Second Cup Cafe., is a Canadian restaurant chain, coffee retailer, and roaster which operates more than 190 cafes nationwide. Its headquarters are in Mississauga, Ontario. Its stores sell hot and cold beverages, pastries, snacks, pre-packaged food items, hot and cold sandwiches, and drinkware, including mugs and tumblers.

Second Cup has franchises in the United States, Morocco, Saudi Arabia, Bahrain, Kuwait, Oman, Qatar, Lebanon, Jordan, Egypt, Finland, United Arab Emirates, Iraq, Syria, Yemen, Cyprus, Azerbaijan, Angola, Ghana, Lithuania, Romania, Pakistan, United Kingdom, Philippines, Bangladesh, and Poland.

History
Second Cup was founded, in 1975, by Tom Culligan and Frank O'Dea, in Toronto, Ontario, Canada. Culligan eventually purchased O'Dea's shares, expanding it to a 150-store chain; he sold it, in 1988, to mmmuffins founder Michael Bregman.

As chairman and CEO, Khalil Al Gawad took Second Cup public in 1993. Between 1993 and 2002; the company was under various USA ownership including Coffee Plantation (AZ), Coffee People (OR) and Caribou Coffee (MN).  Al Gawad sold the company to Cara Operations Limited, in 2002.

In November  2006, Cara sold Second Cup to Dinecorp Hospitality, which was controlled by former Cara CEO Gabe Tsampalieros, who became chairman of Second Cup. Tsampalieros died on March 11, 2009. The trademark rights were subsequently split between Canada (The Second Cup Ltd.) and international (The Second Cup Coffee Company Inc.). Stacey Mowbray was head of the Canadian company and Jim Ragas leads the international company. Stacey Mowbray, Second Cup CEO from 2008 to 2014, claimed that Second Cup was in "growth mode." One of her goals was to obtain environmental and fair trade certifications for every coffee blend on the Second Cup menu.

Second Cup was featured in an episode of Undercover Boss (Canadian TV series) which aired in March 2012 on the W Network. The episode is under CEO Stacey Mowbray's direction. She demonstrates her effort to inspire change from the perspective of her frontline employees, and promote Second Cup's image as a company that cares and provides the best café experience. Tassimo Second Cup beverages were launched in September 2012,  In April 2015, Second Cup launched Rewards program, which allow its users to earn points using a mobile app.

Alix Box was the CEO and president at The Second Cup Ltd. from  2014 until suddenly leaving in May 2017. She was temporarily replaced by Garry MacDonald.

On April 12, 2018, Bregman announced an agreement with National Access Cannabis to develop and convert a network of recreational cannabis stores. Second Cup agreed to convert some of its western Canada locations into recreational cannabis dispensaries, with no cannabis-related products to be sold at its cafés, and  conditional on Second Cup receiving the necessary licenses from the province, as well as approval from franchisees and landlords.
. Second Cup stated that this alliance would provide an opportunity for the company to leverage its real estate assets to drive value for the franchisees, without affecting plans for new product innovation and opening new cafés across Canada.

In August 2018, the company was already considering which of its locations in Ontario might be suitable as cannabis retail stores as an alternative to their current use, in conjunction with National Access Cannabis.

Aegis Brands

On November 8, 2019, Second Cup announced plans to change its name to Aegis Brands Inc. () pending stockholder approval the following year. The company was scheduled to open two cannabis stores in Calgary, in early 2020, and planned expansion into Ontario.

On December 5, 2019, Aegis Brands, Inc. announced its acquisition of Ottawa-based coffeehouse chain Bridgehead Coffee for $11 million.

In February 2021, Aegis Brands agreed to sell Second Cup to Quebec-based Foodtastic Inc. for an undisclosed sale price which included $14 million in cash. Aegis will continue to operate Bridgehead Coffee and Hemisphere Cannabis Co.  Foodtastic chief executive Peter Mammas said that the company intended to expand the brand to 300 locations by 2025, from the existing store count of 190.

Second Cup coffee

Coffee bean production
During the harvesting process, Second Cup accepts two methods of coffee cherry processing to separate the coffee bean from the cherry. The first process is called dry or unwashed. The cherries are sun dried and then milled to remove the outside layers. The resulting coffee has greater body and less acidity. The second process is called wet or washed whereby the seeds are squished out from the skin of the cherry. The seeds are then soaked in a fermentation tank to remove the outside layers. The resulting coffee is consistent and more acidic.

In the coffee roasting process, Second Cup uses batch roasting, small batches of 100–200 kg of seeds being placed in individual roasters. This method ensures greater quality control compared to other methods such as continuous roasting.

Coffee bean regions
Second Cup's coffee portfolio consists of five different categories organized by region and whether there is added flavor. The categories are called: Africa, Asia-Pacific, Latin America, Multi-Region, and Flavored. Second Cup receives coffee blends from a wide range of countries.

Panama is Central America's smallest coffee-growing country, and Second Cup's El Toucan blend is harvested from the volcanic mountain of Panama. Colombia has 12% of the world's coffee supply and is where Second Cup gets its San Agustin blend from. Second Cup's Fazenda Vista Alegre blend is from Brazil.

Rainforest Alliance
The Rainforest Alliance is an international non-profit organization that works to conserve biodiversity and promote the fair treatment of workers. Rainforest Alliance Certified coffee farms must meet standards that include the protection of farms, soils, waterways, and wildlife; the workers are in safe working conditions; and the workers enjoy good housing, medical care, and access to schools for their children. 80% of Second Cup coffees are Rainforest Alliance Certified. CEO Stacey Mowbrey's goal is to obtain environmental and fair trade certifications for every blend on Second Cup's menu. The following certifications will allow this goal to be reached.

As of fall 2011, Second Cup offers 10 Whole Leaf Tea Blends and Herbal Tisanes that are Fair Trade Certified. These include: Earl Grey tea, English breakfast tea, English Breakfast Decaffeinated, Green tea, Jasmine tea, Chai tea, Wildberry, Chamomile tea, Mint tea, and Holiday Blend.

Second Cup firebombing incident
In 2001, Rhéal Mathieu, a member of Front de libération du Québec (FLQ) who in 1967 had been sentenced to nine years in prison for terrorist activities including murder, was convicted of firebombing three Second Cup locations in Montreal. The responsibility for the bombings was claimed by the Brigade d'autodéfense du français (BAF) (translated as Self Defence Brigade of French). BAF claimed it had targeted the stores because of the company's use of its incorporated English name "Second Cup" demanding inclusion of French in the name of the business. After the media coverage of the fire bombings, many Second Cup locations in Quebec changed their signs to Les cafés Second Cup.

See also
 List of coffeehouse chains

References

External links

 MySecondCup.com (International)

Companies formerly listed on the Toronto Stock Exchange
Companies based in Mississauga
Restaurants established in 1975
Coffee brands
Coffeehouses and cafés in Canada
1975 establishments in Ontario

Second Cup


Springe steht für:
 Springe, Stadt in der Region Hannover, Niedersachsen
 Springe (Morsbach), Ortsteil von Morsbach im Oberbergischen Kreis im südlichen Nordrhein-Westfalen
 Springe (Kleine Schmiech), linker Zufluss der Kleinen Schmiech (zur Schmiech) in Allmendingen in Baden-Württemberg
 Landkreis Springe, ehemaliger Landkreis in Niedersachsen

Springe ist der Familienname folgender Personen:
 Christa Springe (1926–2022), deutsche evangelische Pastorin
 Gerd Springe (* 1935), deutscher Manager
 Hinrich von dem Springe, Ratsherr der Hansestadt Lübeck

Siehe auch:
 Spring
 Springen (Begriffsklärung)
 Brauerei Neunspringe ("9 springe")

Springe (Begriffsklärung)


Nughedu Santa Vittoria (sardinski: Nughèdu Santa Itòria) je grad i općina (comune) u pokrajini Oristanu u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 496 metara i ima 485 stanovnika. Prostire se na 28,57 km². Gustoća naseljenosti je 17 st/km².Susjedne općine su: Ardauli, Austis, Bidonì, Boroneddu, Neoneli, Olzai i Sorradile.

Izvori

Općine u pokrajini Oristano

Nughedu Santa Vittoria


An Ponthieva hameri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Louis Dressler. An Ponthieva hameri in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha El Salvador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva hameri


The International Alphabet of Sanskrit Transliteration (IAST) is a transliteration scheme that allows the lossless romanisation of Indic scripts as employed by Sanskrit and related Indic languages. It is based on a scheme that emerged during the 19th century from suggestions by Charles Trevelyan, William Jones, Monier Monier-Williams and other scholars, and formalised by the Transliteration Committee of the Geneva Oriental Congress, in September 1894. IAST makes it possible for the reader to read the Indic text unambiguously, exactly as if it were in the original Indic script. It is this faithfulness to the original scripts that accounts for its continuing popularity amongst scholars.

Usage
Scholars commonly use IAST in publications that cite textual material in Sanskrit, Pāḷi and other classical Indian languages.

IAST is also used for major e-text repositories such as SARIT, Muktabodha, GRETIL, and sanskritdocuments.org.

The IAST scheme represents more than a century of scholarly usage in books and journals on classical Indian studies. By contrast, the ISO 15919 standard for transliterating Indic scripts emerged in 2001 from the standards and library worlds. For the most part, ISO 15919 follows the IAST scheme, departing from it only in minor ways (e.g., ṃ/ṁ and ṛ/r̥)—see comparison below.

The Indian National Library at Kolkata romanization, intended for the romanisation of all Indic scripts, is an extension of IAST.

Inventory and conventions
The IAST letters are listed with their Devanagari equivalents and phonetic values in IPA, valid for Sanskrit, Hindi and other modern languages that use Devanagari script, but some phonological changes have occurred:

* H is actually glottal, not velar.

Some letters are modified with diacritics: Long vowels are marked with an overline. Vocalic (syllabic) consonants, retroflexes and ṣ () have an underdot. One letter has an overdot: ṅ (). One has an acute accent: ś (). One letter has a line below: ḻ () (Vedic).

Unlike ASCII-only romanizations such as ITRANS or Harvard-Kyoto, the diacritics used for IAST allow capitalization of proper names. The capital variants of letters never occurring word-initially () are useful only when writing in all-caps and  in Pāṇini contexts for which the convention is to typeset the IT sounds as capital letters.

Comparison with ISO 15919
For the most part, IAST is a subset of ISO 15919 that merges the retroflex (underdotted) liquids with the vocalic ones (ringed below) and the short close-mid vowels with the long ones. The following seven exceptions are from the ISO standard accommodating an extended repertoire of symbols to allow transliteration of Devanāgarī and other Indic scripts, as used for languages other than Sanskrit.

Computer input by alternative keyboard layout
The most convenient method of inputting romanized Sanskrit is by setting up an alternative keyboard layout. This allows one to hold a modifier key to type letters with diacritical marks.  For example,  = ā.  How this is set up varies by operating system.

Linux/Unix and BSD desktop environments allow one to set up custom keyboard layouts and switch them by clicking a flag icon in the menu bar.

macOS One can use the pre-installed US International keyboard, or install Toshiya Unebe's Easy Unicode keyboard layout.

Microsoft Windows
Windows also allows one to change keyboard layouts and set up additional custom keyboard mappings for IAST. This Pali keyboard installer made by Microsoft Keyboard Layout Creator (MSKLC) supports IAST (works on Microsoft Windows up to at least version 10, can use Alt button on the right side of the keyboard instead of Ctrl+Alt combination).

Computer input by selection from a screen

Many systems provide a way to select Unicode characters visually. ISO/IEC 14755 refers to this as a screen-selection entry method.

Microsoft Windows has provided a Unicode version of the Character Map program (find it by hitting  then type charmap then hit ) since version NT 4.0 – appearing in the consumer edition since XP. This is limited to characters in the Basic Multilingual Plane (BMP). Characters are searchable by Unicode character name, and the table can be limited to a particular code block. More advanced third-party tools of the same type are also available (a notable freeware example is BabelMap).

macOS provides a "character palette" with much the same functionality, along with searching by related characters, glyph tables in a font, etc. It can be enabled in the input menu in the menu bar under System Preferences → International → Input Menu (or System Preferences → Language and Text → Input Sources) or can be viewed under Edit → Emoji & Symbols in many programs.

Equivalent tools – such as gucharmap (GNOME) or kcharselect (KDE) – exist on most Linux desktop environments.

Users of SCIM on Linux based platforms can also have the opportunity to install and use the sa-itrans-iast input handler which provides complete support for the ISO 15919 standard for the romanization of Indic languages as part of the m17n library.

Font support

Only certain fonts support all the Latin Unicode characters essential for the transliteration of Indic scripts according to the IAST and ISO 15919 standards.

For example, the Arial, Tahoma and Times New Roman font packages that come with Microsoft Office 2007 and later versions also support precomposed Unicode characters like ā, ḍ, ḥ, ī, ḷ, ḹ, ḻ, ṃ, ñ, ṅ, ṇ, ṛ, ṝ, ṣ, ś, ṭ and ū, glyphs for some of which are only to be found in the Latin Extended Additional Unicode block.

Many other text fonts commonly used for book production may be lacking in support for one or more characters from this block. Accordingly, many academics working in the area of Sanskrit studies make use of free OpenType fonts such as FreeSerif or Gentium, both of which have complete support for the full repertoire of conjoined diacritics in the IAST character set. Released under the GNU FreeFont or SIL Open Font License, respectively, such  fonts may be freely shared and do not require the person reading or editing a document to purchase proprietary software to make use of its  associated fonts.

