Simon William "Bill" English ()  un om politic neozeelandez, prim-ministrul al Noii Zeelande din 12 decembrie 2016 până în 25 octombrie  2017. English este membru al partidului conservator New Zealand National Party.

Din 2008 până în 2016 a fost ministru de finanțe și vicepremier în cabinetul conservator condus de John Key.

Cariera politică
Primul ales în parlament în 1990 de la Partidul Național. Din ianuarie până în iunie 1999, a deținut funcția de ministru al finanțelor în guvernul lui Jenny Shipley. În octombrie 2001, la înlocuit pe Shipley ca lider al Partidului Național. După eșecul partidului în alegerile din 2002, el a cedat conducătorului lui Don Braș. După victoria Partidului Național în alegerile din noiembrie 2008, a devenit viceprim-ministru.

La 5 decembrie 2016, premierul John Ki și-a anunțat demisia și ia oferit lui English un candidat pentru locul său . După 8 decembrie Ministrul Afacerilor Interne, Judith Collins și Ministrul Sănătății, Jonathan Coleman și-au retras candidatura, English rămânând singurul candidat la funcția de prim-ministru și lider al Partidului Național . La 12 decembrie, English a preluat funcția de prim-ministru. Paula Bennett la înlocuit pe postul de vicepremier.

Viziune
Conservă părerile conservatoare. El se opune avortului , eutanasiei , parteneriatelor civile  și dezincriminării prostituției . În 2013, el a votat împotriva legii care legaliza căsătoriile între persoane de același sex în Noua Zeelandă .

Opoziția (2017-2018)

Conducător al opoziției
English a fost reales ca lider al partidului național la 24 octombrie 2017.  În momentul realegerii sale, English și-a anunțat intenția de a rămâne în funcția de lider până la următoarele alegeri generale.  Totuși, la 13 februarie 2018, el a anunțat că se va retrage din funcția de lider al Partidului Național din motive personale și a instruit partidul să pună în mișcare procesele de alegere a unui nou lider. De asemenea, și-a anunțat retragerea din Parlament. La 27 februarie, el a fost urmărit ca lider de partid de Simon Bridges  ca rezultat al alegerilor de conducere care au avut loc în acea zi.

Vița personală
English sa întâlnit cu soția sa viitoare, Mary Scanlon la universitate. În acel moment studiase medicina și a devenit medic generalist. Ambii părinți erau imigranți, tatăl ei fiind Samoan și mama italiană, născută pe insula Stromboli. Ei au șase copii: o fiică și cinci fii.

English este un practicant romano-catolic, dar a declarat că consideră credințele sale religioase personale și astfel separate de politică .

În iunie 2002, englezii au participat la filmul TV3 "Fight For Life", o colecție de box pentru celebrități, pentru a strânge bani pentru campania "Yellow Ribbon anti-tineret", influențată de moartea unui nepot al adolescenței în 1997. A pierdut o decizie divizată de fosta universitate colegul Ted Clarke.

Distincții
La celebrarea zilei de naștere ale reginei în 2018, lui English i s-a conferit Ordinul de Merit al Noii Zeelande în grad de cavaler-companion, pentru serviciile aduse statului.

Note

Nașteri în 1961
Prim-miniștri ai Noii Zeelande
Neozeelandezi în viață
Politicieni neozeelandezi
Nașteri pe 30 decembrie

Bill English


Die 74. French Open 1975 waren ein Tennis-Sandplatzturnier der Klasse Grand Slam, das von der ILTF veranstaltet wurde. Es fand vom 2. bis 15. Juni 1975 in Roland Garros, Paris, Frankreich statt.

Titelverteidiger im Einzel waren Björn Borg bei den Herren sowie Chris Evert bei den Damen. Im Herrendoppel waren Dick Crealy und Onny Parun, im Damendoppel Chris Evert und Olga Morosowa und im Mixed Martina Navrátilová und Iván Molina die Titelverteidiger.

Herreneinzel

 Setzliste

Dameneinzel

 Setzliste

Herrendoppel

 Setzliste

Damendoppel

 Setzliste

Mixed

 Setzliste

Weblinks
 Offizielle Webpräsenz

French Open 1975


Altınyayla, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 78 km, Gerze ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gerze belde ve köyleri

Altınyayla, Gerze


Cambarus unestami est une espèce d'écrevisses de la famille des Cambaridae. Elle est endémique des États-Unis.

Systématique
L'espèce Cambarus unestami a été initialement décrite en 1969 par les biologistes américains Horton Holcombe Hobbs (1914-1994) et  sous le taxon Cambarus (Depressicambarus) unestami.

Étymologie
Son épithète spécifique, unestami, lui a été donnée en l'honneur de Torgny Unestam, de l'université d'Uppsala (Suède).

Publication originale

Notes et références

Liens externes

Cambaridae
Faune endémique des États-Unis

Cambarus unestami


En memory management unit (MMU) er en computerkomponent, der behandler alle referencer til computerens hovedlager. Dens vigtigste opgave er at oversætte virtuelle adresser til fysiske adresser i hovedlageret. Det sker, når der skal læses instruktioner eller data fra lageret, eller der skal skrives til lageret. MMU'en er ofte en del af cpu'en, men findes også som et særskilt integreret kredsløb i nogle maskiner.

Opgaver
MMU'en håndterer administration af virtuelt lager, idet den samtidig håndterer de forskellige beskyttelsesmekanismer, der kan findes, administrerer evt. cpu-cache og står for interrupthåndteringen. På enklere og ofte ældre computere, gerne med 8-bits cpu'er kan MMU'en udføre bank switching, en mekanisme der lader en cpu med et begrænset adresserum (64 kilobyte) skifte mellem flere "banks", og dermed udnytte en større hukommelse.

Virtuelle adresser
En moderne MMU vil oftest dele det virtuelle adresserum (de adresser som cpu'en kan håndtere internt) op i sider (pages) på nogle tusinde ord eller bytes (de kan være meget større), altid en potens af 2. De mindst betydende bit i en virtuelle adresse bevares og fungerer som et offset ind i en side.  De mest betydende bit i en virtuel adresse er så sidens nummer, et nummer som MMUen skal administrere og senere konvertere til adresser i det fysiske lager.

Page table
De fleste MMUer administrerer en page table med et page table entry for hver virtuel side. Tabellen mapper hver virtuelle side til den tilsvarende fysiske side i hovedlageret. MMU'en benytter ofte en translation look-aside buffer (på MMUens egen chip), der muliggør meget hurtige opslag i tabellen. I andre MMUer ligger tabellen i hovedlageret.

Under alle omstændigheder vil page table for hver side angive, om en fysisk side aktuelt befinder sig i hovedlageret og i givet fald hvor (dvs. hvorledes skal adresserne ændres). Er siden ikke i lageret for tiden, vil den blive indlæst fra baggrundslager (normalt en form for disk) eller skabt første gang, den benyttes. Desuden vil tabellen indeholde oplysninger om, hvad der må ske med hver side (må et bruger-program skrive til siden eller kun læse), hvilke programmer må tilgå en side, hvornår er den sidst blevet brugt, og er der sket ændringer af siden (det kaldes dirty bit)? Hvis siden er uændret, og der bliver mangel på plads i det fysiske lager, skal nogle sider swappes ud på disken. Operativsystemet vil her fortrinsvis vælge sjældent benyttede sider. Er en fysisk side ikke ændret, behøver operativsystemet ikke skrive siden ud igen.

MMUen vil fange et programs forsøg på at tilgå en side, der ikke er i lageret, og lade operativsystemet finde siden på disken og swappe den ind, inden programmet kører videre. Forsøger et program at tilgå en adresse, det ikke har adgang til, eller forsøger det at skrive til en skrivebeskyttet side, vil programmet ligeledes fange det og udføre et passende interrupt.

Noter og henvisninger

Computerhukommelse
Hukommelseshåndtering

Memory management unit


Den forsvundne løve er en dansk kortfilm fra 1966, der er instrueret af Ole Nørgaard Andersen.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1966

Kortfilm fra Danmark

Den forsvundne løve


Jazz royalty is a term encompassing the many jazz musicians who have been termed as exceptionally musically gifted and informally granted honorific, "aristocratic" or "royal" titles as nicknames. The practice of affixing honorific titles to the names of jazz musicians goes back to New Orleans at the start of the 20th century, before the genre was commonly known as "jazz".

History
In New York City in the 1920s, Paul Whiteman was billed as the "King of Jazz". His popular band with many hit records arguably played more jazz-influenced popular music than jazz per se, but to the dismay of many later jazz fans, Whiteman's self-conferred moniker stuck, and a film  The King of Jazz starring Whiteman and his band appeared in 1930. The "King of Jazz" title was a publicity stunt in 1923 by an instrument manufacturer that Whiteman endorsed.

Titles

King
 King Bolden: Buddy Bolden
 The King of Swing: Benny Goodman
 King Oliver (Joseph Nathan Oliver)
 Nat King Cole (Nathaniel Adams Coles)
 King Pleasure (Clarence Beeks)

Queen
 The Queen of Swing: Mildred Bailey
 The Queen of Jazz: Ella Fitzgerald
 The Empress of the Blues: Bessie Smith
 Malaysia's Queen of Jazz: Sheila Majid
 The Queen of Filipino Jazz: Katy de la Cruz

Other royal titles
 The Prince of Darkness: Miles Davis
 The Maharaja: Oscar Peterson
 The Duke: Duke Ellington
 The Prince of Cool: Chet Baker
 The Jazz Baroness (Pannonica de Koenigswarter Rothschild)

Non-royal nobility
 Count: William James "Count" Basie
Lady Day: Billie Holiday
 Mother of the Blues: Ma Rainey
 Father of the Blues: W. C. Handy
 Prez (The President): Lester Young

See also

The related tradition of Calypsonian nicknames
List of honorific titles in popular music
List of nicknames of jazz musicians

References

Royalty
Nicknames
Royalty
Blues

Jazz royalty


Le  sommet Union européenne-Union africaine a eu lieu à Bruxelles les 17 et 18 février 2022. L'événement était initialement prévu pour octobre 2020, mais a été reporté dans le contexte de la pandémie de COVID-19.

Le sommet était coprésidé par le président du Conseil européen, Charles Michel, et le président du Sénégal et de l'Union africaine Macky Sall. L'événement a réuni des représentants de l'UE et de l'UA ainsi que de leurs États membres.

Une étude commandée par la Commission européenne a conclu que, bien qu'elle soit le premier partenaire commercial de l'Afrique, l'Union européenne n'est pas perçue comme un partenaire majeur pour les États africains, les États-Unis et la Chine étant mieux classés.

Le sommet a été organisé pour répondre à certaines de ces préoccupations ainsi qu'à des questions complexes liées à certains aspects de l'immigration africaine en Europe et à la réponse de l'Union européenne à la pandémie de COVID-19. La plateforme de collaboration scientifique Afrique-Europe de l'AERAP a organisé un événement parallèle sur la contribution de la recherche et du développement collaboratifs aux relations UE-Afrique.

Références

Articles connexes
 Relations extérieures de l'Union européenne

Relations étrangères de l'Union européenne
Politique en février 2022

6e sommet Union européenne - Union africaine


El lirio de Pascua (en inglés: Easter Lily) es un distintivo en forma de flor de cala usado en Semana Santa por los republicanos irlandeses dedicado a la memoria de los combatientes republicanos que murieron o fueron ejecutados durante el Alzamiento de Pascua de 1916.

Historia

El lirio de Pascua fue introducido en 1926 por Cumann na mBan (Liga de Mujeres, organización paramilitar femenina, auxiliar del IRA) que las vendía a las puertas de las iglesias para recaudar fondos. El importe de sus ventas iba destinado al fondo de prisioneros Irish Republican Prisoners' Dependants Fund. Tradicionalmente se vendía a las puertas de las iglesias el domingo de Pascua  o Resurrección y también era usado en las conmemoraciones republicanas. En los primeros años de su existencia, las personas de un amplio espectro político, desde el Fianna Fáil hasta el Sinn Féin llevaban lirios.

En la década de los años 30, las relaciones entre el Fianna Fáil y el IRA se deterioró considerablemente, tras el asesinato por parte del IRA en febrero de 1935 de Richard Más O'Farrell (hijo de Gerald, terrateniente agente de tierras en Sanderson). La dirección del Fianna Fáil dio instrucciones a los miembros de su partido para dejar de vender y llevar el lirio, ya que era el símbolo de una organización cuyos métodos desaprobaban. Para conmemorar la Semana Santa de ese mismo año, el Fianna Fáil introdujo un nuevo símbolo al que llamaron antorcha de Pascua (Easter Torch), que se vendió durante algunos años, pero que se retiró, ya que resultó impopular entre las bases del partido, que continuaban llevando el antiguo.

Los intentos de prohibir la venta

Desde la  década de los años 30, los sucesivos gobiernos del Fianna Fáil y el Fine Gael trataron sin éxito de suprimir las ventas del lirio de Pascua de acuerdo a la petición del diario oficial del Sinn Féin, An Phoblacht.

El crecimiento como identificación del IRA

Tanto los oficiales como los provisionales de la organización separatista IRA vieron el lirio de Pascua como un símbolo de conmemoración para los miembros de su organización que murieron en el "servicio activo".

En la década de 1990, las versiones de metal del símbolo se hicieron populares y eran usados por simpatizantes  en cualquier momento del año. Sus ventas y uso se han incrementado tras  el apoyo electoral del Sinn Féin.

Referencias

Historia del lirio en Anphoblach Consultado el 16-1-12

IRA
Historia contemporánea de Irlanda

Lirio de Pascua


Kandíla, en , est un village du dème de Xirómero, district régional d'Étolie-Acarnanie, en Grèce-Occidentale.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Grèce-Occidentale
Étolie-Acarnanie

Kandíla (Étolie-Acarnanie)


نادي السينما هو برنامج تليفزيوني كان يبث على القناة الأولى بالتليفزيون المصري. يعرض البرنامج في سهرة كل سبت فيلما أمريكيا حائزا على جوائز. تقدم البرنامج د.درية شرف الدين حيث تستضيف ضيف أو أكثر لمناقشة مواضيع الافلام التي تعرض بالبرنامج، وتم يث البرنامج على قناة دريم 2 بعد توقفه على التلفزيون المصري ثم توقف أيضاً علي قناة دريم.

