Marshal of the Royal Air Force Charles Frederick Algernon Portal, 1st Viscount Portal of Hungerford,  (21 May 1893 – 22 April 1971) was a senior Royal Air Force officer. He served as a bomber pilot in the First World War, and rose to become first a flight commander and then a squadron commander, flying light bombers on the Western Front.

In the early stages of the Second World War he was commander-in-chief of Bomber Command. He was an advocate of strategic area bombing against German industrial areas, and viewed it as a war winning strategy. In October 1940 he was made Chief of the Air Staff, and remained in this post for the rest of the war. During his time as Chief he continuously supported the strategic bombing offensive against Germany, and advocated the formation of the Pathfinder Force, critical to improving the destructive force of Bomber Command. He fended off attempts by the Royal Navy to take command over RAF Coastal Command, and resisted attempts by the British Army to establish their own Army Air Arm. Portal retired from the RAF following the end of the war. He served as Controller of Production (Atomic Energy) at the Ministry of Supply for six years. Portal was then made chairman of British Aluminium. He was unsuccessful in fending off a hostile takeover of British Aluminum by Sir Ivan Stedeford's Tube Investments, in what was known as the "Aluminium War". Afterward he served as chairman of the British Aircraft Corporation.

Early life
Portal was born at Eddington House, Hungerford, Berkshire, the son of Edward Robert Portal and his wife Ellinor Kate (née Hill). His younger brother Admiral Sir Reginald Portal (1894–1983) joined the Royal Navy and also had a distinguished career. The Portals had Huguenot origins, having arrived in England in the 17th century. He was related to the goldsmith and dramatist Abraham Portal, and more distantly so to Wyndham Portal, 1st Viscount Portal.

Charles Portal, or "Peter" as he was nicknamed, was educated at Winchester College and Christ Church, Oxford. Portal had intended to become a barrister but he did not finish his degree and he left undergraduate life to enlist as a private soldier in 1914.

First World War
At the beginning of the First World War, Portal joined the British Army and served as a dispatch rider in the motorcycle section of the Royal Engineers on the Western Front. Portal was made a corporal very soon after joining the Army and he was commissioned as a second lieutenant only weeks later. Around the same time, Portal was commended in Sir John French's first despatch of September 1914. In December 1914, Portal was given command of all riders in the 1st Corps Headquarters Signals Company.

In July 1915, with the need for dispatch riders decreasing, Portal transferred to the Royal Flying Corps (RFC). He served first as an observer and then, from November 1915, as a flying officer. He graduated as a pilot in April 1916, and joined No. 60 Squadron flying Morane biplanes on the Western Front. He became a flight commander with No. 3 Squadron flying BE2c aircraft on the Western Front on 16 July 1916. Portal was promoted to temporary major in June 1917 and given command of No. 16 Squadron flying RE8 aircraft on the Western Front at the same time. He was promoted to temporary lieutenant colonel on 17 June 1918 and given command of No. 24 (Training) Wing at RAF Grantham in August 1918. Portal was awarded the Military Cross in January 1917, the citation for which reads:

He was also awarded the Distinguished Service Order (DSO) on 18 July 1917 and a Bar to his DSO on 18 July 1918. The DSO's citation reads:

The bar's citation:

Inter-war career
In August 1919 Portal was appointed to a permanent commission in the Royal Air Force in the rank of major (shortly afterwards redesignated as a squadron leader). He became a chief flying instructor at the Royal Air Force College Cranwell in November 1919 and then attended RAF Staff College in 1922, before joining the air staff conducting flying operations in the home sector in April 1923. Promoted to wing commander on 1 July 1925, he attended the senior officers' war course at the Royal Naval College, Greenwich, in 1926 before taking over No. 7 Squadron flying Vickers Virginia bombers in March 1927 and concentrated on improving bombing accuracy.

Portal attended the Imperial Defence College in 1929 and became deputy director of Plans in the Directorate of Operations & Intelligence at the Air Ministry in December 1930. Promoted to group captain on 1 July 1931, he was appointed commander of British forces in Aden in February 1934, in which role he tried to control the local tribesmen by use of an air blockade. Promoted to air commodore on 1 January 1935, he joined the Directing Staff at the Imperial Defence College in January 1936. Portal was promoted to air vice-marshal on 1 July 1937 before being appointed Director of Organization at the Air Ministry on 1 September 1937.

Second World War

Appointed a Companion of the Order of the Bath in the 1939 New Year Honours, Portal became Air Member for Personnel on the Air Council on 1 February 1939. He was promoted to the acting rank of air marshal on 3 September 1939, appointed commander-in-chief of Bomber Command in April 1940 and promoted to the substantive rank of air marshal on 1 July 1940. Portal advocated strategic area bombing against German industrial areas, the same sort of targets that the Luftwaffe was already targeting in the United Kingdom. He was advanced to Knight Commander of the Order of the Bath in the 1940 Birthday Honours.

On 25 October 1940, Portal was appointed as Chief of the Air Staff with the temporary rank of air chief marshal (made permanent in April 1942). He continued in this capacity for the remainder of the war. The first issue he had to resolve was an attempt by the Royal Navy to take over RAF Coastal Command as well as an attempt by the British Army to establish their own Army Air Arm. Portal successfully persuaded both the Army and the Navy that the RAF could adequately look after their needs. The second issue Portal had to resolve was the need for a renewed strategic bombing offensive. In August 1941 he received a report on the relative inefficiency of RAF daytime raids and proposals for area bombing by night: to implement the proposals he determined that a new leader was required and replaced the chief of bomber command, Air Chief Marshal Richard Peirse, with Arthur Harris. He was advanced to Knight Grand Cross of the Order of the Bath in the 1942 Birthday Honours.

Portal accompanied Churchill to all the great conferences and made a good impression on Americans. In January 1943, at the Casablanca Conference, the Combined Chiefs of Staff selected him to coordinate the bomber forces of both the United States and Britain in a combined bomber offensive over Germany. The forces were transferred to U.S. General Dwight D. Eisenhower for the duration of Operation Overlord; but when their control reverted to the Combined Chiefs, Portal still advocated area bombing of German cities instead of specific targets, such as Axis oil production facilities. He was promoted to Marshal of the Royal Air Force on 1 January 1944.

In early 1944, Portal's view of strategic bombing changed; he felt that bombers could also play a more auxiliary role in the allied offensive. (Much of what is known about Portal's thinking is based on memoranda he wrote.) He argued for the new approach on the basis of the huge increase in the size of the bomber force, which would carry out not just precision bombing but also indiscriminate area bombing by night of all German cities with populations exceeding 100,000. Portal thought that the resulting damage to the German war effort and civilian morale would lead to victory within six months. A second memorandum in 1945 made a similar argument.

In March 1945, Churchill gave the final order to stop Portal's strategy of area bombing, after the firestorm of Dresden a few weeks earlier. Churchill subsequently distanced himself from the bombing writing that "the destruction of Dresden remains a serious query against the conduct of Allied Bombing".

Post-war activities

In 1945, after the war's end, Portal retired from the RAF and on 12 October 1945 he was raised to the peerage as Baron Portal of Hungerford in the County of Berkshire, with remainder, failing male issue of his own, to his daughters and their male heirs. On 8 February 1946 he was further honoured when he was made Viscount Portal of Hungerford, in the County of Berkshire, with normal remainder to his heirs male. He was made a Member of the Order of Merit on 1 January 1946. He was also awarded the American Distinguished Service Medal on 15 March 1946 and appointed a Knight Grand Cross of the Dutch Order of Orange-Nassau on 18 November 1947. He was also appointed a Knight Grand Cross of the Belgian Order of the Crown with Palm and awarded the Belgian Croix de Guerre, 1940, with Palm on 27 August 1948.

From 1946 to 1951, Portal was Controller of Production (Atomic Energy) at the Ministry of Supply. Christopher Hinton, responsible for the production of fissile material, said later, "I cannot remember that he ever did anything that helped us." He attended the funeral of King George VI in February 1952 and the coronation of Queen Elizabeth II in June 1953.

Portal was elected Chairman of British Aluminium and in 1958/1959 he fought in the City of London's "Aluminium War" against a hostile takeover bid by Sir Ivan Stedeford, chairman and chief executive of Tube Investments. T.I. along with its ally Reynolds Metals of the US, won the takeover battle, and in the process, rewrote the way the city of London conducted its business in relation to shareholders and investors. Stedeford replaced Portal as Chairman of British Aluminium. In 1960 Portal was elected chairman of the British Aircraft Corporation. Portal died from cancer at his home at West Ashling near Chichester on 22 April 1971. His ashes are buried near his home in Funtington churchyard.

Family
In July 1919, Portal married Joan Margaret Welby (1898–1996); they had a son (who died at birth) and two daughters. The viscountcy died with him but he was succeeded in the barony according to the special remainder by his elder daughter, Rosemary Ann, who died in 1990.

Arms

References

Notes

Bibliography

 Probert, Henry. High Commanders of the Royal Air Force. London: HMSO, 1991. .
 Richards, Denis. Portal of Hungerford: The Life of Marshal of the Royal Air Force, Viscount Portal of Hungerford, KG, GCB, OM, DSO, MC. London: Heinemann, 1978. .

