Leonhard Euler ( ; ; 15 Nisan 170718 Eylül 1783), çizge teorisi çalışmasını kuran bir İsviçreli matematikçi, fizikçi, astronom, coğrafyacı, mantıkçı ve mühendisti. Topoloji ve analitik sayı teorisi, karmaşık analiz ve sonsuz küçük hesap gibi matematiğin diğer birçok dalında öncü ve etkili keşifler yaptı. Bir matematiksel fonksiyon kavramı da dahil olmak üzere, modern matematiksel terminolojinin ve gösterim'in çoğunu tanıttı. Ayrıca mekanik, akışkan dinamiği, optik, astronomi ve müzik teorisi alanındaki çalışmalarıyla da tanınır.

Pierre-Simon Laplace'a atfedilen bir ifade, Euler'in matematik üzerindeki etkisini ifade eder: "Euler'ı okuyun, Euler'i okuyun, o hepimizin efendisidir." Carl Friedrich Gauss şunu belirtti: "Euler'in çalışmalarının incelenmesi, matematiğin farklı alanları için en iyi okul olmaya devam edecek ve başka hiçbir şey onun yerini tutamaz." Euler ayrıca yaygın olarak en üretken matematikçi olarak kabul edilir, 850'den fazla yayını 92 "quarto" ciltte (Opera Omnia dahil) alandaki herkesten daha fazla toplanmıştır. Yetişkin yaşamının çoğunu Sankt-Peterburg, Rusya ve Berlin'de, ardından Prusya'nın başkentinde geçirdi.

Euler, Arşimet sabitini (bir dairenin çevresinin çapına oranı) belirtmek için Yunanca  (küçük pi) harfini popüler hale getirmek, ayrıca ilk defa bir fonksiyonun y-ekseni'ni tanımlamak için f(x) terimini kullanmak, √-1'e eşdeğer sanal kısmı ifade etmek için i harfini kullanmak ve toplamları ifade etmek için Yunanca Σ (büyük harf sigma) harfini kullanmakla tanınmaktadır. Halen Euler sayısı olarak bilinen doğal logaritma'nın temeli olan e sabitinin mevcut tanımını vermiştir. Euler, trigonometrik fonksiyonlar için neredeyse modern kısaltmalar olan sin, cos, tang, cot, sec ve cosec kısaltmalarını kullandı. Euler ayrıca, bu tür soyut enstrümanların incelenmesiyle ilgili temel bir matematik disiplini olan çizge teorisi (kısmen Königsberg'in yedi köprüsü problemine bir çözüm olarak) yaratılmasından da sorumluydu. Paralel olarak, diğerlerinin yanı sıra, sonsuz bir kareler dizisinin toplamının tam olarak π 2/6'ya eşit olduğunu kanıtladıktan sonra Basel Problemini çözmesiyle ve çokyüzlülerin kenarlarının sayısı ile yüzlerinin sayısı toplamı eksi tepe noktalarının sayısının 2'ye eşit olduğunu keşfettiği için, bu genellikle Euler özelliği olarak bilinir. Fizik alanında, Euler iki ciltlik Mechanica adlı çalışmasında Newton'un fizik yasalarını katı cisimlerin hareketini daha kolay açıklamak için yeni yasalar olarak yeniden formüle etti. Ayrıca katı cisimlerin elastik deformasyonlar çalışmasına önemli katkılarda bulunmuştur.

İlk yılları

Leonhard Euler, 15 Nisan 1707'de Basel, İsviçre'de Reform Kilisesi papazı Paul III Euler ve başka bir papazın kızı Marguerite (evlilik öncesi soyadı Brucker) çiftinin çocuğu olarak doğdu. Anna Maria ve Maria Magdalena adında iki küçük kız kardeşi ve Johann Heinrich adında bir erkek kardeşi olan dört çocuğun en büyüğüydü. Leonhard'ın doğumundan kısa bir süre sonra, Euler ailesi Basel'den babasının yerel kilisede Lüteriyen papaz olduğu ve Leonhard'ın çocukluğunun çoğunu geçirdiği İsviçre'nin Riehen kasabasına taşındı. Paul, Bernoulli ailesi'nin bir arkadaşıydı, matematikle ilgileniyordu ve Jacob Bernoulli'den ders aldı. O zamanlar Avrupa'nın önde gelen matematikçisi olarak kabul edilen Johann Bernoulli, sonunda genç Leonhard üzerinde önemli bir etki yapacaktı.

Euler'in örgün eğitimi, anneannesi ile birlikte yaşamaya gönderildiği Basel'de başladı. 1720'de, henüz on üç yaşındayken Basel Üniversitesi'ne kaydoldu. 1723'te René Descartes ve Isaac Newton'un felsefelerini karşılaştıran bir tezle Felsefe Yüksek Lisansı aldı. Daha sonra Basel Üniversitesi ilahiyat fakültesine kaydoldu. Burada İbranice ve Yunanca eğitimi de aldı. Euler'in matematik yeteneğini çabucak keşfeden Johann Bernoulli'den Cumartesi öğleden sonra dersleri alıyordu. Eğitimi süresince Varignon, Descartes, Newton, Galileo, van Schooten, Hermann, Taylor, Wallis ve tabii ki Jacob Bernoulli gibi pek çok ünlü matematikçinin yaptığı çalışmalarla ilgilenmiş ve bazılarını yeniden yapılandırmıştı. Bu süre zarfında, Johann Bernoulli'nin öğreticisinin sonuçlarından cesaret alan Euler, babasının papaz yerine matematikçi olmak için rızasını aldı.

1726'da Euler, Sesin Yayılımı üzerine "De Sono" başlıklı tezini tamamladı ve bununla Basel Üniversitesi'nde bir pozisyon elde etmek için yaptığı başvuru başarısız oldu. 1727'de ilk kez Paris Akademisi ödül yarışmasına (1720'de başlayan akademi tarafından her yıl ve daha sonra iki yılda bir verildi) girdi. O yılki problem, direği bir gemiye yerleştirmenin en iyi yolunu bulmaktı. "Deniz mimarisinin babası" olarak tanınan Pierre Bouguer kazandı ve Euler ikinci oldu. Euler sonunda bu yarışmaya 15 kez katılarak 12'sini kazandı.

Kariyeri

Saint Petersburg

Johann Bernoulli'nin iki oğlu Daniel ve Nicolaus, Sankt-Peterburg'da İmparatorluk Rusya Bilimler Akademisi'ne hizmet etmek üzere görev aldılar. 1725'te Euler'e, müsait olduğunda onu bir göreve tavsiye edecekleri güvencesini verdiler. 31 Temmuz 1726'da Nicolaus, Rusya'da bir yıldan az bir süre kaldıktan sonra apandisitten öldü. Daniel matematik/fizik bölümünde erkek kardeşinin pozisyonunu aldığında, fizyolojide boşalttığı pozisyonun arkadaşı Euler tarafından doldurulmasını tavsiye etti. Kasım 1726'da Euler teklifi hevesle kabul etti, ancak Basel Üniversitesi'nde fizik profesörlüğüne başarısız bir şekilde başvurduğu için Saint Petersburg'a gitmeyi erteledi.

Euler, 1727 Mayıs'ında Saint Petersburg'a geldi. Akademinin tıp bölümündeki küçük görevinden matematik bölümünde bir pozisyona terfi etti. Yakın işbirliği içinde çalıştığı Daniel Bernoulli'nin evine yerleşti. Euler Rusça konusunda uzmanlaştı, Saint Petersburg'daki yaşama alıştı ve Rus Donanması'nda sağlık görevlisi olarak ek bir iş aldı.

Büyük Peter tarafından kurulan Saint Petersburg'daki Akademi, Rusya'daki eğitimi iyileştirmeyi ve Batı Avrupa ile bilimsel açığı kapatmayı amaçlıyordu. Sonuç olarak, Euler gibi yabancı bilim insanları için özellikle çekici hale getirildi. Rahmetli kocasının ilerici politikalarını sürdüren Akademi'nin hayırseveri Catherine I, Euler'in Saint Petersburg'a gelmesinden önce öldü. Rus muhafazakar asaleti, daha sonra on iki yaşındaki II.Peter'in yükselişi üzerine güç kazandı. Akademinin yabancı bilim adamlarından şüphelenen soylular, Euler ve meslektaşları için fonları kesti ve yabancı ve aristokrat olmayan öğrencilerin Gymnasium ve Üniversitelere girişini engelledi.

II. Peter'in 1730'da ölümünden sonra koşullar biraz düzeldi ve Alman etkisindeki Anna İvanovna görevi üstlendi. Euler akademide hızla yükseldi ve 1731'de fizik profesörü oldu. Ayrıca teğmen rütbesine terfi etmeyi reddederek Rus Donanması'ndan ayrıldı. İki yıl sonra, Saint Petersburg'da karşılaştığı sansür ve düşmanlıktan bıkan Daniel Bernoulli, Basel'e gitti. Euler matematik bölümünün başkanı olarak onun yerine geçti. Ocak 1734'te Georg Gsell'in kızı Katharina Gsell (1707-1773) ile evlendi.

Berlin

Rusya'da devam eden kargaşadan endişe duyan Euler, Prusya'nın Büyük Fredericki tarafından teklif edilen Berlin Akademisi'nde bir görev almak için Haziran 1741'de St. Petersburg'dan ayrıldı. Birkaç yüz makale yazdığı Berlin'de 25 yıl yaşadı. 1748'de fonksiyonlar üzerine Introductio in analysin infinitorum adlı metni yayınlandı ve 1755'te diferansiyel hesap üzerine Institutiones calculi differentialis adlı bir metin yayınlandı. 1755'te İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi ve Fransız Bilimler Akademisi'nin yabancı üyesi seçildi. Euler'in Berlin'deki önemli öğrencileri arasında, daha sonra ilk Rus astronomu olarak kabul edilen Stepan Rumovsky vardı. 1748'de, yakın zamanda ölen Johann Bernoulli'nin yerine geçmek için Basel Üniversitesi'nden gelen bir teklifi reddetti. 1753'te Charlottenburg'da ailesi ve dul annesiyle birlikte yaşadığı bir ev satın aldı.

Euler, Anhalt-Dessau Prensesi ve Frederick'in yeğeni olan Brandenburg-Schwedt Friederike Charlotte'in öğretmeni oldu. 1760'ların başında ona 200'den fazla mektup yazdı ve bunlar daha sonra Bir Alman Prensesine Hitap Edilen Doğal Felsefede Farklı Konularda Euler'in Mektupları başlıklı bir ciltte derlendi. Bu çalışma, Euler'in fizik ve matematikle ilgili çeşitli konulardaki açıklamalarını içeriyordu ve Euler'in kişiliği ve dini inançları hakkında değerli bilgiler sunuyordu. Birçok dile çevrildi, Avrupa'da ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yayınlandı ve matematik çalışmalarından daha fazla okundu. "Mektuplar"ın popülaritesi, Euler'in bilimsel meseleleri sıradan bir kitleye etkili bir şekilde iletme becerisine tanıklık ediyor; bu, kendini adamış bir araştırmacı bilim insanı için ender bir yetenek.

Euler'in Akademi'nin prestijine muazzam katkısına ve Jean le Rond d'Alembert tarafından cumhurbaşkanlığı adayı olarak öne sürülmesine rağmen, II. Frederick kendisini başkan olarak seçti. Prusya kralının sarayında geniş bir aydın çevresi vardı ve matematikçiyi, sayıların ve şekillerin ötesindeki konularda deneyimsiz ve bilgisiz buldu. Euler, Frederick'in sarayında yüksek bir prestije sahip olan Voltaire'in birçok yönden tam tersi olan, mevcut toplumsal düzeni veya geleneksel inançları asla sorgulamayan basit, dindar bir adamdı. Euler yetenekli bir tartışmacı değildi ve genellikle hakkında çok az şey bildiği konuları tartışmayı bir noktaya getirdi ve bu onu Voltaire'in zekasının sık hedefi yaptı. Frederick ayrıca Euler'in pratik mühendislik yetenekleriyle ilgili hayal kırıklığını dile getirerek şunları söyledi:

 Berlin'de kaldığı süre boyunca St. Petersburg'daki Akademi ile güçlü bir bağ kurdu ve ayrıca Rusya'da 109 makale yayınladı. Ayrıca St. Petersburg'daki Akademi'den öğrencilere yardım etti ve zaman zaman Rus öğrencileri Berlin'deki evinde misafir etti. 1760 yılında, Yedi Yıl Savaşı şiddetlenirken, Euler'in Charlottenburg'daki çiftliği ilerleyen Rus birlikleri tarafından yağmalandı. General Ivan Petrovich Saltykov, bu olayı öğrendikten sonra, Euler'in mülküne verilen zarar için tazminat ödedi ve Rusya'dan İmparatoriçe Elizabeth daha sonra 4000 ruble -o zaman için fahiş bir miktar- daha ödeme yaptı. Euler, 1766'da Berlin'den ayrılmaya ve Rusya'ya dönmeye karar verdi.

Rusya'ya dönüşü ve ölümü
Rusya'daki siyasi durum Büyük Catherine'nin tahta çıkmasından sonra istikrar kazandı, bu nedenle 1766'da Euler St. Petersburg Akademisine geri dönme davetini kabul etti.Koşulları oldukça fahişti - yıllık 3000 ruble maaş, karısı için emekli maaşı ve oğulları için yüksek rütbeli atamalar vaadi. Üniversitede öğrencisi Anders Johan Lexell ona yardım etti. Petersburg'da yaşarken, 1771'de çıkan bir yangın evini yok etti ve 1773'te karısı Katharina Gsell öldü.

18 Eylül 1783'te St. Petersburg'da, ailesiyle birlikte bir öğle yemeğinden sonra, Euler yeni keşfedilen gezegeni Uranüs ve onun yörüngesini Lexell ile tartışırken, çöküp bir beyin kanaması nedeniyle öldü.  Rus Bilimler Akademisi için kısa bir ölüm ilanı yazdı ve Euler'in öğrencilerinden biri olan Rus matematikçi Nicolas Fuss, bir anma toplantısında sunduğu daha ayrıntılı bir övgü yazdı. Fransız matematikçi ve filozof Marquis de Condorcet, Fransız Akademisi için yaptığı övgüde şunları yazdı:

Euler, Vasilievsky Adası'ndaki Smolensk Lutheran Mezarlığı'nda Katharina'nın yanına gömüldü. 1837'de Rus Bilimler Akademisi onun aşırı otlarla sarılmış mezar levhasının yerine yeni bir anıt dikti. Euler'in 1957'deki doğumunun 250. yıldönümünü anmak için mezarı Alexander Nevsky Manastırı'ndaki Lazarevskoe Mezarlığı'na taşındı.

