An Cyperus sphaeroideus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lawrence Alexander Sidney Johnson ngan O.D.Evans. An Cyperus sphaeroideus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus sphaeroideus


Shruti (Sanskrit, f., श्रुति, ) bezeichnet:
 Shruti, geoffenbarte religiöse indische Schriften
 Shruti (Musik), Tonintervalle in der indischen Musik
 Shruti, Grundton (Tonika) in der indischen Musik
 Shruti, jedes Musikinstrument, das diesen Grundton erzeugt, z. B.: Tanpura, Shrutibox, Pungi
 Shrutibox, indisches Musikinstrument zur Erzeugung von Borduntönen
 Sruti upanga, indische Bordun-Sackpfeife, siehe Mashak
 einen OpenType-Font der Microsoft Corporation

Shruti (Begriffsklärung)


O Cemitério Judaico de Salmünster () é um cemitério judaico em Salmünster, um bairro de Bad Soden-Salmünster, no distrito de Meno-Kinzig, em Hessen.

O cemitério judeu de 779 m² fica ao norte da cidade ao norte da Schlüchterner Straße, entre a Kreisstraße K 987 (Hanauer Landstraße) e a Bundesautobahn 66 no sentido leste .

O cemitério provavelmente foi construído na segunda metade do século XIX. Antes disso, a comunidade parece ter compartilhado o Cemitério judaico em Eckardroth. Atualmente apenas duas matzevas foram preservadas, que foram novamente erguidas depois de 1945.

No meio do cemitério há uma pedra memorial com os nomes dos homens e mulheres judeus que morreram em Salmünster. O texto da pedra memorial diz:

"Para comemorar os concidadãos judeus falecidos. Stern Samuel 1863-1923 - Neuhaus Michael 1850-1925 - Grünebaum Moses 1871-1920 - Stern Karlmann 1858-1931 - Grünebaum Sophie 1917-1932 - Stern Johanna neé Plaut 1863-1933 - Hess Sabine neé Grünebaum 1869-1935 - Suas almas sejam envolvidas na aliança da vida."

Bibliografia
Paul Arnsberg: Die jüdischen Gemeinden in Hessen. Anfang – Untergang – Neubeginn. Band II. Herausgegeben vom Landesverband der Jüdischen Gemeinden in Hessen, Societäts-Verlag, Frankfurt 1972, ISBN 3-7973-0213-4, p. 244f.

Cemitérios judaicos em Hessen
Cemitérios judaicos da Alemanha
Cemitérios desativados da Alemanha
Arquitetura do século XIX

Cemitério Judaico (Salmünster)


Agave gigantensis ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist " Mountain of the Giantess, Sierra de la Giganta Agave".

Beschreibung
Agave gigantensis  wächst solitär. Die offenen Rosetten sind 50 bis 100 cm hoch und 80 bis 120 cm breit. Die breiten, hartblättrigen, steifen, grüngefärbten bis bläulichen, lanzettenförmig, unregelmäßig angeordneten, gestreiften, spitz zulaufenden Blätter sind 40 bis 75 cm lang und 11 bis 16 cm breit. Die hornigen Blattränder sind variabel braun bis grau gezahnt. Der kräftige, graue Enddorn ist 2 bis 5 cm lang.

Der rispige, schmale Blütenstand wird 4 bis 5 m hoch. Die wachsartigen Knospen sind weiß gefärbt, gleichwohl sind die geöffneten, schlanken Blüten gelb gefärbt. Sie sind 48 bis 60 mm lang und erscheinen am oberen Teil des Blütenstandes an spärlichen, unregelmäßig angeordneten Verzweigungen. Die ausgebreitete Blütenröhre ist 4 bis 5 mm lang.

Die länglichen braunen dreikammerigen Kapselfrüchte sind 35 bis 40 mm lang und 12 bis 15 mm breit.

Systematik und Verbreitung
Agave gigantensis wächst endemisch im mexikanischen Bundesstaat Baja California Sur, in Wüstenzonen in 600 bis 1520 m Höhe. Sie ist vergesellschaftet mit Nolina beldingii und verschiedenen Kakteenarten.

Die Erstbeschreibung durch Howard Scott Gentry ist 1978 veröffentlicht worden.

Agave gigantensis ist ein Vertreter der Gruppe Deserticolae. Sie wächst begrenzt in Gebirgsregionen der Sierra de la Giganta im südlichen Teil der Halbinsel. Typisch sind die dicken, hartblättrigen, steifen, variabel angeordneten gestreiften Blätter. Agave gigantensis ist eng verknüpft mit den weiteren Mitgliedern der Deserticolae Gruppe Agave avellanidens und Agave moranii. Agave gigantensis wird im Boyce Thompson Arboretum in Arizona, in Tucson kultiviert.

Literatur
 Howard Scott Gentry: Agaves of Continental North America. University of Arizona Press, 1982, S. 354–360, 387–388.
 Mary Irish, Gary Irish: Agaves, Yuccas and related plants of Continental North America. Timber Press, 2000, S. 127–128.

Einzelnachweise

Agaven
Gigantensis

Agave gigantensis


Watkins Glen International, nicknamed "The Glen", is an automobile race track located in the town of Dix just southwest of the village of Watkins Glen, New York, at the southern tip of Seneca Lake. It was long known around the world as the home of the Formula One United States Grand Prix, which it hosted for twenty consecutive years (1961–1980). In addition, the site has also been home to road racing of nearly every class, including the World Sportscar Championship, Trans-Am, Can-Am, NASCAR Cup Series, the International Motor Sports Association and the IndyCar Series. The facility is currently owned by NASCAR.

The course was opened in 1956 to host auto races previously held on public roads in and around the village. The circuit's current layout has more or less been the same since 1971, with minor modifications after the fatal crashes of François Cevert in 1973 and J.D. McDuffie in 1991.

The site has also hosted music concerts: the 1973 Summer Jam, featuring The Allman Brothers Band, the Grateful Dead and The Band and was attended by 600,000 fans; and two Phish festivals: Super Ball IX in 2011 and Magnaball in 2015.

Layouts
The Watkins Glen International racecourse has undergone several changes over the years, with five general layouts widely recognized over its history. Currently, two distinct layouts are used: the "Boot" layout (long course) and the "NASCAR" layout (short course).

Public roads

The first races in Watkins Glen were organized by Cameron Argetsinger, whose family had a summer home in the area. With local Chamber of Commerce approval and SCCA sanction, the first Watkins Glen Grand Prix took place in 1948 on a  course over local public roads. For the first few years, the races passed through the heart of the town with spectators lining the sidewalks. However, after a car driven by Fred Wacker left the road in the 1952 race, killing seven-year-old Frank Fazzari and injuring several others, the race was moved to a new location on a wooded hilltop southwest of town. The original  course is listed in the New York State Register and National Register of Historic Places as the Watkins Glen Grand Prix Course, 1948–1952.

The second layout  began use in 1953 and also used existing roads. The Watkins Glen Grand Prix Corporation was formed to manage spectators, parking, and concessions. This arrangement lasted three years.

Grand Prix Course

The first permanent course, known as the Watkins Glen Grand Prix Race Course was constructed on 550 acres, overlapping part of the previous street course. It was designed by Bill Milliken and engineering professors from Cornell University. The layout measured . This course was used from 1956 to 1970. In 1968 the sports car race was extended to six hours.

Short Course

The circuit underwent a major overhaul for the 1971 season. The "Big Bend" and the turns leading up to it were eliminated and replaced with a new pit straight. The pits and start/finish line were moved to this new straightaway. "The 90" now became Turn 1 instead of Turn 8.

When the 1971 Six Hours of Watkins Glen arrived in July 1971, the overall circuit renovations were still unfinished. The short course had been finished, but the Boot segments were not complete, nor was the new pit area. The 1971 Six Hours race was run on the short course layout. That layout colloquially became known as the 1971 Six Hours Course. In addition, for 1971 only, the cars used the original start/finish line and the old pits.

When NASCAR returned to the track in 1986, it used the short course layout. IMSA initially used the "Boot", but eventually, that series also began using the shorter 1971 layout.

The short course was slightly lengthened in 1992 (see "Inner Loop" below).

Long Course (The "Boot")
The most significant change to the track, a new segment known as "The Boot", was finished in time for the Formula One race in 1971. The start-finish line was moved to the new pit straight as planned. At the end of the backstretch, after the Loop-Chute, cars swept left into a new four-turn complex that departed from the old layout, curling left-hand downhill through the woods. The track followed the edge of the hillside to two uphill right-hand turns, over an exciting blind crest into a right-hand turn, down and up into a left-hand turn rejoining the old track.

The new layout measured . With its intrinsic link to the Formula One race, it became known colloquially as the Grand Prix Circuit.

For 1972, the Six Hours sportscar race also began using the full "Boot" layout. By that time, nearly all facility improvements were completed. The pits and start/finish line were permanently moved to the new pit straight.

In 1973, French driver François Cevert, a previous winner at the Glen, died in a crash during practice at the 1973 United States Grand Prix. This led course officials in 1975 to add a fast right-left chicane to slow speeds in the turn 3-4 Esses section. Dubbed the "Scheckter Chicane", it was eliminated in 1985.

In the early 1990s, the IMSA sports cars bypassed the "Boot" in favor of the short course. NASCAR events have never used the Boot layout. The "Long/Boot" course was slightly lengthened in 1992 (see "Inner Loop" below). In the mid-2000s, the Boot segment, which had seen little use in many years, was repaved and upgraded. When the IndyCar Series returned to Watkins Glen starting in 2005, they used the Boot segment.

The entire course was repaved in 2015. There has been a renewed interest and appreciation of the full Grand Prix Course layout in recent years. Consideration had even been made for NASCAR to start using the Boot.

Inner Loop
The most recent significant change to the course was made in 1992, after several serious crashes at the "Loop" at the end of the backstretch. During the 1989 Budweiser at the Glen, Geoff Bodine blew a tire at the end of the backstretch. He broke into a hard spin and sailed straight off the track, crashing head-on into the barrier. In 1991, during the IMSA Camel Continental VIII, Tommy Kendall's Intrepid RM-1 prototype crashed in the Loop, severely injuring his legs. Seven weeks later, NASCAR Winston Cup driver J. D. McDuffie died in an accident at the same site during the 1991 Budweiser at The Glen.

Before the 1992 season, track officials constructed a bus stop chicane along the back straight just before the Loop. Dubbed the "Inner Loop", it led into what was now being called the "Outer Loop." This addition slightly increased the lap distance for both layouts.

History

Watkins Glen Grand Prix
Along with the annual SCCA race, the track hosted its first professional race (NASCAR Grand National Division) in 1957. It hosted its first international event with the Formula Libre races from 1958 to 1960. Among the drivers participating were Jack Brabham, Stirling Moss, Phil Hill, and Dan Gurney.

United States Grand Prix

After two editions of the Formula One United States Grand Prix that were deemed less than successful (Sebring in 1959, and Riverside in 1960), promoters were looking for a new venue to become the permanent home for the United States Grand Prix.

In 1961, just six weeks before the scheduled date for another Formula Libre race that fall, Argetsinger was tapped to prepare Watkins Glen for the final round of the Formula One World Championship. While many of the necessary preparations had already been made, new pits were constructed to satisfy international standards of pit boxes with overhead cover.

Seven American drivers participated, and the 1961 United States Grand Prix was won by British driver Innes Ireland in a Lotus-Climax. American Dan Gurney driving a Porsche 718 placed second. Having already won both Driver's and Constructor's World Championships and still mourning the death of Wolfgang von Trips at the 1961 Italian Grand Prix, Ferrari decided not to compete in the United States GP. Ferrari's decision not to travel to the United States for the season's final round deprived Hill of participating in his home race as the newly crowned World Champion, and Hill appeared only as the event's Grand Marshal.

The United States Grand Prix at Watkins Glen quickly became an autumnal tradition as huge crowds of knowledgeable racing fans flocked to Upstate New York each year amid the region's spectacular autumn leaf color. The race was also among the most popular on the global Grand Prix calendar with the teams and drivers because its starting and prize money often exceeded those of the other races combined. The race received the Grand Prix Drivers' Association award for the best organized and best staged GP of the season in 1965, 1970, and 1972.

One fixture of the USGP at Watkins Glen was the starter for the races, Richard Norman "Tex" Hopkins. Hopkins was the most recognizable starter in Grand Prix racing, wearing a lavender suit, clenching a big cigar in his mouth, and giving the job everything he had. Once the cars had taken their places, Hopkins strode across the front of the grid with his back to the field, turned, and jumped into the air while waving the national flag to start the race. He would similarly meet the winner at the finish, this time waving the checkered flag as the car crossed the line.

Before the 1971 race, the course underwent its most significant changes of the Grand Prix era, as it was extended from  to  by the addition of four corners in a new section called the 'Boot' or 'Anvil'. The new layout departed from the old course near the south end into a curling downhill left-hand turn through the woods. The track followed the edge of the hillside to two consecutive right-hand turns, over an exciting blind crest to a left-hand turn, and back onto the old track. In addition, the circuit was widened and resurfaced. The pits and start-finish line were moved back before the northwest right-angle corner known as "The 90". In 1975, a fast right-left chicane was added to slow speeds through the series of corners in the Esses section.

Despite the improvements, the circuit was unsafe for the increasingly faster and stiffer ground effect cars of the late 1970s. A few horrendous, sometimes fatal accidents occurred (such as those that claimed the lives of Helmut Koinigg and François Cevert). Increasingly rowdy segments of the crowd began to tarnish its image as well. Finally, in May 1981, several months after Alan Jones had won the 1980 race for Williams, the International Auto Sports Federation removed the race from its schedule because the track had failed to pay its $800,000 debt to the teams.

American road-racing Mecca
The Glen hosted a variety of other events throughout the Grand Prix years: from Can-Am, Trans-Am, IROC, and Endurance Sports car racing, to Formula 5000 and the CART series, these races strengthened the circuit's reputation as the premier road racing facility in the United States. From 1968 through 1981, the "Six Hours at The Glen" endurance race featured top drivers such as Mario Andretti, Jacky Ickx, Pedro Rodríguez, and Derek Bell. Different races were sometimes featured together on the same weekend (e.g., Six Hours and Can-Am) and drew sizable crowds. However, without a Formula One race, the circuit struggled to survive. It finally declared bankruptcy and closed in 1981.

Renovation
The track was not well maintained for two years and hosted only a few SCCA meets without spectators. In 1983, Corning Enterprises, a subsidiary of nearby Corning, partnered with International Speedway Corporation to purchase the track and rename it Watkins Glen International.

The renovated track, with the chicane at the bottom of the Esses removed, reopened in 1984 with the return of IMSA with the Camel Continental I, which would be conducted until 1995, with the last two years under the name "The Glen Continental" after Camel's withdrawal from IMSA. (The event was numbered with Roman numerals.)

In 1986, the top NASCAR series returned to Watkins Glen after a long layoff, holding one of only three road races on its schedule (two beginning in 1988), using the 1971 Six Hours course, raced when the new section off the Loop-Chute was not finished in time. As the cars come off the Loop-Chute, instead of making the downhill left into Turn 6, the cars shot straight through the straight and headed toward Turn 10, as was the case from 1961 until 1970.

NASCAR Busch Series (now called Xfinity Series) action would arrive in 1991 with a  race on the weekend of the Camel Continental, won by Terry Labonte, who would be a master of the circuit during its Busch Series races, winning the inaugural race, and winning three consecutive races from 1995 until 1997. The 1995 race would be the first conducted as a  race, and became the first Busch Series race to be televised on broadcast network television, as CBS broadcast the race live until TNN took over in 1997.