See also

 Devanagari transliteration
 Āryabhaṭa numeration
 Hunterian transliteration
 Harvard-Kyoto
 ITRANS
 National Library at Kolkata romanisation
 Shiva Sutras
 Template:IAST

References

External links

Hindustani orthography
Romanization of Brahmic
Sanskrit transliteration
Encodings


(2042) Sitarski es un asteroide que forma parte del cinturón de asteroides y fue descubierto el 24 de septiembre de 1960 por Ingrid van Houten-Groeneveld, Cornelis Johannes van Houten y Tom Gehrels desde el observatorio del Monte Palomar, Estados Unidos.

Designación y nombre
Sitarski recibió al principio la designación de .
Más tarde se nombró en honor del astrónomo polaco Grzegorz Sitarski (1932-2015).

Características orbitales
Sitarski orbita a una distancia media de 2,755 ua del Sol, pudiendo acercarse hasta 2,344 ua y alejarse hasta 3,165 ua. Tiene una inclinación orbital de 5,328° y una excentricidad de 0,1492. Emplea 1670 días en completar una órbita alrededor del Sol.

Véase también
 Lista de asteroides del (2001) al (2100)
 Cuerpo menor del sistema solar

Referencias

Enlaces externos

Asteroides del cinturón principal
Objetos astronómicos descubiertos por Ingrid van Houten-Groeneveld
Objetos astronómicos descubiertos por Cornelis Johannes van Houten
Objetos astronómicos descubiertos por Tom Gehrels
Objetos astronómicos descubiertos desde el Observatorio Palomar
Objetos astronómicos descubiertos en 1960
Wikiproyecto:Asteroides/Artículos de asteroides
Asteroides de la familia de Merxia

(2042) Sitarski


Die Saison 2011/12 war die 32. Spielzeit der deutschen Schachbundesliga. Meister der Schachbundesliga 2011/12 wurde Titelverteidiger OSG Baden-Baden. Neu aufgestiegen aus der 2. Bundesliga waren König Tegel (Gruppe Nord), der USV TU Dresden (Gruppe Ost), der SV 1930 Hockenheim (Gruppe Süd) und der SC Hansa Dortmund (Gruppe West). Als einziger Aufsteiger erreichte der SV 1930 Hockenheim den Klassenerhalt, neben König Tegel, Hansa Dortmund und dem USV TU Dresden musste auch der SC Remagen absteigen. Zur besten Partie der Saison wurde der Sieg von Markus Ragger (Solingen) gegen Héðinn Steingrímsson (Dortmund) gewählt.

Zu den gemeldeten Mannschaftskadern der teilnehmenden Vereine siehe Mannschaftskader der deutschen Schachbundesliga 2011/12.

Organisation

Termine
Die Doppelrunden waren am 14.–16. Oktober 2011 (zentrale Runde in Mülheim), 19./20. November 2011, 10./11. Dezember 2011, 4./5. Februar 2012, 25./26. Februar 2012, 17./18. März 2012 und 14./15. April 2012.

Bedenkzeit
Jeder Spieler hat seit der Saison 2009/10 100 Minuten Bedenkzeit für die ersten 40 Züge, 50 Minuten für die nächsten 20 Züge und 15 Minuten bis Partieende. Ab dem ersten Zug erhält jeder Spieler eine Zeitgutschrift von 30 Sekunden pro Zug bis zum Ende der Partie. Remisangebote vor dem 20. Zug sind untersagt. Ausgenommen sind Remisen durch dreimalige Stellungswiederholung.

Tabelle

Entscheidungen

Kreuztabelle

Die Meistermannschaft

Einzelnachweise

Weblinks
  auf schachchronik.de

2011/12
Schachveranstaltung 2011
Schachveranstaltung 2012
Sportsaison 2011/12

Schachbundesliga 2011/12


Die Qualifikation zum Uber Cup 2012 des ozeanischen Kontinentalverbandes fand vom 18. bis zum 19. Februar 2012 in Ballarat statt.

Endstand

Ergebnisse

Weblinks
 Thomas & Uber Cup Ozeanien

2012 Qualifikation Ozeanien
Badminton 2012
Badmintonwettbewerb in Ballarat
Frauensport in Australien

Uber Cup 2012/Qualifikation Ozeanien


Zsolt Balogh (født 30. marts 1989) er en ungarsk håndboldspiller, som spiller i SC Pick Szeged og for Ungarns herrerhåndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Ungarn

Zsolt Balogh


Uncle Nino is a 2003 American film directed by Robert Shallcross, produced by David James, and starring Joe Mantegna, Anne Archer, Pierrino Mascarino, Trevor Morgan, and Gia Mantegna.

The film deals with a dysfunctional family, who have lost their way, and a distant relative played by Pierrino Mascarino intends to bring them closer together.

Plot
A father, Robert Micelli (Joe Mantegna), has become a stranger to his family and thinks only of his lawn and job. After decades of no contact, Robert's Uncle Nino (Pierrino Mascarino) flies to America for an unexpected visit, with a suitcase full of homemade Italian wine. Nino helps the family realize the true value of family.

Cast
 Joe Mantegna as Robert Micelli
 Pierrino Mascarino as Uncle Nino
 Anne Archer as Marie
 Trevor Morgan as Bobby
 Duke Doyle as Bones
 Daniel Adebayo as Joey
 Gia Mantegna as Gia
 Gianfranco Landi as Italian Truck Driver
 Jessica Szohr as MC
 Maureen Gallagher as Ellen

References

External links

2003 films
American independent films
2000s English-language films
2000s American films

Uncle Nino


Melissa Wu (Sydney, 3 de maio de 1992) é uma saltadora australiana, medalhista olímpica.

Carreira

Wu conquistou a medalha de prata nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008 em Pequim na prova de plataforma 10 m sincronizado feminino, ao lado de Briony Cole, após somarem 335.16 pontos nos cinco saltos. Nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, conseguiu o bronze na plataforma 10 m individual, com a pontuação de 371.40.

Saltadores olímpicos da Austrália
Saltadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Melissa Wu


2011 Kış Üniversite Oyunları, 25. Kış Üniversite Oyunları'dır. 11 dalda 57 ülkeden yaklaşık 3500 sporcunun mücadele edeceği organizasyon 27 Ocak-6 Şubat 2011 tarihlerinde Türkiye'nin Erzurum şehrinde düzenlenmiştir.

Açılış Töreni
Organizasyonun açılış töreni Cemal Gürsel Stadyumu'unda yapıldı.

Yarış alanları
Oyunlar boyunca sporcular Alp disiplini, Biatlon, Buz Hokeyi, Curling, Kayakla atlama, Kayaklı koşu, Kuzey kombine, Snowboard, Serbest stil kayak, Sürat pateni ve Artistik buz pateni olmak üzere toplam 11 dalda mücadele edtmiştir.

 Kiremitlik Tepe Kayakla Atlama Kuleleri
 Kandilli Kuzey Disiplini Kayak Merkezi
 Konaklı Alp Disiplini Kayak Tesisi
 Palandöken Kayak Merkezi
 Kısa Mesafe Sürat Pateni pisti
 Körling salonu

Yarışmalar

Madalya sıralaması

Katılan ülkeler

Yarışma takvimi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Universiade Erzurum 2011
 Uluslararası Üniversite Sporları Federasyonu web sitesi

2011 Dünya Üniversiteler Kış Oyunları


Evrenuşağı, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Belgelerde, Erenuşağı mahallesinin (Ömer Usta çiftliği), ilk-orta Tunç çağı ile Orta çağ döneminde kurulduğu yazılıdır.

30 Ocak 1923 yılında imzalanan Türk-Yunan nüfus mübadele sözleşmesi gereği 1924 yılında Selanik'ten 54 hane 257 mübadil göçmen yerleşmiştir. Duğanyuvası'na 4 hane (7 kadın, 9 erkek) gayri mübadil yerleşmiştir.. Daha sonraki yıllarda Trabzon'un ilçelerinden gelen karadenizli göçmenler yerleşmiştir.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Evrenuşağı Köyü Remi Web Sitesi

Bafra'nın mahalleleri

Evrenuşağı, Bafra


Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Kürdistan Bölgesi veya Irak Kürt Bölgesel Yönetimi, Irak'a bağlı, anayasal düzeyde varlığı olan özerk bir bölgedir. Yaklaşık 80.000 km2'den oluşan idari birim; batıda Suriye, doğuda İran, kuzeyde ise Türkiye ile komşudur. Bölgesel yönetimin başkenti Erbil'dir. Kürdistan Parlamentosu Erbil'de yer almaktadır, ancak Kürdistan Bölgesi anayasası tartışmalı Kerkük kentini Kürdistan Bölgesi'nin başkenti olarak tanımaktadır. Bölgenin nüfusu, 2020 sayımına göre 6.171.083'dür. 2008'de alınan karar, Eylül 2023 tarihinden itibaren yürürlüğe girdi. Resmi dili Kürtçedir.

Irak'taki Kürtler, 20. yüzyıl boyunca özerklik veya bağımsızlık için hareketlerde bulundular. Bunun sonucunda Irak Kürtleri, Saddam yönetimindeki Irak tarafından Araplaştırma politikasına ve, Halepçe Katliamı gibi, katliamlara maruz kaldılar. Molla Mustafa Barzani ve Saddam Hüseyin arasında 1970 yılında yapılan anlaşma sonucu özerk yönetim kuruldu. 1974'de Saddam Hüseyin tarafından özerklik kaldırıldı ve Kürtler tekrar isyan etti. 1991 yılında tekrar, Kürtler tarafından bölgede tek taraflı özerklik ilan edildi ve Bağdat hükûmeti, Kürdistan Bölgesi'nin özerkliğini Saddam Hüseyin'in devrilmesinden sonra, 2005'te yeni bir Irak anayasası ile tanıdı.

Tarihçe
Bölge Osmanlı Kontrolü altındayken 400 yıla yakın bir süre boyunca Kürt Soran Emirliği ve Baban Prensliği yönetimindeydi. Iraklı Kürtler Osmanlı'nın yıkılış döneminde, Eylül 1922 yılında, Şeyh Mahmut Berzenci önderliğinde Kürdistan Krallığı'nı kurdular, ancak bölgeyi mandası altına alan Birleşik Krallık, bölgeye geniş çaplı bir saldırı başlattı ve iki yıl süren saldırılar sonucunda 1924 yılında Kürdistan Krallığı işgal edildi.

Daha sonraki süreçte Mustafa Barzani önderliğinde Kürt milliyetçiliği ivme kazandı ve onlarca yıl sürecek çatışmalar başladı. 1943'te Kürt lider Mustafa Barzani Kürdistan'daki Irak polis karakollarına baskın yapmaya başladı. Bunun sonucunda Bağdat hükûmeti bölgeye 30.000 asker gönderdi ve bölgede hakimiyet sağladı. Iraklı Kürt liderler İran'a sığındı.

Mustafa Barzani İran'da Kürdistan Demokratik Partisi'ni kurdu ve İran ile, Sovyetler Birliği'nin desteğini almayı başardı. Sonraki süreçte başarılı bir diplomasi yürüten Barzani, 1960'ların başında İsrailin de desteğini almayı başardı. 1961'den 1970'e kadar Kürtler, Irak hükûmeti ile savaştı, bunun sonucunda Irak Hükûmeti ile özerklik konusunda anlaşıldı.

Irak'ın kuzeyinde bulunan bölge 11 Mart 1970'te Saddam Hüseyin ve Mustafa Barzani arasında yapılan anlaşma sonucu kuruldu. Özerklik anlaşmasına göre Irak'ın kuzeyindeki üç il, yaklaşık 37.000 km²'lik bir bölge, Erbil'de kurulacak bir yerel parlamento tarafından yönetilecekti. Bunun yanı sıra Irak Meclisinde 5 bakan ve başbakan vekili Kürt olacaktı. Kürtçe, ülke genelinde Arapçanın yanı sıra ikinci resmî dil olacaktı.

İran-Irak Savaşı (1980-1988) sırasında bu bölge, merkezî hükûmetin kontrolünden çıkmış, İran saflarında Saddam Hüseyin'e karşı yer almıştı. Saddam Hüseyin savaştan önce anlaşmayı kaldırmış ve 1974'te Kürt bakanları meclisten çıkarmıştı. Bu durum üzerine Kürtler isyan etmişlerdi. Bu durum Irak için çıkan savaşı kötü etkiledi, çünkü Saddam Hüseyin'e karşı Kuzey, İran ile ittifak etmişti.

Birinci Körfez Savaşı (1991) öncesi ve savaş sırasında on binlerce Kürt Mülteci, Türkiye'ye sığındı. Türkiye tarafından kurulan kamplarda Kürt mültecilere sağlık, barınma ve giyim yardımları yapıldı. Saddam Hüseyin devrilip Kürt liderler yeni dönemde söz sahibi olana kadar yurt dışına Türk Pasaportu ile çıktılar.

İkinci Körfez Savaşı (2003) sonrasında Irak'ta Saddam Hüseyin liderliğindeki Baas yönetimi devrilmiş ve Irak federal bir devlete dönüşmüştür. 2005'te halk oylaması ile kabul edilen yeni Irak Anayasası'na göre, Kürdistan Bölgesi federal Irak devleti içinde federe bir Devlet olarak tanınmıştır.