ومن أشهر العلامات للبرنامج هو التتر الخاص به وهو مقطوعة Astro 9 ل Moon Birds والتي ارتبطت في أذهان معظم المصريين بالبرنامج. ويقال أيضا أن البرنامج عرض 1500 فيلم تقريبا خلال ثلاثين عام تقريبا

برامج الثمانينات

نادي السينما (برنامج)


Shu Mogi (født 15. januar 1999) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Cerezo Osaka.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shu Mogi


Die Städtische Turnhalle Rottweil ist eine ehemalige Turnhalle in Rottweil. Ihr Bau wurde am 8. Februar 1889 unter Mitwirkung Max Duttenhofers beschlossen. Mit dem Bau wurde im Sommer 1890 unter der Leitung von Stadtbaumeister Wilhelm Haug begonnen, die Einweihung fand am 12. Mai 1891 statt. Bei der Festrede erklärte Gymnasialdirektor
Eble den Zweck der Turnhalle: sie solle "der geistigen und körperlichen Entwicklung der Jugend und der Vorbereitung derselben zum Waffendienste" dienen. In der Tat enthielt sie eigene Räume "zum Zwecke militärischer Musterungen".

Die Turnhalle wurde als Klinkerbau im Stil des Historismus mit rechteckigem Grundriss und Tonnendach erbaut. Diese Bauform brachte ihr den umgangssprachlichen Namen "Möbelwagen" ein. Das Gebäude gilt, da vergleichbare Bauten zerstört wurden, in Süddeutschland als einzigartig. Vermutlich ist es das erste Gebäude, das in Rottweil über eine Zentralheizung, nämlich eine Niederdampfdruckheizung, verfügte.

Ab 1942 wurde das Gebäude für Vorführungen der Wehrmacht genutzt, die Kriegsgerät, zum Beispiel eine Vierlingsflak und ein Kettenkrad, ausstellte. Allerdings fungierte sie auch als Sammelstelle für Personen, die "in das Gefangenenlager nach Dachau" (gemeint wohl: das Konzentrationslager Dachau) deportiert wurden.
Nach dem Zweiten Weltkrieg richtete die französische Besatzungsmacht in der Turnhalle ein Gefangenenlager ein, ab April 1948 konnte sie aber wieder für schulische Zwecke sowie für den Vereinssport genutzt werden.

Am 10. Juni 1951 fand hier ein Boxkampf zwischen Richard Armleder und dem vierfachen deutschen Boxmeister Fritz Bihler aus Stuttgart statt, weitere Boxkämpfe folgten.

1970 wurde die Turnhalle von der Stadt Rottweil an die damalige Deutsche Bundespost verkauft, die auf einem angrenzenden Grundstück ein Hauptpostamt errichtet hatte. Vor dem Hintergrund des Denkmalschutzes wurde das Postgebäude als stilistisch angeglichener Klinkerbau ausgeführt. Im Anschluss traten jedoch massive, gefährdende Setzungen am Gebäude auf. Letztlich wandte sich die Post gegen den Erhalt des Gebäudes und beantragte 1986 eine Abrissgenehmigung, die ihr jedoch versagt blieb. Sowohl das Verwaltungsgericht Freiburg, als auch der Verwaltungsgerichtshof Mannheim (1992) entschieden, dass das Gebäude nicht abgerissen werden dürfe. Noch im selben Jahr veräußerte die Post das Grundstück.

Seit dem Jahr 2000 wird der mittlerweile sanierte, denkmalgeschützte Bau nun als Markthalle mit 400 Quadratmetern Verkaufsfläche genutzt.

Weblinks
 Geschichte der Turnhalle (PDF; 371 kB)
 Internetauftritt der Markthalle
 Die Markthalle im September 2010

Einzelnachweise

Sporthalle in Baden-Württemberg
Rottweil
Bauwerk in Rottweil
Kulturdenkmal in Rottweil
Bauwerk des Historismus im Landkreis Rottweil
Erbaut in den 1890er Jahren
Umgenutztes Bauwerk im Landkreis Rottweil
Einzelhandelsbauwerk in Baden-Württemberg

Städtische Turnhalle Rottweil


"Tippa My Tongue" é uma canção da banda de rock alternativo norte-americana Red Hot Chili Peppers, sendo lançada oficialmente no dia 19 de agosto de 2022, após ser vazada no dia anterior. É o primeiro single lançado individualmente do álbum Return of the Dream Canteen, lançado alguns meses depois, em 14 de outubro de 2022.

Informações
Foi a primeira faixa do álbum Return of the Dream Canteen a ser disponibilizada ao público, sendo o segundo trabalho do grupo com o produtor musical Rick Rubin a ser lançado em 2022. O lançamento também marca o segundo álbum após a volta do guitarrista John Frusciante.

O single foi composto pelo vocalista Anthony Kiedis, apresentando letras sexualmente sugestivas. Esta canção foi mencionado primeiramente por Kiedis e Flea juntamente ao anúncio do álbum Return of the Dream Canteen, dito pelos próprios membros como a representação de "tudo o que eles são e já sonharam ser".

Musicalmente, a canção se encontra dentro dos gêneros rock alternativo e funk rock. O baterista, Chad Smith, citou como influências Parliament-Funkadelic, que também influenciou outras canções da banda, George Clinton, que produziu o álbum Freaky Styley, e Jimi Hendrix em sua sonoridade.

Videoclipe
Um videoclipe foi lançado simultaneamente com a canção, dirigido por Malia James e com animações de Julien Calemard e Thami Nabil, responsáveis pela produção dos videoclipes de "Poster Child" e "These Are the Ways" do álbum Unlimited Love.

O vídeo exibe os membros do grupo se apresentando em um ambiente psicodélico, ambientado por cores fortes, fundos geométricos e distorções gráficas que reforçam a aparência do álbum de "alucinação" e "psicodelia".

As imagens psicodélicas foram descritas pelo sítio estadunidense Louder e pela revista sobre música NME. Enquanto a britânica Far Out Magazine descreveu o cenário como "um mundo psicodélico cheio de formas geométricas e tons tecnicolor".

Paradas musicais

Créditos

 Red Hot Chili Peppers
 Anthony Kiedis - vocais
 Flea - baixo
 John Frusciante - guitarra, vocais
 Chad Smith - bateria

 Créditos adicionais
 Rick Rubin - produção
 Ryan Hewitt - engenharia de áudio

Ligações externas
Videoclipe no YouTube

Singles de Red Hot Chili Peppers
Canções de rock alternativo
Canções de 2022
Singles de 2022
Canções gravadas por Red Hot Chili Peppers

Tippa My Tongue


Tonko (Cico) Vukušić (Split, 24. svibnja 1934. – Vinkovci, 17. siječnja 2011.) bio je hrvatski nogometaš i nogometni trener. Osnovnu školu i gimnaziju završio u Vinkovcima. U Zagrebu završio Fakultet za fizičku kulturu smjer nogomet i Fakultet političkih znanosti. Nakon završenih fakulteta, radio je kao srednjoškolski profesor na Srednjoj tehničkoj školi u Vinkovcima i kao trener vinkovačkog NK "Dinama" (kasnije "Cibalia"). Godine 1982. uveo vinkovački "Dinamo" u Prvu ligu SFRJ. Od tada je profesionalni nogometni trener. Godine 1991. HNK "Cibalia" uvodi kao trener drugi puta u prvu ligu, ali ovaj puta u novoosnovanu Prvu hrvatsku nogometnu ligu. Pored još nekih drugih hrvatskih nogometnih klubova trenirao je i FC "Croatia" iz Toronta. Bio je predsjednik Udruženja prvoligaških trenera Hrvatske, član je stručnih komisija HNS i sportski manager HNK "Cibalia".

Tonko Vukušić je otac Mirka Vukušića, hrvatskog vojnog pilota koji je poginuo u Domovinskom ratu.

Izvori

Hrvatski nogometaši
Hrvatski nogometni treneri
Nogometaši HNK Cibalije
Treneri HNK Cibalije
Treneri NK Osijeka
Životopisi, Split

Tonko Vukušić


Crawl, The Crawl, or crawling may refer to:

Biology
 Crawling (human), any of several types of human quadrupedal gait
 Limbless locomotion, the movement of limbless animals over the ground
 Undulatory locomotion, a type of motion characterized by wave-like movement patterns that act to propel an animal forward

Gaming
 Crawl (video game), a 2014 roguelike indie video game
 Dungeon crawl, a type of scenario in fantasy role-playing games
Linley's Dungeon Crawl or Crawl, a 1997 roguelike computer game
Dungeon Crawl Stone Soup, an ongoing open source fork of Linley's Dungeon Crawl

Music
 The Crawl, backing band for Mike Morgan

Albums
 Crawl (album), by Deen, 2010
 Crawl, by Coffin Break, or the title song, 1991
 Crawl (Entombed EP), 1991
 Crawl (Laughing Hyenas EP), 1992
 The Crawl (Louis Hayes album), 1990
 The Crawl (Mickey Tucker album) or the title song, 1980

Songs
 "Crawl" (Atlas song), 2007
 "Crawl" (Childish Gambino song), 2014
 "Crawl" (Chris Brown song), 2009
 "Crawl" (Kings of Leon song), 2009
 "Crawling" (song), by Linkin Park, 2001
 "Crawl", by Alkaline Trio from From Here to Infirmary, 2001
 "Crawl", by Anthrax from Worship Music, 2011
 "Crawl", by Breaking Benjamin from Dear Agony, 2009
 "Crawl", by Damageplan from New Found Power, 2004
 "Crawl", by Miss May I from Shadows Inside, 2017
 "Crawl", by Norman Iceberg from Person(a), 1987
 "Crawl", by Soul Asylum from Let Your Dim Light Shine, 1995
 "Crawl", by Stabbing Westward from Dead and Gone, 2020
 "Crawl", by Staind from Dysfunction, 1999
 "Crawl", by Thisway, 1999
 "Crawlin, by Alice Cooper from Constrictor, 1986
 "Crawling", by Bullet for My Valentine from Gravity, 2018
 "Crawling", by Riot from Immortal Soul, 2011
 "The Crawl", by Placebo from Without You I'm Nothing, 1998
 "The Crawl", by Smash Mouth from Summer Girl, 2006

Television and film
 Crawl (2011 film), an Australian horror film
 Crawl (2019 film), an American horror film
 "Crawling" (Teletubbies), a television episode
 "The Crawl" (New Girl), a television episode
 News crawl or news ticker, a moving line of text on a TV screen

Other uses
 Crawl of websites for indexing or archiving purposes, using a web crawler
 Front crawl, a swimming stroke
 Pub crawl, an evening devoted to drinking at a series of pubs
 Rock crawling, an off-road truck sport

See also
 Formication, a sensation as if covered with crawling insects
 Star Wars opening crawl, the scrolling text at the beginning of the Star Wars films
 Crawler (disambiguation)

Crawl


Cambio 16 é uma revista mensal de atualidades em espanhol publicada em Madri, Espanha, pelo Grupo 16. Foi publicada pela primeira vez como semanário em setembro de 1971 e desempenhou um importante papel midiático durante a transição política espanhola do Estado franquista para a democracia. A revista cobre temas como política, economia, cultura, meio ambiente e direitos humanos. Ela também publica entrevistas com personalidades relevantes do cenário nacional e internacional. A revista tem uma linha editorial progressista e crítica ao governo espanhol. Foi fundada por Juan Tomás de Salas e Gorka Landaburu em 1971. Ela foi uma das primeiras publicações a denunciar os abusos do regime franquista e a apoiar a transição democrática. A revista também se destacou por sua cobertura dos atentados terroristas do Euskadi Ta Askatasuna (ETA) e do 11-M. Cambio 16 foi suspensa várias vezes no Estado franquista até a aprovação da nova Constituição espanhola em 1978. Cambio 16 tem uma posição política centro-progressista e convencional. O Departamento de Estado dos Estados Unidos descreveu a revista como uma publicação centrista em 2000. Em Catalunha e no País Basco, é conhecida como Canvi Setze e Aldaketa Hamasei, respectivamente.

Revistas da Espanha

Cambio 16


Mavi Süvari () Almanya'da 1911-1914 yılları arasında etkili olan ve Wassily Kandinsky, August Macke ve Franz Marc'tan oluşan dışavurumcu ressam birliği. 1905'te kurulan Die Brücke (Köprü) adlı ressamlar birliği gibi, Mavi Süvari stili realizm, naturalizm ve izlenimciliğe karşıydı.

Bu ressam birliğinin kuruluşunda, Kandinsky'nin bir dönem başkanlığını yürüttüğü ve 1909'da kurulmuş Yeni Sanatçılar Birliği'nin () (NKV) soyut resme önem vermemesidir. Soyut sanatın önemine inanan Kandinsky NKV'den ayrılıp Franz Marc ile Mavi Süvari birliğini kurdu.

Kandinsky ve Marc 1912'de, içinde plastik sanatlara ve müziğe yer verdikleri Der Blaue Reiter (Mavi Süvari) adında bir almanak yayınladılar ve iki sergi düzenlediler. Daha sonra Gabrielle Münter, Alexej Jawlensky, Marianne von Werefkin, Alfred Kubin, Paul Klee, Arnold Schönberg'in de katıldığı Mavi Süvari grubunun sanatçının doğayı kavraması ve saf estetik birliğe yönelmesindeki yegane aracı olarak gördüğü "içsel gereklilik"ten bahseden bildirgesi, dönemin entelektüel ortamında oldukça yankı uyandırdı.

Der Blaue Reiter'in 1912'de Münchner Galerie Thannhäuser'da yaptıkları sergiden sonra kendilerini uluslararası duyurmayı başardılar. Bunun üzerine Heinrich Campendonk, Robert Delauney ve Lionel Feininger bu gruba katıldılar.

Der Blaue Reiter grubu, Birinci Dünya Savaşı'nın başlaması ve çekirdek kadrosundan Franz Marc ve August Macke'nin ölümüyle tarihe karıştı.

