Un contract de editare este un contract legal între un editor și un scriitor sau autor (sau mai mulți autori), pentru a publica materiale scrise de scriitor/i sau autor/i. Acest lucru poate implica o singură lucrare scrisă sau o serie de lucrări.

În cazul caselor de discuri, accentul nu se pune pe lucrări tipărite sau înregistrate, referindu-se, de obicei, la promovarea unei compoziții muzicale și/sau trimiterea acesteia la un muzician profesionist corespunzător. O instituție care tipărește (sau semnează un contract în acest sens) partituri este cunoscută ca editură muzicală. Contractul de editare poate fi folosit de către autori, jurnaliști, etc.

Contracte de publicare de cărți
Unele dintre cele mai importante clauze ale unui contract standard (șablon) de publicare a cărților sunt: Acordarea de Drepturi, Drepturile Subsidiare, Livrarea și Acceptarea, Publicarea, Dreptul de Autor, Avans (dacă există), Redevențe și Epuizarea ediției. Toate acestea ar trebui să fie luate în serios de către autori, deoarece contractele de publicare în domeniul comerțului nu sunt acoperite în Statele Unite prin cerințe legale de corectitudine și pot conține limbi vagi, termeni părtinitori și capcane viitoare ascunse.În Marea Britanie, Actul privind contractele din 1999, Legea privind economia digitală din 2010 și Legea privind întreprinderile și reglementările din 2013 au deschis calea revizuirii practicilor existente în domeniul contractelor de publicare care se află în curs de desfășurare. Prin urmare,

Tipuri de acorduri de editare de muzică
Este important pentru autorii, producătorii și editorii muzicali să înțeleagă drepturile contractelor de publicare. Contractele comune de publicare de muzică sunt:

(1)  Cedarea de drepturi pentru un singur cântec: Cedarea de drepturi pentru un singur cântec este un acord între scriitor și editorul de muzică, în care scriitorul acordă anumite drepturi editorului pentru una sau mai multe melodii. În tranzacțiile de cântece unice, scriitorului i se plătește un avans recuperabil o singură dată

(2) Acordul de exclusivitate de autor ("ESWA") / "Contract cu o casă de producție": În conformitate cu contractul ESWA sau "scriitor personal", compozitorul acordă, în general, toată cota de editor a venitului editorului de muzică. Serviciile scriitorului sunt exclusive pentru editorii de muzică pentru o anumită perioadă de timp. Astfel, orice compoziție scrisă în acea perioadă aparține editorului de muzică. De obicei, aceste propuneri sunt oferite scriitorilor cu un anumit prestigiu. Deoarece scriitorul are un palmares de scriere a hit-urilor, editorul se simte încrezător că își va recupera investiția. Scriitorul este plătit de către editor un avans negociat împotriva redevențelor viitoare, în schimbul semnării drepturilor exclusive pentru unele sau toate cântecele scriitorului. Suma avansului depinde în mod firesc de puterea de negociere a scriitorului și de concurența pe piață, dacă există. În cadrul unui contract de scriitor, acesta este plătit săptămânal sau trimestrial. Un ESWA poate fi legat de un contract de înregistrare sau independent de un contract de înregistrare

(3) Acdorul de co-publicare ("Co-pub"):Acordul de co-publicare ("co-pub") este probabil cel mai comun acord. În cadrul acestei înțelegeri, compozitorul și editorul de muzică sunt "co-proprietarii" drepturilor de autor în compozițiile muzicale. Scriitorul devine "co-editor" (adică co-proprietar) cu editorul de muzică bazat pe o împărțire convenită a redevențelor. De obicei (dar nu întotdeauna), compozitorul îi atribuie editorului un procentaj convenit, o împărțire de 50/50. Astfel, scriitorul transmite cota editorului către editor, dar își păstrează toată partea scriitorului. Într-un acord tipic "75/25 co-pub", scriitorul primește 100% din cota compozitorului și 50% din cota editorului sau 75% din totalul drepturilor de autor, iar restul de 25% îi revin editorului. Astfel, când redevențele sunt datorate și plătibile, scriitorul / co-editorul va primi 75% din venit, în timp ce editorul va păstra 25%.

Pentru a înțelege mai bine "În plățile cu redevențe, există o cotă de scriitori și o cotă a editorului. Pentru a face lucrurile mai ușoare, să spunem că fiecare acțiune este în valoare de 100%, deci scriitorul are o diagrama de 100%, iar editorul are o diagrama de 100%. Dacă există mai mulți scriitori pe piesă, atunci vor fi împărțite în mod corespunzător, 50/50 sau 25/25/25/25 în cazul în care au existat 4 scriitori. După ce se calculează numărul de scriitori, puteți calcula cota sau invers, o etichetă de discuri ar deține, de obicei, 100% din drepturile de publicare ale unui artist, dar dacă încheie o tranzacție de co-publicare, atunci eticheta va primi doar 50% din publicarea dvs. Pentru a distruge totul, în cazul în care un artist a negociat o distribuție de 50/50 pentru publicare și păstrează 100% din acțiunile scriitorului, atunci artistul va primi jumătate din cota editorului și 100% din acțiuni. Aceasta ar fi egală cu 75% din plata totală a redevenței. Dacă îți publici propria muzică, însemnă că vei păstra 100% din redevențele tale..."

(4) Contract de administrare ("Admin"):Un acord administrativ are loc între un compozitor / editor și un administrator independent sau între un scriitor / editor și un alt editor de muzică. Într-o "afacere de administrare", compozitorul autopublică și doar licențiază melodii editorului de muzică pentru un număr de ani și pentru o împărțire convențională a drepturilor de autor. Conform acestui acord, editorul de muzică pur și simplu administrează și exploatează drepturile de autor pentru un alt editor / celui care deține drepturile de autor. Numai cei mai populari compozitori pot lua în considerare solicitarea unei înțelegeri admin. În conformitate cu acest aranjament râvnit, deținerea drepturilor de autor nu este de obicei transferată administratorului. În schimb, editorul de muzică primește 10-20% din redevențele brute obținute din administrarea și exploatarea melodiilor pentru o anumită perioadă de timp și pentru un anumit teritoriu.

(5) Acord de colectare: Un acord de colectare este ca un acord de administrare în cazul în care scriitorul păstrează drepturile de autor, cu excepția faptului că editorul nu îndeplinește funcții de exploatare; ca un contabil sau manager de afaceri, acesta doar colectează și eliberează veniturile din redevențe disponibile.

(6) Acord de sub-publicare: Acestea sunt în principiu tranzacții de publicare de muzică de pe teritorii străine între un editor american și un editor străin. Sunt ca și contractele de administrare sau de colectare (fără ca proprietatea asupra drepturilor de autor să fie transferată sub-distribuitorului), dar limitată la una sau mai multe țări din afara Statelor Unite ale Americii. În conformitate cu această afacere de publicare, editorul îi permite sub-publicatului să acționeze în numele său pe anumite teritorii străine. Adesea, acestea se limitează la un grup de țări, cum ar fi Uniunea Europeană (UE), GAS (Germania, Austria, Elveția), America Latină etc.

(7) Contractul de vânzare-cumpărare: Conform acestui acord, un editor de muzică dobândește integral sau parțial catalogul unui alt editor de muzică, oarecum o fuziune a companiilor. În acest caz, investigația "raportului de investigare" se face pentru a determina valoarea catalogului.

8) Ședințe: Întâlnirile sunt adesea aranjate pentru a discuta despre carte. Acordurile se referă adesea la procentul de bani pe care îl obțin editorii. MOT-urile actuale sunt uneori create pentru a lega LASD-urile

Vezi și

 Editură

Note

Drept comun
Drept comercial
Drept privat

Contract de editare


Olaylar
 1683-1699/1700 - Kutsal İttifak Savaşları (namıdiğer Felaket Seneleri) başladı.
 14 Temmuz-12 Eylül - II. Viyana Kuşatması başarısızlıkla sonuçlandı.
 12 Eylül - Kahlenberg Muharebesi'nde Osmanlı ordusu yenilgiye uğradı.
 7 Ekim - Ciğerdelen Muharebesi.
 Osmanlı İmparatorluğu en geniş sınırlarına bu dönemde ulaştı.

Doğumlar
 Ağustos - John Owen, İngiliz İlahiyatçı.
 1 Mart - Tsangyang Gyatso, 6. Dalay Lama (ö. 1706)
 10 Kasım - II. George, tam adı George Augustus, Cambridge Markisi ve Dükü, Büyük Britanya kralı ve Hannover elektörü (ö. 1760).

Ölümler
 4 Ağustos - Turhan Hatice Sultan (d. 1627)
 25 Aralık - Merzifonlu Kara Mustafa Paşa

1683


Somaliland, resmi olarak Somaliland Cumhuriyeti, Afrika Boynuzu'nda tanınmayan fiili bir egemen devlettir. Kuzeybatıda Cibuti, güneyde ve batıda Etiyopya ve doğuda Somali ile sınır komşusudur. İddia edilen bölgesi, 2021 itibariyle yaklaşık 5,7 milyon sakinle 176.120 kilometrekarelik (68.000 mil kare) bir alana sahiptir. Başkent ve en büyük şehir Hargeisa'dır. Somaliland hükümeti , kısa bir süre bağımsız olan Somaliland Devleti olarak 1960'tan 1991'e kadar Somali Vesayet Bölgesi (eski İtalyan Somaliland) ile birleşerek Somali Cumhuriyeti'ni oluşturan İngiliz Somaliland'ın halefi devlettir.

Neolitik çağda, insanlar yaklaşık 10.000 yıl önce Somaliland bölgesinde yaşadılar. Eski çobanlar, ineklere ve diğer hayvanlara bakarken renkli kaya resimleri çizdiler. Ifat Sultanlığı ve Adal Sultanlığı, Orta Çağ boyunca bölgenin ticaretine hükmeden iki Somali hanedanıydı. Adal Sultanlığı'nın düşüşünün ardından, daha sonra Somaliland olacak bölge, kültürel sürekliliği ve mirası simgeleyen, otoritesi azalmış fahri unvanlar olarak bugün hala var olan Sultan, Garaad, Ugaas gibi geleneksel Somali liderlerinin yönetimi altına girdi.

19. yüzyılın sonlarında Birleşik Krallık, kabilelerin çoğunluğuyla (Habar Awal, Garhajis, Habr Je'lo, Warsangeli, Issa ve Gadabuursi kabileleri) bir Koruyuculuk kuran anlaşmalar imzaladı. Muhammed Abdullah Hassan liderliğindeki Dervişler, İngiltere ile Somali sultanları ile imzalanan koruma anlaşmalarına karşıydı. 20 yıl aradan sonra Dervişler nihayet 1920'de Afrika'daki ilk hava bombardımanlarından birinde yenildiler.

26 Haziran 1960'ta, himaye, Somaliland Devleti olarak bağımsızlığını kazandı ve beş gün sonra, ayrı bağımsızlığının ardından Somaliland Vesayet Bölgesi ile gönüllü olarak birleşerek Somali Cumhuriyeti'ni oluşturdu. İki bölge arasında seçilmiş temsilcileri aracılığıyla yasal bir birlik oluştu. 27 Haziran 1960'da Somaliland Yasama Meclisi, oybirliğiyle, iki varlığın sonsuza kadar bir arada kalacağını belirten bir Somali ile Birlik Yasasını kabul etti.

1961'de Somali, kuzey bölgelerin (Somaliland) sıkıntılarından kaynaklanan siyasi huzursuzluğun körüklediği yerel subaylar tarafından yönetilen bir darbe girişimine tanık oldu. Darbe, güç ve kaynak dağılımında algılanan dengesizlikler nedeniyle anayasaya oy vermeyi reddeden yerel halkın boykotunun ardından geldi. Kuzeylilerin parlamentodaki orantısız temsili ve kurumlarda güneylilerin hakimiyeti, kuzeyli nüfusun hissettiği hoşnutsuzluğu daha da şiddetlendirdi. Ancak darbe girişimine rağmen hükümet kontrolünü elinde tutmayı başardı ve darbe sonunda başarısız oldu.

Nisan 1981'de Somaliland Bağımsızlık Savaşı'na yol açan Somali Ulusal Hareketi (SNM) kuruldu. 1988'de, savaşın zirvesinde, Somali'de diktatör Siad Barre yönetimindeki rejim, Somali İç Savaşı'na yol açan olaylardan biri olan Hargeisa merkezli SNM ve diğer militan gruplara karşı baskı başlattı. Çatışma, Somali'nin ekonomik ve askeri altyapısının ciddi şekilde hasar görmesine neden oldu. 1991'in başlarında Barre rejiminin çöküşünün ardından, SNM liderliğindeki yerel makamlar, aynı yılın 18 Mayıs'ında tek taraflı olarak Somali'den bağımsızlıklarını ilan ettiler ve kısa ömürlü eski bağımsız Somaliland Devleti'nin sınırlarını eski haline getirdiler.
1991'den bu yana bölge, Somaliland Cumhuriyeti hükümeti olarak uluslararası alanda tanınmak isteyen demokratik olarak seçilmiş hükümetler tarafından yönetilmektedir. Merkezi hükümet, Hargeisa'ya delegasyon gönderen bazı yabancı hükümetlerle gayrı resmi ilişkiler sürdürüyor. Somaliland şu anda Çin Cumhuriyeti (Tayvan) tarafından tanınmaktadır ve başta Etiyopya olmak üzere diğer bazı ülkelerden temsilcilik ofislerine ev sahipliği yapmaktadır. Bununla birlikte, Somaliland'ın kendi kendini ilan ettiği bağımsızlığı, herhangi bir BM üye devleti veya uluslararası kuruluş tarafından resmi olarak tanınmadı. Fiili olarak kontrol edilen arazi alanı ile dünyanın en büyük tanınmayan devletidir.

Coğrafi konumu

Toplam yüzölçümü 137.600 kilometrekare olup Somali topraklarının % 21,5'ini kaplamaktadır. Aşağı yukarı eski Britanya Somalisi (1884 - 1960) olarak bilinen koloniyle aynı sınırlara sahiptir. Batıda Cibuti, güneyde Etiyopya, doğuda Puntland ve kuzeyde Aden Körfezi ile çevrelidir. Başkenti Hargeisa'dır. Berbera eski bir liman kentidir. 3,5 milyon kişinin yaşadığı Somaliland'ın resmî dilleri Somalice, Arapça ve İngilizcedir. Günümüzde hiçbir ülke tarafından tanınmamaktadır.

