لولو ستورو  (2 يناير 1935 - 2 مارس 1987) زوج والدة الرئيس الأمريكي الرابع والأربعين باراك أوباما.

قُتل والد لولو وأخوه الأكبر في الثورة الوطنية الإندونيسية التي انتصرت فيها إندونيسيا على هولندا ونالت استقلالها، وحرق الجيش الهولندي منزل العائلة ففر لولو وأمه نحو الريف.

نال لولو درجة البكالوريوس في الجيلوجيا من جامعة جادجاه مادا ليحصل على بعثة ليدرس الماجستير في جامعة هاواي وفيها التقى آن دونهام -والدة أوباما- التي كانت طالبة أيضًا. تزوج لولو آ وعاد إلى إندونيسيا عندما استدعت الحكومة مواطنيها الذين يدرسون في الخارج. بعد ذلك بسنة، سافرت آن وطفلها باراك البالغ من العمر ست سنوات إلى إندونيسيا وعاشت العائلة في قرية مينتينغ دالام قرب جاكرتا. في عام 1970 أنجب لولو وآن طفلتهما مايا.

مصادر

أشخاص من باندونغ
أصحاب أعمال إندونيسيون
أصحاب أعمال في القرن 20
جاويون
جغرافيون في القرن 20
خريجو جامعة غادجاه مادا
شخصيات أعمال إندونيسيون في القرن 20
عائلة أوباما
مدافن في إندونيسيا
مسلمون إندونيسيون
مواليد 1353 هـ
مواليد 1935
مواليد 1936
مواليد في باندونغ
وفيات 1407 هـ
وفيات 1987
وفيات في جاكرتا

لولو ستورو


SSD (Society System Decontrol) was a straight edge hardcore band from Boston.  They released two records as SS Decontrol and then formally changed their name to SSD.  As SSD they released two more records with a heavy metal influenced sound.  However, the group is often simply referred to, including all its periods, as SSD.

History
Formed by songwriter/guitarist Al Barile (then a machinist at the General Electric plant in Lynn, Massachusetts and a student at Northeastern University), SSD started performing at smaller venues throughout the Greater Boston metropolitan area, like Gallery East, in the summer of 1981. The band quickly gained notoriety within the local music scene for intense, charged performances and the provocative antics of their core group of followers, the Boston Crew.

The original lineup was Al Barile on guitar, Springa (David Spring) on vocals, Jaime Sciarappa on bass and Chris Foley on drums. They released their debut LP The Kids Will Have Their Say on their own X-Claim label in 1982. Ian MacKaye of Minor Threat was a friend and supporter and his Dischord label's logo appeared on the back cover.

In 1983 they added second guitarist Francois Levesque and released the EP Get It Away, widely regarded as their best record, and one that helped define Boston's straight-edge scene.  The X-Claim pressings of it and The Kids Will Have Their Say are both highly collectable.

Like many hardcore bands in the mid-1980s, particularly in the Boston area, SSD began heading in a heavy metal direction. In 1984 they signed to the Boston label Modern Method and released the How We Rock EP, which was rooted in the hardcore sound but exhibited overt heavy metal characteristics, such as a relatively high number of lengthy guitar solos. After signing to Homestead they released the Break It Up LP in 1985 which saw the band expand further into the metal genre, leaving behind all trappings of punk and hardcore. SSD broke up in November that year.

Barile went on to form Gage, Sciarappa joined Slapshot, and Springa went on to join Razorcaine and Die Blitzkinder.

Scott Schinder, in his book Alt-Rock-a-Rama, described SSD as "The most important hardcore band to emerge from New England."

Discography
 The Kids Will Have Their Say (LP, X-Claim, 1982)
 Get It Away (EP, X-Claim, 1983)
 Jolly Old Saint Nicholas (7", Taang Records)
 A Boston Rock Christmas (various artists compilation, Boston Rock, 1983) – "Jolly Old St. Nick"
 How We Rock (LP, Modern Method, 1984)
 Break It Up (LP, Homestead, 1985)
 Power (compilation, Taang!, 1993)

See also
 Boston hardcore
 Music of Massachusetts

References

External links
Al Barile's SS Decontrol MySpace page
 X-Claim Records SSD biography
 X-Claim Records Gage page
 SSD music video for "Get It Away" on BlankTV.com

Musical groups established in 1981
Musical groups disestablished in 1985
Hardcore punk groups from Massachusetts
Musical groups from Boston
Crossover thrash groups
Heavy metal musical groups from Massachusetts
Straight edge groups
Homestead Records artists

SSD (band)


"Karma" é uma canção da cantora estadunidense Taylor Swift, contida em seu décimo álbum de estúdio, Midnights (2022). Foi composta e produzida por Swift, Jack Antonoff, Sounwave, Keanu Beats e Jahaan Sweet. A letra cômica da canção discute a culminação de Swift do "carma bom" em sua vida, em oposição a seus detratores. Musicalmente, a canção é caracterizada por uma produção de electroclash e chillwave com batidas brilhantes, sintetizadores trêmulos e elementos de techno, pop alternativo e new wave. A Republic Records enviou "Karma" para as estações de rádios dos EUA em 1 de maio de 2023, servindo como o terceiro single de Midnights. Um remix com a participação da rapper estadunidense Ice Spice foi lançada simultaneamente com o seu vídeo musical em 26 de maio de 2023, como parte da edição estendida do álbum.

Os críticos musicais consideraram "Karma" um destaque em Midnights, destacando sua produção brilhante, melodia pegajosa e lirismo maluco. Após o lançamento do álbum, a canção alcançou o top 10 nas paradas da Austrália, Canadá e Estados Unidos, e o top 20 na Grécia, Malásia, Filipinas, Singapura e Eslováquia; em sua primeira aparição na Billboard Hot 100 a faixa chegou a 9.ª posição e a 10.ª na Billboard Global 200, e com o lançamento da versão remix com a participação da rapper estadunidense Ice Spice, reapareceu na 2.ª e 6.ª posição em ambas, respectivamente. Swift cantou "Karma" ao vivo como a faixa de encerramento de sua sexta turnê, a The Eras Tour (2023).

Antecedentes e lançamento

O quinto álbum de estúdio de Swift, 1989, foi lançado em outubro de 2014. Foi recebido com amplo sucesso comercial e de crítica, mas a imagem pública de Swift sofreu com o crescente escrutínio dos tablóides. No início de 2016, ela se envolveu em uma disputa altamente divulgada com o rapper americano Kanye West e sua então esposa Kim Kardashian sobre uma letra polêmica sobre ela em seu single "Famous", com o último acusando Swift de mentir. A uma pergunta em uma entrevista em abril de 2016 para a Vogue, Swift respondeu "carma é real". Desenvolvimentos subsequentes na controvérsia e cobertura persistente da mídia sobre a vida privada de Swift mancharam sua reputação e, portanto, ela se aposentou das mídias sociais e aparições públicas por um ano e não lançou um álbum em 2016, desviando-se de seu ciclo habitual de lançamento de álbuns a cada dois anos. Em novembro de 2017, Swift encerrou seu hiato e lançou seu sexto álbum de estúdio, Reputation, acompanhado por seu single principal "Look What You Made Me Do", que continha letras sobre carma. Ela lançou seu sétimo álbum de estúdio, Lover, em agosto de 2019, em meio a outra controvérsia—uma disputa com sua antiga gravadora, Big Machine Records, e seu novo proprietário, Scooter Braun, sobre os masters de seus primeiros seis álbuns. A especulação online sobre um "álbum perdido de Taylor Swift" que deveria ser lançado em 2016, intitulado Karma, foi reacendida após o vídeo musical do último single de Lover, "The Man", em janeiro de 2020; o vídeo apresentava vários simbolismos e easter eggs, incluindo uma parede de grafite que apresentava os títulos dos seis álbuns ao redor da palavra "karma" no meio. Fãs e meios de comunicação especularam que Karma seria lançado em breve.

Em 28 de agosto de 2022, Swift anunciou seu décimo álbum de estúdio, Midnights, com lançamento previsto para 21 de outubro de 2022, através da Republic Records. A lista de faixas não foi revelada imediatamente. Jack Antonoff, um colaborador de longa data de Swift que trabalhava com ela desde 1989, foi confirmado como produtor em Midnights por um vídeo postado na conta de Swift no Instagram em 16 de setembro de 2022. A partir de 21 de setembro de 2022, Swift começou a revelar a lista de faixas em uma ordem aleatória por meio de sua curta série de vídeos no TikTok, chamada Midnights Mayhem with Me. Consistia em 13 episódios, com uma música revelada a cada episódio. No oitavo episódio, em 6 de outubro de 2022, Swift anunciou o título da décima primeira faixa como "Karma". Vários meios de comunicação associaram a faixa ao álbum "não-lançado" Karma, com alguns supondo que isso seja a confirmação de Swift da teoria.

Remix
Em 27 de abril de 2023, de acordo com o American Songwriter, Atlantic e Capitol Records, o ex-executivo musical Shawn Barron sugeriu que a rapper estadunidense Ice Spice poderia colaborar com Swift em um futuro single depois que elas se conheceram no iHeartRadio Music Awards de 2023. Em 24 de maio, Swift e Ice Spice anunciaram nas redes sociais uma versão remixada de "Karma" como o último single de divulgação do Midnights. O remix é uma faixa bônus da edição Til' Dawn, uma das edições estendidas do álbum. Seu anúncio foi recebido com reação de alguns usuários nas redes sociais que interpretaram o remix como "controle de danos" depois que Swift foi criticada por supostamente namorar o cantor e compositor inglês Matty Healy, que riu das piadas "racistas" feitas pelos comediantes Adam Friedland e Nick Mullen sobre Ice Spice durante seu podcast. Com o lançamento da faixa, no entanto, Swift revelou em uma entrevista no Spotify que a equipe de Ice Spice entrou em contato primeiro para sugerir uma colaboração, já que Ice Spice era fã de Swift, que estava ouvindo as músicas da rapper enquanto ensaiava para a The Eras Tour (2023–2024). Swift também elogiou Ice Spice e disse que ela era "[seu] novo artista favorito".

Composição
"Karma" é uma "diss track" divertida com elementos de electroclash, chillwave, disco e synthpop com letras cômicas e duração de três minutos e vinte e quatro segundos. A faixa incorpora batidas quentes, sintetizadores distorcidos e elementos de new wave, pop alternativo e techno. A canção descreve o ponto culminante do "bom carma" de Swift. Ela não busca vingança contra seus inimigos e, em vez disso, deixa o universo seguir seu curso; embora o carma faça seus detratores sofrerem por seus erros, ele a fortalece por suas boas ações.

Recepção da crítica
"Karma" recebeu críticas positivas dos especializados e do público, que enxergam a faixa como um dos maiores destaque do disco. A Rolling Stone a nomeou a quarta melhor música de 2022, chamando-a de um hit "definidor de álbum" por combinar as letras "ideais" de Swift e a produção "mais elegante e flexível".

Desempenho comercial
"Karma" estreou na nona posição na Billboard Hot 100 nos Estados Unidos após o lançamento do álbum. Todas as 20 faixas do álbum estrearam no top 45 da Hot 100, dando a Swift um total de 188 entradas na Hot 100. Swift se tornou o primeiro ato musical a ocupar todo o top 10 do Hot 100 simultaneamente e a mulher com mais entradas no top 10 (40), superando Madonna (38). Após o lançamento da versão contendo Ice Spice, a canção reestreou na tabela atingindo a segunda posição.

Tabelas musicais

Certificações

Canções de 2022
Singles de 2023
Canções gravadas por Taylor Swift
Canções compostas por Taylor Swift
Canções compostas por Jack Antonoff
Canções produzidas por Jack Antonoff
Canções gravadas por Ice Spice
Canções em inglês
Singles lançados pela Republic Records

Karma (canção de Taylor Swift)


Eyüp Sultan Camii, İstanbul'un Konstantinopolis Surları dışındaki, Haliç kıyısında yer alan ilçesi Eyüpsultan'daki bir camidir. Külliyede, İslam peygamberi Muhammed'in sancaktarı ve sahabesi Ebu Eyyûb el-Ensarî'nin gömüldüğü türbe de yer almaktadır. Çok daha eski bir alanda bulunan mevcut yapı 19. yüzyılın başlarından kalmadır.

Cami ve çevresi, özel kutsallığı nedeniyle, Osman Gazi'nin kılıcını kuşanmak üzere Cülûs Yolu'ndan geçerek gelen yeni Osmanlı padişahlarının saltanat törenlerinde rol oynamıştır.

Tarihçe

Cami, adını, 670'lerde Konstantinopolis'in ilk Arap kuşatması sırasında burada öldüğüne inanılan, Muhammed'in arkadaşı ve sahabesi Ebu Eyyûb el-Ensarî'den (Türkçe: Eyüp Sultan) almıştır.

1453'te İstanbul'un Fethi'nden sadece beş yıl sonra Osmanlı padişahı II. Mehmed tarafından 1458'de alana bir külliye inşa edildi. Efsaneye göre Mehmed, hocası Akşemseddin ile sohbet ederken, Eyüp Sultan'ın mezarının nasıl bulunacağını sormuştur. Akşemseddin, "Şu karşı yakadaki tepenin eteğinde bir nur görüyorum. Orayı kazacağız, bir beyaz mermer çıkacak. Eyüp Sultan orada olmalıdır." der. Kazılan bölgede "Haz-a kabri Halit İbni Zeyd" yazılı beyaz bir mermer bulunur. Bunun üzerine, bulunan mezarın biri baş ucuna, biri ise ayak ucuna olmak üzere iki adet fidan dikilerek bölgeden ayrılırlar. Bu haberi alan II. Mehmed, alanın çevrilmesini ve her bölgeye çeşme yapılmasını emreder. Dikilen fidanları da caminin girişindeki çeşmelerin yanına taşıtır.