Almanak

Mavi Süvari ressamlar birliği, Kandinsky'nin 1903'te boyadığı Der Blaue Reiter resminin ismini aldı. Bu resim 1912'de çıkan almanak için de kullanıldı. Bu almanak 20. yüzyılın en önemli sanat yazısı olarak bilinir.
Kandinsky'nin açıklamalarına göre Der Blaue Reiter isminin fikri Marie Marc'dan gelmiş. "Mavi süvari" anlamına gelen bu ismi, Kandinsky'nin atlıları, Franz Marc'ın atları, ve her ikisinin mavi rengi sevmesinden dolayı seçmiş.

I. Dünya Savaşı yüzünden, grup ikinci almanak tasarılarını gerçekleştiremedi.

Dışavurumculuk
Die Brücke ve Der Blaue Reiter ressam birlikleri Fransız Fovizm'ini ilham alarak Alman dışavurumculuğu oluşturmuşlardır. Bu konuda bu iki birlik fikir ayrılığına düştü. Die Brücke'nin ressamları dışavurumculukla, 19. yüzyılının güzel ve gerçekçi stiline karşı bir stil oluşturmak istemişlerdi. Amaçları, doğanın güzelliğinin ve çirkinliğinin renklerini ve şekillerini oldukça sert ve köşeli gösterip eski stili eleştirmekti. Der Blaue Reiter 'nın ressamları ise parlak, çok renkli, simetrik kompozisyonla ve dinlendirici renkler ve şekiller ile doğayı göstermek istiyorlardı.

Kaynakça

Kitaplar

Mavi Süvari


Le Centre juif d'Auschwitz est une organisation non gouvernementale dont la mission est : de préserver la mémoire de la communauté juive d'Oświęcim, Pologne, et de sensibiliser aux dangers de l'antisémitisme, du racisme et d'autres préjugés et intolérances.

Le Centre juif gère le musée juif, s'occupe de la seule synagogue conservée de la ville, la synagogue Chevra Lomdei Misznajot, et de la maison du dernier résident juif d'Oświęcim, Shimson Kleuger, qui abrite le café Bergson avec des expositions et des espaces. En outre, le Centre met le cimetière juif d'Oświęcim, propriété de la communauté juive de Bielsko-Biała, à la disposition des visiteurs.

Histoire du Centre

En 1995, la Fondation du Centre juif d'Auschwitz a été créée à New York dans le but de créer un centre culturel et éducatif juif à Oświęcim. Un an plus tard, une organisation sœur,Edukacyjne Centrum Żydowskie à Oświęcim, a été créée pour mener à bien cette tâche en Pologne. En septembre 2000, le Centre juif d'Oświęcim a été officiellement ouvert.

Depuis septembre 2006, le Centre juif est affilié au Museum of Jewish Heritage de New York.

Activités

Avant la Shoah, Oswiecim était une ville animée avec une population majoritairement juive avec des synagogues, des maisons d'études, des clubs, des écoles, des magasins et d'autres entreprises. Les Juifs y vivaient depuis des siècles et étaient actifs dans toutes les sphères de la vie. Seules quelques traces physiques restent. Le Centre remplit sa mission en mettant à disposition des visiteurs la synagogue d'Oświęcim, le Musée juif et la Maison de la famille Kluger. Les visiteurs peuvent profiter de visites guidées des parties mentionnées du musée, ainsi que des traces juives dans la ville.

Pour les groupes scolaires polonais et étrangers, le centre organise des ateliers pédagogiques sur le judaïsme, l'histoire des Juifs d'Oświęcim et les droits de l'homme. Des programmes d'études spéciaux sur l'histoire de l'Holocauste et les préjugés contemporains et la violence motivée par la haine sont préparés pour les étudiants, les enseignants et les services en uniforme.

Musée juif

Le musée juif est situé dans la maison d'avant-guerre des familles Kornreich et Dattner, qui jouxte la synagogue. Exposition principale, Oshpitzin. L'histoire des juifs d'Oświęcim, présente plus de 400 ans de présence juive dans la ville à travers des photographies, des documents, des expositions historiques et des multimédias, y compris des souvenirs d'anciens habitants juifs d'Oświęcim. « Oshpitzin » était le nom d'Oświęcim par ses habitants juifs – en yiddish ce mot signifie « invités ».

Pour les visiteurs, il est disponible sous la forme d'une application gratuite Oshpitzin en polonais, anglais, allemand et hébreu.

Monuments historiques

Monuments de la Grande Synagogue

Le Musée juif présente des objets trouvés lors des fouilles menées en 2004-2005 à l'endroit où se dressait la Grande Synagogue d'Oświęcim, détruite au début de la Seconde Guerre mondiale. Le travail a été réalisé par des archéologues de l'université Nicolaus Copernicus de Toruń sous la supervision du Małgorzata Grupa. Au cours des fouilles, l'équipe d'archéologues a récupéré plus de 400 pièces d'équipement du temple. Les objets ont ensuite été rénovés, catalogués et inclus dans la collection du Musée juif.

Parmi les monuments de la Grande Synagogue, il y était un groupe de lampes et de lustres. Parmi eux se trouve la lampe Ner Tamid (hébreu, lumière éternelle ), qui a été trouvée avec d'autres objets lors de travaux archéologiques menés dans la Grande Synagogue à ul. Berek Joselewicz en 2004. La lampe était le plus souvent accrochée au-dessus ou à côté de l'Aron Kodesh (auparavant dans un renfoncement sur le mur ouest de la synagogue) et était allumée que la synagogue soit vide ou fermée (cette tradition est de rappeler la menorah toujours allumée dans un ancien temple de Jérusalem). Grâce aux fouilles, un lustre de la Grande Synagogue et une menorah ont également été retrouvés.

Registre des survivants

L'une des pièces les plus précieuses de la collection du Musée juif est le registre des habitants juifs d'Oświęcim qui sont revenus dans la ville après la guerre. Le registre était tenu par le comité juif local, créé en avril 1945 sous la direction de Maurycy Bodner.

Le cahier contient les noms de plusieurs centaines de juifs qui ont survécu à la Shoah et sont retournés à Oświęcim. La plupart des personnes dont les noms ont été inscrits au registre ne sont restés à Oświęcim que peu de temps (puis ils ont quitté la ville).

La liste comprend à la fois les habitants d'Oświęcim d'avant-guerre et les survivants venus d'autres régions.

Iconographie

Photographies et documents de la communauté juive

La collection du musée comprend également des photographies d'habitants juifs et polonais d'Oświęcim d'avant-guerre, des lettres écrites par des membres de la communauté, des certificats, des permis et d'autres documents d'archives documentant la vie de la communauté multiculturelle d'Oświęcim d'avant-guerre.

Avant qu'Auschwitz et la ville d'Oświęcim ne deviennent des symboles de l'Holocauste, c'était une ville ordinaire habitée par des Juifs dès le début du XVIe siècle. Dans les années qui ont précédé la Seconde Guerre mondiale, ils constituaient la majorité (environ 60 %) des habitants d'Oświęcim ; les générations suivantes ont contribué à l'émergence d'une culture locale riche et multicouche. Après la guerre, très peu de Juifs ont survécu ou sont revenus dans la ville (et beaucoup d'entre eux ont rapidement quitté à nouveau la Pologne).

L'exposition du Musée juif vise à familiariser le public d'aujourd'hui avec l'histoire de la communauté juive d'avant-guerre à travers des photos, des documents et des récits enregistrés de survivants.

Synagogue

La synagogue est la seule maison de prière juive à Oświęcim qui a survécu jusqu'à nos jours. Sa construction a commencé vers 1913, et il a exercé ses fonctions jusqu'en 1939. Dans l'entre-deux-guerres, c'était l'un des quelque 20 lieux de prière juifs. Pendant la Seconde Guerre mondiale les Allemands ont détruit l'intérieur de la synagogue et l'ont utilisé comme entrepôt de munitions. Après la guerre, un groupe de survivants de la Shoah a de nouveau utilisé la synagogue pour prier. Pendant la République populaire de Pologne, le bâtiment a été partiellement abandonné et est ensuite devenu un entrepôt de tapis.

En 1998, le bâtiment de la synagogue a été rendu à la communauté juive de Bielsko-Biała - en tant que premier établissement de culte religieux juif en Pologne remis aux héritiers légitimes après la chute du communisme. La même année, la commune de Bielsko en a fait don gratuitement à la Fondation du Centre juif éducatif d'Oświęcim.

En 2000, après rénovation, la synagogue a été rouverte. Aujourd'hui, la synagogue Chewra Lomdei Mishnajot n'a pas son propre rabbin, ni une congrégation de fidèles, mais reste le seul lieu de culte juif à proximité de l'ancien camp KL Auschwitz, servant ponctuellement de lieu de prière, de réflexion et souvenir.

Maison de la famille Kluger

Derrière la synagogue Chevra Lomdej Misznajot, il y a une maison de plus de 100 ans dans laquelle vivait la famille juive Kluger avant la guerre : Symcha et Frida avec leurs neuf enfants. Seuls trois enfants ont survécu à la Shoah, dont Szymon Kluger (1925-2000), qui de 1961 jusqu'à sa mort a de nouveau vécu dans la maison familiale. Le bâtiment a ensuite été offert par ses héritiers au Centre juif d'Oświęcim, qui a réalisé en 2013 une rénovation et une conversion majeures en café du musée Café Bergson, ainsi qu'un espace éducatif et d'exposition.

La porte d'entrée d'origine avec une trace de la Mezouzah a été conservée et les éléments historiques du bâtiment à l'intérieur ont été exposés. Au Café Bergson, des projets culturels et éducatifs sont menés à la fois sur le passé d'Oświęcim et sur le sujet contemporain des droits de l'homme et de la protection de l'environnement.

Références

Liens externes

Musée juif en Pologne
Auschwitz
Mémoire de la Shoah
Lauréat du prix autrichien pour la mémoire de l'Holocauste

Centre juif d'Auschwitz


Johan Paul Boberg (født 14. august 1884 i Brunskogs församling, Värmlands län, død 20. februar 1947 i Växjö församling, Kronobergs län) var en svensk arkitekt og museumsleder.

Han blev uddannet ved "Tekniska skolan" og "Högre Konstindustriella skolan" (nu Konstfack) i Stockholm 1905–1908. 1909 flyttede han til Växjö og tiltrådte en stilling som tegnelærer ved "Växjö högre allmänna läroverk", samtidigt drev han et arkitektfirma. Han tegnede mellem 120 og 150 bygninger, hvoraf halvdelen var villaer på Söder og Väster Växjö.

Boberg var blandt andet direktør og bestyrelsesmedlem i Växjö teater samt kommunalbestyrelsesmedlem. Fra 1925 til 1940 var Boberg chef for Smålands museum – Sveriges glasmuseum, hvor hans omfattende arkiv findes.

Værker i udvalg
 Kronobergs läns sparbank, Växjö (1925)
 Västra Torsås kapel, Lönashult, Kronobergs län (1929)
 Åseda rådhus, Kronobergs län (1928)
 Sognegården i Vetlanda, Jönköpings län (1935)
 Viserums sparbank, Kalmar län (1937)
 Fröseke kapel, Kronobergs län (1939)
 Emmaboda kirke, Kalmar län, ombygning (1941)
 Skillingaryds kirke, Jönköpings län (1941)

Bygningsværker

Referencer

Eksterne henvisninger

Arkitekter fra Sverige
Personer fra Värmland

Paul Boberg


Henne Kirke er sognekirke i Henne Sogn, beliggende i Henne Kirkeby, få kilometer øst for Henne Strand i Varde Kommune. Den er opført i 1100-tallet.

Historie
Kirken blev bygget i 2. halvdel af 12. århundrede, antagelig af biskop Elias fra Ribe Stift, som ejede Hennegård, et biskoppeligt gods indtil reformationen. Koret og skibet blev forlænget allerede omkring år 1300. Våbenhuset og klokketårnet blev tilfløjet i 1400-tallet. Kirken havde oprindelig et bjælkeloft, hvor en del blev overhvælvet omkring år 1500.

Indtil Kommunalreformen i 1970 lå kirken i Vester Horne Herred

Eksterne henvisninger

 Henne Kirke på danmarkskirker.natmus.dk
 Henne på Varde Museums hjemmeside
 Henne Kirke hos KortTilKirken.dk

Kirker i Varde Kommune
Kirker i Ribe Stift
Kirker i Ribe Amt

Henne Kirke


හිඟන කොල්ලා යනු කේ.ඒ.ඩබ්ලිව්. පෙරේරා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරනු ලැබූ චිත්‍රපටයකි.

රංගනය
මාලිනී ෆොන්සේකා - ළමා හාමි
රවින්ද්‍ර රන්දෙණිය - සර්. හෙන්රි විජයකෝන්
උපාලි අත්තනායක - සරදියෙල්, සිරිල් ජයසේකර, සර්. රාම්ලාල්
ජෝ අබේවික්‍රම - වයියා, දියතලන් මාමා
විජය කුමාරණතුංග - සයියා, මොරිස් අබේසිරිවර්ධන
සෝනියා දිසා - මැරියන්
ඩොමී ජයවර්ධන - මාක්ස් අල්මේදා
හර්බට් අමරවික්‍රම - ජස්ටින් රණසිංහ
විජය නන්දසිරි - රොනල්ඩ් ජයරත්න
පියදාස ගුණසේකර - පේදුරු අයියා
සම්පත් ශ්‍රී නන්දලෝචන - වලව්වේ හාමු
තලතා ගුණසේකර - ඇනී
ඩී. ආර්. නානායක්කාර - අමාරිස්
මාර්ක් සමරනායක - ජෝන් විජයරත්න
ලිලියන් එදිරිසිංහ - මේරි
බී. ඇස්. පෙරේරා
දොන් සිරිසේන
ප්‍රේමදාස විතානගේ
දේවිකා මිහිරාණි
ස්ටැන්ලි ද සිල්වා
ඔස්ටින් අබේසේකර
සරණපාල සූරියආරච්චි

ගීතයන්
ඉරු දෙවියෝ ඉපනැල්ලේ - ලතා වල්පොල (ධර්මසිරි ගමගේ)
හිතාපු දේවල් කියන්න බැරිවී - ධර්මදාස වල්පොල, සනත් නන්දසිරි (කරුණාරත්න අබේසේකර)
මට ආසයි හිනැහෙන්න - ඇන්ජලින් ගුණතිලක (අජන්තා රණසිංහ)
මනහාරයි මනමාලයි - එච්.ආර්. ජෝතිපාල (ධර්මසිරි ගමගේ)
ගීත පොත් - ආනන්ද පොත්හල
ගීත තැටි - ජෙම්ටෝන්

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්‍ෂණය - සුසිර රත්නකුමාර
වේශ නිරූපණය - ඊබට් විජේසිංහ
කලා අධ්‍යක්‍ෂණය - ජේ. ඒ. වින්සන්ට්, ලයනල් සිල්වා
සටන් අධ්‍යක්‍ෂණය - සරණපාල සූරියආරච්චි
නැටුම් අධ්‍යක්‍ෂණය - රොනල්ඩ් ප්‍රනාන්දු
නිෂ්පාදන කළමනාකරු - ස්ටැන්ලි වර්ණකුලසූරිය
ශබ්ද පරිපාලනය - එච්. හරිහරන්, නිමල් වීරක්කොඩි

ප්‍රදර්ශනය
රිට්ස්, අශෝකා, රොක්සි, ජයන්තා - ගම්පහ, ලැවිනියා - නුගේගොඩ ඇතුළු 3 වන මණ්ඩලයේ සිනමා ශාලා 16 කදී.

