රාවණන් (සිංහල: රාවණා) යනු 2010 ඉන්දියානු දෙමළ වීරකථා වික්‍රමාන්විත චිත්‍රපටයකි. මෙහි සම-රචනය, සම-නිෂ්පාදනය සහ අධ්‍යක්ෂණය සිදුකරන ලද්දේ මණි රත්නම් විසිනි. චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ වික්‍රම්, අයිෂ්වර්යා රායි සහ පෘථිවිරාජ් විසිනි. කාර්තික්, ප්‍රභූ සහ ප්‍රියාමණි මෙහි සහාය රංගනයෙන් දායක වෙති. මෙම චිත්‍රපටය ඒ හා සමගාමීව හින්දි බසින් රාවන් ලෙස නිර්මාණය වූයේ, තරමක් වෙනස් නළු කැළක් සමගිනි. එසේම මෙම චිත්‍රපටය තෙලිඟු බසින් හඬකවා Villain ලෙස නම්කෙරිණි. මෙම චිත්‍රපට ප්‍රභේද තුනම 2010 ජූනි 18 දින සමගාමීව මුදාහැරිණි.

චිත්‍රපටය මගින් රාමායණයේ එන උභතෝකෝටික ගැටලුවක් නිරූපණය කරයි. මෙහි කෲර පොලිස් නිලධාරියකු සිය බිරිඳව පැහැර ගන්නා, නීති උල්ලංඝනය කරන ගෝත්‍රික නායකයකු පසුපස හඹායයි. වීරයියා නැමැති මෙම නායකයා ඇයව පැහැරගන්නේ පොලිස් සිරභාරයේ දී කෲර ලෙස වධහිංසාවන්ට සහ දූෂණයන්ට ලක්ව මියගිය සිය නැගණිය වෙනුවන් පලිගැනීමටයි. චිත්‍රපටය තුළින් නිලධාරියාගේ ගවේෂණයත්, ඒ අතරතුර කථා නායක නායිකාවන් තිදෙනා තුළ එකිනෙකා කෙරෙහි වන හැඟීම් විපර්යාසයකට ලක්වන අයුරුත් නිරූපිත ය. මෙම චිත්‍රපටය සඳහා ස්ටොක්හෝම් සහලක්ෂණය පාදක වී ඇත.

රාවණන් පිළිබඳ නිවේදනය කෙරුණේ 2008 පෙබරවාරි මස ය. මෙය සුප්‍රකට මණි රත්නම් අධ්‍යක්ෂකවරයාගේ දෙමළ චිත්‍රපට ක්ෂේත්‍රයේ යළිආගමනය සනිටුහන් කළේ ය. මෙහි ප්‍රධාන චරිත සඳහා වික්‍රම් සහ අයිෂ්වර්යා රායි තෝරාගැනීම නිසා ඒ දෙස වූ අවධානය වැඩි විය. ඉන් මඳ කලකට පසුව රූගත කිරීම් ඇරඹි අතර, එය ඉන්දියාවේ චාලකුඩි, කේරළ, ඌටි සහ තමිල් නාඩුව ඇතුළු ප්‍රදේශ රැසක සිදු විය. යහපත් මෙන්ම මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර ද ලද මෙම චිත්‍රපටය බොක්ස් ඔෆිස් අතින් සාමාන්‍ය වාර්තා තැබීමට සමත් විය.

කථාපුවත
චිත්‍රපටය ඇරඹෙන්නේ වීරයියා (වික්‍රම්) ගල්කුලක සිට ජලයට පනියි. ඔහුගේ කල්ලිය විසින් පොලීසිය නොමග යවන අතර, පොලිස් වාහන ගිනිතබනු ලැබෙයි. වීරාගේ මිනිසුන්ගේ ප්‍රහාරයෙහි යෙදෙන අතරතුර කාන්තාවන් විසින් පොලිස්කරුවන් සිය වසඟයට ගනු ලබයි. බෝට්ටු සවාරියක නිරතව සිටින රාගිනීව (අයිෂ්වර්යා රායි) වීරා විසින් පැහැරගැනෙයි. ඇගේ සැමියා වන දේව් ප්‍රකාශ් (පෘථිවිරාජ් සුකුමාරන්) පොලිස් අධ්‍යක්ෂකවරයකු වන අතර, ඔහුට ඇගේ පැහැරගැනීම පිළිබඳ ආරංචි වේ.

ප්‍රාදේශීය පුවත්පතක වීරයියාගේ කථාව ඡායාරූප පෙළක් ලෙස පලවෙයි. මෙහි ඔහුව දක්වා ඇත්තේ සිය සොහොයුරන් වන සිංගරාසු (ප්‍රභූ) සහ සක්කරෛ (මුන්නා) සමගින් තිරුනෙල්වේලි අසල විකල්ප රජයක් ගෙනයන ප්‍රාදේශීය වීරයකු ලෙසයි. පොලීසිය විසින් ඔහුව ත්‍රස්තවාදියකු ලෙස සැලකුව ද ඔහු ගම්වැසියන්ගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වූවෙකි. ඔහු රාගිනීව පැහැරගන්නේ සිය සොයුරිය වන වෙන්නීලාගේ (ප්‍රියාමණි) මරණයේ පලිය ගැනීමටයි. කොල්ලකරුවන්ගේ ග්‍රහණයේ දී මියයාමට අකමැති රාගිනී ගිරි කුලක සිට පහතින් වූ දිය ඇල්ලවෙත පනියි. නමුත් ඇගේ දිවි බේරෙන අතර, වීරා ඇයව මරා නොදමන්නේ මරණයට බිය නොමැති අයකු මරාදැමීම නිෂ්ඵල යැයි සිතන හෙයිනි.

දේව් සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම ප්‍රාදේශීය වනාරක්ෂකයකු වන ඥානප්‍රකාසම්ගේ (කාර්තික්) සහාය ඇතිව වනාන්තරයට පිවිසෙයි. වනාන්තරයේ ගැඹුරටම පරීක්ෂා කළ ද දේව් හට වීරා සොයාගත නොහැකි වේ.

මේ අතර වීරාගේ සොයුරියගේ මරණය පිළිබඳ පුවත ඇසීමෙන් පසු රාගිනී තුළ වීරා කෙරෙහි හැඟුම් දළුලා වැඩෙයි. දේව් විසින් වෙන්නීලාගේ විවාහ මංගල දිනයේ වීරාට එරෙහිව මෙහෙයුමක් දියත් කර ඇත. දේව්ගේ වෙඩි ප්‍රහාරයෙන් වීරා‍ගේ ගෙලට මඳක් තුවාල සිදු වේ. සිය දිවි‍ය වෙනුවෙන් අරගලයක නිරත වීරාට සිය සොයුරිය ආරක්ෂා කරගත නොහැකි වේ. පොලීසිය වීරාගේ තොරතුරු සහ ඔහු සැඟව සිටින ස්ථානය හෙළි කරන ලෙස වෙන්නීලාට බල කරයි. ඇය එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හේතුවෙන් පොලිස් නිලධාරීහු ඇයව කෲර වධහිංසාවන්ට සහ ලිංගික අතවරයන්ට ලක් කරති. වෙන්නීලා කම්පනයට සහ ක්ෂතිජ තත්ත්වයට පත්වේ. ඊළඟ දිනයෙහි, අසල ඇති ළිඳකට පැන ඇය සියදිවි හානි කරගනියි.

සිය සොයුරා යුද්ධය මෙහෙයවන ආකාරය නිසා සිය කල්ලියට අතිවන පීඩාව පිළිබඳ නොසතුටට පත්වන සක්කරෛ දේව්හට තාවකාලික යුධ විරාමයක් ලබා දෙයි. මුලින් මුලින් දේව් එයට එකඟවුව ද, සක්කරෛ පිටතට පැමිණි විගස දේව් ඔහුව මරාදමයි. වීරාගේ විනාශය ඔහුට සිය භාර්යාවටත් වඩා වටිනා බව ඉන් අනාවරණය වේ.

සිය සොහොයුරාගේ මරණයෙන් කෝපයට පත්වන වීරා සහ සිංගරාසු දේව්ගේ කඳවුරට පහර දී එය සහමුලින්ම විනාශ කරති. අවසානයේ වීරා සහ දේව් මුහුණට මුහුණ මුණගැසෙන්නේ පැරණි කඳුකර පාලමක් මතදීයි. එහි සටනින් වීරා ජයගනියි. නමුත් ඔහු දේව්ව මරා නොදැමීමට තීරණය කරයි. ඔහු දේව්ට පවසන්නේ ඔහුට තමන් ජීවත් වන්නට ඉඩදෙන්නේ ඔහුගේ බිරිඳ වෙනුවෙන් බවයි. දේව් කෙසේ හෝ ඉන් පිටව යන අතර, එහි දී ඔහුට ගැටගසා ඇති සිය බිරිඳ හමුවේ. ළුීරා විසින් ඇයව එතැන තබා ගොස් තිබිණි.

දේව් මින් සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රීතියට පත්ව නොසිටියි. සිය නිවහන වන මෙට්ටුකුඩි වෙත පැමිණෙන අතරතුර, ඔහු රාගිනීගේ පතිවත පිළිබඳ සැක කරන්නේ වීරා තමන්ට එසේ පැවසූ බව සඳහන් කරමිනි. කෝපයට පත්වන රාගිනී දේව් හැරගොස් සිංගරාසු හමුවන්නේ ඔහු මාර්ගයෙන් වීරා මුණගැසීමටයි. වීරාව හමුවන ඇය තමන්ට එසේ චෝදනා කළේ ඇයිදැයි විමසයි. වීරා පැවසන්නේ තමන් ඔහුට පැවසූයේ පසුගිව දින දාහතර පුරා තමන් ඇයව ආරක්ෂිතව බලාගත් බවයි. ඒ හැර වෙනත් කිසිවක් නොපැවසූ බව ඔහු දැනුම්දෙයි. ඉක්මණින්ම ඔහුට වැටහී යන්නේ දේව් ඇයට මුසා පවසා ඇත්තේ ඇගේ මාර්ගයෙන් තමන්ව සොයාගැනීමට බවයි.

මේ අතර පොලිස් කණ්ඩායමක් සමග දේව් මේ දෙදෙනා ඉදිරියේ පෙනීසිටියි. ඔවුහු වීරාට වෙඩිතබන්නට ඉලක්කය ගෙන සිටිති. නමුත් රාගිනී ඒ ඉදිරියට පැමිණෙන්නේ වීරාව මුදාගැනීමටයි. නමුත් වීරා ඇයව තල්ලු කොට වෙඩි ප්‍රහාරය පිළිගනියි. උණ්ඩ ගණනාවක් ඔහුගේ සිරුර වෙත කිඳාබසියි. ඇය තමන් පිළිබඳ සිතන බව වටහාගන්නා බීරා සිනහමුසු මුහුණින් යුතුව කඳුගැටයෙන් පහතට ඇදවැටෙන්නේ මරණය වැළඳ ගනිමිනි.

චරිත නිරූපණය

 වික්‍රම්, වීරයියා 'වීරා' ලෙස (රාවණා)
 අයිෂ්වර්යා රායි, රාගිනී ලෙස (සීතා)
 පෘථිවිරාජ්, දේව් ප්‍රකාශ් ලෙස (රාම)
 කාර්තික්, ඥානප්‍රකාසම් ලෙස (හනුමාන්)
 ප්‍රභූ, සිංගරාසු ලෙස (කුම්භකර්ණ)
 ප්‍රියාමණි, වෙන්නීලා ලෙස (සුපර්ණඛා)
 ජෝන් විජේ, හේමන්ත් ෂංකර් ලෙස (ලක්ෂ්මණ)
 මුන්නා, සක්කරෛ ලෙස (විභීෂණ)
 වෛයාපූරි, රාසති ලෙස
 රංජිතා, අන්නම් ලෙස
 වර්ෂා, පූන්කෝඩි ලෙස
 අශ්වන්ත් තිලක්, වේලන් ලෙස
 ස්ටැන්ලි, පාඩකෝට්ටි ලෙස
 අලගම් පෙරුමාල්, ඡායාරූප ශිල්පියා ලෙස
 චාම්ස්, මංගල ඡායාරූප ශිල්පියා ලෙස
 ලක්ෂ්මී රාමක්‍රිෂ්ණන්, වේලන්ගේ මව ලෙස
 සරවණා සුබ්බයියා, රංජිත් ලෙස

නිෂ්පාදනය

සංවර්ධනය
අභිෂේක් බච්චන් සහ අයිෂ්වර්යා රායි විසින් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළ, සිය 2007 චරිතාපදාන චිත්‍රපටයක් වූ ගුරුවලින් පසුව මණි රත්නම් සිය ඊළඟ අධ්‍යක්ෂක කටයුත්ත වූ ලජ්ජෝ සඳහා අවසාන පිටපතක් සකසා තිබිණි. ඉස්මත් චුඝ්තායිගේ කෙටිකතාවක් පාදක කරග්ත මෙය, කාන්තාරය පසුබිමෙහි දිවෙන සංගීතමය කාලාන්තර චිත්‍රපටයක් විය. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය සඳහා ආමීර් ඛාන් සහ කරීනා කපූර්ව තෝරාගෙන තිබිණි. ඉහත මුල් චිත්‍රපටයෙහි මුදාහැරීමෙන් පසුව මෙහි නිර්මාණ කටයුතු සිදුකිරීමට සැලසුම් කර තිබුණත්, වාර්තා වූයේ මෙහි නිර්මාණාත්මක වෙනස්කම් පිළිබඳ රත්නම් සහ ඛාන් අතර විරුද්ධතාවක් ඇතිවූ බවයි. නමුත් සිනෙමාරූපක පී. සී. ශ්‍රීරාම් එය ප්‍රතික්ෂේප කොට ඇත. චිත්‍රපටයේ පද රචකයා වීමට සිටි ගුල්සාර් පැවසූයේ සැබැවින්ම කථාවේ පිටපත් අයිතිය සම්බන්ධයෙන් ගැටලු ඇතිවී තිබෙන බවයි. සංගීත නිර්මාණවේදී ඒ. ආර්. රහ්මාන් පවා චිත්‍රපට සංගීත නිර්මාණ කටයුතුවලින් 80%ක් පමණම අවසන් කර තිබූ බැව් පැවසේ. එසේවුව ද නොදන්නා හේතූන් මත මෙම ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක වූයේ නැත.

ගුරු ලද ආර්ථික මෙන්ම විචාරක සාර්ථකත්වය සමගින්, රත්නම් 2008 පෙබරවාරියේ සිය ඊළඟ චිත්‍රපටය පිළිබඳ නිවේදනය කළේ ය. මිත්‍යාමය වීරකාව්‍යයක් වන රාමායණයේ නූතන දිගහැරුමක් වන මෙහි ප්‍රධාන චරිත සඳහා ඉහත යුවළම යොදාගැනිණි. ආරම්භයේ දී චිත්‍රපටය හින්දි බසින් පමණක් නිර්මාණය කිරීමට තීරණය කොට තිබූ අතර, දෙමළ ප්‍රභේදය පිළිබඳ අදහස පසුව ඉදිරිපත් විය. 2009 ජනවාරියේ, චිත්‍රපටය නිර්මාණය වෙමින් පැවති අතරතුර දෙමළ ප්‍රභේදය යළි තෙලිඟු බසට හඬකවා ත්‍රි-භාෂා චිත්‍රපටයක් තැනීමට අදහස් කෙරිණි. චිත්‍රපටයට නමක් යෙදීමට ඉතිරිව තිබුණ ද, මාධ්‍ය ඔස්සේ පුළුල් ලෙස ප්‍රචාරය වූයේ රාවණා විසින් සීතාව රඳවා සිටි ස්ථානය ආශ්‍රයෙන් එහි දෙමළ ප්‍රභේදය අශෝකවනම් නම් වනු ඇති බවයි. වැඩිදුර වාර්තා අනුව කියැවුණේ අධ්‍යක්ෂක කස්තුරි රාජා විසින් ඒ වනවිටත් සිය චිත්‍රපටයක් සඳහා එම තේමාව ලියාපදිංචි කොට තිබූ බැවින්, රත්නම් ඔහුගෙන් එය භාවිතය පිළිබඳ විමසා ඇත.පසුව, මෙහි ප්‍රධාන නළුවා වන වික්‍රම් සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී පැහැදිළි කළේ චිත්‍රපටය තාවකාලිකව රාවණා ලෙස නම්කර තිබූ බවත්, එය අශෝකවනම් ලෙස වැරදි අයුරින් වාර්තාකොට ඇති බවයි. අනතුරුව, චිත්‍රපටය හින්දියෙන් රාවන් ලෙසත්, දෙමළ බසින් රාවණන් ලෙසත් සහ තෙලිඟු බසින් Villain (විලේන්) ලෙසත් නම්කෙරිණි.

