Anne Isabella Noel Byron, 11th Baroness Wentworth and Baroness Byron (née Milbanke; 17 May 1792 – 16 May 1860), nicknamed Annabella and commonly known as Lady Byron, was an educational reformer and philanthopist who established the first industrial school in England, and was an active abolitionist. She married the poet George Gordon Byron, more commonly known as Lord Byron, and separated from him after less than a year, keeping their daughter Ada Lovelace in her custody despite laws at the time giving fathers sole custody of children.

Lady Byron's reminiscences, published after her death by Harriet Beecher Stowe, revealed her fears about alleged incest between Lord Byron and his half-sister. The scandal about Lady Byron's suspicions accelerated Byron's intentions to leave England and return to the Mediterranean where he had lived in 1810.

Their daughter Ada Lovelace worked as a mathematician with Charles Babbage, the pioneer of computer science, and is known as the first programmer.

Names and family
Lady Byron was born Anne Isabella Milbanke, the only child of Sir Ralph Milbanke, 6th Baronet, and his wife the Hon. Judith Noel, sister of Thomas Noel, Viscount Wentworth.

Her father's only surviving sibling was Elizabeth Lamb, Viscountess Melbourne, the influential political hostess. Her children, Anne's cousins, were:
 Hon. Peniston Lamb (1770–1805)
 William Lamb, 2nd Viscount Melbourne (1779–1848)
 Frederick Lamb, 3rd Viscount Melbourne (1782–1853)
 Hon. George Lamb (1784–1834)
 Emily Lamb, Countess Cowper (1787–1869)
 Harriet Lamb (1789–1803)

Her mother's only surviving sibling had no legitimate heirs, but he did have one son before his marriage, named after him, Thomas Noel; he became a clergyman.

When Anne's maternal uncle died, a few months after her marriage to Lord Byron, Lady Milbanke and her cousin Lord Scarsdale jointly inherited his estate. The family subsequently took the surname Noel over Milbanke.

Lord Wentworth had been both a viscount and a baron. Upon his death the viscountcy became extinct, and the barony fell into abeyance between Lady Milbanke and Lord Scarsdale. After their deaths, the barony passed to Lady Byron, and she became Baroness Wentworth in her own right; however, she did not use the title. She signed her letters "A. I. Noel Byron" and her will as "Baroness Noel-Byron". The world knew her as "Lady Byron", and her friends and family called her by her nickname "Annabella".

Youth
She was a gifted child. To cultivate her obvious intelligence, her parents hired as her tutor a former Cambridge University professor by the name of William Frend. Under his direction, her education proceeded much like that of a Cambridge student; her studies involved classical literature, philosophy, science and mathematics, in which she particularly delighted. This fascination led her husband to nickname her his "princess of parallelograms".

Annabella developed into a stiff, religious woman with strict morals. She was aware of her strong intellect and was not ashamed to demonstrate it in her social realm. Often described as cold and prim, she seemed an unlikely match for the man who would become her ultimate obsession, the dramatically dark and "morally fractured" poet Lord Byron. Their first meeting occurred in March 1812. She later said to her mother that though she would not venture to introduce herself to Lord Byron, she would certainly accept his introduction if it were offered.

Byron's popularity was soaring following the success of his work Childe Harold's Pilgrimage. Annabella met him on many social occasions as he began a relationship with Lady Caroline Lamb, the wife of her cousin, William Lamb. However, Byron was attracted to her modesty and intellect and in October 1812 he proposed marriage through her aunt, the well-connected political hostess Elizabeth Lamb, Viscountess Melbourne. In response, she wrote a summary of his character and three days later refused him. However, they were plagued with a persistent interest in each other.

Although well aware of Byron's shortcomings, telling her mother "He is a very bad, very good man", she decided it was her religious obligation to support him and improve his behaviour. In August 1813, she contacted him in writing for the first time. The letters continued into the next year, some offering reassurance and support during times when public opinion of him was not favorable, others describing the "imperfect attachment" she felt for him. During this time, he accepted an invitation from Sir Ralph Milbanke to visit Seaham Hall, the family home in County Durham.

Marriage
When George Gordon Byron proposed a second time, in September 1814, she did accept. The couple were married privately, and by special licence, at Seaham Hall in County Durham on 2 January 1815 (the officiating clergyman was her cousin, the Rev. Thomas Noel of Kirkby Mallory, illegitimate son of her uncle, Viscount Wentworth). The couple lived at Piccadilly Terrace in London.

Byron was then in extreme financial distress. He rejected payments offered for his written works, as he believed business was not appropriate for a gentleman, and gifted copyrights to people who had helped him. He was having difficulty selling his estates at Newstead Abbey and Rochdale to clear his debt. During the summer of 1815, he began to unleash his anger and hostility on his wife. His moods were dark and he began to drink heavily. In a letter to his half-sister, Augusta Leigh, he stated his suspicions that his wife had broken the lock on his desk and searched it. Later in the year he began an affair with Susan Boyce, a London actress at Drury Lane Theatre where he was a director.

Annabella became increasingly upset. In the late stages of pregnancy, she feared her husband might be going mad. In November 1815, she wrote to Augusta and told her of Byron's moods and behaviour. In answer to her sister-in-law's letter, Augusta traveled to the Byrons' home to assist. Upon her arrival, she became the subject of Byron's wrath and believed him to be temporarily insane. On 10 December, Annabella gave birth to the couple's only child, a daughter whom they named Ada. Byron's despair seemed to increase.

Separation
In January 1816, as the Byrons passed their first anniversary, Byron decided they must move from the rented house at Piccadilly Terrace. He recommended that Annabella take their daughter to her parents' home and stay there temporarily until he settled their finances. In disbelief, Anne sought medical advice, as she had become convinced her husband had gone mad. She invited a physician to their home to assess him; Byron was unaware of the true purpose for the visit. The doctor recommended she do as Byron requested and move to her parents' estate.

Annabella began a detailed documentation of her husband's behaviour, moods, and speech. She contacted his solicitor and friend, John Hanson, and told him her concern that her husband would take his life. She also provided Hanson with a pamphlet on hydrocephalus, accompanied by notes that suggested Byron could have this particular condition. Following this conversation, she took Ada and travelled to her parents' residence at Kirkby Mallory in Leicestershire. She would not see her husband again.

Later life
During her first month away from him, Annabella wrote to Byron affectionately, addressing him as "dearest Duck". Meanwhile, she and her parents sought legal counsel. Their attorney recommended a legal separation and sent Byron a letter proposing the separation. Augusta Leigh, who had remained with Byron at Piccadilly Terrace since his wife's departure, intercepted the letter, as she feared he would commit suicide if he knew of it. She returned the letter to Kirkby Mallory and communicated her opinion that greater consideration should be taken in the matter of the Byrons' marriage. A week later, however, a messenger sent Lord Byron the proposal again.

This time it reached him, but he refused to believe that she no longer wanted to be married to him. He asked Mrs Leigh to write to her; in addition, he refused to dissolve their marriage. A short while later, when Lady Byron made clear her suspicions that his relationship with his half-sister Augusta Leigh was incestuous, that he had had homosexual relationships, and had sodomised her – Lady Byron – acts which were illegal, he changed his mind. He agreed to grant her request if she proved that the request for legal separation was truly hers and not that of her parents. In response, she personally communicated her feelings to Augusta. Byron kept his word, and their separation was made legal in March 1816, in a private settlement.

Following the settlement, Augusta wrote to Annabella; the latter's solicitor replied to the private note. Byron was enraged by such cold treatment of his half-sister. Soon after the dissolution of his marriage, he left England and lived the remainder of his days abroad. Though she wished to separate from her husband, Annabella was obsessed by him until her death. She was motivated to save his soul and secure him a place in Heaven. In the years following their separation, she came to believe that the time she had spent with him guaranteed he would experience God's embrace upon his death. She kept his letters, copies of her own to him, and letters about him. She carefully documented their relationship, supposedly in preparation for any challenge Lord Byron might make for custody of their daughter.

Byron never sought custody of Ada, though he sent for both of them shortly before his death in Greece on 19 April 1824. Lady Byron's obsession with him did not end with his death. Ultimately her relationship with him defined her life, though she committed herself to social causes, such as prison reform and the abolition of slavery. In furtherance of the latter, Lady Byron attended the 1840 World Anti-Slavery Convention, where she was one of the few women included in its commemorative painting.

Lady Byron lived in Ealing between around 1822 and 1840, and established Ealing Grove School in 1833.

Daughter

As her daughter grew up, Lady Byron feared she might inherit her father's behaviours and dark moods. She schooled Ada in science and mathematics and discouraged literary study. Though her effort was great, it eventually seemed in vain: Ada Lovelace embodied many of her father's rebellious qualities. She is also considered to have been the world's first computer programmer, having written the first algorithm intended to be processed by a machine—Charles Babbage's analytical engine.

Ada married William, Lord King (who took the surname King-Noel) when she was 19. William was subsequently made the 1st Earl Lovelace, and the couple had three children, Byron King-Noel, Viscount Ockham and 12th Baron Wentworth; Anne Blunt, 15th Baroness Wentworth, who brought the Arabian horse to England; and Ralph King-Milbanke, 2nd Earl of Lovelace. Ada amassed considerable gambling debts before dying from cancer on 27 November 1852. Lady Byron attended her daughter's deathbed and, under her influence, Ada underwent a religious conversion. Ada was 36 years old when she died, the same age as Byron when he died.

Death

Lady Byron died of breast cancer on 16 May 1860, the day before her 68th birthday. She was buried in Kensal Green Cemetery at Kensal Green in London. Prior to her death, she shared the story of her marriage to Byron with Harriet Beecher Stowe, who encouraged her to remain silent. In 1869 Stowe published the account given to her, the first time anyone had publicly hinted at an incestuous relationship between Byron and his half-sister. Stowe was criticized for writing a supposedly "indecent" article and lost popularity. Initially biographers criticized Lady Byron as "small-minded;" more recent works have provided a fuller picture of her accomplishments.

Lady Byron's barony passed to her grandson Byron King-Noel, Viscount Ockham.

In her will she left a £300 legacy to the writer George MacDonald, whom she had patronized during her life.

Lady Byron Lane, off Knowle Road, Solihull, is named after her. Lady Byron was heiress of the Knowle estates through her father, Sir Ralph Milbanke Noel.

Arms

References

Bibliography
 Lodge, Edmund, Norroy King of Arms, The Peerage of the British Empire, London, 1858, p. 588, under 'Anne Isabella Noel-Byon, Baroness Wentworth of Nettlested.'

External links

A Guide to the Lady Byron Manuscript Material in the Pforzheimer Collection at the New York Public Library
Oxford Dictionary of National Biography

|-

Anne
11
Anne Isabella Byron, Baroness Byron
1792 births
1860 deaths
19th-century English people
19th-century English women
Wentworth, Anne Noel-Byron, 11th Baroness
Daughters of baronets
Godwin family
Women of the Regency era
People from Pittington
Burials at Kensal Green Cemetery
Deaths from breast cancer

Lady Byron


أرسلان بن نوغاي باشا هو الوزير والوالي العثماني الذي تولى الحكم في بلاد الشام وفي ولاية بغداد في عهد الدولة العثمانية، وكان رجلا عادلا عاقلا، وله منجزات عظيمة وساهم في بناء الكثير من المساجد ومنها جامع أرسلان باشا في اللاذقية في سوريا.

وكانت فترة حكمه لولاية بغداد ستة أشهر، وأصابهُ مرض في بغداد وتوفي على أثره عام 1060هـ/1650م، وشيع بموكب كبير ودفن في مقبرة الخيزران بجوار مرقد الإمام أبي حنيفة النعمان تحت قبته.

مصادر

صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
عثمانيون
وفيات 1060 هـ
وفيات 1650
ولاة مسلمون
مدفونون في مقبرة الخيزران

أرسلان باشا


Stade Mohamed Hamlaoui veya Stadyum Chahid Hamlaoui, Cezayir'in Konstantin şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyumdur.

Stadyumda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Cezayir'in MO Constantine, CS Kosantina takımının maçlarını yaptığı stadyum, 40.000 seyirci kapasitelidir.

Konstantin'deki yapılar
Cezayir'deki stadyumlar

Muhammed Hemlevi Stadyumu


Icing, or frosting, is a sweet, often creamy glaze made of sugar with a liquid, such as water or milk, that is often enriched with ingredients like butter, egg whites, cream cheese, or flavorings. It is used to coat or decorate baked goods, such as cakes. When it is used between layers of cake it is known as a filling.

Icing can be formed into shapes such as flowers and leaves using a pastry bag. Such decorations are commonplace on birthday and wedding cakes. Edible dyes can be added to icing mixtures to achieve a desired hue. Sprinkles, edible inks or other decorations are often used on top of icing.

A basic icing is called a glacé, containing powdered sugar (also known as icing sugar or confectioners' sugar) and water. This can be flavored and colored as desired, for example, by using lemon juice in place of the water.

More complex icings can be made by beating fat into powdered sugar (as in buttercream), by melting fat and sugar together, by using egg whites (as in royal icing), by whipping butter into meringue (as in Italian or Swiss meringue buttercream), and by adding other ingredients such as glycerin (as in fondant).

Some icings can be made from combinations of sugar and cream cheese or sour cream, or by using ground almonds (as in marzipan).

Icing can be applied with a utensil such as a knife or spatula, or it can be applied by drizzling or dipping (see glaze), or by rolling the icing out and draping it over the cake. The method of application largely depends on the type and texture of icing being used.  Icing may be used between layers in a cake as a filling, or it may be used to completely or partially cover the outside of a cake or other baked product.

