Ay Savaşçısı, özgün ismiyle  (), manga yaratıcısı Naoko Takeuchi'nin ilk olarak manga sonra ise anime şeklinde yapılan eseridir.

Manga serisi 1991-1997 yıllarında Nakayoshi dergisinde yayımlanmıştır. Bu dönemde 52 bölüm, 18 cilt şeklinde yayımlanmıştır. Manga serisi, Ay Savaşçısı'na dönüşerek Ay prensinin ve Efsanevi Gümüş kristalin (「幻 の 銀 水晶」 Maboroshi no Ginzuishō) arayışına çıkan 14 yaşındaki Usagi Tsukino'nun maceralarını anlatır. Seri boyunca Ay Savaşçısı, Efsanevi Gümüş kristali korumak ve güneş sistemini yok etmek isteyen düşmanları önlemek için görevlendirilmiş gezegen savaşçıları (セ ー ラ ー 戦 士 Sera Senshi) takımına liderlik etmiştir.

Anime, Toei Animation tarafından manga serisinin 18 cildi baz alınarak hazırlanmıştır. Anime Japonya'da 5 sezon olmak üzere 1992-1997 yılları arasında yayımlanmıştır. Ayrıca manga serisi bazında 3 animasyon filmi, 3 kısa metrajlı anime, 1 televizyon yayını ve "Güzel Koruyucu Ay Savaşçısı" adlı dizi hazırlanmıştır. Anime hikâyesi 2014 yılında yayımlanan Ay Savaşçısı Kristal animesi ile yeniden başlatılmıştır. Manga serisinden ilham alınarak hazırlanmış hafif romanlar, kart oyunları, resimler, müzikaller, müzikler ve video oyunları da bulunmaktadır. Manganın İngiliz versiyonunun Kuzey Amerika'da yayımlanması Kodansha Comics USA tarafından, Random House Australia tarafından üstlenilmiştir. Aynı zamanda lisanslı olarak Avustralya ve Yeni Zelanda'da yayımlanmıştır. Animenin İngilizce dublajını Kuzey Amerika'da Viz Media, Avustralya ve Yeni Zelanda'da ise Madman Entertainment üstlenmiştir.

Yayımlandığı günden bugüne kadar Ay Savaşçısı serisinin hem anime, hem manga versiyonları büyük rağbet görmüş, bütün dünyada meşhur olmuştur. Manga serisinin şimdiye kadar 35 milyondan fazla kopyası satılmıştır, böylece manga dünyada en çok satılan shōjo manga serisine dönüştürmüştür. Eleştirmenler seriye kişileştirme, mizah ve sanatına göre olumlu görüşler vermişler. Serinin anime versiyonu Japon animelerinden Batı dünyasını en çok etkilemiş olanıdır.

İçerik
Hikâye 5 bölümden oluşmaktadır: "Karanlık Krallık", "Kara Ay", "Sonsuzluk", "Rüya" ve "Yıldızlar".

14 yaşındaki Japon kızı Usagi Tsukino yolda karşılaştığı ve dost olduğu Luna adındaki konuşan kara kedi sayesinde güçler kazanır ve Ay Savaşçısı'na dönüşür. Güneş sistemini düşmanlardan korumak ile görevlendirilir. Luna ve Usagi, Efsanevi Gümüş Kristali ve prensesi bulmak için gezegen savaşçıları takımını kurarlar. Günler geçtikçe Luna ve Usagi diğer gezegen savaşçılarını bulurlar: Çalışkan ve akıllı Ami Mizuno Merkür Savaşçısı,  çalışan ve eğitim gören Rei Hino Mars Savaşçısı gibi, Usagi'nin okuduğu okula yeni geçen Makoto Kino Jüpiter Savaşçısı gibi uyanır. Venüs Savaşçısı gibi uyanan Minako Aino da partneri beyaz kedi Artemis ile takıma katılır. Ayrıca onlar Smokinli Şövalye Mamoru Chiba ile rastlaşırlar. Smokinli Şövalye onlara zaman zaman yardımcı olur.

Hikayenin birinci bölümünde ("Karanlık Krallık") Gezegen savaşçıları Karanlık Krallık'a karşı savaşırlar. Kraliçe Beryl ve generalleri (Kunzaite, Nephrite, Zoisite ve Jedaite), Kraliçe Metariya için Efsanevi Gümüş kristali ele geçirmek ve dünyayı fethetmek istemektedir. Gezegen savaşçıları geçmiş yaşamlarında kadim Ay krallığı olan Gümüş Millenyumda yaşadıklarını keşfetmiştir. Ay Krallığı'na karşı savaş ilan etmiş ve Ay Krallığını yıkmışlardır. Gümüş Millenyum kraliçesi Kraliçe Serenity, Efsanevi Gümüş Kristali kullanarak kediler yani Luna ve Artemis'i, Gezegen savaşçılarını, Prens Serenity'yi ve onun sevgilisi Prens Endymion'u gelecekte yeniden reenkarnasyon olmalarına ortam yaratmıştır. Takım öğrenir ki, Usagi Prenses Serenity'nin ve Mamoru da Prens Endymion'un reenkarnasyonudur. Generallerin de önceleri Endymion'un şövalyeleri olduğu fakat Kraliçe Metariya tarafından zihinlerinin ele geçirildiği anlaşılmaktadır. Kraliçe Metariya ile son savaşta Minako onu öldürür fakat gezegen savaşçıları kendi hayatlarını feda ederler. Ay Savaşçısı, Efsanevi Gümüş Kristali kullanarak onları yeniden diriltmiştir.

Hikayenin ikinci bölümünde ("Kara Ay") Usagi ve Mamoru'nun gelecekten gelen kızları Chibi Usa 30. yüzyıldan gelerek Efsanevi Gümüş kristali almak istiyor. Bu zaman gezegen savaşçıları Kara Ay ve Bilge Adam ile karşılaşırlar. Chibi Usa, gezegen savaşçılarını geleceğe yani 30. yüzyılın Kristal Tokyo'suna götürüyor. Burada Chibi Usa'nın annesi Yeni Kraliçe Serenity ve babası Kral Endymion hükümranlık sürüyor. Seyahatleri sırasında onlar mekan-zaman kapısının koruyucusu Plüton Savaşçısı ile karşılaşırlar. Plüton Savaşçısı, zamanı durdurma becerisi (bu güçten yararlanmak ölümle sonuçlandığından kendini bilerek kurban etmiştir) ile Kara Ay'ın lideri Prens Demande'nin tüm evreni yok etmesini engeller lakin ölür. Sonda Chibi Usa Yeni Ay Savaşçısı gibi uyanır, Ay Savaşçısı'yla birlikte Bilge Adam'ın asıl siması olan Ölü Kabusu mahveder.

Hikayenin üçüncü bölümünde ("Sonsuzluk") Profesör Souichi Tomoe tarafından yaratılan Ölüm Avcıları'ndan bahsedilmektedir. Profesör Tomoe, Firavun 90 adlı varlığın Dünya gezegeni ile birleşmesi için yol arıyor. Onun kızı Hotaru Tomoe'nin vücuduna ise Bayan 9 adlı varlık girer. Bu varlık ise Firavun 90'ın geçmesi için kapı açmalıdır. Hikâyenin bu kısmında Güneş sistemini korumak ile görevlendirilmiş diğer gezegen savaşçılar yani Uranüs Savaşçısı gibi uyanan Haruka Tenou ve Neptün Savaşçısı gibi uyanan Michiru Kaioh ortaya çıkar. Plüton Savaşçısı'nın reenkarnasyonu olan fizik öğrencisi Setsuna Meioh da onlara katılır. Usagi Kutsal Kupa'yı elde ediyor ve Süper Ay Savaşçısı'na dönüşür. Kutsal Kupa'dan ve kristalden kullanarak Firavun 90'ı önlemeye çalışmaktır. Michiru, Haruka ve Setsuna'nın tehlikeli gördükleri Hotaru ise Satürn Savaşçısı olarak uyanır. Ölüm Müjdecisi Satürn Savaşçısı kendi gücü ile Firavun 90'ı Dünya'dan ayırır, Plüton Savaşçısı'na kendi gücüyle kapıyı kapatmasını emreder. Usagi, Prenses Serenity gibi kendi gücünü kullanarak gezegenin gücünü restore eder.

Hikâyenin dördüncü bölümünde ("Rüya") Ölü Ay Sirki'nin lideri Kraliçe Nehelenia kendini Gümüş Millenyum'un ve Dünya'nın "yasal yönetici"si ilan eder. Nehelenia, Dünya'da Altın Krallık'ın bulunduğu Elysion'u işgal eder, Helios'u ele geçirir ve yardımcılarına Efsanevi Gümüş Kristali'ni ele geçirmeyi söyler. Prens Endymion yani Mamoru Ciba Altın Krallık'ın kutsal taşı olan Altın Kristali bulur. Mamoru ve gezegen savaşçıları Kutsal Kupa aracılığıyla güçlerini birleştirirler ve bu güç sayesinde Ay Savaşçısı Sonsuz Ay Savaşçısı'na çevrilir. Sonsuz Ay Savaşçısı Kraliçe Nehelenia'yı öldürür. Kraliçe Nehelenia'nın yardımcıları Amazon Dörtlüsü aslında Chibi Usa'nın koruyucuları olduklarını, ama zihinlerinin Nehelenia tarafından ele geçirildiğini öğrenirler.

Hikâyenin beşinci bölümünde ("Yıldızlar") Usagi ve arkadaşları okuldan mezun olurlar. Onlar yeni düşman yani sahte gezegen savaşçılarından oluşan Gölge Galaxia takımı ile karşılaşırlar. Takımın lideri Galaksi Savaşçısı asıl gezegen savaşçılarının gezegen kristallerini ele geçirip, bununla galaksiyi ele geçirmek ve Kaos'u öldürmek ister. Mamoru ve gezegen savaşçılarının çoğunun ölümünden sonra Galaksi Savaşçısı onların gezegen kristallerini ele geçirir. Usagi, dostlarını yeniden hayata döndürmek için Galaksi kazanına seyahat eder. Kinmoku gezegeninden gelmiş Yıldız Işıkları Savaşçıları takımı, bu gezegenin yöneticisi Prenses Kakyuu ve uzak gelecekten gelen Ufaklık savaşçı ona yardım etmek isterler. Chibi Usa ve Asteroid Savaşçılar da onlara katılır. Birçok savaştan sonra Galaksi Savaşçısı ölür, Ufaklık savaşçı ise Kosmos Savaşçısı'na çevrilir. Ay Savaşçısı Efsanevi Gümüş Kristal aracılığıyla Kaos'u yok eder ve arkadaşlarını hayata döndürerek Dünya'ya döner. Hikâye Mamoru ve Usagi'nin 6 yıl sonra evlenmeleri ile sona erer.

Ana karakterler

 Usagi Tsukino (Japoncada; Usagi, Tavşan anlamına gelir. Tsukino: Ay anlamına gelir. Uzakdoğu isimlerinde soyadı (Usagi) önce yazıldığı ve isme tamlama eki -o/-a vb. geldiği için anlamı ay tavşanıdır.) - Ay Savaşçısı

Serinin baş karakteri Usagi Tsukino, inanılmaz büyüklükte sevgiye sahip olan dikkatsiz ve sulu göz bir ortaokul öğrencisidir. Yengeç burcudur. Ay Savaşçısı olduğu ilk zamanlarda kötülerle savaşmak istemez, sıradan biri olmak ister. Zaman geçtikçe Ay'dan gelen gücünü sevdiklerini korumak adına kullanmayı öğrenir. Aynı zamanda Ay Prensesi Serenity olan Usagi, animede diğer savaşçılar gibi yeniden doğarak tekrar dünyaya gelmiştir.

 Mamoru Chiba - Smokinli Şövalye

Usagi'den yaşça büyük bir öğrenci olan Mamoru Chiba çocuk yaşta trafik kazasında anne ve babasını kaybetmiştir ve geçmişini hatırlayamamaktadır. Seriler boyunca önceden bilgilendirici rüyalar görür. Kim olduğunu bulma çabası içerisinde rüyalarının yardımıyla Usagi'yi yani Prenses Serenity'yi bulur. Kendisinin çok uzun zaman önce Dünya Prensi Endymion olduğunu ve Ay Prensesi Serenity ile büyük bir aşk yaşadıklarını hatırlar. Usagi ile tekrar aşk yaşar. Savaşçılar ile beraber savaşır.

 Ami Mizuno - Merkür Savaşçısı

Tam bir kitap kurdu olan Ami Mizuno, Usagi'nin okul arkadaşı ve okul birincisidir. Çok zeki olan Ami, Merkür Savaşçısı'na dönüşebilmekte ve suyu kontrol edebilmektedir (bkz: Neptün Savaşçısı) Annesi gibi bir gün doktor olmayı hedeflemektedir. Ders çalışmaya olan tutkusu ve bilgisinden dolayı Luna'nın verdiği ufak bir el bilgisayarı sayesinde grubun beyni olmuştur.

