الأستاذة الدكتورة أ.د. ثريا عبد الفتاح محمد عبد الرحمن ملحس (1924 -2013) أديبة وشاعرة وباحثة وأستاذة جامعية..

ولادتها ونشأتها
ولدت ثريا عبد الفتاح ملحس في عمان عام 1924. أبوها هو عبد الفتاح محمد بن عبد الرحمن ملحس وأمها شركسية هي حاج خان لمبز. سكنت أسرتها في عمان قبل تأسيس إمارة شرق الأردن  حيث تلقت علومها الابتدائية والثانوية قبل أن تستكملها في القدس في الكلية الإنكليزية. تابعت دراساتها الجامعية في بيروت ولندن. التحقت بالجامعة الأمريكية في بيروت، وحصلت منها على شهادة البكالوريوس في الأدب واللغة العربيين سنة 1947، بدرجة أولى مع مرتبة الشرف. وفي سنة 1951، نالت شهادة الماجستير مجدداً من الجامعة الأمريكية في بيروت بدرجة أولى شرف. كان موضوع رسالتها «أدب الروح عند العرب». وقد نشرت هذه الرسالة سنة 1964 بعد تنقيحها وتعديلها بعنوان: «القيم الروحية في الشعر العربي قديمه وحديثه.»

سيرتها العملية
التحقت بكلية بيروت الجامعية للبنات للتدريس فيها سنة 1952. وبعدها تابعت دراستها في جامعة لندن، قسم الدراسات الشرقية الإفريقية. وفي سنة 1970، رشحت للدكتوراه في الجامعة اليسوعية ببيروت (جامعة القديس يوسف)، كلية الآداب والعلوم الإنسانية، قسم اللغة العربية وآدابها، فضلا عن تفرغها للتدريس، وسجلت أطروحتها بعنوان: كشاجم، عصره، سيرته، آثاره.

ما يجدر ذكره أن هذا الشاعر والعالم-كشاجم كان مغموراً لدي الجميع، ولم يكتب أحد عنه سوي سطرين أو بضعة أسطر، ولكن الباحثة ملحس خرجت من أطروحتها بألف وسبعمئة صفحة بخط يدها. وفي سنة 1981، نالت شهادة الدكتوراه الدولية (فئة اولي) من جامعة القديس يوسف (اليسوعية) ببيروت، وأصبح عنوان الاطروحة: محمود بن الحسين المعروف بأبي الفتح كشاجم البغدادي في اثاره وآثار الدارسين. وفي سنة 1989، حصلت علي رتبة أستاذ (بروفيسور). وانتقلت من التدريس الي الاشراف علي اطروحات الماجستير والدكتوراه بالجامعة اللبنانية. وفي سنة 1994 صدر مرسوم لها من الجامعة بتمديد عام دراسي واحد لمتابعة الاشراف على أطروحات الدكتوراه بالجامعة نفسها، ولكنها اعتذرت..

مؤلفاتها
تربو مؤلفاتها المنشورة على الأربعين، وهي تشتمل على كتب عن تاريخ الأدب العربي إضافة إلى دراسات قصيرة ودواوين شعرية.

كتبها
 منهج البحوث العلمية للطلاب الجامعيين
 مدخل إلى أدب العصر الأموي. 448 ص. الشركة العالمية للكتاب . بيروت. 1989.
 حزب الشيعة في أدب العصر الأموي. 512 ص. الشركة العالمية للكتاب . بيروت. 1990.
 حزب الخوارج في أدب العصر الأموي. الشركة العالمية للكتاب. بيروت. 1990.
 ميخائيل نعيمة الاديب الصوفي. الشركة العالمية للكتاب. بيروت. 1990.
 المرابطون اللمتونيون. الشركة العالمية للكتاب. بيروت. 1990.
 دفاع في طريق المعلقة وطرفة بن العبد. الشركة العالمية للكتاب. بيروت. 1990.
 المعلم خليل بن أحمد الفراهيدي البصري. الشركة العالمية للكتاب. بيروت. 1990.
 القيم الروحية في الشعر العربي حتى منتصف القرن العشرين. بيروت. 1965.

أعمالها الشعرية
 النشيد التائه (بيروت، 1949م).
 قربان (بيروت، 1952م).
 أناشيد ومجامر (المرحلة الأولى 1946-1956م).
 ملحمة الإنسان. ديوان جمع عناوين مجموعتها الشعرية. اشتمل على العناوين التالية: مع الله، مع الوطن، مع النفس، مع الماضي، مع البشر. (بيروت، 1961م).
 محاجر في الكهوف (بيروت، 1961م).
 خبأنا الصواريخ في الهياكل (بيروت، 1968م).
 ألوان / مختارات شعرية تصف فن الكتابة (بيروت، 1959م).

الدراسات
 أبعاد المعري (بيروت، 1962م).
 ميخائيل نعيمة الأديب الصوفي (بيروت، 1968م).
 المرأة العربية والروح النضالية (بيروت، 1968م).
 الأدب الفلسطيني في المعركة (بيروت، 1970م).

أعمالها الأخرى
 عشر ملحنات، سيمفونيات / مقالات (بيروت، 1960م).
 العقدة السابعة. قصص (بيروت، 1962م).
 عشر نفوس قلقة / مقالات (بيروت، 1968م).
 أضواء جديدة على المعلقات.

وفاتها
توفيت الدكتورة ثريا ملحس في العاصمة الأردنية عمان، يوم السبت 23 فبراير 2013م.

مراجع

مصادر
 مدينة نابلس الالكترونية. . تاريخ الولوج 15 حزيران 2009.
 بيت الشعر. . تاريخ الولوج 15 حزيران 2009.
 نضال برقان. 2008. أبحاث ومقالات وآراء في بعض آثار د. ثريا ملحس. جريدة الدستور . تاريخ الولوج 15 حزيران 2009.

أكاديميون من عمان
كتاب من عمان
أردنيون ذوو أصول فلسطينية
أساتذة الجامعة اللبنانية
أشخاص من مدينة عمان
أشخاص من نابلس
أعضاء هيئة تدريس الجامعة اللبنانية الأمريكية
أعضاء هيئة تدريس جامعة القديس يوسف
أعلام الشراكسة في فلسطين
أكاديميات فلسطينيات
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
خريجو الجامعة اللبنانية الأميركية
خريجو جامعة القديس يوسف
شاعرات فلسطينيات
فلسطينيون في لبنان
كاتبات فلسطينيات
مواليد 1925
وفيات 2013

ثريا ملحس


Julia "Jule" Alice Gölsdorf (* 12. Januar 1976 in Würzburg) ist eine deutsche Fernsehmoderatorin, Journalistin und Autorin (unter anderem als Dana Phillips).

Leben
Sie ist die Tochter des Gitarrenbauers Dieter Gölsdorf, dem Designer der Duesenberg Guitars.

Jule Gölsdorf absolvierte nach ihrem Schulabschluss ein Studium an der Fernuniversität Hagen (Fächer Politik und Organisation), das sie mit einem Bachelor of Arts (BA) abschloss. Sie arbeitete als Volontärin für NBC GIGA und ließ sich an der Dr. Buhmann Schule in Hannover zur Wirtschaftsassistentin mit den Fächerschwerpunkten Marketing und Fremdsprachen ausbilden.

2005 belegte sie einen Kurs in Kameraacting bei der Mallorca Film Academy, 2006 ein Seminar für Synchronsprecher bei Volker Gerth in München. Des Weiteren besuchte sie 2007 die Schauspielschule The Method Studio in London. Seit April 2017 studiert sie "Management" an der Fernuniversität Hagen. Sie erlernte Fähigkeiten im Bereich Moderation und journalistisches Schreiben sowie Schauspielern und Synchronsprechen.

Hörfunk und Fernsehen
Gölsdorf war von 1999 bis 2003 Reporterin und Moderatorin für Hit-Radio Antenne und wechselte dann zu You FM, wo sie bis 2008 tätig war. Von 2007 bis 2009 berichtete sie als freie Mitarbeiterin für 1Live und Bremen Vier.

Sie moderierte von Mai 2003 bis zum 27. September 2012 die Kindernachrichten logo! im KiKA, die mit dem Deutschen Fernsehpreis ausgezeichnet wurden. Von 2005 bis 2009 moderierte sie Maintower, von 2012 bis 2016 Hallo Hessen für den Hessischen Rundfunk und von 2009 bis 2012 die Sendung Ansichten bei Radio Bremen. Von 2009 bis 2021 moderierte sie die Nachrichten bei n-tv. Von 2016 bis 2018 moderierte sie die Fernsehsendung Mein Nachmittag. Seit Frühling 2021 ergänzt sie das Nachrichten-Team des Sat.1-Frühstücksfernsehens. Außerdem moderiert sie seit 2016 die Fernsehsendung Bingo!.

Gölsdorf hatte Nebenrollen in Verbotene Liebe, Messy (Kurzfilm) sowie in der Kindersendung Löwenzahn. Zudem ist sie Autorin von Kriminalromanen, die im Fürstentum Monaco spielen.

Fernsehsendungen

Ehemalige Moderationen
 2003–2012: logo! (KiKa/ZDF)
 2005–2009: maintower (HR)
 2009–2021: n-tv Nachrichten (ntv)
 2012–2016: Hallo Hessen (HR)
 2016–2018: Mein Nachmittag (HR)
 2018–2021: n-tv Wissen (ntv)
 2022–2023: Sat.1 Nachrichten (Sat.1)
 2022–2023: Newstime (ProSieben, als Vertretung)

Aktuelle Moderationen
 seit 2016: Bingo! (NDR)
 seit 2019: NDR Info (NDR)
 seit 2021: Nachrichten im SAT.1-Frühstücksfernsehen (Sat.1)
 seit 2023: newstime (Sat.1)

Werke und Auszeichnungen
Sprechrollen:
 logo! Klima und Klimawandel. (Hörbuch, Manuskript, Regie und Produktion), Der Hörverlag, München 2009, ISBN 978-3-86717-433-6.
 The Uncanny (DVD)
 Schau hin (DVD und Online-Quiz)
 Fernsehbeiträge für das ZDF und KiKA
 YOUFM (Hörfunktrailer)

Autorin:
 Dana Phillips: Aber bitte mit Sake – Auf Kreuzfahrt mit tausend Japanern. Bastei-Lübbe Verlag, Köln 2012, ISBN 978-3-404-60734-1.
 Dana Phillips: Avanti Amore – Mein Sommer unter Italienern. Bastei-Lübbe Verlag, Köln 2012, ISBN 978-3-404-60672-6.
 Jule Gölsdorf, Tim Boltz: Harn aber herzlich (Alles über ein dringendes Bedürfnis). Piper-Verlag, München 2015, ISBN 978-3-492-30759-8.
 Jule Gölsdorf: Mörderisches Monaco. Aufbau-Verlag, Berlin 2015, ISBN 978-3-7466-3131-8.
 Jule Gölsdorf: Tödliche Vorstellung. Aufbau-Verlag, Berlin 2016, ISBN 978-3-7466-3265-0.

Auszeichnungen:
 2001: Grimme Online Award für giga.de
 2010: Deutscher Fernsehpreis "Beste Informationssendung" für logo! Die Welt und ich.

Weblinks

 Internetpräsenz von Jule Gölsdorf auf jule-goelsdorf.de

  bei ZDF tivi.de

Einzelnachweise

Fernsehmoderator (Deutschland)
Fernsehjournalist
Hörfunkmoderator
Hörfunkjournalist
Autor
Literatur (Deutsch)
Literatur (21. Jahrhundert)
Person (n-tv)
Person (Hessischer Rundfunk)
Deutscher
Geboren 1976
Frau

Jule Gölsdorf


යුරෝපා මහද්වීපයේ මිනිස් වාසය ඇරඹීමේ සිට අද දක්වා කාලය යුරෝපා ඉතිහාසයට අයිති කාලවකවානුවයි. හොමෝසේපියන්වරු පිළිබද තොරතුරු හමුවන්නේ ක්‍රි.පූ. 35,000 දීය. මේ පිළිබදව හෝමරගේ ඉලියඩ් හි සදහන් වේ. රෝමානු ජනරජ රාජ්‍ය බිහිවනුයේ ක්‍රි.පූ. 509 දීය. ක්‍රිස්තියානි ආගම එහි ආගමනය වුයේ ක්‍රි.පු. 4 වැනි ශතවර්ෂයේ දීය. ජස්ටීයන් I (527 – 565) නම් අධිරාජ්‍යයා විසින් ක්‍රිස්තියානි ආගම ඉතා ක්‍රමානුකූලව අධිරාජ්‍යයා පුරා ප්‍රචලිත කරන ලදි. මෙකල යුරෝපයේ ප්‍රධාන පංචවිධ නගර වුයේ රෝමය, කොන්ස්තන්තිනෝපලය ඇන්ටියෝක්, ජෙරුසෙලම හා ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවයි. වසංගත හමුවේ අධිරාජ්‍ය නැගෙනහිරට හා බටහිරට ගෙන යන ලදි. අදුරු යුගය තුළ බටහිර යුරෝපය හිස්විය. නැගෙනහිර යුරෝපයේ ප්‍රධානතම අධිරාජ්‍ය වුයේ බයිසැන්තීනයයි.

රදල සමාජ ක්‍රමය බිදවැටුණි. කොස්තන්තිනෝපලය ක්‍රි.ව. 1453 දි බිද වැටුණු අතර නව ලෝකය 1492 දී සොයා ගන්නා ලදි. පුනරුදයත් සමග ප්‍රොතෙස්තන්ත්‍ර ක්‍රමය ඇතිවුයේ ජර්මන් ජාතික මාටින් ලුතර්ගේ ආගමනයත් සමගයි. වසර  30 ක යුද්ධය, වෙස්ට්ෆැලියාවේ ගිවිසුම හා ග්ලෝරියස් විප්ලවය තුළින් නව යුගයක එළිදැල්විණ.

කාර්මික විප්ලවයත් සමඟ බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍ය බෙදිණි. ඇමෙරිකාවේ ඇතිවූ යටත් විජිත විප්ලවයත් සමග දේශපාලන වෙනස්කම් රැසක් යුරෝපයේ සිදුවිණි. මිනිසුන් නිදහස වෙනුවෙන් පෙළගැසුණි. ප්‍රංශ නායක නැපෝලියන් බොනපාට් විසින් යටත් කර ගන්නා ලද යුරෝපා මහද්වීපයේ සමාජ සැකිල්ල සම්පූර්ණ වෙනස් කම් වලට බඳුන් කරන ලදි.ඔහු විසින් කුඩා දේපළ හිමියන්ටද ඡන්ද අයිතිය දෙන ලදි.

ඒබ්‍රහම් ඕටිලියස් විසින් පෙන්වා දුන් යුරෝපය 1595

යුරෝපා ඉතිහාසයට අයිති කාලවකවානුව වනුයේ යුරෝපපා මහද්වීපය තුළ මිනිස් වාසය ඇතිවීමේ සිට අද දක්වා ය. හො‍යෝසේපියන්වරැ පිළිබද හමුවන්නේ ක්‍රි.පූ. 35,000 දීය
මේ පිළිබදව හෝමරගේ ඉලියඩ් හි සදහන් වේ. රොමානු රිපබ්ලගික් රාජ්‍ය බිහිවනුයේ ක්‍රි.පූ. 509 දීය. ක්‍රිස්තියානි ආගම එහි ආගමනය වුයේ 4 වන වන ශතවර්ෂයේ දීය. ජස්ටීයන් I  (527 – 565) නම් අධිරාජ්‍යා විසින් ආගම  ඉතා ක්‍රමානුකූලව අධිරාජ්‍ය පුරා ප්‍රචලිත කරන ලදි. මෙහිදී ප්‍රධානතම පංචවිධ නගර වුයයේ රෝමය, කොන්ස්තන්තිනෝපලය  ඇන්ටියෝක්, ජෙරැසෙලම හා ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවයි. වසංගත හමුවේ අධිරාජ්‍ය නැගෙනහිරට හා බටහිරට ගෙන යන ලදි.  අදුරැ යුගය තුල  බටහිර යුරෝපය හිස්විය. නැගෙනහිර යුරෝපයේ ප්‍රධානතම අධිරාජ්‍ය වුයේ බයිසැන්ටීන්ය.