Only twice—1998 and 1999—did a Busch Series regular driver win the race. The first seven races were won by Winston Cup Series regular drivers, sometimes referred to as "Buschwhackers", during their off-week. In 1998, the race went against the Cup race in Sonoma, California, eliminating the idea, and stayed that way until 2000. In 2001, the race was run the day after the first Saturday in July.

However, the race was eliminated from the schedule after the 2001 season, only to return in 2005 as an undercard to the Nextel Cup race.

A pair of incidents in 1991 resulted in a massive overhaul of the circuit's safety. During the IMSA Camel Continental VIII, Tommy Kendall's prototype crashed in Turn 5, severely injuring his legs. Seven weeks later, NASCAR Cup Series driver J. D. McDuffie died in an accident at the same site in the 1991 Budweiser at the Glen. Track officials added a bus stop chicane to the back straight in Spring 1992.

In 1996, the Glen Continental reverted to a six-hour format, again called the Six Hours at the Glen with the IMSA format, and stayed there until a split in American sports car racing. In 1998, the race became an event sanctioned by the Sports Car Club of America under their United States Road Racing Championship. In 1999, the FIA GT series staged a 500 km race of three hours with some USRRC entrants after USRRC canceled the last two rounds of their season before their six-hour event at the track. The following year, the six-hour race returned once again with the newly founded Grand American Road Racing Association (Grand-Am) sanctioning the event. The event is now sanctioned by IMSA with the WeatherTech SportsCar Championship. The six-hour race is now the third part of the four-part North American Endurance Cup series.

In 1997, International Speedway Corporation became the sole owner of the course, as Corning Enterprises believed they had completed their intended goals to rebuild the race track and increase tourism in the southern Finger Lakes region of New York State.

The circuit annually hosts one of the nation's premier vintage events, the Zippo U.S. Vintage Grand Prix. When the fiftieth anniversary of road racing in Watkins Glen was celebrated during the 1998 racing season, this event was the climax, returning many original cars and drivers to the original  street circuit through the village during the Grand Prix Festival Race Reenactment.

After a 25-year layoff, major-league open-wheel racing returned to the track as one of three road courses on the 2005 Indy Racing League schedule. In preparation, the circuit was overhauled again. Grandstands from Pennsylvania's Nazareth Speedway, which had closed, were installed, the gravel in The 90 was removed and replaced with a paved runoff area, and curbing was cut down for the Indy Racing League event. Previously, the high curbing in the chicane had become a place where Cup Series cars would bounce high off the curbing, creating an ideal opportunity for cars to lose control and to slow cars. Other areas of the track received improvements: the exits of turn 2 (the bottom of the esses), the chicane, turn 6 (the entrance to the boot), turn 9, and turn 11 all had additional runoff areas created and safety barrier upgrades. The carousel runoff was paved, and turn 1 (the 90), and the esses were paved in the winter of 2006–07. Augmenting what was already in place along the front stretch, additional high safety fences were installed on the overpasses crossing the service roads at the top of the esses and just out of the boot immediately after the exit of turn 9.

Another overhaul for 2006 made fundamental changes to the circuit for the first time since 1992. Officials installed a new control tower, which includes booths for the officials, timing and scoring, television and radio (the new position allows broadcasters to see more action from Turn 10 through the foot of the Esses), and the public address announcer on top of the new front stretch grandstand, moving the start-finish line farther ahead of the bridge, as the start-finish line is moved  farther toward The 90 in order to accommodate the new timing and scoring post. The new start-finish line also meant the starting lights used for club races were moved farther ahead, creating more action off Turn 11 as tactics changed with the later finish line, where slingshot moves could become paramount to the finish. A new media center was constructed to replace the former building, which also had been the control tower with the 1971 improvements. The aging structure had been the bane of many professional media members during those years with many uncomplimentary things published and broadcast about its inadequacies, especially the lack of insulation, air conditioning, few (if any) amenities that other facilities had, which resulted in race control moving to the new control tower at the start-finish line in 2006. Plans were made to move the new media center back to allow an entire 43-car NASCAR grid. Other changes to the infrastructure included the purchase of adjoining property. Most of Bronson Hill Road was incorporated as a service road to the facility. A new section of Bronson Hill leading up from NY 414 was built as the main ingress road to the facility, bending south at Gate 6 and continuing to County Road 16, just south of the credentials and sheriff's office buildings.

Track safety also is constantly changing, and constant training is needed. Race Services Inc. provides the track with volunteers to work Fire-Rescue, Medical, Grid personnel, and Corner workers to help keep drivers and spectators safe.

The Argetsinger family is an advisor to the circuit. The track named the trophy for the inaugural Watkins Glen Indy Grand Prix presented by Argent in honor of the late patriarch, Cameron.

On Tuesday, March 6, 2007, just before 9 pm, a fire destroyed the recently remodeled Glen Club situated on top of the esses. Originally called the Onyx Club (named for the sponsor, Onyx Cologne), the Glen Club was used primarily as an upscale venue for race fans. After being recently remodeled, it was advertised as a social venue for locals for weddings, business meetings, etc. No cause could be determined, and the building was a total loss. The loss included irreplaceable, unique original motorsport artwork donated to the facility by several artists and other racing memorabilia. Glen officials were quoted in local media stories as being adamant that the loss of the Glen Club would not affect the 2007 racing schedule.

For 2007, Watkins Glen International again improved the facility, specifically the track surface. All of turns 1 (the "90"), 5 (the "Loop-Chute") and 6 (entry turn into the "Boot") were repaved. A temporary "Glen Club" replaced the permanent structure destroyed by fire at the races in 2007, which was replaced with another permanent building. New sponsors for both the INDY and NASCAR weekends were signed to multi-year deals. Camping World became the sponsor of the "Camping World Grand Prix" INDY weekend at the Glen through 2010. The NASCAR weekend at the Glen received a double shot—Zippo Manufacturing announced a three-year extension of the Busch-Nationwide Series race, the "Zippo 200". The NASCAR Cup Series race became known as "The Heluva Good! Sour Cream dips at the Glen". Additionally, Brad Penn lubricants of Pennsylvania (former Kendall Oil refinery) was announced as the sponsor of the annual vintage sports car weekend for 2007 and 2008. IndyCar took a six-year hiatus from the facility when the series pulled out of the Glen after 2010 due to a dispute with track owner ISC.

In June 2011, Tony Stewart and Lewis Hamilton participated in the "Mobil 1 Seat Swap". Stewart drove his No. 14 Mobil 1 Chevy for four laps around the circuit while Hamilton drove the MP4-23, Vodafone McLaren Mercedes's entry in the 2008 Formula One season. After some time, both drivers swapped cars and drove more laps around the circuit. The event was open to the public, and it was hoped that it would renew interest in the track. Before this event, the curbs on some of the turns were changed, the white rumble strips being replaced by the more common, red-white designs seen on most road courses around the world.

In July 2011, WGI hosted a Phish concert. This is the first concert that WGI has held since the Summer Jam.

In October 2012, the track suffered damage from Hurricane Sandy, with damage reported to be up to $50,000.

Prior to the 2014 season, the track cleaned out a storage barn on track property when the original Dunlop Bridge was found. The bridge was initially used as a VIP area for Dunlop until being moved for use as the starters stand years later. It was taken down and replaced by a new starters stand during renovations in 2006. The bridge was put back up at the exit to the 90 near the original location where it once stood near the original start/finish line for the track and is now once again used for VIP use by companies on race weekends, with the company sponsoring the bridge.

After the 2014 racing season, it was announced that the 2015 racing season would conclude with the NASCAR weekend in early August. This was to allow for a complete repaving of the track. The repave involved removing the entire racing surface. In some places, the track was taken down to the dirt roadbed. This was funded not only by International Speedway Corporation but with a grant from New York State.

In March 2015, due to their previous concert's success, Phish said they would do another concert at WGI in late August.

In August 2015, with repaving already having taken place in the Boot, NASCAR announced that they are considering running the complete Grand Prix Course.  But as of 2022, NASCAR is still not using the Boot, and the use or not of the Boot is still a debate between NASCAR and fans.

2016 would see the return of IndyCar racing to Watkins Glen, with the track being added to the schedule following the collapse of plans for a street race in Boston. It was held over the Labor Day weekend and used the full layout: ICS officials were also negotiating with WGI to race there permanently.

No races were held in 2020 because of the COVID-19 pandemic.

Events

 Current

 June: IMSA SportsCar Championship 6 Hours of Watkins Glen, Michelin Pilot Challenge Watkins Glen International 120, Porsche Carrera Cup North America, Lamborghini Super Trofeo North America, Global MX-5 Cup
 August: NASCAR Cup Series Go Bowling at The Glen, NASCAR Xfinity Series Shriners Children's 200 at The Glen, ARCA Menards Series General Tire 100 at The Glen
 September: Trans-Am Series Watkins Glen SpeedTour

 Former

 Championship Auto Racing Teams
 Watkins Glen 200 (1979–1981)
 FIA GT Championship
 Bosch Sports Car Oktoberfest (1999)
 Formula One
 United States Grand Prix (1961–1980)
 GT World Challenge America (1992, 1996–1998, 2007–2010, 2018–2019, 2021–2022)
 IMSA GT Championship
 6 Hours of Watkins Glen (1984–1997)
 Crown Royal 200 at the Glen (1984–1991)
 IMSA SportsCar Championship
 WeatherTech 240 at the Glen (2021)
 IndyCar Series
 Grand Prix at The Glen (2005–2010, 2016–2017)
 NASCAR Craftsman Truck Series
 United Rentals 176 (1996–2000, 2021)
 NASCAR Whelen Modified Tour (1996–2000)
 Rolex Sports Car Series
 6 Hours of Watkins Glen (2000–2013)
 Crown Royal 200 at the Glen (2001–2011)
 SCCA National Sports Car Championship
 6 Hours of Watkins Glen (1956–1962)
 Glen Classic (1963)
 The Glen 500 (1964)
 Stadium Super Trucks (2017)
 United States Road Racing Championship
 6 Hours of Watkins Glen (1963–1968, 1998)
 World Sportscar Championship
 6 Hours of Watkins Glen (1968–1981)

Lap records
As of September 2023, the fastest official race lap records at Watkins Glen International are listed as:

Records

NASCAR Cup Series records

* from minimum 10 starts.

Deaths

See also
 List of Formula One circuits
 List of Champ Car circuits
 List of NASCAR race tracks

Notes

References

External links

 Watkins Glen International

 Short History of Road Racing at Watkins Glen
 GP Encyclopedia, Circuits: Watkins Glen
 Trackpedia guide to driving this track
 Watkins Glen International Page on NASCAR.com
 Watkins Glen Grand Prix Fest
 Track history and other info
 1948–1952 Watkins Glen Grand Prix Circuit Map
 Photos from past and present events at Watkins Glen International
 Race Services Inc. The organization for the course workers at WGI

Buildings and structures in Schuyler County, New York
Champ Car circuits
Formula One circuits
IMSA GT Championship circuits
IndyCar Series tracks
International Race of Champions tracks
Motorsport venues in New York (state)
NASCAR races at Watkins Glen International
NASCAR tracks
ARCA Menards Series tracks
United States Grand Prix
Tourist attractions in Schuyler County, New York
Sports venues on the National Register of Historic Places in New York (state)
Road courses in the United States

Watkins Glen International


Et termonukleart våben er et kernevåben, der bruger energien fra en primær kernefissionsreaktion til at komprimere og antænde en sekundær kernefusionsreaktion. Resultatet er en voldsomt forøget eksplosiv kraft sammenlignet med enkelt-stadie fissionsvåben. Det kaldes i daglig tale for en brintbombe eller H-bombe (efter den kemiske betegnelse for hydrogen), da det anvender fusion af hydrogen-isotoper.

Den første fuld-skala termonukleare test blev foretaget af USA i 1952; konceptet er sidenhen blevet anvendt af de fleste af verdens atommagter i deres design af våben. Det moderne design af alle termonukleare våben i USA kendes som Teller–Ulam-konfigurationen, navngivet efter dets to centrale bidragsydere, Edward Teller og Stanislaw Ulam, som udviklede det i 1951 for USA, med nogle koncepter udviklet sammen med John von Neumann. Lignende enheder er blevet udviklet af Sovjetunionen, Storbritannien, Kina og Frankrig.

Da termonukleare våben repræsenterer det mest effektive design for energiafkast i våben med afkast over , er næsten alle kernevåben i anvendelse i de fem atommagter under NPT i dag termonukleare våben, der gør brug af Teller–Ulam-designet.

Fodnoter

Kernevåben

Termonukleare våben


Joanna Cole, Sihirli Okul Otobüsü ya da özgün adıyla The Magic School Bus: Amazing Magnetism kitabında, fen derslerinde geliştirdiği garip yöntemlerle tanınan bayan öğretmen Frizzle'ın, çekici kişiliğiyle, mıknatısların dünyasını nasıl öğrettiğini, öğrencisi Carlos'un ağzından okuru ile paylaşır.

Fizik kitapları
Amerikan çocuk kitapları
2006 kitapları
Amerikan kitapları
İngilizce kitaplar

Sihirli Okul Otobüsü: Mıknatısların Gizemi


جي كويري  هي مكتبة خاصة بالجافا سكريبت، تختصر العديد من النصوص البرمجية المكررة والمهام المعروفة، وذلك لتسهيل عملية البرمجة. جي كويري برمجية حرة مفتوحة المصدر مرخصة تحت رخصتي إم آي تي وجي بي إل.

تهدف مكتبة جي كويري إلى تبسيط الأكواد البرمجية للغة إتش تي إم إل الخاصة والجافا سكريبت، وكذلك التعامل مع التنسيقات المختلفة بلغة سي إس إس.  تعتبر مكتبة جي كويري مكتبة مجانية مفتوحة المصدر تستخدم رخصة MIT المسموح بها.  اعتبارًا من مايو 2019، تم استخدام جي كويري بواسطة 73٪ من مواقع الويب العشرة ملايين الأكثر شهرة.  يشير تحليل الويب إلى أنها مكتبة جافا سكريبت الأكثر انتشارًا وفارق كبير مع المكتبات الأخرى، ولها على الأقل 3 إلى 4 مرات استخدام أكثر من أي مكتبة جافا سكريبت أخرى.

تم تصميم بناء جملة جي كويري لتسهيل التنقل في مستند، وتحديد عناصر التعديل عليه، وإنشاء رسوم متحركة، ومعالجة الأحداث، وتطوير تطبيقات أجاكس. يوفر جي كويري أيضًا إمكانات للمطورين لإنشاء مكونات إضافية على مكتبة جافا سكريبت. يتيح ذلك للمطورين إنشاء تجريدات للتفاعلات منخفضة المستوى والرسوم المتحركة والتأثيرات المتقدمة وعناصر واجهة المستخدم عالية المستوى والقابلة للتخصيص. يتيح الأسلوب المعياري لمكتبة جي كويري إنشاء صفحات ويب ديناميكية قوية وتطبيقات ويب.