 Rei Hino - Mars Savaşçısı

Güçleri: Ateş, mitolojik güçler, kargalarla konuşabilme.

Büyükbabası ile bir tapınakta yaşayan Rei Hino, kötü güçlerin varlıklarını sezebilme gücüne sahiptir. Mars Savaşçısı'na dönüştüğünde ateşi kontrol edebilmektedir. Çizgi filmde çok ciddî ama Usagi'nin dikkatsizliğine çok çabuk sinirlenen biri olarak çizilmiştir. Gruptaki kızlardan farklı, özel bir okula gitmektedir.

 Makoto Kino - Jüpiter Savaşçısı

Güçleri: Doğa, şimşek, iyi bir dövüşçü ve erkeklerle dövüşebilecek kadar güçlü olma.

Delikanlı bir kız olan Makoto Kino, serinin ilerleyen safhalarında Usagi'nin okuluna transfer olur. Uzun ve güçlü olarak resmedilen Makoto, Jüpiter Savaşçısı'na dönüşebilmekte ve yıldırım, şimşek gibi güçleri ve bazı bitkileri kontrol etmektedir. Ailesini yıllar önce kaybeden Makoto, yalnız yaşamakta ve kendi kendine bakmaktadır.

 Minako Aino - Venüs Savaşçısı

Güçleri: Sevgi ve güzellik.

Minako Aino, beyaz bir kedi formunda dünyaya gönderilen Artemis'in bir dönüşüm kalemi vermesiyle Sailor V olarak ilk uyanan savaşçıdır. Sailor V daha sonra Sailor Venüs olarak anime ye dahil olur ve aşkın savaşçısı ile Ay Savaşçısı'nın dört gardiyanı tamamlanır. Ünlü bir şarkıcı ve bir idol olmak isteyen Minako, bulduğu her fırsatta bunu gösterir. Sarı ve turuncu renklerini çok sever. Adının anlamı aşkın küçük güzel çocuğudur. Annesi ve babası vardır ama kardeşi yoktur. Burcu Terazi'dir. Beden eğitimi dışında hiçbir dersi sevmez. Gezegeni Venüs'tür. Minako, diğerlerinden daha açık bir kişiliğe sahiptir. Genelde savaşçıların içinde en iyimser ve en pozitif savaşçıdır. İlk defa sevgi ve adalet için savaşmaya başladığında, İngiltere'de V Savaşçısı olarak tanınıyordu.(bkz: anime serisi)

 Chibiusa - Küçük Ay Savaşçısı

Usagi ve Mamoru'nun gelecekten gelen kızı olan Chibiusa'nın gerçek adı Usagi Tsukino'dur. İkinci sezonda gelecekten annesini kurtarmak için Sailor Moon'un Gümüş Kristal'i almak için gelir, serinin sonunda geleceğin Gümüş Kristal'inin kendi vücudunda bulunduğunu öğrenir. Sonraki sezonda savaşçı olarak eğitim görmek için Küçük Ay Savaşçısı(Sailor Chibi Moon) olarak gelir. İlk başlarda yirminci yüzyılda annesi olacak olan Usagi ile iyi geçinemez ve ondan daha olgun olduğunu belirtir. Ancak zaman geçtikçe birbirlerine olan bağ güçlenir. Otuzuncu yüzyıldaki annesi gibi bir hanımefendi olmak ister.

 Setsuna Meiou - Plüton Savaşçısı

Güçleri: Zamanın akışını ve uzay-zaman sürekliliğini kontrol etmek.

Gizemli bir karakter olan Setsuna Meioh, Plüton Savaşçısı'dır. İlk başlarda Plüton Savaşçısı olarak Uzay-Zaman Kapısına gardiyanlık yaparken görülür. Zaman kapısında, orayı hiç bırakamadığı için, kendini çok yalnız hissettiği görülür ama Chibiusa ile yakın arkadaştırlar. Ayrıca kendini feda etmekten çekinmez. 3. sezonda arkadaşlarını kurtarabilmek için zamanı durdurmuş(yasaklanmış güç) ve bunun bedelini hayatıyla ödemiştir. Daha sonra sürgündeki süresi dolduğu için geri döner. Kutsal Kupa'yı oluşturan üç tılsımdan Lal Küre'nin sahibidir.

 Michiru Kaiou - Neptün Savaşçısı

Güçleri: Okyanusu kontrol etmek, gelecek olayları önceden görmek.

Yetenekli ve keman çalan Michiru Kaiou, diğer kızlardan yaşça büyüktür. Güçleri Merkür Savaşçısı'nın güçlerine benzer. Neptün Savaşçısı'na dönüşebilir ve okyanusun gücüne kullanır.(bkz: Derin Batış) Çok yetenekli ve çok güzel olan Michiru, savaşçı olmak adına  hayallerinden vazgeçmiştir. Görevine tamamen sadıktır ve bu uğurda kurbanlar vermeye hazırdır. Bir sanat okulunda çalışır. Kutsal Kupa'yı oluşturan üç tılsımdan Derin Su Aynası 'nın sahibidir. Uranüs Savaşçısı ile Üstü kapalı olarak anlatılan bir aşk ilişkisi vardır.

 Haruka Tenou - Uranüs Savaşçısı

Güçleri: Gökyüzünün gücü.

Haruka Tenou, Uranüs Savaşçısı'na dönüşebilmektedir. Michiru ile aynı yaştadır. Gökyüzü Savaşçısı olarak da bilinir. Savaşçı olmadan önce yarışçı olmak istemektedir fakat savaşçı olarak uyanır. Motor kullanmakta oldukça iyidir. Erkeksidir, erkek gibi giyinir, uzaktan erkek olduğu düşünülür. Tanıştığı her kadın ona hayranlık duyar. Savaşırken Neptün Savaşçısı gibi kurban vermekten çekinmez. Kutsal Kupa'yı oluşturan üç tılsımdan Uzay Kılıcı'nın sahibidir.

 Hotaru Tomoe - Satürn Savaşçısı

Güçleri: Sessizlik ve yıkım, enerji bariyeri yapmak.

Deli bir bilim insanının kızı olan Hotaru Tomoe, laboratuvarda olan bir kaza sonucu sağlığı zayıflamıştır. Karanlık güçler tarafından ele geçirilen Hotaru, Mistress Nine olarak boy gösterir. Sonrasında Ay Savaşçısı ve Küçük Ay Savaşçısı'nın sevgisi sayesinde Satürn Savaşçısı olarak uyanır, sonuncu gezegen savaşçısı olarak kızlara katılır. Bir gezegeni yok edebilme gücüne sahip olan Satürn Savaşçısı, Yıkım Savaşçısı olarak da adlandırılır. Aynı zamanda diğer adı da Sessizlik Savaşçısı'dır.

Manga
Orijinal manga 52 cildin yanı sıra 10 ayrı hikâyeden oluşmuştur. İlk Nakayoshi' de yayımlanmaya başlamıştır.

Ay Savaşçısı mangasından önce, Naoko Takeuchi, Sailor Venus'ü konu alan Kod Adı: Sailor V'yi yayımlamıştır. Naoko Takeuchi, kızlar hakkında hoş bir seri yapmak istiyordu ve editörü de onlara fuku giydirmesini söyledi. Sailor V'nin animeye uyaralama fikri önerildiğinde, konsept sadece Sailor V'nin baş kahraman olması şeklinde uyarlanmıştı. Sailor V mangası astronomi, astroloji, Yunan Mitolojisi, Roma Mitolojisi, Dört unsur, gençlik modası ve okul kızı tuhaflıkları gibi konuları içeriyordu.

Orijinal manga 52 ciltten yanı sıra 10 ayrı hikâyeden oluşmuştur. İlk Nakayoshi' de 1991'den 1995 tarihine kadar yayımlanmaya başlamıştır. 10 ayrı hikâye, Kodansha'nın Run Run kitabıyla dizi olarak yayımlanmıştır. Kodansha tüm yayınları düzenli bir şekilde yayımlamıştır. Tüm ciltler (10 ayrı hikâye ile birlikte) ilk baskı 1992'den 1997'ye kadar yayımlanmıştır.

Yenileme diye adlandırılan ikinci seri 2003 yılında, live action series gösterimdeyken yayımlanmıştır. Kodansha, yenilenen konuşma balonları ve resimlerle, düzenlemeler ve güncellemelerle dolu mangayı tekrar yayımlamıştır. Bu yayımlanan yeni manga, tamamen yeni bir cilt kapağı ve yeni karakter çizimleri içeriyordu. Yeni basım ayrıca 12 cilt ve 2 ayrı hikâye içeriyordu.

1995 yılının sonuna doğru, 13. cilt yayımlandı ve milyondan fazla kopya sattı. Japonya; Çin, Meksika, Avustralya, çoğu Avrupa ülkesi ve Doğu Amerika içinde olmak üzere 23'ten fazla ülkeye ihracat yaptı.

Kodansha, Orijinal Resim Koleksiyonu adında her 5 hikâyenin resimlerini içeren bir resim kitabı (artbook) yayımladı. Kitap, cilt kapakları, promosyon materyalleri ve Naoko Takeuchi tarafından yapılan birçok şeyi içeriyordu. Birçok resim, Takeuchi'nin fikirlerini nasıl geliştirdiğini, her resmi nasıl yaptığını, neyi sevip sevmediğini ve hikâyesinin animeye çevrilişi hakkında yorumları içeriyordu.

1997 senesinin sonuna doğru, manga serisinin bitiminden sonra Volume Infinity adında yeni bir resim koleksiyonu yayımlandı. Ama bu koleksiyon, Takeuchi'nin çizimlerinin yanı sıra; arkadaşlarının ve anime için çalışan seslendirme sanatçılarının resimlerini de içeriyordu.1999 yılında Kodansha, karakterlerin kabataslak çizimlerinin olduğu ve daha önce hiç görülmeyen karakterlerin barındırıldığı Materials Collection adlı resim kitabını yayımladı. Her resim yanında Takeuchi'nin yorumlarını içeriyordu. Ve en sonda da Paralel Ay Savaşçısı adlı kısa manga yayımlandı.

2013 yılında, yeni bir düzenleme ile Japonya'da yeniden yayımlanmaya başladı, 12 ciltten oluşmakta ve her birine Naoko, takeuchi tarafından yeni bir kapak resmi çizilmiştir.

2012 yılında resmi siteden yapılan bir duyuru ile yeni bir anime serisi yapılacağı duyurulmuş ve birkaç kere ertelenmiştir. Çalışmalarda bir değişiklik olmazsa 2014 yazında niconico web sitesinde yayınlanmıştır.

Ay Savaşçısı Kristal

Ay Savaşçısı Kristal Japonya'da {{nihongo | Pretty Guardian Sailor Moon Crystal|美少女戦士セーラームーン{{|Crystal|クリスタル}}|Bishōjo Senshi Sērā Mūn Kurisutaru}} olarak bilinen ve 2014 yılında orijinal serinin 20. yılı nedeniyle net üzerinden yayınlanmaya başlamış anime. Anime serisi 5 Temmuz 2014'ten 18 Temmuz, 2015 yılına kadar dünya çapında Niconico tarafından yayınlanmış olup, animasyonu Toei Animation tarafından yapılıp Munehisa Sakai ve Chiaki Kon tarafından yönetilmektedir. 1992-1997 yılında yayınlanmış klasik animenin aksine Ay Savaşçısı Kristal Naoko Takeuchi'nin mangasına çok daha sadık bir şekilde ilerlemektedir. Manga'nın Infinity isimli hikâyesini konu alan bölümler 6 Nisan 2016 yılında yayınlanmaya başlamıştır. Ay Savaşçısı Kristal'in Niconico üzerinden yayınlanan ilk bölümü 1 milyonun üzerinde kişi tarafından izlenmiştir.

Eleştiriler
Pek çok anime gibi Ay Savaşçısı da LGBT temsillerine sahip, özellikle Haruka ve Miçiru eşcinsel çiftinin tanıtıldığı Sailor Moon S başlıklı üçüncü sezonundan itibaren. Birçok ülkede bu LGBT içerikler karakterlerin cinsiyetleri ya da ilişki durumları değiştirilerek sansürlendi.

Animede görünen ilk eşcinsel çift Kraliçe Beryl'in uşaklarından Künzit ve Zoisit'tir. Türkçe dublajda ve DiC dublajında ilişkilerine heteronormatif bir görünüm vermek için Zoisit'in cinsiyeti değiştirilerek kadın yapıldı. Ama mangada bu ikisi heteroseksüel ve aralarında abi-kardeş ilişkisi gibi bir ilişki var.