Bağımsızlık referandumu

Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Mesud Barzani, Ocak 2016'da meclisteki parti temsilcileriyle bir araya geldiği toplantıda, bağımsızlık için referandum komisyonu kurulmasını kararlaştırdıklarını belirtti. Yapılacak referandumun 2016 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçiminden önce yapılması planlanmaktaydı. Ancak IŞİD'in Musul ve Kerkük'e saldırıları, PKK'nin Sincar bölgesinde faaliyetlerde bulunması, PKK'nın bağımsızlık karşıtı olduğuna dair çıkan haberler, Goran Partisi ve bazı muhalefet partileriyle KDP arasındaki siyasi anlaşmazlıklar referandum sürecini erteletti. Gerek Kürdistan Bölgesi Güvenlik Konseyi Müsteşarı Mesrur Barzani'nin "Kürdistan'ın bağımsızlığı önünde artık bir engel kalmadı" şeklindeki açıklaması gerekse KYB ve GORAN'ın KDP ile görüşmelere sıcak baktıklarını açıklaması bağımsızlık sürecinin yakın zamanda yeniden ilerleyebileceğini gösterdi.

Mesud Barzani, 25 Eylül 2017'de referandumun yapılacağını açıkladı. Bu açıklama sonrası Irak Başbakanı Haydar el-Abadi olası bir referandumda toprak bütünlüğünü korumak için askerî  müdahaleye hazır olduklarını açıkladı.

25 Eylül 2017 tarihinde gerçekleştirilen referandum sonucunda "Kürdistan Bölgesi ve Kürdistan Bölgesi dışında kalan Kürt yerleşimlerinin bağımsız bir devlet olmasını istiyor musunuz?" sorusuna seçmenlerin %92.73'ü Evet yanıtını verdiler.

Tartışmalı bölgeler ve IŞİD ile savaş
Haziran 2014'te Irak ve Şam İslam Devleti'nin Musul'a saldırmasıyla fiili olarak Bölgesel Kürt Yönetimi de savaşa girmiş; bunun sonucunda Şengal, Kerkük ve Hanekin gibi pek çok şehri IŞİD'den kurtararak ele geçirmiştir.

Ancak Irak ordusu daha sonra bu bölgeleri geri almıştır. Mevcut durumda Irak ve Kürdistan Hükûmeti arasında Tartışmalı olarak kabul edilen, Kerkük, Hanekin, Musul, Diyala, Selahaddin gibi illere Peşmergenin dönüşü kararlaştırılmıştır.

Coğrafya
İran ve Türkiye sınırı tarafında dağlık bir coğrafi yapısı hakimdir. Güneye doğru gidildikçe düzlük ve çöl bir arazi yapısı hakimdir. İran ve Türkiye sınırı boyunca uzanan kuzeydeki dağlık bölgeler, yoğun kar yağışı altındadır.

Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin iklim şartları, kuzeydeki topoğrafik ve dağlık yapısı nedeniyle, bölgede bitki örtüsü olarak bozkır ve orman bulunur. Bölgenin kuzeyindeki dağlık bölgede ve tüm İran sınırında kavak, söğüt ve meşe, alıç, kiraz eriği, kuşburnu, dağ elması, ahlat, üvez vb. yabanî ağaçlar ve çayır otları bulunur. Güneyinde ise genelde çöl ağaçları olan hurma ve palmiye ağaçları vardır.

Siyaset

Seçimler
 Kürdistan Meclisinde 111 adet sandalye bulunmakta ve seçimlere 29 parti katılmaktadır. Bu sandalyelerden 11'i seçim sonuçlarını gözetmeksizin azınlıklara dağıtılmıştır.

İdari bölümler
Kürdistan Bölgesel Yönetimi, Irak'ın dört ilini (, Muhafaza; , Parêzga) kontrol altına almaktadır. Bu İllerin her biri toplam 26 olmak üzere ilçelere ve ilçelerde bucaklara ayrılır.

 Bölgesel Yönetimin kontrolü altındaki iller:
1. Süleymaniye
2. Erbil
3. Duhok
4. Halepçe

 Büyük Nüfusa Sahip yerleşim yerleri;
1. Zaho
2. Amediye
3. Simele
4. Koysancak
5. Çemçemal

Irak Kürdistan Bölgesi, bu dört ilin yanı sıra, şu anda Irak merkezi hükûmetinin hukuki bir parçası olan Ninova, Kerkük ve Diyala illeri üzerinde de hak iddia etmektedir. Irak ve Şam İslam Devleti'nin Kuzey Irak Taarruzu sonrası Irak ordusunun çekilmesi üzerine Kerkük ve Diyala illerinin kontrolü Kürdistan Bölgesel Yönetiminin Kontrolüne geçmiştir.

Ekonomi
Kürdistan, Irak'taki en düşük yoksulluk oranlarına sahiptir. Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin ekonomisini tarım, turizm, alışveriş ve petrol ihracatı oluşturur. Kişi başına düşen millî gelir 7.700 dolardır. Bölgede 2.83 trilyon metreküp Doğalgaz yatağı, 45 milyar varil ise Petrol rezervi bulunmaktadır. Başlıca petrol ihracat ortakları arasında İsrail, İtalya, Fransa ve Yunanistan bulunmaktadır.

Kürdistan'da faaliyet gösteren önemli şirketler arasında Exxon, Total, Chevron, Talisman Energy, DNO, MOL Group, Genel Energy, Hunt Oil, Gulf Keystone Petroleum ve Marathon Oil bulunmaktadır.

Kürdistan Bölgesi'nde buğday, arpa, tütün, pamuk ve meyve yetiştirilir. Bölgede ayrıca çimento, mermer, demir, nikel, kömür, bakır, altın, kireç üretimi yapılmaktadır. Erbil'de dünyanın en büyük kaya kükürdü yatağı bulunur.

Ulaşım

Erbil'deki Erbil Havalimanı ve Süleymaniye'deki Süleymaniye Havalimanı olmak üzere bölgede iki uluslararası havalimanı vardır. Buradan Viyana, Frankfurt, Stockholm, Amsterdam, Dubai, Umman, Ankara ve İstanbul gibi birçok dünya şehrine, haftada 80'den fazla doğrudan uçak seferleri düzenlenmektedir.

Demografi

Din
Bölge halkının çoğu Müslüman'dır ve Sünni mezhebindendir. Bölgede Katolik, Ortodoks, Süryani, Ermeni ve Keldani kiliselerine bağlı Hristiyan azınlık ve sayıları on binlere ulaşan Yezidi ve Ehl-i Hak dini mensupları mevcuttur.

Dil
Bölgede resmî düzeyde Kürtçe ve Arapçanın yanı sıra Kürtçenin farklı lehçeleri, Türkçe, Süryanice ve Ermenice dilleri de konuşulmaktadır. Bölgesel Yönetim sınırları içerisinde İngilizce ve Fransızca da yaygın bir şekilde kullanılmaktadır.

Kürdistan Parlamentosu 17 Kasım'ı Türkmen Dili ve Kültürü Günü ilan etmiştir.

Kültür
Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin kültürü Mezopotamya kültürü, İslam dini ve geleneksel Arap ve Kürt kültürü etrafında biçimlenmiştir. Buna karşın, Bölge çeşitlilikler içinde yüksek bir kozmopolit toplum ve canlı bir kültüre sahiptir. İslam etkisi Arap ve Kürt kültürünün mimari, müzik, giyim, mutfak ve yaşam tarzında görülebilmektedir.

Müzik ve Dans
Kürt kültüründe müzik ve dans çok önemli bir yer teşkil etmekte, özellikle Kürtler arasında yaygın olan dinî inançların ibadet ve kutlama şekillerinde müzik ve dans temel bir rol oynamaktadır. Örneğin Kürt kökenli bir inanç olan Ehl-i Hakk'ın temel ibadeti sırasında müzik ve yüksek sesle söylenen dua ve ilahîler çok önemli bir yer tutarken, zikirleri sırasında da müzik ve dans temeldir. Kürt dinî müziğinde özellikle def ve tambur enstrüman olarak önemli bir yer tutar.

Kürt kültüründe dinî karakterde olmayan dans ve müzik de mevcut ve yaygındır. Bayramlar, düğünler gibi her türlü kutlama ve şenlikte Kürtler dans eder ve şarkı söylerler. Kürtlerin bu folklorik danslarının onları komşuları olan diğer etnik kökenlere sahip Müslüman topluluklardan ayırt edebilmekte önemli bir etken olduğu belirtilmiştir. Geleneksel Kürt danslarını birçoğu halk oyunu/halay tarzı olup Balkanlar ve Orta Doğu'daki geleneksel halk oyunlarıyla benzerlik arz eder. Bunlardan bazıları Dilan, Sepe, Geryan, Govend ve Halperke'dir.

Kürt müziği de, genel olarak Kürt kültürü gibi, bölgedeki komşu etnik grupların müzik kültürüyle etkileşime girmiş olsa da, Arap ve İran müziğinden farklı karakterini korumuş, etkileşimler sonucu, temelde Dorian gamı olan, Kürt gamı gerek Arap gerekse İran müzik kültürüne girmiştir.

Geleneksel Kürt müziği icra edenler üçe ayrılırlar: çîrokbêj yani hikâyeciler, stranbêj yani şarkıcılar ve dengbêj yani aşıklar (halk ozanları). Kürt hükümdar meclislerinde çalınan resmî, özel bir müzik türü olması sebebiyle genellikle akşam ve gece meclislerinde (toplantı ve sohbetlerinde) çalınan müzikler klasik müzik olarak kabul edilirler; bu türe şevbihêrk denir. Birçok şarkı epik motiflere ve temele sahiptir. İnce bir melankoliye Kürt şarkılarında, özellikle heyran olarak adlandırılan (sevgili) türkülerinde, sıklıkla rastlanır.

Bunların dışında lawje olarak adlandırılan dinî müzik ve özellikle sonbaharda seslendirilen ve payizok olarak anılan şarkılar da vardır. Kürt müziği çok çeşitli enstrümanlar barındırır ki bunlardan birkaçı şunlardır: tambur, buzuk, ud, qernête, şimşal, davul, def.

Kilim ve Halılar
Kürt kilim ve halıları, Kürt kültürü ve sanatında önemli bir yer teşkil etmiştir ki Kürtlerin birçok yüzyıldır kilim ve halı üretmekte olduğu tahmin edilmektedir. Bununla birlikte, eldeki koleksiyondaki eski Kürt halıları 18. yüzyıldan kalmadır.

Halıcılık özellikle göçebe Kürtlerde çok yaygındır. Geleneksel olarak, özellikle göçebe Kürtlerde, kadınlar halı ve kilim üretimini boş zamanlarını değerlendirmekte kullanmışlardır. Nitekim bazı araştırmacılar, Kürt halıcılığında son dönemde yaşanan gerilemenin ve üretim azlığının sebeplerinin, bölgedeki siyasi belirsizlik ve sorunların yanı sıra, kadınların boş zamanlarında diğer faaliyetlere daha çok zaman ayırmaya başlaması olduğunu öne sürmüşlerdir.

Kürt halıları genelde bir veya iki kenar bordürü barındırır. Kürt halılarında sıklıkla simetrik düğüm sıraları arasında iki veya daha çok argaç mevcuttur, çok renkli kenar şeritleri yaygındır. Çok renkli bu kenarlar, diğer halıcılık kültürlerinden farklılık arz ettikleri gibi, motifsel açıdan Kürt halılarının üretildiği bölgelere göre de farklılık arz eder: Türkiye'de yapılmış Kürt halılarında balıksırtı oluşturacak şekilde farklı renklerden örülmüş kenarlar yaygınken, İran'da 13 cm veya daha büyük uzunluklarda renk şeritleri daha yaygındır. Kenarların dışında, genel olarak Kürt halılarında motif olarak sekiz köşeli yıldızlar ve benzeri sekiz köşeli şekiller başta olmak üzere çeşitli geometrik şekiller ve Kaplumbağa, Dağ Keçisi, Kuş gibi hayvanların figürleri yaygındır.

Kürt Mitolojisi
Kürt Mitolojisi, Kürt coğrafyasında yaşamış birbirleriyle dilsel ve kültürel yakınlık bulunan halkların ortak değerleridir. Kürtler İrani bir halk olduğu için, diğer İrani halklarla benzer destan ve hikâyelere sahiptir. Demirci Kawa, Simurg, Mem-u Zin, Rostem-e zal bunlardan bazılarıdır.

İslamiyet öncesi dönemde ise, Zerdüştlük Mitolojisi hakimdir. Kürtler'in İslamiyet, Hıristiyanlık ve Musevilikten önceki dini olan Zerdüştlük, M.Ö. 660-583 yılları arasında yaşamış olan Zerdüşt tarafından kurulmuştur. Medler zamanında bölgesel bir din iken, Pers İmparatorluğu döneminde resmî din olmuştur ve resmîyetini Sasaniler'in yıkılmasına kadar korumuştur. Zerdüşt, Medler'in Magi aşiretine mensuptur ve Urmiye yakınlarındaki Rey şehrinde doğmuştur.

Zerdüştlük, Kürtler tarafından benimsenmiştir. Öyle ki; Zerdüştlüğün en kutsal üç büyük ateş tapınağından biri olan Azarguşasp Tapınaği Doğu Kürdistan'daki Kürt şehri olan Bicar'ın kuzey bölgesindeki kutsal Ganzak'ta (Günümüzde Takab) inşa edilmiştir. Kutsal ateş tapınaği, daha sonraları yerli inançların ibadet yeri haline gelen Auzhdiş-takara yani "Avatarlar Tapınağı"na dönüştürülmüştür. Tapınağin kalıntıları hala ayaktadır.

