Aroideae, potporodica kozlačevki, dio porodice Araceae. Sastoji se od 26 tribusa

Poznati rod difenbahija koji je nekada uključivan u vlastiti tribus Dieffenbachieae, sada je uključen u tribus Spathicarpeae

Tribusi

 Tribus Callopsideae Engl.
 Callopsis Engl. (1 sp.)
 Tribus Anubiadeae Engl.
 Anubias Schott (8 spp.)
 Tribus Culcasieae Engl.
 Cercestis Schott (9 spp.)
 Culcasia P. Beauv. (29 spp.)
 Tribus Philodendreae Schott
 Philodendron Schott (584 spp.)
 Thaumatophyllum Schott (21 spp.)
 Tribus Homalomeneae M. Hotta
 Furtadoa M. Hotta (3 spp.)
 Adelonema Schott (16 spp.)
 Homalomena Schott (159 spp.)
 Tribus Aglaonemateae Engl.
 Aglaonema Schott (24 spp.)
 Aglaodorum Schott (1 sp.)
 Tribus Nephthytideae Engl.
 Nephthytis Schott (6 spp.)
 Pseudohydrosme Engl. (4 spp.)
 Anchomanes Schott (6 spp.)
 Tribus Zantedeschieae Engl.
 Zantedeschia Spreng. (8 spp.)
 Tribus Spathicarpeae Schott
 Lorenzia E. G. Gonç. (1 sp.)
 Bognera Mayo & Nicolson (1 sp.)
 Gearum N. E. Br. (1 sp.)
 Synandrospadix Engl. (1 sp.)
 Croatiella E. G. Gonç. (1 sp.)
 Spathicarpa Hook. (4 spp.)
 Taccarum Brongn. ex Schott (5 spp.)
 Asterostigma Fisch. & C. A. Mey. (10 spp.)
 Dieffenbachia Schott (64 spp.)
 Mangonia Schott (2 spp.)
 Incarum E. G. Gonç. (1 sp.)
 Spathantheum Schott (1 sp.)
 Gorgonidium Schott (8 spp.)
 Tribus Montrichardieae Engl.
 Montrichardia Crueg. (2 spp.)
 Tribus Philonotieae S. Y. Wong & P. C. Boyce
 Philonotion Schott (3 spp.)
 Tribus Cryptocoryneae Blume
 Lagenandra Dalzell (18 spp.)
 Cryptocoryne Fisch. ex Rchb. (70 spp.)
 Tribus Schismatoglottideae Nakai
 Apoballis Schott (12 spp.)
 Pichinia S. Y. Wong & P. C. Boyce (1 sp.)
 Piptospatha N. E. Br. (4 spp.)
 Schottariella P. C. Boyce & S. Y. Wong (1 sp.)
 Nabalu S. Y. Wong & P. C. Boyce (1 sp.)
 Bidayuha S. Y. Wong & P. C. Boyce (1 sp.)
 Schottarum P. C. Boyce & S. Y. Wong (2 spp.)
 Gosong S. Y. Wong & P. C. Boyce (1 sp.)
 Vesta S. Y. Wong (1 sp.)
 Bakoa P. C. Boyce & S. Y. Wong (1 sp.)
 Bakoaella S. Y. Wong & P. C. Boyce (2 spp.)
 Ooia S. Y. Wong & P. C. Boyce (10 spp.)
 Gamogyne N. E. Br. (6 spp.)
 Rhynchopyle Engl. (5 spp.)
 Hottarum Bogner & Nicolson (1 sp.)
 Kiewia S. Y. Wong & P. C. Boyce (3 spp.)
 Bucephalandra Schott (29 spp.)
 Phymatarum M. Hotta (1 sp.)
 Burttianthus S. Y. Wong, S. L. Low & P. C. Boyce (7 spp.)
 Toga S. Y. Wong, S. L. Low & P. C. Boyce (6 spp.)
 Heteroaridarum M. Hotta (3 spp.)
 Aridarum Ridl. (5 spp.)
 Tawaia S. Y. Wong, S. L. Low & P. C. Boyce (1 sp.)
 Pursegloveia S. Y. Wong, S. L. Low & P. C. Boyce (7 spp.)
 Naiadia S. Y. Wong, S. L. Low & P. C. Boyce (1 sp.)
 Hera S. Y. Wong, S. L. Low & P. C. Boyce (1 sp.)
 Fenestratarum P. C. Boyce & S. Y. Wong (2 spp.)
 Galantharum P. C. Boyce & S. Y. Wong (1 sp.)
 Schismatoglottis Zoll. & Moritzi (153 spp.)
 Colobogynium Schott (1 sp.)
 Tribus Calleae Bartl.
 Calla L. (1 sp.)
 Tribus Thomsonieae Blume
 Amorphophallus Blume (243 spp.)
 Tribus Caladieae Schott
 Jasarum G. S. Bunting (1 sp.)
 Hapaline Schott (9 spp.)
 Caladium Vent. (20 spp.)
 Syngonium Schott (40 spp.)
 Filarum Nicolson (1 sp.)
 Ulearum Engl. (2 spp.)
 Chlorospatha Engl. (70 spp.)
 Xanthosoma Schott (205 spp.)
 Scaphispatha Brongn. ex Schott (2 spp.)
 Idimanthus E. G. Gonç. (1 sp.)
 Zomicarpa Schott (3 spp.)
 Zomicarpella N. E. Br. (2 spp.)
 Tribus Ambrosineae Schott
 Ambrosina Bassi (1 sp.)
 Tribus Arisareae Dumort.
 Arisarum Mill. (3 spp.)
 Tribus Typhonodoreae Engl.
 Typhonodorum Schott (1 sp.)
 Tribus Peltandreae Engl.
 Peltandra Raf. (2 spp.)
 Tribus Arophyteae A. Lemée ex Bogner
 Arophyton Jum. (7 spp.)
 Colletogyne Buchet (1 sp.)
 Carlephyton Jum. (4 spp.)
 Tribus Protareae Engl.
 Protarum Engl. (1 sp.)
 Tribus Pistieae Lecoq & Juill.
 Pistia L. (1 sp.)
 Tribus Colocasieae Brongn.
 Englerarum Nauheimer & P. C. Boyce (1 sp.)
 Ariopsis Nimmo (3 spp.)
 Colocasia Schott (17 spp.)
 Remusatia Schott (4 spp.)
 Steudnera K. Koch (10 spp.)
 Leucocasia Schott (2 spp.)
 Alocasia (Schott) G. Don (90 spp.)
 Vietnamocasia N. S. Lý, S. Y. Wong & P. C. Boyce (1 sp.)
 Tribus Arisaemateae Nakai
 Pinellia Ten. (10 spp.)
 Arisaema Mart. (225 spp.)
 Tribus Areae R. Br. ex Duby
 Theriophonum Blume (7 spp.)
 Typhonium Schott (91 spp.)
 Sauromatum Schott (13 spp.)
 Eminium (Blume) Schott (9 spp.)
 Helicodiceros Schott (1 sp.)
 Biarum Schott (23 spp.)
 Dracunculus Mill. (2 spp.)
 Arum L. (29 spp.)

Izvori

Kozlačevke

Aroideae


Choe Kum-hui (* 1. Juli 1987) ist eine nordkoreanische Wasserspringerin. Sie startet im 10-m-Turmspringen sowie im 10-m-Synchronspringen.

Ihre ersten internationalen Wettkämpfe bestritt sie im Jahr 2006. Bei den Asienspielen in Doha wurde sie im Einzel vom Turm Sechste und gewann im 10-m-Synchronspringen mit Hong In-sun zudem die Bronzemedaille. Ein Jahr später gewann das Duo gemeinsam bei der Universiade in Bangkok die Silbermedaille. Choe qualifizierte sich im Jahr 2008 beim Weltcup in Peking mit ihrer neuen Synchronpartnerin Kim Un-hyang für die Olympischen Spiele an gleicher Stelle. Im 10-m-Synchronspringen belegten sie im olympischen Wettkampf einen achtbaren sechsten Rang. Choe blieb mit Kim Un-hyang im 10-m-Synchronspringen auch in der Folgezeit erfolgreich. Bei der Universiade 2009 in Belgrad gewannen sie Silber, bei den Asienspielen 2010 in Guangzhou Bronze. Choe nahm im Jahr 2011 in Shanghai erstmals an einer Weltmeisterschaft teil, schied dort jedoch im Einzel vom Turm als 27. nach dem Vorkampf aus. Im 10-m-Synchronspringen belegte sie mit Kim Jin-ok Rang zehn.

Weblinks

Einzelnachweise

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Teilnehmer an den Asienspielen (Nordkorea)
Wasserspringer (Nordkorea)
Olympiateilnehmer (Nordkorea)
Geboren 1987
Frau
Nordkoreaner
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2007
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2009
Universiadeteilnehmer (Nordkorea)

Choe Kum-hui


සේයා පටලය මත හෝ රූප සංවේදකය මත පතනය වන ආලෝකය පාලනය කිරීම සඳහා ඡායාරූප කාචයක සිදුරු නැවතුම යොදාගත හැකියි. සිදුරේ ප්‍රමාණයේ සහ ෂටරයේ වේගයේ සුසංයෝගයෙන් තිරය ආලෝකයට විවෘතව පවතින ප්‍රමාණය පාලනය කෙරේ. වේගවත් ෂටර වේග වලින් ප්‍රමාණවත් තරම් ආලෝකය ලබා ගැනීම සඳහා විශාල සිදුරු ප්‍රමාණ අවශ්‍ය වන්නා සේම මන්දගාමී ෂටර වේග වලින් වැඩිපුර විවෘත වීම වැළැක්වීම සඳහා කුඩා වීදුරු ප්‍රවාහ අවශ්‍ය වේ.

සාමාන්‍යයෙන් සිදුරු නැවතුම ලෙසට පටලයක් භාවිතා වේ. මෙය බොහෝ සෙයින් මිනිස් ඇසට සමාන වන අතර, එමඟින්  කාචයේ සඵල විශ්කම්භය පාලනය කෙරේ. සිදුරේ ප්‍රමාණය කුඩා කිරීමෙන් ක්ෂේත්‍රයේ ගැඹුර වැඩිවේ. මෙමඟින්  නාභිගත කරන වස්තුව නාභි තලයට සාපේක්ෂව පිහිටීම නීර්ණය කළ හැකිය. මේ අනුව සිදුර කුඩා වන තරමට නාභිය තලයේ සිට වස්තුවට ඇති දුර වැඩිවේ.

කාචයේ සිදුර සාමාන්‍යයෙන් F -අංකය මඟින්  හඳුන්වනු ලැබේ. මෙය නාභිය දුර හා සඵල සිදුරු විෂ්කම්භය අතර අනුපාතය වේ. සාමාන්‍ය කාචයකට F - නැවතුම් කිහිපයක් ඇත. කුඩා අංකයෙන් විශාල සිදුරක් පිළිබිඹු කරයි. ඡායාරූපකරණයේදී,
'' එක් F- නැවතුම" යනු F - අංකයේ වෙනස්වීමෙන්   භාගයකි.
සිදුරු ප්‍රමුඛතාවය යනු අර්ධ ස්වයංක්‍රීය කැමරාවක ඡායාරූපගත කිරීමට යොදා ගන්නා ප්‍රකාරයයි. මෙමඟින් ඡායාරූප ශිල්පියාට අවශ්‍ය පරිදි සිදුරු වෙනස් කිරීමට ඉඩදෙන අතර සුදුසු ෂටර වේගය කැමරාව මඟින්  තීරණය කරයි.

සටහන්

{|

|Aperture In photography
|-

ඡායාරූපකරණය අභ්‍යන්තරය - සිදුරු


Paul Nabil El-Sayah (árabe بول نبيل الصياح; em Ain El-Kharroubé, Líbano, 26 de dezembro de 1939) é um ministro da Igreja Maronita e Bispo da Cúria do Patriarcado de Antioquia.

Paul Nabil El-Sayah recebeu o Sacramento da Ordem em 3 de setembro de 1967.

Em 8 de junho de 1996, El-Sayah foi nomeado Arcebispo do Arcebispo de Haifa e da Terra Santa no norte da Galiléia de Israel e Exarca Patriarcal de Jerusalém e Palestina e Exarca Patriarcal da Jordânia pelo Sínodo Maronita e confirmado pelo Papa João Paulo II. Foi ordenado bispo em 5 de outubro de 1996 pelo cardeal Nasrallah Boutros Sfeir, patriarca maronita de Antioquia e de todo o Oriente; Os co-consagradores foram Boutros Gemayel, Arcebispo da Arquiparquia de Chipre, e Roland Aboujaoudé, Bispo Auxiliar de Antioquia.

Paul Nabil El-Sayah pediu uma coexistência mais consensual das denominações cristãs na Terra Santa.

Em 2010 foi-lhe confiada a Visita Apostólica da Ordem Maronita da Bem-Aventurada Virgem Maria OMM.

Em 6 de junho de 2011, Paul Nabil El-Sayah foi eleito Bispo da Cúria no Patriarcado do Líbano pelo Sínodo Maronita presidido pelo Patriarca Béchara Pierre Raï OMM. Papa Bento XVI deu a El-Sayah o título pessoal de Arcebispo para seu novo cargo.

Ver também

Arcebispos católicos do Líbano

Paul Nabil El-Sayah


Le Vieux Émosson est un ancien alpage de Suisse noyé depuis 1955 par les eaux du lac du Vieux-Émosson créé par le barrage du même nom. Le toponyme désigne depuis les rivages du lac où se trouve notamment un site paléontologique constitué d'empreintes de pas et de rides de courant.

Toponymie

« Émosson » désigne l'alpage situé à l'est, plus bas dans la vallée, à environ  d'altitude ; le terme proviendrait d'une agglutination de « des mossons », c'est-à-dire « des génisses ». « Vieux » viendrait du latin , « veuf », en raison de l'isolement du site. Cette étymologie aurait également donné le nom à la Veudale, petit sommet voisin de l'alpage. « Vieux » et « Veudale » seraient ainsi issus de la même origine, peut-être  et , le « (petit) veuf » et la « veuve ». Ces deux noms seraient à rattacher à la racine pan-celtique vidu-, « arbre », « bois », mais ce cirque est singulièrement dépourvu de toute végétation sylvestre.

Géographie

Localisation
Le Vieux Émosson est situé dans le sud-ouest de la Suisse et du canton du Valais, sur la commune de Finhaut. Il se trouve dans le massif du Giffre, dans un cirque naturel à plus de  d'altitude dominé au nord par l'Œil de Bœuf () et la pointe de la Finive (), à l'ouest par la pointe des Cavales (), la tête du Grenairon () et le Cheval Blanc () et au sud par la pointe à Corbeau (), la pointe de la Terrasse (), l'aiguille du Charmoz () et le Grand Perron (). Ces sommets sont situés sur la crête où passe la frontière avec la France. Le cirque s'ouvre à l'est sur le site d'Émosson avec lequel il communique par la gorge du Vieux, drainée par le Nant de la Drance, et la gorge de la Veudale, séparées par le petit sommet de la Veudale (). Tout au sud, au pied de la pointe de la Terrasse (dont le sommet en lui-même se trouve en France), se loge le lac Vert dans une petite cuvette à  d'altitude.

Géologie

Contexte structural et minéralogique

Le Vieux Émosson est situé dans le domaine structural de l'Helvétique. La moitié orientale de l'alpage est située sur les socles cristallins paléozoïques du massif des aiguilles Rouges tandis que la moitié occidentale est creusée dans les couvertures sédimentaires mésozoïques de la nappe de Morcles constituant notamment les dents du Midi. La limite entre les deux domaines passe sous les falaises de l'Œil de Bœuf au nord, se dirige vers le sud à l'ouest du barrage et rejoint le col de Corbeau en passant par le sommet de la Veudale.

