Iryna Mykhailivna Senyk ou Irina Senyk (en ), née le  à Lviv et morte le  à Boryslav, est une poétesse ukrainienne, une infirmière et une dissidente politique au régime soviétique. Elle a été emprisonnée dans les goulags staliniens, tout comme sa mère et son frère. Elle était membre du groupe ukrainien d'Helsinki et membre honoraire de PEN International.

Biographie
Iryna Mykhailivna Senyk est née le 8 juin 1926 à Lviv. Elle est la fille de Mykhailo Senyk et Maria Senyk.

À partir de 1939, elle est membre de la Jeunesse de l'Organisation des nationalistes ukrainiens, et en 1941, elle devient membre à part entière de l'organisation, travaillant au département régional de propagande. Elle a étudié dans une école folklorique et un lycée privé pour filles avant d'entrer à l'université de Lviv en 1944.

En décembre 1945, alors qu'elle est étudiante à l'université de Lviv, elle est arrêtée pour « trahison contre la patrie » et « implication dans une organisation contre-révolutionnaire » et emprisonné. Elle est condamnée en 1946 à dix ans dans des camps de concentration en Sibérie (oblast d'Irkoutsk) et à la perpétuité en exil pour liens avec l'armée insurrectionnelle ukrainienne. Malgré toutes les interdictions du camp, elle continue à écrire de la poésie, ce qu'elle fait depuis l'âge de neuf ans, en écrivant secrètement sur des bouts de papier. Au camp, elle apprend à broder des pièces sur des thèmes religieux. Elle quitte le camp en 1956 et exilée dans la région sibérienne d'Anjero-Soudjensk puis la région de Kemerovo. Le terme de son exil expire en 1968.

Après l'exil, Iryna Senyk arrive à Ivano-Frankivsk car le retour à Lviv n'est pas possible. Pendant une courte période, elle travaille comme infirmière auprès de prisonniers dans un hôpital de la tuberculose.

Elle fait la connaissance de Viatcheslav Tchornovil, Valentin Moroz et d'autres militants du mouvement de résistance contre la russification et la discrimination nationale du peuple ukrainien, les "Shestydesyatnyky" ("militants des années 60"). Elle aide également à diffuser les samizdat.

En décembre 1969, elle signe la déclaration de 16 anciens prisonniers politiques adressée au président du Présidium du Soviet suprême de la République socialiste soviétique d'Ukraine, qui est dirigé contre la pratique de la condamnation en prison. La déclaration est publiée dans le "Héraut ukrainien N°1" (Український вісник) en 1970 et diffusée sur Radio Liberty.

En 1972, Iryna Senyk est arrêtée et condamnée à six ans de camp de prisonniers et cinq ans d'exil, avec une date de libération prévue le . Alors qu'elle purge sa peine dans un camp de Mordovie, réprimée pour ses convictions, elle devient invalide, en se cassant le bras lors d'un accident dans une carrière de roche.

En 1979, exilée, elle est signataire et membres du groupe ukrainien d'Helsinki. Elle est également membre honoraire de PEN International. Iryna Senyk est signataire de la déclaration de 1987 de l'Association ukrainienne de l'intelligence créative indépendante (UANTI).

En novembre 2005, elle reçoit l'Ordre de la princesse Olga. En novembre 2006, Iryna Senyk reçoit le prix d'État de l'Ukraine aux fondateurs et militants du groupe public ukrainien pour avoir promu la mise en œuvre des accords d'Helsinki.

Iryna Senyk est enterrée le  au cimetière de Lytchakiv à Lviv.

Références

Liens externes

Femme de lettres ukrainienne
Poétesse ukrainienne
Militant ukrainien
Membre de l'Organisation des nationalistes ukrainiens
Victime des purges staliniennes
Détenu du Goulag
Dissident soviétique
Naissance en juin 1926
Naissance à Lviv
Décès en octobre 2009
Décès à Boryslav
Personnalité inhumée au cimetière de Lytchakiv
Décès à 83 ans

Iryna Senyk


Lucas Manuel Zelarayán (Córdoba, Argentina, 20 de junio de 1992) es un futbolista argentino, nacionalizado armenio, que juega como centrocampista en el Al-Fateh de la Liga Profesional Saudí.

Trayectoria

Club Atlético Belgrano (Córdoba)
Debutó el 24 de abril de 2012 a la edad de 19 años en un partido contra Rosario Central por los octavos de final de la Copa Argentina.

En 2015 Zelarayán fue nombrado por la prensa argentina como el Mejor Jugador de la Liga, donde 103 periodistas de Córdoba y el interior del país participaron en la votación.

Antes de partir a México, el 10 de Belgrano fue despedido emotivamente ante 57000 personas que corearon su nombre a una sola voz.

Tigres UANL
Después de tantas especulaciones sobre su futuro, el 20 de diciembre de 2015, el Chino posó en una fotografía con la señal de la barra Libres y Lokos, anunciando su inminente llegada al club mexicano Tigres UANL, reforzando así al campeón de la Liga MX rumbo al Clausura 2016. El 21 de diciembre, Zelarayán llegó a la ciudad de Monterrey para firmar con los Tigres.

Debutó el 10 de enero de 2016, entrando como relevo de Rafael Sóbis al 75' en un partido de Liga contra Toluca en el Estadio Nemesio Diez, mismo que terminó en derrota de 1-0. Luego de perderse la jornada 2 y 3 por una lesión, regresaría entrando de cambio contra el Club León a minutos de terminar el partido. El 5 de febrero siguiente, convirtió su primer gol enfundado con la casaca de Tigres, en la victoria de 3-1 ante los Jaguares de Chiapas en el Estadio Cuauhtémoc.

Zelarayán inició como titular en la victoria de Tigres por 1-0 sobre el Pachuca, en el partido para definir al Campeón de Campeones 2015-16 de México, llevado a cabo el 10 de julio en el StubHub Center de Carson, California.

Columbus Crew
De cara a la temporada 2020 de la MLS, es confirmado como refuerzo del Columbus Crew. Debutó con su nuevo club el 1 de marzo de 2020 en la victoria 1 a 0 frente a New York City, por la primera fecha del torneo local, donde además marcó el único gol del partido.

El 12 de diciembre del mismo año, marcó 2 goles y dio una asistencia en la victoria 3 a 0 frente a Seattle Sounders, por la final de la MLS, logrando el título para el club que no ganaba desde 2008.

En tres años y medio con el conjunto estadunidense, Zelarayán disputó 106 partidos, anotó 42 goles y repartió 22 asistencias.

Al-Fateh
Luego de su paso por el Columbus Crew SC de la MLS, se convirtió en refuerzo del Al-Fateh de la Liga Profesional Saudí.

Selección nacional
A pesar de haber nacido y criado en la provincia de Córdoba, Argentina, cuenta con la nacionalidad armenia por parte de su madre y decidió representar esa . Debutó el 8 de octubre de 2021 en un empate a uno ante  en la clasificación para el Mundial 2022 y dio la asistencia del gol armenio.

Estadísticas

Clubes
 Actualizado de acuerdo al último partido jugado el 27 de octubre de 2023.

Fuentes: Transfermarkt - Soccerway

Selección nacional
 Actualizado de acuerdo al último partido jugado el 12 de octubre de 2023.

Fuente: Transfermarkt

Resumen estadístico

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en Diaadia.com
 Ficha en Eu-football.info

Futbolistas de la ciudad de Córdoba (Argentina)
Futbolistas del Club Atlético Belgrano
Futbolistas de los Tigres de la UANL
Futbolistas del Columbus Crew SC
Futbolistas del Al-Fateh SC
Futbolistas de la selección de fútbol de Armenia
Centrocampistas de fútbol

Lucas Zelarayán


Sankt Peter-Ording, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 28,32 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 3.968 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Rainer Balsmeier tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.sankt-peter-ording.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Sankt Peter-Ording


Sax (engelsk Seax, også sæx, sex; urelmæssig pluralis sachsum) er et oldengelsk ord for "kniv". I moderne arkæologi bruges sax om germanske, særligt saksiske (hvorfra deres navn er afledt) sværd eller daggerter fra folkevandringstiden.

I heraldikken er saxen et skjoldmærke: et buet sværd med en spids klinge, der ses i våbenskjolde i Essex' og tidligere i Middlesex' .

Det oldengelske seax eller sax det gammelfrisiske sax er identisk med det gammelsaksiske og  oldhøjtyske saks alle fra urgermansk *sahsą fra roden *sah, *sag- "at skære" (også i sav, fra proto-indo-eurpæiske *sek-). I Skandinavien refererer ordene sax, saks eller sakset alene til sakse, der bruges til at klippe med. materialer

Ordet scramaseax eller scramsax (bogstavelig talt "sår-kniv") bruges om samme type våben, selv om det ikke er fra oldengelsk, men fra scramasaxi i Gregor af Tours' Frankernes historie.

Se også
 Themsensværdet
 Vikingetidens rustning og våben

Referencer

Knivvåben
Sachsen

Sax (våben)


An Yushania cartilaginea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tai Hui Wen. An Yushania cartilaginea in nahilalakip ha genus nga Yushania, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Yushania

Yushania cartilaginea


Greifswalder Bodden er en bugt i den sydlige del af  Østersøen med et areal på  514 km² den største havbugt der Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft ved sydkysten af Østersøen ud for  den tyske delstat Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Bugten er omgivet af øen  Rügen mod nord og det vorpommerske fastland mod vest og syd. Mod øst adskiller den kun 1,5 til 2,5 dybe  Boddenrandschwelle og de små øer  Ruden og Greifswalder Oie Greifswalder Bodden fra den åbne del af Østersøen. Mod sydøst ligger øen  Usedom.

I den vestlige del af  Greifswalder Boddens danner Strelasund en yderligere forbindelse til Østersøen. Den nordlige del af  bugten kaldes også Rügischer Bodden. Kystlinjen af  Greifswalder Bodden er varieret. Halvøerne  Zudar, Struck og dele af  Mönchgut rager ud i bugten og deler den i yderligere bugter,, mod nord Havingmed  Selliner See og  Hagensche Wiek, mod vest Schoritzer Wiek og mod syd Dänische Wiek). Ud over de ovenfor nævnte øer mod øst, er der i bugten også  øerne Vilm, Koos, Riems og den tidligere ø, men nu blot en sandbanke,  Stubber.

Den gennemsnitlige vandybde ligger omkring 5,6 m (max. 13,5 m). Hele området er Natura 2000-område

Eksterne kilder og henvisninger

 Literatur über Greifswalder Bodden in der Landesbibliographie MV
 Natura 2000 Schutzgebiete des Greifswalder Boddens

Østersøen

Bodden
Mecklenburg-Vorpommerns geografi

Greifswalder Bodden


ශ්‍රී ලංකාවේ දේශගුණය උෂ්ණ කලාපිය ලෙස හා උණුසුම් ලෙසත් පෙන්වා දිය හැකිය. එහි පිහිටිම රේඛාන්තර  10 ත් අතරය. රටට තරමක් උණුසුම් දේශගුණයක් දායාද කර ඇත. මෙය සාගර සුලං හා සෑහෙන තෙතමනයකිනි.  අඩුම ඌෂණත්වය මධ්‍යම කදුකරයේ නුවර එළියේ අඩුම 16   *(මෙහි සීත සෘතු‍වේ දී දින ගණන් මිදුණ දිය වැටේ) සිට ඊසාන දිග වෙරළේ ත්‍රිකුණාමල නගරයේ 32 0 වේ( මෙහි උෂ්ණත්වය 38 0 දක්වා නගී) සම්පූර්ණයෙන් බලන කල රටේ වාර්ෂික සාමාන්‍ය උෂ්ණක්වය 28 සිට 30  දිවා රෑ උෂ්ණත්වය 4 සිට 7 දක්වා වෙනස් වේ. ඉතා සීතල මාසය වන්නේ ජනවාරි මායයිත විශේෂයෙන් කදුකරයේ සිටින මිනිසුන්ට  මේ කාලයේ දී කෝට් හා ස්විටර් ඇදිම ට සිදු වේ. ශ්‍රීෂ්මසෘතුවේ දී නමාන්ෂුන් වැසි වලට  පෙර උෂ්ණමය කාලය මැයි මාසයේ දීය.

ඉන්දියන් සාගරයේ හා බෙංගාල බොක්කෙන් හමන මෝසම් සුලං අනුව වර්‍ෂපතන ආකාරය බලපාන අතර කාල හතරක් සටහන් වේ. පළමුවැනි එක මැයි මැද සිට ඔක්තෝබර් ඉන්දියන් සාග‍රයේ තෙතමනය ගෙන එමින් නිරිත දිග සුළං හට ගනි. මෙම සුළං මධ්‍යම කදුකරයේ බෑවුන් මුණ ගැසීමෙන් කදු බැවූම් වලට ද දිව‍යිනේ නිරිත දිග ප්‍රදේශවලට ද මහා වැසි පතිති වේ. සමහර සුළං හමන බෑවුම් වලට මසකට මි.මි 2500 ලැබෙන නමුත් සුලගට මුවා වු නැගෙනහිර හා ඊසාන දිග ප්‍රදේශවලට අඩුවෙන් වැසි පතිත වේ. අන්තර් මෝසම් මාසවලිදී ඔක්තෝබර්  හා නොවැම්බර් මාසවලට දෙවැනි කාලය සිදුවේ. මේ කාලයේ දී කලින් කල ඇතිවන කුණාටු  ඇතිවන අතර සමහර විට උෂ්ණකලාපිය සයික්ලොනස් නිසා අහස වළාකුලින් බරවෙන අතර නිරිතට, ඊසානට සහ දිව‍යිනේ නැගෙනහිරට වැසි වැසේ. තුන්වැනි කාලය අතර දෙසැම්බර් සිට මාර්තු දක්වා බෙංගාල බොක්කේ සිට තෙතමනය එමින්  ඊසාන දිගින් මෝස්ම් සුලං පැමිණේ මේ මාසවලදී ඊසාන දිග කදු බෑවුන් මි.මි. 25000 වර්‍ෂපතනය ලබමින් ගං වතුර ඇති වේ. තවත් අන්තර්මෝසම් කාලයක් මාර්තු සිට මැයි දක්වා නියමිත ප්‍රමාණයට වඩා අඩු මා වෙනස්වන සුළග සමග  ගිගිරැම් වැසි ඇතිවේ.

නිරිත දිග හා කදු ප්‍රදේශවල තෙතමනය අධිකවන අතර සාතුවෙන් සෘතුව වෙනස්වන ආකාරයේ වැසි ලැබෙන අතර තෙතමනය අධික වේ. ජුනි මොසම් සුළං කාලයේ දි 90% දක්වා නැගෙමින් අවුරැද්ද පුරා කොළඹ දිවා තෙතමනය 70% වේ. අනුරාධපුරයේ, මාර්තුවේ ඇති වන අන්තර් මෝසම් සුලං කාලයේ දී දහවල් 60% තෙතමනයක් පවති නොවැම්බර් හා දෙසැම්බර් වැසි කාලපරිච්ඡෙද 79% දක්වා නගි. කදුකරයේ මහනුවර දහවල් තෙතමනය සාමාන්‍යයෙන් 70% ක් සහ 79% ක් වේ.

භූගෝල විද්‍යාව
ශ්‍රී ලංකාව

ශ්‍රි ලංකා දේශගුණය (භූ‍ගෝල විද්‍යානුකූලව)


Toma Jederlinić JUD (Omišalj, 29. rujna 1798. – Dubrovnik, 11. kolovoza 1855.) bio je prelat Katoličke Crkve koji je služio kao biskup dubrovački te trajni apostolski upravitelj trebinjsko-mrkanski od 1843. do 1855. godine.

Životopis

Mladost i svećeništvo
Jederinić je rođen u Omišlju na otoku Krku. Školovao se u Rijeci, Gorici i Beču.

Jederlinić je zaređen za svećenika Goričke nadbiskupije 30. listopada 1825. godine. Studirao je na Augustineumu, školi za svjetovni kler u Beču. Od 1830. Jederlinić je predavao dogmatsku teologiju u Gorici, zatim u Brnu, a od 1834. u Padovi. Doktorirao je civilno i kanonsko pravo 1837. godine. Jederlinić je tada postao savjetnik regionalne vlade Lombardsko-venetskog Kraljevstva.

Biskupstvo

Car Ferdinand I. odabrao je Jederlinića za dubrovačkog biskupa 1. studenog 1842. godine. Papa Grgur XVI. potvrdio je njegov izbor 30. siječnja 1843. godine. Posvetio ga je 25. listopada 1843. mletački patrijarh kardinal Giacomo Monico u Veneciji. Uz to što je postao ordinarijom Dubrovačke biskupije, postao je i apostolski upravitelj Trebinjsko-mrkanske biskupije koja se nalazila na području Hercegovine, u to vrijeme pod Osmanskim Carstvom.

U Dubrovniku je 1850. podigao sjemenište i uspio dobiti dozvolu za biskupsku rezidenciju u blizini dubrovačke katedrale.

Godine 1843. isusovci su morali napustiti Skadar i osmansku Albaniju te su otišli u Dubrovnik. Jederlinić ih je primio i namjeravao ih ondje zadržati za propovjednike. Htio ih je postaviti i za upravitelje biskupijske gimnazije, ali su austrijski zakoni to zabranjivali. Nakon toga Jederlinić namjerava poslati isusovce u Trebinjsko-mrkansku biskupiju.

Jederlinić je doveo i Službenice milosrđa za školovanje djevojaka. Kao biskup suposvetio je sljedeće biskupe: Karla Potena, Urbana Nikolu Bogdanovića, Ljudevita Ćurčiju i Vinka Čubranića.