Kürtler tarafından benimsenen, Zerdüştlük inancına göre bazı Tanrı ve Tanrıçalar şunlardır:

 Aesma Daeva: Şehvet ve öfkenin, gazap ve intikamın iblisi. Şiddet ve savaşın insanlaşmış hali.
 Ahura Mazda: Bilgeliğin Tanrısı, yüce bir Tanrı olarak geçer. Dünyayı ve cennetleri yarattı, ayrıca Zurvan'ın oğluydu.
 Asiman: Gökyüzü tanrısı.
 Mah: Ay tanrısı
 Fravashis: Koruyucu melekler.
 Dev: Kocaman bir güce sahip olan bir iblis, acımasız ve ahlaksız bir savaş tanrısı.
 Bahram: Gezegenlerin ve zaferin tanrısı
 Indar: Savaşın, cesaretin tanrısı

Günümüzde ise Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nde ilk Zerdüşt Kürtler ibadethanesi açılmıştır ve tahmini Zerdüşt Kürt sayısının 100.000 olduğu ve hızla arttığı iddia edilmiştir.

Kürt Sineması
20. yüzyılın sonlarında ilk eserlerini vermeye başlayan Kürt sineması için tanınmış Kürt yönetmen ve sinemacı Bahman Ghobadi "doğum yapmasına yardımcı olunması gerekilen..." "hamile bir kadın" benzetmesi yapmıştır.

İlk Kürt filmi olan 1926 çıkışlı Zare filmi, Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin film stüdyosu olan Armenfilm tarafından üretildi. Hamo Beknazaryan'ın yönetmenliğini yaptığı film, genç bir Yezîdî Kürt kızı olan Zare'nin, Ekim Devrimi arifesinde çoban Saydo'ya olan sevgisini konu alır. Film, Kürt sinemasının klasikleri arasında yer alır. Günümüzde Kürdistan Bölgesinde yerel Film festivalleri ve Kısa Film yarışmaları düzenlenmektedir.

Mutfak

Bölgede Kürt, Arap ve Türk mutfağı oldukça tutulmaktadır. "Fast food" ve döner lokantaları bölgenin hemen her yerinde bulunabilmektedir. Mutfağın temel malzemeleri kuzu eti, yöresel baharatlar, pirinç ve bulgurdur.

Fıreydin, Suryaz, Mehir, Büryan, İçli Köfte, Mumbar, Ur, Ser, Kaburga dolması, Şam Böreği, Perde Pilavı, Çiğ köfte gibi yemekler Kürt ve bölge Mutfağının Vazgeçilmezleri arasında yer almaktadır.

Giyim
Bölgede giyim bakımından bir zorlayıcılık yoktur. Bölgede Erkeklerin birçoğu yöresel Kürt kıyafeti Şal u Şepik giyerler. Bu giyim biçimleri, Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin çok sıcak ve nemli veya çok soğuk olan iklimine göre değişmektedir.

Bölgedeki Kürt kadınlarının giyim tercihi arasında Kiras ve Sermil yaygındır. Erbil'de Yöresel Kürt Kadın kıyafetleri olan, Kiras û Sermil, Xiftan ve Kiras defileleri düzenlenmektedir.

Spor
Bölgedeki popüler spor dalları futbol, boks, güreş ve basketboldur.

Bölgeyi futbolda temsil eden takım, Birleşmiş Milletler tarafından tanınmayan ve özerk olan ülkeler için spor organizasyonlarına katılmaktadır. Ayrıca NF-Board tarafından düzenlenen FIFA üyesi olmayan takımların katıldığı VIVA Dünya Kupası'nda mücadele etmektedir. Kürdistan Milli Takımı 2012 yılında finalde, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetini yenerek şampiyon olmuştur.

Kürdistan Bölgesel Yönetimi'ndeki futbol ligi, Kürdistan Premier Ligi'dir. Kürdistan Bölgesel Yönetimi Futbol Federasyonu tarafından denetlenmekte olup FIFA veya herhangi bir konfederasyon tarafından resmî olarak tanınmamaktadır. Bu nedenle kendi kıta veya kıtalararası müsabakalarında mücadele edememektedir. Erbil Sc, Zakho Fc ve Duhok Sc, Kürdistan Premier Lig'in önemli takımlarıdır.

Makwan Amirkhani, Ali Qaradagh, Serdar Altaş gibi bazı boksörler Uluslararası Turnuvalar'da bölgeyi temsil etmektedir.

Şehirler
Irak Kürdistan Bölgesi, artan kentsel nüfusa rağmen hâlâ önemli bir kırsal nüfusa sahiptir.

Göçmenlik

2003 yılında Saddam Hüseyin rejiminin devrilmesinden bu yana, Irak Kürdistanı'nda özellikle Kürtler, Süryaniler, Ermeniler, Mandanlar, Şabaklar ve Romanlar'ın göçüne tanıklık etti. İstikrar ve güvenlikten dolayı, Kürdistan bölgesine göç edilmekte. Irak Kürdistanı ile Türkiye arasındaki yaygın ekonomik faaliyetler, Türklerin Irak Kürdistanı'nda iş aramasına fırsat verdi. 2009 yılında, Kürt başkentli merkezi bir Kürt gazetesi, yaklaşık 50.000 Türk'ün artık Kürdistan'da yaşadığının tahmin edildiğini bildirdi. Bangladeş, Hindistan ve Pakistan'dan gelen göçmenler hakkında da raporlar yayınlanmıştır.

Eğitim

Bölgesel yönetimin kuruluşundan önce, ilköğretim ve ortaöğretim neredeyse tamamen Arapça olarak öğretildi. Yükseköğretim ise her zaman Arapça olarak öğretildi. Bu durum ancak Kürdistan özerk bölgesinin kurulması ile değişmiştir. İlk uluslararası okul olan Choueifat Uluslararası İngiliz Koleji, 2006 yılında Irak Kürdistanı'nda şubesini açmıştır. Diğer uluslararası okullar da açıldı ve Kürdistan'da İngiliz Uluslararası Okullar Eylül 2011'de Süleymaniye'de planlı bir şekilde açılmıştır.

Bölgede yer alan üniversiteler:

Ordu
Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nin askeri gücü Peşmerge'dir. Irak Anayasası'na göre Peşmerge, güvenlik yan kuruluşlarıyla birlikte Kürdistan Bölgesi'nin güvenliğinden sorumludur. Peşmerge'ye bağlı kuruluşlar arasında Asayiş (istihbarat teşkilatı), Parastin u Zanyarî (istihbarat yardım teşkilatı) ve Zeravani (Jandarma teşkilatı) bulunmaktadır.

Peşmerge'nin tarihi 18. yüzyıla kadar uzanır. Osmanlılar ve Safeviler altında bir askeri sınır muhafızı olarak tarih sahnesine çıktı ve 19. yüzyılda iyi eğitimli, disiplinli bir gerilla gücüne dönüştü. Özgür Kürt devleti hedefine ulaşmayı amaçlayan bağımsızlıkçı Kürt hareketinin silahlı bir birimidir. 2003'te başlayan Irak Savaşı'nda ABD ile birlikte koalisyon güçlerine eşlik etmiştir. 2003 yılında Saddam Hüseyin'in devrilmesiyle birlikte Kürdistan Bölgesel Yönetimi Ordusu olarak resmiyet kazanmıştır.

Kürt Mahabad Cumhuriyetinde'de Peşmerge tabiri kullanılmıştır. Peşmerge, Kürdistan ve Irak'ın diğer bölgelerindeki güvenliğinde hayati bir rol oynadı. Peşmerge aynı zamanda anti-terör operasyonları için Bağdat ve Anbar illerinde de konuşlandırılmıştır. Kürdistan Bölgesi, Irak Anayasası'na göre kendi ordusuna sahiptir ve yasalara göre merkezî Irak ordusunun Kürdistan Bölgesine girmesine izin verilmez.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kürdistan Bölgesel Hükûmeti Başkanlığı
 Kürdistan Bölgesel hükûmeti*

Kürdistan Bölgesel Yönetimi


Hoplodactylus es un género de geckos de la familia Diplodactylidae. Estos geckos son endémicos de Nueva Zelanda.

Son nocturnos, con un color bastante sólido; por lo general, las variaciones de color son  marrón y beige, aunque un poco de verde también,  en las bandas transversales o longitudinales de acuerdo a las especies. Algunas especies pueden cambiar de color y se vuelven más oscuras o más claras para regular la absorción de calor.

Hoplodactylus delcourti se extinguió presumiblemente a finales del siglo XIX, pero es la especie de gecko de mayor tamaño que se conoce.

Especies
Se reconocen las siguientes tres especies:
 †Hoplodactylus delcourti Bauer & Russell, 1986. - Gecko gigante de Delcourt, Kawekaweau.
 Hoplodactylus duvaucelii (Duméril & Bibron, 1836). - Gecko gigante de Duvaucel, Gecko gigante de la Isla Norte.
 Hoplodactylus tohu Scarsbrook, Walton, Rawlence & Hitchmough, 2023. - Geko gigante de Tohu, Gecko gigante de la Isla Sur.

Referencias

Enlaces externos

Géneros de reptiles

Hoplodactylus


Australian Open-mesterskabet i mixed double 2016 var den 73. turnering om Australian Open-mesterskabet i mixed double. Turneringen var en del af Australian Open 2016 og blev spillet på hardcourt-baner af typen Plexicushion i Melbourne Park i Melbourne, Victoria, Australien i perioden 22. - 31. januar 2016.

Mesterskabet blev vundet af Jelena Vesnina og Bruno Soares, som i finalen besejrede Coco Vandeweghe og Horia Tecău med 6−4, 4−6, [10−5]. Soares vandt sin anden grand slam-titel på blot 24 timer, eftersom han dagen før sammen med Jamie Murray også havde vundet herredoubletitlen, og han blev dermed den første spiller, der vandt begge titler ved Australian Open, siden Mark Woodforde udførte samme bedrift i 1992. Sejren bragte antallet af brasilianerens grand slam-titler i mixed double op på tre, hvorimod Vesnina vandt sin første grand slam-titel i mixed double.

Martina Hingis og Leander Paes var forsvarende mestre, men parret tabte i kvartfinalen til Sania Mirza og Ivan Dodig.

Pengepræmier

Den samlede præmiesum til spillerne i mixed double androg US$ 530.000 (ekskl. per diem).

Turnering

Deltagere

Turneringen havde deltagelse af 32 par, der var fordelt på:
 24 direkte kvalificerede par i form af deres ranglisteplacering.
 8 par, der havde modtaget et wildcard.

Seedede par

Otte par blev seedet:

Wild cards

Otte par modtog et wildcard til turneringen, men alle otte par blev slået ud i første runde.

Resultater

Se også
 Australian Open-mesterskabet i herresingle 2015
 Australian Open-mesterskabet i damesingle 2015
 Australian Open-mesterskabet i herredouble 2015
 Australian Open-mesterskabet i damedouble 2015

Eksterne henvisninger
 Australian Open

Noter

Australian Open 2016
2016


مقاطعة كواي تسينغ  هي واحدة من 18 منطقة إدارية في هونغ كونغ. وهي تتألف من جزئين، كواى تشونغ وجزيرة تسنغ يي. كواي تسنغ هي جزء من الأقاليم الجديدة. بلغ عدد سكانها 290.240 نسمة في عام 2001.المنطقة تضم ثالث أقل السكان تعليما في هونغ كونغ، ودخلهم أقل من المتوسط.

كواي تسنغ لم تكن موجودة في حي مستقل عند تشكل مجلس مقاطعات هونغ كونغ في الثمانيات من القرن العشرين. حيث كانت لا تزال جزءا من مقاطعة تسوين وان حتى عام 1985.

هذه المقاطعة مشهورة دوليا على أنها تضم محطات الحاويات التي تتوزع على طول ضفاف قناة رامبلر بين كواى تشونغ يى، وجزيرة تسنغ.

أكثر من 75 ٪ من سكان المنطقة يعيشون في المساكن الشعبية.

مراجع

وصلات خارجية

 مجلس مقاطعة كواي تسنغ

مقاطعات هونغ كونغ

مقاطعة كواي تسينغ


Asienmesterskabet i håndbold for kvinder 2004 var den 10. udgave af asienmesterskabet i håndbold for kvinder. Turneringen blev afholdt i arenaen Higashiku Sports Centre i Hiroshima i Japan, som var værtsland for tredje gang, og det var anden gang, at mesterskabet blev spillet i Hiroshima.

Mesterskabet havde deltagelse af fire hold, som spillede en enkeltturnering alle-mod-alle. Titlen blev vundet af værtslandet , som dermed vandt den kontinentale mesterskabstitel for første gang, og som vandt alle sine tre kampe i turneringen. Sølvmedaljerne blev vundet af , mens bronzemedaljerne gik til .

Turneringen fungerede også som den asiatiske del af kvalifikationen til VM i 2005, og holdene spillede om fire ledige pladser ved VM-slutrunden. De fire ledige VM-pladser gik derfor til de fire deltagende hold. Efterfølgende meldte  imidlertid afbud til VM, og holdets plads ved slutrunden blev overtaget af .

Resultater

Eksterne henvisninger
 10th Asian Women's Championship
 Handball World Archive - Women Handball Asia 2004 Hiroshima (JPN)

Noter

Håndbold i 2004
2004 (kvinder)
Håndbold i Japan

Asienmesterskabet i håndbold 2004 (kvinder)


Malkoçoğlu, Ayhan Başoğlu tarafından yazılan ve çizilen çizgi roman.

Ayhan Başoğlu, yedek subay olarak asteğmen rütbesi ile askerlik yaparken gittiği Kore'de Türk şehitliğini gezer. Orada şehitler için bir şeyler yapmaya karar verir. Sonraki birkaç yılı araştırarak geçirir.Sonuçta bu araştırmalar, 16. yüzyılda gerçekten yaşadığı iddia edilen, Osmanlı akıncı birliklerinden Malkoçoğulları üstünde yoğunlaşır. Başoğlu, bu sülaleden bir kahraman stilize eder.

