Lezbiyen, başka bir kadına fiziksel ve/veya duygusal çekim hisseden kadındır. Lezbiyen, eşcinsel kadın anlamına gelmektedir. Hem kadınlara hem de erkeklere çekim hisseden kadınlar ise biseksüeldirler. Kişinin kendini tanımlaması veya kendine biçtiği cinsel kimlik, davranışlarıyla örtüşmüyor olabilir.

Tarihçe
Kadınlar arası aşka değinen bilinen en eski yazılı kaynaklar Antik Yunan'a dayanmaktadır. Lesvos (Midilli) adasında yaşayan Sapfo, başka kadınlara yönelik cinsel çekimini açıkça ortaya koyan şiirler yazmıştır. Buna karşın, yine bazı antik kaynaklar Sapfo'nun erkeklerle de aşk ilişkisi yaşadığını dile getirmektedir. Hatta, Tyreli Maximus Sapfo'nun kendi okulundaki kızlarla olan ilişkilerinin platonik olduğunu iddia etmiştir. Modern bilim Antik Yunan'da oğlancılık ile Sapfo ve öğrencilerin ilişkisi arasında bir paralellik kurmakta ve her ikisinde de pedagojinin rol oynamış olabileceğini öne sürmektedir.

Yazılı kaynaklar
Lezbiyen ilişkilere dair erken dönem ilk yazılı kaynaklara, Antik Sparta'da rastlanmaktadır. Lacedaemonians hakkında yazan Plutarch "...aşk aralarında o kadar hürmet görmektedir ki kızlar aynı zamanda soylu kadınların erotik nesneleri haline gelmiştir." ifadesini kullanmıştır.

Asya
Antik Çin şiiri ve hikâyelerinde de lezbiyen ilişkilere rastlanmakta, ancak, erkek eşcinselliğine değinen edebi eserlerdeki detaylara yer verilmemektedir. Antropolog Liza Dalby, ağırlıklı olarak kadınların birbirine verdiği erotik şiirlere dayanan araştırmasında, Heian Dönemi Japonya'sında lezbiyen ilişkilerin yaygın olduğunu ve toplumsal açıdan kabul gördüğünü iddia etmektedir.

Orta Çağ Arabistanı'nda, haremlerde kadınlar arası ilişkiler yaşandığına dair duyumlar bulunmaktadır. Haremlerdeki ilişkiler genellikle baskıyla karşılaşmaktadır. Örneğin Musa Peygamber, aşk yaparken yakalanan iki kızın boynunun vurulmasını emretmiştir.

Avrupa
Avrupa'da 12. yüzyılda yaşamış olan yazar Etienne de Fougères, kadınlar üzerine yaptığı araştırma olan "Livre des manières"de (yaklaşık M.S. 1170 yılında yazılmıştır) lezbiyenlerle alay etmiş ve lezbiyenleri horozlar gibi davranmaya çalışan tavuklara benzetmiştir. Etienne de Fougères'in bu yaklaşımı, Avrupa'da dönemin önde gelen (hem laik hem de dini) çevrelerinin kadının erkek olmadan düzgün bir cinsellik yaşayamayacağı yönündeki genel kanısını yansıtmaktadır.

Etimoloji
"Lezbiyen" kelimesinin Sapfo'nun yaşadığı adanın ismi olan "Lesbos" kelimesinden geldiği varsayılır.

Kamu politikaları
Batı toplumlarında, kadının eşcinsel davranışlarına yönelik açık yasaklamalar, erkeğin eşcinsel davranışına oranla çok daha zayıftır.

Birleşik Krallık'ta, lezbiyenlik hiçbir zaman yasadışı olmamıştır. Buna karşın, erkekler arası cinsel ilişki İngiltere ve Galler'de 1967 yılına kadar yasal kabul edilmemiştir. Kraliçe Victoria'nın kadınlar arası cinsel ilişkinin mümkün olamayacağına inanması sebebiyle lezbiyenliğin İngiliz Ceza Yasası'nda 1885 yılında yapılan değişiklik kapsamına alınmadığı söylenmekle birlikte bu hikâyenin sonradan uydurulmuş olabileceği de ifade edilmektedir. İngiliz parlamenter Frederick Macquisten tarafından 1921 yılında ortaya atılan ve lezbiyenliğin suç sayılmasını öngören yasa teklifi Lordlar Kamarası tarafından reddedilmiştir. Tartışmalar sırasında Lord Birkenhead ve ardından dönemin Büyük Britanya Başbakanı bin kadından 999'unun "bu tarz deneyimlere ilişkin bir fısıltı dahi duymadığını" savunmuşlardır. 1928 yılında, lezbiyen içerikli bir roman olan The Well of Loneliness kamunun büyük ilgisini çeken bir dava sonucu "müstehcenlik" nedeniyle yasaklanmıştır. Kitaba karşı dava açılmasının nedeni kitapta herhangi bir şekilde açık cinsel içerik bulunması değil, "kabul görme" savını ortaya atmasıdır. The Well of Loneliness yasaklanırken lezbiyen temalı ancak siyasi içerik taşımayan romanlar serbestçe satılmaya ve yayımlanmaya devam etmiştir.

Yahudi dini öğretileri, erkek eşcinsel davranışını kınasa da lezbiyen davranışlar hakkında çok az şey söylemektedir. Buna karşın, nüfusunun büyük çoğunluğu laik olan modern İsrail Devleti, eşcinsel yönelimleri yasadışı ilan etmeyen ve eşcinsellere baskı uygulamayan bir yaklaşım sergilemektedir. İsrail'de eşcinsel evliliğe izin verilmemekte buna karşın örfi hukukun uygulandığı bu ülkede eşcinsel kişinin çocuğunun, partneri tarafından evlat edinilmesine izin veren ve daha sonraki davalarda örnek teşkil eden mahkeme kararları bulunmaktadır. Tel-Aviv'de her yıl geleneksel olarak eşcinsel onur yürüyüşü yapılmaktadır.

Eşcinsellik İslam dini öğretilerinde (Kur'an ve Hadisler'de) yasaklanmıştır. Suudi Arabistan ve Yemen'de eşcinsellik hapis, kırbaç ve ölümle cezalandırılmaktadır. İran'da lezbiyen davranışları yasaklayan yasa hâlâ yürürlükte bulunmaktadır.

Asya'da Türkiye'de genelde eşcinselliği özelde ise lezbiyenliği yasaklayan herhangi bir yasa bulunmamaktadır. Türk Medeni Kanunu'nda ise eşcinsellik boşanma sebebi olarak kabul edilmektedir. Eşcinsel olan eşin sırf bu gerekçeyle evlilik içerisinde kusurlu sayılması kabul edilmiştir. Yasal durumun elverişliliğine karşın, Ümit Oğuztan'ın Rüya Eser takma adıyla 1990 yılında Yaprak Yayınları'ndan yayımlanan "Lezbiyen" isimli belgesel romanı kısa sürede toplatılmış, "müstehcen" olduğu gerekçesiyle yargılanmış ve mahkeme kararıyla yakılarak imha edilmiştir. Türk toplumunun büyük bir kısmı, bir takım geleneklere bağlılıklar nediyle erkek eşcinselliğine önyargılı yaklaşan bir toplumdur.  Buna karşın, lezbiyenlik yine toplumun çoğunluğu tarafından göz ardı edilmekte ve bu nedenle erkek eşcinselliği kadar tepki çekmemektedir. Türkiye'de Lambdaistanbul ve Kaos GL gey, lezbiyen, biseksüel, transseksüel ve travesti haklarını koruma ve bu gruplar arasında dayanışmayı sağlamaya yönelik olarak çalışmaktadır.

Üreme ve Ebeveynlik Hakları
Birçok lezbiyen çift, evlat edinme yöntemiyle çocuk sahibi olmayı denemektedir. Ancak, lezbiyen çiftlerin evlat edinmesi her ülkede yasal değildir.

Lezbiyenler, son dönemde, tüp bebek başta olmak üzere desteklenmiş doğum teknolojilerine de yönelmektedirler. Bazı ülkelerde, lezbiyenlerin desteklenmiş doğum teknolojilerine erişimi konusu tartışılmaktadır. Örneğin, Avustralya'da Yüksek Mahkeme, Roma Katolik Kilisesi'nin lezbiyen ve bekar kadınların tüp bebek sahibi olmasının yasaklanması girişimini reddetmiştir. Ancak, Yüksek Mahkeme'nin bu kararının hemen ardından Başbakan John Howard lezbiyenler ve bekar kadınların tüp bebek sahibi olmasını engellemek amacıyla konuya ilişkin yasada bir düzenlemeye gitmiş ve Roma Katolik Kilisesi'ne desteğini ortaya koyarak Yüksek Mahkeme'nin kararını göz ardı etmiştir. Bu durum Avustralya'daki gey ve lezbiyen toplumunun yanı sıra bekar kadınların da tepkisini çekmiştir.

Feminizm

Tarih boyunca birçok lezbiyen, kadın hakları mücadelesine dahil olmuştur. 19. yüzyılın sonlarında, Boston evliliği terimi beraber yaşayan kadınlar arasındaki romantik birlikteliği anlatmak için kullanılmasının yanı sıra kadınların oy hakkı mücadelesine de katkıda bulunmuştur.

Feminist hareketler
1970'ler ve 1980'ler boyunca, modern feminizm ve radikal feminizm gibi hareketlerin ortaya çıkmasıyla, lezbiyen ayrılıkçılığı popüler hale gelmiş ve lezbiyen kadın grupları komünler halinde yaşamak üzere bir araya gelmeye başlamıştır. Kathy Rudy, "Radical Feminism, Lesbian Separatism, and Queer Theory" isimli çalışmasında, yaşadığı lezbiyen komününde sterotiplerin ve hiyerarşik bir yapının ortaya çıktığını ve bu nedenle gruptan ayrıldığını ifade etmiştir.

1990'larda ise lezbiyen görünürlüğünü artırmak ve lezbiyen haklarını geliştirmek üzere birçok lezbiyen intikam tugayı kurulmuşsa da bu grupların etkisi sınırlı kalmıştır. Yine feminist mücadele çerçevesinde yürütülen kampanyaların da etkisiyle günümüzde Hollanda, İspanya, Belçika, Kanada, Arjantin ve Güney Afrika Cumhuriyeti'nde eşcinsel evlilikler yasal hale gelmiştir. Buna karşın, eşcinsel evliliklere hâlen birçok ülkede izin verilmemektedir. 2004 yılında ABD'nin Massachusetts Eyaleti, eşcinsel evliliklere izin veren ilk Amerikan eyaleti olma unvanını kazanmıştır. 26 06 2015 tarihinde Amerika'da eşcinsel evlilik mahkeme kararı ile yasal ilan edilmiştir.

Cinsellik

Kadınlar arasındaki cinsel aktivite heteroseksüeller ya da eşcinsel erkekler arasındaki seks kadar çeşitlilik gösterir. Her türlü kişilerarası ilişkide olduğu gibi lezbiyenlikte de cinsel dışavurum ilişkinin kapsamı ile yakından alakalıdır.

Kendi cinsi ile ilişkiye giren kadınların bir kısmı, kendilerini lezbiyen olarak nitelendirmek yerine biseksüel ya da queer gibi farklı etiketlerle tanımlamayı tercih ederler.

Batı ve diğer bazı toplumlarda son dönemde gözlenen kültürel değişiklikler, lezbiyenlerin kendi cinselliklerini daha serbestçe ifade etmelerine olanak tanımıştır. Bu durum, kadın cinselliğinin doğası hakkında birçok araştırma yapılmasını sağlamıştır. Örneğin, 2002 yılında ABD Hükûmeti tarafından yaptırılan, 2005 yılında yayımlanan "Cinsel Davranış ve Seçilmiş Sağlık Önlemleri: 15-44 Yaşlarındaki Erkekler ve Kadınlar, ABD, 2002" (Sexual Behavior and Selected Health Measures: Men and Women 15-44 Years of Age, United States, 2002) başlıklı araştırma yaşları 15-44 arasında değişen kadınların % 4.4'ünün son 12 aylık dönemde başka bir kadınla cinsel ilişkiye girdiğini ortaya koymaktadır. Üzerinde araştırma yapılan kadınlara "Hiç başka bir kadınla cinsel ilişki yaşadınız mı?" sorusu yöneltildiğinde ise deneklerin % 11'i "Evet" yanıtını vermiştir.

Son dönemde, lezbiyen cinselliği üzerine birçok araştırma ve yazın yayımlanmaya başlamıştır. Bu durum, kadınların kendi cinsel yaşamları üzerindeki kontrolü, kadın cinsel hazzının yeniden tanımlanması ve negatif cinsel sterotiplere/kanılara ilişkin yanlışların çürütülmesi hususlarında bir takım tartışmalara yol açmıştır. Negatif cinsel sterotip/kanılara ilişkin olarak, seks üzerine araştırmalar yapan Pepper Schwartz tarafından yaratılan ve uzun süreli lezbiyen ilişkilerde cinsel ihtirasın eninde sonunda azalacağını iddia eden lezbiyen yatak ölümü (lesbian bed death) terimi örnek gösterilebilir. Schwartz'ın bu iddiası, tüm ilişkilerde zamanla ihtirasın azaldığını dile getiren birçok lezbiyen tarafından reddedilmektedir. Yine birçok lezbiyen bu teze karşı olarak mutlu ve doyurucu bir seks yaşamları olduğunu beyan etmektedirler.

Kültür

Edebiyat
1890'lardan beri, yeraltı klasiği Bilitis'in Şarkıları (The Songs of Bilitis), lezbiyen kültürü ve edebiyatı üzerinde etkili olmuştur. Bu kitap, ABD'deki ilk lezbiyen mücadele ve kültürel örgütü olan Bilitis'in Kızları'na (Daughters of Bilitis) da esin kaynağı olmuştur.

1950'lerde ve 1960'larda ABD ve Birleşik Krallık'ta birçok lezbiyen "ucuz roman" yayımlanmıştır. Bu kitaplar genellikle "Odd Girl Out", "The Evil Friendship" (Vin Packer), "The Beebo Brinker Chronicles" (Ann Bannon) gibi şifreli isimlerle piyasaya çıkmıştır. İngiliz okul hikâyeleri de şifreli, zaman zaman da sarih lezbiyen edebiyatına bir barınak sağlamıştır.

1970'lerdeki ikinci dönem feminist dalga sırasında lezbiyen romanları daha çok politika odaklı hale gelmiştir. Bu dönemdeki eserler, genellikle, ayrılıkçı feminizmin açık ideolojik mesajlarına yer vermiş ve edebiyattaki bu eğilim lezbiyen sanatın diğer dallarına da sıçramıştır. Rita Mae Brown'ın ilk romanı olan Rubyfruit Jungle, bu dönemin "dönüm noktası" olma özelliğini taşımaktadır.

1972'de Berkeley, California'da yayımlanmakta olan lezbiyen dergisi Libera "Kadınlarda Heteroseksüellik:Nedenleri ve Tedavisi" (Heterosexuality in Women: its Causes and Cure) isimli bir makale çıkarmıştır. Kendinden önceki, kadınlarda eşcinsellik üzerine olan psikiyatri makaleleri ile paralellik gösteren bu makalede yer alan normal-anormal tartışması büyük ilgi çekmiş ve özellikle lezbiyen feministler tarafından kabul görmüştür. Bu makale, 1970'ler lezbiyen edebiyatı ve sanatı üzerinde de etkili olmuştur.

