Fraktal; matematikte, çoğunlukla kendine benzeme veya oransal kırılma özelliği gösteren karmaşık geometrik şekillerin ortak adıdır. Fraktallar, klasik, yani Öklid (Euklides) geometrideki kare, daire, küre gibi basit şekillerden çok farklıdır. Bunlar doğadaki, Öklid'çi  geometri aracılığıyla tanımlanamayacak pek çok uzamsal açıdan düzensiz olguyu ve düzensiz biçimi tanımlama yeteneğine sahiptir. Fraktal terimi parçalanmış ya da kırılmış anlamına gelen Latince "fractus" sözcüğünden türetilmiştir. İlk olarak 1975'te Polonya asıllı matematikçi Benoit B. Mandelbrot tarafından ortaya atılan kavram, yalnızca matematik değil fiziksel kimya, fizyoloji ve akışkanlar mekaniği gibi değişik alanlar üzerinde önemli etkiler yaratan yeni bir geometri sisteminin doğmasına yol açmıştır.

Tüm fraktallar kendine benzer ya da en azından tümüyle kendine benzer olmamakla birlikte, çoğu bu özelliği taşır. Kendine benzer bir cisimde cismi oluşturan parçalar ya da bileşenler cismin bütününe benzer. Düzensiz ayrıntılar ya da desenler giderek küçülen ölçeklerde yinelenir ve tümüyle soyut nesnelerde sonsuza değin sürebilir; öyle ki,her parçanın her bir parçası büyütüldüğünde, yine cismin bütününe benzer. Bu fraktal olgusu, kar tanesi ve ağaç kabuğunda kolayca gözlenebilir. Bu tip tüm doğal fraktallar ile matematiksel olarak kendine benzer olan bazıları, stokastik (olasılıksal) yani rastgeledir; bu nedenle ancak istatistiksel olarak ölçeklenirler. Fraktal cisimler, düzensiz biçimli olduklarından ötürü Öklid'çi şekilleri ötelemezler. (Öteleme bakışına sahip bir cisim kendi çevresinde döndürüldüğünde görünümü aynı kalır.)

Fraktal Boyut
Fraktalların belirleyici bir özelliği, fraktal boyut olarak adlandırılan matematiksel bir parametrelerinin olmasıdır. Bu parametrenin bütünüyle geçerli ve basit bir tanımı yoktur. Mandelbrot bu parametreyi Haussdorf boyutu ile denk tutmaktadır. Fraktal boyut, Öklid'çi şekillerin topolojik boyutlarına eşit, fraktallar için topolojik boyutlarından büyüktür. Örneğin Cantor kümesinin fraktal boyutu , topolojik boyutu ise 'dır.

Kendisinin tam bir kopyasını daha küçük boyutlarda içeren fraktallar için fraktal boyutu ve kendine benzerlik boyutu değerleri aynıdır. Bir şekil kendisine benzeyen  kadar kopyadan oluşuyor ve her bir kopya özgün şekle göre, uzunluk olarak,  büyüklüğünde ise, bu şeklin kendine benzeme boyutu  ile verilir. Yukarıda örnek olarak verilen Sierpinski üçgeni, kendine benzeyen  kopyadan oluşmuş, her bir kopya da özgün şeklin yarısı () uzunluğundadır; dolayısıyla Sierpinski üçgenin fraktal boyutu 'tir.

Teorinin gelişimi
Benoit Mandelbrot, IBM laboratuvarlarında çalışmaya başladığında Oyun kuramı, iktisat ve emtia fiyatları gibi çeşitli alanlarda çalışan bir mühendisti. Bu çalışmalarını tamamladığında veri iletim hatlarındaki gürültü üzerinde çalışmaya başladı. Mühendisler, veri aktarımı sırasında oluşan gürültü karşısında çaresiz kalmışlardı. Mühendislerin bu soruna bulabildikleri en iyi çare, sinyal gücünü arttırmaktan ileri gidememişti; ama sinyal gücünün arttırılması da tam bir çözüm sağlamamıştır.
İletim hatlarındaki gürültü doğası gereği gelişigüzel olmasına rağmen kümeler halinde gelmekteydi. İletişim süresi boyunca hatasız periyotlar arasında hatalı periyotlar yer almaktaydı. Hatalı periyotların incelenmesi, hata paterninin sanıldığından daha karmaşık olduğunu ortaya koymuştur. Mandelbrot, bir günlük veri trafiğini birer saatlik periyotlara ayırdı. Daha sonra, hatanın gözlendiği periyotları ele alıp bu periyotlar yirmişer dakikalık parçalara böldü ve yine gördü ki, bu birer saatlik periyotların içinde de yine hatasız bölümler bulunmaktaydı. Mandelbrot, hatalı bölümler daha kısa zaman aralıklarına bölmeye devam etti. Ve sonunda hatasız periyotların halen var olduğunu gösterdi. Bu arada aykırı bir durum Mandelbrot'un dikkatini çekti: hatalı periyotların hatasız periyotlara oranı periyodun uzunluğundan bağımsız olarak neredeyse sabit kalıyordu.

Kaynakça

Dijital sanat
Matematiksel yapılar
Topoloji

Fraktal


An Bambusa barpatharica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Borthakur ngan Barooah. An Bambusa barpatharica in nahilalakip ha genus nga Bambusa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bambusa

Bambusa barpatharica


Berde Rayonu (Azerice: Bərdə rayonu), Azerbaycan'da rayondur. İdari merkezi Berde şehridir.

Hakkında
Rayon 1930 yılında kurulmuştur. Karabağ düzlüyünün orta kısmında yer almaktadır. İklimi ılımlı sıcak ve kuru astropikaldır. Arazisinden Kür Nehri, Terter ve Haçın çayları akmaktadır.

Yevlah, Terter, Ağdam, Ağcabedi rayonları ile komşudur.

Tarihi
Kaynaklarda kim tarafından ve ne zaman kurulması hakkında farklı yazılar var. Kitab-ı Dede Korkut'ta adı geçmektedir.

Sasaniler zamanı idari merkezlerden birisi olmuştur. V. yüzyılda Kafkas Albanyası'nın başkenti oldu. 552'den Kafkas Albanyasının dini merkezi haline de geldi.

628 yılında Hazarlarca ele geçirildi.

Araplar bölgeyi fethettikten sonra Kafkaslar'ın en büyük şehirlerinden birisi olmuştu, kentte 100 binden fazla kişi yaşamaktaydı.

Araplar zamanı önce kendi hükümdarlarını seçme hakkına sahipti, 752'den ise tam Arap egemenliğine girdi ve Arrân'ın başkenti oldu. 789'den III. Emirliğin başkenti oldu.

Babek isyanı zamanı önce kent yakınlarında İsa ibn Muhammed'e tabi olan Arap ordusu mağlup oldu, 824 yılında ise isyancılar ikinci ordunu yenerek şehri ele geçirdi.

VIII.-IX. yüzyıllarda önemli ticari ve kültür merkezi idi.

Kent birkaç defa tamamen yıkıldı; önce Moğollar, sonra Timurlar ve Nadir Şah tarafından.

Hanlıklar zamanında kent, Karabağ Hanlığı'nın sınırları içinde yer almaktaydı.

İdari birimler
 109 köy

Kaynakça

Berde (rayon)


Die polnische Davis-Cup-Mannschaft ist die Tennisnationalmannschaft Polens.

Geschichte
Seit 1925 nimmt Polen am Davis Cup teil. 2016 war die Mannschaft erstmals in der Weltgruppe vertreten. Erfolgreichster Spieler ist Bartłomiej Dąbrowski mit insgesamt 37 Siegen. Mit 34 Teilnahmen ist Marcin Matkowski Rekordspieler.

Aktuelles Team
Folgende Spieler traten bislang im Davis Cup 2016 für ihr Land an:
 Michał Przysiężny
 Łukasz Kubot
 Marcin Matkowski
 Hubert Hurkacz

Weblinks

Davis-Cup-Mannschaft
Daviscupmannschaft
Daviscup

Polnische Davis-Cup-Mannschaft


Thomas Bond (Condado de Calvert, 2 de maio de 1713 - Filadélfia, 26 de março de 1784) foi um médico e cirurgião norte-americano.  Em 1751 ele co-fundou o Hospital da Pensilvânia, o primeiro centro médico nas colônias americanas, com Benjamin Franklin, e também ofereceu seus serviços como médico e professor.

Médicos dos Estados Unidos

Thomas Bond


Illinois ( ), Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortabatı eyaletlerinden birisi. Başkenti Springfield'dır. En büyük kenti Şikago'dur. Illinois, ABD'nin en kalabalık beşinci, en büyük yirmi beşinci eyaletidir. Michigan Gölü'nün batısında yer alır.

Illinois, kuzeyde ve merkezdeki büyük sanayisi ve tarımsal merkezleri, güneyde kömür, kereste ve petrol gibi doğal kaynakları ve kuzeydoğudaki küresel şehri Şikago ile oldukça çeşitli ekonomisi vardır.

Merkezi konumu ve elverişli coğrafyası sayesinde eyalet önemli bir ulaşım merkezi'dir: Şikago Limanı'nın Büyük Göller ve Saint Lawrence Denizyolu ile Atlantik Okyanusu'na ve Illinois Suyolu ile Mississippi Nehri üzerinden Meksika Körfezi'ne erişimi vardır. Eyalet sınırları kısmen Mississippi, Ohio ve Wabash nehirlerinden oluşur. Şikago O'Hare Uluslararası Havalimanı onlarca yıldır dünyanın en işlek on havaalanı arasındadır. Illinois, uzun süredir Amerika Birleşik Devletleri'nin mikrokozmosu ve Amerikan kültüründe bir çan olarak görülür ve Peoria'da oynayacak mı? ifadesiyle örneklenir.

Jeoloji
Paleozoyik Çağ'ın erken dönemlerinde, ilerde bir gün Illinois olacak bölge Ekvator'a yakın sığ bir denizin altında kaldı. Bu dönemde burada trilobiteler, brakiyopodlarlar ve krinoidler dahil olmak üzere çeşitli deniz canlıları yaşıyordu. Değişen çevresel koşullar Karbonifer'de büyük kömür bataklıkları oluşumuna yol açtı.

Illinois, Mezozoyik'in bir kısmında deniz seviyesinin üstündeydi ama sonunda Batı İç Deniz Yolunca yeniden sularla kaplandı. Bu, Eosen Dönemi ile geriledi.

Pleistosen Dönemi 'nde geniş buz tabakaları Illinois'in çoğunu kapladı ve yalnızca Sürüklenme Olmayan Alan (:en:Driftless Area) açıkta kaldı. Bu buzullar, Michigan Gölü havzasını oydu ve arkalarında eski buzul göllerinin ve morenlerin izlerini bıraktılar.

Coğrafya
Illinois, Amerika Birleşik Devletleri'nin Ortabatı bölgesi'ndedir ve Kuzey Amerika'nın Büyük Göller bölgesindeki sekiz eyaletten biridir (aynı zamanda Ontario, Kanada'yı da kapsar).

Sınırlar

Illinois'in Indiana ile doğu sınırı, güneyde Post Vincennes üzerinde Wabash nehri'ne, kuzeydeki Michigan Gölü'nde 87° 31′ 30″ batı boylamında kuzey-güney hattı oluşturur. Wabash nehri, Wabash Ohio nehri'ne girene kadar Indiana ile doğu/güneydoğu sınırı olarak devam eder. Bu, Illinois'in Ohio Nehri'nin kuzey kıyısı boyunca uzanan Kentucky ile olan güney sınırının başlangıcını işaret eder. Missouri ve Iowa ile olan batı sınırının çoğu Mississippi nehri'dir; Kaskaskia, Mississippi'nin batısındaki ve yalnızca Missouri'den ulaşılabilen Illinois'in ekslav'ıdır. Eyaletin Wisconsin ile olan kuzey sınırı 42° 30' kuzey enleminde sabitlenmiştir. Illinois'in kuzeydoğu sınırı, Illinois'in Michigan eyaletinin yanı sıra Wisconsin ve Indiana ile bir su sınırını paylaştığı Michigan Gölü'ndedir.

Topografya

Illinois tamamen İç Ovalar'da kalmasına rağmen yükseltisinde bazı küçük farklılıklar vardır. Aşırı kuzeybatı Illinois'de, buzullaşmamış ve bu nedenle daha yüksek ve engebeli topoğrafya bölgesi Sürüklenmeyen Alan, eyaletin küçük bölümünü kaplar. Güney Illinois, Shawnee Ulusal Ormanının çevresindeki tepelik alanları içerir.

Sürüklenmeyen Alan'ındaki Charles höyüğü,  ile eyaletin deniz seviyesinden en yüksek doğal yüksekliğine sahiptir. Diğer yaylalar arasında güneydeki Shawnee tepeleri yer alır ve nehirleri boyunca değişen topoğrafya vardır; Illinois nehri, eyaleti kuzeydoğudan güneybatıya ikiye böler. Alton'dan Kaskaskia nehrine kadar Mississippi nehrindeki taşkın yatağı  Amerikan Dip'i (ing: ) olarak bilinir.

Ayrıca bakınız
 1968 Illinois depremi

Kaynakça

Illinois


Johann Georg al II-lea (31 mai 1613 – 22 august 1680) a fost Elector de Saxonia din 1656 până în 1680. El a aparținut liniei Albertine a Casei de Wettin.

Biografie
A fost al patrulea copil în ordinea nașterii însă fiul cel mare (după decesul fratelui său la doar cinci luni) al Electorului Johann Georg I de Saxonia și a celei de-a doua soții, Magdalene Sibylle a Prusiei. Și-a succedat tatăl ca Elector de Saxonia când Johann Georg I a murit la 8 octombrie 1656.

În 1657 Johann Georg a făcut un aranjament cu cei trei frați ai săi pentru a preveni disputele teritoriale și în 1664 el a intrat în relații de prietenie cu regele Ludovic al XIV-lea al Franței. A primit bani de la regele francez însă existența unei puternice părți anti-franceze în Saxonia l-a pus ocazional în situația să răspundă în fața împăratului Leopold I.

Interesul principal al electorului nu a fost politica ci muzica și arta. El a împodobit Dresda, care sub el a devenit centrul muzical al Germaniei; muzicienii străini au fost bine primiți și a adunat în jurul lui o curte mare și splendidă, iar capitala sa a fost scena constantă de festivaluri muzicale și alte festivități. Johann Georg II a comandat construirea primei case de operă, Opernhaus am Taschenberg.