Amazon Üçlüsü'nden Balık Gözü kadınsı bir erkek. Feminen bir yüzü vardır, feminen giyinir, yine kadınsı tarzda uzun, dalgalı saçlara sahiptir ama bedeni erkektir. Erkeklere ilgi duyar. Anime çizgi filmde, Uranüs savaşçısı ve Neptün savaşçısı arasında eşcinsel bir aşk bulunmaktadır.

Ay Savaşçısı Kristal versiyonunda ise Chibiusa, babası olan Mamoru'ya duyduğu aşktan dolayı onu elde etmek için kötülüğün yanına geçer. Mamoru'yu elde eder ve onunla öpüşür. Anime de reenkarnasyon durumundan dolayı Ay savaşçısı, Mamoru, kızları Chibiusa ve gelecekteki versiyonlarıyla çok karmaşık ilişkiler vardır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Sailor Moon Resmi Web sitesi

Manga serileri
1991 mangaları
1992 anime serileri
1992'de başlatılan video oyunu serileri

Mangalara dayalı anime serileri
Fantezi anime
Komedi anime
Macera anime
Mahō shōjo anime ve manga
LGBT teması içeren anime ve mangalar
Süper kahraman televizyon dizileri
Ergenler ile ilgili televizyon dizileri
Kurguda Güneş Sistemi
Shoujo
Kodansha mangaları
TV Asahi programları
YTV dizileri
ABS-CBN programları
Atv dizileri
TRT programları
Animez

Ay Savaşçısı


مدينة مصدر هي أول مدينة تعتمد على الطاقة النظيفة والمتجددة في العالم وهي تجمع سكني مستدام تم إنشاؤه في إمارة أبوظبي، ليستخدم قالب: الطاقة. ومبادرة مصدر، هي المنصة العالمية للعمل المشترك الرامي إلى إيجاد الحلول المناسبة لعدد من أهم القضايا الملحة التي تؤثر على حياة الإنسان بصورة عامة، والمتمثلة في أمن الطاقة، والتغير المناخي مبادرة مصدر التي تقودها شركة أبوظبي لطاقة المستقبل (مصدر)، التابعة لـ شركة مبادلة للتنمية (مبادلة). وسبل تطوير الخبرة البشرية في مجال الطاقة المتجددة والتنمية المستدامة.

ويتمثل الهدف الأساسي لـ «مصدر» في إبراز ريادة أبوظبي كمركز عالمي لأبحاث وتطوير تقنيات الطاقة المتجددة، وتحقيق التوازن الفاعل لموقعها القوي في سوق الطاقة العالمية التي تواصل تطورها بلا توقف. وتعمل أبوظبي على تعزيز مواردها وخبرتها الواسعة في الأسواق العالمية للطاقة، والبناء عليها وصولاً إلى تقنيات المستقبل.

ومن الأهداف وثيقة الصلة أيضاً، تسويق وتطبيق هذه التقنيات وغيرها في مجالات الطاقة المستدامة، وإدارة الكربون، والحفاظ على المياه. وستلعب «مصدر» دوراً حاسماً في الارتقاء بـإمارة أبوظبي من مرحلة استهلاك التكنولوجيا إلى إنتاجها.

وتسعى المبادرة إلى تأسيس قطاع اقتصادي جديد كلياً يقوم على هذه الصناعات المبتكرة في أبوظبي، والذي من شأنه دعم التنوع الاقتصادي، وتنمية القطاعات المرتكزة على المعرفة، وتعزيز سجل إنجازات أبوظبي في مجال الحفاظ على البيئة، والمساهمة في تطور المجتمع العالمي.

الموقع
تقع مدينة مصدر بالقرب من مطار أبوظبي الدولي، وتبعد عن مركز العاصمة حوالي ربع ساعة أي حوالي 40 كيلو متر بعيدا عن مركز العاصمة.

مدينة مصدر تقع حاليا في مدينة أبوظبي وهدفها كان قبل وبعد تكملتها هو الرؤية المستقبلية الخضراء بدون تلويث .

مقالات ذات صلة
 معهد مصدر للعلوم والتكنولوجيا
 استدامة

مراجع

أحياء سكنية في أبو ظبي
أماكن مأهولة مقترحة
بيئة الإمارات العربية المتحدة
تأسيسات سنة 2006
تخطيط حضري مستدام
مبان ومنشآت تحت بناء في أبو ظبي
مدن مخطط لها
مدن مخططة في الإمارات العربية المتحدة
معالم أبو ظبي
منشآت نورمان فوستر

مدينة مصدر


Petrocephalus es un género de peces elefante en la familia Mormyridae, siendo el único género en la subfamilia Petrocephalinae por lo que conforma un grupo monofilético dentro de ésta, con aproximadamente treinta especies y subespecies.

Estos peces son nativos de África, siendo endémico de Angola, Camerún, Gabón, República Centroafricana, Mali, Níger, Nigeria y Congo. Su área de distribución se observa principalmente en la cuenca del Congo, Pool Malebo, y los ríos Kouilou-Niari, Sanaga, Nyong, Ogooué y Ntem, entre otros.

Especies

Referencias

Enlaces externos

Mormyridae

Petrocephalus


Friederike Renate Stolz (née le  à Linz, morte le  à Gallspach) est une céramiste et sculptrice autrichienne.

Biographie

Friederike Stolz est la fille du zoologiste et taxidermiste Bernhard Stolz, qui, en tant qu'employé des Musées d'État de la Haute-Autriche, conçoit de 1897 à 1906 les animaux de la grotte de Linz.

Elle suit d'abord une formation de chant au Conservatoire de Linz avant de commencer ses études à l'Académie des beaux-arts de Vienne.

Elle approfondit ses connaissances lors d'un séjour de deux ans en Italie, où elle réalise des stucs, des vitraux et des mosaïques. À partir de 1938, elle reçoit des commandes de reliefs, bustes, statues, fontaines, qui ont la reconnaissance officielle du Troisième Reich ; elle reçoit le Gaukulturpreis du Reichsgau Oberdonau.

Après la destruction de la grotte de Linz dans les bombardements, Friederike Stolz présente les plans de la nouvelle construction. En 1946, elle et une équipe de huit céramistes sont chargées de réaliser la construction.

Elle poursuit son travail artistique avec des monuments aux morts, des statues en bronze, des rénovations d'églises et des travaux de céramique.

Notes et références

Liens externes

Sculptrice autrichienne
Naissance en janvier 1913
Naissance à Linz
Décès en juillet 1989
Décès à 76 ans
Décès en Haute-Autriche
Naissance en Autriche-Hongrie

Friederike Stolz


An Dactylorhiza grandis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Claridge Druce, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Peter Francis Hunt. An Dactylorhiza grandis in nahilalakip ha genus nga Dactylorhiza, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dactylorhiza

Dactylorhiza grandis


Gödet Barajı, Karaman'da, Gödet Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1983-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 570.000 m³, su yatağından yüksekliği 94,00 m, normal su kotunda göl hacmi 158,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 6,75 km²'dir. Baraj 24.000 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Karaman ilindeki barajlar

Gödet Barajı


Doğu Ekspresi, TCDD Taşımacılık tarafından Ankara – Kars güzergâhında her gün karşılıklı bir sefer işletilen anahat trenidir. Trenler yataklı, kuşetli ve yemekli vagonlardan oluşmaktadır.

Tren, Ankara - Kars güzergâhındaki seferini 25 saat 30 dakikada tamamlamakta; Kars - Ankara güzergâhında ise seferini 25 saatte tamamlamaktadır.

Doğu Ekspresi, Ankara – Kars demiryolu'nun inşasına paralel olarak ilk seferini 1936 yılında Haydarpaşa – Çetinkaya arasında yaptı. 1939'da hattın Erzurum'a ulaşmasıyla trenin güzergahı Erzurum'a uzadı. O dönemler Erzurum – Kars arasının Rus hat açıklığında olması sebebiyle yolcular Kars'a varmak için Erzurum'da tren değiştirmek zorundaydılar. 1962'de hattın standart hat açıklığına değiştirilmesiyle Haydarpaşa-Kars arasında kesintisiz seferler başlamıştır. 2012'de Ankara – İstanbul YHD projesinin inşası sebebiyle hat kısaltılmış ve seyahat başlangıç noktası Ankara olmuştur.

Seferler
Günlük karşılıklı 1 adet seferin düzenlendiği tren hattında sefer süresi yaklaşık 26 saattir. Ankara-Kars arası tren ücreti Eylül 2023 itibarıyla 400₺ olarak belirlenmiştir.

Görseller

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TCDD resmî sitesi
 TCDD Taşımacılık resmî sitesi

TCDD Taşımacılık Ekspresleri
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat
Anahat

Doğu Ekspresi


Cette page concerne les évènements survenus en 1936 au Vatican  :

Évènement
  : Création de l'Académie pontificale des sciences.

Notes et références

Année au Vatican

1936 au Vatican


Hikmet Karaman (d. 9 Mart 1960, Kocaeli), Türk teknik direktördür. 1994-1997 yılları arasında Kocaelispor ve Galatasaray kulüplerinde profesyonel takım antrenörlüğü yapmıştır. 1998'den günümüze kadar çeşitli futbol takımlarının teknik direktörlüğünü yapmıştır. 2002-03 sezonunda Çaykur Rizespor'u 2007-08 sezonunda Antalyaspor'u Süper Lig'e çıkartmayı başarmıştır. Türkiye Kupasını 2001-02 sezonunda müzesine götüren Kocaelispor'un teknik direktörlüğü yapmıştır.

Teknik direktörlük kariyeri
Galatasaray'da teknik direktör Reinhard Saftig'in yardımcı antrenörlüğünü yapmıştır. Daha sonra Erzurumspor, Kayserispor, Çaykur Rizespor, Adanaspor, Kocaelispor gibi takımlarda teknik direktörlük yapmıştır.

2006-2007 sezonunda MKE Ankaragücü'nde teknik direktörlük yapmıştır. 2007-2008 sezonunda ise Ankaraspor'un başına geçmiştir.

2010-2011 sezonunda Süper Lig'e yeni yükselen ve Hakan Kutlu tarafından çalıştırılan Manisaspor'da, sezonun ilk haftalarında alınan kötü sonuçlardan dolayı sezonun 4. haftasında Hakan Kutlu'nun görevine son verildi ve boşalan teknik direktörlük mevkiine Hikmet Karaman getirildi. Hikmet Karaman'la Manisaspor başarılı bir sezon geçirdi ve dört büyüklerle oynanan karşılaşmaların birçoğunda galip gelmeyi başardı. Bu başarılı ortama rağmen 2011-12 sezonunun hazırlık döneminin ardından yardımcılar Reha Erginer ve Kazım Akgün'ün istifasından sonra Hikmet Karaman'da istifa ederek Manisaspor'dan ayrıldı. Hikmet Karaman Manisaspor'dan ayrılmasının ardından Futbol Ateşi adlı programda yorumculuk yapmıştır. Gaziantepspor teknik direktörü Abdullah Ercan'ın istifasından sonra Gaziantepspor teknik direktörlüğüne getirilmiştir. 4 Şubat 2013 tarihinde Gaziantepspor'la olan sözleşmesi tek taraflı olarak feshedilmiştir. Ardından 6 Şubat 2013 günü Bursaspor'la anlaşmıştır. 8 Ağustos 2013 tarihinde UEFA Avrupa Ligi ön eleme maçında Vojvodina'ya elenen Bursaspor, 9 Ağustos 2013 tarihinde teknik direktör Hikmet Karaman ile yollarını ayırdı. 2013-2014 sezonunda Kayseri Erciyesspor'a 21 Aralık 2013 tarihinde teknik direktör olmuştur. 11 Aralık 2014 tarihinde Mehmet Özdilek'in ardından Çaykur Rizespor teknik direktörlüğüne getirilmiştir. 10 Şubat 2021 tarihinde teknik direktör Mustafa Dalcı'nın istifasından sonra MKE Ankaragücü ile anlaşmıştır.

Zeytinburnuspor
1998 yılının Mayıs ayında Kocaelispor takım antrenörlüğü görevini devam ettiren Karaman, 7 Mayıs 1998 tarihinde Zeytinburnuspor ile sözleşme imzalamıştır. 24 gün gibi kısa bir süre takımın başında kalan teknik adam 30 Mayıs 1998 günü Zeytinburnuspor'dan ayrılmıştır. Dönemin 2. Futbol Liginde mücadele eden Zeytinburnuspor ile sadece iki lig maçına çıkmış bir beraberlik bir mağlubiyet almıştır.

Erzurumspor
Dönemim en üst seviye futbol ligi olarak kabul edilen 1998-99 Türkiye 1. Futbol Ligi takımlarından Erzurumspor ile 1 Temmuz 1998 günü yeni sözleşme imzalayan Hikmet Karaman bu takım ile 18 karşılaşmaya çıkmıştır. Bu karşılaşmalardan 8 galibiyet 4 beraberlik 6 mağlubiyet alan teknik adam 2 Aralık 1998 tarihinde takımdan ayrılmıştır.