රදල සමාජ ක්‍රමය බිදවැටුණි. කොස්තන්ති‍නෝපලය 1453 දි බිද වැටුණු අතර නව ලෝකය 1492 දී සොයා ගන්නා ලදි. ප්‍රොතෙස්තන්ත්‍ර ක්‍රමය පුනරැදයත් සමඟ  ඇතිවුයේ ජර්මන් ජාතික මාටින් ලුතර්ගේ ආගමනයත් සමගය. වසර  30 ක යුද්ධය, වෙස්ට්ෆැලියාවේ ගිවිසුම හා ග්ලෝරියස් විප්ලවය තුලින් නව යුගයක එළිදැල්විණ.

කාර්මික විප්ලවයත් සමඟ බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍ය බෙදිණි. ඇමෙරිකාවේ තිබු ඔවුන්ගේ යටත් විජිත විප්ලවයත් සමග දේශපාලන වෙනස්කම් රැසක් යුරෝපයේ සිදුවිණි. මිනිසුන් නිදහස වෙනුවෙන් පෙළගැසුණි. ප්‍රංශ නායක නැපෝලියන් බොනපාට් විසින්  යටත් කර ගත්  යුරෝපා මහද්වීපයේ සමාජ සැකිල්ල සම්පූර්ණ වෙනස් කම් වලට බදුන් කරන ලදි. කුඩා දේපළ හිමියන්ට ඡන්ද අයිතිය දෙන ලදි.

අඳුරු යුගය

වසර 312 දී කොන්ස්තන්තීන් රෝමය යටත් කර ගැනීමෙන් පසුව, 313 දී ඔහු මිලාන් ආඥාව නිකුත් කළේය. එමගින් ඔහු ක‍්‍රිස්තියානි ආගම රෝමය තුළ ස්ථාපනය කළේය. කොන්ස්තන්තීන් රෝමයේ සිට ග‍්‍රීක බයිසැන්ටියම් නගරය වෙත ගමන් කොට එය 'කොන්ස්තන්තිනෝපලය' යනුවෙන් නම් කළේය. 395 දී රෝමයේ රාජ්‍ය ආගම ක‍්‍රිස්තියානිය බවට පත් කළ තියඩෝසියස් වනාහී එක්සත් රෝමය පාලනය කළ අන්තිමයා විය. ඉන්පසුව රෝම අධිරාජ්‍යය කොටස් 2කට වෙන් විය. එනම්, 'රවෙන්නා' කේන්ද්‍ර කරගත් නැගෙනහිර රෝම අධිරාජ්‍යයයි. (මෙය පසුකාලීනව බයිසැන්ටියන් අධිරාජ්‍යය ලෙස ද හැඳින්වුණි.* බටහිර රෝම අධිරාජ්‍යය නිරන්තරයෙන්ම ජර්මානු ගෝත‍්‍රික කොල්ලකරුවන්ගේ ප‍්‍රහාරයනට ලක් වූ අතර, වසර 476දී 'ඔඩිසර්' ට යටත් විය. පසුව බටහිර ප‍්‍රදේශය තුළ රෝම බලය බිඳ වැටී එහි ජර්මානු රාජ්‍ය බිහිවිය. එහෙත් රෝමානු කතෝලික පල්ලියේ මඟ පෙන්වීම සහිත රෝම නගරය තවදුරටත් අධ්‍යාපනයේ කේන්ද්‍රස්ථානය ලෙස පැවති අතර, බටහිර යුරෝපය තුළ සම්භාව්‍යය රෝම චින්තනය ව්‍යාප්ත කරවීමට බලපෑවේය. ඒ අතරතුර, කොන්ස්තන්තිනෝපල්හි රෝම අධිරාජ්‍යයා වූ ජස්ටීනියන් රෝම සිවිල් නීතිය සංග‍්‍රහ ගත කළේය. (529 -534*, 6 වන සියවස පුරා නැගෙනහිර රෝම අධිරාජ්‍යය ගැටුම්වලින් ගහණව පැවතුණි. මුලින්ම පර්සියානු සැසනිඞ් අධිරාජ්‍යයා තුළ ද, ඉන්පසුව නැඟී ආ මුස්ලිම් පරපුරක (උමායද් පරපුර* ආක‍්‍රමණයන් මගින් ද ගැටුම් ඇතිවිය. වසර 650දී ඊජිප්තුව, පලස්තීන හා සිරියා ප‍්‍රදේශ මුස්ලිම්වරුන්ට යටත් විය. බටහිර යුරෝපයට තුළ ඒ අතරතුර දේශපාලන ව්‍යුහයක් පැන නැෙඟමින් පැවතුනි. රෝම බිඳ වැටීමේ මුල් අවධිය තුළ ඇති වූ බල රහිත බව තුළ, සමාන්‍ය ජනතාව හා ඔවුන් වැඩ කල ඉඩම්වල අයිතිය මත පදනම් වූ අභ්‍යන්තරික බල ධූරාවලියක් බිහි විය. ඔවුන් සිය ඉඩම් හිමියාට බදු ගෙවූ අතර, ඉඩම් හිමියා ප‍්‍රාදේශීය කුමාරවරුන් කෙරෙහි වගකිව යුතුවිය. මෙම බදු මුදල් රජයේ සහ යුද්ධවල වියදම් සඳහා යොදවන ලදී. මෙම වැඩවසම් ක‍්‍රමය තුළ නව කුමාරවරු හා රජුන් බිහි වූ අතර, 'චාලිමේන්' රජු ඉන් සුවිශේෂී වේ. වර්ෂ 800 දී ඔහු සිය යටත් විජිත සියල්ල නැවත අත්පත් කර ගනිමින් තුන්වන ලියෝ පාප්තුමා වෙතින් රෝමයේ අධිරාජ්‍යය ලෙස කිරුළු පැළැඳී ය. ඔහු බටහිර අධිරාජ්‍යය පුරා සිය බලය තහවුරු කර ගත්තේය. චාලිමේන් රජුගේ රාජධානිය, බටහිර රෝමය තුළ නව ජර්මානු - රෝම අධිරාජ්‍යයක්, එනම් ශුද්ධ වූ රෝමානු අධිරාජ්‍යයේ ඇරඹුම විය. ඔහුගේ බල සීමාවන්ගෙන් පිටත නව බලමුළු ඒකරාශී විය. නිදසුනක් ලෙස, 'කිවන් රජ'වරුන් තම සීමා ළකුණු කරමින් ද, මහා මොරාවියා රාජ්‍යය වර්ධනය වෙමින් ද, ඒන්ජල්වරුන් හා සැක්සන්වරු තම දේශසීමා තර කර ගනිමින් ද සිටියහ.

අති වැඩවසම් ක්‍රමය

1097 දී ශුද්ධ වූ භූමිය තුළ පළමු කුරුස යුද්ධය ආරම්භ විය. අඳුරු යුගයේ යටපත්ව තිබූ දෑ, පල්ලියේ නව ඛේදවාචකය හමුවේ යළි නැගී ආවේය. 1054 දී රෝමයේ හා කොන්ස්තන්නිනෝලයේ ක‍්‍රිස්තියානි නිකායන් දෙක අතර භේද ඇති විය.ව

''''''== පල්ලියේ බෙදීම් ==

1054 දී , X වන ලියෝ පාප්තුමා ඇන්ටියොක්, ජෙරුසලම් සහ ඇලෙක්සැන්ඩි‍්‍රයා යන නිකායන් තුනෙහි ආධිපත්‍යය ලබා ගැනීමත් සමග බටහිර හා නැගෙනහිර ක‍්‍රිස්තියානි පල්ලි අතර නිකාය භේදය ඇති විය. 18 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යයේ දේශ සීමා මුස්ලිම් ආක‍්‍රමණවලට හසු විය. ඇන්ටියොක් නැවත බයිසැන්තියානු අධිරාජ්‍යය තුළට යටත් වූ නමුත්, ඇමේ වූ ආසියානු හා අප‍්‍රිකානු ප‍්‍රදේශය රෝමය විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලදී. නැගෙනහිර  ඕතොඩොක්ස් පල්ලිය අද ප‍්‍රකාශ කරන්නේ සිව්වන ක‍්‍රිස්තියානි සභා ග‍්‍රන්ථ, රෝම හා කොන්ස්තන්තිනෝපල් බිෂොප්වරුන් සමාන බව ප‍්‍රකාශ කරන බවයි. තවදුරටත් ඔවුන් පවසන්නේ රෝම බිෂොප්වරයාට තම දියොකීසියෙන් පිටත කිසිදු බලයක් හිමි නොවන බවයි. මීට අමතරව, දේව මෙහෙය පවත්වන ආකාරය පිළිබඳ ව ද විවිධ බෙදීම් පවති. කතෝලික හා  ඕතොඩොක්ස් පල්ලි ලතින් හා ග‍්‍රීක් විභේදනයන් අනුගමනය කරයි.

යුරෝපය තුළ බලය විසිරී යාමත් සමග තවත් විභේදනයන් ඇති විය. 1066 දී නෝමැන්ඩි හි රජු වන විලියම් එංගලන්තය ආක‍්‍රමණය කළේය. එය එංගලන්ත ඉතිහාසයේ තීරණාත්මක අවස්ථාවක් විය. ස්කැන්ඬේනේවියානු බලපෑම අවම කරමින් නෝර්මන් පෙළපත් හඳුන්වා දීම නිසා එංගලන්තය යුරෝපා මහාද්වීපය සමග වඩාත් සමීප විය. එය යුරෝපය තුළ බලවත් රාජාණ්ඩු ක‍්‍රමයක් බිහි කරමින් අයහපත් පාලන ක‍්‍රමයක් සඳහා මඟ පෑදීය.

ආගමික යුද්ධ

නැගෙනහිර, බටහිර ආගමික බෙදීමත් සමග මධ්‍යම යුරෝපය තුළ අලූතින් බිහි වූ රාජ්‍ය බටහිර ක‍්‍රිස්තියානිය සිය ආගම බවට පත් කර ගත්හ. එනම්, පෝලන්තය, හංගේරියාව සහ බොහිමියාවයි. රෝමානු කතෝලික පල්ලිය පාප්තුමා සහ අධිරාජ්‍යයා අතර ගැටුම්වලට මඟ පාදමින් විශාල බලවේගයක් බවට පත්වන්නට විය. ක‍්‍රි: ව: 1129 දී රෝමානු කතෝලික පල්ලිය බටහිර යුරෝපානුවන් සෝදිසි කරන්නට විය. එහිදි මිථ්‍යා දෘෂ්ටිකයන්ට දඬුවම් දෙන ලදී. එසේ නොමැති නම් මරණයට පත් කරන ලදී. මේ කාලය තුළ බොහෝ සාමිවරු පල්ලිය පාලනය කළහ. පූජකවරු ඊට එරෙහි වූහ. ¼,, වන ග්‍රෙගරි පාප්තුමා පූජකවරුන්ට ඉලක්ක දෙකක් යටතේ වැඩ කිරීමට සැලස්වීමෙන් එය සාර්ථක විය. එනම් රජවරුන්ගේ පාලනයෙන් පල්ලිය මුදවා ගැනීම සහ පාප්තුමාගේ බලය වැඩි කර ගැනීමයි.  ස්කැන්ඞ්නේවියාව, ලිතුවේනියාව, පෝලන්තය, හංගේරියාව යන රටවල මිථ්‍යා දෘෂ්ටික රජවරු ආගම වැළඳ ගැනීමත් සමග සහ කුරුස යුද්ධයත් සමග රෝමානු කතෝලික පල්ලියේ බලය අතිශයින් විශාල විය. 15 වන සියවස වන විට යුරෝපයේ වැඩි ප‍්‍රමාණයක් රෝමානු කතෝලිකයන් විය.

ඉතාලිය තුළ වෙළඳාම ආරම්භ වී, වැනිසිය හා ෆ්ලොරන්ස් වැනි නගර රාජ්‍ය තුළ ආර්ථික හා සංස්කෘතික පිබිදීමත් සමග බටහිර යුරෝපය තුළ ශිෂ්ටාචාරයේ යළි නැඟී සිටීමක ළකුණු පහළ විය. මේ කාලය තුළ ප‍්‍රංශය, එංගලන්තය, ස්පාඤඤය හා පෘතුගීසිය වැනි රටවල ජාතික රාජ්‍ය සංකල්පය බිහි විය. (එහෙත් රාජාණ්ඩුව. ප‍්‍රභූ වැඩවසම් ක‍්‍රමය හා පල්ලිය අතර ගැටුම් හරහා මෙම ජාතික රාජ්‍ය බිහිවීම සඳහා ශතවර්ෂ ගණනාවක් ගත විය.* සම්ප‍්‍රදායික ලතින් බව වෙනුවට මෙම රාජ්‍ය ස්ව භාෂාවන් වර්ධනය කර ගත්හ. මෙහි කැපී පෙනෙන චරිත නම්, ප‍්‍රංශ බසින් ලියූ ක‍්‍රිස්ටීන් ඩි පිසාන් සහ ඉතාලි බසින් ලියූ ඩාන්ටේ ය. අනෙක් අතට, ජර්මනිය හා ඉතාලිය එක්ව සෑදුණු ශුද්ධ වූ රෝම අධිරාජ්‍යය කුඩා නගර රාජ්‍යයන් බවට කැඞී ගිය අතර, අධිරාජ්‍යයින් නාම මාත‍්‍රිකව පමණක් නම් කළහ.

මොන්ගෝලියානු අධිරාජ්‍යය බලයට පත් වූ 13 වන හා 14 වන සියවස් මොන්ගෝලියානු යුගය ලෙෂ හැඳින්වේ. මොන්ගෝලියානු හමුදා 'බටු කාන්' යටතේ බටහිර ප‍්‍රදේශවල බලය පැතිර වූහ. ඊට රුසියාවෙන් වැඩි ප‍්‍රමාණයක්, හංගේරියාව හා පෝලන්තය අයත් විය. මොන්ගෝලියානු වාර්තා සඳහන් කරන්නේ ඉතිරිව තිබූ යුරෝපීය ප‍්‍රදේශ, එනම් ඔස්ටි‍්‍රයාව, ඉතාලිය සහ ජර්මනිය ශීත සෘතුව තුළ යටත් කර ගැනීමට බටු කාන් සැලසුම් කළ බවයි. එහෙත්, 'කාන් එගෙඩි' අධිරාජ්‍යයාගේ මරණයත් සමග බටු කාන් නැවත මොන්ගෝලියාවට කැඳවන ලදී. බොහෝ ඉතිහාසඥයින්ගේ අදහස වන්නේ එම හේතුව නිසා යුරෝපය සම්පූර්ණයෙන් යටත්වීම වැළකි ගිය බවයි. රුසියාව තුළ වසර 250කට ආසන්න කාලයක් 'රන් වංශිකයින්' ලෙස මොංගෝලියානුවෝ කිරුළු දැරූහ.

සටහන්

|European_history - Dark_Ages
|}
{|

යුරෝපා ඉතිහාසය


VM i ishockey 2020 skulle have været den 84. sådanne begivenhed arrangeret af International Ice Hockey Federation, men den er blevet aflyst på grund af Coronaviruspandemien i 2019-2020. Holdene skulle deltage i flere niveauer, herunder den første sæson af den nye Division IV. Turneringen skulle også fungere som kvalifikation til divisionerne i 2021-konkurrencen.

Verdensmesterskabet (A-VM, Schweiz)

Turneringen skulle afholdes i Zürich og Lausanne, Schweiz fra 8. til 24. maj 2020.

  - Rykket op fra Division IA

  - Rykket op fra Division IA

  - vært

Division I

Gruppe A
Turneringen skulle afholdes i Ljubljana, Slovenien fra 24. til 30. april 2020.

  - Nedrykket fra A-VM
  - Nedrykket fra A-VM

  - Oprykket fra Division IB

Gruppe B
Turneringen skulle afholdes i Katowice, Polen fra 26. april til 2. maj 2020.

  - Nedrykket fra Division IA

  - Oprykket fra Division II A

Division II

Gruppe A
Turneringen skulle afholdes i Zagreb, Kroatien fra den 19. til den 25. april 2020.

  - Oprykket fra Division II B
  - Nedrykket fra Division IB

Gruppe B
Turneringen skulle afholdes i Reykjavík, Island fra den 19. til den 25. april 2020.

