Lactarius pubescens (Heinrich Adolph Schrader, 1794 ex Elias Magnus Fries, 1838) este o specie de ciuperci otrăvitoare din încrengătura Basidiomycota în familia Russulaceae și de genul Lactarius, denumit în popor râșcov bărbos sau lăcustă albă. Acest burete coabitează, fiind un simbiont micoriza (formează micorize pe rădăcinile arborilor). În România, Basarabia și Bucovina de Nord se dezvoltă în șiruri sau cercuri mari, numai rar solitar, sub mesteceni în grădini, parcuri sau la marginea de străzi și drumuri ierboase, pe soluri umede sau uscate, neutre până calcaroase. Apare de la câmpie la munte între august și octombrie (noiembrie). Specia s-a găsit câteodată chiar și la marginea de tubării.

Taxonomie

Primul om de știință care a descoperit și descris specia sub numele Agaricus pubescens a fost botanistul și medicul german Heinrich Adolph Schrader (1767-1836) în volumul 1 al lucrării sale Spicilegium florae germanicae din 1794.

În anul 1838, renumitul micolog suedez Elias Magnus Fries a transferat soiul la genul Lactarius sub denumirea Lactarius pubescens, de verificat în cartea sa Epicrisis systematis mycologici, seu synopsis hymenomycetum. Adesea, numele binomial determinat de Schrader nu mai este folosit. Cunoscutul micolog italian Bruno Cetto de exemplu îl mai aplică.

De-a lungul timpului au fost făcute mai multe încercări de redenumire, cele mai importante au fost Mycena pubescens a lui Paul Kummer în Der Führer in die Pilzkunde: Anleitung zum methodischen, leichten und sicheren Bestimmen der in Deutschland vorkommenden Pilze mit Ausnahme der Schimmel- und allzu winzigen Schleim- und Kern-Pilzchen din (1871) și Lactifluus pubescens a lui Otto Kuntze, în volumul 2 al Revisio generum plantarum:vascularium omnium atque cellularium multarum secundum leges nomenclaturae internationales cum enumeratione plantarum exoticarum in itinere mundi collectarum (1891). Ultima propusă a fost Lactarius pubescens var. betularum a lui Marcel Bon în jurnalul micologic Documents Mycologique (1985).

Numele binomial a lui Fries a rămas însă cel valabil până în prezent (2018). Ceilalți taxoni nu sunt folosiți și de acea neglijabili, dar acceptați sinonim.

Descriere

 Pălăria: are un diametru de 5-8 (12) cm, este cărnoasă, tare dar fragilă, inițial convexă, pentru timp lung cu marginea răsfrântă spre picior, mai târziu aplatizată, slab neregulat ondulată și adâncită în centru până în formă de pâlnie, cu tendința de a crăpa longitudinal în vârstă. Cuticula care nu formează zone concentrice este uscată, dar unsuroasă pe vreme umedă, acoperită de un puf foarte fin în tinerețe, devenind repede păros-pâsloasă spre mijloc, iar la margine pufos-pletoasă (până la 5 mm), devenind la bătrânețe netedă și goală. Coloritul este la început albicios, la maturitate crem cu nuanțe rozalii sau chiar portocalii.
 Lamelele: sunt subțiri, clar bifurcate, semi-înalte, stau foarte dens, inițial mai degrabă aderate larg la picior, la maturitate slab decurente de-a lungul lui, muchiile fiind netede. Coloritul este la început crem-albicios, dar schimbă mai târziu spre ocru, câteodată cu licăriri roșiatice ca carnea de vițel.
 Piciorul: are o înălțime de 3-7 cm și o lățime de 1,5-2 cm, este cilindric precum puțin subțiat spre bază, tânăr plin, apoi împăiat și la bătrânețe gol pe dinăuntru. Suprafața este inițial albă și tapițată de un puf fin lânos, apoi de culoare rozalie sau roșie de somon și în afara vârfului, brumată albicios.
 Carnea: este albicioasă până slab roșie de somon, compactă și tare. Mirosul este fructuos, asemănător mușcatelor, dar gustul arzător iute și zgârcind. Iuțirea provine de la alcaloidul unei rășini numită piperină.
 Laptele: este foarte iute, alb și nu se colorează după tăiere. Probe tinere eliberează mult lapte, dar în stare mai uscată, aproape că nu se găsește.
 Caracteristici microscopice: are spori ovoidali respectiv slab elipsoidali cu o mărime de 6,6-7,4 x 4,9-5,2 microni, ușor amiloizi (ce înseamnă colorabilitatea structurilor tisulare folosind reactivi de iod), puțin ornamentați, suprafața fiind acoperită de câțiva negi mici și muchii adesea ramificate care sunt parțial conectate între ele prin linii fine. Pulberea sporilor este albicioasă. Basidiile cu patru sterigme fiecare sunt cuneiforme până bulboase și măsoară 30-40 x 8-10 microni.
 Reacții chimice: Buretele se colorează cu guaiacol roșu de morcovi, cu Hidroxid de potasiu după 20 de minute gri-verzui deschis, cu sulfat de fier gri-gălbui, și cu tinctură de Guaiacum imediat gri-verzui.

Confuzii
Buretele poate fi confundat cu Lactarius acris (necomestibil), Lactarius albocarneus (necomestibil), Lactarius azonites (necomestibil), Lactarius blennius (necomestibil), Lactarius controversus (necomestibil fiind extrem de iute, crește sub plopi sau anini, pălărie cu zone rozalii precum lamele cu benzi palid-roșiatice), Lactarius decipiens (necomestibil), Lactarius glaucescens, sin. Lactarius pergamenus (comestibil dar iute, se dezvoltă numai în păduri de foioase, mai mic și subțire, se decolorează după tăiere gălbui), Lactarius pallidus (necomestibil), Lactarius piperatus (comestibil, iute, dar bine de preparat, lamele mai strânse, cuticulă netedă), Lactarius scrobiculatus (otrăvitor), Lactarius trivialis sin. Lactarius bertillonii var. queletii (necomestibil pentru că prea iute, se dezvoltă numai sub foioase, cu mare drag sub castani, lamele foarte îndepărtate, buretele original cu cuticula colorată spre gri-roz, variația queletii însă este albă) sau Lactarius vellereus (necomestibil, pentru că prea iute, se dezvoltă numai în păduri de conifere și de foioase, devine foarte mare).

Posibilă este de asemenea o confundare cu două ciuperci fără suc din genul Russula: Russula delica și surata ei foarte apropiată Russula chloroides.

Specii de ciuperci asemănătoare în imagini

Toxicitate
Această specie este din cauza iuțimii în mod normal necomestibilă. Dar se găsesc din păcate mereu culegători care o culeg, conservând-o de exemplu în oțet sau ulei. Ciuperca conține compuși de hidrocarburi, și, odată totuși ingerată (de asemenea după preparare), poate provoca (cu o latență de 30 minute-4 ore), iritații ale mucoasei aparatului digestiv cu grețuri, vărsături, dureri abdominale, diaree, dar de asemenea afecțiuni vizuale, tulburări de coordonare precum câteodată chiar afectarea de organe. În cazul unei intoxicații se indică golirea gastrointestinală, o perfuzie, un tratament cu cărbune activ, în cazuri severe cu stimulente.

Note

Bibliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Giacomo Bresadola: "Iconographia Mycologica, vol. VIII, Editura Società Botanica Italiana, Milano 1928, p. + tab. 360
 Bruno Cetto, volumul 1, 2, 5 vezi note
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas" ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Lactarius pubescens, film în limba italiană

Lactarius
Micoriză
Ciuperci otrăvitoare
1794 în știință

Lactarius pubescens


Alicia Stolle (født 17. juni 1996 i Ahlen) er en tysk håndboldspiller, som spiller for Thüringer HC og Tysklands håndboldlandshold.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Tyskland

Alicia Stolle


Dusan Predrag Djurić (13 de septiembre de 1984, Halmstad, Suecia), es un futbolista sueco que juega de mediocampista en el Halmstads BK de la Superettan de Suecia.

Trayectoria
En 2003 comenzó su carrera como profesional en el Halmstads BK, debutando contra el GIF Sundsvall en el partido inaugural de la temporada, saliendo desde el banquillo. Durante 2004, se consolidó en el once inicial, ayudando al club a convertirse en subcampeón de liga, tan solo dos puntos por detrás del Malmö FF Halmstads BK tuvo éxito calificando para la Copa de la UEFA 2005-06 etapa del grupo, en el que Djuric se convirtió en el goleador del equipo, contra la Sampdoria. Durante las siguientes temporadas empezó principalmente como mediocampista. Después de la Copa de la UEFA en 2005 Djuric atrajo la atención de notables clubes de Europa, como Sporting, Real Sociedad o Anderlecht, aunque finalmente firmó un contrato con el club suizo FC Zürich, el 7 de enero de 2008.

FC Zürich

El 7 de enero de 2008 Djuric firmó un contrato por 4 años por una cifra de 1.000.000 €.

Valenciennes FC

El día 13 de enero del año 2012, se hace oficial su traspaso al equipo Valenciennes FC donde desempeñó su labor hasta el año 2015, por una cantidad de 500.000 €.

Selección nacional

Selección sub-21

Ha participado con la selección sub-21 de Suecia disputando 21 encuentros y anotando 2 goles.

Selección absoluta

Ha disputado 8 partidos con la selección de Suecia.

Clubes

Referencias

Futbolistas de Suecia
Futbolistas del Halmstads BK
Futbolistas del FC Zurich
Futbolistas del Valenciennes Football Club
Futbolistas del Odense BK
Futbolistas del FC Aarau
Futbolistas del GAIS Göteborg
Futbolistas de la selección de fútbol sub-21 de Suecia
Futbolistas de la selección de fútbol de Suecia en los años 2000
Futbolistas de la selección de fútbol de Suecia en los años 2010
Nacidos en Halmstad

Dusan Djurić


අනුමාපන විද්‍යාගාරයේ දී ප්‍රමාණාත්මක රසායනික විශ්ලේෂණයක් සිදු කරන පොදු ක්‍රමය වන අතර එමගින් දන්නා ප්‍රතික්‍රියකයක සාන්ද්‍රණය සොයා ගත හැකිය. පරිමා මිණුම් අනුමාපණයේ දී වැදගත් කාර්ය භාරයක් උසුලන නිසා මෙය පරිමාමිතික විශ්ලේෂණය ලෙසද හඳුන්වයි. අනුමාපකය ලෙස හඳුන්වන දන්නා සාන්ද්‍රණයකින් යුත් ප්‍රතිකාරකයක (සම්මත ද්‍රාවණයක්) දන්නා පරිමාවක් සාන්ද්‍රණය නොදන්නා විෂ්ලේෂණ ද්‍රවණය සමග ප්‍රතික්‍රියා කරවනු ලැබේ. අනුමාපකය එකතු කිරීමට ක්‍රමාංකිත බියුරෙට්ටුවක් භාවිතයෙන් අන්ත ලක්ෂයේ දී වැයවී ඇති ද්‍රාවණ ප්‍රමාණය නිවැරදිව කියවා ගත හැක. අන්ත ලක්ෂ්‍ය යනු අනුමාපනය  අවසාන වන ලක්ෂ්‍ය වන අතර එය හඳුනා ගන්නේ දර්ශකය මගිනි. (පහත බලන්න) මෙය සමතුලිතතා ලක්ෂ්‍යයේ පරිමාවටම සමානය. එනම් අනුමාපනයේ මවුල ගණන විශ්ලේෂකයේ මවුල ගණනට සමාන වේ. නැතහොත් එහි ගුණාකාරයක් වෙයි. (බහු ප්‍රෝටීන අම්ලවල දී මෙන්) සාමාන්‍ය ප්‍රබල අම්ල ප්‍රභල භෂ්ම අනුමාපනයක දී අන්ත ලක්ෂ්‍යයේ දී ප්‍රතික්‍රියකයේ PH අගය 7 ට ආසන්න වන අතර එහිදී දර්ශකය මගින් ස්ථිර වර්ණ විපර්යාසයක් පෙන්නුම් කරයි. නමුත් වෙනත් අනුමාපන වර්ග බොහොමයක් ද ඇත. (පහත බලන්න)

ප්‍රතික්‍රියාවක අන්ත ලක්ෂ්‍ය හදුනාගැනීමට විවිධ ක්‍රම භාවිතා කළ හැකිය. බහුල ලෙස යොදා ගන්නේ දෘෂ්‍ය දර්ශකයි. (ප්‍රතික්‍රියා මිශ්‍රණයේ වර්ණය වෙනස් කරන) සරළ අම්ල භෂ්ම අනුමාපනවල දී පිනෝප්තලීන්, PH දර්ශකය යොදා ගත හැක. එය එක්තරා PH අගයකට (8.2 ක් පමණ) පත් වූ විට හෝ ඉක්ම ගිය විට රෝස පැහැ වේ. මෙතිල් ඔරේන්ජ් තවත් උදාහරණයක් වන අතර එය අම්ලවල දී රතු පැහැවන අතර ක්ෂාරීය ද්‍රාවණවල දී කහ පැහැති වේ.

සියලු අනුමාපන සදහා දර්ශක අවශ්‍ය නොවේ. ඇතැම් අවස්ථාවල දී ප්‍රතික්‍රියක හෝ ඵලවල ප්‍රභල වරණයකින් යුක්තවන අතර ඒවා දර්ශක ලෙස සැලකිය හැකි වේ. උදාහරණයක් ලෙස පොටෑසියම් පර්මැංගනේට් (රෝස/ දම්) අනුපාතයක් ලෙස යොදා ගෙන සිදු කරන ඔක්සිකරණ - ඔක්සිහරණ අනුමාපනවල දී දර්ශකයක් අවශ්‍ය නොවේ. අනුමාපනය ඔක්සිහරණය වන විට එය අවර්ණ වෙයි. සමතුලිත ලක්ෂ්‍යට පසුව වැඩි පුර අනුමාපක තිබේ. අන්තලක්ෂ්‍ය හදුනාගන්නේ අනුමාපන කරන ද්‍රවණයේ ප්‍රථමයෙන්ම ඇති වන ලා රෝස පැහැයෙනි.

PH වක්‍රයේ ගණිතමය ස්වභාවයට අනුව සංක්‍රමණය වීම ඉතාමත් තියුණුය. ඒ කෙසේ ද යත් අන්ත ලක්ෂ්‍යයට මොහොතකට පෙර එක්වන එක් අනුමාපන බිංදුවකින් දර්ශකයේ ක්ෂණික වර්ණ පරාසයක් ඇති වීමට තරම් සැලකිය යුතු PH වෙනසක් සිදුවීමයි. දර්ශකයේ වර්ණ වෙනස්වන ස්ථානය හා අනුමාපනයේ සත්‍ය සමතුලිත ලක්ෂ්‍යය අතර ඉතා සුළු වෙනසක් තිබේ. මෙය දර්ශක දෝෂය ලෙස හඳුන්වන අතර එය නිර්ණය කළ නොහැකි තරම් කුඩා වේ.

අනුමාපනය


Eleanor Roosevelt (11 Ekim 1884 - 7 Kasım 1962) ABD'nin 32. Başkanı Franklin D. Roosevelt'in eşi ve kuzeni, ABD'nin 26. Başkanı olan Theodore Roosevelt'in yeğeni. Başkan Truman döneminde Birleşmiş Milletler temsilciliği yapmıştır. İnsan Hakları Bildirisi'ne büyük katkılar sağlamıştır.

Nisan 1960 yılında Roosevelt'e New York'ta bir araba çarpması sonucu aplastik anemi tanısı konuldu. Manhattan'daki evinde  78 yaşında, 7 Kasım 1962 tarihinde kalp yetmezliğinden öldü.

1884 doğumlular
1962 yılında ölenler
Eleanor
Bulloch ailesi
Delano ailesi
Amerikalı diplomatlar
Amerikalı siyasetçilerin eşleri
Amerika Birleşik Devletleri başbayanları
New York'ta ölenler

Eleanor Roosevelt


Impulse Manslaughter war eine US-amerikanische Crossover-Band aus Chicago, Illinois, die im Jahr 1984 unter dem Namen Liberty Cabbage gegründet wurde und sich 1993 wieder auflöste. Sie war eine der ersten Bands, die einen Vertrag bei Nuclear Blast unterschrieb.