කථාපුවත රාමායණය ඇසුරෙන් ආභාසය ලබා තිබුණත්, කථාව ගලායන්නේ රාවණාගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් ඔහුව ප්‍රධාන නළුවා බවට පත් කරමිනි. චිත්‍රපටයට කේන්ද්‍ර වී ඇත්තේ රාවණා සීතාව පැහැරගෙන ගොස් අශෝකවනයෙහි රඳවා සිටි අයුරු කියැවෙන 'අශෝකවනම්' කථාංගය වටා ය. පසුව රාම සිය භාර්යාව මුදවාගනියි.

නළුවරණය
බච්චන් සහ වික්‍රම් හින්දි ප්‍රභේදයෙහි එදිරිවාදී චරිත දෙක සඳහා යොදාගැනුණත්, රත්නම් දෙමළ ප්‍රභේදයේ දී ඔවුන්ගේ චරිත හුවමාරු කරගන්නා මෙන් ඉල්ලා සිටියේ ය. මුලින් බච්චන් එකඟවුව ද, බස හැසිරවීමේ අපහසුව හේතුවෙන් පසුව ඔහු සැකපහළ කළේ ය. ඒ අනුව ඔහුගේ ස්ථානයට පෘථිවිරාජ් ආදේශ කෙරිණි. චිත්‍රපටයේ ප්‍රභේද දෙකෙහිම ප්‍රධාන කාන්තා චරිතය රායි නිරූපණය කරයි. කෙටිකාලීන නිහැඬියාවකින් පසු, කාර්තික් සිය යළි පැමිණීම මෙම චිත්‍රපටය ඔස්සේ සිදුකළේ ය. මෞන රාගම් සහ අග්නි නට්චතිරම් චිත්‍රපටවලින් පසුව ඔහු සහ රත්නම් එක්ව කටයුතු කළ තෙවන අවස්ථාව මෙය විය. ප්‍රභූ මෙහි ප්‍රමුඛ චරිතයක් සඳහා තෝරාගැනිණි. මින් පෙර ඔහු රත්නම් සමග අග්නි නට්චතිරම් සහ අංජලී චිත්‍රපට සඳහා දායක වී ඇත. රාවණාගේ සොයුරිය ලෙස රඟපෑමට ප්‍රියාමණි තෝරාගැනුණු අතර, මුන්නා තෝරාගැනුණේ විභීෂණ හා සමාන චරිතයක් නිරූපණයටයි. මන්ඩෝදරීගේ චරිතය වෙනුවෙන් බිපාෂා බාසු තෝරාගැනුණු නමුත්, චිත්‍රපටය කෙටි කිරීම සඳහා පසුව එම චරිතය ඉවත් කරන ලදී. ප්‍රහසන ශිල්පී වයියාපූරි විසින් මෙහි විකෘතලිංගිකයකුගේ චරිතයක් නිරූපණය කරයි.

මෙහි සිනෙමාරූපණය වී. මණිකන්ඩන් විසින් මෙහෙයවූව ද  ඔහු ව්‍යාපෘතියෙන් ඉවත් වීම හේතුවෙන් පසුව ඒ සඳහා සන්තෝෂ් සිවන් යොදාගැනිණි. සංස්කරණ කටයුතු ශ්‍රීකර් ප්‍රසාද් විසින් සිදුකරන ලදී. රායිගේ වස්ත්‍ර විශේෂයෙන් නිර්මාණය කරන ලද්දේ මෝස්තර නිර්මාණ ශිල්පී සබ්‍යසචි මුඛර්ජී විසිනි. නර්තන රචනය ගනේෂ් ආචාර්ය, බ්‍රින්දා, ශෝබනා, සහ අස්තාද් දෙබූ සිදුකළහ. පීටර් හෙයින් සහ ශ්‍යාම් කෞෂාල් විසින් ක්‍රියාදාම ජවනිකා රචනය සිදුකරන ලදී. මෙහි නිෂ්පාදන සැලසුම සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරන ලද්දේ සමීර් චන්දායි.

රූගත කිරීම්
මෙම චිත්‍රපටයේ දර්ශන බොහෝමයක් රූගත කෙරුණේ ඉන්දියාව අවට එළිමහන් පෙදෙස්වල වන අතර, ඇතැම් ස්ථාන මින් පෙර නොදුටු ස්ථාන විය. රූගත කිරීම් තුම්කූර් (කර්ණාටක), ජාන්සි අසල ඕර්ඡා සහ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි වනාන්තර, මහාරාෂ්ට්‍රයේ මහබලේශ්වර් වැනි ස්ථානවල සිදු විය. රත්නම් විසින් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ද රූගත කිරීම් සිදුකිරීමට සැලසුම් කොට සිටි බැව් වාර්තා වේ. නමුත් LTTE ත්‍රස්තවාදීන්ගේ තර්ජන එල්ලවේ යැයි සිතා එය අත්හැරි බැව් පැවසේ. නමුත් එම පුවත් දූෂමාන කටකථා යැයි පවසමින් රත්නම් එය ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

ප්‍රධාන ඡායාරූපකරණ කටයුතු 2008 ඔක්තෝබරයේ කේරළයේ කෝචි අසල වනාන්තරයේ දී සිදු විය. දර්ශන කිහිපයක් රත්නම්ගේ ප්‍රියතම ස්ථානයක් වූ අතිරප්පිල්ලි ඇ‍ල්ලේ දී රූගත කෙරිණි. ඔහු විසින් දිල් සේ.. චිත්‍රපටයේ 'ජියා ජාලේ' ගීතය සහ ගුරු චිත්‍රපටයේ 'බර්සෝ රේ' ගීතය රූගත කොට තිබුණේ ද මෙහි ය. පරිසර සංචරණ මධ්‍යස්ථානයක් වූ මලයට්ටූර්හි රූගත කිරීම් වනාරක්ෂක නිලධාරීන් විසින් තහනම් කරන ලද්දේනීති උල්ලංඝනය සහ තාවකාලික මඩු ඉදිකිරීම හේතුවෙනි. මේ නිසා 2008 ඔක්තෝබර් මස මෙම ගැටලු විසඳාගන්නා තෙක් දින 11ක් රූගත කිරීම් ප්‍රමාද කිරීමට සිදු විය. රූගතකිරීම්වල දෙවන අදියර 2008 දෙසැම්බර් මස ඌටියේ දී ඇරඹුණු නමුත්, එය ද ප්‍රමාද කිරීමට සිදුවූයේ ප්‍රදේශයේ කුලීරථ රියැදුරන් සිය ව්‍යාපාරයට අවාසිදායක යැයි පවසමින් චිත්‍රපට සංගමයේ (FEFSI) වාහන භාවිතයට විරෝධය පෑම හේතුවෙනි. මේ නිසා රත්නම් රූගත කිරීම් තාවකාලිකව නවතා දමා හොගෙනක්කල් ඇල්ල කරා ගියේ ය. 2009 පෙබරවාරියේ දී නිෂ්පාදක කණ්ඩායම කොල්කතා වෙත පැමිණි අතර, මෙහි අගර්පරාහි හූඝ්ලි ගං ඉවුරේ දී 'කල්වාරේ' ගීතය රූගත කෙරිණි. පසුව ඌටිහි රූගත කිරීම් නැවත සිදුවූ අතර, 2009 අප්‍රේල් මස රත්නම් රෝගී විය. ඔහුව ඇපලෝ රෝහල් වෙත ඇතුළත් කෙරිණි. මේ නිසා රූගත කිරීම් තවත් දින 47ක් ප්‍රමාද වූ අතර, 2009 ජූනි මස ඔහු සුවය ලැබීමෙන් පසු රූගත කිරීම් යළි ඇරඹිණි. මෙම ප්‍රමාද වීම් හේතුවෙන් සිය සෙසු කටයුතුවලට බලපෑම් ඇතිවන හෙයින්, DOP මණිකන්ඩන් මැයි මස කණ්ඩායමෙන් ඉවත් වූ අතර, ඒ වෙනුවට සන්තෝෂ් සිවන් යොදාගැනිණි. ජූලි මස වන විට, කණ්ඩායම කේරළ වෙත නැවත පැමිණියහ. මෙහි දී චාලකුඩියේ ඇතැම් දර්ශන නැවත වරක් රූගත කෙරුණේ කටයුතු ඉක්මන් කිරීම පිළිබඳ රත්නම් නොසතුටට පත්වීම හේතුවෙනි. මෙම කාලය අවට ඇදහැළුණු තද වැසි හේතුවෙන් රූගත කිරීම් තවදුරටත් ප්‍රමාද විය. එපමණක් නොව, රූගත කිරීම් වෙනුවෙන් අලියකු රැගෙන ආ විට කුලප්පු වූ එම අලියා ඇත්ගොව්වාව මරා දමා දිවගියේ ය. සත්ත්ව සුබසාධන මණ්ඩලය මෙහි නිෂ්පාදන සමාගම (මැඩ්‍රාස් ටෝකීස්) වෙත නිවේදනයක් ලබාදුන්නේ අලීන් භාවිතා කිරීමට අවසර නොගැනීම හේතුවෙනි.

2009 අගෝස්තු මස චිත්‍රපටයේ අවසන් අදියර ඇරඹිණි. මෙය මහාරාෂ්ට්‍රයේ මල්ෂේජ් ඝාට්ස්හි සිදුවූ අතර, කථාවේ උච්චතම අවස්ථාවේ දර්ශනය මෙහි දී රූගත කෙරිණි. මෙහි අවසන් සටන දැවමය පාලමක් මත රූගත කෙරිණි.. නිෂ්පාදන නිර්මාණ සැලසුම් ශිල්පී සමීර් චන්දා විසින් ජවනිකාවේ දර්ශන විවිධ කෝණවලින් රූගත කිරීම පහසුවීමට එකිනෙකට සමාන පාලම් තුනක් ඉදිකරන ලදී. මුලින් මෙම පාලම් ශ්‍රීලංකාවේ, ඕස්ට්‍රේලියාවේ හෝ දකුණු අප්‍රිකාවේ ඉදිකිරීමට සැලසුම් කර තිබුණත්, වියදම් අඩු කරගැනීමේ අරමුණින් එය මුම්බායිහි ඉදිකෙරිණි. නමුත් අයහපත් කාලගුණය සහ දැඩි වර්ෂාව හේතුවෙන් රූගත කිරීම් දින කිහිපයකට අඩාළ විය. වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මගින් කණ්ඩායමේ ඇතැම් සාමාජිකයනට විරුද්ධව නඩු පවරන ලද්දේ නීති උල්ලංඝනය කිරීම හේතුවෙනි. 2009 අවසානය වන විට චිත්‍රපටයේ පශ්චාත්-නිෂ්පාදන කටයුතු සිදු විය.

මෙහි නළුවන් විසින් ක්‍රියාදාම ජවනිකා රැසක් නිරූපණය කරන ලදී.. නළුවන්හට කැපුම් තුවාල සහ සීරීම් තුවාල සිදුවී තිබූ හෙයින් ඔවුනට අංග රචනයක් අවශ්‍ය නොවිණි. මෙහි හඳුන්වා දීමේ දර්ශනය වෙනුවෙන් මෙහි ප්‍රධාන නළුවා හට හොගෙනක්කල් ඇල්ලඅ සල අඩි 90ක් උස ගල් කුළකින් පහත ඇති ගංගා වෙතට පැනීමට සිදු වේ. මෙම අවදානම් සහගත දර්ශනය නිරූපණය කරන ලද්දේ බැංගලෝ‍රයේ ජාතික කිමිදුම් ශූරයකු වූ බල්රාම් නම් ඔහුගේ ද්විත්ව නළුවා විසිනි. කේර‍ළයේ සම්භවය වූ සටන් කලාවක් වන කලාරිපායාට්ටු මෙම චිත්‍රපටයේ දක්නට ලැබේ. කෝලිකොඩේහි කලාරි ක්‍රීඩා පුහුණුකරුවකු වූ සුනිල් කුමාර් විසින් නළුවන්ට පුහුණුව ලබාදෙන ලදී. අද්‍යතන නර්තන ශීල්පී අස්තාද් දෙබූ චිත්‍රපටයේ එන ප්‍රෝඩාකාරී දර්ශනයක් සඳහා නර්තන රචනය සිදුකළේ ය.

මෙහි පෙනුම සඳහා වික්‍රම්ට සිය කොණ්ඩය කොටට කපැමීට සිදුවූ අතර, මුදාහැරීම තෙක් ඔහු එය ආවරණය කොට තබාගත්තේ ය. සහාය නළු මුන්නාට ඔහුගේ චරිතය සඳහා හිස මුඩු කිරීමට සිදු විය. සිය දර්ශන සඳහා බස හැසිරවීමට රායි දෙමළ බස පුහුණුවූවා ය. ඇගේ දෙමළ හැසිරවීම පිළිබඳ සතුටට පත්වූ රත්නම් ඇගේ චරිතයට ඇයටම හඬකැවීම තීරණය කළ නමුත්, පසුව මුලින් ඉරුවර් සහ ගුරු චිත්‍රපටවල ඇයට හඬකැවූ නිළි රෝහිනී මෙහි ඇගේ චරිතයට හඬකැවීමට යොදාගැනිණි.

මුදාහැරීම

අලෙවිකරණය
ප්‍රවර්ධන අංගයක දී මිනිත්තු 10ක ටීසරයක් මුදාහැරිණි. කෑන්ස් චිත්‍රපට උළෙලේ දී චිත්‍රපටය නිරාවරණය කෙරිණි. Villainහි ප්‍රවර්ධන කටයුතු ආන්ධ්‍රාවේ දී සිදු විය.

චිත්‍රපට උළෙලවල්හි දී තිරගත වීම්
මෙම චිත්‍රපටය 67වන වැනීස් චිත්‍රපට උළෙලේ දී තිරගත විය. චිත්‍රපටය වැනීසියේ දී ඉහළ ප්‍රතිචාර ලද අතර, ප්‍රේක්ෂකයන් විසින් එය තිරගත වීමෙන් පසු අත්පොලසන් දෙන ලදී. මෙහි ප්‍රධාන චිත්‍රපට නිර්මාණ ශීල්පීයාහට ජේගර්-ලෙකූල්ට්‍රේ ගෞරවය පිරිනැමිණි. මෙම ගෞරවය පිරිනැමුණේ ටකේෂි කිටානෝ, අබ්බාස් කියාරොස්තාමි සම සිල්වෙස්ටර් ස්ටැලෝන් වැනි සුප්‍රකට පුද්ගලයනට ය. පසුව, චිත්‍රපටය 15වන බුසන් අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ සහ ඉන්දියානු පැනොරාමා චිත්‍රපට උළෙලේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. චිත්‍රපටයේ මංගල දර්ශනය නිව් යෝක් නගරයේ 10වන වාර්ෂික මහින්ද්‍රා ඉන්දු-ඇමරිකානු කලා කවුන්සිල චිත්‍රපට උළෙලේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. මණි රත්නම් කෘතිය ඇගයූ ජිම් ලූස් සඳහන් කළේ 'රාවණන්' යනු 2010 වර්ෂයේ නැරඹිය යුතුම චිත්‍රපටයක් බවයි. 29වන සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ ආසියානු ඇමරිකානු චිත්‍රපට උළෙලේ ද මෙය ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි.

සිනමාහල් මුදාහැරීම
මුදාහැරීමට ප්‍රථම චිත්‍රපට සහතිකකරණ මධ්‍යම මණ්ඩලය විසින් චිත්‍රපටයට "U" (විශ්වීය) සහතිකයක් ලබා දෙන ලදී. ලොවපුරා සිනමාහල් 375ක දී රාවණන් මුදාහැරිණි. රාවණන්හි විදෙස් බෙදාහැරීමේ අයිතීන් ඇ.ඩො. මිලියන 1.5ක වාර්තාගත මුදලකය අයංගාරන් ඉන්ටර්නැෂනල් වෙත ඇලෙවිකෙරිණි. රාවණන්හි පෙරදසුනක් චෙන්නායිහි දේවි-ශ්‍රී දේවි සිනමා සංකීර්ණයේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. එහි දී එය රජිනිකාන්ත් ඇතුළු දැවැන්ත චිත්‍රපට පුද්ගලයින්ගේ ඇගයුමට ලක් විය. චිත්‍රපටයේ පෙරදසුනක් ඉනොක්ස්හි දී ද ඉදිරිපත් කෙරිණි. 2010 ජූනි 18 මෙය ලොව පුරා මුදාහැරිණේ සිනමාහල් 375ක දී (ඉන්දියාවේ 225ක සහ විදේශයන්හි 150ක) ය. තෙලිඟු ප්‍රභේදය වූ Villain ආන්ධ්‍රාවේ සිනමාහල් 215ක සහ විදෙස් සිනමාහල් 25ක තිරගත විය. එක්සත් ජනපදය තුළ මෙය මුදාහරින ලද්දේ බිග් සිනෙමාස් ආයතනය විසිනි. රාජ් ටීවී නාළිකාව විසින් මෙහි චන්ද්‍රිකා අයිතීන් ඇ.ඩො. මිලියන 1.1කට මිලදී ගන්නා ලදී.

