Erozyon, diğer adıyla aşınım, yer kabuğunun üzerindeki toprakların, başta akarsular olmak üzere türlü dış etkenlerle aşındırılıp, yerinden koparılması, bir yerden başka bir yere taşınması ve biriktirilmesi olayına denir.

Tarımda kullanılan alanların %70'i özelliklerini kaybederek dünya genelinde toplam kara üzerinde %30 civarında çölleşmeye sebep olmuştur. Dünyada erozyon sebebiyle çölleşme tehlikesi bulunan 110 ülke bulunmaktadır. Bu çerçevede Birleşmiş Milletler Çevre Programı  tarafından yapılan hesaplamalarla, dünyada çölleşme ve erozyonun önüne geçebilmek için yılda 42 milyar dolar harcanması gerektiği bulunmuştur.

Türkiye topraklarının ise, %90'ı su erozyonu, %1'i de rüzgâr erozyonuna maruz kalmaktadır. Tarım topraklarında bu oran su erozyonu için %75 civarındadır. Türkiye'deki erozyon sonucunda yılda 500 milyon ton verimli toprak kaybedilmektedir.

Doğal şartlarda gerçekleştiğinde kaybedilen verimli topraklar, doğal döngü çerçevesinde telafi edilebilmektedir. Erozyon bilinçsizlik ve insan etkisiyle telafi edilemez boyutlara ulaşabilmektedir. Erozyonun etkisi sebebiyle kaybedilen verimli topraklar tarımsal üretim kapasitesinin düşmesine sebep olmaktadır. Erozyonun oluşması doğal faktörler ile gerçekleşmekte ancak erozyonun telafi edilemez zararlara sebep olması, insanların bu faktörleri hızlandırmasıyla gerçekleşmektedir.

Erozyon çeşitlerinden olan su erozyonu en etkili erozyondur. Bu erozyonda yağmur damlalarının aşındırmasının yanında yüzey akışa geçen suların da önemli bir etkisi bulunmaktadır. Diğer bir erozyon çeşidi olan rüzgâr erozyonu ise rüzgârın etkisiyle gerçekleşen aşınım ve taşınım olayıdır.

Erozyonun verimli toprakların kaybına yol açmasının yanında peri bacalarının oluşumuna yol açması, doğal bir güzelliğin meydana gelerek turizm bölgeleri oluşturmasına ve bir tezat oluşturmasına neden olmaktadır. Uzun yıllar sonunda özel erozyon çeşitlerinden olan korunmuş sütun erozyonu bu oluşumlara sebep vermektedir.

Nedenleri

Erozyon oluşumunun nedenleri bazı doğal unsurlardır. Diğer bir söylemle erozyon tabiatın kuruluşundan bu güne kadar gerçekleşen ve tabii bir olaydır. Doğal yolla gerçekleşen bu erozyon tabiat tarafından toprak oluşumu ile dengelenebilmektedir. Ancak doğal yolla gerçekleşen erozyon insanların etkisiyle tabiatın karşılayamayacağı oranda artabilmektedir. Bu şekildeki erozyona "hızlandırılmış erozyon" denilir. Erozyonun tanımından da anlaşılacağı gibi erozyonun en önemli nedeni, toprağın aşınıp taşınmasına etki edebilecek faktörlerin etkisinin arttırılmasıdır. Bitki örtüsü yönünden zayıf toprakların taşınımı oldukça kolaydır. Rüzgâr,yüzey akışa geçmiş yağış ve sulama suları, yerçekiminin eğim ile birleşerek toprağı taşıyabilmesi bitki örtüsünün varlığı ile yakından ilgilidir. Bitki örtüsü topraktaki eğime rağmen toprak parçalarının önünde set oluşturarak taşınımını engelleyebilir. Rüzgârın ve yağmur damlalarının etkisini azaltarak aşınımı ve taşınımı yavaşlatabilir. Erozyonun en önemli sebeplerinden bir tanesi de bilgisizliktir. Özellikle tarım yapılan arazilerde, bilinçli olunmadan erozyonun artması sağlanmaktadır. Tarımsal arazilerde anızların yakılması kısa vadeli ürün artışına sebep olur. Bunun sonucunda yeterli bilgi sahibi olmayan çiftçi anızları yakarak toprak yapısı ve toprakta yaşayan canlılara zarar vererek dolaylı yollarla erozyona sebep olabileceği gibi, eğim yönünde tarlasını sürerek toprağın yerçekimi, su veya rüzgârın etkisiyle taşınımına sebep olabilir. Orman yangınları da doğal bitki örtüsü ve yaşayan organizmaların yok olması ile erozyonun artışına sebep olmaktadır. Özellikle dağlık alanlardaki ormanların yanarak yok olması erozyonu daha fazla etkiler. Erozyon yağışın dışında mevcut akarsu, dere veya göller ile de gerçekleşebilir. Örneğin akarsular, suyun aşındırma gücü sayesinde toprağı aşındırarak bir başka yere taşıyabilirler. Yoğun yağışlar sonrasında taşkınların olması ile de toprak taşınabilir. Suyun aşındırma gücü oldukça fazladır. Örnek olarak deniz tabanındaki taşların büyük bir kısmı yuvarlak şekillidir. Bunun sebebi taşların yeterince sert olmaması değil, suyun aşındırma gücünün oldukça yüksek olmasıdır.  Toprağın bünyesi de erozyonun başlıca nedeni olabilmektedir. Kumsallarda rahatlıkla görebildiğimiz kum bünyeli topraklar erozyona dayanıksızlıkları nedeniyle erozyona neden olabilir.

Toprak oluşumu ve erozyona etkileri
Erozyonun gerçekleşmesinde toprak özelliklerinin de önemli bir etkisi vardır. Toprak oluşumuna etki eden faktörler, toprak özelliklerini de etkileyerek, erozyon gerçekleşme olasılığını artırır. Toprak oluşumunun erozyona etkileri 5 farklı şekilde olur.

Zaman, Toprak oluşumunda etkili olan faktörlerden bir tanesi zamandır.  Her bir toprağın oluşması için aynı miktarda zamana ihtiyaç duyulmaz. Bazı topraklar daha uzun zamanda oluşurken bazıları için daha kısa zaman yeterli olur. Örnek olarak yumuşak ana materyalden daha kısa sürede toprak oluşur. Erozyona uğrayan topraklarda toprak derinliği azaldıkça oluşum hızı artar. Böyle topraklardan toprağın derinliğinin artması, aşınım hızı ve oluşum hızı arasındaki dengeye bağlıdır. Buna göre;
 Oluşum hızı > Aşınım hızı ise, Derinlik artar
 Oluşum hızı < Aşınım hızı ise, Derinlik azalır
 Oluşum hızı = Aşınım hızı ise, Derinlik değişmez

İklim, Toprak oluşumunda etkili olan ikinci önemli faktör ise iklim faktörüdür.  İklim olayları toprağın oluşma hızını etkilediği gibi aşınımı ve oluşacak toprak çeşidini de etkileyebilmektedir. Örneğin yağışın etkisi ile toprak oluşumunda toprağa düşen suyun bir kısmı toprağın içine sızar, bir kısmı da yüzey akışa geçer. Toprak içine sızan su, profil boyunca yıkanmalara neden olarak toprak oluşumu ve erozyona etkide bulunur. Sıcak ve az yağışlı bölgelerde su aşınımı az olur. Sıcak ve kurak ya da soğuk ve kurak yerlerde rüzgâr aşınımı ortaya çıkar.

Topoğrafya ve drenaj, İklim etkisi dışında topografya ve drenajın da önemli etkisi bulunmaktadır.
Topraktaki eğim, yükselti vb. tüm faktörler, gerek yağışların, gerekse yer çekiminin etkisiyle o bölgenin topraklarının taşınımı üzerinde etkili faktörlerdir. Bu taşınım toprağın alt katmanlarının aşınması ve toprak oluşumunu etkileyeceği gibi toprağın derinliği ve erozyona uğramasını da doğrudan etkileyecektir. Tüm bu etmenler topoğrafya ve drenajın erozyona etkisini göstermektedir.

Canlılar, Doğada toprağın oluşumu, aşınımı ve erozyona etkisi olan önemli faktörlerden bir tanesi de canlılardır. Mikro ve makro organizmalar toprak oluşumunda, salgıları veya hareketleri ile toprak oluşumunu hızlandırırlar. Toprak oluşumunun hızlanması ile toprak derinliği artar. Bu çerçevede toprak oluşumu ve erozyona dolaylı olarak etkisi bulunan canlıların varlıkları erozyon ile mücadelede önemli bir yer tutar. Örnek olarak tarımda anızların yakılarak yok edilmesi, toprakta yaşayan mikroorganizmaların ölmesine neden olarak toprak oluşumuna engel olur. Aynı zamanda bu canlıların sayılarının azalması ile topraktaki bitki besin elementlerinin bitkilerce kullanılabilir forma dönüştürülmesinin de imkânı kalmaz. Sonuç olarak bitkiler besin maddelerinden yararlanamayarak ölürler. Toprakların çoraklaşarak erozyonun önü açılır.

Ana materyal, Toprağın oluştuğu bölgedeki ana materyal, toprağın çeşidini ve erozyona dayanımını etkileyen bir diğer önemli faktördür..
Diğer bir deyişle ana materyal, oluşacak olan toprağın özelliklerini oldukça önemli bir şekilde etkiler. Örneğin yumuşak kalkerlerden rendzina topraklar, sert kalkerlerden ise terra rosa toprakları oluşur. Rendzina topraklar erozyona karşı daha duyarlı, terra-rosa topraklar ise daha dirençlidir.

Çeşitleri

Su erozyonu

En yoğun görülen erozyon çeşididir.
Suyun toprağı aşındırıp taşıma şekli açısından bakıldığında ise;
 Damla erozyonu
 Yüzey akış erozyonu
 Oluk erozyonu
 Yarıntı erozyonu
 Akarsu yataklarının yarattığı erozyon
olarak 5'e ayrılabilir.

Damla erozyonu, Damla erozyonu, yağış esnasında damlanın düştüğü sırada toprağı aşındırması ve mevcut enerjisi ile toprağı sıçratarak taşıması sonucu oluşan erozyondur. Bu sıçramalar 60 cm yukarıya 100 – 150 cm uzağa kadar olabilmektedir. Bu erozyon çeşidi en ciddi aşınım ve taşınım yaratan erozyondur. Toprakların bitki örtüsü ile kaplı olması bu erozyonu önlemenin en önemli etmenlerindendir.
Damla erozyonuna etki eden unsurlar ise aşağıdaki gibidir.
 Şekil açısı
 Sıçrama açısı
 Krater genişliği
 Damlanın yüksekliği

Eğer yüzeyde birikmiş su tabakası varsa sıçrama açısı küçülür ve yaklaşık 85 - 90 derece civarında bir açı oluşur. Bu erozyon çeşidi yağmurun ilk başladığı sırada etkili olan bir erozyon olmasına karşın akan suya oranla daha etkilidir. Damlanın çapı da verdiği zarar ile doğru orantılıdır. Bir örnek ile anlatmak gerekirse 2 mm çapındaki bir yağmur damlası limit hızda yere çarptığında yaklaşık olarak 40 g ağırlığındaki bir toprağı 1 cm kadar havalandırabilir..

Bu erozyonda yağışın etkisi ile toprak sıkıştırılarak yüzeyde geçirimsiz olan bir tabaka oluşumunada neden olur.

Yüzey akış erozyonu, İnfiltre olmayan suyun, yüzey akışa geçerek toprak yüzeyinde bulunan tanecikler ve parçalanmış agregatlar ile karışıp yaratmış olduğu erozyon çeşididir.
Yüzey akış erozyonu her zaman gözlemlenemez özellikle toprak renginin koyu olması gözlemlemeyi oldukça zorlaştırır.

Oluk erozyonu,
Yüzey akışın devam etmesi ile aşınım artar ve belirli bir aşamadan sonra oluklar oluşur.
Oluşan oluklar aracılığı ile erozyon hızlanarak devam eder. Bu şekildeki erozyona "Oluk erozyonu" denilmektedir. Yağışlardan sonra oluşan yüzeysel erozyon sonucunda oluşabilmektedir. Akıntıların kanalize olması ile birkaç santimetreden oluşan küçük yarıklar gelişerek oyuntu erozyonuna dönüştüğü gözlemlenmiştir. Yarıkların parmak büyüklüğünde olmasından dolayı parmak erozyonu olarak da adlandırılmaktadır. Literatürde yüzeysel erozyon ile oyuntu erozyonu arasında köprü görevi gördüğü söylenmektedir. Toprağın aşınmaya karşı direnci ve akışın aşındırma şiddeti erozyonun da şiddetini belirlemektedir. Akışlar ile küçük kanallar oluşturan erozyon tipi, kanalların küçük olmasına rağmen zamanla önemli toprak kayıplarına sebep olmaktadır.

Yarıntı erozyonu (Gully), Oluk erozyonunun ilerleyen aşamasından sonra artık oluklar daha geniş ve derin bir hal almaya başlarlar. Oluklara göre daha büyük olarak yarıntılar oluşur ve bu erozyona yarıntı erozyonu denir..
Yarıntı erozyonu şekillerine göre 3 şekilde incelenir.
 U şeklindeki yarıntılar
 V şeklindeki yarıntılar
 Basamak şeklindeki yarıntılar

Akarsu yataklarının yarattığı erozyon, Akarsular aktıkları yatakları derinlemesine ve genişlemesine aşındırırlar bu şekildeki erozyona "Akarsu Yataklarının Yarattığı Erozyon" denir.
Aşındırma akarsuyun debisine göre değişir. Bu tip erozyonda materyalin taşınımı üç şekilde gerçekleşir.

 Süspansiyon şekilde taşınım
 Sıçramalar şeklinde taşınım
 Yatak yükü şeklinde taşınım

Rüzgâr erozyonu

Rüzgâr erozyonu sonucu verimli toprakların kaybı, buharlaşmanın hızlanmasıyla toprak nemliliğinin azalması, bitki büyümesinin yavaşlaması, ulaşımın aksaması ve verimin düşmesi olumsuzluklarını ortaya çıkarmaktadır. Taşınan kum ve verimsiz toprak, üretken tarım topraklarını kaplayarak, tarım yapılamaz hale getirmektedir. Rüzgâr erozyonu en şiddetli olarak; bitki örtüsünün fakir, iklimin kurak olduğu İç ve Doğu Anadolu'da görülür. Rüzgâr erozyonu bitki örtüsünün fazla olmadığı yerlerde çok etkilidir. Rüzgâr erozyonu üç farklı şekilde meydana gelmektedir.  Bunlar,
 Hava akımı ile uçma
 Yüzeyde sürüklenme
 Sıçrama

Hava akımı ile uçma, Hava akımının etkisiyle çapları 0,1 mm den daha küçük olan toprak parçaları yüzeyden yükselerek rüzgârın etkisiyle harekete geçerler.  Bu şekilde yüzeyden yükselen toprak parçaları bulundukları yerlerden daha farklı bölgelere kadar uçarak toprağın taşınımına sebep olurlar. Bu yolla taşınan toprak parçaları yüzlerce kilometre taşınabilirler. Bu şekilde taşınımın önüne geçilebilmesindeki en önemli faktör bitki örtüsüdür. Bitki örtüsü rüzgârın etkisini azaltacağı gibi toprak parçalarının çarparak uzaklaşmasını da engeller..