18. yüzyılın başlarında Sultan III. Ahmed, caminin iki minaresini bugünkü haliyle yeniden inşa ettirmiştir. 18. yüzyılın sonlarında cami, muhtemelen deprem nedeniyle harap bir durumdaydı ve 1798'de Sultan III. Selim, minareler dışındaki tüm yapının yıkılıp yeniden inşa edilmesini emretti. Yeniden inşa süreci 7 Temmuz 1800 tarihinde tamamlandı. Doğudaki minare ise 1822 yılında II. Mahmud tarafından özgün üslupta yeniden inşa edilmiştir.

Dini önemi

Muhammed'in bir arkadaşı olarak Ebu Eyyûb el-Ensarî, Müslümanlar tarafından büyük saygı görüyor ve türbesinin bulunduğu yer özel bir önem taşıyor. Türbe, caminin ibadethanesinin ana girişinin karşısındaki avlunun kuzey tarafında yer almaktadır. Türbe içinde Muhammed'e ait olduğuna inanılan kutsal emanetler ve Osmanlı padişahları I. Ahmed, I. Mahmud ve III. Selim tarafından mekanın kutsallığını belirten çeşitli kitabeler bulunmaktadır.

Camiye atfedilen aşırı kutsallık nedeniyle, birçok önemli Osmanlı devlet insanı ve hanedan üyesi, camiye yakın bir yere gömülmeyi tercih etmiştir; I. Süleyman ve II. Selim'in emrinde görev yapmış Osmanlı sadrazamı Sokollu Mehmet Paşa, Siyavuş Paşa, 16. yüzyılda Kıbrıs'ı Osmanlı adına fetheden Lala Mustafa Paşa, Âdile Sultan ve Mihrişah Sultan. Türbenin biraz dışında, Haliç'e bakan tarafta V. Mehmed'in 1918 yılında Mimar Kemaleddin Bey tarafından tasarlanan türbesi de yer almaktadır. Caminin arkasında ise Eyüpsultan Mezarlığı ve Pierre Loti Tepesi bulunmaktadır.

Modern zamanda, sünnet olmak üzere olan erkek çocuklarının bazen özel kıyafetleriyle buraya getirilir. Ayrıca belediye tarafından ihtiyacı olan ailelerin çocukları için toplu sünnet töreni de düzenlenmektedir. Ramazan ayında, insanların iftarda oruçlarını açmaları için de toplanılan bir mekandır ve birçok kişi caminin avlusunda piknik yapmayı tercih etmektedir. Eyüpsultan Meydanı ve cami, yıl boyunca ülkenin dört bir yanından gelenlerin hac noktasıdır.

Mimarisi

Cami ve türbe

Eyüp Sultan Camii, dikdörtgen planda mihrabı çıkıntılı bir camidir. yeniden inşasının nispeten geç bir tarihe sahip olmasına rağmen, 16. yüzyılda Mimar Sinan tarafından yaygınlaştırılan Klasik dönem Osmanlı mimarisi tarzına hâlâ sadıktır. Özellikle Sinan'ın Azapkapı semtindeki Sokollu Mehmed Paşa Külliyesi ile karşılaştırıldı, çünkü yarım kubbelerle çevrili merkezi bir kubbe ile aynı "sekizgen baldaquin" tasarımını takip ediyor. Ancak dekorasyonunun büyük bir kısmı, geçmeli sütunlar, oyulmuş yaprak ve kabuk şekilleri ve Osmanlı kaligrafi yazıtlarıyla çağdaş Osmanlı Barok tarzındadır. Sütunların iyon benzeri basit başlıkları vardır. Giriş kapılarının, mihrap ve minberin dalgalı süslemeleri yine Osmanlı Barok döneminin en güzel örneklerindendir. Yapı esas olarak beyaz taştan inşa edilmiş olup, bazı sütunlar pirinçle kaplanmış beyaz mermerden imal edilmiştir. Bazı dekorasyonlar ise yaldızlıdır. Caminin eski tarzda inşa edilmiş iki minaresi vardır.

1458 yılından sonra zaman zaman tamir gören caminin minarelerinin boyu önceleri kısaydı, 1733 yılında yeni uzun minareler yapıldı. 1823'te Haliç tarafındaki minare, yıldırım düşmesi sonucu hasar gördüğü için yeniden inşa edildi.Dışarıdan bakıldığında düzensiz şekilli büyük bir dış avlu, dikdörtgen bir iç avluya açılmaktadır. Dış avlunun güney tarafı boyunca uzanan yükseltilmiş, kapalı bir koridor, başlangıçta padişahın camiye ve ibadethanenin içindeki alanına özel girişiydi. Şadırvan bu avluda yer almaktadır. İç avlu bir taraftan camiye, diğer taraftan Eyüp Sultan Türbesi'ne erişim sağlar. Bu avlunun ortasında dikdörtgen bir platform ve platformun köşelerinde Barok mermer çeşmeler bulunan eski bir çınar ağacı bulunmaktadır. Bu çınar ağacının etrafındaki parmaklıkların dört köşesinde dört adet çeşme bulunur. Bunlara hacat çeşmeleri veya kısmet çeşmeleri denmektedir. Camide restorasyon sonrasında namaz kılan III. Selim bir Mevlevî olduğu için, parmaklıkların üzerinde Mevlevî sikkeleri bulunur. Bu platform eskiden Osmanlı padişahlarının tahta çıktıklarında Osman Kılıcı'nı kuşandıkları yerdi.  Ayrıca platform yerinde eskiden bulunan Sinan Paşa kasrı 1798 yılında yıktırılmıştır. Cami girişinden önce avlunun üç yanında kemerler ve kubbelerden oluşan bir revak uzanır.Eyüp Sultan Türbesi'nin girişinden önce, iç avlunun bahçe platformunun kenarına kadar uzanan çıkıntılı bir revak bulunmaktadır. İçeride, kubbeyle örtülü geleneksel sekizgen şekle sahip mezar odasından önce gelen bir giriş bölümü bulunmaktadır. Lahit, ayrıca çerçeveli hat sanatı, lambalar ve diğer süslemelerle süslenmiş Barok tarzı gümüş bir çerçeveyle çevrelenmiştir.

Mermerden imal cümle kapısı üzerinde 9 sıralık kitabenin ilk sırası:Zehi münkadı emri gerdgar zılli Rabbani

Serefrazı cihandaranı asrın şahı devranı

Menarı nurfeşan sultan selim hanı bülend ikbal

Bilin gülbank dahi iyledi pür cümle azani.

Çiniler
Türbenin revağa bakan duvarı, caminin 1798-1799 yıllarında yeniden inşası sırasında bir araya getirilen farklı dönemlere ait İznik çinileriyle kaplıdır. Türbenin giriş holünün duvarları da İznik çinileriyle kaplıdır; bunların çoğu, İznik çini tasarımında önemli bir nokta olan, Ermeni bolesi olarak bilinen ve yaklaşık 1580'den kalma karakteristik mühür mumu kırmızı sırını göstermektedir. Londra'daki Victoria ve Albert Müzesi'nde bulunan benzer çiniler, bir zamanlar hamamların yıkılmış giriş salonunun (camekân) duvarlarını kaplamış olabilir. British Museum'da ayrıca, türbenin dış duvarını süsleyen bazı çinilere benzeyen, yaklaşık 1550'den kalma lacivert ve turkuaz renkli üç İznik çinisinden oluşan bir panel bulunmaktadır.

2022 yılında bir kişi, cami avlusundaki dua penceresinin her iki yanındaki çinilere, tasarımlarına şeytan boynuzu eklendiğini iddia ederek çekiçle zarar vermişti. Kırılan çiniler aynı yılın Ağustos ayında onarıldı.

Diğer yapılar
Cami bir zamanlar medrese, imaret, ve hamam içeren daha büyük bir külliyenin merkezi olarak geçiyordu. Medrese muhtemelen mevcut caminin yeniden inşası sırasında yıkılmıştır, ancak hamamın büyük bir kısmı korunmuş ve kullanımda kalmıştır (orijinal soyunma odasının yerini daha yeni bir ahşap yapı almasına rağmen). Hamam binası günümüzde Eyüpsultan Türbe Hamamı Müzesi olarak ziyarete açıktır. Caminin çevresinde bir dizi başka Osmanlı mezarlığı ve hayır kurumu bulunmaktadır. En yakın yapılardan biri III. Selim'in annesi Mihrişah Sultan adına inşa edilmiş imaret ve haziresidir.

Kültürde

Evliya Çelebi ve Eyüp Sultan Camii
Evliya Çelebi'nin Eyüp Sultan Camii anlatımı: "Eyüp şehri, İstanbul'un batı tarafındadır. İstanbul'a denizden dokuz mil ve karadan iki saattir. Ama yine istanbul'a bitişik olup arasında asla boş arazi yoktur. Baştanbaşa mamurdur. Fakat başka hükümettir. Fatih kanununa göre beş yüz akça mevleviyettir.

… karşı tarafı deniz karşısında Sütlüce kasabasıdır. Arası bir ok atımı yerdir.

Eyüb Sultan Camii: Bu, Fatih Sultan Mehmed Han'ın yapısıdır ki sevabını Ebu Eyyûb el-Ensarî'ye hediye eylemiştir. Deniz kıyısına yakın ensari yerinde düz bir yerde yapılmıştır. Bir kubbelidir. Mihrab tarafında yarım kubbesi daha vardır. Lakin o kadar yüksek değildir. Caminin içinde sütun yoktur. Orta kubbe etrafında sağlam kemerler vardır. Mihrabı ve minberi sanatlı değildir. Hünkar mahfili sağ taraftadır. İki kapılıdır. Biri sağ tarafta yan kapısı, diğeri kıble kapısıdır. Kıble kapısı üzerinde bir mermer üzerinde celi yazı ile şu tarih yazılmıştır: hamden lillah beyti mamur oldu bu. Sağ ve solda iki minaresi vardır. Avlusunun üç tarafı odalarla süslüdür. Ortasında cemaat maksuresi vardır. Bu maksure ile Eba Eyüp mezarı arasında göklere baş uzatmış iki çınar vardır ki, cemaat gölgesinde ibadet eder. Bu avlunun da iki kapısı vardır. Batı kapısının dışında büyük bir avlu daha vardır. İçinde dut ve diğer ağaçlarla yedi tane büyük çınar vardır. Bu avlunun iki tarafında abdest muslukları vardır. Bu camiden başka şehir içinde seksen kadar mescid vardır ki dördü Mimar Sinan yapısıdır."

Kaynakça

Notlar
"Sekizgen baldaquin" terimi, ana kubbenin ağırlığının sekizgen bir formasyonda düzenlenmiş sekiz ana sütun tarafından desteklenmesi anlamına gelir.

Ebu Eyyûb el-Ensarî
İstanbul'daki Osmanlı camileri
Eyüpsultan'daki camiler
Selatin camileri
Türkiye'deki taş camiler

Eyüp Sultan Camii


L'Achillée tomenteuse (Achillea tomentosa) est une espèce de plantes vivaces de la famille des Asteracées.

Liens externes

+
Espèce d'Asteraceae (nom vernaculaire)
Taxon décrit par Carl von Linné

Achillée tomenteuse


An Lepanthes blepharistes in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Lepanthes blepharistes in nahilalakip ha genus nga Lepanthes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthes

Lepanthes blepharistes


كوبان القوزاق (بالروسية: Кубанский Казачий Хор) واحدة من الفرق الفولكلورية الشعبية الرائدة في روسيا.

التاريخ
فرقة كوبان القوزاق تأسست في 14 أكتوبر 1811.م في العهد القيصري لروسيا وأسسها كيريل روسنسكي وغريغورغريتشنيسكي وكانت الفرقة تقوم في العمل في الكنيسة بادئ الأمر كالقيام بالتراتيل الدينية ومن ثم بدأت بأقامة الحفلات والعروض العامة في منطقة كراسنودار كراي على البحر الأسود.

في عام 1921 في أوائل الحقبة السوفيتية أعدم مسؤول الفرقة آنذاك غريغوري كونتسفيتش أثناء حملات التطهير، ولكن بقيت الفرقة قائمة وتؤدي الحفلات لصالح الجيش الأحمر.

ما بعد الاتحاد السوفيتي

خلال سنوات ما بعد الاتحاد السوفياتي، بقيت جوقة كوبان القوزاق تقوم دورها في احياء التقاليد القوزاقية والتراث الروسي السلافي، مما يدل على الفخر في الوطنية الروسية والعادات المحلية. وفي آب / أغسطس 1995، سمح البطريرك ألكسي الثاني للجوقة بالعودة إلى تقديم الترانيم والقداس في الكنيسة مرة أخرى، واعتبارا من أكتوبر عام 1996، بموجب مرسوم صادر عن حاكم كراسنودار كراي الكسندر تكاتشيف، جوقة وقد تم الاعتراف بالجوقة بانها هي الوريث للجوقة القديمة التي أسست عام1811.

على الرغم من ماضيها المضطرب، فان الجوقة قد نمت لتصبح واحدة من أهم الفرق الموسيقية الرائدة في روسيا. وقد قامت بجولات كثيرة حول العالم فقد ظهرت في اليابان وفرنسا وإيطاليا وإسبانيا والبرتغال وألمانيا والنرويج والصين وفيتنام وبولندا والجمهورية التشيكية وبلغاريا وصربيا وأسترالياوسوريا.