Trajni apostolski upravitelj trebinjsko-mrkanski

Uz pomoć trebinjsko-mrkanskog svećenika Vidoja Maslaća, Jederlinić je u Trebinjsko-mrkansku biskupiju doveo talijanske isusovce koji su u biskupiji ostali još deset godina.  Trebinjsko-mrkanska biskupija bila je ostala bez svećenika, jer su dvojica franjevaca koji su tamo bili poslani po nalogu svoje provincije bili premješteni. Vidoje Maslać, koji je tamo obnašao službu generalnog vikara, izvijestio je Jederlinića o odluci Provincije i zamolio biskupa da neke svećenike pošalje na službu u župe Hrasno i Gradac.

Jederlinić je obavijestio Maslaća o svojoj namjeri da onamo pošalje isusovce, na što je Maslać pristao. Jederlinić je bezuspješno pokušavao ishoditi od austrijske diplomacije ferman osmanske središnje vlasti da se tamo isusovcima dopusti rad. Zatim je zamolio Maslaća da pokuša dobiti dozvolu od hercegovačkog mjesnog namjesnika Ali-paše Rizvanbegovića koji je bio Maslaćev osobni prijatelj. Isusovci su zajedno s Maslaćem otišli u Rizvanbegvićevu ljetnu rezidenciju u Blagaju i uspjeli dobiti bujuruldiju kojom je isusovcima omogućen rad na području Hercegovačkog ejaleta. Isusovci su djelovali kao misionari, župni upravitelji i kapelani.

Jederlinić je također uspio za svećenike zarediti dvojicu domaćih studenata Trebinjsko-mrkanske biskupije te je brojne sjemeništarce poslao na školovanje u Italiju, od kojih su neki kasnije postali svećenici. Nakon što je u Dubrovniku 1850. podigao sjemenište, njega su pohađali i sjemeništarci Trebinjsko-mrkanske biskupije, koja je imala tri mjesta za svoje sjemeništarce.

Godine 1846. bivši apostolski vikar u Bosni Rafael Barišić imenovan je apostolskim vikarom novoutemeljenog Apostolskog vikarijata u Hercegovini. Barišić je od osmanskih vlasti tražio da preuzme upravu nad cijelom Hercegovinom, uključujući i Trebinjsko-mrkansku biskupiju. Visoka Porta je pitala Rizvanbegovića za mišljenje. Propaganda u Rimu nije znala za takvu Barišićevu namjeru. Jederlinić je upitao i Propagandu imaju li saznanja o tome, na što mu je rečeno da ne znaju ništa niti su o tome ikada razgovarali.

Rizvanbegovićev liječnik Jure Kačić pismom od 22. siječnja 1846. ukratko je izvijestio Maslaća o Barišićevoj namjeri. Tom viješću uznemireno je trebinjsko-mrkansko svećenstvo koje je nakon petnaestak dana održalo sastanak i u pismu Jederliniću izrazilo svoje protivljenje Barišićevim namjerama. Pismo je trebalo poslužiti u eventualnoj raspravi pred Propagandom ili austrijskim carem. Barišić se 25. lipnja susreo se s Rizvanbegovićem, uručivši mu berat od sultana, po kojem je on trebao dobiti upravu nad cijelom turskom Hercegovinom. Dva dana kasnije Kačić je o događaju obavijestio Jederlinića i Maslaća. Rizvanbegović je Barišića pitao za mišljenje dubrovačkog biskupa, a Kačić mu je odgovorio znajući biskupov stav. Franjevci su bili nezadovoljni i zaprijetili Kačiću da će ga tužiti regionalnoj dalmatinskoj vladi u Zadru. Kačić mu je, nakon što od Jederlinića nije dobio odgovor, ponovno pisao.

Jederlinić je, nakon što je primio dva Kačićeva pisma, obavijestio Rizvanbegovića preko Maslaća da je bilo kakvo ujedinjenje biskupija nemoguće bez izričitog naloga Svete Stolice i austrijskog cara. Također ga je obavijestio da ispituje Propagandu o tom pitanju, na što su mu oni rekli da ne znaju ništa o tome, niti su o tome ikada razgovarali. Iznoseći svoje osobno mišljenje, Jederlinić je napisao da također ne može prihvatiti ujedinjenje biskupija bez naloga Svete Stolice. Jederlinić je pisao i Barišiću da objasni stvar, jer "i on najbolje zna da se ne može ustanoviti, ujediniti ili dokinuti neka biskupija bez izričite i posebne naredbe Svete Stolice". Barišićev odgovor ostaje nepoznat. Činilo se da je problem riješen jer je biskupijom Trebinjsko-mrkanskom nastavljao upravljati biskup dubrovački dok je Barišić služio Apostolski vikar za Hercegovinu u kojoj su djelovali hercegovački franjevci.

Rizvanegović je smijenjen u ožujku 1851. godine, a vlast su preuzeli Hajrudin-paša i Omer-paša Latas. Hajrudin-paša se sastao s Maslaćem i izrazio svoje neslaganje da Trebinjsko-mrkansku biskupiju kontrolira biskup iz Austrijskog Carstva. Očekujući da će ga isto pitati Latas, Maslać je od Jederlinića zatražio da mu pošalje ferman koji se čuva u biskupijskoj pismmohrani koji je primio trebinjsko-mrkanski biskup Nikola Ferić, kojim je sultan Selim dopustio svećenstvu slobodno djelovanje svećenika Trebinjske biskupije na području Osmanskog Carstva. Maslać je pred Latasom uspio osigurati nastavak rada klera. Trebinjsko-mrkanski kler je od Latasa tražio da Jederlinić dođe u biskupiju, što je više puta odbijeno. Zbog toga je Maslać tražio od Propagande imenovanje trebinjsko-mrkanskog biskupa, ali bez uspjeha.

Zbog protivljenja osmanskih vlasti Jederlinić nije mogao službeno posjetiti Trebinjsko-mrkansku biskupiju.

Smrt

Jederlinić je umro u svojoj rezidenciji, 11. kolovoza 1855., u kući Kaboga, u dubrovačkom naselju Poljane te je pokopan u isusovačkoj crkvi sv. Ignacija u Dubrovniku.

Izvori

Literatura

Knjige

Članci

Mrežne stranice

Dubrovački biskupi
Trebinjsko-mrkanski apostolski upravitelji

Toma Jederlinić


Water garden or aquatic garden, is a term sometimes used for gardens, or parts of gardens, where any type of water feature is a principal or dominant element.  The primary focus is on plants, but they will sometimes also house waterfowl, or ornamental fish, in which case it may be called a fish pond.  They vary enormously in size and style.

Water gardening is gardening that is concerned with growing plants adapted to lakes, rivers and ponds, often specifically to their shallow margins.  Although water gardens can be almost any size or depth, they are often small and relatively shallow, perhaps less than twenty inches (50 cm) in depth. This is because most aquatic plants are depth sensitive and require a specific water depth in order to thrive; this can be helped by planting them in baskets raised off the bottom.  A water garden may include a bog garden for plants that enjoy a waterlogged soil.  Sometimes their primary purpose is to grow a particular species or group of aquatic plants, for example water lilies.

History
Water gardens, and water features in general, have been a part of public and private gardens since ancient Persian gardens and Chinese gardens. For instance, the (c. 304) Nanfang Caomu Zhuang records cultivating Chinese spinach on floating gardens. Water features have been present and well represented in every era and in every culture that has included gardens in their landscape and architectural environments. Up until the rise of the industrial age, when the modern water pump was introduced, water was not recirculated but was diverted from rivers and springs into the water garden, from which it exited into agricultural fields or natural watercourses. Historically, water features were used to enable plant and fish production both for food purposes and for ornamental aesthetics.

Description

When the aquatic flora and fauna are balanced, an aquatic ecosystem is created that will support sustainable water quality and clarity. Elements such as fountains, statues, artificial waterfalls, boulders, underwater lighting, lining treatments, edging details, watercourses, and in-water and bankside planting can add visual interest and help to integrate the water garden with the local landscape and environment.

Water features

In landscape architecture and garden design, a water feature is one or more items from a range of fountains, jeux d'eau, pools, ponds, rills, artificial waterfalls, and streams. Modern water features are typically self-contained, meaning that they do not require water to be plumbed in; rather water is recycled from either a pond or a hidden reservoir, also known as a sump.

Water follies
The sixteenth century in Europe saw a renewed interest in Greek thought and philosophy, including the works of Hero of Alexandria about hydraulics and pneumatics.  His devices, such as temple doors operated by invisible weights or flowing liquids, and mechanical singing birds powered by steam, motivated several European palaces to create similar clever devices to enhance their public image.

In Italy several royal houses constructed large water gardens incorporating mechanical devices in water settings. The best-known is the Villa d'Este at Tivoli, constructed in 1550 AD. A hill cascaded with many fountains and grottoes, some with water-driven figures that moved or spouted water.  Popularity spread across Europe with the well-known water garden at Hellbrunn Palace built with many water-powered human and animal performing figures and puppet theaters, and folly fountains that erupted without notice to surprise visitors.

Stream gardens
On a constructed stream, placing rocks in the path of the water makes small patterns, rapids and waterfalls. The rocks disrupt the waterflow, causing splashing and bubbles that can make pleasant sounds and micro-habitats for plants, fish, and wildlife. Well-placed rocks can create splashing water that adds oxygen to prevent hypoxia: the more bubbles, the more dissolved oxygen in the water.

Aquatic flora

Water garden plants are divided into three main categories: submerged, marginal, and floating.
 Submerged plants are those that live almost completely under the water, sometimes with leaves or flowers that grow to the surface such as with the water lily. These plants are placed in a pond or container usually  below the water surface. Some of these plants are called oxygenators because they create oxygen for the fish that live in a pond. Examples of submerged plants are:
 Water lily (Hardy and tropical)
 Hornwort (Ceratophyllum demersum)
 Featherfoil (Hottonia palustris)
 Eurasian water milfoil (Myriophyllum spicatum)
 Shining pondweed (Potamogeton lucens)

 Marginal plants are those that live with their roots under the water but the rest of the plant above the surface. These are usually placed so that the top of the pot is at or barely below the water level.  Examples of these are:
 Iris or flag (Iris spp.)
 Water-crowfoot (Ranunculus fluitans)
 Bulrush (Scirpus lacustris)
 Cattail (Typha latifolia)
 Taro (Colocasia esculenta)
 Arrowhead (Sagittaria latifolia)
 Lotus (Nelumbo spp.)
 Pickerelweed (Pontederia cordata)
 Floating plants are those that are not anchored to the soil at all, but are free-floating on the surface. In water gardening, these are often used as a provider of shade to reduce algae growth in a pond. These are often extremely fast growing/multiplying. Examples of these are:
 Mosquito ferns (Azolla spp.)
 Water-spangle (Salvinia spp.)
 Water-clover (Marsilea vestita)
 Water lettuce (Pistia stratiotes)
 Water hyacinth (Eichhornia crassipes)

Some areas of the United States do not allow certain of these plants to be sold or kept, as they have become invasive species in warmer areas of the country, such as Florida and California.

Algae

Algae are found in almost all ponds. There are hundreds of species of algae that can grow in garden ponds, but they are usually noticed only when they become abundant. Algae often grow in very high densities in ponds because of the high nutrient levels that are typical of garden ponds. Generally, algae attaches itself to the sides of the pond and remains innocuous. Some species of algae, such as "blanket weed", can grow up to a foot a day under ideal conditions and can rapidly clog a garden pond. On the other hand, free floating algae are microscopic and are what cause pond water to appear green. Blanket weed, although unsightly, is actually a sign that the water is clean and well-balanced. Green water (free floating algae) means there are too many nutrients in the water, usually from rotting vegetation or too many fish for the space. Killing the free floating algae with chemicals will often cause it to die, rot, and then make the problem even worse as more nutrients enter the water. Adding more floating or submerged (unpotted) plants can help with the green water, as they can take the nutrients out of the water. There are also filters that can be installed to remove the nutrients and all types of algae from the water. Many ponds naturally go green early in the spring and then clear up.

Fauna

Fish

Often the reason for having a pond in a garden is to keep fish, often koi, though many people keep goldfish.  Both are hardy, colorful fish which require no special heating, provided the pond is located in an area which does not have extremes of temperature that would affect the fish. If fish are kept, pumps and filtration devices are usually needed in order to keep enough oxygen in the water to support them. In winter, a small heater may need to be used in cold climates to keep the water from freezing solid. Examples of common pond fish include:

Ricefish (Himedaka)
Mosquitofish
Rosy Red minnows
White Cloud Mountain minnows
Common minnows
Goldfish (Common, Comet, Shubunkin varieties, Wakin and the Fantail varieties. With the possible exception of some of the fantail varieties, the fancy goldfish are not suited to pond life.)
Crucian carp
Koi (Nishikigoi, Butterfly Koi and Ghost Koi)
Mirror carp
Common carp (In multiple countries, including the United States of America and Australia, carp are considered an invasive fish and it is illegal to release them into waterways and/or imported or transported. )
Grass carp
Weather loach
Stone loach
Golden orfe
Golden tench
Golden rudd
Gudgeon
Red shiner
Three-spined sticklebacks
Eel
Channel catfish
Bluegill
Pumpkinseed
Black bass
Sturgeon
Snakehead
Goby

Crustacean

Crayfish
Freshwater prawn

Snails

River snail
Small aquatic snails are usually found in ponds that contain plants. Some people purchase apple snails to keep in their water garden. "Melantho snails" of the genus Lymnaea are also used.

Herpetofauna

Ponds located in suburban and rural areas often attract amphibians such as Common Frogs and Fire Salamanders and reptiles such as turtles, lizards, and snakes.

Bird

Wild duck
Domestic duck

Predators

Garden ponds can attract attention from predators such as (in North America) raccoons, herons, snakes, and domestic cats. These predators can be a danger to fish. Owners of koi are often particularly careful to create protected areas as some varieties are very expensive.

See also

 List of garden types
 Landscape architecture
 Aquascaping, arranging plants in an aquarium
 Rain garden
 Biochemical oxygen demand
 Chemical oxygen demand
 Wastewater quality indicators
 Biotope
 Aquaponics

Index categories

Category: Natural pools

References

External links
 Dugout Pond Aeration Flash Animation
 North American Water Garden Society
 WikiHow: Build A Water Garden in 20 Steps
 Pond Conservation: Advice on garden ponds for wildlife

Garden features
Bodies of water
Landscape architecture
Aquatic plants

Water garden


Kristian Eivind Espedal (Sunnfjord, 7. kolovoza 1975.), poznatiji pod umjetničkim imenom Gaahl, norveški je pjevač, glazbenik i slikar. Najpoznatiji je kao bivši frontmen black metal-sastava Gorgoroth. Osnivač je i glavni vokal Trelldoma i Gaahlskagga. Otkad je napustio Gorgoroth 2007., postao je član sastava God Seed, Wardruna i Gaahls Wyrd. Posvećen mu je dokumentarni film True Norwegian Black Metal, a pojavio se i u filmu Bijeg.

Rani život
Gaahl je rođen 1975. u Sunnfjordu, mjestu u norveškom okrugu Sogn og Fjordane. U djetinjstvu je živio u rijetko naseljenoj dolini Espedal koja se nalazi u okrugu Fjaler. Gaahl i njegova obitelj i dalje posjeduju kuće u toj dolini, premda on sam više živi u Bergenu.

Karijera

Rana karijera (1993. – 1998.)
Gaahl se počeo baviti black metalom 1993., kad je s gitaristom Tyrantom i basistom Taakeheimom osnovao grupu Trelldom. Zajedno su objavili demo-uradak u ožujku 1994. na kojem je bubnjeve svirao Goat Pervertor. Gaahl i Tyrant početkom 1995. snimili su i objavili Trelldomov prvi album Til Evighet uz pomoć bubnjara Olea Nica. Godine 1998. objavljen je album Til et Annet na kojem je bubnjeve svirao Mutt. Iste se godine Gaahl počeo baviti skupinama Sigfader i Gaahlskagg; u prvoj su sudjelovali i Stian Lægreid (Skagg), Tarjei Øvrebotten (Goatboy), Jan Atle Lægreid (Thurzr), Einar Selvik (Kvitrafn) i Mutt, dok su u drugoj uz Gaahla svirali Skagg, Thurzr i Mutt. Obje su skupine 1999. objavile po jedan EP.

Gorgoroth (1998. – 2007.)
Gaahl se 1998. pridružio Gorgorothu i prvi je put sudjelovao na njegovu albumu Destroyer, na kojem je pjevao naslovnu pjesmu. Prvi je put nastupio s grupom u svibnju te godine, kad je otišla održati pet koncerta u Njemačkoj s Cradle of Filthom.

Prvi Gorgorothov album na kojem je Gaahl pjevao sve pjesme jest Incipit Satan. Taj je album sniman od srpnja do listopada 1999. Glazbu su skladali gitaristi Infernus i Tormentor, a tekstove pjesama napisali su Infernus i Gaahl; Gaahl je napisao stihove za naslovnu pjesmu i za "Ein Eim av Blod og Helvetesild". Također je prvi uradak skupine s elementima industrijalne glazbe, dark ambienta i noisea.

Godine 2002. izrečena mu je zatvorska kazna za napad koji se dogodio 2000. i žrtvi je morao platiti 158.000 norveških kruna (oko 116.500 kuna). Gorgoroth je u svibnju te godine počeo snimati album Twilight of the Idols. Gaahl je mogao početi sa snimanjem vokala tek u siječnju 2003. jer je morao odslužiti zatvorsku kaznu. Uradak je objavljen u srpnju 2003.