Kişisel yaşamı
7 Ocak 1734'te Academy Gymnasium'dan bir ressam olan Georg Gsell'in kızı Katharina Gsell (1707-1773) ile evlendi. Genç çift Neva Nehri kıyısında bir ev satın aldı. On üç çocuğundan sadece beşi çocukluktan sağ olarak çıkabildi; üç oğlu ve iki kızı. İlk oğulları, vaftiz babası Christian Goldbach olan Johann Albrecht Euler idi. Karısının ölümünden üç yıl sonra Euler, üvey kız kardeşi Salome Abigail Gsell (1723-1794) ile evlendi. Bu evlilik ölümüne kadar sürdü.

Görme bozukluğu
Euler'in görme yetisi matematik kariyeri boyunca kötüleşti. Euler 1735 yılında bir takım sağlık problemleri yaşamaya başladı. 1738'de Humma hastalığına yakalandı ve ateşi bitmek üzereyken, sağ gözü neredeyse kör oldu. Euler, durumu için St. Petersburg Akademisi için sergilediği haritacılığı suçladı, ancak körlüğünün nedeni spekülasyon konusu olmaya devam etmektedir. Euler'in o gözdeki görme kabiliyeti, Almanya'da kaldığı süre boyunca, Frederick'in ondan "tepegöz" olarak bahsettiği ölçüde kötüleşti. Euler görme kaybından bahsetti ve "Artık daha az dikkat dağınıklığım olacak" dedi. 1766'da sol gözünde bir katarakt keşfedildi ve birkaç hafta sonra onu neredeyse tamamen kör eden başarısız bir cerrahi restorasyon yapıldı. Ancak, durumunun üretkenliği üzerinde çok az etkisi olduğu görüldü. Katiplerinin yardımıyla, Euler'in birçok çalışma alanındaki üretkenliği arttı ve 1775'te ortalama olarak her hafta bir matematik makalesi üretti.

Matematik ve fiziğe katkıları

Euler, geometri, sonsuz küçük hesap, trigonometri, cebir ve sayı teorisi gibi matematiğin hemen hemen tüm alanlarında ve sürekli ortamlar fiziği, ay teorisi ve fizik'in diğer alanlarında çalıştı. O, matematik tarihinde çığır açan bir şahsiyettir; basılsaydı, çoğu temel ilgiyi çeken eserleri 60 ila 80 çeyrek boy (quarto) cilt kaplayacaktı. Euler'in adı bir çok sayıda konu ile ilişkilidir.

Euler'in 200. doğum günü anısına 1907 yılında İsviçre Bilimler Akademisi tarafından başlatılan, tüm çalışmalarının bir araya getirilip basılması ile ilgili proje 100 seneyi aşmasına rağmen hâlâ devam etmektedir. Bugüne kadar basılmış çalışmalarının tamamı yeniden basıldı ve bu onun bütün çalışmalarının ancak dörtte birini oluşturuyor. Not defterlerinin ve kişisel notlarının da basılması plânlanıyor ve bunun yaklaşık 20 yıl alacağı tahmin ediliyor. Legendre'in anlattığına göre Euler tam bir matematik ispatını iki yemek öğünü arasında yapabiliyordu. Görüşleri birbirine oldukça paralel olmasına rağmen Euler ve Legendre hiç karşılaşmamıştır.

Euler'in bilgisi matematik ve astronomiyi böylesine şevkle takip etmiş birinden beklenenden daha geneldir. Tıp, botanik ve kimya alanında önemli çalışmalar yapmıştır. Aynı zamanda mükemmel bir tarihçi ve çok okuyan bir edebiyatseverdi. Olağanüstü hafızası ile bilinir ve derin düşüncelerle ya da okuyarak vardığı sonuçları belleğinde saklayabilmesi ile tanınırdı. Aeneid of Virgil'in (eski Yunanda epik bir şiir) tamamını hatasız tekrarlayabiliyor ve kullandığı basımın her sayfasının ilk ve son satırını belirtebiliyordu.

Matematiksel gösterim
Euler, çok sayıda ve geniş çapta dağıtılan ders kitapları aracılığıyla birkaç matematiksel notasyon geleneğini tanıttı ve popüler hale getirdi. En önemlisi, bir fonksiyon kavramını tanıttı ve x argümanına uygulanan f fonksiyonunu belirtmek için f(x) yazan ilk kişi oldu. Ayrıca trigonometrik fonksiyonlar için modern gösterimi, doğal logaritma'nın tabanı için  harfini (şimdi Euler sayısı olarak da bilinir), toplamalar için Yunan harfi Σ ve sanal kısmı belirtmek için  harfini tanıttı. Yunanca  harfini, bir dairenin çevresinin çapına oranı anlamına gelen π olarak kullanımı, Galli matematikçi William Jones ile ortaya çıkmasına rağmen, Euler tarafından popüler hale getirildi.

Analiz
Sonsuz küçük hesabı'nın gelişimi 18. yüzyıl matematik araştırmalarının ön saflarında yer aldı ve Bernoulliler —Euler'in aile dostları— bu alandaki erken ilerlemelerin çoğundan sorumluydu. Etkileri sayesinde, matematik çalışmak Euler'in çalışmalarının ana odak noktası oldu. Euler'in kanıtlarından bazıları matematiksel kesinlik (özellikle cebrin genelliği ilkesine dayanması) modern standartlarına göre kabul edilemez olsa da, onun fikirleri birçok büyük ilerlemeye yol açtı.

Euler, analiz'de, fonksiyonların aşağıda bir örneği verilen gibi sonsuz sayıda terimin toplamı olarak ifadesi olan kuvvet serileri'ni sık kullanımı ve geliştirmesiyle tanınır:

Euler'in kuvvet serilerini kullanması, 1735'te ünlü Basel probleminin çözmesini sağladı (1741'de daha ayrıntılı bir argüman sağladı):

Artık Euler sabiti veya Euler–Mascheroni sabiti olarak bilinen

sabitini tanıttı ve harmonik seriler, gama fonksiyonu ve Riemann zeta fonksiyonu değerleri ile ilişkisini inceledi.

Euler, analitik ispatlarda üstel fonksiyon ve logaritmalar'ın kullanımını tanıttı. Kuvvet serilerini kullanarak çeşitli logaritmik fonksiyonları ifade etmenin yollarını keşfetti ve negatif ve karmaşık sayı'lar için logaritmaları başarıyla tanımladı, böylece logaritmaların matematiksel uygulamalarının kapsamını büyük ölçüde genişletti. Ayrıca karmaşık sayılar için üstel fonksiyonu tanımladı ve trigonometrik fonksiyonlar ile ilişkisini keşfetti. Herhangi bir gerçel sayı  için (radyan olarak alınır), Euler formülü, karmaşık üstel fonksiyonun  'i sağladığını belirtir.

Yukarıdaki formülün özel bir durumu Euler özdeşliği olarak bilinir, , Richard P. Feynman tarafından toplama, çarpma, üs alma ve eşitlik kavramlarının ve 0, 1, ,  ve  önemli sabitlerin tekil kullanımları ile "matematiğin en dikkat çekici formülü" olarak adlandırılmıştır.

Euler, gama fonksiyonu'nu tanıtarak daha yüksek aşkın fonksiyonlar teorisini geliştirdi ve kuartik denklemleri çözmek için yeni bir yöntem tanıttı. Modern karmaşık analiz gelişiminin habercisi olarak, karmaşık limitli integralleri hesaplamanın bir yolunu buldu. Varyasyonlar hesabı'nı icat etti ve bu alandaki optimizasyon problemlerini diferansiyel denklemler çözümüne indirgemek için Euler-Lagrange denklemi'ni formüle etti.

Euler, sayı teorisi problemlerini çözmek için analitik yöntemlerin kullanılmasına öncülük etti. Bunu yaparken, matematiğin iki farklı dalını birleştirdi ve yeni bir çalışma alanı olarak analitik sayı teorisini başlattı. Bu yeni alan için temel atarken, Euler hipergeometrik seriler teorisi, q-serisi, hiperbolik trigonometrik fonksiyonlar ve sürekli kesirler'in analitik teorisini yarattı. Örneğin, harmonik seriler'in ıraksamasını kullanarak asal sayıların sonsuzluğunu kanıtladı ve asal sayıların dağılımının nasıl olduğunu anlamak için analitik yöntemler kullandı. Euler'in bu alandaki çalışması asal sayı teoremi'nin geliştirilmesine yol açtı.

Sayı teorisi
Euler'in sayılar teorisine olan ilgisi, St. Petersburg Akademisi'ndeki arkadaşı Christian Goldbach'ın bu konudaki etkisine kadar uzanır. Euler'in sayı teorisi üzerine ilk çalışmalarının çoğu Pierre de Fermat'ın çalışmalarına dayanıyordu. Euler, Fermat'ın bazı fikirlerini geliştirdi ve bazı varsayımlarını çürüttü; örneğin  biçimindeki tüm sayıların (Fermat sayıları) asal olduğu varsayımı gibi.

Euler, asal dağılımın doğasını analizdeki fikirlerle ilişkilendirdi. Asal sayıların çarpmaya göre terslerinin toplamının ıraksak olduğunu kanıtladı. Bunu yaparken Riemann zeta fonksiyonu ile asal sayılar arasındaki bağlantıyı keşfetti; bu Riemann zeta fonksiyonu için Euler çarpım formülü olarak bilinir.

Euler,  "n" tam sayısından küçük veya ona eşit olan ve n ile aralarında asal olan pozitif tam sayıların sayısını veren totient fonksiyon φ(n)'i icat etti. Bu fonksiyonun özelliklerini kullanarak Fermat'nın küçük teoremi'ni şimdi Euler teoremi olarak bilinen şeye genelledi. Öklid'den beri matematikçileri büyüleyen mükemmel sayılar teorisine önemli ölçüde katkıda bulunmuştur. Hatta mükemmel sayılar ile daha önce Öklid tarafından kanıtlanan Mersenne asalları arasında gösterilen ilişkinin bire bir olduğunu kanıtladı, bu şu anda Öklid–Euler teoremi olarak bilinen bir sonuçtur. Euler ayrıca kuadratik karşılıklılık yasasını da tahmin etti. Bu kavram, sayı teorisinin temel bir teoremi olarak kabul edilir ve onun fikirleri Carl Friedrich Gauss'un, özellikle de Disquisitiones Arithmeticae çalışmasının yolunu açmıştır. 1772'de Euler,231 − 1 = 2.147.483.647'nin bir Mersenne asalı olduğunu kanıtlamıştı. 1867'ye kadar bilinen en büyük asal sayı olarak kalmış olabilir.

Euler ikinci dereceden evrikliği keşfetti ve mükemmel sayıların bile Öklid formunda olması gerektiğini ispatladı. İlkel kökleri araştırdı, yeni büyük asal sayılar buldu ve harmonik serilerin ıraksamasından asal sayıların sonsuz tane olduğu sonucuna vardı. Bu keşif bu alanda 2000 yılda yapılan en büyük buluş olarak kabul edilir ve analitik sayı teorisinin yaratıcısı olmuştur. Kompleks düzlem üzerindeki tüm sayıların çarpanlarına ayrılması üzerine yaptığı çalışma, cebirsel sayı teorisinin başlangıcıdır. Arkadaş sayılar Euler'den 2000 sene önce biliniyordu ve sadece 3 çifti keşfedilmişti. Euler 59 çift daha buldu.

Çizge teorisi

1735'te Euler, Königsberg'in yedi köprüsü olarak bilinen probleme bir çözüm sundu. Königsberg şehri, Prusya Pregel Nehri üzerinde kurulmuş ve yedi köprü ile birbirine ve anakaraya bağlı iki büyük adadan oluşuyordu. Problem, her köprüyü tam olarak bir kez geçen ve başlangıç noktasına dönen bir yolu izlemenin mümkün olup olmadığına karar vermekti. Bu mümkün değil: Eulerian devresi yok. Bu çözüm, graf teorisi'nin ilk teoremi olarak kabul edilir. Bu mümkün değildir: Bir Euler yolu yoktur. Bu çözüm, çizge teorisi'nin ilk teoremi olarak kabul edilir.

Euler ayrıca bir dışbükey çokyüzlü ve dolayısıyla bir düzlemsel çizgenin köşe, kenar ve yüzlerinin sayısıyla ilgili Euler Formülünü  keşfetti. Bu formüldeki sabit, artık çizgenin (veya diğer matematiksel nesnenin) Euler özelliği olarak bilinir ve nesnenin cinsiyle ilgilidir. Bu formülün özellikle Cauchy ve L'Huilier, tarafından çalışılması ve genelleştirilmesi topoloji'nin kökenini oluşturur.

Fizik, astronomi ve mühendislik

Euler'in en büyük başarılarından bazıları, gerçek dünya problemlerini analitik olarak çözmede ve Bernoulli sayıları, Fourier serisi, Euler sayıları,  and  sabitleri, sürekli kesirler ve integrallerdir. Leibniz'in diferansiyel hesabı ile Newton'un Akış Yöntemi'ni (Method of Fluxions) entegre etti ve kalkülüsün fiziksel problemlere uygulanmasını kolaylaştıran araçlar geliştirdi. İntegraller için sayısal yaklaşım geliştirilmesinde büyük adımlar attı ve şimdi Euler yaklaşımları olarak bilinen şeyi icat etti. Bu yaklaşımların en dikkate değer olanları Euler yöntemi ve Euler-Maclaurin formülü'dür.

Euler, mühendisliğin temel taşı haline gelen Euler-Bernoulli kiriş denklemi'nin geliştirilmesine yardımcı oldu. Euler, analitik araçlarını klasik mekanik alanındaki problemlere başarıyla uygulamanın yanı sıra, bu teknikleri gök problemlerine de uyguladı. Astronomi alanındaki çalışmaları, kariyeri boyunca birçok Paris Akademi Ödülüne layık görüldü. Başarıları arasında kuyruklu yıldızların ve diğer gök cisimlerinin yörüngelerini büyük bir doğrulukla belirlemek, kuyruklu yıldızların doğasını anlamak ve Güneş'in ıraklık açısı (paralaks) değerini hesaplamak yer alıyor. Hesaplamaları, doğru boylam tabloları geliştirilmesine katkıda bulundu..

Euler optikte önemli katkılarda bulundu. O zamanlar geçerli bir teori olan Newton'un cisimsel ışık teorisine katılmadı. Optik üzerine 1740'lardaki makaleleri, Christiaan Huygens tarafından önerilen ışığın dalga teorisinin, en azından ışığın kuantum teorisinin gelişimine kadar, baskın düşünce tarzı haline gelmesini sağlamaya yardımcı oldu.

1757'de akışkan dinamiği içindeki viskoz olmayan akış için, şimdi Euler denklemleri olarak bilinen, Navier-Stokes denklemlerine benzeyen, önemli bir denklem kümesi yayınladı. Bu denklemlerle akışkanlar dinamiğindeki bir dizi devinim kanununu ortaya koydu (diğer bir muhteşem buluşu olan şok dalgalarının yayılımını açıklamaktadır).