Bu, Malkoçoğlu Bali Bey'in oğlu Tur Ali'nin doğuşudur.

Malkoçoğlu, 26 Ekim 1964'te, Cumhuriyet Gazetesi'nde yayına başlar ve bir Malkoçoğlu fırtınası patlar.

Bu ilk macera isimsizdir. Ama daha sonra, "Dağlar Kralı" adıyla tekrar yayınlanır.

Malkoçoğlu, oldukça özgün, tereddütsüz çizgisi ve sinematografik kurgusuyla da göze çarpar. Malkoçoğlu, karakter yapısıyla tam bir görev adamıdır. Öncelikle aldığı görevi inceleyip analız eden Malkoçoğluna hemen hemen tüm maceralarında yaşlı akıncı Ejder ve müthiş at Karakız eşlik eder. Ejder, serinin komedi unsuru olarak da kullanılır.

Malkoçoğlu tipi, Clark Gable-Errol Flynn karışımıdır. Gerek fiziği, gerekse bildiği çok sayıda yabancı dille pek Türk'e benzemez. Bu yüzden de çoğu insan onu "sinyor" diye çağırır. Son ana kadar kimliğini gizler, Türk düşmanı görünebilir. Sonuca ulaşana kadar ne gerekiyorsa yapar.

Kızılmaske'nin kurukafalı yüzüğü gibi, kurt başlı bir muştası vardır ve bununla düşmanını damgalar. Alaycı kişiliği ve sürekli tebessümüyle, rakiplerini asağılar görünümdedir.

Malkoçoğlu'nun kadınlarla arası iyidir ama, alaycı kişiliğiyle onları da gırgıra alır, aşkı da görev için yapar.

Malkoçoğlu, 1971 yılında 4 cilt halinde çıkar. Daha sonra 1974'te bağımsız dergi olarak da kısa bir macera yaşar.

Malkoçoğlu Albümleri; İntikam Yemini, Tuna Casusu, Kızıl Kule ve Cem Sultan'dır. Haftalık yayın olarak da Zoltan'ın Kılıcı, Napoli Prensesi, Beyaz İlahe, Dağlar Kralı ve Altın Mihver adlı maceralar yayımlanır.

Malkoçoğlu'nun gördüğü ilgi, filmleri de peşinden getirir. Toplam sekiz Malkoçoğlu filmi çekilir; Malkoçoğlu, Malkoçoğlu Krallara Karşı, Malkoçoğlu Kara Korsan, Malkoçoğlu Akıncılar Geliyor, Malkoçoğlu Ölüm Fedaileri, Malkoçoğlu Avrupa'yı Titreten Türk, Malkoçoğlu Cem Sultan ve Malkoçoğlu Kurt Bey.

Kaynakça

1950'de tanıtılan çizgi romanlar
Kurgusal Türkler
Malkoçoğlu

Malkoçoğlu (çizgi roman)


Les élections régionales finlandaises de 2022 ont lieu le  afin de désigner pour la première fois les  conseillers régionaux élus pour  pour administrer les nouvelles régions des services du bien-être.

Présentation
Avec une participation en dessous de 50%, le Parti de la coalition nationale obtient le plus de voix, tout comme aux élections municipales.

Le Parti du centre réalise un bon résultat, comparativement aux précédentes élections, alors que le parti Vrais Finlandais et la Ligue Verte n'ont pas réussi à mobiliser leurs électeurs.

Le pouvoir appartient au peuple, parti d'extrême droite fondé par d'anciens membres des Vrais Finlandais, parvient à élire 10 conseillers régionaux.

Résultats

Résultats nationaux

Résultats par région de services du bien-être

Uusimaa de l'Est

Uusimaa central

Notes et références

Finlande, provinciales
Politique en janvier 2022
2022 en Finlande

Élections régionales finlandaises de 2022


Hornsby ist ein kleiner Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite in der Ebene des Mare Serenitatis, nordwestlich des Kraters Bessel.

Der Krater wurde 1973 von der IAU nach dem britischen Astronomen Thomas Hornsby offiziell benannt.

Weblinks

 Hornsby auf The-Moon Wiki

Einschlagkrater (Mond)

Hornsby (Mondkrater)


Refleksivna relacija je ona binarna relacija za koju vrijedi, uz zadani skup S te binarnu relaciju R na skup S, tj.

R ⊆ S × S .

Često se običava umjesto  piše

Relacija je refleksivna ako je

 (svaki element je u relaciji sam sa sobom);

Izvori
Prirodoslovno matematički fakultet u Zagrebu  Mladen Vuković: Neki osnovni pojmovi teorije skupova, 2004. str.  3 (pristupljeno 8. listopada 2019.)

Binarne relacije

Refleksivna relacija


1992 ලෝක කුසලාන ක්‍රිකට් තරගාවලියේ අවසන් තරගය මෙල්බර්න් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණයේදී, 1992 මාර්තු 25 දා පැවති අතර ඉම්රාන් ඛාන්ගේ නායකත්වය යටතේ පාකිස්තානය මෙම තරගය ජය ගත්තේ එංගලන්තය ලකුණු 22 කින් පරාජය කරමිනි. මෙය ඔවුන්ගේ පළමු ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහණයයි. මෙය එංගලන්තයෙන් පිටතදී පැවැත්වූ දෙවන ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන අවසන් තරගය වන අතර ඕස්ට්‍රේලියාවේදී පැවැත්වෙන පළමු අවස්ථාව මෙය වේ. අවසන් තරගය නැරඹීමට ප්‍රේක්ෂකයින් 87,182 ක් පැමිණියහ.

විස්තරය
ලීග් වටයේදී එංගලන්තය සහ පාකිස්තානය එකිනෙකා සමඟ ක්‍රීඩා කළ අතර පාකිස්තානය ලකුණු 74 කට දැවී ගියද පරාජයෙන් ගැලවී තරගය විසදුමක් නොමැතිව අවසන් කිරීමට පාකිස්තානයට වාසනාව තිබුණි. අවසාන තරගයේ කාසියේ වාසිය දිනා ගත් පාකිස්තානය නවසීලන්තයට එරෙහි අවසන් පූර්ව තරඟයේ ක්‍රීඩා කල කණ්ඩායමෙන් එකම වෙනස ලෙස ඉජාස් අහමඩ් පන්දුවට පහර දීමට තෝරා ගත් අතර එංගලන්තය ද ග්ලෙඩ්ස්ටන් ස්මාල් වෙනුවට ඩෙරෙක් ප්‍රින්ගල් සමඟ එක් වෙනසක් සිදු කළේය. පාකිස්තාන ආරම්භක පිතිකරුවන් වන රමීස් රාජා සහ අමර් සොහෙයිල් විසින් පන්දු යැවූ ප්‍රින්ගල් සහ ක්‍රිස් ලුවිස්ට ඉක්මනින්ම දැවී ගියහ. ඉම්රාන් ඛාන් හා ජාවෙඩ් මියාන්ඩාඩ් සමඟ එක්ව ලකුණු පුවරුව වැඩි කිරීමට දායක විය. ග්‍රැහැම් ගූච්ට ලබා දුන් උඩ පන්දුව අත්හැරීම නිසා ඉම්රාන් තව දුරටත් වාසනාවන්ත විය. ඩෙරෙක් ප්‍රින්ගල් ගේ පන්දු යැවීම නිසා ඉම්රාන් ඛාන් සහ ජාවෙඩ් මියන්ඩාඩ්ට නිදහස් ලකුණු රැස් කිරීමට අසීරු වූ අතර පාකිස්තානය ලකුණු 100 සීමාව කරා ළඟා වූයේ 31 වැනි ඕවරයේදීය. අවසානයේදී එංගලන්තය විසින් ලකුණු 139 ක හවුල්කාරිත්වය බිඳ දැමූ අතර ජාවෙඩ් මියන්ඩාඩ්ව රිචඩ් ඉලින්ග්වර්ත් විසින් ලකුණු 58 කට දවා ගනු ලැබීය ඉම්රාන් ඛාන් ලකුණු 72 කට දැවී ගියේය. පාකිස්තානය අවසන් ඕවර 15 න් ලකුණු 124 ක් රැස් කළ අතර, නියමිත ඕවර 50 තුළ ලකුණු 249/5 ක් ලබා ගත්තේය.

සිය මංගල ලෝක කුසලානය දිනා ගැනීම සඳහා 250 ක ඉලක්කය හඹා ගිය එංගලන්තයේ ජනප්‍රියම ක්‍රීඩකයා වන තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩක ඉයන් බොතම්ව වසීම් අක්‍රම් විසින් කිසිදු ලකුණක් ලබා නොදී  දවා ගත්තේය. ඇලෙක් ස්ටුවර්ට් ද ආකීබ් ජාවෙඩ්ගේ පන්දුවකට දැවී ගිය අතර එංගලන්තය 21/2 ක් ලෙස ලකුණු පුවරුවේ දිස් විය. ග්‍රීම් හික් සහ ග්‍රැහැම් ගූච් සෙමෙන් ලකුණු රැස් කිරීම ආරම්භ කල නමුත් ගූග්ලි පන්දු යවන ක්‍රීඩක මුෂ්තාක් අහමඩ්ගේ පන්දු හමුවේ ලකුණු පුවරුව 69/4 බවට පත් විය. නීල් ෆෙයාර්බ්‍රදර් සහ ඇලන් ලැම්බ් ලකුණු 72 ක හවුල්කාරිත්වයකින් එංගලන්ත ඉනිම ගලවා ගැනීමේ ක්‍රියාවකට උත්සාහ කළ අතර දෙවන පන්දු යැවීමේ වාරයට පැමිණි වසීම් අක්‍රම් එංගලන්තයේ පිතිකරු ප්‍රතිරෝධය බිඳ දැමුවේ ඇලන් ලැම්බ් සහ ක්‍රිස් ලුවිස් දවා ගනිමිනි. ලකුණු පුවරුව  141/6 ක් ලෙස විය. අර්ධකාලීන පන්දු යවන්නා වන අමීර් සොහෙයිල් සිය පන්දුවාර 10 ක කෝටාව සම්පූර්ණ කළ අතර එංගලන්තය සොහයිල්ගේ පන්දු යැවීමේදී නීල් ෆෙයාර්බ්‍රදර් සහ ඩර්මොට් රීව්ට විශාල ලකුණු රැස් කිරීමට නොහැකි විය. අවසන් ඕවර 9 සඳහා එංගලන්තයට ලකුණු 84 ක් අවශ්‍ය විය. ඉක්බිතිව ෆෙයාර්බ්‍රදර් පන්දු 70 කදී ලකුණු 62 කට දැවී ගියේ ඇක්විබ් විසින් එංගලන්තයේ ඉරණම මුද්‍රා කරමිනි. අවසන් පන්දු 12 න් ලකුණු 34 ක් අවශ්‍ය වූ අතර, එය ඔවුන්ට දුෂ්කර කාර්යයක් වූ අතර, ඉම්රාන් ඛාන් විසින් රිචඩ් ඉලින්ග්වර්ත් දවා ගැනීම, එය ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් පිටියේදී ඔහුගේ අවසන් පන්දුව බවට පත්විය. පාකිස්තානය වෙනුවෙන් ආකිබ් ජාවෙඩ් සහ මුෂ්තාක් අහමඩ් පිළිවෙලින් කඩුලු 2 ක් සහ 3 ක් ලබා ගත්හ. වසීම් අක්‍රම් තරගයේ වීරයා ලෙස නම් කෙරුණේ ඔහු තුන් ඉරියව්වෙන්ම දස්කම් දක්වමින් ලකුණු 3/49 ක් සහ ලකුණු 18 ක් ලබා ගනිමිනි.

සම්පූර්ණ ලකුණු පුවරුව

පන්දුවට පහර නොදුන් - ඉජාස් අහමඩ්, ✝මොයින් ඛාන්, මුෂ්ටාක් අහමඩ්, ආකීබ් ජාවේඩ්

කඩුලු බිඳ වැටීම: 1-20 (අමර් සොහෙයිල්, ඕවර 4.6), 2-24 (රමීස් රාජා, ඕවර 8.2), 3-163 (ජාවෙඩ් මියන්ඩාඩ්, ඕවර 39.3), 4-197 (ඉම්රාන් ඛාන්, ඕවර 43.3), 5- 249 (ඉන්සාමාම්-උල්-හක්, ඕවර 49.5), 6-249 (වසීම් අක්‍රම්, ඕවර 49.6)

කඩුලු බිඳ වැටීම: 1-6 (ඉයන් බොතම්, ඕවර 2.5), 2-21 (ඇලෙක් ස්ටුවර්ට්, ඕවර 7.3), 3-59 (ග්‍රේම් හික්, ඕවර 18.6), 4-69 (ග්‍රැහැම් ගූච්, ඕවර 20.5), 5- 141 (ඇලන් ලෑම්බ්, ඕවර 34.5), 6-141 (ක්‍රිස් ලුවිස්, ඕවර 34.6), 7-180 (නීල් ෆෙයාර් බ්‍රදර්, ඕවර 42.5), 8-183 (ඩර්මොට් රීව්, ඕවර 43.6), 9-208 (ෆිල් ඩෙෆ්‍රිටාස්, ඕවර 47.1), 10-227 (රිචඩ් ඉලිංවර්ත්, ඕවර 49.2)

යොමුව

 අයි.සී.සී. සම්ප්‍රවේශය 2019-04-08

බාහිර සබැඳි

 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන 1992 ක්‍රිකින්ෆෝ වෙතින්
 1992 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය

1992 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය අවසාන මහා තරගය


An Juncus marginatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Wilhelm Rostkovius. An Juncus marginatus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Juncus

Juncus marginatus


An Andropogon pusillus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Andropogon pusillus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon pusillus


O Club y Biblioteca Ramón Santamarina, também conhecido como Santamarina, é um clube esportivo argentino localizado na cidade de Tandil, na província de Buenos Aires, na Argentina. Foi fundado em 20 de dezembro de 1913 como Club Atlético Independencia e ostenta as cores   amarelo e preto.

