In college athletics in the United States, institutions typically join in conferences for regular play under different governing bodies.

Varsity sports
There are several national and regional associations governing the varsity teams of colleges and universities.  Varsity teams are typically funded by an institution's athletic department, and under some governing bodies players are eligible for athletic scholarships.

National Collegiate Athletic Association (NCAA)

Division I
Multi-sport conferences
 America East Conference
 American Athletic Conference
 ASUN Conference
 Atlantic 10 Conference
 Atlantic Coast Conference
 Big 12 Conference
 Big East Conference
 Not to be confused with the original Big East. For more details, see 2010–2013 Big East Conference realignment.
 Big Sky Conference
 Big South Conference
 Big Ten Conference
 Big West Conference
 Coastal Athletic Association
 Conference USA
 FBS Independents (applies only to football)
 FCS Independents (applies only to football)
 Horizon League
 Independents (in sports other than football)
 Ivy League
 Metro Atlantic Athletic Conference
 Mid-American Conference
 Mid-Eastern Athletic Conference
 Missouri Valley Conference
 Mountain Pacific Sports Federation – does not sponsor football or basketball
 Mountain West Conference
 Northeast Conference
 Ohio Valley Conference
 Pac-12 Conference – Now all but certain to fold in 2024, with 10 of its 12 members having announced their departure for other conferences.
 Patriot League
 Southeastern Conference
 Southern Conference
 Southland Conference
 Southwestern Athletic Conference
 Sun Belt Conference
 The Summit League
 West Coast Conference
 Western Athletic Conference

Football-only conferences
 Big South–OVC Football Association – Technically a football-only alliance between the all-sports Big South and Ohio Valley Conferences.
 CAA Football – legally a separate entity from the all-sports Coastal Athletic Association, but both leagues have the same administration
 Missouri Valley Football Conference
 Pioneer Football League
 United Athletic Conference – Not officially recognized by the NCAA, instead being treated as the continuation of a preexisting football alliance between the all-sports ASUN and Western Athletic Conferences.

Ice hockey conferences
 Atlantic Hockey (men) – merging with College Hockey America after the 2023–24 season
 Central Collegiate Hockey Association (men) – previously operated from 1971 to 2013; revived in 2021
 College Hockey America (women) – merging with Atlantic Hockey after the 2023–24 season
 ECAC Hockey
 Hockey East
 Independents (only men in 2023–24)
 New England Women's Hockey Alliance
 National Collegiate Hockey Conference (men)
 Western Collegiate Hockey Association (women)

Other single-sport conferences
This list also includes conferences in sports that the NCAA does not split into divisions.
 Central Collegiate Fencing Conference
 Central Collegiate Ski Association – includes one junior-college team alongside NCAA-sanctioned teams
 Coastal Collegiate Sports Association (women's beach volleyball)
 Collegiate Water Polo Association
 Eastern Intercollegiate Gymnastics League (men)
 Eastern Intercollegiate Ski Association
 Eastern Intercollegiate Volleyball Association (men)
 Eastern Intercollegiate Wrestling Association
 Eastern Women's Fencing Conference
 Golden Coast Conference (women's water polo)
 Great America Rifle Conference
 Intercollegiate Fencing Conference of Southern California
 Metropolitan Swimming Conference
 Mid-Atlantic Collegiate Fencing Conference
 Mid-Atlantic Rifle Conference – includes a mix of NCAA-sanctioned teams and club teams
 Mid-Atlantic Water Polo Conference
 Midwest Fencing Conference
 Midwest Independent Conference (women's gymnastics)
 Midwestern Intercollegiate Volleyball Association (men)
 Mountain Rim Gymnastics Conference (women)
 National Intercollegiate Women's Fencing Association
 Northeast Fencing Conference
 Patriot Rifle Conference
 Rocky Mountain Intercollegiate Ski Association
 Western Water Polo Association

Division II
 California Collegiate Athletic Association
 Conference Carolinas
 Central Atlantic Collegiate Conference
 Central Intercollegiate Athletic Association
 East Coast Conference
 Great American Conference
 Great Lakes Intercollegiate Athletic Conference
 Great Lakes Valley Conference
 Great Midwest Athletic Conference
 Great Northwest Athletic Conference
 Gulf South Conference
 Independents
 Lone Star Conference
 Mid-America Intercollegiate Athletics Association
 Mountain East Conference
 Northeast-10 Conference
 Northern Sun Intercollegiate Conference
 Pacific West Conference
 Peach Belt Conference
 Pennsylvania State Athletic Conference
 Rocky Mountain Athletic Conference
 South Atlantic Conference
 Southern Intercollegiate Athletic Conference
 Sunshine State Conference

Single sport conferences
 Appalachian Swimming Conference
 New South Intercollegiate Swim Conference
 Pacific Coast Swim Conference

Division III
 Allegheny Mountain Collegiate Conference
 American Rivers Conference
 American Southwest Conference
 Atlantic East Conference
 Centennial Conference
 City University of New York Athletic Conference
 Coast to Coast Athletic Conference
 College Conference of Illinois and Wisconsin
 Collegiate Conference of the South
 Commonwealth Coast Conference
 Empire 8
 Great Northeast Athletic Conference
 Heartland Collegiate Athletic Conference
 Independents
 Landmark Conference
 Liberty League
 Little East Conference
 Massachusetts State Collegiate Athletic Conference
 Michigan Intercollegiate Athletic Association
 Middle Atlantic Conferences – an umbrella organization that operates three conferences.
 The following conferences sponsor the same set of 14 sports, including both men's and women's basketball, but not football:
 MAC Commonwealth
 MAC Freedom
 The third league, the Middle Atlantic Conference (note the singular), combines schools from the Commonwealth and Freedom conferences in a total of 13 sports, including football.
 Midwest Conference
 Minnesota Intercollegiate Athletic Conference
 New England Small College Athletic Conference
 New England Women's and Men's Athletic Conference
 New Jersey Athletic Conference
 North Atlantic Conference
 North Coast Athletic Conference
 Northern Athletics Collegiate Conference
 Northwest Conference
 Ohio Athletic Conference
 Old Dominion Athletic Conference
 Presidents' Athletic Conference
 St. Louis Intercollegiate Athletic Conference
 Skyline Conference
 Southern Athletic Association
 Southern California Intercollegiate Athletic Conference
 Southern Collegiate Athletic Conference
 State University of New York Athletic Conference
 United East Conference
 University Athletic Association
 Upper Midwest Athletic Conference
 USA South Athletic Conference
 Wisconsin Intercollegiate Athletic Conference

Single-sport conferences
 Coastal Lacrosse Conference (men)
 Continental Volleyball Conference (men)
 Eastern Collegiate Football Conference
 Midwest Collegiate Volleyball League (men)
 Midwest Lacrosse Conference (men)
 Midwest Women's Lacrosse Conference
 New England Collegiate Conference (men's volleyball; also operates in the non-NCAA esports)
 United Collegiate Hockey Conference
 United Volleyball Conference (men)

National Association of Intercollegiate Athletics (NAIA)

 American Midwest Conference
 Appalachian Athletic Conference
 California Pacific Conference
 Cascade Collegiate Conference
 Chicagoland Collegiate Athletic Conference
 Continental Athletic Conference
 Crossroads League
 Frontier Conference
 Golden State Athletic Conference
 Great Plains Athletic Conference
 Gulf Coast Athletic Conference
 Heart of America Athletic Conference
 Football Independents
 Kansas Collegiate Athletic Conference
 Mid-South Conference
 North Star Athletic Association
 Red River Athletic Conference
 River States Conference
 Sooner Athletic Conference
 Southern States Athletic Conference
 Sun Conference
 Wolverine–Hoosier Athletic Conference

Football-only conference
 Mid-States Football Association

United States Collegiate Athletic Association (USCAA)
 Eastern Metro Athletic Conference
 Eastern States Athletic Conference
 Hudson Valley Intercollegiate Athletic Conference
 Penn State University Athletic Conference
 Yankee Small College Conference

National Christian College Athletic Association (NCCAA)
 Central Region
 Mid-East Region
 Mid-West Region
 North Region
 North Central Region
 South Region
 Southwest Region
 West Region

Association of Christian College Athletics (ACCA)
 Midwest Christian College Conference

National Junior College Athletic Association (NJCAA)
 Alabama Community College Conference
 Arizona Community College Athletic Conference
 Arrowhead Conference
 Bi-State Conference
 Carolinas Junior College Conference
 Colorado Community College Athletic Conference
 Eastern Pennsylvania Athletic Conference
 Garden State Athletic Conference
 Georgia Junior College Athletic Association
 Great Rivers Athletic Conference
 Illinois Skyway Conference
 Iowa Community College Athletic Conference
 Kansas Jayhawk Community College Conference
 Maryland Junior College Athletic Conference
 Massachusetts Community College Athletic Association
 Michigan Community College Athletic Association
 Mid-Florida Conference
 Mid Hudson Conference
 Mid-State Athletic Conference
 Mid-West Athletic Conference
 Missouri Community College Athletic Conference
 Midwest Football Conference (NJCAA)
 Minnesota College Athletic Conference
 Mississippi Association of Community & Junior Colleges
 MISS-LOU Junior College Conference
 Metro Athletic Conference
 Mon-Dak Conference
 Mountain Valley Conference (NJCAA)
 NJCAA Region 9
 Nebraska Community College Athletic Conference
 North Central Community College Conference
 North Texas Junior College Athletic Conference
 Northeast JC Football Conference
 Ohio Community College Athletic Conference
 Panhandle Conference
 Pennsylvania Collegiate Athletic Association (Defunct)
 Scenic West Athletic Conference
 Southern Conference
 Southwest Junior College Conference
 Southwest Junior College Football Conference
 Suncoast Conference
 Tennessee Community College Athletic Association
 Western Junior College Athletic Conference
 Western New York Athletic Conference
 Western Pennsylvania Athletic Conference
 Western States Football League
 Wyoming Community College Athletic Conference

California Community College Athletic Association (CCCAA)
 Bay Valley Conference
 Big Eight Conference (California)
 Central Valley Conference
 Coast Conference
 Golden Valley Conference
 Inland Empire Athletic Conference
 Orange Empire Conference
 Pacific Coast Athletic Conference
 South Coast Conference
 Western State Conference

Northwest Athletic Conference (NWAC)
 Northern Region
 Southern Region
 Eastern Region
 Western Region

Independent conferences
 Independent Junior College Athletic Association
 Northern Intercollegiate Athletic Conference
 Pacific Christian Athletic Conference
 Wisconsin Collegiate Conference

Other collegiate sports associations

Boxing
National Collegiate Boxing Association (NCBA)
 United States Intercollegiate Boxing Association (USIBA)

Cycling
ACCC: Atlantic Collegiate Cycling Conference
RMCCC: Rocky Mountain Collegiate Cycling Conference
ECCC: Eastern Collegiate Cycling Conference
SCCCC: South Central Collegiate Cycling Conference
MWCCC: Midwestern Collegiate Cycling Conference
SECCC: Southeastern Collegiate Cycling Conference
NCCCC: North Central Collegiate Cycling Conference
SWCCC: Southwestern Collegiate Cycling Conference
NWCCC: Northwestern Collegiate Cycling Conference
WCCC: Western Collegiate Cycling Conference

Fencing
Baltimore-Washington Collegiate Fencing Conference (BWCFC)
Northern California Intercollegiate Fencing League (NCIFL)
Southern Atlantic Conference (SAC)
Southwestern Intercollegiate Fencing Association (SWIFA)

Gymnastics
East Atlantic Gymnastics League (EAGL) (women)
Eastern Intercollegiate Gymnastics League (EIGL) (men)

Lacrosse
See: :Category:College lacrosse leagues in the United States

Rowing
Eastern Association of Rowing Colleges (EARC) (men)
Eastern Association of Women's Rowing Colleges (EAWRC)
Intercollegiate Rowing Association (IRA) (men)

Sprint football
Collegiate Sprint Football League (CSFL)
Midwest Sprint Football League (MSFL)

Volleyball
Midwest Intercollegiate Volleyball Association

Water polo
Western Water Polo Association

Wrestling
National Collegiate Wrestling Association
Mid-Atlantic – Teams from Tennessee, the Carolinas, Virginia, Maryland, and Delaware
North Central – Teams from Ohio, Michigan, Indiana, Illinois, and Wisconsin
Northeast – Teams from New York, Pennsylvania, New Hampshire, Connecticut, Massachusetts, Rhode Island, and Vermont
Northwest – Teams from Washington and British Columbia
Southeast – Teams from Florida, Alabama, Georgia and Mississippi
Southwest – Teams from Texas, Colorado, New Mexico, Louisiana, and Kansas
West – Teams from California, Nevada, Utah and Arizona

References

College athletics conferences

List of college athletic conferences in the United States


Katterbach war eine Gemeinde im Landkreis Neustadt an der Aisch (Mittelfranken, Bayern).

Geschichte
Mit dem Zweiten Gemeindeedikt (1818) entstand die Ruralgemeinde Katterbach, zu der Altkatterbach, Neukatterbach und Riedelshäuslein gehörten. Am 9. November 1824 wurden Kreben, Lösleinshäuslein und Oberndorf in die Ruralgemeinde Katterbach integriert. Die Gemeinde war in Verwaltung und Gerichtsbarkeit dem Landgericht Markt Erlbach zugeordnet und in der Finanzverwaltung dem Rentamt Ipsheim. Ab 1862 gehörte Katterbach zum Bezirksamt Neustadt an der Aisch (1939 in Landkreis Neustadt an der Aisch umbenannt) und ab 1856 zum Rentamt Markt Erlbach (1919 in Finanzamt Markt Erlbach umbenannt, ab 1929: Finanzamt Fürth). Die Gerichtsbarkeit blieb beim Landgericht Markt Erlbach (1879 in Amtsgericht Markt Erlbach umbenannt), ab 1959 war das Amtsgericht Fürth zuständig. Die Gemeinde hatte eine Gebietsfläche von 7,681 km².

Mit der Gebietsreform in Bayern wurde die Gemeinde Katterbach aufgelöst und am 1. Juli 1972 in die Gemeinde Wilhermsdorf eingegliedert, nur der Gemeindeteil Neukatterbach wurde der Gemeinde Neuhof an der Zenn zugeschlagen.