මතභේදය
මෙම චිත්‍රපටය බැංගලෝරය පුරා සිනමාහල් 21ක තිරගත කිරීමට එකඟ වී තිබිණි. නමුත් මෙම ප්‍රභේද දෙකම එයට වැඩි ස්ථාන සංඛ්‍යාවක තිරගත වීමත් සමග කර්ණාටක චිත්‍රපට වානිජ මණ්ඩලය (KFCC) උසාවියේ නඩුවක් ගොනුකළේ ය. චිත්‍රපට මණ්ඩලය විසින් මෙහි තිරගත වීම සම්පූර්ණයෙන් තහනම් කරන ලදී. ඉන්දියාවේ තරග කොමිසම (CCI) විසින් අතුරු නියෝගයක් ලබාගෙන මණ්ඩලයේ තීරණය නවතාලූ අතර, රිලයන්ස් බිග් එන්ටර්ටේන්මන්ට් ලිමිටඩ් (RBEL) වෙත සිනමාහල් 36ක ප්‍රදර්ශනය කිරීමට අවසර ලබාදුන්නේ ය. මෙම නියෝගය 2010 ජූනි 22 තෙක් බලපැවැත්විණි.

මෙම චිත්‍රපටය ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉමහත් උනන්දුවක් ඇතිකළේ ය. අමිතාබ් බච්චන්, අභිෂේක් සහ අයිෂ්වර්යා හ්‍රී ලංකාවේ පැවැත්වුණු IIFA සම්මාන උළෙල වර්ජනය කළ හෙයින්, මෙම චිත්‍රපටයේ මුදාහැරීමට විරුද්ධව විරෝධතා ඇති විය. ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති IIFA සම්මාන උළෙලට සහභාගී වූවන්ගේ චිත්‍රපට තමිල් නාඩුවේ දී තහනම් කෙරිණි.

පිළිගැනීම

විචාරක ප්‍රතිචාරය
මෙම චිත්‍රපට ධනාත්මක මෙන්ම මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර ද හිමි කරගත්තේ ය. ද හින්දු පුවත්පතේ මාලතී රංගරාජන් රාවණන් හැඳින්වූයේ "අති දක්ෂ උපායයක්" ලෙසයි. ඒ. ශ්‍රී නිවාසන් පැවසූයේ මෙය "මෙතෙක් රායිගේ වඩාත් නියම රංගනය බවයි". දීපක් කුමාර්ගේ විචාරය සහ හින්දුස්ථාන් ටයිම්ස් විචාර ද ඒ අතර විය. CNN-IBN සඳහන් කළේ "මෙම චිත්‍රපටය නිසැකවම මණි රත්නම්ගේ මැඩ්‍රාස් ටෝකීස්හි හොඳම චිත්‍රපටය නොවූවත්, එය අවලක්ෂණ යැයි අත්හැර දැමිය නොහැක්කකි. රාවණන් සතුව අඳුරු සෙවණැලි නොමැති වුව ද, සමස්තයක් ලෙස මණි රත්නම්ගේ ක්‍රියාන්විතය හමුවේ එය අඳුරු චිත්‍රපටයක්ව ඇත. තමන්ව පැහැරගත් තැනැත්තාට බිය නොමැති, නිර්භීත කාන්තාවකගේ චරිතයක් අයිෂ්වර්යා රායි බච්චන් නිරූපණය කරයි. ඇගේ රංගනය සඳහන් කිරීමට තරම් වටිනා නමුත්, ඇගේ සම-ප්‍රධාන රංගන ශිල්පියා චිත්‍රපටය අයත් කරගෙන තිබේ". IANS විසින් මණි රත්නම්ගේ ශෛලිය අගය කළ නමුත්, මෙහි ඇතැම් නිරූපණයන් "ප්‍රමාණවත් නොවන" පවසයි. Twitch Film විචාරයක් ද ඉදිරිපත්ව ඇත. මදුරෛ මැසෙන්ජර් ද මේ පිළිබඳ විචාරයක් ඉදිරිපත් කොට ඇත. Rediff විසින් ද රායිගේ රංගනය සුවිශේෂී බව පවසා ඇති අතර, ඇගේ රංගනය හේතුවෙන් ඇය සෙසු බොලිවුඩ් නිළියන් අතර "වෙනස්ම ලීගයක්" වෙත යොමුකරයි. Indiaglitz විසින් ද මෙහි සංගීතය, නළුවන්, දෙබස් සහ සිනෙමාරූපණය අගයකොට ඇති නමුත්, සඳහන් කොට ඇත්තේ මෙහි පළමු අර්ධය "චිත්‍රපට සිවිය නිකරුණේ නාස්තියක්" බව ය. Behindwoods විසින් මෙහ සිනෙමාරූපණය "විශිෂ්ට" බව පවසා ඇතත්, "චිත්‍රපටයේ සහ සංගීතයේ 'දෙමළ' හැඟීම මඳ බැව්" ඔවුන්ගේ අදහස වේ. Sify විසින් චිත්‍රපටය ඉහළ අගයකින් යුක්තව අගයමින් පවසා ඇත්තේ "චිත්‍රපටයේ මනාව රචිත චරිතය, රයිෂ්වර්යා විසින් රාගිනී ලෙස උද්වේගකාරී ලෙසින් යළි පැමිණීමක් සිදුකරයි. මෝහනීය එම චරිතය සම්මාන-දිනන ප්‍රතිභාවකි. වික්‍රම්ගේ පරම සතුරා ලෙස රංගනයේ යෙදෙන පෘථිවිරාජ් දක්ෂ ය. චිත්‍රපටයේ කථාව සහ තිර රචනය තුළ මණි රත්නම්ගේ ස්පර්ශය මඳ අතර, දුර්වල පළමු අර්ධය තුළ කථාව ගලානොයයි. පැය 2 මිනිත්තු 7ක චිත්‍රපටය තුළ හොඳම කොටස වන්නේ අවසන් මිනිත්තු 10යි". චිත්‍රපට විචාරක සුධිධ් කමත් ද විචාරයක් ඉදිරිපත් කොට ඇත. Rotten Tomatoes තුළ චිත්‍රපටය 62%ක ඇගයුමක් සමගින් නැවුම් විචාර 8ක් සහ අයහපත් විචාර 5ක් ඉදිරිපත් විය.

මෙහි හින්දි ප්‍රභේදය වන රාවන් හා සැසඳීමේ දී දෙමළ ප්‍රභේදය වඩාත් හොඳ යැයි පිළිගැනේ. චිත්‍රපටයේ මෙම තාක්ෂණික කෘති‍ය සහ ප්‍රධාන නළු නිළියන් වෙත විචාරක පැසසුම් හිමිව ඇත.

බොක්ස් ඔෆීස්
මෙහි හින්දි ප්‍රභේදය බොක්ස් ඔෆීස් අතින් අසාර්ථක වුව ද, දෙමළ ප්‍රභේදය දකුණෙහි සාර්ථකත්වයට පත් විය. චෙන්නායිහි සිනමාහල් 15ක මෙහි ආරම්භක සතිඅන්තයේ දී මෙය එහි අංක එකේ චිත්‍රපටය වූ අතර, එකල ක සති අන්ත ශුද්ධ ආදායමක් උපයාගත්තේ ය. මෙය ආරම්භයේ දී සාර්ථක ලෙසින් තිරගත වූ නමුත්, මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර හේතුවෙන් යම් පසුබෑමකට ලක් විය. නමුත් පසුව දේශීය නිවාඩු දිනයකින් පසුව එය යළි ප්‍රබෝධයකට හේතු විය. මුදාහැර පළමු මාසය වනවිට චිත්‍රපටය ඇ.ඩො. මිලියන 8ක ආදායමක් උපයා ගත්තේ ය. මින් ඩොලර් 400,000ක්ම කේරළයෙන් උපයා ගැනිණි. ලෝකය පුරා බොක්ස් ඔෆීස් අතින්  මිලියන 600ක ආදායමක් උපයාගත් මෙය වසරේ ඉහළම ආදායම් ලද දෙමළ චිත්‍රපටවලින් එකක් බවට පත් විය.

සම්මාන
ඇකඩමි සම්මාන සඳහා ඉන්දියාවෙන් නම්කෙරුණු චිත්‍රපට අතලොස්ස අතුරින් එකකි, රාවණන්. ඇසියා පැසිෆික් තිර සම්මාන (APSA) උළෙලේ දී වී. මනිකන්ඩන් හොඳම සිනෙමාරූපණය සඳහා සම්මානය හිමි කරගත්තේ ය. ඉන්දියානු දේශපාලනඥයකු වූ මුතුවේල් කරුණානිධි විසින් මෙම චිත්‍රපටය අගයකොට ඇත. මෙම චිත්‍රපටය ඕස්ට්‍රේලියානු චිත්‍රපට කෞතුකාගාරයට ඇතුළත් කෙරිණි. පීටර් හේන්ස් වර්ල්ඩ් ස්ටන්ට් සම්මාන උළෙලේ දී නිර්දේශ විය.

 58වන ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන දකුණ

 ජයග්‍රහණය – ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම නළුවා සම්මානය – වික්‍රම්
 ජයග්‍රහණය – ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම පිළිවැයුම් ගායකයා – කාර්තික්
 නිර්දේශිත – ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම නිළිය සම්මානය – අයිෂ්වර්යා රායි
 නිර්දේශිත – ෆිල්ම්ෆෙයාර් හොඳම සහාය නළුවා සම්මානය – පෘථිවිරාජ් සුකුමාරන්

 5වන විජේ සම්මාන

 ජයග්‍රහණය – හොඳම නළුවා සම්මානය – වික්‍රම්
 නිර්දේශිත – හොඳම නිළිය සම්මානය – අයිෂ්වර්යා රායි
 නිර්දේශිත – හොඳම සිනෙමාරූපකයා – සන්තෝෂ් සිවන්
 නිර්දේශිත – හොඳම පිළිවැයුම් ගායකයා – කාර්තික්
 නිර්දේශිත – හොඳම පිළිවැයුම් ගායිකාව – අනුරාධා ශ්‍රීරාම්
 නිර්දේශිත – ප්‍රියතම අධ්‍යක්ෂ – මණි රත්නම්
 නිර්දේශිත – ප්‍රියතම නිළිය – අයිෂ්වර්යා රායි

සංගීතය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 රාවණන් සඳහා බොක්ස් ඔෆීස් මෝජෝහි ඇති ගිණුම

ඉන්දියානු චිත්‍රපට
මණි රත්නම් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කළ චිත්‍රපට
තෙලිඟු බසින් හඬකැවුණු දෙමළ-භාෂා චිත්‍රපට
බහුභාෂා චිත්‍රපට
2010 චිත්‍රපට
කෝචිහි රූගත වූ චිත්‍රපට
ඌටිහි රූගත වූ චිත්‍රපට
2010 දශකය තුළ දෙමළ-භාෂා චිත්‍රපට
ඒ. ආර්. රහ්මාන්ගේ දෙමළ චිත්‍රපට ස්වර ලිපි
ඉන්දියානු සංත්‍රාස චිත්‍රපට
රාමායණය පාදක කරගත් චිත්‍රපට
වනාන්තර පුසබිමෙහි නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
චාලකුඩිහි රූගත වූ චිත්‍රපට

රාවණන්


Hollywood bag kulisserne er en amerikansk film fra 1937, filmen er instrueret af William A. Wellman og med Janet Gaynor og Fredric March i hovedrollerne.

Medvirkende
 Janet Gaynor som Esther Blodgett / Vicki Lester
 Fredric March som Norman Maine
 Adolphe Menjou som Oliver Niles
 May Robson som Lettie Blodgett
 Andy Devine som Daniel "Danny" McGuire
 Lionel Stander som Matt Libby
 Owen Moore som Casey Burke
 Peggy Wood som Miss Phillips
 Elizabeth Jenns som Anite Regis
 Edgar Kennedy som Pop Randall
 Clara Blandick som Aunt Mattie

Eksterne henvisninger

Amerikanske film fra 1937
Dramafilm fra USA

Hollywood bag kulisserne


L'ancien entrepôt des douanes de Dieppe est un ancien édifice situé à Dieppe, en France.

Localisation
L'édifice est situé dans le département français de la Seine-Maritime, sur la commune de Dieppe, quai du Tonkin.

Historique
L'édifice est construit en 1854-1857.

La façade et les toitures sont inscrites au titre des monuments historiques le .

Description

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Seine-Maritime
 Liste des monuments historiques de Dieppe

Bibliographie
 .

Liens externes

Monument historique à Dieppe
Monument historique inscrit en 1990
Maison dans la Seine-Maritime
Maison monument historique (France)

Entrepôt des douanes de Dieppe


La Loi sur le crédit agricole de 1933 (Pub. L. 73–75) a établi le système de crédit agricole (FCS) en tant que groupe d'institutions coopératives de crédit pour fournir des prêts à court, moyen et long terme à des fins agricoles. Plus précisément, il a autorisé la Farm Credit Administration (FCA) à créer 12 associations de crédit de production (PCA) et 12 banques pour les coopératives (BC) aux côtés des 12 banques foncières fédérales (FLB) établies, ainsi qu'une banque centrale pour les coopératives.

Voir aussi

 Loi de 1929 sur la commercialisation agricole
 Loi fédérale sur les prêts agricoles

Liens externes

1933 en droit
1933 aux États-Unis

Farm Credit Act of 1933


Le trafic sexuel par internet ou exploitation sexuelle en ligne, tourisme sexuel par webcam ou trafic de cybersexe est un cybercrime comprenant une traite à des fins d'exploitation sexuelle et la diffusion en direct via des webcams d'exhibitions, d'actes sexuels imposés ou de viols, pouvant dégénérer en tortures et actes de barbarie allant jusqu'à la mort.

L'exploitation sexuelle en ligne est distincte des autres crimes sexuels. En dehors des cas de sextorsion, les victimes sont amenées par les trafiquants dans ce qui est appelé en anglais des « antres de cybersexe » ou salles de streaming, et qui sont n'importe quel lieu doté d'au moins une webcam et d'appareils connectés à Internet avec un logiciel de diffusion en direct. Là, les victimes sont forcées d'accomplir des actes sexuels sur elles-mêmes ou sur d'autres personnes dans le cadre d'un esclavage sexuel, ou bien elles sont violées par les trafiquants ou des agresseurs commandités dans des diffusions en direct. Les victimes reçoivent fréquemment l'ordre de regarder sur des écrans partagés les consommateurs ou acheteurs distants lorsqu'ils payent en direct, et sont contraintes d'obéir à leurs demandes. Il s'agit souvent d'une forme  de prostitution forcée commercialisée en ligne. Les femmes les enfants et les personnes en situation de pauvreté sont particulièrement vulnérables aux rapports sexuels forcés sur Internet. Les images produites pendant le crime peuvent relever du viol pornographique ou de pédopornographie filmé et diffusé en temps réel ; elles sont susceptibles d'être enregistrées.

Il n'y a pas de données exhaustives sur l'ampleur de l'exploitation sexuelle en ligne dans le monde. La technologie permettant de détecter tous les incidents du diffusion de crimes en direct sur internet n'a pas encore été développée et celles existantes ne sont pas toujours utilisées par les fournisseurs d'accès en ligne. Pour les seules Philippines, le chiffre d'affaires est estimé à plus d'un milliard de dollars.Ce trafic illicite qui a vu le jour avec l'ère numérique est lié à la mondialisation. Basé en premier lieu sur la pauvreté, il est né de l'expansion mondiale des télécommunications et de la prolifération mondiale d'Internet et des smartphones, en particulier dans les pays en développement . Il a également été facilité par l'utilisation de logiciels, de systèmes de communication cryptés et de technologies de réseau en constante évolution, ainsi que par la croissance des systèmes internationaux de paiement en ligne avec des services de virement bancaire et des crypto -monnaies qui cachent l'identité des auteurs des transactions. Il a été favorisé par les périodes de confinement liées à la pandémie de covid-19.

