Vještičja mast, halucinogena mast koju su, prema pučkom vjerovanju, koristile vještice za letenje, a recepti za njeno pravljenje poznati su barem od 16. stoljeća.

Prema vjerovanju, vještice su na crnim sabatima kuhale nekrštenu djecu u kotlovima i tako pripremale mast kojom su se premazivale prije "letenja" ili bi njome premazivali svoje "letačke" alatke poput metle, štapa ili klupice.

Njemački liječnik Johann Hartlieb (o. 1410.-1468.) u svom djelu Knjiga svih zabranjenih vještina, bezvjerstava i čarobnjaštva iz 1456. godine opisao je način izrade masti za letenje:

U vrijeme lova na vještice, inkvizitori su tijekom mučenja optuženih za vještičarstvo i magiju iznudili čitav niz dokumentiranih priznanja u kojima se spominje i vještičja mast koja je služila za letenje. Istovjetni primjeri dokumentirani su i u Hrvatskoj, gdje su se također vršili progoni vještica.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Što je to vještičja mast – smjesa koja je u praznovjerju vještici pomagala u letu i zbog koje su tolike nevine žene poslane na lomaču - https://blagamisterije.com

Vještičarstvo

Vještičja mast


වොල්ගා යනු රුසියාවේ පිහිටි යුරෝපයේ දිගම ගංගාව වේ.

ස්ථාන
රුසියාවේ
වොල්ගා ඩෙල්ටාව, වොල්ගා නදියේ ඩෙල්ටාව

එක්සත් ජනපදය
Volga, Iowa, a city

ව්‍යාපාරික
Volga (automobile), රුසියානු ව්ළෙඳනාමයක්

වොල්ගා (බහුරුත්හරණය)


Hugh Joseph Addonizio (* 31. Januar 1914 in Newark, New Jersey; † 2. Februar 1981 in Red Bank, New Jersey) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1949 und 1962 vertrat er den Bundesstaat New Jersey im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Hugh Addonizio besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat einschließlich der West Side High School sowie die St. Benedict's Prep School, die er im Jahr 1935 absolvierte. Anschließend studierte er bis 1939 an der Fordham University in New York City. Seit 1939 arbeitete er für die A&C Clothing Company, deren Vizepräsident er im Jahr 1946 wurde. Während des Zweiten Weltkrieges diente er bis Februar 1946 in der United States Army. Zum Zeitpunkt seines Ausscheidens aus dem Militärdienst hatte er es bis zum Hauptmann gebracht.

Politisch war Addonizio Mitglied der Demokratischen Partei. Bei den Kongresswahlen des Jahres 1948 wurde er im elften Wahlbezirk von New Jersey in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 3. Januar 1949 die Nachfolge von Frank Sundstrom antrat. Nach sechs Wiederwahlen konnte er bis zu seinem Rücktritt am 30. Juni 1962 im Kongress verbleiben. In seine Zeit im Kongress fielen der Beginn des Kalten Krieges, der Koreakrieg und innenpolitisch die Bürgerrechtsbewegung.

Addonizios Rücktritt erfolgte, nachdem er als Nachfolger von Leo P. Carlin zum Bürgermeister von Newark gewählt worden war. Dieses Amt bekleidete er bis 1970. Er verbrachte seinen Lebensabend in Tinton Falls und starb am 2. Februar 1981 in Red Bank.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für New Jersey
Bürgermeister (Newark, New Jersey)
Person (Newark, New Jersey)
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1914
Gestorben 1981
Mann

Hugh Joseph Addonizio


×Arctodupontia, hibridni rod u porodici trava formule Arctophila × Dupontia. Jedina je vrsta ×A. scleroclada s područja Magadana, sjeverne europske Rusije i Nunavuta.

Sinonimi
 Dupontia ×scleroclada (Rupr.) Rupr.
 Poa ×scleroclada Rupr.

Izvori

Poinae
Flora Nunavuta
Flora Magadanske oblasti
Flora Svalbarda
Flora sjeverne europske Rusije

×Arctodupontia


Traugott Leberecht Pochmann (geboren am 6. Dezember 1762 in Dresden; gestorben am 23. April 1830 ebenda) war ein deutscher Bildnis- und Geschichts- und sächsischer Hofmaler.

Leben
Pochmann war der Sohn des Kleidermachers Gottlob Pochmann. Er wurde im letzten Jahr des Siebenjährigen Krieges geboren. Er erlernte das Zeichnen zunächst autodidaktisch, da seine Eltern zu arm waren, um ihm den Unterricht an einer Zeichenschule zu ermöglichen. So zeichnete er zumeist Kostüme oder nach Kupferstichen. Durch einen Zufall wurde Cajetan Toscani, ein Lehrer der Zeichenakademie, auf ihn aufmerksam, als er beim Vater etwas in Auftrag geben wollte. So wurde der Knabe als Zögling an der Kunstakademie Dresden bei Charles Hutin aufgenommen. Er lernte dort während des Rétablissements und wurde ein Schüler von Anton Graff und Giovanni Battista Casanova. Pochmann ging 1801 bis 1803 zusammen mit Karl Ludwig Kaaz und Graffs Sohn, dem Landschaftsmaler Carl Anton Graff zur weiteren Ausbildung nach Paris und nach Rom.

Kurz nach dem Ende der Napoleonischen Kriege wurde er dann selbst 1815 Professor an der Dresdner Akademie. Zu seinen Schülern gehörten unter anderem Carl Gottlieb Peschel, Carl Franz Edlinger (1785–1823) und Constantin Schroeter. Pochmann starb mit 67 Jahren und wurde auf dem Eliasfriedhof im Feld B 18-14 beigesetzt. Er hatte mindestens eine Tochter.

Werke
 Selbstbildnis als Kniestück
 Die drey Grazien im Bade, denen Amor ihr Gewand heimlich entwendet. Ölgemahlde
 Das Portrat der Demoiselle Christ, Tochter des Schauspielers Joseph Anton Christ
 Die Dichterin Sappho (Sappho)
 Narciss, in Lebensgröße 1808 (Hochschule für Bildende Künste Dresden, Kustodie)
 Porträt des Opernsängers Bonaveri (Paolo Bonaveri)
 Porträt des Hofschauspielers Schirmer
 Amor und Bacchus neben einer antikisierenden Vase, 1822
 Bildnis einer jungen Dame
 Diana und Endymion, 1826

Ehrungen
Zum Gedenken an seinen 250. Geburtstag zeigten die Staatlichen Kunstsammlungen Dresden vom 25. September bis 9. Dezember 2012 eine Ausstellung im Schaukabinett der Galerie Neue Meister im Albertinum.

Literatur
 Johann Gottlieb August Kläbe: Neuestes gelehrtes Dresden oder Nachrichten von jetzt lebenden Dresdner Gelehrten, Schriftstellern, Künstlern, Bibliotheken und Kunstsammlern. Voss, Leipzig 1796, S. 117 (books.google.de).
 Georg Kaspar Nagler: Neues allgemeines Künstler-Lexicon […]. 11. Band, E. A. Fleischmann, München 1841, S. 430 f. (books.google.de).
 152. August*) Leberecht Pochmann. In: Neuer nekrolog der Deutschen. Voigt, Ilmenau 1832, 8. Jg., 1. Teil, S. 360–371 ().

 Harald Marx: "[…] stets für die höchsten Ideale in der Kunst beseelt". Die Selbstbildnisse des Dresdner Malers Traugott Leberecht Pochmann. In: Sächsische Heimatblätter. 59, Nr. 1, 2013, S. 66–79.
 Harald Marx: Traugott Leberecht Pochmann und seine Bildnisse mit der verdreht abgewinkelten Hand. In: Sächsische Heimatblätter. 62, Nr. 4, 2016, S. 300–303.
 Harald Marx: Traugott Lebrecht Pochmann (1762-1830) : ein Dresdner Maler in seiner Zeit : gesammelte Aufsätze und bisher unveröffentlichte Texte : mit Werkverzeichnis, Königsbrück : Via Regia Verlag, [2021], ISBN 978-3-944104-40-9

Weblinks

Einzelnachweise

Maler (Dresden)
Maler (Deutschland)
Hofmaler (Sachsen)
Deutscher
Geboren 1762
Gestorben 1830
Mann

Traugott Leberecht Pochmann


Tamana (also Rotcher Island) is the smallest island in the Gilbert Islands. It is accessible both by boat and by air with Air Kiribati and Coral Sun Airways (once a week; Tamana Airport code: TMN). 1,054 people live in Tamana (2020 census).

Tamana is the second southernmost island in the Gilbert group and the smallest inhabited  island in Kiribati. The island is approximately  in length,  at its widest point, and  has a total land area of . Tamana is a reef island with no lagoon.

The Island Council is located at Bakaakaa, the central village of the island and this is also  where the rest of the Government facilities are located such as the CB radio for inter-island communication, the hardware store, and the fuel depot. The schools (Primary and JSS) and the  Medical facilities are also located in the same village.

Myths and legends
The name Tamana is understood to mean 'his/her father'; although in some myths it is understood to mean 'a stronghold or strong place, or original settlement'.

History

In 1606, Spanish explorers became the first Europeans to discover the island.

Tamana in September 1942 was the southernmost island touched by the Japanese occupation of the Gilbert Islands but Japanese troops did not occupy the atoll.

Tamana Post Office opened around 1915.

Notes

References

Exhibit: The Alfred Agate Collection: The United States Exploring Expedition, 1838-1842 from the Navy Art Gallery

Gilbert Islands
Islands of Kiribati
Coral islands

Tamana, Kiribati


Fathom est un jeu vidéo développé et édité par Imagic, sorti en 1983 sur Atari 2600 puis porté sur Intellivision et Colecovision.

Synopsis
Neptina, la fille du roi Neptune, a été enlevée. Le joueur incarne Proteus, membre de la garde royale, chargé de retrouver le Trident de Neptune magique et délivrer Neptina.

Accueil

La version Intellivision est  que l'originale Atari, mais son système de jeu est légèrement différent. La version Colecovision est celle qui a les meilleurs graphismes.

Notes et références

Jeu Intellivision
Jeu Atari 2600
Jeu ColecoVision
Jeu vidéo développé aux États-Unis
Jeu vidéo sorti en 1983
Jeu Imagic

Fathom (jeu vidéo)


Huntingdon er en by i Huntingdonshire-distriktet, Cambridgeshire, England, med et indbyggertal (pr. 2016) på 25.629. Byen ligger 91 km fra London. Den nævnes i Domesday Book fra 1086, hvor den kaldes Huntedone/Huntedun.

Referencer

Byer i England
Cambridgeshire

Huntingdon


Es un instrumento diseñado para medir la fuerza de flujo espiratorio máximo de una persona. Es una pieza plástica pequeña manual en forma de flauta gruesa y cúbica en la cual el usuario exhala con su máxima fuerza causando que una pieza mida la fuerza de los bronquios y en qué medida está obstruida está la vía respiratoria. Es muy útil para los asmáticos y personas que presentan enfermedad pulmonar obstructiva crónica para gestionar su condición y usar sus inhaladores u otras medicinas recomendadas.

