoznati mljekara (pripovijesti, Zagreb, 2003.); Peter Bichsel: Dogan (pripovijesti, Zagreb, 2008.); Radek Knapp: Preporuke gospodina Kuke (roman, Zagreb, 2018.); Radek Knapp: Kradljivac vrhova (roman, Zagreb, 2019.); Radek Knapp: Čovjek koji je doručkovao zrak (pripovijest, Zagreb 2020.); Nada Zidar-Bogadi: Die glückliche Grille / Sretan cvrčak (basne, Zagreb, 2022.) Osim toga objavio prijevod monografije: Ilustrirana povijest kravate i njezinih prethodnica/Majestät Krawatte und ihre Vorgänger (Beč, 2000.), te zbirku priča za djecu: Priče za male ljubitelje životinja (Zagreb, 1997.). Jedan je od suprevoditelja antologije hrvatskoga pjesništva 20. stoljeća na njemački jezik: Das Schlangenhemd des Windes/Zmijska košulja vjetra (Blieskastel/Zagreb, 2000.).

Izvori

Vanjske poveznice
VIAF
KGZ
Hrvatski pjesnici

Hrvatski književnici iz Bosne i Hercegovine
Hrvatski prevoditelji iz Bosne i Hercegovine

Ante Mate Ivandić


Polistahija (lat. Polystachya),  rod orhideja smješten u podtribus Polystachyinae, dio tribusa Vandeae.

Postoje 244 vrste raširene po dijelovima Srednje i Južne Amerike, velikim dijelovima Afrike i dijelovima Azije (Indija, Indokina, Indonezija. Epifitske, povremeno litofitne ili kopnene višegodišnje bilje. Stabljike koje obično tvore pseudobulbe na puzavom rizomu.

Vrste

 Polystachya aconitiflora Summerh.
 Polystachya acridolens Summerh.
 Polystachya acuminata Summerh.
 Polystachya adansoniae Rchb.f.
 Polystachya aethiopica P.J.Cribb
 Polystachya affinis Lindl.
 Polystachya albescens Ridl.
 Polystachya alicjae Mytnik
 Polystachya alpina Lindl.
 Polystachya amazonica Schltr.
 Polystachya anastacialynae Eb.Fisch., Killmann, J.-P.Lebel & Delep.
 Polystachya anceps Ridl.
 Polystachya angularis Rchb.f.
 Polystachya anthoceros la Croix & P.J.Cribb
 Polystachya armeniaca la Croix & P.J.Cribb
 Polystachya asper P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya aurantiaca Schltr.
 Polystachya bamendae Szlach., Baranow & Mytnik
 Polystachya bancoensis Burg
 Polystachya batkoi Szlach. & Olszewski
 Polystachya bella Summerh.
 Polystachya bennettiana Rchb.f.
 Polystachya bequaertii Summerh.
 Polystachya bicalcarata Kraenzl.
 Polystachya bicarinata Rendle
 Polystachya bifida Lindl.
 Polystachya bipoda Stévart
 Polystachya biteaui P.J.Cribb, la Croix & Stévart
 Polystachya boliviensis Schltr.
 Polystachya brassii Summerh.
 Polystachya bruechertiae Eb.Fisch., Killmann & J.-P.Lebel
 Polystachya brugeana Geerinck
 Polystachya caduca Rchb.f.
 Polystachya caespitifica Kraenzl. ex Engl.
 Polystachya caespitosa Barb.Rodr.
 Polystachya calluniflora Kraenzl.
 Polystachya caloglossa Rchb.f.
 Polystachya camaridioides Summerh.
 Polystachya campyloglossa Rolfe
 Polystachya canaliculata Summerh.
 Polystachya candida Kraenzl.
 Polystachya carnosa P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya caudata Summerh.
 Polystachya cingulata Rchb.f. ex Kraenzl.
 Polystachya clareae Hermans
 Polystachya clavata Lindl.
 Polystachya concreta (Jacq.) Garay & H.R.Sweet
 Polystachya confusa Rolfe
 Polystachya cooperi Summerh.
 Polystachya coriscensis Rchb.f.
 Polystachya cornigera Schltr.
 Polystachya cribbiana Geerinck
 Polystachya cultriformis (Thouars) Lindl. ex Spreng.
 Polystachya dalzielii Summerh.
 Polystachya danieliana G.W.Hu, W.C.Huang & Q.f.Wang
 Polystachya delepierrei Eb.Fisch., Killmann, Lebel & T.Stévart
 Polystachya dendrobiiflora Rchb.f.
 Polystachya dewanckeliana Geerinck
 Polystachya disiformis P.J.Cribb
 Polystachya disticha Rolfe
 Polystachya doggettii Rendle & Rolfe
 Polystachya dolichophylla Schltr.
 Polystachya editae Eb.Fisch., Killmann, J.-P.Lebel, Delep. & Nzigid.
 Polystachya elastica Lindl.
 Polystachya elatior (Rchb.f.) Peraza & Carnevali
 Polystachya elegans Rchb.f.
 Polystachya engongensis Stévart & Droissart
 Polystachya epiphytica De Wild.
 Polystachya erica-lanzae Eb.Fisch., Killmann, J.-P.Lebel & Delep.
 Polystachya erythrocephala Summerh.
 Polystachya estrellensis Rchb.f.
 Polystachya eurychila Summerh.
 Polystachya eurygnatha Summerh.
 Polystachya expansa Ridl.
 Polystachya fabriana Geerinck
 Polystachya fallax Kraenzl.
 Polystachya fischeri Rchb.f., Kraenzl.
 Polystachya foliosa (Hook.) Rchb.f.
 Polystachya fractiflexa Summerh.
 Polystachya fulvilabia Schltr.
 Polystachya fusiformis (Thouars) Lindl.
 Polystachya galeata (Sw.) Rchb.f.
 Polystachya geniculata Summerh.
 Polystachya geraensis Barb.Rodr.
 Polystachya goetzeana Kraenzl.
 Polystachya golungensis Rchb.f.
 Polystachya gracilenta Kraenzl.
 Polystachya greatrexii Summerh.
 Polystachya haroldiana Rolfe
 Polystachya hastata Summerh.
 Polystachya heckeliana Schltr.
 Polystachya heckmanniana Kraenzl.
 Polystachya henrici Schltr.
 Polystachya hoehneana Kraenzl.
 Polystachya holmesiana P.J.Cribb
 Polystachya hologlossa (P.J.Cribb & la Croix) Szlach. & Olszewski
 Polystachya holstii Kraenzl.
 Polystachya humbertii H.Perrier
 Polystachya isabelae Mytnik
 Polystachya isochiloides Summerh.
 Polystachya johnstonii Rolfe
 Polystachya jubaultii Pailler
 Polystachya kaluluensis P.J.Cribb & la Croix
 Polystachya kathriniae Eb.Fisch. & Killmann
 Polystachya kermesina Kraenzl.
 Polystachya kingii Summerh.
 Polystachya kornasiana Szlach. & Olszewski
 Polystachya kubalae Szlach. & Olszewski
 Polystachya kupensis P.J.Cribb & B.J.Pollard
 Polystachya lacroixiana Geerinck
 Polystachya laurentii De Wild.
 Polystachya lawalreeana Geerinck
 Polystachya lawrenceana Kraenzl.
 Polystachya laxiflora Lindl.
 Polystachya lejolyana Stévart
 Polystachya leonardiana Geerinck
 Polystachya leonensis Rchb.f.
 Polystachya letouzeyana Szlach. & Olszewski
 Polystachya leucorhoda Kraenzl.
 Polystachya leucosepala P.J.Cribb
 Polystachya ligulifolia Summerh.
 Polystachya lindblomii Schltr.
 Polystachya lineata Rchb.f.
 Polystachya longiscapa Summerh.
 Polystachya lukwangulensis P.J.Cribb
 Polystachya macropoda Summerh.
 Polystachya maculata P.J.Cribb
 Polystachya mafingensis P.J.Cribb
 Polystachya magnibracteata P.J.Cribb
 Polystachya malilaensis Schltr.
 Polystachya masasayensis Rchb.f.
 Polystachya mauritiana Spreng.
 Polystachya mazumbaiensis P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya melanantha Schltr.
 Polystachya melliodora P.J.Cribb
 Polystachya meyeri P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya microbambusa Kraenzl.
 Polystachya mildbraedii Kraenzl.
 Polystachya minima Rendle
 Polystachya modesta Rchb.f.
 Polystachya monolenis Summerh.
 Polystachya monophylla Schltr.
 Polystachya montiquetiana Stévart & Geerinck
 Polystachya moreauae P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya mukandaensis De Wild.
 Polystachya mystacioides De Wild.
 Polystachya mzuzuensis P.J.Cribb & la Croix
 Polystachya neobenthamia Schltr.
 Polystachya ngomensis G.McDonald & McMurtry
 Polystachya nyanzensis Rendle
 Polystachya obanensis Rendle
 Polystachya oblanceolata Summerh.
 Polystachya odorata Lindl.
 Polystachya oreocharis Schltr.
 Polystachya orophila Stévart & E.Bidault
 Polystachya ottoniana Rchb.f.
 Polystachya pachychila Summerh.
 Polystachya pamelae Eb.Fisch., Killmann & Nsanz.
 Polystachya paniculata (Sw.) Rolfe
 Polystachya parva Summerh.
 Polystachya parviflora Summerh.
 Polystachya paulensis Rchb.f.
 Polystachya pergibbosa H.Perrier
 Polystachya perrieri Schltr.
 Polystachya piersii P.J.Cribb
 Polystachya pinicola Barb.Rodr.
 Polystachya pobeguinii (Finet) Rolfe
 Polystachya pocsii P.J.Cribb
 Polystachya poikilantha Kraenzl.
 Polystachya polychaete Kraenzl.
 Polystachya porphyrochila J.Stewart
 Polystachya praecipitis Summerh.
 Polystachya principia Stévart & P.J.Cribb
 Polystachya proterantha P.J.Cribb
 Polystachya pseudodisa Kraenzl.
 Polystachya puberula Lindl.
 Polystachya pubescens (Lindl.) Rchb.f.
 Polystachya pudorina P.J.Cribb
 Polystachya purpureobracteata P.J.Cribb & la Croix
 Polystachya pyramidalis Lindl.
 Polystachya ramulosa Lindl.
 Polystachya reflexa Lindl.
 Polystachya reticulata Stévart & Droissart
 Polystachya retusiloba Summerh.
 Polystachya rhodochila Schltr.
 Polystachya rhodoptera Rchb.f.
 Polystachya ridleyi Rolfe
 Polystachya riomuniensis Stévart & Nguema
 Polystachya rivae Schweinf.
 Polystachya rolfeana Kraenzl.
 Polystachya rosea Ridl.
 Polystachya rosellata Ridl.
 Polystachya rugosilabia Summerh.
 Polystachya ruwenzoriensis Rendle
 Polystachya rydingii Baranow & Mytnik
 Polystachya saccata (Finet) Rolfe
 Polystachya samilae Eb.Fisch., Killmann, J.-P.Lebel & Delep.
 Polystachya serpentina P.J.Cribb
 Polystachya seticaulis Rendle
 Polystachya setifera Lindl.
 Polystachya shega Kraenzl. ex Engl.
 Polystachya siederi Hermans
 Polystachya simplex Rendle
 Polystachya songaniensis G.Will.
 Polystachya sosefii Baranow & Mytnik
 Polystachya spatella Kraenzl.
 Polystachya stauroglossa Kraenzl.
 Polystachya steudneri Rchb.f.
 Polystachya stewartiana Geerinck
 Polystachya stodolnyi Szlach. & Olszewski
 Polystachya stuhlmannii Kraenzl.
 Polystachya suaveolens P.J.Cribb
 Polystachya subdiphylla Summerh.
 Polystachya subulata Finet
 Polystachya subumbellata P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya superposita Rchb.f.
 Polystachya supfiana Schltr.
 Polystachya teitensis P.J.Cribb
 Polystachya tenella Summerh.
 Polystachya tenuissima Kraenzl.
 Polystachya tessellata Lindl.
 Polystachya testuana Summerh.
 Polystachya thomensis Summerh. ex Exell
 Polystachya transvaalensis Schltr.
 Polystachya tridentata Summerh.
 Polystachya troupiniana Geerinck
 Polystachya tsaratananae H.Perrier
 Polystachya tsinjoarivensis H.Perrier
 Polystachya uluguruensis P.J.Cribb& Podz.
 Polystachya undulata P.J.Cribb & Podz.
 Polystachya vaginata Summerh.
 Polystachya valentina la Croix & P.J.Cribb
 Polystachya victoriae Kraenzl.
 Polystachya villosa Rolfe
 Polystachya virescens Ridl.
 Polystachya virginea Summerh.
 Polystachya vulcanica Kraenzl.
 Polystachya walravensiana Geerinck & Arbonn.
 Polystachya waterlotii Guillaumin
 Polystachya winigeri Eb.Fisch. & Killmann
 Polystachya woosnamii Rendle
 Polystachya xerophila Kraenzl.
 Polystachya zambesiaca Rolfe
 Polystachya zuluensis L.Bolus
 Polystachya ×nebulicola G.McDonald & McMurtry