Skupina je u veljači 2004. održala koncert u poljskom gradu Krakovu tijekom kojeg su se na sceni nalazile ovčje glave nabijene na kolce, sotonistički simboli i križevi na kojima su bili goli modeli prekriveni krvlju. Taj je događaj doveo do policijske istrage zbog navoda o kršenju vjerskih propisa (što je kažnjivo prema poljskom zakonu) i zlostavljanju životinja. Protiv skupine na kraju nije potpisana kaznena prijava. Zbog tih kontroverzija Nuclear Blast onemogućio je skupini da nastavi turneju, a snimke koncerta zaplijenila je policija. Grupa je naknadno raskinula ugovor s Nuclear Blastom.

U svibnju 2004. Gaahlu je još jednom izrečena zatvorska kazna za nasilje. Zatražio je smanjenu kaznu i u veljači 2005. osuđen je na 14 mjeseci zatvora, a morao je i žrtvi isplatiti 190.000 norveških kruna (oko 140.000 kuna). Riječ je o događaju koji se dogodio u veljači 2002. tijekom kasnonoćnog tuluma u Gaahlovoj kući u Espedalu kad se sukobio s čovjekom koji je ušao u njegovu kuću. Gaahl je optužen da ga je pretukao, mučio ga više sati, da je sakupljao njegovu krv u šalicu i nagovarao ga da je popije. Gaahl je komentirao: "Zapravo sam ja napadnut, ali misle da sam ga prežestoko kaznio. Uvijek kažem ovo: ako ljudi svejedno pređu crtu nakon što im kažem kad trebaju stati, ja ću odlučiti o njihovoj kazni." Također je izjavio da je toj osobi dao šalicu "tako da mi ne zamrlja cijelu kuću svom tom krvlju". U ožujku 2006. snimio je vokale za Gorgorothov album Ad Majorem Sathanas Gloriam. Članovi sastava komentirali su da je od travnja do prosinca 2006. bio u zatvoru.

U siječnju 2007. posvećen mu je dokumentarni film True Norwegian Black Metal. Prikazan je u travnju te godine u pet dijelova na vbs.tv-u, mreži časopisa Vice. U tom je filmu Gaahl snimateljima pokazao svoju kuću u Espedalu i okolicu. Film je režirao fotograf Peter Beste, koji se i pojavljuje u njemu.

Gaahl se u svibnju 2007. pojavio na trećem Trelldomovom albumu Til Minne. Jedini je izvorni član skupine koji se pojavio na tom uratku, a uz njega su na njemu sudjelovali gitarist Valgard, basist Stian, bubnjar Are i violinist Egil Furenes.

Gaahl i King ov Hell u listopadu 2007. pokušali su izbaciti osnivača Infernusa iz skupine, što je dovelo do spora oko prava na ime Gorgoroth.

Nakon Gorgorotha (2008. – danas)

U srpnju 2008. Gaahl je u internetskom intervjuu otkrio da je sudjelovao u lansiranju ženske modne kolekcije Wynjo s modnim agentom Danom De Verom i dizajnericom Sonjom Wu. Tad je otkriveno i da je od 2006. bio u "bliskom odnosu" s De Verom. Nakon nekog su se vremena razišli, ali su ostali u prijateljskom odnosu. U izdanju časopisa Rock Hard iz studenog 2008. Gaahl je izjavio da je homoseksualac.

Ubrzo nakon toga De Vero je izjavio da su mu obožavatelji black metala slali prijeteće poruke – da su mu ih ostavljali pred vratima, slali ih e-poštom i prijetili mu telefonom. Prema nekim navodima na festivalu Wacken Open Air te je godine iza kulisa došlo do borbe koju su potaknule homofobne izjave; osoba odgovorna za te izjave navodno je završila u zatvoru. Međutim, Gaahl je izjavio da mu nitko uživo "nije rekao ništa pogrdno". Kad ga je webzin FaceCulture pitao smatra li da će ljudi drugačije gledati na njega i njegovu glazbu nakon što je izjavio da je homoseksualac, Gaahl je odgovorio:

Spor oko imena Gorgoroth zaključen je u ožujku 2009. kad je Oslanski okružni sud zaključio da je Infernus zakoniti vlasnik imena. Također je zaključio da su pokušajem izbacivanja Infernusa iz skupine Gaahl i King zapravo izbacili sami sebe. Tog su se mjeseca Gaahl i King počeli služiti imenom God Seed.

Početkom 2009. Gaahl je proveo dva mjeseca u Španjolskoj gdje je, prema Kingovim riječima, radio na tekstovima i vokalnim aranžmanima za pjesme na debitantskom studijskom albumu God Seeda. Međutim, u drugom intervjuu koji se održao u travnju 2009. King je izjavio:

God Seed nastupio je na festivalu Hellfest Summer Open Air u lipnju i festivalu With Full Force u srpnju 2009. U kolovozu je Gaahl izjavio da je napustio skupinu. King je kasnije komentirao da se Gaahl zapravo odlučio na neko vrijeme odmoriti od metala i da je zbog toga God Seed 'stavljen na čekanje'.

Gaahl se u siječnju 2010. pridružio bergenskom kazalištu Den Nationale Scene i glumio u priredbi Svartediket, osmišljenoj za međunarodni festival Festspillene i Bergen. Taj je događaj doveo do polemika zbog Gaalhovih protukršćanskih uvjerenja i podrške spaljivanju crkvi. Bjørgvinski biskup usprotivio se Gaahlovoj ulozi.

Pojavio se u norveškom povijesnom akcijskom trileru Bijeg iz 2012. u kojem je glumio strijelca Grima.

God Seed ponovno se okupio 2012. i objavio je debitantski studijski album I Begin. Posljednji koncert skupina je održala u kolovozu 2015.

U rujnu 2015. Gaahl je objavio da je osnovao novu skupinu Gaahls Wyrd, a njezin je prvi koncert održan 13. studenoga 2015. na norveškom Blekkmetal Festivalu. O osnivanju nove skupine izjavio je:

Gaahl se bavi i slikarstvom. U bergenskoj galeriji Galleri Fjalar izložio je svoje slike.

Privatni život i vjerovanja
Gaahl je otvoreno homoseksualac. Po zanimanju je umjetnik, a neke od njegovih slika izložene su u galeriji. Vegetarijanac je (iako drugi izvor tvrdi drugačije) i "protivi se drogama i mentalitetu ovisnika o drogi".

Prakticira nordijski šamanizam i često nosi privjesak u obliku Mjollnira.

Kršćanstvo i sotonizam
Gaahl je iznimno kritičan prema kršćanstvu, zbog čega ga se često naziva sotonistom, iako je izjavio da ne želi da ga se takvim opisuje. U intervjuu iz 1995. izjavio je: "Ja sam svoj Bog i svoj Sotona, pa prema tome nisam sotonist." U šali je dodao: "Možda biste to mogli nazvati gaahlizmom." Ponovio je svoja vjerovanja u dokumentarnom filmu True Norwegian Black Metal: "Bog u tebi jedini je istinski bog." U intervjuu za dokumentarni film Metal: A Headbanger's Journey, tijekom čijeg snimanja je još uvijek bio u Gorgorothu, upitan je što nadahnjuje glazbu skupine, na što je odgovorio samo "Sotona." Kad je pitan što mu Sotona predstavlja, odgovorio je: "Slobodu."

Gaahl je ovako objasnio svoje korištenje sotonističke tematike:

Nakon što je upitan je li ga u vjerovanjima i korištenju riječi "nadčovjek" nadahnuo Friedrich Nietzsche, odgovorio je: "Ne predstavlja mi ništa i nemamo mnogo toga zajedničko. Usredotočujem se na sebe i na vlastite misli."

Gaahl se suprotstavio i Sotonističkoj Crkvi, koju je opisao kao grupu "slabića koji se skupljaju poput štakora i koji se boje samostalno biti svoji na svome". Dodao je: "Anton LaVey i njegovi sljedbenici nevjerojatno su smiješni. Sve je to tako djetinjasto. Neću trošiti riječi na njih."

Kontroverzije o spaljivanju crkvi i black metal
Izjavio je da je individualnost najvažniji čimbenik black metala. Taj je žanr opisao kao "prikaz iskrenosti bez kompromisa" i "rat za one koji čuju šapat". Nakon što je u dokumentarnom filmu Metal: A Headbanger's Journey (iz 2005.) upitan što misli o spaljivanju crkvi povezanim s ranom norveškom black metal scenom, odgovorio je:

Spaljivanje crkvi komentirao je i u intervjuu iz 1995.:

Politička stajališta
Gaahl tvrdi da ne zagovara nijedan oblik politike i da se među njegovim prijateljima nalaze i desničari i ljevičari.

U intervjuu iz 2013. Gaahl je o slobodi govora izjavio: "Trebali biste moći reći što god želite, to je jedini način na koji možete evoluirati. Ako svima negiramo pravo na mišljenje, ne možemo rasti […] Međutim, ljudi bi trebali biti i sposobni suočiti se s posljedicama javnog izražavanja. […] Kakva ste osoba ako ne omogućite drugima da govore protiv vas?"

Diskografija

Gorgoroth (1998. – 2007.)
 Destroyer (1998.)
 Incipit Satan (2000.)
 Twilight of the Idols (2003.)
 Ad Majorem Sathanas Gloriam (2006.)

Trelldom (1993. – danas)
 Disappearing of the Burning Moon (1994.)
 Til Evighet (1995.)
 Til et Annet... (1998.)
 Til Minne (2007.)

God Seed (2009., 2012. – 2015.)
 I Begin (2012.)

Wardruna (2003. – 2015.)
 Runaljod – gap var Ginnunga (2009.)
 Runaljod – Yggdrasil (2013.)

Gaahls Wyrd (2015. – danas)
 GastiR - Ghosts Invited (2019.)

Gaahlskagg (1998. – danas)
 Erotic Funeral (2000.)

Izvori

Norveški pjevači heavy metala

Gaahl


Klasa je pojam iz teorije skupova. Svaku se kolekciju naziva klasom. Kolekciju { x : φ (x) } nazivamo klasom ako je φ neko svojstvo. Sve klase nisu skupovi, nego tek dio njih. Ako nisu skupovi to su prave klase. Njih je otkrio Bertrand Russell u svom paradoksu. Slijedi da je klasa x skup postoji li y takav za koji vrijedi x∈y.

Intuitivno objašnjenje
Klasa je kolekcija objekata koji imaju neko zajedničko svojstvo. Kolekcija, npr. Đuro, Pero i Ivica, jest klasa (ljudi). To je ujedno i skup. Kolekcija: Pero, jabuka, hrabrost i šubidubi, ne bi po tome bila klasa. Klasa je na neki način općenitiji pojam od pojma skupa.

Prava klasa. Neka su za sada jedino A, B, C skupovi i nema drugih. Pitanje je možemo li načiniti skup svih skupova? Na primjer, možemo načiniti novi skup S0 koji će obuhvaćati skupove A, B, C. Je li S0 skup svih skupova? Nije, jer je S0 sada novi skup i on je ostao "neobuhvaćen". Načinimo novi skup S1 koji obuhvaća skupove A,B,C i S0. Je li S1 skup svih skupova?. Nije, jer S1 je sada novi skup i on je ostao "neobuhvaćen". Možemo nastaviti dalje po istom obrascu unedogled. Može se naslutiti da nije moguće načiniti skup svih skupova. Pokušaj da načinimo skup svih skupova koji bi sadržavao i sebe, vodi u proturječnost, paradoks.
(Primjer ovog paradoksa pretvorenog u mozgalicu je: "U nekom selu brico brije sve one koji se ne briju sami. Brije li brico sebe?")
Skup svih skupova stoga ne može biti skup, već novi entitet koji je nazvan prava klasa (eng. "proper class"). Prava klasa je, po definiciji, klasa koja ne može biti član druge klase. Time je zaustavljeno nizanje S0, S1,.... Napraviti pravu klasu koja bi bila klasa svih klasa uključujući i samu sebe po definiciji nije dozvoljeno. Tako je riješena spomenuta proturječnost.

Izvori

Teorija skupova

Klasa (matematika)


ප්ලූටෝ නම් වන වාමන ග්‍රහලෝකය සතුව චන්ද්‍රයන් පහක් (5) පවතී.

ආශ්‍රිත
 ප්ලූටෝ

ප්ලූටෝගේ චන්ද්‍රයෝ

ප්ලූටෝගේ චන්ද්‍රයෝ


Antonio Páez (d. 5 Eylül 1956), İspanyol eski orta mesafe koşucusudur.

Avrupa Salon Atletizm Şampiyonası'nda üç madalya kazanmıştır.

Başarıları

İspanyol orta mesafe koşucuları
Yaşayan insanlar
1956 doğumlular
İspanyol Olimpiyat atletleri
1980 Yaz Olimpiyatları atletleri

Antonio Páez


An Sporadanthus interruptus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Mueller, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Barbara Gillian Briggs och Lawrence Alexander Sidney Johnson. An Sporadanthus interruptus in nahilalakip ha genus nga Sporadanthus, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporadanthus

Sporadanthus interruptus


Ormsund er havområdet mellem Ormøya og Bekkelaget nord for Ormsund bro i Oslo. Syd for broen hedder sundet Grønsund.

Ved Ormsund ligger Ormsundkajen, som er den sydligste kaj i Sydhavnen. Ormsund Roklub lå oprindelig hvor vejen nu går ind til Sydhavnen.

Lige ved Ormsundbroen på fastlandssiden ligger Ceresbryggen, et bevaringsværdigt kajanlæg fra den tidligere rutebådstrafik. Pappabåten DS «Ceres» havde en skorsten som kunne lægges ned for at passere under Ormsund bro.

Eksterne henvisninger

 Dampskipet Ceres i Grønsundet etfer passage ved Ormsund bru, 1903
 Ormsund 1971. Klubhuset til Ormsund Roklub ved bugten til venstre

Oslofjorden
Oslos geografi

Ormsund


Konkretna glazba (francuski: musique concrète) vrsta je elektroakustičke glazbe koju je 1948. godine utemeljio francuski skladatelj, teoretičar i pedagog Pierre Schaeffer pri Grupi za glazbena istraživanja (francuski: Groupe de Recherches Musicales, skraćeno: GRM) na Radiodiffusion-Télévision Française u Parizu. Osnovno je načelo konkretne glazbe u naravi same građe i njezine elaboracije: to su konkretni zvukovi i šumovi (pjev ptica, šum, žubor vode, prometna buka, zvižduk lokomotive i sl.) koji se snimaju na neki nosač zvuka i potom obrađuju određenim električnim i elektroakustičkim postupcima. Sam je Schaeffer u svojim teorijskim radovima temeljito obrazložio načela konkretne glazbe. Ostali najvažniji skladatelji konkretne glazbe su Pierre Henry, Olivier Messiaen i Pierre Boulez.

Izvori

Vidi još
 Elektroakustička glazba
 Glazba za vrpcu

Vanjske poveznice

Elektronička glazba

Konkretna glazba


Carl Joseph Schroeter (født 19. december 1855 i Esslingen am Neckar, død 7. februar 1939 i Zürich) var en schweizisk botaniker.
Schröter blev 1879 assistent og docent ved den teknsike højskole i Zürich og 1884 professor i botanik ved samme. Han var en fremragende kender af alpefloraen og skrev en række afhandlinger og værker derom (Die Alpenfutterpflanzen, 1884; sammen med Friedrich Gottlieb Stebler: Beiträge zur Kenntniss der Matten und Weiden der Schweiz, 1892, og det store værk Das Pflanzenleben der Alpen 1908). Sammen med Johann Jakob Früh har Schröter skrevet det meget omfangsrige værk: Die Moore der Schweiz (1904), og desuden har han leveret adskillige andre oublikationer. Med Oskar von Kirchner og Ernst Loew var Schroeter udgiver af den stort anlagte Lebensgeschichte der Blütenpflanzen Mitteleuropas, som begyndte at udkomme 1904.

Kilder

Botanikere fra Schweiz
Professorer fra Schweiz
Æresdoktorer ved University of Cambridge

Carl Schroeter


La  est l'une des dix-huit circonscriptions législatives que compte la préfecture de Kanagawa au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La cinquième circonscription de la préfecture de Kanagawa regroupe trois arrondissements de l'ouest de Yokohama : Totsuka, Izumi et Seya.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Cinquième circonscription de la préfecture de Kanagawa


Force It es el cuarto álbum de estudio de la banda británica de hard rock y heavy metal UFO, publicado en 1975 por Chrysalis Records. Al igual que el anterior y gracias a la llegada de Michael Schenker, el disco es cargado al hard rock y al heavy metal, permitiendo que fuese el primer disco de la banda en entrar en la lista Billboard 200 de los Estados Unidos en el puesto 71. Fue nuevamente producido por el bajista de Ten Years After, Leo Lyons, mientras que Chick Churchill integrante de la banda ya mencionada participó en lo teclados, convirtiéndose en la primera aparición de este instrumento en un disco de UFO.

La portada original fue diseñada por Hipgnosis que fue criticada por los medios, ya que durante años los géneros de la pareja en el baño eran desconocidos y la desnudez estaba al borde de las normas de la decencia. Los modelos eran en realidad Genesis P Orridge y su novia Cosey Fanni Tutti. La obra de arte fue suavizado para la primera versión estadounidense, haciendo a la pareja transparente en la bañera.