Çaykur Rizespor
Erzurumspor ile yollarını ayıran Hikmet Karaman, 22 Nisan 1999 tarihinde Çaykur Rizespor ile sözleşme imzaladı. Süper Lig'e yükselme play-off maçlarında Göztepe'ye 1-0 kaybeden karaman ve öğrencileri yeni sezon hazırlıklarına başladı. 1999-2000 Türkiye 2. Futbol Ligi yükselme grubunda 3. olarak playoff oynamaya hak kazanan Rizespor elemelerde Gaziantep Büyükşehir Belediyespor, Aydınspor ve Diyarbakırspor'u eleyerek Süper Lig'e yükselmeyi başarmıştır. Takımını bir üst lige taşıyan Hikmet Karamam 31 Mayıs 2000'de yollarını Rizespor ile ayırdı.

Adanaspor
1999 yılının Aralık ayının başında Süper Lig takımlarından Adanaspor ile sözleşme imzalayan Karaman, 1999-00 sezonunu dokuzuncu sırada tamamladı. Bir sonraki sezon olan 2000-2001 Türkiye 1. Futbol Ligi'de Adanaspor'un başında kalan Hikmet Karaman başarısız bir sezon geçirmiştir. 7 Aralık 2000 tarihinde Adanaspor tarafından sözleşmesi feshedilmiş, Adanaspor bir alt lige düşmüştür.

Kocaelispor
7 Aralık 2000'de Adanaspor ile olan sözleşmesi sona erdi. Yeni takım arayışları içerisinde olan Hikmet Karaman, 8 Aralık 2000 tarihinde Kocaelispor ile anlaştı. 2000-2001 sezonunun ortalarında göreve gelen teknik adam ilk Kocaelispor sezonunu 13. sırada tamamladı. 2001-2002 sezonunu Karaman Kocaelispor'un başında geçirdi. Türkiye ligini 34 maçta 43 puan toplayarak 11. sırada tamamlayan Karaman yönetimindeki Kocaelispor asıl sürprizi 2001-2002 sezonunun Türkiye Kupasını müzesine götürerek gerçekleştirmiştir. 3 Nisan 2002 tarihinde oynanan final müsabakasında Kocaelispor futbol takımı Beşiktaş'ı 4-0'lık sonuçla mağlup ederek tarihinde ikinci (Kocaelispor ilk Türkiye Kupasını 1997'de almıştır) defa bu kupayı müzesine götürmeyi başarıyordu. 2002-03 sezonunda ilk defa UEFA Kupası'nda mücadele etmeye hak kazanan Hikmet Karaman ve öğrencileri bu turnuvanın ilk turunda Macaristan'ın Ferencvárosi takımına her iki maçta da kaybederek elendiler. Kötü başlayan sezonun sekizinci haftasında yönetim ile anlaşamayan Karaman Kocaelispor takımı teknik direktörlüğünden ayrılmıştır.

Çaykur Rizespor
2003-2004 sezonunda Kocaelispor ile yollarını ayıran başarılı teknik adam Çaykur Rizespor ile anlaştı. İlk sezon 19 maçta sadece 4 galibiyet 3 beraberlik alarak puan tablosunun 14. sırasında ligi tamamladı.

Kayserispor
2004-2005 sezonunda hikmet Karaman'nın yeni durağı ligin köklü takımlarından Kayserispor oldu. 1 Ekim 2004 tarihinde Anadolu'nun sarı-kırmızı renklere sahip takımı ile anlaştı. Kayserispor bu sezonu 14. sırada tamamladı.

MKE Ankaragücü
2005-2006 sezonunun ortalarında MKE Ankaragücü ile yeni sözleşme imzalayan Hikmet Karaman bu sezonu 13. sırada tamamladı. 2006-2007 Süper Lig'de 29 maç boyunca Ankaragücü'nün başında geçiren teknik adam bu sezonu da 13. sırada tamamladı. Aynı sezon içerisinde ikinci lig takımlarından Malatyaspor'u 1 maç çalıştırdı. Ankaragücü'nde yaşanan yönetim bazlı sıkıntılar nedeni ile 2009-2010 sezonu dahil olmak üzere değişik defalar takımın başına geçen Hikmet Karaman, bu sezonlarda herhangi bir kupa kazanmayı başaramadı.

Manisaspor
14 Eylül 2010 tarihinde yeni takımı Manisaspor ile sözleşme imzaladı. Süper Lig'de 30 maça çıkan ekip ligi 10. sırada tamamlayabildi. Türkiye Kupası'nda ise herhangi bir başarı gösteremediler.

Gaziantepspor
2011-2012 sezonunu Gaziantepspor ile tamamlayan Karaman ligi 10. sırada tamamladı. 2012-2013 sezonuna da aynı takımla başlamayı tercih eden Karaman 2012-13 sezonunun 20 haftası boyunca takımın başında kalmıştır.

Bursaspor
2012-2013 sezonunu son 14 haftalık bölümü için Bursaspor'la anlaşma sağlayan teknik adam Bursaspor ile süper ligi 4. sırada tamamlayarak UEFA Avrupa Ligi'ne gitmeye hak kazanmıştır.

Kayseri Erciyesspor
2013-2014 sezonuna Kayseri Erciyesspor ile başlayan teknik direktör 19 hafta boyunca topladığı 25 puanla iken takımın başından ayrıldı.

Çaykur Rizespor
2014-2015 sezonu boyunca 22 maç Rizespor'un teknik direktörlüğünü yapan Hikmet Karaman ligi 14. sırada tamamladı. Bir sonraki sezonda Rizespor ile yola devam teknik direktör 34 maç boyunca takımı çalıştırmış ve ligi 13. sırada tamamlamıştır.

11 Aralık 2014 tarihinde Mehmet Özdilek'in ardından Çaykur Rizespor teknik direktörlüğüne getirilmiştir.

Alanyaspor
2 Ocak 2018 tarihinde Safet Sušić'ten boşalan Alanyaspor teknik direktörlük görevine getirilmiştir.

Yeni Malatyaspor
3 Mart 2020 tarihinde teknik direktörlük görevine getirildi. 10 maç sonra 18 Ağustos 2020 tarihinde görevinden ayrıldı.

Başarıları

Kulüp
 Türkiye 1. Lig İkinciliği (Süper Lig'e Yükseliş)
 2002-03 Çaykur Rizespor
 Türkiye 1. Lig İkinciliği (Süper Lig'e Yükseliş)
 2007-08 Antalyaspor

Bireysel
 İki kez Süper Lig'e yükselmeyi başaran 23 teknik direktörden birisidir (Diğerleri: Hüseyin Kalpar, Hüseyin Hamamcı, Yücel İldiz, Reha Kapsal, Erdem Tuğal, Bahri Kaya, Candan Dumanlı, Zeynel Soyuer, Erkan Kural, Sabri Kiraz, Yılmaz Gökdel, Metin Diyadin, Fethi Demircan, Tamer Kaptan, Necdet Niş, Fevzi Zemzem, Adnan Dinçer, Sadi Tekelioğlu, Mustafa Denizli, Osman Özköylü ve Suat Mamat)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 hikmetkaraman.com.tr İnternet Sitesi - Hikmet Karaman Resmî Sitesi

1960 doğumlular
Tirebolu doğumlular
Türk teknik direktörler
Adanaspor teknik direktörleri
MKE Ankaragücü GSK teknik direktörleri
Ankaraspor teknik direktörleri
Gaziantepspor teknik direktörleri
Kayserispor teknik direktörleri
Kocaelispor teknik direktörleri
Manisaspor teknik direktörleri
Malatyaspor teknik direktörleri
Çaykur Rizespor teknik direktörleri
Bursaspor teknik direktörleri
Karaman
Yaşayan insanlar
1. Lig teknik direktörleri

Hikmet Karaman


École nationale supérieure des mines de Paris, također poznata i pod imenom Mines ParisTech, francuska je grande école i sastavni fakultet Université Paris sciences et lettres. Osnovao ga je 1783. kralj Luj XVI.

Mines ParisTech odlikuju se izvanrednim učinkom svojih istraživačkih centara i kvalitetom međunarodnog partnerstva s drugim prestižnim sveučilištima u svijetu.

Poznati maturanti
 Pierre Berthier, francuski geolog i mineralog
 Louis Le Chatelier, francuski inženjer
 Henry Louis Le Chatelier, francuski kemičar kasnog 19. i ranog 20. stoljeća
 Charles Combes, francuski inženjer
 Auguste Perdonnet, francuski inženjer

Izvori

Vanjske poveznice
 Mines ParisTech

Pariz
Visokoškolske ustanove u Francuskoj


Somnoroasa (Laserpitium prutenicum) L. este o specie aparținând familiei Apiaceae.

Descriere
Diferă de Laserpitium latifolium prin faptul că umbele principale au numeroase bractee cu margini cu peri (bractee cu margini fără peri în Laserpitium latifolium). Planta este bienală, are peri, crește până la 1 metru, are o tulpină subțire și unghiulară, rămuroasă până la vârf. Frunze au mai puțin de 2-3 pene, cu lobi lanceolați sau zimțați și eliptici, așezate de-a lungul pețiolului scurt, cu peri duri dedesubtul lor. Florile sunt de culoare albă sau galbenă, de obicei cu 10-20 de umbele principale; numeroase bractee și bracteole liniar-lanceolate și membranoase. Fructul este mare și elipsoidal, cu șiruri de peri duri. Înflorește primăvara târziu și vara.

Distribuție și habitat
Toată Europa, cu excepția Albaniei, Belgiei, Marii Britanii, Danemarcei, Finlandei, Greciei, Irlandei, Olandei, Islandei, Norvegiei, Suediei și Turciei. Trăiește în locuri ierboase și în păduri.

Taxonomie

 Citologie

Numărul de cromozomi ai Laserpitium prutenicum (Fam. Apiaceae) și taxoni infra-specifici: n = 11

 Sinonime

 Lacellia prutenica Bubani

Denumire comună

 Română: somnoroasă.

Vezi și

 Caracteristicile apiaceelor

Referințe

Legături externe

Laserpitium prutenicum la pfaf.org

Plante descrise în 1753
Flora Europei
Apiaceae

Somnoroasă


Hudson River Islands State Park is a  state park in New York. The park is located on the Hudson River in Greene and Columbia counties.

Park description
Hudson River Islands State Park comprises the entirety of the island of Stockport Middle Ground and the southern tip of Gay's Point. The park is open from May through October, and is accessible only by boat.

The park offers access for fishing, hiking, and hunting, and includes a day-use area with picnic pavilions and a nature trail. Camping is permitted at several first-come, first-served primitive campsites.

The park is within the boundaries of the Stockport Flats section of the Hudson River National Estuarine Research Reserve, part of the National Estuarine Research Reserve System.

See also
 List of New York state parks

References

External links
 New York State Parks: Hudson River Islands State Park

State parks of New York (state)
Parks in Columbia County, New York
Parks in Greene County, New York
Parks on the Hudson River

Hudson River Islands State Park


Valerian și orașul celor o mie de planete (titlu original în franceză: Valérian et la Cité des mille planètes) este un film SF franțuzesc în limba engleză din 2017 regizat de Luc Besson. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Dane DeHaan ca Valérian și Cara Delevingne ca Laureline. Premiera a avut loc la 21 iulie 2017 în toată lumea și pe 26 iulie în Franța. Scenariul este bazat pe seria de benzi desenate Valérian and Laureline, serie scrisă de Pierre Christin și desenată de Jean-Claude Mézières.

Prezentare

Valerian (Dane DeHaan) și Laureline (Cara Delevingne) sunt agenți speciali ai guvernului teritoriilor umane. Misiunea lor este de a menține ordinea în întregul univers. Valerian vrea mai mult decât o relație profesională cu Laureline  - ostentativ se ține după ea cu propuneri romantice. Dar trecutul său plin de  femei și valorile ei tradiționale fac ca Laureline să riposteze în  continuu. În conformitate cu directiva Comandantului lor (Clive Owen), Valerian și Laureline se duc într-o misiune în uluitorul oraș intergalactic   Alpha, o metropolă în continuă expansiune unde se află  mii de specii diferite din toate colțurile universului. Alpha are șaptesprezece milioane de locuitori care doresc binele tuturor punând la dispoziție talentele lor, tehnologia și resursele.   Din păcate, nu toată lumea din Alpha crede în aceste  obiective; de fapt forțe nevăzute au fost dezlănțuite pentru a pune  rasa umană în mare pericol.