1990'ların başında lezbiyen kültürü "Feminist Seks Savaşları"nda yer almayan daha genç bir kuşağın etkisi altına girmiştir. Bu durum post-feminist ve queer teorilerinin şekillenmesine de yardımcı olmuştur.

2000'li yıllarda lezbiyen cinselliği edebi eserlerde yer almaya başlamıştır. Günümüzde Pat Califia, Jeanette Winterson, Sarah Waters ve Stella Duffy önde gelen lezbiyen edebiyatı yazarları arasında kabul edilmektedir. Tanınan ve muhalif akademik yazarlardan Camille Paglia ve Germaine Greer gibi bazıları da lezbiyenlikle özdeşleştirilmektedir.

Türk edebiyatında genelde eşcinsel özelde ise lezbiyen olgunun varlığı gereğince irdelenmemiştir. Attilâ İlhan'ın Haco Hanım ve Fena Halde Leman romanlarında bu konu detaylı şekilde irdelenmiştir. Osman Çallı'nın Düş Gezginleri adlı hikâyesi, Perihan Mağden'in İki Genç Kızın Romanı isimli eseri lezbiyen temalı Türk edebiyatı içerisinde kabul edilmektedir. Ümit Oğuztan'ın Rüya Eser takma adıyla 1990 yılında Yaprak Yayınları'ndan yayımlanan "Lezbiyen" isimli belgesel romanı ise kısa sürede toplatılmış, "müstehcen" olduğu gerekçesiyle yargılanmış ve mahkeme kararıyla yakılarak imha edilmiştir.

Tiyatro
Oyun yazarı Lillian Hellman'ın 1934 yılında yayımlanan ilk oyunu The Children's Hour Broadway'de sergilenmiştir. Özel bir yatılı kız okulunda geçen oyunda okul müdürü ve bir öğretmenin ruh sağlığı bozuk bir öğrenci tarafından çıkartılan zararlı bir dedikodu kampanyasının kurbanı olmaları anlatılmaktadır. Müdür ve öğretmen sonunda lezbiyen ilişki yaşadıklarına ilişkin suçlamalarla karşılaşacaklardır. Oyun, Pulitzer Ödülü'ne aday olmasına karşın Londra, Boston ve Chicago'da yasaklanmıştır. The Children's Hour ayrıca New York'ta 691 kere ve aralıksız olarak sergilenmiştir. Bu rakam, o dönem için bir rekor sayılmaktadır.

Sinema
İlk lezbiyen temalı film 1931 yılı yapımı, Christa Winsloe'nun romanından uyarlanan ve Leontine Sagan tarafından yönetilen Mädchen in Uniformdur. Filmde, öğrenci Manuela von Meinhardis'in öğretmeni Fräulein von Nordeck zur Nidden'e duyduğu ihtiraslı aşk anlatılmaktadır. Filmin senaryosu bir kadın tarafından yazılmış ve filmin yapım ekibinde genellikle kadınlar görev almıştır. Filmin Alman lezbiyen kültürü üzerindeki etkileri 1930 yılında çekilen Mavi Melek adlı filmin ardından gelmesi nedeniyle sınırlı kalmıştır.

1990'ların başına kadar filmlerdeki her türlü lezbiyen aşk teması üstü kapalı olarak verilmiş ve seyircilerden hemen her zaman gerekli sonucu çıkartmaları beklenmiştir. Greta Garbo'nun da rol aldığı 1933 yapımı Kraliçe Christina, konusu lezbiyenlerle ilgili olmamasına karşın lezbiyen estetiğinin bir parçası olarak kabul edilmiştir. Alfred Hitchcock'un Rebecca isimli 1940 yapımı, Daphne du Maurier'in romanından uyarlanan filmi oldukça açık bir biçimde lezbiyenliğe vurgu yapmıştır. Ancak, bu filmdeki karakterler olumlu olarak yansıtılmamıştır. Filmdeki Bayan Danvers takıntılı, nörotik ve cinayet eğilimli; filmde hiç gözükmeyen Rebecca ise bencil, kindar ve ölüme mahkûm şekilde tasvir edilmiştir. 1950 yapımı Eve Hakkında Her şey'in ana karakteri senaryoda ilk başta lezbiyen olarak yer almış buna karşın filmin son halinde ana karakterin lezbiyenliğine izleyenlere gerekli ipucu ve mesajları vermek kaydıyla hafifçe değinilmiştir.

1961 yapımı, Lillian Hellman'ın aynı adlı oyunundan uyarlanan The Children's Hour isimli filmde Audrey Hepburn ve Shirley MacLaine başrolleri paylaşmıştır. Film, oyunda yer alan derin karanlık temaları ve lezbiyen alt mesajları yansıtmayı başarmıştır.

Açık lezbiyen temalı, sempatik lezbiyen karakterlere sahip olan ve lezbiyenlerin başrollerde olduğu filmler 1990'lardan itibaren çekilmeye başlanmıştır. 2000'li yıllar itibarıyla, bazı filmler lezbiyenliğe cinsel arzudan öte daha geniş bir bakış açısıyla yaklaşmaya başlamış ve karakterlerin cinsel yönelimlerinden çok kendilerini keşfetmelerine değinmişlerdir.

Bound (1996), Chasing Amy (1997), Jessica Stein'ı Öpmek (2001), Mulholland Çıkmazı (2001), Cani (2003), D.E.B.S (2004), Aşk Yazım (2004), Sevgiyi Ararken (2004), Rent (2005), Imagine Me & You (2005) , Loving Annabelle (2006) ve Mavi En Sıcak Renktir (2013) film ve başrol oyuncuları Altın Palmiye ödülüne layık görüldü. 1990 sonrası Hollywood tarafından çekilen lezbiyen temalı/içerikli filmlere örnek gösterilebilir.

Hollywood dışında da 1990 sonrası birçok lezbiyen temalı ve İngilizce olmayan film çekilmiştir. Ateş (Hindistan, 1996), Fucking Åmål (İsveç, 1998), Mavi (Japonya, 2002) ve Blue Gate Crossing (Tayvan, 2004) bu filmlere örnek olarak verilebilir.

Türk sinemasında ise lezbiyen temalı filmlerin sayısı sınırlı kalmıştır. 1985 yapımı, yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın yaptığı, başrollerini Müjde Ar ile Nur Sürer'in paylaştığı Dul Bir Kadın ile yönetmenliğini yine Atıf Yılmaz'ın yaptığı ve başrollerini Lale Mansur ile Meral Oğuz'un paylaştığı 1992 yılı yapımı Düş Gezginleri isimli filmler lezbiyenlik temasına açıkça vurgu yapmıştır. Perihan Mağden'in romanından uyarlanan 2005 yılı yapımı İki Genç Kız da Türk sinemasındaki lezbiyen temalı filmlere örnek olarak verilebilir.

 Televizyon
Lezbiyen karakterlerin televizyonda yer alması 1980'lerden sonra, ABD ve Batı Avrupa'da eşcinselliğe bakışın değişmeye başlamasıyla, hız kazanmıştır. 1980'lerin televizyon dizisi L.A. Law, 1990'ların lezbiyen televizyon karakterlerine oranla çok daha canlı bir lezbiyen ilişkiyi bünyesine almıştır. 1989 BBC yapımı Tek Meyve Portakal Değildir kendisi de lezbiyen olan yazar Jeanette Winterson'ın aynı adlı romanından uyarlanmıştır.

Aktris ve komedyen Ellen DeGeneres 1997 yılında lezbiyen olduğunu açıklamıştır ve bu açıklamanın ardından DeGeneres'in Ellen isimli dizide canlandırdığı karakter de 5. sezonun hemen başında eşcinsel olduğunu belirtmiştir. Dizinin bu bölümü Emmy Ödülü kazanmıştır. 2000 yılında ABC'de gündüz yayınlanan Bütüm Çocuklarım adlı drama dizisindeki Bianca Montgomery (Eden Riegel) karakterinin lezbiyen olduğu ortaya çıkmıştır. Bir kısım izleyici bu karakterin hikâyesini gerçekçi bulurken diğer bir kısım izleyici ise Bianca'nın başka bir kadınla uzun süreli ilişki kuramamasını eleştirmiştir.

Rus pop ikilisi t.A.T.u ise 2000'lerin başında şarkılarına çektikleri kliplerin televizyonda yayınlanmasının ardından Avrupa'da popüler olmuşlardır. t.A. T.u üyeleri, biseksüel oldukları halde kamuoyuna "lezbiyen" şeklinde lanse edilmişlerdir.

Simpsonlar'ın 2005 yılı bölümlerinden "There's Something About Marrying"de Marge'ın kızkardeşlerinden Patty lezbiyen olduğunu açıklamıştır. Yine 2005 yılında Law & Order isimli dizinin karakterlerinden Serena Southerlyn de lezbiyen olduğunu açıklamıştır.

Birçok bilimkurgu dizisi de lezbiyen karakterlere yer vermiştir. Babylon 5'in bir bölümünde Talia Winters ve Kumandan Susan Ivanova arasında lezbiyen bir ilişki olduğu ima edilmiştir. Uzay Yolu:Derin Uzay 9'un birçok bölümünde lezbiyen unsurlara yer verilmiş ve Uzay Yolu'nun 24. yüzyılında bu tarz ilişkilerin kabul gördüğü açıkça ifade edilmiştir.

2000'li yıllardan ise ana karakterlerini tamamen lezbiyenlerin oluşturduğu diziler çekilmeye başlanmıştır. 2004 yılında yayın hayatına başlayan ve Los Angeles'ta yaşayan bir grup lezbiyenin hayatını konu alan The L Word, 2005 yılında yayınlanmaya başlayan ve iki genç lezbiyenin hayatını dizinin merkezine oturtan South of Nowhere ve yine 2005 yılında yayın hayatına başlayan İngiliz dizisi Sugar Rush ana karakterlerini lezbiyenlerin oluşturduğu dizilere örnek olarak verilebilir.

Televizyonda yer alan önemli lezbiyen karakterlerine örnek olarak şunlar verilebilir:

 Kim Daniels - Sugar Rush
 Liz Cruz - Nip/Tuck
 Willow Rosenberg ve Tara Maclay - Vampir Avcısı Buffy
 Lindsay Peterson ve Melanie Marcus in Queer as Folk
 Zeyna ve Gabrielle - Xena: Savaşçı Prenses
 Maia Jeffries ve Jay Copeland - Shortland Street
 Lana Crawford ve Georgina Harris - Neighbours
 Amanda Donohoe (C.J.Lamb olarak) ve Michelle Green (Abbey Perkins olarak) - LA Law
 Dr. Kerry Weaver ve Sandy López - ER
 Dr. Kerry Weaver ve Kim Legaspi - ER
 Helen Stewart and Nikki Wade - Bad Girls
 Paige Michalchuk ve Alex Núñez - Degrassi: The Next Generation
 Dorothy'nin üniversiteden arkadaşı Jean - Altın Kızlar Alice Pieszecki, Dana Fairbanks, Bette Porter, Shane McCutcheon, Tina Kennard, Jodi Lerner, Helena Peabody, Phyllis Kroll, Jennifer Schecter ve diğerleri - The L Word Anna Friel ve Nicola Stephenson - Brookside Spencer Carlin ve Ashley Davies - South of Nowhere Ross'un eski eşi Carol ve onun sevgilisi Susan - Friends Marissa Cooper ve Alex Kelly - The OC Marge Simpson'ın kızkardeşi Patty Bouvier - Simpsonlar Naomi Julien, Della Alexander ve Binnie Roberts - EastEnders Thelma Bates - Hex Jessica Sammler ve Katie Singer - Once and Again Jasmine Thomas, Debbie Dingle ve Zoe Tate - Emmerdale
 Maggie Sawyer ve Toby Raines - Superman: The Animated Series
 Beverly Harris, Nancy Bartlett and Jackie Harris - Roseanne
 Maxine Proctor - In Diana Jones
 Frankie Doyle, Angela Jeffries, Sharon Gilmore, Judy Bryant, Joan Ferguson, Audrey Forbes, Terri Malone - Prisoner: Cell Block H
 Serena Southerlyn - Law And Order

 Çizgi Roman ve Manga
1989 yılına kadar ABD'nin çizgi romanlardan sorumlu kurumu Comics Code Authority tarafından ABD'de satışa çıkan çizgi romanlar üzerinde de facto bir sansür uygulanmış ve eşcinselliğin çizgi romanlarda yer alması engellenmiştir. Açık lezbiyen temalara ilk olarak yeraltı ve Comics Code Authority'nin onayını gerektirmeyen alternatif çizgi romanlarda rastlanmıştır. Lezbiyen bir karaktere sahip olan ilk çizgi roman Trina Robbins'in "Sandy Comes Out"dur. 1972 tarihli bu çizgi roman Wimmen's Comix isimli antolojinin birinci sayısında yayımlanmıştır. 1980 yılında yayıma başlayan "Gay Comix" lezbiyenler ile ilgili hikâyelere yer vermiş ve 1985 yılında Love and Rockets başlıklı hikâyede iki ana karakter Maggie ve Hopey arasındaki lezbiyen ilişki açıkça ortaya konmuştur.

Alternatif ve yeraltı çizgi romanlarında lezbiyen ilişkilere yer verilirken ABD'deki ana çizgi roman yayımcıları bu konuda uzunca bir süre suskun kalmışlardır. Kadın Marvel Comics karakterlerinden Mystique ve Destiny arasındaki ilişki önceleri yalnızca ima edilmiş, 1990 yılında ise bir eski İngilizce kelimesi olan ve sevgili anlamına gelen "leman" sözcüğünün kullanımıyla şifreli olarak doğrulanmıştır. 2001 yılında ise Destiny'nin Mystique'in sevgilisi olduğu sarih bir İngilizce ile beyan edilmiştir. 2006 yılında DC Comics, önemli karakterlerinden Yarasakadın'ın bir lezbiyen olarak yeniden doğduğunu açıklamış ve bu durum medyanın ilgisni toplamıştır. Yine DC Comics karakterlerinden Gotham Şehri polis memuru Renee Montoya'nın da lezbiyen olduğu çizgi romanlarda açıklanmıştır.

2006 yılında, Alison Bechdel'in Fun Home: A Family Tragicomic isimli lezbiyen ilişkilere yer veren çizgi romanı ABD'deki birçok medya kuruluşu tarafından yılın en iyi kitapları arasında sayılmıştır. Bechdel, Dykes to Watch Out For isimli en iyi tanınan ve en uzun soluklu lezbiyen çizgi romanının da yazarıdır.

Bazı yazarlar, araştırmacılar ve sanatçılar (örneğin Saturday Night Live'dan Chris Rock) Peanuts karakteri Peppermint Patty'nin lezbiyen olduğunu iddia etmişlerdir. (Peppermint Patties''' İngilizce'de lezbiyenler için kullanılan aşağılayıcı argo bir terimdir) Bu iddia, çizgi roman serisinde hiçbir zaman doğrulanmamıştır.

