Entre son indépendance en 1964 et sa transformation en république en 1966, le Malawi est un royaume du Commonwealth, un État souverain indépendant en union personnelle avec le Royaume-Uni et d'autres États dirigés par . Pendant cette période,  est reine du Malawi et Hastings Kamuzu Banda est Premier ministre du pays.

Histoire
La domination britannique prend fin en 1964 lorsque la loi sur l'indépendance du Malawi transforme le Nyassaland, qui faisait partie de la Fédération de Rhodésie et du Nyassaland, en un État souverain indépendant. Le monarque britannique reste le chef d'État, et le Malawi partage sa souveraine, la reine , avec les autres royaumes du Commonwealth. Le rôle du monarque est principalement exercé par le gouverneur général, Sir .

La reine  n'a pas visité le Malawi dans les années 1960, mais elle s'y est rendue du  au .

Hastings Kamuzu Banda occupe le poste de Premier ministre (et chef du gouvernement). Après l'abolition de la monarchie, la république du Malawi voit le jour le  et Banda devient le premier président du Malawi.

Notes et références

Articles connexes
 Histoire du Malawi
 Monarchie malawienne
 Fédération de Rhodésie et du Nyassaland
 Liste des chefs d'État du Malawi
 Décolonisation

Liens externes
 .
 .
 .
 .

Histoire du Malawi
Division administrative fondée en 1964
Division administrative disparue en 1966

Malawi (royaume du Commonwealth)


نهر عطبرة هو آخر روافد النيل، يقع شمال شرق السودان ويبلغ طوله حوالي 800 كم، من منابعه في الهضبة الأثيوبية حتى يصب في النيل جنوب مدينة عطبرة مباشرة، أكثر الأنهار الحبشية طميا بالنسبة لطوله وكمية مياهه. يعتبر نهر عطبرة من الروافد الرئيسية لنهر النيل والذي يشبه إلى حد كبير النيل الأزرق من حيث اختلاف نظام التصريف النهري ويساهم عطبرة في مياه نهر النيل بمقدار ثُمن كمية المياه الموجودة عند نقطة الالتقاء.

مراجع

أنهار إفريقية دولية
أنهار السودان
أنهار الوطن العربي
أنهار إثيوبيا
جغرافيا السودان
حوض النيل

نهر عطبرة


Bangiella atrovirens, vrsta crvenih algi u porodici Bangiaceae. Jedina je vrsta morska alga B. atrovirens

Taksonomski status roda: trenutno se smatra sinonimom za Bangiadulcis.

Izvori

Bangiaceae

Bangiella atrovirens


Bobot este o comună slovacă, aflată în districtul Trenčín din regiunea Trenčín. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 760 de locuitori.

Istoric
Localitatea Bobot este atestată documentar din 1240.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Bobot, Trenčín


VE kapısı, devredeki lambanın yanması için, seri bağlı A ve B anahtarlarının her ikisinin de kapalı (1 durumunda) olması gerekir. Doğruluk tablosunun son sütunu, A ve B değişkenlerinin çarpımı ile elde edilir. (Y=AXB) Bu işlemi yapan lojik devreye VE KAPISI (And Gate) denir. Birleşme mantık bağlacının dijital sistemlerdeki karşılığıdır.

VE Kapısı, sadece tüm girişleri 1 ise 1 verir, diğer tüm hallerde 0 verir.

VE Kapısı için doğruluk tablosu:

Mantıksal kapılar

Ve kapısı


Domitian II () was a Roman soldier of the mid 3rd century who was acclaimed emperor, probably in northern Gaul in late 270 or early 271, and struck coins to advertise his elevation. It is now generally assumed that this man is to be equated with the Domitianus who is twice mentioned in the literary sources as a significant figure in the politics of the age, but on neither occasion as an outright contender for the Imperial throne.

Given that his reign lasted for, at best, only a few weeks after his acclamation and he does not seem to have secured significant military or political support, Domitianus is more properly categorized as a Roman usurper rather than an emperor. His attempted coup should also be understood in the context of the troubled later history of the Gallic Empire rather than that of the Empire as a whole.

Numismatic evidence
The only evidence for the existence and rule of an Imperial claimant named Domitianus derives from two coins. The first was part of a hoard discovered at Les Cléons, in the commune of Haute-Goulaine in the Loire-Atlantique department of France in 1900. The authenticity/significance of this particular item was much debated and as late as 1992 Domitianus was widely considered "at best a conjectural figure". The other coin was found fused in a pot with some 5,000 other coins of the period 250–275 (thus providing incontrovertible provenance) in the village of Chalgrove in Oxfordshire, England, in 2003. The hoard was acquired by the Ashmolean Museum in 2004.

In 2006, a third specimen of the same enigmatic usurper was found in the Vidin region in North-Western Bulgaria, by an amateur archaeologist with metal detector. A curious detail in this case is that the coin from Vidin, Bulgaria is different from the two known so far found in France and England, respectively. While they have an image of the goddess Concordia on the reverse, unlike the coin from Bulgaria, there is an image of the goddess Laetitia on the reverse (the inscription is respectively: LAET ... (ITIA) ... AVG (16/18mm.; 1,53g.). The unique coin is from a single find and be stored in the fund of Sofia National Museum of History (in the complex "Boyana"), under "Inv. No. 45197".

The design of third coins is typical of those associated with the Gallic Empire. They are of the radiate type and depict Domitianus as a bearded figure wearing a spiky or radiate crown representing the rays of the sun, in reference to Sol Invictus (i.e. the sun perceived as a deity ). The representation is not realistic, but standardized and stereotypical and is very similar to that of the later coins of the Gallic Emperor Victorinus (269–271) and the earliest of Tetricus I, the last Gallic Emperor (271–274).

Both coins bear the same legend, , an abbreviation for Imperator Caesar Domitianus Pius Felix Augustus. An unusual feature here is the absence of any reference to Domitianus's nomen or praenomen. Gallic Empire coins usually bear the full tria nomina of the prince celebrated the better to carry out their propagandist function. On the reverse, the coins show Concordia, and have the legend , a propagandistic claim that the army was united behind Domitianus. Again this is a standard slogan for the Gallic Emperors.

The design of the Chalgrove coin, the Region of Vidin (Bulgaria) coin and its Les Cléons counterpart is typical of others struck under the Gallic Empire. This suggests that it was struck by the mint (or mints) which serviced that regime – at Trier in the province of Gallia Belgica or Cologne in Germania Inferior – or, at least, from a die produced by artisans who were strongly influenced the design-ethos of those mints. It also suggests that the date of the coin was prior to 274 when the Emperor Aurelian suppressed the Gallic regime.

Literary sources
There are only two literary references for Domitianus's existence, neither of which names him as an emperor:

 The 6th-century Byzantine historian Zosimus (1.49) records that a certain Domitianus was punished for a revolt during the reign of Aurelian (270–275). The text is vague as to the nature of his disloyalty and against whom it was directed. Because Zosimus places his coup in the reign of Aurelian and because he equates Domitianus with Septiminus (or Septimius) who was acclaimed Emperor by the Dalmatian garrison at about the same time it has usually been assumed that Domitianus was directly challenging Aurelian and that his revolt took place within the territory of the central Empire – those provinces not controlled by either the Gallic Emperors in the west or Zenobia's Palmyrene Empire in the east. (Watson suggests that his command lay somewhere southwest of Lake Geneva, in the frontier region between the Gallic Empire and the central Empire);

 The notoriously unreliable Historia Augusta (12.14) mentions a Domitianus as a general involved in the suppression of the revolt of Macrianus Major in 261. This text asserts that in this operation Domitianus was an associate (possibly, a cliens, client or protégé) of Gallienus's hipparchos (cavalrymaster general) Aureolus who is normally credited with the victory over Macrianus. However, the reference is made in terms that suggest that Domitianus was already a distinguished commander in his own right. There is nowhere in the text any suggestion that this Domitianus or any other man of that name was involved in any anti-regime activities during Aurelian's reign.

Historia Augusta also suggests that Domitianus was descendant of the Emperor Domitian, the son of Vespasian and his wife Domitilla the Elder. The intention here may be to suggest that Domitianus was of senatorial rank. It is possible that his motive in doing this was to deflect some of the glory accruing to the low-born Aureolus from his suppression of the Macrianic rebellion. The text's author cannot bring himself to say anything that might appear to denigrate the achievement of Aureolus in this connection in comparison to the supine effeminacy of his bête noire, the unworthy Gallienus.  However, he was probably happy to be able suggest that his associate, Domitianus, was "one of us". One might remark that if Domitianus had been a senator he would probably have fallen foul of the decision taken by Gallienus early in his sole reign to strip all aristocratic army officers of their commissions. He would not, therefore, have been allowed to command the forces sent against the Macriani.

Suggested interpretation
The evidence is not sufficient to confirm that the associate or protégé of Aureolus mentioned in the HA, the obscure rebel of Aurelian's reign mentioned by Zosimus and the Imperial claimant celebrated in the coins were one and the same man. However, academic opinion is inclined to the view that, more likely than not, they were one and the same.

It is quite possible that, as a client of Aureolus, Domitianus would later have become associated with the Gallic regime given what is suspected and known about his patron's relations with Postumus. If Historia Augusta's assertions as to his military reputation are correct it is not unlikely that he would have been welcomed into the entourage of the Gallic Emperor and his successors. However, the evidence is too vague and circumstantial.

The evidence of his coins suggests that the Domitianus was almost certainly a military figure associated with the rebel Gallic Empire who commanded troops close enough to one of the mint cities of Trier or Cologne to ensure that his Imperial pretensions were proclaimed in the traditional manner. It was very difficult for would-be Emperors in regions where there was no established mint to issue coins.

Given what is known of the chronology of the Gallic Empire his bid for Empire is most probably associated with the period of confusion following the officers' coup against the Gallic Emperor Victorinus early in 271. The men who murdered Victorinus seem to have had no political agenda and it is not surprising that there should have been period of confusion after his death. In this circumstance it would not have been surprising that a faction may have been tempted to put forward a figure such as Domitianus who had an established military reputation – particularly if he was, indeed, the same man  as the conqueror of the Macriani mentioned in Historia Augusta. On the other hand, the literary evidence does suggest that the forces favouring Tetricus I as the new Emperor were able to assert themselves so swiftly and decisively that Domitianus's elevation was hardly remarked outside the provinces controlled by the Gallic Empire.

The most likely interpretation of the evidence of the coins is that Domitianus was involved in the officers' coup that overthrew Victorinus and managed to secure temporary control of one of the Gallic mints. It is thus more likely that he was suppressed by Tetricus I than by the central Roman Emperor Aurelian as the Zosimus reference would appear to suggest.

The use of the cognomen alone in the Imperial title is sufficiently unusual to raise questions about the circumstances in which the coins were produced. The circumstances in which the Chalgrove specimen was discovered leaves no doubt that it was, indeed, struck by somebody in the early 270s, but we have to consider that it might have been produced by a faction of the Rhine army officer cadre which hoped to use Domitianus as a figurehead, possibly without his knowledge or approval.

Domitianus's fate is unknown. One possibility is that he was either executed by Tetricus or, more likely, that he was murdered by his own troops when the main Rhine army garrisons declared for Tetricus. A second possibility is that he was defeated by Placidianus, a general loyal to Aurelian who had been stationed to guard the lower Rhône valley during Victorinus' assault on Autun in 270. This would suggest that his rebellion took place in southern Gaul, near enough to the central empire's provinces to be of concern to Aurelian. John F. White proposed possibly identifying him with a nephew mentioned by Eutropius as having been killed by Aurelian. Domitianus then being the son of a sister of Aurelian (full name Lucius Domitius Aurelianus) named Domitia.

Notes

References

External links
Coin unearths new Roman emperor, BBC News, February 25, 2004

Gallic emperors
3rd-century monarchs in Europe
3rd-century Roman usurpers
Ancient Romans from unknown gentes
270s deaths
Year of death uncertain
Year of birth unknown

Domitian II


Haw Phra Kaew (în ), de asemenea, scris ca Ho Prakeo, Hor Pha și alte grafii Keo similare, este un fost templu în Vientiane, Laos. Este situat pe Strada Setthathirath, la sud-est de Wat Si Saket. A fost construit în 1565 pentru a găzdui Buddha de Smarald, dar a fost reconstruit de mai multe ori. Interiorul găzduiește acum un muzeu de artă religioasă și un mic magazin.