Instrumentos de medición
Tecnologías sanitarias
Neumología
Asma

Medidor de flujo espiratorio


Prusy may refer to:

 Prusy, Aube, France
 Prusy, Bánovce nad Bebravou, Slovakia
Prusy, Greater Poland Voivodeship (west-central Poland)
Prusy, Lesser Poland Voivodeship (south Poland)
Prusy, Łódź Voivodeship (central Poland)
Prusy, Lower Silesian Voivodeship (south-west Poland)
Prusy, Grójec County in Masovian Voivodeship (east-central Poland)
Prusy, Łosice County in Masovian Voivodeship (east-central Poland)
Prusy, Mińsk County in Masovian Voivodeship (east-central Poland)
Prusy, Warsaw West County in Masovian Voivodeship (east-central Poland)
Prusy, Busko County in Świętokrzyskie Voivodeship (south-central Poland)
Prusy, Opatów County in Świętokrzyskie Voivodeship (south-central Poland)
Prusy, Warmian-Masurian Voivodeship (north Poland)
 Prusy, the Polish name for Prussia

Prusy


රංගනය
සනත් ගුණතිලක
සබීතා පෙරේරා
කමල් අද්දරාරච්චි
ඩිලානි අබේවර්ධන
ලීනා ද සිල්වා
අමිත් වල්පොල
බන්දු සමරසිංහ
නවනන්දන විජේසිංහ
කිංස්ලි මාන්නප්පෙරුම
පියදාස විජේකෝන්
ලිලියන් එදිරිසිංහ
මැණිකේ අත්තනායක
ශ්‍රීමති රාගිනි
උදය කුමාරි
පාලිකා සමන්ති
රංජිත් පෙරේරා
ජයලත් ප්‍රනාන්දු
ඊබට් විජේසිංහ
චන්න පෙරේරා
ඇග්නස් සිරිසේන
චිත්‍රා වාකිෂ්ඨ
සෝමවතී වැලිවිට කුමාරිහාමි
ලලිත් මාපලගම
ආනන්ද වීරරත්න
රන්ජන් ජයසේකර
ගුණපාල කරුණාපතිරණ
සර්ධා ජයලත්
මේරි කැලිස්ටා ප්‍රනාන්දු
මාධව ජනකාන්ත
දිල්කි රිෂානි ආශා

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය - සිරිසේන විමලවීර, ආනන්ද සමරකෝන්, සමන් චන්ද්‍රනාත් වීරසිංහ, ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහ

මනරංජන දර්ශනීය ලංකා - ලතා වල්පොල
මෙන්න මැණිකෝ මෙතන - බන්දුල විජේවීර, රූපා ඉන්දුමතී
පෙම් රැල්ල නගී - කලාවතී, අමිත් වල්පොල
එක මව් තුරුලේ - චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන
පිපෙන්නේ මේ මල් ලතාවෝ - ග්‍රේෂන් ආනන්ද, චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන
ගංගා එක දවසක - ග්‍රේෂන් ආනන්ද, චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන
නාරිලතා පුෂ්පේ - මොහිදීන් බෙග්

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්ෂණය සහ සංස්කරණ සහාය - ශිරන්ති විමලවීර
කැමරා සහාය - ජී. නන්දසේන, ඩබ්ලිව්. මාටින්, නිලන්ත පෙරේරා, අනුර සුජිත් සුභසිංහ, බන්දුල කේ. ඒකනායක, ඊ. එම්. ප්‍රියන්ත
අංග රචනය - ඊබට් විජේසිංහ සහාය - ජගත් පෙරේරා
කලා අධ්‍යක්ෂණය - තිස්ස වීරවර්ධන සහාය - සුමිත් ප්‍රනාන්දු
සටන් අධ්‍යක්ෂණය - සරත් සිල්වා, ලක්ෂ්මන් සිල්වා
නැටුම් අධ්‍යක්ෂණය - පියසාර ශිල්පාධිපති, නවාස් ඩීන්
ශබ්ද පරිපාලනය - ජෝර්ජ් මනතුංග
ශබ්ද සහාය - පාලිත සිල්වා, සරත් සිරිබද්ධන
රසායනාගාර පාලක - එස්. ගමගේ
ශබ්ද ඉංජිනේරු - අබේසිංහ අල්විස්
ගීත පටිගත කිරීම - ලාල් දිසානායක - ටරිටා ශබ්දාගාරය
කොණ්ඩා සැකසුම - ලලිත් ධර්මවර්ධන
සහාය - අසංක හෙට්ටිආරච්චි
නිෂ්පාදන සහාය - සරත් වීරසිංහ, කුමාරදාස ජයසිංහ
නිෂ්පාදන කළමනාකරු - කේ. මහින්ද
නාමාවලිය - සිරිල් ප්‍රේමරත්න, ගාමිණී කුරුවිට

සුජාතා


Arnaud de Saleta (en francés : Arnaud de Salette ; ca 1540 - en 1598 había ya muerto) fue un pastor protestante bearnés al servicio del Reino de Navarra (de idioma occitano en aquella época) y de su reina Juana de Albret. Fue professor de la Universidad de Orthez (una de las pocas universidades calvinista de la época), escritor y poeta de lengua occitana en sua versión bearnesa y, por encargo de la Reina, uno de los dos traductores en occitano de los Salmos de David (el otro traductor fue Pèir de Garròs a quién Juana de Albret pidió una versión en gascón).

Esta traducción se imprimió en 1583 y, según el crítico literario occitano Robèrt Lafont esta traducción en una lengua revindicada como bearnesa hace de de Salette el primer escritor occitano específicamente de idioma bearnés.

Bibliografía
 Salette, Arnaud de. Los Psalmes de David Metuts en Rima Bernesa. Orthez : Per Noste, 1983.
 Anatole, Christian - Lafont, Robèrt. Nouvelle histoire de la littérature occitane. París : P.U.F., 1970.
 Arnaud de Salette et son temps : le Béarn sous Jeanne d'Albret : colloque international d'Orthez, 16, 17 et 18 février 1983. Orthez : Per Noste, 1984.

Referencias
<references>

Referencias

Escritores en occitano del siglo XVI
Nacidos en Pau (Francia)

Arnaud de Saleta


هولت مكالاني  ممثل أمريكي من مواليد 3 سبتمبر 1964.

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أمريكيون من أصل أيرلندي
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون ذكور من أصل أيرلندي
ممثلون من أوماها (نبراسكا)
ممثلون من مدينة نيويورك
مواليد 1963
مواليد 1964
مواليد في نيويورك

هولت مكالاني


Land er det fjerde studiealbum fra det færøske viking folkmetal band Týr. Det blev udgivet d. 30. maj 2008 i Europa og 10. juni i Nordamerika via Napalm Records. Albummet indeholder tekster på færøsk, engelsk, norsk og dansk på "Sinklars Vísa" og islandsk på "Brenenvín". Det sidste nummer på albummet er en ny version af sangen "Hail To The Hammer" som oprindeligt blev udgivet på en demo og igen på How Far To Asgaard i 2002.

Spor

Referencer

Eksterne henvisninger

Týr albums
Album fra 2008

Land (Týr album)


Le nom Thomas Playford peut désigner :
 Thomas Playford (1837-1915), homme politique australien ;
 Thomas Playford (1896-1981), homme politique australien, petit-fils du précédent.

Thomas Playford


Giovanni Capurro (February 5, 1859 – January 18, 1920) was an Italian poet, best remembered today as the co-creator, with singer/composer Eduardo Di Capua, of the world famous song, "'O Sole mio".

Capurro was born in Naples.  He made his living as a poet and playwright.  He is considered to be among the finest nineteenth-century Italian poets.  The actor Viviani gave his first performance in an established theatre, the Teatro Perella in Basso Porto, in The Street Urchin, a sketch by Capurro.

In 1898, Giovanni Capurro wrote the words to 'O Sole mio and asked Eduardo Di Capua (who at the time was in Odessa with his orchestra-violinist father) to set it to music. The song was later presented at Piedigrotta 1898, organized by the Round Table promoted by the publisher Bideri, and came in second place after a piece called Napule Bello!.  But in popular appeal, this result was quickly overturned. 'O Sole mio became famous.  Even so, it made little money for its creators.

Capurro lived in financial scarcity his entire life. An artist for art's sake, he was not concerned about receiving credit for his best-known creation.  For thirty years he was associated with the newspaper Rome as a reporter, drama critic, and, late in life, as an administrative employee.  Capurro was a devotee of lounges where he sang, played the piano and did amusing imitations.

Capurro died in 1920; some sources say in Naples while others say Mexico City.

References

1859 births
1920 deaths

Giovanni Capurro


Flavije Promota je bio rimski general koji je služio za vrijeme vladavine Teodozija I. pa sve do svoje smrti 391. godine.

Karijera

386. godine je bio zapovjednik u Africi, da bi kasnije te iste godine imenovan magister peditum (vojskovođa pješaštva) i bio prekomandiran u Traciju.
U to vrijeme, vojska gotskog plemena Greutunge pod
komandom kralja Odotija se stacionirala na sjevernoj obali Dunava i zatražila dopuštenje za ući u Carstvo, vjerojatno po istim uvjetima kao što su deset godina ranije prešli njihovi susjedi, drugo gotsko pleme Tervinzi. Promota je razmjestio svoje snage duž južne obale rijeke i poslao nekoliko ljudi da ih zavaravaju pretvarajući se kako su za novac spremni na izdaju tako da im otkriju obrambene položaje rimskih postrojba. Međutim, dali su im pogrešne informacije i točno vidjeli kako su raspoređene njihove snage, te cijeli plan prenijeli Promoti. Kad su Greutunzi pokušali prijeći rijeku, umjesto usnulog kampa koji su očekivali zateći, dočekala ih je flota riječnih borbenih čamaca koja im je nemilosrdno potopila sve kanue. Latinski poet Klaudijan kaže da je otok Peuće bio visoko nagomilan leševima, a da je ušće Dunava bilo crveno od krvi. Teodozije, koji se našao u blizini, oslobodio je preživjele Gote, nadajući se da će ih iskoristiti u nadolazećem sukobu s Magnusa Maksima.
Godine 388. Promota je, prilikom kampanje (povezivanja serije vojnih operacija) protiv Maksima, promaknut u magister equitum, tj. u vojskovođu konjaništva.
Teodozije I. i Valentinijan II. su započeli rat protiv Magnusa Maksima u lipnju 388. godine. Maksim je poražen u bitci kod Save, blizu Siscie, današnjeg Siska, pa je izvjesno da je za dobro odrađenu vojnu operaciju, kao nagradu, 389. godine dobio zvanje konzula.
Kad se Teodozije vraćao nazad na istok kroz Solun, prolazio je kroz različite situacije, ali jednom prilikom ga je Promota spasio od napada barbara, zašto je bio nagrađen promaknućem u viši čin.