Mangalarda lezbiyen içerik shoujo-ai (kız aşkı), lezbiyen cinselliği ise yuri terimleriyle ifade edilmektedir. Bu terimler animeler için de geçerlidir. Mangalardaki lezbiyen ilişkilere örnek olarak bir Japon manga karakteri olan Yokohama Kaidashi Kikō'nun Alpha ve Kokone'ye romantik duygular beslemesi verilebilir.

 Anime
Anime dizisi Sailor Moon'un üçüncü sezonu iki kadın kahraman Sailor Uranus ve Sailor Neptune arasındaki lezbiyen ilişkiye yer vermektedir. Ancak, dizinin üçüncü sezonu ABD'de dublajlanırken ve gösterilirken sansüre uğramıştır. Lezbiyen ilişkiye yer veren birçok sahne kesilmiş ve bahsekonu iki karakter "kuzen" olarak lanse edilmiştir. Bu durumun Amerikalı izleyiciler tarafından fark edilmesi ise birçok çelişkinin doğmasına yol açmıştır.The Daily Athenaeum Interactive, 28 Haziran 2000, http://www.da.wvu.edu/archives/002806/news/002806,07,01.html

Mangaka gruplarının çoğunda örneğin Miyuki-chan in Wonderland veya ''Card Captor Sakura'da bazı karakterler alenen lezbiyenken bazı karakterlerin ise lezbiyen oldukları varsayılmaktadır. Örneğin "Miyuki-chan in Wonderland"da Miyuki sürekli olarak kadın hayranlarının ilgisinden kurtulmaya çalışmaktadır. Card Captor Sakura'daki Tomoyo ise, ana karakter Sakura ile temelde masum buna karşın şüphe çeken "kıyafet değiştirme" oyunu oynama takıntısı ile ünlüdür.

Bilgisayar Oyunları
Lezbiyen ilişkiler bilgisayar ve Playstation oyunlarında da yer almaya başlamıştır. Squaresoft PlayStation oyunu SaGa Frontier Asellus isimli bir lezbiyen karaktere sahiptir. Oyundaki diğer bir karakter olan Gina, Asellus'un kıyafetlerini diken genç bir terzidir. Gina, sürekli olarak Asellus'a karşı hissettiği çekimden bahseder ve oyunun birçok farklı sonunda Asellus ile evlenir. (Oyunun İngilizce versiyonundan lezbiyenlikle ilgili birçok diyalog ve içerik çıkartılmıştır.) Playstation oyunu Fear Effect 2: Retro Helix'de ana karakterlerden Hana Tsu Vachel Rain Qin isimli bir başka kadın karakterle cinsel ilişkiye girmektedir.

Ayrıca bakınız
 Chapstick lezbiyen
 Lipstick lezbiyen
 Butch
 Stone Butch
 Soft butch
 Siyah Üçgen
 Pembe Üçgen
 Eşcinsellik
 Homofobi
 The L Word (dizi)
 Antik Yunan'da eşcinsellik

Dış bağlantılar

Genel
 Lambda İstanbul Derneği Web Sitesi
 The National Center for Lesbian Rights
 Old Lesbians Organizing for Change (OLOC)
 The Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender Historical Society

Haber ve Makaleler
 Lezbiyen çiftlerin çocuk yetiştirmesi
 "Lezbiyen yatak ölümü"nün eleştirisi
 Avustralya ve IVF
 IVF ve lezbiyen protestosu
 "World Pride 2006" üzerine

Dergiler
 Curve Magazine
 On Our Backs
 Diva
 AfterEllen.Com
 It's February; Pucker Up, TV Actresses The New York Times, 10 Şubat 2005

Kaynakça

Aşk
Kişilerarası ilişkiler
Cinsel kimlik ve yönelimleri
Kadın eşcinselliği

Lezbiyen


Nogometni klub "Kalnik" (NK "Kalnik"; "Kalnik") je nogometni klub iz Kalnika, općina Kalnik, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.
Klupska boja je plava.

O klubu
NK "Kalnik" je osnovan 1974. godine, kada je osnovana Općinska nogometna liga Križevci, u kojoj se klub natjecao. Klub djeluje do 1980.-ih godina, te prestaje s radom. Do obnove rada kluba dolazi 2007. godine, te se klub nakon nekoliko godina počinje natjecati u županijskim ligama Nogometnog saveza Koprivničko-križevačke županije. 2019. godine klub je isključen iz 2. ŽNL Koprivničko-križevačke, nakon što nisu nastupili na nekoliko utakmica.
Klub i dalje djeluje, ali ne sudjeluje u službenim natjecanjima, te planira izgradnju novog igrališta.

 Uspjesi
 3. ŽNL Koprivničko-križevačka
 prvak: 2016./17. (Križevci)
 drugoplasirani: 2015./16. (Križevci''), 2017./18.

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači

Unutarnje poveznice
 Kalnik (općina)
 Općina Kalnik

Vanjske poveznice
 Nk Kalnik, facebook stranica
 localgymsandfitness.com, Nk Kalnik
 sportilus.com, NOGOMETNI KLUB KALNIK

Izvori

 Ivan Majdak: "Križevačka nogometna priča : 1909. – 2009.", Križevci, 2009.,
 ns-kckz.hr, Klubovi, wayback arhiva
 fininfo.hr, NK "KALNIK"
 poslovni.hr, NOGOMETNI KLUB KALNIK
 bisnode.hr, NOGOMETNI KLUB "KALNIK"
 fininfo.hr, NK "KALNIK"

Nogometni klubovi u Koprivničko-križevačkoj županiji

NK Kalnik


Morito Suzuki (jap. , Suzuki Morito; * 23. September in Shizuoka, Japan) ist ein japanischer Grafikdesigner.

Kurzbiografie

Morito Suzuki schuf viele Grafiken in Form von Filmplakaten oder Plattencover. Für die Gruppe "Earth, Wind & Fire" gestaltete er für deren Album The Promise (2003) das vielbeachtete Cover. Suzuki versuchte dabei, die Musik zu visualisieren. Nach eigenen Angaben benötigte er zwei Jahre, um das Cover des Albums "Caravan Of Dreams" von Michael Sembello zu kreieren.

Werk

Weblinks
 Official Site
 Moritos MySpace
 Morito Suzuki Discography (Artist Direct)

Einzelnachweise

Grafikdesigner (Japan)
Japaner
Geboren im 20. Jahrhundert
Mann

Morito Suzuki


An Anthurium moronense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Bernard Croat ngan Carlsen. An Anthurium moronense in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium moronense


Il'ia Vekua (în ; n. 23 aprilie 1907, Șeșeleta, Georgia, actualmente localitatea se află în Abhazia – d. 2 decembrie 1977, Tbilisi) a fost un matematician georgian și sovietic, membru al Academiei de Științe din URSS (1958), membru al Academiei de Științe din RSS Georgiană și președinte al Academiei de Științe din R.S.S. Georgiană  (1972-1977).

Biografie
Este fiul lui Nestor Vekua. A absolvit Universitatea din Tbilisi în 1930. În anii 1952-1954 a lucrat la Universitatea din Moscova, iar ulterior, în anii 1953-1958 la Institutul de matematică al Academiei de Științe din URSS "V. Steklov" din Moscova. În anii 1958-1964 a fost rector al Universității din Novosibirsk, iar în anii 1965-1972 rector al Universității din Tbilisi. A fost membru PCUS din 1943, iar din 1976 deputat al Sovietului Suprem din URSS. Este înmormântat la Tbilisi, pe muntele Mtatsminda.

Creația științifică
 Lucrările principale se referă la teoria funcțiilor, teoria matematică a elasticității, teoria ecuațiilor de tip mixt, teoria problemelor de frontieră de tip eliptic, teoria ecuațiilor multidimensionale singulare integrale, teoria ecuațiilor hidroaerodinamice.
 Concomitent cu matematicienii americani Lipman Bers și A. Helbart a dezvoltat teoria funcțiilor pseudoanalitice. A sugerat aplicarea metodelor teoriei funcțiilor analitice pentru calculul unor înfășurătoare arbitrare de curbură pozitivă. În anul 1959 a dezvoltat metoda încovoierilor infinitezimale, arătând că unele mărimi sunt funcții pseudoanalitice generalizate. A contribuit la teoria ecuațiilor integrale singulare, a dezvoltat metodele de soluționare a unor clase largi de ecuații cu derivate parțiale de tip eliptic. A creat aparatul matematic pentru cercetarea și soluționarea problemelor generale de frontieră având la bază funcțiile generalizate analitice.

Onoruri
 Erou al Muncii Socialiste (1969)
 Ordine și medalii ale URSS
 Om emerit al Științei din R.S.S. Georgiană (1956)
 Institutul de matematică aplicată al Academiei de Științe din Georgia îi poartă numele

Note

Legături externe
 Biografie (în rusă)
 Pagina web a Institutului de matematici aplicate din Tbilisi

Nașteri în 1907
Decese în 1977
Matematicieni din secolul al XX-lea
Matematicieni sovietici
Eroi ai Muncii Socialiste ai Uniunii Sovietice

Il'ia Vekua


Esvatini, resmî adıyla Esvatini Krallığı (Swati: Umbuso weSwatini, İngilizce: Kingdom of Eswatini) ya da eski adıyla Svaziland, Afrika kıtasının güneyinde yer alan ve denize kıyısı olmayan bir ülkedir. Kuzeydoğuda Mozambik, kuzey, batı ve güneyde Güney Afrika ile sınırı vardır. Ülke ve halkı, adını 19. yüzyılda hüküm süren Kral II. Mswati'den almaktadır. 6 Eylül 1968'de Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını elde eden Esvatini, mutlak monarşi ile yönetilmekte olup başkenti Mbabane'dir.

Etimoloji
Ülkenin eski ismi olan Svaziland, Svazilerin yaşadığı ülke anlamını taşımaktadır. Ülke bağımsızlığına kavuşmadan önce düşünülen ilk isim olan Ngwane ismi ise Svaziland'ın ilk kralı olarak kabul edilen III. Ngwane'den gelmektedir. 18. yüzyılda yaşayan ve 1780 yılında kadar hükümdarlığını sürdüren III. Ngwane hükümdarlığı altındaki bölgelere kaNgwane adını vermiştir. Ngwane'nin sahip olduğu/yer aldığı ülke anlamına gelen bu ifadeden yola çıkarak verilmesi planlanan ülke isim daha sonra gerçekleştirilememiştir. Günümüzde de ülkede birçok kişi kendisini insan olarak tanımlamak adına Ngwane ismini kullanmaktadır.

19 Nisan 2018'de Kral III. Mswati, ülkenin adını Esvatini Krallığı olarak değiştirdi. Kral bu kararın özellikle ülkesinin yurt dışında Switzerland (İsviçre'nin İngilizce ismi) olarak telaffuz edilmesi ve bu ülke ile karıştırılması olduğunu açıklamış ve bu yüzden Svazilerin yurdu anlamına gelen ve son birkaç yıldır yaptığı konuşmalarda kullandığı Esvatini ismini ülkenin yeni ismi olarak belirlediğini açıklamıştır.

Tarihçe
1750 yıllarında Afrika kıtasının güneyine gelen Bantu etnik grubunun bir kolu olan Nguni topluluğu bu bölgeye gelerek çiftçi ve çoban olarak bu bölgelere yerleşmişlerdir.

19. yüzyılın ilk dönemlerinde özerklikleri Büyük Britanya tarafından garanti altınan alınan Svazi topluluğu, Boerlerin  19. yüzyılda bölgeye gelmesi ile risk altına girmiştir. 1894 yılında Boer Cumhuriyeti ülkelerinde biri olarak kurulan Transvaal Cumhuriyeti Londra'nın da onayı ile Svaziland üzerinde büyük oranda hakimiyet kurmuştur. 1899 ile 1902 yılları arasında gerçekleşen II. Boer Savaşı neticesinde bölge üzerinde hakimiyeti sağlayan Britanya, 6 Temmuz 1902 yılında Svaziland'ın koruyuculuğunu üstlendiğini bildirmiştir. 1906 yılına kadar Büyük Britanya Güney Afrika Yüksek Komiserliği'ne bağlı olarak yönetilen Svaziland, bu tarihten itibaren bölgede yerleşik Britanyalı bir komiser atanmıştır. Ülkede idareyi Britanya adına Dlamini hanedanlığının yaptığı Svaziland'da hem 1921 yılında bu yana tahtta olan II.Sobhuza'nın, hem aşiret reislerinin hem de halkın Britanyalılara karşı olumsuz tutum ve düşünceleri olmaması ve iyi ilişkiler kurması sebebiyle koruyucu ülkeye karşı kayda değer bir olumsuz durum yaşanmamıştır. 1960 yılında ülkenin ilk partisi olan Swaziland Progressive Party (SPP) kurulmuştur. Bu oluşumdan üç yıl sonra gerçekleşen bölünme ile daha radikal ve Pan-Afrikanizm ideolojisine sahip olan ve aralarında entelektüellerin, sendikacıların ve bağımsızlık yanlıların olduğu bir grup Ngwane National Liberatory Congress (NNLC) kurmuşlardır. Bu dönemde Kral II. Sobhuza'nın onaylamamasına rağmen İngiliz hükûmeti, Britanya modeline uygun olarak bir anayasa çalışması başlatmış, yapılan mitinglere ve çağrılara rağmen 1 Ocak 1964 itibarıyla anayasayı yürürlüğe sokmuştur. Bunun üzerine kral kendi partisini, Imbokodwo National Movement (INM) partisini kurarak kraliyet yanlılarını bir çatı altında toplamaya çalışmıştır. Bu parti muhafazakâr beyaz azınlık tarafından kurulan United Swaziland Association (USA) ile SPP ve NNLC partilerine karşı işbirliği yoluna gidilmiştir.

Büyük Britanya ülkeye 25 Nisan 1967 tarihinde Krallık Korumasında adı ile iç işlerinde özerkliğini vermiş, 25 Haziran 1967 tarihinde gerçekleştirilen ilk seçimlerde INM oyların %80'ini alarak mecliste mümkün olan tüm sandalyelerin sahibi olmuştur. USA'nın INM ile ortak seçimlere girmesi sonucu beyaz göçmenlere ayrılan 8 koltukta USA üyeleri tarafından kazanılmıştır. Yaşanan bu gelişme sonucu Afrikalılar arasında artan öz güven ile dile getirilmeye başlanan bağımsızlık söylemleri sonucu Büyük Britanya 6 Eylül 1968 tarihinde Svaziland'ın bağımsızlığını tanımıştır. Kral II.Sobhuza'nın büyük oğlu Makhosini Dlamini tarafından Ngwane adı ile bağımsızlığa kavuşturulması düşünülen ülke, bu adımın gerçekleşmemesiyle Svaziland adı ile bağımsız olmuştur.

