Enrico Fermi (29 Eylül 1901, Roma - 28 Kasım 1954, Chicago), İtalyan fizikçi. En çok Chicago Pile-1 (ilk nükleer reaktör) ile ilgili çalışmaları ve kuantum teorisi, nükleer ve parçacık fiziği ve istatistiksel mekanik alanlarına katkıları ile tanınır. İlk nükleer reaktörün tasarımını yapan kişidir. Parlak bir öğrenciydi, henüz 21 yaşındayken Pisa Üniversitesi'nden fizik doktoru unvanını aldı. Fermi, nükleer enerjinin kullanımı ile ilgili birkaç patent sahibi olmuştur ve indüklenmiş radyoaktivite üzerine çalışmaları sırasında kullandığı nötron bombardımanı tekniği ve uranyum ötesi elementlerin keşfi sayesinde 1938
Nobel Fizik Ödülü'nü kazanmıştır. Hem teorik hem deneysel alanda başarılı olan sayılı fizikçiden biridir.

Fermi, ilk olarak istatistiksel mekanik alanına katkıda bulunmuştur. Wolfgang Pauli, 1925 yılında dışlama ilkesini  dünyaya duyurduktan sonra Fermi bu prensibi ideal gazlara uyarlayarak bir makale yazmıştır. Bu istatistiksel formüle bugün Fermi-Dirac istatistiği denmektedir. Dışlama ilkesine uyan parçacıklara "fermiyon" adı verilmiştir. Daha sonra Pauli enerjinin muhafazası ilkesi uyarınca elektron ile birlikte beta bozunması sırasında yayılan yüksüz bir parçacığın varlığını ortaya atmıştır. Fermi bu fikri benimsemiş ve varlığı ortaya atılan bu parçacığı kapsayan ve buna "nötrino" adını veren bir model oluşturmuştur. Daha sonra Fermi'nin etkileşimi ve zayıf etkileşim adları verilen bu teori doğanın dört temel güçlerinden birini tanımlamıştır. Radyoaktiviteyi yeni keşfedilen nötronlarla tetikleyen deneyler sonucunda Fermi yavaş nötronların hızlı olanlara göre daha hızlı yakalandığını bulmuştur ve bunu tanımlamak için Fermi yaş denklemini ortaya atmıştır. Toryum ve uranyumu yavaş nötronlarla bombardıman ettikten sonra Fermi yeni elementler keşfettiği kanısına varmıştır ve bu buluşu için Nobel Ödülü'nü kazanmıştır. Ancak daha sonradan bu yeni elementlerin fizyon ürünleri olduğu ortaya çıkarılmıştır.

Fermi Yahudi olan karısı Laura'yı etkileyen yeni İtalyan Irk Yasaları nedeniyle 1938 yılında İtalya'yı terk etmiştir. İkinci Dünya Savaşı sırasında Manhattan Projesi üzerinde çalışmak için Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmiştir. Fermi, 2 Aralık 1942 günü kritik hale gelerek ilk yapay ve kendi kendine devam eden nükleer zincir reaksiyonunu gösteren Chicago Pile-1 reaktörünü dizayn ve inşa eden takımın başkanlığını yapmıştır. 1943 yılında Oak Ridge, Tennessee'de bulunan X-10 Grafit Reaktörü kritik hale geldiği anda orada bulunan Fermi Hanford Site'taki B Reaktörü'nün kritik hale gelme anında da orada bulunmuştır. Los Alamos'ta Edward Teller'ın termonükleer "Süper" bombası üzerinde çalışan F Bölüğü'nü yönetti. 16 Temmuz 1945'teki Trinity testinde Fermi metodunu kullanarak bombanın verimini tahmin etti.

Savaştan sonra J. Robert Oppenheimer yönetiminde Genel Danışma Komitesi'nde çalıştı. Bu komite, Atom Enerjisi Komisyonu'na nükleer ve politika konularında öneriler verdi. 1949 Ağustosunda ilk Sovyet fizyon bombasının patlatılmasından sonra Fermi hidrojen bombasının geliştirilmesine ahlaki ve teknik nedenlerden dolayı karşı çıktı. 1954'teki davada Oppenheimer adına ifade vererek onun güvenlik yetkisinin iptal edilmesine yol açan bilim adamlarının arasındaydı. Fermi parçacık fiziği alanında pion ve müonlara yönelik önemli çalışmalar yaptı ve kozmik ışınların maddenin yıldızlararası uzayda manyetik alanlar tarafından hızlandırılması ile ortaya çıktığını tahmin etti. Fermi'nin adına birçok ödül, kavram ve enstitü kurulmuştur. Enrico Fermi Ödülü, Enrico Fermi Enstitüsü, Fermi Ulusal Hızlandırıcı Laboratuvarı, Fermi Gamma Işını Uzay Teleskopu, Enrico Fermi Nükleer Üretim İstasyonu ve yapay element fermiyum bunların arasındadır.

İlk yılları
Enrico Fermi 29 Eylül 1901 tarihinde Roma'da doğdu. Demiryolları bakanlığında bölükbaşı olan Alberto Fermi ve İlkokul öğretmeni olan İda de Gattis çiftinin üçüncü çocuğuydu. Kız kardeşi Maria Enrico Fermi'den 2 yaş büyüktü ve erkek kardeşi Giulio 1 yaş büyüktü. İki erkek çocuk kırsal bir çevrede bir süt anneye gönderildikten sonra Enrico iki buçuk yaşında iken Roma'ya ailesinin yanına döndü. Ailesinin katolik olmasına ve büyük ebeveynlerinin istekleri doğrultusunda vaftiz olmasına rağmen  aile dindar değildi ve Fermi yetişkin hayatı boyunca agnostikti. Çocukluğunda kardeşi Giulio ile birçok ortak ilgi alanı vardı. Birlikte elektrik motorları yaptılar ve elektriksel ve mekanik oyuncaklarla oynadılar. Giulio 1915 yılında boğazındaki bir apsenin alınması sırasında verilen narkozun etkisi nedeniyle hayatını kaybetti.

Fermi'nin fizik çalışmaları için ilk kaynağı Roma'daki Campo de' Fiori pazarında bulduğu bir kitaptı. Bu kitap, Collegio Romano'da profesör olan Peder Andrea Caraffa'nın yazdığı 1840 tarihli 900 sayfalık Latince Elementorum Physicae Mathematicae idi. Kapsadığı konular arasında o zaman bilindikleri kadarıyla matematik, klasik mekanik, astronomi, optik ve akustik yer alıyordu. Fermi bilime ilgisi olan diğer bir öğrenci olan Enrico Persico ile arkadaş oldu ve bu ikili Dünya'nın manyetik alanını ölçme ve jiroskop inşa etme gibi bilimsel projelerde çalıştılar. Fermi'nin fiziğe olan ilgisi kendisine hızlı bir şekilde okuduğu fizik ve matematikle ilgili çeşitli kitaplar veren babasının meslektaşı Adolfo Amidei tarafından teşvik edildi.

Scuola Normale Superiore yılları
Fermi liseyi Temmuz 1918'de bitirdi ve Amidei'nin desteği ile Pisa'daki Scuola Normale Superiore'ye başvurdu. Diğer oğullarını kaybettikleri için ailesi evden taşınmasına önce izin vermedi, ancak sonradan bu isteğini kabul ettiler. Pisa'daki okul öğrencilere ücretsiz barınma sunuyordu, ancak bir kompozisyon yazmayı gerektiren giriş sınavı bir hayli zordu. Verilen tema "Seslerin spesifik karakteristikleri" idi. 17 yaşındaki Fermi kısmi diferansiyel denklemi türetip çözerek titreşen bir çubuğa uyguladı ve bunu yaparken Fourier analizini kullandı. Sınav gözetmeni Sapienza Üniversitesi'nden Profesör Giuseppe Pittarelli Fermi ile bir mülakat yaptı ve verdiği sınavın doktora seviyesinde olduğunu söyledi ve Fermi okula birincilikle girdi.

Scuola Normale Superiore'deki yıllarında diğer bir öğrenci olan Franco Rasetti ile arkadaş oldu ve birlikte şakalaşıcak kadar samimiydiler ve daha sonra birlikte çalışmaya başladılar. Pisa'da Fermi fizik laboratuvarının müdürü Luigi Puccianti Fermi'ye öğretecek pek bir şeyinin olmadığını ve Fermi'nin ona bir şeyler öğretmesi gerektiğini söyledi. Fermi'nin kuantum fiziği bilgisi öyle bir seviyeye ulaştı ki Puccianti ondan bu konuda seminerler organize etmesini istedi. Fermi bu sürede Gregorio Ricci ve Tulli Levi-Civita tarafından geliştirilen ve genel görelilik teorisinin prensiplerini göstermek için gerekli olan tensör hesabını öğrendi. Fermi önce matematik branşını seçti, ancak daha sonra fiziğe geçti. Kendi kendine genel görelilik, kuantum mekaniği ve atom fiziği öğrendi.

Eylül 1920'de Fermi fizik bölümüne kabul edildi. Bölümde sadece üç öğrenci olduğu için (Fermi, Rasetti ve Nello Carrara) Puccianti onlara laboratuvarı istedikleri gibi kullanmaları için izin verdi. Fermi x-ışını kristalografisini araştırmalarına karar verdi ve üçü birlikte bir kristalin x-ışını resmi olan Laue fotoğrafını üretmeye çalıştılar. Fermi'nin üniversitedeki üçüncü yılı olan 1921'de Fermi İtalyan dergisi Nuovo Cimento'da yazılarını bastırdı. İlk makalesinin adı "Katı ve ötelenme hareketi içerisinde olan bir elektrik yükü sisteminin dinamikleri" idi. Ağırlık, hareket eden ve üç boyutlu uzayda yer değiştiren bir şey, yani tensör olarak ifade edilmişti. Klasik mekanikte ağırlık skalar bir değerdi, ancak görelilikte hız ile değişir. İkinci makale "Elektromanyetik yüklerin ağırlıkları ve elektromanyetik akımlardan oluşan yeknesak bir yerçekimi alanının elektrostatiği üzerine" idi. Genel göreliliği kullanarak Fermi bir yükün ağırlığının U/c2 olduğunu buldu (U sistemin elektrostatik enerjisi iken c ışığın hızıdır).

İlk makale elektrodinamik teorisi ile görelilik teorisi arasındaki çelişmeyi elektromanyetik ağırlığın hesaplanması yönünden ifade etti (elektrodinamik teorisinde 4/3 U/c2). Fermi bir sonraki sene bu sorunu "Elektrodinamik ve görelilik teorilerin elektromanyetik ağırlığı açıklaması arasındaki bir çelişme" konulu bir makalede gündeme getirdi ve bu çelişmenin göreliliğin bir sonucu olduğunu belirtti. Bu makalenin itibari yüksekti ve Almancaya çevrilerek 1922'de Alman Physikalische Zeitschrift dergisinde basıldı. Aynı yıl, Fermi "Zaman çizgileri yakınında gerçekleşen olaylar" adlı makalesini İtalyan I Rendiconti dell'Accademia dei Lincei dergisine verdi. Bu makalede Eşitlik ilkesini ele aldı ve Fermi koordinatlarını sundu. Zaman çizgilerine yakın yerlerde uzayın Öklid uzayı gibi davrandığını kanıtladı.

Fermi Temmuz 1922'de Scuola Normale Superiore'ye "Olasılık ve uygulamaları üzerine bir teorem" başlıklı tezini sundu ve 21 yaşında diplomasını aldı. Tezi, x ışını difraksiyon resimleri üzerineydi. Teorik fizik henüz İtalya'da bir disiplin olarak tanınmıyordu ve bu alanda yalnızca deneysel fizik üzerine tezler kabul ediliyordu. Bu nedenle İtalyan fizikçiler Almanya'dan gelen görelilik gibi fikirleri daha geç kabul ettiler. Fermi laboratuvar deneylerinde oldukça iyi olduğu için bu onun için bir problem değildi.

August Kopff'un Göreliliğin Matematiksel Teorisi adlı kitabına bir eklenti yazarken Einstein'ın ünlü E = mc2 denkleminin içerisinde muazzam bir miktarda nükleer enerjinin potansiyelinin yattığını fark etti. Fermi, "Yakın gelecekte bu korkunç miktarda enerjinin salınması mümkün gözükmüyor, çünkü bu olay gerçekleştiğinde bu enerji patlamasının ilk işi onu yaratan fizikçiyi parçalara ayırmak olacaktır" dedi.

1924 yılında Fermi İtalyan Masonlarının Adriano Lemmi locasına alındı.

Fermi yurtdışına gitmeye karar verdi ve Göttingen Üniversitesi'nde Max Born'un bir dönem öğrencisi oldu. Burada Werner Heisenberg ve Pascual Jordan ile tanıştı. Fermi daha sonra Leiden'da Paul Ehrenfest ile Eylül-Aralık 1924 arasında kendisine matematikçi Vito Volterra'nın sağladığı Rockefeller bursuyla okudu. Fermi burada Hendrik Lorentz ve Albert Einstein ile tanıştı ve Samuel Goudsmit ve Jan Tinbergen ile arkadaş oldu. Ocak 1925'ten 1926'nın sonlarına kadar Fermi Floransa Üniversitesi'nde matematiksel fizik ve teorik mekanik dersleri verdi ve burada Rasetti ile cıva buharına manyetik alanların etkisi üzerine deneyler yaptı. Roma Sapienza Üniversitesi'nde seminerlere de katıldı ve kuantum mekaniği ile katı hal fiziği dersleri cerdi. Schrödinger'in denklemini olağanüstü bir kesinlikle kullanarak yeni kuantum mekaniği dersleri verdiği sırada Fermi "Denklemin bu kadar iyi uyması inanılmaz" dedi.

Wolfgang Pauli 1925'te dışlama ilkesini ortaya attığında Fermi buna karşılık olarak "Kusursuz tek atomlu gazın nicelendirilmesi" adlı bir makale yazdı ve burada dışlama ilkesini ideal bir gaza uyarladı. Bu makale Fermi'nin istatistiksel formülleri açısından önemliydi çünkü birçok aynı parçacıktan oluşan bir sistemde parçacıkların dışlama ilkesi uyarınca dağılımını açıklıyordu. Bu bağımsız olarak Britanyalı fizikçi Paul Dirac tarafından geliştirildi ve ayrıca Bose-Einstein istatistiğine uyduğu da gösterildi. Böylece bugün buna Fermi-Dirac istatistiği denmektedir. Dirac'a göre dışlama ilkesine uyan parçacıklar "fermiyon"lardı ve buna uymayanlar ise "bosonlar" idi.

Roma'daki Profesörlüğü
İtalya'da profesörlükler konkur ile verilmekteydi ve adaylar bir profesör komitesi tarafından yayınları üzerinden değerlendirilmekteydi. Fermi Sardunya'da Cagliari Üniversitesi'nde matematiksel fizik bölümüne başvurdu ancak yerine Giovanni Giorgi alındı. Bunun üzerine Sapienza Üniversitesi'ne başvurdu. İtalya'daki 3 teorik fizik pozisyonundan biri olan bu pozisyon Eğitim Bakanı'nca Profesör Orso Mario Corbino'nun isteği üzerine kurulmuştu. Corbino üniversitenin deneysel fizik profesörüydü, ayrıca Fizik Enstitüsü Başkanı ve Mussolini'nin hükûmetinin üyesiydi. Seçim komitesinin de başkanı olan Corbino bu yeni pozisyonun İtalya'da fiziğin standardını ve itibarını artıracağını umuyordu. Komite Enrico Persico ve Aldo Pontremoli yerine Fermi'yi seçti ve Corbino Fermi'ye asistanlarını seçmesinde yardım etti. Bu gruba Edoardo Amaldi, Bruno Pontecorvo, Ettore Majorana ve Emilio Segre gibi önemli isimler katıldı. Franco Rasetti de Fermi tarafından yardımcı olarak atandı. Bu grup daha sonra Fizik Enstitüsünün sokağı olan "Via Panisperna gençleri" adını aldı.