Lista de canciones

Músicos
 Phil Mogg: voz
 Michael Schenker: guitarra eléctrica
 Pete Way: bajo
 Andy Parker: batería
 Músico invitado
 Chick Churchill: teclados

Referencias

Álbumes de UFO
Álbumes de 1975
Álbumes de hard rock
Álbumes de heavy metal
Álbumes de Chrysalis Records
Álbumes en inglés

Force It (álbum)


Varalaru: History Of Godfather, or simply known as Varalaru (), is a 2006 Indian Tamil-language action-drama film  written and directed by K. S. Ravikumar, and produced by S. S. Chakravarthy under the banner NIC Arts. The film stars Ajith Kumar in a triple role as a father and his twin sons alongside Asin,  Ramesh Khanna, Suman Setty,  Kanika,  Sujatha and M. S. Baskar play supporting roles. The film's soundtrack and background score was composed by A. R. Rahman. The film ran for 210 days and became a blockbuster at the box office. Prior to its release, the film was known by its title Godfather, but following the Government of Tamil Nadu's motion to exempt tax on films titled in Tamil in 2006, the film's title was changed. After two years of production, the film was released on 20 October 2006 during the eve of Diwali, and emerged as the highest grosser of the year. The film has been remade in Kannada, titled Godfather and in Burmese as Nat Khat Mhar Tae Tite Pwal, and in Odia as Tu Mo Dehara Chhai.

Plot
Shivashankar, a crippled multi-millionaire, sends his spoilt son Vishnu to Thottapuram to help the poor. Vishnu does not want to go, but a local pizza restaurateur convinces Vishnu and his friends that the village is one big brothel. Thottapuram is a sacred village and the restaurateur had purposefully deceived Vishnu and his friends. Also Divya and her college classmates are visiting the village. They come for their social activity course to improve the village's health and hygiene. A large building is reserved for him and the girls are asked to stay in the poor families' houses. Vishnu and his friends arrive and start to woo the girls, whom they mistake for Thottapuram's prostitutes. When Divya discovers their plan, she and her friends decide to teach Vishnu and his friends a lesson.

Vishnu and his friends are wooed by Divya and the other girls. They are led to separate rooms where the girls inject a serum that makes them itch all over. They leave, screaming and scratching. Vishnu tells Divya to leave her profession and offers to save her honour by marrying her in the village temple the next day. Divya does not come, but Vishnu and his friends happen to see her leaving on a bus bearing the name of the girls' college, revealing that they have been duped. But, Divya got guilt ridden when she watches him carrying mangala sutra and really got ready to marry her. Depressed and feeling cheated, Vishnu returns home, Shivshankar discovers that his son fell in love. Under his influence, Vishnu and Divya get engaged. Everything goes well until one night, Vishnu goes to Divya's house in a drunken state. Her family prevent him from talking to her. This eventually leads to a fight. Vishnu then goes to Divya's cousin's house to meet Divya and apologises for his behaviour, but suddenly attempts to rape Divya's cousin which Divya got horrified when noticing. Then on the same day at night, Vishnu tries to kill Shivashankar, but is stopped by Ko Thandam, Sivashankar's P.A., who got stabbed by Vishnu. Disappointed with Vishnu's behaviour, Shivashankar sends Vishnu to a psychiatrist .

It is then revealed that Jeeva, Vishnu's twin, had assumed Vishnu's identity, took money from the bank, got drunk and went to Divya's place and attempted to rape Divya's cousin. Jeeva hates Shivashankar for abandoning him and his mentally-challenged mother Gayathri. Later, Divya manages to sneak into Vishnu's room in the hospital and believes his explanation that he is innocent. She leaves and shortly afterwards, Jeeva appears, smuggles and dumps Vishnu out of the hospital, takes over his identity and goes to kill Shivashankar. The father notices that it is not his son after he gets a call from the real son and gets out of his wheelchair to defend himself, much to Jeeva's surprise. Vishnu arrives at the scene, surprised that his father is able to walk and demands an explanation.

Shivashankar tells him that he was a Bharatanatyam dancer who behaved effeminately due to dancing and the upbringing of his mother, whom he loved dearly. His mother had arranged for Shivashankar to marry Gayathri, who was her friend's daughter. He agreed but Gayathri rejected Shivashankar for being too effeminate and insulted him in front of crowd in the wedding. Unable to bear the embarrassment, Shivashankar's mother died on the spot. Enraged, Shivashankar raped and impregnated Gayathri. The doctor refused to give her an abortion, leading to Vishnu's birth. Shivashankar took Vishnu from his mother saying the child would be the only hope of his life. But, unknown to Sivashankar, right after he left Gayathri gave birth to another baby who was Jeeva.

Jeeva escapes and threatens to kill Shivashankar at Vishnu's and Divya's wedding. Shivashankar fights with Vishnu and attempts to stop him. Jeeva points a gun at Shivashankar and reveals that he is also Shivashankar's son and the reason for why he came to kill Shivashankar. Jeeva's grandmother tells them that Gayathri actually became an insane when Jeeva was about to get hit by a lorry, when he was a baby. Jeeva realises his mistake. He wants Shivashankar to shoot him, but a police officer mistakenly thinks that Jeeva is pointing the gun at Shivashankar. He fires at Jeeva, but Shivashankar intervenes and gets shot in between. Jeeva accepts Shivashankar's apology and gets arrested.

Weeks later, Gayathri does not accept food from anyone, until Vishnu comes dressed up as Jeeva and feeds her. The film ends with Vishnu telling her that Shivashankar is the godfather of family.

Cast

 Ajith Kumar in a triple role as:
 Shiva Shankar (father)
 Vishnu and Jeeva (sons)
 Asin as Divya, Vishnu's love interest turned wife
 Kanika as Gayathri, Vishnu's and Jeeva's mother
 Sujatha as Gayathri's mother
 Rajesh as the Assistant Commissioner of Police
 Vijayan as Divya's father
 Mansoor Ali Khan as Divya's brother
 Ponnambalam as Divya's brother
 Ramesh Khanna as Ramesh, Vishnu's friend
 Pandu as Kodandam, Shiva Shankar's servant
 Santhana Bharathi as Gayathri's servant
 Manobala as a police constable
 Suman Setty as Urundai, Vishnu's friend
 Rajalakshmi as Shiva Shankar's mother
 Crane Manohar as an asylum patient
 Idichapuli Selvaraj as Shiva Shankar's servant
 M. S. Baskar as an asylum patient
 Shivashankar as Shiva Shankar's master
 Chitti Babu as a police inspector
 Madhan Bob as the coffee shop owner
 Johnny as Vishnu's friend
 Kadhal Kanth as Vishnu's friend
 Japan Kumar as Japan, Vishnu's friend
 Scissor Manohar as a waiter
 Bava Lakshmanan as a police constable
 Robert (special appearance in the song "Ilamai")
 K. S. Ravikumar as a doctor and Gayathri's family friend (special appearance)

Production
As per director R. Sundarrajan, Varalaru's original base story was scripted by him for Kamal Haasan under the Sivaji Productions banner. This did not happen, however, due to Kamal Haasan's unwillingness to work with Sundarrajan as he did not like the script. He felt it would portray him as womaniser.

In late 1999, K. S. Ravikumar narrated two scripts to actor Kamal Haasan. One was about a transgender incorporating three roles titled Madana and a comedy script Thenali. He was impressed with both but turned the offer down due to his conflicting schedule at the time.Rajinikanth too had agreed to do the story titled Madana if Kamal opts out. Ravikumar was forced to pull out of a project titled Jaggubhai which he had written and begun directing and consequently signed on Ajith Kumar, who had just opted out of A. R. Murugadoss's action film, Mirattal. Later, the project shifted to the hands of NIC Arts (from Sri Surya Movies) due to a higher budget. The filming of Godfather began in November 2004, with Ravikumar initially announcing a release date of April 2005. Asin, was added to the film after Jyothika walked out of the project,  while A. R. Rahman was signed on as music composer to the film to be produced by S. S. Chakravarthy. Early reports suggested that one of Ajith's roles in the film would be a eunuch or a transgender, but the role eventually turned out to be that of a classical dancer. Shooting progressed from November 2004 till the end of the year.

In January 2005, it was announced that the film was put on hold due to financial problems, initiating a long delay in the production of the film. The film also faced problems, after the government banned scenes involving excessive smoking in films. Furthermore, in mid-2005, Ajith fell out with the producer, who had made several films with him in the past and stated that the pair would never work together again. The indefinite delay had led to Ajith taking a forced sabbatical, with his market being at a low following the failure of his previous film Ji. Ravi Kumar tried to get in R. B. Choudary and his banner of Super Good Movies to finish the movie but to avail.

Chakravarthy avoided trouble by claiming he would finish the film by 15 June 2005 and signed a contract in March with the Tamil Nadu Producers Committee, who wanted to resolve the problem. The film restarted in April 2005, with a 10-day shoot in Ooty including a song, with Ravikumar revealing that further shots would be filmed in Hyderabad, and then in Canada, and that the film would be ready for release by 22 July 2005. P. C. Sreeram opted out of the film after his dates clashed with his work in Kanda Naal Mudhal and was replaced by Priyan. Actress Meena who was supposed to do play Shivashankar's wife also opted out due a conflicting schedule. Devayani was also considered for the role but she refused as she did not want to scold Ajith and after unfruitful discussion with Simran, Kanika was signed. Problems arose in mid-2005, when Asin could not allot dates for the film due to her work in Ghajini, Majaa and Sivakasi. However, by 15 June, thirty five days work was still required and Ajith was forced to leave the project to begin work on Bala's Naan Kadavul as per the signed contract. Chakravarthy later reported Ajith for the delays and before further problems occurred, L. Suresh of Ananda Pictures, a leading Chennai based distributor, intervened and solved the existing problems by providing an interest-free loan. Subsequently, the film became trouble free but took more than a year to finish the remaining portions and only released in October 2006 as Ajith took priority in completing Paramasivan and Thirupathi. Meanwhile, the title Godfather was reverted to Varalaru (Biography) after the state government gave an order to grant entertainment tax exemption to movies titled in Tamil.

Music

The film's soundtrack and background score were composed by A. R. Rahman, marking his fourth collaboration with Ravikumar after Muthu (1995), Padayappa (1999), Thenali (2000) and third with Ajith Kumar after Pavithra (1994) and Kandukondain Kandukondain (2000). He finished composing all the songs for the film by December 2004. The soundtrack features nine songs, with lyrics written by Vairamuthu. The song "Ilamai" features a remix version, and "Innisai" features a reprise and an extended version of the song which is used in the film. The album was released on 27 September 2006.

Release
The film released on 20 October 2006, during the Diwali season alongside Silambarasan's Vallavan, S. P. Jananathan's E, Saran's Vattaram and Sarath Kumar's Thalaimagan, and emerged as  the biggest hit of the year. Varalaru opened in over 300 screens worldwide including 25 screens in Chennai district. It ran for 210 days and also went on to become  Ajith Kumar's biggest grosser  until the release of his 2007 film, Billa.

Reception
The critic from The Hindu gave a verdict that the film "scores in pace and performance!" and mentioned that "Ajith's skills as a performer have been appreciably honed and efficiently used" and that it is a "milestone in Ajith's cinema efforts, the film has the potential to propel its hero into a higher league in stardom", while describing Asin as "lustrous and sails through her role smoothly", while Kanika "gets more scope, which she makes good use of". Rediff.com also gave the film a positive review claiming that "Varalaaru is undoubtedly the only must-watch release this Diwali. Watch it for a display of all the elements of Ajith's versatility and range of emotions". The reviewer from Behindwoods praised the film saying "the narration and an implausible screenplay succeed in entertaining the masses", with the critic from Indiaglitz.com citing that "Varalaru will make history.  Ajith's work will certainly uplift to it being  a ultimate legend". Ajith subsequently won the Filmfare Award for Best Actor – Tamil for 2006 for his triple role performance.

Remakes
In 2012, cinematographer Sethu Sriram opted to remake the film in Kannada under the original title, Godfather. And in Odia as Tu Mo Dehara Chhai

The movie was unofficially remade in 2015 in Burmese as Nat Khat Mhar Tae Tite Pwal.

References

External links

2006 films
Films set in Chennai
Twins in Indian films
Films directed by K. S. Ravikumar
Tamil films remade in other languages
2000s Tamil-language films
Films scored by A. R. Rahman
Films about rape in India

Varalaru


Når far og mor er klovne er en film instrueret af Annette Mari Olsen.

Handling
Klovnen er den vigtigste figur i cirkus. En klovn er altid glad, men bag manegens store smil ligger der ofte et hårdt og intenst arbejde. Således også for Viktor, der er tredjegenerations cirkusartist. Filmen følger den russiske dreng Viktor en sommer, hvor han og hans familie og deres to dresserede hunde turnerer med et lille cirkus i Tyskland. Der er ikke mange artister ansat, så en stor del af forestillingen hviler på Viktor og hans familie. Det stiller store krav til Viktor, der ud over at optræde også skal træne og passe sin skole. Om vinteren bor Viktor og familien i en ét-værelses lejlighed i Moskva. I de tre måneder går han i almindelig skole og får mulighed for at se sine venner. Et portræt af en hårdtarbejdende dreng med en stærk vilje og en stor livsglæde.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2002

Børnefilm fra Danmark

Når far og mor er klovne


Gud er ikke død 2 er en amerikansk kristen dramafilm fra 2016 instrueret af Harold Cronk.

Medvirkende

 Melissa Joan Hart som Grace Wesley
 Jesse Metcalfe som Tom Endler
 David A. R. White som Ærværdighed David Hill
 Hayley Orrantia som Brooke Thawley
 Sadie Robertson som Marlene
 Ernie Hudson som dommer Robert Stennis
 Pat Boone som Walter Wesley
 Fred Dalton Thompson som Senior Pastor
 Robin Givens som Miss Kinney
 Carey Scott som Richard Thawley
 Maria Canals-Barrera som Catherine Thawley
 Benjamin Onyango som Reverend Jude
 Ray Wise som Pete Kane
 Paul Kwo som Martin Yip
 Jon Lindstrom som Superintendent Jim Powell
 Eamonn McCrystal som Simon Boyle
 Abigail Duhon som Jessica
 Trisha LaFache som Amy Ryan

Eksterne henvisningers

 Gud er ikke død 2  hos Netflix
 Gud er ikke død 2  hos Netflix

Dramafilm fra USA
Amerikanske film fra 2016
Engelsksprogede film

Gud er ikke død 2


Når din mand er en dreng er en film instrueret af Carsten 1/2, Mette Mädchen.

Handling
At se en sag fra den ene side er kun den halve sandhed. At se en sag fra den anden side er kun den halve sandhed... thi kun Han, hvis øjne er tvunget åbne, kan rumme begge sider af en sag.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1992

Eksperimentalfilm fra Danmark

Når din mand er en dreng


Lix ist der Familienname folgender Personen:
 Frédéric Lix (1830–1897), französischer Maler
 Germaine Lix (1893–1986), französische Schauspielerin und Sängerin
 Marie-Antoinette Lix (1839–1909), französisch-polnische Kriegsheldin und Gouvernante
 Karin Lix (* 1965), deutsche Leichtathletin
 Ute Lix (* 1965), deutsche Leichtathletin

Lix ist ein Ortsname:
 Lix (Essingen), ehemaliger Einzelhof in der zentralen Gemeindegemarkung von Essingen im Ostalbkreis, Baden-Württemberg

LIX steht für:
 Laboratoire d'informatique de l'École polytechnique, Forschungsstätte des Centre national de la recherche scientifique in Palaiseau
 Lix (Lesbarkeitsindex), einen Index zur Ermittlung der Leichtigkeit des Lesens eines Textes

Abkürzung

Lix


Don Ante Luburić (Studenci, 3. srpnja 1955.), hrvatski katolički svećenik i visoki crkveni dužnosnik u Bosni i Hercegovini

Životopis
Rođen u Studencima 3. srpnja 1955. u Studencima od roditelja Ivana i Vide rođ. Vučić. Kršten i krizman u rodnom mjestu. U Dračevu, Studencima i Ljubuškom pohađao osnovnu školu. U Dječačkom sjemeništu u Zagrebu kao sjemeništarac Mostarsko-duvanjske biskupije.
Kršten 10. srpnja 1955. u župskoj crkvi Srca Isusova u Studencima. Pohađao je Nadbiskupsku klasičnu gimnaziju na Šalati. Studirao na Vrhbosanskoj visokoj filozofsko-teološkoj školi u Sarajevu filozofsko-teološki studij. Vojnu obvezu odslužio u Tuzli. Potom ga je biskup Petar Čule poslao na bogoslovske studije na Katoličko sveučilište u Eichstätt/Bayern u Njemačku. Diplomirao temom iz dogmatske teologije Herz-Jesu-Verehrung. Geschichtlicher Überblick sowie Ort und Theologie der Herz-Jesu-Thematik in dogmatischen Handbüchern der letzten 100 Jahre. 1986. poslan na studij crkvenog prava u Rim, a 1988. je postigao licencijat iz Crkvenog prava na Papinskom lateranskom sveučilištu u Rimu kod prof. Jose' F. Castano s radnjom na temu Il conforto tra il diritto matrimonialis canonico e quello civile nella Jugoslavia riguardo agli impedimenti di eta', consanguineita' e affinita' .