Le socle paléozoïque est ici composé de gneiss œillés issus du métamorphisme d'un granite (orthogneiss) et contenant localement des passées de micaschistes voire d'amphibolites. En surface, les gneiss sont généralement altérés (de 2 à  de profondeur voire plus) et arborent une coloration rouge, violacée ou verte. Le dernier mètre présente une allure arkosique et contient des nodules de dolomie ferrugineuse. La surface est irrégulière est présente parfois des restes de paléosol où se sont concentrés des oxydes de fer et de jaspe rouge à blanc.

Les grès quartzitiques constituant la formation du Vieux Émosson forme la majeure partie du Trias du massif des aiguilles Rouges. Ils reposent de manière discordante sur le socle paléozoïque. Les grès décrivent des dépôts fluviatiles évoluant vers des séries marines vers le sommet. Bien qu'azoïque (i.e. dépourvue de fossiles), la formation du Vieux Emosson a pu être daté au Trias précoce à moyen grâce à la présence d'empreintes au sud du lac du Vieux Emosson.

Empreintes de pas
Les pistes d'empreintes se concentrent sur le versant helvétique du col de la Terrasse à l'extrémité sud-est du cirque (). La dalle inclinée de 40° a été découverte par Georges Bronner le  grâce à la fonte partielle du névé recouvrant en permanence le vallon après une période de sécheresse et de canicule. Il s'agit d'un des plus grands gisements européens à affleurement naturel avec près de  réparties sur . Contrairement à une idée générale, ces empreintes n'appartiennent pas à des dinosaures mais à des pseudosuchiens auxquels appartiennent notamment les crocodiles. Le site est protégé par arrêté du Conseil d'État du Canton du Valais en date du , puis reconnu par l'Académie suisse des sciences naturelles comme géotope d'importance nationale en 1996. Les empreintes sont généralement accessibles entre la mi-juillet et la fin octobre mais l'érosion météorique devrait les faire disparaitre d'ici à 2020-2030. Des moulages ont été effectués et sont conservés au Muséum d'histoire naturelle de Genève.

Deux groupes d'empreintes sont initialement décrits : un groupe d'empreinte pentadactyle de type  de  de longueur et attribué à l'ichnogenre Isochirotherium ; et un groupe plus fréquent d'empreintes tridactyles affiliées aux premiers dinosaures du Trias. Ces empreintes permettaient aux auteurs de proposer un âge Trias moyen à tardif. Une première révision précisa les déterminations des chirotheriums (genres Brachychirolherium et Isochirotherium) et attribua les empreintes tridactyles à des dinosaures ornithischiens dont la plupart étaient décrites comme de nouvelles ichnoespèces des genres Paratrisauropus, Deuterosuaropodus et Pachysaurichium. Ces déterminations permettaient aux auteurs de préciser l'âge Ladinien à Carnien. Néanmoins ces interprétations ont par la suite été remis en cause et toutes les empreintes sont maintenant attribuées à des chirotheriums, des reptiles mesurant entre deux et quatre mètres de haut et pesant moins de .

En 2020, après une décennie de déneigement important liée à des étés chauds, des empreintes de pas fossilisées de type Isochirotherium herculis sont retrouvées sur des dalles de grès des sites paléontologiques de la Veudale près d'Emosson et d'Emaney, à 2400 m d'altitude. Elles indiquent la présence d'une ancienne voie longue de 6,4 km, quasi rectiligne, empruntée par ces animaux bipèdes il y a 240 millions d'années (Trias), avant la formation des Alpes. À l'époque où elles ont été laissées, la zone se trouvait au niveau de la mer. Les chercheurs soulignent que l'élément le plus remarquable de cette longue voie est d'être quasi rectiligne, ce qui révèle que ces archosaures (« proto-dinosaures ») entreprenaient des déplacements au long cours quasi en ligne droite, rappelant le cheminement d'animaux actuels en activité de migration, comme les zèbres ou certaines antilopes des savanes africaines.

Histoire
L'alpage est noyé par le lac du Vieux-Émosson à la suite de la mise en eau du barrage du même nom en 1955. De 2008 à 2022, la construction de la centrale hydroélectrique de Nant de Drance comprend la surélévation du barrage de vingt mètres, ce qui entraîne d'autant la hausse de la côte du lac et donc une étendue ennoyée plus grande.

Notes et références

Alpage
Cirque des Alpes
Site paléontologique en Suisse
Localité dans le canton du Valais
Vallée dans le canton du Valais

Le Vieux Émosson


Der Škoda 15T (auch bekannt als Škoda ForCity Alfa) ist ein durchgehend niederfluriger Gelenkstraßenbahn-Triebwagentyp aus der ForCity-Familie des tschechischen Herstellers Škoda Transportation.

Einsätze

Prag
Das Fahrzeug wurde zwischen 2005 und 2008 für die Prager Verkehrsgesellschaft entwickelt. Die dreiteiligen Škoda 15T sind damit Nachfolger der ebenfalls von Škoda produzierten fünfteiligen 14T. 250 dieser Einrichtungsfahrzeuge mit 100 % Niederflurbereich hat die Stadt Prag bestellt. Der erste Wagen ist seit dem 6.Oktober 2010 in Prag im Probebetrieb mit Fahrgästen. Im Gegensatz zu den 14T in Multigelenkbauweise erhielten die 15T wieder echte Drehgestelle, wobei es dem Hersteller erstmals gelang, über Jakobsdrehgestellen einen stufenfreien und durchgehend niederflurigen Innenraum zu realisieren.
Alle Fahrzeuge der zweiten Serie, auch als Škoda 15T4 bezeichnet, die ab August 2015 geliefert wurden, sind mit kostenlosem Internetzugang (WiFi) und Klimaanlage ausgestattet. Der Ersteinsatz eines Fahrzeugs dieser Serie erfolgte am 25.August 2015 auf der Linie 18. Insgesamt sollen 125 Fahrzeuge, also die Hälfte der Bestellung, als zweite Serie geliefert werden.
Nach Prag sind 250 Fahrzeuge im Rahmen von 8 Teilserien geliefert worden.

Riga
Im Mai 2008 bestellten die Verkehrsbetriebe der Stadt Riga 20 Garnituren mit einer Option auf weitere 32 Fahrzeuge. Diese, in blauweißer Lackierung gehaltenen Fahrzeuge laufen auf Drehgestellen mit einer Spurweite von 1524mm. Der erste Prototyp wurde im Juni 2009 geliefert. Die Auslieferung aller zwanzig Fahrzeuge erfolgte bis März 2011. Eine zweite Serie von 6 vierteiligen Einheiten wurde ab 2012 geliefert. Seit 2017 werden weitere 15 Dreiteiler und 5 Vierteiler ausgeliefert.

China

Im Jahr 2013 erlaubte Škoda dem chinesischen Hersteller CSR Sifang ForCity-Alfa-Straßenbahnwagen zu fertigen. 2016 nahm die Straßenbahn Qingdao den Betrieb mit der Zweirichtungsvariante 27T auf. Sie können mit Brennstoffzellen ausgerüstet werden.

Sonstige
Škoda beteiligte sich in Rostock und Helsinki an den Ausschreibungen für neue Straßenbahnfahrzeuge. Beide Male unterlag man einem Mitbewerber.

In Chemnitz wurde 2012 auf der Linie 5 der CVAG wochentags von Ende April bis Ende Mai ein Fahrzeug des Typs 15T getestet.
Statt des getesteten ForCity Alfa hat die CVAG nach europaweiter Ausschreibung 14 Multigelenkwagen des Typs Škoda 35T ForCity Classic geschlossen, die 2018–2020 geliefert wurden.

Technik
Drehgestelle
Die 15T laufen auf vier Drehgestellen. Die End- und Zwischenwagen sind jeweils mit einem Jakobs-Drehgestell verbunden, die Endwagen stützen sich zusätzlich noch auf je ein normales Drehgestell ab. Über den Drehgestellen wird der Fußboden (ohne Stufen) von 350mm auf 450mm Bodenhöhe angehoben und bildet einen Verbindungsgang mit einer Breite von 700mm in Bodennähe.

Einzelnachweise

15T

Škoda 15T


Cassandra Trelawney er profeser Sibyll Trelawneys tipoldemor, Sibyll Trealawney er lærern i spådom på Hogwarts i serien om Harry Potter. Man møder hende ikke i Harry Potter-filmene, men en eller to gange i bøgerne.

Harry Potter

Cassandra Trelawney


Lublinþríhyrningurinn (litáíska: Liublino trikampis; pólska: Trójkąt Lubelski; úkraínska: Люблінський трикутник, Ljúblínskyj trykútnyk) er þríhliða vettvangur fyrir pólitískt, efnahagslegt, menningarlegt og félagslegt samstarf milli Litáen, Póllands og Úkraínu, sem miðar að því að styðja aðlögun Úkraínu að ESB.

Löndin í Lublin-þríhyrningnum hafa lýst yfir stuðningi sínum við endurreisn landamærahelgi Úkraínu innan alþjóðlega viðurkenndra landamæra og hvetja til þess að yfirgangi Rússa gegn landinu verði hætt. Lublin-þríhyrningurinn styður að Úkraína fái stöðu samstarfsaðila Atlantshafsbandalagsins og segir að næsta nauðsynlega skref í þessa átt sé að Úkraína taki þátt í aðildaráætlun bandalagsins.

Þríhliða skipulag samtakanna er byggt á hefðum og sögulegum tengslum landanna þriggja. Sameiginleg yfirlýsing um stofnun Lublinþríhyrningsins var undirrituð af ráðherrum ríkjanna 28. júlí í Lublin í Póllandi. Lublin var valin sérstaklega sem skírskotun til undirritunar Lublin-sambandsins árið 1569, sem skapaði pólsk-litáíska samveldið, eitt stærsta ríki Evrópu á þeim tíma.

Hugmyndin um að stofna slíka stofnun tilheyrir Adam Czartoryski, sem fram kom af Vjatsjeslav Tsjornovíl.

Saga
Utanríkisráðherrar Litáens, Póllands og Úkraínu, þeir Linas Linkevičius, Jacek Chaputowicz og Dmytro Kúleba, undirrituðu sameiginlega yfirlýsingu um stofnun Lublinþríhyrningsins þann 28. júlí 2020 í Lublin í Póllandi.

Hinn 1. ágúst 2020 bauð utanríkisráðherra Úkraínu, Dmytro Kúleba, utanríkisráðherra Hvíta-Rússlands á annan fund Lublinþríhyrningsins, sem fór fram Kænugarði. Á efnahagsráðstefnunni í Karpacz í Póllandi þann 10. september 2020 lýsti framkvæmdastjóri austurdeildar pólska utanríkisráðuneytisins, Jan Hofmokl, því yfir að Lublin-þríhyrningurinn ætti í raun að vera "ferhyrningur" með Hvíta-Rússland innanborðs. Samkvæmt honum hafði stjórnin í Minsk áhuga á þessu pólitíska verkefni á upphafsstigi en skipti síðar um skoðun.

Þann 17. september 2020 fór fram fyrsti fundur innlendra umsónarmanna Lublin-þríhyrningsins (á myndbandsformi). Vasyl Bodnar (Úkraína), Marcin Pszydach (Pólland) og Dalus Cekuolis (Litáen) hafa verið skipaðir umsjónarmenn þessa þríhliða samstarfsfyrirkomulags. Fulltrúar ríkjanna ræddu undirbúning næsta fundar utanríkisráðherra Lúblin-þríhyrningsins, sem átti að fara fram í Kænugarði að frumkvæði Dmytro Kúleba ráðherra. Eitt meginverkefni Lublin-þríhyrningsins ætti að vera að samræma aðgerðir Úkraínu, Póllands og Litáens til að vinna gegn áskorunum og ógnum við sameiginlegt öryggi ríkjanna á skilvirkan hátt. Þar á meðal er eitt forgangsverkefnið að vinna gegn fjölþáttaógnum frá Rússlandi.

Hinn 29. janúar 2021, á fyrsta netfundi Lublin-þríhyrningsins, lýsti Dmytro Kúleba, utanríkisráðherra Úkraínu, því yfir á kynningarfundi að Úkraína, Litáen og Pólland væru hlynnt því að Hvíta-Rússland gangi í Lublin-þríhyrninginn en að tíminn væri ekki enn kominn.

Þann 4. mars 2021 tilkynnti Svetlana Tsíkhanovskaja, forseti samhæfingarráðs stjórnarandstöðunnar í Hvíta-Rússlandi, að hún hefði fengið boð frá Dmytro Kúleba á fund Lublin-þríhyrningsins og biði þess að henni yrði boðið á fund með Kúleba og úkraínska þinginu. Tsíkhanovskaja tók fram að hún styddi það að Lublin-þríhyrningurinn yrði "Lublin-ferhyrningur" með aðild Hvíta-Rússlands.

Samvinnuhættir
Samkvæmt sameiginlegri yfirlýsingu Litáens, Póllands og Úkraínu eiga utanríkisráðherrar landanna að halda reglulega fundi, einkum á sviði fjölþjóðlegrar starfsemi og með þátttöku valdra samstarfsaðila. Þeir eiga einnig skipuleggja samráð milli leiðtoga utanríkisráðuneyta landa sinna og skapa í þessum ráðuneytum embætti fulltrúa um samvinnu innan Lublin-þríhyrningsins.

Á fyrsta rafræna fundi Lublin-þríhyrningsins þann 17. september 2020 skilgreindu umsjónarmenn samtakanna aðalstarfsemi þeirra og samþykktu að tryggja sjálfbær samskipti innan vettvangsins. Á fundinum voru þeir sammála um grundvallarreglur Lublin-þríhyrningsins og gerðu grein fyrir áætlunum um samvinnu á næstunni. Eitt meginverkefnið ætti að vera að samræma aðgerðir ríkjanna þriggja til að takast á við núverandi áskoranir og ógnanir við sameiginlegt öryggi okkar. Meðal forgangsatriða í samstarfinu er sameiginlegt mótvægi við fjölþáttaógnir frá Rússlandi, einkum í baráttunni gegn rangupplýsingum. Lögð var áhersla á mikilvægi þess að viðhalda nánu samstarfi innan alþjóðastofnana.

Aðstoðarráðherrarnir samþykktu einnig að hefja þríhliða samráð milli forstöðumanna utanríkisráðuneyta landanna þriggja. Umsjónarmennirnir lögðu mikla áherslu á ástandið í Hvíta-Rússlandi og nokkrum öðrum löndum á svæðinu. Vasyl Bodnar þakkaði samstarfsaðilunum fyrir stöðugan stuðning ríkja þeirra við landamærahelgi og fullveldi Úkraínu og stuðning þeirra við að vinna gegn yfirgangi Rússa. Hann greindi samstarfsaðilum sínum jafnframt frá meginmarkmiðum Krímskagavettvangsins (úkraínska: Кримська платформа, umritað Krymska platforma) og bauð Póllandi og Litáen að taka virkan þátt í starfi hans, sem miðar að því að aflétta hernámi Rússa á Krímskaga.

Hinn 12. október 2020 benti Denys Sjmyhal, forsætisráðherra Úkraínu, á mikilvægi hins nýstofnaða "Lublin-þríhyrnings" og bauð Andrzej Duda, forseta Póllands, að víkka út umfang hans með því að funda með erlendum ríkisstjórnarleiðtogum á vettvangi Lublin-þríhyrningsins í heimsókn sinni til Úkraínu.

Þann 27. febrúar 2021 sagði Gabrielius Landsbergis, utanríkisráðherra Litáens, við útvarpsstöðina Radio Liberty að samstarf Lublin-þríhyrningsins, sem sameinar Úkraínu, Litáen og Pólland, færði Úkraínu nær aðlögun að Evrópu:

Hann telur einnig að frumkvæði Krímskagavettvangsins sé "afar gagnlegt, ekki aðeins til að finna áþreifanlegar lausnir, heldur einnig til að minna á vandamálið við hernám Krímskaga."