Apart from its aesthetic functions, icing can also improve the flavour of a cake, as well as preserving it by sealing in moisture.

History

Covering cakes with powdered sugar or other materials was introduced in the 17th century.  The first documented case of frosting occurred in 1655, and included sugar, eggs and rosewater. The icing was applied to the cake then hardened in the oven. The earliest attestation of the verb to ice in this sense seems to date from around 1600, and the noun icing from 1683. Frosting was first attested in 1750.

Gallery

See also
Butter icing
Fondant icing, heated water and sugar, sometimes with gelatin-like stabling
Royal icing, egg white and sugar
Ganache, chocolate and cream
Marzipan, ground almonds and sugar
Cake decorating
Couverture chocolate, a high cocoa butter chocolate
Powdered sugar
Glazing
Meringue

References

Articles containing video clips
Cake decorating
Confectionery

Icing (food)


Orthosie , also known as , is a natural satellite of Jupiter. It was discovered by a team of astronomers from the University of Hawaii led by Scott S. Sheppard in 2001, and given the temporary designation .

Orthosie is about 2 kilometres in diameter, and orbits Jupiter at an average distance of 21,075,662 km in 625.07 days, at an inclination of 146.46° to the ecliptic (143° to Jupiter's equator), in a retrograde direction and with an eccentricity of 0.3376.

It was named in August 2003 after Orthosie, the Greek goddess of prosperity and one of the Horae. The Horae (Hours) were daughters of Zeus and Themis.

Orthosie belongs to the Ananke group.

References

Ananke group
Moons of Jupiter
Irregular satellites
Discoveries by Scott S. Sheppard
Discoveries by David C. Jewitt
Discoveries by Yanga R. Fernandez
20011211
Moons with a retrograde orbit

Orthosie (moon)


An Phragmipedium lindenii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Louis Dressler och Norris Hagan Williams. An Phragmipedium lindenii in nahilalakip ha genus nga Phragmipedium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Phragmipedium

Phragmipedium lindenii


John Mahoney (født 20. juni 1940, død 4. februar 2018) var en engelsk skuespiller, som bedst kendes som Martin Crane i serien Frasier.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra England
Personer fra Blackpool

John Mahoney


One Tree Hill, Mark Schwahn tarafından yaratılan ve 23 Eylül 2003'te The WB'de ilk kez gösterime giren bir Amerikan gençlik, drama televizyon dizisidir. Dizinin üçüncü sezonundan sonra The WB, UPN ile birleşerek The CW'yi oluşturdu ve dizi 27 Eylül 2006'dan 2012'de sona erene kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde The CW tarafından yayınlandı. Kuzey Karolina'daki kurgusal Tree Hill kasabasında geçen dizi, başlangıçta okullarının basketbol takımında yer almak için yarışan Lucas (Chad Michael Murray) ve Nathan Scott (James Lafferty) adlı iki üvey kardeşin hayatlarını ve kardeşlerin aşklarından kaynaklanan dramı konu alıyor.

Çekimlerin çoğu Wilmington, Kuzey Karolina ve çevresinde gerçekleşti. Sahnelerin çoğu USS North Carolina savaş gemisinin yakınında ve North Karolina Wilmington Üniversitesi kampüsünde çekildi. Dizinin ilk dört sezonu ana karakterlerin lise yılları boyunca yaşadıklarına odaklanıyor. Bu sezonlarda, karakterlerin küçük bir kasabada büyümenin zorluklarıyla yüzleşirken beklenmedik ilişkiler kurduklarını görüyoruz. Ancak, beşinci sezonun başında Schwahn, zaman çizelgesini dört yıl ilerleterek karakterlerin üniversite sonrası hayatlarını göstermeye başladı. Bu sezon, üniversite yıllarına geri dönüşlerle desteklenen yeni bir hikâyeye yer verdi. Daha sonra Schwahn, altıncı sezonun sonundan yedinci sezonun başına kadar on dört ay daha atlama yaptı. Açılış jeneriğine başlangıçta Gavin DeGraw'ın "I Don't Want to Be" şarkısı eşlik ediyordu. Tema beşinci sezonda açılıştan kaldırıldı; Schwahn bunun nedeninin prodüksiyon maliyetlerini düşürmek, hikâyeye daha fazla zaman ayırmak ve şarkının ana karakterlerin ergenlik geçmişini şimdiki olgunluklarından daha fazla temsil ettiğini düşünmesi olduğunu söyledi. Jenerik daha sonra sadece siyah bir arka plan üzerine yazılmış başlıktan oluşuyordu. Tema, izleyici talebine yanıt olarak 8. sezon için geri getirildi ve her hafta farklı sanatçılar tarafından söylendi.

Prömiyerini 2,5 milyon izleyiciyle yapan dizi, ikinci haftasında 3,3 milyona yükselerek 2003-2004 televizyon sezonunda ikinci bölümünde yükselişe geçen üç diziden biri oldu. Birinci sezon ortalama 3,5 milyon izleyiciyle devam etti ve ikinci sezon haftalık 4,3 milyon izleyici ortalaması yakaladı. Dizi çok sayıda ödül adaylığı aldı ve iki Gençlerin Seçimi Ödülü kazandı.

12 Mayıs 2009'da, Murray ve Hilarie Burton'ın (Peyton) yedinci sezon için geri dönmeyi reddettikleri doğrulandı, ancak yaşananlara ilişkin açıklamalar farklılık gösterdi. Onların karakterleri (Lucas ve Peyton) dizi boyunca beş ana kahramandan ikisi olmuş ve dizinin ana aşk hikâyelerinden birini oluşturmuştu. 17 Mayıs 2011'de The CW, One Tree Hill'in dokuzuncu ve son sezonu için anlaştı ve 13 bölümlük sipariş verdi. Bethany Joy Lenz (Haley) ve Sophia Bush (Brooke) son bir sezon için tam zamanlı düzenli oyuncular olarak anlaştılar ve Lafferty yarı zamanlı düzenli oyuncu olarak yer aldı. Murray, 11 Ocak 2012'de prömiyeri yapılan final sezonunda özel bir sahne için geri döndü. Dizi, Smallville, 7th Heaven ve Supernatural'dan sonra The CW ağında veya onu oluşturmak için bir araya gelen ağlarda (The WB ve UPN) en uzun süre devam eden dördüncü dizidir. Dizi 4 Nisan 2012 tarihinde sona ermiştir.

Oyuncular

Sezon Özetleri

1.Sezon
Tree Hill, ABD'nin North Carolina eyaletinde yer alan küçük bir kasabadır. Kasabada bulunan lisenin ismi Tree Hill High School (Tree Hill Lisesi) ve bu lisenin basketbol takımının ismi de Tree Hill Kuzgunları (Tree Hill Ravens)'dır. Burada yaşayan Lucas Scott ve Nathan Scott, birbirlerinin üvey kardeşi olmalarına rağmen, hiç konuşmamaktadırlar. Ortak bir babaya (Dan Scott) sahip olmalarına ve aynı yerde büyümelerine, hatta aynı liseye gitmelerine karşın birbirleriyle hiçbir iletişim kurmamışlardır.

Dan Scott, gençlik yıllarında, Lucas'ın annesi Karen Roe ile birlikte olmuş ve Karen hamile iken üniversiteye gitmiştir. Ardından onu terk etmiş ve üniversitede tanıştığı, Nathan'ın annesi, Deb ile tanışmış ve onunla evlenmiştir. Nathan dünyaya geldikten sonra, onu lüks ve zenginlik içinde büyütmüş, türlü olanaklar sağlamış ve aynı zamanda kendisi gibi lise takımında oynayan iyi bir basketbolcu olmasını sağlamıştır. Bütün bunları yaparken, diğer oğlu Lucas'ı reddetmiştir. Lucas'ı annesi büyütmüş ve onları Dan'in ağabeyi Keith Scott desteklemiştir. Keith, Lucas'ın yaşamında baba rolünü üstlenmiştir. Bunun bahane nedeni her ne kadar kardeşi Dan'in Karen ve Lucas'ı reddetmesi olsa da; gerçek nedeni, Karen'a ergenlik zamanından beri hissettiği platonik aşktır.

Nathan, babası tarafından ısrarlı bir şekilde basketbol konusunda teşvik edilmekteydi. Nathan da, bir üniversiteden basketbol bursu kazanabilmek için lise takımında iyi bir şekilde oynar. Bu arada Lucas da en az Nathan kadar yeteneklidir. O da yeteneğini nehir kenarında bulunan basket sahasında göstermektedir. Bir gün Keith, lise takımının koçu Whitey Durham'a, Lucas'ın nehir kenarı sahasındaki oyununu izletir. Tam bu sırada Nathan ve takımdaki serseri arkadaşları, kazandıkları bir maçın ertesinde okul otobüsünü kaçırırlar ve polis tarafından yakalanırlar. Takımdaki birçok oyuncu, süresiz takımdan uzaklaştırılır. Nathan, babasının girişimleriyle bu uzaklaştırmadan kurtulur. Tüm bu gelişmelerin ardından, Koç Durham, takımdaki boşluğu gidermek için Lucas'ı kadroya alır. Bu, Nathan ve Dan'i rahatsız eder ve Dan, Nathan'dan, Lucas'ın takımda oynamasının işleri çok zorlaştıracağından, onu bir kenara itmesini ve elinden geleni yapmasını ister. Bu sırada Lucas da, Nathan'ın kız arkadaşı Peyton Sawyer'dan hoşlanmaya başlar ve bunu Nathan fark eder. Nathan da Lucas'ı etkilemek için, Lucas'ın en yakın arkadaşı olan Haley James ile yakınlaşır. Fakat kendini tutamaz ve Haley'e aşık olur. Bu olay, Lucas ve Haley'nin arasındaki arkadaşlıkta bazı gerginliklere neden olur.

Daha sonra Lucas, Peyton'ın en yakın arkadaşı olan Brooke Davis ile çıkmaya başlar. Fakat Peyton'a olan ilgisini gizleyemez ve daha sonra Brooke, Lucas ve Peyton arasında bir şeyler olduğunu keşfeder. Ardından Brooke, Lucas'a hamile olduğunu söyler. Lucas çok korkar ve ilk defa babası Dan'in neler hissettiğin çok iyi anlar. Fakat daha sonra Brooke, yalan söylediğini ve bunu sadece kendisini aldattığı için ve Lucas'tan intikam almak istediği için yaptığını itiraf eder. Bu olanlar Peyton ve Brooke arasında soğuk rüzgarlar estirmiş ve ikilinin arasını bozmuştur. Fakat Peyton, Brooke ile olan arkadaşlığının tüm erkeklerden daha önemli olduğunu anlar. Peyton daha sonraları, takımın bir diğer oyuncusu Jake Jagielski ile yakınlaşır. Jake'in Jenny adında 6 aylık bir bebeği vardır. Jenny'nin annesi Nikki'nin çıkagelmesi tüm olayları karıştırır. Lucas'ın barda tanıştığı Nikki ile tek gecelik kaçamak yaşaması tüm şimşekleri üzerine çekmesine yol açar. Nikki'nin ısrarlı bir şekilde Jenny'i velayetine almak istemesi üzerine Jake, bebeğini korumak için Tree Hill'i terkeder. Kısacası Jake de Peyton'ı yalnız bırakır.

Karen, İtalya'da bir aşçılık okuluna kabul edilir ve kasabadan altı haftalığına ayrılmak zorunda kalır. Ayrılırken Lucas'ı Keith'e emanet eder. Lucas, annesinin geleceği gün Keith ile onu karşılamaya giderken araba kazası geçirir. Lucas kazadan ağır yara alarak kurtulur ve tesadüfen orada olan Dan tarafından hastaneye kaldırılır. Arabayı içkili kullandığı için Karen, Keith'e çok kızar. Böylece aralarındaki romantik oluşum yok olma düzeyine gelir. Bu sırada Deb ve Karen barışıp arkadaş olurlar ve iş ortaklığına başlarlar. Ardından Keith, Karen'a evlenme teklifi eder ve geri çevrilir. Dan de Lucas'ın hastane masraflarını karşılaması için Keith'in tamirhanesini kendisine satması için baskı yapar. Keith tamirhaneyi satar ve Tree Hill'de hiçbir şeyinin kalmadığı gerekçesi ile Charleston'a taşınır.

Sezon finalinde, Koç Whitey, bir göz ameliyatı için hastanededir. Takım artık play-off'larda oynamaktadır. Takım koçluğunu da Dan üstlenmiştir. Lucas ve Nathan babalarına karşı beraber hareket ederler. Takım maçı kaybeder ve elenir. Başka bir gün Dan, karısı Deb ve kardeşi Keith'i kendi evinde basar. Deb ile boşanma kararı alırlar ve ertesi gün de boşanma kâğıtlarını imzalarken kalp krizi geçirir. Peyton ve Brooke, hiçbir erkeğin aralarına giremeyeceğine dair söz verirler ve Lucas'ın onlar için yazdığı veda mektuplarını yakarlar. Bu arada Nikki, Jake'i bulmak için kasabaya gelir. Brooke, Jake Savannah'a gittiği halde Nikki'ye Seettle'da olduğunu söyler. Haley ve Nathan, play-off'lardan sonra bir şeyler yapmayı planlamaktadır ama bu yeterince açık değildir. Lucas, Haley'e veda etmek için gittiğinde ve onları bornozlu gördüğünde şoke olur. Ardından Haley evlendiklerini söyleyince şaşırır. Lucas da Keith ile beraber Charleston'a taşınır.