Yüzeyde sürüklenme, Rüzgârın etkisi ile harekete geçmiş ancak boyutları sebebiyle yüzeyden fazla yükselemeyen toprak parçacıkları yüzeyde sürüklenerek taşınırlar. Bu şekilde taşınan toprakların çapları 0,5 mm ile 1mm arasındadır.  Sıçrama ile taşınan toprakların çarpması bu toprak parçalarının hızlarını arttırmasına neden olur. Aynı zamanda çarpışan parçaların çapları küçülerek taşınımları kolaylaşır.

Sıçrama, toprağın bazı parçaları rüzgâr etkisi ile yükselip rüzgâr doğrultusunda yükselmeye başlar. Bu toprak parçaları hava akımıyla uçan parçalar kadar küçük değilse belirli bir yükseklikten sonra rüzgârın da etkisini yitirmesi ile yere doğru düşerler. Bu şekilde sürekli sıçramalar ile toprak taşınımı olması durumunda buna sıçrama ile taşıma denilir. Bu tipteki rüzgâr erozyonuna maruz kalan toprak çapları 0,1 mm ile 0,5 mm arasındadır.

Özel erozyon çeşitleri
Su, rüzgâr ve benzeri aşındırıcı etmenlerin etkisinin yanı sıra özel koşullarda gerçekleşen erozyonlardır.
Bu erozyonların gerçekleşebilmesi için birden fazla koşulun mevcut olması beklenir.

 Tünel erozyonu: Üst kısımda sıkışmış bir toprak tabakası varken yoğun bitki kökleri tarafından sarılmış üst toprak tabakasının altında eğer su ile doymuş bir tabaka bulunursa toprağın altında bir aşınma gerçekleşir.
Bu aşınım sonrasında üst kısımdaki sıkışmış toprağın durumunu korumasına karşılık toprağın altında tüneli andıran boşluk oluşur. Bu şekilde oluşmuş erozyonlara tünel erozyonu adı verilir.
 Sivri tepe erozyonu: Daha çok volkanik tepelerdeki aşınmalar sonucu oluşan sivri tepelerdir.
Bu erozyon tipinde rüzgârın etkisi önemlidir. Rüzgâr etkisi ile tepelerde aşınım gerçekleşir. Bu aşınım sonucunda sivrilmiş tepeler meydana gelir. Tepelerin sivri görünümde olmasının temel sebebi tepeyi oluşturan kayaçtır.
 Korunmuş sütun erozyonu: Volkanik arazilerdeki çok şiddetli aşınımlardır. Sel suları yamaçlardan inerken buradaki kayaları aşındırırlar. Üst kesimde yer alan bazı sert kayalar aşınmayarak altlarında sütun boyunca aşınmamış bölgelerin oluşmasını sağlarlar. Üzerinde sert kaya bulunmayan kısımlar ise aşınarak taşınmaya başlar. Bu şekilde oluşan erozyonda sütunların üzerindeki sert kayalar rahatlıkla gözlemlenebilir. Peri bacaları bu erozyona en iyi örnektir.
 Kütle hareketleri: Yer çekiminin etkisiyle ortaya çıkan suyunda katılımıyla oluşan hareketlerdir. Dağlardan veya eğimli bölgelerden bazı toprak parçalarının yer çekimi doğrultusunda harekete geçerek taşınması olayıdır.

Erozyona etki eden faktörler

Erozyona etki eden faktörleri 5 grup altında toplayabiliriz.
Bunlar, iklim, Topografya, Toprak Özellikleri, Bitki Örtüsü ve İnsan Faktörü dür. İnsan faktörü dışındaki diğer dört faktör doğal erozyon faktörleri olarak tanımlanır.

İklim

Yağış, rüzgâr ve sıcaklık olarak etki eder..
Yağışın kinetik enerjisi aşındırmada en önemli etkendir. Yağışın şekli yağmur, kar ve dolu olarak farklı etkiler yapar. Bunlar içindeki en önemli etkisi olan yağmurdur. İklimin erozyona etkisi 4 şekilde incelenebilir. Bunlar;
 Yağış yoğunluğu,
 Yağışın süresi ve dağılımı,
 Rüzgârın etkisi,
 Sıcaklık
tır.

Yağış yoğunluğu, Yağışlarda yoğunluk erozyona önemli ölçüde etkilidir.
Bu bağlamda yağış yoğunluğu birim zamanda düşen yağış miktarıdır. Yağış yoğunluğu arttıkça toprağa düşen su miktarı artar ve toprağın infiltrasyon hızı daha çabuk azalır. Toprakların infiltrasyon değerleri, toprağın işlenmiş veya işlenmemiş olmasına göre değişir. İşlenmiş topraklarda doğal bitki örtüsü yok edilmiş olduğu için toprağın infiltrasyon gücü daha çabuk aşılır. Eğer toprak yüzeyi korunmuşsa infiltrasyon uzun sürer. Yağış yoğunluğunun etkisinin anlaşılması bir başka örneklede anlatılabilir. Örneğin bir süngere suyun yavaşça boşaltılması durumunda sünger suyu kolaylıkla emebilecektir. Böylelikle su dışarı sızamayacaktır. Ancak aynı miktarda suyun süngerin üzerine birden dökülmesi halinde suyun bir kısmı sünger tarafından emilemeyecek ve akışa geçecektir. Toprağın suyu içine geçirme kabiliyeti süngere göre deha yavaş olduğu hesap edilecek olursa yağış yoğunluğunun erozyona etkisi daha net anlaşılabilecektir.

Yağış süresi ve dağılımı, Yağışın yoğunluğu kadar süresi ve dağılımı da erozyon için önemli bir etkendir.
Aynı yoğunlukta yağan iki yağıştan uzun süreli olan daha fala erozyon oluşumuna sebep olur. Yağışın dağılımı da erozyon açısından önem taşır. Yağış dağılımı bir yağış içinde olabildiği gibi mevsimlik ve yıllık dağılımlar şeklinde de erozyonu etkiler. Bir yağış içerisinde dört farklı yağış dağılımı olabilir. Bunlar Tüm yağış boyunca aynı yoğunlukta devam eden yağışlar (Düzgün yağış dağılımı), şiddetli başlayıp şiddetini kaybeden yağışlar(ileri yağış dağılımı), düşük şiddette başlayıp şiddetini arttıran ve sonra tekrar şiddeti düşen yağışlar (Orta yağış dağılımı), düşük şiddetle başlayıp şiddetini sonuna kadar arttıran yağışlar (Gecikmiş yağış dağılımı)dır. Bunlardan en etkili olanı İleri yağış dağılımıdır. Bir yıl içerisindeki yağış dağılımı ise,
Üniform yağış dağılımı: Bir yıl içerisinde her aya yağış düşmesi.
Üni-model yağış dağılımı: Yılın bir yarısında yağışın düştüğü ayların olması.
Bi-model yağış dağılımı: Yılın iki yarısında da belirli aylarda yağışın olması, olarak üçe ayrılır.

Rüzgârın etkisi, Yağmur damlalarının toprak yüzeyine düşme hızı ve çarpma açısını etkiler. Rüzgârlı havalarda meydana gelen yüzey akışlar üzerinde de etkisi vardır. Örneğin havza çıkışına ters yönde esen rüzgâr, yüzey akışın daha geç terk etmesini sağlar. Tüm bunlar sonucunda aşınımı ve taşınımı arttırarak erozyonu etkiler. Rüzgârın su erozyonuna etkisi kadar tek başına da erozyona etkisi vardır.

Sıcaklık, Bitki örtüsünün ayrışma ve parçalanması olaylarına etki eder.
Sıcaklığın yüksek olduğu yerlerde organik maddeler hızla parçalanır. Buna bağlı olarak agregatlaşma azalır. Bitki örtüsü seyrelir. Bunlar erozyonu arttıran faktörlerdir. Sıcaklık yağış olmayan bölgelerde ise kuraklığa ve dolayısıyla rüzgâr erozyonunun etkilerini arttırmasına neden olur. Bu yüzden sıcaklık diğer faktörler ile etkileşim halinde bulunan bir etmendir.

Topografya

Topoğrafya erozyon üzerinde etkili olan faktörlerden bir tanesidir. Topoğrafya su erozyonunu 6 şekilde etkiler. Bunlar;
 Eğim dikliği
 Eğim uzunluğu
 Mikro-relief
 Eğim şekli
 Havza büyüklüğü ve şekli
 Yöney
dir.

Eğim dikliği, yüzey akış sularının hızının artmasına sebep olarak aşınımı arttırır. Yüzey akışının miktarının fazla olması aşınan toprak miktarını da arttırır.

Eğim uzunluğu, genel olarak eğim uzunluğu arttıkça aşınma ve taşınan toprak miktarı da artar. Fakat bazı durumlarda yağış yoğunluğu ve toprak geçirgenliğine bağlı olarak farklılıklar görülebilir. Düşük yoğunluklu yağışlarda ve geçirgenliği fazla olan topraklarda eğim uzunluğunun artması erozyonun azalmasına neden olabilir.

Mikro-relief (Pürüzlülük), toprak yüzeyinin pürüzlü olması, su depolamasına neden olarak erozyon etkisini azaltır

Eğim şekli, yeryüzünde dört farklı şekilde eğim şekli vardır bunlar düz, dış bükey, iç bükey ve dalgalı eğim şekilleridir. Bu yüzey şekillerinden en fazla erozyona etki edeni ise dış bükey şekilleridir.

Havza büyüklüğü ve şekli, benzer iki özellikli iki havzadan büyük olanında daha fazla erozyon ortaya çıkar. Havza büyüklüğünün yanında havza şeklide erozyon açısından önemlidir. Büyüklükleri aynı fakat şekilleri, havza çıkış yerleri farklı olan iki havzadan birisinde yüzey akış suları daha kolay terk edebilecekken diğerinde terk edemeyebilir. Daha geç terk edenin erozyon etkisi daha az olur.

Yöney, arazinin yönü dolaylı olarak sıcaklığı etkiler. Kuzey yarım kürede kuzeye bakan yamaçlarda bitki örtüsü daha yoğun, organik madde birikimi daha fazladır. Toprağın nem düzeyi yüksektir. Güney yamaçlarda ise Güneş ışınları daha dik geldiği için bunun tersi bir durum otaya çıkar.

Toprak özellikleri

Toprak özellikleri fizikse özellikler ve kimyasal özellikleri olarak ikiye ayrılır.

Fiziksel özelliklerin etkisi
 İskelet yüzdesi: 2 mm'nin üzerindeki parçalarının yüzdesi iskelet yüzdesini oluşturur. Toprakların iskelet yüzdesinin artması erozyona karşı dirençlerini de arttırır. Özellikle yüzeydeki tozlar alttaki toprak materyallerini korurlar.
 Toprak bünyesi: Toprağı oluşturan kum, mil, kil yüzdesi toprağın bünyesini oluşturur.. Bünyeyi oluşturan kısımlardan kumun fazla olması erozyonun etkisini arttırır. Kilin fazla olması agregatlaşmayı arttırdığı için erozyonun etkisini azaltır. Bazı oranlar toprakların erozyona karşı dayanımının belirlenmesinde kullanılır. Bunlar yüzdece, mil oranı ve kum oranlarının toplamının yüzdece kil oranına bölümüyle elde edilir. Oran ne kadar küçükse erozyon dayanımı o kadar yüksektir. Genel olarak toprağın mil oranı %2.5'un altında ise dayanıklı, üstünde ise dayanıksız olarak ifade edilir.
 Farklı Basınçlarda su tutma kapasitesi: Toprakta bulunan higroskopik su, toprak kalloitleri'nin çevresinde tutulan sudur. Higroskopik su ne kadar fazlaysa, topraktaki kalloit miktarı o kadar yüksek demektir. Toprak kalloitlerini fazla olması, toprağın erozyona karşı dirençli olduğunu gösterir.
 Agregatlaşmanın etkisi: Agregatlaşma toprağın bazı fiziksel özelliklerini iyileştirerek verimin ve erozyona karşı dayanımın artmasına sebep olur.
 Hava ve su geçirgenliğinin etkisi: Özellikle su geçirgenliğinin artması, toprak içine geçen suyun artmasına ve yüzey akışa geçen suyun azalmasına neden olur. Hava ve su geçirgenliği toprakta bulunan boşluklar ile ilgilidir. Bu yüzden toprakta boşluklu yapının olması erozyona karşı dayanımı arttırır.

Kimyasal özelliklerin etkisi
 Kalsiyum karbonat (Kireç) Etkisi: Kalsiyum hem bitki yetiştiriciliğinde hem de kümeleşme için gerekli bir elementtir. Böylece agregatlaşmanın ön aşamasını sağlar. Rüzgâr erozyonunun etkili olduğu yerlerde ise, kireçli topraklara tozlu bir yapı kazandırdığından toprakların rüzgârla hareketini kolaylaştırarak erozyon dayanımını azaltır.
 Katyon Değişim Kapasitesi (KDK) ve Değişebilir katyonların Etkisi: Topraklardaki organik ve inorganik kalloitlerle ilgili bir özelliktir. KDK'nin yüksekliği bu kalloitlerin miktarının yüksek olduğunu gösterir.. Tutulmuş vaziyette bulunun bu katyonlarda erozyonu farklı şekillerde etkiler. Örneğin Ca ve Mg değişim kapasitesinde fazlaysa, su erozyonuna karşı direnç artar. Bunun yanında Na ve H fazlaysa agregatlaşma düşüktür.
 Organik Maddenin Etkisi: Toprak yüzeyindeki ayrışmış ya da kısmen ayrışmış organik madde, yağmur damlalarına karşı toprak yüzeyini korur. Yetiştirilen bitki türü toprağın organik madde içeriğine etki yapar. Meydana gelen O ve N kayıpları bundan etkilenir. En az organik madde kaybı nöbetleşe ekim sisteminde görülür.

Bitki örtüsü
Organik maddede olduğu gibi toprak yüzeyindeki bitkide yağmur damlalarının çarpma etkisini azaltır. Toprak yüzeyindeki kaymak tabakasının oluşumunu engeller. Toprak içine daha çok su infiltre olur. Yüzeydeki bitki örtüsünün çeşidi de toprak aşınımı üzerine etki eder. Toprakları en fazla koruyan bitki örtüsünden en az koruyana doğru aşağıdaki gibi sıralanabilir;
 Devamlı bitki örtüsü (Korunmuş ormanlar, devamlı meralar ve çayır örtüsü)
 Baklagiller
 Küçük tohumlu baklagiller
 Tahıllar (Buğday, Arpa, Yulaf vb.)
 Çapa bitkileri (Tütün, Patates, Mısır, Soya vb.)

