Kyst- og Fjordcentret ved den 30 kilometer lange Randers Fjord er et kystnatur formidlings- og besøgscenter beliggende i Voer på sydsiden af Randers Fjord 15 kilometer fra udmundingen i Kattegat og i Norddjurs Kommune. Centeret er finansieret af offentlige midler, fondsmidler og brugerbetaling. Permanente faciliteter i Grenaa, herunder Grenaa Naturskole og faciliteter i Fjellerup indgår i centret.

Institutionen råder over en række hjælpemidler og udstyr. Herunder kajakker, kanoer, motorjoller og hurtig gummibåd.

Centrets bygninger inkluderer kursus- og konferencefaciliteter med mødelokaler og forskellige typer af overnatningsmuligheder. Også primitivt omkring bål. På centret i Voer er der seks styk fire-sengs værelser. Desuden tipi-telte af typen, lauv, i forskellig størrelse med plads til fra 5 til 25 overnattende personer i hver. Foruden 6 shelters med plads til 6-7 personer per shelter.

Satellitstationer
Om sommeren har centret satellitstationer, der er bemandet med naturformidlere. De ligger langs Djurslands nord- og østkyst, herunder i Fjellerup, Bønnerup Strand og Grenaa. For eksempel i Fjellerup kan badegæster frit og uden videre låne vaders, undervandskikkert og fiskenet. På stationen, kaldet Blå Flag Station Fjellerup, er der også saltvandsakvarier, der kan huse badegæsters aktuelle fangster af småfisk og havdyr.

Målgrupper
De primære målgrupper er skoler, erhvervslivet (såsom teambuilding) samt almindelige besøgende. Sidstnævnte betaler entre for at komme ind på centret i Voer. På centrets hjemmeside fremgår det, at man gerne skræddersyr forløb til individuelle grupper. Centrets forløb kan strække sig over timer eller dage.

Frivillige
Der er tilknyttet forskellige laug af frivillige til centret. En af sommer-aktiviteterne, som frivillige-lauget, Praktikerne, indgår i, er garnrøgtning på Randers Fjord fra motorjoller sammen med besøgende. I forløbene indgår fangst af fisk, typisk skrubber, og efterfølgende rensning og tilberedning af fiskene udendørs. Fx i form af rygning, hvor deltagerne efterfølgende kan spise fiskene. Om foråret er der omfattende opgang af sild i Randers Fjord forbi centret. Denne fiskeart indgår også i centrets fangst og fisketilberednings-aktiviteter sammen med besøgende.

Kilder

Lokaliteter i Norddjurs Kommune

Kyst- og Fjordcentret


Monel este un tip  de aliaj al nichelului, compus în principal din acest metal (în procent minimum 63%), cupru (între 29% și 34%) și cantități mici de fier, mangan, carbon și siliciu. Aliajele de acest tip sunt mai rezistente la coroziune decât nichelul metalic și se pot fabrica rapid. Aliajul a fost patentat în anul 1906.

Note

Vezi și
 Cupronichel

Aliaje de nichel
Aliaje de cupru

Monel


هذه الصفحة توضح معالم التصفيات المؤهلة لكأس الأمم الأوروبية لكرة القدم 2008.

التصنيف
استخدمت معامل التصفيات لتصنيف الفرق وفقاً لنتائجهم في كل من كأس الأمم الأوروبية لكرة القدم 2004 وتصفيات كأس العالم لكرة القدم 2006. لم تحتسب سوى مباريات المجموعات، في حين لم يتخذ الملحق في الحسبان، لتحديد أي وعاء سيتم وضع المنتخبات الوطنية. بعض النقاط التي يجب ملاحظتها:
 اليونان صنفت تلقائياً في الصف الأول كونها بطلة أوروبا.
 البرتغال لم تتأهل إلى كأس الأمم الأوروبية 2004 بصفتها مستضيف البطولة. سوى نتائجها في تصفيات كأس العالم 2006 أستخدمت.
 ألمانيا لم تتأهل إلى كأس العالم 2006 بصفتها مستضيف البطولة. سوى نتائجها في تصفيات كأس الأمم الأوروبية 2004 أستخدمت.
 كازاخستان لم يسبق لها المشاركة في مسابقة أوروبية، لذالك تم استخدام سوى نتائجها في كأس العالم. آخر تصفيات قارية للفريق كانت كأس آسيا 2000. سجلها في تلك البطولة (ترتيب 4، 6 نقاط) لم يحتسب.
 بعد استقلال الجبل الأسود عن صربيا. تولت صربيا المباريات تحت اسم صربيا والجبل الأسود. الجبل الأسود لم يكن معترف بها من قبل اليويفا/الفيفا عند انطلاق التصفيات المؤهلة، وبالتالي لم تنافس حتى التصفيات المؤهلة لكأس العالم 2010.

أقيمت القرعة يوم 27 يناير 2006 في مونترو، سويسرا.

1 اليونان كانت المصنفة الأولى، كونها بطلة أوروبا

 (1.333) و  (1.833) ضمنوا بالفعل مقاعدهم في يورو 2008 بصفتهم الدول المضيفة

حسم التعادل
إذا كان فريقين أو أكثر متساويين بالنقاط عند اكتمال مباريات المجموعة، سوف تتطبق المعايير التالية لتحديد الترتيب
 أكبر عدد من النقاط الحاصل عليها في مباريات المجموعة بين الفرق المعنية
 متفوق بفارق الأهداف عن مباريات المجموعة بين الفرق المعنية
 أكبر عدد من الأهداف المسجلة في مباريات المجموعة بين الفرق المعنية
 أكبر عدد من الأهداف المسجلة خارج الديار في مباريات المجموعة بين الفرق المعنية
 إذا، بعد تطبيق المعايير 1) إلى 4) للعديد من الفرق، فريقان لا يزال لديهم ترتيب متساوي، سيتم إعادة تطبيق المعايير 1) إلى 4) لتحديد ترتيب هذه الفرق. إذا لم يؤد هذا الاجراء للاتفاق، المعيار 6) و7) سوف يطبق.
 نتائج في جميع المباريات: 1. متفوق فارق الأهداف 2. أكبر عدد من الأهداف المسجلة 3. أكبر عدد من الأهداف المسجلة خارج الديار 4. سلوك اللعب النظيف
 سحب القرعة.

ملخص
في الأدنى جدول يحتوي كل مجموعات التصفيات السبعة. الفرق التي ضمنت مقعد في النهائيات تبرز باللون الأخضر. ترتيب الفرق حسب مركزها النهائي بالمجموعة. وللمرة الأولى، يقوم اليويفا بتسمية المجموعات المؤهلة أبجدياً بدلاً من رقمياً.

المجموعات
بدأ مشوار التصفيات في أغسطس 2006. النمسا وسويسرا ضمنوا مقاعدهم في نهائيات البطولة بصفة الدول المضيفة.
نظام التصفيات قد تغير مقارنة بالمسابقة الماضية. فائزي وثواني جميع المجموعات تأهلوا مباشرة إلى البطولة، على أن يكمل المستضيفان المركزين الآخيرين في المسابقة التي يشارك بها 16 منتخب. هذا التغيير يعني عدم وجود ملحق بين الفرق التي تكون بالمركز الثاني في المجموعات. ستة من المجموعات المؤهلة تضم سبعة فرق، بينما تضم الأخرى، ثمانية.

بصفتها الوريث الشرعي لاتحاد كرة القدم السابق، أعطيت صربيا المركز المخصص أصلاً لصربيا والجبل الأسود في المجموعة الأولى قبل حل الدولة الموحدة. الجبل الأسود منحت عضوية في الاتحاد الأوروبي لكرة القدم بعد التصفيات وكانت بالتالي غير قادرة على المشاركة في هذه البطولة الأوروبية.

مفتاح:
 الفرق البارزة باللون الأخضر تأهلت إلى النهائيات

المجموعة أ

(*) لعبت أرمينيا وأذربيجان فقط 12 مباراة بسبب قرار اليويفا بإلغاء المباراتين بين هاتين الدولتين، حيث لم تمنح أي نقطة لكلا الفريقين للمباراتين الملغاة.

ملاحظات على موقف حسم التعادل:
 صربيا وفنلندا مرتبين حسب مواجهاتهم المباشرة:
 صربيا – 4 نقاط (0–0 على أرضها ضد فنلندا، 2–0 خارج الديار ضد فنلندا)
 فنلندا – نقطة واحدة (0–2 على أرضها ضد صربيا، 0–0 خارج الديار ضد صربيا)

المجموعة ب

المجموعة ج

ملاحظات على موقف حسم التعادل:
 مولدوفا والمجر مرتبين حسب مواجهاتهم المباشرة:
 مولدوفا – 3 نقاط، الفارق 1+ (3–0 على أرضها ضد المجر، 0–2 خارج الديار ضد المجر)
 المجر – 3 نقاط، الفارق 1− (2–0 على أرضها ضد مولدوفا، 0–3 خارج الديار ضد مولدوفا)

المجموعة د

المجموعة ر

ملاحظات على موقف حسم التعادل:
 إنجلترا وإسرائيل مرتبين حسب مواجهاتهم المباشرة:
 إنجلترا – 4 نقاط (3–0 على أرضها ضد إسرائيل، 0–0 خارج الديار ضد إسرائيل)
 إسرائيل – نقطة واحدة (0–0 على أرضها ضد إنجلترا، 0–3 خارج الديار ضد إنجلترا)

المجموعة س

(*) المباراة الموقوفة بين الدنمارك والسويد التي انتهت بمنح نتيجتها 3–0 للسويد، بعد جلسة استماع لليويفا في 8 يونيو 2007.

ملاحظات على موقف حسم التعادل:
 أيرلندا الشمالية والدنمارك مرتبين حسب مواجهاتهم المباشرة:
 أيرلندا الشمالية – 4 نقاط (2–1 على أرضها ضد الدنمارك، 0–0 خارج الديار ضد الدنمارك)
 الدنمارك – نقطة واحدة (0–0 على أرضها ضد أيرلندا الشمالية، 1–2 خارج الديار ضد أيرلندا الشمالية)

المجموعة ص

ملاحظات على موقف حسم التعادل:
 ألبانيا وسلوفينيا مرتبين حسب مواجهاتهم المباشرة:
 ألبانيا – نقطتين، الفارق 0، له 0، أهداف خارج الديار 0 (0–0 على أرضها ضد سلوفينيا، 0–0 خارج الديار ضد سلوفينيا) – الفارق الكلي = −6
 سلوفينيا – نقطتين، الفارق 0، له 0، أهداف خارج الديار 0 (0–0 على أرضها ضد ألبانيا، 0–0 خارج الديار ضد ألبانيا) – الفارق الكلي = −7

الهدافين

الدول المتأهلة

مصادر

وصلات خارجية
 لوائح المسابقة (ملف PDF) UEFA.com

بطولة أمم أوروبا 2008
تصفيات بطولة أمم أوروبا
كرة القدم الأوروبية في 2006–07

تصفيات بطولة أمم أوروبا 2008


H5, H05 or H-5 may refer to:

Science
 Influenza A virus subtype H5 (disambiguation), all A type viruses containing H5 type of agglutinin
 Histone H5, a histone similar to Histone H1
 Haplogroup H5 (mtDNA), a genetics subgroup
 ATC code H05 Calcium homeostasis, a subgroup of the Anatomical Therapeutic Chemical Classification System
 British NVC community H5
 Hydrogen-5 (H-5), an isotope of hydrogen
 H05, an ICD-10 code for diseases of the eye and adnexa

Technology
 H5 (chronometer), a 1773 marine chronometer designed by John Harrison
 DSC-H5, a full-featured-camera made by Sony
 H5, a hurricane tie manufactured by Simpson Strong-Tie Co
 .h5, filename extension used in Hierarchical Data Format
 , level 5 heading markup for HTML web pages

Transportation
 H5 Series Shinkansen, a Japanese Shinkansen high-speed train
 H5 Portway, a road part of the Milton Keynes grid road system, England
 Hola Airlines (IATA code: H5), a former Spanish airline
 Magadan Airlines (IATA code: H5), a former Russian airline

Military
 HMS H5, a 1918 British Royal Navy H-class submarine
 HMS Greyhound (H05), a 1935 British Royal Navy G-class destroyer
 HMS Ithuriel (H05), a 1940 British Royal Navy I-class destroyer
 H-5, a Chinese manufactured variant of the Soviet Ilyushin Il-28 jet bomber
 Sikorsky H-5, a helicopter
 USS H-5 (SS-148), a 1918 United States Navy submarine

Other uses
 H5 (US company), an American electronic discovery company headquartered in San Francisco, California
 H5 (French company), a French video company
 H5 (classification), a para-cycling classification

See also
 Hydrogen-5 (5H), an unstable isotope of hydrogen
 5H (disambiguation)

H5


An Tillandsia brevicapsula in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Amy Jean Gilmartin. An Tillandsia brevicapsula in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia brevicapsula


Robert Carver may refer to:

 Robert Carver (composer) (c. 1485–c. 1570), Scottish Renaissance composer of Christian sacred music
 Robert Carver (painter) (1730–1791), Irish painter
 Bob Carver (fl. 1972–2013), audio electronics engineer

See also
 Robert Carter (disambiguation)

Robert Carver


Pekari, pekarigiller (Tayassuidae) familyasından olan çift toynaklı orta büyüklükteki memelilere verilen ortak addır. Kuzey Amerika'nın güneybatısında ve Orta Amerika ile Güney Amerika'nın tamamında bulunurlar. Domuzgiller ve su aygırıgiller ile akraba olan pekariler genellikle 90 ile 130 cm. uzunluğunda ve 20 ile 40 kg. ağırlığındadır.

Genellikle Yeni Dünya'da bulunan pekariler Eski Dünya'dan gelen domuzlar ile karıştırılır. Bu iki grup hayvanı birbirinden ayırmanın  yolu diş formülüne  ve ayak parmaklarına bakmaktır. Swine'lerde (Suidae) Kesici dişler 3/3 Köpek dişleri 1/1, Önazılar 4/4, Arka azılar 3/3 yani toplam 44 iken peccari'lerde  (Tayasuidae) kesiciler 2/3, köpek dişleri 1/1/ ön azılar 3/3,arka azılar 3/3 yani toplam 28 diş mevcuttur. Ayrıca Pecarilerin ayakları ince ve zayıf, ön ayaklarında 4 parmak, arka ayaklarında  Catagonus formunda 2 (daha ilkel bir özellik gösterir)Peccarilerde ise 3 parmak vardır (Erkman 2007).  Eski Dünya domuzlarının köpek dişleri uzundur ve içeri doğru kıvrılır. Yeni Dünya pekarilerinin köpek dişleri ise kısadır ve eğri değildir. Pekariler köpek dişlerini kendilerini savunmak için kullanır. Genel olarak kökler ve otlarla beslenen pekariler aynı zamanda omurgasızları ve küçük omurgalıları da yiyebilir.