Distribuție
 Dane DeHaan ca Valerian
 Cara Delevingne ca Laureline
 Clive Owen - Commander Arün Filitt
 Rihanna
 Kris Wu
 John Goodman
 Ethan Hawke
 Sam Spruell - General Okto Bar
 Alain Chabat
 Mathieu Kassovitz
 Herbie Hancock
 Rutger Hauer

Producție
Filmările au început la  5 ianuarie 2016 lae Cité du cinéma, în Saint-Denis, nordul Parisului. Cheltuielile de producție s-au ridicat la 170 milioane €.

Recepție

Note

Legături externe

Valerian și orașul celor o mie de planete

Vezi și

Filme din 2017
Filme franțuzești
Filme în limba engleză
Filme regizate de Luc Besson
Filme SF din anii 2010
Filme bazate pe benzi desenate
Filme de aventuri
Filme de acțiune
Filme de dragoste
Filme EuropaCorp
2017 în științifico-fantastic


Espinhel (Portekizce: Freguesia) Portekiz'de Águeda belediyesine bağlı olan, 11,95 km2 yüzölçümüne sahip, 2.799 nüfuslu (2001) bucak.

Águeda'nın bucakları

Espinhel


Academi, formerly known as Blackwater, is an American private military contractor founded on December 26, 1996, by former Navy SEAL officer Erik Prince. It was renamed Xe Services in 2009, and was again renamed to Academi in 2011, after it was acquired by a group of private investors. In 2014, Academi merged with Triple Canopy to form Constellis Holdings.

Academi and its predecessors provide contract security services to the United States federal government. Since 2003, it has provided services to the Central Intelligence Agency. In 2013, its subsidiary, International Development Solutions, received an approximately $92 million contract for U.S. State Department security guards.

In 2007, Blackwater received widespread notoriety for the Nisour Square massacre in Baghdad, when a group of its employees killed 17 Iraqi civilians and injured 20. Four employees were convicted in the United States and later pardoned on December 22, 2020, by President Donald Trump.

History

1997: Blackwater USA
Blackwater USA was formed on December 26, 1996, by Al Clark and Erik Prince in North Carolina, to provide training support to military and law enforcement organizations. In explaining its purpose, Prince stated: "We are trying to do for the national security apparatus what FedEx did for the Postal Service." After working with SEAL and SWAT teams, Blackwater USA received its first government contract following the bombing of USS Cole off the coast of Yemen in October 2000.

1998: Training center opens
Prince purchased  approximately  of the Great Dismal Swamp, a vast swamp on the North Carolina–Virginia border that is now mostly a national wildlife refuge. "We needed 3,000 acres to make it safe," Prince told reporter Robert Young Pelton. There he created his private training facility and his contracting company, Blackwater, which he named for the peat-colored water of the swamp.

The Blackwater Lodge and Training Center officially opened on May 15, 1998, with a , $6.5 million facility headed by Robert Anderson. It comprises several ranges: indoor, outdoor, urban reproductions; an artificial lake; and a driving track in Camden and Currituck counties. The company says it is the largest training facility in the country. The concept was not a financial success but was kept  solvent by sales from sister company Blackwater Target Systems.

2002–2007: Blackwater Security Company
Jeremy Scahill has claimed that Blackwater Security Company (BSC) was the brainchild of Jamie Smith, a former CIA officer who became vice president of Blackwater USA and the founding director of Blackwater Security Company, holding both positions simultaneously. However, this claim is denied by Prince and Blackwater executive Gary Jackson, who describe firing Smith from his position as a low-level administrator for "non-performance" after a thirty-day contract. Smith has been accused of further embellishing his military and contracting record to defraud investors at SCG International Risk.

2003–2006: First contracts
BSC's first assignment was to provide twenty men with top-secret clearance to protect the CIA headquarters and another base that was responsible for hunting Osama bin Laden. Blackwater was one of several private security firms employed following the U.S. invasion of Afghanistan. BSC was originally formed as a Delaware LLC and was one of over sixty private security firms employed during the Iraq War to guard officials and installations, train Iraq's new army and police, and provide other support for coalition forces.

Smith left Blackwater to start his own firm, SCG International Risk, in 2003.

Blackwater was hired during the aftermath of Hurricane Katrina by the U.S. Department of Homeland Security to protect government facilities, as well as by private clients, including communications, petrochemical, and insurance companies. Overall, the company received over US$1 billion in U.S. government contracts.  The company consisted of nine divisions and a subsidiary, Blackwater Vehicles.

In August 2003, Blackwater received its first Iraq contract, a $21 million contract for a personal security detachment and two helicopters for Paul Bremer, head of the U.S. occupation in Iraq.

In July 2004, Blackwater was hired by the U.S. Department of State under the Bureau of Diplomatic Security's Worldwide Personal Protective Services (WPPS) umbrella contract, along with DynCorp International and Triple Canopy, Inc. for the purpose of providing protective services in Iraq, Afghanistan, Bosnia, and Israel. The contract applied for two years and expired on June 6, 2006. It authorized 482 personnel, and Blackwater received $488m for its work.

On September 1, 2005, following Hurricane Katrina, Blackwater dispatched a rescue team and helicopter to support relief operations. Blackwater moved about 200 personnel into the area impacted by Hurricane Katrina, most of whom (164 employees) were working under a contract with the Federal Protective Service to protect government facilities, but the company held contracts with private clients as well. Blackwater's presence after Katrina cost the federal government $240,000 per day.

In May 2006, the U.S. State Department awarded WPPS II, the successor to its previous diplomatic security contract. Under this contract, the State Department awarded Blackwater, along with Triple Canopy and DynCorp, a contract for diplomatic security in Iraq. Under this contract, Blackwater was authorized to have 1,020 staff in Iraq. Blackwater's responsibilities included the United States embassy in Iraq. At the time it was a privately held company and published limited information about internal affairs.

Leadership
Cofer Black, the company's vice-chairman from 2006 through 2008, was director of the CIA's Counterterrorist Center (CTC) at the time of the September 11 attacks in 2001. He was the United States Department of State coordinator for counterterrorism with the rank of Ambassador-at-Large from December 2002 to November 2004. After leaving public service, Black became chairman of the privately owned intelligence-gathering company Total Intelligence Solutions, Inc., as well as vice-chairman of Blackwater.

Robert Richer was vice president of intelligence until January 2007, when he formed Total Intelligence Solutions. He was formerly the head of the CIA's Near East Division.

2006–2007: New training centers
In November 2006, Blackwater USA announced that it had acquired an  facility  west of Chicago in Mount Carroll, Illinois, called Impact Training Center. This facility has been operational since April 2007 and serves law enforcement agencies throughout the Midwest.

Blackwater tried to open an  training facility three miles north of Potrero, a small town in rural east San Diego County, California, located  east of San Diego, for military and law enforcement training. The opening had faced heavy opposition from local residents, residents of nearby San Diego, local Congressmember Bob Filner, and environmentalist and anti-war organizations. Opposition focused on a potential for wildfire increases, the proposed facility's proximity to the Cleveland National Forest, noise pollution, and opposition to the actions of Blackwater in Iraq. In response, Brian Bonfiglio, project manager for Blackwater West, said: "There will be no explosives training and no tracer ammunition. Lead bullets don't start fires." In October 2007, when wildfires swept through the area, Blackwater made at least three deliveries of food, water, personal hygiene products and generator fuel to 300 residents near the proposed training site, many of whom had been trapped for days without supplies. They also set up a "tent city" for evacuees. On March 7, 2008, Blackwater withdrew its application to set up a facility in San Diego County.

2007–2009: Blackwater Worldwide

In October 2007, Blackwater USA began the process of changing its name to Blackwater Worldwide and unveiled a new logo. The change deemphasized the "cross hair" reticle theme, simplifying it slightly.

On July 21, 2008, Blackwater Worldwide stated that it would shift resources away from security contracting because of the extensive risks in that sector. Said company founder and CEO Erik Prince, "The experience we've had would certainly be a disincentive to any other companies that want to step in and put their entire business at risk."

2009–2010: Xe Services LLC

In February 2009, Blackwater announced that it would be once again renamed, this time to "Xe Services LLC", as part of a company-wide restructuring plan, intended to re-focus the company on its logistics, aviation and training aspects, rather than its security operations.

Prince announced his resignation as CEO on March 2, 2009. He remained as chairman of the board but was no longer involved in day-to-day operations. Joseph Yorio was named as the new president and CEO, replacing Gary Jackson as president and Prince as CEO. Danielle Esposito was named the new chief operating officer and executive vice president.

2010–2014: Academi
In 2010, Xe was acquired by USTC Holdings, an investor consortium, who sought to further re-brand the company. The sale formally ended Erik Prince's operational and management role in the company. Xe was officially renamed "Academi" in 2011. Academi's Board of Directors included former Attorney General John Ashcroft, former White House Counsel and Vice Presidential Chief of Staff Jack Quinn, retired Admiral and former NSA Director Bobby Ray Inman, and Texas businessman Red McCombs, who served as chairman of the board. Quinn and Ashcroft were independent directors, without other affiliations to Academi.

In May 2011, Academi named Ted Wright as CEO. Wright hired Suzanne Rich Folsom as Academi's chief regulatory and compliance officer and deputy general counsel. The Academi Regulatory and Compliance team won National Law Journal'''s 2012 Corporate Compliance Office of the Year Award.

In 2012, retired Brigadier General Craig Nixon was named the new CEO of Academi.

2014–present: Constellis Holdings
A merger between Triple Canopy and Academi, along with other companies that were part of the Constellis Group package, are now all gathered under the Constellis Holdings, Inc. umbrella. The transaction brings together an array of security companies including Triple Canopy, Constellis Ltd., Strategic Social, Tidewater Global Services, National Strategic Protective Services, ACADEMI Training Center and International Development Solutions.

In 2015, six Colombian mercenaries reported by local media to be employed by Academi were killed in Yemen.
The mercenaries were being led by an Australian commander believed to have been hired by the United Arab Emirates to fight the Houthi insurgency.

In 2016, Ali al-Houthi, former President of the Revolutionary Committee, a body formed by Houthi militants, reported that a Tochka missile hit on a Saudi-led command center in Ma'rib resulting in the death of over 120 mercenaries, including 55 Saudi (9 officers), 11 UAE and 11 foreign commanders of Blackwater on January 17 as well as other material losses. Also in 2016, two hundred Sudanese mercenaries from Blackwater and their commander U.S. Colonel Nicolas Petras were killed in Yemen in an attack by Yemeni forces on January 31 with another Tochka missile that impacted a gathering of the Saudi forces at Al Anad Air Base in Lahij province according to Houthi and Iranian sources.

In September 2016, Constellis was bought by Apollo.

Constellis moved their global headquarters to Herndon, Virginia in February 2020.

Board of directors
Red McCombs (chairman)
John Ashcroft
Dean Bosacki
Jason DeYonker
Bobby Ray Inman
Jack Quinn
Russ Robinson

Services and products
Academi has a variety of services and product offerings.

United States Training Center

United States Training Center (USTC, formerly Blackwater Training Center) offers tactics and weapons training to military, government, and law enforcement agencies. USTC also offers several open-enrollment courses periodically throughout the year, from hand to hand combat (executive course) to precision rifle marksmanship. They also offer courses in tactical and off-road driving.

USTC's primary training facility, located on  in northeastern North Carolina, comprises several ranges, indoor, outdoor, urban reproductions, a man-made lake, and a driving track in Camden and Currituck counties. Company literature says that it is the largest training facility in the country. In November 2006, Blackwater USA announced it acquired an  facility  west of Chicago, in Mount Carroll, Illinois, to be called Blackwater North. That facility has been operational since April 2007 and serves law enforcement agencies throughout the Midwest. The training facility has since been renamed Impact Training Center and then again renamed Hollow Training Center.

In 2011, the Pentagon contracted USTC to provide "intelligence analyst support and material procurement" for NATO in the ongoing Afghan drug war.

Maritime security service
Academi offers tactical training for maritime force protection units. In the past, it has trained Greek security forces for the 2004 Olympics, Azerbaijan Naval Sea Commandos, and Afghanistan's Ministry of Interior. Academi's facilities include a man-made lake, with stacked containers simulating the hull and deck of a ship for maritime assaults. Blackwater received a contract to train United States Navy sailors, which was managed by Jamie Smith, following the attack on the USS Cole.It also purchased a  vessel, McArthur, which has been outfitted for disaster response and training. According to Blackwater USA, it features "state of the art navigation systems, full GMDSS communications, SEATEL Broadband, dedicated command and control bays, helicopter decks, hospital and multiple support vessel capabilities". McArthur was built in 1966 by the Norfolk Shipbuilding and Drydock Company and served as the survey ship USC&GS McArthur (MSS 22) for the United States Coast and Geodetic Survey from 1966 to 1970, and then as NOAAS McArthur (S 330) for the National Oceanic and Atmospheric Administration from 1970 until her decommissioning in 2003. The ship is home-ported in Norfolk, Virginia.