Sinonimi
Epiphora Lindl.
Nienokuea A. Chev.
Dendrorkis Thouars
Dendrorchis Thouars ex Kuntze
Neobenthamia Rolfe
Disperanthoceros Mytnik & Szlach.
Geerinckia Mytnik & Szlach.
Szlachetkoella Mytnik
Dendrobianthe (Schltr.) Mytnik
Epiphorella Mytnik & Szlach.
Unguiculabia Mytnik & Szlach.
Isochilostachya Mytnik & Szlach.
Neoburttia Mytnik, Szlach. & Baranow

Izvori

Vanjske poveznice

Polystachyinae

Polistahija


An Prosthechea ochrantha in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Achille Richard, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ined.. An Prosthechea ochrantha in nahilalakip ha genus nga Prosthechea, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Cuba. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prosthechea

Prosthechea ochrantha


ශිෂ්ටාචාරයක පදනම අධ්‍යාපනයයි. අතීතයේ සිටම විධිමත් පාසල් පැවතුණ ද, වසර ගණනාවක් මුළුල්ලේ සිට අධ්‍යාපන පද්ධතිය සැලකිය යුතු අන්දමින් වෙනස් වී ඇත. පසුගිය ශතවර්ෂ වලදී, දැනුම ලබාගැනීම දුප්පත් සහ පහළ යැයි සැලකූ සමාජ පංතීන්ට කාලය සහ මුදල් වියදම් කිරීමට නොහැකි වූ සුඛෝපභෝගී දෙයක් විය. ප්‍රභූ වරප්‍රසාදයක් ලෙස ආරම්භ වූ එය, වර්තමාන ක්‍රමයට මඟ පාදා ඇති අතර,  යම් වයස් සීමාවක්  දක්වා විධිමත් අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කර ඇත. වර්තමානයේදී, ශ්‍රී ලංකාව ඇතුළු තවත් රටවල් නොමිලේ ප්‍රාථමික, ද්විතියික මෙන්ම සමහර අවස්ථාවන්දී තෘතියික අධ්‍යාපනය ද නොමිලේ ලබා දෙයි.

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය ( 6 වන සියවසේ සිට 20 වන සියවස තෙක්)

ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණිතම ඓතිහාසික වාර්තාවන් ඇතුළත් වන, මහාවංශය සහ දීපවංශයට අනුව, පැවිදි අධ්‍යාපනය ක්‍රිස්තු පූර්ව 6 වන සියවස  දක්වා විහිද යයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ගම්වල ජීවත් වූ බෞද්ධ භික්ෂූන් සහ ගිහියන් සඳහා ආරම්භ කළ ප්‍රථම අධ්‍යාපන මධ්‍යස්ථාන වන්නේ ආරාම සහ පංසල් ය. යටත් විජිත සමයට පෙර, අධ්‍යාපනය බෞද්ධ භික්ෂූන් ද ඇතුළත් විශේෂිත කණ්ඩායමකට පමණක් සීමා විය. මෙම භික්ෂූන් වහන්සේලා ගම්වල සිටි, ඉහළ පෙළේ පුද්ගලයින්ගේ සිට පිළිවෙලින් අන් පුද්ගලයන්ට ද  කියවීමට හා ලිවීමට  ඉගැන්වූහ. දමිළ ප්‍රජාවන් හි, ඉගැන්වීම සිදු කරන ලද්දේ  උගත් බ්‍රාහ්මීන් සහ වෙල්ලාර්වරුන් විසිනි. මෙම සම්ප්‍රදායික පාසල්වල විෂයමාලාවන් බොහෝවිට සමන්විත වූයේ ආගමික අධ්‍යයන සහ ප්‍රායෝගික හෝ තාක්ෂණික කුසලතා වලින් ය. එහිදී, ලෝහ වැඩ, විවීම, ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය සහ  ජ්‍යාමිතිය ඉගැන්විණි. කලාව සහ චිත්‍ර ශිල්පය ද, ඉගැන් වූ විෂයයන් අතර විය. මේ පාසල් වලින් පිටත, දැනුම උරුම වූයේ පියාගෙන් පුතාට ය. එහෙත් ජනගහනයෙන්, මහත් බහුතරයකට විධිමත් අධ්‍යාපනයක් නොලැබි අතර, ඔවුහු නූගත් සහ අකුරු නොදන්නා පිරිස් විය.