Smrt

Nakon izvjesnog vremena, car je počeo pokazivati naklonost prema Rufinu, tada Magister officiorum, što je razbjesnilo Promotu do te mjere da se s njim javno potukao. Nakon toga je Rufin nagovorio Teodozija da pošalje Promotu na vojne vježbe, (nije posve jasno je li Teodozije znao za njegov plan), ali je Rufinus poslao grupu Barbara koji su ga zaskočili iz zasjede i ubili.
Ne postoje dokazi da su Promotova djeca znala za tu Rufinovu zavjeru, ali postoje indicije da su pomogli Eutropiju da spriječi Rufinov plan da oženi svoju kćerku za cara Arkadija.

Izvori

Stari Rim
Goti
Bizantski vojskovođe

Promota (general)


ලතින් ආගමික වත්පිළිවෙත්

විකිපීඩියා, නිදහස් විශ්වකෝෂය වෙතින්

මෙම ලිපිය ලතින් පල්ලියේ ආගමික වත්පිළිවෙත් ගැන ය. . වඩාත් පොදු චාරිත්‍රය සඳහා, රෝම චාරිත්‍රය බලන්න.

"වෙස්ටර්න් රයිට්" මෙහි හරවා යවයි. වෙනත් භාවිත සඳහා, බටහිර චාරිත්‍රය (වක්‍රෝත්තිහරණය) බලන්න.

ලතින් ආගමික වත්පිළිවෙත් නොහොත් බටහිර පූජනීය චාරිත්‍ර යනු කතෝලික පල්ලියේ විශාලතම විශේෂිත සුයි අයිරිස් වන ලතින් පල්ලිය විසින් භාවිතා කරන ලද කතෝලික පූජනීය චාරිත්‍ර වේ. එය ලතින් භාෂාව වරක් ආධිපත්‍යය දැරූ යුරෝපයේ ආරම්භ විය. එහි භාෂාව දැන් දේශනාකාර ලතින් ලෙස හැඳින්වේ. වැඩිපුරම භාවිතා කරන චාරිත්‍රය රෝම චාරිත්‍රයයි.

ලතින් චාරිත්‍ර ශතවර්ෂ ගණනාවක් පුරා පැවතුණේ නැගෙනහිර ස්වායත්ත වූ පල්ලිවල පූජනීය චාරිත්‍රවලට වඩා අඩු ගණනක් නොවේ. ඔවුන්ගේ සංඛ්යාව දැන් බොහෝ අඩු වී ඇත. ට්‍රෙන්ට් කවුන්සිලයෙන් ඉක්බිතිව, 1568 සහ 1570 දී පස්වන පියුස් පාප්තුමා අවම වශයෙන් සියවස් දෙකක පෞරාණිකත්වයක් ඇති බව පෙන්විය නොහැකි බ්‍රෙවරි සහ මිසයිල මර්දනය කළේය (ට්‍රයිඩෙන්ටයින් ස්කන්ධය සහ රෝම මිසයිලය බලන්න). මෙම නියෝගයෙන් පසුව පවා නීත්‍යානුකූලව පැවති බොහෝ දේශීය චාරිත්‍ර ස්වේච්ඡාවෙන් අත්හැර දමන ලදි, විශේෂයෙන් 19 වන සියවසේදී. විසිවන ශතවර්ෂයේ දෙවන භාගයේදී, සුවිශේෂී වන්දනා චාරිත්‍රයක් තිබූ ආගමික නියෝග බොහොමයක් දෙවන වතිකානු කවුන්සිලයේ නියෝගයන්ට අනුකූලව සංශෝධනය කරන ලද පරිදි රෝමානු චාරිත්‍රය අනුගමනය කිරීමට තීරණය කරන ලදී (හයවන පෝල් සමූහය බලන්න). 1965-1970 සිට සංශෝධිත ස්වරූපයෙන් මහා පූජාව සැමරීම සඳහා එවැනි පූජනීය චාරිත්‍ර කිහිපයක් අදටත් පවතී, නමුත් අනෙක් පූජා පැවැත්වීම සඳහා වූ සුවිශේෂී පූජනීය චාරිත්‍ර සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ සිදුවී ඇත

රෝමානු සම්ප්‍රදාය


El 11.º Batallón Aéreo de Reemplazo (11. Flieger-Ersatz-Abteilung) fue una unidad militar de la Luftwaffe de la Alemania Nazi.

Historia
Fue formado el 1 de octubre de 1935 a partir del 1º Batallón Aéreo de Reemplazo. El 1 de noviembre de 1938 es redesignado 10.º Batallón Aéreo de Reemplazo. Reformado el 1 de noviembre de 1938 en Schönwalde a partir del 12.º Batallón Aéreo de Reemplazo. El 1 de abril de 1939 es redesignado I Grupo/11.º Regimiento de Instrucción Aérea.

Comandantes
 Coronel Nikolaus Graf von Luckner (1 de noviembre de 1938 - 1 de abril de 1939)

Referencias
WW2 - 11. Flieger-Ersatz-Abteilung

Luftwaffe (Wehrmacht)
Batallones aéreos de reemplazo
Unidades militares alemanas de la Segunda Guerra Mundial

11.º Batallón Aéreo de Reemplazo


محطة المفرق هي إحدى محطات الخط الحديدي الحجازي، والمفرق اليوم إحدى المدن الأردنية ومركز محافظة المفرق. المفرق هي المدينة الأردنية الأولى التي نقع على خط الحديد ويليها محطة الزرقاء ثم محطة عمان. يسبقها محطة درعا.

مراجع

عمارة عثمانية في الأردن
محطات خط حديد الحجاز
مواقع أثرية في الأردن

محطة المفرق


John Lukacs (* 31. Januar 1924 als János Albert Lukács in Budapest; † 6. Mai 2019 in Phoenixville, Pennsylvania) war ein US-amerikanischer Historiker ungarischer Herkunft.

Leben
János Albert Lukács begann an der katholischen Budapester Universität ein Geschichtsstudium. Aufgrund der antisemitischen Gesetze im Horthy-Ungarn – seine Mutter war Jüdin und sein Vater römisch-katholisch – wurde er im Zweiten Weltkrieg nicht zum ungarischen Militär eingezogen, sondern musste im ungarischen Arbeitsdienst Zwangsarbeit leisten. Nachdem im März 1944 Truppen der Wehrmacht Ungarn besetzt hatten, desertierte er und entkam so der Deportation nach Auschwitz durch das Eichmann-Kommando und dessen ungarische Helfer. 1946 schloss er das Studium mit der Promotion ab und emigrierte wegen der wachsenden Bedrohung durch die ungarischen Kommunisten in die Vereinigten Staaten. Er sah sich zeit seines Lebens als Opfer und Gegner des Kommunismus.

John Lukacs arbeitete als Geschichtslehrer am katholischen Chestnut Hill College für Mädchen in Philadelphia sowie zum Schluss seines Berufslebens als Professor an der University of Pennsylvania. Daneben verfasste er viele historische Untersuchungen und Stellungnahmen zur Zeitgeschichte. Er war auch mehrfach Gastprofessor an führenden nordamerikanischen Universitäten (erhielt aber – und wollte – keinen Ruf) und schließlich, nach der politischen Wende in Osteuropa, auch an der Loránd-Eötvös-Universität in Budapest.

In der Tagespolitik der 1950er Jahre war er ein konservativer Kritiker des McCarthyismus, weil er dessen Populismus kritisierte. Viel später, in den 1980er Jahren, wandte er sich aus demselben Grund auch gegen den damaligen US-Präsidenten Ronald Reagan. In der Forschung zum Nationalsozialismus war Lukacs von Beginn an ein scharfer Widersacher David Irvings und dessen Geschichtsverdrehungen. In der Forschung zum Verlauf des Zweiten Weltkrieges schätzte er die historische Leistung Winston Churchills im Widerstand gegen den Angriffskrieg der Deutschen 1939 hoch ein und schrieb 1999 über dessen epochale Leistung die Studie Five Days in London, May 1940. Mit dem 2008 veröffentlichten Buch über die Blut-Schweiß-und-Tränen-Rede betonte er erneut die wichtige Rolle der Person Churchills. In der Einschätzung der deutschen Kriegsziele und der Kriegsziele Adolf Hitlers vertrat Lukacs prononcierte eigene Ansichten; so sah er den deutschen Angriff auf die Sowjetunion als Ausweichoperation zu den eigentlich antibritischen Kriegszielen. Lukacs hatte privilegierten Zugang zum Archiv des US-Diplomaten George F. Kennan, da er mit diesem befreundet war, und war so in der Lage, 2007 eine Kennan-Biografie zu schreiben; er hatte schon 1997, zu dessen Lebzeiten (1905–2005) die gemeinsame Korrespondenz herausgegeben.

Lukacs bezeichnete sich gern als Reaktionär und Querdenker unter den US-amerikanischen Historikern, die ihn mehrheitlich ignorierten; nur das Intercollegiate Studies Institute gab mehrere Schriften mit ihm heraus. Seine Artikel zur Politik konnte er sowohl beim New York Times Magazine und im Esquire veröffentlichen als auch bei William F. Buckleys National Review und Emmett Tyrells American Spectator.

Lukacs lebte seit 1953 in Schuylkill und schrieb auch zur Regionalgeschichte Pennsylvanias.

2002 wurde er in die American Philosophical Society aufgenommen.

Er starb im Mai 2019 im Alter von 95 Jahren.

Auszeichnungen

 1991 Ingersoll-Preis
 1994 Medaille des Verdienstordens der Republik Ungarn
 1997 George-Washington-Preis
 2009 Ehrendoktorwürde der Fakultät für Geisteswissenschaften der Katholische Péter-Pázmány-Universität
 2011 Der Verdienstorden der Republik Ungarn mit dem Stern
 2014 Großer Széchenyi-Preis

Schriften (Auswahl)