Canine training
The company trains canines to work in patrol capacities as war dogs, explosives and drug detection, and various other roles for military and law enforcement duties.

Security consulting
Blackwater Security Consulting (BSC) was formed as a Delaware LLC in December 2001 and was the brainchild of Jamie Smith, a former CIA officer who was the Founding Director as well as acting Vice President of Blackwater USA. The company, based in Moyock, North Carolina, is one of the private security firms employed during the Iraq War to guard officials and installations, train Iraq's new army and police, and provide other support for coalition forces.

The company was started to help train SEALS for combat. However, in the aftermath of 9/11, civilian security teams were needed by the United States Military.

Before 2001, tier-one contractors, or former members of elite, special forces units, were hired from a small pool of applicants. After the September 11 attacks, Cofer Black, the former head of counter terrorism at the CIA, requested that the federal government hire more contractors to operate overseas. Eventually, the CIA realized that a large number of civilian contractors would be needed overseas to accomplish its broad goals. The federal government turned to Blackwater for assistance. Jamie Smith and his deputy David Phillips recruited, vetted and hired a 21-man team. This team was then trained and deployed on a Top Secret project to provide protection for CIA personnel and facilities in Afghanistan. Jamie Smith and Erik Prince deployed with the team to Afghanistan. The two then deployed to the Pakistani border as a two-man element providing security assistance in one of the most dangerous places in the country at the time. Prince stayed there for one week and was in Afghanistan for a total of two weeks, leaving Smith and the remainder of the team to continue to carry out the mission.

By 2003, the ground war in Iraq changed into a diplomatic mission, demanding hundreds of diplomats and State Department employees. The government traditionally handles its own security, but it lacked the staff for high-risk protection details. Therefore, a different type of protection was needed, and Blackwater would provide the solution. Blackwater's founder, Erik Prince, says that "not one State Department employee was killed while we were protecting them".

Academi's primary public contract is from the U.S. State Department under the Bureau of Diplomatic Security's Worldwide Personal Protective Services (WPPS) and WPPS II umbrella contracts, along with DynCorp International and Triple Canopy, Inc., for protective services in Iraq, Afghanistan, Bosnia, and Israel.

Products
Target systems
Academi provides and maintains a "shoot house" system and patented the BEAR multi-target training system that was designed and developed by the company. Blackwater Target Systems company was managed by Jim Dehart and the company was largely responsible for keeping Blackwater Training Center financially solvent until the creation of Blackwater Security Company by Smith.

Cougar (MRAP)
Force Protection Inc in early 2005 provided the first Cougar Security Vehicle (SV) to Blackwater USA for use as a transport vehicle for U.S. Provisional Coalition Authority officials in Baghdad.

Grizzly armored vehicle
Academi operates and markets its own armored personnel carrier, the Grizzly APC.

Former corporate units
Aviation Worldwide Services

Aviation Worldwide Services (AWS) was founded by Richard Pere and Tim Childrey, and was based at Melbourne, Florida, U.S. It owned and operated three subsidiaries: STI Aviation, Inc. Air Quest, Inc. and Presidential Airways, Inc. In April 2003 it was acquired by Blackwater USA.

Presidential Airways (PAW) is a Federal Aviation Administration (FAA) Regulations Part 135 charter cargo and passenger airline based at Melbourne Orlando International Airport. It operates aircraft owned by AWS. Presidential Airways holds a Secret Facility Clearance from the U.S. Department of Defense. It operates several CASA 212 aircraft in addition to a Boeing 767. Several of the MD-530 helicopters used by Blackwater Security Consulting in Iraq are also operated through AWS.Name Results .

A CASA 212 aircraft, tail number N960BW, operated by Presidential Airways crashed on November 27, 2004, in Afghanistan; it had been a contract flight for the United States Air Force en route from Bagram to Farah. All aboard, three soldiers and three civilian crew members, were killed. Several of their surviving kin filed a wrongful death lawsuit against Presidential in October 2005.

In late September 2007, Presidential Airways received a $92m contract from the Department of Defense for air transportation in Afghanistan, Kyrgyzstan, Pakistan and Uzbekistan.

STI Aviation focuses on aircraft maintenance, and is a FAA/Joint Aviation Authorities 145 repair station. They specialize in Short 360, EMB 120, Saab 340, and CASA 212 maintenance. As of January 2008, STI Aviation appears to have been folded into AWS, along with Air Quest.

Many of Blackwater's tactical and training aircraft are registered to Blackwater affiliate EP Aviation LLC, named for Blackwater's owner, Erik Prince. These aircraft include fourteen Bell 412 helicopters, three Hughes/MD 369 "Little Bird" helicopters, four Bell 214ST medium-lift helicopters, three Fairchild Swearingen Merlin IIIC turboprop airliners, nine Aérospatiale Puma utility helicopters, a Maule Air MT-7-235 STOL aircraft, an Embraer EMB 314 Super Tucano counterinsurgency aircraft, and a Mooney M20E fixed wing aircraft.

Aviation Worldwide Services was purchased for $200 million in 2010 by AAR Corp., an Illinois company. In a letter released on February 8, 2011, the new owners informed state officials that they are shutting down the Moyock, North Carolina, operation and moving some employees to a new business location in Melbourne, Florida. Some 260 staff are affected with about 50 losing their jobs, beginning at the end of February. The company views the aviation division as a growth opportunity.

 Greystone Limited
In 2010, Greystone was acquired by current management. Greystone now operates as a standalone, management owned provider of protective support services and training.

A private security service, Greystone is registered in Barbados, and employs soldiers for off-shore security work through its affiliate Satelles Solutions, Inc. Their web site advertises their ability to provide "personnel from the best militaries throughout the world" for worldwide deployment. Tasks can be from very small scale up major operations to "facilitate large scale stability operations requiring large numbers of people to assist in securing a region".

Erik Prince intended Greystone to be used for peacekeeping missions in areas like Darfur where military operations would need to take place to establish peace.

Greystone had planned to open a training facility on the former grounds of the Subic Bay U.S. Naval Base, but those plans were later abandoned.

Former international services

According to a company press release, Blackwater provided airlift, security, logistics, and transportation services, as well as humanitarian support. Blackwater moved about 200 personnel into the area hit by Hurricane Katrina, most of whom (164 employees) were working under a contract with the Department of Homeland Security to protect government facilities, but the company held contracts with private clients as well. Overall, Blackwater had a "visible, and financially lucrative, presence in the immediate aftermath of Hurricane Katrina as the use of the company contractors cost U.S. taxpayers $240,000 a day."

Academi (then Blackwater USA) was one of five companies picked in September 2007 by the Department of Defense Counter-Narcotics Technology Program Office in a five-year contract for equipment, material and services in support of counter-narcotics activities. The contract is worth up to $15 billion. The other companies picked are Raytheon, Lockheed Martin, Northrop Grumman, OHI, and Arinc Inc. Blackwater USA has also been contracted by various foreign governments. The DEA and DoD counternarcotics program is supported by Blackwater Worldwide in Afghanistan as well. "Blackwater is involved on DoD side" of the counter-narcotics program in Afghanistan says Jeff Gibson, vice president for international training at Blackwater. "We interdict. The NIU surgically goes after shipments going to Iran or Pakistan. We provide training to set up roadblocks, identify where drug lords are, and act so as not to impact the community." In 2008, about 16 Blackwater personnel were in Afghanistan at any given time to support DoD and DEA efforts at training facilities around the country. Blackwater is also involved in mentoring Afghan officials in drug interdiction and counter narcotics. As Richard Douglas, a deputy assistant secretary of defense, explained, "The fact is, we use Blackwater to do a lot of our training of counternarcotics police in Afghanistan. I have to say that Blackwater has done a very good job."
The Obama administration awarded Academi a $250 million contract to work for the U.S. State Department and the Central Intelligence Agency in Afghanistan.

In 2005, Blackwater worked to train the Naval Sea Commando regiment of Azerbaijan, enhancing their interdiction capabilities on the Caspian Sea. In Asia, Blackwater had contracts in Japan guarding AN/TPY-2 radar systems.

In March 2006, Cofer Black, vice chairman of Blackwater USA, allegedly suggested at an international conference in Amman, Jordan, that the company was ready to move towards providing security professionals up to brigade size (3,000–5,000) for humanitarian efforts and low-intensity conflicts. The company denies making this claim.

Mark Manzetti, writing in The New York Times on August 19, 2009, reported that the CIA had hired Blackwater "as part of a secret program to locate and assassinate top operatives of Al Qaeda." Newly appointed CIA director Leon Panetta had recently acknowledged a planned secret targeted killing program, one withheld from Congressional oversight. Manzetti's sources, which tied the program to Blackwater, declined to have their names made public. The CIA was acting on a 2001 presidential legal pronouncement, known as a finding, which authorized the CIA to pursue such efforts. Several million dollars were spent on planning and training, but it was never put into operation and no militants were caught or captured. Manzetti notes that it was unknown "whether the C.I.A. had planned to use the contractors to actually capture or kill Al Qaeda operatives, or just to help with training and surveillance in the program." Jeremy Scahill reported in The Nation in November 2009 that Blackwater operated alongside the CIA in Pakistan in "snatch and grab" operations targeting senior members of the Taliban and Al Qaeda. The report cited an unnamed source who has worked on covert U.S. military programs, who revealed that senior members of the Obama administration may not be aware that Blackwater is operating under a U.S. contract in Pakistan. A spokesman for Blackwater denied the claims, stating that they have "only one employee in Pakistan."
 Role in the Iraq War

Contracts
Blackwater Worldwide played a substantial role during the Iraq War as a contractor for the United States government. In 2003, Blackwater attained its first high-profile contract when it received a $21 million no-bid contract for guarding the head of the Coalition Provisional Authority, L. Paul Bremer. Since June 2004, Blackwater has been paid more than $320 million out of a $1 billion, five-year State Department budget for the Worldwide Personal Protective Service, which protects U.S. officials and some foreign officials in conflict zones.

In 2006, Blackwater was awarded a contract to protect diplomats for the U.S. embassy in Iraq, the largest American embassy in the world. It is estimated by the Pentagon and company representatives that there are 20,000 to 30,000 armed security contractors working in Iraq, and some estimates are as high as 100,000, though no official figures exist.  Of the State Department's dependence on private contractors like Blackwater for security purposes, U.S. ambassador to Iraq Ryan Crocker told the U.S. Senate: "There is simply no way at all that the State Department's Bureau of Diplomatic Security could ever have enough full-time personnel to staff the security function in Iraq. There is no alternative except through contracts."

For work in Iraq, the company has drawn contractors from their international pool of professionals, a database containing "21,000 former Special Forces operatives, soldiers, and retired law enforcement agents," overall. For instance, Gary Jackson, the firm's president, has confirmed that Bosnians, Filipinos, and Chileans "have been hired for tasks ranging from airport security to protecting Paul Bremer, the head of the Coalition Provisional Authority." Between 2005 and September 2007, Blackwater security staff were involved in 195 shooting incidents; in 163 of those cases, Blackwater personnel fired first.  Erik Prince points out that the company followed the orders of United States government officials, who frequently put his men in harm's way. Many of the shootings occurred after drivers in vehicles failed to stop when ordered by Blackwater guards.

According to former CIA directory Michael Hayden, Blackwater, among other security contractors, were allowed to perform waterboarding on suspects. Leaks in 2009 suggest CIA - Blackwater contracts to assassinate al-Qaida leaders.

Fallujah and Najaf

On March 31, 2004, Iraqi insurgents in Fallujah ambushed two SUVs, killing the four armed Blackwater contractors inside.  Local residents hung the charred bodies above a bridge across the Euphrates.  In response, U.S. Marines attacked the city in Operation Vigilant Resolve, which became the first Battle of Fallujah. In the fall of 2007, a congressional report by the House Oversight Committee found that Blackwater intentionally "delayed and impeded" investigations into the contractors' deaths. The report also acknowledges that members of the now-defunct Iraqi Civil Defense Corps "led the team into the ambush, facilitated blocking positions to prevent the team's escape, and then disappeared."  Intelligence reports concluded that Ahmad Hashim Abd al-Isawi was the mastermind behind the attack, and he was captured after a Navy SEAL special operation in 2009.  al-Isawi was ultimately handed over to Iraqi authorities for trial and executed by hanging some time before November 2013.

In April 2004, at the U.S. government's headquarters in Najaf, hundreds of Shiite militia forces barraged Blackwater contractors, four MPs and a Marine gunner with rocket-propelled grenades and AK-47 fire for hours before U.S. Special Forces troops arrived. As supplies and ammunition ran low, a team of Blackwater contractors  away flew to the compound to resupply and bring an injured U.S. Marine back to safety outside of the city.