විශේෂතා
ඒ වන විට වැඩිම මුදල් ඉපැයූ චිත්‍රපටය වීම.

හිඟන කොල්ලා


{{Infobox film
| name           = The Stranger video series
| image          =
| caption        = Colin Baker and Nicola Bryant in the first entry of the series, Summoned by Shadows.
| director       = Bill Baggs
| producer       = Bill Baggs
| writer         = Christian Darkin (1)Nigel Fairs (2)Nicholas Briggs (3–6)
| starring       = Colin BakerNicola BryantLouise JamesonDavid TroughtonJohn Wadmore
| music          = Duncan Chave (1)Alistair Lock (2)Harvey Summers (3)Nicholas Briggs (4)Stephen Root (6)
| cinematography = Dick KursaAndy Bell (6)
| editing        = Michael Duxbury (4)
| studio         = BBVS & J Video (3)
| released       = 1991-1995
| runtime        = 34 minutes (1)43 minutes (2)40 minutes (3) 50 minutes (4)47 minutes (5)85 minutes (6)
| country        = United Kingdom
| language       = English
}}The Stranger is a series of direct-to-video (and audio CD) science-fiction dramas produced by BBV and starring Colin Baker. They are now available on DVD.

The series began in 1991 with Summoned by Shadows, co-produced with the BBC Film Club as a knowing homage to the long-running British science fiction television series Doctor Who (of which BBV founder Bill Baggs was a fan) and in a pragmatic attempt to take advantage of the consequent pre-existing audience. Summoned by Shadows is a Who-style tale of strange doings in an unspecified time period on Earth featuring three actors known for their roles in Doctor Who and playing similar characters. The unnamed protagonist (listed in the credits as "The Stranger") is played by Colin Baker, his assistant Miss Brown by Nicola Bryant, who had played the Doctor's assistant Peri Brown opposite Colin Baker for two years, and the villain of the piece by Michael Wisher, who had been the first actor to play Davros.

The second story, More than a Messiah, adapted the Doctor Who Audio Visuals story of the same name, but with the Stranger and Miss Brown substituted for the Doctor and companion Ria (who was modelled after Peri). In a further connection, it co-starred Sophie Aldred, better known as Ace from Doctor Who, and Peter Miles, who had co-starred (opposite Wisher) in the TV serial Genesis of the Daleks – both in completely different roles.In Memory Alone, the third film, found the Stranger and Miss Brown stranded without their mysterious transport (never seen) in a desolate train station with amnesia, and battling a robot and a mysterious man played by Nicholas Briggs (who also wrote the film along with others in the Stranger series). Most releases of this film (including VHS) include a behind-the-scenes featurette and a blooper reel.

While the first three may be (and often were) taken as Doctor Who by another name, the departure of the Miss Brown character (for which Nicola Bryant does not speak with Peri Brown's American accent) and the Stranger himself being likewise "returned to his proper time and place" at the story's conclusion allowed for a move to clarify The Strangers status as separate work of fiction and developed an identity of its own.

The adventures of the Stranger ran in all to six videos (and four audio dramas, although the second audio drama was much the same as the sixth video).

History of the Stranger
In a pan-dimensional area referred to as the "Dimensional Web", there exist two races: the Protectorate, which are currently dominant and in charge, and the Preceptors, apparently defeated by the Protectorate. The Preceptors act by taking on corporeal forms within the material universe and carry out random acts of violence, terrorism and assassination in an effort to strike back at their oppressors (although it is never truly determined which race is in the right and which is in the wrong), usually in teams of two or three. One such Preceptor cell is headed by Solomon, considered one of the top Preceptor leaders. His second-in-command and partner is Egan (played by David Troughton) and the third member of the team is a relative newcomer named Saul (John Wadmore). Solomon and Egan have worked together for a long time and therefore have complete faith in one another.

However, one mission, while accomplishing the objective (the assassination of an unimportant female caterer), ends in disaster with Solomon being captured by the Protectorate and Egan and Saul managing to escape. Since the Protectorate no longer believe in execution (their own past is too bloody for that) and incarceration would be a drain on their resources, Solomon is selected to be the first to undergo a new process – the Estrangement Programme, in which the prejudices of the subject are "extracted" by a form of mental block or conditioning and wiping out all past memories of the subject's "crimes" (the Protectorate state emphatically that this is not brainwashing).Note:''' In the audio adventure "The Last Mission", it is revealed that during the above mission Solomon was captured by the planet's local security force, but the officer in charge (Elisabeth Sladen) turned out to be a Protectorate agent who had set a trap for all three Preceptors. While Solomon was in her custody, she offered Solomon a deal in which, in return for her allowing the Preceptors to accomplish their mission and Egan and Saul's escape, Solomon would surrender himself to the Protectorate and undergo the then-experimental Estrangement Programme. Believing that his beliefs were not prejudices and that the program would not affect him, he agreed, never revealing the bargain to Egan and Saul.

After Solomon undergoes the procedure, he is assigned a Protectorate observer who also acts as a companion, Miss Brown (Nicola Bryant), and begins his new life as the Doctor-like "Stranger". However, in the adventure In Memory Alone, the Stranger, while suffering from amnesia and in order to defeat a malfunctioning combat suit, is forced to hook up his own brain to a computer system, and the resulting shock causes the mental conditioning to be disrupted. The Stranger arrives in England on Earth in The Terror Game still suffering from amnesia, but runs into Egan and Saul (who now believe that the Stranger, now identified as "Solomon", may have turned traitor) and Tamora Hennessay (Louise Jameson).

After Tamora reveals herself to be another Protectorate agent, Solomon escapes and goes into hiding under the name of "Preston Richards" while slowly recovering his lost memories and trying to learn whether or not he's still being affected by the Estrangement Programme. In the adventure Breach of the Peace, Egan and Saul, using the identities of Metropolitan Police detectives, track Solomon down and force him to take them back into the Web, but Metaphysic, a heavily guarded research project where an experiment in psychokinesis is being conducted by a Dr Hunter (Geoffrey Beevers) on a talented girl named Meta (Bernadette Gepheart), causes a tear in the Web that drags Solomon, Egan and Saul back to England (Eye of the Beholder) and forces them to intervene when Hunter's experiment goes out of control.

Video series

Another BBV production, The Airzone Solution, is sometimes erroneously listed as part of the Stranger series. In fact, it is a standalone "ecological thriller" film that, other than its cast, has no connection to either the Stranger or Doctor Who.

Audio series

Eye of the Storm is the basis for the video Eye of the Beholder, and while having the same basic plotline trims down the number of parts/actors, changes certain events and has a different ending with Meta deliberately sacrificing herself to save Solomon, Egan and Saul (whereas in the video Solomon is forced to kill Meta at her own request to save himself and Egan).

References
 The Stranger: The Terror Game EAN 5014861231621 Carlton Video 1995

External links

Bill & Ben Video
1990s science fiction films
1990s thriller films
British science fiction films
Direct-to-video film series
Film spin-offs
1990s English-language films
1990s British films

The Stranger (video series)


Spreading the Disease drugi je studijski album američkog thrash metal sastava Anthrax. Album je objavljen 30. listopada 1985. godine. U SAD-u su ga objavile diskografske kuće Megaforce Records i Island Records, a u Ujedinjenom Kraljevstvu objavila ga je diskografska kuća Music for Nations.

O Albumu
Spreading the Disease prvi je album sastava Anthrax s pjevačem Joeyjem Belladonnom i basistom Frankom Bellom. Album je sniman 1985. godine u Pyramid Sound Studiosu u Ithaci u New Yorku. Prvi singl s albuma, "Madhouse", objavljen je 7. listopada iste godine. Album je objavljen 23 dana kasnije.

Iste godine tadašnji su članovi Scott Ian, Charlie Benante i basist Danny Lilker osnovali skupinu Stormtroopers of Death.

Popis pjesama

Osoblje

Anthrax

 Dan Spitz - solo gitara
 Scott Ian - ritam gitara
 Frank Bello - bas-gitara
 Charlie Benante - bubnjevi
 Joey Belladonna - vokali

Izvori

Američki glazbeni albumi
Albumi iz 1985.

Spreading the Disease


Meyer-Hermann ist der Familienname folgender Personen:

 Eva Meyer-Hermann (* 1962), deutsche Kunsthistorikerin und Ausstellungskuratorin

 Thomas Meyer-Hermann (* 1956), deutscher Trickfilmproduzent und Regisseur

Siehe auch:
 Mayer-Hermann

Meyer-Hermann


Der Distrikt Khammam (, ) ist ein Distrikt des indischen Bundesstaates Telangana. Hauptort des Distrikts ist Khammam.

Geographie
Der Distrikt liegt im Südosten Telanganas an der Grenze zu Andhra Pradesh. Die angrenzenden  Distrikte sind Suryapet im Westen, Mahabubabad im Norden, Bhadradri Kothagudem im Nordosten und Osten, sowie Krishna im Süden und in einem kurzen Abschnitt West Godavari im Südosten (letztere beide in Andhra Pradesh). Ungefähr 502 bis 640 km² des Distrikts sind von Wald bedeckt.

Klima
Das Ortsklima entspricht einem tropischen Monsunklima. Der mittlere Jahresniederschlag in den Jahren 2016 bis 2021 lag bei 972 mm, mit erheblichen Variationen zwischen den Jahren. Mehr als 80 % des Niederschlags fallen während der Monsunzeit. Die höchste Temperatur  im Distrikt im Jahr 2020–21 lag bei 43,1 °C (am 30. Mai 2021) und die niedrigste bei 10,8 °C (am 22. Dezember 2020).

Geschichte

Die Gegend von Khammam war seit 1724 Teil des Fürstenstaats Hyderabad, der sich vom Mogulreich gelöst hatte. Nach der Unabhängigkeit Indiens 1947 kam Hyderabad 1948 zu Indien und wurde 1951 ein Bundesstaat. Am 1. Oktober 1953 wurde aus den damaligen fünf Taluks Khammam, Madhira, Yellandu, Burgampadu und Palwancha (später Kothagudem) des alten Distrikts Warangal der neue Distrikt Khammam gebildet. Nach der Auflösung des Bundesstaats Hyderabad und dessen Aufteilung unter die angrenzenden Bundesstaaten im States Reorganisation Act 1956 kam der Distrikt zu Andhra Pradesh. Im Jahre 1959 wurden aus administrativen Gründen weitere Gebiete (Taluk Bhadrachalam und Sub-Taluk Nugur) von den Distrikten East Godavari und West Godavari angegliedert. Die Distriktfläche vergrößerte sich dadurch um 1553,6 Quadratmeilen (4023,81 km²) von 4.550,4 mi² (11.785,48 km²) auf 6.104,0 mi² (15.809,29 km²). Ab dem Zensus 1981 wurde eine Distriktfläche von 16.029 km² angegeben, ohne das eine zwischenzeitliche Gebietsänderung vermerkt ist.

Mit der Neubildung des Bundesstaats Telangana am 2. Juni 2014 wurde Khammam zu einem der zehn Distrikte Telanganas. Kurze Zeit später erfolgte noch eine Grenzkorrektur durch die am 18. Juli 2014 in Kraft getretene Andhra Pradesh Reorganisation (amendment) Bill, 2014, mit der sieben Mandals entlang des Laufs des Godavari mit einer Gesamtfläche von 2763 km² ganz oder teilweise an Andhra Pradesh abgetreten wurden. Teile der abgetretenen Gebiete werden durch den im Distrikt West Godavari projektierten Polavaram-Staudamm überschwemmt werden, wodurch Umsiedlungen größeren Ausmaßes erforderlich werden. Hauptzweck des Staudamms sind Bewässerungsprojekte in den Distrikten West Godavari, East Godavari, Krishna und Visakhapatnam – alle im Küstenland von Andhra Pradesh. Die Regierung Andhra Pradeshs argumentierte deswegen, dass das ganze Gebiet unter einer einheitlichen Administration stehen müsse, um eine Realisierung des Projektes zu gewährleisten. Außerdem verwies sie darauf, dass das Gebiet erst 1959 zum Distrikt Khammam gekommen war. Das Gesetz wurde gegen die Stimmen der Abgeordneten aus Telangana vom indischen Parlament verabschiedet.

Im Jahr 2016 erfolgte eine vollständige Neuordnung der Distrikteinteilung Telanganas. Anstelle der bisherigen 10 Distrikte wurden 31 Distrikte gebildet und die alten Distrikte entsprechend verkleinert. Die Fläche Khammams verringerte sich dadurch von 13.266 km² auf 4481,17 km².