Bu sıralamada çapa bitkilerinin toprağı en az koruduğu görülmektedir. Bu nedenle eğimli arazilerde çapa bitkisi tarımı yapılırken toprak ve su korunumu önlemlerine çok dikkat edilmesi gerekmektedir.

İnsan faktörü

İnsan faktörü erozyonu etkileyen en önemli faktörlerdendir. Çünkü insan faktörü, sadece erozyona sebep olmakla kalmayıp diğer etkili faktörlerinde değişmesine neden olarak dengenin bozularak erozyonun artmasına neden olabilir. İnsan faktörü,
 Doğal bitki örtüsünü yok etmek,
 Arazi açmak ya da yakacak elde etmek için ormanları bozmak,
 Meraları kapasitesi üzerinde kullanmak,
 Arazileri amaç dışı kullanmak,
 Toprak ve su korunumu önlemlerine dikkat etmemek,
 Hatalı sürüm yapmak.
gibi çeşitli nedenlerle erozyona etki etmektedir.

Erozyonu yavaşlatıcı önlemler

Erozyonun miktarını azaltıp kabul edilebilir sınırlara çekebilmek, alınacak önlemlere bağlı olarak gerçekleştirilebilir. Bunun için erozyonun cinsine göre önlemler alınmalıdır.

Su erozyonunu yavaşlatıcı önlemler
 Yağmur damlasının toprak yüzeyine darbesini azaltılması,
 Uzun süre kalabilen kesif bir bitki örtüsü oluşturmak.
 Toprak agregatlarının ayrışma ve dağılmasının önlenmesi,
 Toprağı parçalayan alet ve makinelerin kullanılmasını azaltmak.
 İnfiltrasyon oranının arttırılması,
 Yüzey akış hızının azaltılması
 Tarım arazilerinde sert toprak katmanlarının kırılması ile infiltrasyonun arttırılması, yüzey akışın azaltılmasıyla olur

Rüzgâr erozyonunu yavaşlatıcı önlemler
 Rüzgâr hızının azaltılması,
 Rüzgâr hızını kıracak ağaçlar ile alanı donatmak.
 Meyilde yerçekimi etkisiyle hareketi zorlaştırmak,
 Toprak işleme işlemlerinde eğime dik sürüm yapmak.
 Rüzgârın toprak parçacıklarına etkisini azaltmak,
 Toprak yüzeyinin çıplak bırakmamak.
 Toprakları merdiven şekline getirerek kullanmak yarar sağlar.

Meyilli arazilerde teraslama

Erozyonun yavaşlatılması kapsamında meyilli arazilerde  teras yapımı da önemli bir önlemdir. Kanal terasları, sırt terasları ve seki terasları olmak üzere üçe ayrılan teraslar, suların beraberinde toprak parçalarını götürmesini engellemektedir. Kanal terasları %4' e kadar eğim olan alanlarda başarı ile uygulanabilirken sırt terasları %2 dolayındaki alanlarda uygulandığında başarıya ulaşmıştır. Sırt terasları ile kanal terasları arasındaki en önemli fark ise, sırt teraslarında su kaynaklarının az olduğu bölgelerde toprak korunumunun yanı sıra su korunumunu da gerçekleştirebilmesidir. Seki terasları ise meyil olarak %12'den fazla meyilli topraklarda kullanılmaktadır. Bu teras tipi, yapılacak tarımsal faaliyetlerde mekanizasyon kullanımına elverişli değildir. Terasların işlevlerini sürdürebilmeleri için yoğun yağışlar sonucu hasar görmeleri engellenmelidir. Bu nedenle teraslamadan sonra bu alanları çimlendirmek, terasların yapılarını koruyabilmeleri açısından önemlidir. Eğer teraslama yapılmış bölgede tarımsal bir faaliyet yapılıyorsa sürümler ya tahtavari yapılmalı ya da düz sürümde teras sırtlarına paralel sürüm tercih edilmelidir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Genel Müdürlüğü Web Sitesi
 TEMA Web Sitesi
 Avrupa toprak portalı/Avrupa Komisyonu
 KKTC Tarım ve Orman Bakanlığı
 Ontario Tarım Bakanlığı
 Pulawy Erozyon Araştırma Merkezi
 Soil Erosion
 T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı
 Uluslararası erozyon kontrol derneği

Erozyon


Dukhat este un personaj fictiv din universul serialului de televiziune science-fiction Babylon 5, care a fost interpretat de Reiner Schöne. A fost menționat pentru prima dată în episodul "Vânătorul de suflete". Singurele sale apariții au fost în filmul Început și în episodul "Ispășire" ca flash-back-uri.

Referințe
ru:Список персонажей телесериала «Вавилон-5»#Дукхат

Personaje fictive
Babylon 5

Dukhat


Onthophagus vitulus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fabricius em 1776.

Referências

Ligações externas

vitulus
Coleópteros descritos em 1776

Onthophagus vitulus


I en dansk kontekst er en skelforretning en domstolslignende proces, der udføres af en beskikket landinspektør med henblik på at fastlægge et skel (ejendomsgrænse) mellem to ejendomme. Denne afgørelse er bindende for grundejerne og kan ankes til byretten. Det juridiske grundlag for landinspektørens arbejde skal findes i Udstykningslovens § 35.

Som udgangspunkt er grundlaget for landinspektørens afgørelse om skellets beliggenhed baseret på de oprindelige måleoplysninger, som er blevet registreret i matriklen i forbindelse med den oprindelige udstykning eller ved senere matrikulære arbejder. Hvis landinspektøren vurderer, at der er uoverensstemmelser med registreringen i matriklen og forholdet i marken, så er det landinspektørens opgave at vurdere, om én af parterne har vundet hævd (dvs. ejendomsret) til et areal, som oprindeligt ikke tilhørte denne.

Referencer

Landinspektører
Fast ejendom

Skelforretning


Henoteizm, din ve felsefede, Max Müller tarafından çıkarılmış, bir tanrıya bağlanırken diğer tanrıların varlığını da kabullenmeyi tanımlar. Yunanca heis theos, "bir tanrı". Müller'e göre bu, "prensipte monoteizm, gerçekte (uygulamada) ise politeizm"dir. Terimdeki varyasyonlar içlemci monoteizm ve monarşil politeizm, fenomenin farklı formlarını ayrıştırmak için ortaya atılmıştır. İlgili terimler ise monolatrizm ve katenoteizmdir ki bunlar genellikle henoteizmin alt tipleri olarak anlaşılmıştır.

Hristiyan ilahiyatı
Çoktanrıcılık
Antik Yakın Doğu
Geç Antik Çağ

Henoteizm


بيتر إيدل Peter Edel (اسمه الأصلي بيتر هيرشفيه. ولد في 12 يوليو 1921 في برلين – ومات في 7 مايو 1983 في برلين) هو رسام وكاتب ألماني، كان أبوه تاجرا يهوديا وجده الرسام والكاتب إيدموند إيدل Edmund Edel.

اضطر إيدل بسبب القوانين النازية العنصرية أن ينقطع عن المدرسة الثانوية في عام 1938، فدرس الرسم في مدرسة هاوسدورف الخاصة بشكل غير شرعي لدى كيته كولفيتس. فرض عليه العمل الإجباري حتى عام 1943. واتهم في عام 1943 بالنشاط الفني الغريب ونشر كتابات معادية للرايخ واعتقل في الحبس الوقائي، وتم ترحيله إلى عدة معتقلات تجميع وهي أوشفيتس وزاكسنهاوزن (يناير 1944 – فبراير 1945) وماوتهاوزن حيث تنتمي العديد من الرسوم. ويعتبر من المعتقلين الذين أجبروا على العمل في عملية بيرنهارت Operation Bernhard بهدف تزييف كمية ضخمة من الجنيهات الإسترلينية الإنجليزية. وكانت لحظة التحرير في معسكر إيبنزيه أحد المعسكرات الخارجية لمعتقل تجميع ماوتهاوزن.

عمل بين عامي 1945 و1947 كاتبا ورساما وورسام كتب في باد إيشل، ثم عاد إلى برلين الغريبة واستقر في برلين الشرقية في عام 1949. عمل من عام 1947 إلى 1951 في تحرير مجلة «المسرح العالمي» ثم محررا ثقافيا في مجلة BZ am Abend. كان عضوا في حزب الوحدة الألماني. عاش منذ عام 1964 كاتبا حرا. أصبح عضوا في عام 1972 في مركز القلم لألمانيا الشرقية وفي عام 1978 عضوا في مجلس إدارة اتحاد الكتاب الألمان.

جوائز حصل عليها

 جائزة هاينريش هاينه من وزارة الثقافة من ألمانيا الشرقية 1961
 وسام الاستحقاق الوطني 1969
 الجائزة القومية من ألمانيا الشرقية عن روايته «صور الشاهد شاتمان» Bilder des Zeugen Schattmann 1970
 وسام كارل ماركس 1979

من أعماله

 شقيقات الليل 1947
 صور الشاهد شاتمان 1969
 حين يتعلق الأمر بالحياة 1979 (سيرة ذاتية)

روابط خارجية

مراجع

كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1921
مواليد في برلين
وفيات 1983
وفيات في برلين الشرقية

بيتر إيدل


Høstfolkskrigen (catalansk: Guerra dels segadors) var et oprør i Catalonien mod Spanien mellem 1640 og 1652. Den var en følge af Spaniens centralisering af politik og økonomi i begyndelsen af 1600-tallet og blev udløst ved, at Kastilien under 30-årskrigen udstationerede tropper i Catalonien. Under det catalanske oprør virkede Frankrig tidvis som allieret med de oprørske catalonere.

Under krigen blev udråbt en catalansk republik i den da selvstyrende spanske region Catalonien. Ved oprørets begyndelse i 1640 indtraf samtidig et oprør i det da spansk kontrollerede Portugal. De samtidige oprør mod spansk styre i to modsat beliggende områder på den iberiske halvø samt konflikten med Frankrig indebar, at det portugisiske oprør lykkedes, og at Portugal efter 60 år som del af Spanien kunne genetablere sin status som selvstændigt land.

I 1652, fire år efter 30-årskrigens afslutning, kunne den kastilianske centralmagt i Spanien genvinde kontrollen over Catalonien. Den vigtigste følge af krigen var, at den spanske (og nordcatalanske) provins Roussillon blev afstået til Frankrig, som allerede i begyndelsen af krigen havde taget kontrol over dette grænseområde.

Historie

Baggrund
Under Ferdinand den katolske blev Catalonien – da en selvstyrende del under den aragonske krone – sammenlagt med det øvrige spanske rige. Man beholdt imidlertid sin oprindelige, frie forfatning og sina egne rigsstænder – Les Corts Catalanes. Til gengæld var man længe udelukket fra handel med og udnyttelse af de nyoprettede kolonier i spansk Amerika, hvilket førte til en langvarig økonomisk stagnation for regionen.

Krigens forløb
Under 30-årskrigen udbrød en konflikt mellem Spanien og Catalonien. Dette var en følge af, at spanske tropper var udstationerede i Catalonien under krigen mellem Spanien og Frankrig, en krig som var blevet startet i 1635. Konflikten i Catalonien udbrød for alvor under "Kristi krops og blods højtid" i maj 1640 Den fandt sted mellem 1640 og 1652 og blev kaldt Høstfolkskrigen (catalansk: Guerra dels segadors;), efter som de catalanske tropper hovedsagelig bestod af bønder, og revolten blev startet af utilfredse landarbejdere. Det var utilfredsheden med centralmagtens krigspolitik og centraliseringsforsøg, som var anledningen til konflikten.

Spaniens "catalanske konflikt" fra 1640 var en af årsagerne til, at Portugals revolte i den anden ende af halvøen blev udløst. Anledningen til det portugisiske oprør var modvilje imod at gribe til våben til fordel for Spanien i krigen mod udbryderne i Catalonien. De samtidige oprør i vest og øst blev for meget for den spanska centralmagt, og Portugal kunne allerede samme år genvinde sin nationale selvstændighet efter 60 år i en ulykkelig union med Spanien.

Den catalanske nationalisme, som havde været relativt svag inden konflikten, voksede gennem krigens markeringer af forskellene mellem regionen og Spanien. Denne nationalistiske følelse skulle senere vise sig i form af nye oprør i 1688 og fra 1705.

En catalansk republik blev udråbt i Barcelona under beskyttelse af den franske konge Ludvig XIII, som af catalanerne blev hyldet som greve Louís I af Barcelona. Kongen havde lovat at bistå de catalanske bønder med franske tropper. I praksis blev de oprørske catalanere en brik i spillet om regional kontrol mellem Spanien og Frankrig.

Spaniens reaktion blev at sende 26.000 mand under ledelse af Pedro Fajardo for at knuse den catalanske revolte. Spanien generobrede en række byer, men den catalanske modstand blev blot endnu mere hårdnakket efter de henrettelser, som spanjolerne gennemførte i de erobrede områder. I slaget ved Montjuïc 1641 besejrede catalanerne den spanske hær.

Efter langvarige kampe, hvor skiftevis den spanske og de fransk-catalanske tropper oplevede fremgang, trak de franske tropper sin endegyldigt tilbage i forbindelse med den Westfalske fred i 1648. Nu fik Filip IV overtaget i kampen med de catalanske bønder. Skridt for skridt vandt spanjolerne terræn i Catalonien og gik til angreb på Barcelona. Efter tolv måneders belejring måtte Barcelona i 1652 give op.

Følger
Freden efter krigen blev sluttet i forbindelse med den pyrenæiske fred i 1659. Spanien afstod den nordligaste del af regionen (i dag ofta kaldet Nordcatalonien) til Frankrig. Den nye franske provins fik navnet Roussillon. Dette var en af flere episoder i den franske ekspansionspolitik, som under og efter 1600-tallet indebar, at også det Tysk-romerske rige og stater i det nordlige Italien mistede territorier til Frankrig.

Bortset fra de afståede områder blev Spaniens overhøjhed over Catalonien bekræftet. Utilfredsheden med det spanske styre kom et halvt århundrede senere atter frem i forbindelse med den spanske arvefølgekrig, som endte med, at Spanien helt afskaffede regionens selvstyre og knyttede området endnu stærkere til centralmagten i Madrid.

Noter

Se også
 Els Segadors ("Høstfolkene", Cataloniens nationalsang)

Catalonien
Krige i 1600-tallet

Høstfolkskrigen


An Paspalum nummularium in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Mary Agnes Chase, Tatiana Sendulsky ngan Alasdair Graham Burman. An Paspalum nummularium in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paspalum

Paspalum nummularium


George Town is the capital and largest city in the Cayman Islands, located on Grand Cayman. , the city had a population of 40,957, making it the largest city (by population) of all the British Overseas Territories.