La nature transnationale et l'échelle mondiale du trafic de cybersexe nécessitent une réponse unie des nations, des entreprises et des organisations du monde pour réduire les cas de crime, protéger, secourir et réhabiliter les victimes ; et arrêter et poursuivre les auteurs. Certains gouvernements ont lancé des campagnes  médiatiques de plaidoyer axées sur la sensibilisation au crime. Ils ont également mis en place des séminaires de formation organisés pour apprendre aux forces de l'ordre, aux procureurs et aux autres autorités, ainsi qu'aux travailleurs des ONG, à lutter contre le crime et à fournir un service de suivi adapté aux traumatismes. Une nouvelle législation contre le trafic de cybersexe en ligne est considérée comme nécessaire au .

Terminologie
La traite sexuelle est la traite des êtres humains à des fins d'exploitation sexuelle, y compris l'esclavage sexuel. En français, on parle alternativement de traite, trafic ou exploitation sexuelle en ligne (ou par/sur internet), avec la même signification. Les victimes de la traite du cybersexe sont  ou conduites dans des « tanières du cybersexe », ou plus simplement salles de streaming, qui sont des pièces ou des lieux dotés d'une webcam. Cette forme de cybercriminalité implique également la diffusion en temps réel d'images des corps des victimes et des agressions sexuelles via un ordinateur équipé d'une webcam vers d'autres ordinateurs connectés à Internet Elle se produit donc en partie dans le monde physique ou réel, car l'agression sexuelle est réelle, et en partie dans le cyberespace.

Certains spécialistes considèrent l'exploitation sexuelle en ligne de prostitués d'un pays étranger comme une forme de tourisme sexuel, bien qu'il n'y ait pas de déplacement physique de l'agresseur.

Victimes
Les victimes, majoritairement des femmes et des enfants, sont recrutées par enlèvement, sous la menace ou la tromperie. D'autres sont droguées. Elles peuvent être retenues captives et enfermées dans des pièces aveugles ou aux fenêtres masquées équipées de webcams Elles vivent des traumatismes physiques et psychologiques Un viol collectif a eu lieu sur webcam Certaines sont contraintes à l'inceste. Des victimes ont été privées de nourriture, de sommeil, d'autres ont été forcées de se produire alors qu'elles étaient malades. Certaines ont contracté des maladies, dont la tuberculose, pendant leur captivité Un certain nombre sont agressées ou torturées .

Les victimes peuvent être exploitées partout où les trafiquants de cybersexe disposent d'un ordinateur, d'une tablette ou d'un téléphone avec connexion Internet. Ces lieux, communément appelés « tanières du cybersexe » peuvent se trouver dans des maisons, des hôtels, des bureaux, des cybercafés et d'autres entreprises, ce qui les rend extrêmement difficiles, voire impossibles à identifier pour les forces de l'ordre. Le nombre de victimes du trafic cybersexe est inconnu. Certaines victimes sont simultanément contraintes de se prostituer dans une maison close ou ailleurs.

Lors d'une recherche menée aux Philippines  sur les seuls enfants victimes de trafic de cybersexe, à partir de 2000 captures vidéo ou photo de scènes en streaming entre août et octobre 2017, la Internet Watch Foundation a établi que 98 % des victimes avaient moins de , 28 % moins de , et que dans 40 % des cas il s'agissait d'abus graves incluant viols ou tortures.

Certaines victimes ne sont pas physiquement conduites dans des salles et retenues captives, mais sont  plutôt victimes de sextorsion en ligne. Elles sont menacées, soumis à un chantage par webcam, ou intimidés jusqu'à ce qu'elles acceptent de se filmer pendant qu'elles commettent des actes sexuels en ligne. Des victimes ont été contraintes de s'auto-pénétrer, dans ce qu'on a appelé le « viol à distance ». D'autres sont victimes d'abus de confiance, y compris par des partenaires se prétendant amoureux mais étant en réalité des distributeurs de films de viol ou de pédopornographie, pour se filmer en train de se masturber. Les vidéos sont diffusées en direct aux acheteurs ou enregistrées pour une vente ultérieure.

Les personnes marginalisées par la pauvreté, les conflits, l'exclusion sociale, la discrimination ou d'autres désavantages sociaux courent un risque accru d'être victimes de ce type de crime. Le trafic sexuel sur internet ou la diffusion non consensuelle de contenu sexuel impliquant des femmes et des filles, souvent obtenu sous la menace, ont été qualifiés de « violence de genre numérique » ou de « violence fondée sur le sexe en ligne ».

Des victimes, bien qu'ayant agi sous la contrainte, continuent d'être criminalisées et poursuivies dans certaines juridictions.

La forte baisse des coûts techniques a conduit à un coût d'acquisition des victimes d'esclavage en forte baisse. Il serait de  de nos jours, contre   il y a .

Auteurs
Les trafiquants transportent les victimes vers des lieux équipés de webcams et de logiciels de diffusion en direct. Ils commettent eux-mêmes les agressions ou crimes sexuels ou aident des tiers à le faire, agressions qui sont filmées pour produire de la pornographie de viol en temps réel ou du matériel pédopornographique qui peut ou non être enregistré. Le public en ligne ou les consommateurs, qui viennent souvent d'un autre pays, peuvent donner des ordres aux victimes ou aux violeurs et payer pour ces actes. Les auteurs, hommes et femmes, opérant derrière une barrière virtuelle et souvent dans l'anonymat, viennent de pays du monde entier et de toutes les classes sociales et économiques. Certains trafiquants et agresseurs sont des membres de la famille, des amis et des connaissances de la victime. Les trafiquants peuvent faire partie ou être aidés par des organisations criminelles internationales, des gangs locaux ou de petits réseaux criminels mais peuvent aussi être des personnes isolées. Ils opèrent dans la clandestinité et manquent parfois de structures coordonnées qui peuvent être éradiquées par les autorités La majorité des acheteurs ou consommateurs sont des hommes. L'impunité est un problème. La nature cryptée de la technologie moderne rend difficile le repérage des auteurs. Ils sont motivés par la cupidité ou la gratification sexuelle. Les trafiquants font de la publicité pour les enfants sur Internet afin d'attirer des acheteurs. Les fonds acquis par les trafiquants du cybersexe peuvent être blanchis.

Les prédateurs étrangers recherchent et paient pour des services de streaming en direct ou sur commande qui exploitent sexuellement des enfants Ils se livrent à des menaces pour gagner la confiance des trafiquants locaux, souvent les parents ou les voisins des victimes, avant que l'abus ne se produise.

Plateformes Internet

Le trafic du cybersexe est en partie un crime basé sur Internet. Les auteurs utilisent les réseaux sociaux, les vidéoconférences, les pages de rencontres, les salons de discussion en ligne, les applications mobiles, le dark web et d'autres pages et domaines. Ils utilisent également Telegram et d'autres services de messagerie instantanée basés sur le cloud et de voix sur IP, ainsi que des plates-formes peer-to-peer (P2P), des réseaux privés virtuels (VPN), et des protocoles Tor et logiciels, entre autres applications, pour effectuer des activités de manière anonyme.

Le paiement des prestations aux trafiquants ou intermédiaires, qui sont parfois des membres de la famille de la victime, se fait grâce à Western Union, PayPal ou d'autres systèmes de paiement électronique.

Dark web
Le trafic de cybersexe se produit couramment sur certains sites du Dark web, où les utilisateurs bénéficient d'une couverture technique sophistiquée contre l'identification.

Réseaux sociaux
Les auteurs utilisent Facebook et d'autres technologies de médias sociaux.

Visiophonie
Le trafic de cybersexe peut utiliser Skype et d'autres applications de vidéoconférence. Les pédophiles pilotent les abus sexuels sur les enfants en utilisant ses services de diffusion en direct.

Activités par région

Australie et Océanie
La police fédérale australienne (AFP) enquête sur les crimes de trafic de cybersexe au pays et dans la région Asie-Pacifique. Selon le rapport mondial de l'OSEC de 2020], les Australiens sont les troisièmes plus gros acheteurs de cyber-trafic sexuel d'enfants aux Philippines.

En 2016, des agents du service de police du Queensland de la force opérationnelle Argos ont exécuté un mandat de perquisition fédéral dans la résidence d'un homme australien de . Cet Australien a plaidé coupable face à de nombreuses accusations, notamment pour proxénétisme d'enfants et pour relations sexuelles avec un enfant de moins de  en dehors de l'Australie. À l'aide de Skype, l'homme s'est livré à des abus sexuels « en direct à distance », commanditant l'exploitation sexuelle de deux jeunes enfants aux Philippines pour laquelle il payait la mère. L'exploitation a commencé alors que les enfants n'avaient que 2 et , et les abus se sont poursuivis pendant près de cinq ans. En mai 2019, selon la police fédérale australienne (AFP), de nombreux cas d'Australiens ayant payé et piloté des abus sexuels sur des enfants ont également été découverts. En novembre 2019, l'Australie a été alertée de la diffusion en direct d'abus sexuels sur des enfants lorsque l'AUSTRAC a intenté une action en justice contre Westpac Bank à propos de plus de  de violations présumées de la loi de 2006 sur le blanchiment d'argent et le financement du terrorisme.

Depuis 2017, l'ONG australienne International Justice Mission  travaille sur des réformes juridiques pour renforcer la réponse de l'Australie aux exploitations sexuelles d'enfant en ligne (OSEC). Le 16 juin 2020, les deux chambres du Parlement australien ont adopté un amendement visant à instituer des mesures de protection contre les crimes sexuels visant les enfants et la communauté, qui a été promulgué le 22 juin 2020. Jacob Sarkodee, PDG d'IJM Australia, a noté que cette nouvelle législation reconnaît la contribution des Australiens à la demande croissante de trafic sexuel d'enfants en ligne. Dans le cadre de la proposition faite par l'IJM, la nouvelle législation précise que les spectateurs de cyber-trafic sexuel d'enfants sont sujets aux mêmes peines que les instigateurs de tels abus.

Asie de l'Est
L'affaire de la Nth room est une affaire d'exploitation sexuelle en ligne qui a eu lieu entre 2018 et 2020 en Corée du Sud. Dans des applications de crypto-messagerie telles que Telegram et Discord, . Les victimes ont été manipulées et torturées par les téléspectateurs et ont été qualifiées d'esclaves. Cette affaire est liée à la disponibilité généralisée et à l'expansion des caméras espions (souvent appelées " Molka ") en Corée du Sud.

Des femmes et des filles nord-coréennes ont été soumises à des viols vaginaux et anaux, à des attouchements et à des masturbations forcées dans des « tanières de viol en ligne » en Chine

En ce qui concerne la traite des femmes nord-coréennes, l'exploitation sexuelle en ligne occupe une part mineure de ces traites, mais en croissance rapide. Des fillettes de  ont été maltraitées et exploitées dans des « shows sexuels » diffusés en direct en ligne à un public payant, dont beaucoup seraient des hommes coréens.

Selon la Korea Future Initiative 2019, on estime que 60 % des réfugiées nord-coréennes en Chine sont victimes de traite dans le commerce du sexe, parmi celles-ci, environ 15 % sont vendues à des repaires de cybersexe pour être exploitées par un public mondial en ligne. La répression de la Chine contre les Nord-Coréens sans papiers en juillet 2017 et une industrie du cybersexe en développement ont alimenté l'expansion rapide des tanières du cybersexe.

Le trafic du cybersexe est considéré comme extrêmement lucratif. Selon des recherches primaires, des expériences d'aides et des témoignages de survivants, des vidéos de cybersexe diffusées en direct mettant en vedette des filles nord-coréennes âgées de 9 à  peuvent coûter entre 60 et , tandis que des vidéos mettant en vedette des filles et des femmes nord-coréennes âgées de 17 à  peuvent coûter jusqu'à . On pense que les délinquants manipulent les victimes au moyen de la drogue et de la violence (physique et sexuelle). Une enquête menée de février à septembre 2018 a montré que des sites Web sud-coréens faisaient la promotion du cybersexe et de la pornographie nord-coréens, allant jusqu'à l'utilisation de publicités sous forme de fenêtres surgissantes (« pop-up »). La forte demande en victimes nord-coréennes du cybersexe est largement motivée par la forte implication des hommes sud-coréens dans la recherche de pornographie dans leur propre langue. En Corée du Sud, par rapport aux sanctions imposées pour la production et la distribution d'images d'abus sexuels sur des enfants, les sanctions pour ceux qui possèdent des images de pédopornographie sont bien en deçà des normes internationales.

Europe
L'Agence de l'Union européenne pour la coopération des services répressifs (Europol) enquête et sensibilise aux abus sexuels diffusés en direct. Le Centre européen de lutte contre la cybercriminalité (EC3) d'Europol est spécialement équipé pour lutter contre la cybercriminalité.

La National Crime Agency (NCA) du Royaume-Uni enquête sur les crimes de trafic cybersexe au pays et à l'étranger.

L'Europe était la deuxième plus grande source de signalements d'incitations en ligne (aussi appelé grooming) enregistrés sur la plateforme CyberTipline. Selon le rapport Global Threat Assessment 2018, émis par l'ONG WeProtect Global alliance, de nombreux clients de l'exploitation sexuelle des enfants en ligne (OSEC) sont concentrés en Europe ; il en est de même des trafiquants et des victimes de cette exploitation.

En 2019, l'Europe représentait 14 % de toute l'exploitation sexuelle dans le monde. Les mineurs victimes de traite dans l'Union européenne le sont généralement  à des fins d'exploitation sexuelle, et la plus grande partie d'entre eux sont des enfants étrangers, principalement des fillettes originaires  du Nigeria. La publicité pour les produits résultant de la cyber-traite des femmes et des enfants est de plus en plus courante, les enfants étant présentés comme étant adultes.

La grande liberté d'Internet et les faibles coûts d'hébergement Web font des Pays-Bas l'un des pays ayant un marché majeur pour l'exploitation sexuelle en ligne. Dans son rapport annuel 2018, l'Internet Watch Foundation (IWF) déclare qu'environ 79 % (82803 sur 105047) des URL utilisées dans des abus sexuels sur des enfants se trouvent en Europe, la grande majorité d'entre elles étant basées aux Pays-Bas. Le matériel est produit à partir de différents pays du monde, mais ils sont tous hébergés sur des serveurs informatiques aux Pays-Bas. L'IWF a signalé que plus de  URL étaient liées à des images illégales d'abus sexuels sur des enfants, les Pays-Bas hébergeant 47 % du contenu.

En France, la sensibilisation à ces crimes est récente. Le Tribunal de Paris a une compétence nationale concurrente pour les délits et crimes en live streaming depuis 2019, c'est-à-dire qu'il ne traite que les cas les plus complexes, et portant sur des victimes étrangères, tandis que les cas qui se passent entièrement sur le sol français sont traités par les parquets locaux. La détection des cas se fait en collaboration avec d'autres organismes, tels Tracfin pour les flux financiers suspects, ou l'Office central pour la répression des violences aux personnes. En février 2022, pour 118 signalements impliquant 200 mis en cause français, il n'y a qu'une seule magistrate spécialisée pour 21 procédures ouvertes, et trois cas déjà jugés, tous en correctionnelle. Les besoins sont estimés au triple par la procureure de Paris .

Amérique du Nord
Le Federal Bureau of Investigation (FBI) et le Homeland Security Investigations (HSI), la branche d'enquête du département de la sécurité intérieure des États-Unis, mènent des opérations de lutte contre le trafic de cybersexualité. Le Bureau de surveillance et de lutte contre la traite des personnes du département d'État des États-Unis (J/TIP) s'associe à des agences et à des organisations à l'étranger pour secourir les victimes de la traite par le cybersexe.

Asie du Sud-Est
Le Fonds des Nations Unies pour l'enfance (UNICEF) a identifié les Philippines comme étant l'épicentre mondial du trafic de cybersexe, avec potentiellement  sur 10 exposés à des risques d'abus sexuels. Le Bureau de la cybercriminalité du ministère philippin de la Justice reçoit des centaines de milliers de signalement de vidéos et d'images d'enfants philippins exploités sexuellement sur Internet, avec une très forte augmentation depuis les périodes de quarantaines dues à la pandémie de covid-19. En 2020, ce nombre de signalements a été multiplié par plus de 10, avec  La police nationale philippine, ainsi que son centre de protection des femmes et des enfants (WCPC), le centre philippin des crimes contre les enfants sur Internet (PICACC), le Conseil interinstitutions philippin contre la traite (IACAT, ministère de la justice (Philippines) et le ministère de la protection sociale et Développement luttent contre le trafic du cybersexe dans le pays Rancho ni Cristo à Cebu est un refuge consacré exclusivement à la réhabilitation des enfants victimes d'abus sexuels en direct. Les enfants du refuge reçoivent de la nourriture, des soins médicaux, des conseils, du mentorat et une formation aux compétences de vie.

Le groupe de travail sur les crimes contre les enfants sur Internet (TICAC) de la police royale thaïlandaise lutte contre le trafic de cybersexe dans le pays.