Familie
La 13 noiembrie 1638, la Dresda, Johann Georg s-a căsătorit cu Magdalene Sybille de Brandenburg-Bayreuth. Ei au avut trei copii:

Sibylle Marie (16 septembrie 1642 – 27 februarie 1643)
Erdmuthe Sophie (25 februarie 1644 – 22 iunie 1670), căsătorită la 29 octombrie 1662 cu Christian Ernst, Margraf de Brandenburg-Bayreuth
Johann Georg III (20 iunie 1647 –  12 septembrie 1691), succesorul lui ca Elector.

Note

Nașteri în 1613
Decese în 1680
Electori de Saxonia
Casa de Wettin
Oameni din Dresda
Cavaleri ai Ordinului Jartierei

Johann Georg al II-lea, Elector de Saxonia


Otto Fredrikson (Valkeakoski, Finlandia, 30 de noviembre de 1981), es un futbolista finlandés, se desempeña como guardameta y actualmente juega en Tromsø IL.

Ha sido portero de la selección de fútbol de Finlandia en 13 ocasiones. Su primera convocatoria fue en un partido contra Turquía.

Clubes

Futbolistas de la selección de fútbol de Finlandia
Futbolistas del Borussia Mönchengladbach en los años 2000
Futbolistas del FF Jaro
Futbolistas del Lillestrøm SK
Futbolistas del Spartak de Nalchik
Futbolistas del Borussia Mönchengladbach II
Guardametas de fútbol de Finlandia
Nacidos en Valkeakoski

Otto Fredrikson


La  du Tokyo Metro est un type de rame automotrice exploitée depuis 2010 sur la ligne Chiyoda du métro de Tokyo au Japon.

Description
La série 16000 est basée sur le modèle A-train du constructeur Hitachi. Les rames sont composées de 10 voitures.

L'espace voyageurs se compose de banquettes longitudinales. Des sièges prioritaires sont installés aux extrémités de chaque voitures.

Histoire
La première rame est entrée en service le . Le modèle est récompensé du Laurel Prize l'année suivante.

Services
Affectées à la ligne Chiyoda, les rames circulent également sur les lignes de banlieue interconnectées : la ligne Odakyū Odawara et la ligne Jōban.

Galerie photos

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Métro de Tokyo

Liens externes
  La série 16000 sur le site du Tokyo Metro

Automotrice du Japon
Métro de Tokyo
Automotrice 1500 V

Tokyo Metro série 16000


Emil Nielsen er tv-vært på programmet Store NØRD på Danmarks Radios børnekanal DR Ultra. Han trådte til som vært i sæson 7 (2007), hvor hans medvært var Peter Skødt Knudsen. I sæson 10 blev denne skiftet ud med Kåre Nielsen. Kåre og Emil er brødre, og er begge spejdere.

Referencer

Eksterne henvisninger

Tv-værter fra Danmark
Ansatte i DR

Emil Nielsen (tv-vært)


El ermitaño de Yaruqui, ermitaño del Pacífico o ermitaño moteado (Phaethornis yaruqui) es una especie de ave que se encuentra en Colombia, Ecuador y Panamá.

Hábitat
Vive en el nivel inferior del bosque húmedo, con presencia de Heliconia, por debajo de los 1.500 m de altitud.

Descripción
Mide 13 cm de longitud. Pico curvado de 46 mm, con la mandíbula roja en la base. Presenta corona cobriza bronceada, una mancha oscura detrás de cada ojo, bordeada de una línea blancuzca a amarillenta, más notoria en la hembra; el plumaje del dorso e verde metálico, el de las partes inferiores verde grisáceo, con una línea blancuzca entre la garganta y el pecho; cola negra azulada, con las plumas centrales con puntas blancas y blancuzca por debajo.

Referencias

yaruqui
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Jules Bourcier
Animales descritos en 1851

Phaethornis yaruqui


Casa lui Raven este sitcom american dezvoltat de către Jed Elinoff și Scott Thomas, care a avut premiera originală la Disney Channel pe 21 iulie 2017. Bazat pe personajele create de Michael Poryes și Susan Sherman, serialul este un spin-off și tot odată o continuare al That's So Raven, cel de-al doilea spin-off din acea serie, după Cory in the House. Seria îi are ca staruri pe Raven-Symoné, Isaac Ryan Brown, Navia Robinson, Jason Maybaum, Sky Katz, și Anneliese van der Pol.

În România serialul a avut premiera pe 10 februarie 2018 la Disney Channel.

Intrigă
Raven și Chelsea sunt două prietene de la  școală ajunse la maturitate, divorțate și care locuiesc împreună, alături de gemenii lui Raven, Booker și Nia, și de fiul lui Chelsea, Levi, într-un apartament din Chicago. Casa lor este întoarsă cu susul în jos când își dau seama că unul dintre copii lui Raven, Booker, a moștenit aceleași abilități psihice ca mama lui.

Personaje
 Raven Baxter (Raven-Symoné) este o mamă singură cu doi copii gemeni Nia și Booker, care lucrează ca designer vestimentar pentru câini. Este dezvăluit faptul că înaintea seriei, Raven a divorțat de Devon Carter (Jonathan McDaniel), un fost iubit din liceu, iar acum locuiește cu Chelsea și fiul ei în Chicago. Raven are puteri psihice, capabilă să aibă "viziuni" ale viitorului. Ea decide să nu le spună copiilor despre viziunile ei, pentru că, crede că nu ar înțelege.
 Booker Baxter-Carter (Issac Ryan Brown) este fiul lui Raven de 11 ani și fratele geamăn al Niei, care a moștenit de la mama lui abilitățile psihice. După ce a primit prima viziune la școală, el decide să nu-i spui mamei lui despre abilitățile sale psihice pentru că nu l-ar crede, fără să știe că și mama lui are de asemenea, puteri psihice.
 Nia Baxter-Carter (Navia Robinson) este fiica lui Raven, și sora geamănă a lui Booker. Inițial ea nu crede că fratele ei are abilități psihice, insistând că e una din poveștile sale inventate. Când Booker are o viziune cu ea când va primi o lovitură de la un sac de box și mai târziu se adeverește, ea îl crede.
 Levi Grayson (Jason Maibaum) este fiul de 9 ani al lui Chelsea. El este foarte matur pentru vârsta lui și de multe ori acționează ca părinte în relația cu mama lui.
 Tess (Cer Katz) este cea mai bună prietenă a lui Nia, care locuiește în aceeași clădire ca și restul familiei.
 Chelsea Grayson (Anneliese van der Pol) este de asemenea o mamă divorțată care locuiește în aceeași casă cu Raven, și este cam nătângă, dar o bună prietenă și mama lui Levi. Este dezvăluit că, înaintea serialului, Chelsea a făcut o sumă substanțială de bani dintr-o reclamă la un produs numit "Schmop," dar norocul ei a fost furat de către soțul ei Garrett Grayson. După aceea, Garrett a fost arestat pentru evaziune fiscală și a sfârșit prin a avea o aventură cu un agent special care l-a arestat. Chelsea ulterior a divorțat de el după recuperarea banilor și s-a mutat cu Raven.

Producție
La opt ani după ce That's So Raven s-a terminat, nu au fost speculații și zvonuri că seria ar obține un al doilea spin-off. Pe 14 august 2015, o reuniune cu Raven-Symoné și o fostă vedetă s-a întâmplat în The View, unde au discutat despre acea serie și trecut. T'Keyah Cristal Keymáh și Rondell Sheridan nu au fost prezenți, dar au primit o mențiune specială de la Raven-Symoné.

Seria a fost anunțată pe 27 octombrie 2016, și a avut premiera pe Disney Channel pe 21 iulie 2017, și este filmat la Hollywood Center Studios. Disney Channel a reînnoit seria pentru un al doilea sezon, pe 10 octombrie 2017, și filmările au început în noiembrie 2017.

Difuzare

Listă episoade

Sezonul 1

Sezonul 2

Sezonul 3

Sezonul 4

Premiera internațională

Legături externe

 Site-ul oficial
 Casa lui Raven pe IMDb

Emisiuni difuzate de Disney Channel
Seriale de televiziune americane
Seriale de televiziune din 2017
Disney Channel
Sitcom

Casa lui Raven


La gare de Roetgen est une ancienne gare ferroviaire belgo-allemande de la ligne 48, de Stolberg à Saint-Vith desservant la commune de Roetgen, dans la région urbaine d'Aix-la-Chapelle en Rhénanie-du-Nord-Westphalie. Comme toutes les gares de l'ex-Vennbahn, elle est en territoire belge.

Situation ferroviaire
La gare de Roetgen se trouvait au point kilométrique (PK) 27,8 de la ligne 48, de Stolberg (frontière allemande) à Saint-Vith entre la gare de Raeren et la halte de Roetgen-Süd.

Histoire
Les Chemins de fer d'État de la Prusse inaugurent le  la section d'Aix-la-Chapelle à Monschau qui doit constituer le premier maillon de la Vennbahn desservant plusieurs localités de l'Eifel et se prolongeant vers le Luxembourg. La ligne est terminée sur toute sa longueur en 1889.

Après la Première Guerre mondiale, les cantons de l'Est sont rattachés à la Belgique et la Vennbahn est confiée à l'État belge avec une continuité sur les nombreuses sections en territoire allemand comme à Roetgen. Après la Deuxième Guerre, les frontières sont reconstituées telles quelles et un petit bâtiment remplace celui des Chemins de fer prussiens, détruit au cours des combats.

Cette section de ligne ne voit plus passer que des trains de marchandises de cabotage et le trafic se réduit d'année en année jusqu'à la fermeture décidée par la SNCB en 1989.

De 1990 à 2002, l'association Vennbahn reprend l'exploitation avec des trains touristiques s'arrêtant à Roetgen. Faute d'argent, l'association fait faillite et les rails détériorés sont finalement retirés ; un chemin RAVeL a été créé à la place.

Patrimoine ferroviaire
Abandonné avec la disparition des trains touristiques, le bâtiment de la gare a depuis été réaffecté en buvette.

Le bâtiment d'origine appartient à un type standard prussien avec une façade protégée par des tuiles. Encore intact en  lorsque les Alliés investissent la commune, il a sans doute subi les conséquences de l'offensive des Ardennes.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en Belgique
 Vennbahn

Lien externe
 KuLaDig - Kultur. Landschaft. Digital : la Vennbahn en images

Gare fermée en Rhénanie-du-Nord-Westphalie
Gare fermée dans la province de Liège
Ligne 48 (Infrabel)
Gare mise en service en 1885

Gare de Roetgen


Doronicum stenoglossum er fjölær jurt af körfublómaætt, ættuð frá Tíbet til mið-Kína.

Tilvísanir

Efloras - Flora of China

Körfublómaætt

Doronicum stenoglossum


Claude Gruffat (nascido a 13 de Setembro de 1957) é um político e empresário francês que foi eleito deputado ao Parlamento Europeu em 2019, como candidato independente na lista da Europe Ecologie Les Verts.

Nascidos em 1957
Pessoas vivas
Políticos da França do século XXI

Claude Gruffat


بلدية أنيانا (بالإسبانية: Añana) هي بلدية تقع في مقاطعة ألافا التابعة لإقليم الباسك شمال إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية أنيانا 168 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

انظر أيضا
 قائمة البلديات في ألافا.

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية أنيانا

أماكن مأهولة في مقاطعة ألافا
بلديات ألافا

أنيانا (ألافا)


تامزوغة إحدى بلديات ولاية عين تموشنت الجزائرية عن دائرة عين الأربعاء.

مراجع

بلديات ولاية عين تموشنت

تامزوغة


Das Lambina-Opalfeld in Australien zählt neben Mintabie, Coober Pedy und Lightning Ridge zu den großen Opalfundstätten im Bundesstaat South Australia.

Das Lambina-Opalfeld befindet sich etwa 100 Kilometer südlich der Grenze des Northern Territory im Bundesstaat South Australia, 58 Kilometer nordöstlich von Marla und 10 Kilometer südlich der Lambina Homestead. Erreichbar sind die Opalminen über eine Abzweigung vom Stuart Highway in Marla.

Opalfunde gab es dort bereits in den 1930er Jahren, aber berichtet wurde darüber erst 1956. Die Opalfelder befinden sich in einem ländlichen Gebiet, in dem Milchwirtschaft betrieben wird, daher war die bergbauliche Erschließung und Genehmigung problematisch. Der Opal-Abbau entwickelte sich nachdem die Aborigines der Antakirinja und Yunkunjatja und die South Australia Opal Miners Association am 1. Juli 1998 eine vertragliche Übereinkunft für die Anlage von Opalminen erzielten. Mit der Abbauerlaubnis waren gewisse Einschränkungen verbunden, wie beispielsweise ein Verbot einer dauerhaften Besiedlung durch Opalsucher. Dennoch gab in den folgenden vier Monaten nach Vertragsabschluss einen Eintrag von 200 Claims.

Siehe auch
Opalvorkommen in Australien

Einzelnachweise

Opalfeld in Australien
Geographie (South Australia)

Lambina-Opalfeld


ميته كريمنيتس Mite Kremnitz (ولدت في 2 يناير 1852 في غرايفسفالت - وماتت في 18 يوليو 1916 في برلين) هي أديبة ألمانية.

حياتها

كريمنيتس هي ابنة الجراح الشهير هاينريش أدولف فون بارديليبن. وقد نشأت في غرايفسفالت ولندن وبرلين. تزوجت الطبيب فيلهلم كريمنيتس وانتقلت معه في عام 1875 إلى بوخارست. وأنجبت منه طفلين.

وفي رومانيا توثقت الصداقة بينها وبين الملكة إليزابيت التي كانت تنشر كتاباتها تحت اسم مستعار هو كارمن سيلفا, وقد عينتها رسميا في عام 1881 وصيفة في القصر وقارئة. وقد أصدرتها معا عدة أعمال تحت اسم مستعار هو ديتو وإيدم "Dito und Idem". وبدأت تكتب منذ عام 1890 تحت اسم شهرتها ميته كريمنيتس.

وبعد موت زوجها عام 1897 عادت كريمنيتس إلى برلين.

من أقوالها : ''تعرفت كارمن سيلفا على ابنة طبيب ألماني في بوخارست. عينت ميته كريمنيتس رسميا قارئة للملكة العاطفية. وقد صدرت الأعمال المشتركة لكلتا المرأتين الغير متساويتن تحت اسم مستعار هو ديتو وإيدم. وبينما كانت ميته كريمنيتس منفتحة على التيارات الأدبية الجديدة كالواقعية والطبيعية, كانت كارمن سيلفا تحتقر الاتجاهات الحديثة في الأدب والفن. وقد أدى هذا الاختلاف إلى القطيعة بين المرأتين.