Samstarfshópar

Þingmannasamband
Þingmannasamband úkraínska þingsins (Verkhovna Rada), þings Póllands (Sejm) og litáíska þingsins (Seimas) var stofnað árið 2005 til að stuðla að samtali milli ríkjanna þriggja á þinglegum vettvangi. Fyrsti sameiginlegi þingfundur þeirra fór fram þann 16. júní árið 2008 í Kænugarði í Úkraínu. Innan þingmannasambandsins eru nefndir um aðlögun Úkraínu að Evrópu- og Atlantshafssamstarfi og um samstarf ríkjanna á vettvangi mannúðar- og menningarmála.

Sameiginlegt lið
Litáen, Pólland og Úkraína halda uppi sameiginlegu litáísk-pólsk-úkraínsku stórfylki, LITPOLUKRBRIG, sem er fjölþjóðleg hersveit sem er hönnuð til þess að framkvæma eða taka þátt í sjálfstæðum hernaðaraðgerðum í samræmi við alþjóðalög. LITPOLUKRBRIG samanstendur úr sérsveitum úr 21. Podhale-riffilstórfylkinu frá Póllandi, 80. árásarstórfylkinu frá Úkraínu og úlanastórfylki Birutė stórhertogaynju frá Litáen.

LITPOLUKRBRIG var stofnuð samkvæmt þríhliða samstarfi Litáens, Póllands og Úkraínu á sviði varnarmála árið 2014. Frá árinu 2016 hefur stórfylkið verið mikilvægur þáttur í starfi Atlantshafsbandalagsins við að innleiða staðla NATO í úkraínska hernum. Helstu verkefni stórfylkisins felast í þjálfun úkraínskra herforingja og herdeilda samkvæmt þessum stöðlum, skipulagningu og framkvæmd aðgerða og viðhaldsaðgerðum.

Samanburður á löndum

Sjá líka
 Austræn samvinna
 Visegrád-hópurinn

Tilvísanir

Hernaðarbandalög
Alþjóðastofnanir

Lublinþríhyrningurinn


بلدة الكفرين بلدة سورية تابعة إداريا لمنطقة مدينة دوما التابعة بدورها لمحافظة ريف دمشق، ترتفع 602 م عن سطح البحر، تقع في جنوب ناحية حران العواميد.

تحيط بها القرى والبلدات التالية: حران العواميد - غسولة - جديدة الخاص وتقع بالقرب من تل أسود وتل بزوين الأثريين ،وتبعد عن دمشق مركز العاصمة مسافة 25 كم .

قرية نموذجية صحية قام بشار الاسد سنة 1998 بزيارتها في عهد الراحل حافظ الاسد واعتبارها قرية صحية وقد تم تدشين مركز صحي وتعتبر من أهم قرى وبلدات غوطة دمشق الشرقية من ناحية التعليم وحاملي الشهادات الجامعية وتتميز بنظافة شوارعها وبيوتها وكرم أهلها وحسن ضيافتهم.

انظر أيضًا
قائمة بلدات سوريا

مراجع وهوامش

أماكن مأهولة في منطقة دوما
بلدات سوريا
قرى محافظة ريف دمشق

الكفرين (ريف دمشق)


Yukon Flight  (également connu sous le nom de Renfrew of the Royal Mounted in Yukon Flight) est un western américain de 1940  réalisé par Ralph Staub et avec James Newill, Louise Stanley, Dave O'Brien et William Pawley.

Synopsis

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1940
Film américain en noir et blanc
Western américain

Yukon Flight


Aurelian Dragomir (Bucareste, 21 de março de 2001) é um saltador romeno, especialista de trampolim e plataforma.

Biografia

Dragomir começou a competir profissionalmente aos quatorze anos de idade. No Campeonato Europeu de Juniores em 2017, conquistou a medalha de bronze na plataforma sincronizada ao lado de Alin Ioan Ronțu. Após esse desempenho, foi ao Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2017, mas finalizou em 42º em sua modalidade. Ele participou dos Jogos Olímpicos de Verão da Juventude de 2018 em Buenos Aires nas modalidades de trampolim e plataforma individual masculino, tendo conquistado a 14ª e 11ª posição respectivamente. Na disputa mista, com a russa Uliana Kliueva, ficou em nono lugar.

Ligações externas
Perfil na Federação Internacional de Natação

Naturais de Bucareste
Saltadores da Romênia

Aurelian Dragomir


كاو أنج هو الابن الأكبر لـكاو كاو قتل أثناء حصار أبيه في قلعة وان كاسل مع ديان وي عام 197م.

المراجع

أسرار الممالك الثلاث (الموسوعة العربية الخاصة بتاريخ الممالك الثلاثة) بقلم Lord Saad

الممالك الثلاث
مواليد القرن 2
وفيات 197

كاو أنج


Džemat (islam)
 Džemat (osmanska postrojba)
 Džemat (Vlasenica, BiH), naselje u općini Vlasenica, BiH

Džemat


André Olbrich (3 Mayıs 1967 yılında Düsseldorf Almanya doğumlu) Alman Power Metal grubu Blind Guardian'ın gitaristidir. O ve grubun vokalisti Hansi Kürsch grubun  söz yazarları ve kurucularıdır.

Sanatçı Hakkında

André evli ve iki çocuk babasıdır. Hansi Kürsch 'ün okuldan arkadaşıdır. Konserlerinden sonra grup arkadaşları ve hayranlarıyla konuşmayı sever.
En sevdiği kitap Yüzüklerin Efendisi Üçlemesi ve Silmarillion'dur. Bu, Blind Guardian'ın tarzının belirlenmesinde önemli rol oynamıştır.
En sevdiği oyunlar Baldur's Gate II ve World of Warcraft'dır.

Mesleği Hakkında
André Olbrich "Dünyadaki En iyi yüz gitarist" arasında 76. sıradadır. Blind Guardian grubunun şarkılarının büyük çoğunluğunu Hansi Kürsch ile birlikte besteler. En büyük hayali yüzüklerin efendisi hakkında metal-operası kurmaktır.

Ekipmanları
 ESP Guitars
 D'Addario Strings

Dış bağlantılar
 Blind Guardian Sitesindeki kısa biyografisi

Alman heavy metal gitaristler
1967 doğumlular
Yaşayan insanlar

André Olbrich


AIBO (Artificial Intelligence roBOt) Sony tarafından üretilip pazarlanan robot hayvandır. 1999'dan 2006'ya kadar geliştirilmeye devam edilmiştir.

Sony, 1998 ortalarında Aibo prototipini duyurdu, ve ilk tüketici modeli 11 Mayıs 1999'da tanıtıldı. 2006'ya kadar her yıl yeni modeller piyasaya sürüldü. Çoğu model köpek olmasına rağmen, diğer ilham kaynakları arasında aslan yavruları, jack russell terrier/bull terrier ve uzay gezgini vardı ve yalnızca ERS-7 versiyonu, ERS-110/111 ve ERS-1000 versiyonları açıkça "robot köpek"'ti, ancak 210 Jack Russell Terrier görünümü ve yüzü nedeniyle bir köpek olarak da kabul edilebilir.
2006 yılında, AIBO Carnegie Mellon Üniversitesi Robot Onur Listesi'ne eklendi.

26 Ocak 2006'da Sony, şirketi daha kârlı hale getirmek amacıyla AIBO ve diğer bazı ürünlerine son vereceğini duyurdu. Sony'nin AIBO müşteri desteği, Mart 2013'te sona eren son ERS-7M3 desteğiyle kademeli olarak geri çekildi.

Temmuz 2014'te Sony, AIBO ürünleri için onarım sağlamayı durdurdu ve eski AIBO robotları için müşteri desteği veya onarım sağlamadı.

Kasım 2017'de Sony, 11 yıl sonra yeni nesil AIBO'yu duyurdu. Dördüncü nesil model ERS-1000, 11 Ocak 2018'de Japonya'da piyasaya sürüldü. İkinci piyango satışı 6 Şubat 2018 tarihinde belirlendi.

Tarihçe

AIBO, Sony'nin Bilgisayar Bilimi Laboratuvarı'ndan (CSL) doğdu. 1990'da kurulan CSL, Xerox'un Palo Alto Araştırma Merkezi (PARC)'deki yenilik merkezini taklit etmek üzere kuruldu. CSL'nin ilk ürünü Aperios işletim sistemiydi, daha sonra bazı AIBO modellerinde kullanılan temel yazılımı oluşturdu. Nobuyuki Idei 1995 yılında Sony'nin başkanı olduğunda, şirkete verdiği yeni slogan olan "Digital Dream Kids" ve CSL'ye verdiği önemi yansıtarak dijital bir gündem benimsemeye çalıştı.

Dr. Toshitada Doi, AIBO'nun orijinal atası olarak kabul edilir: 1994'te CSL içinde yapay zeka uzmanı Masahiro Fujita ile robotlar üzerinde çalışmaya başladı. Fujita, robotun davranışlarının "insanların onu izlemeye veya onunla ilgilenmeye ilgi duyması için yeterince karmaşık veya beklenmedik olması" gerektiğini yazacaktı. Fujita, eğlence robotlarının uygulanabilir olabileceğini savundu: "Eğlence için bir robot, konuşma tanıma ve görme gibi çeşitli en son teknolojiler kullanılarak etkin bir şekilde tasarlanabilir, ancak bu teknolojiler, performans gösterdikleri uygulamalar için yeterince olgun olmayabilir. Kritik bir işlevdir. Eğlence uygulamalarının kendisinde özel ve zor gereksinimler olsa da, konuşma ve görüntü sistemlerindeki sınırlı yetenekler, uygun şekilde tasarlanmış eğlence robotları için ilginç ve çekici bir özellik haline gelebilir." Erken maymun benzeri prototipi "MUTANT", sarı bir topu takip etme, el sıkışma, karate vuruşları ve uyuma gibi AIBO'ların bir parçası olacak davranışları içeriyordu. Fujita daha sonra "eğlence uygulamaları için dünyanın ilk toplu pazar tüketici robotu AIBO" için Üretime Yönelik Yenilikçilik için IEEE Inaba Teknik Ödülü'nü alacaktı.

Doi'nin bir arkadaşı olan sanatçı Hajime Sorayama, AIBO'nun gövdesinin ilk tasarımlarını yapmak üzere görevlendirildi. Bu tasarımlar artık Modern Sanat Müzesi ve Smithsonian Enstitüsü'nün daimi koleksiyonlarının bir parçasıdır. Birinci nesil AIBO tasarımı, Japonya'nın prestijli "İyi Tasarım Ödülü, Büyük Ödül" ve 2000 Alman Red Dot ödüllerinde özel Akıllı Tasarım ödülü kazandı.

1997'de Doi, Sony'nin Dijital Yaratıklar Laboratuvarı'nı oluşturmak için Idei'den destek aldı. 2010 yılına kadar robotların evlerde yaygın hale geleceğine inanarak, ancak işlevsel kullanımlar için mevcut teknolojinin eksikliklerinin farkında olarak, eğlence amaçlı robotlara odaklanmaya karar verdi. AIBO, 100'den fazla sesli komuta yanıt verdi ve tonal bir dilde konuştu veya programlanmışsa insan gibi konuştu ve başka sesler çıkardı. ABD'ye ihraç edilen ilk nesil AIBO'lardan ikisi New York, NY'a geldi ve biri Artspace Company Y LLC'nin arşivlerinde ve sergilerinde kaldı.

Daha sonraki AIBO modelleri, prestijli Japon tasarımcılarla ortaklaşa tasarlandı ve tasarım ödülleri kazanmaya devam etti. ERS-210 tasarımı aslan yavrularından ilham almıştır. "ERS-3x" serisinin gövdeleri (Latte ve Macaron, 2001'de piyasaya sürülen yuvarlak başlı AIBO'lar) "İyi Tasarım Ödülü"nü kazanan görsel sanatçı Katsura Moshino tarafından tasarlandı

Şık ve fütürist, uzay keşiflerinden ilham alan gövde "ERS-220"nin tasarımı Shoji Kawamori tarafından yapıldı. "İyi Tasarım Ödülü"nü  ve "Asya için Tasarım" ödülünü kazandı. ERS-7 ayrıca "İyi Tasarım Ödülü"nü kazandı.

Neredeyse on yıl sonra, Idei'nin halefi Howard Stringer AIBO ve diğer robot projelerini kapattı. Doi daha sonra Sony'den 100'den fazla meslektaşının katıldığı sahte bir cenaze töreni düzenledi. Cenazede Doi, Aibo'nun Sony'de artık ölmüş olan risk alma ruhunun bir simgesi olduğunu söyledi.

Kasım 2017'de Sony Corporation, AIBO'nun kullanıcılarla duygusal bir bağ oluşturabilecek yeni bir modelle geri döneceğini duyurdu.

Modeller

Prototipler
Sony tarafından birkaç prototip görüntülendi. İlk modeller altı bacaklı böcek gibiydi. Sony basın bülteninde açıklanan 1997 ve 1998 prototiplerinin teknik özellikleri ve tasarımı, birinci nesil AIBO'larınkilerle yakından eşleşir. Farklılıklar arasında bellek için PC Kartlarının kullanılması (MemoryStick ortamı yerine), iki pilin kullanılması ve bacaklar yerine 2 tekerlekli "yuvarlanan modül" kullanma seçeneği bulunur.

Birinci nesil modeller (11x)

ERS-110
İlk ticari olarak temin edilebilen AIBO Beagle benzeri bir görünüme sahiptir. Satışlar 1 Haziran 1999'da başladı. Japonya için 3,000 ve ABD için 2,000 (toplam 5,000 adet üretildi) sınırlı üretim vardı.
Genellikle en nadir model olarak kabul edilirler. İnternet üzerinden satın alınabiliyorlardı ve piyasaya sürüldükten 20 dakika sonra tükendiler. Altın kahverengi tonu ve gri pençeleri olan gümüştü.
ERS-110'un maliyeti 250,000 yen veya 2,500 ABD dolarıdır ve bu, 2020 itibarıyla, 3,500 doların üzerine çıkacaktır.

ERS-111

ERS-111, ilk olarak Kasım 1999'da piyasaya sürülen orijinal AIBO'nun geliştirilmiş bir versiyonuydu. Toplamda 40,000 adet idi. ERS-110 ile aynı fiyatlıydı.
ERS-110'a benziyor ancak farklı kulak/kuyruk şekilleri ve farklı yeteneklere sahiptir. Siyah pençeli parlak gümüş veya metalik siyah renkte mevcuttu.

İkinci nesil modeller (2x0, 31x)

ERS-210
ERS-210, bir aslan yavrusu gibi görünecek şekilde tasarlanmıştır, ancak aslında düz bir bull terrier yüzü ve jack-Russel görünümü olan bir köpektir. Konuşma tanıma özelliğine sahiptir. Renkler siyah, gümüş, altın, kırmızı, mavi, yeşil, beyazdı.
En yaygın ve en popüler AIBO modelidir ve 65,000 adetten fazla satmıştır. Lansmanda yaklaşık 1,500 dolara mal oldu ve sonunda 1,000 doların altına düştü.

ERS-220
Gümüş. Farlar ve LED, Shoji Kawamori'nin uzay keşif robotu kavramına dayanan yakın geleceğe yönelik tasarımlıdır.
Dış kabuğunun yanı sıra ERS-210 ile neredeyse aynıdır. Yaklaşık 5,000 ila 7,000 adet sattı.
İsteğe bağlı Kablosuz LAN kartının yanı sıra ERS-210 "AIBO Navigator 2" kullanılarak uzaktan çalıştırma mümkündür.
Yükseklik: 29.6 cm, ağırlık: 1.5 kg, 1.5 saat (varsayılan) sürekli çalışma süresi, yeniden hücreli pille 2.5 saat veya daha fazla çalışma, 16 serbestlik derecesi (tahrik ünitesi) gibi özellikleri vardır. Fiyatı 180 000 yen (vergiler hariç) idi.