Einwohnerentwicklung

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ehemalige Gemeinde (Landkreis Fürth)
Gemeindegründung 1818
Gemeindeauflösung 1972

Katterbach (Wilhermsdorf)


Um repelente ultrassônico é um tipo de repelente de insetos que pretensamente é capaz de afugentar os insetos por meios de ondas sonoras, sem a necessidade de inseticidas, sem gerar odores e sem incomodar as pessoas. Tais produtos se dizem capazes de emitir uma onda sonora acima de 20 kHz, o que afastaria os mosquitos. Contudo, pesquisas demonstram que tais aparelhos não apenas são ineficazes, como podem interferir na audição e saúde de animais domésticos.

Repelentes de insectos
Equipamentos cuja eficácia é controversa

Repelente ultrassônico


A Região Geográfica Imediata de Pão-de-Açúcar-Olho d'Água das Flores-Batalha é uma das 11 regiões geográficas imediatas do estado brasileiro de Alagoas e uma das 509 regiões imediatas do Brasil, criadas pelo Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE) em 2017.

Referências
Regiões geográficas imediatas de Alagoas

Região Geográfica Imediata de Pão de Açúcar-Olho d'Água das Flores-Batalha


Marszewo (deutsch Marsdorf) ist ein Dorf im Westen der polnischen Woiwodschaft Westpommern. Es ist der Stadt- und Landgemeinde Goleniów (Gollnow) im Powiat Goleniowski angegliedert.

Geographische Lage
Marszewo liegt in Hinterpommern. Das Dorf liegt ca. 5 km östlich vom Zentrum der Kreisstadt Goleniów (Gollnow) an einer Straße, die im Ostteil der Ortschaft endet. Sie befindet sich etwa 28 km nordöstlich von der Hauptstadt der Woiwodschaft Westpommern Stettin (Szczecin) und 55 km südlich der Ostseeküste.

Angrenzende Ortsteile der Gemeinde sind (im Uhrzeigersinn) die Stadt Goleniów (Gollnow), Żółwia Błoć (Barfußdorf), Glewice (Glewitz), Imno (Immenthal) und Budno (Buddenhof). Die Grenze im Süden zu Budno wird großteils durch die Bahnstrecke Koszalin–Goleniów gebildet.

Ortsname
Der Name Marsdorf wurde bereits bei der Schwedischen Landesaufnahme von Vorpommern im Jahr 1694 gebraucht. Die seit 1945 eingeführte polnische Bezeichnung Marszewo kommt in Polen häufig vor.

Geschichte

Marsdorf wird 1325 erstmals erwähnt.

Im Südosten von Marszewo befand sich ein Forstgut mit einer Größe von 731 Hektar (Stand 1939). Dieses gehörte bis zum Ende des Zweiten Weltkriegs zum Stettiner Marienstift.
Das Dorf wurde ähnlich einem Oval angelegt und entspricht damit einem Angerdorf. Am östlichen Ende befindet sich die Kirche.

Seit dem 1. Januar 1818 gehörte Marsdorf zum Landkreis Naugard im Regierungsbezirk Stettin der preußischen Provinz Pommern. Zuvor war es dem Landkreis Randow zugehörig. Spätestens 1908 gehört Marsdorf mit den Landgemeinden Barfußdorf, Gollnowshagen, Münchendorf und den Gutsbezirk Marsdorf, Forst, zum Amtsbezirk Barfußdorf.

Anfang der 1930er Jahre standen auf dem 17,5 km² großen Gemeindegebiet Marsdorfs an den drei Wohnplätzen
   Forsthaus Marsdorf
   Haltestelle Speck
   Marsdorf
insgesamt 61 bewohnte Wohnhäuser. Marsdorf war der Hauptwohnort der Gemeinde Marsdorf.

Gegen Ende des Zweiten Weltkriegs besetzte im Frühjahr 1945 die Rote Armee die Region. Bald darauf wurde das Gebiet unter polnische Verwaltung gestellt. Das deutsche Dorf Marsdorf wurde in Marszewo umbenannt. In der darauf folgenden Zeit wurden die Einwohner vertrieben.

Seit 1945 ist Marszewo ein Teil der Stadt- und Landgemeinde Goleniów im Powiat Goleniowski in der Woiwodschaft Westpommern. Bis 1998 gehörte es der Woiwodschaft Stettin an.

Einwohnerzahlen

Kirche
Marsdorf war fast ausnahmslos evangelisch geprägt. 1925 zählten fast 99 % der Bevölkerung zu den Protestanten. Die Gemeinde Marsdorf gehörte dem evangelischen Kirchspiel Barfußdorf an.

Seit 1945 überwiegt die katholische Bevölkerung in Marszewo.

Verkehr
Seit Ende Dezember 2011 durchquert die DW 113 das westliche Gebiet von Marszewo. Sie ist eine Ortsumgehung von Goleniów und führt auf die DK6. Im Süden von Marszewo führt die Bahnstrecke Koszalin–Goleniów ohne einen Halt entlang. Nur 1,5 km vom Dorfzentrum befindet sich die Start- und Landebahn des Flughafens Stettin-Goleniów im ehemaligen Marsdorfer Forst.

Literatur
 Ludwig Wilhelm Brüggemann: Aisführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern. Teil I,  Stettin 1779, S. 226, Nr. 38.
 Heinrich Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern. Teil II, Band 5, Abt. 1: Enthaltend die Eigentums-Ortschaften der Stadt Stargard und vom Naugarder Kreise die erste Hälfte, Anklam 1872, S. 694-695 und S. 918-1024.
 Hans Moderow: Die Evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart. Teil 1: Der Regierungsbezirk Stettin. Niekammer, Stettin, 1903. (Digitalisat)

Weblinks

 Die Gemeinde Marsdorf  im ehemaligen Kreis Naugard in Pommern (Gunthard Stübs und Pommersche Forschungsgemeinschaft, 2011).

Einzelnachweise

Ort in Pommern
Ort der Woiwodschaft Westpommern
Gmina Goleniów

Marszewo (Goleniów)


منتخب سويسرا لكرة اليد هو الممثل الرسمي لدولة سويسرا في لعبة كرة اليد.

النتائج

الألعاب الأولمبية

بطولة العالم

بطولة أوروبا

مراجع

منتخبات كرة يد وطنية رجالية
فرق رياضية وطنية سويسرية
كرة يد في سويسرا
سويسرا
منتخبات كرة اليد

منتخب سويسرا لكرة اليد


Max Krause ist der Name folgender Personen:

* Max Krause (Unternehmer) (1838–1913), deutscher Unternehmer
 Max Krause (Ingenieur) (1853–1918), deutscher Ingenieur
 Max Krause (Politiker) (1859–1934), deutscher Politiker
 Max Krause (Bildhauer) (1875–1920), deutscher Bildhauer
 Max Krause (Rosenzüchter) (1880–1937), deutscher Rosenzüchter
 Max Krause (NS-Opfer) (1900–1941), deutscher Heizungsmonteur und Zeuge Jehovas, hingerichtet im Zuchthaus Brandenburg-Görden
 Max Krause (Arabist) (1909–1944), deutscher Arabist und Mathematikhistoriker
 Max Krause (Footballspieler) (1909–1984), US-amerikanischer American-Football-Spieler
 Max Krause (Schauspieler) (* 1993), deutscher Schauspieler
 Max Krause-Kiederling (1892–1962), deutscher Maler

Max Krause


بلدية سانت أندريو دي يابانيريس (بالكاتالانية: Sant Andreu de Llavaneres) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 9.745 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة

بلديات في ماريسمى

سان أندريس دي يافانيراس


Rick i Morty (eng. Rick and Morty) je američka animirana televizijska serija koju su stvorili Justin Roiland i Dan Harmon za noćni program Adult Swim koji se emitira na Cartoon Networku. Serija je nastala iz animirane parodije filma Povratak u budućnost, koju je Roiland osmislio za festival kratkometražnih filmova Channel 101.

Serija prati nezgode ciničnog ludog znanstvenika Ricka Sancheza i njegovog dobrodušnog, ali uzrujanog unuka Mortyja Smitha, koji su svoje vrijeme podijelili između domaćeg života i međudimenzionalnih avantura.

Roiland posuđuje glasove istoimenim likovima serije, a Chris Parnell, Spencer Grammer i Sarah Chalke posuđuju glasove ostatku obitelji Ricka i Mortyja.

Peta sezona premijerno je prikazana 20. lipnja 2021. dok šesta sezona potvrđena je kao dio dugoročnog ugovora u svibnju 2018. koji je naručio 70 novih epizoda tijekom neodređenog broja sezona, a najavljena je za 4. rujna 2022.

Radnja
Rick je znanstvenik koji se preselio kod obitelji svoje kćeri Beth, konjske kardiokirurginje. Većinu vremena provodi izmišljajući razne visokotehnološke uređaje i vodeći sa sobom svog mladog unuka Mortyja (kasnije i unuku Summer) na opasne i fantastične avanture kroz njihove i druge paralelne svemire, otkrivajući strahote i čuda koja ih naseljavaju.

Pregled serije
S izuzetkom prve epizode, svaka epizoda završava s dodatnom scenom nakon odjavne špice.

Treća sezona premijerno je prikazana nenajavljeno 1. travnja 2017. Preostale epizode počele su se emitirati tjedno od 30. srpnja 2017.

U Hrvatskoj se od 20. veljače 2021. serija pojavila na Netflixu s hrvatskim podnaslovima i prve četiri sezone, dok na HBO GO od 21. lipnja se emitirala peta sezona.

Šesta sezona potvrđena je kao dio dugoročnog ugovora u svibnju 2018. koji je naručio 70 novih epizoda tijekom neodređenog broja sezona.

Glasove posudili
 Justin Roiland kao Rick Sanchez i Morty Smith
 Chris Parnell kao Jerry Smith
 Spencer Grammer kao Summer Smith
 Sarah Chalke kao Beth Sanchez
 Kari Wahlgren kao Space Cruiser / Car

Produkcija
Animiranu seriju Rick and Morty stvorili su Justin Roiland i Dan Harmon. Dvojac se prvi put susreo na Channelu 101, mjesečnom festivalu kratkometražnog filma koji se održava u Los Angelesu, a čiji je suosnivač Harmon. Tijekom Channela 101 sudionici predstavljaju vlastite kratkometražne filmove, u formatu pilot epizode, a publika, uživo, odlučuje koje bi epizode mogle postati prava serija. Roiland, tada reality show producent, počeo je predstavljati vlastiti sadržaj festivalu godinu dana nakon pokretanja samog festivala 2004. godine. Njegovi piloti obično su bili sastavljeni od bolesnih i uvrnutih elemenata koji su u publici izazvali pomalo zbunjene reakcije. Međutim, Harmonu se svidio njegov humor i počeo je surađivati s njim.

Roiland je 2006. otpušten iz jedne TV serije, zbog svoje "gušljive kreativnosti". Tako se počeo posvećivati stvaranju web epizoda. Krajnji rezultat bio je The Real Animated Adventures of Doc and Mharti, kratki animirani film s parodijama Doca Browna i Martyja McFlyja u glavnim ulogama, likovi iz trilogije Povratka u budućnost. Harmon je kratki film opisao kao, pornografski vandalizam, toliko da Doc Smith uči Mhartija da je rješenje svih njegovih problema oralni seks. Publika je pozitivno reagirala i Roiland je počeo stvarati ostale kratke filmove koji uključuju dva lika. Harmon je kasnije stvorio, a zatim i producirao Klub otpisanih, sitcom za NBC, dok je Roiland radio prvenstveno kao glasovni glumac za Disneyjevu seriju Fish Hooks i seriju Cartoon Networka, Adventure Time.

Harmon je 2012. otpušten iz Kluba otpisanih. Adult Swim, iz tog razloga, u potrazi za novim programom, obratio se Harmonu, koji je u početku smatrao kanal neprikladnim za svoj stil. Nikada se nije približio animaciji, a njegov stil televizijskog stvaralaštva više se usredotočio na dijalog, likove i povijest. Stoga je odlučio nazvati svog prijatelja i kolegu Roilanda, pitati ga ima li ideje za animiranu seriju. Roiland je odmah pomislio koristiti svoje parodijske likove "Povratka u budućnost", Doca i Mhartija, preimenovanih za tu prigodu u Ricka i Mortyja. Roiland je razmišljao o seriji koja se sastoji od 11-minutnih epizoda, ali Adult Swim zahtijevao je polusatne epizode. Harmon je smatrao da je najbolji način za podizanje razine programa izgradnja obitelji oko likova, započinjući razvoj likova Summer, Beth i Jerryja. Umjesto toga, Nick Weidenfeld, izvršni producent Adult Swima, sugerirao je da je Rick Mortyjev djed. Prije nego što je konačno razvio Ricka i Mortyja, Roiland je također stvorio tri pilot epizode, koje je Fox kasnije odbacio.

Distribucija
Prva sezona Ricka i Mortyja premijerno je prikazana 2. prosinca 2013. na Adult Swimu i odmah je pohvaljena. Druga sezona emitirana je 26. srpnja 2015. Prva epizoda treće sezone premijerno je prikazana 1. travnja 2017., kao Prvotravanjska šala, dok je stvarna premijera sezone emitirana 30. srpnja 2017. Četvrta sezona emitirana je od 10. studenog 2019. Peta sezona emitirana je od 20. lipnja 2021.

U Hrvatskoj su prve četiri sezone serije debitirale isključivo na Netflixu 20. veljače 2021.

Spin-off
Adult Swim je 20. svibnja 2021. najavio spin-off seriju pod nazivom Branioci (eng.The Vindicators), koja će se usredotočiti  na likove Vindicatora, koji su se pojavili u epizodi "Branioci 3: Povratak Ubisvijeta" (eng. "Defenders 3: The Return of Finimondo"). Serija bi se trebala sastojati od 8-10 epizoda i emitirat će se između 2022. godine.

Adult Swim je 18. svibnja 2022. najavio da će biti cijela spin-off serija temeljena na kratkim anime filmovima u režiji Takashi Sanoa.

Izvori

Vanjske poveznice

Američke serije
Animirane televizijske serije

Rick i Morty


H.S. Prannoy, de son nom complet Prannoy Haseena Sunil Kumar, né à New Delhi en Inde le , est un joueur de badminton indien.