من أعمالها

 هروب الحب (أقاصيص 1881)
 صور قصصية رومانية جديدة 1881
 حكايات خرافية رومانية 1882
 من المجتمع الروماني (روايتان 1882)
 الطفل الأمير (رواية 1883)
 المهاجرة (رواية 1890)
 رسالته (أقاصيص 1896)
 السيد الرضيع (قصة للأطفال 1901)
 الرجل والمراة (أقاصيص 1902)
 فاطوم (قصص 1903)
 الملك كارول ملك رومانيا (صورة حياة 1903)
 كارمن سيلفا (سيرة 1903)
 حق الأم (أقاصيص 1906)
 امرأة لا حول لها (رواية 1907)
 ما يسميه العالم إثما 1907
 الشريط الأحمر (قصة حب 1908)
 أهذا هو الحب؟ (رواية 1909)

أعمالها مع كارمن سيلفا

 من عالمين (رواية رسائل 1884)
 أسترا (رواية رسائل 1886)
 أنا بولاين (مأساة تاريخية 1886)
 في الضلال (أقاصيص 1888)
 الانتقام وأقاصيص أخرى 1888

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من غرايفسفالد
رومانيون من أصل ألماني
كاتبات ألمانيات
كاتبات ألمانيات في القرن 19
كاتبات ألمانيات في القرن 20
كاتبات رومانيات
كاتبات رومانيات في القرن 19
كاتبات رومانيات في القرن 20
كتاب ألمان في القرن 19
كتاب رومانيون في القرن 19
كتاب رومانيون في القرن 20
كتاب وكاتبات ألمان
كتاب وكاتبات ألمان في القرن 20
كتاب وكاتبات رومانيون
مواليد 1852
مواليد في غرايفسفالد
وفيات 1916
وفيات في برلين

ميته كريمنيتس


P harfi "polynomial", NP harfleri ise "non-deterministic polynomial" ifadelerini temsil eder, Türkçe karşılıkları "polinom" ve "belirleyici olmayan polinom"dur. "P eşittir NP?" ise hesaplama teorisi'nin en temel ve meşhur problemidir.

Polinomsal zamanda çözülen problemler

Hesaplama teorisinde, bazı tip problemlerin çözümü için en etkili algoritmaların çalışma süresinin girilen verinin büyüklüğüne bir polinom cinsinden bağlı olduğu bilinmektedir (buna polinomsal zamanda çalışan algoritma adı verilir), bu tür problemler P kategorisindeki problemlerdir. Mesela verilen  basamaklı bir sayının asal olup olmadığını kontrol etmek için çalışma süresi  mertebesinde bir polinomla hesaplanabilen bir algoritma vardır. Dolayısıyla verilen bir sayının asal olup olmadığının araştırılması P kategorisinde bir problemdir.

Polinomsal zamanda çözülemeyen problemler

Buna karşılık bir diğer grup problem vardır ki bunlar için sorulan soruya girilen verinin büyüklüğüne polinom mertebesinde bağımlı bir sürede cevap verecek bir algoritma bilinmemektedir. Fakat bu tür bazı problemler için eğer bir şekilde cevabı tahmin edebiliyorsak, tahminimizin doğruluğunu sınamak için veri büyüklüğüne polinom mertebesinde bağımlı sürelerde çalışacak algoritmalar vardır. Bu tür problemler, yani bir tahminin doğruluğunun kontrolü için çalışma süresi verinin büyüklüğüne polinom cinsinden bağımlı bir algoritma olan problemler de NP kategorisini oluştururlar. Örnek olarak verilen  basamaklı bir sayının asal çarpanlarının neler olduğu sorusunu düşünebiliriz. Bu sorunun cevabı için bilinen en iyi algoritmanın çalışma süresi  sayısına bir polinom cinsinden değil de eksponansiyel fonksiyonlar cinsinden ( misali) bağımlıdır (buna üstel zamanda çalışan algoritma denir), fakat bu problem için eğer bir şekilde cevabı tahmin edebiliyorsak tahminimizin doğruluğunu sınamak için  sayısına polinom mertebesinde bağımlı bir sürede çalışacak bir algoritma mevcuttur. Dolayısıyla verilen bir  basamaklı sayının asal çarpanlarının neler olduğu sorusu NP kategorisindedir.

P ve NP arasındaki bağ

Bu iki kategoriden NP'nin P'yi içerdiğini görmek kolaydır. Eğer bir sorunun cevabını verinin büyüklüğüne polinom mertebesinde bağımlı sürede çalışacak bir algoritmayla bulabiliyorsak, bu soruya cevap olarak üretilmiş bir tahminin doğruluğunu da verinin büyüklüğüne polinom mertebesinde bağımlı sürede çalışacak bir algoritmayla kontrol edebiliriz. Bunun için verilen sorunun cevabını verecek algoritmayı çalıştırıp, onun verdiği cevabı kendi tahminimizle karşılaştırmak yeterlidir. "P=NP?" problemi bunun tersinin de doğru olup olmadığını sorar. Yani NP kategorisinde olup da P kategorisinde olmayan problemler var mıdır? Veya diğer bir dille asal çarpanların bulunması için polinom mertebesinde bir sürede çalışacak bir algoritma gerçekten yok mu yoksa var da biz mi bulamıyoruz? Bu alanın uzmanlarının çoğunun görüşü bu tür algoritmaların gerçekten de var olmadıkları için bulunamadığı (yani P nin NP'ye eşit olmadığı) şeklinde ancak bu soruya kesin bir cevap verilebilmesi şimdilik çok zor gözüküyor.

Ayrıca bakınız
NP (karmaşıklık)

Karmaşıklık teorisi
Optimizasyon
Konjektürler
Çözülememiş matematik problemleri
Çözülememiş bilgisayar bilimi problemleri
Millennium Prize Problemleri

P ile NP arasındaki ilişki


Stöðvarvík voru sjónvarpsþættir sem Spaugstofan gerði árið 1997. Þeir voru tíu talsins, sá fyrsti var sýndur 11. október 1997 og sá síðasti 13. desember 1997. Þættirnir voru öðruvísi en fyrri þættir Spaugstofunnar að því leyti að þessir þættir gerðust ekki á lítilli fréttastofu heldur í litlu sjávarplássi úti á landi. Þættirnir sögðu frá litlu bæjarblaði þar sem fréttamenninir Pétur og Ófeigur unnu. Einnig sögðu þættirnir frá hárgreiðslustofu í bænum. Þættirnir urðu ekki það vinsælir var ákveðið að Enn ein stöðin yrði frekar á dagskrá þegar Spaugstofan byrjaði aftur snemma árs 1998.

Íslenskir sjónvarpsþættir
Spaugstofan
1997

Stöðvarvík


Fights in Tight Spaces é um jogo de construção de deck roguelike desenvolvido pelo estúdio britânico Ground Shatter e publicado pela Mode 7 Games. O jogo foi lançado com acesso antecipado em fevereiro de 2021 para Microsoft Windows e Xbox One e posteriormente saiu do acesso antecipado em 2 de dezembro de 2021.

O jogo é baseado na simulação do combate corpo a corpo de um protagonista contra muitos inimigos em ambientes fechados comuns em filmes de ação, usando o combate por turnos com cartas que representam vários movimentos que o jogador pode fazer.

Jogabilidade
Os jogadores assumem o papel de um agente sem nome que tem a tarefa de eliminar vários chefes nos capítulos do jogo. Para chegar até o chefe, o jogador deve vencer vários cenários menores, derrotando os capangas do chefe que tentarão detê-lo. De maneira semelhante ao roguelike, a ordem desses cenários, que tipo de capangas o jogador enfrentará e as recompensas por vencer cada cenário, mudarão a cada passagem.

Em um cenário, o jogo é semelhante a um RPG tático e em turnos. O personagem do jogador possui um número de pontos de ação em cada turno para realizar várias jogadas, que são definidas pelas cartas que ele tem disponíveis em sua mão atualmente, após sacar até um número fixo no início do turno. As ações das cartas incluem muitos ataques que incluem opções para reposicionar o personagem do jogador ou mover um inimigo, opções de movimentos ou posturas defensivas para bloquear ou contra-atacar os ataques do oponente. Jogar a maioria das cartas cria um medidor de combo para aquele turno, e algumas cartas exigem uma quantidade mínima de medidor de combo antes de poderem ser usadas ou encerrar um combo. O jogador recebe as indicações de quais ataques os personagens inimigos tentarão fazer imediatamente, e pode usar isso para se esquivar de tiros ou para empurrar um inimigo contra tiros, por exemplo. O jogador troca turnos com os oponentes controlados pelo computador até que todos os inimigos estejam incapacitados, permitindo que o jogador avance para a próxima fase, ou terminará a sessão para o jogador e exigirá que eles reiniciem. Se o jogador terminar um encontro com sucesso, ele terá a opção de assistir ao desenrolar do encontro em tempo real de uma forma cinematográfica.

Os jogadores podem escolher um novo card para adicionar ao deck entre os encontros, assim como dinheiro do jogo que pode ser usado para comprar cards, fazer upgrade de cards para versões mais prejudiciais ao inimigos ou remover cards do deck em certos pontos durante uma sessão.

Desenvolvimento
Fights in Tight Spaces foi anunciado pela primeira vez em março de 2020. Embora planejado originalmente para um lançamento em 2020 como acesso antecipado, foi adiado para 2021, mas uma demo "Prologue" gratuita, permitindo que jogadores jogassem até o primeiro chefe, ela foi lançada em dezembro de 2020.

O acesso antecipado do jogo foi lançado para Microsoft Windows e Xbox One por meio do Xbox Game Preview Program em 24 de fevereiro de 2021. A versão final foi lançada em 2 de dezembro de 2021.

Recepção
A recepção do jogo em seu estado de acesso antecipado foi favorável, comparando a jogabilidade resultante aos filmes de James Bond, Bourne e John Wick feitos de forma similiar a Slay the Spire.

Ligações externas

Jogos eletrônicos de 2021
Jogos para Xbox One
Jogos para Windows
Jogos eletrônicos desenvolvidos no Reino Unido
Jogos eletrônicos roguelike
Jogos eletrônicos com acesso antecipado

Fights in Tight Spaces


Phaedrus (Yunanca: Φαῖδρος), ilk olarak Platon'un Mektuplarında geçen kurgusal kahramanlardan birisidir. Bundan başka Robert M. Pirsig'in Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı ve bu kitabın devamı olan Lila adlı kitaplarında geçen bir roman kahramanıdır. Pirsig bu karakteri Platon'dan hareketle oluşturmuştur. Aklın ve akılcılık geleneğinin temsilcisi olan Platon'da Phaedrus, yazının doğası üzerine Platon'un kuşkularını dile getiren bir kişiliktir. Buna göre yazı, imal edilmiş/üretilmiş bir üründür, insanın zihninde var olan düşünceleri zihnin dışında kurmaya kalkışır. Yazı, belleğin aracıdır; yazılanlar yeniden hatırlamak içindir. Ayrıca ruh ve ruhun ölümsüzlüğü konularında da Phaedrus karşımıza çıkar. Yazının ve sözlerin gizemi üzerine sorular soran bir karakterdir Phaedrus. Platon'un bilinen metinleri içinde ilginç ve karanlık bir karakterdir. Pirsig'in bu karakteri yeniden değerlendirme sebebi bu yanları dolayısıyladır. Pirsig'in özellikle ilk kitabı Zen ve Motosiklet Bakım Sanatında Phaedrus, arka planda asıl hikâyesi anlatılan ana karakterin öteki benidir. Felsefi iç hesaplaşmasını gidebilecegi kadar derinlere götüren ve orada bir tür kişilik bölünmesiyle her şeyini kaybetme noktasına gelen karakter, ikinci bir ben olarak Phaedrus'u yaratmış ve onunla hem kendi geçmişinin hem de felsefe tarihinin köklü bir sorgulamasına yönelmiştir. Phaedrus burada Platon'un metinlerinde geçen karakterden daha karanlık, gizemli, ve tedirgin edici bir karakter olarak çizilir. Pirsig burada, Phaedrus aracılığıyla, akılcılık geleneği dediği Platon'dan beri hüküm süren felsefe geleneğinin izini sürmekte, tüm temel kategorileri kuşkuyla sorgulamakta ve yadsımakta, değerlerin yeniden değerlendirilmesi denilebilecek bir tutumla epistemolojik, ontolojik, etik ve estetik meseleleri yeniden gündeme getirmekte; hem de teknoloji, eğitim, sistem gibi pek çok yan konularda mevcut düşünce tarihinin ve tarihsel pratiklerin açmazlarını göstermektedir. Sözcüklerin, felsefi kavramların ve değerlerin kaynağının ne olduğunu sorgulayan Phaedrus, Nitelik Metafiziği'nden sözeder. İkinci kitap Lila'nın alt başlığı, söz konusu sorgulama devam ettirildiği için Ahlakın Sorgulanması şeklinde yer alır.

Edebiyat karakterleri
Platon'un diyalogları
Antik Yunanistan'da felsefe
Retorik

Phaedrus


Radioul lui Darwin (1999) (titlu original Darwin's Radio) este un roman science fiction scris de Greg Bear. În anul 2000 a câștigat premiul Nebula pentru cel mai bun roman și premiul Endeavour. În același an a fost nominalizat la premiul Hugo, Locus și Campbell.

În 2003 a fost publicată continuarea Darwin's Children.

Intriga

Romanul prezintă apariția unei noi forme de retrovirus, SHEVA. Acesta controlează evoluția omului dând naștere unei noi generații încă din burta mamei, ceea ce duce la speciație.

Romanul urmărește câteva personaje în paralel cu descoperirea "epidemiei" și cu reacția panicată a publicului și a guvernului Statelor Unite odată cu răspândirea bolii.

În genomul uman se află secvențe non-informaționale de ADN, numite introni. În Radioul lui Darwin, unele segmente ale acestor secvențe "fără sens", rămășițe ale retrovirusurilor preistorice, sunt activate. Activarea lui SHEVA și speciația bruscă rezultată se consideră a fi ori controlate de o complexă rețea genetică (care sesizează necesitatea unei modificări), ori o adaptare umană ca răspuns la suprapopulare. Boala, sau, mai degrabă, activarea genelor, trece de la bărbat la femeie. O femeie aflată în primul trimestru de sarcină care a contractat SHEVA va purta în pântece un fetus feminin deformat. "Fetusul din primul stadiu" va lăsa în urma sa un ovul fertilizat cu 52 de cromozomi, în locul celui caracteristic speciei Homo sapiens sapiens, care are 46.