 The Future of History. New Haven; London: Yale University Press, 2011 ISBN 0-300-16956-6
 The Legacy of the Second World War. New Haven; London: Yale University Press, 2010 ISBN 0-300-11439-7
 Last Rites. New Haven; London: Yale University Press, 2009 ISBN 978-0-300-11438-6
 Blood, toil, tears, and sweat : the dire warning, New York : Basic Books, 2008 ISBN 9780465002870
 Gyula Krúdy: Sunflower. John Lukacs: Introduction, New York Review of Books, New York 2007 ISBN 9781590171868
 George Kennan: A Study of Character. New Haven; London: Yale University Press, 2007 ISBN 0-300-12221-7
 June 1941: Hitler and Stalin. New Haven; London: Yale University Press, 2006 ISBN 0-300-11437-0
 Remembered Past: John Lukacs On History, Historians & Historical Knowledge: A Reader, Wilmington, DE : Intercollegiate Studies Institute, 2005
 Democracy and Populism: Fear & Hatred, New Haven: Yale University Press, 2005
 Churchill: Visionary, Statesman, Historian, New Haven Conn. : Yale University Press, 2002
 Five Days in London, May 1940. New Haven : Yale University Press, 1999
 Hitler. Geschichte und Geschichtsschreibung. Aus dem Amerikan. von Helmut Dierlamm und Norbert Juraschitz, München : Luchterhand 1997 ISBN 3-630-87991-8
 George F. Kennan and the Origins of Containment, 1944–1946: the Kennan-Lukacs Correspondence, Columbia, Mo.: University of Missouri Press, 1997
 Die Geschichte geht weiter. Das Ende des zwanzigsten Jahrhunderts und die Wiederkehr des Nationalismus. Aus dem Engl. von Friedrich Griese. München ; Leipzig : List, 1994 ISBN  3-471-78057-2
 Churchill und Hitler. Der Zweikampf 10. Mai – 31. Juli 1940. Aus dem Engl. von Norbert Greiner, Stuttgart : Dt. Verl.-Anst. 1992 ISBN 3-421-06535-7
 Ungarn in Europa. Budapest um die Jahrhundertwende. Aus d. Amerikan. von Renate Schein u. Gerwin Zohlen, Berlin : Siedler, 1990 ISBN 3-88680-349-X
 Confessions of an Original Sinner, New York: Ticknor and Fields, 1990. (Autobiografie)
 Philadelphia: Patricians and Philistines, 1900–1950, New York: Farrar, Straus, Giroux, 1981
 Die Entmachtung Europas. Der letzte europäische Krieg 1939–1941. Aus d. Amerikan. übers. von Wulf Bergner, Stuttgart : Klett-Cotta, 1978 ISBN  3-12-910920-X
 Geschichte des Kalten Krieges. Vom Autor durchges. Übers. aus d. Amerikan. von U. Bethke, Gütersloh : S. Mohn 1962 (Original 1961)

Weblinks

 John Rodden, John Rossi The Lettered Reactionary, in: The American Conservative, Dezember 2009
 2005 Schuylkill Oral History Project interview (PDF; 197 kB)

Einzelnachweise

Neuzeithistoriker
Hochschullehrer (University of Pennsylvania)
Politische Literatur
Biografie
Autobiografie
Széchenyi-Preisträger
Mitglied der American Philosophical Society
Überlebender des Holocaust
Ungarischer Emigrant in den Vereinigten Staaten
Ungar
US-Amerikaner
Geboren 1924
Gestorben 2019
Mann

John Lukacs


නිප්පූර් (Sumerian: Nibru, often logographically recorded as , EN.LÍLKI, "Enlil City;" Akkadian: Nibbur) යනු පුරාණ සුමේරියානු නගරයකි. වර්ථමාන ඉරාකයට අයත් භූමියේ පිහිටා තිබී ඇත.

ඉතිහාසය

ආශ්‍රිත
Sumerian Farmer's Almanac
Cities of the ancient Near East
Short chronology timeline
Garden of the gods (Sumerian paradise)
Bowl of Utu

සටහන්

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

Al-Qādisiyyah Governorate
Archaeological sites in Iraq
Sumerian cities
Holy cities
Former populated places in Iraq

නිප්පූර්


قضية غليكو موريناغا  هي قضية تتعلق بجريمة ابتزاز في اليابان بحق اثنين من أكبر مصنعي الحلويات في اليابان إزاكي غليكو وموريناغا. جرت أحداث هذه القضية في منطقة كانساي في الأعوام 1984 و1985 وما زالت القضية عالقة إلى اليوم دون حل.

استمرت الأحداث مدة 17 شهر بدءاً من اختطاف رئيس شركة غليكو إلى آخر اتصال من قبل المشتبه الرئيسي في القضية المعروف باسم «الوحش ذو الـ 21 وجه».

تعتبر هذه الحادثة من أهم الحوادث في تاريخ الجريمة الحديث في اليابان والتي لم ينجح الشرطة في العثور على الفاعل.

لمحة عن الأحداث
بدءاً من اختطاف رئيس شركة غليكو وطلب فدية لتحريره، تتالت أحداث إشعال حرائق وتهديدات لشركات صناعة حلويات مثل موريناغا وفوجيا وهاوس شوكوهين. كان المجرم يقوم بتحديد قيمة للفدية ومكان لتسليمها إلا أنه لا يظهر في المكان المحدد.

نهاية القضية
لم تستطع الشرطة اليابانية حل هذه القضية إلى يومنا هذا.

مراجع

أحداث الجريمة المنظمة في اليابان
ابتزاز
جرائم 1984 في اليابان
جرائم غير محلولة في اليابان
حالات أشخاص مفقودين في العقد 1980
حالات أشخاص مفقودين في اليابان
يابانيون مختطفون
ياكوزا

قضية غليكو موريناغا


La Ruta Estatal de Nevada 425, y abreviada SR 425 (en inglés: Nevada State Route 425) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nevada. La carretera inicia en el Oeste desde la Gold Ranch Road in Verdi hacia el Este en la . La carretera tiene una longitud de 5,4 km (3.368 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Nevada 425 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Nevada 425 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Nevada DOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nevada

Ruta Estatal de Nevada 425


e2, Doğuş Yayın Grubu bünyesinde yayın yapan dizi ve eğlence kanalı. Ocak 2007'de yayın hayatına başlayan kanal, "Gündüz Olunca", "Hava Kararınca" ve "Uyku Kaçınca" adını taşıyan kuşaklar sunmuştu. ABD'de yayınlanan pek çok gösteriyi Türkiye'de yayınlayan kanaldır. 12 Eylül 2011'de 16:9 ekrana uygun olarak yayın yapmaya başlamıştır. Gündüz Olunca kuşağında kadın programları ve CNBC-e dizilerinin alt yazılı tekrarları, Hava Kararınca kuşağında talk showlar, Uyku Kaçınca kuşağında ise e2 dizileri ve CNBC-e dizilerinin (13+) tekrarları yayınlanıyordu. Kanal 31 Ocak 2016 gecesi yayın haklarının sona ermesi nedeniyle yayın hayatına son vermiştir. Yayın hayatına son verdikten sonra diziler TLC'ye geçmiştir.

Logolar

Yayın kuşakları

Gündüz Olunca
 The Martha Stewart Show
 The Ellen DeGeneres Show
 Merlin (dizi)
 The Flash
 Major Crimes
 Teen Wolf

 Hava Kararınca
 The Tonight Show Starring Jimmy Fallon Conan Uyku Kaçınca
 Beavis & Butt-Head Breaking Bad Dexter Eastbound & Down Family Guy It's Always Sunny In Philadelphia Later with Jools Holland Lilyhammer Mad Men Shameless South Park The Walking Dead
 The Wire Treme True Blood Web Therapy Winners & Losers Workaholics''

Kaynakça

CNBC-e
Doğuş Yayın Grubu
2007'de kurulan televizyon kanalları ve istasyonları
Türkçe televizyon kanalları
Türkiye'deki dizi kanalları
Türkiye'deki eğlence kanalları
2016'da kapanan televizyon kanalları ve istasyonları
Türkiye'deki eski televizyon kanalları

E2


İhvan-ı Safâ (Arapça ), Basra'da 10. yüzyılda ortaya çıkan bir felsefe çığırının taraftarlarına verilen bir addır. Bir nevî felsefe ansiklopedisi mahiyetindeki risalelerini Almancaya çeviren Dietrici, bunların adlarının "Hâlis Kardeşler" anlamına geldiğini söylüyor.

Ortaya çıkışı
Bu ihvan, tarikat olarak önce 980 yılında Irak'ta Zencîler ayaklanması'nın tamamen bastırılmış olduğu sırada Vâsıt bölgesinde meydana çıktı. İnsan ruhunun ölümsüzlüğüne karşılıklı yardımlaşma ve eğitim ile ruhların arınacağına inanan kişilerin bir araya gelmesinden doğan bu İhvan üs-Safâ daha çok Yeni Eflatunculuk görüşünün etkisi altında idi. C. Brockelmann, bunların görüşlerinin temellerini şöyle açıklıyor:

İhvan-ı Safâ topluluğunun üyeleri hakkında ayrıntılı bilgiler bulunmamakta, eldeki bilgiler ise topluluğa karşı olanların eleştiri ve haberlerinden günümüze yansıyanlardan oluşmaktadır.

Eser ve etkileri
İhvan üs-Safâ düşünce ve görüşlerini, felsefî inançlarını "risaleler" yani dergiler adı verilen 52 kitapta toplamıştır. Başkanlığını Zeyd b. Rufaa, sekreterliğini Ebu Süleyman'ın yaptığı Risaleler, Gazâlî (1058-1111), İbn Arabi (1165-1240) gibi İslâm dünyasının bilginleri, kelamcıları, filozofları ve sufileri üzerinde geniş bir etki bırakmış, yazarları tarafından felsefe ile dinin uyumunu sağlamaya çalışan, Aristo ve Platon felsefeleriyle, Hermetik öğretileri, Yeni Pisagorculuğu ve Sabiiler'in öğretilerini İslâmî öğretiler ile birleştirerek sunulmuştur.

Bu risaleleri yazanlar şunlardır:

el-Mukaddesî, Ebu'l-Hasan Ali bin Harun ez-Zencanî, Muhammed bin Ahmet el-Nehracûrî, el-Avfi, Zeyd bin Rifaa.

Risalelerin incelenmesinden anlaşıldığına göre "El-İhvan üs-Safâ" çığırı, eski Hint ve İran kültür ürünlerine, felsefî-dinî görüşlerine yabancı değildir.

Varlık anlayışları
İhvan üs-Safâ'nın görüşlerine göre; dünyanın ilahî kaynağı, ruhun Tanrı'ya dönüşü, ilahî niteliklerin ve ruhun özüdür. Dünya Tanrı'dan fışkırmıştır (sudur etmiştir). Bu çıkış vetiresi derece derece olmuştur:

 Tanrı birliği (vahdet-i ilahî) aşamasında bütün varlık türleri birlik içinde, Tanrı özündedir. Burada tek varlık Tanrı'dır.
 el-Akl aşamasında yönetici, denetleyici, öğretici, yol gösterici özellikleri bulunan tanrısal varlık olan akıl oluşur. Bu oluşma da bir fışkırmadır.
 el-Nefs, diri varlıkların özünü oluşturan, nitelik bakımından akılla yakınlığı bulunan bir güçtür.
 İlk madde (maddî ûlâ), yer kaplayan varlıkların meydana getirici bir aletidir.
 Dehr (Kâinat), bütün varlık türlerini kuşatan bütündür.
 Ecsam (cisimler-nesneler), yer kaplayan tek varlıklardır.
 Eflâk (gök katları), ayrı ayrı özellikler taşıyan varlık alanlarıdır.
 Anâsır (esaslar, yani elemanlar), varlık türlerini oluşturan kurucu özlerdir. Kâinat'ı dolduran bütün varlık türleri bu esasların belli oranlarda, belli bir düzene göre birleşmesiyle şekillenir.
 Madenler, bitkiler ve hayvanlar (cemâdât, nebâtât ve hayvanât), Kâinat'ta bulunan bütün varlık türlerinin toplandığı üç büyük bölümdür. Yeryüzünde görülen ne varsa bu üç türden birine bağlıdır.