Komşuları
 Etiyopya
 Somali
 Cibuti
 Yemen

Ayrıca bakınız
 Hargeisa
 Somaliland'ın dış ilişkileri
 Tanınmayan veya kısmen tanınmayan devletler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Somaliland hükûmeti resmî sitesi (İngilizce)

Somaliland
İngilizce konuşan ülkeler

Somaliland


Bătălia de la Little Muddy Creek, cunoscută și sub numele de Bătălia Lame Deer, a avut loc pe data de 7 mai 1877, între soldații și cercetașii Statelor Unite și satul triburilor Miniconjou și Cheyenne-ii Nordici. Câmpul de bătălie era în apropierea Little Muddy Creek în teritoriul Montana, lângă orașul contemporan Lame Deer, Montana, Statele Unite.

Istoric
Pe 1 mai 1877, colonelul Nelson A. Miles a condus o forță armată formată din cea de-a Cincea Infanterie a Statelor Unite, cea de-a 22 Infanterie a Statelor Unite și cea de-a 2 Cavalerie a Statelor Unite în căutarea liderului tribului Miniconjou Lakota, Lame Deer. Pe râul Tongue, cercetașii indieni au descoperit un traseu care conduce spre vest câtre Rosebud Creek, iar colonelul Miles a decis să urmeze această cale alături de cei 471 de ofițeri și soldați aflați sub comanda sa.

Conflictul
Observând o tabără formată din 61 de cabane pe pârâul Little Muddy, colonelul Miles și-a părăsit infanteria și a pornit spre aceasta alături de cavaleria aflată sub conducerea căpitanului Edward Ball și de infanteria călare aflată sub comanda locotenentului Edward W. Casey. Forțele au în satul lui Lame Deer înainte de zorii zilei la ora 4:30 a.m. Compania H a celei de-a doua Cavalerii sub locotenentul Lovell H. Jerome și infanteria călare sub Casey au început lupta cu un atac al cavaleriei asupra satului. Unul dintre cercetașii indieni ai armatei, Hump, le-a transmis triburilor Lakota și Cheyenne că Miles dorește să negocieze cu aceștia.

Lame Deer l-a abordat pe colonelul Miles alături de nepotul său Iron Star și încă doi indieni. Miles i-a spus acestuia să-și pună jos arma, ceea ce a și făcut, însă îndreptată în sus, gata de tragere. Când White Bull, unul din cercetașii lui Miles, a încercat să-i sustragă pușca lui Iron Star, acesta a tras, glonțul penetrând haina lui White Bull. Lame Deer i-a prins arma și a tras către Miles. Glonțul l-a ratat pe acesta, însă la ucis pe soldatul Charles Shrenger. Ca urmare a acestor împușcături, s-a instalat haosul. Câțiva soldați și membri Lakota au fost loviți în bătaia de focuri. Lame Deer a fost de 17 gloanțe trase de soldații Companiei L din cea de-a 2 Cavalerie. Ca urmare a acestor evenimente, companiile F, G și L au atacat satul indian, mic și lipsit de apărare, distrugându-l și capturând în jur de 450 de cai, jumătate din aceștia fiind uciși. Armata a pierdut patru oameni în încăierare; alții zece au fost răniți în timp ce tribul Lakota a pierdut 5-14 oameni. Alți 20 au fost răniți, iar 40 luați prizonieri.

Consecințe
Patru Medalii de Onoare au fost acordate soldaților în urma operațiunilor militare. Acestea au fost următoarele:
 Prim Sergent Henry Wilkens, Compania L, 2 Cavalerie a Statelor Unite.
 Potcovar William H. Jones, Compania L, 2 Cavalerie a Statelor Unite.
 Soldat Samuel D. Phillips, Compania H, 2 Cavalerie a Statelor Unite.
 Soldat William Leonard, Compania L, 2 Cavalerie a Statelor Unite.
O Inimă purpurie a fost acordată unui soldat pentru rănile suferite în bătălie. (Doar douăsprezece astfel de medalii au fost acordate pentru Războiul Indian) Aceasta era pentru:
 Soldat David Legge Brainard, Compania L, 2 Cavalerie a Statelor Unite, emisă pe 27 februarie 1933. (De asemenea, Brainard a fost membru între 1881-1884 al Expediției Greeley, fiind unul dintre cei șase supraviețuitori).

Câmpul de luptă
Câmpul de luptă Little Muddy Creek este localizat în Rosebud County, Montana la aproximativ o milă sud-vest de ceea ce astăzi este orașul Lame Deer, Montana.

Ordinea de bătaie
Armata Statelor Unite, sub comanda Colonelului Nelson A. Miles,.
 A 2 Cavalerie a Statelor Unite, Companiile F, G, H și L - sub căpitanul Edawrd Ball.
 A 5 Cavalerie a Statelor Unite, Companiile B și H.
 A 22 Cavalerie a Statelor Unite, Companiile E, F, G și H.
 Cercetașii indieni
Americanii nativi, sub comanda Căpeteniei Lame Deer
 Miniconjou Lakota.
 Cheyenne-ii Nordici.

Referințe

1877 în Statele Unite ale Americii
Conflicte din secolul al XIX-lea
Istoria Statelor Unite ale Americii (1865-1918)
Istoria statului Montana
Războaiele Statelor Unite ale Americii

Bătălia de la Little Muddy Creek


Sekundærrute 190 er en rutenummereret landevej i Vendsyssel.

Ruten går fra fra Nørresundby til Hjørring.

Rute 190 har en længde på ca. 48 km.

Kilder

190

Sekundærrute 190


Vodeni žig, utisnuta oznaka na papiru, kojom se štiti tiskovina, zapis ili isprava od mogućeg krivotvorenja. Koristi se u tiskanju novčanica i poštanskih marki, a utiskuje se i na putovnice i ostale službene isprave.

U filatelističkoj literaturi vodeni se žig promatra s više gledaišta. Razlikuje se vrsta, izgled i položaj. Na osnovi vodenog žiga može se odrediti iz koje je serije marka tiskana i samim tim točno odrediti i nadnevak izdavanja poštanske marke. Većina podataka se nalazi u katalogu poštanskih maraka, prema kojem se najčešće procjenjuje vrijednost.

Prvi vodeni žigovi utisnuti su u ispravama talijanskog grada Fabriana iz 1282. godine.

Izvori

Osobne isprave
Novac

Vodeni žig


Kara Abdal (Kara Şemsi, Süleyman Şemsî Dede) (Konya 1828 - Hanya 1885)  Mevlevî şair.

Şems-i Tebrizi Mevlevi Dergahında yetişen Kara Abdal, yurt içinde bir geziye çıkarak Aydın Güzelhisar'daki Horasani Ali Dede dergahına bağlandı; sonradan dergahın şeyhliğini yaptı. Girit'te Hanya Mevlevihanesini kurdu. Mevlevilik etkisindeki şiirlerini 1887'de Divan'ında topladı.

Dış bağlantılar
 https://dergipark.org.tr/tr/pub/diclesosbed/issue/61632/920418
 https://islamansiklopedisi.org.tr/kara-semsi

1828 doğumlular
1885 yılında ölenler
Türk şairler

Kara Abdal


Ángeles e insectos es una película de 1995, dirigida por el estadounidense Philip Haas. El guion de este drama-romance fue escrito por Haas y su esposa, y está basada en la novela corta Morpho Eugenia, incluida en el libro Angels and Insects (1992), de A. S. Byatt.

En la película se trata tanto la ciencia y la religión, desde los distintos puntos de vista de la época, como el amor y la familia; cuenta una historia, al mismo tiempo retratando la vida.

Trama
William Adamson, un humilde naturalista, regresa a la Inglaterra victoriana, después de su expedición al Amazonas. William no posee nada, al haberlo perdido todo en un naufragio. Aun así, consigue la amistad de Sir Harald Alabaster, quien también está interesado en la botánica y la biología. Sir Harald contrata al señor Adamson para clasificar su colección; y enseñar las ciencias naturales a sus hijas más jóvenes, junto con su tutora actual, la señorita Crompton.

Él se enamora de Eugenia, hija de Sir Harald, que se encuentra aún de luto por el suicidio de su antiguo marido. El amor surge entre ellos, y se casan con la aprobación del señor Alabaster. Eugenia habría de tener cinco hijos, sin ningún parecido a su padre; al primer varón insiste en llamarlo Edgar, como su hermano, quien se mostraría siempre recio hacia William.

A lo largo de esta parte, Adamson se dedicó a estudiar una colonia de hormigas, junto con la señorita Crompton y otros miembros de la casa. Escribe un libro acerca de sus observaciones, y es en ese momento cuando comienza a fijarse en aquella otra persona también fascinada por la biología, por aquella mujer culta e instruida que le hace compañía y ayuda.

Un día, durante una excursión de caza, un joven sirviente insta al profesor a ir a ver su esposa. Éste la descubre con su hermano, Edgar. Ella confiesa llevar años con esta relación, y que ésta habría sido la razón por la que su esposo se quitara la vida: "Aun si tú puedes vivir con ello, yo no puedo...". William decide dejar a Eugenia, y a los hijos que nunca habrían sido suyos, sin revelar el secreto, ya que eso "sólo habría de destruir a quien lo supiera".

La señorita Crompton termina develando sus sentimientos hacia él, ofreciéndole una salida para los dos: salir hacia el Amazonas, lejos de ese mundo que tan sólo representaba un "anacronismo".

Cast
 Mark Rylance - William Adamson
 Kristin Scott Thomas - Matilde Crompton
 Patsy Kensit - Eugenia Alabaster Adamson
 Jeremy Kemp - Sir Harald Alabaster
 Douglas Henshall - Edgar Alabaster
 Annette Badland - Lady Alabaster
 Chris Larkin - Robin
 Anna Massey - Miss Mead
 Saskia Wickham - Rowena Alabaster
 Lindsay Thomas - Lady Alabaster's Maid
 Michelle Sylvester - Margaret Alabaster
 Clare Lovell - Elaine Alabaster
 Jenny Lovell - Edith Alabaster
 Oona Haas - Alice Alabaster
 Angus Hodder - Guy Alabaster

Galardones
 Nominación al Premio Óscar (1997) por Mejor diseño de vestuario (Paul Brown).
 Seleccionada por el Festival de Cannes (1995), a la Palma de oro por mejor director (Philip Haas).
 Nominación al Premio Chlotrudis (1997), por mejor actriz de reparto (Kristin Scott Thomas).
 Nominación al Evening Standard Premio británico de cine (1996) por mejor actriz (Kristin Scott Thomas).

Referencias

Enlaces externos

Películas basadas en novelas
Películas ambientadas en el siglo XIX
Películas dramáticas

Ángeles e insectos


Egypt Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Egypt Township (Arkansas)
 Egypt Township (Missouri)
 Egypt Township (North Carolina)

Egypt Township


ඉස්ලාම්හි විවිධ ආගමික වර්ගීකරණයන් පවතී. ඒවා සියල්ලක්ම විශ්වාසයන් අතින් සමාන වුවද සැලකියයුතු ලෙස දේවධර්මය අතින් හා නීතිමය වෙනස්කම් දක්නට ලැබේ. සුන්නි, ෂියා සහ සුෆිස්ම් (Sufism) ඒ අතර ප්‍රාථමික බෙදීමයි. බොහෝ වාර්තා අනුව අද වන විට ලෝක මුස්ලිම් ජනගහනයෙන් 85% සුන්නි මුස්ලිම්වරු ද 15%ක් ෂියා මුස්ලිම්වරු ද වන අතර සුළුතරයක් වෙනත් මුස්ලිම් කොටස් වලට අයත් වේ.

ඉස්ලාම් - වර්ගීකරණයන්


فوونتين فالي  هي إحدى مدن مقاطعة أورانج، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 13 يونيو، 1957.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لفوونتين فالي في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان فوونتين فالي 54,978 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 18,162 أسرة وعدد العائلات 14,227 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 18,473 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 64.02% من البيض و1.11% من الأمريكيين الأفارقة و0.46% من الأمريكيين الأصليين و25.76% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.40% من سكان جزر المحيط الهادئ و3.95% من الأعراق الأخرى و4.30% من عرقين مختلطين أو أكثر و10.68% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 18,162 أسرة كانت نسبة 38.6% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 63.4% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 10.5% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 4.5% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 21.7% من غير العائلات. تألفت نسبة 16% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 5.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.00، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.35.

بلغ العمر الوسطي للسكان 38.1 عاماً. وكانت نسبة 23.5% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 7.9% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 30% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 27.1% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 10.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 96.5 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 94.0 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 69,734 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 74,502 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 50,399 دولارًا مقابل 36,089 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 26,521 دولارًا. وكانت نسبة 3% من العائلات ونسبة 4.3% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 5% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 6% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان فوونتين فالي 55,313 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 18,648 أسرة وعدد العائلات 14,214 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 19,164 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 56.45% من البيض و0.92% من الأمريكيين الأفارقة و0.41% من الأمريكيين الأصليين و33.30% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.31% من سكان جزر المحيط الهادئ و4.42% من الأعراق الأخرى و4.19% من عرقين مختلطين أو أكثر و13.11% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 18,648 أسرة كانت نسبة 34% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 59.7% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11.3% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 5.2% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 23.8% من غير العائلات. تألفت نسبة 18.5% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 9.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.94، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.34.

بلغ العمر الوسطي للسكان 42.6 عاماً. وكانت نسبة 21% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.4% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 24.1% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 29% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 17.6% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.7% ذكور و51.3% إناث.

أعلام

 كيفن هويوس
 فيلي أير
 كارل هاري
 تايلور ساندر
 ريان هانسن
 إيرل روبنسون
 رونالد روبرتسون
 روكي ستون
 والي جورج

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1957
تأسيسات سنة 1957 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن في مقاطعة أورانج (كاليفورنيا)

فوونتين فالي (كاليفورنيا)


Altice es una compañía proveedora de servicios de telecomunicaciones en la República Dominicana. En noviembre de 2013, la empresa Altice, con sede en Ámsterdam, anuncia la adquisición de Tricom junto a la filial en la República Dominicana  de la multinacional Orange.