Köpek dişlerini birbirine sürterek çıkardıkları takırtı sesiyle çevrede bulunan avcı hayvanları yaklaşmamaları konusunda uyarırlar. Saldırgan bir karaktere sahip olan pekariler insanları yaralayabilecekleri için Avrasya'nın domuzları gibi evcilleştirilemezler.

Sınıflandırma
Pekarigiller familyası içinde günümüzde soyu devam eden üç tür üç cins içinde sınıflandırılır:
 Catagonus cinsi:
 Çaku pekarisi - Catagonus wagneri : Bolivya, Paraguay ve Arjantin'in kuzeyinde Chaco bölgesinde bulunur.
 Pecari cinsi:
 Yakalı pekari - Pecari tajacu : Kuzey Amerika'nın güneybatısından Güney Amerika'ya kadar kuru ve kurak bölgelerde bulunur.
 Tayassu cinsi:
 Tayassu pekari - Tayassu pecari : Orta ve Güney Amerika'nın yağmur ormanlarında bulunur.

Kaynakça

 IUCN Domuzlar, pekariler ve su aygırları Uzmanlık Grubu web sitesi
 A.Cem.Erkman (2007)

Diğer kaynaklar

Dış bağlantılar

Pekari


Madre Mary Frances Aikenhead (19 de janeiro de 1787 – 22 de julho de 1858) nasceu em Daunt's Square, em Grand Parade, Cork, Irlanda. Descrita como uma das maiores líderes da enfermagem, ela foi a fundadora do instituto religioso católico, das Religiosas da Caridade, das Irmãs da Caridade da Austrália e do St. Vincent's Hospital, em Dublin.

Biografia
A filha de David Aikenhead, médico, membro da Igreja Anglicana da Irlanda, e Mary Stacpole, católica romana. Seu avô, também chamado David Aikenhead, era um cavalheiro escocês que abandonou sua profissão militar, casou-se com uma senhora de Limerick, Miss Anne Wight e se estabeleceu em Cork. Maria foi batizada na Comunhão Anglicana em 4 de abril de 1787. Mary era bastante frágil e provavelmente considerada asmática e foi recomendado que ela fosse criada com uma babá chamada Mary Rourke, que morava em um terreno mais alto em Eason's Hill, Shandon, Cork. Pensa-se que Maria foi secretamente batizada católica desde cedo por Mary Rourke, que era uma católica devota. Seus pais a visitavam toda semana até 1793, quando seu pai decidiu que queria que ela voltasse a se juntar à família em Daunt's Square. Os Rourkes também se juntaram à família e trabalharam como servos da família.

No início da década de 1790, o Dr. Aikenhead se interessou pelos princípios dos Irlandeses Unidos  Em uma ocasião Lord Edward Fitzgerald disfarçado de Quaker buscou refúgio na casa de Aikenhead. Ele estava jantando com a família quando a casa foi cercada por tropas com o xerife à frente. O visitante conseguiu desaparecer e alcançar a segurança do outro lado do rio. A casa foi revistada, mas por causa da fidelidade de seus aprendizes que conheciam e guardavam o segredo do médico, nenhum documento incriminador foi encontrado.

Por volta dos nove anos de idade, Mary começou a passar bastante tempo visitando sua avó materna, onde foi exposta às crenças e práticas católicas por meio de sua tia viúva, Sra. Gorman. Depois que seu pai se aposentou, ele ficou doente e foi recebido na Igreja Católica Romana antes de morrer em 15 de dezembro de 1801. Seis meses depois, aos quinze anos, Mary foi batizada como católica romana em 6 de junho de 1802.

Em 1808, Mary foi ficar com sua amiga Anne O'Brien em Dublin. Aqui ela testemunhou o desemprego e a pobreza generalizados e logo começou a acompanhar sua amiga nas visitas aos pobres e doentes em suas casas.

Ela era ativa em obras de caridade, mas não conseguiu encontrar um instituto religioso dedicado ao trabalho de caridade. Ela compartilhou essa ideia com o Arcebispo Murray, Bispo Coadjutor de Dublin que era amigo de O'Brian. Murray voltou mais tarde e disse que traria uma ordem francesa para a Irlanda se Aikenhead a liderasse. Para se preparar para esta tarefa, tornou-se noviça de 1812 a 1815 no Convento do Instituto da Santíssima Virgem em Micklegate Bar, York. Ela assumiu o nome que manteve até a morte, Irmã Maria Agostinho, embora sempre conhecida no mundo como "Sra. Aikenhead".  `

Em 1º de setembro de 1815, os primeiros membros do novo instituto fizeram seus votos, sendo a Irmã Maria Agostinho nomeada Superiora-Geral. Somado aos tradicionais três votos de pobreza, castidade e obediência, havia um quarto voto: dedicar suas vidas ao serviço dos pobres.

Na época em que Aikenhead estabeleceu sua congregação, havia apenas uma centena de mulheres em ordens religiosas na Irlanda, todas contemplativas fechadas.

Os dezesseis anos seguintes foram preenchidos com o árduo trabalho de organizar a comunidade e estender sua esfera de trabalho a todas as fases da caridade, principalmente hospital e trabalho de resgate. Ela e suas irmãs foram as primeiras religiosas a visitar prisioneiros na prisão de Kilmainham.

Em 1831, o esforço excessivo e a doença destruíram a saúde de Aikenhead, deixando-a inválida. Sua atividade foi incessante, no entanto, e ela dirigiu suas irmãs em seu trabalho heroico durante a praga de 1832, encarregou-as de novas instituições e as enviou em missões à França e em 1835 à Austrália.

Em 23 de janeiro de 1834, o Arcebispo Daniel Murray e a Madre Aikenhead fundaram o Hospital de São Vicente.

Morreu em Dublin, aos 71 anos, tendo deixado seu instituto em floração, a cargo de dez instituições, além de inúmeras missões e ramos de obras de caridade. Ela está enterrada no cemitério anexo a Santa Maria Madalena, Donnybrook.

Causa da canonização
Mary Aikenhead recebeu o título de Serva de Deus em 1921. Em 18 de março de 2015, foi emitido um decreto proclamando suas virtudes heroicas. Isso lhe dá o direito de ser referida como a Venerável Mary Aikenhead.

O Mary Aikenhead Heritage Center detalha a vida de Mary e das Irmãs Religiosas da Caridade. Fica em Dublin no Hospital de Nossa Senhora, Harolds Cross no prédio chamado Monte de Nossa Senhora. Este é o lugar onde Mary Aikenhead passou o resto de sua vida. O edifício foi usado mais tarde para estabelecer o Hospício de Nossa Senhora em 1879.

Legado
St. Margaret's Hospice, foi fundado em 1950; agora é chamado St. Margaret of Scotland Hospice.

Referências

Anglicanos convertidos ao catolicismo romano

Mary Aikenhead


جوردون ويليز  (28 مايو 1931 في نيويورك) هو مصور كاميرا أمريكي، عمل مع عدد من الأفلام المعروفة.

حياته وعمله
كان والده يعمل في مواد التجميل لدى شركة وارنر بروس. أمضى جوردون كثيراً من الوقت في شبابه في دور السينما بنيويورك. بدأ كمصور وعمل لمدة 12 سنة عند القوات الجوية للولايات المتحدة الأمريكية في قسم الكاميرا. عمل فيما بعد مصور كاميرا للأفلام وثائقية والإعلانات في نيويورك.

عمل عام 1970 لأول مرة في فيلم روائي اسمه (نهاية الطريق) كمصور كاميرا.

الجوائز
رشح جوردون ويليز مرتين لجائزة الأوسكار لأحسن مصور كاميرا، مرة عام 1983 عن فيلم زيليغ والثانية عام 1991 عن فيلم العراب: الجزء الثالث

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من كوينز
أمريكيون
حائزون على جائزة الأوسكار الفخرية
مصورو سينما أمريكيون
مصورون سينمائيون
مواليد 1931
وفيات 1435 هـ
وفيات 2014
وفيات السرطان في ماساشوستس

جوردون ويليز


Mogger ist ein Ortsteil der Gemeinde Föritztal im Landkreis Sonneberg in Thüringen.

Lage
Mogger liegt mit seiner Gemarkung in der Südspitze der Oberlinder Ebene unmittelbar an der Landesgrenze zu Bayern. Verkehrsmäßig ist das Dorf von der Kreisstraße 27 erfasst.

Geschichte
Am 4. Juli 1225 wurde das Dorf erstmals urkundlich genannt.
Die Gemeinde geht aber von 1317 mit der Ersterwähnung als "Mocher", nach dem slawischen Wort Mokra= nass oder feucht, aus. Früher gab es zwei Güter und das Dorf unterstand mehreren Obrigkeiten im Laufe der Zeit. Handwerker, Korbflechter und Bauern ernährten sich auf der Scholle und im Ort. Am 1. Juli 1950 wurde das Dorf nach Mupperg eingemeindet und ging 1994 in Föritz auf. Föritz schloss sich am 6. Juli 2018 mit weiteren Gemeinden zur neuen Gemeinde Föritztal zusammen.

Dialekt

In Mogger wird Itzgründisch, ein mainfränkischer Dialekt, gesprochen.

Weblinks

 Mogger auf der Website der Gemeinde Föritztal

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Sonneberg
Geographie (Föritztal)
Ersterwähnung 1225
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Sonneberg)
Gemeindeauflösung 1950

Mogger


John L. Hall (d. 21 Ağustos 1934, Denver, Colorado, ABD) Amerikalı bir fizikçidir. 2005 yılında Roy J. Glauber ve Theodor W. Hänsch ile Nobel Fizik Ödülünü kazanmıştır.

1934 doğumlular
Amerikalı fizikçiler
Nobel Fizik Ödülü sahipleri
Amerika Optik Topluluğu Fellow Üyeleri
Yaşayan insanlar
Amerikalı Nobel Ödülü sahipleri

John Hall (fizikçi)


Neftçala - Azerbaycan'da rayon. İdarî merkezi Neftçala şehridir.Belediye başkanı Mirahasan Seyidovdur.

Hakkında
Rayon 1940 yılında kurulmuştur. 1959'da kaldırılarak Salyan Rayonuyla birleştirilmiş, 1973 yılında yeniden bağımsız rayon olmuştur.

İdari birimler:

Neftçala şehri, Hıllı, Hasanabad və Banke kasabaları, Yukarı Karamanlı, Yenikent. 1 şehir, 3 şehir tipli kasaba, 53 köy vardır.

Neftçala ahalisinin esas uğraşımı köylerde,hayvancılık ve tarımcılık,Hasanabad ve Banke gibi kasabalarda ise sanayidir.Özellikle son yıllarda ahali artışı ve gelişim gözlenmektedir.Fakat 2021 yılından beri halka özellikle Hasanabad kasabasına suyun kesilmesi ile tarım ve sanayi neredeyse bitmiştir.2023 yılının ağustosu itibari ile su tekrar tahsis edildi.Neftçalada turizme bakarsak,burada havaalanı yok ve sadece kara ve denizle gelebilirsiniz.Turist akışı sadece Bakü ve Salyandan gelmekte.En büyük ve en gelişmiş kasabası Hasanabadtır.Hasanabada giden 451 turist diğer seyahetlerine çıkmak istemiş ancak o kadar büyülenmişler ki,Hasanabadta kalmaya başlamışlar.Neftçalaya gelen kişiler ya Salyandan balık tutmaya ya da denize girmeye gelirler.Ayrıca Neftçala denizleri harika ve müthiş temiz denizlerdir.Turist çekememesinin tek sebebi kurak iklim ve gezilecek ve ya kalınacak yerlerin az olması,ve çok fazla sokak hayvanı ile beraber az gelişmişlik.

Kültür
Neftçala'da 12 kreş, 44 okulu, 53 kütüphane, 36 medeniyet evi vardır.

Piretavan türbesi insanların sık sık ziyaret ettiği kutsal mekandır. Hastalara şifa verdiğine inanılır.Ayrıca rayonda orta asırlara ait olan harabe şehir de vardır. Şehir Dirovdağın eteğinde, eski kervan yolunun üzerindedir.

İklimi
Yarı kurak iklimi hakimdir.

Kaynakça

Neftçala (rayon)


Daniel Gabriel Pancu (d. 17 Ağustos 1977) Rumen eski futbolcudur. Futbola sağ bek olarak başlasa da, orta saha ve forvette de oynamış ve Rapid București takımında futbolu bırakmıştır.

Futbolculuk kariyeri

Politechinca Iaşi

Pancu, profesyonel futbola 1994 yılında Romanya 2. Ligi takımlarından FC Politehnica Iaşi takımında başladı. 15 maç forma giydiği ilk sezon sonrasında kendi gruplarında 3. oldular. Ancak 2. olan Dacia Unirea Brăila'ya gelen ceza sonucu takımdan 8 puan düşülünce, Politechnica play-off'lara kalıp, burada da başarılı olunca Liga I'e yükseldi. Pancu, 13 Ağustos 1995'te Steaua Bükreş karşısında ilk birinci lig maçına çıktı. Politechica kötü geçirdiği sezon sonucu, ikinci lige düştü. Pancu sezonda 28 maçta çıkıp 2 gol kaydetti. 1996-97 sezonuna ikinci ligde başlayan Pancu 12 maçta 2 gol attıktan sonra devre arasında birinci lig takımlarından Rapid București'ye transfer oldu.

Rapid Bükreş

Rapid Bükreş kötü başladığı sezonun arasında Pancu'yu transfer edip, ligi 8. olarak bitirdi. Pancu 21 maçta 6 gol atarak takımın en önemli isimlerinden olmuştu. 1997-98 sezonunda Rapid Bükreş'in başına Mircea Lucescu geçti. Pancu, Lucescu'nun en önemli isimlerinden oldu ve 11 gol kaydetti. Rapid, sezonu lig ikincisi olarak bitirip, son 25 yılda aldığı en iyi lig derecesine kavuştu. Sonraki sezon da Rapid'in ilk 11'inin önemli isimlerinden olan Pancu bu sefer de lig şampiyonluğu yaşadı. Aynı sezon içinde ilk kez uluslararası maçlara çıkan Pancu, 3 UEFA Kupa Galipleri Kupası maçında forma giydi ve Lüksemburg takımı SC Grevenmacher'a ilk maçta 1, ikinci maçta 2-0 aldıkları galibiyetteki 2 golü kaydetti. Sonraki turda ise iki beraberlik alarak Norveç ekibi Valerenga'ya elendiler.

