ස්ථායී විසරණය යනු විසරණ ශිල්පීය ක්‍රම මත පදනම්ව 2022 දී නිකුත් කරන ලද ගැඹුරු ඉගෙනුම්, පෙළ සිට රූපය දක්වා ආකෘතියකි . එය ප්‍රධාන වශයෙන් භාවිතා වන්නේ පෙළ විස්තර මත කොන්දේසි සහිත සවිස්තරාත්මක රූප උත්පාදනය කිරීම සඳහා වන නමුත්, එය තීන්ත ආලේප කිරීම, තීන්ත ආලේප කිරීම සහ පෙළ විමසුමකින් මඟ පෙන්වන රූපයෙන් රූපයට පරිවර්තන ජනනය කිරීම වැනි වෙනත් කාර්යයන් සඳහා ද යෙදිය හැකිය.  එය ස්ථායීතා AI සහ ලාභ නොලබන සංවිධානවල පුහුණු දත්ත සමඟින් මියුනිච් සහ ධාවන පථයේ ලුඩ්විග් මැක්සිමිලියන් විශ්ව විද්‍යාලයේ CompVis සමූහයේ පර්යේෂකයන් විසින් සංවර්ධනය කරන ලදී.

ස්ථායී විසරණය යනු ගුප්ත විසරණ ආකෘතියකි, ගැඹුරු ජනක කෘතිම ස්නායු ජාලයකි . එහි කේත සහ මාදිලි බර ප්‍රසිද්ධියේ නිකුත් කර ඇත,  එය අවම වශයෙන් 8ක් සහිත සාමාන්‍ය GPU එකකින් සමන්විත බොහෝ පාරිභෝගික දෘඩාංග මත ක්‍රියාත්මක විය හැක. GB VRAM . මෙය ක්ලවුඩ් සේවා හරහා පමණක් ප්‍රවේශ විය හැකි DALL-E සහ Midjourney වැනි පෙර හිමිකාර පෙළ-සිට-පින්තූර ආකෘතිවලින් බැහැරවීමක් සලකුණු කළේය.

වර්ධනය
ස්ථායී විසරණයේ සංවර්ධනය සඳහා අරමුදල් සපයනු ලැබුවේ සහ හැඩගැස්වූයේ ආරම්භක සමාගමක් වන Stability AI විසිනි.     ආකෘතිය සඳහා තාක්ෂණික බලපත්‍රය Munich හි Ludwig Maximilian විශ්ව විද්‍යාලයේ CompVis සමූහය විසින් නිකුත් කරන ලදී.  ධාවන පථයේ පැට්‍රික් එසර් සහ CompVis හි රොබින් රොම්බාච් විසින් සංවර්ධනය මෙහෙයවනු ලැබූ අතර, ස්ථායී විසරණය විසින් භාවිතා කරන ලද ගුප්ත විසරණ ආකෘති ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය මීට පෙර සොයා ගත් පර්යේෂකයන් අතර විය.  ස්ථායීතා AI විසින් EleutherAI සහ LAION (ස්ථාවර විසරණය පුහුණු කරන ලද දත්ත කට්ටලය එකලස් කරන ලද ජර්මානු ලාභ නොලබන ආයතනයක්) ව්‍යාපෘතියේ ආධාරකරුවන් ලෙස ද බැර කරන ලදී.

2022 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී, ස්ථායිතා AI විසින් US$101ක් රැස් කරන ලදී Lightspeed Venture Partners සහ Coatue Management විසින් මෙහෙයවන ලද වටයකින් මිලියනයක්.

තාක්ෂණ

නිර්මාණ ශිල්පය
ස්ථායී විසරණය LMU මියුනිච් හි CompVis සමූහය විසින් සංවර්ධනය කරන ලද ගුප්ත විසරණ ආකෘතිය (LDM) ලෙස හඳුන්වන විසරණ ආකෘතියක් (DM) භාවිතා කරයි.   2015 දී හඳුන්වා දෙන ලද, විසරණ ආකෘති පුහුණු කරනු ලබන්නේ පුහුණු රූපවල ගවුසියන් ශබ්දයේ අනුප්‍රාප්තික යෙදුම් ඉවත් කිරීමේ අරමුණ ඇතිව වන අතර එය ස්වයංක්‍රීය කේතක නිෂේධනය කිරීමේ අනුපිළිවෙලක් ලෙස සැලකිය හැකිය. ස්ථායී විසරණය කොටස් 3 කින් සමන්විත වේ: විචල්‍ය ස්වයංක්‍රීය කේතකය (VAE), U-Net, සහ විකල්ප පෙළ කේතකයකි.  VAE කේතකය පික්සල් අවකාශයේ සිට කුඩා මාන ගුප්ත අවකාශයක් දක්වා රූපය සම්පීඩනය කරයි, රූපයේ වඩාත් මූලික අර්ථකථන අර්ථයක් ග්‍රහණය කරයි.  ඉදිරි විසරණයේදී සම්පීඩිත ගුප්ත නිරූපණයට ගවුසියන් ඝෝෂාව නැවත නැවතත් යොදනු ලැබේ.  ResNet කොඳු නාරටියකින් සමන්විත U-Net බ්ලොක්, ගුප්ත නිරූපණයක් ලබා ගැනීම සඳහා ඉදිරි විසරණයේ සිට පසුපසට ප්‍රතිදානය ප්‍රතික්ෂේප කරයි . අවසාන වශයෙන්, VAE විකේතකය නිරූපනය නැවත පික්සල් අවකාශයට පරිවර්තනය කිරීමෙන් අවසාන රූපය ජනනය කරයි.

denoising පියවර පෙළ පෙළක්, රූපයක් හෝ වෙනත් ක්‍රමයක් මත නම්‍යශීලී ලෙස සකස් කළ හැක. කේතනය කරන ලද සමීකරණ දත්ත හරස්-අවධානය යාන්ත්‍රණයක් හරහා U-Nets denoising කිරීමට නිරාවරණය වේ.  පෙළ මත කන්ඩිෂන් කිරීම සඳහා, ස්ථාවර, පෙර පුහුණු කළ CLIP ViT-L/14 පෙළ කේතකය පෙළ විමසුම් කාවැද්දීමේ ඉඩක් බවට පරිවර්තනය කිරීමට භාවිතා කරයි.  පර්යේෂකයන් LDM වල වාසියක් ලෙස පුහුණුව සහ උත්පාදනය සඳහා වැඩි කළ ගණනය කිරීමේ කාර්යක්ෂමතාව පෙන්වා දෙයි.

U-Net හි පරාමිති මිලියන 860 ක් සහ පෙළ සංකේතාකනයේ මිලියන 123 ක් සමඟින්, ස්ථායී විසරණය 2022 ප්‍රමිතීන් විසින් සාපේක්ෂව සැහැල්ලු ලෙස සලකනු ලබන අතර අනෙකුත් විසරණ මාදිලි මෙන් නොව, එය පාරිභෝගික GPU මත ක්‍රියාත්මක විය හැක.

පුහුණු දත්ත
ස්ථායී විසරණය LAION-5B වෙතින් ලබාගත් රූප සහ සිරස්තල යුගල මත පුහුණු කරන ලදී, වෙබයෙන් ඉවත් කරන ලද Common Crawl දත්ත වලින් ලබාගත් ප්‍රසිද්ධියේ ලබා ගත හැකි දත්ත කට්ටලයක් වන අතර එහිදී රූප-පෙළ යුගල බිලියන 5 ක් භාෂාව මත පදනම්ව වර්ගීකරණය කර විභේදනය අනුව වෙනම දත්ත කට්ටලවලට පෙරා ඇත. දිය සලකුණක් අඩංගු වීමේ පුරෝකථනය කරන ලද සම්භාවිතාව සහ පුරෝකථනය කරන ලද "සෞන්දර්යාත්මක" ලකුණු (උදා: ආත්මීය දෘශ්‍ය ගුණාත්මකභාවය).  දත්ත කට්ටලය ස්ථායී AI වෙතින් අරමුදල් ලබන ජර්මානු ලාභ නොලබන LAION විසින් නිර්මාණය කරන ලදී.   ස්ථායී විසරණ ආකෘතිය LAION-5B හි උප කුලක තුනක් මත පුහුණු කරන ලදී: laion2B-en, laion-high-resolution, සහ laion-aesthetics v2 5+.  ආකෘතියේ පුහුණු දත්තවල තෙවන පාර්ශවීය විශ්ලේෂණයක් 12 හි කුඩා උප කුලකයකින් එය හඳුනාගෙන ඇත භාවිතා කරන ලද මුල් පුළුල් දත්ත කට්ටලයෙන් ලබාගත් මිලියන අනුරූ, රූපවල නියැදි ප්‍රමාණයෙන් ආසන්න වශයෙන් 47% විවිධ වසම් 100කින් පැමිණ ඇති අතර, Pinterest උප කුලකයෙන් 8.5%ක් ලබා ගන්නා අතර, පසුව WordPress, Blogspot, Flickr, DeviantArt සහ Wikimedia Commons වැනි වෙබ් අඩවි විසින් ලබා ගන්නා ලදී. .

පුහුණු ක්රියා පටිපාටි
මෙම ආකෘතිය මුලින් පුහුණු කරන ලද්දේ laion2B-en සහ laion-high-resolution උප කුලක මත වන අතර, අවසාන පුහුණු වට කිහිපය LAION-Aesthetics v2 5+ මත සිදු කරන ලදී, එය 600 ක උප කුලකයකි. LAION-Aesthetics Predictor V2 විසින් පුරෝකථනය කරන ලද සිරස්තල සහිත රූප මිලියනයක්, මිනිසුන් සාමාන්‍යයෙන්, ඔවුන් කොපමණ කැමතිදැයි ශ්‍රේණිගත කිරීමට විමසූ විට අවම වශයෙන් 10න් 5ක්වත් ලකුණු ලබා දෙනු ඇත.    LAION-5B-WatermarkDetection 80%කට වඩා වැඩි සම්භාවිතාවක් සහිත ජල සලකුණක් රැගෙන යන බවට හඳුනාගෙන ඇති අඩු-විභේදන රූප සහ රූප ද LAION-Aesthetics v2 5+ උපකුලකයෙන් බැහැර කර ඇත.  වර්ගීකරණ-නිදහස් විසරණ මාර්ගෝපදේශය වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා අවසාන පුහුණු වටයන් පෙළ සමීකරණයෙන් 10%ක් අඩු කරන ලදී.

$600,000 ක වියදමින් සම්පූර්ණ GPU-පැය 150,000ක් සඳහා Amazon වෙබ් සේවා මත Nvidia A100 GPU 256ක් භාවිතා කරමින් මෙම ආකෘතිය පුහුණු කරන ලදී.

සීමාවන්
ස්ථායී විසරණයට පිරිහීම සහ ඇතැම් අවස්ථා වලදී සාවද්‍යභාවය පිළිබඳ ගැටළු ඇත. ආකෘතියේ මුල් නිකුතු 512×512 විභේදන රූප වලින් සමන්විත දත්ත කට්ටලයක් මත පුහුණු කරන ලදී, එනම් පරිශීලක පිරිවිතරයන් එහි "අපේක්‍ෂිත" 512×512 විභේදනයෙන් බැහැර වන විට ජනනය කරන ලද රූපවල ගුණාත්මක භාවය සැලකිය යුතු ලෙස පිරිහී යයි;  ස්ථායී විසරණ ආකෘතියේ 2.0 අනුවාදය යාවත්කාලීන කිරීම පසුව 768×768 විභේදනයකින් ස්වදේශීයව රූප ජනනය කිරීමේ හැකියාව හඳුන්වා දෙන ලදී.  තවත් අභියෝගයක් වන්නේ LAION දත්ත ගබඩාවේ ඇති අත් පා වල දුර්වල දත්ත ගුණාත්මක භාවය හේතුවෙන් මිනිස් අත් පා උත්පාදනය කිරීමයි.  දත්ත සමුදායේ නියෝජන ලක්ෂණ නොමැතිකම හේතුවෙන් ආකෘතිය මිනිස් අත් පා සහ මුහුණු තේරුම් ගැනීමට ප්‍රමාණවත් ලෙස පුහුණු කර නොමැති අතර, එවැනි ආකාරයේ රූප ජනනය කිරීමට ආකෘතිය පොළඹවීම ආකෘතිය ව්‍යාකූල කළ හැකිය.

තනි සංවර්ධකයින් සඳහා ප්‍රවේශ්‍යතාව ද ගැටලුවක් විය හැකිය. සජීවිකරණ අක්ෂර ජනනය කිරීම ("වයිෆු විසරණය") වැනි දත්ත කට්ටලයට ඇතුළත් නොවන නව භාවිත අවස්ථා සඳහා ආකෘතිය අභිරුචිකරණය කිරීම සඳහා,  නව දත්ත සහ වැඩිදුර පුහුණුව අවශ්‍ය වේ. අතිරේක නැවත පුහුණු කිරීම හරහා නිර්මාණය කරන ලද ස්ථායී විසරණයේ සියුම් ලෙස සකස් කරන ලද අනුවර්තනයන් වෛද්‍ය රූපකරණයේ සිට  ඇල්ගොරිතමය ලෙස ජනනය කරන ලද සංගීතය දක්වා විවිධ භාවිත අවස්ථා සඳහා භාවිතා කර ඇත.  කෙසේ වෙතත්, මෙම සියුම්-සුසර කිරීමේ ක්රියාවලිය නව දත්තවල ගුණාත්මක භාවයට සංවේදී වේ; අඩු විභේදන රූප හෝ මුල් දත්ත වලින් වෙනස් විභේදනයන් නව කාර්යය ඉගෙන ගැනීමට අපොහොසත් වනවා පමණක් නොව, ආකෘතියේ සමස්ත කාර්ය සාධනය පිරිහීමට ලක් කරයි. උසස් තත්ත්වයේ රූප මත ආකෘතිය අතිරේකව පුහුණු කර ඇති විට පවා, පාරිභෝගික ඉලෙක්ට්රොනික උපකරණවල ආකෘති ධාවනය කිරීමට පුද්ගලයන්ට අපහසු වේ. උදාහරණයක් ලෙස, වයිෆු-විසරණය සඳහා පුහුණු ක්රියාවලිය අවම වශයෙන් 30 ක් අවශ්ය වේ GB VRAM,  Nvidia හි GeForce 30 ශ්‍රේණිය වැනි පාරිභෝගික GPU වල 12ක් පමණ ඇති සාමාන්‍ය සම්පත ඉක්මවයි. GB

ස්ථායී විසරණයෙහි නිර්මාපකයින් ඇල්ගොරිතම පක්ෂග්‍රාහී විභවය පිළිගනී, ආකෘතිය මූලික වශයෙන් ඉංග්‍රීසි විස්තර සහිත රූප මත පුහුණු කර ඇත.  එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන්, ජනනය කරන ලද රූප සමාජ අගතීන් ශක්තිමත් කරන අතර බටහිර දෘෂ්ටිකෝණයකින් යුක්ත වේ, එම ආකෘතියට අනෙකුත් ප්‍රජාවන් සහ සංස්කෘතීන්ගෙන් දත්ත නොමැති බව නිර්මාපකයින් සටහන් කරයි. බටහිර හෝ සුදු සංස්කෘතීන් බොහෝ විට පෙරනිමි නිරූපණය වන අනෙකුත් භාෂාවලින් ලියා ඇති ඒවාට සාපේක්ෂව ඉංග්‍රීසියෙන් ලියා ඇති විමසීම් සඳහා ආකෘතිය වඩාත් නිවැරදි ප්‍රතිඵල ලබා දෙයි.