Za đakona se zaredio 1979. u sjemenišnoj crkvi Anđela Čuvara u Eichstättu po rukama biskupa eichstetskog Aloisa Bremsa. Prezbiterat 15. kolovoza 1980. u župskoj crkvi Uznesenja B. D. Marije Klepci-Dračevo po rukama mons. Petra Čule, biskupa mostarsko-duvanjskoga. Mladu misu Luburić je slavio u rodnim Studencima 1980. godine. Obnašao dužnosti tajnika Mostarsko-duvanjske biskupije, bilježnika Biskupijskog ženidbenog suda I. stupnja, biskupijskog direktora Papinskih misijskih djela, kancelara Biskupskog ordinarijata u Mostaru, ekonomoma biskupije, kancelara u dijecezanskoj kuriji, ravnatelja dijecezanskog Caritasa, "promicatelja pravde i branitelja veze" u Biskupijskom sudu, biskupovog osobnog delegata za župu Trebinje, župnika župe Trebinje, dekana Trebinjskog dekanata, upravitelja prognane župe Nevesinje, člana Nadzornog odbora Caritasa biskupija Mostar-Duvno i Trebinje-Mrkan, viceravnatelja Svećeničkog doma u Mostaru, članom Vijeća BK BiH za ekumenizam, promicatelja pravde pri svjedočenju o poginulim i nestalim franjevcima u vrijeme i nakon Drugoga svjetskog rata, župnika u Nevesinju, biskupova osobnog delegata za graditeljsku djelatnost u Trebinju, Stocu, Stjepan Krstu i Nevesinju, glavnoga urednika Službenoga vjesnika,  te mu je kao zadnje do sad kao župniku župe Nevesinje dodijeljeno posebno ovlaštenje preuzeti svu pastoralnu skrb za Foču, Čajniče i Rudo (Staro), dotada pod crkvenom jurisdikcijom vrhbosanskoga nadbiskupa, kao i za ostala mjesta u sjeveroistočnoj hercegovačkoj dijaspori – Gacko i Kalinovik – koja su od utemeljenja župe Nevesinje gravitirala tom središtu.

Izvori

Vanjske poveznice
Bljesak.info Don Ante Luburić o poslanju u župi Nevesinje - najprostranijoj župi u BiH, 21. kolovoza 2013.

Životopisi, Ljubuški
Životopisi, Nevesinje
Hrvatski katolički svećenici
Katoličanstvo u Bosni i Hercegovini

Ante Luburić


نورمـِـيارفي  (بكسر الميم) (بالفنلندية: Nurmijärvi) مدينة فنلندية تقع في إقليم أوسيما، على بعد 37 كيلومتراً (23 ميل) إلى الشمال من العاصمة هلسنكي. يبلغ عدد قاطنيها 39.367 ساكن.

أدى قربها من هلسنكي إلى تحقيق نمو كبير للقرى الكبرى مثل كلاوكالا وراياماكي، والتي تعتبر في الوقت الحاضر من بلدات محيط هلسنكي. تمثل كلاوكالا أكبر مساحة مبنية بنورمـِـيارفي.

تعني نورمـِـيارفي حرفياً «بحيرة المرج» ورغم أن البحيرة قد أعطت اسمها للبلدية إلا أنها جـُففت في أوائل القرن العشرين والآن لا يوجد سوى بعض الحقول المنبسطة بالقرب من وسط المدينة.

تشتهر نورمـِـيارفي بأنها مسقط رأس الكاتب فنلندا الوطني، ألكسس كيفى (1834-1872). مسرحيته Nummisuutarit - بمشاهد ملونة للحياة الريفية لرعية نورمـِـيارفي في القرن التاسع عشر - تتم في فصل الصيف في مسرح في الهواء الطلق في بالويوكي، القرية التي ولدت بها كيفى.

يعيش ماتي فانهانن رئيس الوزراء فنلندا السابق في لبساما بنورمـِـيارفي.

مراجع

وصلات خارجية
 بلدية نورمـِـيارفي  – الموقع الرسمي
 دليل نورمـِـيارفي

أماكن مأهولة أسست في 1605
بلديات أوسيما
تأسيسات سنة 1605 في السويد
مدن فنلندا
هلسنكي الكبرى

نورميارفي


ييرماكوفسكويي  هي مدينة في مقاطعة كراسنويارسك كراي في روسيا يبلغ عدد سكانها حوالي 8876 نسمة.

مراجع

مدن كراسنويارسك كراي

ييرماكوفسكويي (كراسنويارسك)


Tirreno-Adriatico 2018 var den 53. udgave af cykelløbet Tirreno-Adriatico. Det italienske etapeløb var det syvende arrangement på UCI's World Tour-kalender i 2018 og blev arrangeret mellem 7. og 13. marts 2018. Den samlede vinder af løbet blev polske Michał Kwiatkowski fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Søren Kragh Andersen kører for
 Mads Pedersen kører for

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

6. etape

7. etape

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Eksterne henvisninger
 Officielle hjemmeside

2018
UCI World Tour 2018

Tirreno-Adriatico 2018


مخطط مودي هي عبارة عن رسم بياني بين رقم رينولدز والخشونة النسبية لأي أنبوب ذي مقطع دائري يسري به مائع لتحديد معامل الاحتكاك (f) لهذا الأنبوب.

يمكن استخدامها لتحديد فرق الضغط المتولد داخل الأنبوب عن طريق معادلة دارسي-فايسباخ:

ومن الممكن تقييم انخفاض الضغط بالعلاقة:

أو بشكل مباشر من

حيث  هي الكتلة الحجمية للسائل، و هي السرعة الوسطية في الأنبوب،  هو معامل الاحتكاك والذي يؤخذ من مخطط مودي،  هو طول الأنبوب و هو قطر الأنبوب.

sepa....

مراجع

جريان الموائع
شبكة أنابيب
علم حركة السوائل

مخطط مودي


Veľké Leváre este o comună slovacă, aflată în districtul Malacky din regiunea Bratislava, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 3.581 de locuitori.

Istoric
Localitatea Veľké Leváre este atestată documentar din 1378.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Veľké Leváre


محمد شامل أديب وفنان مخضرم، مواليد بيروت (1909 - 4 مايو 1999) توزع نتاجه بين برامج إذاعية وتلفزيونية ومسرحيات، وأفلام سينمائية، وأعمال أدبية نقدية وشعرية. واسع الثقافة، تغلغل في خبايا النفس البشرية، وعايش الناس في مختلف طبقاتهم وبيئاتهم وثقافاتهم، وعبر عنهم بأسلوب نقدي اجتماعي حي.

رافق شامل المجتمع البيروتي، خصوصاً، في تطوره عبر أجيال من ثلاثينات هذا القرن حتى تسعيناته، وصوره بدقة وبراعة، وصور المجتمع العربي في مختلف عصوره كما استشفه من المصادر الأدبية التي اطلع عليها اطلاعاً واسعاً. وإلى ذلك دون وقائع حياته، ومصادر ثقافته، والوظائف التي شغلها، ومختلف الشخصيات التي عرفها من سياسية وأدبية وفنية.

مراجع

 فاروق الجمال، الدنيا هيك محمد شامل، الناشر: دار العلم للملايين، 1997

كوميديون لبنانيون
ممثلو وممثلات مسرح لبنانيون
مواليد 1909
وفيات 1420 هـ
وفيات 1999

محمد شامل


Treća hrvatska košarkaška liga je zamijenila dotadašnju B-1 ligu u sezoni 2017./18. i predstavlja lige četvrtog stupnja košarkaškog prvenstva Hrvatske u sezoni 2018./19.

Centar

 Izvori:
 ksz-zagreb.hr

Istok

Ligaški dio

 Izvori:
 KS Brodsko-posavske županije, 3. ML Istok 2018./19.
 KS Brodsko-posavske županije, 3. ML Istok

Doigravanje

Jug

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 Premijer liga 2018./19.
 Prva muška liga 2018./19.
 Druga liga 2018./19.
 Kup Krešimira Ćosića 2018./19.
 Kategorija:Hrvatska košarkaška natjecanja

Vanjske poveznice

Izvori

2018-19
m-4-treća

Treća hrvatska muška košarkaška liga 2018./19.


"Reaper" este un cântec al cântăreței australiane Sia. Cântecul a fost scris de către Sia Furler și produs de Kanye West. Acesta a fost lansat ca cel de-al patrulea single promoțional pe data de 7 ianuarie 2016.

Clasamente

Note

Legături externe

Cântece din 2016
Sia
Single-uri promoționale

Reaper (cântec de Sia)


රුසියානු ජාතික කතුවරයෙක් වන ඇන්ටන් පැවිලොවික් චෙකොව් සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ, විශිෂ්ට කෙටි කතාකරුවකු ලෙස ප්‍රකටව පවතී. ග්‍රන්ථ රචනයට අමතරව ඔහු වෛද්‍යවරයෙක්, නාට්‍ය රචනා සමීක්ෂකයෙක් ලෙසද සේවයේ නියැලිනි. ඔහු නාට්‍ය රචකයෙකු ලෙස සම්භාවනීය නිර්මාණ හතරක නිෂ්පාදනයට දායක වු අතර ඔහුගේ විශිෂ්ට කෙටි කථා නිර්මාණ වෙනත් කතුවරුන්ගේ මෙන්ම ග්‍රන්ථ විවේචකයන්ගේද සම්මානයට පාත්‍රව පවති.චෙකොව් වෛද්‍ය වෘත්තිය සහ සාහිත්‍ය වෘත්තිය සමබරව කල අයෙකු විය. එනිසා ම ඔහු විසින් වරෙක "වෛද්‍ය විද්‍යාව මාගේ නීත්‍යානුකූල බිරිඳයි, සාහිත්‍ය යනු මාගේ අනියම් බිරිඳයි" "ලෙස ප්‍රකාශ කෙරිණි.

1896 දී චෙකෝව් තම The Seagull නම් නාට්‍යට නිසි පිලිගැනීමක් නොමැති වීම නිස නාට්‍ය ලිවීම සහ නිශ්පාදනයෙන් බැහැර වීමට තිරණය කළද, 1898 දී මෙම නිශ්පාදනය, කොන්ස්තන්තින් ස්ටැනිස්ලැවිස්කිගේ මොස්කව් රඟහල මඟින් පෙන්වීමත් සමඟ නැවත පිළිගැනීමට ලක් විණි. මින්පසුව මෙම රඟහල, චෙකොව්ගේ "Uncle Vonya" නම් නාට්‍ය නිශ්පාදනයට ද, ඔහුගේ අවසාන නාට්‍ය නිර්මාණ දෙක වන "Three sisters" සහ "The cherry Orchard" හි මංගල දර්ශනයන් පැවැත්වීමට ද දායක වුණි. මෙම නිර්මාණ හතර රංගන ශිල්පීන්ට මෙන්ම ප්‍රේක්ෂකයන්ටද අභියෝගයක් එල්ල කිරිමට සමත් වුණි. මන්ද යත් සම්ප්‍රදායානුකූල පැවැත්මට ඔබ්බෙන් ගිය චෙකොව් යොමුවූයේ රංගන මනෝභාවයන් මඟින් ජීවිතයේ තාත්වික අවස්ථා නිරූපණයට ය.

චෙකෝව් පළමුව ලේඛන කලාවේ යෙදුණේ මුදල් ඉපැයීමේ මාර්ගයක් ලෙස පමණි. නමුත් පසුව ඔහුගේ කලාවට ඇති ලැදියාව වර්ධනය වීමත් සමඟ ඔහු තම රචනා ශෛලියට විධිමත් නව්‍යතා එක් කළ අතර එය නූතන කෙටි කථා සාහිත්‍යය පරිණාමයෙහි ලා බලපෑමක් විය. ඔහුගේ ප්‍රතිභාව වූයේ සිදුවීම් පෙළක් ගලා යන අයුරින් තම නිර්මාණය ගෙනහැර පෑමයි. පසුව මෙම ක්‍රමෝපාය ජේම්ස් ජොයිස් සහ අනිකුත් නව නිර්මාණ වේදීන් ද යොදාගත්තේය. මෙම ක්‍රමෝපාය සම්ප්‍රදායානුකූල කථා රචන ව්‍යුහයට පටහැනි විය. මෙම නව ප්‍රවණතාවය පාඨකයන්ට යම් අපහසුතා ඇති කළ ද ඔහු කිසිදිනක ඊට සමාව නොගත් අතර ඔහුගේ මතය වූයේ නිර්මාණකරුවෙකුගේ භූමිකාව විය යුත්තේ ප්‍රශ්න මතු කිරීම මිස ඒවාට විසඳුම් නොදීම බවයි.

චරිතාපදානය

ළමා කාලය

[[File:Chekhov family.jpg|thumb|චෙකොව් පවුල සහ මිතුරන් 1890, (ඉහළ පේළිය, වමේ සිට දකුණට") අයිවන්, ඇලෙක්සැන්ඩර්,පියා; (දෙවන පේළිය) මිතුරෙක්,ලයිකා මිසිනෝවා,මාෂා,මව,සෙරිඕසා කිස්ලෙව්; (පහළ පේළිය) මිශා, ඇන්ටන්]]

ඇන්ටන් චෙකෝව් උපත ලැබුවේ අති උතුම් ශාන්ත අන්තෝනි මුනිවරයාණන්ගේ  සැමරුම් උත්සව දිනකයි. ඔහු 1860 ජනවාරි මස 29 වන දින, හයදෙනෙකුගෙන් යුත් පවුලක තුන්වැන්නා ලෙස දකුණු රුසියාවේ ඇසෝව් මුහුදේ තොටුපළක් වන ටැග්නරොග් හිදි උපත ලැබීය.ඔහුගේ පියා වූ පවෙල් යෙගොරොව්ක් චෙකෝව් කොබෙලිකි අසළ විල්කෝවට්කා ගම් වැසියකු වූ අතර ඔහුට අයත් සිල්ලර බඩු කඩයක් විය. දේවස්ථාන ගීතිකා කණ්ඩායම් මෙහෙයවන්නකු, ඉතා භක්තිමත් කිතුණුවකු වු පවෙල් තම පවුලට ශාරිරික වධ හිංසා පමුණුවා ඇත. චෙකොව්ගේ බොහෝ කෲර චරිත සඳහා අනුරුව ඔහුගේ පියා වූ බව සමහර ඉතිහාසඥයන්ගේ මතයයි. චෙකොව්ගේ මව අතිදක්ෂ කතන්දර පවසන්නියක වූ අතර, ඇය රෙදි පිළි මිල දී ගන්නකු වූ තම පියා සමඟ රුසියාව පුරා කළ සංචාරය පිළිබඳව කතන්දර කියමින් තම දරුවන් විනෝදයට පත් කළාය. චෙකෝව් වරක් "අපගේ කුසලතා අපට ලැබුණේ පියාගෙනි, නමුත් අපගේ ආත්මය අපට ලැබුණේ මවගෙනි" යි පවසා ඇත. "චෙකෝව් වැඩිහිටි අවදියේ දී,  තම සොහොයුරු ඇලෙක්සැන්ඩර් ඔහුගේ බිරිඳට සහ දරුවන්ට සලකන ආකාරය පිළිබඳ විවේචනය කළේ තම පියාගෙන් වූ පීඩනය සිහිගන්වමිනි.

"මම ඔබෙන් ඉල්ලා සිටිනවා මතක් කරගන්නා ලෙස අපේ මවගේ තාරුණ්‍ය විනාශ වූයේ ඒකාධිපත්‍ය සහ බොරුව නිසාවෙන් බව. ඒකාධිපත්‍ය සහ බොරුව නිසා අමිහිරි වූ අපේ ළමා කාළය ගැන සිතීම පවා සිතේ ඇති කරන්නේ භයක් හා පිළිකුලක්. මතකද අපට ඇතිවුණ භය සහ පිළිකුල අපේ පියා රෑ කෑම වේල අතරතුර ලුණු වැඩි යැයි කෝපයෙන් මවට බැණ වැදුණ විට, ඇයට මෝඩයෙකුයි දොස් කියන විට"චෙකෝව්ගේ ළමා කාලය පිළිබඳව අවබෝධ කරගත හැකි තවත් කරුණක් ඔහුගේ ප්‍රකාෂකවරයා මෙන්ම මිතුරාද වූ ඇලෙක්සි සුවොරින් හට යැවූ ලිපියක විය: "මා කුඩා කාලයේ සිට වෙනසක් අපේක්ෂා කළා. එය මා සිතේ නිතැතින්ම ඇතිවූවක්, මන්ද මා තදින් පහර කෑමට ලක් වූ කාලය හා ඔවුන් මට පහර දීම අත්හැර දැමූ කාලය සලකා බැලූ විට, ඒ අතර වෙනස ඉතා විශාලයි.." සුවොරින් හට යැවූ ලිපි 1894 මාර්තු27 . ඇන්ටන් චෙකෝව් ලියූ ලිපි.

චෙකෝව් පළමුව ග්‍රීක පිරිමි ළමුන් සඳහා වන පාසලටද දෙවනුව ටැගන්රොග් හි gymnasium පාසලටද ඉගෙනුම සඳහා ඇතුළත් විය. වර්තමානයේ චෙකෝව් gymnasium ලෙස නම වෙනස් වූ මෙම පාසලේදී, චෙකෝව් හට ග්‍රීක විභාගය අසමත් වීම නිසා වසරක් යනතුරු ඉහළ පන්තියට යෑමට නොහැකි ව ඇත. මෙකල ඔහු ග්‍රීක ලබ්ධික දේවස්ථාන්යේ තම පියාගේ  ගීතිකා කණ්ඩායමේ ගායනයට ද එක් විය. 1892 දි ඔහු ලියූ ලිපියක, තම ළමා කාලය විස්තර කිරීමට ඔහු "වේදනාව"යන වචනය භාවිත කර තිබුණි. ඔහු සිහිපත් කරන පරිදි :

"මම සහ මගේ සොහොයුරන් දේවස්ථානය මධ්‍යයේ නැඟී සිට "May my prayer be exalted",හෝ  "The Archangel's Voice"  වැනි ගීතිකා ගායනය කරද්දී එහි සිටි හැමදෙනම අප දෙස ආදරයෙන් බලා අපේ දෙමව්පියන්ට ඊර්ෂ්යා කළා අපේ දස්කම් ගැන. නමුත් ඒ මොහොතේ අපට දැනුනේ අප කුඩා හිරකරුවන් ලෙසින්"

ආගමික පසුබිමක් සහ අධ්‍යාපනයක් තිබුණ ද පසු කලෙක චෙකෝව් අදේව දෘෂ්ටිකයෙකු විය.