Combattre le crime
Dans la plupart des pays du monde, le tourisme sexuel par webcam est interdit, et tout particulièrement le tourisme sexuel impliquant des enfants. Toutefois pour une lutte efficace contre ce crime, des adaptations législatives doivent prendre en compte les spécificités de l'univers en ligne et surtout, selon des spécialistes et des ONG internationales investies dans l'aide aux victimes, cette lutte suppose que la police, sans attendre un dépôt de plainte, patrouille dans les lieux de rencontre en ligne, à la recherche des prédateurs sexuels. De nouvelles méthodes sont à l'étude en vue de le combattre, à l'exemple de celle mise en œuvre par l'association Terre des hommes en 2013, qui a permis de piéger 20 000 internautes grâce à Sweetie, une fillette philippine virtuelle.

Technologies
Les autorités, compétentes en criminalistique en ligne, en cryptographie et dans d'autres domaines utilisent l'analyse de données et le partage d'informations pour lutter contre le trafic de cybersexe. L'apprentissage en profondeur, les algorithmes et la reconnaissance faciale sont également espérés pour lutter contre la cybercriminalité. Les boutons de signalisation ou de panique de certains logiciels de visioconférence permettent aux utilisateurs de signaler des personnes suspectes ou des actes d'abus sexuels en direct. L'analyse des transactions financières, dont le montant unitaire est faible, a permis en Australie d'identifier a posteriori des spectateurs ou commanditaires de telles scènes.

Les enquêtes sont parfois entravées par les lois sur la protection de la vie privée qui rendent difficile la surveillance et l'arrestation des auteurs. Les taux de condamnation des auteurs sont faibles.

L'Organisation internationale de police criminelle (OIPC-INTERPOL) recueille des preuves d'abus sexuels diffusés en direct et d'autres crimes sexuels. La Virtual Global Taskforce (VGT) comprend des organismes d'application de la loi du monde entier qui luttent contre la cybercriminalité. Le Fonds des Nations Unies pour l'enfance (UNICEF) finance la formation de la police pour identifier et combattre la cybercriminalité.

Les entreprises technologiques multinationales, telles que Google, Microsoft et Facebook, collaborent, développent des outils numériques et aident les forces de l'ordre à le combattre.

Selon une réflexion d'ensemble menée sur l'utilisation des technologies dans la prévention des délits et abus, l'identification et la protection des victimes, il est important d'intégrer les facultés des trafiquants à contourner les mesures mises en place, et donc d'anticiper au cœur même de la conception des outils les alternatives et réponses possibles.

Un crime émergent sur le plan légal et des législations à amender
Le droit dans les différents pays est peu apte, sans adaptations rapides, à lutter contre ces crimes. Le cas du Cambodge, où le phénomène se développe rapidement après les Philippines, mais qui ne dispose pas d'une législation lui permettant de s'infiltrer dans des réseaux pour les démanteler, est une illustration du problème. Une autre illustration se retrouve en France, où il est difficile de lutter contre les proxénètes ou les profiteurs des « cam girls », puisque la définition de la prostitution implique l'existence de relations physiques. Il en est de même de la Convention de Lanzarote, dont la définition des abus sexuels sur enfants implique nécessairement, en 2020, l'existence de contacts physiques.

La première personne jugée pour avoir regardé des viols d'enfant en streaming est un Australien, en 2017.

Éducation
Le ministère malaisien de l'Éducation a introduit la sensibilisation au trafic cybersexuel dans les programmes des écoles secondaires. Les sauvetages d'enfants victimes d'exploitation sexuelle à des fins commerciales par leurs parents impliquent souvent une séparation des mineurs de leur famille et une prise en charge dans un refuge.

Relation avec d'autres crimes sexuels

Le trafic de cybersexe partage des caractéristiques similaires ou chevauche d'autres crimes sexuels. Cela dit, selon l'avocat Joshua T. Carback, il s'agit d'un « développement unique dans l'histoire de la violence sexuelle » et « distinct à plusieurs égards des conceptions traditionnelles de la pornographie enfantine en ligne et de la traite des êtres humains » La principale particularité est que les victimes sont victimes de traite ou transportées, puis violées ou maltraitées lors de spectacles sexuels retransmis en direct par webcam. Pour l'Office des Nations Unies contre la drogue et le crime, ce type de cybercriminalité est un problème émergent. Les retransmissions en streaming illégales se produisent dans des « repaires de cybersexe », qui sont des salles équipées de webcams. La cybercriminalité a parfois été officieusement appelée « viol par webcam ».

La frontière est poreuse avec les exhibitions librement consenties. Ainsi, les années 2010 ont vu la promotion d'une figure idéalisée de la « camgirl », une femme s'exhibant en toute indépendance pour s'enrichir tout en réalisant ses propres fantasmes sexuels, et cette activité a explosé avec le confinement dû à la pandémie de covid-19. Dans les faits, la majeure partie de ce trafic passe par des sites structurés et exploités par des sociétés prélevant jusqu'à 70 % des paiements des clients ; avec des immeubles entiers équipés pour produire ces « sex shows », le travail relève plus du salariat que du modèle indépendant ; les heures de présence devant la caméra sont alors imposées avec un minimum de huit heures par jour pour un salaire ou des revenus pouvant être nuls. Les actes pratiqués par les « animatrices » doivent répondre à la demande pour qu'elles puissent espérer en tirer un revenu, et leur contenu est souvent suggéré quand il n'est pas imposé. Aussi bien dans les modèles de paiement multi-spectateurs que mono-spectateurs, il est possible aux clients de demander aux femmes d'accomplir certains actes précis ou de prendre à distance le contrôle de sex-toys, réduisant à néant l'indépendance vendue par le modèle idéalisé de la «  ». Enfin, le contenu des retransmissions en direct peut être capté sur vidéo et revendu à des tiers sans que le personne concernée n'ait son mot à dire. Cet ensemble de caractéristiques fait que cette activité est considérée par certaines ONG comme une forme d'exploitation sexuelle en ligne.

Organisations non-gouvernementales
L'International Justice Mission est l'une des principales organisations à but non lucratif au monde qui mène des initiatives de lutte contre le trafic de cybersexe End Child Prostitution, Child Pornography and Trafficking of Children for Sexual Purposes (ECPAT) et Peace and Integrity of Creation-Integrated Development Center Inc., une organisation à but non lucratif aux Philippines, soutiennent les opérations d'application de la loi contre le trafic sexuel en ligne.

Le National Center for Missing & Exploited Children aux États-Unis assiste les autorités dans les affaires de trafic cybersexe. Il fournit des rapports CyberTipline aux organismes d'application de la loi.

Terre des hommes est une association internationale à but non lucratif qui lutte contre les abus sexuels d'enfants diffusés en direct

La Korea Future Initiative est une organisation basée à Londres qui recueille des preuves et fait connaître les violations des droits de l'homme, y compris le trafic cybersexe de femmes et de filles nord-coréennes en Chine.

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie

  Abstract.
  Abstract.

  Abstract.

Liens externes

 International Justice Mission (IJM) Cybersex Trafficking Casework (in English)
 Korea Future Initiative Report (Londres, 2019) Sex Slaves: The Prostitution, Cybersex & Forced Marriage of North Korean Women & Girls in China (in English)
 Réunion d'information de l'Association des correspondants des Nations Unies (UNCA) sur la lutte contre la traite du cybersexe (in English)

Violence contre les femmes
Violence contre les hommes
Violence contre les enfants
Industrie du sexe
Infraction sexuelle
Viol
Prostitution forcée
Abus sexuel sur mineur
Travail des enfants
Cybercriminalité
Traite des êtres humains
Trafic sexuel

Trafic sexuel par Internet


Der Schilling, neben der Münzbezeichnung, als Maß (Rechnungseinheit), gehörte zu drei verschiedene Gruppen der modernen Maßzuordnung und das wären Stück, Volumen und Gewicht. Er kann als europäische Maß angesehen werden, denn in Böhmen, Bayern, Schlesien, Österreich und der Lausitz war er in seiner besonderen Anwendung bekannt.

In böhmischen Bergwerken war er ein Volumenmaß und entsprach 5 Schubkarren. Den Schilling legte man folgend fest:
 1 Schilling = 12 lederne wassergefüllte Schläuche = 480 Prager Pinten
 18 Schilling = 1 Losung Wasser

In Regensburg wandte man das Maß auf Salz an. So wankte in Bayern das Maß zwischen Stück und Gewicht
 1 Schilling Salz = 40 Scheiben
 8 Schilling = 1 Pfund Salz

Als Stückmaß entsprach der Schilling in  Österreich  der Anzahl 30  und
in Schlesien und der Lausitz die Zahl 12. Die regionale Bezeichnung  war in Schlesien Schilger und in der Lausitz Schilger oder Schilk.

Aus dem karolingischen Pfund Silber zu 367 g prägte man 240 Pfennige. Zwölf Pfennige nannte man einen Schilling. Der Schilling war keine Münze, sondern die Bezeichnung für ein Dutzend, also nur eine Rechnungseinheit (siehe Sachsenpfennig).

Literatur
 Joachim Heinrich Campe: Wörterbuch der deutschen Sprache. Band 4. Schulbuchhandlung, Braunschweig 1810, S. 141.
 Peter Berghaus: Schilling. In: Lexikon des Mittelalters. Band 7, Sp. 1465.

Einzelnachweise

Altes Maß oder Gewicht
Volumeneinheit
Mengeneinheit
Masseneinheit

Schilling (Einheit)


Louise Elisabeth Glück (f. 22. apríl 1943, d. 13. október 2023) var bandarískt ljóðskáld og greinahöfundur. Hún var sæmd bókmenntaverðlaunum Nóbels árið 2020 fyrir "óyggjandi ljóðræna rödd sína, sem á íburðarlausan hátt gerir persónulega tilveru altæka." Hún hefur unnið mörg mikilsvirt bókmenntaverðlaun í Bandaríkjunum, meðal annars Pulitzer-verðlaunin í ljóðlist og Bollingen-verðlaunin. Glück er oft talin sjálfsævisögulegt skáld og verk hennar eru þekkt fyrir tilfinningahita og fyrir vísanir í þjóðsagnir, sögu eða náttúru til að miðla einstaklingsupplifunum og nútímalíferni.

Glück fæddist í New York-borg og ólst upp í Long Island-hluta borgarinnar. Í gagnfræðaskóla fór hún að þjást af anorexíu en hún sigraðist síðar á þeim sjúkdómi. Hún tók áfanga í Sarah Lawrence-háskólanum og Columbia-háskóla en útskrifaðist ekki með gráðu. Auk starfa sinna í ritlist hefur hún fengist við fræðastörf sem ljóðlistarkennari við ýmsar menntastofnanir.

Í verkum sínum lagði Glück áherslu á að varpa ljósi á áfall, þrá og náttúru. Með þessum víðfeðmu viðfangsefnum hafa ljóð hennar orðið fræg fyrir hreinskilna tjáningu á depurð og einangrun. Fræðimenn hafa einnig einblínt á ljóðræna persónuuppbyggingu hennar og á tengsl í ljóðunum milli sjálfsævisögu og goðsögulegs ívafs.

Glück var aðjunkt og Rosenkranz-gestahöfundur við Yale-háskóla. Hún bjó í Cambridge, Massachusetts.

Tilvísanir

Bandarísk ljóðskáld
Handhafar bókmenntaverðlauna Nóbels

Louise Glück


Real-Time Cmix (RTcmix) is one of the MUSIC-N family of computer music programming languages.  RTcmix is descended from the MIX program developed by Paul Lansky at Princeton University in 1978 to perform algorithmic composition using digital audio soundfiles on an IBM 3031 mainframe computer.  After synthesis functions were added, the program was renamed Cmix in the 1980s.  Real-time capability was added by Brad Garton and David Topper in the mid-1990s, with support for TCP socket connectivity, interactive control of the scheduler, and object-oriented embedding of the synthesis engine into fully featured applications.

Over the years Cmix/RTcmix has run on a variety of computer platforms and operating systems, including NeXT, Sun Microsystems, IRIX, Linux, and Mac OS X.  It is and has always been an open source project, differentiating it from commercial synthesizers and music software.  It is currently developed by a group of computer music researchers at Princeton, Columbia University, and the University of Virginia.

RTcmix has a number of unique (or highly unusual) features when compared with other synthesis and signal processing languages.  For one, it has a built-in MINC parser, which enables the user to write C-style code within the score file, extending its innate capability for algorithmic composition and making it closer in some respects to later music software such as SuperCollider and Max/MSP.  It uses a single-script instruction file (the score file), and synthesis and signal processing routines (called instruments) exist as compile shared libraries.  This is different from MUSIC-N languages such as Csound where the instruments exist in a second file written in a specification language that builds the routines out of simple building blocks (organized as opcodes or unit generators).  RTcmix has similar functionality to Csound and other computer music languages, however, and their shared lineage means that scripts written for one language will be extremely familiar-looking (if not immediately comprehensible) to users of the other language.

External links
 RTcmix home page at Columbia University

Audio programming languages
Columbia University
University of Virginia

Real-time Cmix


La  du Grand Prix Miguel Indurain, une course cycliste masculine a lieu en Espagne le . La course, disputée sur 203 kilomètres autour d'Estella-Lizarra en Navarre, fait partie du calendrier UCI ProSeries 2022 (deuxième niveau mondial) en catégorie 1.Pro et de la Coupe d'Espagne de cyclisme sur route 2022.

Équipes participantes

Classements

Classement final

Classements UCI
La course attribue des points au Classement mondial UCI 2022 selon le barème suivant.

Notes et références

Liens externes

2022
Cyclisme en Espagne en 2022
Cyclisme sur route en 2022
Cyclisme en avril 2022

Grand Prix Miguel Indurain 2022


Barra da Tijuca, poznatije i kao Barra, gradsko je naselje u zapadnom dijelu Rio de Janeira smješteno uz zapadne obale Atlantskog oceana. Barra je najpoznatija po svojim dugim, pješčanim plažama, brojnim jezerima i rijekama te načinu života. Iako na Barre zauzima samo 4,7% površine Rija na kojima živi 13% stanovništva grada, u Barri se sakupi 30% gradskih poreza, prireza i nameta. To je najrazvijenije gradsko naselje s najvišim životnim standardom u gradu i među najvišima u cijelom Brazilu, gdje HDI (ljudski indeks razvoja) iznosi visokih 0,96.

Za razliku od središta grada, Barra se gradila samo 30 godina, uglavnom u modernističkom stilu s dugim i širokim ulicama (tzv. bulevardima). Spoj suvremenog i modernističkog djelo je brazilskog arhitekta i urbanista Lúcija Coste, poznatog po uređenju glavnog grada Brasilije. Naselje je isprepleteno vrtovima i parkovima, trgovačkim centrima, hotelima, turističkim smještajima i livadama. Barra je zbog ubrzanog razvoja Brazila privukla mnoge poznate svjetske kompanije, koje ovdje imaju sjedišta za Brazil i Južnu Ameriku. Barra he ujedno i najluksuzniji i najsigurniji dio grada namijenjen bogatim građanima i posjetiteljima Rija.

Ova gradska četvrt je vrlo poznata po američkom utjecaju na način života i Trgovačkom centru Barra sa 700 trgovina, 10 hotela i 10 restorana uz plažu dugu 17 kilometara. Na dugim plažama, uz daskanje, najpopularniji športovi su puštanje zmajeva i odbojka na pijesku.

Za potrebe Olimpijskih igara 2016. u gradskom naselju je izgrađena sportska dvorana Carioca Arena 1.

Izvori

Gradske četvrti Rio de Janeira

Barra da Tijuca


Birinci Dönem Büyük Millet Meclisi ya da kısaca Birinci Meclis, 23 Nisan 1920'de Ankara'da toplanmış, 1 Nisan 1923'te yeni seçim kararı alarak 15 Nisan 1923'te son oturumunu yapmıştır. Yeni Türk devletinin kurucu meclisi olarak kabul edilir. Meclis'in açılış günü olan 23 Nisan, Türkiye'de millî bayram olarak kutlanmaktadır.

Meclisin açılış aşamasında Osmanlı Devleti hâlâ İstanbul'da hüküm sürmekteydi. Meclis, açılış gününde sultan ve halife VI. Mehmet'e bağlılık yemini etmiş, ancak uygulamada İstanbul'daki iktidardan tamamen bağımsız olmuş ve 1 Kasım 1922'de aldığı kararla Osmanlı Devleti'ne son vermiştir. Yeni devletin nihaî şekli olan Cumhuriyet, 29 Ekim 1923'te İkinci Meclis tarafından ilan edilecektir. Bu iki tarih arasında TBMM, yasama, yürütme ve yargı yetkilerini tek elde toplayan bir ihtilâl meclisi görünümü sergilemiştir.