2.Sezon
Charleston'a taşınan Lucas ve Keith, Dan'in hastalığını haber aldıklarında çok geçmeden Tree Hill'e dönerler. Dan'in genetik bir kalp sorunu vardır, doktorları stresten uzak kalmasını isterler. Deb ile karmaşık bir durumsal içine girerler. Nathan ve Haley resmen evlenirler ve birlikte yaşamaya başlarlar. Deb buna karşı çıkar. Lucas, Peyton ve Brooke ile aralarını düzeltmeye çalışır. Bu sırada, Brooke'un yan dairesine Felix Tagarro ve kızkardeşi Anna Tagarro taşınırlar. Felix, Brooke'a göz koyar, bir yandan da Lucas'a içten içe kıskançlık beslemeye başlar ve bunu da çekinmeden çeşitli şekillerde belli eder. Lucas ise Anna ile yakınlaşmaya başlar.

Lucas ve Nathan, babalarının kalp sorununun genetik olduğunu öğrendiklerinde teste girerler. Bu testin sonunda Lucas'ın da Dan gibi bir kalp sorunu olduğu ortaya çıkar. Lucas bu durumu annesi Karen'dan gizlemek zorunda kalır, çünkü tedavi için gerekli ilaçları karşılamak için paraları yoktur. Dan bu masrafları karşılamanın karşılığında Lucas'ın evine taşınmasını sağlar. Bu sırada Keith de, Dan'in hastalığı nedeniyle, onun işine bakmaya başlar. Ama Karen ile arası hala iyi değildir. Nathan, para kazanmak için babasının şirketine geçici olarak bakan amcasının yanında çırak olarak başlar. Böylece iki kardeş, hayatlarında sadece isimlerini bilmeleriyle kaldıkları insanları, bir şekilde yakından tanıma fırsatı bulurlar.

Peyton, Karen'ın yan dükkânında bir kulüp açar ve Karen'ın desteğiyle burada müzik gruplarını çıkararak hayallerini gerçekleştirmeye başlar. Şehre dönen Jake ile kısa süreli bir ilişkisi olur, ama Jake yine ayrılmak zorunda kalır. Brooke, ailesinin iflası ve parasız kalmasıyla birlikte zor dönemler geçirir. Haley ise, bu kulüpte çalmaya çıkan Chris Keller'dan etkilenir ve müzisyen olmaya karar vererek turneye çıkar. Ancak Chris Keller'ın içten içe Haley'e duyduğu ilgi ve Nathan'ın yanlış anlamaları, ikilinin aralarının açılmasına sebep olur. Nathan, turne sırasında Atlanta'ya gider ve Haley'nin mutlu olduğunu görür. Tree Hill'e dönüşte daha kötü olur ve Haley'den ayrılmaya karar verir.

Karen, Lucas'ın doğumu nedeniyle gidemediği üniversiteye gitmeye başlar ve İşletme dersi hocası Andy Hargrove ile yakınlaşır. Keith de, Jules isimli bir müşterisine aşık olur ve çıkmaya başlarlar. Karen'ın Andy ile, Keith'in de Jules ile yakınlaşmaları, Dan'in araya girerek onların ilişkilerini etkilemesi olayları büyütür. Keith'in Jules ile evlenme kararı alması ve hemen ertesinde Dan'in Jules'u, Keith'in ona aşık olması için kiralanmasının Lucas tarafından farketmesi, Dan ile Lucas arasında soğuk rüzgarlar estirir. Lucas durumu annesi Karen ve Andy'e anlatır. Keith'den olayı gizlerler ve Dan'in bir açığını yakalamaya çalışırlar. Ancak büyük bir plan yapan Dan, tüm bunları boşa çıkarır. Evlilik töreni için kilisede bulundukları esnada Jules geçide gelmez ve kiliseden kaçar. Keith büyük bir hayal kırıklığı daha yaşar.

Bu sırada Tree Hill lisesinde Okul Başkanlığı seçimlerini eski başkan Erika Marsh'ı mağlup ederek Brooke kazanır. Aynı dönemde 50 yıl sonra açılacak bir zaman kapsülü yapılır ve öğrenciler hayattan beklentilerini kimsenin bilmediği bir kasette kayda alırlar. Herkes burada çeşitli itiraflarda bulunmuştur.

Anna, cinsel tercihleri yüzünden önceki okulundaki gibi çıkan söylentiler nedeniyle, Felix de bu söylentileri Peyton'ın üzerine yıkmaya çalışması ve okulda bunun için yaptığı disiplinsiz hareketleri nedeniyle okuldan kovulup askeri liseye yazdırılması nedeniyle şehirden ayrılırlar. Brooke, Lucas'ın evinde Karen'ın yanında yaşamaya başlar. Lucas'ın tekrar eve dönmesi ile ikili arasında ilginç yakınlaşmalar olur. Nathan'ın dayısı, Deb'in erkek kardeşi olan ve NASCAR yarışçısı olan Cooper Lee, hem Deb'in Dan ile yaşadığı sorunlar, hem de Nathan'ın Haley yüzünden bozulan moralini yerine getirebilmek için Tree Hill'e gelir. Nathan ve Lucas'ı bir piste götürerek NASCAR arabalarıyla tur atmalarını ve morallenmelerini ister. Ancak Nathan, çok ciddi bir kaza geçirir ve hastaneye kaldırılır. Haley haberi alır almaz arar, ancak Nathan onunla konuşmak istemez. Tüm bunlar olurken Dan de, evliliğin iptali için gerekli belgeleri hazırlayıp Haley'i imzalatmak zorunda bırakır, ancak Haley imzalamaz. Lucas da New York'dayken Haley'i görmeye gider ve onu Tree Hill'e dönmesi için ikna etmeye çalışır.

Sezon finalinde, Andy, yerleşme vizesi bittiğini ortaya çıkaran Dan tarafından köşeye sıkıştırıldığı için memleketi Yeni Zelanda'ya gitmek zorunda kalır. Keith, Julie ile yaşadıklarının ardından şehri yine terkeder. Karen her iki sevdiği adamı kaybettiği için çok üzgündür. Deb, Dan ile yaşadıkları yetmezmiş gibi, Nathan'ın kazası nedeniyle zor günler geçirir, bu yüzden ilaç ve alkol kullanımını kontrolsüz biçimde artırır. Lucas, Brooke'a olan hislerini açıklar, ancak Brooke ailesi ile Los Angeles'a gidecektir. Peyton'ın biyolojik annesi Ellie Harp ortaya çıkar. Haley'nin Tree Hill'e döndüğü gece, Dan'in işyerinde yangın çıkar. O sırada Dan oradadır ve alevlerin arasında kalır. Acaba normal bir yangın mıdır, yoksa Dan'e olan nefretini bir şekilde gösteren birinin kundaklaması mıdır?

3.Sezon
Dan, Lucas tarafından yangından kurtarılır. Vücudunda çok ciddi olmayan yanıklar vardır. Ancak yangının bir kundaklama olduğuna emin olmasına rağmen olay anını bir türlü hatırlayamaz. Kendisini kurtaran Lucas'ı yangını başlatan kişi olarak görür. Kimin bu yangını çıkarttığını öğrenmek için planlar kurmaya başlar. Brooke tüm yaz boyunca erkeklerle birlikte gönül eğlendirir. Tree Hill'e dönüşte de Lucas ile benzer bir yakınlaşma içine girer, gönülden bir bağ olmayan, sadece cinsel unsurların ön planda olduğu bir yakınlaşma... Lucas'ın kalp problemi gittikçe ciddi boyuta ulaşmaya başlamıştır ve Dan ile arası kötü olduğundan tedavisi için gerekli ilaçları da alamamaktadır. Haley, yangın gecesi Tree Hill'e dönmüştür, ancak Nathan artık onun yanında olmasını istemez. Annesi Deb'in yanında kalmaktadır ve eski evlerini de artık Brooke kiralamıştır. Brooke ile yaşamaya başlar, eskiden olduğu gibi Karen'ın kafesinde garson olarak çalışmaya devam eder. Peyton ise biyolojik annesinin ortaya çıkmasının verdiği zor duruma kendini alıştırmaya çalışmaktadır.

Dan, okul aile birliğini ikna ederek Koç Durham'ı görevden aldırmaya ve yerine geçmeye çalışır. Ancak aynı zamanda belediye başkanı olan Mullins'in karşı çıkmasıyla bu oylamayı kaybeder. Bunun üzerine Mullins'i takip eder ve onu birkaç fahişe ile bir otel odasında yakalar. Olayı videoya kaydederek ona şantaj yapar ve görevi bırakmasını sağlayarak, yaklaşan seçimlerde Tree Hill Belediye Başkanlığına aday olur. Aynı zamanda da Deb üzerinde ciddi anlamda yıpratıcı oyunlar oynamakta ve onu psikolojik olarak rahatsız etmeye çalışmaktadır. Deb dayanamaz ve bir kliniğe yatar, çıkar.

Karen da basketbol sezonunun açılışında Dan'in yaptığı propagandaya karşılık belediye başkanlığına aday olur ve ikili arasında gerginlik had safhaya çıkar. Belediye Başkanlığı seçimini büyük paralar yatıran Dan kazanır. Bunlar olurken Keith de Tree Hill'e dönmüştür ve bir şekilde yine Karen ile görüşmeye başlarlar, bu seferki ilişki biraz daha ciddidir ve Karen'la ilk kez ilişkiye girerler. Bunun sonucunda Karen hamile kalır ve Keith'e evlenme teklif eder. İkili evlenmeye karar verirler. Ancak Dan, yangını çıkaranın Keith olduğuna emindir ve içten içe ondan intikam almaya yeminlidir.

Okulun ponpon kız seçimleri yapılırken okula yeni gelen Rachel, Brooke ile ciddi bir rekabet içine girer. Rachel, hem Lucas'a kur yaparak, hem de ponpon takımındaki etkisini artırmaya başlamıştır. Lucas her ne kadar Brooke ile beraber olsa da kalbi Peyton'dadır. Peyton, biyolojik annesi Ellie Harp'ın göğüs kanseri olduğunu öğrendiğinde onu tanımak ister. Ancak Ellie ölür. Peyton iki annesini de kaybetmenin üzüntüsü ile, zaten sürekli yalnız kaldığını düşündüğü için kötü bir ruh halinde iken daha da depresif hale gelir.

Geçen sene doldurulan ve 50 sene boyunca açılmaması gereken zaman kapsülü, Rachel tarafından çalınır ve okulda yayınlanmaya başlar. Bunun çok kötü getirileri olur. Nathan, Haley'den nefret ettiğini, Lucas Dan'i içten çökertmeye çalıştığını söylediği için, Brooke da göğüslerini gösterdiği için okulda infial yaratır. Jimmy'nin yaptığı itiraflar ve herkesi kötüleyerek konuşmaları yüzünden duyduğu ızdırap nedeniyle intihar etmek ister. Okula silah getirir ve bazı öğrencileri rehin alır. Bu olay sırasında Peyton, bacağından vurulur ve Lucas tarafından kütüphaneye götürülür. Orada bulunan Keith okula girer ve Jimmy'i silahını bırakması için ikna etmeye çalışır. Ancak Jimmy intihar eder. O sırada okula giren Dan, silahı alarak Keith'i vurur ve öldürür. Bu olay dışarıya Jimmy'nin Keith'i vurduğu ve intihar ettiği şeklinde yansır. Böylece hem Dan, Keith'den intikamını almıştır, hem de Jimmy katil olarak anılmaya başlamıştır.

Brooke ile Lucas'ın arası, Lucas'ın Peyton'ı vurulduğu sırada kütüphanede onu öptüğünü Brooke'a itiraf etmesiyle Brooke soğuk bir duş yaşar. Bu durum Peyton ile Brooke'un arasını bozar. Peyton, Savannah'a Jake'in yanına gider, ancak Jake onun Lucas'ı sevdiğini anlar ve onu istemez. Peyton bir hayal kırıklığı daha yaşar. Artık o da Lucas'ı sevdiğine emindir, ancak bunu platonik olarak yaşamaya başlar.

Rachel, zaman kapsülünü çaldığı için suçluluk duyduğundan herkesi ailesinin kır evine bir haftasonu tatili için davet eder. Burada Nathan, Haley'e yeniden evlenme teklif eder. İkili bu sefer herkesin katılacağı bir tören düzenlemek için Tree Hill'e dönerler. Rachel, Nathan'ın dayısı Cooper ile birlikte olmaya başlar, ancak Cooper'ın Rachel'ın yaşından haberi yoktur. Bu ortaya çıkınca Rachel'dan uzaklaşır, ancak Rachel onu takıntı yapmıştır.

Düğün esnasında Dan ile Deb arasında, Peyton ile Brooke arasında ve Rachel ile Cooper arasında soğuk rüzgarlar esmektedir. Tüm bunlar yaşanırken Brooke ile Lucas'ın arası da bozulur. Ortada Karen'dan başka bir hamilelik testi daha yapan vardır. Ancak kimin olduğu belli değildir. Düğün sırasında limuzini kaçıran Rachel'ı durdurmak için arabaya atlayan Cooper ile Rachel arasında arabada kavga çıkar. Bu sırada yeni evli Nathan ve Haley balayı için İngiltere'ye gideceklerdir, Lucas'ın arabasıyla havalimanına doğru yola çıkarlar. Rachel hamile olduğunu söyler, ancak Cooper inanmaz. Rachel direksiyona hamle yapar ve Cooper kontrolü kaybeder. Köprüde karşılaşan iki araba birbirine çarpacakken limuzin nehre uçar. Nathan, Cooper ve Rachel'ı kurtarmak için suya atlar. Ancak üçü de su yüzüne çıkamaz..