External links

Spartacus Educational – Charles Portal
Sir Charles Frederick Algernon Portal Fonds

|-

|-

1893 births
1971 deaths
Military personnel from Berkshire
People from Hungerford
People educated at Winchester College
Alumni of Christ Church, Oxford
Royal Engineers officers
Royal Flying Corps officers
Royal Air Force air marshals of World War II
Chiefs of the Air Staff (United Kingdom)
Marshals of the Royal Air Force
British Army personnel of World War I
Royal Air Force personnel of World War I
Knights Grand Cross of the Order of the Bath
Knights of the Garter
Members of the Order of Merit
Recipients of the Military Cross
Companions of the Distinguished Service Order
Grand Crosses of the Order of Polonia Restituta
Grand Crosses of the Order of the White Lion
Foreign recipients of the Distinguished Service Medal (United States)
Recipients of the Order of George I with Swords
Knights Grand Cross of the Order of Orange-Nassau
Grand Crosses of the Order of the Crown (Belgium)
Recipients of the Croix de guerre (Belgium)
Grand Cross of the Legion of Honour
Recipients of the Czechoslovak War Cross
Deputy Lieutenants of Sussex
Academics of the Royal College of Defence Studies
Graduates of the Royal Naval College, Greenwich
Presidents of the Marylebone Cricket Club
Deaths from cancer
People associated with the nuclear weapons programme of the United Kingdom
Recipients of the Distinguished Service Medal (US Army)
Barons created by George VI
Viscounts created by George VI
Graduates of the Royal College of Defence Studies

Charles Portal, 1st Viscount Portal of Hungerford


Resende  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Tâmega altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 15 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Anreade
 Barrô
 Cárquere
 Feirão
 Felgueiras
 Freigil
 Miomães
 Ovadas
 Panchorra
 Paus
 Resende
 São Cipriano
 São João de Fontoura
 São Martinho de Mouros
 São Romão de Aregos

Dış bağlantılar
Resende fotoğrafları

Resende


Dusty Springfield (d. 16 Nisan 1939 – ö. 2 Mart 1999), İngiliz pop müzik şarkıcısı. 1960'larda başarılı bir dönem geçiren Springfield, 1980'lerin sonlarında da başarılı bir "geri dönüş" ile kendinden söz ettirmiştir.

Biyografi

Kariyer
İlk single'ı I Only Want to Be With You hem ABD'de hem de İngiltere'de başarılı oldu. Bunu birçok single ve albüm takip etti. Bunlardan birkaçı Stay Awhile,I Just Don't Know What to Do With Myself ve Losing You. Ardından kendisi için yazılan The Look of Love geldi ve bu şarkı Bond filminde kullanıldığı için Akademi Ödülü adayı oldu. 1964 yılında zamanının en büyük solo şarkıcısı oldu. 1966 yılında, en büyük çıkışını You Don't Have to Say You Love Me (1966) ile yaptı. O yıl yayınlanan tüm listelerde özellikle yer alan bu şarkı, şarkıcının kariyerinin en üst noktasıydı. Daha sonraki yıllarda bir daha böyle yüksek bir başarıya ulaşamadı. Plakları o kadar çok satmadı.

Diskografi
 A Girl Called Dusty (1964)
 Stay Awhile-I Only Want to Be with You  (1964)
 Dusty (1964)
 Ooooooweeee!!! (1965)
 Ev'rything's Coming up Dusty  (1965)
 You Don't Have to Say You Love Me (1966)
 Where Am I Going (1967)
 The Look of Love (1967)
 Dusty... Definitely (1968)
 Dusty in Memphis (1969)
 A Brand New Me (1970)
 See All Her Faces (1972)
 Cameo (1973)
 It Begins Again (1978)
 Living Without Your Love (1979)
 White Heat (1982)
 Reputation (1990)
 A Very Fine Love (1995)

Dış bağlantılar
 afterellen sayfası
 fan sitesi
 Let's Talk Dusty! The Ultimate Site for Dusty Springfield Fans

1939 doğumlular
Camden (Londra'nın semti) doğumlular
1999 yılında ölenler
İngiliz kadın pop şarkıcıları
İngiliz LGBT müzisyenler
Parlophone sanatçıları
LGBT şarkıcılar
Biseksüel kadınlar
British Invasion
Meme kanserinden ölenler
Oxfordshire'da ölenler
Güney Doğu İngiltere'de defnedilenler
20. yüzyıl kadın şarkıcıları
Britanyalı LGBT şarkıcılar

Dusty Springfield


Clement Sidney Hill (* 13. Februar 1813 bei Lebanon, Kentucky; † 5. Januar 1892 ebenda) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1853 und 1855 vertrat er den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Nach einer guten Grundschulausbildung besuchte Clement Hill das St. Mary's College. Nach einem anschließenden Jurastudium und seiner 1837 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Lebanon in diesem Beruf zu arbeiten. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Whig Party eine politische Laufbahn ein. Im Jahr 1839 war er Abgeordneter im Repräsentantenhaus von Kentucky.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1852 wurde Hill im fünften Wahlbezirk von Kentucky in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1853 die Nachfolge des Demokraten James W. Stone antrat. Bis zum 3. März 1855 konnte er eine Legislaturperiode im Kongress absolvieren, die von den Diskussionen um die Sklaverei im Vorfeld des Bürgerkrieges geprägt war. Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus praktizierte Hill wieder als Anwalt. Im Jahr 1874 bewarb er sich erfolglos im vierten Distrikt um eine Rückkehr in den Kongress. Clement Hill starb am 5. Januar 1892 in seinem Heimatort Lebanon und wurde dort auch beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied des Repräsentantenhauses von Kentucky
Mitglied der United States Whig Party
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1813
Gestorben 1892
Mann

Clement S. Hill


200 m fri for herrer under Sommer-OL 2016 fandt sted den 7. august - 8. august 2016.

Medaljefordeling

Turneringsformat
Konkurrencen blev afviklet med indledende heats, semifinaler og finale. Efter de indledende heats gik de 16 bedste tider videre til semifinalerne, hvor det blev afgjort hvilke otte tider, der var de bedste. Disse gik til finalen, hvor medaljerne blev fordelt.

Tidsplan
Nedenstående tabel viser tidsplanen for afvikling af konkurrencen:

Resultater

Finalen

Referencer

Eksterne henvisninger
http://www.fina.org/sites/default/files/2015_02_rio2016_qualification_system_sw_en.pdf
http://www.tpenoc.net/download/Rio2016/SportExplanatoryGuides/Aquatics.pdf

200 m fri (herrer)

Svømning under sommer-OL 2016 – 200 m fri (herrer)


was a town located in Kanoashi District, Shimane Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 4,255 and a density of 25.44 persons per km2. The total area was 167.24 km2.

On September 25, 2005, Nichihara was merged into the expanded town of Tsuwano.

The town has a sky observatory which once had one of the biggest lenses in Japan.

The Takatsu river runs through the town and in the summer season fishermen catch Ayu fish, a local delicacy. It is said to be the cleanest river in Japan, thus producing said Ayu fish.

Dissolved municipalities of Shimane Prefecture
Tsuwano, Shimane

Nichihara, Shimane


El Premio Antonio Palacios  (el título completo es Premio Antonio Palacios a Innovación) es un galardón concedido por el ayuntamiento de O Poriño. Se debe en honor al arquitecto gallego Antonio Palacios Ramilo, natural de Porriño. El objeto es promover las empresas que incorporen y desarrollen productos con innovación. Se suele convocar periódicamente por el Ayuntamiento (Concejalía de Formación y Empleo) y los ganadores (repartidos en tres categorías) reciben una dotación económica y un certificado.

Véase también
 Antonio Palacios Ramilo

Palacios

Premio Antonio Palacios


DaimlerChrysler, 1998 yılında Daimler Benz otomotiv grubunun 36 milyar dolara Chrysler otomotiv grubunu satın alarak oluşturdukları otomotiv şirketi.

Hotbird uydusu üzerinden DCTV logosu altında 7 ayrı kanalda 7 ayrı dilde otomotiv sektörü hakkında yayın yapmaktadır. Söz konusu 7 dilin arasında Türkçe de bulunmaktadır.

Chrysler'in sürekli zarar etmesi sonucu 2007 yılında grubun %80,1'ini 7,4 milyar dolara Amerikalı yatırım şirketi Cerberus'a satmıştır. Satış sonrası Daimler grubu Daimler AG olarak ismini değiştirmiştir.

Chrysler
Almanya merkezli otomotiv şirketleri
Eski otomobil üreticileri
1998'de kurulan şirketler
2007'de kapanan şirketler

en:DaimlerChrysler

DaimlerChrysler


Steudach (fränkisch: Schdait oder auch Schdaidi) ist ein Gemeindeteil der kreisfreien Stadt Erlangen (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Das Kirchdorf liegt am Rittersbach, einem rechten Zufluss des Bimbachs, der östlich des Ortes die Kastenweiher speist. Der Ort ist unmittelbar von Acker- und Grünland umgeben. Im Südwesten wird die Flur Schleifwegäcker genannt, im Südosten Lampeläcker und im Nordwesten Trutenäcker. Etwas weiter südwestlich befindet sich der Klosterwald.

Eine Gemeindeverbindungsstraße verläuft nach Häusling zur Kreisstraße ER 1 (1,4 km nördlich) bzw. nach Frauenaurach (1,8 km südöstlich). Eine weitere Gemeindeverbindungsstraße verläuft zur Staatsstraße 2263 bei Neuses (2 km südwestlich) bzw. zur ER 1 (1,2 km nordöstlich).