Fermi 19 Temmuz 1928'de üniversitede bilim okuyan Laura Capon ile evlendi. İki çocukları oldu: Ocak 1931 doğumlu Nella ve Şubat 1936 doğumlu Giulio. Fermi 18 Mart 1929'da Mussolini tarafından İtalya Kraliyet Akademisi üyesi yapıldı ve 27 Nisan'da Faşist Parti üyesi oldu. Daha sonra Mussolini tarafından İtalyan faşizmini Alman nasyonal sosyalizmine yaklaştırmak için 1938'de çıkarılan ırk yasaları nedeniyle faşizme karşı çıktı. Bu yasalar Yahudi olan Laura'yı tehlikeye soktu ve Fermi'nin birçok asistanını işsiz bıraktı.

Roma'dayken Fermi ve grubu fiziğin teorik ve pratik alanlarına birçok önemli katkıda bulundu. 1928 yılında Atomik Fiziğe Giriş adlı kitabı yayınladı ve bu sayede İtalyan üniversite öğrencilerine güncel ve okunabilir bir metin sunmuş oldu. Fermi ayrıca halka açık dersler verdi ve popüler makaleler yazarak bilim adamları ve öğretmenlere yeni fiziği yaymalarınca yardımcı oldu. Öğretme metodu, günün sonunda meslektaş ve öğrencilerini toplayarak kendi araştırmalarında karşılaştığı bir problemi çözmekten ibaretti. Bu sayede yabancı öğrenciler de İtalya'ya gelmeye başladı. Bunların en ünlüsü Alman fizikçi Hans Bethe idi. Bethe Rockefeller bursuyla Roma'ya 1932'de geldi ve Fermi ile "İki elektronun etkileşimi üzerine" adlı makalede çalıştı.

Fizikçiler bu dönemde atom çekirdeğinden elektronun salınması olan beta çürümesini anlamakta zorluk çekiyordu. Enerjinin korunması yasasını tamamlamak için Pauli yüksüz ve ağırlıksız görünmez bir parçacığın aynı zamanda salındığını ortaya attı. Fermi bu fikri geliştirerek 1933'te ve 1934'te birer makale yazdı ve bu parçacığa "nötrino" adını verdi. Daha sonra Fermi'nin etkileşimi ve zayıf etkileşim denen bu teori, doğanın dört temel kuvvetinden birini tanımladı. Nötrino onun ölümünden sonra bulundu ve teorisi neden bulunmasının zor olduğunu kanıtladı. Britanya'da Nature dergisine makalesini sunduğu zaman editör bunu reddetti ve gerçeklikten çok uzak olduğunu söyledi. Bu nedenle makale İngilizceden önce Almanca ve İtalyanca basıldı.

1968 İngilizce versiyonunun girişinde fizikçi Fred L. Wilson şöyle yazdı:

"Fermi'nin teorisi Pauli'nin nötrino önergesini geliştirmenin ötesinde modern fiziğin tarihinde önemli bir yere sahiptir. O zamanda sadece doğal beta yayıcılar bilinmekteydi. Daha sonra pozitron çürümesi bulununca Fermi'nin teorisi çerçevesinde kolayca tanımlandı. Onun teorisine göre bir çekirdeğin yörüngesel bir elektronu yakalaması beklenen ve gözlemlenebilen bir şeydi. Zamanla çok fazla deneysel bilgi toplandı. Beta çürümesinde birçok gariplik gözlemlenmiş olsa da Fermi'nin teorisi her zaman bunları açıklayabildi. Fermi'nin teorisi inanılmaz etkiler yaratmıştır. Örneğin, nükleer yapının incelenmesin için beta spektroskopisi geliştirildi. Ancak Fermi'nin en önemli katkısı onun etkileşim modeliyle başka birçok etkileşimin açıklanabilmesidir. Materyal parçacıkların oluşumu ve yok edilişi üzerine ilk başarılı teoriydi. Önceden sadece fotonların böyle davrandığı bilinmekteydi.

Ocak 1934'te Irene Joliot-Curie ve Frederic Joliot elementleri alfa parçacıklarıyla bombardıman ederken onları radyoaktif hale getirdiklerini duyurdular. Martta Fermi'nin asistanı Gian-Carlo Wick Fermi'nin beta çürümesi teorisini kullanarak teorik bir açıklama getirdi. Fermi deneysel fiziğe geçmeye karar verdi ve James Chadwick'in 1932'de keşfettiği nötronu kullanmaya başladı. Mart 1934'te Fermi Rasetti'nin polonyum-berilyum nötron kaynağı ile radioaktiviteyi oluşturmayı denedi. Nötronların elektrik yükü yoktu, bu nedenle pozitif bir çekirdek onların yönünü değiştiremezdi. Bu da çekirdeği delmek için yüklü parçacıklardan daha az enerji gerektiği anlamına geliyordu ve Via Panisperna gençlerinin sahip olmadığı parçacık hızlandırıcıya gerek kalmıyordu.

Fermi polonyum-berilyum nötron kaynağını radon-berilyum kaynağı ile değiştirdi. Bunu cam bir ampulü berilyum tozuyla doldurduktan sonra havayı boşaltıp 50 mCi radon gazı ekleyerek yaptı. Bu daha güçlü bir nötron kaynağı yarattı, ancak etkisi radon'un 3.8 günlük yarı ömrü ile sınırlıydı. Fermi bu kaynağın gamma ışınları da yayacağını biliyordu, ancak teorisine göre bu deneyin sonuçlarını etkilemezdi. Hazır bulunan yüksek atom numaralı bir element olan Platini bombardıman ederek başladı ancak sonuç alamadı. Daha sonra aluminyumu denedi; bunun sonucunda bir alfa parçacığı oluştu ve önce sodyum, daha sonra magnezyuma dönüştü. Sonuçsuz deneylerinde kurşunu ve kalsiyum florür şeklinde alfa parçacığı yayarak nitrojen ve oksijene çürüyen floridi denedi. 22 değişik elementi radyoaktif hale getirmeyi başardı. Fermi nötron sebepli radyoaktiviteyi İtalyan La Ricerca Scientifica dergisinde 25 Mart 1934'te yayınladı.

Toryum ve uranyumu doğal radyoaktivitesi bu elementlerin nötronlarla bombardıman edildiğinde ne olduğunu görmeyi zorlaştırıyordu ancak uranyumdan hafif ve kurşundan ağır elementleri yok ederek Fermi yeni elementler bulduğunu belirtti ve bunlara hesperyum ve ausonyum adını verdi. Kimyager Ida Noddack bunu eleştirdi ve bazı deneylerin kurşundan hafif elementler oluşturduğunu söyledi. Noddack'in eleştirisi ciddiye alınmadı çünkü onun takımı uranyumla deney yapmamıştı ve masuryum 'u (teknetyum) buluşuna kesin gözüyle bakılmıyordu. O zamanda fizyonun teorik olarak olasılıksız ve imkânsız olduğu düşünülüyordu. Fizikçiler yüksek atom numaralı elementlerin nötron bombardımanından hafif elementlerden oluşacağını beklerken kimse nötronların ağır bir atomu Noddack'in dediği gibi iki hafif parçaya bölebileceğini beklemiyordu.

Via Panisperna gençleri açıklanamayan bazı etkiler de gördüler. Deney mermer yerine tahta bir masada daha iyi yapılıyordu. Fermi Joliot-Curie ve Chadwick'in parafin mumunun nötronları yavaşlattığını söylediğini hatırladı ve bunu denemeye karar verdi. Nötronlar parafin mumundan geçerken gümüşte parafinsiz deneye nazaran yüzlerce kat daha fazla radyoaktivite oluşturdular. Fermi bunun parafindeki hidrojen atomları yüzünden olduğunu düşündü. Tahtadaki atomlar da mermer ile aradaki farkı açıklıyordu. Bir nötronun çarpıştığı elementin çekirdeğinin atom numarası ne kadar düşükse, kaybettiği enerji de o kadar yüksekti ve bu nedenle nötronu yavaşlatmak için az çarpışma gerekiyordu. Fermi bunun daha fazla radyoaktivite oluşturduğunu fark etti çünkü yavaş nötronlar hızlı olanlardan daha kolay yakalanıyordu. Bunu açıklamak için bir difüzyon denklemi geliştirdi ve bu denklem daha sonra Fermi yaş denklemi adını aldı.

1938 yılında Fermi 37 yaşındayken "nötronla ışınama sonucu ortaya çıkan yeni elementlerin varlığını gösterme ve buna bağlı olan yavaş nötronlarla nükleer reaksiyonları keşfetme" üzerine çalışmaları için Nobel Fizik Ödülü'nü aldı. Fermi Stockholm'da ödülü aldıktan sonra İtalya'ya dönmedi ve ailesiyle Aralık 1938'de New York City'ye taşındı ve vatandaşlığa başvurdu. Ailenin Amerika'ya taşınma kararı öncelikle İtalya'daki ırk yasalarının bir sonucuydu.

Manhattan Projesi
Fermi 2 Ocak 1939'da New York City'ye geldi. Hemen beş değişik üniversiteden teklif aldı ve 1936 yazında ders vermiş olduğu Columbia Üniversitesi'ninkini kabul etti. Aralık 1938'de Alman kimyagerler Otto Hahn ve Fritz Strassmann'ın baryumu uranyumu nötron bombardımanına tutarak bulduğunu öğrendi ve Lise Meitner ve yeğeni Otto Frisch bunu nükleer fizyonun ürünü olarak tanımladı. Frisch bunu deneysel olarak 13 Ocak 1939'da kanıtladı. Frisch ve Meitner'ın Hahn ve Strassmann'ın keşfinin incelemesi Atlantik Okyanusu'nu Niels bohr ile geçti. Princeton'da ders veren Bohr bunu İsidor İsaac Rabi ve Willis Lamb'e söyledi ve onlar da bunu Columbia'ya taşıdı. Rabi bunu Fermi'ye söylediğini iddia etti ancak Fermi daha sonra Lamb'in söylediğini belirtti:

"Ocak 1939 ayını çok iyi hatırlıyorum. Pupin Laboratuvarı'nda çalışmaya başlamıştım çünkü her şey çok hızlı gelişiyordu. O dönemde Niels Bohr Princeton'da ders vermekteydi ve bir öğleden sonra Willis Lamb heyecanla bana gelip Bohr'un iyi haberler verdiğini söyledi. Bu haber, fizyonun buluşu ve tanımının genel bir fikrini içeriyordu. Aynı ay, Washington'da bir toplantı oldu ve burada yeni bulunan fizyonun önemi ve nükleer enerji kaynağı olabilmesi konuşuldu."

Noddack sonunda haklı çıkmıştı. Fermi hesaplamalarına göre fizyonun olasılığını yok saymıştı, ancak tek nötron sayılı bir nüklidin fazladan bir nötron almasında ortaya çıkan bağlayıcı enerjiyi göz ardı etmişti. Fermi için bu haber utanç vericiydi çünkü bulduğunu düşündüğü ve Nobel aldığı transuranik elementler element değil, fizyon ürünleriydi. Nobel kabul konuşmasına bunu ekledi.

Columbia'daki bilim adamları uranyumun nötron bombardımanında verdiği enerjiyi ölçmeye karar verdi. 25 Ocak 1939'da Columbia'daki Pupin Hall'ın bodrum katında, Fermi ve deney takımı ABD'nin ilk nükleer fizyon deneyini yaptılar. Takımın diğer üyeler Herbert L. Anderson, Eugene T. Booth, John R. Dunning, G. Norris Glasoe ve Francis G. Slack idi. Ertesi gün, Beşinci Washington Teorik Fizik konferansı Washington DC'de başladı. George Washington Üniversitesi ve Carnegie Enstitüsü'nün bu ortak konferansında fizyonun haberi iyice yayıldı ve başka deneylere yol açtı.

Fransız bilim adamları Hans von Halban, Lew Kowarski ve Frederic Joliot-curie uranyumun nötron bombardımanında aldığından fazla nötron verdiğini bulmuştu. Fermi ve Anderson da birkaç hafta sonra bunu buldu. Leo Szilard Fermi ve Anderson'ın fizyon deneylerini yeni bir boyuta taşımak için Kanadalı radyum üreticisi Eldorado Gold Mines Limited'den 200 kilogram uranyum oksit elde etti. Fermi ve Szilard birlikte kendi kendine yeten bir nükleer reaksiyon (nükleer reaktör) geliştirdi. Hidrojenin suda emdiği nötronların sayısı ve hızı yüzünden doğal uranyumu nötron moderatörü kullanarak kendiliğinden olan bir nükleer reaksiyon yapmak zordu. Fermi su yerine uranyum oksit bloklar ve grafiti kullanayı teklif etti. Böylece nötron yakalama hızı azalacak ve kendi kendine yeten bir zincir reaksiyonu olacaktı. Szilard çalışan bir dizayn sundu: grafit tuğlaların arasında uranyum oksit blokları. Szilard, Anderson ve Fermi "Uranyum'da Nötron Üretimi" adlı bir makale yazdı. Ancak kişilikleri farklı olduğu için Fermi Szilard'la çalışmakta zorluk çekti.

Fermi askeri liderleri nükleer enerjinin gücü hakkında uyaran ilk kişi oldu ve bunu 18 Mart 1939'da Deniz Kuvvetleri'nde verdiği derste yaptı. Deniz kuvvetleri Columbia araştırmalarına 1500 dolar takviyede bulundular ancak verdikleri cevap gene de Fermi için yeterli değildi. Daha sonra Szilard, Eugene Wigner ve Edward Teller Einstein imzalı meşhur mektubu Başkan Roosevelt'e yollayarak Nazi Almanyası'nın atom bombası yapabileceğini yazdılar. Böylece Roosevelt S-1 Uranyum Komitesi'ni oluşturdu.

S-1 Komitesi Fermi'ye grafit alması için para sağladı ve bununla Pupil Hall Laboratuvarı'nda bir grafit tuğla yığıntısı yaptı. Ağustos 1941'de altı ton uranyum oksit ve 30 ton grafiti vardı ve bununla Columbia'da daha büyük bir düzen kurdu.

S-1 Komitesi tekrar 18 Aralık 1941'de buluştu ve ABD artık 2. Dünya Savaşı'na girdiği için çalışmalar önem kazandı. Çalışmaların çoğu zenginleştirilmiş uranyum üretmeye yönelikti, ancak komite üyesi Arthur Compton daha mantıklı bir alternatifin plütonyum olduğunu ve 1944'ün sonuna kadar bunun reaktörlerde seri üretime geçebileceğini söyledi. Chicago Üniversitesi'nde plütonyum çalışmaları başlattı. Fermi istemeyerek taşındı ve takımıyla yeni Metalurji Laboratuvarı'nda görev aldı.