Bu varlık katları, belli bir diziye göre bir öncekinden doğar. Yaratılış, Tanrı'dan çıkış ile başlar, son varlık katında bütünlüğe ulaştı. Bu çıkış, Tanrı'nın özünden güçlü bir fışkırma niteliğindedir. Bu nedenle yoktan varetme diye bir olay yoktur, var olan Tanrı'dan, görünüş alanına çıkarak şekillenme vardır.

Bilgi anlayışı
Bilgi, üç aşamalıdır:

 Duyular aşağı varlık katlarının bilgisini verir. Çevremizde bulunan nesnelerin, yerkaplayan varlıkların bilgisi yalnız duyu verileriyle sağlanır.
 Kanıtlama yoluyla daha üstün varlıkların bilgisi kazanılır.
 Akıl, sezgi ile insan kendi özünün bilgisini sağlar, kendi kendini bilir. Kendini bilmek, bilginin en yüksek aşamasına ulaşmaktır.

Akıl, insanı başarıya ulaştıran en güvenilir kabiliyettir, varlık aşamalarında Tanrı'dan ilk fışkıran akıl olduğundan Tanrı'ya en yakın olan da odur.

İhvan üs-Safâ filozofları Kur'an'ı mecazî olarak yorumlama yolunu kabul etmişlerdir. Savundukları akılcı görüş, imanı akıldan üstün sayan, İslâm âlimlerinin tepkisiyle karşılaşmıştır. Kur'an ile hadisten kaynaklanan düşünce çığırlarının aşırı suçlamaları, İhvan üs-Safâ filozoflarının etkisini azaltmamıştır. Aktöre sorunlarını yaşama ortamındaki davranışlarla dile getiren bu akılcı görüş, insanı bir "akıl varlığı" olarak yorumlamıştır.

İnsan anlayışı
İhvan üs-Safâ filozoflarına göre insanın kötülüklerden, geçici eğilimlerden sıyrılıp mutluluğa ulaştırıcı bir ahlâk esasına kavuşması için bilgi gereklidir. Eski Yunan eğitim ve öğretim ilkelerini kabul eden İhvan üs-Safâ, dört bölüme ayrılıyordu:

 12-30 yaşlar arasındaki gençlerin katıldığı ilk bölümde öğretmenlerin sözlerine uymak, onların gösterdikleri yolda yürümek, düzenli bir nefis eğitimine alışmak gereği vardı.
 30-40 yaşlar arasında olanların girdiği ikinci bölümde Dünya ile ilgili felsefî bilgiler öğretilirdi.
 40-50 yaşlar arasında olanlar ilahî bilgiler üzerinde çalışırlardı. Bu basamağa erişenler bir takım ilahî sırlar öğrenir ve peygamberlere eşit sayılırdı.
 Elli yaşından yukarı olanların kabul edildiği bölüme yükselenler "Melâike-i Mukarribîn" denen ve Tanrı'ya en yakın melekler sırasındandılar. Bu son sıraya girenler, içinde bulunulan âlemin ve şeriat kanunlarına bağlı bütün olayların üzerinde bir değer taşırlardı.

Din anlayışı

 Madde, bütün kötülüklerin, eksikliklerin kaynağıdır. Bu yüzden maddeye bağlanmak kişiyi kötülüğe, eksikliğe sürükler.
 Ruh, Tanrı'dan fışkırmıştır, bütün Kâinat'ı kuşatır, vâsîdir. Bütün öteki ruhlar, bu vâsî ruhun bir bölümüdür.
 Bunlara göre insan bedeni yok olduktan sonra ruh, Tanrı'ya dönecektir. Bütün âlemi kuşatan vâsî ruhun kaynağı olan Tanrı'ya dönüş, büyük diriliştir (baʿs̱ü baʿde'l-mevt). İhvan üs-Safâ çığırına bağlı kalanların ölümü ise ruhların geldikleri yere dönmelerinden dolayı küçük diriliştir. Öz olan soylu ve yüce olan, ruhtur. Beden geçicidir, ölümlüdür.

İhvan-ı Safâ'ya göre insanlar kusurlu da olsa mevcut dinlerden birini seçmelidirler, çünkü bu dinsiz olmaktan daha iyidir. Ayrıca her dinde hakikatin çeşitli unsurları bulunmaktadır. Mezhepler konusunda da İhvan-ı Safâ, liberal bir tutum takınmakta ve takipçilerine mezhep taassubundan uzak durmalarını öğütlemektedir. İnanç bir seçim işi olduğu için bu konuda kişilerin zorlanmasından, herhangi bir dine inanmaya mecbur tutulmalarından yana değildirler. Ancak dinin topluma ilişkin bâzı kuralları toplumun huzur ve refahını sağlamaya yönelik olduğundan sosyal düzenlemelerin konusu hâline gelebilir.

Kutsal Kitaplar'daki yaratılış, Âdem, Şeytan, hesap günü, Cennet ve Cehennem gibi metafizik hususların Müteşâbih (mecâzî) şekilde anlaşılması gerektiğini düşünen İhvan-ı Safâ, bu kavramlara birer sembol olarak yaklaşırlar. Kavramların arkasındaki sembolik manaya ulaşamayan kişiler (İhvan-ı Safâ terminolojisinde avam denir) bu ifadeleri sözlük anlamlarıyla idrak eder. Mesela cin, melek, şeytan, İhvan-ı Safâ'ya göre tabiat kuvvetlerinin (el-kuvvetu't-tabiiyye) sembolleridir.

Kaynakça

 Bir Türk Kurumu Olan Âhilik - Prof. Dr. Neşet Çağatay TTK Basımevi 1989
 Adel Ava'nın makalesi - A.Ü. İlahiyat Fak. Dergisi - çeviren Hamdi Ragıp Atademir
 Ana Britannica - Cilt 11 - İhvan üs-Safâ maddesi, ss.483 İstanbul 1989
 C. Brockelmann, İslâm Milletleri ve Devletleri Tarihi,çeviren N. Çağatay
 Meydan Larus İhvan üs-Safâ maddesi
 Günümüz ışığında Tasavvuf Tarikatlar Mezhepler Tarihi - İsmet Zeki Eyüboğlu - Geçit Kitabevi 1987
 Bayram Ali Çetinkaya, Sayıların Gizemi ve Tasavvufun Dinamikleri -İhvan-ı Safâ Modeli- İnsan Yay. İst.2008
 Yusuf Ziya/İhvan-ı Safâ

Konuyla ilgili yayınlar
 İsmail Yakıt, İhvan-ı Safâ Felsefesinde Bilgi Problemi, İ.Ü. Edebiyat Fak. Yay. İst.1992
 Süleyman Koç, İhvan-ı Safâ'da Din Felsefesi, M.Ü.S.B. Enst. (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi)İst. 1992
 Enver Uysal, İhvan-ı Safâ Felsefesinde Tanrı ve Âlem, İst. 1998
 Ahmet Koç, İhvan-ı Safâ'nın Eğitim Felsefesi, İst.1999
 Hamdi Onay, İhvan-ı Safâ'da Varlık Düşüncesi, İnsan Yay., İst.1999
 Bayram Ali Çetinkaya, Sayıların Gizemi ve Tasavvufun Dinamikleri -İhvan-ı Safâ Modeli- İnsan Yay. İst.2008
 Ian Richard Netton, Muslim Neoplatonists - An Introduction to the Thought of the Brethren of Purity, London, 1982

Dış bağlantılar
 İhvânû's-Safâ Ansiklopedisi
 İhvânû's-Safâ Ansiklopedisi'ndeki risalelerin listesi
 İhvan-ı Safâ'da Zaman Anlayışı
 İhvan-ı Safâ-Bir Sözlük Denemesi
 Ikhwanus Safâ: A Rational and Liberal Approach to Islam

10. yüzyıl filozofları
Arap filozoflar
İslam felsefesi
Felsefi topluluklar
Ezoterik düşünce okulları

İhvân-ı Safâ


Vladimir Beliș  () este un medic român, membru de onoare al Academiei Române din 2016.

Acesta a fost director al Institutului Național de Medicină Legală în perioada (1989-2001). Totodată a fost și profesor de medicină legală și șef al acestei catedre la Universitatea de Medicină și Farmacie Carol Davila din București

Note

Legături externe
 Membrii Academiei Române din 1866 până în prezent – B

Nașteri în 1930
Medici români în viață
Membri de onoare ai Academiei Române
Profesori universitari români la Facultățile de Medicină
Bucureșteni

Vladimir Beliș


Kavuşum, gökbilimde bir gözlem noktasından bakıldığında iki ya da daha çok sayıda gök cisminin gökyüzünde birbirlerine yakın konuma gelmesi.

Yaygın uygulamada bu sözcük, Dünya'dan bakıldığında, Güneş'in uydusu olan bir gök cisminin (örn. bir gezegen, bir asteroid) veya Ay'ın Güneş'e en yakın konumuna geldiği anı tanımlamada kullanılır. Jüpiter'in 'kavuşum'undan söz edildiğinde, Dünya-Güneş-Jüpiter şeklinde bir dizilme ile Güneş'in Dünya ile Jüpiter arasına girdiği ya da başka bir deyişle Jüpiter'in Güneş'in arkasından geçtiği an kast edilmiş olur.

Alt gezegenler söz konusu olduğunda gezegenin yörüngesi boyunca izlediği yol sürekli Dünya yörüngesinin içinde kaldığı için, kavuşum iki değişik konumda gerçekleşir:
 Üst kavuşum: Güneş'in Yer ile gezegen arasında kaldığı, yani gezegenin Güneş'in arkasından geçtiği, Yer'e en uzak konumu.
 Alt kavuşum: gezegenin Güneş ile Yer arasında kaldığı, yani Güneş'in önünden geçtiği, Yer'e en yakın konumu.

Bir üst kavuşumdan ikincisine kadar geçen süre, gezegenin kavuşum dönemi olarak adlandırılır.

Üst gezegenler için kavuşum olayı, yalnızca üst kavuşum konumunda gerçekleşir. Bu terim yine, Güneş'in Yer ile gezegen arasında kaldığı, yani gezegenin Güneş'in arkasından geçtiği, Yer'e en uzak konumunu tanımlar. Üst gezegenlerin Yer'e en yakın oldukları an ise Yer'in gezegenle Güneş arasına girdiği karşı konum durumudur.

Gezegenlerin yörünge düzlemleri arasında küçük de olsa farklılıklar bulunduğundan, bu sıralama her zaman kusursuz bir çizgi üzerinde gerçekleşmez. Düz bir çizgi üzerinde sıralanmanın gerçekleşebilmesi için, yörünge düzlemlerinin aynı olması, veya sıralanmanın düzlemlerin kesiştiği düğümler çizgisi boyunca gerçekleşmesi gerekir. Böyle bir durumda,
 Eğer sıralanan gök cisimlerinden bir tanesi, bir diğerinin gölgesine girerse, tutulmadan söz edilir. Güneş tutulması, Ay tutulması gibi.
 Eğer sıralanan cisimlerden Yer'e yakın olanı, görünür çap açısından, uzakta kalana göre belirgin derecede küçükse bir geçiş (transit) söz konusudur. Merkür geçişi, Venüs geçişi gibi.
 Eğer Yer'e yakın olan cisim görünür çap açısından uzaktakine oranla belirgin derecede büyükse, örtülme gerçekleşir. 'Satürn'ün Ay tarafından örtülmesi' gibi

Gök mekaniği

Kavuşum


Meflochina este un medicament utilizat în tratamentul malariei. Este de asemenea folosit și în profilaxie, utilizându-se o doză de 250 mg pe săptămână, cu 2-3 săptămâni înainte de potențiala expunere la agentul patogen. Este utilizată în tratamentul unor cazuri ușoare de malarie, dar nu și în cazurile severe. Calea de administrare este orală.