චෙකෝව් ගේ පියා නව නිවසක් තැනීමට අනවශ්‍ය ලෙස තම ධනය වියදම් කිරීම නිසා 1876 වසරේදී බංකලොත් භාවයට පත් විය. ණය ගෙවීමට නොහැකි ව සිරගත වීමෙන් වැළකීම සඳහා ඔහු සිය පවුල සමඟ මොස්කව් නුවරට පලා ගියේය. ඒ කාලයේ ඔහුගේ වැඩිමහල් පුතුන් දෙදෙනාද විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලබමින් මොස්කව් නුවර සිටියෝය. මෙකල පවුලේ පැවති අඟහිඟ කම් හා දරිද්‍රතාවය නිසා චෙකෝව් ගේ මව මානසිකව මෙන්ම ශාරිරිකව ද දුර්වල වූවාය. මේ කාලයේ චෙකෝව් පවුලේ දේපල විකිණීමටත් ඉගෙනුම අවසන් කිරීමටත් ටැගන්රොග්හි ම රැඳී සිටියේය.

චෙකෝව් වසර තුනක කාලයක් ටැගන්රොග්හි වාසය කළේය.ඔහු මෙකල නවාතැන් ගෙන සිටි නිවසේ හිමිකරු සෙලිවනොව්, චෙකෝව් පවුල ඔහුට තිබූ ණය ඔවුන්ගේ නිවසේ වටිනාකම වෙනුවෙන් නිදහස් කළේය.  පසු කළෙක චෙකෝව් ඔහුගේ  "The cherry Orchard " හි ලොපවික් චරිතයට සෙලිවනොව්ගේ චරිතය ආභාස කොට ගෙන තිබුණි. චෙකෝව් තම අධ්‍යාපන වියදම් සඳහා පෞද්ගලික උපකාරක පන්ති පැවැත්වීමෙන්, ගෝල්ඩ් ෆින්චස් කුරුල්ලන් අල්ලා විකිණීමෙන් සහ පුවත්පත් සඳහා ලුහුඬු විස්තර සැපයීමෙන් මුදල් සපයා ගත්තේය. ඉතිරිකර ගත හැකි හැම රූබලයක්ම මොස්කව් නුවර සිටි තම පවුලට යැවූ ඔහු ඒ සමඟ ඔවුන් සතුටට පත් කිරීම සඳහා විනෝදකාමි ලිපි යැවිමටද අමතක නොකළේය. මේ කාළය තුල ඔහු කියවීම පුළුල්ව හා විශ්ලේෂණයෙන් යුතුව කලේය. ඔහු  සෙර්වන්ටෙස්, ටර්ජනෙව්, ගොන්කරොව් සහ ශොෆින්හෝර්සයිමන්ස්, 26.යන ලේඛකය්න්ගේ කෘති පරිශීලනය කළේය. ඔහු "Fatherless" නමින් රචනා කළ හාස්‍යජනක නාට්‍යය ඔහුගේ සොහොයුරු ඇලෙක්සැන්ඩර් විසින් බැහැර කරන ලද්දේ  "සමාව දිය නොහැකි එහෙත් අහිංසක ප්‍රබන්ධයක්" යැයි කියමිනි. චෙකෝව් හට ආදර සබඳතා ගණනාවක්ම තිබූ අතර ඔහුට වරෙක ගුරුවරයෙකුගේ බිරිඳක සමඟ ද සබඳතාවයක් තිබුණි.

1879 දී තම පාසල් අධ්‍යාපනය නිම කළ චෙකෝව් සිය පවුල සමඟ විසීමට මොස්කව් නුවර බලා ගියේ A.I Sechneov First Moscow State වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය උපාධිය හැදැරීමට සුදුසුකම් සහිතවය.

ග්‍රන්ථ රචනයේ මුල් අවධිය

මේ අවධියෙහි චෙකෝව් සිය පවුලෙහි වගකීම කරට ගෙන ක්‍රියා කළේය. පවුලට උපකාර කිරීමටත් තම අධ‍යාපන වියදම් සඳහාත් ඔහු එකල රුසියානු ජීවිතය පිළිබඳව කෙටි හාස්‍යජනක සටහන්, විසිතුරු කෙටි රචනා විවිධ ආරූඪ නම් යටතේ රචනා කළේය. "Antosha Chekhonte" (Антоша Чехонте) හා "Man without a Spleen" (Человек без селезенки) මෙවැනි ආරූඪ නම් දෙකකි. මෙම නිර්මාණ හේතුවෙන් රුසියානු වීථී ජීවිතය පිළිබඳව උපහාසාත්මකව සිදුවීම් වාර්ථා කරන්නකු ලෙස ඔහුට ප්‍රසිද්ධියක් ලැබුණි. 1882 වන විට ඔහු එවකට ප්‍රමුඛ පෙළේ ප්‍රකාශකවරයෙකු වූ නිකොලායි ලෙයිකින් සතු වූ "Oskolki (Fragments)" නම් සඟරාවට ලිපි ලියුවේය. චෙකෝව්ගේ මෙකල නිර්මාණයන්හි භාෂාව හැසිරවීම ඔහුගේ පසුකාලීන පරිණත ප්‍රබන්ධ වල බස හැසිරවීමට වඩා රළු විය.

1884 දී චෙකෝව් වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස සුදුසුකම් ලැබීය. ඉන් ඔහු සෙවූ මුදල් ප්‍රමාණය සුළු වුවත් දුප්පතුන්ට නොමිලේ ප්‍රතිකාර කළ චෙකෝව් තම ප්‍රධාන වෘත්තිය ලෙස සැලකුවේ වෛද්‍ය වෘත්තියයි. 1884 හා 1885 කාලයේදී චෙකෝව් හට කැස්ස සමඟ ලේ යාමේ තත්වයක් හට ගත් අතර 1886 වන විට එම තත්වය උත්සන්න විය. නමුත් ඔහු තම පවුලට ඔහුගේ රෝගී තත්වය එනම් ක්‍ෂය රෝගය වැළඳී ඇති බව සැඟවූයේය. පළමුවෙන්ම ඔහු මේ බව දැන්වූයේ ලෙයිකින්ටය. එම අවස්ථාවේ "මට මගේ හිතවතුන් සමඟ කථා බහ කිරීමට භයක් දැනෙනවා" <ref>1886 අප්‍රේල් 6 වන දින එන්.ඒ ලෙයිකින්ට යැවූ ලිපිය. [http://www.gutenberg.org/etext/6408 'ඇන්ටන් චෙකෝව් ලියූ ලිපි.]</ref>යැයි ඔහු පවසා ඇත. නමුත් ඔහු නොකඩවා සතිපතා සඟරා වලට ලිපි ලියුවේය. එමඟින් හොඳ ආදයමක් ඉපැයීමෙන් තම පවුල වඩා හොඳ තත්ත්වයකට ගෙන ඒමට ඔහුට හැකි විය. 1886 වසරේ මුල් භාගයේදී චෙකෝව් හට ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් හි ඉතා ප්‍රචලිත  Novoye Vremya (New Times) පුවත්පතෙහි ලිපි ලිවීමට ආරාධනාවක් ලැබුණි. මෙම පුවත්පතෙහි අයිතිය සහ සංස්කරණ කටයුතු කෙරුණේ ධන කුවේරයකු වූ ඇලෙක්සි සුවොරින් විසිනි. ඔහු චෙකෝව් හට එක් පේළියක් සඳහා ලෙ‍යිකින් ගෙවූ මුදලට වඩා දෙගුණයක් ගෙවූ අතර ලෙ‍යිකින්ගේ පුවත්පතේ හිමි වූ ඉඩට වඩා තුන් ගුණයක් ඉඩ වෙන් කළේය.  පසුකලෙක චෙකෝව්ගේ සමීපතම සහ දිගුකාලීන මිතුරා වූයේ මොහුයි.

වැඩිකල් යාමට පෙර චෙකෝව් සාහිත්‍ය හා සම්බන්ධව ආකර්ෂණයක් මෙන්ම පොදු අවධානයක් ද දිනා ගත්තේය. එකල හැට දෙහැවිරිදි වියේ වූ සුප්‍රසිද්ධ රුසියානු ලේඛකයෙකු වූ ද්මිත්‍රි ග්‍රිගොරොවික් චෙකෝව්ගේ කෙටි කථාවක් වූ "The Huntsman"  කියවීමෙන් අනතුරුව ලිපියකින් ඔහුට මෙසේ දැන්වීය. "ඔබට ඇත්තේ අව්‍යාජ දක්ෂතාවයකි. එම දක්ෂතාවය හේතුවෙන් ඔබ නව පරපුරේ රචකයන් අතුරින් ප්‍රමුඛතම ස්ථානයක් ලබාගෙන ඇත" තවද ඔහු චෙකෝව්ට අවවාදයක් ලෙස පවසා සිටියේ නිර්මාණ කාලය ගෙන සිදු කරන ලෙසත් සාහිත්‍යමය වටිනාකමක් නිර්මාණ වලට එක් කිරීමට අවධානය යොමු කරන ලෙසත්ය.

මෙයට පිළිතුරු සපයමින් චෙකෝව් පවසා සිටියේ මෙම ලිපිය ඔහුගේ සිතට අකුණු සැරයක් මෙන් තදින් කා වැදුණු බවයි. තවද ඔහු පාපොච්චාරණ්යක අයුරින් කියා සිටියේ "මම මගේ කෙටි කථා රචනා කළේ වාර්ථා කරුවෙකු ගින්නක් පිළිබඳව සටහන් තබන්නාක් මෙන්, අඩ සිහියෙන්, පුරුද්දකට මෙන්, මා පිළිබඳව හෝ කියවන්නා පිළිබඳව මා සැලකුවේ නැත"යි යනුවෙනි. මෙම පිළිගැනීමෙන් චෙකෝව්ට යම් අනර්ථයක් සිදු වුනි. මන්ද මින්පෙර අත් පිටපත් මඟින් හෙළි වී තිබුණේ ඔහු දැඩි අවධානයෙන් රචනයෙහි යෙදෙන බවත් එනිසා ඔහු නිතර ම ප්‍රකාශයට පෙර තම නිර්මාණ වෙනස් කරන බවත්ය. කෙසේ වෙතත් ග්‍රිගොරොවික්ගේ උපදෙස නිසා වඩාත් කල්පනාකාරි කලාත්මක අභිප්‍රායකට විසිහය හැවිරිදි වියේදි චෙකෝව් යොමු වූයේය. 1887 දී ග්‍රිගොරොවික්ගේ සුළු බලපෑමක්ද සහිතව චෙකෝව්ගේ "At Dusk (V Sumerkakh)" නම් කෙටි කථා සංග්‍රහය "ඉහළ කලාත්මක රසයක් ඇති විශිෂ්ටතම සාහිත්‍ය නිර්මාණය"  සඳහා වන පුෂ්කින් ත්‍යාගය දිනාගන්නා ලදී.

හැරවුම් ලක්ෂ

එක් වසරක අධික වැඩ කිරීමෙන්ද අසනීප තත්ත්වයෙන්ද අතිශයින් වෙහෙසට පත් වූ චෙකෝව්, චාරිකාවක් සඳහා යුක්රේනය බල පිටත් වුණේය. මේ ගමනේදී ස්ටෙප් තණ බිම්  වල අලංකාරය කෙරෙහි ඔහුගේ අවධානය යොමු විය. නැවත එන ගමනේදී ඔහු කෙටි කථා වෘතාන්තයක් ලෙස  [The Steppe] , "එක් අතකට විෂම එක් අතකට ප්‍රකෘති, යමක්" රචනය ඇරඹුවේය. පසුව මෙය Severny Vestnik (The Northern Herald). සඟරාවේ ප්‍රකාශයට පත් විය. සිදුවීම් පෙළක් ගලා යන ලෙස දක්වමින් චෙකෝව් , ස්ටෙප් තණ බිම් හරහා කුඩා අශ්ව කරත්තයකින් පූජකයෙකු හා වෙළෙන්දකු සමඟින් යන ගමන පිළිබඳව නිවසින් ඈත්ව විසීමට යවන ලද කුඩා ළමයෙකුගේ ඇසින් ගෙන හෑර පෑම මේ කෘතියේ විශේෂත්වයයි. The Steppe කෘතිය චෙකෝව්ගේ කාව්‍ය ශාස්ත්‍රයේ ශබ්ද කෝෂය ලෙස හැඳින්වේ. මෙම කෘතිය ඔහුගේ පරිකල්පිත ශක්තියෙහි පරිණත බව විදහා පෑවේ  සාහිත්‍ය සංග්‍රහයක් ලෙස පාඨකයන්ගේ සිත් ගනිමිනි.

1887 සරත් කාලයේ දී රඟහල් කළමනාකරුවකු වූ කෝර්ෂ් ගේ ඉල්ලීමකට අනුව චෙකෝව් විසින් සති දෙකක කාලයක් ඇතුළත රචිත  Ivanov නම් නාට්‍ය නොවැම්බර් මසදී නිෂ්පාදනය විය. මෙම නාට්‍යය නිෂ්පාදනයේදී වූ අවුල් සහගත භාවය පිළිබඳ සඳහන් කරමින් චෙකෝව් තම සොහොයුරු ඇලෙක්සැන්ඩර් හට ලිපියක් යවා තිබුණද පසුව මෙම නිර්මාණය ජනාදරයට මෙන්ම පැසසුමට ද ලක් වූ අපූර්ව නිර්මාණයක් වුණි. මිකායිල් චෙකෝව්  Ivanov සැලකූයේ තම සොහොයුරාගේ සාහිත්‍ය දිවියේ ප්‍රඥ වර්ධනය සලකුණු කරන්නක් ලෙසයි. මෙම කාල සීමාවේදී ඉලියා ගර්ලිය්න්ඩ්, චෙකෝව් සමඟ කළ සාකච්ඡාවකින් පසුව සඳහන් කළ පරිදි, චෙකෝව් කළ ප්‍රකාශයක් පසුව "Chekhov's gun" ලෙස ප්‍රචලිත විය. "පළමු රංගන අංකයේදි ඔබ බිත්තිය දෙසට පිස්තෝලයක් එල්ල කරගෙන සිටී, එය අවසාන අංගයේදි පත්තු විය යුතුයි."

ඔහුගේ සොයුරු නිකොලායි ක්ෂය රෝගයෙන් 1889 දී මිය යාමත් සමඟ චෙකෝව් A Dreary Story රචනා කළේය. මෙහි සඳහන් වනුයේ තමා මෙතෙක් ජීවිතයේ නිසි අරමුණක් නැතිව ජීවත් වූ බව තේරුම් ගනිමින් ජීවිතයේ අවසාන කාලයට මුහුණ දෙන පුද්ගලයෙකු පිළිබඳවයි. මිකයිල් චෙකෝව්, නිකොලායිගේ මරණය නිසා තම සොයුරා මුහුණ දී ඇති අවපීඩනය හා අසහනය හැඳිනගත්තේය. මිකයිල් මේ කාලය තුළ තම නීති අධ්‍යන කටයුතු සඳහා හිරගෙවල් පිළිබඳ ගවේෂණයක යෙදී සිටියේය. මේ කාලයේ යෙදීමට යම් කාර්යයක් සොයමින් සිටි චෙකෝව්ද ගවේෂණයට උපකාර කිරීමට පැමිණි අතර පසුව ඔහු හිරගෙවල් ප්‍රතිසංස්කරණය පිළිබඳව ඇති ගැටළු පිළිබඳව සෙවීමේ දැඩිව නිරත විය.

සැඛලින් (Sakhalin)

1890 දී චෙකෝව් සංගණනයක් සඳහා, රුසියාවේ නැඟෙනහිර කෙළවර, කැටෙරෝගා හා දඬුවමට යටත් වූවන් වෙසෙන උතුරු දිග ජපානයේ සැඛලින් දූපතට තුන් මසක කාලයක් සංචාරයේ යෙදුණි. දුම්රියෙන්, අශ්ව කරත්තයෙන්, දුම් බෝට්ටු මඟින් ගමන් කළ මෙම සංචාරය දුෂ්කර එකක් විය. මෙහි දී ඔහු දහස් ගණන් අළුතින් පදිංචි කරුවන් සහ වැරදි කරුවන් සමඟ සාකච්ඡා කළේය. මාස දෙකහමාරක් තුළ ඔහු සැඛලින් හි කළ සංචාරය පිළිබඳ ලියන ලද ලිපි ඔහුගේ රචනයන් අතුරින් විශිෂ්ට ගණයේ ලා සැලකේ. මේ අතරින් ඔහු තම සොයුරියට ටොම්ස්ක් පිළිබඳ ලියූ ප්‍රකාශ ප්‍රසිද්ධියට පත් විය.

"ටොම්ස්ක් සිත් නොගන්නා නගරයකි. මා හඳුනා ගත් බේබද්දන්ද, මට ගෞරව දැක්වීමට හෝටලයට පැමිණි බුද්ධිමත් පුද්ගලයන් පමණක් නොව එහි පදිංචි කරුවන්ද සිත් නොගන්නා සුළුය."

පසුව මෙයට පිළිතුරු දීමක් ලෙස ටොම්ස්ක් වැසියන් චෙකෝව් ගේ විසුළු ආකාරයේ පිළිරුවක් නගරයේ ඉදි කළේය.

සැඛලින් හිදී චෙකොව් දුටු යම් සිද්ධීන් ඔහු කෝපයට පත් කළේය. තාඩන-පීඩන, සැපයුම්කරුවන්ගේ වංචා කිරීම්, බලෙන් කාන්තාවන් ගණිකා වෘත්තියට යොමු කිරීම් මෙවැනි සිද්ධීන්ය. "ඇතැම් විට මිනිසුන්ගේ ආත්මගෞරවය කෙලසීමේ අන්තයට ගිය අවස්ථා මම දුටුමි"යි ඔහු ලීවේය.