مركز الجوقة الرئيسي

في عام 1990 على أساس أن كوبان القوزاق جوقة فقد تم تأسيس مراكز مختلفة لها في أنحاء منطقة كوبان ويقوم المركز باستقبال جميع الاعمار وتقسيمهم إلى فرق أطفال وبالغين ويعتبر المركز من مراكز الثقافة الشعبية في كوبان. كما يقوم المركز بجمع الملابس التقليدية والقديمة والالت الموسيقية التراثية ووضعها في متحف المركز.

البرامج
فرقة القوزاق تقوم بالاغاني والرقصات الشعبية، في كل من اللغتين الروسية والأوكرانية، وتشكل جزءا أساسيا من برامجها. بالإضافة إلى جوقة تحول إلى القصائد والأغاني، ومن أهم الشعراء والموسيقين التي تقوم الفرقة بتقديم اغانيهم وموسيقاهم مثل ألكسندر بوشكين وتاراس شفتشنكو. كأغاني القوزاق الشهيرة مثل كاتيوشا.

روابط خارجية

المصادر

Official website موقع الجوقة باللغتين الروسية والإنكليزية

تأسيسات سنة 1811
تأسيسات سنة 1811 في روسيا
حاصلون على جائزة شيفتشينكو الوطنية
فرق موسيقية
فرق موسيقية روسية
تراث شعبي
تراث شعبي أوكراني
تراث شعبي روسي
كوبان
موسيقى أوكرانية
موسيقى روسية

فرقة كوبان القوزاق


O Partido Estudantil Brasileiro (PEB) foi um partido político brasileiro, fundado em 1990 no contexto da reforma política após o fim da ditadura militar. O partido teve registro provisório com o número 62 para participar das eleições daquele ano. Lançou apenas quatro candidatos próprios, sendo dois para deputado distrital e dois para deputado federal no DF, mas todos ficaram como suplentes. Em um discurso no Senado Federal, o senador Pompeu de Souza mencionou o PEB como um dos sete partidos que compunham a coligação Frente Popular Brasília.

Partidos políticos extintos do Brasil
1989 na política do Brasil

Partido Estudantil Brasileiro


The Township of Wellesley is the rural, north-western township of the Regional Municipality of Waterloo in Ontario, Canada. It encompasses  and had a population of 11,260 in the Canada 2016 Census.

History

By 1805, many Mennonites from Pennsylvania had settled nearby in Berlin but Wellesley Township itself was not surveyed until 1842-43, by which time squatters had occupied in certain areas.

In 1837, John Philip Schweitzer from Germany squatted at what is now Hawkesville, and had  of land cleared over the following nine years. Then, John Hawke received government permission to buy the clearing for $700.00 on the condition that he build a grist mill (for flour) and a sawmill within two years.

The village of St. Clements was settled in 1840, by Michael Spiehlmacker. A post office opened in 1853. By 1864, there was a large Roman Catholic church, two stores, three hotels and some tradesmen, although the population was only about 100. By 1869, the population had increased to 200 and the post office was receiving mail daily.

Records from 1846 about the entire Township indicate that much of the land had been "Queen's Rush, crown land, where fifty acre lots were given away to actual settlers". The Population of the entire township in 1841, was only 254.

The area now the village of Wellesley on the Nith River was first settled in 1847, by John Smith and was originally called Schmidtsville. The post office opened in 1851 and the village was renamed Wellesley after Richard Wellesley, 1st Marquess Wellesley, the eldest brother of Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington. The community quickly grew to be the largest economic centre in rural Waterloo County, with a wood mill, feed mill, a grain mill (which still stands after being constructed in 1856), leather tanner, cheese factory, restaurants and housing, and many other businesses that also brought much trade to the town from the nearby farms and farming villages. By 1864, the village also had two stores, a flour mill, three wagon makers, boot and shoe shops, a hotel two churches and a school with 78 students. By 1869, the population of the village of Wellesley was 400; the nearest rail station was  away in Baden.

The village of Heidelberg was settled in the 1840s and had a post office by 1855, receiving mail three times a week. By 1864, it contained two stores, two hotels, a Lutheran Church, and a school; the population was about 250. The township had three Roman Catholic Separate schools. In 1869, the village of Bamberg had a population of 200; it was on the stagecoach line to St. Agatha.

When the Waterloo County boundaries were established in 1852 to include the townships of Waterloo, Wellesley, Wilmot, Woolwich, and North Dumfries, John Hawke was named the first reeve of Wellesley and the first township hall was built in Hawkesville. When the decision was being made for the location of a county seat, Hawkesville originally anticipated being chosen over Berlin and Galt. However, John Hawke had the deciding vote, and he cast it in favour of Berlin. With the railway and the county seat, Berlin began to grow rapidly and kept on growing; Hawkesville flourished only until the end of the century before diminishing.

At the end of the 1900s, the area was home to doctors, blacksmiths, and merchants, as well as a tannery, hotels, and churches. Into the early 1900s, the village carriage and wagon maker, George Diefenbacker (his preferred spelling) would entertain his grandson, John Diefenbaker, each summer.

The first library in Wellesley Village was incorporated in 1900, and except for the period between 1916 and 1921, there has been continuous public library service ever since.  The current branch, now part of the Region of Waterloo Library system, is located in the former S.S. No. 16 Wellesley Township public school building. The school closed its doors in 1967. The building gradually came back to life as the library was placed in the left classroom on the main floor in July 1970.

A residential summer camp for children has been located on Paradise Lake, located near Bamberg, since 1924; Camp Ki-WaY was owned by the Kiwanis Club until 2009 when it was donated to the YMCA. The early settlers of Bamberg were from Germany and the village was initially named Weimar; it was changed to Bamberg in 1852. The first settlers were squatters, including the Moser and Kroetsch families. By 1904, Bamberg, had two general stores, various businesses, a brewery, and post office.

Geography
The country scenery and rolling hills, along with its small-town feel, have gradually transformed the township into a growing commuter town with a population mostly living in suburban developments, and travelling into the nearby cities of Kitchener and Waterloo for work.

Hawkesville never would get the railroad. On a hill itself, ringed by the flat of the Conestogo River, itself inside a ring of tall hills, it was deemed too difficult a task to bring the trains through town. Instead of progress, Hawkesville has maintained the charm of the surrounding sugar maple woods and the quiet river banks. Summer mornings are sure to find a few young fishermen reclined on the bank, reeling in northern pike, yellow perch, and rainbow trout.

To the south, the tall hills beyond the river plain shelters a large gravel pit and in the skies over the hills, the river, the village and the woods, are sure to be found the red-tailed hawk and the common sightings of cardinals, blue jays, robins, chickadees, nuthatch, and numerous song sparrow.

Paradise Lake is surrounded by cottages on private land; there is no public access to the water nor a public beach.

Communities
The township of Wellesley comprises the communities of Bamberg, Crosshill, Dorking, Hawkesville, Kingwood, Linwood, St. Clements, and Wellesley.  The population was 576 in 2016.

Demographics

In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Wellesley had a population of  living in  of its  total private dwellings, a change of  from its 2016 population of . With a land area of , it had a population density of  in 2021.

Economy

Most of the earlier companies have left the town of Wellesley, but many historic buildings still remain that enrich the heritage of the downtown area. A notable business that had its beginning in Wellesley is Erb Transport, which moved to the nearby town of New Hamburg. Presently, the largest businesses in town are Wellesley Apple Products (founded in 1922), two hardware and lumber retailers, two feed retailers, a gas station, a bank, an arena, an accessible playground, a splash pad, a community centre, a grocery store, a drug store, a furniture store, a funeral home, retirement residences, three auto body shops, insurance brokerages, a veterinary clinic, a bakery, a flower shop, a pizza shop, a chiropractor, a catering business, three restaurants, a butcher shop, gourmet meats and deli, an art gallery, and numerous hair dressers.

Hawkesville is home to several small and medium size businesses including the larger Frey Building Contractors and the Country Lane Builders. The town is home to three furniture businesses: Chervin Custom Woodworks, Hawkwoods Custom Furniture, and Homestead Woodworks. Hawkesville was also home to Noah Martin and his famous summer sausage. Since his passing, Noah Martin's summer sausage has been made outside of Hawkesville.

The largest employer in the township is Jones Feed Mill, located in Linwood.  They manufacture a large array of livestock and pet feeds as well as edible grains out of four facilities.  The mill has been family run for almost 100 years.  Currently Jeff Jones, grandson of the founder, is the president and CEO.  Linwood is also home to Linwood Veterinary Services, one of the largest farm animal veterinary clinics in southwestern Ontario.

Also, there are many small manufacturing companies in the township such as EMB Manufacturing, makers of the Wallenstein brand of forestry equipment.

Arts and culture
In celebration of some of the town's most well-known exports, the Wellesley Apple Butter and Cheese Festival was first held in 1975, and has been held annually on the last Saturday in September ever since. The festivities include many street market venues, coach rides, remote-controlled boat races, open heritage sites and amusements, horseshoe-pitching contests, guided farm tours, live music, meals that can be purchased on the main street, and a classic car show, all of which now attract thousands of visitors each year.

Linwood hosted its first Elvis festival in August 2008. This features Elvis impersonators from throughout Ontario.

On June 24, 2006, the town held its first annual Art Around the Pond gala where artisans of all kind were able to exhibit and advertise their creations and expertise. Stalls and tables are organized around the north and south sides of the Wellesley Pond while visitors can navigate the trail on the east side to access both ends. Speeches by local governors are given and live music is played on the central island.

The Wellesley Fall Fair is held once every year on the second Tuesday and Wednesday of September following Labour Day. There is a parade at around noon on the Wednesday that the local public school participates in and there are also rides and activities located on the community centre grounds.

Wellesley has also held the Wellesley Santa Claus Parade early in December since 2005 which includes floats created by many local businesses, churches and other organizations from around the area mainly driving down Queen's Bush Road, Nafziger Road, Maple Leaf Street, and Molesworth Street.

Though only the Hawkesville Mennonite Church and the Countryside Conservative Mennonite Fellowship remain, Hawkesville has been the birthplace of several congregations. A Presbyterian congregation worshipped in town from 1868 to 1946. Their old church building was dedicated as Hawkesville Mennonite Church on January 1, 1950.

A United Brethren church also existed in Hawkesville from 1865 until 1904. The gothic windows and rafters are still visible inside the shop of Hawkwoods Custom Furniture.

Another group started meeting in 1931 and completed the building of a Gospel Hall next door to the village's cemetery in 1939. This group became the Hawkesville Bible Chapel, but their Hall became overcrowded and they moved into a new building in Wallenstein in 1968 where the Wallenstein Bible Chapel remains today.

The first Catholic Church built in the township was a log church built in St. Clements around 1840, in 1853, the log church was deemed too small and in 1858, a large brick church was completed. A brass band from Buffalo, New York gave a concert before the church dedication. At the time of its opening, it was said to be the largest and finest church west of Toronto.

The Region of Waterloo Library operates branches in St. Clements, Linwood and Wellesley Village, which host author readings, family storytimes, and a variety of other programs.

Sports

Wellesley is home to the Wellesley Applejacks, a junior hockey team that plays in the Provincial Junior Hockey League.

The Linwood Chiefs are the township's main junior fastball club and play in the South Perth Men's Fastball League.

The Wellesley Fishing Derby is an annual event, held on Labour Day Monday, also located on the pond in which fishers attempt to catch three tagged fish which cash prizes are awarded for.

On occasion, the Canadian Horseshoe Pitching Championships are held in Wellesley at the Kitchener-Waterloo Khaki Club. They've been in town the years of 1983, 1985, 1995, and 2001.

The community hosts an inter-township soap box derby, Wellesley Soap Box Classic that includes numerous teams and individual contestants who race their vehicles down the hill of Nafziger Road, just short of the downtown area.

See also

 List of townships in Ontario
 List of municipalities in Ontario

References

External links

Township municipalities in Ontario
Lower-tier municipalities in Ontario
Municipalities in the Regional Municipality of Waterloo

Wellesley, Ontario


Sous les yeux de l'Occident est le titre de plusieurs œuvres :

Roman
Sous les yeux de l'Occident, roman de Joseph Conrad, paru en 1911 ; titre original : Under Western Eyes.

Films
Sous les yeux d'Occident ou Razumov, film réalisé par Marc Allégret, sorti en 1936, adapté du roman éponyme de Joseph Conrad
Leneged Einayim Ma'araviyot ()לנגד עיניים מערביות), littéralement « Sous des yeux occidentaux », est un film israélien réalisé par Joseph Pitchhadze, sorti en 1996

Essais
Sous les yeux de l'Occident : recherches féministes et discours coloniaux, essai de la féministe indienne Chandra Mohanty, paru en 1984 ; titre original : Under Western Eyes : Feminist Scholarship and Colonial Discourses
« Sous les yeux de l'Occident » revisité : la solidarité féministe par les luttes anticapitalistes, essai de la féministe indienne Chandra Mohanty, paru en 2003 ; titre original : «Under Western Eyes» revisited: Feminist solidarity through anticapitalist struggles

Homonymie de titre

Sous les yeux de l'Occident (homonymie)


Fairchild Camera and Instrument Corporation was a company founded by Sherman Fairchild. It was based on the East Coast of the United States, and provided research and development for flash photography equipment. The technology was primarily used for DOD spy satellites.
The firm was later known for its manufacture of semiconductors.