  - Nedrykket fra Division II A
  - Oprykket fra Division III

Division III

Gruppe A
Turneringen skulle afholdes i Kockelscheuer i Luxembourg fra den 19. til den 25. april 2020.

  - Nedrykket fra Division II B

  - Oprykket fra Division III Q

Gruppe B
Turneringen skulle afholdes i Cape Town, Sydafrika fra den 20. til den 26. april 2020.

  - Nedrykket fra Division III

Division IV

Turneringen skulle afholdes i Bishkek, Kirgisistan.

Referencer

Eksterne henvisninger
 IIHF officielle hjemmeside

2020
Ishockey i 2020

VM i ishockey 2020


The Amiot 354 was the last in a series of fast, twin-engine bombers which fought with the French Air Force in limited numbers during the Battle of France.

Development

The Amiot 350 series originated 1934 as a rival to the Lioré et Olivier LeO 451. Derived from the Amiot 341 mail plane, the Amiot 340 prototype was involved in a propaganda flight to Berlin in August 1938 to convince the Germans that the French employed modern bombers. Though 130 machines were ordered by the French government that year, production delays and modifications ensured that by September 1939 none had been delivered. 830 of these very modern aircraft were eventually ordered but only 80 were received by the Air Ministry. The main variant was the twin-tailed 351; due to delays, the single-tailed 354 was accepted into service as an interim type. The Amiot 351 was intended to carry a  MAC 1934 machine gun in the nose and ventral positions and a  Hispano-Suiza HS.404 cannon in the dorsal position. Due to technical problems with the armament installation, many aircraft went to operational units with only a rifle-calibre machine-gun in the dorsal position.

Operational history
In May 1940, the Amiot 351/354 was in the process of equipping just two bomber groupes: GB 1/21 and GB II/21 based at Avignon. Though 200 were in the final stages of construction, only 35 were ready for flight. This situation was exacerbated by the Amiot 351/354 being built in three factories, two of which were later bombed by the Germans. On 16 May 1940, the Amiot 351/354s carried out armed reconnaissance sorties over Maastricht in the Netherlands - the first operation conducted by planes of this type. By June, the Amiot 351/354 was also delivered for GB I/34 and GB II/34, neither flying them in combat. At that time, all Amiot 351/354s were based on the northern front. Three had been lost in combat and ten in training accidents. All aircraft were ordered to evacuate to Africa on 17 June, 37 surviving the trip. As their numbers were too few to engage the Italians, the aircraft were sent back to Metropolitan France and their groupes disbanded in August 1940. Five Amiot 351/354s continued to be used as mail planes after the Battle of France. Four Amiot 351/354s were commandeered by the Luftwaffe as transports, two found service in the 1./Kampfgeschwader 200 a special service unit. Engines taken from these aircraft were later used on Messerschmitt Me 323 cargo transports.

Variants

Amiot 340.01
Two 686 kW (920 hp) Gnome-Rhône 14P, single-tail prototype (one built)

Amiot 350
 351 re-engined with two 686 kW (920 hp) Hispano-Suiza 12Y-28 / Hispano-Suiza 12Y-29 engines (one built)

Amiot 351.01
 Amiot 351 prototype.

Amiot 351
 Two 707 kW (950 hp) Gnome-Rhône 14N-38 / Gnome-Rhône 14N-39, twin-tail (17) (This number may be low)

Amiot 352
 351 re-engined with two 820 kW (1,100 hp) Hispano-Suiza 12Y-50 / Hispano-Suiza 12Y-51 engines (one built)

Amiot 353
 351 re-engined with two 768 kW (1,030 hp) Rolls-Royce Merlin III engines (one built)

Amiot 354
 351 re-engined with two 798 kW (1,070 hp) Gnome-Rhône 14N-48 / Gnome-Rhône 14N-49, most with single-tail. (45) (This number is probably low)

Amiot 355.01
 351 re-engined with two 895 kW (1,200 hp) Gnome-Rhône 14R-2 / Gnome-et-Rhone 14R-3 engines (one built)

Amiot 356.01
 354 re-engined with two 842 kW (1,130 hp) Rolls-Royce Merlin X engines (one built)

Amiot 357
 high-altitude prototype with pressurized cabin, two 895 kW (1,200 hp) Hispano-Suiza 12Z-89 turbocharged engines (one built)

Amiot 358
 351 re-engined post-war with two 895 kW (1,200 hp) Pratt & Whitney R-1830 engines (one built)

Amiot 370
 single-tail racer with two 642 kW (860 hp) Hispano-Suiza 12Yirs / Hispano-Suiza 12Yjrs engines, developed specifically for (later cancelled) Paris-New York race (one built)

Operators

 Armee de l'Air

 Luftwaffe

Specifications (Amiot 354 B4)

See also

Notes

Bibliography
 Breffort, Dominique & Jouineau, André. French Aircraft from 1939 to 1942

 Green, William. War Planes of the Second World War: Volume Seven Bombers and Reconnaissance Aircraft. London:Macdonald, 1967.
 Weal, Elke C., Weal, John A., Barker, Richard F. Combat Aircraft of World War Two
 Various issues of Avions magazine

External links

 http://www.avions-bateaux.com

354
1930s French bomber aircraft
Twin piston-engined tractor aircraft

Amiot 354


ලෝවාමහාපාය යනු ක්‍රි. පූ. 1 වන සියවසේදී මහා විහාරයේ ඉදි කරනු ලැබූ උපෝසථාගාරයකි. මෙය අනුරාධපුරයේ පිහිටා ඇත. එහි වහලය ලෝහ උළු වලින් කල නිසා ලෝහ ප්‍රාසදය යනුවෙන්ද හැඳින්විනි. ලෝවාමහා ප්‍රාසාදය කරවන ලද්දේ දුටුගැමුණු රජතුමා විසිනි. මෙහි මහල් නමයක් වූ බව වංශ කථා වල සඳහන් වේ. දැනට මැදින් ඇති කුඩා ගොඩනැගිල්ල නවීන එකක් වන නමුදු මහා විහාරයේ පෝය කර්ම සඳහා බෝධිමළු පරපුරේ භික්ෂූන් වහන්සේලා තවමත් මෙම ස්ථානය පාවිච්චි කරනු ලබයි.මෙය සාදන ලද්දේ තව්තිසා දෙව්ලොව "බරණී" නැමැති දිව්‍යාංගනාවගේ රන් මාළිගයේ ආකාර සැලැස්මට අනුවයි.ඒ සඳහා රහතන් වහන්සේලා අට නමක් වැඩම කළ සේක.

ගෘහ නිර්මාණශිල්පය
ලෝවාමහාපාය රුවන්වැලිසෑයටත් ශ්‍රී මහා බෝධියටත් අතර මැද ස්ථානයක පිහිටා තිබේ. අතීතයේ මෙහි දාන ශාලාවක්, ආවාස ගෙයක් සහ උපෝසථාගාරයක්ද තිබුණි. එහි සීමා මාලකයක්ද තිබුණු අතර පෝය දිනවල භික්ෂූන් වහන්සේලා එකතු වී පොහොය කර්ම කිරීම එහිදී කරන ලදී.

මහල් නමයකින් යුක්ත වූ ප්‍රාසාදයක් වන මෙහි සෑම මහලකම කාමර 100 බැගින් තිබූ බව පැවෙස්. මෙහි පහතම මාලය පෘතක්ජන භික්ෂූන් වහන්සේලාට ද, දෙවන මහල ත්‍රිපිටකධාරී භික්ෂූන් වහන්සේලාට ද, තෙවැනි සිව්වැනි හා පස්වන මහල් පිළිවෙලින්  සෝවාන්, සකෘදාගාමී, අනාගාමී භික්ෂූන් වහන්සේලාට ද ඉතිරි මහල් රහතන් වහන්සේලාට ද වෙන්කර තිබී ඇත.

ගොඩනැගිලල චතුරස්‍රාකාර වන අතර පැත්තක දිග අඩි 400 කි. (මී. 120) එහි වහල තනා තිබුනේ තඹ හා බෙලෙක් මිශ්‍ර  ලෝකඩ වලින් සාදන ලද උළු කැටවලිනි. එහෙයින් ඊට ලෝවාමහාපාය යන නම යෙදුණි. මෙහි ගල් කණු පේළි 40 කි. එක් පේළියකට ගල් කණු 40 ක් බැගින් යොදා ඇති මුළු ගල්කණු ගණන 1600 කි. මේ සියල්ල උසින් එක සමානය. ටැම් මත වූ ටැම්හිස් ඝණ රූප හා මල් ලියකම් වලින් අලංකාර කර ඇත. ගොඩනැගිල්ල නිම කිරීමට අවුරුදු 6 ක් ගත වූයේ යයි පැවෙස්.

ලෝවාමහාපාෙයේ සැළැස්ම තව්තිසා දෙව්ලොව "භරණී" නම් දෙවගනගේ ප්‍රාසාදයට සමානව සෑදුවේ යැයි විශ්වාස කරන අතර ප්‍රාසාදය මැද "වෙෙශ්‍රවණගේ''  නාරි වාහනයට සමාන මණ්ඩපයක් ද ඉදිකර තිබූ බව සදහන් වේ.

ඉතිහාසය, දායකත්වයන් හා ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම්

දේවානම්පියතිස්ස රජු විසින් පළමු වරට මෙම ස්ථානයේ අඩමසකට වරක් භික්ෂූන් වහන්සේලාට  "පාතිමොක්කය" කියවීම සදහා පොහොය ගෙයක් ඉදිකළ අතර දුටුගැමුණු රජු විසින් එය නව මහල් ප්‍රාසාදයක් ලෙස විශාල කර වහලයට ලෝහ උළු සෙවිලි කරවා තනවන ලදි.
 සද්ධාතිස්ස රජුගේ රාජ්‍ය කාලයේදී මෙම ගොඩනැගිල්ල ගින්නක් නිසා සම්පූර්ණෙයන් විනාශ වූ නිසා එය සත් මහල් කරවා යලි ඉදි කරන ලදි.
 ඉන්පසු භාතිකාභය රජු, ආමණ්ඩ ගාමිණී අභය රජු, ගෝඨාභය රජු, 1වන ජෙට්ඨතිස්ස රජු, ධාතුසේන රජු, 1වන අග්ගබෝධි රජු, 4වන අග්ගබෝධි රජු, මානවම්ම රජු ආදී රජවරුන් රැසක් ලෝවාමහාපාය අළුත්වැඩියා කිරීමට කටයුතු කර ඇත.
 දෙවන සිරිනාග රජුගේ කාලයේ දී යලිත් ගොඩනැගිල්ල ගිණිගෙන දැවීම නිසා මහල් පහකින් යුතුව යලිත් ඉදිකරන ලදි.
 මහසෙන් රජ සමයේදී රජු මිත්යා දෘශ්ඨික භික්ෂුවකගේ බසට රැවටී ලෝවාමහාපාය ඇතුළු මහා විහාරයම විනාශ කිරීම නිසා කීර්ති ශ්‍රී මේඝවර්ණ රජු විසින් එය ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලදි.
 1වන සේන රජුගේ කාලයේ දී පාණ්ඩයින් විසින් ලෝවාමහාපාය කෝල්ල කන ලද අතර 2වන සේන රජු එය පිළිසකර කර රන් බුද්ධ ප්‍රතිමාවක් තැන්පත් කරන ලදි.
 10 වන සියවස අගභාගයේ දී ඇති වූ චෝල ආක්‍රමණ වලින් ලෝවාමහාපාය සම්පූර්ණෙයන් විනාශ වූ අතර ඉන්පසු අවසන් වරට එය ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද්දේ 12 වන සියවසේ දී පොළොන්නරුව රාජධානියේ රජ කළ මහා පරාක්‍රමභාහු රජු විසිනි.
එහෙත් අනුරාධපුරය අභාවයට යාමත් සමග යලිත් ලෝවාමහාපාය අභාවයට ගිය අතර අද අපට දක්නට ලැබෙන්නේ එම මහා පරාක්‍රමභාහු රජුගේ ප්‍රතිසංස්කරණ වල නටඹුන්ය.

වෙනත්
අනුරාධපුරයෙන් නව යොදුනක් දුර "කසාතොට" අසල "දිඹුලාගල" සිටින්නවුන්ට ද බටහිරින් මුහුදේ යොදුනක් දුරින් සිටින්නවුන්ට ද ලෝවාමහාපාය පෙනුණු බව ''මහාවංශ ටීකාවේ'' සදහන් වේ.

බාහිර සබැඳුම්
 ලෝවාමහාපායේ ඡායාරූප

අනුරාධපුරය
මහා විහාරය
අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

ලෝවාමහාපාය


An Teuscheria horichiana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rudolph Jenny ngan Guido Jozef Braem. An Teuscheria horichiana in nahilalakip ha genus nga Teuscheria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Teuscheria

Teuscheria horichiana


Johan Hjort FRS (18 de febrero de 1869, Christiania – 7 de octubre de 1948, Oslo) fue un naturalista, científico pesquero noruego, zoólogo marino, oceanógrafo. Fue uno de los zoólogos marinos más importantes e influyentes de su tiempo.

Primeros años
Johan Hjort fue el primer hijo de Johan S.A. Hjort, un profesor de oftalmología, yh de Elisabeth Falsen, de la familia Falsen.

Algunas publicaciones

 1892: Zum Entwicklungscyklus der zusammengesetzen Ascidien. Zool. Anz. 15, 218–332
 1912 (with Sir John Murray): The Depths of the Ocean. Reprinted 1965 as Tomus xxxvii in the Historiae Naturalis Classica series
 1914: Fluctuations in the Great Fisheries of Northern Europe. Rapports, Conceil Permanent International pour l'Exploration de la Mer
 1921: The Unity of Science. Gyldendal, London.
 1927: Utenrikspolitiske oplevelser under verdenskrigen (Foreign policy experiences during the world war). Gyldendal Norsk Forlag
 1931: The Emperor's New Clothes. Confessions of a Biologist. (Also published in Norwegian and in German)
 1933 (with G. Jahn and P. Ottestad): The Optimum Catch. Hvalrådets skrifter, 7, 92–127
 1935: Human Activities and the Study of Life in the Sea: An Essay on Methods of Research and Experiment. The Geographical Review (American Geographical Society)
 1937: The story of whaling. A parable of sociology. Sci. Mon., London, 45, 19–34
 1938: The Human Value of Biology. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts
 1940: Tilbake til arbeidet (Back to work). Gyldendal Norsk Forlag
 1945: Krigen. Det store folkebedrag. Essays om dens problemer (The War: The Great Deception. Essays on its Problems)
 1948: The renaissance of the individual. Journal of the International Council for the Exploration of the Sea, 15: 157–168

Epónimos
 Barco de Investigaciones Johan Hjort, el tercero de buques con el nombre de Hjort, el primero construido en 1922, el segundo en 1932, y el tercero en 1990
 Mastigoteuthis hjorti, uno de los llamados calamar látigo
 Saccopharynx hjorti, raro pez que pertenece a las denominadas golondrinas y gulpers
 (Fosa Hjort,
 Cordillera Hjort, parte de un cordón montañoso en Antártida
 Índice de madurez Hjort

 ICES home page
 Johan Hjort vessel, from ALIAS
 Institute of Marine Research, Bergen

Biólogos de Noruega del siglo XX
Zoólogos de Noruega
Algólogos de Noruega
Biólogos marinos
Oceanógrafos de Noruega
Ministerio Noruego de Agricultura y Alimentos
Miembros extranjeros de la Royal Society
Escritores en noruego
Escritores en inglés del siglo XX

Johan Hjort


El NS Yamal (en ruso: Ямал) es un rompehielos de propulsión nuclear ruso de la clase Arktika, operado por Atomflot (anteriormente la Murmansk Shipping Company). Lleva el nombre de la península de Yamal, en el noroeste de Siberia. El nombre significa fin de la tierra en nenets.

Puesto en grada en Leningrado en 1986 y botado en octubre de 1992, después de la desintegración de la Unión Soviética, cumplió con la tarea para la que fue diseñado de mantener las rutas de navegación abiertas, utilizándose también el buque para realizar travesías turísticas y de investigación por el Ártico. El Yamal también participó en una excursión para celebrar el Milenio. El Yamal fue el 12.º buque de superficie en alcanzar el polo norte.