Il atteint le  mondial en .

Biographie

Sa carrière est freinée par des problèmes de santé. Lors des Championnats du monde de badminton 2018, il se voit ainsi diagnostiqué un reflux gastro-œsophagien. En novembre 2020, il est testé positif au Covid-19 et plonge par la suite au  rang mondial.

Palmarès

Il décroche la médaille d'argent en 2010 en simple aux Jeux olympiques de la jeunesse.

En 2014, il remporte les Masters d'Indonésie et l'Open d'Inde en simple. Il atteint également la finale de l'Open du Vietnam.

Il remporte l'Open de Suisse en 2016 et l'Open des États-Unis en 2017.

En 2018, il décroche l'or par équipe aux Jeux du Commonwealth.

Fin 2021, il atteint les quarts de finale des Championnats du monde.

En 2022, il atteint la finale de l'Open de Suisse (tournoi de catégorie super 300), battu en deux sets (12-21, 18-21) par l'Indonésien Jonatan Christie.

Notes et références

Liens externes

Joueur indien de badminton
Naissance à New Delhi
Naissance en juillet 1992

H.S. Prannoy


Un  barrendero, o también conserje, es la persona que tiene como profesión barrer las calles, pero también edificios como hospitales, escuelas y alojamientos residenciales, y recoger todo tipo de basura y desechos. Dentro de su trabajo también está vaciar las papeleras y los recipientes de residuos de las calles, incluso la limpieza de setos y zonas ajardinadas. Es un trabajo duro, pues además del esfuerzo físico, se encuentran día y noche en la intemperie, por lo que sufren las condiciones climatológicas propias de cada estación del año. Pero hoy día se fabrican diferentes vehículos para facilitar su labor, que a su vez restan puestos de trabajo.

Los barrenderos están equipados normalmente con una pala, una escoba, un cepillo y un carro de limpieza con bolsas para los residuos recogidos. En algunos lugares disponen de una pinza para recoger el papel sin agacharse, llamada snack.

Máquinas barredoras y baldeadoras de calle
Modernamente se emplean máquinas para barrer y baldear la calle. Las hay de tres tipos:
 De rodillo o de cepillo
 Aspiradoras
 Combinadas, que conjuntan ambos sistemas
  Baldeadoras, con agua a presión

Véase también
 Comunidad
Conserje
Portero
 Basurero
 Quitanieves

Referencias

Enlaces externos

 https://web.archive.org/web/20120203104217/http://www.johnstonsweepers.com/johnston-sweepers/history-1904-1949.php
 http://www.epa.gov/npdes/pubs/sw_nurp_vol_1_finalreport.pdf
 http://www.fhwa.dot.gov/environment/ultraurb/3fs16.htm
 http://sanfranciscostreetcleaning.com/

Ocupaciones
Residuos
Oficios

Barrendero


O Campeonato Sergipano de Futebol Feminino de 2022 foi a 8ª edição deste campeonato de futebol feminino organizado pela Federação Sergipana de Futebol (FSF), o torneio terá início em 22 de outubro e terminará em 26 de novembro..

Nesta edição a competição contará com a participação de clubes tradicionais do estado, sendo eles o  e  ambos estreando, a volta do , sendo o atual campeão é o .

Regulamento
O Campeonato Sergipano de Futebol Feminino de 2022 será realizado em três fases distintas:

 Na primeira fase, as dez agremiações serão divididas em dois grupos com cinco equipes que se enfrentarão em turno único entre si, as duas primeiras de cada grupo se classificarão.
 Nas semifinais, os duelos se tornarão eliminatórios, sendo disputados em partidas única, com mando para as equipes de melhor campanha. Nessa fase, o time com melhor desempenho na primeira fase terá vantagem do empate.
 A final, será disputada em jogo único no Batistão. O vencedor da competição ganhará uma vaga na Série A3 de 2023.

Critérios de desempate
O desempate entre duas ou mais equipes na primeira fase seguiu a ordem definida abaixo:

 Número de vitórias
 Saldo de gols
 Gols marcados
 Confronto direto
 Menor número de cartões vermelhos recebidos
 Menor número de cartões amarelos recebidos
 Sorteio

Participantes
Segue abaixo os clubes participantes da edição em 2022:

Primeira Fase

Grupo A

Resultados

Grupo B

Resultados

Desempenho por rodada

Clubes que lideraram cada grupo ao final de cada rodada:

Clubes que ficaram na última posição de cada grupo ao final de cada rodada:

Fase Final
Em negrito, os clubes classificados

Final

Classificação Geral

 A,BO Botafogo de Cristinápolis e o Santos Dumont desistiram da competição e seus jogos serão atribuído W.O e placar de 3x0 para seus adversários.

Ligações externas
 Site oficial da Federação Sergipana de Futebol
 Canindé, Contiguiba, Estanciano e Força Jovem vencem na abertura do Sergipano Feminino
 2ª rodada do Feminino terá início nesta quarta-feira

2022
Campeonato Sergipano de Futebol Feminino de 2022
Futebol de 2022 em Sergipe


İhsan Özsoy (1867, İstanbul-1944, İstanbul), Türk heykeltıraş.

Türkiye'de batılı anlamda sanat eğitimi veren ilk okul olan Sanayi-i Nefise'nin heykel bölümünün ilk Türk öğrencisidir. Sanayi-i Nefise'de heykel bölümü başkanlığı, İnas Sanayi-i Nefise Mektebi'nde öğretmenlik yapan sanatçı, Türkiye'deki tanınmış heykeltıraşların öğrenimlerine katkıda bulunmuştur.

Yaşamı
1867 yılında İstanbul'da doğdu. İlköğrenimini tamamladıktan sonra on üç yaşında iken Sanayi-i Nefise Mektebi'ne girdi ve bu okulun heykel bölümünün ilk Türk öğrencisi oldu. Yeni yapılmış olan okulun binalarını gezerken okulun ilk heykel öğretmeni Osgan Efendi'nin dikkatini çektiği ve onun ilgilenip öğrenci olmasını teklif etmesi üzerine okula kaydolduğu anlatılır.

1883'te girdiği okuldan 1891 yılında mezun oldu. Kazandığı bir sınav sonucu devlet bursu ile Paris'e gönderildi. Paris'te önce Jean Baptise Gustav Deloye'nin atölyesine girdi; daha sonra oradan ayrılarak École des Beaux-Arts'a devam etti. Carpeaux, Falguiere gibi akademisyenlerden dersler aldı. 1893 ve 1894 Paris Güzel Sanatlar Sergileri'nde eserleri sergilendi.

1895'te eğitimini bitirerek döndü.  Bir arkadaşıyla İstanbul'da  özel bir heykel atölyesi açtıysa da, toplumun heykel sanatı karşısındaki olumsuz tutumu nedeniyle, atölyeyi kapatmak zorunda kaldı. bir süre özel işlerde çalıştı. Bu dönemde iç mekan alçı süslemeleri ve dekorasyon işleri ile uğraştı ayrıca memur olarak da görev yaptı. 1897'de Asar-ı Atika Müzesine eski eser onarımcısı olarak atandı. Osman Hamdi Bey ile birliket Sayda kazılarında yer aldı. İskender Lahdi'nin onarımında hocası Osgan  Efendi ile birlikte çalıştı.

1904 yılından itibaren Sanayi-i Nefise Mektebi Heykel Bölümünde öğretmen yardımcılığı yaptı. Osgan Efendi'nin 1914'te emekliye ayrılması üzerine heykel bölümünde tek öğretmen olarak kaldı ve Heykel Bölümün Türk asıllı ilk atölye sorumlusu olarak tarihe geçti. İnas Sanayi-i Nefise Mektebi'nde de hocalık yapan İhsan Bey, 1933'te emekli oldu. 1944 yılında İstanbul'da öldü.

Sanatında Yunan ve Roma heykel sanatının, İtalyan Rönesansı'nın ve 17.yüzyıl Fransız heykeline bağlı Natüralizmin etkileri gözlenmektedir.  Hitit ve Mısır heykellerine ve modern sanata da ilgi duymuştur. Günümüze kalan eserleri: İstanbul'da Süreyya Sineması'nın sahnesi önündeki Dans Eden Çocuklar isimli friz ve  giriş cephesindeki müzik ve sahne sanatlarını temsil
eden kabartma figürler,  İstanbul Resim Heykel Müzesi'ndeki Nimet Hanım ve Uzun Saçlı Kadın Büstü adını taşıyan Kerime Salahor (Osman Hamdi Bey'in kızı) büstüdür.  Sanatçı, Süreyya Sineması'na yaptığı rölyefle, figürlü bir kabartmanın büyük halk kitlelerinin yaşamına doğrudan katılmasını başarmıştır.

Kaynakça

1867 doğumlular
1944 yılında ölenler
Türk heykeltıraşlar
İnas Sanâyi-i Nefîse Mektebi kişileri

İhsan Özsoy


An Neuwiedia zollingeri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Neuwiedia zollingeri in nahilalakip ha genus nga Neuwiedia, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 N. z. javanica
 N. z. zollingeri

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Neuwiedia

Neuwiedia zollingeri


Rodna ideologija, rodna teorija ili dženderizam (njem. "Genderismus", tal. "genderismo", španjolski "generismo" ) je termin kojim pobornici antirodnog pokreta označavaju pobornike najnovijeg oblika feminizma ("feminizam trećeg vala") i zajednicu LGBTQ aktivista.

Valja naglasiti da feministi i LGBT aktivisti odbijaju prihvatiti govor o "rodnoj ideologiji" i naziv "dženderisti" i sebe radije nazivaju - feministima i LGBT aktivistima.

Općenito se kao mislioca na čiju se filozofsku misao nadovezuje "dženderizam" spominje Judith Butler, koja u svojoj zapaženoj knjizi "Gender Trouble: Feminism and the Subversion of Identity" iz 1990. god. predlaže lezbijsko življenje kao način za razgradnju postojećeg koncepta ženstvenosti, kako bi se razriješio stoljetni odnos podčinjenosti žene muškarcu. Lezbijstvo je samo jedan od načina za postizanje važnijeg cilja: razbijanjem (kako J. Butler smatra) proizvoljnih koncepcija o spolu, u koje je zapravo zaodjenut odnos moći i eksploatacije, može se srušiti cjelokupni sustav nejednakosti i eksploatacije među ljudima.  Na temelju takvih ideja, u narednim desetljećima su razrađene strategije pristupa javnosti i osobito djeci i mladima. Judith Butler u najnovije vrijeme iznosi ocjenu da borba za promjenu rodnih paradigmi napreduje, ali se suočava s "reakcionarnim" političkim snagama koje borbu za promjene na polju rodnih identiteta okrivljuju  za razne društvene nevolje poput ekonomskih tegoba pod "neoliberalnim režimima" i problema s međunarodnim migracijama.

Nakon što je Vlada Republike Hrvatske 2018. godine pokrenula postupak ratifikacije Istanbulske konvencije o sprječavanju i borbi protiv nasilja nad ženama i nasilja u obitelji, suočio se taj prijedlog Vlade s javnim protivljenjem Hrvatske biskupske konferencije, koja je iznijela kako smatra da se ratifikacijom Istanbulske konvencije "potiho, nedovoljno objašnjenim pojmovima, na mala vrata uvodi rodna ideologija u naše društvo. Konvencija, naime, na prikriven način uvodi novo poimanje ljudske spolnosti koje zadire u sam ustroj osobe". Ustrajući kod prijedloga za ratifikacijom Istanbulske konvencije, Vlada RH je 22. ožujka 2018. godine objavila tekst posebne "Interpretativne izjave" koju je Hrvatska potom priopćila prigodom polaganja isprave o ratifikaciji, a gdje se navodi da "RH smatra da odredbe Konvencije ne sadrže obveze uvođenja rodne ideologije u hrvatski pravni i obrazovni sustav".

U Australiji, zabranile su školske vlasti Novog Južnog Walesa 2017. godine da se djecu u školama djecu podučava o nekim teorijskim konceptima razvijenih na rodnim studijima (zbog, kako je navedeno, njihove dubiozne utemeljenosti): tako se ne smije podučavati da bi rod bio "socijalni konstrukt", da je seksualnost "ne-binarna" i  "neprestano mijenjajuća". Australski mediji su tim povodom izvještavali da je u školama zabranjena "gender theory". U SAD su 2021. god slična ograničenja uvedena za podučavanje u školama u saveznoj državi Texasu, gdje se zabranjuje podučavati "da je pojedinac, zbog svoje rase ili spola, u sebi rasist, seksist ili tlačitelj, bilo svjesno bilo nesvjesno".

Izvori

Vidi još

 antifeminizam
 antirodni pokret
 radikalni feminizam
 liberalni feminizam
 marksistički feminizam i socijalistički feminizam
 separatistički feminizam
 lezbijski feminizam
 rodni feminizam
 crni feminizam
 postmoderni feminizam
 diferencijalni feminizam
 kulturni feminizam
 ekofeminizam
 feminizam pretilosti
 vjerski feminizam
 LGBT
 Homofobija
 Transfobija
 Bifobija
 Dženderist

Feminizam
Pokret za prava LGBT osoba

Rodna ideologija


An Thrixspermum trichoglottis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Ernst Otto Kuntze. An Thrixspermum trichoglottis in nahilalakip ha genus nga Thrixspermum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Thrixspermum

Thrixspermum trichoglottis


Le dimanche sanglant de Stanisławów (en allemand : ) est une tuerie de masse de la Seconde Guerre mondiale commise le  sur plus de dix mille hommes, femmes et enfants juifs dans la ville de Stanislau, ou  en polonais, aujourd'hui Ivano-Frankivsk, dans l'actuelle Ukraine occidentale. Ce massacre, organisé par le Hauptsturmführer SS Hans Krüger, est considéré comme le début de la Solution finale dans le Gouvernement général de Pologne.

Contexte
Après la guerre soviéto-polonaise de 1919-1921, la région de Galicie orientale autour de Stanislau, autrefois située en Autriche-Hongrie, fait partie de la voïvodie de Stanisławów, en République polonaise, en vertu de la paix de Riga. La région est annexée par l'Union soviétique le  à la suite du Pacte germano-soviétique. Le , peu après l'attaque allemande contre l'Union soviétique, Stanislau est occupée par les troupes hongroises. Fin , les Allemands prennent le relais et intègrent le district de Galicie en  au Gouvernement général.