History

Fairchild Aviation Corporation
Fairchild Camera and Instrument was incorporated in Delaware in 1927 as the Fairchild Aviation Corporation (also see Fairchild Aircraft), which comprised seven aircraft businesses that were the outgrowth of Fairchild Aerial Camera Corporation, which had been incorporated in 1920. The merger made Fairchild Aviation the second-largest manufacturer of commercial airplanes and the fourth-largest aviation organization in the United States.

Fairchild Aerial Camera manufactured aerial cameras for military and commercial aerial mapping that were used in Russia, Poland, and throughout South America. They were the official cameras of the United States Army and Navy Air Services.

Fairchild Camera and Instrument Corporation
In 1944, Fairchild changed the company name from Fairchild Aviation to Fairchild Camera and Instrument Corporation. Its product portfolio expanded during World War II from aerial photography equipment to include machine gun cameras, x-ray cameras, radar cameras, gun synchronizers, and radio compasses.

After the war, military sales still represented a large portion of Fairchild's revenue. The company won a U.S. Air Force contract for the C-82 Packet cargo and troop-carrying airplanes and spare parts. The company then began to develop products for the commercial sector such as manufacturing x-ray equipment. In 1948, the company introduced the Fairchild Lithotype for the newspaper and publishing industry. It was described as "a revolutionary machine that types standard printers' type in a great variety of faces and sizes."

During the 1950s, Fairchild invested heavily in research and development, and introduced new products that ranged from devices combining radar and photography for training pilots to automatic corrected color engraving machines. In 1958 it developed high-speed processing equipment for motion pictures that could develop 500 feet of film almost instantly.

The Fairchild Company in America introduced in the early 1960s a range of Cinephonic cameras. They used pre-striped Standard 8 film. The amplifier was transistorised and the sound separation was 56 frames. The entire system was run by a rechargeable 12-volt nickel-cadmium battery that was reputed to shoot and record 800 ft of film without being recharged. The camera took 8mm film in 100 ft reels which gave five and a half minutes shooting at a speed of 24 fps.

Fairchild Semiconductor
In 1957, the company was approached by members of the "traitorous eight" to rescue the group from the authoritarian regime of William Shockley. With help from Arthur Rock Sherman Fairchild agreed to provide the venture capital to launch a division of Fairchild called Fairchild Semiconductor, from which would spawn dozens of semiconductors and Silicon Valley.

In 1960, two years after Emerson Radio had acquired DuMont's TV manufacturing division (in 1958), Fairchild acquired the remnants of Allen B. DuMont Laboratories (oscillograph & cathode-ray tube manufacturing), as well as large interest in Società Generale Semiconduttori, an Italian semiconductor producer. Throughout the 1960s and 1970s, it acquired several companies in various industries: printing, sensors and magnetic heads, precision optical and photographic equipment, water quality monitoring equipment, and precision molding equipment.

Its corporate headquarters were in Syosset, New York, which were later moved to Mountain View, California when Lester Hogan assumed control of Fairchild Semiconductor.

Fairchild Systems
In 1979, Fairchild Camera and Instrument (including Fairchild Semiconductor) became a subsidiary of Schlumberger. Schlumberger sold Fairchild Semiconductor to National Semiconductor in 1987; National Semiconductor was then acquired by Texas Instruments in 2011. The rest of Fairchild was renamed Fairchild Weston Systems in 1982, which was bought by Loral Corporation in 1989. The company was then renamed as the Loral Fairchild Systems division of Loral Corp.

In 1996, Lockheed Martin completed the acquisition of Loral Corporation's defense electronics and system integration businesses, which included Fairchild, for $9.1 billion. The company became Lockheed Fairchild Systems.

In 2000, Lockheed Martin grouped Fairchild with Sanders Associates and Lockheed Martin Space Electronics & Communications under the Lockheed Martin Aerospace Electronic Systems division. BAE Systems agreed to acquire the division in July 2000 and completed its acquisition on in November.

Fairchild Imaging
In 2001, the Carlyle Group reached an agreement with BAE to spin out Fairchild's imaging sensors division as an independent private company called Fairchild Imaging.  In 2011, BAE Systems purchased Fairchild Imaging from the Carlyle Group. It is based in Milpitas, California, about twelve miles away from the site where Fairchild Semiconductor was founded.

References

External links
 www.fairchildimaging.com — Fairchild Imaging site
 "Flying Photographers Aid Engineers" Popular Mechanics, December 1930
 Lehman Brothers Collection - 20th Century Business Archives, Harvard Business School.
 Fairchild Camera and Instrument Corporation Annual Reports – HathiTrust

1927 establishments in New York (state)
1979 disestablishments in California
Aerial cameras
Companies based in Mountain View, California
Former defense companies of the United States
Electronics companies established in 1927
Electronics companies of the United States
Manufacturing companies based in New York (state)
Defunct technology companies based in California
Technology companies established in 1927

Fairchild Camera and Instrument


Adolph Schayes ( ; May 19, 1928 – December 10, 2015) was an American professional basketball player and coach in the National Basketball Association (NBA). A top scorer and rebounder, he was a 12-time NBA All-Star and a 12-time All-NBA selection. Schayes won an NBA championship with the Syracuse Nationals in 1955. He was named one of the 50 Greatest Players in NBA History, and was also named to the NBA 75th Anniversary Team in 2021. He was inducted into the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame in 1973.

Schayes played his entire career with the Nationals and their successor, the Philadelphia 76ers, from 1948 to 1964.  In his 16-year career, he led his team into the playoffs  15 times. After the Nationals moved to Philadelphia, Schayes became player-coach of the newly minted 76ers. He ended his playing career after the 1963–64 season and stayed on as coach for two more seasons, earning NBA Coach of the Year honors in 1966. He briefly coached with the Buffalo Braves.

Early life
Schayes was born in the Bronx, New York, the son of Tina (née Michel), a homemaker, and Carl Schayes, a truck driver for Consolidated Laundries. His parents were Romanian-Jewish immigrants. He grew up on Davidson Avenue and 183rd Street, near Jerome Avenue in University Heights, Bronx.

Schayes attended Creston Junior High School 79 and DeWitt Clinton High School in the Bronx, New York, where he played for the basketball team and led it to a borough championship.

College career
He played his college basketball at New York University (NYU) in 1944–48.  In 1945, as a 16-year-old freshman, Schayes helped NYU reach the NCAA final.  Schayes earned an aeronautical engineering degree, was an All-American in basketball and won the Haggerty Award in his final year. His NYU coach, Howard Cann, said of him: "He was in the gym practicing every spare minute. We had to chase him out."

Professional career

Syracuse Nationals / Philadelphia 76ers (1949–1964)
Schayes was drafted by both the New York Knicks in the 1948 BAA draft (1st round; 4th pick overall), and by the Tri-Cities Blackhawks in the NBL draft. The Blackhawks traded his rights to the Syracuse Nationals, who then offered him a contract worth $7,500 (worth $ today), 50% more than the Knicks, influencing his decision to go to Syracuse. Schayes played one season in the NBL and was named the league's Rookie of the Year. The following season (1949–50), the Nationals moved to the newly formed National Basketball Association as part of the merger between the BAA and NBL.

Although tall for his era at 6' 7" (201 cm), Schayes was especially known for his deadly, high-arcing, outside set-shot. It arced so high that his teammates came to call it the "Sputnik".  Defenders who attempted to deny him the outside shot were confronted by his powerful drive to the basket. These two offensive weapons served him well, even as the NBA was transitioning from basketball's traditional set shot into a league of jump-shooters.

Early in Schayes' career, he broke his right arm and played almost an entire season in a cast. Oddly, this injury became a seminal point in his development: he learned to shoot with his off-hand, making him especially difficult to guard. He was one of the best—and the last—to use a two-handed set-shot with feet planted on the floor, before the game changed to one-handed jump shots.

In the 1949–50 season, he was 6th in the league in assists, with 259.  He led the NBA in rebounding in 1950–51 (in which he also had 10 of the top 14 individual rebounding games), with 1,080 and a 16.4-per-game average.  He was third in the league in rebounding in 1952–53, with 920.  In 1953–54, his 12.3 rebounds per game were fourth-best in the NBA.

In 1954–55, he led his team to the NBA championship.  In 1956–57, he led the league in minutes-per-game (39.6) and free throws (625), while grabbing 1,008 rebounds (3rd in the league) and averaging 22.6 points per game (4th in the league).  In 1957, he set an NBA consecutive free throw record in a single game with 18. In 1957–58 he again led the league in minutes-per-game (40.5), and averaged a career-high 24.9 points per game, second in the league, while averaging 14.2 rebounds per game (fourth in the NBA).

Schayes led the NBA in free throw percentage three times:  in 1958 (.904), 1960 (.892) and 1962 (.896).  In 1959, he scored a career-high 50 points in a game against the Celtics.  In the NBA, he didn't miss a single game from February 17, 1952, to December 26, 1961, an NBA-record streak of 706 games.  In 1960–61, he again led the league in free throws (with 680).  In 1961, he became the first player in NBA history to amass 30,000 career total PRA (Points + Rebounds + Assists).

NBA career achievements
Schayes was the first person in the NBA to ever surpass 15,000 points and 10,000 rebounds.

A 12-time NBA All-Star, Schayes was a six-time All-NBA First Team honoree, and was also selected to the All-NBA Second Team six times.  He came in second in MVP voting in 1958, and 5th in both 1956 and 1957.  When he retired in 1964, he held the NBA records for games played (996), foul shots made (6,712), attempted (7,904),  personal fouls (3,432) and was second to Bob Pettit in scoring (18,438) and third in rebounds (11,256).

NBA coach and referee supervisor
When the Nationals moved to Philadelphia in 1963 as the Philadelphia 76ers, Schayes became player-coach. However, his playing career had all but ended; he only played in 24 games, the only time in his career in which he played in fewer than 50 games. He didn't play at all during the playoffs.

He retired as a player after the season but stayed on as coach for three more seasons. He was named NBA Coach of the Year in 1966. That season, he led the Sixers to the Eastern Division regular-season title, ending a nine-year reign by the Boston Celtics. However, the Celtics ousted the Sixers in a five-game Eastern final, and Schayes was fired. He was succeeded by his predecessor with the Nats, Alex Hannum, who led the team to the best record in league history at the time and an NBA title.

From 1966 to 1970, he was the supervisor of NBA referees.  He was named the first coach of the Buffalo Braves in 1970, but was fired one game into his second season.

Maccabiah Games coach
Schayes coached the US Maccabiah Games basketball team to an upset win to take the gold medal in the 1977 Maccabiah Games.  He also coached the U.S. Masters basketball team at the 1993 Maccabiah Games. He also played an active role raising money for the Maccabiah Games.

Personal life
Schayes settled in Syracuse, New York, in 1948, where he first played in the NBA, and where he was a real estate developer after his playing days.

Schayes' son is retired NBA center Danny Schayes, who played for Jamesville-DeWitt High School, in DeWitt, New York; Syracuse University; and in the NBA for 18 seasons.  His granddaughters Abi, Carla, and Rachel Goettsch won silver medals for the United States volleyball team at the 2001 Maccabiah Games, and his grandson Mickey Ferri won a gold medal in the 4 × 100 metres relay at the 2005 Maccabiah Games.

Schayes died of cancer on December 10, 2015, at the age of 87. He was buried at Woodlawn Cemetery in Syracuse.

Legacy
In 1970, Schayes was elected to the NBA 25th Anniversary Team as one of the top 12 retired players.

In 1972, he was elected to the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.  He is also a member of the International Jewish Sports Hall of Fame, the US National Jewish Sports Hall of Fame, and the National Jewish American Sports Hall of Fame.

In 1996, he was selected as one of the 50 Greatest Players in NBA History.

In May 2015, Schayes was inducted into the Bronx Walk of Fame, where he received a street named in his honor, called "Dolph Schayes Street".

The 76ers retired his jersey on March 12, 2016, while the Syracuse Crunch retired it on March 26, 2016.

In 2021, he was elected to the NBA 75th Anniversary Team. To commemorate the NBA's 75th Anniversary The Athletic ranked their top 75 players of all time, and named Schayes as the 61st greatest player in NBA history.

NBA career statistics

Regular season

Playoffs

See also

List of select Jewish basketball players
List of National Basketball Association annual minutes leaders
List of National Basketball Association career rebounding leaders
List of National Basketball Association career free throw scoring leaders
List of National Basketball Association career playoff free throw scoring leaders
List of NBA players who have spent their entire career with one franchise

References

Further reading

External links

 Dolph Schayes biography at NBA Encyclopedia
 Dolph Schayes grave at Woodlawn Cemetery (Syracuse, New York)

1928 births
2015 deaths
American men's basketball players
American people of Romanian-Jewish descent
Basketball coaches from New York (state)
Basketball players from Syracuse, New York
Buffalo Braves head coaches
Centers (basketball)
Deaths from cancer in New York (state)
DeWitt Clinton High School alumni
Jewish American sportspeople
Jewish men's basketball players
Naismith Memorial Basketball Hall of Fame inductees
National Basketball Association All-Stars
National Basketball Association players with retired numbers
National Collegiate Basketball Hall of Fame inductees
New York Knicks draft picks
NYU Violets men's basketball players
People from DeWitt, New York
Sportspeople from Onondaga County, New York
Philadelphia 76ers head coaches
Philadelphia 76ers players
Player-coaches
Power forwards (basketball)
Basketball players from the Bronx
Syracuse Nationals players
21st-century American Jews
Burials at Woodlawn Cemetery (Syracuse, New York)

Dolph Schayes


Hiʻiaka este satelitul mai mare, exterior, al planetei pitice transneptuniene Haumea. Este numit după una dintre fiicele lui Haumea, Hiʻiaka, zeița patroană a insulei mari din Hawaii. Orbitează o dată la  zile la o distanță de  km, cu o excentricitate de  și o înclinație de °. Presupunând că diametrul său estimat de peste 300 km este precis, poate fi al patrulea sau al cincilea satelit cunoscut ca mărime a unui obiect transneptunian, după Pluto I Charon, Eris I Dysnomia, Orcus I Vanth și, eventual, Varda I Ilmarë și Salacia I Actaea.

