Endonezya, resmî adıyla Endonezya Cumhuriyeti (, ), Hint ve Pasifik okyanusları arasında, Güneydoğu Asya ve Okyanusya'da toprakları bulunan bir ülkedir. 17 binden fazla adadan oluşur. Bu adaların en büyükleri Sumatra, Cava ve Sulavesi ile kısmen Borneo ve Yeni Gine'dir. Endonezya dünyanın en büyük ada ülkesidir, 1.904.569 km²'lik yüzölçümüyle dünyada 14. sıradadır. 280 milyon civarında nüfusuyla dünyanın en kalabalık dördüncü ülkesi ve aynı zamanda en kalabalık Müslüman ülkesidir. Cava dünyanın en kalabalık adasıdır ve nüfusun yarıdan fazlasına ev sahipliği yapar.

Endonezya başkanlık sistemi ile yönetilen bir demokrasidir. Ülke dokuz özel statülü olmak üzere 38 ile ayrılmıştır. Ülkenin başkenti Cakarta, dünyanın en kalabalık ikinci metropolüdür. Kara komşuları; Papua Yeni Gine, Doğu Timor ve Malezya'dır. Singapur, Filipinler, Avustralya ve Hindistan'a bağlı Andaman ve Nikobar Adaları ile deniz sınırı bulunur. Yüksek nüfusuna rağmen Endonezya, geniş yaban alanlarına sahiptir ve en yüksek seviyede biyoçeşitliliğe sahip ülkelerden biridir.

Endonezya takımadaları yedinci yüzyılda Srivijaya ve Majapahit'in Çin ve Hint altkıtası ile ticarete başlamasıyla önemli bir ticaret bölgesi haline gelmiştir. Yerel liderler ilk çağlardan beri yabancı kültür, din ve politik sistemleri yavaş yavaş özümsediler ve böylelikle Hindu ve Budist krallıklar kuruldu. Sünni tüccarlar ve Sufi din adamları bölgeye İslam'ı getirdiler, Hristiyanlık ise Avrupalı kaşifler yoluyla yayıldı. Avrupalı güçler Coğrafi keşifler ile "Baharat Adası" adı verilen Maluku'yu elde edip bölgedeki ticareti tekelleri altına almak için birbirleriyle savaştılar. Portekiz, Fransa ve Britanya kısa sürelerle hakimiyet sağlasalar da Hollanda 350 yıl boyunca bölgedeki önde gelen sömürgeci güç oldu. 20. yüzyıl başlarında Endonezya ulusal bilinci ortaya çıktı.  Ülke 1945'te II. Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle birlikte bağımsızlık ilan etti. Ancak Hollandalılar bu ilanı tanımadılar ve iki ülke arasında 1949'da Hollanda'nın bağımsız Endonezya'yı tanımasıyla sonuçlanacak bir çatışma ve diplomatik mücadele dönemi yaşandı. Endonezya tarihi daha sonra doğal afetler, rüşvet, bölünme, Suharto sonrası demokratikleşme süreci ve hızlı ekonomik değişikliklerle çalkantılı geçti.

Endonezya farklı dil, din ve kültüre sahip etnik gruplardan oluşur. Cavalılar en büyük etnik gruptur. Endonezya ulusal bir dil, etnik çeşitlilik, çoğunluğu Müslüman olmak üzere farklı dinlerin bir araya gelmesi, sömürgecilik tarihi ve isyanla tanımlanan ortak bir kimlik geliştirmiştir. Endonezya'nın "çoklukta birlik" anlamına gelen ulusal sloganı "Bhinneka Tunggal Ika" çeşitliliğin ülkeyi şekillendirdiğini ifade eder. Endonezya dünyanın nominal GSYİH'ye göre 15., satın alma gücü paritesine göre 7. büyük ekonomisidir. Ülke Güneydoğu Asya'daki tek bölgesel güçtür ve uluslararası ilişkilerde orta güç olarak değerlendirilir. Endonezya Birleşmiş Milletler, Dünya Ticaret Örgütü, G20, Bağlantısızlar Hareketi, D-8, ASEAN, Doğu Asya Zirvesi ve İslam İşbirliği Teşkilatı üyesidir.

Etimoloji
Endonezya adı Latince Indus ve Yunanca nesos sözcüklerinden türetilmiştir ve "ada" anlamına gelmektedir. Bu ad Endonezya'nın bağımsızlığından çok önceye, 18. yüzyıla dayanır. 1850'de İngiliz etnolojist George Earl yayınladığı bir eserle, bölgedeki Hint ve Malay takımadalarında yaşayanlar için Indunesians ve Malayunesians isimlerini önerdi. Aynı eserde George Earl'ün öğrencilerinden James Richardson Logan Endonezya ismini Hint Takımadası ile eşanlamda kullandı. Bununla birlikte Hollandalı akademisyenler sömürge döneminde yazdıklari eserlerde Endonezya ismini kullanmaktan imtina ettiler. Bunun yerine Malay Takımadası, Hollanda Doğu Hindistanı, Doğu Hindistan ve Insulinde isimlerini kullandılar.

1900'lerden sonra Endonezya ismi Hollanda dışındaki akademik çevrelerde yaygın olarak kullanılmaya başlandı. Hollanda sömürgeciliğine  karşı Endonezyalı milliyetçi gruplar bu ismi siyasi bir bakış açısını belirtmek üzere kullanmaya başladılar. Berlin Üniversitesi'nden Adolf Bastian yayınladığı Indonesien oder die Inseln des Malayischen Archipels eseriyle Endonezya ismini 1884–1894 yılları arasında yaygınlaştırdı. Endonezya ismini ilk kullanan Endonezyalı eğitimci Hollanda'da 1913 yılında kurduğu basın bürosuna Indonesisch Pers-bureau adını veren Suwardi Suryaningrat (Ki Hajar Dewantara) idi.

Tarih

Endonezya'nın tarihi hakkında bilinen en eski bilgiler, 4-5 bin yıl kadar önce, Malezya'dan halkın gelip yerleştikleri hakkındadır. Eski çağlardan beri ülkenin üzerinde bulunduğu adaların deniz ticaretinde ehemmiyeti çok büyük olmuştur. Bu sebepten, halk genellikle denizci veya tüccardı. Tarih çağlarında ülke, Çin, Hindistan, İran ve Bizans İmparatorluğunun deniz ticâret yolu idi. Hâlen bu özelliğini korumaktadır. Eski çağlarda ticâret gemileri buraya uğrar, baharat, reçine ve değerli kereste alırlardı. Ticâretteki bu ehemmiyeti sebebiyle, dünyanın çeşitli yerlerinden Endonezya'ya gelip yerleşen insanlar ülkede yeni fikir ve geleneklerin yerleşmesine sebep olmuşlardı. Bu devirlerde ülkede aşîret idâreleri krallık hâline geldi. Öyle ki her ada ayrı bir krallıktı. Yedinci ve on üçüncü asırlara kadar bölgenin en güçlü krallıkları, Sumatra ve Cava krallıkları idi. Güçlü olmalarının bir neticesi olarak da bölge ticâretine hâkimdiler. On ikinci ve on beşinci yüzyıllarda Hindistan ve Malezya'dan ticâret için buraya gelen Müslüman tâcirler  İslâmiyetin yayılmasına vesile olmuşlardır.

Portekiz 1511 yılında Malakka'yı işgal etti. Bundan sonra İspanya, Hollanda ve İngilizler ülkeyi istilâ ettiler. Bu devletler Endonezya'yı sömürmenin yanı sıra Hindistan'ı da sömürgelerine katmak için üs olarak kullanmakta idiler. On altıncı asrın sonlarında Hollandalılar, Doğu Hindistan, Cava ve Moluk'da kurdukları şirketlerle bölge ticâretini ele geçirdiler. Bunun yanı sıra Cakarta'ya üs kurmalarıyla Hollanda'nın bölgedeki nüfuzu arttı. Diğer sömürgeci devletlerin anlaşmaları neticesinde 18. asrın sonlarında Hollanda ülkeyi tam mânâsıyla  egemenliği altına almıştır. 1900'lü senelerin başlarından îtibâren gün geçtikçe anti-emperyalist fikirlerin kuvvetlenmesi sonucu Hollanda sömürgeciliğine karşı, milliyetçilik ve bağımsızlık mücadelesi fiilen başladı. Bu mücâdelenin önde gelen liderlerinden Ahmed Sukarno 1927'de kurulan Milliyetçi Partinin başkanı oldu. Endonezya halkının başlattıkları ve her geçen gün kuvvet kazanan bağımsızlık mücadelesi karşısında Hollanda endişeye düştü. Halk tamamen Hollandalı sömürgecilerin menfaatleri doğrultusunda yönetilmekteydi. Milliyetçilik ve bağımsızlık hareketlerini yatıştırmak ve sömürgeciliğini devam ettirmek için Hollanda siyâsî bir oyun olarak yerli halka idârede kısmen iştirak hakkı tanıdı. Bu oyuna kanmayıp tam bir bağımsızlık isteyen halkın mücâdelesi çok kanlı bir şekilde bastırılmaya çalışıldı. Mücadelenin liderlerinden Ahmed Sukarno ve arkadaşları yakalanarak sürgüne gönderildi. İkinci Dünyâ Savaşında Japonya, Endonezya'yı işgal etti. Siyâsî olarak Japonlar ülke halkının Hollandalılara karşı yaptıkları bağımsızlık mücâdelesini desteklediler. Japonlar, milliyetçilerin hükûmet kurmalarına müsaade etti.

17 Ağustos 1945'te Japonların teslim olmalarıyla Endonezya'da Ahmed Sukarno başkanlığında bir hükûmet kurularak bağımsızlıklarını îlân ettiler. Hollanda, Endonezya'nın bağımsızlığını tanımadı. Endonezya ve Hollanda arasında bu sebepten başlayan mücâdele, Endonezya'nın zaferiyle neticelendi. Hollanda, "Endonezya Birleşik Devletleri"ni resmen tanımak zorunda kaldı. 1950 senesinde devletin adı "Endonezya Cumhuriyeti" olarak değiştirildi. Ülkenin kurulu olduğu adalardan Yeni Gine Hollandalıların elinde kaldı. Endonezya ancak 1962 senesinde adanın batı kısmını Hollandalılardan kurtardı. 1965 Mayıs'ında Çin ve SSCB destekli bir devrim teşebbüsü oldu. Çeşitli birliklerden solcu general ve subayların ve Endonezya Komünist Partisi'nin öncülük ettiği bu girişim ABD gizli servislerinin büyük komploları sonucu ve ülkedeki Marksist kültürün çok yetersiz oluşu sebebiyle bastırıldı.  1.000.000 civârında insanın öldüğü iç savaşta komünistler ve komünist olduğundan şüphelenilenler dünyada eşine az rastlanan bir katliamla ortadan kaldırıldılar.Özellikle Çinli azınlık bertaraf edildi. Devletin kuruluşundan itibaren meydana gelen hâdiselerde oldukça yıpranan Ahmed Sukarno iktidarı, 1967'de General Suharto tarafından yapılan hükûmet darbesi ile son buldu. Darbe sonunda başa geçen General Suharto daha sonra yapılan seçimleri de kazandı. 1982'de Sebker seçimleri kazandı. 1983'te Suharto dördüncü defa 10 Mart 1988'de beşinci defa başkan seçildi.Fakat 1998 yılındaki büyük bir ayaklanmayla Suharto ve siyasi rejimi devrildi. Ülke olağan bir parlamenter demokrasiyle idare edilmeye başladı.

Coğrafya

Endonezya'nın üzerinde bulunduğu adalardan büyük olan beş tanesi, Sumatra, Borneo, Cava, Selebes ve Yeni Gine'dir. Yeni Gine Adasının Endonezya'ya âit olan batı kısmına İrian Barat adı verilir. Borneo Adasının Endonezya'ya ait olan kısmına ise Kalimantan adı verilir. Sumatra, Borneo, Cava ve Selebes adalarına Büyük Sunda Adaları; Bali, Lombok, Sumba, Sumbawa, Flores, Timor gibi orta büyüklükteki adalara Küçük Sonda Adaları; Buru, Ceram, Halmehera vb. adalara ise Moluk Adaları ismi verilir. Adalar arasında çeşitli iç denizler mevcuttur. İç denizlerle beraber yüzölçümü yaklaşık 5.000.000 km2 olan Endonezya'nın kara parçalarının toplam yüzölçümü ise 1.919.443 km2dir. İç denizleri, Cava, Sunda, Banda, Flores, Selebes ve Moluk denizleridir. Adaları birbirinden ayıran deniz ve boğazların önemli özellikleri derin olmalarıdır.

Endonezya'nın başkenti Cakarta, Endonezya genel yapı îtibârıyla volkanik adalardan müteşekkildir. Çoğu sönmüş vaziyette yaklaşık 150 civarında volkan bulunmaktadır. Ülke Ekvator çizgisi üzerindedir. Büyük adalardan olan Sumatra ülkenin batısında olup, Malakka Boğazı ile Asya kıtasından, kuzey batı, güney doğu doğrultusunda, güney doğuda Sonda Boğazı ile Cava Adasından ayrılmıştır. Birmanya'daki sıradağların bir uzantısı Sumatra Adasının batı kıyılarında devam eder. Bu sıradağlar sönmüş ve hâlen faaliyette bulunan pek çok volkandan müteşekkildir. Dünyanın en büyük krater gölü Endonezya'daki Toba Gölü'dür. 3000 m'yi aşan yüksekliklere sahip bu dağ silsilesinin kuzeyinde geniş ve verimli vâdiler, büyük göller bulunur. Adanın doğu kesimleri, düz ve basık olan ovalıktır. Bataklıklar doğu sahillerinde oldukça geniş yer kaplar. Büyük ırmaklara sâhiptir. Cava Adası, Sumatra ile Küçük Sonda adalar dizisinin en batısındaki Bali Adası arasında batı doğu istikametinde yer alır. Yaklaşık 1000 km boyunda ve 200 km eninde olan bu adada ekvatora paralel sıradağlar vardır. Bu sıradağlar, güneye daha yakın olup, üzerinde çok sayıda, bazıları hâlen tütmekte olan volkanlar mevcuttur. Adanın kuzeyi düz ovalı olmasına rağmen güney kıyıları yüksektir. Güney de deniz dibi fazla kayalık değildir. Bu da gemilerin adanın güney kıyılarına rahatlıkla yaklaşmalarını sağlamaktadır. Bu sebepten limanlar güneyde kuzey kıyılarına nispeten daha çoktur. Cava Adasının doğusunda yer alan orta büyüklükteki adalar topluluğu olan Küçük Sonda Adaları da fizikî yapı îtibârıyla diğer Sumatra ve Cava Adalarından pek farklı yapıya sâhip değildir. Topluluğu meydana getiren adaların hepsi volkanik olup, kıyıları düz ovalıktır. İrian Barat denilen Yeni Gine'nin Endonezya'ya âit batı kısımları da fizikî yapı olarak pek fazla değişmez. Bradjamusti Sıradağları, bölgenin ortasında batı doğu doğrultusunda yer alır.

Güney kısmı verimli ovalarla kaplı olan bölgenin kuzeyinde orta kesimlerindekine nazaran daha alçak olan sıradağlar, paralel olarak yer alır. Bu iki dağ silsilesi arada yer alan ova ile birbirinden ayrılır. Her iki sıradağlardan inen çok sayıdaki ırmak tarafından sulanan ova oldukça verimlidir. Yeni Gine Adasının batı kısmı olan bu bölgenin ortasındaki Bradjamusti Sıradağlarında yer alan Carstenz Tepesi 5050 m ile ülkenin de en yüksek noktasıdır. Yeni Gine ve Selebes adaları arasında yer alan pek çok ada ve adacıktan müteşekkil olan Moluk Adaları da dağlıktır.

Kıyıları çok girintili çıkıntılı, aynı oranda kayalık olan adalar gemilerin yanaşmasına müsait olmadığı halde bâzı yerler gemiler için iyi bir barınak vazifesi görmektedirler. Selebes Adası, adanın tam ortasındaki dağların dört farklı yöne açılması ile bir ahtapot görünümü arz etmektedir. Dört yarımadanın arasında kalan üç körfez de derin ve oldukça geniştir. Dağların en yüksek noktası 3840 m ile Latimodjang Tepesidir. Selebes Adası yakınlarında pek çok küçük adacıklar mevcuttur. Endonezya'yı meydana getiren adaların en büyüğü Borneo'dur. Bu ada siyasi bakımdan üç bölgedir. Kuzeyde ve kuzey batıda Malezya'ya bağlı Sarawak ve Sabah bölgeleri ve bu iki bölge arasında kalan bağımsız Brunei Devleti ile bu bölgelerin dışında kalan, adanın orta ve güney kısmını teşkil eden Endonezya'ya bağlı Kalimantan adı verilen bölgedir. Güney-batı, kuzey doğu istikametinde, Endonezya, Malezya sınırının bir kısmında dağlar uzanır. Kalan geniş kısımları düz ovalık, kıyı kesimleri ise bataklıktır. Genellikle alçak ve bataklık olan kıyılarında gemilerin yanaşmasına elverişli pek çok körfez vardır.