Bevölkerung
Bei der letzten Volkszählung 2011 hatte der Distrikt in seinen Grenzen ab 2016 1.401.639 Einwohner (699.124 männlich, 702.515 weiblich). Das Geschlechterverhältnis wies mit einem Wert (M:F) von 0,9952 einen geringfügigen Frauenüberschuss auf. Der Urbanisierungsgrad lag mit 22,60 % unter dem Durchschnitt Telanganas (38,88 %), ebenso die Alphabetisierungsrate von 65,95 % (Männer: 73,69 %, Frauen: 58,31 %; Durchschnitt Telangana: 66,54 %, M: 75,04 %, F: 57,99 %). 279.319 Personen (19,93 %) gehörten zu den scheduled castes, d. h. zu den registrierten unterprivilegierten Kasten, und 199.342 (14,22 %) zu den scheduled tribes, d. h. zur registrierten indigenen Stammesbevölkerung (Adivasi).

Wirtschaft
Nach der Volkszählung 2011 waren im späteren Distrikt 704.729 Personen (50,20 %) erwerbstätig, davon 95.769 (13,59 %) als Bauern (cultivators), 414.250 (58,78 %) als Landarbeiter, 9.198 (1,31 %) als in Heimindustrien Beschäftigte und 185.512 (26,32 %) als sonstige Arbeitende. Die für den Ackerbau genutzte Fläche umfasste nach einer Erhebung aus dem Jahr 2016 133.764 ha, die sich auf 292.161 Landeigentümer verteilten. Dabei überwog der Kleinst- und Kleinbesitz (203.534 unter 1 ha, 58.241 zwischen 1 und 2 ha; Daten aus dem Jahr 2015–16). Hauptsächlich angebaut wurden (in abnehmender Fläche) in der Sommersaison 2020–21 (Vanakalam) Reis und Baumwolle, und in der Wintersaison 2020–21 (Yasangi) Reis und Mais. In der Viehhaltung überwogen Büffel und Schafe vor Ziegen und Hausrindern.

Besonderheiten

Beim Dorf Nelakondapalli, etwa 21 Kilometers südwestlich von Khammam, befindet sich eine buddhistische Stupa aus dem 3./4. nachchristischen Jahrhundert samt archäologischer Ausgrabungsstätte. Khammam Fort in der Distrikthauptstadt ist eine Befestigungsanlage, deren Anfänge auf die Zeit der Kakatiya-Dynastie zurückgehen.

Weblinks

Einzelnachweise

Distrikt in Telangana

Gegründet 1953

Khammam (Distrikt)


(16198) Búzios, denumire internațională (16198) Buzios, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16198 Búzios este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,57 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 12,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

16198 Búzios


Porsche Panamera, Alman otomobil üreticisi Porsche'nin dört kapılı dört koltuklu coupe otomobil modeli. Önünde modifiye edilmiş bir Cayenne motoru bulunacağı, aracın arkadan itişli olacağı belirtilmiştir.

Panamera
2009'da tanıtılan otomobiller
Liftback otomobiller
Arkadan itişli taşıtlar
Dört tekerlekten çekişli taşıtlar
2010'lar otomobilleri
Hibrit elektrik gücüyle hareket eden taşıtlar

Porsche Panamera


GP Viborg er et cykelløb i Danmark. Det er en del af UCI Europe Tour i kategori 1.2. Cykelløbet var i 2013 og 2014 kendt som Destination Thy.

Vindere

GP Viborg


La empresa Hanomag (proviene del acrónimo: Hannoversche Maschinenbau AG) fue un fabricante de locomotoras de vapor, tractores, camiones, vehículos militares y coches en Hanover, Alemania fundada en 1871. Durante los años sesenta tuvo relaciones con empresas como Borgward, INSUD (primer representante argentino de Hanomag), la fundición argentina Cura (con la cual estableció una fábrica en la provincia de Santa Fe) y la empresa española Barreiros Diésel S.A..

Finalmente operaron sobre Continental AG. La empresa realizó un masivo envío de material ferroviario a Rumanía y Bulgaria antes de la Primera Guerra Mundial.

Historia

Las primeras actividades de la empresa se remontan a la época de 1835 cuando Georg Egestorff funda una compañía denominada Eisen-Giesserei und Maschinenfabrik Hannover. El objeto de la empresa es la fabricación de máquinas: Locomotora de vapor. Su ámbito de operación era la compañía de ferrocarriles del estado de Hannover. En 1871 cambió su denominación a Hannoversche Maschinenbau AG. a partir de 1905 fue una de las compañías sumistradoras de material ferroviario al ejército alemán. en 1931 se relanzó el interés por los turismos y se creó la filial Hanomag Automobil und Schlepperbau GmbH donde fabricaron automóviles en serie hasta 1951.

En la década del 50', realiza un acuerdo con la empresa argentina InSud, la cual ensambla bajo licencia, los modelos R35 y R55. Posteriormente, en 1960 firma un convenio con la fundición Cura, estabelciendo la Rheinstahl Hanomag-Cura, la cual funcionó hasta 1971 tras la compra de los activos por parte de Massey Ferguson a nivel mundial.

En los años sesenta realiza una alianza con el empresario Eduardo Barreiros para la construcción de tractores en España.

En 1964, se hizo cargo de Rheinische Stahlwerke AG (Rheinstahl Group) esta era una empresa en la industria del acero, así como la ingeniería de máquinas e instalaciones, y en una inversión histórica de la compañía se fusionó con Hanomag.

La operación de tractores agrícolas fue vendida a Massey Ferguson y en 1969 la división de fabricación de camiones de Hanomag-Henschel fue a Daimler-Benz AG, dejando a Hanover la fabricación de máquinas de movimiento de tierras para Massey Ferguson

En 1989, el segundo más grande del mundo fabricante de máquinas de construcción, Komatsu, compró una participación de Hanomag AG y desde 2002 Komatsu Hanomag GmbH es una filial 100% de la empresa global.

Hanomag en Argentina
En el año 1960 Cura Hnos, comenzó a levantar dentro del predio una fábrica para hacer palanquilla a partir de un horno eléctrico que luego suspendió por asociarse con Rheinstahl Hanomag, de Alemania para fabricar tractores. La nueva empresa por la fusión, utilizó la nave industrial de Granadero Baigorria, mientras se edificaba la de administración y fábrica de la nueva sociedad.

En el año 2011 Hanomag retornó al país de la mano de DHM Industria SA, empresa con base en Bell Ville (Córdoba), dedicada a la fabricación y venta de productos de las marcas Hanomag y Michigan, entre otras. La empresa cuenta con una amplia red de más de 78 concesionarios en todo el país.
Ofrece a sus clientes asesoramiento, asistencia técnica y un stock de repuestos permanente e inmediato.

Modelos producidos

R 40 A/B
R 40 RCE/RCT
R 46
R 55
R 57 Brillant
R 60
R 75 Super

Modelos producidos por DHM Industria S.A.

Elevadores
 E143 (Elevador)
 E248TT (Elevador)

Palas cargadoras
 H140 (Pala cargadora frontal)
 H148 (Pala cargadora frontal)
 H150 (Pala cargadora frontal)

Tractores línea TR
 FR65
 TR45
 TR 60
 TR65
 TR80
 TR85 / TR85 CA
 TR115CA
 TR145CA
 TR175CA
 TR195CA

Tractores línea Stark

 INV2
 PARK2
 AGR2
 AGR4

Tractores Agrícolas/Parqueros

 300A
 304A
 600A
 604A
 300P

Véase también
 Hanomag-Henschel

Referencias

Enlaces externos

Hannover
Fabricantes de automóviles de Alemania
Fabricantes de trenes
Fabricantes de camiones
Fabricantes de maquinaria agrícola
Komatsu

Hanomag


عين قشرة هي بلدية من إحدى بلديات ولاية سكيكدة. وتتبع دائرة عين قشرة ويبلغ عدد سكنها حوالي 26000 نسمة

الموقع
تقع بلدية عين قشرة غرب ولاية سكيكدة تبعد عن مقر الولاية بـ 75 كلم، وعلى الحدود مع ولاية جيجل، يحدها من الشرق : بلدية بين الويدان ومن الغرب : بلدية السطارة، ومن الشمال : بلديتي بني زيد ووادي الزهور ومن الشمال الغربي بلدية الولجة بوالبلوط ومن من الجنوب : بلدية أم الطوب.

الخصائص
تتربع على مساحة تقدر بـ 143 كم2 يغلب عليها الطابع الجبلي بنسبة 66.75% كما تتميز جبالها بشدة الانحدار وتغطيها غابات كثيفة بنسبة 59.61% يسكنها حوالي 24671 نسمة (إحصاء 2008) يقطن 70% منهم بالتجمع الحضري (عين قشرة – بودوخة) والباقي موزع في كل من الصفصافة والبطحاء وبوسحابة ومداشر أخرى.

التاريخ
تأسست إبان الاستعمار الفرنسي سنة 1957 بقرية بودوخة تحت اسم بلدية الولجة .وبعد الاستقلال وفي سنة 1963 تم نقل مقر البلدية إلى عين قشرة تحت الاسم الحالي بلدية عين قشرة .

رؤساء البلدية
تعاقب على رئاسة البلدية حوالي 17 مندوب ورئيس، حيث عرفت البلدية عدة مسؤولين منذ التأسيس إلى يومنا هذا نذكر منهم على التوالي:

 بوصبيعة محمد بن بوالعيد : من 1957 إلى 1962
 جوامع الساحلي: من 1962 إلى 1963
 العيسوب صالح: من 1963 إلى 1965
 بوعتروس السقاوي: من 1965 إلى 1970
 بوجنيبة محمد: من 1970 إلى 1975
 كيحل السعيد: من 1975 إلى 1980
 محمد بوضفة: من 1980 إلى 1985
 هواين عبد المالك: من 1985 إلى 1989
 البيوط بلقاسم: من 1989 إلى 1990 مندوب
 أودينة عبد الحميد: من 1990 إلى 1991
 كعوان أحمد: من 1991 إلى 1994 مندوب
 البيوط بلقاسم: من 1994 إلى 1995 مندوب
 سعيود أحمد:  من 1995 إلى 1996 مندوب
 كيحل حسين : اوت – سبتمبر – أكتوبر 1997
 طلحي محمد: من 23/11/1997 إلى 2002
 بولحديد عبد العزيز: من 2002 إلى 2007
 نغوش محمد: من 2007 إلى 2012
 قائمة مرقمة: من 2012 إلى 2017
 محمد جغادر: من 2017 إلى 2022 عن حركة مجتمع السلم

المراجع

بلديات ولاية سكيكدة

عين قشرة


NGC 5974 est une petite galaxie spirale située dans la constellation de la Couronne boréale. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5974 a été découverte par l'astronome britannique John Herschel en 1827.

À ce jour, deux mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'intérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons cependant que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5974 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5974 sur le site du professeur C. Seligman

5974
Constellation de la Couronne boréale
Galaxie spirale
Objet céleste découvert en 1827
Objet céleste découvert par John Herschel

NGC 5974


مجلس الإنعاش الأوروبي  هو مجمع علمي يهتم بالبحوث العلمية المتعلقة بالإنعاش وتلك المتعلقة بالظروف الحرجة حول الإنعاش، من مسببات السكتة القلبية وتوصيات الإنعاش، والعلاج المباشر لما بعد الإنعاش. فالمجلس يهتم بدعم البحوث، ونشر نتائجها، والعمل على الخروج بالتوصيات العملية فيما يتعلق بالإنعاش، وتنسيق تعليم التوصيات ووضع المواد التعليمية المتعلقة بتوصيات المجلس.

تاريخ المجلس
إثر محاضرة لأختصاصي القلب السويدي لارس موجنسن في مؤتمر جمعية القلب الأوروبية في عام 1985م حول أهمية تنسيق جهود الإنعاش في أوروبا، تم في عام 1986 إنشاء لجنة دائمة لتنسيق جهود الإنعاش، وفي عام 1988م أسس عدد من أطباء القلب وأطباء التخدير في فيينا مجلس الإنعاش الأوروبي والذي عقد أول جلسة رسمية له في أنتويرب في عام 1990م.

وظائف المجلس
يقوم المجلس بتنسيق الجهود على مستوى أوروبا في مجال الإنعاش وذلك من خلال:
 إصدار توصيات دورية في مجال الإنعاش تلقى قبولاً أوروبياً، كان آخرها توصيات عام 2005م.
 إصدار مجلة الإنعاش الدورية .
 تأهيل المدربين لتعليم طرق الإنعاش، وتنسيق دورات تعليمية للإنعاش بناءً على توصيات المجلس.
 عقد المؤتمرات الدورية المتخصصة بالإنعاش والطب الحرج.
 دعم البحوث العلمية في مجال الإنعاش، ونشر نتائج الدراسات العلمية.
 إصدار مواد تعليمية مثل عروض PowerPoint وملصقات تعليمية وغيرها مثل الوسائط المتعددة.

مراجع

وصلات خارجية
 مجلس الإنعاش الأوروبي
 مجلة الإنعاش Resuscitaion

جمعيات أوروبية طبية دولية
طب العناية المركزة
منظمات أسست في 1989
مؤسسات طبية وصحية

مجلس الإنعاش الأوروبي


Biserica Sfântul Anton se poate referi la:

 Biserica Sfântul Anton - Curtea Veche - prima biserică românească, ortodoxă, în București.
 Biserica "Sfântul Anton de Padova" din București - biserică romano-catolică din București (2012).
 Biserica "Sfântul Anton de Padova" din Arad - biserică romano-catolică din Arad (1902-1904).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Iași - biserică romano-catolică din Iași (1995).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Constanța - biserică romano-catolică din Constanța (1938).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Ilia - biserică romano-catolică din satul Ilia, Hunedoara (1851).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Baia Mare - biserică greco-catolică din Baia Mare (1402).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Câmpina - biserică romano-catolică din Câmpina (1906).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Pașcani - biserică romano-catolică din Pașcani (1875).
 Biserica Sfântul Anton de Padova din Fălticeni - biserică romano-catolică din Fălticeni (1858).
 Biserica Sfântul Antonie cel Mare - Titan - biserică ortodoxă în București.
 Biserica Sfântul Antonie cel Mare - Colentina - biserică ortodoxă în București.
 Biserica Sfântul Antonie cel Mare - Măicăneasa - biserică ortodoxă în București.