Euler, yapı mühendisliğinde, yalnızca uzunluğuna ve eğilme sertliğine bağlı olan ideal bir dikmenin kritik burkulma yükünü Euler kritik yükünü veren formülüyle tanınır.

Mantık
Euler, kıyassal akıl yürütmeyi göstermek için kapalı eğriler kullanmakla tanınır (1768). Bu diyagramlar Euler diyagramları olarak bilinir hale gelmiştir.

Bir Euler diyagramı, kümeler ve bunların ilişkilerini temsil etmenin diyagramsal bir yoludur. Euler diyagramları, düzlemde kümeler'i gösteren basit kapalı eğrilerden (genellikle çemberler) oluşur. Her Euler eğrisi, düzlemi iki alana veya "bölgeye" ayırır: kümenin ögelerini sembolik olarak temsil eden iç kısım ve kümenin üyesi olmayan tüm öğeleri temsil eden dış kısım. Eğrilerin boyutları veya şekilleri önemli değildir; diyagramın önemi, nasıl örtüştüklerindedir. Her bir eğri tarafından sınırlanan bölgeler arasındaki uzamsal ilişkiler (örtüşme, kapsama veya hiçbiri) küme-teorik ilişkilere (kesişim, alt küme ve ayrıklığa karşılık gelir). İç bölgeleri kesişmeyen eğriler ayrık kümeler'i temsil eder. İç bölgeleri kesişen iki eğri, ortak elemanlara sahip kümeleri temsil eder; her iki eğrinin içindeki bölge, her iki küme için ortak olan öğeler kümesini (kümelerin kesişimini) temsil eder. Tamamen bir başkasının iç bölgesi içinde yer alan bir eğri, onun bir alt kümesini temsil eder.

Euler diyagramları (ve onların Venn diyagramı şeklinde iyileştirilmesi), 1960'lardaki yeni matematik hareketinin bir parçası olarak küme teorisi'ndeki talimatın bir parçası olarak dahil edildi. O zamandan beri, karakteristik kombinasyonlarını görselleştirmenin bir yolu olarak geniş bir kullanıma sahiptirler.

Müzik
Euler'in daha sıra dışı ilgi alanlarından biri de matematiksel fikirlerin müzikte uygulanmasıydı. 1739'da "Tentamen novae theoriae musicae" ("Müzik Teorisinde Yeni Bir Girişim", Attempt at a New Theory of Music) adlı eseri yazdı ve sonunda müzik teorisi'ni matematiğin bir parçası olarak birleştirmeyi umdu. Bununla birlikte, çalışmalarının bu kısmı fazla ilgi görmedi ve bir zamanlar müzisyenler için fazla matematiksel ve matematikçiler için fazla müzikal olarak tanımlandı. Müzikle uğraşırken bile, örneğin, oktavlar'ın kesirli parçalara bölünmesini sayısal olarak tanımlamanın bir yolu olarak ikili logaritmaların tanıtılması dahil, Euler'in yaklaşımı esas olarak matematikseldir. Müzik üzerine yazıları özellikle çok sayıda değildir (yaklaşık otuz bin sayfalık toplam üretiminde birkaç yüz sayfadır), ancak bunlar erken dönemlerindeki ve hayatı boyunca onu terk etmeyen bir meşguliyeti yansıtır.

Euler'in müzik teorisinin ilk noktası, "türlerin", yani 3 ve 5 asal sayıları kullanılarak oktavın olası bölümlerinin tanımıdır. Euler, genel tanımı 2m A ile bu biçimde 18 tür tanımlar; burada A, türün "üssü"dür (yani 3 ve 5'in üslerinin toplamıdır) ve 2m ("m, sesler algılanabildiği sürece küçük veya büyük belirsiz bir sayıdır"), ilişkinin ilgili oktav sayısından bağımsız olarak geçerli olduğunu ifade eder. A = 1 olan ilk tür, oktavın kendisidir (veya kopyalarıdır); ikinci tür, 2m .3, oktavın beşinciye bölümüdür (beşinci + dördüncü, C–G–C); üçüncü tür 2m .5, majör üçüncü + minör altıncı (C–E–C); dördüncüsü 2m .32, dörtte iki ve bir ton (C–F–B–C); beşincisi 2m .3.5 (C–E–G–B–C); vb. Tür 12 (2m .33 .5), 13 (2m .32 .52) ve 14 (2m .3.53), sırasıyla Antik dönemlerdeki diyatonik, kromatik ve enharmonik'in düzeltilmiş versiyonlarıdır. Tür 18 (2m .33 .52) "diatonik-kromatik", "genel olarak tüm kompozisyonlarda kullanılır", ve Johann Mattheson tarafından açıklanan sistemle aynı olduğu ortaya çıktı. Euler daha sonra 7 asal sayısı da dahil olmak üzere türleri tanımlama olasılığını tasavvur etti.

Euler, diyatonik-kromatik türü göstermek için Speculum musicum, adlı özel bir çizge tasarladı ve Königsberg'in yedi köprüsü'ne olan ilgisini hatırlatarak bu çizgedeki yolları belirli aralıklarla tartıştı (bkz. yukarı). Cihaz, neo-Riemann teorisinde Tonnetz olarak yeniden ilgi gördü (ayrıca bkz. Kafes (müzik)).

Euler ayrıca "üssü" ilkesini, aralıkların ve akorların gradus suavitatis (incelik, uygunluk derecesi) temel faktörlerinden türetilmesini önermek için kullandı - onun sadece tonlamayı düşündüğünü akılda tutmak gerekir, yani 1 ve sadece 3 ve 5 asal sayıları. Bu sistemi herhangi bir sayıda asal sayıya genişleten formüller önerilmiştir, örneğin  biçiminde, burada pi asal sayılardır ve ki onların üsleridir.

Leonhard Euler'in geniş ilgi alanlarında yaptığı bazı katkılar aşağıda özetlenmiştir:
	Gama fonksiyonları ve gama yoğunluk fonksiyonlarını tanıtarak yüksek transandantal fonksiyonlar teorisini ayrıntılandırdı.
	Dördüncü derece polinomların çözümü için yeni bir yöntem tanıttı.
	Newton özdeşlikleri, Fermat'nın küçük teoremi ve Fermat'nın iki kare toplamı teoremini ispatladı ve Lagrange dört kare teoremine önemli katkılarda bulundu.
	Kombinasyonlar, değişkenler hesabı ve diferansiyel denklemlere katkılarda bulundu.
	Hipergeometrik seriler teorisi, q-serileri ve sürekli kesirlerin analitik teorisinin yaratıcısı oldu.
	Bir Diophantine denklemler dizisini çözdü. Hiperbolik trigonometrik fonksiyonları tanıttı ve üzerinde çalışmalar yaptı.
	Kompleks limitli integralleri hesapladı ve Cauchy üzerinden çevresel integral ve kompleks analizi gerçekleştirdi.
	Eliptik integraller için ek bir teorem geliştirdi.
	Euler-Lagrange denklemini ortaya çıkaran değişkenler hesabını geliştirdi.
	Gerçel sayı üslü iki terimliler için binom teoremini ispatladı.
	Bernoulli sayıları, Fourier serileri, Venn diyagramı, Euler sayıları, e ve  sabitleri, sürekli kesirler ve integrallerin pek çok uygulamasını tanımladı.
	Sonsuz çarpım ve trigonometrik fonksiyonların kısmi kesir gösterimini keşfetti.
	Negatif sayıların logaritmasını ayrıntılandırdı.
	Leibniz'in diferansiyel hesabını Newton'un akışkanlar yöntemine entegre etti. Değişkenler hesabının fiziğe olan uygulamasında öncülük etti.
	İntegraller, toplamlar ve serilerin hesabını kolaylaştıran Euler-Maclaurin formülünün yaratıcılarından biri oldu.
	Diferansiyel denklemler teorisine çok önemli katkılarda bulundu.
	Hesaplamalı mekanikte kullanılan yaklaştırmalar serisini tanımladı. Bu yaklaştırmalardan en kullanışlı olanı Euler yöntemi olarak bilinir.
	Howard Garns'ın sayı yapbozu Sudoku'ya esin kaynağı olmuş Latin karesi'ni Euler'in yarattığı yönünde bir yanlış anlaşılma bulunmaktadır. Greco-Latin karelerinin birkaç bin yıllık tarihi vardır. Özellikle kabir ve mezarların üstünde tılsım olarak kullanılırdı ve Euler doğmadan bin yıl önce Jabirean Corpus'ta üçten dokuza kadar Arap sayıbilimciler tarafından etraflıca numaralanmıştı. Euler'in tek yaptığı popülaritesini canlandırmak olmuştu.
	 Sayı teorisinde totient fonksiyonunu buldu. Pozitif tam sayı n'in totient'i φ(n) , n'e eşit ya da küçük pozitif tam sayılar ve "n" ile asal olan sayıların sayısı olarak tanımlanır. Örneğin, φ(8) = 4'tür çünkü 1, 3, 5 ve 7 olmak üzere dört sayı 8 ile aralarında asaldır. Bu fonksiyon yardımı ile Euler Fermat'nın küçük teoremini Euler teoremine genelleştirebildi.
 1735 yılında Euler uzun süredir çözülemeyen Basel problemini çözerek bilimsel şöhretini tekrar doğrulatmış oldu:
,
 Riemann zeta fonksiyonudur ve aynı zamanda herhangi bir çift sayıda zeta fonksiyonunun nasıl değerlendirileceğini tanımlamıştır.

 1735 yılında diferansiyel denklemlerin çözümünde kullanışlı olan Euler-Mascheroni sabitini tanımladı:

	Geometri ve cebirsel topolojide, kenar sayıları, köşeler ve dışbükey çokyüzlülerin yüzleri arasında bir ilişki bulunmaktadır (Euler Formülü olarak da adlandırılır). Birçok yüzlü için, köşelerin ve yüzlerin sayısının toplamı kenar sayısının toplamı artı ikidir, örneğin Y + KÖ = KE + 2. Teoremi herhangi bir düzlemsel grafiğe uygulamak mümkündür. Düzlemsel olmayan grafiklerde bir genelleme vardır: Eğer grafik bir "M" manifoldunun içine gömülebiliyorsa Y - KE + KÖ = χ(M) olarak yazılabilir (χ manifoldun Euler karakteristiği, sürekli deformasyon altında değişmez bir sabittir). Bir küre ya da düzlem gibi basit bağlanmış manifoldun Euler karakteristiği 2'dir. Euler formülünün gelişigüzel düzlemsel grafikler için genelleştirilmiş şekli mevcuttur: "Y" – "KE" + "KÖ" - C = 1 ("C" grafikteki bileşenlerin sayısıdır).
	1736 yılında Königsberg'in yedi köprüsü olarak bilinen bir problemi çözdü ve grafik teorisi ve topolojinin ilk uygulaması olan Solutio problematis ad geometriam situs pertinentis isimli makaleyi çıkardı.
	1739 yılında matematik ve müziği bir araya getirmek için Tentamen novae theoriae musicae adlı eseri yazdı. Yapılan yorumlarda "müzisyenler için çok ileri, matematik ve matematikçiler için çok müzikal" deniyordu.

Kişisel felsefe ve dini inançlar
Euler, Leibniz'in monadizm kavramlarına ve Christian Wolff felsefesine karşı çıktı. Euler, bilginin kısmen, monadizm ve Wolffian biliminin sağlayamadığı kesin nicel yasalar temelinde kurulduğunda ısrar etti. Euler'in dini eğilimlerinin doktrine karşı hoşnutsuzluğu üzerinde bir etkisi olabilir; Wolff'un fikirlerini "kafir ve ateist" olarak etiketleyecek kadar ileri gitti.

Euler, hayatı boyunca dindar bir insan olarak kaldı. Euler'in dini inançları hakkında bilinenlerin çoğu, onun Letters to a German Princess (Bir Alman Prensesine Mektuplar) ve daha önceki bir çalışması olan Özgür Ruhlarının Üzüntülerine Karşı İlahi Vahyin Kurtuluşu (Rettung der Göttlichen Offenbahrung gegen die Einwürfe der Freygeister, Defense of the Divine Revelation against the Objections of the Freethinkers) adlı eserinden çıkarılabilir. Bu eserler, Euler'in İncil'in ilham edildiğine inanan dindar bir Hristiyan olduğunu göstermektedir; "kurtarma" öncelikle kutsal yazıların ilahi ilhamı için bir argümandı.

Euler'in St. Petersburg Akademisi'ndeki ikinci görevi sırasında, Euler'in din üzerine laik filozoflarla yaptığı tartışmalardan esinlenen ünlü bir efsane vardır. Fransız filozof Denis Diderot, Büyük Catherine'in daveti üzerine Rusya'yı ziyaret ediyordu. Bununla birlikte, İmparatoriçe, filozofun ateizm hakkındaki argümanlarının mahkeme üyelerini etkilediği konusunda endişeliydi ve bu nedenle Euler'den Fransız'la yüzleşmesi istendi. Diderot, bilgili bir matematikçinin Tanrının varlığına dair bir kanıt ürettiği konusunda bilgilendirildi: kanıtı mahkemede sunulduğu şekliyle görmeyi kabul etti. Euler belirdi, Diderot'ya doğru ilerledi ve mükemmel bir inanç tonuyla şunu açıkladı non-sequitur: "Efendim, =x, dolayısıyla Tanrı var! - diye yanıtladı." Tüm matematiğin anlamsız olduğunu söyleyen Diderot, mahkemeden kahkaha sesleri yükselirken afalladı. Utanarak, İmparatoriçe tarafından nezaketle kabul edilen bir istek olan Rusya'dan ayrılmak istedi. Anekdot ne kadar eğlenceli olursa olsun, Diderot'nun kendisinin matematikte araştırma yaptığı göz önüne alındığında, bu doğruluğu şüpheli (apocryphal) idi. Efsane, görünüşe göre ilk olarak Dieudonné Thiébault tarafından Augustus De Morgan tarafından süslenerek anlatıldı.