مجموعة ميزات جي كويري الأساسية - بدءاً من تحديدات عناصر التعديل على الوثيقة، والاجتياز والمعالجة - التي تم تمكينها بواسطة محرك المحدد (المسمى «سيزل» من الإصدار 1.3)، خلقت «نمط برمجة» جديدًا، بدمج الخوارزميات وهياكل بيانات الوثيقة. أثر هذا النمط على بنية أطر عمل جافا سكريبت الأخرى، مما أدى لاحقًا إلى تحفيز إنشاء واجهة برمجة تطبيقات قياسية.  لاحقًا، تم تحسين هذا النمط من خلال دمج أعمق للبيانات والخوارزمية في وريث جي كويري.

تدعم مايكروسوفت ونوكيا حزم جي كويري على منصتيهما.  فتقوم مايكروسوفت بتضمينه مع فيجوال ستوديو لاستخدامه ضمن إطار عمل «ايه إس بي دوت نت لتطوير المواقع» بينما قامت نوكيا بدمجه في منصة تطوير أدوات ويب رن تايم.

الإصدارات

تاريخ

انشئت جي كويري في يناير 2006 في باركامب -نيويورك، من قبل جون ريسج متأثرة بمكتبة كويري لديان إدوارد السابقة (cssQuery). حاليًا تتبع فريق من المطورين بقيادة تيمي ويلسون (لمحرك محددات جي كويري Sizzle، بقيادة ريتشارد جيبسون).

تم ترخيص جي كويري في الأصل بموجب رخصة CC BY-SA 2.5، وتم إعادة ترخيصه إلى رخصة MIT في عام 2006. وفي نهاية عام 2006، تم ترخيصه بموجب رخصة جنو العمومية و MIT. نظرًا لأن هذا أدى إلى بعض الالتباس، تم إسقاط رخصة GPL في عام 2012 وهو الآن مرخص فقط بموجب ترخيص MIT.

الشهرة
 في عام 2015، تم استخدام جي كويري على 62.7٪ من أفضل مليون موقع ويب (وفقًا لموقع BuiltWith)، و 17٪ من جميع مواقع الإنترنت.
 في عام 2017، تم استخدام جي كويري على 69.2٪ من أفضل مليون موقع (وفقًا لموقع Libscore).
 في عام 2018، تم استخدام جي كويري على 78٪ من أفضل مليون موقع.
 في عام 2019، تم استخدام جي كويري على 80٪ من أفضل مليون موقع ويب (وفقًا لموقع BuiltWith)، و 74.1٪ من أفضل 10 ملايين (وفقًا لموقع W3Techs).
 اعتبارًا من فبراير 2020، يتم استخدام جي كويري بواسطة 74.4٪ من أفضل 10 ملايين موقع ويب (وفقًا لموقع W3Techs)

مكونات الجي كويري
 النواة (core) ويستخدم نواة الجافاسكربت.
 الاختيار (selectors) ومهمتها اختيارالعناصر.
 الأحداث (events) المسئولة عن عمليات الاكشن -حدث- عند الاختيار بالماوس ولوحة المفاتيح والفتح والاغلاق.
 أجاكس (AJAX) المسئول عن التفاعل مع السيرفر.
 التأثيرات (Effects) وهي الحركات التي يتم عملها علي محتويات الموقع.

مميزات الجي كويري
 أنها مكتوبة فقط بلغة جافاسكربت.
 أنها خارجية -مكتوبة من طرف ثالث- وحجمها قليل 196 كيلوبايت.
 سهلة اختيار العناصر في صفحة اتش تي إم إل.
 مفتوحة المصدر.
 القدرة على العمل مع المكتبات الأخرى.
 عمل التأثيرات الحركية على موقع الويب.
 توفر كم هائل من الإضافات plugins التي تعمل بالاعتماد عليها.

الواجهة

الوظائف

يوفر jQuery نوعين من روتين فرعي، وظائف أداة ثابتة و jQuery طرق كائن. لكل منها أسلوب الاستخدام الخاص به.

يتم الوصول إلى كليهما من خلال المعرف الرئيسي لـ jQuery:  jQuery . هذا المعرف له اسم مستعار اسمه  $ . يمكن الوصول إلى جميع الوظائف من خلال أي منهما من هذين الاسمين.

طرق jQuery
وظيفة  jQuery  هي (Factory method pattern | factory) لإنشاء كائن jQuery يمثل عقد DOM واحدًا أو أكثر. تحتوي كائنات jQuery على طرق للتعامل مع هذه العقد. هذه الطرق (تسمى أحيانًا  أوامر)  ، هي  قابل للتسلسل  حيث تقوم كل طريقة أيضًا بإرجاع كائن jQuery.

يبدأ الوصول إلى عُقد DOM المتعددة ومعالجتها في jQuery عادةً باستدعاء الدالة  $  بسلسلة CSS selector. يؤدي هذا إلى إرجاع كائن jQuery يشير إلى جميع العناصر المطابقة في صفحة لغة توصيف النص الفائق.  $ ("div.test")  ، على سبيل المثال، يعرض كائن jQuery مع جميع عناصر  div  للفئة  اختبار . يمكن معالجة مجموعة العقد هذه عن طريق استدعاء توابع على كائن jQuery المُعاد.

انظر أيضًا

 جي كويري موبايل

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لجي كويري

أطر عمل الويب
أجاكس
برمجيات 2006
برمجيات تستخدم رخصة إم أي تي
برمجيات حرة بلغة جافا سكريبت
تطوير الويب
مكتبات جافا سكريبت

جي كويري


Die Osaka International 2009 im Badminton fanden vom 1. bis zum 5. April 2009 in der Präfektur Osaka statt.

Medaillengewinner

Weblinks
 http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=EDFB6C3E-5112-4388-93CB-3A4D008E9347

Badminton 2009
2009

Osaka International 2009


Laura Sabino (Ribeirão das Neves, 1999) é uma youtuber e política brasileira, alinhada ao marxismo e militante do Movimento dos Trabalhadores Rurais Sem Terra. É considerada uma das vozes mais relevantes ligadas à formação política de esquerda nas redes sociais, tendo sido escolhida nessa qualidade para abrir a pré-candidatura à presidência de Luiz Inácio Lula da Silva em 2022.

Vida pessoal
Laura é natural de Ribeirão das Neves, na Região Metropolitana de Belo Horizonte, se declarando "cria da favela". É filha de Heli Sabino de Oliveira, professor universitário na Universidade Federal de Minas Gerais (UFMG) no departamento de Métodos e Técnicas de Ensino, o primeiro letrado da família, de origem humilde. Em criança, Laura acompanhou o pai nas visitas aos assentamentos, quando este dava aulas em um programa federal de formação de professores para o Movimento dos Trabalhadores Rurais Sem Terra (MST). Seu status de filha de professor universitário rendeu discussão nas redes sociais sobre a banalização do termo "privilégio", e sobre a importância de diferenciar a renda obtida através do trabalho de dinheiro herdado pela classe social de origem. Em 2022, Laura perdeu cinco familiares num acidente rodoviário ocorrido na GO-139 em Piracanjuba, Goiás. Uma foto sua com o petista Lula já foi utilizada como base para fazer uma imagem manipulada e veiculada como fake news. Laura já trabalhou como animadora de festa infantil.

Em 2019, ingressou no curso de história na UFMG.

Atividade política
Em 2016, participou da onda de ocupações de escolas secundaristas.

É marxista e militante do MST, cujo boné usa como imagem de marca, sendo considerada uma das youtubers mais relevantes ligada à formação política de esquerda. Nessa qualidade, foi escolhida para abrir o ato de lançamento da pré-candidatura de Luiz Inácio Lula da Silva, candidato pelo Partido dos Trabalhadores às presidenciais de 2022, que teve lugar a 9 de maio de 2022 no Expominas, na Gameleira, na região Oeste de Belo Horizonte.

Laura iniciou a atividade política nas redes sociais em 2019, com o objetivo de levar o conhecimento de forma acessível à população pobre e periférica. Em maio de 2022, Laura contava com 116 mil inscritos no Youtube, 138 mil seguidores no Twitter, e 123 mil no Instagram, participando também no TikTok. Em virtude de sua atuação nas redes sociais, sofreu represálias por parte da extrema-direita nas redes sociais.

Em julho de 2022, na sequência da exposição pública do vídeo de uma adolescente transexual de 14 anos, filmada num banheiro feminino, e publicado por Nikolas Ferreira, então vereador de Belo Horizonte pelo Partido Liberal, desafiou o autarca para uma luta de muay thai, o rotulando de covarde.

Laura se diz partidária das ideias de Antonio Gramsci, defendendo a importância da educação política para romper com o domínio ideológico das classes dominantes. Afirma ainda que a sociedade vê atualmente o fracasso do capitalismo, e que a social-democracia não é suficiente para resolver os problemas sociais.

Youtubers de Minas Gerais
Naturais de Ribeirão das Neves
Marxistas do Brasil
Alunos da Universidade Federal de Minas Gerais

Laura Sabino


es una cantante japonesa nacida en Amami Oshima. Hajime canta utilizando los particulares sonidos de falsete que caracterizan al estilo de la región.
Es reconocida por muchos debido a que algunas de sus canciones aparecen en las aperturas y finales de ciertos capítulos de anime como, por ejemplo, la banda sonora de Blood+ llamado «Kataritsugu Koto».

Historia

Infancia
Bajo la influencia de su madre Hajime comenzó a aprender shamisen. Al cumplir 10 años comienza a interesarse por el "Shima-Uta" (Jpn:Canciones de la isla), que es un estilo de canto que se transmite de generación en generación, y forma parte de la tradición de Ryukyu y Okinawa.
Durante su adolescencia participó en muchos concursos de canto populares y ganó varios de ellos. Tuvo oportunidad de viajar a muchos eventos que se hacían en varias partes de Japón, lugares donde comenzó a hacerse reconocida, a los 15 años lanzó dos álbumes de música tradicional en casete por medio de un sello independiente. Al cumplir los 18 fue abordada por numerosos sellos discográficos a raíz de haber ganado un concurso de la canción popular local. Sin embargo luego declararía en una entrevista que debido a que sentía mucha "sospecha de ellos", optó por estudiar para convertirse en una cosmetóloga siguiendo los pasos de su hermana mayor. Se mudó a Osaka en 1998. Sin embargo debido a que Hajime sufría de asma y frecuentemente tenía reacciones alérgicas graves a muchos productos químicos utilizados por los esteticistas, se retiró de la escuela. Antes de regresar a Amami Oshima, entró nuevamente en contacto con la empresa de representación de artistas Office Augusta, que había sido la única empresa que se dignó en hacer todo el recorrido hasta su isla natal durante la época de la oleada de representantes que intentaron hacerla firmar a los 18 años.

Carrera musical

En marzo de 2001 publicó un autotitulado miniálbum por medio del sello Augusta Records. Este álbum formado por versiones de canciones de otros artistas contenía tres canciones en inglés de Carole King y Velvet Underground. El álbum fue tan bien recibido que Hajime fue empujada a lanzar otro miniálbum antes de los cinco meses de publicado el primero. En agosto de 2001 lanzó su segundo miniálbum llamado  bajo el amparo de Augusta Records, esta vez el álbum contenía cinco temas de su autoría.

En 2002, lanzó su primer sencillo en uno de los sellos importantes Epic Records - . Fue el tercer sencillo más vendido del año apenas por detrás de "Travel" de Hikaru Utada y "H" de Ayumi Hamasaki, vendiendo un estimado de 850.000 copias. Tres meses más tarde, lanzó un nuevo sencillo, . Aunque también fue muy popular, no se acercó al éxito de su primer sencillo, sin embargo ayudó a cementar su carrera como artista permanente.

Lanzó tres singles más, antes de publicar su segundo álbum en un sello mayor, , que fue lanzado en 2003. Muy poco tiempo después de una gira de conciertos, y del lanzamiento de un DVD en vivo durante el 2004, Hajime anunció que estaba por contraer matrimonio, tuvo su primer hijo en 2005.

Retornó a la industria de la música en noviembre de 2005 con el sencillo  que forma parte de los finales de capítulo del animé Blood+. El sencillo fue un hit, alcanzando el puesto #12 en las listas Oricon. Continuó con el éxito de , el tema de finalización del animé AYAKASHI - Horror Clásico Japonés. El sencillo vendió 6.050 copias durante la primera semana, y se mantuvo en las listas de los más vendidos durante un total de siete semanas. Un tercer sencillo , fue el tema principal del film Hatsukoi de Studio GAGA. Durante la siguiente semana, Hajime lanzó su tercer gran álbum, . Una edición limitada que presentaba un 13.º track, , con Ryuichi Sakamoto, como así también un DVD conteniendo los videos musicales de "Kataritsugu Koto", y "Haru no Katami".

Después de , Hajime se tomó un largo descanso para pasar tiempo con su familia y trasladarse a Okinawa. Regresó en 2008 con el lanzamiento de , basado en el tema de "la familia y la vinculación sentimental"

En agosto de 2010 lanzó simultáneamente dos álbumes uno llamado "oriente" y otro llamado "occidente".

Influencias en su música
Estudios científicos comprobaron que su estilo de cantar incluso en las canciones tradicionales de la música tradicional de Amami Oshima, tienen efectos relajantes en los electroencefalograma tomados de los cerebros de las personas que han escuchado su canto.

Discografía

Álbumes indie
[12/08/1994] Higya Merabe (ひぎゃ女童)
Casete Tape, Central Gakki Records

[09/06/2002] Shima • Kyora • Umui (故郷・美ら・思い)
Originalmente lanzado en 1997, fue relanzado en 2002 por Central de Gakki Records

[10/03/2001] Hajime Chitose
Miniálbum, Augusta records

[01/08/2001] Kotonoha (コトノハ)
Miniálbum, Augusta Records

[10/07/2002] Hainumikaze (ハイヌミカゼ)

Grandes álbumes
[10/07/2002] Hainumikaze (ハイヌミカゼ)

[03/09/2003] Nomad Soul (ノマド・ソウル)

[04/08/2004] Fuyu no Hainumikaze (冬のハイヌミカゼ)
Álbum doble disco en vivo
Disco 1

Disco 2

[10/05/2006] Hanadairo (ハナダイロ)

[16/07/2008] Cassini (カッシーニ)

Sencillos
[06/02/2002] Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)

[22/05/2002] Kimi wo Omou (君ヲ想フ)

[07/11/2002] Kono Machi (この街)

[11/06/2003] Sen no Yoru a Sen no Hiru (千 の 夜 と 千 の 昼)

[13/08/2003] Itsuka Kaze ni naru Hi (いつか 風 に なる 日)

[23/11/2005] Kataritsugu Koto (語り継ぐ こと)

[03/08/2006] Haru no Katami (春 の かた み)

[05/03/2006] Ao no Requiem (青 の レクイエ)

[22/08/2007] Anata ga Koko ni Ite hoshii / Miyori no Mori (あなた が ここ に い て ほしい / ミヨリ の 森)

[02/07/2008 / Hotaru boshi (蛍 星)

DVD
[08/04/2004] Música de Cine de Hajime Chitose en vivo - Fuyu no Hainumikaze (ミュージック フィルム 元 ちとせ ライヴ "冬 の ハイヌミカゼ")
DVD con actuaciones en directo y 'Música de Cine' de Chitose en Amami Oshima.