Incidentes y accidentes
IncendioEl 23 de diciembre de 1996 miembros de la tripulación fallecieron en un incendio en el rompehielos. Los reactores nucleares no se vieron afectados por el fuego que fue extinguido por la tripulación a los 30 minutos de su inicio.

ColisiónEl 16 de marzo de 2009 el Yamal sufrió un abordaje con el petrolero MT Indiga en el golfo de Yeniséi en el mar de Kara. Mientras el "Indiga" sufrió una ruptura de 9,5 metros en el tanque principal, no se notificó ningún daño en el Yamal.

Eventos
Polo Norte 36 y polo Norte 37Desde agosto a septiembre de 2009 el rompehielos tomó parte de las operaciones en las bases árticas rusas. Cada estación tiene 18 casas para los exploradores, perros, y más de 150 toneladas de material de todo tipo.

Referencias

Enlaces externos

Embarcaciones de propulsión nuclear
Rompehielos y buques polares de Rusia

NS Yamal


Karayolu ulaşım araçları (modları):
 Araba
 Bisiklet
 Fayton
 Kağnı
 Kamyon
 Kamyonet
 Minibüs
 Metrobüs
 Motosiklet
 Otobüs
 Otomobil
 Traktör
 Troleybüs
 Yaya
 Tır

Ulaşım listeleri

Karayolu ulaşım araçları


المشكلة الاقتصادية عُرفت بعدم إمكانية الموارد الاقتصادية المحدودة (المتناقصة عادة، أو المتزايد بعضها بنسبة حسابية أو أقل من حسابية) من تلبية كافة الاحتياجات المتزايدة باضطراد وفق قانون تزايد الحاجات (بنسب حسابية وهندسية متفاوتة).

ولا تظهر المشكلة الاقتصادية بشكل كبير في البلدان المتقدمة صناعياً أو في البلدان الخليجية البترولية ذات الدخل المرتفع على الفرد الواحد من السكان. في حين تبدو المشكلة بشكل واضح لدى غالبية السكان في البلدان قليلة الموارد، المكتظة بالسكان الراغبين بالاستهلاك رغم عدم توفرهم على الإمكانات اللازمة، وهنا تظهر مشكلة ارتفاع الأسعار نتيجة نقصان العرض والطلب كما هو حال المنتجات المحلية، أو رغم توفر العرض من المستوردات وكذلك كثرة الحاجة.

وتتضخم المشكلة عندما يكون الدخل العام أو الخاص قليلاً وعدد السكان كبيراً، فتكون حصة الفرد قليلة نتيجة لذلك، (هذا مع العلم أن حصص الأفراد من الدخل الوطني غير متساوية، حيث قد يكون هنالك مواطن يكسب المليون في اليوم الواحد، ولكن في نفس الوقت قد يكون هنالك مليون مواطن لا يتجاوز دخل الواحد منهم دولاراً واحداً في اليوم).

عناصر المشكلة الاقتصادية

الحاجات البشرية

الحاجات البشرية هي تلك الرغبة والإحساس الذي يشعر به الفرد من أجل إشباعها. وتتصف الحاجة البشرية بأنها متعددة ومتنوعة ومتزايدة ولانهائية ويترتب على عدم إشباعها إحساس الفرد بالألم والحرمان. ومن أمثلة هذه الحاجات؛
الحاجات الأساسية: مثل المأكل والمشرب والمسكن والملبس.
الحاجات المكتسبة: وهي التي تظهر نتيجة للتطور الفكري والاجتماعي والحضاري للفرد مثل؛ حاجته إلى اقتناء السلع الاستهلاكية وحاجته إلى التعليم والثقافة ورغبته في الاستمتاع بأوقات الفراغ.

الموارد المتاحة

تمثل الموارد العنصر الثاني للمشكلة الاقتصادية، ويقصد بها السلع والخدمات المتاحة لاستخدامها في إشباع الحاجات البشرية. ويجب ان تتميز هذه الموارد بالندرة النسبية أي أن هذه الموارد لا تكفي بالنسبة للحاجة إليها. كما تتميز أيضا بأنها موارد ذات استخدامات بديلة. فمثلا عنصر الأرض يمكن أستخدامه لزراعة المحاصيل المختلفة ويمكن أيضا تحويله من نشاط زراعي لاستخدامه في بناء المنازل أو المصانع عليه.

نمط توزيع الموارد على الحاجات.

تختلف أنماط توزيع الموارد من شخص لأخر كلا حسب ميوله ورغباته الشخصية وامكانياته والموارد المتاحة لديه والاهمية النسبية لتفضيلاته المختلفة فقد يفضل بعض الاشخاص تخصيص نسبة أكبر من دخله للانفاق على الغذاء ونسبة أقل للانفاق على الملابس مثلا، بينما يفضل البعض الآخر الانفاق على الكتب العلمية بنسبة أكبر من انفاقه على الملابس (أي ان الامر نسبي يختلف من شخص لاخر)، وكذلك يختلف نمط توزيع الموارد على الحاجات الإنسانية في المجتمعات الغنية عنه في المجتمعات أو الشعوب الفقيرة.

المشكلة الاقتصادية تقل حدتها كلما تقدم المجتمع ولكن لايمكن تلافيها ولا تتلاشى فهي تتمثل في وجود موارد اقتصادية نادرة مقابل حاجات إنسان غير محدوده.

العوامل المحددة للحاجات الإنسانية

الغريزة البشرية
التطور التقني
الدين والعادات الاجتماعية والمستوى الثقافي

أنواع الحاجات الإنسانية

الحاجات الاساسية
حاجات الأمن
الحاجات الاجتماعية

خصائص المشكلة الاقتصادية

تتميز المشكلة الاقتصادية بثلاثة خصائص؛
تواجه المشكلة الاقتصادية كل المجتمعات ولكن بدرجات متفاوتة.
يمكن التغلب عليها جزئياً وليس نهائيًا.
تبرز المشكلة الاقتصادية على جميع مستويات المجتمع من الأفراد والمجتمع والدولة، فكلهم يواجهون هذه المشكلة باختلاف حدتها.

مراجع

اقتصاديات الموارد
مشاكل اقتصادية
نمو اقتصادي

مشكلة اقتصادية


La cotorra de El Oro o perico de El Oro (Pyrrhura orcesi) es una especie de ave psitaciforme de la familia de los loros (Psittacidae). Es endémica del Ecuador. Es una especie relativamente nueva, se descubrió en 1980 y actualmente se sabe poco sobre ella.

Descripción

El cuerpo está cubierto por un color verde oscuro con la frente roja (las hembras no tienen la frente roja). Los bordes de las alas, y el final de la cola, también tienen este color rojo. En los bordes exteriores de las alas, hay un color azulado. Los pies son de color gris oscuro, los ojos están rodeados por un círculo blanco y la uña es el color del cuerno. Se encuentra en tamaños de unos 22 cm de largo y pesa 73g. Los juveniles tienen colores más apagados y la frente roja reducida.

Comportamiento

Se encuentra en peligro debido a la deforestación y la fragmentación extrema del bosque para la cría de ganado, lo que provoca la degradación del hábitat. Esta degradación destruye los sitios de anidación y alimentación de las aves que dependen para sobrevivir y reproducirse a un ritmo saludable. El hábitat se limita sólo a los Andes al oeste de Ecuador y debido a esto la sensibilidad a la destrucción del hábitat es muy pesada. La protección para algunos de los hábitat de esta especie se ha establecido en la Reserva Ecológica Buenaventura. En las reservas, las casas de aves han sido construidas en los árboles para ayudar a promover la reproducción y ha tenido cierto éxito. Otros proyectos han sido propuestos para evaluar el tamaño de la población.

Referencias

 Ridgely, Robert S., and Mark B. Robbins. "PYRRHURA ORCESI, A NEW PARAKEET FROM SOUTHWESTERN ECUADOR, WITH SYSTEMATIC NOTES ON THE P. MELANURA COMPLEX." The Wilson Bulletin 100.2 (1987): 173-82. Google Docs. Web. 1 May 2010.
Schaefer, H. M., and Veronika Schmidt. Final Report El Oro Parakeet Project, Southwestern Ecuador 2002-2003. Rep. Google Docs. Web. 1 May 2010. <https://web.archive.org/web/20110719031618/http://www.fjocotoco.org/pdf/final-report-pyrrhura.pdf>.
Ridgely, and Robbins. "Lexicon of Parrots." Lexicon of Parrots. 1988. Web. 1 May 2010. .

Enlaces externos

BirdLife Species Factsheet.

Aves de Ecuador
orcesi
Taxones descritos por Mark B. Robbins

Pyrrhura orcesi


Kurt Sigrist (* 16. November 1943 in Sachseln) ist ein Schweizer Bildhauer, Objektkünstler und Zeichner aus dem Kanton Obwalden.

Leben
Kurt Sigrist ist der Sohn von Christian Sigrist (1906–1987), dessen geschnitzte Modelle unter dem Titel «Miniaturen zur Erinnerung an den ländlichen Alltag» im Museum Bruder Klaus in Sachseln ausgestellt sind.

Sigrist studierte von 1960 bis 1965 an der Kunstgewerbeschule Luzern und bis 1967 an der Hochschule für Bildende Künste in Hamburg. 1969 hatte er einen Aufenthalt auf der Alp Seefeld. 1977 war Sigrist gemeinsam mit Markus Raetz und Samuel Buri Schweizer Vertreter an der Biennale von São Paulo. 1980 erfolgten Ausstellungen mit Rauminstallationen im Kunstmuseum Luzern und im Kunsthaus Zürich. Er hatte 1981 die künstlerische Leitung der Ausstellung Niklaus von Flüe zu Ehren des Schweizer Nationalheiligen Niklaus von Flüe im Museum Bruder Klaus in Sachseln. 1993 erhielt er den Innerschweizer Kulturpreis. 1991 machte er eine Reise nach Indonesien und hatte einen Aufenthalt auf Bali. 1995 folgte eine Ausstellung im Helmhaus Zürich mit raumbezogenen, begehbaren Holzobjekten; gleichzeitig erschien die erste Monografie. 1996 unternahm er eine Reise durch die Länder am Südhang des Himalajas. Er verlor 2005 viele Werke und Arbeitsunterlagen, als Haus und Atelier überflutet wurden.

Kurt Sigrist schuf in der Schweiz und in Deutschland oft in Zusammenarbeit mit Godi Hirschi ca. 30 Chorraumgestaltungen, unter anderem für die Kirchen und Sakralräume in der Hofkirche Luzern, in der Klosterkirche Fischingen, für die Stadtkirche St. Benno in München, für die Klosterkirche Engelberg, für das Karmeliterkloster in Wemding und für die Wallfahrtskirche Hergiswald. 2013 erschien die Monografie Kurt Sgrist. Raum – Skulptur mit Texten von Beat Stutzer und einem Nachwort von Friedhelm Mennekes.

Ausstellungen (Auswahl)
 1980: Kunstmuseum Luzern, Kunsthaus Zürich
 1985: Bündner Kunstmuseum Chur
 1995: Helmhaus, Zürich
 2004: Sculpture at Schoenthal, in Langenbruck
 2013: Kurt Sigrist.Retrospektive, umfassende Retrospektive in der Turbinenhalle Unteraa, Giswil

Auszeichnungen
 1993: Innerschweizer Kulturpreis

Filmporträt
Im Dokumentarfilm Für eine schöne Welt (2016) von Erich Langjahr wurde Kurt Sigrist porträtiert.

Weblinks

 Kurt Sigrist – Biografie und Werkbeschrieb (PDF; 56 kB) von 2011, anlässlich der Ausstellung 30 Jahre Kunsthaus – Rückblick «Niklaus von Flüe 1981»
 Profil von Kurt Sigrist auf kunst-forum.ch, einem Projekt der Universität Luzern
 Turbinenhalle Giswil – Kurt Sigrist, Video zur Retrospektive 2013 auf ART-TV, 3:55 Minuten
 Retrospektive in Turbine Giswil, Beitrag der Schweizer Tagesschau vom 18. Oktober 2013
 Fotoaufnahmen von Werken und Arbeiten in öffentlichen Räumen auf architekturfotografie.ch

Einzelnachweise

Bildhauer (Schweiz)
Künstler (Kanton Obwalden)
Teilnehmer einer Biennale von São Paulo
Schweizer
Geboren 1943
Mann

Kurt Sigrist


The following is a list of the 22 communes in French Guiana, France.

The communes cooperate in the following intercommunalities (as of 2020):
Communauté d'agglomération du Centre Littoral
Communauté de communes de l'Est guyanais
Communauté de communes de l'Ouest guyanais
Communauté de communes des Savanes

References

Guyane

French Guiana

Communes of French Guiana


584 (DLXXXIV) cumartesi günü başlayan bir artık yıldır.

Olaylar
 Lombardiya'da 10 yıl süren fetret devri sona erdi.

Doğumlar
 Kubrat, Büyük Bulgarya Hanı (ö. 638)
 Yang Zhao, Çinli prens (ö. 606)

Ölümler
 Ruadhán, İrlandalı aziz

584


Kevser Suresi (Arapça: سورة الكوثر), Kur'an'ın 108. suresidir. Kur'an'ın en kısa suresi olan Kevser Suresi, 3 ayetten oluşur.

Sure, ilk ayetinde Kevser'den bahsedildiği için bu ismi almıştır. Kevser, cennette var olduğuna inanılan kutsal bir nehirdir. Surenin diğer bir ismi de "Nahr (kurban kesmek) Suresi"dir.

Konusu
Surenin indiriliş sebebi üzerine üç rivayet bulunmaktadır:

 Mekkeli paganlardan biri olan Âs bin Vâil'in; arkadaşlarına Muhammed'den "ebter" (soyu kesik) diye bahsetmesi, "Bırakın şu soyu kesik adamı. Ölünce unutulup gidecek zaten" demesi.
 Kureyşlilerin, şair olan Ka'b bin Eşref'e kendilerinin daha üstün olduklarını söyleyerek Muhammed'i yine aynı sıfatla (ebter) nitelemeleri.
 Muhammed'in erkek çocuklarının küçük yaştaki ölümü üzerine, muhaliflerinin O'nun soyunun kesildiğini söylemeleri.
Muhammed'in ilk erkek çocuğu Kâsım, 17 aylıkken ölmüş ve ölümünden yıllar geçmişti. Kâsım'dan sonra kızları doğmuş, büyümüş ve evlenmişti. İkinci oğlu Abdullah'ın henüz bebekken ölmesi üzerine, Mekkeli paganlar onun soyunun devam edemeyeceğini yaymaya başladılar. Bu durum üzerine bu sure indi.

Bu sure, "Duha" ve "İnşirah" sureleri gibi Peygamber Muhammed'e has, onunla ilgili olan bir suredir. Kevser Suresi'nde Allah, Mekkeli muhaliflerin hakaret ifade eden konuşmalarına karşı Muhammed'e Kevser'i verdiğini söyleyerek, buna karşılık dua ederek ve kurban keserek teşekkür etmesini istemektedir.

Sure
1:  Şüphesiz biz sana Kevser'i verdik.

2:  O hâlde, Rabbin için namaz kıl, kurban kes.

3:  Doğrusu sana buğzeden (kin besleyen), soyu kesik olanın ta kendisidir.

Ayrıca bakınız
Kevser
Muhammed'in ailesi (Ehl-i Beyt)
Kurban
İnşirah Suresi
Duha Suresi

Kaynakça

Sureler

Kevser Suresi


Tezaur Uman Viu este un titlul onorific acordat de Ministerul Culturii pentru salvgardarea, păstrarea și transmiterea patrimoniului cultural imaterial. Până la adoptarea, în 2003, a noii convenții UNESCO, programul a încurajat statele membre să creeze o metodă de recunoaștere a meșterilor tradiționali talentați.

În România, programul funcționează în baza Ordinului Ministrului Culturii nr. 2491 din 27.11.2009 pentru aprobarea Regulamentului de acordare a titlului de TEZAUR UMAN VIU, amendat prin Ordinul Ministrului Culturii prinvind modificarea OMC nr. 2491/27.11.2009. Titlul de Tezaur Uman Viu este viager, personal și netransmisibil și se acordă de către Comisia națională pentru salvgardarea patrimoniului cultural imaterial.