චෙකෝව් පසුව ප්‍රකාශ කළ පරිදි පරිත්‍යාග සහ දීමනා මෙහි පැවති ගැටළු වලට විසඳුම් නොවීය. නමුත් මෙහි සිටි අයට මුදල් සැපයීමේ වැඩපිළිවෙලක අවශ්‍යතාවය රජයට තිබුණි. චෙකෝව්ගේ සොයා ගැනීම් 1893 හා 1894 දී  Ostrov Sakhalin (සැඛලින් දූපත ) නමින් ප්‍රකාශයට පත් විය. මෙය සාහිත්‍යමය නිර්මාණයකට වඩා සමාජ විද්‍යාව පිළිබඳ ලියැවුණු තොරතුරුමය වැදගත්කමක් සහිත නිර්මාණයක් විය. චෙකෝව් තම දිගු කෙටි කථාවක් වූ  The Murder  හි Hell of Sakhalin යන්න සාහිත්‍යමය ප්‍රකාශනයක් ලෙස භාවිත කළේය. මෙම කෘතියෙහි අවසාන පරිච්ඡේදයේ සැඛලින් දූපතේ සිටියදී නිවසට යාමේ දැඩි ආසාවෙන් යුතුව, යකොව් නම් මිනීමරුවා රාත්‍රී කාලයේ අඟුරු පටවමින්  පසුවන අවස්ථාවක් විස්තර කෙරේ. චෙකෝව් සැඛලින් පිළිබඳව රචනා කිරීමේදී ජපන් ජාතික හරුකි මුරකාමිගේ 1Q84 නවකතාව ආභාසයට ගෙන තිබුණි.

මෙලිඛොවො (Melikhovo)

1892 දී චෙකෝව්, මොස්කව් නුවරට දකුණු දෙසින් මයිල හතළිහක් පමණ දුරින් පිහිටි මෙලිඛොවො හි කුඩා වතු යායක් මිල දී ගත්තේය. ඔහු මෙහි සිය පවුල සමඟ 1899 වන තුරු වාසය කළේය. "ඉඩම් හිමියෙකු වීම සතුටක් " යනුවෙන් ඔහු තම මිතුරකු වූ ඉවාන් ලියෝට්යෙව් සමඟ හාස්‍යමුඛයෙන් යුතුව කතා කර ඇත. නමුත් පසුව ඔහු ඉඩම් හිමියෙකු සතු වගකීම් සිතට ගෙන හරියාකාරව ඉටු කළ අතර ගම් වාසින්ටද සෙත සැලසීය. ඔහු 1892 වසරේදී කොලරාව පැතිරීමෙන් හා දුර්භික්ෂය නිසා අසරණ වූ මිනිසුන්ට සහන සැලසීමට අමතරව පාසල් තුනක්, සායනයක් සහ ගිනි නිවන මධයස්ථානයක් ඉදි කිර්‍රිමටද උපකාර කළේය. තවද ඔහු නිතර මතු වූ ක්ෂය රෝගයෙන් වූ පීඩාද අමතක කර තම වතු යාය අවට සිටි ගැමියන් හට නොමිළේ ප්‍රතිකාර කිරීමටද කටයුතු කළේය.

මිකායිල් චෙකෝව්, මෙලිඛොවො හි නිවසේ වාසය කළ අයෙක් ලෙස තම තම සොයුරාගේ වෛද්‍ය වෘත්තියට වූ කැපවීම, මෙසේ විස්තර කළේය.

බෙහෙත් සඳහා චෙකෝව් දැරූ වියදම් සැලකිය යුතු තරම් විය. නමුත් වඩාත්ම පාඩුව වූයේ දුර බැහැර රෝගීන් දැකීමට ගතවන කාලය නිසා ඔහුගේ නිර්මාණ සඳහා වන කාලය අඩු වීමයි. කෙසේ නමුත් වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස චෙකෝව් ලද අත්දැකීම් ඔහුව රුසියානු සමාජයේ විවිධ පැතිකඩ වලට සමීප කිරීමට සමත් වූ බව කියැවේ. උදාහරණයක් ලෙස එකගොඩේ වාසය කිරීමට ගැමියන් තුළ තිබූ පුරුද්ද හා ඔවුන්ගේ හානිකර සෞඛ්‍ය පුරුදු අවධානයට ලක් කරගත් චෙකෝව්, ඔහුගේ කෙටි කතාවක් වූ Peasants හි මෙම ලක්ෂණ පෙන්නුම් කර තිබුණි. මෙම කාලය තුල චෙකෝව් ඉහළ පන්තියේ ප්‍රභූන් දැකීමටද ගියේය. එපිළිබඳ ඔහු තම සටහන් පොතේ මෙසේ සටහන් කර තිබුණි. "රදළයන්? ඔවුන් සිදාදියේ ගැහැණුන් මෙන් කැත ඇඟවල් සහිත අපිරිසිදු වූ, දත් හැලී ගිය මහළු කාලයක් හා පිළිකුල් සහගත මරණයක් හිමි පිරිසක්ය"

චෙකෝව් The Seagull නාට්‍යය රචනය ඇරඹියේ 1894 දී, මෙලිඛොවො හි පළතුරු වත්තක ඉදි කළ උද්‍යාන ගෘහයක සිටයි. වතුයායේ වාසයට පැමිණි දෙවසර තුළ චෙකෝව්, එහි නිවස ප්‍රතිසංස්කරණයටද, ගෙවතු වගාව හා කෘෂිකර්මය නඟා සිටුවීමටද, පළතුරු වත්ත හා තටාකය නඩත්තුවටද, අළුතින් පැළ සිටුවීමටද කාලය මිඩංගු කළේය. ඔහු සොයුරු මිහයිල්ට අනුව චෙකෝව් වතු යාය  රැක බලාගත්තේ තම දරුවන් රැකබලාගන්නාක් මෙනි. එය ඔහුගේ  Three Sisters කෘතියේ කර්නල් වර්ශිනින්, සොයුරියන් රැක බලාගනිමින් ඔවුන් තව තුන්සිය/හාරසිය වසරකින් පසු කෙසේ වේවි දැයි සිහින මැවූ ආකාරයට සමානය.

The Seagull නාට්‍යයේ පළමු ප්‍රේක්ෂක දැක්ම 1896 ඔක්තෝම්බර් මස හත් වන දින ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් හි ඇලෙක්සැන්ඩර් රඟහලේදී පැවැත්විණි. නමුත් ප්‍රේක්ෂක අප්‍රසාදය හේතුවෙන් එය අසාර්ථක විය. මේ අවස්ථාවේ චෙකෝව් කම්පනයට ලක්වූයේ රඟහල කමිටුව මඟින් නාට්‍යය පෙන්වීම අත්හැර දැමීමට තීරණය කිරීම නිසයි. නමුත් රඟහල් අධ්‍යක්ෂකවරයකු වූ ව්ලැඩ්මිර් නෙම්රොවික් ඩැන්චෙන්කො ගේ සිතට මෙම නිර්මාණය තදින් කා වැදුණු අතර 1898 දී ඔහු තම මිතුරු කොන්ස්ටන්ට්ය්න් ස්ටැන්ස්ලැව්ස්කිගෙන්  මොස්කව් නව කලා රඟහල වෙනුවෙන් මෙම නාට්‍යය අධ්‍යක්ෂණය කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. මනෝභාවයන් තාත්ත්විකව නිරූපණය, රංගන කණ්ඩායම් ප්‍රවේසමෙන් හැසිරවීම, දෙබස් මඟින් යමක් සඟවා කීම වැනි උපක්‍රම කෙරෙහි ස්ටැන්ස්ලැව්ස්කිගේ තිබූ උද්‍යෝගය, නාට්‍ය පිටපත් රචනයට චෙකෝව් තුළ තිබූ ආසාව නැවත ස්ථාපිත කිරීමට බල පෑ හේතුවක් විය.  කලා රඟහල චෙකෝව්ගේ තවත් නිර්මාණ සඳහා මුදල් ලබා දුන් අතර ඊළඟ වසරේදී චෙකෝව් 1896 දී ලියා නිම කළ Uncle Vanya නම් නාට්‍යය වේදිකාගත විය.

යල්ටා (Yalta)

1897 මාර්තු මසදී මොස්කව් නුවරට බලා යමින් සිටියදී පෙනහලු වලට ලේ ගලායාම නිසා චෙකෝව් දැඩි ලෙස රෝගාබාධ විය. නිවැසියන්ගේ දැඩි පෙළඹවීමෙන් යුතුව ඔහු සායනයකට ඇතුළත් වූ අතර එහි දී ඔහු පරීක්ෂා කළ වෛද්‍යවරුන්, ඔහුගේ පෙනහැලි වල ඉහළ කොටසේ ක්ෂය රෝගය පැතිරී ඇති බවත් ජීවන රටාවේ වෙනසක් ඇති කරගන්නා ලෙසත් පවසා සිටියේය.

1898 දී තම පියාගේ මරණය සිදු වූ පසු යල්ටා අවට ප්‍රදේශයෙන් ඉඩමක් මිලදී ගත් චෙකෝව් එහි විසල් නිවසක් තනා මව සහ සොයුරිය සමඟ පදිංචියට ගියේය. චෙකෝව් යල්ටා හිදී මල් හා පැළ වවමින් , බල්ලන් සුරතලයට ඇති කරමින් ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි, මැක්සිම් ගෝර්කි වැනි මිතුරන් හමුවෙමින් සුවපත් දිවිපෙවෙතක් ගත කළද ඉන් පිටව මොස්කව් නුවර හෝ විදේශයන්හි සංචාරය ඔහුගේ කැමැත්ත විය. යල්ටා හි විසුවද ජල සැපයුම ස්ථාපිත කළ කාලයක ටැගන් රොග් වෙත නැවත යාමට ඔහු පොරොන්දු වී සිටියේය. මේ කාලය තුළ ඔහු කලා රඟහල සඳහා තවත් නාට්‍යය දෙකක් රචනා කළේය. Three Sisters සහ The Cherry Orchard  නම් මෙම නාට්‍යය දෙක රචනයට ඔහුට වසරක් බැඟින් ගත විය.

1901 මැයි මස විසිපස් වන දින චෙකෝව් ඔල්ගා ක්නිපර් සමඟ රහසේ විවාහ වුයේය. එතෙක් චෙකෝව් රුසියාවේ සිටින සාහිත්‍යය ක්ෂේත්‍රයේ වඩාත් අවධානයට ලක් වූ අවිවාහකයා ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත්ව සිටියේය. විවාහය ගැන වරෙක ඔහු සුවොරින්ට මෙසේ ලියුවේය.

ඔබගේ කැමත්ත පරිදි මම කසාදයකට එකඟ වෙන්නම්. නමුත් කොන්දේසි කිහිපයක් සහිතව. මෙතෙක් පැවති සියළු දේ නොවෙනස්ව පැවතිය යුතුයි. මම ගමෙහි වෙසෙන විට ඇය මොස්කව් නගරයේ විසිය යුතුයි. මම පැමිණ ඇය බලා යන පරිදි. මට සොයා දෙන්න සඳක් මෙන් බිරිඳක්, මාගේ අහසේ නිතර පෙනී නොසිටින

මෙම ලිපිය ඔල්ගා සම්ඟ චෙකෝව්ගේ විවාහය පිළිබඳව ඉඟි පැවසුවේය. චෙකෝව් වැඩි කලක් යල්ටාහි විසූ අතර ඔල්ගා තම රංගන දිවියේ යෙදෙමින් මොස්කව් නුවර විසීය. 1902 දී ඔල්ගා ගබ්සා වීමකින් පීඩා වින්දේය. පසු කලෙක ඩොනල්ඩ් රේෆිල්ඩ් විසින් විවාහක දෙපළ හුවමාරු කරගත් ලිපි කියවා දරුගැබ පිළසිඳ ගැනීම ඔවුන් දෙදෙන වෙන්ව සිටියදී සිදු වූවක් විය හැකි බව ප්‍රකාශ කළද පසුව රුසියානු ශාස්ත්‍රඥයන් විසින් මෙය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. මෙම දුරස්ථ සම්බන්ධය නිසා ඔවුන් දෙදෙනා හුවමාරු කරගත් ලිපි සාහිත්‍යමය වටිනාකමක් දැරීය. මෙම ලිපි වල කොන්ස්ටන්ටීන් ස්ටැනිස්ලැව්ස්කිගේ අධ්‍යක්ෂණ ක්‍රම පිළිබඳ පැමිණිලිත්, චෙකෝව් ඔල්ගා හට ඔහුගේ නිර්මාණ වල රඟ දැක්වීම පිළිබඳව ලබා දුන් උපදෙස්ද සඳහන් ව ඇත.

යල්ටා හිදී චෙකෝව් තමාගේ සුප්‍රසිද්ධ නිර්මාණයක් වන "The Lady with the Dog"  (බල්ලා කැටුව යන කාන්තාව) රචනා කළේය. මෙහි නිරූපණය කරන්නේ විවාහක කතක් හා විවාහක පුරුෂයකු අතර වූ අනියම් සබඳතාවයක් පිළිබඳවයි. ඔවුන්ගේ හමුවේ ඉදිරි පැවත්මක් අපේක්ෂා නොකළද , තම පවුල් වල ආරක්ෂාව අනතුරේ හෙළමින් ඔවුන් තම සබඳතාවය ගෙනයන ආකාරය මෙම කෘතියෙහි ගෙනහැර දැක්වේ.

මරණය

1904 වන විට චෙකෝව් ක්‍ෂය රෝගයෙන් දරුණු ලෙස රෝගාතුර වී සිටියේය. මේ පිළිබඳව මිකයිල් චෙකෝව් පැවසූ පරිදි "ඔහු දුටු පමණින් අපේ සිත් තුළ ඇති වුණේ ඔහුගේ නික්මීම ඈතක නොවේ යන සිතිවිල්ල. නමුත් ඔහු අවසානය කරා ළංවත්ම ඔහු එය විශ්වාස කිරීමෙන් තව තවත් වැළකුනා". ජුනි මස 03 වැනිදා චෙකෝව් ඔල්ගා සමඟ  Black Forest හි  Badenweiler නම් ජර්මානු නිවාඩු නිකේතනය කරා ගියේය. එහි සිටියදි තම සොයුරිය මාෂා ට එහි ආහාර හා වටපිටාව අගනා බවත් තමන් සුව වෙමින් පවතින බව මවට දන්වන ලෙසත් සඳහන් කරමින් ලිපි ලියුවේය. ඔහු එසේ ලියූ අවසන් ලිපියේ සඳහන්ව තිබුනේ ජර්මන් කාන්තාවන් අඳිනා අකාරය පිළිබඳව දෝෂාරෝපණයකි.

ඔල්ගා තම සැමියාගේ අවසන් මොහොත පිළිබඳව මෙසේ පැවසුවේය.

චෙකෝව් ගේ මෘත ශරීරය මොස්කව් නුවරට ගෙනැවිත් තිබුණේ නැවුම් බෙල්ලන්  ප්‍රවාහනයට යොදාගන්නා ශීත කළ දුම්රියකිනි. මෙම ක්‍රියාව පිළිබඳව මැක්සිම් ගෝර්කි අමනාප වීද තිබුණි. චෙකෝව්ගේ අවමංගල්‍යයට පැමිණි දහසක් දෙනා වැරදීමකින් එදිනම පැවති ජෙනරල් කෙලර් නමැත්තකුගේ අවමංගල්‍යය පෙරහැරට සහභාගී වී තිබුණි. නොවොඩෙවිකි සොහොන් බිමෙහි වූ චෙකෝව්ගේ පියාගේ සොහොන අසළින්ම චෙකෝව්ගේ සිරුර භූමිදානය කරන ලදී.

උරුමය

මිය යාමට මාස කිහිපයකට පෙර චෙකෝව් කතුවරයෙකු වූ අයිවන් බුනින් හට පැවසුවේ තමාගේ නිර්මාණ තවත් වසර හතක් යනතුරු මිනිසුන් අතර රැඳේවි යැයි තමා සිතන බවය. හැමවිටම නිහතමානි වූ චෙකෝව්, මරණින් පසු ඔහුට මෙවන් විශාල ප්‍රසිද්ධියක් ලැබේ යයි කිසිදිනක නොසිතන්නට ඇත.

ඔහු මරණයට පත් වූ වසරේදී  The Cherry Orchard  නාට්‍යය වේදිකා ගත වූ විට ඒ සඳහා ප්‍රෙක්ෂකයන් නැඟූ ප්‍රීතිඝෝෂාව, ඔහුට රුසියානු වැසියන් දැක් වූ ආදරය විදහාපෑමක් විය. එවකට ඔහු ප්‍රසිද්ධ සාහිත්‍යධරයන් අතරින් දෙවැනිව සිටියේ ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිට, පමණි. නමුත් ටෝල්ස්ටෝයිගේ මරණයත් සමඟ චෙකෝව් හට තිබූ ප්‍රසිද්ධිය තවත් ඉහළ ගියේය. කොන්ස්ටන්ටන්ස් ගාර්නට් ගේ පරිවර්තන මඟින් චෙකෝව්, ඉංග්‍රීසි පාඨකයන් අතරටද ගිය අතර ජේම්ස් ජොයිස්, වර්ජිනියා වුල්ෆ් සහ කැතරින් මැන්ස්ෆීල්ඩ් වැනි කතුවර කතුවරියන්ගේ ඇගයීමටද පාත්‍ර විය.