Descoperire
Hiʻiaka fost primul satelit descoperit în jurul Haumea. A fost descoperit pe 26 ianuarie 2005 și poreclit "Rudolph" de către echipa de descoperire înainte de a primi un nume oficial.

Caracteristici fizice

Dimensiune și luminozitate
Luminozitatea sa măsurată este de %, traducându-se într-un diametru de aproximativ 22% din primar sau în intervalul , presupunând un albedo infraroșu similar. Pentru a pune acest lucru în perspectivă, dacă Hiʻiaka ar fi în centura de asteroizi, ar fi mai mare decât toți asteroizii, cu excepția celor patru mai mari, 1 Ceres, 2 Pallas, 4 Vesta și 10 Hygiea. Cu toate acestea, în ciuda dimensiunilor sale relativ mari, studiile pe curba luminii sugerează că Hiʻiaka nu este un sferoid prăbușit gravitațional; ei sugerează în plus că Hiʻiaka nu este în rotație sincronă și are o perioadă de rotație de aproximativ 9,8 ore.

Masă
Masa lui Hiʻiaka este estimată a fi de (1.79±0.11)×1019 kg folosind astrometria relativă precisă de la telescopul spațial Hubble și telescopul Keck și aplicând modelul de masă punctual cu trei corpuri sistemului Haumean.

Spectru și compoziție
Spectrul infraroșu apropiat al lui Hiʻiaka este dominat de benzi de absorbție a gheții, ceea ce înseamnă că suprafața sa este formată în principal din gheață. Prezența benzii sa centrat la  μm indică faptul că gheața de suprafață este în principal sub formă cristalină. În prezent, nu este clar de ce gheața de la suprafață nu sa transformat într-o formă amorfă, așa cum ar fi de așteptat, datorită iradierii sale constante de către razele cosmice.

Vezi și

 Namaka, celălalt satelit al lui Haumea

Note

Referințe

Legături externe

 Publicația lui Brown care descrie descoperirea lui Hiʻiaka
 Lucrare care descrie compoziția lui Hiʻiaka

Sateliți transneptunieni
Sateliții naturali ai lui Haumea

Hiʻiaka (satelit)


Shenzhou (kineski: 神舟; pinyin: Shénzhōu,) je svemirska letjelica koju je razvila i kojom upravlja Kina kao podrška svom programu svemirskih letova s posadom, Kineskom svemirskom programu s posadom. Dizajnom podsjeća na rusku svemirsku letjelicu Soyuz, ali je veće veličine. Prvo lansiranje bilo je 19. studenog 1999., a prvo lansiranje s posadom bilo je 15. listopada 2003. U ožujku 2005. asteroid je nazvan 8256 Shenzhou u čast letjelice.

Dizajn
Orbitalni modul (轨道舱) sadrži prostor za eksperimente, opremu kojom upravlja posada i za zivot u orbiti. Bez sustava za pristajanje, Shenzhou 1-6 nosio je različite vrste tereta na vrhu svojih orbitalnih modula za znanstvene eksperimente.

Kineski mehanizam za pristajanje svemirskih letjelica (počevši od Shenzhou 8) temelji se na Androginom perifernom sustavu pričvršćivanja (APAS).

Sve do Shenzhoua 8, orbitalni modul Shenzhoua bio je opremljen vlastitom propulzijom, solarnom energijom i sustavima upravljanja, što je omogućavalo autonomni let. Moguće je da Shenzhou ostavi orbitalni modul u orbiti za ponovno spajanje s kasnijom svemirskom letjelicom, sposobnost koju Sojuz ne posjeduje, budući da je jedini otvor između orbitalnog i modula za ponovni ulazak dio modula za ponovni ulazak, a orbitalni modul je bez tlaka nakon odvajanja. Za buduće misije, orbitalni modul(i) također bi mogli biti ostavljeni na planiranom kineskom projektu 921/2 svemirske postaje kao dodatni moduli stanice.

U lansiranim probnim letovima bez posade, orbitalni modul svakog Shenzhoua ostavljen je u orbiti nekoliko dana nakon povratka modula za ponovni ulazak, a orbitalni modul Shenzhou 5 nastavio je raditi šest mjeseci nakon lansiranja.

 Podaci o orbitalnom modulu
 Dizajnirani život: 200 dana
 Duljina: 2,80 m
 Osnovni promjer: 2,25 m
 Maksimalni promjer: 2,25 m
 Raspon: 10,40 m
 Stambeni volumen: 8,00 m³
 Masa: 1500 kg
 RCS potisak: 16 x 5 N
 RCS pogonsko gorivo: hidrazin
 Električni sustav: Solarni paneli, 12,24 m²
 Električni sustav: 1,20 kW

Modul ponovnog ulaska
Modul za ponovni ulazak (返回舱) nalazi se u srednjem dijelu letjelice i sadrži sjedala za posadu. To je jedini dio Shenzhoua koji se vraća na Zemljinu površinu. Njegov oblik je kompromis između maksimiziranja životnog prostora i dopuštanja neke aerodinamičke kontrole pri ponovnom ulasku.

 Podaci modula ponovnog ulaska
 Veličina posade: 3
 Projektirani vijek trajanja: 20 dana (izvorno)
 Duljina: 2,50 m
 Osnovni promjer: 2,52 m
 Maksimalni promjer: 2,52 m
 Stambeni volumen: 6,00 m³
 Masa: 3240 kg
 Masa toplinskog štita: 450 kg
 Omjer uzgona i otpora (hipersonično): 0,30
 RCS potisak: 8 x 150 N
 RCS pogonsko gorivo: hidrazin

Servisni modul
Krmeni servisni modul (推进舱) sadrži opremu za održavanje života i drugu opremu potrebnu za funkcioniranje Shenzhoua. Dva para solarnih panela, jedan par na servisnom modulu, a drugi par na orbitalnom modulu, imaju ukupnu površinu od preko 40 m 2, što pokazuje na prosječnu električnu snagu iznad 1,5 kW ( Sojuz ima 1.0 kW).

 Podaci servisnog modula
 Dizajnirani život: 20 dana
 Duljina: 2,94 m
 Osnovni promjer: 2,50 m
 Maksimalni promjer: 2,80 m
 Raspon: 17,00 m
 Masa: 3000 kg
 RCS grubi  potisak: 8 x 150 N
 RCS fini Potisak: 16 x 5 N
 RCS Pogonska goriva: N2O4 / MMH, jedinstveni sustav s glavnim motorom
 Glavni motor: 4 x 2500 N
 Potisak glavnog motora: 10.000 kN
 Pogonska goriva glavnog motora: N2O4 / MMH
 Pogonski plinovi glavnog motora: 1000 kg
 Isp glavnog motora: 290 sekundi
 Električni sustav: Solarni paneli, 24,48 + 12,24 m², ukupno 36,72 m²
 Električni sustav: 2,40 kW

Usporedba sa Sojuzom
Iako svemirska letjelica Shenzhou ima isti raspored kao ruska svemirska letjelica Sojuz, približno je 10% veća i teža od Sojuza. Također ima veći cilindrični orbitalni modul i 4 propulzijska motora. Ima dovoljno mjesta za nošenje splavi na napuhavanje u slučaju pada, dok astronauti Sojuza moraju skočiti u vodu i plivati. Zapovjednik sjedi na središnjem sjedalu na obje svemirske letjelice. Međutim, kopilot sjedi na lijevom sjedalu na Shenzhouu i desnom sjedalu na Soyuzu.

Izvori

Stranice s nepregledanim prijevodima

Svemirske letjelice
Astronautika u Kini

Shenzhou (svemirska letjelica)


Trusteeship is  a legal term which, in its broadest sense, is a synonym for anyone in a position of trust.

Trusteeship may also refer to:

Trust law, a three-party fiduciary relationship
Trusteeship (Gandhism), a socio-economic philosophy
United Nations Trusteeship, Chapter XII of the United Nations Charter
United Nations Trusteeship Council, one of the six principal organs of the United Nations

See also
Trustee (disambiguation)

Trusteeship (disambiguation)


Özer Hurmacı (Kassel, Alemania, 20 de noviembre de 1986) es un exfutbolista turco de origen alemán que jugaba de centrocampista.

Selección nacional

Fue internacional con la selección de fútbol de Turquía en dos ocasiones.

Clubes

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos

Futbolistas de Turquía
Futbolistas del Osmanlıspor FK
Futbolistas del Fenerbahçe Spor Kulübü
Futbolistas del Kasımpaşa Spor Kulübü
Futbolistas del Trabzonspor
Futbolistas del Akhisar Belediyespor
Futbolistas del BB Erzurumspor
Futbolistas del Sivasspor
Futbolistas del Bursaspor
Futbolistas de la selección de fútbol sub-20 de Turquía
Futbolistas de la selección de fútbol sub-21 de Turquía
Futbolistas de la selección de fútbol de Turquía en los años 2010
Nacidos en Kassel

Özer Hurmacı


La deuxième génération de l'Audi Q5 (désignation de type interne FY) est un SUV de taille moyenne disponible depuis janvier 2017. En septembre 2020, une variante à hayon profilé a été présentée, l'Audi Q5 Sportback.

Historique du modèle
Audi a présenté la deuxième génération de l'Audi Q5 au Paris Motion Festival 2016. Le véhicule a été mis en vente en janvier 2017.

En janvier 2017, Audi a présenté le SQ5 au Salon international de l'automobile d'Amérique du Nord à Détroit. Celui-ci reprend la transmission de la S4 B9 et il est disponible pour la première fois en Allemagne avec un moteur essence. Il a été lancé en juin 2017.

En avril 2018, l'Audi Q5L a été présenté au Salon de l'automobile de Pékin. Celui-ci a un empattement plus long de 88 mm et offre ainsi plus d'espace à l'arrière du véhicule. Le Q5L est  exclusivement vendu sur le marché chinois depuis juillet 2018.

Lifting
En juin 2020, le constructeur a présenté le Q5 rénové, qui a été mis en vente sur le marché européen à l'automne 2020.

L'avant et l'arrière ont été modifiés. La calandre révisée en forme d'octogone est frappante, elle est désormais plus plate et apparaît donc plus large. Les pare-chocs avant et arrière ont été revus, ils sont légèrement plus longs que sur le modèle précédent, ce qui augmente la longueur du véhicule de 19 millimètres à 4,68 mètres. Le constructeur a également changé les feux avant et arrière. Les feux diurnes à LED sont maintenant placés en haut dans le phare. Les feux arrière (à LED, feux OLED en option) ont également été modifiés et peuvent être commandés en option avec différentes signatures lumineuses.

Au cours du lifting, des moteurs plus puissants sont également proposés. Le nouveau moteur 40 TDI a une puissance de 150 kW (204 ch) et est soutenu par ce que l'on appelle un alternateur-démarreur à courroie. Selon le constructeur, le système hybride doux permet d'économiser 0,3 litre de diesel aux 100 kilomètres. Deux nouveaux moteurs diesel quatre cylindres seront également disponibles à partir de l'automne.

Le 26 septembre 2020, le Q5 Sportback, une variante de carrosserie avec un toit plus plat basé sur la version rénovée, a été présenté. Il a été lancé au premier semestre 2021.

Technologie et fabrication
Cette génération de Q5 sera construite dans une usine nouvellement construite au Mexique (San José Chiapa). Comme le modèle précédent, le véhicule est basé sur la matrice longitudinale modulaire (MLB), bien que la 2e génération, la MLB evo, soit utilisée ici. Un moteur essence d'une puissance maximale de 185 kW (252 ch) et un moteur diesel à deux niveaux de puissance étaient disponibles lors du lancement sur le marché. Au début, le Q5 n'était disponible qu'en traction intégrale, la traction avant suivant également plus tard pour les modèles avec le moteur diesel le moins puissant.

Sécurité
Le véhicule a reçu une note de cinq étoiles lors de l'essai de choc Euro NCAP 2017, et lors de l'essai de choc US NCAP effectué par la National Highway Traffic Safety Administration la même année, il a également reçu une note de cinq étoiles.

Notes et références

Q5
Automobile des années 2010
Automobile des années 2020
SUV

Audi Q5 II


Ayşe Sibel Tüzün (d. 29 Eylül 1971, İstanbul), Türk şarkıcı-şarkı yazarıdır. Pop müzik sanatçısı olan sanatçı opera ve batı müziği eğitimi almış, şarkılarını jazz, rock ve pop standartlarına göre seslendirmektedir.

Hayatı ve kariyeri

1978–1988: İlk dönem ve kariyer başlangıcı
29 Eylül 1971 yılında İstanbul'da doğan Sibel Tüzün, 1978 yılında TRT İstanbul Radyosu Çocuk Korosu'nda ilk müzik eğitimine başladı. Orta okul yıllarında yine radyonun Gençlik Korosu'nda çok sesli müziğe ilk adımı atarak Gökçen Koray, Cenan Akın, Yücel Elmas, Hikmet Şimşek gibi öğretmenler ve koro şefleriyle çalıştı.