În timpul celui de-al treilea trimestru al celui de-al doilea stadiu de sarcină, ambii părinți intră într-o perioadă de speciație care îi pregătește pentru nevoile noului copil. Pigmentarea facială se modifică sub pielea veche, care începe să arate ca o mască. Corzile vocale și glandele olfactive se sensibilizează pentru a se adapta unei noi forme de comunicare. Timp de mai bine de un an de la prima infectare cu SHEVA din Statele Unite, nu există înregistrări cu niciun fetus din al doilea stadiu care să se fi născut viu. Noua specie umană este foate sensibilă la diferitele forme de herpes și nu pot rămâne în viață dacă maa lor a fost vreodată infectată cu una dintre formele virusului (inclusiv Epstein-Barr sau varicela) - ceea ce elimină 95% din populația feminină. O seride de medicamente administrate la naștere se dovedesc, de asemenea, fatale. Prin urmare, deși multe femei contractează SHEVA activată, puține vor putea duce la capăt o sarcină viabilă, ceea ce face ca trecerea de la Homo sapiens sapiens la noua specie să se realizeze gradat.

Răspunsul internațional la amenințarea SHEVA este de a găsi un vaccin. Deoarece "boala" - numită "Gripa Irod" - se află deja în genomul fiecărei persoane de pe Pământ, singurele două opțiuni sunt sau de a inhiba activarea genei SHEVA prin descoperirea semnalului folosit, sau de a avorta fetusul din stadiul al doilea. Din cauza ratei rapide a mutației moleculei semnal, prevenirea activării genei se dovedește nefezabilă. A doua opțiune, avortul, este controversată și dă naștere unor revolte sociale care se suprapun peste isteria creată de răspândirea "bolii". Opinia publică crede că ori guvernul nu dă suficientă importanță morții numeroșilor fetuși, ori are deja un leac și refuză să-l facă public. În consecință, unitățile de cercetare guvernamentale sunt forțate să testeze aleator tratamente, fără a putea scoate SHEVA din categoria "bolilor" de teama unei reacții a maselor. Doar atunci când se nasc fetuși viabili din stadiul al doilea poate să se răspândească ideea că SHEVA reprezintă o parte a evoluției, nu o boală.

Cuprins
 Partea I - Iarna lui Irod
 Partea a II-a - Primăvara lui Sheva
 Partea a III-a - Stella Nova

Opinii critice

În anul 2000, romanul a câștigat premiul Nebula pentru cel mai bun roman și premiul Endeavour, fiind nominalizat la premiile Hugo, Locus și Campbell.

USA Today îl consideră "o capodoperă", în vreme ce Kirkus Review vede în el "o carte acaparatoare și ingenioasă". SF Review este de părere că deși "nu este capodopera lui Bear, Radioul lui Darwin reprezintă ceea ce trebuie să fie SF-ul de calitate: inteligent, o provocare mentală, o recompensă pentru cititor. Dar, pentru a deveni un thriller adevărat, ar fi trebuit să fie mai înspăimântător, mai plin de adrenalină.". Într-o notă similară, SF Site apreciază că "dacă ar fi avut un final mai puternic, ar fi putut fi o carte dată naibii".

Referințe

Legături externe
 Istoria publicării romanului Radioul lui Darwin pe ISFDB

Romane științifico-fantastice
Romane de Greg Bear
Cărți din 1999
Oameni preistorici în cultura populară
1999 în științifico-fantastic
Premiul Nebula pentru cel mai bun roman
Romane despre pandemii

Radioul lui Darwin


La batalla de Guiling se libró entre los estados de Qi y Wei en el período de los Reinos Combatientes. En el año 354 a. C. el ejército de Wei asedió la capital del rival estado de Zhao, Handan. Al año siguiente fuerzas de Qi llegaron a socorrer a la sitiada ciudad, dirigidas por Tian Ji y Sun Bin.

Sun Bin atacó Pingling, ciudad donde estaban guardados los suministros de Wei, siendo rechazado, sin embargo, su ataque tenía por intención sólo convencer al general Pang Juan de que el ejército de Qi era demasiado débil para derrotar y permitir que se confiara. El ejército de Wei continuó el asedio y las fuerzas de Zhao resistieron a la desesperada. Después de su fingida derrota Sun Bin atacó la capital de Wei, Dailang. Al enterarse esto por sus informantes Pang Juan dividió sus fuerzas, partió con su caballería a salvar su capital, mientras que dejó sus suministros e infantería asediando Handan. Cuando sus fuerzas llegaron al río Amarillo estaban agotadas y fueron atacadas sorpresivamente, resultando destruidas en Guiling. Pang Juan logró escapar.

Véase también
 Memorias históricas

Enlaces externos

Guiling
Guiling
China en el siglo IV a. C.
Guiling

Batalla de Guiling


Landahólsviti er lítill brúarlaga innsiglingarviti við norðanvert mynni Stöðvarfjarðar. Vitinn var reistur 1953. Ljóseinkenni hans er Fl WRG 4s (eitt þrískipt blikkljós á 4 sekúndna fresti)

Tenglar
 Landahólsviti á Sjólag.is

Stöðvarfjörður
Vitar á Íslandi

Landahólsviti


فيروس الإنفلونزا أ H2N3 هو أحد أنماط فيروس الإنفلونزا أ التابع لمجموعة أورثوميكسوفيريداي يصيب بالعادة الطيور و بعض الثديات كالفئران و الخنازير.

تم التعرف للفيروس H2N3 أول مرة في الولايات المتحدة عام 2006 إثر فاشية إنفلونزا في أحد مزارع الخنازير في ميسوري.

المراجع

أصنوفات فيروسية ضمن نوعية
أنماط فرعية من فيروس الإنفلونزا A

فيروس الإنفلونزا أ H2N3


Rancho Cucamonga was a  Mexican land grant in present-day San Bernardino County, California, given in 1839 to the dedicated soldier, smuggler and politician Tiburcio Tapia by Mexican governor Juan Bautista Alvarado. The grant formed parts of present-day California cities Rancho Cucamonga and Upland. It extended easterly from San Antonio Creek to what is now Hermosa Avenue, and from today's Eighth Street to the mountains.

History
The Mission San Gabriel established the Rancho Cucamonga as a site for grazing their cattle. In 1839, the rancho was granted by the Mexican governor of California to Tiburcio Tapia, a wealthy Los Angeles merchant. Tapia transferred his cattle to Cucamonga and built a fort-like adobe house on Red Hill. The Rancho was inherited by Tapia's daughter, Maria Merced Tapia de Prudhomme, and her husband Leon Victor Prudhomme.

With the cession of California to the United States following the Mexican–American War, the 1848 Treaty of Guadalupe Hidalgo provided that the land grants would be honored. As required by the Land Act of 1851, a claim for Rancho Cucamonga was filed with the Public Land Commission in 1852, and the grant was patented to Leon V. Prudhomme in 1872.

Rancho Cucamonga was sold in 1858 to John Rains.  Rains in 1856 married Maria Merced Williams, the daughter of Rancho Santa Ana del Chino owner Isaac Williams and granddaughter of Antonio Maria Lugo, owner of Rancho San Bernardino. Maria was thus a wealthy heiress, and Rains invested in three ranchos and the Bella Union Hotel in Los Angeles. John Rains was murdered on November 17, 1862. Three men including Tomas Procopio Bustamante were accused but only Manuel Ceredel was caught. Ceredel claimed he, Precopio and four others were paid $500 by Ramon Carrillo, another ranchero and political opponent, to kill Rains. Ceradel was convicted of attempting to murder the sheriff's deputy who arrested him and was sentenced to 10 years in San Quentin. As the sheriff took Ceredel on a boat to San Francisco, a group of vigilantes lynched Ceredel. Carrillo was examined in court twice and was released, no evidence having been found against him. Ramon Carrillo always maintained his innocence of the crime, but he was shot in the back from ambush and killed on the Los Angeles road west of Cucamonga on May 21, 1864 in another unsolved murder.

Maria Merced married José Carrillo in 1864. She had nine children in all: five with Rains, and four with Carrillo. Isaias W. Hellman, a Los Angeles banker, and a San Francisco business syndicate acquired the   Rancho Cucamonga at a sheriff's sale in 1871. Hellman and his partners, which included former Governor John Downey, subdivided the land. Hellman continued to make port and sweet Angelica wine from Cucamonga's fabled vineyard. Tapia had first planted grapes in 1839 and Rains had increased the vineyard to   in 1859.

In 1882, George Chaffey, a Canadian from the province of Ontario, purchased   of the Rancho Cucamonga land for $90,000. Chaffey established an irrigation colony which he named Ontario, after his homeland of Ontario, Canada. The Ontario colony later became the city of Ontario, incorporated in 1891. The northern part of Chaffey's Ontario colony became the city of Upland, incorporated in 1906.

In 1977 three unincorporated communities which had emerged on the old ranch lands—Alta Loma, Cucamonga and Etiwanda—became the city of Rancho Cucamonga.

Historic sites
 Chinatown House
 John Rains House (National Register of Historic Places #73-428)
 Tapia Adobe (California Historical Landmark #360)
 Rancho Cucamonga Marker is at the Cucamonga Winery (California Historical Landmark #490)

Markers
Marker at Cucamonga Winery site reads:
Established by Tiburcio Tapia, to whom the Cucamonga Rancho was granted March 3, 1839, by Governor Juan Bautista Alvarado of Mexico.

See also
California Historical Landmarks in San Bernardino County, California
 History of San Bernardino, California
Timeline of San Bernardino, California history
 San Bernardino de Sena Estancia

 List of Ranchos of California
 Ranchos of California

References

Cucamonga
Cucamonga
Geography of Rancho Cucamonga, California
California Historical Landmarks

Rancho Cucamonga


David Pla Martín (Pamplona, 1975) es un abogado y político español, actual responsable de orientación estratégica de Sortu.

Fue dirigente de la organización terrorista Euskadi Ta Askatasuna (ETA), por lo que cumplió condena en Francia. Sin delitos de sangre, contribuyó al final del terrorismo, siendo además uno de los tres portavoces que leyeron el comunicado de octubre de 2011 por el que dicha organización declaraba el cese definitivo de la actividad armada y el comunicado anterior en el que declaraba un alto el fuego «permanente, general y verificable».

Biografía
David Pla fue dirigente de la organización juvenil Jarrai en la década de 1990, más tarde ilegalizada por considerarse que formaba parte de la estructura de ETA, y se presentó como candidato de Herri Batasuna al ayuntamiento de Pamplona en las elecciones municipales de 1995, sin resultar elegido.

Fue detenido en 2000 acusado de pertenecer a la banda terrorista ETA como informador del 'comando Aragón' que pretendía atentar contra el entonces alcalde de Zaragoza José Atarés. Finalmente fue condenado a seis años de prisión por integración en banda armada y falsedad documental. Fue puesto en libertad en 2006 tras haber cumplido íntegramente su condena.

Detenido de nuevo en abril de 2010 en Francia, como consecuencia de diversas actuaciones policiales en España contra la estructura de apoyo a los presos, el denominado «colectivo de abogados de ETA» Halboka, fue puesto en libertad por las autoridades judiciales francesas al considerar que no había pruebas de cargo suficientes. Las autoridades policiales españolas señalaron entonces que Pla tenía «un papel importante dentro de la estructura política de los terroristas, en cuanto a sus posibilidades de relacionarse con las organizaciones de su entorno».

Tras el anuncio del cese definitivo de la actividad armada de ETA realizado en octubre de 2011 y de cuyo comunicado fue coportavoz, participó en diversas reuniones en Oslo como interlocutor de la banda terrorista, junto con Iratxe Sorzabal y Josu Urrutikoetxea, en un intento fallido de negociación con el gobierno español, hasta que los tres fueron expulsados de Noruega en 2013.

El 22 de septiembre de 2015 fue detenido en Francia, junto con Iratxe Sorzabal. Fue condenado a cinco años de prisión por asociación de malhechores, equivalente francés del delito de pertenencia a banda armada. Tras cumplir su condena, fue de nuevo detenido en febrero de 2020 en Hendaya y entregado a las autoridades judiciales españolas en cumplimiento de una euroorden de arresto dictada en 2011. Sin embargo, la Audiencia Nacional lo dejó en libertad puesto que ya no tenía causas pendientes al haber sido juzgado y condenado en Francia.

Considerado uno de los dirigentes de ETA que contribuyó decisivamente al cese de sus actividades terroristas desde el interior de la organización, en línea con las tesis pragmáticas y renovadoras de la izquierda abertzale, en enero de 2022 fue elegido miembro de la nueva dirección de Sortu.

Referencias

Exmiembros de ETA
Nacidos en Pamplona
Políticos de Euskal Herria Bildu

David Pla


Çermik, Diyarbakır ilinin kuzeybatısında bulunan bir ilçedir. İlçe, Doğu Anadolu Bölgesi' nin Yukarı Fırat Bölümü'nde bulunmaktadır. Ayrıca Diyarbakır' ın Fırat Havza' sında bulunan iki ilçesinden biridir.(diğeri için bkz. Çüngüş)

Eski ismi Aberna'dır. İlçe bugünkü ismini ise dünyaca meşhur kaplıcalarından almıştır. Çermik'in 2006 tarihi itibarıyla merkez nüfusu 21.000 civarıdır. Çermik ilçesinin nüfusu Türkmenler, Zazalar ve Kürtlerden oluşur. 1915 Olayları'na kadar Ermenilerin ilçede ciddi bir nüfusa sahip olduğu iddia edilir. 13. Yüzyılda Moğol istilası sonucu Harezmşahlardan göçen Beg-Tili Boyuna mensup Türkmenlerin ev sahipliğini yaptığı eski büyük Türkmen şehri ve "Türk milliyetçiliğinin babası" olarak kabul gören Türk düşünür Ziya Gökalp'in memleketi olan Çermik'te ekonomik sıkıntılardan ve eğitim faktöründen dolayı Türkmen yoğunluğu 1960-1970'lerden beri her geçen gün azalmakta olup Türkçe ve Zazaca konuşulur. Çermik'te bağcılık oldukça ilerlemiştir ve özellikle köylerin geçim kaynağı durumundadır.

İlçede Artuklu Beyliği döneminden kalma birçok tarihi eser mevcuttur. Bunların başlıcaları; Haburman Köprüsü, Çeteci (Bande) Abdullah Paşa Medresesi, Çermik Hamamı ve Bandeler Çeşmesi'dir. (Çermik kaplıcaları Bandeler döneminde yaptırılmıştır.) Çermik Belediyesi tarih ve kültür eseri olan Haburman köprüsünü korumak amacıyla  araç geçişine kapatmış ve yol ihtiyacını karşılamak için yaklaşık 20 metre yanına ek bir köprü yapmıştır.