Meclisin kuruluşu

4-11 Eylül 1919 tarihlerinde toplanan Sivas Kongresi'nden sonra, Mustafa Kemal yönetimindeki Heyet-i Temsiliye, Anadolu'da idareyi fiilen ele almıştı. 30 Eylül'de Osmanlı hükûmeti, Heyet-i Temsiliye'nin talebi doğrultusunda, Mebusan Meclisi seçimlerini yapma kararı aldı. Heyet-i Temsiliye'de Mustafa Kemal Paşa'nın dahil olduğu çoğunluk, meclisin Anadolu'da toplanmasından yana idi. Ancak 28 Kasım 1919'da yapılan toplantıda Kâzım Karabekir'in ısrarı ve Rauf Orbay'ın desteğiyle meclisin İstanbul'da toplanması kararlaştırıldı. Seçilen mebuslar Anadolu'ya çağrılarak kendilerine Heyet-i Temsiliye'nin görüşleri tebliğ edildi.

Mebusan Meclisi 12 Ocak 1920'de İstanbul'da toplandı. Ancak 140 küsur mebusun üçte biri kadarı çeşitli nedenlerle Meclis'e katılmadılar. Büyük çoğunluğu Millî Mücadele taraftarlarından oluşan meclis, Misak-ı Millî beyannamesini kabul etti. Mart ayında ana hatları belli olan Sevr Antlaşması'na karşı keskin bir muhalefet tavrını benimsedi. 16 Mart 1920'de bir İngiliz askerî birliği Meclis'i basarak Rauf başta olmak üzere bâzı mebusları tutukladı. Bunun üzerine 18 Mart'ta toplanan mebuslar, yasama dokunulmazlığının ortadan kalktığı gerekçesiyle meclisi süresiz tatil etme ve Ankara'da toplanma kararı verdi.

İstanbul meclisinin bütün üyeleri otomatik olarak Ankara'daki meclise katılma hakkına sahipti. Bunlardan Ankara'ya gelmek istemeyen birkaçı istifa etmiş sayıldı. Sonuçta (gecikenlerle birlikte) Mebusan Meclisi üyelerinden 92'si yeni meclise katıldı.

19 Mart 1920'de Mustafa Kemal Paşa vilayetlere, müstakil livalara ve kolordu kumandanlarına gönderdiği bir tebliğ ile her livadan Meclis'e beş temsilci seçilmesini istedi. Seçim, liva merkezi ve kazalardaki ikinci seçmenler, vilayet idare meclisleri, belediye meclisleri ve Müdafaa-yı Hukuk Cemiyeti idâre heyeti üyelerinden oluşan bir heyet tarafından yapılacaktı. Vakit darlığından ötürü birinci seçmenlere müracaat edilmedi. Uygulamada tüm livalarda Müdafaa-yı Hukuk cemiyetlerinin önerdiği veya kabul ettiği adaylar seçildi. İstanbul Meclisi üyeleriyle birlikte 66 seçim bölgesinden toplam 436 temsilci Meclis'e katıldı. Bu sayıya 1922'de Malta Sürgünü dönüşü Meclis'e katılan 14 kişi dahildir.

Meclisin adı evvelâ Millet Meclisi iken İstanbul Meclisi üyelerine ek olarak seçilen temsilciler nedeniyle ("genişletilmiş meclis" anlamında) Büyük Millet Meclisi adı kabul edildi. 1921'de Türkiye kelimesi eklenerek Türkiye Büyük Millet Meclisi adı resmîleştirildi.

Önemli kararlar
TBMM I. Dönemi'nin özellikleri arasında olağanüstü şartlarda faaliyete geçmiş olması, ihtilâl meclisi olması, kuvvetler birliği esasına dayanması (yargı, yasama ve yürütmeyi şahsında toplaması), bakanları ayrı ayrı tayin etmesi ve azletmesi en başta sayılabilir. Meclis Başkanı (Mustafa Kemal Paşa) aynı zamanda yürütmenin başıdır.

Üstlendiği misyonun yanı sıra I. Dönem Meclisi, demokratik ve parlamenter hasletlerinin derinliği ile de dikkat çekmektedir. Öncesinde iki ayrı tarih kesitinde Meşrutiyet'e dayalı parlamenter sistem tecrübesi olduğu, hattâ Tanzimat'tan itibaren Danışma Meclisi tarzı yapılanmaların Osmanlı devlet kültürüne girdiği dikkate alınırsa 1920'lerde Türk insanının meclis yolu ile yönetme ve yönetilme birikiminin mevcut olduğu da burada belirtilmelidir.

İlk TBMM'nin çalışma esasları
 TBMM'nin üstünde bir kuvvet yoktur.
 Hükümet kurmak gereklidir.
 Geçici olmak kaydıyla bir başkan ve padişah vekili atamak uygun değildir (hükûmet devamlılığı).
 TBMM yasama ve yürütme yetkilerine sahiptir (güçler birliği ilkesi).
 Padişah ve halife bulunduğu baskıdan kurtulduktan sonra meclis tarafından belirlenecektir (saltanat ve halifeliğin kaldırılmasının yasal dayanağı).

TBMM'nin önemi ve özellikleri
 Bu önerge 20 Ocak 1921 anayasası kabul edilinceye kadar meclisin çalışma esaslarını belirlemiştir.
 TBMM "Kurucu Meclis" özelliğindedir. Olağanüstü yetkilere sahip bir ihtilal meclisidir.
 Meclis hükûmeti sistemi esas alınmıştır.
 Güçler birliği ilkesi esas alınmıştır.
 Mustafa Kemal Paşa meclisin, hükûmetin ve yeni devletin başkanıdır.
 TBMM üstünde güç yok denilerek İstanbul Hükümeti yok sayılmıştır.
 Meclis inkılapçı değildir. Yaptığı tek inkılap saltanatın kaldırılmasıdır.

TBMM döneminde gerçekleştirilen başlıca faaliyetler
 Hıyanet-i Vataniye Kanunu kabul edildi.
 İstiklâl Mahkemeleri kuruldu.
 İsyanlar bastırıldı.
 Batı Anadolu'da düzenli ordu kuruldu.
 Doğu, Batı ve Güney cephelerindeki zaferlerle Anadolu işgalden kurtuldu.
 1921 Anayasası ile İstiklâl Marşı kabul edildi.
 Saltanat kaldırıldı.
 Mudanya Ateşkes Antlaşması imzalandı.
 Lozan görüşmelerine başlandı.

TBMM 1. dönem milletvekilleri
Günümüzde ilçe olan Biga, Ergani, Gelibolu, Genç ve Şebinkarahisar'ın (Şarkikarahisar) o dönemde seçim bölgesi merkezi oldukları unutulmamalıdır. Günümüzdeki Ağrı ilinin o dönemdeki merkezi ise Bayazıt'tı. Samsun ili Canik adı ile anılmakta ve Ordu ilini de kapsamaktaydı. Kırşehir günümüzdeki Nevşehir ilini kapsamaktaydı. İçel, yalnızca Silifke ve civarını kapsamaktaydı, Mersin ayrı bir bölgeydi.

1. dönem milletvekillerinin 288'i yükseköğrenim görmüş, 94'ü orta öğrenim mezunu kişilerden oluşmaktaydı. Meslek dağılımı şu şekildeydi: 162 serbest meslek, 133 devlet memuru, 54 asker, 32 din adamı, 30 aşiret reisi, 7 teknik eleman, 16 sağlık görevlisi, 2 Reji görevlisi. Toplam 436 milletvekilinin 162'si bir veya birden fazla yabancı dil biliyordu. Meclis üyeleri zamanla, kişisel ve fikri konumlarına göre, kabaca 3 temel gruba ayrılmıştır. Kalpaklılar, yeni bir devlet ve hükûmet kurma düşüncesi içinde olanlar; Sarıklılar, Şeriat hükümlerinin idareye hakim olması düşüncesi içinde olanlar; Fesliler, Osmanlı hukukunun korunması düşüncesi içinde olanlar bu gruplaşmalara verilen tanımlardır.

Kaynakça
 TBMM Albümü
 Em.Tuğg.Yrd.Doç.Dr. Halil Şimsek, araştırma ve yazılar
 Milli Mücadelede Türk Basini ve Sivas İrade-i Milliye Gazetesi - Mevhibe Gül Keskin
 Türkiye Büyük Millet Meclisi İnternet Sitesi

Dipnotlar

01

TBMM 1. dönem milletvekilleri listesi


Arthur Francis Hans Felix von Fumetti (* 22. Juni 1890 in Hannover; † 27. Juni 1968 in Göttingen) war ein deutscher Jurist und Politiker (VRP).

Leben
Arthur von Fumetti wurde als Sohn eines königlich preußischen Oberstleutnants geboren. Nach dem Abitur am Humanistischen Gymnasium in Blankenburg studierte er von 1908 bis 1914 Rechtswissenschaft, Nationalökonomie, Philosophie und Geschichte an den Universitäten in Jena, Leipzig und Göttingen. Am 8. März 1913 promovierte er an der Leipziger Universität mit der Dissertationsarbeit Das Spurfolgeverfahren: Sein Wesen und seine Stellung im deutschen Fahrnisprozeß zum Doktor der Rechte. Im Anschluss arbeitete er zunächst als Dozent an der Frauenhochschule Leipzig. Von 1914 bis 1927 war er als Dozent am Institut für Kultur- und Universalgeschichte der Universität Leipzig tätig.

Während der Zeit der Weimarer Republik trat Fumetti in die Reichspartei für Volksrecht und Aufwertung (VRP) ein und wurde zu deren stellvertretenden Vorsitzenden gewählt. Von 1926 bis 1930 war er Mitglied des Sächsischen Landtages. Vom 1. Juli 1927 bis zum 25. Juni 1929 amtierte er als Justizminister in der von Ministerpräsident Max Heldt geführten Regierung des Freistaates Sachsen. In dieser Funktion war er gleichzeitig Bevollmächtigter Sachsens zum Reichsrat. 1930 wurde Fumetti Mitglied der Konservativen Volkspartei.

Literatur
 Herrmann A. L. Degener (Hrsg.): Wer ist's? – Unsere Zeitgenossen. IX. Ausgabe. Verlag Herrmann Degener, Leipzig 1928, S. 456.
 Werner Schmidt: Leben an Grenzen. Frankfurt/M. 2003, S. 196f.

Fußnoten

Justizminister (Sachsen)
Mitglied des Sächsischen Landtags (Weimarer Republik)
Bevollmächtigter zum Reichsrat
VRP-Mitglied
KVP-Mitglied
Deutscher
Geboren 1890
Gestorben 1968
Mann

Arthur von Fumetti


الفريسة والصياد هو مسلسل مصري عُرض في رمضان 2007 وتدور أحداثه في قالب بوليسي اجتماعي عن ضابط شرطة يتنكَّر في هيئة صيَّاد كهل لحين إثبات براءته من التهم المُلفقة ضده.

قصة المسلسل
العقيد أدهم نسيم (مدوح عبد العليم) مفتش المباحث الذي يتصدى للفساد والانحراف، والذي يمتلك شخصية قوية، حيث يشهد لها الجميع بالشجاعة والإقدام، وذلك من خلال سجله الحافل بالإنجازات وتاريخه المشرف، حيث تتم الاستعانة به في جميع القضايا التي تحتاج إلى ذكاء وتعامل خاص، يتحول وبمرور الأحداث، إلى مجرم مطارد "أي يصبح فريسة بعدما كان صيادا"يتحول ضابط الشرطة الكفء، الذي كان في الماضي يتولى كشف أسرار العديد من القضايا المهمة كتجارة المخدرات وتهريب الشباب للخارج بشكل غير مشروع وبعض قضايا الفساد الإداري، إلى متهم خطير.

وبالرغم من نزاهته وإخلاصه في عمله فان المشاكل تطارده، ويتكتل عليه الشر والفساد، ليدمره ويعصف به داخل أسوار السجن في عدة قضايا كان بريئا منها تماما.

تتصاعد الأحداث لتتواصل رحلة معاناته في رد اعتباره أمام الرأي العام وخصوصا امام اسرته.

الممثلون

 ممدوح عبد العليم
 سماح أنور
 سلوى خطاب
 أحمد راتب
 ميمي جمال
 زيزي مصطفى

مسلسلات أحمد راتب
مسلسلات تلفزيونية مصرية بدأ عرضها في 2007
مسلسلات رياض الخولي
مسلسلات ميمي جمال
مسلسلات هبة مجدي

الفريسة والصياد (مسلسل)


نهر إيل  نهر شمالي شرقي فرنسا ينبع من جبال جورا ويصب في نهر الراين في ألمانيا, يبلغ طوله 223كم و يمر بمدينة ستراسبورغ.

مصادر

 قاعدة المعلومات ساندري (بالفرنسية)
 بوابة الجغرافيا (بالفرنسية)

أنهار باس راين
أنهار غراند إيست
إيل (فرنسا)

أنهار الراين الأعلى

إيل (فرنسا)


Murrain  (also known as distemper) is an antiquated term for various infectious diseases affecting cattle and sheep. The word originates from Middle English moreine or moryne, as a derivative of Latin mori "to die".

The word murrain, much like the word pestilence, did not refer to a specific disease but rather was an umbrella term for what are now recognized as a number of different diseases with high morbidity and mortality, such as rinderpest, erysipelas, foot-and-mouth disease, anthrax, and streptococcus infections. Some of these livestock diseases could also affect humans. The term murrain also referred to an epidemic of such a disease. There were major sheep and cattle murrains in Europe during the 14th century, which, combined with the Little Ice Age, resulted in the Great Famine of 1315–1317, weakening the population of Europe before the onset of the Black Death in 1348.

Biblical references
The term murrain is also used in some Bible translations relating to the fifth plague brought upon Egypt.

Exodus 9:3: "Behold, the hand of the LORD is upon thy cattle which is in the field, upon the horses, upon the asses, upon the camels, upon the oxen, and upon the sheep: there shall be a very grievous murrain."

"Pestilence", which is mentioned 47 times in 46 verses of the Bible, can be translated "murrain" by Christian apologists.
[Enhanced Strong's Lexicon].
see Psalms 91:3 KJV

The word in Hebrew is דֶּבֶר "dever" (Strong's # 01698), derived from the primitive root "dabar" in the sense of "to destroy."

Superstitions
In some parts of Scotland, force-fire was believed to cure it. In some remote regions of Cumbria, England, and the Isle of Man, murrain is still used as a term for a curse, specifically a curse placed upon land or livestock. It is believed that the medieval term has, by a process of syncreticism become synonymous with witchcraft. This usage inspired the ATV television play, Murrain, written by Manxman Nigel Kneale, which was broadcast on 27 July 1975 as part of the channel's  Against the Crowd drama strand.

Distemper among cattle in England, 1745–1757
In those years, acts of the Parliament of Great Britain were passed to "more effectually to prevent the spreading of distemper which now rages amongst the horned cattle in this kingdom".

References

Curses
Ruminant diseases
Livestock

Murrain


Treptele căderii este un film românesc din 1998 regizat de Anca Hirțe, Jean Lefaux.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1998 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1998

Treptele căderii


Sir Rex Edward Richards () a fost un om de știință britanic și academician. A ocupat funcția de vicecancelar a Universității din Oxford și pe cea de director al Trustului Leverhulme.

Note

Nașteri în 1922
Decese în 2019
Knights Bachelor
Laureați ai Royal Medal
Chimiști englezi
Membri ai British Academy
Fellows of the Royal Society
Fellows ai Saint John's College, Oxford

Rex Richards


Extensionismo moral denomina uma abordagem filosófica ao problema do valor dos seres não-humanos na ética ambiental e animal que defende a extensão de valores éticos familiares a uma categoria maior de seres. Uma estratégia comum do extensionismo moral é discutir uma crença moral amplamente compartilhada e mostrar que ela implica uma categoria muito maior de seres além do humano. Essa abordagem acompanha frequentemente a defesa do sencientismo.

A estratégia extensionista é atribuida ao pensador da ética animal Peter Singer, em sua defesa da considerabilidade moral dos seres sencientes, à Tom Regan por sua defesa do valor moral de seres pertencentes à categoria que elabora de 'sujeitos de uma vida', e outros filósofos da ética ambiental como Steve F. Sapontzis, Mary Midgley e David DeGrazia.

Bibliografia

Ética
Filosofia ambiental

Extensionismo moral


O Torneio Dr. Adelino Corrêa Costa ou Taça Amazonas foi um torneio realizado pela Federação Amazonense de Desportos Atléticos como um torneio secundário, antes do Campeonato Amazonense de Futebol de 1955, ambos vencidos pelo Fast Clube

História
Em virtude da demora no inicio do Campeonato Amazonense de Futebol de 1955, por conta de desentendimentos entre clubes, a federação e outros fatores, a FADA decidiu organizar novamente um torneio secundário, como no ano anterior, para fechar essa lacuna e manter os times em atividade. O torneio foi realizado em turno único, a partir do dia 10 de Julho de 1955, com encerramento em 21 de Agosto do mesmo ano. A Federação resolveu homenagear o Dr. Adelino Corrêa Costa, então presidente do Nacional, dando ao troféu do torneio o seu nome.