අවසාන පරිශීලක මනාව සුසර කිරීම
ආකෘතියේ මූලික පුහුණුවේ සීමාවන් ආමන්ත්‍රණය කිරීම සඳහා, අවසාන පරිශීලකයින් වඩාත් නිශ්චිත භාවිත අවස්ථා වලට ගැලපෙන පරිදි උත්පාදන ප්‍රතිදානයන් මනාව සකස් කිරීමට අමතර පුහුණුවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට තෝරා ගත හැකිය. ස්ථායී විසරණ ආකෘති මුරපොලකට පරිශීලක-ප්‍රවේශ විය හැකි සියුම් සුසර කිරීම යෙදිය හැකි ක්‍රම තුනක් ඇත:

 පරිශීලක-සපයන ලද රූප එකතුවකින් "Embedding" පුහුණු කළ හැකි අතර, පරම්පරාවේ ප්‍රේරකයක් තුළ කාවැද්දීමේ නම භාවිතා කරන සෑම විටම දෘශ්‍යමය වශයෙන් සමාන රූප ජනනය කිරීමට ආකෘතියට ඉඩ සලසයි.  Embeddings පදනම් වී ඇත්තේ Nvidia හි සහාය ඇතිව Tel Aviv විශ්ව විද්‍යාලයේ පර්යේෂකයන් විසින් 2022 දී සංවර්ධනය කරන ලද "පෙළ ප්‍රතිලෝම" සංකල්පය මත වන අතර, එහිදී ආකෘතියේ පෙළ කේතකය විසින් භාවිතා කරන විශේෂිත ටෝකන සඳහා දෛශික නිරූපණයන් නව ව්‍යාජ වචන සමඟ සම්බන්ධ කර ඇත. මුල් ආකෘතිය තුළ ඇති පක්ෂග්‍රාහීත්වය අඩු කිරීමට හෝ දෘශ්‍ය ශෛලීන් අනුකරණය කිරීමට කාවැද්දීම් භාවිතා කළ හැක.
 "හයිපර්නෙට්වර්ක්" යනු කුඩා පෙර පුහුණු වූ ස්නායු ජාලයක් වන අතර එය විශාල ස්නායුක ජාලයක් තුළ විවිධ ලක්ෂ්‍යයන් වෙත යොදන අතර, 2021 දී නවල්ඒඅයි සංවර්ධක කුරුමුස් විසින් නිර්මාණය කරන ලද තාක්‍ෂණයට යොමු දක්වයි, මුලින් අදහස් කළේ පෙළ පරම්පරාවේ ට්‍රාන්ස්ෆෝමර් ආකෘති සඳහාය. Hypernetworks ප්‍රතිඵල නිශ්චිත දිශාවකට යොමු කරයි, මුල් ආකෘතියෙන් කලාකරුවා හඳුනා නොගත්තද, නිශ්චිත කලාකරුවන්ගේ කලා විලාසය අනුකරණය කිරීමට ස්ථායී විසරණය පදනම් වූ ආකෘතිවලට ඉඩ සලසයි; ඔවුන් හිසකෙස් සහ ඇස් වැනි වැදගත් ප්‍රධාන අංශ සොයා ගැනීමෙන් රූපය සකසයි, ඉන්පසු මෙම ප්‍රදේශ ද්විතියික ගුප්ත අවකාශයේ පැච් කරයි.
 DreamBooth යනු 2022 දී Google පර්යේෂණ සහ බොස්ටන් විශ්ව විද්‍යාලයේ පර්යේෂකයන් විසින් සංවර්ධනය කරන ලද ගැඹුරු ඉගෙනුම් උත්පාදන ආකෘතියක් වන අතර එමඟින් විෂය නිරූපනය කරන රූප මාලාවක් හරහා පුහුණුවෙන් පසු නිශ්චිත විෂයයක් නිරූපණය කරන නිශ්චිත, පුද්ගලීකරණය කළ ප්‍රතිදානයන් ජනනය කිරීමට ආකෘතිය මනාව සකස් කළ හැකිය.

හැකියාවන්
ස්ථායී විසරණ ආකෘතිය ප්‍රතිදානයට ඇතුළත් කළ යුතු හෝ ඉවත් කළ යුතු මූලද්‍රව්‍ය විස්තර කරන පෙළ විමසුමක් භාවිතයෙන් මුල සිටම නව රූප ජනනය කිරීමේ හැකියාවට සහාය වේ.  එහි විසරණය-ඩෙනොයිසින් යාන්ත්‍රණය හරහා පෙළ ප්‍රේරකයක් ("මාර්ගෝපදේශිත රූප සංස්ලේෂණය"  ලෙස හඳුන්වන ක්‍රියාවලියක්) මගින් විස්තර කරන ලද නව මූලද්‍රව්‍ය ඇතුළත් කිරීම සඳහා පවතින රූප ආකෘතිය මඟින් නැවත ඇඳිය හැක.  මීට අමතරව, විවිධ විවෘත මූලාශ්‍ර ක්‍රියාත්මක කිරීම් පවතින එවැනි විශේෂාංග සඳහා සහය දක්වන සුදුසු පරිශීලක අතුරුමුහුණතක් සමඟ භාවිතා කරන විට, පින්තාරු කිරීම සහ පිටත පින්තාරු කිරීම හරහා පවතින රූප අර්ධ වශයෙන් වෙනස් කිරීමට ප්‍රේරක භාවිතා කිරීමට මෙම ආකෘතිය ඉඩ දෙයි.

ස්ථායී විසරණය 10 සමඟ ධාවනය කිරීම රෙකමදාරු කරනු ලැබේ GB හෝ ඊට වැඩි VRAM, කෙසේ වෙතත් අඩු VRAM සහිත පරිශීලකයන් අඩු VRAM භාවිතයක් සහිත මාදිලියේ කාර්ය සාධනය සඳහා පෙරනිමි float32 වෙනුවට float16 නිරවද්‍යතාවයෙන් බර පැටවීමට තෝරා ගත හැකිය.

රූප උත්පාදනයට පෙළ

Pages using multiple image with auto scaled images
"txt2img" ලෙස හැඳින්වෙන ස්ථායී විසරණය තුළ ඇති පෙළ සිට රූප නියැදි ස්ක්‍රිප්ට්, නියැදි වර්ග, ප්‍රතිදාන රූප මානයන් සහ බීජ අගයන් ආවරණය වන විවිධ විකල්ප පරාමිතීන්ට අමතරව පෙළ විමසුමක් පරිභෝජනය කරයි. ස්ක්‍රිප්ට් මඟින් ප්‍රේරකයේ ආකෘතියේ අර්ථ නිරූපණය මත පදනම්ව රූප ගොනුවක් ප්‍රතිදානය කරයි.  ස්ථායී විසරණය මගින් ජනනය කරන ලද රූපයක් හඳුනා ගැනීමට පරිශීලකයින්ට ඉඩ දීම සඳහා ජනනය කරන ලද පින්තූර නොපෙනෙන ඩිජිටල් දිය සලකුණකින් ටැග් කර ඇත,  නමුත් රූපයේ ප්‍රමාණය වෙනස් කළහොත් හෝ කරකවන විට මෙම දිය සලකුණ එහි කාර්යක්ෂමතාව නැති වේ.

සෑම txt2img පරම්පරාවක්ම නිමැවුම් රූපයට බලපාන නිශ්චිත බීජ අගයක් ඇතුළත් වේ. විවිධ ජනනය කරන ලද ප්‍රතිදානයන් ගවේෂණය කිරීම සඳහා පරිශීලකයන් බීජය සසම්භාවී කිරීමට තෝරා ගත හැකිය, නැතහොත් කලින් ජනනය කරන ලද රූපයක් ලෙස එකම රූපයේ ප්‍රතිදානය ලබා ගැනීමට එම බීජයම භාවිතා කරන්න.  පරිශීලකයින්ට නියැදිකරු සඳහා අනුමාන පියවර ගණන සකස් කිරීමට ද හැකිය; ඉහළ අගයක් දිගු කාලයක් ගත වේ, කෙසේ වෙතත් කුඩා අගයක් දෘශ්‍ය දෝෂ ඇති විය හැක.  තවත් වින්‍යාසගත කළ හැකි විකල්පයක්, වර්ගීකාරක-නිදහස් මාර්ගෝපදේශ පරිමාණ අගය, පරිශීලකයාට ප්‍රතිදාන රූපය විමසුමට කෙතරම් සමීපව අනුගත වේද යන්න සීරුමාරු කිරීමට ඉඩ සලසයි.  වඩාත් පර්යේෂණාත්මක භාවිත අවස්ථා අඩු පරිමාණ අගයක් සඳහා තෝරා ගත හැකි අතර, වඩාත් නිශ්චිත ප්‍රතිදානයන් ඉලක්ක කරගත් භාවිත අවස්ථා ඉහළ අගයක් භාවිත කළ හැක.

අමතර text2img විශේෂාංග ස්ථායී විසරණයේ ඉදිරිපස ක්‍රියාත්මක කිරීම් මගින් සපයනු ලැබේ, එමඟින් පෙළ විමසුමේ නිශ්චිත කොටස් වෙත ලබා දී ඇති බර වෙනස් කිරීමට පරිශීලකයින්ට ඉඩ සලසයි. අවධාරණ සලකුණු මඟින් ප්‍රධාන වචන වරහන් සමඟ කොටා ඒවාට අවධාරනය එක් කිරීමට හෝ අඩු කිරීමට පරිශීලකයින්ට ඉඩ සලසයි.  ප්‍රේරකයේ කොටස් වලට බර සකස් කිරීමේ විකල්ප ක්‍රමයක් වන්නේ "සෘණාත්මක විමසුම්" ය. Negative prompts යනු Stability AI ගේම DreamStudio ක්ලවුඩ් සේවාව ඇතුළුව, සමහර ඉදිරිපස ක්‍රියාත්මක කිරීම් වල අන්තර්ගත වන අංගයක් වන අතර, රූප උත්පාදනය කිරීමේදී ආකෘතිය මග හැරිය යුතු ප්‍රේරක නියම කිරීමට පරිශීලකයාට ඉඩ සලසයි. පරිශීලකයා විසින් සපයන ලද ධනාත්මක ප්‍රේරක හේතුවෙන් හෝ ආකෘතිය මුලින් පුහුණු කර ඇති ආකාරය හේතුවෙන්, සාමාන්‍ය උදාහරණයක් ලෙස විකෘති වූ මිනිස් දෑත් සමඟින්, නිශ්චය කරන ලද විමසුම් අනවශ්‍ය රූප ලක්ෂණ විය හැක.

රූප වෙනස් කිරීම
ස්ථායී විසරණයට තවත් නියැදි ස්ක්‍රිප්ට් එකක්, "img2img" ඇතුළත් වේ, එය පෙළ විමසුමක්, පවතින රූපයකට මාර්ගයක් සහ 0.0 සහ 1.0 අතර ප්‍රබල අගයක් පරිභෝජනය කරයි. ස්ක්‍රිප්ට් මුල් රූපය මත පදනම්ව නව රූපයක් ප්‍රතිදානය කරයි, එය පෙළ විමසුම තුළ සපයන ලද අංග ද දක්වයි. ප්‍රබල අගය මඟින් ප්‍රතිදාන රූපයට එකතු කරන ලද ශබ්ද ප්‍රමාණය දක්වයි. ඉහළ ප්‍රබල අගයක් රූපය තුළ වැඩි විචල්‍යයක් ඇති කරන නමුත් සපයා ඇති ප්‍රේරකයට අර්ථවත්ව අනුකූල නොවන රූපයක් නිපදවිය හැක.

img2img හට මුල් රූපයට ඝෝෂාවක් එක් කිරීමට ඇති හැකියාව එය දත්ත නිර්නාමිකකරණය සහ දත්ත වැඩි කිරීම සඳහා ප්‍රයෝජනවත් විය හැකි අතර, රූප දත්තවල දෘශ්‍ය ලක්ෂණ වෙනස් කර නිර්නාමික කරයි.  එම ක්‍රියාවලියම රූපයේ විභේදනය වැඩි කරන, රූපයට වැඩි විස්තර එක් කිරීමට හැකි වන පරිදි, රූපය ඉහළ නැංවීම සඳහා ද ප්‍රයෝජනවත් විය හැක.  මීට අමතරව, ස්ථායී විසරණය රූප සම්පීඩනය සඳහා මෙවලමක් ලෙස අත්හදා බලා ඇත. JPEG සහ WebP හා සසඳන විට, ස්ථායී විසරණයේදී රූප සම්පීඩනය සඳහා භාවිතා කරන ලද මෑත ක්‍රම කුඩා අකුරු සහ මුහුණු සුරැකීමේ සීමාවන්ට මුහුණ දෙයි.

img2img හරහා රූප වෙනස් කිරීම සඳහා අමතර භාවිත අවස්ථා ස්ථායී විසරණ ආකෘතියේ බොහෝ ඉදිරිපස ක්‍රියාත්මක කිරීම් මගින් ඉදිරිපත් කෙරේ. පින්තාරු කිරීම යනු පරිශීලක-සපයා ඇති ස්ථර ආවරණයක් මඟින් නිරූපණය කරන ලද පවතින රූපයක කොටසක් තෝරාගෙන වෙනස් කිරීම, සපයන ලද විමසුම මත පදනම්ව අලුතින් ජනනය කරන ලද අන්තර්ගතයෙන් වෙස්මුහුණු අවකාශය පුරවයි.  ස්ථායී විසරණය 2.0 නිකුත් කිරීමත් සමඟම ස්ථායීතා AI විසින් තීන්ත ආලේප කිරීම සඳහා විශේෂයෙන් මනාව සකස් කරන ලද විශේෂිත ආකෘතියක් නිර්මාණය කරන ලදී.  අනෙක් අතට, පිට පින්තාරු කිරීම රූපයක් එහි මුල් ප්‍රමාණයෙන් ඔබ්බට දිගු කරයි, සපයා ඇති විමසුම මත පදනම්ව ජනනය කරන ලද අන්තර්ගතයෙන් පෙර හිස් අවකාශය පුරවයි.

2022 නොවැම්බර් 24 වන දින ස්ථායී විසරණය 2.0 නිකුත් කිරීමත් සමඟ "depth2img" ලෙස නම් කරන ලද ගැඹුර-මාර්ගෝපදේශ ආකෘතියක් හඳුන්වා දෙන ලදී. මෙම ආකෘතිය සපයා ඇති ආදාන රූපයේ ගැඹුර අනුමාන කරයි, සහ පෙළ විමසුම සහ ගැඹුර තොරතුරු යන දෙකම මත පදනම්ව නව ප්‍රතිදාන රූපයක් ජනනය කරයි, එමඟින් ජනනය කරන ලද ප්‍රතිදානය තුළ මුල් ආදාන රූපයේ සහජීවනය සහ ගැඹුර පවත්වා ගැනීමට ඉඩ සලසයි.

ControlNet  යනු අතිරේක කොන්දේසි ඇතුළත් කිරීමෙන් විසරණ ආකෘති කළමනාකරණය කිරීමට නිර්මාණය කර ඇති ස්නායුක ජාල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයකි. එය ස්නායු ජාල කුට්ටිවල බර "අගුලු දැමූ" පිටපතක් සහ "පුහුණු කළ හැකි" පිටපතක් බවට අනුපිටපත් කරයි. "පුහුණු කළ හැකි" පිටපත අපේක්ෂිත තත්ත්වය ඉගෙන ගන්නා අතර, "අගුළු දැමූ" පිටපත මුල් ආකෘතිය ආරක්ෂා කරයි. මෙම ප්‍රවේශය මඟින් රූප යුගල කුඩා දත්ත කට්ටල සමඟ පුහුණු කිරීම නිෂ්පාදන-සූදානම් විසරණ ආකෘතිවල අඛණ්ඩතාවයට බාධාවක් නොවන බව සහතික කරයි. "ශුන්‍ය කැළඹීම" යනු බර සහ නැඹුරුව යන දෙකම ශුන්‍යයට ආරම්භ කරන ලද 1×1 සංකෝචනයකි. පුහුණු වීමට පෙර, සියලුම ශුන්‍ය කැළඹීම් ශුන්‍ය ප්‍රතිදානයක් නිපදවයි, ControlNet මගින් සිදුවන ඕනෑම විකෘතියක් වළක්වයි. කිසිදු ස්ථරයක් මුල සිට පුහුණු කර නැත; ක්‍රියාවලිය තවමත් සියුම්ව සකස් වෙමින් පවතින අතර මුල් ආකෘතිය සුරක්ෂිතව තබා ගනී. මෙම ක්‍රමය මඟින් කුඩා පරිමාණයේ හෝ පුද්ගලික උපාංගවල පවා පුහුණුව ලබා දේ.

භාවිතය සහ මතභේදය
ස්ථායී විසරණය ජනනය කරන ලද රූප සඳහා කිසිදු අයිතියක් ඉල්ලා සිටින අතර, රූප අන්තර්ගතය නීති විරෝධී හෝ පුද්ගලයන්ට හානිදායක නොවන බව සපයා ඇති ආකෘතියෙන් ඕනෑම ජනනය කරන ලද රූපයක් භාවිතා කිරීමේ අයිතිය පරිශීලකයින්ට නිදහසේ ලබා දෙයි. ස්ථායී විසරණය සහ අනෙකුත් උත්පාදක ආකෘති හිමිකරුගේ අනුමැතියකින් තොරව ප්‍රකාශන හිමිකම් සහිත රූපවලින් පුහුණු කර ඇති බැවින්, රූප භාවිතය සම්බන්ධයෙන් පරිශීලකයින්ට ලබා දී ඇති නිදහස හිමිකාරිත්වයේ ආචාර ධර්ම පිළිබඳ මතභේදයට තුඩු දී ඇත.