Geschichte
Der Ort wurde 1348 als "Steudech" erstmals urkundlich erwähnt. Dem Ortsnamen liegt das ahd. Wort stūda (Staude, Busch, Dornstrauch) mit Kollektivsuffix –ahi zugrunde und bezeichnete demnach eine Gegend, die von Gebüsch bewachsen war. Lehnsherr war das Hochstift Bamberg. 1384 kaufte der Nürnberger Patrizier Leupold Schürstab von Friedrich v. Laufamholz u. a. die Vogtei über acht Höfe in "Steudach". 1463 verkauften Hieronymus und Niklas Schürstab ihre Ansprüche in Steudach an Wilhelm Kolberg. 1468 gehörten zum Ort 7 Huben Felder, die auf 13 Anwesen verteilt waren, wie aus dem Urbar der Bamberger Dompropstei hervorgeht. 1528 wie auch 1570 waren die grundherrlichen Ansprüche über die acht Steudacher Güter immer noch in der Hand der Löffelholz. Im Löffelholz'schen Salbuch von 1570 wurde deren Umfang mit 3 Huben angegeben. Das dompropstische Urbar von 1580 verzeichnete neben den 8 Löffelholz'schen Anwesen, 8 dompropstische Anwesen. Der Umfang der Ländereien war derselbe wie 1468. In der Folgezeit – wahrscheinlich nach dem Dreißigjährigen Krieg – fielen die Lehen alle ans Dompropsteiamt Büchenbach heim. Es gab 4 Ganzhöfe, die 1747 in 3 Halbhöfe, 2 Dreiachtelhöfe, 7 Viertelhöfe und 1 Achtelhof zerschlagen wurden.

Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gab es in Steudach 13 Anwesen (2 Huben, 7 Viertelhuben, 1 Halbhof, 2 Dreiachtelhöfe). Das Hochgericht übte das bambergische Dompropsteiamt Büchenbach im begrenzten Umfang aus. Es hatte ggf. an das bambergische Centamt Herzogenaurach auszuliefern. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft sowie die Grundherrschaft über alle Anwesen hatte das Dompropsteiamt Büchenbach.

Von 1803 bis 1810 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Erlangen. 1810 kam Steudach an das Königreich Bayern. Im Rahmen des Gemeindeedikts wurde es dem 1811 gebildeten Steuerdistrikt Büchenbach und der 1818 gegründeten Ruralgemeinde Kosbach zugeordnet.

Am 7. Oktober 1923 wurde in Steudach die Kriegergedächtniskapelle St. Michael eingeweiht. Im April 1976 musste sie wegen Baufälligkeit abgebrochen werden. Bereits 1973 wurde ein Haus errichtet, das bis heute zugleich als Kirche und als Feuerwehrhaus dient. Am 1. Januar 1967 wurde Steudach als Teil der Gemeinde Kosbach nach Erlangen eingemeindet. In der Folgezeit entstand neben dem Altort eine Neubausiedlung.

Baudenkmäler
 Kieselbergstraße 1: Bauernhaus
 Sankt Michael 31: Bauernhaus
 Sankt Michael 35: Bauernhof
 Sankt Michael 42/44: Wohnhaus
 Bildstock
 Wegkreuz
 Martersäule

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist römisch-katholisch geprägt und nach St. Xystus  (Büchenbach) gepfarrt. Die Protestanten waren ursprünglich in die Dreifaltigkeitskirche (Erlangen) gepfarrt, mittlerweile sind sie in die Martin-Luther-Kirche (Büchenbach) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ort in der kreisfreien Stadt Erlangen
Ersterwähnung 1348
Kirchdorf (Siedlungstyp)

Steudach (Erlangen)


Sabaah (stiftet 15. april 2006) er en selvstændig, frivillig forening, der arbejder for at forbedre vilkårene for LGBT+ -personer med minoritetsetnisk baggrund.

Sabaah betyder "ny dag" eller "ny begyndelse". Foreningen har igennem de sidste mere end ti år været engageret i politisk aktivisme samt deltaget i debatarrangementer og demonstrationer. Sabaah har rådgivning for or LGBT+ personer (bl.a., men ikke begrænset til, lesbiske, bøsser, biseksuelle og transpersoner) med minoritetsetnisk baggrund og afholder arrangementer hvor målgruppen kan mødes og skabe sig et netværk med ligesindede.

I 2018 modtog Sabaah Tine Bryld Prisen.

Kilder

Etableret i 2006
LGBT-organisationer
LGBT-rettigheder
Etnicitet

Sabaah


Çiçekalanı, Kahramanmaraş ilinin Pazarcık ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Tetirlik köyüne bağlı Köycimo mahallesi iken, 3 Temmuz 1956'da Çiçekalanı adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Kahramanmaraş iline 50 km, Pazarcık ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Pazarcık'ın mahalleleri

Çiçekalanı, Pazarcık


Perimeter Institute for Theoretical Physics (PI, Perimeter, PITP) is an independent research centre in foundational theoretical physics located in Waterloo, Ontario, Canada. It was founded in 1999. The institute's founding and major benefactor is Canadian entrepreneur and philanthropist Mike Lazaridis.

The original building, designed by Saucier + Perrotte, opened in 2004 and was awarded a Governor General's Medal for Architecture in 2006. The Stephen Hawking Centre, designed by Teeple Architects, was opened in 2011 and was LEED Silver certified in 2015.

In addition to research, Perimeter also provides scientific training and educational outreach activities to the general public. This is done in part through Perimeter's Educational Outreach team.

History
In 1999, Howard Burton—who had a PhD in theoretical physics from the University of Waterloo—emailed Mike Lazaridis along with 20 CEO's in an attempt to leave his Wall Street job. Lazaridis then pitched the idea of the Perimeter Institute to Burton as he wanted to use his BlackBerry wealth for a philanthropic endeavour. Lazaridis' initial donation of $100 million was announced on October 23, 2000, believed to be the biggest private donation in Canadian history to that point. Jim Balsille and Doug Fregin each donated $10 million. The city of Waterloo offered four sites of land for free; Lazaridis chose the former site of the Waterloo Memorial Arena (near Uptown Waterloo).

Research operations began in 2001, in a temporary site in a nearby post office. Burton became the Institute's founding director. The permanent building's construction finished in 2004. The Ontario budget, announced in March 2006, included a commitment to provide $50 million in funding to PI from the Ministry of Research and Innovation.

In May 2008, Dr. Neil Turok, a cosmologist, was appointed as Perimeter Institute's director replacing Howard Burton. Lazaridis donated a  subsequent $50 million on June 4, 2008. In November 2008, it was announced that physicist Stephen Hawking would take the position of Distinguished Visiting Research Chair, a visiting position, at the institute.

Designed by Teeple Architects, a new  expansion, the Stephen Hawking Centre at Perimeter Institute, was completed in September 2011. The centre's grand opening was in September 2011 and included a video greeting from Hawking, who rarely traveled due to disability. This was the first-ever Gold Seal-managed project in Ontario, it attained LEED Silver certification in 2015.

On February 28, 2019, Dr. Robert Myers was appointed as the director of the Perimeter Institute, replacing Dr. Neil Turok.

Design
The Institute was designed by Montréal-based architectural firm Saucier + Perrotte. A concrete stairwell in the building's atrium was designed by Blackwell Engineers. The Institute's front aluminum wall is black with small windows to represent a blackboard. There are wooden fireplaces and blackboards throughout the building. Writing for The Globe and Mail, architecture critic Lisa Rochon praised the Institute's "seamless connections" between the building's interior and exterior and said the building is about "the flow of light and the directions we can take". Rochon described the building as modernism, and cited Tadao Ando as an influence.

Research

Perimeter's research encompasses nine fields:
 Cosmology
 Mathematical physics
 Particle Physics
 Quantum fields and strings
 Quantum foundations
 Quantum gravity
 Quantum information
 Quantum matter
 Strong gravity

Programs

Perimeter Institute Recorded Seminar Archive (PIRSA)
An extensive, up-to-date archive of the institute's varied research activities is readily available to the public via the internet. The Perimeter Institute Recorded Seminar Archive (PIRSA), is a permanent, free, searchable, and citable archive of recorded seminars, conferences, workshops and outreach events. Seminars with video and timed presentation materials can be accessed on-demand in Windows and Flash formats together with MP3 audio files and PDFs of the supporting materials. The PIRSA project is enlarged by the creation of SciTalks (See below).

SciTalks
After more than 13,000 talks uploaded to PIRSA, Perimeter Institute created in 2020 a new public video archive called SciTalks with the support of the Simons Foundations. It is a meta-repository search tool of scientific talks beyond what is produced at PI and aims to "revolutionize the world of scholarly communication in the way that the arXiv has done for print scientific papers". Apart from PIRSA's existing content, SciTalks indexes videos from other institutions, such as CERN, Simons Institute for the Theory of Computing, ICTP and ICTP-SAIFR. As a meta-repository, SciTalks only stores metadata and links related to the videos, which are stored in other databases.

Educational outreach

Perimeter's educational outreach team's activities include a monthly public lecture series, a two-week summer camp for the world's top science students, a series of in-class resources, week-long professional development workshops for science teachers, cultural activities with local and international artists, an online archive of educational resources, an extensive network of science teachers to share content across Canada, and many other special events and science festivals contributing to physics outreach. Perimeter Institute operates an international outreach program.

The annual EinsteinPlus summer school for high school physics teachers is held for one week each summer. The International Summer School for Young Physicists (ISSYP) is a physics camp for high school students. It brings approximately 20 Canadian students and 20 International students aged 16 – 18 to Perimeter for two weeks each year.