Lista românilor care au primit titlul onorific de "Tezaur Uman Viu"
Liviu Balâc, prelucrarea lemnului - realizare icoane din lemn, județul Buzău;
Floare Finta, rapsod și meșter popular, colaborator al Ansamblului Oașul, din Negrești-Oaș, Țara Oașului, județul Satu Mare;
Vasile Ungureanu, interpret popular la instrumente pastorale tradiționale, comuna Mălini, județul Suceava;
Traian Davidean, meșter popular cojocar din Frătăuții Noi, județul Suceava;
Dorin Cocârță, dansator popular, comuna Fundu Moldovei, județul Suceava;
Etelca Barko, încondeiat ouă, satul Purcăreni, comuna Tărlungeni, județul Brașov;
Pera Bulz, taragotist, satul Basarabasa, comuna Vața de Jos, județul Hunedoara;
Cornel Bumb, interpret popular - Trio Transilvan Zorile, comuna Mociu, județul Cluj;
Valer Burzo, rapsod popular, comuna Suciu de Sus, județul Maramureș;
Alexandru Ciurcui, instrumentist tradițional (vioară), satul Soporu de Câmpie, comuna Frata, județul Cluj;
Nicolae Coroiu, constructor instrumente muzicale populare - țitere (țâmbre), satul Valea Uțului, comuna Avram Iancu, județul Alba;
Băbuți Covaci, interpret popular - Trio Transilvan Zorile, comuna Mociu, județul Cluj;
Alexandru Covaci, interpret popular - Trio Transilvan Zorile, comuna Mociu, județul Cluj;
Felicia Cuciureanu, horitoare, comuna Bilca, județul Suceava;
Constantin Curecheriu, creator de măști populare, satul Sticlăria, comuna Scobinți, județul Iași;
Petre Feraru, vătaf de căluș, satul Beria de Jos, comuna Oporelu, județul Olt;
Mariana Gligor, tulnicăreasă, orașul Câmpeni, județul Alba;
Vasile Ghica, rapsod popular, satul Călărașii Vechi, comuna Cuza Vodă, județul Călărași;
Rozalia Graur, împletituri în papură, satul Câmpenița, comuna Ceaușu de Câmpie, județul Mureș;
Dumitru Liceanu, cojocărit, comuna Vădastra, județul Olt;
Francisc Lovasz "Kuli", dansator popular, satul Vișea, comuna Jucu de Sus, județul Cluj;
Mircea Micu, constructor de instrumente muzicale populare (cimpoi și bucium), comuna Sărulești, județul Buzău;
Dumitru Moldovan, dansator popular, comuna Frata, județul Cluj;
Nicolae Muntean, meșter iconar, localitatea Vinerea, orașul Cugir, județul Alba;
Augustin Pall, olărit, satul Corund, comuna Corund, județul Harghita;
Amelia Papazissu, țesut în păr de capră și lână, comuna Vintilă Vodă, județul Buzău;
Constantin Perța, prelucrarea lemnului, comuna Ceru-Băcăinți, județul Alba;
Adela Petre, țesut, municipiul Buzău, județul Buzău;
Nicolae Pițiș, rapsod popular, comuna Lăpuș, județul Maramureș;
Ioan Pumnea, instructor de dansuri populare, municipiul Brașov, județul Brașov;
Elisabeta Rusu, dansator popular, comuna Frata, județul Cluj;
George Rada, interpret popular și constructor viori cu goarnă, municipiul Oradea, județul Bihor;
Dumitru Sofonea, cojocărit, comuna Drăguș, județul Brașov;
Vasile Soporan, rapsod popular, comuna Frata, județul Cluj;
Silvia Tecoanță, țesut, comuna Alțâna, județul Sibiu;
Olivia Tima, țesut, comuna Sălciua, județul Alba;
Domnica Trop, interpret popular, comuna Isverna, județul Mehedinți;
Carol Țuli, interpret popular - Trio Transilvan Zorile, comuna Mociu, județul Cluj;
Teodora Purja, rapsod popular și alături de Nicolae Pițiș, Casandra Hausi, Grigore Leșe, Lenuța Purja, Negrean Sergiu ș.a. păstrătoare și promovatoare al stilului de interpretare al "Horei cu noduri" sau "Horei în Grumaz", sat. Agrieș, jud. Bistrița-Năsăud.

Referințe și note

Bibliografie
Președintele României, Decretul nr. 818/2015 privind conferirea Medaliei Meritul Cultural, București, 9 noiembrie 2015.
 32 de titluri onorifice TEZAUR UMAN VIU acordate în perioada 2010 – 2013

Legături externe
Cele 43 de tezaure umane vii ale României, România Liberă, 1 ianuarie 2016
TEZAUR UMAN VIU – 2015, Centrul Cultural Bucovina, 11 noiembrie 2015

Patrimoniu cultural în România
Instituții naționale
UNESCO
Fondări în 2009

Tezaur Uman Viu


Highcroft Racing es un equipo de carreras estadounidense basado en Danbury, Connecticut y fundado por el expiloto Duncan Dayton. Inicialmente involucrado en carreras históricas, especialmente en la preparación y restauración de automóviles antiguos, el equipo se expandió y entró en la USAC Fórmula 2000 en 1994. El equipo inició una asociación con Intersport Racing en 2003 e ingresó en la American Le Mans Series (ALMS).

Historia

En 2006, Highcroft adquiere un MG-Lola EX257 de Dyson Racing y crea su propio equipo en la ALMS, compitiendo en cuatro carreras, incluyendo Petit Le Mans, donde el equipo obtuvo un tercer puesto. El equipo terminó la temporada cuarto en el Campeonato LMP1.

En 2007, para el debut de Acura, el equipo es escogido por Honda Performance Development (HPD) para conducir uno de los tres Acura ARX-01 en la ALMS de ese año.

En 2008, el equipo continúa su campaña con el Acura ARX-01 y consigue el patrocinio de la empresa Patrón Tequila con un contrato de tres años. Highcroft fue uno de los dos equipos, (junto con De Ferran Motorsports), escogidos para hacer campaña del nuevo Acura LMP1. El australiano David Brabham y el americano Scott Sharp ganaron el título de la temporada 2009 por 17 puntos.

El equipo tomó la delantera tempranamente tras ganar la segunda ronda en San Petersburgo y se mantuvo con la máxima puntuación durante el resto de la temporada. Brabham y Sharp consiguieron victorias adicionales en Road America y Mosport.

Sharp salió del equipo al término de la temporada y el piloto de Ferran Motorsports Simon Pagenaud firmó como su reemplazo.

En 2010, Highcroft volvió al la especificación LMP2 de Acura, ahora renombrado HPD, y el equipo emparejado por Brabham y Pagenaud ganaron tres carreras y obtuvieron debidamente el campeonato de 2010 por 20 puntos sobre el Porsche RS Spyder manejado por Klaus Graf.

24 Horas de Le Mans

El equipo hizo su debut en las 24 Horas de Le Mans de 2010, en la categoría LMP2 con los pilotos David Brabham, Marino Franchitti y Marco Werner.

Debido a la Ley francesa de licores, el equipo no pudo mostrar su principal patrocinador Patrón Tequila. En su lugar eligieron usar a su socio de caridad Malaria No More.

En 2012, el equipo es el campo del auto experimental DeltaWing diseñado por Ben Bowlby y construido por All American Racers.

Pilotos

American Le Mans Series (2006-)

 David Brabham (2007-)
 Duncan Dayton (2006-07)
 Dario Franchitti (2008)
 Marino Franchitti (2010-)
 Memo Gidley (2006)
 Stefan Johansson (2007-08)
 Robbie Kerr (2007)
 Vítor Meira (2006)
 Simon Pagenaud (2010-)
 Scott Sharp (2008-09)
 Andy Wallace (2006)

Enlaces

 Sitio oficial de Highcroft Racing

Equipos de automovilismo de Estados Unidos
Equipos de American Le Mans Series

Highcroft Racing


Lego Star Wars: Imperiul dă lovitura (engleză LEGO Star Wars: The Empire Strikes Out) este un film de animație pentru televiziune făcut în CGI, ce se bazează pe franciza Războiul stelelor. Acesta face parte din seria Lego Star Wars. A fost difuzat pe Cartoon Network pe 26 septembrie 2012. A fost mai târziu lansat și pe DVD pe 26 martie 2013.

Premiera în România a filmului a fost pe 27 octombrie 2012 pe Cartoon Network.

Premisă
Luke Skywalker se îmbarcă într-o misiune pentru a căuta și distruge o bază imperială de pe Naboo. Însă acolo el este fugărit fără încetare de un grup de fete fanatice, care îl cred o celebritate pentru distrugerea sa a Stelei Morții. Între timp Darth Vader formează o rivalitate "între frați" cu Darth Maul, astfel încât acesta va putea dovedi că e cel mai bun lord al Sithului față de Împăratul Palpatine.

Legături externe

Filme de animație
Filme americane
Războiul stelelor
Filme în limba engleză
Filme de televiziune din 2012
Filme de televiziune
Filme americane de televiziune
Cartoon Network

Lego Star Wars: Imperiul dă lovitura


Ferdinand II. Leonski i Kastiljski (1132. – 1188.), kralj od 1157
 Fernando II, vojvoda od Braganze (1430. – 1483.), poznat i kao Ferdinand II. (1430. – 1483.)
 Ferdinand II. Aragonski (1452. – 1516.), katolik, kralj Aragona od 1479., Sicilije od 1468.; Ferdinand V. od Kastilje 1474. – 1504. i Ferdinand III. od Napulja 1504. – 1516.
 Ferdinand II. Napuljski (1469. – 1496.), poznat i kao Ferrandino, kralj od 1495.
 Ferdinand II., nadvojvoda Austrije (1529. – 1595.), nadvojvoda, regent Tirola i dalje Austrije, vladao od 1564.
 Ferdinand II., car Svetog Rimskog Carstva (1578. – 1637.), poznat i kao Ferdinand II. od Njemačke, car od 1619.
 Ferdinando II de' Medici, veliki vojvoda od Toskane (1610. – 1670.), veliki vojvoda Toskane od 1620.
 Ferdinand II. od Dviju Sicilija (1810. – 1859.), kralj od 1830.
 Ferdinad II. od Portugala (1816. – 1885.), kralj 1837. – 1853.

Ferdinand II.


Bombina este un gen de broaște din familia bombinatoride, cunoscute în popor sub numele de buhai de baltă sau izvoraș, bombine. Sunt răspândite în cea mai mare parte a Europei, nord-vestul Turciei, la est ajung până la Urali, se întâlnesc și în Orientul Îndepărtat a Rusiei, China, Coreea și în nordul Vietnamului. Genul cuprinde 8 specii, dintre care în România și Republica Moldova trăiesc două specii: buhaiul de baltă cu burta roșie (Bombina bombina) și buhaiul de baltă cu burtă galbenă (Bombina variegata).

Descrierea
Bombinele sunt broaște mici, cu o lungime obișnuită a corpului ce nu depășește 70–80 mm. Spatele este foarte verucos, acoperit cu numeroși negi. Coloritul spatelui este în general cenușiu, iar al abdomenului - galben, galben-portocaliu, roșu, cu pete întunecate. Pupila ochiului rotundă, triunghiulară sau cordiformă.  Au dinți numai pe maxilarul superior. Dinții vomerieni sunt dispuși în două grupe transversale, posterioare coanelor. Limba este circulară (rotundă), întreagă, necrestată; aderentă. Timpanul lipsește. Degetele membrelor anterioare sunt libere, iar cele posterioare palmate, cu membrane interdigitale înotătoare, palmura ajungând până la oasele metatarsiene externe. Apofizele transverse ale vertebrei sacrale sunt foarte dilatate. Coccisul articulat cu un singur condil. Ouăle sunt depuse izolat sau în grămezi mici pe fundul apei sau lipite de plante acvatice sau de ramuri submerse. Larvă cu spiraculul median (pe linia mediană a abdomenului).

Sistematica
Genul cuprinde 8 specii:
 Bombina bombina
 Bombina lichuanensis
 Bombina fortinuptialis , considerat de unii autori sinonim cu Bombina lichuanensis
 Bombina microdeladigitora , considerat de unii autori sinonim cu Bombina maxima
 Bombina maxima
 Bombina orientalis
 Bombina pachypus
 Bombina variegata

Note

Bibliografie
 Laurie J. Vitt, Janalee P. Caldwell. Herpetology. An Introductory Biology of Amphibians and Reptiles. Fourth Edition. Academic Press. 2014
 Ion E. Fuhn, Fauna Republicii Populare Române. Vol. XIV. Fascicula 1: Amphibia. București : Editura Academiei Republicii Populare Romîne, 1960, 288 p.
 Ion E. Fuhn. Broaște, șerpi, șopîrle. Editura Științifică, București 1969.
 Z. Feider, Al. V. Grossu, St. Gyurkó, V. Pop. Zoologia vertebratelor. Autor coordonator: Prof. Dr. Doc. Al. V. Grossu. Editura didactică și pedagogică, București, 1967, 768 p.
 Victor Pop. Curs de zoologia vertebratelor. Vol. I. Procordatele, caracterele generale ale vertebratelor, peștii și amfibienii. Litografia Învățământului, Cluj 1957, 612 p.

Legături externe

Bombinatoridae

Bombina


An Thelymitra papuana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith. An Thelymitra papuana in nahilalakip ha genus nga Thelymitra, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thelymitra

Thelymitra papuana


Titan este un roman științifico-fantastic scris de autorul american John Varley, prima carte din trilogia sa Gaea. A fost publicat în 1979 de editura Berkley. A câștigat în 1980 Premiul Locus pentru cel mai bun roman științifico-fantastic și a fost nominalizat la Premiul Nebula pentru cel mai bun roman în 1979 și la Premiul Hugo pentru cel mai bun roman în 1980.

Cadru
Trilogia descrie întâlnirea omenirii cu o ființă vie pe orbită în jurul planetei Saturn și având forma unui tor Stanford cu un diametru de 1300 km. Aceasta este locuită de mai multe specii extraterestre, mai ales de ființe asemănătoare centaurilor denumite Titanide.

Prezentare

O expediție științifică către planeta Saturn din 2025, la bordul navei "Ringmaster", descoperă un satelit ciudat pe orbită în jurul planetei. Comandantul navei este Cirocco Jones, o femeie de carieră de la NASA; ea este însoțită de astronomul Gaby Plauget, de clonele gemene fizicienii  April și August Polo, pilotul Eugene Springfield, medicul Calvin Greene și inginerul Bill (al cărui nume de familie nu este specificat).

Pe măsură ce se apropie de satelit, își dau seama că este un tor imens, un habitat de tip tor Stanford. Înainte de a putea raporta acest lucru către Pământ, nava este agățată de cabluri și trasă spre obiect. Echipajul ajunge în stare de inconștiență și se trezește mai târziu în interiorul habitatului. Inițial separați, Cirroco și Gaby se regăsesc și călătoresc împreună prin lumea din tor pentru a găsi restul echipajului terestru.

Pe măsură ce povestea progresează, ei îl găsesc pe Calvin care trăiește ca un companion în interiorul unui "Blimp", un gazon inteligent de un kilometru lungime, unul din multele care plutesc pentru totdeauna în aerul din interiorul habitatului. Calvin poate să vorbească cu Blimp și să înțeleagă răspunsurile sale, care constau în fluierări. Numele acestui Blimp este "Whistlestop", în termeni umani. Calvin îi ajută pe Gaby și Cirocco să găsească ceilalți membri ai echipajului (cu excepția lui April). El decide în cele din urmă să-i părăsească pe colegii săi umani ca să trăiască permanent cu Blimp.

Ceilalți se întâlnesc cu Titanidele, ființe asemănătoare cu centaurii, care vorbesc un limbaj bazat pe muzică. Cirocco constată că are capacitatea de a le vorbi limba. Titanidele se află într-o stare de război perpetuă cu Îngerii, un fel de păsări umanoide. Ei se luptă din cauza unui impuls care se declanșează atunci când se află aproape unul de altul, dar nu știe nimic despre acest impuls.