Sua principal atividade esportiva é o futebol profissional. O clube disputa atualmente a Torneo Federal A, uma das duas ligas que compõem a terceira divisão do sistema de ligas de futebol argentino, desde seu rebaixamento na edição de 2022 da Primera Nacional, após 8 anos na segunda divisão. O clube não possui estádio próprio e manda seus jogos no estádio General San Martín, de propriedade do município de Tandil. A praça esportiva, também localizada em Tandil, conta com capacidade para 8 762 espectadores.

Títulos

Ver também
 Futebol na Argentina
 Lista de clubes de futebol da Argentina
 Sistema de ligas de futebol da Argentina

Ligações externas

  Notícias do clube no portal TyC Sports
  Perfil, partidas e outras informações do clube no site Soccerway
  Perfil, plantel, história, notícias, e outras informações do clube no site Transfermarkt

Clubes de futebol fundados em 1913
Clubes de futebol da província de Buenos Aires

Club y Biblioteca Ramón Santamarina


La historia medieval de Tesalónica se refiere a la historia de la ciudad de Tesalónica y el territorio próximo durante la Edad Media, primero como ciudad de Tesalónica (capital de la prefectura pretoriana de Ilírico después de 379), luego como thema de Tesalónica y más tarde como Reino Latino de Tesalónica.

Saqueo de Tesalónica

El saqueo de Tesalónica (904) por la armada musulmana, bajo la dirección del griego converso al Islam, León de Trípoli.

Batallas de las guerras búlgaro-bizantinas

Batalla de Salónica (966) - victoria búlgara sobre los bizantinos
Batalla de Salónica (1004) - victoria búlgara sobre los bizantinos
Batalla de Salónica (1014) - victoria bizantina sobre los búlgaros
Batalla de Salónica (1040) - victoria búlgara sobre los bizantinos
Batalla de Salónica (segunda de 1040) - victoria bizantina sobre los búlgaros

Reino de Tesalónica

Después de la Cuarta Cruzada, Tesalónica (, Thessalonikē) se convirtió en la capital del reino de Tesalónica creado por Bonifacio de Montferrato. En 1224 la ciudad fue tomada por Teodoro Comneno Ducas de Epiro, cuya familia mantuvo el control de la misma hasta 1246. En ese año Tesalónica fue anexada al Imperio de Nicea y volvió así a quedar bajo el dominio bizantino. Sin embargo, la ciudad y sus alrededores se convirtieron en una jurisdicción especial confiada a los gobernantes de varios miembros de la casa imperial desde 1376 hasta su cesión a la república de Venecia en 1423. Durante el período intermedio Tesalónica resistió con éxito los ataques de la Compañía Catalana en 1308 y de Esteban Uroš IV Dušan en 1334.

Zelotes de Tesalónica

En el período de 1342-1349 Tesalónica fue una comuna virtualmente independiente en manos de los zelotes.

Sitio otomano y conquista

La ciudad cayó en manos de los turcos en 1387 después de un ataque que comenzó en 1383. Fue recuperada para el Imperio bizantino por los términos del tratado firmado con el Imperio otomano en 1403. Incapaz de mantener Tesalónica contra los turcos, su gobernante, el déspota Andrónico Paleólogo, la cedió a la República de Venecia en 1423, pero los venecianos no pudieron evitar su caída ante los turcos en 1430.

Referencias

 The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
 John V.A. Fine Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.

Enlaces externos

Photos of byzantine buildings in Thessaloniki

Historia de Grecia medieval
Historia de Tesalónica

Historia medieval de Tesalónica


is a town located in Tosa District, Kōchi Prefecture, Japan. , the town had an estimated population of 3,670 in 1908 households and a population density of 17 people per km². The total area of the town is .

Geography
Tosa is located in the Shikoku Mountains in central northern Kochi Prefecture, bordering Ehime. The Yoshino River flows through the town with the Sameura Dam located near its headwaters. Approximately 85% of the town is forest with an elevation of 300 to 500 meters above sea level. Inamurayama, the highest mountain is 1,506 meters.

Neighbouring municipalities
Kōchi Prefecture
 Kōchi
 Nankoku
 Motoyama
 Ōkawa
 Ino
Ehime Prefecture
Shikokuchūō

Climate
Tosa has a Humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light snowfall.  The average annual temperature in Tosa is 13.7 °C. The average annual rainfall is 2536 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in January, at around 22.4 °C, and lowest in January, at around 2.9 °C.

Demographics
Per Japanese census data, the population of Tosa has been declining, and is now less than half of what it was in 1960.

History
As with all of Kōchi Prefecture, the area of Tosa was part of ancient Tosa Province. During the Edo period, the area was part of the holdings of Tosa Domain ruled by the Yamauchi clan from their seat at Kōchi Castle. The village of Jizōji (地蔵寺村) was established within Tosa District, Kōchi and the village of Tai (田井村) was established within Nagaoka District, Kōchi with the creation of the modern municipalities system on October 1, 1889. The two villages merged on March 31, 1935 to form the village of Tosa, which was elevated to town status on April 1, 1970.

Government
Tosa has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral town council of ten members. Tosa, together with the other municipalities of Tosa District and Nagaoka District, contributes one member to the Kōchi Prefectural Assembly. In terms of national politics, the village is part of Kōchi 1st district of the lower house of the Diet of Japan.

Economy
Key industries in Tosa are the primary industries: agriculture, livestock, and  forestry. Farming takes advantage of the geographical differences in elevation and the difference in temperature between day and night. There are terraced rice fields and rice is the main product, followed by livestock, dairy and vegetables. In particular, the rice terraces on the fertile south bank of the Jizoji River produce high-quality rice. Farmers who have acquired ISO 14001 certification refrain from using chemical fertilizers, and use fertilizers made at the Tosa Town Compost Center to grow rice and garden vegetables with reduced pesticides, and brand "Reihoku Hachisai".

Education
Tosa has one public elementary school and one public middle school operated by the town government. The town does not have a high school.

Transportation

Railway
Tosa has no passenger railway service. The nearest station is Ōsugi Station on the JR Shikoku Dosan Line; however, most passengers travel to Kōchi Station by bus.

Highways

Local attractions
 Sameura Dam

References

External links

Tosa official website

Towns in Kōchi Prefecture

Tosa, Kōchi (town)


An Rhynchospora paraensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Adolph Schrader ngan Carl Sigismund Kunth. An Rhynchospora paraensis in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora paraensis


فكرى بطرس مؤرخ موسيقي ولد في الإسكندرية في 2 أبريل 1925 وتوفى بالولايات المتحدة في 31 يوليو 2003.

الجوائز
حائز علي جائزة الجدارة من الرئيس المصري محمد أنور السادات 1979

	نبذة من مؤلفات

الاغنية الوطنية في مختلف العصور 	2 الطبعات التي نشرت في 1963 بـالعربية والتي متوفرة في 11 المكتبات في جميع أنحاء العالم

فنانو الإسكندرية 3 الطبعات التي نشرت في 1964 بـالعربية والتي متوفرة في 21 المكتبات في جميع أنحاء العالم

من أعلام المسرح الغنائي في مصر 3 الطبعات التي نشرت في 1966 بـالعربية والتي متوفرة في 23 المكتبات في جميع أنحاء العالم

أغاني النصر 2 الطبعات التي نشرت في 1975 بـالعربية والتي متوفرة في 21 المكتبات في جميع أنحاء العالم

أعلام الموسيقى والغناء العربي 2 الطبعات التي نشرت في 1976 بـالعربية والتي متوفرة في 32 المكتبات في جميع أنحاء العالم

مراجع

مواليد 1343 هـ
مواليد 1925
موسيقيون مصريون
وفيات 1424 هـ
وفيات 2003

فكرى بطرس


La Coupe du Portugal de football 1997-1998 est la  de la Coupe du Portugal de football, considéré comme le deuxième trophée national le plus important derrière le championnat.

La finale est jouée le 24 mai 1998, à l'Estádio Nacional do Jamor, entre le FC Porto et le SC Braga. Porto remporte son neuvième trophée en battant Braga 3 à 1. Le FC Porto réussi cette saison le doublé coupe-championnat, le SC Braga se qualifie pour la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1998-1999 en tant que finaliste de la Coupe nationale.

Finale

Voir aussi
 Championnat du Portugal de football 1997-1998

1997-1998
Portugal
Sport au Portugal en 1997
Sport au Portugal en 1998

Coupe du Portugal de football 1997-1998


Hönnunarhugsun felst í því að nota skapandi vitsmunalega ferla sem koma við sögu í hönnun (til dæmis í vöruhönnun, arkitektúr og viðmótshönnun) til að leysa ýmis samfélagsleg og viðskiptaleg vandamál. Hönnunarhugsun hefur einkum verið nefnd í tengslum við nýsköpun, menntun og vöruþróun. Fyrirtækið Apple Inc. hefur verið nefnt sem dæmi um fyrirtæki sem byggi á hönnunarhugsun. Hugtakið hefur verið gagnrýnt fyrir að ofureinfalda sýn á vöruþróunarferla og gera lítið úr hlutverki tæknilegrar færni.

Dæmigerðir hugrænir ferlar sem nefndir eru sem dæmi um hönnunarhugsun eru samhengisgreining, vandamálagreining, afmörkun, skapandi hugsun, frásagnaraðferðir, myndræn framsetning lausna, smíði frumgerða, prófun og mat. Hönnunarhugsun hefur verið álitin hentug til að leysa illa skilgreind vandamál og þróa notendamiðaðar lausnir.

Hönnun
Nýsköpun

Hönnunarhugsun


El Papiro 115 (P. Oxy. 4499, designado como 115 en la numeración Gregory-Aland) es un fragmento de un manuscrito del Nuevo Testamento escrito en griego en papiro. Consiste en 26 fragmentos de un códice que contiene partes del Libro de Revelación. Se data al , ca. 225-275 d.C. La peculiaridad del manuscrito es que el número en el texto de Revelación 13:18 aparece como 616; el texto de este manuscrito es muy valorado por la crítica textual, y se cree que entre los existentes, es el más cercano al original. Grenfell y Hunt descubrieron el papiro en Oxirrinco, Egipto.

El 115 no fue decifrado y publicado hasta el final del . Actualmente está guardado en el Museo Ashmoleano.

Descripción
Sobreviven 26 fragmentos de 9 hojas con el texto de la Revelación (Apocalipsis) a Juan. Es imposible determinar si el manuscrito original contenía algún otro texto aparte de Revelación (Apocalipsis). El manuscrito utiliza paginación, pero las páginas no siempre siguen la secuencia, probablemente el escriba usó hojas prenumeradas.

El tamaño original de la hoja tiene un tamaño de 14.5 a 22 cm, mientras el texto cubre un área de 12.5 a 18.5 cm. El códice original tenía de 33-36 líneas escritas en una columna. Se utiliza diéresis, en un error (p.ej αιχουσαν en lugar de εχουσαν, ιδον en lugar de ειδον), pero el número de errores no es grande. Contiene un total de 20 revisiones, algunas de ellas hechas por un escriba, otras por escribas posteriores.

Los textos sobrevivientes incluyen 2:1-3, 13-15, 27-29; 3:10-12; 5:8-9; 6:5-6; 8:3-8, 11-13; 9:1-5, 7-16, 18-21; 10:1-4, 8-11; 11:1-5, 8-15, 18-19; 12:1-5, 8-10, 12-17; 13:1-3, 6-16, 18; 14:1-3, 5-7, 10-11, 14-15, 18-20; 15:1, 4-7.

Los nombres sagrados están escritos en forma de abreviaturas: ΙΗΛ ΑΥΤΟΥ ΠΡΣ ΘΩ ΘΥ ΑΝΩΝ ΠΝΑ ΟΥΝΟΥ ΟΥΝΟΝ ΚΥ ΘΝ ΑΝΟΥ ΟΥΝΩ.

Es uno de los primeros manuscritos conservados del Apocalipsis, aunque no tan antiguo como el Chester Beatty III (de principios del )

Texto

El tipo textual es alejandrino. El 115 sigue el texto del Códice Alejandrino (A) y el Códice de Efrén Reescrito (C).

El P115 da una variante interesante al número de la bestia, es 616 (ji, iota, stigma (ΧΙϚ)), al igual que en el Códice de Efrén Reescrito, en vez de la mayoría de lecturas de 666 (ji, xi, stigma (ΧΞϚ)).

Historia
El manuscrito se encontró en Egipto. Aparece en la lista de los manuscritos encontrados en Oxirrinco en la posición 4499. El texto fue publicado por E. H. Walter en 1999. El INTF lo ubicó en la lista de los manuscritos del Nuevo Testamento, en el grupo de los papiros, dándole el número 115.