Biserica Sfântul Anton (dezambiguizare)


Anna Constantia Thynne, lady John Thynne (rođena Beresford ; 1806. – 1866.) bila je britanska morska zoologinja. Godine 1846. izgradila je prvi stabilni i održavani morski akvarij i u njemu održavala koralje i spužve više od tri godine.

Prva ljubav lady John Thynne bila je geologija, ali 1846. godine susrela je svoju prvu Madreporu i bila impresionirana nečim što je izgledalo kao stijena, ali je zapravo živo biće. Želeći odnijeti uzorke iz Torquaya u London, pričvrstila je Madrepore na spužvu iglom i koncem, unutar kamene posude. Zatim ih je prebacila u staklenu posudu, mijenjajući vodu svaki drugi dan. Nemajući dovoljno zaliha da nastavi zamijeniti morsku vodu, prešla je na prozračivanje prebacivanjem vode između posuda ispred otvorenog prozora, što je zadatak koji je obično poduzimao njezin sluga.

Godine 1847. dodala je morske biljke u zdjelice i za dvije godine stvorila prvi uravnoteženi morski akvarij.

Thynneino djelo nadahnulo je Philipa Henryja Gossea, koji je 1853. razvio Riblju Kuću u londonskom zoološkom vrtu.

Bila je udana za lorda Johna Thynnea (1798. – 1881.), kanonika i poddekana Westminsterske opatije, i trećeg sina Thomasa Thynnea, 2. markize od Batha. Njena službena.titula tako je bila "Lady John Thynne".

Objavljeni radovi

Vidi također
 Vremenska crta žena u znanosti

Izvori

Britanski zoolozi
Morski biolozi

Anna Thynne


Scott Aitchison, né le  à Huntsville, est un vendeur, agent immobilier et homme politique canadien, originaire de l'Ontario.

Il représente la circonscription fédérale ontarienne de Parry Sound—Muskoka à titre de député conservateur à la Chambre des communes du Canada à partir de 2019. Avant son élection comme député, il est maire de la ville de Huntsville de 2014 à 2019.

Biographie
Né à Huntsville en Ontario, Aitchison travaille comme vendeur de la Coldwell Banker Thompson Real Estate and Fowler Construction. En 2011, il est coprésident du comité organisant la Ontario Para Winter Games de 2012 à Huntsville.

Politique

Politique municipale
D'abord élu comme conseiller en 1994 à l'âge de 21 ans, il est à ce moment le plus jeune conseiller à avoir siégé au conseil municipal de Huntsville. Réélu comme conseiller pendant trois mandats, il occupe le poste de maire suppléant à partir de 2010. Élu maire en 2014, il l'est à nouveau en 2018.

Politique fédérale
Remportant l'investiture conservatrice face à trois adversaires, Aitchison est élu lors de l'élection fédérale de 2019. Réélu en 2021, il entre au cabinet fantôme à titre de ministre du Travail.

En décembre 2021, il travaille directement avec le ministre libéral Seamus O'Regan afin d'inclure dans le projet de loi C-3 du gouvernement une prolongation du congé pour deuil aux parents travaillant pour une entreprise sous juridiction fédérale. Fait rare, cette initiative interpartis permit d'inclure ce qui était d'abord un projet de loi privé du député conservateur Tom Kmiec dans la législation gouvernementale.

Le , il est rapporté que le député Aitchison envisage de se présenter dans la course à la chefferie du Parti conservateur de 2022.

Positions politiques

Polarisation politique
Au cours de la manifestation du Convoi de la liberté, Aitchison exprime son inquiétude face à ce qu'il décrit comme « le fossé qui se creuse au Canada » et accuse le premier ministre Justin Trudeau de ne pas parler aux Canadiens avec lesquels il n'est pas d'accord. Lors d'un discours à la Chambre des communes, Aitchison déclare qu'il souhaitait voir les hommes politiques trouver des compromis et « être en désaccord sans se détester ».

Logement
Aitchison commence sa campagne de leadership en publiant un plan détaillé visant à résoudre ce qu'il croit être une crise du logement au Canada. Son plan, intitulé " YIMBY : A Plan to Build More Homes for Canadians", a quatre objectifs principaux : mettre fin au , augmenter le nombre de travailleurs de la construction par l'éducation et l'immigration, augmenter le nombre de logements abordables et sociaux, et sévir contre le blanchiment d'argent dans l'immobilier canadien.

Projet de loi 21
Il se prononce contre la Loi sur la laïcité de l'État du Québec de 2019, également connue sous le nom de projet de loi 21. Dans son discours de lancement à la direction du Parti conservateur, il déclare : « Notre parti a une fière tradition d'être une voix pour la liberté de religion dans le monde entier. Nous devons avoir le courage de nos convictions pour faire de même chez nous, dans chaque province et territoire. La liberté de religion est un droit garanti par la Charte. Cela comprend le droit de chaque Canadien de porter fièrement une croix, un hijab, un turban ou une kippa sur son lieu de travail. Le projet de loi 21 est mauvais, et je m'y opposerai".

CANZUK
Il soutient CANZUK, un projet d'alliance entre le Canada, l'Australie, la Nouvelle-Zélande et le Royaume-Uni visant à accroître le commerce, la politique étrangère et la coopération militaire. Il est nommé à la tête de deux groupes de travail multipartites visant à faciliter les discussions sur une circulation et un commerce plus libres au sein des pays partenaires.

Large bande en milieu rural
Lors de sa première intervention à la Chambre des communes, il s'inquiète du service Internet en milieu rural dans sa circonscription. Il croit qu'il doit y avoir plus de concurrence sur le marché et que le gouvernement fédéral doit investir dans les régions mal desservies.

Environnement
Il est un défenseur de ce qu'il décrit comme un plan fédéral crédible en matière de changement climatique qui permettrait à l'industrie de trouver des méthodes novatrices de réduction des émissions. Il s'oppose à une taxe sur le carbone, affirmant qu'elle « nuit de façon disproportionnée aux Canadiens à faible revenu vivant dans les régions rurales ».

Résultats électoraux

Références
 Scott Aitchison - Chambre des communes du Canada

Liens externes

Actuel député fédéral canadien
Naissance en janvier 1973
Député du Parti conservateur du Canada
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Maire en Ontario

Scott Aitchison


Bogotá je rijeka u Kolumbiji, pritoka rijeke Magdalene. Pripada slijevu Karipskog mora.

Izvori

Rand McNally, The New International Atlas, 1993.

Vanjske poveznice

 Sistema Hídrico, Bogotá
 Hidrografía Río Bogotá

Rijeke u Kolumbiji
Pritoke Magdalene

Bogotá (rijeka)


ගීතයන්
ජීවන් කුමාරතුංග
ඩිලානි අබේවර්ධන
කමල් අද්දරාරච්චි
දිල්හානි ඒකනායක
ශෂී විජේන්ද්‍ර
මැණික් කුරුකුලසූරිය
ප්‍රියංකර පෙරේරා
බන්දු සමරසිංහ
ටෙනිසන් කුරේ
දෙනවක හාමිනේ
දීපානි සිල්වා
මාක් සැම්සන්
ප්‍රේමසිරි කල්පගේ
කිංස්ලි මාන්නම්පෙරුම
සුසිලා කෝට්ටගේ
උදය කුමාරි
සැන්ඩෝ හැරිස්
ලක්ෂ්මන් ආරච්චිගේ
මල්ලිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර
සමන්මලී ප්‍රනාන්දු
නවනන්දන විජේසිංහ
ප්‍රසන්න ෆොන්සේකා
චන්න පෙරේරා
වික්ටර් විජයවන්ත
ලාල් පීරිස්
කපිල සිගේරා
විමලසිරි පෙරේරා
ගුණදාස කටුවාවල
උපාලි සෙනරත්
ගුණපාල කරුණාපතිරණ
ජානක ජයලත්
තිස්ස විමලසිංහ
සී. සී. ෆොන්සේකා
සුමිත් හිරාන් ප්‍රනාන්දු
ලාල් පාගොඩආරච්චි
චන්ද්‍රසිරි ලියනආරච්චි
එච්. එම්. සෝමරත්න

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය - සුනිල් ආරියරත්න, අජන්තා රණසිංහ, හේමසිරි හල්පිට, සමන් චන්ද්‍රනාත් වීරසිංහ, සිරිසේන විමලවීර
ගීත ගායනය - විශාරද නන්දා මාලිනී, විශාරද චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන, මායා දමයන්ති, ග්‍රේෂන් ආනන්ද, ප්‍රියංකර පෙරේරා, වික්ටර් විජයවන්ත, සුසිල් පෙරේරා, වෝල්ටර් ප්‍රනාන්දු
භව තෘෂ්ණා ධන තෘෂ්ණා - විශාරද නන්දා මාලිනී
ගැටපිච්ච සුවඳට බඹරු වඩින්නා - ග්‍රේෂන් ආනන්ද, චන්ද්‍රිකා සිරිවර්ධන
හැඩ පෙන්නුවේ රාජා වැනි - වික්ටර් විජයවන්ත, වෝල්ටර් ප්‍රනාන්දු, මායා දමයන්ති, සුසිල් පෙරේරා, ග්‍රේෂන් ආනන්ද

නිෂ්පාදනය
අංග රචනය - ජේ. සුරනිමල සහාය - අජිත් ලොකුගේ
කලා අධ්‍යක්ෂණය - තිස්ස වීරවර්ධන සහාය - සුමිත් හිරාන්, හසෝධන කොටුගොඩ
සටන් අධ්‍යක්ෂණය - සැන්ඩෝ හැරිස්
ශබ්ද පරිපාලනය - ජෝර්ජ් මනතුංග ශබ්ද ඉංජිනේරු - අබේසිංහ අල්විස්
ශබ්ද සහාය - පාලිත සිල්වා, සරත් සිරිබද්ධන, පර්සි ගුණවර්ධන
රසායනාගාර පහසුකම්, චිත්‍රාගාර පහසුකම් - ටී. කේ. එන්ටර්ප්‍රයිසස්
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය - යූ. කේ. මහින්ද
නිශ්චල ඡායාරූප - අතුල ජයසුන්දර
නිෂ්පාදන සහාය - සරත් වීරසිංහ
කැමරා සහාය - ලලිත් තෝමස්, ප්‍රැන්ක්ලීන් රූප්, ඒ. ඒ. පේ‍්‍රමදාස, චමින්ද පතිරත්න, ජෝර්ජ් මරියදාස්, එම්. වී. ප්‍රභාත්
කැමරා හැසිරවීම - එම්. වී. හේමපාල (තලේ)
කබමුණුආරච්චි ණ්ඩා මෝස්තර - ඒ. ඒ. සෝමදාස, ඩිලන්ති විමලවීර
ගීත පටිගත කිරීම - මර්වින් බෙන්ස්, නෙකෝ ශබ්දාගාරය

සම්මාන
සරසවිය සම්මාන
 ජනප්‍රිය චිත්‍රපටිය
 කුසලතා සම්මාන

සීතල ගිනි කඳු


During the Vietnam War, the U.S. Joint Chiefs of Staff considered and rejected some additions to strategic bombing campaigns that would include targeting a series of dikes and dams along Vietnam's Red River delta. A classified 1965 USAF report suggested that the Red River flood control system could probably not be destroyed by conventional aerial bombing.

In 1966, John McNaughton, Secretary of Defense for International Security Affairs, proposed the destruction of the Red River Valley dams and dikes in order to flood rice paddies, disrupt the North Vietnamese food supply, and leverage Hanoi during negotiations; then-Secretary of Defense Robert McNamara, however, rejected the idea.

Background

The dike and dam system on the Red River had been expanded steadily since independence was declared and by 1972 consisted of nearly 2500 miles of dikes, levees, dams and sluices. Heavy monsoon rains coupled with the preoccupation of the civilian population that normally maintained the water works, led to extensive flooding in 1971. In an attempt to garner international opposition against the newest U.S. strategic bombing campaign, Rolling Thunder, the North Vietnamese Government began a propaganda campaign using images of the flood to allege that the U.S. had begun a strategic bombing campaign against the Red River dikes. Given the North Vietnamese tactic of forcing U.S. aircraft to jettison their bombloads and abort their missions, the dikes undoubtedly were their point of impact on occasion, as they may have been for some downed U.S. aircraft.

Combatants

North Vietnam

As the North Vietnamese called on the local population to maintain the military lines of communication, labor was drawn away from dike maintenance. The problem was exacerbated by the placement of air defense equipment (AA and GCI) on the dikes and the resulting deterioration caused by the vibration of the guns. North Vietnamese SAMs that missed their mark often fell back to earth before exploding, causing additional damage to the dikes. As the dikes deteriorated, however, the North Vietnamese sought a way to continue to fight the war and maintain the dikes. In order to extract a greater effort from their population, they turned the issue into one that would rally the people, alleging that the United States was bombing the dikes intentionally in order to flood the entire delta. Foreign visitors were provided tours of damaged dikes — photographic coverage indicates that most visitors were taken to the same "damaged" dike over a period of several years — to exploit the issue in the foreign press.

United States

President Richard Nixon and Secretary of State Henry Kissinger discussed bombing the dike network in a 1972 conversation on Operation Linebacker II, later published by Daniel Ellsberg:

Nixon: We've got to quit thinking in terms of a three-day strike [in the Hanoi-Haiphong area]. We've got to be thinking in terms of an all-out bombing attack - which will continue until they - Now by all-out bombing attack, I am thinking about things that go far beyond. I'm thinking of the dikes, I'm thinking of the railroad, I'm thinking, of course, the docks.
Kissinger: I agree with you.
President Nixon: We've got to use massive force.
Two hours later at noon, H. R. Haldeman and Ron Ziegler joined Kissinger and Nixon:
President: How many did we kill in Laos?
Ziegler: Maybe ten thousand - fifteen?
Kissinger: In the Laotian thing, we killed about ten, fifteen.
President: See, the attack in the North that we have in mind, power plants, whatever's left - POL [petroleum], the docks.  And, I still think we ought to take the dikes out now. Will that drown people?
Kissinger: About two hundred thousand people.
President: No, no, no, I'd rather use the nuclear bomb. Have you got that, Henry?
Kissinger: That, I think, would just be too much.
President: The nuclear bomb, does that bother you?...I just want you to think big, Henry, for Christsakes.