Oamenii învață de la Titanide că există o inteligență care controlează tot, numită Gaea, care trăiește la 600 de kilometri deasupra lor, în centrul torului. Cirocco, Gaby și Gene decid să urce în acest loc folosind cablurile de sprijin care mențin structura împotriva forței centrifuge. În timpul călătoriei, comportamentul lui Gene devine din ce în ce mai dezordonat. El violează pe Gaby și pe Cirocco. Crede că a ucis-o pe Gaby în timp ce-o urmărește pe Cirocco, doar că Gaby nu este moartă și în cele din urmă îi taie urechea cu o secure. După ce el trece, Gaby îi distruge fața. Ele scapă de Gene și continuă să meargă mai departe. Ele ajung într-una din spițele roții mari. Acolo o găsesc pe April, care a fost transformat-o într-un Înger. Ea, ca și ceilalți Îngeri, este singură prin natură și cu greu poate suporta să fie aproape de ei.

În cele din urmă, ajung în centru și o găsesc pe Gaea, care le apare ca o femeie de vârstă mijlocie. Ea le explică faptul că marea roată este foarte veche, iar unele dintre inteligențele regionale s-au răzvrătit împotriva centrului. De fapt, ea a fost una dintre aceste inteligențe regionale care a capturat nava terestră Ringmaster și i-a modificat echipajul. Gaea i-a salvat și, în imposibilitatea de a-i face la fel cum au fost, i-a pus pe fiecare acolo unde ar fi fericiți. Ea îi face o ofertă lui Cirocco: în schimbul unei vieți îndelungate și a unor abilități neobișnuite, să fie agentul lui Gaea în Rim, Vrăjitorea ei. Cirocco acceptă, cu condiția ca războiul dintre Titanide și Îngeri să se oprească.

Personalitatea ființei Gaea este cea a unui dependente de filme. A urmărit semnale de televiziune de pe Pământ și este obsedată de filme, în special cele din epoca de aur a Hollywoodului. Războiul Titanide-Îngeri a fost rezultatul faptului că a văzut filme de război și a realizat că omenirea va declara în mod inevitabil război împotriva ei. Războiul este o modalitate pentru ea de antrenament.

Primire

Premii
 Nominalizare Premiul Nebula, 1979
Câștigător al Premiului Locus, 1980
 Nominalizare Premiul Hugo, 1980

Note

Legături externe
 Titan at Worlds Without End
 Gaea the Mad Titan fan site of the Gaean Trilogy

Vezi și
1979 în literatură
1979 în științifico-fantastic

Romane din 1979
Romane științifico-fantastice
Romane americane
Romane de John Varley
Saturn în ficțiune

Titan (roman)


Várzea Portekiz'de São Pedro do Sul belediyesine bağlı olan, 6,37 km2 yüzölçümüne sahip, 1.499 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

São Pedro do Sul
Portekiz'in freguesiaları

Várzea (São Pedro do Sul)


Viet Yen (en Idioma vietnamita Việt Yên) es un distrito de Vietnam correspondiente a la provincia Bac Giang en el Đông Bắc o noreste del país. Hasta el año 2003 la población en el distrito ascendía a 156.682 personas. El área del distrito es de 171 km² y su capital es Bich Dong.

División administrativa

El distrito está dividido en dos localidades principales, Bích Động (la capital) y Nếnh, además congrega las siguientes comunas: Quang Châu, Ninh Sơn, Tiên Sơn, Trung Hà, Bich Sơn, Nghĩa Trung, Hồng Thái, Tăng Tiến, Quảng Minh, Vân Hà, Vân Trung, Việt Tiến, Thượng Lan, Minh Đức, Tự Lan, Hương Mai y Hoàng Ninh.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Vietnam

Việt Yên


Aceasta este o listă de statui, statuete și busturi în România:

Vezi și
 Lista statuilor din București
 Lista statuilor din Târgu Mureș

Note

Statui, România
Statui
Lista statuilor
Lista

Lista statuilor publice din România


Elizalde es un apellido de origen vasconavarro, que en euskera significa "al lado de la iglesia". Tiene variantes como por ejemplo el apellido vasco-francés Elissalde o Élissalde.

Referencias

Apellidos de Navarra
Apellidos del País Vasco
Apellidos vascos

Elizalde (apellido)


Douglas Murray (London, 16. srpnja 1979.), britanski je spisatelj, novinar i politički analitičar.

Osnivač je neokonzervativnog trusta mozgova Centre for Social Cohesion te upravitelj britanskog vanjskopolitičkog trusta mozgova Henry Jackson Society. Murray piše za Standpoint, Wall Street Journal i The Spectator.

Autor i suautor je brojnih političkih osvrta i knjiga, među kojima se ističu Neokonzervativizam: Zašto ga trebamo iz 2005. i Čudna smrt Europe iz 2017. godine. Knjiga Čudna smrt Europe doživjela je velik uspjeh, postavši jednom od najprodavanijih knjiga političkog sadržaja.

Murray je jedan od najpraćenijih britanskih intelektualaca, a u javnosti progovara o slobodi govora, masovnim migracijama i njihovim utjecajem na društvo te ljudskim pravima.
Protivi se masovnim migracijama i tvrdi da Europa čini samoubojstvo otkako je Angela Merkel kao najvažnija politička figura u Europi stala uz provođenje migrantske politike i nekontroliran priljev ljudi iz zemalja Bliskog istoka i Afrike.

Kao kritičar islama, zalaže se za slobodu govora i ističe kako islam nije spreman prihvatiti kritiku, zbog čega i dolazi do učestalih terorističkih napada i nereda na europskom, ali i svjetskom tlu.

Murray je javno deklarirani homoseksualac i smatra se kršćanskim ateistom. Ističe da Europa mora ostati na svojim kršćanskim temeljima.

Knjige
Bosie: A Biography of Lord Alfred Douglas (2000.)
Neokonzervativizam: Zašto ga trebamo (2005.)
Bloody Sunday: Truths, Lies and the Saville Inquiry (2011.)
Islamophilia: A Very Metropolitan Malady (2013.)
Čudna smrt Europe (2017.)
Ludilo gomile (2019.)

Izvori

Novinari
Britanski književnici

Douglas Murray


Lupta de la Cașin a fost o acțiune militară de nivel tactic, desfășurată pe Frontul Român, în timpul campaniei din anul 1916 a participării României la Primul Război Mondial. Ea s-a desfășurat în perioada 9/22 decembrie - 18/31 decembrie 1916 și a avut ca rezultat stoparea înaintării forțelor Puterilor Centrale, în ea fiind angajate forțe aliate din Divizia 15 Infanterie, Brigada 7 Mixtă și Divizia 14 Infanterie rusă și forțe ale Puterilor Centrale din Divizia 49 Rezervă germană, Divizia 187 Infanterie germană și Divizia 71 Infanterie austro-ungară. A făcut parte din acțiunile militare care au avut loc în stabilizarea frontului pe Siret.

Contextul operativ strategic

Forțe participante

Dispozitivul forțelor române

Dispozitivul forțelor inamice

Comandanți

Comandanți aliați
General Eremia Grigorescu
Colonel Alexandru D. Sturdza
General Vladimir Ivanovici Sokolov

Comandanți ai Puterilor Centrale
General Eugen Ritter von Zoellner
General Edwin Sunkel
General Georg Thumb von Neuburg

Planurile de luptă

Desfășurarea acțiunilor militare

Rezultate și urmări

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918, vol I, Tipografia Geniului, București, 1929
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989

Vezi și

 Participarea României la Primul Război Mondial

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Lupta de la Cașin (1916)


خسرو گوران هو سياسي وأديب عراقي كردي وقيادي في الحزب الديمقراطي الكردستاني.

ولادته ونشأته
ولد خسرو گوران عام 1960 في قصبة بردرش التي كانت تتبع لمحافظة نينوى سابقًا (التابعة حاليًا لمحافظة دهوك في اقليم كردستان العراق). انضم گوران إلى صفوف الحزب الديمقراطي الكردستاني الذي كان مصطفى البارزاني يترأسه وهو في السادسة عشر من العمر ثم التحق بصفوف مقاتلي الحزب (البیشمرگه)، وهو لم يتجاوز الثامنة عشر من عمره وسافر بعد مكوث سنتين في الجبال إلى مملكة السويد في 1980 لإكمال دراسته. عمل في اللجنة المحلية في السويد وحصل على عدة شهادات جامعية في المجال الاقتصادي والسياسي. بعد طرد القوات النظامية العراقية في مناطق عدة من كردستان عمل مديرا عاما للديوان في البرلمان الكردي الذي كان يرأسه جوهر نامق سالم.

مؤلفاته
له العديد من الكتب والمقالات باللغات الكردية والعربية والسويدية منها:

 كوردستان عبر أزمنة التأريخ، تاريخ النشر 1992.
 الأكراد في محافظة نينوى (بالكردية)، نشر في 2001.

استخدم فيما بعد كمصدر مهم بأمور تعلقت بجغرافية وسكان الموصل والمادة 140 الدستورية الخاصة بالمناطق المتنازعة عليها بين اربيل وبغداد. كما نشر له عدد من الكتب بحثت الحركات الكردية عندما كان عضوا بارزا في مكتب الدراسات والبحوث التابعة للحزب.

تواجده في الموصل
برز ظهوره بشكل كبير عندما شغل منصب نائب محافظ نينوى من 2003 إلى 2009 وأيضا انيطت اليه في تلك الفترة مهام مسؤولية الفرع 14 للحزب الديمقراطي (فرع نينوى) بعد سقوط نظام صدام وحتى سنة 2011.

اتسمت فترة وجوده بالموصل باصعب فترات تاريخ الموصل الحديث بسبب الاضطرابات التي شهدتها المدينة من قتل وتخريب وتفجيرات قتلت خلالها الآلاف من مواطني الموصل وشخصيات مهمة منهم المحافظ السابق أسامة كشمولة والعديد من أعضاء مجلس المحافظة وقيادات حزبية وضباط ذات رتب عالية من قبل أنصار حزب البعث المنحل وجماعات مسلحة متطرفة. تعرض كوران أيضا عدة مرات إلى محاولات الاغتيال والتي أدت إلى استشهاد عدد من حراسه واقرباءه. ونظرا لكثرة محاولات الاغتيال وتكرارها وصفه البعض بصاحب اجرأ وظيفة في اخطر مدينة بالعراق.

اعتبره الكثير من سكان نينوى كحامي لحقوق الأكراد والأقليات في الموصل بالإضافة إلى العرب المتقاربين مع الأكراد، فيما راه الآخرين كالبعثيين والقوميين كتهديد ضد الموصل وعملوا على اغتياله عدة مرات. للعلم ظل كوران في منصبه طيلة تلك الفترة المذكورة في الموصل، عقبها عمليتين انتخابيتين، رغم تغيير المحافظ ثلاث مرات. وصف البعض بقاء كوران في منصبه دليل على قوة البارتي والبرزاني في المنطقة ومدى تفاعل الأكراد والاقليات في الموصل معهم.

ترأس كوران أثناء وجوده في الموصل أيضا قائمة نينوى المتآخية (ضمت معظم الأحزاب الكردية بالإضافة إلى شخصيات عربية، مسيحية وتركمانية) التي حصلت على 12 مقعدا من مجموع 34 و3 مقاعد للأقليات في انتخابات مجلس محافظة نينوى عام 2009 وجاءت في المرتبة الثانية بعد قائمة الحدباء التابعة لأسامة النجيفي. وقامت أعضاء القائمة بمقاطعة المجلس حتى عام 2012 بسبب استحواذ قائمة الحدباء على كل المناصب الرئيسية في المحافظة فقاطعت أيضا 16 وحدة إدارية في محافظة نينوى معظمها تخضع للمادة 140 من الدستور العراقي المتعلقة بالمناطق المتنازع عليها بين المركز والإقليم تقطنها غالبية كردية (سنية، شبكية كاكائية وايزيدية) ومسيحية والتي أدت عمليا إلى انقسام المحافظة بشكل عملي إلى جزئين.

إصدار المجلات والجرائد
نظرا لخلفيته الادبية والثقافية والسياسية عمل گوران على إصدار عدد من الجرائد والمجلات. فهو اليوم صاحب امتياز مجلة خازر الكردية والتي تعتبر أول مجلة أو جريدة ثقافية تصدر في بردرش وكذلك كان صاحب امتياز جريدة الحقيقة ومجلة المرأة الصادرتين في الموصل. وهو حسب بعض المصادر كان الرئيس الفخري لنادي بردرش الرياضي لأنه كان أول من أسس النادي الرياضي المذكور.

تواجده في بغداد
رشح بعد انتخابات 2010 لمنصب وزارة التجارة العراقية التي كانت من حصة حزبه. ترأس قائمة الحزب الديمقراطي الكوردستاني لانتخابات البرلمان العراقي في 20 نيسان 2014 ووهو كان مرشحا عن محافظة دهوك من بين 22 مرشحا للحزب.حصل كوران على الأصوات الكافية (30000 صوت) لوصوله إلى البرلمان وحصل الحزب الديمقراطي عموما على 25 مقعدا مع 4 مقاعد للأقليات وكان مرشح الحزب لمنصب نائب رئيس پرلمان الا ان المهام انيطت إلى مرشح آخر من حزب گوران التابعة لنوشيروان مصطفى بعد تنازل الحزب الديمقراطي ثم رشح أيضا لمناصب وزارية منها وزارة التجارة والمالية العراقية. تراس گوران الكتلة الكردية في البرلمان العراقي من 2014 إلى 2017 ثم استقال من منصبه للتفرغ للعمل الحزبي.

المصادر
 كتاب كردستان عبر أزمنة التاريخ.
 لقاء مع خسرو كوران في برنامج صاحب السعادة على قناة دجلة.
 مقابلة مع زملاء وناس عاشو بقرب كوران أو عملوا معه.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من محافظة دهوك
أشخاص من محافظة نينوى
أعضاء الحزب الديمقراطي الكردستاني
سياسيون أكراد
سياسيون عراقيون
صحفيون عراقيون
مواليد 1960

خسرو كوران


Adios is the eleventh studio album released by German industrial band KMFDM. The album was originally conceived as the group's parting shot to its longtime record label, Wax Trax! Records, but it ended up also signaling the break-up of KMFDM itself until the band reformed in 2002. Recorded in Seattle, Washington, this was the last album to feature En Esch and Günter Schulz, who both went on to form Slick Idiot. Following the break-up, founding member Sascha Konietzko created the band MDFMK, before reforming KMFDM in 2002 without Esch or Schulz.

The album was released on April 20, 1999, on the same date the Columbine High School massacre took place. Eric Harris and Dylan Klebold, the two perpetrators of the massacre, were both avid KMFDM fans. Eric Harris noted the coincidence of the album's title and release date in his journal.

A digitally remastered reissue of Adios was released on May 8, 2007, along with the digitally remastered reissue of Symbols.

Background
The 1990s core of KMFDM (Sascha Konietzko, En Esch, and Günter Schulz) had reunited for the previous album, Symbols, and toured together along with fellow German industrial metal band Rammstein in 1997.  The core line-up was joined on tour by John DeSalvo, Nivek Ogre, and Tim Sköld.  Adios was written almost entirely by Konietzko and Sköld, who became an official member for the band's final release with Wax Trax! Records.  Schulz, who had done significant writing for the previous five albums, acted only as a studio musician, while Esch helped write only a pair of songs.
It was originally intended to be released in 1998 but was pushed back by the record label as the "rarities" compilation album AGOGO was offered up instead. KMFDM had already disbanded by the time of it's eventual release.

Release date controversy
Adios was released on April 20, 1999, which coincided with the Columbine High School massacre and Adolf Hitler's birthday.

Although Eric Harris and Dylan Klebold were big fans of the group, KMFDM released an official statement denouncing the violence, sympathizing with the victims and their families, and explaining that the band had no Nazi affiliations whatsoever.
Nowadays everybody just gets "stoned" on said anniversary.

Reception

Adios received positive reviews. Gina Boldman of AllMusic said of the album: "KMFDM sound smoother yet maintain their emotive mayhem in all its glory." The staff of PopMatters called Adios a "superb mix of the anarchaic fueled fury of the 80's and a full awareness of what their genre has become." Remarking on the band's then-disbandment, they further stated that KMFDM "left us with something to remember them by."  Amy Sciarretto of CMJ New Music Report said that Adios "continues in the group's grand tradition of techno-informed, industrial-fueled beat manipulation".  She said the beats, guitars, and female vocals formed "an electrifying chemistry", concluding, "Adios is a satisfying sendoff for KMFDM and its legion of fans."