Önemli akarsuları ülkenin büyük adalarında bulunmaktadır. Sumatra Adasındaki ırmaklar, Musi, Kampar, Rokar ve Hari'dir. İrian Barat bölgesindeki en önemli akarsu ise adanın ortasındaki sıradağlardan çıkıp, kuzeyde Büyük Okyanusa dökülen Mamberamo Irmağıdır. Borneo Adasının Endonezya'ya âit kısmı olan Kalimantan bölgesindeki en önemli akarsuları ise, Kayan, Mahakam, Barito ve Kapuas ırmaklarıdır. Ülkenin en önemli gölleri ise Sumatra Adasının kuzeyinde yer alan Toba Gölü, Selebes Adasındaki Towuti ve Poso gölleri ile Kalimantan bölgesindeki Semajang ve Djempang gölleridir.

Doğal kaynaklar

İkliminden dolayı gür, tropik ormanlar ülkenin bitki örtüsünü meydana getirir. Ülkede bol ve çeşitli bitkiler vardır. Bataklıkların çok bulunduğu kıyı bölgelerinde bataklık bitkileri ve mangrovlar hâkim bitki örtüsüdür. Dağ yamaçlarının gür ormanlarla kaplı bulunduğu Sumatra'da bazı bölgelerde kauçuk ormanlarına da rastlanır. Küçük Sonda Adalarında, kerestesi makbul ağaçlarla kaplı ormanlar daha çoktur. Ülkede hemen hemen 2500 m yüksekliklere kadar ekvator bitkilerinin meydana getirdiği ormanlar vardır. Selebes Adasında düzlük olan bölgelerde iri yapraklı bitkiler daha hâkim olurken, yükseklere çıkıldıkça kerestesi mobilyacılıkta çok değerli olan abanoz ve tek ağaçları yaygınlaşır. Borneo Adasının kıyı kesimlerinde bataklıklar yoğun olduğundan bu bölgelerde bataklık bitkileri hâkimdir. Burada da iç kısımlarda ormanlar, değerli tropik ağaçlar barındırırlar. Bambu, ülkenin her yerinde en bol bulunan ağaçtır. Palmiye, muz, hint kirazı ve turunçgillerin yaygın olduğu Endonezya'da, yüksek ve yağışın daha az bulunduğu bölgelerde ormanlar seyrekleşir ve yerlerini savanlara, tik, kazein, okaliptus ağaçlarına bırakır.

Hayvan çeşitleri çok boldur. Dünyâda kuş çeşitlerinin bolluğu ile meşhurdur. Tropik ormanlarda kaplanlar, leoparlar, büyük orangutanlar, maymunlar, her boyda yılanlar, sürüngenler, bataklık bölgelerinde timsahlar ülkenin her bölgesinde bulunan hayvanlardır. Sumatra ve Kalimantan'da Hindistan filleri, Sumatra ve Cava adalarında ise gergedanlar bol olarak bulunur.

Yer altı zenginlikleri bakımından da yer üstü zenginliklerinde olduğu gibidir. Bol ve çok çeşitli madenler mevcuttur. Kalay, petrol, doğalgaz, kömür, boksit, manganez, altın ve gümüş yatakları dünya rezervleri arasında önemli bir yer işgal eder. Ayrıca bunlardan başka nikel, bakır ve iyot ile tuz da zengin yeraltı madenleri arasında yer alır.

Flora ve fauna

Florası

Endonezya florası, çeşitli benzersiz tropikal bitki çeşitlerinden oluşur. Endonezya, dünyadaki en büyük ikinci biyolojik çeşitliliğe sahip bir ülkedir. Endonezya florası, Asya, Avustralya ve endemik bitki türlerinin bir karışımını yansıtır. Bu, Endonezya'nın iki kıta arasında bulunan coğrafi konumundan kaynaklanmaktadır. Endonezya Takımadaları, kuzey ova tropikal yağmur ormanlarından ve güney ova mevsimlik ormanlarından tepeler ve dağlık bitki örtüsüne ve dağlık çalı bitki örtüsüne kadar çeşitli alanlardan oluşur. Dünyanın en uzun ikinci kıyı şeridine sahip olan Endonezya, ayrıca çok sayıda bataklık alana ve kıyı bitki örtüsüne sahiptir.

Endonezya'da 2.500 tür orkide, 6.000 geleneksel şifalı bitki türü, 122 bambu türü, 350'den fazla rattan türü ve abanoz, sandal ağacı ve tik dahil 400 Dipterocarpus türünden oluşan yaklaşık 28.000 çiçekli bitki türü vardır. Endonezya ayrıca etçil bitkiler gibi bazı sıra dışı türler için bir yaşam alanıdır. En bilinen bitki türlerinden biri Rafflesia Arnoldi'dir. Bu parazit bitki büyük çiçeklere sahiptir, yaprak üretmez ve yağmur ormanı tabanındaki belirli liana türleri üzerinde yetişir. Bir başka eşsiz bitki ise Sumatra'dan Amorphophallus titanum'dur. Kalimantan, Sumatra ve Endonezya takımadalarındaki diğer adalarda böcekleri (Nepenthes spp.) yakalayan çeşitli türlerde sürahi bitkileri de bulunabilir.

Faunası

Endonezya faunası, geniş tropik adalardaki dağılımı nedeniyle yüksek düzeyde biyolojik çeşitlilik ve endemiklikle karakterizedir. Endonezya üç ekolojik bölgeye ayrılmıştır; Endonezya'nın batı kısmı, Asya faunası, geçiş faunasından daha fazla etkilenir ve doğu kısmı, Avustralasya faunasından daha fazla etkilenir.

Endonezya'da plajlar, kum tepeleri, haliçler, mangrovlar, mercan resifleri, deniz otu yatakları, kıyı çamur düzlükleri, gelgit ovaları, alg habitatları ve küçük ada ekosistemleri dahil olmak üzere çeşitli fauna ekosistemleri vardır.

Endonezya'da Fauna'nın üç dağıtım alanı vardır. Asya fauna bölgesi, geçiş fauna bölgesi, Australis fauna bölgesi.

Fauna Asiatis (Endonezya'nın batı kısmı)

Asya veya Asya bölgesine dahil olan bölgeler Sumatra, Cava, Bali, Kalimantan ve çevresindeki küçük adalardır. Asya tipi fauna veya hayvan türleri şunları içerir:

Memeliler: Sumatra fil, tek boynuzlu gergedan, geyik, tapir, bizon, bufalo, maymun, orangutan, kaplan, leopar, panter, sıçan, sincap, ayı, antilop, çakal, yarasa, kirpi, yaban domuzu, fare geyiği ve Yavaş loris.

Sürüngenler: kertenkeleleri, timsahları, kaplumbağaları, kertenkeleleri, yılanları, kertenkeleleri, bukalemunları ve pangolinleri izleyin.

Kuş türleri: Bondol kartalları, sığırcıklar, tavus kuşları, keklikler, baykuşlar, ispinozlar ve diğer çeşitli kuş türleri. Tilapia ve arowana gibi balıklar ve yunus balığı (tatlı su memelileri).

Geçiş faunası

İkinci bölge, Wallacea Adaları olarak da bilinen geçiş veya karışık Asya-Avustralya bölgesi olarak adlandırılan bir alandır. Bu alan Sulawesi, Timor, Nusa Tenggara Adaları ve Maluku Adaları adalarını içerir.

Geçiş alanında bulunabilecek fauna türleri şunlardır:

Memeliler: anoa, geyik domuz, tapir, kuskus, siyah maymun, ayı, tarsiers, seba maymunu, at, inek, bizon.

Amfibi: ağaç kurbağaları, uçan kurbağalar ve su kurbağaları.

Sürüngenler: yılanlar, timsahlar, monitör kertenkeleleri ve Komodo ejderhaları.

Çok çeşitli kuşlar: ilah, maleo, mandar, kral karides, arı kuşu, gürgen, kakadu, güvercin ve kuğu.

Fauna Australis (Endonezya'nın doğu kısmı)

Bu arada sonuncusu Australis bölgesi. Australis fauna alanına dahil olan adalar Papua Adası, Aru Adaları ve çevresindeki küçük adalardır.

Bu bölgesel gruptaki fauna türlerinin örnekleri şunları içerir:

Memeliler: kangurular, ayılar, koalalar, nokdiak (İran kirpileri), uçurtma opossumları (cepli dağcılar), kuskus, ağaç kanguruları.

Sürüngenler: timsahlar, monitör kertenkeleleri, yılanlar, kertenkeleler, kaplumbağalar.

Amfibiler: ağaç kurbağaları, uçan kurbağalar ve su kurbağaları.

Çeşitli kuş türleri: kakadular, papağanlar, papağanlar, kral karidesler, cennet kuşları ve cassowaries. Arowana gibi balıklar ve diğer çeşitli tatlı su balıkları.

Demografi

2010 nüfus sayımına göre Endonezya nüfusu 237,64 milyondur. 2015 yılında 255,4 milyon olarak tahmin edilmektedir. Nüfusun %58'inin yaşadığı Cava adası, dünyanın en yoğun nüfuslu kalabalık adasıdır.

Ülkenin en dikkat çekici özelliklerinden biri de nüfus dağılımının çok düzensiz olmasıdır. Cava adası nüfus yoğunluğunun en fazla olduğu bölgedir. İrian Barat ise yoğunluğun en az olduğu bölgedir. Ülke yüzölçümünün % 7'sini teşkil etmesine rağmen Cava'da nüfus yoğunluğu kilometre kareye 450 kişidir. Yoğunluğun en az olduğu İrian Barat bölgesinde ise kilometre kareye 1,7 kişi düşer. Ülkenin başşehri olan Cakarta, Cava adasında bulunmaktadır. Endonezya'nın önemli şehirleri de buradadır.

Halk genellikle tarımla uğraşır. Buna rağmen nüfusu milyonları aşan pek çok büyük şehirleri vardır. Ülke halkının başlıca besin maddesi pirinçtir.

Halkın % 50'si köylerde yaşar. Kıyı bölgelerinde yaşayan halk ile iç kesimlerde yaşayanlar arasında hayat tarzı ve kültür farklılıkları oldukça fazladır. Halk güzel evler yapmaya düşkünlükleri ile meşhurdur. Yaptıkları evler iklim ve imkânlar icâbı, daha ziyade kazıklar üzerine kurulmuş, çatıları çok dik, genellikle bambudan yapılmıştır. Temel gıda maddeleri pirinç olmasına rağmen, bazı fakir bölgelerde mısır ve manyok bitkilerinin pirinç yerine ikâme olduğu görülmektedir. Erkek ve kadınlar gelenek halinde olan, kain veya sarong adı verilen, vücuda sarılan elbiselere bürünürler. El sanatları, özellikle kumaş dokuma ve işleme yönünde çok yaygındır. Batik denilen egzotik renk ve desenli kumaşlar en fazla işlenen el sanatı ürünleridir.

Din
Ülke, en kalabalık İslam nüfusunu barındırır. Endonezya anayasası seküler bir anlayıştadır. Ancak değişik dini inanışların ülkedeki politik, ekonomik ve kültürel yaşayışa etkisi önemli düzeydedir. 2010 nüfus sayımına göre halkın % 87,18'i Müslüman'dır. Müslümanlıktan ise itikatta mezhepleri Sünnilik amel de ise Şafi mezhebindendirler. Kalanı ise Hristiyanlık, Konfüçyanizm, Budizm ve Putperestlik gibi inançlara sahiptirler.

Etnisite
Ülkede 1.300 farklı etnik grup bulunmakla birlikte, bunların %95'i yerel Endonezya halklarıdır. Nüfûsun büyük bir kısmını meydana getiren Avustronezyalı halklardan başka Papular, Bataklar, Alaslar, Kabauslar, Gojolar, Araplar, Çinliler ve Hindular da etnik grupları teşkil eder.

Dil
Ülkede, birbirine çok benzeyen 250'den çok dil kullanırlar. Bağımsızlıktan sonra yapılan çalışmalarla ülkenin resmî dili olarak, kullanılan farklı lehçelerin ortak kısımlarını ihtiva eden "Bahasia" denilen dil kabul edilmiştir. Hollandalılar sömürge zamanlarında kendi dillerini okullarda zorunlu tutmuşlardı. Fakat, halk bunu kabul etmemiştir.

Eğitim
Endonezya'da okuryazarlık oranı son on yılda artmaya devam etti. 2011 yılında 15 yaş ve üzeri okur-yazar oranı %92,81'dir. Bu oran 2021 yılında %96,04'e ulaşana kadar artmaya devam ediyor. Bu oran bağımsızlıktan önce %50'nin altındaydı. Günümüzde 8-14 yaş arası öğretim zorunlu ve parasızdır.

Merkezi İstatistik Kurumu raporuna göre, 2021'de Endonezya'ya yayılmış 3.115 üniversite olacak. 2021 yılında kayıtlı üniversitelerin toplam 2.990 birimi veya %93.98'i vakıf üniversiteleridir. Geriye kalan 125 üniversite ise devlet üniversiteleridir.

Siyasi yaşam

Endonezya'da başkanlık sistemine dayalı, cumhûriyet rejimi vardır. Parlamento, 460 üyeli Millet Meclisi'nden meydana gelmektedir. 1967'ye kadar ülkeyi Achmed Soekarno başkanlığındaki hükûmet yönetti, bundan sonra da Soeharto başkanlığa geçti. Ülke idari bakımdan 21 bölgeye ayrılmıştır.

Ülkede uzun yıllar baskın durumda olan ve tek başına iktidar görevini yürüten Golkar partisi, 1999 seçimlerinde oy oranını %74.51'den %22.46'e düşürdü. Ardından 1999 ile 2002 yılları arasındaki anayasal reformlar sonrasında rejimde köklü bir değişim yaşandı. Bunların arasında en çok iki defa beş yıllığına görev yapacak başkan ve başkan yardımcısının doğrudan halk tarafından seçilmesi de bulunuyordu. Daha önce anayasaya göre en yüksek seviyede olan People's Consultative Assembly hem anayasaya bağlı diğer kurumlar düzeyine indirildi, hem de başkanı seçme alındı.

2004 yılında ilk kez başkan ve yardımcısı halk tarafından seçildi ve 2004 ile 2009 yıllarında Demokrat Parti'den Susilo Bambang Yudhoyono başkan seçildi.

20 Ekim 2014 tarihinde Endonezya Demokratik Mücadele Partisi adına aday olan ve mecliste azınlıkta olan partilerin desteklediği Cakarta valisi Joko Widodo, %53,15 oyla başkan seçildi. Böylece 10 yıldır başkanlığı elinde bulunduran Susilo Bambang Yudhoyono'nun dönemi sona erdi. (Oysa Widodo'yu destekleyen partilerin yalnız 6 ay önce 9 Nisan 2014 seçimlerindeki oy oranlarının toplamı %40.88 idi.)

Ekonomi

Endonezya ekonomisi Güneydoğu Asya'nın en büyüğüdür ve yükselen piyasa ekonomilerinden biridir. Orta gelirli bir ülke ve G20 üyesi olarak Endonezya, yeni sanayileşmiş bir ülkedir.

Endonezya ayrıca nominal GSYİH ile dünyanın en büyük 17. ekonomisi ve GSYİH (PPP) açısından en büyük 7. ekonomisidir. Endonezya iç piyasaya ve hükûmetin bütçe harcamalarına ve devlete ait işletmelerin mülkiyetine (merkezi hükûmet 141 şirkete sahiptir) güvenmektedir.

Çeşitli temel malların (pirinç ve elektrik dahil) fiyatlarının idaresi de Endonezya'nın piyasa ekonomisinde önemli bir rol oynamaktadır. Ancak 1990'lardan beri ekonominin büyük bir kısmı özel şirketler tarafından kontrol ediliyor.

İmalat

Endonezya'da imalat sektörü artan bir büyüme oranına sahiptir. Bu, GSYİH'deki artış, yatırım gerçekleştirme, ihracat başarıları ve istihdam gibi imalat sektörünün performansındaki çeşitli iyileştirmelerde görülebilir. İmalat sanayi sektörünün Endonezya'nın Gayri Safi Yurtiçi Hasılasına (GSYİH) katkısı yıldan yıla artış göstermektedir. 2010'dan bu yana imalat sanayi sektörü, 2021'deki pandeminin zirvesinde bile Endonezya'nın ulusal GSYİH'sine en büyük katkıyı sağlamaya devam etti, Endonezya imalat sanayi sektörü GSYİH'ye Rp2,946,9,9 trilyon (US$ 198 milyar) katkıda bulundu.

Endonezya Sanayi Bakanlığı ayrıca, %9,94 ile ana metal endüstrisi, %7,53 ile tekstil ve konfeksiyon endüstrisi ve %6,33 ile ulaşım ekipmanı endüstrisi dahil olmak üzere, ulusal olarak GSYİH'nın üzerinde bir performans yüzdesine sahip birkaç sektör kaydetti. Endonezya, ASEAN'daki en büyük imalat sanayi üssü haline geldi, çünkü Endonezya, ASEAN'daki diğer ülkelerden çok daha üstün bir sanayi tabanına sahip olan bir trilyon dolarlık kulüp grubuna dahil oldu.

Ayrıca, Endonezya'daki imalat sanayi sektörü, 2015'te 15,54 milyon kişiden 2018'de 18,25 milyon kişiye veya yılda ortalama 677 bin yeni iş büyümesine kadar yıldan yıla artmaya devam eden istihdam fırsatları da sağlıyor.