දෘශ්‍ය ශෛලීන් සහ සංයුතීන් ප්‍රකාශන හිමිකමට යටත් නොවන බැවින්, කලා කෘතිවල රූප ජනනය කරන ස්ථායී විසරණය භාවිතා කරන්නන් දෘශ්‍යමය වශයෙන් සමාන කෘතිවල ප්‍රකාශන හිමිකම උල්ලංඝනය කිරීමක් ලෙස නොසැලකිය යුතු බව බොහෝ විට අර්ථකථනය කෙරේ.  කෙසේ වෙතත්, ජනනය කරන ලද රූපවල නිරූපිත පුද්ගලයන් ඔවුන්ගේ සමානත්වය භාවිතා කරන්නේ නම් පුද්ගල අයිතිවාසිකම් මගින් ආරක්ෂා විය හැක,  සහ හඳුනාගත හැකි සන්නාම ලාංඡන වැනි බුද්ධිමය දේපල තවමත් ප්‍රකාශන හිමිකම මගින් ආරක්ෂා කර ඇත. එසේ වුවද, ස්ථායී විසරණය වැනි රූප සංස්ලේෂණ මෘදුකාංගවල පුලුල් භාවිතය අවසානයේ මානව කලාකරුවන්, ඡායාරූප ශිල්පීන්, නිරූපිකාවන්, සිනමාකරුවන් සහ නළුවන් සමඟින්, AI මත පදනම් වූ තරඟකරුවන්ට එරෙහිව වාණිජ ශක්‍යතාව ක්‍රමයෙන් අහිමි වීමට හේතු විය හැකි බවට දෘශ්‍ය කලාකරුවන් කනස්සල්ල පළ කර ඇත.

උත්පාදක AI මත පදනම් වූ අනෙකුත් වාණිජ නිෂ්පාදන හා සැසඳීමේ දී, ප්‍රචණ්ඩකාරී හෝ ලිංගික ප්‍රකාශිත නිරූපණ වැනි, පරිශීලකයන් උත්පාදනය කළ හැකි අන්තර්ගත වර්ගවල ස්ථායී විසරණය සැලකිය යුතු ලෙස වැඩි අවසරයකි.  මෙම ආකෘතිය අපවාදාත්මක අරමුණු සඳහා භාවිතා කළ හැකි බවට වන උත්සුකයන් ආමන්ත්‍රණය කරමින්, Stability AI හි ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී Emad Mostaque තර්ක කරන්නේ, "මෙම තාක්‍ෂණය ක්‍රියාත්මක කරන ආකාරය සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් සදාචාරාත්මක, සදාචාරාත්මක සහ නීත්‍යානුකූලද යන්න පිළිබඳව [එය] ජනතාවගේ වගකීමකි",  සහ ස්ථායී විසරණයේ හැකියාවන් මහජනතාව අතට පත්කිරීමෙන් විභව සෘණාත්මක ප්‍රතිවිපාක තිබියදීත්, තාක්‍ෂණයෙන් ශුද්ධ ප්‍රතිලාභයක් ලබා දෙනු ඇත.  මීට අමතරව, මොස්ටැක් තර්ක කරන්නේ ස්ථායී විසරණය විවෘතව තිබීම පිටුපස ඇති අභිප්‍රාය වන්නේ රූප සංස්ලේෂණය සඳහා සංවෘත AI පද්ධති පමණක් සංවර්ධනය කර ඇති එවැනි තාක්ෂණයන් මත ආයතනික පාලනය සහ ආධිපත්‍යය අවසන් කිරීමයි.   ප්‍රභව කේතයේ ඇති හැකියාව හේතුවෙන් පරිශීලකයින් විසින් ජනනය කළ හැකි අන්තර්ගතයන් මත ස්ථායීතා AI විසින් පනවා ඇති ඕනෑම සීමාවන් පහසුවෙන් මඟ හැරිය හැකි බව මෙය පිළිබිඹු කරයි.

නඩු පැවරීම
2023 ජනවාරි මාසයේදී, කලාකරුවන් තිදෙනෙක්: Sarah Andersen, Kelly McKernan සහ Karla Ortiz, Stability AI, Midjourney සහ DeviantArt ට එරෙහිව ප්‍රකාශන හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීමේ නඩුවක් ගොනු කළ අතර, මෙම සමාගම් බිලියන පහක AI මෙවලම් පුහුණු කිරීමෙන් මිලියන ගණනක කලාකරුවන්ගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇති බව පවසමින්. මුල් කලාකරුවන්ගේ අවසරයකින් තොරව වෙබයෙන් ඉවත් කරන ලද පින්තූර.  එම මාසයේම, Stability AI හට Getty Images විසින් එහි රූප පුහුණු දත්ත සඳහා භාවිතා කිරීම සම්බන්ධයෙන් ද නඩු පවරන ලදී.

බලපත්රය
DALL-E වැනි මාදිලි මෙන් නොව, ස්ථායී විසරණය එහි ප්‍රභව කේතය ලබා ගත හැකි කරයි,   ආකෘතිය සමඟ (පෙර පුහුණු කළ බර). එය Responsible AI බලපත්‍රයේ (RAIL) ආකාරයක් වන Creative ML OpenRAIL-M බලපත්‍රය ආකෘතියට (M) අදාළ වේ.  බලපත්‍රය අපරාධ, අපහාස, හිරිහැර, ඩොක්සිං, "සූරාකෑම ... බාලවයස්කරුවන්", වෛද්‍ය උපදෙස් ලබා දීම, ස්වයංක්‍රීයව නීතිමය බැඳීම් ඇති කිරීම, නීතිමය සාක්ෂි ඉදිරිපත් කිරීම සහ "පුද්ගලයන් හෝ කණ්ඩායම් මත පදනම්ව වෙනස් කොට සැලකීම හෝ හානි කිරීම ඇතුළු ඇතැම් භාවිත සිද්ධීන් තහනම් කරයි. . සමාජ හැසිරීම් හෝ ... පුද්ගලික හෝ පෞරුෂ ලක්ෂණ ... [හෝ] නීත්‍යානුකූලව ආරක්ෂිත ලක්ෂණ හෝ වර්ග ".   පරිශීලකයාට ඔවුන්ගේ ජනනය කරන ලද නිමැවුම් රූප සඳහා හිමිකම් ඇති අතර ඒවා වාණිජමය වශයෙන් භාවිතා කිරීමට නිදහස ඇත.

මේකත් බලන්න

 15.අයි
 කෘතිම බුද්ධි කලාව
 ක්රේයොන්
 ඉමේජන් (ගූගල් මොළය)
 සින්තෝග්රැෆි
 බදාගත් මුහුණ

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 ස්ථාවර විසරණ ආදර්ශනය
 ස්ථායී විසරණය පිළිබඳ අන්තර්ක්‍රියාකාරී පැහැදිලි කිරීම

ස්ථායී විසරණය


Bossio puede hacer referencia a:

 Ángel Bossio, futbolista argentino.
 Carlos Bossio, futbolista argentino.
 Diego Bossio, economista argentino.
 Edmundo Bossio, político ecuatoguineano.
 Miguel Bossio, futbolista uruguayo.
 Sara Bossio, jueza uruguaya.

Bossio


V.tal é uma empresa do setor de telecomunicações que atua no segmento B2B de infraestrutura de redes, incluindo o modelo de rede neutra e atacado de fibra ótica. É a maior operadora de rede neutra do Brasil, apresentando uma infraestrutura com mais de 426 mil quilômetros de fibra ótica terrestre que interconectam 2380 munícipios no Brasil e 26 países.  Em agosto de 2022 a V.tal somava mais de 40 clientes em rede neutra, com 17 milhões de casas cobertas com fibra ótica no país.

História

InfraCO e a recuperação judicial da Oi
Em 2020 a Oi dando continuidade em seu plano de recuperação judicial, resolve separar a divisão de infraestrutura de fibra ótica do restante da empresa, emergindo desta forma a unidade corporativa isolada denominada de InfraCO. A nova companhia ficou responsável exclusivamente com a parte estrutural da rede de fibra ótica da Oi. Em junho de 2021 após leilão judicial, a InfraCO foi arrematada pelos fundos BTG Pactual e GlobeNet, pelo valor de 12,9 bilhões de reais, totalizando assim 57,9% de participação na nova empresa.

Compra pelo BTG Pactual

Em agosto de 2021 é anunciado o novo nome da companhia, agora denominado de V.tal, finalizando assim a separação da Oi e consolidando a V.tal como uma empresa autônoma.
A conclusão da venda da V.tal aconteceu em junho de 2022, quando os termos finais do negócio foram concretizados pelas partes envolvidas. Desta forma, o negócio ficou consolidado com a composição acionária em que o BTG Pactual se tornou o acionista majoritário e a Oi o segundo principal acionista.
Em setembro de 2022, o BTG Pactual que também é proprietário da empresa de infraestrutura de fibra ótica GlobeNet, anunciou que terminou o processo de incorporação da GlobeNet a V.tal.

Aumento de capital
Em novembro de 2022, foi celebrado acordo para uma operação de aumento de capital por meio de um aporte de R$ 2,5 bilhões do fundo de pensão canadense Canada Pension Plan Investment Board (CPPIB), reduzindo a participação da Oi no capital social da V.tal para aproximadamente 34,12%.

Ligações externas

Banda larga
Empresas de telecomunicações do Brasil
Empresas fundadas em 2021

V.tal


O Castelo da Caneja, igualmente conhecido como Castelo Velho da Caneja, é um sítio arqueológico no concelho de Odemira, na região do Alentejo, em Portugal. Consiste num possível povoado fortificado do período islâmico.

Descrição e história
O monumento consiste provavelmente num antigo povoado fortificado da época islâmica, situado no cume de uma elevação sobre o vale da Ribeira da Caneja, na margem direita daquele curso de água, e junto da sua foz no Rio Mira. Este ponto permite visualizar parte do Rio Mira e da vila de Odemira. Localiza-se na propriedade de Caneja de Baixo, nas imediações do Monte da Caneja, um conjunto oitocentista de grande interesse devido à sua arquitectura vernacular, e por ter sido, segundo a tradição popular, local de residência de um importante capitão da Guerra Civil Portuguesa. Nas imediações existe o topónimo torrinha, que poderá ser o testemunho de uma antiga torre que ocupava este local.

Os vestígios consistem num fosso com cerca de 3 m de largura máxima e uma profundidade de 1,5 m, rodeando um espaço de forma oval com aproximadamente 20 por 30 m, onde foi encontrado um conjunto de pedras de xisto. No centro encontram-se igualmente várias oliveiras centenárias. Em termos de espólio, no local foram encontradas vários fragmentos de telhas curvas e grossas, em cerâmica alaranjada comum a torno. A presença destas telhas é significativa, porque não foram encontrados outros exemplos deste tipo de material nos castelos rurais da Idade Média na área de Odemira, além que a sua tipologia permite datar a ocupação do local nos finais do domínio islâmico, provavelmente após o século XI, período semelhante ao do cerro do Castelo de Odemira, entre os séculos XII e XIII. O Castelo da Caneja também pode ter feito parte de um conjunto de fortificações do período muçulmano, situadas em redor de Odemira, que protegiam a vila e controlavam os seus acessos fluviais e terrestres, e que ao mesmo tempo ofereciam um ponto onde se podiam refugiar as populações locais. Esta última hipótese também foi avançada pelo arqueólogo Jorge Vilhena, que classificou o Castelo da Caneja e outras estruturas similares na região de Odemira como um possível husun, tipologia de pequenas fortificações onde se refugiavam as povoações rurais, e que provavelmente também poderiam ser utilizados como celeiros fortificados.

Segundo a tradição popular, quando foi instalado um canal de rega na vertente Sul da colina, nos finais dos anos 60, foi descoberta uma sepultura onde se encontrava um conjunto de moedas, pelo que ali poderia localizar-se a necrópole dos ocupantes do Castelo da Caneja. Neste local, situado a cerca de 250 m a oriente do Monte da Caneja de Baixo, também foram descobertos dois lanços de um muro em xisto, durante o corte que foi feito para a abertura do canal. Mais a Sul, a aproximadamente 200 m a ocidente do Monte da Caneja de Cima, foram identificados taludes provavelmente artificiais, e uma grande quantidade de materiais relacionados a antigas estruturas, como pedra de construção, lajes de xisto, e partes de telhas. O espólio encontrado neste local inclui uma tampa circular em xisto, fragmentos de peças de cerâmica de fabrico manual e a torno, e pingos de fundição. De acordo com os vestígios, este local poderá ter sido ocupado por um povoado, durante a Idade Média.

O sítio do Castelo da Caneja foi alvo de trabalhos arqueológicos em 1995, no âmbito do Levantamento Arqueológico do Concelho de Odemira, e em 1998, como parte do programa PNTA/98 - Proto-História do Médio e Baixo Vale do Mira - A Arqueologia do Rio.

Ver também
Lista de património edificado em Odemira
Necrópole do Pardieiro
Castelo de Odemira
Castelo de Montel
Cerro do Castelo de Garvão
Castro de Castro Verde
Ermida de Nossa Senhora das Neves (Colos)
Ermida de São Domingos (São Luís)
Monumento megalítico da Amendoeira Nova
Monumento megalítico de Monte do Paço
Monumentos Megalíticos de Alcalar
Necrópole de Alcaria
Necrópole do Vale da Telha
Povoado do Outeiro do Circo
Povoado fortificado do Cerro da Bica
Povoado do Porto Torrão
Sítio arqueológico de Abóbora
Sítio arqueológico da Barrada
Sítio arqueológico de Corte Cabreira
Villa romana de Casas Novas das Barradas

Ligações externas

Odemira
Sítios arqueológicos do distrito de Beja
Castros de Portugal
Islão em Portugal

Castelo da Caneja


La estación intermedia Bicentenario forma parte del sistema de transporte masivo de Bogotá, TransMilenio, inaugurado en el año 2000.

Ubicación
Está ubicada en el centro de la ciudad, sobre la Avenida Fernando Mazuera entre calles 6 y 3. Se accede a ella mediante un puente peatonal que la conecta con la plataforma de donde salen los servicios zonales; y también tiene una entrada sencilla para peatones ubicada en el nivel intermedio de la intersección de la Av.Carrera 10 con la Calle 6. En este lugar también se encuentra una plazoleta con el tótem de la estación.

Atiende la demanda de los barrios San Bernardo, Santa Bárbara, Centro Administrativo, Santa Inés y sus alrededores.

En sus cercanías están la sede del Batallón Guardia Presidencial, el Palacio de Nariño, el Parque Tercer Milenio, la Vicepresidencia de la República y el Instituto Educativo Distrital José Uribe.

Etimología
La estación recibe su nombre de la celebración, en 2010, de los 200 años de independencia de Colombia. Es, junto con 21 Ángeles, una de las estaciones del sistema cuyo nombre no hace referencia a un sitio, dirección o punto geográfico cercano.

Historia
Esta estación hace parte de la Fase III de TransMilenio que empezó a construirse a finales de 2009 y, después de varias demoras relacionadas con casos de corrupción. Su inauguración se realizó el 19 de octubre de 2013.

Servicios de la estación

Servicios troncales

Servicios duales

Esquema

Servicios complementarios
Asimismo funcionan las siguientes rutas complementarias:
  circular al barrio Las Cruces.
  circular al barrio La María.

Servicios urbanos
Así mismo funcionan las siguientes rutas urbanas del SITP en los costados externos a la estación, circulando por los carriles de tráfico mixto sobre la Carrera Décima, con posibilidad de trasbordo usando la tarjeta TuLlave:

Ubicación geográfica

Referencias

Enlaces externos
Estación Intermedia Bicentenario Vídeo de presentación de la estación para el Premio Cemex
TransMilenio

Estaciones de TransMilenio
Santa Fe (Bogotá)
La Candelaria

Bicentenario (estación)


برسبولس هي رواية مصورة تروي السيرة الذاتية لمؤلفتها الإيرانية مرجان ساترابي، وتصور طفولتها حتى سنوات بلوغها المبكرة في إيران والنمسا أثناء وبعد الثورة الإسلامية في إيران. أجبرت مرجان للسفر خارج وطنها والعيش في فرنسا دون عودة في عام 1994 نظراْ للوضع السياسي الخطير والصعب بعد الثورة والحرب. عانت مرجان من أزمة في هويهتا في أوروبا وفي وطنها كذلك مما ألهمها في كتابة قصة مصورة بسيطة الأسلوب تتناول مواضيع حساسة جداْ كتاريخ عائلتها السياسي وتجاربها الشخصية ونشرها لعامة الناس.

يشير عنوان الرواية إلى العاصمة القديمة للإمبراطورية الفارسية برسبوليس (بالفارسية: تخت جميشد).  نُشرت الرواية المصورة في عام 2002 في الأصل باللغة اللفرنسية، وتُرجمت إلى العديد من اللغات الأخرى، بما في ذلك الإنجليزية والإسبانية والكتالونية والرومانية والبرتغالية والإيطالية واليونانية والسويدية والفنلندية والجورجية والهولندية والصينية وغيرها.

حظيت الرواية المرسومة بالأبيض والأسود علي شعبية كبيرة فور صدورها، حيث بحلول عام 2018 باعت أكثر من مليوني نسخة حول العالم. تحتوي النسخة الفرنسية على أربعة أجزاء، تم دمجهم في جزئين فقط في نسختها المترجمة للإنجليزية. وكُتب الجزء الثاني من الرواية في عام 2004.