El manuscrito está fechado por el INTF al . Paleográficamente muestra similitud con el P. Flor. 108 y el P. Flor. 259, con una fecha a 256 años antes (debido a terminus post quem). Asimismo, se toma en cuenta el P. Oxy. 1016, que está fechado a 234 años antes. Philip Comfort lo remonta a mediados o finales del . Juan Chapa lo data entre los años 225-275. La datación del códice se establece paleográficamente según la forma de las letras: alfa, beta, delta, kappa y ni.

Es citado en la edición 27 del Novum Testamentum graeca de Nestle-Aland (NA27).

En la actualidad se guarda en el Museo Ashmoleano (P. Oxy. 4499) en Oxford.

Véase también
 Lista de papiros del Nuevo Testamento
 Papiros de Oxirrinco
 Stigma (letra)

Referencias

Lectura Adicional

 Juan Chapa, Oxyrynchus Papyri 66:11-39. (no. 4499).
 Philip W. Comfort y David P. Barrett, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts, (Wheaton, Illinois: Editorial Tyndale House, 2001), pp. 664–677.
 David C. Parker, A new Oxyrhynchus Papyrus of Revelation: P115 (P. Oxy. 4499), en: Manuscripts, Texts, Theology: Collected Papers, 1977-2007, Walter de Gruyter, Berlín, 2009, pp. 73-92.

Enlaces externos
 Universidad de Oxford 'P. Oxy. LXVI 4499'
 Imagen de los fragmentos del P. Oxy. LXVI 4499

Manuscritos bíblicos del siglo III
Manuscritos del Nuevo Testamento en griego antiguo
P 0115
Papiros del Nuevo Testamento
115

Papiro 115


Drumul spre succes este un film românesc din 1966 regizat de Erwin Szekler.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1966 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1966

Drumul spre succes


The St. Bernard or Saint Bernard (, ) is a breed of very large working dog from the Western Alps in Italy and Switzerland. They were originally bred for rescue work by the hospice of the Great St Bernard Pass on the Italian-Swiss border. The hospice, built by and named after the Alpine monk Saint Bernard of Menthon,
acquired its first dogs between 1660 and 1670. The breed has become famous through tales of Alpine rescues, as well as for its large size, and gentle temperament.

Description

The St. Bernard is recognized internationally today as one of the molosser breeds. It is a giant dog. The coat can be either smooth or rough; the smooth coat being close and flat, while the rough is dense, flat, and more profuse around the neck and legs. The colour is typically a red shade with white, or a mahogany brindle with white. Black shading is usually found on the face and ears. The tail is long and heavy, hanging high. The eyes are usually brown, but sometimes can be icy blue, and should have naturally tight lids, with haws only slightly visible.

History of the St. Bernard

The earliest written records of the St. Bernard are from monks at the Great St Bernard Hospice at the Great St Bernard Pass in 1707, with paintings and drawings of the dog dating even earlier. Early British accounts of the breed described the breed as the Alpine Spaniel. The first evidence that the dogs were in use at the monastery is in two paintings dating to 1690 by Italian artist Salvator Rosa. The most famous St. Bernard to save people at the pass was Barry (sometimes spelled Berry), who reportedly saved somewhere between 40 and 100 lives. There is a monument to Barry in the Cimetière des Chiens, and his body was preserved in the Natural History Museum in Bern.

Another famous dog was Rutor, the faithful companion of the Italian priest Pierre Chanoux, who was named after the peak Tête du Rutor located above the Little St. Bernard pass. The classic St. Bernard looked very different from the St. Bernard of today because of crossbreeding.  Severe winters from 1816 to 1818 led to increased numbers of avalanches, killing many of the dogs used for breeding while they were performing rescues. In an attempt to preserve the breed, the remaining St. Bernards were crossed with Newfoundlands brought from the Colony of Newfoundland in the 1850s, as well as with other breeds, and so lost much of their use as rescue dogs in the snowy climate of the Alps because the long fur they inherited would freeze and weigh them down.

The dogs never received any special training from the monks. Instead, younger dogs would learn how to perform search and rescue operations from older dogs.

The Swiss St. Bernard Club was founded in Basel on 15 March 1884. The St. Bernard was the first breed entered into the Swiss Stud Book in 1884, and the breed standard was finally approved in 1888. Since then, the breed has been a Swiss national dog.

During World War I St. Bernard dogs assisted the Red Cross and were used to carry supplies to troops in the Italian mountains, stationed in places inaccessible to mules and horses.

The dogs at the Great St Bernard Hospice were working dogs that were smaller than today's show St. Bernards. Originally about the size of a German Shepherd Dog, the St. Bernard grew to the size of today's dog as kennel clubs and dog shows emphasized appearance over the dog's working ability, along with a closed stud book.

An open stud book would have allowed breeders to correct such errors by breeding in working dogs of other dog breeds.

Naming

The name "St. Bernard" originates from the Great St Bernard Hospice, a traveler's hospice on the often treacherous Great St Bernard Pass in the Western Alps, between Switzerland and Italy. The pass, the lodge, and the dogs are named for Bernard of Menthon, the 11th century Italian monk who established the station.

"St. Bernard" was not in widespread use until the middle of the 19th century. The dogs were called "Saint Dogs", "Noble Steeds", or "Barry Dogs" before that time.

Related breeds
The breed is strikingly similar to the English Mastiff. The modern St. Bernard is radically different from the original dogs kept at the Great St Bernard Hospice, most notably by being much larger in size and build. Since the late 1800s, the St. Bernard breed has been ever refined, using many different large molosser-type breeds, including the Newfoundland, Great Pyrenees, Greater Swiss Mountain Dog, Great Dane, English Mastiff, and possibly the Tibetan Mastiff and Caucasian Shepherd Dog. It is suspected that many of these large breeds were used to redevelop each other to combat the threat of their extinction after World War II, which may explain why all of them played a part in the creation of the St. Bernard as it is seen today.

The four Sennenhund (Swiss mountain dog) breeds, the Grosser Schweizer Sennenhund (Greater Swiss Mountain Dog), the Berner Sennenhund (Bernese Mountain Dog), the Appenzeller Sennenhund (Appenzeller Mountain Dog), and the Entlebucher Sennenhund (Entlebucher Mountain Dog), are similar in appearance to the St. Bernard and share the same location of origin and history, but are tricolour (black, tan and white) rather than red and white or mahogany brindle and white, as the St. Bernand is.

The Russian army kennels crossbred St. Bernards with Caucasian Shepherd Dogs to produce the Moscow Watchdogs that are still used as military service dogs in Russia today. St. Bernards have in common many characteristics of livestock guardian dog breeds.

Kennel Club recognition
The St. Bernard is recognised internationally by the Fédération Cynologique Internationale as a Molosser in Group 2, Section 2. The breed is recognised by The Kennel Club (UK), the Canadian Kennel Club, and the American Kennel Club in the Working Dog group. The United Kennel Club in the United States places the breed in the Guardian Dog Group. The New Zealand Kennel Club and the Australian National Kennel Council place the breed in the Utility Group

Modern activities – Great St Bernard Pass and Little St Bernard Pass

St. Bernards are no longer used for Alpine rescues, the last recorded instance of which was in 1955. As late as 2004, the Great St Bernard Hospice still retained 18 of the dogs for reasons of tradition and sentiment. In that year, the Barry Foundation created breeding kennels for the breed at the town of Martigny down the Great Saint Bernard Pass, and purchased the remaining dogs from the Hospice. The Barry Foundation's substantial staff keeps 30-40 adult dogs. Alongside an active breeding program, the animals participate in various animal-assisted therapy activities, interact daily with visitors at the museum in Martigny and are involved in various tourist activities, including summer stays at the Hospice.

An annual celebration of the breed takes place on the Little Saint Bernard Pass and at the town of Rosières-Montvalzan on the French side. St. Bernard enthusiasts and breeders gather for a dog show and parades.

Besides social and tourist activities, some animals bred by the Foundation participate in a variety of dog sports, including carting and weight pulling. The Barry Foundation's breeding program's stated goals center on health, sociability and athleticism rather than size.

Health

The very fast growth rate and the weight of a St. Bernard can lead to very serious deterioration of the bones if the dog does not get proper food and exercise. Many dogs are genetically affected by hip dysplasia or elbow dysplasia. Osteosarcoma (bone cancer) has been shown to be hereditary in the breed. They are susceptible to eye disorders called entropion and ectropion, in which the eyelid turns in or out. The breed standard indicates that this is a major fault. The breed is also susceptible to epilepsy and seizures, a heart disease called dilated cardiomyopathy, and eczema.

U.S. and U.K. breed clubs put the average lifespan for a St. Bernard at 8–10 years. A 2003 Danish breed survey (35 dogs) puts the median lifespan at 9.5 years, while a U.K. breed survey in 2004 (53 dogs) puts the median lifespan at 7 years. In the U.K. survey, about one in five lived to >10 years, with the longest-lived dog at 12 years and 9 months.

A study of genetically related polyneuropathy in the breed was conducted.

Temperament

Known as a classic example of a gentle giant, the Saint Bernard is calm, patient, and sweet with adults, and especially children. However, St. Bernards, like all very large dogs, must be well socialized with people and other dogs in order to prevent fearfulness and any possible aggression or territoriality. The biggest threat to small children is being accidentally knocked over by this breed's larger size. Overall, it is a gentle, loyal, and affectionate breed, and if socialized should be very friendly. Because of its large adult size, it is essential that proper training and socialization begin while the St. Bernard is still a puppy, so as to avoid the difficulties that normally accompany training large dogs. An unruly St. Bernard may present problems for even a strong adult, so control needs to be asserted from the beginning of the dog's training. While generally not instinctively protective, a St. Bernard may bark at strangers, and their size makes them good deterrents against possible intruders.

The St. Bernard was bred to be a working companion and to this day it lives to please its master, and is an amiable yet hard worker. St. Bernards have retained their natural ability for scent work and depending on the skill of the trainer and the talents of the dog, they can participate in tracking events or even become involved in search and rescue work.

Notability

In media

St. Bernards are often portrayed, especially in old live action comedies such as Swiss Miss, the TV series Topper, and classic cartoons, wearing small barrels of brandy around their necks. Avalanche victims supposedly drank the brandy to stay warm while awaiting rescue, although this is medically unsound. The monks of the St. Bernard Hospice deny that any St. Bernard has ever carried casks or small barrels around their necks; they attribute the image to an 1820 painting by Edwin Landseer, Alpine Mastiffs Reanimating a Distressed Traveller (which became a popular engraving in 1831 by Charles Landseer). The monks did keep casks around for photographs by tourists.

There was apparently at least one dog that really did carry brandy. In The Percy Anecdotes, by Thomas Byerley, published in 1823, the following anecdote appears, and was often quoted in other books in the 19th century:

The breed of dogs kept by the monks to assist them ... has been long celebrated for its sagacity and fidelity. All the oldest and most tried of them were lately buried, along with some unfortunate travellers, under a valanche [sic]; but three or four hopeful puppies were left at home in the convent, and still survive. The most celebrated of those who are no more, was a dog called Barry. This animal served the hospital for the space of twelve years, during which time he saved the lives of forty individuals. His zeal was indefatigable. Whenever the mountain was enveloped in fogs and snow, he set out in search of lost travellers. He was accustomed to run barking until he lost breath, and would frequently venture on the most perilous places. When he found his strength was insufficient to draw from the snow a traveller benumbed with cold, he would run back to the hospital in search of the monks….

When old age deprived him of strength, the Prior of the Convent pensioned him at Berney, by way of reward. After his death, his hide was stuffed and deposited in the museum of that town. The little phial, in which he carried a reviving liquor for the distressed travellers whom he found among the mountains, is still suspended from his neck.

A Punch magazine cartoon from 1949 depicts a man with a St. Bernard and several puppies, all of which are wearing neck casks. The man explains, "Of course, I only breed them for the brandy."

A frequent joke in old MGM and Warner Brothers shorts is to depict the dogs as compulsive alcoholics who engage in frequent nips from their own casks.