Tarım

Endonezya'nın tarım sektörü 2021 yılında ülke ekonomisine %13,28 oranında katkı sağlayacak. Endonezya her zaman tarım ürünleri açısından zengin olmuştur; başlıca ürünler pirinç, soya fasulyesi, mısır, yer fıstığı, manyok ve tatlı patatestir. Ayrıca, çay, kahve, hindistancevizi, kinin, karanfil, şeker kamışı, kauçuk ve diğerleri gibi ticari ürünler olarak adlandırılan tarım ürünleri de vardır.

Endonezya şu anda dünyanın en büyük palmiye yağı, karanfil ve tarçın üreticisidir. Hindistan cevizi, doğal kauçuk, manyok, vanilya ve hindistancevizi yağının ikinci büyük üreticisi. Üçüncü en büyük pirinç ve kakao üreticisi. Dördüncü büyük kahve üreticisi. Beşinci en büyük tütün üreticisi. Ve dünyanın altıncı büyük çay üreticisi.

Turizm

Endonezya, çeşitli birinci sınıf doğal turistik mekanlarla doğal zenginliğe sahiptir. Bu doğal turistik cazibe merkezleri arasında ekoturizm, deniz, küçük adalar ve Endonezya'ya dağılmış göller ve dağların yanı sıra yüksek ve çeşitli bir kültürel zenginlik bulunmaktadır.

Şu anda Endonezya'nın turizm sektörü toplam ekonominin yaklaşık %4'üne katkıda bulunuyor. 2019 yılına kadar Endonezya Hükûmeti, bu rakamı GSYİH'nın %8'ine iki katına çıkarmak istiyor; bu, önümüzdeki birkaç yıl içinde ziyaretçi sayısının ikiye katlanarak yaklaşık 20 milyon ziyaretçiye çıkarılması gerektiğini ima eden iddialı bir hedef.

Endonezya Turizm Bakanlığı daha sonra Endonezya'nın 10 öncelikli turistik destinasyonunun bir listesini yayınladı. On turizm alanı; Toba Gölü (Kuzey Sumatra), Borobudur (Orta Java), Mandalika (NTB), Tanjung Kelayang (Bangka Belitung), Wakatobi (Kuzey Sulawesi), Morotai (Kuzey Maluku), Tanjung Lesung (Banten), Bin Adalar ve Kota Tua (DKI Jakarta), Bromo Tengger Semeru (Doğu Java) ve Labuan Bajo (NTT).

İdarî bölgeler ve başkentler

Cava

Banten - Serang
Orta Cava - Semarang
Doğu Cava - Surabaya
Yogyakarta - Yogyakarta
Batı Cava  - Bandung
Cakarta - Cakarta

Sumatra

Açe - Banda Aceh
Kuzey Sumatra
Batı Sumatra
Riau - Pekanbaru
Riau Adaları  - Tanjung Pinang
Jambi - Jambi
Güney Sumatra  - Palembang
Bangka-Belitung - Pangkal Pinang
Bengkulu - Bengkulu
Lampung - Bandar Lampung

Maluku Adaları

Maluku - Ambon
Kuzey Maluku - Ternate

Kalimantan

Batı Kalimantan  - Pontianak
Orta Kalimantan  - Palangkaraya
Güney Kalimantan  - Banjarmasin
Doğu Kalimantan  - Samarinda
Kuzey Kalimantan

Papua

Papua    - Jayapura
Batı Papua   - Manokwari

Albüm

Kaynakça

Güneydoğu Asya ülkeleri
G15 ülkeleri
G20 ülkeleri
Ada ülkeleri
1949'da kurulan bölgeler ve ülkeler
Cumhuriyetler
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
İslam İşbirliği Teşkilatı ülkeleri

Endonezya


Le Fettes College est un internat et un externat indépendant mixte situé à Édimbourg, en Écosse, dont plus des deux tiers des élèves résident sur le campus. L'école est à l'origine un internat pour garçons uniquement et est devenue mixte en 1983. En 1978, le collège disposait d'un terrain de golf de neuf trous, d'une patinoire utilisée en hiver pour le hockey sur glace et en été comme piscine extérieure, d'une piste de course de fond et d'un stand de tir à la carabine dans le parc boisé de . Fettes est parfois qualifié de Public school, bien que ce terme ait traditionnellement été utilisé en Écosse pour les écoles publiques. L'école a été fondée grâce à un legs de Sir  en 1870 et a commencé à admettre les filles en 1970. Elle suit le système éducatif anglais plutôt qu'écossais et compte neuf maisons. Le bâtiment principal a été conçu par .

Notes et références

Bibliographie

 .

Liens externes

École en Écosse
École primaire
École secondaire au Royaume-Uni
Internat
Établissement scolaire fondé en 1870

Fettes College


Araucaria cunninghamii er tegund af barrtrjám sem vex í Ástralíu og Nýju-Gíneu. Það verður um 60 m hátt.

Tilvísanir

Araucaria cunninghamii


ඇමෙරිකානු සලරූ සංගමයේ චිත්‍රපට වර්ගීකරණ පද්ධතිය භාවිතයට ගැනෙන්නේ ඇමෙරිකානු එක්සත් ජනපදයේ සහ ඊට අයත්වන අනෙකුත් භූමි ප්‍රදේශවල තිරගත වනු ලබන චිත්‍රපට වල තේමාව හා අන්තර්ගතය නිශ්චිත වයස් කණ්ඩායම් හට යෝග්‍ය බව දැනුම් දීම සඳහාය. MPAA වර්ගීකරණය ලෙස හඳුන්වනු ලබන මෙය අදාල වන්නේ වර්ගීකරණය කිරීමට යොමු කරනු ලබන චිත්‍රපට සඳහා පමණි. MPAA වර්ගීකරණය නීතියෙන් අනිවාර්යය කර නොතිබුනත්; වර්ගීකරණය නොකර ප්‍රදර්ශණය කල හැකි වූවත්, බොහෝ සිනමා ශාලා වර්ගීකරණය නොකල හෝ X-වර්ගීකරණය ලැබූ චිත්‍රපට ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලබයි. MPAA හි සාමාජිකයින් නොවූවත් වර්ගීකරණය සඳහා චිත්‍රපට යොමුකල හැක. තම දරුවන් හට සුදුසු චිත්‍රපට තේරීමේදී දෙමාපියන් හට උදව් වන විවිධ චිත්‍රපට වර්ගීකරණ අතරට MPAA වර්ගීකරණයත් අයත් වේ.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ වඩා දෙමාපියන් අතර වඩා ජනප්‍රියත්වයට පත්ව ඇති MPAA වර්ගීකරණ සැකැස්ම හට ප්‍රකාශන හිමිකම ලබා තිබීම නිසා අනෙකුත් සංවිධාන වලට එම සලකුණු භාවිත කල නොහැක. MPAA වර්ගීකරණය එහි තීරණ වල රහස්‍ය භාවය ගැන සහ නොගැලපීම් ගැනද විවේචනයට බඳුන්ව ඇත.

MPAA හි වර්ගීකරණ සැකසුම පාලනය කරනු ලබන්නේ රාජ්‍ය ආයතනයක් නොවන Classification & Ratings Administration මඟිනි. මුල් කාලීනව සංස්ථාපිත විශ්ලේෂකයින් කණ්ඩායමක් විසින් චිත්‍රපටය ප්‍රදර්ශණය වූවාට පසුව පාරිභෝගික යෝජනාවක් ලෙස නිකුත් වූ අතර සිනමා ශාලා අයිතිකරුවන් ස්වෙච්චාවෙන්ම MPAA මඟින් දෙනු ලබන වර්ගීකරණයකට එකඟ වීමත් සමඟ ඔවුන්ගේ කාර්යය නව නිකුත් වීම සඳහාද බලපැවැත්විය.

චිත්‍රපට බොහෝ විට විවිධ ප්‍රභේද හා විවිධ වර්ගීකරණ යටතේ නිකුත් වේ. සමහර ප්‍රභේද සිනමා ශාලා වල පාඩු ලැබූවද සමහර විටෙක ගෘහස්ථ පාවිච්චියේදී සාර්ථකත්වයක් ලැබෙනු ඇත. (පහල දක්වා ඇති "NC-17 වර්ගීකරණයේ ආර්ථිකමය හැකියාව" ජේදය බලන්න).

වර්ගීකරණය
1990 සිට MPAA චිත්‍රපට වර්ගීකරණය පහත පරිදි වේ:

චිත්‍රපටයක් වර්ගීකරණය වෙත යොමු නොකෙරෙනු ලැබුවොත් ලේබලය ලෙස සාමාන්‍යයෙන් NR (Not Rated) හෝ UR (Unrated) ලෙස යෙදේ. පැරණි චිත්‍රපට NR හෝ UR ලෙස පැවතේ. එහෙත් NR හෝ UR මඟින් හැමවිටම චිත්‍රපටියක් ළමුන්ට සුදුසු නැති බව නොහැඟවේ.

අතීතය

Hays කේතයේ භාවිතයේ නිමාව
1930 දී හඳුන්වා දී 1934 ජූලි 01 දා සිට අනිවාර්යය කරනු ලැබූ Hays කේතය, 1966 දී MPAA හි සභාපති වූ Jack Valenti, විසින් එවකට පැවති චිත්‍රපට හා සංස්කෘතික පරිසරයට තවදුරටත් නොගැලපෙන බව තීරණය කරන ලදී. ඔහුව එසේ කිරීමට බලපෑ මූලික හේතුව වූයේ ප්‍රධාන චිත්‍රාගාර තුලින් බිහිවූ The Pawnbroker] (1965), Blow-Up (1966), හා  Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966), වැනි පලමුවෙන්ම නිරුවත් දර්ශන රැගත් චිත්‍රපට හේතුවෙනි

Valenti පිළිගත් චිත්‍රාගාර වලින් එම චිත්‍රපට සංස්කරණය කරන ලෙස ඉල්ලුවද එක් එක් චිත්‍රපටයට එය අදාල කරවීම කාර්යක්ෂම නොවන තත්වයට පත්විය. කේතය නැවත වරක් සංශෝධනයට ලක් කර "SMA" (Suggested for Mature Audiences-පරිණත ප්‍රේක්ෂකයින්ට නිර්දේශිත) උපදේශණය තාවකාලිකව හඳුන්වා දෙන ලදී. කෙසේ වුවද "සිනමා නිර්මාපකයා තම නිර්මාණය කිරීමට දරනා නොවැලැක්විය හැකි ශක්තියට" මෙන්ම "සිනමා ක්ෂේත්‍රයට සිදුවිය හැකි රජයේ මැදිහත්වීමකට" ප්‍රතිචාර වශයෙන් නව වර්ගීකරණයක අවශ්‍ය තාව Valenti හට පසක් විය..

1968 නොවැම්බර් 01 වැනිදා, ස්වෙච්ඡා MPAA චිත්‍රපට වර්ගීකරණය හඳුන්වා දීම සිදුවිය. එහි නිරීක්ෂක හා මඟපෙන්වීමේ කටයුතු MPAA, National Association of Theater Owners (NATO-ජාතික සිනමාශාලා හිමියන්ගේ සංගමය), හා International Film Importers & Distributors of America (IFIDA-ඇමෙරිකානු ජාත්‍යන්තර සිනමා ආනයන හා බෙදාහැරීම්). යන ආයතන මඟින් සිදුකරන ලදී.

පළමු චිත්‍රපට වර්ගීකරණයන් නම්:

G: General Audiences – සාමාන්‍ය ප්‍රේක්ෂකයින් (සියළු වයස්)
M: Mature Audiences – පරිණත ප්‍රේක්ෂකයින් - දෙමාපිය මනාපය අවවාදාත්මකයි
R: Restricted – වයස 16 අඩු අයවලුන් වැඩිහිටියෙක් සමඟ පැමිණිය යුතුයි.
X: Adults Only - අවුරුදු 18 වැඩි අයට පමණයි (එම අවුරුද්දේ අවසානයේ 17 දක්වා වෙනස් කරනු ලැබීය)

පලමුවෙන්ම මෙහි අඩංගු වීමට නියමිතව තිබුනේ දෙමාපියන් හට තමන් කැමති චිත්‍රපටයකට තම ළමුන්ව රැගෙන යා හැකි පරිද්දෙන් වර්ගගත කිරීම් තුනක් පමණක් වන අතර ජාතික සිනමාශාලා හිමියන්ගේ සංගමය උදක්ම කියා සිටියේ ප්‍රාන්ත නීතිමය තත්වයන් මත වැඩිහිටියන්ට පමණයි වශයෙන්ද ප්‍රභේදයක් හඳුන්වා දෙන ලෙසය. "X" වර්ගීකරණය MPAA හි ප්‍රකාශන හිමිකමක් නොවන අතර MPAA හට යොමු නොකරන ඕනෑම චිත්‍රපටයකට තම කැමැත්තෙන් "X"  හෝ වෙනත් ඕනෑම MPAA ප්‍රකාශන හිමිකම් නැති වර්ගීකරණයක් කරගත හැක.

මෙම MPAA හී හඳුන්වා දීමත් සමඟම ඇමරිකාවද චිත්‍රපට වර්ගීකරණයට එකතු විය. ඕස්ට්‍රේලියාව හා එක්සත් රාජධානිය මෙම ක්‍රියාදාමය 20 වන සියවසේ මුල්භාගයේ පමණ හඳුන්වා දී තිබිණ.

M සිට GP දක්වා හා එහි සිට PG දක්වා
M වර්ගීකරණයද නැතිනම් R වර්ගීකරණයද අන්තර්ගතයේ තීව්‍ර බැවින් වැඩි යන්න දෙමාපියන් හට පැටලිලි සහගත වූ බැවින් 1970 ජනවාරි මාසයේ "GP" වර්ගීකරණය හඳුන්වා දෙන ලදී.

1970 සිට 1972 දක්වා භාවිතා කළ වර්ගීකරණය:

 Rated G: General Audiences සාමාන්‍ය ප්‍රේක්ෂකයින් (සියළු වයස්)
 Rated GP: All ages Admitted. Parental Guidance Suggested. සියළු වයස්. දෙමාපිය මනාපය අවවාදාත්මකයි
 Rated R: Restricted. වයස 17 අඩු අයවලුන් වැඩිහිටියෙක් සමඟ පැමිණිය යුතුයි.
 Rated X: අවුරුදු 17 වැඩි අයට පමණයි.

1970 දී R- හා X- වර්ගීකරණය ලැබූ කාණ්ඩ වලට වයස් සීමාව 16 සිට 17 දක්වා වැඩිවුනු අතර ඊට පසුව X සඳහා 18 දක්වා වැඩිකර ළමුන් කාමෝද්දීපණ දර්ශන නැරඹිම වැලැක්වීමට තීරණය විය. කෙසේ වුවද X වර්ගීකරණයේ වයස් සීමාව ප්‍රාන්තයට අනුව වෙනස් විය.

1972 දෙමාපියන් විසින් පෙන්වා දෙන ලද්දේ "GP" වර්ගීකරණය මඟින් චිත්‍රපටයේ සැබෑ අන්තර්ගතය හෙළි නොකරන බවයි. 1971 දි MPAA අන්තර්ගතයේ උපදේශ වැකියක් එකතු කරන ලදී. Contains material not generally suitable for pre-teenagers(යෞව්වන වියේ මුල් අවධියේ සිටින්නන්ට අන්තර්ගතය සුදුසු නොවේ). 1972 පෙබරවාරි මාසයේදී MPAA විසින් GP වර්ගීකරණය නව PG වර්ගීකරණය ලෙස වෙනස් කරන ලදී.

1972 සිට 1984 දක්වා භාවිතා කල වර්ගීකරණය:

 Rated G: General Audiences — සාමාන්‍ය ප්‍රේක්ෂකයින් (සියළු වයස්)
 Rated PG: Parental Guidance Suggested — යෞව්වන වියේ මුල් අවධියේ සිටින්නන්ට අන්තර්ගතය සුදුසු නොවිය හැක.
 Rated R: Restricted — වයස 17 අඩු අයවලුන් වැඩිහිටියෙක් සමඟ පැමිණිය යුතුයි.
 Rated X: අවුරුදු 17 වැඩි අයට පමණයි.

1978 අග භාගයේ PG වර්ගීකරණයේ "යෞව්වන විය" යන්න "ළමුන්" ලෙස වෙනස් විය.

PG-13 වර්ගීකරණය එකතු කිරීම
1984 දී Indiana Jones and the Temple of Doom හා Gremlins චිත්‍රපට වල විවෘත ප්‍රචණ්ඩත්වය හා රුධිර දර්ශණ නිසා දෙමාපියන් අතර PG වර්ගීකරණය ගැන ගැටළුකාරී තත්වයක් ඇතිවන ලදී. ඔවුන්ගේ පැමිණිලි හේතුවෙන් Temple of Doom හී අධ්‍යක්ෂක හා Gremlins හී නිෂ්පාදක වන ස්ටීවන් ස්පිල්බර්ග් විසින් R වර්ගීකරණයට තරම් නොවන හා PG වර්ගීකරණය ඉක්මවා යන අන්තර්ගතය සඳහා නව වර්ගීකරණයක් MPAA සභාපති වූ Jack Valenti වෙත යෝජනා කරන ලදී. ස්පිල්බර්ග් ගේ යෝජනාව වූයේ PG-13 හෝ PG-14 වැනි අතරමැදි වර්ගීකරණයකි.සිනමාශාලා හිමියන් හා Valenti අතර එකඟතාවයෙන් MPAA විසින් නව PG-13 වර්ගීකරණයක් 1984 ජූලි පලමුවැනිදා හඳුන්වා දෙන ලදී. එහි අදහස වු‍යේ සමහර දර්ශණ 13 පහල ළමුන්ට නුසුදුසු විය හැකි බවයි. ස්පිල්බර්ග් ගේ එම චිත්‍රපට ප්‍රති-වර්ගීකරණය නොවීය.