1999'da kariyerinde ilk kez yurtdışına çıkan Pancu, İtalyan 2. ligi Serie B takımlarından Cesena'ya transfer oldu. 34 maçta forma giyip takımda yer bulsa da ligi 18. olarak bitirip Serie C'ye düşmelerinin ardından tekrar Rapid Bükreş'e döndü. 2000-02 arasında 45 maçta 28 gollük başarılı bir performans göstererek takımını lig dördüncüsü ve üçüncüsü yaptı. İkinci sezonunda Romanya Gol Krallığı'nda ikinci oldu.

Beşiktaş JK

2002'de Beşiktaş'ın başına eski hocası Lucescu'nun geçmesiyle beraber Radu Niculescu'yla beraber Beşiktaş'ye kiralık olarak getirildi. Niculescu, takımdan kısa sürede ayrılsa da Pancu formayı kaptı. 10 Ağustos 2002'de ilk resmi maçına Bursaspor deplasmanında çıktı ve takımı 1-0 öne geçiren golü attı. Ligde 31 maç forma giyen Pancu, 7 tane de gol kaydetti. Sezon sonu Beşiktaş, 8 yıl aradan sonra Türkiye şampiyonu oldu. Ayrıca Beşiktaş, UEFA Kupası'nda çeyrek finale çıkarak tarihinin en büyük başarısına imza attı. Pancu, FK Sarajevo'ya 2 ayrı maçta 2 gol, Dinamo Kiev ve Slavia Prag'a da birer gol atıp bu başarıya büyük katkıda bulundu. Sezon sonu bu başarısı sonucu Beşiktaş tarafından bonservisi alındı.

Sonraki sezon, ligde önceki sezonuna göre nispeten daha az forma giydi. Buna rağmen 2'si penaltıdan 6 gol kaydetti. Kariyerinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi'nda forma giyen Pancu, 6 grup maçında da forma giyip Sparta Prag ve Lazio'ya iki gol attı. Beşiktaş, üçüncü olarak UEFA Kupası'na katıldı. İspanya'da Valencia karşısında oynanan ilk maçta Pancu, 2 gol atsa da Beşiktaş 3-2 yenilmekten kurtulamadı. İstanbul'da ise 2-0 kaybedip elendiler.

2004 yılında Lucescu, Beşiktaş'tan ayrıldıktan sonra bir ara takımdan ayrılacağı konuşulsa da Pancu, Beşiktaş'ta kaldı. Bu sezonda ise 21 maçta forma giydi ve Akçaabat Sebatspor ile oynanan bir maçta 2 gol, Ankaragücü'ne de bir penaltı golü attı.

Ligde de Avrupa'da başarı yüzü göremeyen Pancu'nun sezon içinde yaşadığı en önemli olay Beşiktaş'ın kalesini korumak oldu. 17 Nisan 2005'te Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadyumu'nda Fenerbahçe'yle oynayan maçta, 74. dakikada Beşiktaş'tan Pancu, Tümer Metin'in yerine girdi. Beşiktaş bu değişiklikten bir dakika sonra golü bulup 3-2 öne geçti. Ancak 6 dakika sonra Oscar Cordoba ceza sahası içinde yaptığı bir müdahele sonucu penaltıya sebebiyet verip kırmızı kart gördü. Beşiktaş ise Pancu'nun oyuna girmesiyle oyuncu değişikliği hakkını doldurmuştu. Cordoba'nın çıkmasıyla Pancu kaleye geçti. Alex de Souza'nın kullandığı penaltıda doğru köşeye atlasa da kurtarış yapamadı. 3-3 devam eden maçta Pancu, Fenerbahçe'nin uzaktan şutlarına geçit vermedi ve 87. dakikada Koray Avcı'nın attığı golle Beşiktaş maçı 4-3 kazandı. Pancu, bu maçtan sonra "Kadıköy Panteri" olarak anılmaya başladı.

2005-06 sezonuna da Beşiktaş'ta başlayan Pancu, önceki sezon kaleye geçmesinden dolayı 1 numaralı formayı giydi. Ancak sadece 6 maçta oyunda yer aldı. Sezon içindeki tek golünü ise UEFA Kupası ön elemelerinde FC Vaduz'a attı. 2006 yılının Ocak ayında takımdan ayrıldı. Sezonu eski takımı Rapid Bükreş'te kiralık bitiren Pancu, 13 maçta 2 gol atıp Romanya'da bir kez daha lig ikincisi oldu.

Bursaspor

2006'da yeniden Türkiye'ye dönen Pancu, Beşiktaş'ta ilk resmi maçında karşısında oynadığı takım olan Bursaspor'a transfer oldu. İlk sezonunda 20 maç oynayan Pancu, 3 gol kaydetti. Ancak parlak bir sezon geçirmedi ve ligde 10. oldular. 2007-08 sezonuna da Bursaspor'da başladı ve 13 maçta forma giydi. Sezonda tek golünü Türkiye Kupası'nda penaltıdan Sarıyer'e attı. Başarısız olduğu 1,5 sezon sonrasında takımdan ayrılıp bir kez daha sezonu Rapid Bükreş'te kapadı. 8 maçta 2 gol ile ligde 3. oldu.

FC Terek Groznıy

2008'da Rus takımlarından Terek Groznıy'a 2 Rumen futbolcuyla beraber transfer oldu. Çeçenistan bölgesinin takımı olan Terek ile ilk sezonunda lig 10.su oldu. 10 maçta sadece 1 gol kaydedebildi. Sonraki sezon ise 23 maçta 9 gol atarak daha iyi bir performans gösterdi. Takımın en golcü ikinci ismi olan Pancu, buna rağmen takıma ligde bir başarı kazandıramadı.

CSKA Sofya

2009 Rusya Ligi sezonunun bitmesiyle, Pancu, 2009-10 sezonunun ortasında Bulgar ekibi CSKA Sofya'ya transfer oldu. İlk maçında Lokomotiv Plovdiv karşısında alınan 3-2'lik galibiyette bir gol kaydetti. İkinci yarıda 7 maçta forma giyen Pancu, toplamda 2 gol atıp, takımın lig ikinciliğine yardım etti.

FC Vaslui

2010-11 sezonu için Romanya'ya geri dönen Pancu, FC Vaslui takımına transfer oldu. Önceki sezonunda kariyerinin en iyi başarısı olan lig üçüncüsü takımda yer alan Pancu, uzun aradan sonra UEFA Avrupa Ligi ile uluslararası bir maça çıktı.

Rapid Bükreş

2010-2011 sezonu devre arasında tekrar eski kulübü Rapid Bükreş'le anlaşan Pancu çıktığı 13 maçta 6 gol atmıştır.

FC Voluntari
2015-2016 sezon başında bonservis bedeli olmadan Romanya 1. Lig ekiplerinden FC Voluntari'ye transfer olmuştur.

Teknik direktör kariyeri
2 Ekim 2018'de Daniel Pancu, Rapid București'in yeni teknik direktörü olarak atandı. Sadece 1 maç kaybettikten sonra takımını Liga 3'ten Liga 2'ye yükseltti.

Millî takım kariyeri

6 Ekim 2001'de 2002 FIFA Dünya Kupası elemelerinde, 3. maçını oynayan teknik direktör Gheorghe Hagi tarafından ilk kez Romanya millî futbol takımına çağrıldı ve Gürcistan ile 1-1 berabere kaldıkları maçta, 69. dakikada Adrian Ilie'nin yerine oyuna girdi. 2. ve 3. maçlarını kupaya katılmak için oynanan play-off maçlarında oyuna yedekten dahil olarak oynadı ancak Slovenya'ya elendiler. Anghel Iordanescu'nun başa gelmesine rağmen Pancu, yine de millî takıma çağrıldı.

27 Mart 2002'de Romanya'da Ukrayna ile oynadıkları hazırlık maçında ilk kez ilk 11'de maça çıkan Pancu, 17. ve 31. dakikada iki gol kaydetti. Pancu, EURO 2004 elemelerinde de Iordanescu'nun tercih ettiği isimlerden oldu. Elemelerde 7 maçta forma giyen Pancu, Lüksemburg ve Danimarka'ya gol attı. Ancak birinci Danimarka'nın bir puan gerisinde kalan Romanya, aynı puanda oldukları Norveç'tan daha iyi averajları olmasına karşın ikili averaj nedeniyle üçüncü olup turnuvaya katılamadı.

2006 Dünya Kupası elemelerinde de kendine yer bulan Pancu, Romanya'nın ikinci eleme maçında Makedonya'ya bir gol attı. 3. eleme maçında ise bu sefer Andorra'ya 2 gol attı. Andorra maçı Pancu'nun kaptan olarak çıktığı ilk ve tek millî maç oldu.

2005'te Romanya'nın başına Victor Piturca geldi. Onun döneminde de birkaç maça çıkan Pancu, ikinci Çek Cumhuriyeti'nin 2 puan gerisinde kalıp bu turnuvaya da katılamayınca Piturca'nın millî takımı yenileme politikası nedeniyle bir daha millî takım forması giyemedi. Toplamda 27 maçta forma giyen Pancu 9 gol kaydetti. Bu 27 maçın, 5'inde Rapid Bükreş 22'sinde ise Beşiktaş forması giyiyordu.

Başarılar

 Süper Lig Şampiyonluğu (1):
 Beşiktaş - 2002-03
 Liga I Şampiyonluğu (1):
 Rapid București - 1998-99
 Cupa României Şapmiyonluğu (2):
 Rapid București - 1997-98, 2001-02

1977 doğumlular
Yaş doğumlu sporcular
Rumen futbolcular
Romanya millî futbol takımı futbolcuları
Bursaspor yabancı futbolcuları
Yaşayan insanlar
FC Rapid București futbolcuları
RFK Ahmat futbolcuları
Liga I futbolcuları
Serie B futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Rossiyskaya Premyer-Liga futbolcuları
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Beşiktaş JK yabancı futbolcuları
Forvet futbolcular
Orta saha futbolcuları
Prva profesionalna futbolna liga futbolcuları
AC Cesena futbolcuları

Daniel Pancu


"29" é uma canção da cantora estadunidense Demi Lovato. Foi lançado em 17 de agosto de 2022 pela Island Records como o terceiro single do oitavo álbum de estúdio de Lovato, Holy Fvck.

Antecedentes
"29" foi anunciado pela primeira vez como o terceiro single do álbum pela Billboard. Ao postar um trecho no TikTok, os fãs especularam que a letra é uma referência ao ex-namorado de Lovato, Wilmer Valderrama. A música foi lançada oficialmente em 17 de agosto de 2022.

Em relação ao assunto da música, Lovato afirmou a Zane Lowe em uma entrevista à Apple Music que ela "sente que a música diz tudo" e que "não preciso dizer muito, para ser honesta, mas 29 foi uma grande revelação para mim. Eu estaria mentindo se dissesse que não tenho muita ansiedade em lançar essa música", acrescentando ainda: "Acabei de dizer: 'Tenho que fazer isso. possuir minha verdade.' Sim. E ainda ando nessa linha muito bem. Aprendi que às vezes dizer menos é mais."

Recepção crítica
"29" foi descrito por James Hall do The Daily Telegraph como "uma placa crescente de rock amigável ao rádio".

Performance comercial
"29" estreou na Billboard Hot 100 no número 96, sua 36ª entrada no gráfico; e a única música do Holy Fvck a aparecer no gráfico até o momento. Ela também alcançou o número 10 no componente Hot Rock & Alternative Songs, seu primeiro top dez.

Apresentações ao vivo
Lovato cantou "29" no The Tonight Show em 18 de agosto de 2022 como parte das três noites em que ela assumiu o controle do programa.

Paradas musicais

Histórico de lançamento

Singles de 2022
Canções de 2022
Canções gravadas por Demi Lovato
Singles lançados pela Island Records
Canções compostas por Demi Lovato
Canções compostas por Oak Felder
Canções compostas por Laura Veltz
Canções compostas por Sean Douglas
Canções compostas por Keith Sorrells

29 (canção de Demi Lovato)


Xabier Markiegi Candina (Bilbao,  - Aguadulce, ) est un homme politique espagnol.

Biographie
Il est membre du Parlement basque de 1981 à 1994, militant au sein du parti de la Gauche basque. Il est ensuite l'Ararteko (Ombudsman) du Pays basque entre 1995 et 2000. Dans les années 1980, il participe à des négociations infructueuses qui avaient pour but la dissolution du groupe armé ETA.

Markiegi est décédé dans la ville d'Aguadulce le dimanche 28 mars 2021.

Références

Liens externes

Étudiant de l'université pontificale de Salamanque
Étudiant de l'université de Salamanque
Député de la IVe législature du Parlement basque
Député de la IIIe législature du Parlement basque
Député de la IIe législature du Parlement basque
Député de la Ire législature du Parlement basque
Personnalité politique espagnole
Naissance en décembre 1938
Naissance à Bilbao
Décès en mars 2021
Décès à 82 ans

Xabier Markiegi


Ernst von Quistorp (* 27. November 1784 in Lassan; † 14. November 1831 in Berlin) war ein preußischer Offizier.

Leben
Ernst Carl Gottfried war das vierte Kind des 1782 geadelten Johann Quistorp (1752–1825) und seiner Ehefrau Dorothea, geborene von Behr (1756–1796). Im Alter von 15 Jahren begann seine Militärkarriere als Junker beim Kürassierregiment Nr. 10 in Berlin. 1802 wurde er zum Sekondeleutnant befördert.

Im Februar 1809 wurde Quistorp den Schillschen Husaren zugeteilt. Er nahm am Gefecht bei Dodendorf teil. Nach der Erschießung eines seiner Husaren wegen Befehlsverweigerung wurde ihm im Sommer 1809 der Prozess gemacht und er wurde zu drei Jahren Festungshaft in Kolberg verurteilt. Im Dezember 1811 endete die Haft mit der Begnadigung. Quistorp bat um Entlassung aus preußischem Dienst und wurde als Rittmeister Ordonnanzoffizier bei dem schwedischen Kronprinzen Karl Johann. Er nahm an der Völkerschlacht bei Leipzig und an dem Feldzug 1814 gegen Norwegen teil.

Im Mai 1815 kehrte Quistorp nach Berlin zurück und trat in das 8. Husaren-Regiment ein. 1816 wurde er zum 12. Husaren-Regiment nach Eisleben kommandiert und 1825 aus dem Dienst entlassen.