Anmalar

 Euler, İsviçre 10-frank banknotunun hem altıncı hem de yedinci serisinde ve çok sayıda İsviçre, Alman ve Rus posta pullarında yer aldı.
 1782'de Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'nin Yabancı Onursal Üyesi seçildi.
 Asteroid 2002 Euler onun onuruna isimlendirildi.
 Michael H. Hart'ın tarihteki en etkileyici şahsiyetler listesinde 77. sırada gösterildi.
 İsviçredeki Leonhard Euler Teleskobu onun onuruna isimlendirilmiştir.
 Aydaki bir krater onun onuruna isimlendirilmiştir.
 Euler (şimdi Euler Mathematical Toolbox veya EuMathT) adlı ücretsiz ve açık kaynaklı bir nümerik yazılım paketi bulunmaktadır.
 Leonhard Euler Altın Madalyası, İsviçre, Alman ve Rus matematikçi Leonhard Euler'in adını taşıyan ve Rusya Bilimler Akademisi Matematik Bilimleri Şubesi tarafından matematik ve fizikte olağanüstü sonuçlar için verilen bir madalyadır.
 Euler, Niklaus Wirth ve Helmut Weber tarafından ALGOL 60'ın bir uzantısı ve genellemesi olarak tasarlanmış bir programlama dilidir.
 Euler, 1910'larda Fransız Donanması için inşa edilen 16 Brumaire sınıfı denizaltıdan biriydi.
 EulerOS, kurumsal uygulamalar için CentOS kaynak koduna dayalı olarak Huawei tarafından geliştirilen ticari bir Linux dağıtımıdır.
 Euler Projesi (adını Leonhard Euler'den almıştır), bilgisayar programlarıyla çözülmesi amaçlanan bir dizi hesaplama problemine adanmış bir web sitesidir.
 Euler Society, Leonhard Euler'in hayatına ve çalışmalarına adanmış bir Amerikan grubudur.
 İsviçre Bilimler Akademisi Euler Komitesi (Euler Komitesi veya Euler Komisyonu olarak da bilinir), Leonhard Euler'in tüm bilimsel üretimini toplu olarak Opera Omnia (Toplu Eserler) adı verilen dört seri halinde yayınlamak amacıyla Temmuz 1907'de kurulmuştur.
 Google, ünlü matematikçi Leonhard Euler'ı 306'ıncı doğum gününde bir doodle ile andı.

Seçilmiş bibliyografyası
Euler'in kapsamlı bir bibliyografyası vardır. Kitapları şunları içerir:

 Mechanica (1736).
 Methodus inveniendi lineas curvas maximi minimive proprietate gaudentes, sive solutio problematis isoperimetrici latissimo sensu accepti   (1744). İngilizce çeviri: a method for finding curved lines enjoying properties of maximum or minimum, or solution of isoperimetric problems in the broadest accepted sense.
 Introductio in analysin infinitorum (Lausanne, 1748, 2 cilt). İngilizce çeviri: Introduction to the analysis of the infinites, John Blanton tarafından (Kitap I, ISBN 0-387-96824-5, Springer-Verlag 1988; Kitap II, ISBN 0-387-97132-7, Springer-Verlag 1989).
 Institutiones calculi differentialis, cum ejus usu in analysi Intuitorum ac doctrina serierum (1755).
 Vollständige Anleitung zur Algebra (1765) veya Elements of Algebra (1770).
  Institutiones, calculi integralis (St Petersburg, 1768-1770, 3 cilt).
 Letters to a German Princess,  (St Petersburg, 1768-1772, 3 cilt).
 Dioptrica (1767-1771, 1. bölüm, 2. bölüm), 1769'dan başlayarak 3 cilt halinde yayınlandı.

Diğer çalışmaları da aşağıdaki şekilde özetlenebilir;

 Mechanica, sive motus scientia analytice; expasita (St Petersburg, 1736, 1. cilt, 2. cilt)
 Ennleitung in die Arithmetik (1738, 2 cilt), Almanya ve Rusya'da
 Tentamen novae theoriae musicae (1739)
 Methodus inveniendi lineas curvas, maximi minimive proprietate gaudentes (Lausanne, 1744)
 Theoria motuum planetarum et cometarum (Berlin, 1744)
 Beantwortung, &c. veya Answers to Different Questions respecting Comets (1744)
 Neue Grundsatze, c. veya New Principles of Artillery, Notlar ve resimlerle birlikte Benjamin Robins'in İngilizcesinden tercüme edildi (1745)
 Opuscula varii argumenti (1746-1751; 1. cilt, 2. cilt, 3. cilt)
 Novae et carrectae tabulae ad loco lunae computanda (1746)
 Tabulae astronomicae solis et lunae
 Gedanken, &c. veya
 Rettung der gall-lichen Offenbarung, &c., Özgür düşünürlere karşı tanrısal keşfin savunulması (1747)
  (St Petersburg, 1749, 2 cilt)
 Theoria motus lunae (Berlin, 1753)
 Dissertatio de principio mininiae actionis, 'una cum examine objectionum cl. prof. Koenigii (1753)
 Constructio lentium objectivarum, &c. (St Petersburg, 1762)

 Theorema arithmeticum eiusque demonstratio, Commentationes arithmeticae collectae 2 (1849), 588-592. (E794 in the Enestroem index) (İngilizce çevirisi)
 Theoria motuum lunge nova methodo pertr. arctata (1772)
 Novae tabulae lunares; La théorie complete de la construction et de la manteuvre des vaisseaux (1773)
 Eclaircissements svr etablissements en favour taut des veuves que des marts, (tarihsiz)
 Opuscula analytica (St Petersburg, 1783-1785, , ). Rudio, Leonhard Euler (Basel, 1884).

Euler'in ölümünden sonra eserlerinin büyük bir kısmının bireysel olarak yayınlanması 1830'a kadar sürdü, Euler'in büyük torunu ve Nicolas Fuss'un oğlu Paul Heinrich von Fuss tarafından keşfedilen ve bir derleme olarak yayınlanan 61 yayınlanmamış eserden oluşan ek bir grupla birlikte. 19. yüzyıldaki birkaç gecikmeden sonra, Euler'in Opera Omnia başlıklı eserlerinin kesin bir koleksiyonu, 1911'den beri İsviçre Bilimler Akademisi Euler Komisyonu tarafından yayınlanmıştır. Euler'in eserlerinin kronolojik bir kataloğu İsveçli matematikçi Gustaf Eneström tarafından derlendi ve 1910'dan 1913'e kadar yayınlandı, Euler'in eserlerine genellikle E1'den E866'ya kadar Eneström indeksindeki sayılarıyla atıfta bulunuldu. Euler Arşivi, Mathematical Association of America'ya ve son olarak da 2017'de University of the Pacific'e taşınmadan önce Dartmouth College'da başlatıldı.

Notlar

Kaynakça

Kaynaklar

Konuyla ilgili yayınlar

 Heimpell, Hermann, Theodor Heuss & Benno Reifenberg (Edl.). 1956. Die großen Deutschen, 2 cilt, Berlin: Ullstein Verlag.
 Krus, D.J. (2001) Is normal distribution due to Karl Gauss? Euler, his family of gamma functions, and place in history of statistics. Quality and Quantity: International Journal of Methodology, 35, 445-446.
 Simmons, J. (1996). The giant book of scientists: The 100 greatest minds of all time, Sydney: The Book Company.
 Singh, Simon. (2000). Fermats letzter Satz, Munich: Deutscher Taschenbuch Verlag.
 Lexikon der Naturwissenschaftler, Spektrum Akademischer Verlag Heidelberg, 2000.

Dış bağlantılar

1707 doğumlular
1783 yılında ölenler
Akışkanlar dinamiği araştırmacıları
Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi üyeleri
Basel Üniversitesinde öğrenim görenler
Beyin kanamasından ölenler
Dinamikçiler
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyeleri
İsviçreli astronomlar
İsviçreli fizikçiler
İsviçreli matematikçiler
İsviçreli Protestanlar
Latin kareleri

Matematiksel analizciler
Müzik teorisyenleri
Optik fizikçiler
Prusya Bilim Akademisi üyeleri
Royal Society üyeleri
Sayı teorisyenleri
St Petersburg Bilimler Akademisi'nin asil üyeleri
Zihinden işlem yapabilen kişiler

Leonhard Euler


Cliffe and Cliffe Woods es una parroquia civil de la autoridad unitaria de Medway, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Cliffe and Cliffe Woods tiene una superficie de 22,43 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Cliffe and Cliffe Woods tenía 5361 habitantes (49,69% varones, 50,31% mujeres) y una densidad de población de 239,01 hab/km². El 22,63% eran menores de 16 años, el 73,21% tenían entre 16 y 74 y el 4,16% eran mayores de 74. La media de edad era de 35,96 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 24,59% estaban solteros, el 63,36% casados y el 12,05% divorciados o viudos.

El 96,62% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,18% de la población, mientras que el 2,2% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 97,63% eran blancos, el 0,63% mestizos, el 0,9% asiáticos, el 0,45% negros, el 0,15% chinos y el 0,24% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 79,49%, el budismo por el 0,06%, el hinduismo por el 0,24%, el judaísmo por el 0,09%, el islam por el 0,06%, el sijismo por el 0,54% y cualquier otra religión por el 0,24%. El 13,67% no eran religiosos y el 5,61% no marcaron ninguna opción en el censo.

2811 habitantes eran económicamente activos, 2728 de ellos (97,05%) empleados y 83 (2,95%) desempleados. Había 1990 hogares con residentes y 47 vacíos.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Cliffe and Cliffe Woods


La Asociación Deportivo Quesada de San Isidro de Heredia fue fundada en 1956.

Historia
San Isidro tuvo como antecedentes al Club Deportivo Quesada, escuadra que militaba en los torneos Interdistritales. Y los ciudadanos isidreños se interesaron por constituir un equipo que los representara en los torneos cantonales; utilizando como base las juveniles del cantón para competir en las terceras divisiones.

El Club Deportivo Quesada se funda en 1956 y es hasta finales de los 60's que participan en las eliminatorias distritales y cantonales, pero en 1968 el equipo de Juventud Isidreña da el salto y representa a San Isidro en la Liga Nacional de Tercera División.

Ya en 1976 el club logra el torneo distrital de fútbol y un año después ingresan a la 3.ª. División por CONAFA (2.ª. División de Ascenso). Sin embargo, es hasta 1981 que alcanza su primer logro; un campeonato regional júvenil de cuarta división y un 4.º puesto a nivel nacional. Por ahí anduvo Puerto Nuevo de Cartago y la A.D. San Rafael de Esparza peleando ese último lugar.

Para 1984 se da un caso atípico, ya que el club que logra el título distrital y cantonal de Tercera División de Ascenso por ANAFA es la Asociación Deportiva Tournón. Pero por asuntos resueltos por la comisión de competición, la Asociación Deportivo Quesada juega la eliminatoria provincial.

En la temporada 1999- 2000 la Asociación Deportiva Quesada queda campeón invicto por la región 9, en terceras divisiones de ANAFA y ascienden a la Primera División Superior Aficionada.

En esa eliminatoria inter regional herediana estuvieron: A.D. Quesada (campeón), Albacete de San Joaquín de Flores, La Virgen de Sarapiquí, A.D. Municipal Santo Domingo y Universidad Interamericana. El técnico isidreño fue Alberto Cháves Gutiérrez.

En la ronda nacional disputa el cetro ante Cahuita, Alianza, Tucurrique, Olimpia, Eleazar Calvo de Desamparados, Atlético Junior, Lomas de Hatillo, Oriente de Coronado, Altos Castro, Atenas, Cobano, Parrita, Santa Rosa de Colorado, Barza Canalete, San Roque de Liberia, Hospital de Nicoya y el representante de San Carlos.

En el 2001 la A.D. Quesada de San Isidro vuelve a ser monarca por el campeonato de tercera división de ANAFA, por la provincia de Heredia y disputa título ante San Pablo.

No obstante, Quesada asciende a la Primera División Superior Aficionada de la temporada 2002- 2003 con la A.D. Hatillo 8, Club Atlético Júnior de Río Azul, Cuatro Esquinas, A.D. Nandayure, Unión Independiente de Golfito y C.D. Pereira.

Uniforme
 Uniforme titular: Camiseta color vino, pantalón vino, medias negras
 Uniforme alternativo: Camiseta blanca con ribetes color vino, pantalón blanco, medias blancas.

Ascenso
Terceras Divisiones Independientes: 1956

Tercera División de Costa Rica: 1962

Palmarés
 Campeón Nacional de Tercera División por ANAFA Heredia (2): 1999–2001
 Campeón Nacional de Cuarta División por ACOFA Heredia (1): 1981

 . Lugar en la Cuadrangular Final Nacional por la Cuarta División de ACOFA (ANAFA). 1981-82

Enlaces externos

 Pasión sin gloria

Notas y referencias
 A.D. Quesada de San Isidro de Heredia

Equipos de fútbol fundados en 1956
Equipos de la Tercera División de Costa Rica
Equipos de fútbol de la provincia de Heredia

AD Quesada


بيديكاس الثالث المقدوني(باليونانية:Περδίκκας Γ`ὁ Μακεδὼν) كان ملك مملكة مقدونيا القديمة من العام 368 إلى العام 359 قبل الميلاد، خلف أخاه الإسكندر الثاني على عرش مقدونيا.

توليه العرش
هو ابن أمينتاس الثالث المقدوني، كان تحت سن البلوغ عندما تم اغتيال أخيه الإسكندر الثاني المقدوني من قبل الوصي بطليموس الألاروسي، والذي بقي في منصبه كوصي على بيرديكاس الثالث حتى العام 365 قبل الميلاد. في العام 365 قبل الميلاد قام بيرديكاس بقتل بطليموس الألاروسي واستلم الحكومة.

الأوضاع في عهده
كان لبيرديكاس الثالث عداوات مع أثينا بسبب مدينة أمفيبوليس وكان يعرف عنه رعايته لرجال الأدب والثقافة، وأبرز رجال بلاطه كان إيوفرايوس تلميذ أفلاطون.

عمل كـ «ثيورودوكوس»  (أي مساعد سفير الألعاب) في الألعاب البانهيلينيك في إبيداوروس حوالي العام 365 قبل الميلاد.

حاول إعادة احتلال مقدونيا العليا من الإليري بارديليس، لكن حملته انتهت بمقتله ، خلفه على عرش مقدونيا ابنه أمينتاس الرابع المقدوني والذي كان عمره 3 سنوات فقط.

مصادر
 وليام سميث - معجم أعلام اليونان والرومان والميثولوجيا بيرديكاس الثالث

مراجع وهوامش

حكام أطفال قدماء
حكام في القرن 4 ق م
سنة الولادة غير معروفة
ملوك مقدونيون
وفيات 359 ق م
ملكيون مقدونيون في القرن 4 ق م
ملكيون مقدونيون قدماء قتلوا في معركة

بيرديكاس الثالث المقدوني


Agrilus paramasculinus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Champlain & Knull, 1923.

Referências

paramasculinus

Agrilus paramasculinus


Radio Dux je crnogorska radijska postaja i internetski portal hrvatske nacionalne manjine u Crnoj Gori. Jedini je elektronski medij hrvatske nacionalne manjine u Crnoj Gori.

Povijest
Osnovala ga je nevladina udruga Hrvatska krovna zajednica - "Dux Croatorum". Misija je očuvanje nacionalnog identiteta hrvatskog naroda u Crnoj Gori i s tim u vezi, očuvanja kulturnih, jezičkih i drugih specifičnosti koje karakteriziraju hrvatsku nacionalnu skupinu na ovim prostorima. Radi promicanja i očuvanja svega što Hrvati u Crnoj Gori baštine kao autohtoni narod na tim prostorima, te ponovnog uspostavljanja pokidanih veza i stvaranja novih s matičnom državom, Radio Dux i portal www.radiodux.me postali su javni forum.