Beşiktaş Atatürk Lisesi'nde okuduğu yıllarda pop ve rock müzikle ilgilendi ve 1986 da Milliyet Liselerarası Müzik Yarışması'nda okuluna üçüncülük kazandırdı. Aynı yarışmada besteci aranjör Melih Kibar ile tanışarak reklam filmleri seslendirmeye başladı. Ajda Pekkan, Nükhet Duru, Erol Evgin gibi birçok sanatçıya albümlerinde ve sahne çalışmalarında eşlik etti.

1988 yılında İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Opera ve Konser Şarkıcılığı Bölümüne birincilikle alınan Tüzün, klasik müzikte öğrenciliği, jazz ve pop müzikte de yorumculuğu sürdürdü. 1991 yılında profesyonel müzik yaşamına adım attı. TRT Altın Anten, Kuşadası Altın Güvercin Müzik Yarışması ve Eurovision Şarkı yarışmalarına katılarak ödüller aldı.

1992–1998: Ah Biz Kızlar, Nefes Kesen Aşklar, Hayat Buysa Ben Yokum
6 Aralık 1992'de Raks Müzik Yapım'la anlaşma imzalayarak, 25 Haziran 1993'te ilk albümü "Ah Biz Kızlar"'ı piyasaya sürdü. Albümde Şehrazat, İskender Paydaş, Ümit Kuzer, Ozan Doğulu, Kenan Doğulu gibi isimlerin yanı sıra Tüzün'ün eserleri vardı. Klip sektörü yeni gelişmeye başladığı halde albüm üç hit parça çıkardı: Ah Biz Kızlar, Beni Bağlamaz ve Şamata. Bu başarıyla Sibel yaklaşık iki yıl süreyle yurt içi ve yurt dışında pek çok konser verdi.

1994 yılında Londra'da Robert Bricknell ile bir süre şan derslerine devam etti. Ardından Türkiye'ye dönüp Raks Müzik'le ikinci albüm çalışmalarına başladı. "Nefes Kesen Aşklar" isimli albüm yayınlandı. Kısa sürede yakalanan satış grafiğiyle beraber Kaçın Kurası, Gözümün Bebeği, Anca Beraber(Too Late) gibi hitler çıktı. 1997 yılında Avrupa Konserleri'nden sonra Tüzün, Arinna Müzik'i kurdu.

1998 Haziran ayı içinde piyasaya çıkan "Hayat Buysa Ben Yokum" albümünde sekiz parçanın sözlerini Tüzün yazdı. Albümün prodüktörlüğünü de üstlenen Tüzün, o güne kadarki tarzının çok dışında bir çalışmaya imza atarak, bir hard rock albümü yapmıştı. "Hayat Buysa Ben Yokum"un Charles Richards tarafından çekilen klibi Fransız müzik kanalı MCM'de gösterildi. Tüzün, 1998 ve 2001 yıllarında 2 rock albümü yapmıştır.

2001–2005: Yine Yalnızım, Kırmızı
2001 Mart ayı içinde Bay Müzik' le anlaşarak "Yine Yalnızım" albümünü piyasaya sundu. 2002 yılında yapımcı olarak yine Arinna Müzik' le çalışmaya karar veren Tüzün, albümde yer alacak on şarkının da söz ve müziklerini hazırladı. "Yine Yalnızım" ile pop rock yaparak pop günlerine dönebileceğinin sinyallerini veren Tüzün, 2003 Mayıs ayı içinde piyasaya çıkan "Kırmızı" albümü ile bunu gerçekleştirdi. Albüm, "Kırmızı", "Şikayet", "Yediveren Gülü" ve "Peşindeyim" gibi hitler çıkardı. Albümde yer alan "Kırmızı", "Yediveren Gülü" ve "Hakikaten" şarkıları program yapımcısı Michael Kuyucu tarafından Yunanca'ya çevrildi.

"Kırmızı" albümüne 5 klip çeken ve bazı kliplerinin yönetmenliğini de üstlenen Tüzün, 2004 yaz aylarında ise çok daha farklı bir projeye imza attı. Türkiye'de ilk defa remikslerin, Yunanca versiyonların, video-kliplerin, klip arkası görüntülerinin ve sanatçıyla yapılmış bir röportajın yer aldığı, bir CD ve bir VCD'den oluşan Akdeniz müziği tarzındaki "Kıpkırmızı" albümü Arinna Müzik tarafından piyasaya sunuldu. 2004 yılı sonunda nota kitabı olarak da yayınlanan "Kırmızı"'nın ardından, kızı Elaya'nın doğumu için albüm çalışmalarına bir süre ara veren Tüzün, 2005 Ekim ayında yine bir ilke imza attı. İlk tekli çalışması "Seviyorum, Seveceğim", Türkiye'de ilk kez internet üzerinden MP3 formatında satışa çıktı. Albüm satış rakamlarıyla dikkat çekmiştir.

2005–2013: Eurovision, Aç Telefonu, Yaz Aşkı ve Saten
Sanatçı TRT tarafından, Atina'da düzenlenen 2006 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye adına yarışmak için seçildi.

2006 yılında Tüzün, 51. Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi Atina'da temsil etti. Söz ve müziği kendisine ait olan "Süper Star" adlı şarkıyla dikkatleri çeken Tüzün, yarışmanın 11'incisi oldu. Eurovision'un ardından İsveç, Litvanya, Finlandiya ve Yunanistan'da konserler veren Tüzün ayrıca İngiltere, İspanya, Yunanistan ve Güney Kıbrıs'tan albüm teklifleri aldı. 2007 Mayıs ayında ilk sinema filmi "Çılgın Dersane Kampta"da rol aldı. 2008 Ocak ayında vizyona giren film büyük başarı elde etti.

2008 yılında "Aç Telefonu" ve "Yaz Aşkı" adlı şarkıları dijital platform üzerinden dinleyicileriyle paylaştı. "Aç Telefonu"nun sözleri Zeynep Talu, Zeynep Çetinsoy'a, bestesi Lionel Richie, Enrique Iglesias, Phil Collins ve Lil'Kim gibi dünyaca ünlü sanatçılarla çalışan Marcus Brosch'a, aranjesi de dünya çapında 46 platin ve 40 altın plak ödülü sahibi, N'Sync ve Backstreet Boys'la çalışmalar yapan Toni Cottura'ya aitti.

2010 Ekim ayında "Saten" albümünü piyasaya sundu. 2012 yılında Show TV'de yayınlanan Survivor Ünlüler-Gönüllüler'de yarıştı.

2013-günümüz: Tekliler, Müzikaller

2014 yılından 2019 yılına kadar aralıklarla tekliler yayınlamaya devam etti. 2015-2017 arasında Kraliyet Sanat Akademisi'nde müzikal tiyatro eğitimi aldı. 2017'de Zülfü Livaneli'nin aynı adlı romanından uyarlanan Mutluluk müzikalinde rol aldı. Ağustos 2020'de Ankara Anlaşması ile Londra'ya yerleşti.

Sibel Tüzün, müzik çalışmalarına şarkı yazarı, yorumcu ve yapımcı olarak devam etmektedir.

Diskografi

Stüdyo albümleri
1993: Ah Biz Kızlar
1995: Nefes Keser Aşklar
1998: Hayat Buysa Ben Yokum Bu Yolda
2001: Yine Yalnızım
2003: Kırmızı
2010: Saten

Diğerleri
2000 Şarkılar Bir Oyundur / Duyuyor musun?
2008 Zilli Perküsyon / Kaçın Kurası
2008 Çılgın Dersane Kampta Soundtrack / Gözyaşındayım
2010 Şimdi 90'lar / Kaçın Kurası
2011 Eelence / Kaçın Kurası

Remiks albümleri
2004: Kıpkırmızı

Teklileri
2005: "Seviyorum, Seveceğim"
2006: "Süper Star" (Yunanca/İngilizce/Türkçe)
2008: "Aç Telefonu-Yaz Aşkı"
2013: Saten Remix
2014: "Kaç Yıldan Geçti Aradan"
2014: "Le Le Le"
2015: "Aşk Bize Yeter" (ft. İskender Paydaş)
2017: "Senden İmzalı"
2018: "Anlamadın Di Mi?"
2019: "Olaylara Gel"

Filmografisi
 2007: Çılgın Dersane Kampta
 2011: Akasya Durağı (115.Bölüm Konuk Oyuncu)
 2012: Survivor Ünlüler-Gönüllüler (Yarışma/Show TV)

Diğer çalışmaları
 2009: "Seni Seviyorum, Mükemmelsin, Şimdi Değiş!" (Broadway Müzikali)
 2009: "All That Jazz" (Selen Gülün/Sibel Tüzün projesi)
 2009: "Let Me Entertain You" (Sahne şovu)
 2010: "All That Jazz" (Burak Bedikyan/ Sibel Tüzün projesi)
 2010: "Histanbul" (Müzikli Oyun)
 2011: "Sibel Tüzün 20" (Müzik kariyerinin 20.yılı)
 2013: "Bir Aşk Hikayesi" (Kürşat Başar ile Sahne şovu)

Ayrıca bakınız
 Türk pop şarkıcıları listesi
 Türkiye merkezli müzik şirketleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1971 doğumlular
İstanbul doğumlu kadın şarkıcılar
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Türk kadın pop şarkıcıları
Türk rock şarkıcıları
Türk kadın caz şarkıcıları
Türk kadın şarkıcı-şarkı yazarları
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Beşiktaş Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Türkiye'nin Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
2006 Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Türk müzik yapımcıları
Raks Müzik sanatçıları
Avrupa Müzik sanatçıları
Bay Müzik sanatçıları
Esen Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları
Ossi Müzik sanatçıları
Survivor yarışmacıları

Sibel Tüzün


Churchill Park este un stadion multifuncțional în Lautoka, Fiji. Este folosit în prezent în principal pentru meciurile de fotbal și găzduiește meciurile de start ale echipei Lautoka FC. Stadionul găzduiește, de asemenea, meciurile internaționale de rugby, cum ar fi Cupa Națiunilor din Pacific și Cupa Pacific Rugby, precum și competiții locale de rugby, cum ar fi Cupa Colonială și Cupa Sanyo . Stadionul a deținut 18.000 de persoane, dar în 2016 au adăugat urme sportive și au rupt cealaltă parte a stadionului, reducând astfel capacitatea la mai puțin de 10000.

Churchill Park (Lautoka)


An Crepidium fimbriatum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Peter S. `Bill' Lavarack, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Dariusz Lucjan Szlachetko. An Crepidium fimbriatum in nahilalakip ha genus nga Crepidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Crepidium

Crepidium fimbriatum


Johann Ernst Perabo (født 14. november 1845 i Wiesbaden, død 29. oktober 1920 i Boston) var en tysk-amerikansk musiker.

Perabo drog allerede 1852 med sine forældre til New York; han uddannede sig yderligere under ophold i Hamborg og Leipzig til klaverspiller og tog 1866 fast ophold i Boston, hvor han havde et betydeligt ry som klavervirtuos og som lærer. Perabo udgav kompositioner for klaver.

Kilder

Pianister fra USA
Komponister fra USA
Musikpædagoger
Amerikanere i 1800-tallet
Amerikanere i 1900-tallet
Personer fra Wiesbaden

Ernst Perabo


Slúðrur (fræðiheiti: Timaliidae), einnig kallaðar tímalíur, eru ætt spörfugla.

Heimildaskrá

Spörfuglar

Slúðrur


Rocky Mount, ABD'de farklı yerleşim merkezlerine verilen isimdir::

 Rocky Mount, Alabama
 Rocky Mount, Georgia
 Rocky Mount, Louisiana
 Rocky Mount, Missouri
 Rocky Mount, Kuzey Karolina
 Rocky Mount, Tennessee
 Rocky Mount, Virginia

Rocky Mount


වැලන්ටිනා ව්ලැඩිමිරොව්නා තෙරෙශ්කෝවා (රුසියානු: Валенти́на Влади́мировна Терешко́ва) (උපත , 1937 මාර්තු 6) අභ්‍යාවකාශයට ගිය පලමු කාන්තාවයි.ඇය විශ්‍රාමික සෝවියට්  කාන්තා අභ්‍යවකාශගාමීයෙක් වන අතර සෝවියට් ගුවන් හමුදවේ මේජර් ජෙනරාල් වරියකි.

සමාජ ක්රියාකාරකම්
2011 දී ඇය යාරොස්ලාව් ප්‍රාදේශීය ලැයිස්තුවේ එක්සත් රුසියානු පක්ෂයෙන් රුසියාවේ රාජ්‍ය ඩූමා වෙත තේරී පත් වූවාය. Tereshkova, Elena Mizulina, Irina Yarovaya සහ Andrey Skoch  සමඟ එක්ව, ක්‍රිස්තියානි සාරධර්ම ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වූ අන්තර් පාර්ශවීය නියෝජ්‍ය කණ්ඩායමක සාමාජිකයෙකි; මෙම හැකියාව තුළ ඇය රුසියානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සංශෝධන හඳුන්වා දීමට සහාය වූ අතර, ඒ අනුව "ඕතඩොක්ස්වාදය රුසියාවේ ජාතික හා සංස්කෘතික අනන්‍යතාවයේ පදනමයි." 2011 දෙසැම්බර් 21 දින සිට ෆෙඩරල් ව්යුහය සහ පළාත් පාලන ස්වයං පාලනය පිළිබඳ රාජ්ය Duma කමිටුවේ නියෝජ්ය සභාපති.