U.S. investigation into the North Vietnamese claims revealed that U.S. bombing had caused minor damage to the dikes but none of the damaged structures were part of the system protecting Hanoi, and none of the damage was severe enough to cause a major breach. Further complicating matters was the North Vietnamese placement of anti-aircraft radars, surface to air missiles, and artillery atop dike structures. The dike system was also part of the North Vietnamese transportation network, with roads and rail lines in close proximity to the dikes. Although authorization was given during Operation Linebacker II to attack these sites, only the use of napalm, cluster bombs, and other antipersonnel weapons were permitted to be used in an attempt to minimize structural damage.

International reaction

The North Vietnamese used these incidents as part of their propaganda campaign. Actress Jane Fonda is often credited with helping publicize the bombing, for which then U.S. Ambassador to the UN George H. W. Bush accused her of lying. Columnist Joseph Kraft who was also touring North Vietnam, believed that the damage to the dikes was done in error and was being used as propaganda by Hanoi, and that if the U.S. Air Force were "truly going after the dikes, it would do so in a methodical, not a harum-scarum way." Others, like Jean Thoraval of Agence France-Presse, reported personally witnessing a U.S. bombing raid where a dozen planes had dropped bombs and fired rockets on a nearby dike, concluding that "the attack was aimed at a whole system of dikes." Sweden's Ambassador to Hanoi, Jean-Christophe Öberg, along with two Swedish journalists, described the damage to the dikes as "methodic."

An investigation into the bombing of the dikes carried out by a French geographer, Yves Lacoste, concluded that the bombing was based on a systematic policy to flood the eastern part of the delta. According to the investigation, the eastern part was targeted more than the western part which had more military targets (for instance, Hanoi). The investigation stated that the overwhelming majority of dike bombing also occurred on the concave sections of dike, the most vulnerable to such bombing and that the effects of the bombing were profound, as 'minor damage' actually severely weakened the dike structure through sub-surface cracking, which increased vulnerability during periods of high discharge.

Notes

Military operations of the Vietnam War
Presidency of Richard Nixon
Strategic bombing conducted by the United States
Cancelled military operations involving the United States

Proposed bombing of Vietnam's dikes


9M83 je ruska dvostupanjska protuzračna raketa koja se koristi u sustavu vođenih projektila S-300W zajedno s 9M82.

Tehnologija
Projektil 9M83 prvenstveno je dizajniran za presretanje balističkih projektila kratkog dometa, no može se koristitit i protiv zrakoplova i krstarećih raketa. Izbacuje se okomito prema gore iz spremnika za lansiranje i transport pomoću plinskog punjenja (tzv. hladni start). Tek na oko 40 m visine, aktivira se prvi stupanj raketnog motora. Unutar prosječno pet sekundi 9M83 postiže brzinu od oko 1.200 m/s. Nakon što je pojačivač izgorio, odbacuje se, a raketni motor drugog stupanja se pali nakon 13,86 s. To ju ubrzava do 1.600-1.700 m/s. Drugi stupanj je identičan onom kod 9M82. Postoji opcija odgode drugog stupnja paljbe do 20 sekundi kada se koristi protiv zrakoplova. Modernizirana verzija 9M83M s povećanim vijekom trajanja ugrađene elektronike doseže domet od 120-150 km, a koristi se u vođenom raketnom sustavu S-300WM.

Lansirno-transportno vozilo 9A83 od 47,5 tona nosi četiri projektila 9M83 i opremljeno je radarom za osvjetljavanje cilja. Lansira dvije rakete u razmaku od 1-2 sekunde i navodi ih na cilj. Transportno-teretno vozilo 9A85 od 47 tona nosi četiri projektila i opremljeno je teretnom dizalicom. Također se koristi kao platforma za lansiranje.

Tehničke specifikacije

Literatura

 Industrijski kompleks Antey: Mobilni višekanalni protuzračni raketni sustav 9K81 "S-300W" protuzračne obrane trupa za zapovjednu razinu frontova i vojski. Službena Antey informativna brošura. Industrijski kompleks Antey, Moskva 121471, Rusija, 1995.
 Dan Katz: S-300 raketni sustav zemlja-zrak. Aerospace Daly & Defense Report, Aviation Week, kolovoz 2015.

 Steven J. Zaloga: Taktička obrana od balističkih projektila: Antey S-300V. Jane's Intelligence Review, veljača 1993., Jane's Information Group, London, 1993.

Izvori

Vanjske poveznice

 Snimanje filma na YouTubeu.
 Raketni sustav zemlja-zrak S-300
 Zaručnička kuverta S-300WM

Ruske rakete zemlja-zrak
Stranice s nepregledanim prijevodima

9M83


3 Andromedae (en abrégé 3 And) est une étoile géante de la constellation boréale d'Andromède. Elle est visible à l'œil nu avec une magnitude apparente de 4,64. D'après la mesure de sa parallaxe annuelle par le satellite Gaia, l'étoile est distante d'environ  de la Terre. Elle se rapproche du Système solaire à une vitesse radiale héliocentrique de  et possède un mouvement propre relativement important, traversant la sphère céleste à un rythme de .

3 Andromedae est une étoile géante rouge de type spectral K0 IIIb, avec la classe de luminosité « b » indiquant qu'il s'agit d'une géante relativement peu lumineuse. Elle est membre du red clump, c'est-à-dire qu'elle génère son énergie par la fusion de l'hélium dans son noyau. L'étoile est âgée d'environ 2,3 milliards d'années.
Elle possède une masse estimée être 1,7 fois plus grande que la masse du Soleil et son rayon est dix fois plus grand que le rayon solaire. Sa luminosité est 49 fois plus grande que celle du Soleil et sa température de surface est de .

Notes et références

Lien externe

Constellation d'Andromède
Étoile de type spectral KIII
Andromedae, 03
Objet du Bonner Durchmusterung
8760
218031
113919

3 Andromedae


Averill Park is an urban park located in San Pedro, Los Angeles, California. It features barbecue pits, a gazebo and an artificial pond with a waterfall. There are numerous resident ducks, turtles, bees and various bird species

References

Parks in Los Angeles County, California
Parks in Los Angeles

Averill Park


උතුරු කොරියානු නෂ්ටික පරීක්ෂණ කොරියාවේ ජනරජ සමුහ ආණ්ඩුව විසින් වර්ෂ 2009 වූ මැයී මස 25 වෙනි දින අත්හදා බලන ලදී.එය නෂ්ටික උපකරණ භාවිතා කරමින් භූගතව සිදුකරන ලද පිපිරිමකි.පළමු පරීක්ෂණය අසාර්ථක වූ අතර එය 2006 ඔක්තෝබර් වල සිදු කෙරින.ඉන්පසු තවදුරටත් නෂ්ටික පරීක්ෂණ , Pyongyang ප්‍රාන්තයේ සිදුකරන ලද මිසයීල අත්හදා බැලීම් මේ අතර ප්‍රකට වේ.විද්‍යා පත්‍රීකාවක මෙහි ප්‍රබලත්වය 2.35 කිලෝටෝන් ලෙස සටහන් වීය.

මෙම පරීක්ෂණය ජගත් ප්‍රජාව විසින් විවේචනය කල අතර එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය 1874 වෙනි සම්මුතිය  ඉදිරිපත් කරමින් මෙය නුසුදුසු නෂ්ටික පරීක්ෂණයක් බවත් මෙයට විරුද්ධව
කොරීයාවට සම්භාධක පැනවීය යුතු බවත් දන්වා සිටින ලදී.

කොරීයානුවන් දැඩ් ලෙස විශ්වාස කලේ නෂ්ටික පරීක්ෂණය සිදුකරනුයේ රට අර්බුදයක පෑන නැගුණු විට උදව් ලබා ගැනීමට බවය.මෙය සංවීධානය කරණු ලෑබුවේ  2008 ග්‍රීෂ්ම කාලයේදී Kim Jong-Il  ට හැදුන හදිසි අඝාත තත්වයෙන් පසුවය. සියලු කටයුතු ඔහුගේ 3 වෙනි පුතා විසින් සංවිධානය කෙරීන .ඔහු Kim Jong-un වූ අතර ,පියාගේ මරණයෙන් පසු ඔහු රටේ බලය අල්ලාගන්නා ගැනීන.

වටපිටාව

උතුරු කොරියානුවන් 2 වෙනි නෂ්ටික පරීක්ෂණයට පෙර සිදුකල රොකට්ටුව මුදාහැරීමෙන් පසු එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ජනාධ්පති ප්‍රකාශනයමගින් ඔවුන් දැඩ් ලෙස විවේචනය ලක්කෙරින.එහෙත් 2009 අප්‍රේල් 5 වෙනි දින උතුරු කොරීයානුවන් ඔවුන්ගේ යුද ශක්තිය Kwangmyŏngsŏng-2 සැටලයීට  කක්ෂ ගත කිරීමෙන් ලොවට ප්‍රකට කරන ලදී.මෙය බොහෝ ජාතීන් හෙලාදකින්නට යෙදුනි. මෙය අන්තර් මහත්දීවීපික බ්ලස්ටික මිසයීල අත්හදාබැලීමක් ලෙස ඉතිහාසයට එක්වින.

මෙම අත්හදාබැලීමේන් අනතුරුව උතුරු කොරියාව ගැන කරුණු කිහිපයක් ලෝකයා ඉදිරීයේ විද්‍යමාන වීය.එනම් ඔවුන්ට නෂ්ටික යුද ශිර්ෂ ඇති බවත් ඒවා මධ්‍ය ප්‍රාන්තික මිසයීල බවත්ය.
වර්ෂ 2009 වූ ජුනි වලදී ඇමෙරිකානු රාජ්‍ය විශ්ලේෂකයන්ට අනුව, මෙම අත්හදාබැලීම සිදුකෙරුනේ Kim Jong-il ගේ ජීවිතකාලය තුල උතුරු කොරියාවට නෂ්ටික ශක්තීය ඇති බවට පෙන්වීමටය.

උතුරු කොරියානු ප්‍රකාශනය

පිපිරීමට පැයකට ප්‍රටමව Pyongyang (කොරියානු අගනුවර), Washington, D.C. සහ Beijing වලට දෑනුවත් කිරීමට කටයුතු යෙදීන.එය ඇත්තටම සිදුවුයේ සදුදා දිනකකොරියානු සම්මත වෙලාවේ(KST) 10 පමණය .එමනිසා ඇමෙරිකානු ආරක්ෂක මණ්ඩලය වහාම ෂඩ් පාර්ශ්වික සාකච්චා කැදවින.

මෙහිදී කොරීයානු මධ්‍යම ප්‍රවෘත්ති කාර්යාශය  කරන ලද නිවේදනයේන් කොටසක් පහත දැක්වේ.

භූකම්පන පිළිබද ක්‍රියාකාරකම්

මෙය උදේ 9.50 ට(KST)සිදුවූ බව ජපානය සහ දකුණු කොරියාව වාර්තා කෙරින.ඇමෙරිකානු භූවිද්‍යාත්මක ප‍රික්ෂණ ආයතනය වාර්තා කරන ලද්දේ භූකම්පනයේ විශාලත්වය 4.7 ක් බව වාර්තා කලේය. උතුරු කොරියාවේ මධ්‍යයේ සිට වයඹ දෙස Kimchaek වලට,කිලෝමීටර 70 ක් (සැතපුම් 43 ක්)බවත්,Pyongyang සිට ඊසාන දිශාවට කිලෝමීටර 375 ක් (සැතපුම් 233 ක්) භූකම්පනය දැනුණු බවත්ය.ජපාන කාලගුණ විද්යා කාර්යාන්ශයට අනුව භුකම්පනයේ විශාලත්වය 5.3 ක් බව දෑක්වීන. දකුණු කොරීයානු භූවිද්‍යාත්මක සහ කනිජ සම්පත් ආයතනයට අනුව  (Korea Institute of Geoscience & Mineral Resources) මෙය 2006 නෂ්ටික පරීක්ෂණය අත්හදාබැලූ  ප්‍රදේශයේම අත්හදාබැලූ බවත් එයට වඩා විශාල ගුණයකින් ප්‍රබල බවත් දෑක්වේ.

රුසියානු රාජ්‍ය ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය(Defence Ministry) වාර්තා අනුව උතුරු කොරීයානුවන් සිදුකරණු ලෑබුවේ නෂ්ටික පිපිරීමක් පිළිබද දත්ත අධ්‍යනයක් බවත්,නෂ්ටික පිපිරීම පිළිබදව රුසියාවට තොරතුරු ලෑබී ඇති බවත්ය.
මෙම භූකම්පනය උතුරු කොරියාවට මායීම් වූ චීනයේ ගම්මානයක් වූ Yanbian ප්‍රදේශයට පවා දැනී ඇත.එම අවස්ටාවෙදී එහි පාසල් සිසුන් එම ස්ටාන වලින් ඉවත් කෙරීන.

පරීක්ෂණය පිළිබද විශ්ලේෂණය
පිපිරීමේ වපසරීය

විශ්ලේෂකයන් පොදුවේ පිළිගනු ලෑබුවේ අත්හදා බැලීම සාර්ට්ක බවත් එහි වපසරීය පිළිබද හරියටම ප්‍රකාශ කල නොහැකි බවත්ය.

ඇමෙරිකානු බුද්ධි අංශය තක්සේරු කරන පරීදී උතුරු කොරීයානුවන් කිලෝටොන් කිහිපයක නෂ්ටික පරීක්ෂණයක් සිදුකල බව කියාඇත.CTBTOPC (Comprehensive Test Ban Treaty Organization Preparatory Commission) අනුව මෙය  යම්තාක් දුරකට 2006 පරීක්ෂණයට වඩා කිලෝටොන් පාවිච්චි කර තිබුණී බව විශ්වාස කරයී.එසේම භූකම්පන මාපක ස්ටාන 23 ක දත්ත වලට අනුව පිපිරීමේ විශාලත්වය 4.52 ක් බව පෙන්නුම් කෙරින. ඒ අනුව මෙම අත්හදාබැලීම සදහා කිලෝටොන්  2.4 පාවිච්චි කර  ඇතිබව පෙන්. මෙය 2006 සමග සසදන විට එහි විශාලත්වය 4.1 බවත් 0.8 කිලෝටොන් පාවිච්චිකර තිබුණි බවත් ප්‍රකාශ වේ.