Sein Bruder August schrieb über Ernst von Quistorp anlässlich dessen Todes:

Auszeichnungen
 Orden des Heiligen Wladimir für Teilnahme an der Schlacht bei Bautzen
 Russischer Orden der Heiligen Anna für Teilnahme an der Schlacht bei Großbeeren
 schwedische Goldmedaille für Tapferkeit im Felde (Völkerschlacht)
 Schwertorden für die Teilnahme am Krieg zwischen Schweden und Norwegen 1814

Literatur

Oberstleutnant (Preußen)
Militärperson (Schwedisches Heer)
Ernst
Freiheitskämpfer (Napoleonische Zeit)
Person in den Koalitionskriegen (Preußen)
Person in den Koalitionskriegen (Schweden)
Träger des Schwertordens (Ritter)
Träger des Ordens der Heiligen Anna
Träger des Ordens des Heiligen Wladimir
Person (Pommern)
Adliger
Geboren 1784
Gestorben 1831
Mann
Mitglied im Schillschen Freikorps

Ernst von Quistorp


Fyrstendømmet Anhalt () var en Stat i det Tysk-Romerske Rige, beliggende i det centrale Tyskland i det der i dag er en del af forbundsstaten Sachsen-Anhalt.

Stater under Det tysk-romerske Rige
Anhalt

Fyrstendømmet Anhalt


عطف أبو جندي إحدى قرى مركز قطور التابع لمحافظة الغربية بجمهورية مصر العربية.

السكان
بلغ عدد سكان عطف أبو جندي 2,655 نسمة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

انظر أيضاً
 قائمة قرى محافظة الغربية

مصادر

الوحدة المحلية لقرية شبرا نباص (قطور)

عطف أبو جندي


Charites je fosilni rod parožine iz porodice Characeae. Postoji 14 priznatih vrsta

Vrste
 Charites angustior Zhen Wang
 Charites bangueshanensis Zhen Wang
 Charites chidamuensis (S.Wang)
 Charites daxiaensis G.D.Yang
 Charites eboliangensis (S.Wang)
 Charites gigantofusiformis G.D.Yang
 Charites guanpingensis Zhen Wang
 Charites hejiapensis Zhen Wang
 Charites leei (S.Wang)
 Charites longiconica Zhen Wang
 Charites parvula G.D.Yang
 Charites siwalikus R.N.Lakhanpal, S.Kapoor & K.P.Jain
 Charites tenuis Zhen Wang
 Charites yangtzensis Zhen Wang

Izvori

Charophyceae

Charites


Ad fontes, "kaynaklara" veya "kaynaklara doğru" anlamına gelen Latince bir deyiştir. Rönesans Hümanizminde klasik Yunan ve Latin kaynakların yeniden incelenmesiyle ilgilidir. Benzer şekilde, Protestan Reformasyonu insanları İncil'e, Hristiyan inancının temel ve birincil kaynağına, geri dönüşe çağırmış ve bu sloganı kullanmıştır.

Bu ifade "en baştan" anlamına gelen ab initio ile de ilgilidir. Ancak ab initio düşüncelerin birincil ilkelerden mevcut duruma doğru akışını ifade ederken ad fontes bir geriye dönüştür, mevcut durumdan daha parlak olduğu varsayılan bir kaynağa doğru geri gidiştir.

Ad fontes kavramı Zebur'da da geçer Zebur 42:

Hans-Georg Gadamer'e göre, E. Lledo İspanyol hümanistlerinin ifadeyi buradan çektiklerini belirtir.

Rotterdamlı Erasmus bu ifadeyi De ratione studii ac legendi interpretandique auctores adlı eserinde kullanmıştır:

Ayrıca bakınız
 Ab initio
Latince deyişler listesi
 Nouvelle théologie, Fransızca ressourcement kavramını kullanarak kaynaklara dönmeyi vurgulayan bir 20. yüzyıl teolojik hareketi

Notlar

Kaynaklar
J.D. Tracy, "Ad Fontes: The Humanist Understanding of Scripture as Nourishment for the Soul," Christian Spirituality II: High Middle Ages and Reformation, (1987) içinde, editör Jill Raitt

Dış bağlantılar
Classics

Latince deyişler

Ad fontes


Magnolia liliiflora is a small tree native to southwest China (in Sichuan and Yunnan), but cultivated for centuries elsewhere in China and also Japan. Variously known by many names, including Mulan magnolia, purple magnolia, red magnolia, lily magnolia, tulip magnolia and woody-orchid, it was first introduced to English-speaking countries from cultivated Japanese origins, and is thus also sometimes called Japanese magnolia, though it is not native to Japan. It is now also planted as an ornamental in North America and Europe, though rather less often than its popular hybrid (see below).

It is a deciduous shrub, exceptionally a small tree, to 4m tall (smaller than most other magnolias), and blooms profusely in early spring with large pink to purple showy flowers, before the leaf buds open. It is one of the slowest-growing trees, with a growth rate of 15 - 30 centimeters (6-12 in) when young.

The cultivar 'Nigra', with flowers much deeper in colour than the species, has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit. It prefers an acid or neutral soil, in full sun or light shade.

This species is one of the parents of the popular hybrid saucer magnolia, M. ×  soulangeana, the other parent being the Yulan magnolia, M. denudata.

References

External links

liliiflora
Ornamental trees

Magnolia liliiflora


The year 1818 in science and technology involved some significant events, listed below.

Astronomy
 January 3 (21:52 UTC) – Venus occults Jupiter, last occultation of one planet by another before 22 November 2065.

Chemistry
 Pierre Joseph Pelletier and Joseph Bienaimé Caventou isolate the alkaloid strychnine in Paris.
 Louis Jacques Thénard discovers hydrogen peroxide.

Exploration
 John Ross sets sail in search of the Northwest Passage.

Medicine
 September 25 – In London, Dr James Blundell carries out the first blood transfusion using human blood.
 Jean Esquirol produces reports urging greater medicalization in the treatment of insanity in France.
 Carl Ferdinand von Graefe publishes his pioneering work on rhinoplasty, Rhinoplastik.

Meteorology
 Luke Howard begins publication of The Climate of London, the first book on urban climatology in English, presenting new thinking on atmospheric electricity and the causes of precipitation.
 Alexander Adie patents the sympiesometer.

Physics
 July 29 – French physicist Augustin-Jean Fresnel submits his prizewinning "Memoir on the Diffraction of Light" to the French Academy of Sciences, precisely accounting for the limited extent to which light spreads into shadows, and thereby demolishing the oldest objection to the wave theory of light.

Technology
 January 2 – Institution of Civil Engineers inaugurated in London.
 January 12 – The Dandy horse (Laufmaschine bicycle) is invented by Karl Drais in Mannheim.
 February 3 – Jeremiah Chubb is granted a patent for the Chubb detector lock.
 April 6 – Heinrich Stölzel and Friedrich Blühmel patent the first brass instrument valve.
 Shipbuilder Thomas Morton of Leith, Scotland, invents the patent slip.
 Rev. Robert Stirling builds the first practical version of his Stirling engine.
 Adam Ramage files a United States patent for an improved printing press.

Publications
 Benjamin Silliman begins publishing the American Journal of Science, concentrating on geology; by the 21st century it will be the longest-running scientific journal issued in the United States.

Awards
 Copley Medal: Robert Seppings

Births
 April 8 – August Wilhelm von Hofmann (died 1892), German chemist.
 May 1 – Lyon Playfair (died 1898), Scottish chemist.
 June 29 – Angelo Secchi (died 1878), Italian astronomer.
 July 1 – Ignaz Semmelweis (died 1865), Hungarian physician.
 August 1 – Maria Mitchell (died 1889), American astronomer.
 September 27 – Hermann Kolbe (died 1884), German chemist.
 December 24 – James Prescott Joule (died 1889), English physicist.

Deaths
 July 28 – Gaspard Monge (born 1746), French mathematician.
 August 11 – Ivan Petrovich Kulibin (born 1735), Russian inventor.
 Bryan Higgins (born 1741), Irish-born chemist.
 William Jones (born c. 1745), English lepidopterist.

References

19th century in science
1810s in science

1818 in science


Borden puede hacer referencia a:

 Borden, un pueblo en el estado de Indiana (Estados Unidos).
 Borden, un condado en el estado de Texas (Estados Unidos).
 Borden, una parroquia civil y un pueblo en el condado de Kent (Inglaterra).

Borden


سلطان مصر هو لقب حاكم مصر والشام والحجاز منذ أن أنشأ صلاح الدين الأيوبي الدولة الأيوبية في عام 1174 وحتى الفتح العثماني لمصر في عام 1517.

استخدم العلويون حكام مصر والسودان سنة 1914 هذا اللقب إلى أن استبدلوا به لقب «ملك مصر والسودان» عام 1922.

قائمة سلاطين مصر

سلالة الأيوبيين

المماليك البحرية

المماليك البرجية
 1382 الظاهر سيف الدين برقوق، أول عهد
 1389 حاجي الثاني عهد الثانية (مع القاعدة لقب تشريفي أو المظفر المنصور)
 1390 الظاهر سيف الدين برقوق، عهد ثانيا
 1399 الناصر فرج بن برقوق
 1405 المنصور عز الدين عبد العزيز
 1405 الناصر فرج بن برقوق (مرة ثانية)
 1412 العباس المستعين بالله (الخليفة العباسي، كما أعلن سلطان)
 1412 المؤيد أبو النصر شيخ المحمودي
 1421 المظفر أحمد بن الشيخ
 1421 الظاهر سيف الدين ططر
 1421 الصالح ناصر الدين محمد بن ططر
 1422 الأشرف سيف الدين برسباي
 1438 العزيز جمال الدين يوسف بن برسباي
 1438 الظاهر سيف الدين جقمق
 1453 فخر الدين عثمان بن جقمق
 1453 الأشرف سيف الدين إينال العلائي
 1461 المؤيد شهاب الدين أحمد بن إينال
 1461 الظاهر سيف الدين خشقدم
 1467 الظاهر سيف الدين بلباي المؤيدي
 1468 الظاهر تمر بغا الرومي
 1468 قايتباي
 1496 الناصر محمد بن قايتباي
 1498 الظاهر قانصوه الأشرفي
 1500 الأشرف جان بلاط
 1501 العادل طومان باي
 1501 الأشرف قانصوه الغوري
 1517 الأشرف طومان باي

من سلالة محمد علي

 حسين كامل (سلطان مصر والسودان) 19 ديسمبر 1914 - 9 أكتوبر 1917
 فؤاد الأول (سلطان مصر والسودان)9 أكتوبر 1917 - 16 مارس 1922

مقالات ذات صلة
 الأيوبيون
 المماليك
 تاريخ مصر

ألقاب
ألقاب ملكية مصرية
سلاطين مصر

سلطان مصر


Mozilla, 1998 yılında Netscape çalışanları tarafından kurulan bir özgür yazılım topluluğudur. Mozilla topluluğu; Mozilla ürünlerini kullanma, geliştirme, yayma ve destekleme yollarıyla özgür yazılımların ve açık standartların kullanımını teşvik eder. Topluluk, örgütsel olarak Mozilla Vakfı ve onun alt kuruluşu Mozilla Şirketi tarafından desteklenir.

Mozilla'nın geliştirdiği ürünler arasında web tarayıcısı Firefox, e-posta istemcisi Thunderbird, mobil işletim sistemi Firefox OS, hata takip sistemi Bugzilla, sayfa oluşturma motoru Gecko ve birçok farklı proje bulunur.

Tarihçe
23 Ocak 1998'de Netscape'nin yaptığı duyuruyla Netscape Navigator tarayıcısının geliştirimi durduruldu ve kaynak kodları Netscape tarafından özgürleştirdi. Ertesi gün Netscape çalışanı Jamie Zawinski, mozilla.org alan adını kaydettirdi.

Kuruluşlar

Mozilla Vakfı

Mozilla Vakfı, kâr amacı gütmeyen ve açık kaynaklı Mozilla tasarılarına destek sağlayan bir kuruluştur. 15 Temmuz 2003'te kurulmuştur.

Mozilla Şirketi
Mozilla Şirketi (Orijinal adıyla "Mozilla Corporation") 3 Ağustos 2005 Mozilla Vakfı'nın iştiraki olarak kurulan bir şirkettir.

Ayrıca bakınız
 Mozilla Firefox
 Firefox OS
 Mozilla Thunderbird
 Bugzilla
 Gecko
 XUL

Dış bağlantılar

 Mozilla Türkiye
 Mozilla'nın Tarihçesi
 Mozilla Timeline

Kaynakça

Mozilla


Dronning Emmas Bro () er en pontonbro i det centrale Willemstad, hovedstaden i østaten Curaçao. Broen er 168 meter lang, og det er den eneste flydende træ-svingbro i verden. Broen er konstrueret af 16 pontoner, der holder broen flydende i Sankt Anna-bugten. Broen forbinder de to bydele Punda og Otrobanda, som tilsammen udgør hovedstadens historiske centrum.

Historie

Den første bro blev bygget i 1888. I 1939 renoverede man broen, og her importerede man pontonerne fra Kong Christian den Niendes Pontonbro, Danmark. De udgjorde fra 1863 til 1933 forbindelsen over Limfjorden mellem Aalborg og Nørresundby.

I starten kunne man udelukkende passere broen mod betaling. Dog tog man hensyn til den fattige del af befolkningen, således at folk 'uden sko' måtte passere gratis. Siden 1974 har broen kun været åben for fodgængere, idet man dette år åbnede Dronning Julianas Bro 500 meter mod nord.

I begyndelsen af det 21. århundrede var broen i meget ringe forfatning. Fra midten af 2005 til maj 2006 var brugen derfor lukket af, således man kunne renovere broen. Renoveringen blev betalt af EU (pris: 33,5 mill. DKK). Ved renoveringen genanvendte man kun pontonerne, mens dækket samt de andre komponenter blev udskiftet.

Referencer

Willemstad
Broer i Curacao

Dronning Emmas Bro


Oxalis pulchella er jurt af smæruættkvísl sem er upprunnin frá Namibíu og Suður-Afríku.

Tilvísanir

Súrsmæruætt

Oxalis pulchella


Jevon Tarantino (* 30. Januar 1984 in Boynton Beach) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Wasserspringer, der im Kunstspringen vom 1-m- und 3-m-Brett und im 3-m-Synchronspringen antrat.