Kendi kendine yeten bir nükleer reaksiyonun sonuçları kesin değildi ve bu nedenle Chicago kampüsünde şehrin ortasında bunu yapmamaya karar verdiler. Compton Argonne Woods Ormanı'nda Chicago'ya 32 kilometre uzaklıkta bir yer buldu. Stone & Webster alanı geliştirmek için iş aldı ancak endüstriyel bir anlaşmazlık nedeniyle durdular. Fermi Compton'ı reaktörü Chicago'nun Stagg Field'ının altındaki squash kortunda inşa etmeye ikna etti. Bu inşaat 6 Kasım 1942'de başladı ve Chicago Pile-1 2 Aralık'ta kritik hale geldi. Yığının şekli küre biçimindeydi, ancak Fermi bütün düzeni kurmadan kritik hale gelebileceğini hesapladı.

Bu deney enerji arayışında önemli bir noktaydı ve Fermi'nin tipik yaklaşımını gösterdi. Her adım dikkatlice planlandı ve her hesaplama dikkatlice yapıldı. İlk kendi kendine yeten nükleer zincir reaksiyonu yapıldığında Compton Ulusal Savunma Araştırma Komitesi Başkanı James B. Conant'la şifreli bir telefon görüşmeyi yaptı:

"Telefonu elime alıp Conant'ı aradım. Ona Harvard Üniversitesi Rektörü'nün ofisinde ulaştım. 'Jim,' dedim, 'İtalyan kaşifin yeni dünyaya ulaştığını öğrenmek hoşuna gidecektir. Sonra, önceden komiteyi daha bir haftalık işimiz olduğuna inandırdığım için özür dileyerek 'Dünya sandığımız kadar büyük değilmiş, oraya çok erken ulaştı,' diye ekledim. Conant 'Demek öyle. Yerliler arkadaş canlısı mıydı peki?' diye sordu. Ben de 'herkes sağ salim ulaştı,' dedim."

Araştırmayı topluma tehlikeli olmayan bir yerde sürdürmek için reaktör demonte edilerek Argonne Ormanı'na taşındı. Fermi burada nükleer reaksiyonlar üzerine araştırmalar yaptı ve reaktörün serbest nötron üretiminden faydalandı. Laboratuvar kısa zamanda fizik ve mühendisliği geçerek biyolojik ve tıbbi araştırmalara geçti. Önceden Argonne Fermi tarafından Chicago Üniversitesi adına yürütüldü ancak Mayıs 1944'te ayrılarak Fermi yönetiminde kaldı.

Oak Ridge'deki hava soğutmalı X-10 Grafit Reaktörü 4 Kasım 1943'te kritik hale gelince Fermi bir şeylerin yanlış gitmesi olasılığı yüzünden oradaydı. Teknisyenler onu erken uyandırarak bunu izlemesini sağladılar. X-10'u çalıştırmak plütonyum projesinde başka bir başarıydı. Reaktör dizaynı hakkında bilgiler sağladı, ayrıca DuPont çalışanlarına reaktör çalıştırma eğitimi vererek reaktörde oluşan küçük miktarda plütonyum üretti. Fermi kanunen izin verilen en kısa süre olan Temmuz 1944'te Amerikan vatandaşı oldu.

Eylül 1944 yılında Fermi ilk uranyum yakıtı külçesini Hanford tesisindeki B-reaktörünün içine yerleştirdi. Bu reaktör büyük miktarlarda plütonyum yerleştirilmek üzere geliştirilmişti. X-10 gibi bu da Fermi'nin takımı tarafından Metalurji laboratuvarında DuPont tarafında inşa edilmişti. Fakat bu reaktör çok daha büyük ve su soğutmalıydı. Geçen birkaç gün içerisinde 838 tüp dolduruldu ve reaktör kritik bir hale geldi. Kısa bir süre sonra 27 Eylül gece yarısında, operatörler kontrol çubuklarını harekete geçirdiler. Bir süre bu işe yaradı, fakat 03.00 sıralarında, güç seviyesi düşmeye başladı ve saat 06.30'da tamamen durduruldu. Ordu ve DuPont Fermi'nin takımından bir cevap bekliyordu. Sonraki gün araştırmalar sonucu soğutma suyunda kaçak ya da kirlenme olduğu tespit edildi. Ertesi gün reaktörler tekrar çalışmaya başladı fakat kapanması birkaç saat sürdü. Problem xenon-135 ten kaynaklanan nötron zehirlemesinden dolayı oluyordu. Bir fizyonunun yarılanma ömrü 9.2 saat sürüyordu. Dupont'un Metalurji Laboratuvarındaki reaktör dizaynında 1500 tüp bulunuyordu. Bu yüzden kenarlara 504 tane daha tüp eklemek zorunda kaldılar. Bilim insanları bunun gereğinden fazla bir mühendislik uygulaması oluğunu para ve zaman kaybından başka bir şey olmadığı düşünüyorlardı. Fakat Fermi 2.004 tüpün hepsini doldurmanın, reaktörlerin yeterince güce ulaştıracağını ve bunun plütonyum üretmek için uygun bir yol olduğunun farkına vardı.

1944 yılının ortasında Robert Oppenheimer Fermi'yi Los Alamos'taki Project Y'ye katılması için ikna etti.  Fermi Eylül ayında laboratuvar yöneticisi oldu. Nükleer ve teorik fizikten sorumlu oldu. Katılığı bölüğün ismi adından dolayı F bölüğü olarak anılmaya başladı. F bölüğü 4 parçadan oluşuyordu; F-1 süper ve genel teori adı altında Teller'a aitti ve Süper termonükleer bombayı geliştiyordu; F-2 "su kaynatıcısı" adı altında projeyi L.D.P. King gözetmenliği altında geliştiriyor; F-3 Egon Bretscher'in gözetimi altında Super Experimention; ve F-4 ise Anderson'un gözetimi altında fisyon araştırmaları yapıyordu. Fermi 16 Temmuz 1945 yılında yapılan Trinity denemelerini gözlemledi. Gözlem esnasında patlamanın etkisiyle elindeki bir miktar kağıdı yere düşürdü. Patlamanın uzaklığını adımladı ve patlamanın 18.6 kiloton TNT patlaması ile aynı miktarda olduğunu hesapladı.

Oppenheimer, Compton ve Ernest Lawrence ile birlikte Fermi Ara Komiteye hedef seçiminde tavsiye veren bilimsel paneldeydi. Panel ve komite herhangi bir uyarı verilmeksizin atom bombasının endüstriyel bir hedefe atılabileceği konusunda hemfikirdi. Fermi Nagazaki ve Hiroşima'nın bombalanacağını kamusal seslendirme sisteminden öğrendi. Fermi atom bombasının ne devletleri savaş yapmaktan alıkoyacağını ne de devletleri kemale erdireceğini düşünüyordu. Bu yüzden Los Alamos Bilim İnsanları Derneğine katılmadı.

Savaş sonrası
Fermi 1 Temmuz 1945'te Chicago üniversitesinde profesör oldu ancak 31 Aralık 1945'e kadar ailesiyle Los Alamos laboratuvarını terk etmedi. Metalurji Laboratuvarı 1 Temmuz 1946'da Argonne Ulusal Laboratuvarı oldu ve Manhattan Projesi tarafından kurulan ilk ulusal laboratuvar oldu. Chicago ve Argonne arasındaki kısa mesafe sayesinde Fermi iki yerde de çalışabildi. Argonne'da deneysel fiziğe devam etti ve Leona Marshall'la nötron dağılımını inceledi. Maria Mayer ile de teorik fiziği tartışarak daha sonra ona Nobel Ödülü'nü kazandıran dönüş-yörünge ikilisini anlamasını sağladı.

Manhattan Projesi 1 Ocak 1947'de Atom Enerjisi Komisyonu olarak değiştirildi. Fermi bu komisyonun Genel Danışma Komitesi'nde görev yaptı. Bu komitenin başkanı Robert Oppenheimer idi. Her yıl birkaç hafta Los Alamos Ulusal Laboratuvarı'nda da zaman geçirdi ve burada Nicholas Metropolis ve John von Neumann ile iki farklı yoğunlukta sıvının sınırında olanları inceleyen Rayleigh-Taylor dengesizliği üzerine çalıştı.

Ağustos 1949'da Sovyet fizyon bombasının patlatılmasından sonra Fermi İsidor Rabi ile komiteye sert bir rapor yazdı ve hidrojen bombasının geliştirilmesine ahlaki ve teknik nedenlerle karşı çıktı. Ancak Fermi Los Alamos'ta hidrojen bombası çalışmalarında danışman olarak çalışmaya devam etti. Stanislaw Ulam ile Teller'ın termonükleer bomba modeli için gereken tritium miktarının aşırı fazla olacağını ve füzyon reaksiyonunun bu kadar trityumla bile mümkün olacağının kesin olmadığını hesapladı. Fermi 1954'teki davada Oppenheimer hakkında ifade veren bilim insanlarından biriydi. Fermi suçlamayı saçma buldu. Hastalığı kötüye gittiği halde

Oppenheimer lehine ifade verdi. Oppenheimer' ın olağanüstü hizmetler verdiğini söyledi. Ancak bu dava sonunda Oppenheimer'ın güvenlik izni iptal edildi.

Sonraki yıllarda Fermi Chicago Üniversitesi'nde ders vermeye devam etti. Savaş sonrası doktora öğrencilerinin arasında Owen Chamberlain, Geoffrey Chew, Jerome Friedman, Marvin Goldberger, Tsung-Dao Lee, Arthur Rosenfeld ve Sam Treiman vardı. Jack Steinberger ise yüksek lisans öğrencisiydi. Fermi parçacık fiziği ve özellik pion ve müonlarla ilgili önemli araştırmalar yaptı. Pion-nükleon rezonansının ilk tahminlerini istatistiksel metodlara dayanarak ortaya attı. Bunun nedeni teorinin zaten yanlış olması nedeniyle kesin cevaplara gerek olmamasıydı. Chen Ning Yang ile yazdığı bir makalede pionların bileşik parçacık olabileceğini belirtti. Bu fikir Shoichi Sakata tarafından ele alındı. Pionun quarklardan oluştuğunu söyleyen quark modeli bu teoriyi etkisiz bırakmış ve Fermi'nin modelini tamamlamıştır.

Fermi "Kozmik radyasyonun kökeni" adlı bir makale yazdı ve kozmik ışınların maddenin yıldızlararası uzayda manyetik alanlar tarafından hızlandırılması nedeniyle oluştuğunu ortaya attı. Fermi spiral galaksilerin kolları etrafındaki manyetik alanlarla ilgili sorunları inceledi. Ayrıca Fermi paradoksunu ortaya attı: uzayda yaşamın olasılığı ve bununla iletişime hala geçilmemiş olması arasındaki çelişme.

Hayatının sonuna doğru Fermi genel toplumun nükleer teknoloji ile mantıklı kararlar vermesine inanmadığını söyledi:

"Bazılarınız sorabilir, birkaç yaşlı profesöre biraz bilgi toplayarak sadece onları mutlu etmek için bu kadar çalışıp sadece uzmanların anlayabileceği gereksiz işler yapmanın anlamı nedir? Bunun cevabını az çok sağlam bir tahminle verebilirim.

Teknoloji ve bilimin tarihi bize temel bilgilerde yapılan bilimsel gelişmelerin er ya da geç teknik ve endüstriyel uygulamalara yol açtığını ve hayatımızda devrimler yaptığını gösterir. Maddenin yapısına ulaşmanın da buna dahil olduğunu düşünüyorum. Daha az kesin olan, ve hepimizin umduğu ise, insanlığın yeterince olgunlaşarak elde ettiği doğal güçleri iyilik için kullanmasıdır."

Fermi 53 yaşında Chicago'daki evinde mide kanserinden öldü ve Oak Woods Mezarlığı'na gömüldü.

Etkileri ve Mirasları
Fermi başarıları için çeşitli ödüller aldı. Bunlar; 1926'da Matteucci Madalyası, 1938'de Nobel Fizik Ödülü, 1942'de Hughes Madalyası, 1947'de Franklin Madalyası ve 1953'te Rumford Ödülü idi. 1946'da Manhattan Projesi'ne katkıları için Başarı Ödülü'nü aldı. Floransa'daki Santa Croce Bazilikası birçok sanatçı, bilim adamı ve önemli ismin yanında Fermi için de bir plak bulundurmaktadır. 1999'da Time dergisi Fermi'yi 20. yüzyılın en önemli 100 insanından biri olarak nitelendirdi. Fermi hem deneysel hem teorik alanda başarı sahibi olan nadir fizikçilerden biriydi. Fizik tarihçisi C. P. Snow "Fermi eğer birkaç yıl önce doğsaydı, Rutherford'ın atom çekirdeğini, Bohr'un da hidrojen atomu teorisini keşfedebilirdi. Eğer bu abartma gibi duyuluyorsa Fermi ile ilgili her şey abartma gibi duyulur."

Fermi ilham veren bir öğretmen olarak tanınıyordu ve detaya, basitliğe ve derslerini özenle hazırlamasına verdiği dikkat takdir topluyordu. Daha sonra ders notları kitap haline getirildi. Makale ve defterleri bugün Chicago Üniversitesi'ndedir. Victor Weisskopf Fermi'nin "her zaman en basit ve direkt yolu seçtiğini ve karmaşayı en aza indirgediğini" yazmıştır. Fermi'nin başarı ve yeteneği, mümkün olanın takdiri ile kendi zekasından geliyordu. Karmaşık teorileri sevmezdi ve matematikte çok iyi olmasına rağmen iş daha basit yapılabilecekse bunu hiç kullanmazdı. Başkalarının kafasını karıştıracak problemlere hızlı ve doğru cevaplar bulmasıyla ünlüydü. Daha sonra bu "Fermi metodu" olarak öğretilmeye başladı.

Fermi Alessandro Volta'nın laboratuvarındaki çalışmaları sonucunda elektriğin nasıl kullanılabileceği hakkında hiçbir fikri olmadığını söylerdi. Fermi genellikle nükleer enerji ve nükleer silahlar üzerine çalışmaları ve ilk nükleer reaktörün oluşturulması ve ilk atom ve hidrojen bombalarının geliştirilmesi ile hatırlanmaktadır. Bilimsel çalışmaları zamana meydan okumuştur. Bu beta bozunması teorisini, çizgisel olmayan sistemleri, yavaş nötronların etkilerini, pion-nükleon çarpışmalarını ve Fermi-Dirac istatistiklerini kapsar. Bir pionun temel bir parçacık olmadığı tahmini quark ve leptonların keşfinin yolunu açmıştır.

Fermi adının verildiği şeyler
Birçok şeye Fermi'nin adı verilerek onurlandırılmıştır. Bunların arasında 1974 yılında adı değiştirilen Batavia, İllinois'teki Fermilab parçacık hızlandırıcısı ve 2008'de adı verilen Fermi gamma ışını teleskopu bulunur. Newport, Michigan'da ve Trino Vercellese, İtalya'da üç adet nükleer reaktöre, ayrıca Arjantin'deki RA-1 Enrico Fermi araştırma reaktörüne adı verilmiştir. 1952'de İvy Mike nükleer testinin kalıntılarından çıkarılan yapay bir elemente fermiyum adı verilmiştir. Bu element einsteinium'dan sonra gelir ve ikisi birlikte keşfedilmiştir. 1956'dan beri ABD Atom Enerjisi Komisyonu en yüksek ödülünü Fermi Ödülü olarak adlandırmıştır. Bu ödülü Otto Hahn, Robert Oppenheimer, Edward Teller ve Hans Bethe gibi tanınmış bilim adamları almıştır.