Public lectures series

Perimeter Institute has welcomed a number of very prominent scientists to deliver lectures on a wide variety of subjects. Lecturers have included: Freeman Dyson, Gerard 't Hooft, Jay Ingram, Seth Lloyd, Jay Melosh, Sir Roger Penrose, Michael Peskin, Leonard Susskind, Frank Wilczek and Anton Zeilinger.

BrainSTEM: Your Future is Now
This festival connected technological innovations to the scientific breakthroughs that make them possible. The festival, held September 30 to October 6, 2013, featured science-centre styled exhibits, special presentations, public lectures, Science in the Club events and insider-tours of the Perimeter Institute. Webcast Public Lectures featured James Grime, Ray Laflamme and Lucy Hawking.

Quantum to Cosmos: Ideas for the Future festival
Held in October, 2009, the Quantum to Cosmos: Ideas for the Future festival (Q2C Festival) was a science outreach event held in Canada. The festival included events and activities spanning: lectures, panel discussions, pub talks, cultural activities, a PI documentary premiere (The Quantum Tamers: Revealing Our Weird and Wired Future), sci-fi film festival, an art exhibit and the hugely popular Physica Phantastica exhibit centre, a  space filled with demonstrations, hands-on activities, experiments and an immersive 3D tour of the universe narrated by Stephen Hawking.

The Q2C Festival attracted some 40,000 attendees (including over 6,000 in the secondary school program that brought students from Ontario and New York State and nearly one million viewers – and counting – through online streaming, video-on-demand services and special television broadcasts. Special editions of TVO's "The Agenda with Steve Paikin", filmed live in PI's Atrium in Waterloo attracted hundreds of thousands of viewers from across Canada with just five broadcasts.

Training

Joint masters-level program
In partnership with the University of Waterloo, PI conducts Perimeter Scholars International (PSI), a master's level course in theoretical physics. The 10-month course was inaugurated in August 2009, and admits around 30 scholars per year. Students admitted (on average 3% of all applicants) receive full scholarships and living expenses. The master's degree itself is issued by the University of Waterloo.

Doctoral studies
Perimeter Institute for Theoretical Physics also hosts PhD students wishing to pursue full-time graduate studies under the supervision of a PI faculty member. PhD students receive their doctoral degrees from a university partner, such as the University of Waterloo.

Courses
Perimeter Institute offers a number of planned courses each year, including cross-listed programs with universities and mini-courses given by PI faculty, associate faculty and visiting researchers. The courses are made available to all students enrolled in surrounding universities. The popular courses are attended by students from University of Waterloo, University of Western Ontario, McMaster University, University of Guelph, University of Toronto, York University, and other centres.

See also
 Kavli Institute for Theoretical Physics
 Galileo Galilei Institute for Theoretical Physics
 Landau Institute for Theoretical Physics

References

External links

 PIRSA – Perimeter Institute Recorded Seminar Archive
 Perimeter Scholars International (PSI)
 Perimeter Institute for Theoretical Physics

Research institutes in Canada
Higher education in Ontario
Physics research institutes
Buildings and structures in Waterloo, Ontario
Organizations established in 1999
Theoretical physics institutes
1999 establishments in Ontario


Ahmet Hüsrev Altan (d. 2 Mart 1950; Ankara), Türk yazar ve gazeteci.

1980 döneminde Türkiye'nin eserleri çok okunan yazarlarından birisidir. Tehlikeli Masallar, Kılıç Yarası Gibi, Aldatmak çok ilgi gören romanlarındandır.  Uzun yıllar yayın sektöründe gazeteci olarak muhabirlikten genel yayın yönetmenliğine kadar çeşitli görevlerde bulundu. Taraf gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yaptı. 15 Temmuz Darbe Girişimi'nin ardından tutuklandı, yargılandığı davada ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası aldı.

Hayatı
1950 yılında Ankara'da doğdu. Annesi Kerime Altan, babası gazeteci Çetin Altan'dır. 1959 yılında ailecek İstanbul'a geldiler. Altan,  ortaöğrenimini değişik okullarda devam etti. Bir süre Robert Kolej'e devam ettikten sonra TED Ankara Koleji'nde yatılı olarak okudu. Liseyi 1970 yılında İstanbul Kültür Koleji'nde tamamladı. 18 yaşında, lise öğrencisi iken evlendi. 1972 yılında bir kızı, 1980 yılında bir oğlu oldu. Bir süre Orta Doğu Teknik Üniversitesi'ne devam etti. 1981 yılında İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'nden mezun oldu ve gazeteciliğe başladı.

Gazetecilik yaşamı
Gazeteciliğe Hürriyet gazetesinde gece muhabiri olarak başladı. Aynı gazetede şef muhabir, haber şefi, dış haberler editörü, köşe yazarı olarak çalıştı. Güneş, Milliyet ve Yeni Yüzyıl gazetelerinde uzun yıllar köşe yazarlığı yaptı. Milliyet gazetesinde çalıştığı dönemde, gazetede Kürtler'in çoğunluğu oluşturduğu kurgusal bir "Kürdiye" ülkesinden bahseden yazısı nedeniyle gazetedeki işine son verildi.

2007 yılında Taraf gazetesinin kurucuları arasında yer alan Ahmet Altan, Alev Er ile birlikte gazetenin genel yayın yönetmenliğini üstlendi. Daha sonra Alev Er'in ayrılmasıyla bu görevi tek başına yürüttü. Kum Saati başlıklı köşesinde yazılar yazdı. Eylül 2008'de Ermeni Kırımı'nın kurbanlarına adadığı bir köşe yazısı nedeniyle Türk Ceza Kanunu'nun 301'inci maddesine istinâden Türklüğe hakaret etmekle suçlandı. Taraf gazetesi 2009 yılında Leipzig Bankası Medya Vakfı tarafından verilen dünyanın prestijli basın ödüllerinden biri olan Özgürlük ve Medyanın Geleceği Ödülü'ne, 2011'de de Hrant Dink Vakfı tarafından özgür ve adil bir dünya için çalışan, ilham ve umut ışığı kişilere verilen Hrant Dink Barış Ödülü'ne layık görüldü. Altan, Aralık 2012'de Yasemin Çongar ile birlikte Taraf gazetesindeki görevinden istifa etti.

Taraf'taki yazılarına son vermesinin ardından 2015'e dek roman yazdı. 7 Ekim 2015'te gazeteciliğe geri döndü ve Haberdar'da yazmaya başladı.

TV programcılığı
Doksanlı yılların ortalarında Neşe Düzel ile birlikte Star TV'de Kırmızı Koltuk isimli tartışma programını hazırladı ve sundu.

Romancılığı
İlk edebî eseri "Paltolu Donkişot" adlı iki kişilik piyes idi. 1982 yılından itibaren romanlar ve deneme kitapları yayımladı. İlk romanı Dört Mevsim Sonbahar'da  postmodern ögeleri kullandı ve romanın kendisini romanın konusu haline getiren üstkurmaca tarzı ile kaleme aldı. Bu romanı ile Akademi Kitabevi Roman Büyük Ödülü'ne değer görüldü.

1985 yılında ikinci romanı Sudaki İz yayımlandı. Çok satan ve çok eleştirilen bu roman, yayımlanmasından dokuz ay sonra müstehcenlikle suçlanarak toplatıldı. İki yıl süren yargılamadan sonra içindeki iki buçuk sayfalık bir bölümün müstehcen içerik olduğuna ve imhasına karar verildi. Kitap, müstehcen olduğuna karar verilen kısımları siyah bantla kapatılıp, mahkemenin sakıncalı bulduğu cümleleri içeren kararı da kitabın başına eklenerek yeniden yayımlandı.

1991'de üçüncü romanı Yalnızlığın Özel Tarihi yayımlandı. İlk romanında kullandığı üstkurmacanın çeşitli alt tekniklerini dördüncü romanı Tehlikeli Masallar'da uyguladı. Bir türlü vazgeçilmeyen eski sevgilisiyle yeni bir sevgili arasında duyguları gidip gelen yalnız bir ini anlattığı bu roman, yılın en çok okunan romanlarından biri oldu.

1998 yılında yayımlanan beşinci romanı Kılıç Yarası Gibi, Yunus Nadi Roman Ödülü'ne değer görüldü. Kılıç Yarası Gibi'nin devamı sayılabilecek altıncı romanı İsyan Günlerinde Aşk, 2001 yılında yayımlandı. Bu iki romanda II. Abdülhamid dönemindeki yönetim anlayışına,  İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin faaliyetlerine geniş yer verdi.  Bu romandan sonra "Kristal Denizaltı", "Ve Kırar Göğsüne Bastırırken" adlı deneme kitaplarını "Aldatmak" ve "En Uzun Gece" romanlarını yayımladı.  Bir kadının kocasını aldatırken, neredeyse an be an hissettiklerini anlattığı Aldatmak, beş günde yüz bin adet satıldı.

Ara verdiği romancılığa 2012'de Taraf gazetesindeki görevinden istifa ettikten sonra yeniden döndü. Son romanı En Uzun Gece'den sekiz yıl sonra 2015 yılında Son Oyun adlı romanını yayımladı. Bu romanın kahramanı da uzun süredir roman yazamamış bir romancı idi. İki yıl sonra yayımladığı Ölmek Kolaydır Sevmekten adlı romanda  1912-1913 yıllarında toplam altı aylık bir sürede Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşanan olayları bir ailenin fertlerinin hatırladıklarına dayanarak anlattı.  Kılıç Yarası Gibi ve İsyan Günlerinde Aşk romanlarındaki ailenin bireyleri bu romanda günümüzde yaşayan torunları Osman'la konuşarak tekrar okuyucuyla buluştular.