George Town is the heart of the Cayman Islands financial services industry (there are close to 600 Bank and Trust companies in the Cayman Islands). The Caymanian government offices are located in the city. According to the Globalization and World Cities Research Network in 2016, George Town is classed as a Beta city.

Government

The Caymanian government offices are located in George Town. These offices include the Parliament of the Cayman Islands, the Court Houses and the Government Administration Building. The Government Administration Building houses the offices of the Premier and other members of Cabinet, the Deputy Governor and his staff as well as other elected officials and civil servants. The former Old Courts Building located at the corner of Shedden Road and Harbour Drive is now the National Museum of Grand Cayman. The building was built more than 150 years ago and has served the Caymanian government not only as a court building but as a jail and the island's first official Post Office.

The Cayman Islands are a British Overseas Territory, however, they are given special autonomy when dealing with domestic affairs. Foreign affairs are the responsibility of the British appointed Governor and the British Government. The British Army will also be called to defend or assist the islands in the event of a natural disaster or military conflict. It is also trusted that the United States would assist the islands in time of need if the UK requests, seeing that the US is closer in proximity to the islands than the UK.

Politics
The politics of George Town are dominated by the liberal People's Progressive Movement, who won 5 out of the 7 electoral districts in the city during the 2021 general election. They believe in introducing a nationwide welfare program, an increased financial presence in the UK, EU and US, reduced interference by the UK in domestic affairs and funding sustainable development projects across the islands.

Demographics

49.6% of the Cayman Islands population live in George Town. It has recorded residents from more than one hundred countries. Only 26.1% of George Town's residents were born in the Cayman Islands. The vast majority of the city's population are immigrants, mostly hailing from Jamaica, the Philippines, the United Kingdom, the United States, Canada, Honduras and India. There is also a growing South African population.

Geography
George Town's city limits extend from the east at the edge of the South Shore District, north just beyond Owen Roberts International Airport, south to Hog Sty Bay and west to Seven Mile Beach and the West Bay District. George Town's famous Seven Mile Beach is a long crescent of coral-sand beach extending up to the West Bay region of Grand Cayman and is the most popular and populated area for tourists on the island.

Climate
George Town has a tropical savanna climate (Köppen Aw), with a hot and wet season from May through November, and a very warm and dry season from December through April. As with most tropical climates, there is only a slight variation in monthly mean temperatures during the course of the year.

Economy

Finance

The financial services generated CI$1.2 billion of GDP in 2007 (55% of the total economy), 36% of all employment and 40% of all government revenue. The Cayman Islands ranks fifth internationally in terms of value of liabilities booked and sixth in terms of assets booked. It has branches of 40 of the world's 50 largest banks. The Cayman Islands are the second largest captive domicile in the world with more than 700 captives, writing more than US$7.7 billion of premiums and with US$36.8 billion of assets under management. There are more than 9,500 funds under licence with globally recognised legal, audit/accounting and fund administration services (incl. the Big Four auditors). Major law firms such as Maples and Calder and Ogier (law firm) have established themselves in the Cayman Islands. Similarly, large accounting firms such as KPMG, PwC, Ernst & Young and Deloitte are also present. As a result, the Cayman Islands are a leader in captive domiciles, hedge fund registrations and is considered a major international banking centre.

Tourism

George Town is a popular port of call for the Caribbean with cruise ships anchoring in George Town Harbour Tuesday through Friday. Cruise ships calling at George Town anchor offshore and ferry their passengers ashore by tenders, also known as shuttle boats. Passengers disembark in George Town, in the centre of the Grand Cayman shopping district and usually remain anchored from early morning until mid-afternoon.

Activities available to tourists in George Town include submarine tours of George Town Harbour, glass-bottom boat tours, snorkelling, scuba-diving, parasailing, charter boat tours, rum distillery tours, art galleries, a historical museum, and of course, shopping and eating. For nightlife, Seven Mile Beach is host to numerous nightclubs and bars. George Town's waterfront is also home to a Harley-Davidson shop, a Jimmy Buffett's Margaritaville franchise, and a Guy Harvey art studio and restaurant. The Kimpton Seafire Resort and Spa and The Ritz-Carlton Grand Cayman are the most expensive hotels on the island.

Neighborhoods

Spotts is a residential area south-east of George Town. It is famous for its Spotts Beach.

Red Bay is a residential area in east George Town. It has one primary school, Red Bay Primary School. George Town's main highway from the east is located here.

Prospect is located to the east of George Town, as the city limits end. It is a residential area with one primary school, and a few convenience stores.

South Sound is a suburb to the south of the city and boasts some of the most expensive homes in the Cayman Islands. There are a few private schools, including St. Ignatius Catholic School, Cayman Prep High School, and Montessori, as well as a Government school, John Gray High School, and the University College of the Cayman Islands.

Downtown George Town is the center of the city's financial industry, and also houses the Parliament of the Cayman Islands and the main courthouse. With a surplus of banks and law firms, downtown is the center of the territory's business sector. George Town Primary School is also located here.

Whitehall Estates is a residential area north of Downtown George Town, near Seven Mile Beach.

Dog City is a residential area nearest to Downtown George Town and has a few shops and amenities.

Central George Town is the busiest area of the city, where most commuters will go through to get to other areas of the city. It is lined with shopping centers and the Cayman Islands Container Yard, which is operated by the Port Authority.

Windsor Park is a residential area in Central George Town with a few parks. Triple C School is located near this area.

Industrial Park is to the north-east of George Town, where most of the island's factories and Government Ministries are located. Owen Roberts International Airport is operated here.

Tropical Gardens is a residential area south of Owen Roberts International Airport just off of Crewe Road.

Half Way Pond is a residential area near South Sound and has one school for both primary and middle school students, First Baptist Christian School.

Grand Harbour is just off of the main highway entering George Town from the east. It has a shopping center of the same name and an affluent residential area to the north.

Camana Bay acts as its own town north of George Town, but would still be included as a neighborhood of the city. It is a pedestrianized area with many shops and cafes, including a cinema, as well as apartment and office blocks. It has one private school, Cayman International School.

Seven Mile Beach is the center of the Cayman Islands tourism industry, and is lined with luxury hotels, condos, shopping centers and boutiques. It has an overhead pedestrian path to Camana Bay.

Transportation

Air

George Town, as well as the rest of Grand Cayman, is served by nearby Owen Roberts International Airport. It is one of the only two entrance points to the Cayman Islands by air, the other being Charles Kirkconnell Airport on Cayman Brac.

There are over 55 weekly flights into the Cayman Islands. Cayman Airways is the National Flag Carrier of the Cayman Islands and features 3 Boeing 737 MAX 8 jets, 2 Saab B+ and two Twin Otters. Non-stop service to Grand Cayman are available from Atlanta, Chicago, Tampa, Newark, London, Toronto, New York, Montego Bay, Washington D.C., Havana, Miami, Panama City, La Ceiba and more.

Road

The following highways serve the city:
 East/West Arterial
 Linford Pierson Highway
 Esterly Tibbetts Highway

Buses

A fleet of Share taxi minibuses serve the city.

Education

The Cayman Islands Education Department operates George Town Primary School, Red Bay Primary School, Prospect Primary School, John Gray High School and the University College of the Cayman Islands.

John Gray High is in the former George Hicks High School building since 2012.

Caymanian children are entitled to free primary and secondary education. Various churches and private foundations operate several private schools that offer American and British based studies starting from nursery up to A Levels and College.

Private schools include:
 Cayman International School
 Cayman Prep & High School
 St. Ignatius Catholic School

Montessori also operates 3 schools in George Town. The schools are located on South Church Street, Hind's Way (off Walkers Road) and Prospect Point Road in Red Bay.

St. Matthew's University, a Medical and Veterinary school is located on the outskirts of George Town.

References

External links
Photos of George Town

Populated places in the Cayman Islands
Capitals in the Caribbean
Capitals of British Overseas Territories
Ports and harbours of the Cayman Islands

George Town, Cayman Islands


The Buck Buchanan Award is awarded annually to the most outstanding defensive player in the Division I Football Championship Subdivision (formerly Division I-AA) of college football, and was first given in 1995 after the Walter Payton Award was designated solely for offensive players.

It was named in honor of Pro Football Hall of Fame defensive tackle Buck Buchanan, who starred at Grambling State University. Buchanan was an All-American defensive lineman and the first overall pick in the 1963 American Football League (AFL) Draft by the Kansas City Chiefs.

Up until 2015, the Payton and Buchanan Awards were awarded by The Sports Network. Since STATS LLC, now known as Stats Perform, acquired The Sports Network in February 2015, it has presented all of the major FCS awards. Through the 2011 season, the awards were presented the night before the NCAA Division I Football Championship, but the 2012 awards were presented on December 17, nearly three weeks before that season's championship game.

Winners

Awards won by school
This is a list of the colleges and universities who have had a player win a Buck Buchanan Award. Cal Poly (2004, 2005, 2006) is the only program with three winners.  Appalachian State (1995–1996), Eastern Washington (2008, 2010), James Madison (2001, 2009), Montana (2007, 2019), Montana State (2012–2013), and Western Illinois (1998, 2000), are the only schools to win the award twice. Dexter Coakley of Appalachian State is the only player to win the award twice.

^ Team is now a member of the Football Bowl Subdivision (FBS).

References

External links
Buck Buchanan Award - Past winners from The Sports Network

College football national player awards
Awards established in 1995

Buck Buchanan Award


السيال العصبي أو النبض العصبي  هو الرسائل التي تنقلها الأعصاب من أعضاء الحس (أجهزة الاستقبال) إلى الجهاز العصبي المركزي ومن الجهاز المركزي إلى أعضاء الاستجابة. وتتم عملية النقل إما بواسطة كهربائية(انظر جهد الفعل) أو عن طريق التفاعلات الكيماوية بين الأعصاب، تقدر سرعة السيال العصبي في الأعصاب ب 70-120 متراً بالثانية أي ما يعادل 265 ميل في الساعة.

يتكون الجهاز العصبي من خلايا منفردة، تتعاون معاً لإنجاز وظائف معقدة، وتدعى هذه الخلايا العصبونات. إن السيال العصبي هو اللغة الوحيدة التي تتفاهم بها العصبونات والشكل الذي تترجم إليه أنواع المؤثرات جميعها التي تؤثر في الجسم، ينتقل السيال من خلية عصبية لأخرى من خلال الروابط الفجوية والتي هي عبارة عن قنوات دقيقة تسمح بسريان التيار من خلالها مباشرة وتكون هذه الطريقة أسرع مقارنة بالانتقال عبر التشابك الكيمياوي.

نقل السيال العصبي
نقل السيال العصبي ظاهرة كهربائية ذات طبيعة كيميائية تمر خلالها الخلية العصبية بأربع حالات هي:-
1- الخلية العصبية في وضع الراحة.
2- التغيرات التي تحدث عند تنبيه الخلية العصبية.
3- كيفية انتقال السيال العصبى خلال الألياف العصبية.
4- كيف تعود الخلية العصبية أو الليفة العصبية إلى حالتها الأصلية.

في وقت الراحة يكون سطح الخلية الخارجي موجبا والداخلي سالبا هذه الحالة تعرف بالاستقطاب تنتج حالة الاستقطاب نتيجة لثلاثة أسباب هي:-
1- النفاذية الاختيارية للغشاء العصبي.
2- التوزيع غير المتكافئ للايونات داخل وخارج الخلية العصبية.
3. مضخات الصوديوم والبوتاسيوم.

النفاذية الاختيارية للغشاء العصبي
1- النفاذية الاختيارية غير المتساوية لايونات الصوديوم والبوتاسيوم: فالغشاء العصبى أثناء الراحة أكثر نفاذية لايونات البوتاسيوم إلى الوسط الخارجي 40 مرة عن ايونات الصوديوم للداخل وتستقر ايونات البوتاسيوم على سطح الخارجي للخلية مكسبه إياه شحنه موجبة.

التوزيع غير المتكافئ للأيونات داخل وخارج الخلية

عند دراسة تركيز الايونات داخل وخارج الخلية العصبية وجد أن هناك اختلاف في تركيز الايونات خارج وداخل الخلية حيث أن تركيز ايونات الصوديوم Na + خارج الخلية أكثر من تركيزه داخل الخلية بنسبة 15:1 مرة، وتركيز ايونات K+ داخل الخلية أكثر ثلاثون مرة عن تركيز في السائل المحيط بالخلية.

وكذلك تركيز الايونات السالبة داخل الخلية العصبية مثل ايونات الكلور –C l والبروتينات المتأينة ذات الأوزان الجزيئية العالية والتي تحمل شحنات سالبة بتركيز على الناحية الداخلية للغشاء العصبى أعلى بكثير من تركيزها خارج الخلية العصبية حيث أن كمية الايونات السالبة داخل الخلية العصبية تعادل كل الشحنات الموجبة وتتفوق عليها.
وهذا التوزيع غير المتكافئ للايونات داخل وخارج الخلية العصبية ينشأ عنه فرق جهد يسمى فرق الجهد التأثيرى.

فرق الجهد التأثيري

هو فرق الجهد بين سطح الخلية العصبية الخارجى الموجب والداخلى السالب الناتج عن التوزيع غير المتكافئ للايونات داخل وخارج الخلية العصبية عند الاستقطاب ويساوى في وقت الراحة (- 70 مللى فولت).

مضخات الصوديوم والبوتاسيوم
تعمل مضخات الصوديوم والبوتاسيوم على المحافظة على الثبات النسبي لهذا التوزيع حتى حدوث التنبيه ومرور السيال وعلى هذا تتراكم ايونات البوتاسيوم الموجبة خارج الغشاء أثناء الراحة تاركة البروتينات السالبة (والتى لاتستطيع عبور الغشاء لكبر حجمها) في الناحية الداخلية منه وكذلك ايونات الكلور – Cl.
ولا تتأثر الخلية الا إذا كان المؤثر كاف لاثارتها.

تحدث تغيرات في نفاذية غشاء الخلية مما يؤدى إلى اندفاع ايونات الصوديوم بكميات كبيرة إلى داخل الخلية وتندفع كميات من ايونات البوتاسيوم خارجها وذلك عن طريق ممرات أو قنوات في غشاء الخلية.

كمية الشحنات الموجبة التي تدخل الخلية تكفى لمعادلة كل الايونات السالبة ويصبح داخل الخلية موجب وخارج الخلية سالب الشحنة
(عكس ما كان علية وقت الراحة) يطلق على هذه الحالة إزالة الاستقطاب ويصبح فرق الجهد حوالى +40 مللى فولت.

يعمل إزالة الاستقطاب كمنبه للمنطقة المجاورة من العصب فيحدث فيها تغيرات تشبة تماما التي ذكرت عند تنبية الخلية العصبية لأول مرة أي ان السيال العصبى ينتقل على هيئة موجات من ازالة الاستقطاب ثم عودته ثم ازالته وهكذا على طول الليفية العصبية.