ERS-210A/220A
ERS-210/220'nin çeşitleridir. Görünümü ayırt etmek zordur, ancak geliştirilmiş bir CPU ve kafa kavraması vardır. Gövdenin alt kısmında "Süper Çekirdek" yapıştırılmış logo etiketini görüntüler. Fiyatı lansmanda 1299 ABD Doları idi

ERS-31x (Latte ve Macaron)
ERS-31x modellerinde "AIBO'nun kalbi" sloganı vardı. Orijinal üretim tasarımı ressamı Katsura Moschino'ydu. Fiyat 98,000 YEN VEYA 950 ABD Doları idi.
"Latte" (ERS-311) kirli beyaz/krem rengidir ve "dost" model olarak kabul edilir. "Macaron" (ERS-312) krem vurgulu çoğunlukla siyahtır ve "yaramaz" model olarak kabul edilir.
"Pug" (ERS-31L), üçünün en az yaygın olanıdır ve 200 $ daha ucuzdu. 31x serisi köpeklerin Bichon köpek yavrusu veya bir ayı yavrusu gibi göründüğü kabul edilir.

ERS 31xB
Bu modeller, 31x önceki modelleriyle estetik olarak aynıdır ancak "Kullanışlı görüntüleyici" ile iletişimi sağlamak için ek bir Bluetooth yetenek çiplidir. Kullanışlı görüntüleyici, Aibos'un düşüncelerini ve duygularını metne çeviren ve işleyicinin bunlarla oyun oynamasını sağlayan özel bir Japon cihazıydı. ERS-311 ve ERS-312 bu yeni sürümleri alırken, ERS-31L hiçbir zaman donanımlarına Bluetooth güncellemesi almadı.

Üçüncü nesil modeller (7Mx)

ERS-7 ve ardışık yinelemeleri, markanın üretimi durdurulmadan önce piyasaya sürülen üçüncü ve son nesil AIBO robotlarıydı.
2003'ten 2006'ya kadar satıldı. Fiyatı 1500 ile 2000 dolar arasındaydı. Bir zamanlar ERS-7'nin yalnızca 15,000 birim sattığı yaygın bir yanlış kanıydı, ancak köpeklerin seri numaraları bunun yanlış olduğunu kanıtlar, ayrıca ERS-7'leri bulmak oldukça yaygın, bu nedenle bu teorinin yanlış olduğunu da kanıtlayabilir. Bunun yerine, ERS-7'nin her modelden 15,000 adet sattığı tahmin edilmektedir, bu nedenle: 15,000 M1, 15,000 M2 ve 15,000 M3 (yani tüm modellerin her biriminde toplamda 45,000 adet üretilmiştir).

Dördüncü nesil modeller

ERS-1000

Ocak 2018

AIBO projesinin 2006'da durdurulmasından bu yana piyasaya sürülen ilk modeldir. Tam olarak çalışması için her zaman açık bir internet bağlantısı gerektirir ve bulutta etkileşimi ve öğrenmeyi desteklemek için bir LTE SIM kartı ve aylık abonelik hizmeti ile birlikte gelir. Aibo'nun bu modeli diğer modellerin çoğundan çok daha şirin görünümlüdür. ERS-1000, 100'e kadar yüzü tanıyabilir ve özelleştirilebilir bir numarayı ezberleyebilir ve 50'den fazla sesli komuta yanıt verebilir.
Yaklaşık 3,000 $ maliyeti vardır.

QRIO

İnsansı Qrio robot, AIBO'nun halefi olarak tasarlandı ve aynı temel R-CODE ve Aperios işletim sistemini çalıştırır. Ticari bir sürüm görmeden önce gelişimi durduruldu.

Donanım
İlk ERS-110 AIBO'nun donanımı 64-bit RISC işlemci, 16 megabayt RAM, sensörler (dokunma, kamera, telemetre, mikrofon, hızlanma, açısal hız), bir hoparlör ve motorlardan oluşuyordu (bacaklar, boyun, ağız, kuyruk). Seri geliştikçe daha fazla sensör ve motor eklendi. İkinci AIBO modeli olan 20x'in ikinci yarısında, robotların kafa kavramasında PAS, TAS ve DHS olarak da bilinen eğilme, kaydırma ve sarkma sorunlarına neden olan bir kusuru düzelten süper çekirdek adlı bir revizyon modeli eklendi. Bu revizyon modelleri ayrıca çok daha hızlı bir işlemci içeriyordu, bu nedenle süper çekirdek adı verildi. Wi-Fi, bazı ikinci nesil AIBO'lar için bir eklenti olarak mevcuttu. AIBO'ların üçüncü ve son ailesi olan ERS-7'ler, birden fazla baş ve vücut sensörüne, kulak motorlarına, göğse takılmış yakınlık sensörüne, etkileyici "Illume-Face" ve Wi-Fi bağlantısına sahiptir.

Tüm AIBO'lar, bir şarj istasyonu ve pembe top oyuncağı dahil olmak üzere aksesuarlarla paketlendi. Son model ERS7'ler pembe bir AIBone kemik şeklinde oyuncak (ve AIBO ERS-1000 modelleri de öyledir), oyun kartları ve otonom yerleştirme için bir direk ve işaret matı bulunan bir şarj istasyonu ile paketlendi. (yalnızca 210 ve sonraki modeller)

Yazılım
Tüm AIBO'lar, robota kişilik, yürüme, kamera aracılığıyla çevresini "görme" ve sözlü komutları (İngilizce ve İspanyolca veya Japonca) tanıma yeteneği veren AIBOLife yazılımıyla birlikte gelir. AIBO'nun sesleri, Japon DJ/avant-garde besteci Nobukazu Takemura tarafından mekanik ve organik kavramları kaynaştırarak programlandı.  ERS-7 Mind'deki sesler ve özel veriler, bir Japon müzisyen ve oyun tasarımcısı olan Masaya Matsuura tarafından bestelendi.

Aperios ve Open-R
Aperios, tüm AIBO'larda, QRIO'da ve diğer bazı tüketici cihazlarında kullanılan Sony'nin Tescilli Gerçek Zamanlı İşletim sistemidir. Aperios OS, birden fazla ses ve görsel veri akışını aynı anda işlemek için devrim niteliğinde gerçek zamanlı yetenekler kullanılarak geniş çapta dağıtılmak üzere tasarlandı İşletim sistemi geniş çapta benimsenmedi ve 2003 yılına gelindiğinde Sony kullanımını bıraktı COO Kunitake Ando ile geliştirme, "Aperios, İnternet öncesi çağın bir işletim sistemiydi ve gelecek için yeterli olmadığına karar verdik" dedi.

OPEN-R mimarisi, eğlence robotlarına özgüdür. Mimari, robotların şeklini ve işlevini değiştirmek için kolayca çıkarılabilen ve değiştirilebilen ekler gibi modüler donanım bileşenlerinin ve davranışlarını ve hareket modellerini değiştirmek için değiştirilebilen modüler yazılım bileşenlerinin kullanımını içerir. AIBO'nun yaratıcısı Doi, OPEN-R'yi AIBO geliştirme projesinin "başyapıtı" olarak adlandırdı ve bireysel hareketleri veya tepkileri programlama ihtiyacını en aza indireceğini ve "açık" doğasının yetenek eklemek için küresel robot uzmanları ve programcıları topluluğunu teşvik edeceğini savundu.

AIBOware
AIBO'nun birinci ve ikinci nesil modelleri, Sony tarafından satılan farklı yazılım paketlerini yükleyebilir. AIBOware (Sony şirketinin ticari markası), AIBO'nun pembe Hafıza kartı üzerinde çalıştırdığı yazılıma verilen addır. Life AIBOware, robot'un, sahibi onunla etkileşime girdikçe çeşitli gelişim aşamalarından geçerken yavrudan tam yetişkin bir yetişkine yükseltilmesine olanak tanır. Explorer AIBOware, sahibinin 100 sesli komutu anlayabilen (ancak buna uymaya istekli olmasa da) tamamen olgun bir robotla etkileşime girmesine olanak tanır. AIBOware olmadan, AIBO'lar "klinik modunda" çalışır ve yalnızca temel eylemleri gerçekleştirebilir.

Üçüncü nesil ERS-7 modelleri, AIBOLife ve diğer AIBOware paketlerinin özelliklerini içeren tek bir "Mind" yazılımına sahiptir. Mind yazılımı ayrıca ERS-7'lerin otonom olarak yeniden şarj edilmesini sağlayan bir yerleştirme işlemi içerir. Mind2'deki yükseltmeler, bir PC'ye Wi-Fi tabanlı bağlantı olan AIBO Entertainment Player'ı içeriyordu. Mind3'teki yükseltmeler arasında konuşma, blog oluşturma ve bağımsız oda haritalaması vardı.

AIBO'nun tam görüş sistemi, şarj istasyonunu tanımak için Ölçek-değişmez özellik dönüşümü (İngilizce: Scale-invariant feature transform (SIFT)) algoritmasını kullanır. Görüntü sistemi, Evolution Robotics ERVision'ın uygulamasıdır.

Önemli AIBOware Yazılımları

Önemli Üçüncü Taraf Yazılımları

AIBO Yazılım Geliştirme Ortamı

Başlangıçta, programlama yeteneklerine erişim Sony ve Robocup'a katılan kuruluşlarla sınırlıydı. AIBO'yu tersine mühendislik yaparak kullanıcılar, robot köpekleri müzikle dans ettiren "DiscoAibo" gibi AIBOware ile birlikte çalışan kendi yazılımlarını geliştirdiler.

Önemli bir telif hakkı dönümünde Sony, Ekim 2001'de Dijital Binyıl Telif Hakkı Yasası'nı başlattı ve "Aibopet"in, kopya koruma mekanizmalarI atlayarak alınan kod dağıtmayı durdurmasını isteyen durdurma ve vazgeçme bildirimi gönderdi. Öfkeli birçok AIBO sahibinin şikayetleri karşısında, Sony geri adım attı ve ardından "ticari olmayan" kullanım için bir programcı kiti yayınladı.

Kit sonunda üç farklı araca genişletildi: R-CODE, OPEN-R SDK ve AIBO Remote Framework (yalnızca ERS-7). Bu üç araç, AIBO Yazılım Geliştirme Ortamı adı altında birleştirilmiştir. Bu araçların tümü ücretsiz olarak indirilebildi ve ticari veya ticari olmayan kullanım için kullanılabilir (özellikle ticari olmayan kullanım için olan OPEN-R SDK hariç).

OPEN-R SDK
OPEN-R SDK, AIBO'nuzda çalışan yazılımlar yapmanıza olanak tanıyan açık kaynaklı araçlara (gcc ve newlib gibi) dayanan C++ tabanlı bir programlama SDK'sıdır. Bu SDK düşük-seviye olarak kabul edilir ve AIBO'nun motorlarının kazanç değerlerinden AIBO'nun kamera verilerini almaya ve bilgisayarlı görüntü hesaplamaları yapmaya kadar her şeyi kontrol etmenizi sağlar. R-Code ve AIBO Remote Framework ile olduğu gibi önceden oluşturulmuş "standart" AIBO işlevselliği sağlanmaz. Düşük seviyeli robotik araştırma yapan araştırmacılar için mükemmel seçimdir.

R-CODE ve R-CODE plus
R-Code, AIBO için üst-düzey bir betik (ing: scripting) dilidir. R-Code, AIBO'nun yürütmesi için çok kolay basit programlar oluşturmanıza olanak tanır. OPEN-R SDK'nın sahip olduğu düşük-seviyeli kontrole izin vermese de, güçteki eksikliğini kolaylıkla telafi eder. WiFi üzerinden basit bir terminal soket bağlantısı ile uzaktan iletişim mümkündür. Ticari kullanıma izin verilir ve lisans ücreti yoktur.

R-CodePlus, AiboPet'in R-Code'un çeşitli ek işlevlere sahip türevidir. R-CodePlus, dil açısından R-Code'un bir üst kümesidir, bu nedenle standart R-Code ile yazılan her şey R-CodePlus MemoryStick üzerinde çalışır (aynı Model AIBO için). R-CodePlus, basit yüz tanıma, ad kaydı ve kamera ayarlama ayarları gibi bazı yeni "temel" AIBO işlevlerini sunar. Uzaktan iletişim için standart R-Code terminal soketine ek olarak, R-CodePlus, AIBO'nun kamera görüntüsü ve ses gönderme/alma gibi çeşitli ikili veri aktarımları için bir "Telemetri" soketi sağlar. R-CODE, Aibopet tarafından R-CODE plus'a genişletildi

Aibnet, R-Code programlama için geliştirme ortamı sunar.

Davranışın basitleştirilmiş sürükle ve bırak özelleştirmesi, kullanıcı tarafından oluşturulan YART ("Yine Başka Bir RCode Aracı") aracılığıyla kullanılabilir

AIBO Uzak Çerçevesi (Remote Framework)

Windows PC'den davranışlar ve şekil (örüntü) tanıma dahil AIBO MIND'ın yeteneklerine uzaktan erişilir. Aibo Entertainment Player'da kullanılan aynı işlevsellik. AIBO Remote Framework, Visual C++ tabanlı Windows PC API'sidir. Çerçeve, MIND2 veya MIND3 Aiboware çalıştıran AIBO'yu kablosuz bir LAN aracılığıyla uzaktan kontrol edebilen kod yazmak için kullanılabilir. Ticari kullanıma izin verilir ve lisans ücreti yoktur.

Diğer Geliştirme Ortamları
URBI, Tekkotsu, ve Pyro dahil olmak üzere AIBO'ları destekleyen çeşitli robot yazılım geliştirme çerçeveleri geliştirilmiştir.

Mevcut Projeler
AiBO+, Sony ERS-7'nin yerini alan bir kişiliktir. Proje, robota Ubuntu Linux, Windows, Mac OS X, iOS ve Android altında bağlanmak için AEP benzeri bir uygulama (AiBO+ İstemcisi) sağlar. Sahibi köpeği kontrol edebilir, oyun oynayabilir ve robotun durumunu görebilir.

AIBO Kontrolü, Android kullanıcılarının AIBO ERS-7'nin çalışan URBI'sini kontrol etmesine imkan verir.

Open-R ve GCC tabanlı toolchain, topluluk tarafından GCC 5.4, Binutils 2.24 ve Newlib 1.15 kullanacak şekilde güncellendi. Bu iyileştirme, robotu programlamak için en son C++11/C++14 özelliklerini ve modern yazılımı getirir. Eski ve güncellenmiş AIBO araç zincirinin paketlenmiş sürümü, Ubuntu için PPA içinde vardır.

Eğitim ve akademide AIBO'lar

AIBO'lar eğitimde çok kullanıldı. Örneğin, Carnegie Mellon, problemleri çözmek için algı, biliş ve eylem modellerini kapsayan AIBO merkezli bir robotik kursu sundu.
Robotbenchmark ayrıca "Görsel İzleme" adı verilen Aibo ERS-7 modeline dayalı çevrimiçi simülasyon mücadelesi de vardır.

RoboCup Dört Ayaklı Ligi

AIBO, geleneksel araştırma robotlarından çok daha ucuz bir pakette bir bilgisayar, görüş sistemi ve artikülatörleri bütünleştirdiği için yapay zeka eğitim ve araştırma için ucuz bir platform olarak çok kullanıldı. Bu gelişme için bir odak noktası Robocup Ligleri olmuştur.

Dört Ayaklı Ligi, tüm takımların aynı robotlarla rekabet ettiği robot futbol ligi olan "RoboCup Standart Platform Ligi"'nin ilk adıydı. Robotlar, insanlar veya bilgisayarlar tarafından herhangi bir harici kontrol olmaksızın tamamen otonom olarak çalışır. Belirli AIBO sürümü zamanla değişti: ERS-110ler (1999,2000), ERS-210 (2001-2002), ERS-210A SuperCore (2003), ERS-7 (2004-2008). Değiştirilen ve mevcut standart platform, Aldebaran Robotics'in insansı NAO platformudur.