Istoria

Haw Phra Kaew a fost construit în 1565-1566 la ordinele regelui Setthathirath după ce a mutat capitala de la Luang Prabang la Vientiane. Templul a fost construit pe locul palatului regal pentru a găzdui statuia Buddha de Smarald, pe care Setthathirath a adus-o din Chiang Mai, pe atunci capitala regatului Lan Na, la Luang Prabang. Templul a fost folosit ca locul personal de rugăciune al lui Setthathirath, și din această cauză, nu au existat călugări rezidenți în acest templu, spre deosebire de alte temple din Laos. Buddha de Smarald a rămas în templu timp de peste 200 de ani, dar în 1779, Vientiane a fost cucerit de generalul siamez Chao Phraya Chakri (care a fondat actuala dinastie Chakri a Thailandei), iar statuia a fost dusa la Thonburi și templul distrus. Buddha se află acum în Wat Phra Kaew din Bangkok, și este considerat obiectul protector al Thailandei.

Templul a fost reconstruit în 1816 de către regele Anouvong, cu o nouă imagine creată în locul statuii pierdute a lui Buddha de Smarald. Cu toate acestea, templul a fost din nou distrus în anul 1828, când regele Anouvong s-a răzvrătit împotriva Siamului, în încercarea de a recâștiga independența deplină, și Vientiane a fost distrus complet de către forțele siameze ca represalii. Templul ruinat era descris într-un desen al lui Louis Delaporte (c.1867). Templul a fost reconstruit de francezi între 1936 și 1942 în timpul perioadei coloniale a Indochinei franceze. Structurile care au supraviețuit din templul vechi au fost folosite ca fundament pentru reconstruire; chiar dacă a urmat planul templului vechi, templul reconstruit seamănă mai mult cu un bot în stil Bangkok din secolul al XIX sau sim. În anii 1970 templul a fost transformat dintr-un loc de cult in muzeu. A fost restaurat din nou în 1993.

Expoziții

Haw Phra Kaew este folosit acum ca muzeu unde sunt prezentate unele dintre cele mai bune exemple de artă religioasă din Laos. Un număr de statui Buddha sunt plasate pe terasă, inclusiv Buddha de piatră datând din secolul al VI-lea până în secolul al IX-lea, precum și Buddha de bronz în picioare sau Buddha așezat din perioade ulterioare. Mai multe imagini cu Buddha sunt afișate în sim - sim-ul este sala principală de hirotonire în care se desfășoară ceremonia religioasă. Ușile din lemn sculptat ale sim-ului sunt cele originale ale templului vechi. Imaginile prezentate cu Buddha includ o copie din lemn a lui Phra Bang, protectorul Laosului. Există, de asemenea, un tron aurit pentru Buddha de Smarald, stele khmere de piatra, sculpturi în lemn, tambururi de bronz și manuscrise budiste scrise pe frunze de palmier.
Clădirea este situată într-o grădină amenajată, iar printre elementele din grădină se mai afla un vase de piatră vechi de 2000 ani din Câmpia Vaselor de pe Platoul Xiengkhouang.

Galerie

Listă de referințe

Legături externe
Muzeul Hor Pha Keo

Laos
Clădiri și structuri din Vientiane
Muzee din Laos
Atracții turistice din Vientiane

Haw Phra Kaew


Les élections législatives nord-coréennes de 1948 ont eu lieu pour la  Assemblée populaire suprême de la République populaire démocratique de Corée, qui sera bientôt établie, le . Organisées par le Comité populaire de Corée du Nord, les élections ont vu   élus, dont 212 de Corée du Nord et 360 de Corée du Sud.

Contexte

Des élections parrainées par les Nations Unies pour l'Assemblée constitutionnelle de la Corée du Sud occupée par les États-Unis ont eu lieu le .

Les élections dans le Nord occupé par les Soviétiques ont été annoncées lors de la cinquième session de l' Assemblée populaire de Corée du Nord, le , dans le cadre des préparatifs de la création de la République populaire démocratique de Corée. Lors de la deuxième conférence des dirigeants des partis politiques et des organisations sociales de Corée du Nord et du Sud qui s'est tenue du  au , il a été décidé que les élections se tiendraient également en Corée du Sud. Une décision du Comité d'orientation des élections a déterminé que les  sud-coréens seraient élus indirectement, les électeurs sud-coréens élisant les délégués du peuple qui éliraient ensuite les députés sud-coréens.

En Corée du Nord, l'enregistrement des candidats a eu lieu jusqu'au , avec 228 candidats enregistrés dans 212 districts. Parmi les 228 candidats figuraient 212 candidats nommés par le Front démocratique pour la réunification de la patrie et 16 autres candidats recommandés par les électeurs lors des réunions. Les candidats du Front démocratique pour la réunification de la Corée se composaient de 102 candidats du Parti du travail de Corée du Nord, 35 candidats du Parti social-démocrate de Corée, 35 candidats du Parti Chondogyo-Chong-u et 40 candidats indépendants. Il y avait  parmi les 228 candidats.

Résultats

Corée du Nord

Corée du Sud
Le gouvernement nord-coréen a affirmé que 78 % des électeurs éligibles en Corée du Sud ont participé à l'élection de  délégués du peuple. Les délégués du peuple sud-coréen se sont ensuite réunis du  au  à Haeju, avec la participation de  des  élus. Ils ont élu  à l'Assemblée populaire suprême sur la base d'un député pour  Sud-Coréens.

Élection des représentants

Élection des députés sud-coréens

Notes et références

Bibliographie

Corée du Nord
1948
Août 1948

Élections législatives nord-coréennes de 1948


An Cypringlea in uska genus han Liliopsida. An Cypringlea in nahilalakip ha familia nga Cyperaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Cypringlea

Cypringlea


Weigel ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, südlich des Kraters Schiller und nordöstlich von Zucchius.
Der Kraterrand ist mäßig erodiert und wird im Südosten von dem Nebenkrater Weigel A überlagert, der Kraterboden ist eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Naturforscher und Mathematiker Erhard Weigel offiziell benannt.

Weblinks

 Weigel auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Weigel (Mondkrater)


Der Ruisseau de Leschwies genannt, ist ein gut eineinhalb Kilometer langer Bach in der wallonischen Provinz Luxemburg und ein linker und nördlicher Zufluss des Foulterflasses.

Verlauf
Der Ruisseau de Leschwies entspringt östlich von Heinstert auf einer Höhe von etwa  in einer landwirtschaftlich genutzten Landschaft. Der Wasserlauf führt zunächst gut zweihundert Meter in östlicher Richtung durch die offene Flur und wird dann auf seiner linken Seite von einem weiteren Quellast gespeist. Kurz danach durchfließt der Ruisseau de Leschwies ein Wäldchen und wechselt dort in einem sanften Bogen seine Richtung nach Südosten. Etwas später fließt ihm auf seiner rechten Seite ein Waldbächlein zu. Der Ruisseau de Leschwies mündet schließlich westlich von Attert-Post auf einer Höhe von etwa  in den Foulterflass.

Einzelnachweise

Attert

Leschwies


Los convulsionarios fueron un grupo de fanáticos que apareció en el  y que comenzó en la tumba del abate Paris.

Los apelantes de la bula Unigénitus querían tener milagros para apoyar su partido. Bien pronto pretendieron que Dios los había obrado en su favor en la tumba del diácono Paris, famoso apelante; una multitud de testigos prevenidos, engañados o echadizos los atestiguaron.

Muchos pretendieron experimentar convulsiones en esta misma tumba o en otras partes se quiso también hacerlos pasar por milagros; esta nueva especie desacreditó la primera y cubrió de ridículo a sus partidarios. Nunca han podido responder los apelantes a este argumento tan sencillo: donde nacieron las convulsiones, allí nacieron vuestros milagros; ambos tienen el mismo origen. Según la confesión de los más sabios de entre vosotros, la obra de las convulsiones es una impostura u operación del diablo: luego lo mismo sucede con los milagros.

En efecto, los más sensatos de los apelantes escribieron con vigor contra este fanatismo, lo que ha producido entre ellos una división en anticonvulsionistas y convulsionistas. Estos se han subdividido en agustinistas, vaillantistas, socorristas, discernientes, figuristas, melengistas, etc. nombres dignos de ser colocados al lado de los de los umbilicales, iscariotisas, stercoranistas, indorfianos, orebitas, eonianos y otros movimientos tan esclarecidos.

Arnaldo, Pascal y Nicole, apelantes sensatos e instruidos, no tenían convulsiones y se guardaban muy bien de profetizar. Un arzobispo de León decía en el  con motivo de algunos supuestos prodigios de esle género:

¿Se ha oído nunca hablar de estas especies de milagros que no curan las enfermedades, sino que a los que están buenos hacen perder el juicio y la salud?. Véase el Compendio de la historia eclesiástica en dos volúmenes en 12.° París 1752 sobre el año 844.

Quizá es todavía más extraño, es que los partidarios de un fanatismo tan escandaloso y tan absurdo, habiendo aparentado un pretendido celo de religión, hayan querido hacer creer que solo ellos eran sus defensores; nada ha contribuido más a producir la incredulidad. Parece que este acceso de demencia concluyó enseguida. Ha habido en Inglaterra refugiados convulsionarios; eran los mismos que los profetas de los Cevennes. Schaftsbury, cartas sobre el entusiasmo sec. 3, p. 23.

Referencias
Diccionario de teología, 1 Nicolvas Sylvestre Bergier, 1845

Heterodoxia cristiana en el siglo XVIII
Histeria colectiva

Convulsionarios


An Paspalum multinodum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bryan Kenneth Simon. An Paspalum multinodum in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paspalum

Paspalum multinodum


Vendotaeniales, fosilni biljni red, dio razreda Vendophyceae. Opisan je 1986. Pripadnost diviziji još nije ustanovljena.

Sastoji se od pet vrsta unutar dvije porodice (jedna imenovana + incertae sedis s rodom Dvinia)

Porodice
  Vendotaeniaceae (4 ssp.)
 Vendotaeniales familia incertae sedis (1 sp.)

Sinonimi

Izvori

Vendophyceae

Vendotaeniales


Graham Haynes (16 de septiembre de 1960; Brooklyn, New York) es un cornetista, trompetista y compositor estadocunidense de jazz, hijo del baterista Roy Haynes.

Historial
Comenzó trabajando con grupos electrónicos, hasta que encontró, en 1979, al saxofonista Steve Coleman. Juntos, formaron una banda denominada Five Elements, que fue una de las primeras influencias del colectivo M-Base. Tras formar su propio grupo, "Graham Haynes and No Image", y publicar un álbum, What Time It Be?, Haynes se dedicó a estudiar la música africana, arábiga surasiática. Tras trasladar su residencia a Francia, en 1990, Haynes incorporó todas esas influencias a sus nuevos discos, Nocturne Parisian y Griot's Footsteps.

Haynes regresó a Nueva York en 1993, para posicionarse en la floreciente escena Hip hop, recogiendo esta nueva experiencia en su álbum Transition. Tras editar otro disco híbrido en 1996, Tones For The 21st Century, Haynes descubrió el drum 'n' bass y comenzó a trabajar con algunos de los mejores DJs de Londres. El resultado fue su disco publicado en 2000, BPM, una fusión de ritmos "drum n' bass" con música de Richard Wagner.

A través de los años, Haynes ha elaborado numeroso material muy bien acogido por la crítica, tanto en proyectos multimedia, como componiendo la banda sonora del film "Flag Wars and The Promise", o dando conferencias en la New York University. Ha colaborado además con artistas como Roy Haynes (su padre), Cassandra Wilson, Vernon Reid, Meshell Ndegeocello, The Roots, David Murray, George Adams, Ed Blackwell, Bill Laswell, Steve Williamson, y Bill Dixon.

Discografía como líder
What Time It Be (Muse)
Nocturne Parisian (Muse)
Griot's Footsteps (Antilles/Verve)
Transitions (Polygram/Antilles)
Tones For The 21st Century (Polygram/Verve)
Organik Mechanix (ION)
BPM (Knitting Factory)
Full Circle (RKM)
But You Can't, Can You? (en vivo, Hardedge)
Austere Geometry (en vivo, Hardedge)

Referencias

Este artículo está tomado, en su versión inicial, de Wikipedia en inglés.

Trompetistas de jazz de Estados Unidos
Cornetistas de jazz de Estados Unidos
Músicos de jazz moderno

Graham Haynes


Qq, Türk alfabesinde bulunmayan bir harftir. Ancak Türkçede kû /cuː/ ismiyle bilinir. Uluslararası Fonetik Alfabesi'nde ötümsüz küçükdilsil patlamalı ünsüzü gösterir.