- بمجرد ان يزول تأثير المنبه يعود الغشاء العصبى أكثر نفاذية لايونات البوتاسيوم إلى للخارج عن ايونات الصوديوم للداخل40 مرة أي يفقد الغشاء نفاذيتة لايونات الصوديوم وتزيد نفاذيتة لايونات البوتاسيوم ويعود الغشاء لنفاذيتة السابقة قبل التنبيه (أي وقت الراحة).

- يعود التوزيع الأيوني غير المتكافئ على جانبي الغشاء إلى ما كانت عليه وقت الراحة أي عودة الاستقطاب هذا وتدعى ظاهرة اللاستقطاب (زوال الاستقطاب) من 70 مللى فولت إلى 40 مللي فولت ومن ثم العودة إلى 70 مللي فولت بجهد الفعالية.

جهد الفاعلية
هو جهد غشاء الخلية العصبية الناتج عن حدوث الاستقطاب (-70 مللي فولت) ثم زوال الاستقطاب(+40 مللي فولت) ثم عودة الاستقطاب (من -70 مللي فولت إلى +40 مللي فولت) = 110 مللي فولت.

ويعتبر جهد الفعالية المتنقل بسرعة في الليفة العصبية الحافز أو السيال العصبي.

فترة الامتناع أو الجموح

هي فترة زمنية قصيرة لا يستجيب فيها العصب لأي مؤثر مهما كانت قوته وتترواح بين (0.001 إلى 0.003 من الثانية) بعد إثارة العصب.
وفى هذه الفترة يستعيد الغشاء الخلوي خواصه الفسيولوجية ليمكنه نقل سيال عصبي جديد.

سرعة السيال العصبي
تعتمد سرعة السيال العصبى من مكان لأخر على قطر الليفة العصبية حيث لوحظ ان الالياف العصبية كبيرة القطر (مغلفة بالميالين) مثل الألياف العصبية النخاعية تنقل السيالات العصبية بسرعة كبيرة حوالي 140 متر/ ثانية والألياف العصبية الرفيعة (غير المغلفة بالميالين) تنقل السيالات العصبية بسرعة 12متر/ ثانية.

أنواع التشابك العصبي

1- تشابك عصبي بين خليتين عصبيتين.

2- تشابك عصبي بين خلية عصبية وليفة عضلية.

3- تشابك عصبي بين خلية عصبية وخلايا غدية.

تركيب التشابك العصبي

تنتهي التفرعات النهائية للمحور بانتفاخات تعرف بالأزرار وتقع هذه الانتفاخات بالقرب من التفرعات الشجيرية للخلية العصبية التالية ويوجد بين هذه الانتفاخات والتفرعات الشجيرية للخلية العصبية المجاورة شق يسمى شق التشابك (شق التشابك: هو الشق المحصور بين الغشاء قبل التشابكي والغشاء بعد التشابكي).

ويحتوى الجزء المنتفخ على أكياس صغيرة تسمى حويصلات تشابكية تحوى بداخلها مواد كيميائية تسمى الناقلات الكيميائية مثل الأسيتيل كولين ونور إبنفرين وهذه المواد لها دور كبير في نقل السيال العصبي.

خطوات نقل السيال العصبي
1- عند وصول السيال العصبى إلى الانتفاخات العصبية (الأزرار) تعمل مضخة الكالسيوم الموجودة في غشاء الخلية على إدخال ايونات الكالسيوم داخل الخلية فتسبب انفجار عدد كبير من الحويصلات العصبية فيتحرر منها الناقلات الكيميائية.

2- تسبح الناقلات الكيميائية عبر الشق التشابكى حتى تصل إلى الزوائد الشجيرية للخلية العصبية المجاورة.

3- عند وصول الناقلات الكيميائية إلى المستقبلات التي توجد على أغشية الزوائد الشجيرية تعمل على إثارة تلك الأغشية في نقطة الاتصال وتغير من نفاذية تلك الأغشية لايونات الصوديوم والبوتاسيوم لإزالة استقطابها ويخلق ذلك سيالا عصبيا يعبر جسم الخلية العصبية ثم محورها إلى الخلية عصبية جديدة.
4- يعمل انزيم الكولين استيريز على تحطيم الاستيل كولين بعد عبوره إلى الزوائد الشجيرية كي يتوقف عمله ويعود الغشاء إلى حالته أثناء الراحة.

انظر أيضًا
 خلية عصبية مرآتية
 جهاز عصبي
 عصب
 كمون الفعل
 عصبون

المراجع

تشريح
فزيولوجيا عصبية

سيال عصبي


Alkuin Stillhart, Geburtsname Josef Albert Stillhart, (* 10. April 1918 in Bazenheid; † 12. Dezember 2004 in Schwyz) war ein Schweizer Kirchenrechtler des Kapuzinerordens.

Leben

Josef Albert Stillhart wurde in Bazenheid im Kanton St. Gallen geboren, wo er auch aufwuchs. Nach der Matura an der Stiftsschule Einsiedeln trat er 1938 dem Orden der Kapuziner bei, wo er den Ordensnamen Alkuin annahm. Am 4. Juli 1943 wurde er zum Priester geweiht. Nach einem Studium des Kirchenrechts wurde er 1951 an der Universität Freiburg (Schweiz) mit der Dissertation Die Rechtspersönlichkeit der klösterlichen Verbandsformen nach kanonischem und schweizerischem Recht zum Doktor beider Rechte promoviert. Von 1947 bis 1975 unterrichtete Alkuin Stillhart als Lektor für Kirchenrecht an der theologischen Fakultät des Kapuzinerklosters Solothurn. Von 1969 bis 1973 war er Guardian des Klosters, danach bis 1979 Provinzial der Schweizer Kapuziner. Seit 1982 war Stillhart am Kapuzinerkloster Wil in seinem Heimatkanton St. Gallen tätig, sechs Jahre als Klostervikar und elf als Seelsorger. Aufgrund von Altersbeschwerden wechselte er 1999 in das Pflegeheim des Kapuzinerklosters Schwyz, wo er 2004 starb. Alkuin Stillhart ist in Wil begraben.

Wirken

Das Wirken von Alkuin Stillhart wurde vom Zweiten Vatikanischen Konzil geprägt. In einem Nachruf schrieb der damalige Kapuziner-Provinzial Thomas Egger, dass Stillhart "früher in seiner Haltung eher eng und kleinlich sein konnte", aber der "neue Wind" des Konzils sich ihm eingehaucht habe. So sensibilisierte er nach dem Historischen Lexikon der Schweiz "die Kapuzinerprovinz für die Ziele des 2. Vatikan. Konzils". Stillhart war am Ehegericht des Bistums Basel als Ehebandverteidiger tätig. In seiner Beschäftigung mit dem Kirchenrecht sei Stillhart jedoch "nicht dem Buchstaben des Gesetzes verfallen", so Egger in seinem Nachruf.

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

Kirchenrechtler (kanonisches Recht)
Kapuziner
Rechtswissenschaftler (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Theologe (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Schweizer
Geboren 1918
Gestorben 2004
Mann

Alkuin Stillhart


Mellem to verdener er en dansk dokumentarfilm fra 1962 instrueret af Sven Methling og efter manuskript af Hans Hansen.

Handling
En film om de tunghøres vanskeligheder og om de måder, hvorpå man søger at hjælpe dem - hvis de vil hjælpes.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1962

Mellem to verdener (dokumentarfilm fra 1962)


Miguel Ángel González Lázaro (Valencia, 24 de septiembre de 1938-4 de julio de 2022), fue un baloncestista español.

Trayectoria
Se inicia en el mundo del baloncesto con 16 años en un modesto equipo de su Valencia natal, el Dimar. Juega en el Aismalíbar Montcada entrenado por Eduardo Kucharski hasta la temporada 1960-1961, en la que ficha por el Lorient francés, de regreso a España hace una carrera por multitud de equipos, sin echar raíces en ninguno de ellos:  Picadero Jockey Club (1), FC Barcelona (1), Real Madrid (2), Joventut de Badalona (1), otra vez en el FC Barcelona (2), después jugaría en equipos de un nivel más bajo, debido a que compatibilizaba el baloncesto con su actividad profesional de técnico de turismo, Mataró (2), Bàsquet Manresa (2) Real Club Deportivo Español (1)., retirándose con 36 años.

Internacionalidades
Fue internacional con España en 68 ocasiones, participando en los siguientes eventos:
 Juegos Olímpicos 1960: 14 posición.
Eurobasket 1963: 7 posición.
Eurobasket 1965: 11 posición.

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en sports reference

Baloncestistas de España
Baloncestistas de la selección de España
Baloncestistas del Club Joventut de Badalona
Baloncestistas del Picadero Jockey Club
Baloncestistas del Fútbol Club Barcelona
Baloncestistas del Real Madrid
Baloncestistas del Bàsquet Manresa
Baloncestistas del Unió Esportiva Mataró
Baloncestistas del Club Baloncesto Aismalíbar de Montcada
Deportistas de la Comunidad Valenciana
Nacidos en Valencia

Miguel Ángel González Lázaro


Juris Grustiņš (* 22. Juli 1947 in Cēsis; † 2006) war ein lettischer Langstreckenläufer, der für die Sowjetunion startete.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1972 in Grenoble siegte er über 3000 m.

1972 und 1973 wurde er über dieselbe Distanz sowjetischer Hallenmeister.

Persönliche Bestzeiten
 1500 m: 3:41,5 min, 30. Juni 1971, Riga
 3000 m: 8:01,6 min, 1. Juli 1973, Valmiera
 Halle: 8:01,4 min, 1. März 1973, Moskau (lettischer Rekord)
 5000 m: 13:34,2 min, 19. Juli 1971, Moskau (lettischer Rekord)
 3000 m Hindernis: 8:44,2 min, 25. Juni 1971, Riga

Weblinks
 Biografie (lettisch)

Fußnoten

Langstreckenläufer (Sowjetunion)
Langstreckenläufer (Lettland)
Sowjetbürger
Lette
Geboren 1947
Gestorben 2006
Mann

Juris Grustiņš


Don Richard Riso (* 17. Januar 1946; † 30. August 2012 in New York) war ein US-amerikanischer Mitbegründer und Experte der Lehre vom Enneagramm. Seine Veröffentlichungen gelten als Standardwerke, und sie sind in zahlreiche Sprachen übersetzt.

Leben
Riso wuchs in New Orleans und Los Angeles auf und studierte Englisch und Philosophie an der Stanford University mit dem Abschluss M.A. Um 1962 trat er in den katholischen Jesuitenorden der New Orleans Province ein. Entgegen manchen anderslautenden Angaben wurde er nicht zum Priester geweiht.

Wohl durch den Psychiater Claudio Naranjo kamen Jesuitengemeinschaften in Kontakt mit dem frühen Enneagramm-Material, welches sich dann in den verschiedensten nordamerikanischen Exerzitienhäusern als Hilfsmittel zur Seelenführung in den frühen 1970er Jahren herumsprach und innerhalb ihrerselbst verbreitet wurde, insbesondere durch Robert Ochs, SJ. Jedenfalls lernte Riso als jesuitischer Seminarist 1973/74 in Toronto (Kanada) das jesuitische Enneagramm-Material kennen, das nach seinen eigenen Angaben aus "… jeweils einer Seite skizzenhafter Aufzeichnungen zu den neun Persönlichkeitstypen" bestand und sein Interesse weckte.

1975 trennte er sich nach dreizehn Jahren von den Jesuiten. Er begann, die knappen Grundlagen zu detaillierten Beschreibungen auszuarbeiten und zu erweitern. Don Richard Riso beschreibt es als seinen "wichtigen Durchbruch", als er 1977 die Entwicklungsstufen entdeckte: Zu jedem Typ gebe es als "horizontale Kategorien" neun Stufen von 1 (ganz gesund bzw. erlöst) bis 9 (sehr gestört). Er entwickelte auch weitere Aspekte, beispielsweise die harmonischen Gruppen, sowie Namensbezeichnungen für die Typen.

Seine Ergebnisse nach zwölf Jahren Arbeit veröffentlichte er 1987 in seinem ersten Buch, Personality Types: Using the Enneagram for Self-Discovery und dem drei Jahre später erschienenen Understanding the Enneagram.

1991 schloss sich ihm Russ Hudson an. Das geschah ursprünglich in der Absicht, einen Fragebogen zu den Enneagramm-Typen zu entwerfen. Dabei kam RHETI, der Riso–Hudson Enneagram Type Indicator, heraus. Mittlerweile haben sie eine Reihe verschiedener Tests und Kurztests entworfen und immer wieder überarbeitet. Die derzeitige volle Version umfasst 144 Entscheidungsfragen.

Zusammen mit Hudson gründete er 1995 das Enneagram Institute in Stone Ridge, NY, welches er bis zu seinem Tod leitete. Das Institut bietet Kurse und Workshops sowie verschiedenste Publikationen an. Das Enneagram Institute Network ist mittlerweile neben anderen US-amerikanischen Orten durch Niederlassungen in fünfzehn weiteren Staaten vertreten.

Hudson beteiligte sich an der Überarbeitung und Erweiterung des Buches Personality Types für die zweite Auflage; diese erschien 1996. Seither unterrichteten sie das Enneagramm weltweit; es folgten auch weitere Buchpublikationen. Riso starb am 30. August 2012 an Krebs.

Riso klassifizierte seinen Enneagramm-Typ nach eigenen Angaben als eine VIER mit DREIER-Flügel.