Historia

Originalmente la compañía nació con el nombre de Telecable Nacional en 1982. Para ese entonces se convirtió en la primera compañía de televisión de pago de la República Dominicana y la tercera de América Latina.

En sus inicios el área operativa solo abarcaba algunos de los sectores del centro de la ciudad de Santo Domingo, específicamente aquellos de clase alta. Luego, la zona de cobertura se fue ampliando hasta cubrir la mayor parte de la urbe e incluso llegar a ciudades del interior de la república como Santiago de los Caballeros en años posteriores.

En 1988, la Zona Franca de San Isidro dio lugar a San Isidro Teleport, que más tarde fue rebautizada como Tricom. En 1990, la compañía había llegado a un acuerdo con la República Dominicana para prestar servicios de comunicaciones a nivel nacional. El 20 de mayo de 1992, la empresa comenzó a implementar "Long Distance Call Centers", entrando en el negocio de los servicios de larga distancia internacional.

En 1993, Tricom vendió a Motorola el 40% de las acciones de la compañía con el objetivo de mejorar su infraestructura local e internacional.

El 17 de noviembre de 1994, Tricom y CODETEL conectaron sus centrales telefónicas, lo que permitió una instalación masiva de líneas residenciales. Siguiendo con la aplicación de localizadores, servicios de localización y de telefonía celular. En 1995, se lanzó la primera tarjeta prepago de larga distancia, "Efectiva".

En 1996, Tricom implementó los servicios de teléfonos digitales de Motorola que permitía la instalación de líneas residenciales y de negocios en sólo 48 horas. Amigo, el primer proveedor de telefonía celular prepagada en el país, se puso en marcha en 1997. Mientras tanto, se creó TRICOM USA para ofrecer servicios de larga distancia a la comunidad hispana en Nueva York.

En 1998, Tricom colocó 5'700.000 acciones ordinarias en la Bolsa de Nueva York, convirtiéndose en la primera empresa dominicana que se cotiza en el mercado de valores de Estados Unidos.

En 1999, la compañía llegó a los 300.000 clientes convirtiéndose en el líder en comunicaciones móviles, además dando servicio al 68% de la telefonía fija del país. Ya a principio del 2000 y debido a la pujante competencia por parte de otras prestadoras de servicio, Telecable Nacional experimenta con el servicio de Internet por cable, siendo esta la primera en ofrecerlo en el país. En el 2001 Tricom adquiere a Telecable Nacional para el cambio de nombre a Telecable de Tricom.

En 2004, la compañía dejó de cotizar en la Bolsa de Nueva York.

El 5 de junio de 2012, Tricom anunció su intención de iniciar la construcción de una red híbrida de fibra coaxial en Bayahibe, Bonao, Casa de Campo, La Romana, La Vega, San Cristóbal, San Francisco de Macorís, San Pedro de Macorís, Santiago y Santo Domingo.

El 4 de julio de 2012, Tricom anunció que iban a comenzar una construcción de una red 4G-LTE.

El 13 de marzo de 2013, Tricom lanzó un servicio de video bajo demanda, convirtiéndose en el segundo proveedor dominicano después de Claro Dominicana para ofrecer un servicio de VOD.

El mismo año la múltinacional Altice aquiere a tricom.

El 18 de marzo del mismo año, Tricom lanzó su red 4G-LTE y se convirtió en el segundo proveedor dominicano después de Orange para ofrecer LTE para módems.

El 2 de mayo del mismo año, Tricom lanzó su red LTE para teléfonos móviles, convirtiéndose en el primer proveedor dominicano en ofrecer LTE para móviles.

En 2014 Altice compra la filial de la multinacional francesa Orange en la República Dominicana.

El 21 de noviembre de 2017, se presenta oficialmente Altice Dominicana, después de que el Instituto Dominicano de las Telecomunicaciones (INDOTEL) aprobara la fusión de Tricom y Orange Dominicana. Las operaciones de televisión por cable fueron integradas a la empresa principal y se elimina la división «Telecable de Tricom».

En 2018 se convirtió en la única Telefónica en ofrecer velocidades de hasta 200Mbps/20Mbps en el país.

En noviembre de 2019 se convirtió en la primera Telefónica en lanzar a manera de Prueba la 5G en República Dominicana estando a la visita del público en sus oficinas de la Winston Churchill en Santo Domingo.

En 2021 se convierte en la única Telefónica en ofrecer velocidades de 300Mbps/100Mbps en Santo Domingo por medio de Fibra Óptica.

El 22 de febrero de 2022 hizo un evento con 3D MAPPING en la Fortaleza Ozama para lanzar su Red 5G en el País. Disponible de momento en la Zona Colonial y Santiago, además de convertirse en la única telefónica en ofrecer velocidades de hasta 500Mbps a través de Fibra Óptica en Santo Domingo.

Servicios
Líneas alámbricas e inalámbricas (Will) Residenciales y Comerciales
Internet LTE 4G 1900/1700/2100mhz Frecuencia 2 y 4
Internet ADSL / Cable módem con velocidades que van desde 1mbps hasta 500mbps
Cable digital
Televisión vía satélite
Hosting

Referencias

Enlaces externos

Empresas fundadas en 1988
Empresas de República Dominicana
Empresas de telecomunicaciones de República Dominicana
Empresas de telefonía móvil

Altice (República Dominicana)


Azerice veya Azerbaycan Türkçesi, Türk dillerinden biri olup, Azerbaycan'ın resmî dili konumundadır. Tarihî seyir içerisinde de Türkiye Türkçesine en çok benzeyen Türk dillerinden birisidir. Bunun nedenlerinden birisi Azerbaycan Türkçesinin de Türkiye Türkçesi gibi Batı Türkçesine ve Oğuz grubuna dahil olmasıdır.

Ad çekimi
Azerice'nin ad çekimi Türkiye Türkçesi'ne benzer. Yalnız belirtme halinde bir sesli harfi takiben araya yardımcı sessiz olarak n girer. Başında d bulunan eklerin tli biçimleri yoktur.

Zamirler

1-Şahıs Zamirleri:

Türkiye Türkçesindekinden farklı olan yalnızca 1.teklik kişi zamiridir.
mən, sən, o, biz, siz, onlar

Azerice'de birinci ve ikinci teklik kişilerin yönelme durumlarında ince ünlü bulunur: mənə, sənə

2-İşaret Zamirleri:

Azericede 'şu' işaret zamiri yoktur. Bu, o gösterme zamirlerinin yanında, aynı anlamlara gelen həmən ve həmin zamirleri vardır.

Eylemler

Şimdiki zaman

-(y)ır-, -(y)ir-, -(y)ur-, -(y)ür Şimdiki Zaman Eki + Şahıs Ekleri

{|class="wikitable"
|-
Şimdiki Zaman

OlumluOlumsuz

gəlirəmgeliyorumoxuyuramokuyorumgəlmirəmgelmiyorumoxumuramokumuyorum

gəlirsəngeliyorsunoxuyursanokuyorsungəlmirsəngelmiyorsunoxumursanokumuyorsun

gəlirgeliyoroxuyurokuyorgəlmirgelmiyoroxumurokumuyor

 gəlirikgeliyoruzoxuyuruqokuyoruz gəlmirikgelmiyoruzoxumuruqokumuyoruz

 gəlirsinizgeliyorsunuzoxuyursunuzokuyorsunuz gəlmirsinizgelmiyorsunuzoxumursunuzokumuyorsunuz

 gəlirlər geliyorlaroxuyurlarokuyorlar gəlmirlər gelmiyorlaroxumurlarokumuyorlar
|}

Geniş zaman

-(y)ar-, -(y)ər- Geniş Zaman Eki + Şahıs Ekleri

Gelecek zaman

-(y)acaq-, -(y)əcək- Gelecek Zaman Eki + Kişi Ekleri

Görülen geçmiş zaman

-dı-, -di-, -du-, -dü- Geçmiş Zaman Eki + Kişi Ekleri

/d/ ile başlayan eklerin /t/li şekilleri olmayıp sadece /d/li şekilleri bulunmaktadır. Bu, "d" ile başlayan bulunma, ayrılma, görülen geçmiş zaman gibi eklerde uyumsuzluk olduğunu göstermektedir.

Öğrenilen geçmiş zaman I

-mış-, -miş-, -muş-, -müş- Geçmiş Zaman Eki + Kişi Ekleri

Öğrenilen geçmiş zaman II

-(y)ıb-, -(y)ib-, -(y)ub-, -(y)üb- Geçmiş Zaman Eki + Kişi Ekleri

Kaynakça

Dillerine göre dilbilgisi
Azerice

Azerice dilbilgisi


Da Tøffelhelten generalstrejkede er en dansk stumfilm fra 1918, der er instrueret af Lau Lauritzen Sr. efter manuskript af Einer Andreasen.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1918

Film instrueret af Lau Lauritzen Sr.
Kortfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark

Da Tøffelhelten generalstrejkede


Sabrina Ferilli (født 28. juni 1964 i Rom) er en italiensk skuespiller. Hun har modtaget en lang række priser i sit hjemland, heriblandt fem Nastro d'Argento, en Globo d'oro og fire Ciak d'oro. Hun medvirkede i Den store skønhed (2013) af Paolo Sorrentino; filmen modtog en Oscar for bedste udenlandske film i 2014.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Italien

Sabrina Ferilli


Düden, obruk, dolin, uvala ve polye gibi yüzeyden kapalı havza ya da çukurlukların tabanında veya kenarında bulunan ve buralara gelen suları yer altına boşaltan karstik şekillerdir. Konya'nın Ereğli ilçesindeki Akgöl Düdeni Türkiye'deki güzel örneklerdendir. Batı Toroslar ve İç Anadolu'da görülür. Karstik ovaların düdenleri tıkanırsa ovayı su basar. Kovada Gölü'nün sularını da düdenler boşaltır.

Düdenlere subatan, suyutan veya sifon denildiği de olur. Düden yer altı ve yer üstü sularının bağlantı yeridir. Beyşehir Gölü'nün suları 1960-1972 yılları arasında 5,64 m yükselmiştir. Bu yükselmeye, göle dökülen akarsuların getirdiği materyallerin dipteki ve yanlardaki düdenleri tıkaması sonucu olduğu anlaşılmıştır. Kili çökeller ile tıkanan düdenler içinde su birikmesi ile küçük Düden Gölü oluşmaktadır. Adana, Kozan'daki Gezit Polyesi'nde birkaç düden gölü bulunur. Karstik arazilerde yüzey suları düdenler ile yer altına indiğinden yüzeysel akış oldukça zayıftır.

Galeri

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Dış kuvvetler

Karstik oluşumlar
Yer altı
Dış kuvvetlerin etkisiyle oluşmuş yerşekilleri

Düden


الشبكة التلفزيونية هي شبكة للتلفاز بحيث يكون هناك مزود مركزي يقوم ببث البرامج التلفزيونية إلى محطات التلفزيون.
ويجب عدم الخلط بين الشبكة التلفزيونية التي تختلف عن القناة التلفزيونية.

أشهر الشبكات التلفزيونية
من بعض أشهر الشبكات التلفزيونية هي:
 شبكة الجزيرة الإعلامية
 شبكة فوكس التلفزيونية
 هيئة الإذاعة البريطانية BBC
 هيئة الإذاعة الوطنية NBC
 هيئة الإذاعة الكولومبية CBS

انظر أيضًا
آر تي فرنسا (شبكة تلفاز)

مراجع

مصطلحات تلفاز

شبكة تلفزيون


Astrolepis, rod papratnjača iz potporodice Cheilanthoideae, dio porodice bujadovki (Pteridaceae), raširen po jugu Sjedinjenih Država i Meksiku. Postoji 8 priznatih vrsta

Vrste
 Astrolepis cochisensis (Goodd.) D.M.Benham & Windham
 Astrolepis crassifolia (Houlston & T.Moore) D.M.Benham & Windham
 Astrolepis deltoidea (Baker) J.B.Beck & Windham
 Astrolepis integerrima (Hook.) D.M.Benham & Windham
 Astrolepis laevis (M.Martens & Galeotti) Mickel
 Astrolepis obscura J.B.Beck & Windham
 Astrolepis sinuata (Lag. ex Sw.) D.M.Benham & Windham
 Astrolepis windhamii D.M.Benham

Izvori

Vanjske poveznice

Cheilanthoideae

Astrolepis


Poncije od Križa (lat. Pontius de Cruce) (2. pol. 12. stoljeća - 1. pol. 13. stoljeća), templarski magistar za Ugarsku i Slavoniju (1217. – 1221.) i kraljev namjesnik za Hrvatsku i Dalmaciju (1216.).

Kada je 1217. godine kralj Andrija II. (1205. – 1235.) krenuo u križarski rat, postavio je za svoh namjesnika u Hrvatskoj i Dalmaciji, templarskog poglavara Poncija od Križa, koji je u njegovo ime obavljao kraljevske dužnosti, uključujući i sudovanje. Istodobno, kralj je predao Ponciju i njegovu redu utvrdu Klis.

Po povratku iz križarskog rata, Andrija II. je izdao darovnicu Ponciju i templarima kojom im je predao u posjed zemlju Gacku u Hrvatskoj na trajno uživanje i oslobodio ih svih nameta i tražbina.

Bilješke

Literatura

 Dobronić, Lelja, Templari i ivanovci u Hrvatskoj, Dom i svijet, Zagreb, 2002.

Vojni zapovjednici
Templari
Regenti

Poncije od Križa


Tyto glaucops es una especie de lechuza de la familia Tytonidae conocida vulgarmente como lechuza cara ceniza o lechuza de La Española, también llamada lechuza común en República Dominicana y Haití por ser endémica de La Española. Su hábitat natural son los matorrales secos subtropicales o tropicales, matorrales montanos subtropicales o tropicales, y bosques muy degradados. No tiene subespecies reconocidas. Se parece mucho a la lechuza más común (Tyto alba), excepto que posee un plumaje más oscuro y la cara de un color gris cenizo.