Sony, RoboCup otonom futbol yarışma Dört Ayaklı Robot Futbol Ligi'ne katılmak için dünyanın dört bir yanındaki üniversitelere AIBO'ların desteğini ve sponsorluğunu sağladı. Yarışan takımlar, diğer rakip takımlara karşı otonom robot futbolu oynamak için AIBO robotlarından oluşan bir takım programı yapacaktı. Dört Ayaklı Ligi 1999'dan 2008'e kadar sürdü ancak son yılda birçok ünlü üniversite yeni NAO platformuna geçtikleri için rekabet etmedi. New South Wales Üniversitesi Ligdeki en başarılı takımdı, altı kez finale kaldı ve üç kez kazandı.

Uluslararası AIBO Kongresi
Uluslararası AIBO Kongresi, her yıl Shinjuku vilayetindeki Sony Robotics Tower'da gerçekleşir. İlk kongre 1999'da 15 Mayıs'ta yapıldı. Daha sonra 2 Mayıs - 4 Mayıs olarak belirlendi. Onuncu yılına giren 2009 toplantısı, katılım rekorları kırdı. Kongrede genellikle AIBO reklamları, ücretsiz posterler, ücretsiz aksesuarlar, ücretsiz/açık kaynaklı indirmeler ve "AIBO Şovları" yer alır.

Irk soyu
Model adından sonra: gövde rengi seçenekleri; yayın tarihi; satılan birimler.

Birinci nesil modeller
ERS-110: sıcak gümüş renktedir; Ağustos ayında teslimat için 1 Haziran 1999'da satışa başladı; Japonya için 3,000 ve ABD için 2,000 (toplam 5,000) ile sınırlı üretimdir.
ERS-111: gümüş ve siyah renktedir; Kasım 1999 ve Şubat 2000'de tekrar piyasaya sürüldü. ERS-111 modellerinin toplam satışı 40.000 idi.

İkinci nesil modeller
ERS-210: başlangıçta siyah, altın ve gümüş renklerinde piyasaya sürüldü; 2001 İlk üç rengin piyasaya sürülmesinin ardından, Bahar Beyazı, Bahar Turuncusu, Everest Beyazı (pembe ve mavi alt tonlu Sedef), Mazeran Yeşili ve Safir Menekşe dahil olmak üzere birçok özel baskı rengi piyasaya sürüldü.
ERS-210A "Supercore": Bir kez daha siyah, altın ve gümüş renk seçenekleriyle piyasaya çıktı; 2002 İlk sürümün ardından Holiday Red, Holiday White ve son olarak 2003'te Cyber Blue dahil olmak üzere birkaç yeni özel baskı rengi piyasaya sürüldü.
ERS-220: gümüş renktedir; 2001 ve 2002'de ERS-220A olarak yeniden yayınlandı.
En yaygın/en çok satan AIBO serisi: satılan tahmini 210/220 AIBO miktarı: 65,000 ile 100,000 arasındadır.

Üçüncü nesil modeller
ERS-311 "Latte": krema; 2001'de çıkmıştır.
ERS-312 "Makaron": siyah; 2001'de çıkmıştır.
ERS-31L "Pug": kahverengi; 2002'de çıkmıştır.
ERS-311B "Latte": krema; 2002'de çıkmıştır.
ERS-312B "Makaron": siyah; 2002'de çıkmıştır.
Tahmini satılan miktar: 30,000 ile 35,000 arasındadır.

Dördüncü nesil modeller
ERS-7: Beyaz; 1. nesil, Kasım 2003
ERS-7M2: Beyaz ve siyah; 2. nesil, Kasım 2004
ERS-7M3: Beyaz, siyah ve şampanya altını (Japonya'da bal kahvesi olarak adlandırılır); 3. nesil, Ekim 2005
Tüm ERS-7 Aibo modelleri için tahmini satışlar: 40,000 - 50,000 arasındadır.

Beşinci nesil modeller
 ERS-1000: fildişi beyazı; Ocak 2018
 ERS-1000: çikolata baskısı; Ocak 2019
 ERS-1000: karamel baskısı; Ocak 2020
 ERS-1000: siyah susam baskısı; Ocak 2021
 ERS-1000: Çilekli süt baskısı; 2022(?)
Satılan toplam miktar bilinmiyor. Sony, 2018'in sonlarında ERS-1000 satışlarının 25,000'e ulaştığını belirten belgeler yayınladı, ancak o zamandan beri hiçbir satış bilgisi yayınlanmadı.

Animasyon
AIBO animasyon dizisi , AIBO ERS-300'ler, Latte ve Macaron'a dayanıyordu. Animasyon dizisi, uygun yazılımda medya bağlantısı modunda izleyicinin ERS-300'lerinden gelen sesleri ve eylemleri tetikledi.
23 bölümlük dizi, 11 Ekim 2001'den 21 Mart 2002'ye kadar Perşembe günleri 22:54'ten 23:00'e kadar Fuji TV'de yayınlandı.

Popüler kültürde
AIBO tanıtıldığında, The New Yorker Jack Ziegler tarafından hazırlanan ve AIBO'nun bir yangın musluğuna somun ve cıvataları "işediğini" gösteren bir karikatür yayınladı.

AIBO ERS-111, Janet Jackson'ın "Doesn't Really Matter" müzik videosunda kullanıldı ve Jackson'la birlikte klipte yer almasının ardından artan pazar talebi ve ticari başarı elde etti.

Frasiernin bir bölümünde Frasier, Wisconsin'deki Roz'u ziyaret ederken babasına eşlik etmesi için bir AIBO ERS-210 verir. Eddie'nin AIBO ile etkileşime girdiği bir sahne vardır, Martin Crane ise Sony'ye onu çalıştıramadığından şikayet eder.

South Park "Red Sleigh Down" bölümünde, Noel için bir HAIBO robot bebeği alabilsin diye Cartman neredeyse bölümün tamamını Noel Baba'nın güzel listesine girmeye çalışır. AIBO tarafından 2000'lerin başında başlatılan robot köpek çılgınlığına atıfta bulunulur. Bölümün sonunda Stan, Kyle ve Cartman kendi HAIBO köpeklerini alırlar.
HAIBO, yetişkinler için yapılmış ve mağazalarda satılmayan bir robot olan AIBO'nun bir parodisi değildir.
Bunun yerine, çoğu çocuklar için yapılmış birçok yan ürününün bir parodisidir.

Bir iOS cihazda Siri'ye "Evcil hayvanın var mı?" sorulduğunda, yanıtlardan biri "Eskiden bir AIBO'm vardı. Ama beni etkiledi."

CJ7 filminde, robotik oyuncak CJ1, muhtemelen AIBO'nun tasarımına ve onun oyuncak nakavtlarına dayanmaktadır.

Futurama "Jurassic Bark" bölümünde, Bender, Robo-Puppy adlı bir AIBO'ya benzeyen robotik bir köpekle görülür.

Click filminde, Kevin'in yeni Robo-köpeği ve AIBO ERS-7 babasının arabası tarafından ezildi.

AIBO'ya dayalı bir çift robot köpek, Sony Computer Entertainment tarafından yayınlanan bir video oyunu olan Tokyo Jungleda görünür. İlk AIBO modeli olan ERS-110 da bu oyunda görülür.

Neil Gaiman'ın Amerikan Tanrılarının 2017 TV uyarlamasının başlık dizisinde bir AIBO ERS-210 görülebilir.

Amatsu Gai'nin sahibi olduğu Kamen Rider Zero-One dizisinin 38. bölümünde bir AIBO ortaya çıkar. AIBO, 19/7/2020 tarihinden itibaren, 8/2/2020 tarihine kadar Kamen Rider Zero-One oyuncaklarıyla etkileşime girmesine izin verecek bir güncelleme aldı.

Ayrıca bakınız
 Furby
 Asimo

Dış bağlantılar
 Sony Develops OPEN-R Architecture for Entertainment Robots
 Sony Launches Four-Legged Entertainment Robot

Kaynakça

Sony ürünleri
Animatronik
1990'lar robotları
1999 tanıtımları
1990'larda geçici akımlar
2001 anime serileri
2000'lerde başlayan Japon televizyon dizileri

AIBO


João Morelli Neto, ou só João Morelli (Itu, 11 de março de 1996), é um futebolista brasileiro que atua como atacante. Atualmente, joga pelo HFX Wanderers, da Canadian Premier League.

Carreira

Início

Morelli nasceu e cresceu na cidade de Itu, no estado de São Paulo. Em 2013, se juntou à equipe sub-17 do Ituano, equipe local, onde marcou três gols em oito partidas, jogando inicialmente como reserva. No ano seguinte, ele foi promovido para a equipe sub-20, onde disputou outras cinco partidas.

Middlesbrough

Em março de 2015, Morelli assinou com o Middlesbrough, que disputa a EFL Championship, até o fim da temporada a partir de uma parceria entre o Middlesbrough e o Ituano. Na temporada 2016–17, ele disputou dez partidas na Premier League 2 pela equipe sub-23 do Middlesbrough, marcando dois gols. Durante seus dois primeiros anos no clube, Morelli marcou onze gols em 41 partidas pela equipe sub-23 do Middlesbrough.

Empréstimo ao FCI Levadia

No dia 20 de fevereiro de 2017, Morelli assinou uma extensão de contrato por um ano com o Middlesbrough, antes de ser emprestado por um ano para o FCI Levadia Tallin, que disputa a Meistriliiga da Estônia. Em 22 partidas do campeonato, ele marcou 16 gols, terminando na quinta colocação na artilharia da liga. Morelli também jogou 90 minutos nas duas partidas do Levadia contra Cork City, da Irlanda, pela primeira pré-eliminatória da Liga Europa de 2017–18.

Fleetwood Town

No dia 31 de janeiro de 2018, Morelli assinou um contrato de 18 meses com o Fleetwood Town, da EFL Championship. Pouco tempo depois dele assinar com a equipe, o técnico Uwe Rösler foi demitido e substituído por Joey Barton, com o qual Morelli disse ter se sentido "perdido" após uma drástica mudança de táticas e posição. Após isso, Morelli não conseguiu fazer boas partidas competitivas e foi liberado pela equipe ao fim da temporada.

Retorno ao Ituano

No dia 29 de agosto de 2018, Morelli retornou ao Ituano, onde disputou nove partidas e marcou dois gols pela Copa Paulista.

Retorno ao FCI Levadia

No dia 27 de de dezembro de 2018, Morelli retornou ao FCI Levadia, assinando um contrato de dois anos. Ele disputou 29 partidas no campeonato, marcando onze gols. Ele também jogou pelo Levadia na Estonian Supercup e marcou um gol em uma partida pela Copa da Estônia. Mais tarde na temporada, ele jogou alguns minutos pela equipe nas duas partidas da primeira pré-eliminatória da Liga Europa de 2019–20 contra o Stjarnan, da Islândia, incluindo a eliminação na prorrogação do jogo de volta.

HFX Wanderers

No dia 25 de fevereiro de 2020, Morelli assinou com o HFX Wanderers, da Canadian Premier League. Ele fez sua estreia pela equipe no dia 15 de agosto contra o Pacific FC e marcou um gol de pênalti no empate por 2 a 2. Após uma excelente temporada de 2021, Morelli venceu o Golden Boot (chuteira de ouro) da CPL, marcando 14 gols em 21 partidas, o que também fez com que ele fosse indicado ao prêmio Player of the Year (jogador do ano) no dia 5 de dezembro. No dia 12 de dezembro, o HFX Wanderers anunciou que Morelli havia assinado uma extensão de contrato até 2023. Dois dias depois, em 24 de dezembro de 2021, Morelli foi nomeado como Player of the Year (jogador do ano) da temporada de 2021 na cerimônia de prêmios da CPL.

Estatísticas
Atualizado até 08 de abril de 2022.

Clubes

 a. Jogos da Copa da Estônia e Campeonato Canadense
 b. Jogos da Liga Europa da UEFA
 c. Jogos da Copa Paulista e Supercopa da Estónia

Títulos

HFX Wanderers
 Canadian Premier League:
 Vice-campeão: 2021

Prêmios individuais
 Chuteira de ouro (Golden Boot) da temporada de 2021 da Canadian Premier League
 Jogador do ano (Player of the Year) da temporada de 2021 da Canadian Premier League
 2º melhor jogador da temporada de 2021 da Canadian Premier League na CPL50

Nascidos em 1996
Naturais de Itu
Futebolistas do estado de São Paulo
Futebolistas do Ituano Futebol Clube
Futebolistas do Middlesbrough F.C.
Futebolistas do Fleetwood Town F.C.

João Morelli


تم تسمية نسبة بواسون  نسبة إلى العالم سيميون بواسون وهي النسبة بين الانفعال العرضي إلى الانفعال الطولي عندما يؤثر على العينة إجهاد ضمن حدود المرونة. في العادة عندما تشد المادة في أحد الاتجاهات، فإنها تميل إلى التقلص في الاتجاهين الآخرين، وعلى العكس عندما تضغط المادة في أحد الاتجاهات فإنها تميل إلى أن تتمدد في الاتجاهين الباقيين، وتكون نسبة بواسون (v) هي المقياس لهذا الميل للتمدد والتقلص.

لا يمكن أن تكون نسبة بواسون لأي مادة مستقرة أقل من -1.0 أو أكبر من 0.5، ومعظم المواد تكون نسبة بواسون لها في حدود 0.0 إلى 0.5.

سبب تأثير بواسون
في المستوى الجزيئي للمادة يسبب تأثير بواسون بسبب الحركة البسيطة بين الجزيئات وتمدد الروابط في الشبكة الجزيئية لتتماشى مع الإجهاد المطبق. عندما تتمدد الروابط في اتجاه تطبيق الإجهاد فإنها تتقلص في الاتجاهات الأخرى وبضرب هذا السلوك لعدة ملايين من المرات ضمن الشبكة الجزيئية للمادة تظهر هذه الظاهرة للعيان.

نسبة بواسون لمواد مختلفة

مواد ذات نسبة بواسون سالبة
هناك مواد يطلق عليها أوكسيتك تظهر قيم سالبة لنسبة بواسون. حيث أنها عند خضوعها لإجهاد شد فإن إجهاد القص يكون ذو قيمة موجبة (أي أن مساحة مقطعها العرضي يزداد).

انظر أيضًا
 قانون هوك
 معامل تمدد حراري

مراجع

أعداد لابعدية
علم المواد
كميات فيزيائية
مرونة
ميكانيكا المواد الصلبة
نسبة

نسبة بواسون


(qui signifie « lézard de Da'an » d'après le district de Da'an à Zigong, Sichuan en Chine) était un genre de dinosaures sauropodes Brachiosauridae qui vivait au Jurassique supérieur (étage Oxfordien - Tithonien, environ ).

L'espèce type de la formation de Shaximiao a été décrite en 2005 sous le nom de .

Présentation
Il vivait dans ce qui est aujourd'hui la Chine (province du Sichuan) et ressemblait à Bellusaurus. Lorsqu'il a été décrit, Daanosaurus a été placé dans les Bellusaurinae, une sous-famille de Brachiosauridae que Dong Zhiming avait créé en 1990 pour contenir Bellusaurus, ou les Klamelisauridae (maintenant fusionnés avec les Brachiosauridae), utilisés pour abriter Klamelisaurus et peut-être aussi Daanosaurus et Abrosaurus. Plus récemment, d'autres auteurs ont placé Daanosaurus dans les Eusauropoda, potentiellement les Macronaria.

La taille adulte est inconnue en raison du manque de restes fossiles. L'holotype (ZDM 0193), qui est le seul spécimen connu, était un juvénile.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Sauropoda
Genre de dinosaures non aviens (nom scientifique)
Taxon fossile décrit en 2005
Paléontologie en Chine

Daanosaurus


A Bolívia está programada para competir nos Jogos Pan-Americanos de 2023 em Santiago, no Chile, de 20 de outubro a 5 de novembro de 2023. Será a 19.ª aparição da Bolívia nos Jogos Pan-Americanos, tendo participado de todas as edições desde a estreia dos Jogos, em 1951.

Atletas
Abaixo está a lista do número de atletas (por gênero) participando dos jogos por esporte/disciplina.