Tarihi

Q harfinin ortaya çıkışı, modern çoğu yazıların atası olan eski Sami yazılarında /q/ sesini temsilen qôp harfine dayanmaktadır. Bu harf, Eski Yunanca alfabelerin birinde Qoppa ismiyle /kʷ/ sesini temsil etmek için kullanılmıştır. Ancak Eski Yunancada bu sesin /p/ sesine evrilmesiyle Qoppa iki farklı şekil kazanmıştır, birisi 90 sayısını temsil etmek için, diğeri de /pʰ/ sesini temsil etmek için günümüzde /f/ sesini temsil eden phi harfine dönüşmüştür.

Etrüskler, Q ve V harflerini kullanarak /kʷ/ sesini temsil etmişlerdir ve bu kullanım eski Roma yazısında da kullanılmıştır. En eski Latin yazılarında; Q, C ve K harfleri birlikte aynı /k/ ve /g/ seslerini vermek için kullanılmıştır ve aralarındaki tek fark; K'nin A'dan önce, Q'nun O ve V'dan (V o zamanlar U yerine kullanılıyordu) önce, C'nin de diğer her durumda kullanılmasından ibaret olmuştur.

İlerleyen zamanlarda C, K ve Q harflerinin yerini almıştır ve Q sadece V harfinden önce /kw/ sesini temsil etmek için hayatta kalmıştır. Bu kullanım günümüzde çoğu Batı dilinde görülmektedir.

Dillere göre telaffuzu

Batı dillerinde
Batı dillerinde Q harf neredeyse sadece U harfinden önce gelir ve /kw/ diye okunur (İngilizce quick kelimesi /kwɪk/ diye telaffuz edilir. Bu kullanım Latinceden miras kalmıştır. Almancada birtakım ses değişimlerinden dolayı QU diyagrafı genellikle /kv/ diye okunur (Örnek: Quelle [ˈkvɛlə]).

Bazı Türkî dillerde
Türkî diller 2 kere Latinleşme aşamasından geçmiştir: 1926'da SSCB'nin kuruluş döneminde ve 1991'de SSCB'nin çöküş döneminde. Bu süreçte yapılan birçok Türkî alfabede çeşitli artdamak ve küçük dil seslerini temsil etmek için Q harfi kullanılmıştır. Azericede bu harf /g/ (Türkçe gaz,  gonca) sesini temsil etmektedir. Bazı Türkî dillerde de yine küçük dilden gelen /ɢ/ sesini temsilen kullanılmıştır. Ortak Türkî Alfabede de /q/ (Türkçe karşılığı yok, küçük dilden gelen bir ses) sesini temsil etmek için kullanılmıştır. Buna göre Tatarca, Kırım Tatarcası, Kazakça gibi bazı diller de bu kullanımı kabul etmiştir. Benzer bir kullanım, Türkî olmayan Kürtçe dillerinde de görülmektedir.

Başka kullanımlar
Arnavut Alfabesinde Q harfi, /c/ sesini göstermektedir (Türkçe kâğıt, kâr, kömür gibi). Çincenin Pinyin Latinizasyon sisteminde ise bu harf, /t͡ɕʰ/ sesini göstermektedir (Türkçedeki çiçek, çözüm derkenki Ç harfinin sesine azıcık benzer, ancak dilin gövdesi damağa daha yakın). Arapçayı, Farsçayı Latinleştirirken de bu harfin kaf ق harfi yerine /q/ sesini temsil ettiği görülmektedir.

Ayrıca bakınız
 Q̃ (Bağlaç Qu Harfi)

Q

Q


رباط في علم التشريح هي بناء حيوي، مركب من انسجة توصيل (أنسجة ضامة) كثيفة ومرتبة، وهي تشبه الأوتار من حيث البنية، وتتكون بشكل أساسي من ألياف الكولاجين وألياف أخرى مرنة ومرتبة بالتوازي، لتجعل النسيج، ذا قدرة عالية على تحمل شد المحاور.

أنواع الأربطة
تقسم الأربطة بحسب موقعها ووظيفتها إلى:
 أربطة مفصلية: وهي الأربطة التي توصل بين العظام مشكلة المفاصل، تتكون من من حبال سميكة من ألياف الأنسجة الضامة. البعض منها يعمل على تحديد مجال حركة المفصل ويمنعه من أداء حركات معينة قد تؤذيه.
 الأربطة الكبسولية هي جزء من الأربطة المفصلية التي تحيط بالمفاصل الزلالية (المتحركة) مكونة الكبسولة المغلفة لها. يوفر هذا النوع الدعم الميكانيكي للمفصل.
 الأربطة خارج الكبسولية هي تلك التي توصل العظام ببعضها في المفصل وهي المسؤولة عن ثبات العظام والمفاصل.
 أربطة صفاقية: تسمى بعض الثنيات الصفاقية (البيريتونية) بالأربطة وعادة ما تحيط هذه الأربطة بأوعية دموية هامة ومن أهم مهامها أيضا تثبيت بعض الأعضاء الداخلية في أماكنها والحد من حركتها (مثال: الرحم).
 أربطة البقايا الجنينية:هي أربطة صفاقية انحسرت مع الزمن لتتحول إلى بنى أنبوبية فارغة.

مراجع

أربطة
جهاز هيكلي
مصطلحات تشريحية
نسيج رخو

رباط (تشريح)


Kanguru, Avustralya ve Yeni Gine'ye özgü olan, sıçrayıcı, Macropus ve
Osphranter cinsine ait keseli memelilerin ortak adı. Kanguru, Avustralya'nın milli sembolüdür.

Adını Avustralya yerlilerinden almıştır. İlk defa 1770 yılında kaptan James Cook tarafından bir hayvanın ismi olarak kaydedilen sözcük, Guugu Yimithirr dilindeki gangurru sözcüğünden türemiştir ve Aborjinler'de gri kanguruları tanımlamak için kullanılmaktadır.

Daha sonra 1820 yılında kaptan, Phillip K. King, aynı hayvan için farklı bir isim kullanmıştır, "mee-nuah". Onun kullandığı bu söz ise büyük ihtimalle "yenilebilir hayvan" anlamına gelen "minha"'dır.

Anatomi ve yaşam şekli
Dişilerin karınlarının altında torba şeklinde keseleri vardır. Kangurular iki ayak üzerinde dururlar, arka ayakları oldukça büyük ve güçlüdür. Kuyrukları yere dokunmaz ve denge organı olarak kullanılır. Hepsi bitkilerle beslenirler.

Bazıları bir tavşan kadarken, en büyüklerinin boyu yaklaşık 2.1 metreye, ağırlıkları ise 90 kilograma kadar ulaşır.

Gebelikleri kısadır ve türlere göre 29 ila 38 gün arası değişir.
Ortalama yaşam süreleri 4-6 yıldır, bazen 23 yıla kadar çıkar.

Kaynakça

Kitap

Kangurugiller
Otobur memeliler

Kanguru


Le Rouge et le Noir () est un mélodrame italien réalisé par Mario Bonnard et sorti en 1920.

Il s'agit d'une adaptation du roman Le Rouge et le Noir de Stendhal, publié en 1830.

Synopsis

Fiche technique
 Titre original italien :
 Titre français : Le Rouge et le Noir
 Réalisateur : Mario Bonnard
 Scénario : Antonio Lega d'après le roman homonyme de Stendhal
 Photographie : Alessandro Bona
 Société de production :
 Pays de production :
 Langue originale : italien
 Format : Couleur par Eastmancolor - 1,33:1 - muet - 35 mm
 Durée :
 Genre : Mélodrame
 Dates de sortie :
 Italie :  (Rome)

Distribution
 Mario Bonnard : Julien Sorel
 Maria Caserini
 Nini Dinelli
 Vittoria Lepanto : Luisa Renal
 Ugo Piperno : Renal
 Nini' Dinelli : Mathilde De La Mole
 Maria Caserini Gasperini
 Jole Gerli

 Mario Ferrari
 Gino Ravenna
 Giuseppe Pierozzi

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1920
Film réalisé par Mario Bonnard
Film dramatique italien
Mélodrame (cinéma)
Film muet italien
Film italien en noir et blanc
Adaptation du Rouge et le Noir
Film se déroulant dans les années 1820

Le Rouge et le Noir (film, 1920)


Den hundredårige der kravlede ud ad vinduet og forsvandt () er en svensk roman skrevet af Jonas Jonasson. Den blev udgivet i 2009 på Piratförlaget og er Jonassons debutroman.

Romanen var Sveriges mest solgte med i alt 617.000 solgte eksemplarer. I Norge blev bogen, fra den udkom i 2011 og til april 2013, solgt i 200.000 eksemplarer. Den havde i januar 2014 ligget på toplisten over solgte bøger i Norge i 99 uger.

25. december 2013 havde filmversionen med Robert Gustafsson i hovedrollen premiere. 13 dage efter premieren havde over 760.000 set filmen i Sverige.

Referencer

Romaner fra Sverige
Litteratur i 2009


Silistra Province (, transliterated Oblast Silistra, former name Silistra okrug) is a province of Bulgaria, named after its main city - Silistra. It is divided into seven municipalities with a total population, as of December 2009, of 127,659. The province is part of Southern Dobrudja, which was part of Romania until 1940.

Silistra Province is a traditionally agricultural province, mainly because of its fertile soil. The province is known for its pelicans and apricot brandy.

Besides the administrative centre, other municipalities are Alfatar, Dulovo, Glavinitsa, Kaynardzha, Sitovo, and Tutrakan.

Municipalities

The Silistra Province contains 7 municipalities ( - plural: , ). The following table shows the names of each municipality in English and Cyrillic, the main town (in bold) or village, and the population of each as of December 2009.

Demographics

The Silistra province had a population of 142,000 according to a 2001 census, of which  were male and  were female.
As of the end of 2009, the population of the province, announced by the Bulgarian National Statistical Institute, numbered 127,659 of which  are inhabitants aged over 60 years.

The following table represents the change of the population in the province after World War II:

Ethnic groups

Total population (2011 census): 119 474

Ethnic groups (2011 census):
Identified themselves: 111,590 persons:
 Bulgarians: 64,050 (57.40%)
 Turks:  40,272 (36.09%)
 Romani: 5,697 (5.11%)
Others and indefinable: 1,571 (1.41%)

Religion

Religious adherence in the province according to 2001 census:

See also
Provinces of Bulgaria
List of villages in Silistra Province

References

Provinces of Bulgaria
Turkish communities outside Turkey

Silistra Province


Villa Comunale je park u Napulju, južna Italija. Sagradio ga je 1780-ih kralj Ferdinand IV. (kasnije poznat kao Ferdinand I. od dviju Sicilija) na zemljištu iskorištenom uz obalu između glavnog dijela grada i male luke Mergellina. Park je izvorno bio "Kraljevski vrt", rezerviran za članove kraljevske obitelji, ali otvoren za javnost na posebne praznike kao što je Festival Piedigrotta. Park je za širu javnost trajno otvoren 1869. godine nakon ujedinjenja Italije.

U parku se nalazi akvarij Antona Dohrna, poznata znanstvena ustanova izgrađena 1870-ih. Obalna cesta, via Caracciolo, koja se sada nalazi između akvarija i mora, još je jedan noviji projekt rekultivacije dodan gradu 1900. kako bi se osigurala još jedna povezna cesta između grada i predgrađa na zapadu.

Park Villa Comunale proteže se više od 1 km kroz područje između brda Pizzofalcone i Posillipo i prati krivulju zaljeva od Piazza Vittoria do Piazza della Repubblica.

Izvori

Građevine u Napulju
Parkovi u Italiji

Villa Comunale


In cryptography, a ciphertext-only attack (COA) or known ciphertext attack is an attack model for cryptanalysis where the attacker is assumed to have access only to a set of ciphertexts. While the attacker has no channel providing access to the plaintext prior to encryption, in all practical ciphertext-only attacks, the attacker still has some knowledge of the plaintext. For instance, the attacker might know the language in which the plaintext is written or the expected statistical distribution of characters in the plaintext. Standard protocol data and messages are commonly part of the plaintext in many deployed systems, and can usually be guessed or known efficiently as part of a ciphertext-only attack on these systems.

Attack
The attack is completely successful if the corresponding plaintexts can be deduced, or even better, the key.  The ability to obtain any information at all about the underlying plaintext beyond what was pre-known to the attacker is still considered a success. For example, if an adversary is sending ciphertext continuously to maintain traffic-flow security, it would be very useful to be able to distinguish real messages from nulls. Even making an informed guess of the existence of real messages would facilitate traffic analysis.

