Tokat Havalimanı (IATA: TJK; ICAO: LTAW) 1987 yılında yapımına başlanılan ilk olarak 1995 yılında Tokat'ta hizmete açılan, 2018 yılında eski havalimanının kuzeydoğusunda inşası başlanarak 25 Mart 2022 tarihinde tekrar hizmete açılan bir havalimanıdır.

Geçmiş
Tokat Havalimanı (IATA: TJK, ICAO: LTAW), Tokat Havalimanı yapım girişimleri 1976 yılına kadar sürmektedir. Eski Ulaştırma Bakanı Nahit Menteşe 2 Ağustos 1976 tarih ve 307 sayılı yazıyla  "DLH ve DHMİ Genel Müdürlük uzmanlarından kurulu bir heyet tarafından mahalli meydan yeri seçimi çalışmalarının yapıldığını;  Tokat - Turhal yolu 30. km'de Ovayurt mevkiinde bir sahanın havalimanı inşasına elverişli bulunduğunun bir raporla tespit edildiğini ve belli aşamalardan sonra Fee Der-Lines projesinin tatbikatı ile Tokat ilinin de hava ulaşım hizmetlerinden yararlanmasının mümkün olacağını bildirmiştir.

1977 milletvekili seçimleri ve hükûmet değişiklikleri (Haziran 1977, Ocak 1978, Kasım 1979) ve akabinde 1980 Askeri Darbesi sonucunda havalimanı faaliyete geçme kabiliyetinden mahrum kalmıştır.

Yapımı
Vali Recep Yazıcıoğlu'nun girişimi ve il genel meclisinden 31.07.1987 ve 23 sayı ile alınan bir kararla konu yeniden gündeme getirilmiştir. Uygun görülen bugünkü arazi önce Türk Hava Kurumu'na 49 yıllığına tahsis edilmiş ve irtifak hakkı konmuştur. 1988-1990 tarihlerinde 1700 metrelik pist inşaatı Ulaştırma Bakanlığı tahsisat takviyesi ve özel idarenin imkanlarıyla tamamlanmıştır.

Sadece 1700 metrelik piste sahip olan havalimanı sayısız yazışmalara konu olmuş ve Valilik, Ulaştırma Bakanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, Türk Hava Kurumu arasında bir sonuca ulaşılamamıştır.

1992 yılı başında Tokat Havalimanı, tamamlanamayan, fiili, hukuki, mali sebeplerden dolayı işletmeye açılması söz konusu olmayan ve özel idareden görevlendirilen bir işçi tarafından korunan bir duruma gelmiştir.

Eksikliklerin giderilmesi, havalimanının işletmeye açılması konusunda Ulaştırma Bakanlığı faaliyete geçmiş, bu arada Samsun Çarşamba Havalimanı'nın açılış konuşmasında hem dönemin Başbakanı Tansu Çiller, hem de Ulaştırma Bakanı Mehmet Köstepen konuşmalarında Tokat Havalimanının bir an önce açılarak Türk Hava Yolları'nın seferlere başlayacağını kamuoyuna ifade etmişlerdir.

Yenileme
Altyapı ve pist sorunları nedeniyle orta ve büyük gövdeli uçakların iniş yapamadığı havalimanının yakınlarındaki Küçükbağlar köyü camisinin minaresi de uçuş güvenliği açısından risk oluşturduğu gerekçesiyle 2008 yılında kısaltılmıştı.

Tokat Havalimanı 2017 yılında uçuşa kapatılmıştır. Havalimanının kuzeydoğusunda 2018 yılında orta ve büyük gövdeli uçakların yanı sıra kargo uçaklarının da iniş yapabileceği yeni bir havalimanı inşaatı başlamış ve bu havalimanının apronu 7 uçak park kapasiteli ve pisti 2.700 metre olacak şekilde tasarlanmıştır.

Yeni Havalimanı'nın yıllık 2 milyon yolcu kapasitesi vardır. Modern Teknolojilerle donatılmıştır.

Yaklaşık 550 Milyon Türk Lirasına mâl olacak olan yeni Tokat Havalimanının açılışı 25 Mart 2022 tarihinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın katılımıyla törenle yapılmıştır. İlk uçuşlar Mart 2022'de başlamıştır.

Yeni Tokat Havalimanı Uçuşların Başlaması
Uzun süredir uçuşlara kapatılan ve yenilenme projesi nihayet tamamlanarak pistler uçuşa hazır hale getirildi. Yapılan yenileme çalışmaları sayesinde 7 uçak park yapabilecek. Tokat ili için önemli olan Havalimanı Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın katılımı ile 25 Mart 2022 tarihinde törenle kullanıma açıldı.

Havalimanının uçak trafiğine 25 Mart 2022 tarihinde açılmasının hemen peşinden haftalık olarak 7 gün boyunca Yeni Tokat Havalimanı pistlerinden uçuş yapılmaya başlanacak.

Yeni Tokat Havalimanı terminal binası ve pistin açılması ile birlikte ilk uçak seferi Türk Hava Yolları ve iştiraki Anadolujet firması tarafından her gün uçak seferi bulunmaktadır. Şuanda sefere açık THY ve Anadolujet uçak biletleri açıldığı zamanlarda en ucuz 445 TL - 489 TL arasında satışı gerçekleştirilmekteydi. Temmuz 2022 itibarıyla THY ve Anadolujet uçak biletleri yaklaşık 800 ila 1000 TL arasında satışı gerçekleştirilmektedir.

AnadoluJet ve Türk Havayolları hergün karşılıklı sefer düzenlemektedir. Haftanın 4 günü (pazartesi, çarşamba, cuma ve pazar günleri) Türk Hava Yolları İstanbul Havalimanı'na; haftanın 3 günü (salı, Perşembe ve cumartesi günleri) AnadoluJet İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı'na sefer düzenlemektedir.

İstanbul havalimanı'ndan saat 9.00'da kalkan Türk Havayolları uçağı (Boeing 737, Airbus A319 veya Airbus A320) 1 saat 30 dakikalık uçuşun ardından saat 10.30'da Tokat Havalimanı'na inmektedir. 45 dakikalık aranın ardından saat 11.15'de Tokat Havalimanı'ndan kalkan uçak saat 12.55'de tekrar İstanbul Havalimanı'na inmektedir.

Sabiha Gökçen Havalimanı'ndan saat 17.50'de kalkan AnadoluJet uçağı (Boeing 737) 1 saat 20 dakikalık uçuşun ardından saat 19.10'da Tokat Havalimanı'na inmektedir. 40 dakikalık aranın ardından saat 19.50'de Tokat Havalimanı'ndan kalkan uçak saat 21.15'te tekrar Sabiha Gökçen Havalimanı'na inmektedir.

Teknik Özellikleri
 Terminal Binası Büyüklüğü: 16.200 m²
 Park Kapasitesi: 7 Uçak
 Teknik Kule ve Blok: 2.300 m²
 Pist Uzunluğu: 2.700 m x 45 m
 Apron: 360 x 120 m
 Yıllık Kapasite: 2 Milyon Yolcu
 Yapım Maliyeti: 550 Milyon Türk Lirası
 Yükseklik: 566,2 m

Hizmete açılış
25 Ağustos 1995 günü TOKAT isimli RJ 100 tipi 100 kişilik Türk Hava Yolları uçağının Tokat Havalimanına inmesiyle havalimanı resmen ve fiilen trafiğe açılmıştır.

Geçici kapanma
2001'de Koalisyon Hükûmetince tasarruf tedbirleri gerekçesiyle Sivas Nuri Demirağ, Zonguldak, Uşak, Sinop, Tokat ve Balıkesir havalimanlarının 31.01.2002 tarihine kadar kapatılmasına karar verilmiştir.

Yeniden hizmete giriş
5 yıla yakın bir süre kapalı kalan Tokat Havalimanı pist, teknik aksam ve hizmet binaları itibarıyla önemli ölçüde bakımsızlığın etkisinde kaldığından; yeniden ulaşıma açılması için pist uzaması da dahil onarım ihtiyacı zaruri hale gelmiştir. Tokat milletvekilleri, yerel sivil toplum örgütlerinin önemli gayretiyle ve yapılan çalışmalarla Tokat Havalimanı pisti 1925 metreye çıkartılarak AtlasJet'in uçuşu ile 3 Aralık 2006 tarihinde de Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım tarafından ikinci defa hizmete açılmıştır.

Özellikleri
Eski havalimanı Uluslararası Havacılık Teşkilatı'nın yaptığı sınıflandırmaya göre CAT III niteliklerine sahiptir. Toplam 50x85 metrelik 1 uçak kapasiteli apron bulunan hava limanında 2 adet VIP salonuna da sahip olan 180 m²lik terminal bulunmaktadır. Tokat Havalimanında asfalt kaplamalı 1.925x30 metre boyutlarında PCN75 mukavemetli pist bulunmaktadır. Sabit aydınlatma sistemine sahip olan Havalimanı'nın 04/22 pist başlarında yaklaşma ışıkları mevcuttur. Ayrıca 15x30 metre ebatlarında her iki pist başında dönüş cebi bulunmaktadır.

Yeni havalimanı toplam 7 uçak kapasiteli 360 x 120 m²lik apronu bulunan havalimanında 16,200 m²lik terminal bulunmaktadır. Tokat Havalimanı'nda beton kaplamalı 2,700 m x 45 metre boyutlarında, PCN110 mukavemetli, 06/24 pist bulunmaktadır. Pistin denizden yüksekliği 566 metredir. Havalimanının Aydınlatma Kategorisi CAT I niteliğindedir.

Akaryakıt ikmalinin de yapılabileceği Tokat Hava Limanında hava seyrüsefer yardımcı cihazı olarak VOR, NDB ve DME cihazları mevcuttur. Saha ve Yaklaşma Kontrol hizmetleri Ankara, Kule hizmeti ise Tokat meydanı tarafından karşılanmaktadır. Otomatik meteoroloji hizmetleri de verilmektedir. Yolcu Kapasitesi 80 bin olan Havalimanı ile ilgili yıllardır yenileme planları bulunmaktadır. Şehir Merkezine 17 km uzaklıkta olan Havalimanı, Kayseri ile birlikte şehir merkezine en yakın Havalimanlarının başını çekmektedir.

Kullanan hava yolları

Ulaşım
Havalimanı Tokat il merkezine 17 km uzaklıktadır.  Tokat-Turhal Karayolu üzerinde bulunan havalimanı için bir adet köprülü kavşak inşa edilmiştir. Bu kavşakla havalimanı terminal binasına erişim sağlanabilmektedir. Tokat Şehirlerarası Otobüs Otogarı'ndan Topçam Turizm otobüsü havalimanına sabah saatlerinde uçak kalkış saatlerine uygun olarak karşılıklı sefer düzenlemektedir. Havalimanı içerisinde 593 araç kapasiteli açık otopark alanı bulunmaktadır.

İstatistikler

Kaynakça

Türkiye'deki havalimanları
Tokat ilindeki altyapı
Tokat ilinde ulaşım
1993'te kurulan havalimanları
1993'te Türkiye'de kurulan oluşumlar

Tokat Havalimanı


Superman: The Animated Series er en amerikansk animeret tv-serie fra 1996. I Danmark blev tv-serien først sendt på TV2.

Danske stemmer
Lars Thiesgaard – Clark Kent/Superman, Brainiac
Nis Bank-Mikkelsen – Lex Luthor, Darkseid, Emil Hamilton, Jonathan Kent
Michelle Bjørn-Andersen – Lois Lane
Peter Aude – Bruce Wayne/Batman, Jor-El
Vibeke Dueholm – Mercy Graves

Eksterne henvisninger

Skabelon:Superman
Animerede tv-serier fra USA
Amerikanske tv-serier fra 1990'erne
Tv-serier baserede på DC Comics
Krimiserier fra USA
Tv-programmer fra The WB

Superman: The Animated Series


Le château d'Arceau  est un  château moderne situé à Arceau (Côte-d'Or) en Bourgogne-Franche-Comté.