පුරාණ ඉගෙනුම් පද්ධතිය අනුගමනය කළේ, යුරෝපීය ජනපදිකයන් විසින් හඳුන්වා දෙනු ලැබූ අධ්‍යාපන ක්‍රමයකි. දහසය වන සියවසේ දී, ශ්‍රී ලංකාව පෘතුගීසි පාලනයට නතු වූ විට, පෘතුගීසි මිෂනරි කණ්ඩායම් රෝමානු කතෝලික ධර්මය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට පාසල් ගණනාවක් ආරම්භ කළ හ. ඊට පසු එළැඹි සියවසේ දී, දිවයින අල්ලා ගත් ලන්දේසින්, ක්‍රිස්තියානි ප්‍රාථමික පාසල් පද්ධතියක් හඳුන්වා දුන් අතර, එය වසර සිය ගණනක් පැවතිණි. දහ අට වන සියවස අග භාගයේ දී, බ්‍රිතාන්‍යය රට අත්පත් කර ගත් අතර, ඔවුහු ක්‍රිස්තියානි මිෂනාරි පාසල්වල ඉගැන්වීමේ මාධ්‍යය, ඉංග්‍රීසි භාෂාවට වෙනස් කිරීමට කටයුතු කළහ. එකල, ශ්‍රී ලාංකික බොහෝ දෙනෙක් ඉංග්‍රීසි නොදැන සිටීම, සිසුන්ගේ පැමිණීම බෙහෙවින් අඩු වීමට හේතු විය.

1836 දී, බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් කෝල්බෲක් කොමිෂන් සභා‍වේ නිර්දේශයන්හි පදනම මත, රජයේ පාසල්හි සම්මත පද්ධතියක් ස්ථාපිත කරන ලද අතර, එය ශ්‍රී ලංකාවේ, රජයේ අරමුදල් සහිත පාසල් පද්ධතියක්  මග පෑදූ අතර එය අද දක්වාම පවතී.  පුද්ගලික පාසලක් ලෙස ආරමිභ වූ කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලය,  පිරිමි ළමයින් සඳහා වන රජයේ පළමු ද්විතීයික පාසල බවට පත් කරන ලදී. බොහෝ රජයේ පාසල්, සිසුන්ට ස්වභාෂාවෙන් ඉගැන්වූ අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, සිසුන්ගේ පැමිණීම යළිත් වර්ධනය විය.

19 වන සියවසේදී රට බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයට ඒකාබද්ධ කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ශ්‍රී ලංකාවේ නවීන අධ්‍යාපන ක්‍රමය ආරම්භ විය. 19 වන සියවසයේ අගභාගයේදී බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් තෘතියික අධ්‍යාපන ආයතන පිහිටුවන ලදී. 19 වන සියවසේ අගභාගයේ සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී වෙනත් ආගමික නිකායන්හි පාසල් ද පිහිටුවන ලද අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බෞද්ධ පාසල් විශාල සංඛ්‍යාවක් සහ හින්දු හා මුස්ලිම් පාසල් කිහිපයක් බිහි විය. මෙයින් ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත සාක්ෂරතා අනුපාතය ඉහළ ගියද, පාසල් යන ජනගහනයෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් පිරිමින් වූ අතර කාන්තා සාක්ෂරතාවය අඩු මට්ටමක පැවතිණි.

සෑම විටකදීම සහ බොහෝ අවස්ථාවන්හි දි නොමිලේ පැවති රජයේ පාසල්වල අධ්‍යාපනය, නිල වශයෙන් එසේ කරන ලද්දේ 1942 දීය. එම වසරේදී ම, පුද්ගලික පාසල් හැර අනෙකුත් සියලුම පාසල්වල ඉගැන්වීමේ මාධ්‍යය ජාතික භාෂාවලට වෙනස් කරන ලද අතර සෑම දරුවෙකුටම ඔවුන්ගේ නිකායන්ට අනුව, ආගමික අධ්‍යාපනය ලැබුණි. 1940 දශකය අග භාගය වන විට රජය, රටේ පාසල්වලින් 60% ක් පවත්වාගෙන ගියේය. මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුළ බොහෝ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු වූ අතර, ආචාර්ය සී. ඩබ්ලිව්. ඩබ්ලිව්. කන්නග්ගර මහතා, බාලාංශයේ සිට විශ්වවිද්‍යාලය  තෙක් නිදහස් අධ්‍යාපනය ලබා දීම, මධ්‍ය මහා විද්‍යාල ස්ථාපිත කිරීම, අධ්‍යාපන මාධ්‍යන් ජාතික භාෂාවන්ට වෙනස් කිරීම, මෙන් ම තවත් ශිෂ්‍ය සුභසාධන පියවරයන් යෝජනා කර ඇත.

1948 දී ශ්‍රී ලංකාව නිදහස ලැබීමෙන් පසු, නව අධ්‍යාපන ආයතන කිහිපයක් ආරම්භ කරන ලද අතර සාක්ෂරතා අනුපාතය ද ඉහළ ගියේය. යටත් විජිත යුගයේ පැවති පෞද්ගලික පාසල් ගණනාවක්, පශ්චාත් යටත් විජිත යුගයේ දී රජය යටතට ගන්නා ලදී. 1960 දි පමණ, ගණිතය හා විද්‍යාව පිළිබඳ විෂයමාලා සංවර්ධනය කිරීම සඳහා විෂයමාලා සංවර්ධන මධ්‍යස්ථාන පිහිටුවන ලදී. ප්‍රථම වරට ශ්‍රී ලංකාවේ, ජාත්‍යන්තර පාසල්   ආරම්භ කරන ලද්දේ 1980 දශකයේදී ය. එමෙන්ම, 1986 දී ගුරුවරුන් සඳහා පුහුණු ලබා දීම සඳහා ජාතික අධ්‍යාපන විද්‍යාපීඨ සහ ගුරු මධ්‍යස්ථාන ආරම්භ කරන ලදී.

ශ්‍රී ලංකාවේ නූතන අධ්‍යාපන ක්‍රමය

වර්තමානය වන විට, ශ්‍රී ලංකාවේ රජයේ පාසල් 10,155 ක්(2020 ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇස්තමේන්තුව අනුව) ඇස්තමේන්තු කර ඇත. රජයේ පාසල් වර්ග තුනකි.  ඒවා ජාතික පාසල්, පළාත් සභා  පාසල් සහ බෞද්ධ සෙමනේරි ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත. රජයේ සහ පුද්ගලික පාසල් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ පාලනයට නතු වේ. රාජ්‍ය නොවන පාසල් ගණයට, ජාතික අධ්‍යාපන විෂය මාලාව අනුගමනය කරන පෞද්ගලික පාසල් සහ බ්‍රිතාන්‍ය විෂය මාලාව අනුගමනය කරන ජාත්‍යන්තර පාසල් ඇතුළත් වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ ජාත්‍යන්තර පාසල් ඔවුන්ගේ ද්විතීයික සිසුන් Edexcel හෝ Cambridge IGCSE සාමාන්‍ය සහ උසස් පෙළ විභාග සඳහා සූදානම් කරති.

සංවර්ධනය වෙමින් පවතින සෙසු රටවල් මෙන්ම, ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ රජයේ පාසල්වල ද මූලික අධ්‍යාපන ක්‍රමය, යටත් විජිත සමයේ සිට සැලකිය යුතු වෙනසකට බඳුන් ව නැති නමුත් 1947 සිට 2006 දක්වා වරින් වර ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන් කරා ළඟා වීම සඳහා, අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ  සිදු කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, ශ්‍රී ලංකාව, තාක්‍ෂණය උපයෝගී කර ගැනීම සහ පාසල්වල පරිගණක පහසුකම් සහ අන්තර්ජාල පහසුකම් සැපයීම සම්බන්ධයෙන් දුර්වල මට්ටමක පවතී. සංවර්ධිත ලෝකයේ බොහෝ රටවල් 1980 දශකයේ ආරම්භ වූ තාක්‍ෂණය තදින් වැළඳගැනීම, අධ්‍යාපනය ඩිජිටල්කරණය කිරීම සහ පවත්නා ඉගැනුම් ක්‍රමවේදයන්හි විප්ලවීය වෙනසක් සිදු කළ ද, ශ්‍රී ලංකාවේ ඉගැන්වීම හා ඉගෙනීම සඳහා වූ ප්‍රවේශය තවමත් දැඩි සම්ප්‍රදායානුකූලව පවතී.