In the history of cryptography, early ciphers, implemented using pen-and-paper, were routinely broken using ciphertexts alone. Cryptographers developed statistical techniques for attacking ciphertext, such as frequency analysis. Mechanical encryption devices such as Enigma made these attacks much more difficult (although, historically, Polish cryptographers were able to mount a successful ciphertext-only cryptanalysis of the Enigma by exploiting an insecure protocol for indicating the message settings). More advanced ciphertext-only attacks on the Enigma were mounted in Bletchley Park during World War II, by intelligently guessing plaintexts corresponding to intercepted ciphertexts.

Modern
Every modern cipher attempts to provide protection against ciphertext-only attacks. The vetting process for a new cipher design standard usually takes many years and includes exhaustive testing of large quantities of ciphertext for any statistical departure from random noise. See: Advanced Encryption Standard process. Also, the field of steganography evolved, in part, to develop methods like mimic functions that allow one piece of data to adopt the statistical profile of another. Nonetheless, poor cipher usage or reliance on home-grown proprietary algorithms that have not been subject to thorough scrutiny has resulted in many computer-age encryption systems that are still subject to ciphertext-only attack. Examples include:

Examples
Early versions of Microsoft's PPTP virtual private network software used the same RC4 key for the sender and the receiver (later versions had other problems). In any case where a stream cipher like RC4 is used twice with the same key, it is open to ciphertext-only attack. See: stream cipher attack
 Wired Equivalent Privacy (WEP), the first security protocol for Wi-Fi, proved vulnerable to several attacks, most of them ciphertext-only.
 GSM's A5/1 and A5/2
 Some modern cipher designs have later been shown to be vulnerable to ciphertext-only attacks. For example, Akelarre.
 A cipher whose key space is too small is subject to brute force attack with access to nothing but ciphertext by simply trying all possible keys. All that is needed is some way to distinguish valid plaintext from random noise, which is easily done for natural languages when the ciphertext is longer than the unicity distance. One example is DES, which only has 56-bit keys. All too common current examples are commercial security products that derive keys for otherwise impregnable ciphers like AES from a user-selected password. Since users rarely employ passwords with anything close to the  entropy of the cipher's key space, such systems are often quite easy to break in practice using only ciphertext. The 40-bit CSS cipher used to encrypt DVD video discs can always be broken with this method, as all that is needed is to look for MPEG-2 video data.

References
 Alex Biryukov and Eyal Kushilevitz,  From Differential Cryptanalysis to Ciphertext-Only Attacks, CRYPTO 1998, pp72–88;
Cryptographic attacks

Ciphertext-only attack


An Pothos hellwigii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Pothos hellwigii in nahilalakip ha genus nga Pothos, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pothos

Pothos hellwigii


Košarkaški klub "Fortuna" (KK "Fortuna; KK "Fortuna" Zaprešić; Fortuna Zaprešić; Fortuna) je muški košarkaški klub iz Zaprešića, Zagrebačka županija, Republika Hrvatska.
U sezoni 2019./20. klub se natjecao u Drugoj muškoj košarkaškoj ligi – Centar, ligi trećeg stupnja prvenstva Hrvatske.

O klubu
Klub je osnovan 1983. godine pod imenom KK "Jugokeramika". Početkom 1990.-ih klub mijenja ime u "Fortuna".
U sezoni 1992./93. kao doprvak "A-2 lige – Centar-Zapad" se natjecao u doigravanju za prvaka Hrvatske. Narednih godina  "Fortuna" se ligaški natjecala u različitim ligama, kao što su "A-2 liga – Centar", "B-1 liga – Centar", "Treća muška liga – Centar", "Druga muška liga – Centar".
Klub redovito organizira Memorijalni turnir "Goran Bukvić" u spomen na svog preminulog bivšeg igrača.

Uspjesi

 A-2 liga
 doprvak: 1992./93. (Centar-Zapad)

 B-1 liga – Centar
 doprvak: 2015./16.

 Treća liga – Centar
 prvak: 2018./19.
 doprvak: 2017./18.

Pregled plasmana

Poznati igrači

Poznati treneri

Unutarnje poveznice
 Zaprešić

Vanjske poveznice
 kkfortuna.hr – službene stranice
 KK Fortuna Zaprešić, facebook stranica
 kkfortuna.activeboard.com, forum KK "Fortuna"
 basketball.eurobasket.com, KK Fortuna Zapresic
 youthbasket.com, KK FORTUNA ZAPRESIC basketball team
 zsu-zapresic.hr, Košarkaški klub Fortuna
 sportilus.com, KOŠARKAŠKI KLUB FORTUNA ZAPREŠIĆ

Izvori

 kkfortuna.hr, O klubu, pristupljeno 1. listopada 2020.
 kkfortuna.hr, Povijest, pristupljeno 1. listopada 2020.
 ksz-zagreb.hr, KK Fortuna "Stabilan klub bogate sportske tradicije Zaprešića".., objavljeno 12. svibnja 2020., pristupljeno 1. listopada 2020.
 poslovna.hr, KOŠARKAŠKI KLUB FORTUNA ZAPREŠIĆ
 fininfo.hr, KK "FORTUNA"
 bisnode.hr, KOŠARKAŠKI KLUB "FORTUNA" ZAPREŠIĆ
 companywall.hr, KK "FORTUNA"

Fortuna
Šport u Zaprešiću

KK Fortuna Zaprešić


الهندسة الصحية هو فرع من فروع الهندسة المدنية وتهتم بما يخص الصحة العامة. يطلق عليها أحياناً اسم الهندسة البيئية، إلا أن اهتمام الهندسة الصحية محصور أكثر من الهندسة البيئية بما يخص صحة الإنسان أكثر من نظافة البيئة، وتخفيف التلوث، أو الضجيج وغيرها.

بداية في منتصف القرن التاسع عشر، النظام ركز على التقليل من المرض وتوقعوا أنه بسبب المستنقعات المدعوه ب نظرية ميازما ,وقد تحقق هذا بشكل رئيسي بواسطة الجمع والعزل من تدفق مياه المجاري في لندن على وجه التحديد أي من بريطانيا عموما. وفي وقت لاحق كانت التحسينات التنظيمية قد ذكرت في الولايات المتحدة في وقت مبكر من العام 1865.

لم تكن معنية بالعوامل البية التي لا يكون لها تأثير فوري ومفهوم بشكل واضح على الصحة العامة.المناطق التي تقع خارج نطاق اختصاص الهندسة الصحية وتشمل إدارة المرور والمخاوف بشأن التلوث الضوضائي أو التلوث الضوئي والمخاوف الجمالية مثل المناظر الطبيعية والحفاظ على البيئة لأنها تتعلق بالنباتات والحيوانات.

وغالبا ما توظف مهارات في هذا المجال لتحقيق الهدف الأساسي للوقاية من الأمراض داخل حياة الإنسان بالتأكد من امدادات مياه الشرب الصحية وإزالة القمامة من المناطق المأهولة وما إلى ذلك.

مقارنة ب(على سبيل المثال)الهندسة كهربائية أو الهندسة ميكانيكية التي تعنى في المقام الأول بالأنظمة المغلقة.الهندسة الصحية هيه حقل متعدد التخصصات للغاية والتي تحتوي على عناصر مثل الهيدروليكية والتصاميم البناءة وتكنولوجيا المعلومات وتصميم المشاريع والميكروبيولوجيا وعلم الأمراض (الباثولوجي) والعديد من الأقسام داخل العلوم البيئية والتكنولوجيا البيئية. في بعض الحالات يجب الأخذ بالاعتبار المجالات التي تدخل في مجال العلوم الاجتماعية لابد أخذها في الحسبان أيضا.

بالرغم من أن الهندسة الصحية الأكثر ارتباطا في تصميم شبكات الصرف الصحي ومعالجة مياه الصرف الصحي ومرافق معالجة مياه الصرف الصحي ومراكز إعادة التدوير النفايات، ومكبات النفايات العامة وغيرها من الأمور التي يتم بناؤها. وهيه المصطلح الذي يطبق (على سبيل المثال) خطة عمل لعكس آثار تلوث الماء أو تلوث التربة في منطقة معينة.

نبذة تاريخية
اختُرعت أنظمة الري منذ خمسة آلاف إلى سبعة آلاف عام لتكون وسيلةً لتوفير المياه للمجتمعات القائمة على الزراعة. كانت القنوات المائية وأنظمة الري من بين الأشكال الأولى لهندسة المياه العادمة. عندما أصبحت المراكز السكانية أكثر كثافة، استُخدمت أنظمة الري لإزالة مياه الصرف الصحي من المستوطنات. كان الرومان من أوائل من أظهروا فعالية القناة. تمثل العصور المظلمة فترةً توقف فيها التقدم في إدارة المياه.

مع نمو السكان، أصبحت إدارة النفايات البشرية مصدر قلق متزايدًا وتهديدًا للصحة العامة. بحلول خمسينيات القرن التاسع عشر في لندن، كان هناك أكثر من 400,000 طن من مياه الصرف الصحي تتدفق إلى نهر التايمز كل يوم؛  150 مليون طن تقريبًا في السنة. انتشرت أمراض مثل الجدري، والدفتريا، والحصبة، والحمى القرمزية، والتيفوس، والكوليرا، والتيفوئيد، عن طريق إمدادات المياه الملوثة. خلال القرن التاسع عشر، بدأت المدن الكبرى ببناء شبكات الصرف الصحي لإزالة النفايات البشرية من المدن ورميها في الأنهار.

خلال القرن العشرين، اختُرعت عملية الحمأة المنشطة، وهي شكل من أشكال تنقية المياه تستخدم البكتيريا لاستهلاك البراز البشري. يُستخدم الكلور لاحقًا في العملية لقتل البكتيريا.

على مر القرون، تغير الكثير في مجال هندسة مياه الصرف الصحي، إذ سببت التطورات في علم الأحياء المجهرية والكيمياء والهندسة تغير المجال بشكل كبير. يعمل مهندسو مياه الصرف الصحي اليوم أيضًا على جمع المياه النظيفة للشرب، ومعالجتها كيميائيًا، واستخدام ضوء الأشعة فوق البنفسجية لقتل الكائنات الحية الدقيقة، ويعالجون أيضًا تلوث المياه في مياه الصرف (المياه السوداء والمياه الرمادية) لجعل هذه المياه آمنة للاستخدام دون تعريض السكان والبيئة المحيطة بها للخطر. تُعتبر معالجة المياه العادمة واستصلاح المياه من الأمور المثيرة للقلق في هذا المجال.

التعليم

هندسة
إن هندسة مياه الصرف الصحي ليست درجة دراسية مستقلة بنفسها، بل هي تخصص من درجات معينة مثل الهندسة المدنية، أو الهندسة البيئية، أو الهندسة الكيميائية الحيوية، أو الهندسة الكيميائية. يبدأ التعليم الرسمي لمهندسي مياه الصرف الصحي في المدرسة الثانوية، إذ يلتحق الطلاب بدورات مثل الكيمياء، والأحياء، والفيزياء، والرياضيات العليا، بما في ذلك حساب التفاضل والتكامل. بعد المدرسة الثانوية، تتطلب معظم الوظائف شهادة من وكالة حكومية. يجب على الراغبين في التقدم بهذه الصناعة الحصول على شهادة في الهندسة المدنية، أو الهندسة الميكانيكية، أو الهندسة البيئية، أو شهادة هندسة المنشآت. اكتساب الخبرة من خلال التدريب والعمل في أثناء الدراسة في الكلية هو طريق مشترك نحو التقدم.

يتطلب التعليم حول معالجة النفايات دورة تدريبية في تصميم النظم، ومبادئ تصميم الآلات، وكيمياء المياه، والدورات الدراسية المماثلة. قد تشمل الفصول الأخرى كيمياء العمليات النباتية ودورات عمليات المصنع المختلفة.

قد يتقدم مهندسو المياه العادمة في حياتهم المهنية من خلال التعليم والخبرة الإضافية. بوجود معرفة وخبرة إضافيتين، يمكن للمرء أن يصبح مدير مصنع بأكمله. هيئة الاعتماد التي تُوثّق التعليم من أجل الحصول على الدرجة والترخيص هي مجلس اعتماد الهندسة والتكنولوجيا. مع مرور الوقت، قد تطلب بعض الشركات من مهندس مياه الصرف الصحي مواصلة تعليمه لمواكبة أي تغييرات في التكنولوجيا.