Düğünlerde folklorik esintiler kısmen de olsa görülür. Kadınların en büyük eğlencesi Mart ayındaki oğlak eğlencesidir. En önemli yemeği Meftunedir. Çermik'in geçim kaynağı özellikle yurt dışında çalışanların yolladığı dövizler, şehir dışına giden mevsimlik işçiler, mermer ocakları ve Çermik Kaplıcası'dır. Çermik'te bağcılık oldukça ilerlemiştir ve özellikle köylerin geçim kaynağı durumundadır. Ayrıca memur nüfusunun çok olması, şehir ekonomisini hareketli kılmaktadır.
Şehir Merkezinde 10 adet İlköğretim, 2 anadolu lisesi, 1 Çok programlı Lise, 1 imam hatip lisesi 1 fen lisesi, 1 Anaokulu ve Meslek Yüksek Okulu bulunmaktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNET
 Çermik Kaymakamlığı

Çermik


القائمة

انظر أيضا
 القوات المسلحة المصرية
 القوات الجوية المصرية
 القوات البحرية المصرية
 قوات الدفاع الجوي (مصر)
 قائمة جامعات مصر

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لوزارة الدفاع المصرية.

أكاديميات عسكرية
قوائم متعلقة بالتعليم في مصر
قوائم متعلقة بالوطن العربي
قوائم متعلقة بعسكرية مصر
كليات عسكرية في مصر
قوائم منظمات مقرها في مصر

قائمة الكليات والمعاهد العسكرية (مصر)


An Indocalamus latifolius in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Yi Li Keng, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mcclure. An Indocalamus latifolius in nahilalakip ha genus nga Indocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Indocalamus

Indocalamus latifolius


An Plectrophora iridifolia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Conrad Loddiges ngan John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Hendrik Charles Focke. An Plectrophora iridifolia in nahilalakip ha genus nga Plectrophora, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Plectrophora

Plectrophora iridifolia


Chandrabindoo (, Chôndrobindu; a menudo deletreado Chandrabindu), es una banda musical de la India. Su nombre se deriva tanto del último carácter del alfabeto bengalí y de un diálogo (muy famoso entre los bengalíes) de la obra sin sentido (o nonsense) HaJaBaRaLa por Sukumar Ray.

La banda es conocida por la satírica Chandril, lleno de referencias sobre la actual política y los fenómenos culturales. También interpretan otro tipo de temas musicales como la de Anindya. Upal también es muy popular por su voz única.

Ellos son originarios de Calcuta, y bastantes conocidos en Delhi y Mumbai. Comenzaron a viajar a nivel internacional incluyendo una actuación en honor y colaboración a los niños contando con la colaboraciób de Child In Need Institute (CINI) esto en Londres. Chandrabindoo fue la banda embajadora de la marca oficial de CINI ASHA.

Miembros
 Anindya Chatterjee - cantante / compositor / Voz principal
 Upal Sengupta - cantante / compositor / Voz principal
 Arup Podder - bajista
 Surojit Mukherjee - el guitarrista / arreglista
 Rajshekhar Kundu - batería
 Sibabrata Biswas aka Sibu - teclista
 Sourabh - percusionista

Otros miembros
 Chandril Bhattacharya - letrista / ocasional cantante
 Tirthankar - ingeniero de sonido

Formación de la banda
 Subrato Lodh
 Subrato Ghosh
 Sukhendu
 Subhendu
 Debapriyo
 Tennie
 Lintu
 Santanu
 Arindam
 Pritam
 Dron Acharya
 Riju
 Kallol
 Rajesh
 Riddhi
 Chandan
 Jishu Sengupta
 Neepabeethi Ghosh
 Lopamudra Mitra

Discografía
 Aar Jani Na (, ) (1997)
 Sweetheart (Anindya)
 Mounomukharata (Upal)
 Aar Jani Na (Upal)
 Conductor (Chandril)
 Jodi Bhabo Pabe Take (Anindya)
 Dupurer Khamokha Kheyal (Upal)
 Office Time (Anindya)
 Keu Bhalobeshe Jay (Upal)
 Ebhabeo Phire Asha Jae (Anindya)
 Mangal Graha (Upal)

 Gadha (, ) (1998)
 Bondhu Tomaye (Upal)
 Faka Naki (Anindya)
 Jodi Balo (Upal)
 Khelche Sachin (Anindya)
 Ananda Sen (Upal)
 Natajanu (Anindya)
 Gadha
 Surjer Dikey
 Jodi Amake Roga Balo
 Chandrabindoo

 Twaker Jatno Nin (, ) (1999)
 Aj Abar
 Twaker Jatno Nin
 Riskawala
 Bhorer Kuasha
 Bathroom
 Ure Jachhe
 Matir Kachhakachhi
 Bhut Bosechhe
 Fer Bhut Bosechhe
 Adda
 Ekti Murgi

 Chaw (, ) (2001)
 Duniya Dot Com
 Neel
 Ta Na Na
 Gaan Bhalobeshe Gaan
 Amader Chhadey
 Baanbhashi
 Adorer Nouko
 Doodh Na Khele
 Bhalo Lage Na
 Bhindeshi Tara

 Daaknaam (, ) (2002)
 Amar Sohor
 Shei Haoa
 Gab Guba Gub
 Bus Stop-e Keu Nei
 Ekjon Gelo
 Sona Mon
 Sokale Uthiya
 Bromhha Janen
 Amake Nao
 Emon Boshonto Dine

 Juju (, ) (2003)
 Mon
 Juju
 Gitgobindo
 Aikom Baikom
 Eita Tomar Gaan
 Ki Ar Korbo
 Anko ki Kothin
 Ami Amar Mon
 Ma Dake Khoka
 Bagiye Kali

 Chandrabindaas (, ) (Compilation, 2005)

 Ebhabeo Phire Asha Jae (, ) (re-working of Ar Jani Na, 2005)
 Sweetheart
 Mounomukharata
 Ar Jani Na
 Conductor
 Jodi Bhabo Pabe Take
 Dupurer Khamokha Kheyal
 Office Time
 Keu Bhalobeshe Jay
 Ebhabeo Phire Asha Jae
 Mangal Graha

 Hulabila (, ) (2005)
 Hote Pare Cliche
 Kete Jaye Din
 Timepass
 Thak Barong
 Tai Tomar Ananda
 Ghumiye Poro Na
 Hulabila
 Pashbalish
 Ami to Bhege Jai
 Joy Bangali

 Shera Chandrabindoo (, ) (Compilation, 2008)

 U/A (, ) (2008)
 Uthe Jaoa Shiri
 Dhyatterika
 Ami Dibosh
 Tatin
 Khacche Khak
 D Minor
 Bhyabachyaka
 Tabo Mukut
 Kicchhu Chaini
 Paar Kore De Maa

 e - Aarki (, ) (Coming Soon)

 Jani na (online)
 Puraton Gamcha  (Coming Soon)

Filmografía

Véase también
Moheener Ghoraguli

Referencias

Enlaces externos
 chandrabindoo.in (official website of Chandrabindoo)
  (official Twitter page)
 youtube.com/user/chandrabindooband (official YouTube channel)
 Singing the nonsense verse, a Times of India article on the band
 Of Moon and More, an article on the band in The Hindu
 Chandrabindoo in Youtube with a lot of FAQs, an interview of Chandrabindoo by Anurag Basu in his talk show Ke Hobe Biggest Fan on Zee Bangla
 Listen to all Chandrabindoo Songs
 Chandrabindoo to perform in aid of the Child In Need Institute an article on CINI UK website
 Chandrabindoo's new music video featuring Vidya Balan named Jani Na from the forthcoming album E-arki

Grupos de música de India
Personas de Calcuta

Chandrabindoo


Ljestvice i sudionici liga šestog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva u sezoni 2017./18.

1. ŽNL Zagrebačka

Istok

 Izvori:
 rsssf.com
 NS Zagrebačke županije, Službeno glasilo

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com
 NS Zagrebačke županije, Službeno glasilo

2. Zagrebačka nogometna liga

2. ŽNL Bjelovarsko-bilogorska

Jug

 Izvori:
 rsssf.com
 nsbbz.hr, 2. ŽNL Jug
 nsbbz.hr, "Nogomet"

Sjever

 Izvori:
 rsssf.com
 nsbbz.hr, 2. ŽNL Sjever
 nsbbz.hr, "Nogomet"

2. ŽNL Brodsko-posavska

Centar

 Izvori:
 rsssf.com

Istok

 Izvori:
 rsssf.com

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com

Kvalifikacije za 1. ŽNL

 Izvori:
 rsssf.com

2. ŽNL Istarska

2. ŽNL Karlovačka

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Karlovački, 2. ŽNL
 ŽNS Karlovački, Službene vijesti

2. ŽNL Koprivničko-križevačka

2. ŽNL Krapinsko-zagorska

2. ŽNL Međimurska

Skupina A

 Izvori:
 rsssf.com
 "Gool"

Skupina B

 Izvori:
 rsssf.com
 "Gool"

2. ŽNL Osječko-baranjska

NS Beli Manastir

 Izvori:
 rsssf.com

NS Đakovo

 Izvori:
 rsssf.com

NS Našice

 Izvori:
 rsssf.com

NS Osijek

 Prvi dio sezone

 Drugi dio sezone

NS Valpovo / Donji Miholjac

 Izvori:
 rsssf.com

2. ŽNL Požeško-slavonska

 Izvori:
 rsssf.com

2. ŽNL Primorsko-goranska

2. ŽNL Sisačko-moslavačka

 Izvori:
 rsssf.com
 NS Kutina, Glasila 2018.
 NS Kutina, Glasnik, br. 16
 ŽNS Sisačko-moslavački, Glasila
  ŽNS Sisačko-moslavački, Glasilo, br. 15

2. ŽNL Varaždinska

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Varaždin

2. ŽNL Virovitičko-podravska

Istok

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Virovitičko-podravski, Bilteni II. ŽNL Istok
 ŽNS Virovitičko-podravski, 22. kolo

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Virovitičko-podravski, Bilteni II. ŽNL Zapad
 ŽNS Virovitičko-podravski, 22. kolo

2. ŽNL Vukovarsko-srijemska

NS Vinkovci

 Izvori:
 rsssf.com

NS Vukovar

 Izvori:
 rsssf.com

NS Županja

 Izvori:
 rsssf.com

Splitsko-dalmatinska županija

NL otoka Hvara

Također i pod nazivom 3. županijska nogometna liga – Hvarska liga.

Poveznice
 1. HNL 2017./18.
 2. HNL 2017./18.
 3. HNL 2017./18.
 4. rang HNL-a 2017./18.
 5. rang HNL-a 2017./18.
 7. rang HNL-a 2017./18.
 8. rang HNL-a 2017./18.
 Hrvatski nogometni kup 2017./18.

Izvori

 rsssf.com, Hrvatska 2017./18., 6. stupanj – 2. ŽNL

2017-18
 6

6. rang HNL-a 2017./18.


The Connecticut Department of Transportation (CTDOT) maintains a system of state highways to serve the predominant flow of traffic between towns within Connecticut, and to towns in surrounding states. State highways also include roads that provide access to federal and state facilities (Special Service Roads).

The state highway system consists of roads indicated on the official CTDOT map and highway log. As of January 1, 2007, the state highway system contains a total of  of roads (not including ramps and interchange connections), corresponding to approximately 20% of all roads in the state. All state highways are state-maintained except for several segments (totaling 4 miles) that are locally maintained. Interstate highways and U.S. highways in the state are not Connecticut state routes, however they are maintained by the state.

All state highways are given a number designation. All state highways are assigned Route numbers. Route numbers are in the 2–999 range. State highways that are special service roads are assigned SSR numbers and are unsigned; these numbers are above 399 and are used for internal CTDOT purposes.  Signposted state highways that are not U.S. highways or interstates are signed with the square Connecticut state highway shield.

State Routes
Routes are signed state highways and are assigned numbers from 1 to 399 (with the exception of I-684 and I-691). All state, U.S. and Interstate highways are part of the same numbering system. In 1926, the U.S. highway system was implemented. U.S. Routes 1, 5, 6, and 7 were used as designations on several primary state highways, replacing New England routes 1, 2, 3, and 4, respectively. The other New England routes that were not re-designated as U.S. routes became ordinary state highways but kept their number designation, which are used even today (with some realignment). In 1958, Connecticut received approval for the route numbers of its three primary Interstate highways: I-84, I-91, and I-95. State highways with the same number designation as the Interstate highways were renumbered to avoid duplication of route numbers.

Special Service Roads

Roads classified by the Department of Transportation as special service roads are given an unsigned number designation between 400 and 499. Special service roads are roads that connect a federal or state facility (including state parks and some Interstate Highway interchanges) to a signed state route.  These numbers only appear in internal documentation, none of them are signed.

State Roads

State Roads are state-maintained roads that are usually long entrance/exit ramps to/from an expressway, or short interconnecting roads between signed routes. Roads classified by the Department of Transportation as state roads are given an unsigned number designation between 500 and 999. The first digit denotes which Maintenance District the road is mainly located in:
500–599: District 1: Greater Hartford
600–699: District 2: Quiet Corner, Lower Connecticut River Valley, Southeastern Connecticut
700–799: District 3: Southwestern Connecticut, Greater New Haven
800–899: District 4: Naugatuck River Valley, Greater Danbury, Northwestern Connecticut
900–999: Statewide; very short routes

State road numbers are only for internal record-keeping and documentation, all of these roads are unsigned.

History

1913 trunk line system

In 1900, the State Highway Department proposed a statewide system of trunk line routes. By 1913, the system consisted of 10 north-south highways and 4 east-west highways, including the lower Boston Post Road. The system covered roughly . The 14 trunk lines were numbered on paper but were never actually signposted. The 14 trunk line routes were:
 Route 1: east-west from Greenwich to Stonington, roughly modern U.S. Route 1
 Route 2: north-south from Stamford to Salisbury, roughly modern Route 106, Route 33, Route 35, U.S. Route 7, Route 341, Route 41
 Route 3: north-south from Norwalk to North Canaan, roughly modern U.S. Route 7, Route 107, Route 53, Route 37, U.S. Route 202, Route 45, U.S. Route 7
 Route 4: north-south from Bridgeport to Colebrook, roughly modern Route 8
 Route 5: north-south from New Haven to Suffield via Cheshire (concurrent with Route 6 north of Hartford), roughly modern Route 10, Route 4, Route 159
 Route 6: north-south from New Haven to Suffield via Meriden (concurrent with Route 5 north of Hartford), roughly modern U.S. Route 5, Route 71, Route 159
 Route 7: north-south from New Haven to Enfield via Middletown, roughly modern Route 17, Route 99, U.S. Route 5
 Route 8: north-south from Old Saybrook to Hartford, roughly modern Route 9, Route 99
 Route 9: north-south from New London to Colebrook, roughly modern Route 85, Route 2, Route 189, Route 20
 Route 10: north-south from New London to Thompson, roughly modern Route 32, Route 169, Route 12, Route 193
 Route 11: north-south from Stonington to Woodstock, roughly modern Route 2, Route 32, U.S. Route 6, Route 198
 Route 12: east-west from Salisbury to Putnam, roughly Twin Lakes Road, modern U.S. Route 44
 Route 13: east-west from Kent to Sterling, roughly modern Route 341, U.S. Route 202, Route 118, Route 4, U.S. Route 6, Route 14
 Route 14: east-west from Sherman to Killingly, roughly Route 37, Route 67, Route 317, Route 64, Route 322, Route 66, U.S. Route 6

New England road marking system
The first public route numbering came with the advent of the New England road marking system of 1922. This highway numbering system was used throughout New England and consisted of 25 routes (with route numbers from 1 to 32). A total of 9 of the routes passed through Connecticut (Routes 1, 2, 3, 4, 8, 10, 12, 17, and 32). In this system, inter-state routes would be numbered 1–99 and state routes numbered 100 and up. The New England route system was soon eclipsed by the national U.S. highway system.