الخلفية
تطرح الرواية موضوع الثورة الايرانية التي حدثت في عام 1979 وما ترتب عليها من احداث سياسية، مما إدى إلى تولي الفئات الإسلامية للحكم وسن قوانينهم على الشعب الإيراني وكبح حرياتهم الشخصية، كفرض الحجاب واللباس الإسلامي على النساء بما فيهم الأطفال، وفصل الذكور عن الإناث في الأماكن العامة والمؤسسات كالمدارس والجامعات، ومنع شرب الخمور أو تواجدها في الأسواق، وضبط أي نوع من أنواع الثقافة الغربية ومعاقبة كل من يخرق هذه القوانين. تؤثر كل هذه الأحداث على نشأت الطفلة مارجي (مرجان) مما تجعل منها فتاة ثورية تطمح للحرية والمساواة. بعد اندلاع الحرب بين إيران والعراق  تزداد الأمور سوء في إيران فقد خسرت مرجان بعض افراد عائلتها في البداية وبعض اصدقائها ايضاْ نتيجة الحرب المستمرة مما أثر على صحتها النفسية.

قضايا تعرضت لها الرواية
تعرضت الرواية لعدة قضايا تاريحية واجتماعية مثل:
 قيام الثورة وخلع الشاه.
 الحرب الإيرانية العراقية وتبعاتها علي المجتمع الإيراني.
 قمع بعض الحريات من قبل النظام الذي جائت به الثورة الإسلامية.
 الفارق الاجتماعي والفكري بين الشرق والغرب.
 ازمة في الهوية

ملخص الرواية
ألجزء الأول: قصة الطفولة

تروي الطفلة مرجان (مارجي) وهي في العاشرة من عمرها عن احداث الثورة الإسلامية التي حدثت في إيران في عام 1978 وتأثيرها على الشعب الإيراني وبلأخص النساء. حيث تم فرض الحجاب على الإناث بما فيهم الأطفال وتم فصلهم عن الذكور ومنع الإختلاط بينهم. أثر التطرف الديني والاحداث الساسية على نشأت مارجي مما أثرى عندها روح الإصرار في معرفة تاريخ عائلتها السياسي. أُتيح لمارجي وسائل تعليمية متنوعة كالكتب وجهاز الراديو وهي في سن مُبكر جداْ بما ان عائلتها تنتمي للطبقة المتوسطة العليا من المجتمع. شاركت مارجي وعائلتها في مظاهرات ضد النظام يطالب فيها الشعب نفي الشاه من إيران كوسيلة للحفاظ على حقوقهم. ولكن بعد رحيل الشاه ازداد تصاعد التطرف الديني مما جعل الأمور تتحول من السيء إلى الاسوء. ازداد إهتمام مارجي بالسياسة بعد سماعها قصص عمها أنوش عن إعتقاله وسجنه كونه ثوري شيوعي والذي زاد بدوره طموحها لتحقيق العدالة والمساواة.

بعد إستياء الأحوال السياسية في إيران وذلك في كبح الحريات الشخصية ومنع أي نوع من أنواع الثقافة الغربية ومعاقبة كل من يخرق القوانين الإسلامية. بدأت عائلة مارجي بالقلق على حياتهم لأن العديد من أصدقائهم وكذلك آلاف الإيرانيين فروا من النظام الجديد إلى أوروبا أو الولايات المتحدة، لكن عائلة مارجي اصروا على البقاء. تم القبض على العم أنوش مرة أخرى واتهم بأنه جاسوس وبالتالي تم إعدامه بسبب إتجاهاته ومعتقداته السياسية. إستائت مارجي لأن الله لم يفعل شيئًا لمساعدة عمها ورفضت إيمانها. والجدير بالذكر أن شخصيه الله تظهر في الرواية عدة مرات كصديق خيالي لمارجي يزورها من حين لأخر ويتحدث معها عن أمور عديدة.

بعد إندلاع الحرب بين إيران والعراق وتعّرُض العاصمة طهران للخطر. حيث تم قصف الحي الذي تسكن فيه مارجي وعائلتها وتسبب ذلك في مقتل جيرانهم اليهود بابا ليفي وتدمير منزلهم. وجود اليهود في إيران في تلك الفترة كان نادراْ جداْ. صُدمت مارجي من رؤية جثة صديقتها تحت الحطام مما أعرب عن غضبها من النظام السياسي الإيراني. بدأت أسرتها في القلق بشأن سلامتها وقررت إرسالها إلى ألنمسا لإستكمال دراستها والهروب من الحرب. تنتهي الرواية برحيل مارجي إلى أوروبا.

ألجزء الثاني: قصة العودة

يستكمل الجزء الثاني من الرواية رحلة مرجان إلى ألنمسا وهي في سن المراهقة حيث تواجه العديد من العقبات كإختلاف اللثقافة وصعوبة التواصل مع الأخرين كونها لا تتحدث اللغة الألمانية مما أدى إلى شعورها بالوحدة والعزلة ولكن سرعان ما تأقلمت على هذا التغيير بدأت مرجان بتخطي هذه العقبات وكونت صداقات عديدة. عاشت مرجان في البداية في سكن للراهبات حيث تعرضت لإنتقاد عنصري من إحدى الراهبات والذي إنتهى بشتم مرجان للراهبات اجمع مما ادى إلى طردها من السكن. بعد ذلك عاشت مرجان في اماكن متعددة مؤقتاْ وإنتهى بها الامر في العيش في بيت كبير مع صاحبة المنزل الدكتورة هيلر. لم تستطيع مرجان من نزع ما يحدث في إيران من تفكيرها مما زاد عندها حس الوطنية والأسى لما يحدث في وطنها ولكن سرعان ما تعرضت للمذايقات العنصرية بسبب هويتها الإيرانية تكونت أزمة في هويتها حيث في إحدى المرات قالت لأحد الفتيان انها فرنسية الاصل وتم السخرية منها لاحقاْ كونها كذبت، شعرت مرجان بالذنب وتذكرت ماضي عائلتها مما حول هذه الازمة إلى مصدر فخر وإعتزاز كونها إيرانية. قامت مرجان بمواعدة بعض الفتية وانتهى بها الحال مع شاب قام بخيانتها مع فتاه أخرى وازدادت ألامور سوء حيث اتهمتها الدكتورة هيلر بسرقة ساعتها. عضبت مرجان وغادرت البيت دون عودة وانتهى بها الحال كمتشردة في الشوارع لوقت طويل.

تستيقظ مرجان من غيبوبة لتجد نفسا في سرير وبجانبها طبيب ويتضح انه عثر عليها في إحدى الشوارع في حالة صحية حرجة جداْ. تطلب مرجان ان تجري مكالمة هاتفية وتتحدث مرجان مع والديها وتطلب منهم ان تعود إلى إيران لأنها في حالة مزرية جداْ وتطلب منهم ان لا يطرح عليها أي سؤال. وبالفعل تعود مرجان إلى إيران لتجد ان الحرب قد انتهت ولكن الوضع لم يتحسن ابداْ فقد اخبرها والدها أن الغرب قد موّل كلا الطرفين بالأسلحة وأن الحرب قد ادت الحرب بمقتل مليون جندي من كلا الطرفين وأن ألعراق كانت تقصف إيران باستمرار كأن هدفها هو محو إيران من على وجه ألارض. بعد دخول القوات العسكرية العراقية من الحدود الإيران العراقية وتوليهم زمام الامور، كانوا المعتقلين الثوريون يشكلون خطر على الحكومة ألاسلامية فالحل كان هو إعطائهم خيار العيش تحت الحكم الجديد والإلتزام بقوانينه مع اتمام مدة العقوبة أو ألاعدام، وللأسف معظم المعتقلين أختاروا الموت. أصبحت إيران اشبه بالمقبرة نتيجه الحرب.

عانت مرجان من إكتئاب شديد لأنها شعرت انها غريبة في ألنمسا وفي وطنها ايضاّ. تلتقي مرجان بعد عودتها للوطن بشاب إسمه رضا ويقان في الحب فوراْ، وفي إحدى المرات قبضت الشرطة الإسلامية عليهم في العامة، وبما انه لا يوجد بينهم علاقة شرعية بين مرجان ورضا اجربتهم الشرطة على دفع ضريبة العقوبة أو ان يتم جلدهم. يققران الزواج لحل هذه المعضلة، وبالفعل تزوجت مرجان من رضا في عام 1991. في إحدى الليالي الحفلات الغير مشروعة تداهم الشرطة الإسلامية المكان، تخلصوا الفتيات من الكحول وهربوا الفتيان لسطح ألمبنى ولكن الشرطة طاردتهم واضطروا الفتيان على القفز للمبني المجاور ولكن نامي صديق مرجان يتردد ويسقط ويتوفى. بعد فترة يتدهور زواج مرجان وتكتشف انها لم تعد تحب رضا بعد الاّن وتقرر الطلاق منه ولكن صديقتها نصحها ان لا تفعل ذلك نسبةْ لسمعة النساء المطلقات في المجتمع. ولكن جدتها تشتجعها على ذلك وبالفعل تنفصل مرجان من رضا ويرحبوا اهلها بها مجدداْ ويعلقون على مدى فخرهم بها ويقترحون عليها مغادرة إيران بشكل دائم وتعيش حياة أفضل في أوروبا.

وفي أواخر عام 1994 قبل مغادرتها إلى أوروبا، زارت مرجان الريف خارج طهران. كما زارت قبر جدها، ومبنى السجن حيث دفن عمها أنوش. في الخريف، ذهبت مرجان مع والديها وجدتها إلى مطار مهرآباد من أجل وداعهم الأخير بينما تتجه للعيش في باريس. تكشف مرجي بعد ذلك أن جدتها قد توفيت عام 1996. وينتهي الكتاب بالرسالة: «الحرية لها ثمن».

الشخصيات
شخصيات الجزء الأول:

مرجان (مارجي): هي الشخصية الرئيسية، تروي قصتها منذ طفولتها المبكرة وتصور نشأتها في إيران خلال الحرب ألعراقية الإيرانية، وترعرعها في عائلة متورطة في الإضطرابات السياسية في إيران. مما أثر على نظرتها للعالم من الإضطهاد وما ترتب على ذلك من تمرد. في النهاية، ترسلها عائلتها إلى فيينا على أمل الهروب من اضطرابات وطنها. طوال رحلتها، تكبر وتنضج مع الحفاظ على طبيعتها المتمردة، مما يجعلها في بعض الأحيان في ورطة. قررت عائلتها أنها يجب أن تغادر إيران بشكل دائم وتستقر في باريس في نهاية قصتها.

السيدة ساترابي (تاجي): والدة مرجان، وهي امرأة شغوفة، منزعجة من الطريقة التي تسير بها الأمور في إيران، بما في ذلك القضاء على الحريات الشخصية، والاعتداءات العنيفة على الأبرياء. تشارك بنشاط في حكومتها المحلية من خلال حضور الاحتجاجات.

السيد ساترابي (إيبي): والد مرجان. يشارك في العديد من الاحتجاجات السياسية مع زوجته تاجي. كان يلتقط صورًا غير قانونية وخطيرة جدًا لأعمال الشغب، ينتمي كل من السيد والسيدة ساترابي إلى خلفية من الطبقة الوسطى. من المهم ملاحظة ذلك في السياق السياسي والاجتماعي لأفعالهم وقيمهم وتأثيراتهم على ابنتهم المتمردة.

جدة مرجان: تقيم جدة مرجان علاقة وثيقة مع مرجان. تستمتع بسرد قصص لمرجان عن ماضيها وجد مرجان.

العم أنوش: شقيق والد مرجان. تم إعدامه من قبل السلطات الثورية الإسلامية الجديدة. يمثل إعدامه تمثيلًا لملايين النشطاء الذين قُتلوا في ظل هذا النظام.

مهري: خادمة عائلة مرجان التي أصبحت صديقة لمرجان خلال طفولتها. كان لديها علاقة سرية مع صبي في الحي الذي كان من طبقة اجتماعية أعلى. يقع الصبي في حبها، لكنه يتخلى عنها بعد ذلك عندما يعرف خلفيتها الاجتماعية.

خسرو: رجل يصنع جوازات سفر مزورة. ذهب والد مرجان إليه عندما كان أحد أعمام مرجان يعاني من مشاكل في القلب ويحتاج إلى جراحة في إنجلترا، لكن مدير المستشفى رفض إرساله إلى الخارج. يأوي خسرو قريبته نيلوفار المطلوبة بسبب معتقداتها الشيوعية. لسوء الحظ، تم القبض على نيلوفار وتم وإعدامها وأجبر خسرو على الفرار إلى تركيا ولم يتمكن من إنهاء جواز سفر عم مرجان. ثم استقر خسرو في السويد.

شخصيات الجزء الثاني:

جولي: صديقة وزميلة مرجان التي استضافتها عندما طُردت من السكن الداخلي الكاثوليكي في فيينا. نشأت جولي على يد أم عزباء، وهي أكبر من مرجان بأربع سنوات. جولي نشطة جنسيًا مع رجال مختلفين ومنفتحة جدًا وصريحة ومباشرة حول الجنس، على عكس المراهقة مرجان التي لا تزال خجولة جنسيًا ولا تزال عذراء.

دكتور هيلير: مدرسة فلسفة سابقاْ، تؤجر مرجان غرفة في منزلها. لديها شخصية غير مستقرة واتهمت مرجان بسرقة بروشها، مما تسبب في مغادرة مرجان.

ماركوس: عشيق مرجان الذي خانها وانفصلت عنه.

رضا: زوج مرجان الذي كانت علاقتهما الاجتماعية متوترة. تم الطلاق بعد عامين من الزواج.

استقبال الرواية
تعتبر ساترابي أن التشابه الواضح بين عملها وعمل آرت سبيجلمان (ماوس)، الذي رفع طموحات كتّاب الروايات المصورة وتوقعاتهم، أمراً مثيراً للاهتمام. فقد تأثرت كثيراً بروايته عن المحرقة النازية وشجاعته في التكلم عن أحداث واقعية من حياته العائلية كانت من دون شك محرجة ومؤلمة. وبالمثل، رسمت ساترابي الأحداث بأسلوب بسيط، لكنها بوضوحها هذا لم تغفل المآسي والجراح والآلام. وعن سبيجلمان صرّحت ساترابي «تحدثت إليه ذات مرة، فدعاني إلى عدم الوثوق بأشخاصٍ يصوّرون أنفسهم بحلةٍ أفضل مما هم عليه في الواقع، أعتقد أنه محق.»

انطلاقاً من هذه الفكرة بالذات لا تحاول ساترابي أن تلمع صورتها ولا تعتبر أنّها مثال بارز لصراع المرأة ضد ثقافة يهيمن عليها الرجل. وحول هذه المسألة تقول: «لست من المدافعات عن حقوق المرأة. ما أحاربه هو الغباء. هل من نساءٍ غبيات؟ ما أكثرهن! هل من رجالٍ أغبياء؟ ما أكثرهم أيضاً! أكره الأشخاص الاغبياء في حضارة تبجّل الرجل، لكن لنكن صريحين مَن في هذه الحضارة يعلّم الأولاد تلك القيم؟ الأم. مَن يعلم البنات أنهنّ مختلفات وأقل مرتبةً من الرجل؟ الأم طبعاً»

تبدو ساترابي في روايتها لما عانته عائلتها من أحداث مفاجئة ومآسٍ وسوء استخدام للسطة مثيرة للاهتمام. حتى في أحاديثها، تجدها تستخدم قصصًا قصيرة عن عائلتها لتعكس حقائق إنسانية على المسرح السياسي. تخبرنا مثلاً قصة عن أحد أقاربها الذي كان يحب ستالين حباً كبيراً تروي عنه قائلة: «ما زلت أذكر أني سألته بعد سقوط جدار برلين: ألم ترَ ما حدث؟ كيف بوسعك أن تحب ستالين بعد الآن؟» فأجابني: «آمنت به طوال حياتي، وأنا اليوم في الثمانين من عمري، إذا أردتني أن أرفض ستالين، كأنك تطلبين مني إعادة النظر في حياتي كلها، وهذا هراء، لا يمكنني تحمّله»

امّا بالنسبة للمشاهدين الأمريكيين، وصفت المنتجة كاثلين كينيدي، التي ساعدت في تأمين توزيع فيلم «برسيبوليس» في أمريكا الشمالية، الفيلم بأنه «فرصة رائعة للانجذاب إلى مجتمع شديد التعقيد لا تعرف الولايات المتحدة سوى القليل عنه»

الرسومات
صُممت الرسومات بالأبيض والأسود. عادة ما تكون خلفيات الصور المصغرة سوداء أو بيضاء وهناك أحيانًا زخارف غير تفصيلية مما يترك أهمية أكبر للنص. الصورة هي انعكاس للنص وليس العكس، وهو أمر مهم لأنه يمنع الصورة من أن تكون توضيحية بحتة. بما أن المعلومات مدرجة في النص، فإن هذا بدوره يضيف إلى أهمية النص. تُستخدم اللغة بطريقة مألوفة وحديثة، وفي بعض الأحيان تفسح المجال للإبتذال والتي تعكس الخطوط العريضة الغنية والأصيلة للحياة اليومية غير العادية.