ආශ්‍රිත
 සෝවියට් සංගමය
 රුසියාව
 වොස්ටොක් 6
 ස්වෙට්ලනා සවිට්ස්කායා

කාන්තා අභ්‍යවකාශගාමීන්
අභ්‍යවකාශගාමීන්

වැලන්ටිනා තෙරෙශ්කෝවා


Condé-sur-Noireau () is a former commune in the Calvados department in the Normandy region in northwestern France. On 1 January 2016, it was merged into the new commune of Condé-en-Normandie. It is situated on the  River. In the fifteenth century, the town was occupied by the English, and belonged to Sir John Fastolf of Caister Castle in Norfolk (1380-1459). It was from here that the Spanish mercenary François de Surienne launched an attack on Fougères in Brittany, which triggered the invasion of English Normandy by Charles VII of France, and the end of the Hundred Years' War.

The former commune is part of the area known as Suisse Normande.

Population

International relations
The commune is twinned with:
 Ross-on-Wye, UK since 1978.
 Poggio Rusco, Italy since 2000.

See also
Communes of the Calvados department

References

 Stephen Cooper, The Real Falstaff, Sir John Fastolf and the Hundred Years War,  (Pen & Sword, 2010)

Former communes of Calvados (department)
Calvados communes articles needing translation from French Wikipedia
Populated places disestablished in 2016

Condé-sur-Noireau


බාලිකා වධු (අර්ථය: ළමා මනාලිය, ළමා විවාහය) යනු කලර්ස් ටීවී නාලිකාව විසින් විකාශය කරන ලද ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරාවකි. එය කලර්ස් නාලිකාව ඔස්සේ 2008 ජූලි 21 සිට එහි අවසන් කථාංගය දක්වා 2016 ජූලි 31 තෙක් වසර 8ක් පුරාවට ඉන්දියාව තුළ විකාශය විය. මෙමගින් රාජස්ථානයේ දුෂ්කර ග්‍රාමීය පෙදෙසක ළමා මනාලියකගේ ජීවන චාරිකාව නිරූපණය වේ. මෙහි පළමු වාරය මගින් ළමා වියේදී විවාහ කර දෙනු ලැබූ ආනන්දි සහ ජග්දිෂ්ගේ ජීවිතය නිරූපණය වේ. දෙවන වාරය මගින් ආනන්දිගේ දියණිය වන ළමා මනාලියක වූ වෛද්‍ය නන්දිනිගේ ජීවිතය නිරූපණය වේ. බාලිකා වධු කතාමාලාව මගින් ළමාවියේ දී සම්ප්‍රදායයට මුවා වී, බලෙන් විවාහ කර දෙනු ලැබූ දරුවන්ගේ ජීවන ඛේදවාචකය නිරූපණය කරමින් ඔවුන්ගේ දිවියේ සෙසු කාලය ගෙවෙන අයුරු ආවර්ජනය කරයි.

මෙය කථාංග 2000 පසුකළ ඉන්දියාවේ පළමු ප්‍රබන්ධය ලෙස සැලකෙයි.

මෙම කතාමාලව කතා වාර දෙකකින් සමන්විත වන අතර, ඒවා බාලිකා වධු – කච්චි උමාර් කේ පක්කේ රිෂ්තේ (අරුත: ළමා මනාලිය — ළාබාල වියේ දැඩි සබඳතා, ළමා විවාහය — ළසා වියේ දැඩි සබඳතා) සහ බාලිකා වධු — ලම්හේ ප්යාර් කේ  (අරුත: ළමා මනාලිය — ප්‍රේමයේ නිමේෂයන්, ළමා විවාහය — ප්‍රේමයේ නිමේෂයන්).

බාලිකා වධු කතාමාලාව මීට අමතරව, තෙලිඟු බසින් හඬකවා "චින්නරි පෙල්ලිකුතුරු" තේමාව යටතේ MAA TV නාලිකාව ඔස්සේ ද, දෙමළ බසින් හඬකවා "මන් වාසනෛ" යනුවෙන් රාජ් ටීවී නාලිකාව ඔස්සේ ද සඳුදා සිට සෙනසුරාදා දක්වා ප.ව. 7.30ට විකාශය කරන ලදී.

කතාමාලාව දළ විශ්ලේෂණය

කථා සාරාංශය

වාරය 1
බාලිකා වධු - කච්චි උමාර් කේ පක්කේ රිෂ්තේ කතාමාලාව තුළින් ළමා වියේදී විවාහ කරදෙනු ලැබූ ආනන්දි සහ ජග්දිෂ්ගේ ජීවන චාරිකාව නිරූපණය වේ. අට වියැති දැරියක වන ආනන්දි නාඳුනන පවුලක් සමග සම්බන්ධ වී සිය ළමාවිය තුළදීම මිතුරියක, පෙම්වතියක, බිරියක සහ ලේලියක ලෙස සිය දිවිය ගෙවන අයුරු නිරූපිත ය. වයසින් වැඩෙන විට ආනන්දි ජග්දිෂ්ට ප්‍රේම කරයි. අනෙක් පසින් ජග්දිෂ් සිය කොලීජියේ මිතුරියක වන ගෞරිට ප්‍රේම කරයි. ආනන්දිව දික්කසාද කරන ඔහු ගෞරි සමග විවාහ වෙයි. නමුත් දැඩිව ළමා විවාහ සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කරන ජග්දිෂ්ගේ පවුල ගෞරි සමග ජග්දිෂ්ගේ විවාහය ප්‍රතික්ෂේප කරයි. සිය ඥාතීන්ගේ ප්‍රතික්ෂේපය හමුවේ පලිගැනීමේ චේතනාවෙන් පෙළෙන ගෞරි සිය විවාහ දිවියේ ගැටුම් ඇතිකර ගනියි. අනෙක් අතින් ලෝකය තුළ තමන්ගේම අනන්‍යතාවක් ගොඩනගා ගැනීමට උත්සාහ දරන ආනන්දිට නොයෙකුත් ගැටලුවලට මුහුණ දීමට සිදු වේ. එහිදී ඇයට දිස්ත්‍රික් අයකැමි ෂිව්රාජ් ෂේඛර් හමුවෙයි. ජග්චිෂ්ගේ පවුල ඇයව ඔහුට විවාහ කරදීමට අදහස් කරයි. සිය වරද වටහාගන්නා ජග්දිෂ් ගෞරිව සික්කසාද කරයි. ඔහු නැවත සිය පවුල සහ ආනන්දි සොයා එයි. නමුත් නැවත පැමිණෙන විට, ආනන්දි සහ ෂිව්රාජ්ගේ විවාහය පිළිබඳ අසා ඔහු තිගැස්මට පත් වෙයි. ෂිව්රාජ් සමග විවාහ වූ පසු, ආනන්දි ජග්දිෂ්ට සමාව ලබා දෙන අතර, ඔවුහු මිතුරන් ලෙස ආශ්‍රය කරති. මඳකලකට පසුව, ජග්දිෂ්ට ළමා විවාහ රකුසාට බිලි වී, ඥාතීන්ගේ ගෘහස්ථ හිංසනයට ලක් වූ ගංගා නැමැති දැරියක හමුවෙයි. ඇයට ඇගේ ඥාතීන්ගෙන් නිදහස් වීමට ජග්දිෂ් උපකාර කරන අතර, ඇගේ සිහිනය වූ හෙදියක වීමට ඔහු ඇයට උපකාර කරයි. අනතුරුව ඇය කෙරෙහි හටගැනෙන ප්‍රේමය වටහාගන්නා ඔහු ඇයව විවාහ කරගනියි. ඔහු ඇයගේ පුත් මහේන්ද්‍ර සිය දරුවකු ලෙස හදාවඩා ගන්නා අතර, ඔවුනට අභිමන්යු යනුවෙන් දරුවකු බිහිවෙයි. මේ අතර ආනන්දි සහ ෂිව්රාජ් අනාථ දරුවකු ඔවුන්ගේම දරුවකු ලෙස හදාවඩා ගනිති. සතුටුදායක වර්ෂ දෙකකට පසු උදයපූර් නගරය ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාරයකින් බේරාගැනීමට තැත්කිරීමේදී ෂිව්රාජ් මියයයි. ඉන් මඳකලකට පසු ආනන්දි, ෂිවම් සහ නන්දිනි නම් වූ ඔවුන්ගේ නිවුන් දරුවන් දෙදෙනාට උපත ලබා දෙයි. ජග්දිෂ්ගේ උපකාර ඇතිව වැඩිදුර අධ්‍යාපන කටයුතු සම්පූර්ණ කරගන්නා ගංගා ද වෛද්‍යවරියක බවට පත් වෙයි. අඛිරාජ් සිං නැමැති මිනිසකු විසින් නන්දිනිව පැහැරගනු ලබන අතර, පසුව ඔහු ඇයව සිය පුත්‍රයා වන කුන්දන්ට විවාහ කර දෙයි. වසර දොළහක සෙවීමකින් පසු, ඇයව සොයාගන්නා ජග්දිෂ් ඇයව ඇගේ මවට භාරකරයි. ආනන්දි සහ ජග්දිෂ් එක්ව අඛිරාජ්ව සිරගත කරනු ලබන අතර, ආනන්දිගෙන් පලිගැනීමේ අපේක්ෂාවෙන් අඛිරාජ් සිරභාරයෙන් පලායයි. ආනන්දි සහ ජග්දිෂ්ගේ කථාව අවසන් වන්නේ අඛිරාජ්ගේ වෙඩි තැබීමකින් ආනන්දි මියයාමත් සමගයි. ආනන්දිට සාධාරණයක් ඉටුකිරීමේ අරමුණින් ජග්දිෂ් අඛිරාජ්ට වෙඩි තබයි. ආනන්දිගේ මරණින් පසු ඇගේ දියණියගේ කථාපුවත ඊළඟ කථා වාරයෙන් නිරූපණය වේ.

වාරය 2
බාලිකා වධු - ලම්හේ ප්යාර් කේ කතාමාලාව මගින් ආනන්දිගේ මරණින් පසු ඇගේ දියණිය වන වෛද්‍ය නන්දිනිගේ ජීවන චාරිකාව නිරූපණය වේ. සිදුවීම් මාලාවකින් පසු ඇය සහ ඇගේ සොහොයුරු ෂිවම් අතර විරසක ඇති වේ. අවසානයේ ඇයව ෂෙඛාවත් මහතා විසින් හදාගනු ලැබෙන අතර, ඇගේ සිහිනය සැබෑ කරමින් වසර පහළොවකට පසු ඇයට වෛද්‍යවරියක වීමට ඔහු ඇයට උපකාර කරයි. රාජස්ථානයේ සෑම කොනකම වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර මධ්‍යස්ථාන ඇරඹීමට නන්දිනී සිය මියගිය මවට පොරොන්දු වෙයි. ඇයට එය ආනන්දි අනුස්මරණ මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස නම්කිරීමට අවශ්‍ය වේ. ඇයට මේ සඳහා සිය උපදේශකයා වන, ඇය කෙරෙහි සෙනෙහස දැක් වූ වෛද්‍ය අමිත් නරේශ් ගොයෙල්ගේ සහාය නොමඳව හිමි වේ. නන්දිනිට ඇගේ හදවත දිනාගැනීමට උත්සාහ දැරූ ක්‍රිෂ් නැමැති තරුණයකු හමු වේ. පසුව නන්දිනි ක්‍රිෂ් (කරුණාගේ පුත්‍රයා) සමග විවාහ වේ. නමුත් පුදුමයට කරුණ නම් ක්‍රිෂ්ගේ සුළුපියා යනු නන්දිනිගේ අනියම් සැමියා (නීත්‍යානුකූල නොවන සැමියා) වූ කුන්දන් වීමයි. ඔහුට සියා පියාගේ මරණය වෙනුවෙන් නන්දිනිගෙන් පලිගැනීමට අවශ්‍ය විය. අවසානයේ සෑමදෙනාම මේ රැවටිල්ල පිළිබඳ දැනගනිති.