PG-13 වර්ගීකරණය යටතේ බෙදාහැරි පළමු චිත්‍රපටි වන්නේ ඊට පසු සතියේ එකම දිනක නිකුත් වූ Red Dawn (1984). [http://en.wikipedia.org/wiki/Dreamscape_(film) Dreamscape හා The Woman in Red චිත්‍රපට වේ. The Flamingo Kid (1984) මෙම වර්ගීකරණය ලැබූ පලමු චිත්‍රපටය වූවද 1984 දෙසැම්බර් දක්වා එය තිරගත නොවීය.

1984 සිට 1986 දක්වා භාවිතා වූ වර්ගීකරණය:

Rated G: General Audiences – සාමාන්‍ය ප්‍රේක්ෂකයින් (සියළු වයස්)
Rated PG: Parental Guidance Suggested – සමහට දර්ශණ ළමුන් සඳහා සුදුසු නොවිය හැක.
Rated PG-13: Parents Are Strongly Cautioned to Give Special Guidance for Attendance of Children Under 13 – සමහර දර්ශණ 13 පහල ළමුන් සඳහා සුදුසු නොවිය හැක.
Rated R: Restricted – වයස 17 අඩු අයවලුන් වැඩිහිටියෙක් සමඟ පැමිණිය යුතුයි.
Rated X: අවුරුදු 17 වැඩි අයට පමණයි.

1986, දී PG-13 වර්ගීකරණයේ වචන Parents Strongly Cautioned – Some Material May be Inappropriate for Children Under 13 ලෙසට වෙනස් විය.

X වෙනුවට NC-17 ආදේශ වීම
වර්ගීකරණයේ මුල් කාලයේ, X වර්ගීකරණය ලැබූ, Midnight Cowboy] (1969), A Clockwork Orange (1971), Fritz the Cat (1972), සහ Last Tango in Paris (1973) චිත්‍රපට නිරුවත් දර්ශණ අඩංගු නොවන එහෙත් අන්තර්ගතය වැඩිහිටියන්ට පමණක් සීමා වූ එවා ලෙස සැලකේ. කෙසේ වුවද එසේ දර්ශණ අඩංගු චිත්‍රපටද ප්‍රකාශන හිමිකමක් නොවූ X වර්ගීකරණය ස්වකැමැත්තෙන් යොදා ගන්නා ලදී. එසේම ඇමරිකානු සංස්කෘතිය තුල X වර්ගීකරණය (නිල් චිත්‍රපට සඳහා යෙදෙන XXX ද සමඟ) කාමෝද්දීපන චිත්‍රපට සඳහා තුල්‍යාර්ථයක් දෙන්නක් බවට පත්විය.

1989 දී කලාත්මක චිත්‍රපට ලෙස විචාර ලැබූ, The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover හා Henry: Portrait of a Serial Killer, තීව්‍ර ලෙස වැඩිහිටින්ට පමණක් වූ අන්තර්ගතය සහිතව නිපදවිය. එම දෙකම R වර්ගීකරණයට ලක් නොවූ නිසා වානිජ්‍ය බෙදාහැරීම සීමාසහිත විය.

1990 සැප්තැම්බර් 27 MPAA විසින් NC-17 ("No Children Under 17 Admitted") වර්ගීකරණය වැඩිහිටියන් සඳහා වන තම නිල සළකුණ ලෙස MPAA මුද්‍රාව සමඟ හඳුන්වා දෙනු ලැබීය. NC-17 වර්ගීකරණය ලැබූ පළමු චිත්‍රපටය Henry & June වේ.

1990 සිට 1990 හි අගභාගය දක්වා භාවිතා වූ වර්ගීකර්ණය:

Rated G: General Audiences – All Ages Admitted. සාමාන්‍ය ප්‍රේක්ෂකයින් (සියළු වයස්)
Rated PG: Parental Guidance Suggested – Some Material May Not be Suitable for Children. සමහර දර්ශණ ළමුන් සඳහා සුදුසු නොවිය හැක.
Rated PG-13: Parents Strongly Cautioned – Some Material May be Inappropriate for Children Under 13. සමහර දර්ශණ 13 පහල ළමුන් සඳහා සුදුසු නොවිය හැක.
Rated R: Restricted – Under 17 Requires Accompanying Parent or Adult Guardian. වයස 17 අඩු අයවලුන් වැඩිහිටියෙක් සමඟ පැමිණිය යුතුයි.
Rated NC-17: No Children Under 17 Admitted. අවුරුදු 17 අඩු ලමුන්ට අවසර නැත.

1990 අග භාගයේ NC-17 වර්ගීකරණයේ "No Children Under 17 Admitted" කොටස "No One 17 And Under Admitted" ලෙස වෙනස් කරන ලදී. සාමාන්‍ය භාවිතයේදී X වර්ගීකරණය ලැබූ චිත්‍රපට දැන්වීම් බාරනොගත් මාධ්‍ය ආයතන NC-17 චිත්‍රපටද ප්‍රතික්ෂේප විය. ඊට අමතරව මහාපරිමාණ චිත්‍රපට ව්‍යාපාර ද උදා Blockbuster Video හා Hollywood Video NC-17 තබා ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.

ප්‍රති-වර්ගීකරණය වූ චිත්‍රපට
Midnight Cowboy චිත්‍රපටය 1969 දී X වර්ගීකරණය ලැබූවද 1971 දී R ලෙස ප්‍රති-වර්ගීකරණය විය.

දෙමාපියන් හට වැඩිදුර තොරතුරු
1990 සැප්තැම්බර් සිට MPAA විසින් R වර්ගීකරණය ලැබූ චිත්‍රපට වෙත එම වර්ගීකරණය ලැබීමට හේතුවූ කාරණාව කෙටියෙන් දක්වනු ලැබේ. එමඟින් දෙමාපියන් හට එහි අන්තර්ගතය පිළිබඳ යම් හැඳින්වීමක් ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙසට, Martin Scorcese විසින් 2006 එලි දක්වනු ලැබූ The Departed ච්ත්‍රපටයට R ලැබීමට හේතුවූ කාරණා ලෙස "Strong Brutal Violence, Pervasive Language, Some Strong Sexual Content, and Drug Material" (දරුණු ප්‍රචණ්ඩත්වය, භාෂාව, ලිංගික දර්ශණ හා මත්ද්‍රව්‍ය) යන කාරණා දක්වා තිබේ. ටික කලකට පසු MPAA විසින් PG, PG-13 සහ NC-17 සඳහාද කරුණු පැහැදිළි කිරීම් දක්වන්නට යෙදිණි.

2011 ඔක්තෝබර් වන විට බොහෝ චිත්‍රපට සඳහා නිල හේතු පැහැදිළි කිරීම් දක්වනු ලබයි. සමහර 1990 මුල් කාලයේ චිත්‍රපට නැවත ගෘහ භාවිතය සඳහා නිකුත් කරන විටද හේතු දක්වනු ලැබේ.

ප්‍රචාරණ මාධ්‍ය
MPAA විසින් චිත්‍රපට පෙර හඳුන්වා දීම් පට(film trailer), මුද්‍රිත ප්‍රචාරණ, පෝස්ටර් හා අනෙකුත් චිත්‍රපට ප්‍රචාරණ මාධ්‍ය සඳහාද වර්ගීකරණය සිදු කරනු ලබයි. චිත්‍රපට පෙර හඳුන්වාදීම් පට ඒවාට ලැබෙන වර්ගීකරණය අනුව කොළ තීරුව "green band", කහ තීරුව "yellow band", හෝ රතු තීරුව "red band" ලෙස හැඳින්වේ. කොළ, කහ හෝ රතු කාඩ් පතක් මඟින් පෙර හඳුන්වා දීම් දර්ශණය පටන් ගැනීමට පෙර නියමිත වර්ගීකරණය පෙන්වනු ලැබේ.

Green band: සියළුම හෝ අදාල ප්‍රේක්ෂකයින්ට අනුමත වී ඇත; ඔනෑම වර්ගීකරණයක චිත්‍රපටයක් ඉදිරියෙන් පෙන්විය හැක
Yellow band: වයසට අදාල පේක්ෂකයින් හට අනුමත වී ඇත; අන්තර්ජාල පෙර හඳුන්වාදීම් පමණි.
Red band: සීමිත ප්‍රේක්ෂකයින් හට අනුමත වී ඇත; R, NC-17 හෝ වර්ගීකරණය නොකල චිත්‍රපට ඉදිරියෙන් ප්‍රදර්ශණය කල හැක.

වර්ගීකරණ ක්‍රියාවලිය

භාෂාව
 චිත්‍රපටයේ දෙබස් වල ලිංගිකත්වය පදනම් කර ගත් පරුෂ වචන (උදා fuck) එකේ සිට හතර දක්වා භාවිතා වේ නම් එය R ලැබීමට හේතුවක් වුවත් එය ලිංගිකත්වය පදනම් නොවූ expletive පදයක් ලෙස යෙදේ නම් එයට PG-13 වර්ගීකරණය වර්තමානයෙ දෙනු ලැබේ. (මෙය Chili Palmer විසින් චිත්‍රපට කර්මාන්තය පිළිබද කල චෝදනාවේ දක්වා ඇත.) මේ දක්වා එයට පරිබාහිරව ගොස් ඇත්තේ චිත්‍රපට දෙකක් පමණි. දෙවන ගල්ෆ් යුද්ධයේ සොල්දාදුවෙන් වෙනුවෙන් තැනූ වාර්තාමය චිත්‍රපටයක් වූ Gunner Palace චිත්‍රපයටේ එම වචනය 42 වතාවක්ද, දෙවතාවක් ලිංගිකත්වය මත පදනම්ව ද, සහ The Hip Hop Project හී 17 වතාවක් යෙදී ඇත.. එම චිත්‍රපට දෙකම MPAA වෙත ප්‍රති-වර්ගීකරණය සදහා යොමු කර ඇත.

මත්ද්‍රව්‍ය
 මත්ද්‍රව්‍ය වලට අදාලවෙන සඳහනක් marijuana යෙදීම චිත්‍රපටයට අවම PG-13 වර්ගීකරණයක් ලැබීමට හේතුවක් වේ. PG වර්ගීකරණයක් ලැබිය යුතුවූවත් මත්ද්‍රව්‍යට අදාලව (කෙටි කාලයක් දර්ශණය වූ හා කෙටි වදන් සහිතව) PG-13 ලැබූ චිත්‍රපටයකට ප්‍රචලිත උදාහරණයක් නම් Whale Rider චිත්‍රපටයයි. චිත්‍රපටයේ අඩංගු වන්නේ කෙටි දර්ශණයක් වූවත් අදාල වර්ගීකරණයට හේතු වූයේ මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත උපකරණ වල කෙටි දර්ශණයක් නිසාවෙනි. විවේචක Roger Ebert එම MPAA තීරණය විවේචනය කලේ "a wild overreaction." ලෙසිනි.
 2007 මැයි මාසයේ දුම්බීම පිළිබඳ වචනයෙන් විස්තර කිරීමද චිත්‍රපට වර්ගීකරණයට බලපාන බව MPAA නිවේදනය කරන ලදී.

[වෝල්ට් ඩිස්නි සමාගම] දුම්බීම තවදුරටත් තම චිත්‍රපටවල ප්‍රදර්ශණය නොකරනු ලබයි. එම තහනමෙන් පසුවද 101 Dalmatians], චිත්‍රපටය සංස්කරණයෙන් තොරව එහි Cruella de Vil ව උමතු දුම්බොන්නෙක් ලෙස පෙන්වීම කරණු ලැබුවත් DVD ලෙස එළිදක්වනු ලැබීය. 2011 Nickelodeon සජීවීකරණය කළ Rango චිත්‍රපටයට ලැබූ PG වර්ගීකරණය නිසා මතභේදයකට තුඩු දෙනු ලැබීය. චිත්‍රපටයේ දුම්බීම විස්තර කරන අවස්ථා හැටකට වඩා ඇති බැවින් ළමුන්ට සුදුසු PG වර්ගීකරණය නුසුදුසු බව තර්ක කරණු ලැබීය.

ලිංගික දර්ශණ අන්තර්ගතය
2010 වන විට MPAA විසින් පිරිමි නග්නත්වය පිළිබද වචන හාවිතයද සූචකයට ඇතුලත් කරන ලදී.

MPAA වර්ගීකරණ මණ්ඩලය
This Film Is Not Yet Ratedචිත්‍රපටයට අනුව 2005 දෙසැම්බර් මාසයේ එහි සාමාජිකයින් වූයේ:
 Joan Graves, මුලසුන
 Anthony "Tony" Hey, ජේෂ්ඨ වර්ගීකරු, 61,
 Scott Young, ජේෂ්ඨ වර්ගීකරු, 51,
 Joann Yatabe, ජේෂ්ඨ වර්ගීකරු, 61,
 Matt Ioakimedes, 46,
 Barry Freeman, 45,
 Arleen Bates, 44,
 Joan Worden, 56,
 Howard Fridkin, 47,
 Kori Jones, මියගොස් ඇත.

සහ MPAA ඇපෑල මණ්ඩල සභිකයින්:

 Matt Brandt, සභාපති, Trans-Lux Theatres
 Pete Cole, Film Buyer, The Movie Experience
 Bruce Corwin, සභාපති හා CEO, Metropolitan Theatres
 Alan Davy, Film Buyer, Regal Entertainment Group
 Mike Doban, සභාපති, Archangelo Entertainment
 Steve Gilula, CEO 20th Century Fox
 Frank Haffar, COO, Maya Cinemas
 John Lodigian, Vice President of Sales, AMC Theatres
 Michael McClellan, Vice President & Film Buyer, Landmark Theatres
 Milton Moritz, CA/NV Chapter President, National Association of Theatre Owners (NATO)
 Lew Westenberg, VP of Operations West Coast Division, Loews Cineplex Theatres
 Jonathan Wolf, Director, American Film Market
 Reverend James Wall, United Methodist Minister, National Council of Churches
 Harry Forbes, Representative, United States Conference of Catholic Bishops

This Film is Not Yet Rated වාර්තා චිත්‍රපටයට අනුව වර්ගීකරණ ක්‍රියාත්මක වන රටවල් 30 ක් අතරින් සංවිධානයේ සාමාජිකයින් හෙළිනොකරන එකම රට ඇමරිකාවයි. MPAA තොරතුරු පිටතට අනාවරණය නොකරන බවට සාමාජිකයින් ගිවිසුම් අත්සන් කල යුතු වේ.

වර්ගීකරණයේ බලපෑම්
අවසන් දශකයේ සිට PG වර්ගීකරණය ළමා චිත්‍රපට වලට බහුලව ලැබෙන නිසා යෞවනයන් හා වැඩිහිටියන් ඉලක්ක කර තනන චිත්‍රපට වලට මෙම වර්ගීකරණයෙන් වානිජව අසතුටුඩායක බලපෑම් එල්ල වේ. උදාහරණයක් ලෙස 2004 නිකුත් වූ Sky Captain and the World of Tomorrow, චිත්‍රපටය ළමුන් ඉලක්ක කර නොනිපදවූ අතර PG වර්ගීකරණය ලැබුණු අතර එය ආදායම් වාර්තා අතින් අසාර්ථක වීමට යෞවනයින් විසින් එක බොළඳ ළමා කතාවක් ලෙස සැලකීම හේතුවක් විය හැක.

NC-17 වර්ගීකරණයේ ආර්ථිකමය හැකියාව

NC-17 වර්ගීකරණය භාවිතයේ මුල් අවධියේදී එම වර්ගීකරණය ලැබූ චිත්‍රපට කිහිපයක් පමණක් සාර්ථක විය. වර්ථමානයේ NC-17 චිත්‍රපට මූලිකව දර්ශණය වන්නේ වර්ගීකරණ ගැන වැඩි අවධානයක් යොමු නොකරණ art house චිත්‍රපට ශාලාවල පමණි. Blue Valentine චිත්‍රපටයට NC-17 ලබාදීමට MPAA ගත් තීරණය මතභේදයට තුඩු දුන් අවස්ථාවේදී (මෙම තීරණය Weinstein සමාගම අභියෝගයට ලක් කල අතර අවසානයේ සංස්කරණයකින් තොරවම එයට R වර්ගීකරණය ලබාදීමට සිදුවිය), ජනප්‍රිය Ryan Gosling පෙන්වා දෙනු ලැබුවේ NC-17 චිත්‍රපට පුළුල් ප්‍රචාරණයකට ඉඩකඩ නැති බව, AMC හා Regal වැනි ප්‍රධාන සිනමා ශාලා වලින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හා art house සිනමා ශාලා නොමැති ප්‍රදේශ වල ජනතාවට මේවා නැරඹීමට නොහැකි බවයි.