Track listing

Personnel
 Sascha Konietzko – vocals (1–3, 6–10), synths, programming (1–10), guitar (10)
 Tim Skold – vocals (1–4, 6–10), programming (1–10), bass (9)
 Günter Schulz – guitar (1–3, 7, 9, 10)
 Cheryl Wilson – vocals (2, 4, 7–9)
 En Esch – hi-hat & cymbals (2), vocals (3, 7, 10), add. programming (7)
 Frank Chotai – add. programming (4)
 Paul de Carli – digital editing (4)
 Nina Hagen – vocals (5, 10)
 Nivek Ogre – vocals (7, 8)
 William Rieflin – programming (8)

References

External links
 KMFDM DØTKØM Adios lyrics at the official KMFDM website

1999 albums
1999 controversies
KMFDM albums
TVT Records albums
Metropolis Records albums
Columbine High School massacre
Albums produced by Sascha Konietzko
Music controversies

Adios (KMFDM album)


Naturlige dræberceller eller NK-celler er en del af det innate immunsystem, og er særligt vigtigt ved infektion med virus.

Cellebiologi
Immunologi

Naturlig dræbercelle


Adrian Darnell "AJ" Griffin Jr. (Dallas, 25 de agosto de 2003) é um jogador norte-americano de basquete profissional que atualmente joga no Atlanta Hawks da National Basketball Association (NBA).

Ele jogou basquete universitário pelo Duke Blue Devils e foi selecionado pelos Hawks como a 16 escolha geral no draft da NBA de 2022.

Carreira no ensino médio
Griffin foi titular no time de basquete do colégio em Ossining, Nova York, como aluno da 7ª e 8ª séries em 2015-16 ao lado de Obi Toppin. Após isso, Griffin jogou basquete na Archbishop Stepinac High School em White Plains, Nova York. Como calouro, ele jogou com seu irmão mais velho, Alan, e ajudou seu time a ganhar seu primeiro título da Associação Atlética de Escolas Secundárias Católicas (CHSAA) desde 1984. Em sua segunda temporada, ele e RJ Davis formaram uma das melhores defesas do pais. Griffin teve médias de 20,9 pontos, 10,9 rebotes, 3,9 assistências e 3,5 bloqueios.

Em sua terceira temporada, ele teve médias de 17,7 pontos, 8,8 rebotes, 2,4 assistências e 2,3 bloqueios, perdendo a maior parte da temporada devido a uma lesão no joelho. Griffin foi afastado das quadras em sua última temporada devido a uma lesão no tornozelo.

Recrutamento
Griffin foi classificado como um recruta de cinco estrelas pela 247Sports e Rivals e um recruta de quatro estrelas pela ESPN. Em 4 de novembro de 2019, ele se comprometeu a jogar basquete universitário por Duke e rejeitou as ofertas de Kentucky e Villanova.

Carreira universitária
Em 19 de novembro de 2021, Griffin marcou 18 pontos na vitória por 88-55 contra Lafayette. Ele foi nomeado para a Equipe de Novatos da ACC. No final de sua temporada de calouro, Griffin anunciou sua intenção de entrar no draft da NBA de 2022. Antes do draft, Griffin foi projetado como uma das cinco primeiras escolhas em potencial.

Carreira profissional

Atlanta Hawks (2022–Presente)
Griffin foi selecionado pelo Atlanta Hawks como a 16ª escolha geral no draft da NBA de 2022. Em 3 de julho de 2022, os Hawks assinaram um contrato de 4 anos e US$17.1 milhões com Griffin.

Em 19 de novembro, Griffin registrou 17 pontos, cinco rebotes, um roubo de bola e um bloqueio na vitória por 124-122 sobre o Toronto Raptors.

Vida pessoal
Griffin é cristão e costuma usar as redes sociais para falar sobre sua fé. O pai de Griffin, Adrian, jogou na NBA por dez temporadas antes de se tornar técnico da liga e ser atualmente o assistente técnico do Toronto Raptors. Sua mãe, Audrey Sterling, era uma corredora da Seton Hall. Seus dois irmãos jogaram basquete universitário: seu irmão, Alan, em Illinois e Syracuse, e sua irmã, Aubrey, em UConn.

Estatísticas da carreira

Universitário

Fonte:

Links externos

 Biografia de Duke Blue Devils
 Biografia na Seleção Americana

Basquetebolistas do Atlanta Hawks
Pessoas vivas
Nascidos em 2003
Naturais de Houston
Basquetebolistas do Texas

AJ Griffin


ගුවන් සේවා ආරක්ෂක ජාලය (ASN) (ඉංග්රීසි: ගුවන් ආරක්ෂණ ජාලය), වෙබ් අඩවියක් ගුවන් අනතුර ඉතිහාසයේ වාර්තා වී ඇත. මෙම වෙබ් අඩවියේ දත්ත ගබඩාව ගුවන් යානා 8,700 කට වැඩි සංඛ්යාවක් අඩංගු වේ. සෑම සතියකම සෑම වෙබ් අඩවියකටම 50,000 ක් පමණ නරඹන්නන් මෙම වෙබ් අඩවියට පැමිණෙයි.

ඉතිහාසය
1996 දී හාරෝ රනර් විසින් "ගුවන් සේවා ආරක්ෂිත වෙබ් පිටු" ආරම්භ කරන ලදී. පසුව, ෆේබියන් ලුසාන් වෙබ් අඩවියේ නම වෙනස් කිරීමට හැව්රෝ වාර්තාකරු උපදෙස් ලබා දුන්නේය. මෙම යෝජනාවට අනුව ගුවන් සේවා ආරක්ෂිත ජාලය ලෙස නම් කර ඇත. මෙම වෙබ් අඩවියෙහි දැන්වීම් කිසිවක් දැනට ප්රදර්ශනය කර නොමැත. එය මිනිසුන්ගේ පරිත්යාගයෙන් පමණක් ධාවනය වන්නේ එබැවිනි. 2006 දී මෙම වෙබ් අඩවිය සැමරීමට වසර 10 ක් සමරනු ලබයි. ගුවන් සේවා ආරක්ෂිත ජාලය බොහෝ ගුවන් සමාගම් විසින් විශ්වසනීය ලෙස පිළිගනු ලැබේ.

ඉලක්කය
ගුවන් සේවා අනතුරු ආරක්ෂිත ජාලය සියලු ගුවන් අනතුරු හා ආරක්ෂණ ගැටලු පිළිබඳව නිවැරදි, නවීන තොරතුරු සැපයීම අරමුණු කරයි. මෙම වෙබ් අඩවිය අනතුරු සහ ආරක්ෂාව පිළිබඳ තොරතුරු මෙන්ම අනතුරු පිළිබඳ බොහෝ පින්තූර අඩංගු වේ.

බාහිර සබඳතා

 ගුවන් සේවා ආරක්ෂණ ජාලය
 පරිහරණය කළ අනතුරු සඳහා ASN විකී බේස් (කුඩා ගුවන් යානා)

Pages with unreviewed translations

ගුවන් සේවා ආරක්ෂණ ජාලය


Otto Viktor Kühne  (n. 28 martie 1857, Mogilno – d. 19 februarie 1945) a fost unul dintre generalii Armatei Imperiale Germane din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de comandant al Comandamentului General 54 Rezervă în campania acestuia din România, având gradul de general-locotenent.

Note

Bibliografie
 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial
 Comandamentul General 54 Rezervă

Nașteri în 1857
Decese în 1945
Generali germani
Comandanți germani pe frontul românesc (1916-1918)
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Viktor Kühne


Albert Costa Casals (Lérida, Španjolska, 25. lipnja 1975.) je španjolski tenisač i bivši osvajač Roland Garrosa. Na ATP Touru se natjecao od 1993. do 2006. godine.

Karijera

Juniorska karijera
Costa je tenis počeo trenirati u dobi od pet godina te je 1993. godine igrao finale juniorskog Roland Garrosa a osvojio je Rolex Orange Bowl.

Profesionalna karijera
Albert Costa je u profesionalne vode ušao 1993. da bi godinu potom bio proglašen najboljim teniskim debitantom prema ATP-u. Ubrzo se pokazao kao jak tenisač na zemljanoj podlozi dok ga je bivši tenisač i TV komentator Andrés Gimeno nazvao "čovjekom s dva forehanda". Razlog toga bila je njegova lakoća da istom točnošću i snagom ima forehand i backhand.

Krajem ožujka i početkom travnja Costa je igrao finala u Casablanci i Estorilu ali je gubio od Schallera i Mustera. U svojem trećem finalu igranom u Kitzbühelu uslijedio je revanš protiv austrijskog kralja zemlje Thomasa Mustera. Ondje je pobijedio u meču koji je trajao pet setova te osvojio svoj prvi turnir.

Drugi turnir osvojen je na Swiss Openu protiv Félixa Mantille dok je protiv istog protivnika osvojio i treći turnir u San Marinu. Nakon poraza u Monte Carlu i Rimu iz Masters serije 1000, Costa iz trećeg pokušaja osvaja turnir iz te serije, ovaj puta u Hamburg. Protivnik mu je bio Àlex Corretja koji je predao meč u trećem setu.

Svoj najveći uspjeh u teniskoj karijeri, Albert Costa je ostvario 9. lipnja 2002. kada je u finalu Roland Garrosa pobijedio sunarodnjaka Ferrera te osvojio svoj prvi i jedini Grand Slam. Također, s Rafaelom Nadalom je početkom 2005. osvojio Dohu u igri parova protiv rumunjsko-ruske varijante Pavel-Južnji.

Reprezentativna karijera
Kao španjolski reprezentativac, Costa je igrao na Olimpijadama 1996. i 2000. Na Olimpijadi u Atlanti je bio šesti nositelj u igri singla, međutim, ondje je ispao već u prvom kolu protiv talijanskog predstavnika Andree Gaudenzija. Ništa bolji uspjeh u singlu nije imao ni u Sydneyju, međutim u paru s Àlexom Corretjom osvojio je olimpijsku broncu pobijedivši u borbi za treće mjesto južnoafričku kombinaciju Adams-de Jager.

Također, Costa je nastupao i za španjolsku Davis Cup reprezentaciju. Uz Corretju, Ferrra i Balcellsa, bio je član momčadi koja je 2000. godine na domaćem terenu u Barceloni osvojila Davis Cup protiv Australije.

Trenerska karijera
Nakon što je Španjolska 2008. godine na gostovanju kod Argentine osvojila Davis Cup, tadašnji izbornik Emilio Sanchez podnio je ostavku a njega je naslijedio Albert Costa. Ozbiljni protukandidat bio mu je Àlex Corretja dok iz španjolskog teniskog saveza tvrde da je presudio jedan glas. Prije tog posla bio je savjetnik Feliciana Lópeza.

Pod njegovim vodstvom Španjolska je uspjela sljedeće godine obraniti naslov prvaka te osvojiti još jedan 2011.

Privatni život
Costi je tijekom odrastanja John McEnroe bio idol. Tenisač je katalonskog podrijetla te uživa u kartanju, stolnom tenisu, golfu i nogometu. Budući da je rodom iz Léride, navijač je tamošnjeg istoimenog kluba kao i FC Barcelone. Najdraži film mu je Ben Hur.

U braku je s Cristinom Venturom dok mu je kum bio bivši suigrač Àlex Corretja kojeg je tjedan dana ranije pobijedio u polufinalu Roland Garrosa. Sa suprugom Cristinom ima dvije blizanke Claudiju i Almu.

ATP finala

Pojedinačno (12:9)

Parovi (1:0)

Izvori

Vanjske poveznice
Profil tenisača na ATP World Tour.com

Španjolski tenisači

Albert Costa


Jonathan Bruce Hancock is an author, broadcaster, and memory expert. He is best known for breaking two Guinness World Records on memory and becoming the inaugural World Student Memory Champion, and later the World Memory Champion.

He has authored 15 books on memory and learning, founded the Junior Memory Championship, and spent 15 years working as a radio presenter on BBC Radio Oxford.

Early life and career
He was born in northeast England, on 12 February 1972, but moved at an early age to North Yorkshire where he spent his early childhood, and then to Nunthorpe, a suburb of Middlesbrough. After school, he did charity work in Australia before moving to Oxford to study English at Christ Church, Oxford University.

At age 16, Hancock set the world record for memorising six shuffled packs of cards, or 312 cards in total. In 1993, he broke the world record for memorising cards in the fastest time at two minutes and five seconds.

In August 1997, he began hosting a morning radio show for BBC Radio Oxford.

Hancock later spent ten years working in primary schools, as a teacher, deputy headteacher and acting headteacher.

Hancock has worked as a memory consultant and writer for a number of TV companies. He has been the resident memory expert for all six series of the Channel 4 programme 'Child Genius'.

References

External links
 Junior Memory Championship website
  The Learning Skills Foundation website

English radio personalities
English non-fiction writers
1972 births
Living people
English male non-fiction writers

Jonathan Hancock


ඉංග්‍රීසි බසින් psychology (සයිකොලොජි) ලෙස ව්‍යවහාර කෙරෙන අතර ග්‍රීක භාෂාවෙන් Psyche ආත්මය මනෝ විද්‍යාඥයින් සැබෑ ලෝකය තුල මනස සහ මොළය පිළිබඳව ඇති සම්බන්ධතාවය විග්‍රහ කිරීමට උත්සාහ දරති. ඔවුහු මිනිසාගේ සංජානනය , ප්‍රජානනය , හැගීම් , පෞරුෂත්වය , හැසිරීම් සහ අන්තර් පුද්ගල සම්බන්ධතාවයන් පිළබඳව හදාරති. මනෝවිද්‍යාව මගින් ඉහත කී අධ්‍යයනයන් මගින් ලබා ගන්නා දැණුම එදිනෙදා මිනිස් ජීවිතයේ නොයෙකුත් අවස්ථාවන් සදහා යොදා ගැනේ. උදා :- පවුල් සංස්ථාව , අධ්‍යාපනය සහ රැකියාව. තවද එමගින් නොයෙකුත් මානසික සෞඛ්‍ය ගැටළු සඳහා ප්‍රතිකාරද ලබාදේ.

මිනිස් මොළයෙහි මුලික මානසික ක්‍රියාවලීන් හදුනාගැනීමට මොළය විච්ඡේදනය නොකොට මනෝවිද්‍යාව මගින් එම මුලික මානසික ක්‍රියාවලීන් සමාජයේ හැසිරීම සහ ගතිකයන් කෙරෙහි හැසිරෙන ආකාරය භෞත වේදය සහ ස්නායු විද්‍යාත්මක සංකල්පයක් මගින් අවබෝධ කරගැනීම මනෝ විද්‍යාවේ උත්සාහයයි. මනෝ විද්‍යාවෙහි විවිධ උප ක්ෂේත්‍රයන් සහ යොදා ගැනිම් ඇත. උදා :- මිනිසාගේ සංවර්ධනය , ක්‍රීඩා, සෞඛ්‍යය , කර්මාන්ත , නීතිය , මාධ්‍ය සහ අන්තර්පුද්ගල සබදතාවයන්ය.

මනස සහ මොළය

මනෝ විද්‍යාව මගින් සිහිය , හැසිරීම හා සමාජ සම්බන්ධතා පිළිබඳව විග්‍රහ කිරීමට උත්සාහ කෙරේ. නිරීක්ෂණ හා පර්යේෂණ පාදක කොටගත් මනෝ විද්‍යාව මගින් මිනිසාගේ අත්දැකීම් සහ හැසිරීම් ඒ ආකාරයෙන්ම විග්‍රහ කරයි. 1980 සිට මනෝවිද්‍යාව මගින් විඤ්ඥානය සහ මොළය හෝ ස්නායු පද්ධතිය අතර ඇති සම්බන්ධතාවය පිළිබඳව පරීක්ෂණ කරයි. නමුත් මේ දෙකෙහි ඇති අන්තර් සම්බන්දතාව මේ වන විටද අපහැදිලිය. විඤ්ඥානය මගින් මොළයේ ක්‍රියාකාරීත්වය පාලනය කෙරෙත්ද , මොළයේ ක්‍රියාකාරීත්වය විසින් විඤ්ඥානය පාලනය කරත්ද එසේත් නොමැති නමු මේ අංග දෙක එකිනෙකට ස්වායත්ව හැසිරේද යන්න මේ වන විට පර්යේෂණාත්මක මට්ටමේ පවතී. විඤ්ඥානය ස්නායු ක්‍රියාකාරීත්වය හා සෘජු සම්බන්ධකමක් නොමැති සංකීර්ණ වු මිත්‍යාවක්ද යන්න අවබෝධ කරගැනීම සඳහා විඤ්ඥානය සහ මොළය පිළිබඳව නිසි අර්ථ දැක්වීමක් අවශ්‍ය වේ. මනෝ විද්‍යාව න්‍යායන් හා ප්‍රායෝගික අංශ දෙකෙහිම මොළයෙහි ක්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳව විග්‍රහ කෙරෙන කෘතිම බුද්ධිය , ස්නායු මනෝ විද්‍යාව සහ සංජානන ස්නායු විද්‍යාව පිළිබඳව නොයෙකුත් අංග බහුලවම ඇතුළත්වී ඇත.