4.Sezon
Kazadan Rachel hafif yaralarla kurtulurken Cooper yoğun bakıma alınır. Rachel herkesin hedefindedir. Dan hastaneye gelir ve Deb ona yangını çıkaranın kendisi olduğunu itiraf eder. Dan, Deb'e hayatını zehir edeceğine dair söz verir, ancak Keith'i öldürdüğü için vicdan azabı çekmektedir, halüsinasyonlar görmeye başlar. Lucas ile Peyton arasında yakınlaşma başlar. Ancak Lucas beynen Brooke'u istemektedir. bir yandan da kalbinin Peyton'a gittiğinin farkındadır. Bu sırada Ellie, Peyton'a bıraktığı plakların arasına Derek adında bir erkek kardeşi olduğuna dair not yazmıştır. Peyton, Derek ile önce iletişime girmeye korkar. Sonra arar, ancak terslenir. İnternette podcast yayınına başlar ve içindekilerini oraya döker. Derek olduğunu söyleyen bir kişi, Tree Hill'e gelir ve Peyton'la görüşmeye başlar.

Cooper'ın iyileştikten sonra şehri terk etmesiyle onu kaybeden Rachel, Nathan'a göz koyar ve bu durum Haley'nin çıldırmasına yol açar. İkili sürekli karşı karşıya gelir. Lucas, Brooke'un peşindedir, ancak Brooke artık Lucas'ı istememektedir. En sonunda bir ev partisinde kendisinden artık vazgeçtiğini belirtir. Dan, Karen'ın hamileliği sırasında duygusal olarak Karen'a yakınlaşır. Karen önceleri reddetse de, Dan'e karşı koyamamaya başlar. Deb rehabilitasyon görmek için tekrar bir kliniğe yatar. Ayrıca Dan ile Karen'ın yakınlaştığını anlayınca ikisine de büyük nefret beslemeye başlar. Lucas'ın kalp problemi ciddi boyutlara ulaştığından artık basketbol oynaması annesi Karen ve Koç Durham tarafından yasaklanmıştır. Lucas da nehir kenarından arkadaşı Skills'i Durham'a tavsiye eder. Skills, takımda Lucas'ın pozisyonunda oynamaya başlar. Daha sonra Lucas sadece 15 dakika oynamak koşuluyla takıma tekrar döner ve Keith'in anısına onun zamanında giydiği 22 numarayı giyer.

Derek'in aslında Peyton'ı takip eden bir psikopat olduğu ortaya çıkar. Peyton'ı evinde kıstırarak ona tecavüz etmeye kalkar. Oraya yetişen Lucas ve o anda ortaya çıkar gerçek kardeşi Derek tarafından kurtarılır. Derek, siyahi bir babadan olan siyahi bir üvey kardeştir. Psikopat Derek, yaralı da olsa, bu olaydan kurtulur. Daha sonra yakalandığına dair Peyton'a bir telefon gelir. Brooke, internette Nick Chavez isimli biri ile görüşmeye başlar. Kendini Peyton olarak tanıtır. Ancak Nick, onun yeni İngilizce öğretmenidir ve ders sırasında bu durumun ortaya çıkmasıyla ikili artık gizli gizli görüşmeye başlar.

Nathan, eve para getirebilmek için sıkışır ve Dan'e para istemeye gider. Ancak Dan onu tersler. Nathan da Daunte ismindeki bahisçi bir adamdan para almak zorunda kalır. Ancak Daunte şike yapmasını ister. Lucas bunu öğrenir, önlemeye çalışır ancak Nathan'a arka çıkmaktan başka çaresi olmaz. Derek, Peyton'a tek başına yaşayabilmesi ve yaşadığı depresyonu atlatabilmesi için yardım eder. Bu sırada Koç Durham'a bir veda gecesi düzenlenir. Lucas oraya Brooke ile katılır, ancak artık ilişkileri bitmiştir. Bunu kabul eden Lucas durumu Peyton'a açar. Peyton da artık dayanamaz ve Lucas'a âşık olduğunu itiraf eder.

Kuzgunlar, Dan'in zamanından beri seneler sonra nihayet eyalet şampiyonluğu maçına çıkacaktır. Rakip Pontiac Lisesi'dir. Daunte'nin maçı kaybetmeleri isteği doğrultusunda Nathan bilerek kötü oynamaktadır. Dan de durumdan haberdardır. Bir yandan Daunte'yi kontrol etmektedir. Ponpon takımdaki Haley rahatsızlanır ve kızlar hastaneye giderler. Burada Haley bebeğin erkek olduğunu öğrenir. Bu sırada ilk yarıda yenik durumda olan takımda huzursuzluk hakimdir. Lucas ve Skills bahis olayını bilmektedir ve canla başla oynamaktadır. Koç Durham, takımı etkileyecek bir konuşma yapar, bu sırada Haley de Nathan'a oğulları olacağını söyler. Nathan bahisi ve Daunte'yi unutarak güzel oynamaya başlar. Takım Lucas'ın son saniye üçlüğü ile şampiyonluğa ulaşır. Daha sonra Peyton'a onu sevdiğini söyler. Daunte, olayın hıncı ile maçın gecesinde Nathan ve Haley'i sokakta yakalar, arabayı üstlerine sürer ve Haley'e çarpar. Daunte olay yerinde ölürken, Haley ağır yaralanmıştır. Nathan, Daunte'yi arabadan çıkararak dövmeye başlar ama öldürdüğünü sanır. Dan, polisler gelene kadar Daunte'nin ölümünü üstlenir. Ancak Daunte'nin ölümünün zaten kaza sırasında gerçekleştiği ortaya çıkar ve Dan serbest kalır. Bu sırada Lucas, Haley'in yanına gelir ve maçta kullanmadığı ilacı yüzünden kalp krizi geçirir. İkili hastaneye kaldırılır.

İyileşen Haley'in bacağı kırılmıştır. Lucas komadayken riyasında Keith'i görür ve Jimmy'nin kendisini öldürdüğü sırada okulda biri daha olduğunu hatırlamasını sağlar. Nathan, Haley'e olanları itiraf eder. Dan ile Karen arasındaki bağ giderek güçlenmektedir. Dan'e sürekli bilinmeyen biri tarafından Keith'i öldürdüğünü bildiğini belirten mesajlar gelir. Brooke, hep istediği modacı olma hayaline yaklaşır ancak matematikten kalmaktadır ve kopya çekmek için Haley'in öğretmenler odası anahtarını çalar. Sonuçta dersten geçer ancak birinin sınavı çaldığı anlaşılır. Rachel bunu üstlenir ve okuldan atılır. Bu sırada, Nathan da vicdan azabı çeker ve yaptığı şikeleri kamuoyuna açıklar. Haley, kopya olayı yüzünden öğretmenlik görevinden alınır ve Nathan yüzünden de okul birincisi olmasına rağmen mezuniyet konuşması yapılmasına izin verilmez.

Lucas da, Keith'in kendisine verdiği mesajı takip etmektedir. Sonunda olayı gören bu kişinin Abby olduğunu anlar. Ancak Dan de kendisine gelen mesajların izini sürerek Abby'i öğrenir. Ona ilk önce Lucas ulaşır ama konuşamaz. Mezuniyet balosu yaklaşmaktadır. Brooke ve Peyton arasında gerginlik sürmektedir. Peyton baloya katılmamaya karar verir. Dan ve Karen baloya birlikte katılırlar. Lucas, hala annesinin Dan ile olma fikrine şiddetle karşıdır. Abby de Keith'i vuranın Dan olduğunu söyleyince ona olan nefreti kat kat artar. Bu sırada Psikopat Derek ortaya çıkar ve baloya aniden gitmeye karar veren Peyton'ı yine evinde kıstırır. Brooke da aralarını düzeltmek için eve geldiğinde onu da rehin alır. Sonra Derek'in bir boşluğundan yararlanan ikili, Derek'i etkisiz hale getirmeyi başarır. Derek hapishaneye kapatılır. Adının aslında Ian olduğu, Peyton'ı, ölümüne sebep olduğunu düşündüğü eski kız arkadaşına benzettiği, bu yüzden onu takıntı haline getirdiği ortaya çıkar.

Lucas, Dan ve Karen'ı evde öpüşürken yakalar. Annesine Dan'in Keith'i vurduğunu söyler ama Karen ona inanmaz. Lucas, Deb'in bir silahı olduğunu Haley'den öğrenir ve bunu evlerine gidip gizlice alır. Dan'in eve gelip Karen'ı gördüğü bir anda önce Abby'nin yaptığı gibi bilinmeyen numaradan mesaj atar ve Dan'in verdiği tepkiyi göstererek onun Keith'i öldürdüğünü annesine kanıtlar ve silahı çeker. Karen bu gerilime dayanamaz ve bayılır. Dan gider ve yaptığını polise itiraf eder, tutuklanarak cezaevine konur. Karen komaya girer ve bebeği düşürme olasılığı ortaya çıkar. Bebek ameliyatla alınır ancak Karen hala komadadır. Lucas'ın Lily Roe adında bir kızkardeşi olur.

Tüm bunlar olurken, mezuniyet töreni yapılır. Nathan, müdüre hatalarının Haley'nin ödememesi gerektiğini söyler ve mezuniyet konuşması yapmasını sağlar. Herkes diplomalarını alır, konuşma yaptığı sırada Haley sancılanır ve hastaneye kaldırılır. Bir erkek dünyaya getirir. Adına James Lucas Scott koyarlar. Bu sırada Karen da komadan çıkar ve iyileşmeye başlar. Daha sonra hapishaneye Dan ile yüzleşmeye gider ve tüm içindekileri döker. Vicdan azabı çeken Dan intihar etmeye kalkar ama bunu yapamaz.

Sezon finalinde, tüm soğukluklar artık bitmiştir. Brooke ve Peyton'ın arası düzelmiştir. Herkes üniversite hayatına başlayacaktır, dört sene sonra nehir kenarındaki sahada buluşmak üzere sözleşirler.

Sezonlar

Bölümler

Sezon 1: 2003-2004

Sezon 2: 2004-2005

Sezon 3: 2005-2006

Sezon 4: 2006-2007

Sezon 5: 2007-2008

Sezon 6: 2008-2009

Kaynakça

Dış bağlantılar
 CNBC-e
 One Tree Hill Türkiye
 One Tree Hill Bölüm Rehberi

2003'te başlayan Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
2012'de sona eren Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
2000'lerde Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
2010'larda Amerika Birleşik Devletleri televizyon dizileri
Amerika Birleşik Devletleri dramatik televizyon dizileri
Gençlik televizyon dizileri
Moda televizyon dizileri
Warner Bros. Television dizileri
The WB television network
Kurguda cinsellik
Gebelik
Amerika Birleşik Devletleri pembe dizileri
Ergenlik öncesi hamilelik ile ilgili televizyon programları
2010'larda İngilizce televizyon dizileri

One Tree Hill (dizi)


යතුරුපුවරුව යන්නෙන් පහත දේ අදහස් විය හැක:

අකුරු යතුරුපුවරු
 යතුරු ලියන යතුරු පුවරුව, කඩදාසිය වෙත පෙළ ලීවීමට භාවිතා කෙරෙයි
 පරිගණක යතුරු පුවරුව, පරිගණකය වෙත තොරතුරු ආදායනය කිරීමට භාවිතා කෙරෙන යතුරු ගොන්නකි

සංගීත යතුරුපුවරු

යතුරුපුවරුව


Željko Balen (Koprivnica, 11. listopada 1990.) bivši je hrvatski nogometaš koji je igrao na poziciji veznog igrača. Danas je pomoćni trener momčadi Sturm Graza do 18 godina.

Igračka karijera
Nogometnu karijeru započeo je u Graničaru iz Đurđevca. Godine 2004. odlazi u redove Slaven Belupa gdje ostaje do 2010. godine kada prelazi u austrijski Hartberg.

U sljedećih nekoliko godina promijenio je nekoliko klubova. U svibnju 2013. odigrao je svoju jedinu utakmicu za Sturm Graz pod vodstvom trenera Makusa Schoppa.

S 26 godina završava svoju igračku karijeru te počinje svoju trenersku karijeru.

Trenerska karijera
Nakon završetka igračke karijere u ožujku 2016. godine dobiva UEFA B licencu, a krajem 2018. godine u Sarajevu dobiva i UEFA A licencu.

Prvi dodir s trenerskim poslom ima u austrijskom šestoligašu Grafendorfu, gdje s 27 godina preuzima prvu momčad. U ljeto 2018. prelazi u Grazer AK. Nakon dvije godine rada prelazi na drugu stranu grada i odlazi u redove Sturm Graza gdje i dan danas radi kao trener Juniora.

Krajem 2020. godine u Münchenu na institutu Institute of Football Management stječe zvanje nogometnog analitičara.

Izvori
 Željko Balen (Trainer) in der Datenbank von transfermarkt.at
 Željko Balen (Spieler) in der Datenbank von transfermarkt.at
 Željko Balen in der Datenbank von weltfussball.de
 Željko Balen (Trainer) SK Sturm Graz

Životopisi, Koprivnica
Hrvatski nogometaši
Hrvatski nogometni treneri
Nogometaši NK Slaven Belupa
Nogometaši Sturm Graza
Nogometaši Grazera AK
Đurđevac

Željko Balen


A tempestade tropical Alex foi uma forte tempestade tropical que causou inundações repentinas no oeste de Cuba e no sul da Flórida enquanto se transformava na primeira tempestade nomeada da temporada de furacões no Atlântico de 2022 . Alex originou-se de uma ampla área de baixa pressão parcialmente relacionada aos remanescentes do furacão Agatha no Pacífico Oriental. O Centro Nacional de Furacões (NHC) iniciou alertas sobre o sistema como Potencial Ciclone Tropical Um (PTC1, em inglês) sobre o leste da Península de Yucatán em 2 de junho. O cisalhamento do vento e o ar seco mantiveram o sistema desorganizado até cruzar a Flórida dois dias depois. Finalmente, em 5 de junho, o sistema tornou-se suficientemente organizado e foi nomeado Alex enquanto localizado ao norte das Ilhas Ábaco. No início de 6 de junho, os ventos de Alex se fortaleceram brevemente para 110 km/h nas águas quentes do Oceano Atlântico. A tempestade trouxe chuva e ventos fortes para as Bermudas antes de se tornar um ciclone pós-tropical mais tarde naquele dia.