ටැබ්, දුරකථන, ලැප්ටොප්, පරිගණක සහ ප්‍රොජෙක්ටර් වැනි ඩිජිටල් උපාංග දැන් බොහෝ ධනවත් රටවල අධ්‍යාපනයට අතිරේකව භාවිතා කරනු ලැබේ. එමඟින් එක් එක් පුද්ගලයාට තම අභිමතය පරිදි තම අධ්‍යාපනය සිදු කළ හැකිය. කෙසේ වෙතත් තවමත්, ශ්‍රී ලංකාවේ, මෙම ඩිජිටල් මෙවලම් පන්ති කාමරවල භාවිතා වන්නේ කලාතුරකිනි. මෙයට හේතු අතර, ප්‍රධාන වශයෙන් බොහෝ පාසල්වලට ඒවායේ මිල දැරිය නොහැකි තරම් වූ නිසාත්, අධ්‍යාපනඥයන් නවීන තාක්‍ෂණය පිළිබඳව යාවත්කාලීන නොවීමත් නිසා ය. සුඛෝපභෝගී පෞද්ගලික පාසල්වල පවා එක් සිසුවෙකුට එක් පුද්ගලික පරිගණක බැගින් ඇති  ඉතා අල්පය.

ජාතික හා රාජ්‍ය නොවන පාසල් වඩා හොඳ මට්ටමක පැවතුන අතර ප්‍රමාද වුවමුත්, නිසැකවම ඩිජිටල් යුගයට පැමිණේ. මෙම පාසල් බොහොමයක අන්තර්ජාලය, පුද්ගලික පරිගණක, විද්‍යාත්මක ගණක යන්ත්‍ර, මුද්‍රණ යන්ත්‍ර සහ ප්‍රක්ෂේපක වැනි ඩිජිටල් ඉගෙනුම් ආධාරක ඇත. කෙසේ වෙතත්, මෙම ආයතන ද තොරතුරු තාක්ෂණ සාක්ෂරතා උපදේශකයින්ගේ හිඟයකින් පෙළේ. ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ඉගැන්වීමේ ක්‍රමවේදයන් වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා තවත් බොහෝ දේ කළ හැකි අතර ඒවා තවමත් බොහෝ දුරට රෙජිමේන්තුගත, ගුරු කේන්ද්‍රීය හා නම්‍යශීලී බවට වඩා විභාග- පාදක,  ශිෂ්‍ය කේන්ද්‍රීය හා සංකල්ප පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අවබෝධය වැඩි කිරීම අරමුණු කර ගත් ඒවා වේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ අනාගතය

අධ්‍යාපනය ඩිජිටල්කරණය කිරීම සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට බොහෝ දුර යා යුතුව තිබේ. VCR, TV, සහ CD-ROM වැනි ශ්‍රව්‍ය දෘශ්‍ය උපකරණ, අඩු වේගයකින් යුත් අන්තර්ජාල සම්බන්ධතා, ඉහළ සිසුන්ගේ සිට පරිගණක අනුපාතය සහ අවශ්‍ය තොරතුරු තාක්ෂණ කුසලතා ඇති ගුරුවරුන් එකක් හෝ දෙකක් සමඟ අධ්‍යාපනය ඩිජිටල්කරණය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය පළමු අදියරට අයත් වේ. ඩිජිටල්කරණයේ දෙවන අදියර සඳහා බහුමාධ්‍ය ප්‍රොජෙක්ටර්, අධිවේගී අන්තර්ජාල සම්බන්ධතා, අඩු ශිෂ්‍ය සිට පරිගණක අනුපාතය සහ තොරතුරු තාක්‍ෂණ සාක්ෂරතාවයෙන් යුත් උපදේශකවරුන් වැනි වඩා දියුණු උපකරණ භාවිතා කරන පුද්ගලයන්  ඇතුළත් වේ. අවසාන අදියරට ගුරුවරුන් විසින් මෙහෙයවනු ලබන ඉගැන්වීමට වඩා ශිෂ්‍යයන් මූලික වේ. 1990 දශකයේ අග භාගයේදී පාසල් සඳහා පුද්ගලික පරිගණක හඳුන්වා දී තිබුණද, ශ්‍රී ලංකාව තවමත් ඩිජිටල්කරණයේ පළමු අදියර පසු කර නැත.

ලොව පුරා පාසල් සහ සිසුන් වර්තමානයේ දි, නවීන තාක්‍ෂණය, දැනුම ලබා ගැනීමට, තොරතුරු හුවමාරු කර ගැනීමට, සාකච්ඡාවලට ආරාධනා කිරීමට සහ අවස්ථාවන් සෙවීමට , ඩිජිටල් මෙවලම් සහ සමාජ මාධ්‍ය භාවිතා කරයි. විශාල විවෘත ඔන්ලයින් පාඨමාලා වන, (MOOCs), Coursera, සහ Lynda වැනි වැඩසටහන් තුළින් අන්තර්ජාලය හරහා දුරස්ථ ඉගෙනීම සහ  අවකාශය හැකිලීම සහ සීමාවන් ඉක්මවා යාම ලොව පුරා නූතන අධ්‍යාපනයේ භූ දර්ශනය වෙනස් කිරීමට සමත් ව ඇත. අනාගත ඩිජිටල්කරණ ඉගෙනීමේ  පද්ධතියට ඉගෙනුම් මෙවලමක් ලෙස යූ ටියුබ් වැනි ජනප්‍රිය වීඩියෝ බෙදාගැනීමේ මාධ්‍ය භාවිතා කිරීම, clouds මත සහ දත්ත මත පදනම් වූ ඉගෙනුම් සහ ත්‍රිමාණ මුද්‍රණ, virtual reality සහ augmented reality, ඉගැන්වීම් ආධාරක ලෙස භාවිතා කිරීම ඇතුළත් වේ. සංවර්ධිත රටවල පාසල් දැනටමත් මෙම අනාගත මෙවලම් බොහොමයක් භාවිතා කිරීම ආරම්භ කර තිබේ.

සාපේක්ෂව, ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල් තවමත් නවීන තාක්‍ෂණය එතරම්ම උපයෝගී කර ගෙන නොමැත. මෙමඟින්, ශ්‍රී ලංකාව සහ සෙසු ලෝකය අතර ඩිජිටල් බෙදීමක් ඇති වී ඇති අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අවස්ථා හිඟබව සහ ඩිජිටල් ලෝකයේ රට  ඉදිරියට යාම තවදුරටත් වළක්වාලයි. වඩාත් ඩිජිටල්කරණය වූ අනාගතයක ඉල්ලීම් සපුරාලීම සඳහා, නවීන තාක්‍ෂණයෙන් මෙහෙයවන ලෝකයට අවශ්‍ය නිපුණතා හා විශේෂඥ පුද්ගලයින් හා වෘත්තිකයන් බිහිකිරීමට ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් අධ්‍යාපන ක්‍රමය නැවත සකස් කිරීම අවශ්‍ය වේ.

කෙසේ වෙතත්, ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය ඉතා බැරෑරුම් ලෙස සලකනු ලබන අතර වයස අවුරුදු 5 ත් 16 ත් අතර සෑම දරුවෙකුටම එය අනිවාර්ය වේ. දිවයිනේ සාමාන්‍ය සාක්ෂරතා අනුපාතය 92% ට වඩා ඉහළ අගයක් ගන්නා අතර ප්‍රාථමික පාසල්වලට ඇතුළත් වීමේ අනුපාතය 99% කි. රජයේ විභාග ඉතාමත් තරඟකාරී වන අතර සිසුන් බොහෝ විට තම පාසල් අධ්‍යාපනයට උපකාරයක් ලෙස අතිරේක උපකාරක පන්ති වලට සහභාගී වෙති. ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන ක්‍රමයට තාක්‍ෂණය උපයෝගී කර ගැනීමෙන් දැනට පවත්නා විෂයමාලාව සඳහා විවිධ දේ කළ හැකිය.ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය, තාක්‍ෂණය සඳහා ප්‍රවේශය සහ දැරිය හැකි පිරිවැය වැඩිවීමත් සමඟ ඉතා ඉක්මණින් පරිගණක යුගය දක්වා තවදුරටත් විකාශනය වීමට හා බාධාවකින් තොරව ඉදිරියට යාමට හැකි වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනයේ විකාසනය


Acidobacterium is a bacterial genus from the family of Acidobacteriaceae.

See also
 List of bacterial orders
 List of bacteria genera

References

Acidobacteriota
Bacteria genera

Acidobacterium


Starodubzewa ist der Familienname folgender Personen:

 Aljona Wassiljewna Starodubzewa (* 1985), russische Ringerin
 Julija Starodubzewa (* 2000), ukrainische Tennisspielerin

Starodubzewa


Kültürel psikoloji, psikolojinin alt dallarından biridir. Kültür ve zihin kavramlarının ayrılamaz olduğu, bu yüzden de zihnin nasıl çalıştığına yönelik evrensel kanunların olmadığı ve bir kültürde geliştirilen psikolojik kuramların geçerliliğinin yalnızca o kültürle sınırlı olduğu varsayımlarına dayanır. Sosyal psikoloji, gelişim psikolojisi, bilişsel psikoloji gibi psikoloji dalları kültürel psikolojiyi besler ve kültürel psikoloji ile zenginleşir. Kültürel psikoloji içerisinde günümüzde en çok rağbet gören konular, Kuzey Amerika ve Uzak Doğu kültürlerinin dikkat, algı, biliş ve benlik açılarından farklılıklarıdır.