Özel hayatı

Yazar ve eski milletvekili Çetin Altan'ın oğlu, İstanbul Üniversitesi İktisat profesörü ve yazar Mehmet Altan'ın ağabeyidir. Sanem Altan ve Kerem Altan adında iki çocuk babasıdır.

Ahmet Altan bir ateisttir.

Davalar
Altan, 17 Nisan 1995'te Milliyet gazetesinde yayımlanan "Atakürt" başlıklı köşe yazısı nedeniyle Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılanıp 1 yıl 8 ay hapis cezası aldı, gazetedeki işinden de kovuldu.

4 Ocak 2012'de Roboski katliamı ile ilgili kaleme aldığı "Devlet Yardakçılığı ve Ahlak" başlıklı yazısıyla Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'a basın yoluyla hakaret ettiği gerekçesiyle 1 yıl 2 ay hapis cezasına çarptırıldı. Mahkeme hapis cezasını 7 bin lira adli para cezasına çevirdi.

2 Eylül 2015'te Samanyolu Haber kanalında katıldığı bir programdaki konuşmalarından dolayı Altan hakkında 'Cumhurbaşkanı'na, hükûmete, kamu görevlilerine hakaret ve halkı kin ve düşmanlığa sevk etmek' iddiasıyla soruşturma başlatıldı.

15 Temmuz Darbe Girişimi'nin ardından başlatılan soruşturma kapsamında Ahmet Altan ile kardeşi Mehmet Altan, 10 Eylül 2016 sabahında gözaltına alındı. Altan kardeşlerin, Nazlı Ilıcak ile beraber 14 Temmuz 2016'da (darbeden bir gün önce) çıktıkları TV programında "sübliminal darbe mesajı" verdikleri nedeniyle haklarında gözaltı işlemi uyguladığı belirtildi. Bu bağlamda Ahmet Altan, aynı zamanda darbeyi önceden bilmekle de suçlandı.

Gözaltına alındıktan 12 gün sonra ifadesi alındı ancak savcılıkta açıklama yapacağını belirterek Emniyet'te yöneltilen hiçbir soruyu yanıtlamadı. Bu sırada Altan kardeşlerin avukatlarıyla Adliyede beraber bulunan HDP Milletvekili Garo Paylan, Altanlar hakkında verilen kararın daha avukatlara bile bildirilmeden önce, Sabah gazetesinin internet sayfasında yayınlanmasına tepki gösterdi. Kararın ardından Ahmet Altan tutuksuz yargılanmak üzere adlî kontrol şartıyla serbest bırakıldı ancak kardeşi Mehmet Altan tutuklandı.

Serbest bırakılmasının üstünden 24 saat geçmeden Başsavcılığın itirazı üzerine nöbetçi 1. Sulh Ceza Hakimliğince hakkında yakalama kararı çıkartıldı. 'FETÖ üyesi olmak' ve 'hükûmeti ortadan kaldırmaya teşebbüs etmek' suçlamasıyla tutuklandı.

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 4 Kasım 2019 tarihli kararıyla "FETÖ terör örgütüne yardım etmek" suçundan 10 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırıldı ve adli kontrol şartıyla tahliye edildi. 12 Kasım 2019 tarihinde tekrar tutuklandı. 14 Nisan 2021 tarihinde 4 yıl 7 ay kaldığı Silivri Cezaevi'nden tahliye edildi.

Eserleri
Roman
 1982: Dört Mevsim Sonbahar
 1985: Sudaki İz
 1991: Yalnızlığın Özel Tarihi
 1996: Tehlikeli Masallar
 1997: Kılıç Yarası Gibi
 2001: İsyan Günlerinde Aşk
 2002: Aldatmak
 2004: En Uzun Gece
 2013: Son Oyun
 2015: Ölmek Kolaydır Sevmekten
 2021: Hayat Hanım

Deneme
 1995: Gece Yarısı Şarkıları
 1997: Karanlıkta Sabah Kuşları
 2001: Kristal Denizaltı
 2003: Ve Kırar Göğsüne Bastırırken
 2004: İçimizde Bir Yer
 2016: Bir Hayat Bir Hayata Değer
 2017: Yabani Manolyalar
 2019: Dünyayı Bir Daha Görmeyeceğim

Ödülleri
 1983: Akademi Yayınevi Roman Ödülü (Dört Mevsim Sonbahar)
 1999: Yunus Nadi Ödülü (Kılıç Yarası Gibi)
 2009: Leipzig Özgürlük ve Medyanın Geleceği Ödülü
 2011: Uluslararası Hrant Dink Ödülü
 2013: Türkiye Yayıncılar Birliği Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü
 2017: Istanbul Insan Hakları Birliği Ayse Nur Zarakolu Düsünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü
 2019: Geschwister-Scholl-Preis 2019

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Ahmet Altan'ın Taraf gazetesindeki köşe yazıları
 Ahmet ALTAN Hakkında yazılan Polis Akademisi Bitirme Tezi

1950 doğumlular
Ankara doğumlu yazarlar
Yaşayan insanlar
Türk yazarlar
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Türk liberaller
Taraf (gazete) kişileri
Vefa Lisesinde öğrenim görenler
Yunus Nadi Ödülü sahipleri
20. yüzyıl Türk roman yazarları
21. yüzyıl Türk roman yazarları
Ermeni Soykırımı iddialarını kabul edenler
Türk tutuklular ve hükümlüler
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
Türk ateistler
Türk ateist yazarlar

Ahmet Altan


JMC, or Jim Melton Cyclery was a bicycle company in the 1970s and 1980s.  It started as a bicycle shop in 1969. It began manufacturing bicycle components in 1974, mostly to make a bicycle look more like a motocross motorcycle, including fenders and false fuel tanks. In 1977 JMC began manufacturing BMX bicycles. During the 1970s it sponsored BMX racers Harry Leary, Clint Miller, Tinker Juarez, and Darrell Young.

By 1979 the bicycle shop was sold and the company owned just the factory. Sales peaked in 1981 when it was number two of the American Bicycle Association title for top BMX factory team three years in a row. Jim Melton closed the company in July 1985 because of his wife Vera's poor health, and the company faced tough competition from cheap BMX-bikes made in Taiwan, and he did not want to move production abroad. Jim Melton died in late July, 2014.

Models
The JMC Black Shadow was a desirable of their models with a reputation for light weight and an excellent black finish. The most sought after models today are the Darrell Young pro model and the Andy Patterson pro model.

References

Cycle manufacturers of the United States

JMC Bicycles


Værelse 17 er en kortfilm fra 1993 instrueret af Per Fly efter manuskript af Per Fly.

Handling
Hver tirsdag og torsdag formiddag mødes John og motelejerens smukke kone Lena på værelse 17. En aften ankommer Sara, en ung pige fra byen, og indlogerer sig for natten. En film om kærlighed, løgn og jalousi.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1993

Værelse 17


Carlos José Ñáñez (Córdova, 9 de agosto de 1946) é um clérigo argentino e arcebispo católico romano emérito de Córdoba.

Ñáñez entrou no seminário da Arquidiocese de Córdoba depois de se formar no Liceo Militar General Paz do Exército Argentino. Graduou-se em teologia pela Pontifícia Universidade Gregoriana de Roma. Em 17 de julho de 1971 recebeu o Sacramento da Ordem em Córdoba. Foi capelão adjunto do Liceo Militar General Paz, depois capelão do Colegio Nuestra Señora del Huerto de Córdoba. Trabalhou no seminário de Córdoba e foi Pró-Reitor e Regente do Seminário de 1978 a 1988. De 1989 a 1990 foi pároco da paróquia do Cristo Redentor em Córdoba.

Em 12 de dezembro de 1990, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Lete e Bispo Auxiliar de Córdoba. Foi ordenado bispo em 24 de janeiro de 1991 pelo Arcebispo de Córdoba, cardeal Raúl Francisco Primatesta. Os co-consagradores foram o Arcebispo Ubaldo Calabresi, Núncio Apostólico na Argentina, e Adolfo Roque Esteban Arana, Bispo de Río Cuarto.

Carlos José Ñáñez foi nomeado Arcebispo Coadjutor de Tucumán em 20 de dezembro de 1995. Tomou posse em 2 de fevereiro de 1996.

O Papa João Paulo II nomeou Ñáñez Arcebispo de Córdoba em 17 de novembro de 1998. Tomou posse em 12 de março de 1999. Em 29 de junho do mesmo ano, recebeu o pálio do Papa João Paulo II.

Ñáñez pertence à Conferência Episcopal Argentina CEA e foi membro da Comissão Episcopal de Ministérios (1991-1999), Presidente da Comissão Episcopal para a Família (1999-2005) e desde 2005 é Presidente da Comissão Episcopal de Liturgia e a Comissão "ad hoc" para o Missal Católico na Argentina.

Em 22 de julho de 2014, o Papa Francisco o nomeou membro do Pontifício Conselho para a Promoção da Unidade dos Cristãos.

Seu pedido de aposentadoria foi concedido pelo Papa Francisco em 6 de novembro de 2021 e, ao mesmo tempo, Ángel Sixto Rossi SJ foi nomeado seu sucessor.