Música de Cine lista de canciones
 Kotonoha (コトノハ)
 Triangle (トライアングル)
 Hainumikaze (ハイヌミカゼ)
 Kimi o Omou (君ヲ想フ)
 Yuri Collection (百合コレクション)
 Hikaru Kaigara (ひかるかいがら)
 Seirei (精霊)
 Kono Machi (この街)
 Shinshin Raika (心神雷火)
 37.6
 Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Sen no Yoru to Sen no Hiru (千の夜と千の昼)
 Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)

Bonus, material en vivo
 Kotonoha (コトノハ)
 Triangle (トライアングル)
 Getsurei 17.4 (月齢 17.4)
 Yoru ni Yomeru Uta (夜に詠める歌)
 37.6
 Seirei (精霊)
 Sango Jugoya (サンゴ十五夜)
 Sanpo no Susume (散歩のススメ)
 Hummingbird (ハミングバード)
 Neiro Nanairo (音色七色)
 Wadatsumi no Ki (ワダツミの木)
 Itsuka Kaze ni Naru Hi (いつか風になる日)
 Sanhachigatsu (三八月)
 Uruga no Oka (ウルガの丘)

Referencias

 Serafin, Peter (7 de septiembre de 2002). "Talent Scouts Are Key to Japanese A & R Drive". Billboard 114 (36): 60. .
 Augusta Records - información en su website official.
 Chitose Hajime web oficial
 Discos oficiales

Cantantes femeninas de Japón
Músicos de la prefectura de Kagoshima
Artistas de Sony Music Entertainment Japan

Chitose Hajime


ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 1997 අගෝස්තු මාසයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරය කළ අතර ටෙස්ට් තරග දෙකකට සහ එක්දින ජාත්‍යන්තර (එදිජා) තරග තුනකට සහභාගී විය. පළමු ටෙස්ට් තරඟයේදී ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු 6 ක් දැවී ලකුණු 952 ක් රැස් කළ අතර එය ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ එක ඉනිමක කණ්ඩායමක් රැස් කළ වැඩිම ලකුණු සංඛ්‍යාවයි. මෙම තරඟයේදී සනත් ජයසූරිය සහ රොෂාන් මහානාමගේ දෙවන කඩුල්ල සඳහා වූ ඉහළම සබඳතාව ඇතුළත්ව තවත් වාර්තා කිහිපයක් පිහිටුවන ලදි. ටෙස්ට් තරග දෙකම ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් වූ අතර ටෙස්ට් තරගමාලාව ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් විය.

අයහපත් කාලගුණය හේතුවෙන් තුන්වන තරගය නැවත ක්‍රීඩා කිරීමට සිදු වුවද එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ තුනම ශ්‍රී ලංකාව ජයග්‍රහණය කල අතර සනත් ජයසූරිය තරගාවලිය තුළ කැපී පෙනෙන ක්‍රීඩකයා විය. ඔහු ටෙස්ට් තරගමාලාව සහ එක්දින තරගමාලාව යන දෙකින්ම තරගමාලාවේ ක්‍රීඩකයා වශයෙන් තෝරා ගත් අතර තරගයේ වීරයා ලෙස ද සම්මාන දිනා ගත්තේය. ඔහු ටෙස්ට් තරගාවලියේදී වැඩිම ලකුණු ලබා ගත් පිතිකරුවා වූ අතර එක්දින තරගාවලියේදී ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් වැඩිම කඩුලු ප්‍රමාණයක් ද ලබා ගත්තේය.

පසුබිම
ආසියානු කුසලානයට සහභාගී වීම සඳහා ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 1997 ජූලි 12 දින ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ තිබුණි. ඊට පසු, ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් කණ්ඩායම සමඟ ටෙස්ට් තරග දෙකක් සහ එක්දින ජාත්‍යන්තර තරග තුනක් සඳහා මෙරට රැඳී සිටියහ. පසුගිය වසරේ ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය ජයග්‍රහණය කළ ශ්‍රී ලංකාව ලෝක ශූරයන් වූ අතර අවසන් මහා තරඟයේදී ඉන්දියාව පරාජය කරමින් ආසියානු කුසලානය ද දිනා ගත්හ.

පුහුණු තරගය

දින 3 තරගය: ශ්‍රී ලංකා මණ්ඩල සභාපතිගේ XI එරෙහිව ඉන්දියානුවන්

ඕවර 50 තරගය: ශ්‍රී ලංකා මණ්ඩල සභාපතිගේ XI එරෙහිව ඉන්දියානුවන්

ටෙස්ට් තරගමාලාව

සංචාරය සඳහා නියමිතව තිබුනේ ටෙස්ට් තරඟ දෙකක් පමණක් වුවද, ටෙස්ට් තරගමාලාව ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ සුවිශේෂී එකක් විය. ඒ දෙකම ඉහළ ලකුණු ලබා ගත් තරග වූ අතර සෑම තරගයකදීම වාර්තා වූ මුළු ලකුණු 1400 ඉක්මවීය. තරඟ දෙකම විසදුමක් නොමැතිවූ නමුත් ලෝක වාර්තා ගණනාවක් පිහිටවීය. විශේෂයෙන් පළමු තරඟයේදී වාර්තා රැසක් පිහිටුවන ලදි. ජුලි 29 දා ආරම්භ වන පළමු ටෙස්ට් තරඟයට පෙර ශ්‍රී ලංකා මණ්ඩල සභාපතිගේ XI ට එරෙහි ඉන්දියාව දින තුනක සංචාරක තරඟයක් ක්‍රීඩා කළේය. තරගය ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් වූ අතර ඉන්දීය කණ්ඩායම සිය පළමු ඉනිම සඳහා ලකුණු 308 ක් රැස් කළේය. ශ්‍රී ලංකා මණ්ඩල සභාපතිගේ XI 291 ක් රැස් කල අතර, තරගය නිමා වන විට ඉන්දීය කණ්ඩායම සිය දෙවන ඉනිම සඳහා කඩුලු 5 ක් දැවී ලකුණු 255 ක් රැස් කළේය. මෙම තරග මාලාවේ වැඩිම ලකුණු ලාභියා වූ සනත් ජයසූරිය ලකුණු 571 ක් ලබා ගත් අතර සචින් තෙන්ඩුල්කාර් ලකුණු 290 ක් ඉන්දියානුවන් වෙනුවෙන් ලබා දුන්නේය. මෙම තරගාවලියේ වැඩිම කඩුලු ලාභියා වූ මුත්තයියා මුරලිදරන් කඩුලු 9 ක් ද, අනිල් කුම්බ්ලේ කඩුලු 5 ක් ද ලබා ගත්හ. ටෙස්ට් මෙන්ම පුහුණු තරඟ දෙකම කොළඹදී පැවැත්විණි. මෙම සංචාරයේ සියලුම තරඟ කොළඹදී පැවැත්වීම මාධ්‍ය විසින් විවේචනයට ලක් කළ අතර ඉන්දීය ක්‍රීඩකයින් සහ නිලධාරීන් ද ඒ ගැන සතුටු වූයේ නැත. අයහපත් කාලගුණය හේතුවෙන් අනෙකුත් ක්‍රීඩාංගණ ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලය තහනම් කර තිබේ.

පළමු ටෙස්ට් තරගය
කාසියේ වාසිය දිනූ ඉන්දීය නායක සචින් තෙන්ඩුල්කාර් පළමුවෙන් පන්දුවට පහර දීමට තීරණය කළේය. ආරම්භක පිතිකරු නයන් මොංගියා ලකුණු 36 ක් ලබා සිටියදී ඉක්මනින්ම දැවී ගියේය. කෙසේ වෙතත්, නව්ජෝත් සිං සිද් සහ රාහුල් ඩ්‍රාවිඩ් එක්ව 183 දක්වා ගෙන ගියහ. පසුව ඩ්‍රාවිඩ් තෙන්ඩුල්කාර් සමඟ එකතුවී ඉන්දීය ලකුණු පුවරුව 223 ක් දක්වා ඉහල ගෙනයන ලදී. පසුව මොහොමඩ් අසරුදීන් තෙන්ඩුල්කාර් සමඟ එක්වී සිටි අතර පිතිකරුවන් දෙදෙනා එක්ව විශිෂ්ට සබඳතාවක් ගොඩ නැගූ අතර දිනය අවසානයේ ඉන්දියාව ලකුණු 280 දක්වා ගෙන යන ලදි. දෙවන දිනයේදී පිතිකරුවන් දෙදෙනාම ශතක රැස් කර ඉන්දියාව ශක්තිමත් ස්ථානයක පිහිටුවා තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, ලකුණු 141 දී දැවී ගිය තෙන්ඩුල්කාර්ගේ කඩුල්ලත් සමඟ ස්ථාවර ලකුණු පුවරුව නතර විය, කණ්ඩායමේ මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාව 451 ක් විය. සෞරව් ගංගුලි ඉක්මනින්ම ලකුණු නොලබා දැවී ගිය අතර ඉන්දියාව ලකුණු 479 ක් ලබා සිටියදී අසරුදීන් ලකුණු 126 කට දැවී ගියේය. තවත් කඩුලු 2 ක් 516 සහ 537 දී බිඳ වැටුණු අතර ඉන්දියාව කඩුලු 8 කට ලකුණු 537 ක් රැස් කර ඉනිම අත්හිටුවන ලදී.

ශ්‍රී ලංකා ආරම්භක පිතිකරු සනත් ජයසූරිය සහ මාවන් අතපත්තු එදිනම පිටිය බලා පිටත් වූහ. කෙසේ වෙතත් අතපත්තු කඩුලු රකින නිලේෂ් කුල්කර්නි හට උඩපන්දුවක් ලබා දී පළමු කඩුල්ල ලෙස ලකුණු 26 කට දැවී ගියේය. දෙවන දිනය නිමාවන විට ශ්‍රී ලංකාව ලකුණු 39/1 ක් ලබා සිටි අතර ජයසූරිය නොදැවී ලකුණු 12 ක් සහ රොෂාන් මහානාම අනෙක් අන්තයේ සිටියහ. මෙම යුවළ තුන්වන දිනය පුරා පන්දුවට පහර දෙමින් ශ්‍රී ලංකාව 322/1 දක්වා ගෙන ගියහ. දෙදෙනාම ශතක වාර්තා කර තිබූ අතර ඔවුන්ගේ සබඳතාව ලකුණු 283 ක් විය. ජයසූරිය සහ මහානාම සිව්වන දිනය වන විටත් පන්දුවට පහර දුන් අතර ඔවුන්ගේ හවුල් සබඳතාවට තවත් 265 ක් එකතු කර ශ්‍රී ලංකාව 587/1 දක්වා ගෙන ගියා. ජයසූරිය ප්‍රථම ත්‍රිත්ව ශතකය වාර්තා කළේ ශ්‍රී ලංකා පිතිකරුවෙකු ලෙස පලමු වතාවට වන අතර පසුව මහානාම ද්විත්ව ශතකයක් වාර්තා කළේය. ජයසූරිය වැඩිම ඕනෑම ක්‍රීඩකයකු රැස් කල පෞද්ගලික ටෙස්ට් ලකුණු සංඛ්‍යාවට ( බ්‍රයන් ලාරා ලකුණු 375) ලකුණු 50 ක් පසුපසින් සිටියේය. ජයසූරියගෙන් නව ලෝක වාර්තාවක් අපේක්‍ෂා කරමින් පස්වන දිනයේදී ආර්. ප්‍රේමදාස ක්‍රීඩාංගණයට විශාල ජනකායක් රැස්ව සිටියහ. 30,000 කට පමණ නොමිලේ ඇතුළුවීමට අවසර දී ඇත. කෙසේ වෙතත්, ශ්‍රී ලංකා ලකුණු පුවරුව 615 ක්ව තිබියදී අනිල් කුම්බ්ලේගේ පන්දු යැවීම හමුවේ මහානාම ලකුණු 225 කට දැවී ගියේය. ඊට ටික වේලාවකට පසු රාජේෂ් චෞහාන්ගේ පන්දු යැවීම හමුවේ ජයසූරිය ලකුණු 340 කට දැවී ගියේය. කෙසේ වෙතත් නායක අර්ජුන රණතුංග අරවින්ද ද සිල්වා සමඟ යුගල වී කණ්ඩායම ලකුණු 790 දක්වා ගෙන යන විට ලකුණු රැස් කිරීම අඛණ්ඩව සිදු විය. රණතුංග ලකුණු 86 කට දැවී යන විට මහේල ජයවර්ධන අරවින්ද ද සිල්වා සමඟ එක්ව සිටියේය. ඔවුන් සිය කණ්ඩායමේ මුළු ලකුණු 903 සීමාව පසු කළ අතර ජයවර්ධන ලකුණු 66 ක් රැස් කළ අතර ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ ලකුණු 921 දී දැවී ගියේය. ලකුණු 924 දී අරවින්ද ද සිල්වා ද දැවී ගිය අතර රොමේෂ් කළුවිතාරණ සහ චමින්ද වාස් තවත් ඕවර කිහිපයක්ම පන්දුවට පහර දෙමින් සිටියහ. ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම ඉනිම අත්හිටුවීම ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පෙර ඔවුන් මුළු ලකුණු 952/6 දක්වා ගෙන ගොස් තිබුණි.

දෙවන ටෙස්ට් තරගය
සචින් තෙන්ඩුල්කාර් නැවත වරක් කාසියේ වාසිය දිනූ නමුත් ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමට පළමුවෙන් පන්දුවට පහර දීමට ආරාධනා කළේය. පළමු ටෙස්ට් තරඟයේ වැඩිම ලකුණු ලාභියා වූ සනත් ජයසූරිය මංගල තරගයට ක්‍රීඩා කරන ඩෙබාසිස් මොහාන්ති හමුවේ ලකුණු 32 කට දැවී යන විට ශ‍්‍රී ලංකා ඉනිම ලකුණු 53 ක් විය. මාවන් අතපත්තු දැවී ගියේ ඉන් ඉක්බිතිවය. මහානාම ලකුණු 37 කට දැවී යාමට පෙර අරවින්ද ද සිල්වා රොෂාන් මහානාම සමඟ එකතු වී ශ්‍රී ලංකාව 121 දක්වා ගෙන ගියේය. අර්ජුන රණතුංග සහ මහේල ජයවර්ධන පිළිවෙලින් 14 සහ 16 දී දැවී ගියද ද සිල්වා දිගටම පන්දුවට පහර දුන්නේය. රොමේෂ් කළුවිතාරණ (6) සහ චමින්ද වාස් (10) ද දිනය අවසානයේදී මුත්තයියා මුරලිදරන් ද සිල්වා සමඟ එක්වී කණ්ඩායමේ මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාව 317 දක්වා ගෙන ගොස් තිබුනි. ද සිල්වා ඊළඟ දිනයේදී ලකුණු 146 කට දැවී ගිය අතර මුරලිදරන් දැවී යාමට පෙර තවත් ලකුණු 10 ක් ලබා ගත් අතර පසුව රවීන්ද්‍ර පුෂ්පකුමාර සඳහා දැවී ගියේය.

ඉන්දියාව සිය පළමු ඉනිම සදහා නරක ආරම්භයක් ලබා ගත් අතර මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාව 10 ක් වීමටත් පෙර සිය පළමු කඩුලු දෙක දැවී ගියේය. තෙන්ඩුල්කාර් සහ සිදු ලකුණු 72 ක සම්බන්ධතාවක් ගොඩනැගීය. කෙසේ වෙතත්, සෞරව් ගංගුලි තෙන්ඩුල්කාර් සමඟ එක්ව දිනය නිමා වන විට ඉන්දීය ලකුණු සංඛ්‍යාව 226/4 දක්වා ඉහළට ගෙන ගියා. තෙන්ඩුල්කාර් ශතකයක් වාර්තා කළේය. තුන්වන දිනයේදී ගංගුලි ශතකයක් වාර්තා කළේය. කෙසේ වෙතත්, තෙන්ඩුල්කාර් සහ ගංගුලිගෙන් පසුව පිතිකරුවන් හොඳින් ලකුණු රැස් කිරීමට අසමත් වූ අතර ඉන්දියානුවන් ලකුණු 375 කට සීමා විය.