Program se eksperimentalno emitirao od 26. lipnja 2009. god. na frekvenciji 97,4 MHz, a postaja službeno emitira planiranom programskom shemom od 6. prosinca 2009. godine. Početak je bio emisija "Tragom Hrvata Boke i događaja". Radio je uspostavio i "postavio na noge" Miroslav Marušić. Visoki dužnosnik HGI Adrian Vuksanović bio je novinar i spiker Radio Duxa. Marušić je bio prvi direktor i glavni urednik Radio Duxa do 6. kolovoza 2014. godine.

Postaja emitira i putem interneta, na radiodux.me, radiodux.com, putem kabelskog operatera -  Extra TV kanal 297 te putem odašiljača na brdu Vrmac - Kotor 97,4 MHz. Sjedište Radio Duxa je u Donjoj Lastvi - Obala.

Izvori

Vanjske poveznice
Radio DUX
YouTube
Facebook

Hrvati u Crnoj Gori
Radijske postaje
Radijske postaje na hrvatskom jeziku izvan Hrvatske
Crnogorski elektronički mediji
Internet u Crnoj Gori

Radio Dux


Olaylar
 Halley kuyruklu yıldızı, Dünya'nın yakınından geçti (önceki: MÖ 87 ; sonraki : M.S. 66).
 Hirodes, Olimpiyat oyunları'nı mali olarak destekledi.
 Roma'da inşa edilmiş ilk büyük thermae olarak Marcus Vipsanius Agrippa tarafından yaptırılmış olan Agrippa Hamamları, Agrippa'nın vasiyeti üzerine ölümünün ardından Roma halkına bırakıldı.

Doğumlar
 Agrippa Postumus, Marcus Vipsanius Agrippa ve Yaşlı Julia'nın oğlu. (ö. 14)

Ölümler
 Marcus Vipsanius Agrippa, Romalı general ve siyaset adamı (d. MÖ 63)

MÖ 12


Orinoco, 2140 km uzunluğuyla Güney Amerika'nın en uzun nehirlerinden biri. Nehir yatağının tümü Venezuela mülkiyetindeki topraklardadır.

Orinoco'nun kaynağı Venezuela- Brezilya sınırı yakınlarında Parima civarında bulunur. Buradan başlayarak geniş ve batıya doğru oluşan bir kavisle kuzeye doğru Atlas Okyanusu'na akar. Bu esnada ilk olarak Venezuela ve Kolombiya arasındaki sınır boyunca ilerleyip, akabinde alt kısımlarında Venezuela'yı boydan boya kateder. Deltası 41.000 km²'lik büyük bir hayvan zenginliği olan bataklık coğrafyası oluşturur. Brazo Casiquiare ile Orinoco Nehri ve Rio Negro birbirlerine bağlanırlar.

Orinoco'nun keşfi
Üzerinde Orinoco'nun gösterildiği ilk harita 1529 yılından gelir ve Diego Ribero'ya dayanır.

Ancak ilk büyük keşif 18. yüzyılda José Solano önderliğinde yapılmıştır. Keşif gezisi Yukarı Orinoco Vadisi'nden Rio Negro'ya kadar ilerler. 1800 yılında Alman araştırmacı Alexander von Humboldt ve Fransız botanik Aimé Bonpland, Rio Apure ağzından başlayan ve Yukarı Orinico Vadisi'ne kadar süren bir keşif gezisine girişirler ve nehrin flora ile faunasıyla ilgili önemli veriler toplarlar.

Buna karşın Orinoco'nun kaynağı, henüz Kasım 1951'de Venezuelalı araştırmacılar tarafından Brezilya sınırı yakınındaki Sierra Parima'da keşfedilir.

Bifurkation

Orinoco'nun bir özelliği, çok ender doğal fenomen bifurkationdur. Bifurkation bir nehir yolunun çatallanıp kollara ayrılmasının bilimsel tabiridir. Orinoco'nun bir kolu Brazo Casiquiare Nehri, yüksek su seviyesindeyken, Amazonlara açılan Rio Negro'ya da akar. Orinoco kaynağından doğan su, belli şartlar altında Orinoco Deltası üzerinden Karayib Denizi'ne dökülmeyip, bilakis çok daha güney doğudaki Atlas Okyanusu'na dökülür.

Ayrıca bakınız
Dünyanın en uzun nehirleri

Dış bağlantılar
Aquanet

Orinoco Havzası
Venezuela'daki nehirler

Orinoco


Alexander Saidgereyevich Galimov (ruso: Александр Саидгереевич Галимов) (Yaroslavl, 2 de mayo de 1985 - Moscú, 12 de septiembre de 2011) fue un jugador profesional ruso de hockey sobre hielo. Jugó de extremo derecho y su último equipo fue el Lokomotiv Yaroslavl de la Liga Continental de Hockey (KHL). Falleció el 12 de septiembre de 2011 por las heridas producidas tras el accidente aéreo que causó la muerte del resto de miembros del citado equipo.

Muerte
El 7 de septiembre de 2011, el avión que transportaba a la plantilla del Lokomotiv Yaroslavl, incluido Galimov, se estrelló poco después del despegue. Galimov y un miembro de la tripulación fueron los únicos supervivientes. Galimov tenía quemaduras en el 80 por ciento de su cuerpo. El equipo médico de Yaroslavl consiguió estabilizarlo y al día siguiente, el 8 de septiembre, fue trasladado al Instituto de Cirugía Vishnevsky de la Academia Rusa de Ciencias Médicas, donde se encontraba en coma inducido y con respiración artificial. Finalmente, falleció el 12 de septiembre. Un parte médico emitido por la clínica minutos después señaló que pese a las terapias y los métodos de tratamiento más avanzados Galimov falleció a consecuencia de "quemaduras incompatibles con la vida".
La víspera, Galimov había sido sometido a una operación de trasplante de tráquea, según informó la emisora de radio "Vesti FM". El jugador tenía quemaduras en el 80 por ciento de su cuerpo y en las vías respiratorias, además de contusiones en los riñones y en un pulmón.

Referencias

Enlaces externos
 Alexander Galimov en The Internet Hockey Database

Jugadores de hockey sobre hielo de Rusia
Deportistas fallecidos en competición
Fallecidos por accidentes aéreos
Nacidos en Yaroslavl
Fallecidos en Moscú

Aleksandr Galímov


Annamaria Cancellieri es una antigua prefecta italiana, titular desde el 16 de noviembre de 2011 del Ministerio del Interior en el gobierno técnico liderado por Mario Monti.

Referencias

Gobierno Monti
Políticas de Italia
Políticos de Italia del siglo XX
Nacidos en Roma
Políticos de Italia del siglo XXI
Italianas del siglo XX
Italianas del siglo XXI

Annamaria Cancellieri


أبوالحسن كسائي من أشهر الشعراء الذين ظهروا في إيران في سنة 341 هجرية. ولد في مرو. وكان أستاذه أبو قاسم الفردوسي. كان الكسائي شيعة من فريق الإثني عشرية. وكان الكسائي يتغني في قصائده بمدح علي وآل البيت ولكن ذلك لم يمنعه من أن يشيد بذكر محمود الغزنوي وكرمه وكان الكسائي أيضا متصلاً بملوك الساماني. وكان الكسائي يشرب الخمر وخمره خمراً حقيقية لا مجازية كالتي تغني بها أصحاب الصوامع والمتصوفون. مات الكسائي في خراسان.

مراجع

أدب اللغة الفارسية
أشخاص من مرو الشاهجان
شعراء فرس
شعراء فرس في القرن 10
مواليد 341 هـ
مواليد 953
مواليد مرو
وفيات القرن 10

أبو الحسن كسائي


Devlet başkanı, bir devletin en yüksek seviyedeki yöneticisidir. Devlet başkanına Cumhuriyet ile yönetilen ülkelerde cumhurbaşkanı, mutlakî ya da meşrutî monarşi ile yönetilen ülkelerde ise genellikle kral adı verilir. (Bunun bir istisnası, Amerika Birleşik Devletleri de bir cumhuriyet olmasına rağmen, ülkenin resmî adında cumhuriyet geçmemesi sebebiyle ABD cumhurbaşkanı çoğunlukla sadece başkan olarak adlandırılır.)

Devlet başkanının yetkileri ülkenin yönetim sistemine göre değişiklik gösterir. Parlamenter sistemde devlet başkanının yetkileri çoğunlukla semboliktir, asıl yetkileri elinde bulunduran bir hükûmet başkanı (genellikle başbakan) bulunur. Başkanlık sisteminde ve mutlak monarşide ise devlet başkanı aynı zamanda hükûmet başkanıdır ve fiilî yönetim yetkilerini elinde bulundurur.

Parlamenter sistem
 Birleşik Krallık
 Almanya

Başkanlık sistemi
ABD
 Türkiye

Yarı Başkanlık sistemi
 Fransa
 Rusya

Yürütme erki
Devlet kurumları

Devlet başkanı


Raiden, (Japonca:雷電) Midway Games ve NetherRealm Studios tarafından yaratılan Mortal Kombat dövüş video oyunu serisinden kurgusal bir karakterdir. Japon tanrısı Raijin'e dayanarak, şimşek üzerinde kontrol sahibi olan gök gürültüsü tanrısı olarak tasvir edilir. Orijinal 1992 oyununda çıkış yaptı ve Mortal Kombat 3 (1995) ve ilk güncellemesi (Ultimate Mortal Kombat 3) dışında her ana oyunda oynanabilir bir karakter olarak göründü. Oyunların hikâyesinde Raiden, Earthrealm'in koruyucusudur. Earthrealm'i çeşitli tehditlere karşı savunan savaşçıları seçip eğiterek görevini yerine getirirken, aynı zamanda doğrudan diyarın savunmasına da katılır. Raiden genellikle serinin kahramanlarına bir akıl hocası olarak hizmet eder, ancak bazen hikâyede daha karanlık bir rol üstlenir. Bu da onun diyarı koruma konusunda daha acımasız hale geldiğini görür.

Serinin ana karakterlerinden biri olan Raiden, Mortal Kombat oyunları dışında NBA Jam Tournament Edition (1995), NFL Blitz (1997), Unreal Championship 2 (2005) ve Injustice 2'de konuk karakter olarak yer aldı.

Olumlu bir karşılama alan Raiden, serinin en popüler karakterleri arasında yer alır.

Görünümler

Hikayesi

Raiden'ın hikâyesi, yarı tanrı ve -hikayedeki adı ile- Outworldün hükümdarı olan Shao Kahn'ın dünyayı ele geçirme planları yapması ile başlar. Kendisine yüce tanrılar tarafından dünyayı koruma görevi verilmiş olan Raiden, Shao Kahn'a engel olmak zorundadır. Fakat çok geçmeden Shao Kahn dünyaya ayak basar, ve planlarını hızlı bir şekilde uygulamaya başlar. Dünyanın Shao Kahn'ın ordusuna karşı koyacak şansı yoktur. Raiden tek kurtuluş olarak gördüğü yöntemi, yani yüce tanrılardan yardım istemeye karar verir. Raiden yüce tanrılara dünyanın savunacak gücü olmadığını ve ortada bariz bir adaletsizlik olduğunu savunur; ve kuralların adil olmasını ister. Buna karşın Raiden ve yüce tanrılar, dünya ve Outworld arasında bir dövüş turnuvası başlatmaya karar verirler. Kurallara göre dünyanın ve Outworldün en iyi dövüşçüleri bu turnuvaya katılacak, ve eğer dünya kazanırsa Shao Kahn dünyadan elini çekecektir. Ve bu turnuvaya dünyadan katılacak dövüşçüleri bizzat Raiden arar ve bulur. Ve dünya ile Outworld arasında Mortal Kombat turnuvası böylece başlar.

Turnuva oldukça uzun ve dünya için oldukça yıpratıcıdır. Shao Kahn'ın da bu turnuvadan haberi olur, ve kendisi de turnuvaya katılacak kişileri seçer. Dünya ve Outworldün seçtiği dövüşçüler şu şekilde sıralanabilir: Liu Kang, Kung Lao, Johnny Cage, Sonya Blade, Jax Briggs ve sonradan dahil olan Kitana dünya dövüşçüleri; Baraka, Shang Tsung, Jade, Sindel, Goro, Reptile, Kano ve Sheeva ise Outworld dövüşçüleridir. Turnuvanın sonunda Shao Kahn ve ordusu Liu Kang tarafından yenilir. Liu Kang, Raiden ve diğer dövüşçülerin yardımıyla turnuvayı kazanarak dünyayı kurtarır.

Hikâyenin bu bölümü, Mortal Kombat ve Mortal Kombat: Annihilation isimli iki ayrı film ile aktarılmıştır. Fakat film pek
başarı elde edememiş, ve Ed Boon'un kararıyla hikâyenin geri kalanı video oyunları ile aktarılacaktır. Zira 1992 yılında çıkan Mortal Kombat isimli video oyunu beklenenden de fazla ilgi görmüştür.

İlk üç Mortal Kombat oyununda konu değişmemektedir. Fakat dördüncü oyun hikâye için bir dönüm noktası olmuştur.

Kaynakça

Mortal Kombat karakterleri
Erkek video oyunu karakterleri
Kurgusal tanrılar
Film karakterleri
1992'de tanıtılan kurgusal karakterler
1992'de tanıtılan video oyunu karakterleri
Video oyunu maskotları
Video oyunu ana karakterleri
Işınlanabilen video oyunu karakterleri

Raiden (Mortal Kombat)


Jules Charles-Roux (* 14. November  1841 in Marseille; † 6. März 1918 in Paris) war ein französischer Unternehmer und Politiker.

Leben
Die Familie Roux ließ sich im 18. Jahrhundert in Marseille nieder und widmete sich dem Seifensieden. Julius Charles Roux verbrachte seine Kindheit in Sausset-les-Pins und in Montredon, einem südlichen Stadtteil von Marseille. Er heiratete Claire Canaple. Am 19. November 1879 wurde der gemeinsame Sohn François Charles-Roux geboren.

Jules Roux studierte in Marseille sowie bei Eugène Chevreul in Paris und übernahm nach dem Tod seines Vaters die Leitung im Unternehmen. Er modernisierte das Unternehmen und bildete 1877 mit seinem Bruder Charles Canaple und zwei weiteren Gesellschaftern ein expandierendes Unternehmen, das 1900 etwa zehn Prozent der Industrieproduktion von Marseille beitrug.

Unternehmer
1900 war er Vorsitzender mehrerer Reedereien. Ab 1904 war er auch Vorsitzender der Compagnie Générale Transatlantique, wo er bei der außerordentlichen Generalversammlung vom 29. Juli 1904 beschließen ließ, das ursprüngliche Aktienkapital von 40 Millionen auf 12 Millionen Francs zu reduzieren.
Er übte auch die Präsidentschaft in mehreren weiteren Handelsunternehmen, Werften, Banken und Versicherungen aus. So war er u. a. Direktor der Société marseillaise de crédit industriel et commercial (SMC). Von 1910 bis 1917 war er Vorstand des Zentralkomitees der französischen Reeder. Jules Roux erhielt 1910 die Genehmigung, seinen Nachnamen Charles vor den Familiennamen Roux zu stellen.