Bağımsızlık sonrası ülkenin en yetkili ismi II.Sobhuza olurken, başbakanlık koltuğuna büyük oğlu Prens Makhosini Dlamini getirmiştir. İlk seçimler sonrası USA partisi kendisini feshetmiş, 1972 yılında gerçekleştirilen yeni seçimlerde muhalefette bulunan NNLC'nin mümkün olan 24 sandalyeden 3 sandalyeye alması sonucu kral olağanüstü durum ilan ederek parlamentoyu feshettiğini açıklamış ve 12 Nisan 1973 tarihi itibarıyla da tüm siyasi partilere yasak getirmiştir. Parlamentoyu fesheden, konuşma ve toplantı yapma özgürlüklerini kısıtlayan ve anayasayı askıya alan II.Sobhuza bu konular ile ilgili olumsuz beyanda bulunanları da tutuklatmıştır. II.Sobhuza, Güney Afrika'nın da desteği ile oluşturduğu ordu ve askeri düzendeki polis gücü ile muhalefeti bastırmıştır. 1978 yılında yeni bir anayasanın yürürlüğe girdiği ülkede yeni kurulan iki kademeli meclise Swaziland National Council ya da Libandla adı verilmiştir.

1982 yılında Sobhuza'nın ölümü sonrası ülkede uzun bir süre muhafazakâr ve reformcu kanatlar kendi istek ve arzuları yönünde iktidar mücadelesine girişmiştir. Kraliyet ailesi henüz küçük yaşlarda olan Prens Makhosetive Dlamini'yi yeni Ngwenyama (Türkçe:Aslan) olarak atamış, 18 yaşına kadar annesi kraliçe Dzeliwe yönetimi elinde tutmuştur. 1986 yılında III. Mswati olarak tahta geçen Makhosetive Dlamini ile birlikte annesi Ndlovukati (Türkçe: Dişi fil) olarak ülke yönetimini ele almışlardır.

1986 yılında bu yana iktidarda bulunan kral yaşam tarzı nedeniyle sık sık eleştirilmektedir. En yoksul ülkelerden biri konumunda olan Svaziland'da bu tür bir lüks yaşam uluslararası alanda kabul görülen bir durum olarak algılanmamaktadır. Özellikle 1996 yılından sonra kraliyete ailesine ve monarşiye karşı çok sık protesto ve mitingler düzenlenmektedir. Svaziland, günümüzde Afrika kıtasında mutlak monarşi ile yönetilen tek ülkesi konumundadır.

İdari yapılanma

Svaziland dört idari bölgeye ayrılmıştır. Her bir il 40 ilçeden oluşmakta olup, bu ilçelerin her biri bir kabile reisi tarafından yönetilmektedir.

Siyaset

Yürütme
İngiliz Milletler Cemiyeti ülkeler içerisinde mutlak monarşi ile yönetilen bir ülke olan Svaziland'da, Ngwenyana (Türkçe:Aslan) unvanına sahip kral siyasette çok önemli bir etkiye sahiptir. Ndlovukati (Türkçe:Dişi fil) unvanına sahip kralın annesi, kraliçe olarak kralın yerine vekaleten devlet yönetimi görevini üstlenebilmektedir. Ndlovukati olma koşulu kralın annesi olma şartını getirmemekte olup, farklı bir kişi de bu göreve atanabilmektedir. 1986 yılında bu yana III. Mswati'nin annesi olan Ntombi bu görevi yürütmektedir. Kraliyet sarayı ülkenin iki büyük şehri olan Manzini ve Mbabane arasında yer alan Lobamba'da yer almaktadır. Kral ve Ndlovukati'nin ülkede birçok para ve pul üzerinde resimleri bulunmaktadır.

Yasama
Lobamba'da Libandla olarak adlandırılan parlamento binası da yer almaktadır. Senatoda yer alan 30 üyenin 20 tanesi kral tarafından atanmakta olup, geriye kalan 10 üye ise iki kanatlı parlamentonun diğer kanadı olan House of Assembly tarafından belirlenmektedir. 66 adet sandalyesi bulunan House of Assembly'de ise 55 üye Tinkhundla olarak adlandırılan seçim bölgelerinden seçilerek gelmektedir. Bu meclise 10 kişi yine kral tarafından atanırken, bir sandalye ise Attorney General olarak adlandırılan Başsavcılık üyesine ayrılmıştır. Her beş yılda bir yapılan seçimler ile hem Senato hem de House of Assembly üyeleri seçilmekte/atanmaktadır. En son Ağustos/Eylül 2013 döneminde yapılan seçimler ile parlamento üyeleri seçilmiştir.

1973 yılında itibaren yasak olan siyasi partilerin durumu 2006 yılından bu yana belirsiz bir durumdadır. Ülkede çok partili bir sistemi destekleyen People's United Democratic Movement (PUDEMO) (Türkçe:Birleşik Demokratik Halk Hareketi) gibi muhalif hareketler ile Ngwane National Liberatory Congress (NNLC) (Türkçe:Ngwane Ulusal Kurtuluş Kongresi) ve Communist Party of Swaziland (Türkçe:Svaziland Komünist Partisi) gibi partilerin 2006 yılında kralın mutlak gücünü onaylayan yeni yasa ile birlikte partilerin seçimlere katılımlarını ön görmemektedir.

Yargı
Ülkedeki mutlak güç kralın elinde bulunmakta olup, yargını, yürütmenin ve yasamanın başında bulunmaktadır. Kral diplomatik dokunulmazlığa sahiptir. Ülkenin en yüksek yargı organı Supreme Court olup, alt kademesinde High Court ve Industrial Court yargı organları bulunmaktadır.

Coğrafya

Svaziland Krallığı sahip olduğu 17.363 km2 yüzölçümü ile Afrika kıtasının en küçük ikinci ülkesi konumundadır. Svaziland denize kıyısı olmayan bir ülke olup, doğusunda Mozambik, diğer yönlerde ise Güney Afrika Cumhuriyeti ile komşu durumundadır. Ülkenin sahip olduğu toplam 535 km sınırın 430 km'si Güney Afrika Cumhuriyeti, 105 km'si ise Mozambik ile paylaşılmaktadır. Ülkede bulunan en uzun nehir Büyük Usutu Nehri olarak da adlandırılan Lusutfu nehri olup, en yüksek noktası 1.862 m ile kuzeybatı sınırında bulunan ve Drakensberg sıradağlarının bir parçası olan Emlembe dağıdır. Ülkenin batı bölümünü kaplayan ve veld olarak adlandırılan yüksek yayların altıda biri sık ormanlar ile kaplı bir durumdadır. Başkent Mbabane'nin de yer aldığı Ezulvini vadisinde ortalama yükseklik 1.300 m düzeyindedir.

Ülkenin en büyük şehri olan Manzini'nin de yer aldığı orta kesimlerde ortalama yükseklik 700 m seviyesindedir. Buradaki veldler toprak açısından verimli tepeliklere sahiptir. Ülkenin doğu kesimlerine doğru yer alan alçak veldlerde yükseklik seviyeleri düşüş göstermekte olup, bu bölümlerin en düşük noktası Lusutfu nehri olup, burası deniz seviyesinden sadece 21 m yüksektedir. Çalılık alanların yoğun olarak görüldüğü doğu bölgelerdeki alçak veldler genel olarak şeker kamışı ekimi için kullanılmaktadır. Svaziland'ın doğu sınırı boyunca Lebombo dağının güney ucu yer almakta olup, bu bölümde 776 m'ye varan yükselti görülebilmektedir.

İklim
Ülke genelinde var olan arazi çeşitliliğine uygun olarak iklim görülmekte olup, genel olarak subtropikal iklim hakimdir. Ülkenin yüksek kesimlerindeki yaylalarda yıllık yağış ortalaması 1.000 ml ve üzerinde seyretmektedir. En çok yağmurun yaz dönemi olan Ekim-Mart arası yağdığı Svaziland'da, yağışlar genel olarak kısa süreli sağanak hâlinde yağmakta olup, uzun süreli yağışlar nadiren görülmektedir. Ülke genelinde hava sıcaklıkları ılık ya da sıcak olarak ölçülmekte olup, nem oranları yüksek düzeylerde seyretmektedir. Başkent Mbabene'de ortalama sıcaklık değeri yazın 26 °C, kışın ise 13 °C seviyelerindedir.

Ülkenin alçak kesimlerinde yağışlar çok daha düşük seviyelerde gerçekleşmekte olup, sıcaklıklar ülke genelinin üzerinde yaşanmaktadır. Lebombo dağının yer aldığı doğu bölgelerinde kurak ve subtropikal iklim yaşanmakta olup, sıcaklık değerleri biraz daha serin bir ortam oluşturmaktadır.

Ekonomi
Svaziland, dünyanın en yoksul ülkelerinden biri konumundadır. Ülkenin çok büyük bir bölümü günlük bir Euro'nun altında kazanç ile yaşamaktadır. 2005 verilerine göre ülke nüfusunun neredeyse beşte birine denk gelen 200.000 kişi uluslararası organizasyonların gerçekleştirdiği gıda yardımına muhtaç bir konumdadır. Ülke nüfusunun %60'ı şahsi tüketim ve kullanım için tarımsal ürünler ekmektedir. Bu ekilen ürünler çoğunluğunu şeker kamışı, mısır, darı, pirinç, narenciye, pamuk ve fıstık oluşturmaktadır. Nüfus arasında hayvancılıkta yapılmakta olup inek, koyun ve keçi gibi hayvanlar yetiştirilmektedir.

Svaziland, Güney Afrika Cumhuriyeti, Lesotho, Botsvana ve Namibya ile ortak para birimi bölgesini oluşturmaktadır. Rand Monetary Area olarak adlandırılan bölgede Güney Afrika Cumhuriyeti'nin para birimi Rand yerel para birimlerinin yanı sıra ortak para birimi olarak kullanılmaktadır. 1980 yılından bu yana Svaziland'da kullanılan Lilangeni 1:1 değişim oranı ile Rand ile değiştirilebilmektedir. 2011 verilerine göre %7,2 enflasyon oranına sahip ülke, ortak para birimi bölgesini oluşturduğu ülkeler ile birlikte Southern African Customs Union (SACU) yani Güney Afrika Gümrük Birliği'ni oluşturmaktadırlar.

Altyapı
Ülke genelinde iyi konumda bulunan karayolları mevcut olup, yüksek yerlerde bu yollar yavaş ve dikkatli geçiş gerektirmektedir.

Ülkede Swazi Rail olarak var olan demiryolu işletmeciliği ise sadece ürün sevkiyatında kullanılmaktadır.

Svaziland'ın tek uluslararası havaalanı olan Matsapha Uluslararası Havaalanı Manzini yakınlarında yer almaktadır.

Nüfus

Ülke nüfusunun %90'ı kendisini Bantu etnik grubunun güney grubu üyesi olan Svazi etnik grubuna üye olarak ifade etmektedir. Nguni topluluğun bir alt kolu olan Svaziler dışında ülkede çok az da olsa Sotho, Zulu, Tsonga etnik grubuna dahil üyeler ile beyazlar ve melezler yaşamaktadır.

Svaziland genç bir nüfusa sahip olup, 2020 tahmini verilerine göre %52,34'ü 0-24 yaş aralığındadır. Ülkenin %3,83'ü 65 yaş ve üzerindedir.

0-14 yaş: %33.63 (erkek 185,640/kadın 185,808)
15-24 yaş: %18.71 (erkek 98,029/kadın 108,654)
25-54 yaş: %39.46 (erkek 202,536/kadın 233,275)
55-64 yaş: %4.36 (erkek 20,529/kadın 27,672)
65 yaş ve üzeri: %3.83 (erkek 15,833/kadın 26,503)

Şehirde yaşayanların oranı 2022 verilerine göre %24,6 olan ülkede, nüfusun yıllık artış oranı 2022 tahmini verilerine göre %0,75 düzeyindedir.

Dil
Ülkede nüfusun çok büyük bir oranı ana dil olarak Nguni dilini bir kolu olan Swati dilini konuşmaktadır. Bu dilin haricinde az da olsa Tsongaca ve Zuluca dillerini anadili olarak kullanan topluluklar mevcuttur. İngilizce ülkenin eğitim dili olmasının yanı sıra ikinci resmi dil işlevini de görmektedir.

Din
Ülke genelinde hakim olan din Hristiyan dini olup, nüfusun %40'ı Protestan ile hristiyanlık ile Afrika yerel dinlerin karışımı ile meydana gelen Afrika Siyonizm inançlarına göre yaşamlarını sürdürmektedir. Hristiyanlığın bir diğer mezhebi olan Katolik mezhebine göre yaşam sürdüren nüfusun oranı %20 düzeyindedir. İslami değerlere göre yaşayanların oranı %10 seviyesinde olup, bu toplulukların çoğunluğunu güney Asya'dan gelen göçmenler oluşturmaktadır. Nüfusun geri kalan %30'u ise Hinduizm, Bahailik, Yahudilik ve Afrika yerel dinlerine inanmaktadır.

Sağlık
AIDS, Afrika kıtasının özellikle güneyinde yer alan ülkelerin birçoğunda olduğu gibi Eswatini'de de yüksek oranda görülmektedir. 2009 verilerine göre ülkedeki yetişkin nüfusun %25,9'u HIV virüsünü taşımaktadır. Bu oran nüfusa göre dünya üzerinde görülen en yüksek oran olup, toplamda 180.000 kişi AIDS hastasıdır. AIDS'in yaygın olması nedeniyle ülke nüfusunun yıllık artışında görülen yavaşlama, 2008-2009 arasında %0,46'ya varan küçülme getirmiştir. Svaziland'da ortalama yaş ömrü 32 olup, bu oran erkeklerde 31,7 kadınlarda ise 32,3 yaş seviyesindedir. Bu yaş ortalamaları ile Svaziland en düşük beklenen yaşam süresi verilerine sahiptir.

Eğitim

Ülke genelinde 15 yaş ve üzerinde olan nüfusta okuma yazma bilenlerin oranı 2011 tahmini verilerine göre %87,8 düzeyindedir. Bu oran erkeklerde %88,4 iken, kadınlarda %87,3 seviyesindedir. İlkokula gitmenin zorunlu olmadığı ancak ücrete tabi olduğu Svaziland'da, ilkokul çağına gelmiş çocukların büyük bir kısmı öğrenimini 7.sınıfa kadar almaktadır. İlkokul sonrası eğitim hayatına devam eden öğrencilerin sayısı çok daha düşük seviyelerdedir. Ülkede 1973 yılında bu yana faaliyet gösteren Svaziland Üniversitesi (University of Eswatini) merkezini Kwaluseni şehrinde bulundururken, Luyengo und Mbabane'de de fakülteleri yer almaktadır. Ülke genelinde yaşları 5-14 arasında olan çocuk işçilerin oranı %9 seviyesinde bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 The Government Of the Kingdom Of Eswatini (Esvatini Krallığı resmi sitesi, İngilizce)

İngiliz Milletler Topluluğu üyesi ülkeler
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler

Esvatini


Le tsunami de Garth est un tsunami préhistorique qui s'est produit sur les iles Shetland vers , durant le Néolithique britannique. Son origine est incertaine mais des pistes comme l'impact d'une météorite, un séisme ou un glissement de terrain sous-marin similaire aux glissements de terrain de Storegga ont été proposés comme causes de cet évènement.

Description
Le tsunami est dénommé d'après le loch Garth, dans les Shetland. Il se serait produit vers . En touchant les iles Shetland, il mesurait plus de  de hauteur. Il fait partie des trois tsunamis ayant touché l'Écosse pendant l'Holocène, sans compter un éventuel autre plus tardif mais dont l'existence est incertaine.