Tarantino gehörte seit dem Jahr 2001 zum Nationalteam. Er trainierte unter Dave Burgering am Leistungszentrum in Fort Lauderdale und startete für das Fort Lauderdale Diving Team. Der Durchbruch bei internationalen Titelkämpfen gelang Tarantino bei der Weltmeisterschaft 2005 in Montreal, wo er vom 1-m-Brett das Finale erreichte und Fünfter wurde. Im gleichen Jahr gewann er vom 1-m-Brett zudem seinen ersten nationalen Meistertitel. Weniger erfolgreich verlief die Weltmeisterschaft 2007 in Melbourne, vom 1-m-Brett schied Tarantino diesmal im Vorkampf aus. Er qualifizierte sich im folgenden Jahr für die Olympischen Spiele in Peking. Im 3-m-Synchronspringen erreichte er mit Christopher Colwill Rang vier und verpasste eine Medaille nur um wenige Punkte. Im Jahr 2009 beendete Tarantino seine aktive Karriere. Er gewann zwischen 2005 und 2008 insgesamt vier nationale Meistertitel.

Tarantino hat an der University of Tennessee studiert und startete für das Sportteam der Universität, den Volunteers. Im Jahr 2004 konnte er vom 1-m-Brett einen Titel bei den Collegemeisterschaften gewinnen.

Weblinks

 Biografie auf USA Diving (englisch)

Einzelnachweise

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Wasserspringer (Vereinigte Staaten)
US-amerikanischer Meister (Wasserspringen)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1984
Mann

Jevon Tarantino


Richard Michael Lorenz ( n. 1942) es un botánico alemán. Ha realizado investigaciones sobre las orquídeas europeas del Mediterráneo, trfabajando en su nomenclatura, taxonomía, cartografía, distribución horizontal y vertical, historia. Realiza exploraciones botánicas a Austria, Azerbaiyán, Croacia, Chipre, Francia, Georgia, Alemania, Grecia, Italia, España, Turquía, Reino Unido

Algunas publicaciones
 . 2004. Taxonomische Liste der Orchideen Deutschlands - Nachtrag. En: Journal Europäischer Orchideen 36 (3): 769-780, ISSN 0945-7909

 -------------------------, ----------------------------, -------------. 1989. Die nomenclatorischen Typen der von Linnaeus verof- fentlichten Namen europaischer Orchideen

Libros
 . 2007. Guía de orquídeas de Europa, Groenlandia, Azores, Norte de África y Oriente Medio. Ed Omega, Barcelona. ISBN 978-84-282-1440-7

 -------------------------, ----------------------------, -------------. 2006. Orchideen Europas mit angrenzenden Gebieten. Editor Eugen Ulmer KG, 333 pp. ISBN 3800141620

Referencias

Enlaces externos

Botánicos de Alemania del siglo XX
Botánicos de Alemania del siglo XXI
Profesores de Alemania
Orquideólogos de Alemania
Escritores en alemán

Richard Michael Lorenz


WorldCat je skupni katalog velikog broja svjetskih knjižnica. Najveća je svjetska mreža knjižničnih sadržaja i usluga. Knjižnice umrežene u WorldCat omogućuju pristup do njihovih internetskih izvora na webu, gdje većina ljudi počinje potragu za informacijama.

Prvo je WorldCat bio dostupan samo samo registriranim korisnicima. Nakon što su u projektu Open WorldCat (OCLC) + Google i Yahoo, Yahoo i Google počeli indeksirati WorldCat, ovaj najveći svjetski skupni katalog dostupan je za pretraživanje cijelom svijetu. S obzirom na to da Yahoo i Google nisu bili poindeksirali sadržaje, daju različite rezultate pretraživanja te se dobiva ili nepotpune i netočne informacije pretražitelju. Za pretraživanje WorldCata je nekoliko alata poput alati za pretraživanje poput bookmarkleta WorldCat/Google. Yahoo nudi traku sa zadaćama za pretražiti WorldCat. Postoji RedLightGreen i ujedinjeno pretraživanje.

WorldCat je izlistao zbirke 72 000 knjižnica u 170 država i nesamostalnih teritorija. koji sudjeluju u Online Computer Library Center-ovom (OCLC) globalnoj kooperaciji. Projektom upravlja OCLC Online Computer Library Center, Inc.

Pretplatničke knjižnice članice skupno održavaju podatkovnu bazu WorldCata, svjetske najveće bibliografske baze podataka. OCLC čini WorldCat slobodno dostupnim knjižnicama, ali katalog je fondacija za druge pretplatničke OCLC-ove usluge, kao što su međuknjižnična posudba i upravljanje zbirkama. IP je 126.96.36.199.

OCLC je osnovan 1967. godine pod vodstvom Freda Kilgoura. Iste je godine OCLC počeo razvijati tehnologiju skupnog kataloga koja će poslije evoluirati u WorldCat. Prvi kataloški zapisi uneseni su 1971. godine.
Projekt je krenuo u uporabu 21. siječnja 1998. godine.
Godine 2003. OCLC je počeo s pilot programom "Open WorldCat", praveći skraćene zapise s podskupa WorldCata dostupna na partnerskim mrežnim stranicama i prodavačima knjiga, radi povećanja dostupnosti zbirka njihovih pretplaćenih knjižnica članica. Godine 2006. postalo je moguće pretražiti WorldCat izravno sa stranice. Godine 2007. WorldCat Identities počeo je omogućivati pristup stranica za 20 milijuna "identiteta", prevladavajuće autora i osoba koje su subjekti objavljenih naslova.

Danas je dostupan na 13 jezika: kineski (jednostavni i tradicijski), češki, nizozemski, engleski, francuski, njemački, talijanski, korejski, japanski, portugalski, španjolski i tajlandski.

Vidi
COPAC
Faceted Application of Subject Terminology
CROLIST
OPAC

Izvori

Vanjske poveznice
OCLC Politika autorskih prava
WorldCat OCLC broj

Knjižničarstvo

WorldCat


ضاحية الياسمين أو ربوه عبدون تقع في منطقة عبدون جنوب غرب العاصمة عمان وتمتاز الضاحية برقي بنائها وحداثته، فيها مجموعة مدارس الخاصة والبنوك التجارية والإسلامية، مصانع ومعارض تجارية عدة ومستشفى، كما تمتاز بوجود ديوان عائلات عدة.

وقد قام الملك عبد الله الثاني (ملك الأردن) بافتتاح مسجد نابلس في 2014 في المنطقة، وشهدت الضاحية نمو سكني كبير في الآونة الأخيرة 2000-2006. يمتاز موقعها بالإستراتيجية حيث يربط بين غرب عمان بجنوبها وشرقها. وتبعد دقائق عدة عن شارع المطار، شارع الأمير راشد، شارع الحرية. وفيها مشروع إسكان المهندسين.

المراجع

أحياء مدينة عمان
مناطق مدينة عمان

ضاحية الياسمين


National Liberation Front:
 Nacionalna oslobodilačka fronta (Južni Jemen) (NLF)
 Nacionalna oslobodilačka fronta (Grčka) (EAM)

Vidi
Fronta narodnog oslobođenja

Nacionalna oslobodilačka fronta


Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (B.İ.İ.B.F.) kısaltması. B.İ.İ.B.F. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'ne bağlı fakültelerden. Çanakkale - Biga karayolu üzerinde Prof. Dr.Ramazan Aydın Yerleşkesi'nde (Ağaköy Yerleşkesi) eğitim vermektedir. 2021-2022 eğitim-öğretim yılında kayıtlı öğrenci sayısı dörtbindir.

Bölümler
 Çalışma Ekonomisi
 Uluslararası İlişkiler
 İşletme
 Kamu Yönetimi
 Maliye
 İktisat
 Ekonometri

ÖSS giriş puanları
2006 verilerine göre fakülte bölümlerine girişlerde alınan en düşük ve en yüksek puanlardır. En zor girilen bölümden, puanı en düşük bölüme doğru bir sıralama izlenmiştir.

Gündüz öğretimi

İkinci öğretim

Öğretim üyeleri

Fakülte eğitimlerini 84 öğretim üyesiyle vermektedir.

Uluslararası İlişkiler Bölümü Öğretim Üyeleri

Fakültenin en iddialı bölümlerindendir. Öğretim üyesi kadrosu diğer üniversiteler ile kıyaslandığında Türkiye'nin en kalabalık Uluslararası İlişkiler bölümlerinden biridir.

 Prof. Dr. Soner Karagül
 Prof. Dr. Yücel Acer (Lisans: Ankara Ü. SBF, Y. Lisans: Sheffield Üniversitesi, İngiltere, Doktora: Bristol Üniversitesi, İngiltere) email@example.com
 Yrd. Doç. Dr. Bestami Sadi Bilgiç
 Yrd. Doç. Dr. Bülent Uludağ (Lisans, Y. Lisans ve Doktora: Ankara Üniversitesi SBF) firstname.lastname@example.com
 Yrd. Doç. Dr. Mehmet Hasgüler (Lisans, Y. Lisans ve Doktora: Ankara Üniversitesi SBF) email@example.com
 * Yrd. Doç. Dr. Soner Karagül

Akademik yayınlar

ÇOMÜ, BİİBF öğretim üyeleri ulusal ve uluslararası çok sayıda bilimsel yayında eserlerini yayınlamaktadırlar. Ayrıca üniversitenin yayınlamakta olduğu Yönetim Bilimleri Dergisi (Journal of Administrative Sciences) de tanınmış bilimsel hakemli dergilerdendir.

Ayrıca fakülte öğretim üyeleri 100'den fazla eserin sahibidirler.

Yönetim Bilimleri dergisi

Yılda 2 kez yayınlanır. Başta uluslararası ilişkiler, işletme, kamu yönetimi, maliye,iş hukuku, uluslararası hukuk, iktisat ve çalışma ekonomisi olmak üzere sosyal bilimlerin çeşitli alanlarından Türkçe ve İngilizce makaleler ve kitap tahlilleri yayınlar. Yönetim merkezi Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'dir.

Halen 6. cildindedir.

Kongreler, toplantılar

BİİBF düzenli olarak çeşitli konferanslar, çalıştaylar ve kongreler düzenlemektedir.

Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi
2008 Yılında V. si yapılacak olan, Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi'nin amacı, küresel eşitlik temelinde katılımcı demokrasinin gerçekleşmesinde, yönetsel dönüşümün sağlanmasında, merkezi ve yerel yönetimlerin geliştirilmesinde, yetki ve sorumluluğun devlet-yerel yönetimler-sivil inisiyatifler arasında dengelenmesinde ve karar alma süreçlerine katılımda, ekonomik katma değerin paylaşmasında ve evrensel hukukun uygulanmasında sivil toplum kuruluşlarının rolünü tartışmak ve sonuçları kamuoyuna duyurmaktır. Bu amaç doğrultusunda akademisyenleri, sivil toplum kuruluşları temsilcilerini ve yöneticilerini, özel sektör ve devletin ilgili kurum temsilci ve yöneticilerini bir araya getirerek, geniş bir bilimsel ve toplumsal platformda tartışmayı sağlamak, uygulamadaki sorun ve çözümleri paylaşmak ve sivil toplum kuruluşlarının sorunlarının çözümlenmesine katkıda bulunmayı hedeflenmektedir.

V. Uluslararası STK'lar kongresi'nin ana teması "Küresel Barış" olacaktır. Fakültede,çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkiler,iktisat ve işletme bölümlerine Rektör Prof.Dr.Ali Akdemir tarafından, diğer bölümlere de fakültenin diğer hocaları tarafından Sivil Toplum Kuruluşları dersi uygulanmakta; çeşitli ders içi projelerle öğrenciler "sosyal sorumluluk" alanları geliştirme uygulamaları da yapmaktadırlar.

Bölüm başkanları

 Uluslararası İlişkiler: Prof. Dr. Yücel Acer
 Kamu Yönetimi: Prof. Dr. Hamit Palabıyık
 İşletme: Doç. Dr.Mikail Erol
 Ç.E.E.İ. : Doç. Dr. Bünyamin Bacak
 Maliye: Doç. Dr. Selçuk İpek Başkan V.
 İktisat: Prof. Dr. Meliha Ener
 Ekonometri:Yrd. Doç. Dr. Nazmi Yükselen Yağanoğlu

Dış bağlantılar
 Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi
 Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İnternet sitesi*
 Biga Hakkında, Biga Belediyesi Sayfaları

Kaynakça

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nin fakülteleri
İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi
Türkiye'deki iktisadi ve idari bilimler fakülteleri


Magnus Kaastrup Refstrup Lauritsen (født 28. december 2000 i Virring) er en dansk fodboldspiller, der spiller for Lyngby Boldklub.

Privatliv
Kaastrup fik i 4. klasse konstateret diagnoserne ADD, OCD og angst. Kaastrup valgte som 18 årig at dele diagnoserne med pressen for at inspirere andre til at bryde det tabu, der kan være omkring det at have en eller flere psykiske diagnoser.

Klubkarriere
Kaastrup startede sin fodboldkarriere i SSV Fodbold, der er en sammenslutning mellem samarbejdsklubberne Stilling, Solbjerg og Virring, hvor han blandt andet blev trænet af sin mor.

AGF
Kaastrup skiftede i sommeren 2013 som U/14-spiller fra SSV Fodbold til AGF. Han var en del af talenttræningen i AGF, mens han stadig spillede i SSV Fodbold.

Han skrev under på sin første ungdomskontrakt 1. januar 2016, hvor han netop var fyldt 15 år. Kontrakten havde en varighed af tre år. Han var da fast mand på U/17-holdet som førsteårs U/17-spiller. Det fortsatte som andenårs U/17-spiller i U/17 Ligaen i 2016-17-sæsonen, hvor det blev til 11 mål i 26 kampe, således han var med til at hjælpe AGF til en 1. plads i landets bedste U/17-række. Dette resulterede i, at han fra starten af 2017, mens han stadig var U/17-spiller, trænede fast med ved klubbens førstehold.

Han fik sin debut for AGF's førstehold den 14. juli 2017 i 1. spillerunde af Superligaen 2017-18, da han blev skiftet ind i det 75. minut i stedet for Jakob Ankersen i et 1-2-nederlag hjemme til AC Horsens. Da var han 16 år og 198 dage gammel, og det gjorde ham til den yngste debutant for AGF i Superligaen nogensinde. Han var samtidig den fjerdeyngste debutant nogensinde i Superligaen.

Han skrev ulitimo marts 2018 under på en forlængelse af sin kontrakt frem til udgangen af 2020. Det gjorde ham samtidig til fuldtidsprofessionel modsat tidligere, hvor han var på ungdomskontrakt.

Udlejninger til Dortmund og Viborg FF
Han blev den 27. maj 2019 udlejet til den tyske klub Borussia Dortmund. Aftalen havde en varighed af et år, og han skulle spille på klubbens andethold. Hans træner her var den tidligere AGF'er Mike Tullberg, og Kaastrup spillede 17 kampe på holdet, inden han blev skadet i januar 2020. Dortmund var ved lejemålet afslutning indstillet på at forlænge dette.

I stedet valgte AGF at hente Kaastrup hjem igen og forlængede samtidig kontrakten med ham, så den løber til udgangen af 2021.