Referencias

Enlaces externos

Tyto
Aves de La Española
Taxones descritos por Johann Jakob Kaup

Tyto glaucops


Milet (Klasik Yunanca: Μίλητος, Milētos ve Latince Miletus Hititçe: Millawanda) Anadolu'nun batısında, Ege bölgesinde (klasik adı Meander olan) Büyük Menderes Nehrinin hemen ağzına yakın deniz kıyısında bir antik liman şehridir. Şimdi Aydın'in Didim İlçesi'nde Akkoy'un 5 km. kuzeyinde ve Balat köyü yakınında bir harabe halinde olup limanı Büyük Menderes tarafından doldurulduğu için yaklaşık 10 km denizden içeride bir mevkidedir.

Tarihçe
Antik şehrin ilk yerleşim temel kalıntıları ve tarihçesinin başlangıcı tekil olarak değil ancak İyonya bölgesi ile birlikte incelenebilmektedir. Antik temellerin Neolitik dönem izlerine işaret ettiği bölge olarak bilinen Milet antik şehir, Milet'te ilk yerleşimin MÖ 2000 ortalarından başlamak üzere Myken kolonisi varlığı ile görüldüğü bilinmektedir. Milet, Atina Kralı Kodros'un oğlu Nekus önderliğindeki İonialılar tarafından tekrar kurulmuştur. İonia'nın 12 şehrinden en önemli şehir limanlarından birisidir. Dört limanı vardır. En parlak dönemini MÖ 7. ve 6. yüzyılda yaşamıştır. Özellikle MÖ 650'den sonra Karadeniz ve Akdeniz'deki kolonileri sayesinde çok zenginleşmiştir. MÖ 546'da Perslerin eline geçmiştir. Daha sonra Roma döneminde de bağımsız bir kent olmuştur.Erken Hıristiyanlık döneminde de önemli bir merkez olan Milet'te, yerleşim yeri küçülmüş, 13. yüzyılda Selçuklu egemenliğine, daha sonra da Osmanlı egemenliğine geçmiştir.

Cilalı Taş Devri
Miletos'un taş devrinden beri yerleşim olduğu bilinmektedir. Fakat Miletos ve etrafında bulunan adalarda taş devrinde yaşayanlar hakkında arkeolojik delil bulunmamaktadır ve bu Ege Denizi'nin sularının yükselmesine ve Büyük Menderes'in ağzının birkaç kere değişmesine atfedilmektedir. Arkeolojik araştırmalarla elde edilen bilgilere göre ise Miletos ilk olarak MÖ 3500-3000 yıllarında Cilalı Taş Devri'ni yaşayanların bir yerleşimi olmuştur. Bafa Gölü dibinden alınan sondaj örneklemlerinde yapılan polen sayımlarına göre Büyük Menderes vadisinde Miletos'tan daha içeride bulunan alanlarda yaprak döken ağaçlıklı çayırsal alanlar bulunmakta ve cilalı taş devri yerleşimleri için hayvancılık yapmaya uygunluk sağlamaktadır. Cilalı taş devri yerleşimlerinin su kaynaklarına yakın, stratejik olarak iyi korunabilecek (örneğin Büyük Menderes kenarında ve sahilde yüksek uçurumlu) mevkilerde ve ada kıyılarında bulunduğu, hayvancılık ve deniz ürünleri ile geçindikleri kabul edilmektedir.

Bronz devri ve Girit Minos ilişkileri

Miletos'ta Bronz Devri arkeolojik kalıntıları MÖ 1900 civarında ticaret ile ele geçirilmiş olan Girit, Minos Uygarlığı tarafından üretilmiş bronz eşyalar halinde görülmektedir. Bundan çıkarılan sonuca göre, Miletos bu devirde, Anadolu'nun içleriyle ilişkilerle değil, Ege Denizi'nden gelen ilişkileri ile gelişmiştir. Antik Miletos şehrinin bulunma efsanesine göre şehrin ilk yaşayanları Girit üzerinden gelmiştir. Çok ünlü Roma zamanında yaşamış (d. MÖ 63/64 – ö. MS 24) Yunan geografyacısı Strabon'a göre Ephorus şunu bildirmiştir: Miletos'un bulunduğu yere yakın, denizden epeyce yüksek bir tepe mevkiinde ilk defa Giritliler tarafından bir yerleşim kurulmuş ve bu onlar tarafından tahkim edilmiştir. Eskiden Lelegler tarafından yerleşilmiş olan ve onların elinde bulunan şimdiki Miletos mevkiindeki araziler üzerine, Sarpedon eski Giritliler tarafından kurulan şehirden getirdiği koloniciler ile yeni bir şehir kurmuş ve bu yeni kurulan şehir Miletus anısına adlandırılmıştır.
Diğer antik şehirlerin aksine olarak, Miletos hakkında eski klasik tarihçiler ve coğrafyacılar şehrin kurulması hakkında daha renkli efsaneler anlatmamaktadırlar.

Hitit dönemi

Miletos hakkında ilk yazılı arkeolojik kaynaklar Geç Bronz Dönemi'ne ait olup bunlar Hitit kaynaklıdır. Kent Hitit kaynaklarında Millavanda olarak geçmektedir. Ahhiyava kontrolündeki kent, III. Hattuşili döneminde Hititli bir hain olan Piyamaraddu'nun Hitit aleyhine faaliyetlerine yataklık etmektedir.

Tarihi tespit edilen Miletos ismi geçen ilk yazılı belge Miletos'un Millawanda şehri adıyla Hitit Kralı olan II. Murisili'nin vakanamelerinde bulunmaktadır. Yaklaşık MÖ 1320de Milliwanda şehri Arzawa'lı Uhha-Ziti'nin isyanına destek göstermiştir. II. Murisili generalleri olan Mala-Ziti ve Gulla'ya Milliwanda'ya hücum etmelerini emretmiş ve onların hücumu sırasında şehrin bazı kısımları yanmıştır. Miletos'ta yapılan arkeolojik kazılarda söz konusu döneme ait tabakalarda büyük bir yangın olduğu açığa çıkarılmıştır

Hitit Boğazköy arşivlerinde Miletos hakkında tarihleri tam olarak saptanamayan çivi yazısı vesikalar da bulunmuştur. Bu vesikalarda Miletos ismi değişik şekillerde (Milawata, Milwata) yazılmıştır.

Manapa-Tarhunta mektupları serisinde bulunan Tawagalawa mektubuna göre Milawatanın valisinin ismi Atpa olup bu vali Ahhiyawa idaresi altındadır (Ahhiyawanin Miken Yunan devleti olduğu sanılmaktadır). Aynı mektuba göre Atriya adlı bir şehir de Atpa'nın Milawata'daki idaresi altında bulunmaktadır. Manapa-Tarhunta serisindeki bir başka mektupta da Atpa adı anılmaktadır. Bu mektubun ilgilendiği ana olay birçok maceradan sonra Milawata'ya gelen Piyama-Radu adlı bir eşkıya, Atpa önünde Manapa-Tarhuntayı çok rencide eden sözlerle rezil etmiştir; bu mektubu yazan bundan şikayet etmektedir. Bir Hitit alt kralı Piyama-Raduyu Milawanta'ya kadar kovalamış gelmiştir. Tawagalawa mektubuyla bu eşkıyanın kendilerine verilip Hatti hukukuna göre yargısının sağlanması istenmektedir.

İkinci seri ise Milwata mektupları olarak Miletos'u adlandırır. Bu seriye göre Hitit kralı ve ona bağlı olan bir Luvi alt kralı (büyük olasılıkla Mira'lı Kupanta-Kurunta) ile birlikte Milwata üzerine bir sefer düzenlemişlerdir. Bu Milwata'''nin Miletos'un yeni Hitit ismi olduğu kabul edilmektedir. Bu mektubun devamına göre de Milwata ve Atriya o zaman Hitit idaresine geçmiş bulunmaktadır.

 Antik çağlarda

Yunan eserlerine göre Miletos'ta ilk yaşayanlar Karyalılar ve Leleglerdir. Homeros'un yazdığına göre Troia Savaşı sırasında Miletos bir Karya şehri idi. Troya savaşının sonlarında Pylos'ta bulunan iç kalede Miletos'tan gelmiş
"Mil[w]atiai" asıllı kadın esirler bulunduğu da belirtilmiştir.

Tunç Çağı döneminin sonunda ortaya çıkan denizden gelen kavimler (Mısır'da Hiksoslar) göçleri ile Milet'in tekrar zarar uğradığı ve yanıp yıkıldığı bildirilmektedir.

Yunan tarihsel karanlık çağlarında Herakles oğullarının geri dönüşünden sonra efsane yazanlara göre Yunanistan'dan Anadolu'ya yeni koloniciler gelip yerleşmişler ve bunlar Yunanca konuşan İyonya halkını oluşturmuşlardır. Miletos şehri efsanesine göre Atinalı Kodros'un oğlu Neleus koloniciler başında Miletos'a gelmiş ve Miletoslu erkeklerin hepsini öldürerek onların karılarını alıp Miletos'u bir koloni olarak yeniden kurmuşlardır. Efsaneye göre Miletoslu kadınlar bundan hoşlanmamış ve yeni kocaları ile bir masaya oturmamaya karar vermişlerdir.

Antik Yunan çağlarında bir bağımsız şehir olan Miletos önce Neleus soyundan geldiklerini iddia eden krallar tarafından idare edilmiş; MÖ 800'den sonra şehri idare eden aristokrat soylular olmuştur. MÖ 687'den itibaren şehrin idare şekli, tiran adı verilen tek olarak mutlak idareci, diktatörlere geçmiştir. Miletos şehri, Anadolu'da on iki İon şehrinin kurmuş olduğu İonia Birliği üyesi olduğu görülmektedir. MÖ 8. yüzyılda yapılan Lelantin Savaşları'a katılan İonia şehirlerinden biri Miletos'tu.

Kendisi bir koloni olarak kurulan Miletos MÖ 6. yüzyılın ilk yarısında bir deniz imparatorluğu merkezine dönüşmüştür. Miletos, Karadeniz kıyısında, içinde Trabzon, Sinop ve Kırım'ı da kapsayan, kendine bağlı 98 adet koloni kenti kurarak muhteşem bir güce ulaşmıştır.

Klasik Yunanistan daha yeni gelişmekte iken, İyonya'da merkez durumundaki Miletos, Anadolu kıyılarında birdenbire bir sanat, ilim ve felsefe merkezi olarak parlamıştır. Antik Yunan medeniyetinin bilimde ilerlemesi Miletos ekolu yoluyla başlamıştır. Klasik çağların çok ünlü Miletos asıllı tabiat alimleri arasında Thales, Anaksimenes, Anaksimandros, ve Hekataios sayılabilir. Thales MÖ 582'de güneş tutulmasını önceden hesaplayıp astronomi ve geometride yeni teoriler üretmiş; Anaksimenes varoluşu açıklamaya çalışmış; Anaksimandros tanrılara dayanmayan evrensel kanunları taşlara kazdırmış; Hekataios coğrafyada üstünlük göstermiştir. Birbirine paralel ve birbirine dik sokaklardan oluşup bir ızgara gibi dikdörtgen bloklar ortaya çıkaran yeni şehir planlama sistemi Milet şehri planlamacısı Hippodamos tarafından geliştirilmiş, Milet'e uygulanmış ve sonra Roma İmparatorluğu'nun özellikle ordu merkezi ve ordu mensuplarının kurduğu koloni yeni şehirlerinde uygulanmıştır.

Miletos Lidya'nın gelişmesi ile Lydia kralı ile özel ilişkiye girmiş; fakat MÖ 547-546'da Lidya Kralı Kroisos Pers Ahameniş İmparatorluğu'na yenilince Pers idaresi altına girmiştir. MÖ 502'de Naksos Adasında başlayan Perslere karşı İyonya İhtilali'ne Miletos tiranı Aristagoras önce Perslere yardım etmek üzere Naksos Adasına hücum etmekle başlamış; fakat bu adayı ele almada başarı kazanamayınca Perslere karşı olan isyanın lideri olmuştur. Persler bu isyanı çok şiddetle bastırmış ve Miletos'i yakıp yıkıp ağır cezalandırmışlardır. Bütün İyonya ve Yunanistan bunun acısını çekmiştir. Örneğin bir yıl sonra Atina'da bir yazar Miletos'in Zaptı adlı bir oyunu sahneye koymaya girişince, oyunun yazarı büyük kayıpları hatırlatma sucu ile para cezasına çarptırılmıştır.

MÖ 479'da Yunanların Perslere karşı Mykale (günümüzde Dilek Dağı) deniz savaşında galip gelmelerinden sonra Yunanistan yarımadası ve İonia (bu arada Miletos) tekrar Pers nüfuzundan kurtulmuştur. Bu dönemde Miletos, Atina devlet adamı Perikles'in metresi olan yüksek sınıf hayat kadını Aspasia'nın ve Yunan edebiyatında çok açık saçık şakalarla ve hareketlerle dolu oyunlar yazarı olarak tanınan Aristides'in doğum yeri olarak ün yapmıştır. Aynı devirde Miletos yeniden Hippodamos şehir planlaması teorilerine göre inşa edilmiştir. Ama MÖ 403'ten sonra Miletos tekrar Pers idaresi altına girmiş ve MÖ 4. yüzyılda Perslere bağlı olan Karia satrapları tarafından idare edilmişlerdir.

 Hellenistik, Roma ve Bizans dönemleri

Milet MÖ 304'te Büyük İskender tarafından Perslerin elinden alınmıştır. Büyük İskender'in ölümünden sonra MÖ 313'te Antigones ve MÖ 301'de Selevkoslarlar eline geçmiştir. MÖ 188'de Miletos şehri tekrar bağımsızlığını kazanmıştır. Fakat MÖ 133'te Pergamon'un son Kralı ülkesini Romalılara miras olarak verdikten sonra Miletos bağımsız kalmamış Roma'ya bağlanmıştır.

Roma'nın cumhuriyet ve imparatorluk devirlerinde Miletos şehri merkezi Bergama'da olan Asia Eyaleti'nin parçası olmuştur. Günümüzde görülen kalıntılar daha çok Roma dönemine aittir. 15.000 seyirci alabilen tiyatrosu, Anadolu'nun en büyük Roma hamamı ve Faustina Hamamı, şaşırtıcı büyüklükteki Agoralar (pazar yerleri) Miletos'un görkemini gözler önüne serer.