Des dépôts sédimentaires allant dans ce sens ont été trouvés à Sullom Voe (Shetland), puis à Garth (Nesting, Shetland), dans le loch de Garth et le loch de Benston. D'autres indices évoquant un tsunami ont été identifiés à West Voe of Sumburgh. Ces dépôts ressemblent à ceux laissés par le tsunami causé par les glissements de terrain de Storegga, survenu vers

D'autres traces potentielles ont été avancées à Bergsøy, en Norvège, et dans des lacs côtiers de Norvège, mais ont été ensuite contestées. L'Écosse et les Orcades pourraient avoir été en partie protégées par le bouclier des Shetland, dans le cas d'un tsunami venu de Norvège.

Impact sur les populations
Le tsunami a probablement eu un impact important sur les communautés côtières de la région. Des sépultures collectives datant approximativement de cette période dans les Shetland et les Orcades sont des conséquences probables de ce tsunami.

Références

Bibliographie

Articles connexes
 Glissements de terrain de Storegga
 Préhistoire de l'Écosse

Garth
Préhistoire de l'Écosse

Tsunami de Garth


An Xanthorrhoea brunonis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stephan Ladislaus Endlicher. An Xanthorrhoea brunonis in nahilalakip ha genus nga Xanthorrhoea, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 X. b. brunonis
 X. b. semibarbata

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Xanthorrhoea

Xanthorrhoea brunonis


Licetus ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite, südlich des Kraters Stöfler und nordöstlich von Cuvier.
Der Krater ist stark erodiert, der nördliche Teil des Kraterinneren ist weitgehend eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem italienischen Arzt und Physiker Fortunio Liceti offiziell benannt.

Weblinks

 Licetus auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Licetus (Mondkrater)


Benedicto de Polonia (, ) (aprox. 1200 – aprox. 1280), fraile franciscano, explorador e intérprete polaco.

Biografía
Poco se sabe de Benito. Había recibido una educación, y hablaba y escribía en latín, además de saber el idioma antiguo eslavo oriental. Hacia 1236 había ingresado al convento franciscano de Breslau, convirtiéndose en monje. En 1245 el fraile Giovanni da Pian del Carpine hace una parada en el convento, y lo elige a Benito como acompañante e intérprete.
Siendo así, acompañó a Giovanni en su viaje como enviado diplomático del papa Inocencio IV ante el Gran Kan Kuyuk del Imperio Mongol en 1245-1247. Este viaje antecedió al de Marco Polo.

En 1252, Benito participó como testigo en la canonización de san Estanislao de Cracovia.

Obras
Fue el autor de la breve crónica De Itinere Fratrum Minorum ad Tartaros (Del viaje de los frailes franciscanos a los tártaros), publicada recién en 1839 en Francia, y de la obra Historia Tartarorum (Historia de los tártaros), descubierta y publicada en 1965 por los académicos de la Universidad Yale. El informe de Benedicto es importante, puesto que incluye una copia de la carta del Gran Kan al papa.

Véase también
 Giovanni da Pian del Carpine
 Cronología de la exploración europea de Asia

Bibliografía
 Wojciech Chądzyński Wrocławskie wędrówki przez stulecia, wyd. Via Nova, Wrocław 2009, ISBN 978-83-60544-68-6
 Benedykt Polak Trzynastowieczny opis podróży do Mongolii posła papieskiego ... w tłumaczeniu Andrzeja Jochelsona [w:] Kalendarz św. Antoniego, Wrocław 1986, s. 51-59
 Bibliografia Literatury Polskiej - Nowy Korbut, t.2 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, s. 20-22

Referencias

Franciscanos de Polonia
Exploradores de Asia
Misioneros católicos en China
Intérpretes
Polacos del siglo XIII
Exploradores de Polonia
Traductores de Polonia
Monjes cristianos del siglo XIII

Benedicto de Polonia


An Elleanthus longibracteatus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley ngan August Heinrich Rudolf Grisebach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni William Fawcett. An Elleanthus longibracteatus in nahilalakip ha genus nga Elleanthus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Elleanthus

Elleanthus longibracteatus


<p ALIGN="justify">
El Jardín de Eram (persa: باغ ارم "Bāgh de Eram") es un jardín histórico persa de la ciudad de Shiraz, en Irán. Eram es la versión persa de la palabra árabe Iram, que significa "cielo" en el Corán; el jardín recibió su nombre  por su belleza y atractivo estético que lo hacen "parecido" a dicho cielo. El jardín se encuentra en la orilla norte del río Khoshk, en la provincia de Fars y mide unos 110.000 metros cuadrados.

Historia
Diversas fuentes y escritos indican que el origen del jardín se fecharía en el  durante la dinastía Selyúcida cuando el gobernador de Pars, Atabak Qaracheh, ordenó la construcción de varios recintos y jardines y éste recibió el nombre de Bagh-e-Sah (Jardín del rey en persa), aunque era mucho más sencillo y estaba menos decorado de lo que llegó a estar con posterioridad. En el  la dinastía injuida tomó el control de la región tras la caída del Ilkanato y al menos uno de los líderes de esta dinastía usó el Jardín de Eram como sede de su gobierno. Fue durante este periodo cuando alcanzó la cima de su esplendor pues en la época posterior a la llegada de los timúridas y de Tamerlán la atención de estos se desplazó hacia la construcción de nuevos jardines en la zona, origen del olvido del jardín durante varios siglos.

La construcción del jardín actual, incluyendo el pabellón y sus jardines, comenzó en el siglo XVIII durante la dinastía kayar, cuando diferentes líderes de las tribus kashgai lo utilizaron como sede del gobierno de la región después de que la orden de Nadir Sah de recuperar los jardines de la ciudad permitiera encontrar el jardín original cerca de Shiraz. Aquellos que se consideraban herederos del antiguo Ilkanato continuaron la obra a lo largo del  y la completaron casi al final de este.

El viajero holandés Cornelis de Brujn redactó una descripción de los jardines en el . A lo largo de los siglos la estructura ha sido modificada, restaurada y estilísticamente modificada por diferentes personajes. El principal pabellón, encarado hacia el sureste siguiendo el eje más largo, fue diseñado por el arquitecto local Haji Mohammad Hasan. La estructura albergaba 32 habitaciones en dos plantas decoradas con azulejos que contenían poemas del poeta persa Hafiz Shirazi escritos sobre ellos. El pabellón fue renovado durante el reinado de la dinastía Zand y otra vez durante el de los Kayar. La dinastía Pahlavi invirtió mucho esfuerzo y dinero en restaurar el jardín para que alcanzara una posición de reconocimiento internacional; de hecho, el embajador británico en Irán, Sir Denis Wright, fue invitado en 1965 por Asadollah Alam, amigo cercano de Mohammad Reza Pahlevi y en ese momento rector de la Universidad de Shiraz, a una fiesta en el Jardín de Eram organizada por la princesa Alejandra de Kent. El complejo terminó bajo el cuidado de la, en ese momento, Universidad de Pahlavi durante el gobierno de la dinastía, que lo usó como facultad de Derecho hasta los años 80.

Hoy en día sigue siendo propiedad de la Universidad de Shiraz y está abierto al público como museo, protegido por la Organización del Patrimonio Cultural de Irán. El 27 de junio de 2011, el Jardín de Eram y otros jardines representativos de Irán fueron inscritos en la lista de Patrimonio de la Humanidad bajo la denominación común de El jardín persa.

Arquitectura
El actual pabellón, levantado en el mismo sitio que el anterior tras su demolición, tiene tres pisos de alto, un porche de doble columna que se extiende por dos pisos, techos con forma de gablete redondeado y un gran estanque delante de la entrada. Su interior consiste en una amplia sala central llamada Howz khaneh (Casa de baños) flanqueada por dos corredores que la separan de las dos alas ocupadas por habitaciones. Tanto el suelo como las paredes de la sala están cubiertos por azulejos de colores cuyo uso se extiende también a la fachada y que hacen de la policromía un elemento importante del pabellón.

En su parte trasera, en dirección oeste, se halla el Andarooni, el edificio que servía como serrallo de aquellos que ocupaban el complejo en ese momento y que consta de cinco habitaciones: una cuadrada enfrente de la puerta llamada Gholam-neshin (sala de estar de los sirvientes) y dos a cada lado de los corredores laterales. Durante su uso universitario fue este edificio el que se utilizó como facultad de Derecho, mientras que la casa de baños se convirtió en la biblioteca.

Jardín
El agua necesaria para el jardín provenía de un manantial en las cercanías pero con el desarrollo de proyectos en la ciudad pasó a recibir el agua de dos pozos excavados a tal efecto. Los canales que transportan el agua corren desde el oeste por los lados de los caminos de los dos ejes tras atravesar la sala principal del pabellón. El jardín destaca por su conjunto de pinos y cedros, estos últimos árboles de una variedad de hasta 35 m., y por sus rosas, que en otros tiempos llegaron a tener su propio jardín dentro del complejo.

Referencias

Enlaces externos

Bienes individuales inscritos Patrimonio de la Humanidad en Irán (El jardín persa)
Jardines de Irán
Arquitectura de Irán del siglo XI
Eram, jardines de
Jardines persas

Jardín de Eram


Terralba (sardisk: Terràba) er en by og en kommune (comune) i provinsen Oristano i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 12 meters højde og har 10.257 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 49,8 km² og grænser til kommunerne Arborea, Arbus, Guspini, Marrubiu, San Nicolò d'Arcidano og Uras.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Oristano

Terralba


අසාරූප්‍යතාව ලෙසත් මෙය හඳුන්වයි

ලතින් බසින් obscenus යන වචනයෙන් බිඳී ආ (පිළිකුල් සහගත යන තේරුම සහිත) අශිෂ්ටත්වය යනුවෙන් අදහස් වනුයේ, අදාළ කාලයේ පවත්නා ලිංගික සදාචාරය අභියෝගයට ලක් කරන (වචන, රූප, ක්‍රියා) ප්‍රකාශයන් ය.

ලිංගිකත්වය හා එහි ඇති සම්බන්ධය හඟවන දීර්ඝ කාලීන විධිමත් හා අවිධිමත් භාවිතය පසෙකලා, එම වචනය 'අපුල දනවන'	සහ 'අසුභ', 'ඛේදනීය' යන අරුත් දනවමින් ද භාවිත වේ. එසේම, එය 'අශිෂ්ට ලාභය', 'යුද්ධයේ අශිෂ්ටත්වය' යනාදී වශයෙන් ද භාවිත කරනු දක්නට ලැබේ. එය සරලව ම නුසුදුසු බව හැඟවීමට හෝ තහනම්, අසභ්‍ය, අවැදගත් හෝ පිළිකුල් යන වචන හැඟවීමට යොදා ගැනේ.

අශිෂ්ටත්වය යන්නෙහි අදහස සංස්කෘතියකින් සංස්කෘතියට මෙන්ම ප්‍රජාවන් අතර, තනි සංස්කෘතියක් තුළ සහ එකම ප්‍රජාවක තනි පුද්ගලයින් අතර පවා වෙනස් වන්නකි. බොහෝ සංස්කෘතීන්හි අශිෂ්ට යනුවෙන් වෙන් කර දැක්වීම සඳහා නීති සම්පාදනය කොට ඇති අතර, එම වර්ගීකරණයට අයත් දේ මැඩ පැවැත්වීමට හෝ පාලනය කිරීමට 'වාරණය' යොදා ගනී. සාමාන්‍යයෙන් 'අසභ්‍ය ප්‍රකාශන' මීට අයත් වන අතර, අනෙකුත් එබඳු බොහෝ දෑ ඇත. මෙබඳු සීමා කිරීම ප්‍රකාශනයේ අයිතිවාසිකම සීමා කරන අතර, ශිෂ්ටත්වය පිළිබඳ නෛතික නිර්වචනයක් ගොඩනැංවීම සිවිල් නිදහස පිළිබඳ ව ගැටළු මතු කරන්නකි.

සටහන්

| Obscenity law
|}
{|

අශිෂ්ටත්වය


القوة النوعية أو القوة المعينة يمكن تعريفها بأنها القوة لكل وحدة من الكتلة.

القوة النوعية ة يتم حسابها بالمتر لكل ثانية تربيع لذلك فوحدة قياسها تعجلها مرادفة لوحدة قياس التعجيل.

علم الهايدروليكا

في هايدروليكا القناة المفتوحة، للقوة النوعية (symbol Fs) معنى مختلف:

حيث أن q هي تفريغ الشحنة لكل وحدة عرض و y هو عمق التدفق.

انظر أيضاً
 تعجيل

مراجع

تسارع
دوال
كميات فيزيائية
هندسة هيدروليكية

قوة نوعية


Pierre Boissière, né le  à Gavaudun et mort le 8 janvier 2022 à  Villeneuve-sur-Lot, est  un poète et chanteur, défenseur de la langue occitane et de sa culture. Il est également conteur et facteur de jouets sonores végétaux ou de jeux traditionnels.

Biographie

Ingénieur agronome de formation, il a travaillé en Amérique Centrale dans sa jeunesse, puis dans l'enseignement agricole, avant de se consacrer uniquement à son art.

Dans les années 70, il fait des collectages de chants  traditionnels en Auvergne, Agenais et Gascogne. Puis il commence à les chanter. Son répertoire s'agrandit avec des textes de troubadours, des romances judéo-espagnoles et catalanes, des poèmes en occitan qu'il a mis en musique (16e, 17e, 19e), des corridos mexicains et des chansons françaises (de Bobby Lapointe, Charles Trenet…).

Animateur de l'Escòla Occitana d'Estiu pendant une trentaine d'années et président dans les années 2010, il a également fait des conférences toponymiques dans le cadre de la Quinzaine Occitane du Lot-et-Garonne pendant plusieurs années.

Il s'est engagé dans l'occitanisme politique au Partit Occitan. Il a été maire de Lacaussade de 1995 à 2001 puis adjoint au maire de Gavaudun.

Discographie

1999 Cap Negre
2006 Margarida
2019 De tot un pauc

Notes et références

Liens externes

Chanteur occitan
Personnalité du Partit occitan
Chanteur français du XXe siècle
Chanteur français du XXIe siècle
Naissance en mai 1944
Décès en janvier 2022
Décès à Villeneuve-sur-Lot
Décès à 77 ans
Maire de Lot-et-Garonne

Pierre Boissière


فيكتورفيلي   هي إحدى مدن مقاطعة سان بيرناردينو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 21 سبتمبر، 1962.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لفيكتورفيل في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان فيكتورفيل 64,029 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 20,893 أسرة وعدد العائلات 15,883 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 22,498 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 61.05% من البيض و11.92% من الأمريكيين الأفارقة و1.11% من الأمريكيين الأصليين و3.48% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.20% من سكان جزر المحيط الهادئ و16.26% من الأعراق الأخرى و5.98% من عرقين مختلطين أو أكثر و33.46% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 20,893 أسرة كانت نسبة 48.9% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 54.3% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 16.1% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 5.6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 24% من غير العائلات. تألفت نسبة 19.4% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 8.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.03، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.47.