هناك تشجيع للحصول على درجة الماجستير لأن العديد من الشركات تدرجها باعتبارها تفضيلًا في الاختيار.

في هذا المجال، 76% من العاملين لديهم درجة البكالوريوس، و17% يحملون درجة الماجستير، و3% يحملون درجة ما بعد الدكتوراه، وذلك اعتبارًا من عام 2013. متوسط الراتب السنوي هو 83,360 دولارًا تقريبًا.

عمليات المصنع
يمكن الحصول على العمالة الأولية في هندسة مياه الصرف الصحي من قبل أولئك الذين حصلوا على تعليم رسمي متقدم أو لم يحصلوا عليه. على سبيل المثال، يوضح مجلس مراقبة موارد المياه لولاية كاليفورنيا كيف يمكن للأفراد التقدم من خلال سلسلة من الشهادات بصفتهم مشغّلي معالجة مياه الصرف. يستخدم مجلس الإدارة نظام تصنيف من خمسة مستويات لتصنيف مرافق معالجة المياه إلى فئات من 1 إلى 5 وفقًا للسكان المخدمين وتعقيد نظام المعالجة.

تُوصف متطلبات شهادة المشغّل لمشغلي معالجة المياه ومشغلي معالجة مياه الصرف بالتفصيل بموجب قانون الولاية. لتلبية متطلبات إصدار الشهادات، يجب على المشغلين تقديم طلب إلى مجلس مراقبة موارد المياه لولاية كاليفورنيا، وأن يمتلكوا الخبرة العملية اللازمة، ويستوفوا المتطلبات التعليمية، ويجتازوا الامتحان بناءً على المعرفة والمهارة والقدرات الموضحة في اللوائح. يتعين على المشغلين تجديد شهاداتهم كل ثلاث سنوات. لتكون مؤهلًا للتجديد، يجب على المشغلين المعتمدين إكمال عدد محدد من ساعات التعليم المستمر بعد الإصدار السابق للشهادة.

الوصف الوظيفي والمهام النموذجية
يستخدم مهندسو المياه العادمة مجموعة متنوعة من المهارات، ويجب أن يمتلكوا معرفة بالهندسة الميكانيكية والبيئية. هناك حاجة إلى أداء المهام وإظهار المعرفة في التصميم، والرياضيات، واللغة الإنجليزية، والبناء، والفيزياء، والكيمياء، والبيولوجيا، والإدارة، والموظفين. يجب أن يكون لدى مهندسي مياه الصرف الصحي مهارات في حل المشكلات المعقدة، والتفكير النقدي، والرياضيات، والاستماع الفعال، والحكم، وفهم القراءة، والتحدث، والكتابة، والعلوم، وتحليل النظام. تشمل أنشطة العمل النموذجية حل المشكلات، والتواصل مع الإدارة والموظفين، وجمع المعلومات، وتحليل البيانات، وتقييم المعايير والامتثال لها، والتواصل مع الآخرين في هذا المجال.

يؤدي مهندسو مياه الصرف الصحي هذه الأنشطة من خلال الجمع بين معارفهم ومهاراتهم لأداء المهام. هذه المهام هي لفهم برامج التصميم بمساعدة الكمبيوتر، وإجراء دراسات لبناء المرافق، وأنظمة إمدادات المياه، وأنظمة التجميع. قد يصممون أنظمة لآلات تجميع مياه الصرف الصحي، بالإضافة إلى مكونات النظام. قد يحللون تدفق المياه، ثم يختارون التصميمات والمعدات وفقًا لمعايير الحكومة والصناعة. يشارك البعض في مجال معين من مجالات الاهتمام مثل جمع النفايات أو صيانة مرافق مياه الصرف الصحي وشبكات تصريف مياه الأمطار داخل المنطقة. يغطي البعض الآخر نطاقًا أوسع من الأنشطة التي قد تشمل صيانة إمدادات المياه العامة، وجمع برنامج نفايات الساحات السكنية، والتخلص من النفايات الخطرة، واستراتيجيات إعادة التدوير، وحتى البرامج المجتمعية حيث «يتبنى» الأفراد أو الشركات منطقة وإما أن يحافظوا عليها بأنفسهم، أو أن يتبرعوا بالأموال للقيام بذلك.

يمكن لمهندسي المياه العادمة أيضًا تحديد معالم طوبوغرافية وجغرافية للأرض لتحديد أفضل وسائل التجميع، وأنابيب التصميمات، وأنظمة تجميع المضخات، وتصميم عمليات معالجة المياه العادمة المجمعة.

التحديات الحديثة

ندرة المياه
يواجه مديرو المياه تحديات جديدة وحاجة إلى تكنولوجيا جديدة مع انخفاض مستويات المياه بسبب الجفاف المتكرر والمتزايد. تُستخدم تقنيات مثل تخطيط السونار في الآبار لتحديد حجم المياه التي يمكن أن تحملها. فمثلًا، عمل المسح الجيولوجي للولايات المتحدة وولاية نيويورك معًا لرسم خرائط لمستودعات المياه الجوفية الأرضية منذ ثمانينات القرن الماضي. لديهم اليوم خرائط شاملة لهذه الطبقات الجوفية للمساعدة في إدارة المياه.

قد تظهر مستقبلًا حاجةٌ إلى محطات تحلية المياه في تلك المناطق الأكثر تضررًا من شح المياه. تحلية المياه هي عملية تنظيف المياه عن طريق التبخر؛ يتبخر الماء ويمر عبر الأغشية، ثم يُبرّد ويتكثف، ما يسمح له إما بالتدفق إلى خط المياه الرئيسي أو بالخروج إلى البحر.

البلديات
عامة، مهندسي الصحة للبلديات والمهنيين المدربين تدريبا عاليا بمجموعة متنوعة من المهارات الهندسية.بعضهم يشترك في مناطق معينة كمناطق جمع النفايات أو صيانة مرافق مياه الصرف الصحي ونظم تصريف مياه الأمطار داخل المقاطعة(الحي).

وآخرون يغطون مناطق أوسع للنشاطات قد تتضمن المذكورين فقط فضلا عن صيانة إمدادات المياه العامة، وبرنامج جمع النفايات من الساحات السكنية وبقايات النفايات الخطرة وطرق اعاة التدوير وحتى برامج المجتمع حيث الأفراد أو الشركات.

مراجع

انظر أيضاً
 هندسة بيئية

تخصصات الهندسة
تطهير المياه
تقنية معالجة المخلفات
مفاهيم إدارة النفايات
مهن
هندسة مدنية

هندسة صحية


Filippo Antonini, né en  à Sarsina et mort dans cette même ville en , est un archéologue italien.

Biographie
Filippo Antonini naquit vers le milieu du  à Sarsina, petite ville de la Romagne, très-ancienne, mais à demi ruinée. Il embrassa l'état ecclésiastique, fut pourvu d'un canonicat, et, sans négliger aucun de ses devoirs, consacra tous ses loisirs à la recherche et à la description des monuments de sa ville natale. Il est auteur d'un ouvrage curieux et fort estimé : Discorsi dell'antichità di Sarsina e de' costumi romani, Sarsina, 1607, 2 part. in-4°. Cette édition est assez rare. La seconde, Faenza, 1769, in-4°, est augmentée de dissertations par Giannantonio Azalli sur l'histoire ecclésiastique de Sarsina, et d'un mémoire de Giuseppe Fantini sur les origines de cette ville. L'ouvrage d'Antonini, traduit en latin par Sigebert Havercamp, a été inséré par Burmann dans le tome 7,  part. du Thesaurus antiquitat. ital. Fabretti, Malvasia, Spon, etc. , louent son exactitude à rapporter ies inscriptions anciennes, dont il a su conserver un grand nombre. On lui doit encore : Supplemento della chronica di Verruchio, Bologne, 1621, in-4°. C'est un bourg du territoire de Rimini dont l'historien est Francesco Gianettani.

Œuvres
 .

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Naissance en 1560
Décès en 1621
Archéologue italien

Filippo Antonini


Lygromma quindio est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du département de Quindío en Colombie. Elle se rencontre vers Calarcá.

Description
Le mâle holotype mesure  et la femelle paratype .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Platnick et Shadab en 1976.

Étymologie
Son nom d'espèce lui a été donné en référence au lieu de sa découverte, le département de Quindío.

Publication originale
 Platnick & Shadab, 1976 : « A revision of the spider genera Lygromma and Neozimiris (Araneae, Gnaphosidae). » American Museum novitates, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique de Colombie

Lygromma quindio


Eylemsizlik kuvveti, cisimlere etkiyen kuvvet. Eylemsizlik kuvveti sistemin ivmesiyle zıt yönde oluşur.

Eylemsizlik kuvveti yoktan var edilemez. Var olan enerjiyi cisim yine kendi halini yani hareketsiz haline dönmek için kendi hareket yönüne zıt bir kuvvet oluşturup kullanır. Evrende madde her zaman ilk hareketini korumak ister, yani duruyorsa durmak hareket halindeyse o hızda harekete devam etmek ister. Cisme bir kuvvet uygulandığında cisim harekete ters yönde cevap vererek ilk halini korumak isteyecektir, bu cevap eylemsizlik kuvvetidir.

Bir cisme uygulanan hiçbir kuvvet yoksa ya da cisme uygulana kuvvetlerin bileşkesi 0 ise cisim ya hareketsiz kalır ya da düzgün doğrusal hareket yapar. Örneğin; sıra üzerinde duran bir kitaba dışarıdan bir kuvvet uygulanmadıkça sonsuza kadar bırakıldığı yerde kalır.Başka bir cisme eşit büyüklükte zıt yönde iki kuvvet uygulanırsa kuvvetler birbirini yok edeceğinden cisim hareket etmez.Sürtünmesiz bir ortamda bir misketi harekete geçirdiğimizde misket düzgün doğrusal hareket yapar.

Duran bir otobüste ayaktaki yolcuların haberi olmadan otobüs aniden hareket ederse yolcular arkaya doğru itilir. Hareket halindeki bir otobüsün aniden fren yapması sonunda ayaktaki ve oturan yolcuların öne fırlamaları yolcuların bulundukların durumları korumak istemelerinden kaynaklanır.  Duran bir cismi herhangi bir kuvvet etkilemedikçe sürekli durur. Hareket halindeki bir cismin hareketini engelleyecek bir kuvvet etki etmedikçe hareketine devam eder. Bu özelliğe eylemsizlik denir.

Eylemsizlik

Eylemsizlik kuvveti


An Sporobolus tenellus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Spreng., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Sporobolus tenellus in nahilalakip ha genus nga Sporobolus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporobolus

Sporobolus tenellus


Çeşmeören, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Harzadın olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 19 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çorum merkez belde ve köyleri

Çeşmeören, Çorum


An Mosdenia leptostachys in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Franciso Manoel Carlos de Mello de Ficalho ngan William Philip Hiern, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Clayton. An Mosdenia leptostachys in nahilalakip ha genus nga Mosdenia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mosdenia

Mosdenia leptostachys


RFA Fort Dunvegan (A160) was a stores issuing ship of the Royal Fleet Auxiliary.

References

Stores ships of the Royal Fleet Auxiliary
1944 ships

RFA Fort Dunvegan


محمود المواس ولد في مدينة حماة (1 كانون الثاني 1993 - ) لاعب كرة قدم سوري يلعب في مركز خط الوسط. يلعب حاليًا مع نادي الشرطة العراقي.

مسيرته الكروية
لعب في بداياته مع نادي عمال حماة ثم انتقل بعد ذلك إلى نادي الكرامة الحمصي وذلك من موسم 2006 إلى 2013، ثم انتقل بعد ذلك إلى نادي الرفاع الرياضي البحريني في موسم 2013 لينتقل بعد ذلك في نفس الموسم إلى نادي العربي ولمدة موسمين.

في عام 2015 أُعير المواس إلى نادي الفيصلي السعودي ولكن تجربته لم تستمر طويلاً في الفيصلي فبعد نزاعات مع الاعبين اسفرت عن هدف وحيد لينتقل بعدها في نفس الموسم إلى نادي الرفاع البحريني مرة أخرى على سبيل الإعارة أيضاً و في مطلع عام 2017 وقع مع نادي أم صلال و لعب معهم حتى صيف 2020 .

على مستوى المنتخب السوري، شارك المواس في عدة بطولات هامة منها بطولة اتحاد غرب آسيا لعام 2012 والتي فاز بها المنتخب السوري وتصفيات كأس الأمم الآسيوية لعام 2015 وكأس آسيا لتحت سن 23، وتصفيات كأس العالم روسيا 2018.