1995 දී United Artists සමාගම විසින් විශාල වියදමක් දරා Showgirls (1995) චිත්‍රපටය නිකුත් කරන ලදි. එය වඩාත්ම පුළුල් බෙදාහැරීමකට ලක්වූ NC-17 චිත්‍රපටය විය. (එකවර සිනමා ශාලා 1,388 ක ප්‍රදර්ශනය විය), නමුත් එහි වානිජව අසාර්ථක වූ එහි අයවැය වූ ඩොලර්මිලියන 45 න් ලබාගත හැකිවූයේ 45% ක් පමණි. මෙයද NC-17 වර්ගීකරණය වානිජව අසාර්ථක වියහැකි බවට හේතුවක් ජනිත කිරීමට උදව්වක් විය.

Scream චිත්‍රපටයට එහි රූපමය ප්‍රචණ්ඩතාවය නිසා NC-17 වර්ගීකරණය ලැබුණු අතර එයට ආයෝජනය කල Miramax Films සමාගම එම වර්ගීකරණය යටතේ බෙදාහැරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. අධ්‍යක්ෂක Wes Craven විශාල උත්සහයක් දරා සංස්කරණය කිරීම ගණනාවකින් පසුව R වර්ගීකරණයක් සඳහා නැවත යොමුකරන ලදී. මෙම අවස්ථාවේදි සාමාජිකයින් විවෘත මනසකින් මෙම හාස්‍යජනක කාරණාව දෙස බලා අවශ්‍ය වර්ගීකරණය ලබාදෙන ලදී. මෙම චිත්‍රපටය වෙනත් දෘෂ්‍ය මාධ්‍ය සඳහා නිකුත් කිරීමේදි සංස්කරණය නොකල් මුල් පිටපත නිකුත් වුනු අතර පසුව එය නිවැරදි කරගන්නා ලදී.

Requiem for a Dream (2000) චිත්‍රපටයට NC-17 වර්ගීකරණය ලැබුණු ඇතර එයට R ලබාගැනීමට සංස්කරණය කිරීම Darren Aronofsky ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. ඔහුගේ තීරණයට ගරුකල Artisan Entertainment ආයතනය වර්ගීකරණය නොකල පිටපතක් ලෙස එය නිකුත් කරනු ලැබීය. R වර්ගීකරණ පිටපතක් පසුව නිකුත් කරන ලදී.

සමහර NC-17 සිනමා නිකුතු වල වර්තමාන සාර්ථකත්වයක් දැකිය හැකි අවස්ථා ඇත. කෙසේවුවද Fox Searchlight Pictures විසින් යූරෝපියානු චිත්‍රපටයක් වූ The Dreamers (2003) හි ඇමරිකානු සංස්කරණය NC-17 යටතේ ඇමරිකාවේ සිනමාශාලා වලට නිකුත් කරන ලදී. පසුව DVD ලෙස මුල් NC-17 පිටපත හා සංස්කරණය කල R පිටපත නිකුත් කරන ලදී. A Fox Searchlight සමාගමේ ප්‍රකාශකයෙකුට අනුව NC-17 වර්ගීකරණය ඔවුන්ට කරදරයක් නොදුන් බව ප්‍රකාශ කරයි. (ඔවුන්ට වෙන් කිරීමේදි කිසි ප්‍රශ්නයක් ඇති නොවූ අතර Mormon ට අයත් Deseret News පමණක් දැන්වීම් බාරගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත) එසේම Fox Searchlight චිත්‍රපටයේ ආදායම් වාර්තා ගැන සෑහීමකට පත්වේ. තවත් සැලකිය හැකි කරුණක් නම් NC-17 ලැබූ විදේශීය චිත්‍රපටයක් වූ Bad Education ඇමරිකාවේ සිනමා ශාලාවලින් පමණක් ඩොලර් මිලියන 5.2 ක ආදායමක් ලැබීය. (විදේශීය චිත්‍රපටයකට සාමාන්‍ය සාර්ථකත්වයකි).).

1990 දශකයේ අගභාගයේ සිට වර්ධනය වූ ගෘහස්ථ වෙළඳ පොල NC-17 චිත්‍රපට සඳහා හිතකර මාධ්‍යක් විය. R වර්ගීකරණය සිනමාශාලා සඳහා හිතකර බැවින් බොහෝවිට චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයින් සංස්කරණය කල පිටපත් ඒ සඳහා ලබා දී සංස්කරණය නොකල "(uncut)", (වර්ගීකරණය නොකල හෝ NC-17) පිටපත් සීමිත දර්ශණ වාර සඳහා, වෙනත් මාධ්‍ය ලෙස (DVD හෝ Blu-Ray) සහ විදේශීය වෙළඳ පොලට නිකුත් කරනු ලැබීය. මෙම ක්‍රියාදාමය ගෘහස්ථ භාවිතයට චිත්‍රපට විකිණිමට අත්වැලක් සපයන ලදී.

Variety සඟරාවට අනුව 2007 මාර්තු වන විට MPAA සභාපති Dan Glickman විසින් නව වර්ගීකරණයක් හඳුන්වා දීමට හෝ NC-17 අපකීර්තිය අඩුකිරීමට ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට සිටි බව දැක්වේ. චිත්‍රපටියේ ආදායම් වාර්තාවලට වන හානිය නිසා චිත්‍රාගාර විසින් MPAA හට NC-17 ඉවත් කරන ලෙස පවසා ඇත.

විද්වත් නීතීඥයෙකු වූ Julie Hilden ට අනුව MPAA හට "masterpiece exception" (ශ්‍රේෂ්ඨ කලාකෘති වලට සහනයක්) තිබිය යුතුබව පවසයි. සාමාන්‍යයෙන් NC-17 ලැබෙන චිත්‍රපටයක් වූවත් චිත්‍රපටයේ පණිවුඩය ලබා දීමට ප්‍රචණ්ඩත්වය අවැසිනම් එය ලබාදීම එහි අරමුණයි. ඒ සඳහා උදාහරණයක් ලෙස Saving Private Ryan චිත්‍රපටයේ විස්තර කෙරෙන බිහිසුනු D-Day ගොඩබැසීම් දර්ශණය සඳහන් කරයි. ඇය තවදුරටත් පවසන්නේ එමඟින් අනෙකුත් චිත්‍රපට ඇගයීමේදි සිද්ධි යෙදුම හා පෙනෙනා දර්ශණය නොසලකා හැරීම හා ප්‍රචණ්ඩත්වය ගැන නවමු විධිවලින් පෙන්නුම් කරන වඩා තියුණු චිත්‍රපටවලට වඩා සාම්ප්‍රදායික චිත්‍රපටවලට වාසියක් අත්විය හැකි බවයි.

"R කාඩ්පත්" නිකුත් කිරීම
2004 වර්ෂයේ ආරම්භයේ සිට GKC Theatres (වර්තමානයේ Carmike Cinemas) විසින් යෞවනයන් හට වැඩිහිටියෙක් නොමැතිව R වර්ගීකරණය ලද චිත්‍රපට බැලීමට 'R-කාඩ්පත්' නම් ක්‍රමයක් හඳුන්වා දෙන ලදී. මෙම කාඩ්පත් මහත් මතභේදයක් ඇතිකරන ලද අතර MPAA හී Jack Valenti අදහස් දක්වමින්, එමඟින් ස්වෙච්ඡා චිත්‍රපට වර්ගීකරණය විකෘත කරන බව හා සියළුව R චිත්‍රපට එක සමාන නොවන බවද පවසන ලදී. සිනමාශාලා හිමියන්ගේ සංගමයේ John Fithian ද කාඩ්පත් ක්‍රමය අනතුරුදායක බව පවසන ලදී. ඔහු තවාදුරටත් Christian Science Monitor සඟරාව වෙත අදහස් දක්වමින් R වර්ගීකරණය පවුලේ එකට නැරඹිය හැකි තත්වයේ ඇති Billy Elliot සහ Erin Brockovich (චිත්‍රපට දෙකම භාෂාව නිසා R ලැබීය) සමඟම ප්‍රචණ්ඩත්වය උපරිමයෙන් විදහා දැක්වෙන Pulp Fiction සහ Kill Bill එක මට්ටමේ සලකා ඇති බවටද පවසා සිටී. මෙම ප්‍රකාශය නිවැරදි වූවත් Billy Elliot ගෘහස්ත භාවිතය සඳහා නිකුත් කිරීමේදී PG-13 ලබාගන්නා ලදී.

විවේචන
ලිංගික හා භාෂා ප්‍රචණ්ඩත්වය ගැන ප්‍රමුඛත්වයෙන් සැලකීම

චිත්‍රපට වර්ගීකරණය හට ප්‍රබල විවේචන එල්ල වී ඇත. චිත්‍රපට විචාරක Roger Ebert ට අනුව බිහිසුණු දර්ශණ මත වර්ගීකරණයට ලක් කිරීමට වඩා ලිංගිකත්වය මත වර්ගීකරණය කරනු ලබයි. ලිංගිකත්වය හා බිහිසුණු කම අතර අසමාන වර්ගීකරණය ගැන David Ansen ඇතුළු තවත් චිත්‍රපට විවේචකයින්ද බොහෝ චිත්‍රපට නිපදවන්නන්ද අදහස් දක්වා ඇත. තවදුරටත් අදහස් දක්වන Ebert, වර්ගීකරණය චිත්‍රපටයේ සුළු ලක්ෂණය දෙස හඹා යෑම මිස (පරුෂ වචනය භාවිත කල අවස්ථා ගණන වැනි) චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන අර්ථය ගැන උනන්දුවක් නොදක්වන (උදාහරණයක් ලෙස ලිංගිකත්වයේ හා ප්‍රචණ්ඩත්වයේ විපාක තේමාකර ගත් චිත්‍රපට) බව පවසයි. ඔහු යෝජනා කරන්නේ A (adults only වැඩිහිටියන්ට පමණයි) වර්ගීකරණයක් මඟින් NC-17 තරමට ලිංගිකත්වය නොමැති හා බාලවයස් කරුවන්ට නොගැලපෙන ප්‍රචණ්ඩත්වය හෝ ලිංගිකත්වය ඇති චිත්‍රපට වෙන් කරන ලෙසයි. තවදුරටත් ඔහු බොහෝ දෙනෙකුට නොතේරෙන NC-17 වෙනුවට වැඩිදෙනෙකුට තේරෙන X නැවත ආදේශ කරන ලෙස ඔහු යෝජනා කරන අතර හා A හා X මඟින් වැඩිහිටියන්ට පමණක් වන්නේ ලිංගික දර්ශන මතද නැද්ද යන්න පැහැදිලි වන බව ඔහුගේ මතයයි.

මෙයට අදහස් දක්වන MPAA සභාපති Dan Glickman පවසන්නේ බොහෝ චිත්‍රපට පළමුව ලිංගිකත්වයට වඩා ප්‍රචණ්ඩත්වය වෙනුවෙන් NC-17 ලබන නමුත් ඔවුන් පසුව R ලබාගැනීම සඳහා ඒවා සංස්කරණය කරනු ලබන බවයි.

1969 සිට 1970 දක්වා කාලය තුල CARA අභ්‍යන්තර විවේචකයෙක් ලෙස වර්ගීකරණය සිදුකල ආයතනයේ සේවය කොට වර්තමානයේ චිත්‍රපට විචාරයේ හා රචනයේ යෙදෙන Stephen Farber මීට ප්‍රතිවිරුද්ධ අදහස දරමින්, The Movie Ratings Game ට වාර්තාවක් කරමින් පවසා සිටින්නේ ප්‍රචණ්ඩත්වයට වඩා ලිංගිකත්වයට ප්‍රමුඛස්ථානයක් දෙනු ලබන බවයි. This Film Is Not Yet Rated චිත්‍රපටයද මෙයට සමානම අදහසක් දරමින් MPAA වෙබ් අඩවිය උපුටාගනිමින් පවසා සිටින්නේ ප්‍රචණ්ඩත්වයට වඩා හතරගුණයක් වැඩියෙන් ලිංගිකත්වය නිසා NC-17 ලබාගන්න බවය.South Park සමාගමේ Bigger, Longer & Uncut වාරණය ගැන අදහස් දැක්වූ චිත්‍රපටයකි. එහි මුල් නාමය වූයේ South Park: All Hell Breaks Loose, වූ අතර MPAA විසින් නමේ "Hell" (අපාය) ලෙස තිබූ නිසා අවසර නොදෙන ලදී. කෙසේ වුවද MPAA නව නාමයට අවසර ලබාදුන් අතර එහි අඩංගු වෙන නාම විශේෂණ මඟින් චිත්‍රපටිය ගැන මෙන්ම පුරුෂ ලිංගය ගැනද විස්තර කල හැක. සමාගම පවසන්නේ නාමය පැහැදිළිවම විහිළුවක් බව හා MPAA එය හරිහැටි වටහා නොගත් බවය. චිත්‍රපටයේ අවසන් පද කිහිපය නම් "Just remember what the MPAA says: Horrific, deplorable violence is okay, as long as people don't say any naughty words!" "(MPAA කියපු දේ මතකෙට ගන්න: මිනිස්සු නරක වචන කියන් නැති තාක් භයංකර, නින්දිත ප්‍රචණ්ඩත්වය තිබ්බට කමක් නෑ")

2011 Bully වාර්තාමය චිත්‍රපටියට එහි භාෂාව නිසා R වර්ගීකරණය ලැබුණු අතර එමඟින් එහි පරමාර්ථ ප්‍රේක්ෂකයින් වූ මැද හා උසස් අධ්‍යාපන වයසේ ළමුන්ට එය නැරඹීම වැලකී යන බවට මහත් විවාදයක් මතුවුණි. Common Sense Media එයට එකඟ නොවූ අතර දහතුනට වැඩි ළමුන්ට නිර්දේශ කරන ලදී. චිත්‍රපටයේ අධ්‍යක්ෂක Lee Hirsch "එය ඔවුන් කලින් අසා නැති දෙයක්" යැයි පවසන ලදී. වර්ගීකරණය වෙනස් කර ගැනීමට පවසා අත්සන් 300,000 කට වැඩි පෙත්සමක් අත්සන් කරවන ලදී.

ස්වාධීන චිත්‍රාගාර වෙත දැඩි ප්‍රමිති දැක්වීම
බොහෝ විවේචකයින් මෙන්ම ස්වාධීන බෙදාහරින්නන්ද නඟන චෝදනාවක් නම් ස්වාධීන චිත්‍රාගාර වෙතට වඩා ප්‍රධාන චිත්‍රාගාර වෙත බොහෝවිට මෘදු පිළිගැනීමක් ලැබෙන බවය. ඒ සඳහා ඔවුන් සංසන්දනය කරන Saving Private Ryan චිත්‍රපටය ස්ටීවන් ස්පිල්බර්ග් ගේ නොවුනානම් බොහෝවිට එහි ඇති නෝමැන්ඩිය වෙත ගොඩ බසින D-Day දර්ශණයේ ඇති තීව්‍ර තාව මත එය NC-17 ලෙස වර්ගීකරණය වනු ඇති බව ඔවුන්ගේ විශ්වාසයයි. ස්වාධීන බෙදාහැරීමක් වූ නිරුවත් දර්ශණ නොමැති (එක් දර්ශණයක ජර්මන් සෙබලෙක් ප්‍රංශ කාන්තාවක් දූෂණය කිරීමට සැරසීමක් හැර), පරුෂ වචන අඩු හා අවම ප්‍රචණ්ඩත්වයක් ඇති Saints and Soldiers චිත්‍රපටයට R ලැබීමට හේතුවූයේ ප්‍රධාන නළුවා වෙඩි වැදී මිය යන දර්ශණය නිසා බව කියැවුනු අතර එම එක් සංස්කරණය මඟින් PG-13 වර්ගීකරණය ගතහැකිව තිබුණි.

හාස්‍යෝත්පාදක චිත්‍රපටයක් වූ Scary Movie නිකුත් වූයේ වෝල්ට් ඩිස්නි සමාගමේ කොටසක් වූ Dimension Films මඟිනි. එහි අශෝභන ලිංගිකත්වය පදනම් කරගත් විහිළු, භාෂාව, මත්ද්‍රව්‍ය පාවිච්චිය හා ප්‍රචණ්ඩත්වය සමඟ සෘජු පුරුෂ ලිංගයක දර්ශණ අඩංගු වූවා වුවත් එයට ලැබුනු R වර්ගීකරණය බොහෝ විවේචනයට බඳුන් විය. එය හා සැසඳීමේදී ස්වාධීන බෙදාහැරීමක් වූ [ South Park] සමාගමේ සාපේක්ෂව අඩු ලිංගිකත්වය මත පදනම් වූ Orgazmo චිත්‍රපටය හට එහි "පැහැදිලි ලිංගික අන්තර්ගතය හා දෙබස්" හේතුවෙන් NC-17 ලැබිණි. (එහි පෙන්වූ එකම පුරුෂ ලිංගය කෘතිම එකකි). එම කාලයේ සමාගම හට එය සංස්කරණය කිරීමට මුදල් නොතිබූ නිසා එය NC-17 වර්ගීකරනයේම රැඳිණි. Adam Carolla ගේ The Hammer චිත්‍රපටය PG-13 ලැබීමට සුදුසු තත්වයේ අවම පරුෂ වචන භාවිතයේ තිබුණු චිත්‍රපටයක් වුවද එයට ලැබී තිබුනේ R වර්ගීකරණයකි. එසේම ඔස්කාර් සම්මාන ලැබූ ස්වාධීන බෙදාහැරීමක් වූ The King's Speech, චිත්‍රපටයේ "fuck" වචනය අවස්ථා දෙකකදී 17 වතාවක් යෙදී තිබුනද ඉතිරි කොටසේ ඇති දැමුණු අන්තර්ගතය මත හා එම ශාපකිරීම කතාවට විශාල වශයෙන් වැදගත් වීම නිසා එයට ලැබුනු R වර්ගකිරීම විවේචනයට ලක්විය. පසුව සංස්කරණය කොට PG-13 නිකුත් වුවද එය DVD ලෙස නිකුත් නොවීය. මෙම අසමතුලිත තාවය පාලනය කිරීමට සමහර චිත්‍රාගාර විධායික නිලධාරීන් හා MPAA හා එකව වැඩකල සාර්ථක නිෂ්පාදකයින් එක්ව චිත්‍රපට නිපදවන්නන් හට තම චිත්‍රපට යොමුකිරීමට නව සමාගම් ඇතිකරගෙන ඇත. උදාහරණ ලෙස Dunn Films හා Motion Picture Consulting LLC හැඳින්විය හැක.