Arcebispos católicos da Argentina

Carlos José Ñáñez


Sinking Spring est un village américain situé dans le comté de Highland, dans l'Ohio. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Village dans l'Ohio
Comté de Highland (Ohio)

Sinking Spring (Ohio)


Kurtalan (), Siirt ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
İlçe topraklarında eski medeniyetlere ait yerleşim kalıntıları (Erzen, Zokarno ve Bemheri gibi) olmasına rağmen, ilçenin tarihi hakkında net bilgiler mevcut değildir. Tarihi kayıtlara göre 16. yüzyıl başlarında Şerefhan Beyliği toprakları içinde kalan yöre, 1514 Çaldıran Muharebesi'nden sonra Osmanlı topraklarına katılmıştır. Bugün ilçe merkezi olan Kurtalan şehrinin tarihi idari baķımdan pek eskiye dayanmamaktadır ancak bölgenin yerleşim olarak çok eski tarihlerden bu yana varlığını koruduğu bilinmektedir. Günümüzden 150 yıl kadar önce, Oyacık (Teylan) Köyü'nün Gedikbaşı (Batasê) mezrasında ikamet eden Malâ Faro aşiretinin üyeleri tarafından kurulduğu sanılmaktadır. Bilinmeyen bir nedenle köylerinden göç eden birkaç aile Zengan Tepesi'nin eteğindeki derenin her iki yakasına yerleşerek bugünkü Kurtalan ilçe merkezinin temeli olan Misriç Köyü'nü (Misircê) kurdukları soylenir.

Osmanlı Devleti zamanında Misriç Köyü'nün de içinde bulunduğu yöre "Garzan" olarak bilinmekteydi. Garzan, Siirt vilayetinin bir ilçesi durumundaydı. İlçe merkezinin yeri çeşitli nedenlerle birkaç defa değiştirilmiştir. 1904 yılında Beşpınar (Alenz) Köyü'ne taşınan ilçe merkezi, bir yıl sonra bilinmeyen bir nedenle Beykent Köyü'ne, daha sonra Kayabağlar (Zokeydê) Köyü'ne, oradan da Saipbeyli (Beybo) köyüne ve daha sonra da Garzan beylerinin etkisiyle Yanarsu (Zok) köyüne taşınmıştır. 1938 yılına kadar Zok köyünde bulunan ilçe merkezi, Zok köyünün diğer köylere uzaklığı, merkezi konumda olmayışı ve Demiryolu yapımı neticesiyle, bu yolun son durağı haline gelen Misriç Köyü'ne taşınma isteği gibi nedenlerden dolayı, 1 Haziran 1938 tarihinde çıkarılan bir kanunla ilçe merkezinin Misriç'e taşınması ve ilçe merkezi ile idari yapının adının "Kurtalan" olarak değiştirilmesi kabul edilmiştir. Aynı kanunda eski ilçe merkezi olan Zok köyünün adının Yanarsu olarak değiştirilmesi ve buranın Kurtalan ilçesine bağlı bucak merkezi haline getirilmesi de kararlaştırılmıştır. Böylece ilçe merkezi 1944 yılında fiilen Kurtalan'a taşınmış oldu.

Bozhöyük (Siirt/Kurtalan): Çağdaş Bozhöyük Köyü, Bakır Çağı'ndan kalma bir yerleşiminin üzerine kurularak altında kalan yaklaşık 7000 yıllık kültür katmanları tahrip edilmiştir.

Çayırlı (Siirt/Kurtalan): İlk olarak Bakır Çağı'nda yerleşilen höyük günümüzde de iskan edilmektedir. Çayırlı köyünün evleri, yerleşimin neredeyse tüm yamaçlarını kaplamıştır. Höyüğün batısı ise oldukça dik bir yamaç olduğu için, imar faaliyetleri bu alanda sürdürülememiştir. Höyük üzerinde, evlerin su ihtiyacını karşılamak için köy hizmetlerinin yaptırdığı bir su deposu, yol ve iki adet telefon direği mevcuttur.

Kültürü
Tarihsel, kültürel ve sosyolojik olarak, medeniyetin beşiği olarak bilinen Mezopotamya'nın nadide bir kentidir Kurtalan. Kurtalan halkı misafirperverliğiyle övülür. İlçenin gelenek ve görenekleri yörede yaygın olan kültürden esinlenmiştir. Kök boyalı Kurtalan kilimleri meşhurdur.

Coğrafi konumu
Kurtalan ilçesi, ülkenin yedi coğrafi bölgesinden biri olan Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin, Dicle Bölümü'nde yer alır. İdari bakımdan Siirt ilinin bir ilçesi statüsünde olan Kurtalan'ın doğusunda Siirt Merkez ilçe, batısında Beşiri ilçesi, güneybatısında Hasankeyf ilçesi, kuzeyinde ise Baykan ilçesi bulunmaktadır. Haydarpaşa-Kurtalan demiryolu hattının son istasyonu durumundaki ilçe merkezi, Siirt'i Batman'a ve dolayısıyla Diyarbakır'a bağlayan kara yolunun da üzerinde bulunur.

Coğrafi yapısı
669.25 km² yüz ölçüme sahip olan ilçede, 2012 yılı Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçlarına göre 56.740 kişi sayılmıştır. Kilometrekareye 84 kişi düşmektedir (Bu sayı Türkiye ortalamasının altındadır.). Toplam nüfusun 30.087'si ilçe merkezinde, geri kalan 26.653'ü ise köy ve kasabalarda yaşamaktadır. Köy ve kasaba nüfusu önceki iki yıla göre düşmüştür.

İlçe arazisi, umumiyetle dalgalı, arızalı, çıplak sırtlarla vadilerden; yer yer genişçe düzlüklerden ibarettir. Kaynağını Sason Dağlarından alan Garzan Çayı ve kolları, geniş vadileri sulu tarıma uygun alanları teşkil eder. Güneyde Beşiri ilçesi ile doğal sınırı teşkil eden iki önemli yükselti vardır: Biri 1530 m yüksekliğindeki Dilek Tepesi (Kozdağ), öbürü ise 1050 m rakımlı Garzan Dağıdır. Garzan Çayı, Başur ve Reşan Çayları Kurtalan'ın önemli akarsularıdır. Reşan Çayı ve Garzan Çayı, Çattepe Köyü yakınlarında birleşmektedir. Ekinli ve Yayıklı Köylerinde birer sulama göleti bulunmaktadır.

Yazların sıcak ve kurak kışların nispeten ılık geçtiği ilçede en fazla yağış ilkbahar mevsiminde düşmektedir. Yağışların genellikle yağmur şeklinde olduğu ilçede kışın kar yağışları da görülmektedir. Karın yerde kalma süresi 20 günü aşmamaktadır. Bugüne kadarki en düşük kış sıcaklığı -18.5 derece, en yüksek kış sıcaklığı 19,5 derece, en düşük yaz sıcaklığı 5,5 derece ve en yüksek yaz sıcaklığı 43,5 derece olarak ölçülmüştür. Sıcaklığın çok yüksek değerlerde seyrettiği yaz aylarında, buharlaşmanın da şiddetine bağlı olarak kuraklık görülmektedir. İnsanlar temel ihtiyaçları için gerekli olan suyu bile çok zor temin etmektedir. Kurtalan'ın içinde bulunduğu alanın 400-500 metre derinliğe kadar dolgu olması yüzünden yağışla gelen suyun dibe sızması ve suyu tutacak ormanların olmayışı kuraklığı arttıran diğer nedenlerdendir.

Eğitim ve kültür
Kurtalan'da 69 İlkokul, 24 Ortaokul, 8 Lise, 1 Yüksek Okul, 4 Anaokulu, 1 Öğretmen Evi ve Akşam Sanat Okulu, 1 Halk Eğitim Merkezi olmak üzere 100'ün üzerinde okul ve eğitim tesisi bulunmaktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kurtalan Kaymakamlığı

Kurtalan


Stephen Joshua Sondheim (født 22. marts 1930, død 26. november 2021) var en amerikansk komponist og tekstforfatter, kendt for flere end 50 års bidrag til musicalscenen. Blandt hans mest kendte værker kan nævnes A Funny Thing Happened on the Way to the Forum og Sweeney Todd. Han skrev lyrik til West Side Story og musik til filmen Reds.

Vigtigste musicals
  Saturday Night  (1954, opført 1997)
  West Side Story  (1957) – sangtekster
  Gypsy (1959) – sangtekster
  A Funny Thing Happened on the Way to the Forum  (1962)
  Anyone Can Whistle  (1964)
  Do I Hear a Waltz?  (1965) – sangtekster
  Company (1970)
  Follies  (1971)
  A Little Night Music  (1973)
  The Frogs (1974)
  Pacific Overtures  (1976)
  Sweeney Todd  (1979)
  Merrily We Roll Along
  Sunday in the Park with George
  Into the Woods (1987)
  Assassins (1990)
  Passion (1994)
  Bounce (2003)
  Road Show (2008)

Hæder
Sondheim har vundet én Oscar for bedste sang for "Sooner or Later", otte Tony Awards, otte Grammy Awards, en Pulitzerpris og Presidential Medal of Freedom i 2015.