Hristiyanlığı ana kitabı olan Kitab-ı Mukaddes'in Eski Ahit kitaplarında Miletos'un ismi birkaç defa geçmektedir. Tarsuslu Pavlus'un MS 57'de üçüncü misyonerlik seyahatinde Pavlus'un Miletos'ta Liman Anıtı önünde oturup Efes'ten gelen ilk Hristiyan liderleri ile konuşup onlara orada veda ettiği bildirilir. Pavlus daha sonra da MS 65/66'da Miletos'u ziyaret etmiştir.

İmparator Diocletianus'un MS 297'de yaptığı Roma yörel idare reformlarına göre Miletos şehri merkezi Efes olan Asiana Diakos idaresine ve yine aynı şehir merkezli Asya eyaletine bağlanmıştır.
Roma İmparatorluğu'nun uzun idaresi altında genel olarak eyalet merkezi olmayan şehirlerin önemlerini kaybettiği bilinmektedir. Fakat Miletos önemli bir liman şehri olduğu için bu süreç diğer Asia eyaleti şehirlerine kıyasla çok daha yavaş olmuştur.

I. Konstantin Roma İmparatorluğu'nu ikiye böldüğü zaman Miletos konumu nedeniyle Doğu Roma/Bizans İmparatorluğu idaresinde kalmıştır. Hristiyanlığın resmi din olmasının Büyük Constantinus ile kabulü ile Konstantinopolis Patrik'ine bağlanmıştır. Miletos'ta bir Hristiyan piskoposluk kurulmuştur. Miletos, Bizans İmparatorluğu içinde iken hem önemli idare merkezi olmadığı hem de limanının Büyük Menderes tarafından doldurulması dolayısıyla şehrin önemi gittikçe azalmış ve şehir küçülmeye devam etmiştir. Böylece şehir açık hava tiyatrosu arkasında bulunan Palatia adı ile anılan Bizans kalesi çevresine çekilmiştir.

11. yüzyıl sonlarında Selçuklular Anadolu'yu işgal etmeye başlamışlar ve Türkmen göçmenler Ege kıyılarına da yerleşmeye başlamışlardır. Selçuklular zamanında Miletos limanı yine Venediklilerle ticaret için liman olarak kullanılmıştır. Birinci Haçlı Seferi'nden sonra Bizanslılar Ege kıyılarını tekrar ellerine geçirmişlerdir.

Selçukluların Moğollara Kösedağ Savaşı'nda yenilip devletleri dağılmaya başladığında Miletos'un Menteşe Oğulları eline geçtiği bilinmektedir. Sonunda Osmanlıların eline geçen Miletos limanının kullanımının devam ettiği bilinmektedir. 1494'te Menteşe Beyleri soyundan İlyas Bey Miletos'ta bir cami, medrese ve oluşan bir külliye yaptırmıştır. Fakat liman dolmasıyla Miletos terk edilmiş şehir harabeleri bugün deniz kıyısından 10 km kadar içeride kalmıştır. Fakat yine de bir koy ismi olarak Balat (Palatia'dan alınma) koyu bulunmaktadır.

 Arkeolojik kazılar ve kalıntılar

Miletos'ta ilk arkeolojik kazılar 1873'te Fransız arkeolog Olivier Rayet tarafından yapılmıştır ve onu Alman arkeolog Theodor Wiegand'ın yaptığı kazılar takip etmiştir. Fakat kazılar devamlı yapılmamış; zaman zaman savaşlar ve diğer nedenlerle aksamıştır. Şu anda Miletos'ta kazılar Almanya Bochum'daki Ruhr Üniversitesi tarafından organize edilmektedir.

20. yüzyıl başında Theodor Wiegand arkeolojik araştırma ve kazılarına ait eserinde Miletos'ta bulunan Hellenistik ve Roma döneminden kalma eserler şöyle sıralanmıştır:
 Buleuterion: 1.500 kişi kapasiteli şehir senatosunun toplantı salonu.
 Kuzey ve Athena tapınağı yanında bulunan Batı Agorası
 Güney Agorası: Bu pazar yerine girişte yapılmış olan giriş anıtı parçalarına bölünerek Berlin'e taşınmıştır.
 Nymphaeum: Heykellerle bezenmiş mermerden üç katlı halk havuzu ve çeşmesi
 Delphinion: Apollon Delphinios için yapılan yüksek duvarlarla çevrili tapınak ve sığınma yeri. Şehrin ana tapınağı. Ortasında Helenistik devirden kalan bir yuvarlak bir kahraman anısına yapılmış anıt-bina (heroon) bulunmaktadır.
 Stadion: 230 m uzunlukta 74 m genişlikte olup bir düzlük arazide şehrin en eski binaları üzerine etrafına kemerler kuşaklar halinde üzerine seyirci oturma yerleri ile yapılmıştır .
 Faustina Hamamı: Roma devrinde (MS. 161-180) de Roma İmparatoru Marcus Aurelius'un karısı Faustina tarafından verilen para ile yapılmıştır.

Diğer eserler de şöyle sıralanabilir:
 Roma Hamamı: MÖ 1. yüzyılda yapılmış; üstü açık atletik egzersizler için bir palaistra ve büyük bir avlu etrafında 5 büyük odadan ve bazı küçük odalardan oluşmaktadır.
 Tiyatro : 15.000 kişilik. MÖ 4. yüzyılda yapılıp; Helenistik devride genişletilmiş ve şimdiki şeklini Roma döneminde almıştır. 140 m çapında bir yarim daire seklinde olup seyirci oturma yerleri bir tepenin güney tarafında olup tiyatronun üst katlarından şehrin 4 limanı da görülmekte; önünde 30m yükseklikte bir şimdi yıkık giriş ve sahne arkası ve ama şimdi tam olarak bir sahne yeri bulunmaktadır.
 Atena Tapınağı: MÖ 5. yüzyılda yapılan bir İonik usulde tapınak ve anıttır. Şehrin en eski binasıdır.
 Kutsal Yol: Bu sokak 100m uzunlukta ve tretuvarlar hariç 28m genişliktedir. Kaldırım taşları Roma İmparatoru Traian zamanında tamir görmüştür.
 Kutsal Kapı: Demir Kapı olarak bilinmekte; şehir savunma kapısı olup Kutsal Yola açılmaktadır. MÖ 5. yüzyılda yapılıp Roma İmparatoru Trajan (MS. 98-117) zamanında restore edilmiştir.
 Liman Anıtı: MÖ 31'de yapılan Actium Deniz Savaşı anısınadır ve yarı balık yarı insan bir Triton rölyefi halindedir.
 Diğer tapınma binaları: Şehrin tarihsel önemini ve kozmopolit yaşamını gösteren çeşitli tarihi tapınma yerleri bulunmaktadır:
 Serapis: Mısır'da Ptolemaios hanedanının resmi dini olup eski Mısır tanrılarını ve tapınma gelenek ve göreneklerini de içerlemektedir. MÖ 3. yüzyılda bazilika planına göre yapılmış olup önünde üç sütunlu bir anıtsal kapı bulunmakta.
 Asklepios tapınağı. Sağlık için tapınak. Bouleuterion'un hemen sağında bulunan bina.
 Sinagog:Liman Anıtının kuzeyindeki iki küçük tepe arasındadır.
 Bizans kiliseleri:
 Roma Hamamı güneyinde Piskopos Sarayı ve yanındaki Bizans kilisesi.
 Delphinion yanında yüksek duvarları kısmen restore edilmiş bir Bizans kilisesi.
 Nymphaion'nun hemen doğusunda geniş bir apsis'' ile üç iç yoldan oluşan bir büyük Bizans kilisesi
 İlyas Bey Camii: 1404'te Menteşe Beyi İlyas Bey tarafından yaptırılmış olan külliyeden tek kalan parça. Agora'dan 200 m, Kutsal Yol'dan 1 km uzaktadır. Tek minareli ve tek kubbelidir. Mimberi ve mihrabı çok güzel işçilikle yapılmıştır. Duvarlar ve taban mermerle kaplıdır. Öte yandan Anadolu Selçuklu Devleti'nin çöküşü ile ortaya çıkan beyliklerde İslam-Türk sanat anlayışının kaybolmadığına bilakis geliştiğine dair önemli bir nişânedir.

20 yy. başlarında, yapılan Theodor Wiegand idaresindeki Alman arkeolojik araştırma ve kazıları sonunda hemen hemen tümüyle Güney Agorasi için anıt şekilde olan Milet Pazar Kapısı taş taş parçalara ayrılmış; taşlar Almanya'ya taşınmış ve yapı yeniden birleştirilmiştir. Ortaya çıkan bu şaşaalı antik eser Berlin'de Bergama Müzesi'nde özel bir odada gösterilmektedir.

Miletos'ta bulunan birçok eser yurt dışına (özellikle Paris Louvre Müzesi'ne) götürülmüştür. İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde de Miletos'tan çıkarılan bazı eserler bulunmaktadır. Sonraki kazılarda çıkan diğer önemli eserler 1963'ten beri Didim, Aydın'da bulunan Miletos Müzesi'nde saklanıp gösterilmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Hamburg Üniversitesi Milet Kazısı Resmi Sayfası

 Uzaydan Milet

İyon Birliği
Türkiye'deki antik kentler

Milet


HBC CSKA Moskva (), er en kvindehåndboldklub fra Moskva, Rusland. Klubben blev grundlagt i 2019 og har rumænske Florentin Pera som cheftræner, samt den tidligere russiske landsholdspiller Olga Akopjan som assistenttræner.

Klubbens historie

CSKA Moskva blev grundlagt i 2019. Projektet havde stor opbakning fra Ruslands håndboldforbund og man øgede derved antallet af hold i ligaen fra elleve til tolv, fra sæsonstart 2019/20. Holdets første cheftræner var danske Jan Leslie, der tidligere havde erfaring fra russisk håndbold i form af storklubben og konkurrent Rostov-Don. Anføreren blev den russiske landsholdstjerne Darja Dmitrijeva, der var bare en af mange stjerner der tilsluttede sig hovedstadsklubben. Sabina Jacobsen, Polina Vedekhina og Chana Masson var andre navne værd at nævne.

På grund af Coronaviruspandemien sluttede 2019/20-sæsonen tidligt, og CSKA blev tildelt tredjepladsen i den russiske superliga. I august 2020 besejrede klubben ligarivalen Rostov-Don med 26-29, i den russiske Super Cup.<ref>[https://www.handball-world.news/o.red.r/news-1-2-17-40502.html handball-world.news: Rostov Don verteidigt russischen Pokal] Hentet 28. maj 2021</ref> Den danske landsholdstreg Kathrine Heindahl, skiftede i sommeren 2020 til klubben.

Danske Jan Leslie blev i marts 2021, afskediget fra sin stilling og assistenttræneren Olga Akopjan overtog. Akopjan var dermed med til at sikre klubbens første russiske mesterskab i 2021. Derudover kvalificerede holdet sig til Final Four-turneringen i EHF Champions League 2020-21, i klubbens første sæson i turneringen. Holdet blev nummer 4. I juli 2021 blev den rumænske succestræner Florentin Pera, ansat som ny cheftræner for holdet.

 Resultater
Russisk Superliga: Vinder (1): 2021Bronze (1): 2020
Russiske Pokalturnering:Finalist (1): 2020
Russiske Super Cup:Finalist (2): 2020, 2021
EHF Champions League:Semifinalist: 2021

 Spillertruppen 2021-22

 Tranfers

 Trænerteam Trænerteamet i sæsonen 2021-22''

 Cheftræner:  Florentin Pera
 Assistenttræner:  Olga Akopjan
 Målvogtertræner:  Ljubov Aleksandrovna Korotneva
 Fysisk træner:  Elena Mihaylovna Efimova
 Holdlæge:  Vladislav Vasilievich Dolgasjev
 Massør:  Sergej Gennadievich Kozlov

Tidligere spillere
  Viktorija Zjilinskajte (2019–2020)
  Jana Zjilinskajte (2019–2020)
  Olga Gorsjenina (2019–2021)
  Elena Utkina (2019–2020)
  Anna Bogdasjeva (2019-2020)
  Valentina Gontjarova (2019-2020)
  Ekaterina Lubjanaja (2019-2020)
  Ksenia Petjinina (2019-2020)
  Elena Portjagina (2019-2020)
  Chana Masson (2019–2021)
  Sabina Jacobsen (2019–2021)
  Darja Dmitrijeva (2019-2021)

Trænerhistorik
  Jan Leslie (2019-2021)
  Olga Akopjan (2021) (midl.)
  Florentin Pera (2021-)

Referencer

Eksterne henvisninger
Officiel hjemmeside

Håndboldklubber fra Rusland
Moskva

CSKA Moskva (kvindehåndbold)


An Ophrys atlantica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Giles Munby. An Ophrys atlantica in nahilalakip ha genus nga Ophrys, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ophrys

Ophrys atlantica


Fletcher L. Hartsell Jr. (born February 15, 1947) was a  Republican member of the North Carolina General Assembly until he admitted to misappropriating over $200,000 in campaign donations.  On May 16, 2017, he was sentenced in Federal Court in Winston-Salem. NC to eight months in Federal prison. He represented the state's thirty-sixth North Carolina Senate district, including constituents in Cabarrus and Union counties. An attorney from Concord, North Carolina, Hartsell has served in the state Senate since 1991.

Early life and education
Fletcher Hartsell was born on February 15, 1947, in Concord, North Carolina. Hartsell is the son of Doris W. Hartsell and the late Fletcher L. Hartsell Sr. of Concord. His father worked at Cannon Mills.

Following his graduation from Concord High School (North Carolina), Hartsell attended Davidson College where he earned an AB in Political Science in 1969. He served as Second Vice President in the Student Government Association.

Following his undergraduate studies at Davidson, Hartsell went on to study at Univ. of North Carolina School of Law where he obtained his J.D. degree. He made Dean's List and served as a Research Assistant to Professor Laurens Walker and Contributor to work on the December 1972 Harvard Law Review article "Adversary Presentation and Bias in Legal Decision Making."

Hartsell is an active alumnus having served on the Board of Visitors (1998–2002) and the General Alumni Association. He is currently a regional representative to the Law Alumni association.