Utilizări medicale

Efecte adverse
Tratamentul cu meflochina poate conduce la reacții adverse severe, precum depresie, halucinații, anxietate, ataxie și tinitus.

Note

Vezi și
 Chinină
 Clorochină
 Hidroxiclorochină

Antimalarice
Chinoline
Piperidine
Medicamente esențiale listate de OMS

Meflochină


Michael Allen "Mike" Ramsey (* 3. Dezember 1960 in Minneapolis, Minnesota) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Eishockeyspieler und -trainer, der im Verlauf seiner aktiven Karriere zwischen 1978 und 1997 unter anderem 1185 Spiele für die Buffalo Sabres, Pittsburgh Penguins und Detroit Red Wings in der National Hockey League auf der Position des Verteidigers bestritten hat. Seinen größten Karriereerfolg feierte Ramsey im Trikot der Nationalmannschaft der Vereinigten Staaten mit dem Gewinn der Goldmedaille bei den Olympischen Winterspielen 1980 in Lake Placid – dem sogenannten "Miracle on Ice". Darüber hinaus nahm er viermal am NHL All-Star Game teil und wurde aufgrund seiner Verdienste um den Eishockeysport in den Vereinigten Staaten im Jahr 2001 in die United States Hockey Hall of Fame aufgenommen.

Karriere
Mike Ramsey begann seine Karriere als Eishockeyspieler an der University of Minnesota, für deren Eishockeymannschaft er in der Saison 1978/79 am Spielbetrieb der National Collegiate Athletic Association teilnahm. Mit seiner Mannschaft gewann er auf Anhieb den Meistertitel der Western Collegiate Hockey Association sowie den Meistertitel der NCAA. Anschließend wurde er im NHL Entry Draft 1979 in der ersten Runde als insgesamt elfter Spieler von den Buffalo Sabres ausgewählt. Die Saison 1979/80 begann der Verteidiger beim Team USA, an dessen Olympiavorbereitung er teilnahm und beendete sie bei den Buffalo Sabres in der National Hockey League. In seinem Rookiejahr in der NHL erzielte er in insgesamt 26 Spielen zwei Tore und acht Vorlagen. Von 1980 bis zum Ende der Saison 1992/93 war Ramsey einer der Führungsspieler der Buffalo Sabres. In diesem Zeitraum nahm er vier Mal am NHL All-Star Game teil (1982, 1983, 1985 und 1986). Am 22. März 1993 wurde er im Tausch gegen Bob Errey an die Pittsburgh Penguins abgegeben. Dort blieb er eineinviertel Jahre, ehe er als Free Agent von den Detroit Red Wings verpflichtet wurde. Im Anschluss an die Saison 1996/97 beendete der US-Amerikaner im Alter von 36 Jahren seine aktive Karriere.

Von 1997 bis 2000 war Ramsey Assistenztrainer seines Ex-Klubs Buffalo Sabres aus der NHL. Von 2001 bis 2010 war er in gleicher Position für deren Ligarivalen Minnesota Wild tätig.

International

Für die USA nahm Ramsey im Juniorenbereich ausschließlich an der Junioren-Weltmeisterschaft 1979 teil. Im Seniorenbereich nahm er für die USA an der Weltmeisterschaft 1982 sowie in den Jahren 1984 und 1987 am Canada Cup teil. Zudem stand er im Aufgebot seines Landes bei den Olympischen Winterspielen 1980 in Lake Placid, bei denen er mit seiner Mannschaft die Goldmedaille gewann.

Erfolge und Auszeichnungen

International
 1980 Goldmedaille bei den Olympischen Winterspielen

Karrierestatistik

International

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Minnesota Golden Gophers)
Eishockeyspieler (Buffalo Sabres)
Eishockeyspieler (Pittsburgh Penguins)
Eishockeyspieler (Detroit Red Wings)
Eishockeytrainer (Vereinigte Staaten)
Person (Minnesota Wild)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1980
Olympiasieger (Eishockey)
Mitglied der United States Hockey Hall of Fame
US-Amerikaner
Geboren 1960
Mann

Mike Ramsey


San Pedro de los Milagros este un municipiu din departamentul Antioquia, Columbia.

Municipii în departamentul Antioquia

San Pedro de los Milagros


Le Fonds national pour la promotion de l'entreprise et de l'emploi des Jeunes (FNPEEJ) est une structure étatique un établissement public à caractère social dont l'objectif principal est de lutter contre le chômage et de contribuer au développement des entreprises du Bénin.

Notes et références

Association ou organisme ayant son siège au Bénin
Organisme fondé en 2007
Établissement public à caractère administratif au Bénin

Fonds national pour la promotion de l’entreprise et de l’emploi des jeunes


Sultanija Safije (1550. – 1619.) je bila supruga osmanskog sultana Murata III. i majka sultanija (Valide Sultan) Osmanskog Carstva za vrijeme vladanja njezinog sina Mehmeda III. Safije je bila jedna od najznačajnijih osoba za vrijeme "ženskog sultanata". Doživjela je vladavinu sedam osmanskih sultana: Sulejman I. Veličanstveni, Selim II., Murat III., Mehmed III., Ahmed I., Mustafa I. i Osman II.

Podrijetlo
Safije se rodila oko 1550. godine u Dukađinskom gorju u današnjoj Albaniji. Često se govori da je podrijetlom iz Venecije poput sultanije Nurbanu, ali sudeći po venecijanskom izvoru, Safije je podrijetlom Albanka.

Djeca
Safije je imala šestero djece s Muratom:
 Mehmed III., 13. sultan Osmanskog Carstva
 Princ Mahmud
 Sultanija Ajše
 Sultanija Fatma
 Princ Selim
 Sultanija Humasah

Vrijeme kao Haseki sultanija Osmanskog Carstva (1574. – 1595.)
Safije je imala titulu "haseki" od 22. prosinca 1574. do 16. siječnja 1595.

Svojeg prvog sina, i budućeg osmanskog sultana, rodila je 26. svibnja 1566. u vrijeme dok je sultan Sulejman I. bio živ.

U početku je bila jedina žena sultana Murata III., ali je to smetalo njegovoj majci Nurbanu te ga je savjetovala da uzme druge žene zbog širenja dinastije. Nurbanu je uspjela u tome, ali to nije pokolebalo vezu između Safije i Murata. Dapače, Murat ju je i dalje cijenio te slušao njezine savjete. 1583. je umrla sultanova majka Nurbanu te je od tada Safije imala moć u svojim rukama i često se miješala u politička pitanja te savjetovala svog supruga.

Vrijeme kao Majka sultanija Osmanskog Carstva (1595. – 1604.)
Murat III. je preminuo 16. siječnja 1595., a na prijestolju ga nasljeđuje sin Mehmet III., te tako Safije dobiva titulu majke sultanije koju je imala sve do 9. siječnja 1604.

Sultanija Safije je bila jedna od najmoćnijih majki sultanija Osmanskog Carstva. Sudjelovala je u političkim pitanjima u vezi države i imala je velik utjecaj na svoga sina. Kao majka sultanija izmjenjivala je pisma s engleskom kraljicom Elizabetom I. te je tako pojačala veze između Engleske i Osmanskog Carstva. Međusobno su se darovale pa je tako sultanija Safije jednom prilikom dobila na poklon zlatnu kočiju.

Sultanija Safije je bila umiješana u pogubljenje unuka Mahmuda 1603. jer je presrela poruku koju je vjerski vidovnjak poslao njegovoj majci, sultaniji Halime. U poruci je pisalo da će Mehmed III. umrijeti za 6 mjeseci, a naslijedit će ga princ Mahmud. Mehmed III. je zbog sumnji u urotu i ljubomoran na sinovu popularnost naredio njegovo pogubljenje.

22. prosinca 1603. umire Mehmed III., a nasljeđuje ga sin Ahmed I.

Vrijeme nakon smrti sina (1604. – 1619.)

Nakon što je Ahmed I. postao sultan, njegova majka, sultanija Handan, dobiva titulu majke sultanije, a Safije je postala Velika majka sultanija (Büyük Valide Sultan) kao sultanova baka. Međutim, Safije je ubrzo protjerana s dvora u Staru palaču (točnije 9. siječnja 1604.). Ondje je i umrla oko 1619. godine. Pokopana je u Mauzoleju Murata III. u Aja Sofiji, Istanbul.

U popularnoj kulturi
U turskoj seriji "Veličanstveno stoljeće: Kösem" iz 2015., sultaniju Safije je glumila turska glumica Hülya Avsar.Doduše,većina događaja vezana za nju su lažna i nikad ostvarena.

Albanci

Sultanija Safije


Bulundu,(Zazaki, Dimli: Xeybiyan) Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin Sakinleri Aslan Ailesi fertleridir.

Cermik e 21 km, Siverek e 36 km Uzakliktadir.

Coğrafya
Diyarbakır il merkezine 108 km, Çermik ilçesine 21 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Çermik'in mahalleleri

Bulundu, Çermik


L'Anniversaire de David (Il compleanno) est un film italien réalisé par Marco Filiberti, sorti en 2009.

Synopsis
David, le fils de Diego et Shary, rejoint ses parents en vacances avec un autre couple, Matteo et Francesca. Une attirance mutuelle semble se développer entre David et Matteo.

Fiche technique
 Titre : L'Anniversaire de David
 Titre original : Il compleanno
 Réalisation : Marco Filiberti
 Scénario : Davide De Bona, Marco Filiberti et Deborah Belford de Furia
 Musique : Andrea Chenna
 Photographie : Roberta Allegrini
 Montage : Valentina Girodo
 Production : Caroline Locardi et Agnes Trincal
 Société de production : Zen Zero
 Pays :
 Genre : Drame, romance
 Durée : 106 minutes
 Dates de sortie :
 :  (Mostra de Venise),

Distribution
 Alessandro Gassmann : Diego
 Maria de Medeiros : Francesca
 Massimo Poggio : Matteo
 Michela Cescon : Shary
 Christo Jivkov : Leonard
 Piera Degli Esposti : Giuliana
 Thyago Alves : David
 Eleonora Mazzoni : Flaminia
 Paolo Giovannucci : Massimo
 Maria Luisa De Crescenzo : Aurora
 Federica Sbrenna : Vanessa
 Marianna De Rossi : Chicca
 Daniele De Angelis : Orazio
 Marco Roscini : Lucio
 Marco Casu : Fabio
 Antimo Verrone : Giogiò
 Pilar Saavedra Perrotta : Isabelle
 Karen Ciaurro : Elena
 Anna Sarnholm : Isotta
 Andrea Napoleoni : Tristano
 Lynn Swanson : la guide touristique

Distinctions
Le film a été en compétition pour le Queer Lion à la Mostra de Venise. Il a également été présenté en sélection officielle en compétition au festival international du film de São Paulo.