Localisation

Le château est situé Grande rue (RD 960) au centre du village.

Historique
L'essentiel des bâtiments est édifié entre 1814 et 1838. Les combles et le chenil sont remaniés plus tardivement au début du .

Architecture

Côté rue, le château est un bâtiment assez sobre encadré de deux ailes basses. Côté parc, sa façade comporte balcon et escalier monumental, De plan en T, les communs l'encadrent au nord et au sud et à l'écart, chapelle, vivier et chenil complètent l'ensemble. En bord de rue, une tour-pigeonnier carrée supporte une horloge.

Valorisation du patrimoine

Le château est utilisé par une colonie de vacances de l'APAS durant le .

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Château d'Arcelot sur la même commune

Liens externes

Arceau

Château d'Arceau


Aurovile (Orașul Zorilor) este un oraș experimental din districtul indian Viluppuram, statul Tamil Nadu.
A fost fondat în 1968 de către Mirra Alfassa (numită și "Mama") și proiectat de arhitectul Roger Anger.

Conform fondatoarei orașului:
"Ar trebui să existe un loc pe Pământ pe care nicio națiune să nu și-l aroge; în care toți oamenii cu aspirații sincere să poată trăi ca cetățeni ai lumii, supunându-se unei singure autorități, aceea a adevărului suprem. ... Un loc în care nevoile spiritului și interesul pentru progres să preceadă în fața satisfacerii dorințelor și pasiunilor"

Cei 2.400 de locuitori, din care jumătate sunt indieni, aparțin a peste 50 naționalități, nu au o religie majoritară, nici sistem politic, iar economia locală nu se bazează pe bani, ci pe troc.

Ceremonia de inaugurare a avut loc la 28 februarie 1968 în prezența delegaților din 124 de țări și s-a citit statutul care conține patru puncte:
 Auroville nu aparține în particular nimănui, ci întregii umanități. Cei ce locuiesc în oraș trebuie să fie servitori fideli ai Conștiinței Divine.
 Auroville este spațiul educației continue, al progresului constant și al tinereții fără bătrânețe.
 Folosind toate avantajele descoperirilor umane, Auroville se dorește a fi o punte între trecut și viitor.
 Auroville va fi un spațiu al cercetărilor ce vizează Unitatea Umană.

Auroville a fost numit oraș internațional de UNESCO.

Legături externe
  Orașul în care oamenii trăiesc fără bani, politică sau religie

Cioturi Orașe
Fondări în 1968
Comunități utopice
New Age
Orașe din India

Auroville


Mitri Vlahu (n. 1873, Makrochori, Prefectura Kastoria, Grecia – d. 22 februarie 1907, Dumbueni, Prefectura Kastoria) a fost un revoluționar aromân, membru și lider revoluționar în Organizația Revoluționară Internă Macedoneană (VMRO).

Biografie
Mitri Vlahu s-a născut în 1873 într-o familie de aromâni din Konomladi (azi Makrochori în Grecia). În 1901 intră în VMRO ca un revoluționar obișnuit.  A învățat să citească și să scrie în organizație.

A participat la Congresul de la Smilevo, unde s-a decis începutul răscoalei. În luna mai a anul 1903, ceata lui Mitri Vlahu s-a ciocnit cu soldații turci în satul Rulja (azi Kottas).

În timpul răscoalei Ilinden participă la atacul asupra garnizoanei otomane din satul Visheni (azi Visina) , și de asemenea în marea bătălie din satul Pisoder (azi Pisoderion).

După eșecul revoltei, el este unul dintre puținii lideri ai organizației care nu părăsesc Macedonia. În aprilie 1904 a format o nouă ceată, care a crescut rapid. El a fost proclamat liderul revoluționar al Castoriei, unde se confrunta deseori cu bandele de antarți greci.

Moartea
La 22 februarie 1907 trupa sa a fost trădată de Hristo din satul Shesteovo. Lângă satul Dumbueni (azi Léfki), a fost rănit grav și a murit la scurt timp după aceea. Mitri Vlahu a fost îngropat în satul Aposkep (azi Aposkepos) împreună cu întreaga sa bandă. Moartea lui a fost o lovitură majoră pentru IMRO și a fost una dintre multele pierderile care a lovit organizația perioada respectivă.

În cinstea lui este cântată piesa "Mitri Vlahu, grav rănit".

Note

Legături externe
 Mitri Vlahu sau Pavlos Melas? - ISTORIE și TEATRU
 "Mitri Vlahu, grav rănit"  cântece populare macedonene

Decese în 1907
Nașteri în 1873
Aromâni

Mitri Vlahu


Grotid i Glostrup er en dansk dokumentarfilm fra 1961, der er instrueret af Jesper Tvede.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1961

Dokumentarfilm fra Danmark

Grotid i Glostrup


ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ලාංඡනය

ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය සහ ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් රටේ පරිපාලනය සහ රජය සම්බන්ධව භාවිතා කරයි. වත්මන් ලාංඡනය 1972 සිට භාවිතයේ පවතින අතර නිශ්ශංක විජයරත්න ගේ අදහස් හා මගපෙන්වීම යටතේ නිර්මාණය කර ඇත. එවකට ඔහු සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ ස්ථිර ලේකම් සහ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය ලාංඡනය හා ජාතික ධජය නිර්මාණ කමිටුවේ සභාපතිවරයා විය. ලාංඡනයේ නිර්මාණකරු පූජ්‍ය මාපලගම විපුලසාර මහා නාහිමි, වන අතර වර්ණ යෙදීම එස්. එම්. සෙනෙවිරත්න විසිනි.

රටෙහි ජාතික පුෂ්පය වන නිල් නෙළුම් වල රන් පෙති වලින් වට වූ මෙරූන් පසුබිමක මධ්‍යයේ දකුණු ඉදිරි පාදයේ (ශ්‍රී ලංකාවේ ධජයේ ඇති එම සිංහයා) කඩුවක් අල්ලාගෙන සිටින රන් සිංහයෙකු මෙම ලාංඡනය දක්වයි. මෙය සෞභාග්‍යය පිළිබිඹු කරමින් මායිම වටා කැරකෙන සහල් ඇට කැබලි දළුලන සම්ප්‍රදායික ධාන්‍ය බඳුනක් මත තබා ඇත.

ලාංඡනය උඩම ධර්මචක්‍රය වන අතර එය බුදුදහමට සහ සාධාරණ පාලනයට රටේ ප්‍රමුඛස්ථානය සංකේතවත් කරයි. සූර්යයා සහ චන්ද්‍රයා සඳහා සම්ප්‍රදායික සිංහල සංකේතාත්මක වස්තුවක් මෙන්ම ධර්මචක්‍රය බුද්ධාගම නිරූපනය කරන අතර ඉර හඳ සහ සිංහයාට ලබා දී ඇත්තේ අඩු ප්‍රමුඛස්ථානයකි.

ශ්‍රී  ලංකා රාජ්‍ය ලාංඡනයේ නිර්මාතෘ
කලාකරුවකු වශයෙන් ලද සුවිශේෂ ගෞරවය වූයේ ශ්‍රී ලංකාවේ ජන රජ ලාංඡනය නිර්මාණය කිරීමට අවස්ථාව ලැබීම යි. මෙය රටක කලාකරුවකුට ලැබෙන පරම භාග්‍යයකි. ඉතා අර්ථපූර්ණ ව නිමවන ලද එය ශ්‍රී ලංකාවේ අනන්‍යතාව, ප්‍රෞඩත්වය මැනැවින් විදහා දක්වයි.

ශ්‍රී  ලංකා රාජ්‍ය ලාංඡනයේ නිර්මාණකරු පූජ්‍ය මාපලගම විපුලසාර මහා නාහිමියන්ය

රාජ්‍ය ලාංඡනයේ ඇතුළත් සංකේත

ඉතිහාසය

ලංකාවේ පෘතුගීසි යුගය
1505-1658 දී පමණ පෘතුගීසීන්ට ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඔවුන්ගේ අත්පත් කරගත් භූමිය සඳහා ආයුධ ලාංඡනයක් තිබුණි. එහි ඉදිරිපස අලියෙකු සිටින අතර එය වටා තල් ගස් සහ පසුබිමේ උස් කඳු ඇත.

ලංකාවේ ලන්දේසි යුගය
ශ්‍රී ලංකාවේ ලන්දේසි ආක්‍රමණික භූමිය සඳහා ලාංඡනය සම්මත කළේ කවදාදැයි නොදනී. ලාංඡනය 1717 සිට 1720 දක්වා දිවෙන අත්පිටපතකින් වේ. ආයුධ නවීකරණය කරන ලද මෝස්තරයක් සහිත පෙර පෘතුගීසි එකට බෙහෙවින් සමාන ය. එය කඳු සහ තල් ගස්, අලියෙකු සහ කුරුඳු මිටි සහ කුඩා පලිහ දෙකක් සහිත දිවයිනේ භූගෝලීය පිහිටීම පෙන්නුම් කරයි. අලියා භාවිතා කරන්නේ එය දිවයිනේ වැඩ සඳහා භාවිතා කරන සතෙකු වන අතර එය ශක්තිය සංකේතවත් කරන බැවිනි. ඇතා ඉදිරියෙන් කුරුඳු මිටි තුනක් ඇති අතර, එය එවකට ප්‍රධාන අපනයන භාණ්ඩය වූ අතර, ඇතා හොඬවැලේ කුරුඳු අත්තක් තබාගෙන සිටියේය.

බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාව
නිදහසට පෙර, ලංකාව අධිරාජ්‍ය ලාංඡනය සහ යටත් විජිතය සඳහා අද්විතීය පලිහක් ලෙස එක්සත් රාජධානියේ ලාංඡනය භාවිතා කළේය. මෙහි ශ්‍රී ලංකා අලි සහ පොල් ගස් ද පසුව ස්තූපයක් ද අඩංගු විය.