Geschichte
Die Band wurde am Neujahrsabend 1984 im Keller von Schlagzeuger Glen Herman mit Bassist Chris Hanley gegründet. Kurze Zeit später änderten sie ihren Namen und es kamen Sänger Karl Patton und Gitarrist Randy Sorkin zur Besetzung. Letztere verließ die Band jedoch wieder kurze Zeit später und wurde durch Gitarrist Dan ersetzt. Es folgten die ersten Auftritte in Chicago, sowie an weiteren Orten im mittleren Westen der USA. Im Herbst 1986 begab sich die Band ins Studio, um die erste EP Burn One Naked and Nuke It aufzunehmen.

Nach der Veröffentlichung verließ Gitarrist Dan die Band, sodass Hanley vom Bass zur E-Gitarre wechselte. Als neuer Bassist kam Nick Stevens zur Band. Danach folgte eine Tour an der Ostküste der USA. Nach der Tour begannen die Arbeiten zum Debütalbum He Who Laughs Last... Laughs Alone, das über Underdog Records veröffentlicht wurde. In Europa erschien das Album über Nuclear Blast. Bis zur Veröffentlichung hielt die Band eine weitere Tour durch die USA.

Da Nick Stevens als nicht besonders zuverlässig galt, wurde Gitarrist Mike Schäffer zur Besetzung hinzugefügt. Dadurch konnte Hanley den Bass übernehmen, wenn Stevens nicht erschien. Später verließ Schäffer wieder die Band, um der Band Abomination beizutreten. Bevor er die Band verließ wurden noch zwei Lieder für das neue Labe von Metal Blade aufgenommen, das den Namen Death Records trug. Das Lied Pills erschien auf der Kompilation Complete Death 2. Außerdem erschien es auf der europäischen Version von He Who Laughs Last... Laughs Alone, zusammen mit dem Lied Piss Me Off.

Um Stevens zu ersetzen kam Bassist Vince Vogel zur Band, wodurch Hanley wieder permanent zur E-Gitarre wechseln konnte. In dieser Besetzung nahmen sie das nächste Album namens Logical End auf. Das Album erschien in den USA über Walkthrufyre Records und in Europa über Nuclear Blast. Während der Aufnahmen verließ Hanley die Band, dem kurze Zeit später Sänger Patton folgte. Als neuer Gitarrist kam John Tolczyk und als Sänger Guy Aitchinson zur Besetzung. Da sich der Klang der Musik durch die Besetzungswechsel stark verändert hatte, entschied sich die Band ihren Namen in Vermicious Knids kurzzeitig zu ändern. Sie änderten ihren Namen bald wieder zurück und auch Sänger Patton war wieder in der Besetzung. Nach der Veröffentlichung des Albums folgte eine Tour durch Europa zusammen mit Rostok Vampires. Da Nuclear Blast noch unerfahren in der Planung von Touren war, endete die Tour in einem Desaster, da Auftritte schlecht vorbereitet waren oder ausfallen mussten. Dies führte dazu, dass Mitglieder die Band verließen. Zuerst verließ Hanley die Tour, dem wenige Wochen später Herman und Sänger Patton folgten.

Jedoch bedeutete dies nicht das Ende der Band. Als neuer Schlagzeuger kam Dan Duchaine zur Besetzung, als neuer Gitarrist kam Rob Lanam. Nachdem die Band fast zwei Jahre nichts von sich hören ließ, nahm sie im Jahr 1991 die EP Sometimes auf, die über Nuclear Blasts Label Mind Control Records veröffentlicht wurde. Während der Aufnahmen verließ Tolczyk die Band, da er sich mehr seinem Nebenprojekt widmete, sodass die Band nur noch aus vier Mitgliedern bestand. Es folgte die Split-Veröffentlichung No War mit der deutschen Band Provocation. Rob Lanam erschien einmal nicht zur Bandprobe, sodass Rick McKelvy für ihn spielte und als weiteres Mitglied zur Band kam. Nach einer Tour durch die USA, sowie einigen Auftritten in Kanada, löste sich die Band 1993 auf, nachdem Schlagzeuger Duchaine und Bassist Vogel die Band verlassen hatten.

Nach der Trennung begaben sich einige Mitglieder wieder ins Studio, um eine letzte Aufnahme anzufertigen. Jedoch wurde diese Aufnahme erst im Jahr 2004 als Kompilation Live at WFMU über Beer City Records veröffentlicht.

Stil
Die Band spielte schnellen Crossover, wobei Metal, Hardcore Punk und Punk miteinander vermischt wurden.

Diskografie
 1986: Burn One Naked and Nuke It (EP, Eigenveröffentlichung)
 1987: He Who Laughs Last...Laughs Alone (Album, Underdog Records (USA), Nuclear Blast (Europa))
 1988: Logical End (Album, Walkthrufyre Records (USA), Nuclear Blast (Europa))
 1989: Senseless Death (Split mit A.M.Q.A., Condemned?, Sea Monkeys und Psycho, Nuclear Blast)
 1991: Sometimes (EP, Mind Control Records)
 1992: No War (Split mit Provocation, Positive Records)
 2004: Live at WFMU (Kompilation, Beer City Records)

Weblinks
 Impulse Manslaughter bei Myspace

Einzelnachweise

Crossover-Band
US-amerikanische Band

Impulse Manslaughter


Legen (Leđan) je drevni čudesni grad koji se spominje u hrvatskoj narodnoj predaji.  O njemu piše i hrvatska spisateljica Ivana Brlić-Mažuranić u Pričama iz davnine, točnije u Regoču: 'Vranac s Kosjenkom juri sedam dana i sedam noći. Sedmi dan pred zoru stigoše do srca ravnice, a u srcu ravnice stajahu porušene zidine strahovito velikog grada Legena u kojem vladaše silna zima.'.

Izvori

Slavenska mitologija

Legen (mitološki grad)


Olaylar

Doğumlar
 Aziz Anselmus - Tanrı'nın varlığına ilişkin ontolojik kanıtıyla tanınan Hristiyan filozof (ö. 1109)
 Cheng Yi - Neokonfüçyüsçü filozof

Ölümler

1033


Demisexualitatea este o orientare sexuală în care persoana nu simte atracție sexuală până la formarea unei legături emoționale. Este mai des întâlnită în relațiile romantice, dar nu se limitează doar la acestea. Demisexualitatea nu se referă la comportamentul sexual al unei persoane, nici la dorința acesteia de a face sex. Unele persoane demisexuale întrețin relații sexuale fără a avea o legătură emoțională, la fel ca oricare altă persoană de altă orientare.

Termenul rezultă din prezumția că demisexualitatea se află "la jumătatea" dintre sexualitate și asexualitate. Cu toate acestea, nu înseamnă că demisexualii au o sexualitate incompletă sau pe jumătate și nici că atracția sexuală fără legătură emoțională este necesară pentru o sexualitate completă. Spre deosebire de "hetero-" sau "homo-" sau "a-" etc., care descriu genul de care o persoană se simte sau nu atrasă, prefixul "demi-" descrie circumstanțele în care o persoană poate simți atracție sexuală. Demisexualitatea cade uneori în spectrul asexualității gri. Aceasta diferă de asexualitatea gri prin faptul că demisexualitatea este o orientare sexuală specifică, în timp ce asexualitatea gri este un termen generic extrem de nespecific, folosit pentru a include orice orientare care nu se încadrează în tiparul sexual sau asexual. Termenul "demisexual" a apărut în 2008 pe site-ul The Asexual Visibility and Education Network (AVEN), dar a devenit tot mai popular odată ce tot mai multe persoane s-au identificat cu această orientare.

Demisexualitatea este deseori numită o alegere și nu este luată în considerare ca o orientare înnăscută. Demisexualii nu aleg să se abțină de la actul sexual în sine; pur și simplu le lipsește atracția sexuală până la formarea unei relații intime. De aceea, celibatul nu trebuie confundat cu demisexualitatea. Deși factori ca aspectul sau personalitatea nu afectează atracția sexuală primară în cazul demisexualilor (de vreme ce aceștia nu percep atracția sexuală primară), astfel de factori pot afecta atracția romantică, ca și în orice altă orientare. Spre deosebire de asexuali, demisexualii trăiesc atracția secundară, ca rezultat al unei legături puternice cu partenerul. Când un demisexual este conectat emoțional cu cineva (indiferent dacă sentimentele sunt de dragoste romantică sau prietenie profundă), acesta experimentează atracția și dorința sexuală, dar numai față de partenerul său. Pentru un demisexual, formarea unei relații amoroase este un proces dificil, plin de confuzii și uneori exasperant, deoarece poate trece drept prietenie inițial, transformându-se ulterior într-o atracție sexuală puternică.

Nu există cifre exacte cu privire la ponderea demisexualilor în totalul populației, dar întrucât demisexualitatea cade în categoria asexualității, care reprezintă 1% din oameni, se poate presupune că procentul este mic. Într-un sondaj efectuat pe internet în perioada septembrie–octombrie 2011 asupra 3.436 de persoane din spectrul asexual, 20,6% dintre acestea s-au identificat ca fiind demisexuale, cu mențiunea că participanților li s-a permis să aleagă mai mult de un răspuns.

"Teoria triunghiulară a iubirii" de Robert J. Steinberg susține trăirile demisexualilor, în măsura în care aceasta reiterează existența a mai multor componente în iubire și relații intime. Pe baza teoriei, iubirea compasională este combinația dintre intimitate și angajament într-o relație de lungă durată. Pentru persoanele demisexuale, acest tip de relație emoțională și solidă poate duce la atracție sexuală.

Alte informații

 Asexualitate

 Orientare sexuală

 Pansexualitate
 Gen non-binar

Note

Legături externe
  Demisexuality Resource Center

Orientări sexuale

Demisexualitate


Yoshito Matsushita (født 29. oktober 1989) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Grulla Morioka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yoshito Matsushita


NGC 155 este o galaxie lenticulară situată în constelația Balena (Cetus). A fost descoperită în 1 septembrie 1886 de către Lewis Swift. De asemenea, a fost observată încă o dată în anul 1886 de către Frank Muller și în 21 octombrie 1890 de către Guillaume Bigourdan.

Note

Vezi și
 NGC 154
 NGC 156

Legături externe
 NGC 155 pe WikiSky
 NGC 155 pe spider.seds.org

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1886
Obiecte astronomice descoperite de Lewis Swift

NGC 155


Ludvig og lidenskaben er en film instrueret af Ulla Boye.

Handling
Ludvig er 69 år og lever alene, men længes efter en kvinde at dele resten af livet med. Han elsker at danse, og på Fåborg-Gelting-færgen er der dans hver lørdag. Men hans liv har også rummet en anden lidenskab, der tog magten fra ham.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1999
Portrætfilm fra Danmark

Ludvig og lidenskaben


A Declaração de Haifa é um documento das principais resoluções alcançadas nas Conferências Internacionais de Mulheres Líderes, realizadas bienalmente desde 1961 pela MASHAV (Agência Israelense para Cooperação Internacional de Desenvolvimento das Relações Exteriores), no Centro de Treinamento Golda Meir MASHAV Carmel (MCTC) na cidade israelense de Haifa (Israel), quando o centro foi fundado pela parlamentar Golda Meir (Meyerson), então Ministra das Relações Exteriores de Israel (1969-1974).

Essas conferências tratam de temas de desenvolvimento de interesse femininos em países em desenvolvimento e industrializados, em tópicos declarados pela Nações Unidas como de interesse internacional. Os participantes são atores-chave nas áreas sócio-político-econômica de todo o mundo. Com objetivo de criar uma rede internacional de mulheres comprometidas com o avanço da liderança. Foi a ocasião para mulheres líderes em todo o mundo apresentarem conjuntamente recomendações práticas para uma sociedade global justa e inclusiva

A declaração, redigida e publicada em quatro idiomas (inglês, francês, espanhol e russo), contém as posições adotadas pelos participantes em relação às resoluções e políticas da ONU, posições essas que formam a base do que é um chamado à ação para governos e organizações internacionais .

A Declaração estabelece os passos que precisam ser dados para alcançar a visão desses líderes internacionais. O Projeto de Declaração é entregue ao Presidente do Estado de Israel na Residência Presidencial em Jerusalém no final da Conferência.

A 29ª Conferência Internacional para Mulheres Líderes acontecerá em outubro de 2015.

Referências

Ligações externas

 Centro Internacional de Treinamento Golda Meir Mount Carmel
 Relatório sobre a 28ª Conferência Internacional de Mulheres Líderes (2013), incluindo a Declaração de Haifa
 MASHAV – Agência de Cooperação Internacional para o Desenvolvimento de Israel, Ministério das Relações Exteriores de Israel
Conferências de 1961
Conferências feministas
1961 nas relações internacionais

Declaração de Haifa (Conferências Internacionais de Mulheres Líderes)


Pleasurekraft ist ein schwedisch/US-amerikanisches Tech-House-DJ-Duo.

Geschichte
Die Idee zu Pleasurekraft ist im Jahr 2009 von Kaveh Soroush und Kalle Ronngardh entstanden. Unterstützt wurde ihr erster Track von Pete Tong durch das Auflegen in seiner Radiosendung Essential Selection.

Im Frühjahr 2010 hatten Pleasurekraft ihren bisher größten Erfolg mit dem Track Tarantula. Sie erwarben sich schnell die Unterstützung von weltweiten DJ-Größen wie Sasha und Digweed, Nic Fanciulli, Danny Howells und Lee Burridge. Auf dem Weg an die Spitze der Charts überholten sie sogar Joris Voorn, Axwell und die gesamte Swedish House Mafia und hielten den ersten Platz der Beatport Charts insgesamt einen ganzen Monat lang.

Ihr Remix La La Land, ursprünglich von Green Velvet, schaffte es in weniger als einer Woche in die Top Ten der Tech-House-Charts.

Weblinks
 Offizielle Website
 https://thedjlist.com

Schwedische Band
House-Projekt

Pleasurekraft


Claude Lévi-Strauss (d. 28 Kasım 1908; Brüksel, Belçika - ö. 30 Ekim 2009; Paris, Fransa), Fransız antropolog, etnolog ve yapısalcı antropolojinin en önemli ismi.

Yaşamı
Claude Lévi-Strauss, Yahudi asıllı Fransız bir ailenin çocuğu olarak, 28 Kasım 1908 tarihinde Brüksel'de dünyaya geldi. Sanat eğitimi almış olan babası Raymond Lévi-Strauss, portre ressamlığı ile uğraşıyordu, annesi Emma Lévi-Strauss ise eğitimli bir ailedendi. Lévi-Strauss'un çocukluğu, Paris'te elit bir çevrede geçti. Babasının 1914 yılında I. Dünya Savaşı nedeniyle askere gidişinin sonrasında annesi ile birlikte Versay Başhahamı olan dedesi Emile Lévy ile yaşamaya başladı. Her ne kadar istemese de, Paris Sorbonne Üniversitesi'nde hukukbilimi ve felsefe okudu. O dönem Lévi-Strauss, Marx ve Freud'u keşfetti. León'da bir lisede iki yıl kadar ders verdikten sonra, 1935 yılında Sâo Paulo Üniversitesi'nde profesör olarak çalışmaya başladı. 1935'ten 1939'a kadar, Amozonlar'da Etnografik Elcilige el attı. II. Dünya Savaşından kısa süre önce Fransa'ya geri döndü. Gönüllü askerlik hizmetini yaptıktan sonra, New York'ta bir okulda ders vermek için, tekrar Fransa'yı terk etme kararı verdi. Burada Roman Jakobson ile tanıştı ve özellikle onun dilsel düşüncesinin etkisinde kaldı.

1944'te Fransız Dışişleri tarafından Fransa'ya çağrıldı ve ardından Fransız Konsolosluğunun Kültür Danışmanı olarak, yeni araştırmalarını tamamlayabilmesi icin New York'a gönderildi.
1949'da Paris'te Musée de l'Homme'un müdürlüğünü yaptı, 1959'dan 1982'deki emekliliğine kadar, Collège de France'da Sosyal antropoloji profesörü olarak görevde kaldı.