La ville de Stanislau (en polonais Stanisławów, actuellement en Ukraine depuis 1945 et rebaptisée Ivano-Frankivsk en 1962) se trouve à 120 kilomètres au sud-est de Lviv.  y vivaient en 1931 ; le nombre total d'habitants pour 1938 est de 85.000. La population juive est passée à  en 1941. Certains d'entre eux sont des Juifs qui s'y étaient réfugiés pendant l'invasion de la Pologne ; la majorité, cependant, ont été expulsés de la Transcarpatie occupée par la Hongrie.

Liquidation de « l'intelligentsia polonaise-juive »
La délégation de Stanislau du commandant de la Sipo et du SD Lemberg (rebaptisée plus tard Police des frontières-Commissariat de Stanislau) est dirigée de fin  à  par le SS-Hauptsturmfuhrer Hans Krüger. Elle est responsable des districts de Stanislau et de Kalouch ainsi que de la région autour de Rohatyn avec plus de . L'agence compte à peine une trentaine d'employés allemands, mais compte de nombreux volontaires auxiliaires recrutés parmi les Volksdeutsche et les milices ukrainiennes. Le , Krüger fait arrêter des membres de l'intelligentsia polonaise et, quelques jours plus tard, fait fusiller et enterrer 600 d'entre eux dans la forêt de Pawelce. Selon Krüger, Karl Eberhard Schöngarth a donné des instructions fin août ou en septembre qui ont conduit au meurtre de masse des Juifs en Galicie à partir d'. Cependant, on ignore si c'est le SS-Sturmbannfuhrer  de l'Einsatzkommando z. b V. ou le Chef supérieur de la SS et de la Police Fritz Katzmann qui a pris l'initiative et donné les ordres décisifs. Selon Krüger, la raison de l'extermination des juifs à Stanislau était qu'un ghetto qui y était prévu et qui fut effectivement mis en place en , ne pouvait accueillir qu'une fraction des Juifs. Une autre raison donnée pour le début des meurtres de masse dans cette région était la proximité de la frontière entre les Carpates hongroises et l'Ukraine, d'où les Juifs étaient constamment déportés vers le district de Galicie.

Nadwirna
Le , Krüger mène une « grande opération » dans la petite ville de Nadwirna, considérée comme une « répétition générale » de l'organisation du dimanche sanglant de Stanislau. L'action est préparée lors d'une réunion à Lemberg, au cours de laquelle Friedrich Katzmann aurait annoncé le début de . Krüger (selon le verdict du jury d'un procès ultérieur) aurait annoncé à ses hommes tôt le matin avant le début de , qu' les attendait, et que .

En plus des membres de son bureau, Hans Krüger a à sa disposition des policiers de Vienne qui commandent la police auxiliaire ukrainienne, et deux compagnies du bataillon de police de réserve 133. Environ deux mille Juifs sont rassemblés de force à un point de rassemblement clôturé en ville. Les victimes  sont chargées dans des camions et emmenées dans une zone boisée. Elles doivent enlever leurs vêtements, sont conduites par groupes à une fosse et y ont été abattues. Au moins  sont tuées ce jour-là. Dans la soirée, les Juifs restants sont libérés du point de rassemblement après avoir dû abandonner tous leurs objets de valeur.

Dimanche sanglant
Le matin du , Hans Krüger donne ses ordres pour la « grande opération ». Les escouades de la Sipo, le bataillon de police de réserve 133 et la milice ukrainienne nettoient systématiquement les habitations juives : en commençant par la voie ferrée, puis en continuant à travers le centre-ville jusqu'au quartier du Belvédère, où le ghetto est ensuite été installé. Les Juifs, qui doivent emporter leurs objets de valeur, sont rassemblés sur la place du marché. En colonnes de 200 personnes, ils marchent vers le nouveau cimetière juif du quartier de Zagwozdzieckie ; les malades et les infirmes sont transportés par camion.

Le cimetière est entouré d'un haut mur. Plusieurs fosses y ont été creusées la veille. Les premières victimes abattues sont 400 Juifs qui avaient fui vers la Hongrie mais ont ensuite été déportés de l'autre côté de la frontière et emprisonnés à Stanislau. Les Juifs arrivant du point de rassemblement doivent d'abord s'asseoir et restent sous surveillance. Puis ils sont contraints de retirer leurs vêtements et remettre les objets de valeur qu'ils ont apportés avec eux avant d'être conduits au bord de la fosse. Les pelotons d'exécution sont composés de dix à quinze tireurs munis de fusils et de pistolets. La fusillade ne s'interrompt qu'au crépuscule. Les survivants sont poussés hors du cimetière à coups de matraque.

Selon des témoins contemporains, , femmes et enfants juifs ont été abattus à Stanislau durant cette journée. Ces chiffres sont également mentionnés dans la littérature spécialisée. Lors du procès de Hans Krüger, le tribunal a estimé le nombre des victimes à au moins .

Meurtres de masse en Galicie
Le Dimanche sanglant de Stanislau du  est considéré comme le début de la « solution finale » dans le Gouvernement général de Pologne. Le , Heinrich Himmler, Odilo Globocnik et le HSSPF Friedrich Wilhelm Krüger se rencontrent à Berlin et décident vraisemblablement ce jour de mettre en place des camps d'extermination stationnaires au sein du gouvernement général.

Jusqu'au , de nombreuses autres fusillades de masse ont lieu dans le district de Galicie, notamment à Rohatyn, encore à Stanislau, et à Delyatyn et Kalush, au cours desquelles plusieurs milliers de Juifs sont assassinés. Fin , Krüger fait expulser plus d'un millier de « juifs inutiles » du ghetto de Stanislau qui sont envoyés, le , au camp d'extermination de Belzec pour y être gazés. Une lettre de protestation d'un Allemand de souche de Stanislau, adressée à Joachim von Ribbentrop a été conservée Le , le New York Times publie un rapport sur le massacre de  dans les territoires occupés par l'Allemagne nazie, mentionnant  à Stanislau.

Le ghetto de Stanislau est liquidé en . Début 1944, un commando spécial ouvre la plupart des charniers, brûle les cadavres et efface les traces des crimes. Stanislau est libérée par l'Armée rouge le . Parmi les résidents juifs de la ville, seuls une centaine ont survécu.

Procès
En janvier et février 1966, deux frères, Johann et Wilhelm Mauer, après que Simon Wiesenthal a retrouvé leur trace, sont jugés au tribunal de Salzbourg, accusés d'avoir pris par au massacre du 12 octobre. Les accusés et leurs avocats multiplient les déclarations antisémites, sous les applaudissements du public, les témoins sont hués et les accusés sont acquittés au motif qu'ils auraient été contraints d'obéir aux ordres. Le jugement est cependant annulé, car il s'avère que trois anciens nazis faisaient partie du jury, et le dossier est transféré à la Cour suprême de Vienne. Un deuxième procès s'ouvre en octobre de la même année, très suivi par la presse de l'époque : les déclarations antisémites des prévenus et des avocats se heurtent cette fois à la réprobation du jury et de l'assistance, et les deux frères sont condamnés à des peines de 8 et 12 ans de prison. Ils bénéficieront d'une libération anticipée à la suite d'une grâce.

Après plusieurs années d'enquêtes, un procès est engagé en 1968 contre 14 membres de la Sipo à Stanislau, et le dimanche sanglant y est évoqué. Le , le tribunal régional de Münster prononce trois peines de réclusion à perpétuité et six peines de prison de longue durée.

Bibliographie
  Elisabeth Freundlich: Die Ermordung einer Stadt namens Stanislau. NS-Vernichtungspolitik in Polen 1939–1945. Vienne, 1986 .
  Israel Gutman u. a. (Hrsg.): Enzyklopädie des Holocaust. Munich und Zürich, 1995 , , .
 .
 .
  Christiaan F. Rüter u. a.: Justiz und NS-Verbrechen. Sammlung deutscher Strafurteile wegen NS-Tötungsverbrechen 1945–1999. . Die vom 29.04.1968 bis zum 11.05.1968 ergangenen Strafurteile Lfd. Nr. 672–677. Amsterdam, 2003 , Fall 675,  s. Krüger, Hans
  Dieter Schenk: Der Lemberger Professorenmord und der Holocaust in Ostgalizien. Bonn, 2007 .

Notes et références

Shoah en Pologne
Crime de guerre du Troisième Reich
Massacre ou atrocité de la Seconde Guerre mondiale

Dimanche sanglant de Stanisławów


Celastrina es un género de mariposas ditrysias de la familia Lycaenidae que se distribuyen por todo el mundo.

Especies
 Celastrina acesina (Bethune-Baker, 1906)
 Celastrina albocoeruleus (Moore, 1879)
 Celastrina algernoni (Fruhstorfer, 1917)
 Celastrina argiolus (Linnaeus, 1758)
 Celastrina cardia (Felder, 1860)
 Celastrina dipora (Moore 1865)
 Celastrina echo (Edwards, 1864)
 Celastrina fedoseevi (Korshunov & Ivonin, 1990)
 Celastrina filipjevi (Riley, 1934)
 Celastrina gigas (Hemming, 1928)
 Celastrina gozora (Boisduval, 1870)
 Celastrina hersilia (Leech, 1893)
 Celastrina huegeli (Moore, 1882)
 Celastrina humulus (Scott & Wright, 1998)
 Celastrina idella (Wright & Pavulaan, 1999)
 Celastrina iynteana (De Nicéville, 1883)
 Celastrina ladon (Cramer, 1780)
 Celastrina ladonides (De L'Orza, 1869)
 Celastrina lavendularis (Moore, 1877)
 Celastrina lucia (Kirby, 1837)
 Celastrina morsheadi (Evans, 1915)
 Celastrina neglecta (Edwards, 1862)
 Celastrina neglectamajor (Opler & Krizek, 1984)
 Celastrina nigra (Forbes, 1960)
 Celastrina ogasawaraensis (Pryer, 1886)
 Celastrina oreas (Leech, 1893)
 Celastrina perplexa (Eliot & Kawazoé, 1983)
 Celastrina phellodendroni (Omelko, 1987)
 Celastrina philippina (Semper, 1889)
 Celastrina serotina (Pavulaan & Wright, 2005)
 Celastrina sugitanii (Matsumura, 1919)

Referencias

Celastrina


Combat Territory (CT) es un evento de Artes Marciales Mixtas que se celebra en El Salvador.

Historia
Fue un evento esporádico  de MMA realizado en este país y su primera edición tuvo lugar el 30 de septiembre de 2011 en la ciudad de Antiguo Cuscatlan Departamento de La Libertad. La pelea principal del primer evento enfrentó a  dos pesos medios , Hector Francisco Garcia Cruz(Miembro del Equipo Profesional PUMAS CST) y Jorge Rivera (Del Equipo Rivera MMA).

El Evento fue producido por la empresa especializada en espectáculos extremos y deportes de riesgo Xtreme Entertainment SV,  homologado por la Asociación Salvadoreña de Sambo y Grappling.

Resultados

Luchas Preliminares
  Mario "El Matador" Argueta Jr. vs.  Emerson "Loco Killer" Manzano
Emerson "LOCO KILLER" Manzano venció a Mario "El Matador" Argueta Jr Decisión Unánime (30-27, 30-27, 30-27).
  Miguel "Hades" Cartagena vs.  Carlos Belloso
Miguel "HADES" Cartagena Empató con Carlos "Mewtoo" Belloso (29-27, 28-28, 28-28).
  Kevin "Crow" Vasquez vs.  Carlos "destructor" Salamanca
Kevin "Crow" Vasquez venció a Carlos "Destructor" Salamanca por TKO (Golpes) a los 2:44 del 2.º Round.
  Herbeth "La Leyenda" Cea vs.  Raul "Jagger" Gómez
Raul "Jagger" Gómez venció a Herberth "La Leyenda" Cea por TKO(RSC) a los 2:00 del  Round.

Evento Principal
  juventino "Punisher" Funes vs.  Amaru Flores
Juventino "Punisher" Funes venció a Amaru Flores por Decisión Unánime (30-27, 30-27, 30-27).
  Mauricio "Pitbull" Ayala vs.  Irwin Perez
Mauricio "Pitbull" Ayala venció a Irwin Perez por Decisión Unánime (30-27, 30-27, 29-28).
  Frank "Pain" Herazo vs.  Isaias Umaña
Frank "Pain" Herazo venció a Isaias Umaña por Decisión Unánime (30-25, 29-26, 30-25).
  Oscar "Atlacatl" Ponce vs.  Osmar "Hunter" Montecinos
Osmar "Hunter" Montecinos venció a Oscar "Atlácatl" Ponce por KO a los 2:00 del  Round.
 {El Salvador} Hector Francisco Garcia Cruz vs.  Jorge Rivera
Hector "El Vikingo" Garcia venció a Jorge Rivera por Sumisión (Armbar) a los 2:12 del  Round.

Trivia
 Originalmente estaban planeadas 10 peleas para el EVENTO pero hubo un problema con el contendiente de Farid "FARAON" Cisneros, quien la novia evitó que se subiera a pelear a último momento.
 El evento de Combat Territory ha sido el primero TELEVISADO, la producción del evento en TV fue gracias al Apoyo de UFG TV (canal 15 de El Salvador) a través de su programa H3.
 los equipos de MMA que participaron fueron:
 Pumas CST
 Choi MMA
 Hunter MMA
 Rivera TKD
 Kung Fu UES
 Sambo San Miguel

Enlaces externos
 Página web oficial del evento

Referencias

Deporte en 2011
Deporte en El Salvador

Combat Territory


Die Portugiesische Badmintonmeisterschaft 1969 fand Ende April 1969 in Lissabon statt. Es war die 12. Austragung der nationalen Titelkämpfe in Portugal.

Austragungsort
Escola Nuno Gonçalves

Finalergebnisse

Weblinks
http://jsb01.blogspot.com/

1969
Badminton 1969
Badmintonwettbewerb in Lissabon
Penha de França


Lars Kramhøft (født i 1984), er en dansk forfatter, illustrator og tegneserieskaber. Han debuterede med "V for Vegetar" i antologien "Dokument - tegneserier i virkeligheden" fra Aben maler i 2013. Siden har han skrevet børnebøger som "Rakkerpak" , "Dæmonernes spil" og "Bionic" m.fl.