බ්‍රිතාන්‍ය පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලයේ ලංකාව

ලංකාවේ පලිහ
1948 දී ලංකාවට බ්‍රිතාන්‍යයෙන් ආධිපත්‍යයක් ලෙස නිදහස ලැබුණු විට නව ජාතික ලාංඡනයක අවශ්‍යතාවය මතු විය. ජාතික ලාංඡනයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා කමිටුවක් නම් කරන ලදී. එහි නිර්දේශය අනුව 1954 දී ජාතික ලාංඡනයක් සම්මත කරන ලදී. දිවයින 1802 සිට බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයට යටත් විජිතයක් විය. මෙම ලාංඡනය හෙරල්ඩික් සම්ප්‍රදායට තදින්ම නොතිබුණද, 1954 දී ආයුධ විද්‍යාලය විසින් ප්‍රදානය කරන ලදී. එය රාජකීයයෙන් ව්‍යුත්පන්න විය. උඩරට රාජධානියේ සිංහ මෝස්තරයක් සහිත දිගු රෙදි පටියක්. එය බොහෝ දුරට සිංහල ජනතාවගේ බෞද්ධ සම්ප්‍රදායන් පිළිබිඹු කරයි. එහි මධ්‍යයේ රන් සිංහයෙකු සහිත තැටියක් එහි දකුණු ඉදිරිපස පාදයේ කඩුවක් (මෙහි ලංකා සිංහයා ලෙස හැඳින්වේ) තබා, මෙරූන් පසුබිමක උඩරට රාජධානියේ රාජකීය බැනරයෙන් ගන්නා ලදී. ඒ වටේට මානෙල් මලක රන් පෙති තිබූ අතර වටකුරු ඔටුන්න සහිත ඔටුන්න සිලෝන් ඔටුන්න ලෙස හැඳින්වේ. එය මහනුවර රජවරුන් පැළඳ සිටි ඔටුන්න මෝස්තරය අනුගමනය කරයි. ඔටුන්න පැහැදිලිවම ලංකාවේ රාජ්‍ය නායිකාව ලෙස එළිසබෙත් රැජින සංකේතවත් කරන ලද අතර, එය ජනරජයක් බවට තත්ත්වය වෙනස් කිරීමෙන් පසු රටේ දෑතින් අතුරුදහන් විය.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ වත්මන් රාජ්‍ය ලාංඡනය

වත්මන් ලාංඡනය 1972 දී නිශ්ශංක විජයරත්න ගේ අදහස් හා මගපෙන්වීම මත නිර්මාණය කරන ලදී. එවකට ඔහු සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ ස්ථිර ලේකම් සහ ජාතික ලාංඡන සහ කොඩි නිර්මාණ කමිටුවේ සභාපතිවරයා විය. ලාංඡනයේ නිර්මාණකරු පූජ්‍ය මාපලගම විපුලසාර මහා නාහිමි සහ වර්ණ යෙදීම එස්.එම් සෙනෙවිරත්න විසිනි. රටෙහි ජාතික පුෂ්පය වන නිල් නෙළුම් වල රන් පෙති වලින් වට වූ මෙරූන් පසුබිමක මධ්‍යයේ දකුණු ඉදිරිපස පාදයේ (ශ්‍රී ලංකාවේ ධජයේ එකම සිංහයා) කඩුවක් අල්ලාගෙන සිටින රන් සිංහයෙකු මෙම ලාංඡනය දක්වයි. මෙය සෞභාග්‍යය පිළිබිඹු කරමින් මායිම වටා කැරකෙන සහල් ඇට කැබලි දළුලන සම්ප්‍රදායික ධාන්‍ය බඳුනක් මත තබා ඇත.

ලාංඡනය මුදුනේ ධර්මචක්‍රය වන අතර එය බුද්ධාගම සහ සාධාරණ පාලනය සඳහා රටේ ප්‍රමුඛස්ථානය සංකේතවත් කරයි. සූර්යයා සහ චන්ද්‍රයා සඳහා සම්ප්‍රදායික සිංහල හෙරල්ඩික් සංකේත ආධාරකරුවන් සාදයි.

මේවාද බලන්න
  ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍ය ලාංඡනය ගැන ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව
  අතිපූජ්‍ය මාපලගම විපුලසාර  හිමියන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව
  ආචාර්ය නිශ්ශංක විජයරත්න යන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

බාහිර යොමු
 ශ්‍රී ලංකා රජය

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකාවේ බුද්ධාගම
ශ්‍රී ලාංකීය සංස්කෘතිය
ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික සංකේත
ශ්‍රී ලංකා‌වේ ජන සමාජය
ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය
ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය
දේශපාලන විද්‍යාව
නීතිය

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ රාජ්‍ය ලාංඡනය


EV Lacertae (EV Lac, Gliese 873, HIP 112460) é uma estrela anã vermelha localizada à 16.5 anos-luz de distância na constelação de Lacerta, sendo a estrela mais próxima dessa constelação, porém com uma magnitude aparente de 10, é dificilmente visível com binóculos. EV Lacertae é uma estrela do tipo espectral M3.5 que emite raios-X.

Em 25 de abril de 2008, o satélite Swift da NASA detectou uma erupção recorde de EV Lacertae. Esta erupção foi milhares de vezes mais poderosa do que a maior erupção solar observada, mas, como EV Lacertae está muito mais longe da Terra do que o Sol, a erupção não parecia tão brilhante quanto uma erupção solar. A explosão teria sido visível a olho nu se a estrela estivesse em uma parte observável do céu noturno no momento. Foi a explosão mais brilhante já vista de uma estrela que não seja o Sol.

EV Lacertae é muito mais jovem que a do Sol. Sua idade é estimada em 300 milhões de anos e ainda está girando rapidamente. A rotação rápida, junto com seu interior convectivo, produz um campo magnético muito mais poderoso que o do Sol. Acredita-se que esse forte campo magnético desempenhe um papel na capacidade da estrela de produzir explosões tão brilhantes.

Ver também

 Lista das menores estrelas conhecidas
 Estrela eruptiva
 Anã vermelha

Referências

Anãs vermelhas
Constelação de Lacerta

EV Lacertae


Claudiu și crapii este un film românesc din 2013 regizat de Andrei Tănase. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Paul Ipate.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2013 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2013
Filme de comedie românești

Claudiu și crapii


Henri Cottez (* 1913 im Département Jura; † 27. Dezember 1999 in Paris) war ein französischer Hellenist, Romanist, Dichter  und Lexikograf.

Leben und Werk

Cottez war im Lycée Henri IV Schüler des Philosophen Alain, dann  (zusammen mit Georges Pompidou und Léopold Sédar Senghor) Absolvent der École normale supérieure und (nach Unterrichtstätigkeit in Frankreich, Griechenland und Marokko) Maître-assistant an der Sorbonne Nouvelle (Paris III). Ab 1954 (Band 3, erschienen 1957) war er Mitarbeiter des Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française in sechs Bänden von Paul Robert (bekannt unter dem Titel "Grand Robert", 1953–1964, weitere Auflagen 1985 und 2001) und der daraus abgeleiteten Wörterbücher. In den neunziger Jahren arbeitete er intensiv an der Terminologie des Wasserwesens (im Comité National Français des Sciences Hydrologiques, CNFSH).

Werke

Lexikografie

(mit Alain Rey und Josette Rey-Debove) Paul Robert, Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française, Paris 1967 (bekannt als « Petit Robert », zahlreiche Auflagen)
Dictionnaire des structures du vocabulaire savant. Eléments et modèles de formation, Paris 1980, 1982, 1984, 1986, 1989, 1992  (dem Andenken an Émile Benveniste gewidmet)
(Mitarbeiter) Datations et documents lexicographiques. Matériaux pour l'histoire du vocabulaire français, hrsg. von Bernard Quemada, Paris 1988 ff.

Weitere Werke

(Hrsg.) André Chénier, Poésies choisies, Paris 1936, 1957, 1966 (Classiques illustrés Vaubourdolle 69)
Douce à la mort. Poèmes, Paris 1948 (erweitert 1983)

Literatur

Elisabeth Link, Das Wörterbuch der Wortbildungsmittel, in: Wörterbücher. Ein internationales Handbuch zur Lexikographie, hrsg. von Franz Josef Hausmann, Oskar Reichmann, Herbert Ernst Wiegand und Ladislav Zgusta, Zweiter Teilband, Berlin/New York 1990, S. 1223–1230
L'Humanité  30. Dezember 1999
Libération  30. Dezember 1999
Alain Rey, Dictionnaire  amoureux des dictionnaires, Paris 2011, S. 267–270

Weblinks

http://hydrologie.org/glu/FRDIC/dicocnfsh/cottez.htm

Romanist
Franzose
Geboren 1913
Gestorben 1999
Mann

Henri Cottez


Castellar del Vallès será la cabecera de la segunda fase de prolongación de la línea S2 (Metro de Sabadell) de la línea Barcelona-Vallés de FGC en la localidad de Castellar del Vallès. La estación aún no tiene fecha de apertura.

Castellar del Vallès
Edificios y estructuras en construcción en España
Estaciones del metro de Barcelona en construcción

Estación de Castellar del Vallès


Hacımahmutlu, Sinop ilinin Durağan ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 149 km, Durağan ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Durağan belde ve köyleri

Hacımahmutlu, Durağan


Kevin Durant er bandarískur körfuknattleiksmaður sem spilar fyrir Phoenix Suns í NBA-deildinni. Hann er fjölhæfur leikmaður í sókn og vörn og góður 3 stiga skotmaður.

Durant spilaði eitt tímabil í háskólaboltanum með Texas-háskóla áður en hann var valinn af Seattle SuperSonics árið 2007 sem varð að Oklahoma City Thunder árið 2008. Hann var með liðinu í 9 ár en árið 2016 hélt hann til Golden State Warriors þar sem hann vann NBA titla 2017 og 2018. Hann var valinn MVP; besti leikmaðurinn í úrslitum bæði árin.

Durant hefur 12 sinnum verið valinn í stjörnulið NBA og er 13. stigahæsti leikmaður deildarinnar frá upphafi með tæplega 27.000 stig. Með landsliði Bandaríkjanna hefur hann unnið þrjú ólympíugull: 2012, 2016 og 2021.

Heimild

Bandarískir körfuknattleiksmenn
Fólk fætt árið 1988

Kevin Durant


Sutvara je naselje u Boki kotorskoj, u općini Kotor.

Zemljopisni položaj

Povijest

Stanovništvo

Nacionalni sastav po popisu 2003.
 Srbi - 253
 Crnogorci - 58
 Hrvati - 1

Uprava

Gospodarstvo

Kultura

Znamenitosti

Šport

Izvori

Vanjske poveznice

Naselja u Boki kotorskoj

Sutvara (Kotor, Crna Gora)


Daniel Veronese (n. el 8 de noviembre de 1955 en Buenos Aires) es actor, dramaturgo, titiritero y director de teatro argentino.

Carrera
Luego de recibirse de Técnico Químico en 1975 comenzó a estudiar dramaturgia con Mauricio Kartun y teatro de títeres con Ariel Bufano.

En 1989 creó el grupo "El Periférico de Objetos", sobre el teatro de objetos (integración de actores y objetos), disciplina que ya desempeñaba desde 1985. En 1990 realizó una puesta en escena de Ubú Rey, con títeres, en el centro cultural Parakultural.

Fue curador del I, II y III Festival Internacional de Buenos Aires, de teatro y danzas (1999, 2001 y 2003, respectivamente). Participó en numerosos festivales internacionales.

En marzo de 2013, fue galardonado con el Premio Max Iberoamericano por haber entablado un puente entre España y Latinoamérica, y por juntar las facetas de autor y director. Los premios están organizados por la SGAE.

Libros
Su obra se reúne en los libros Cuerpo de prueba (1997) y La Deriva (2000). Entre ellas figuran: "Crónica de la caída de uno de los hombres de ella", "Del maravilloso mundo de los animales", "Los Corderos", "Cámara Gesell", "Mujeres soñaron caballos", "La noche devora a sus hijos".

Integró las antologías: Teatro argentino (Libros de Tierra Firme Ediciones, Buenos Aires, 2000) Junto a textos de Luis Cano, Rafael Spregelburd y Alejandro Tantanian, entre otros, y Nueva Dramaturgia de Buenos Aires (Casa de América, Madrid, 2000) Junto a textos de Luis Cano, Federico León, Rafael Spregelburd, Javier Daulte y Alejandro Tantanian, entre otros.

Muchas de sus obras fueron traducidas al italiano, alemán, francés y portugués.

Obra

Como director
 La gaviota de Anton Chejov .
 Un hombre que se ahoga (adaptación de Las tres hermanas, de Chéjov)
El método Gronholm.
Un tranvía llamado deseo (también adaptador)
Del maravilloso mundo de los animales: Los corderos (también autor)
Dramas Breves 2.
Eclipse en camino (también autor).
El Desarrollo de la Civilización venidera (también autor).
El descenso del Monte Morgan.
En auto (también autor).
Espía a una mujer que se mata (adaptación de Tío Vania, de Chéjov).
Gorda.
Idéntico.
La forma de las cosas.
La forma perfecta de Luis Cano .
La forma que se despliega (obra dirigida para el Ciclo Biodrama, estrenada en el Teatro Sarmiento del Complejo Teatral de Buenos Aires, con Luis Cano como dramaturgista).
La Muerte de Marguerite Duras.
La noche canta sus canciones.
Los hijos se han dormido (adaptación hecha por Veronese de La gaviota, de Chéjov)
Los Reyes de la risa.
Minyana sobre Francia.
Mujeres soñaron caballos (también autor).
Open House (también autor).
Teatro para pájaros (también autor).
Todos los grandes gobiernos han evitado el teatro íntimo.
Zooedipous.