Yayımları
Fermi'nin teorik ve deneysel fiziği konu alan birçok yayımı vardır. Bunlardan bazıları, elektronik gazların istatistiğinin hesabı ve Pauli parçacıklarından oluşan gazları konu alan "Sulla quantizzazione del gas perfetto monoatomico", Rend. Accad. Naz. Lincei, 1935, Atomun istatistiksel modelini (Thomas-Fermi atom modeli) ve atomik özelliklerin hesaplanmasında yeni bir yaklaşımı (semiquantitative method) inceleyen Quantentheorie und Chemie, Leipzig, 1928, Über die magnetischen Momente der Atomkerne, Z. Phys., 1930, Tentativo di una teoria dei raggi ß, Ricerca Scientifica, 1933 sayılabilir.

Ayrıca bakınız
 Fermi gazı

Kaynakça

1901 doğumlular
Roma doğumlular
1954 yılında ölenler
20. yüzyıl fizikçileri

İtalyan fizikçiler
İtalyan mucitler
İtalyan agnostikler
İtalyan Nobel Ödülü sahipleri
Nobel Fizik Ödülü sahipleri
İtalyan asıllı Amerikalılar
Amerikalı Nobel Ödülü sahipleri
Termodinamikçiler
Deneysel fizikçiler
Kuantum fizikçileri
Amerikalı teorik fizikçiler
İtalyan teorik fizikçiler
Amerikalı fizikçiler
Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına kabul edilenler
Pisa Üniversitesinde öğrenim görenler
Göttingen Üniversitesinde öğrenim görenler
Columbia Üniversitesi öğretim üyeleri
Chicago Üniversitesi öğretim üyeleri
Göttingen Üniversitesi öğretim üyeleri
Ulusal Bilimler Akademisi üyeleri
SSCB Bilimler Akademisi muhabir üyeleri
Manhattan Projesi kişileri
Mide kanserinden ölenler
Chicago'da ölenler
Amerikan Fizik Topluluğu başkanları
Matteucci Madalyası sahipleri
Liyakat Madalyası (Amerika Birleşik Devletleri) sahipleri

Enrico Fermi


معركة جو لبن هي معركة حدثت في فبراير 1903 بين قوات إمارة الكويت وإمارة الرياض بقيادة كل من الشيخ جابر المبارك الصباح والأمير عبد العزيز آل سعود ضد قبيلة مطير في الصمان بقيادة سلطان بن فيصل الدويش شيخ مطير، بلغ تعداد القوات الكويتية النجدية نحو 14,000 مقاتل وقد ضمت جموع من بوادي العجمان وآل مرة والمناصير والعوازم وبني هاجر وبني خالد وسبيع والسهول، انتهت المعركة بانتصار القوات الكويتية النجدية والاستيلاء على 5,000 جمل، بالرغم من أن قنصل روسيا في البصرة قد كتب عن هزيمة القوات الكويتية السعودية على أيدي قبيلة مطير<ref name="ReferenceA">تاريخ العربية السعودية ، اليكسي فاسلييف، المطبوعات للتوزيع والنشر (الطبعة الأولى 1995)، ص.279</ref

الخلفية التاريخية
تأسست إمارة الرياض في يناير 1902 على يد الأمير عبد العزيز بن سعود وذلك عقب انتصاره على حامية الرياض التابعة لإمارة حائل، ثم وسع ابن سعود حدود إماراته بضم الخرج والحوطة والأفلاج، كان رد حاكم حائل الأمير عبد العزيز بن رشيد بأن حشد جيشا من بادية شُمّر وسكان قرى القصيم وسدير والوشم وزحف به إلى الرياض في صيف عام 1902

في الوقت الذي كانت فيه الحرب تدور في نجد بين إمارتي الرياض وحائل كانت الكويت تدعم وتساند الرياض رغم أن الكويت لم تشن أي عملية عسكرية جديدة منذ هزيمتها القاسية بمعركة الصريف في مارس 1901 على يد أمير حائل عبد العزيز آل رشيد، ويرجع السبب في توقف الكويت في شن العمليات العسكرية على حائل هو الضغوط التي مارستها بريطانيا على أمير الكويت للحد من عملياته العسكرية، وقد أظهر أمير الكويت تذمره من تلك القيود حيث جاء ذلك على لسانه خلال معاتبته لقبطان سفينة بريطانية زارت الكويت في يناير 1903 إذ قال له

الأسباب
باشر حاكم حائل عبد العزيز آل رشيد عملياته العسكرية في صيف عام 1902 وهاجم الرياض إلا أن هجومة مني بالفشل، فقرر مهاجمة الكويت التي اعتبرها عدوا رئيسيا له، فأرسل حاكمها الشيخ مبارك الصباح إلى ابن سعود يستنجده على ابن رشيد، ولبى ابن سعود النداء بجيش يقدر بنحو 10 ألاف رجل وتوجه بهم إلى الحفر إلا أن ابن رشيد رجع إلى بلاده فقرروا مهاجمة مطير لتحالفهم مع ابن رشيد.

المعركة
تتفق أغلب المصادر النجدية والكويتية على هزيمة مطير والاستيلاء على غنائم كبيرة، ولم يخالفهم إلا القنصل الروسي في البصرة الذي كتب عن هزيمة قوات الحلفاء على يد قبيلة مطير، في حين يذكر المؤرخ عبد العزيز الرشيد أن سلطان الدويش تمكن من جمع 100 فارس وهاجم أحد جوانب خيل المهاجمين المتطرفة وتغلب عليها وكاد أن يتم له الأمر لولا أن فرقة من الفرسان علموا بما قام به فقاموا بتطويقه فأركن إلى الفرار.

مصادر

معارك الكويت
معارك شبه الجزيرة العربية

معركة جو لبن


Les élections législatives françaises de 1951 se tiennent le 17 juin. Ce sont les deuxièmes élections législatives de la Quatrième République.

Mode de scrutin

Représentation proportionnelle plurinominale suivant la méthode du plus fort reste dans 103 circonscriptions, conformément à la loi des apparentements : les listes qui se sont « apparentées » avant l'élection remportent tous les sièges de la circonscription si leurs voix ajoutées obtiennent la majorité absolue des suffrages exprimés. Il y a  à pourvoir.
Le vote préférentiel est admis.

Dans le département de l'Ariège, trois députés sont à élire.

Élus

Résultats

Résultats à l'échelle du département

 Les listes de la SFIO, du MRP, et Rad soc se sont apparentées.
Leurs voix représentant plus de 50% des exprimés, elles remportent tous les sièges en jeu. Ces derniers sont répartis à la proportionnelle entre les partis apparentés.

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des circonscriptions législatives de l'Ariège
 Liste des députés de l'Ariège
 Élections législatives françaises de 1951

Bibliographie
 Louis Claeys, Deux siècles de vie politique dans le Département de l'Ariège 1789-1989, Pamiers 1994.

Notes et références

Ariège
Législatives, 1951

Élections législatives de 1951 dans l'Ariège


فالس مع بشير هو فيلم أنيماشن وثائقي، من إنتاج إسرائيلي ألماني فرنسي، حاز على جائزة غولدن غلوب لأفضل فيلم بلغة أجنبية لعام 2009 وقد رشح لجائزة الأوسكار فئة أفلام أجنبية.

عن الفيلم

الفيلم مصنف كـ فيلم كرتون توثيقي درامي حربي على الرغم من اعتقاد البعض بأنه فيلم روائي على ضوء احتواءه أحداث وصفت بالسوريالية..تدور أحداث الفيلم في لبنان أبان الاجتياح الإسرائيلي للبنان وفي مركزه هذه الأحداث مذبحة صبرا وشاتيلا من وجهة نظر جندي إسرائيلي شارك في تلك الحرب. الفيلم استغرق التحضير والاعداد له اربع سنوات كاملة حتي يصل الينا بهذة الصورة، وعمد اري فولمان الي الصبغة الوثائقية كي يعطي فيلمه بعدا وثقلا هو ليس في حاجة اليه فعليا فالموضوع يناقش ربما للمرة الأولي سينمائيا وبهذة الجرأة داخل إسرائيل، لأن الموضوع في حد ذاته شائك وملئ بالألغام، ولكي يقلل اري من حدة الفيلم عمد الي تقديمه بطريقة الانيميشن ليقلل من حدته قليلا ولكن هذا لم يفلح لأن صوت الرصاص واشلاء الضحايا كانت اقوي من أي مؤثر سينمائي. الفيلم عرض في مهرجان كان وفي كثير من المحافل السينيمائية حيث لاقى الكثير من النجاح.

ملخص الفيلم

بعد مرور 27 عاما يقرر اري فولمان ان يستعيد ذاكرته المفقودة في لبنان، 26 عاما مرت علي اجتياح جيش الدفاع الإسرائيلي للجنوب اللبناني والتوغل حتي بيروت بهدف القضاء علي المقاومة الفلسطينية وتنصيب بشير الجميل رئيسا للبنان وتوقيع اتفاقية سلام معه بهدف تأمين شمال المناطق الفلسطينية المحتلة من إسرائيل، وهي العملية التي اطلقت عليها القيادة العسكرية الإسرائيلية اسم «عملية السلام للجليل».

يبدا الفيلم بحلم يراود بواز رين صديق اري ودفعته في الجيش، 26 كلبا يقطعوا الطرق ويهددوا المارة وصولا الي منزل بواز مطالبين برأسه، لكنهم لا يقتحموا منزله، لان بواز يصحو كل مرة عند هذة النقطة تحديدا، مطالبة الكلاب بالثار وتسليم بواز لهم.هذا الحلم هو المفتاح والمدخل لاستعادة ذكريات اجتياح جيش الدفاع الإسرائيلي للجنوب اللبناني وصولا حتي العاصمة بيروت واجلاء مقاتلي منظمة التحرير الفلسطينية، هذا المفتاح يتمسك به فولمان ليعيد رأب صدع الذاكرة، ولكنه يكتشف انه لايتذكر شيء من هذة الحرب باستثاء مشهد وحيد له ومعه مجموعه من اصدقائه علي ساحل بيروت.في رحلة البحث يضطر فولمان للعودة مجددا الي اصدقائه.

فتاخذه رحلة البحث لهولندا حيث يعيش كارمي الذي هاجر بعد الحرب لهناك وافتتح مطعم فلافل وحقق ارباح جعلته من الاغنياء واشتري قطعة ارض مساحتها كبيرة بمنزل كبير، وكان المخرج يشير هنا الي ان الأرض والراحة موجودة لليهود في أماكن كثيرة حول العالم، في لقائه بكارمي يستعيد بعض التفاصيل وليس كلها، لكنه يكتشف ان كارمي الذي كان طالبا متفوقا في المدرسة شارك في الحرب لرغبته في ابراز رجولته امام اصدقائه ليس أكثر وانه مثله لا يتذكر شيء عن الحرب ولكن هذا اللقاء يدفع الي السطح عنوان جديد ومثير وهو مذبحة صبرا وشاتيلا التي حدثت أثناء سيطرة الجيش الإسرائيلي علي بيروت والتي من المفترض ان فولمان كان قريب منها لدرجة كافية تجعله اقرب لشاهد عيان، وفي اطار بحثه المحموم عن الحقيقة يقابل فولمان عددا ممن اتصلوا بالمذبحة سواء من قريب أو من بعيد ويعيد رسم صورة الحرب علي لبنان.

و من الشخصيات التي يقابلها روني ضابط في سلاح المدرعات الذي يلوم الفوج المدرع الملحق به أثناء الحرب لتجاهلهم اياه بعد صدام مع قوة من المقاتلين الفلسطينين، ويشعر بالرغم من لك بالذنب لنه ترك اصدقائه يموتوا برصاص وقذائف الفلسطينين، وهناك فرينكل القوي الذي يرقص علي انغام الرصاص وهو يشتم المقاتلين من منظمة التحرير بعد حصار مجموعته داخل شوارع بيروت، وفي لقاء فولمان مع درور هارزي قائد احدي الدبابات التي كانت تحاصر المخيم، يسمع فولمان كيف حضر رجال الكتائب للمخيم بملابس إسرائيلية وأسلحة إسرائيلية لتمشيط المخيم بحثا عن مقاتلين فلسطينين مختبئين، لكن الامر تتطور لقتل المدنيين وابلغ هارزي قائده الأعلي ولكن لم يحدث شيء لأن القيادة للقوات الموجودة حول المخيم كانت تعسكر علي بناية عالية جدا تشرف علي المخيم بالكامل وهي التي اعطت الأمر بأطلاق قذائف ضوئية لتسهيل عمل قوات الكتائب داخل المخيم.

و من ضمن الشخصيات التي يلتقيها المخرج فولمان هناك مراسل التليفزيون رون بن يشاي الذي افاض أكثر في وصف المذبحة لأنه من أوائل من دخلوا المخيم عقب وقف إطلاق النار وخروج رجال الكتائب من المخيم، وانه سارع بابلاغ شارون بان هناك شيء ما يحدث في مخيم صبرا وشايتلا ولكن شارون لم يعلق وشكره علي الملاحظة اللي ابداها....و من اجل الحقيقة واستعادة الذاكرة يفاجا فولمان بأن المشهد الوحيد المتبقي له هو نساء بملابس سوداء يخرجن من بوابات المخيم الي الشارع وهن يصرخن، لينتهي الفيلم بلقطات حقيقية من داخل مخيم صبرا وشاتيلا تكشف مدي الوحشية التي تعامل بها رجال الكتائب مع اهالي المخيم تحت سمع وبصر الجيش الإسرائيلي.

الفيلم جاء بنائه الدرامي مكثف وشديد التداخل لأنه يتكلم عن فترة شديدة الخصوصية في تاريخ لبنان الحديث، قبل الأحداث التي يتناولها الفيلم بعدة سنوات كانت نشأت علاقة تعاون سرية بين كميل شمعون وبيار الجميل كممثلين لطوائف مسيحية في لبنان وبين مناحم بيجن رئيس وزراء إسرائيل والذي تعهد بتقديم السلاح والتدريب والدعم اللوجيستي للميلشيا المسيحية للوقوف في وجه منظمة التحرير الفلسطينية التي سيطرت علي الجنوب اللبناني وحولته لمنصة هجوم علي شمال إسرائيل، في هذة الفترة برز بشير الجميل كمنسق للتعاون اللبناني الإسرائيلي وهو رئيس المجلس الأعلي لقوات حزب الكتائب اللبناني، والذي تم تحضيره ليكون رئيسا للبنان وزار القدس ونهاريا عدة مرات بهدف الاجتماع بشارون ومناحم وغيرهم من قادة إسرائيل، وبشير اجتمع مع شارون في بيروت واطلعه الأخير علي خطط جيش الدفاع لاجتياح لبنان وتصفية المقاومة وكان من المقرر ان تلعب ميلشيا الكتائب دور مهم في هذة التصفية، وتم انتخاب بشير رئيسا للبنان ولكن تم اغتياله بعد انتخابه بايام قليلة وهذا عجل باقتحام إسرائيل لبيروت وجعل انصاره متعطشين لدماء الفلسطينين.