Caratê

A Bolívia qualificou uma carateca nos Jogos Sul-Americanos de 2022.

Kumite

Ciclismo

A Bolívia qualificou 4 ciclistas (2 homens e 2 mulheres).

BMX
A Bolívia qualificou quatro ciclistas (dois homens e duas mulheres) na corrida de BMX através do Ranking Mundial de Nações da UCI.

Corrida

Ginástica

Artística
A Bolívia qualificou dois ginastas (um homem e uma mulher) através do Campeonato Pan-Americano de 2023.

Masculino

Legenda de classificação: Q = Qualificado para a final por aparelhos

Feminino

Legenda de classificação: Q = Qualificada para a final por aparelhos

Trampolim
A Bolívia qualificou uma atleta feminina através do Campeonato Pan-Americano de 2023.

Hipismo

A Bolívia qualificou um ginete para os Saltos nos Jogos Sul-Americanos de 2022.

Saltos

Levantamento de peso

A Bolívia qualificou três halterofilistas (dois homens e uma mulher).

Pelota basca

A Bolívia qualificou uma equipe de dois atletas (um homem e uma mulher) através do Campeonato Mundial de Pelota Basca de 2022 e do Torneio Pan-Americano de Pelota Basca de 2023.

Masculino

Feminino

Pentatlo moderno

A Bolívia qualificou quatro pentatletas (dois homens e duas mulheres).

Raquetebol

A Bolívia qualificou uma equipe de seis atletas (três homens e três mulheres).

Taekwondo

A Bolívia qualificou duas atletas femininas durante o Torneio Classificatório para os Jogos Pan-Americanos.

Kyorugi
Feminino

Tiro esportivo

A Bolívia qualificou um total de 3 atiradores esportivos no Campeonato das Américas de Tiro de 2022.

Masculino
Pistola e carabina

Masculino
Espingarda

Feminino
Pistola e carabina

Ver também
Bolívia nos Jogos Olímpicos de Verão de 2024

Países nos Jogos Pan-Americanos de 2023
2023

Bolívia nos Jogos Pan-Americanos de 2023


An Panicum bartowense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frank Lamson Scribner ngan Elmer Drew Merrill. An Panicum bartowense in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Panicum

Panicum bartowense


Proba de schi alpin, super combinata feminin de la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 de la Pyeongchang, Coreea de Sud a avut loc pe 23 februarie 2018 la Jeongseon Alpine Centre.

Program
Orele sunt orele Coreei de Sud (ora României + 7 ore).

Rezultate
Probele vor începe la orele 11:00, respectiv 14:30.

Referințe

Schi alpin la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018

Schi alpin la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 - super combinata (feminin)


L'île aux Nattes, malagasy: Nosy Nanto  ist eine flache Insel an der Ostküste Madagaskars, am Südende der Insel Sainte Marie gelegen und von dieser nur durch eine schmale Bootpassage getrennt, die an der engsten Stelle weniger als 100 Meter misst. Das Eiland gehört zur Region Analanjirofo und hat etwa 1500 Einwohner, die vom Fischfang und Tourismus leben.
Vor der Insel kann man tauchen und Buckelwale beobachten.

Weblinks

 Reisebericht über die Insel

Insel (Afrika)
Insel (Madagaskar)
Insel (Indischer Ozean)
Geographie (Analanjirofo)

Île aux Nattes


المواد المغلظة أو عوامل التغليظ أو المُهَلِّمة  هي مواد ذوّابة في الماء عادة، قابلة للانتباج، تؤدي عند إضافتها إلى مزيج مائي إلى زيادة لزوجة هذا المزيج دون تغيير أساسي في خصائصها الأخرى. تستخدم هذه المواد في الطباعة باستخدام المحاليل المائية للأصبغة، والخضب، لمنع مشكلة سيحان الرسم المطبوع عند طباعة المواد النسيجية.

أنواع المثخنات
 المغلظات الطبيعية:
 مواد نباتية مثل النشا وخصوصا نشا القمح، ونشا الذرة. العلكة ومنها الصمغ العربي. والألجينات.
 مواد حيوانية مثل: الجيلاتين
 مواد ترابية مثل: الصلصال الصيني.
 المغلظات الصناعية: وهي مشتقات السيليلوز (إتير النشا، استر النشا).
 المغلظات التركيبية: وهي عديد الأكريلات وعديد فينيل الكحول.

مراجع

صناعة كيمياء النسيج
مضافات غذائية
مواد مغلظة غذائية
هلاميات

مثخن (مادة)


Tania Vicenzino (Palmanova, 1. travnja 1986.) talijanska je skakačica u dalj. Šesterostruka je talijanska prvakinja u skoku dalj od 2007. do 2013. i pobjednica Talijanskog dvoranskog prvenstva 2009.

Osvajačica je zlata s Mediteranskih igara 2009. i bronce s igara 2013. u Mersinu.

Osobni rekord (6,57 m) preskočila je 2012. godine. Trenira u atletskom klubu C.S.Escerito.

Izvori

Talijanski atletičari

Tania Vicenzino


Lida er en dansk dokumentarfilm fra 2017 instrueret af Anna Eborn.

Handling
Filmen er et dokumentarisk epos og et portræt af det lille menneske i historien og i vores nutid. Lida er en gammel Babushka, og den sidste gammelsvensk-talende i en tidligere svensk koloni i Østukraine. Hun bor på et plejehjem og har forelsket sig i en russisk mand. Hendes søster og søn, som hun ikke har set i 50 år, bor i Rusland. Når Lida går bort, forsvinder et sprog og hendes erfaringer fra 2. verdenskrig. Hendes liv bliver et minde om en forsvunden tid. Filmen opfordrer os samtidig til at reflektere over de mennesker, der nu er på flugt gennem Europa. En film med stærke kunstneriske valg, poesi, tempo, musik og billedsprog, som er helt sit eget.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2017

Lida (dokumentarfilm)


Maximilien Gritzner (né le  à Sorau et mort le  à Steglitz ; nom complet : Adolph Maximilian Ferdinand Gritzner) est un héraldiste allemand et connaisseur de la phaléristique et des ordres religieux. En tant que conseiller privé au ministère de l'Intérieur de Berlin, il est responsable des armoiries familiales et municipales de la Prusse wilhelmine.

Origine
Son père est l'avocat et notaire Adolf Gritzner (1810-1859) et sa mère est Friederike von Dresky (1821-1878), une fille du major prussien Ferdinand von Dresky et de Charlotte  (1794-1830).

Biographie
Après avoir obtenu son diplôme d'études secondaires, il s'engage dans l'armée en 1862. Il part en guerre en 1866 en tant que premier lieutenant et est grièvement blessé à Sadowa, si bien que sa jambe doit être amputée. En 1867, il est libéré du service actif, sert brièvement dans l'armée de réserve et en 1870/71 dans le service de la guerre intérieure. À partir de 1872, il rejoint le ministère prussien de l'Intérieur, où il travaille à la bibliothèque à partir de 1875. Il y devient chancelier royal prussien.

Bruno Bernhard Heim cite Gritzner comme étant celui qui établit en 1889 la "terminologie définitive de l'héraldique allemande". En 1893, Gritzner publie un manuel des ordres de chevalerie et de mérite et, en tant que héraut prussien, il est responsable de la démystification de quelques imposteurs qui se sont eux-mêmes nobélisés. Gritzner est également responsable de la révision de plusieurs volumes du Großen Wappenbuches de Johann Siebmacher.

Gritzner vit au 20,  dans le quartier berlinois actuel de Steglitz. La Gritznerstrasse et une école portent son nom.

Famille
En 1870, il épouse Clara Helling (née en 1849), fille du géomètre du gouvernement Friedrich Heling et de Marie Küß. Le couple a quatre fils et trois filles. Son fils  devient un héraldiste allemand bien connu, archiviste et dernier maître héraut royal saxon. Maximilian Gritzner (membre honoraire 1883) et son fils Erich Gritzner sont tous deux membres de la fraternité Roter Löwe Leipzig.

Œuvres (sélection)
 Wappenalbum der gräflichen Familien Deutschlands und Österreich-Ungarns. Weigel, Leipzig 1885–1890 (Digitalisat)
 Band 1: Wappentafel 1–209 nebst Text, A–D (Digitalisat)
 Band 2: Wappentafel 210–384 nebst Text, E–K (Digitalisat)
 Band 3: Wappentafel 385–585 nebst Text, L–R (Digitalisat)
 Band 4: Wappentafel 586–700 nebst Text, S–Z (Digitalisat)
 Der Adel des Grossherzogtums Oldenburg. Bauer & Raspe, Nuernberg 1872 (Digitalisat)
 Briefadel in Preußen. 1873.
 Chronologische Matrikel der Brandenburgisch-Preußischen Standeserhöhungen und Gnadenacte von 1600–1873. Berlin 1874 (Digitalisat); (Digitalisat)
 Flaggen und Banner. Bauer & Raspe, Nuernberg 1878 (Digitalisat)
 Bayerisches Adels-Repertorium der letzten drei Jahrhunderte, nach amtlichen Quellen gesammelt und zusammengestellt. Starke, Görlitz 1880.
 Standes-Erhebungen und Gnaden-Acte deutscher Landesfürsten während der letzten drei Jahrhunderte. 2 Bde., Starke, Görlitz 1880/1881 (Digitalisat)
 Band 1: Anhalt bis Bayern (Digitalisat)
 Band 2: Braunschweig bis Württemberg (Digitalisat)
 Grundsätze der Wappenkunst, verbunden mit einem Handbuch der heraldischen Terminologie. Bauer & Raspe, Nürnberg 1889–1890 (Digitalisat; Nachdruck unter dem Titel Großes und allgemeines Wappenbuch. Bremen 2012.)
 Amyntha. Ein Rheinischer Sang. Elischer Nachf., Leipzig 1892.
 Handbuch der heraldischen Terminologie in zwölf (germanischen und romanischen) Zungen. Bauer & Raspe, Nürnberg 1890.
 Handbuch der Ritter- und Verdienstorden aller Kulturstaaten der Welt innerhalb des XIX. Jahrhunderts. Leipzig 1893 (Digitalisat im Internet Archive); Nachdruck: Reprint-Verlag, Holzminden 2000  (Titel: Handbuch der Ritter- und Verdienstorden aller Kulturstaaten der Welt).
 Handbuch der im Deutschen Reiche, in Oesterreich-Ungarn, Dänemark, Schweden und den russischen Ostseeprovinzen bestehenden Damen-Stifter und im Range gleichstehender Wohlthätigkeitsanstalten, nebst den Ordenszeichen der Ersteren. Keller, Frankfurt a. M. 1893.
 Die altpreussischen aufgehobenen Dom-Kollegiate, deren innere Verfassung und ihre Orden und Ehrenzeichen. Biblio, Osnabrück 1987 .

Bibliographie

 Helge Dvorak: Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft. Band II: Künstler. Winter, Heidelberg 2018 , S. 263–264.

Liens externes

Références

Héraldiste prussien
Historien prussien
Naissance en juillet 1843
Naissance à Sorau
Naissance dans la province de Brandebourg
Décès en juillet 1902
Décès à Berlin
Décès à 58 ans

Maximilian Gritzner


An Paepalanthus itremensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Philippe Morat, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Stützel. An Paepalanthus itremensis in nahilalakip ha genus nga Paepalanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paepalanthus

Paepalanthus itremensis


Hesiodos (griechisch ) bzw. lateinisch Hesiodus bezeichnet:

 Hesiod, einen Dichter der griechischen Frühzeit
 Hesiodus (Mondkrater), benannt nach Hesiod
 (8550) Hesiodos, einen Asteroiden

Hesiodos


فواز الرجيب ، (1977-) مغني كويتي ، وهو حفيد الفنان والدوبلوماسي الراحل حمد عيسى الرجيب.

عن حياته
ولد الفنان فواز الرجيب في الكويت بتاريخ 13 ديسمبر 1977 ، وانطلق في رحلته الفنية من خلال ألبوم أنتجته له شركة فنون الإمارات عام 1999 حيث قدمه للساحة الغنائية الملحن أنور عبد الله ، وشارك خلال دراسته في المرحلة المتوسطة بأوبريت «الطفولة الواعدة» من تلحين الفنان سليمان الملا وكلمات الشاعر الكويتي عبد الأمير عيسى.

كما أصدر فيديو كليبين من هذان الألبومين و لكنهما فشلا وقال عنهما في تصريح صحفي :"الشركة لا تصرف على الأغاني المصورة بطريقة حديثة ، فلـذلك لن أصور ، إلا إذا كانت على مستوى عالي وراقي لأني جربت أغنيتين وكانوا بصراحة فاشلتين" وبعد صدور ألبومه الثاني ، حصل ما بينه و شركة الإنتاج خلافا حول ميزانية الألبوم مما أجبره عن التوقف عن إصدارات جديدة.

ومن أشهر أغانيه : "أحبتي جديد"، "الطفل المدلل"، "تحبينه"، "خلاص"، "ظلمنا الناس"، "في خاطري"، "ما نفترق"، "متعت نفسك"، "محتاج احبك"، "مفهوم الحب"، "منك لله"، "نبي نفرح"، "يا زمان"، "يا كثر الشوق"، كما قدم عدة أغاني وأوبريتات وطنية خلال السنوات الماضية على الرغم من غيابه عن الساحة الفنية بسبب سوء التفاهم الذي وقع بينه وبين شركة النظائر الامر الذي جعله يبتعد عن المجال الفنّي سنوات ثم عاد.

البوماته

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
مغنون ومغنيات كويتيون
مواليد 1977
مواليد 1397 هـ

فواز الرجيب


Tilia × euchlora er trjátegund af stokkrósaætt sem var lýst af Karl Heinrich Emil Koch. Hún vex í Krím og í Íran. Hún er blendingur tegundanna T. cordata og T. dasystyla.

Tilvísanir

Stokkrósaætt

Tilia × euchlora


Győző (Victor) Simon Macalik () a fost un cleric romano-catolic, episcop auxiliar al Diecezei de Alba Iulia, deținut politic. A murit în Închisoarea Jilava.

Viața
În data de 15 iulie 1916 episcopul  l-a hirotonit preot la Innsbruck.

Consacrarea sa episcopală a avut loc în Mănăstirea franciscană din Orăștie, unde arhiepiscopul Alexandru Cisar se afla cu domiciliu obligatoriu.

Note

Nașteri în 1890
Decese în 1953
Sibieni
Decese în Jilava
Episcopi romano-catolici români
Victime ale regimului comunist din România

Győző Simon Macalik


البشاقرة شرق قرية سُودانية تقع شمال شرق العاصمة الخرطوم على ضفاف النيل الأزرق على بعد 73 كيلو متر في ولاية الجزيرة، يبلغ عدد سكانها حوالي ثمانية آلاف تقريبا يعملون في الزراعة والتجارة.

موقعها
تقع البشاقرة شرق علي الضفة الشرقية للنيل الأزرق شرق العاصمة الخرطوم بحوالي 70 كيلو متر وتتبع اداريا لولاية الجزيرة رغم أنها تقع خارج نطاق الجزيرة بتعريفها الجغرافي وكذا حال أجزاء كبيرة من منطقة البطانة تتبع لولاية الجزيرة إدارياً وهي تبعد عنها جغرافياً وتختلف عنها ثقافياً وتكاد منطقة البطانة ان تكون ذات سمات ثقافية تختلف الي حد كبير عن أغلب أجزاء الإقليم الأوسط وتتفرد بطبيعتها البدوية والرعوية فيما عدا المناطق الواقعة منها علي الضفة الشرقية من النيل الأزرق وبالطبع منها منطقة البشاقرة شرق. يرجع تاريخ البشاقرة شرق الي ماقبل العام 1500 ميلادية حيث تاسست كمنطقة حضرية ماهولة بالسكان في بداية عهد السلطنة الزرقاء. يسكنها خليط من القبائل التي انصهرت وتمازجت حتي ذابت في بعضها البعض تماماً وأصبح الانتماء فقط للبشاقرة وأصبح الجميع أسرة واحدة بفضل التزاوج والتصاهر وينسب أغلب ساكني الضفة الشرقية للنيل الأزرق(شرق النيل) الي قبائل الرفاعيين والمحس والعبدلاب.