Autor

Luisa
Proyecto Ring Side
Formas de hablar de las madres de los mineros, mientras esperan que sus hijos salgan a la superficie
Cuerpos en deseo
La forma que se despliega
La terrible opresión de los gestos magnánimos
Tres hermanas (adaptación de la obra de Chéjov)
Crónica de la caída de uno de los hombres de ella
Adela / Women´s white long sleeve sport shirts
El líquido táctil
Circonegro
A propósito de ese hombre
En la mañana
Luz de mañana en un traje marrón
Unos viajeros se mueren
Noche cerrada
Xyz
Reconstrucción del hecho
Música rota
Del maravilloso mundo de los animales: Conversación nocturna
Crónica de la caída de uno de los hombres de ella
Equívoca fuga de señorita apretando un pañuelo de encaje sobre su pecho

Como actor
Brecht-effekt
 2015 - Cromo - TV Pública - Víctor Anganuzi
 2016 - Zama
 2014 -  La Tercera Orilla

Premios y distinciones
 Premio Leónidas Barletta, por Crónica de la caída de uno de los hombres de ella (1992)
 Primer premio en el Concurso de Dramaturgia Bienio 1991-92 (teatro para adultos) por Del maravilloso mundo de los animales: los corderos (1992)
 Premio de la Asociación de Críticos del Espectáculo (A.C.E.) por Cámara Gesell (1995)
 Premio ACE por Máquina Hamlet (1995)
 Beca Antorchas (1997)
 Segundo Premio Nacional de Drama, Tragedia y Teatro Histórico (1997)
 Primer Premio Municipal de Dramaturgia (1998)
 Premio Konex de Platino (2004)
 Premio Konex - Diploma al Mérito (2011)
 Premio Max Iberoamericano (2013)

Referencias

Enlaces externos
Daniel Veronese: la vida consagrada a la escena Entrevista en el diario La Nación, 26/8/2003
El teatro está hecho de la falta y su correspondiente melancolía Entrevista de Alternativa Teatral, 7/10/2005
"Esta obra es un espejo nada grato" Entrevista en el diario Página 12, 14/1/2009
Biografía en Fundación Konex
El periférico de objetos diario La Nación.

Dramaturgos de Argentina
Directores de teatro de Argentina
Ganadores del Premio Max

Daniel Veronese


Foreigner je debitantski studijski album istoimenog englesko-američkog rock sastava. Album je objavljen 8. ožujka 1977. godine, a objavila ga je diskografska kuća Atlantic Records.

S albuma se izdvajaju četiri hita, među kojima su "Feels Like the First Time", "Cold as Ice" i "Long, Long Way from Home". Također se izdvajaju pjesme "Headknocker" i "Starrider", koje su jedne od rijetkih na kojem glavne vokale i glavnu gitaru izvodi gitarist i suosnivač sastava Mick Jones.

Prvo miksanje albuma obavljeno je u Sarm Studiosu u Londonu, no grupa nije bila zadovoljna rezultatom pa je album ponovno miksan u Atlantic Recording Studiosu, a miksali su ga Mick Jones, Ian McDonald i Jimmy Douglass.

Popis pjesama

Zasluge
Foreigner
 Lou Gramm – glavni vokali, udaraljke
 Mick Jones – glavna gitara, prateći vokali, glavni vokali (na pjesmama 3 i 7)
 Ian McDonald – gitara, prateći vokali, saksofon, klavijature
 Al Greenwood – klavijature, sintisajzer
 Ed Gagliardi – bas-gitara, prateći vokali
 Dennis Elliott – bubnjevi, prateći vokali
Dodatni glazbenici
 Ian Lloyd – prateći vokali
Ostalo osoblje
 Gary Lyons – produciranje, inženjer zvuka
 John Sinclair – produciranje
 Jimmy Douglass – pomoćnik inženjera zvuka, miksanje
 Michael Getlin – pomoćnik inženjera zvuka
 Kevin Herron – pomoćnik inženjera zvuka
 Randy Mason – pomoćnik inženjera zvuka
 Bob Defrin – omot albuma
 Alex Gnidziejko – ilustracije

Izvori

Albumi iz 1977.
Britanski glazbeni albumi
Američki glazbeni albumi

Foreigner (album)


En verden uden henrettelser er en film med ukendt instruktør.

Handling
Amnesty International: "Visse scener kan virke chokerende. De er chokerende. Derfor arbejder vi for en verden, hvor den slags scener aldrig mere vil forekomme". »En verden uden henrettelser« indeholder filmklip, der viser dødsstraffens sande, barske ansigt. Filmen indeholder bl.a. klip fra en sovjetisk dokumentarfilm om en ung morders henrettelse og en amerikansk dødsstraffanges sidste minutter, inden der sættes 2000 volt til den elektriske stol.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1989

Dødsstraf
Dokumentarfilm fra Danmark

En verden uden henrettelser


Proba de haltere categoria +75 de kg feminin de la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro a avut loc la data de 14 august, la Pavilionul 2 al Riocentro.

Recorduri
Înaintea acestei competiții, recordurile mondiale și olimpice erau următoarele.

Rezultate

Referințe

Legături externe
 Rezultate

Haltere la Jocurile Olimpice de vară din 2016

Haltere la Jocurile Olimpice de vară din 2016 - feminin +75 kg


ලුම්බිණි විද්‍යාලය , කොළඹ 05
 රාජකීය විද්‍යාලය, කොළඹ
 අසෝක විද්‍යාලය, කොළඹ10
 ශ්‍රි ජයවර්ධන පුර මහා විද්‍යාලය,කෝට්ටේ
 ආනන්ද බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඹ 10
 ආනන්ද විද්‍යාලය
 අනුලා විද්‍යාලය, නුගේගොඩ
 කේරි විද්‍යාලය, කොළඹ
 දේවි බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඹ
 ඩී.එස් සේනානායක විද්‍යාලය
 ගෝතමී බාලිකා විද්‍යාලය, කොළඹ 10
 ඉසිපතන විද්‍යාලය
 හින්දු  විද්‍යාලය, බම්බලපිටිය
 මහානාම විද්‍යාලය, කොළඹ 03
 මහාමයා බාලිකා මහා විද්‍යාලය, නුගේගොඩ
 නාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹ
 ධර්මපාල විද්‍යාලය, පන්නිපිටිය
 ජනාධිපති විද්‍යාලය
 ශාන්ත පාවුලු බාලිකා විද්‍යාලය, මිලාගිරිය, කොළඹ 05
 සිරිමාවෝ බන්ඩාරණායක මහා විද්‍යාලය, කොළඹ 07
 ශාන්ත ජෝශප් බාලිකා විද්‍යාලය, නුගේගොඩ
 තර්ස්ටන් විද්‍යාලය
 වේළුවන මහා විද්‍යාලය
 විශාකා විද්‍යාලය
 වේල්ස් කුමර විද්‍යාලය, මොරටුව
 වේල්ස් කුමරි විද්‍යාලය, මොරටුව
 මහින්ද රාජපක්ෂ විද්‍යාලය,පිටිපන,හෝමාගම
අගමැති විද්‍යාලය,සිරිල් සී. පෙරේරා මාවත,කොළඹ 15

පාසල් නාමාවලි - ශ්‍රී ලංකා

කොළඹ පාසල් නාමාවලිය


Las elecciones generales de la provincia de Jujuy de 2011 tuvieron lugar el domingo 23 de octubre del mencionado año, con el objetivo de renovar los cargos de Gobernador y Vicegobernador, así como 24 de las 48 bancas de la Legislatura Provincial, conformando los poderes ejecutivo y legislativo de la provincia para el período 2011-2015. También fueron elegidos 21 intendentes y 136 concejales municipales. Tuvieron lugar al mismo tiempo que las elecciones presidenciales y legislativas a nivel nacional. Fueron las octavas elecciones para gobernador desde la recuperación de la democracia, y las vigésimo quintas desde la instauración del sufragio secreto.

Walter Barrionuevo, el gobernador incumbente por el oficialista Frente para la Victoria (FpV), no podía presentarse a la reelección al ya haber sido dos veces parte de la fórmula ejecutiva (primero como vicegobernador y luego como gobernador), y en su lugar se presentó Eduardo Fellner, del Partido Justicialista (PJ), quien ya había sido gobernador entre 1998 y 2007. En consonancia con la aplastante victoria del FpV a nivel nacional, Fellner resultó elegido abrumadoramente con el 57.53% de los votos. En segundo lugar se ubicó Mario Fiad, de la Unión Cívica Radical (UCR) y apoyado por el frente Unión para el Desarrollo Social (UDESO), con el 25.89%. El tercer puesto lo obtuvo Carolina Moisés, del justicialismo disidente y apoyada por el Frente Primero Jujuy, con el 10.32% de los sufragios, y los demás candidatos no superaron el 4% de los votos. El voto en blanco y anulado acaparó el 17.69% de las preferencias, el más alto nivel de voto no positivo desde las controvertidas elecciones de 1963. La participación fue del 80.93% del electorado registrado.

En el plano legislativo, el FpV obtuvo 14 escaños contra 7 de la UDESO, y 3 para el Frente Primero Jujuy, sin que ninguna de las demás fuerzas lograra conseguir escaños. De este modo, el oficialismo recuperó la mayoría absoluta en el legislativo provincial, que había perdido en 2009. Los cargos electos asumieron el 10 de diciembre de 2011.

Contexto
Impedido para presentarse a la reelección al haber ejercido ya dos mandatos en el cargo, y habiendo fracasado un intento de reformar la constitución para permitirle una tercera postulación, Eduardo Fellner fue sucedido en 2007 por Walter Barrionuevo, hasta entonces su vicegobernador, luego de haber obtenido una ajustada victoria electoral contra el justicialismo disidente, encabezado por Carlos Daniel Snopek. Fellner, un aliado sumamente estrecho del oficialismo kirchnerista, asumió el mismo día como presidente de la Cámara de Diputados de la Nación Argentina, el cargo nacional más alto al que llegara un político jujeño.

Reglas electorales
Las elecciones se realizaron bajo la constitución provincial aprobada el 22 de octubre de 1986, que establecía los siguientes cargos a elegir, así como el sistema electoral a emplear:
 Gobernador y Vicegobernador elegidos por voto popular directo a simple mayoría de sufragios en distrito único para un mandato de cuatro años. Tienen posibilidad de una sola reelección inmediata, pero no ser reelegidos sucesiva o recíprocamente sino con un intervalo legal.
 Legislatura unicameral, compuesta por 48 diputados elegidos en forma escalonada, con la renovación de 24 bancas cada dos años para un mandato de cuatro, mediante representación proporcional por listas con sistema d'Hondt con un piso del 5% del padrón total y la totalidad del territorio provincial como único distrito electoral.

Candidaturas
El 16 de junio de 2011, Fellner anunció su intención de volver a presentarse a la gobernación luego de haber mantenido conversaciones con destacados dirigentes del PJ local. Barrionuevo no podía ser reelegido debido a que ya había ejercido antes el cargo de vicegobernador, por lo que se contabilizaban para él dos mandatos ejecutivos, mismo motivo por el cual no podía ser su compañero de fórmula. El candidato a vicegobernador del FpV fue, finalmente, el senador nacional Guillermo Jenefes.

En mayo de 2011, la Unión Cívica Radical (UCR) confirmó que el diputado nacional Mario Raymundo Fiad sería su candidato a gobernador, mientras que su principal referente, Gerardo Morales, sería candidato a senador, aunque todavía no se establecía quien sería el compañero de fórmula de Fiad. A lo largo del año, se configuró la coalición "Unión para el Desarrollo Social" (UDESO), encabezada por el radicalismo, y recién el 4 de septiembre, Fiad presentó a Federico Otaola, abogado de la localidad de San Pedro, como el candidato a vicegobernador de la alianza.