الانتقالات

الإنجازات الدولية
  بطولة اتحاد غرب آسيا (2012)
  كأس الاتحاد الكويتي (2014)
  كأس ولي العهد (2015)
  الدوري العراقي الممتاز (2022)
  كأس السوبر العراقي (2022)
  الدوري العراقي الممتاز (2023)

وصلات خارجية

 رسميا .. السوري محمود المواس ينضم إلى الرفاع البحريني
 المواس لكورة: تجربتي مع العربي مثالية وتحقق حلمي اللعب في السعودية
 إحصائيات محمود المواس

المراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في رومانيا
لاعبو كرة قدم رجالية سوريون
لاعبو كرة قدم رجالية سوريون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في البحرين
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قطر
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في العراق
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من حماة
رياضيون سوريون مغتربون في البحرين
رياضيون سوريون مغتربون في السعودية
رياضيون سوريون مغتربون في العراق
رياضيون سوريون مغتربون في الكويت
رياضيون سوريون مغتربون في رومانيا
رياضيون سوريون مغتربون في قطر
لاعبو الدوري البحريني الممتاز
لاعبو الدوري السوري
لاعبو الدوري العراقي الممتاز
لاعبو الدوري الكويتي
لاعبو النادي العربي (الكويت)
لاعبو دوري الدرجة الأولى الروماني
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو دوري نجوم قطر
لاعبو كأس آسيا 2019
لاعبو كرة قدم سوريون
لاعبو كرة قدم مغتربون سوريون
لاعبو كرة قدم مغتربون في البحرين
لاعبو كرة قدم مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم مغتربون في العراق
لاعبو كرة قدم مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم مغتربون في رومانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قطر
لاعبو منتخب سوريا لكرة القدم
لاعبو نادي أم صلال
لاعبو نادي الرفاع
لاعبو نادي الشرطة (العراق)
لاعبو نادي الفيصلي (السعودية)
لاعبو نادي الكرامة
لاعبو نادي المحرق
لاعبو نادي بوتوشاني
مغتربون سوريون في قطر
مواليد 1413 هـ
مواليد 1993

محمود المواس


عادل حقي: مؤلف وموزع موسيقي ومنتج ومغني مصري، قضى بداياته الفنية في أسبانيا في النصف الثاني من الثمانينيات، وعاد إلى القاهرة في مطلع الألفية الجديدة. عمل في مجال موسيقى الإعلانات التليفزيونية في أسبانيا، وقام بوضع الموسيقى التصويرية لعدد من الأفلام الأسبانية وخصوصا أفلام الكرتون، وغنى في العديد من أفلام والت ديزني.

عمل مع العديد من المغنيين الأسبان والبلچيك مثل خوليو إجلسياس وبيونسيه، وفي مصر تعاون مع عمرو دياب في ألبوم كمل كلامك بأغنيتين هما (أغيب) و(قدام عيونك)، كما تعاون مع مشاهير المغنيين مثل راغب علامة ونوال الزغبي وعمرو مصطفى وأصالة، كما اشترك في أغنية (الضمير العربي).

روابط خارجية

المراجع

قادة فرق موسيقية مصريون

عادل حقي


Association for Educational Communications and Technology (Eğitimsel İletişimler ve Teknoloji Derneği) Eğitim Teknolojisi bilim dalının uluslararası örgütüdür. Eğitim Teknolojisi profesyonellerinin ve akademisyenlerinin üyesi olabildiği derneğin merkezi Amerika Birleşik Devletleri'ndedir ve dili İngilizcedir.

Kısaltması AECT olan dernek başta Educational Technology Research and Development olmak üzere süreli yayınlar ve başta Handbook of Research for Educational Communications and Technology olmak üzere akademik kitaplar yayınlamaktadır. Educational Technology Research and Development (ETR&D, Eğitim Teknolojisi Araştırma ve Geliştirme) süreli yayını eğitim teknolojisi alanındaki en prestijli hakemli dergidir.

Dış bağlantılar
Kuruluşa ve yayınlarına kendi sitesinden  ulaşılabilir.

Eğitim teknolojisi
Amerika Birleşik Devletleri merkezli dernekler


Dálvares ist ein Ort und eine ehemalige Gemeinde (Freguesia) im Nordwesten Portugals. Sie gehört zum Kreis Tarouca im Distrikt Viseu. Die Gemeinde hatte eine Fläche von 2,8 km² und 686 Einwohner (Stand 30. Juni 2011).

Am 29. September 2013 wurden die Gemeinden Dálvares und Tarouca zur neuen Gemeinde União das Freguesias de Tarouca e Dálvares zusammengeschlossen.

Bauwerke
 Casa do Paço de Dálvares

Einzelnachweise

Weblinks

Ehemalige Freguesia in Portugal
Tarouca

Dálvares


Alfredo Raúl Cascini (født 7. april 1971 i Buenos Aires, Argentina) er en argentinsk tidligere fodboldspiller (midtbane). Han spillede for flere store klubber i hjemlandet, samt for franske Toulouse FC. Han vandt både det argentinske mesterskab og Copa Libertadores med Boca Juniors.

Titler
Primera División Argentina
 2003 Apertura med Boca Juniors

Copa Libertadores
 2003 med Boca Juniors

Intercontinental Cup
 2003 med Boca Juniors

Copa Sudamericana
 2004 med Boca Juniors

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Argentina
Fodboldspillere fra Boca Juniors
Fodboldspillere fra Independiente
Fodboldspillere fra Estudiantes de La Plata
Fodboldspillere fra Toulouse FC
Personer fra Buenos Aires

Raúl Alfredo Cascini


Pelt er en kommune i provinsen Limburg i det nordøstlige Belgien, der grænser til Nederlandene.

Kommunen opstod den 1.1.2019 ved en sammenlægning af Overpelt og Neerpelt.
Indbyggertallet ligger på godt 33.500, og byen har et areal på 83,6 km²

Tøjdesigneren Raf Simons stammer fra Pelt.

Navnet på kommunen

Navnet Pelt går helt tilbage til romertiden, da romerne kaldte egnen for Palethe, hvilket betød sumpet område.

I Middelalderen og frem til den Franske Revolution var Pelt navnet på et herred, der også omfattede dele af nabokommuner.
I den lokale dialekt betegnede Pelt til sidst kun den højere beliggende del, Overpelt.

Indbyggerne fik i 2017 ved en lokal folkeafstemning mulighed for at bestemme navnet på den nye kommune. Knap tre fjerdedele valgte den historiske betegnelse Pelt.

Efternavnet Van Pelt

Efter tidligere nederlandsk skik vælgte fraflyttere til større byer ofte navnet på deres hjemegn som efternavn. Det skete ved at tilføje forholdsordet Van (med stort elle lille v), hvilket betyder "stammer fra."

Efternavnet Van Pelt forekommer en del i Antwerpen og Amsterdam. Især fra sidstnævnte by udgik der i 1600-tallet en udvandring til bl.a. de nederlandske kolonier. Således forekommer efternavnet Van Pelt i USA, hvor der bl.a. findes en Van Pelt Avenue i New York, som oprindeligt hed Nieuw Amsterdam.

I flere tilfælde slettedes forholdsordet van, da det ingen betydning har på andre sprog. Danmark opretholdt i 1600-tallet ikke kun militære, men også økonomiske forbindelser med Nederlandene, bl.a. i forbindelse med den meget indbringende sukkerhandel fra Caribien. Sukkerbageren Hans Peter Pelt tog i 1600-tallet fra Amsterdam til København, hvor hans søn Abraham Pelt oprettede den Peltske stiftelse ved Sankt Petri Kirke (København) i København. Stiftelsen findes stadig.

Kommuner i Belgien

Pelt


Semiha Yankı (d. 15 Ocak 1958, İstanbul), Türk şarkıcı.

15 Ocak 1958 İstanbul doğumlu Semiha Yankı, sirk cambazlığı ile geçinen bir ailenin kızıdır. İp cambazı olan ağabeyi trapezden düşüp ölünce Semiha müziğe yönelmiştir. Ablası manken Hamiyet Yankı yapımcı İrfan Atasoy ile evlidir.

1975 yılında Eurovision Türkiye seçmelerinde Kemal Ebcioğlu bestesi "Seninle Bir Dakika" ile yarışmış, birinciliği Atilla Özdemiroğlu bestesi olan ve Cici Kızlar tarafından seslendirilen "Delisin" adlı parça ile birlikte kazanmıştır. Cici Kızlar grubundan Bilgen Bengü'nün çektiği kurada kazanan isim Semiha Yankı olmuş ve Stockholm'de yapılan Eurovision yarışmasında Türkiye'yi temsil etmeye hak kazanmıştır. Stockholm'deki yarışmada Semiha Yankı, yalnızca Monaco'dan 3 puan alarak sonuncu olmuştur. Alınan bu kötü sonuç politik nedenlere bağlanmaktadır (yarışmadan çok kısa süre önce Türkiye, Kıbrıs Barış Harekatı'nı gerçekleştirmiştir). Yankı, sonraki yıllarda sahnelerden hiç kopmamış ve adı hep Eurovision'la birlikte anılmıştır.

Diskografi

45'likleri
 1974 - Benim Dünyam & Sen de Bizdensin
 1974 - Boşverdim & İnim İnim İnledim
 1975 - Mutlu Olmak İstiyorsan & Seninle Bir Dakika
 1976 - Kara Sevda & Yanıyorum
 1976 - Kurtarma Beni & Tatlı Cadı
 1976 - Sizden Biriyim & Yaz Deftere
 1978 - Böcecik & Sıcak Sımsıcaksın

Albümleri
 1981 - Gönül Oyunu
 1987 - Büyük Aşkımız
 1989 - Adını Yollara Yazdım
 1990 - Ben Sana Mecburum
 1991 - Sevgi Üstüne
 1995 - Hayırlı Olsun
 1997 - Ayrılanlar İçin
 2004 - Seni Seviyorum

Müzik videoları
 "Seninle Bir Dakika"
 "Artistlik Yapma"

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1958 doğumlular
İstanbul doğumlu kadın şarkıcılar
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Türk mezzosopranolar
Türk kadın sinema oyuncuları
1970'lerin şarkıcıları
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
1975 Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Türkiye'nin Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Türk kadın pop şarkıcıları
Disko Plak sanatçıları