Bibliografie (Auswahl)
Don Richard Riso und Russ Hudson: Discovering Your Personality Type. 3. Auflage, Boston: Houghton-Mifflin Co., 2003. ISBN 0-618-21903-X books.google.de (Vorschau)
 Don Richard Riso: Understanding the Enneagram. Houghton Mifflin Co., 1990
 mit Russ Hudson: Understanding the Enneagram. The Practical Guide to Personality Types. Neue, überarbeitete Auflage, Boston: Houghton-Mifflin Co., 2000. ISBN 0-618-00415-7 books.google.de (Vorschau)
 dt.: Das Enneagramm-Handbuch. Droemer Knaur, 1998 ISBN 3-426-77341-4
 Don Richard Riso und Russ Hudson: The Wisdom of the Enneagram. New York: Bantam Books, 1999. ISBN 0-553-37820-1.
 dt.: Die Weisheit des Enneagramms. Entdecken Sie Ihren inneren Reichtum. Aus dem Amerikanischen von Franz Janowitz. Goldmann Verlag, 6. Aufl. 2000. ISBN 3-442-16287-4.
 Don Richard Riso: Personality Types: Using the Enneagram for Self-Discovery 1987
 mit Russ Hudson: 2., überarbeitete und erweiterte Auflage, Boston: Houghton-Mifflin Co., 1996. ISBN 0-395-79867-1 books.google.de (Vorschau)
 dt.: Die neun Typen der Persönlichkeit und das Enneagramm Droemer Knaur, 2000 ISBN 3-426-04213-4
 Don Richard Riso und Russ Hudson: Enneagram Transformations. Releases and Affirmations for Healing Your Personality Type. Boston: Houghton-Mifflin Co., 1993. ISBN 0-395-65786-5 books.google.de (Vorschau)

Weblinks

 Website des Enneagram Institute

Einzelnachweise

Autor
US-Amerikaner
Geboren 1946
Gestorben 2012
Mann

Don Richard Riso


Mito da meritocracia é uma frase que argumenta que a meritocracia, ou alcançar a mobilidade social ascendente por meio de seus próprios méritos, independentemente de sua posição social, não é amplamente alcançável nas sociedades capitalistas por causa de contradições inerentes. A meritocracia é considerada um mito porque, apesar de ser promovida como um método aberto e acessível de alcançar a mobilidade social ascendente sob o capitalismo neoliberal ou de livre mercado, a disparidade de riqueza e a mobilidade social limitada permanecem generalizadas, independentemente da ética de trabalho individual. Alguns estudiosos argumentam que a disparidade de riqueza até aumentou porque o "mito" da meritocracia foi tão efetivamente promovido e defendido pela elite política e privada por meio da mídia, educação, cultura corporativa e em outros lugares. Conforme descrito pelo economista Robert Reich, muitos estadunidenses ainda acreditam na meritocracia apesar de "a nação se afastar cada vez mais dela".

Inevitabilidade
Tem sido argumentado que a meritocracia sob o capitalismo sempre permanecerá um mito porque, como Michael Kinsley afirma, "desigualdades de renda, riqueza, status são inevitáveis e, em um sistema capitalista, são até mesmo necessárias". Embora muitos economistas admitam que muita disparidade entre ricos e pobres pode desestabilizar a sociedade política e economicamente, espera-se que o aumento da disparidade de riqueza sob o capitalismo cresça ao longo do tempo, e o economista francês Thomas Piketty argumenta em seu livro best-seller que o capitalismo tende a recompensar os donos do capital com uma parcela cada vez maior da produção da economia, enquanto os assalariados obtêm uma parcela cada vez menor. A crescente disparidade de riqueza mina cada vez mais a fé na existência da meritocracia, à medida que as crenças na igualdade de oportunidades e igualdade social perdem credibilidade entre as classes mais baixas que reconhecem a realidade preexistente de mobilidade social limitada como uma característica da versão neoliberal do capitalismo. Ao mesmo tempo, a elite usa sua riqueza, poder e influência comparativamente maiores para se beneficiar desigualmente e garantir seu status de classe alta em detrimento das classes mais baixas, o que mina ainda mais as crenças na existência da meritocracia.

O economista da Universidade de Cornell, Robert H. Frank, rejeita a meritocracia em seu livro Success and Luck: Good Fortune and the Myth of Meritocracia. Ele descreve como o acaso tem um papel significativo na decisão de quem recebe o que não é objetivamente baseado no mérito. Ele não desconsidera a importância do trabalho duro, mas, usando estudos psicológicos, fórmulas matemáticas e exemplos, demonstra que entre grupos de pessoas com desempenho de alto nível, o acaso (sorte) desempenha um papel enorme no sucesso de um indivíduo.

Função
O mito da meritocracia tem sido identificado por estudiosos como uma ferramenta da elite de uma sociedade para sustentar e justificar a reprodução das hierarquias econômicas, sociais e políticas existentes.

Mobilidade social
O mito da meritocracia é usado para manter a crença de que a mobilidade social é amplamente alcançável. Como Daniel Markovits descreve, "a meritocracia exclui as pessoas de fora da elite, exclui as pessoas de classe média e de classe trabalhadora da escolaridade, dos bons empregos, do status e da renda, e depois os insulta dizendo que a razão pela qual eles são excluídos é que eles não estão à altura, ao invés de que há um bloqueio estrutural para sua inclusão." Além disso, Markovits denuncia explicitamente o mito da suposta "meritocracia estadunidense", que para ele "tornou-se precisamente o que foi inventado para combater: um mecanismo de transmissão dinástica de riqueza e privilégio entre gerações". Frases como "levantar a si mesmo pelas alças da própria bota" (do inglês pulling oneself up by the bootstraps ou bootstrapping) foram identificadas como ocultando o mito da meritocracia, colocando o ônus da mobilidade social ascendente apenas no indivíduo, ignorando intencionalmente as condições estruturais. A minoria de indivíduos que consegue superar as condições estruturais e alcançar a mobilidade social ascendente são usados como exemplos para sustentar a ideia de que existe a meritocracia.

Nos Estados Unidos, as pessoas de classes mais baixas estão condicionadas a acreditar na meritocracia, apesar da mobilidade social no país estar entre as mais baixas das economias industrializadas. Nos EUA, 50% da renda do pai é herdada pelo filho. Em contraste, a quantidade na Noruega ou Canadá é inferior a 20%. Além disso, nos Estados Unidos, 8% das crianças criadas nos 20% inferiores da distribuição de renda podem subir para os 20% superiores quando adultas, enquanto na Dinamarca o número é quase o dobro, com 15%. De acordo com um estudo acadêmico sobre por que os estadunidenses superestimam a mobilidade social, "pesquisas indicam que os erros na percepção social são motivados por fatores informativos — como a falta de conhecimento de informações estatísticas relevantes para as tendências reais de mobilidade — e fatores motivacionais — o desejo de acreditar que a sociedade é meritocrática". Os estadunidenses estão mais inclinados a acreditar na meritocracia com a perspectiva de que um dia se juntarão à elite ou à classe alta. Estudiosos compararam essa crença com a notável citação de John Steinbeck de que "os pobres se veem não como um proletariado explorado, mas como milionários temporariamente envergonhados". Como afirma o acadêmico Tad Delay, "a fantasia da mobilidade social, de se tornar burguês, é suficiente para defender a aristocracia".

Na Índia, o mito da meritocracia foi identificado como um mecanismo para a elite justificar a estrutura do sistema de castas.

Racismo
O mito da meritocracia foi identificado por estudiosos como promotor da filosofia daltônica de que qualquer pessoa, independentemente de sua raça ou etnia, pode ter sucesso se trabalhar duro o suficiente. "Essa crença sugere que se uma pessoa de cor não está tendo sucesso no trabalho (por exemplo, não sendo promovida), deve ser devido à preguiça ou falta de esforço por parte dessa pessoa", em vez de uma barreira estrutural, como descrito pelos estudiosos Kevin Nadal, Katie Griffen e Yinglee Wong. O mito da meritocracia tem sido identificado como uma ferramenta tanto para invisibilizar o racismo institucional quanto para justificar atitudes racistas, além de servir de argumento contra as políticas de ação afirmativa. A crença de que os Estados Unidos são uma meritocracia é mais aceita como um reflexo preciso da realidade entre os jovens, a classe alta, brancos e menos aceita como um reflexo preciso da realidade entre os mais velhos, da classe trabalhadora e pessoas de cor.

Tirania do mérito
O filósofo da Harvard Michael Sandel em seu livro The Tyranny of Merit: What's Become of the Common Good? (2020) faz um caso contra a meritocracia, chamando-a de "tirania". A contínua mobilidade social estagnada e a crescente desigualdade estão expondo a crassa ilusão do Sonho Americano e a promessa "você pode fazer isso se quiser e tentar". Este último, segundo Sandel, é o principal culpado da raiva e frustração que levaram alguns países ocidentais ao populismo.

Notas

Mitologia
Desigualdade social
Socioeconomia

Mito da meritocracia


يقع متحف الاختبار الذري في لاس فيغاس بولاية نيفادا. ويسجل تاريخ الاختبار النووي في موقع اختبار نيفادا الموجود بالصحراء الشمالية في لاس فيغاس. تم افتتاح المتحف في مارس/آذار 2005.

يغطى المتحف الفترة التي تم فيها إجراء أول اختبار في موقع اختبار نيفادا بدءاً من 27 يناير/كانون الثاني 1951 حتى الآن. يوجد من ضمن المعروضات التي تغطى التاريخ النووى الأمريكي «مسرح منطقة الانفجار» أو بالإنجليزية "Ground Zero Theater" الذي يحاكى تجربة مشاهدة الاختبار النووى الجوى. وتشمل المعروضات الأخرى عداد غايغر لقياس الأشعة المؤينة، وشارات الراديو (Radio badges)وأجهزة اختبارات الإشعاعات، والأدوات اليدوية للأمريكان الأصليين الذين كانوا يعيشون حول منطقة الاختبار، وتذكارات شعبية متعلقة بالعصر الذري، ومعدات استخدمت لاختبار الأجهزة. بينما تركز أماكن عرض أخرى على الأعداد الهامة للمنشآت والمواد المصورة والمعارض التفاعلية الخاصة بالإشعاع.

يقوم الجمعية التاريخية لموقع اختبار نيفادا بإدارة المتحف، وهي منظمة لا تهدف للربح، بالتعاون مع معهد سميثونيان Smithsonian Institution. ويتم تحصيل بعض الدعم من شراء لوحة أرقام سيارات تذكارية مرسوم عليها موقع اختبار نيفادا، ويتم إصدارها عن طريق قسم نيفادا للمواتير والعربات.

المراجع

اختبار الأسلحة النووية في الولايات المتحدة الأمريكية
بارادايس
متاحف الولايات المتحدة الأمريكية
متاحف تاريخية في نيفادا
متاحف تكنولوجيا في الولايات المتحدة
متاحف عسكرية وحربية في نيفادا
متاحف علمية في نيفادا
متاحف في وادي لاس فيغاس
متاحف قومية أمريكية
مواقع جذب سياحي في وادي لاس فيغاس

متحف الاختبار الذري


Robert Lee Holloman (1953 – January 8, 2007) was a Democratic member of the North Carolina General Assembly who represented the state's fourth Senate district, including constituents in Bertie, Chowan, Gates, Halifax, Hertford, Northampton, and Perquimans counties. Holloman lived in Ahoskie, North Carolina and was a pastor at Nebo Missionary Baptist Church in Murfreesboro. Holloman died in January 2007 after being elected in November 2006 to his third term in the state Senate. He died one day after his fellow Hertford County legislator, Howard J. Hunter, Jr. Robert Lee Holloman was the son of Daraious and Beatrice Vaughan Holloman.

Notes

North Carolina state senators
People from Ahoskie, North Carolina
1953 births
2007 deaths
20th-century American politicians
21st-century American politicians

Robert Lee Holloman


Berg Station (Berg stasjon) er en tidligere jernbanestation, der ligger på Østfoldbanen i Halden kommune i Norge.

Stationen blev åbnet 4. februar 1879. Den blev fjernstyret 16. december 1974 og gjort ubemandet 1. august 1975. 29. maj 1983 ophørte persontogene med at stoppe ved stationen, der siden har haft status af godsterminal under navnet Haldenterminalen. Stationsbygningen, der var opført til åbningen i 1879 efter tegninger af Peter Andreas Blix, blev revet ned i 1989.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Østfoldbanen
Etableret i 1879
Ophørt i 1983
Jernbanestationer i Østfold

Berg Station (Østfoldbanen)


Die Klosterkirche St. Klara ist eine kleine Kirche in Freising. Sie gehört zum Kloster der Armen Schulschwestern von Unserer Lieben Frau, dem einzigen noch existierenden christlichen Kloster in Freising. Das renovierte "Klösterl" dient gegenwärtig als Altenheim, das 30 Schwestern bewohnen.

Geschichte
1846 errichtete Stadtpfarrer Plank auf dem erworbenen Gebiet des Hofgartens das Kloster St. Klara mit Kapelle und rief 1850 die Armen Schulschwestern aus dem Anger in München zur Betreuung von Kindern und Jugendlichen. Ursprünglich waren Klarissinnen – daher der Name St. Klara! – vorgesehen, doch wurde der beschauliche Orden von der Stadt nicht genehmigt.

Der nahe gelegene Friedhof geht auf 1868 zurück, das ehemalige Waisenhaus und die Grotte auf das Jahr 1883.

Gotischer Flügelaltar
Der aus der Zeit um 1429/35 stammende Flügelaltar ist der bedeutendste gotische Flügelaltar in Freising. Genauer noch steht es im Dehio: Ein Hauptwerk der Salzburger Malerei des Weichen Stils ist das Flügelretabel aus Weildorf bei Laufen von 1429, durch Joachim Sighart 1865 erworben.

Die Bemalung der Flügel – Szenen aus dem Marienleben – wurde von einer Salzburger Schule getätigt. Die Madonna in der Altarnische ist eine Nachbildung einer spätgotischen Muttergottes (1430), der sogenannten Weildorfer Madonna. Das Gewand war der damaligen Zeit entsprechend ein Symbol der Gnade: Der Faltenreichtum des Gewandes lässt Maria als die Gnadenvolle erkennen. Sie trägt die himmlische Krone, in ihren Armen hält sie das göttliche Kind. Der Apfel in der Hand des Kindes ist Sinnbild für die Schuld Evas.

Altarflügel mit Szenen aus dem Marienleben:
 Innenseite: Verkündigung an Maria, Anbetung der Heiligen Drei Könige, Geburt Jesu, Tod Mariens
 Außenseite: Heimsuchung Mariens, Darstellung des Jesuskindes im Tempel, Beschneidung, Flucht nach Ägypten.

Auf der Innen- wie auf der Außenseite sind je zwei Propheten mit einem Spruchband dargestellt.

Literatur
 Georg Dehio: Bayern IV. München und Oberbayern. Deutscher Kunstverlag, ISBN 978-3-422-03115-9, München 2006 (3. Aufl.)

Einzelnachweise

Weblinks

  Vorstellung der Armen Schulschwestern von Unserer Lieben Frau
  Vorstellung des Klosters und der Kirche, abgerufen am 15. Januar 2017

Klara
Filialkirche des Erzbistums München und Freising
Klosterkirche in Deutschland
Arme Schulschwestern
Erbaut in den 1840er Jahren
Klara-von-Assisi-Kirche
Kirchengebäude in Europa

Klosterkirche St. Klara (Freising)


Aurel von Le Beau (Mindendorf, 8. listopada 1866. – Baden, 31. ožujka 1922.) je bio austrougarski general i vojni zapovjednik. Tijekom Prvog svjetskog rata obnašao je dužnost načelnika stožera 3., 5. i Sočanske armije, te zapovijedao 55. pješačkom divizijom i XV. korpusom na Istočnom i Talijanskom bojištu.