الفيلم

تم تحويل الرواية بعد ذلك إلي فيلم رسوم متحركة يحمل نفس الاسم (برسبوليس - فيلم) ناطق باللغة الفرنسية.

مراجع

الإسلام في قصص مصورة
الرقابة في الولايات المتحدة
أدب فارسي
أعمال عن الثورة الإيرانية
إله في الخيال
روايات 2000
روايات 2001
روايات 2002
روايات 2004
روايات بالفرنسية
روايات تجري أحداثها في فيينا
روايات تقع أحداثها في الثورة الإيرانية
روايات سير ذاتية
روايات فرنسية أنتجت سينمائيا
روايات مصورة
روايات مصورة 2000
روايات مصورة 2001
روايات مصورة 2002
روايات مصورة 2003
روايات مصورة 2004
روايات مصورة فرنسية
قصص فكاهية مصورة
قصص مصورة إيرانية
قصص مصورة تقع أحداثها في النمسا
قصص مصورة تقع أحداثها في إيران
قصص مصورة تقع أحداثها في فرنسا
قصص مصورة حولت إلى أفلام رسوم متحركة
قصص مصورة درامية
قصص مصورة ظهرت لأول مرة في 2000
قصص مصورة عن المرأة
قصص مصورة فرنسية
قصص مصورة فرنسية حولت إلى أفلام
قصص مصورة للبالغين
قصص مصورة نسوية
كتب عن إيران
كتب فرنسية

برسبوليس (رواية مصورة)


Lapilli (: lapillus) is a size classification of tephra, which is material that falls out of the air during a volcanic eruption or during some meteorite impacts. Lapilli is Latin for "little stones".

By definition lapilli range from  in diameter. A pyroclastic particle greater than 64 mm in diameter is known as a volcanic bomb when molten, or a volcanic block when solid.  Pyroclastic material with particles less than 2 mm in diameter is referred to as volcanic ash.

Formation
Lapilli are spheroid-, teardrop-, dumbbell- or button-shaped droplets of molten or semi-molten lava ejected from a volcanic eruption that fall to earth while still at least partially molten. These granules are the direct result of liquid rock cooling as it travels through the air.

Lapilli tuffs are a very common form of volcanic rock typical of rhyolite, andesite and dacite pyroclastic eruptions, where thick layers of lapilli can be deposited during a basal surge eruption.  Most lapilli tuffs which remain in ancient terrains are formed by the accumulation and welding of semi-molten lapilli into what is known as a welded tuff.

The heat of the newly deposited volcanic pile tends to cause the semi-molten material to flatten out and then become welded. Welded tuff textures are distinctive (termed eutaxitic), with flattened lapilli, fiamme, blocks and bombs forming oblate to discus-shaped forms within layers.  These rocks are quite indurated and tough, as opposed to non-welded lapilli tuffs, which are unconsolidated and easily eroded.

Accretionary lapilli

Rounded balls of tephra are called accretionary lapilli if they consist of layered volcanic ash particles.  Accretionary lapilli are formed by a process of wet ash aggregation due to moisture in volcanic clouds that sticks the particles together, with the volcanic ash nucleating on some object and then accreting to it in layers before the accretionary lapillus falls from the cloud.  Accretionary lapilli are like volcanic hailstones that form by the addition of concentric layers of moist ash around a central nucleus.

This texture can be confused with spherulitic and axiolitic texture.

Armoured (or cored) lapilli
These lapilli are a variety of accretionary lapilli, though they contain lithic or crystal cores coated by rinds of coarse to fine ash.  Armoured lapilli only form in hydroclastic eruptions, where significant moisture is present.  The vapour column contains cohesive ash which sticks to particles within it.

See also
 Tuff
 Scoria
 Rock microstructure

References

External links

 Volcanic Materials Identification
 Tephra fall from Mt St. Helens
  (segment on accretionary lapilli beginning at 45:04 in video)

Tephra
Petrology
Volcanic rocks

Lapilli


Un  pulverizador  o  atomizador  es un utensilio que se emplea para producir una fina pulverización de un líquido, mediante una bomba manual (de pera de goma o de émbolo), basándose en la aspiración debida al efecto Venturi.

Principio de funcionamiento

Cuando se inyecta aire a presión a través de un tubo que disminuye de sección, sufre una velocidad, lo que reduce la presión en el punto más estrecho (debido al principio de Bernoulli).

La presión reducida absorbe, a través de un tubo estrecho, el líquido del recipiente inferior (de hecho puede estar en cualquier posición mientras llegue el líquido al orificio), debido a la diferencia de presión existente entre los dos puntos, y lo proyecta hacia delante en forma de una fina lluvia de pequeñas gotas (no de átomos a pesar del nombre).

Uso
Los atomizadores se utilizan para rociar perfumes, para la aplicación de pintura, en los carburadores y sistemas de inyección de combustible, y en instalaciones de secado por atomización, entre otras aplicaciones. Durante la pandemia de COVID-19, su uso se ha masificado para la aplicación de alcohol en las manos.

Véase también
 Nebulizador
 Humidificador
 Deshumidificador
 Pistola de agua

Nota

Enlaces externos

Perfumería
Dinámica de fluidos

Atomizador


Martin Barnewitz (født 13. maj 1974) er en dansk filminstruktør.

Han har instrueret Kollegiet og Dannys dommedag.

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra Danmark

Martin Barnewitz


Beydağ, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin batısında ve kuzeybatısında Ödemiş, kuzeydoğusunda ve doğusunda Kiraz ilçeleri, güneyinde Aydın ili bulunmaktadır. Nüfus bakımından ilin en küçük ilçesidir.

Tarihçe
Beydağ, önce Aydınoğulları, sonra da Osmanlıların egemenliğine geçmiştir.

Coğrafya
İzmir'in güneydoğusunda yer alan Beydağ'ın il merkezine uzaklığı 142 km'dir. Batısında ve kuzeybatısında Ödemiş, kuzeydoğusunda ve doğusunda Kiraz ilçeleri, güneyinde Aydın ilinin Nazilli ve Sultanhisar ilçeleri ile çevrelenir. İlçenin yüzölçümü 172 km²dir.

İklim
İlçe, Akdeniz iklimi etkisi altındadır.

Nüfus

Ekonomi
İlçe halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. En önemli ürünler incir, kestane ve zeytindir. Beydağ'da üretilen kestane son derece kalitelidir. Besi ve süt hayvancılığı hızlı gelişme göstermektedir.

Yönetim
İlçeye bağlı 21 köy bulunmaktadır. Bağlı beldesi yoktur.

Belediye başkanları

Altyapı
İlçede 28 ilköğretim okulu, 1 ortaöğretim kurumu bulunmakta; 1872 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 94 öğretmen görev yapmaktadır.

Sağlık hizmeti, 1 sağlık ocağı, 1 sağlıkevi, 1 Ana Çocuk Sağlığı tarafından verilmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Beydağ Kaymakamlığı
 Beydağ Belediyesi

Beydağ


Luis Ricardo Campodónico (Montevideo, 14 de mayo de 1931 - París, 17 de diciembre de 1973) fue un compositor y pianista uruguayo. Asimismo se desarrolló como escritor, explorando la narrativa y los ensayos musicológicos.

Biografía

Primeros años
A impulso de su madre comenzó sus primeros pasos en la música. Sus primeros estudios de piano los realizó con Josefina Milones, a quien dedicaría posteriormente su opus 1, la "Sonata de la adolescencia (1950-1952)" con las siguientes palabras: "A Josefina Milones, que me enseñó a poner las manos en el piano y a ser sólo yo mismo". El autor interpretó esta sonata para amigos en muchas oportunidades y fue estrenada en la Sala Verdi por Meri Franco-Lao.

A los ocho años pasa a estudiar con Santiago Baranda Reyes mientras que en 1945 se presenta por primera vez en público como pianista. En 1949 comienza con Enrique Casal Chapí -quien tuvo a su cargo la formación de muchos jóvenes compositores de la época- sus estudios de armonía, contrapunto y formas musicales, continuándolos luego, por un corto tiempo con Carlos Estrada. Simultáneamente lleva a cabo una intensa actividad compositiva y pianística.

Pianista y compositor
Es así que en 1951 aparece su primer obra, que tituló "Poema N° 1" para canto, violín y piano con texto de Yaco Pieniasek y también la "Improvisación N° 1". Al año siguiente continúa con su primera incursión como compositor para conjunto coral creando el "Primer Salmo (N° 63)" el cual dedicó a Casal Chapí, que permaneció sin estrenar. En 1953 compone el "Poema N° 2" para canto, flauta, violín y piano, con texto de Ida Vitale.
Ese mismo año, a encargo del maestro Carlos Estrada, como ejercicio de formas, y para estudio del problema vocal, hace otro intento compositivo para conjunto coral con "Tu es Petrus", el cual corrió igual suerte que el Primer Salmo, quedando sin estrenar. Nilda Muller a quien fue llevada la pieza para que la dirigiese, sugirió la modificación de gran parte de la obra, ya que la misma no era de su agrado.

Seguidamente -salteando el Poema N.º3, que parece no haber sido compuesto nunca- compone el "Poema Nº 4" sobre el texto "Padre Vallejo" de "Ida Vitale" con voz recitante no cantada, violín y piano. Continúa en 1954 con el "Poema Nº 5" para canto, flauta, violín y piano, según versos del poeta italiano Giuseppe Ungaretti, quien había visitado Montevideo y a quien Campodónico admiró y conoció personalmente. Ese año también incursiona fugazmente en el "canto patriótico" con su "Suite al modo clásico" cuya zarabanda había compuesto con anterioridad y dedicada a Héctor Tosar. Compone al año siguiente un nuevo ciclo para piano, titulado "Cinco cuadros musicales", para posteriormente completar su última obra terminada en Montevideo, llamada "Tres poemas sin nombre y con amor". La misma es estrenada por Campodónico junto a la soprano Ana Raquel Satre, en un concierto de despedida, previo a la partida de ambos a Francia. La versión orquestada sería dirigida al año siguiente por Juan Protasi en París.

Emigración a Francia
Campodónico se radica en esa ciudad a la edad de 24 años. En primera instancia lo hizo como estudiante "patronado". En 1956, logra el apoyo de una beca de las Juventudes Musicales del Uruguay y al año siguiente, obtiene una beca francesa. Cursa estudios con Jacques Chailley y entabla amistad con el pianista y compositor Maurice Ohana. Por esa época comienza un ensayo musicológico sobre Manuel de Falla, cuya versión abreviada y en francés fue publicada en 1959 en la importante colección "Solfèges" de Éditions du Seuil.

Vida familiar
Fue hermano del escritor Miguel Ángel Campodónico.

Obra

Composiciones
 Poema Nº 1 (sobre texto de Yaco Pieniasek. 1951)
 Improvisación N° 1 (1951)
 Primer Salmo (N° 63) (1952)
 Poema Nº 2 (sobre texto de Ida Vitale. 1953)
 Tu es Petrus (1953)
 Poema Nº 4 (sobre texto de Ida Vitale. 1953)
 Poema Nº 5 (sobre texto de Giuseppe Ungaretti. 1954)
 Suite al modo clásico (1954)
 Cinco cuadros musicales (1955)
 Tres poemas sin nombre y con amor (1956)
 Cinco líneas para Curzio Lao (1957)
 Danza de los siete pecados capitales (compuesta entre 1954 y 1957, quedó inconclusa)
 Cinco líneas para mi hermana Clara (1957)
 Triángulo (1958)
 Trois monodies (1958)
 Misterio del hombre solo (1961)

Obra literaria
 Falla (ensayo musicológico sobre Manuel de Falla. Éditions du Seuil. 1959)
 Definiciones primeras de las relaciones creador-arte-folklore (ensayo. Santiago de Chile, Separata de la Revista de Filosofía de la Universidad de Chile, Vol. VIII, N.º 1, 1961)
 Notas sobre música contemporánea (ensayo. Santiago de Chile, Separata de la Revista de Filosofía de la Universidad de Chile, vol. X, N.º 1, 1963)
 La estatua (relato. Arca, Montevideo. 1964)
 Afirmaciones y preguntas (relato. Santiago de Chile, Separata de los Anales de la Universidad de Chile, N.º 136, oct.-dic., 1965)
 33 contes (París, Mercure de France, 1969. Edición uruguaya por Arca. Incluye postfacio de Ana María Rodríguez Villamil. 1995)
 Coupe-Pouces (Paris, Les Lettres Nouvelle, separata. Noviembre 1971)
 Carla/Clara (Clara, où est Carla) (teatro. Paris, Ed. Pierre Jean Oswald. 1973)

Discografía
 Poemas 1, 4, 5 / Misterio del hombre solo (Ayuí / Tacuabé T/M 14 CD. 1999)

Bibliografía sobre su vida
 Aquí, cien años de raros (Ángel Rama. Arca, Montevideo. 1966)
 Luis Campodónico, un adelantado (Ángel Rama. Nota aparecida en Marcha, Montevideo. 21 de diciembre de 1973)
 Como un pájaro sorprendido (Graciela Paraskevaídis. Nota aparecida en Brecha, Montevideo. 3 de mayo de 1991)
 Homenaje a un solitario (Egon Friedler. Nota aparecida en El País, Montevideo. 16 de mayo de 1991)
 Françoise Campo-Timal: una aventura abierta (Daniel Viglietti. Nota aparecida en Brecha, Montevideo. 5 de junio de 1992)
 Postfacio (texto de Ana María Rodríguez Villamil aparecido en la edición de 33 cuentos de Campodónico hecha por Arca en 1995)
 Luis Campodónico, compositor (Graciela Paraskevaídis. Ediciones Tacuabé. 1999)

Referencias

Enlaces externos
Luis Campodónico Sitio dedicado a Luis Campodónico en Anáforas (Biblioteca digital de autores uruguayos).

Pianistas de música clásica de Uruguay
Compositores de música clásica de Uruguay del siglo XX
Escritores de Uruguay
Cuentistas de Uruguay
Nacidos en Montevideo
Fallecidos por cáncer en Francia
Fallecidos en París

Luis Campodónico


إنوي  هي المشغل الثالث لخدمات الهاتف الجوال - الثابت - الإنترنت في المغرب وقد تأسست سنة 2010 وتعتبر رائدة في هذا المجال وقد عرفت هذه الشركة تقلبات عدة في مسارها وهيكليتها.