Düşünceleri

Descartes ve Sartre'a şiddetle karşı çıkan yapısalcılığın kurucusu ünlü Fransız antropologudur. Levi-Strauss'a göre, biz öncelikle bilinç değil de, dilin, kültürün ve eğitimin ürünü olan toplumsal yaratıklarız. Felsefeyi çokça meşgul eden özne-nesne ayrımı üzerinde hiç durmayan Levi-Strauss, yapısalcılığın bir bilim olduğunu söyler. Buna göre, yapısalcılık işe, insan etkinliğinin temel öğelerini, eylemleri ve sözleri sınıflayarak başlar ve daha sonra bu öğelerin nasıl birleştiğini inceler; yapısalcılık, bundan dolayı her tür insan etkinliğiyle ilgili nesnel yasalara ulaşmayı amaçlayan bilimsel bir araştırmadır.

Yapısalcılıkla ilgili fikirlerinin temelini Ferdinand de Saussure'un modelinden alan Levi Strauss, aynı zamanda kendisinden sonra gelen kuramcılara da önderlik etmiştir. Saussure yapısal analizi, "ezeli evrensel insan gerçeklerinin" keşfedilmesinde bir yöntem olarak sunmaktadır. Saussure Dil'i bir yapı olarak ele almakla, yani dili kendi içögelerinin işleyişi bakımdan değerlendirmekle bu yöntemi geliştirmiştir.

Levi-Strauss içinse, özellikle, evresensel insan gerçeklikleri, insan olma niteliği sayesinde bütün insanlar tarafından paylaşılır ve yapının her düzeyinde gözlemlenebilir hale gelmektedir. Levi-Strauss, kültürel alanı Saussure'ün yöntemiyle değerlendirmeye girişir. Tıpkı, bir göstergeler sistemi gibi ele alır Kültür olgusunu.

Yapının farklı düzeylerinde ele alınma biçimlerinden biri ise Levi-Strauss'un bu yapı taşları arasındaki ilişkilerin benzerlik ya da farklılık prensibi dahilinde "çift kutuplar" (binary pairs/binary oppositions) etrafında gerçekleşmesidir. Bu çiftler, farklı olmalarıyla Saussure'ün paradigmalar fikriyle ya da aynı olmalarıyla sentagmalar ile "değiştirilebilir" duruma gelmektedir. Levi Strauss'a göre üniteler ya da ögeler arasındaki ilişkiler çiftler aracılığıyla anlaşılabilir. Elmanın elma olduğunu armut ya da kavun ya da karpuz ya da çilek olmadığını bildiğiniz için söyleyebilirsiniz. Ama elmanın "ne" olduğunu elmayı bir başka ögeyle karşılaştırarak belirleyebilirsiniz.  Levi Strauss için A'nın ya da B'nin ne olduğu değil, A ile B arasındaki ilişkiler önemlidir. Çünkü, yapısalcılık, bir şeyin başka bir şeyle ilişkisini temellendiren Sistemin ya da Yapı'''nın kendisiyle ilgildir esas olarak.

 Önemli eserleri
 Les Structures élémentaires de la parenté (1949)
 Race et histoire (1952) Irk ve Tarih
 Tristes tropiques (1955) Hüzünlü Dönenceler
 Anthropologie structurale (1958) Yapısal Antropoloji
 Le Totemisme aujourdhui (1962)
 La Pensée sauvage (1962) Yaban Düşünce
 Mythologiques I-IV
 Le Cru et le cuit, 1964
 Du miel aux cendres, 1966
 L'Origine des manières de table, 1968
 L'Homme nu, 1971
 Anthropologie structurale deux (1973)
 La Voie des masques (1972)
 Paroles donnés (1984)
 Histoire de lynx (1991)
 Regarder, écouter, lire (1993)
 Myth and Meaning (1978); Mit ve Anlam'', çev. Gökhan Yavuz Demir, İthaki Yayınları, Şubat 2013

Kaynakça

Dış bağlantılar

1908 doğumlular
2009 yılında ölenler
Fransız antropologlar
Fransız etnologlar
Fransa Yahudileri
Yahudi filozoflar
Yapısalcılar
Erasmus Ödülü sahipleri
Fransız Akademisi üyeleri
École des hautes études en sciences sociales
20. yüzyıl Fransız filozofları
Din antropologları
Kıta filozofları
Fransız ateistler
100 yaş üstü Fransızlar
Légion d'honneur Büyük Haç Nişanı sahipleri
Yahudi ateistler
Yahudi bilim insanları
Yahudi yazarlar
Condorcet Lisesinde öğrenim görenler
Ulusal Bilimler Akademisi üyeleri
Sosyal antropologlar
Paris Üniversitesinde öğrenim görenler
Collège de France öğretim üyeleri
Eleştirel teori
The New School öğretim üyeleri
São Paulo Üniversitesi öğretim üyeleri
Özgür Fransa kişileri
Ateist filozoflar

Claude Lévi-Strauss


Die Indische Kurzschwanzmanguste (Urva fusca, Synonym: Herpestes fuscus) ist eine Raubtierart aus der Familie der Mangusten (Herpestidae). Das Verbreitungsgebiet ist auf ein kleines Gebiet Südindiens und Sri Lanka beschränkt.

Merkmale
Die Kurzschwanzmanguste ist eine relativ große und schwere Manguste. Sie erreicht eine Kopf-Rumpf-Länge von etwa 33 bis 48 Zentimeter. Der Schwanz misst ca. 19 bis 33 Zentimeter und nimmt damit zwischen 69 und 70 % der Körperlänge ein. Das Gewicht beträgt etwa 2 bis 7 Kilogramm. Das Fell ist dunkel- bis schwarzbraun und dabei leicht gelblich bis sandfarben gesprenkelt, die Füße sind schwarz. Der Schwanz ist buschig.

Die Art besitzt sowohl im Ober- wie auch im Unterkiefer jeweils drei Schneidezähne (Incisivi), einen Eckzahn (Caninus), vier Vorbackenzähne (Praemolares) und zwei Backenzähne (Molares) in jeder Kieferhälfte. Insgesamt besitzen die Tiere 40 Zähne. Im Vergleich zum Kleinen Mungo (Herpestes javanicus) ist der vordere Bereich der Paukenblase (Bulla tympanica) abgeflacht und sie reicht bis unter die Hinterhauptshöcker.

Verbreitung und Lebensraum

Das Verbreitungsgebiet des Indischen Kurzschwanzmungos beschränkt sich auf Teile Südindiens und Sri Lankas. Sie kommt in Südindien in Höhen von 700 bis 1300 Metern von Virajpet im südlichen Teil des Distrikts Kodagu bis Udagamandalam in den Nilgiri-Bergen, dem Tiger-Shola in den Palni-Bergen, in Madurai, Kalakad-Mundanthurai in den Meghamalai- und dem Valparai-Plateau in den Annamalai-Bergen sowie in Peeramedu in Kerala vor.

Die Kurzschwanzmanguste bewohnt dichte Primärwälder und umgebende Landschaften. In Südindien kommt sie zudem in Tee- und Kaffeeplantagen vor. In Sri Lanka lebt diese Art in Wäldern des Flachlands, den Zentralbergen und den Trockengebieten.

Lebensweise
Die Indische Kurzschwanzmanguste ist dämmerungs- und vor allem nachtaktiv. Über die Ernährung der Art liegen keine Daten vor, wahrscheinlich ernährt sie sich wie andere Urva-Arten von kleinen Wirbeltieren, Wirbellosen, Eiern, Früchten und Wurzeln. Auch über die Fortpflanzung ist wenig bekannt. Sie bildet Bauten unter Steinen, die Weibchen bringen wahrscheinlich drei bis vier Jungtiere zur Welt.

Systematik
Die Indische Kurzschwanzmanguste wird als eigenständige Art anerkannt, wurde jedoch von einigen Autoren als Unterart der Kurzschwanzmanguste (Urva brachyura) beschrieben. Sie wurde 1838 durch den britischen Zoologen George Robert Waterhouse, unter der Bezeichnung Herpestes fuscus erstmals wissenschaftlich beschrieben. Die Gattung Herpestes stellt sich jedoch als nicht monophyletisch heraus und ihre asiatischen Arten wurden in die Gattung Urva verschoben.

Innerhalb der Art werden vier Unterarten unterschieden. Neben der Nominatform U. f. fusca (Westghats) handelt es sich dabei um U. f. phillipsi (Mitte Sri Lankas), U. f. siccata (westliches Sri Lanka) und U. f. rubidior (nördliches Sri Lanka).

Bedrohung und Schutz
Die International Union for Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) stuft die Indische Kurzschwanzmanguste als "bedroht" (vulnerable) ein, da davon ausgegangen wird, dass sich die Population innerhalb der letzten drei Generationen bzw. die letzten 15 Jahre aufgrund von Lebensraumverlusten um mehr als 30 % verringert hat. Gesicherte Angaben zur Bestandsgröße oder zur Bestandsentwicklung gibt es allerdings nicht.

Einzelnachweise
-->

Literatur
 J. S. Gilchist, A. P. Jennings, G. Veron, & P. Cavallini (2009). Family Herpestidaae (Mongooses). In: Don E. Wilson, Russell A. Mittermeier (Hrsg.): Handbook of the Mammals of the World. Volume 1: Carnivores. Lynx Edicions, 2009, ISBN 978-84-96553-49-1, (S. 311).

Weblinks

Mangusten

Indische Kurzschwanzmanguste


Pederssøn oder Pedersson ist ein Familienname.

Herkunft und Bedeutung
Der Name ist ein patronymisch gebildeter Familienname und bedeutet Sohn des Peter.

Namensträger
 Absalon Pederssøn Beyer (1528–1575), norwegischer Geistlicher, Historiker, Schriftsteller und Lehrer und Humanist
 Erik Pedersson Hwass (1558–1560), Bischof von Skara in Schweden
 Geble Pederssøn (um 1490–1557), norwegischer Geistlicher und Bischof
 Hermann Pedersson Fleming, Gouverneur Estlands 1564–1565
 Tord Pedersson, Erzbischof von Uppsala in Schweden 1468–1469

Siehe auch
 Peterson, Petersson
 Pettersson, Petterson
 Pederson
 Petersen, Peterssen, Pettersen
 Pedersen
 Pietersen, Pieterson
 Petraeus

Familienname

Pederssøn


Partido do Reagrupamento da Nação Centro-Africana (PRNC, ) é um grupo armado da República Centro-Africana baseado na parte norte do país, dissidente do Reagrupamento Patriótico para a Renovação da República Centro-Africana (RPRC).

História
Em 28 de maio de 2019, o ex-general do Reagrupamento Patriótico para a Renovação da República Centro-Africana (RPRC) Issa Issaka Aubin emitiu um comunicado anunciando a criação do Partido do Reagrupamento da Nação Centro-Africana (PRNC) e nomeando Nourd Gregaza como seu presidente. O PRNC participou da ofensiva do Movimento dos Libertadores Centro-Africanos para a Justiça (MLCJ) em Birao em 1 e 2 de setembro de 2019, bem como Tissi e Am Dafock. Em 10 de setembro, cerca de cinquenta combatentes do PRNC entraram em Birao, ajudando a repelir o ataque do FPRC em 14 de setembro, liderado pelo general Mahamat Djouma. Em 27 de março de 2020, o chefe de gabinete do PRNC, Issa Issaka Aubin, foi morto por árabes Misseriya na aldeia de Ndiffa durante confrontos. O PRNC participou junto com o RPRC e o MLCJ nos confrontos em N'Délé em 2020.

Em 22 de julho de 2020, os rebeldes do PRNC assassinaram cinco civis nos vilarejos de Bougnoul Niakania e de  Krakoma em Haute-Kotto. Em 14 de agosto de 2022, um combatente do PRNC matou onze civis e feriu vinte no vilarejo de Bornou, perto de Bria. Em 13 de outubro de 2022, Mohamed Ali, também conhecido como B13, foi nomeado chefe de gabinete do PRNC. Em 11 de novembro, o PRNC sequestrou três funcionários do governo exigindo resgate e libertação de dois de seus líderes da prisão, Khalite Azor e Djouma Narkoyo.

Grupos rebeldes da República Centro-Africana


Emre Pehlivan (* 19. Januar 1993 in Osmangazi, Bursa) ist ein türkischer Fußballspieler, der für Körfez FK spielt.

Karriere

Verein
Emre Pehlivan begann mit dem Vereinsfußball mit neun Jahren in der Jugend seines Heimatvereins Bursaspor. 2007 erhielt er von seinem Verein einen Profi-Vertrag, spielte aber bis zur Saison 2008/09 in der Jugendmannschaft. Ab der Spielzeit 2008/09 wurde er in den Kader der Reservemannschaft aufgenommen und bekam kurze Zeit später einen Stammplatz in der Startformation. Ab der Saison 2010/11 bekam er die Möglichkeit auch bei der Profi-Mannschaft mitzutrainieren. In einigen Profi-Spielen wurde er sogar als Reservespieler in den Mannschaftskader übernommen. So machte er am 10. Januar 2012 in einem Pokalspiel gegen Şanlıurfaspor sein Profi-Debüt.

Für die Spielzeit 2012/13 wurde Pehlivan an den Drittligisten Körfez FK ausgeliehen.

Nationalmannschaft
Emre Pehlivan fing früh an, für die türkischen Juniorennationalmannschaften aufzulaufen. Er durchlief über die Jahre die türkischen U-15, U-16, U-17, U-18 und die U-19-Juniorennationalmannschaften. Aktuell spielt er für die türkische U-19.

Weblinks

Fußballspieler (Bursaspor)
Fußballspieler (Körfez SK)
Person (Bursaspor)
Geboren 1993
Mann
Türke

Emre Pehlivan


Alina Ilie (n. 13 mai 1996, în Râmnicu Vâlcea) este o handbalistă din România care joacă pentru echipa SCM Gloria Buzău pe postul de intermediar dreapta.

Biografie
Alina Ilie a început să joace handbal la vârsta de 10 ani, la HC Oltenia, sub îndrumarea profesoarei Maria Ciulei. Părinții sportivei au făcut sacrificii pentru ca ea să continue să practice handbalul, iar după trei ani, Ilie a fost selectată în echipa națională de junioare IV. În perioada junioratului ea a jucat pentru echipele Colegiului Tehnic Energetic Râmnicu Vâlcea sau Liceului cu Program Sportiv Iași, fiind ulterior selectată de Centrul Național de Excelență Râmnicu Vâlcea (CNE). În 2015, Ilie a fost împrumutată de CNE pentru un sezon la CSM Unirea Slobozia. Handbalista fusese anterior licitată de clubul HCM Baia Mare, dar acesta a renunțat să o mai achiziționeze. Alina Ilie a evoluat la HCM Slobozia până în 2018 când s-a transferat la SCM Gloria Buzău.

În 2012, Alina Ilie a fost selectată la echipa națională a României pentru categoria de vârstă U17. În 2014, handbalista a fost componentă a echipei de junioare a României care a câștigat medalia de aur la Campionatul Mondial din Macedonia. În 2016, Ilie a făcut parte din echipa de tineret a României care a câștigat medalia de bronz la Campionatul Mondial din Rusia.

Palmares
Campionatul Mondial pentru Junioare:
 Medalie de aur: 2014

Campionatul Mondial pentru Tineret:
 Medalie de bronz: 2016

Liga Europeană:
Turul 3: 2021, 2022

 Cupa României:
 Câștigătoare: 2021
 Medalie de bronz: 2020

Supercupa României:
 Câștigătoare: 2021

Legături externe
 Profil Alina Ilie, pe pagina web a Federației Europene de Handbal (EHF)
 De vorbă cu junioarele campioane mondiale: Alina Ilie, interviu pe pagina web Jurnal Sportiv (7 august 2014)

Note

Nașteri în 1996
Sportivi români în viață
Oameni din Râmnicu Vâlcea
Jucătoare de handbal din România

Alina Ilie


El Distrito Escolar Hueneme (Hueneme School District) es un distrito escolar de California. Tiene su sede en Port Hueneme. Tiene aproximadamente 7.983 estudiantes. El distrito sirve Port Hueneme, partes de Oxnard, y áreas no incorporadas (Channel Islands Harbor y Silver Strand).

Notas

Enlaces externos
 Distrito Escolar Hueneme

Hueneme

Distrito Escolar Hueneme


Esta é a lista de prefeitos de Montanhas, município brasileiro do estado do Rio Grande do Norte.