Kaynakça

Psikoloji dalları
Kültürel çalışmalar
Sosyal psikoloji

Kültürel psikoloji


Salgado es un municipio brasileño del estado de Sergipe.

Historia

Las tierras del actual municipio comenzaron a ser poblada en la mitad del , surgiendo una población llamada Pau Hierro o Salgadinho. La localidad comenzó a partir de la construcción de la línea férrea, en 1911. En 1927 fue separado de Boquim y elevado a municipio de Salgado. En 1938 su sede pasó a la categoría de ciudad.

Geografía
Se localiza a una latitud 11º01'55" sur y a una longitud 37º28'30" oeste, estando a una altitud de 100 metros. Su población estimada en 2004 era de 19.984 habitantes.

Posee un área de 255,8 km².

Referencias

Localidades de Sergipe

Salgado (Sergipe)


Zetland er en dansk medlemsbaseret digital avis med base i København, som dagligt udgiver to-fire længere journalistiske historier samt et nyhedsoverblik. Zetland blev grundlagt i 2012 af journalisterne Lea Korsgaard, Jakob Moll, Silke Bock og Hakon Mosbech.

Navnet, som er betegnelsen for en hybrid mellem en zebra og en shetlandspony, valgtes, fordi Zetland betragter sig selv som et hybridmedie.

Ida Ebbensgaard har været chefredaktør siden oktober 2021, hvor hun overtog efter Lea Korsgaard, som nu er arbejdende bestyrelsesformand.

Historie
Oprindelig var Zetland et digitalt forlag, som udgav journalistiske fortællinger i novellelængde, kaldet singler. I marts 2016 relancerede Zetland sig selv som en daglig, digital avis, med støtte fra Innovationspuljen. Forinden havde man afholdt en crowdfunding, hvor man indsamlede 530.000 kr. Desuden rejste man 8 milloner kroner fra private investorer.
Konceptet fik en blandet modtagelse af de etablerede danske aviser.

I 2017 begyndte Zetlands journalister at læse deres artikler op og udgive dem som lydfiler. Lyd blev hurtigt Zetlands mest populære platform, og over 60 procent af medlemmerne foretrak i 2018 at lytte til artiklerne.
Per april 2018 havde Zetland over 10.000 betalende medlemmer og modtog desuden et årligt millionbeløb i mediestøtte. Daværende chefredaktør Lea Korsgaard har udtalt, at væksten blandt andet skyldes den medlemsbaserede model samt de få daglige artikler, der gør det muligt at "færdiggøre" Zetland hver dag. Desuden har hun fremhævet Zetlands ambition om at være ikke alene et medie, men en teknologivirksomhed, som afgørende.
I foråret 2019 offentliggjorde Zetland, at mediet havde solgt sin platformsteknologi, der integrerer lyd og skrift, til det svenske Vi Medier.

Priser
Zetland har vundet flere priser for sit design. Både i 2017 og 2018 vandt de den digitale hovedpris ved "Nordens Bedste Nyhedsdesign", og i 2019 blev de nomineret i kategorien bedste mobilapp ved samme prisuddeling. Zetland har desuden vundet Saxos Innovationspris (2012), "Den Lille Publicistpris" (2015) samt Buketten fra KLF, Kirke & Medier (2018)  Lea Korsgaard modtog i 2016 prisen som Årets Redaktør.

Referencer

Eksterne henvisninger

Netaviser fra Danmark
Etableret i 2012

Zetland (netmedie)


El Muelle del Palacio (en ruso Дворцовая набережная, Dvortsóvaia Náberezhnaia) es una calle que corre paralelo al río Nevá, en el centro de San Petersburgo, cerca del cual se levantan los edificios que forman el complejo arquitectónico del Museo del Ermitage: el Palacio de Invierno, el Teatro del Hermitage, el Palacio de Mármol y el Jardín de Verano.

La calle se proyectó entre 1763 y 1767, y pronto se convirtió en el lugar elegido por los miembros de la familia imperial rusa para situar sus residencias: comienza en el Puente del Palacio, donde pasa a llamarse «Muelle del Almirantazgo», y acaba en el río Fontanka, donde toma el nombre de «Muelle de Kutúzov».

Esta calle es muy apreciada porque ofrece una vista maravillosa sobre el Nevá, la Fortaleza de San Pedro y San Pablo y la isla Vasílievsky.

En su novela en verso Eugenio Oneguin, Pushkin se representa a sí mismo caminando por esta calle junto al río con su héroe, Eugenio Oneguin.

Enlaces externos

Arquitectura de San Petersburgo
Arquitectura de Rusia del siglo XVIII
Arquitectura de 1767

Muelle del Palacio


Peter 2. af Luxemburg, greve af Saint-Pol (født ca. 1440, død 25. oktober 1482 i Enghien) var greve af Saint-Pol (ved Pas-de-Calais), Brienne (i Aube), Soissons og Marle (i Aisne) samt herre til Enghien (i Belgien).

Peter 2. var søn af Ludvig 1. af Luxemburg, greve af Ligny, Saint-Pol og Brienne og blev selv far til Marie af Luxemburg, grevinde af Vendôme, svigerfar til Frans af Bourbon-Vendôme og morfar til Karl af Vendôme.

Kilder

Franske hertuger af Luxembourg


An Eria sumatrensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Eria sumatrensis in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria sumatrensis


Mazarefes Portekiz'de Viana do Castelo belediyesine bağlı olan, 3,48 km² yüzölçümüne sahip, 1.396 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Viana do Castelo

Mazarefes


المبيد 3: نهوض الآلات  فيلم من أفلام الحركة والخيال العلمي من إنتاج عام 2003م، الفيلم هو ضمن متابعة لجزئين سابقين للمخرج والكاتب الموهوب جيمس كاميرون "James Cameron"، ومن بطولة الممثل النمساوي الأصل وبطل كمال الأجسام آرنولد شوارزنيجر "Arnold Schwarzenegger" ولكن من إخراج جوناثان موستو .

ملخص الأحداث
يعيش "جون كونور" وحيداً بعد وفاة والدته "ساره كونور بمرض سرطان الدم بعد أن نجحا في إيقاف يوم الحساب وتُرسل "سكاي نت" من المستقبل تي إكس (كريستانا لوكن) ، وهو روبوت قاتل بهيئة أنثى للقضاء على كل أعضاء المقاومة في شبابهم، بينما يرسل "جون كونور" من المستقبل أيضاً سايبورج جديد للدفاع عنه وعن زوجته المستقبلية "كاثرين بروستر"، وتدور احداث الفيلم في محاولات السايبورج من اجل حماية كونور وبروستر وينجح في النهاية في التخلص من سايبورج T-X وتوصيل كل من جون كونور وكاثرين بروستر إلى مكان آمن من الحرب النووية المحتومة حتي يبقيا على قيد الحياة ليقودا مقاومة البشرية ضد سيطرة سكاي نت على العالم.

تقييم الفيلم
الفيلم ممتاز من حيث الاخراج والقصة وكان مثل الجزئين السابقين والذين قام بإخراجهما المخرج جيمس كاميرون لكن الأبطال المساعدين غير مناسبين .

مراجع

وصلات خارجية

أفلام السفر عبر الزمن
أفلام القوات الجوية الأمريكية
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام أندرويد
أفلام إثارة خيال علمي أمريكية
أفلام إثارة وحركة إنتاج عقد 2000
أفلام إثارة وحركة في 2003
أفلام إنتاج 2003
أفلام إنتاج كولومبيا بيكتشرز
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام ترمنايتور
أفلام تقع أحداثها في 2032
أفلام تقع أحداثها في سنة 2003
أفلام تقع أحداثها في سنة 2004
أفلام تقع أحداثها في لوس أنجلوس
أفلام تكنو وإثارة
أفلام حركة تضم خصوما من الإناث
أفلام خيال علمي مغامرات
أفلام خيال علمي وحركة أمريكية
أفلام خيال علمي وحركة في 2003
أفلام خيال علمي وحركة في عقد 2000
أفلام ديستوبيا
أفلام سجلها ماركو بلترامي
أفلام صنعت باستخدام صور الحاسوب
أفلام عن الحرب النووية وأسلحة
أفلام عن الطائرات بدون طيار
أفلام عن حروب إلكترونية
أفلام متممة أمريكية
أفلام متممة إنتاج عقد 2000
أفلام مصورة في تكساس
أفلام مصورة في لوس أنجلوس
أفلام مصورة في لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أفلام مطاردة أمريكية
أفلام نهاية العالم
أفلام وارنر برذرز
إعلام عن ثقافة الإنترنت
برمجيات خبيثة في الخيال
تقنية النانو في الأعمال الخيالية
لاقط الحركة في الأفلام

ترمنايتور 3: رايز أوف ذا ماشينز


Jackson de Souza (Sapé, 27 de setembro de 1917 — Rio de Janeiro, 02 de fevereiro de 1998), foi um ator brasileiro. Era filho do também ator Modesto de Souza. Integrou o grupo teatral Os Comediantes, durante os anos de 1946 e 1947.