Sammen med illustratoren Tom Kristensen har han desuden skabt to grafiske romaner, dels den prisvindende Made Flesh (illustreret af Tom Kristensen), som vandt prisen for Årets Danske Horrorudgivelse det samme år. Made Flesh blev udgivet 2014 på dansk under titlen Fordærvet gennem forlaget Valeta. I 2018 udgav han "Fandenivoldsk".

Bibliografi

 2013: Made Flesh (selvudgivet)
 2014: Fordærvet (Valeta)
 2015: Rakkerpak 1: Et helvedes eventyr (Calibat)
 2015: Dæmonernes spil (Calibat)
 2016: Således forgår alverdens herlighed (Calibat)
 2016: Rakkerpak 2: Fabelagtige Leviathan (Calibat)
 2016: Doktor Nukleus 1: Dommedagsscenariet (Calibat)
2017: Djævlens hjerte (Ulven og Uglen)
2018: Bionic (Alinea)
2018: Fandenivoldsk (Fahrenheit)
2018: Rakkerpak - Alfheims største helte (Calibat)

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside: http://larskramhoft.dk/
 Lars Kramhøfts forfatterprofil på Calibat.dk: http://www.calibat.dk/index.php/Calibat/lars-kramhoft.html
 Lars Kramhøft på Litteratursiden.dk: http://www.litteratursiden.dk/forfattere/lars-kramhoeft

Novelleforfattere fra Danmark
Børnebogsforfattere fra Danmark

Lars Kramhøft


الصناعة النفطية هي أكبر الصناعات في الكويت حيث تغطي مايقارب نصف الناتج المحلي الإجمالي ، ويشكل النفط أهم صادرات الكويت فتشكل الكويت سابع أكبر مصدر نفط في العالم وهي عضو مؤسس في أوبك ، تقدر احتياطيات النفط في الكويت بـ 104 مليار برميل ما يعادل 10% من احتياطي نفط بالعالم. أكبر الحقول النفطية في الكويت هو حقل برقان وهو ثاني أكبر حقل نفطي بالعالم.

تاريخ الصناعة النفطية في الكويت

تم توقيع عقد الامتياز الذي منح شركة نفط الكويت المحدودة حق التنقيب في الأراضي الكويتية في 22 ديسمبر 1934 وبدأ في حفر أول بئر في الكويت عام 1936 في منطقة بحرة شمال الكويت واكتشف النفط في عام 1938 إلا أن قيام الحرب العالمية الثانية قد عطل أعمال التنقيب، بعد انتهاء الحرب صدرت أول شحنة نفطية منه في يونيو 1946 باحتفال رسمي حضره أمير الكويت الشيخ أحمد الجابر الصباح.

شركات البترول
 شركة نفط الكويت: وهي التي تهتم بتصدير النفط الخام إلى الخارج، والوحيدة المخول لها بأن تقوم بعمليات تنقيب وإنتاج النفط داخل الكويت.
 شركة البترول الوطنية الكويتية: تهتم بتشغيل مصافي النفط في الكويت، وتدير عدد من محطات الوقود فيها.
 شركة صناعة الكيماويات البترولية.
 شركة بترول الكويت العالمية أو Q8: تعتبر من أكبر شركات الوقود في أوروبا، وتمد محطات توزيعها الأربعة آلاف في كل من إيطاليا والسويد وهولندا ولوكسمبورغ وبلجيكا والدنمارك بالوقود وملحقاته.

مصادر
 تاريخ الصناعة النفطية الكويتية، مؤسسة البترول الكويتية

انظر أيضاً
 مؤسسة البترول الكويتية
 حرائق آبار النفط الكويتية

النفط في الكويت
صناعة نفطية في الكويت

الصناعة النفطية في الكويت


Tertenia (sardisk: Tertenìa) er en by og en kommune (comune) i provinsen Nuoro i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 129 meters højde og har 3.936 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 117,65 km² og grænser til kommunerne Cardedu, Gairo, Jerzu, Lanusei, Loceri, Osini og Ulassai.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Nuoro

Tertenia


Franjevački samostan u Ljuboviji. Uz samostane u Srebrenici, Zvorniku i Teočaku bio najvažniji samostan u srednjovjekovnoj Bosni. Postojao je u 14. stoljeću. Nestao je tijekom 15. stoljeća.

Izvori

Franjevački samostani u Srbiji

Franjevački samostan u Ljuboviji


Emeli Sandé MBE (* 10. März 1987 in Sunderland, Tyne and Wear, England; bürgerlich Adele Emeli Sandé Gouraguine, geb. Adele Emeli Sandé) ist eine schottische Soul- und R&B-Sängerin.

Biografie

Leben

Emeli Sandé wurde am 10. März 1987 in Sunderland geboren. Ihr Vater Joel stammt aus Sambia, ihre Mutter Diane aus England. Bereits im Kindesalter wurde Sandés Talent offenbar: Mit 11 Jahren schrieb sie ihren ersten Song, mit 15 Jahren wurde sie von dem Radiosender ChoiceFM nach London eingeladen, um an dessen "Rapology"-Wettbewerb teilzunehmen. Obwohl ihr noch während ihrer Schulzeit erstmals ein Plattenvertrag angeboten wurde, entschied sie sich zunächst für ein Medizinstudium an der Universität Glasgow, da ihr eine Karriere als Vollzeitsängerin und der damit verbundene Umzug nach London zu diesem Zeitpunkt noch als zu riskant erschienen. Durch Auftritte in verschiedenen Glasgower Hotels verdiente sie sich ein Zubrot während der Studienzeit; nebenher versuchte sie sich außerdem als Songwriterin, fand jedoch nach eigenen Angaben kaum die Muße für studienfremde Texte. Nachdem mehrere Reisen nach London zu fruchtbaren Kontakten mit der Musikindustrie geführt hatten, widmete sich Sandé verstärkt dem Songwriting. Als sie schließlich aufgrund ihrer kreativen und stimmlichen Talente von Virgin Records unter Vertrag genommen wurde, brach sie im Frühjahr 2010 ihr Medizinstudium ab und konzentriert sich seitdem vollständig auf ihre Musikkarriere.
Nachdem sich die englische Pop-, Soul-, Jazz-, R&B- und Rocksängerin Adele erfolgreich im internationalen Musikgeschäft etabliert hatte, beschloss die Schottin, künftig ausschließlich unter ihrem Zweitnamen Emeli aufzutreten, um jegliche Verwechslungsgefahr mit Adele zu vermeiden.

Im Juni 2012 sprach Emeli Sandé in einem Interview über ihre Verlobung mit ihrem zunächst namentlich nicht benannten Langzeit-Freund, den sie zu diesem Zeitpunkt lediglich als "Wissenschaftler" bezeichnete. Anlässlich der Hochzeit in dessen Heimatland Montenegro am 15. September 2012 wurde schließlich bekannt, dass es sich um den Meeresbiologen Adam Gouraguine handelt, mit dem Sandé zuvor bereits sieben Jahre liiert war. Sie ließ sich 2014 scheiden und ist seit 2022 mit einer klassischen Pianistin liiert.

Karriere

2003–2010: Anfänge
Im Alter von 16 Jahren wurde Emeli Sandé in Großbritannien erstmals landesweit wahrgenommen. Sie lernte zu diesem Zeitpunkt noch an der Highschool im ländlich geprägten Alford und jobbte in ihrer Freizeit im Supermarkt, als sie das Finale von Trevor Nelson's BBC Urban Music Wettbewerb erreichte. Ihre Schwester hatte sie gefilmt, während Sandé am Piano den einige Monate zuvor selbst geschriebenen Song "Nasty Little Lady" vortrug, und dieses Video hatten die Geschwister an die BBC gesandt.
Als einer der Gewinner des Radiowettbewerbes wurde ihr daraufhin ein Plattenvertrag angeboten, den Sandé jedoch zu diesem Zeitpunkt ablehnte; sie beendete stattdessen zunächst die Schule und begann ihr Medizinstudium. In der Folgezeit sandte ihre Mutter mehrere CDs mit Aufnahmen der Sängerin an den auf Urban Music spezialisierten Radiosender BBC Radio 1Xtra, deren DJ Ras Kwame das junge Talent ernst nahm und im Rahmen seiner "Homegrown Sessions" den Hörern präsentierte. Während eines vom Radiosender initiierten Auftritts in Soho lernte Sandé, die hierfür extra von einem medizinischen Praktikum aus Madrid angereist war, den Produzenten und Songschreiber Shahid Khan alias Naughty Boy kennen; dieser war zuvor bereits für Künstler wie z. B. Ms Dynamite und Bashy tätig gewesen. Gemeinsam mit ihm begann Sandé, für andere Künstler der Musikszene zu schreiben; eine ihrer ersten Kompositionen war "Diamond Rings" für den britischen Rapper Chipmunk. Sandé wirkte bei der Aufnahme selbst als Sängerin mit, und im Sommer 2009 erreichte der Titel Chipmunks und – im Rahmen ihrer Gesangskarriere – gleichzeitig Sandés erste Top-Ten-Platzierung in den britischen Single-Charts überhaupt.

Das erfolgreiche Wirken der schottischen Sängerin blieb der Plattenindustrie nicht verborgen; im August 2009 wurde Sandé, die sich inzwischen eine Karriere im Musikbusiness vorstellen konnte, schließlich vom Plattenlabel EMI/Virgin Records unter Vertrag genommen.

Im März 2010 war die Schottin zusammen mit dem britischen Rapper Wiley erneut in den britischen Top10 vertreten; maßgeblich am Erfolg des Titels "Never Be Your Woman" beteiligt war wiederum Shahid Khan.

2011–2018: Our Version of Events und die internationalen Erfolge

Sandé gab bekannt, dass ihre erste Solo-Single im Frühjahr 2011 erscheinen würde. Die erste offizielle Single aus ihrem Debüt-Album war Heaven und wurde am 14. August 2011 veröffentlicht. Der Song erhielt positive Bewertungen von Blogs wie This Must Be Pop oder Robot Pigeon.

Sandé kündigte an, dass Daddy als ihre zweite offizielle Single aus Our Version of Events veröffentlicht werden würde. Im Oktober 2011 erschien die Single Read All About It, bei der sie als Gastsängerin bei Professor Green mitwirkte. Sie stieg in den britischen Single-Charts bis auf Platz 1. Auch in vielen weiteren Ländern erreichte der Song die Top-100. Am 26. November trat Sandé in der LG-Arena in Birmingham für BRMB 2011 auf. Am 15. Dezember 2011 gewann sie einen Brit Award. Ihr Album Our Version of Events erreichte Platz eins in Großbritannien nach der Veröffentlichung im Februar 2012. Ebenso erreichte es die Top 30 in Deutschland und in den USA sowie Platz 37 in Österreich und Rang 12 in der Schweiz. Sandés Debüt-Album enthält Songs, die von ihr geschrieben und von Kritikern als reich melodisch, stark klassisch und retro-futuristische Soul-Pop-Songs bezeichnet wurden. Am 12. Januar 2012 erhielt Sandé die Nominierung für einen BRIT-Award 2012 in der Kategorie britischer Breakthrough Act. Gewinner in dieser Kategorie wurde Ed Sheeran.

Im Januar 2012 erklärte Sandé, sie arbeite an Songs für die Original-Besetzung der Sugababes. Am 24. Januar 2012 gab sie ein einmaliges Konzert für das Q-Magazine am XOYO in London. Unterstützt wurde sie von dem britischen Soul-Sänger Michael Kiwanuka. Sie nahm eine Version von David Guettas Hit-Single Titanium auf und präsentierte diese bei den NRJ Music Awards in Frankreich. Sandé wirkt ebenso bei einem Track auf Naughty Boys kommender LP mit. Der Titel trägt den Namen Hollywood, bei dem auch die Soul-Sängerin Gabrielle mitsingt. Seine Veröffentlichung war für November 2012 angekündigt.

Am 27. Juli 2012 sang Sandé Abide With Me bei der Eröffnungsfeier der Olympischen Sommerspiele 2012. Am 12. August 2012 sang Sandé eine Unplugged-Version von Read All About It bei der Abschlussfeier der Olympischen Sommerspiele, während eine Video-Montage emotionale Szenen aus den Spielen zeigt. Diese Version erschien auch als Single unter dem Titel Read All About It Part III. Sie erreichte die Top 20 vieler Länder und wurde zur erfolgreichsten Single der Sängerin.

Als fünfte Single aus dem Studioalbum Our Version of Events wurde die Veröffentlichung von Clown für den 23. Dezember 2012 angekündigt. Clown stellte sie bei The X-Factor am 9. Dezember vor. Our Version of Events war in Großbritannien im September 2012 das bestverkaufte Studioalbum.

2013 gewann sie bei den BRIT Awards in den Kategorien British Female Solo Artist und MasterCard British Album of the Year und gewann den European Border Breakers Award (EBBA).

2019–heute: Real Life
Im September 2019 wurde das Album "Real Life" veröffentlicht. Vorab wurden schon die Tracks Sparrow und Extraordinary Being veröffentlicht.
Insgesamt beinhaltet das Album "Real Life" elf Titel bei einer Spieldauer von 44:15 Minuten. Der Titel Extraordinary Being ist auch Teil des Soundtracks zum Film X-Men: Dark Phoenix, der im Juni 2019 in die Kinos kam.

Songwriting

Emeli Sandé arbeitete immer wieder als Songwriterin und sagte: "Ich habe gerade den Song Lifetime für das neue Album von Cher Lloyd fertig. Ein anderer wird auf dem nächsten Album von Leona Lewis zu finden sein. Ebenso schrieb ich einen für Susan Boyle. Darauf bin ich im Moment wahrscheinlich am meisten stolz. Ein weiteres Werk trägt den Namen River, bei dem ich hoffe, dass sie es auch für ihr neues Album aufnehmen wird."