Politiker und Kolonialist
1887 wurde Jules Charles-Roux in den Stadtrat von Marseille gewählt.
Gemäßigt republikanisch gesinnt, wurde er 1889 Abgeordneter der Nationalversammlung. 1895 wurde er Generalrat des Départements Bouches-du-Rhône. Er war ein Vertreter des Wirtschaftsliberalismus, der gegen die protektionistische Politik des Ministers Félix Jules Méline eintrat. 1898 nicht wiedergewählt, übte er dennoch weiterhin Einfluss zugunsten einer expansiven Kolonialpolitik aus, insbesondere was die afrikanischen Länder Tunesien, das Königreich Dahomey (heute Benin) und Madagaskar betraf, auch um Palmöl für die Seifenproduktion auszubeuten. Er war Gründer von mehreren kolonialen Gremien und Präsident der "Geographischen Gesellschaft von Marseille".
Er war ein Freund, von General Joseph Gallieni und Marschall Hubert Lyautey, deren Karrieren er förderte. Für die Pariser  Weltausstellung von 1900 stellte er unter dem Namen Les colonies françaises ("die Kolonien von Frankreich") eine Ausstellung auf die Beine. In Marseille, wo er bis zu seinem Tod als so genannter Commissaire Général fungierte, organisierte er 1906 eine weitere Kolonialausstellung.

Mäzen
Jules Charles-Roux war ein Freund des Dichters Frédéric Mistral und unterstützte seine Félibrige-Bewegung. Zudem war er Mäzen des Malers Stanislas Torrents.

Ehrungen
Zu seinen Ehren wurde ein Turbinenschiff Charles Roux getauft. Zudem benannte der französische Polarforscher Jean-Baptiste Charcot nach Jules Charles-Roux eine bei der Fünften Französischen Antarktisexpedition (1908–1910) entdeckte Insel vor der Westküste des Grahamlands als Roux-Insel.

Weblinks

Einzelnachweise

Unternehmer (Frankreich)
Mitglied der Nationalversammlung (Frankreich)
Franzose
Geboren 1841
Gestorben 1918
Mann

Jules Charles-Roux


බොස්නියා හා හර්සගොවිනා යනු යුරෝපයේ ගිනිකොන දිග බෝල්කන් මහද්විපයේ පිහිටි රටකි. එය මායිම් වන්නේ උතුරින්, බටහිරින් හා දකුණින් ක්‍රොඒෂියාවටත්, නැගෙනහිරින් සර්බියාවටත් හා ගිනිකොණින් මොන්ටනෙග්රෝවලටය. නියම් නගර මධ්‍යයේ කි.මි. 26 (සැතැප්ම 16) වන ඇඩ්රියටින් මුහුදු තීරය හැරැණු කොට බොස්නියා හා හර්සගොවිනා ගොඩබිමෙන් වැසී ඇත. රට අභ්‍යන්තරය කඳු සහිත වන අතර එම කඳු මධ්‍යම හා දකුණු දිශාවට පැතිර ඇත. වයඹ උස් මුදුන් සහිත කඳු පිහිටා ඇති අතර, ඊසාන දිගට වන්නට සමතලා භූමියන් ඇත්තේය. අභ්‍යන්තරය භූගෝලීය වශයෙන් විශාල වන අතර එහි මහද්වීපික දේශගුණය දක්නට තිබේ. මෙහි ග්‍රීෂ්ම හා ශීත කාලගුණයක් පවතී. රටෙහි දකුණු කොටසේ මධ්‍යධරණී දේශගුණයක් ඇත. රට ජන වර්ග තුනකට සීමා වේ. මොවුන් බොස්නියැක්ස් (විශාලතම කොටස), බෝස්නියන් සර්බ්ස් (දෙවනුව) හා බොස්නියන් ක්‍රොඇට්ස් (තුන්වන) නම් වේ. ජනවර්ගයා ලෙස නොව බොස්නියා හා හර්සගොවිනා වැසියන් ඉංග්‍රීසියෙන් පොදුවේ බොස්නියන් යන්න හඳුන්වයි. හර්සගොවිනියන් යන්නෙන් ප්‍රාදේශිය නියෝජනයක් වන අතර හර්සගොවිනියාවට සම්මත මායිම් නොමැත. එය දේශපාලන වශයෙන් මධ්‍යස්ථ වන අතර, එය රාජ්‍ය දෙකක් වන බොස්නියා හා හර්සගෝවිනා සංවිධානය සහ ස්පර්සිනා සමුහාණ්ඩුව නම්වේ.

යුරෝපා රටවල්

බොස්නියා සහ හර්සගෝවිනා


Tony Rombola (Norwood, SAD, 24. studenoga 1964.) američki je glazbenik, najpoznatiji kao glavni gitarist američkog hard rock/heavy metal-sastava Godsmack. Također je gitarist u skupini Another Animal.

Godine 2016. s Shannonom Larkinom osnovao je rock-sastav The Apocalypse Blues Revival. Godine 2019. sastav je raspušten, no ponovno se okupio 2020.

Diskografija
Godsmack (1996. – danas)
 Godsmack (1998.)
 Awake (2000.)
 Faceless (2003.)
 IV (2006.)
 The Oracle (2010.)
 1000hp (2014.)
 When Legends Rise (2018.)

Another Animal
 Another Animal (2007.)

Izvori

Američki gitaristi
Godsmack

Tony Rombola


Jules Chenantais est un médecin, botaniste, mycologue, peintre et poète français né le  à Nantes, où il est mort le .

Notes et références

Biographie
Jules Édouard Chenantais de L'Offerière est le fils du  Jules Chenantais (1820-1897), professeur à l'École de médecine de Nantes, chirurgien de l'Hôtel-Dieu de Nantes, et de Marie-Augustine Puyo. Il est le neveu de Joseph-Fleury Chenantais et d'Édouard Corbière.

Publications

 Amour de chic, 1883.
 Le Violoniste et le Violon, causeries psychologiques, critiques et techniques, Nantes, Durance, 1921.

Pour approfondir

Bibliographie
 P. Pelé, « Le Docteur Jules Chenantais, savant, artiste et mycologue », Bulletin trimestriel de la Société mycologique de France, 1942.

Liens externes

Médecin français du XIXe siècle
Médecin français du XXe siècle
Médecin lié à Nantes
Botaniste français du XIXe siècle
Botaniste français du XXe siècle
Mycologue français
Poète français du XIXe siècle
Poète français du XXe siècle
Membre de la Société mycologique de France
Étudiant de la faculté de médecine de Paris
Peintre français du XXe siècle
Naissance en janvier 1854
Naissance à Nantes
Décès en janvier 1942
Décès à Nantes

Jules Chenantais


Alma Zadić (rođena 24. svibnja  1984.) austrijska je političarka, bosanskohercegovačkog podrijetla, pravnica, i bivša odvjetnica, i od 7. siječnja 2020. ministrica pravde Austrije u vladi kancelara Sebastiana Kurza, Alexandera Schallenberga i Karla Nehammera.

Životopis
Rođena je u Tuzli 24. svibnja 1984. u obitelji sveučilišnog profesora elektrotehnike i građevinske inspektorice, a sa deset godina, zbog rata u Bosni i Hercegovini sa roditeljima je 1994. izbjegla u Austriju u Beč, gdje je završila osnovnu školu Ortnergasse i gimnaziju Ettenreichgasse. Od 2003. studirala je pravo na Sveučilištu u Beču. Inozemni semestar studija završila je u Piacenzi na Katoličkom sveučilištu Svetog Srca, a nakon toga je posredstvom Fulbright programa završila poslijediplomski studij prava na Sveučilištu Columbia.

Preko organizacije Međunarodne organizacije za migracije u Beču, radila je kao praktikantica na Međunarodnom kaznenom sudu za bivšu Jugoslaviju u Den Haagu. Zatim je apsolvirala godinu dana sudske prakse u Austriji kao preduvjet za bavljenje odvjetničkim i notarskim poslovima. U akademskoj godini 2009./2010. diplomirala je na Sveučilište Columbia u New Yorku i stekla zvanje magistra. Nakon toga, radila je kao suradnica i glavna urednica u Vale Columbia Centru za održiva međunarodna ulaganja u New Yorku. Bila je također odbojkašica i trenerica.

Politička karijera
Zadić je bila zastupnica u austrijskom parlamentu od 2017. kao predstavnica političke partije JETZT, a kao predstavnica Zelenih Austrije postala je ministrica u koalicijskoj vladi Austrijska narodne stranke i Saveza 90/Zeleni nakon Saborskih izbora 29. rujna 2019. godine.

Izvori

Vanjske poveznice

Životopisi, Tuzla
Austrijski političari

Alma Zadić


Mads Grønlund Dinesen (født i 1991) er en dansk kendis og bedrager

Opvækst
Mads Dinesen er opvokset i Emdrup i København.

Forretning
Mads Dinesen blev kendt for offentligheden som jetsetter og natklubejer, efter Børsen i april 2011 bragte en artikel om hans køb af natklubben NASA, som han også blev adm. direktør for.

Bedrageri
I juni 2014 blev Mads Dinesen imidlertid dømt 30 måneders ubetinget fængsel for bedrageri og dokumentfalsk for 34,8 millioner kroner.

TV
Mads Dinesen har desuden medvirket i TV-programmerne Kræsne Købere sæson 1 (2013), Kræsne Købere(efter 3 episoder blev han redigeret ud)
, Mit bedrageri til skræk og advarsel (2016) og Til middag hos sæson 5 (2016).

Referencer

Personer fra København

Mads Grønlund Dinesen


Tayfun Talipoğlu (3 Ağustos 1962, Kars - 21 Mart 2017, Konak, İzmir), Türk gazeteci ve televizyon yapımcısıdır.

İlkokulu Malatya Şeker İlkokulu ve Eskişehir Yunus Emre İlkokulunda okudu. Ortaokulu Eskişehir'de, liseyi Ankara Atatürk Lisesinde tamamladı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Kamu Yönetimi Bölümünden 1983 yılında mezun oldu. Siyasi görüşleri nedeniyle kaymakam yapılmadı ve bu süreçte kargoculuk, Ankara düğün salonlarında ve pavyonlarında orkestra solistliği gibi birçok değişik iş yaptı. Milliyet gazetesinde muhabir olarak başladığı gazetecilik yaşamına önce Star TV'de, sonra atv'de haber muhabiri olarak devam etti. 1995 yılından itibaren önce atv'de, 1999-2008 yılları arasında NTV'de, 2008 -2010 yılları arasında TRT 1'de, 2011-2012 yıllarında TV8'de ve son olarak 2016 yılından itibaren de Halk TV'de Bam Teli programını hazırlayıp sunmuştur. Takvim, Yeni Yüzyıl, Cumhuriyet gazetelerinde köşe yazarlığı da yapan Talipoğlu evli ve bir çocuk babasıydı.

Benim Yolum, Ne Çoktular Ne Kadar Çocuktular, Eskiyen Yüzümün Yeni Gülümseyişi, Çoluk Çocuk Yazıları, Eşekle Gelen Aydınlık yayınlanmış kitaplarıdır. Seyyah ve Bam Teli Yol Müzikleri adlı şiir ve türkü kasetleri de vardır.

TRT 1'de Bam Teli programının yanı sıra Nasılsınız isimli bir tartışma programını da yönetmiştir. Aynı zamanda Ekim 2007'den beri UNICEF Türkiye İyi Niyet Elçisidir.

7 Haziran 2015 yılı seçiminden önce CHP'den Aydın ili milletvekili aday adayı oldu. Partinin ön seçimlerinde dördüncü olan ve partisince 5. sıradan milletvekili adayı gösterilen Talipoğlu TBMM'ye giremedi.

21 Mart 2017 tarihinde gece saat 02.30'da Konak, İzmir'deki evinde fenalaşıp Katip Çelebi Üniversitesi Hastanesi'ne kaldırılan gazeteci Tayfun Talipoğlu 55 yaşında öldü.

Kaynakça

1962 doğumlular
Kars doğumlu gazeteciler
Kars doğumlu yazarlar
Kars doğumlu siyasetçiler
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
TBMM 25. dönem Aydın milletvekilleri
Atatürkçüler
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Türk televizyon sunucuları
Türk köşe yazarları
Türk televizyon kişilikleri
TRT kökenli sunucular
Milliyet (gazete) kişileri
Takvim (gazete) kişileri
Cumhuriyet (gazete) kişileri
Yeni Yüzyıl kişileri
Ankara Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
UNICEF iyi niyet elçileri
2017 yılında ölenler
İzmir'de kalp krizinden ölenler
Karşıyaka Mezarlığı'na defnedilenler

Tayfun Talipoğlu


WWE Vengeance fue un evento anual de pago por visión producido por la empresa de lucha libre profesional WWE. El evento fue exclusivo de la marca SmackDown en el año 2003 y exclusivo de la marca RAW entre los años 2004 y 2006.

Vengeance fue incorporado a la programación de PPVs de la WWE en el año 2001, como el evento del mes de diciembre. Sin embargo, en ediciones posteriores, el evento fue realizado en los meses de junio y julio. En 2007, el evento fue reemplazado por Vengeance: Night of Champions, regresando en octubre de 2011 reemplazando a Bragging Rights.

Es necesario señalar también que Vengeance es considerado oficialmente como el mismo evento que Vengeance: Night of Champions, Night of Champions y Clash of Champions, y no uno completamente distinto. Sin embargo, cabe destacar que en el 2011, tanto Night of Champions como Vengeance tuvieron su propio evento PPV exclusivo, marcando la separación de ambos eventos.

Resultados

2001

Vengeance 2001 fue realizado el 9 de diciembre del 2001 en el San Diego Sports Arena en San Diego, California. El tema oficial del evento fue "Sinner" de Drowning Pool.