Nisour Square Massacre

The Iraqi Government revoked Blackwater's license to operate in Iraq on September 17, 2007, after a massacre in Nisour Square, Baghdad in which Blackwater contractors were later convicted of killing 17 Iraqi civilians.U.S. suspends diplomatic convoys throughout Iraq – CNN.com . The deaths occurred while a Blackwater Private Security Detail (PSD) was escorting a convoy of U.S. State Department vehicles en route to a meeting in western Baghdad with United States Agency for International Development officials. The license was reinstated by the American government in April 2008, but in early 2009 the Iraqis announced that they had refused to extend that license. In 2009, FBI investigators were unable to match the bullets from the shooting to those guns carried by Blackwater contractors, leaving open the possibility that insurgents also fired at the victims. In a 2010 interview, Erik Prince, the company's founder, said the government is looking for dirt to support what he dismissed as "baseless" accusations that run the gamut from negligence, racial discrimination, prostitution, wrongful death, murder, and the smuggling of weapons into Iraq in dog-food containers. He pointed out that current and former executives have been regularly deposed by federal agencies. Prince argued in September 2007 that there was a "rush to judgment" about Blackwater, due to "inaccurate information."

Other incidents
On February 16, 2005, four Blackwater guards escorting a U.S. State Department convoy in Iraq fired 70 rounds into a car. The guards stated that they felt threatened when the driver ignored orders to stop as he approached the convoy. The fate of the car's driver was unknown because the convoy did not stop after the shooting. An investigation by the State Department's Diplomatic Security Service concluded that the shooting was not justified and that the Blackwater employees provided false statements to investigators. The statements claimed that one of the Blackwater vehicles had been hit by insurgent gunfire, but the investigation concluded that one of the Blackwater guards had actually fired into his own vehicle by accident. John Frese, the U.S. embassy in Iraq's top security official, declined to punish Blackwater or the security guards because he believed any disciplinary actions would lower the morale of the Blackwater contractors.

On February 6, 2006, a sniper employed by Blackwater Worldwide opened fire from the roof of the Iraqi Justice Ministry, killing three guards working for the state-funded Iraqi Media Network. Many Iraqis at the scene said that the guards had not fired on the Justice Ministry. The U.S. State Department said, however, that their actions "fell within approved rules governing the use of force" based on information obtained from Blackwater guards.

On April 21, 2005, six Blackwater USA independent contractors were killed in Iraq when their Mil Mi-8 Hip helicopter was shot down. Also killed were three Bulgarian crewmembers and two Fijian gunners. Initial reports indicated that the helicopter was shot down by rocket propelled grenades.

In 2006, a car accident occurred in the Baghdad Green Zone when an SUV driven by Blackwater USA contractors crashed into a U.S. Army Humvee. "The colonel ... said the Blackwater guards disarmed the soldiers and forced them to lie on the ground at gunpoint until they could disentangle their vehicles."

On December 24, 2006, a security guard of the Iraqi vice president, Adel Abdul Mahdi, was shot and killed while on duty outside the Iraqi prime minister's compound. The Iraqi government has accused Andrew J. Moonen, a Blackwater employee at the time, of killing him while drunk. Moonen was subsequently fired by Blackwater for "violating alcohol and firearm policy", and travelled from Iraq to the United States days after the incident. The DOJ investigated and announced in 2010 that they were declining to prosecute Moonen, citing a likely affirmative defense of self-defense and high standards for initiating such a prosecution. The United States State Department and Blackwater USA had attempted to keep his identity secret for security reasons.

In 2007, the U.S. government investigated whether Blackwater employees smuggled weapons into Iraq. No charges were filed.

Five Blackwater contractors were killed on January 23, 2007, in Iraq when their Hughes H-6 helicopter was shot down on Baghdad's Haifa Street. The crash site was secured by a personal security detail, callsign "Jester" from 1/26 Infantry, 1st Infantry Division. Three insurgents claimed to be responsible for shooting down the helicopter, although this has not been confirmed by the United States. A U.S. defense official has confirmed that four of the five killed were shot execution style in the back of the head, but did not know whether the four had survived the crash.Pelton, Robert Young: "Licensed to kill, hired guns in the war on terror," Crown, August 29, 2006.

In late May 2007, Blackwater contractors opened fire on the streets of Baghdad twice in two days, one of the incidents provoking a standoff between the security contractors and Iraqi Interior Ministry commandos, according to U.S. and Iraqi officials. The first incident occurred when a Blackwater-protected convoy was ambushed in downtown Baghdad. The following incident occurred when an Iraqi vehicle drove too close to a convoy. However, according to incident testimony, the Blackwater guards tried to wave off the driver, shouted, fired a warning shot into the car's radiator, finally shooting into the car's windshield. On May 30, 2007, Blackwater employees shot an Iraqi civilian said to have been "driving too close" to a State Department convoy that was being escorted by Blackwater contractors.  Following the incident, the Iraqi government allowed Blackwater to provide security by operating within the streets of Iraq.

On August 21, 2007, Blackwater Manager Daniel Carroll threatened to kill Jean Richter, a U.S. State Department Investigator, in Iraq. In June 2014, a New York Times investigation reported that it had secured an internal State Department memo stating this. Richter later returned from Iraq to the U.S. and wrote a scathing review of the lax standards to which Blackwater was held accountable, only two weeks before a serious Blackwater incident in which 17 Iraqi civilians were shot and killed by Blackwater employees under questionable circumstances. The death threat incident was confirmed by a second investigator, a Mr. Thomas, who was also present at the meeting. The shooting incident that followed has been described by some as a "watershed" moment, and a factor which contributed to Iraq's later decision to refuse to allow U.S. troops to stay beyond 2011.

Documents obtained from the Iraq War documents leak of 2010 argue that Blackwater employees committed serious abuses in Iraq, including killing civilians.

Prosecution
U.S. Congress
On October 2, 2007, Erik Prince attended a congressional hearing conducted by the Committee on Oversight and Government Reform following the controversy related to Blackwater's conduct in Iraq and Afghanistan. Blackwater hired the public relations firm BKSH & Associates Worldwide, a subsidiary of Burson-Marsteller, to help Prince prepare for his testimony at the hearing. Robert Tappan, a former U.S. State Department official who worked for the Coalition Provisional Authority in Baghdad, was one of the executives handling the account."Blackwater Aided by PR Giant" by Richard Lardner, the Associated Press, October 5, 2007 7:37 PDT in San Francisco Chronicle. Retrieved February 16, 2009. Burson-Marsteller was brought aboard by McDermott Will & Emery and Crowell & Moring, the Washington law firms representing Blackwater. BKSH, a self-described "bipartisan" firm (Hillary Clinton, when pursuing the Democratic presidential nomination, was also a client), is headed by Charlie Black, a prominent Republican political strategist and former chief spokesman for the Republican National Committee, and Scott Pastrick, former treasurer of the Democratic National Committee.

In his testimony before Congress, Prince said his company has a lack of remedies to deal with employee misdeeds. When asked why Andrew Moonen had been "whisked out of the country" after the shooting death of the vice-presidential guard, he replied, "We can't flog him, we can't incarcerate him." When asked by a member of Congress for financial information about his company, Prince declined to provide documentation, saying "we're a private company, and there's a key word there – private." Later he stated that the company could provide it at a future date if questions were submitted in writing. When the term "mercenaries" was used to describe Blackwater employees, Prince objected, characterizing them as "loyal Americans."

A staff report compiled by the House Committee on Oversight and Government Reform on behalf of Representative Henry Waxman questioned the cost-effectiveness of using Blackwater forces instead of U.S. troops. Blackwater charges the government $1,222 per day per guard, "equivalent to $445,000 per year, or six times more than the cost of an equivalent U.S. soldier," the report alleged. During his testimony on Capitol Hill, Erik Prince disputed this figure, saying that it costs money for the government to train a soldier, to house and feed them, they don't just come prepared to fight. "That sergeant doesn't show up naked and untrained," Prince stated. Moreover, he pointed out that Blackwater's employees are trained in special operations and exceed the capabilities of the average soldier.The Washington Post, October 4, 2007 By: DeYoung, Karen. "Former Seal Calls Allegations Against Employees 'Baseless'" .

In the wake of Prince's testimony before Congress, the U.S. House amended the Military Extraterritorial Jurisdiction Act in October 2007. The new legislation, H.R.2740 - the MEJA Expansion and Enforcement Act of 2007, expanded the original scope to MEJA to encompass all security contractors working overseas, not only those working under the Department of Defense. This  subsequently led to the prosecution by U.S. courts of some U.S. military contractors, but only for incidents involving attacks on U.S. nationals. The legal status of Blackwater and other security firms in Iraq was a subject of contention. Two days before he left Iraq, L. Paul Bremer signed "Order 17" giving all Americans associated with the CPA and the American government immunity from Iraqi law. A July 2007 report from the American Congressional Research Service indicates that the Iraqi government still has no authority over private security firms contracted by the U.S. government. On October 5, 2007, the State Department announced new rules for Blackwater's armed guards operating in Iraq. Under the new guidelines, State Department security agents will accompany all Blackwater units operating in and around Baghdad. The State Department will also install video surveillance equipment in all Blackwater armored vehicles, and will keep recordings of all radio communications between Blackwater convoys in Iraq and the military and civilian agencies that supervise their activities.

In December 2008, a U.S. State Department panel recommended that Xe should be dropped as the main private security contractor for U.S. diplomats in Iraq.

On January 30, 2009, the State Department told Blackwater Worldwide that it will not renew its contract in Iraq. However, in 2010 it was awarded a $100 million contract from the CIA.

Regardless of these developments, Xe defended its work in Iraq. A company spokeswoman stated: "When the US government initially asked for our help to assist with an immediate need to protect Americans in Iraq, we answered the call and performed well. We are proud of our success – no-one under our protection has been killed or even seriously wounded."

In August 2010, the company agreed to pay a $42 million fine to settle allegations that it unlawfully provided armaments and military equipment overseas. However, the company is still allowed to accept government contracts.  The settlement and fine conclude a U.S. State Department investigation that began in 2007.

Iraqi courts
On September 23, 2007, the Iraqi government said that it expects to refer criminal charges to its courts in connection with the Blackwater shootings. However, on October 29, 2007, immunity from prosecution was granted by the U.S. State Department, delaying a criminal inquiry into the September 16 shootings of 17 Iraqi civilians. Immediately afterwards, the Iraqi government approved a draft law to end any and all immunity for foreign military contractors in Iraq, to overturn Order 17. The U.S. Department of Justice also said any immunity deals offered to Blackwater employees were invalid, as the department that issued them had no authority to do so. It is unclear what legal status Blackwater Worldwide operates under in the U.S. and other countries, or what protection the U.S. extends to Blackwater Worldwide's operations globally. A number of Iraqi families took Blackwater to court over alleged "random killings committed by private Blackwater guards".

Legal specialists say that the U.S. government is unlikely to allow a trial in the Iraqi courts, because there is little confidence that trials would be fair. Contractors accused of crimes abroad could be tried in the United States under either military or civilian law; however, the applicable military law, the Uniform Code of Military Justice, was changed in 2006, and appears to now exempt State Department contractors that provide security escorts for a civilian agency. Prosecution under civilian law would be through the Military Extraterritorial Jurisdiction Act, which allows the extension of federal law to civilians supporting military operations; however, according to the deputy assistant attorney general in the Justice Department's criminal division, Robert Litt, trying a criminal case in federal court would require a secure chain of evidence, with police securing the crime scene immediately, while evidence gathered by Iraqi investigators would be regarded as suspect.

The Iraqi government announced that Blackwater must leave Iraq as soon as a joint Iraqi–U.S. committee finishes drafting the new guidelines on private contractors under the current Iraqi–U.S. security agreement. On January 31, 2009, the U.S. State Department notified Blackwater that the agency would not renew its security contract with the company. The Washington Times reported on March 17, 2009, that the U.S. State Department had extended its Iraq security contract with Blackwater's air operations arm, Presidential Airways, to September 3, 2009, for a cost of $22.2 million.

On January 31, 2010, three current and former U.S. government officials confirmed the Justice Department is investigating whether officials of Blackwater Worldwide tried to bribe Iraqi government officials in hopes of retaining the firm's security work in Iraq after the shooting in Nisour Square in Baghdad, which left 17 Iraqis dead and stoked bitter resentment against the United States. The officials said that the Justice Department's fraud section opened the inquiry late in 2009 to determine whether Blackwater employees violated a federal law banning American corporations from paying bribes to foreign officials. In 2012 the Department of Justice closed the investigation without filing any charges.