Career
Fletcher Hartsell currently serves as President of Hartsell & Williams, P.A. in Concord, NC. He has been employed there since 1972. Notable service during his legal career includes the following:
Barber–Scotia College – Adjunct Professor – Constitutional Law (1997)
Cabarrus County Schools attorney (1979–97)
Cabarrus County attorney (1985–2004, 2004–05)
Water and Sewer Authority of Cabarrus County, Attorney (1992–present)
19-A Judicial District Bar Association
Secretary-Treasurer (1983–84 and 1987–97)
President (1985–86)
Cabarrus County Bar Association:  President (1986–87)
N.C. Bar Association, Board of Governors (2006–2009)

Military service
Fletcher Hartsell served in the US Army Reserves as a First Lieutenant. He was an Honor Graduate Officer Basic Course, U. S. Army Infantry School, Fort Benning, Georgia, November 1972.

Religious leadership
Fletcher Hartsell has served throughout his life within the Southern Baptist Convention. He is currently a member of First Baptist Church in Kannapolis, NC where he serves as an usher and Sunday School Teacher.

McGill Baptist Church (1955–91, 1992–2005)
Deaconate  (Chairman 1979–80, 1987–88)
Sunday School Teacher
Church Training Director
Brotherhood Director
West Cabarrus Church (1991–92)
"Tentmaker Family"
Sunday School Teacher
Honorary Life Member
Cabarrus Baptist Association
Baptist Men's Director (1987–89)
Parliamentarian (1985–89)
New Church Starts Committee (1997–2001)
Baptist State Convention of North Carolina
Regional Baptist Men's Director (1988–90)
Assistant Parliamentarian (1989)
Christian Women's Job Corps of North Carolina
Founding Board of Directors (1999–2001)
Baptist Retirement Homes of North Carolina, Inc.
Trustee (1998-2002)
Southern Baptist Convention
Overseas Missions Volunteer
Guatemala (1985, 1986 and 2013)
Bermuda (1987)
Honduras (2000)
National Fellowship of Baptist Lawyers (Secretary, 1989)

Civic activity
Fletcher Hartsell is actively involved in a variety of state and local associations including the following:
Cabarrus Community Health Centers, Inc.: Incorporator and Founding Director (2003–12)
Concord High School P.T.S.O.: Co-president (1995–96)
Cabarrus Academy (now Cannon School)
Board of Trustees (1984–88)
Chair (1986–87)
Concord Rotary Club (1982–present)
North Carolina Economic Development Board: Member (2002–13)
Public School Forum of North Carolina: Board of Directors (1997–2003)
North Carolina Center for Public Policy Research: Board of Directors (1997–99)
Gold History Corporation: Board of Directors (1995–2002)
North Carolina Center for Voter Education: Board of Directors (2003–05)

Fletcher Hartsell serves on the board of directors of the conservative nonprofit Rightchange.com.

Political career
Hartsell faced no primary challenger and went on to defeat Democrat Mike Helms in the general election.

In 2012, Hartsell ran unopposed.

2007 Complaint
An ethics complaint was filed against Hartsell with the North Carolina Senate Ethics Committee alleging conflict-of-interest based on his past legal representation of a developer and the Water and Sewer Authority of Cabarrus County. The complaint was dismissed by the North Carolina State Ethics Committee due to lack of probable cause.

This complaint was filed after a small group of residents in the Western part of Cabarrus County failed to get the appropriate legislative support for their incorporation efforts.

In its February 2008 report dismissing the matter, the Ethics Commission found "serious problems" with the charges in the complaints and concluded after an investigation that included input from various parties that allegations in the complaint were "without any legitimate factual or legal basis and thus lack merit"

2013 Campaign finance audit
In January 2013, The Charlotte Observer reported that Hartsell spent nearly $100,000 of his campaign's money in 2011 and 2012 paying off debts on at least 10 personal credit cards. In an interview with the newspaper, Hartsell could not promise that campaign contribution money did not cover some personal expenses, which would be prohibited under state law.  In a subsequent interview with his local paper, Independent Tribune, Hartsell stated that he was working to rectify the reporting errors by hiring a professional treasurer. "I've come to the realization that I have tried to do too much by handling the accounting side of my campaign finance reporting", Hartsell said in the January 15, 2013, article.

Conviction
In 2017, Hartsell pleaded guilty to three felony counts in Federal court. Hartsell misused more than $200,000 in campaign funds by spending campaign donations on dinners with his family, haircuts, shoe repairs, speeding tickets, and part of his driver's license renewal fee. Hartsell was sentenced to eight months in prison.

Hartsell was also convicted of State charges related to filing fraudulent campaign finance reports on three separate occasions. He was sentenced to serve 18 months of unsupervised probation.

Personal life
He has been married to Tana Honeycutt Hartsell since 1972. They have 3 children and 7 grandchildren. His son, F. Lee Hartsell III practices medicine in the Duke University Healthcare System as a neurologist.

Awards and honors
During his tenure in the North Carolina Senate, Fletcher Hartsell was recognized by the North Carolina Center for Public Policy Research Most Effective Republican Senator in 1999, 2003, 2005, 2007 & 2009. In addition to that, he has also received a number of other awards:
Legislator of the Year, North Carolina Nurses Association, 1997
Honorary Fire Chief, North Carolina Fire Chiefs Association, 1999
Most Effective Republican Senator, 1997 session, The Insider, July, 1997
Legislator of the Year, North Carolina Health Directors, 2004
Legislator of the Year, N. C. Association of Community Health Centers, 2007

Fletcher Hartsell was awarded the Order of the Long Leaf Pine in 1992.

In 2004, Davidson College Alumni Association recognized Hartsell with its Distinguished Service Award. This award "recognizes living alumni who have provided leadership or attained recognition on a national or regional level within their profession or business."

References

External links
Project Vote Smart bio.

|-

1947 births
Living people
People from Concord, North Carolina
Republican Party North Carolina state senators
21st-century American politicians
North Carolina politicians convicted of crimes

Fletcher L. Hartsell Jr.


Dionisio Lachovicz OSBM, auch Dionysios Liakhovych (* 2. Juli 1946 in Pombas, Brasilien) ist ein ukrainisch griechisch-katholischer Ordensgeistlicher und Apostolischer Exarch von Italien.

Leben
Dionisio Lachovicz legte am 30. März 1970 sein Ordensgelübde für die Ordensgemeinschaft der Basilianer des hl. Josaphat ab. Bischof Efraím Basílio Krevey OSBM von São João Batista em Curitiba in Brasilien spendete ihm am 8. Dezember 1972 die Priesterweihe. Von 2004 bis 2006 war er Protoarchimandrit (Generalsuperior) der Basilianer des hl. Josaphat.

Am 21. Dezember 2005 ernannte ihn Papst Benedikt XVI. zum Titularbischof von Egnatia und zum Kurienbischof im Großerzbistum Kiew-Halytsch. Lubomyr Kardinal Husar und die Mitkonsekratoren Erzbischof Stephen Soroka von Philadelphia und Bischof Efraím Basílio Krevey OSBM spendeten ihm am 26. Februar 2006 die Bischofsweihe. Am 19. Januar 2009 wurde er zum Apostolischen Visitator für die ukrainischen Gläubigen des Byzantinischen Ritus in Italien und Spanien ernannt.

Papst Franziskus ernannte ihn am 24. Oktober 2020 zum Apostolischen Exarchen für die in Italien lebenden ukrainischen griechisch-katholischen Gläubigen. Die Amtseinführung fand am 1. Dezember desselben Jahres statt.

Weblinks

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Ukrainisch griechisch-katholischer Bischof
Basilianer des hl. Josaphat
Brasilianer
Geboren 1946
Mann

Dionisio Lachovicz


The fundamental theorems of asset pricing (also: of arbitrage, of finance), in both financial economics and mathematical finance, provide necessary and sufficient conditions for a market to be arbitrage-free, and for a market to be complete. An arbitrage opportunity is a way of making money with no initial investment without any possibility of loss. Though arbitrage opportunities do exist briefly in real life, it has been said that any sensible market model must avoid this type of profit. The first theorem is important in that it ensures a fundamental property of market models. Completeness is a common property of market models (for instance the Black–Scholes model). A complete market is one in which every contingent claim can be replicated. Though this property is common in models, it is not always considered desirable or realistic.

Discrete markets
In a discrete (i.e. finite state) market, the following hold:
The First Fundamental Theorem of Asset Pricing: A discrete market on a discrete probability space  is arbitrage-free if, and only if, there exists at least one risk neutral probability measure that is equivalent to the original probability measure, P.
The Second Fundamental Theorem of Asset Pricing: An arbitrage-free market (S,B) consisting of a collection of stocks S and a risk-free bond B is complete if and only if there exists a unique risk-neutral measure that is equivalent to P and has numeraire B.

In more general markets

When stock price returns follow a single Brownian motion, there is a unique risk neutral measure. When the stock price process is assumed to follow a more general sigma-martingale or semimartingale, then the concept of arbitrage is too narrow, and a stronger concept such as no free lunch with vanishing risk (NFLVR) must be used to describe these opportunities in an infinite dimensional setting.

In continuous time, a version of the fundamental theorems of asset pricing read:

Let  be a d-dimensional semimartingale market (a collection of stocks),  the risk-free bond and  the underlying probability space. Firthermore, we call a measure  an equivalent local martingale measure if   and if the processes  are local martingales under the measure .

 The First Fundamental Theorem of Asset Pricing: Assume  is locally bounded. Then the market  satisfies NFLVR if and only if there exists an equivalent local martingale measure.
 The Second Fundamental Theorem of Asset Pricing: Assume that there exists an equivalent local martingale measure . Then  is a complete market if and only if  is the unique local martingale measure.

See also
Arbitrage pricing theory
Asset pricing

Rational pricing

References
Sources

Further reading

External links
 http://www.fam.tuwien.ac.at/~wschach/pubs/preprnts/prpr0118a.pdf

Financial economics
Mathematical finance
Corporate development

Fundamental theorem of asset pricing


Can Yayınları, Erdal Öz tarafından 1981'de kurulan yayınevi. Kuruluşundan bu yana çocuk ve kültür&edebiyat kitapları yayımlamaktadır. Türk Edebiyatı, Çağdaş Dünya Edebiyatı, Klasikler, Modern Klasikler dizileri dışında çocuk kitapları, şiir, öykü, roman, biyografi ve denemeler yayınevinin yayınclık alanıdır. Günümüzde Can Öz tarafından yönetilen yayınevinin merkezi Galatasaray'dadır.

Hakkında
Erdal Öz yayıncılık sektörüne çocuk kitapları yayımlayan Arkadaş Kitaplar ile başladı. Buradan elde ettiği birikimle Can Yayınları bünyesinde Kardeş Kitaplar dizisi altında çocuk edebiyatı kitapları yayımladı. Bu edebiyat dizisinde Süreyya Berfe, Nezihe Meriç, Orhan Kemal, Ülkü Tamer gibi Türk yazarlar yer alırken, Rene Guillot, Andre Maurois, Lev Tolstoy ve Hans Christian Andersen gibi dünya edebi literatüründe çocuk masalları yazan isimlerin kitapları da neşredildi. Dost Kitaplar dizisinde çağdaş klasiklerden eserler basılırken,  Çağdaş Türk ve Dünya Edebiyatı dizisi de çıkmaya başladı. Can Yayınları bu sayede 1981'de Türkiye'de en çok kitap yayınlayan yayınevi oldu. Öz kendi eserlerini de yayımladığı yayınevini ölümüne değin yönetti. Yayınevi kurulduğu ilk yıllarda Güney Amerikalı ve Avrupalı birçok yazarın eserlerini Türkçe olarak yayımladı. Aynı çizgiyi Nobel Edebiyat Ödülü kazanmış Gabriel García Márquez, Thomas Mann, André Gide, Hermann Hesse, Knut Hamsun'la devam ettirdi. 2018'de ise Haruki Murakami'nin bazı eserleri yayımlandı. Erdal Öz'ün yakın çevresinden olan Orhan Pamuk ve Yusuf Atılgan gibi çağdaş Türk edebiyatçılarına ait eserler de muhtelif zamanlarda yayımlandı. Henry Miller'ın Oğlak Dönencesi (1985) romanının basılması sonrasında müstehcen kısımların olduğu gerekçesiyle Sudaki İzle beraber yayınevinin imha edilen kitapları oldu.

Can Çocuk 2016'da 70 çocuk kitabı yayımladı, Can Yayınları ise 160'a yakın kitap çıkardı. Aynı yıl yayınevinin eserlerini çıkardığı tüm yazarlar arasında %40 oranında yerli yazar bulunmakta idi. Yayınevinin en çok basımı yaptığı eser Küçük Prensi yılda 150 bin kadar satan Şeker Portakalı ve 100 bin kadar stan Simyacı ve 1984 takip etmektedir. Yayınevinin klasik beyaz kapakları Utku Lomlu'nun tasarımları sonrasında değişime uğradı.

Yayınevi günümüzde e-kitap ve sesli kitap yayınları da hazırlamaktadır ve muhtelif alt iştiraklere de sahiptir.

Ödülleri
 İtalya Kültür Bakanlığı, Çeviri Ödülleri - Yılın Yayınevi
 European Design Awards 2016 - EDSilver ve EdBronze ödülleri

Kaynakça

İstanbul'daki yayınevleri
1981'de kurulan şirketler
1980'lerde kurulan yayınevleri

Can Yayınları


Vestfjorden est un toponyme norvégien qui signifie « fjord de l'ouest ». Il peut désigner plusieurs fjords en Norvège :

 Vestfjorden (Nordland), un grand firth entre les îles Lofoten et le continent situé dans le comté de Nordland ;
 Vestfjorden (Buskerud), un fjord de Røyken, dans le comté de Buskerud ;
 Vestfjorden (Finnmark), un fjord situé dans la municipalité de Nordkapp, dans le comté de Finnmark ;
 Vestfjorden (Vestfold), une partie du Tønsbergfjorden à Stokke, dans le comté de Vestfold ;
 Vestfjorden (Oslofjord), une partie de l'intérieur du Oslofjord ;
 Vestfjorden (Tinn), un bras latéral du lac Tinnsjå dans la municipalité de Tinn, dans le comté de Telemark ;
 Vestfjorden, la partie la plus occidentale du lac Vannsjø dans le comté d'Østfold.
 Vestfjorden, la partie la plus occidentale du lac Vegår dans le comté d'Aust-Agder.
 Vestfjorden (Svalbard), un bras du Wijdefjorden sur l'île du Spitzberg dans le Svalbard ;
 Vestfjord (Groenland), un fjord du Groenland.