هذه القبائل هي من مكونات الخريطة الديموغرافية لمنطقة البشاقرة شرق بالإضافة الي بعض القبائل التي نزحت إليها مثل الفادنية والحلاويين والدناقلة والشوايقة ولكنها جميعها لم تحتفظ الا بالاسم حيث زابت كل المكونات القبلية في منطقة البشاقرة وأصبح من الصعب التمييز بينها بنقاء القبيلة.وربما هذه سمة تميز منطقة الجزيرة وأجزاء البطانة التي تشاطئ النيل الأزرق دون غيرها من مناطق السودان المترامية.

قرى السودان

البشاقرة شرق


In der Liste der Baudenkmale in Dobbin-Linstow sind alle denkmalgeschützten Bauten der Gemeinde Dobbin-Linstow (Mecklenburg-Vorpommern) und ihrer Ortsteile aufgelistet (Stand 10. Februar 2021).

Legende

Baudenkmale nach Ortsteilen

Dobbin

|}

Glave

|}

Groß Bäbelin

|}

Linstow

|}

Zietlitz

|}

Ehemalige Baudenkmale

Dobbin

|}

Linstow

|}

Hinrichshof

|}

Quelle

Dobbin-Linstow
!Baudenkmale

Liste der Baudenkmale in Dobbin-Linstow


لقد كانت هناك عدة هجرات عربية إلى دول آسيا وأفريقيا وأوروبا، وضمن تلك الهجرات دخل الحضارم إلى سنغافورة، بغرض التجارة، فقاموا بإيصال الدين الإسلامي واللغة العربية لهذه البلاد، مما أدى ذلك إلى زرع الثقة في نفوسهم واندماجهم مع العرب المهاجرين والحضارمة منهم تحديدا.

سيطرة العرب على التجارة في آسيا
لقد سيطر العرب على الأعمال التجارية في سنغافورة، وتحديدا الأعمال النفطية والتجارية المفتوحة، وفي خلال فترة الاستعمار البريطاني كان للثقافة العربية تأثير قوي جدا على الثقافة الماليزية وكان ذلك من خلال الدين، وكان ذلك واضح من الهندسة المعمارية العربية في المساجد و(Kampong Glam).
في ذروة الازدهار العربي، أبقى عرب سنغافورة الارتباطات الوثيقة مع منبعهم الأساسي حضرموت، وقد قاموا أيضا بضخ الأموال إلى معقلهم محاولة في إنماء المنطقة وإبقاء أهلها فيها بدلا من السفر إلى مكان آخر، لقد قام الأغنياء منهم ببناء البيوت الفاخرة، وقد كان أعظمها قصر عائلة الكاف، وقد قام العرب أيضا بإرسال أبنائهم إلى حضرموت لمدة من الزمن لكي يستطيعوا التعرف على حضارتهم العربية ولتقوية الهوية العربية لديهم، وقد أبقت هذه العادة لغتهم وثقافتهم العربية الحضرمية، ونتيجة لذلك اندمج الملايويون معهم وأصبحوا يستطيعون بأن يتكلموا اللهجة الحضرمية من اللغة العربية، لقد اعتبرت حضرموت ساحة تدريب ثقافية وكان الوقت الذي قضاه الجيل الجيل الجديد من العرب السنغفاورين هناك التحضير النهائي للتعلم عن هوية الرجل العربي، وبعد ذلك يعودون مباشرة إلى سنغافورة ليقومون بأخذ مكانهم في تجارة الأعمال العائلية.

كما كان للعرب في سنغافورة اسهامات ثقافية وإعلامية وأدبية كبيرة عن طريق إصدار عدد من الصحف مثل صحيفة (العرب)، التي كانت تصدر في ثلاثينيات القرن الماضي.

بعد الحرب العالمية الثانية

خلال الحرب العالمية الثانية كان السفر مستحيل، لكن عادت الأمور إلى ما كانت عليه فيما بعد، على كل حال بعد أن أصبح هناك قانون للتحكم في الإيجارات، تم تجميد المدخولات وأصبح من الواضح أن المدخولات المتبقية لن تكون كافية للجيل الجديد، ولذلك تحمس الآباء لفكرة تعليم أبنائهم، فقامت العوائل الغنية بإرسال أبنائها إلى لندن للدراسة، بينما قامت العوائل الأخرى بإرسال أبنائهم إلى مدينة عدن بدلا من حضرموت للدراسة والعمل، وبذلك بقيت الصلات اللغوية والثقافية، ولكن المدخولات العائلية استمرت في الهبوط.

في الستينات
في فترة الستينات حدث تغيير جوهري، وهي استقلال جنوب اليمن مع حكومة شيوعية، وكان ذلك السبب في وضع حد فاصل لعودة الحضارم إلى بلدهم الأصلية، وفي نفس الوقت تسببت التنمية الاقتصادية في سنغافورة إلى إتساع أهمية اللغة الإنجليزية والحصول على درجات علمية عالية كان مطلب ضروري. بعد ذلك عندما كبر الجيل الجديد من عرب سنغافورة كانوا قد أضاعوا لغتهم وهويتهم العربية وحتى انتسابهم إلى حضرموت، بعض العوائل قاموا بإرسال أبنائهم في السبعينات مع ازدهار النفط إلى الخليج العربي والسعودية حيث استطاعوا استعادة هويتهم ولغتهم العربية، لكنهم لم ينجحوا في البقاء هناك، لأنهم لم يستطيعوا التأقلم هناك بعد أن تعودوا على نظام الحياة في سنغافورة، وكانت فرصتهم في سنغافورة أفضل من الخليج العربي آنذاك.

الوقت الحاضر في سنغافورة
يواجه الحضارم في سنغافورة أزمة الهوية الآن، فالجيل الجديد لا يستطيع أن يتكلم اللغة العربية بينما قفدوا انتسابهم إلى حضرموت، وقد كان السبب الرئيسي في ذلك هو توقف الأهل في إرسال أبنائهم إلى حضرموت، تدرك الجالية العربية ضعف اللغة العربية وهذه مشكلة رئيسية بالنسبة لهم، فقاموا بإنشاء مركز باللغة العربية، على أمل أن يتعلم الجيل الصاعد لغتهم العربية وثقافتهم وتراثهم، لقد كان التحدي الذي يواجه الجالية هو بقاء الهوية، فمن الضروري التواصل مع حضرموت وبخاصة السفر إلى هناك وهذا ما كان يحتاج إلى التشجيع.

تعداد عرب سنغافورة اليوم
سنغافورة مدينة عالمية، شعبها مكون من مجموعة من الأعراق، تشير الإحصاءات إلى أن التعداد العام للسكان في عام 1990 للميلاد يتكون من أغلبية صينية بحوالي 74% من مجموع السكان، بينما يشكل الملايو الأصليون حوالي 14% بينما يشكل الهنود حوالي أقل من 10% بينما يكون الباقون في فئة «الآخرون» وهم ذو الأصول الفلبينية، الأوراسيه (خليط أوروبي وآسيوي)، الفيتنامية، والعربية، وتشير الإحصائات أيضا إلى أن العرب يبلغون حوالي 7 آلاف، ولكن التخمينات الغير رسمية تشير إلى أن عدد العرب يقارب 10 آلاف والسبب في هذا الاختلاف في الأرقام أن هناك عدد كبير من الجالية العربية الحالية معرفة على أنها تنتمي لعرق الملايو في الإحصائات الرسمية، إن النسبة الساحقة لهذه الجالية العربية من أصل حضرمي.

عرب سنغافورة وأملاكهم اليوم
الحضارم السنغافوريون كانوا من أصحاب الأملاك الرئيسية في البلاد، وكانت العوائل الكبيرة تقوم بإنشاء الوقف الذي كانت تساعد جميع العائلة على المسكن وحتى أصبحت أوقاف خيرية مفتوحة للجميع، واليوم معظم المناطق التي فيها المراكز التجارية في سنغافورة كانت ملك الحضارم، هذه الأوقاف تحمل أسماء العوائل الحضرمية، سواء الخاصة منها أو الخيرية، وكانت هذه الأوقاف من أحد الأسباب التي أعطت سمعة جيدة للجاليات العربية بين المسلمين في سنغافورة.

عوامل ضعف عرب سنغافورة
في السنوات الأخيرة، كانت هناك أربعة عوامل أثرت على الأوقاف وأضعفت وضع الجالية العربية، وقد كانت العوامل الثلاثة الأولى نتيجة السياسات الحكومية.

العامل الأول
كان تشريع الإدارة لتفعيل القانون الإسلامي في عام 1968 للميلاد، إن مجلس سنغافورة الإسلامي هو الهيئة المسؤولة عن الإشراف الآن على إدارة الأوقاف الخيرية في سنغافورة، الأوصياء العرب كانوا يقومون بالتحكم الكامل في أوقافهم قبل تطبيق هذا التشريع. ومع نقل إدارة الأوقاف للمجلس، تم إضعاف سلطة العرب على الأوقاف بشكل كبير. تأثرت رابطة الأوقاف مع ضعف الإدارة العربية لها لأن المحسنون الداعمون لهذه الأوقاف قد قللوا اتصالهم بها عن طريق توقف المعونات الخيرية لهذه الأوقاف التي أصبحت غير مرئية للناس.

العامل الثاني
لقد كان العامل الثاني هو تشريع قانون الرقابة على الإيجارات في عام 1947 للميلاد، وقد تمت السيطرة على الإيجارات قبل الحرب، بل في الواقع تم تجميدها، وقد تضائلت مدخولات العوائل العربية من أملاكهم تماما قبل الحرب. وقد أدى هبوط الدخل من هذه الأملاك إلى تقلص نفوذ العرب اقتصاديا، ولسوء الحظ، لم يكن العرب في استعداد لمثل هذا الهبوط الحاد في الإيرادات؛ فلم يقوموا بتعليم أبنائهم في المدارس الغربية لأن أغلبهم قد ذهب إلى المدارس العربية في سنغافورة، وبعض العوائل الأخرى لم تقوم بإرسال أبنائها لتلقي أي تعليم رسمي على الإطلاق، وبعد تلك التنمية الرهيبة التي حدثت في سنغافورة في فترة الستينات جعلت الأمر صعبا على العرب في المنافسة.

العامل الثالث
العامل الثالث كان قانون استملاك الأراضي، وكما يعلم الجميع بأن الأراضي شحيحة في سنغافورة فقد كانت هذه هي سياسة الحكومة بأن يكون لديها السيطرة التامة على استعمال الأراضي. لقد شجع قانون استملاك الأراضي الحكومة على التجديد الحضري للأرض المكتسبة ويدفع التعويض على الصيغة المحددة سلفا، وقد كانت كميات التعويض أقل بكثير من سعر السوق السائدة. لقد قامت الحكومة بتشريع حملات استملاكية للأراضي في السبعينات والثمانينات، أملاك ما قبل الحرب كانت الهدف الرئيسي للاستملاك، وقد خضعت سنغافورة أيضا ببرنامج تطويري، وقد كانت هذه الممتلكات خاضعة لرقابة الإيجارت، ولم يتم القدرة على إبعاد هؤلاء المستأجرين.
لم يكن بالمقدور تطوير هذه الممتلكات، وقد كانت الممتلكات الهامة خاصة بالعرب، فقد تم دفع تعويض الغير مجزي والأقل بكثير من القيمة الواقعية، وقد أدى ذلك إلى تآكل الثراء والنفوذ العربي، وقد أدى ذلك إلى تضاءل الهوية العربية كأصحاب ملك كبار.

مستوطنة عائلة الشيخ سالم طالب، على سبيل المثال، كانت الأملاك التي مدونة لديهم بعد التقديق أكثر من ثلاث صفحات، لكن الحسابات الحالية أقل من صفحة واحدة، أكثر من نصف هذه الممتلكات قد تم الحصول عليها من قبل الحكومة.
أيضا السقاف (Perseverance Estate) تم الحصول عليها في عام 1962 للميلاد لتجديد المناطق الحضرية، وقد تم الحصول أيضا على 10 هكتار من قطعة أرض في منطقة أساسية كان قد تبرعت بها عائلة الجنيد إلى صندوق الائتمان الإسلامي ليتم تطويره وذلك ليقوم دخله بخدمة مشاريع الرفاهية، لقد كان غرض صندوق الائتمان الإسلامي بناء مسجد ومدرسة، لكن الحكومة لم تمنحهم ترخيص للبناء. قد تم حصول الحكومة على هذه الأرض في عام 1985 للميلاد. وفي سنغافورة اليوم، لم يعد العرب يملكون أي من الأراضي الرئيسية بعد تم انتزاعها منهم.
يعتبر العديد من عرب سنغافورة بأن سياسة استملاك الأراضي كانت السبب الرئيسي لكلا الخاسرتين، سواء كانت المكانة المركزية والهوية العربية.

العامل الرابع
لقد كان العامل الرابع هو استخدام الوكلاء المحترفون لإدارة الأوقاف بدلا من أفراد العائلة، لأن أغلب الأوقاف الخاصة بالعائلات الكبيرة كان لديهم مشاكل في سوء الإدارة أو الشك في الموثوق به إضافة إلى النزاعات القانونية، وبناء على ذلك يتم تعيين وكيل محترف، وقد كان له تأثير يشبه تماما إدارة تشريع القانون الإسلامي، فأصبحت إدارة الأوقاف غير شخصية وأيضا فقدت العوائل العربية تلك المنزلة الاجتماعية التي ارتبطت بهم.