På transfervinduets sidste dag, 5. oktober 2020, blev Kaastrup udlejet for resten af efterårssæsonen til Viborg FF. Han fik sin debut for Viborg den 16. oktober, da han fik syv minutters spilletid i en 3-1-sejr over Fremad Amager. Han nåede at spille 10 kampe, score ét mål og levere to assists.

Lyngby Boldklub
På transfervinduets sidste dag i vinteren 2021 skiftede Kaastrup til Lyngby Boldklub på en 2½-årig kontrakt.

Udleje til IK Sirius
Den 29. marts 2023 blev Kaastrup lejet ud til svenske IK Sirius der holder til i den bedste svenske række Allsvenskan.

Landsholdskarriere
Han fik sin debut i landsholdsregi for U/16-landsholdet den 6. oktober 2015, da han startede inde og spillede alle 90 minutter i et 0-2-nederlag på Skive Stadion. Det blev til yderligere seks kampe for U/16-landsholdet under tre forskellige samlinger i henholdsvis Danmark ved førnævnte kamp samt en mere, to venskabskampe i Holland og tre venskabskampe i Polen. Han scorede under samlingen i Polen sit første mål i en 3-2-sejr over Schweiz den 18. maj 2016.

I august 2016 debuterede han på U/17-landsholdet ved Nordic Cup mod Cypern, hvor han blev skiftet ind efter 41 minutter i stedet for Emil Frederiksen. Han spillede i alt tretten kampe for U/17-landsholdet, hvor han scorede tre mål mod henholdsvis Island (2-0-sejr) ved Nordic Cup på Vousuula i Helsinki, Montenegro (1-0-sejr) på Nykøbing Falster Idrætspark i en venskabskamp og Liechtenstein (11-0-sejr) i en EM-kvalifikationskamp.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra AGF
Fodboldspillere fra Viborg FF
Fodboldspillere fra Borussia Dortmund
Fodboldspillere fra Lyngby Boldklub
Fodboldspillere fra IK Sirius Fotboll

Magnus Kaastrup


We Are Domi, également connu sous le nom de Domi (stylisé en majuscules), est un groupe électropop tchéco-norvégien, formé en 2018 et basé à Prague. Le groupe est composé de la chanteuse Dominika Hašková, qui est la fille du joueur de hockey sur glace tchèque à la retraite Dominik Hašek, du guitariste Casper Hatlestad de Stavanger et du claviériste Benjamin Rekstad de Nesodden, tous les deux norvégiens. Ils se sont rencontrés pendant leurs études au Leeds College of Music.

Après avoir remporté la sélection nationale tchèque "ESCZ 2022" en décembre 2021, le groupe représentera la République tchèque au Concours Eurovision de la chanson 2022 avec la chanson Lights Off.

Biographie
We Are Domi a été formé en 2018 à Leeds, au Royaume-Uni. Ses membres sont originaires de République tchèque et de Norvège.

En 2021, le groupe a été annoncé comme l'un des sept groupes participant au concours de musique ESCZ 2022, la sélection nationale tchèque pour le Concours Eurovision de la chanson 2022. Le gagnant a été déterminé par une combinaison de votes d'un jury international (50 %), des votes du public international (25 %) et des votes du public tchèque (25 %). Les votes pouvaient être exprimés entre le 7 et le 15 décembre 2021 via l'application officielle du Concours Eurovision de la chanson ou sur un site internet dédié. Le , le groupe est annoncé comme le gagnant, ayant reçu un total de 21 points.

À l'Eurovision
Le groupe clôt la seconde demi-finale, le jeudi , en passant sur scène à la dix-huitième position. Arrivés à la quatrième position avec 227 points, ils se qualifient pour la finale du samedi .
Lors de la finale, le groupe passe sur scène à la première position parmi les vingt-cinq participants. À l'issue du vote, ils totalisent 38 points (33 du jury et 5 du public), ce qui leur permet de se classer à la vingt-deuxième place.

Membres

 Dominika Hašková (née le  à Buffalo  dans l'État du New York aux États-Unis) - chant (Depuis 2018)
 Casper Hatlestad (né le  en Norvège) - guitare (Depuis 2018)
 Benjamin Rekstad (né le  en Norvège) - claviers (Depuis 2018)

Discographie

Singles
 Let Me Follow (2019)
 Wouldn't That Be Nice (2019)
 I'm Not Alright (2020)
 Someone New (2020)
 Come Get Lost (2021)
 Lights Off (2021)

Notes et références

Groupe musical formé en 2018
Participant au Concours Eurovision de la chanson pour la Tchéquie
Participant au Concours Eurovision de la chanson 2022

We Are Domi


Parque Lago es un barrio de la localidad de Mar de Cobo del partido de Mar Chiquita, al centro sur de la provincia de Buenos Aires, Argentina.

Población
El aglomerado Mar de Cobo incluye los barrios de La Baliza, Parque Lago y La Caleta, siendo la población de  y representando un incremento del 87,5% frente a los  del censo anterior. Parque Lago contaba con .

Referencias

Enlaces externos
 Coord.geográficas e imágenes NASA, Google

Localidades rurales de Buenos Aires
Balnearios de la provincia de Buenos Aires
Localidades del partido de Mar Chiquita

Parque Lago


Mariacron war ein Kloster und adeliges Frauenstift in der Nähe der Stadt Oppenheim am Rhein zwischen Worms und Mainz.

Klostergeschichte
Das Kloster wurde nach der Überlieferung 814 unter der Regentschaft von Kaiser Ludwig dem Frommen erbaut und gegründet. Erste Bewohner waren Frauen des Benediktinerordens. Das adelige Frauenstift lag außerhalb der Stadtmauern vor dem Seilertor unter den Steinbrüchen an der Straße nach Mainz (heutige Adresse Mainzerstraße 162).

Im Jahre 1265 übertrug der Mainzer Erzbischof Werner von Eppstein dem Zisterzienserorden der Abtei Eberbach die Fürsorge für das Kloster (Tochtergründung). Der Name Mariacron taucht erstmals 1280 urkundlich auf.

Das Frauenstift beherbergte nachweislich die erste Klosterschule zu Oppenheim und wirkte als Bildungsstätte der Töchter der adligen Burgmannen. Die Äbtissinnen von Mariacron waren hoch angesehen und verfügten über umfangreiche Besitzungen. Dies geht aus Urkunden über Schenkungen und Übereignungen, Entscheidungen des Königs Ruprecht, der Pfalzgrafen Friedrich I. und Philipp aus Heidelberg sowie erzbischöflichen Übertragungen von Pfründen hervor. So stiftete Margarethe Hilchen von Lorch, Äbtissin von ca. 1497 bis 1518, dem Kloster einen Sippenteppich, der heute im Dom- und Diözesanmuseum (Mainz) aufbewahrt wird.

Dem Kloster stand das Patronatsrecht der Frühmesserei zu Nackenheim zu, die Äbtissin hatte auch das Vorschlagsrecht für den Priester im Heilig-Geist-Spital zu Oppenheim. Die Kirche war der heiligen Anna geweiht. Sie hatte mehrere vom benachbarten Adel fundierte und mit Patronatsrecht belegte Altäre (St. Georg, St. Katharina, Barbara und Dorothea, St. Johannes, Altar der Zehntausend Märtyrer).

Reformation
Mitte des 16. Jahrhunderts zu Zeiten der Reformation ging das klösterliche Leben unter. Agnes von Dienheim widersetzte sich als Äbtissin mit ihrem Konvent den reformatorischen Wünschen des Kurfürsten Friedrich III., konnte aber die Aufhebung des Klosters und die vorübergehende Umwandlung in ein weltliches adliges Damenstift (1565) nicht aufhalten. Nach dem Tod der letzten Äbtissin, Agnes von Dienheim (1571), sowie der Verwalterin, Margarethe Knebelin von Katzenelnbogen (1585), wurde die Geistliche Güteradministration in Heidelberg (Schaffner Melchior Meyel) mit der Verwaltung des ehemaligen Klosters betraut.

Kriege und Zerstörung
Im Dreißigjährigen Krieg (1618–1648) wurde das Gebäude 1631 bei der Einnahme Oppenheims durch die Truppen Gustav-Adolfs von Schweden beschädigt. Im Jahr 1636 übergab Kaiser Ferdinand II. das ehemalige Kloster den Mainzer Jesuiten.

Am Ende des pfälzischen Erbfolgekriegs 1689 setzten Truppen Ludwigs XIV. unter General Mélac die Stadt Oppenheim planmäßig in Brand. Dabei ging auch das Kloster Mariacron in Flammen auf.

Klosterbrennerei
Am Wiederaufbau hatte niemand Interesse. 1782 war im Kloster eine Wirtschaft eingerichtet. 1792 kamen die Reste in Privatbesitz. Im 19. Jahrhundert wurden die Gebäude teilweise abgebrochen, nur wenige Zeugnisse der früheren Anlage haben die Zeiten überdauert. Die verbliebenen Räumlichkeiten dienten zeitweise als Unterkunftsräume für Steinbrucharbeiter und als Büroräume.

1894 errichtete man auf dem Gelände des ehemaligen Frauenkloster die Klosterbrennerei Mariacron. 1961 übernahm das Unternehmen Eckes die Brennerei und machte über die Weinbrandmarke den ehemaligen Klosternamen Mariacron weltbekannt. Rationalisierungszwänge verlagerten in den 80er Jahren die Produktion weg aus Oppenheim.

Heute
An das ehemalige Kloster erinnern heute vor Ort:
 Eine alte Giebelmauer (Gebäuderest)
 Eine Inschriftentafel mit einer Kurzgeschichte an der straßenseitigen Hauswand.
 Eine kleine früher zum Kloster Mariacron gehörende Glocke ist jetzt im Nachbarort Nierstein auf dem Dach des katholischen Pfarrhauses neben der Kilianskirche angebracht. Sie trägt die Aufschrift "Christof Neidhardt in Augsperg (Augsburg) gos mich anno 1645".

2007 erwarb ein Investor das Eckes-Gelände und führte es einer neuen Wohn-/Gewerbe-Nutzung zu, wobei die Erinnerung an das Kloster und die Weinbrennerei nicht ausgelöscht werden sollte. Aus dem Wohnhaus und dem 8-stöckigen ehemaligen Fasslager entstanden Appartements und Wohnungen der gehobenen Klasse. Im vorderen Teil der Brennhalle sind eine Vinothek und im hinteren Bereich eine physiotherapeutische Praxis mit Saunalandschaft geplant.

Literatur
 Martin Held, Walter Nohl: Stadtführer Oppenheim am Rhein, Held-Nohl-Gabriel (2002), S. 36
Wolfgang Reifenberg: Frauenkloster Mariacron, veröffentlicht in "Oppenheim, Geschichte einer alten Reichsstadt", (anlässlich der 750jährigen Wiederkehr der Stadterhebung), Oppenheim 1975, Seiten 299–302, Herausgeber: Hans Licht (Stiftung Dr. Martin Held).

Weblinks

 Maria Cron in Oppenheim, regionalgeschichte.net

Einzelnachweise

Mariacron
Mariacron
Mariakron
Abgegangenes Bauwerk in Rheinland-Pfalz
Oppenheim
Oppenheim
Gegründet in den 810er Jahren
Aufgelöst im 16. Jahrhundert
Bauwerk in Oppenheim
Organisation (Landkreis Mainz-Bingen)
Geschichte (Landkreis Mainz-Bingen)
Mariacron

Kloster Mariacron


Fragmenta Botanica, (abreviado Fragm. Bot.), es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por el médico, biólogo y botánico holandés; Nikolaus Joseph von Jacquin. Fue publicado en seis partes en los años 1800 - 1809, con el nombre de Fragmenta Botanica, figuris coloratis illustrata.

Referencias

Enlaces externos

en Botanicus
en IPNI

Libros de botánica
Publicaciones científicas

Fragmenta Botanica


Das Amt Schildow war ein 1992 gebildetes Amt im Land Brandenburg, in dem sich zunächst fünf Gemeinden des damaligen Kreises Oranienburg (heute Landkreis Oberhavel, Brandenburg) zu einem Verwaltungsverbund zusammengeschlossen hatten. Amtssitz war zunächst in der Gemeinde Schildow, ab 1995 in der Gemeinde Mühlenbeck. Das Amt Schildow wurde 2003 wieder aufgelöst.

Geographische Lage
Das Amt Schildow umfasste zwei, durch eine Ausbuchtung des Landes Berlin voneinander getrennte Gebiete. Stolpe und Stolpe-Süd grenzte im Norden an Hennigsdorf, im Osten und Süden an das Land Berlin und im Westen an die Stadt Hohen Neuendorf. Das östliche Gebiet (heute Gemeinde Mühlenbecker Land) grenzte im Norden an das Amt Oranienburg-Land, im Osten an das Amt Wandlitz, im Süden an Berlin und Glienicke/Nordbahn und im Westen wiederum an Berlin und an Hohen Neuendorf.

Geschichte
Der Minister des Innern des Landes Brandenburg erteilte am 26. Juli 1992 seine Zustimmung zur Bildung des Amtes Schildow. Als Zeitpunkt des Zustandekommens des Amtes wurde der 31. Juli 1992 festgelegt. Das Amt hatte seinen Sitz zunächst in der Gemeinde Schildow und bestand zunächst aus fünf Gemeinden im damaligen Kreis Oranienburg:
 Mühlenbeck
 Schildow
 Schönfließ
 Stolpe-Dorf
 Stolpe-Süd

Die Gemeinde Zühlsdorf, die zunächst dem Amt Wandlitz zugeordnet worden war, kam nur wenig später zum Amt Schildow.

Zum 16. Oktober 1995 wurde der Amtssitz von Schildow in die Gemeinde Mühlenbeck verlegt. Das 1935 erbaute Rathaus von Mühlenbeck wurde zum Amtsgebäude umgebaut. Zum 1. Mai 1998 wurde die Gemeinde Stolpe-Süd in die Stadt Hennigsdorf eingegliedert.

Zum 26. Oktober 2003 schlossen sich Mühlenbeck, Schildow und Schönfließ zur neuen Gemeinde Mühlenbecker Land zusammen. Die Gemeinde Zühlsdorf wurde zum selben Datum in die Gemeinde Mühlenbecker Land eingegliedert. Ebenfalls zum 26. Oktober 2003 wurde Stolpe in die Stadt Hohen Neuendorf eingegliedert. Das Amt Schildow wurde zum 26. Oktober 2003 aufgelöst, die Gemeinde Mühlenbecker Land amtsfrei.