Participantes
O torneio foi disputado por quatro clubes, todos da cidade de Manaus.

Jogos
Todas as partidas foram realizadas no Estádio Parque Amazonense, obedecendo a regra de um jogo por semana. O último jogo entre Nacional e Fast Clube foi adiado em uma semana por conta de uma breve temporada do Clube da Estrela Azul no Território do Guaporé(atual estado de Rondônia.

 10 de Julho de 1955 - Fast Clube 6x2 Olímpico
 17 de Julho de 1955 - Nacional 4x3 América
 24 de Julho de 1955 - Nacional 2x2 Olímpico
 31 de Julho de 1955 - Fast Clube 1x0 América
 7 de Agosto de 1955 - Olímpico vence o América
 21 de Agosto de 1955 - Nacional 3x3 Fast Clube

Classificação

Premiação

Copa Amazonas de Futebol

Copa Amazonas de Futebol de 1955


Ryad Boudebouz (Colmar, Alsacia, Francia, 19 de febrero de 1990) es un futbolista franco-argelino. Juega de centrocampista y su equipo es el Ohod Club de la Liga Príncipe Mohammad bin Salman.

Trayectoria
Comenzó su carrera profesional en el F. C. Sochaux-Montbéliard, en el que permaneció cinco temporadas. En 2013 fichó por el S. C. Bastia y en 2015 por el Montpellier H. S. C.

En agosto de 2017, después de una temporada en el Montpellier H. S. C. en la que anotó 11 goles y dio 9 asistencias, fichó por el Real Betis Balompié, que pagó siete millones de euros más uno en variables por hacerse con el 80% de los derechos económicos del futbolista.

El 31 de enero de 2019 se hizo oficial su cesión, con opción a compra, al R. C. Celta de Vigo hasta final de temporada. Esta no se hizo efectiva y el 27 de julio regresó a Francia para jugar en el A. S. Saint-Étienne las siguientes tres campañas.

El 8 de septiembre de 2022, tras haber quedado libre en junio, firmó por el Al-Ahli Saudi F. C. En este equipo, con el que consiguió un ascenso a la Liga Profesional Saudí, estuvo año antes de marchar al Ohod Club.

Selección nacional
Boudebouz fue internacional en categorías inferiores con la selección de Francia entre 2006 y 2009.

El 4 de mayo de 2010 fue seleccionado por la selección de fútbol de Argelia para jugar en la Copa del Mundo de 2010. Debutó con Argelia el 28 de mayo de 2010 en un amistoso contra .

Participaciones en Copas del Mundo

Estadísticas
 Actualizado al último partido disputado el 19 de septiembre de 2023.

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Ryad Boudebouz en Ligue 1
 Ficha de Ryad Boudebouz en FootballDatabase

Futbolistas de Francia
Futbolistas nacionalizados en Argelia
Futbolistas del Football Club Sochaux-Montbéliard
Futbolistas del Sporting Club de Bastia
Futbolistas del Montpellier Hérault Sport Club
Futbolistas del Real Betis Balompié en los años 2010
Futbolistas del Real Club Celta de Vigo en los años 2010
Futbolistas de la Association Sportive de Saint-Étienne
Futbolistas del Al-Ahli Saudi Football Club
Futbolistas del Ohod Club
Futbolistas de la selección de fútbol sub-17 de Francia
Futbolistas de la selección de fútbol sub-19 de Francia

Futbolistas de Argelia en la Copa Mundial de 2010
Franco-argelinos
Nacidos en Colmar

Ryad Boudebouz


BBC Radio Jersey (Jèrriais: BBC Radio Jèrri) is the BBC's local radio station serving the Bailiwick of Jersey.

It broadcasts on FM, AM, DAB+, Freeview and via BBC Sounds from studios on Parade Road in St Helier.

According to RAJAR, the station has a weekly audience of 21,000 listeners and a 9.9% share as of June 2023.

Overview

The station first aired on 15 March 1982, when it was opened by George Howard, the then chairman of the BBC. The first voice to be heard was that of Peter Gore who was one of the four-person start-up team headed by Mike Warr. It launched from Broadcasting House, just off Rouge Bouillon in St Helier, and moved to its present premises in Parade Road in March 1994.

Roger Bara, a long-standing breakfast show presenter, retired in 2012.

In recent years, local output has been reduced to eight hours on weekdays, coinciding with an increase in regional programming shared with sister station BBC Radio Guernsey.

Like other BBC enterprises in Jersey, funding comes primarily from television licence fees collected in Jersey.

In addition to its FM and AM frequencies, the station also broadcasts on Freeview TV channel 719 and streams online via BBC Sounds. Transmissions on DAB began on 1 August 2021 with the launch of the Channel Islands DAB multiplex, on which BBC Radio Guernsey also broadcasts, alongside BBC Radio Jersey Xtra, a part-time stream carrying the station's AM opt-out content (chiefly parliamentary coverage), and a similar opt-out for Radio Guernsey. The stations are the first BBC stations to use the DAB+ standard - at the time of launch, all stations on the BBC National DAB multiplex, and all other BBC Local Radio stations on the UK mainland, used the earlier DAB format.

Location
The radio station shares premises at 18–21 Parade Road in St Helier with BBC Channel Islands television news, and BBC Jersey's online services.

Programming
Local programming is produced and broadcast from the BBC's St Helier studios from 6 am to 2 pm on weekdays.

Regional programming for the Channel Islands, shared with BBC Radio Guernsey, airs from 2 pm to 10 pm on weekdays, from 6 am to 6 pm and 8 pm to 10 pm on Saturdays and from 6 am to 6 pm on Sundays.

Off-peak programming originates from BBC Radio Devon in Plymouth, BBC Radio Manchester , BBC Radio London and BBC Radio Solent in Southampton.

During the station's downtime, BBC Radio Jersey simulcasts overnight programming from BBC Radio 5 Live and BBC Radio London. The station also uses its AM frequencies to simulcast Radio 5 Live on weekday evenings and Saturday afternoons for sports coverage.

See also
Mass media in Jersey
Channel 103
Contact 94

References

External links

Jersey
Radio stations in Jersey
Radio stations established in 1982
1982 establishments in Jersey

BBC Radio Jersey


Anita Sowińska (nascida a 26 de julho de 1973) é uma economista polaca, política e membro da Primavera, um partido social-liberal e pró-europeu. Ela é membro do Sejm desde 12 de novembro de 2019, depois de obter 13 023 votos no círculo eleitoral de Piotrków Trybunalski nas eleições parlamentares polaca de 2019. Sowińska também concorreu sem sucesso ao Parlamento Europeu pelo círculo eleitoral de Łódź nas eleições de 2019.

Mulheres da Polônia na política
Membros da Sejm 2019-2023
Nascidos em 1973
Pessoas vivas
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)

Anita Sowińska


Donets eða Severskíj Donets er stærsta fljót í austur-Úkraínu og stærsta þverá Don.
Fljótið rennur rúma 1000 kílómetra og á upptök sín norður af Belgorod í Rússlandi, fer í gegnum Úkraínu, og tæmist við Rostov-oblast í Rússlandi. Svæðið Donbas er kennt við ána.

Donets hefur verið farartálmi rússneska hersins í innrás hans 2022.

Ár í Úkraínu
Ár í Rússlandi

Donets


Indium phosphide (InP) is a binary semiconductor composed of indium and phosphorus. It has a face-centered cubic ("zincblende") crystal structure, identical to that of GaAs and most of the III-V semiconductors.

Manufacturing

Indium phosphide can be prepared from the reaction of white phosphorus and indium iodide at 400 °C., also by direct combination of the purified elements at high temperature and pressure, or by thermal decomposition of a mixture of a trialkyl indium compound and phosphine.

Applications
The application fields of InP splits up into three main areas. It is used as the basis for optoelectronic components, high-speed electronics, and photovoltaics

High-speed optoelectronics
InP is used as a substrate for epitaxial optoelectronic devices based other semiconductors, such as indium gallium arsenide. The devices include pseudomorphic heterojunction bipolar transistors that could operate at 604 GHz.

InP itself has a direct bandgap, making it useful for optoelectronics devices like laser diodes and photonic integrated circuits for the optical telecommunications industry, to enable wavelength-division multiplexing applications.  It is used in high-power and high-frequency electronics because of its superior electron velocity with respect to the more common semiconductors silicon and gallium arsenide. It is used in lasers, sensitive photodetectors and modulators in the wavelength window typically used for telecommunications, i.e., 1550 nm wavelengths, as it is a direct bandgap III-V compound semiconductor material. The wavelength between about 1510 nm and 1600 nm has the lowest attenuation available on optical fibre (about 0.2 dB/km).

Photovoltaics and optical sensing
InP can be used in photonic integrated circuits that can generate, amplify, control and detect laser light.

Optical sensing applications of InP include
Air pollution control by real-time detection of gases (CO, CO2, NOX [or NO + NO2], etc.).
Quick verification of traces of toxic substances in gases and liquids, including tap water, or surface contaminations.
Spectroscopy for non-destructive control of product, such as food. Researchers of Eindhoven University of Technology and MantiSpectra have already demonstrated the application of an integrated near-infrared spectral sensor for milk. In addition, it has been proven that this technology can also be applied to plastics and illicit drugs.

References

Cited sources

External links
Extensive site on the physical properties of indium phosphide (Ioffe institute)
Band structure and carrier concentration of InP.
InP conference series at IEEE
Indium Phosphide: Transcending frequency and integration limits. Semiconductor TODAY Compounds&AdvancedSilicon • Vol. 1 • Issue 3 • September 2006

Phosphides
Indium compounds
Inorganic phosphorus compounds
Optoelectronics
III-V semiconductors
III-V compounds
IARC Group 2A carcinogens
Zincblende crystal structure

Indium phosphide


حسين كامل حسن المجيد (18 يونيو 1954 - 23 فبراير 1996)، وزير التصنيع العسكري العراقي الأسبق وصهر الرئيس العراقي السابق صدام حسين (تزوج من رغد صدام حسين). ولد في قرية تل الذهب بمدينة تكريت في محافظة صلاح الدين.

كان حسين كامل من القلائل الذي وثق بها صدام حسين، وتولى مناصب حساسة في العديد من الأجهزة الأمنية والعسكرية في العراق، ينظر إليه بأنه باني قوات الحرس الجمهوري وكانت العديد من القيادات والإدارات تؤتمر بأمره وهو العنصر الرئيس في بناء ترسانة العراق النووية حيث إنه أنشأ العديد من الإدارات الفاعلة في هذا المجال ومنهم منشأة سعد العسكرية والتي كانت معنية بتطوير صواريخ (سكود) الروسية وإعادة تسميتها بصواريخ الحسين والتي كان لها الأثر القوي في حرب الصواريخ على إيران.

كما أسس حسين كامل فرق القادسية والتي كانت بمثابة الدروع الواقية والمنفذة لبرنامج العراق التسليحي واختيار قادة لهذه الفرق محترفون في التمويه وكان دورهم أساسي في دخول الأسلحة المحظورة للعراق بطرق غير معلنة والتنقل في أوروبا بشكل طبيعي بدعم من جهاز المخابرات العراقية والعديد من أجهزة المخابرات العربية وارتباطها المباشر به شخصيا والذي كان يعتبرها هي الذراع الطولي في كل تقدم عسكري عراقي وخصوصا (القادسية 2 والقادسية 7 والقادسية 10).

كان حسين كامل محل ثقة كبيرة لدى صدام حسين الذي ترك له العديد من القرارت في ظل وجود شخصيات عسكرية تعلوه مثل الوزير عدنان خير الله وزير الدفاع والوزير عبد الجبار شنشل وزير الدولة للشؤون العسكرية ولكن نتائجه كانت تأتي دوما في صالحه مما أزاد الحقد والكراهية عليه داخل صفوف قادة الجيش العراقي وخصوصا عندما كان يمنح أو يرقي بعض الضباط العاملين تحت قيادته دون الرجوع لوزير الدفاع وأهمها ترقية قادة فرق القادسية العشرة برتبتين والذي اعتبر ذلك دون وجه حق من قبل وزارة الدفاع وخصوصا أن من بينهم من هو ليس عراقي ولكن علاقة المصاهرة بينه وبين صدام حسين كانت تحول دون أن يعترضه أحد حتى أولاد صدام حسين (عدي وقصي).

في عام 1995 ترك العراق مع زوجته رغد وأخيه صدام كامل حسن وأسرتيهما إلى الأردن وطلب اللجوء السياسي من ملك الأردن الملك حسين وأعلن انشقاقه عن النظام في العراق، وظل مقيماً في الأردن إلى فبراير 1996 بعد أن حصل على عفو من الرئيس صدام حسين بأن لا يمسهم بسوء، إلا إنه وبعد عودتهم قامت عشيرته بعملية في 23 فبراير 1996 أسمتها الصحف العراقية الصولة الجهادية أدت إلى مقتله مع أخيه صدام وأبيه كامل حسن.

حياته
ولد حسين كامل حسن المجيد في 18 يونيو 1954 في قرية تل الذهب بمدينة تكريت في محافظة صلاح الدين (شمال بغداد)، وهو ينتمي لنفس عشيرة صدام حسين من عائلة المجيد، فوالد حسين كامل هو ابن عم صدام حسين. لم يكمل حسين كامل تعليمه فتركه سنة 1966 وكان في المرحلة الأخيرة من الدراسة الابتدائية.

في عام 1974 عينه صدام حسين (الذي كان نائبا لرئيس الجمهورية آنذاك) في الحرس الخاص به، وأتم في عام 1979 دورة للضباط الاحتياط وتخرج برتبة ملازم أول.

كان حسين كامل من القلائل الذي وثق بهم صدام حسين لتولي المناصب الحساسة في المفاصل الأمنية للبلاد، وبسبب قرابته للرئيس العراقي وزواجه من ابنته رغد تدرج في العديد من المناصب الأمنية الحساسة حتى تولى منصب وزير التصنيع العسكري بين عامي 1987 و1995، إضافة إلى إشرافه على الحرس الجمهوري. وقد أكد الكاتب والمؤرخ وسيم العاني أنه ومنذ موافقة صدام على تزويجه لابنته رغد عام 1983 انهالت عليه الترقيات والرتب العسكرية.

لم يكن حسين كامل هو مؤسس الحرس الجمهوري، فهذه القوة تأسست في ستينيات القرن الماضي، اقتصر دور حسين كامل على الإشراف على هذه القوات بعد منتصف الثمانينيات، وساهم في تقويتها وتوسيعها ورفع مستوياتها القتالية والتسليحية حتى باتت هذه القوات في عهده القوة الأكبر والأقوى داخل الجيش العراقي، وكان لها الدور الأكبر في التأثير على مسار الحرب مع إيران (1980-1988) في سنواتها الأخيرة. بمرور الوقت ازدادت ثقة صدام بحسين كامل، فمنحه رتبة فريق أول ليصبح المسؤول الأول عن البرنامج النووي العراقي في أوائل التسعينيات، ويلعب دورا كبيرا في تطوير التصنيع العسكري بسبب الصلاحيات الواسعة التي منحت له، بالإضافة إلى الإمكانيات الهائلة التي وضعت بين يديه.

اتهم عدد من الباحثين والأكاديميين «حسين كامل» أنه كان وراء مقتل فاضل البراك وأنه أمر بقتل عدد من قادة الحرب مثل بارق الحاج حنطه وكامل ساجت الجنابي وعصمت صابر عمر في اجتماع له معهم، تم قتلهم بعد مشادة كلامية حامية بينه وبين بارق وجماعته، مما جعل صدام حسين، يحقد على حسين كامل، ويضمرها له، وتم اعتبار المقتولين من الضباط من الشهداء الدرجة الأولى وأنهم استشهدوا في مهمة عسكرية خاصة، وهذه هي الرواية الرسمية التي اعتمدتها القيادة العراقية.

انشقاقه عن صدام وهروبه إلى الأردن
اكتنف غموض كبير دوافع وأسباب مغادرة حسين كامل (الذي كان حينها وزيرا للتصنيع العسكري) وشقيقه صدام مع زوجتيهما (رغد ورنا) وأبناؤهما من العراق إلى الأردن في أغسطس من العام 1995، فبعد أيام من وصولهما إلى الأردن، عقد حسين كامل مؤتمرا صحافيا في 12 أغسطس 1995 أعلن فيه بدء تحركاته لقلب نظام الحكم في بغداد، فأثارت تصريحات تلك ضجة واسعة.