تاريخ
 أنشأت الشركة سنة 1996 تحت اسم Maroc connect
 سنة 1999 عملت الشركة على تقديم خدمات الأنترنت بشراكة مع الشركة الفرنسية Wanadoo
 في العام 2000 أصبحت إنوي أول شركة أفريقية تقدم حلول للشركات
 في العام 2004 عرفت الشركة تقلبات في مسارها وهيكليتها، حيث قامت فرانس تيلكوم أورنج بالانسحاب من الشركة وبيع حصتها لـمجموعة الأبناك (التجاري وفا بنك)و(الـ CDG)
 سنة 2005 تدخل مجموعة أونا ONA لتمتلك كافة اسهمها لتصبح بذلك المالك الرسمي للشركة بنسبة %100
 سنة 2006 حصلت الشركة على الرخصة الثالثة لخدمة الأنترنت وخدمة الهاتف الثابث ذي التنقل المحدود
 سنة 2007 يتحول اسم الشركة من Maroc connect إلى wana لتصبح المشغل الثالث لخدمات الهاتف الثابث والأنترنت وخدمات الجيل الثاني
 سنة 2009 قامت شركة زين المتعددة الجنسيات (مقرها الرئيسي مدينة الكويت) بشراء 31% من رأسمال إنوي.
 سنة 2010 يتم تقديم خدمات الشركة تجاريا في السوق المغربي تحت اسم inwi

الخدمات
بعد دخول شركة زين عملاق الاتصالات بالشرق الأوسط إلى السوق المغربي عن طريق شركة inwi بدأ بتقديم الكثير من الخدمات التفاعلية الجديدة والمتطورة منها تحويل الأداء من الدقيقة إلى ما يعرف ب الخلاص بالثانية وتقديم عدة تسهيلات للمستهلك المغربي عكس الشبكات الأخرى، كالاستفادة من ساعات المكالمات ورسائل قصيرة ودقائق دولية بأرخص الأسعار وكذلك هدايا مجانية كل يوم أربعاء تحت اسم خدمة كلوب إنوي وأيضا تقديم خدمة الأنترنت الجيل الثاني و التالث و الرابع وإرسال مقاطع الفيديو والصوت والصور أو مايسمى بخدمات الـ MMS .
كذلك تقوم الشركة ضمن سياستها التسويقية الناجحة إمكانية الإطلاع على الرصيد بالمجان وتقدم الشركة كذلك لزبائنها خدمات الـ بلاك بيري التابعة لشركة ريم (توضيح) الكندية ومنها التراسل الفوري بين المشتركين عبر ماسنجر بلاك بيري الشهير وكذلك ربط أجهزة مشتركي الخدمة بخوادم البريد الإلكتروني مباشرة (حيث تعتبر الشركة الأولى المقدمة في المغرب لخدمة بلاك بيري والوحيد لمشتركي الدفع المسبق) بالإضافة إلى أن الشركة تقوم بحملات خيرية بمساعدة زبناءها تحت اسم دير إديك لتأهيل وإصلاح الجمعيات والمؤسسات الخيرية وللشركة خمسة عروض يمكن الاختيار بينها فكل واحد يتضمن مجموعة من الخدمات ومنها :
 عرض تيك تاك (TicTac) هو أول عرض بدأت به الشركة وبه عدة مزايا كمضاعفة رصيد التعبئة X4 مع الاطلاع على الرصيد مجانا
 عرض كلشي (Koulchi) أطلقته أواخر سنة 2015 ويحتوي على كافة الخدمات كالرسائل والمكالمات والأنترنت على كل تعبئة عكس العروض الأخرى مع إمكانية تحديد كمية الإنترنت المستهلكة
 عرض زين بلوس (Zen Plus) عرض أطلق مؤخرا حيث يتضمن أنترنت أكثر من باقي الخدمات وذلك ب 100 درهم لكل شهر وبدون اشتراك
 عرض زين الدولي (Zen international) وهو مخصص للذين يتصلون بأقاربهم في دول الخارج كأوروبا
 عرض زين كونيكت (Zen Connect) شبيه بعرض زين بلوس
خدمة jeux inwi و التي تهديك مجموعة من ألعاب شركة غيم لوفت مقابل 9 دراهم أو 4 دراهم للعبة أو شراء جوازات 3 ألعاب أو 5 ألعاب.
خدمة ويكيبيديا زيرو: و هي خدمة تمنح للمستخدم تصفح مواقع الويكي بدون رصيد. بشراكة مع مؤسسة ويكيميديا.
أداء جوجل بلاي بواسطة تعبئة 5*
ومن المعروف أن مبيعات بلاكبيري تشكل 20.8% من مبيعات الهواتف الذكية حول العالم وهو ما يجعله أكثر الأنظمة انتشارا في العالم .
إنوي تعتبر من رواد خدمة الأنترنت عبر الموديم . فهي تقدم باقة متنوعة من الموديمات، تختلف الجودة بحسب سعرها، لدى إنوي يتصدر HDM قائمة أفضل الموديمات.
وبما أنها ثالث شركة اتصالات بالمغرب ازدادت المنافسة بينها وبين الشركتين : شركة اتصالات المغرب وأورنج (ميديتل سابقا)

في مجال اللاسلكي في سوق الاتصالات بالمغرب. وبدأ اسم inwi يعد منافسا قويا في سوق الاتصالات المغربية حيث استطاعت إنوي كسب ثقة 5 ملايين مشترك في ظرف سنة من انطلاقها، وخاصة بين الشباب.
لكن رغم ذلك فإنوي تعتبر ضعيفة في انتشار 3G بحيث أن الشركة تقدم هذه الخدمة في المدن الكبيرة فقط، بينما القرى تكتفي بالجيل الثاني، وهذا ما يجعل إنوي أقل اقتناء لدى فئة الشباب القروي، رغم عروض المكالمات والرسائل القصيرة الخاصة بها، وفي بداية يونيو 2015 حصلت الشركة على ترخيص الجيل الرابع وبدأت بتقديم خدمات هذا الجيل في 17 من نفس الشهر حيث غطت هذه التقنية أكثر من 20 مدينة كمراكش والعيون والدار البيضاء والرباط وطنجة ...

المراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

الشركة الوطنية للاستثمار
تأسيسات سنة 1999 في المغرب
شركات اتصالات مغربية
شركات الهاتف المحمول المغربية
علامات تجارية مغربية

إنوي


was a town located in Soo District, Kagoshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 4,275 and the density of 48.06 persons per km². The total area was 88.95 km².

On January 1, 2006, Kihoku, along with the towns of Aira and Kushira (both from Kimotsuki District), was merged into the expanded city of Kanoya and no longer exists as an independent municipality.

External links
 Official website of Kanoya

Dissolved municipalities of Kagoshima Prefecture

Kihoku, Kagoshima


Sveinbjörn I. Baldvinsson er fæddur í Reykjavík 27. ágúst 1957 og ólst upp í Hlíðunum og síðar Laugarásnum. Hann byrjaði snemma að fást við tónlist og ljóðagerð og gaf út fyrstu ljóðabókina þegar hann var 19 ára og hljómplötu með eigin tónlist og textum 21 árs. Hann lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum við Tjörnina 1977 og BA prófi í almennri bókmenntafræði og dönsku frá Háskóla Íslands og Háskólanum í Kaupmannahöfn 1982.

Sveinbjörn sneri sér æ meira að dramatískum skrifum og flutti haustið 1986 ásamt fjölskyldu til Los Angeles til að leggja stund á nám í slíkum skrifum við Suður-Kaliforníuháskóla. Á sama tíma hófst hann handa við að skrifa handrit að fyrstu kvikmynd sinni í fullri lengd, Foxtrot.  Það sama ár hlaut smásaga Sveinbjarnar, "Icemaster"  fyrstu verðlaun í Smásagnakeppni Listahátíðar, en hún hefur síðan birst í safnritum víða um lönd.

Að loknu Mastersnáminu við Suður-Kaliforníuháskóla vann Sveinbjörn um skeið að ýmsum verkefnum sem handritshöfundur í Los Angeles, en varð dagskrárstjóri Innlendrar dagskrárdeildar RÚV árið 1993 og til 1996 en fékk síðan tækifæri til að starfa sem handritshöfundur í Danmörku og vann reglulega að dönskum kvikmynda- og sjónvarpsverkefnum næsta áratuginn. Þeirra þekktust eru þáttaraðirnar Taxa og Forsvar.

Sveinbjörn lék fyrr á árum í nokkrum hljómsveitum, svo sem Diabolus in Musica og jazzsveitinni Nýja kompaníið og hefur ávallt lagt stund á lagasmíðar, söngtextagerð og hljóðfæraleik meðfram ritstörfum. Þekktustu lög hans eru "Lagið um það sem er bannað" (höfundur lags & texta) og textinn við Eurovision-lagið "All Out Of Luck".

Tenglar

 Umfjöllun um Sveinbjörn I. Baldvinsson á Glatkistunni

Sveinbjörn I. Baldvinsson


O selo de taxa doméstica rainha Isabel II do Reino Unido é um selo definitivo emitido pelo Canada Post, e com a imagem de Isabel II, rainha do Canadá. Oito versões do selo foram emitidas desde 2003.

Fundo
O Canadá retrata seus soberanos em selos desde 1851; essa tradição continua até os dias atuais. Desde 1939, a imagem da Rainha Elizabeth II aparece em 59 selos emitidos no Canadá, a maioria deles definitivos. A porta-voz do Canada Post Cindy Daoust, foi citada afirmando que os selos com a imagem da Rainha agora "superam outros selos, dez para um, seja uma edição comemorativa ou definitiva".

Design
No Rideau Hall, em 19 de dezembro de 2003, o governador-geral Adrienne Clarkson, juntamente com o presidente e CEO do Canada Post, André Ouellet, e o artista e fotógrafo de música pop canadense Bryan Adams, revelaram um selo definitivo do Canada Post com a imagem da Rainha Isabel II. O Canada Post emitiu este selo em parte a pedido da Liga Monarquista do Canadá; os definitivos foram emitidos como duplos comemorativos-definitivos (normalmente esses tipos de selos são diferentes) para marcar o Jubileu de Ouro da Rainha.

Usando um retrato fotográfico em preto e branco da Rainha, tirada por Adams durante uma sessão de cinco minutos com a Rainha no Palácio de Buckingham, Saskia van Kampen da empresa de gráficos de Toronto Gottschalk + Ash cortou a imagem, colocou o rosto da Rainha fora do centro e deu-lhe uma lavagem de tom de sépia. O retrato informal foi uma quebra da tradição de usar retratos oficiais ou efígies de monarcas em selos canadenses. Adams disse sobre sua foto como um "vislumbre da pessoa real... O que fez essa foto ganhar, foi seu sorriso encantador. É um em um milhão. Este selo foi lançado novamente em 20 de dezembro de 2004, como um doméstico de 50 centavos com uma lavagem azul, optou por contrastar com a cor do selo anterior. Como medida de segurança, mas também para proporcionar maior profundidade de cor, a tonalidade azul consistia de seis cores diferentes.

Em 14 de janeiro de 2019, outro selo permanente foi introduzido, com uma foto tirada em 2017, em Portsmouth, Inglaterra.

Selos não nomeados
Foi anunciado em 19 de setembro de 2006, que uma série de novos definitivos seriam emitidos em dezembro daquele ano, como um selo não denominado, que permanecerá válido para correios domésticos de primeira classe (até 30g) através de quaisquer futuros aumentos nas taxas postais. A nova série incluiu um selo queen, que usou uma imagem colorida tirada durante sua turnê para celebrar os centenários de Saskatchewan e Alberta. Um "P" no canto inferior direito aparece em vez de um valor numérico para indicar que é bom para a taxa básica de letras domésticas.  A segunda versão deste selo foi emitida em 27 de dezembro de 2007, com uma imagem da Rainha durante sua visita a Saskatchewan e Alberta em 2005.

Referências

Isabel II do Reino Unido
Selos postais
Selos do Canadá

Selo de taxa doméstica da Rainha Elizabeth II (Canadá)


John Jairo Quiñones Angulo (Cali, Colombia; 11 de marzo de 1978) es un exfutbolista colombiano. Jugaba como delantero.

Clubes

Enlaces externos
Ficha en Soccerway

Personas de Cali
Futbolistas de Colombia
Futbolistas del Real Cartagena
Futbolistas del Municipal Liberia
Futbolistas del América de Cali
Futbolistas del Club Sport Cartaginés
Futbolistas de la Asociación Deportiva Ramonense
Futbolistas del Orión FC
Futbolistas del Puntarenas Fútbol Club

Jhon Jairo Quiñones


Dlhé nad Cirochou este o comună slovacă, aflată în districtul Snina din regiunea Prešov, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.936 de locuitori. Se învecinează cu Adidovce, Snina, Belá nad Cirochou, , , , Rovné și .

Istoric
Localitatea Dlhé nad Cirochou este atestată documentar din 1333.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dlhé nad Cirochou


Bursaspor Kulübü 1963 yılında Bursa'da kurulan spor kulübüdür. Daha çok futbol branşıyla tanınan spor kulübü, futbol branşının yanı sıra basketbol, masa tenisi, voleybol, yüzme, boks ve atletizm dallarında faaliyet göstermektedir. Kulübün renkleri yeşil beyazdır.

Tarihçe
Bursa'da faaliyet gösteren 5 amatör kulübün birleşmesinden doğdu. Akınspor, Acar İdman Yurdu, Demirspor, İstiklalspor ve Pınarspor takımları birleşerek Bursaspor'u oluşturdular. Kulüp, renklerini Uludağ'ın karından ve ovanın yeşilinden aldı. Bursaspor'un amblemindeki 5 yıldız, kurucu takımları temsil ediyor.

Kurucular
Bursaspor Kulübü kuruluş aşamasında yer alan 5 amatör kulübün yöneticileri, Bursaspor'un kurucu üyeleri olarak tarihe geçtiler.

Başkanlar

Kuruluşundan bugüne kadar Bursaspor kulübünde başkanlık yapmış kişiler aşağıda gösterilmiştir.

Futbol

Bursaspor futbol branşı ile tanınır. 50 sezon Süper Ligde mücadele eden takım 2009-10 sezonunda ise Süper Lig şampiyonu olarak Süper Ligde Şampiyon olan 5. takım olmuştur. 1 kez Türkiye Kupası 2 kez de Başbakanlık Kupasını kazanan takımın Avrupadaki en büyük başarısı ise Kupa Galipleri Kupasında çeyrek final oynaması ve UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında mücadele etmesidir.

Kadın voleybol takımı

2011 yılında mücadelesine Amatör Liglerde başlayıp, Türkiye Kadınlar Voleybol 3. Ligi'ne yükselmiştir. Takım 2015-2016 sezonunda uzun bir aradan sonra ciddi bir yatırım yapmış ve Türkiye Kadınlar Voleybol 2. Ligi'ne namağlup olarak yükselmiştir. Bursaspor Voleybol şubesi 2018-19 sezonu başında kapatılmıştır.

Erkek Basketbol Takımı

Bursaspor Erkek Basketbol Takımı, 2014-2015 sezonu başında kurulmuş olup profesyonel liglere Türkiye Basketbol 3. Liginde (TB3L) başlamıştır. İlk senesinde takım normal sezonu 3. sırada tamamlasına rağmen play-off ilk turunda üst lige çıkma hakkını kaybetmiştir. 2015-2016 sezonunda (TB3L isim değiştirerek TB2L adını aldı) takım normal sezonu TB2L'de lider tamamlayarak play-off müsabakaları sonucu final grubuna kalmış ve final grubu müsabakaları sonunda tarihinde ilk kez Türkiye Basketbol Ligi'ne yükselmiştir. 2016 yılında ise Durmazlar Makine A.Ş. ile isim sponsorluğu yapmış ve takımın ismi Bursaspor Durmazlar olmuştur. 2016-2017 ve 2017-2018 sezonlarında Türkiye Basketbol 1. Liginde mücadele eden Bursaspor Durmazlar, 2018-19 sezonunda Türkiye Basketbol 1.Ligi'ni 55 puanla şampiyon tamamlayarak tarihinde ilk kez Basketbol Süper Ligine yükselmiştir. Bursaspor Basketbol A.Ş 2019-2020 sezonunda reklam anlaşması gereği Frutti Extra Bursaspor ismi ile mücadele etmektedir.

Diğer kulüplerle ilişkileri
Kulübün kardeş kulübü MKE Ankaragücü'dür. Dost takımı ise Göztepe'dir.

Bursaspor kulübünün kardeş kulübü MKE Ankaragücü'dür. İki takımın taraftarları arasında kurulan bu ölümsüz dostluğun çok anlamlı bir de hikâyesi vardır. Ankara'da üniversitede okurken, Ankaragücü taraftarları içinde yer alan Bursasporlu Abdülkerim Bayraktar'ın Anadolu takımlarının dayanışması konusundaki örnek davranışı klasikleşir. Daha sonra Abdülkerim Bayraktar'ın 1993 yılında şehit olmasıyla efsane dostluk tam anlamıyla başlar. İki kulübün taraftarları gerek zaman zaman birbirlerinin maçlarına katılır gerekse dost şehrin plaka numarasına binaen Bursa'da her maçın 6. dakikasında Ankaragücü, Ankara'da da her maçın 16. dakikasında Bursaspor adına tezahüratlar yapılır. İki takımın karşılıklı maçları da ayrı bir tat söz konusudur, sahadaki çekişmenin yanı sıra tribünde kardeşlik hakimdir ve tam anlamıyla 1993 yılında başladığını söyleyebileceğimiz 'şehit emaneti' bu dostluğun sonsuza dek süreceği öngörülmektedir.

Bursaspor'un diğer dost kulüpleri Trabzonspor, Eskişehirspor, Gaziantepspor, Antalyaspor, Erzurumspor, Kocaelispor, Sakaryaspor, Samsunspor ve Şanlıurfaspor'dur.

Milliyetçi ve Atatürkçü çizgisiyle bilinen Bursaspor'un Amed kulübüyle düşmanlık derecesine varan bir husumeti vardır. Diyarbakır'a maça giden Bursaspor kulübü ve taraftarlarının kötü muamele görmesi Amed kulübü ve taraftarının pkk terör örgütüne yakın bir duruş sergilemesi, Türkiye'nin en büyük taraftar gruplarından biri olan Bursaspor taraftar grubu TeXas'ın Atatürkçü ve Türk milliyetçisi duruşu gibi nedenlerden dolayı iki kulüp ve taraftarı arasında gergin bir ortam bulunmaktadır. 5 Mart 2023 günü Bursa'da oynanan ve Bursaspor'un 2-1 üstünlüğüyle sona eren Bursaspor-Amedspor maçında Bursa tribünlerinden Beyaz Toros ve Yeşil olarak bilinen Mahmut Yıldırım'ın posterleri açılmış Amed'e gönderme yapılmıştır. Bu olay karşısında birçok Anadolu kulübü ve taraftarı Bursaspor'u desteklemiştir. MHP lideri Devlet Bahçeli'de "Bize göre 'Amed' diye bir yer yoktur. Dolayısıyla 'Amedspor' da yoktur. Buradan Bursaspor taraftarlarını kutluyorum" sözleriyle Bursaspor'a olan desteğini açıklamıştır.