1922–1931
The State Highway Department classified state roads as either State Highways (SH) or State Aid Roads (SA). These roads were given number designations – 100–299 for primary routes and 300+ for secondary routes. Some state roads were signposted and some were not.

1932 renumbering

The state abandoned its old numbering system and renumbered almost all of their state highways in 1932. Most of the present route numbers were formed during this renumbering. The only route numbers that survived were U.S. Routes and a few state highway routes. For route numbers established in 1932, the new numbering system used odd numbers for north-south routes and even numbers for east-west routes, matching the U.S. Highway numbering system. The New England routes that were grandfathered into the highway system (Routes 8, 10, 12, 32) did not follow the new system. The state also assigned new route numbers in clusters, with routes in the same general location having numbers close to each other as well. Shortly after the renumbering, in 1935, two new U.S. Routes were commissioned: US 44 (taking over part of old New England Route 17) and US 202.

1963 renumbering
In 1963, the state passed the Road Reclassification Act to fix the by now fragmented state highway system. Many state highways had state maintenance gaps and several highway segments were even isolated from the rest of the system. State highways were classified into primary, secondary, and service roads. Primary routes were essentially left unchanged, while minor realignments, additions/deletions, and extensions occurred in many secondary routes. About 1/3 of all routes were changed to some degree by this renumbering. The current system of unsigned ("secret") routes, including the special service roads, was also created during this renumbering. The state highway system has not had any major changes since then. The state completely abandoned the odd/even numbering scheme established in 1932 with new numbers in 1963 assigned without regard to their direction or general location.

See also

 List of crossings of the Connecticut River
 New England Interstate Routes
 Numbered highways in the United States

References

External links

 Connecticut State Numbered Routes and Roads as of December 31, 2004 (PDF)
 Official State Highway Map (PDF – 5 MB)
 Routes Page by Kurumi
 CT State Highway Endpoint Photos
 Connecticut US and State Route Listing (Greater New York Roads)

State Routes
State Routes

List of state routes in Connecticut


පිහිටීම

දක්ෂිණ ලoකාවේ පිහිටි හික්කඩුවේ සාගර උද්යානය ලොව පිහිටි සුවිශේෂී සාගර උද්යානයකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික උද්‍යාන

හික්කඩුව ජාතික උද්‍යානය


التطور الجزيئي (بالإنجليزيّة: Molecular evolution) هو عملية تغيُّر تسلسل تركيب الجزيئات الخلويّة مثل الدنا والحمض النوويّ الريبوزيّ والبروتينات عبر الأجيال. يستخدم مجال التطور الجزيئيّ مبادئ الأحياء التطوريّة وعلم وراثة السكان لتفسير أنماط هذه التغيُّرات. تهتم المواضيع الرئيسة في التطور الجزيئيّ بمعدلات وتأثيرات تغيُّر النيكليوتيدات، التطور المحايد مقارنة بالانتخاب الطبيعيّ وأصول الجينات الجديدة، والطبيعة الجينيّة للصفات المُعقَّدة، والأساس الوراثيّ للانتواع، تطور النمو والطرائق التي تؤثر بها القوى التطوريّة على المحتوى الوراثيّ والنمط الظاهريّ.

التاريخ
بدأ تاريخ التطور الجزيئيّ في بداية القرن العشرين بداية من الكيمياء الحيويّة المقارنة، واستخدام تقنيات «البصمة» مثل اختبارات المناعة والفصل الكهربيّ الهلاميّ وكروموتوغرافيا الورق في خمسينات القرن الماضي لاستكشاف البروتينات المتناددة. استقل مجال التطور الجزيئيّ بذاته بداية من ستينات وسبعينات القرن الماضي، بعد نشوء علم الأحياء الجزيئيّة. ساعد تسلسل البروتين علماء الأحياء الجزيئيّة على تشييد سلالات بناءً على مقارنة التسلسل، واستخدام الاختلافات بين التسلسلات المتناددة كساعة جزيئيّة لتقدير الوقت الذي مر منذ آخر سلف مشترك عام. في نهاية ستينات القرن الماضي، وفَّرت نظرية التطور الجزيئيّ المحايدة أساسًا نظريًّا للساعة الجزيئيّة، بالرغم من أن الساعة والنظرية المحايدة كلاهما كانا محل جدل، لأن أغلب علماء الأحياء التطوريّة تمسكوا بالانتقاء الشامل، مع اعتبار الانتقاء الطبيعيّ سبب مهم فقط للتغيُّرات التطوريّة. بعد سبعينات القرن الماضي، ساعد تسلسل الحمض النوويّ التطور الجزيئيّ على الوصول إلى نقطة أبعد من البروتينات إلى تسلسل الحمض النوويّ الريبوزي الريبوسوميّ، وهو أساس إعادة صياغة مفهوم تاريخ الحياة المُبكِّر.

قوى التطور الجزيئيّ
يُعتبر محتوى وتركيب الجينوم مُنتج للقوى الوراثيّة والجزيئيّة التي تعمل على الجينوم. تظهر التباينات الوراثيّة الجديدة خلال الطفرات وتنتشر ويُحافظ عليها في الجماعات بسبب الانحراف الوراثيّ والانتخاب الطبيعي.

الطفرات
الطفرات هي تغيُّر دائم وقابل للانتقال في المادة الوراثيّة للخليّة أو للفيروس. تنتج الطفرات من أخطاء في نسخ الدنا خلال الانقسام الخلويّ، عن طريق التعرُّض للإشعاع أو للمواد الكيميائيّة أو للمؤثرات البيئيّة أو للفيروسات أو الجينات القافزة. تُعتبر معظم الطفرات الحادثة تعدد لأشكال النوكليوتيدات المفردة والتي تُعدِّل من القواعد المفردة لتسلسل الدنا مما يؤدي إلى طفرة نقطيّة. تُعدِّل الطفرات الأخرى أجزاء أكبر من تسلسل الدنا ويمكن أن تسبب نسخًا أو إضافةً أو حذفًا أو إبدالًا أو إحلالًا.

تُظهر معظم الكائنات تحيُّزًا قويًّا في أنواع الطفرات الحادثة بتأثير قويّ في محتوى الغوانين والسايتوسين. يُعتبر الانتقال (A ↔ G or C ↔ T) أكثر شيوعًا من التبدال (استبدال بيورين (ذو حلقتين) ببيريميدين (ذو حلقة واحدة) أو العكس)، واحتماليّة تغيير تسلسل الحمض الأمينيّ في البروتين فيه أقل.
تُعتبر الطفرات حوادث تصادفيّة وتحدث بصورة عشوائيّة عبر الجينات. نسبة معدلات الطفرات لمواقع النوكليوتيدات المفردة ضئيلة للغاية، تصل إلى 10−9 أو 10−8 لكل موقع لكل جيل، مع العلم بأن بعض الفيروسات تُظهر معدلًا أعلى من الطفرات يُقدَّر بـ10−6 لكل موقع لكل جيل. بين هذه الطفرات، سيكون بعضها محايدًا والبعض الآخر مفيدًا وسيظل في المحتوى الوراثيّ إلا إذا فُقد بالانحراف الوراثيّ، وستكون المجموعة الأخيرة مُضرة وستُفقد من المحتوى الوراثيّ خلال الانتخاب الطبيعيّ. ولأن الطفرات نادرة للغاية، ستتراكم بصورة بطيئة جدًا عبر الأجيال. يختلف عدد الطفرات الظاهرة في جيل مفرد، ولكن خلال فترة طويلة من الزمن سيظهر تراكمها بوتيرة منتظمة. باستخدام مُعدَّل الطفرات خلال الجيل وعدد اختلافات النوكليوتيدات بين تسلسلين، يمكن حساب مرات التباعد بالساعة الجزيئيّة.

التوليف الجيني
التوليف الجينيّ هو العمليّة التي تؤدي إلى التبادل الوراثيّ بين الكروموسومات أو المناطق الكروموسوميّة. يعاكس التوليف الجينيّ الترابط الفيزيائيّ بين جينين متقاربين، وبالتالي يقلل من الترافق الجينيّ. تؤدي تلك الوراثة المستقلة إلى انتقاءٍ أكثر كفاءة، مما يعني أن المناطق ذات التوليف الجينيّ الأعلى ستحمل مُعدَّلًا أقل من الطفرات الضارة، وتنويعات منتقاة، وعددًا أقل من الأخطاء في النسخ والإصلاح. يمكن أن ينتج التوليف الجينيّ أيضًا أنواعًا معينة من الطفرات إذا لم تصطف الكروموسمات جيدًا.

تحويل الجين
هو نوع من التوليف الجينيّ، ومنتج لإصلاح الدنا حيث تُصحح النوكليوتيدات التالفة باستخدام مناطق وراثيّة متناددة كقالب. تُقتطع القواعد التالفة أولًا، ثم يتسق الشريط التالف مع النظير غير التالف، ويُصلح تركيب الدنا المنطقة المقتطعة باستخدام الشريط السليم كمرشد. يُعتبر تحويل الجين مسئولًا عن تناغم تسلسل النسخ الجينيّة خلال فترة طويلة من الزمن، مما يقلل من التباعد في النوكليوتيدات.

الانحراف الوراثيّ
الانحراف الوراثيّ هو التغيُّر في تواتر الأليل من جيل إلى آخر بسبب التأثيرات التصادفيّة والعينات العشوائيّة في الجماعات المحدودة. لا تؤثِّر بعض الاختلافات على صلاحيّة الكائن، قد تزيد أو تقل في التواتر بسبب الصدفة. التغيُّرات «المحايدة تقريبًا» والتي يكون معامل الانتخاب فيها مقارب للحد الأدنى 1/ حجم التجمُّع الفعّال سوف يتأثر أيضًا بالصدفة علاوة على الانتخاب الطبيعيّ والطفرات. نُسبت العديد من السمات الجينوميّة إلى تراكم الطفرات المُضرة المحايدة تقريبًا نتيجة لصغر حجم التجمُّع الفعّال.

الانتخاب
يحدث الانتخاب عندما تنجو الكائنات ذات الصلاحيّة العالية، أي القدرة على النجاة والتناسل، ويستمر الكائن لأجيال أخرى، وبالتالي يزيد من فرصة التباينات الوراثيّة في الجماعة. قد يكون الانتخاب نتيجة للانتخاب الطبيعيّ أو الانتخاب الصناعيّ أو الانتخاب الجنسيّ. الانتخاب الطبيعيّ هو أي عملية انتقائيّة تحدث بسبب صلاحية الكائن للحياة في البيئة الموجود بها. في المقابل، الانتخاب الجنسيّ يحدث نتيجة اختيار الأزواج وقد يؤدي إلى انتشار عوامل وراثيّة تتعارض مع الانتخاب الطبيعيّ ولكنها تزيد من جاذبيّة الكائن لجنسه الآخر أو تزيد من نجاح التزاوج. يُفرض الانتخاب الصناعيّ من كيان خارجيّ خاصة من البشر، لتكثير تواتر السمات المرغوبة، كما يُعرف أيضًا باسم التوالد الانتقائيّ.

قد تنطبق مبادئ وراثيّات السكان على أنواع الانتخاب أيضًا، بالرغم من حقيقة أنها يمكن أن تنتج تأثيرات مميزة بسبب تجمُّع الجينات بوظائف مختلفة في أجزاء مختلفة من المحتوى الوراثيّ، أو بسبب الخصائص المختلفة للجينات في طبقات وظيفيّة معينة. على سبيل المثال، قد يكون الانتخاب الجنسيّ مؤثرًا على التطور الجزيئيّ للكروموسومات الجنسيّة بسبب تجمُّع الجينات المحددة للجنس على كروموسومات X وY .

قد يعمل الانتخاب على مستوى الجين على حساب صلاحيّة الكائن، مما يؤدي إلى فائدة انتقائيّة للعناصر الوراثيّة الأنانيّة بتكلفة على العائل.

بنيان الجينوم

حجم الجينوم
يتأثر حجم الجينوم بكمية تكرارات الدنا بالإضافة إلى عدد الجينات في الكائن. تشير مفارقة قيمة س إلى الافتقار إلى العلاقة بين تعقيد الكائن وحجم الجينوم لديه. وتُفسر تلك المفارقة كالتالي: أولًا، قد تُشكِّل العناصر الوراثيّة المتكررة أجزاءً أكبر من الجينوم لدى عدد من الكائنات، وبالتالي تُضخِّم محتوى الدنا للجينوم وحيد الصيغة الوراثيّة. ثانيًا، لا يشير عدد الجينات بالضرورة إلى عدد المراحل النمائيّة أو أنواع الأنسجة بالكائن. قد يحتوى الكائن ذو المراحل النمائيّة القليلة على عدد أكبر من الجينات التي تؤثر على النمط الظاهريّ غير المتعلِّق بالمراحل النمائيّة، مما يُضخِّم محتوى الجين نسبةً إلى عائلات الجينات النمائيّة.

تقترح التفسيرات المحايدة عن حجم الجينوم أنه عندما يكون حجم الجماعة الحية صغيرًا، تصبح العديد من الطفرات محايدة. وبالتالي، يمكن للمحتوى التكراريّ في الجماعات الصغيرة وفضلات الدنا أن تتراكم بدون وضع الكائن في موقف يرثى له تنافسيًّا. يوجد أدلة قليلة تفيد بأنّ حجم الجينوم يخضع إلى انتخابٍ قويّ واسع الانتشار في الكائنات حقيقيّات النواة متعددة الخلايا. يرتبط حجم الجينوم ارتباطًا ضعيفًا، مستقلًا عن محتوى الجين، بأغلب السمات الفسيولوجيّة وتحمل العديد من حقيقيّات النواة، بما يشمل الثديّيات، كمية كبيرة للغاية من الدنا التكراريّ.