كان هروب حسين كامل إلى الأردن مفاجأة من العيار الثقيل للنظام العراقي ولعشيرة صدام حسين، وقد ذكرت بعض المصادر أن سبب هروبه إلى الأردن يعود إلى الخلافات الكبيرة بينه وبين عدي نجل صدام، وتخطيطه للإطاحة بصدام والاستيلاء على الحكم . ولأنه أدرك عدم مقدرته على الانقلاب على صدام من الداخل ووقوف عدي ضد مخططاته لذا غادر حسين كامل العراق سعيا للحصول على دعم غربي لكنه فشل، إلا أنه أفشى خلال وجوده في الأردن جميع الأسرار الحساسة المتعلقة ببرامج التسليح العراقية.

ويؤكد هذه الحادثة ما ذكرته (حرير) ابنة حسين كامل في كتابها والتي أكدت وجود خلاف بين والدها حسين كامل وكل من عدي وقصي وبعض أفراد العائلة، وبسبب خوف والدها على حياته فقد قرر الخروج من العراق إلى الأردن. بينما يرى آخرون أن خروج حسين كامل من العراق كان في ظاهره يتعلق بخلاف عائلي لكن جرى استغلال القضية سياسيا بشكل كبير ومن أطراف خارجية، ومما يدل على ذلك هو المؤتمر الصحفي الذي عقده حسين كامل في قصر رغدان بالعاصمة الأردنية عمان بعد 3 أيام فقط من وصوله.

ومما يؤكد رواية هروب حسين كامل ودوافعها أيضا، هو ما ذكره الملك عبد الله الثاني في كتابه (فرصتنا الأخيرة)، إذ قال أن سبب انشقاق حسين كامل هو نتيجة خلاف بينه وبين عدي، وأن سبب الزيارة - المعلن تمويهاً - هو أن الشقيقين كامل كانا سيستقلان الطائرة من عمّان إلى بلغاريا في زيارة رسمية. فقد كان العراق آنذاك خاضعاً لعقوبات دولية فرضتها الأمم المتحدة ولذلك لم تكن تغادر مطار بغداد أي رحلات دولية.

أما الشيخ هادي جبار المحمود صهر حسين كامل والمقرب منه، فقد نفى اتهامات الخيانة والانشقاق الموجهة إليه، وقال إنه غادر العراق لظروف خاصة تتعلق بمحاولات لاغتياله وتعرضه لمضايقات كثيرة وإهانات عديدة رغم مناصبه الرفيعة. ومما يدل عليه هو خروج حسين كامل وشقيقه وعائلاتهم بشكل طبيعي بسياراتهم وجوازات السفر الرسمية، وحتى عند عودته إلى العراق عاد بصفته مسؤولا في الدولة وأعطى توجيهاته لموظفي الحدود، نافيا كل التقارير التي تحدثت عن تنسيقه مع المخابرات الأميركية لترتيب خروجه من العراق.

تسببت تصريحات حسين كامل عن برامج التسليح العراقية وإفشائه للأسرار في أن تقوم الأمم المتحدة بإعادة التفتيش عن الأسلحة العراقية وعودة التفتيش إلى نقطة الصفر، في وقت كانت كل المؤشرات حينها تشير إلى قرب حدوث انفراج في موضوع الحصار الشامل الذي كان مفروضا على العراق (1990-2003).

عودته إلى العراق ومقتله
فشل حسين كامل في الحصول على دعم غربي لتغيير نظام الحكم في العراق أو مساعدته في الانقلاب عليه بالرغم من محاولاته العديدة، فعرض عليه صدام حسين العفو رسميا مقابل العودة، فعاد في 20 فبراير 1996. شعر حسين وصدام كامل عند عودتهما إلى العراق بأن هناك شيئا في الخفاء يحاك ضدهما، فذهبا إلى منزل شقيقتهما بمنطقة السيدية في بغداد، في حين كانت عشيرتهما تعقد اجتماعات متواصلة، وصدرت الأوامر بالتحرك فورا لقتل حسين كامل وشقيقه صدام كامل مساء 23 فبراير عام 1996 وهو التاريخ الذي أكدته أيضا (حرير) إبنه حسين كامل.

بدأ التحشيد قرب المنزل الذي كان فيه حسين كامل من وقت المغرب واستمر حتى الساعة الرابعة فجر، ثم بدأ الهجوم على المنزل في الثالثة فجرا واستمر 12 ساعة متواصلة ودارت معركة بين حسين كامل وإخوته ووالده من جهة، وبين مجموعة القوات الأمنية التي حاصرت المنزل الذي كان يسكنه في منطقة السيدية ببغداد، قتل خلال المعركة شقيقا حسين كامل ووالده وجميع الأطفال والنساء الذين كانوا معه، وكان حسين كامل آخر من قتل بعد مقاومة المهاجمين لساعات طويلة ونفاد ذخيرته.

ويؤكد تلك الرواية المؤرخ العاني الذي قال إن من قتل حسين كامل وشارك في المعركة الطويلة ضده هم عشيرته، إذ كان على رأس القوة علي حسن المجيد (عم صدام حسين وعم حسين كامل)، مشيرا إلى أن المعركة شهدت استخدام عشرات قذائف الـ"آر بي جي" (RBG) ومختلف أنواع الأسلحة.

يرى الصحفي مصطفى كامل أن العفو عن حسين كامل ربما كان حقيقيا وليس فخا، لكن الأمر خرج من سلطة الدولة إلى سلطة العشيرة التي أرادت معاقبة حسين كامل، بسبب الضرر الهائل الذي تسبب فيه للعراق والذي لا يمكن العفو عنه.

مراجع

أسلحة الدمار الشامل العراقية
أشخاص قتلوا في العراق
أعضاء حزب البعث العربي الاشتراكي (العراق)
أفراد عائلة صدام حسين
جرائم 1996 في العراق
جرائم قتل في آسيا 1996
جرائم قتل في العراق 1996
جرائم قتل في العراق عقد 1990
جنرالات عراقيون
حراس صدام حسين
ضحايا قتل عراقيون
عسكريون عراقيون
عشيرة البيكات
مديرو أجهزة مخابرات
منشقون عراقيون
مواليد 1374 هـ
مواليد 1954
وزراء تصنيع عسكري عراقيون
وفيات 1416 هـ
وفيات 1996
وفيات بسلاح ناري في العراق

حسين كامل المجيد


Isabel Neville (5. september 1451 - 12. december 1476) var ældste datter af Richard Neville, 16. jarl af Warwick, 'Kongemageren under Rosekrigene.

I 1469 blev hun gift med Georg, hertug af Clarence. Hun var mor til Margaret Pole, grevinde af Salisbury og Edvard, jarl af Warwick.
Isabel Neville var storesøster til Anne Neville.

Eksterne henvisninger

Englændere i 1400-tallet
Kvinder i middelalderen

Isabel Neville


جسر دوميز في كروكوك - العراق

قامت مديرية طرق وجسور كركوك إحدى تشكيلات وزارة الإعمار والإسكان بإنشاء الجسر في محافظة كركوك في سنة (2007)م في عهد عبد الرحمن مصطفى محافظ كركوك حيث تم إنشأئه تحت اشراف مديرية طرق وجسور كركوك وكانت الشركة المنفذة شركة ضفاف الرافدين و شركة 77 التركية للمقاولات العامة . أهمية المشروع / يربط الجسر الجانبي مدينة كركوك وهو جزء من الطريق الحولي للمدينة ويساهم في تقليل الاختناقات المرورية وخاصة في الساعة (8) صباحا وقد قامت الشركة بإعداد كافة المخططات والتصاميم الخاصة بالجسر. تنفيذ المشروع الجسر دوميز. يبلغ طول الجسر (160) متراً وعرضه (12) متراَ ببمرين سير للمركبات عدد فضاءات الجسر (9) فضاءات بواقع (5) فضاءات بطول (15) متراً ويحتوي الفضاء الواحد على (8) راوفد كونكريتية مسبقة الصب والجهد.

تم تنفيذ أسس عميقة خرسانية مسلحة واسعة الأقطار وعددها (16) ويسمى بتصميم (القيسونات).
تم استخدام خرسانة صنف (D 2O) لصب الأعمدة والأسس وقبعات الأسس وقبعات الأعمدة.
تم صب الروافد المسبقة الجهد بعدد (80) رافدة بطول (20) متراً وبعدد (64) رافدة بطول (15) متر وارتفاع (90) سينتميتراً لكل رافدة.
بلغت كمية الخرسانة المستخدمة في الجسر بحدود (4500) متر مكعب.
بلغت كمية الأعمال الترابية للمشروع بحدود (23000) متر مكعب.

أُجريت الفحوصات المختبرية وكافة أعمال الرقابة النوعية من قبل المركز الوطني للمختبرات والبحوث الإنشأئية (مختبر كركوك الإنشائي). نفذ العمل بكامله بأيدي عراقية (100%) وبجهود متميزة وبإشراف ومتابعة ميدانية من قبل الكادر الهندسي لمديرية طرق وجسور /كركوك وبمتابعة الهيئة العامة للطرق وجسور. باستخدام نظامالقيسونات لإنشاء الجسر.

مراجع

جسور العراق

جسر دوميز


La viudita enmascarada (en Argentina y Colombia), lavandera enmascarada (en Paraguay y Uruguay) o tirano-de-agua enmascarado (en Ecuador y Perú) (Fluvicola nengeta), es una especie de ave paseriforme de la familia Tyrannidae perteneciente al género Fluvicola. Es nativa de América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye en dos áreas disjuntas, en el este y sur de Brasil, expandiéndose al este de Paraguay y noreste de Argentina y norte de Uruguay; y en la pendiente del Pacífico del oeste de Ecuador y noroeste de Perú.

Esta especie es considerada bastante común en sus hábitats naturales: las áreas arbustivas semi-abiertas cerca de agua dulce, especialmentre en áreas pantanosas y campos de arroz en tierras bajas; a o largo de costas y lagos, ríos y cursos de agua; ocasionalmente en áreas abiertas adyacentes. Principalmentte por debajo de los 300 m de altitud, localmente hasta los 800 m, raramente hasta los 1300 m.

Sistemática

Descripción original
La especie F. nengeta fue descrita por primera vez por el naturalista sueco Carlos Linneo en 1766 bajo el nombre científico Lanius nengeta; su localidad tipo es: «Brasil».

Etimología
El nombre genérico femenino «Fluvicola» se compone de las palabras del latín «fluvius, fluvii» que significa 'río', y «colere» que significa 'que habita'; y el nombre de la especie «nengeta», proviene del tupí «guirá nheengetá»  que significa 'pájaro que susurra', designando a un ave desconocida.

Taxonomía
Las subespecies tan remotas geográficamente podrían sugerir dos especies distintas; sin embargo las diferencias parecen no existir en la morfometría y la vocalización, y las diferencias de plumaje son triviales.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist/eBird se reconocen dos subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Fluvicola nengeta atripennis , 1860 – oeste de Ecuador (al sur desde Esmeraldas) hacia el sur hasta el extrmeo noroeste de Perú (Tumbes); registro reciente en el suroeste de Colombia (Nariño),
 Fluvicola nengeta nengeta (), 1766 – este y sur de Brasil desde el este de Pará y Tocantins al este hasta Río Grande del Norte, al sur hasta Mato Grosso do Sul y Santa Catarina; recientemente expandiendo hacia el sur de Brasil, noreste de Argentina (Misiones) y sureste de Paraguay.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Fluvicola nengeta en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Fluvicola nengeta en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de  lavadeira-mascarada Fluvicola nengeta en Wikiaves.
 Galería de fotos de Masked Water-Tyrant Fluvicola nengeta en VIREO

nengeta
Taxones descritos por Carlos Linneo
Animales descritos en 1766
Aves de América del Sur

Fluvicola nengeta


An Pabstiella mentigera in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni L.Kollmann. An Pabstiella mentigera in nahilalakip ha genus nga Pabstiella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pabstiella

Pabstiella mentigera


Drawing the Target Around the Arrow é o segundo álbum de estúdio da produtora estadunidense Caroline Polachek, lançado sob o nome CEP (suas iniciais). É o primeiro lançamento de Polachek depois do fim da sua banda Chairlift no mês anterior. O projeto foi lançado em 19 de janeiro de 2017 pela Pannonica, um selo da Bella Union, como um álbum surpresa. O álbum foi anunciado em um tweet em 18 de janeiro e lançado como um download gratuito no dia seguinte. O álbum foi promovido com um concerto na National Sawdust com um coral de doze pessoas.

Composição
Drawing the Target Around the Arrow é diferente do trabalho anterior de Polachek por consistir apenas de faixas instrumentais minimalistas Polachek criou o álbum a partir de ondas senoidais, porque estava ficando cansada de quão "específica a um gênero" música estava se tornando e queria reduzí-la a suas partes mais básicas. Ela também gostava da ideia de criar música "útil" para acordar ou trabalhar. O título do álbum vem do pregador lituano-judeu do século XVIII Dubno Maggid, explicando como ele cria suas fábulas. Como Polachek resumiu, "é sobre honrar seus impulsos e trabalhar com o que você tem na sua frente."

Recepção crítica

Thea Ballard da Pitchfork considerou a composição de "geralmente discreta, onde as faixas individuais frequentemente andam juntas" e que "talvez o aspecto mais satisfatório desse lançamento seja sua forma de expressão definitivamente não-linguística."

Alinhamento de faixas
Todas as faixas foram escritas e produzidas por Caroline Polachek.

Álbuns de 2017
Álbuns disponibilizados gratuitamente
Álbuns de Caroline Polachek

Drawing the Target Around the Arrow


Luiz Henrique Silveira Couto connu sous le pseudonyme Bagé, né le 13 août 1967 à Bagé, est un joueur international de futsal brésilien évoluant au poste de gardien de but.

Champion du monde 1996, Bagé est connu pour sa longévité. Sa carrière s'étend sur quatre décennies sous les couleurs d'une douzaine de clubs dont Gremio, Sao Paulo FC ou Flamengo. Bagé côtoie plus de trois générations composées de joueurs comme Lenisio, Fininho et surtout Falcao.

Biographie

Luis Henrique Silveira Couto prend le pseudonyme Bagé, du nom de sa ville natale, dans le Rio Grande do Sul au Brésil.

Gardien de but de futsal, il coupe ses gants au ciseau au niveau des premières phalanges.

En 2005, il jour à Jaraguá avec le meilleur joueur du monde Falcao.

En 2021, il dispute la  saison de sa carrière avec l'équipe de lAssociaçao Atlética Banco do Brasil, engagée dans le Championnat paulista. Il est aussi entraîneur des jeunes de l'AABB. Le portier souhaite alors entrer au Livre Guinness des records.

N'ayant jamais souffert de blessures sérieuses ou de problèmes musculaires, le joueur dit devoir sa longévité au chimarrao (le maté, une infusion à base d'herbes) et surtout au préparateur physique du Gremio, qui lui a prodigué ce conseil : . Il y associe des séances de chiropractie pour aligner sa colonne vertébrale. Palmarès
Le gardien est champion du monde de futsal avec la Seleçao'' en 1996. Il est - selon ses propres comptes - lauréat de 64 trophées durant sa carrière.

 Coupe du monde (1)
 Vainqueur : 1996

 Copa América (3''')
 Vainqueur : 1996, 1997 et 1998

Références

Lien externe

Naissance en août 1967
Naissance à Bagé (Rio Grande do Sul)
Joueur brésilien de futsal

Luiz Henrique Silveira Couto


Hans Hansson ist der Name folgender Personen:

* Hans Hansson (Skirennläufer) (1919–2003), schwedischer Skirennläufer
 Hans Hansson (Eishockeyspieler) (* 1949), schwedischer Eishockeyspieler

Siehe auch:
 Hans Hanssen

Hans Hansson


An Cyperus erythrorhizos in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Ernest Muhlenberg. An Cyperus erythrorhizos in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus erythrorhizos


ييري تيتشي، (مواليد 6 ديسمبر 1933 - 26 أغسطس 2016)، لاعب كرة قدم تشيكوسلوفاكي سابق. لعب مع منتخب تشيكوسلوفاكيا لكرة القدم 19 مباراة.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية تشيكيون
مدافعو كرة قدم رجالية
لاعبو إنتر براتيسلافا
لاعبو سبارتا براغ
لاعبو كأس أمم أوروبا 1960
لاعبو كأس العالم 1962
تيتشي
لاعبو كرة قدم تشيكيون
لاعبو منتخب تشيكوسلوفاكيا لكرة القدم
تيتشي
وفيات 2016
أشخاص من مقاطعة براغ-غرب
رياضيون من إقليم بوهيميا الوسطى
لاعبو كرة قدم من إقليم بوهيميا الوسطى

ييري تيتشي