فولمان يبدا فيلمه بكابوس مجازي وينهيه بكابوس حقيقي..و ما بين الكابوسين يقدم لنا حقائق صادمة...في البداية يبدو رقم 26 وكأنه لعنة ما، 26 كلبا يطارودوا بواز، هل هم كلاب فعلا ام كل سنة تمر سوف يزداد عدد الكلاب الشرسة المطاردة لبواز في احلامه، وكأن كل سنة تمر علي غزو لبنان تضيف كلبا شرسا جديدا يريد ان ينهش بواز.و فولمان أثناء بحثه عن الحقيقية يؤكد شيء وحيد وهو عبثية الحرب وقذارتها، كارمي الباحث عن اثبات لرجولته يعترف بأنهم قتلوا عائلة كاملة داخل سيارة مرسيدس فور وصولهم للشاطئ اللبناني لا لشئ ولكنه الخوف.
عندما يصف فرينكل هجمات الفدائيين الفلسطينين نجد انهم صبية يحملون الاربي جي بقواذفه المضادة للدروع، ولكن هذا لم يمنع فرينكل وزملائه من إطلاق الرصاص عليهم، يبدو من الفيلم ان معظم المشاركين في هذة الحرب يدينوا ما حدث، وبعضهم قرر ان ينسي فعليا ما حدث ويتركه خلفه كما فعل روني واخرون اختاروا محو الذاكرة بارادتهم لبشاعة ما حدث وهو عين ما حدث مع فولمان نفسه، وطوال الفيلم يؤكد فولمان علي عبثية الحرب، فبينما المدرعات تخترق الحدود الإسرائيلية اللبنانية نجد أغنية تقول «صباح الخير لبنان..ان وجودك نعمة»...و أثناء مشاهد الحرب نجد موسيقي روك ومغني يهتف «لقد قصفت بطائرتي صيدا اليوم»...ان فولمان يتمتع بحس موسيقي ويبدو في هذة المشاهد متأثرا برائعة فرنسيس فورد كوبولا " Apocalypse Now "...و يقارن فولمان بين الإطار الجنود في الميدان والإطار شارون وهو في مزرعته أو مناحيم بيجن في مكتبه..الالإطار واحد لكن الاجواء مختلفة، ان فولمان يدين القيادة العسكرية لإسرائيل في هذة الحرب من خلال مشاهد صغيرة ومعبرة، قائدة وحدته المتمركز في فيلا علي مشارف بيروت ترك كل شيء وتفرغ لمشاهدة افلام جنسية واخرون ينعموا بحمامات دافئة صنابيرها من ذهب في الوقت الذي يموت فيه الجنود بسيارات مفخخة، هذة النغمة، نغمة الإدانة تمتد لتشمل القيادة الموجودة في الجبهة التي سهلت عمل جنود الكتائب داخل مخيم صبرا وشتيلا.

فولمان عندما يدين القادة الإسرائيلين بارتكاب مذابح وتجاوزات فانه لا يعفي نفسه من الذنب وان كان يبرر ما فعله بأنهم استخدموه واستخدموا رفاقه وحولوهم الي شيء اقرب الي النازيين لكنه لا يعلق كل شيء علي شماعة الذاكرة المنسية ولكنه يؤكد ان ما حدث شيء غير قابل للنسيان بدليل انه انهي فيلمه بلقطات ارشيفية ووثائقية حقيقية من داخل المخيم بعد المذبحة..صور تدين إسرائيل والكتائب وربما أري فولمان نفسه.

جوائز حصل عليها الفيلم

 تم ترشيح الفيلم للاوسكار أفضل فيلم ناطق بلغة اجنبية.
 تم ترشيح الفيلم للسعفة الذهبية في مهرجان «كان» 2008
 تم ترشيح الفيلم لعدد من الجوائز في عدد من المهرجانات والمحافل السينمائية الدولية.

وصلات خارجية

أفلام الصراع الإسرائيلي اللبناني
أفلام الصراع الفلسطيني الإسرائيلي
أفلام ألمانية في عقد 2000
أفلام إسرائيلية
أفلام إنتاج 2008
أفلام باللغة العبرية
أفلام باللغة العبرية في عقد 2000
أفلام تقع أحداثها في الشرق الأوسط
أفلام تقع أحداثها في بيروت
أفلام تقع أحداثها في تل أبيب
أفلام تقع أحداثها في سنة 1982
أفلام تقع أحداثها في سنة 2006
أفلام جيش الدفاع الإسرائيلي
أفلام حربية عقد 2000
أفلام رسوم متحركة ألمانية
أفلام رسوم متحركة إسرائيلية
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في الشرق الأوسط
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في عقد 1980
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في عقد 2000
أفلام رسوم متحركة تقع أحداثها في فلسطين
أفلام رسوم متحركة حربية
أفلام رسوم متحركة درامية
أفلام رسوم متحركة فرنسية في عقد 2000
أفلام رسوم متحركة في 2008
أفلام رسوم متحركة للكبار
أفلام رسوم متحركة للكبار فرنسية
أفلام سجلها ماكس ريختر
أفلام سوني بيكتشرز كلاسيك
أفلام سياسية عقد 2000
أفلام عن الحرب الأهلية اللبنانية
أفلام عن فقدان الذاكرة
أفلام فرنسية
أفلام مناهضة للحرب
أفلام وثائقية 2008
أفلام وثائقية إسرائيلية
أفلام وثائقية رسوم متحركة
أفلام وثائقية عقد 2000
حائزون على جائزة سيزار
مواضيع جدلية بسبب الفحش في الأفلام

فالس مع بشير


RFA Sea Crusader was a fast sealift ship chartered to Britain's Royal Fleet Auxiliary between 1996 and 2003 and subsequently in commercial service with Cobelfret on North Sea routes as MV Celestine. She was described by the RFA as a "Strategic Lift Ro-Ro".

Background
In the mid-1990s the British Ministry of Defence identified a need for sealift ships to support the new Joint Rapid Deployment Force (JRDF, subsequently the Joint Rapid Reaction Force). This requirement would ultimately be met by the construction of six Point-class sealift ships in 2002–3, but the charter of two commercial ships was approved as an interim measure.

Description
Sea Crusader/Celestine is the lead ship of a class of six vehicle carriers of 23,986 GRT. She is  long and powered by two MAN B&W 7L40/54 diesels of 6,690 shp each. She can carry 654 cars and 157 trailers

History
Kawasaki Heavy Industries built MV Celestine at Sakaide shipyard, Japan in 1996. In October of that year the RFA took the newly built ship on a two-year charter from Oceanarrow (UK) Ltd as RFA Sea Crusader. She would be joined by RFA Sea Centurion in October 1998. The original intention was that Sea Crusader would be replaced by the charter of a new-build sister ship to Sea Centurion, but construction problems with the Sea Chieftain led to the charter of the Sea Crusader being extended until 1 March 2003.

 she is serving the Purfleet and Immingham routes to Zeebrugge for Cobelfret Ferries under a Belgian flag, homeported in Antwerp.

See also
 RFA Sea Centurion (A98)
 Point-class sealift ship

References

Ships of the Royal Fleet Auxiliary
1996 ships

RFA Sea Crusader (A96)


E o Circo Chegou é um filme brasileiro de 1940, dirigido por Luiz de Barros, que também assinou o roteiro ao lado de Gita de Barros. Foi o primeiro filme estrelado por Alda Garrido. O filme contou com músicas de Herivelto Martins.

Sinopse
Numa pequena cidade do interior, a população fica alvoroçada com a eminente chegada de um circo que promete movimentar a pacata vida da cidade.

Elenco
Alda Garrido como Miloca
Celeste Aída como Loló
Arnaldo Amaral
Juvenal Fontes
Ana de Alencar
Abel Pêra

Curiosidades
Trata-se de um filme importante para o cinema cômico brasileiro, uma vez que marca a estreia de uma das mais importantes atrizes brasileiras no cinema: Alda Garrido.

Herivelto Martins também fizera sua estreia em E o Circo Chegou, realizando os números musicais.

Ligações externas

Filmes do Brasil de 1940
Filmes dirigidos por Luiz de Barros
Filmes de comédia do Brasil
Filmes em preto e branco
Filmes de comédia da década de 1940
Filmes em língua portuguesa

E o Circo Chegou


Red Hat Enterprise Linux (RHEL), Red Hat şirketi tarafından üretilen kurumsal amaçlı işletim sistemi. Pek çok çeşidi ve türevi vardır.

Çeşitleri
 RHEL AS (advanced sunucu) – kurumsal amaçlıdır.
 RHEL ES (edge server or entry-level server) – ağ sunucuları için geliştirilmiştir.
 RHEL WS (workstation) – power-user masaüstleri için geliştirilmiştir.
 Red Hat Desktop

Ücretsiz sürümlerle bağlantıları
RHEL, kaynağını Red Hat ve Fedora projesinin ücretsiz sürümlerinden alır.
 RHL 6.2 → RHL 6.2E
 RHL 7.2 → RHEL 2.1
 RHL 9 → RHEL 3
 FC 3 → RHEL 4
 FC 6 → RHEL 5
 FC 12 → RHEL 6

Sürüm geçmişi
 RHL 6.2E (Zoot), 27 Mart 2000
 RHEL 2.1 AS (Pensacola), 26 Mart 2002
 RHEL 2.1 ES (Panama), Mayıs 2003
 RHEL 3 (Taroon), 22 Kasım 2003
 RHEL 3 Update 1, 16 Ocak 2004
 RHEL 3 Update 2, 18 Mayıs 2004
 RHEL 3 Update 3, 3 Eylül 2004
 RHEL 3 Update 4, 21 Aralık 2004
 RHEL 3 Update 5, 20 Mayıs 2005
 RHEL 3 Update 6, 28 Eylül 2005
 RHEL 3 Update 7, 15 Mart 2006
 RHEL 3 Update 8, 20 Temmuz 2006
 RHEL 4 (Nahant), 15 Şubat 2005
 RHEL 4 Update 1, 9 Haziran 2005
 RHEL 4 Update 2, 5 Kasım 2005
 RHEL 4 Update 3, 7 Mart 2006
 RHEL 4 Update 4, 11 Ağustos 2006
 RHEL 4 Update 5, 2 Mayıs 2007
 RHEL 4 Update 6, 16 Kasım 2007
 RHEL 5 (Tikanga), 17 Mart 2007
 RHEL 5 Update 1, 7 Kasım 2007
 RHEL 5 Update 2, 21 Mart 2008
 RHEL 5 Update 3, 20 Ocak 2009
 RHEL 5 Update 4, 2 Eylül 2009
 RHEL 5 Update 5, 30 Mart 2010—Son Sabit Sürüm
 RHEL 6 Beta Sürüm, 21 Nisan 2010

Kaynakça

Linux dağıtımları

Red Hat Enterprise Linux


رام إسرائيل عمانويل  من مواليد 29 نوفمبر 1959 في مدينة شيكاغو بولاية إلينوي، سياسي أمريكي ينتمي للحزب الديموقراطي. وهو عمدة مدينة شيكاغو رئيس موظفي البيت الأبيض سابقا المعين من باراك أوباما الرئيس الرابع والأربعين للولايات المتحدة.
هو عضو في مجلس النواب الأمريكي، يمثل فيه منذ 2003 إحدى مقاطعات مدينة شيكاغو، في ولاية إلينوي. يأتي في المرتبة الرابعة من حيث الأهمية في صفوف الحزب الديمقراطي داخل مجلس النواب بعد نانسي بيلوسي وستين هوير وجيم كلايبرن.

نبذه عن حياته
خلال فترة الأربعينيات من القرن العشرين عاشت أسرت رام في مدينة القدس، وكان والده بنيامين عمانويل أحد أعضاء مجموعة «إيتسيل» الصهيونية المتشددة التي نفذت حرب عصابات ضد عرب فلسطين والقوات البريطانية قبل إنشاء إسرائيل. وفي أواخر الستينات هاجر والدا رام إلى الولايات المتحدة واستقرا في مدينة شيكاغو حيث ولد رام وتعلم. حمل رام الجنسيتين الأمريكية والإسرائيلية حتى بلغ 18 حين تخلى عن جنسيته الإسرائيلية.

في فترة صغره كان قد التحق بمدرسة لتعلم رقص الباليه، وخلال سنوات مراهقته عمل رام في مطعم للوجبات السريعة. تزوج رام من ايمي رول وهي أمريكية مسيحية إلا أنها اعتنقت الديانة اليهودية بعد زواجها من رام.

وخلال حرب الخليج الثانية كان رام قد سافر إلى إسرائيل للالتحاق بالجيش الإسرائيلي حيث عمل كمتطوع مدني لإصلاح الآليات خلال الحرب عام 1991م.

مراجع

وصلات خارجية

 وصف بالعقل السياسي المدبر.. وساهم في استحواذ الديمقراطيين على الكونغرس، المجلة، 12 أكتوبر 2010

اليهود واليهودية في شيكاغو
أشخاص على قيد الحياة
أصحاب أعمال أمريكيون
أعضاء الحزب الديمقراطي في مجلس النواب الأمريكي من إلينوي
أعضاء حكومة إدارة أوباما
أعضاء مجلس النواب الأمريكي من الحزب الديمقراطي
أعضاء مجلس النواب الأمريكي من إلينوي
أمريكيون صهاينة
أمريكيون مبتورو الأطراف
أمريكيون من أصل إسرائيلي
أمريكيون من أصل يهودي مولدوفي
أمريكيون مؤيدون لتنظيم ملكية الأسلحة
أمريكيون يهود أعضاء في مجلس وزراء الولايات المتحدة
أمريكيون يهود في سياسة إلينوي
خريجو كلية الاتصالات الجامعية الشمالية الغربية
خريجو كلية سارة لورانس
دبلوماسيون أمريكيون في القرن 21
ديمقراطيون من ولاية إلينوي
راقصو باليه أمريكيون
رؤساء بلديات يهود في الولايات المتحدة
رؤساء موظفي البيت الأبيض
سفراء الولايات المتحدة لدى اليابان
سياسيون أمريكيون
سياسيون أمريكيون في القرن 21
عمدات شيكاغو
مواليد 1959
مواليد في شيكاغو
موظفو إدارة كلينتون
يهود أعضاء في مجلس النواب الأمريكي
يهود أمريكيون
يهود أمريكيون أرثوذكس

رام ايمانويل


Lázně Fořt, volkstümlich zumeist Lázně, (deutsch Forstbad) ist eine Ansiedlung der Gemeinde Rudník in Tschechien. Der ehemalige Kurort liegt fünf Kilometer nördlich von Hostinné und gehört zum Okres Trutnov.

Geographie
Lázně Fořt befindet sich inmitten eines Waldgebietes im Riesengebirgsvorland. Die Ansiedlung liegt in der Talmulde des Baches Lázeňský potok, der südlich von Lázně in die Čistá (Silberbach) mündet. Nördlich erhebt sich der Spálov (506 m), im Osten die Pastvina (502 m), südlich die Planinka (Scheibenberg, 495 m), im Westen der Čihadlo (Koppen, 525 m) und nordwestlich die Malá Sněžka (499 m).

Nachbarorte sind Čistá v Krkonoších im Norden, Bolkov im Nordosten, Rudník im Osten, Terezín und Arnultovice im Südosten, Prosečné im Süden, Malý Lánov im Westen sowie Dolní Lánov und Fořt im Nordwesten.