Filmografia

Cinema

Televisão

No teatro

A Casa de Seu Tomaz (1943)
A Pensão de D. Estela (1943)
Boneco de Palha (1943)
Burro de Carga (1943)
Coitado do Libório! (1943)
Mania de Grandeza (1943)
Adorável Mentirosa (1945)
Grande Mulher (1945)
O Neto de Deus (1945)
A Rainha Morta (1946)
Desejo (1946-1947)
A Mulher Sem Pecado (1947)
A Rainha Morta (1947)
Era Uma Vez Um Preso (1947)
Não Sou Eu (1947)
Terras do Sem-Fim (1947)
Vestido de Noiva (1947)
 A Indesejável (1948)
A República dos Meus Sonhos (1948)
Amores de Um Solteirão (1948)
Certa Noite em Nova York (1948)
Ciúmes (1948)
Estudantes (1948)
Gente Honesta (1948)
 Maria Cachucha (1948)
Mentirosa (1948)
Não Deixe Este Sonho Acabar (1948)
O Amor Que Não Morreu (1948)
O Anjo da Meia-Noite (1948)
O Irresistível Lohengrin (1948)
O Neto de Deus (1948)
O Pavor dos Maridos (1948)
O Secretário de Madame (1948)
Obsessão (1948)
Os Homens do Futuro (1948)
Quando Foge e Mocidade (1948)
Sua Excelência, o Criado (1948)
Toda a Vida em Quinze Dias (1948)
Trio em Lá Menor (1948)
Um Beijo na Face (1948)
A Corda (1953)
A Falecida Mrs. Black (1953)
A Ilha das Cabras (1953)
 A Toga Branca (1953)
 O Mambembe (1955)
 Ponha a Mulher no Seguro (1956)
A Lógica de Mister Ego (1960)
A Visita (1987)
O Dia em Que Eu Conheci o Amor (1989)

Referências

Ligações externas

Atores do Brasil
Mortos em 1998
Nascidos em 1917
Naturais da Paraíba

Jackson de Souza (ator)


Kosovo este un stat mic, fără ieșire la mare din sud-estul Europei. Țara are o poziție strategică în centrul Peninsulei Balcanice mărginită de Muntenegru la vest, Serbia la nord și la est, Macedonia de Nord la sud-est și Albania la sud-vest. Nu are acces direct la Marea Mediterană, dar râurile sale se varsă în mările Adriatică, Egee și Marea Neagră.

Țara posedă peisaje impresionante și contrastante, determinate de climă, alături de geologie și hidrologie. Atât Alpii Albanezi, cât și Munții Šar, reprezintă caracteristica cea mai definitoare a țării, dar și regiunile cu cea mai mare biodiversitate din Kosovo.

Țara este bogată în surse de apă, datorită numeroaselor râuri și lacuri, atât naturale cât și artificiale. Majoritatea râurilor ce izvorăsc din Kosovo, se varsă înafara teritoriului țarii în Adriatică, Egee și Marea Neagră. Cel mai lung râu este Drini i Bardhë, iar cel mai scurt râu este Lumëbardhi i Prizrenit.

Clima țarii este definită în principal de așezarea geografică în sud-estul Europei și influențată puternic de marile din vest, sud și est. Clima este reprezentată de o combinație între clima continentală și cea mediteraneeană, cu patru anotimpuri distincte.

Kosovo este caracterizată de o floră și faună bogată, și o multitudine de ecosisteme și habitate, în ciuda suprafeței relativ mici a țării. Biodiversitatea țării este conservată în două parcuri naționale și sute de alte zone protejate. Regiunile izolate și cele împădurite sunt locuite în principal de specii care devin din ce în ce mai rare în sud-estul Europei, precum ursul brun, lupul cenuși, râsul și acvila de munte.

Note

Geografia provinciei Kosovo

Geografia în Kosovo


දැව නොවන වන නිපැයුම් යනු දැව හැරුණු කොට වනාන්තරයේ ශාක හා සත්ව යන කොටස් දෙකෙන්ම බිහිවී සෑදෙන සියළුම භාණ්ඩයි. දැව නොවන වන නිපැයුම්, පවුලේ ආදායමට සහ ජීවිකාවට ආධාර වෙයි. ඒ වගේම බොහෝ දුෂ්කර සමාජනයන්ගේ සංස්කෘතික වැදගත්කමක් මෙයට හිමි වේ. මෑතක සිට, තිරසාර සංවර්ධනය තුළ මෙහි භූමිකාව විශේ‍ෂ අවධානයකට ලක්වී තිබේ.

දැව නොවන වන නිපැයුම්


Kosmos 2290, ruski izviđački satelit iz programa Kosmos. Vrste je Orljec-2.
Lansiran je 26. kolovoza 1994. godine u 12:00 s kozmodroma Bajkonura (Tjuratama) u Kazahstanu. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Zenit-2 11K77. Orbita mu je bila 203 km u perigeju i 322 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je bila 64,81°. Spacetrackov kataloški broj je 23218. COSPARova oznaka je 1994-053-A. Zemlju je obilazio u 89,76 minuta. Pri lansiranju bio je mase 13.000 kg.

Raspadnuti dio Kosmosa 2290, Spacetrackov kataloški broj je 23224, COSPARove oznake 1994-053-F, Zemlju je obilazio u 88,90 minuta. Kružio je oko Zemlje 187 km u perigeju i 253 km u apogeju, inklinacijom na 64,80°. Vratio se u atmosferu 31. kolovoza 1994. godine.

Raspadnuti dio Kosmosa 2290, Spacetrackov kataloški broj je 23225, COSPARove oznake 1994-053-G, Zemlju je obilazio u 89,57 minuta. Kružio je oko Zemlje 237 km u perigeju i 270 km u apogeju, inklinacijom na 64,83°. Vratio se u atmosferu 24. rujna 1994. godine.

Raspadnuti dio Kosmosa 2290, Spacetrackov kataloški broj je 23541, COSPARove oznake 1994-053-J, Zemlju je obilazio u 92,01 minutu. Kružio je oko Zemlje 183 km u perigeju i 564 km u apogeju, inklinacijom na 64,80°. Vratio se u atmosferu 23. svibnja 1995. godine.

Raspadnuti dio Kosmosa 2290, Spacetrackov kataloški broj je 23542, COSPARove oznake 1994-053-K, Zemlju je obilazio u 91,94 minute. Kružio je oko Zemlje 183 km u perigeju i 557 km u apogeju, inklinacijom na 64,81°. Vratio se u atmosferu 30. travnja 1995. godine.

Raspadnuti dio Kosmosa 2290, Spacetrackov kataloški broj je 23543, COSPARove oznake 1994-053-M, Zemlju je obilazio u 91,87 minuta. Kružio je oko Zemlje 183 km u perigeju i 549 km u apogeju, inklinacijom na 64,81°. Vratio se u atmosferu 21. travnja 1995. godine.

Raspadnuti dio Kosmosa 2290, Spacetrackov kataloški broj je 23544, COSPARove oznake 1994-053-M, Zemlju je obilazio u 91,87 minuta. Kružio je oko Zemlje 180 km u perigeju i 553 km u apogeju, inklinacijom na 64,80°. Vratio se u atmosferu 16. travnja 1995. godine.

Satelit Kosmos 2290 deorbitirao je 4. travnja 1995. godine.

Izvori
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2290


توماس يوهانسون هو لاعب كرة مضرب سويدي.

روابط إضافية

 Johansson Recent Match Results
 Johansson World Ranking History

مراجع

أبطال الجراند سلام في كرة المضرب
أبطال أولمبيون في كرة المضرب
أبطال بطولة أستراليا المفتوحة
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من لينشوبينغ
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
رياضيون سويديون مغتربون في موناكو
رياضيون من مقاطعة أوسترغوتلاند
سويديون فازوا بالميدالية الفضية الأولمبية
سويديون مغتربون في موناكو
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من السويد
لاعبو كرة مضرب سويديون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
مدربو كرة مضرب سويديون
مواليد 1975
مواليد في لينشوبينغ
رياضيون من لينشوبينغ

توماس يوهانسون


"Hr. Bøsmer i elverhjem" (nogle gange "Herr Bøsmer i elverhjem") eller "Ungersven och havsfrun" i Sverige og "Herr Magnus og Havfrua" på norsk er en svensk folkevise, specifikt en tryllevise. Den er registreret som A 49 i The Types of the Scandinavian Medieval Ballad som en overnaturlig ballade. Overleverede version er redigeret i Sveriges Medeltida Ballader (no. 21) i ti svenske varianter (hvoraf én er finlandssvensk) fra midten af 1700-tallet og fremefter. Fem af de svenske varianter findes med melodi. Den optræder også i Danmarks gamle Folkeviser (no. 45) , hvor et af de tidligste manuskripter, som indeholder den, er Karen Brahes Folio.