O precursor de Alex causou fortes chuvas no oeste de Cuba. Na Flórida, foram registrados 3.543 cortes de energia. Em Cuba, 4.480 pessoas foram deslocadas e o sistema causou a morte de pelo menos três pessoas.

História meteorológica

Em 31 de maio, uma tempestade parcialmente relacionada aos remanescentes do furacão Agatha no Pacífico Oriental ressurgiu sobre a Península de Iucatán e se fundiu com uma área de baixa pressão bastante desorganizada que tinha se formado dois dias antes. Ele produziu aguaceiros e trovoadas nos próximos dias enquanto se desenvolvia e foi designado como um potencial ciclone tropical um quando estava localizado a cerca de 120 km ao norte-noroeste de Cozumel, México, em 2 de junho. Nessa época, imagens de satélite mostravam q o sistema permanecia desorganizado devido ao cisalhamento do vento sudoeste.

No início do dia seguinte, o Hurricane Hunters estimou que o sistema estava produzindo ventos com força de tempestade tropical e relatou uma mudança nos ventos de baixo nível, mas não encontrou evidências conclusivas de uma circulação fechada. Os dados do Escaterômetro no início de 4 de junho indicaram que o sistema tinha ventos alongados e ainda não tinha um centro bem definido. Pouco depois das 12:00 UTC, o sistema atingiu a costa oeste da Flórida entre Cape Coral e Naples. Já no Atlântico mais tarde em 4 de junho, a circulação do sistema ficou melhor definida.

No Atlântico, rumou para nordeste, e no dia 10 de junho, já uma área de baixa pressão sem nome, seus remanescentes causaram ventos no noroeste da Europa, mas costas oeste da Irlanda, Irlanda do Norte, Escócia, Inglaterra e o sul e sudeste da Islândia. O vice-chefe de meteorologia do Met Office da Inglaterra, Chris Almond, disse: "embora não seja mais uma tempestade com nome, os remanescentes da ex-tempestade tropical Alex trarão alguns ventos fortes na metade norte do Reino Unido - especialmente para a Escócia e a Irlanda do Norte na sexta e no sábado". Ele também informou que os ventos devem atingir cerca de 45mph (~70km/h) em algumas partes do norte do Reino Unido, com a chance de algumas rajadas de 55mph (~85km/h) em algumas ilhas e nas áreas costeiras.

Referências

Sumário

Ligações externas

 Centro Nacional de Furacões arquivos de avisos da tempestade tropical Alex

Temporada de furacões no oceano Atlântico de 2022
Furacões na Flórida
Tempestades tropicais no oceano Atlântico
Ciclones tropicais em 2022
2022 em Cuba
Furacões em Cuba
Furacões nas Bermudas

Tempestade tropical Alex (2022)


Shahid Nasiri Stadyumu, Yezd, İran'da bulunan çok amaçlı bir stadyumdur. Çoğunlukla futbol maçlarında kullanılır.

Shahid Nasiri Stadyumu çatısı 1983 yılında yıkılmıştır.

Yezd Eyaleti'ndeki stadyumlar

Nasiri Stadyumu


An Stenospermation longipetiolatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Stenospermation longipetiolatum in nahilalakip ha genus nga Stenospermation, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stenospermation

Stenospermation longipetiolatum


Sophoreae,  tribus mahunarki iz potporodice Faboideae. Pripada mu 12 rodova.

Rodovi
 Bolusanthus Harms (1 sp.)
 Platycelyphium Harms (1 sp.)
 Dicraeopetalum Harms (3 spp.)
 Maackia Rupr. & Maxim. (9 spp.)
 Baptisia Vent. (15 spp.)
 Thermopsis R. Br. (27 spp.)
 Piptanthus Sweet (2 spp.)
 Anagyris L. (2 spp.)
 Ammopiptanthus S. H. Cheng (2 spp.)
 Sophora L. (68 spp.)
 Ammodendron Fisch. ex DC. (4 spp.)
 Salweenia Baker fil. (2 spp.)

Izvori

Faboideae

Sophoreae


John Goodricke FRS (17 September 1764 – 20 April 1786) was an English amateur astronomer. He is best known for his observations of the variable star Algol (Beta Persei) in 1782.

Life and work
John Goodricke, named after his great-grandfather Sir John Goodricke 1617–1670 (see Goodricke baronets of Ribston Hall), was born in Groningen in the Netherlands, but lived most of his life in England. He became deaf in early childhood due to a severe illness. His parents sent him to Thomas Braidwood's Academy, a school for deaf pupils in Edinburgh, and in 1778 to the Warrington Academy.

After leaving Warrington, Goodricke returned to live with his parents in York. There, he became friends with his neighbour Edward Pigott, whose father Nathaniel Pigott had built a sophisticated private observatory. Edward was already interested in variable stars, and he gave Goodricke a list of those that he thought were worthy of observation.

Goodricke is credited with discovering the periodic variation of β Lyrae and δ Cephei, the prototypical example of the Cepheid variable stars.

Although several stars were already known to vary in apparent magnitude, Goodricke was the first to propose a mechanism to account for this. He suggested that Algol is what is now known as an eclipsing binary. He presented his findings to the Royal Society in May 1783, and for this work, the Society awarded him the Copley Medal for that year. He was elected a Fellow of the Royal Society on 16 April 1786. He never learned of this honour however, as he died four days later from pneumonia. He never married.

Goodricke in Yorkshire

Goodricke was buried at Hunsingore Church, then in West Yorkshire, along with many of his relatives.

Today there is a marker in York near the site of John Goodricke's observatory.

In 1949, Sidney Melmore showed that Goodricke worked from the Treasurer's House (now owned by the National Trust) very near York Minster, and concluded that he had observed from the north window of the top floor of the south-east wing, looking south towards the Minster.  However, records indicate that the Goodricke family had rented rooms from Edward Topham, the then owner of the northwest wing of the house.

Goodricke College at the University of York is named after Goodricke. There is also a modern sculpture named Algol in the grounds.

Honours
Asteroid 3116 Goodricke is named for John Goodricke.

The University of York has a Goodricke College named after John Goodricke.

The Goodricke-Pigott Observatory is a private astronomical observatory in Tucson, Arizona, named after both Goodricke and Pigott. It was formally dedicated on 26 October 1996.

References

Further reading

External links
  Features animations of different types of variable stars.

  Features scans of his notes retrieved from the York City Archives and other biographical information. Website in Norwegian, scans in English.

See also  John Burnside's poem, 'Sense Data', a tribute to Goodricke in Burnside's collection, The Asylum Dance, Cape (2000)

1764 births
1786 deaths
Scientists from Groningen (city)
18th-century British astronomers
Recipients of the Copley Medal
Fellows of the Royal Society
Enlightenment scientists
Deaths from pneumonia in the United Kingdom
English deaf people
Scientists from Yorkshire
British scientists with disabilities

John Goodricke


Tratatul de la Frankfurt (în ; în ) a fost un tratat de pace semnat la Frankfurt pe 10 mai 1871, la sfârșitul războiului franco-prusac.

Prevederile principale
Principalele prevederi erau următoarele:
 Stabilea o nouă frontieră dintre a Treia Republică Franceză și Imperiul German, ceea ce presupunea cedarea a 1.694 sate și orașe în favoarea Germaniei în:
 Alsacia: departamentele Bas-Rhin și Haut-Rhin, cu excepția orașului Belfort și a regiunii înconjurătoare;
 Lorena: depatamentul Moselle, o treime a departamentului Meurthe, inclusiv orașele Château-Salins și Sarrebourg și cantoanele Saales și Schirmeck din departamentul Vosges.

 Permitea rezidenților regiunii Alsacia-Lorena să decidă până la 1 octombrie 1872 dacă își păstrează cetățenia franceză și emigrează, sau rămân în regiune și devin cetățeni francezi.
 Stabilea un cadru legal pentru retragerea trupelor germane din anumite regiuni.
 Stabile regulile pentru plata de către Franța a despăgubirilor de război de cinci miliarde de franci (în următorii cinci ani).
 Consfințea acceptarea de către francezi a lui Wilhelm I al Prusiei ca Împărat al Germaniei.
 Consfințea ocupația militară a unor regiuni din Franța până la finalizarea plății despăgubirilor de război (Franța a plătit despăgubirile stabilite mai repede decât termenul de cinci ani).

Tratatul stabilea și condițiile pentru următoarele:

 Utilizarea apelor navigabile din Alsacia și Lorena;
 Comerțul dintre cele două țări;
 Repatrierea prizonierilor de război.

Factorii care au influențat modificarea frontierei

Strategia

Militarii germani doreau să obțină controlul asupra regiunii Alsaciei până la munții Vosgi și a regiunii dintre Thionville (Diedenhofen) și Metz ca o condiție pentru protejarea Germaniei. Mai important, militarii germani considerau că este de maximă importanță controlul asupra rutei dintre Thionville și Metz în cazul în care ar fi izbucnit în viitor un nou război cu Franța.

Politica
Fără o mutare spre vest a frontierei, granița noului imperiu cu Franța ar fi fost în mare parte divizată între statele Baden și Regatul Bavariei, ale căror guverne erau mai puțin entuziaste cu perspectiva de a avea o Republică Franceză răzbunătoare în imediata vecinătate. De asemenea, ar fi necesitat staționarea unor forțe imperiale substanțiale în granițele acestor state, compromițând eventual capacitatea lor de a exercita autonomia considerabilă pe care statele sudice au reușit să o mențină în tratatul de unificare. O schimbare a frontierei ar fi atenuat aceste probleme.

Naționalismul
Noile frontiere politice urmăreau în mare parte (dar nu în întregime) frontierele lingvistice. Faptul că majoritatea populației din noul Teritoriu Imperial (Reichsland) vorbea dialecte germane îi permitea Berlinului să justifice anexarea unor zone pe criterii naționaliste. În schimb, cucerirea unor zone locuite de populație vorbitoare de limbă franceză precum era cea a orașului Metz a provocat sentimente de furie în Franța, și recucerirea lor a fost folosită ca unul dintre principalele argumente ale revanșismului francez.

Economia
Resursele naturale ale Alsacia-Lorena (minereuri de fier și cărbune) nu par să fi jucat un rol important în anexarea de către Germania a acestei regiuni. Anexarea militară au fost principalul obiectiv declarat alături de unificarea populației germane.

Franța a pierdut un teritoriu cu o suprafață de 1.447.000 hectare, 1.694 localități și 1.597.000 de locuitori. De asemenea, a pierdut și 20% din potențialul său minier și de producție a oțelului. Tratatul comercial din 1862 cu Prusia nu a fost reînnoit, dar Franța a asigurat Germaniei în domeniul navigației și comerțului clauza națiunii celei mai favorizate. Franța avea să respecte toate clauzele tratatului de la Frankfurt până în 1914.

Franța a trebuit de asemenea să plătească despăgubiri de 5.000.000 de franci aur, dintre care un miliard în 1871, mai înainte ca forțele germane să se retragă (ceea ce s-a întâmplat în septembrie 1873).

Urmări
Acest tratat a marcat politica franceză față de Germania pentru următorii 40 de ani. Recucerirea Alsaciei și Lorenei, "provinciile pierdute", a devenit o obsesie caracterizată de un revanșism care avea să fie unul dintre cele mai puternice motive ale implicării Franței în prima conflagrație mondială.

În 1918 președintele SUA Woodrow Wilson a luat în considerație această chestiune ca punctul 8 în celebrul său discurs al celor 14 puncte, exprimându-și dorința Statelor Unite de restituire a regiunii Franței. Alsacia și Lorena a fost retrocedată Republicii Franceze prin Tratatul de la Versailles din 1919. Germanii au acceptat să capituleze în condițiile propuse de americani.

Note

Bibliografie
 Hartshorne, Richard (Jan, 1950). "The Franco-German Boundary of 1871", World Politics, pp. 209-250.
 Eckhardt, C.C. (May, 1918). "The Alsace-Lorraine Question", The Scientific Monthly, vol. 6, no. 5, pp. 431-443.

Frankfurt, Tratatul de la
Frankfurt, Tratatul de la
Frankfurt, Tratatul de la

Tratatul de la Frankfurt (1871)


A Resolução 317 do Conselho de Segurança das Nações Unidas, adotada em 21 de julho de 1972, seguindo a Resolução 316, o Conselho lamentou o fato de que, apesar de seus esforços, militares sírios e libaneses sequestrados pelas forças armadas israelenses em território libanês em 21 de junho não foram libertados. O Conselho solicitou ao Presidente do Conselho de Segurança e ao Secretário-Geral que envidassem esforços renovados para implementar a resolução e instou Israel a retornar o pessoal sírio e libanês sem demora.

A resolução foi aprovada com 14 votos; os Estados Unidos se abstiveram de votar.