بلغ العمر الوسطي للسكان 30.7 عاماً. وكانت نسبة 34.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.5% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 28.3% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 17.3% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 10.7% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 93.8 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 89.0 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 36,187 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 39,988 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 40,149 دولارًا مقابل 26,138 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 14,454 دولارًا. وكانت نسبة 15.3% من العائلات ونسبة 18.7% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 25% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 10.6% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان فيكتورفيل 115,903 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 32,558 أسرة وعدد العائلات 25,920 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 36,655 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 48.54% من البيض و16.81% من الأمريكيين الأفارقة و1.44% من الأمريكيين الأصليين و4% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.42% من سكان جزر المحيط الهادئ و22.46% من الأعراق الأخرى و6.33% من عرقين مختلطين أو أكثر و47.76% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 32,558 أسرة كانت نسبة 53% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 52.3% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 19.9% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 7.4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 20.4% من غير العائلات. تألفت نسبة 15.6% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 6% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.40، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.77.

بلغ العمر الوسطي للسكان 29.5 عاماً. وكانت نسبة 32.8% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 10.5% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 28.9% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 19.7% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 8.1% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 50.1% ذكور و49.9% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لفيكتورفيل:

أعلام

 والتر غريني
 جيسي تشافيز
 مايكل وولف
 ريان غارسيا
 لاري سيمون
 هارولد بود
 مات شابمان
 إدغار ستيل
 روبرت جوردون
 أرميدا

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1895
تأسيسات سنة 1895 في كاليفورنيا
فيكتورفيلي (كاليفورنيا)
مدن في مقاطعة سان بيرناردينو (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا
مقاطعة سان برناردينو

فيكتورفيل


අනන්ගූ යනු, දළ වශයෙන් බටහිර කාන්තාර සංස්කෘතික කාණ්ඩය වෙත අයත්, මධ්‍යම ඕස්ට්‍රේලියානු  ආදිවාසී කණ්ඩායම් කිහිපයක සාමාජිකයන් විසින් තමන් හැඳින්වීමට භාවිතා කරන නමකි. බොහෝ ප්‍රභින්න "ගෝත්‍ර" ඇතුළත් කරගන්නා මෙම පදය, නිරවද්‍ය ලෙසින් උච්චාරණය කෙරෙන්නේ "අනන්ගූ" ලෙසිනි.

අනන්ගූ


Consiliul Ministerial pentru Afaceri Comune al Monarhiei Austro-Ungare (în , prescurtat gemeinsames Ministerium), apărut după Compromisul austro-ungar din 1867, a fost comitetul de consiliere și de pregătire a deciziilor monarhului în calitatea sa de împărat al Austriei și de rege al Ungariei.

Consiliul Ministerial comun consta din cele trei ministere comune și din prim-miniștrii ambelor jumătăți ale monarhiei. Pe politicienii care aparțineau Consiliului Ministerial comun îi numea și îi destituia însuși monarhul, care nu era nevoit, în această privință, să asculte de vreo propunere oficială. Monarhului îi era permis să conducă în mod personal ședințele Consiliului.

Funcție și dezvoltare
La început, membri ai Consiliului Ministerial erau doar cei trei miniștri comuni:
 ministrul casei imperiale și regale și al externelor ca președinte al Consiliului Ministerial în cazul absenței monarhului,
 ministrul imperial și regal de război (până în 1911 numit ministrul imperial de război / Reichskriegsminister) și
 ministrul finanțelor comune (până în  1903 numit ministrul imperial de finanțe / Reichsfinanzminister).

Începând cu 1869 au început să ia parte în mod oportun la întruniri și prim-miniștrii austriac și maghiar care aveau drept de vot, iar în caz de necesitate participau și alți miniștri ai ambelor guverne, precum și alți înalți funcționari.

Adesea era prezent și șeful de stat major, care avea dreptul să raporteze direct monarhului. Prezența monarhului rămânea la propria lui alegere.

Doar primul președinte al Consiliului Ministerial comun a purtat titlul de cancelar imperial (Reichskanzler), care corespundea dorințelor împăratului și politicienilor de vârf ai vechilor țări ale coroanei, dar care nu mai era conform realității politice. Reprezentanții tot mai emancipatului în timp Regat al Ungariei au avut grijă ca, începând cu 1871, președintele Consiliului Ministerial să nu mai poarte acest titlu nerealist. La dorința părții maghiare, în 1903 s-a renunțat și la titlul de ministru imperial de finanțe / Reichsfinanzminister, iar din 1911 nu s-a mai folosit nici titlul de ministru imperial de război / Reichskriegsminister; în locul lor au fost introduse denumirile de ministru al finanțelor comune / Gemeinsamer Finanzminister (pentru a-l deosebi de cei doi miniștri de finanțe ai celor două jumătăți ale monarhiei) și de ministru de război / Kriegsminister (în guvernele celor două jumătăți ale monarhiei nu exista nici un "minister de război", doar "ministerele apărării" cezaro-crăiesc și regal maghiar).

Domeniul de competență al Consiliului Ministerial comun se limita, potrivit legilor de bază ale Compromisului austro-ungar, la politica externă, la politica de război și la finanțarea ambelor acestor politici, precum și la principiile legislative ale monarhiei austro-ungare și la cooperarea în cadrul negocierilor periodice (o dată la zece ani) dintre Cisleithania și Transleithania, care aveau ca scop în primul rând adaptarea aranjamentelor financiare convenite de cele două state prin Compromisul austro-ungar.

Ținând cont de particularitățile, de situația și de competențele Consiliului Ministerial comun, se poate spue doar cu mari rețineri și în mod foarte forțat că acesta era un guvern comun al Austro-Ungariei. Consiliului Ministerial comun era înainte de toate cel mai înalt organ de consiliere al monarhului, cabinetul său politic, a cărui principală funcție era discutarea problemelor. În măsura în care problemele erau de însemnătate și priveau aspectele comune ale Dublei Monarhii, în cadrul Consiliului Ministerial se căuta armonizarea intereselor și viziunilor adesea opuse ale guvernelor de la Viena și de la Budapesta. Potrivit protocoalelor Consiliului Ministerial comun, prim-miniștrii părții maghiare trebuiau să ia parte activ la dezbateri și nici un singur pas important nu putea fi făcut fără consimțământul lor.

Cea mai grea de consecințe hotărâre a Consiliului Ministerial a fost recomandarea dată în iulie 1914 împăratului și regelui de a declara război Regatului Serbiei. Declarația de război a fost înaintată în numele monarhului de ministrul de externe imperial și regal.

În Primul Război Mondial a domnit un contrast între ritmul rapid al desfășurării războiului și lentoarea, pasivitatea structurii constituționale a monarhiei. În cursul târziu al războiului, sub împăratul Carol I, Consiliul Ministerial comun a fost limitat la consiliere și la ponderarea problemelor comune. Puterea monarhului, o ultimă rămășiță a absolutismului, a împins la o parte Consiliul Ministerial ca parte a structurii constituționale. Însă din cauza lipsei sale de experiență și a influențabilității sale, sfera și autoritatea puterii lui Carol au fost transpuse asupra persoanei ministrului de externe și a clicii acestuia, care au supravegheat exercitarea puterii.

În 24 octombrie 1918 a avut loc ultima întrunire a Consiliului Ministerial comun; cu acordul monarhului, Ungaria a pus capăt uniunii reale cu Austria între jumătatea și sfâșitul lunii octombrie 1918. Miniștrii în funcție ai celor trei ministere pentru afaceri comune care au existat până în 31 octombrie 1918 (externe: Gyula Andrássy der Jüngere / Ludwig von Flotow; război: Rudolf Stöger-Steiner și finanțe: Alexander Spitzmüller / Paul Kuh-Chrobak) în timpul guvernării Lammasch din Cisleithania, au avut ca misiune lichidarea ministerelor lor din Viena, ceea ce s-a făcut, după destituirea monarhului în 12 noiembrie 1918, sub supravegherea guvernului Renner I al Austriei Germane.

Surse primare
Consiliul Ministerial pentru Afaceri Comune al Monarhiei Austro-Ungare: Protokolle.
 editate de Miklós Komjáthy: Protokolle des Gemeinsamen Ministerrates der Österreichisch-Ungarischen Monarchie (1914–1918). Budapest 1966.
 editate de Institutul de Istorie al Academiei Ungare de Științe — Waltraud Heindl, Horst Brettner-Messler, Stefan Malfèr, Thomas Kletečka, István Diószegi, Miklós Komjáthy, Helmut Rumpler: Die Ministerratsprotokolle Österreichs und der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. 2. Serie: Der gemeinsame Ministerrat der Österreichisch-Ungarischen Monarchie 1867-1918, Budapest 1984 ff.
 editate de Academia Austriacă de Științe: Die Ministerratsprotokolle Österreichs und der Österreichisch-Ungarischen Monarchie 1848–1918. Serie 2: Die Protokolle des gemeinsamen Ministerrates der österreichisch-ungarischen Monarchie.  1908–1914.  Verl. der Österr. Akad. der Wiss., Österr. Bundesverl., Öbvhpt Verl., ISBN 978-963056005-4 – ediții apărute până acum:
 Volumul 1/1. 1867–1870, Éva Somogyi (Red.), 1999;
 Volumul 4. 1883–1895, Éva Somogyi (Red.), 1993;
 Volumul 5. 1896–1907, István Diószegi (Red.), 1991;
 Volumul 6. 1908–1914, Anatol Schmied-Kowarzik (Hrsg.), Éva Somogyi (Red.), 2011.

Vezi și
 Ministere comune imperiale și regale

Bibliografie
 Éva Somogyi: Der gemeinsame Ministerrat der österreichisch-ungarischen Monarchie, 1867-1906. Band 73 von Veröffentlichungen der Kommission für Neuere Geschichte Österreichs. Verlag Böhlau, Wien/Köln/Weimar 1996, ISBN 978-320598572-3.

Note


Jón Karel Kristbjörnsson (19. desember 1911 – 17. júní 1933) var íslenskur knattspyrnumaður sem spilaði stöðu markvarðar fyrir Val og varði mark félagsins þegar það varð Íslandsmeistari í fyrsta sinn árið 1930. Sama ár keppti hann með úrvalsliði Íslendinga á móti úrvalsliði Færeyja í Þórshöfn í Færeyjum þar sem Íslendingar fóru með sigur af hólmi, 1-0. Í úrslitaleiknum um Íslandsmeistaratitilinn 1933, þann 13. júní, hlaut Jón Karel lífshættuleg innvortis meiðsl eftir samstuð við andstæðing og lést á sjúkrahúsi fjórum dögum síðar af lífhimnubólgu. Hann var eini leikmaðurinn sem lést af völdum meiðsla í knattspyrnuleik á Íslandi þar til Ármenningurinn Haukur Birgir Hauksson lést 40 árum seinna, þann 30. júlí 1973, af völdum meiðsla sem hann hlaut í leik Ármanns og Vals í 1. flokki mánuði áður.

Titlar
Íslandsmeistari: 1930, 1933

Heimildir

Íslenskir knattspyrnumenn

Jón Karel Kristbjörnsson


Christian Bobin, francuski književnik. Autor romana Živa više nego ikada (na hrv. prevela Marija Benedikta Matošević), posvećenog svojoj prijateljici nakon njezine smrti. Djelo je himan životu i ljubavi, pjesma divnoj, običnoj i jedinstvenoj Ghislaine koja je tako blizu poljskim ljiljanima i nebeskim pticama o kojima govori Evanđelje. Bobin je u Hrvata posebno postao poznat po poetiziranome životopisu sv. Franje Asiškoga kojega je 2001. redatelj Rene Medvešek uzeo kao predložak za sjajnu predstavu "Brat magarac".

Izvori

Francuski književnici
Romanopisci

Christian Bobin


El vizcondado de Cabañas es un título nobiliario español creado el 17 de enero de 1664 por el rey Felipe IV a favor de Fernando Gaspar de la Riva Herrera y González de Acevedo

El 24 de mayo de 1673, el rey Carlos II, le concedió el marquesado de Villatorre.

Su denominación hace referencia a la localidad de Las Cabañas de Castilla, provincia de Palencia.

Vizcondes de Cabañas

Historia de los vizcondes de Cabañas

 Fernando Gaspar de la Riva Herrera y González de Acevedo (n. Santander, 1614) I vizconde de Cabañas, I marqués de Villatorre, caballero de la Orden de Santiago, señor de las casas de Herrera en Heras, de los Riva-Herrera en Gajano y de Acevedo en Término, merino mayor de Trasmiera, veedor general de los ejércitos, alcalde mayor del castillo de Hano de la villa de Santander, señor de las Cabañas de Castilla, miembro del consejo de Contaduría Mayor de las Reales Armadas del Océano. Era hijo de Francisco de Riva-Herrera y Navarro Vereterra, y de María González de Acevedo.
 Casó con Antonia Gómez Esprilla. Le sucedió su hijo:

 Fernando de la Riva-Herrera y Gómez Esprilla, II vizconde de Cabañas, II marqués de Villatorre  y caballero de la Orden de Calatrava.
 Casó en 1674 con Manuela Josefa Gómez del Rivero de la Concha (m. Madrid, 20 de agosto de 1706). Le sucedió su hijo:

 Fernando de la Riva-Herrera y Rivero (m.  1715), III vizconde de Cabañas, III marqués de Villatorre, coronel de infantería, merino mayor de Trasmiera, capitán de las guardias del principado de Cataluña.
 Sin descendientes. Le sucedió su prima:

 Bernarda Teresa de Bergaño Arredondo y de la Riva-Herrera,  IV vizcondesa de Cabañas y IV marquesa de Villatorre. Era hija de Fernando de Bergaño de la Riva-Herrera y de Manuela de Arredondo y Agüero.
 Casó, en 1701, con Felipe de Bustamante y García Tollo (n. Potes, 1673), caballero de la Orden de Santiago y capitán de caballos corazas, hijo de Antonio de Bustamante y Herrera y de Beatriz García Tollo. Le sucedió su hijo:

 Antonio Fernando de Bustamante Bergaño (Quijas, 1 de julio de 1705-22 de marzo de 1742), V vizconde de Cabañas y V marqués de Villatorre.
Casó en primeras nupcias en 1728 con María Luisa Vélez Cachupín, que falleció ese mismo año.  Contrajo un segundo matrimonio en 1732 con María Josefa Alsedo Campuzano (Granada, 21 de octubre de 1711-1741), hija de José de Alsedo Campuzano, I marqués de Villaformada, y de Josefa Gómez de Rivera Castells Ros. Le sucedió su hija del segundo matrimonio:

 Antonia de Bustamante y Alsedo (Santander, 2 de marzo de 1736-Santander, 12 de junio de 1806), VI vizcondesa de Cabañas, VI marquesa de Villatorre y IV marquesa de Villaformada.
 Casó  en primeras nupcias en 1748, en León, con su tío Fernando de Bustamante y Bergaño. Contrajo un segundo matrimonio con Francisco de Alsedo y Agüero, padres de, entre otros, Francisco de Alsedo y Bustamante, héroe que falleció en la batalla de Trafalgar en 1805.  Le sucedió su hijo del primer matrimonio:

 Felipe Bustamante y Bustamante (n. Quijas, 1753), VII vizconde de Cabañas y VII marqués de Villatorre.
 Casó con Bárbara Vélez de la Guerra de la Vega. Le sucedió su hijo:

 Antonio Bustamante Vélez de la Guerra (Reinosa, 20 de octubre de 1785-Valladolid, 2 de diciembre de 1831), VIII vizconde de Cabañas y VIII marqués de Villatorre.
 Casó en 1812, en Palma de Mallorca, con Silvina Campaner y de la Vega Verdugo, (Orihuela, 1790-Santander, 13 de abril de 1856), hija  de Nicolás Campaner Sastre de la Geneta y de María Antonia Fernández de la Vega Verdugo, hija de los condes de Alba Real del Tajo. Su nieto, hijo de Antonio Mariano Bustamante y Campaner, X marqués de Villatorre, y de Margarita Casaña del Mazo, le sucedió por rehabilitación del título:

Rehabilitado en 1917 por:

 Alfonso Bustamante y Casaña (Santander, 12 de mayo de 1860-antes de noviembre de 1949), IX vizconde de Cabañas y militar del cuerpo de artillería.
 Casó con María Dolores Pintó y Lara. Le sucedió su hija quien, en noviembre de 1949, solicitó la convalidación de la sucesión en el vizcondado de Cabañas por fallecimiento de su padre.