El Frente Primero Jujuy, que aglutinaba a grupos opositores al kirchnerismo dentro del peronismo, anunció el 24 de agosto la candidatura de la politóloga y exdiputada nacional María Carolina Moisés, para la gobernación. El 10 de septiembre del mismo año quedó configurada la lista del Frente Primero Jujuy, en la que Pedro Figueroa fue designado como compañero de fórmula de Moisés.

Entre los demás candidatos, el Frente Amplio Progresista (FAP), compuesto en Jujuy por el Partido Socialista (PS) y el partido Generación para un Encuentro Nacional (GEN), presentó a Ramiro Tizón, del PS, para gobernador con Pedro Manuel Espinosa como compañero de fórmula. El Frente de Izquierda y de los Trabajadores (FIT) presentó a Alejandro Vilca, del Partido de los Trabajadores Socialistas (PTS), para la gobernación, y a Silvina Valdez para la vicegobernación. El partido Unión y Libertad (UyL) presentó la fórmula Manuel Carrizo-Antonio Moreno. Por último, el Movimiento Socialista de los Trabajadores - Nueva Izquierda (MST-NI) presentó a Leonardo Rivero y Hugo Condorí.

Resultados

Gobernador y Vicegobernador
Tal y como pronosticaban las encuestas y sin que hubiera sorpresas durante la jornada, Fellner resultó elegido gobernador por segunda vez con un aplastante resultado, del 57.53% contra el 25.89% de Fiad, que quedó en segundo lugar. Esto marcó una recuperación para el radicalismo jujeño, luego de haber sido relegado al tercer puesto en las anteriores elecciones ante el Frente Primero Jujuy. Este a su vez experimentó una feroz debacle que llevó a Moisés a ubicarse en el tercer lugar con solo un 10.32% de las preferencias. Los demás candidatos no superaron el 4% de los votos en toda la provincia. Fellner se impuso en todos los departamentos.

Sin embargo, destacó también el alto nivel del voto en blanco o anulado, que alcanzó el 17% de los sufragios emitidos, la más alta proporción de voto no positivo desde la restauración de la democracia, y la segunda en la historia electoral jujeña. El voto en blanco había ido aumentando en la provincia desde 2003, y en esta elección alcanzó su apogeo, decayendo a un 10% en las posteriores elecciones.

Legislatura Provincial

Referencias

Enlaces externos

Jujuy
Elecciones en la provincia de Jujuy

Elecciones provinciales de Jujuy de 2011


Vølvens spådom er titlen på flere værker:

 "Vølvens spådom" - det første digt i Ældre Edda.
 Vølvens spådom (J.P.E. Hartmann) - et korværk af J.P.E. Hartmann på pasis af eddadigtet.
 Vølvens spådom (film) - en animationsfilm fra 1996 af Maria Mac Dalland.

Vølvens spådom (flertydig)


الأمير ناصر بن سعود بن عبد العزيز آل سعود (1374 هـ / 1954 - 11 شوال 1394 هـ / 27 أكتوبر 1974) الابن الثلاثون من أبناء الملك سعود بن عبد العزيز آل سعود وتخرج من الثانوية العامة من معهد العاصمة النموذجي بالرياض بدرجة امتياز في سنة 1391 هـ / 1971م. بعد التخرج التحق بكلية الطيران سان أنطونيو بتكساس وتخرج منها سنة 1972م.

رجع للوطن والتحق بفترة تدريب أخرى قصيرة بكلية الملك فيصل الجوية وفي مطلع عام 1973م عمل بقاعدة الملك عبد العزيز الجوية بالظهران لمدة سنة ومن ثم نقل عمله إلى قاعدة الطائف الجوية لتدريب الطيارين المتخرجين آنذاك وعمل في القاعدة حوالي سنة حيث وافته المنية اثر حادث أليم أثناء مناورة جوية وتوفي في 11 / 10 / 1394هـ - 1974م عن عمر يناهز 23 سنة.

أبناء سعود بن عبد العزيز آل سعود
وفيات 1394 هـ
وفيات 1975
وفيات في الطائف

ناصر بن سعود بن عبد العزيز آل سعود


En náutica, el término madre puede referirse a:
En los buques que llevan cubierta de combés levadiza, es uno de los cuartones que longitudinalmente corren desde el castillo de proa al de popa, sobre los cuales se sentaban las cuarteladas de la boca del combés.
Pieza de madera de pino labrada a esquina.
Madre del cabrestante: el eje de él.

Véase también
Madre del timón
Apéndice términos marineros

Referencias

Partes de un barco

Madre (náutica)


İsveç Futbol Ligi'nde bulunan takımların listesi:

Birinci Lig (Allsvenskan) 2018

AIK
BK Häcken
Dalkurd FF
Djurgårdens
Falkenbergs FF
Gefle IF
GIF Sundsvall
Hammarby IF
Helsingborgs IF
IF Elfsborg
IFK Göteborg
IFK Norrköping
Jönköpings Södra IF
Kalmar FF
Malmö FF
Örebro SK
Östersunds FK

İkinci Lig (Superettan) 2016

AFC United
Assyriska FF
Dalkurd FF
Degerfors IF
GAIS
Halmstads BK
IFK Värnamo
IK Frej
IK Sirius
Ljungskile SK
Syrianska FC
Trelleborgs FF
Varbergs BoIS
Åtvidabergs FF
Ängelholms FF
Örgryte IS

Üçüncü Lig (Division 1) 2016

Division 1 Kuzey 2016
Akropolis IF
BK Forward
Carlstad United
Enskede IK
IF Brommapojkarna
IFK Luleå
IK Brage
IK Sleipner
Nyköpings BIS
Piteå IF
Team TG
Umeå FC
Vasalunds IF
Västerås SK

Division 1 Güney 2016
FC Höllviken
FC Trollhättan
Husqvarna FF
IK Oddevold
Kristianstads FF
Landskrona BoIS
Mjällby AIF
Norrby IF
Oskarshamns AIK
Prespa Birlik
Qviding FIF
Tvååkers IF
Utsiktens BK
Östers IF

Futbol kulübü listeleri
Futbol kulüpleri

İsveç'teki futbol kulüpleri listesi


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Daemusin, Koguryo Krallığı'nın üçüncü hükümdarı (d. 4)
 Herod Agrippa, Hirodes'in torunu Yahudi kral (d. MÖ 10)
 Zebedi oğlu Yakup, İsa'nın On İki Havarisinden biri

als:40er#44

44


Eunota togata es una loquita especie de coleóptero adéfago de la familia Carabidae. Es el único miembro del género monotípico Eunota.

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus

Cicindelina

Eunota


O SWD Powervolleys Düren é um time de voleibol alemão masculino da cidade de Düren, situada no estado da Renânia do Norte-Vestfália. Atualmente o clube disputa a 1. Bundesliga, a primeira divisão do campeonato alemão.

Histórico
O departamento de voleibol é parte integrante da DTV 1847 há mais de 50 anos. O carro-chefe do clube é o time masculino da Bundesliga "powervolleys", que se originou em um clube escolar em 1965.

Na temporada 1995–96 conquistou o título da 2. Bundesliga Nord e obteve o acesso à primeira divisão. De 2001 a 2014 o clube atuou com o nome Evivo Düren.

Em 2018, o Powervolleys Düren caiu nas oitavas de final da Taça CEV de 2017–18, repetindo o feito obtido nas edições de 2007–08 e 2010–11, após ser derrotado pelo turco Ziraat Bankası Ankara nas duas partidas disputadas (5–1 no agregado).

Na temporada 2019–20, o clube alcançou pela quinta vez em sua história a final da Copa da Alemanha, mas foi superado na final pelo Berlin Recycling Volleys, pelo placar de 3–0. Em 2022, após a equipe alcançar as semifinais da Bundesliga, o clube da cidade de Düren garantiu o acesso à Liga dos Campeões de 2022–23, sendo a terceira aparição do clube nesta competição.

Títulos

Campeonatos nacionais
 Campeonato Alemão
 Vice-campeão: 2004–05, 2005–06, 2006–07

 Copa da Alemanha
 Vice-campeão: 2000–01, 2001–02, 2007–08, 2009–10, 2019–20, 2022–23

 2. Bundesliga Nord
 Campeão: 1991–92, 1993–94, 1995–96

Elenco atual
Atletas selecionados para disputar a temporada 2022–23.

Ligações externas

Clubes de voleibol masculino da Alemanha

SWD Powervolleys Düren


النتائج النهائية في منافسات كرة اليد في الألعاب الأولمبية الصيفية 1992.

مراجع

أحداث الألعاب الأولمبية الصيفية 1992
كرة اليد في 1992
1992
منافسات كرة يد دولية تستضيفها إسبانيا


Die Innenjade ist ein Seegewässer bei Wilhelmshaven, das im Süden an der Linie Wilhelmshaven–Eckwarderhörne bei Km 2 der Bundeswasserstraße Jade beginnt und im Norden bei Km 25 an der Linie Schillig–Mellum endet. Der Beginn der Bundeswasserstraße Km 0 liegt in Höhe der ehemaligen I. Einfahrt und damit schon am Jadebusen, der sich im Süden an die Innenjade anschließt. Das Gebiet der Innenjade wird im Westen durch die Deichlinie der ostfriesischen Halbinsel und im Osten durch die Deichlinie der Halbinsel Butjadingen sowie die Watthöhenscheide des Hohe-Weg-Watts begrenzt, an dessen nördlichem Ende sich die Vogelinsel Mellum befindet.

Die Fortsetzung des Gewässers in Richtung Norden wird Außenjade genannt. Innen- und Außenjade werden oft zusammenfassend als "Jade" bezeichnet, wobei in diese Bezeichnung der Jadebusen dann einbezogen wird, wenn nicht nur vom Jadefahrwasser, sondern vom gesamten Meeresgebiet die Rede ist. In diesen Fällen wird auch vom Jadegebiet gesprochen. Der Begriff "Jade" leitet sich vom gleichnamigen nur 22 Kilometer langen Fluss Jade ab, der östlich von Varel in den Jadebusen mündet.

Mitten in der Innenjade verläuft das Jadefahrwasser. Dieses grenzt beim JadeWeserPort unmittelbar ans Festland. Ansonsten liegen zwischen diesem und dem Fahrwasser Wattgebiete.

Fluss oder Priel?
Gelegentlich wird auch die Innenjade – analog zum namensgebenden Fluss Jade – als Fluss bezeichnet. Bei Flüssen handelt es sich allerdings zumeist – ebenso bei der Jade – um Süßwassergewässer (Salinität < 0,1 %); dagegen liegt schon der Salzgehalt des der Innenjade vorgelagerten Jadebusens bereits in der Nähe der Jademündung bei 3,0 %, also deutlich im Salzwasserbereich, und damit zudem nur 0,5 Prozentpunkte unter der Salinität der offenen Nordsee (3,5 %). Erst recht muss daher die noch weiter als der Jadebusen (der als Meeresbucht kategorisiert wird) seewärts gelegene Innenjade als Meeresgewässer eingestuft werden, weswegen die Kategorisierung als (großer) Priel für sie weitaus angebrachter ist.

Nutzung der Innenjade

Schiffsverkehr

Die Sohlentiefe des Fahrwassers der Innenjade muss seit 1989 bei Km 6 18 Meter und bei Km 25 19,2 Meter betragen. Diese Tiefe ist nur durch regelmäßige Ausbaggerung des Fahrwassers und Verklappung des Baggerguts einzuhalten. Zwei Klappstellen befinden sich zwischen Außenjade und Außenweser nördlich von Wangerooge, eine bei der Mellumplate und zwei im Norden des Jadebusens.