M

Lista de prefeitos de Montanhas (Rio Grande do Norte)


Shmuel Winograd (geb. 4. Januar 1936 in Tel Aviv; gest. 25. März 2019) war ein israelisch-US-amerikanischer Informatiker.

Werdegang
Winograd studierte Elektrotechnik am Massachusetts Institute of Technology (MIT) mit dem Bachelor- und Masterabschluss 1959. Danach forschte er bis 1961 am MIT als Research Assistant. 1968 wurde er bei Jacob T. Schwartz am Courant Institute of Mathematical Sciences of New York University promoviert. Ab 1961 war er Wissenschaftler bei IBM im Thomas J. Watson Research Center in Yorktown Heights, wo er 1970 bis 1974 und 1980 bis 1994 die Abteilung Mathematik leitete. Er war Gastprofessor an der University of California, Berkeley (1967/68 Mackay Lecturer) und am Technion (wo er permanenter Gastprofessor war).

Er ist bekannt für Beiträge zur Komplexitätstheorie insbesondere für arithmetische Aufgaben wie die Bestimmung von Wurzeln, Auswertung von Polynomen oder Matrix-Multiplikationen. Nach ihm und Don Coppersmith ist der Coppersmith-Winograd Algorithmus benannt, der bis 2010 asymptotisch schnellste bekannte Algorithmus zur Multiplikation quadratischer Matrizen, und er entwickelte auch einen Algorithmus zur Schnellen Fouriertransformation.

Er war Mitglied der National Academy of Sciences (1978), der American Academy of Arts and Sciences (1983) und der American Philosophical Society (1989), Fellow des IEEE (1974) und der Association for Computing Machinery (1994). 1974 erhielt er den W. Wallace McDowell Award der IEEE für grundlegende Arbeiten in der Komplexitätstheorie und Forschungen zu den wissenschaftlichen Grundlagen der Beurteilung der Effizienz von Algorithmen. 1968 erhielt er einen IBM Corporate Outstanding Contributions Award für Arbeiten über Komplexität arithmetischer Operationen. 1972 wurde er IBM Fellow.

1970 war er Invited Speaker auf dem Internationalen Mathematikerkongress in Nizza (On the algebraic complexity of functions).

Er war verheiratet und hatte zwei Kinder.

Schriften
 Arithmetic complexity of computations, SIAM 1980

Weblinks
W. Wallace McDowell Award an Winograd

Einzelnachweise

Informatiker
IBM Fellow
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
Mitglied der National Academy of Sciences
Mitglied der American Philosophical Society
Mitglied der Association for Computing Machinery
IEEE Fellow
US-Amerikaner
Israeli
Geboren 1936
Gestorben 2019
Mann

Shmuel Winograd


Yunanistan'da yaşayan Türk azınlıkları şunlardır:
Batı Trakya Türkleri
On İki Ada Türkleri (Rodos ve İstanköy adaları)

Günümüzde Yunan vatandaşlık hakkını kaybetmiş ve Lozan Mübadelesi ile tüm bireylerinin Türkiye'ye göçe zorlandığı bazı önemli Türk topluluklar şunlardır:
Girit Türkleri
Selanik Türkleri (Selanik Göçmenleri)

Kaynakça

Balkan Türkleri
Yunanistan'daki etnik gruplar
Ülkelerine göre Türkler

Yunanistan Türkleri


නෝර්වීජියානු මිත්‍යාවන්හිදී, රැග්නාර්රොක් යනු මහා යුද්ධයක් ඇතුළු අනාගත සිදුවීම් මාලාවක් වන අතර අවසානයේ දී ප්‍රධාන චරිත ගණනාවක මරණය (එනම් ඔඩින්, තෝර්, ටීර්, ෆ්‍රේයර්, හයිමඩ්ලර් සහ ලොකි)   සිදුවීමට ඇති බවට පුරෝකථනය කර ඇත. විවිධ ස්වාභාවික විපත්,  ජලයෙන් ලෝකය ගිලී යාමයි. ඉන් පසු ලෝකය නැවත අලුත් හා සාරවත් වන අතර, ඉතිරි වූ සහ නැවත පැමිණෙන දෙවිවරුන් හමුවනු ඇත, ලෝකය නැවත මනුෂ්‍යන් දෙදෙනෙකු විසින් නැවත පදිංචි කරනු ඇත. රැග්නාර්රොක් නෝර්වීජියානු මිත්‍යා කථාවේ වැදගත් සිදුවීමක් වෙ.

සටහන්

මුලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි

තව කියවන්න
තෝර්

රැග්නරෝක්


ISO 8744 er en ISO standard for en Stift.

En stift ISO 8744 er en af de mest brugte stifter inden for befæstelse området.

Kilde
 http://bolte.dk/kaervstifer-koniske-kraev-iso-8744/

8744

ISO 8744


El Congreso Universal de Esperanto de 1905 fue el primer Congreso de esperanto, desde entonces se realiza anualmente (con algunas excepciones debido a la primera y segunda guerra mundial). El organizador de este congreso fue el abogado y líder del grupo esperantista local de la ciudad de Boulogne-sur-Mer, Alfred Michaux. Michaux anunció por primera vez congreso en una reunión internacional en el año de 1904.

Durante el congreso, Zamenhof instaló el primer Comité de la Lengua ("Lingva Komitato"), y se aceptó al Fundamento como la única obligación y autoridad de todo esperantista y se creó la Declaración de Boulogne, además se decidió acerca de los futuros congresos. No hubo declaración alguna sobre la creación de una asociación internacional de Esperanto.

Trasfondo y cronología del congreso

El  Congreso Universal de Esperanto ocurrió del 7 al 12 de agosto de 1905, con una participación de 688 esperantistas de 20 países. Anteriormente había ocurrido una reunión internacional, una especia pre-Congreso, en 1904 en la ciudad de Calais, Francia. Fue un experimento para observar sí esperantistas de distintas lenguas maternas se comprendían  efectivamente. Una vez se observó una buena comprensión entre los presentes, se decidió convocar una reunión multitudinaria para el próximo años en la ciudad de Boulogne-sur-Mer, también en Francia. Durante los preparativos se inició la guerra entre Japón y Rusia, debido a esto Zamenhof no pudo participar.

Poco antes del congreso, en París ocurrió una reunión internacional, la cual comenzó con una visita sorpresa de Zamenhof a la universidad de Sorbona, donde ya estaban reunidos algunos participantes del congreso. Durante los siguientes días ocurrió la entrega de premios a distintos estudiantes talentosos en París, Zamenhof mismo entregó dichos premios, también hubo un concierto esperantista internacional y una bienvenida solemne a Zamenhof y los participantes del congreso en el Palacio de la ciudad. El carácter principal del congreso fue promover la amistad internacional y festines. Fue en medio de estos días previos que Zamenhof y sus amigos terminaron de redactar la declaración, la cual sería aceptada en los días siguientes.

Ya durante el congreso, se hicieron críticas y aclaraciones de Zamenhof acerca de la pronunciación, en las cuales participaron muchos esperantistas. Privat habló acerca de la propaganda del Esperanto entre los jóvenes y Boirac presidió una charla acerca del procedimiento para introducir al Esperanto en las escuelas.

Centenario del Congreso

En el centenario del primer Congreso Universal ocurrió un reencuentro internacional llamado "Boulogne2005", el cual se hizo en la misma ciudad del primer congreso durante la Pascua de 2005.

Congresos de esperanto
1905

Congreso Universal de Esperanto de 1905


بلدية أورايا , هي بلدية تقع في مقاطعة المرية. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 2.488 نسمة.

أعلام

 جوزيفا غاليغو ماسيغوسا

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

مراجع

أماكن مأهولة في المرية
بلديات المرية

أورايا (إسبانيا)


A Igreja Presbiteriana em Singapura (IPS) - em mandarim 新加坡长老大会 - é uma denominação reformada presbiteriana, formada em Singapura em 1975, como resultado da dissolução da Igreja Presbiteriana na Malásia e Singapura depois da independência de Singapura.

História

Em 1829, o Rev. Benjamin Keasberry foi enviado pela Sociedade Missionária de Londres para Malásia e Singapura para plantar igrejas. Em 1881 foi formalmente organizada a Igreja Presbiteriana na Malásia e Singapura (IPMS). A partir do crescimento do número de igrejas, foi organizado o sínodo da denominação em 1901.

Em 1965, Singapura tornou-se independente da Malásia. Sendo assim, em 1975, a a IPMS foi dissolvida, dando origem à Igreja Presbiteriana na Malásia e à Igreja Presbiteriana em Singapura (IPS).

A partir do seu crescimento, em 2020, a denominação era formada por 37 igrejas e 21.000 membros.

Doutrina

A IPS subscreve a Confissão de Fé de Westminster e o Credo dos Apóstolos.

Relações Intereclesiásticas

A denominação é parte do Conselho de Igrejas de Singapura, Comunhão Mundial das Igrejas Reformadas e Conselho Mundial Para Missão.

Denominações presbiterianas em Singapura

Igreja Presbiteriana em Singapura


Thomas Thomsen (født 19. maj 1861 i Sandavágur - død 4. februar 1905) var en færøsk overretssagfører og politiker (Højre).

Baggrund og karriere
Hans forældre var Sofía Elisabeth Danielsen og Thomas Haraldsen fra Sandavágur. Han var færdig med gymnasiet i 1881. Derefter studerede han jura i Danmark og tog bevis som cand. jur. i 1886. Han var formand for Føroyingafelag (Forening for færinger i København) i nogle år. Han arbejdede som herredsfoged i Varde 1886-87, som sagførerfuldmægtig i København 1887-90 og overretssagfører i København 1890-1905. Han blev valgt i Folketinget for Færøerne i 1890 og sad der til 1898.

Referencer
 Løgtingið 150 - HÁTÍÐARRIT - 150 ár liðin, síðani Løgtingið varð endurstovnað - side 354-355 - Árni Dahl: Ævisøgur (pdf-fil på 376 sider)

Politikere fra Færøerne før 1906
Folketingsmedlemmer i 1890'erne
Tidligere folketingsmedlemmer fra Færøerne
Personer fra Vågø
Advokater fra Danmark
Herredsfogeder fra Danmark

Thomas Thomsen (politiker)


Tripo Florio je bio prčanjski brodovlasnik iz druge polovice 19. stoljeća.

Iz hrvatske obitelji Florio iz Prčanja u Crnoj Gori. Među prčanjskim brodovlasnicima koji su između 1850. i 1870. raspolagali s kapitalom od 4 milijuna forintâ u izvorima se spominju Stanislav, Ilija i Tripo u Trstu.
Ilija i Tripo utemeljili su u Trstu bokeljsko dioničarsko parobrodarsko društvo Adria (1871. – 78.), koje je poslovalo s 3 nova parobroda.
Poslovno udružene obitelji Florio i Visin (Tripo Florio i Špiro Visin) imale su oko 1860. šest velikih brodova: putnički luksuzni jedrenjak s 12 putničkih kabina, navu »Libertas« te barkove »Neptun«, »Kolumbus«, »Milinka« i »Ljubimka«. Ilija i Tripo nabavili su 1871. i 1872. tri čelična parobroda »Narento«, »Risano« i »Timavo«, sagrađena u Engleskoj. Zajedno s kapetanom Mihom Vučetićem iz Baošića utemeljili su 1871. u Trstu bokeljsko dioničarsko parobrodarsko društvo »Adria«. Uza sve što je društvo imalo znatnu glavnicu i poslovalo s tri novosagrađena parobroda, zbog konkurencije »Austrijskog Lloyda«, bilo je primorano na likvidaciju 1878. Brodove je otkupio »Lloyd«. Tripo je bio i članom uprave komisije klasifikacijskog zavoda »Austrijski Veritas« (1875–96).

Izvori

Florio
Životopisi, Trst
Hrvati u Italiji
Crnogorski poduzetnici

Tripo Florio


شارل دو فاي ، (باريس، 14 أيلول / سبتمبر 1698—1739)، كيميائي فرنسي اكتشف في عام 1733م وجود نمطين من الشحنات الكهربائية السكونية
ولاحظ الفرق بين الموصلات والمواد العازلة، واصفا اياها 'الكهرباء' و'غير الكهربائية' لقدرتها على إنتاج الكهرباء والاتصال.. كما اكتشف أن الأجسام المشحونة على حد سواء أن صد بعضهم البعض وذلك على خلاف بين الأجسام attract.He اتهم أيضا دحضت بعض المفاهيم الخاطئة فيما يتعلق الشحنة الكهربائية، مثل أن الدكتور ستيفن غراي الذي يعتقد أن الخصائص الكهربائية للهيئة يتوقف على اللون.وأبلغ ملاحظات على الكهرباء في ورقة مكتوبة في كانون الأول / ديسمبر 1733 وطبع في المجلد 38 من المعاملات الفلسفية للجمعية الملكية في 1734.

مراجع

أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
زملاء الجمعية الملكية
كيميائيون فرنسيون
كيميائيون فرنسيون في القرن 18
مواليد 1698
مواليد في باريس
وفيات 1739
وفيات في باريس

شارل دو فاي


ත්‍රිපුරා රහස්‍ය (සංස්කෘත: त्रिपुरा रहस्य, Tripurā Rahasya) යනු "ත්‍රිත්වය ඉක්මවන රහස"  යන්නයි. මෙය සංස්කෘත භාෂාවෙන් පවතින ඉපැරණි සාහිත්‍ය කෘතියක් වන අතර එය දත්තාත්‍රෙය විසින් පර්ශුරාම වෙත විස්තර කර ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. එය හින්දු අද්වෛත වේදාන්ත සම්බන්ධව පවතින එක් පුරාණ කෘතියකි.

ඉතිහාසය සහ ව්‍යුහය
ත්‍රිපුර යන්නෙහි තේරුම "නගර තුනක්" හෝ "ත්‍රිත්වය" යන්නයි. රහස්‍ය යනු "රහස" හෝ "අභිරහස" යන්නයි. එක් අතකින් එහි හෙළි කිරීමට රහසක් නැත. මිනිසුන්ට ඔවුන්ගේ සැබෑ ස්වභාවය අත්විඳීමට නොහැකි වන්නේ ප්‍රඥාව නොමැතිකම හේතුවෙනි. එබැවින් අභිරහස යන වචනය එයට වඩාත් සුදුසු පරිවර්තනයක් වනු ඇත. මේ අනුව ත්‍රිපුරා රහස්‍ය යනු ත්‍රිත්වයට එහා ගිය අභිරහසකි. සවිඥානක තත්වයන් ත්‍රිත්වය වන්නේ අවදියෙන් සිටිම (ජාග්‍රත්), සිහින දැකීම (ස්වප්න) සහ ගැඹුරු නින්ද (සුශුප්ති) ය. මේ සියල්ලේම පාදම ලෙස පවතින විඥානය ශ්‍රී ත්‍රිපුරා ලෙස හැඳින්වේ.

ත්‍රිපුරා රහස්‍ය තුළ උත්තරීතර අධ්‍යාත්මික සත්‍යයේ ඉගැන්වීම් විස්තර කරයි. මෙම පරම සත්‍යය පළමුව ශිව දෙවියන් විසින් විෂ්ණු දෙවියන්ට ඉගැන්වීය. විෂ්ණු දෙවියන් දත්තාත්‍රෙය ලෙස මනු ලොව අවතාරයෙන් ප්‍රකට වූ පසුව පර්ශුරාමට ඉගැන් වූ අතර පසුව පර්ශුරාම හරිතායන වෙත ලබා දුන්නේය. ත්‍රිපුරා රහස්‍ය යනු දත්තාත්‍රෙය සහ පර්ශුරාම අතර ඇති වූ  සංවාදයකි. හරිතායන විසින් මෙය ග්‍රන්ථාරූඩ කිරීමෙන් අනතුරුව හරිතායන සංහිතා ලෙසින්ද හැඳින්වේ.

මෙය ඥාන ඛණ්ඩ (උත්තරීතර ප්‍රඥාව පිළිබඳ කොටස), මහාත්ම්‍යා ඛණ්ඩ  (ශ්‍රී දේවියගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය පිළිබඳ කොටස) සහ චර්යා ඛණ්ඩ (උපචාර පිළිබඳ කොටස) ලෙස කොටස් තුනකට වෙන් වී ඇති අතර සම්පූර්ණ ස්ලෝක 12,000 කින් සමන්විතය. ඥාන ඛණ්ඩය තුළ විද්‍යා දේවිය වන ත්‍රිපුර සුන්දරී විසින් දේශිත විද්‍යා ගීතාව අඩංගු වේ.