Ver também

 Conflito Israel-Líbano

Ligações externas

1972 no Líbano
1972 em Israel
Resoluções do Conselho de Segurança das Nações Unidas sobre o Líbano
Resoluções do Conselho de Segurança das Nações Unidas de 1972
Resoluções do Conselho de Segurança das Nações Unidas sobre Israel


An Tillandsia purpurea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hipólito Ruiz López ngan Pav.. An Tillandsia purpurea in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tillandsia

Tillandsia purpurea


Caros Død er en dansk stumfilm fra 1906, der er instrueret af Viggo Larsen efter manuskript af Arnold Richard Nielsen.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1906
Stumfilm fra Danmark

Caros Død


La Tercera Brigada de la Guardia (), también conocida por su apodo Kune (literalmente "Martens"), fue una Brigada de tierra del ejército croata (HV) formada el 29 de abril de 1991 en Vinkovci, La Brigada participó en una serie de compromisos durante la  Guerra de Independencia Croata (1991-1995), ooperando principalmente en la región oriental croata de Eslavonia

Inicialmente, a la brigada se la conocía como la Tercera Brigada "A" de la Guardia Nacional Croata. Su lista inicial incluía cuatro batallones, estacionados en Osijek, Vinkovci, Slavonski Brod y Vukovar,

El 4º batallón de la brigada fue la principal unidad de la Guardia Nacional involucrada en la Batalla de Vukovar.

La Tercera Brigada fue disuelta en 2003 cuando se fusionó con la Quinta Brigada, siendo incorporada en la Tercera Brigada de la Guardia Acorazada(3.GOMBR), que fue rediseñada en 2007 como la de hoy Guardia Brigada Acorazada Mecanizada (Gardijska oklopno-mehanizirana brigadao GOMBR). El batallón de tanques del GOMBR sigue usando el apodo de la original Tercera Brigada y su mismo emblema.

Referencias

Unidades militares de Croacia
Unidades militares creadas en 1991
Unidades militares desaparecidas en los años 2000

3.ª Brigada de la Guardia (Croacia)


Mads Hartvig Clausen er en dansk kemiker og professor i organisk kemi ved Institut for Kemi på Danmarks Tekniske Universitet fra 2014.

Clausen blev uddannet i kemi på DTU i 1999, og tog herefter en ph.d. i organisk kemi samme sted som han færdiggjorde i 2002. Han blev herefter ansat på Harvard University som postdoc, hvor han var frem til 2004. Han blev ansat som adjunkt på DTU frem til 2014, hvor han blev professor. Derudover har han også være gæsteforsker på University of Leeds.

Hans forsker primært inden for kemisk biologi og har bl.a. udgivet videnskabelige artikler om organisk syntese, særligt til fremstilling af molekyler til bekæmpelse af kræft, oligosaccharider og polysakkarider. Han har bl.a. fået publiceret sine resultater i Nature Chemical Biology, der udgives af Nature Publising Group, som udgiver det anerkendte Nature.

Referencer

Kemikere fra Danmark
Professorer fra Danmarks Tekniske Universitet
Alumni fra Danmarks Tekniske Universitet

Mads Hartvig Clausen


The Carinthian plebiscite (, ) was held on 10 October 1920 in the area in southern Carinthia predominantly settled by Carinthian Slovenes. It determined the final border between the Republic of Austria and the newly formed Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (Yugoslavia) after World War I. The predominantly Slovene-speaking plebiscite area voted to remain part of Austria with a 59% majority.

Background

After the defeat of the multi-ethnic Austria-Hungary and the ruling Habsburg dynasty in World War I, new states arose in its former territory. Among these there was an internationally unrecognized State of Slovenes, Croats and Serbs, which was created in the final days of the war according to the 1917 Corfu Declaration, and merged with the Kingdom of Serbia to form the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes on December 1, 1918.

Determination of borders between the new countries was complex and difficult, and not always peaceful: While the northwestern border with the Kingdom of Italy along the "Julian March" was already determined by the 1915 Treaty of London, the demarcation line between Yugoslavia and the rump state of German-Austria was a difficult and highly disputed matter. The principle of self-determination, championed by U.S. President Woodrow Wilson, was taken up by both Slovenes and German-Austrians in the Carinthian, Styrian and Carniolan lands of the defunct Habsburg empire. The rising tensions culminated in clashes of arms, as on Marburg's Bloody Sunday in Lower Styria and the continued fighting of paramilitary groups in southeastern Carinthia.

In particular the "Carinthian question" had become an issue in the closing days of World War I, when events developed rapidly, beginning with territorial claims by the Slovenian National Assembly on October 17, 1918. These claims were rejected by the Carinthian provisional Landtag assembly on 25 October 1918, declaring the state's accession to German-Austria. From November 5, Yugoslav forces moved into the settlement area of the Carinthian Slovenes from the Karawanks mountain range down to the Drava River and beyond. The Landtag assembly fled from Klagenfurt to the northwestern town of Spittal an der Drau and on 11 November officially demanded self-determination, which in this case amounted to demanding a plebiscite for a region with a mixed population.

With the occupation of southeastern Carinthia by Yugoslav troops, the confrontation evolved into armed clashes. The provisional Carinthian government under Governor  decided to take up arms to preserve the southern Carinthian border on the Karawanks range. The bitter fighting of paramilitary groups around Arnoldstein and Ferlach alarmed the Entente powers. They arbitrated a ceasefire, whereafter a nine-day U.S. Army commission under Lt.Col. Sherman Miles scouted the disputed region in January and February 1919 and made the crucial recommendation that the Karawanks frontier should be retained, thus opening the possibility of a plebiscite. Yugoslav representatives urged for a border on the Drava; American delegates however spoke in favor of preserving the unity of the Klagenfurt Basin and convinced the British and French delegations. Until May 7, all occupied Carinthian territories were vacated. When Yugoslav forces under General Rudolf Maister made an attempt to re-enter the region on 28 May 1919, they were forced to withdraw by the Entente authorities.

The question was whether the considerable Slovene-speaking majority in the state's southeastern region, adjoining the Karawanks range, would carry the vote for union with Austria or whether that majority wished to join a newly created South Slavic state. This was to a large extent a consequence of rising romantic nationalism under the Austrian-Hungarian Monarchy and the idea of an autonomy of the "Slovene lands", referring to the early medieval Slavic principality of Carantania, which had perished in the ninth century. A common state with other South Slavic peoples seemed the most acceptable compromise toward fulfillment of nationalist strivings.

Plebiscite

The Treaty of Saint-Germain with the Republic of Austria, signed on 10 September 1919, should have determined the Austrian-Yugoslav border. It ascertained that some small parts of Carinthia—i.e. the Meža Valley () with the town of Dravograd (Unterdrauburg) and the Jezersko (Seeland) municipal area—should be incorporated into the new Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes, while the fate of wider southeastern Carinthia area down to the Klagenfurt basin was to be determined by a plebiscite.

Wanting to resolve the conflict peacefully, the Allied victors in World War I divided southeastern Carinthia into two zones, "A" in the south and "B" in the north. A two-stage referendum was to be held to determine annexation by either Austria or the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes, in the smaller Zone B only if a majority of the people in Zone A had voted for Yugoslavia. The population of Zone A was predominantly Slovene-speaking: according to the pre-war Austrian census of 1910, people in these municipalities who used Slovene as their primary language represented nearly 70% of the population; while the number of ethnic Slovenes was probably higher. German speakers were concentrated in the town of Völkermarkt and certain smaller localities, especially around Bleiburg () and Ferlach (Borovlje).

Before the plebiscite, both sides waged intensive propaganda campaigns. Austrian propaganda emphasized the economic benefits of maintaining the unity of the Klagenfurt Basin and appealed to feelings of Carinthian unity and brotherhood between the Slovene- and German-speaking peoples of Carinthia. Conducted in the Slovene Carinthian dialect, Austrian propaganda promised that the Slovene language and national identity would be treated as equal to the German in Austria, officially confirmed by the Carinthia Landtag assembly two weeks before the plebiscite was held. It nevertheless also had an anti-Yugoslav tendency, picturing the conditions in the Kingdom of Serbs, Croats, and Slovenes as chaotic. Yugoslav propaganda almost exclusively used arguments emphasizing Slovene national awareness. It took an aggressive anti-German view from the beginning and turned to economic issues only in the last few weeks before the plebiscite. The campaigners were not capable of using the political instability of the young Austrian republic and its then unenviable position in the international community for advantage.

Despite the six-months term determined by the Treaty of Saint-Germain, the referendum was not held in Zone A until October 10, 1920. In addition to changing the date of the plebiscite, other terms of the Treaty of Saint-Germain allegedly were ignored or changed: an Austrian representative was accepted into the commission, and the plebiscite commission changed rules by not allowing the Yugoslav military to control the border between Zones A and B on 8 June 1920. Instead the Yugoslav army had to withdraw from Zone A in accord with the decision of the plebiscite commission on 18 September 1920. Changes may also have been made in electoral registers which allowed people from northern Zone B voting in Zone A, backing the Austrian side. In the following decades both sides would continue to interpret and instrumentalize the plebiscite's circumstances in their own way.

Results
The outcome of the plebiscite held on 10 October, was 22,025 votes (59.1% of the total cast) in favor of adhesion to Austria and 15,279 (40.9%) in favor of annexation by the Kingdom of the Serbs, Croats, and Slovenes. Assuming that the whole German-speaking minority had voted for Austria, half of all Carinthian Slovene had also decided to remain with the Republic. While a majority in the remote Alpine villages on the slopes of the Karawanks range voted for Yugoslavia, the inhabitants of the densely settled Klagenfurt Basin were motivated by their evolved social and cultural, not least economic ties to the central Carinthian region.

After the Austrian option had gained a majority of votes in predominantly Slovene Zone A, the second stage of the referendum in northern Zone B, populated chiefly by German speakers, was not carried out. Another Yugoslav foray was fiercely rejected by the Entente powers. The Carinthian Plebiscite region was placed under Austrian administration on 18 November 1920 and declared part of the sovereign Austrian Republic on November 22. Up to today, October 10 is a public holiday in the State of Carinthia.

The plebiscite ultimately determined the border between Austria and the Kingdom of Serbs, Croats, and Slovenes. The border remained unchanged after World War II, even as the Kingdom of Yugoslavia gave way to Tito's Federal People's Republic of Yugoslavia, though at the end of the war Yugoslav Partisans again briefly occupied the area, including the capital city of Klagenfurt. Since the disintegration of Yugoslavia, the border has separated Austria and Slovenia.

Yugoslav resistance
The Yugoslav government in Belgrade initially declared victory in the plebiscite. After it became clear that the residents had voted in favor of Austria, Yugoslavia moved troops into the zone and occupied several towns; the military commanders stated that they did not recognize the authority of the plebiscite commission. At the same time, it was reported that there were riots, looting of shops, and beatings of ethnic Germans in nearby Maribor, which had a large German population but had been awarded to Yugoslavia in 1919. In late October, the Yugoslav government agreed to honor the outcome of the plebiscite and withdraw its troops from the zone.

Libeliče
The residents of Libeliče (), the easternmost village of Zone A, were pro-Yugoslav and helped organize pro-Yugoslav rallies throughout Zone A prior to the plebiscite. On the day of the plebiscite, a large majority of the village voted for Yugoslavia; however, along with the rest of Zone A it was placed under Austrian administration. The people of the village were unwilling to accept the outcome. On a daily basis, the barbed wire on the border was cut and boundary stones were removed. Regular rallies in the village and its surroundings encouraged increasingly more people to join the rebellion, deliberately ignoring any Austrian law passed after the plebiscite. The coordinators of the rebellion managed to establish contact with high-ranking politicians in Ljubljana and later also in Belgrade. Finally, the governments of Austria and Yugoslavia managed to agree on a territorial exchange: Austria ceded to Yugoslavia the territory of Libeliče and received in compensation an equally sized area on the left bank of the Drava, consisting of the predominantly German-speaking settlements of Rabenstein () and Lorenzenberg (), which are today cadastral communities within the market town of Lavamünd. The handover of the territories took place on October 1, 1922. This was the final demarcation between Austria and Yugoslavia (and its current legal successor Slovenia), still effective as of today.

References

Further reading
 Janko Pleterski, Koroški plebiscit 1920. Ljubljana: Zveza zgodovinskih društev Slovenije, 2008.
Thomas M. Barker and Andreas Moritsch, The Slovene Minority of Carinthia. New York: Columbia University Press, 1984.

External links

 A hybrid map of the region on Google Maps

Political geography
Political history of Slovenia
Border polls
Referendums in Austria
Referendums in Yugoslavia
Referendums in Slovenia
1920 referendums
1920 in Austria
1920 in Yugoslavia
1920 in Europe
1920 in international relations
History of the Slovenes
Aftermath of World War I in Austria
History of Carinthia (region)
Yugoslav unification
October 1920 events

1920 Carinthian plebiscite


Yüceldi, Tunceli ilinin Hozat ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi "Şirtikan" olup ilk olarak 1940 yılı nüfus sayımında Şirtikan adıyla Hozat ilçesinin merkez nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1945 ve 1950 yılı nüfus sayımlarında yerleşimden bahsedilmemiştir. 1955 yılı nüfus sayımından itibaren yeniden kayıtlarda yer almaya başlayan yerleşimin adı 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Ekim 1994'te güvenlik güçleri tarafından PKK'ya yönelik başlatılan operasyonlar kapsamında güvenlik gerekçesiyle tamamen boşaltılan köyde, 2010 yılından itibaren yeniden yerleşim başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli il merkezine 58 km, Hozat ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Hozat belde ve köyleri

Yüceldi, Hozat


Antonie-Sibylle de Barby-Muhlingen (-) est une comtesse consort de Schwarzbourg-Sondershausen et une ancêtre de plusieurs familles royales européennes, dont la famille royale britannique.