Voir aussi
 Vestfirðir, le nom islandais pour les Vestfjords, une région de l'Islande.

Notes et références

Vestfjorden


O termo Maciço do Sudeste Asiático foi proposto em 1997 pelo antropólogo Jean Michaud para discutir as sociedades humanas que habitam as terras acima de aproximadamente trezentos metros na porção sudeste da massa de terra asiática, portanto, não apenas nas terras altas do continente convencional do Sudeste Asiático. Trata-se de terras altas que se sobrepõem a partes de dez países: sudoeste da China, nordeste da Índia, leste de Bangladesh e todas as terras altas de Mianmar (Birmânia), Tailândia, Vietnã, Laos, Camboja, Península da Malásia e Taiwan. A população indígena englobada dentro desses limites é de aproximadamente cem milhões, sem contar os migrantes dos grupos majoritários das terras baixas circundantes que vieram se estabelecer nas terras altas nos últimos séculos.

A noção do Maciço do Sudeste Asiático se sobrepõe geograficamente com o segmento oriental da noção de Zomia de Van Schendel proposta em 2002, enquanto se sobrepõe geograficamente com o que o cientista político James C. Scott chamou de Zomia em 2009. Enquanto a noção de Zomia ressalta uma compreensão histórica e política daquela região alta, o Maciço do Sudeste Asiático é mais apropriadamente rotulado como um lugar ou um espaço social.

Ligações externas

 Podcast of a James C. Scott lecture on Zomia
 Review by Drake Bennett of Scott's The Art of Not Being Governed
 Meeting of the Association for Asian Studies discussing the term "Zomia"
 Whose idea is it anyway?

Geografia do Sudeste Asiático

Maciço do Sudeste Asiático


An Cryptocentrum dunstervilleorum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Germán Carnevali ngan Gustavo Adolfo Romero. An Cryptocentrum dunstervilleorum in nahilalakip ha genus nga Cryptocentrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocentrum

Cryptocentrum dunstervilleorum


Bucak, Burdur ilinin 44 km uzağındaki ilçesidir. Burdur-Antalya Karayolunun 44. kilometresinde bulunan Bucak, doğuda Sütçüler, güneyde Antalya, batıda ve kuzeyde Burdur, Çeltikçi ve Ağlasun ile çevrilidir.

Tarihçe
Bucak, ilçe olarak 1926 yılında Burdur iline bağlanmış, aynı yıllarda belediye teşkilatı kurulmuştur. Bucak ilçesinin geçmişteki adı Oğuzhan dır. Fakat Cumhuriyet döneminde yapılan siyasi düzenlemeyle 30.05.1926 tarih ve 877 sayılı kanunla bugünkü adı olan Bucak'ı resmen almıştır.

İdari yapı
1.436 km² yüzölçümüne sahip ilçenin 35 köyü bulunmaktadır. Ayrıca Kızılkaya ve Kocaaliler Belde Merkezleri, bu ilçeye bağlıdır.

Nüfus
İlçe; 2 belde, 35 köy ve 20 mahalleden oluşmaktadır.

Ekonomi
Nüfusun % 78'i çiftçidir. Küçük esnaf ve sanatkar ise nüfusun % 12'lik bölümünü oluşturmaktadır.

Bucak, Antalya'ya olan yakınlığı ve bölgeyi diğer illere bağlayan karayolu üzerindeki konumu ile büyük bir gelişme göstermiştir. Karayolu nedeniyle ilçede nakliyecilik ve buna bağlı olarak da oto tamirciliği gelişmiştir.

Küçük sanayinin, özellikle oto sanayinin, ileri düzeyde oluşu, oto parçası ticaretinin doğmasına da neden olmuştur. Yerli ve yabancı her türlü aracın yedek parçasını ilçede bulmak mümkündür.

İlçede üç binin üzerinde küçük sanayi esnafı bulunmakta olup, küçük sanayiciler motorlu araç tamiri, oto elektrikçiliği, motosiklet tamirciliği, akücülük, lastikçilik ve ayar servisleri gibi dallarda çalışmalarını sürdürmektedir. İlçe merkezinde küçük sanayi yapı kooperatifinin yürüttüğü sanayi sitesi inşaatı bitmiştir.

Oto tamirciliğinin yaygın olmasının yanı sıra, yörenin orman zenginliği sonucu atelye işletmeciliği de gelişmiştir. İlçede torna-tesviye, karoser, boya, mobilya, ağaç ve demir doğrama ile kaporta atelyeleri mevcuttur. İlçe ormanlarından elde edilen keresteler bölge dışında aranan hammadde olmuş ve çok sayıda atölye tarafından üretilen keresteler bölge dışına gönderilmektedir.

İlçede günlük 6000 ton çimento kapasiteli çimento fabrikası (As Çimento), tuğla fabrikaları, saatte 30 ton kapasiteli yem fabrikası (faal değil), 2 adet plastik fabrikası (su hortumu, poşet, elektrik borusu, sera örtüsü), akü fabrikası, piston fabrikası, mermer fabrikaları ve çok sayıda mermer atölyesi, 2 adet portatif çelik iskele  imalathanesi, 4 adet soğuk hava deposu bulunmaktadır ayrıca üretimine başlatılan inşaat yapıştırıcılığı da etkili olmaktadır (Fox)

İlçe sınırları içinde son yıllarda zengin mermer yatakları bulunmuş ve işletmeye açılmıştır. Mermercilik, Bucak sanayisinin lokomotifi olmuştur.

İlçedeki mermer fabrikalarında, dış kaplamada kullanılan traverten türü mermer üretilmektedir. Bu fabrikalar, Organize Sanayi Bölgesi olmaması nedeniyle, 1. ve 2. sınıf tarım arazileri üzerinde münferit bir şekilde kurulmakta, giderek yaygınlaşmaktadır.

İlçede Bucak-Antalya karayolunun üzerinde büyük bir hızla gelişen Organize Sanayi Bölgesi
kurulmuştur.

İlçede iklimin ılıman oluşu ve arazinin elverişli olması her türlü ziraatin yapılmasına imkân vermektedir. Toplam 300.000 dekar tarım alanının 236.000 dekarında kuru, 64.000 dekarında da sulu tarım yapılmaktadır.

İlçe arazisinin dağlık kesiminde (Melli-Aksu Bölgesi) zeytin, incir, üzüm, şeftali, fıstık, susam, narenciye ve sebze yetişir. Ovalık arazide ise ağırlıklı olarak kültür bitkileri, hububat ve meyve yetiştirilir. Meyvecilik özellikle Kestel Karapınar, İncirdere, Kızılcaağaç köyleri ile Kocaaliler ve Kızılkaya beldelerinde gelişmiş olup, Ortadoğu Ülkeleri'ne ihraç edilmektedir.

İlçede büyük yapraklı Virjinya tipi tütün yetiştirilmekte, işlenmesi için Adana'ya gönderilmektedir.

Köy hayvancılık açısından da gelişmiştir. Süt ve besi sığırcılığı, keçi, koyun ve kümes hayvancılığı yapılmaktadır. İlçede 16.970 baş sığır, 24.500 baş koyun, 71.200 baş keçi ve 450.000 adet de tavuk bulunmaktadır.

İlçede 4 adet peynir mandırası ve birçok süt toplama merkezi kurulmuştur. Antalya ve İstanbul'daki bazı otellerin peynir ihtiyacını Bucak karşılamaktadır.

Karacaören Baraj Gölü'nde tatlı su balıkçılığı yapılmaktadır. Sazan, levrek, kefal ve yayın balığı başlıca balık çeşitleridir.

Kargı Baraj Gölü'nde balıklandırma çalışmaları yapılmış olup, son yıllarda tarla/havuz balıkçılığı konusunda eğitici çalışmalar yapılmış, üreticiler konuya özendirilmiştir. İlçede 5 adet  KESTEL Köyü'nde "PINARBAŞI RESTAURANT, ACAR RESTAURANT, SORKUN RESTAURANT, DEĞİRMEN RESTAURANT, GAZİ RESTAURANT ALABALIK TESİSLERİ bulunmakta ve  iki adet de  Heybeli ve Kuşbaba'da  ve daha birkaç köydeki tesislerde  daha havuz balıkçılığı yapılmaktadır. Arıcılık, gezginci arıcılık şeklindedir. İlçede toplam 3.000 adet fenni kovan mevcuttur.

Altyapı
İlçe sınırları içinde bulunan Kızılsu ve Onaç Çayı üzerinde sel kapanları yapılarak araziye olan olumsuz etkileri önlenmiştir. İlçenin doğusunda Isparta'nın Eğirdir ilçesinden doğup Akdeniz'e dökülen Aksu Nehri; Çamlık beldesi ile Elsazı, Karacaören, Kızıllı ve Kargı köyleri sınırları içinde verimli bir ova oluşturmuştur. DSİ 13. Bölge Müdürlüğü'nce, bu akarsu üzerinde sulama, taşkından koruma ve elektrik üretme amaçlı Karacaören 1 ve Karacaören 2 baraj inşaatları bitirilmiş ve her iki barajda elektrik üretimine başlanmıştır. Ayrıca 2005 yılında sulama amaçlı Onaç 2 Barajı hizmete girmiştir.

Kültür ve eğitim
Burdur'un genelinde olduğu gibi okuma-yazma bilen nüfus oranı Bucak'ta da oldukça yüksektir (% 99). Ancak okuma-yazma bilen nüfus içinde yüksekokul mezunu sadece % 5'lik bir orana sahiptir. Son yıllarda üniversite mezunu sayısı hızla artmaktadır. İlkokul ve ortaokul mezunu nüfus oranı ise % 70'tir. Okuma-yazma bilen nüfusun % 12'si lise ve dengi okul mezunu, % 13'ü de okuma-yazma kursu bitirenlerden oluşmaktadır.

Ortaöğretim kurumları olarak Bucak ilçesinde; Bucak Anadolu lisesi, Bucak Şehit Ayfer Gök Anadolu Lisesi, Mehmet Cadıl Anadolu Lisesi, Adem Tolunay Fen Lisesi, Anadolu İmam Hatip Lisesi, Akdeniz Mesleki ve Teknik Lisesi, Necati Topay Mesleki ve Teknik Lisesi, Endüstri Meslek Lisesi, Anadolu Meslek Lisesi bulunmaktadır.
İlçede Mehmet Akif Ersoy Üniversitesine bağlı Bucak Uygulamalı Teknoloji ve İşletmecilik Yüksekokulu, Emin Gülmez Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu ve Bucak Hikmet Tolunay Meslek Yüksekokulu bulunmaktadır. Hikmet Tolunay Meslek Yüksekokulu ve Emin Gülmez Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu Oğuzhan Kampüsü içerisinde bulunmaktadır. Diğer yüksekokullar ilçenin değişik bölümlerine dağılmıştır. Oğuzhan kampüsünde kredi yurtlar kurumuna bağlı 500 kişilik kız ve erkek öğrenci yurdu bulunmaktadır.

İlçede Çıraklık Eğitim Merkezi, Sanayi Sitesi Kooperatifinin Sosyal Tesisleri'nde faaliyet göstermekte olup, 24 dalda çırak, kalfa ve ustalık eğitimi vermektedir.

İlçe merkezinde 200 yataklı Devlet Hastanesi bulunmaktadır. İkisi ilçe merkezinde olmak üzere toplam 7 adet sağlık ocağı ve köylerde 18 adet sağlık evi mevcuttur.

Bucak'ta; Çamlık beldesinde Cremna, Ürkütlü beldesinde Comane, Kocaaliler beldesinde Milyas ve bir de Cotrula isimli pek çok antik şehir kalıntısı ile, İncirdere ve Susuz köylerinde tarihi han ve KESTEL KÖYÜ ve diğer köylerde antik kent kalıntıları bulunmaktadır.

Spor
Bucak'ta Bucak Gençlik Spor Kulübü,Bucak Belediyesi Oğuzhan Spor Kulübü, Bucak Belediyesi Oğuzhan Doğa Sporları Kulübü ve Bucak Avcılar ve Atıcılık Kulübü vardır.

Coğrafya
Bucak ilçesi Akdeniz bölgesi göller yöresi içerisinde yer almaktadır. Bucak ilçesi Burdur iline bağlı olup, Burdur ilinin yüzölçümü ve nüfusu itibarıyla en büyük ilçesidir. Bucak 1926 tarihinde ilçe olmuştur. Bucak ilçesine bağlı Kestel Köyünde  Kestel Gölü kurutularak ova haline getirilmiştir. Ova içerisinde iki adet toprak doğal düden bulunmaktadır ve bu düdenden yer altına giden suların Antalya'dan çıktığı söylenmektedir. 2000 rakımlı Kestel dağında yaylalar, doğal güzellikler ve irili ufaklı şelaleler akarsular dereler mevcuttur su ve yeşillik olarak görülmeye değer bir köydür Kestel köyü

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar
 Bucak Belediyesi
 Yerelnet: Bucak

Bucak, Burdur


Gara Dolhasca este o stație de cale ferată care deservește orașul Dolhasca, România.

A fost inaugurată la 15 decembrie 1869.

Dolhasca
Gări din Suceava

Gara Dolhasca


Hiroaki Okuno (født 14. august 1989) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Vegalta Sendai og V-Varen Nagasaki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hiroaki Okuno


Det Faglige Hus er et dansk såkaldt gult fagforbund med egen tværfaglig a-kasse, der er uafhængigt af faglige hovedorganisationer og politiske partier. Det Faglige Hus havde i oktober 2018 140.000 medlemmer. A-kassen havde ifølge ifølge Danmarks Statistik ca. 113.000 medlemmer i juli 2017.

Det Faglige Hus blev grundlagt i 1988 og er et paraplybrand for de tre fagforeninger FK/TS, Fagforeningen Danmark og 2B - Bedst og Billigst, for a-kassen Det Faglige Hus A-kasse, samt for Foreningen Danske Selvstændige. Det Faglige Hus har kontorer ni steder i landet. Hovedkontoret er placeret i Esbjerg, og de otte underafdelinger er i henholdsvis Kolding, Aarhus, Herning, Aalborg, Odense, Ringsted, København og Hillerød. Medarbejderstaben tæller i 2019 mere end 400.