 Sunday Night HEAT match: The APA (Bradshaw y Faarooq) derrotaron a Billy & Chuck (6:20)
 Bradshaw cubrió a Chuck.
 Scotty 2 Hotty y Albert derrotaron a Christian y Test (6:20)
 Albert cubrió a Christian después de un "Baldo Bomb".
 Edge derrotó a William Regal reteniendo el Campeonato Intercontinental de la WWF (9:06)
 Edge cubrió a Regal después de un "Spear".
 Jeff Hardy derrotó a Matt Hardy (con Lita como árbitro especial) (12:32)
 Jeff cubrió a Matt después de un "Swanton Bomb".
 El pie de Matt estaba en la cuerda durante el conteo de 3, pero Lita no lo vio.
 The Dudley Boyz (Bubba Ray & D-Von) (con Stacy Keibler) derrotaron a The Big Show & Kane reteniendo el Campeonato Mundial en Parejas de la WWF (6:49)
 Bubba Ray cubrió a Big Show después de un "Double Flapjack" contra el esquinero sin protección.
 The Undertaker derrotó a Rob Van Dam ganando el Campeonato Hardcore de la WWF en un Hardcore match (11:04)
 Undertaker cubrió a RVD después de una "chokeslam" sobre dos mesas fuera del ring.
 Trish Stratus derrotó a Jacqueline reteniendo el Campeonato Femenino de la WWF (3:26)
 Trish cubrió a Jacqueline con un "Backslide Pin".
 Después de la lucha, Trish y Jacqueline se dieron la mano en señal de respeto.
 Steve Austin derrotó a Kurt Angle reteniendo el Campeonato de la WWF (15:01)
 Austin cubrió a Angle después de un "Stone Cold Stunner".
 Chris Jericho derrotó a The Rock ganando el Campeonato Mundial (19:05)
 Jericho cubrió a Rock después de un "Low Blow" y un "Rock Bottom".
 Durante la lucha Mr. McMahon interfirió a favor de Jericho.
 El Campeón Mundial Chris Jericho derrotó al Campeón de la WWF Steve Austin ganando el Campeonato Indiscutible de la WWF (12:31)
 Jericho cubrió a Austin después de que Booker T, golpeara a Austin con el Campeonato de la Federación.
 Antes de que el árbitro sonará la campana Kurt Angle le aplicó un "Chair Shot" a Stone Cold y The Rock le aplicó un Rock Botton a Jericho
 Durante la lucha, Mr. McMahon interfirió a favor de Jericho y Ric Flair acudió en ayuda de Austin.
 Debido a su victoria en los dos combates anteriores, Chris Jericho se convirtió en el primer Campeón Indiscutido de la WWF.

2002

Vengeance 2002 fue realizado el 21 de julio del 2002 en el Joe Louis Arena en Detroit, Míchigan. Este fue el primer evento de la Ruthless Aggression Era en WWE. El tema oficial del evento fue "Downfall" por la banda Trust Company.

 Sunday Night HEAT match: Goldust derrotó a Steven Richards (3:49)
 Goldust cubrió a Richards.
 Bubba Ray Dudley & Spike Dudley derrotaron a Eddie Guerrero & Chris Benoit en un Table Match (14:59)
 Spike eliminó a Guerrero después de un "Dudley Dog" contra una mesa (13:15)
 Benoit eliminó a Spike después de tirarle contra una mesa (14:30)
 Bubba Ray eliminó a Benoit después de un "Bubba Bomb" contra una mesa (14:59)
 Esta fue la primera lucha de Benoit en un PPV luego de una lesión en el cuello que lo mantuvo 1 año entero fuera del ring.
 Jamie Noble (con Nidia) derrotó a Billy Kidman reteniendo el Campeonato Peso Crucero de la WWE (7:34)
 Noble cubrió a Kidman después de un "Tiger Driver".
 Jeff Hardy derrotó a William Regal reteniendo el Campeonato Europeo de la WWE (4:16)
 Hardy cubrió a Regal con un "Roll-Up".
 Este fue el último PPV en el que se defendió el WWE European Championship debido a su retiro.
 John Cena derrotó a Chris Jericho (6:21)
 Cena cubrió a Jericho después de revertir un "Walls of Jericho" en un "Roll-Up".
 El Campeón Intercontinental Rob Van Dam derrotó a Brock Lesnar (con Paul Heyman) por descalificación (9:38)
 Lesnar fue descalificado después de que Heyman lanzará al árbitro hacia el ring.
 Como resultado RVD retuvo el título.
 Tras el combate Lesnar atacó a RVD y al árbitro luego de que estos atacarán a Heyman.
 Tras el combate Lesnar le aplicó un "F-5" en una silla a RVD.
 Booker T derrotó a The Big Show en un No Disqualification match (6:12)
 Booker cubrió a Show después de un "Harlem Hangover".
 The Un-Americans (Lance Storm & Christian) derrotaron a Hollywood Hulk Hogan & Edge ganando el Campeonato por Parejas de la WWE (10:00)
 Storm cubrió a Edge después de que Chris Jericho golpeara a Edge con el Cinturón.
 Durante la lucha, Test intervino a favor de Storm y Christian, mientras que Rikishi intervino a favor de Edge y Hogan.
 The Rock derrotó a Kurt Angle y The Undertaker (c) ganando el Campeonato Indiscutido de la WWE. (19:35)
 Rock cubrió a Angle después de un "Rock Bottom".

2003

Vengeance 2003 fue realizado el 27 de julio de 2003 en el Pepsi Center en Denver, Colorado. El tema oficial del evento fue "Price To Play" de Staind.

 Sunday Night HEAT match: Último Dragon derrotó a Chris Kanyon (4:04)
 Dragon cubrió a Kanyon luego de un Asai DDT.
 Eddie Guerrero derrotó a Chris Benoit ganando el Campeonato de los Estados Unidos (22:14)
 Guerrero cubrió a Benoit con un Frog Splash
 Durante la lucha, Rhyno intervino atacando a Benoit con un "Gore".
 Este combate fue la final de un torneo por el inaugural título de los Estados Unidos.
 Jamie Noble (con Nidia) derrotó a Billy Gunn (con Torrie Wilson) (5:00)
 Noble cubrió a Gunn con un Roll-up.
 Como resultado, Noble ganó la oportunidad de pasar una noche con Torrie Wilson.
 Bradshaw derrotó a Shannon Moore, Doink The Clown, Faarooq, Brother Love, Nunzio, Matt Hardy, A-Train, Danny Basham, Doug Basham, The Easter Bunny, Sean O'Haire, John Hennigan, Orlando Jordan, Funaki, Los Conquistadores (Rob Conway and Johnny Jeter), The Brooklyn Brawler, Johnny Stamboli, Chuck Palumbo, Chris Kanyon, Matt Cappotelli y Spanky en un APA Bar Room Brawl (4:29)
 Bradshaw ganó la lucha cuando él niveló a Brother Love con una botella de cerveza.
 The World's Greatest Tag Team (Shelton Benjamin y Charlie Haas) derrotó a Rey Mysterio y Billy Kidman reteniendo el Campeonato por Parejas de la WWE (14:53)
 Benjamin cubrió a Mysterio luego de un "World Greatest Combination".
 Sable derrotó a Stephanie McMahon en un No Count-Out match (6:29)
 Sable cubrió a Stephanie luego de que A-Train le aplicará un clothesline a Stephanie.
 The Undertaker derrotó a John Cena (16:02)
 Undertaker cubrió a Cena luego de un Last Ride.
 Vince McMahon derrotó a Zach Gowen (14:22)
 McMahon cubrió a Gowen cuando Zach falló un "Unisault".
 Kurt Angle derrotó a Brock Lesnar (c) y a The Big Show en un No Disqualification Triple Threat match ganando el Campeonato de la WWE (17:38)
 Angle cubrió a Lesnar luego de un "Angle Slam".

 2004
 Vengeance 2004 fue realizado el 11 de julio del 2004 en el Hartford Civic Center en Hartford, Connecticut el tema Oficial del evento fue "Vengeance" del compositor Jim Johnston.

 Sunday Night HEAT match: Tyson Tomko (con Trish Stratus) derrotó a Val Venis (con Nidia) (2:52)
 Tomko cubrió a Venis después de un "Kick of Death".
 Tras la lucha Maven acudió a salvar a Nidia de Tomko.
 Tajiri & Rhyno derrotaron a Garrison Cade & Jonathan Coachman (7:30)
 Tajiri cubrió a Coachman después de una "Buzzsaw kick".
 Batista derrotó a Chris Jericho (12:19)
 Batista cubrió a Jericho después de un "Batista Bomb".
 El árbitro hizo la cuenta de tres aunque el pie de Jericho estaba en la primera cuerda.
 Los Campeones Mundiales en Parejas de la WWE La Résistance (Róbert Conway & Sylvain Grenier) derrotaron a Ric Flair & Eugene por descalificación (12:30)
 Eugene fue descalificado, luego de empujar al árbitro.
 Como consecuencia, los campeones retuvieron los títulos.
 Matt Hardy derrotó a Kane en un No Disqualification match (10:34)
 Hardy cubrió a Kane después de golpearle con una silla de metal.
 Edge derrotó a Randy Orton ganando el Campeonato Intercontinental de la WWE (26:36)
 Edge cubrió a Orton después de una "Spear".
 Victoria derrotó a Molly Holly, ganando una oportunidad por el Campeonato Femenino de la WWE (6:20)
 Victoria cubrió a Molly después de una "Superkick"
 Chris Benoit derrotó a Triple H reteniendo el Campeonato Mundial Peso Pesado de la WWE (29:04)
 Benoit cubrió a HHH con un "Roll-Up", después de que Eugene lo golpeara con una silla de metal.
 Precisamente Eugene interfirió en el combate a favor de Benoit.

 2005
 Vengeance 2005 fue realizado el 26 de junio del 2005 en el Thomas & Mack Center en Las Vegas, Nevada. El tema oficial del evento fue "Happy?" de Mudvayne.

 Sunday Night HEAT match: Rosey & The Hurricane (con Super Stacy) derrotaron a The Heart Throbs (Antonio & Romeo) reteniendo el Campeonato Mundial en Parejas de la WWE (5:06)
 Hurricane cubrió a Romeo con un "Sunset Flip" después de un "Clothesline" de Rosey.
 Carlito derrotó a Shelton Benjamin reteniendo el Campeonato Intercontinental de la WWE (12:46)
 Carlito cubrió a Benjamin con un "Roll-Up".
 Victoria derrotó a Christy Hemme (5:05)
 Victoria cubrió a Christy después de bloquear un "Split-legged Sunset Flip" con un "Roll-Up".
 Kane derrotó a Edge (con Lita) (11:11)
 Kane cubrió a Edge después de un "Chokeslam".
 El maletín Money in the Bank de Edge no estuvo en juego.
 Snitsky interfirió muchas veces para salvar a Edge.
 Shawn Michaels derrotó a Kurt Angle (30:11)
 Michaels cubrió a Angle después de una "Sweet Chin Music"
 John Cena derrotó a Christian (con Tyson Tomko) y Chris Jericho reteniendo el Campeonato de la WWE (15:08)
 Cena cubrió a Christian después de un "FU".
 Batista derrotó a Triple H en un Hell in a Cell match reteniendo el Campeonato Mundial Peso Pesado de la WWE (26:54)
 Batista cubrió a Triple H después de una "Batista Bomb".
 Ésta fue la última lucha de Batista como miembro de RAW hasta 2008.
 Ésta fue la primera derrota de Triple H en un Hell in a Cell match en combate individual de 1 contra 1.

 2006
 Vengeance 2006 fue realizado el 25 de junio de 2006 desde el Charlotte Bobcats Arena en Charlotte, North Carolina. El tema oficial fue "Victim" de Eighteen Visions.

 Dark Match: Val Venis derrotó a Rob Conway
 Venis cubrió a Conway después de un "Money Shot".
 Randy Orton derrotó a Kurt Angle (12:45)
 Orton cubrió a Angle después de un "RKO".
 Umaga (con Armando Alejandro Estrada) derrotó a Eugene (con Jim Duggan, Doink the Clown y Kamala) (01:37)
 Umaga cubrió a Eugene después de un "Samoan Spike".
 Ric Flair derrotó a Mick Foley en un Two out of Three Falls Match (6:57)
 Flair cubrió a Foley con un "Inside Cradle" (1-0). (4:09)
 Foley fue descalificado luego de golpear a Flair con un cubo de basura (2-0). (6:57)
 Johnny Nitro (con Melina) derrotó a Shelton Benjamin (c) y Carlito en un  Triple Threat match ganando el Campeonato Intercontinental (12:09)
 Nitro cubrió a Benjamin luego de una "Backcracker" de Carlito.
 El Campeón de WWE y Campeón Mundial de la ECW Rob Van Dam (c) derrotó a Edge (con Lita) reteniendo el Campeonato de la WWE (17:55)
 RVD cubrió a Edge después de una "Five-Star Frog Splash".
 El Campeonato Mundial de la ECW de RVD no estaba en juego.
 Impostor Kane derrotó a Kane (7:07)
 Impostor Kane cubrió a Kane después de un "Chokeslam".
 John Cena derrotó a Sabu en un Extreme Lumberjack Match (15:39)
 Cena forzó a Sabu a rendirse con un "STFU".
 Leñadores de RAW: Viscera, Trevor Murdoch, Lance Cade, Rob Conway, Snitsky, Matt Striker, Charlie Haas y Val Venis.
 Leñadores de la ECW: Tommy Dreamer, Balls Mahoney, Stevie Richards, Little Guido Maritato, Roadkill, Danny Doring, Justin Credible, Al Snow y The Sandman
 D-Generation X (Triple H y Shawn Michaels) derrotó a The Spirit Squad (Kenny, Johnny, Mitch, Nicky y Mikey) en una Handicap Match (17:48)
 Triple H cubrió a Kenny, luego de un "Pedigree", mientras Michaels cubrió a Mikey, luego de una "Sweet Chin Music".
 Luego de la lucha, Mitch besó el trasero de Triple H cuando el integrante de Spirit Squad era sujetado por Michaels.

 2007

 2011 Vengeance (2011)''' fue un evento de pay-per-view (PPV) de lucha libre profesional producido por la WWE, que tuvo lugar el 23 de octubre de 2011 en el AT&T Center en San Antonio, Texas. El tema oficial del evento fue "Make Some Noise" de The Crystal Method.