මනෝවේදය
මනෝ විද්‍යාව
ස්නායු පද්ධතිය

මනෝවේදය


Sergentul Kevin Briggs (supranumit Gardianul de la Golden Gate) este un ofițer al California Highway Patrol care a convins mai mult de două sute de oameni să nu sară de pe podul Golden Gate în golful San Francisco. În 2013, Briggs a anunțat că se retrage din California Highway Patrol ca să se concentreze pe munca de prevenire a suicidului.

Biografie
Briggs s-a angajat în 1994 la California Highway Patrol după ce un prieten de-al său a început să lucreze acolo. Pe parcursul carierei sale, se estimează că a prevenit oameni de la suicid pe podul Golden Gate aproximativ de două ori pe lună. Conform acestor estimări, Briggs a prevenit două sute de cazuri de suicid; doar două dintre persoanele cu care a vorbit au ales totuși să sară.

Potrivit lui Briggs într-un interviu din 2003, atunci când vedea un om la marginea podului, începea conversația prin a întreba "ce mai faci?" și "ce planuri ai pentru ziua de mâine?". Dacă cineva răspundea că nu are planuri, Briggs îi dădea sugestii și îl invita a doua zi la pod să îi spună cum a mers. În 2013, Briggs a adăugat că îi mai întreabă pe oameni "ai venit ca să-ți provoci durere?".

În mai 2013, Fundația Americană pentru Prevenirea Suicidului a recunoscut public meritele California Highway Patrol oferindu-le un premiu. Premiul a fost acceptat de Briggs în numele organizației. În noiembrie 2013, NBC News a transmis că Briggs se pensionează. După retragerea sa din California Highway Patrol, planifica să se dedice muncii de prevenire a suicidului. Briggs este, de asemenea, veteran al Armatei Statelor Unite.

Referințe

Legături externe
 Kevin Briggs la TED

Nașteri în anii 1960
Americani în viață
Personal al United States Army
Prevenirea suicidului

Kevin Briggs


An Arthrostylis aphylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Arthrostylis aphylla in nahilalakip ha genus nga Arthrostylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arthrostylis

Arthrostylis aphylla


An Bulbinella nana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pauline Lesley Perry. An Bulbinella nana in nahilalakip ha genus nga Bulbinella, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbinella

Bulbinella nana


الرأس الشيطاني هو شبح من التراث الشعبي البرازيلي.

طبقا للأسطورة فإن الرأس الشيطاني هو رأس ذو شعر طويل يمكنها أن تتدحرج على الأرض ضاحكة. كما أنها تظهر ليلاً في هيئة أشخاص عاديين. إذا اقترب منها أحد فإن ملابسه تسقط وتتدحرج الرأس على الأرض ضاحكة. وإذا ما لمسها أحد فسوف يمرض ويموت. وإذا توقفت أمام منزل ما لفترةٍ زمنية يجب الاستعانة بقديس لطردها ويجب أن يصلي أهل المنزل تسع ليالي متصلة وإلا مرض أحدهم ومات. وحتى الآن لا يزال الناس في المناطق الداخلية من البرازيل يخافون الرأس الشيطاني. أكثر البرازيلين يفضلون تجنب الحديث عنها بصفة مباشرة.

المراجع

تراث شعبي برازيلي

رأس شيطاني (تراث شعبي برازيلي)


Elmer Dyer, ASC () a fost un om de cinema american, primul cameraman de film specializat în fotografii aeriene.

Viață și carieră
Dyer s-a născut în Lawrence, Kansas și a murit la Hollywood. În timpul celui de-al Doilea Război Mondial Dyer a fost repartizat la serviciul cinematografic al armatei. A fost nominalizat la Premiul Oscar pentru cea mai bună imagine alb-negru în filmul Air Force (1943).

Note

Legături externe

Nașteri în 1892
Decese în 1970

Elmer Dyer


جف راسكين  ولد في 9 مارس 1943 وتوفي في 26 فبراير 2005 وهو كان مشهورا ببدء مشروع ماكنتوش لشركة أبل في أواخر 1970.

مراجع

يهود أمريكيون في القرن 21
أشخاص من باسيفيكا (كاليفورنيا)
تفاعل الإنسان مع الحاسوب
خريجو جامعة ستوني بروك
خريجو جامعة بنسلفانيا الحكومية
علماء حاسوب أمريكيون
كتاب من كاليفورنيا
مواليد 1943
مواليد في نيويورك
موظفو أبل
وفيات 2005
وفيات السرطان في كاليفورنيا
وفيات بسبب سرطان البنكرياس
وفيات في باسيفيكا (كاليفورنيا)
يهود أمريكيون
يهود أمريكيون في القرن 20

جف راسكين


Le chehalis inférieur ( en chehalis inférieur) est une langue amérindienne de la famille des langues salish parlée dans le sud de la péninsule Olympique, dans l'État de Washington aux États-Unis.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Linguistique
 Liste de langues
 Langues par famille
 Langues amérindiennes
 Langues salish

Liens externes

Inventaire de langues
Inventaire de langues amérindiennes
Langue salish de la côte
Langue amérindienne en Amérique du Nord
Langue amérindienne aux États-Unis
Langue dans l'État de Washington

Chehalis inférieur


Iyayi Believe Atiemwen (Ogbe, 24. siječnja 1996.) nigerijski je nogometaš koji igra na poziciji lijevog krila. Trenutačno igra za sjevernomakedonski klub Gostivari.

Klupska karijera

Dogan Türk Birligi
Do 26. rujna 2014. godine bio je igrač nigerijskog kluba Bendel Insurance kada prelazi u ciparski klub Dogan Türk Birligi.

Kayseri Erciyesspor
Dana 26. siječnja 2016. godine prelazi u turski klub Kayseri Erciyesspor za 50 tisuća eura. Za Kayseri Erciyesspor debitirao je 17. travnja 2016. godine u 3:1 gostujućem porazu protiv Sanliurfaspora. Na idućoj utakmici za Kayseri Erciyesspor postiže svoj prvi gol i to u 4:2 porazu protiv Altınordua 23. travnja 2016. godine. Na ljeto prelazi u Caykur Rizespor za nepoznatu svotu.

Caykur Rizespor
Za Caykur Rizespor debitirao je i zabio jedini pogodak na domaćoj utakmici protiv Akhisarspora 11. rujna 2016. godine.

Sanliurfaspor (posudba)
Od 11. siječnja do 30. lipnja 2017. godine posuđen je Sanliurfasporu. Za Sanliurfaspor je debitirao 19. siječnja 2017. godine u 2:0 gostujućoj pobjedi protiv Kirklarelispora. Jedini pogodak za Sanliurfaspor postigao je u 4:2 gostujućoj pobjedi protiv Denizlispora 19. travnja 2017. godine.

Manisaspor (posudba)
Od 12. srpnja do 29. prosinca 2017. godine bio je posuđen Manisasporu. Za Manisaspor je debitirao 12. kolovoza 2017. godine u 4:1 gostujućem porazu protiv Caykur Rizespora. Jedini pogodak za Manisaspor postigao je u 1:0 gostujućoj pobjedi protiv Giresunspora 22. listopada 2017. godine.

Gorica
Dana 15. veljače 2018. godine prelazi u Goricu bez odštete. Za Goricu je debitirao 10. ožujka 2018. godine u 3:0 domaćoj pobjedi protiv Hajduka II 10. ožujka 2018. godine. Prvi gol u dresu Gorice zabio je u 2:0 domaćoj pobjedi protiv Lučkog 24. ožujka 2018. godine. Te je sezone Gorica osvojila 2. HNL, a Atiemwen je zabio 5 gola u 13 utakmica. U 1. HNL debitirao je u 2:0 gostujućem porazu protiv Rijeke 28. srpnja 2018. godine. Atiemwen je u prvom dijelu sezone zabio 7 golova u 17 utakmica. Atiemwen je završio na 3. mjestu u Tportalovom izboru za najboljeg igrača 1. HNL. Nagradu je osvojio Dani Olmo, a drugo mjesto zauzeo je Héber.

Dinamo Zagreb
Dana 25. siječnja 2019. godine prelazi u zagrebački Dinamo za 2,65 milijuna eura. Time je postao tadašnji drugi najskuplji igrač u povijesti Dinama (najskuplji je tada bio Marko Rog za kojeg je Dinamo Splitu platio 5 milijun eura). Za Dinamo je debitirao u 7:2 domaćoj pobjedi protiv Rudeša 2. veljače 2019. godine. U UEFA Europskoj ligi debitirao je u 2:1 domaćem porazu protiv Viktorije Plzeň 14. veljače 2019. godine. Prvi gol u dresu Dinama zabio je u 3:0 domaćoj pobjedi Osijeku 17. veljače 2019. godine. U Hrvatskom nogometnom kupu debitirao je u finalu protiv Rijeke 22. svibnja 2019. godine. Rijeka je osvojila kup s 3:1 pobjedom. Prvi gol u Hrvatskom nogometnom kupu zabio je u 7:0 gostujućoj pobjedi Karlovcu 1919 24. rujna 2019. godine. U UEFA Ligi prvaka debitirao je u 2:0 gostujućem porazu protiv Manchester Cityja 1. listopada 2019. godine.

Od 10. veljače do 26. kolovoza 2020. godine bio je posuđen zagrebačkoj Lokomotivi. Za Lokomotivu je debitirao 14. veljače 2020. godine u 2:0 domaćoj pobjedi protiv Istre 1961. Jedini gol u dresu Lokomotive zabio je u 3:1 gostujućoj pobjedi protiv Gorice 9. ožujka 2020. godine.

Prvi gol u UEFA Europskoj ligi za zagrebački Dinamo zabio je 5. studenog 2020. u 1:0 domaćoj pobjedi protiv Wolfsbergera.

Omonia (posudba)
Dana 14. srpnja 2021. godine odlazi na jednogodišnju posudbu u ciparski klub Omoniju. Za Omoniju je debitirao 10. kolovoza u kvalifikacijskoj utakmici UEFA Europske lige 2021./22. u kojoj je Flora Tallinn poražena na penalima. U svojoj idućoj utakmici za klub, odigranoj devet dana kasnije protiv belgijskog Royal Antwerpa koji je poražen 4:2, Atiemwen je postigao svoj prvi i jedini gol u dresu Omonije. U ligi je debitirao 12. rujna kada je Omonia izgubila 2:1 od AEK Larnake. U Europskoj ligi je debitirao četiri dana kasnije u utakmici bez golova protiv kazahstanskog Kajrata.

Gorica (posudba)
Atiemwen se u veljači 2022. vratio s posudbe u Omoniju te je odmah potom posuđen Gorici. Za Goricu je ponovno debitirao 18. veljače protiv Slaven Belupa od kojeg je Gorica izgubila 0:3.

Sheriff Tiraspol
Dana 29. lipnja 2022. Atiemwen je prešao iz Dinama u Sheriff Tiraspol.

Priznanja

Klupska
Gorica
 2. HNL (1): 2017./18.

Dinamo Zagreb
 1. HNL (2): 2019./20., 2020./21.
 Hrvatski nogometni kup (1): 2020./21.

Sheriff Tiraspol
 Super liga (1): 2022./23.
 Moldavski nogometni kup (1): 2022./23.

Izvori

Vanjske poveznice
 Iyayi Atiemwen, Soccerway
 Iyayi Atiemwen, Transfermarkt

Nigerijski nogometaši
Nogometaši Dinama
Nogometaši HNK Gorice
Nogometaši NK Lokomotive
Aktivni nogometaši

Iyayi Atiemwen


The 2003 FIFA World Player of the Year award was won by Zinedine Zidane for a record-equalling third time. It was the award's 13th edition. Mia Hamm won the women's award. The gala was hosted at the Messe in Basel, on December 15, 2002. 142 national team coaches, based on the current FIFA Men's World Ranking were chosen to vote for the men's edition and 100 for the women's. The ceremony's theme was the Match Against Poverty that was played the previous day between the Ronaldo and Zidane Xi (3-4) at the St. Jakob-Park in Basel in front of 30,000 spectators. Birgit Prinz won the women's award.

Results

Men

Women

References

FIFA World Player of the Year
FIFA World Player of the Year
Women's association football trophies and awards
2003 in women's association football

2003 FIFA World Player of the Year


Mauricio Bedin Marcon ou simplesmente Mauricio Marcon (Caxias do Sul, ) é economista e político brasileiro filiado ao Podemos (PODE).

Biografia

Primeiros anos e formação acadêmica
Marcon nasceu em Caxias do Sul, cidade no interior do Rio Grande do Sul em 1987. Fruto de uma gravidez com complicações, aos 7 anos virou coroinha, aos 20, catequista, e aos 23, ministro da eucaristia.

Formou-se no curso de Economia na Universidade de Caxias do Sul (UCS) no ano de 2010.

Política
No ano de 2016, filiado ao Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB) concorreu ao cargo de vereador por Caxias do Sul, não sendo eleito após receber 1.181 votos. Deixou o PSDB e filiou-se ao Partido Novo (NOVO), sendo candidato a deputado federal pelo Rio Grande do Sul em 2018. No pleito angariou 11.003 votos não obtendo êxito em sua eleição.

Novamente concorreu ao cargo de vereador em Caxias do Sul, desta vez, sendo eleito com 5.618 votos - o mais votado no pleito. No ao seguinte, foi expulso do NOVO após criticar em livestream o processo seletivo para escolha do candidato na eleição presidencial de 2022, classificando o processo como 'fraudulento'. Marcon não recorreu a decisão do partidão e filiou-se ao Podemos (PODE). Nas eleições estaduais de 2022 foi eleito deputado federal para a 57.ª legislatura (2023 — 2027) com 140.634 votos.

Desempenho eleitoral

Controvérsias

Xenofobia
Já como deputado federal, em vídeo publicado por Marcon em suas redes sociais, disse que a Bahia é um lugar "sujo e pichado" e de "pobreza", comparou o estado com o Haiti e disse que "no Norte e no Nordeste não se liga pra política igual no Sul, Sudeste ou Centro-Oeste" e que "pela perpetuação da pobreza que Lula (PT) ganha nesses lugares".

O senador do Pernambuco, Humberto Costa (PT), denunciou Marcon junto ao Conselho de Ética e Decoro Parlamentar da Câmara dos Deputados. O caso será apurado também pela Polícia Federal (PF).

Em sua conta no Twitter, o ex-ministro do Supremo Tribunal Federal (STF), Joaquim Barbosa, criticou a fala de Marcon:

Naturais de Caxias do Sul
Alunos da Universidade de Caxias do Sul
Economistas do Rio Grande do Sul
Deputados federais do Brasil pelo Rio Grande do Sul
Membros do Podemos (Brasil)
Membros do Partido Novo
Membros do Partido da Social Democracia Brasileira
Vereadores de Caxias do Sul
Católicos do Brasil

Mauricio Marcon


حي المزار مسلسل سوري - تأليف: د. زهير براق ود.واهة سيسريان ويوسف طافش والمعالجة الدرامية والإخراج علاء الدين كوكش
ومن الممثلين المشاركين في العمل الممثل الراحل عبد الرحمن حمود والممثلة رندة مرعشلي  والممثلة ليليا الأطرش والممثل رضوان عقيلي وعدد من الممثلات والممثلين السوريين.

مراجع

مسلسلات تلفزيونية سورية
مسلسلات تلفزيونية سورية بدأ عرضها في 1999

حي المزار (مسلسل)