بالرغم من ذلك، مرت الطيور بانتخاب قويّ بسبب قلة حجم الجينوم، استجابةً للاحتياجات الحيويّة المتغيِّرة للطيران. تنتج الطيور، على عكس البشر، خلايا دم حمراء تحتوي على نواة، وكلما زاد حجم النواة كلما قلت كمية الأكسجين الذي يصل إلى الخلايا. يفوق الأيض في الطيور مثيله في الثديّيات بصورة كبيرة، بسبب الطيران واحتياجات الأكسجين العالية. وبالتالي، تحتوي معظم الطيور على جينوم صغير ومكتنز بقليل من العناصر التكراريّة. تقترح الأدلة غير المباشرة أن الديناصورات التي كانت سلفًا للطيور الحديثة كانت تحتوي على قليل من الجينوم أيضًا، مما يتلائم مع الحرارة الداخليّة والاحتياجات العالية من الطاقة من أجل الجري بسرعة. حدث الانتخاب بسبب حجم الجينوم الصغير لعدد من البكتيريا أيضًا، لأن زمن النسخ واستهلاك الطاقة يرتبطان بصورة وثيقة بالصلاحيّة.

انظر أيضا
 تطور الجينوم
 قائمة المشاركين في ندوة تطور الجينات والبروتينات

المراجع

تطور جزيئي


1311 (MCCCXI) cuma günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 15 Mart - Halmyros Muharebesi gerçekleşti.
 16 Ekim - Vienne Konsili başladı.
 Bellver Kalesi'nin yapımı tamamlandı.

Doğumlar
 1 Temmuz - Liu Bowen, Çinli asker (ö. 1375)
 13 Ağustos - XI. Alfonso, Kastilya ve Leon Kralı (ö. 1350)

Ölümler
 7 Şubat - Kutbeddin Şirazî, İranlı din ve astronomi bilgini (d. 1236)
 29 Mayıs - II. James, Majorca kralı (d. 1243)
 5 Eylül - Amadeus Aba, Macar hükümdar
 tarihi bilinmeyen
 VIII. Davit, Bagrationi Hanedanına mensup Gürcü Kralı (d. 1273)
 Külüg Han, 7. ve Son Moğol imparatoru ve 3. Yuan hanedanı imparatoru, Çin imparatoru (d. 1281)

1311


Bulgaristan bayrağı ( - Zname na Bılgariya), sırayla beyaz, yeşil ve kırmızı renkli üç eşit kalınlıkta çizgiden oluşur. Bulgaristan Cumhuriyeti'nin resmî bayrağıdır.

Beyaz barışı, yeşil doğayı temsil etmektedir. Kırmızı Bağımsızlık sırasında dökülen asker kanlarını temsil etmektedir.

İlk halinde, 19. yüzyıldaki panslavizm etkisiyle panslavik renkler kullanılmıştı. Ortadaki şerit mavi renkte idi ve bayrak Rusya bayrağına benzemekteydi. 1878'de Osmanlı Devleti'nde özerkliğini kazandıktan sonra, ülkenin bir tarım ülkesi olarak öne çıkmasını temsilen orta şerit yeşil olarak değiştirildi.

1989'da, eskiden bayrağın üst köşesinde bulunan devlet nişanı kaldırıldı. Nişanda, şahlanmış bir arslan, iki tarafında başaklar, beş köşeli bir yıldız, ve ilk Bulgar Prensliğinin ilan edildiği yıl olan 681 yazısı ile Komünist Parti'nin iktidara geldiği yıl olan 1944 yazısı bulunuyordu.

Tarihi bayraklar

Modern Bulgaristan bayrakları

Ayrıca bakınız
 Bulgaristan arması

Kaynakça
https://www.fotw.info/flags/bg.html

Bayrak
Ulusal bayraklar
Avrupa bayrakları

Bulgaristan bayrağı


فولكر شلوندورف  (ولد عام 1939 في فيسبادن بألمانيا) هو مخرج ألماني. حصل على جائزة الأوسكار وجائزة السعفة الذهبية من مهرجان كان، عن فيلمه «طبل الصفيح» عام 1979 المأخوذة قصة عن الرواية ذات الاسم نفسه للأديب الألماني غونتر غراس الحائزة على جائزة نوبل. وقد حول شلوندورف الكثير من الأعمال الأدبية إلى أفلام سينمائية، كما تتناول الكثير من أعماله قضايا سياسية. تولى منصب الرئيس التنفيذي لأستديوهات أوفا (ufa) في بابلسبرج.

من أفلامه: طبل الصفيح – ارفعوا أيديكم – المرشح – شرف كاتارينا بلوم الضائع - ليفوساير.

روابط خارجية

مراجع

الحاصلون على وسام الاستحقاق البافاري
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من برلين
أشخاص من فيسبادن
أشخاص من لوبين
أشخاص من هيس-ناسو
أعضاء أكاديمية الفنون (برلين)
ألمان في القرن 20
مخرجو أفلام ألمان
مخرجو أفلام باللغة الألمانية
مواليد 1939
أعضاء هيئة تدريس مدرسة الدراسات العليا الأوروبية

فولكر شلوندورف


{{Album
|ime_albuma     = Only Heaven
|ime_glazbenika = The Young Gods
|vrsta          = studijski album
|slika          = Mladi bogovi – Samo raj 1995.jpg
|žanr           = postindustrijalna glazba, ambijentalna glazba, industrial rock
|datum          = 27. lipnja 1995.
|snimanje       = 1994. – 1995.
|studio         = Eastside Sound i Bearsville Studio (New York)Relief Studio (Belfaux, Švicarska)
|trajanje       = 61:13
|izdavač        = PIAS, Interscope
|producent      = Roli Mosimann
|recenzija      = <ul>AllMusic
|album_prije    = Live Sky Tour
|godina0        = 1993.
|godina         = 1995.
|album_poslije  = Heaven Deconstruction
|godina2        = 1996.
|ostalo         =

}}
Only Heaven četvrti je studijski album švicarskog industrijalnog sastava The Young Gods. Diskografske kuće Play It Again Sam i Interscope Records objavile su ga 27. lipnja 1995. godine.

Popis pjesama

Recenzije
AllMusicov recenzent Ned Raggett albumu je dodijelio četiri i pol zvjezdica od njih pet i izjavio: "Od kratkih, minimalističkih zvučnih isječaka kao što su "Outside" i "Gardez les esprits" do akustične (!) tužaljke "Child in the Tree" do električnih, distorziranih posttechno uništenja kao što je "Strangel" i žalosne "Speed of Night" koja juriša, članovi the Godsa stvorili su dosljedno slušljiv album i prikazali svoju iznimnu sposobnost u stvaranju raznolikih pjesama, a u isto vrijeme stvarajući pjesme koje se može pjevušiti, pjevati ili uz koje jednostavno možete brzo kimati glavom."

Osoblje

The Young Gods
Urs Hiestand – bubnjevi
Alain Monod – klavijature
Franz Treichler – vokali

Ostalo osoblje
Erwin Autique – tonska obrada
Yaron Fuchs – asistent pri tonskoj obradi
Chris Laidlaw – asistent pri tonskoj obradi
Roli Mosimann – produkcija, snimanje, miksanje; aranžman (pjesama 2 i 5)
Franz Siffert – snimanje, miksanje (pjesme "Kissing the Sun (Orange Mix)")
Bertrand Siffert – snimanje, miksanje (pjesme "Kissing the Sun (Orange Mix)")
Gary Townsley – asistent pri tonskoj obradi
Howie Weinberg – masteriranje
Ronald Sautebin – omot albuma
Yvon Baumann – slike

Ljestvice

Izvori

Albumi iz 1995.
Švicarski glazbeni albumi

Only Heaven


Adi Lukovac (Sarajevo, 1970. − Blažuj, 18. lipnja 2006.), bosanskohercegovački je glazbenik.

Životopis
Adi Lukovac je rođen 1970. godine u Sarajevu. Pohađao je Visoku školu za turizam i ugostiteljstvo u Sarajevu, a poslije je bio i student Sveučilišta u Sarajevu. Prvo je studirao filozofiju, a kasnije ekonomiju koju nikada nije diplomirao. Prvo muzičko iskustvo je stekao u grupi Bass Line, prvom bosanskohercegovačkom eksperimentalnom elektronskoj grupi. Grupa je napravila demo kasetu u periodu pred početak rata u Bosni i Hercegovini, prije nego je prestala sa radom.

Adi Lukovac spada u pionire elektroničke glazbe u Bosni i Hercegovini. U svojoj glazbi je uvijek provlačio etno motive (saz, napjevi), i dugo vremena djelovao skupa sa grupom Ornamenti, koji su bili bliski ideji "elektro ambijent etna". Osnovali su i etiketu PSW (Post War Sound) kao i studio, pod kojom su i objavili svoja dva albuma. Bio je suradnik Dine Merlina na albumu "Sredinom".

Lukovac je radio i svoje autorske projekte, glazbu za film "Remake". Glazbu za "Remake" objavio je i kao soundtrack, odnosno zbirku remixa tema iz filma. To je njegov zadnji i najuspješniji projekt. Njegova je glazba također rabljena i u filmu "Put na mjesec" Srđana Vuletića, ali i u filmu "Sindrom" redateljice Ines Tanović. Autor je i glazbe za predstavu "Tvrđava" Sulejmana Kupusovića.

Poginuo je u teškoj prometnoj nesreći 18. lipnja 2006. u mjesu Blažuj pokraj Sarajeva.

Diskografija

 Pomjeranja (1999.)
 Fluid (2001.)
 Fluid (2001.)
 Fluid (2002.)
 My Left Pussy Foot (1999.)
 Il Ponte (1999.)
 Remake (2003.)
 RFI Electronic Music Awards (2001.)

Izvori

Bosanskohercegovački pjevači
Bosanskohercegovački glazbenici
Životopisi, Sarajevo

Adi Lukovac


.vg, Birleşik Krallık Virgin Adaları için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)

Britanya Virjin Adaları'nda iletişim
vg

.vg


Violare de domiciliu este un film românesc din 2015 regizat de Sînziana Nicola. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Cătălina Moga, Rolando Matsangos.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2015 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2015

Violare de domiciliu (film)


Bilal Hassani (n. 9 septembrie 1999, Paris) este un cântăreț și YouTuber francez, cunoscut pentru înfățișarea androgină. Acesta a reprezentat Franța la Concursul Muzical Eurovision 2019 cu piesa "Roi".

Biografie
Născut pe 9 septembrie 1999 în Paris, Bilal Hassani este al doilea fiu al unui cuplu franco-marocan. Mama sa, Amina, este franceză, iar tatăl, stabilit în Singapore, este marocan. Bilal are un frate mai mare, Taha, născut în 1995.

Carieră muzicală

Debut
Bilal Hassani a început să cânte la vârsta de 5 ani. Ulterior, a urmat cursuri de muzică. În 2015, convins de prietenul său Nemo Schiffman, finalist în primul sezon, Bilal a participat în al doilea sezon al The Voice Kids. În audiții a interpretat "Rise Like a Phoenix", piesa câștigătoare a Concursului Muzical Eurovision 2014. Mentorat de Patrick Fiori, Bilal a fost eliminat în duelul cu Lenni-Kim.

În 2018, revista Têtu îl desemnează unul din cei "30 LGBT+ care au mișcat Franța". Revista îl descrie ca "o icoană pentru tineretul LGBT+ francez".

Destination Eurovision

Pe 6 decembrie 2018, Bilal Hassani a fost anunțat printre cei 18 concurenți înscriși la Destination Eurovision, o competiție muzicală difuzată pe canalul France 2 în urma căreia este ales reprezentantul Franței la Eurovision 2019. Pe 20 decembrie a fost dezvăluită piesa cu care va evolua în cadrul show-ului. Intitulată "Roi" (în română "Rege"), piesa este compusă de duetul Madame Monsieur, reprezentanții Franței la Eurovision 2018 și abordează tema acceptării sinelui. Pe 4 ianuarie 2019, un lyric video al piesei a fost încărcat pe pagina de YouTube a cântărețului.

Marele favorit pentru a reprezenta Franța la Eurovision, Bilal a început un turneu mediatic prin posturi de radio sau emisiuni de televiziune precum NRJ, Quotidien sau France Inter. Pe 12 ianuarie 2019 a câștigat prima semifinală cu 58 din cele 60 de puncte acordate de juriul internațional și 57 de puncte (cel mai mare scor) din partea publicului francez, un total de 115 puncte. În finala din 26 ianuarie, deși s-a clasat doar pe locul 5 în preferințele juriului, a fost declarat câștigător cu 200 de puncte, decisive în acest sens fiind punctele acordate de public.

Viață personală
Pe 23 iunie 2017, în preajma Marche des Fiertés de Paris, Bilal Hassani și-a făcut publică homosexualitatea printr-un cântec ("Hold Your Hand") postat pe Twitter. În decembrie 2018, odată cu participarea la Destination Eurovision, Bilal a fost victima unor atacuri rasiste și homofobe pe rețelele de socializare. În acest sens, două organizații care militează pentru drepturile LGBT, Urgence Homophobie și Stop Homophobie, s-au asociat pentru a aduce în fața justiției persoanele care l-au insultat, discriminat și amenințat pe Bilal pe rețelele de socializare, în special pe Twitter. De asemenea, doi deputați francezi, Raphaël Gérard și Gabriel Serville, au cerut public rețelei Twitter să fie "mai fermă și mai reactivă".

Discografie

Single-uri

Note

Legături externe

 Prezență pe rețelele de socializare: Facebook Instagram Twitter
 Canal de YouTube

Cântăreți francezi din secolul al XXI-lea
Reprezentanții Franței la Eurovision
Muzicieni LGBT
Persoane LGBT din Franța
Eurovision 2019

Bilal Hassani


Morchella deliciosa (Elias Magnus Fries, 1822), este o specie de ciuperci comestibile saprofită foarte delicată din încrengătura Ascomycota, în familia Morchellaceae și de genul Morchella. Ea este denumită în popor zbârciog delicios (precizat), sau ciuculete. Acest burete se dezvoltă în grupuri mici sau solitar, și se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord, crescând în special prin luminișurile și marginile de drum al pădurilor de conifere, mai ales pe lângă brazi, molizi și pini, dar, de asemenea, pe sol dăunat, defrișări sau arsuri vechi. Timpul apariției este de la începutul lui aprilie până în mai (iunie).