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 2009
Film dramatique italien
Film romantique italien
Film italien sur l'homosexualité masculine

L'Anniversaire de David


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:21em; text-align:left;"
Predsjednik  Uprave za vjerske poslove

PredsjednikAli ef. Erbaş
|-
!
!Osnovano1924.
SjedišteAnkara
Jurisdikcija Turska
Dijaspora Njemačka Belgija Nizozemska Švedska Sjedinjene Američke Države
Broj vjernikaoko 80 milijuna
Službena stranica:      www.dinayet.gov.tr
|}

Predsjednik Uprave za vjerske poslove (tur.: Diyanet İşleri Başkanı) naslov je za velikog muftiju u Turaka muslimana. Predstavlja najviši vjerski autoritet u Turskoj i turskoj dijaspori. Sjedište predsjednika je u Ankari.

Trenutni predsjednik Uprave za vjerske poslove je Ali ef. Erbaş koji je na ovoj dužnosti od 2017. godine.

Predsjednici

Vanjske poveznice
 Službena stranica

Islam u Turskoj

Predsjednik Uprave za vjerske poslove Turske


Kosmos 2424, ruski navigacijski satelit (globalno pozicioniranje) iz programa Kosmos. Vrste je GLONASS-M (Glonass br. 715, Uragan M br. 715).
Lansiran je 25. prosinca 2006. godine u 20:18 s kozmodroma Bajkonura (Tjuratam) u Kazahstanu. Lansiran je u srednje visoku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Proton-K/DM-2 8K72K. Orbita mu je 19063 km u perigeju i 19195 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 64,84°. Spacetrackov kataloški broj je 29670. COSPARova oznaka je 2006-062-A. Zemlju obilazi u 675,69 minuta. Pri lansiranju bio je mase kg.

Još dva Glonassa lansirana su u ovoj misiji. Više dijelova iz ove misije odvojilo se i kružili su u niskoj orbiti i vratili su se u atmosferu, a blok rakete nosača je u srednjoj orbiti.

Izvori
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
Glonass  (rus.)
Glonass Constellation Status (engl.)
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2424


An Dimeria fischeri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Norman Loftus Bor. An Dimeria fischeri in nahilalakip ha genus nga Dimeria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dimeria

Dimeria fischeri


Centro Olímpico de BMX ili u prijevodu Olimpijski BMX centar bila je staza izgrađena za natjecanja u BMX biciklizmu na Olimpijskim igrama 2016. u Rio de Janeiru.

Staza je zauzimala površinu 4.000 četvornih metara i bila duga 400 metara, uz kapacitet gledateljstva od pribiližno 5.000 sjedećih mjesta.

Podloga je bila travnata, tzv. »GreenSet«, koja se u tenisu koristi na Davis i Fed Cupu.

Vidi još
 Biciklizam na OI 2016.

Izvori

Borilišta OI 2016.
Športski objekti u Rio de Janeiru

Centro Olímpico de BMX


Patrícia Ellen da Silva (São Paulo, 1978) é uma administradora, professora e ex-consultora brasileira. Fez parte da Secretária de Desenvolvimento Econômico, Ciência e Tecnologia do Estado de São Paulo, por 3 anos e 3 meses, deixando o cargo no dia 6 de abril de 2022.

Biografia
Nascida no Campo Limpo, na Zona Sul de São Paulo, Patrícia se formou bacharel em Administração pela Faculdade de Economia, Administração e Contabilidade da Universidade de São Paulo (USP) em 2000, chegou a cursar direito ao mesmo tempo, mas não concluiu. Realizando MBA da Insead em 2005 e mestrado em Administração Pública (MC-MPA) pela Harvard Kennedy School em 2013.

Patrícia tornou-se sócia da McKinsey & Company em abril de 2011 e saiu da sociedade em 2017. Em 2018 se tornou CEO da Optum no Brasil, empresa de tecnologia em saúde do grupo UnitedHealth Group.

Ela também é membro e co-fundadora do Movimento Agora, além de ter sido membro do Conselho de Desenvolvimento Econômico e Social da Presidência da República de 2016 a 2018, durante a gestão de Michel Temer. Patrícia trabalhou como consultora na gestão Doria na Prefeitura de São Paulo, em um projeto de planejamento estratégico e de visão de longo prazo para a cidade. Ao ser eleito governador, Doria a convidou para ocupar a pasta da  Secretaria de Desenvolvimento Econômico, Ciência e Tecnologia, cargo que ocupou até o dia 6 de abril de 2022, quando a então Marina Bragante assumiu a pasta da Secretaria de Desenvolvimento Econômico do Estado de São Paulo, junto com o governador Rodrigo Garcia.

Prêmios e Homenagens

 2016 — Jovem Líder Global pelo Fórum Econômico Mundial

Alunos da Faculdade de Economia, Administração e Contabilidade da Universidade de São Paulo
Nascidos em 1978
Naturais do estado de São Paulo

Patrícia Ellen


Tripura meridional (en bengalí: দক্ষিণ ত্রিপুরা জেলা) es un distrito de la India en el estado de Tripura. Código ISO: IN.TR.ST.

Comprende una superficie de 2152 km².

El centro administrativo es la ciudad de Tripura. Dentro del distrito se encuentra la localidad de Amarpur.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 875144 habitantes, de los cuales 428020 eran mujeres y 447124 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Tripura meridional

Distrito de Tripura meridional


شارع الأمير ماجد بن عبد العزيزأو كما يسمى (شارع التربية) أحد شوارع حي الريان بالرياض ويبدأ من الطريق الدائري الشرقي وينتهي بشارع الإمام الشافعي وسمي نسبة إلى الأمير ماجد بن عبد العزيز آل سعود أمير منطقة مكة المكرمة وزير الشؤون البلدية والقروية سابقا يتقاطع هذا الشارع مع الشوارع التالية على الترتيب:

 الطريق الدائري الشرقي.
 شارع عنيزة.
 شارع الشيخ عبد الرحمن السعدي.
 شارع الشيخ عمر بن سليم.
 شارع بريدة.
 شارع الإمام الشافعي.

المصادر

شوارع في الرياض

شارع الأمير ماجد بن عبد العزيز


عشتار مسلسل سوري من تأليف أمل عرفة وإخراج ناجي طعمي وإنتاج سورية الدولية للإنتاج الفني، وعُرض عام 2004.

قصة المسلسل

يحكى المسلسل قصة فتاة اسمها عشتار..يكون اسمها لعنة عليها وبسببه يتم طلاق والديها..تبدأ القصة منذ أن كانت عشتار في المرحلة الثانوية ومواقفها مع زميلاتها بالمدرسة ومدى طيبتها ومدى ما تتعرض له من قسوة ابتعاد والدها ووالدتها عنها وحياتها مع جدتها..تدخل عشتار المعهد التجارى وتقع في حب أستاذها في الجامعة (رامز) الذي يستغل مشاعرها نحوه ويجعلها تكتب المنزل الذي تركته لها جدتها باسمه زعما بأن ذلك سيمكنه من السفر لأمريكا ومن ثم يبعث لها ويتزوجها..تكتشف عشتار الخدعة بعد فوات الأوان فتنهار..تصل عمتها من السفر وتساعدها على الخروج من أزمتها وتأخذها معها إلى لبنان حيث تتعرف على (جواد بك) الرجل العجوز الثرى الذي يساعدها على تغيير شكلها تماما وعلى أن تصبح مطربة..و اتخذت لها اسما فنيا هو (نيرمين)..تكتشف عشتار أن جواد قد جعل الطبيب يغير شكل عشتار إلى شكل زوجته المتوفاة وتعتبر ذلك خديعة كبرى فتغادر منزل جواد وتمر بعدد من المواقف إلى أن تعرف بوفاة جواد ووصيته بمبلغ شهرى كبير لعشتار وبملكية فيللته..تعود عشتار للسكن بفيللا جواد وتسعى لأن تصبح مطربة مشهورة وبعد محاولات عدة تصل ل (وجيه الخالدى) صانع النجوم الذي يصنع لها اسما في الوطن العربى..تستقل عشتار عن وجيه الخالدى وتقرر عمتها العودة للاستقرار في سوريا وهناك تلتقى عشتار مرة أخرى برامز الذي أصبح رجل أعمال شهير الذي طلبها لعمل دعاية خاصة بمحل مجوهرات تابع له ومن ثم وقع في حبها وهو لا يعلم بأنها ضحيته الأولى فتسعى للانتقام منه ويحاول هو بعد ذلك تشويه صورتها عندما هددته بفضح جرائمه وصفقاته الغير مشروعة..في النهاية يدخل رامز السجن وتنهض عشتار من انتكاستها وتصلح علاقتها بأبيها.

الممثلون
بعض أسماء الممثلين والممثلات الذين شاركوا في العمل:

 أمل عرفة
 عبد المنعم عمايري
 سلمى المصري
 صباح الجزائري
 سليم كلاس
 معن عبد الحق
 جرجس جبارة
 أندريه سكاف
 زهير عبد الكريم
 نضال سيجري
 ديمة بياعة
 مانيا نبواني
 هالة شوكت
 خالد تاجا
 وفاء موصللي
 كاريس بشار

مراجع

وصلات خارجية

مسلسلات تلفزيونية سورية بدأ عرضها في 2004
مسلسلات من إنتاج سوريا الدولية للإنتاج الفني

عشتار (مسلسل)


ماركو مارتشيوني  لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى فيورنتينا الإيطالي منذ 2009 في مركز الجناح .

روابط خارجية

مراجع

أجنحة كرة قدم
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من روما
أشخاص من مونتيروتوندو
رياضيون من لاتسيو
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو إمبولي
لاعبو بارما
لاعبو بياتشينزا
لاعبو سامبدوريا
لاعبو فيورنتينا
لاعبو كارسو كالتشيو
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من لاتسيو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم
لاعبو يوفنتوس
مدربو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
مدربو كرة قدم إيطاليون
مدربو نادي فوجيا
مدربو نادي نوفارا
مواليد 1980

ماركو ماركيوني


Karaboya, Çorum ilinin Kargı ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1521 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Osmanlı Devleti Çankırı Sancağı tahrir defterinde 1521 yılında toplam nüfusu 14 hane iken 1579 yılında ise 42 hane ve Osmanlı Devleti'nin tımar köylerinden birisi olup 1579 yılı geliri 2000 akçe olduğu bilgileri yer almaktadır.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 103 km, Kargı ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kargı belde ve köyleri

Karaboya, Kargı


Türkiye'nin kıkırdaklı balık türleri: Türkiye faunası'na ait kıkırdaklıbalık (Chondrichthyes) türleri.