නිර්ණායක ප්‍රසිද්ධ කරන ලෙස ඉල්ලීම

මධ්‍යස්ථ හා නිදහස් බොහෝ විවේචකයින්ගේ ඉල්ලීමක් නම් MPAA වර්ගීකරණ ප්‍රමිති එළිදරව් කරන ලෙසයි. MPAA නිතරම පෙන්වාදෙනු ලබන්නේ ජාතික මට්ටමේ විද්‍යාත්මක ඡන්ද විමසුම් මඟින් (සෑම වසරකම නිව් ජර්සි ප්‍රාන්තයේ ප්‍රින්ස්ටන් හී Opinion Research Corporation ආයතනය මඟින් පවත්වනු ලබයි) වර්ගීකරණය උපකාරීදායක බවට දෙමාපියන් තහවුරු කරන බවයි. Kirby Dick වැනි විවේචකයින් පවසන්නේ කිසිවක් නැතිවාට වඩා වර්ගීකරණයක් තිබීම උපකාරී වන බව එමඟින් ඔප්පු වන බවයි.  තවත් මතුකරන කාරණාවක් නම් MPAA සමහර තීරණ ගැනීමට හේතුවූ කාරණා ගැන කිසිවක් සඳහන් නොකිරීමයි. අවම වශයෙන් චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයා හට වත් වෙනත් වර්ගීකරණයක් ගැනීමට සංස්කරණය කලයුතු දර්ශණය පෙන්වීම සිදු නොකරයි.

වර්ගීකරණය ලිහිල් වීමේ චෝදනාව

චිත්‍රපටයේ අන්තර්ගතය පිළිබඳව සෑම විටම සැලකුවද, මෑත කාලයේ MPAA මුහුණ දීමට සිදූවූ චෝදනාවක් නම් වර්ගීකරණය ලිහිල් වීමේ චෝදනාවයි. වර්තමනයේ වර්ගීකරණ ප්‍රභේදවලට අයත්වන චිත්‍රපට වල දශක දෙකකට පෙර එම ප්‍රභේදයේ තිබූ චිත්‍රපටවලට වඩා ප්‍රතිරෝධ කරුණු බහුල වී ඇත. 2004 දී Harvard School of Public Health හී අධ්‍යන ප්‍රධානී Kimberly Thompson ට අනුව පරුෂ වචන, ලිංගික දර්ශණ හා ප්‍රචණ්ඩත්වයේ පැහැදිළි වැඩිවීමක් 1992 හා 2003 අතර ඇතිවී තිබෙන බව නිගමනය කර ඇත.

විව්ධ ස්වාධීන සේවා මෙන්ම 2000 සැප්තැම්බර් හිදේ ChildCare Action Project විසින්ද ප්‍රකාශ කරනු ලැබූ වාර්තාවකට අනුවද Harvard School of Public Health හි නිගමන වලට සමානව වර්ගීකරණයේ ලිහිල් වීමක් පෙන්වනු බවට ඉඟිකරනු ලබයි.

අදාලතාවය ප්‍රශ්න කිරීම

Slashfilm.com හී කතෲ David Chen තම වෙබ් අඩවියේ මෙසේ සඳහන් කොට ඇත. "MPAA හා ඔවුන්ගේ දරුණු යල්පැන ගිය අදහස් හෙලා දැකිමට කාලය එලඹ ඇත. අපි ගමන් කරමින් සිටින්නේ අපේ සියුම් සංවේදනයට දැකිය හැකි හා නොහැකි දෙවල් තීරණය කිරීමට මවක් වැනි සංවිධාන අවශ්‍ය නොවන යුගයකට වේ. මම බලාපොරොත්තු වෙනවා MPAA හි අහෝසි වීම අනිවාර්යය බව."Chicago Tribune හී චිත්‍රපට විවේචක Michael Phillips ට අනුව MPAA වර්ගීකරණ කණ්ඩායම අදාල නොවන හා මෝඩ තත්වයට පත්ව ඇත. එහි සාමාජිකයින් තවදුරටත් ඔබේවත් මගෙවත් කැමැත්තන් හදවතේ රඳවාගෙන නොමැත. ඔවුන් ප්‍රචණ්ඩත්වයට සැහැල්ලුවෙන් සලකන නමුත් නිරුවතට හා භාෂාවට පුදුමාකාර ලෙස ප්‍රතිචාර දක්වනු ලබයි"

 විකල්ප වර්ගීකරණ

ස්වාධීන චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයින් වෙත
MPAA වර්ගීකරණය ප්‍රධාන චිත්‍රාගාරවලින් පරිභාහිරව නොසලකා සිටිය හැක. MPAA ක්‍රමය නිෂ්ඵල යැයි සැලකූ එහෙත් තම චිත්‍රපටය වර්ගීකරණය නොකරන ලද ගණයට වැටීමට අකමැති චිත්‍රපටකරුවන් විසින් 2010 දී Voluntary Media Rating (VoMeR) පද්ධතිය පිහිටුවා ගන්නා ලදී. Voluntary Media වර්ගීකරණය තමා විසින්ම පණවා ගනු ලබන වර්ගීකරණයකි. වර්ගීකරණයේ ප්‍රධාන වර්ග දෙකක දෙමාපියන්ට කරන අවවාද දක්නට ලැබේ; එනම් දෙමාපියන් සමඟ වයසින් පහල [ wA < (වයස) ] හා සීමාසහිත අන්තර්ගතය වයසින් පහල [ Rc < (වයස) ] වේ. අවවාදයේ පරිමාණය වයස අනුව වෙනස් වේ. මෙම ක්‍රමයේ තොරතුරු දෙන ආකාර දෙකක් පවතී. එනම් අකුර+වයස කේතය හා එළිදරව් කරන විස්තරයයි.

ඇමරිකානු වෘතාන්ත චිත්‍රපටයක් වූ Spectrauma මෙම ක්‍රමයට අනුගත වූ පළමු චිත්‍රපටයයි. එයට අදාල වූයේ wA < 14 වර්ගීකරණයයි.

 වැඩිදුර තොරතුරු
 Production Code
 This Film Is Not Yet Rated'',  2006 නිකුත් වූ MPAA වර්ගීකරණය පිළිබඳ ගවේෂණාත්මක චිත්‍රපටියකි.
 Richard Heffner වැඩිම කලක් MPAA වර්ගීකරණ මණ්ඩලයේ මුලසන දැරූ පුද්ගලයා
විදෙස් සමාන ආයතන
 Irish Film Classification Office අයර්ලන්තය.
 British Board of Film Classification, බ්‍රිතාන්‍ය.
 Central Board of Film Certification, ඉන්දියාව.
 Australian Classification Board, ඕස්ට්‍රේලියාව.
 New Zealand Office of Film and Literature Classification, නවසීලන්තය.
 Freiwillige Selbstkontrolle der Filmwirtschaft, ජර්මනිය.
 Canadian motion picture rating system (ප්‍රාන්ත අනුව වර්ගීකරණය වෙනස් විය හැක), කැනඩාව.
වෙනත් මාධ්‍ය සඳහා උදාහරණ
 Entertainment Software Rating Board
 Marvel Rating System, MPAA සමඟ කුඩා මතභෙදයක් පවතී.
 Television rating system
සමාන සංකල්ප
 වාරණය
 දෙමාපිය මඟපෙන්වීම්
 Strong language
 සංස්කරණය කල චිත්‍රපට
 NC-17 චිත්‍රපට ලයිස්තුව
 Film Advisory Board, MPAA වර්ගීකරණය වෙනුවට විකල්පයක් ලබා දේ
 United States Conference of Catholic Bishops' Office for Film and Broadcasting
 ChildCare Action Project MPAA වර්ගීකරණයට විකල්පයක් ලෙස පවතින ක්‍රිස්තියානි චිත්‍රපට වර්ගීකරණය.
 Kids In Mind චිත්‍රපටය පිළිබඳ සම්පූර්ණ විචාරයක් ලබා දේ. දරුණු විවේචන වීමටද ඉඩ ඇත.

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
Classification and Ratings Administration Official Website with ratings database
MPAA Film Ratings website
VoMeR (Voluntary Media Rating)

ප්‍රකාශන හිමිකම
ඇමරිකානු චිත්‍රපට වර්ගීකරණය

ඇමෙරිකානු චිත්‍රපට වර්ගීකරණය


An Elymus anthosachnoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Yi Li Keng, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Áskell Löve och B.Rong Lu. An Elymus anthosachnoides in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymus

Elymus anthosachnoides


Virginia Barratt, née en , est une chercheuse, écrivaine et artiste interprète australienne. Elle est l'une des fondatrices du collectif VNS Matrix qui a forgé le terme de cyberféminisme.

Biographie
Née au Royaume-Uni, Barratt a travaillé, de 1989 à 1991, comme directrice de l'Australian Network for Art & Technology (ANAT) sécurisant des ordinateurs et des logiciels pour les artistes dans les grandes institutions, favorisant ainsi le dialogue entre les spécialistes de l'art et de la technologie. Elle a déclaré : « Ce type d'accès était sans précédent, car les ordinateurs n'étaient pas personnels et certainement pas omniprésents ».

En 1990, Virginia Barratt a participé au deuxième symposium international sur l'Art Électronique à Groningen, aux Pays-Bas, avec d'autres ambassadeurs de l'ANAT.

Virginia Barratt était co-directrice du centre artistique John Mills National avec Adam Boyd. Elle est membre fondatrice de la Queensland Artworkers Alliance, et chercheuse pour Sonic Research Initiative à l'Université York.

Elle est membre fondatrice de VNS Matrix, un collectif de cyberféministes  qui ont collaboré de 1991 jusqu'en 1997 environ. Barratt a déclaré: « La VNS Matrix a émergé du cyberswamp [émergé des cyber-limbes] pendant un été au sud de l'Australie vers 1991, dans le cadre d'une mission visant à détourner les jouets des technocowboys et à redéfinir la cyberculture sous un prisme féministe. » Le projet multimédia de VNS Matrix, A Cyberfeminist Manifesto for the 21st Century, est devenu le premier volet de l'exposition en ligne Net Art Anthology de Rhizome le 27 octobre 2016.

À la fin des années 1980, elle commence à interagir avec des espaces virtuels textuels, en particulier sur LambdaMOO en utilisant des avatars.

Elle rédige une thèse de doctorat à l'Université Western Sydney au sein du Centre d'Écriture et de Société. Sa recherche doctorale porte sur la panique, l'affect et la déterritorialisation, explorés à travers l'art de la performance, de la poétique expérimentale et des vocalités.

Publications
Elle a contribué, entre autres, à Banquet Press, Overland, TEXT - une revue électronique biannuelle, Writing from Below, Spheres Journal for Digital Cultures avec Francesca da Rimini (alias doll yoko), Cordite, Plinth Journal , Artlink Journal , AXON Journal en collaboration avec Quinn Eades et Offshoot: Contemporary Lifewriting Methodologies and Practice in Australasia. Ses œuvres les plus récentes ont été jouées à Adélaïde, Brisbane, Melbourne, Byron Bay, Sydney, Helsingør, San Francisco, Toronto, Londres, au Performing Arts Forum (PAF) et à la Sorbonne à Paris ainsi qu'à l'Université de Humboldt et à Kunsthaus KuLe de Berlin.

Barratt privilégie la co-création comme modalité productive et résistante. Elle continue de collaborer avec Francesca da Rimini notamment pour Dans Son Intérieur.

Références

Liens externes

Artiste contemporain australien
Plasticienne australienne
Performeuse
Naissance en avril 1959

Virginia Barratt


El Boeing 737 MAX (también comercializado bajo denominaciones técnicas, como en el caso del modelo Boeing 737-8200) es una familia de aviones de pasajeros desarrollada por el fabricante aeronáutico estadounidense Boeing Commercial Airplanes a partir de la familia Boeing 737 Next Generation para competir con la familia Airbus A320neo y Airbus A321neo. El programa se inició el 30 de agosto de 2011, realizó el primer vuelo el 29 de enero de 2016 y obtuvo la certificación de la FAA el 9 de marzo de 2017. La primera entrega fue un MAX 8 el 16 de mayo de 2017 para Malindo Air, que inició operaciones seis días después.

El principal cambio respecto a la anterior familia es el uso de motores de mayor empuje y más eficientes, CFM International LEAP-1B. El fuselaje, así como las alas, también ha sido objeto de diversas modificaciones. La serie 737 MAX se ofrece en cuatro longitudes de fuselaje. El 737 MAX 7, MAX 8 y MAX 9 (también conocidos internamente como 737-7, 737-8 y 737-9) reemplazan respectivamente al 737-700, 737-800 y 737-900 de la familia NG, y se ofrece una longitud adicional con el 737 MAX 10. Sus bajos costos de mantenimiento y otras características técnicas lo han convertido en uno de los aviones más vendidos de la historia. Hasta marzo de 2019, tenía más de 5000 pedidos en firme.

De octubre de 2018 a marzo de 2019 dos 737 MAX 8 recién estrenados sufrieron horribles accidentes fatales, los vuelos 610 de Lion Air y 302 de Ethiopian Airlines. Debido a las semejanzas entre ambos siniestros, diversas autoridades aéreas mundiales ordenaron la suspensión de todos los vuelos. Estos problemas han significado una fuerte caída de las acciones de Boeing, la cancelación de algunos pedidos y la disminución del ritmo de producción. Durante las auditorías y revisiones para reparar esos fallos se identificaron nuevos problemas en los microprocesadores y en el software de la aeronave. Desde entonces, la compañía no ha recibido nuevos pedidos ni ha podido entregar los que ya tiene listos. A su vez, el ritmo de producción de la aeronave bajó fuertemente y los inventarios aumentaron, lo que ha generado importantes problemas en el sector.

Boeing anunció el 16 de diciembre de 2019 que suspendería la producción de la serie 737 MAX a partir de enero de 2020, cuatro días después de que la FAA declarase que no autorizaría el retorno del 737 MAX antes de finalizar el año 2019. Esto supone un problema para Boeing ya que es el modelo que más crédito le daba, si bien la fuerza laboral de Boeing se insertará en un plan que incluye, entre otras cosas, el traslado de parte de los empleados a otras plantas en el país.

Hacia mediados de 2020 el 737 MAX comenzó a transitar el camino hacia su recertificación.

El 18 de noviembre de 2020 la FAA, Administración Federal de Aviación de EE.UU. ha levantado el veto que pesaba sobre los Boeing 737 MAX al retirar la orden por la que se paraban las operaciones comerciales de los aviones Boeing 737-8 y 737-9 de última generación. El 9 de diciembre de 2020 el 737 MAX volvió a volar con pasajeros.

Desarrollo

Desde 2006, Boeing estudió diferentes propuestas con el fin de reemplazar su modelo 737, en un proyecto denominado Y1, que acompañaría al 787 Dreamliner. La decisión sobre el lanzamiento de este programa se pospuso, retrasándose hasta 2011.

Sin embargo, en 2010, Airbus lanzó el A320neo, una variante derivada del A320 original, que incorporaba una nueva planta motriz más eficiente y presentaba unos costes operativos menores. Durante varios meses, las directivas de Boeing no identificaron este modelo como una amenaza a su posición en el mercado. Sin embargo, el A320neo fue bien acogido por numerosas aerolíneas, que realizaron numerosos pedidos de esta nueva aeronave. Entre ellas, se encontraba American Airlines, uno de los clientes exclusivos de Boeing.

Esto provocó que la junta directiva de Boeing aprobase el 30 de agosto de 2011 un proyecto continuista con el que poder competir con Airbus, que consistía en actualizar el 737 tradicional. Aunque se calculó que diseñar el modelo iba a tomar 6 años, estuvo listo en menos de tres meses y se llamó Boeing 737 MAX. Esto se habría debido a  que se impuso un ritmo "frenético" para terminar lo más pronto posible para competir con el A320.

Boeing afirma que el 737 MAX consume un 16 % menos que los A320, y un 4 % menos que el A320neo. Los tres modelos de la nueva variante son el 737 MAX 7, el 737 MAX 8 y el 737 MAX 9, los cuales se basan en el 737-700, −800 y −900ER respectivamente, que a su vez son los modelos con mayor éxito de ventas de la gama 737 Next Generation.. También surgió el 737 MAX-10, una versión aún más alargada.