Indhold
I de fleste varianter kommer en havfrue til en ung ridder mens han sover, og beder ham komme til floden (eller havet). Den næste dag rider han ud og falder i floden, og ankommer således til havfruens side. I de fleste varianter får han en drik, der enten får ham til at glemme sin familie eller forlovede og i stedet blive sammen med havfruen.

I nogle norske versioner er det en overnaturlig kvinde i form af en elver i bjergene frem for en havfrue, der lokker ridderen væk. I nogle svenske versioner er drikken giftig og ridderen dør. I andre lykkes det ham at flygte ved at spille på sin harpe; i den svenske variant G (fra Brita Cajsa Carlsdotter fra Östergötland, samlet af L. Chr. Wiede i 1840'erne) redder den unge mand sig selv ved at spille smukt på sin gyldne harpe, meget lig det som sker i balladen "Harpens Kraft".

Indspilninger
 Gruppen Folk och rackare indspillede en version baseret på Sveriges Medeltida Ballader 21B: Herr Olof och havsfrun, på albummet Folk och rackare fra 1976.
 Den danske folktronicagruppe Sorten Muld indspillede en version kaldet "Bonden og elverpigen", hvor hovedpersonen, som navnet indikerer, er en bonde, og havfruen er en elverpige. Nummeret blev udgivet på deres succesfulde debutalbum Mark II i 1997.

Se også
 Danmarks gamle Folkeviser

Referencer

Folkeviser
Sange fra Sverige
Sange fra Danmark
Sange fra Norge

Hr. Bøsmer i elverhjem


An Epipactis stellifera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Di Antonio ngan Veya. An Epipactis stellifera in nahilalakip ha genus nga Epipactis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Switzerland. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epipactis

Epipactis stellifera


Emre Aktaş (* 23. September 1986 in Bursa) ist ein türkischer Fußballspieler, der derzeit für Polatlı Bugsaşspor spielt.

Karriere

Verein
Emre Aktaş begann mit dem Vereinsfußball in der Jugend von Tofaş SK und spielte anschließend für die Jugendmannschaft İnegölspor. Im Frühjahr 2004 erhielt er hier einen Profivertrag und kam auf Anhieb zu regelmäßigen Einsätzen.

Nachdem er hier bis zum Sommer 2005 aktiv war, wechselte er zum Süper-Lig-Aufsteiger Ankaraspor. Hier kam er in seiner ersten Spielzeit zu 14 Ligaeinsätzen und erzielte dabei zwei Tore. Die zweite Saison verbrachte er dann als Leihgabe bei Keçiörengücü.

Zum Sommer 2007 wechselte er dann zu Malatyaspor.

Nachdem er die Hinrunde für diesen Verein spielte, wechselte er zur Rückrunde zum damaligen Drittligisten Adanaspor. Hier erreichte er mit seiner neuen Mannschaft zum Saisonende die Meisterschaft der TFF 2. Lig und damit den direkten Aufstieg in die TFF 1. Lig. Mit seinen neun Treffern hatte er großen Anteil an diesem Erfolg. In der Saison 2009/10 erreichte er mit seiner Mannschaft die Relegation der 1. Lig und verpasste erst im Halbfinale der Relegation den Aufstieg in die Süper Lig. Die nachfolgenden Spielzeiten verpasste er den Anschluss an die Mannschaft und kam lediglich als Ersatzspieler zum Einsatz. Die Hinrunde der Spielzeit 2010/11 verbrachte er als Leihageb bei Bucaspor. Zum Saisonende 2011/12 erreichte Adanaspor zum Saisonende den Einzug bis ins Playoff-Finale der TFF 1. Lig. Im Finale unterlag man in der Verlängerung Kasımpaşa Istanbul 2:3 und verpasste somit den Aufstieg in die Süper Lig erst in der letzten Begegnung.

Im Sommer 2012 wurde sein Wechsel zum Ligakonkurrenten Karşıyaka SK verkündet. Bereits nach einer halben Spielzeit verließ er diesen Verein und wechselte zum Drittligisten Polatlı Bugsaşspor.

Nationalmannschaft
Emre Aktaş durchlief die türkische U-18-Jugendnationalmannschaft.

Erfolge
 Mit Adanaspor:
 2007/08 Meister der TFF 2. Lig
 2007/08 Aufstieg in die TFF 1. Lig

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Bucaspor)
Fußballspieler (Bugsaşspor)
Fußballspieler (İnegölspor)
Fußballspieler (Karşıyaka SK)
Fußballspieler (Ankara Keçiörengücü)
Fußballspieler (Malatyaspor)
Fußballspieler (Osmanlıspor FK)
Geboren 1986
Person (Bursa)
Mann
Türke

Emre Aktaş


John Crittenden is the name of:

 John Crittenden, Sr. (1754–1809), veteran of the American Revolutionary War and member of the Virginia House of Burgesses
 John J. Crittenden (1787–1863), US Senator, Governor of Kentucky, Attorney General of the United States and author of the Crittenden Compromise
 John J. Crittenden (soldier) (1854–1876), soldier killed at the Battle of the Little Bighorn

John Crittenden


A quinase de linfoma anaplásico (ALK) também conhecida como receptor de tirosina quinase ALK ou CD246 é uma enzima que em humanos é codificada pelo gene ALK.

Identificação
A quinase de linfoma anaplásico (ALK) foi originalmente descoberta em 1994 em células de linfoma anaplásico de grandes células (ALCL).  A proteína ALK de comprimento total foi identificada em 1997 por dois grupos.  A dimerização de NPM ativa constitutivamente o domínio ALK quinase.

Desde a descoberta original do receptor em mamíferos, vários ortólogos de ALK foram identificados: dAlk na mosca da fruta (Drosophila melanogaster) em 2001, scd-2 no nematoide (Caenorhabditis elegans) em 2004, e DrAlk no peixe-zebra (Danio rerio) em 2013.

Os ligantes dos receptores ALK/LTK humanos foram identificados em 2014:FAM150A (AUGβ) e FAM150B (AUGα), dois pequenos peptídeos secretados que ativam fortemente a sinalização ALK.

Mecanismo
Após a ligação do ligante, o receptor ALK de comprimento total dimeriza, muda de conformação e autoativa seu próprio domínio quinase, que por sua vez fosforila outros receptores ALK em trans em resíduos específicos de aminoácidos de tirosina.

A proteína é conhecida por se ligar e ativar o receptor de quinase de linfoma anaplásico (ALK), uma molécula que, quando mutada, conduz uma variedade de cânceres humanos, incluindo neuroblastoma pediátrico, linfomas de células B e certos cânceres de pulmão.

Função
O receptor ALK desempenha um papel fundamental na comunicação celular e no desenvolvimento e função normais do sistema nervoso. Aumentador de proteínas alfa regula o peso corporal em camundongos.

Leitura de apoio

Genes no cromossoma 2
Proteínas humanas

ALK


Vólakas, en  ou Vólax (), est un village du dème de Káto Nevrokópi, dans le district régional de Dráma, en Macédoine-Orientale-et-Thrace, Grèce.

Histoire

Population
Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Orientale-et-Thrace
Géographie de Dráma (district régional)

Vólakas (Dráma)


Lanskaja ist der Familienname folgender Personen:

 Aljona Lanskaja (* 1985), weißrussische Popsängerin
 Natalja Nikolajewna Puschkina-Lanskaja (1812–1863), Frau des russischen Dichters Alexander Puschkin
 Walerija Alexandrowna Lanskaja (* 1987), russische Schauspielerin

Lanskaja


Regele Munjong al Joseonului (1414-1452), născut Yi Hyang, a fost al cincilea rege al dinastiei care a condus Coreea între 1450-1452. A fost fiul cel mare al lui Sejong cel Mare și i-a urmat la tron acestuia în 1450, dar a murit din cauza unei boli doi ani mai târziu. A fost urmat la tron de fiul său, Danjong. Cele mai multe din realizările sale au venit în perioada când era prinț. Deși majoritatea cunosc faptul că Jang Yeong-sil a inventat pluviometrul (vezi Recenzia Regele Sejong), "Analele Dinastiei Joseon" ne spun faptul că Prințul moștenitor Munjong a fost cel care a descoperit măsurarea nivelului de apă din pământ. De asemenea, spre sfârșitul domniei lui Sejong, Munjong a fost cel care s-a ocupat de țară, întrucât tatăl său era foarte bolnav. A fost urmat la tron de către fiul său Danjong.