Während der Arbeit an ihrem Debüt-Album begann Sandé mit Tinie Tempah zusammenzuarbeiten. Sie war als Co-Autor für den Song Let Go, bei dem sie auch als Gastsängerin mitwirkte, engagiert. Sie begann auch den Titel Dreamer, gemeinsam mit Devlin, aufzunehmen. Ebenso nahm Sandé später mit Alesha Dixon einen Album-Track, der den Namen The Entertainer trägt, auf. Sie war auch Co-Autor bei Shahid Khans Hit-Single Radio und schrieb mehrere Stücke auf Cheryl Coles Alben sowie Professor Greens Album, auf dem Sandé auch als Gastsängerin mitwirkte. Sie sagte, sie sei momentan Simon Cowells Lieblings-Songwriterin aufgrund ihrer Songs für Leona Lewis und Susan Boyle. Sandé sagte in einem Interview, sie würde sich gerne mit Susan Boyle treffen, um ihr einige Songs vorzustellen: "Bisher habe ich mich noch nicht mit ihr getroffen. Ich schickte ihr den Song. Ich würde sie wirklich gerne treffen, weil ich denke, sie hat das Talent eines Rockstars." Bei einem Lied ihres neuen Albums, This Will Be the Year, hat Sandé als Co-Autorin mitgewirkt. Leona Lewis hörte ein paar ihrer Songs und arbeitete eine Woche in ihrem Studio mit ihr. "Leona und ich habe wirklich gut gemeinsam gearbeitet. Wir verbrachten eine zweite Woche zusammen im Studio. Es war sehr natürlich und sie nahm zwei meiner Songs auf. Sie heißen Trouble und Mountains,. Ich freue ich mich darauf, sie auf ihrem Album hören zu können." Es zeigte sich, nachdem Professor Green die Tracklist seines Albums bekannt gab, dass ihre Songs At Your Inconvenience und Read All About it auf dem Album vorhanden waren. Die Single Read All About It wurde im Oktober 2011 als Ankündigung für das Album veröffentlicht. Der Song wurde bei The X Factor vorgestellt.
Sandés Musik wird von Künstlern wie Nina Simone, Joni Mitchell und Lauryn Hill inspiriert. Sie sagte, dass alle ihre Lieder von Weltfrieden und politischen Fragen handeln. Ebenso merkt sie an, dass der Schlüssel zu einem guten Song beim Songwriting liege. Ehrlichkeit und blanke Emotion, sie seien der beste Weg, um zu schreiben. Sie sagte, würde sie versuchen, etwas "zu Kluges" zu schreiben, werde der kreative Prozess nicht für sie arbeiten. Kill the Boy war eine der ersten Ideen, die Sandé in den Kopf kamen. Wenn sie an einem Song länger als einen Tag arbeiten müsse, schriebe sie nicht weiter daran, denn es würde nicht funktionieren, wieder reinzukommen. Wenn sie anfangen wolle, komme sofort eine Idee für einen Song.

Diskografie

Weblinks

 Offizielle Homepage (englisch)

 Ralf Schluenzen: Emeli Sandé Interview zum Thema Songwriting. In: bonedo.de (Audio englisch, Verschriftung deutsch)

Quellen

Contemporary-R&B-Sänger
Member des Order of the British Empire
Schotte
Brite
Geboren 1987
Frau

Emeli Sandé


Joshua Tobias «Josh» Bowman (Berkshire, Inglaterra; 4 de marzo de 1987) es un actor inglés. Es conocido por haber interpretado a Daniel Grayson en Revenge.

Biografía

Primeros años
Bowman fue educado en el Wellington College, en Berkshire y es amigo del jugador de rugby Danny Cipriani y de la fallecida cantante Amy Winehouse. Estudió el método de actuación del Instituto Lee Strasberg en Nueva York. Es hermano de Scarlett Bowman, quien interpretó a Maddie Morrison en Hollyoaks. Joshua habla tres idiomas: inglés, francés y español. Además, entre sus pasatiempos se encuentra el ir de pesca, montar a caballo y los deportes como el rugby, fútbol y el tenis.

En 2011 fue seleccionado como una de las estrellas del futuro por Screen International.

Carrera
Bowman debutó profesionalmente en 2007, interpretando al apuesto Dimitri en la serie televsiva inglesa Genie in the House. Su siguiente trabajo, entre 2009 y 2010, fue en Holby City, en el rol de Scott James; también tuvo una aparición como invitado en Myths. También aparece en filmes como: Betwixt junto a Jessy Schram y David Gallagher, una película para televisión; el filme noruego Exteriors al lado de Ruta Gedmintas; 13 Horas junto a Tom Felton, el filme de terror Prowl de nuevo junto a Ruta Gedmintas y la comedia romántica inglesa Love's Kitchen.

Para 2011, Joshua fue seleccionado para interpretar un personaje recurrente en la segunda temporada de la serie Make It or Break It. Desde ese mismo año, Bowman interpreta a Daniel Grayson en la serie dramática de la ABC Revenge, hasta 2015.

El 17 de febrero de 2016 Bowman fue elegido para dar vida a John Stevenson/Jack el Destripador en Time After Time, serie de televisión basada en la novela homónima de Karl Alexander.<ref>{{enlace roto|1={{cita web|obra=TV Line|url=http://tvline.com/2016/02/17/josh-bowman-time-after-time-cast-jack-the-ripper/|título=Revenge'''s Josh Bowman Nabs Deadly Role in ABC's Time After Time Pilot|apellido=Roots|nombre=Kimberly|fecha=17 de febrero de 2016|idioma=inglés|fechaacceso=12 de mayo de 2016}} |2=http://tvline.com/2016/02/17/josh-bowman-time-after-time-cast-jack-the-ripper/ |bot=InternetArchiveBot }}</ref>

 Vida personal
Mantuvo un romance con Cassie Scerbo, una de las protagonistas de Make It or Break It.

Desde 2011 mantiene una relación con su compañera en Revenge'', Emily VanCamp. El 11 de mayo de 2017, la pareja anunció que estaba comprometida y finalmente se casó el 15 de diciembre de 2018. El 26 de agosto de 2021 dieron la bienvenida a su primera hija a través de Instagram, a la que han llamado Iris.

Filmografía

Referencias

Enlaces externos

Actores de televisión de Inglaterra
Actores de cine de Inglaterra
Reparto de Revenge

Josh Bowman


Hünkâr İskelesi Antlaşması 8 Temmuz 1833 tarihinde İstanbul'un Beykoz ilçesinde bulunan Hünkar kasrında imzalanmıştır. Kasrın denize açılan kapısınada Hünkâr İskelesi denir. Antlaşmanın adı da buradan gelmektedir. Osmanlı İmparatorluğu'nun Rus İmparatorluğu ile imzaladığı bir karşılıklı yardımlaşma ve saldırmazlık antlaşmasıdır.

Antlaşma öncesi durum
Sultan II. Mahmud 1829 yılında Rusya'yla yapılan savaşı sonuçlandıran Edirne Antlaşması'nı imzalamıştı. Bu arada Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı ayaklandı. Fransa, Mehmet Ali Paşa'yı destekliyor, İngiltere ise tereddütlü kalıyordu. Osmanlı İmparatorluğu isyanı bastırmak için Rusya'dan yardım istemek zorunda kaldı. Padişah, Tuna kıyılarındaki otuz bin kişilik Rus birliğinin İstanbul'u korumak üzere gönderilmesini istedi. Rusya bu isteği kabul edince Padişah, Mehmet Ali Paşa ile anlaşmak için yeni çareler aramaya başladı. Fakat Fransa bu çabaları etkisiz kıldı. Bunun üzerine Amiral Lazanev'in komutasında dokuz savaş gemisinden kurulu Rus filosu, Boğaz'ı geçerek Büyükdere önünde demirledi. Rusya'nın Mısır'a baskısı ve durumun çıkarlarına uygun olmadığını gören Fransa ve İngiltere'nin girişimleri sonucu 14 Mayıs 1833'te Osmanlılarla Mehmet Ali Paşa arasında Kütahya Antlaşması yapıldı. Kütahya Antlaşması, Mısır valisi ile olan anlaşmazlıkları çözümleyecek ilkelerden çok uzaktı. II. Mahmud barışı sağlamış olmakla birlikte kendini güvencede hissetmiyordu. O yüzden Rusya'yla bir karşılıklı yardımlaşma ve saldırmazlık antlaşması yapmaya karar verdi. Rusya yardımlarının mükâfatını almak için bir antlaşma yapmak istiyordu. Süresi 8 yıl olan antlaşmanın gizli bir maddesine göre boğazlar bir harp durumunda diğer devletlere kapalı ancak Rus donanmasına açık olacaktı. Böylece Hünkar İskelesi Antlaşması imzalandı.

II. Mahmut kendisini valisi karşısında küçük düşüren ve önemli toprak kaybına neden olan Kütahya Antlaşmasını kabullenememişti. İlk fırsatta Mehmet Ali Paşa'dan Suriye, Filistin ve hatta mümkünse Mısır'ı geri almayı istiyordu. Yani Kütahya Antlaşması aslında Sultan ile Mısır Valisi arasında sorunları çözen bir barış değil, her an sonlanabilecek bir mütarekeydi. Bu durumun farkında olan İngilizler muhtemel bir savaşı engellemek için çaba harcadılar.

Antlaşmanın içeriği
8 Temmuz 1833'te imzalanan antlaşma, bir önsöz, altı açık ve bir gizli maddeden meydana geliyordu.

 Antlaşmanın ön sözünde, Osmanlılar ile Ruslar arasında kurulmuş olan barış sistemi ve bu antlaşmanın savunma düşüncesiyle hazırlandığına işaret ediliyordu.
 Birinci maddede, iki devletin sadece savunma kaygısıyla bu antlaşmayı yaptıkları, huzur ve güvenlikleri için birbirlerine yardımda bulunacakları belirtiliyordu.
 İkinci maddede, 1829 Edirne Antlaşması ile bu antlaşmada geçen diğer maddeleri yeniden onanmaktaydı.
 Üçüncü maddede, Osmanlılar, Rusya'dan yardım istedikleri takdirde, Rusya'nın karadan ve denizden, iki taraf arasında kararlaştırılacak sayıda bir kuvvetle yardım edeceğine ilişkindi.
 Dördüncü maddeye göre, yardım isteyen taraf, yardıma gelen tarafın bütün masraflarını karşılayacaktı.
 Beşinci maddeye göre, antlaşma süresi sekiz yıl olarak tespit ediliyordu.
 Altıncı madde, bu savunma antlaşmasının iki ay içinde onanacağı ve onanmış nüshalarının İstanbul'da karşılıklı olarak değiştirileceği ile ilgiliydi.
 Antlaşmanın gizli maddesine göre, Rusya ile batı devletlerinden biri arasında savaş olursa, Osmanlı Devleti, Çanakkale Boğazı'nı Rusya ile savaşan devletin donanmasına kapayacak; buna karşılık Rusya'nın dostu olduğu için, Rus gemileri boğazlardan serbestçe geçebilecekti.

Fransa ve İngiltere antlaşmanın imzalandığını öğrenir öğrenmez antlaşmayı protesto ettiler. Bir İngiliz donanması İzmir önlerine geldi. Avusturya, Hünkar İskelesi Antlaşması'nın sakıncaları konusunda Çar'ı ikna etti. Çar I. Nikolay antlaşmayı bozmamakla birlikte, şartlarını yerine getirmeyeceğini söyleyerek ortamı yumuşattı. Daha sonra da Avusturya ve Prusya ile 18 Eylül 1833'de Munchergratz Antlaşması'nı yaptı.

Hünkar İskelesi Antlaşması, Boğazlar Sorununun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Boğazlar Sorunu 1841'deki Londra Boğazlar Konferansı'nda tekrar ele alınmıştır.

Kaynakça

1833'te antlaşmalar
II. Mahmud
Boğazlar Sorunu
Denizcilik antlaşmaları
Rus İmparatorluğu antlaşmaları
Osmanlı İmparatorluğu'nun antlaşmaları
VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler
1833'te Osmanlı İmparatorluğu
İstanbul tarihi
Osmanlı-Rus savaşları
1830'larda Rus İmparatorluğu

Hünkâr İskelesi Antlaşması


Jeolojideki anlamıyla yer ısısı (jeotermal ısı) gezegenin içindeki ısı kaynaklarına değinir. Genelde Yer'e atfen kullanılsa da diğer gezegenlere de uygulanabilir.

Güneş ışınları, Yer yüzeyine metrekare başına ortalama 1370 watt kadar enerji taşır. Bunun üçte birden biraz fazlası, çoğu atmosferden olmak üzere, yansıtılır. Geri kalan kısmı, atmosfer ve yer yüzeyinde soğurulduktan sonra yer kabuğu, okyanuslar, canlılar ve atmosferin değişik tabakalarının katıldığı karmaşık bir mekanizma ile yeniden kızılötesi ışınım şeklinde uzaya kaybedilir. Bu sistem içerisinde, yer yüzeyinin ortalama sıcaklığı 14oC civarında sabit kalır. Yer kürenin derinliklerine inildikçe artan sıcaklıkların nedeni ise gezegenin içindeki bir ısı kaynağıdır. Sondaj çalışmaları yardımıyla çeşitli derinliklerde yapılan sıcaklık ölçümleri ile yer kabuğunu oluşturan kayaların ısı iletkenliği bir arada değerlendirildiğinde yerküre derinliklerinden gelen ısı akımının 0,05-0,1 watt/m2 kadar olduğu hesaplanır. Güneşten aldıkları enerjinin kat kat fazlasını dışarı yayan gaz devleri ile karşılaştırıldığında çok küçük ölçekli olduğu anlaşılan bu ısı kaynağı, Yer'in güneşten aldığı enerjinin ancak 20.000'de biri düzeyinde olsa da gezegen merkezinde 5000oC'yi aşan sıcaklıkların sürdürülmesini sağlayabilmektedir.