El 29 de enero de 2016, el Spirit of Renton despegó de Renton a las 09 y 46 de la mañana para un vuelo de unas dos horas y media, y aterrizó en la pista de Seattle de Boeing Field a las 12 y 33 de la tarde. Alcanzó una altitud máxima de 25 000 pies (7620 metros) y una velocidad de 250 nudos (463 km/h).

Fallos, auditorías y descertificación

Después de algo más de un año de vuelos de pruebas con cuatro aparatos, la FAA entregó el día 9 de marzo de 2017, su certificado de aeronavegabilidad para el Boeing 737 MAX 8 motorizado con CFM International LEAP-1B, lo que permitió, teóricamente, empezar a entregar los pedidos a los clientes. El primero de ellos, Norwegian Air Shuttle, esperaba ponerlos en servicio en el verano de 2017, mientras Southwest Airlines, quien era el cliente de lanzamiento, haría lo mismo a partir del 1 de octubre del mismo año.

Los accidentes en los vuelos 610 de Lion Air y 302 de Ethiopian Airlines, abrieron controversias sobre la certificación FAA. El Departamento de Transporte estadounidense ordenó el martes 19 de marzo de 2019 una auditoría del proceso de certificación del Boeing 737 MAX 8 para "recopilar una historia fáctica y objetiva de las acciones que llevaron a la certificación del 737 MAX 8". El Departamento de Justicia abrió una investigación criminal sobre la certificación de este modelo.

Si bien el MAX posee 2 sensores AoA, el sistema MCAS estaba diseñado para utilizar solamente 1 por vuelo alternativamente.

El 18 de mayo de 2019, Boeing reconoció fallos en el software del simulador de vuelo del 737-MAX, ya que no era capaz de reproducir los problemas de los accidentes y por lo tanto los pilotos no pudieron entrenarse para estas eventualidades. A finales de junio del mismo año surgieron nuevos problemas con los microprocesadores y el 5 de julio los reguladores aeronáuticos europeos (EASA) identificaron un defecto adicional en el software.

En octubre de 2019, el máximo ejecutivo de la empresa, Dennis Muilenburg, aseguró que Boeing está trabajando con los reguladores en los "pasos finales" y que ya había completado más de 700 vuelos de prueba con software actualizado. No obstante, versiones periodísticas indican que la Agencia Europea de Seguridad Aérea (EASA) no estaba satisfecha con una de las soluciones planteadas por la empresa para mejorar la seguridad tras los dos accidentes que llevaron a vetar ese modelo en todo el mundo; si bien oficialmente el plan era dar luz verde a los 737 MAX de forma simultánea en Europa, Estados Unidos, Canadá y Brasil.

En diciembre de 2019 la Boeing empezó a estudiar la posibilidad de la posible suspensión de la producción del avión Boeing 737 MAX. En un principio no se conocieron detalles acerca de la decisión, entre ellos la posibilidad de que desencadene despidos o cierre de plantas de fabricación. Sólo Bloomberg afirmó que la decisión de cancelación de la producción es firme. Boeing anuncio el 16 de diciembre de 2019, que suspendería la producción de la serie 737 MAX a partir de enero de 2020, cuatro días después que la FAA declaró que no autorizaría el retorno del 737 MAX antes de finalizar el año 2019. Esto supone un problema para Boeing ya que es el modelo que más rédito le daba, si bien la fuerza laboral de Boeing se insertará en un plan que incluye, entre otras cosas, el traslado de parte de los empleados a otras plantas en el país.

A principios de 2020 se informó que siguen apareciendo problemas potenciales en el 737 MAX, como con el cableado que ayuda a controlar la cola. La compañía está analizando si dos paquetes de cableado están demasiado juntos y podrían causar un cortocircuito, lo que en esa área podría provocar un accidente si los pilotos no responden correctamente. Si ese escenario podría ocurrir realmente en un vuelo, necesitaría separar los cables, una solución relativamente simple pero que debería aplicarse en los aproximadamente 800 aviones MAX que ya se han construido.

La compañía eventualmente necesitará analizar si existe el mismo problema en el 737 NG, el predecesor del Max. Actualmente hay unos 6.800 de esos aviones en servicio.

El 10 de abril de 2021, tres aerolíneas de Estados Unidos retiraron del servicio más de 60 aviones por una falla eléctrica reportada por Boeing. El fabricante advierte de un posible problema eléctrico en algunos de estos aparatos.

Consecuencias legales y económicas
Además del obvio desprestigio de la imagen corporativa de Boeing, otras empresas empezaron a ver lesionadas sus operaciones. American Airlines, la mayor aerolínea de EE.UU., comunicó en octubre de 2019 que pospondrá la vuelta de los Boeing 737 MAX hasta el 15 de enero de 2020 y estimó que la paralización de esos aparatos durante el tercer trimestre de su ejercicio le supondrá 140 millones de dólares menos en ingresos.

Asimismo, la Asociación de Pilotos de Southwest Airlines (Southwest Airlines Pilots Association- SWAPA) presentó una demanda contra The Boeing Company por engañar deliberadamente a la aerolínea y a sus pilotos sobre las características del 737 MAX. Los pilotos de SWAPA reclaman ya que acordaron volar el 737 MAX basados en las declaraciones de Boeing de que la aeronave era apta para el vuelo y esencialmente igual que el Boeing 737 Next Generation, modelo que sus pilotos han volado durante años. Southwest es el operador más grande del MAX, y mantener sus 34 aviones en tierra ha reducido al menos US$225 millones de los ingresos operativos de la aerolínea. El avión ha sido retirado de los itinerarios de Southwest hasta el 5 de enero de 2020

Recertificación
Tras más de un año de trabajo, en junio de 2020 Boeing logró concretar el programa de vuelos de recertificación del Boeing 737 MAX, tres días de vuelos y pruebas de todo tipo, a cargo de una tripulación de pilotos e ingenieros de Boeing y la Administración Federal de Aviación. En el marco de una programación minuciosamente detallada, el objetivo de estos vuelos estuvo centrado en el funcionamiento del MCAS (Maneuvering Characteristics Augmentation System), sistema automatizado de control de vuelo. La finalización de los vuelos de pruebas es un hito importante, aunque aún no es suficiente, pues implica la evaluación de miles de datos y horas de videos recopilados, tras lo cual se emitirá la resolución final.

A pesar de que la EASA deseaba que el MAX contara con 3 sensores AoA  como Airbus, finalmente aceptó recertificarlo solamente con 2.

La EASA prohibió realizar aproximaciones usando RNP AR con el MAX.

Componentes

Electrónica

Variantes
Las variantes -700, -800 y -900ER, las versiones más extendidas de la anterior familia 737NG, serán reemplazadas por el 737 MAX 7, MAX 8 y MAX 9, respectivamente

737 MAX 7
El 737 MAX 7 o 737-7, originalmente basado en el 737-700, Boeing anunció el rediseño del MAX 7 como derivado del MAX 8 en el Salón Aeronáutico de Farnborough en julio de 2016, acomodando dos filas más de asientos que el 737-700. El rediseño utiliza las alas y el tren de aterrizaje del 737-8, salidas de emergencia dobles sobre las alas en lugar de la configuración de una sola puerta, alarga el fuselaje 1,9 metros, reajusta y fortalece la estructura y modifica los sistemas e interiores para dar cabida a la mayor longitud. Boeing planea mejorar su alcance de 3850 millas náuticas (7130 km) a 3915 mn (7251 kilómetros) después de 2021. En proseso de certificación.

737 MAX 8

El 737 MAX 8 o 737-8, es la primera variante desarrollada en la serie 737 MAX. El MAX 8 reemplazó al 737-800 con un fuselaje más largo que el MAX 7. Boeing planea mejorar su alcance de 3515 millas náuticas (6510 km) a 3610 mn (6690 km) después de 2021.

El primer vuelo de prueba del MAX 8 fue realizado en La Paz, ciudad en la que también se testeó el desempeño de la nave a gran altura. Su primer vuelo comercial fue operado por Malindo Air el 22 de mayo de 2017 entre Kuala Lumpur y Singapur.

737 MAX 200
El 737 MAX 200 o 737-8200 es una versión de alta densidad del 737 MAX 8 lanzada en septiembre de 2014. Planeado para acomodar hasta 200 pasajeros en una configuración de alta densidad de una sola clase con asientos extraplanos, se añadirá una puerta de salida adicional debido a la mayor capacidad de pasajeros. Boeing afirma que esta versión será un 20 % más rentable por asiento que los actuales modelos 737, y será el avión de pasillo único más eficiente del mercado cuando se entregue, incluyendo un 5 % de costos operativos más bajos que el 737 MAX 8. Ryanair será el cliente de lanzamiento con un pedido de 135 aeronaves de esta variante. Está planeado para entrar en servicio en el segundo trimestre de 2019. En el caso de este modelo, la empresa ha sido acusada de pretender engañar a los usuarios empleando su denominación técnica y así ocultar su denominación comercial.

737 MAX 9

El 737 MAX 9 o 737-9 reemplazará al 737-900 con un fuselaje más largo que el MAX 8. Boeing planea mejorar su alcance desde 3510 mn (6500 km) a 3605 mn (6676 km) después de 2021. Lion Air fue el cliente de lanzamiento con un pedido de 200 aparatos en febrero de 2012. Hizo el roll-out el 7 de marzo y el primer vuelo el 13 de abril de 2017, despegando del aeropuerto municipal de Renton y aterrizó en Boeing Field tras un vuelo de 2 horas y 42 minutos. Fue presentado en el Salón Aeronáutico de París de 2017.

Las pruebas de vuelo de Boeing 737-9 estaban programadas para 2017, la aeronave 1D001 se usó para pruebas de aterrizaje automático, aviónica, aleteo y, en su mayoría, de estabilidad y control, mientras que 1D002 se usó para pruebas de sistemas de control ambiental. Fue certificado en febrero de 2018.
La aerolínea asiática de bajo costo Lion Air Group recibió la primera unidad el 21 de marzo de 2018 antes de entrar en servicio con Thai Lion Air. Finalmente la FAA también ha prohibido los vuelos de este modelo.

737 MAX 10
El 737 MAX 10 o 737-10, ha sido lanzado para competir con el Airbus A321neo. En proceso de certificación.

Operadores

  Southwest Airlines 204
  United Airlines 138
  Ryanair 75
  Alaska Airlines 56
  Aeromexico 51
  Flydubai 49
  American Airlines 43
  Air Canada 40
  Gol Transportes Aéreos 38
  Malta Air 35
  WestJet 27
  Turkish Airlines 25
  China Southern Airlines 24
  Copa Airlines 21
  Akasa Air 19
  TUI Airways 18
  Flair Airlines 17
  Icelandair 17
  Batik Air Malaysia 16
  Singapore Airlines 16
  Air China 16
  Oman Air 13
  Buzz 13
  LOT Polish Airlines 11
  Shanghai Airlines 11
  Hainan Airlines 11
  AnadoluJet 10
  SpiceJet 10
  Sunwing Airlines 10
  Xiamen Air 10
 Qatar Airways 9
  Caribbean Airlines 9
  SunExpress 9
  Norwegian Air Sweden 8
  SmartWings 8
  Lynx Air 7
  SCAT Airlines 7
  Aerolíneas Argentinas 5
  Ethiopian Airlines 7
  Shandong Airlines 7
  TUIfly 6
  Swoop 6
  Corendon Airlines 6
  TUI Airlines Netherlands 6
  Korean Air 5
  Arajet 5
  Fiji Airways 5
  Shenzhen Airlines 5
  Eastar Jet 4
  TUI fly Belgium 4
  Enter Air 4
  Bonza Airline 4
  SmartLynx Airlines 4
  Cayman Airways 4
  Neos 4
  Lion Air 3
  TUIfly Nordic 3
  China Eastern Airlines 3
  Lucky Air 3
  Luxair 2
  Air Transat 2
  Fuzhou Airlines 2
  T'way Airlines 2
  Royal Air Maroc 2
  Kunming Airlines 2
  ASKY Airlines 1
  Virgin Australia 1
  Norwegian Air Shuttle AOC 1
  Iraqi Airways 1
  Thai Lion Air 1
  Jin Air 1
  Belavia 1
  9 Air 1
  Mauritania Airlines 1
  MIAT Mongolian Airlines 1

Antiguos Operadores

África

 Comair (1)

Asia

 Flynas (3)

 Okay Airways (2)

 Garuda Indonesia (1)

 SilkAir (6). Fusionada en Singapore Airlines.

Europa

 Norwegian Air International (9). Cesó operaciones en abril de 2021.

 Air Italy (3). Cesó operaciones el 11 de febrero del 2020.

 Flyr (6)

 Blue Air (5)

 S7 Airlines (2)
 Globus (2). Cesó operaciones en el año 2019.

 Norwegian Air Sweden (13)

Pedidos y entregas

Características

Fuentes: 737 MAX especificaciones

Accidentes

 El vuelo 610 de Lion Air, operado por un Boeing 737 MAX 8 con dos meses de servicio, se estrelló el 29 de octubre de 2018 al salir del aeropuerto de Yakarta hacia Pangkal Pinang en Indonesia. El gobierno local encontró los restos y se han iniciado las investigaciones. Perecieron 188 personas: 178 pasajeros adultos, un niño y dos bebés, así como dos pilotos y cinco miembros del personal de cabina. Después de este accidente, Boeing dijo que comenzó a desarrollar una mejora del software MCAS.
 El vuelo 302 de Ethiopian Airlines, operado por un Boeing 737 MAX 8 con cuatro meses de servicio, se estrelló el 10 de marzo de 2019 con 157 personas a bordo resultando todas fallecidas. Por lo menos 31 aerolíneas de China, Indonesia, Marruecos y otros países suspendieron la totalidad de operaciones con aeronaves de este modelo mientras se conocen las causas del siniestro. En total, fueron retiradas de circulación 200 de las 350 unidades que hay en servicio. Tras este accidente, Boeing dijo que tendría antes del mes de abril la actualización del sistema MCAS "para hacer aún más seguras las aeronaves".

Investigaciones
El análisis de las cajas negras del Boeing 737 MAX 8 que se estrelló en Etiopía, evidencia "semejanzas claras" con el accidente de la aerolínea Lion Air, según informó la ministra de Transportes etíope, Dagmawit Moges.

El MCAS (Maneuvering Characteristics Augmentation System), un software de control del vuelo que Boeing incluyó para eliminar las diferencias de vuelo con el 737 antiguo, se encuentra bajo la lupa de los investigadores. Los motores del MAX 8 son más potentes y más pesados, y el MCAS tiene la función de estabilizar la aeronave con base en la lectura de su ángulo de ataque. Según las investigaciones, los desperfectos en este sistema pueden ser fatales aunque los pilotos sigan correctamente las instrucciones de seguridad de Boeing.

Por las sospechas de que este sistema pudo ser la causa de los dos accidentes catastróficos, se les prohibió volar a todos los modelos 737 MAX 8. Estos problemas han significado una fuerte caída de las acciones de Boeing, que perdieron más del 6 por ciento de su valor (unos 26.600 millones de dólares). La compañía Garuda Indonesia canceló el pedido de 49 unidades con el argumento de que sus pasajeros no confiaban en el modelo. Expertos sugieren que no bastará una simple actualización de software para arreglar los problemas estructurales del avión.

Sin embargo hacia mediados de abril de 2019, Boeing sostuvo que la nueva versión del sistema de estabilización MCAS a bordo de los aviones 737 MAX se ensayó con éxito en un centenar de vuelos de prueba, en declaraciones del presidente y consejero delegado de Boeing, Dennis Muilenburg. El ejecutivo añadió que se llevarán a cabo pruebas adicionales, y que Boeing también entrenó a pilotos de una treintena de aerolíneas (de un total de más de 50 que disponen de los aviones Max) en simuladores con el nuevo software.

Otras revelaciones fueron apareciendo, como el hecho que se conoció posteriormente, respecto a una alerta diseñada para mostrar discrepancias en las lecturas del ángulo de ataque de dos sensores (advertencia de desacuerdo de AOA): era un ítem opcional en el 737 MAX, a pesar de que se promocionó como estándar en toda la flota de Max, tal como en una generación anterior de 737. La FAA determinó que el problema era de "bajo riesgo" y dijo que Boeing tendría que solucionarlo como parte de un paquete general de mejoras al Max en respuesta al accidente de Lion Air, que entre otras cosas haría que el sistema antibloqueo sea menos agresivo, evitando los repetidos comandos hacia abajo de la nariz del avión que abrumaron a las tripulaciones de vuelo de Lion Air y Ethiopian Airlines. Además, el software MCAS ya no se activaría por una sola lectura errónea del sensor.