හැම්බ්ග් විශ්වවිද්‍යාලයේ(University of Hamburg) විශ්ලේෂක Martin Kalinowski මහතා ඇස්තමේන්තු කරන පරීදී පිපිරීමේ ප්‍රබලත්වය 3 සිට 8 දක්වා ව්‍යාප්තව ඇතිබව පැහදිලි කරයී. මෙය 2006 පරීක්ෂණයට සාපේක්ෂව ඉතා සාර්ථක වූ බවක් ඔහු කියයී.

රුසියාව ප්‍රකාශයට පත්කරන පරීදී පිපිරීමේ ප්‍රබලත්වය 10 සිට 20 දක්වා කිලෝටොන් පාවිච්චි කර තිබු බවත් මෙය ආසන්න වශයෙන් ඇමෙරිකාව නිපදවූ පැට්මැන්(Fatman) සහ ත්‍රීනීටි(Tirinity) බෝම්බ දෙකට සමාන බවත් ප්‍රකාශ කරන ලදී.උතුරු කොරීයානු ආරක්ෂක ඇමති Lee Sang-Hee ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දේ තව දත්ත අවශ්‍ය බවත් ප්‍රබලත්වය 1 සිට 20 දැක්වා කිලෝටොන්  පාවිච්චි කර තිබු බවත්ය.

කෙසේවුවත්,2013 සිදුකරන ලද නෂ්ටික පරීක්ෂණ කිහිපයකින්, the Federal Institute for Geosciences and Natural Resources හා ජර්මණියේ භූවිද්‍යා පරීක්ෂණ ආයතනය තක්සේරු කරන පරිදී, ප්‍රබලත්වය අවම 5 කිලෝටොන් සිට උපරීම 12 කිලෝටොන් ද, 2006 පරීක්ෂණය  අවම 700 ටොන් සිට උපරීම 2 කිලෝටොන් ද පාවිච්චිකර තිබුණි.

විකිරණමය බව සහතික කිරීමේ අඩුපාඩු

2009 ජුනි වල,CTBTO ආයතනය නිවේදනය කලේ මැයී මස 25 දින සිදුකල පරීක්ෂණය සම්බන්දව කිසිම විකිරණ කාන්දුවක් සොයා නොගත් බවක්ය.CTBTO ආයතනය මෙම පරීක්ෂණය සිදු කල කාලයතුල ලෝක ව්‍යාප්ත විකිරණ මද්‍යස්ටාන 40ක් පවත්වාගෙන යන ලදී.ඊට අමතරව ජපාන මුහුදට ඉහලින් ගිය ගුවන්යානා වලින් නිරීක්ෂණය කර ඇමෙරිකාව නිවේදනය කලේ ඔවුන්ටද විකිරණ කාන්දුවක් සොයාගත නොහැකිවූ බවත්ය.දකුණු කොරීයාවටද විකිරණ කාන්දුවක් සොයාගත නොහැකිවූ බව නිවේදනය කරන ලදී.විකිරණ කාන්දුවක් නෑත්තේහි යන්නෙහි තේරුම මෙම පරීක්ෂණය නෂ්ටික පරීක්ෂණයක් නොවන බවට ප්‍රකාශ කලනොහැක.මෙය මෙසේ සිදුවීමට සාධාරණ හේතු තිබුණි.ඉතාගැබුරු ස්ටානායක සුදුසු පාෂණ වලින් ආවරණය කොට පරීක්ෂණ සිදුකල විට
මෙය නෂ්ටික අත්හදාබැලීමක් බව ප්‍රකාශ කිරීම දුෂ්කරය.

මිසයීල පරීක්ෂණ

එම දවස තුලම උතුරු කොරීයානුවන් කෙටි දුර මිසයීල අත්හදාබැලීම් කිහිපයක් සිදුකෙරින.මුලින් වාර්තා වුයේ මිසයීල 3ක් බවත් පසුව එය 2ක් බවට දකුණු කොරීයානු ආරක්ෂක ඇමති 2009 මැයී මස 27 වෙනි දින නිවැරදි කෙරින.පළමු මිසියීලයේ දුර 130 කිලෝමීටර බවත් දකුණු කොරීයානු ප්‍රවෘත්ති කාර්යාංශයේ යුදමය නිලදාරීන් ප්‍රකාශ කරනලදී.තවද මුදාහැරීම ඇමෙරිකානු හා ජපාන ඔත්තු බැලීමේ යානාවලට අසුනොවන පරිදි සිදුකර ඇතිබව ඔවුන් ප්‍රකාශ කලහ.

2009 මැයී මස 26 දින දකුණු කොරීයානු Yonhap ආයතනය වාර්තාකරන පරිදී උතුරු කොරීයානුවන් මිසයීල 3ක් හෝ ඊට වඩා දියත් කලබවත් ඒවා නෑගෙනහිර වෙරළ තීරයේ කදවුරක සිට දියත් කෙරුනු බවත්, මෙය එක්සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිතයින් උතුරු කොරීයානුවන් සිදුකල නෂ්ටික අත්හදාබැලීම්ට විශ්ලේෂණය ආරම්භ කරන විට සිදුවූ බවත්ය.

2009 මැයී මස 27 දින,ඔවුන් අඩුමතරමේ මිසයීල 5ක් වත් අත්හදාබලා ඇති බවත් උතුරු කොරියාවේ බටහිර වෙරළ තීරය තවදුරටත් නාවික කටයුතුවලට වගකීමක් ආරක්ෂාවක් නොමැති බවත් යුධ නියෝජිතයින් ප්‍රකාශයට පත්කරන ලදී.
2009 මැයී මස 28 දින, උතුරු කොරියාවේ නෑගෙනහිර වෙරළ තීරයේ සිට තවත් කෙටි දුර මිසයීල යොදා අත්හදාබැලීම් සිදුකරන ලදී.

2009 මැයී මස 29 දින,එක්සත් ජාතීන්ගේ නිලදාරීන් ප්‍රකාශ කරනලද්දේ ඔවුන්ගේ චන්ද්‍රිකා ජායාරූපවලින් හෙළිදරව් වෙනපරිදි කොරියානු ස්ටාන 2ක ,විශාල පරාසයේ බ්ලස්ටික මිසයීල අත්හදාබැලීමකට සුදානම් වෙන බවකි.මෙය 2009 ජුනි 1 දින ඇමෙරිකානු ආරක්ෂක ලෙක්ම් Robert M. Gates ප්‍රවෘත්ති සාකච්චාවකදී සනාත කල අතර,උතුරු කොරීයානුවන් කිරීමට යන දෙය හරියටම පැහැදිලී නැතිබවත් ප්‍රකාශ කලේය.

2009 ජුනි 2 වෙනි දින,Yonhap ආයතනය වාර්තාකරන පරිදී, උතුරු කොරියාව මැදි දුර මිසයීල කිහිපයක් අත්හදාබැලීමට සැරසේන බවත්, ඒවා Anbyon region, Gangwon Province සහ  Pyongyan වලට ඊසාන දෙසින් ,යනලෙස තැන් තුනක සිට මුදාහැරීමට සැරසේන බවත්,උතුරු කොරියාව අන්තර් මහත්දිව්පික බ්ලස්ටික මිසයීල අත්හදාබැලීමට සැරසේන බවත්  2009 ජුනි 1 දින ඇමෙරිකානු ආරක්ෂක ලෙක්ම් Robert M. Gates හා එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක නියෝජිතයින් ප්‍රකාශ කල ප්‍රකාශනය නිවරදි බවත් ප්‍රකාශ කරන ලදී.

ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිචාර

උතුරු කොරීයානු ප්‍රවෘත්ති කාර්යාංශයKCNA නිවේදනය කරනු ලැබුවේ පරීක්ෂනය සාර්ටක වූ බවත් මෙය අත්හදා බැලුවේ තම රටේ ආරක්ෂාව සැම අතින්ම ශක්තිමත් බව පිළිබධව අදහසක් ලබාගැනිමට බවත්ය.

දකුණු කොරීයානු ප්‍රවෘත්ති කාර්යාංශය නිවේදනය කරනු ලැබුවේ මෙය සැමරීමට Pyongyang වල මහජන රැලි සංවිධානය කර ඇති බවත්ය.

සය පාර්ශ්වික සමුළුව

1.:ජනාධිපති Lee Myung-bak හදිසි අමාත්‍ය මණ්ඩල රැස්වීමක් කැදවූ අතර උතුරු කොරීයාවට පිටපිට අනතුරුඅගවූ අතර මෙම සිදුවීම ගැන ප්‍රකාශයක් නිකුත් කරන ලෙස දෑනුම් දෙන ලදී.

2.:චීන රජය දෑඩි ලෙස මෙම පරීක්ෂණයට විරෝධය පැ අතර වහාම සය පාර්ශ්වික සාකච්චා වලට පැමිණෙන ලෙස උතුරු කොරීයාවෙන් ඉල්ලා සිටිනලදී.

3.:පරීක්ෂණය පිළිගත නොහැකි බවත් මෙය එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ නීති බිද හෙලීමක් බවත්,මොවූනට සම්බාධක පැනවීය යුතු බවත්ය.

4.:රුසියානු වීදේශ සම්බන්ධතා ඇමති ප්‍රකාශ කලේ,මෙය ආසියාවේ, ඊසාන දිග ආසියා ප්‍රදේශවාසීන්ගේ ආරක්ෂාව හා ස්ටායීතාවය අනතුරේ දෑමීමක් බවත් එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ නීති බිද හෙලීමක් බවත්ය.

5.:ධවල මණ්ධීරය ප්‍රකාශ කලේ,කොරියාව කෙලින්ම සිදුකලේ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව අනතුරේ දමන මෝඩ ක්‍රියාවක් බවත් මේ සම්බන්ධයෙන් උතුරු කොරීයාව ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවට වගකිවයුතු බවත්ය.
ජනපති ඔබාමා නිලවශයෙන්  ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ උතුරු කොරීයාව කෙලින්ම ලෝක සාමයේ හා ස්ටායීතාවයේ මිනීවල හැරීමට පටන්ගත් බවත්ය.

වීපාක

පරීක්ෂණ  තොරතුරු පලවුන ගමන්ම ,දකුණු කොරීයානු කොටස් වෙළද පොලට එය කෙලින්ම දෑනෙන්නට වීය.

මැයී මස 28 දින, උතුරු කොරියාවට සාම සාකච්ඡා වලට එන ලෙස දකුණු කොරියාවට තර්ජනය කරන ලදී.මෙය කොරීයානු අර්ධදීව්පය යුධ සංග්‍රාමයකට නැවත නැබුරු වීමක් ලෙස ඉතිහාස ගතවීය.
මේඅනුව දකුණු කොරීයානු හා ඇමෙරිකානු සෝදිසි මෙහෙයුම් වාරගණන වැඩි කෙරින.
උතුරු කොරියාව ,දකුණු කොරීයානු හා ඇමෙරිකානු නාවික නැව් වලට තම වෙරළ තීරයට නොපැම්නෙන ලෙස තර්ජනය කෙරින.ඔවුන් තමන්ගේ ස්වාධිපත්‍ය උල්ලංඝනය කර ඇතිබව ප්‍රකාශ කලහ.

2009 මැයී මස 30 දින,එකසත් රාජ්‍ධානියේ ආරක්ෂක ඇමති සනාත කලේ VC10 ගුවන්යානා ජපානයේ ඔකිනාවාවල Kadena Air Base ගුවන් කදවුරට පිටත් කර යැවූ බවත් ජපානයේ පරීක්ෂණ වලට සම්පුර්ණ සහය දක්වන බවත් ප්‍රකාශ කරන ලදී.

2009 ජුනි 02 දින ජපානය, චන්ද්‍රිකා මිසයීල,කලින් දෑනුම් දීමේ  පද්ධතියට සහය දක්වන අතර එහි කොටස් කරුවෙක්ද වෙයී.

උතුරු කොරීයානු නෂ්ටික පරීක්ෂණයට පසු ඇමෙරිකාව තම යුදමය උපකරණ  දකුණු කොරීයාවට ඉතා අඩුමුදලට  ලබාදී ඇත.ඒ යුධ උපකරණ අතර GBU-28 බංකර පුපුරුවන බෝම්බ, SM-2 Standard මිසයීල, F-16 ගුවන් යානා වැදගත් තැනක් ගනුලබයී.එපමණක් නොව ඇමෙරිකාව දකුණු කොරීයාවට යුද ශක්තිය වර්ධනය කරගැනීමට පුර්ණ අනුග්‍රහය ලබාදෙනු ලබයී.

එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ 1874 වෙනි සම්මුතිය

එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය 1874 වෙනි සම්මුතියට අනුව,ඒකමතිකව තීරණය කරණ ලද්දේ ,උතුරු කොරීයාවට ප්‍රතිචාර දෑක්වීමක් වශයෙන් ආර්ථික සම්බාධක පැනවීය යුතු බවය,උතුරු කොරීයාවට යවන සියලු බඩු භාහිරාධිය පරීක්ශා කලයුතු බවත්,ඒවා න්ෂ්ටික කටයුතු සදහා යොදා ගත හැකිනම් විනශ කල යුතු බවත්ය  .

2009 උතුරු කොරියානු නෂ්ටික පරීක්ෂණ


En lyskæde er elektriske lys monteret på ledninger og ophængt som dekorativt pynt, særligt populære ved juletid og i vinterperioden. Lyskæder findes både med glødepærer og lysdioder og findes i mange farver og former.

Lyskæder bruges på juletræer og udendørs på husgavle. I Danmark kan det første indendørs juletræ med elektrisk lyskæder spores tilbage til et fotografi fra 1910.

Se også
 lysdiodekæde

Referencer

Juletræer
Julepynt
Belysning

Lyskæde