Munjong a fost cel mai lung titular al poziției de print în timpul dinastiei Joseon, care deține poziția 1421-1450, un record de 29 de ani. Din 1442 până la propria urcare pe tron în 1450, el a servit ca regent al  Regelelui Sejong.

Familie

Tata: Regele Sejong (세종)
Mama: Regina Soheon din clanul Cheongsong Shim  (소헌왕후 심씨, Septembrie 28, 1395 – Martie 24, 1446)
Consoarte:
 Consoarta regală  Hwi din clanul Andong Kim  (휘빈 김씨, 1410–1429)
 Consoarta regală Sun din Ha-eum Bong clan (순빈 봉씨, 1414–1436)
 Regina Hyeondeok
 Yi Hong-wi, Prințul Regal Moștenitor(이홍위 왕세자),
 Prințesa Gyeonghye (경혜공주, 1436 – 30 decembrie 1473),
 Consoarta Suk din clanul Namyang Hong  (숙빈 홍씨)
 O fată, moartă în copilărie
 Yang Sa-chik (사칙 양씨)
 Prințesa Gyeongsuk (경숙옹주, 1439–?)
 O fată, moartă în copilărie
 Moon Suk-ui din clanul Nampyeong Mun
 Kwon So-yong (소용 권씨)
 Jeong So-yong (소용 정씨)
 Yoon So-hun (소훈 윤씨)
 Yoo Seung-hwi (승휘 유씨)

Court Lady Jang (상궁 장씨)

Regele Sejong este considerat ca fiind cel mai bun rege din istoria coreeană, cu toate acestea el nu a avut cele mai bune relații cu nurorile . El a avut grijă în special de consoarta Sun al clanului Ha-eum Bong (순빈 봉씨), după ce se confruntă cu o pierdere a primei noră.
În primul rând, consoarta regală Hwi din clanul Andong Kim a vrut să câștige dragostea lui Munjong. Ea a ars pantofi iubirii Munjong și a făcut-o să bea cenușă cu alcool. Mai târziu, regele Sejong a aflat și ea a fost dat afară din poziția ei, care a fost cea de a doua cea mai înaltă poziție în cazul în care femeia ar putea merge în timpul dinastiei Joseon.

Numele postum
 Regele Munjong Gongsun Heummyung Insuk Gwangmun Seonghyo cel mare al Coreei
 문종공순흠명인숙광문성효대왕
 文宗恭順欽明仁肅光文聖孝大王

Referinte
Nașteri în 1414
Decese în 1452

Munjong de Joseon


Die Purinbiosynthese (genauer: IMP-de novo-Synthese) ist der Stoffwechselweg, der alle Lebewesen dazu befähigt, Purine aus einfachen Ausgangsstoffen herzustellen. Purine haben eine überragende Bedeutung als Bestandteil der Erbinformation, als Energieträger (ATP) und als Basis für die Synthese weiterer wichtiger Stoffe.

Die Purine werden im Organismus nicht als freie Moleküle synthetisiert, sondern stets als Nukleotide. Ausgangspunkt der Purinsynthese ist das α-D-Ribose-5-phosphat, ein Zwischenprodukt des Pentosephosphatzyklus. Das Endprodukt nach elf Schritten ist das Inosinmonophosphat (IMP), das Nukleotid des Hypoxanthins, welches in weiteren Schritten zu den Nukleotiden des Xanthinosins, Adenosins oder Guanosins umgebaut wird.

Die Purinsynthese findet beim Menschen in allen Zelltypen statt, die einen aktiven Zellkern haben.

Übersicht
Das Grundgerüst des Purins wird schrittweise aufgebaut, wobei verschiedene Moleküle die einzelnen Bestandteile liefern:

Genomische Organisation in verschiedenen Spezies
Der Ablauf und die Gene der de novo-Synthese sind hochkonserviert. Obwohl die de novo-Synthese quasi ubiquitär ist, gibt es zwischen den Arten doch Unterschiede in der Organisation der Enzyme und der dafür codierenden Gene. Die Zahl der Gene, welche an den zehn enzymatischen Schritten beteiligt sind, nimmt von Prokaryoten zu Eukaryoten ab, jedoch nimmt die Komplexität der Enzyme in gleicher Weise zu. Es bilden sich sogenannte Clustergene, die für multifunktionelle Enzyme codieren.

Beim Menschen sind die katalytischen Domänen der Einzelschritte (2,5,3), (6,7) und (9,10) jeweils auf einem Protein zu finden (PRPP-Synthese zählt als Schritt Null).

Einzelschritte und Zwischenprodukte

PRPP
 + ATP       + AMP

α-D-Ribose-5-phosphat wird mittels der Ribosephosphat-Diphosphokinase zu α-D-5-Phosphoribosyl-1-pyrophosphat (PRPP) umgesetzt.

PRA
 +  + H2O     +  + PPi

Aus PRPP und Glutamin entsteht 5-Phosphoribosylamin (PRA) und Glutamat, mithilfe der Amidophosphoribosyltransferase. Dieser Reaktionsschritt ist festlegend, das heißt, aus den Produkten dieser und der nächsten Reaktionen kann von nun an nur noch IMP hergestellt werden.

Die im Gleichgewicht befindliche Reaktion wird durch Hydrolyse des Diphosphats stark nach rechts verschoben. Als Hemmstoffe fungieren IMP, GMP und AMP.

GAR
 +  + ATP     + ADP + Pi

Die Phosphoribosylamin-Glycin-Ligase-Domäne des trifunktionellen Purinsyntheseproteins erleichtert die Addition von Glycin an 5-Phosphoribosylamin (PRA) zu Glycinamidribonukleotid (GAR).

FGAR
 + 10-Formyl-THF     + THF

Die Phosphoribosylglycinamid-Formyltransferase-Domäne (GART) des trifunktionellen Purinsyntheseproteins katalysiert die Formylierung von Glycinamidribonukleotid (GAR) zu Formylglycinamidribonukleotid (FGAR) mittels Formyltetrahydrofolat.

FGAM
 +  + ATP + H2O     +  + ADP + Pi

Phosphoribosylformylglycinamid (FGAR) und Glutamin werden zu Phosphoribosylformylglycinamidin (FGAM) und Glutaminsäure umgesetzt. Katalysierendes Enzym ist die FGAM-Synthase.

AIR
 + ATP     + ADP + Pi + H2O

Die Phosphoribosylformylglycinamidin-Cyclo-Ligase-Domäne des trifunktionellen Purinsyntheseproteins cyclisiert Formylglycinamidinribonukleotid (FGAM) zu 5-Aminoimidazolribonukleotid (AIR).

CAIR
 + CO2

5-Aminoimidazolribonukleotid (AIR) wird mittels der Phosphoribosylaminoimidazol-Carboxylase-Domäne (AIRC) von ADE2 zu 5-Aminoimidazol-4-carboxylatribonucleotid (CAIR) carboxyliert.

SAICAR
 +  + ATP     + ADP + Pi

CAIR und Asparaginsäure werden ligiert, mit Verbrauch von ATP, katalysiert von der SAICAR-Synthase-Domäne von ADE2.

AICAR
     +

Von SAICAR wird Fumarat abgespaltet, AICAR entsteht mittels der Adenylosuccinat-Lyase.

FAICAR
 + 10-Formyl-THF     + THF

AICAR wird zu FAICAR formyliert. Katalysator ist die AICAR-Formyltransferase-Domäne des bifunktionellen Purinsyntheseproteins.

IMP
     + H2O

FAICAR cyclisiert unter Wasserabspaltung zu IMP mittels der IMP-Cyclohydrolase-Domäne des bifunktionellen Purinsyntheseproteins.

Pathologie
Beim Menschen sind mehrere Mutationen in Genen bekannt, die für Enzyme der Purinsynthese codieren und zu seltenen erblichen Stoffwechselkrankheiten führen können:

Mutationen im PRPS1-Gen der Ribosephosphat-Diphosphokinase können zu einer Überaktivität des Enzyms, und diese zu erhöhtem erblichem Risiko für Gicht führen. Andere PRPS1-Mutationen verringern die Enzymaktivität und sind die Ursache für das so genannte Rosenberg-Chutorian-Syndrom und eine Form der Gehörlosigkeit (ARTS).

Mutationen im ADSL-Gen der Adenylosuccinat-Lyase sind für Adenylosuccinat-Lyase-Mangel verantwortlich, eine seltene Erbkrankheit.

Mutationen im ATIC-Gen des bifunktionellen Purinsyntheseproteins können die sehr seltene schwere AICA-Ribosidurie verursachen.

Einzelnachweise

Weblinks

Stoffwechselweg

Purinbiosynthese