Geschichte
Seit dem 18. Jahrhundert war die Existenz einer Schwefelquelle im Forstwald zwischen Forst, Proschwitz und Hermannseifen bekannt. Nachdem der Quelle wundertätige Eigenschaften nachgesagt wurden, ließ der Besitzer des Lehngutes Forst, Ignaz Dominik Chorinsky von Ledska, im Jahre 1754 dort eine Marienkapelle und später ein hölzernes Badehaus errichten, das verpachtet wurde. 1794 verkaufte Chorinsky den Besitz an Wenzel Berger von Bergenthal, den später sein Sohn Ignaz beerbte. In der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts entwickelte sich das Forstbad zu einem beliebten Ausflugsziel. Neben der Wallfahrtskapelle und dem Badehaus entstand deshalb ein Gasthaus, zu dem auch eine separate hölzerne Tanzfläche gehörte. Bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts blieb das Forstbad immer dem vereinigten Lehngut Forst und Allodialgut Studenetz untertänig.

Nach der Aufhebung der Patrimonialherrschaften bildete das Forstbad ab 1850 einen Ortsteil der Gemeinde Forst / Foršt in der Bezirkshauptmannschaft Hohenelbe / Vrchlabí. 1864 wurde anstelle der Tanzfläche ein neues gemauertes Gasthaus errichtet. Karl Berger von Bergenthal ließ 1880 das Bad ausbauen. Anstelle des hölzernen Badehauses entstand ein neuer gemauerter Bau. Das alte Gasthaus musste einem großen Kurhaus weichen und anstelle des Billardsaales wurde eine hölzerne Kolonnade errichtet. An der Straße wurde am Hang oberhalb der Kapelle im Schweizer Stil das neue Gasthaus Forsthaus (Myslivna) mit einem Turm und dem Kapellenhaus errichtet, das den Eindruck eines Waldschlösschens vis-a-vis dem Bad erweckte. Der Unternehmer Franz Kluge, der die Güter 1886 erworben hatte, ließ daneben die das gesamte Bad dominierende zweitürmige Villa Maria errichten. Durch die Zunahme der Kurgäste wurde in Forstbad ein Postamt eingerichtet, das nur während der Saison vom 15. Mai bis 31. September [sic?] geöffnet war. Außerdem praktizierte im Forstbad innerhalb der Saison ein Badearzt. Hauptsächlich wurden im Forstbad Neurasthenie, Neuralgien sowie Migräne kuriert, des Weiteren erfolgten durch die Kurärztin Marie Kluge, geborene Rotter, auch Behandlungen von Patienten mit Ischias, Asthma, Gicht, Blutarmut, Arteriosklerose, Fettsucht und Schwäche mittels klassischer Hydrotherapie sowie Dampfbädern und -duschen. Als Spezialität wurde ein Harz-Aromabad aus Fichtennadeln angeboten. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts begann der Niedergang des Kurbetriebes, als sich die Kurgäste vornehmlich den prosperierenden Kurstädten Špindlerův Mlýn und Janské Lázně zuwandten. Den endgültigen Niedergang brachte 1921 der Bau der Kunstseidenspinnerei der Ersten Böhmischen Kunstseide-Fabrik AG Theresienthal im Tal unterhalb des Bades. Die Chemiefabrik hatte für das benachbarte Kurbad fatale Folgen, 1922 wurde der Kurbetrieb im Forstbad eingestellt. Infolge des Münchner Abkommens wurde das Forstbad zusammen mit Forst 1938 dem Deutschen Reich angeschlossen und gehörte bis 1945 zum Landkreis Hohenelbe. In dieser Zeit wurde das Bad als KdF-Heim wiedereröffnet. Nach dem Zweiten Weltkrieg kam der Ort zur Tschechoslowakei zurück. Unmittelbar nach Kriegsende entstand 1945 in Lázně Fořt ein Sammellager für die Abschiebung von Deutschen aus dem Okres Vrchlabí. Nach dessen Auflösung dienten die Badegebäude als Waisenhaus und danach als Unterkunft für Arbeiter der Chemischen Fabrik Terezín. Nach der Auflösung der Gemeinde Fořt wurde Lázně Fořt 1961 der Gemeinde Rudník angegliedert. Zugleich wurde die Siedlung mit der Aufhebung des Okres Vrchlabí mit Beginn des Jahres 1961 dem Okres Trutnov zugeordnet.

Kurort
Lázně Fořt war neben Janské Lázně eines der beiden echten Kurbäder im Riesengebirge, das über ein Badehaus, ein Bassin und Kolonnaden verfügte. Daneben existierten zahlreiche weitere Luftkurorte, in denen lediglich Sanatorien bestanden.

Sehenswürdigkeiten
 Barocke Kapelle Mariä Wiegenfest, sie ist das älteste Bauwerk des Ortes und entstand 1754 auf Veranlassung von Ignaz Dominik Chorinsky von Ledska, einem Bruder von Mathias Franz Chorinsky von Ledske. Sie hat einen ovalen Grundriss.
 Ehemalige Badehäuser im Schweizerstil

Einzelnachweise

Weblinks
 Jiří Louda: Na památku z lázní.

Ortsteil in Tschechien
Rudník v Krkonoších
Ehemaliger Kurort in Tschechien

Lázně Fořt


A prova dos 200 metros nado costas masculino do Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2021 foi disputado no dia 21 de dezembro de 2021, na Etihad Arena, em Abu Dhabi, nos Emirados Árabes Unidos.

Recordes
Antes desta competição, os recordes mundiais e do campeonato nesta prova eram os seguintes:

Medalhistas

Resultados

Eliminatórias
As eliminatórias ocorreram dia 21 de dezembro com um total de 35 nadadores.

Final
A final foi realizada em 21 de dezembro.

Ligações externas

 Site da Federação Internacional de Natação

Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2021

Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2021 - 200 m costas masculino


روبرت ليسي  (من مواليد 3 يناير 1944) ، مؤرخ وكاتب سيرة وصحافي بريطاني. درس التاريخ في جامعة كامبريدج وعمل بعد تخرجه منها في صحيفة صَنْداي تايمز. وقام في هذه الأثناء بتأليف عدد من الكتب عن بعض الشخصيات البريطانية التاريخية لاقت رواجا كبيرا. وبعد النجاح الكبير الذي حققه كتابه صاحبة الجلالة الذي يروي سيرة الملكة اليزابيث الثانية، ملكة بريطانيا، قرر ليسي اعتزال العمل الصحافي والتفرغ لتأليف كتاب (المملكة) الذي لقي احتجاج من الحكومة السعودية. وهكذا شرع في تأليف هذا الكتاب. ويعيش ليسي وزوجته ساندي وأطفاله برونو وشاسا وسكارليت في لندن.

مؤلفات
 Robert, Earl of Essex (1971)
 Henry VIII (1972)
 Majesty (1977)
 The Kingdom  (1981), تاريخ المملكة السعودية حتى 1979.
 Aristocrats (1983)
 Ford (1986)
 Little Man: Meyer Lansky and the Gangster Life (1991)
 Grace (1994)
 The Year 1000: What Life Was Like at the Turn of the First Millennium (1999, with Danny Danziger)
 Royal (2002)
 Monarch, Life and Reign of Elizabeth II (2002)
 Great Tales from British History, Volume 1 (2003)
 Great Tales from British History, Volume 2 (2005)
 Great Tales from British History, Volume 3 (2006)
 المملكة من الداخل (2009), تاريخ المملكة العربية السعودية من عام 1979 حتى الآن.
 A brief life of the Queen (2012)

مراجع

وصلات خارجية

 موقع روبرت ليسي

أشخاص على قيد الحياة
خريجو جامعة كامبريدج
صحفيون وصحفيات بريطانيون
مواليد 1944
مؤرخون إنجليز
كتاب سيرة إنجليز
خريجو كلية سلوين (جامعة كامبريدج)
أشخاص درسوا في مدرسة بريستول للقواعد

روبرت ليسي


An Arundinaria qingchengshanensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Keng f. ngan Tong Pei Yi, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni De Zhu Li. An Arundinaria qingchengshanensis in nahilalakip ha genus nga Arundinaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arundinaria

Arundinaria qingchengshanensis


Notes et références

 OpenStreetMap, permettant de consulter des cartes détaillées de la ligne et de son environnement.
 Google Maps, permettant de consulter les images satellitaires de la ligne et de son environnement.
 Postes de redressement :
 Nombre :
 Positions :  et

Métro Rennes A

Schéma de la ligne A du métro de Rennes


Retikülositoz, retikülositlerin (olgunlaşmamış alyuvarlar) artışı durumuna verilen isimdir. Anemilerde genellikle rastlanılan bir durumdur. Retikülosit olgunlaşmamış (immatür) Eritrosite (alyuvara) verilen isimdir. Retikülositler özellikle kaybolmuş kanın rejenerasyonunda (yeniden oluşumunda) görülürler.

Alyuvar hastalıkları

Retikülositoz


Whittlesea may mean:
 Whittlesea, Victoria, a town some 40 km north of Melbourne
 City of Whittlesea, the local government area that contains it
 Whittlesey in Cambridgeshire, England used to be known as Whittlesea
 Whittlesea railway station serves Whittlesey
 Whittlesea, Eastern Cape, a rural town in the Eastern Cape Province of South Africa

See also
Whittlesey (disambiguation)

Whittlesea


Peñalosa puede referirse a:

 Peñalosa o Peñaloza, un yacimiento arqueológico situado en el municipio onubense de Escacena del Campo (España).
La Peñalosa, pedanía cordobesa perteneciente a Fuente Palmera.
 Peñalosa, un yacimiento arqueológico situado en el municipio jiennense de Baños de la Encina (España).
 Enrique Peñalosa, político colombiano.
 José Manuel Peñalosa, político español.
 Juan de Peñalosa, pintor español.
 Francisco de Peñalosa compositor español del renacimiento.

Peñalosa


Domingos Gonçalo Ferrão, nasceu em Tete, Moçambique a 30 de Maio de 1937  e faleceu a 8 de Fevereiro de 2001 em Lisboa, Portugal. Sacerdote católico, foi o primeiro diocesano (Secular) da diocese de Tete, para além de ativista anticolonial e nacionalista. Foi autor do Relatório do massacre de Wiriyamu. Ocorrido em 16 de dezembro de 1972 em Tete.

Início de vida e carreira
Três irmãos da família Ferrão chegaram a Moçambique nas campanhas de pacificação portuguesa do Vale do Zambeze, vindos de Goa (Índia) em 1767. Eram eles Assis, Henriques e António Ferrão.

Ferrão teve uma infância como a de outros meninos da altura. Foi baptizado e crismado na Paróquia de São Tiago Maior de Tete. Fez os estudos primários na Escola Rudimentar, N° 16 do Bairro Fumbe de Tete entre os anos 1946 a 1948 recebendo o respetivo diploma de 3ª Classe.

Em 1949, ingressa na Missão de São José de Boroma em Tete tendo concluído a 4ª Classe. Em 1950 entra na Escola Normal de Formação de Professores na Missão de São José de Boroma em Tete tendo terminado o curso em 1951. Em 1952 trabalha como professor na Escola Primária do Seminário Menor de São João de Brito no Zóbuè e, em 1953, após uma entrevista com o Bispo da Beira, Dom Sebastião Soares de Resende, entrou no Seminário de São João de Brito do Zóbuè. Concluiu o Seminário Médio em 1956 com distinção. Teve toda uma formação sacerdotal que respondia e correspondia, às exigências da Igreja do Concílio Vaticano I tendo sido ordenado no período em que decorria o Concílio Vaticano II (1962-1965).

Massacre de Wiriamu
O massacre nas aldeias de Wiriamu, Chaora e Juwau, mais conhecido por Massacre de Wiriamu, ocorreu a 16 de dezembro de 1972.

O Padre Domingos Ferrão decidiu fazer um relatório do sucedido, para contestar, pois, era horrível aquilo ter acontecido a uns vinte ou vinte e cinco quilómetros da cidade e depois toda a gente ignorar. Uma vez que o Padre Ferrão estava em vigilância cerrada pela PIDE/DGS e para evitar que fosse de novo preso, os Padres Burgos assumiram a autoria do relatório.Para além de ter escrito o relatório, o Padre Ferrão forneceu dados precisos a Jorge Jardim que fez uma denúncia do ocorrido às autoridades civis e militares de Moçambique e a Marcelo Caetano. O relatório do massacre de Wiriamu, que vitimou cerca de 400 civis, ocorrido num só dia, teve um impacto mediático de repercussão internacional. A exposição complexa de Portugal às guerras de libertação africanas em particular na Guiné, levaram muitos oficiais a questionar a razão de Portugal estar em África. As revelações da cumplicidade da Igreja Católica em Portugal na violência colonial em massa em Moçambique agravaram este descontentamento, e em particular o massacre de Wiriamu, abalaram a credibilidade do silêncio global cuidadosamente arquitectado por Caetano sobre o abuso dos Direitos Humanos em África. Esta situação originou a Revolução do Cravos e a independência de Moçambique.

Morte
Em 1997, o Padre Ferrão começou a ter alguns problemas de saúde: era um cancro maligno, por sinal, em fase bastante adiantado. Foi fazendo os devidos tratamentos e controlo médico, mas acabou por sucumbir na madrugada de 8 de fevereiro de 2001, num hospital de Lisboa.

Ver também
Eduardo Mondlane

Naturais de Moçambique colonial

Domingos Ferrão


أيمن منصور (9 سبتمبر 1963 -)، لاعب نادي الزمالك ومنتخب مصر قي التسعينات من القرن العشرين، لعب في مركز الهجوم.

المسيرة الإحترافية
يعد هدفه التاريخي في مرمى النادي الأهلي المصري قي بطولة كأس السوبر الأفريقية 1994 من أبرز أهدافه والذي منح الزمالك لقب بطل أبطال أفريقيا 1994.

المسيرة الدولية
هو صاحب أسرع هدف قي تاريخ بطولات كأس الأمم الأفريقية منذ نشأتها عام 1957 والذي أحرزه بعد 19 ثانية من بداية مباراة مصر والجابون قي المجموعة الثالثة لبطولة كأس الأمم الأفريقية في تونس عام 1994.

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مصريون
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري المصري الممتاز
لاعبو كأس الأمم الإفريقية 1994
لاعبو كرة قدم مصريون
لاعبو منتخب مصر لكرة القدم
لاعبو نادي الزمالك
مدربو كرة قدم مصريون
مدربو كرة قدم مصريون مغتربون
مدربو نادي الخريطيات
مدربو نادي الزمالك
مواليد 1383 هـ
مواليد 1963

أيمن منصور (لاعب كرة قدم)


මනීෂා කොයිරාලා (උපත 1970 අගෝස්තු 16) නේපාල ජාතික නිළියකි. ඇය ප්‍රධාන වශයෙන් ඉන්දියාවේ සිනමා | ඉන්දියානු චිත්‍රපටවල රංගනයෙන් දායක විය.දේශපාලනික වශයෙන් කැපී පෙනෙන කොයිරාලා පවුලට උපත ලැබූ ඇය ප්‍රකාශ් කොයිරාලාගේ දියණිය වන අතර නේපාලයේ 22 වන අගමැති බිෂ්වේෂ්වර් ප්‍රසාද් කොයිරාලාගේ මිනිබිරියයි.ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මාන තුනක්, ඇතුළු සම්මාන කිහිපයක් ඇය ලැබුවාය.