Vojna karijera
Aurel von Le Beau je rođen 8. listopada 1866. u Mindendorfu (Monoru). Srednju školu pohađao je u Günsu, nakon čega pohađa Terezijansku vojnu akademiju u Bečkom Novom Mjestu. Od 1885. služi u 16. streljačkoj bojnoj, a te iste godine, u kolovozu, promaknut je u čin poručnika. Od 1888. pohađa Ratnu školu u Beču, nakon čega je po završetku iste 1890. godine raspoređen na službu u stožer 15. pješačke brigade. Od 1892. predaje u Kadetskoj školi u Karlstadtu, a od 1895. u Kadetskoj pješačkoj školi u Liebenauu. U međuvremenu je, u studenom 1893., unaprijeđen u čin satnika. Godine 1897. premješten je na službu u stožer 3. pješačke divizije, a iduće, 1898. godine, na službu u 69. pješačku pukovniju. Godine 1899. raspoređen je u vojni arhiv gdje iduće četiri godine u arhivima Pariza, Bruxellesa i Haaga proučava građu vezanu za Austrijski rat za nasljeđe. Tijekom službe u arhivu, u svibnju 1900., promaknut je u čin bojnika.

Godine 1904. imenovan je načelnikom stožera 12. pješačke divizije, a te iste godine, u svibnju, unaprijeđen je u čin potpukovnika. Potom od 1905. služi u 60. pješačkoj pukovniji, nakon čega je, u svibnju 1907., promaknut u čin pukovnika. Te iste godine imenovan je načelnikom stožera II. korpusa koju dužnost obnaša do 1912. kada je imenovan zapovjednikom 61. pješačke brigade. Navedenu dužnost obnaša i na početku Prvog svjetskog rata. U međuvremenu je, u studenom 1912., unaprijeđen u čin general bojnika.

Prvi svjetski rat
Na početku Prvog svjetskog rata 61. pješačka brigada kojom je zapovijedao Le Beau nalazila se u sastavu 31. pješačke divizije koja se nalazila na Balkanskom bojištu. Zapovijedajući istom sudjeluje u borbama oko Šapca, nakon čega je brigada premještena na Istočno bojište gdje je 11. rujna Le Beau tijekom Galicijske bitke ranjen. U studenom 1914. postaje zapovjednikom 17. pješačke divizije zamijenivši na tom mjestu Johanna von Henriqueza. S istom sudjeluje u Bitci kod Limanowe-Lapanowa, te Karpatskoj ofenzivi.

U svibnju 1915. imenovan je načelnikom stožera 3. armije kojom je na Istočnom bojištu zapovijedao Svetozar Borojević. Međutim, navedenu dužnost je obnašao svega dvadesetak dana jer kada je Borojević nakon ulaska Italije u rat na strani Antante imenovan zapovjednikom 5. armije i premješten na Talijansko bojište postaje njegovim načelnikom stožera. Kao načelnik stožera 5. armije sudjeluje u deset bitaka na Soči koje je u tom razdoblju 5. armija vodila na Talijanskom bojištu, te je, u kolovozu 1916., promaknut u čin podmaršala. Kada je 5. armija u svibnju 1917. tijekom Desete bitke na Soči reorganizacijom postala Sočanska armija Le Beau postaje njezinim načelnikom stožera. Također, kada je u kolovozu 1917. formirana Grupa armija Borojević također pod zapovjedništvom Svetozara Borojevića postaje načelnikom stožera navedene grupe armija. Predmetnu dužnost obnaša do siječnja 1918. kada je imenovan zapovjednikom 55. pješačke divizije. Zapovijedajući navedenom divizijom sudjeluje u Bitci na Piavi. U listopadu 1918. privremeno preuzima zapovjedništvo nad XV. korpusom zamjenjujući Karla Scottija. Međutim, ubrzo se razbolio, te se 18. studenog vratio u Baden gdje je dočekao i završetak Prvog svjetskog rata.

Poslije rata
Nakon završetka rata Le Beau je s 1. siječnjem 1919. umirovljen. Preminuo je 31. ožujka 1922. u 56. godini života u Badenu.

Izvori
   Aurel von Le Beau na stranici Field commanders of Austria-Hungary

     Aurel von Le Beau na stranici Biographien.ac.at
     Aurel von Le Beau na stranici Weltkriege.at

  Aurel von Le Beau na stranici Armedconflicts.com

Austrougarski vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Aurel von Le Beau


Nikola Dedović (Belgrado, 25 de janeiro de 1992) é um jogador de polo aquático sérvio, campeão olímpico.

Carreira
Dedović fez parte da equipe campeã olímpica pela Seleção Sérvia de Polo Aquático Masculino nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após derrotar a equipe grega por 13–10.

Jogadores de polo aquático olímpicos da Sérvia
Campeões olímpicos da Sérvia
Jogadores de polo aquático nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas olímpicos do polo aquático

Nikola Dedović


السير ريتشارد آركرايت  (ولد 1732 - توفي 3 آب /أغسطس 1792) مخترع إنجليزي، كانت أبرز أعماله في مجال الغزل والنسيج. حيث لقب بمؤسس نظام المصانع، وباختراعه آلات الغزل للقطن التي تستطيع القيام بما تقوم به مئات الأيدي العاملة وكذلك مصانع القطن التي بناها وأنشأها، كان له الفضل في وضع أسس الثورة الصناعية، بالإضافة إلى أنه قام عام 1769 بتطوير المغزل الآلي الذي اخترعه جيمس هارجريفز James Hargreaves عام 1764.

عيوب غزل القطن الأولى
وقبل أن نستطيع إدراك التغييرات الصناعية التي أدخلها آركرايت لصناعة الغزل والنسيج إدراكاً تاماً، يتعين علينا أن نلقي نظرة على تاريخ الغزل والنسيج للقطن، فبالرغم من أن القطن عرفت صناعته منذ آلاف السنين في الصين ومنطقة الشرق الأوسط إلا أنه لم يدخل أوروبا إلا قليلا وبشكل غير واسع في العصور الوسطى، ولقد وصل بريطانيا عندما دخلتها حرفة غزل القطن مع المهاجرين من الأراضي الأخرى في أواخر القرن السادس عشر، وكان قدامى القائمين بصناعة غزل القطن يعملون في دورهم، ولا يستخدمون من القوى سوى أيديهم في غزل القطن ونسجه، ولكن القطن المغزول باليد كان يصعب تنسيقه وينتج غير منتظم السمك، وضعيفا إلى حد ما حتى إنه في ذلك الحين ولفترة قرن ونصف من الزمان لم يكن باستطاعتهم نسج القماش من القطن الخالص، وكبديل أنتجت مادة أطلق عليها الفستيان (Fustian) كانت تستخدم خيوط الكتان القوية للسداة Warp (الخيوط التي تمر طولا خلال النسيج)، بينما استخدم القطن الأكثر ضعفا في اللحمة (Weft) وحدها (الخيوط التي تمر عبر النسيج عرضا)، ولما كان الكتان أغلى من القطن وأصعب منالا كانت الحاجة ملحة للاهتداء إلى وسيلة ما لإنتاج خيوط قطنية قوية تجعل من الممكن انتاج أقمشة تعتمد على القطن بشكل كامل، وتكون من القوة بحيث لا تبلى بسرعة.

وفي عام 1733 اخترع جون كاي المكوك الطائر، الذي جعل في مقدور النساجين إنتاج كمية من القماش أكثر عرضاً، وأن يكون أسرع نسجاً.

ومع مجموعة من التحسينات التي أدخلت على آلات صناعة النسيج القطني ازدادت الحاجة إلى الخيوط القطنية، وفي حوالي عام 1767 اخترع جيمس هارجريفز آلة ودولاب الغزل، وهي آلة جعلت من الممكن لشخص واحد فقط غزل إنثي عشر خيطا وبل قد يصل الإنتاج إلى 24 خيطا في آن واحد، وسميت المغزل الآلي ولكن دولاب الغزل هذا كان يدار باليد أيضا، وبالرغم من أن إنتاجه من القطن كان أوفر من إنتاج عجلة الغزل القديمة، إلا أن الجودة والمتانة للأنسجة لم تتحسن، وظل إنتاج الخيط القطني الذي يمكن استخدامه كسداة للنسيج مشكلة، حيث كان ريتشارد آركرايت هو الذي وجد حلا لها، وصنع آلاته في مصنعه الخاص به وبمعاونة جون كاي الساعاتي.

حياته المبكرة

ولد اركرايت في 23 كانون الأول/ ديسمبر 1732 بمدينة برستون، وكان ترتيبه الأصغر بين 13 طفلا، وفي حوالي عام 1750 إنتقل إلى بولتون، وظل عدة سنوات يعمل في صناعة الشعر المستعار ويدير حانوت حلاق وفي عام 1767 ترك هذه المهنة واتجه إلى تصميم آلات الغزل للقطن المصممة على ان تدار باليد من قبل العمال، والتي تستطيع إنتاج خيط منتظم وقوي في آن واحد.

ولقد تم اختبار آلات الغزل الأولى التي اخترعها آركرايت في مبنى مدرسة برستون الثانوية الحرة، في عام 1769، وثبت نجاحها الباهر، وسرعان ما انتقل بعدها إلى مدينة نوتنجهام حيث قام ببناء مصنع صغير لغزل القطن بواسطة آلاته. وفي هذا المصنع كانت الآلات تدار بواسطة الخيل، ولكن في عام 1771 بنى مصنعا آخر أكبر في منطقة كرومفورد بدربيشاير وهنا كانت الالات تدار بواسطة استخدام طاقة العجلات المائية، وفي الاعوام القليلة التالية بنى وأنشأ آركرايت بمعونة (جيديد ياستروت) Jedediah Strutt و (صموئيل نيد) مصانع في لنكو لنشاتر ولانكشاير وسكتلند وأطلق على آلاته التي تدار بالطاقة المائية اسم الإطارات المائية.

انتشار المصانع
كان في مقدور العمال غير المحترفين أن يشغلوا ويديروا آلات آركرايت بسهولة، مما سهل انتشار فكرته في المصانع الأخرى، وفي العديد من المصانع استخدم عمالا غير ماهرين وأطفال قاصرين لإدارة آلاته، وكنتيجة لذلك وجد العمال والصناع الماهرين القدامى الذين كانوا يغزلون بأيديهم، وجدوا أنفسهم عاطلين عن العمل، فاصبح آركرايت مكروها لديهم. ولهذا في عام 1779 نهبت جماعات من الغوغاء مصانعه في تشورلي، ولكن التقدم في القطن المصنوع آليا لم ينقطع إنتاجه وأستمر بوتيرة سريعة في الانتشار.

وفي عام 1775 قدم ريتشارد آركرايت آلة أخرى من اختراعه إلى صناعة القطن، وهي آلة لتمشيط الغزل بعد إدخال التحسينات عليها وكان جهاز التمشيط عبارة عن آلة تقوم بتمشيط الألياف المتشابكة، التي تكون القطن الخام وترتبها في وضع منظم متوازي، ولكي تكون أكفأ وأسهل مرونة لعمليات اللي والشد التي تنفذ على جهاز الإطار المائي الذي أخترعه، وبإدخال هذه التحسينات أصبح من المستطاع تعميم الآلة في عملية إنتاج خيوط القطن جميعها، ولقد استخدم اختراعا آخر في عام 1790 حيث أ
استخدم آركرايت محركا ذا عارضة مترددة يعمل بالبخار من صناعة جيمس واط وذلك في مصانعه بمدينة نوتنغهام.

شهرته وقدرته التنظيمية

يعتبر آركرايت من رجال الأعمال البارزين زمن الثورة الصناعية. فقد أنشأ مصنعاً للنسيج عمل فيه خمسة آلاف عامل، وجنى آركرايت من مصنعه هذا ثروة كبيرةً. إلا أن معظم ثروة آركرايت جناها من ترخيص استخدام براءات اختراعاته لمصانع أخرى.

وقد نبعت شهرة ريتشارد آركرايت من إنجازاته في جمع القدرة والآلات والعمالة نصف الماهرة وخامة القطن معا في بيئة عمل تمتاز بالإنتاج الصناعي الوافر، وذلك قبل أكثر من قرن من نجاح هنري فورد في تنظيم عمله الصناعي لتحقيق الإنتاج الوفير أيضاً. وقد جعلت منه خبرته في صناعة الآلات وقدراته التنظيمية بمثابة أب ٍلنظام المصانع الحديثة.

تكريمه

اعترافا بإنجازاته حصل آركرايت على درجة فارس عام 1786.

وفاته
توفي ريتشارد اركرايت في عام 1792 عن عمر ناهز الستين عاما، ودفن في كنيسة كرومفورد التي كان قد بناها قرب موقع أول مصنع لهُ للغزل والنسيج القطني الذي يدار بالقدرة والطاقة المائية.

المصادر

وصلات خارجية

Sir Richard Arkwright (1732 - 1792)

أشخاص من الثورة الصناعية
أشخاص من برستون
أشخاص من كرومفورد
أصحاب أعمال إنجليز
أصحاب أعمال إنجليز في القرن 18
الثورة الصناعية في إنجلترا
شخصيات أعمال من برستون
مخترعون إنجليز
مدفونون في داربيشير
مهندسون من برستون
مواليد 1732
مواليد في برستون
نسيج
وفيات 1792

ريتشارد آركرايت


2-Hexenol ist der Name von zwei isomeren Verbindungen:

 cis-2-Hexen-1-ol
 trans-2-Hexen-1-ol

2-Hexenol


A Accademia di scherma, também conhecida como Casa delle Armi, é um edifício esportivo que faz parte do Foro Italico em Roma.

Projetada pelo arquiteto Luigi Moretti em 1934 como Casa del Balilla sperimentale e concluída em 1936, foi destinada à disciplina de esgrima, assumindo o nome de Casa delle Armi e depois de Accademia della scherma. Em 1981 foi adaptado para aula bunker ("sala de bunker") do tribunal de Roma, outra denominação com a qual o edifício ficou conhecido.

Histórico
Projetada pelo arquiteto Luigi Moretti, a Accademia della Scherma nasceu arquitetonicamente como um avançado experimento tipológico da Opera Nazionale Balilla, da qual Moretti foi diretor técnico. A Casa delle Armi, localizada no extremo sul do Foro Italico, em frente à casa de hóspedes de Enrico Del Debbio (mais tarde Ostello, agora parcialmente ocupada por escritórios e aguardando destino) tem um layout em forma de L. O lado curto voltado para o Tibre é bipartido: metade cego e marcado por uma gigantesca grade de janela horizontal para a outra metade. A segunda parte abrigou o próprio pavilhão de esgrima, com 45 metros de comprimento e 25 de largura, o que permitiu a presença simultânea nas plataformas de 160 atletas. As fachadas são uniformemente revestidas em mármore de Carrara branco.

A decoração externa, como no grande mosaico, foi confiada a .

Depois de transformada em tribunal com graves adulterações internas, ficou em estado de semi-abandono. De propriedade do CONI, os recursos foram alocados em 2022 para iniciar as obras de restauração.