Taxonomie

Nu cu mult timp în urmă, sa crezut pe scară largă că există foarte puține specii distincte de specia Morchella - într-adevăr, unele autorități au recunoscut doar trei din întreaga lume. În ultimul timp, studii moleculare au arătat că există mai multe zeci de specii diferite și că, de exemplu, zbârciogii europeni și nord-americani care pot arăta foarte asemănător, nu sunt co-specifici în cele mai multe cazuri.

Această specie este între timp determinată clar de sine stătătoare, între alte surse, de prestigioasele Index Fungorum și Mycobank. Ea dezvoltă două variații: Morchella deliciosa fm. carnea mai deschisă și forma Morchella deliciosa fm. livido-alutacea descrise astfel de renumitul Giacomo Bresadola și publicate postum în vol. XXIV al marii sale opere Iconographia Mycologica în 1932.

De asemenea, micologul italian Bruno Cetto a descris aceste două forme, clasificându-le însă variații ale genului Morchella conica.

Buretele a fost descris pentru prima dată de faimosul savant suedez Elias Magnus Fries în volumul 2 al lucrării sale Systema mycologicum din 1822.

Descriere

Sub numele românesc de "zbârciog" se tratează aproape mereu patru mari genuri de ciuperci: Gyromitra, Helvella, Morchella și Verpa. Între primele două se găsesc specii otrăvitoare pe când cele două din urmă sunt comestibile. Cu toate că cele patru genuri sunt goale pe interior, ele pot fi deosebite destul de ușor: Morchella și Verpa sunt unicamerale, pe când Gyromitra și Helvella sunt multicamerale, prezentând o încrengătură de goluri în interiorul lor.

 Corpul fructifer: este destul de mic, are o înălțime de 3-6 (8) cm și un diametru de 2,5-3 (4) cm, este de formă ovoidală până ovoidal-conică, cu suprafața zbârcită și perforată prin alveole profunde, neregulate de mărime diferită, inițial înguste, apoi alungite și ondulate, separate prin creste groase și foarte fin păroase care înnegresc la bătrânețe. Marginea este neregulată și concrescută cu piciorul. Buretele este repede gol în interior ( cu o singură cavitate), pereții fiind flocoși. Coloritul este inițial mai mult sa u mai puțin gri, dar diferă apoi la maturitate, depinzând de variație, între roșu deschis de carne și  plumburiu-maroniu, devenind în vârstă la forma livido-alutacea aproape brun-negricios.
 Piciorul: are o lungime de 3-5 (7) cm și o grosime de 1,3-2 (2,5) cm, este format ceva neregulat cilindric precum îngroșat la bază, destul de solid, de asemenea cu o singură cavitate, scămos sau granulat. Culoarea lui este de un alb murdar.
 Carnea: este mereu albă, ceroasă, și foarte fragilă, cu gust savuros precum un miros plăcut, slab de ciuperci.
 Caracteristici microscopice: are spori elipsoidali, netezi și hialini (translucizi), foarte grei, având o mărime de (17) 20-26 x 13-16 microni și sunt colorați galben-ocru.
 Reacții chimice: nu-și schimbă culoarea după adăugarea de reactivi chimici.

Confuzii
Morchella esculenta poate fi confundată ușor cu alte specii de genul Morchella, în primul rând cu suratele ei Morchella conica și Morchella esculenta Morchella costata, Morchella crassipes, Morchella elata, Morchella elatoides Jacquet, Morchella eximia,  Morchella pragensis, Morchella rotunda Morchella spongiola, Morchella steppicola, Morchella tridentina sin. Morchella frustrata sau Verpa bohemica.

Pentru un începător, confundarea cu buretele posibil mortal Gyromitra esculenta (zbârciogul gras), cu totul că speciile se deosebesc destul de clar, ar putea să se dezvolte fatal.

Ciuperci asemănătoare în imagini

Valorificare

Mai întâi trebuie menționat că zbârciogul delicios nu poate fi mâncat crud pentru că conține puțină hidrazină care se dizolvă în timpul fierberii. De asemenea, consumat în porții mari, poate crea reacții neplăcute la persoane sensibile, pentru că buretele este cam greu de digerat.

Morchella deliciosa este de calitate gastronomică foarte bună. Ea poate fi pregătită ca ciulama,, alături de legume, dar nu împreună cu alte ciuperci (din cauza gustului și mirosului specific) sau ca sos, servit cu carne albă (pui, curcan, porumbel, vițel). Se și potrivește la o mâncare de creier (porc, vițel), cu raci, scoici, melci sau ca foietaj cu șuncă sau într-o plăcintă (de exemplu "pe modul reginei" , cu carne de vițel sau pui). Datorită mărimii inferioare, acest burete nu se poate prăji ca un șnițel nici umplut cu carne.

Uscați  și preparați după înmuiat, bureții dezvoltă un gust și miros mai intensiv (folosiți și apa de înmuiat filtrată printr-o sită). Este recomandat, de nu a folosi piciorul, pentru că acesta devine după înmuiere gomos.

Note

Legături externe

 Zbârciogul delicios, film 1
 Zbârciogul delicios, film 2

Bibiliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto, volumele 1-3, 5 (vezi la note).
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Meinhard Michael Moser: "Kleine Kryptogamenflora der Pilze - Partea a.: "Höhere Phycomyceten und Ascomyceten", Editura G. Fischer, Jena 1950

Morchella
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1822 în știință

Morchella deliciosa


ජාත්‍යන්තර සාක්ෂරතා දිනය යනු සෑම වසරකම සැප්තැම්බර් 8 වන දින සමරනු ලබන ජාත්‍යන්තර සැමරුමකි. එය යුනෙස්කෝ සංවිධානය විසින් 1966 ඔක්තෝබර් 26 දින එහි 14 වන මහා සභා සැසිවාරයේදී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. මුල් වරට මෙම දිනය සමරනු ලැබ ඇත්තේ 1967 වර්ෂයේ දී වේ. සාක්ෂරතා දිනයේ අරමුණ වන්නේ පුද්ගල, ප්‍රජාව සහ සමාජය වශයෙන් සාක්ෂරතාවයේ වැදගත්කම ඉස්මතු කිරීමයි.

යොමු

බාහිර සම්බන්ධක

 එක්සත් ජාතීන්ගේ පිටුව
 යුනෙස්කෝවේ සාක්ෂරතා ද්වාරය
 යුනෙස්කෝ ඵලදායි සාක්ෂරතා පුහුණු දත්ත ගබඩාව

ජාත්‍යන්තර සාක්ෂරතා දිනය


Glazba u 1979. godini.

Svijet

Izdanja
Objavljeni studijski, koncertni i kompilacijski albumi, singlovi, maksi singlovi, EP-ovi.
Za poznate glazbenike koje su tad objavili djelo, ali nisu ga objavili nosaču zvuka kod izdavačke kuće, nego u vlastitom izdanju, to ulazi ovdje. Isto vrijedi i za one glazbenike koji (ni)su djelovali u doba kad nije bilo nosača zvuka, nego su djelo objavili u pisanom obliku.

Koncertne turneje
Održane koncertne turneje.
  Kate Bush – The Tour of Life, 1979.
 Bee Gees – Spirits Having Flown Tour,  1979.
 AC/DC – Highway to Hell Tour, 1979. – 1980.

Istaknuti koncerti
Povijesno važni koncerti, prvi povijesni koncert nekog glazbenog subjekta ili posljednji (oproštajni) koncert nekog glazbenog subjekta.

Europska natjecanja
Europska glazbena natjecanja.

 Pjesma Eurovizije:

Osnivanja
Osnivanja poznatih izdavačkih kuća, sastava, prvi glazbeni angažman, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, pokretanje glazbene manifestacije, izgradnja poznate koncertne dvorane ili otvaranje poznatog glazbenog kluba, pojava (nastanak ili dolakak) glazbenog pravca i sl.

2 Tone Records
VP Records,  američka neovisna glazbena izdavačka kuća iz New Yorka, osnovao ju jamajčanski glazbeni producent Vincent Chin i njegova supruga Patricia Chin

Gašenja i raspuštanja
Gašenja ili preuzimanja poznatih izdavačkih kuća, sastava, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, glazbene manifestacije, raspuštanja glazbenih subjekata i sl.

Rođenja
Rođenja poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.
 16. siječnja – Aaliyah, američka pjevačica, plesačica, glumica i model († 2001.)
 21. veljače – Jennifer Love Hewitt, američka glumica i pjevačica
 12. ožujka – Pete Doherty
 18. ožujka – Adam Levine
 30. ožujka – Norah Jones
 8. travnja – Alexi Laiho
 25. srpnja – Amy Adams
 2. prosinca – Yvonne Catterfeld

Smrti
Smrti poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.

Ostalo
Uvođenje novih nosača zvuka, medijskog servisa i distribucijskog kanala i sl.

Hrvatska i u Hrvata

Kandidiranje za europska i svjetska natjecanja
Hrvatski kandidat za Pjesmu Eurovizije na Jugoviziji.

Festivali

Nagrade

Izdanja
Objavljeni studijski, koncertni i kompilacijski albumi, singlovi, maksi singlovi, EP-ovi.
Za poznate glazbenike koje su tad objavili djelo, ali nisu ga objavili nosaču zvuka kod izdavačke kuće, nego u vlastitom izdanju, to ulazi ovdje. Isto vrijedi i za one glazbenike koji (ni)su djelovali u doba kad nije bilo nosača zvuka, nego su djelo objavili u pisanom obliku.

Osnivanja
Osnivanja poznatih izdavačkih kuća, udruga, sastava, prvi glazbeni angažman, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, pokretanje glazbene manifestacije, izgradnja poznate koncertne dvorane ili otvaranje poznatog glazbenog kluba, pojava (nastanak ili dolakak) glazbenog pravca i sl.

Gašenja i raspuštanja
Gašenja ili preuzimanja poznatih izdavačkih kuća, sastava, glazbenih emisija na radiju, televiziji, glazbenih časopisa ili portala, glazbene manifestacije, raspuštanja glazbenih subjekata i sl.

Rođenja
Rođenja poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.
 20. listopada – Ivan Dečak

Smrti
Smrti poznatih glazbenika i osoba u svezi s glazbom.

Ostalo
Uvođenje novih nosača zvuka, medijskog servisa i distribucijskog kanala i sl.

Izvori

1979.
Godine 20. stoljeća

Glazba u 1979.


Langtry is an unincorporated community in Val Verde County, Texas, United States. The community is notable as the place where Judge Roy Bean, the "Law West of the Pecos", had his saloon and practiced law.

History
Langtry was originally established in 1882 by the Southern Pacific Railroad as a grading camp called Eagle Nest. It was later renamed for George Langtry, an engineer and foreman, who supervised the immigrant Chinese work crews building the railroad in the area.

Roy Bean arrived soon after completion of the railroad, and set up a tent saloon on company land. He later built a wooden structure for his saloon, which he called The Jersey Lilly after the well-known British actress Lillie Langtry. She was a native of the island of Jersey. (Née Le Breton, Langtry was her married name, and she was not related to George Langtry.) Bean used the saloon as his headquarters when authorized as a justice of the peace and notary public. He called himself the "Law West of the Pecos". After a notable career as justice of the peace, Bean died in 1903.

In 1884, the town was authorized a post office. In 1892, it had a general store, a railroad depot, and two saloons. Langtry began to decline after the highway was moved slightly north in the early 1900s for a more direct east-west route. Once bypassed, the town's businesses lost revenue and jobs. In the 1920s, Southern Pacific moved its facilities away, more jobs were lost, and the town population dwindled to 50.

By the 1970s, its population dipped as low as 40. Tourism to the Judge Roy Bean Visitor Center continues to keep the town alive.

Education
It was formerly in the Langtry Common School District, but sometime prior to 1976 the Langtry district merged into the Comstock Independent School District. In 1964 Langtry's student count exceeded 60.

The whole county is served by Southwest Texas Junior College according to the Texas Education Code.

Popular culture
 The Westerner (1940) is a film featuring Walter Brennan as Judge Roy Bean and Gary Cooper as a fictional interloper. It repeated the myth of the town's being named for Lillie Langtry.
 The Wild Bunch (1969) has a passing reference to Langtry as a place where Freddie Sykes (Edmond O'Brien) had been active as a desperado many years before the events depicted the film.
 Lillie (1978), a TV miniseries about Lillie Langtry, was produced by Britain's London Weekend Television, also related the myth of the Texas town's name.
 Judge Roy Bean (1955–1956), a Western television series set in Langtry, but filmed in Pioneertown, California, aired in syndication with Edgar Buchanan in the title role.
 The Life and Times of Judge Roy Bean (1972), a film set in Langtry and starring Paul Newman, sparked new interest in Texas history.
 Roy Bean appears as a main character in Le Juge, part of the Lucky Luke series.
 The Other Roswell: UFO Crash on the Texas-Mexico Border (2008) is a nonfiction book about a reported UFO crash at Langtry in 1955.
 The town plays a major role in R.A. Lafferty's science-fiction novel Fourth Mansions.
 Langtry is mentioned in the Cormac McCarthy novel No Country for Old Men. Langtry could be the hometown of the novel's protagonist Llewelyn Moss.
 Langtry and the surrounding area have long been favorite hunting grounds for legions of amateur and professional herpetologists looking for a variety of reptiles endemic to the area.
 The episode "A Picture of a Lady" in the Western series Death Valley Days depicts Judge Roy Bean renaming the Texas town of Vinegaroon as Langtry in honor of Lillie Langtry.
 Langtry inspired the fictional town of Langtree in the video game Wandersong.

Climate
Langtry has a hot semiarid (BSh) climate.

Gallery

References

External links

 "Lillie Langtry", JaynesJersey
 The Life & Times of Judge Roy Bean, IMDb - film
 Roy Bean, IMDb - 1956 TV show

Unincorporated communities in Val Verde County, Texas
Unincorporated communities in Texas
Ghost towns in West Texas
Texas culture

Langtry, Texas


Boulder Dash, popularna računalna igra za kućna računala iz 1980-ih
Geometry Dash, arkadna igra za mobilne uređaje
DASH7, mobilna bežična senzor mreža
de Havilland Canada Dash 7, turboelisni zrakoplov tvrtke de Havilland Canada
dash (kriptovaluta), kriptovaluta otvorenog koda
Dash (Unixova ljuska), (Debian Almquist shell)

Dash


Sarah McTernan (født 11. marts 1994) er en irsk sanger og sangskriver fra Scarriff, County Clare. Hun er kendt for at vinde tredjepladsen i fjerde sæson af den irske version af The Voice i april 2015. Hun skal repræsentere Irland i Eurovision Song Contest 2019 med sangen "22".

Referencer

Sangere fra Irland
Irlands Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2019
Popsangere

Sarah McTernan