Lawsuits
In the March 2004 court case Helvenston et al. v. Blackwater Security, Blackwater was sued by the families of four contractors killed in Fallujah. The families said they were suing not for financial damages, but for the details of their sons' and husbands' deaths, saying that Blackwater had refused to supply these details, and that in its "zeal to exploit this unexpected market for private security men," the company "showed a callous disregard for the safety of its employees." On February 7, 2007, four family members testified in front of the House Government Reform Committee. They asked that Blackwater be held accountable for future negligence of employees' lives, and that federal legislation be drawn up to govern contracts between the Department of Defense and defense contractors. Blackwater then countersued the lawyer representing the empty estates of the deceased for $10 million on the grounds the lawsuit was contractually prohibited from ever being filed.  In January 2011, U.S. district judge James C. Fox dismissed the suit.

On November 27, 2004, an aircraft operated by Presidential Airways and owned by its sister company, Blackwater AWS, crashed in Afghanistan; it had been a contract flight for the United States Air Force en route from Bagram to Farah. Three soldiers and three civilian crew members aboard the plane were killed. Several relatives of the victims filed a wrongful death lawsuit against Presidential in October 2005.The Flight and Crash of "Blackwater 61"  CBS News 60 Minutes

On October 11, 2007, the Center for Constitutional Rights filed suit against Blackwater under the Alien Tort Claims Act on behalf of an injured Iraqi and the families of three of the 17 Iraqis killed by Blackwater employees during the September 16, 2007, Blackwater Baghdad shootings. The suit, Abtan v. Blackwater, alleged that Blackwater had engaged in war crimes, created a "culture of lawlessness", and routinely deployed employees who used steroids and other psychoactive drugs.

In June 2009, an amended lawsuit was filed in U.S. District Court in Alexandria, Virginia, alleging that Blackwater employees shot and killed three members of an Iraqi family, including a nine-year-old boy, who were traveling from the Baghdad airport to Baghdad on July 1, 2007. The suit further accused Blackwater employees of murder, weapons smuggling, money laundering, tax evasion, and child prostitution. Two affidavits filed as part of the suit by former employees accuse Blackwater of encouraging the murder of Iraqi civilians, and of murdering or having murdered employees who intended to testify against the company. The lawsuit was ultimately settled confidentially in 2010, with plaintiffs accepting cash payments from the company.

Federal prosecution
In August 2012, the company agreed to pay $7.5 million in fines, without admitting guilt, to the U.S. government to settle various charges involving pre-Academi personnel. February 2013, the majority of the remaining charges were dropped when it was shown that, in many cases, the Blackwater employees had been acting under the orders of the U.S. government.  Once the court decision had been finalized, Academi pointed out that "[t]he court decision involves former Blackwater executives, none of whom have ever worked for ACADEMI or the current ownership."

After the Nisour Square killings of 17 Iraqi civilians and the injury of 20 more by Blackwater convoy guards in a Baghdad traffic circle in September 2007, charges were brought against five guards. One pleaded guilty to a lesser offense in exchange for his testimony for the prosecution. Three were eventually convicted in October 2014 of 14 manslaughter charges and in April 2015 sentenced to 30 years plus one day in prison. These sentences were deemed unfair upon appeal and these three await resentencing. Another was convicted of murder and sentenced to life in prison; however, this verdict was overturned in August 2017.

On December 22, 2020, U.S. President Donald Trump pardoned four former Blackwater contractors serving long prison terms:  Nicholas Slatten, Paul Slough, Evan Liberty and Dustin Heard. The pardons do not establish innocence; however, they were criticised, both in the U.S. and in Iraq, as condoning killing of innocent civilians.

See also

Arms industry
Executive Outcomes
International Stability Operations Association
Prince FoundationShadow CompanyWagner Group - Russian private military company
Mozart Group - American military volunteer group in Ukraine

References

Further reading
Books
Singer, P. W. (2003). Corporate Warriors: The Rise of the Privatized Military Industry. Cornell University Press, Ithaca, New York, .
Pelton, Robert Young (2006). Licensed to Kill: Hired Guns in the War on Terror. Crown Books, New York, . Extensive material on Blackwater in Prologue and Chapter 2, "The New Breed", Chapter 5, "The Blackwater Bridge", Chapter 6, "Under Siege", which discusses Blackwater at An Najaf, Chapter 7, "The Dog Track and the Swamp", which chronicles Pelton's visits to Blackwater training facilities, one of which is a dog track, Chapter 8, "Running the Gauntlet", and Chapter 11, "The Lord and the Prince", partly about Erik Prince.
Scahill, Jeremy (2007). Blackwater: The Rise of the World's Most Powerful Mercenary Army.
Simons, Suzanne (2009) Master of War: Blackwater USA's Erik Prince and the Business of War.  New York: Collins. . .
Umar, Asim (2009). Dajjal Ka Lashkar: Black Water  ().

Articles

John M. Broder, "Report Says Firm Sought To Cover Iraq Shootings," The New York Times, October 2, 2007.
John M. Broder, "Chief Of Blackwater Defends His Employees," The New York Times, October 3, 2007.
John M. Broder, "Ex-Paratrooper Is Suspect In Killing Of Iraqi," New York Times, October 4, 2007.
Committee on Oversight and Government Reform, United States House of Representatives, "Additional Information about Blackwater USA," Committee memorandum, October 1, 2007.
Karen DeYoung, "Other Killings by Blackwater Staff Detailed," Washington Post, Oct 2, 20007.
James Glanz and Alissa J. Rubin, "From Errand to Fatal Shot to Hail of Fire to 17 Deaths," The New York Times, October 3, 2007.
Marybeth Laguna, "My Husband was a Blackwater Hero," Washington Post, November 30, 2008.
Robert Young Pelton, "Erik Prince, an American Commando in Exile," Men's Journal, November 1, 2010.
Ralph Peters, "Trouble For Hire: The Mercenaries Who Murder In Your Name," New York Post, September 30, 2007.
Sudarsan Raghavan, "Tracing The Paths Of 5 Who Died In A Storm Of Gunfire," Washington Post, October 4, 2007.
James Risen, "Before Shooting in Iraq, a Warning on Blackwater," The New York Times, June 29, 2014.
Eric Schmitt, "Report Details Shooting By Drunken Blackwater Worker," New York Times, October 2, 2007.

External links

Media
Shadow Company: documentary film directed and written by Nick Bicanic. The only film with footage of Blackwater employees training and operating in Iraq
"Private Warriors" episode of Frontline'' (June 21, 2005), includes piece on Blackwater USA

1997 establishments in the United States
2011 mergers and acquisitions
2014 mergers and acquisitions
American mercenaries
Companies based in McLean, Virginia
Consulting firms established in 1997
George W. Bush administration controversies
Iraq War
Private military contractors
Security companies of the United States
Security consulting firms
United States war crimes
Paramilitary organizations based in the United States

Blackwater (company)


Međuopćinska nogometna liga Koprivnica, također i kao Međuopćinska nogometna liga - skupina Koprivnica; Međuopćinska nogometna liga – Sjever - skupina Koprivnica je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1986./87.
Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bio "Osvit" iz Đelekovca, koji se potom plasirao u doigravanje za popunu Regionalne lige ZO Varažadin - Bjelovar.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 II. regionalna liga Bjelovar 1986./87.
 1. općinska liga Koprivnica 1986./87.
 2. općinska liga Koprivnica 1986./87.

Vanjske poveznice

Izvori

 Mladen Levak, Kristina Poljičak: Nogometni klub "Osvit" Đelekovec : 1923. – 2013. : 90 godina Nogometnog kluba "Osvit" i igranja nogometa u Đelekovcu, Đelekovec, 2014., str. 238-245
 library.foi.hr, "Glas Podravine"
 library.foi.hr, "Glas Podravine", br. 19, god. XLII, objavljeno 15. svibnja 1987., str. 11, preuzeto 8. srpnja 2019.

1986-87 0 MOL Koprivnica
MOL Koprivnica
1986-87 MOL Koprivnica

Međuopćinska nogometna liga Koprivnica 1986./87.


مريم فخر الدين (8 يناير 1933 - 3 نوفمبر 2014)، ممثلة مصرية لقّبت بـحسناء الشاشة. ولدت بمدينة الفيوم لأب مصري وأم مجرية وهي الأخت الكبرى للفنان يوسف فخر الدين.

بدأت بالتمثيل بالصدفة عندما تعاقد معها المصور عبده نصر والمخرج أحمد بدرخان على التمثيل في أول أفلامها ليلة غرام، ثم واصلت مسيرتها السينمائية، وتعتبر صاحبة الرقم القياسي في عدد البطولات حيث قامت ببطولة أربعمائة فيلم، وإلى جانب التمثيل أنتجت أيضا 9 أفلام.

حصلت على عدة جوائز، أولها الجائزة الأولى في التمثيل عن دورها في فيلم لا أنام، ونالت حوالي 500 شهادة تقدير وجدارة من جهات فنية عديدة.

عن حياتها
والدها كان يعمل مهندس ري، ووالدتها باولا مجرية الأصل تعرّف بها والدها وتزوجها أثناء سفرها بالخارج، لها شقيق واحد هو الممثل يوسف فخر الدين، تلقت تعليما في المدرسة الألمانية بباب اللوق وحصلت على شهادة تعادل البكالوريا، وهي تجيد سبع لغات هي اللغة الإنجليزية والفرنسية والألمانية والمجرية وغيرها.

بعد أن حصلت على شهاده البكالوريا من المدرسة الألمانية، فازت عن طريق مجلة (ايماج) الفرنسية بجائزة أجمل وجه وهو الاعتراف الذي أهلها لأن تقوم بدور البطولة في أول أفلامها السينمائية.

اشتهرت في السينما العربية وخاصه في فترة الخمسينات والستينات في أدوار الفتاة الرقيقة الجميلة العاطفية المغلوبه على أمرها وأحيانا كثيره التضحية ولكنها نجحت من حين لآخر أن تخرج من هذه الشخصية النمطية.

مع مطلع السبعينات اختلفت بحكم السن أدوار مريم فخر الدين على الشاشة وأصبحت تقوم بأدوار مختلفه تماما كدورها الشهير في فيلم الأضواء عام 1972 وقبله دور الأم في فيلم بئر الحرمان عام 1969. بعد زواجها من فهد بلان عملت معه في بعض الأفلام ولكنها بعد الانفصال عادت إلى مصر لتأخذ مكانها إلى الآن في أدوار الأم الجميلة.

تعتبر الفنانة مريم فخر الدين من الممثلات المحبات لعملهن والمخلصات له حيث ظلت طوال حياتها الفنية تعمل دون انقطاع لتخرج من نجاح إلى آخر، كما قامت خلال هذه الرحلة الممتدة بإنتاج وبطوله ثلاثه أفلام هي (رنة الخلخال) عام 1955 و(رحله غرامية) و(أنا وقلبى) عام 1957 بجانب أشهر أفلامها التي نذكر منها (الأرض الطيبة) عام 1954 و(رد قلبي) عام 1957 و(حكاية حب) عام 1959 و(البنات والصيف) عام 1960 و(القصر الملعون) عام 1962 و(الأيدي الناعمة) عام 1963 و(طائر الليل الحزين) عام 1977 و(شفاه لا تعرف الكذب) عام 1980 و(زيارة سرية) عام 1981 و(بصمات فوق الماء) عام 1985 و(احذروا هذه المرأة) عام 1991 و(النوم في العسل) عام 1996.

حياتها الشخصية
في عام 1952 تزوجت من المخرج محمود ذو الفقار وأصبحت قاسمًا مشتركًا في أفلامه وأنجبت منه ابنتها إيمان، واستمر زواجهما إحدى عشرة سنة حيث تطلقت في عام 1963، ثم تزوجت مرة ثانية من الدكتور محمد الطويل بعد 3 شهور من طلاقها من محمود ذو الفقار وأنجبت منه إبنها محمد واستمر زواجهما 4 سنوات. وفي عام 1968 سافرت إلى لبنان وتزوجت هناك من المطرب السوري فهد بلان إلا أن زواجهما لم يدم طويلاً بسبب مشاكل أبنائها معه، وبعد طلاقها من فهد بلان تزوجت من شريف الفضالي ليكون زوجها الرابع، وظلت معه فترة ثم تطلقا.

أعمالها
عملت في أكثر من 240 فيلما، كما أنها تهاجم وبشدة السينما المصرية ما بعد فترة التسعينيات  منها:

وفاتها

توفيت مريم فخر الدين في 3 نوفمبر 2014.

المراجع

روابط خارجية

أشخاص من الفيوم (مدينة)
أشخاص من محافظة المنوفية
مسلمون مصريون
مصريون من أصل مجري
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
ممثلات مصريات في القرن 20
مواليد 1351 هـ
مواليد 1933
مواليد رمضان
وفيات 1436 هـ
وفيات 2014
وفيات بسبب مرض دماغي وعائي

مريم فخر الدين


Wiemerstedt, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Dithmarschen iline bağlı bölge. 5,08 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2005 itibarıyla yaklaşık 165 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Jens Peters tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-hennstedt.de

Wiemerstedt