Nur eine garantierte Tiefe von 18 Metern ermöglicht Schiffen mit bis zu 250.000 tdw und einem Tiefgang von bis zu 20 Metern die Einfahrt in die Jade bei Flut. Sie ist auch die Voraussetzung für den Betrieb des JadeWeserPorts.

Die Wassermengen des Jadebusens, die bei jedem Gezeitenwechsel durch die Innenjade strömen, halten die Fahrrinne schon zum größten Teil frei von Versandung und Verschlickung. Daher muss zur Instandhaltung des Jadefahrwassers nur selten mit (Saug-)Baggern nachgearbeitet werden. Dies ist ein großer Vorteil des Tiefwasserhafens Wilhelmshaven, dessen Tiefen z. B. Hamburg oder Bremerhaven nicht aufweisen können. Lediglich eine Querströmung zwischen dem ostfriesischen Festland und der Inselkette der ostfriesischen Inseln würde regelmäßig Sand Richtung Fahrrinne spülen. Dagegen wurde ab 1906 an der Olde Oog ein Dammbauwerk errichtet, das diese Strömung abhält. Von Barren befreit wurde die Innenjade im Wesentlichen bis 1939, indem vor allem die zuvor im Jadefahrwasser liegende Geniusbank (siehe Karte rechts) entfernt wurde, die die Tiefe des Fahrwassers an dieser Stelle auf unter zehn Meter verringert hatte. Solche Untiefen hatten im Ersten Weltkrieg das Auslaufen großer Schlachtschiffe bei Niedrigwasser unmöglich gemacht.

Die Zufahrten zum Jadefahrwasser aus den kleineren Häfen der Sielorte und die Häfen selbst müssen relativ oft durch Saugbagger von Ablagerungen befreit werden.

Die Innenjade wird heute nicht nur von Handelsschiffen und von den Schiffen der Bundesmarine genutzt, die den Marinestützpunkt Heppenser Groden ansteuern, sondern auch vom Wilhelmshavener Seebäderdienst und von Wasserfahrzeugen, die privat genutzt werden. Ferner wird die Innenjade von Fischkuttern aus den Häfen Varel, Dangast, Hooksiel und Horumersiel sowie aus dem Wesergebiet befahren.

Beiderseits der Innenjade weisen Richtfeuer Schiffen den Weg zu den Häfen Wilhelmshavens und in den Jadebusen. Am Voslapper Groden steht das Oberfeuer Voslapp. Der 1961 erbaute Betonturm ist mit 61 m einer der höchsten Leuchttürme Deutschlands. Das zugehörige Unterfeuer steht einige Kilometer weiter nördlich. Das Unterfeuer Tossens aus dem Jahr 1973 steht in Sichtweite nordwestlich davon im Watt. Weiter südlich am Strand von Eckwarderhörne befindet sich noch das Oberfeuer Eckwarden, eine 1961 erbaute 37 m hohe vierbeinige Stahlkonstruktion mit Wendeltreppe, trichterförmigem Laternengehäuse. Das zugehörige Unterfeuer steht nordwestlich davon in einigen hundert Metern Entfernung im Watt. Im Juni 2012 übernahmen die neuen Türme "Jappensand" im Jadebusen die Funktion des Turms in Eckwarden zur Bildung einer Richtfeuerlinie zur Kennzeichnung des, wegen des Betriebs des JadeWeserPorts, verlegten Fahrwassers.

Außer Dienst gestellt wurden das Alte Unterfeuer Schillig (1998), das Alte Oberfeuer Schillig (1987) und das Quermarkenfeuer Hooksielplate (1998).

Muschelzucht und Fischerei
In der Innenjade liegen Miesmuschelkulturflächen in den Baljen zwischen Butjadingen und Mellum sowie vor dem Voslapper Groden. Im Rahmen der Küstenfischerei werden auf der Innenjade von einem Miesmuschelkutter Muscheln geerntet, und von Fischkuttern werden Krabben, Aale und Plattfische gefangen.

Industrie

Auf der Wilhelmshavener Seite der Innenjade befinden sich fünf direkt ans Fahrwasser reichende Umschlagsanlagen:
 Brücke der Nord-West Oelleitung (NWO)
 die Niedersachsenbrücke
 die Containerbrücken und Lagerflächen des JadeWeserPorts
 die Brücke der Wilhelmshavener Raffineriegesellschaft (WRG)
 die frühere ICI-Brücke, jetzt INEOS

Über die Brücke der Nord-West Oelleitung wird ein beträchtlicher Teil der Rohölversorgung Deutschlands sichergestellt. An der Niedersachsenbrücke wird überwiegend Steinkohle für das benachbarte Kohlekraftwerk umgeschlagen.

Chemische Industrie
Auf dem Voslapper Groden sind drei Werke der chemischen Industrie angesiedelt:
 Die Chloralkali-Elektrolyse der Ineos Chlor Atlantik GmbH, begünstigt durch die Salzvorkommen der Kavernen (seit 2013 stillgelegt)
 Die Produktion von Vinylchlorid und PVC der Vynova (ehemalige Betreiber: EVC und INEOS) im Chemiewerk Voslapp
 Ein Terminal der HES International auf dem Gelände der ehemaligen Wilhelmshavener Raffinerie

Salzabwassereinleitung
Die K+S AG plant eine überregionale Entsorgung von Salzabwasser aus dem Kalibergbau, um die Umweltbelastungen aus dem Kalibergbau insbesondere in der Werra und Weser zu vermindern. Als Einleitestelle sind zwei alternative Standorte am Fahrwasser der Innenjade nördlich des JadeWeserPorts vorgesehen. Es ist geplant, bis zu 1500 m³/h (ca. 0,42 m³/s) Salzabwasser (Sole) als Dauerlast in die Innenjade zu leiten. Der Salzgehalt des Abwassers wird mit 39 % und die Dichte mit 1,25 g/cm³ angegeben.

Tourismus
Die Strände der Gemeinden Wangerland im Nordwesten und Butjadingen im Osten bilden die Hauptattraktionen für den Tourismus an der Innenjade. Hooksiel ist als Küstenbadeort, Horumersiel-Schillig als Nordseeheilbad eingestuft. 2010 wurden in der Gemeinde Wangerland 283.672 Gäste mit fast 1,853 Mio. Übernachtungen gezählt. In der Gemeinde Butjadingen gab es 2010 149.838 Gäste mit 939.529 Übernachtungen.

Naturschutzgebiet

Der westliche und der östliche Rand der Innenjade gehören zum 1986 gegründeten Nationalpark Niedersächsisches Wattenmeer. Das Jadegebiet ist Teil einer Landschaft mit dem Namen "Watten im Elbe-Weser-Dreieck Jadebusen", die das Bundesamt für Naturschutz ausweist.

Unmittelbar an die Innenjade grenzen auf dem Gebiet der Stadt Wilhelmshaven die Naturschutzgebiete Voslapper Groden-Nord und Voslapper Groden-Süd an.

Teil des Nationalparks Niedersächsisches Wattenmeer sind seit 1986 die östlich des Jadefahrwassers gelegenen ehemaligen Naturschutzgebiete "Hohe-Weg-Watt" und "Mellum". Das Naturschutzgebiet "Hohe-Weg-Watt" umfasste eine Fläche von 24.700 Hektar. Es wurde unter der Bezeichnung WE 148 am 22. Januar 1985 unter Naturschutz gestellt und umfasste das dem Butjadinger Land vorgelagerte Deichvorland sowie den Wattrücken zwischen Innenjade  und Außenweser bis zur Südostgrenze des Naturschutzgebiets "Mellum". Etwa die Hälfte des Watts wurde dem Jadegebiet, die andere Hälfte dem Wesergebiet zugerechnet. Das Naturschutzgebiet "Mellum" schloss sich im Nordwesten an. Es war 6.500 Hektar groß und wurde unter der Bezeichnung WE 67 am 8. September 1983 unter Naturschutz gestellt.

Siehe auch
 Liste der Sturmfluten an der Nordsee
 Jadegebiet
 Ästuar

Literatur
 A. Hops: Die Entwicklung des Jadefahrwassers zum Großschiffahrtsweg. In: Hansa, Heft 11/1966, S. 926–928

Weblinks

 Franziusinstitut für Wasserbau und Küsteningenieurwesen: Tiden, Seegang, Strömungen und Sedimenttransport in der Jade (PDF; 894 kB)
 Leuchtturmatlas: Leuchttürme in der Jade

Einzelnachweise

Geographie (Wilhelmshaven)
Gewässer im Landkreis Friesland
Gewässer im Landkreis Wesermarsch
0Innenjade
Priel

Innenjade


නන්ද කුමරු සිද්ධාර්ථ කුමාරයාගේ බාලම අර්ධ සහෝදරයා විය.  බුදුන් වහන්සේගේත් ඔහුගේත් පියා ශුද්ධෝදන රජුය. නන්ද කුමරුගේ මව මහා ප්‍රජාපතී ගෝතමී දේවියයි. ඇය බුදුන් වහන්සේගේ මවගේ බාලම සොහොයුරියයි.
සුන්දරී නන්දා කුමරිය නන්ද කුමරුගේ සොහොයුරියයි.

බුදුන් වහන්සේ බුද්ධත්වයට පැමිණ සත් වසක් ගෙවුණු තැන පියරජතුමාගේ ඇරයුමෙන් තම ඉපදුණු නුවර වූ කපිලවස්තු පුරයට වැඩම කළහ.

බුදුන් වහන්සේ ආපසු වඩින තුන්වැනි දිනයේදී දානය වළඳා අවසානයේ නිශ්ශබ්දවම පාත්‍රය නන්ද කුමරු අතට දී ආපසු ගමන් ඇරඹීය. පාත්‍රය බුදුන් වහන්සේ විසින් ආපසු ගනිතැයි කල්පනා කරමින්ම නන්ද කුමරු බුදුන් වහන්සේ එවකට වැඩ හුන් නිග්‍රෝධ උයනට වඩින තෙක්ම බුදුන් වහන්සේ පසු පස ගියේය. මෙය බුදුන් වහන්සේ තම බාල සොහොයුරාට ධර්මය නිශ්ශබ්දව පෙන්වා දීමක් විය.

ඔවුන් උයනට පැමිණි විට බුදුන් වහන්සේ නන්ද අමතා පැවිදි වීමට කැමැත්ත විමසා සිටියහ. නන්ද කුමරු එදින සිය රූමත් සොහොයුරිය නන්දා ජනපද කල්‍යාණි ය සමග විවාහ වීමට සිටි නමුදු මහණ වී සඟ සසුනට ඇතුළත් විය.

එහෙත් නන්ද ආධ්‍යාත්මික වශයෙන් සතුටක් නොලද්දේය. ඔහුගේ සිතිවිලි නිරන්තරයෙන් ජනපද කල්‍යාණිය කෙරෙහි යොමු වී තිබුණේය.

මේ බව දැන ගත් බුදුන් වහන්සේ නන්ද කුමරු තව්තිසා දෙව්ලොවට කැඳවා ගෙන ගියහ. එසේ යන අතර මගදී ගින්නකට හසු වූ වැඳිරියක ඔහු විසින් දක්නා ලදී. වැඳිරියගේ කන්, නාසා සහ වලිගය පිළිස්සී ගොසිනි. ඇය දැවි අඟුරු වී තිබුණු ගසක් බදා සිටියාය. ඔවුන් දිව්‍ය ලෝකයට පැමිණි විට නන්ද දිව්‍ය අප්සරාවන් දුටුවේය. "ඔබ වඩා රූමත් යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ කවරෙක්ද? ජනපද කල්‍යාණිය ද නැතහොත් මේ දිව්‍ය අප්සරාවන්ද? " යනුවෙන් බුදුන් වහන්සේ විමසූහ.