Isı kaynakları
Yer'in iç ısı kaynağının doğrudan gözlemlere dayanarak belirlenmesi mümkün olmasa da, eldeki verilerin birleştirilmesi sonucunda ortaya çıkan modeller, değişik mekanizmaların rollerinin belirlenmesine yardımcı olur:

Yer'in oluşması sırasında ortaya çıkan ısı
Güneş Sistemi'nin oluştuğu dönemde, birleşerek yerküreyi meydana getiren çok sayıda küçük parçanın beraberlerinde getirdiği enerjidir. Parçacıklar, çarpışarak yavaşlamaları ile açığa çıkan kinetik enerjileri yanı sıra, yeni oluşan gezegenin kütleçekim gücü etkisiyle merkezi etrafında yoğunlaşmaları sırasında açığa çıkan potansiyel enerji sayesinde, sıvılaşma sıcaklığının çok üzerinde bir sıcaklığa ulaşmışlar, içlerindeki daha ağır bileşenler gezegenin merkezine doğru çökerken, hafif bileşenler yüzeye yakın bölgelerde kalmıştır. Bu çökme sırasında olduğu gibi, gezegenin büyüdükçe artan çekim nedeniyle sıkışarak küçülmesi sonucunda da bir miktar daha potansiyel enerji açığa çıkmıştır. 4,6-3,8 milyar yıllar arasında yoğun bir şekilde süren kozmik çarpışmaların, bu dönem içinde aralıklarla yeni ısı taşınmasına neden olduğu sanılmaktadır. 'Fosil ısı' olarak da adlandırılabilecek bu ısı, yerkürenin katmanlarının erken dönemdeki farklılaşmalarında birinci derecede sorumlu görülmekle birlikte, hesaplamalar, bilinen kayıp hızı ile bugüne dek önemini büyük ölçüde yitirmiş olması gerektiğini ortaya koymaktadır.

İç çekirdeğin kristalizasyonu
Tam olarak kanıtlanmamış bir görüş, yer çekirdeğinin öncelikle homojen bir demir-nikel-oksijen-kükürt karışımı şeklinde ortaya çıktığını, sonradan bu sıvı ortam içinde demir ve nikelden oluşan iç çekirdeğin bir kristal gibi büyüyerek katı hale geçtiğini varsayar. Faz değiştirme sırasında ortaya çıkan ısı ve daha yoğun olan demirin derine doğru hareketi sırasında ortaya çıkan potansiyel enerji kuramsal olarak yerkürenin toplam enerjisine katkıda bulunmakla birlikte payının büyük olamayacağı sanılmaktadır.

Gel git etkileri
Ay ve Güneş'in çekim etkilerinin (gel git) Yer'in kendi çevresinde dönme düzeni üzerinde yaptığı değişiklikler iç gerilimler ve sürtünmelere neden olur. Jüpiter'in Galilei uydularının ısınmasında önemli rolü olan bu etkenin yerküre için birinci derecede bir ısı kaynağı olmadığı düşünülmektedir.

Radyoaktif bozunma
Günümüzde yerkürenin önde gelen iç ısı kaynağının, gezegen bileşiminde bulunan radyoaktif elementlerin parçalanmasından ortaya çıkan enerji olduğu düşünülür. Bunların önde gelenleri uranyum, toryum, potasyum, rubidyum ve radon izotoplarıdır (238U, 235U, 232Th, 40K, 87Rb, 222Rn). Potasyumun izotoplarından 40K, Yer tarihinin erken dönemlerinde en önemli ısı kaynağı iken, yarı ömrünün kısa olması nedeniyle bugün payı azalmıştır.

Jeotermal enerji
Jeofizik

Yer ısısı


Burckhardt ist ein Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite, nördlich des Mare Crisium, zwischen den Kratern Geminus im Norden und Cleomedes im Süden.
Der Kraterrand ist mäßig erodiert. Das Innere weist einen Zentralberg auf.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Johann Karl Burckhardt offiziell benannt.

Weblinks

 Burckhardt auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Burckhardt (Mondkrater)


Lapsus$, estilizado como LAPSUS$, é um grupo hacker conhecido por ataques cibernéticos a grandes empresas de tecnologia.

O grupo ganhou notoriedade em 2020 após penetrar nos sistemas do Ministério da Defesa do Brasil. O grupo utiliza o aplicativo mensageiro Telegram para publicações e foram comparados a Bonnie e Clyde pelos seus atos de subversão.

Alguns ataques notáveis do grupo incluem o vazamento do código-fonte de softwares e outros materiais sensíveis da Nvidia, Microsoft, Mercado Livre e Samsung, além de explorarem outras brechas de segurança da informação em ataques a empresas como Ubisoft e Okta.

O modus operandi do grupo inclui recrutar funcionários das empresas alvo para obtenção de credenciais mediante pagamento.

De acordo com a agência de notícias Bloomberg, os líderes do grupo seriam adolescentes da Inglaterra e Brasil. Em março de 2022, a polícia britânica prendeu sete suspeitos de relação com o grupo.

Referências

Crimes informáticos

Lapsus$


استاد خوليو غرندونا ، وهو ملعب متعدد الاستخدامات في مدينة بيونس أيرس عاصمة الأرجنتين. وهو غالباً ما يستخدم لرياضة كرة القدم، بسبب الشعبية الجارفة لهذه الرياضة في هذه الدولة. ويعتبر هذا الملعب هو مقر نادي أرسنال ساراندي الأرجنتيني لكرة القدم، وأما عن استيعاب الملعب فيضم قرابة الـ 16.000 متفرج.

مراجع

تأسيسات سنة 1964 في الأرجنتين
ملاعب كرة قدم في الأرجنتين
أرسنال ساراندي

ملعب خوليو غرندونا


The clean and jerk is a composite of two weightlifting movements, most often performed with a barbell: the clean and the jerk. During the clean, the lifter moves the barbell from the floor to a racked position across the deltoids, without resting fully on the clavicles. During the jerk, the lifter raises the barbell to a stationary position above the head, finishing with straight arms and legs, and the feet in the same plane as the torso and barbell.

Of the several variants of the lift, the most common is the Olympic clean and jerk, which, with the snatch, is included in Olympic weightlifting events.

Clean

To execute a clean, a lifter grasps the barbell just outside the legs, typically using a hook grip.  Once the barbell is above the knees, the lifter extends explosively (mainly at torso or genitals), raising the bar as high as possible before quickly dropping into a squat and receiving it in a "racked" position in front of the neck and resting on the shoulders.  To complete the clean, the lifter stands, often propelling the bar upward from the shoulders slightly as the erect position is attained and shifting the grip slightly wider and the feet slightly closer together in preparation for the jerk.

Jerk

The jerk begins from the "front rack" position, which is the finishing position of the clean.  The lifter dips a few inches by bending the knees, keeping the back vertical, and then explosively extends the knees, propelling the barbell upward off the shoulders, and then quickly dropping underneath the bar by pushing upward with the arms and splitting the legs into a lunge position, one forward and one back. The bar is received overhead on straight arms, and, once stable, the lifter recovers from the split position, bringing the feet back into the same plane as the rest of the body.

Variants

Clean
The power clean, a weight training exercise not used in competition, refers to any variant of the clean in which the lifter does not catch the bar in a full squat position (commonly accepted as thighs parallel to the floor or below).

The hang clean begins with the barbell off the ground, hanging from the arms.  Both power and hang cleans are considered to be ideal for sports conditioning, as they are both total body exercises that have been known to increase neuromuscular co-ordination and core stability.

The continental clean involves lifting the bar from the floor to the final clean position by any method of the lifter's choosing so long as the bar is not upended and does not touch the ground. The bar may be rested on the legs, stomach, or belt. Hands may be removed and replaced. The continental clean plays a special role in strongman training, where the use of an axle bar makes the additional steps of a continental clean necessary.

Jerk
In the split jerk, the lifter dips down their hips and propels the barbell upward by performing a short jump. The lifter then 'splits' their legs and catches the bar with straight arms above their head.

In the power jerk, the lifter performs the same dip and jump movement, but unlike the split jerk, the lifter catches the barbell in a partial squat position.

The squat jerk is like the power jerk in how the lifter catches the barbell in a squat position, but unlike the power jerk, the lifter catches the barbell in a full squat position with the barbell locked out above their head.

Single arm
A single arm is used instead of two. The weight lifted is usually a dumbbell or kettlebell. A barbell can also be used. The movement is broadly similar to the two armed clean and jerk, although there are various changes to the range of movement and posture. As a form of unilateral exercise, a single arm clean and jerk can be beneficial for core strength as the lifter has to work to stabilise the off-centred weight. It can also help to reduce an excessive strength imbalance which has developed between the different sides of the body. For example, in a two armed clean and jerk, there may be a muscle imbalance meaning that the right arm is performing an excessively large amount of the work and the left arm an excessively small amount. By using the single arm style and alternating between each arm, it can be ensured that each arm is performing the same amount of work.

World records
Source:

Men

Women

See also
 Clean and press
 List of World records in weightlifting

References

External links

Weightlifting

de:Gewichtheben#Stoßen
fr:Haltérophilie#Épaulé-jeté
pt:Halterofilismo#Arremesso

Clean and jerk


James Lopez Watson (May 21, 1922 – September 1, 2001) was a judge of the United States Court of International Trade. While serving as a judge around the country, Watson became the first African-American to head a federal court in the American Deep South.

Education and career

Born on May 21, 1922, in Harlem, New York City, New York, the son of James S. Watson and Violet Watson, James L. Watson served in the United States Army from 1943 to 1945, where he fought in Italy and received the Purple Heart. He received a Bachelor of Arts degree in 1947 from New York University and a Bachelor of Laws in 1951 from Brooklyn Law School. He was engaged in private practice from 1951 to 1953. He was a member of the New York State Senate from 1954 to 1963. He was a Judge of the New York City Civil Court from 1963 to 1966.

New York State Senate service

Watson was a member of the New York State Senate (21st D.) from 1955 to 1963, sitting in the 170th, 171st, 172nd, 173rd, and 174th New York State Legislatures.

Federal judicial service

Watson was nominated by President Lyndon B. Johnson on January 19, 1966, to a seat on the United States Customs Court vacated by Judge Jed Johnson. He was confirmed by the United States Senate on March 4, 1966, and received his commission on March 7, 1966. He was reassigned by operation of law to the United States Court of International Trade on November 1, 1980, to a new seat authorized by 94 Stat. 1727. Because judges of that court are periodically assigned to federal courts around the country, Watson became the first African-American judge to head a federal court in the American Deep South. He assumed senior status on February 28, 1991. His service terminated on September 1, 2001, due to his death of cancer in Harlem.

Honor

In 2003, the courthouse at 1 Federal Plaza in Manhattan was renamed the James L. Watson United States Court of International Trade Building in Watson's honor.

See also
 List of African-American federal judges
 List of African-American jurists
 List of first minority male lawyers and judges in the United States

References

Sources

1922 births
2001 deaths
United States Army personnel of World War II
United States Army soldiers
New York University alumni
Brooklyn Law School alumni
African-American state legislators in New York (state)
New York (state) state court judges
Democratic Party New York (state) state senators
Deaths from cancer in New York (state)
African-American judges
Politicians from Harlem
Judges of the United States Customs Court
Judges of the United States Court of International Trade
United States federal judges appointed by Lyndon B. Johnson
20th-century American judges

James Lopez Watson


Býbjörn (fræðiheiti: Potos flavus), einnig kallaður rófubjörn eða skottlangur, er tegund hálfbjarna.

Heimildaskrá

Býbjörn


الحَكِيتِيَةُ (بالعبرية: ، حَكِيتِيَه) هي إحدى لهجاتِ الإسبانية اليهودية التي تُعرَف أيضا باسم «اللادِينُو». هي اللهجة الوحيدة من بين لهجات اللادينو المتأثرة باللغة العربية وخاصة باللهجات المغاربية. ويتحدث بها يهود المغرب السَفَرَدِيُّون، وتسمى أيضا بالإسبانية-العبرانية أو اللادينو الغربية وكانت منتشرة في الشمال والشمال الشرقي للمغرب خاصة بمدن تطوان وطنجة بالإضافة إلى مدينتي سبتة ومليلية حيث حظيت في هاتين المدينتين باعتراف رسمي جزئي.

وصف
أخذت هذه اللهجة اسمها من الفعل العربي «حَكَى». هذه اللغة هي عبارة عن خليط من لهجات إسبانية وعبرية ومغربية، تطورت بعد نزوح أعداد هائلة من يهود الأندلس نحو المغرب.

بعض مفردات الحكيتية
من بين مفرداتها نجد :
 Maklear - أكل.
 'Ada - عادة، تقاليد.
 Adafina - أكلة يهودية مغربية، تصنع في الغالب من لحم البقر .
 Adolo - أين
 Hadrear - التكلم
 'Ain hara' - عين حارة، الإصابة بشر وحسد العين.
 Aiwa - كيف? ماذا
 Hshuma o Eh-shuma - حشومة عيب.
 Walu - لا شيء.
 Za'ma - زعما كما لو.

مراجع

اليهود واليهودية في المغرب
إسبانية يهودية
سبتة
لغات المغرب
مليلية

الحكيتية


Dieser Artikel beinhaltet eine Auflistung der meistverkauften Singles in den Vereinigten Staaten. Aufgeführt werden alle Singles, die sich laut Quellen mehr als sechs Millionen Mal verkauft haben.

Liste der meistverkauften Singles (zertifiziert)

Über 8 Millionen verkaufte Exemplare

Über 7 Millionen verkaufte Exemplare

Über 6 Millionen verkaufte Exemplare

Siehe auch
 Liste der meistverkauften Singles in den USA: 1947, 1948, 1954, 1955, 1956
 Liste der meistverkauften Countrysingles in den USA: 1951, 1955, 1956
 Liste der meistverkauften Musikalben in den Vereinigten Staaten

Einzelnachweise

Vereinigte Staaten, meistverkaufte Singles
Rangliste (Musik)
Musikwirtschaft (Vereinigte Staaten)
Vereinigte Staaten
Singles In Den Vereinigten Staaten

Liste der meistverkauften Singles in den Vereinigten Staaten


أبونو  (مواليد 13 فبراير 1984 في ماربيا - إسبانيا) لاعب كرة قدم إسباني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى مالقا الإسباني منذ 2007 في مركز الوسط المدافع كما يجيد اللعب في مركز الوسط المهاجم .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون إسبان مغتربون في اليونان
رياضيون من مالقة
لاعبو أوفي كريت
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو إلبالو
لاعبو ريال سرقسطة
لاعبو كرة قدم أندلسيون
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم من مالقة
لاعبو كرة قدم من مقاطعة مالقة
لاعبو ماربيلا
لاعبو نادي لاس بالماس
لاعبو نادي مالقا
مواليد 1984
مواليد في مالقة

أبونو


Aydaki Kadın, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın tamamlanamamış ve öldükten sonra da notları içerisinden toparlanarak yayına hazırlanmış olan romanıdır. 1987 yılında Adam Yayınları tarafından basılmıştır.