Referencer

Eksterne henvisninger

Komponister fra USA
Musicalkomponister
Pulitzerprismodtagere
Modtagere af Presidential Medal of Freedom

Stephen Sondheim


Scooby-Doo: Începutul misterului (engleză Scooby-Doo! The Mystery Begins, știut și ca Scooby-Doo 3 sau Scooby-Doo 3: The Mystery Begins) este un film de televiziune american din 2009 regizat de Brian Levant, produs de Warner Premiere și distribuit de Warner Home Video. A fost difuzat pe Cartoon Network în 13 septembrie 2009 cu ocazia a cea de-a 40-a aniversare a francizei Scooby-Doo și mai târziu a fost lansat pe DVD și Blu-ray. Este al treilea din seria de filme Scooby-Doo în acțiune pe viu, servind ca un prequel pentru cele două filme de dinainte, zicând originea lui Scooby și a echipei misterelor cum aceștia s-au întâlnit pentru prima oară și prezentând evenimentele primului lor mister împreună.

Muzica este marcată de David Newman, care a fost nominalizat la Premiile Academiei și care anterior a marcat muzică pentru filmele Scooby-Doo (2002) și Scooby-Doo 2: Monștrii dezlănțuiți (2004).

Acest film este dedicat actriței Lorena Gale, ce a murit în timpul producției.

În România acest film a fost lansat pe DVD subtitrat în română, iar în 25 august 2016 a avut premiera pe Cartoon Network.

Premis
Ce-i apropie pe doi buni prieteni? Pentru Daphne, Velma, Fred, Shaggy și cățelul giumbușlucar al acestuia – Scooby-Doo, este un mister. Acest film ne transportă în vremea când cei 4 detectivi-adoleșcenți (plus un câine detectiv) s-au întalnit pentru prima dată. Acuzați pe nedrept c-au pus în scenă o glumă proastă cu fantome, puștii sunt exmatriculați din Colegiul Coolsville. Pentru a-și reabilita numele, se aliază apelând să rezolve misterul supranatural și produc râsete continue și aventură. O distracție specială cu prieteni speciali și efecte speciale extraordinare, transformă această poveste despre "cum a început totul" – de la simpla întâlnire a băiatului cu câinele la prima călătorie în Mașina Misterioasă – într-o cursă de zile mari.

Voci
 Robbie Amell ca Fred Jones
 Kate Melton ca Daphne Blake
 Hayley Kiyoko ca Velma Dinkley
 Nick Palatas ca Shaggy Rogers
 Frank Welker ca Scooby-Doo
 Shawn Macdonald ca Directorul Deedle
 Garry Chalk ca Vicedirectorul Grimes
 C. Ernst Harth ca Îngrijitorul
 Lorena Gale ca Bibliotecara
 Daniel Riordan ca Spectrul

Referințe și note

Legături externe

Filme din 2009
Cartoon Network
Filme americane
Filme cu Scooby Doo
Filme Warner Bros.
Filme de televiziune din 2009
Filme de mister

Scooby-Doo: Începutul misterului


Svijet

Književna  djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

 3. veljače – Valentin Vodnik, slovenski pjesnik, novinar i svećenik († )

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1758.


Zhang Yan (; * 10. Mai 1992) ist eine chinesische Biathletin.

Zhang Yan gab ihr internationales Debüt bei den Juniorenweltmeisterschaften 2009 in Canmore, wo sie vor Grace Boutot und Yolaine Oddou im Einzel sowie gemeinsam mit Olga Galitsch vor Audrey Vaillancourt auf Rang drei die Titel gewann. Im Verfolgungsrennen fiel sie hinter Dorothea Wierer, Marion Charles und Marie-Christin Kloss auf den vierten Rang zurück. Ihr schlechtestes Resultat erreichte sie mit Wei Ma und Tang Jialin als Schlussläuferin der Staffel mit dem achten Platz. Es dauerte bis zur Saison 2011/12, dass die Chinesin in Hochfilzen bei einem Staffelrennen an der Seite von Tang Jialin, Song Chaoqing und Wang Chunli ihr Debüt bei den Frauen im Weltcup gab und 16. wurde. Es folgte ein erstes Rennen in Ridnaun im IBU-Cup, Zhang wurde 58. eines Einzels. In Oslo bestritt sie am Holmenkollen das erste Einzelrennen im Weltcup, bei dem sie den 67. Platz im Sprint belegte. Ihr bislang bestes Resultat im Weltcup erreichte die Chinesin wenig später in Kontiolahti mit einem 64. Platz im Sprint. Saisonhöhepunkt und erste internationale Meisterschaften bei den Frauen wurden die Weltmeisterschaften 2012 in Ruhpolding. Im Einzel belegte sie den 78. Platz, verpasste als 91. des Sprints das Verfolgungsrennen und kam mit der Staffel in der Weltcup-Besetzung auf den 25. Platz. In der Weltcup-Saison 2012/2013 konnte Zhang Yan in Oberhof nach Rang 48 im Sprint das anschließende Verfolgungsrennen nach fehlerfreiem Schießen auf Platz 16 beenden und gewann damit erstmals Punkte im Weltcup.

Weltcupstatistik

Weblinks

Biathlet (Volksrepublik China)
Weltmeister (Sommerbiathlon)
Olympiateilnehmer (China)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2014
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2018
Teilnehmer an den Asienspielen (Volksrepublik China)
Chinese
Geboren 1992
Frau

Zhang Yan (Biathletin)


Babergh District (pronounced , ) is a local government district in Suffolk, England.  Primarily a rural area, Babergh contains two towns of notable size: Sudbury, and Hadleigh, which was the administrative centre until 2017. Its council headquarters, which are shared with neighbouring Mid Suffolk, are now based in Ipswich.

The district was formed on 1 April 1974 by the merger of the borough of Sudbury, Hadleigh Urban District, Cosford Rural District, Melford Rural District and Samford Rural District. The district did not have one party of councillors (nor a formal coalition of parties) exercising overall control until 2015.

Babergh's population size has increased by 5.2%, from around 87,700 in 2011 to 92,300 in 2021 and covers an area of approximately .

It is named after the Babergh Hundred, referred to in the Domesday Book of 1086, although it also covers the hundreds of Cosford and Samford.  The southern boundary of the district is marked almost exclusively by the River Stour, which also forms the border with Essex, and it is separated from East Suffolk by the River Orwell. It also neighbours the district of Mid Suffolk.

'Constable Country' is cognate with a large tract of Babergh: drawing visitors to the conservation area Dedham Vale and the well-preserved villages of Long Melford, Lavenham and Kersey for painting, agricultural and architectural history, produce such as fruit, vegetables, cider, cheese and meat, shops, accommodation, restaurants and tea rooms.

In 2011, Babergh and Mid Suffolk District Councils began working together, with one, fully integrated staff structure.

Politics

Elections to the district are held every four years. Until 2019, 43 councillors were elected from 26 wards, since that date the council consists of only 32 councillors from 24 wards. From the first election in 1973 until 2015 no party won an overall majority on the council, but after the 2015 election, the Conservative party gained a large majority. After this election the council was composed of the following councillors:

In 2017 a by-election resulted in the loss of one Conservative and gain of one Labour councillor.

In May 2017 Babergh adopted the Leader/Cabinet governance model and, since January 2018, the leader is Cllr John Ward.

For the 2 May 2019 election, following a boundary review, the number of councillors was reduced to 32 elected from 24 wards and at the election the district reverted to No Overall Control, with the following councillors elected:

Suffolk County Council Electoral Divisions in Babergh

References

External links

Babergh District Council website

Non-metropolitan districts of Suffolk

Babergh District


فلورينت بالمونت  (2 فبراير 1980 في ليون) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا في نادي الدرجة الأولى ليل الفرنسي في خط الوسط .

بدأ مسيرته الرياضية في نادي ليون سنة 1997 وتم تصعيده إلى الفريق الأول في سنة 2002 حيث ساهم في الفوز ببطولة دوري الدرجة الأولى موسم 2002-2003 ثم انتقل إلى نادي تولوز معارا في موسم 2003-2004 . في صيف سنة 2004 انتقل إلى نادي نيس وبعد 4 سنوات انتقل إلى نادي ليل .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من أوفيرني-رون ألب
فائزون بميداليات برونزية في الألعاب المتوسطية لفرنسا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في كرة القدم
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الخامسة
لاعبو تولوز
لاعبو ديجون
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو ليل
لاعبو نيس
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2001
مواليد 1980
لاعبو كرة قدم من أوفيرني-رون ألب

فلورينت بالمونت


Vesioli  es un posiólok del raión de Labinsk del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situado 32 km al sureste de Labinsk y 174 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 523 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Voznesénskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Веселый (посёлок, Лабинский район).
Información sobre el municipio en un sitio web no oficial del raión .
Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net

Localidades del raión de Labinsk del krai de Krasnodar

Vesioli (Voznesénskaya, Labinsk, Krasnodar)


La  est l'une des quinze circonscriptions législatives que compte la préfecture de Saitama au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La première circonscription de la préfecture de Saitama comprend, dans la ville de Saitama, la totalité des arrondissements d'Urawa, Midori et Iwatsuki ainsi que la majeure partie de l'arrondissement de Minuma.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Première circonscription de la préfecture de Saitama


Günter Schubert ist der Name folgender Personen:

* Günter Schubert (1938–2008), deutscher Schauspieler und Synchronsprecher
 Günter Schubert (Journalist) (1929–2014), deutscher Journalist und Historiker

Siehe auch:
 Günther Schubert

Günter Schubert (Begriffsklärung)


The coat of arms of Belize was adopted upon independence, and the current coat of arms is only slightly different from that used when Belize was a British colony (the Union Jack has been removed, and a Mestizo woodcutter has replaced one of the supporting Afro-Belizean woodcutters).