ඓතිහාසික සන්දර්භය

ජමදග්නි යනු බ්‍රාහ්මණ සාන්තුවරයෙකි. ඔහු තම බිරිඳ රේණුකා සහ පුතුන් සමඟ වනාන්තරයේ වාසය කළේය. ඔවුන්ගෙන් පර්ශුරාම ලාබාලම පුත්‍රයා වූ අතර, වඩාත්ම කීර්තිමත් හා නිර්භීත විය. එවකට රට පාලනය කරනු ලැබුවේ ක්ෂත්‍රීයවරුන්ගේ එක්තරා වංශයක් වන හෛහයන් විසිනි. ඔවුන්ගෙන් සමහරක් පර්ශුරාම සමඟ ගැටුමකට පැටලුණු අතර එය වඩාත් නරක අතට හැරුණි. පසුව එතුමාට අභියෝග කිරීමට පවා ඔවුහු එඩිතර වූහ. කෙසේවෙතත්, ඔවුන්ගේ කෝපය දිගටම පැවතුණ අතර, පළිගැනීම නම් ඔවුන්ගේ ආශාවට එරෙහි වීමට ඔවුන්ට නොහැකි විය. වරෙක පර්ශුරාම ආශ්‍රමයේ නොමැති අවස්ථාවකදි ඔහුගේ පියාව මරා දැමිමට ඔවුන් ක්‍රියා කළේය. පෞත්‍රයා ආපසු පැමිණි විට, රේණුකා විසින් තම ස්වාමියා ඝාතනය වූ ආකාරය විස්තර කළාය; ඇගේ ස්වාමිපුරුෂයාගේ දේහය ගංගා ඉවුරේ ආදාහනය කිරිමටත්, චිතකය ලෑස්ති කිරිමෙන් පසුව සති පූජාව සිදු කිරීමටත් ඇයට අවශ්‍ය විය.

පර්ශුරාම ක්ෂත්‍රීය පරපුර ලෝකයෙන් තුරන් කිරීමට ප්‍රතිඥා දුන්නේය. ඔහු තම පියාගේ මෘත දේහය එක් උරහිසක තබාගෙන  මවද රැගෙන ගංගා නදිය වෙතට පිටත් විය. ඔවුන් වනය පසු කරන විට දත්තාත්‍රෙය රේණුකා දේවිය දැක එතුමියව ශක්ති ස්වරූපයක් බව දැන වන්දනා කරේය. ඇය ඔහුට ආශීර්වාද කළ අතර, පෘථිවියේ ඇගේ ජීවිතය සහ එය අවසන් කිරීමට ඇය ගත් අධිෂ්ඨානය ගැන ඔහුට පැවසුවාය. අවශ්‍ය විටෙක උපකාර සඳහා දත්තාත්‍රෙය වෙත යන ලෙස ඇය තම පුතුටඋපදෙස් දුන්නාය. පර්ශුරාම තම මවගේ ආශාව ඉටු කළේය.

ඉන්පසු ඔහු දේශයේ සිටි සෑම ක්ෂත්‍රියෙකුටම අභියෝග කර ඔවුන් සියල්ලන්ම ඝාතනය කළේය. ඔවුන්ගේ රුධිරය කුරුක්ෂේත්‍රයේ තටාකයක එකතු කරන ලැබූ අතර පර්ශුරාම තම මුතුන්මිත්තන්ට යාගයක් සිදු කළේය. ඔහුගේ මියගිය මුතුන් මිත්තන් පැමිණ ඔහුගේ පළිගැනීමෙන් නවත්වන ලෙස ඔහුට කීවේය.ඒ අනුව ඔහු විශ්‍රාම ගොස් කඳුකරයට ආරාමයක ජීවත් විය. ඉන්ම පසුව රාමගේ දක්ෂතාවය එක් අවස්ථාවකදී ඔහුගේ කෝපය යළිත් වරක් ඇති වූ අතර ඔහු නැවත රාම කුමරුට අභියෝග කිරීමට පැමිණියේය. රාම පර්ශුරාමගේ අභියෝගය පිළිගෙන ඔහුට යහපතක් සිදු කළේය.

රාම සමඟ මුණගැසීමෙන් පසු, පර්ශුරාම ආපසු යන යන අතරමගදී සම්වර්ත නම් අවධූත හමු විය. ඔහු පර්ශුරාමට දත්තාත්‍රෙය සොයා යන ලෙස පැවසිය. පසුව ඔහුට සත්‍යය පිළිබඳව උපදෙස් දුන් ශ්‍රී දත්තාත්‍රෙය මුණගැසුණි. එය පසුකලෙක පරම සත්‍ය සොයන හරිතායන වෙත සන්නිවේදනය කළ යුතු බවට අමතර නියෝගයක් ලබා දුන්නේය. මේ අනුව පර්ශුරාම ආත්මාවබෝධය ලබාගැනීමෙන් අනතුරුව ශ්‍රී දත්තගේ මඟ පෙන්වීම මත දකුණු ඉන්දියාවේ මලය පර්වතයෙහි වාසය කළේය.

ග්‍රන්ථ නාමාවලිය

ආශ්‍රේයයන්

ත්‍රිපුරා රහස්‍ය


Mohamed Abdelmonem (en ), né le  à Zagazig, est un footballeur international égyptien. Il joue au poste de défenseur central à Al Ahly SC.

Biographie

En club
Mohamed Abdel Monem est formé à Al Ahly. Avant même d'avoir disputé un match avec l'équipe première du club, il est prêté au Smouha SC entre  et . Il dispute son premier match en professionnel le  en championnat face aux Arab Contractors. Il inscrit son premier but le  face à l'Ittihad Alexandrie.

Au mois de , il est prêté au Future FC. Il est titularisé lors de tous les matchs qu'il peut disputer, avant de retourner à Al Ahly après sa Coupe d'Afrique des Nations remarquée. Il dispute son premier match avec Al Ahly le  lors de la Coupe du monde des clubs et de la victoire 4-0 contre les Saoudiens d'Al Hilal pour s'adjuger la troisième place de la compétition.

En sélection
Il est convoqué par Carlos Queiroz pour disputer la Coupe arabe au mois de . En quart de finale face à la Jordanie (victoire 3-1), il entre en jeu en prolongation pour sa première sélection en équipe d'Égypte. Abdel Monem ne participe pas à la défaite en demi-finale face à la Tunisie, mais est titularisé pour le match pour la troisième place face au Qatar, durant lequel les Égyptiens sont défaits aux tirs au but.

Abdel Monem fait partie des 25 joueurs égyptiens participant à la CAN 2021 organisée au Cameroun à l'hiver 2022. Il participe à tous les matchs des Pharaons, inscrivant même sur corner l'unique but du match de poules face au Soudan. Lors de la demi-finale remportée aux tirs au but face au pays-hôte camerounais, il est élu homme du match. En finale face au Sénégal, il concède un penalty en début de match pour une faute sur Saliou Ciss, qui sera manqué par Sadio Mané. Les deux équipes ne se départagent qu'aux tirs au but, où Abdel Monem voit sa tentative repoussée par le montant, et les Égyptiens s'inclinent 4 tirs au but à 2. Auteur de performances remarquées lors du tournoi, il est sélectionné dans l'équipe type de la compétition.

Palmarès

En club

En sélection

Notes et références

Liens externes

Footballeur international égyptien
Joueur d'Al Ahly
Joueur du Smouha SC
Joueur du Future FC
Naissance à Zagazig
Naissance en février 1999

Mohamed Abdelmonem


අවකාශය තුළ ඉදිරියටත් පිටුපසටත්, ඉහළටත් ගමන් කරන්නා සේ කාලය හරහා ද අතීතයටත් අනාගතයටත් ගමන් කරන්නට හැකි නම්? කාලය හරහා එලෙස ගමන් කළ හැකි කාල දොරටු සැබවින්ම පැවතිය හැකිද? අනෙක් හැම දෙයක්ම මෙන් ම කාලයේ ද අධිපතියන් බවට පත්වීමට සොබාදහමේ නීති හසුරුවන්නට මිනිසාට හැකියාව තිබේ ද? එවන් හැකියාවක් ලැබේ නම් අතීතය වෙනස් කරන්නට අපට පුළුවන් ද? එසේ වෙනස් කළහොත් කාල විරුද්ධාභාසයක් (Time paradox) ගොඩනැඟෙනු ඇති ද? කාලය හරහා ගමන්කොට අතීතය වෙනස් කරන්නට සමත් කාල යන්ත්‍රයක් නිපදවීම සැබවින් ම සිහිනයක් පමණක් ද? නැත. කාලය හරහා ගමන් කිරීම විද්‍යා ප්‍රබන්ධවලට පමණක් සීමා වූ මන:කල්පිතයක් නොවේ. ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් සේම අපේ කාලයේ බිහි වූ විශිෂ්ඨම භෞතික විද්‍යාඥයා ලෙස සැලකෙන ස්ටීවන් හෝකින් පවා කාලය හරහා ගමන් කිරීම යථාර්ථයක් බව පිළිගත් මහා ප්‍රාඥයන්ය. කොටින්ම අප සියලු දෙනාම ගෙවෙන මොහොතක් පාසා ගමන් කරමින් සිටින්නේද කාලය හරහාය.

අවකාශය හරහා

කාලය යනු නියතයක් නොව නිරන්තරයෙන්ම ඉදිරියට ගමනේ යෙදෙන්නක් බවත්, අප ඇවිදින විට අවකාශය හරහා පමණක් නොව කාලය හරහා ද ගමන් කරන බව මුලින්ම අනාවරණය කරගත්තේ ඇල්බට් අයින්ස්ටයින්ය. මෙලොව පවතින සෑම වස්තුවක්ම දිග, පළල හා උස යනුවෙන් අවකාශයේ වන පරිමාණ තුනක පවතින්නා සේ, කාලය නැමැති පරිමාණයක ද පවතින බවත්, කාල පරාසය වන එය සිවුවැනි පරිමාණය බවත් අයින්ස්ටයින් හඳුන්වා දුන්නේය. කාලය හරහා ගමන් කිරිම යනු මෙම සිව් වැනි පරිමාණය හරහා ගමන් කිරීමකි. මෝටර් රථයකින් අපට අවකාශය හරහා ඉදිරියට, පිටුපසට සේම කන්දක් ඔස්සේ ඉහළටත් ගමන් කළ හැකි වුණත් කාලය හරහා එලෙස ගමන් කරන්නේ කෙසේ ද? පිළිතුර සරළය. ඊට අවශ්‍ය වන්නේ ආලෝකයේ වේගයෙන් ගමන් කළ හැකි අභ්‍යාවකාශ යානයකි. අයින්ස්ටයින්ගේ සාපේක්ෂතාවාදයට අනුව අවකාශය හරහා වඩ වඩාත් වේගයෙන් ගමන් කරත්ම ඊට සමානුපාතිකව, කාලය හරහා ගමන් කරන වේගය අඩු වීම මීට හේතුවයි. උදාහරණයකින් මෙය වඩාත් සරලව පැහැදිලි කළ හැකිය.

ආලෝකයේ වේගයෙන් ගමන් කරන යානයකින්, පෘථිවියේ සිට ආලෝක වර්ෂ හතළිහක් දුරින් පිහිටි ග්‍රහයකු වෙත ඔබ ගියා යැයි සිතන්න. එහි වන විසිතුරු නරඹා යළි පෘථිවියට එන්නට ඔබේ දෘෂ්ටි කෝණයට අනුව ඔබට ගත වන්නේ වසර දෙකක් පමණ වුවත්, පෘථිවියේදි ඔබේ හිත මිතුරන්ව යළි ඔබට හමුවන්නේ වියපත් වී වැහැරී ගිය මහල්ලන් ලෙසය. ඔබේ දැක්මට අනුව ඔබ පෘථිවියෙන් ඈත්ව සිටියේ වසර දෙකක් පමණක් වුවත්, පෘථිවි වැසියන්ට එය වසර අසූවක කාලයක් වීම මීට හේතුවයි. කාල විස්තාරණය ලෙස හැඳින්වෙන මෙම සංසිද්ධිය අත්දකින්නට නම් තත්පරයකට මීටර 299,000,000ක වේගයකින් ගමන් කළ හැකි යානයක් අවශ්‍ය වුවද, මේ තාක් කාලයකට මිනිසා සමත්ව සිටින්නේ තත්පරයකට මීටර 11,000 ක වේගයෙන් ගමන් කරන ඇපලෝ 10 යානය නිර්මාණය කිරීමට පමණි. ඒ හැරත් ආලෝකයේ වේගයෙන් ගමන් කිරීමක් ගැන මිනිසාට සිතීමටවත් නොහැක්කේ ඉන් ජනිත වන විශාල කේන්ද්‍රෝපසාරී බලය හේතු කොටගෙන මිනිස් සිරුර සුණු විසුණුව යන නිසාය. එසේ නම් සිවු වැනි පරිමාණය වන කාලය හරහා ගමන් කිරීමක් සැබවින්ම සිදුවීමේ හැකියාවක් නැතිද?

කාල දොරටු

කාලය හරහා ගමන් කළ හැකි දොරටු ගැන විද්‍යා ප්‍රබන්ධවලින් අප ඕනෑ තරම් කියවා ඇති සේම චිත්‍රපට ඔස්සේ ඕනෑතරම් නරඹා ද තිබේ. භෞතික විද්‍යාවේ මූලධර්මයන්ට අනුව මෙවැනි කාලද්වාර හිතළුවක් නොවේ. ස්ටීවන් හෝකින් යනු මෙබඳු කාල උමං මාර්ග සත්‍යයක් බව න්‍යායාත්මකව ඔප්පු කළ අයෙකි. සාපේක්ෂතා න්‍යායට අනුව කාල උමගක් (wormhole) යනු අවකාශයේ හා කාලයේ ස්ථාන දෙකක් එකිනෙක හා සම්බන්ධ කරන කෙටි මාර්ගයක් වන අතර, කාලය හා අවකාශය මත ක්‍රියාකරන්නාවූ සෘණ බලයේ බලපෑමෙන් ඒවා එකී උමඟේ මුව දෙසට ඇද තබන්නේ වෙනත් විශ්වයකට එම උමං මාර්ගය ඔස්සේ කාලය හා අවකාශය විවෘත කරමිනි. පියවි ඇසට දැකිය නොහැකි මෙබඳු කාල උමං අප වටා සිය දහස් ගණනින් වරින් වර නිර්මාණය වෙමින් ද, විනාශ වෙමින් ද තිබෙන්නේ ඒ සෑම උමඟක් හරහාම අපව වෙනත් කාලයක පිහිටි වෙනත් විශ්වයකට සම්බන්ධ කරමිනි. මෙලොව පවතින කිසිදු දෙයක් පරිපූර්ණ ලෙස සමතල හෝ ඝන ලෙස පවතින්නේ නැත. ඒ සෑම දෙයකම පාහේ මතුපිට ඇසට පෙනෙන නොපෙනෙන තරමේ සියුම් සිදුරුවලින් සමන්විතය. පළමු පරිමාණ තුන සේම සිවුවැනි පරිමාණය වන කාලය සම්බන්ධයෙන් ද මෙය සත්‍යය. අණුවක්, පරමාණුවක් හෝ ඊටත් වඩා කුඩා ක්වන්ටම් පරිමාණයක මෙබඳු කාල උමං ලක්ෂ කෝටි ගණනින් තිබුණ ද ඒවා ප්‍රමාණයෙන් සෙන්ටිමීටරයකින් බිලියන, ට්‍රිලියනයකින් එකක් පමණ වන නිසා මිනිසකුට තබා ඉඳිකටුවකට හෝ රිංගා යාමට නොහැකි තරම්ය. එවැනි උමඟක් ප්‍රසාරණය කොට හෝ අමුතුවෙන්ම හෝ නිර්මාණය කිරීමට යම් දිනෙක මිනිසා සමත් වුවහොත් විශ්වය පුරා සැරිසැරීමට එය කදිම ප්‍රවාහකයක් ලෙස ක්‍රියා කරනු ඇත. එපමණක්ද නොව උමඟේ දෙකෙළවර කාලයෙන් පමණක් වෙන්කොට එකම ස්ථානයක පිහිටුවහොත්, එය වෙනත් විශ්වයන්ට නොව වෙනත් කාලවලට අපව ගෙනයනු ඇත. නමුත් කාලය රේඛීය වූවක් නිසා කාල උමඟක් ඔස්සේ වුව ද අපට අනාගතයට මිස අතීතයට යාමට හැකියාවක් නොලැබෙනු ඇත.