 Margarita Bustamante y Pintó, X vizcondesa de Cabañas por decreto del 12 de abril de 1957. Tres días más tarde, el 15 de abril de 1957, su primo hermano, Álvaro de Bustamante y Polo de Bernabé, presentó una demanda «sobre mejor derecho al uso y disfrute del Título de Vizconde de Cabañas». Por sentencia del 30 de enero de 1958, se declaró «el precedente derecho genealógico del actor frente a la demandada para poseer, usar y disfrutar el citado título nobiliario». La sentencia fue confirmada por la Audiencia Territorial de Valladolid el 8 de noviembre de 1958. Margarita Bustamante y Pintó formalizó recurso de casación por infracción de Ley contra la sentencia de la Audiencia que el tribunal Supremo desestimó en sentencia de 20 de mayo de 1961.
 Casó con Nicolás Gereda y Velarde. Le sucedió su primo hermano, hijo de Ramón Bustamante y Casaña y de su esposa María del Pilar Polo de Bernabé y Ruiz de la Prada.

 Álvaro de Bustamante y Polo de Bernabé (1909-Madrid, 19 de marzo de 1975),  XI vizconde de Cabañas y XIV marqués de Villatorre
 Casó con Pilar de la Mora y Garay. Le sucedió en 1977, su hijo:

 Ramón de Bustamante y de la Mora (n. Madrid, 28 de enero de 1948),  XII vizconde de Cabañas y XV marqués de Villatorre,
 Casó el 6 de julio de 1974, en Madrid, con Pilar Piñeyro y Escrivá de Romaní (n. Madrid, 18 de enero de 1952), hija de Lorenzo Piñeyro y Fernández de Córdoba, XI marqués de Bendaña, grande de España, y de su esposa María del Perpetuo Socorro Escrivá de Romaní y Patiño. Padres de Álvaro, Inés y Javier Bustamante y Piñeyro.

Referencias

Bibliografía

Cabañas

Vizcondado de Cabañas


Charles Somerset, Marquess of Worcester (25 December 1660 – 13 July 1698) was an English nobleman and politician.

He was the eldest surviving son of Henry Somerset, 1st Duke of Beaufort and Mary Capell, and was styled Lord Herbert of Raglan from 1667 until 1682 and Marquess of Worcester thereafter.
He attended Christ Church, Oxford University, matriculated in 1677 and was awarded an MA in 1682.

Career
He was elected the youngest ever (aged 12)  Fellow of the Royal Society in June 1673.

He was Commissioner for Assessment for Brecon from 1677 to 1679) and for Gloucestershire, Middlesex, Monmouth and Brecon from 1689 to 1690. In 1681 he travelled to the Netherlands.

He was appointed Colonel of Militia for Bristol (1682–1685) and was a Member of the Council of Wales and the Marches] (1682–1689) under his father as Lord President. He commanded the Glamorgan Militia in 1684 when his father inspected them. He was appointed Custos Rotulorum of Radnorshire (1682–1689) and Deputy Lieutenant of Monmouthshire (1683–1687), Wiltshire (1683–1688) and Gloucestershire (1685–1687).

He was a Member of the Committee of the Honourable East India Company (1683–1691). He was Colonel of a regiment of foot (1685–1687) and MP for Monmouthshire  (1685–1687 and 1689–1695).

Private life
On 6 June 1682, he married Rebecca Child, who was the daughter of Sir Josiah Child of Wanstead, 1st Baronet and aunt of Richard Child, 1st Earl Tylney. They had at least two children:
 Henry Somerset, 2nd Duke of Beaufort, his heir and his father's successor; and
 Lady Henrietta Somerset, who was born on 27 August 1690, died on 9 August 1726 and was married to Charles Fitzroy, 2nd Duke of Grafton on 30 April 1713, with whom she had four sons and three daughters.

After his death in a coach accident in 1698 he was buried in Raglan. Charles predeceased his father and, on the duke's death, the dukedom passed to Charles's son Henry. His widow remarried the Hon John Granville in 1703.

References

1660 births
1698 deaths
Alumni of Christ Church, Oxford
British courtesy marquesses
Devonshire Regiment officers
Gloucestershire Militia officers
Glamorgan Militia officers
Heirs apparent who never acceded
C
Fellows of the Royal Society
Deputy Lieutenants of Monmouthshire
Deputy Lieutenants of Wiltshire
Deputy Lieutenants of Gloucestershire
English MPs 1661–1679
English MPs 1679
English MPs 1680–1681
English MPs 1681
English MPs 1685–1687
English MPs 1689–1690
English MPs 1690–1695

Charles Somerset, Marquess of Worcester


FN's sikkerhedsråds resolution 1871 blev vedtaget enstemmigt 30. april 2009. Resolutionen forlængede mandatet for den fredsbevarende styrke i Vestsahara med et år til 30. april 2010.

Med resolutionen opfordrede sikkerhedsrådet parterne til at fortsætte forhandlingerne om at opnå en retfærdig og fredelig politisk løsning for området. Løsningen skulle give befolkningen i området selvbestemmelse ifølge de principper og formål, som udstikkes af FN-pagten.

FN
Vestsahara

Resolution 1871


Fernando José Torres Sanz (d. 20 Mart 1984, Madrid), Santrafor mevkiinde görev yapmış eski İspanyol millî futbolcudur. Lakabı El Niño'dur.

2012'de Avrupa Futbol Şampiyonası'nda gösterdiği performanstan dolayı turnuvanın Altın Ayakkabı ödülünü almıştır. Ayrıca İspanya millî takımı ile 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası, 2010 FIFA Dünya Kupası ve 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası galibiyetleri görmüştür, 2003'ten 2014'e kadar millî takımda oynamıştır. 2010-11 Sezonunu bitimine doğru Chelsea 50 milyon £ ile Torres'i transfer etmiştir ve Torres, o dönem Premier League'in en pahalı transferi olarak tarihe geçmiştir. 2015 yılının ana transfer döneminde Torres, Atlético Madrid kulübünde 1,5 yıllık anlaşma ile kiralık olarak forma giymekteydi, 21 Haziran 2016'da resmen kulübe katıldı. Son olarak 2019'da J1 League ekiplerinden Sagan Tosu'da jübilesini yapmıştır.

Futbol Kariyeri

Atlético Madrid

Futbolla ilk kez, ağabeyinin futbol topuna evde yaptığı vuruşlarla 2 yaşında tanışmıştır. Henüz 4 yaşına geldiğinde gerçek anlamda futbolla ilgilenmeye başladı. Babası ile Galica kentine bağlı küçük bir kasaba olan Gastrar'da futbol oynamak o zamanlar en keyif aldığı şeydi. 5 yaşında ilk takımı olan Parque 84 ile idmanlara başlayarak gelecekte nasıl bir futbolcu olacağını göstermeye başlamıştı. Futbola bu kadar ilgi duymasının sebebi olarak çocukluğunda televizyon'da yayinlanan Oliver and Benji (Küçük Golcü diğer adıyla Kaptan Tsubasa) adlı çizgi filmin büyük önemi oldugunu vurgulamaktadır.Küçükken tuttuğu takım Atlético Madrid'dir. 1995 yılında Madrid'in altyapısında girmiştir ve 2001'de A takıma yükselmiştir. Daha küçük yaşta A takıma çıkabildiği için ilk lakabı "çocuk" olmuştur.

Kariyerine 1995 yılında, Atlético Madrid altyapısında başladı. 2001 yılında A takıma yükseldi. Vicente Calderón Stadyumu'nda ilk çıktığı maçta gol attı ve kulübüne çok kazandıracağını belli etmişti. İlk sezonunda 36 maça çıkıp 6 kez fileleri salladı. 2002-03 sezonunda ilk maçına Barcelona ile 2-2 berabere kaldıkları maçta çıktı 2. maçında bu sezonki ilk golünü attı ancak ilerleyen dakikalarda kırmızı kart gördü ve oyun dışı kaldı. 3. Maçında Mallorca'yı deplasmanda 4-0 yendikleri maçta Torres 2 de gol attı. 2002-03 sezonunu 29 maçta 13 gol atarak vasat bir performans sergileyip kapadı. 2003-04 sezonunda ilk maçına 1-0 kaybettikleri deplasmanda oynanan Sevilla karşısında çıktı ve ilk golünü Mallorca karşısında attı 3. sezonunda daha iyi bir sezon geçirdi kişisel rekorunu kırdı ligde 35 maçta 19 gol attı ve gol krallığı sıralamasında 3. oldu ve 19 yaşında geldiğinde Torres, takım kaptanı oldu. Bir sonraki sezon 2004-05 ilk defa mücadele ettiği UEFA Intertoto Kupası'nda 2 gol attı ayrıca takımıyla da bu turnuvada final oynadı; finalde Villarreal'e elendiler. Ligde de ilk çıktığı ve 2-0 kazandıkları Málaga CF maçında 1'de gol attı, Bu sezonda Barcelona ile Bernabeu'da yapılan lig maçında maçın başında attığı golle Atlético Madrid'i öne geçirdi ve ilerleyen dakikalarda Victor Valdes'in ceza sahasında Torres'i engellemek için yaptığı hareketi hakem penaltı olarak değerlendirdi ve Torres penaltıyı da gole çevirerek bu maçta 2 gol atmış oldu. Kendi evlerinde Barcelona ile 1-1 berabere kaldıkları maçta Torres maç 1-0 yenilirler iken son dakikalarda kritik bir gol atıp takımına 1 puanı getirdi. 7 sezon giydiği Atlético Madrid formasıyla 214 lig maçında 82 gol attı. Torres 2007 yılında, Luis García ve 27 milyon pound karşılığında Premier League'de mücadele eden Liverpool'a transfer oldu.

Liverpool

2007-08 sezonu
Fernando Torres Liverpool'daki ilk maçına UEFA Şampiyonlar Ligi ön eleme Toulouse ile deplasmanda 1-0 kazandıkları maçta yedek olarak çıktı. İlk Premier League maçına ise deplasmanda 2-1 kazandıkları Aston Villa karşısında çıktı. 2. Maçında Chelsea ile 1-1 berabere kalınan maçta ilk Premier League golünü attı. 4. Hafta Anfield'da oynadıkları ve 6-0 kazandıkları Derby County maçında Torres 2 gol attı ve 3 hafta sonra Reading ile oynanan kupa maçında kariyerinin ilk hattrick'ini yaptı ve ayın Premier League oyuncusu seçildi. Torres Middlesbrough ve West Ham United maçlarında kariyerinin 2. ve 3. hattrick'lerini yaptı ve UEFA Şampiyonlar Ligi'nde grup maçında Porto ile oynanan maçta hem 4-1 kazandılar hem de torres 2 gol atıp takımındaki ilk avrupa gollerini attı. Şampiyonlar ligi 2. tur maçında İnter ile oynanan maçta şık 1 gol attı ve takımı maçı deplasmanda 1-0 kazandı. Çeyrek finalde Arsenal'ide 2 maç sonunda elediler ve Torres 1'de gol attı. takımıyla ilk sezonunda UEFA Şampiyonlar Ligi yarı finali gören Torres yarı finalde Chelsea'ye elendiler. İlk yılında Premier League'de 24 gol atarak gol krallığında 31 gol atan Cristiano Ronaldo'nun ardından 2. olan El Niño lakaplı Torres bu sezon toplamda 46 maçta 33 gol attı. Sezon sonunda Chelsea'nin Torres için Liverpool için 50 milyon pound teklif ettiği ancak başkan Tom Werner'in Torres'i kesinlikle satmayacağını söylemesi transfer iddialarına son noktayı koydu.

2008-09 sezonu

Torres, 16 Ağustos 2008'de Sunderland ile Liverpool'un yaptığı maçta tek gol atarak maçın adamı oldu. 2008-09 sezonuna iyi başlayacağının sinyallerini vermek isteyen Torres, İkinci hafta Aston Villa ile yapılan maçta Liverpool 0-0 berabere kalınca iyi performans sergileyemediğini gösterdi. Torres,Şampiyonlar Ligi'nde Marsilya ile yapılan maçta bir gol attı ve Liverpool 2-1 maçı kazandı. 27 Eylül 2008 tarihinde Everton ile karşılaşmada 2 gol attı ve 2-0 biten maçta 3 puanın mimarı oldu. Torres, Manchester City ile yapılan maçta 2 gol attı ama Liverpool maçı Emirates Stadyumu'nda 3-2 kaybetti. Torres, EURO 2008 için İspanya millî takımına çağrıldı. Finale kadar gol atamayan Torres, Almanya'ya 33. dakikada attığı golle İspanya'ya kupayı getiren isim oldu. 22 Ekim 2008'de Liverpool, Vicente Calderón Stadyumu'nda Torres'in eski takımı olan Atlético Madrid'le Şampiyonlar Ligi maçı yaptı ve Torres bu maçta iyi performans göstermedi. Atlético Madrid başkanı Enrique Cerezo, ona oyunu izletmek için VIP davet etmişti. Torres bir de 27 Ekim 2008 tarihinde 2008-09 sezonu FIFPro World XI takımına da seçildi.

2009-10 sezonu
Sezon sonunda takiben, Liverpool ile yeni bir sözleşme kabul etti ve 14 Ağustos 2011'e kadar Liverpool ile yeni sözleşme imzaladı. Bir hafta sonra Anfield'de Hull City'i Liverpool 6-1 mağlup etti, Torres 2009-10 sezonunda ilk hat-trickini yaptı. Torres, bir ay boyunca 5 gol attı ve Premier League Gol Kralı seçildikten sonra, Eylül 2009'da Premier League Ayın Oyuncusu oyuncusu seçildi. 25 Ekim 2009'da Liverpool ile Manchester United'un karşılaştığı maç 2-0 sonuçlandı ve Torres bir gol attı. Maçın ardından 2009'da Liverpool teknik direktörü Rafael Benítez Torres'i överek "İyi bir futbol sergiledi, zaten Torres'in gol atacağına inanıyordum" açıklamasını yaptı. 4 Nisan 2010 tarihinde Birmingham City FC ile oynanan maçta Torres yorgun olduğunu söyledi ve maçta sadece 65 dakika oynayabildi. Liverpool'un UEFA Avrupa Ligi'nde 8 Nisan 2010 tarihinde Benfica ile yapılan maçta forma giyemedi çünkü dizinde bir sakatlık vardı. Torres, 2009-10 Premier League sezonunda 22 golle Liverpool'un en golcü ismi olmayı başardı ve 2009-2010 sezonunu böylece kapattı.