"බුදු හිමියනි, මෙම දිව්‍යාංගනාවන් හා සසඳන විට ජනපද කළ්‍යාණිය අර පිළිස්සුණු වැඳිරිය මෙනි" යයි නන්ද තෙරුන් පිළිතුරු දුන්නේය.

"සතුටු වන්න නන්ද මම නියම කරපු ආකාරයට ඔබ නොනැවත ක්‍රියා කරන්නේ නම් මෙම දිව්‍යාංගනාවන් හා සම්බන්ධ වීමට මම ඔබට අවස්ථාව ලබා දෙන බවට පොරොන්දු වෙමි. එනිසා ශුද්ධ ජීවිතයක සතුට ලබා ගන්න" යනුවෙන් බුදුන් වහන්සේ වදාළහ.

මෙය ඇසු නන්ද හිමි දිව්‍ය අප්සරාවන් ලබා ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙන් කැපවීමෙන් අනලස්ව අභ්‍යාසයන්හි යෙදුණේය. මෙය දැනගත් අනෙක් භික්ෂුහු ඔහු හාස්‍යයට ලක් කළහ. අනතුරුව නන්ද ඔහු පෙලඹවූ කාරණයම පාදක කරමින් තණ්හාව ප්‍රහීණ කොට අරහත් භාවය ලබා ගත්තේය.

රහතන් වහන්සේලා

නන්ද රහතන්වහන්සේ


دارت معركة التل الكبير آخر مواجهات العرابيين مع الإنجليز بمنطقة التل الكبير بمحافظة الإسماعيلية وهزم فيها الجيش المصري ودخل الإنجليز بعدها القاهرة واستقبلهم الخديوي واستعرض القوات البريطانية ووقع عرابي في الأسر وحكم عليه بالإعدام ثم خفف للنفي لينتهي الأمر بأن تقع مصر تحت الاحتلال الإنجليزي.

تمهيد

كان الإنجليز يتحينون الفرصة لاحتلال مصر بعد فشل الحملات الصليبية على مصر والشام وتحويل طريق التجارة لرأس الرجاء الصالح ومجيء ثم فشل الحملة الفرنسية على مصر والشام (1798-1801م) وبعد فشل حملة فريزر 1807 م وبعد تدمير إمبراطورية محمد علي بمعاهدة لندن 1840 م وبريطانيا تتحين الفرصة لغزو مصر.

وجاءت الفرصة في عصر الخديوي توفيق الذي قامت ضده ثورة شعبية في البلاد بقيادة الأميرلاي أحمد عرابي وهي ما تعرف بالثورة العرابية بسبب سوء الأحوال الاقتصادية، والتدخل الأجنبي السافر في شؤون مصر، ومعاملة رئيس الوزارة رياض باشا آنذاك القاسية للمصريين، واضطهاد الضباط المصريين في الجيش على حساب الأتراك والشركس، وأخذ الخديوي توفيق يبالغ في تصوير الموقف للأوربيين بأنه شديد الخطورة على مصالحهم حيث أن عرابي حسب وصفه كان وطنياً متطرفاً يكره كل ما هو أجنبي ويهدف إلى طرد كل الأجانب من مصر.

وقد زعمت بريطانيا حجة تدخلها بغرض حماية الأجانب ومصالحهم بمصر وأرسلت إنجلترا وفرنسا المذكرة المشتركة الأولى والثانية وبعد حوادث مذبحة الإسكندرية تدخل الأسطول الإنجليزي واقتحم الإسكندرية وفشلت تحصينات العرابيين في منع استيلاء الإنجليز عليها وتقدم الجيش الإنجليزي نحو كفر الدوار واستبسل الجيش المصري بقيادة «طلبة عصمت» فتقهقر الإنجليز عن البلاد ليفشلوا في دخولها من ناحية الشمال ويتحولوا للشرق مدعومين بمباركة دولية.

معركة التل الكبير
معركة التل الكبير كانت بين الجيش المصري بقيادة عرابي زعيم الفلاحين ابن قرية هرية رزنة بمحافظة الشرقية والجيش الإنكليزي الذي فشل في احتلال البلاد من ناحية الإسكندرية فقدم من القناة. وكان عرابي قد فكّر في ردم القناة حتى لا يدخل الإنجليز للبلاد عن طريقها فرد عليه دوليسبس الفرنسي رئيس شركة قناة السويس آنذاك بأن القناة على الحياد ولا تسمح بدخول أساطيل حربية من خلالها، ولكنه سمح للإنجليز بالمرور.

في 13 سبتمبر عام 1882 م (الموافق 29 شوال 1299 هـ) الساعة 1:30 صباحاً فوجئت القوات المصرية المتمركزة في مواقعها في التل الكبير بمحافظة الإسماعيلية منذ أيام والتي كانت نائمة وقت الهجوم بقدوم الإنجليز مع بعض بدو الصحراء الذين أطلعوا الإنجليز على مواقع الجيش المصري تعاون بعض الضباط الذين ساعدوا الإنجليز على معرفة الثغرات في الجيش المصري، تزامن ذلك مع إعلان السلطان العثماني فرمان بعصيان عرابي بتحريض من إنجلترا؛ جعل الكثير من الأشخاص ينقلبوا ضده.

استغرقت المعركة أقل من 30 دقيقة وألقي القبض على أحمد عرابي قبل أن يكمل ارتداء حذائه العسكري (حسب اعترافه أثناء رحلة نفيه إلى سيلان).

مراجع

1299 هـ
تل كبير
أحداث سبتمبر 1882
الاحتلال الإنجليزي لمصر 1882
تل كبير
ت
تل كبير
تل كبير
تل كبير

معركة التل الكبير


Goldenau steht für:
 Goldenau, bis 1864 Kopicken, Kreis Lyck, Ostpreußen, seit 1945: Kopijki, Ortschaft der Gmina Prostki im Powiat Ełcki, Woiwodschaft Ermland-Masuren, Polen
 Goldenau, 1939–1943 Name der polnischen Gemeinde Gołuchów in der Woiwodschaft Großpolen
 Goldenau, 1939–1945 Name der polnischen Ortschaft Gołunin in der Woiwodschaft Großpolen
 Goldenau, Kreis Oppeln, Schlesien, 1935–1945 Name der polnischen Ortschaft Zlattnik, Gemeinde Proskau im Powiat Opolski, Woiwodschaft Oppeln, Polen

Goldenau


Guitar Heaven: The Greatest Guitar Classics of All Time (el cielo de la guitarra: los mejores clásicos de la guitarra de todos los tiempos), conocido simplemente como Guitar Heaven, es el álbum de estudio número 21 álbum de Santana, lanzado el 21 de septiembre de 2010. Es un álbum de covers de rock clásico y cuenta con la participación de grandes artistas invitados, que incluyen entre ellos a India.Arie, Joe Cocker, Chris Cornell de Soundgarden, Scott Stapp de Creed, Scott Weiland de Stone Temple Pilots, Chris Daughtry de Daughtry, Jacoby Shaddix de Papa Roach, Chester Bennington de Linkin Park, Rob Thomas, y el rapero Nas.

Sencillos
El primer sencillo del álbum fue un cover de la canción "While My Guitar Gently Weeps" de The Beatles, el cual contó con la participación de India.Arie y Yo-Yo Ma lo cual le ha restado popularidad en la radio. El más reciente sencillo del álbum es un cover de Def Leppard, "Photograph" con la participación de Chris Daughtry que alcanzó la posición número 14 en el US Bubbling Under Hot 100.

Canciones

1. "Whole Lotta Love" (John Bonham/Willie Dixon/John Paul Jones/Jimmy Page/Robert Plant) - 3:51
(con Chris Cornell).

2. "Can't You Hear Me Knocking" (Mick Jagger/Keith Richards) - 5:38
(con Scott Weiland

3. "Sunshine of Your Love" (Pete Brown/Jack Bruce/Eric Clapton) - 4:43
(con Rob Thomas)

4. "While My Guitar Gently Weeps" (George Harrison) - 6:02
(con India.Arie y Yo-Yo Ma).

5. "Photograph" (Steve Clark/Joe Elliott/Robert John "Mutt" Lange/Rick Savage/Pete Willis) - 4:03
(con Chris Daughtry).

6. "Back In Black" (Brian Johnson/Angus Young/Malcolm Young) - 4:20
(con Nas).

7. "Riders on the Storm" (John Densmore/Robbie Krieger/Ray Manzarek/Jim Morrison) - 5:23
(con Chester Bennington y Ray Manzarek).

8. "Smoke On The Water" (Ritchie Blackmore/Ian Gillan/Roger Glover/Jon Lord/Ian Paice) - 5:06
(con Jacoby Shaddix).

9. "Dance The Night Away" (Michael Anthony/David Lee Roth/Alex Van Halen/Eddie Van Halen) - 3:23
(con Pat Monahan).

10. "Bang A Gong" (Marc Feld) - 3:41
(con Gavin Rossdale).

11. "Little Wing" (Jimi Hendrix) - 4:52
(con Joe Cocker).

12. "I Ain't Superstitious" (Willie Dixon) - 3:56
(con Johnny Lang).

Integrantes
 Carlos Santana: guitarra principal
 Dennis Chambers: batería
 Benny Rietveld: bajo
 Karl Perazzo: timbales
 Tommy Anthony: guitarra rítmica
 Freddie Ravel: teclados
 Andy Vargas: coros
 Raul Rekow: congas
 Bill Ortiz: trompeta
 Jeff Cressman: trombón
 Matt Serletic: sintetizadores y programación
 Robyn Troup: coros
 Joel Shearer: guitarra rítmica
 Sherree Brown: coros
 Ray Manzarek: órgano en "Riders on the Storm"

Producción
Producido por Carlos Santana y Clive Davis
Tracks producidos por Matt Serletic y Howard Benson

Listas de popularidad

Referencias

 Álbum "Guitar Heaven: The Greatest Guitar Classics of All Time", por Santana, Arista Records, 2010.

Enlaces externos
 Guitar Heaven analysis
 Sitio oficial de Santana (www.santana.com).

Álbumes de 2010 | Álbumes de Santana
Álbumes en inglés
Álbumes de rock

Guitar Heaven ... The Greatest Guitar Classics of All Time


Aalto-yliopisto ou Universidade Aalto (, ) é uma das 30 estações do Metro de Helsínquia. Parte da primeira fase do projecto de expansão a ocidente "Länsimetro", entrou em serviço a 18 de Novembro de 2017.

Aalto-yliopisto

Estação Aalto-yliopisto


Yedi Kilise, Erken Hristiyanlık döneminin yedi büyük kilisesidir ve Türkiye sınırları içerisindedir. Yuhanna tarafından yazılan İncil'in Vahiy bölümünde adı geçen bu kiliseler, "Yedi Altın Kandillik" olarak da betimlenir. Vahiy kitabında bahsedilen yedi kilise, Hristiyanlıkta simgesel bir öneme de sahiptir.

Açıklama
Roma İmparatorluğu'na bağlı olan Anadolu'nun batı bölgesine Asya İli denmekteydi, bu birbirinden bağımsız yedi kilise yerel halk tarafından Batı Anadolu'da kurulmuştur. Elçi Yuhanna Patmos Adası'nda sürgündeyken Yedi kiliseye uyarıcı nitelikte mektuplar yazmıştır. Asya İli'ndeki kiliselere Yeni Antlaşma'nın elçisel gerçeklik ve doğruluk temelinden ciddi sapmalar olduğunu gösterir. Yuhanna, kilise topluluklarının verdiği ödünleri ve işlediği günahları Mesih'in adına azarlamak ve onları tövbe edip başlangıçtaki sevgilerine geri dönmeye çağırmak için yazar. Domitianus'un kendisini tanrı ilan etmesiyle başlayan zulüm karşısında, kiliselerin İsa'ya olan imanını ve bağlılığını güçlendirmek, onları galip gelmeye ve ölüm pahasına da olsa sadık kalmaya teşvik etmek için yazmıştır.