Amtsdirektor
Erster Amtsdirektor war Dieter Brömel. Letzter geschäftsführender Amtsdirektor war Joachim Pätzold.

Belege

Schildow

Amt Schildow


Wild Target es una película de 2010, dirigida por Jonathan Lynn. Está basada en la película de 1993, Cible Emouvante. Lucinda Coxon escribió el guion, y fue producida por Martin Pope y Michael Rose.

La producción comenzó a grabarse en Londres el 16 de septiembre de 2008, con Bill Nighy, Emily Blunt, Rupert Grint y Eileen Atkins. La filmación también ocurrió en Isle of Man.

Elenco
 Bill Nighy como Victor Maynard.
 Emily Blunt como Rose.
 Rupert Grint como Tony.
 Eileen Atkins como Louisa.
 Rupert Everett como Ferguson.
 Martin Freeman como Dixon.
 Gregor Fisher como Mike.
 Geoff Bell como Fabian.

Referencias

Películas de comedia de Reino Unido

Wild Target


Gonnosfanadiga (sardinski: Gònnos) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 180 metara i ima 6 611 stanovnika. Prostire se na 125,19 km². Gustoća naseljenosti je 53 st/km².Susjedne općine su: Arbus, Domusnovas, Fluminimaggiore, Guspini, Pabillonis, San Gavino Monreale i Villacidro.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Gonnosfanadiga


Kevlar, çok hafif karbon kökenli çok sağlam liflerden oluşan bir malzemedir. DuPont firması tarafından 1965 yılında icat edilmiş, patentlenmiş ticari bir markadır. Kevlar günümüzde zırh, sağlam halat yapımı, yanmayan koruyucu giysi yapımında kullanılmaktadır. Kevlar çok yüksek çekme gerilimine dayanabilen liflerden oluşan ipliksi bir yapıdır. Dokunabilir, kumaş haline getirilebilir, kesilebilir ve dikilebilir. Özellikle çelik yelek, miğfer, paraşüt ipi, yol bisikleti lastiklerinde, fiber veya data kabloları için ek sağlamlık sağlayan halat, veya gemileri bağlamak için kullanılan hafif halatlar ve kompozit yapılar ile oluşturulan levha, boru veya özel taşıtların gövde veya kanat yapılarının yapımında kullanılmaktadır. "Aynı ağırlıktaki çelikten 5 kat daha sağlamdır" sloganı ile pazarlanmaktadır.

Üretimi
Kevlar, 1,4-phenylene-diamine (para-phenylenediamine) ve terephthaloyl chloride monomer solusyonunun yoğuşma reaksiyonuyla Hidroklorik asit içerisinde çözünmesinin ürünüdür. Oluşan ürün sıvı kristal davranışında ve polimer zincirlerinin iplik yönünde dizilmesi şeklindedir. Polimerleşme için Hexamethylphosphoramide (HMPA) çözücü olarak kullanılıyordu, fakat güvenlik sebeplerinden ötürü N-methyl-pyrrolidone ve calcium chloride solusyonuyla DuPont tarafından değiştirildi. Bu işlemler, birbirini izleyen patent mücadeleleri sonucunda benzer bir ürün olan Twaron un üreticisi Akzo tarafından patentlenmiştir.

Konsantre Sülfürik asitin kullanımından doğan sebeplerden ötürü Kevlar üretimi pahalıdır. Sentez ve iplik eğirme sırasında su ve çözünmez polimeri solusyon olarak tutmak gerekir.
Üç sınıf Kevlar bulunur:

Kevlar K-29 – endüstriyel uygulamalar için, Kablolar, Asbest parçaların yerine, fren balataları, kurşun geçirmez yelek ve araç zırhlarında kullanılır.
Kevlar K49 – yüksek güçte kablo ve halatlarda kullanılır.
Kevlar K100 – Kevlar ın renkli versiyonudur.
Kevlar K119 – yüksek uzama, esneme ve daha fazla yorulma dayanımı.
Kevlar K129 – Balistik uygulamalar için yüksek dayanım.
Kevlar AP - K-29 dan 15% daha yüksek dayanım
Kevlar XP – daha hafif reçine ve KM2 ile iplik kombinasyonu
Güneş ışığından gelen ultraviolet ışınlar Kevların bozulup parçalanmasına sebep olur, bu problem UV bozunması olarak bilinir bu yüzden açık havada güneş ışığı koruması olmadan nadiren kullanılır.

Kullanım Alanları

 Gemileri bağlamak için kullanılan halatların yapımında,
 Madencilerin giydiği giysilerin imalatında,
 İtfaiyecilerin üniformalarının imalatında,
 Cam işi ile uğraşan iş dalı giysilerinin imalatında,
 Hava Kuvvetleri pilotlarının uniformalarının imalatında,
 Tank
 Uçak kanatlarında,
 Hafif ağırlıklı kano imalatında,
 Askeri miğfer yapımında
 Paraşüt, ve dağcılık için halatlar
 Yeni nesil hoparlörlerin diyaframları
 Motosiklet ekipmanlarında
 Telefon kapaklarında

Kevlar Kurşun Geçirmez Yelekler

Kevlar yelekler kevlar liflerinden dokunmuş kumaşlardan birçok kat üst üste dikilerek oluşturulur.Yüksek gerilime dayanıklı lifler kurşunu tutabilmektedir. Bununla birlikte lifler ezilmeye dayanıklı değildir. Bundan dolayı kevlardan yapılmış bir malzemenin kurşun geçirmeme şartı esnemesidir. İnsan vücudu üzerinde kevlar kurşunu geçirmezken, sert bir madde üzerine gerilen aynı kevlar kurşunu geçirir.

Sivri uçlu mermilerin durdurulabilmesi için daha sık ve sağlam bir dokumaya ihtiyaç vardır.

Kurşun geçirmez yelekler durdurabildikleri kalibre ve mermi tiplerine göre seviye katsayılarına sahiptir. Zırh delici çelik uçlu mermiler kevlar yelekler tarafından durdurulamaz. Bunun için kevlar yelek içerisinde çok sert seramik levhalar kullanılmaktadır. Bu levhalar çelik merminin sivrilik miktarını ucu kırarak azaltır. Sonraki katmandaki kevlar kumaş katmanlarında mermi durdurulur. Kevlar yelekler gövdedeki hayati organları korumayı amaçlar. Yine de kullanıcı tam olarak korunmuş değildir. Bazı durumlarda kurşunun vücuda girmesinden çok kurşunun oluşturduğu darbe ile kemiklerin kırılması veya basınç ile iç organların patlaması tehlikesi ile karşı karşıya kalınır.

Ayrıca bakınız

 Nomex
 Aramid
 Para-aramid
 Zylon
 DuPont

Organik polimerler
Tekstil terimleri
Tekstil üretim teknikleri
Sentetik lifler
Kişisel zırh
Malzeme markaları
Amerika Birleşik Devletleri icatları
1965'te tanıtılan ürünler
DuPont

Kevlar


El Combate del Fortín de La Barra, es el último enfrentamiento militar entre las tropas españolas de la Expedición Barradas que defienden un fortín a orillas del Río Pánuco frente al asalto del ejército mexicano de Antonio López de Santa Anna, ocurrido en el transcurso de la noche del día 10 y la mañana del 11 de septiembre de 1829, tras la Batalla de Tampico (1829), durante la campaña de Isidro Barradas. El Ejército mexicano no consigue tomar el fortín tras once asaltos, pero las tropas españolas fueron incomunicadas y sitiadas e, informadas de la futilidad del esfuerzo, se rinden acogiéndose a la capitulación negociada con Isidro Barradas donde se rinden armas, cajas de guerra  y banderas, y se compromete el Ejército Español a no volver a tomar las armas contra México por lo que se Consolida la Independencia de dicho país.

El fortín se encontraba en la desembocadura del Río Pánuco del lado Tamaulipeco, y consistía en un reducto circular de 60 metros de diámetro construido con sacos de arena y doble empalizada. Constaba de un foso exterior, una empalizada que rodeaba una franja de terreno de 15 metros de ancho y un parapeto interior de 30 metros de diámetro.

El día del asalto Santa Anna previamente envía un parlamentario al coronel Antonio Vázquez, comandante español de esa guarnición, solicitando la entrega del fortín español, misma solicitud que éste rechaza. El ataque se abre con el fuego de tres lanchas cañoneras mexicanas que son dispersadas por la artillería del fortín. Se sigue de un ataque de 1000 soldados mexicanos formados en dos columnas. Se frustran once asaltos mexicanos a la bayoneta.

Al amanecer del día 11, una columna española de 40 hombres hace una salida para rechazar de la primera empalizada los restos del ataque nocturno. La acción se sigue de un último ataque por parte de dos columnas mexicanas de 800 hombres de infantería y jinetes que son dispersados por la artillería del fortín. Los mexicanos se retiran a su posición del caserío de Doña Cecilia sin poder tomar el Fortín y en espera de refuerzos.  Vázquez solicita paso de sus heridos a los hospitales españoles pero Mier y Terán no permite la comunicación y lo mantiene incomunicado con la ciudad de Tampico aunque se responsabiliza de todos los heridos de ambos bandos para trasladarlos al Pueblo Viejo de Tampico, en posesión de Santa Anna.

El día 11 de septiembre los españoles piden parlamento en Tampico y Santa Anna llama a los comisionados españoles para aceptar la capitulación propuesta por Barradas que le había sido hecha con anterioridad (desde el día 8 de septiembre) y aunque no es una rendición incondicional si ofrecen entregar armas, banderas y pertrechos de guerra, quedando sus ejércitos rendidos y prisioneros de guerra para ser evacuados hacia Cuba a costa del erario español. Se acordó también que el Ejército Español no volvería a levantarse en armas contra México.   El día 12 de septiembre de 1829 Isidro Barradas y Fulgencio Salas se dirigen al Fortín de La Barra para comunicar al comandante Vázquez, que herido permanecía a la cabeza de los defensores, la capitulación de la expedición con lo que se afianza y consolida la Independencia de México respecto de España.

Orden de batalla

Cuadro de bajas

Cuadro de bajas españolas en el combate del fortín de La Barra

Referencias

Notas

Batallas de los Intentos de Reconquista en México

Combate del Fortín de La Barra


Fronteira da Mésia () é o termo moderno dado a uma coleção de fortificações romanas entre a costa do mar Negro e a Panônia, na atual Hungria, consistindo principalmente de fortes ao longo do Danúbio (a chamada fronteira do Danúbio) para proteger as províncias romanas de Mésia Superior e Inferior ao sul do rio. Além disso, o termo pode ser usado para incluir muitas outras linhas de defesa vinculadas que foram estabelecidas na região em diferentes períodos e posteriormente abandonadas em favor de outras, dependendo da situação militar.

Bibliografia

Fronteiras romanas

Fronteira da Mésia


Bidessus es un género de coleópteros adéfagos de la familia Dytiscidae.

Especies seleccionadas
Bidessus abjectus	Sharp 1882
Bidessus affinis	Hatch 1928
Bidessus africanus
Bidessus alluaudi
Bidessus alternatus
Bidessus amabilis

Referencias

 ;  1990: Hydroglyphus perssoni sp. n. and Bidessus perssoni sp. n. described from Ethiopia (Coleoptera, Dytiscidae). Aquatic insects, 12(3): 181-184.
 ;  2008: Bidessus of Ethiopia with description of a new species (Coleoptera: Dytiscidae). Zeitschrift der Arbeitsgemeinschaft Öesterreichischer Entomologen, 60: 49-53.

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Bidessini

Bidessus


Une fracture de la cheville est la rupture d'un ou de plusieurs des os qui composent l'articulation de la cheville. Les symptômes peuvent inclure une douleur, un œdème, des ecchymoses ou une incapacité à marcher sur la jambe blessée. Les complications peuvent inclure une  associée, un syndrome de loge, une raideur, un  ou une arthrite post-traumatique.

Les fractures de la cheville peuvent résulter d'une contrainte excessive sur l'articulation engendrée, par exemple, par un renversement du pied, une chute ou un .

Les types de fractures de la cheville incluent les fractures de la malléole latérale, de la malléole médiale et de la malléole postérieure ainsi que les  et . Les  aident à déterminer le besoin ou non de radiographie. Des clichés radiographiques spéciaux, appelés clichés de contrainte, aident à déterminer si une fracture de la cheville est instable.

Le traitement dépend du type de fracture. La stabilité de la cheville dicte en grande partie le traitement non opératoire par rapport au traitement opératoire. Le traitement non opératoire comprend la pose d'attelles ou le moulage, tandis que le traitement opératoire comprend la fixation de la fracture avec des implants métalliques au moyen d'une  à  ouverte (ORIF). Une récupération significative se produit généralement dans les quatre mois, tandis que la récupération complète prend généralement jusqu'à un an.

Les fractures de la cheville sont fréquentes, survenant à une fréquence d'environ 1,8 fois pour  et chez environ un enfant sur  par an. Elles surviennent le plus souvent chez les jeunes hommes et les femmes plus âgées.

Anatomie fonctionnelle

La région de la cheville fait référence à l'endroit où la jambe rencontre le pied (région talocrurale). L'articulation de la cheville est une  complexe et fortement contrainte composée de trois os : le tibia, le péroné et le talus. L'aspect porteur du tibia le plus proche du pied (appelé plafond) se connecte avec le talus. Cette articulation (où deux os se rencontrent) est principalement responsable de la flexion plantaire (déplacer le pied vers le bas) et de la dorsiflexion (déplacer le pied vers le haut). Ensembles, le tibia et le péroné forment une douille en forme de support connue sous le nom de mortaise, dans laquelle s'insère le talus en forme de dôme. Le talus et le péroné sont reliés par un groupe solide de ligaments, qui soutiennent la face latérale de la cheville. Ces ligaments comprennent le ligament talo-fibulaire antérieur (ATFL) et le ligament talo-fibulaire postérieur (PTFL). Le  (LFC), qui relie le péroné au calcanéum, ou os du talon, fournit également un soutien latéral. Le ligament deltoïde soutient la partie médiale de la cheville (la plus proche de la ligne médiane). Il empêche le pied de s'éverser excessivement ou de se tourner vers l'extérieur, tout en empêchant également le talus de tourner vers l'extérieur. Les parties distales du tibia et du péroné sont reliées par un réseau de tissu conjonctif appelé syndesmose, composée de quatre ligaments et de la membrane interosseuse.

Signes et symptômes
Les signes cliniques d'une fracture de la cheville peuvent être similaires à ceux des entorses de la cheville (douleur, œdème, amplitude de mouvement limitée), bien qu'en comparaison, ils soient généralement plus graves. Il est extrêmement rare que l'articulation de la cheville se luxe avec pour seule présence une lésion ligamentaire. Cependant, dans le cadre d'une fracture de la cheville, le talus peut devenir instable et  ou se disloquer.