කළු කුහර

කාල විරුද්ධාභාසයක් ගොඩනැඟෙන්නේ එලෙස අතීතයට යාමට දරන උත්සාහයේදීය. සිතන්න ඔබ කාලය ඔස්සේ අතීතයට ගමන්කොට ළදරු ස්වරූපයෙන් සිටින ඔබවම මරා දැමුවා කියා. එසේ නම් ඔබ වර්තමානයේ පවතින්නේද නැත. එසේ නම් ඝාතනය කළේ කවුරුන් ද? සාමාන්‍ය මිනිසුන් වන අපව පමණක් නොව ගඟන විද්‍යාඥයන් පවා උමතු කරවීමට සමත් මෙබඳු සංසිද්ධියක් වුව වීමේ හැකියාව, සමස්ත විශ්වයම පාලනය වන මූලිකම සිද්ධාන්තයක් වන 'සෑම ප්‍රතිඵලයකටම පෙර ඊට මුල් වූ හේතුකාරකය සිදුවිය යුතුය' යන්නෙන් වළක්වා තිබේ. මේ නිසා අතීතයට ගමන් කිරීමේ හැකියාවක් න්‍යායාත්මකව පවා නැති බව පිළිගැනීමට සිදු වේ. ඩයිනසෝරයන් යළි දකින්නට අපට අවස්ථාවක් නොලැබෙන්නේ එනිසාය. නමුත් අනාගතය? එය අපට ළඟා කරගත නොහැක්කක් නොවේ. ඒ සඳහා කළු කුහරයක් සමීපයට යාම පමණක් ප්‍රමාණවත්ය.

පදාර්ථය විසින් කාලය මත ඇති කරන ඇදීම නිසා කාලය මන්දගාමී වන බවට හොඳම උදාහරණය ලෙස ජී.පී.එස්. තාක්ෂණය දැක්විය හැකිය. ඒ සඳහා පෘථිවිය වටා කක්ෂගතකොට ඇති චන්ද්‍රිකාවල ස්ථාපිත ඔරලෝසු සෑම දිනකදීම තත්පරයකින් බිලියනයකින් තුන් පංගුවක් වේලාව වැඩි කරගන්නේ මේ හේතුව නිසාය. පෘථිවිය මතට වඩා අභ්‍යාවකාශයේ දී වේලාව වේගයෙන් ගමන් කරන්නේ එවැනි පදාර්ථමය ආකර්ශණයක් එහි ක්‍රියාත්මක නොවන නිසාය. නමුත් කළු කුහරයකදි මේ තත්ත්වය ඉඳුරාම වෙනස්ය. මිලියන සංඛ්‍යාත්මක සූර්යයන් එකට කැටිකොට අති මහත් වූ ගුරුත්වාකර්ෂණ බලයකට හිමිකම් කියන කළු කුහරයක් සමීපයේ දී කාලය අතිශයින්ම මන්දගාමී වන බැවින් කළු කුහරයක් යනු තවත් එක් ස්වභාවික කාල යන්ත්‍රයකි. කළු කුහරයක් වටා අභ්‍යාවකාශ යානයකින් ගමනේ යෙදෙන්නෙකු විනාඩි අටකින් එක් කක්ෂයක් සම්පූර්ණ කරන විට පෘථිවියේ එම කාලය එමෙන් දෙගුණයක් වනු ඇත. නමුත් කළු කුහරයකින් අනාගතය කරා යාම තබා ඒ වෙත සමීප වීම පවා ප්‍රායෝගික නොවන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. අවශ්‍ය වන්නේ කළු කුහරයක් තුළට ඇදී යාමෙන් වැළකීමට නම් ගමන් කළ යුතු වේගයත් ඉක්මවා ගිය ඉතාම අධික වේගයකින් ගමන් කරන කාල යානයක් නිර්මාණය කිරීමයි.

ඒ සඳහා දැනට නිර්මාණය කොට ඇති ඇපලෝ 10 යානයේ වේගය මෙන් දෙදහස් ගුණයක වේගයකින් ගමන් කරන යානයක් තැනිය යුතුය. එකී ආලෝකයේ වේගය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ළඟා කර ගැනීමට ඇවැසි අති විශාල ඉන්ධන ප්‍රමාණය රැගෙන යාමට ප්‍රමාණවත් ධාරිතාවකින් එම යානය සමන්විත විය යුතුය. යටත් පිරිසෙන් ආලෝකයේ වේගය සමීපයට හෝ ළඟාවීමට නම් වසර හයක්වත් සිය උපරිම බලයෙන් එම යානය ක්‍රියාත්මක විය යුතුය. වසර හය අවසානයේදි යානය ආලෝකයේ වේගයෙන් ගමන්කරමින් තිබෙනු ඇති අතර, එම අවස්ථාවේදි යානය තුළ ගත වන සෑම දවසක්ම පෘථිවි වර්ෂ එකකට සමාන වනු ඇත. එනම් සැබවින්ම ඔබ කාලය හරහා අනාගතයට ගමන්කරමින් සිටිනු ඇත. එවැනි යානයක් තැනීම හුදු මන:කල්පිතයක් නොවේ. ස්විට්සර්ලන්තයේ ජිනීවා නුවර CERNහි භූගතව පිහිටි ලොව දැවැන්තම අංශු ත්වරකය, මෙබඳු යානයක් හා බෙහෙවින් සමාන වූවකි. ඒ තුළ තත්පරයකට එකොළොස්දහස් වාරයක්, එනම් ආලෝකයේ වේගයෙන් ත්වරණය වන අංශු එලෙස භ්‍රමණය වීමේදි කාලය හරහා අනාගතයට ගමන් කරන බව ප්‍රායෝගිකව ඔප්පු වී තිබේ.

කාලය හරහා ගමන් කළ හැකි නම්


Aceasta este o listă de filme realizate în format VistaVision. Filmele cu text aldin sunt alb-negru. VistaVision este un format realizat de inginerii de la Paramount Pictures în 1954.

Filme VistaVision

Paramount

 White Christmas (1954)
 3 Ring Circus (1954)
 Artists and Models (1955)
 The Desperate Hours (1955) (primul film alb-negru realizat în VistaVision)
 The Far Horizons (1955)
 The Girl Rush (1955)
 Hell's Island (1955)
 Lucy Gallant (1955)
 The Rose Tattoo (1955)
 Run for Cover (1955)
 The Seven Little Foys (1955)
 Strategic Air Command (1955)
 To Catch a Thief (1955)
 The Trouble with Harry (1955)
 We're No Angels (1955)
 You're Never Too Young (1955)
 Anything Goes (1956)
 The Birds and the Bees (1956)
 The Court Jester (1956)
 Hollywood or Bust (1956)
 The Leather Saint (1956)
 The Man Who Knew Too Much (1956)
 The Mountain (1956)
 Pardners (1956)
 The Proud and Profane (1956)
 The Rainmaker (1956)
 The Scarlet Hour (1956)
 The Search for Bridey Murphy (1956)
 The Ten Commandments (1956)
 That Certain Feeling (1956)
 Three Violent People (1956)
 The Vagabond King (1956)
 War and Peace (1956)
 Beau James (1957)
 The Buster Keaton Story (1957)
 The Delicate Delinquent (1957)
 The Devil's Hairpin (1957)
 Fear Strikes Out (1957)
 Funny Face (1957)
 Gunfight at the O.K. Corral (1957)
 Hear Me Good (1957)
 The Joker is Wild (1957)
 The Lonely Man (1957)
 Loving You (1957)
 Omar Khayyam (1957)
 The Sad Sack (1957)
 Short Cut to Hell (1957)
 Spanish Affair (1957)
 The Tin Star (1957)
 Wild Is the Wind (1957)
 Williamsburg: the Story of a Patriot (1957) (primul documentar în VistaVision)
 Another Time, Another Place (1958)
 The Black Orchid (1958)
 The Buccaneer (1958)
 Desire Under the Elms (1958)
 The Geisha Boy (1958)
 Hot Spell (1958)
 Houseboat (1958)
 King Creole (1958)
 Maracaibo (1958)
 The Matchmaker (1958)
 Rock-a-Bye Baby (1958)
 St. Louis Blues (1958)
 Teacher's Pet (1958)
 Vertigo (1958)
 But Not for Me (1959)
 The Five Pennies (1959)
 The Jayhawkers! (1959)
 Last Train from Gun Hill (1959)
 Li'l Abner (1959)
 That Kind of Woman (1959)
 The Trap (1959)
 Heller in Pink Tights (1960)
 It Started in Naples (1960)
 One-Eyed Jacks (1961)

Alte studiouri

 An Alligator Named Daisy (Rank Organisation, 1955)
 Doctor at Sea (Rank Organisation, 1955)
 Richard III (London Films, 1955)
 Simon and Laura (Rank Organisation, 1955)
 Away All Boats (Universal Pictures, 1956)
 The Battle of the River Plate (Rank Organisation, 1956)
 The Black Tent (Rank Organisation, 1956)
 High Society (Metro-Goldwyn-Mayer, 1956)
 House of Secrets (Rank Organisation, 1956)
 The Searchers (Warner Bros., 1956)
 The Spanish Gardener (Rank Organisation, 1956)
 Doctor at Large (Rank Organisation, 1957)
 Hell Drivers (Rank Organisation, 1957)
 Ill Met by Moonlight (Rank Organisation, 1957)
 The Pride and the Passion (United Artists, 1957)
 The Big Money (Rank Organisation, 1958)
 North by Northwest (Metro-Goldwyn-Mayer, 1959)
 A Tale of Two Sisters (Korea, 2003)
 Death by Hanging (Japan, 1968)
 In the Realm of the Senses (Japan, 1976)
 In the Realm of Passion (Japan, 1978)
 Lupin III: The Mystery of Mamo (Japan, 1978)
 Vengeance Is Mine (Japan, 1979)
 Urusei Yatsura 2: Beautiful Dreamer (Japan, 1984)
 Venus Wars (Japan, 1989)

Filme care folosesc parțial VistaVision
Aceste filme folosesc VistaVision pentru cadrele cu efecte speciale.

 Star Wars (1977)
 Star Trek: The Motion Picture (1979)
 The Empire Strikes Back (1980)
 Caveman (1981)
 The Fox and the Hound (1981, animație asemănătoare imaginilor generate de computer, nemenționat)
 Tron (1982)
 Star Trek II: The Wrath of Khan (1982)
 Return of the Jedi (1983)
 Back to the Future (1985)
 Aliens (1986)
 RoboCop (1987)
 Who Framed Roger Rabbit (1988)
 Back to the Future Part II (1989)
 The Abyss (1989)
 Indiana Jones and the Last Crusade (1989)
 Back to the Future Part III (1990)
 Forrest Gump (1994)
 True Lies (1994)
 Apollo 13 (1995)
 Jumanji (1995)
 Twister (1996)
 Contact (1997)
 Men in Black (1997)
 Meet Joe Black (1998)
 The Matrix (1999)
 The Mummy (1999)
 Gladiator (2000)
 The Perfect Storm (2000)
 Pearl Harbor (2001)
 The Mummy Returns (2001)
 Men in Black II (2002)
 2 Fast 2 Furious (2003)
 Spider-Man 2 (2004)
 Batman Begins (2005)
 Herbie: Fully Loaded (2005)
 Flightplan (2005)
 Spider-Man 3 (2007)
 The Dark Knight (2008)
 Blindness (2008)
 Watchmen (2009)
 Inception (2010)
 Scott Pilgrim vs. The World (2010)
 Harry Potter and the Deathly Hallows Parts 1 & 2 (2010/2011)
 The Dark Knight Rises (2012)
 Captain Phillips (2013)
 Interstellar (2014)

Note

VistaVision
VistaVision

Listă de filme VistaVision


Bowling klub "300" Zagreb (BK 300; 300; 300 Zagreb) je bio bowling klub iz Zagreba, Republika Hrvatska.

O klubu
BK "300" je osnovan 21. listopada 2010. godine, te je djelovao pri bowling kuglani "Bowling centar 300" Zagreb, koja je zatvorena 2012. godine,
ali je nastavio djelovati do 2016. godine, te je bio jedan od vodećih hrvatskih bowling klubova.

Uspjesi

Ekipno
 (nepotpun popis)

 Hrvatska liga
 doprvak: 2011./12., 2012./13.

 Kup Hrvatske
 finalist: 2012.

Po disciplinama (pojedinačno)
 (nepotpun popis)

 Prvenstvo Hrvatske za petorke
 prvak: 2012.
 doprvak: 2011., 2015.

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači

Unutarnje poveznice

Vanjske poveznice
 Bowling Klub 300 Zagreb, facebook stranica
 bk300.hr, wayback arhiva
 findglocal.com, Bowling Klub 300 Zagreb
 zg-kuglanje.hr, Vijesti iz bowlinga

Izvori

 bk300.hr, wayback arhiva
 bk300.hr, BK300 info, wayback arhiva
 bowling.hr, Bowling Klub 300, wayback arhiva
 Eduard Hamar: Zlatna knjiga zagrebačkoga kuglanja, Zagreb, 2016., ISBN 978-953-59048-0-9 (Zagrebački kuglački savez), ISBN 978-953-7546-09-0 (Libera Editio)
 fininfo.hr, BK 300 (BOWLING KLUB 300 U LIKVIDACIJI)

Hrvatski bowling klubovi
300

Bowling klub 300 Zagreb


Prof. dr. Nedim Filipović (Glamoč, Bosna i Hercegovina, 7. veljače 1915. – Sarajevo, 21. travnja 1984.) bosanskohercegovački znanstvenik, intelektualac, orientalist, filolog, turkolog, povjesičar-osmanist, akademik.

Bio je redovni profesor na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Dobitnik najviših društvenih priznanja. Redovni član Akademije znanosti i umjetnosti Bosne i Hercegovine (AZUBiH). Član Centra za balkanološka ispitivanja AZUBiH. Urednik posebnih izdanja Odjeljenja društvenih znanosti AZUBiH. Potpredsjednik AZUBiH. Studirao orijentalne jezike i nacionalnu povijest s jugoslavenskom književnošću i staroslovenskim jezikom na Filolozovskom fakultetu Sveučilišta u Beogradu i na Filozofskom fakultetu u Istanbulu. Diplomirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1939. godine. Znanstvenu karijeru, na Sveučilištu u Sarajevu, započeo je 1950. godine u zvanju docenta na predmetima Turski jezik i Turska književnost, 1964. je biran za izvanrednog profesora, 1969. je biran za redovnog profesora na istim predmetima, te na predmetu Orijentalno-islamska civilizacija. Povremeno je držao nastavu i na predmetima Osmanski jezik i Osmanska diplomatika i paleografija. Za dopisnog člana AZUBiH izabran je 1969., a za redovnog člana 1973. godine. Njegov znanstvenoistraživački rad kretao se u širokoj lepezi različitih disciplina u području klasične orijentalne filologije i povijesti, a posebno unutar osmanistike, turkologije i povijesnih znanosti. Jedan je od osnivača Odsjeka za orijentalnu filologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu, Orijentalnog instituta u Sarajevu te pokretač suvremenih orijentalističkih studija u Bosni i Hercegovini. Ekspert za proces islamizacije u BiH i odnosa unutar BiH za vrijeme Osmanskog carstva. Pisac je brojnih knjiga i znanstvenih radova. Njegovo kapitalno djelo je "Princ Musa i šejh Bedredin" (1971). Smatra se najvažnijom stručnjakom za osmansko razdoblje s ovih prostora. Pokopan je u Sarajevu na groblju "Bare". Ulica u Sarajevu nosi njegovo ime.