Pleurotremata (Köpekbalığı)

Hexanchidae

 Heptranchias perlo
 Hexanchus griseus

Odontaspididae
 Eugomphodus taurus
 Odontaspis ferox

Lamnidae
 Carcharodon carcharias
 Isurus oxyrinchus
 Lamna nasus
 Prionace glauca

Galeocerdo
 Galeocerdo cuvier

Cetorhinidae
 Cetorhinus maximus (Büyük camgöz)

Alopiidae
 Alopias vulpinus

Scyliorhinidae
 Galeus melastomus
 Scyliorhinus canicula
 Scyliorhinus stellaris

Carchrinidae
 Carcharhinus brevipinna
 Carcharhinus limbatus
 Carcharhinus melanopterus
 Carcharhinus plumbeus

Triakidae
 Galeorhinus galeus
 Mustelus asterias
 Mustelus mustelus
 Mustelus punctulatus

Sphyrnidae
 Sphyrna tudes
 Sphyrna zygaena
 Sphyrna lewini
 Sphyrna mokarran

Oxynotidae
 Oxynotus centrina

Squalidae
 Centrophorus granulosus
 Centrophorus uyato
 Dalatias licha
 Echinorhinus brucus
 Etmopterus spinax
 Squalus acanthias
 Squalus blainvillei

Squatinidae
 Squatina aculeata
 Squatina oculata
 Squatina squatina

Hypotremata

Rhinobatidae
 Rhinobatos cemiculus
 Rhinobatos rhinobatos

Torpedinidae
 Torpedo marmorata
 Torpedo torpedo
 Torpedo nobiliana

Rajidae
 Raja alba
 Raja asterias
 Raja batis
 Raja clavata
 Raja fullonica
 Raja miraletus
 Raja montagui
 Raja naevus
 Raja oxyrinchus
 Raja polystigma
 Raja radula
 Raja undulata

Dasyatidae

 Dasyatis centroura
 Dasyatis pastinaca
 Dasyatis tortonesei
 Dasyatis violacea
 Himantura uarnak
 Taeniura grabata

Gymnuridae
 Gymnura altavela

Myliobatidae
 Myliobatis aquila
 Pteromylaeus bovinus

Rhinopteridae
 Rhinoptera marginata

Mobulidae
 Mobula mobular (Şeytan vatozu)

Türkiye
Kıkırdaklı balıklar
Kıkırdaklı balıklar

Türkiye'deki kıkırdaklı balıklar listesi


Kosmos 2445, ruski izviđački satelit za optičko izviđanje (fotografski, vrsta koja se vraća s filmom) iz programa Kosmos. Vrste je Jantar-4K2M (Kobaljt-M br. 559).

Lansiran je 14. studenoga 2008. godine u 15:55 s kozmodroma Pljesecka. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Sojuz-U 11A511U. Orbita mu je bila 193 km u perigeju i 342 km u apogeju. Orbitne inklinacije je 67,16°. Spacetrackov kataloški broj je 33439. COSPARova oznaka je 2008-058-A. Zemlju je obilazio u 89,86 minuta. Pri lansiranju bio je mase oko 6700 kg.

Vratio se na Zemlju 23. veljače 2009. godine. Iz misije je ostao još jedan dio koji je ostao kružiti u niskoj orbiti pa se kao i solarni paneli vratio u atmosferu.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page Yantar-4K2M (Kobalt-M, 11F695M) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2445


Ita (Smith Sound Eskimi, Polarni Eskimi, Avanersuarmiut, Inughuit, Arktički gorštaci, en. Arctic  Highlanders), Eskimsko pleme sa zapadnog Grenlanda.

Tradicionalni život
Pleme Eskima između 76° i 78° 18' zemljopisne širine, na zapadnom Grenland. Njihovo glavno selo (Etah), po kojem su i dobili ime, nalazi se u fjordu Foulke; njihova glavna lovišta su Whale i Wolstenholme sounda. Kada ih je Ross prvi put posjetio 1818. nisu posjedovali ni kanue ni strijele. Umijeće izrade kajaka, davno zaboravljeno, uveli su nakon 1873. doseljenici sa otoka Baffin, koji su došli preko zemlje Ellesmere. Love tuljane, njihovu glavnu hranu, na velikim ledenim santama i morževe na rubovima leda koji je još pričvršćen za obalu, Eskimi ovaj ekosustav nazivaju  "Sinaaq" (en. floe edge), a ljeti u planinama ubijaju karibue. Žive u gotovo potpunoj izolaciji, bez soli, s jedva ikakvim tvarima biljnog podrijetla, u najsjevernijoj klimi naseljenoj ljudskim bićima, nemaju hrane osim mesa, krvi i sala; nikakve odjeće osim kože ptica i životinja. Populacija 1854. godine, prema Kaneu, 140; 1884. godine, prema Nourse, 80; Peary je nabrojao 253 1895. godine, zbog bolesti smanjen na 234 1897. Njihova sela i mjesta za kampiranje u raznim vremenima su: Akpan, Anoatok, Etah, Igludahoming, Igluduasuin, Ikalu, Imnangana, Iterlesoa, Itibling, Kana, Kangerdluksoa, Kangidli, Karmenak, Karsuit, Kiatang, Kingatok, Koinsun, Kukan, Navialik, Netlek, Nutun, Pikirlu, Pituarvik, Sarfalik, Udluhsen, Umana i Uwarosuk.

Danas su poznati kao Inughuit, a govore jezikom inuktun,

Izvori

Grenlandski Eskimi

Ita


As competições de maratona aquática nos Jogos Sul-Americanos de 2022 em Assunção, Paraguai, foram realizadas em 11 de outubro de 2022 na Playa San José de Encarnación.

Resumo de medalhas

Quadro de medalhas

Medalhistas

Participação
Doze nações participaram das provas de natação em águas abertas dos Jogos Sul-Americanos de 2022.

Referências

Eventos dos Jogos Sul-Americanos de 2022
Jogos Sul-Americanos
2022
Jogos Sul-Americanos

Maratona aquática nos Jogos Sul-Americanos de 2022


Choe Si-hyeong (; 1827-1898), nome de nascimento Choe Gyeong-sang, nasceu em Gyeongju. Seu nome póstumo era Si-hyeong e seu título honorífico era Hae-wol (). Ele foi o segundo líder de Donghak durante a era da Dinastia Joseon e do Império Coreano.

Ele sucedeu Choe Je-u (pseudônimo Su-un) após sua execução pelas autoridades de Joseon em 1864, e foi perseguido pelo governo por 36 anos. Durante este período, compilou e imprimiu as obras de Su-un, e também escreveu suas próprias obras doutrinárias. No início da década de 1890, ele ajudou na petição ao governo para declarar que Su-un era inocente, em caráter póstumo. Isso acabou levando a confrontos armados, principalmente na província de Jeolla, no que é conhecido como a Rebelião Camponesa Donghak de 1894, embora os seguidores de Donghak fossem a minoria entre os rebeldes. Haewol inicialmente se opôs à revolta, mas acabou concordando, talvez porque parecia inevitável. A rebelião, liderada principalmente por Jeon Bongjun, foi suprimida no final daquele ano. No rescaldo da revolta, o Donghak foi dizimado. Haewol, tentou restaurá-lo com algum sucesso, principalmente em outras partes da Coreia, mas foi capturado pelas forças do governo em 1898 e executado. Ele foi sucedido por Son Byong-hi (Uiam, 1861–1922), que se tornou o terceiro líder do Donghak e foi o fundador do Cheondoísmo.

Referências

História da Coreia
Religião na Coreia

Choe Si-hyeong


Rødberg Station (Rødberg stasjon) var en jernbanestation på Numedalsbanen, der lå ved byområdet Rødberg i Nore og Uvdal kommune i Norge. Rødberg var endestation for Numedalsbanen, der udgik fra Kongsberg.

Stationen åbnede for ekspedition af tog, passagerer og gods, da banen blev taget i brug 20. november 1927. Al trafik på banen mellem Rollag og Rødberg blev indstillet 1. januar 1989, hvorved stationen blev nedlagt.

Stationsbygningen var oprindeligt en kontorbygning for vandkraftværket Nore kraftanlegg, hvis anlæggelsen også var årsagen til at banen blev anlagt helt til Rødberg. Udover stationsbygningen har stationen også drejeskive og remise.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Numedalsbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1927
Ophørt i 1989

Rødberg Station


Rhapsody Rabbit () es un cortometraje de la serie Merrie Melodies protagonizado por Bugs Bunny, siendo además, el primer programa emitido por la cadena estadounidense Cartoon Network.

Argumento central

Bugs Bunny intenta tocar un concierto de piano, usando la Rapsodia húngara n.º 2 de Franz Liszt, cuando un ratón (que estaba dentro del piano) comienza a interrumpirlo.

Controversia

En el mismo año en que Warner Bros. lanzó Rhapsody Rabbit, MGM produjo The Cat Concerto, un cortometraje de la serie Tom y Jerry. Tanto MGM como Warner Bros. se acusaron de plagio durante la ceremonia de los premios de la academia de 1947, particularmente para el caso de la categoría Óscar al mejor cortometraje animado, cuando MGM resultó como ganador. La empresa Technicolor fue acusada de enviar impresiones del trabajo desde un estudio a otro (vía engaño o malicia).

Referencias

 (en inglés)
https://web.archive.org/web/20070928193003/http://www.gimpelmusicarchives.com/catconcerto.htm (en inglés)
https://web.archive.org/web/20120420073246/http://www.dancandosemcesar.com.br/tirinhas/the-cat-concerto-vs-rhapsody-rabbit/ (en portugués)

Películas dirigidas por Friz Freleng
Cortometrajes de Merrie Melodies
Películas de 1946
Películas en las que aparece Bugs Bunny

Rhapsody Rabbit


Gazza most commonly refers to Paul Gascoigne (born 1967), an English former footballer

Gazza may also refer to:

People
 Gazza (musician) (born 1977), Namibian musician

Nickname
Gary Moore (1952–2011), Irish musician
Valery Gazzaev (born 1954), Russian football coach
Gary Ablett Sr. (born 1961), Australian Rules footballer
Garry Kasparov (born 1963), world chess champion
Gavin Henson (born 1982), Welsh rugby player
Nathan Lyon (born 1987), Australian cricketer

Fictional
Argus Filch, from the Harry Potter series, known in Italian as Argus Gazza (magpie)

Places
Gazza, an alternate spelling for Gaza City or the Gaza Strip
Gazza, Tajikistan
Gazza (Mecca neighborhood), in Mecca, Saudi Arabia

Other uses
Gazza (fish), a genus of ponyfish
La gazza ladra, an opera by Rossini
Mon Gazza, a fictional planet in the Star Wars franchise
Gazza's Superstar Soccer, a 1989 video game endorsed by Paul Gascoigne
Gazza II, a 1990 sequel
Gazza (TV series), 2022 two-part documentary about Paul Gascoigne

See also
 Gaza (disambiguation)
 Jezza (disambiguation)
 Gasa (disambiguation)

Gazza (disambiguation)