Semiha Yankı


භික්ෂු භික්ෂුණියන්ගේ පාලනය සඳහා දේශනා කළ  විනය පිටකයට ආනා දේසනාවක් යැයිද කියනු ලැබේ# ( සුත්ත) විභංග# බන්ධක# පරිවාර වශයෙන් ප්‍රධාන කොටස් තුනකි.ප්‍රථම ධර්ම සංඝායනා‍වට හේතුවු:(අලං ආවුසො මා සෝචිත්‍ථ, මා පරිද්විත්‍ථ, සුමුත්තා මයං තෙන මහා සමණෙන, උපද්දුතා හොම, ඉදං වො කප්පති ඉදං වො නකප්පතී ති ඉදානි මයංයං ඉච්ඡිස්සාම තං කරිස්සාම යං න ඉච්ඡිස්සාම තං න කරිස්සාමාති...) යනාදි වශයෙන් සුභද්‍ර නම් මහලු පැවිද්දකු විසින් කියන ලද අවිනීත වචනය නිසා ධර්ම සංගායනාව ප්‍රථම පැවැත්වීමට හේතු වූ බව චුල්ලවග්ගපාලීය සාක්ෂි දරයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් දේශිත ක්‍රමානුකූලව සකස් කොට එය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා තබන ලද මූලික පියවර වශයෙන් හැඳින්විය හැකි ප්‍රථම ධර්ම සංඝායනාව ශාසන ඉතිහාසයෙහි දැක්වෙන ආදිම වැදගත් සිද්ධියයි. විනය සංඝායනාවක් පැවැත්වීමට හේතු වූ ඇතැම් කරුණුවල මූලබීජ බුද්ධ කාලයේදීම හටගත්තේ යැයි මතය, පිළිගත යුතු සත්‍ය එකක් සේ නොපෙනෙයි.මහා කාශ්‍යප මහ රහතන් වහන්සේ ඇතැම් භික්ෂූන් තුළ පැවැති දුර්මත නිරාකරණය කිරීමටත්, බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් ඒ ඒඅවස්ථාවලදී දේශනා කරන ලද (ධර්මය හා විනය) විසිරී ගොස් නා නා වර්ගවලට අයත් මල් රැසක් සේ පැවැති ධර්ම කොට්ඨාස ක්‍රමානුකූලව පිළියෙල කොට බොහෝ කල් පැවැත්මත් සඳහා ධර්ම සංඝායනාවක්පැවැත්වීමට අදහස් කල බව සැලකිය හැකිය. බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පාන්නට පෙර, මහාකාශ්‍යප හිමියන් අමතා පිටක රැස්කොට තබන ලෙස වදාළ බවත්, එය සුරකින ලෙස දෙවියන්ට භාරකළ බවත් අශෝකාවාදනයේ සඳහන් වෙයි.
. මුලින් සඳහන්  (විභංග)යන්න
 පාරාජිකා පාළි
පාචිත්‍ය  පාළි  ලෙසද
2.බන්ධක යන්න
හාවග්ග පාළි
චුල්ලවග්ග පාළි ලෙසද
3.පරිවාර යන්න
පරිවාර පාළි. ලෙසද දක්වා තිබේ මේ අනුව ආනන්ද මහ තෙරණුවන්ගේද සහාය ලබාගෙන ධර්මය උණපතුරුවල හා සිල්කරෙදිවල ලියා තැබූ බවත් චීන බසට පරිවර්තනය කරන ලද පරිනිර්වාණ සූත්‍රයේ සඳහන් වෙයි. කෙසේ වුවද සුභද්‍රගේ ප්‍රකාශය එය කල් පසු නොකොට සිදුකිරීමට හේතු වූවායැයි නිසැක ය. මෙම කාර්යය සඳහා මහතෙරවරුන් පෙළඹ වූ වෙනත් ඓතිහාසික හා සාමාජික හේතුද තිබිණැයි සැලකීමට කරුණු තිබේ. ඒ අතර සංඝභේදය, දෙවිදත් තෙරුන්ගේ අභියෝග, විවිධ මතධාරී භික්ෂූන් ඇතිවීමපරම්පරා ක්‍රමය, විනය පිළිබඳ මතභේද, ධර්මය ඒකරාශී කිරීම,( ධර්ම විනය) රැක ගැනීම, යන කරුණු අයත් ය.බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් පස්වග මහණුන්ගෙන් ආරම්භ කළ භික්ෂූ සමාජයට මුල් අවධියේ දී ඇතුළත් වූයේ ගිහි ජීවිතය කෙරෙහි කලකිරී සැදැහැයෙන් යුතුව පැවිදි වූ අය යි. ඒ පිරිස් විමුක්ති සාධනයටම උනන්දු වූ අය විය. පසුකාලීනව ශාසනයට ඇතුළත් වූ ඇතැම් පිරිස් ඊට වඩා වෙනස් ස්වභාවයක් ඉසිලීය. ජබ්බන්තිය, සත්තරසවග්ගිය ආදී නම් වලින් හැඳින්වෙන කණ්ඩායම් පසුව බිහි විය. මූලික බුද්ධ වචනයටපටහැනිව ක්‍රියාකළ බො‍හො භික්ෂූන් වහන්සේගේ විසමාචාර ගැන චුල්ලවග්ග හා මහාවග්ග යන විනය ග්‍රන්ථ දෙකේ ද විශේෂයෙන් පාරාජිකා පාලියේ ද සෙසු සුත්‍රාන්තවලද සඳහන් වෙයි. භික්ෂු සමාජයේ සමගිය බිඳී ගිය පළමු අවස්ථාව වුයේ කොසබෑ නුවර ධර්මධර, විනයධර භික්ෂූ කණ්ඩායම් දෙකේ ගැටුමයි. මෙය ධර්ම විනය පිළිබඳ;පෟද්ගලික අදහස් ඉදිරිපත් කරන්නට බුදුරජාණන් වහන්සේ ජීවමාන සමයේදීම භික්ෂූන් වහන්සේ උත්සාහ කළ අවස්ථාවක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය.

දේවදත්ත තෙරුන් විසින් ඇති කරන ලද සංඝ භේදය භික්ෂු සමගිය දෙදරා ගිය තවත් අවස්ථාවකි. පංච වරයක් ඉල්ලීමත් සමග ඇති වූ මෙම ගැටුම නිසා සංඝ සමාජය තුළ ආකූල- ව්‍යාකූල තත්ත්වයක් හටගත් අතර මෙම ප්‍රශ්නය නිරාකරණය කිරීමට අග්‍ර ශ්‍රාවකයන් දෙදෙනා වහන්සේ මුල්ව ක්‍රියා කළ නමුත්, ප්‍රශ්නය එයින් නිම වූයේ යැයි සිතිය නොහැකි ය. විවිධ ලෙස භික්ෂූන් භේද කරමින් බුදුරජාණන් වහන්සේට එරෙහිව දෙව්දත් තෙරුන් ගෙන ගිය මෙම අර්බුදකාරී ක්‍රියා මාර්ගය දෙවිදත් තෙරුන්ගේ අපවත්වීම තෙක්ම පැවතිණැයි සිතිය හැකි ය.
මෙහිද විභංග නැවත කොටස් දෙකකට බෙදා දක්වා තිබ
1. භික්ෂු විභංග
2. භික්ෂුණී විභංග යනුවෙනි.
දී. නී. සංගීති සූත්‍රයේ සඳහන් පරිදි විවිධ ආගම් දර්ශනවල ශාස්තෘවරයා ඇවෑමෙන් පසු ඒ ඒ ශ්‍රාවක පිරිස්අතර බොහෝ අර්බුදකාරී තත්ත්වය හට ගැනිණි. මෙම ප්‍රශ්නය භික්ෂු ශාසනවයේ ඇති නොවීමට ඉහත අයුරින් කටයුතු කොට තිබේ.බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඇවෑමෙන් පිළිසරණ කොට පැවතිය යුතු එක් භික්‍ෂුවක් හෝ උන් වහන්සේ විසින් පත් කොට නැති බවත්, ඒ අනුව තම ශාස්තෘවරයාගේ සම තත්ත්වයෙහිලා සැලකෙන ධර්ම විනය ආරක්ෂා කර තැබීම සඳහා ධර්ම සංගායනාවක් වැනි ඉක්මන් පියවරක් ගැනීමේ අවශ්‍යතාව ශාසන භාරධාරී මහ තෙරවරුන් තුළ තිබුණා විය හැකි බව ගෝපක මොග්ගල්ලාන සූත්‍රයට අයත් කරුණු වලින් සනාථ වෙයි.ඉක්බිති මහා කාශ්‍යප හාමුදුරුවෝ 'සුනාථ මේ ආවුසො සංඝො යදි සංඝස්ස පත්තකල්ලං, අහං උපාලිං විනයං පුච්ජෙය්‍යං...' යනුවෙන් සංඝයාට දන්වා, පළමුවම උපාලි හිමියන්ගෙන්විනය ප්‍රශ්න විචාලහ. නිදාන, පුග්ගල, වස්තු, ප්‍රඥප්ති, අනුප්‍රඥප්ති, ආපත්ති, අනාපත්ති ආදී සියුම් විස්තර සහිතව භික්ෂු, භික්ෂුණි, ප්‍රාතිමෝක්ෂ, ශික්ෂාපද සියල්ලම පුච්ඡා විස්සජ්ජන ක්‍ර‍්‍රමයෙන් විනය සංගායනා කළහ.මේ කරුනු පදනම් කරගෙන ලංකාවේ භික්ෂු සමාජය ගොඩනගා තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ භික්ෂු සාසනය
ලංකාවට බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් දේශිත  ධර්ම විනය රැගෙන ආවේ මිහිදු මහරහතන් වහන්සේය.ඉන්පසු ධර්ම විනය නොයෙක් විට වෙනස්කම් වලට භාජනය වූහ.එතැන් සිට අපේ සංස්කෘතිය, හැදියාව, අධ්‍යාපනය, ජීවන ක්‍රමය, සමාජ රටාව, ආර්ථිකය, පාලන ක්‍රමය මහත් වූ පෙරළියකට ලක් වෙයි. ක්‍රමවත් වෙයි. සුචරිත, සදාචාර සම්පන්න පරමාදර්ශී සමාජයක උපත පොසොන් පොහොයත් සමඟ ආරම්භ වෙයි.මහින්දාගමනය ලක් වැසි ජනතාවගේ භෞතික හා අධ්‍යාත්මික දිවි පෙවෙත කෙරෙහි අතිශය ප්‍රබල බලපෑමක් ඇති කළේ ඒ අයුරිනි.

පොසොන් පොහොය" ශ්‍රී ලංකාවාසී බෞද්ධයන්ට වෙසක් පොහොය තරම් ම නොඑසේ නම් ඊටත් වැඩි පමණින් වැදගත් වන්නේ එබැවිනි.ආදි මිනිසා විමුක්තිය අරමුණු කර ගනිමින් විවිධ අදෘශ්‍යමාන බලවේගයන්ට හා විශ්වාසයන්ට නැඹුරු වුවත් ඉන් ඔවුන් ලත් විමුක්තියක් නොමැත්තේය. සැබෑ විමුක්තිය ළඟා කර ගන්නට නිවැරදි දර්ශනයක් හා පැහැදිලි චින්තනයක් අවැසිය.මිහිඳු හිමියන් ලක්දිවට වැඩම කරන්නට පෙර යුගයේ ඇදහිලි පිළිබඳව සළකා බලන කල්හි පෙනී යන්නේ නිවැරදි මඟ නොදැන මං මුළාවූ පිරිසක් ලෙසින් මිනිසුන් ගස්, ගල්, ජලය, සඳ, හිරු, සතුන් ආදිය වන්දනා මාන කළ බවයි.මේ පිරිසට නිවැරදි මාර්ගය පෙන්වමින් සමාජය වඩා යහපත් එකක් කරනු වස් මිහිඳු හිමියන් අප වෙත පෑ දයානුකම්පාව ඉමහත්ය.පොසොන් සඳ උදාවත් සමඟින් සිදු වූ මිහිඳු හිමියන්ගේ ලංකා ගමනය මෙරට සමාජ පුනරුදයකට සවිමත් අඩිතාලමක් දැමුවේය යන්න අතිශයෝක්තියක් නොවේ.එතැනින් පටන් ගත් සමාජ ශෝධන ක්‍රියාවලිය බොහෝ පුළුල් වී ගල්ලෙන් පරිශ්‍රයන් විහාරාරාම බවට පත් විය. ලක්දිව මහා විහාර බිහිවීම ඇරඹිණි. ගම කේන්ද්‍ර කොට ගත් සංවර්ධනය ඇරඹිණි. මේ අනුව සමාජ, ආර්ථික, ආගමික, සංස්කෘතික හා දේශපාලන ප්‍රගමනයක් ඇති විය. මහාවංශය ඇතුළු පොත පත ලිවීම ආරම්භ වෙමින් පොදු ජනයා වඩ වඩාත් ධර්මය වෙත නැඹුරු කිරීමේ ප්‍රවාහයට පදනම වැටුණි.වෙහෙර විහාර , මහ දාගැබ් ඉදිවෙමින් සාමාන්‍ය ජනතාව හා සංඝරත්නය අතර සමීප සබැඳියාවක් ඇති විය. "වැවයි දාගැබයි - ගමයි පන්සලයි" යන සංස්කෘතික සංකල්පය බිහි වූයේ එතැන් සිටය.සැඟවී තිබූ සිංහල බෞද්ධ ලකුණ මෙය යැයි අපට පෙනෙන්නට විය. ආර්ථික වශයෙන් ස්වයංපෝෂිත කෘෂිකාර්මික ජීවන රටාවකට මිනිසා ක්‍රමයෙන් හුරු විය.