Izvori

Bosanskohercegovački znanstvenici

Nedim Filipović


Fáni Kýpur er hvítur með koparlituðu korti af eyjunni og þar undir ólífu-trjágreinar.

Hvíti liturinn og trjágreinarnar tákna hvort tveggja frið.

Kýpur er eina landið (að undanskildu Kósovó sem nýtur ekki fullrar alþjóðlegrar viðurkenningar) sem hefur einskonar kort á sínum fána.  Koparliturinn vísar til þess hve mikið er af kopar á eynni.

Teikning/hönnun fánans er eignuð İsmet Güney, tyrknesk-kýpverskum listkennara. Mun hann hafa forðast að nota bláan eða rauðan lit því hann vildi ekki minna á gríska eða tyrkneska fánann.

Kýpur
Kýpur

Fáni Kýpur


Stephen D. Smith  (* 11. Juni 1948 in Houston, Texas) ist ein US-amerikanischer Mathematiker, der sich mit endlichen Gruppen beschäftigt.

Smith wuchs in Südtexas auf und begann 1965 sein Studium an der St. Mary's University in San Antonio. 1967 ging er an das Massachusetts Institute of Technology (MIT), wo er 1970 seinen Bachelor-Abschluss in Mathematik und Literatur machte. Danach ging er als Rhodes Scholar an die University of Oxford, wo er 1971 einen Master-Abschluss machte und 1973 bei Graham Higman promoviert wurde (Sylow subgroups of index 2 in their normalizers). Seine Dissertation gewann den Oxford Senior Mathematical Prize. Als Post-Doktorand war er ab 1973 Bateman Instructor am Caltech. 1975 wurde er Assistant Professor, 1979 Associate Professor und 1984 Professor an der University of Chicago. 1996 bis 1998 war er dort Leiter der Mathematik-Fakultät (Acting Head) und 1985/86 organisierte er dort das Schwerpunktprogramm Computers in Mathematics. 2007 wurde er Professor Emeritus. Er war Gastprofessor in Gießen, am Caltech, der University of Notre Dame, am All Souls College in Oxford und der University of Illinois at Urbana-Champaign.

Er war am Klassifikationsprogramm der endlichen einfachen Gruppen beteiligt und füllte im Rahmen dieses Programms mit Michael Aschbacher eine letzte Lücke des Beweises (Quasidünne Gruppen betreffend, ihre gemeinsame Monographie dazu von 2004 hatte rund 1300 Seiten).

Für das Buch Classification of finite simple groups: groups of characteristic 2-type von 2011 gewann er mit Aschbacher, Ronald Solomon und Richard Lyons 2012 den Leroy P. Steele Prize. Das Buch ist als Fortsetzung eines Buches von 1983 von Daniel Gorenstein gedacht und gibt einen Überblick (und eine Aktualisierung gegenüber Gorensteins Darstellung von 1983) über das Klassifikationsprojekt, für ein breiteres mathematisches Publikum von Nicht-Spezialisten dargestellt am Beispiel von Gruppen von Charakteristik 2.

Er ist Fellow der American Mathematical Society.

Er ist seit 1980 mit Judith L. Baxter verheiratet und hat zwei erwachsene Stiefsöhne.

Schriften
 mit Michael Aschbacher: The classification of quasithin groups. American Mathematical Society, Providence RI 2004;
 Band 1: Structure of strongly quasithin K-groups (= Mathematical Surveys and Monographs. 111). 2004, ISBN 0-8218-3410-X;
 Band 2: Main theorems. The classification of simple QTKE-groups (= Mathematical Surveys and Monographs. 112). 2004, ISBN 0-8218-3411-8.
 mit David J. Benson: Classifying spaces of sporadic groups (= Mathematical Surveys and Monographs. 147). American Mathematical Society, Providence RI 2008, ISBN 978-0-8218-4474-8.
 mit Michael Aschbacher, Richard Lyons, Ronald Solomon: The classification of finite simple groups. Groups of characteristic 2 type (= Mathematical Surveys and Monographs. 172). American Mathematical Society, Providence RI 2011, ISBN 978-0-8218-5336-8.
 Subgroup complexes (= Mathematical Surveys and Monographs. 179). American Mathematical Society, Providence RI 2011, ISBN 978-0-8218-0501-5.

Weblinks
 Homepage in Chicago mit CV
Steele Preis 2012, Notices AMS, pdf

Einzelnachweise

Mathematiker (20. Jahrhundert)
Mathematiker (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (University of Illinois at Chicago)
Fellow der American Mathematical Society
US-Amerikaner
Geboren 1948
Mann

Stephen D. Smith


Zhi (Wade-Giles chih) is a hanyu pinyin transliteration of many Chinese characters. It may refer to:

 Zhì (智), "wisdom", a virtue in the philosophy of Mencius (book)
 Zheng Zhi (郑智), a footballer
 Zhi (surname) (支)
 Zhi (excrescences) (芝), a term related to mushrooms and Daoism
 Ground (Dzogchen), transliterated gzhi or zhi, in Tibetan Buddhism

Zhi


Garðfætla (fræðiheiti; Lithobius forficatus) er margfætlutegund sem er upprunnin frá Evrópu, en finnst nú víða um heim, þar á meðal Íslandi.

Hún er rándýr og notar ummyndaða framleggi með eiturkirtlum til að ráða niðurlögum bráðarinnar sem eru aðallega skordýr, áttfætlur og sniglar.

Tilvísanir

Margfætlur
Fjölfætlur á Íslandi

Garðfætla


المحطة  هو فيلم درامي كوميدي أمريكي صدر في عام 2004 من إنتاج وإخراج ستيفن سبيلبرغ وبطولة توم هانكس وكاثرين زيتا جونز وستانلي توتشي. يدور الفيلم حول رجل من أوروبا الشرقية عالق في صالة مطار جون إف كينيدي في نيويورك عندما مُنع من دخول الولايات المتحدة وفي نفس الوقت غير قادر على العودة إلى بلده الأصلي بسبب انقلاب عسكري.

الفيلم مستوحى جُزئيًا من القصة الحقيقية لإقامة مهران كريمي ناصري لمدة 18 عام في المبنى رقم 1 بمطار باريس شارل ديغول في فرنسا، من عام 1988 إلى عام 2006. قرر المخرج سبيلبرغ بعد الانتهاء من فيلمه السابق، أمسكني لو استطعت، إخراج فيلم المحطة حيث أراد أن يصنع فيلمًا بعد ذلك «يمكن أن يجعلنا نضحك ونبكي ونشعر بالرضا عن العالم». ونظرًا لعدم وجود مطارات مناسبة مستعدة لتوفير مرافقها للإنتاج السينمائي، فقد بنيت مجموعة عمل كاملة داخل حظيرة طائرات كبيرة في مطار بالمديل الإقليمي، مع التقاط معظم اللقطات الخارجية للفيلم من مطار مونتريال – ميرابل الدولي.

انتج وعرض الفيلم في أمريكا الشمالية في 18 يونيو 2004، وتلقى انتقادات إيجابية إلى حد ما وكان نجاحًا تجاريًا، حيث حقق 219 مليون دولار في جميع أنحاء العالم.

الحبكة
تدور قصة الفيلم حول وصول فيكتور نافورسكي، وهو مسافر من دولة كراكوزيا الخيالية، إلى مطار جون إف كينيدي الدولي في نيويورك، ليكتشف أن جواز سفره غير صالح، ولا تعترف الولايات المتحدة بحكومة كراكوزيا الجديدة بعد أن أغرق انقلاب عسكري البلاد في حرب أهلية، ولا يُسمح لفيكتور بدخول البلاد أو العودة إلى الوطن لأن جواز سفره لم يعد صالحًا. لهذا السبب، تصادر إدارة الجمارك وحماية الحدود الأمريكية جواز سفره وتذكرة العودة في انتظار حل المشكلة.

طاقم العمل والشخصيات

 توم هانكس في دور فيكتور نافورسكي
 كاثرين زيتا جونز بدور أميليا وارن
 ستانلي توتشي بدور فرانك ديكسون
 تشي ماكبرايد بدور جو مولروي
 دييغو لونا بدور إنريكي كروز
 باري شبكة هنلي بدور ثورمان
 كومار باللانا بدور جوبتا راجان
 زوي سالدانا بدور دولوريس توريس
 إدي جونز بدور ريتشارد سالتشاك
 جود سيكوليلا بدور كارل ايفرسون
 كورى رينولدز بدور والين
 غييرمو دياز بدور بوبي أليما
 ريني بيل بدور ناديا
 فاليري نيكولاييف بدور ميلودراجوفيتش
 مايكل نوري بدور ماكس
 بيني جولسون بدور نفسه
 مارك إيفانير بدور سائق الكابينة جوران
 سكوت أدسيت بدور سائق سيارة أجرة
 دان فينيرتي بدور كليف

الاستقبال

شباك التذاكر
حقق المحطة أرباحًا بقيمة 77.9 مليون دولار في أمريكا الشمالية، و 141.2 مليون دولار في أقاليم أخرى، بإجمالي 219.4 مليون دولار في جميع أنحاء العالم.

حقق الفيلم 19.1 مليون دولار في عطلة نهاية الأسبوع الافتتاحية، وانتهى في المركز الثاني، ثم حقق 13.1 مليون دولار في عطلة نهاية الأسبوع الثانية، وانخفض إلى المركز الثالث.

كاراكوزيا
كاراكوزيا (Кракозия or Кракожия) هي بلد خيالي، اختير اسمهُ لأجل قصة الفيلم، والذي يشبه اسمهُ إلى حد كبير أسم جمهورية سوفيتية سابقة أو دولة من دول الكتلة الشرقية.

لقد بقي موقع دولة كاراكوزيا الدقيق غامضًا عن قصد في الفيلم، حيث يتمسك بفكرة أن يكون فيكتور ببساطة من سكان أوروبا الشرقية أو من جمهورية سوفيتية سابقة. ومع ذلك، في أحد المشاهد تعرض خريطة دولة كاراكوزيا لفترة وجيزة على إحدى شاشات التلفاز بالمطار خلال تقرير إخباري يتحدث عن النزاع المستمر، وحدودها هي حدود جمهورية مقدونيا الشمالية، ولكن في مشهد آخر يظهر بطل الرواية رخصة قيادته، والتي تصادف أن تكون رخصة بيلاروسية صادرة لامرأة تحمل اسم أوزبكي. يقدم الفيلم صورة دقيقة بشكل معقول لعملية اكتساب اللغة الثانية الطبيعية، وفقًا للعالمة اللغوية مارثا يونغ شولتن.

كتب جون ويليامز، مؤلف الفيلم، أيضًا نشيدًا وطنيًا لكراكوزيا.

تتحدث شخصية توم هانكس اللغة البلغارية باعتبارها موطنه الأصلي، ولكن في أحد المشاهد، حيث يساعد مسافرًا يتحدث باللغة الروسية في مشكلة متعلقة بالجمارك، يتحدث لغة سلافية مركبة تشبه اللغتين البلغارية والروسية.

انظر أيضًا
 أمسكني لو استطعت
 قائمة الأشخاص الذين عاشوا في مطارات

المراجع

وصلات خارجية

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
البدون
أفلام أمبلين للترفيه
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام أنتجها ستيفن سبيلبرغ
أفلام إنتاج 2004
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة البلغارية
أفلام باللغة الروسية
أفلام باللغة الروسية في عقد 2000
أفلام باللغة الفرنسية
أفلام باللغة الفرنسية في عقد 2000
أفلام تدور أحداثها في مطار
أفلام تقع أحداثها في الاتحاد السوفيتي
أفلام تقع أحداثها في دولة إفتراضية
أفلام تقع أحداثها في عقد 2000
أفلام تقع أحداثها في مدينة نيويورك
أفلام دراما رومانسية أمريكية
أفلام دراما كوميدية أمريكية
أفلام دراما كوميدية إنتاج عقد 2000
أفلام درامية 2004
أفلام دريم ووركس
أفلام رومانسية أمريكية
أفلام رومانسية إنتاج عقد 2000
أفلام رومانسية كوميدية أمريكية
أفلام ستيفن سبيلبرغ
أفلام سجلها جون ويليامز
أفلام صورت في مونتريال
أفلام طيران أمريكية
أفلام عن اللغة والترجمة
أفلام عن الهجرة
أفلام عن انقلاب
أفلام كتب نصها السينمائي جيف ناثانسون
أفلام كوميديا درامية 2004
أفلام مبنية على أحداث حقيقية
أفلام مصورة في ولاية نيويورك
أوروبيون شرقيون خياليون
تحالف ستار
أفلام باللغة البلغارية في عقد 2000

المحطة (فيلم)


البعثة السوفيتية الثانية لأنتاركتيكا هي رحلة سوفياتية قادها اليكسي تريسهينكوف في أنتاركتيكا. غادرت السفن ميناء كاليلينغراد في 7 نونبر 1956.

ثلاث سفن كانت تستخدم لنقل البعثة، وجميعها تعمل بالديزل والكهرباء. السفينتين الرئيسيتين كانتا كما لأول بعثة: السفينة Ob كسفينة رائدة (الكابتن مان) والسفينة «لينا» (الكابتن فيتروف). وكانت سفينة ثالثة اسمها Kooperatsiya (كابتن Yantselevich)، تستخدم أساسا كسفينة نقل.

مهام البعثة:
 إغاثة البعثة الاستكشافية الأولى
 كامل نطاق العمل العلمي لالسنة الجيوفيزيائية الدولية (واى)
 تنظيم محطتين علميتين بالقرب من القطب الجنوبي والقطب المغنطيسي الأرضي رغم صعوبة الوصول النسبية
 جرار-زلاجة لاجتياز الجليد
 علوم المحيطات

المراجع
 A V Nudel Man Soviet Antarctic Expeditions 1955–1959, Izdatel'stvo Akademii Nauk SSSR, Moskva, 1959 (translated from the Russian by the Israel program for scientific translations, Jerusalem, 1966 for the مؤسسة العلوم الوطنية الأمريكية).

الاتحاد السوفيتي في 1956
القارة القطبية الجنوبية في 1956
الاتحاد السوفيتي في 1957
القارة القطبية الجنوبية في 1957
الاتحاد السوفيتي في 1958
القارة القطبية الجنوبية في 1958
رحلات إلى القارة القطبية الجنوبية

البعثة السوفيتية الثانية للقارة القطبية الجنوبية


112. brigada HV je jedna od ratnih brigada koja je sudjelovala u Domovinskom ratu.

Ratni put

Brigada je osnovana na početku rata 27. lipnja 1991., a već je u listopadu imala zadatak obrane Zadra na liniji Pag - Ražanac - Zadar koja je završila do siječnja 1992. U nastavku rata, brigada se iskazala u operacijama Maslenica i Oluja kao i u operacijama na području Bosne i Hercegovine. Brigada je djelovala sve do Božića 1995. kada je demobilizirana.

Od početka četničke agresije do oslobođenja Hrvatske 112. brigada, najstarija zadarska brigada, od svojih prvih početaka u Crvenoj Luci, narasla je u dobro opremljenu i osposobljenu jedinicu.

Iz njenih redova stvorene su gotovo sve postrojbe Zadarskog sektora. Kroz postrojbe 112. brigade prošlo je oko 12 000 naših građana.

U temelje slobodne i suverene Hrvatske ugrađeni su životi 74 gardista i 2 nestala gardista te više stotina teže i lakše ranjenih pripadnika brigade.

Izvori

Hrvatske brigade u Domovinskom ratu
Povijest Zadra
Nositelji Reda Nikole Šubića Zrinskog
Povijest Dalmacije

112. brigada HV


ستاد المقاولون العرب (يعرف كذلك بستاد عثمان أحمد عثمان)، هو ستاد متعدد الاستخدامات يقع في مدينة القاهرة في مصر. وهو حاليا يستخدم في الغالب في مباريات كرة القدم حيث يستضيف مباريات العودة لنادي المقاولون العرب ويتسع الأستاد لأكثر من35.000 متفرج.

مراجع

تأسيسات سنة 1979 في مصر
ملاعب رياضية اكتملت في 1979
ملاعب في القاهرة
ملاعب كرة قدم في مصر
نادي المقاولون العرب

كرة القدم في القاهرة

ملعب المقاولون العرب


Fra Anđeo Glavočević (Uskoplje, 24. siječnja 1797. – 17. lipnja 1847.), bosanskohercegovački franjevac i teolog posebno značaj za razvoj nekoliko župa u Bosni i Hercegovini.