ශ්‍රී ලංකා දෙවන ඉනිමේදී අතපත්තු ලකුණු 29 කට දැවී ගිය අතර දිනය නිමා වන විට ලකුණු 77/1 ක් ලෙස සටහන් විය. සිව්වන දිනයේදී මහානාම ලකුණු 35 කට දැවී ගිය අතර පසුව අරවින්ද ද සිල්වා සමඟ එක්වූ ජයසූරිය තවත් විශාල ලකුණු සංඛ්‍යාවක් කරා යමින් සිටියේය. පිතිකරුවන් දෙදෙනා ලකුණු 218 ක සබඳතාවක් ගොඩනැගූ අතර එය ශ්‍රී ලංකාවේ තුන්වන කඩුල්ල සඳහා වූ නව වාර්තාවකි. එම වසරේදී ලකුණු 1000 සීමාව පසු කළ පළමු පිතිකරුවා බවට ජයසූරිය පත්වූ අතර එක් අවස්ථාවකදී වේගවත්ම ද්විත්ව ශතකය සඳහා ලෝක වාර්තාවට ළඟා වන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි. කෙසේ වෙතත් ඔහු නිලේෂ් කුල්කර්නිගේ පන්දුවකට ලකුණු 199 කට දැවී ගියේය. ද සිල්වා ලකුණු 120 ක් රැස් කරමින් සිය දිවියේ දෙවැනි වරටත් තරගයක ඉනිම දෙකේදීම ශතකයක් වාර්තා කළේය. ඔහුගේ කඩුල්ල බිඳ වැටීමෙන් පසු ශ්‍රී ලංකා ඉනිම අත්හිටුවීම ප්‍රකාශයට පත් වූ අතර මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාව 415/7 ක් විය.

ඉන්දියානුවන්ගේ දෙවන ඉනිම ආරම්භ කරමින් ආරම්භක පිතිකරු අජේ ජඩේජා ලකුණු 73 ක් රැස් කළ නමුත් අනෙක් අන්තයේ කඩුලු බිඳ වැටුණි. මුළු ලකුණු 100 ඉක්මවීමට පෙර සිදු, තෙන්ඩුල්කාර් සහ ඩ්‍රාවිඩ් දැවී ගිය අතර ලකුණු 138 දී ජඩේජා දැවී ගියේය. කෙසේ වෙතත් මොහොමඩ් අසරුදීන් ගංගුලි සමඟ එක්වී පස්වන කඩුල්ල සඳහා ලකුණු 110 ක සම්බන්ධතාවක් ගොඩනැගූ අතර එමඟින් ඉන්දියානුවන් අනතුරෙන් මිදී ශ්‍රී ලාංකිකයින්ට ජයග්‍රහණය කිරීමේ අවස්ථාව අහිමි විය. අසරුදීන් තුන් වරක් දවා ගැනීමට තිබූ අවස්තා මගහැරගත් අතර ඔහුට ලැබුණු අවස්ථා හොඳින් ප්‍රයෝජනයට ගත් අතර නොදැවී ලකුණු 108 ක් රැස් කළේය. ඉන්දියානුවන්ගේ අවසන් ලකුණු සංඛ්‍යාව 281/5 කි.

එක්දින තරගමාලාව
මෙම සංචාරය සඳහා මුලින් එක් දින ජාත්‍යන්තර තරඟ තුනක් සැලසුම් කර තිබූ නමුත් අයහපත් කාලගුණය හේතුවෙන් තුන්වන තරගය අතහැර දැමීමට සිදු වූ බැවින් පසු දින තුන්වන තරගය නැවත ක්‍රීඩා කිරීමට සිදු විය. ටෙස්ට් තරගාවලියේදී මෙන්ම එක්දින තරඟ වලදීද බොහෝ දුරට පිතිකරුවන්ගේ ආධිපත්‍යය හිමි විය. ඉන්දියාව අගෝස්තු 15 වන දින ශ්‍රී ලංකා මණ්ඩල සභාපතිගේ XI ට එරෙහිව සංචාරක තරඟයක් ක්‍රීඩා කළ අතර එමඟින් ඔවුන් කඩුලු 2 ක ජයක් ලැබීය. ශ්‍රී ලංකා මණ්ඩල සභාපතිගේ XI ලකුණු 240 ක් රැස් කර තිබූ අතර, ඉන්දියානුවන් ඕවර 49.3 කදී කඩුලු 8 කට 243 ක් ලබා ගත් අතර රාහුල් ඩ්‍රැවිඩ්ගෙන් ලකුණු 95 ක් ලැබුණි. පළමු තරඟය රූපවාහිනී විකාශනයේදී විනිසුරු කේටී ෆ්‍රැන්සිස් විසින් ඉන්දීය ධජයක් ලෙස පෙනෙන අයුරින් පන්දුව පිසදමන අයුරු දැක්වෙන විට පළමු තරගය යම් මතභේදයක් ඇති කළේය. කෙසේ වෙතත්, පසුව එය එකම වර්‍ණ සහිත තීරු තුවායක් බවට තහවුරු විය.

පළමු එක්දින තරගය
කාසියේ වාසිය දිනාගත් තෙන්ඩුල්කාර් පන්දු රැකීමට තීරණය කළේය. ජයසූරියගේ වේගවත් ලකුණු 73 සමඟින් ශ්‍රී ලංකා ආරම්භක පිතිකරුවන් ඕවර 14 කදී ලකුණු 91 ක සබඳතාවක් ගොඩනැගූහ.  ඔහු දැවී ගිය පසු අතපත්තු සහ මහානාම ශ්‍රී ලංකා ලකුණු සංඛ්‍යාව 199 දක්වා ගෙන ගිය අතර මහානාම ලකුණු 53 කට දැවී ගියේය. අරවින්ද ද සිල්වා අතපත්තු සමඟ එකතුව මුළු ලකුණු 279 දක්වා ගෙන ගියේය. සිය මංගල ශතකය වාර්තා කළ අතපත්තු ලකුණු 118 කට දැවී ගිය අතර ශ්‍රී ලංකා ක්‍රීඩකයෝ සිය ඉනිම අවසන් කළේ මුළු ලකුණු 302/4 ක් සමඟිනි.

සෞරව් ගංගුලි දැවී යන තුරුම ඉන්දීය ආරම්භක පිතිකරුවන් ලකුණු 58 ක සබඳතාවක් පැවැත්වූ නමුත් කඩුලු වේගයෙන් බිඳ වැටීමට පටන් ගත්හ. අජේ ජඩේජා මොහොමඩ් අසරුදීන් සමඟ එක්වන විට ඉන්දීය මුළු ලකුණු ප්‍රමාණය එකොළොස්වන ඕවරයේදී 64/4 ක් ලෙස සටහන් විය. මෙම පිතිකරුවන් දෙදෙනා වාර්තාගත ලකුණු 232 ක සබඳතාවක් සමඟින් ඉන්දියානුවන් ආරක්‍ෂා සහිත් තත්වයකට ගෙන ගිය අතර, ඉන්දියාව ලකුණු 287 දක්වා ගෙන ගියේ ජඩේජා වාස් හමුවේ ලකුණු 119 කට දැවී යාමට පෙරය. මොංගියා සහ චෞහාන් යන දෙදෙනාම වේගයෙන් දැවී ගිය අතර, තරඟයේ අවසන් පන්දු යැවීමේදී ලකුණු 5 ක් ලබා ගැනීමේ අසුරුදීන්ට ඉතිරි විය. කෙසේ වෙතත්, ඔහුට ලබා ගත හැකි වුයේ ලකුණු 2 ක් පමණක් වන අතර ඉන්දියානුවන් ලකුණු 300 ක් ලබා ගත් අතර නියමිත ඉලක්කයට වඩා ලකුණු 3 ක් අඩු විය. අසරුදීන් නොදැවී ලකුණු 111 ක් ලබා සිටියේය.

දෙවන එක්දින
කාසියේ වාසිය දිනූ ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම පළමුව පන්දු රැකීමට තීරණය කළ අතර තෙන්ඩුල්කාර් ලකුණු 6 කට දැවී යාමෙන් ඉක්මන් ජයග්‍රහණයක් ලැබීය. කෙසේ වෙතත්, සෞරව් ගංගුලි සහ රොබින් සිං ඉන්දියානුවන් ලකුණු 105 දක්වා ගෙන ගියේ දෙවන කඩුල්ල ලෙස සිං දැවී යාමට පෙර ය. අසරුදීන් සහ ඩ්‍රැවිඩ් ද වැඩි ලකුණු නොලබාම දැවී ගිය අතර ඉන්දියානුවන් ලකුණු 159/4 ක් ලෙස සිටියහ. අනතුරුව ජඩේජා සහ ගංගුලි සබඳතාවක් ගොඩනඟා ගත් අතර මුළු ලකුණු 218 දක්වා ගෙන ගිය අතර ගංගුලි සිය මංගල ශතකය වාර්තා කළේය. කෙසේ වෙතත්, අවසන් කඩුලු 6 ලකුණු 26 ක් තුළ බිඳ වැටුණු අතර, අවසන් ඉන්දීය ලකුණු සංඛ්‍යාව 238 ක් විය.

ජයසූරිය සහ අතපත්තු නැවත හොඳ සබඳතාවක් ගොඩනඟා ගත් අතර ඔවුන්ගේ කණ්ඩායම ලකුණු 79 දක්වා ගෙන ගියා. අතපත්තු ලකුණු 38 කට දැවී ගිය පසු, ජයසූරිය මහානාම සමඟ එක්ව ශී‍්‍ර ලංකා ලකුණු 130 දක්වා ගෙන යාමට සමත් වූ අතර, ඔහු ලකුණු 66 කට දැවී ගියේය. කණ්ඩායමේ මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාව 219 ක් වන විට මහානාම ලකුණු 66 කට දැවී ගිය නමුත් අරවින්ද ද සිල්වා සහ උපුල් චන්දන ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම ඕවර 41 කදී ජයග්‍රහණය කරා මෙහෙයවූ අතර අරවින්ද ද සිල්වා අර්ධ ශතකයක් වාර්තා කළේය.

තුන්වන එක්දින තරගය (අතහැර දමා ඇත)
කාසියේ වාසිය දිනූ ශ්‍රී ලංකා විසින් ඉන්දියානුවන්ට පන්දුවට පහර දීමට ලබා දුන් අතර, ආරම්භක පිතිකරුවන් දෙදෙනාම ලකුණු 44 ක් ලබා සිටියදී ඔවුන්ව දැඩි අසීරුතාවයකට පත් කළහ. කෙසේ වෙතත්, රොබින් සිං සහ රාහුල් ඩ්‍රාවිඩ් ශක්තිමත් සබඳතාවක් ගොඩනඟා ගත් අතර ඔවුන්ගේ කණ්ඩායම මුළු ලකුණු 206 දක්වා ගෙන ගිය අතර, ඩ්‍රාවිඩ් ලකුණු 78 කට දැවී ගියේය. ඔහු දැවී යන විට සිං සිය මංගල ශතකය සම්පූර්ණ කළේය. අසාරුදීන් එක්දින ලකුණු 7,000 පසු කළ තුන්වන පිතිකරුවා බවට පත්වූ අතර මුළු ලකුණු 273 දී ලකුණු 34 ක් ලබා සිටියදී ඔහු දැවී ගියේය. සෙසු පිතිකරුවන් අඩු ලකුණු සංඛ්‍යාවක් වාර්තා කළ අතර, අවසන් කඩුලු 6 පන්දු 23 කදී ශ්‍රී ලංකා පන්දු යවන්නන් ලබාගෙන ලකුණු 23 ක් ලබා දුන්නේය. ඉන්දීය කණ්ඩායම ඕවර 50 අවසානයේ ලකුණු 291/9 ක් රැස් කළේය.

පෙර තරඟ වලින් ඔහුගේ හොඳ ස්වරූපය ඉදිරියට ගෙන යමින් ජයසූරිය 178.94 ප්‍රහාරාත්මක අනුපාතයකින් වේගවත් 68 ක් රැස් කළේය. අටවන ඕවරයේදී තරඟයට වර්ෂාවෙන් බාධා එල්ල වූ අතර ඕවර 25 කදී ලකුණු 195 ක අඩු ඉලක්කයක් සමඟින් එය නැවත ආරම්භ කිරීමෙන් පසු ජයසූරිය සහ අතපත්තු ලකුණු 85 ක් සහ 96 ක් ලබා සිටියදී දැවී ගියා. රණතුංග, මහානාම සහ කල්පගේ යන සියලු දෙනාම වේගවත් ලකුණු සෙවීමේදී රොබින් සිංගේ පන්දු හමුවේ කඩුල්ල ඉක්මනින්ම අහිමි විය. ඔහු ද ලකුණු 22 කට දැවී යාමට පෙර අරවින්ද ද සිල්වා ශ්‍රී ලංකා ඉනිම බේරා ගැනීමට උත්සාහ කළේය. 6.05 ට පමණ අයහපත් ආලෝකය හේතුවෙන් තරගය නතර වන විට ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම 132/6 ක් ලබා සිටියේය. ඊළඟ දිනයේ තරගය නැවත ක්‍රීඩා කිරීමට නියමිතව තිබුණි.

තුන්වන එක්දින තරගය
කාසියේ වාසිය දිනූ ඉන්දියානුවන් පන්දු රැකීමට තීරණය කළ අතර, ශ්‍රී ලංකා ආරම්භක පිතිකරුවන් දෙදෙනාම ලකුණු 3 බැගින් දැවී යාමෙන් අනතුරුව වාසිදායක තත්ත්වයකට පත් වූහ. කෙසේ වෙතත්, රොෂාන් මහානාම සහ අරවින්ද ද සිල්වා අතර පැවති ලකුණු 83 ක සබඳතාව ශ්‍රී ලංකා ක්‍රීඩකයින් අනතුරෙන් ගලවා ලකුණු 105 ක් දක්වා ගෙන ගිය අතර මහානාම ලකුණු 50 කට දැවී ගියේය. රණතුංග ද ඉක්මනින්ම දැවී ගිය නමුත් ද සිල්වා ඔහුගේ පළමු අර්ධ ශතකය වාර්තා කළ අතර ලංකා ද සිල්වා සමඟ ලකුණු 82 ක සබඳතාවක් පිහිටුවමින් ලකුණු 114 ක් ලබා ගත්තේය. ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම අවසන් ඕවරයේදී සියලු දෙනා දැවී ලකුණු 264 ක් ලබා ගත්තා.

සචින් තෙන්ඩුල්කාර්ගේ ලකුණු 39 ක සබඳතාව සමඟ ලකුණු 50 ක ආරම්භක සබඳතාවයකින් ඉන්දියාව හොඳින් ආරම්භ විය. රොබින් සිං සහ රාහුල් ඩ්‍රාවිඩ් පිළිවෙලින් 28 සහ 42 සමඟ දායක වූහ. මොහොමඩ් අසරුදීන් සහ අජේ ජඩේජා කඩුලු 4 ක් දැවී ලකුණු 221 දක්වා ඉන්දීය පිල ගෙන ගිය නමුත් දෙදෙනාම දැවී ගිය අතර, ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම තම පන්දු රැකීම හොදින් තබා ගත් අතර නියමිත ඕවර 50 අවසානයේදී ඉන්දියානුවන් ලකුණු 255 කට සීමා කළේය.