The circular border of the coat is formed by 25 leaves. Within the circle is a mahogany tree, in front of which is a shield tierced per pall inverted.  Within the shield are the tools of a woodcutter in the upper sections and a ship in the lower one.  These are symbolic of the importance of mahogany in the 18th- and 19th-century Belizean economy.

The flag of Belize features the coat of arms in its centre.

Official description
The British College of Heraldry laid forth the blazon of the coat of arms as follows:

Crest – A mahogany tree proper

Compartment – A grassy field proper

Escutcheon – Party per pall inverted, 1st Argent a paddle and a squaring axe proper in saltire 2nd Or a saw and beating axe proper in saltire 3rd per fess bleu celeste and barry wavy or vert azure above the last a sailing ship proper

Supporters – Dexter a Mestizo (revised post-independence to Belizean Mestizo) woodsman proper garbed in trousers argent bearing in the dexter hand a beating axe, sinister an African (revised post-independence to Afro Belizean) woodsman proper garbed in trousers argent bearing in the sinister hand a paddle proper.

Other elements – The whole surrounded by a wreath of 25 leaves proper

Historical versions

References

National symbols of Belize
Belize
Belize
Belize
Belize

Coat of arms of Belize


Bryllup kan henvise til:

 Bryllup – ceremonien ved indgåelse af ægteskab
 Bryllup (dokumentarfilm) – dansk dokumentarfilm fra 1987 af Eva Bjerregaard
 Bryllup (typografi) – typografisk begreb

Bryllup (flertydig)


القناص هو الشخص الذي تدرب على إطلاق النار بدقة على الأهداف الصغيرة جدا أو البعيدة، وفي أكثر الأحيان هدف القناص هو الإنسان العدو.
ويوجد في المناطق العسكرية دورات تدريبية عسكرية للقنص وخاصة مايستخدم بندقية القنص،وهو نوع خاص من البنادق.
وقد اكتشف تلسكوب القنص يسمى نطاق القنص وهو يساعد على القنص.
ويتدرب القناص على مهارة التخفي، لكي يصعب على العدو أن يراه.
وللقناص اسم آخر وهو «الهداف».

خبرة الصيادين غالبا ما تشترك في العديد من المهارات القناصة ويجب معرفتها.
كلمة القناص جاءت من كلمة القنص التي كانت من الصعب جدا أن نرى الطيور ونطلق من دون قنص.

القناص المقصود فيه الصياد المحترف وليس قناص(sniper) سمي قناصا لاحترافه بالصيد وصيد السمك والحيوانات
كما أن القناصة أنواع مختلفة

اساليب القناصة

يعمل القناصة عادة في ازواج تتكون من فرد يحدد الهدف ويحسب اتجاه وسرعة الرياح والاخر يطلق النار.
عندما يكون القناص بمفرده يسعي للتخفي والاختباء حتي يتمكن من تنفيذ مهامه.

اجواء العمل

 الاجواء الهادئة : (ليلا وحين يتوقف إطلاق النار) يسعى القناص الي الهدوء والثبات وعدم إطلاق النار بعشوائية حتي لا يتم كشف موقعه.
 الأجواء الصاخبة : (أثناء تبادل إطلاق النار وحين القصف المدفعي)يسعي القناص الي استهداف الرتب العالية والافراد في النقط العالية والحصينة.

المراجع

قناصون
قناصون عسكريون
مهن قتالية

قناص


An Prescottia mucugensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni C.O.Azevedo ngan Van den Berg. An Prescottia mucugensis in nahilalakip ha genus nga Prescottia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prescottia (Orchidaceae)

Prescottia mucugensis


Benzinli motorda (yani Otto çevriminde), yanma sabit hacimde gerçekleşir, dizel motorda (yani dizel çevriminde) ise yanma sabit basınçta gerçekleşir. Karma çevrimde ise günümüz modern dizel motorlarında olduğu gibi, yanmanın ilk aşaması sabit hacime yakın, son aşaması ise sabit basınca yakın gerçekleşmektedir. Bu yüzden ısının bir miktarının sabit hacimde, geri kalan kısmının da sabit basınçta sisteme verildiği bu çevrime karma çevrim denir.

Sözü edilen aşamalar, aşağıdaki P-V diyagramında gösterilmiştir.

Karma çevrim safhaları

Sıkıştırma (1-2)
Bu safhada, piston alt ölü noktadan üst ölü noktaya doğru hareket eder. Bu sırada emme ve egzoz valfleri kapalıdır, dolayısıyla içerdeki hava sıkışır ve basıncı grafikte görüldüğü gibi artar.

Sabit Hacimde Yanma (2-3)
Piston üst ölü noktaya ulaştığı sırada silindire enjektör tarafından yakıt püskürtülmeye başlar. Sıkışarak ısınmış havayla karşılaşan yakıt yanmaya başlar, bunun sonucunda basınç P2'den P3 değerine sıçrama yapar. Sisteme ısı girişinin olduğu ilk safha bu safhadır.

Sabit Basınçta Yanma (3-4)
Bu safhada piston aşağı doğru hareketine başlar fakat yanma devam ettiğinden basınç düşmez. Bu durum 4 nolu noktaya kadar böyle devam eder. Böylece bu safhada da sisteme ısı girişi devam etmiş olur.

Genleşme (4-5)
Artık silindire yakıt püskürtülmemektedir ve yanma durmuştur. Piston aşağı doğru hareketine devam ettiğinden silindirdeki basınç da düşmeye başlar.

Egzoz (5-1)
Sistem 5 nolu noktaya (AÖN) geldiğinde egzoz valfi açılır. Silindir egzoz sistemi ile dışarıya açıldığından silindirdeki basınç atmosferik basınca düşer. Sistemden ısının atılması bu safhada gösterilmiştir. Gerçekte, dışarıya ısının atılması pistonun egzoz stroğunu yapmasıyla olur (grafikte yatay çizgiyle gösterilen strok), ancak ideal bir çevrimde egzoz stroğunda negatif veya pozitif bir iş yapılmadığından çevrimde incelenmez, ısının atılması da egzoz valfi açıldığında bir anda olmuş gibi gösterilir.

Sabit basınçta hacim artış oranı (φ)

  : Sıkıştırma oranı
  : Kurs hacmi
  : Yanma odası hacmi
  : Maksimum basıncın olduğu hacim
  : Isı verilmeye devam edilen hacim
  : Maksimum basıncın oluştuğu noktadaki sıcaklık
  : Sabit basıncın sona erdiği noktadaki sıcaklık

Sabit hacimde basınç artış oranı ( λ )

Çevrimin işi (W [kJ])

a. Sıkıştırma işi

k : adyabatik üs (ayrıntılı bilgi için bkn. özgül ısı)

b. Genleşme işi

c. Net iş

Sisteme sürülen ısı ( QS )

  : sabit hacimdeki özgül ısı
  : sabit basınçtaki özgül ısı
  : sisteme sürülen özgül ısı
  : kütle
  : sıcaklık

Sistemden atılan ısı ( QR )

Net ısı ( Qnet )

Çevrimin verimi (η)
η = amacımız olan enerji / kullanılan enerji

Termodinamik çevrimler
Çevrimlerine göre motorlar

Karma çevrimli motor


As danças vernáculas são estilos que se desenvolveram 'naturalmente' como parte da cultura 'cotidiana' dentro de uma comunidade. Em contraste com a elite e a cultura oficial, as danças vernáculas são geralmente aprendidas naturalmente sem instrução formal, junto com outros tipos de cultura vernacular .

A palavra 'vernáculo' é usada aqui da mesma forma que em referência à linguagem vernacular, definida em contraste com a linguagem culta/literária.

As danças vernáculas em contexto urbano são comumente referidas como danças de rua .

Alguns folcloristas sugerem o termo como uma substituição mais universal do termo "dança folclórica", enquanto outros o usam para melhor definir o conceito de dança folclórica. O termo é atribuído a Marshall e Jean Stearns (1968), que usaram para caracterizar a dança jazz em sua forma de "rua" (em contraste com a forma de show biz).

Referências

Danças

Dança vernacular


La isla Kapuziner (; literalemente «isla de los Capuchinos») es una pequeña isla lacustre, deshabitada y boscosa en el sur del país europeo de Austria. Administrativamente pertenece al estado federado de Carintia. Posee una superficie de 1,2 hectáreas y mide 150 metros de largo por 100 de ancho. Geográficamente se encuentra en el lago Wörthersee al lado de la isla de las Serpientes (Schlangeninsel; ahora conocida como isla de las Flores o Blumeninsel). Se puede acceder a ella mediante botes, es visitada por turistas que la buscan debido a que es un lugar apartado.

Véase también
 Geografía de Austria
 Geografía de Europa

Referencias

Islas lacustres de Austria
Geografía del estado de  Carintia

Isla Kapuziner


Nikolaj Andreas Hansen (fæddur 15. mars 1993) er danskur fótboltamaður sem spilar fyrir Víking Reykjavík. Hann var í Val og hann kom til Víkings árið 2017.

Hann hóf feril sin hjá FC Vestsjaelland og var þar í 3 ár þangað til hann fór í HB Koge og var þar í 2 ár þangað til hann fór aftur til FC Vestsjaelland og hann var þar í 1 ár og fór til val hann var þar í 3 ár og þaðan for hann til Víkings Reykjavíkur.

Sjá einnig
Nikolaj Andreas Hansen hjá KSÍ

Danskir knattspyrnumenn

Nikolaj Hansen