Les patients peuvent remarquer des ecchymoses (coloration « noire et/ou bleue » due au saignement sous la peau), une position ou un alignement anormaux, une instabilité ou des douleurs liées au mouvement. Dans une fracture déplacée, la peau est parfois tendue sur le bord tranchant d'un os cassé, qui peuvent déchirer la peau et former une lacération. On parle alors d'une fracture ouverte, qui a de fortes chances d'engendrer une infection si elle n'est pas traitée rapidement.

Diagnostic

Examen clinique
Les patients présentant des fractures de la cheville peuvent avoir des résultats variables à l'examen clinique. En règle générale, le côté blessé doit être comparé au côté non blessé. La peau doit être soigneusement examinée, en portant une attention particulière à toute ouverture ou rupture de la peau qui pourrait être due à une fracture ouverte. Il est important d'évaluer l'emplacement exact de la douleur, l'amplitude de mouvement de la cheville et l'état des nerfs et des vaisseaux sanguins. Il est également important de palper le mollet de manière proximale (près du genou) car il peut y avoir une fracture du péroné associée (fracture de Maisonneuve).

Imagerie
L'imagerie pour l'évaluation des fractures de la cheville peut inclure des radiographies, des tomodensitogrammes (TDM) et des IRM. En règle générale, l'évaluation commence par des radiographies, qui peuvent fournir des informations sur le mécanisme de la blessure, la gravité de la blessure et la stabilité de la fracture. Les  déterminent la nécessité d'obtenir des radiographies chez les patients souffrant de blessures aiguës à la cheville. Ces lignes directrices ont été créées pour minimiser les dépenses de radiographies inutiles.

Radiographie
Vues

Il y a trois vues radiographiques dans une série complète de cheville : antéropostérieure (AP), latérale et oblique (ou "vue de mortaise"). La vue de la mortaise est une radiographie AP prise avec la cheville tournée vers l'intérieur de 15 à 20 degrés puisque le pied est naturellement tourné vers l'extérieur par rapport à la cheville.En plus de ces vues, une vue sur toute la longueur du tibia et du péroné peut être nécessaire pour évaluer les lésions du péroné proximal associées aux fractures de Maisonneuve.

Une vue de contrainte AP de la cheville est effectuée lorsqu'il existe un risque de blessure instable. Il existe deux types de vues de contraintes : gravitationnelle et mécanique. Dans la vue sous contrainte de gravité, le patient est allongé en décubitus latéral avec la cheville pendante au-dessus du bord de la table pour imiter la vue sous contrainte mécanique.

Résultats

Sur les radiographies, on peut voir une fracture de la malléole médiale, de la malléole latérale et/ou du bord antéro-postérieur du tibia distal. Le bord postérieur (appelé malléole postérieure) est beaucoup plus fréquemment lésé que la face antérieure du tibia distal. Si les malléoles latérale et médiale sont brisées, on parle de fracture bimalléolaire (certaines d'entre elles sont appelées ). Si la malléole postérieure est également fracturée, on parle de fracture trimalléolaire.

CT
Les tomodensitogrammes peuvent être indiqués en cas de risque de fracture fragmentée ou de fracture impliquant la surface articulaire. Cette imagerie peut être utilisée pour la planification chirurgicale.

IRM
L'IRM est moins couramment utilisée pour diagnostiquer les fractures de la cheville, mais peut être utilisée pour montrer des problèmes impliquant les tissus mous (ligaments et tendons) et le cartilage articulaire.

Classification

Il existe plusieurs schémas de classification des fractures de la cheville. Parmi les éléments suivants, les systèmes de classification Lauge-Hansen et Danis-Weber sont les plus couramment utilisés.

 La  classe les fractures selon le mécanisme de la blessure en fonction de la position du pied et de la force de déformation (le type le plus courant est la supination-rotation externe).
 La  classe les fractures de la cheville selon le niveau de la fracture de la fibula distale (type A = en dessous du ligament syndesmotique, type B = à son niveau, type C = au-dessus du ligament), avec une utilisation dans l'évaluation des lésions de la syndesmose et la membrane interosseuse.

Autres schémas de classification :

 La  classe les fractures de la malléole médiale du tibia distal en fonction de leur niveau.
 La  catégorise les fractures du pilon du tibia distal.

Types de fractures pédiatriques

 , fracture verticale de la partie antéro-médiale du péroné distal avec avulsion du ligament tibio-fibulaire antérieur.
 , un traumatisme du cartilage de croissance de type III. Une fracture à travers la face antéro-latérale de l'extrémité distale du tibia épiphyse.
 Les fractures triplanes, un type particulier de fracture qui implique le squelette immature.

Traitement

Les objectifs généraux du traitement des fractures de la cheville sont de rétablir l'alignement normal de l'articulation de la cheville, de guérir la fracture et de prévenir l'arthrite. La stabilité de l'articulation de la cheville dicte souvent le traitement. Certains types de fractures sont stables et sont donc traités sans chirurgie de la même manière que les entorses de la cheville. Les fractures instables nécessitent une intervention chirurgicale, le plus souvent une réduction ouverte et une fixation interne (ORIF), qui est généralement réalisée avec du matériel métallique implanté de façon permanente qui maintient les os en place pendant que le processus naturel de guérison se produit. Un plâtre ou une attelle sera nécessaire pour immobiliser la cheville après la chirurgie. Les fractures stables de la cheville avec un alignement articulaire préservé peuvent être traitées avec des mesures non opératoires (attelle, plâtre et/ou botte orthopédique).

Complications
Les complications générales associées au traitement chirurgical des fractures de la cheville comprennent les infections, les saignements, les caillots sanguins, les problèmes de cicatrisation des plaies et les dommages aux nerfs et aux vaisseaux sanguins environnants. Les complications spécifiques associées au traitement chirurgical comprennent la cicatrisation des fractures dans une position anormale (), l', l'échec de la cicatrisation des fractures après une période de temps prolongée (pas de consolidation osseuse) et une diminution de l'amplitude des mouvements (rigidité postopératoire). Si les radiographies postopératoires sont préoccupantes pour le cal vicieux, les patients peuvent avoir besoin d'une procédure supplémentaire pour restaurer l'anatomie de la cheville. Le but ultime est de prévenir ou de retarder le développement de l'arthrite post-traumatique. L'arthrite post-traumatique peut initialement être gérée avec des options conservatrices telles que la modification de l'activité, les anti-inflammatoires non stéroïdiens (AINS), les chaussures spécialisées et les injections de cortisone. Si les patients ressentent toujours des douleurs et une altération de la fonction de la cheville après ces mesures, d'autres procédures telles que l' et l'arthroplastie de la cheville peuvent être envisagées. La  est rare après une fixation chirurgicale des fractures de la cheville, mais peut être traitée avec des  et une fixation interne stable. Les patients peuvent également ressentir de la douleur ou de l'inconfort à cause du matériel métallique utilisé pour réparer la fracture. En conséquence, certains patients décident de retirer le matériel après la guérison de la fracture grâce à une procédure supplémentaire.

Épidémiologie
Plusieurs grandes études ont suggéré que l'incidence des fractures de la cheville a augmenté depuis les années 1960. Bien que l'incidence est la plus élevée chez les femmes âgées de plus de 65 ans, les fractures de la cheville ne sont pas considérées comme des . En termes de type de fracture, les fractures malléolaires isolées sont les plus fréquentes (deux tiers des fractures) ; les fractures bimalléolaires surviennent chez environ 25 % des patients, tandis que les fractures trimalléolaires surviennent chez 5 à 10 % des patients. Les fractures ouvertes sont rares, de l'ordre de 2 % de l'ensemble des fractures de la cheville. Chez les enfants, les fractures de la cheville surviennent dans environ 1 cas sur  par an.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Fracture de Maisonneuve

Liens externes

Fracture

Fracture de la cheville


دوروتيا تسيمان Dorothea Zeemann (ولد في 20 أبريل 1909 في فيينا – وماتت في 11 ديسمبر 1993 فيها) هي كاتبة نمساوية.

حياتها

تزوجت من الرسام الأكاديمي رودولف هولتسينجر وانفصلت عنه في عام 1949، ثم تزوجت في الشهور الأخيرة من عمرها من تقني الألكترنيات صلاح الدين سمعالي. تلقت تدريبا كممرضة، ثم عملت بعد عام 1945 ناشر وناقدة مستقلة. تعرفت في عام 1955 بالكاتب هايميتو فون دوديرر ووربطت بينهما علاقة حب لفترة طويلة. تولت بين عامي 1970 و 1972 منصب الأمانة العامة لنادي القلم النمساوي.

من أعمالها

 امرأة غير متعاطفة 1983
 العيد السري 1986
 العاشقة 1989
 رحلة مع إرنست 1991

مراجع

كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1909
مواليد في فيينا
وفيات 1993
وفيات في فيينا

دوروتيا تسيمان


Viborg Hovedvej  er en to-sporet motortrafikvej der går fra Østjyske Motorvej til Hornstrup, den er en del af primærrute 23 der går imellem Roskilde og Vejle.

Vejen starter i Juelsmindevej og føres derefter mod vest. Den passere frakørsel 59 Hornstrup hvorfra der forbindelse til Østjyske Motorvej der går mod henholdsvis Aarhus, Kolding og Odense.

Motortrafikvejen ender i Viborg Hovedvej hvor den derfra føres videre som landevej til Midtjyske Motorvej primærrute 18 og primærrute 13 frakørsel 2 Grejs der går mod Herning og Viborg.

Transport i Vejle
Motortrafikveje i Danmark

Viborg Hovedvej (motortrafikvej)


Ludwig Lindenschmit henviser til:

 Ludwig Lindenschmit den ældre (1809-1893) – tysk arkæolog
 Ludwig Lindenschmit den yngre (1850-1922) – tysk arkæolog

Ludwig Lindenschmit


ميخائيل سيفاكوف  (بالبيلاروسية:Міхаіл Сівакоў) (مواليد 16 يناير 1988 في مينسك - الاتحاد السوفييتي) لاعب كرة قدم بيلاروسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى كالياري الإيطالي منذ 2009 في مركز الوسط المحوري .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بولندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أذربيجان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أوكرانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية بيلاروسيون
لاعبو كرة قدم رجالية بيلاروسيون مغتربون
أشخاص على قيد الحياة
بيلاروسيون من أصل بولندي
رياضيون بيلاروسيون مغتربون في أذربيجان
رياضيون بيلاروسيون مغتربون في أوكرانيا
رياضيون بيلاروسيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون بيلاروسيون مغتربون في بلجيكا
رياضيون بيلاروسيون مغتربون في بولندا
رياضيون بيلاروسيون مغتربون في روسيا
لاعبو الدوري الأوكراني الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري البولندي الممتاز
لاعبو الدوري البيلاروسي لكرة القدم
لاعبو الدوري الروسي الممتاز
لاعبو الدوري الوطني الروسي لكرة القدم
لاعبو أمكار بيرم
لاعبو باتي بوريسوف
لاعبو بياتشينزا
لاعبو تشورنوموريتس أوديسا
لاعبو دوري أذربيجان الممتاز
لاعبو زوريا لوهانسك
لاعبو زولته فاريجيم
لاعبو فيسوا كراكوف
لاعبو كالياري
لاعبو كرة قدم بيلاروسيون
لاعبو كرة قدم مغتربون بيلاروسيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في أذربيجان
لاعبو كرة قدم مغتربون في أوكرانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في بولندا
لاعبو كرة قدم مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم من مينسك
لاعبو منتخب روسيا البيضاء تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب روسيا البيضاء لكرة القدم
لاعبو منتخب روسيا البيضاء لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي أورينبورغ
لاعبو نادي غوميل
لاعبو نادي قبله
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مدافعو كرة قدم رجالية
مواليد 1988
مواليد في مينسك

ميخائيل سيفاكوف


Hussein-McMahon samskiptin voru bréfasamskipti sem fóru fram á milli Ḥussein Ibn Ali emír af Mekka og Henrys McMahon, sem var æðsti embættismaður Breta í Egyptalandi. Bréfaskiptin áttu sér stað í heimsstyrjöldinni fyrri, frá júlí 1915 fram í mars 1916. Bréfin voru alls tíu talsins og innihélt samskipti þeirra Hussein og McMahons þar sem sá síðarnefndi lofaði meðal annars stuðningi Breta við stofnun sjálfstæðs arabísks konungsveldis þar sem Hussein og fjölskylda hans færu með völdin. Loforð McMahons kom gegn því að Hussein og Hashemítar myndu hefja uppreisn gegn Ottómanveldinu. Stuðningur Breta fólst meðal annars í því að útvega Aröbum byssur, mat og peninga.

Stór hluti af samskiptum Husseins og McMahons snerust um landamæri hins verðandi sjálfstæða ríkis Araba. Í skrifum sínum lýsti Hussein því svæði sem hann vildi fá mjög nákvæmlega. Það svæði sem hann fór fram á er lýst í bók Magnúsar Þ. Bernharðssonar, Miðausturlönd, á eftirfarandi hátt "allt Sýrland, frá landamærum Egyptalands á Sínaískaga upp að Silesiu í suðurhluta Tyrklands, Írak að landamærum Írans og allan Arabíuskagann fyrir utan Aden, sem var bresk nýlenda." McMahon svaraði Hussein í bréfi 24. október 1915 þar sem hann staðfesti þetta en vildi þó gera nokkrar undantekningar. Í bréfinu skrifar hann "ekki er hægt að segja að héruðin tvö Mersina og Alexandretta og hlutar Sýrlands sem liggja vestur af héruðum Damaskus, Homs, Hama og Aleppo séu eingöngu arabísk og ætti að útiloka þau mörk sem krafist er." Þessi ágreiningur var settur til hliðar og átti að leysast síðar. Hussein taldi að Bretar myndu endurskoða afstöðu sína eftir að stríðinu lyki.

Með loforð Breta um sjálfstætt ríki Araba hóf Hussein og liðsmenn hans uppreisn gegn Tyrkjum í júlí 1917. Rúmu ári síðar, í október 1918, náðu þeir takmarki sínu þegar að Damaskus féll. Hussein hafði staðið við sín loforð og þá tók við bið eftir að Bretar efndu sinn hluta samningsins. Það kom í ljós síðar að ekki var allt með felldu. Bretar höfðu gefið loforð í allar áttir um ákveðin landsvæði, meðal annars til Frakka og Síonista, þjóðernishreyfingu gyðinga.

Tilvísanir

Fyrri heimsstyrjöldin

Hussein–McMahon-samskiptin