යොමුව
Pages with unreviewed translations
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්
ක්‍රිකට්

ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ශ්‍රී ලංකා තරග සංචාරය 1997


Albert White (* 19. Februar 1890 in Brigg; † 1. März 1965 in Scunthorpe) war ein englischer Bahnradsportler.

1920 startete Albert White bei den Olympischen Spielen in Antwerpen. In der Mannschaftsverfolgung errang er gemeinsam mit Cyril Alden, Victor Johnson und Jock Stewart die Silbermedaille. Im Sprint erreichte er das Halbfinale.

Zwischen 1913 und 1926 gewann White 15 nationale Titel und startete bei vier UCI-Bahn-Weltmeisterschaften. 1919, 1921 und 1922 gewann er den traditionsreichen Muratti Gold Cup auf der Radrennbahn von Manchester.

Weblinks

Radsportler (Großbritannien)
Olympiateilnehmer (Vereinigtes Königreich)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1920
Britischer Meister (Radsport)
Bahnradfahrer
Brite
Geboren 1890
Gestorben 1965
Mann

Albert White (Radsportler)


Udvandrere på Larsens Plads er et maleri af Edvard Petersen fra 1890.

Edvard Petersen var en socialrealistiske maler, der afbillede arbejdernes hverdagsliv.

Motiv
I Udvandrere på Larsens Plads, ses en gruppe mennesker, som befinder sig på Larsens Plads i København. De vil udvandre til Amerika om bord på damperen fra S/S "Danmark", der ses i baggrunden. Skibet tilhørte Thingvalla. Petersen skildrer en realistisk hverdag fra sin tid, hvor mange arbejdsløse eller fattige danskere emigrerede til Amerika.

Forlis
S/S "Danmark" forliste 4. april 1889 i Atlanterhavet med 735 mennesker om bord på positionen 46.16 Nord og 38.36 Vest, alle om bord blev reddet af mandskab fra "Missouri", som sejlede under britisk flag, men tilhørte Atlantic Transport Line i Baltimore i USA.

Noter

Eksterne henvisninger og kilder
 Edvard Petersen

Malerier fra 1890
Malerier af Edvard Petersen

Udvandrere på Larsens Plads


, stylisé soma saito sur son site officiel, est un comédien de doublage et chanteur japonais né le 22 avril 1991.

Biographie

Jeunesse
Saito est né le 22 avril 1991 à Shōwa, préfecture de Yamanashi, au Japon. Il est l'aîné de trois frères et sœurs, avec deux sœurs plus jeunes. Il a commencé à vouloir devenir doubleur au lycée, inspiré par le rôle d'Akira Ishida dans le rôle de Koyemshi dans Bokurano. Avant cela, il voulait devenir musicien ou romancier.

Carrière d'acteur vocal
Saito a rejoint la deuxième audition de 81 Produce en 2008. Lors de cette audition, un total de  ont participé, dont seulement 33 se sont présentées à l'audition finale pour décider qui gagnerait et continuerait à s'entraîner dans le cadre de l'agence artistique. Il a remporté l'audition pour la catégorie masculine et a commencé à suivre des cours de doublage au 81 ACTOR'S STUDIO par la suite, tout en fréquentant encore le lycée.

En 2009, Saito a remporté le "Prix spécial des juges" lors du concours de récitation au  . Le doubleur vétéran Nobuyo Ōyama était l'un des juges présents à ce moment-là.

Il a commencé sa carrière en tant que doubleur en 2010, interprétant des rôles mineurs dans quelques anime et jeux vidéo. Il a mis moins l'accent sur sa carrière de doubleur au cours de ses deux premières années pour se concentrer sur ses études à l'Université Waseda. Après avoir obtenu son diplôme universitaire en 2014, il a commencé à assumer des rôles plus importants. Le premier rôle majeur qu'il a obtenu lors d'une audition était Tasuku Ryuenji dans la série animée Future Card Buddyfight. La même année, Saito a obtenu d'autres rôles majeurs en tant que Tadashi Yamaguchi dans la série animée Haikyu! !, Tatsumi dans la série animée Akame ga Kill!, et Twelve dans la série animée Terror in Resonance.

Lors des  Seiyu Awards en 2015, Saito a remporté le prix du "Meilleur nouveau venu masculin" pour son rôle de Twelve dans la série animée Terror in Resonance. Il a partagé le prix avec Ryōta Ōsaka et Natsuki Hanae. En mars 2019, lui et les autres membres d' Hypnosis Mic ont reçu un prix de chant lors des  Voice Actor Awards.

Carrière musicale
Saito a fait ses débuts en tant qu'artiste solo en 2017, sous Sacra Music. Il a sorti son premier single  le 7 juin 2017.

Son deuxième single  est sorti le 6 septembre 2017. La chanson  a été utilisée comme chanson thème d'ouverture de Katsugeki / Touken Ranbu.

Saito a sorti son troisième single  le 20 juin 2018. Pour son troisième single, il s'est chargé de l'écriture de chansons, écrivant les paroles et la musique de toutes les chansons qui y figurent.

Saitō a sorti son premier album, Quantum Stranger, le 19 décembre 2018. Le 24 février 2019, Saito a tenu son  concert solo intitulé "Saito Soma 1st LIVE quantum unknown(s)" à l'amphithéâtre Maihama. Une édition Blu-ray du concert est sortie le 5 juin de la même année que le concert a eu lieu.

Filmographie

Animé
 2011 : Sengoku Paradise : Tachibana Muneshige
 2011 : Pretty Rhythm: Aurora Dream : Reporter
 2013 : Kill la Kill :
 2013 : Inazuma Eleven GO Galaxy : Ruslan Kasimov
 2013 : Majestic Prince : Pilote #2, opérateur radio
 2013 : Servant x Service : épisode 11
 2013 : Tokyo Ravens : étudiant
 2013 : Non Non Biyori :
 2013 : Pretty Rhythm Rainbow Live :  (eps 9-10),  (ep 16)
 2013 : Pokémon: Black & White: Adventures in Unova and Beyond : Citoyen
 2013 : My Teen Romantic Comedy SNAFU : Senden Kouhou
 2014 : Akame ga Kill! : Tatsumi
 2014 : Aldnoah.Zero : Yūtarō Tsumugi
 2014 : Wizard Barristers : Masato Namase
 2014 : Mysterious Joker : Shadow Joker
 2014 : Kamigami no Asobi : étudiant A
 2014 : Terror in Resonance : Twelve/Tōji Hisami
 2014 : Knights of Sidonia : Mochikuni Akai, congressman
 2014 : SoniAni: Super Sonico The Animation : Invité B, Cameraman A
 2014 : Tribe Cool Crew : Yuzuru Tempoin
 2014 : No-Rin : Student
 2014 : Haikyū!! : Tadashi Yamaguchi
 2014 : Bakumatsu Rock : Justice Squad
 2014 : Future Card Buddyfight : Demonic Beast, Grendel (card); Electron Ninja, Shiden (card), Student, Tasuku Ryūenji
 2014 : Pokémon the Series: XY : Assistant
 2014 : The Irregular at Magic High School : Kei Isori
 2014 : Yowamushi Pedal : Motonari Tatebayashi
 2014 : Lady Jewelpet : Curry Prince
 2015 : Your Lie in April : Audience
 2015 : Aldnoah.Zero Part 2 : Yūtarō Tsumugi
 2015 : Saekano: How to Raise a Boring Girlfriend : Keiichi Katō
 2015 : Ace of Diamond: Second Season : Mukai Taiyou
 2015 : Is It Wrong to Try to Pick Up Girls in a Dungeon? : Hermes
 2015 : Kyōkai no Rinne : Kain, Akuryō C
 2015 : Plastic Memories : Max
 2015 : Yamada-kun and the Seven Witches : Keigo Shibutani
 2015 : Future Card Buddyfight 100 : Tasuku Ryūenji
 2015 : Chaos Dragon : Soirot Clasbari
 2015 : Rokka no yūsha : Adlet Mayer
 2015 : Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans : Yamagi Gilmerton
 2015 : Dance with Devils : Rem Kaginuki
 2015 : Tantei Team KZ Jiken Note : Kazuomi Wakatake
 2016 : 91 Days : Corteo
 2016 : Hagane Orchestra : Chris
 2016 : Age 12: A Little Heart-Pounding : Yūto Takao
 2016 : Ajin: Demi-Human : Takeshi Kotobuki
 2016 : BBK/BRNK : Hiiragi Nono
 2016 : Shoujo-tachi wa Kouya o Mezasu : Mitsuteru Ōgi (eps 10-12), Nakajima (ep 1)
 2016 : D.Gray-man Hallow : Tokusa
 2016 : Divine Gate : Aoto
 2016 : Future Card Buddyfight DDD : Tasuku Ryūenji
 2016 : Haruchika : Haruta Kamijo
 2016 : Qualidea Code : Ichiya Suzaku
 2016 : The Heroic Legend of Arslan: Dust Storm Dance : Jimsa
 2016 : Magi: Adventure of Sinbad : Vittel
 2016 : Battery: The Animation : Nobuhiro Yoshisada
 2016 : Touken Ranbu: Hanamaru : Namazuo Toushirou, Tsurumaru Kuninaga
 2016 : WWW.Working!! : Daichi Saitou
 2017 : Fuuka : Makoto Mikasa
 2017 : Hand Shakers : Tazuna Takatsuki
 2017 : Kyōkai no Rinne : Kain
 2017 : Warau Salesman NEW : Iyata Deyashiro
 2017 : Is It Wrong to Try to Pick Up Girls in a Dungeon?: Sword Oratoria : Hermes
 2017 : Granblue Fantasy The Animation : Feather
 2017 : Inazuma Eleven Ares no Tenbin : Kirina Hiura
 2017 : Katsugeki/Touken Ranbu : Tsurumaru Kuninaga
 2017 : Akashic Records of Bastard Magic Instructor : Glenn Radars
 2017 : Kado: The Right Answer : Shun Hanamori
 2017 : Vatican Miracle Examiner : Lauren Di Luca
 2017 : Infini-T Force : Tetsuya Azuma / Casshern
 2017 : In Another World with My Smartphone : Lyon
 2017 : Hell Girl: Yoi no Togi : étudiant
 2017 : Kino no Tabi - the Beautiful World- the Animated Series : Hermes
 2017 : Dynamic Chord : Sōtarō Haruna (Liar-S)
 2017 : TSUKIPRO THE ANIMATION : Tsubasa Okui
 2018 : Zoku Touken Ranbu: Hanamaru : Namazuo Toushirou, Tsurumaru Kuninaga
 2018 : Sanrio Danshi : Yū Mizuno
 2018 : Idolish7 : Tenn Kujo
 2018 : The Caligula Effect Game : Ike-P
 2018 : Dame×Prince Anime Caravan : Ruze
 2018 : Pop Team Epic : Popuko
 2018 : Darling in the Franxx
 2018 : Piano no Mori : Kai Ichinose
 2018 : Captain Tsubasa : Jun Misugi
 2018 : Layton Mystery Detective Agency: Kat's Mystery-Solving Files : Luke Triton
 2018 : The Thousand Musketeers : Hidetada
 2018 : Banana Fish : Lao Yen-Thai
 2018 : Skull-face Bookseller Honda-san : Honda-san
 2018 : SSSS.Gridman : Shō Utsumi
 2019 : Revisions : Keisaku Asano
 2019 : W'z : Tazuna Takatsuki
 2019 : Kyou mo Tsuno ga Aru : Nessie
 2019 : JoJo's Bizarre Adventure: Golden Wind : Vinegar Doppio
 2019 : Grimms Notes the Animation : Ludwig Grimm
 2019 : King of Prism: Shiny Seven Stars : Yukinojō Tachibana
 2019 : Star-Myu: High School Star Musical : Ryo Fuyusawa
 2019 : Ensemble Stars! : Hinata Aoi, Yūta Aoi
 2019 : BEM : Daryl Bryson
 2019 : Star Twinkle PreCure : Lolo
 2019 : Ahiru no Sora : Tokitaka Tokiwa
 2019 : Case File nº221: Kabukicho : Fuyuto Kyogoku
 2020 : number24 : Madoka Hongō
 2020 : Drifting Dragons : Giraud
 2020 : Infinite Dendrogram : Ray Starling
 2020 : Uchitama?! Have you seen my Tama? : Tama Okamoto
 2020 : Haikyū!!: To the Top : Tadashi Yamaguchi
 2020 : Appare-Ranman! : Al Leon
 2020 : IDOLiSH7 Second Beat! : Tenn Kujo
 2020 : Woodpecker Detective's Office : Isamu Yoshii
 2020 : Hypnosis Mic: Division Rap Battle: Rhyme Anima : Gentaro Yumeno
 2020 : Moriarty the Patriot : William James Moriarty
 2020 : TSUKIUTA THE ANIMATION 2 : Tsubasa Okui
 2021 : Imagine, un cambrousard du dernier donjon dans la ville de départ ! : Shōma
 2021 : I-Chu: Halfway Through the Idol : Tatsumi Madarao
 2021 : Skate-Leading Stars : Noa Kuonji
 2021 : Ex-Arm : Akira Natsume
 2021 : Burning Kabaddi : Hiromoto Utou
 2021 : Odd Taxi : Tanaka
 2021 : Backflip!! : Kyōichi Ryūgamori
 2021 : Re-Main : Shūgo Amihama
 2021 : TSUKIPRO THE ANIMATION 2 : Tsubasa Okui
 2021 : Megaton Musashi : Teru Asami
 2021 : The Night Beyond the Tricornered Window : Keita Mukae
 2021 : Yu-Gi-Oh! Sevens : Yuran Goha
 2022 : Tokyo 24th Ward : Kunai
 2022 : Orient : Kojiro Kanemaki
 2022 : Sasaki and Miyano : Yoshikazu Miyano
 2022 : The Genius Prince's Guide to Raising a Nation Out of Debt : Wein
 2022 : Heroines Run the Show : Yui
 2022 : Engage Kiss : Shu Ogata
 2022 : Blue Lock : Hyōma Chigiri
 2022 : RWBY: Ice Queendom : Lie Ren
 À venir : My Friend's Little Sister Has It In for Me! : Ozuma Kohinata

Original video animation (OVA)
 2011 : Ah! My Goddess : Membre du club B
 2013 : Nijika, actrice de rêve : Personnel
 2014 : Age 12 : Yuto Takao
 2014 : Magi : Vittel
 2015 : Yamada-kun and the Seven Witches : Keigo Shibutani
 2015 : Haikyū!! : Tadashi Yamaguchi
 2016 : DanMachi : Hermès
 2016 : Persona 5 : Naoya Makigami
 2016 : Black Clover : Yuno
 2016 : Ginga Kikōtai Prince majestueux : Mirai e no Tsubasa : Sei Yuzuriha
 2017 : Yume Ōkoku à Nemureru 100-Nin no Ōji-sama Histoires courtes : Ritz
 2018 : Yakusoku no Nanaya Matsuri : Shoma Mihara
 2020 : Strike the Blood IV : The Blood