Bursaspor'un ayrıca İstanbul kulüpleriyle önemli bir futbol rekabeti bulunmaktadır. Özellikle Beşiktaş ile Bursaspor arasında geçmişe dayanan bir husumet ve rekabet vardır. İki takım taraftarı arasında defalarca olaylar yaşanmış Beşiktaş taraftarı Bursa'ya gelememiştir. İki kulüp arasındaki bu rekabet zamanla daha da büyüyerek derbi havasına dönüşmüş Bursaspor-Beşiktaş maçları derbi maçı kıvamına gelmiştir. Beşiktaş'ın eski teknik direktörlerinden Slaven Bilic bir röportajında "Bursaspor maçı Beşiktaş için belki de en büyük derbi. Maçı kazandıktan sonra futbol tanrısı ilan edildik." ifadesini kullanmıştır.

Bursaspor ve Eskişehirspor kulüpleri arasında dostluğun yanı sıra önemli bir rekabette bulunmaktadır. Bursa ve Eskişehir'in komşu şehirler olması ve iki kulüp taraftarının şehir milliyetçiliği ile ön plana çıkması gibi nedenlerden dolayı Bursaspor-Eskişehirspor maçları Anadolu Derbisi olarak adlandırılmaktadır ve spor medyası tarafından sıkı bir şekilde takip edilmektedir.

Bursaspor'un kendi ilçesi İnegöl'ün takımı İnegölspor ile arasında da diğer kulüpler kadar olmasa da küçük bir rekabet vardır. Bursaspor-İnegölspor maçları Bursa Derbisi olarak adlandırılmaktadır.

Taraftarlar

Teksas PKK'ya karşı protest tavrı ile de tanınır. Bursaspor-Ankaragücü kardeşliğinin kurucusu Şehit Abdülkerim Bayraktar'da grubun bu tavrını tetikleyen unsurlardan biridir. Uzun süredir grubun liderliğini 'Paşa Selim' olarak da bilinen Selim Kurtulan yapmaktadır.

Ayrıca diğer bir önemli taraftar grubu da Türkiye'de nadir görülen örneklerden biri olan Yeşil İnciler de tamamen kadınlardan oluşmasıyla dikkatleri üzerine toplayan diğer bir gruptur.

Onun dışında Legend Texas, TSC, Grup16, Radikal, Papazçeşme Gençlik, Maraton Platformu, Ünitimsah, Listim vb. gruplar da Bursasporlu taraftar gruplarına örnek olarak gösterilebilir.

Bursaspor'a ait Medya Kuruluşları

Bursaspor, Türkiye'nin en güçlü yerel medya kuruluşlarına sahip olan Bursa kentinin yanı sıra Bursaspor Kulübüne ait medya kuruluşları ile de taraftarına seslenmektedir. Bursaspor bünyesinde Kulüp televizyonu, radyo kanalı, dergi ve çeşitli basın kuruluşları bulunmaktadır.

 Bursaspor TV (BSTV): Beşiktaş, Fenerbahçe ve Galatasaray'ın ardından Bursaspor Kulübü de Bursaspor TV ile televizyon sahibi olmuştur. Yayın hayatına 16 Haziran 2009'da internet üzerinden başlayan Bursaspor TV, 21 Mart 2011 saat 11.00'dan beri Digiturk platformunda yer alıyor. Fakat daha sonradan Digiturk platformundan kaldırılmıştır.
 Bursaspor FM (BSFM): Bursa ve Güney Marmara'da 99.3 frekansından karasal yayın yapmaktadır. Yine BSTV gibi internet üzerinden dünyanın her yerinden dinlenebilen bir radyodur.
 Bursaspor Dergisi: Kulüp tarafından aylık yayımlanan spor dergisidir. 2005 yılında yayımlanmaya başlanmıştır. Dergide, Bursaspor'un futbolcularıyla yönetim kuruluyla ve idarecileriyle yapılan röportajlar, süper lig karşılaşmalarından istatistikler, fotoğraflar ayrıca Bursasporla ilgili tüm haberler yer almaktadır. Ayrıca internet üzerinden okunabilmektedir. Bursa ve ilçelerinde gazete bayilerinde satılmaktadır. Fakat daha sonradan kapanmıştır.

Yerel medyanın takım üzerinde etkisi

Bursa medya bakımından Türkiye'nin en gelişmiş illerinden biridir. Kulüp Televizyonu BSTV dışında Bursa'da yayın yapan Olay TV, AS TV, Line TV, Bursa TV, Kanal 16 (Şimdiki adıyla ON6 TV) gibi yerel televizyonlarda sürekli olarak Bursaspor ağırlıklı yayınlar yapılmakta, Bursaspor'un haftalık maçları ve oyuncuların performansları yorumlanmaktadır. Ayrıca Bursa'da yayın yapan radyo ve gazetelerde de yine Bursaspor'un performansı değerlendirilmektedir. Bu durum takım ve oyuncuların kendilerini geliştirmelerinde olumlu etkiler yapmaktadır.

Bursastore

Bursaspor'un lisanslı ürünlerin satıldığı ürünlerin satıldığı kuruluştur. 5 tane şubesi vardır. Bursa dışında şubesi bulunmamaktadır. İnternet üzerinden de satış yapmaktadır.

Bursa Mobile
Bursa Mobile, Bursaspor'un Turkcell tarafından sağlanan mobil sanal ağ operatörüdür. Operatör tarafından abonelere "0 (516) 16" ile başlayan numaralar tahsis edilmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Bursaspor Resmi Sitesi
 Bursaspor Resmi Televizyonu
 Texas Taraftar Grubu Resmi Sitesi
 Bursaspor Resmi Facebook Sayfası
 Bursaspor Resmi Twitter Sayfası

Bursa'daki spor kulüpleri
Türkiye'deki futbol kulüpleri
1963'te kurulan futbol kulüpleri

Bursaspor


Es-Seyyid Medenî Mehmed Nuri Efendi (d. 24 Kasım 1859 - 29 Temmuz 1927), Osmanlı İmparatorluğu'nun son şeyhülislamıdır.

Hayatı
24 Kasım 1859 tarihinde İstanbul'un Üsküdar Sultantepesi'nde doğdu. Babası 1821-1896 yılları arasında İstanbul'da yaşamış ve öldüğünde "Tetkikat-ı Şer'iyye Meclisi" Reisi olan, Anadolu ve Rumeli Kazaskeri Payeli, Müneccimbaşı el-Hac, es-Seyyid Tarsusizade Osman Kamil Efendi (İstanbullu) olup, annesi Fındıkzade (Fındıkgil) Şerife Hatice Hanım'dır. İstanbul'un Vefa semtinde büyüyen Medeni Mehmet Nuri Efendi, ilk eğitimine babasıyla başlayıp, Şehzade ve Fatih Camii medreselerinden ve Mekteb-i Nüvvâb'tan mezun olmuş ve İstanbul müderrisi olmuştur. Zaman içinde yükselmiş ve Mahreç payesi almıştır. 22 yaşında ruus maaşı ile çalışmaya başlayarak Osmanlı hukuk teşkilatının çeşitli kurumlarında kademe kademe yükselmiş ve 1912 yılında Mısır Kadısı olmuştur. Mart 1912- Ağustos 1915 yılları arasında Kahire'de yaşayarak Mısır Kadılığı yapmış, daha sonra Adana vilayeti merkez kadılığına tayin edilmiş, bir ay sonra istifa ederek kadılıktan ayrılmıştır. 1920'de aldığı Anadolu Kazaskeri Payesi ile bilfiil kazaskerlik yapmış, 26 Eylül 1920'de Şeyhülislam tayin edilmiş, hükûmet istifa edince ayrılmış, son Osmanlı kabinesi kurulunca 4 Kasım 1920'de tekrar Şeyhülislam tayin edilmiştir. 1 Kasım 1922 tarihinde TBMM saltanatı kaldırınca son Osmanlı Hükûmeti ile birlikte istifa etmiş ve Şeyhülislamlık makamı da son bulmuştur. Kendisi Yüzellilikler'den sayılmamış fakat Damat Ferit Paşa kabinesinde bulunduğu için emekli maaşı bağlanmamıştır. Eşi Şerife Hatice Fehime Hanım'dan üç kızı, bir oğlu olmuştur. Medeni Mehmet Nuri Efendi 29 Temmuz 1927 tarihinde İstanbul Üsküdar İhsaniye'de öldü.

Kaynakça

İstanbul doğumlu devlet görevlileri
20. yüzyıl Osmanlı şeyhülislamları
1859 doğumlular
1927 yılında ölenler
Mekteb-i Nüvvâb
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler

Mehmed Nuri Efendi (1859 doğumlu)


Egeris kan henvise til flere stednavne i Danmark:
 Egeris (Nørre Vium Sogn) – en bebyggelse og et ejerlav i Nørre Vium Sogn, Ringkøbing-Skjern Kommune
 Egeris (Egeris Sogn) – en bebyggelse og et ejerlav i Egeris Sogn, Skive Kommune

Egeris


الغثيان هي رواية للكاتب الفرنسي جان بول سارتر ألفها عام 1938.
ترجمها إلى العربية الدكتور سهيل إدريس.

انظر أيضاً
 رواية
 جان بول سارتر

روابط خارجية

مراجع

روايات أنتجت سينمائيا
روايات أولى
روايات تقع أحداثها في نورمندي
روايات جان بول سارتر
روايات فرنسية
روايات فرنسية في 1938
روايات وجودية
يوميات خيالية

الغثيان (رواية)


Vojtovce este o comună slovacă, aflată în districtul Stropkov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 101 locuitori.

Istoric
Localitatea Vojtovce este atestată documentar din 1408.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Vojtovce, Stropkov


Telekinezi (Yunanca: τῆλε + κίνησις, "uzaktan kontrol") ya da kısaca TK, maddeler üzerinde düşünce gücüyle etki yapma olarak tanımlanır.

Telekinezinin gerçekliğine dair hiçbir bilimsel kanıt yoktur. 2006'da bu konudaki 380 deneyin meta analizini yapan bir çalışma, sadece yayın önyargısına (bilimsel yayın yapan kişilerin sonuçları olumlu yorumlama payı) bağlanabilecek denli küçük bir etki bulmuştur. Telekinezi deneyleri, biliminsanları tarafından yeterince kontrollü ve tekrarlanabilir olmamaları yüzünden eleştirilmiştir. Ancak bazı deneyler telekinezinin gerçekliği konusunda bir yanılsama yaratmıştır, bu yanılsama deneyi yürütenlerin telekineziye duyduğu inançla orantılıdır.

Telekineziyi gerçekleştirebildiğini iddia edenler arasında en ünlüleri Rus psişik Nina Kulagina ve İsrailli psişik Uri Geller'dir.

Köken bilimi
Telekinezi terimi Yunanca "uzak" anlamındaki "tele" sözcüğü ile "hareket" anlamındaki "kinesis" sözcüklerinden türetilmiş olup, metapsişikçilerce var olduğunu öne sürdükleri "fiziksel medyumluk yeteneğine sahip bir insan tarafından eşyaların el veya bilinen diğer araçların yardımı olmaksızın uzaktan hareket ettirilebilmesi paranormal olayını adlandırmak üzere kullanılmaktadır. Parapsikologlar bu varsayılan olayı psikokinezi kapsamında ele alırlar. Bir başka deyişle, telekinezi terimi daha çok metapsişikçiler tarafından kullanılmaktadır; parapsikologlar ise psikokinezi terimini tercih ederler.

Ayrıca bakınız
 Parapsikoloji
 Kaşık bükme
 Metapsişik
 Stranger Things

Notlar

Kaynakça
 The Signet Handbook of Parapsychology, Martin Ebon
 Encyclopedia of Psychic Science, Nandor Fodor

Metapsişik
Parapsikoloji

Telekinezi


Joshua Gibson (December 21, 1911 – January 20, 1947) was an American baseball catcher primarily in the Negro leagues. Baseball historians consider Gibson among the best power hitters and catchers in baseball history. In 1972, he became the second Negro league player to be inducted in the National Baseball Hall of Fame.

Gibson played for the Homestead Grays from 1930 to 1931, moved to the Pittsburgh Crawfords from 1932 to 1936, and returned to the Grays from 1937 to 1939 and 1942 to 1946. In 1937, he played for Ciudad Trujillo in Trujillo's Dominican League and from 1940 to 1941, he played in the Mexican League for Azules de Veracruz. Gibson served as the first manager of the Cangrejeros de Santurce, one of the most historic franchises of the Puerto Rico Baseball League.

Gibson was known as a spectacular power hitter who, by some accounts, hit close to 800 career home runs.  (In the Negro League statistical records, his career HR total was 166.)  He was known as the "black Babe Ruth"; in fact, some fans at the time who saw both Ruth and Gibson play called Ruth "the white Josh Gibson". Gibson never played in the major leagues because of the unwritten "gentleman's agreement" that prevented non-white players from participating. He stood  and weighed  at the peak of his career. He was the first player since Oscar Charleston to win consecutive batting Triple Crowns (leading the league in home runs, runs batted in, batting average) and no batter has achieved the feat since.

On December 16, 2020, Major League Baseball announced that it will recognize Negro league records, giving Gibson the second-highest single-season major league batting average at .466 (1943).

Early life

Gibson was born in Buena Vista, Georgia, to Mark and Nancy (Woodlock) Gibson and had a younger brother, fellow Negro leaguer Jerry, and sister. In 1923, Gibson moved to Pittsburgh, and his father found work at the Carnegie-Illinois Steel Company. Entering sixth grade in Pittsburgh, Gibson prepared to become an electrician, attending Allegheny Pre-Vocational School and Conroy Pre-Vocational School. His first experience playing baseball for an organized team came at age 16 when he played third base for an amateur team sponsored by Gimbels department store where he found work as an elevator operator. Shortly thereafter, he was recruited by the Pittsburgh Crawfords, which in 1928 were still a semi-professional team. The Crawfords, controlled by Gus Greenlee, were the top black semi-professional team in the Pittsburgh area and would advance to fully professional, major Negro league status by 1931.

In 1928, Gibson met Helen Mason, whom he married on March 7, 1929. When not playing baseball, Gibson continued to work at Gimbels after he had given up on his plans to become an electrician to pursue a baseball career.

In the summer of 1930, the 18-year-old Gibson was picked up by the Memphis Red Sox for a game in Scranton, Pennsylvania. Despite going 2 for 4, Red Sox manager Candy Jim Taylor was not impressed by Gibson and said afterward that he would never be a catcher.

He was then recruited by Cumberland Posey, owner of the Homestead Grays, which were the preeminent Negro league team in Pittsburgh; Gibson debuted with the Grays on July 31, 1930. On August 11, Gibson's wife, pregnant with twins, went into premature labor and died while giving birth to a twin son, Josh Gibson Jr., and daughter, Helen, named after her mother. Helen's parents raised the children.

Baseball career
The Negro leagues generally found it more profitable to schedule relatively few league games and allow the teams to earn extra money through barnstorming against semi-professional and other non-league teams. Thus, it is important to distinguish between records against all competition and records in league games only. For example, against all levels of competition, Gibson hit 69 home runs in 1934; the same year, in 52 league games, he hit 11 home runs.

In 1933, he hit .467 with 55 home runs in 137 games against all levels of competition. His lifetime batting average is said to be higher than .350, with other sources putting it as high as .384, the best in Negro league history. In 2021, it was announced by Major League Baseball that the Negro Leagues (1920–1948) would formally be recognized as a major league. Ongoing research by Baseball Reference tabulated that Gibson led his league three times in batting average and once for all major leagues, most notably hitting .417 in 1937. He also led six times in on-base percentage and slugging percentage eight times.

Gibson's Hall of Fame plaque claims he hit "almost 800 home runs in league and independent baseball during his 17-year career." This figure includes vs. semi-pro competition and in exhibition games. According to the Hall's official data, his lifetime batting average was .359. It was reported that he won nine home run titles and four batting championships playing for the Crawfords and the Grays. It is also believed that Gibson hit a home run in a Negro league game at Yankee Stadium that struck two feet from the top of the wall circling the center field bleachers, about  from home plate. Chicago American Giants infielder Jack Marshall said Gibson slugged one over the third deck next to the left-field bullpen in 1934 for the only fair ball hit out of Yankee Stadium. There is no published or film account to support this claim.
Washington Senators owner Clark Griffith once said that Gibson hit more home runs into Griffith Stadium's distant left field bleachers than the entire American League. A 2020 article published by the Society for American Baseball Research provides the supporting details for his homers in major league parks.