චෙකෝව්ගේ නාට්‍ය නිර්මාණ පසසමින් කටයුතු කළ විදේශිය පුද්ගලයන් අතුරින් ජෝර්ජ් බර්නාඩ් ෂෝ  වැදගත් තැනක් ගනී. ඔහු තමාගේ නිර්මාණයක් වන Heartbreak House හි සඳහන් කළේ ඉංග්‍රීසි තේමාවක් රුසියානු ආරෙන් ඉදිරිපත් කෙරෙන සංගීතමය නිරූපණයකි" යි යනුවෙනි. තවද ඔහු චෙකෝව් විස්තර කළ පරිදි වූ රුසියානු ඉඩම් හිමි පන්තියත්, බ්‍රිතාන්‍ය ඉඩම් හිමි පන්තියත් අතර ඇති සමානකම් සඳහන් කළේය. "එවැනිම හොඳ මිනිසුන්, එවැනිම පූර්ණ නිෂ්ඵල භාවය"

ඇමරිකාවේදී චෙකෝව් හට පිළිගැනීමක් ඇති වූයේ මඳ කලක් ගත වූ පසුවය. ස්ටැනිස්ලැව්ස්කිගේ නාට්‍ය රඟ දැක්වීමේ ක්‍රමෝපායන් හඳුන්වා දිමද මෙයට බලපෑ කරුණක් විය. ස්ටැනිස්ලැව්ස්කි පැවසූ පරිදි චෙකෝව් තම නාට්‍ය නිර්මාණ වල භාවයන් ප්‍රකාශ කිරීමට වඩා යොදාගත්තේ දෙබස් නොවේ. දෙබස් අතර විරාම යෙදීමෙන්, තනි වචන මඟින් පිළිතුරු සැපයීම වැනි උපක්‍රම ඔහු භාවිත කළේය. මෙම උපක්‍රමය ඇමරිකාවේ ප්‍රචලිත වීමත් සමඟ ඇමරිකානු නාට්‍ය රචකයින්, තිර පිටපත් රචකයින් සහ රංගන ශිල්පීන් ඒ යටතේ අධ්‍යනය ඇරඹුවෝය. ඇන්ටන් චෙකෝව්ගේ ඥාති පුත්‍රයකු වූ මයිකල් චෙකෝව්, නූතන තමන්ටම ආවේණික වූ ර්ංග ක්‍රම මඟින් කළ දායකත්වය රංග කලාවෙහි උන්නතියට හේතු විය.

නාට්‍ය රචනයෙහි චෙකෝව් විශිෂ්ටත්වයට අමතරව, ඔහුගේ කෙටි කතා රචනයද ඔහු සතු වූ විශාල ජයග්‍රහණයක් බැව් සමහර කතුවරයන්ගෙ අදහසයි. චෙකෝව්ගේ මරණය අළලා "Errand" නම් කෙටි කතාවක් රචනය කළ රේමන්ඩ් කාවර් විශ්වාස කළේ චෙකෝව් සියළු කෙටිකතා කරුවන් අතරින් විශිෂ්ටතමයා ලෙසයි.

චෙකෝව්ගේ ආභාසය ලැබූ තවත් රචකයෙකු වූ අර්න්සට් හෙමිංවේ ඔහු පිළිබඳව ප්‍රකාශ කළේ ප්‍රශංසා මුඛයෙන් නොවේ. "චෙකෝව් හොඳ ග්‍රන්ථ 6ක් පමණ රචනා කළද ඔහු ආධුනික රචකයකු විය". එසේම රචක ව්ලැද්මිර් නැබොකෝව්, චෙකෝව් භාවිත කළ විශේෂණ නාම, පුනරුක්තිය හා ගද්‍ය රූපිත වල මිශ්‍රණය පිළිබඳ විවේචනය කළද  චෙකෝව්ගේ "The Lady with the Dog"  නම් කෘතිය මෙතෙක් ලියැවුණු විශිෂ්ටතම කෘතිය ලෙසද පැවසුවේය.

වර්ජිනියා වුල්ෆ් චෙකෝව්ගේ නිර්මාණවල පවත්නා අනන්‍ය ලක්ෂණ ඇයගේ The Common Reader (1925) නම් කෘති රචනයේදී උපයෝගී කරගත්තේය.

ග්‍රන්ථ නාමාවලිය

ප්‍රධාන ලිපිය : ඇන්ටන් චෙකෝව්ගේ ග්‍රන්ථ නාමාවලිය  ( Anton Chekhov bibliography )

ගැලරිය

අමතර ලිපි
 මරියා චෙකෝවා Maria Chekhova
 ඈන් ඩනින්ජ්න් Ann Dunnigan
 ජීන් ක්ලවුඩ් වැන් ඉටලි Jean-Claude van Itallie
 ක්ෂණික ප්‍රබන්ධ Flash_fiction
 ඇන්ටන් චෙකෝව්ගේ කෙටිකතා පොත් පෙළ List of short stories by Anton Chekhov

ආශ්‍රිත

මූලාශ්‍ර

ඇලන්, ඩේවිඩ්, Performing Chekhov,  රවුට්ලෙජ්(එක්සත් ජනපදය), 2001, ISBN 978-0-415-18934-7
බාර්ට්ලෙට්, රොස්ම්න්ඩ් සහ ඇන්තනී ෆිලිපිස් (පරිවර්තක ), Chekhov: A Life in Letters, Penguin Books, 2004, ISBN 978-0-14-044922-8
බාර්ට්ලෙට්, රොස්ම්න්ඩ්, Chekhov: Scenes from a Life, Free Press, 2004, ISBN 978-0-7432-3074-2
බෙනෙඩ්ටී, ජීන් (සංස්කාරක සහ පරිවර්තක) Dear Writer, Dear Actress: The Love Letters of Olga Knipper and Anton Chekhov, Methuen ප්‍රකාශන සමාගම, 1998 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-413-72390-1
බෙනෙඩ්ටී, ජීන්, Stanislavski: An Introduction, Methuen Drama, 1989 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-413-50030-4
චෙකෝව්, ඇන්ටන් , About Love and Other Stories, රොස්ම්න්ඩ් බාර්ට්ලෙට්ගේ පරිවර්තනය ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයීය මුද්‍රණාලය, 2004, ISBN 978-0-19-280260-6
චෙකෝව්, ඇන්ටන්, The Undiscovered Chekhov: Fifty New Stories, පරිවර්තනය පීටර් කොන්ස්ටන්ටයින්, Duck Editions, 2001, ISBN 978-0-7156-3106-5
චෙකෝව්, ඇන්ටන්, Easter Week, මයිකල් හෙන්රි හයිම්ගේ පරිවර්තනය , සංස්කරණ බැරි මොසර්, Shackman Press, 2010
චෙකෝව්, ඇන්ටන්, Forty Stories, හැඳින්වීම සමඟින් පරිවර්තනයරොබට් පෙයින්, නිව්යෝර්ක්, වින්ටෙජ් , 1991 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-679-73375-1
චෙකෝව්, ඇන්ටන්, Letters of Anton Chekhov to His Family and Friends with Biographical Sketch, පරිවර්තනය කොන්ස්ටන්ට් ගාර්නට් , මැක්මිලන්, 1920. Full text at Gutenberg. එළිදැක්වීම 2007 පෙබරවාරි 16  .
චෙකෝව්, ඇන්ටන්, Note-Book of Anton Chekhov,පරිවර්තනය එස්.එස්. කොටෙල්යන්ස්කි සහ ලෙනාර්ඩ් වුල්ෆ්, බි.ඩබ්ලියු හියුබ්ක් 1921. Full text at Gutenberg. එළිදැක්වීම 2007 පෙබරවාරි 16
චෙකෝව්, ඇන්ටන්, The Other Chekhov, සංස්කරණය ඔක්ලා එලියට් සහ  කයිල් මයිනර්, කතා පුවත හැඳින්වීම පින්ක්නි බෙනඩික්ට්, ෆ්‍රෙඩ් චැපල්, ක්‍රිස්ටෝෆර් කෝක්, පෝල් ක්‍රෙන්ෂෝ, ඩොරති ගැම්බ්‍රෙල්, ස්ටීවන් ගිලිස්, මයිකල් හර්මන්, ජෙෆ් පාර්කර්, බෙන්ජමින් පර්සි සහ ඩේවිඩ් ආර්. ස්ලැවිට්. New American Press, 2008 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-9729679-8-3
 චෙකෝව්, ඇන්ටන්, Seven Short Novels, පරිවර්තනය බාර්බරා මැකනොවිට්ස්කි, ඩබ්ලියු. ඩබ්ලියු සහ සමාගම, 2003 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-393-00552-3
ෆින්ක්, මයිකල් සී., Chekhov's 'Steppe': A Metapoetic Journey,  Anton Chekhov Rediscovered යටතේ වූ රචනාව, සංස්කරණය ෆින්ක් සේව්ලි සෙන්ඩරොවික් සහ මුනිර් සෙන්ඩික්, මිචිගන් රුසියානු භාෂා ජර්නලය, 1988, ISBN 99998-388-5-5
 ෆින්ක්, මයිකල් සී., Seeing Chekhov: Life and Art, Cornell UP, 2005, ISBN 978-0-8014-4315-2
 ගර්හාඩි, විලියම් , Anton Chekhov, මැක්ඩොනල්ඩ්, (1923) 1974 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-356-04609-9
 ගෝර්කි මැක්සිම්, ඇලෙක්සැන්ඩර් කුප්රින් සහ අයි.ඒ බුනින්, Reminiscences of Anton Chekhov,පරිවර්තනය  එස්.එස්. කොටෙල්යන්ස්කි and [[ලෙනාර්ඩ් වුල්ෆ්], බි.ඩබ්ලියු හියුබ්ක්, 1921. Read at eldritchpress. එළිදැක්වීම 2007 පෙබරවාරි 16  .
 ගොටලිබ්, වෙරා සහ පෝල් ඇලන්(eds), The Cambridge Companion to Chekhov, කේම්බ්‍රිජ් විශ්වවිද්‍යාලයීය මුද්‍රණාලය, 2000, ISBN 978-0-521-58917-8
 ජැක්සන්, රොබට් ලුයිස්, Dostoevsky in Chekhov's Garden of Eden—'Because of Little Apples', හි Dialogues with Dostoevsky, ස්ටැන්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයීය මුද්‍රණාලය, 1993, ISBN 978-0-8047-2120-2
 ක්ලෝවන්ස්, හැරල්ඩ් එල්., Chekhov's Lie, 1997, ISBN 1-888799-12-9.  වෛද්‍ය වෘත්තිය සහ ග්‍රන්ථ රචනය සමබරව පවත්වා ගෙන යාමේදී ඇතිවන ගැටළු .
මැල්කම්, ජැන්ට් , Reading Chekhov, a Critical Journey, ග්‍රන්ථ ප්‍රකාශන, 2004  මුද්‍රණය, ISBN 978-1-86207-635-8
 මයිල්ස්, පැට්‍රික් (ed), Chekhov on the British Stage, කේම්බ්‍රිජ් විශ්වවිද්‍යාලයීය මුද්‍රණාලය, 1993, ISBN 978-0-521-38467-4
 නැබොකොව්, ව්ලැදිමිර්, Anton Chekhov, හි Lectures on Russian Literature, Harvest/HBJ ග්‍රන්ථ, [1981] 2002  මුද්‍රණය, ISBN 978-0-15-602776-2.
පිචර්, හාර්වේ, Chekhov's Leading Lady: Portrait of the Actress Olga Knipper, ජේ. මුරේයි, 1979, ISBN 978-0-7195-3681-6
ප්‍රොස්, ෆැන්සින්, Learning from Chekhov, හි  Writers on Writing, ed. Robert Pack and Jay Parini, UPNE, 1991, ISBN 978-0-87451-560-2
රේෆිල්ඩ්, ඩොනල්ඩ්, Anton Chekhov: A Life, හෙන්රි හෝල්ට් සහ සමාගම, 1998, ISBN 978-0-8050-5747-8
සයිමන්ස්, අර්නස්ට් ජේ., Chekhov: A Biography, චිකාගෝ විශ්වවිද්‍යාලයීය මුද්‍රණාලය, (1962) 1970 edition, ISBN 978-0-226-75805-3
ස්ටැනිස්ලැව්ස්කි, කොන්ස්ටන්ටීන්, My Life in Art, Methuen Drama, 1980 මුද්‍රණය, ISBN 978-0-413-46200-8
ස්ට්යැන්, ජෝන් ලුයිස් , Modern Drama in Theory and Practice, කේම්බ්‍රිජ් විශ්වවිද්‍යාලයීය මුද්‍රණාලය, 1981, ISBN 978-0-521-29628-1
වුඩ්, ජේම්ස්, What Chekhov Meant by Life, හි The Broken Estate: Essays in Literature and Belief,  පිල්මිකො, 2000  මුද්‍රණය, ISBN 978-0-7126-6557-5
සයිගර්, ආතර්, The Plays of Anton Chekov, ක්ලැක්ස්ටන් හවුස්, සංස්ථාව, නිව්යෝර්ක්, NY, 1945.
ටර්ෆරුලෝ, ජී, එම්, La Luna è morta e lo specchio infranto. Miti letterari del Novecento, vol.1-  ජී. ලැටර්සා බැරි, 2009– ISBN 978-88-8231-491-0.

භාහිර සබැඳීන්

චරිතාපදානමය
 චරිතාපදානය "ග්‍රන්ථ සහ කතුවරුන්"  (පෙට්රි ලියුකොනන් ) / books and writers (Petri Liukkonen)
 චරිතාපදානය  සාහිත්‍යය ග්‍රන්ථ ජාලය /The Literature Network
 "චෙකෝව්ගේ උරුමය" කොර්නල් වෙස්ට්  විසින් නැෂනල් පබ්ලික් රේඩියෝ හිදී 2004 /Cornel West at NPR, 2004
 සංස්කෘතිය හා චිත්‍රපටි අධ්‍යනය සඳහා කැප වූ ඇන්ටන් චෙකෝව්ගේ ජිවිතය හා නිර්මාණාත්මක කාර්යයන් පිළිබඳව වූ අන්තර්ජාතික කථන තරඟාවලිය  (රුසියානු )
විවිධ
 චෙකෝව්ගේ යල්ටාහි නිවස  බේරා ගැනීමේ ව්‍යාපාරය
මෙහෙය
 ඇන්ටන් චෙකෝව් සහ සහ ඔහුගේ නිර්මාණාත්මක කාර්යයන්  පිළිබඳව at අන්තර්ජාල සංරක්ෂිතය. ස්කෑන් කළ ග්‍රන්ථ , වර්ණ, නිරූපිත, මුල් සංශෝධන
 ඇන්ටන් චෙකොව්ගේ ග්‍රන්ථ නිර්මාණ ශ්‍රව්‍ය පටිගත කිරීම් at අන්තර්ජාල සංරක්ෂිතය. කොන්ස්ටන්ටන් ගාර්න්ට්, මේරියන් ෆෙල් සහ අනික් පරිවර්තන්කරුවන්ගේ  පරිවර්තන. ඉදිරිපත් කිරීම mp3හා ogg හැඩතලයෙන් .
 ඇන්ටන් චෙකොව් විසින් රචිත නිර්මාණ 201 ක්, කොන්ස්ටන්ටන් ගාර්න්ට්ගේ  පරිවර්තන රුසියානු ප්‍රකාශන වලට කාලානුරූපව ටිප්පණි සහිතව පෙළ ගස්වා ඇත,.
 Антон Павлович Чехов. Указатель ඇන්ටන් චෙකොව් විසින් රචිත නිර්මාණ රුසියානු භාෂාවෙන්,කාලානුරූපව ග්‍රන්ථ නාමයෙන් සහ අකාරාදි පිළිවෙලට පෙළ ගස්වා ඇත. නැවත එළිදැක්වීම ජුනි 2013.(රුසියානු )
 Антон Павлович Чехов ඇන්ටන් චෙකොව් විසින් රචිත නිර්මාණ රුසියානු භාෂාවෙන්. එළිදැක්වීම 16 පෙබරවාරි 2007. (රුසියානු )

1860 උපත්
1904 මරණ
ටැගන්රොග් හි වැසියෝ
යෙකටරිනොස්ලව් ගවර්නරේට්  හි වැසියෝ

පුෂ්කින් ත්‍යාගලාභීන්
ලේඛකයන් වූ වෛද්‍යවරුන්
නව මතවාද
මොස්කව් කලා රඟහල
මොස්කව්  රජයේ විශ්වවිද්‍යාලයේ උපාධිදරයන්
රුසියානු නාට්‍යවේදීන් සහ නාට්‍ය රචකයන්
රුසියානු නවකතා කරුවන්
රුසියානු වෛද්‍යවරුන්
රුසියානු කෙටිකතා කරුවන්

19 වන සියවසේ නාට්‍යවේදීන් සහ නාට්‍ය රචකයන්
20 වන සියවසේ නාට්‍යවේදීන් සහ නාට්‍ය රචකයන්
19 වන සියවසේ නවකතා කරුවන්
19 වන සියවසේ රුසියානු  කතුවරුන්
යුක් රේන පසුබිමක් සහිත රුසියානු  කතුවරුන්
ක්ෂය රෝගයෙන් වූ මරණ
ජර්මනියේ බෝවන රෝග වලින් සිදු වූ මරණ
Novodevichy සොහොන් බිමෙහි මිහිදන් කිරීම්
රුසියානු සාහිත්‍යය
රුසියානු ජනයා
ලෝක සාහිත්‍යය
ලේඛකයන්
නවකතාකරුවෝ

ඇන්ටන් චෙකෝව්


An Loxocarya cinerea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Loxocarya cinerea in nahilalakip ha genus nga Loxocarya, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Loxocarya

Loxocarya cinerea


Kilkenny est une ville américaine située dans le comté de Le Sueur, dans le Minnesota. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Notes et références

Liens externes

Ville au Minnesota
Comté de Le Sueur

Kilkenny (Minnesota)