 Dark Match: Wade Barrett derrotó a Daniel Bryan.
 Barret cubrió a Bryan después de un "Wasteland".
 Air Boom (Kofi Kingston & Evan Bourne) derrotaron a Dolph Ziggler & Jack Swagger (con Vickie Guerrero) reteniendo el Campeonato en Parejas de la WWE. (10:47)
 Bourne cubrió a Ziggler después de un "Trouble in Paradise" de Kingston y un "Air Bourne".
 Dolph Ziggler (con Jack Swagger & Vickie Guerrero) derrotó a Zack Ryder (con Kofi Kingston & Evan Bourne) reteniendo el Campeonato de los Estados Unidos de la WWE. (06:18)
 Ziggler cubrió a Ryder después de una "Superkick".
 Durante la lucha, el árbitro expulsó a Kingston y Bourne.
Durante la lucha Swagger interfirió a favor de Ziggler.
Beth Phoenix derrotó a Eve Torres reteniedo el Campeonato de Divas de la WWE. (07:17)
 Phoenix cubrió a Eve con un "Glam Slam".
 Sheamus derrotó a Christian. (13:59)
 Sheamus cubrió a Christian después de revertir un "Spear" en una "Brogue Kick".
 The Awesome Truth (R-Truth & The Miz) derrotaron a CM Punk & Triple H. (17:43)
 The Miz cubrió a Punk después de una combinación de "Skull Crushing Finale" de The Miz y un "Shut Up!" de Truth.
 Durante la lucha, Kevin Nash interfirió en contra de Triple H.
 Después de la lucha, Nash siguió atacando a Triple H y le aplicó un "Jackknife Powerbomb".
 Randy Orton derrotó al Campeón Intercontinental de la WWE Cody Rhodes. (14:45)
 Orton cubrió a Rhodes después de un "RKO".
 El Campeonato Intercontinental de Rhodes no estaba en juego.
 El Campeón Mundial Peso Pesado Mark Henry y The Big Show finalizaron sin resultado. (13:02)
 La lucha fue finalizada después de que Henry le aplicara un "Superplex" a Show, rompiendo el ring.
 Como consecuencia, Henry retuvo el Campeonato.
 Después de la lucha, tuvieron que llevarse a Show en camilla y a Henry ayudado por el personal de WWE.
 Alberto Del Rio (con Ricardo Rodríguez) derrotó a John Cena en un Last Man Standing Match reteniendo el Campeonato de la WWE. (25:23)
 Del Rio ganó después de que Cena no pudiera levantarse antes de la cuenta de 10 del árbitro después que Del Rio golpeara a Cena con el campeonato.
 Durante la lucha, Rodríguez interfirio a favor de Del Rio y The Awesome Truth lo hicieron en contra de Cena.
 Este combate se realizó con el ring destruido luego del combate pasado.

Night of Champions (2008-2015)

Referencias

Véase también
 Eventos pago por visión de la WWE
 WWE Vengeance: Night of Champions
 WWE Night of Champions
 World Wrestling Entertainment

Enlaces externos
 Sitio oficial de la WWE
 Sitio oficial del evento

Vengeance

WWE Vengeance


Nissim Aloni (în , ) a fost un dramaturg și traducător israelian.

Biografie
Aloni s-a născut ca Nissim Levi în familia unor evrei bulgari săraci care au imigrat în Palestina aflată sub mandat britanic. Familia sa a trăit în Florentin, un cartier pentru cei cu venituri mici din sudul orașului Tel Aviv, care a devenit mai târziu o sursă de inspirație pentru opera sa literară.

După absolvirea liceului, Aloni s-a înrolat în Notrut, o miliție evreiască ce opera ca un organism auxiliar de poliție, alături de poliția britanică. El a scris pentru săptămânalul BaMahane și a luptat în Războiul Arabo-Israelian din 1948-1949. După efectuarea serviciului militar, el a fost numit în comitetul de redacție al periodicului B'Ayin și a lucrat ca redactor literar la Ashmoret. A studiat istoria și limba franceză la Universitatea Ebraică din Ierusalim.

În ultimii săi ani, un accident vascular cerebral l-a lăsat cu un handicap sever. El a murit pe 13 iunie 1998, într-un spital din Tel Aviv.

Cariera literară
În 1953, prima sa piesă, Cel mai crud rege, a fost reprezentată la Teatrul Național Habima, creând senzație în rândul spectatorilor de teatru. Piesa se concentrează pe figura regelui Ieroboam. În 1961, Habima i-a reprezentat piesa "Hainele regelui", care l-a consacrat ca unul din cei mai importanți dramaturgi israelieni. În 1963, Aloni a colaborat cu Yossi Banai și Avner Hezkyahu pentru a crea "Seasons Theater", pentru care Aloni a scris și a produs piesa Prințesa americană. Din acel moment, Aloni s-a ocupat personal de reprezentarea pieselor sale. De asemenea, el a început să scrie scheciuri pentru trupa de comedie Hagashash Hachiver și a produs unele dintre pspectacolele lor, precum Cinema Gashash și Cantată pentru shaorma.

Multe dintre piesele sale se referă la persoane cu rang regal, cum ar fi Hainele regelui, Prințesa americană, Mireasa și vânătorul de fluturi (adaptată pentru televiziune de Ram Loevy), Edi Rege. Alte piese ale sale sunt Țiganii din Jaffa, Revoluția și puii, Lukas Lașul, Muribundul răgușit, Napoleon viu sau mort.

Aloni a stimat-o foarte mult pe actrița Hanna Rovina și a scris o piesă de teatru, Mătușa Liza, special pentru ca ea să interpreteze rolul principal.

De asemenea, el a publicat o colecție de proză intitulată Notes of a Stray Cat.

Premii și aprecieri critice
 În 1983, Aloni a primit, împreună cu Ozer Rabin, Premiul Bialik pentru literatură.
 În 1992, el a devenit membru de onoare al Școlii de Film și Televiziune "Sam Spiegel" din Ierusalim.
 În 1996, el a fost distins cu Premiul Israel pentru artă dramatică.

Comemorare
În noiembrie 2009, o stradă din Tel Aviv a fost numită după el.

Lucrări publicate

Piese
 Nesikhah ha-Ameriḳaʾit (Tel Aviv, 1963) tradusă ca "The American princess" de Richard Flantz ()
 Akhzar mi-kol ha-melekh (Tel Aviv, 1968)
 Edi King, piesă în două acte (Tel Aviv, 1975)
 Ha-Kalah ṿe-tsayad ha-parparim (Tel Aviv, 1980)
 Napolyon, ḥai o met! (Tel Aviv, 1993)
 Dodah Lizah (Tel Aviv, 2000)
 Ha-Tsoʻanim shel Yafo (Tel Aviv, 2000)
 Bigde ha-melekh (Tel Aviv, 2004)

Literatură
 Reshimot shel ḥatul reḥov (Tel Aviv, 1996)

Referințe

Lectură suplimentară
 ʻAl melakhim, śaḥḳanim ṿe-tsoʻanim : meḥḳarim be-yetsirato ha-teʾaṭronit shel Nisim Aloni editat de Nurit Yaʻari.

Legături externe
 Nissim Aloni  la Institutul pentru Traducere din Literatura Ebraică

Nașteri în 1926
Decese în 1998
Dramaturgi din secolul al XX-lea
Romancieri din secolul al XX-lea
Dramaturgi israelieni
Dramaturgi de limbă ebraică
Romancieri israelieni
Dramaturgi evrei
Evrei sefarzi

Nissim Aloni


Sir John Tredinnick Crocker, GCB, KBE, DSO, MC (* 4. Januar 1896; † 9. März 1963) war ein General der britischen Armee und Kommandeur eines Korps im Zweiten Weltkrieg.

Erster Weltkrieg
Beim Ausbruch des Ersten Weltkriegs schrieb sich Crocker als einfacher Soldat (Private) bei den Artists' Rifles ein (einer Trainingseinheit für Offiziere), bevor er Offizier beim Machine Gun Corps (MGC) wurde. Er machte schnell Karriere und bekam den Distinguished Service-Orden und das Military Cross mit der '174th Machine Gun Company' der 59th (Staffordshire) Division in Frankreich.

Zwischen den Kriegen
Nach dem Waffenstillstand verließ Crocker die Armee, um Rechtsanwalt zu werden. Er mochte seinen neuen Beruf nicht und beschloss, zur Armee zurückzukehren.
Nach einer kurzen Zeitspanne als Infanterie-Offizier im Middlesex Regiment spezialisierte sich Crocker auf das damals neue Gebiet der gepanzerten Kriegsführung und trat 1923 dem Royal Tank Corps bei. Er hielt eine Anzahl von Truppen- und Stabsdienstpositionen, so war er Stabschef (Brigade Major) von Percy Hobart und GSO1 von Alan Brooke, als dieser die Mobile Division befehligte. Beim Ausbruch des Zweiten Weltkriegs war er GSO1 im Southern Command.

Zweiter Weltkrieg
Im April 1940 wurde er zum Kommandeur der 3. Panzerbrigade innerhalb der britischen 1st Armoured Division in Frankreich ernannt. Crockers Brigade wurde 1940, ähnlich wie der Großteil der British Expeditionary Force (BEF), in der Schlacht um Frankreich weitgehend vernichtet. Als nach der Schlacht von Dünkirchen die Reste der BEF in der Operation Dynamo nach England evakuiert wurden, landete die 1. Panzerdivision erneut im Hafen Cherbourg und griff erfolglos die deutschen Brückenköpfe über die Somme an. Dann zog sie sich nach Cherbourg zurück, von wo die übriggebliebenen Truppen einschließlich der letzten 13 verbliebenen Panzer evakuiert wurden.

Zurück in England erhielt Crocker im September 1940 den Befehl über die die neuaufgestellte 6th Armoured Division, dann im März 1942 über das XI Corps in East Anglia und im September 1942 über das IX Corps.

1943 wurde er wieder 'overseas' geschickt, dieses Mal nach Tunesien, um mit seinem Korps die First Army im Tunesienfeldzug zu verstärken. Hier wurde er bei einem Trainingsunfall verletzt und erlebte den Endkampf um Tunis nicht persönlich mit. Nach seiner Genesung erhielt er im August 1943 den Befehl über das I Corps innerhalb von Miles Dempseys 2. Armee, die sich auf die Operation Overlord vorbereitete.

Am D-Day hatte Crocker eine größere Aufgabe als jeder andere Korps-Kommandeur: er musste zwei Landestrände (Juno Beach und Sword Beach) und die Luftlandung der 6th Airborne Division (Operation Tonga) koordinieren. Die Tatsache, dass die Landung relativ gut klappte, gilt als Crockers Verdienst.

Caen fiel nicht wie geplant am D-Day (6. Juni 1944); es kam zu einer blutigen zweimonatigen Schlacht um Caen, bei der Crockers Korps unter anderem an der Operation Charnwood beteiligt war. Das I. Korps wurde im August 1944 der 1. Kanadischen Armee unter Henry Crerar unterstellt. Es zog Richtung Seine und nahm an den wenig glamourösen 'Aufräumaktionen' entlang der französischen und später belgischen Küste teil. Am Ende des Weltkriegs (8. Mai 1945) stand das Korps an den Ufern der Oude Maas in Südholland gegenüber der deutschen 25. Armee.

Dass Crocker in den letzten Kriegsmonaten keine wichtige Rolle spielte lag nicht daran, dass Montgomery das Vertrauen in ihn verloren hätte. Es wird vielmehr der Tatsache zugeschrieben, dass sein einziger Sohn (Wilfrid Crocker), ein Panzer-Offizier im 5th Royal Inniskilling Dragoon Guards, am 20. Oktober 1944 bei Kämpfen in Holland gefallen war.

Nachkriegszeit
1945 wurde Crocker Oberbefehlshaber des Southern Command und 1947 der der Middle East Land Forces. 1950 erreichte seine Karriere ihren Höhepunkt mit der Ernennung zum Adjutant-General to the Forces. Montgomery hatte ihn im Jahr zuvor als seinen Nachfolger als Chef des Imperialen Generalstabs empfohlen, Premierminister Clement Attlee hatte jedoch den besser bekannten William Slim für den Posten ausgewählt. Crockers wichtigste Leistung in der Nachkriegszeit war die Formulierung der Ausbildungsvorschriften, die die Panzerdoktrin der britischen Armee während des Kalten Krieges niederlegten.

Nach seinem Ruhestand 1953 wurde er stellvertretender Vorsitzender der Imperial War Graves Commission und Lord Lieutenant von Middlesex.

Literatur
 Biographical Dictionary of British Generals of the Second World War, Nick Smart. ISBN 1-84415-049-6.
 Crusade in Europe, Dwight D. Eisenhower. ISBN 0-8018-5668-X
 D-Day 1944, Ken Ford. ISBN 1-84176-368-3.

Einzelnachweise

General (British Army)
Kommandierender General eines Korps (British Army)
Kommandeur einer Panzerdivision (British Army)
Person im Ersten Weltkrieg (Vereinigtes Königreich)
Person im Zweiten Weltkrieg (Vereinigtes Königreich)
Knight Commander des Order of the British Empire
Knight Grand Cross des Order of the Bath
Companion des Distinguished Service Order
Person (Dublin)
Brite
Geboren 1896
Gestorben 1963
Mann

John Crocker


Nogometni klub Napredak (NK Napredak; Napredak Donja Skakava; Napredak Skakava Donja; Napredak) je bio nogometni klub iz Skakave Donje, Distrikt Brčko, Bosna i Hercegovina.

O klubu
Klub je osnovan krajem 1970.-ih godina pod nazivom "Skakava", pod kojim djeluje do 1983. godine, kada postaje "Napredak". Klub je bio član "Općinske lige Brčko-Orašje", te redovito među slabijim klubovima lige. Klub se početkom 1990.-ih godina gasi, odnosno po izbijanju rata u BiH.

U sezoni 1995./96. igrali su Općinsku nogometnu ligu Ravne-Brčko.

Uspjesi

Pregled plasmana

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Skakava Donja

Vanjske poveznice

Izvori
 Iljo Dominković: Nogomet u Bosanskoj Posavini : 1920-1995, Orašje, 1996.,  (B - graf), str. 133
 posavinasport.com, Spisak ekipa koje su se postojale u nekadašnjem Brčko i Doboj savezu- 1985 sezona. , pristupljeno 22. rujna 2019.
 bhklubovi.wordpress.com, BRČKO DISTRIKT, pristupljeno 22. rujna 2019.

Napredak
Napredak
Napredak

NK Napredak Skakava Donja


Pavao Papić (Sarajevo, 1593. – Visoko, 1649.), hrvatski bosanskohercegovački pisac.
Prema Ivi Andriću, Papić je bio ugledni pripadnik franjevačke bosanske provincije. Preveo je talijansko djelo Le sette trombe. Bio je suvremenik Pavla Posilovića, skradinskog biskupa rođenog u Glamoču.

Izvori

Hrvatski pisci iz Bosne i Hercegovine
Životopisi, Sarajevo

Pavao Papić


Richmond Parkway es una ruta arterial que se conecta con la Interestatal 580 e Interestatal 80 sobre Richmond, California. La autopista permite a los conductores viajar hasta el condado de Marin (al oeste) y al condado de Solano (al norte) para traspasar a Richmond.

Historia
La idea original de Richmond Parkway vino primero como la Ruta Estatal 93 a mediados de los 1980s. Sin embargo, cuando el estado no implementó el plan, los oficiales locales recaudaron en una asamblea $200 millones con fondos estatales y locales para construir una autopista que siguiera la misma ruta de la Ruta 93 que se había propuesto, construyéndose a principios de los años 1990s. Aunque la autopista funciona como vía expresa, algunas partes no tienen los mismos estándares que el de una vía de ese tipo.

La ciudad de Richmond espera que Caltrans la tome, pero actualmente Caltrans no está de acuerdo.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Caltrans

CCTA Measure C Project #1300: Richmond Parkway
Richmond Parkway Call Box Service Begins - MTC

Carreteras de California
Carreteras del condado de Contra Costa
Vías expresas de Estados Unidos

Richmond Parkway