Original net animation (ONA)
 2019 : Monster Strike : Noé
 2019 : Monster Strike: End of the World : Noé
 2021 : Valkyrie Apocalypse : Adam
 2022 : Kotaro Lives Alone : Aota

Films animés
 2015 : Ongaku Shojo : Modérateur
 2015 : Gekijō-ban Haikyu ! : Tadashi Yamaguchi
 2016 : King of Prism par Pretty Rhythm : Yukinojo Tachibana
 2016 : Ajin : Shōgeki : Takeshi Kotobuki
 2016 : Gekijōban Ginga Kikōtai Majestic Prince : Sei Yuzuriha
 2017 : Lou et l'Île aux sirènes : Kunio
 2017 : King of Prism: Pride the Hero : Yukinojo Tachibana
 2017 : Dance with Devils: Fortuna : Rém Kaginuki
 2017 : Touken Ranbu : Hanamaru - Makuai Kaisouroku : Namazuo Toushirou, Tsurumaru Kuninaga
 2018 : Infini-T Force : Gatchaman Saraba Tomo yo : Tetsuya Azuma / Casshern
 2019 : DanMachi: Flèche d'Orion : Hermès
 2019 : Fafner in the Azure: The Beyond : Maurice Excelsior
 2019 : Kimi dake ni Motetainda : Tokyo Furuta
 2020 : Aime-moi, ne m'aime pas : Kazuomi Inui
 2020 : Monster Strike The Movie : Lucifer Zetsubo no Yoake : Noé
 2020 : Kono Sekai no Tanoshimikata : Secret Story Film : Yui
 2021 : Mobile Suit Gundam : Hathaway : Objectif de voie
 2022 : Eien n° 831 : Suzushir Asano
 2022 : Ensemble Stars!! Road to Show!! : Hinata Aoï
 2022 : Backflip!! : Kyōichi Ryūgamori

Jeux vidéo
 2010 : Class of Heroes 2G : Limon
 2010 : Sangoku Chaos : Zhao Yun
 2011 : Star Project : Yūki Hasegawa, Ryūji Sakamoto
 2014 : GranBlue Fantasy : Feather, Tsurumaru Kuninaga
 2014 : Dynamic Chord : Sōtarō Haruna
 2014 : The Irregular at Magic High School: Out of Order : Kei Isori
 2014 : Haikyū!! Tsunage! Itadaki no Keshiki!! : Tadashi Yamaguchi
 2014 : Lost Dimension : Marco Barbato
 2014 : Nyan Love ~Watashi no Koi no Mitsukekata~ : Suguri Takuma
 2014 : Touken Ranbu : Namazuo Toushirou, Tsurumaru Kuninaga
 2014 : 12-sai. ~Honto no Kimochi~ : Takao Yuuto
 2014 : The Cinderella Contract : Prince Yuri Aleksandrovich Rossiyskaya
 2015 : Ensemble Stars! : Hinata Aoi, Yūta Aoi
 2015 : IDOLiSH7 : Tenn Kujo
 2015 : Believer! : Kamishiro Kai
 2015 : Dynamic Chord feat. Liar-S : Sōtarō Haruna
 2015 : POSSESSION MAGENTA : Fukayama Mineharu
 2015 : Teikoku Kaigun Koi Bojou ~Meiji Yokosuka Koushinkyoku~ : Shizuma Souta
 2015 : Cafe Cuillere : Sakuma Asahi
 2016 : Caligula : Ike-P
 2016 : Haikyū!! Donpisha Match!! : Tadashi Yamaguchi
 2016 : I-Chu : Tatsumi Madarao
 2016 : Shoujo-tachi wa Kouya o Mezasu : Oogi Mitsuteru
 2016 : Dame×Prince Anime Caravan : Ruze
 2016 : POSSESSION MAGENTA  : Shizuma Souta
 2016 : MAFIAMORE : Ridio
 2016 : Kyoukai no Shirayuki : Kakeya Saji
 2016 : Dance with Devils : Rem Kaginuki
 2016 : 12 Sai ~Koi Suru Diary~ : Takao Yuuto
 2016 : World of Final Fantasy : Lann
 2016 : Oumagatoki ~Kakuriyo no En~ : Tokiwa
 2016 : Collar x Malice : Mineo Enomoto
 2016 : DYNAMIC CHORD feat. Liar-S V edition : Haruna Soutarou
 2016 : Comedy Prince : Shiratori Takuto
 2016 : SMASH DRAGOON
 2016 : Haitaka no Psychedelica : Levi
 2016 : Resort he Youkoso ~Soushihainin wa Koi wo Suru~
 2016 : Sanrio Danshi ~Watashi, Koi wo, Shirimashita~ : Yū Mizuno
 2017 : CARAVAN STORIES : Ralph
 2017 : Usotsuki Shangrila : Hati
 2017 : Minna de Game wo Tsukurou ~Project LayereD~ : Will
 2017 : Shironeko Tennis : Hiro
 2017 : Stand My Heroes : Houshou Isaki
 2017 : KING OF PRISM - Prism Rush LIVE : Yukinojō Tachibana
 2017 : Dear Magic -Mahou Shounen Gakka- : Hinomiya Kaito
 2017 : Gensou Shinki -Link of Hearts- : Tyr
 2017 : Katsugeki Touken Ranbu ~Souten no Enishi~ : Tsurumaru Kuninaga
 2017 : TSUKINO PARADISE : Tsubasa Okui
 2017 : Oujisama no Propose Eternal Kiss : Oliver Button
 2017 : Shin Megami Tensei DEEP STRANGE JOURNEY : Anthony
 2017 : Sengoku Night Blood : Kawai Sora
 2017 : AnimexGame "Layered Stories 0" : Will
 2017 : Ayakashi Musubi : Yuugen Musubi
 2017 : Danmachi ~Memoria Freese~ : Hermes
 2018 : Collar x Malice -Unlimited- : Mineo Enomoto
 2018 : IDOLiSH7 Twelve Fantasia : Tenn Kujo
 2018 : Charade Maniacs : Akase Kyouya
 2018 : Eto Kare ~Jyuunishi Kara Neko ga Moreta Riyuu~ : Rin
 2018 : Fortissimo : Narimoto Osamu
 2018 : Senjyuushi : Hidetada
 2018 : Cafe Cuillere : Sakuma Asahi
 2018 : CHRONO MA:GIA : Knight Kisaragi
 2018 : Sin'en Resist : Shedar
 2018 : Palette Parade : Paul Gauguin
 2018 : Dance with Devils My Carol : Rem Kaginuki
 2018 : DYNAMIC CHORD JAM&JOIN!!!! : Haruna Soutarou
 2018 : Caligula Overdose : Ike-P
 2019 : Crimson Clan : Tani Yuuma
 2019 : Blackstar - Theatre Starless : Menou
 2019 : Otome Yuusha : Megrez
 2019 :  : Reiya
 2019 : A Certain Magical Index: Imaginary Fest : Thor
 2019 : Fate/Grand Order  : Kirschtaria Wodime
 2019 : Namu Amida Butsu! -UTENA- : Tamonten, Nanda Ryūō, Bishamonten
 2020 : Birushana Senki ~Genpei Hikamusou~
 2020 : Brigandine Lunasia Senki : Rubino
 2020 : Collar x Malice : Mineo Enomoto
 2020 : Digimon ReArise : Kazuma Natsuyagi
 2020 : Arknights : Leonhardt
 2020 : Kamen Rider: Memory of Heroez : Kamen Rider Birth (Shintaro Goto)
 2020 : Genshin Impact : Chongyun
 2020 : Ikemen Vampire : Vlad
 2022 : Bravely Default: Brilliant Lights : Steel Franklin
 À venir : SOUL REVERSE : Valor

Références

Liens externes

Étudiant de l'université Waseda
Acteur japonais de doublage
Naissance en avril 1991

Soma Saito


Titán es un barrio perteneciente a la provincia de San Pedro de Macorís de la República Dominicana.

Origen
Este barrio fue fundado entre los años 1988-1989 por una empresa productora de cemento dominicana. Al principio esta localidad sólo contaba con diez viviendas y estaba conformada por los empleados de la empresa de cemento dominicana. Luego los empleados de esta comunidad construyeron cuarenta viviendas. Después, la empresa vendió parte de los terrenos para construir el nuevo barrio.

Habitantes
En este barrio residen aproximadamente 80 familias; para un total de 600 personas.

Límites
Este barrio de la provincia de San Pedro de Macorís limita al sur con Residencial Naime, al este con el Ingenio Santa Fe, al norte con la Autovía y al oeste con Los Vicinis.

Economía

En un principio la economía este barrio estaba basada en torno a su empresa fundadora, pero se ha desarrollado la economía informal, tal como colmados, buhoneros, frituras y moto-taxis.

Educación
No cuenta con ningún centro educativo. Los estudiantes de esta localidad deben trasladarse al Municipio de Consuelo o los centros educativos de las localidades aledañas.

Salud
No cuenta con ningún centro de salud . Para cubrir sus necesidades de salud, sus habitantes se trasladan al Hospital Regional Dr. Antonio Musa.

Actividades culturales y recreativas

Las actividades culturales son organizadas por la Junta de Vecinos y las iglesias de la localidad. Además, los niños cuentan con un parque para recrearse.

Actividades deportivas

Los jóvenes cuentan con una cancha de baloncesto y un play de béisbol en los cuales practican dichos deportes para que puedan mantenerse entretenidos y alejados de los vicios.

Fauna y flora
 Entre los animales comunes en el Barrio Titán están: perros, gallinas, gatos, chivos, caballos, patos, cerdos, vacas, conejos, y otros.

 Entre las plantas más comunes están: el cerezo, aguacate, naranjo, jobo, guanábano, almendra, pino, guayabo, piña, tamarindo, entre otros.

Imágenes de la fauna y la flora

Música popular
Entre la música popular de Titán se encuentran los géneros bachata y merengue de calle.

Bibliografía

Véase también
 San Pedro de Macorís

Localidades de San Pedro de Macorís

Barrio Titán


An Isolepis caligenis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni V.J.Cook, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jiří Soják. An Isolepis caligenis in nahilalakip ha genus nga Isolepis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isolepis

Isolepis caligenis


Ruinele complexului monastic de la Sânnicolau de Beiuș sunt un sit arheologic aflat pe teritoriul satului Sânnicolau de Beiuș, comuna Șoimi. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 31486.01.

Cercetarea arheologică a ruinelor bisericii a fost făcută la începutul anilor 1990 sub conducerea lui Radu Popa.

Note

Bibliografie
Al. Avram, In memoriam Radu Popa. Săpăturile arheologice de la Sânnicolau de Beiuș, locul "La turn", în: Crisia XXV, 1995, p. 73-74.

Galerie

Monumente istorice din județul Bihor
Ruine din România
Ordinul Sfântului Benedict
Arhitectură romanică din România


نهر بُلُون  نهر يسيل في خاين بمنطقة الأندلس ذاتية الحكم بجنوب إسبانيا، وهو أحد الروافد الجنوبية .

المراجع

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أنهار إسبانيا

نهر بلون


Los Chiquitos de Algeciras, Vol. 1, 2 y 3 es una serie de grabaciones del dúo homónimo, integrado por Paco de Lucía y Pepe de Lucía, publicadas originalmente en 1961 por Hispavox a través de 3 EPs de 4 canciones cada uno, y reeditados en 1982 como un LP conteniendo las 12 canciones.
Después se vuelve a reeditar en formato CD en 2003 por EMI.

Detalles
De acuerdo a la nota de contraportada de los EP:

«Forman esta agrupación Pepito y Paquito Sánchez, hijos del gran artista del género flamenco, el guitarrista Antonio Sánchez Pecino, de Algeciras (Cádiz) cuna de estos artistas [...] Aún no se han presentado al público de una forma oficial "Los Chiquitos de Algeciras", pero han sido escuchados por relevantes personalidades del arte, que les han dedicado efusivos elogios, realizando inmediatamente actuaciones en Televisión Española y en distintas sesiones de carácter particular y benéfico, cosechando siempre el éxito que era de esperar en tan pequeños, y al mismo tiempo grandes artistas.»

En los temas encontramos un respeto a la tradición flamenca y un homenaje a los mayores, como Antonio Chacón o Enrique El Mellizo.
Estas grabaciones recogen el primer material publicado de Paco de Lucía, grabado a sus 12 años de edad.

Temas

Intérpretes
 Pepe de Lucía: cantaor

 Paco de Lucía: guitarra

Referencias

Enlaces externos

 Página en Discogs

 Pepe y Paco de Lucía: "Los Chiquitos de Algeciras":  emisión del 31 de mayo del 2016 del programa de Radio Clásica Nuestro flamenco, con José María Velázquez-Gaztelu en entrevista con Pepe de Lucía.

EP de 1961
Álbumes recopilatorios de 1982
Álbumes de España de 1982
Álbumes en español

Los Chiquitos de Algeciras


Boris Tišma (20. veljače 2002.) hrvatski je profesionalni košarkaš, igra za Real iz Madrida. S hrvatskom kadetskom košarkaškom reprezentacijom (do 16) osvojio je zlatnu medalju na Europskom prvenstvu 2018. u Srbiji.

Izvori

Hrvatski košarkaši

Boris Tišma


La Cellule Interministérielle de Négociation (CIN) a été fondée en 2006 à l'initiative des ministères français des affaires étrangères et de l'intérieur. Elle est initialement cocréée et dirigée par le colonel de gendarmerie Franck Chaix et par le commandant de police Christophe Caupenne. À l'origine, la CIN est créée pour gérer les enlèvements contre rançon, les enlèvements mafieux et crapuleux. La cellule n'est en revanche pas chargée des enlèvements politiques ou terroristes, qui sont du ressort de la Direction générale de la sécurité extérieure (DGSE).

Cette cellule repose sur la coopération des négociateurs de situation de crise du GIGN et du RAID. Un protocole a été établi et permet aux ambassades à travers le monde de faire appel, sur instruction du ministre des affaires étrangères, à cette cellule en cas d'enlèvement d'un Français.

Histoire
Créée en 2006, la CIN est en réalité née trois ans auparavant, lors d'un séminaire de l'International Negociation Working Group, un réseau de négociateurs du monde entier conçu et piloté par le FBI auquel seulement deux Français, venant de deux unités d'intervention, participent : le colonel Franck Chaix, du GIGN (Gendarmerie), et le commandant de police Christophe Caupenne du RAID (Police).

Au cours de leurs échanges, les deux hommes reviennent sur une affaire d'enlèvement à l'étranger : en 2003, après une quarantaine de jours de détention, la police vénézuélienne donnait l'assaut pour libérer Stéphanie Minana, une étudiante de 24 ans pour qui les ravisseurs réclamaient plusieurs millions de dollars.

Ils constatent le manque d'une structure capable de gérer ce genre d'enlèvement, de sa commission à son issue. "Pourtant, sur place, l'attaché de sécurité [le policier en détachement à l'ambassade de France au Venezuela] a fait ce qu'il a pu, a déclaré le colonel Franck Chaix à FranceInfo, mais nous avons cette idée qu'il y a un vide à combler."

Le ministère des Affaires étrangères, compétent pour les enlèvements de ressortissants français à l'étranger par l'action de son sous-directeur de la sécurité des personnes, M. Gilles Hubersson, de la Direction des Français à l'Etranger (DFAE) de 2006 à 2009 pérennisera la mise en place.

Depuis sa création, la cellule a été active 22 fois notamment au Sénégal, au Yémen, en Haïti, en Côte d'Ivoire ou encore au Venezuela.