Mariage et progéniture
Antonie-Sibylle se marie le 22 août 1673 avec le prince Christian-Guillaume  de Schwarzbourg-Sondershausen. Ils ont sept enfants :

 Antoine Albert (1674-1680)
 Auguste Guillaume (1676-1690)
 Günther XLIII de Schwarzbourg-Sondershausen (1678-1740), qui lui succède comme prince régnant de Schwarzbourg-Sondershausen (1720-1740)
 Sophie-Madeleine (1680-1751), épouse le comte George Albert de Schönbourg-Hartenstein (1673-1716)
 Christiane-Émilie de Schwarzbourg-Sondershausen (1681-1751) épouse le duc Adolphe-Frédéric II de Mecklembourg-Strelitz
 Albertine Louise (1682-1765)
 Antonie Sibille (1684)

Mort
Antonia décède le 2 mai 1684, à l'âge de quarante-trois ans, des suites de complications lors de l'accouchement de sa dernière fille, également décédée le même jour.

Princesse allemande du XVIIe siècle
Naissance en avril 1641
Naissance à Barby (Allemagne)
Décès en mai 1684
Décès à Sondershausen
Décès dans le comté de Schwarzbourg-Sondershausen
Décès à 43 ans

Antonie-Sibylle de Barby-Muhlingen


فيشنياكوفسكيي داتشي  هي مدينة في مقاطعة موسكو أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 1793 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة موسكو

فيشنياكوفسكيي داتشي


Arife Gülşen Tatu (d. İzmir), Türk flüt sanatçısı.

Eğitimi
1971'de İzmir Devlet Konservatuvarı'nı bitirdi ve bir yıl aynı kurumda asistanlık yaptı. 1972'de DAAD bursunu kazanarak Almanya'ya gitti. Essen ve Freiburg Müzik Yüksek Okullarında Prof. Rütters ve Prof. Nicolet'in asistanlığını, aynı zamanda Güney Batı Almanya Radyo Senfoni Orkestrası'nda solo flütist olarak görev yaptı.

Kariyeri
Eğitimci olarak göstermiş olduğu başarılı çalışmalar nedeni ile Karlsruhe ve Stuttgart Müzik Yüksek Okullarından teklif alan sanatçı bir süre her üç müzik akademisinde eğitimci olarak çalıştı. Bu çalışmaları 1986 senesindeki Trossingen Müzik Yüksek Okulu'na profesör olarak atanmasına kadar sürdü. Aynı sene İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'na solist olarak atanan sanatçı, şimdi bu görevini İzmir Devlet Senfoni Orkestrası sanatçısı olarak sürdürmektedir.

Ödülleri
Bu arada pek çok Avrupa ülkesiyle, Uzak Doğu'da başarılı konserler, kayıtlar, ve de flüt kursları vermekte olan sanatçının birçok Uluslararası Flüt Yarışmasında almış olduğu ödüller bulunmaktadır:

 1977 Uluslararası PRAG Baharı-Flüt Yarışması 2.'lik
 1978 Freiburg Musikhocschule Wettbewerd 2.'lik
 1978 Stuttgart Radyo-Televizyon Müzik Yarışması 2.'lik
 1978 Uluslararası Paris Flüt Yarışması 2.'lik
 1978 Uluslararası Doğu Almanya Flüt Yarışması 1.'lik
 1985 Japonya'da Uluslararası Kobe Flüt Yarışması 1.'lik

Sanatçının bu yarışmada kazandığı 1.'lik ödülü 1985'ten 1997'ye kadar verilen tek 1.'lik ödülü olarak kalmıştır. Gülşen Tatu 1997'de dördüncü kez bu yarışmada juri üyesi olarak katılıp, çeşitli konserler ve de kurslar vermiştir. Sanatçının 1998'de opera sanatçısı ve Prag Devlet Operası Müzik Direktörü Eva Randova tarafından davet edilmesi nedeni ile orkestra ile seslendirdiği "Carmen Fantezi" büyük yankılar uyandırmıştır. İstanbul Festivali'ndeki Kremlin Oda Orkestrası ile çalışan Gülşen Tatu, yine aynı orkestra ile 1999 senesinde deprem yararına Moskova'da ünlü Çaykovski Konservatuvar Konser Salonu'nda Mozart'ın Flüt Konçertosu'nu şef Misha Rachlewsky yönetiminde seslendirmiştir. Sanatçı Mozart'ın Flüt Konçertolarını ayrıca Salzburg Mozart Solistleri ve de Macar Devlet Orkestrası Şef Prof. Hikmet Şimşek yönetiminde CD olarak kaydetmiştir.

Sanatçı beş yıldır yaptığı çeşitli kurslarla Türkiye'deki genç flüt sanatçılarına destek olmaya devam etmekte, başarılı olanlarını yurt dışında eğitmektedir. Kaliforniya Sacramento Üniversitesi tarafından davet edilen sanatçı Cardiff (Birleşik Krallık) ve de Tromsø (Norveç) Müzik Akademilerinde misafir profesör olarak ders vermektedir.

1998 yılında Devlet Sanatçısı unvanı verilen sanatçı, bu unvanın yoğun olarak tartışıldığı dönemde unvanı reddetmiştir.

Kaynakça

Türk flütçüler
İzmir doğumlu müzisyenler
Devlet Sanatçıları
Devlet Senfoni Orkestrası sanatçıları
Yaşayan insanlar

Gülşen Tatu


Johannes Pauli (Alsacia, Pfeddersheim o Pfettisheim, 1455-monasterio de Thann, 1530 o 1533) fue un profesor de lectura, predicador, custodio y estudioso franciscano alemán.

Biografía
Se rumoreaban sus orígenes judíos, pero Ludwig von Pastor rechazó estas especulaciones diciendo que se bautizó a temprana edad tomando el nombre Johannes Pauli de su padrino.

Pauli estudió en Estrasburgo y entró en la Orden Franciscana dando su primer sermón en Thann en 1479. Dos años después due enviado al convento de Oppenheim; en 1504 trabajó como custodio en el monasterio monástico de Berna y más tarde en Estrasburgo de 1506 a 1510, también fue predicador en  Schlettstadt, Villingen-Schwenningen (Selva Negra) y finalmente en Thann.

Obra
Su obra más conocida es "Schimpf (Scherz) und Ernst", una colección de relatos humorísticos muy valorada en la literatura de lengua alemana, en la que como dice Georg Rollenhagen en el prefacio de "Froschmäusler": "No deseaba hacer a la gente reír sin enseñarles algo; su libro era como las antiguas leyendas y sagas, lleno de acontecimientos e incidentes fabulosos, pero relatados para que en ellos, como en una comedia, se combinen con poesía e imaginación las verdades claras, sin adornos y agrias de la vida en palabras que cuentan cosas serias de forma jocosa, con risa y sonrisa". Pauli dejó información suya en numerosas fuentes y sus farsas fueron inspiración para poetas teutones ulteriores como Hans Sachs.
"Das Evangelienbuch", con Geiler of Kaisersberg, 1515
"Die Emeis, Buch von der Omeissen", con Geiler of Kaisersberg, 1516
"Die Brösamlin Geilers", con Geiler of Kaisersberg, 1517
"Das Narrenschiff, aus dem Latein ins Deutsch gebracht", con Geiler of Kaisersberg, 1520

Referencias

Enlaces externos
 Katholische Enzyclopädie über Johannes Pauli
 Jüdische Enzyclopädie über Johannes Pauli

Alsacianos
Escritores en alemán del siglo XV
Escritores en alemán del siglo XVI
Monjes cristianos del siglo XV
Escritores católicos
Franciscanos de Alemania
Religiosos de Alemania del siglo XV
Monjes cristianos del siglo XVI
Religiosos de Alemania del siglo XVI
Nacidos en Pfettisheim

Johannes Pauli


ශ්‍රී ලංකාවේ මහා මාර්ග
යෝජිත මාර්ග
ශ්‍රී ලංකාවේ යෝජිත ගමනාගමන යටිතලව්‍යුහ

පිටත වටරවුම් මහා මාර්ගය


Ferenc Kiss, pe numele real Sándor Ferenc Kis, () a fost un actor maghiar, distins cu titlul de artist emerit.

Biografie
Era fiul frizerului reformat Mihály Kis și al credincioasei romano-catolice Erzsébet Zelena. În 1912 a promovat examenul de bacalaureat la Székesfehérvár. A luptat în Primul Război Mondial. A început studii la Academia de Teatru din Budapesta și în 1917 a debutat pe scenă la Debrețin. Din toamna anului 1919 a fost membru al trupei Teatrului Național din Budapesta, fiind numit în 1937 ca membru pe viață. Din 1937 până în 1944 a fost director al Academiei de Teatru din Budapesta, iar în perioada 1938-1944 a fost președinte al Camerei de Arte Dramatice și Cinematografice (Színművészeti és Filmművészeti Kamara). Ferenc Szálasi l-a numit pe 15 octombrie 1944 director al Teatrului Național.

Tribunalul Poporului a condamnat activitățile politice desfășurate în aceste posturi, iar Ferenc Kiss a făcut închisoare din 27 noiembrie 1945 până în 23 septembrie 1953. Apoi, după eliberare, a lucrat un timp ca muncitor și șef de echipă, dar în august 1956 și-a reluat cariera de actor. A jucat la Teatrul Kisfaludy din Győr (1956-1959), Teatrul Național din Szeged (1959-1964), Teatrul Petőfi din Veszprém (1965, 1968) și Teatrul Csiky Gergely din Kaposvár (1970). În 1963 a primit titlul de artist emerit al Republicii Populare Ungare. S-a retras în 1964 s-a retras, dar a continuat să joace diferite roluri. În 1971 a apărut cartea sa de memorii, Mindenért fizetni kell.

S-a căsătorit de trei ori, prima oară pe 9 august 1919 cu Piuska Duschnitz, artistă de origine evreiască, de care a divorțat în 1930. Cea de-a doua soție a fost Katalin Kovács, cu care s-a căsătorit pe 24 decembrie 1932. A avut două fiice: Zsuzsanna și Éva.

Ferenc Kiss a decedat pe 13 august 1978 și a fost înmormântat pe 19 august 1978 în cimitirul Farkasréti, în conformitate cu ceremonia Bisericii Reformate.

Roluri în piese de teatru
 Danton (Büchner: Danton halála)
 Henschel fuvaros (Hauptmann)
 Petruchio (Shakespeare: Îmblânzirea scorpiei)
 Macbeth (Shakespeare)
 Othello (Shakespeare)
 Richard al III-lea (Shakespeare)
 Ádám, Lucifer (Madách Imre: Tragedia omului)
 Bánk (Katona József: Bánk bán)
 Cyrano (Rostand: Cyrano de Bergerac)
 Wallenstein (Schiller)
 Balga (Vörösmarty Mihály: Csongor és Tünde)
 Ezra Mannon (O'Neill: Amerikai Elektra)
 Willy Loman (Miller: Moartea unui comis-voiajor)

Filmografie

 Rákóczi induló - 1933
 Café Moszkva - 1936
 Légy jó mindhalálig - 1936
 Ember a híd alatt - 1936
 Sárga csikó - 1936
 Én voltam - 1936
 Szenzáció - 1936
 Az aranyember - 1936
 Zivatar Kemenespusztán - 1936
 Pogányok - 1937
 Pergőtűzben! - 1937
 Pusztai szél - 1937
 Elcserélt ember - 1938
 Piros bugyelláris - 1938
 János vitéz - 1939
 Magyar feltámadás - 1939
 Toprini nász - 1939
 5 óra 40 - 1939
 Hat hét boldogság - 1939
 Földindulás - 1940
 Sarajevo - 1940
 Elnémult harangok - 1940
 A beszélő köntös - 1941
 Európa nem válaszol - 1941
 Lángok - 1941
 Kísértés - 1942
 Kísértés - 1942 (film italian)
 Szabotázs - 1942
 II. magyar kívánsághangverseny - 1944
 Égi madár - 1958
 Bogáncs - 1959
 Játék a szerelemmel - 1959
 Pár lépés a határ - 1959
 Légy jó mindhalálig - 1960
 Csutak és a szürke ló - 1961
 Jó utat, autóbusz - 1961
 Áprilisi riadó - 1962
 Fagyosszentek - 1962
 Egyiptomi történet - 1963
 Új Gilgames - 1964
 Húsz óra - 1965
 Pacsirta - 1965
 Iszony - 1965
 Fiii omului cu inima de piatră - 1965
 Szentjános fejevétele - 1966
 Oly korban éltünk - 1966-67
 Édes és keserű - 1967
 Kincskereső kisködmön - 1967
 Régi idők focija - 1973
 A vihar - 1976

Premii și distincții
 Coroana Corvin (1935)
 Artist emerit (1963)

Note

Bibliografie
 Magyar Életrajzi Lexikon 1000-1990
 Hangosfilm

 Gyászjelentése

Nașteri în 1893
Decese în 1978
Actori maghiari
Oameni din Székesfehérvár

Ferenc Kiss (actor)


Translasyon, transkripsiyon sonucu oluşan mRNA'lardaki koda uygun olarak ribozomlarda gerçekleştirilen amino asit zinciri veya polipeptit sentezi sürecidir, daha sonra üretilen amino asit zinciri veya polipeptit uygun bir şekilde katlanarak etkin bir protein haline gelmektedir. Translasyon, (gen ekspresyonu sürecinin bir parçası olan) protein biyosentezinin ilk aşamasıdır. 4 harfli (A, C, G ve T) DNA dilindeki mesajın 20 harfli amino asid diline çevrilmesinden ötürü, İngilizce terminolojide "çeviri" anlamına gelen translation sözcüğü kullanılmaktadır. Bu terim Türkçeye translasyon olarak geçmiştir. Translasyon hücrenin sitoplazmasında gerçekleşir. Sitoplazmada bulunan iki ribozom alt birimi translasyon sırasında mRNA zincirinin 5' ucuna bağlanır. Ribozom üzerindeki bağlanma bölgelerinde, mRNA'daki baz üçlülerini (kodon) tRNA'daki tamamlayıcıları olan antikodonlara bağlar. mRNA'daki kodonlara karşılık gelen antikodonu bulunduran tRNA'ların art arda eklenmesi sırasında tRNA'nın 3' ucuna bağlanmış olan amino asitler birbirine bağlanarak polipeptit zincirini oluşturur.