ජීවිතය සහ වෘත්තිය

1970-1993: මුල් ජීවිතය සහ වෘත්තීය ආරම්භය
මනීෂා කොයිරාලා උපත ලැබුවේ නේපාලයේ කත්මණ්ඩු නුවර දේශපාලනික වශයෙන් කැපී පෙනෙන බ්‍රාහ්මණ කොයිරාලා පවුලටය.ඇගේ පියා ප්‍රකාශ් කොයිරාලා දේශපාලඥයෙකු හා හිටපු පරිසර අමාත්‍යවරියක වන අතර ඇගේ මව සුෂ්මා කොයිරාලා ගෘහ සේවිකාවකි.ඇයට එක් සහෝදරයෙක් සිටී, සිද්ධාර්ත් කොයිරාලා, ඔහු නළුවෙකි.

1994-1996: කඩිනම් හා තරු

1997-1999: පුළුල් පිළිගැනීමක්

2000-2003: රූපවාහිනියට පිවිසීම

2004-2009: වෘත්තීය උච්චාවචනයන්, කාර්ය භාරය අඩුවීම සහ අඩුවීම

2010–2012: දකුණු ඉන්දියානු චිත්‍රපට කිහිපයක විවේචනාත්මක පැසසුම් සහ වැඩ

2016 - වර්තමානය: ශප්තවාර්ෂිකyeන් පසු නැවත පැමිණීම

තිරයෙන් පිටත වැඩ

රූප හා කලාත්මක

සම්මාන හා ගෞරව

ජය
 1996, හොඳම නිළිය සඳහා ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය – Tamil, Bombay (film)|Bombay
 1996, හොඳම නිළිය සඳහා ෆිල්ම් ෆෙයාර් විචාරක සම්මානය|Filmfare Critics Award for Best Performance, Bombay (film)|Bombay
 1997, හොඳම රංගනය සඳහා ෆිල්ම් ෆෙයාර් විචාරක සම්මානය, Khamoshi: The Musical
 1997, Star Screen Award Best Actress, Khamoshi: The Musical
 2001, Order of Gorkha Dakshina Bahu|Gorkha Dakshina Bahu Honoured by the King of Nepal for achievement in the Cinema of India|Indian Film Industry
 ෆිල්ම් ෆෙයාර් විචාරක සම්මානය හොඳම නිළිය, කම්පනි (චිත්‍රපටය) | කම්පනි
 2004, බෙංගාල චිත්‍රපට මාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ සම්මාන, හොඳම නිළිය, Escape From Taliban
 2014, ඉන්දියා ටුඩේ | ඉන්දියා ටුඩේ කාන්තා සමුළුව - වසරේ කාන්තා සම්මානය
 2015, ලන්ඩන් ඉන්දියානු සිනමා උළෙල - ස්පිරිට් ඔෆ් ඉන්ස්පිරේෂන් සම්මානය
 2015, ගෞරවනීය ගෝලීය නිලධාරීන් සම්මානය - නේපාලයේ මානුෂීය තානාපති
 2017, ඉන්දියානු සිනමාවට දායක වීම වෙනුවෙන් නවභරත් ටයිම්ස් සම්මානය
 2018, ප්‍රවාහ සම්මාන - පෙරළිකාර කාර්ය සාධනය, Lust Stories
 2019, මහින්ද්‍රා සහ මහින්ද්‍රා | මහින්ද්‍රා උදය උත්සවය - සමාජීය කටයුතුවල විශිෂ්ටත්වය
 2019, සොසයිටි (සඟරාව) | ඉන්දියාවේ සමාජ අභිමානය

නාමයෝජනා
 1995, ෆිල්ම් ෆෙයාර් හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය, 1942: A Love Story
 1996, ෆිල්ම් ෆෙයාර් හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය, Akele Hum Akele Tum
 1997, ෆිල්ම් ෆෙයාර් හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය, Khamoshi: The Musical
 1999, ෆිල්ම් ෆෙයාර් හොඳම නිළියට හිමි සම්මානය, Dil Se..]]
 1999, Star Screen Award Best Actress, Dil Se..
 2012, හොඳම සහය නිළිය සඳහා ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය - දෙමළ, Mappillai (2011 film)|Mappillai
 2019, News18 Reel Movie Awards, Best Actress, Lust Stories

ආශ්‍රිත

මනීෂා කොයිරාලා


El cementerio viejo San Nicolás, en Hannover es un cementerio histórico, establecido en la edad media en torno a la capilla Nicolás, y sirve a la ciudad de jardín tras su abandono en el siglo XIX. Se localiza cerca del centro de la ciudad, en Klagesmarkt, y cuenta con importantes monumentos, siendo uno de los más bellos la tumba del poeta Ludwig Christoph Heinrich Hölty, con la estatua de bronce de un hombre joven afligido.

Cementerios de Alemania
Hannover

Cementerio viejo de San Nicolás


Tetramerista, monotipski biljni rod iz porodice Tetrameristaceae. Jedina vrsta je T. glabra, do 40 metara visoko drvo i do 100 cm u promjeru koje rastre po obalnim močvarnim šumama Malajskog poluotoka, Bornea i Sumatre.

Poznato je pod brojnim lokalnim nazivima, a trgovačko mu je ime »punah«.

Sinonimi
 Tetramerista crassifolia Hallier f.
 Tetramerista montana Hallier f.
 Tetramerista paniculata Kurz

Izvori

Tetrameristaceae

Tetramerista


American James McGee (born December 13, 1972) is a retired American video game designer. He is best known as the designer of American McGee's Alice, its sequel Alice: Madness Returns, and his works on various video games from id Software.

Early life
American James McGee was born on December 13, 1972, in Dallas, Texas to an eccentric mother who was a house painter. His only interaction with his biological father was on his 13th birthday, a meeting which turned violent as McGee's father drunkenly assaulted him that night. McGee was highly creative and was gifted in mathematics and science, taking an early interest in computer programming. He was eventually accepted to a magnet school for computer science.

In explaining where his name came from, McGee has said that his mother was a hippie and was inspired by a woman she knew in college that named her child "America":

McGee had a number of stepfathers when growing up until his mother finally settled into a relationship with a trans woman. When McGee was sixteen, he came home from school and found his house empty and abandoned; the only things left were his bed, his books, his clothes and his Commodore 64 computer. His mother had sold the house to pay for two plane tickets and the fee for her girlfriend's gender confirmation surgery, leaving him on his own. He packed up his computer, dropped out of high school and took a variety of odd jobs, finally settling on a Volkswagen repair shop.

Career

id Software
At 21, McGee, an automobile and gaming enthusiast, moved to an apartment complex where he met and befriended John Carmack. Carmack offered McGee a tech support job at id Software, where he was quickly promoted to level designer and music manager. McGee, along with Kevin Cloud and Tim Willits, were part of id Software's "second generation" of developers, working on games such as The Ultimate Doom, Doom II, Quake and Quake II.

In 1998, McGee was fired from id Software. Later, McGee would say that the day he got fired was very meaningful to him:

According to former id staff Sandy Petersen, Tim Willits was the one responsible for McGee's firing (although he did not mention Willits by name; referring to him only by "Snake" and "X"). Allegedly, during the development of Quake II, Willits deliberately gave bad level design advice to McGee and when he presented his work to Carmack, it angered him and McGee was fired soon after. McGee has stated to this day, he still has no idea why he was fired but acknowledged the fact that it was due to "internal politics and my own failings".

Electronic Arts
McGee soon joined Electronic Arts and worked as creative director on American McGee's Alice (with Rogue Entertainment), which garnered favorable reviews. Discussions began soon after the game's release about making a film adaptation of the game; initially Wes Craven was attached to direct the film, and later actress Sarah Michelle Gellar bought the film rights, but the film has remained in development hell.

After finishing Alice, McGee left EA "in frustration" when the company fired his creative partner R. J. Berg and shut down Rogue Entertainment. In 2002, McGee founded the short-lived Carbon6, which two years later became known as Mauretania Import Export Company.

The Mauretania Import Export Company
McGee directed the 2002 music video for the song "Same Ol' Road" by the band dredg, from their album El Cielo. Partnering with Enlight Software and its founder Trevor Chan, McGee released the games Scrapland in 2004 and Bad Day L.A. in 2006.

McGee backed the Nintendo Wii as the "only truly next-gen console in same year."

Spicy Horse

The planned American McGee's Oz, which was to be produced in conjunction with Ronin Games, was canceled over financial difficulties at Atari. American McGee's Grimm, developed by his Shanghai-based game development studio Spicy Horse for the online service GameTap, was released in 23 weekly episodic segments, starting in 2007.

At the 2009 D.I.C.E. Summit, Electronic Arts CEO John Riccitiello announced that a sequel to American McGee's Alice was in development for PC, PlayStation 3 and Xbox 360 by McGee's Spicy Horse studio. In July 2010, at the EA Showcase in San Francisco, Spicy Horse and EA announced that sequel's title, Alice: Madness Returns, released less than one year after its announcement, on June 14, 2011.

More recently, McGee's Spicy Horse expanded to include another brand, Spicy Pony, to produce digital mobile media games for the iPhone platform. Their first title, DexIQ, was released in early December 2009, and its follow-up, Crooked House, was released in March 2010 (both had iPad versions released in June 2010). On December 17, 2010, McGee's old company The Mauretania Import Export Company was dissolved and all intellectual property was transferred to Spicy Horse.

In 2012, McGee was focusing on free-to-play games for mobile devices with BigHead Bash, Akaneiro, and Crazy Fairies. In 2013, he opened a Kickstarter for a new game, American McGee's OZombie; however, due to slow/lackluster funding the project was canceled. Another Kickstarter for a project called Alice: Otherlands, a planned series of short films leading to a theatrical film, was announced a few days later. This reached its goal on August 4, 2013, and was officially confirmed.

Alice: Asylum, cancellation and retirement
In September 2017, McGee announced that he was working on a license proposal for Alice: Asylum, the third installment of the Alice franchise. McGee and his small team began working on a pitch book of "artwork, design outline, and financial/business model" which would be sent to EA upon completion. The pitch book was partially funded through the membership platform Patreon, and presented to EA in early 2023.

McGee announced in April 2023 that EA ultimately rejected approving Alice: Asylum for both production and licensing after receiving McGee's pitch. Furthermore, McGee announced that even if EA were to reconsider their stance with production of the game in the future, he was not interested in being involved in future Alice projects.

He also announced his retirement from game development, with plans to focus on his family and their family business Mysterious.

Personal life

McGee has stated his mission is "to create a unified production method for story telling across the interactive and film industries" and of himself, he says, "I want to be the next Walt Disney, only a little more wicked."

In 2005, McGee left the United States and resided for a time in Hong Kong before moving to Shanghai, where he lived as of 2009. Once in China, he created Spicy Horse, at one point the largest independent Western game development house in the nation, and helped found Blade (formerly Vykarian), a game outsourcing company. They produced American McGee's Grimm for GameTap (now owned by Metaboli) and worked on the sequel to his original Alice game, Alice: Madness Returns.

He also mentions that his inspiration for the macabre tone of Alice comes from his disturbing, dysfunctional childhood.

McGee continues to live in Shanghai with his wife, Yeni Zhang. The couple co-founded Mysterious, Inc., a company that markets art, apparel, and accessories based on McGee's works. Mysterious, Inc. has developed a reputation for creating products like the Plushie Dreadfuls and other collectibles around themes like mental health, zodiac signs, LGBTQ Pride, and chronic pain. The company employs artists from all over the world, with McGee's wife Yeni overseeing the designs.

The couple have two children, Lucky Jack McGee (张吉克) and Leeloo McGee (张玲珑).

One of McGee's favorite books is Stephen King's On Writing: A Memoir of the Craft.

Games

Notes

References

External links

American McGee Reddit Questionnaire (January 21, 2013)
American McGee's Patreon page
Pirate Jam website

American atheists
American video game designers
Id Software people
Living people
1972 births
American expatriates in China

American McGee


Wereldhave N.V. ist eine niederländische, börsennotierte Aktiengesellschaft, die hauptsächlich in gewerbliche Immobilien investiert, beispielsweise Einkaufszentren und Bürogebäude.

Neben den Niederlanden und Belgien investierten sie in Frankreich, Großbritannien, Spanien, Finnland und den Vereinigten Staaten, meist in Einkaufszentren, in Frankreich (Paris) und Spanien (Madrid) in Bürogebäuden und in den Vereinigten Staaten (z. B. Washington D. C., Texas, San Diego) in Bürogebäuden und Wohnresidenzen. 2011 war die geographische Aufteilung des Investments rund 20 % in den Niederlanden, rund 24 % in den USA, rund 16 % in Finnland, rund 14 % in Belgien, 14,6 % in Großbritannien, 6,7 % in Frankreich und 4,7 % in Spanien. Vom Immobilieninvestment waren 57 % im Handelsbereich (Einkaufszentren u. a.) und 39 % Bürogebäude.

Sie sind in der Euronext Amsterdam gelistet.

Ende 2010 betrug ihr Gesamtinvestitionsumfang laut Jahresbericht 2,86 Milliarden Euro (440 Millionen mehr als im Vorjahr) und die Marktkapitalisierung 1,7 Milliarden Euro.

Da sie nach niederländischem Recht ein REIT (Real Estate Investment Trust) sind zahlen sie in den Niederlanden keine Unternehmenssteuern.

Geschichte
Die Gesellschaft wurde 1930 gegründet und entwickelte zunächst Wohnimmobilien im Raum Rotterdam, expandierten aber ab den 1960er Jahren in andere Teile der Niederlande. 1975 folgte in Frankreich die erste ausländische Investition, gefolgt von Belgien 1976, der Bundesrepublik Deutschland 1977, Großbritannien 1978 und den USA ebenfalls 1978. 1988 übernahmen sie die Peachey Propertory Corporation Plc. in Großbritannien und investierten erstmals in Spanien. In Deutschland zog sich das Unternehmen in den 1990er Jahren zurück. 2002 erwarben sie die Itäkeskus Einkaufszentren in Finnland.

2013 verlegte das Unternehmen seinen Sitz von Den Haag nach Amsterdam, an den Flughafen Schiphol.

Weblinks
 Offizielle Website
 Profil bei Euronext

Einzelnachweise

Unternehmen (Haarlemmermeer)
Immobilienunternehmen (Niederlande)
Gegründet 1930

Wereldhave


Die Houston Skippers waren eine US-amerikanische Eishockeymannschaft aus Houston, Texas. Die Mannschaft spielte in der Saison 1946/47 in der United States Hockey League.

Geschichte
Das Franchise wurde 1946 als Expansionsteam der United States Hockey League gegründet. In ihrer Premierenspielzeit belegte die Mannschaft den vierten und somit letzten Platz der South Division in der regulären Saison. Anschließend wurde die Mannschaft bereits wieder aufgelöst und durch die Houston Huskies ersetzt.

Weblinks
 The Internet Hockey Database – Statistik Houston Skippers
 The Internet Hockey Database – Spielerliste Houston Skippers

Eishockeyverein (United States Hockey League, 1945–1951)
Skippers

Houston Skippers


Damua es una localidad de la India en el distrito de Chhindwara, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 749  a 272 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación de 2010 contaba con una población de 15 857 habitantes.

Referencias

Localidades de Madhya Pradesh

Damua


Wittenoom foi uma cidade industrial de extração de amianto azul (crocidolita), localizada na região de Pilbara, na Austrália Ocidental. A cidade é perigosa pelo alto nível de contaminação por amianto e é considerada a maior área contaminada no hemisfério sul. O Governo da Austrália fechou a área e aboliu Wittenoom de ser uma cidade.