චරිත නිරූපණය

වාරය 1

අවිකා ගෝර්, ආනන්දි ඛජාන් සිං / ළමා ආනන්දි ජග්දිෂ් සිං (2008-2010) ලෙස
අවිනාශ් මුඛර්ජී, ළමා ජග්දිෂ් භයි‍රන් සිං / ජග්යා (2008-2010) ලෙස
ප්‍රත්‍යුෂා බැනර්ජී †/තොරාල් රාසපුත්‍රා, ආනන්දි ජග්දිෂ් සිං/ආනන්දි සිං/ආනන්දි ෂිව්රාජ් ෂේඛර් (2010-2013)/2013-2016) (මියගිය) ලෙස
ශෂන්ක් ව්‍යාස්/ශක්ති ආනන්ද්, වෛද්‍ය ජග්දිෂ් භයිරන් සිං/ජග්යා/ජගත් (2010-2015)/(2015-2016) ලෙස
ශ්‍රීති ජා/සර්ගුන් මෙහ්තා/ආසියා කාසි, වෛද්‍ය ගංගා ජග්දිෂ් සිං (2013)/(2013-2014)/(2014-2016) ලෙස
සිද්ධාර්ත් ශුක්ලා, ෂිව්රාජ් ආලෝක් ෂේඛර්/ෂිව්රාජ් අනූප් ෂේඛර්/ෂිව් (2012-2015) (මියගිය) ලෙස
මහිමා මක්වානා/අන්ජම් ෆාරුකි/ඩෙබ්ලිනා චැටර්ජී, වෛද්‍ය ගෞරි ජග්දිෂ් සිං/ගෞරි සිං (2009)/(2010-2012)/(2014) ලෙස
සුරේඛා සික්රි, කල්‍යාණි දේවි ධර්මවීර් සිං/දාදිසා (2008-2016)(මියගිය) ලෙස
ජෙහන්ගීර් වකිල්, ප්‍රතාප් ලෙස (2008–2009)
අනුප් සෝනි, භයිරන් ධර්මවීර් සිං (2008-2014) ලෙස
ස්මිතා බන්සාල්, සුමිත්‍රා භයිරන් සිං (2008-2014) ලෙස
සත්‍යජිත් ෂර්මා, බසන්ත් ධරම්වීර් සිං/බසන්ත් මහාවීර් සිං (2008-2014) (මියගිය) ලෙස
නේහා මාර්දා/ශීතාල් ඛන්දල්, ගෙහ්නා බසන්ත් සිං/ගෙහ්නා නිරංජන් (2008-2012)/(2012-2015) ලෙස
සන්ජේ බසාක්, නන්දුකිෂෝර් බසන්ත් සිං/නන්දු (2012-2015) ලෙස
ග්‍රේසි ගෝස්වාමි, ළමා නන්දිනි ෂිව්රාජ් ෂේඛර්/නිම්බොලි කුන්දන් සිං (2015-2016) ලෙස
 විරේන් වසිරානි, ළමා ෂිවම් ෂිව්රාජ් ෂේඛර් (2015-2016) ලෙස
 සුනිල් සිං, අඛිරාජ් සිං (2015-2016) (මියගිය) ලෙස
ස්පර්ශ් ශ්‍රීවාස්තව්/කරන් පහ්වා, කුන්දන් අඛිරාජ් සිං (2015-2016) (මියගිය) ලෙස
සුධීර් පාන්ඩේ, ප්‍රේම්කිෂෝර් ෂේඛර් (2012-2015) ලෙස
සුෂ්මිතා මුඛර්ජී, සුභද්‍රා (2014-2015) ලෙස
සොනාල් ජා, අයිරාවති ආලෝක් ෂේඛර් (2012-2015) ලෙස
ඇනිටා කුල්කර්ණි, මීනාක්ෂි අනූප් ෂේඛර් (2012-2015) ලෙස
අවිනාශ් වාධවන්/අක්ෂේ ආනන්ද්, අනූප් ප්‍රේම්කිෂෝර් ෂේඛර් (2012-2014) ලෙස
රූප් දුර්ගපාල්, සාංචි විවේක් කබ්‍රා (2012-2015) ලෙස
විමර්ශ් රෝෂන්, අධිනීතිඥ විවේක් රෝෂන් කබ්‍රා (2013-2015) ලෙස
අභිෂේක් තිවාරි, මහී අනූප් ෂේඛර් (2012-2014) ලෙස
විභා ආනන්ද්/ජාන්වි ඡේදා, සුග්නා ෂ්‍යාම් සිං (2008-2011)/(2011-2013) ලෙස
වෛක්‍රාන්ත් මැසී/සචින් ෂ්‍රොෆ්, ෂ්‍යාම් මදන් සිං (2009-2011)/(2011-2013) ලෙස
රාජේශ්වරී සච්දේව්, මංගලා දේවි සිං/දිසා (2015-2016) (මියගිය) ලෙස
ෆාරා හුසේන්, කාම්ලි අඛිරාජ් සිං/කාම්ලි පුෂ්කර් සිං (2015-2016) ලෙස
රාජේන්ද්‍ර ගුප්තා, මහාවීර් සිං (2009-2012) ලෙස
පරිචයි ෂර්මා, පුෂ්කර් ජාත ෂංකර් සිං (2015-2016) ලෙස
හිතේන් තේජ්වානි, වෛද්‍ය අනන්ත් (2015-2016) ලෙස
චේතන්‍යා අදිබ්, ඛජාන් සිං (2008-2015) ලෙස
භෛරවි රායිචුරා, භග්වතී ඛජාන් සිං (2008-2012) (මියගිය) ලෙස
ෆරීඩා ජලාල්, වසුන්ධරා දේවි/බාදි ජිජි (2009, 2012) ලෙස
ෆර්නාස් ෂෙට්ට, කාංචන් (2013) ලෙස
නිවේදිතා භටාචාර්යා, ෂිවානි රාජධ්‍යාක්ෂා (2011) ලෙස
හර්ෂ් ඡායා, පලාෂ් සින්දියා (2014) ලෙස
කාමලිකා ගුහා තාකුර්තා, ප්‍රමිලා (2014) ලෙස
සාදියා සිද්දිකි, සන්ධ්‍යා/ටීචර් ජි (2008) ලෙස
සාක්ෂි තන්වාර්, තීප්‍රි (2010) ලෙස
ෂිව්ශක්ති සච්දේව්, චම්පා (2008-2010) ලෙස

වාරය 2

 මහි විජ්, වෛද්‍ය නන්දිනි ක්‍රිෂ් මල්හෝත්‍රා/වෛද්‍ය නන්දිනි ෂෙඛාවත්/නන්දිනි ෂිව්රාජ් ෂේඛර්/නිම්බොලි කුන්දන් සිං (2016) ලෙස
 රුස්ලාන් මුම්ටාස්, ක්‍රිෂ් මල්හෝත්‍රා (2016) ලෙස
 විනීත් කුමාර්, අභේරාම්/කුන්දන් අඛිරාජ් සිං (2016) (මියගිය) ලෙස
 දිශාන්ක් අරෝරා, ෂිවම් ෂිව්රාජ් ෂේඛර්/ෂංකර් සිං (2016) ලෙස
 යුක්ති කපූර්, සුධා ෂෙඛාවත්/සුධා ප්‍රේමාල් සිං (2016) ලෙස
 සෝනියා ෂා, කරුණා ලෙස; ක්‍රිෂ්ගේ මව සහ අ‍භේරාම්ගේ බිරිඳ (2016)
 නිමිෂා වඛාරියා, ත්‍රිවේනි ලෙස, කරුණාගේ සොයුරිය (2016)
 අවිනාශ් සච්දේව්, වෛද්‍ය අමිත් නරේශ් ගොයෙල් (2016) ලෙස
 ස්මෘති ඛන්නා, වන්දනා අමිත් ගොයෙල් / වන්දනා මිත්තල් (2016) ලෙස
 ෂහාබ් ඛාන්, ෂෙඛාවත් මහතා (2016) ලෙස
 නීතු පාන්ඩේ, ජමුනා ෂෙඛාවත් (2016) ලෙස
 ආයුෂ් ආනන්ද්, ප්‍රේමාල් සිං (2016) ලෙස
 හේතාල් යාදව්, ප්‍රේමාල්ගේ මව (2016) ලෙස
 ප්‍රිත්වි සංඛාලා, වෛද්‍ය නරේශ් ගොයෙල් (2016) ලෙස

බෙදාහැරීම

හඬකැවූ සංස්කරණ (ඉන්දියාව තුළ)
මෙම කතාමාලාවේ දෙමළ බසින් හඬකැවූ සංස්කරණයක් මන් වාසනෛ යනුවෙන් රාජ් ටීවී නාළිකාව ඔස්සේ ප.ව. 7.30ට සෑම සඳුදා සිට සෙනසුරාදා තෙක් දිනවල විකාශය වේ.

එසේම මෙම කතාමාලාව තෙලිඟු බසින් හඬකවා චින්නරි පෙල්ලිකුතුරු යන තේමාව ඔස්සේ MAA TV නාළිකාව මගින් සෑම සඳුදා සිට සෙනසුරාදා දක්වා දිනවල ප.ව. 7.00ට විකාශය කෙරේ.

අන්තර්ජාතික විකාශය
  ක්‍රොඒෂියාව තුළ, මෙය ඩෝමා ටීවී නාළිකාව ඔස්සේ සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා පෙ.ව. 08:10ට (මධ්‍යම යුරෝපානු වේලාව) Mala nevjesta (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරයි.
  බල්ගේරියාව තුළ, එය නොවා ටීවී නාළිකාව ඔස්සේ සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 04:30ට (මධ්‍යම යුරෝපානු වේලාව) Малката булка (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  රුමේනියාව තුළ, එය ටීවී නැෂනල් නාළිකාව ඔස්සේ Mica mireasa (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  සර්බියාව තුළ, RTV Pink නාළිකාව ඔස්සේ සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 04:00ට (මධ්‍යම යුරෝපානු වේලාව) Мала невеста (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  බොස්නියාව සහ හර්සෙගොවිනා තුළ, Pink BH නාළිකාව ඔස්සේ Mala nevjesta (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  මැසිඩෝනියාව තුළ, Sitel TV නාළිකාව ඔස්සේ Малечката невеста (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව යටතේ විකාශය කරන ලදී.
  මොන්ටෙනෙග්‍රෝ තුළ, මෙය Pink M නාළිකාව ඔස්සේ Mala nevjesta (පුංචි මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  ඉන්දුනීසියාව තුළ, මෙය ANTV නාළිකාව ඔස්සේ 2016 මාර්තු 15 දින සිට ආනන්දි යන තේමාව ඔස්සේ සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 4:00ට (ඉන්දුනීසියා බටහිර වේලාව) සහ සෙනසුරාදා සිට ඉරිදා දක්වා ප.ව. 4:30ට (ඉන්දුනීසියා බටහිර වේලාව) විකාශය කරන ලදී.
  කිර්ගිස්ථානය තුළ, එය KTRK නාළිකාව ඔස්සේ Келин (මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  කසකස්ථානය තුළ, එය Келін (මනාලිය) යන තේමාව ඔස්සේ කසකස්ථාන් නාළිකාව ඔස්සේ විකාශය කරන ලදී.
  වියට්නාමය තුළ, මෙම නාට්‍යය Cô Dâu 8 Tuổi යන තේමාව ඔස්සේ ටුඩේ ටීවී නාළිකාව ඔස්සේ 2014 නොවැම්බර් 11 සිට විකාශය කරන ලදී. මෙම නාට්‍යය වියට්නාමය තුළ එහි විකාශය ආරම්භයේ සිට සුවිසල් ප්‍රේක්ෂකාකර්ෂණයක් හිමිකර ගත්තේ ය. මෙම වැඩමටහනේ ජනප්‍රියත්වය නිසා මෙහි නිළිය වන, අවිකා ගෝර් ටුඩේ ටීවී නාළිකාවන් සම්මානයක් ද හිමිකරගත්තා ය. එලෙසම නාට්‍යයේ සාර්ථකත්වය නිසා ගෝර් වියට්නාමයේ දෙදින චාරිකාවක නියැළුණ අතර, සෙසු නළුනිළියන් වූ අවිනාශ් මුඛර්ජී සහ ස්මිතා බන්සාල් ඇතුළු පිරිස ද වියට්නාමයට පැමිණ ඇත. වියට්නාමය තුළ 2015 වර්ෂයේ ගූගල් සෙවුම තුළ නව වෙනියට වැඩිපුරම සෙවුමට ලක් වූ තේමාව ලෙස සැලකෙයි.  බාලිකා වධු ලද ප්‍රේක්ෂකාකර්ෂණය හේතුවෙන් වියට්නාමය තුළ ආසියානු නාට්‍ය සඳහා පුළුල් ඉල්ලුමක් ඇති විය. විද්වතුන් පවසන පරිදි එහි "බටහිර ප්‍රතිපූරණ අභිබවා සංස්කෘතික මායිමක්" සලකුණු කළ බව පැවසෙන්නේ දකුණු ආසියාවෙන් ආනයනය කළ සෝප් ඔපෙරාවන්, අග්නිදිග ආසියාව සහ නැගෙනහිර ආසියානු සංස්කෘතීන් අතර පවතින සමීපත්වය නිරූපණ වන නිසායි. මෙහි නළුනිළියන් අතුරින්, සිද්ධාර්තා ශුක්ලා, අවිනාශ් මුඛර්ජී, රූප් දුර්ගාපාල් සහ ආසියා කාසි යන පිරිස වියට්නාමයේ සත් දින චාරිකාවක් ලෙස 2016 ජූලි 13 සිට 19 තෙක් සංචාරයක නියැළුනහ. නැවත වරක් 2016 ජූනි 23 සිට 25 දක්වා අවිකා ගෝර් වියට්නාමයේ සංචාරයක නියැළෙමින් හෝ චි මින් නගරයේ චෝ රායි රෝහලට ඇමරිකන් ඩොලර් 30,000ක ආධාරයක් සිදුකළා ය.
  ශ්‍රී ලංකාව තුළ, මෙම කතාමාලාව ටීවී 1 නාළිකාව ඔස්සේ සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 07:00ට විකාශය ඇරඹූයේ 2016 අගෝස්තු 15දා සිට ය. මෙය සිංහලෙන් හඬකවා පුංචි මනාලි යන තේමාව ඔස්සේ විකාශය ආරම්භ කොට ඇත.

සම්මාන
ජයග්‍රහණයන්

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 බාලිකා වධු at ඉන්ටර්නෙට් මූවී ඩේටාබේස්

2008 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
2016 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරාවන්
රූපවාහිනී කතාමාලා
හින්දි භාෂා රූපවාහිනී වැඩසටහන්කරණය
ඉන්දියාවේ ළමා විවාහ
ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා

බාලිකා වධු