බෞද්ධ දර්ශනයෙන් මිනිසා තුළ මානසිකව ඇති වූ සංවර්ධනාත්මක පිබිදීම සංවේදී මිනිස් සමාජය බිහි කිරීමට සමත් විය.රළු කළු ගලෙකින් අතිශය ගුණ බර කරුණාබර ජීවමය බුදු රුවක් නිර්මාණය කරන්නට තරම් ඒ සංවේදී මිනිසා අධ්‍යාත්මික සංවර්ධනය ළඟා කර ගෙන තිබුණි. ප්‍රතිභාවෙන් යුක්ත මිනිස් අත්වලින්, සංයමය, ඉවසීම පුහුණු කළ සිත්වලින් වඩ වඩා විශිෂ්ට කලා නිර්මාණ බිහි වි මෙසේ නව නිර්මාණ කෙරෙහි මිනිසා යොමු වූයේත්, සමාජ සංවර්ධනය උදෙසා වූ නව ප්‍රවේශයකට මිනිසා ගේ විඥානය යොමු වූයේත්, අපට උරුම වූ නව සංස්කෘතිය හේතුවෙන් නොවේද?සිරිලක පුරා අස්සක් මුල්ලක් නෑර ධර්මය පැතිරවීමට කේන්ද්‍රස්ථානය වූ "මිහින්තලාව" හෙවත් මිස්සක පව්ව අද වන විටත් දෙනෝ දහක් සැදැහැතියන්ගේ උපහාරයට, වන්දනාවට පාත්‍ර වන්නේය. එය එසේ වන්නේ අපට අපේ සිංහල බෞද්ධ ලකුණ හෙළි කර දුන් කේන්ද්‍රස්ථානය එය වූ නිසාමය.අහස සිඹින මහ දාගැබ්, මහ සයුර පරදවන මහ වැව්, බුදු ගුණ ජීවමානව සටහන් වූ මහ බුදු පිළිම, සරු සාර කෙත් වතු, දම්පද රැගත් පත පොත, අතීතයේ ලොව පිළිගත් විශ්වවිද්‍යාල ආදී වූ එකී නොකී මෙකී සියලු දෑ පොසොන් උදාවත්, මහින්දාගමනයත් සමඟින් සිදු වූ ප්‍රාතිහාර්යය දක්වන ජීවමාන සාධකයෝ වෙත්.බෞද්ධ සමාජයේ ගිහි පැවිදි සියලු දෙනාගේම ප‍්‍රධානම අරමුණ වන්නේ සසර දුකින් මිඳීමය. නමුත් ඊට පළමුව මෙලොව ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට ගිහියා උත්සාහ කළ යුතු ය. ඒ සඳහා ඔහුට අවශ්‍ය ධර්මානුකූල මඟ පෙන්වීම ලබාදීම, පැවිද්දාගේ යුතුකම වෙයි. පැවිද්දා විසින් ලබා දිය යුතු මෙම මඟ පෙන්වීම කුමක්දැයි, බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා දුන් අයුරු, සිඟාලෝවාද සූත‍්‍රයෙහි දැක්වෙයි. ඒ අනුව ගිහි ජනයා වෙනුවෙන් අනුකම්පාවෙන් යුතුව පැවිද්දකු විසින් ඉටු කරනු ලබන, ඉටු කළ යුතු, සේවා මෙසේ ය.
 පවෙන් වැළැක්වීම
 කුසළ කර්මයන්හි යෙදවී
 සෙත් පැතීම
 නොදන්නා දෙය ඉගැන්වීම
 දැන සිටින දෙය පුහුණු කරවීම
 සුගතියට මග කියා දීම

ගිහියාට පස්පව්, දස අකුසල් ආදියෙහි අනිසි විපාක පෙන්වා දෙමින්, ඔහු දන් දීම, සිල් රැකීම, භාවනා කිරීම, ආදී පුණ්‍ය කටයුතු වල යොදවනු ලබන්නේ භික්‍ෂූන් වහන්සේ ය. එසේම උපතේ පටන් මරණය දක්වාම ජීවිතයේ විවිධ අවස්ථාවන්හිදී තම දායකයන්ට සෙත් පැතීම උන්වහන්සේගේ සිරිතකි. දරුවකු මවුකුසින් බිහිවීමට ආසන්න වන විට සෙත් පිරිත් කියවා ගන්නා අතර, පසුව නම් තැබීම, ඉඳුල් කට ගෑම, කන් විදීම, අකුරු කියවීම, විවාහය, නව නිවෙසකට ගෙවැදීම, රැකියා සඳහා පිටත්වීම, නව ව්‍යාපාර ආරම්භ කිරීම, ආදී බොහෝ වැදගත් අවස්ථාවන්හිදී ආගමික චාරිත‍්‍ර වලට මුල්තැන දෙමින් ඒවා සිදුකිරීම, වර්තමානයේ වූවද දැකගත හැකි ය. එසේම මෙම අවස්ථාවන්හිදී භික්‍ෂූන් වහන්සේගේ ආශිර්වාදය ලබාගැනීම බොහෝ සෙයින්ම සිදු වෙයි. උන්වහන්සේ ද එවැනි අවස්ථාවන්වලදී දායකයන්ට සෙත් පැතීම තම යුතුකම සේ සලකති. ඈත අතීතයේ සිටම ගිහි ජනයාට ලෝකය, ජීවිතය පිළිබඳ ;මන්ම හොඳ නරක පිළිබඳද කියාදෙනු ලැබුයේ, පැවිදි උතුමන් විසිනි. එසේම ලාංකික සමාජයේ නූතන බටහිර අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ආරම්භ වීමට පෙර අධ්‍යාපනික මධ්‍යස්ථානය වූයේ ද පන්සලයි. ගුරුවරයාගේ කාර්යය ද භික්‍ෂූන් වහන්සේගෙන් ඉටු වූ නිසා උන්වහන්සේට ලැබුණු සමාජ ගෞරවය තව තවත් වැඩි විය. මෙලොව ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමේ මාර්ගය මෙන්ම පරලොව ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමේ මාර්ගය ද ගිහි සමාජයට කියාදීම ලංකාවේ භික්ෂු සමාජ‍යේ වගකීමයි.

මූලාශ්‍ර
 හාභික්ෂු සමාජය මූලික කරුණු කිහිපයක්.
 පොතින් ලබාගත් තොරතුරු:- දේවාලේගම මේධානන්ද හිමි

බුද්ධාගම

භික්ෂු සාසනය


Mulah es una de las islas habitadas del atolón de Meemu pertenecientes a las Islas Maldivas, en el Océano Índico.

Mulah cuenta con una población de 1.475 habitantes (en marzo de 2007) entre los que se incluyen 707 mujeres  y  768 hombres. Posee una superficie de 57,8 hectáreas, con un largo de 1.400 metros y un ancho de 500 metros.

Referencias

Véase también
 Geografía de Asia
 Mar de Laquedivas

Archipiélagos e islas de Maldivas

Isla Mulah


Böbrek yetmezliği ya da son dönem böbrek yetmezliği, normal böbrek fonksiyonlarının yüzde 15'in altına düşmesi ile ortaya çıkan tıbbi durumdur. Terim aynı zamanda kronik böbrek hastalığının son dönemini de kapsamaktadır. Böbrek yetmezliği hızlı ve geri döndürülebilir yani akut bir şekilde ortaya çıkabileceği gibi; yavaş ve çoğunlukla geri döndürülemez biçimde yani kronik olarak da ortaya çıkabilmektedir. Kronik ya da akut böbrek yetmezliği ödem, kusma ve iştah kaybı, konfüzyon gibi semptomlar ile ortaya çıkabilmektedir. Kronik böbrek yetmezliğinde ise daha çok kalp hastalıkları, kan basıncı yüksekliği ve anemi gibi sıvı yüklenmesi ve bozulmuş böbrek fonksiyonlarına bağlı semptomlar gözlenir.

Modern tıbbın gelişmesinden evvel böbrek yetmezliğine üremik zehirlenme, kana idrar karışması için ise üremi terimi kullanılırdı. Yaklaşık 1847'den itibaren bu terim düşük idrar üretimi için kullanılmaya başlanmış, bugünse oligüri olarak kullanılmaktadır.

Böbrek hastalarında nefes kokusuna rastlanabilmektedir. Çünkü böbrek hastalığı ağız kuruluğuna, ağız kuruluğu da nefes kokusuna neden olduğu düşünülmektedir.

Ayrıca bakınız
 Akut böbrek yetmezliği

Kaynakça

Böbrek hastalıkları

Böbrek yetmezliği


الأستاذ.الدّكتور.ماد هانز رانسشلر (1925 في شتوتغارت) بألمانيا هو عالم في حقل الطبّ الباطني وفنّ التّعليم الطّبي.

ميدان البحث
بين العديد من منشوراته ، البعض تمحور حول: قياس المستويات المنخفضة للجلوكوز في البول لمراقبة الصّحة، في هذه الأثناء يكون الاختبار السّريري روتيني، كان قياسي أوّلا ونشر في سنة 1965 من قبل رانسشلر.

مراجع

أشخاص من شتوتغارت
باحثون طبيون ألمان
علماء من شتوتغارت
مواليد 1925
مواليد في شتوتغارت
وفيات 2011

هانس رنشلر


16441 Kirchner este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16441 Kirchner este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,72 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 8,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

16441 Kirchner


An Melica minor in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel ngan Pierre Edmond Boissier. An Melica minor in nahilalakip ha genus nga Melica, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Melica

Melica minor


Christian Anton Christoph Krollmann (né le  à Brême et mort le  à Königsberg)  est un philologue, bibliothécaire et archiviste allemand. Il est considéré comme l'un des plus grands experts de l'histoire régionale de la Prusse-Orientale.

Biographie
Krollmann étudie la philologie à Marbourg, Munich et Halle et l'histoire à l'Université de Königsberg, où il obtient un doctorat en 1904. En 1902, il devinet archiviste du prince Dohna à Schlobitten. Bibliothécaire municipal depuis 1917, il devient en 1924 directeur de la  et des . Il prend sa retraite en 1934.

En 1923, il est cofondateur de la Commission historique pour la recherche d'État de Prusse-Orientale et Occidentale, avec laquelle il fonde la Altpreußische Biographie

Travaux
 Die Begründung des Defensionswerks im Herzogtum Preußen unter dem Markgrafen Georg Friedrich und dem Kurfürsten Joachim Friedrich (zugleich phil. Diss. an der Albertus-Universität Königsberg i. Pr.). I. Teil, Berlin 1904.
 Ostpreußens Burgen, Berlin 1905.
 Der Besitz der Toten Hand im Kreise Preußisch-Holland zur Zeit des Deutschen Ordens, Sitz Berlin des Verbandes für Geschichte von Ost- und Westpreußen 10 (1917), S. 11–12
 Die Wiederherstellung des Epitaphs Peters Burggrafen zu Dohna aus der evangelischen Kirche in Mohrungen. In: Oberländische Geschichtsblätter, Heft 6, Königsberg 1904, S. 81–94.
 Schlobitter Erinnerungen an das Jahr 1807. In: Oberländische Geschichtsblätter. Heft 9, Königsberg 1907, S. 1–13.
 Das Defensionswerk im Herzogtum Preußen. II. Teil. Das Defensionswerk unter dem Kurfürsten Johann Sigismund. Berlin 1908.
 König Friedrich Wilhelm III. und Königin Luise in Schlobitten 1802. In: Oberländische Geschichtsblätter, Bd. 3 (Heft 11–15), Königsberg 1909–1913.
 Das Heilige-Geist-Hospital zu Preußisch-Holland im Mittelalter. In: Altpreußische Monatsschrift 53 (1917), S. 466–482.
 Geschichte der Stadtbibliothek zu Königsberg, Königsberg 1929.
 Politische Geschichte des Deutschen Ordens in Preußen, Königsberg 1932.
 Die Entstehung der Stadt Königsberg <Pr.>, Ost-Europa-Verlag, Königsberg, Berlin 1939.

 En tant qu'éditeur
 Die Selbstbiographie des Burggrafen Fabian zu Dohna (1550-1621) nebst Aktenstücken zur Geschichte der Sukzession der Kurfürsten von Brandenburg in Preußen aus dem fürstlich dohnaschen Hausarchive zu Schlobitten, Leipzig 1905.
 Landwehrbriefe 1813. Ein Denkmal der Erinnerung an den Burggrafen Ludwig zu Dohna-Schlobitten. In: Quellen und Darstellungen zur Geschichte Westpreußens, Bd. 9, Danzig 1913.
 Altpreußische Biographie, Königsberg 1936.
 Krollmann, Christian, A., Chr. In: Robert Volz: Reichshandbuch der deutschen Gesellschaft. Das Handbuch der Persönlichkeiten in Wort und Bild. Band 1: A–K. Deutscher Wirtschaftsverlag, Berlin 1930, DNB 453960286, S. 1022.

Liens externes

 Vieille biographie prussienne
 Le Steckelburg

Références

Archiviste allemand
Bibliothécaire du XIXe siècle
Bibliothécaire du XXe siècle
Naissance en février 1866
Naissance à Brême
Décès en juillet 1944
Décès à Königsberg
Décès dans la province de Prusse-Orientale
Décès à 78 ans

Christian Krollmann