História

No ano de 1944, construíram uma pensão para os mineradores de Wittenoom e foi autorizado um local para a construção de casas. E neste mesmo ano, o Conselho Principal de Estradas construiu uma estrada interligando a futura cidade às minas. A construção da cidade passou por dificuldades devido a distância e a falta de materiais de construção, então o governo federal e o governo estadual passaram a dar apoio com subsídios, e a maioria das residências de Wittenoom receberam patrocínio público da Comissão Estadual de Habitação. Em 1959, foi estabelecido um acordo entre a Comissão Estadual de Habitação e a empresa Australian Blue Asbestos, onde a empresa assumiria a gestão e manutenção de todas as residências.

A cidade foi fechada devido ao alto risco de contaminação por amianto azul. No ano de 2007, o Governo Federal aboliu Wittenoom formalmente de ser uma cidade, parou com as prestações de serviços públicos e instalou placas de alertas. Comprou a maioria das propriedades particulares através de venda voluntária, com exceção de 14 unidades, que não entraram em um acordo com o governo.

Minas de amianto azul
No ano de 1930, Lang Hancock descobriu a existência de amianto azul (crocidolita) na região do desfiladeiro de Wittenoom. Entre os anos de 1938 e 1943, Hancock e Albert Wright, sócio de Hancock, começaram a explorar as minas. A exploração do amianto azul era bem rudimentar, sendo extraído com explosivos, picaretas, pás e moinhos, e levados de carrinho, por 320 quilômetros, até o trem de carga. Em 1943, a Colonial Sugar Refinery Company (CSR) arrendou 51% das minas de Wittenoom e fundou a Australian Blue Asbestos (ABA). E, em 1949, a ABA comprou a parte de Hancock e Wright, se tronando proprietária integral das minas.

A mina foi mecanizada, mas a extração ainda era rudimentar, feita por moinhos que acabavam produzindo excessiva poeira de amianto, o minério era ensacado manualmente em sacos de juta e os mineradores usavam proteções respiratórias de pano fornecida pela empresa, mas não era uma exigência. A partir de 1957, o conhecimento sobre o perigo da poeira de amianto em Wittenoom tornou-se inegável. Em 1958, seis mineiros apresentaram asbestose pulmonar, sendo que alguns deles tinham apenas seis anos de exposição ao amianto. No ano de 1959, houve a primeira morte de um minerador por mesotelioma. E em 1966, a Australian Blue Asbestos (ABA) encerrou as atividades devido a crescente evidência médica de doença ocupacional causada pelo amianto.

Moradores e mineradores
Cerca de 6.485 homens e 410 mulheres foram registrados como funcionários da Australian Blue Asbestos (ABA). A maioria dos trabalhadores eram imigrantes vindos da Europa após a Segunda Guerra Mundial.

Após o fechamento das minas de Wittenoom, estudos de acompanhamento da saúde dos ex-trabalhadores das minas são feitas. No ano de 1980, havia 195 casos de asbestose e 64 casos de mesotelioma entre os trabalhadores da Australian Blue Asbestos (ABA). E nos anos seguintes houve um aumento nos casos. Mais de 1.200 pessoas, entre moradores e funcionários da ABA, morreram devido a mesotelioma e câncer nos pulmões.
Cidades da Austrália Ocidental

Wittenoom


Železnik Stadyumu Sırbistan'ın Voždovac şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum.

Železnik Stadyumunda çoğunlukla Futbol müsbakaları yapılmaktadır. Sırbistan'ın FK Voždovac takımının maçlarını yaptığı stadyum 12.500 seyirci kapasitelidir.

Sırbistan'daki stadyumlar

Železnik Stadyumu


Eine Backskiste ist eine von oben zu öffnende Kastenbank, Truhe oder Kiste, die in der Plicht, den Kammern oder dem Vorschiff von Segelbooten oder kleinen Schiffen eingebaut ist und als Stauraum für Teile der Ausrüstung oder persönliche Gegenstände sowie als Sitzbank dient.

Einzelnachweise

Schiffseinrichtung
Sitzmöbel

Backskiste


An Tripsacum jalapense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni De Wet ngan Brink. An Tripsacum jalapense in nahilalakip ha genus nga Tripsacum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tripsacum

Tripsacum jalapense


Severo Lombardoni (eigentlich Severino Lombardoni, * 7. März 1949 in Pedrengo bei Bergamo; † 13. Februar 2012 in Mailand) war ein unabhängiger Musikproduzent in Italien. Er war der Gründer und Eigentümer der Discomagic Srl und gilt als einer der Begründer von Italo Disco und Italo Dance.

Leben
Lombardoni war das älteste Kind von Francesco Lombardoni und Francesca, geb. Nava. Er hatte drei jüngere Geschwister; seine Schwestern Anna und Ornella sowie der Bruder Vittorio sind ebenfalls im Musikgeschäft tätig. Severo besuchte von 1960 bis 1963 die Technische Oberschule in Seriate und graduierte am Conservatorio "Giuseppe Verdi" di Milano im Jahr 1969.

In seiner Jugend beteiligte Lombardoni sich an lokalen Fahrradrennen. Er beherrschte mehrere Instrumente; während seiner Zeit am Konservatorium und in Folgejahren spielte er in verschiedenen Bands Posaune, Klavier, Harmonika und Gitarre. Für ein Jahr unterrichtete er Musik an einer Grundschule.

Im Jahr 1974 eröffnete Lombardoni ein Schallplattengeschäft in Seriate. Später verlegte er seinen Wohnsitz nach Mailand und gründete dort 1977 einen Schallplatten-Großhandel.

Discomagic und Lombardoni Edizioni Musicali
1981 eröffnete Lombardoni das Tonträgerunternehmen Discomagic und den Musikverlag Lombardoni Edizioni Musicali. Discomagic entwickelte sich schnell und war ab Mitte bis Ende der 1980er Jahre der größte Italo-Disco-Musikproduzent des Landes. Neben dem Hauptlabel "Disco Magic" verfügte die Firma über viele Sublabels, in denen solche Titel produziert wurden, deren Erfolgsaussichten unsicher erschienen oder die anderen Musikgenres zugehörten. Discomagic vertrieb außerdem landes-, europa- und weltweit Titel aus Katalogen von Labeln wie "Time Records", "DWA", "RARE" oder "GGM".

Mit Discomagic setzte Lombardoni viele Standards seiner Zeit. Die Via Mecenate in Mailand, in der seine Firma ihren Sitz hatte, entwickelte sich zu einem Zentrum von Musikhändlern und -produzenten. Lombardoni war der erste Musikproduzent Italiens, der Fernsehwerbung für seine Produkte schaltete. Auch die massenhafte Produktion von Kompilationen Ende der 1980er Jahre fand viele Nachahmer.

Auch mit der Firma Lombardoni Publishing Srl trat Lombardoni als Musikverlag auf. Komponisten, mit denen Lombardoni zusammenarbeitete, waren neben anderen Pierluigi Giombini, Paolo Pelandri, Domenico Ri'cchini, Manuel Curry und Luis Garcia Perez. Die größten Erfolge waren Produktionen wie "Don't cry tonight" von Savage,"Shanghai", "Sayonara", "Don't Stop The Music" von Lee Marrow, "Happy children" von P. Lion und "Dolce vita" von Ryan Paris, die alle im Jahr 1983 erschienen. 1989 verlegte er "Ride on time" von Black Box. Das Lied aus der LP "Dreamland" wurde trotz Urheberstreitigkeiten zu einem der größten Erfolge der Zeit in Europa. Im Jahr 1988 gründete Lombardoni in Deutschland die Lombardoni Musik GmbH, die bereits 1990 den zehnten Platz unter den erfolgreichsten Musikverlagen in Deutschland erreichte.

Finanzielle Probleme führten 1997 zur Einstellung des Geschäftsbetriebes. Das Hauptlabel "Disco Magic" mit seinem Katalog musste Lombardoni an den deutschen Musikproduzenten Bernhard Mikulski (ZYX Music) verkaufen. Einige der kleineren Sublabel übernahm Saifam. Das Sublabel Dance World Attack wurde unabhängig.

Produktionen (Auswahl)
 1983, Ryan Paris, "Dolce Vita"
 1983, P. Lion, "Happy Children"
 1985, Lee Marrow, "Shanghai"
 1985. Lee Marrow, "Sayonara"
 1983, Savage, "Don't cry tonight"
 1986, Gazebo, "Trotsky Burger"
 1988, Savage, "So Close"
 Joe Yellow, "I'm Your Lover"
 Den Harrow, "A laste of Lave, To Meet Me"
 Gary Low, "You Are a Danger"

Sublabels (Auswahl)
 "Out"
 "High Energy"
 "Sensation Records"
 "Out Records"
 "Trash Records"
 "Yellowstone Records"

Hitland
Ab Ende der 1990er verlegte Lombardoni mit seinem Sohn Matteo Sammelwerke und Nachdrucke von Italo-Disco-Hits aus den 1980er Jahren unter dem Label "Hitland".

Lombardoni war zweimal verheiratet und hatte zwei Kinder. Er starb an einer Hirnblutung am 13. Februar 2012. Die Trauerfeier fand in der Pfarrkirche Madonna Aiuto dei Cristiani in Mailand statt. Anschließend wurde er auf dem Friedhof in Pedrengo bei Bergamo beerdigt.

Einzelnachweise

Weblinks
 Ausführlicher Lebenslauf bei Voceditalia.it (in Italienisch)
 Addio a Severo Lombardoni, pioniere della italo-dance, Nachruf bei Rockol.it (auf Italienisch)
 Interview mit dem Produzenten Luigi Fedele zu seiner Zeit bei Discomagic (in Englisch)

Musikproduzent
Person (Bergamo)
Italiener
Geboren 1949
Gestorben 2012
Mann

Severo Lombardoni


Wandella loloata est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Filistatidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de la province centrale en Papouasie-Nouvelle-Guinée. Elle se rencontre sur l'île Loloata.

Description
Le mâle holotype mesure  et la femelle paratype

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Magalhaes, Berry, Koh et Gray en 2022.

Étymologie
Son nom d'espèce lui a été donné en référence au lieu de sa découverte, l'île Loloata.

Publication originale
 Magalhaes, Berry, Koh & Gray, 2022 : « Labahitha spiders (Arachnida: Araneae: Filistatidae) from islands in the Indian and Pacific Oceans. » European Journal of Taxonomy, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Filistatidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique de Nouvelle-Guinée orientale

Wandella loloata


Die Route nationale 704, kurz N 704 oder RN 704, war eine französische Nationalstraße, die von 1933 bis 1973 in zwei Teilen zwischen Limoges und einer Straßenkreuzung mit der ehemaligen Nationalstraße 20 südöstlich von Gourdon verlief. Sie stellte somit in diesem Bereich eine Alternative für die Nationalstraße 20 dar. Ihre Gesamtlänge betrug 160 Kilometer.

N 704a

Die Route nationale 704A, kurz N 704A oder RN 704A, war eine französische Nationalstraße und zugleich von 1933 bis 1973 ein Seitenast der Nationalstraße 704, der von dieser südöstlich von Sarlat-la-Canéda abzweigte und zur Nationalstraße 703 führte. Die Gesamtlänge betrug 7 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française 704 auf WikiSara (französisch)
 Route nationale française 704A auf WikiSara (französisch)

704

Route nationale 704


DIN 432 er en DIN-Standart for en sikkerhedsskive.

Kilde
http://bolte.dk/sikkerhedsskiver-din-432/
DIN-standarder

DIN 432


බස්නාහිර පලාතේ කොළඹ සිට කි.මි 27ක් පමන ගාල්ල දෙසට පැමිනි විට පානදුර හමුවන අතර ඉන් වමට හැරි A8 මාර්ගයෙ(පානදුර - රත්නපුරය) තවත් කි.මි 9ක් පමන ගිය විට හමුවන සතරමන් හන්දියකින් යුත් කුඩා නගරය බන්ඩාරගම නගරයයි. බන්ඩාරගම ප්‍රාදේශීය සභාව පිහිටි මෙම නගරයේ ප්‍රසිද්ධතම පාසල වන්නෙ බන්ඩාරගම මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයයි. මිට අමතරව වික්‍රමශිලා පිරිවෙනත් පිහිටා ඇත. මං සන්දියේ සිට කොළඹටත් (කි.මි 23ක්) දෙසටත් පානදුරටත් (කි.මි 9ක්) හොරණටත් (කි.මි 10ක්) කලුතරටත් (කි.මි 17ක්) ආදි ලෙස මාර්ග විහිදි ඇත. පොලිසියක්, රොහලක්, තැපැල් හලක්, ඔසු සලක්, මහජන ක්‍රිඩාංගනයක් ආදි පොදු ගොඩනැගිලි වලින් සමන්විත මෙම නගරය කුඩා වැවකින්ද යුක්තය. පෞරාණික වශයෙන් වැදගත් වන මෙම නගරය ව්දාගම ඝනානන්ද පිරිවෙනද පිහිටා ඇත. අතිත රයිගම රාජධානියේ පිහිටි මෙම නගරය 2009 වසරෙදි හොදම නගර සභාවට හිමි සම්මානය ලබා ගත්තේය. බන්ඩාරගම සිට කලුතරටත්, කොළඹටත් පානදුරටත් ආදි වශයෙන් බස් රථ දාවනය වේ.

ඉතිහාසය

රයිගම් කෝරළයේ අධිකාරි පත්තුවට අයත්ය. රයිගම් රාධානියේ අගනුවර වූ රයිගම පැවතියේ මම පත්තුවේය. ස්වර්ණමය ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන අධිකාරි පත්තුව, පතහාවත්ත රජමහා විහාරය (පැරණි රයිගම රජ මාලිගය) විදාගම මහා විහාරය, වෙද පංසල, රඹුක්කන රජමහා විහාරය, උයන්වත්ත වැව, වීදාගම වැව ආදී ඓතිහාසික ස්ථාන රාෂියකින් සමන්විතය.

බණ්ඩාරගම


Semaine ukrainienne (en ) est un magazine hebdomadaire illustré couvrant les sujets de la politique, de l'économie et des arts. Il est destiné au lecteur de langue ukrainienne socialement engagé. Il fournit une gamme d'analyses, d'opinions, d'interviews, de reportages, y compris des offres de voyages en Ukraine et à l'étranger, des critiques d'art et un calendrier d'événements.

Histoire et thématiques
Semaine ukrainienne est publié en Ukraine par ECEM Media Ukraine GmbH (Autriche) et a été créé en novembre 2007. Le magazine est l'un des nombreux magazines en langue ukrainienne qui sont apparus en Ukraine à la suite de la révolution orange.

L'édition anglaise de The Ukrainian Week est publiée tous les deux mois et contient une sélection d'articles jugés les plus intéressants pour les lecteurs non ukrainiens.

En 2012, il publie une déclaration accusant de harcèlement les pouvoirs de l'État et les grands holdings médiatiques qui monopolisent de facto le marché.

Collaborateurs
Margarita Yakovleva.

Voir aussi
 Liste de magazines en Ukraine

Références

Liens externes
 Site officiel (Тиждень.ua, tyzhden.ua)
 Site officiel (édition internationale, ukrainianweek.com)

Magazine

Semaine ukrainienne