أسماء بعض العائلات العربية في سنغافورة
 Aboed عبود/ عبّود
 Aidid [ عيديد
 Al Bin Said  آل بن سعيد الكثيري
 Al Bukhari  البخاري
 Al Idrus  (also spelt Alaydrus) العيدروس
 Alatas [] العطاس
 Alaydrus ] العيدروس
 Bagais  باقيس
 ??? AlHameed  الحميد(??? different from the Bin Hameed ??? بن حميد، ربما: بن حامد bin -ḥāmid أو : آل حميد āl-ḥumaid
 Albar البار
 Bagis  باقيس
 AlHabshi  الحبشي
 AlHadad  الحداد
 Alhadi [] الهادي
 AlHadry  الحدري
 AlHajri  الهجري
 AlHamid [] الحامد(different from the Bin Hamid []بن حامد)
 AlJufry [] الجفري
 Aljunied []الجنيد
 Alkaff [] الكاف
 AlKhairid [] الخرد
 Alkhatib []الخطيب
 AlKhatiri علامة استفهام الكثيري (but if Al Kathiri, pronunciation is [] الخاطري)
 AlMadihid علامة استفهام[]مديحج
 AlMahdaly [] المهدلي
 AlMushaiya علامة استفهام[]
 AlNahdi [] النهدي - نهد
 AlNaziri علامة استفهام[]
 Alqadri [] القادري
 AlQudsi [] القدسي
 Alsagoff [] السقاف
 AlShahab [] آل شهاب (other names : Bin Shahab & Bin Shihab بن شهاب - all belong to the same family).
 Alsree [] السري
 Altuywai [] التوي
 Alwaini [] العويني الكثيري
 Alyahya [] آل يحيى
 Ashiblie [] الشبلي
 al-Zair علامة استفهام(possibly also Az-zair)
 Baashin [] باعشن
 Badib [] باذيب
 Bafadhal [] بأفضل
 Bafanah [] بالإناء
 Bagharib [] باغريب
 Bagushair (Baq'shir) [] باقشير
 Bahajaj [] باحجاج
 Baharon [] باهارون
 Bahashwan []باحشوان
 Bajrai []/[] باجري
 Bakhbireh [] باخبيرة
 Balidram [] بالدرم or بن لدرم [bin ladram]
 Bamadhaj [] بامدحج
 Banafe' [] بانافع
 Bana'ma [] باناعمة
 Ba'Arfan[] با عرفان
 Bajammal []باجمال
 Baobed [] باعبيد
 Barabbah [] بارباع
 Barajak [] بارجاء
 Barosh علامة استفهام [] باروش
 Basalamah [] بإسلامة
 Basharahil [] باشراحيل
 Basrawi [] بصراوي
 Baswedan [] باسويدان
 Bathef علامة استفهام[] باطهف
 Belwael [] بالوعل / بلوعل (also known as Balweel or Balwael or Belweil []) (Classical Arabic أبا الوعل)
 Bin Abdat [] (also []) بن عبدات
 Bin Diab []بن ذياب
 Bin Hamid [] بن حامد
 Bin Hassan [] بن حسن
 Bin Rabak [] بن ربع (possibly [] بن ربّاع)
 Bin Shahab [] بن شهاب
 Bin Shaykh Abu Bakar [] بن الشيخ أبوبكر
 Bin Shelham علامة استفهام[] بن شلهم
 Bin Tahir [] بن طاهر
 Bin Talib [] بن طالب
 Binsmit [] بن سميط
 Harharah [] بن هرهرة
 Jawas [] جواس
 Lahdji [] اللحجي
 Lajam [] لعجم (Classical Arabic الاعجم)
 Magad علامة استفهامالمقد
 Mattar [] المطر
 San'ani []الصنعاني (previously Al-Jaisi - the name change occurred after they moved to San'aa).
Alhendwan-الهندوان

انظر أيضاً

 شتات عربي
 عرب إندونيسيا
 الحضارم
 أبجدية جاوية
 تريم

المراجع

حضارم
سنغافوريون من أصل عربي
شتات عربي في آسيا
مجموعات عربية
مجموعات عرقية في سنغافورة
مهاجرون عرب

عرب سنغافورة


El Castillo Hatley es un palacio situado en Colombia Británica, Canadá. La edificación está catalogado un  Patrimonio Federal. Desde 1995, la mansión y los bienes se han utilizado para el público de la Universidad Royal Roads. Desde la década de 1940 a 1995, fue utilizado para el Real Colegio Militar de Carreteras, un centro de formación naval.
Los extensos terrenos de la zona histórica poseen jardines, campos agrícolas, y senderos.

Es el castillo que sale en la trilogía de Los Descendientes, en Áuradon.

Patrimonio
El castillo hace parte de los sitios históricos nacionales de Canadá.

Galería

Véase también
 Castillo
 Palacio

Referencias

Enlaces externos

 Sitio web oficial con información sobre el castillo

Hatley

Castillo Hatley


Olaylar
 Gunnbjorn Ulfsson, Grönland'ı keşfetti.

Doğumlar

Ölümler
 26 Mart - IX. İoannes, papa

900


Boomerang se poate referi la:

Avioane
 CAC Boomerang, o aeronava de luptă concepută și construită australian în cel de-al doilea război mondial
 Fisher Boomerang, o aeronavă ultra-ușoară proiectată și construită în SUA
 Gin Boomerang, un design sud-coreean de parapantă
 Scaled Composites Boomerang, un avion neconvențional cu două motoare proiectat de Burt Rutan
 Schneider ES-60 Boomerang, un planor australian-proiectat și construit
 Whitney Boomerang, o aeronavă de formare australiană și construită

Divertisment

Televiziune
 Boomerang, un canal TV deținut de Turner Broadcasting System
 Boomerang (serial TV), o serie de televiziune australiană din 1961 până în 1962
 Boomerang, o emisiune de televiziune pentru copii din zona Seattle, găzduită de Marni Nixon

Filme

 Boomerang (filmul din 1919), o dramă americană regizată de Bertram Bracken
 Boomerang (filmul din 1934), o dramă britanică regizată de Arthur Maude
 Boomerang (1947 film), de Elia Kazan
 Boomerang (filmul din 1966), despre dragostea polonez-germană după cel de-al doilea război mondial (cunoscută și sub numele de Bumerang), cu Tony Ferrer
 Boomerang (filmul din 1976), film de crimă francez-italian
 Boomerang (1992), cu Eddie Murphy
 Boomerang (filmul din 2001), un film sârb
 Boomerang (filmul din 2013), un film american de televiziune cu Felicity Huffman
 Boomerang (2015 film), un film francez
 Boomerang (2018 film), un film din Tamil

Albume

 Boomerang (coloana sonoră), un album de coloană sonoră din filmul din 1992
 Boomerang (The Creatures album), 1989
 Boomerang (Daara J album), 2003
 Boomerang (albumul lui Hanson), 2005
 Boomerang (albumul Mad at the World), 1991
 Boomerang (album Stacey Q), 1997

Muzică

 "Boomerang" (melodia lui Lali Espósito), 2016
 "Boomerang" (melodia Barenaked Ladies), 2013
 "Boomerang" (melodia DJ Felli Fel), 2011
 "Boomerang" (melodia JoJo Siwa), 2016
 "Boomerang" (melodia lui Nicole Scherzinger), 2013
 "Boomerang" (melodia Tenjo Chiki), 2006
 "Boomerang" (Vrea o melodie), 2018
 "Boomerang", de Jana Kramer de la The Thirty One
 "Boomerang", de Kiss de la Hot in Shade
 "Boomerang", de Kix de la Blow My Fuse
 "Boomerang", de Plain White T de la minunile tinerilor
 "Boomerang", de Big Pun de la pedeapsa capitală
 "Boomerang", un cantec din 2014 al lui Pigeon John

Benzi desenate

 Boomerang (benzi desenate), un supervizor al Marvel Comics
 Căpitanul Boomerang, un DC Comics supervillain și inamicul Flash-ului

Altele

 Boomerang (emisiunea radio), o serie scurtă de emisiuni BBC Radio 4
 Bumerang! (revista audio), o revistă audio pentru copii
 Boomerang, un joc arcade cunoscut și ca Ikki
 Laramie Boomerang, cotidian din Laramie, Wyoming
 Boomerang: călătorii în Noua Lumea a treia, o carte nonfiction din 2011 a lui Michael Lewis

Știință

 Experimentul BOOMERanG, un experiment sub-orbital care a studiat proprietățile radiației cosmice de fond de microunde
 Nebuloasa din Bomberang, o nebuloasă în Centaurus

Nave

 HMS Boomerang (1889)
 Boomerang (schooner), o școală operațională din 1903, parte a Flotei de Heritage din Sydney

Sport

 Boomerang (cal) (1966-1983), arată sărituri cal

Tehnologie

 Boomerang (contramăsură), un localizator al focului
 Boomerang (limbaj de programare)
 Boomerang, o aplicație Instagram
 Maserati Boomerang, un automobil
 Un controler pentru consola de jocuri PlayStation 3

Roller coastere

 Boomerang (roller coaster)
 Boomerang (Lumea distracției)
 Boomerang (Six Flags México)
 Boomerang (Șase steaguri St Louis)

Alte utilizări

 Boomerang, Elizabeth Bay, o casă istorică din Australia
 Boomerang, ziar săptămânal australian publicat între 1887 și 1892
 O revistă color (iluminare), utilizată pentru a schimba culorile unui reflector
 Flying Boomerangs, o echipă australiană de fotbal

Vezi și
 Bumerang

Boomerang (dezambiguizare)


Düzce, Adana ilinin Yüreğir ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Eski adı Gemisura'dır.

Coğrafya
Adana il merkezine 17 km, Yüreğir ilçesine 17 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Yüreğir'in mahalleleri

Düzce, Yüreğir


في الاتصالات، وفي شبكات الحاسوب، الاتصال المُهيّأ أو الاتصال المُعدّ  هو نمط للاتصال يجري فيه تأسيس وإعداد الاتصال قبل البدء بتبادل البيانات.

تنقسم بروتوكولات النقل إلى قسمين :
 برتوكولات تُهيء الاتصال
 برتوكولات لا تهيء الاتصال

برتوكولات تقيم رابطة

 هي إحدى البرتوكولات التي توصل مجموعة البيانات بنفس الترتيب الذي أرسلت فيه ، وذلك بعد تأسيس أول عملية اتصال وربما يقوم بإعداد اتصال مباشر يسمى دائرة ظاهرية أو افتراضية بين الأجهزة المتصلة بالشبكة .

 * وبما أنه برتوكول يقيم رابطة فهو يملك ذاكرة نخزن فيها معلومات عن ما أرسلناه من طرود
وتسمح عميلة فتح الرابطة بالتحكم بالدفق والتحكم بالأخطاء ، ففي حالة ضياع طرد فإننا نستطيع معرفته وإعادة إرساله من جديد ،لذلك فهو برتوكول موثوق.
(موثوق تعني يقيم رابطة والعكس غير صحيح)

نجد هذا البرتوكول في طبقة النقل عند البروتوكول ميفاق ضبط الإرسال

كيف يقوم البروتوكول ميفاق ضبط الإرسال بإقامة رابطة ؟

يرسل TCP عند المرسل طرداً في البداية يخبر فيه المستقبل أنه سيقوم بفتح الرابطة معه ، ثم يرد المستقبل بأنه قد وافق على فتح الرابطة فعلاً ، ثم يقوم المرسل عملياً بفتح الرابطة

(نلاحظ أن عملية فتح الرابطة احتاجت إلى ثلاثة طرود)

ولكن في البروتوكولات الحديثة يجب أن يكفي طرد واحد لفتح الرابطة ، حيث يعلم المرسل المستقبل بأنه قد فتح رابطة معه ويبدأ بالإرسال فورا بدون انتظار رد المستقبل بالموافقة على فتح الرابطة " في حال عدم موافقة المستقبل على فتح الرابطة عندها يتوقف المرسل ويتم إهمال كافة الطرود التي أرسلت .

بعض البروتوكولات التي تقيم رابطة
ميفاق ضبط الإرسال
DCCP
ATM
TIPC
بروتوكول التحكم بتدفق النقل
IPX/SPX

برتوكولات عديمة الرابطة

تختلف بشكل ملحوظ عن البروتوكولات التي تقيم رابطة وذلك لأنها لا توفر القدرة على التحكم بالخطأ والتحكم في الدفق لذلك فهو برتوكول غير موثوق حيث يرسل هذا البروتوكول الطرد ولا يهتم بوصوله أو عدمه ، كما أن عملية إرسال أي طرد مستقلة عن عمليات إرسال الطرود الأخرى.

البروتوكول بروتوكول بيانات المستخدم هو بروتوكول لا يقيم رابطة

مصادر

بروتوكولات الشبكة
بروتوكولات الإنترنت
بنية الإنترنت
ربط الشبكات الحاسوبية
شبكات الحاسوب

اتصال مهيأ


L'édition féminine 2022 du tournoi de tennis de Doha se déroule du 20 au , sur dur en extérieur.

Faits marquants

Forfaits
  Ekaterina Alexandrova, remplacée par  Amanda Anisimova
  Anastasia Pavlyuchenkova, remplacée par  Alison Van Uytvanck
  Karolína Plíšková, remplacée par  Ana Konjuh
  Tamara Zidanšek, remplacée par  Ann Li
  Danielle Collins, remplacée par  Alizé Cornet
  Anhelina Kalinina, remplacée par  Arantxa Rus
  Markéta Vondroušová, remplacée par  Jaqueline Cristian

Lauréates
En simple, la polonaise Iga Świątek remporte le 4e titre de sa carrière en battant l'estonienne Anett Kontaveit. Il s'agit de son 2e titre en catégorie WTA 1000.

En double, la paire américaine Cori Gauff / Jessica Pegula gagne le titre.

Primes et points

NB : Pour les têtes de série exemptées de , une élimination au  ne rapporte qu'un point WTA.
Source:

Résultats en simple

Parcours

Tableau final

Premiers tours

Haut du tableau

Bas du tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau final

Premiers tours

Haut du tableau

Bas du tableau

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis de Doha (ATP 2022)
 Tournoi de tennis de Doha
 Saison 2022 de la WTA

Liens externes
  Site officiel du tournoi

WTA 2022
Doha
Tennis en février 2022
Sport au Qatar en 2022

Tournoi de tennis de Doha (WTA 2022)


Winsorização é a transformação de estatísticas limitando valores extremos nos dados estatísticos para reduzir o efeito de valores atípicos possivelmente espúrios. Recebeu o nome do engenheiro que se tornou bioestatístico Charles P. Winsor (1895–1951). O efeito é o mesmo que o corte no processamento de sinal.

A distribuição de muitas estatísticas pode ser fortemente influenciada por outliers. Uma estratégia típica é definir todos os valores discrepantes para um percentil especificado dos dados; por exemplo, uma winsorização de 90% veria todos os dados abaixo do 5º percentil definidos como o 5º percentil e os dados acima do 95º percentil definidos como o 95º percentil. Os estimadores winsorizados são geralmente mais robustos para outliers do que suas formas mais padronizadas, embora existam alternativas, como trimming, que alcançarão um efeito semelhante.

Exemplo
Considere o conjunto de dados composto por:

 {92, 19, 101, 58, 1053, 91, 26, 78, 10, 13, -40, 101, 86, 85, 15, 89, 89, 28, -5, 41}     (N = 20, média = 101,5)

Os dados abaixo do 5º percentil situam-se entre −40 e −5, enquanto os dados acima do 95º percentil situam-se entre 101 e 1053 (valores pertinentes mostrados em negrito); portanto, uma winsorização de 90% resultaria no seguinte:

 {92, 19, 101, 58, 101, 91, 26, 78, 10, 13, -5, 101, 86, 85, 15, 89, 89, 28, -5, 41}     (N = 20, média = 55,65)

Após a winsorização, a média caiu para quase a metade do valor anterior e, consequentemente, está mais alinhada com os dados que representa.

O Python pode winsorizar dados usando a biblioteca SciPy:from scipy.stats.mstats import winsorize
winsorize([92, 19, 101, 58, 1053, 91, 26, 78, 10, 13, -40, 101, 86, 85, 15, 89, 89, 28, -5, 41], limits=[0.05, 0.05])R pode winsorizar dados usando o pacote DescTools: library(DescTools)
a<-c(92, 19, 101, 58, 1053, 91, 26, 78, 10, 13, -40, 101, 86, 85, 15, 89, 89, 28, -5, 41)
DescTools::Winsorize(a, probs = c(0.05, 0.95))

Distinção de corte
Observe que winsorizar não é equivalente a simplesmente excluir dados, que é um procedimento mais simples, chamado trimming ou truncation, mas é um método de censurar dados.

Usos
A winsorização é usada no contexto da metodologia de pesquisa para "aparar" pesos extremos de não resposta da pesquisa.

Também é usada na construção de alguns índices de ações ao observar a gama de certos fatores (por exemplo, crescimento e valor) para determinadas ações.

Referências

Estatística
Método científico
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Pretas)

Winsorização


Johanne (Jo) Hahn Jensen (født 24. juni 1876 i Slagelse; død 12. juli 1960 i Skagen) keramiker og maler. Jo var datter af en købmand i Slagelse, senere grosserer i København Johan Peter Christian Vilhelm J. og Victoria Hahn. Hun tog sin uddannelse på Tegne- og Kunstindustriskolen for Kvinder i København. Kom straks efter uddannelsen på porcelænsfabrikken Bing & Grøndahl, hvor hun hurtigt blev en del af staben under J.F. Willumsens ledelse op til Verdensudstillingen 1900. Hun virkede som porcelænsmaler og en højt værdsat medarbejder på fabrikken i en menneskealder. Gennem arbejdet traf hun Axel Locher, som hun blev gift med på Frederiksberg 29. juni 1901.

Kilder

 Erik Lassen: "En københavnsk porcelænsfabrik". Nyt Nordisk Forlag Arnold Busk 1978.
 Poul Simonsen: "Bing og Grøndahl Porcelænsfabrikken - 1853-1928". København 1928.

Eksterne henvisninger

Malere fra Danmark

Jo Hahn Locher