Tanpınar'ın, ölümüyle yarım kalmış bu son romanı için Edebiyat Üzerine Makaleleri'nde "Aydaki Kadın diye bundan (Saatleri Ayarlama Enstitüsü'den) çok ayrı, çok başka, daha derin ve ferdî meseleleri ele alan bir romanım var. Fakat ne zaman bitireceğimi bilmiyorum." demiştir. Taslak hâlinde kalmış bu roman, ilk olarak 1982'de Journal of Turkish Studies'in 3. ve 4. ciltlerinde Güler Güven tarafından gün ışığına çıkarılmıştır. 1987'de de Adam Yayınları kitap olarak yayımlamıştır. Eleştirmenlerce otobiyografik bir roman olarak değerlendirilen eseri Tanpınar Evrâk-ı Metrukesinde yer alan şu sözlerle anlatıyor:

"Sembolik bir roman olacaktır. Romanın bir Şahidi, birkaç kahramanı vardır. Romanın kadın kahramanı Leyla'dır. O mihrak noktasıdır.Bütün dikkatler, meraklar ona çevrilmiştir. Suat (Selim), Refik, Hatice H., Leyla'nın kızkardeşi Zeynep (son müsveddede, Sadiye) onun âşıkları ve onunla evlenmek isteyenler. Leyla çocuksuz evli bir kadındır. Evvela Suat'la (Selim'le) sevişmiş, sonra izah edilemeyecek bir hâlet-i ruhiye ile Refik'le evlenmiştir. Leyla'nın ağabeysi (son müsveddede, kardeşi Nail) sansüel, iradesiz, içkiye düşkün bir adamdır. hastadır, fakat hiçbir şey bilmez. Kadınların rahat bırakmadığı adam. Romanda herkes Leyla'ya ve Suat'a (Selim'e) yüklenir. Suat (Selim) devamlı tazyik altındadır. Romancıdır. Muhtelif çevrelerden arkadaşları vardır.Hepsi onun kendilerinden olmasını ister (...)"

Kaynakça

Ahmet Hamdi Tanpınar romanları

Aydaki Kadın


سمير السقاف مخرج سينمائي وتلفزيوني سوري مشهور له العديد من المشاركات والإخراجات السورية وغير السورية وله أيضاً العديــد من المسرحيات السورية .

أعمال إخراجية

سينما
 الظل
 جناب الشهبندر
 المكوى
 ملاحظة هامة
 الليل (تمثيل)
 كلمات الشوق

مسرح
 نحنا كبار
 ليش تعلمنا
 التبريزي
 عزيمة في الظلام
 المحتسب

تلفزيون
 الجوهر
 غيث الدموع
 أحلامنا
 الرجال يبكون
 يوميات مغرور
 يوميات عنتر

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من دمشق
مخرجو أفلام سوريون
مسرحيون سوريون
مواليد 1955

سمير السقاف


Tanah'da, elohim () veya ha'elohim, tek bir Tanrıya, özellikle İsrail'in Tanrısına atıfta bulunan İbranice sözcüktür. Diğer zamanlarda ise çoğul tanrıları ifade etmek için kullanıldı.

Kelime, eloah kelimesinin çoğul halidir ve el ile ilişkilidir. Kitâb-ı Mukaddes'ta tanrının gücünün, yöneticilik ve adalet özelliklerinin geçtiği yerlerde kullanılmıştır. İbranicede Elohim sözcüğünün karşılığı tanrılar olarak verilebilir. Ancak bu tam doğru bir karşılık değildir. Bu sözcüğün mastarı "el" dir ve güç anlamına gelir; "el-oha" ise güçlü ya da güçlü olan (kişi) anlamındadır. RAB YHVH için kullanıldığında saygı ifadesi olarak Eloha'ın çoğulu olan Elohim kullanılmıştır. Burada yaratılma oluşumu Tanrının özellikleri olarak başlar, kutsal isimler olarak somutlaşır ve yaratılış dört olarak adlandırılır.

Elohim, eloah'ın çoğulu olduğu için Teslis doktrinini savunan Hristiyanlar, üç kişinin tek bir Tanrı'da birleştiğini göstermek için 'Elohim' ifadesine başvururlar. Kutsal Kitap eleştirmenleri, 'elohim'i Tanrı kavramının Kutsal Kitap'ta çoktanrıcılıktan tek tanrılılığa geliştiğinin kanıtı olarak görürler. Her iki görüş ise İbranice ile bağdaştırılamaz.

'El
"Tanrı" olarak tercüme edilen İbranice kelimeler arasında, muhtemelen "kudretli olan", "güçlü olan" anlamına gelen 'El kelimesi vardır. Kutsal Kitap'ın, ismi יהוה (YHVH, Yehova ya da Yahve) olan Tanrısı, diğer tanrılar ve insanlarla ilgili olarak kullanılır. Aynı zamanda, genellikle Elişa ("Tanrı kurtuluştur" anlamına gelir) ve Daniel ("Tanrı benim hakimimdir") gibi özel isimlerin bir bileşenidir.

İşaya 9:6'da Mesih, peygamberlik niteliğinde 'El Gibbṓr, (güçlü Tanrı) olarak adlandırılır, fakat Başlangıç 17:1'deki 'El Shaddáj (Her Şeye Kadir olan Tanrı) terimi YHVH'ye (Yehova ya da Yahve) uygulanmaktadır.

ha'El
Ha'El ifadesi, 'El ve önce gelen belirli tanım edatı ha 'dan oluşur. Masoretik metinde bu ifade 32 kez tekil olarak geçer ve her zaman Kutsal Kitap'ın Tanrısı YHVH'ye atıfta bulunur (örneğin Başlangıç 46:3; 2. Samuel 22:31). Belirli tanım edatı onu diğer tanrılardan ayırmak amacıyla kullanılır. Gesenius'un İbranice Gramer eseri ha'Elohim ve ha'El 'i "tek gerçek Tanrı" olarak çevirmektedir.

'Elim
'Él 'in çoğul biçimi 'Elím, diğer tanrılara atıfta bulunularak kullanılır, örneğin Çıkış 15:11'de ("tanrılar"). Ayrıca, Mezmur 89:6'da olduğu gibi, yücelik veya haşmet çoğulu olarak da kullanılır. Çoğul biçimin burada ve başka birçok yerde tek bir kişiye atıfta bulunma amacıyla kullanılması, Septuagint çevirisinde 'Elím 'in tekil biçimi Theos ile ve aynı şekilde Vulgata 'da Deus ile tercüme edilmesiyle gösterilir.

ha'Elim
'Elím sözcüğü Masoretik metinde, diğer tanrılara atıfta bulunduğu Çıkış 15:11'de bir kez önceki belirli tanım edatı ile birlikte görünür.

'Elohim
İbranice 'elohim (tanrılar) sözcüğü, görünüşe göre, "güçlü olmak" anlamına gelen bir kökten türemiştir. 'Elohim, 'Elṓah 'ın (Tanrı) çoğul halidir. Bazen bu çoğul, birkaç tanrıyı belirtir (Başlangıç 31:30, 32; 35:2), ancak daha sıklıkla heybet, yücelik veya ihtişamın çoğulu olarak kullanılır. Tanah'ta 'Elohim, Tanrı'nın (YHVH) kendisine, meleklere, putlara (tekil ve çoğul) ve insanlara atıfta bulunur.

Tanah'ın Tanrısı için kullanıldığında, 'Elohim heybet, yücelik veya haşmetin çoğulu olarak kullanılır (Başlangıç 1:1). Aaron Ember bu konuda şunları yazdı: "Eski Ahit'in dili, çokluk fikrini . . . ['Elohim]'le ilgili (İsrail'in Tanrısı için kullanılırsa) tamamen terk edilmiş olması, neredeyse her zaman tekil bir fiil yüklemi ile inşa edilmesi ve tekil bir sıfat niteliği gerektirmesi gerçeğinden özellikle açıktır. . . .  ['Elohim], büyük Tanrı'ya tekabül eden yücelik ve heybeti ima eden bir yoğunluk çoğul olarak açıklanmalıdır"

Gesenius'un İbranice Gramer eseri şöyle der: "Haşmet veya egemenlik çoğulları . . . aslında soyut çoğulun özel bir çeşididir . . . temel terimin yoğun bir artırılmasının ikincil anlamı ile . . .; yani her şeyden önce אֱלֹהִים ['Elohím] Tanrı (sayısal çoğul "tanrılar"dan ayrılmış olarak) . . . Belirtme sıfatının tekiliyle neredeyse düzenli bağlantı, dilsel kullanımın ʹא ['Elohím]'in (tanrıyı belirtmek için kullanıldığı kadarıyla) sayısal bir çokluğu fikrini tamamen ortadan kaldırdığı gerçeğinden bahseder. . . . Buna göre, ʹא ['Elohím] yalnızca sayısal çoğul değil, aynı zamanda soyut çoğul olmalıdır . . . ve, bu tür diğer soyut isimler gibi, somut bireysel Tanrı'ya transfer edilmiştir."

'Elohim kelimesi putlar için de kullanılmaktadır. Bazen bu çoğul basitçe "tanrılar" anlamına gelir (Çıkış 12:12; 20:23). Diğer zamanlarda, 'elohim yücelik çoğuludur ve yalnızca tek bir tanrıya (veya tanrıçaya) atıfta bulunur. (1. Samuel 5:7b [Dagon]; 1. Krallar 11:5 ["tanrıça" Aştoret]; Daniel 1:2b [Marduk]).

Mezmur 82:1, 6'da 'Elohim insanlar, yani İsrail'deki hakimler için kullanılır. Onlar, Tanrı'nın temsilcileri ve sözcüleri olarak tanrılardı. Aynı şekilde, Musa'ya Harun'a ve Firavun'a "tanrı" olarak hizmet etmesi söylenmişti (Çıkış 4:16; 7:1).

ha'Elohim
Ha'Elohim terimi, 'elohim' ve önce gelen belirli tanım edatı ha'dan oluşmaktadır. Masoretik metinde bu ifade 376 kez geçer; bunun 368'i gerçek Tanrı YHVH'ye ve 8 kez diğer tanrılara atıfta bulunur.

ZorellHeb, s. 54'te şöyle der: "Kutsal Yazılarda özellikle tek gerçek Tanrı, Yahve, bu kelimeyle belirtilir; a) הָאֱלֹהִים ὁ θεός Gen 5:22; 6:9, 11; 17:18; 20:6; Ex 3:12; 19:17 ve nesir olarak yazılmış çeşitli kitaplarda; יהוה הוּא הָאֱלֹהִים 'Yahve [tek gerçek] Tanrı'dır' Deu 4:35; 4:39; Yeşu 22:34; 2Sam 7:28; 1Kır 8:60 vb."

Kaynakça

Yaratıcı tanrılar
Tanah
İbranice deyişler
Tanrı'nın isimleri

Elohim


قرار مجلس الأمن الدولي رقم 573 لعام 1985 بتاريخ 4 أكتوبر يدين مجلس الأمن فيه العدوان الإسرائيلي على تونس (عملية الساق الخشبية)، والذي تسبب عن خسائر فادحة في الأرواح بالإضافة إلى أضرار مادية كبيرة، ويحث الدول الأعضاء في الأمم المتحدة على أن تتخذ تدابير لثني إسرائيل عن أعمال عدوانية مماثلة.

مراجع

قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن الصراع العربي الإسرائيلي
إسرائيل في 1985
تونس في 1985
أحداث أكتوبر 1985
العلاقات الإسرائيلية التونسية
عنصرية إسرائيل
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن إسرائيل
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن تونس
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة عام 1985

قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 573


Miguel Ángel Pérez Oca (Alicante, España, 26 de enero de 1944) es un profesor de mercantil, escritor e ilustrador científico español, faceta esta última en la que ha cosechado numerosos galardones. Es autor de una colección, "Imágenes del Universo", que consta de 30 pinturas de tema astronómico, expuestas en Alicante, Murcia, Valencia y Lleida, y adquiridas en 1994 por el Museo de la Ciencia de Barcelona, donde fueron expuestas de 2004 a 2006 y en otras ocasiones.

En 2003, la Secretaría de Educación Pública de México adquirió 65000 ejemplares de su novela El libro secreto de Copérnico.

En 2007 ganó la IV edición del Premio Literario Pou de la Neu de cuentos con su narración "La última neu".

En 2017 ganó el I Premio de Novela de Ciencia Ficción "Ciudad del Conocimiento" con su novela El silencio de las estrellas.

Su obra como escritor abarca diferentes temáticas y estilos literarios: ensayo (histórico e histórico-científico), novela histórica y ciencia ficción.

También ha sido colaborador de los programas radiofónicos "Hoy por hoy" de la Cadena SER y "Alicante en la Onda", de Onda 0.

Obra

Giordano Bruno, el loco de las estrellas (Equipo Sirius, S.A, 2000). Primer libro de la Trilogía Copernicana.
El libro secreto de Copérnico  (Equipo Sirius, S.A. 2001). Segundo libro de la Trilogía Copernicana.
Nuestros señores químicos (Equipo Sirius, S.A. 2001).
Tomo, el librero (Equipo Sirius, S.A. 2002). Tercer libro de la Trilogía Copernicana.
Los viajes del Padre Pinzón (Transversal, 2004).
25 de mayo, la tragedia olvidada (ECU, 2005).
La última Neu (Hotel Restaurante Pou de la Neu, 2007)El telescopio (ECU, 2008).La cruz ausente (ECU, 2010). El suicida feliz (ECU, 2013)
 Alicante, biografía de una ciudad (Temporae, 2014) El silencio de las estrellas (Premium Editorial, 2017)
 ¿Qué soy yo? la gran pregunta (Letrame 2019) Adana, la mujer perfecta (ECU, 2020)

Referencias

 Ficha de autor de la editorial ECU
 Entrevista de Alicante Vivo a Miguel Ángel Pérez Oca

Novelistas de España
Escritores en español
Escritores de ciencia ficción de España
Ensayistas de España del siglo XXI
Ilustradores de España
Nacidos en Alicante

Miguel Ángel Pérez Oca