Véase también
 Boeing Commercial Airplanes
 Suspensión de vuelo del Boeing 737 MAX

Referencias

Enlaces externos

 Información sobre el Boeing 737 MAX en NewAirplane.com (en inglés)

737 MAX
Aeronaves de ala baja
Aviones bimotores a reacción
Aviones comerciales de Estados Unidos de los años 2010
Boeing 737
Aeronaves de primer vuelo en 2016

Boeing 737 MAX


Mihai Cătălin Bordeianu ()

Palmares
CFR Cluj
 Liga I (5): 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22
 Supercupa României (2): 2018, 2020

Note

Nașteri în 1991
Mijlocași
Fotbaliști ai CFR Cluj
Fotbaliști ai FC Ceahlăul Piatra Neamț
Fotbaliști ai FC Botoșani
Sportivi români în viață
Fotbaliști români
Nașteri pe 18 noiembrie

Mihai Bordeianu


O teste de Zwikker é um teste simples para identificar barbitúricos. O reagente de Zwikker, utilizado no teste, é composto por uma mistura de duas soluções. A solução A consiste em 0,5 g de sulfato de cobre (II) em 100 ml de água destilada, e a solução B trata-se de piridina 5% (v/v) em clorofórmio. Uma gota de cada solução é adicionada à substância a ser testada e uma mudança de cor é observada.

O teste com fenobarbital, pentobarbital ou secobarbital resulta em roxo claro. Chá e tabaco ficam amarelo-esverdeados.

Pela falta de especificidade do teste e por sua tendência a produzir falsos positivos, ele não é amplamente utilizado como teste presuntivo de drogas — ou seja, para identificar uma droga ou uma classe delas —, embora ainda desempenhe um papel na coloração em cromatografia de camada delgada.

Análise orgânica
Química analítica

Teste de Zwikker


Parkinson hastalığı, hem motor sistemi hem de motor dışı sistemleri etkileyen, merkezi sinir sistemi'nin kronik dejeneratif bozukluğu'dur. Semptomlar genellikle yavaş yavaş ortaya çıkar ve hastalık kötüleştikçe motor dışı semptomlar daha yaygın hale gelir. Erken semptomlar tremor, rijidite, hareket yavaşlaması ve yürüme zorluğudur. Biliş, davranış, uyku ve duyu sistemleri ile ilgili sorunlar da ortaya çıkabilir. Parkinson hastalığı demansı hastalığın ileri evrelerinde yaygın hale gelir.

Hastalığın motor semptomları, orta beynin bazal ganglionlara dopamin sağlayan bir bölgesi olan substantia nigra'daki sinir hücrelerinin ölümünden kaynaklanır. Bu hücre ölümünün nedeni tam olarak anlaşılamamıştır, ancak alfa-sinüklein proteininin nöron içindeki Lewy cisimcikleri halinde toplanır. Toplu olarak, ana motor semptomlar parkinsonizm veya parkinson sendromu olarak bilinir.

Sınıflandırma
Parkinson hastalığı, parkinsonizmin en yaygın biçimidir ve idiyopatik parkinsonizm olarak da adlandırılır, yani tanımlanabilir bir nedeni yoktur. Beyindeki yanlış katlanmış alfa-sinüklein proteinlerinin birikimi ve yayılması, Parkinson hastalığını bir sinükleinopati olarak sınıflandırır.

Belirti ve bulgular
Ana makale: Parkinson hastalığının bulgu ve semptomları

Parkinson hastalığının en tanınabilir belirtileri, hareketle ilgili (motor) belirtilerdir ve titreme, bradikinezi, rijidite ve sürünen/öne eğilmiş yürüyüş gibi içerir. Otonomik işlev bozukluğu (disotonomi), nöropsikiyatrik sorunlar (ruh hali, biliş, davranış veya düşünce değişiklikleri), duyu (özellikle koku duyusu değişiklikleri) ve uyku zorlukları da dahil olmak üzere motor olmayan belirtiler de bulunabilir. Hastalar, motor belirtilerin başlamasından önce kabızlık, anosmi ve REM Davranış Bozukluğu dahil motor olmayan belirtilere sahip olabilirler. Genellikle bunun gibi belirtiler, demans, psikoz, ortostatizm ve daha ciddi düşmeler daha sonra meydana gelir. Disfaji (yutma güçlüğü), Parkinson hastalığının seyrinin herhangi bir döneminde başlayabilir ve hastaların %80'inden fazlasını etkiler.

Nedenler
Önerilen risk faktörlerinin hiçbiri kesin olarak kanıtlanmamıştır. En sık tekrarlanan ilişkiler, pestisitlere maruz kalanlarda artmış bir risk ve sigara içenlerde azalmış bir risktir. Parkinson hastalığı ile Helicobacter pylori enfeksiyonu arasında, levodopa dahil bazı ilaçların emilimini önleyebilen bir olası bir bağlantı bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Parkinson's Foundation

Yaşlanmaya bağlı hastalıklar
Yaşlılık hekimliği
Nörodejeneratif bozukluklar

Parkinson hastalığı


أولاد معرف بلدية بدائرة عين بوسيف ولاية المدية الجزائرية. تقع في الجنوب الشرقي للولاية ناحية شلالة العذاورة. و هي مدينة تقع جنوب ولاية المدية والتي تبعد عن عاصمة الولاية بحوالي 80 كم والتي تعتبر من أقدم بلديات الولاية، والمدينة عبارة عن منطقة تقع في سهل جبل
وكانت قديما تدعى أمّ العظام نسبة إلى منبع ماء كان فيها وتبلغ نسبة السكان فيها حوالي 8000 آلاف نسمة

أولاد معرف مدينة جزائرية تقع في الهضاب العليا على بعد 80 كلم جنوب العاصمة الجزائرية.. الجزائر العاصمة، يقدر عدد سكانها بـ 10000 نسمة(إحصائيات 2008). من مسمياتها مدينة أم العظام وكذا الخميس. أولاد معرف تبعد عن العاصمة بحوالي 80 كلم. ويبلغ ارتفاعها عن مستوى سطح البحر بحوالي 800 م. وتقع في الجنوب الشرقي للولاية على الحدود مع ولاية الجلفة. وتبعد عن مقر الولاية بمسافة حوالي 50 كلم. - بلدية أولاد معرف تحدها ستة بديات هي (. عين بوسيف. البيرين. ثلاثة الدوائر. العوينات. المفاتحة. بوغزول).-ومن أعلامها الشهيد عامر قدور...

أصل التسمية

هو نسبة إلى عرش كان يسمى أولاد معرف
و كانت تسمى أم العظام نسبة إلى بئر كان على شكل عظم.

أولاد معرف هم قبيلة تقطن في غرب ترهونة، ليبيا. وهي من أكبر القبائل في ترهونة وليبيا. وهناك فروع في المغرب والجزائر وتونس وحيت يبلغ عددهم في الوطن العربي ما يقارب 15000 نسمة.
تاريخها عريق حيت كانت فرع من فروع قبيلة عامر بن زغبة من بني هلال. ومعرف بن عامر عنده مسجد يحمل اسمه في صقلية وشارع أيضا في مالطا.
وهناك غيرهم من الفرسان التي كانت تحتمي بهم القبيلة ولكن الذين وردو هم مشهورين فقط وليس هؤلاء فقط.

قرى أولاد معرف

تضم قرى هي بئر مسعود. أولاد كثير. الفراتيت. المربحية. أولاد الحاشي. والعلايمية تضاريسها تجمع بين الهضاب والسهوب، لها إمكانيات سياحية تحتاج مزيدا من الاهتمام.

منطقة أولاد معرف الثورية

شهدت منطقة أولاد معرف إبان ثورة التحرير الكبرى معارك هامة وساهم أبناء المنطقة في حرب التحرير الكبرى ومن أهم المعارك التي شهدتها أولاد معرف والمناطق المجاورة لها معركة غار الضبع - كما استشهد بالمنطقة قائد الثورة الرائد عامر قدور ورفاقه. وقد شهدت عدة معارك أثناء الثورة.

السكان

تعتبر منطقة أولاد معرف ذات كثافة سكانية معتبرة إذ قدر عدد سكانها 10000 نسمة عام 2008 وتحتوي أحياء شعبية كثيرة. تشتهر أيضا المدينة بالصناعات التقليدية منها الزرابي والبرانيس والقشابية.أولاد معرف قطب حضري تحتوي على متوسطتين و ثانوية اربعةعشرة مدرسة ابتدائية وعيادة متعددة الخدمات وسبعة مساجد بالإضافة إلى مرافق للشباب وأخرى رياضية وثقافية.

الرياضة

اشتهرت بفريق شباب أولاد معرف CBOM معتمدا اللون الأزرق والأبيض.

تقاليد المنطقة

يشتهر سكان المنطقة بالكرم والضيافة وإتقان طبق الكسكسي المحلي وطبق الشخشوخة والبغرير والرفيس.

الفلاحة بالمنطقة

تعتبر المنطقة فلاحية بالدرجة الأولى ويعتبر القمح والشعير من أهم محاصيل منطقة أولاد معرف الزراعية، وكذا تمتاز بمناطقها الرعوية حيث تشتهر بتربيتها للأغنام.

المصادر

أولاد معرف

أولاد معرف


An Trichotosia canaliculata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Trichotosia canaliculata in nahilalakip ha genus nga Trichotosia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichotosia

Trichotosia canaliculata


Oswestry es una villa inglesa con una población de 17.877, en el noroeste del condado de Shropshire. Oswestry es la tercera villa más grande en Shropshire, detrás de Shrewsbury y Telford, y la villa más grande en su norte. Está al lado de la A5, una carretera principal de la capital Londres a Holyhead en la isla galesa de Anglesey.

Historia
El nombre de la villa es probablemente del inglés Oswald's Tree (El Árbol de Oswaldo). Oswaldo fue un rey cristiano de Northumbria y perdió una batalla contra Penda, el rey pagano de Mercia. El cadáver de Oswaldo fue puesto en un árbol. Oswestry está cerca de la frontera con Gales, y por eso la villa tiene un nombre en el idioma galés: Croesoswallt. Croesoswallt vino de galés Croes Oswallt (La Cruz de Oswaldo) y fue utilizado para la primera vez en 1254.

La Iglesia de San Oswaldo lleva el nombre del Rey Oswaldo, como la villa. Fue registrado en el Libro Domesday de 1086. En 1599 William Morgan, que tradujo la Biblia al idioma galés, fue el vicario. Actualmente, es una iglesia de la Iglesia de Inglaterra en el diócesis de Lichfield.

El Castillo de Whittington está cerca de Oswestry. Existe desde el siglo IX, pero fue reconstruido en 1221 para la familia Fitzwarine por Enrique III de Inglaterra. Mucho del castillo fue destruido por cañones en 1643, durante la Guerra Civil Inglesa.

Hay un mercado en Oswestry desde 1190. Desde 1980, Oswestry está hermanado con Combs-la-Ville, un barrio del sur de Paris, la capital de Francia, y en su honor Oswestry tiene una calle se llama Combs-la-Ville Close.

Clubs de Deporte

El Oswestry Town Football Club fue fundado en 1860, y es por eso más viejo que el primer club professional del mundo, Notts County (1862). Oswestry Town ganó el Copa de Gales en 1884, 1901 y 1907. En 2003 Oswestry unió con el The New Saints Football Club del pueblo galés de Llansantffraid, y conserva el nombre del The New Saints pero juega en Oswestry. The New Saints jugó en la Liga de Campeones en la temporada 2005-06 y perdió contra el Liverpool Football Club, el ganador de la temporada pasada.

El Oswestry Cricket Club juega en la tercera división de la Liga de Birmingham.

Habitantes famosos

 Wilfred Owen (1893-1918), poeta de la Primera Guerra Mundial, fue nacido en Oswestry el 18 de marzo de 1893.

 Alan Ball (1945-2007) fue un futbolista que pasó su infancia en Oswestry pero fue nacido en Lancashire. Ball fue el jugador más joven en la Selección inglesa que ganó el Copa Mundial de 1966.

 Ian Woosnam (1958-) es un golfista jubilado que ganó el Ryder Cup como capitán de la Selección de Europa en 2006. Fue nacido el 2 de marzo de 1958 en Oswestry.

Referencias

Localidades de Shropshire

Oswestry


Sandro Cardoso dos Santos (født 22. marts 1980) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Sandro Cardoso dos Santos


Prasdorf er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Probstei i den nordlige del af Kreis Plön. Kreis Plön ligger i den østlige/centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Prasdorf er beliggende i ådalen til Hagener Au omkring 15 km nordøst for Kiel mellem Bundesstraße 502 og Passader See.

Området ved Hagener Au er et beskyttet landskab.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Plön

Prasdorf


Samuel J. Record (10 de marzo de 1881 – 3 de febrero de 1945) fue un botánico estadounidense, que jugó un prominente rol en el estudio de la madera.

Era aboígen de Crawfordsville, Indiana, Record se graduó en el Wabash College en 1903 y obtuvo un M.Sc. en Forestales por la Universidad de Yale en 1905. Después de trabajar para el Servicio Forestal de los Estados Unidos (US Forest Service), en 1910 se unió a la Facultad Forestal de Yale. En 1917, fue profesor de productos forestales, y en 1939 fue hecho Decano de esa Facultad.

A través de viajes por toda América (principalmente Belice, Guatemala, Honduras, Colombia, EE. UU.) y con la ayuda de corresponsales en todo el mundo, Samuel Record amasó una enorme colección de al menos 41.000 especímenes de madera identificadas. Originalmente con sede en Yale, la "Colección SJRw" se mudó en 1969 al Laboratorio de productos del Servicio Forestal de EE.UU. Fue fundador de la Sociedad Internacional de Anatomistas de la Madera y comenzó a publicar la revista Tropical Woods en 1925.

Algunas publicaciones
 . 1941]. American Timbers of the Mahogany Family. N.º 66 de Tropical Woods
 --------------------------. 1908. Suggestions to Woodlot Owners in the Ohio Valley Region. Volumen 138 de USDA Forest Service Circular. Editor Government printing office, 15 pp.
 --------------------------. 1906. Forestry: A profession for young men ... Editor Dept. of botany Wabash college, 8 pp.

Libros
 . 2010. The Mechanical Properties of Wood. Edición ilustrada de General Books, 114 pp. ISBN 1-77045-767-4
 --------------------------. 2009a. Identification of the Economic Woods of the United States. Edición reimpresa de BiblioBazaar, 184 pp. ISBN 1-117-40746-2
 --------------------------. 2009b. Economic Woods of the United States. Edición reimpresa de BiblioBazaar, 172 pp. ISBN 1-117-14542-5
 --------------------------, . 1947. Timbers of the New World. Ed. Pack Forestry Foundation. 640 pp.
 --------------------------. 1934. Identification of the timbers of temperate North America: including anatomy and certain physical properties of wood. Edición reimpresa de J. Wiley & sons, 196 pp.
 --------------------------. 1914. The mechanical properties of wood, including a discussion of the factors affecting the mechanical properties, and methods of timber testing. Volumen 12299 de Project Gutenberg. Editor J. Wiley & sons, Inc. 165 pp.

Eponimia
Género
 (Verbenaceae) Recordia Moldenke

Especies
 (Caesalpiniaceae) Caesalpinia recordii Britton & Rose
 (Fabaceae) Caesalpinia recordii Britton & Rose
 (Fabaceae) Pithecellobium recordii Standl.
 (Meliaceae) Schmardaea recordiana Dugand
 (Rubiaceae) Anisomeris recordii (Standl.) Standl.

Véase también
 Xiloteca

Bibliografía utilizada

Referencias

Botánicos de Estados Unidos
Exploradores de Estados Unidos
Alumnado de la Universidad Yale

Samuel James Record


George Herbert Sheldon (* 17. Mai 1874; † 25. November 1907 in St. Louis) war ein US-amerikanischer Wasserspringer, der im 10-m-Turmspringen antrat. Bei den Olympischen Spielen 1904 in St. Louis wurde er der erste Olympiasieger im Wasserspringen.

Wasserspringen war bei den Spielen 1904 erstmals im olympischen Programm. Es nahmen nur US-amerikanische und deutsche Athleten teil.  Beim ersten Wettbewerb, dem 10-m-Turmspringen, gehörten auch Brettsprünge aus geringeren Höhen zum Wettkampf. Der Wettbewerb verlief sehr kontrovers. Die deutschen Springer zeigten die schwereren, die US-amerikanischen die eleganteren Sprünge, so entbrannte ein Streit darum, welche Leistung höher zu bewerten ist. Sheldon wurde schließlich zum Gewinner des Wettbewerbs ernannt, aber nach einem Protest der deutschen Athleten wurde die Siegerehrung abgesagt und die endgültige Entscheidung vertagt. Erst nach einer Woche wurden die Ergebnisse abschließend bestätigt und Sheldon wurde offiziell erster Olympiasieger im Wasserspringen.

Ein Jahr später gewann er vom Turm den Titel bei der AAU-Meisterschaft in New York, bei der erstmals feste Bewertungskriterien für die Sprünge angewendet wurden.

Sheldon, der in St. Louis als Augenarzt tätig war, erlag im Alter von 33 Jahren einem Herzleiden. Seine Leistungen gelten bis heute als entscheidend für die Einführung neuer Bewertungsrichtlinien, die den gesamten Sprung inklusive Eleganz und Eintauchphase beurteilen, und nicht nur Akrobatik und Schwierigkeit. Im Jahr 1989 wurde er in die Ruhmeshalle des Wasserspringens aufgenommen.

Weblinks

Einzelnachweise

Wasserspringer (Vereinigte Staaten)
Olympiasieger (Wasserspringen)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1904
Mitglied der International Swimming Hall of Fame
US-Amerikaner
Geboren 1874
Gestorben 1907
Mann

George Sheldon (Wasserspringer)