2010-11 sezonu
Liverpool Antrenörü Roy Hodgson atanması sonucunda,Torres'in hiçbir kulübe satılık olmadığını hatta kiralık olarak bile gönderilmeyeceğini açıkladı. "O satılık değil ve biz onun için ne teklif gelirse gelsin kabul etmeyeceğiz, Onu Liverpool'da tutmak istiyoruz." dedi. Torres gelecek sezon oynamak için sabırsızlandığını söyledi. Fernando Torres 3 Ağustos'ta Liverpoola olan bağlılığını belirtti. Ligin ilk maçında Arsenal ile karşılaşan Liverpool 1-1 berabere kaldı ve Torres 74. dakikada oyuna girdi. Torres, 29 Ağustos 2010'da West Bromwich ile yapılan maçta 1 gol attı ve sezonunda ilk golünü kaydetti, skor 1-0 sona erdi, ve Torres'in Liverpool'da 50. golü oldu. Torres, Ağustos ayından bu yana 24 Ekim 2010 tarihinde Blackburn Rovers'ı Liverpool 2-1 mağlup etti ve galibiyet golünü Torres attı. Torres, 22 Ocak 2011'de Wolverhampton Wanderers'e karşı uzaklardan bir gol attı ve bu gol Torres'in Liverpool formasıyla son golü oldu.

Chelsea

2011 yılında 50 milyon pound karşılığında Chelsea'ye transfer oldu. İlk maçını 6 Şubat'ta, eski takımı Liverpool'a karşı oynadı. Bu maç 1-0 Liverpool üstünlüğüyle sona erdi. Takımdaki ilk golünü 23 Nisan 2011'de West Ham United'a karşı 3-0 kazanılan maçta attı. İlk sezonunda bekleneni veremeyen Torres, 2011-12 sezonuna da kötü bir başlangıç yaptı. Chelsea takımıyla 2011-12 sezonu UEFA Şampiyonlar Ligi kupasını kazanmıştır. 2012-2013 sezonunda ise Eden Hazard'ın da transferinin etkisiyle iyi bir başlangıç yapmış ilk 2 maçta 2 golü bulmuştur.

2011-12 sezonu
Torres, Chelsea'deki ilk maçlarından biri Swansea City ile 14 Ağustos 2011'de yapılan maç oldu. Maç 0-0 berabere sonuçlandı. Torres, sezonundaki ilk gölünü 18 Eylül 2011'de Manchester United ile yapılan maçta Chelsea'nin 3-1 kaybettiği maçta attı. Chelsea'nin Swansea City ile yaptığı bir başka maçta müchadeleyi 4-1 kazandı ve bu maçta Torres bir gol atma başarısı gösterdi. Ancak, Gol attıktan 10 dakika sonra Torres, Mark Gower'e yaptığı folün ardından kırmızı kart gördü ve üç maç ceza aldı. 19 Ekim 2011'de UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Chelsea'nin karşılaştığı KRC Genk takımını Chelsea 5-0 mağlup etti ve Torres bu maçta 2 gol attı. Sonraki hafta Chelsea'nin FA Cup Çeyrek finalinde karşılaştığı Leicester City'ye 2 gol atmıştır, ve Chelsea maçı 5-2 kazanmış ve yarı finale yükselmiştir. 31 Mart 2012 tarihinde, Chelsea'nin Aston Villa'yı 4-2 mağlup ettiği karşılaşmada ilk Premier League golünü kaydetmiştir. Sezonun sonunda 19 Mayıs 2012'de Chelsea ile Bayern München, 2011-12 UEFA Şampiyonlar Ligi Finalinde karşılaştı. Torres maçta iyi performans gösteremedi. Chelsea ile Bayern Münih final maçı 1-1 sona erdi ve Chelsea'nin golünü Didier Drogba 88. dakikada kaydetti ve maçı uzatmalara taşıdı. Chelsea penaltılarda Bayern Münih'i 4-3 mağlup etti ve kupayı Chelsea aldı.

2012-13 sezonu

Torres 12-13 sezonundaki ilk golünü  Chelsea'nin Reading'ye karşı aldığı 4-2'lik maçta kaydetti.Diğer golünü ise Chelsea'nin Arsenal'e karşı kazandığı 2-1'lik maçtı. Chelsea'nin UEFA Şampiyonlar Ligi'nde gruplardaki rakibi Shakhtar Donetsk ile yapıp 3-2 kazandığı maçta Torres Shakhtar Donetsk kalecisi Andriy Pyatov'un yaptığı hatayı kullanarak maçın 6. dakikasında topu ağlara göndermeyi başardı. Torres, 6 Aralık'ta Chelsea'nin 6-1 mağlup ettiği FC Nordsjælland takımına karşı 2 gol attı ve maçın adamı seçildi. Ancak Chelsea gruplardan çıkamamış ve 3. olarak UEFA Avrupa Ligi'ne kalmıştır. Millî takım arkadaşı ve takım arkadaşı Juan Mata Torres'e, "Torres bir Drogba değil! Takımın ayakta duran tek ismi Drogba'nın ayrılışı gerçekten kötü oldu ama Torres'in Drogba gibi bir efsanenin yerini tutacağını sanmıyorum sözleri basına damgasını vurdu".
Chelsea'nin Corinthians arasındaki FIFA Kulüpler Dünya Kupası karşılaşmasındaki maçı Chelsea 1-0 kaybetti, Torres bu maçta birkaç gol pozisyonu kaçırdı ve vasat oynayanlar arasında yer aldı. Ayrıca Chelsea 19 Aralık Günü bir alt ligden Leeds United ile İngiltere FA Cup'ta 5-1 mağlup etti ve Torres 83. dakikada gol atmayı başardı. 23 Aralık 2012'de Lig'de Aston Villa'yı Chelsea 8-0 mağlup etmiştir, ve Torres henüz 1. dakikada kafa vuruşu ile topu ağlara gönderdi. İlerleyen dakikalarda Torres'in yerine Rafael Benítez oyuna Oscar'ı almıştır ve Oscar'da ilerleyen dakikalarda gol atma başarısı göstermiştir. 26 Aralıkta ise Chelsea, Norwich City FC deplasmanında Juan Mata'nın attığı golle 1-0 maçı kazanarak 3 puan kazandı. Torres bu maç iyi performans gösteremese de Chelsea maçı kazandı. UEFA Avrupa Ligi'nde Steaua București'ye karşı attığı gol ile toplam 7 farklı organizasyonda gol atma başarısını göstererek bir sezonda en çok kupada gol atan futbolcu olarak tarihe geçti. 15 Mayıs 2013'te Johan Cruyff Arena'da oynan 2013 UEFA Avrupa Ligi Finali'nde Benfica'ya karşı 60. dakikada gol attı. Maç 2-1 Chelsea zaferiyle sonuçlandı ve kariyerinde ilk kez bir takımla UEFA Avrupa Ligi'ni kazandı.

2013-14 sezonu
Torres, 2013-14 sezonunun ilk maçında yeni teknik direktör José Mourinho tarafından ilk 11'e seçildi ve beşinci dakika da penaltı vuruşu kazandı. Sezonun ilk golünü Bayern Münih'e karşı 2013 UEFA Süper Kupası'nda attı. 28 Eylül 2013'te Chelsea'nin Premier League maçında White Hart Lane'de karşılaştığı Tottenham Hotspur maçında iki sarı kart gördü ve oyun dışı kaldı.

Torres, Chelsea ile 100. maçında UEFA Şampiyonlar Ligi müsabakasında 22 Ekim 2013 tarihinde Schalke 04'e karşı forma giydi ve 3-0 biten maçta 2 gol attı. Premier League'de sezonun ilk golünü 27 Ekim'de Stamford Bridge'de oynanan Manchester City'ye karşı attı. Ayrıca André Schürrle'nin golüne asist yaptı, Chelsea evinde maçı 2-1 kazandı.

AC Milan
29 Ağustos 2014 tarihinde Serie A ekiplerinden Milan'a 2 yıllığına kiralanmıştır. Torres Milan'da ilk maçına Juventus karşısında yedek çıkmıştır ve 76. dakikada Andrea Poli'nin yerine oyuna girmiştir. Milan formasıyla ilk ve tek golünü Empoli ile yapılan ve 2-2 biten maçta atmıştır.

Atletico Madrid

Ara transfer döneminde kiralık olarak geri döndüğü Atlético Madrid'de ilk maçına 11 Ocak 2015 tarihinde Barcelona karşısında yedek olarak çıkmış ve ikinci yarıda oyuna girmiştir. 15 Ocak 2015 tarihinde Kral Kupası maçında Real Madrid'e karşı yeni kulübüyle birlikte ilk kez ilk onbirde oynamış ve 46. saniyede attığı gol spor hayatında Bernabeu stadyumunda Real Madrid'e karşı attığı ilk gol olmuştur. İkinci yarının ilk dakikasında attığı golle birlikte 2-2 biten maça damgasını vurmuş ve Marca gazetesi web sayfasında maç, "Torres, Bernabeu'yu ateşe verdi." manşetiyle sunulmuştur.

21 Haziran 2016'da Milan kulübünden bonservisi alınan Fernando Torres, Atlético Madrid'e geri dönmüştür.

Sagan Tosu ve emeklilik
Torres, 10 Temmuz 2018'de J1 League takımı Sagan Tosu ile sözleşme imzaladı. Takımdaki ilk golünü 22 Ağustos'da Emperor's Cup'un dördüncü turunda Vissel Kobe'ye karşı attı. 23 Ağustos 2019'da, takımı Sagan Tosu'nun Vissel'e karşı 6-1 kaybettikleri maçta oynayan Torres, futboldan emekli olduğunu açıkladı.

Millî takım kariyeri

Torres sadece David Villa ve Raul arkasında İspanyol millî takımında 3 kez gol kralı olmuştur. Torres, Portekiz'e karşı samimi Eylül 2003'te 6 üst düzey takım için forma giydi. İspanya için ilk golünü 28 Nisan 2004 tarihinde İtalya'ya karşı attı. 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası İspanyol millî takımına seçildi. İspanya'nın ilk iki grup oyunları geç bir yedek olarak görünen sonra Portekiz'e karşı ilk oyununu oynadı. İspanya 1-0 kaybediyordu ve oyunun sonuna doğru Torres'in şutu direğe çarptı. Portekiz 2. Oldu ve Yunanistan, 2004 Avrupa Futbol Şampiyonasını kazandı. Ama İspanya 4 sene sonra 2008 Avrupa Futbol Şampiyonasını kazandı.

Euro  2008
Fernando Torres, İspanyanın kazandığı bu turnuvada finale kadar hiç gol atamamıştır. Finalde ise Almanya karşısında İspanya'nın tek golünü atarak Avrupa şampiyonu olmasını sağlamıştır.

Euro 2012
Fernando Torres, Bu Turnuvada da boş geçmeyerek 3 gol atmış ve 2 asist yapmıştır. Finalde en büyük katkıyı da Torres yapmıştır. Gol krallığını alsa da en iyi oyuncu unvanını Andrés Iniesta'ya kaptırmıştır.

2014 FIFA Dünya Kupası
Fernando Torres, İspanya formasıyla bu turnuvadaki tek golünü Avustralya'ya karşı grup aşamasında kaydetmiştir. Son şampiyon İspanya, 2014 FIFA Dünya Kupası'na grup aşamasında veda etmiştir.

Euro 2016
Atlético Madrid'deki son performansının ardından Torres, Euro 2016'da İspanya millî forması'nı giymedi.

Özel yaşamı
Annesinin adı Flori, babasının adı José'dir. 3 kardeşin en küçüğüdür.

2001 yılında (17 yaşındayken) Olalla Dominguez ile çıkmaya başlamıştır. Çocukluk aşkı olan Olalla ile bebek beklediği için 27 Mayıs 2009 tarihinde evlenmiştir. Çiftin 8 Temmuz 2009'da Nora adını verdikleri bir kızı, 6 Aralık 2010 tarihinde de "Leo" adını verdiği bir oğlu dünyaya gelmiştir. Ayrıca Fernando Torres'in ayak dövmesinde roma rakamıyla (VII.VII.MMI) ilk öpüşme tarihleri, 2 ayrı kolunda kızının ve eşinin isimleri ve kendi ismi anlamına gelen 'Bymmm' dövmeleri vardır ve ayrıca sağ kolunda forma numarası olan dokuz rakamının dövmesi vardır.

Kariyer İstatistikleri

Başarıları

Kulüp

Atlético Madrid
 La Liga 2 2001-2002

Chelsea
 FA Cup : 2011-12
 UEFA Şampiyonlar Ligi : 2011-12
 UEFA Avrupa Ligi : 2012-13

Millî takım başarıları

İspanya U-16
 UEFA Avrupa 16 Yaş Altı Futbol Şampiyonası 2001

İspanya U-19
 UEFA Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası 2002

İspanya
 Avrupa Futbol Şampiyonası (2) : 2008, 2012
 FIFA Dünya Kupası: 2010

Kişisel Başarıları
 Nike Kupası gol kralı: 1999
 Algarve Turnuvası en iyi Oyuncu: 2001
 Algarve Turnuvası gol kralı: 2001
 UEFA Avrupa 16 Yaş Altı Futbol Şampiyonası en iyi Oyuncu : 2001
 UEFA Avrupa 16 Yaş Altı Futbol Şampiyonası gol kralı : 2001
 UEFA Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası en iyi Oyuncu : 2001
 UEFA Avrupa 19 Yaş Altı Futbol Şampiyonası gol kralı : 2001
 PFA Yılın Genç Oyuncusu Ödülü (2) : 2007-08, 2008-09
 Ayın Premier Ligi Oyuncusu (2) : 2008, 2009
 Ayın Premier Ligi gol kralı (2) : 2009, 2010
 UEFA Euro 2008 Maçın adamı : Final vs Almanya
 UEFA Euro 2008 Yılın forveti : 2008
 ESM Yılın forveti : 2008
 UEFA Yılın ilk 11'i : 2008
 FIFPro World XI (2) : 2008, 2009
 Ballon d'Or Üçüncülük : 2008
 FIFA Konfederasyonlar Kupası Altın ayakkabı : 2009
 FIFA Konfederasyonlar Kupası yılın 11'i : 2009
 UEFA Euro 2012 Altın ayakkabı ödülü : 2012

Kaynakça

Dış bağlantılar

1984 doğumlular
İspanyol futbolcular
İspanya millî futbol takımı futbolcuları
Atlético Madrid futbolcuları
Liverpool FC futbolcuları
Chelsea FC futbolcuları
AC Milan futbolcuları
İspanyol gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
2012 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Madrid doğumlu futbolcular
Avrupa Futbol Şampiyonası kazanan futbolcular
Premier League futbolcuları
La Liga futbolcuları
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
Forvet futbolcular
2013 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2014 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
İspanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İspanya 19 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İspanya 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İspanya 17 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
İngiltere'deki İspanyol gurbetçiler
Serie A futbolcuları
UEFA Avrupa Ligi'ni kazanan futbolcular
J1 League futbolcuları

Fernando Torres