Vahiy'deki Yedi Kilise Bölümleri
 Efes'teki (Ephesus) (Selçuk) kiliseye bildiri (Vahiy 2:1-7)
 İzmir'deki (Smyrna) kiliseye bildiri (Vahiy 2:8-11)
 Bergama'daki (Pergamon) kiliseye bildiri (Vahiy 2:12-17)
 Thiatira'daki (Akhisar) kiliseye bildiri (Vahiy 2:18-29)
 Sart'daki (Salihli) kiliseye bildiri (Vahiy 3:1-6)
 Filadelfya'daki (Alaşehir) kiliseye bildiri (Vahiy 3:7-13)
 Laodikya'deki (Denizli yakınları) kiliseye bildiri (Vahiy 3:14-22)

Yedi Kilise'ye Bildiriler
Yedi bildirinin her bir kilise için aşağıdaki öğeleri içerir.
Bir hitap
Kendini tanıtan bir unvan
Bir analiz
Bir öğüt
Hristiyan olduklarını kanıtlayan bir vaat Mesih, kendisi için belirlediği unvanları her bir kilisenin içinde bulunduğu duruma uygun bir şekilde dikkatlice seçer. Örneğin İzmir'deki acı çeken kiliseye "ölmüş ve dirilmiş" kişi olduğunu hatırlatır (Vahiy 2:8)  . Mesih ilk önce konuşacağı kiliseye seslenir, sonra kendini tanıtır, ardından o kilise hakkında bildiklerini anlatır, ardından kilise için bir söz söyler, teşvik eder, uyarır ya da azarlar, son olarak "Kulağı olan, Ruh'un kiliselere ne dediğini işitsin" sözleriyle mektup biter.
 Efes kilisesi: Çalışkan, Elçisel ve sabırlı bir kilise olarak biliniyordu, Nikolas yanlılarının karşısındaydı fakat Nikolas'ın tam olarak kim olduğu bilinmemekte.
 İzmir Kilisesi: Zor günler ve sıkıntılar çeken ağır zulümlere uğrayan bir kilisedir Vahiy bölümünde on gün daha sıkıntı çekeceği ama sadık kalması yönünde teşvik sözleri vardır.
 Bergama kilisesi: Bu kiliseye bildirilen ayetler "Nerede yaşadığını biliyorum; Şeytanın tahtı oradadır" (Vahiy 2:13)  sözleriyle başlar, "Şeytan'ın Tahtı" ifadesi Bergama kentindeki Zeus Sunağı'na gönderme yapar yine de bu kilisenin Tanrı'ya sımsıkı bağlı olduğu bildiriliyor ama kilise içindeki bazı kişilerin putperestliğe göz yumduğu ve Nikolas yanlılarının sapkın öğretilerine bağlı olduğu için Tanrı tarafından tövbeye teşvik ediliyor. İmparator Konstantin'in Hristiyanlığı Roma devlet dini yapmasının ardından gittikçe daha çok dünyasallaştı
 Tiyatira kilisesi: Yozlaşmış bir kiliseydi, Tiyatira dönemin sanayi kentiydi ve buradaki kilise de epey büyümüştü, kilise İzabel adındaki sahte bir peygambere karşı uyarılmakta.
 Sart kilisesi: Ruhsal olarak ölü bir kiliseydi Ortodoksluğu ile tanınan Reform kilisesiydi, dışarıdan bakıldığında etkin bir kilise olarak görülüyordu fakat Tanrı'ya bağlı kalan çok az insan vardı. Kent aynı zamanda yünlü giysilerin boyandığı bir merkezdi. Böylece Mesih galip gelenlerin kendisiyle birlikte tam tersine "beyaz giysiler" (Vahiy 3:4-5)  içerisinde yürüyeceklerini vadeder.
 St. Jean Kilisesi: Bu kilise Tanrı sözüne çok bağlı bir kiliseydi, modern uyanışların ve küresel müjde etkinliklerinin kilisesiydi Mesih bu kilise için "İşte önüne kimsenin kapayamayacağı bir açık bir kapı koydum"(Vahiy 3:8)  sözleriyle över.
 Laodikya kilisesi: Laodikya dönemin en zengin kentlerindendi, bankacılık merkeziydi ve bölgede yetiştirilen kuzguni siyah yünlü koyunlardan üretilen giysileri ve tıp çalışmaları ile ün yapmıştı. Kent o kadar zengindi ki İS 60'taki yıkıcı depremin ardından Roma'nın mali desteğine bile gerek duymamıştır. Laodikya yakınlarındaki sıcak su kaynakları kente kemerlerle taşınırdı ama bu suyu ılıklaştırır ve içilmez bir hale sokardı, bu yüzden Vahiy bölümünde bu kilise için şöyle bir ifade vardır "Yaptıklarını biliyorum. Ne soğuksun, ne sıcak. Keşke ya soğuk ya sıcak olsaydın! Oysa ne sıcak ne soğuksun, ılıksın. Bu yüzden seni ağzımdan kusacağım. Zenginim, zenginleştim, hiçbir şeye gereksinmem yok diyorsun; ama zavallı, acınacak durumda, yoksul, kör ve çıplak olduğunu bilmiyorsun.(Vahiy 3:15-16) . Laodikya kilisesi çok zengin olmasına rağmen Ruhsal olarak çok yetersiz bir kiliseydi kendi maddi çıkarlarına güveniyor ama Tanrı'ya yönelmiyordu

Kaynakça

Anadolu tarihi
Vahiy Kitabı
Hristiyanlıkta kozmoloji
Kıyametçilik
Hristiyanlık tarihi
Türkiye'deki eski kiliseler

Yedi Kilise


Malkoç Yavuz Ali Paşa, III. Mehmed ve I. Ahmed saltanatı döneminde 16 Ekim 1603 - 26 Temmuz 1604 tarihleri arasında dokuz ay on bir gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamı.

Hayatı
Bosnalı Malkoçevic ailesinden olduğu bildirilir.

Bosnalı yeniçeri ağası Salih Ağa'nın kardeşinin oğludur. Enderun'a çırak olarak girip eğitimini orada görmüş ve buradan silahtar olarak çıkma yapmıştır.

Saraydan çıkması ise Temmuz 1601'de Mısır valiliği görevini alması şeklinde olmuştur. Mısır valisi iken 23 Eylül 1603'te III. Mehmed'in sadrazam Yemişçi Hasan Paşa'yı azledip hemen sonra idam ettirmesinden sonra divanda yetenekli ve faal bir vezirin olmadığı görülmüş ve Mısır'da vali olan Yavuz Ali Paşa sadrazamlık görevine en uygun devlet adamı olduğu kabul edilmiştir. Mısır'a haberci gönderilip Yavuz Ali Paşa'ya acele Mısır'dan gelip sadareti  alması için haberci gönderilmiştir. Yavuz Ali Paşa İstanbul'a gelene kadar sadaret kaymakamı olarak Kasım Paşa  görevlendirilmiş ve mühr-ü hümayun İstanbul'a yaklaşana kadar geçici olarak hazine-i hümayunda saklanmıştır. Mısır'dan karayolu ile Halep yolu ile gelen Yavuz Ali Paşa'nın devlet başkentine yaklaştığı haberi gelince mühr-ü hümayun ona gönderilmiştir.

Yavuz Ali Paşa daha İstanbul'a ulaşmadan III. Mehmed 21 Aralık 1603'te hayatını kaybetti. Onun yerine padişah olarak oğlu 14 yaşında bulunan I. Ahmet tahta geçirildi. I. Ahmet'in yaşı küçük olduğu için o zaman kadar gelenek olan sancak beyliği görevi yapmamıştı. I. Ahmed'in cülus gününden bir hafta sonra yeni sadrazam olarak Yavuz Ali Paşa İstanbul'a ulaştı. Yavuz Ali Paşa 1.200.000 altın meblağa varan iki yıllık Mısır hazine katkısını ve Halep hazine katkısını da birlikte getirmişti. Bu hazineden 700 bin altın cülus bahşişi olarak Kapıkulu ocaklılarına dağıltıldı.

Yavuz Ali Paşa İstanbul'a yetiştiği zaman Osmanlı orduları iki cephede, batıda Avusturya ve Engürüs  (Macaristan) ve doğuda İran cephesinde sefer halindeydi.  Ayrıca Anadolu'da Celali isyanlarının sonu gelmemişti. Yavuz Ali Paşa önce bir dizi önlemler alarak İstanbul şehrine bir iç düzen getirmeye çalıştı. Narh işlerini ve çarşı pazar denetlemesini çok sıkı olarak yapmaya başladı. Bu önlemlere uymayanlar için ağır cezalar uyguladı. Bu sıkı disiplinli önlemler arasında halkın akşam hava karardıktan sonra sokağa çıkması yasaklanması da bulunmaktaydı.

Yeni sadrazam Avusturya ve İran seferleri için iki değişik Serdar-ı ekrem görevlendirilmesini ve kendinin İstanbul'da kalarak koordinasyonu sağlayıcı olarak kalmasını istemekteydi. Fakat genç padişah mutlak olarak Sadrazamın Avusturya cephesi serdar-ı ekremi olmasını irade etti. Osmanlı ordusu 1604 ilkbaharında Avusturya seferi için görkemli bir törenle harekete geçti. O zamana kadar kaptan-ı deryalık yapan ama İran cephesinde tecrübesi olan Cığalazade Yusuf Sinan Paşa ise İran seferi serdarı olarak daha az görkemli olarak sefere başladı.

I. Ahmed genç ve tecrübesiz bir hükümdar olduğu için etrafındaki yakın danışmanlarına çok dayanmaktaydı. Bunlar arasında karar ve görev atamalarında baş danışmanı hocası Mustafa Efendi idi. Genç hükümdarın aldığı bazı kararlar ve yaptığı atamalar sadrazamın selahiyetlerini kıracak bir şekilde idi. Yavuz Ali Paşa I. Ahmed'in bu tutumundan aksi etkilenmekteydi. Ayrıca ordu Balkanlarda ilerlerken Yavuz Ali Paşa hasta düşmüştü. Uzunçarşılı, sadrazamın bu hastalığına hükümdarın aldığı aksi kararların neden olduğuna yorumlamaktadır. Ordu, ileri ordugahı olan Belgrad'a 26 Temmuz 1604'te geldiğinde geçirdiği hastalıktan Yavuz Ali Paşa beklenmedik bir şekilde hayatını kaybetti.

Değerlendirme
Sadareti yaklaşık dokuz ay (ama fiilen 7 ay kadar) olup bu kısa dönemde pek az bir şey yapabilmiştir. Mısır'dan yanında 6 cellatla birlikte gelmesini Uzunçarşılı Malkoç Yavuz Ali Paşa'nın şedit ve kan dökücü olmasına yorumlamaktadır.

Popüler Kültürdeki Yeri
Muhteşem Yüzyıl Kösem adlı tarihi-Türk dizisinde Yavuz Ali Paşa karakteri Ümit Bahadır Tunç tarafından canlandırılmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVI. Yüzyıl Ortalarından XVII. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010)  say.3360
 Danişmend, İsmail Hâmi (1971), Osmanlı Devlet Erkânı,  İstanbul:Türkiye Yayınevi.
 Tektaş, Nazım. (2009), Sadrâzamlar - Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı. İstanbul:Çatı Kitapları. ISBN 9789758845000

Osmanlı sadrazamları
1604 yılında ölenler
Belgrad'da ölenler
Doğum tarihi bilinmeyenler
Osmanlı Mısır valileri
Osmanlı Boşnakları

Malkoç Yavuz Ali Paşa