Bibliografia
 Mario Ferrari, Luigi Moretti. Casa delle Armi nel Foro Mussolini 1933-1937, Bari, Ilios, 2010. ISBN 9788890802447
 Nizzi Alessandra, Marco Giunta, La forma violata. Cronache della Casa delle Armi di Luigi Moretti al Foro Mussolini (1936-2009), Roma, Aracne, 2010, ISBN 978-88-548-3128-5.
 Nizzi Alessandra, Marco Giunta, Luigi Moretti, la Casa Sperimentale Balilla al Foro Mussolini, Roma, Aracne, 2006, ISBN 88-548-0705-2.

Ligações externas

 Così Moretti disegnò la Casa della Scherma
 Foro Italico sotto assedio Ora intervenga l' Unesco

Parques olímpicos
Construções de Roma
Arquitetura de 1936

Accademia di scherma al Foro Italico


Das Rathaus der Stadt Schneeberg im sächsischen Erzgebirgskreis wurde 1852 fertiggestellt und danach mehrfach umgestaltet. Das Gebäude ist der Sitz der Stadtverwaltung und der dritte Rathausbau in der Geschichte der Stadt. Seit 2006 befindet sich ein Porzellan-Glockenspiel in seinem Turm.

Geschichte

Vorläuferbauten
Ein erster Verwaltungsbau für die Ratsherren von Schneeberg wurde 1527 nach Plänen und unter Leitung des Stadtbaumeisters Fabian Lobwasser begonnen, während eines Stadtbrandes 1543 unterbrochen und 1548 vollendet. Das Gebäude wurde am Südrand des großen Marktes im Barockstil errichtet. Für den Bau verwendete man Materialien aus dem Steinbruch am Keilberg und von den Sieben Feldern sowie maßgerecht behauene Steine aus einem Steinbruch bei Planitz. 1548 war der Ausbau des Amtshauses noch nicht abgeschlossen, 1551 und 1552 gab es weitere dokumentierte Arbeiten an dem Gebäude. Der Turm wurde 1579 fertiggestellt. Mit der von Kurfürst Johann Georg II. von Sachsen 1665 in Kraft gesetzten "Ratsverfassung" erhielt Schneeberg das Stadtrecht.

Im Rathaus befanden sich eine Apotheke, eine Steuereinnahmestelle, eine Bergamtsstube, ein Gesellschafts- und Konzertsaal, eine Trinkstube, das Amtsgericht, die Ratswaage (zur Kontrolle des Handelsgeschehens auf dem Marktplatz) und das Gefängnis. Im Parterre waren kleine Verkaufseinrichtungen untergebracht.

Nachdem das Haus beim großen Stadtbrand 1719 zerstört worden war, ließen es die Bürger der Stadt bis 1723 auf den vorherigen Grundmauern im Barockstil wieder aufbauen. Es besaß auf der Süd- und auf der Nordseite jeweils einen mittigen zweiachsigen Risaliten mit einem Erkerabschluss im zweiten Stockwerk. Das Dach gestaltete man abgewalmt mit zwei Reihen Gauben. Der sechseckige Turm endete in Ziergiebeln, zwischen denen eine Laterne mit einem gewölbten Dach den Turmabschluss bildete.
Eine Brandstiftung am 8. November 1849 führte zu einer erneuten vollständigen Zerstörung des Gebäudes.

Neubau
Man beschloss, am alten Standort und mit dem vorherigen Grundriss ein größeres und repräsentativeres Rathaus im Stil der Neogotik zu errichten. Die unter der Leitung von Johann Anton Wetzel vorgenommenen Bauarbeiten wurden 1852 fertiggestellt. In den Jahren 1910–1912 gestalteten die Dresdner Architekten Schilling & Graebner das Innere im damals beliebten Jugendstil um. Bei den Bombenabwürfen auf die Stadt am Ende des Zweiten Weltkriegs blieben der Markt und das Ratsgebäude verschont.

Heute (Stand: Frühjahr 2012) befinden sich im Schneeberger Rathaus ein Bürgerbüro, das Standesamt, das Ordnungsamt, eine Touristinformation und der Ratskeller.

Architektur und Ausstattung
Die Grundfläche des Rathauses beträgt 40 mal 25 Meter. Im Norden und im Süden gibt es je einen Eingang und im Westen einen Nebeneingang. Das Bauwerk ist in drei Etagen über einem Kellergeschoss errichtet worden und besitzt einen zentralen Uhrenturm. Die Fassade ist in pastellfarbenem Putz mit weiß abgesetzten Lisenen gehalten. Der Rathausgrundbau weist jeweils ein komplett um den Baukörper herumgeführtes Gesims unterhalb der Fensterreihen des ersten und zweiten Stockwerks auf. Aufgrund des schrägen Baugrundes besitzt das Rathaus auf der Nordseite im Erdgeschoss kleinere Fenster. Das Bauensemble mit seinem Interieur steht unter Denkmalschutz.

Der Rathausturm mit einer rechteckigen Grundfläche von etwa 5 mal 7 Metern strebt mittig über dem Südflügel des Gebäudes bis in eine Höhe von 32 Metern. Unter dem Balkon an der Turmfront ist ein farbiges reliefartiges Stadtwappen an der Fassade angebracht, das 1852 in der Eisengießerei Lattermann in Morgenröthe gegossen wurde und 1323 Mark kostete. Erst später erhielt es seinen farbigen Anstrich. In dem Balkon-Turmzimmer wurde 2006 ein Glockenspiel eingebaut und feierlich in Betrieb genommen. Der rechteckige Turm reicht bis in etwa 15 Meter Höhe, wo er von einem vierseitigen offenen Umgang begrenzt wird. Hiernach setzt er sich als symmetrischer achteckiger schmalerer Turm fort, in dessen Wände Spitzbogenfenster und eine nach vier Seiten sichtbare Turmuhr mit einem Schlagwerk aus drei Bronzeglocken eingearbeitet sind. Der Turm besitzt am oberen Ende einen zinnenartigen Umgang und wird mittig von einem mit Kupferblech verkleideten Kegeldach abgeschlossen.

Über dem bogenförmigen Eingangsportal an der Südseite ist auf einem Sandsteinrelief in einer Kartusche die Sage von der Gründung Schneebergs dargestellt. Ein Bergmann (mit einer Kaue und einem "Eisensteinbrocken" in den Händen) klagt einem durstigen und hungrigen Wandersmann (mit Hucke) sein Leid, dass der Abbau kaum etwas einbringe. Umrandet wird die Darstellung von zwei Spitzen klöppelnden
Putten.

Im Eingangsbereich befindet sich ein mit blauen und orangen Keramiken gestalteter Trinkbrunnen. Die Eingangshalle wird von der monumentalen Treppe mit schmiedeeisernem Geländer dominiert. Sie führt bis in das zweite Stockwerk und endet in einer Farbigen Kassettendecke, gestiftet von den Stadträten W. Brückner und G. Ebert sowie dem Buchhändler K. Schmeil und angefertigt nach Entwürfen von Josef Goller aus Dresden. In der ersten Etage befinden sich unter anderem das Standesamt und der "Saal der Stadtverordneten", in den eine dunkel getönte Eichentür mit sparsamem Schnitzwerk führt. Der große Ratssaal ist mit gebeizten Paneelen verkleidet, besitzt pastellfarbige Bleiglasfenster und ein Gemälde von Carl Lange aus Chemnitz, das den Neustädter Bergaufzug, die Gründung des heutigen Ortsteils von Johanngeorgenstadt, zeigt. Der Saal wird außer für Sitzungen der Stadtverwaltung auch für Kulturveranstaltungen genutzt. Auch die hölzerne "Trausaaltür" ist sparsam geschmückt. Über ihr befindet sich ein geschnitztes Stadtwappen.

Weitere Schmuckelemente in den Umgängen wie Türen, Stuckdecken oder Fenster sind hauptsächlich im Jugendstil ausgeführt. Hierbei sind besonders die zartfarbigen floralen Darstellungen auffallend. An der Finanzierung und Ausgestaltung beteiligten sich Handwerkerinnungen, Vereine oder wohlhabende Bürger durch Spenden.

Rathaus-Glockenspiel

Das Porzellan-Glockenspiel im Rathausturm wurde im Zusammenhang mit dem 525. Jubiläum der Verleihung der Stadtrechte und dem 510. Bergstreittag am 22. Juli 2006 feierlich eingeweiht und erhielt den Namen "Veit Hans Schnorr von Carolsfeld Glockenspiel". Damit wurden die Verdienste des Veit Hans Schnorr von Carolsfeld bei der Entwicklung der Erzgebirgsregion gewürdigt. Die Basis bildete der Ankauf eines kompletten Satzes von 25 Glocken aus Meißner Porzellan im Jahr 1961 durch die Schneeberger Stadtverwaltung. Sie wurden jetzt zu einem Ensemble vereinigt, das 24 Glocken mit einem Tonumfang in zwei Oktaven umfasst. Das Glockenspiel wurde zum Teil durch Spenden finanziert. Tafeln zur Entstehung und mit den Namen aller Spender befinden sich im Foyer des Rathauses.

Umgebung
Unmittelbar vor dem Portal zum Rathaus wurden modern gestaltete Bänke um mehrere ebenerdige Sprudelfontänen im Zentrum aufgestellt. Der anfangs begrünte Platz mit einer Ausdehnung von etwa 115 × 115 × 50 Meter (annähernd dreieckig) wird zweimal wöchentlich für seinen ursprünglichen Zweck als Marktplatz mit mobilen Verkaufsständen genutzt. Noch in den 1940er Jahren standen zwei Laubbäume in der Mitte. In der Adventszeit findet hier der Schneeberger Weihnachtsmarkt statt, auf dem die Weihnachtspyramide aufgestellt wird und gelegentlich auch Künstler oder Musiker auftreten.

Rund um den renovierten Markt sind einige historische und unter Denkmalschutz stehende Gebäude erhalten wie das Brotmännelhaus (18. Jh.), das Jungnickelhaus oder das Bockhaus (1725).

Die Rückseite des Rathauses grenzt an den Fürstenplatz mit weiteren renovierten historischen Bauwerken.

Literatur und Quellen
 Informationstafel Rathaus Schneeberg am Gebäude (Stand April 2011)

Weblinks

 Stadtportal Schneeberg mit allen Dienstleistungen im Rathaus

Einzelnachweise

Bauwerk in Schneeberg (Erzgebirge)
Rathaus
Rathaus in Sachsen
Erbaut in den 1840er Jahren

Rathaus Schneeberg


Can Güney (d. 5 Nisan 1971, İstanbul), Uzun yıllar çaldığı Ayna grubunun gitaristi ve Erhan Güleryüz'ün yan solisti olarak tanınmıştır.

İlk Yılları
5 Nisan 1971'de İstanbul'da doğdu. Kendi ifadesiyle 1977 yılında mandolin ile tanıştı. 17 yaşındayken müzik hayatına başladı. İlk grubu, Merih Tahir Cihan ve Demirhan Baylan ile birlikte kurduğu Cry adlı gruptu. 90'lı yılların başlarında Harun Kolçak, Bendeniz, Grup Vitamin, Sibel Alaş gibi o dönemdeki birçok pop şarkıcısına çaldı. Gitar üstünde çok iyi bir hâkimiyeti vardır, bazı konserlerde gitarı dişleriyle ya da sırtına alıp çaldığı görülmüştür. Bir dönemler Kadıköy Barlar sokağında Gitarİstanbul isimli dükkânında gitar ve ekipmanları satmakta ve profesyonel enstrüman dersleri vermiştir. Ayrıca bir dönem Kadıköy'ün sevilen stüdyolarından Studyo Dino'yu da işletmiştir. Çeşitli mekânlarda grubu ve çeşitli sanatçılarla ve stüdyolarda çalmaya devam etmektedir. Ayna'nın 'Gittiğin Yağmurla Gel' albümünde yazdığı sololar büyük beğeni toplamaktadır.

1996 yılında Ayna grubunun kurucuları arasında yer alan Can Güney, grupla birlikte 4 albüm ve 500 den fazla konserde elektro gitarıyla eşlik etti.

1999 yılında Ayna grubundan ayrılmıştır ve kendi solo çalışmalarını yapmıştır. 2001 yılında ilk solo albümü olan Vur'u Şahin Özer etiketiyle çıkarmıştır. Bu albüm Türkçe sözlü şarkıların yoğunlukta olduğu kadar bir nevi gitar albümü de sayılabilir. Zeynep Talu bu albümde Can'a vokal yapmış ve Can Güney Erkin Koray'ın şarkısı Gönül Salıncağı'''nı seslendirmiştir. Albümde ayrıca Şaban Oğlu Şaban'' filminin müziği olarak bilinen kürdilihicazkâr longa adlı enstrümantal ezgiyi rock sound'uyla süslemiştir. Can Güney, Ersen Dinleten tarafından takdir edilmiştir.

2003 yılında Can Güney ve Adaşlar adlı grubunu kurmuştur. 2004-2019 yılları arasında Ayna grubunda yeniden yer almıştır.Erhan Güleryüz ve Cemil Özeren'den sonra Ayna grubunun hatırı sayılır bir üyesi olmuştur.

2018 yılından itibaren Gür Akad ve Tunç Arkan ile beraber "Rock Sanat" isimli üçlü oluşturup birçok gece kulüplerinde sahne almaktadır. Can Güney elektrik ve akustik gitarın yanı sıra kimi parçalarda buzuki ile eşlik etmiş, kimi zaman bu grup parodi içerikli şarkılara da yer vermiştir. Uzun yıllardan beri elektro ve akustik gitar dersi vermekte ve bu müziği icra etmek isteyen insanları yetiştirmektedir.

2 parçalık "Can Güney" adlı mini albümü  23 Ekim 2020 tarihinde SCP etiketiyle tüm dijital platformlarda yerini aldı. Albümde, Yıldızlar Ülkesi ve Dönüş Yok adlı şarkıları bulunuyor.

Dış bağlantılar

 Kişisel sitesi

1971 doğumlular
Türk gitaristler
Yaşayan insanlar

Can Güney


عقد 380 هو عقد امتد بين 1 يناير 380 و31 ديسمبر 389 بحسب التقويم الميلادي. سبقه عقد 370 ولحقه عقد 390.

أحداث

 معركة نهر فاي (383)
 مجمع القسطنطينية الأول (381)

مواليد

 سمعان العمودي (389)
 القديس باتريك (385)
 هونوريوس (384)
 نسطور (381)
 غالا بلاسيديا (388)
 جنسريق (389)

وفيات

 ماغنوس مكسيموس (388)
 ثامسطيوس (388)
 مونيكا (387)
 داماسوس الأول (384)
 سابور الثالث (388)
 تيموثاوس الأول (384)
 بطرس الثاني (380)
 غريغوريوس النزينزي (389)
 جراتيان (383)
 أردشير الثاني (383)

كتب

 موسوعة حضارة العالم (2002) لأحمد محمد عوف.

مراجع

روابط خارجية

 تصفح سنة بسنة عقد 380 ابتداءً من

عقد 380