Životopis
Rođen je u Uskoplju 24. siječnja 1797. godine u obitelji Glavočević koja se iz Fojnice naselila u Uskoplje. Prve godine njegova života i kasnije obrazovanje su nepoznati.

Služba
Služio je u nekoliko župa diljem BiH.

Najprije se spominje kao kapelan, odnosno župni pomoćnik župe Ivanjska, gdje mu je prva godina službe bila 1831.

Nakon što se 1837. godine župa Gračac odvojila od župe Rama-Šćit, najprije kao samostalna kapelanija Trišćani, za prvog kapelana postavljen je fra Stjepan Matijević. Nakon Matijevićevog petogodišnjeg upravljanja, na mjesto lokalnog kapelana župe je imenovan tada 45-godišnji fra Anđeo Glavočević i služi od 1842. do 1844. godine.

Zatim se ponovno spominje kao kapelan župe Ivanjska s prvom godinom službe 1846., da bi kasnije bio vraćen na dužnost u župu Gračac, ali ovoga puta kao mjesni župnik od 1860. do 1862. godine.

Smrt
Preminuo je 17. lipnja (prema nekim izvorima 17. siječnja) 1867. godine u 70. godini života. Mjesto smrti i ukopa nije poznato.

Spominjanje

Njegovo ime spominje se u nekoliko djela.

Za vrijeme Barišićeve afere župa Triešćani svrstavana je među pristaše biskupa Barišića. Župljani su nekoliko puta silom htjeli otjerati svoga župnika fra Anđela Glavočevića.

Izvori

Franjevci u Bosni i Hercegovini
Životopisi, Uskoplje

Anđeo Glavočević


John York Foley (né le 3 août 1946) est un bassiste et guitariste américain. Il est surtout connu pour avoir joué avec les Byrds.

Notes et références

Liens externes

Naissance en août 1946
Membre des Byrds

John York


أفينال  هي إحدى مدن مقاطعة كينغس، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 11 سبتمبر، 1979.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لأفينال في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان أفينال 14,674 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 1,928 أسرة وعدد العائلات 1,641 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 2,061 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 35.84% من البيض و12.61% من الأمريكيين الأفارقة و0.95% من الأمريكيين الأصليين و0.39% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.05% من سكان جزر المحيط الهادئ و47.38% من الأعراق الأخرى و2.79% من عرقين مختلطين أو أكثر و65.88% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 1,928 أسرة كانت نسبة 67.1% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 58.5% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 16.8% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 9.9% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 14.9% من غير العائلات. تألفت نسبة 11.3% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 4.7% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 4.14، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 4.30.

بلغ العمر الوسطي للسكان 31.0 عاماً. وكانت نسبة 21.7% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 6.9% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 15.8% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 7.4% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 2.6% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 114.6 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 113.8 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 29,710 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 28,019 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 30,802 دولارًا مقابل 20,852 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 14,090 دولارًا. وكانت نسبة 28.3% من العائلات ونسبة 30.7% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 35.8% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 5% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان أفينال 15,505 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 2,222 أسرة وعدد العائلات 1,876 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 2,410 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 38.98% من البيض و10.48% من الأمريكيين الأفارقة و1.20% من الأمريكيين الأصليين و0.70% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.04% من سكان جزر المحيط الهادئ و46.36% من الأعراق الأخرى و2.24% من عرقين مختلطين أو أكثر و71.78% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 2,222 أسرة كانت نسبة 64.7% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 55.6% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 18.2% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 10.6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 15.6% من غير العائلات. تألفت نسبة 10.3% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 3.3% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 4.09، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 4.26.

بلغ العمر الوسطي للسكان 34.2 عاماً. وكانت نسبة 21.4% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 10.7% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 38.9% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 25% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 4% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 72.4% ذكور و27.6% إناث.

أعلام

 خوسيه راميريز

مراجع

مدن كاليفورنيا

مدن في مقاطعة كينغز (كاليفورنيا)

أفينال (كاليفورنيا)


An Ponthieva hassleri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Ponthieva hassleri in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Paraguay. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva hassleri


Tariku Jufar (* 18. Juli 1984) ist ein äthiopischer Marathonläufer.

2003 wurde er beim Halbmarathonbewerb des Paderborner Osterlaufs Dritter und äthiopischer Vizemeister im Halbmarathon. Bei den Halbmarathon-Weltmeisterschaften in Vilamoura kam er auf den 17. Platz.

2006 wurde er Zweiter beim Nizza-Halbmarathon. Im Jahr darauf wurde er jeweils Dritter beim Mumbai-Marathon und beim Istanbul-Marathon. Bei den Straßenlauf-Weltmeisterschaften in Udine belegte er den 18. Platz und gewann mit der äthiopischen Mannschaft Bronze. 2008 folgte einem zweiten Platz in Mumbai ein dritter beim Hamburg-Marathon. Beim Los-Angeles-Marathon wurde er 2009 Zweiter und 2010 Siebter, beim Florenz-Marathon 2010 Fünfter.

2011 wurde er Vierter in Mumbai, Zweiter in Istanbul und stellte beim Beirut-Marathon einen Streckenrekord auf. Ein weiterer Streckenrekord gelang ihm beim Houston-Marathon 2012. Drei Monate später wurde er Zehnter beim Paris-Marathon.

Persönliche Bestzeiten

 Halbmarathon: 1:01:28 h, 14. Oktober 2007, Udine
 Marathon: 2:06:51 h, 15. Januar 2012, Houston

Weblinks

 Athletenporträt bei marathoninfo.free.fr

Fußnoten

Marathonläufer (Äthiopien)
Teilnehmer an den Afrikaspielen (Äthiopien)
Äthiopier
Geboren 1984
Mann

Tariku Jufar


Braintree er en by i Braintree-distriktet, Essex, England, med et indbyggertal (pr. 2015) på 42.995. Distriktet har et befolkningstal på 150.999 (pr. 2015). Byen ligger 60 km fra London. Den nævnes i Domesday Book fra 1086, hvor den kaldes Branchetreu.

Referencer

Byer i England
Essex

Braintree


ඔක්තෝබර් 10 යනු ග්‍රෙගරි දින දසුන අනුව මෙය මෙම වසරේ 283 වන දිනය යි. වසර අවසන්වීමට තව දින 82ක් ඇත.

ඔක්තෝබර්
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

ඔක්තෝබර් 10


Šarovce este o comună slovacă, aflată în districtul Levice din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.616 locuitori.

Localitatea este înfrățită cu Veresegyház.

Istoric
Localitatea Šarovce este atestată documentar din 1245.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Šarovce


Cet article présente le guide des épisodes de la neuvième saison de la web-série française Skam France.

La saison sort en « temps réel » sur la plateforme web France.tv par France.tv Slash, en courtes séquences à partir du , et en épisodes complets le .

Synopsis
Cette saison est consacrée au personnage de Maya Etienne et du chagrin d'amour vécu après sa rupture avec Lola Lecomte.

Distribution

Acteurs principaux

 Ayumi Roux : Maya
 Flavie Delangle : Lola
 Sohan Pague : Max
 Louise Malek : Jo
 Lucie Fagedet : Tiff
 Abdallah Charki : Redouane
 Khalil Ben Gharbia : Bilal
 Zoé Garcia : Anais
 Léo Mazo : Clément
 Jade Perdri : Sacha
 Nathan Japy : Hugo

Acteurs récurrents et invités
 Angèle Mac : June
 Maxence Danet-Fauvel : Eliott
 Olivia Côte : infirmière du lycée
 Alain Bouzigues : Proviseur
 Régis Romele : Père de Lola
 Monique Cardo Flores : Suzanne
 Stéphanie Pasquet : Dr. Kadouch
 Emilie Pierson : Dermatologue
 Loryn Nonay : Éléonore
 Jean-Claude Matthey : Guy
 Rachid Yous : Conducteur de camion de chantier
 Landon Barret : Ely Léo

Équipe technique

 Créatrice : Julie Andem
 Réalisatrice : Shirley Monsarrat
 Adaptation : Cyril Tysz, Clémence Lebatteux, Karen Guillorel, Julien Capron
 Scénarios : Deborah Hassoun (Directrice de collection), Clément Gournay, Louise Condemi, Marie Lelong, Giulia Volli
 Post-production : Blackship - Jill Pardini (directrice de post-production)
 Montage : Tianès Montasser (cheffe monteuse superviseur), Charly Lemega (chef monteur), Flora Alfonsi (cheffe monteuse), Olivier Py (assistant monteur)
 Étalonnage : Gabriel Poirier
 Son : Ange Hubert (chef monteur son), Thibault Macquart (chef mixeur), Matthieu Dallaporta (conformateur son)

Liste des épisodes

Épisode 1 : Tout va bien

Épisode 2 : Des raisons

Épisode 3 : Fissure

Épisode 4 : Un pas en avant

Épisode 5 : La Lune est magnifique

Épisode 6 : Lola

Épisode 7 : Dégage

Épisode 8 : L'Échappée belle

Épisode 9 : Le Monde s'écroule

Épisode 10 : Je vous aime

Notes et références

Liens externes
 SKAM France sur france.tv

Skam9
Skam

Saison 9 de Skam France


Large Nijinsky Hare on Anvil Point () ist der Titel einer Skulptur des britischen Bildhauers Barry Flanagan (1941–2009). Das Werk ist aus Bronze, misst 700 × 338 × 200 cm und stammt aus dem Jahr 2001.

Beschreibung
Auf der in die Luft ragenden Spitze eines längs gekippten überdimensionierten Ambosses tanzt ein Hase. Die Figur hat die Form eines zur Überlänge abstrahierten, menschlich wirkenden Körpers mit langen Hasenpfoten und -ohren. Der Hase balanciert mit der Spitze seiner rechten Hinterpfote auf der Ambossnadel. Den rechten, eher wie ein menschlicher Arm erscheinenden Vorderlauf gerade in die Luft gestreckt, hält er seinen linken angewinkelt hinter dem Körper; der linke Hinterlauf ist zum Sprung erhoben. Die ausladenden Löffel stehen im rechten Winkel zur Bewegung und zu den Seiten abgespreizt.

Der Titel enthält den Namen des russischen Tänzers Vaslav Nijinsky, in dessen Rolle der Hase – so eine Interpretation – "einen die Schwerkraft überwindenden Tanz in großer Höhe" vollführe: "Die Größenverhältnisse von Hase und Amboss sind verschoben und ihre Monumentalität verneint den Bezug zur Realität. Der Amboss, auf dem der Hase seinen weit ausgreifenden Tanz vollführt, verweist auf den handwerklichen Ursprung des Bronzegusses."

Hasen tauchten in Barry Flanagans Zeichnungen seit Ende der 1970er Jahre auf und wurden seit den 1980er Jahren zum Hauptthema seines bildhauerischen Werks. Den tanzenden Hasen Nijinsky hatte Flanagan bereits 1992 als Large Mirror Nijinsky (dt. Großer Spiegel Nijinsky) in Bronze gestaltet: zwei Hasen in der gleichen Positur, jeweils auf einem spitzen Pfahl balancierend, die sich wie in einem gegenseitigen Spiegel sehen und den Eindruck machen, als wollten sie boxen.

Ausstellungen
Der Large Nijinsky Hare on Anvil Point ist im Yorkshire Sculpture Park in Großbritannien aufgestellt und war Teil temporärer Skulpturenausstellungen im Außenbereich, so zum Beispiel 2007 bei den Blickachsen 6 in Bad Homburg vor der Höhe. 2006 war die Skulptur Teil eines Hasenensembles von Barry Flanagan, mit dem die Dublin City Gallery The Hugh Lane die O'Connell Street in Dublin säumte, und stand auf der O'Connell Bridge. Der große Nijinsky-Hase wird in kleinem Format als Bronze-Serie im Kunsthandel vertrieben.

Weblinks

 Barry Flanagan: Large Nijinski Hare on Anvil Point bei Artfacts.net
 Barry Flanagan: LARGE MIRROR NIJINSKI (1992), British Council Collection
 Blickachsen 6 (2007, PDF; 4,1 MB)

Einzelnachweise

Bronzeskulptur (Vereinigtes Königreich)
Skulptur (2001)
Hase
City of Wakefield
Tierskulptur

Large Nijinsky Hare on Anvil Point


Jacob Lucius ist der Name folgender Personen:

* Jacob Lucius der Ältere (1530–1597), deutscher Zeichner, Buchdrucker und Verleger
 Jacob Lucius der Jüngere (1570–1616), deutscher Buchdrucker und Zeitungsverleger
 Jacob Lucius III. († 1639), deutscher Buchdrucker

Jacob Lucius


Berislav Andrijević (Ivanjska, BiH, 1. rujna 1936., Zagreb, 27. svibnja 2021.), doktor društvenih znanosti iz područja ekonomije – marketinga.

Prof. dr. sc. Berislav Andrijević je završio Osnovnu školu u Ivanjskoj, a nižu i višu gimnaziju u Banjoj Luci i Prijedoru. Vojno školovanje u trogodišnjem trajanju, koje ima rang fakulteta, završio je 1964. godine u Beogradu. Fakultet ekonomskih znanosti završio je u Zagrebu 1973. Godine 1975. je magistrirao, a 1980. doktorirao na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu. Nakon magistriranja 1975. godine, kao prvi u svojoj generaciji, izabran je za predavača na Fakultetu za vanjsku trgovinu u Zagrebu.  Za izvanrednog profesora izabran je 1980., a u zvanje redovnog profesora 1987. godine, i iste godine u znanstvenog savjetnika. Godine 1995. izabran je u zvanje redovnog profesora u trajnom zvanju, a 1995. izabran je u zvanje redovnog profesora u trajnom zvanju.

Godine 1980. započinje radni odnos na Ekonomskom fakultetu u Zagrebu. Predavao je Ekonomiku obrane, a 1997. godine uveo novu znanstvenu disciplinu Ekonomika nacionalne sigurnosti. Predavao je i predmete: Poslovanje turističkih poduzeća u posebnim uvjetima i Tehnika opskrbe u posebnim uvjetima. Na Ekonomskom fakultetu radio je do 2007.Poslije toga bio je profesor na Visokoj poslovnoj školi za turistički i hotelski menadžment "UTILUS" na predmetu Osnove marketinga, a na Veleučilištu "Hrvatsko zagorje – Krapina" predaje predmete: Osnove menadžmenta, Menadžment, Marketing u transportu i Upravljanje malim i srednjim poduzećima.

U svom nastavničkom radu povremeno je predavao predmete Ekonomskog fakulteta u 5 centara Njemačke (Berlin, München, Stuttgart, Frankfurt, Mulheim ad Ruhr) i 2 centra Švicarske (Sent Gallen i Zurich), te u 4 centra u Hrvatskoj (Zabok, Čakovec, Koprivnica i Bjelovar).

Objavio je pet knjiga iz Marketinga i dvije knjige iz Ekonomike nacionalne obrane i sigurnosti, te ima objavljenih preko 100 članaka iz područja ekonomije. Za objavljenu knjigu Ekonomika obrane 1992. godine dobio je Fakultetsku nagradu "Mijo Mirković" za izvanredan doprinos ekonomskoj znanosti.

Sudjelovao je u povjerenstvima za obranu magistarskih radova i doktorskih disertacija, a preko 1000 studenata obranilo je kod njega i svoje diplomske radove.

Prof.dr.sc. Berislav Andrijević se dugo godina bavi znanstvenim radom u oblasti vojne sile, rata i obrane, a naročito polemologijskim pitanjima rata, obrambenim ratom, obrambenim pripremama, ekonomikom obrane i marketingom u funkciji obrane.

Otac je dvije kćeri, Vesne i Biljane. Vesna Andrijević Matovac, doc.dr. na Ekonomskom fakultetu, inicirala je osnivanje Udruge žena oboljelih i liječenih od raka SVE za NJU 2008. i bila je njezina prva predsjednica od osnivanja do 2011. kad je prerano preminula. Kćerka Biljana Andrijević Derk je doktorica na Klinici za očne bolesti u Vinogradskoj.

Izvori

Životopisi, Bosna i Hercegovina

Berislav Andrijević