Composition
La CIN dépend de la Direction des Français à l'étranger (DFAE) et est composée de négociateurs du GIGN, unité d'élite de la Gendarmerie nationale française et de négociateurs du RAID, unité d'élite de la Police nationale française.

Les négociateurs du GIGN
Le GIGN compte douze négociateurs dans sa Force d'intervention qui sont issus des sections opérationnelles. Il existe plusieurs qualifications pour les négociateurs du GIGN : QNC1 (négociateur assistant), QNC2 (négociateur principal) et QNC3 (expert). Les futurs négociateurs sont détectés parmi les jeunes opérationnels de la Force intervention. Pour atteindre le premier niveau, ils doivent passer des tests et entretiens ainsi qu'une formation interne de 15 jours avant de pouvoir atteindre la QNC1 en moyenne après 3 ans. Le même délai est nécessaire pour obtenir la QNC2. Pour la QNC3, il faut une dizaine d'années, la rédaction d'un mémoire et des engagements auprès de la CIN .

Une fois ces épreuves passées, les négociateurs peuvent rejoindre l'une des quatre sections d'intervention du GIGN.

Au sein du GIGN, il existe également une cellule nationale de négociation qui est composée de quatre négociateurs à temps complet qui, en plus de leurs engagements opérationnels, sont chargés du recrutement et de la formation des négociateurs du GIGN et des négociateurs régionaux, à savoir 296 gendarmes répartis sur l'ensemble du territoire, qui interviennent sur des situations de faible ou de moyenne intensité. Ils restent avant tout des gendarmes, et n'interviennent en négociation qu'en cas de besoin ponctuel .

Les négociateurs du RAID

La cellule de négociation du RAID compte un psychologue et sept policiers qui proviennent de divers horizons : sécurité publique, police judiciaire, BAC, etc. Ils sont recrutés à la suite de tests de sélection et après avoir suivi une formation à la négociation. Ils suivent ensuite une formation en interne sous la direction des experts du RAID et sont mis en situation à l'occasion d'exercices organisés par le RAID. Des négociateurs sont présents à chaque intervention du RAID, ils sont au moins deux sur place. D'autres négociateurs peuvent rester en base arrière pour rechercher plus de renseignements. Les négociateurs vont travailler sur le profil de la personne à interpeller et ses motivations.

La cellule de négociation du RAID est également chargée de recruter et de former les négociateurs de la Force d'Intervention de la Police Nationale (FIPN) .

Missions
Les négociateurs du GIGN et les négociateurs du RAID forment donc la CIN lorsqu'ils collaborent dans le cadre du kidnapping d'un ressortissant français pour des raisons qui ne sont ni politiques, ni terroristes.

Le centre de crise du ministère des Affaires étrangères, qui fonctionne 24 heures sur 24 grâce à 50 agents, collabore avec les ministères des pays concernés par la prise d'otage et met en activité soit la CIN dans le cas d'un pays en paix, soit la DGSE si le pays en question est un pays en guerre .

L'objectif de la cellule est d'obtenir une résolution pacifique de la crise en sauvant la vie des otages et en obtenant la reddition de l'auteur. Une fois la CIN envoyée sur place, elle devra dans un premier temps réussir à identifier le ravisseur, puis essayer d'obtenir une preuve de vie des otages, "la première chose que nous demandons, explique Franck Chaix à France Info, c'est une preuve de vie, cela se produit régulièrement au fur et à mesure des négociations, et ensuite on garde toujours les choses aussi calmes que possible ». Les négociateurs vont devoir dresser le profil de l'auteur, ses motivations. Ils envisagent tous les scénarios possibles, prennent en compte le terrain et prennent contact avec les autorités locales, puis mettent en place un plan et décide de l'approche qui doit être faite sur le terrain comme à l'international. Ils vont décider s'il faut rester discret ou communiquer autour de l'enlèvement.

Une fois le plan établi, le négociateur peut passer à l'action et entrer en relation avec l'auteur des faits. Franck Chaix a confié à FranceInfo : « Quand on prend contact avec les ravisseurs, on parle toujours de l'otage en l'appelant par son prénom. Notre but est d'humaniser l'otage. ». Dans près de 80% des cas, l'intervention des négociateurs se termine par une reddition volontaire . Toutefois, en parallèle de ces négociations, les équipes du RAID et du GIGN travaillent avec les forces d'interventions locales pour être prêt à l'éventualité d'une libération forcée.

Interventions connues
La CIN a réalisé 22 interventions depuis sa création. Toutes ne sont pas connues pour des raisons politiques notamment.

 Prise d'otage de deux religieux français en Haïti en avril 2021.
 Prise d'otage par les frères Kouachi en Seine-et-Marne en 2015.
 Libération de quatre touristes au Yémen en 2006 : opération Jambiya.

L'apparition de nouveaux enjeux
Les nouvelles technologies apportent aujourd'hui de nouveaux types de risques sur lesquels les négociateurs peuvent aussi être appelés, notamment en matière de cybercriminalité . Les négociateurs peuvent se mettre au service des entreprises pour négocier avec les cybercriminels aux côtés de la direction informatique et éviter ainsi la perte de datas sensibles ou des fuites de données .

Références

Ministère des Affaires étrangères (France)


An Rhynchospora tenerrima in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck ngan Spreng.. An Rhynchospora tenerrima in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 R. t. microcarpa
 R. t. tenerrima

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora tenerrima


Pokerhajerne er en dokumentarfilm fra 2006 instrueret af Poul Martinsen efter manuskript af Poul Martinsen.

Handling
Denne dokumentariske roadmovie følger syv professionelle, danske pokerspillere, der deltager i to internationale turneringer, en i Paris og en i Las Vegas. Filmen fokuserer på psykologien i at spille poker og kommer undervejs tær på nogle af de mennesker, der befinder sig inde bag pokeransigterne og de tætsluttende, mørke habitter.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2006

Pokerhajerne


An Andropogon multiflorus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stephen Andrew Renvoize. An Andropogon multiflorus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Bolivia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon multiflorus


ملعب شهداء بنينا أو كما كان يطلق عليه سابقًا ملعب هوغو تشافيز هو ملعب كرة قدم في منطقة بنينا إحدى ضواحي بنغازي في ليبيا. يسع الملعب لأحد عشر ألف متفرج جلوساً، كما توجد به منصة رئيسة لكبار الضيوف بسعة مائة وخمسين كرسياً إضافة لمرافق حديثة للجمهور منها مقاهي ومائة دورة مياه، بالإضافة لغرف لتغيير الملابس للفرق ذات مرافق متكاملة وصالتي اجتماع للفرق، وجناح خاص بالحكام وعدد من المرافق الخاصة بكبار الضيوف وللإعلاميين.

افتتح الملعب في 5 مارس 2009 من قبل محمد معمر القذافي رئيس اللجنة الأولمبية الليبية، وبلغت تكاليف إنشاء وتجهيز الملعب 20 مليون دينار ليبي (نحو 16 مليون دولار أمريكي)، وقامت بتنفيذه بالتعاون مع مجموعة من الشركات العالمية المتخصصة الشركة الليبية للتنمية والاستثمار التابعة لصندوق الإنماء الاقتصادي والاجتماعي.

أطلق اسم الرئيس الفنزويلي هوغو تشافيز على الملعب في عهد حكم القذافي على الملعب «تقديراً لبرنامجه الثوري في فنزويلا ولدوره في قيام الفضاء الأمريكي الجنوبي...وتقديراً لتأكيده المستمر على علاقة الترابط التاريخي بين شعوب قارتي أمريكا الجنوبية ولإفريقيا التي يعلن أنها أم أمريكا اللاتينية ودول الكاريبي»، كما جاء في الموقع الرسمي لوكالة الجماهيرية للأنباء.، وبعد قيام ثورة 17 فبراير تم تغيير الاسم إلى «شهداء بنينة» تكريمًا للذين قتلوا من أبناء ضاحية بنينة في بنغازي أثناء ثورة فبراير.

الملعب تم إنشائه وفقا على نموذج ملعب بريتا-أرينا في مدينة فيسبادن، ألمانيا، حيث تمت إنشائه من قبل ذات الشركة كما أن مدرجات الملعب مسقوفة تم تركيبها فوق أعمدة دعمت بقواعد يبلغ عددها 16 قاعدة، كما تم تجهيز مقاعد للمشاهدة لذوي الاحتياجات الخاصة.، وقد افتتح الملعب بمباراة ودية بين فريق ليبيا الأوليمبي لكرة القدم والفريق السوري الأولمبي لكرة القدم والتي انتهت ب 2-1 لصالح الفريق السوري.

مصادر

الرياضة في بنغازي
مبان ومنشآت في بنغازي
ملاعب كرة قدم في ليبيا
نادي الهلال (ليبيا)

ملعب شهداء بنينا


In der Liste der Baudenkmale in Laage sind alle denkmalgeschützten Bauten der Stadt Laage (Mecklenburg-Vorpommern) und ihrer Ortsteile aufgelistet (Stand 10. Februar 2021).

Baudenkmale nach Ortsteilen

Laage

|}

Breesen

|}

Diekhof

|}

Drölitz

|}

Jahmen

|}

Korleput

|}

Kritzkow

|}

Kronskamp

|}

Lissow Bau

|}

Pölitz

|}

Rossewitz

|}

Schweez

|}

Striesenow

|}

Weitendorf

|}

Ehemalige Baudenkmale

|}

Quellen

 Sanierungsträger BIG-Städtebau: Erhalten und Gestalten – Stadterneuerung in Laage, 2002.

Weblinks

Laage
!Baudenkmale

Liste der Baudenkmale in Laage


Black & Tan steht für:
 Black and Tan Fantasy, Komposition von Duke Ellington von 1927
 Black and Tan (Film), Musikfilm von 1929
 Black and Tan (Getränk), Biermixgetränk
 Black & Tan Club (Seattle), Nachtclub

Siehe auch:
 Black and Tans (Begriffsklärung)

Black & Tan


Menahem or Menachem (, from a Hebrew word המנחם meaning "the consoler" or "comforter";  Meniḫîmme [me-ni-ḫi-im-me]; Greek: Μεναέμ Manaem in the Septuagint, Μεναέν Manaen in Aquila; ; full name: , Menahem son of Gadi) was the sixteenth king of the northern Israelite Kingdom of Israel. He was the son of Gadi, and the founder of the dynasty known as the House of Gadi or House of Menahem.

In the Bible
Menahem's ten-year reign is told in . When Shallum conspired against and assassinated Zechariah in Samaria, and set himself upon the throne of the northern kingdom, Menahem—who, like Shallum, had served as a captain in Zechariah's army—refused to recognize the murderous usurper. Menahem marched from Tirzah to Samaria, about six miles westwards, and laid siege to Samaria. He took the city, murdered Shallum a month into his reign (), and set himself upon the throne. () According to Josephus, he was a general of the army of Israel.

He brutally suppressed a revolt at Tiphsah. He destroyed the city and put all its inhabitants to death, even ripping open the pregnant women. ()

The author of the Books of Kings describes his rule as one of cruelty and oppression. The author is apparently synopsizing the "annals of the Kings of Israel", () and gives scant details of Menahem's reign.

Chronology
Menahem became king of Israel in the thirty-ninth year of the reign of Azariah, king of Judah, and reigned for ten years. () According to the chronology of Kautsch, he ruled from 743 BC; according to Schrader, from 745 to 736 BC. William F. Albright has dated his reign from 745 to 738 BC, while E. R. Thiele offers the dates 752–742 BC.

Menahem seems to have died a natural death, and was succeeded by his son Pekahiah.

Tributary of Assyria
Tiglath-Pileser III of Assyria began his reign in 745 BC three years before Menahem became king of Israel.

During Menahem's reign, the Assyrians first entered the kingdom of Israel, and had also invaded Aram Damascus to the north-east: "And Pul, king of the Assyrians, came into the land". () The Assyrians may have been invited into Israel by the Assyrian party. Hosea speaks of the two anti-Israelite parties, the Egyptian and Assyrian. ()

To maintain independence, Menahem was forced to pay a tribute of a thousand talents of silver  ()—which is about 37 tons (about 34 metric tons) of silver. It is now generally accepted that Pul referred to in  is Tiglath-Pileser III of the cuneiform inscriptions. Pul was probably his personal name and the one that first reached Israel. Tiglath-Pileser records this tribute in one of his inscriptions (ANET 283).

To pay the tribute, Menahem exacted fifty shekels of silver—about 1 pounds or 0.6 kg—from all the mighty men of wealth of the kingdom. () To collect this amount, there would have had to be at the time some 60,000 "that were mighty and rich" in the kingdom. After receiving the tribute, Tiglath-Pileser returned to Assyria. However, from that time the kingdom of Israel was a tributary of Assyria; and when Pekah some ten years later refused to pay any more tribute, it started a sequence of events which led to the destruction of the kingdom and the deportation of its population.

See also
List of biblical figures identified in extra-biblical sources

References

Sources

8th-century BC Kings of Israel
House of Gadi
Leaders who took power by coup
Biblical murderers

Menahem


Talleres Uchawi es una productora colombiana de cine independiente de autor, dedicada a la realización de piezas audiovisuales artísticas y comerciales con el lema de reflejar  historias cotidianas y de calidad. El nombre uchawi significa magia en swahili, una lengua africana.

Historia
La productora fue fundada en 2001 por el director y guionista Juan Pablo Bustamante. En 2002, se sumó su hermano Carlos Bustamante Restrepo, administrador de empresas y actual productor general de Talleres Uchawi.

Producciones
El primer trabajo de la productora fue el documental promocional "Cartagena de Indias: Una historia de cinco elementos" estrenado en el año 2003, que  vendió más de 25.000 copias y recibió el primer puesto en la III Muestra de Nuevos Creadores de la 43ª Edición del Festival de Cine de Cartagena

El 8 de abril de 2011, Talleres Uchawi estrenó su primer largometraje titulado originalmente "Lecciones para un trío" y más adelante cambiado a "Lecciones para un beso", una comedia romántica dirigida al público masculino y cuya historia fue filmada en más de 22 localizaciones del centro histórico de la ciudad de Cartagena de Indias. Este trabajo fue leído y comentado por el premio Nobel Gabriel García Márquez.

El 14 de febrero de 2012 "Lecciones para un beso" se convertía en la primera película hispana en alquilarse a través de Facebook.

Talleres Uchawi trabaja en su segundo largometraje con el que incursionará en los géneros de acción y aventura.

Enlaces relacionados
Juan Pablo Bustamante: Lecciones de Buen Cine entrevista con el director y guionista de Lecciones para un Beso, donde habla de la película, publicada en el periódico El Universal de Cartagena.

Un querido actor y productor italiano tiene nacionalidad colombiana, entrevista con el actor Salvo Basile para el programa El Radar de Caracol Televisión, donde hace mención sobre su participación en Lecciones para un Beso.

Cristina Umaña retoma el cine con un papel de madre, entrevista sobre su personaje en Lecciones para un Beso, en la Revista Cromos.

Lecciones de amor a la cartagenera, artículo de la sección Gente, en El Espectador.

'Lecciones para un trío', el debut en largometraje de Juan Pablo Bustamante, entrevista con el director y guionista publicada en el periódico El Tiempo.

Referencias

Enlaces externos
 Facebook de Lecciones para un beso
 Twitter de Lecciones para un beso

Productoras de cine

Talleres Uchawi