Brancher
Alle lønmodtagere uanset branche kan blive medlem i Det Faglige Hus, hvad enten vedkommende er offentligt ansat eller ansat på det private arbejdsmarked på enten en overenskomstdækket eller ikke-overenskomstdækket virksomhed.

Mærkesager og værdier
Det Faglige Hus støtter ingen politiske partier eller aktiviteter.

Ledelse
I Fagforeningen Danmark og 2B – Bedst og Billigst afholdes der hvert år et landsmøde. Landsmødet er organisationernes øverste myndighed. I FK/TS og Det Faglige Hus - A-kasse afholdes der henholdsvis kongres og delegeretmøde hvert andet år. Herudover afholdes der årlige generalforsamlinger i alle lokalafdelinger. Kongressen og delegeretmødet er organisationernes øverste myndigheder.

Landsformand er Johnny Nim.

Historie
Det Faglige Hus startede i 1988, da TeknikerSammenslutningen, en fagforening for tekniske funktionærer, blev etableret. Senere blev navnet ændret til FunktionærKartellet/TeknikerSammenslutningen (FK/TS), og det blev muligt, at alle funktionærer kunne optages som medlemmer. I 1998 blev Fagforeningen Danmark etableret. Denne fagforening optager alle lønmodtagerre, der ikke er funktionærer. Det Faglige Hus - A-kasse (tidligere Danske Lønmodtageres A-kasse) blev etableret i 2002. I 2006 blev fagforeningen 2B - Bedst og Billigst etableret. Formålet med den var ønsket om at tilbyde en ren faglig ydelse uden tilbud om ulykkesforsikring og med nogle enklere krav til medlemmerne, som medvirkede til at forenkle administrationen.

I 2017 indgik Det Faglige Hus en 2-årig overenskomst med Arbejdsgiverforeningen KA (tidl. Kristelig Arbejdsgiverforening). I 2019 blev overenskomsten fornyet til 2022.

Kilder

Eksterne henvisninger
 Det Faglige Hus' hjemmeside

Etableret i 1988
Fagforbund uden hovedorganisation
A-kasser i Danmark

Det Faglige Hus


Le lac de la Pinçonnière est une étendue d'eau d'origine artificielle à Blois, dans le Loir-et-Cher, en France métropolitaine. Entouré d'un large parc urbain, il est à la fois la source de l'Arrou et la jonction des quartiers de la Pinçonnière et de la Quinière, dans l'ouest de la ville.

Histoire

L'étang de Pigelée
Une première mention d'un étang de Pigelée est faite au . Cette étendue d'eau aurait potentiellement été naturelle, créée par l'accumulation de différents ruisseaux en provenance de la forêt domaniale de Blois. Celui-ci fut acquis par les échevins en 1512 après une inondation de l'Arrou.

Cependant, l'étang de Pigelée fut asséché vers la fin du .

Le lac de la Pinçonnière
En 1974, la municipalité de Blois décide de contenir le développement des habitations pavillonnaires en établissant une « pénétration verte dans le tissu urbain », concrétisée deux ans plus tard par la réalisation d'un nouveau lac, appelé « de la Pinçonnière », du nom du quartier nouvellement construit au nord du lac, en lieu et place de l'ancien étang de Pigelée, ainsi que par l'aménagement du parc de l'Arrou, en direction du centre-ville.

Références

Étendue d'eau

Lac de la Pinçonnière


24646 Stober este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
24646 Stober este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,56 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 7,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 24001-25000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1985
Centura de asteroizi

24646 Stober


Chaetopappinae, podtribus glavočika,  dio tribusa Astereae. Postoje dva roda, oba iz Sjeverne Amerike.

To je zeljasto jednogodišnje raslinje ili trajnice bijelih cvjetova.

Opisan je u Sida 19(2): 264. 2000.

Rodovi
 Chaetopappa DC. (12 spp.)
 Monoptilon Torr. & A.Gray (2 spp.)

Izvori

Astereae

Chaetopappinae


Sporting Club de Huelva er en spansk fodboldklub for kvinder fra Trigueros, Huelva. Klubben blev etableret i Huelva i 2004 som led i en omstrukturering af en ungdomsklub for mænd med samme navn, som blev etableret i 1979 og opløst ni år senere af Antonio Toledo, samme mand som etablerede klubben og var holdets træner og sportsdirektør.

Aktuel trup

Kilder:

Referencer

Kvindefodboldklubber i Spanien
Etableret i 2004

Sporting Club de Huelva


Pembecik, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
 Pembecik, Aydıncık - Mersin ili Aydıncık ilçesine bağlı mahalle
 Pembecik, Yozgat - Yozgat ili merkez ilçesine bağlı köy

Pembecik


David Scott Mustaine (d. 13 Eylül 1961, Kaliforniya), Megadeth grubunun kurucusu, vokalisti ve gitaristidir. Panic ve Metallica gruplarında gitaristlik yapmış, Megadeth ve MD.45 isimli grupları kurmuştur. Megadeth grubunda hâlen vokalist ve gitaristlik yapmaktadır.

İlk yılları
David Mustaine, 13 Eylül 1961'de Emily David ve John Mustaine'in çocuğu olarak La Mesa, Kaliforniya'da dünyaya geldi. Babasının ailesi köken olarak Fransız, Kanadalı, İrlandalı ve Finlandiyalı iken, annesi ise Alman kökenliydi. Mustaine, Yehova'nın Şahitleri inancına uygun olarak yetiştirildi.

Müziğe başlayış

Panic
Panic, Mustaine'in ilk grubuydu. Grup, davulda Mike Leftwych, basta Bob Evans, ritm gitarda Tom Quecke, vokalde Pat Voeks ve gitarda Mustaine'den oluşuyordu. Panic'in ikinci konserinden hemen sonra Mike Leftwych ve grubun ses teknisyeni bir araba kazasında hayatını kaybetti ve grup dağıldı.

Metallica
Dave, grubun dağılmasından sonra 1981'de Metallica'ya geçti. Mustaine, grubun bateristi Lars Ulrich'in bir dergiye verdiği ilan sonrası Ulrich ve James Hetfield ile tanıştı ve prova bile yapmadan gruba dahil oldu.

Metallica ile birlikte birkaç demo yayınladıktan sonra, 1983 yılında Kill 'Em All kayıtları başlamadan kısa bir süre önce aşırı alkol düşkünlüğü, kendine ve çevresine verdiği fiziksel zararlardan dolayı gruptan ayrıldı. Ancak bu konuyla ilgili kimi düşünceler grubun kurucuları James Hetfield ve Lars Ulrich'le iyi geçinememesinden ve grubun önüne geçmesinden dolayı ayrıldığı yönündedir. Metallica'dan James Hetfield ile yaptığı küfürlü konuşmadan dolayı atıldığı da söylenmektedir. Fakat Some Kind of Monster belgeselinde Dave Mustaine bunu yalanlamıştır.

11 Nisan 1983'te Hetfield ve Ulrich tarafından gruptan kovulan Mustaine, ekipmanları ile beraber grup tarafından New York'taki Port Authority Otogarı'na götürüldü ve Los Angeles'a giden bir otobüse bindirildi. Bu yolculuk esnasında Mustaine, 1988 tarihli Megadeth albümü So Far, So Good... So What!'ta yayınlanacak "Set the World Afire" şarkısının sözlerini yazdı. Mustaine ve Metallica, yıllar süre kırgınlıktan sonra artık kavgalı olmadıkları, Sonisphere Fevstivali konserlerinde The Big Four (Metallica, Slayer, Megadeth ve Anthrax) üyelerinin sahneye bir arada çıkmasıyla ve Mustaine'in Metallica üyeleriyle kucaklaşmaları ile ispatladı. Dave Mustaine, ayrıca 2002 yılında James Hetfield'ın rehabilitasyon merkezinde olmasına karşın Metallica üyeleriyle gruba tekrar geri dönmesi hakkında konuşmuş ve Megadeth'i kısa bir süre için askıya almıştır. Fakat üyeler bu fikre sıcak bakmayınca Megadeth'i tekrar kurmuştur.

Metallica'nın "The Four Horsemen", "Jump in the Fire", "Phantom Lord", "Metal Militia", "Ride the Lightning" ve "The Call of Ktulu" besteleri Dave Mustaine'e aittir.

Megadeth
Metallica ile yollarının ayrılması üzerine 1983 yılı yazında David Ellefson ile tanışarak Megadeth'i kurmuştur. Mustaine ayrıca yakın dostu Lee Ving'le beraber yaptığı yan projesi MD.45 ile de ilgilenmektedir.

Dave Mustaine'in 2002 yılında yaşadığı sakatlık, onun müzik kariyerinde önemli bir yere sahiptir. Dave Mustaine, 2002 yılında, tedavi için gittiği sağlık merkezinde beklerken sol kolu üzerine düşerek kolunu incitti, sol kolundaki sinirler ciddi hasar gördü. Bu kaza Mustaine için gitar çalmayı imkânsız hale getirir ve grubu dağıtma kararı alır. Bu sırada Sanctuary Records, Still Alive... And Well? koleksiyon albümünü piyasaya sürer. Dave Mustaine grup dağıldıktan sonra, Suicidegirls adlı internet sitesine verdiği demeçte, son dönemde grup elemanlarıyla yaşadığı çok ciddi problemler ve sakatlığının grubun dağılmasına sebep olduğunu belirtir. Mustaine, yoğun tedaviler sonucunda hızla iyileşir, Megadeth'in eski şarkılarını düzenler ve 2004 yılında kendi solo albümünü çıkarmak ister fakat plak firması Megadeth adıyla anlaşması olduğunu ve Megadeth adıyla bir albüm çıkarmasını söyler. Grubu tekrar hayata döndürüp The System Has Failed isimliyle çıkardığı albümle müziğe geri döner. Bu sakatlık Dave Mustaine'in müzik kariyerini tam anlamıyla ikiye böler. Sakatlık öncesi Jackson marka gitar kullanan Dave Mustaine, sakatlıktan sonra ESP marka gitar kullanmaya başlar. Hatta Dave Mustaine, sakatlıktan sonra gitar çalmayı yeniden öğrendiğini bile söyler. Bu sakatlığın bir başka yönüyse grubun eski basgitaristi David Ellefson'la arasının iyice açılması ve mahkemelik olmalarıdır. Ayrıca sakatlıktan sonra Dave Mustaine, Risk albümünde denediği tarz değişikliğini sürdürmez ve Megadeth'in o eski sert ve hızlı çizgisine geri döner. Mustaine Megadeth'le iyi başarılara imza atmıştır.

Ekipmanları

Kariyerine B.C. Rich'in Bich modeli ile başlayan Dave daha sonra uzun zaman Jackson marka Amerikan yapımı gitarları kullanan Dave Mustaine adına üretilen imzalı serisi KingV ve Y2KV modellerinden sonra Jackson firmasını satın almak istemiştir. Fakat Jackson'ın Fender'e satılmasıyla ESP markasının kendi adına ürettiği imzalı seri DV8 modeline geçmiştir. Ayrıca ESP Dave Mustaine tasarımı ve imzalı serisi olan Axxion modelini üretmiştir. Dave Mustaine Ocak 2007 tarihi itibarıyla ünlü Amerikan markası olan Dean gitarları ile anlaşmış Dave Mustaine imzalı serisi VMNT modelini üretmiştir. En ünlü amfi üreticisi Marshall, Dave Mustaine adına 1960DM Dave Mustaine signature serisi amfi kabini üretmektedir. Rocktron firmasına ait olan GHS Strings gitar teli firması da Dave Mustaine 0.10-0.52 signature model gitar teli üretmektedir. Kendine özel Rust In Peace albümü kapaklı gitarları vardır. Ayrıca ZOOM firması signature model G2.1 DM prosesörünü üretmiştir.

Özel hayatı
Dave Mustaine 1991'in Eylül ayında Pamela Anne Casselberry ile evlenmiş bu evliliğinden Justis David ve Electra adında iki çocuğu olmuştur. Pamela Anne Casselberry ile birlikte Net Worth Coffee Brokers adındaki kahve firmasının sahibi ve TheLiveLine adlı sosyal iletişim sitesinin kurucusudur. Bunun yanında, Gigantour adlı müzik festivali de kendisinin önderliğinde başlamıştır.

Dış bağlantılar

 Megadeth Resmi websitesi
 Gigantour Resmi websitesi
 Dave Mustaine'in sahibi olduğu Net Worth Coffee Brokers kahve firması
 Dave Mustaine Resmi websitesi
 Ask Dave Mustaine Resmi websitesi
 Dave Mustaine' nin gitarları ve kişisel ekipmanları

1961 doğumlular
La Mesa, Kaliforniya doğumlular
Kaliforniya doğumlu şarkıcılar
Kaliforniya doğumlu söz yazarları
Kaliforniya doğumlu yazarlar
20. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
21. yüzyıl Amerikalı yazarları
Amerikalı heavy metal şarkıcıları
Amerikalı heavy metal gitaristler
Amerikalı otobiyograflar
Amerikalı baritonlar
Amerikalı erkek şarkıcı-şarkı yazarları
Amerikalı rock söz yazarları
Amerikalı tekvandocular
Amerikalı Hristiyanlar
Fin asıllı Amerikalılar
Fransız asıllı Amerikalılar
Yahudi asıllı Amerikalılar
Kerrang! Ödülü sahipleri
Metallica üyeleri
Megadeth üyeleri
Solo gitaristler
Ritim gitaristleri
Yaşayan insanlar
Amerikalı erkek gitaristler

Dave Mustaine


Karaoğlan, Samsun ilinin Tekkeköy ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Çarşamba ilçesine bağlıyken, 27 Haziran 1957'de Samsun merkez ilçeye bağlandı. Tekkeköy'ün ilçe olmasının ardından ise buraya bağlandı.

Coğrafya
Samsun il merkezine 19 km, Tekkeköy ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Tekkeköy'ün mahalleleri

Karaoğlan, Tekkeköy


دوكيميون (Δοκίμιον) هي مدينة في أيتوليا كي أكارنانيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1523 نسمة.

مراجع

مدن اليونان

دوكيميون (أيتوليا كي أكارنانيا)