Statistics
The true statistical achievements of Negro league players may be impossible to know as the Negro leagues did not compile complete statistics or game summaries.
Based on the research of historical accounts performed for the Special Committee on the Negro Leagues, Gibson hit 224 homers in 2,375 at-bats against top black teams, two in 56 at-bats against white major-league pitchers, and 44 in 450 at-bats in the Mexican League. John Holway lists Gibson with the same home run totals and a .351 career average, plus 21-for-56 against white major-league pitchers. According to Holway, Gibson ranks third all-time in the Negro leagues in average among players with 2,000+ at-bats (trailing Jud Wilson by three points and John Beckwith by one). Holway lists him as being second to Mule Suttles in homers, though the all-time leader in HR/AB by a considerable margin — with a homer every 10.6 at-bats to one every 13.6 for runner-up Suttles.

Recent investigations into Negro league statistics, using box scores from newspapers from across the United States, have led to the estimate that, although as many as two-thirds of Negro league team games were played against inferior competition (as traveling exhibition games), Gibson still hit between 150 and 200 home runs in official Negro league games. Though this number appears very conservative next to the claims of "almost 800" to 1,000 home runs, this research also credits Gibson with a rate of one home run every 15.9 at-bats, which compares favorably with the rates of the top nine home run hitters in Major League history. The commonly cited home run totals in excess of 800 are not indicative of his career total in "official" games because the Negro league season was significantly shorter than the Major League season; typically consisting of fewer than 60 games per year. The additional home runs cited were most likely accomplished in "unofficial" games against local and non-Negro league competition of varying strengths, including the oft-cited "barnstorming" competitions.

In nine of his seasons played in the Negro Leagues, he was selected to the East–West All-Star Game twelve times, which included double duty appearances in 1939 (playing at Comiskey Park and Yankee Stadium), 1942 (Yankee Stadium and Griffith Stadium), and 1946 (Griffith and Comiskey).

Death
In early 1943, Gibson fell into a coma and was diagnosed with a brain tumor. After regaining consciousness, he refused the option of surgical removal and lived the next four years with recurring headaches. In 1944, Gibson was hospitalized in Washington, D.C. at Gallinger Hospital for mental observation. On January 20, 1947, Gibson died of a stroke at 35 years old in Pittsburgh. He was buried at the Allegheny Cemetery in the Lawrenceville neighborhood of Pittsburgh, where he lay in an unmarked grave until a small plaque was placed in 1975.

Legacy

Even though Jackie Robinson became the first black player in modern major league history in April 1947, Larry Doby, who broke the American League color barrier that July, felt that Gibson was the best black player in 1945 and 1946. Doby said in an interview later, "One of the things that was disappointing and disheartening to a lot of the black players at the time was that Jack was not the best player. The best was Josh Gibson. I think that's one of the reasons why Josh died so early — he was heartbroken."

In 1972, Gibson and Buck Leonard became the second and third players, behind Satchel Paige, inducted into the Baseball Hall of Fame based on their careers in the Negro leagues. Gibson's Hall of Fame plaque claims "almost 800" home runs for his career, although this number cannot be substantiated.

Although validation of statistics continues to prove difficult for Negro league players, the lack of verifiable figures has led to various amusing tall tales about players such as Gibson. An example of such:  In the bottom of the ninth at Pittsburgh, down a run, with a runner on base and two outs, Gibson hits one high and deep, so far into the twilight sky that it disappears, apparently winning the game. The next day, the same two teams are playing again, now in Washington. Just as the teams have positioned themselves on the field, a ball falls out of the sky, and a Washington outfielder grabs it. The umpire yells to Gibson, "You're out! In Pittsburgh, yesterday!"

The U.S. Postal Service issued a 33-cent U.S. commemorative postage stamp which features a painting of Gibson and includes his name.

In 2000, he ranked 18th on The Sporting News''' list of the 100 Greatest Baseball Players, the highest-ranking of five players to have played all or most of their careers in the Negro leagues. (The others were Satchel Paige, Buck Leonard, Cool Papa Bell and Oscar Charleston.) He was nominated as a finalist for the Major League Baseball All-Century Team in the same year.

At PNC Park, home of Pittsburgh's Major League Baseball (MLB) franchise, the Pittsburgh Pirates, an exhibit honoring the city's two Negro league baseball teams was introduced in 2006. Located by the stadium's left field entrance and named Legacy Square, the display featured statues of seven players who competed for the Homestead Grays and Pittsburgh Crawfords, including Gibson. In 2015, without any public announcement, the Pirates removed all seven statues from the Legacy Square area. Ultimately, they were donated to the Josh Gibson Foundation and sold at auction to benefit the Foundation. Most of the statues that were originally located at Legacy Square in PNC Park, including Gibson's, are now displayed at the Negro Leagues Baseball Museum in Kansas City, Missouri.

In 2009, a statue of Gibson was installed inside the center field gate of Nationals Park along with ones of Frank Howard and Walter Johnson.

He was named to the Washington Nationals Ring of Honor for his "significant contribution to the game of baseball in Washington, D.C" as part of the Homestead Grays on August 10, 2010.

Ammon Field in Pittsburgh was renamed Josh Gibson Field in his honor and is the site of a Pennsylvania State Historical Marker.

His son, Josh Gibson, Jr., played baseball for the Homestead Grays. His son also was instrumental in the forming of the Josh Gibson Foundation.

An opera based on Josh Gibson's life, The Summer King, by composer Daniel Sonenberg, premiered on April 29, 2017, in Pittsburgh.

 Films

In 1996, Gibson was played by Mykelti Williamson in the made-for-cable film Soul of the Game, which also starred Delroy Lindo as Satchel Paige, Blair Underwood as Jackie Robinson, Edward Herrmann as Branch Rickey, and Jerry Hardin as Commissioner Happy Chandler.
The character of Leon Carter, played by James Earl Jones in the 1976 film The Bingo Long Traveling All-Stars & Motor Kings, is based on Gibson.
The character Josh Exley, played by Jesse L. Martin in the 1999 The X-Files episode "The Unnatural", is based on Gibson.

Miscellaneous
 Gibson played baseball in the United States, Cuba, Puerto Rico, Dominican Republic, and Mexico, with a lifetime batting average of .354–.384, depending on which statistics are counted.
 Starting in 1932–1933, Gibson played in Puerto Rico. In 1941–1942, Gibson played for the Puerto Rican Professional Baseball League. Playing for the Cangrejeros de Santurce, Gibson won the batting title that season with an average of .480, recognized as the record for that league.
Barry Bonds referred to "Josh Gibson's 800 home runs" in his post-game press conference after hitting his 756th MLB home run.
Gibson was said by Buck O'Neil to have created a particular sound like dynamite when he hit the ball that he had heard only three times during his lifetime in baseball. Babe Ruth was the first, when O'Neil was young, Gibson was the second, when his Homestead Grays came to play O'Neil's Kansas City Monarchs, and Bo Jackson was the third, 50 years later, when Jackson was called up by the Kansas City Royals and O'Neil was a scout for the Chicago Cubs.

Career statistics
Negro leagues
According to the Macmillan Baseball Encyclopedia, Josh Gibson's Negro official league stats were as follows: Total years played: 16. Total games played: 501. Total career at bats: 1679. Total career hits: 607. Total career 2B hits: 89. Total career 3B hits: 35. Total career HR: 146. Total career SB: 11. Career batting average: .362.

The first official statistics for the Negro leagues were compiled as part of a statistical study sponsored by the National Baseball Hall of Fame and supervised by Larry Lester and Dick Clark, in which a research team collected statistics from thousands of boxscores of league-sanctioned games. The first results from this study were the statistics for Negro league Hall of Famers elected prior to 2006, which were published in Shades of Glory by Lawrence D. Hogan. These statistics include the official Negro league statistics for Josh Gibson:

Dominican League

Source:

Mexican League

Source:

Cuban (Winter) League

Source:

See also

List of baseball players who died during their careers
List of notable brain tumor patients

References

Further reading
Articles
 "Josh Gibson Makes 'Time' Magazine". Cleveland Call-Post. July 24, 1943. p. 10-A.
 "Gibson's Long Homer Features Grays' Victory". Pittsburgh Post-Gazette. May 23, 1946. p. 15.
 Young, A. S. "Doc". "Inside Sports: Jimmy Crutchfield Remembers Josh". Jet. April 7, 1955. p. 55.
 Peterson, Robert. "Greatest Battery Ever". Boys' Life. April 1971. p. 32–33, 52–53
 "Josh Gibson: Greatest Slugger of 'em All". Ebony. May 1972. pp. 45–46, 48–49.
 "Letters (cont.): Josh Gibson". Ebony. July 1972. p. 17.
 "Josh Gibson, the 'Black Babe Ruth,' Honored With Historical Marker". Jet. October 21, 1996. p. 55.
 Janik, James. "Legendary Power". Boys' Life. August 2001. p. 42–43.

Books
 Brashler, William. Josh Gibson: a Life in the Negro Leagues. Harper & Row, 1978.
 Buckley, James Jr. 1,001 Facts About Hitters. DK Publishing, 2004.
 Figueredo, Jorge. Cuban Baseball: A Statistical History. McFarland & Company, 2003.
 Holway, John. The Complete Book of Baseball's Negro Leagues. Hastings House, 2001.
 Lester, Larry. Black Baseball's National Showcase. University of Nebraska Press, 2001.
 Peterson, Robert. Only the Ball Was White. Gramercy, 1970.
 Ribowsky, Mark. Josh Gibson The Power and The Darkness. University of Illinois Press, 2004.
 Riley, James. The Biographical Encyclopedia of the Negro Baseball Leagues. Carrol & Graf, 1994.
 Rogosin, Donn. Invisible Men. Atheneum, 1983.
 Snyder, Brad. Beyond the Shadow of the Senators. McGraw-Hill, 2004.
 Treto Cisneros, Pedro. The Mexican League: Comprehensive Player Statistics. McFarland & Company, 2002.

External links

 Josh Gibson page at Pace University
 Georgia Sports Hall of Fame
 News article on 2004 compilation of Negro League statistics – Includes home run to at-bat ratio comparison.
 ESPN Sportcentury article on Josh Gibson
 An opera about Josh Gibson in The Wall Street Journal''

1911 births
1947 deaths
African-American baseball players
American expatriate baseball players in Mexico
Azules de Veracruz players
Baseball players from Georgia (U.S. state)
Burials at Allegheny Cemetery
Habana players
History of Pittsburgh
Homestead Grays players
Mexican Baseball Hall of Fame inductees
Leopardos de Santa Clara players
National Baseball Hall of Fame inductees
Neurological disease deaths in Pennsylvania
People from Buena Vista, Georgia
Pittsburgh Crawfords players
Baseball players from Pittsburgh
American expatriate baseball players in Cuba
Memphis Red Sox players

Josh Gibson


Hazîre, külliye, cami, mescit, tekke gibi dini yapıların avlularında yer alan etrafı duvar veya parmaklıkla çevrili mezarlıklara verilen isim.

Hazîreler birkaç mezardan oluşabildiği gibi birkaç yüz mezarı barındıranları da vardır. Hazîrelerin ilk çekirdeğini bitişiğinde bulunan binayı yaptıranın veya o bina ile bağı olan şahısların mezarları oluşturur.

Cami, mescit veya tekkeyi yaptıranlar öldükten sonra bu ibadethanelerin çoğu zaman kıble tarafına gömülmüşlerdir. Zaman içinde bu türbe veya mezarın yanına yeni yapılan definlerle beraber bir hazîre oluşur. Bir hazîrenin büyüklüğü orada ilk mezarı bulunan kişinin makamına ve mezarlık olmaya elverişli alanın genişliğine bağlıdır. Şehir dışında kurulmuş tekkelerin hazîrelerinden bazıları zaman içinde büyük bir mezarlığa dönüşmüştür.

İstanbul ve bazı eski Osmanlı şehirlerinde, servi ağaçlarının gölgelediği hazîreler günümüzde, hem tarihi bir değer taşımakta hem de şehir içindeki yeşil alanların önemli bir bölümünü oluşturmaktadır.

Kaynakça

İslam mimarisi

Hazîre


Þrumur í vestri (f. Tonnerre à l'ouest) eftir Jean-Michel Charlier og Jean Giraud er önnur bókin í bókaflokknum um Blástakk liðsforingja. Sagan kom út í bókarformi árið 1966 og hefur ekki verið þýdd á íslensku.
Bókaárið 1966
Blástakkur

Þrumur í vestri


Castelplanio (im lokalen Dialekt einfach nur Castello) ist eine italienische Gemeinde () mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Ancona in den Marken. Die Gemeinde liegt etwa 37 Kilometer westsüdwestlich von Ancona am Esino.

Geschichte
Der Ort liegt an der alten Via Clementina, die durch Papst Clemens XII. errichtet worden war. Der Ort wird erstmals als Castel Plani 1283 erwähnt. Die Stadtrechte () hat die Gemeinde seit 2007.

Persönlichkeiten
 Carlo Urbani (1956–2003), Arzt, SARS-Entdecker und -Opfer

Verkehr
Im Süden und Südosten bildet die Strada statale 76 della Val d'Esino von Ancona nach Perugia die Gemeindegrenze. Der Bahnhof von Castelplanio liegt an der Bahnstrecke von Rom nach Ancona. Der Bahnhof bedient auch die Nachbargemeinde Cupramontana.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in den Marken

Castelplanio


Hans Kühl (* 11. Februar 1879 in Karlsburg; † 23. April 1969 in Berlin) war ein deutscher Pionier der Zementchemie und Baustofftechnologie.

Leben
Hans Kühl wurde 1899 im Corps Hasso-Borussia Freiburg recipiert. Er studierte Chemie bei Wilhelm Ostwald und Max Bodenstein, wobei er auch in engen Kontakt zu Wolfgang Ostwald stand. 1903 promovierte er mit einer Arbeit über die Kinetik des Kohlenoxid-Knallgases und wurde Assistent bei Bodenstein.

1905 ging er an Hermann Passows Chemisch-Technische Versuchsanstalt in Blankenese. 1907 wechselte er nach Berlin-Lichterfelde und übernahm das Zement- und Mörteltechnische Institut von Wilhelm Michaëlis, das 1922 der Technischen Universität Berlin angegliedert wurde. An der Fakultät für Allgemeine Ingenieurwissenschaft war er Professor für Chemische Technologie der Baustoffe sowie Zement- und Mörtelkunde. Er verfasste zahlreicher Grundlagenwerke seines Fachgebiets. Er erhielt ein Patent auf Gipsschlackenzement, später auch als Sulfathüttenzement bezeichnet.

Seit 2003 wird eine Hans-Kühl-Medaille für herausragende Leistungen auf dem Gebiet der Bauchemie verliehen. Ausgezeichnet wurden: Alois Aignesberger, Kenichi Hattori (2003), Michael Roth (2004), Otto Henning and Dietbert Knöfel (2005), Wolfgang Wieker (2008), Hugo Rietveld und Tsuyoshi Hirata (2013).

Veröffentlichungen

 Beiträge zur Kinetik des Kohlenoxydknallgases; 1903
 Die Korrektur chemisch mangelhafter Rohstoffe: Vortrag, gehalten auf der Versammlung des Vereins Deutscher Portlandzementfabrikanten am 17. Februar 1911
 Die Chemie der hydraulischen Bindemittel: Wesen und Herstellung der hydraulischen Bindemittel; 1915
 Zur Frage der Verbrennungsvorgänge im automatischen Schachtofen; 1928
 Die deutsche Zementmaschinen-Industrie auf dem Weltmarkt; 1931
 Cement chemistry in theory and practice (übersetzt von J. W. Christelow); 1931
 Die "abgeleitete" Zementanalyse und ihre Beziehung zur Chemie des Portlandzementes: nach einer Untersuchung von Louis A. Dahl, Colton (Californien); 1933
 Der Kalkstandard der Portlandzemente
 Kalziumsilikathydrate. Ein Beitrag zur Erhärtungstheorie der silikatischen Zemente; 1934
 Der Wasserdurchgang als Mittel zur Untersuchung von Korrosionserscheinungen an Mörtelmassen; 1934
 Die Dispersitätsverhältnisse in wässerigen Lösungen des Monocalciumaluminates; 1934
 Zement-Chemie; 3 Bände. 1951
 Bd. 1: Die physikalisch-chemischen Grundlagen der Zement-Chemie
 Bd. 2: Das Wesen und die Herstellung der hydraulischen Bindemittel
 Bd. 3: Die Erhärtung und die Verarbeitung der hydraulischen Bindemittel
 Gipsschlackenzement; 1952 (2. Auflage: Sulfat-Hüttenzement)
 Der Baustoff Zement: eine Einführung in die Herstellung und Verarbeitung; 1963

Literatur
 Werner Schuder (Hrsg.): Kürschners Deutscher Gelehrten-Kalender. Band 1, 10. Ausgabe, Berlin 1966, S. 1317.

Weblinks
 Kühl, Hans Eintrag im Personen-Wiki der Sächsischen Landesbibliothek – Staats- und Universitätsbibliothek Dresden

Einzelnachweise

Chemiker (20. Jahrhundert)
Corpsstudent (19. Jahrhundert)
Träger des Nationalpreises der DDR II. Klasse für Wissenschaft und Technik
Geboren 1879
Gestorben 1969
Mann

Hans Kühl