Çoğu durumda, ribozom/mRNA kompleksi granülsüz endoplazmik retikulumun zarına bağlanır ve üretilen polipeptidi, daha sonra veziküller ile taşınması ve hücre dışına salgılanması için endoplazmik retikulum içine bırakır. Taşıyıcı RNA, ribozomal RNA ve küçük çekirdek RNA'sı gibi transkribe edilmiş birçok RNA türünün proteine translasyonu yapılmaz.

Translasyon dört aşamada gerçekleşir: etkinleşme, başlama, uzama (elongasyon) ve sonlanmadır (terminasyon) (bunların hepsi translasyonun ürünü olan amino asit zinciri veya polipeptidin büyümesi ile ilgilidir).

Etkinleşme sırasında, doğru amino asit doğru taşıyıcı RNA'ya kovalent olarak bağlanır. Amino asit karboksil grubundan, bir peptit bağı aracılığıyla tRNA'nin 3' OH ucuna bağlanır. tRNA'ya bağlanmış amino asit varsa, bu tRNA'lar "yüklü" olarak adlandırılır. Başlama, başlama faktörlerinin (IF) yardımıyla ribozom alt birimlerinin mRNA'nın 5' ucuna bağlanmasıyla olur.

Polipeptidin sonlanması ribozomun A bölgesine bir bitiş kodonunun (UAA, UAG veya UGA) ilişmesiyle olur. Hiçbir tRNA bu kodonu algılayamaz ve bu kodona bağlanamaz. Bitiş kodonu, ribozom/mRNA kompleksini ayırma isteğini bildiren serbest bırakıcı proteinin bağlanmasını sağlar.

Birçok antibiyotik translasyonu engelleme suretiyle çalışır; bu antibiyotikler anisomisin, sikloheksimit, klorafenikol, tetrasiklin, streptomisin, eritromisin ve puromisin içerir. Prokaryotik ribozomların yapısı ökaryotik olanlardan farklıdır, bu sayede antibiyotikler özel olarak bakteri enfesiyonlarını hedef alıp, ökaryot konak hücrelerine bir zarar vermeden çalışabilirler.

Temel mekanizmalar

mRNA, DNA'dan aldığı genetik bilgiyi ribonükleotid diziliminde kodlanmış olarak ribozomlara taşır. Ribonükleotitler, kodon olarak adlandırılan nükleotid üçlüleri dizisi olarak "okunur". Her üçlü, belirli bir amino asidin kodlanmasını sağlar.

Bu kod ribozomlarda belirli bir amino asit dizilimine çevrilir. Ribozom, rRNA ve proteinlerden oluşmuş birden fazla alt birimi bulunan bir yapıdır. Ribozomlar amino asitlerin birleştirilerek proteinlerin yapıldığı bir "fabrika"dır. tRNA'lar amino asitleri ribozomlara taşıyan, küçük, kodlanmayan RNA zincirleridir (74-93 nükleotitten oluşurlar). tRNA'lar amino asitlerin bağlanması için bir bölgeye ve bir de antikodon içeren bir bölgeye sahiptir. Antikodonlar, taşıdıkları amino asitleri kodlayan mRNA üçlülerinin (yani kodonların) tamamlayıcıları olan RNA üçlüleridir.

Aminoasil tRNA sentetaz (bir enzim), belirli tRNAlar ve antikodonlarının çağırdığı amino asitler arasındaki bağı katalizler. Bu tepkimenin ürünü bir adet aminoasil-tRNA molekülüdür. Aminoasil-tRNA, mRNA kodonlarının tamamlayıcı tRNA antikodonları ile eşleştirildiği ribozom içinde yolculuk eder. Daha sonra tRNA'ların taşıdığı amino asitler protein oluşturmada kullanılır. Proteinlerin translasyonu için gerekli olan enerji fazladır. Örneğin n adet amino asit içeren bir proteinin translasyonu için gereken yüksek enejili Fosfat bağlarının sayısı 4n+1'dir . Translasyonun hızı değişmektedir; prokaryotik hücrelerde (saniyede 17-21 amino asit kalıntısına kadar), ökaryotik hücrelere göre (saniyede 6-9 amino asit kalıntısına kadar) belirgin bir şekilde yüksektir.

Genetik kod

Proteinlerin, üçüncül yapıları olarak adlandırılan 3B yapıları gibi diğer yönleri sadece gelişmiş algoritmalar ile tahmin edilebilirken, birincil yapı olarak adlandırılan amino asit dizilimi yalnızca translasyon tablosunun yardımıyla nükleik asit dizilimine bakılarak tespit edilebilir.

This approach may not give the correct amino acid composition of the protein, in particular if unconventional amino acids such as selenocysteine are incorporated into the protein, which is coded for by a conventional stop codon in combination with a downstream hairpin (SElenoCysteine Insertion Sequence, or SECIS).

There are many computer programs capable of translating a DNA/RNA sequence into a protein sequence. Normally this is performed using the Standard Genetic Code; many bioinformaticians have written at least one such program at some point in their education. However, few programs can handle all the "special" cases, such as the use of the alternative initiation codons. For example, the rare alternative start codon CTG codes for Methionine when used as a start codon, and for Leucine in all other positions.

Example: Condensed translation table for the Standard Genetic Code (from the NCBI Taxonomy webpage).

    AAs  = FFLLSSSSYY**CC*WLLLLPPPPHHQQRRRRIIIMTTTTNNKKSSRRVVVVAAAADDEEGGGG
  Starts = ---M---------------M---------------M----------------------------
  Base1  = TTTTTTTTTTTTTTTTCCCCCCCCCCCCCCCCAAAAAAAAAAAAAAAAGGGGGGGGGGGGGGGG
  Base2  = TTTTCCCCAAAAGGGGTTTTCCCCAAAAGGGGTTTTCCCCAAAAGGGGTTTTCCCCAAAAGGGG
  Base3  = TCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAGTCAG

Translation tables
Even when working with ordinary Eukaryotic sequences such as the Yeast genome, it is often desired to be able to use alternative translation tables—namely for translation of the mitochondrial genes. Currently the following translation tables are defined by the NCBI Taxonomy Group for the translation of the sequences in GenBank:

  1: The Standard
  2: The Vertebrate Mitochondrial Code
  3: The Yeast Mitochondrial Code
  4: The Mold, Protozoan, and Coelenterate Mitochondrial Code and the    Mycoplasma/Spiroplasma Code
  5: The Invertebrate Mitochondrial Code
  6: The Ciliate, Dasycladacean and Hexamita Nuclear Code
  9: The Echinoderm and Flatworm Mitochondrial Code
 10: The Euplotid Nuclear Code
 11: The Bacterial and Plant Plastid Code
 12: The Alternative Yeast Nuclear Code
 13: The Ascidian Mitochondrial Code
 14: The Alternative Flatworm Mitochondrial Code
 15: Blepharisma Nuclear Code
 16: Chlorophycean Mitochondrial Code
 21: Trematode Mitochondrial Code
 22: Scenedesmus obliquus mitochondrial Code
 23: Thraustochytrium Mitochondrial Code

Software examples
 ApE  (Mac, Windows, Unix)
 Serial Cloner (A DNA editing and manipulating software for MacOS and Windows)
 DNA Strider (Mac)
 ExPASy Translate Tool  (webserver)
 Virtual Ribosome  (webserver, cross-platform command-line)
 DNA to protein translation (webserver, 13 genomic codes or custom ones)

Example of computational translation - notice the indication of (alternative) start-codons:

VIRTUAL RIBOSOME
----
Translation table: Standard SGC0

>Seq1
Reading frame: 1

    M  V  L  S  A  A  D  K  G  N  V  K  A  A  W  G  K  V  G  G  H  A  A  E  Y  G  A  E  A  L
5' ATGGTGCTGTCTGCCGCCGACAAGGGCAATGTCAAGGCCGCCTGGGGCAAGGTTGGCGGCCACGCTGCAGAGTATGGCGCAGAGGCCCTG 90
   >>>...)))..............................................................................)))

    E  R  M  F  L  S  F  P  T  T  K  T  Y  F  P  H  F  D  L  S  H  G  S  A  Q  V  K  G  H  G
5' GAGAGGATGTTCCTGAGCTTCCCCACCACCAAGACCTACTTCCCCCACTTCGACCTGAGCCACGGCTCCGCGCAGGTCAAGGGCCACGGC 180
   ......>>>...))).......................................))).................................

    A  K  V  A  A  A  L  T  K  A  V  E  H  L  D  D  L  P  G  A  L  S  E  L  S  D  L  H  A  H
5' GCGAAGGTGGCCGCCGCGCTGACCAAAGCGGTGGAACACCTGGACGACCTGCCCGGTGCCCTGTCTGAACTGAGTGACCTGCACGCTCAC 270
   ..................)))..................)))......))).........)))......)))......))).........

    K  L  R  V  D  P  V  N  F  K  L  L  S  H  S  L  L  V  T  L  A  S  H  L  P  S  D  F  T  P
5' AAGCTGCGTGTGGACCCGGTCAACTTCAAGCTTCTGAGCCACTCCCTGCTGGTGACCCTGGCCTCCCACCTCCCCAGTGATTTCACCCCC 360
   ...)))...........................))).........))))))......)))..............................

    A  V  H  A  S  L  D  K  F  L  A  N  V  S  T  V  L  T  S  K  Y  R  *
5' GCGGTCCACGCCTCCCTGGACAAGTTCTTGGCCAACGTGAGCACCGTGCTGACCTCCAAATACCGTTAA 429
   ...............))).........)))..................)))...............***

Annotation key:
>>> : START codon (strict)
))) : START codon (alternative)
*** : STOP

 Prokaryot ve ökaryot hücrelerde transkipsiyon ve translasyonda farklılıklar görülür.
 Prokaryotlarda çekirdek olmadığından transkripsiyon ve translasyon birbiriyle bağlantılıdır. Transkripsiyon devam ederken mRNA nın öndeki ucu ribozoma bağlanır.
 Ökaryotlarda çekirdek zarı vardır ve bu yüzden transkripsiyon ve translasyon birbirinden ayrılır.
 Transkripsiyon çekirdekte gerçekleşir ve mRNA translasyonu olduğu sitoplazmaya aktarılmadan önce pre-mRNA meydana getirilir. Daha sonra RNA işlenmesiyle son mRNA sentezlenir. Başlangıçtaki RNA kopyası için PRİMER TRANSKRİPT kullanılır.
 Her bir gen için iki DNA zincirinden sadece biri kopyalanır. Bu kalıp zincir olarak isimlendirilir.
 DNA daki şifre "kod", bu mRNA ya geçince "kodon", tRNA ya geçince antikodon adını alır. (üçlü şifreler halinde: ATG,SGT,USG gibi...)
 Translasyon sırasında mRNA molekülü boyunca yer alan kodon dizisi, bir polipeptit zincirini yapan aminoasit dizisine tercüme eder.
 Kodonlar mRNA boyunca 5' → 3' yönünde okur.

Kaynakça

Gen ifadesi
Hücre biyolojisi

Translasyon


بروتون جين-2 هي أحد طرازات السيارات التي تنتجها شركة بروتون الماليزية. دشنت بروتون الجين-2 في الربع الأخير من عام 2004. تم بناء هذا الطراز على قاعدة (شاسيه) ماليزى التطوير بدرجة كبيرة، مبتعدة عن قاعدة شركة ميتسوبيشي. تطوير هذه القاعدة قامت به بروتون وشريكتها لوتس. كان الاسم الأول لهذا الطراز هو الطراز البديل لبروتون ويرا إلا أنه تم العدول عنه للاسم الجديد (جين-2) الذي هو اختصار للمسمى الانجليزى (الجيل الثاني) باعتبار ويرا الجيل الأول.

يتم استخدام قاعدة جين-2 لإنتاج طرازين آخرين هما: بروتون ساتيرا نيو، وبروتون بيرسونا.

إنتاجها بشعار آخر
دخلت شركة روفر في مفاوضات مع بروتون من أجل استخدام طرازيها جين-2 وسافى مع وضع شعارها عليهما، وذلك عام 2000. مع بيع شركة روفر تم إلغاء هذه الاتفاقية.

في يوليو 2007 اتفقت بروتون مع شركة يونجمان الصينية، بموجب الاتفاق تقوم بروتون بتصدير 30 ألف نسخة تامة البناء من جين-2 على أن يوضع شعار يونجمان. كما ينص اللاتفاق على أن يتم تطوير مجموعة سيارات صناعة صينية تستخدم تكنولوجيا وخدمات بروتون لوتس.

مراجع

سيارات اخترعت في 2004
جين-2
سيارات تجول
سيارات دفع أمامي
سيارات عائلية صغيرة
سيارات عقد 2000
سيارات عقد 2010
سيارات هجينة
هاتشباك

بروتون جين-2