Famous St. Bernards

 Bachelor, Resident Dog, the Ritz-Carlton, Bachelor Gulch
 Burtonswood (Bossy Boots). English and Irish Crufts Supreme Champion (1974), breeder was the late Miss Marjorie Hinds
 Bamse, a Norwegian dog honoured for exploits during World War II on a memorial statue in Montrose, Scotland, where he died in 1944; also awarded the PDSA Gold Medal for animal bravery
 Barry, famous Alpine rescue dog
 Bernie, mascot of the Colorado Avalanche
 Bernie "Saint" Bernard, mascot of the saints in Dubuque
 Bernie, mascot of the Northampton Saints
 Gumbo, team mascot for the New Orleans Saints
 Porthos, J. M. Barrie's dog
 Schnorbitz, on-stage partner of British comedian Bernie Winters during his later career
 Schotzie and Schotzie "02", beloved pets and mascots of the Cincinnati Reds' owner
 Scipio Saint Bernard of Orville Wright(Wayback Machine)
 Shirley Temple and a St. Bernard friend.
 Wallace (currently Wallace VI), mascot of the Canadian Scottish Regiment (Princess Mary's)
 The heaviest Saint Bernard (named Benedictine) weighed in at an astonishing 167kg and currently holds the record as the heaviest dog of all time. American Kennel Club

Fictional dogs
 See generally: List of fictional dogs

 Barabbas, from the 1969 Walt Disney film My Dog the Thief. An air-traffic reporter discovers that his partner--a St. Bernard dog--has accidentally swiped a priceless necklace from a jewel-smuggling gang.
  Båtsman, a St. Bernard in Astrid Lindgren's story Vi på Saltkråkan
  Beethoven (from the film series of the same name) The 1992 comedy film Beethoven features a friendly but troublesome  longhaired St. Bernard and, in later sequels, his mate and their brood of unruly pups. According to the producers of the sequel Beethoven's 2nd, the St. Bernards used in the film grew so fast during filming that over 100 St. Bernard puppies were cast to portray the sequel's four puppies (Tchaikovsky, Chubby, Dolly, and Mo) and their mother (Missy).
 Bolivar a.k.a. Bornworthy and Bernie, Donald Duck's non-anthropomorphic pet, and his son Behemoth
 Buck, from Jack London's 1903 novel, The Call of the Wild, is described as half St. Bernard and half "Scotch shepherd dog", but was rendered as a full St. Bernard in at least one of the six movie versions.
  Cujo, a dog who had his friendly demeanour ruthlessly taken from him by rabies and became crazed, terrorizing some of the residents of the fictional town of Castle Rock, Maine from the 1981 Stephen King novel Cujo and the 1983 film of the same name.
 Digby, the talking dog from the Canadian sitcom series Dog House. Originally a police dog, his mind is swapped with that of his human partner before the latter dies in an accident, and he is taken custody by the officer's sister-in-law and her children.
 George, eponymous dog in the film George! (1971) and its 1972–73 spin-off television series.
 Josef, (Niebla in the spanish version) from the Japanese anime series Heidi, Girl of the Alps (Alps no Shoujo Heidi), and the 2015 remake.
 Nana, in the Disney and Columbia Peter Pan films (but a Newfoundland in J. M. Barrie's original play and novel)
 Neil, the martini-slurping St. Bernard of George and Marion Kerby in the 1950s TV series Topper.  This was a follow-up to the films Topper, Topper Takes a Trip, and Topper Returns.
 Sumo, a St. Bernard belonging to Lt. Hank Anderson in the video game Detroit: Become Human.
 Unnamed "faithful hound" who discovers the frozen body of a traveler bearing "a banner with a strange device" attempting to cross the St. Bernard Pass in Henry Wadsworth Longfellow's poem "Excelsior".
 Unnamed St. Bernard in the Looney Tunes short Piker's Peak who rescues a frozen Yosemite Sam, then mixes and drinks a cocktail.

Legend
The famous St. Bernard Barry found a small boy in the snow and persuaded the child to climb on his back. The dog then carried the boy to safety.

See also
 Dogs portal
 List of dog breeds
 Dog sports

References

Footnotes

Citations

General sources

External links

FCI breeds
Dog breeds originating in Switzerland
Dog breeds originating in Italy
Animals in Christianity

St. Bernard (dog)


Una lista de éxitos musicales (en inglés: music chart) es una manera de medir la popularidad de los lanzamientos musicales. Cada lista utiliza diferentes métricas para medir los éxitos y, en ocasiones, los criterios para crear las listas son cambiados con el tiempo.

Algunas listas musicales son específicas de un género musical particular y la mayoría están centradas en una ubicación geográfica determinada. El período de tiempo más común cubierto por las listas es una semana. Algunas listas son el resumen de años y décadas que se calculan a partir de las listas semanales. Este tipo de listas se han convertido en una forma de medir el éxito comercial de las canciones individuales.

Éxito musical

Un éxito musical es una grabación, identificada por su inclusión en una lista de éxitos que utiliza las ventas u otros criterios para clasificar los lanzamientos populares, que tiene una gran popularidad en comparación con otras canciones en el mismo período de tiempo.

Las frases Hits musicales, tops musicales y otros términos relacionados se utilizan en la conversación común y en marketing.

Controversia de las listas de éxitos

Debido a su valor en la promoción de artistas de grabación y lanzamientos, tanto directamente al consumidor, como al alentar la exposición en la radio, la televisión y otros medios, el posicionamiento de las listas ha sido objeto de escrutinio y controversia. La metodología de compilación de las listas y las fuentes de datos varían, desde las "listas de popularidad" (basados en opiniones de varios expertos y creadores de tendencias) hasta listas que reflejan datos empíricos como las ventas minoristas. Por lo tanto, una lista de éxitos puede ser cualquier cosa, aunque la mayoría de las listas que se utilizan para determinar la popularidad de los éxitos en la actualidad se basan en datos medibles.

El rendimiento de la tabla de grabación es inherentemente relativo, ya que clasifican las canciones, los álbumes y los registros en comparación entre sí al mismo tiempo, a diferencia de los métodos de certificación de ventas de grabación de música, que se miden en números absolutos. Comparar las posiciones de las listas de canciones en diferentes momentos, por lo tanto, no proporciona una comparación precisa del impacto general de una canción. La naturaleza de la mayoría de las listas, particularmente las listas semanales, también favorece las canciones que se venden muy bien durante un breve período; por lo tanto, una canción que solo es brevemente popular puede aparecer más alta que una canción que vende más copias a largo plazo, pero más lentamente. Como resultado, el sencillo más exitoso de una banda puede no ser su sencillo más vendido.

Según Joel Whitburn, la publicación comercial estadounidense Billboard presentó el Hot 100 el 4 de agosto de 1958. Este fue el primer gráfico en los Estados Unidos que "integró completamente los singles pop más vendidos y más jugados". Desde 1958 hasta 1991, Billboard compiló la tabla de listas de reproducción informadas por estaciones de radio y encuestas de puntos de venta minoristas. Antes de 1958, se publicaron varias listas de éxitos, incluidos "Best Sellers in Stores", "Most Played by Jockeys" (más tarde revivido bajo el nombre Hot 100 Airplay) y "Most Played in Juke Boxes" y, en recopilaciones posteriores de éxitos en las listas , la posición más alta del registro en cualquiera de esos gráficos generalmente se informó. El 30 de noviembre de 1991, Billboard introdujo un nuevo método para determinar el Hot 100, "mediante una combinación de reproducción de radio real monitoreada electrónicamente por Nielsen Broadcast Data Systems (BDS), listas de reproducción adicionales de estaciones de mercado pequeño y punto de venta real información de venta proporcionada por Nielsen SoundScan. " Hasta 1998, cualquier canción colocada en la lista tenía que estar físicamente disponible como un sencillo. The Hot 100 continúa siendo publicado.

Medición
Los datos para crear las listas de éxitos musicales proviene de diferentes fuentes, como son el número de ventas, el número de veces que una canción suena en la radio, el número de veces que una canción o un álbum se ha descargado, y otros criterios. Algunas listas son a veces creadas para un tipo concreto de género musical, por ejemplo Top 10 Rock Songs.

Listas musicales más relevantes

La lista más importante del mundo es la Billboard Hot 100, proveniente de Estados Unidos. Esta lista se realiza con información recopilada por Nielsen a partir de las audiencia en radio de las canciones, las ventas a través de retailers, y los datos de tiempo de reproducción proporcionados por los servicios de streaming.  pero también hay algunas otras listas de categorías variadas. Algunas de ellas son, por ejemplo:

Europa
 Promusicae (España)
 UK Singles Chart (Reino Unido)

América del Norte

 Billboard Hot 100
 Canadian Hot 100

Véase también
 Unidad equivalente a álbum.

Referencias

Enlaces externos

 lista de exitos

Lista de éxitos musicales


Johann Friedrich Drake (født 23. juni 1805 i Pyrmont, død 6. april 1882 i Berlin) var en tysk billedhugger.

Drake kom sent i kunstnerlære, under Rauch - hvis trofaste fortsætter Drake skulle blive. Under en studierejse i Rom blev han påvirket af Thorvaldsen. Allerede i Rauchs atelier brød hans talent frem for offentligheden med gruppen Døende kriger; en række frisk og dygtig karakteriserede statuetter af Rauch, Schinkel m. v. viste hans fremragende evner i portrætfaget og blev indledningen til en lang række monumentale portrætstatuer: den kolossale bronzestatue af Justus Möser (1836, Osnabrück), to kolossale marmorstatuer af Frederik Vilhelm III, i Stettin og Berlin (1849, Tiergarten, med det skønne og stemningsfulde postamentsrelief, der fremstiller glæden over naturen), marmorstatuen af Rauch (Berlins Museum), bronzestatuen af Johan Frederik den Højmodige, statuer af Melanchthon (Bretten og Wittenberg), af Frederik den Vise og Johan den Bestandige (Wittenberg), Schinkel (Berlin), den udmærkede rytterstatue i bronze af kong Vilhelm I af Preussen (Rhinbroen ved Köln) med flere. Desuden har han modeleret talrige andre arbejder, prægede af ynde og skønhedsfølelse: Vingårdspigen, et af hans ungdomsarbejder (i marmor, købt af staten), Madonna med barnet, Nike bekranser sejrherren (Berlins Slotsbro); endvidere Victoria i forgyldt bronze til Berlins Siegesdenkmal.

Kilder

Eksterne henvisninger

Billedhuggere fra Tyskland
Tyskere i 1800-tallet

Friedrich Drake


Raj Kapoor, rođen kao Shrishti Nath Kapoor, također poznat kao Ranbir Raj Kapoor (Pešavar, 14. prosinca 1924. — New Delhi, 2. lipnja 1988.) indijski je filmski glumac, producent i režiser. Rođen je u Pešavaru kao sin glumca Prithviraja Kapoora – bio je član obitelji Kapoor, koja je dala nekoliko zvijezda Bollywooda.

Raj Kapoor smatra se jednim od najvećih i najutjecajnijih glumaca i filmskih stvaralaca u povijesti Bollywooda. Dobio je nekoliko priznanja, među kojima su 3 nacionalne filmske nagrade i 11 Filmfare nagrada u Indiji. Filmfare nagrada za životno djelo nosi njegovo ime.

Bio je dva puta nominiran za nagradu "Zlatna palma" na Filmskom festivalu u Cannesu za svoje filmove "Awaara" (1951.) i "Boot Polish" (1954.). Njegov nastup u filmu "Awaara" svrstan je među deset najboljih i najvećih nastupa svih vremena od strane magazina "Time". Njegovi su filmovi privukli svjetsku publiku, naročito u Aziji i Europi. Zvali su ga "Clarkom Gableom indijske filmske industrije".

Vlada Indije odlikovala ga je Padma Bhushan nagradom 1971. godine za doprinos u umjetnosti. Vlada Indije dodijelila mu je i najveću indijsku nagradu u kinematografiji, nagradu Dadasaheb Phalke, 1987. godine.

Izvori

Indijski filmski glumci

Raj Kapoor


Tahkikat Komisyonu, Demokrat Parti tarafından 18 Nisan 1960'ta kurulan 15 üyeli Meclis komisyonu. 7 Nisan'da DP Meclis Grubunun bir bildiri yayımlamasından sonra kurulan muhalefet ve basının faaliyetlerinin tahkik edilmesi için kurulmuş bir komisyondur. Komisyon sadece Demokrat Partili milletvekillerinden oluşmaktadır.

Bildiride "CHP'nin ülkedeki bütün yıkıcı grupları çevresinde topladığı, halkı, orduyu iktidara karşı ayaklanmaya kışkırttığı" öne sürüldü. Bu bildirinin ardından DP Meclis Grubu TBMM Başkanlığı'na muhalefetin eylemlerinin soruşturulması için bir önerge verdi.

Önerge 27 Nisan 1960 tarihinde Meclis'te büyük çoğunlukla kabul edildi. 28 Nisan 1960 tarihinde Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe konuldu. Buna göre bir Tahkikat Komisyon'u oluşturulacak ve bu komisyon üç ay boyunca muhalefetin ve basının eylemlerini soruşturacaktı.

İç bağlantılar
 Demokrat Parti
 27 Mayıs Darbesi

Kaynakça

27 Mayıs Darbesi
1960'ta Türkiye

Tahkikat Komisyonu


Chester College of New England was a bachelor's degree-granting college that provided a foundation in the liberal arts and the fine arts, complemented by majors in the professional arts. It opened in 1965 as White Pines College and closed at the end of the 2011-2012 academic year for financial reasons.

Located in Chester, New Hampshire, the college offered degree programs in creative writing, professional writing, photography and media arts, graphic design, computer science, fine arts, communication arts and interdisciplinary arts. Chester College also offered minor programs in creative writing, illustration, photojournalism, and writing. The college featured a student-to-faculty ratio of 10:1, artist-in-residence programs, and a program of guest lectures, exhibitions, art and photography exhibits, internships, and relationships with professional associations.

In April 2012 the college disclosed an operating deficit. Despite fundraising efforts, in May 2012, the college's board of trustees announced that they had voted to close the college.

History
The college was founded in 1965 as White Pines College by Faith Preston, Ed.D.  The first class was admitted in 1967.

The name of the school was changed in 2002, under Dr. William Nevious, third president of the college. Around this time, the college expanded from a 2-year program to a 4-year college with an emphasis on the arts. Nevious was credited with growth and transformation of the college during his presidency.  "Dr. Nevious took this college, which was literally on its death bed, and revived it," said Fred Kocher, a member of the college's board of trustees.

On June 30, 2007, Nevious stepped down as the college's president after six years. Former Manchester mayor Robert Baines was named interim president. Baines served as president of the college until he and the board of trustees decided to close the school in 2012. Prior to the closure of the school the faculty and staff of the college arranged a vote of no confidence against Baines. Baines remained as president until the official closing.

New England College and the New Hampshire Institute of Art (NHIA) each offered to accept Chester students as transfers after the college's closure. Over 80% of the students chose to transfer to NHIA, as did several faculty members.

The campus was sold in 2015 to Jiahui Education, which inaugurated a summer program in 2016 as Busche Academy for elementary and middle-school aged students from China.<ref>Busche Academy<ref>

Visiting Artists and Writers Series
The college's Visiting Artists and Writers Series welcomed artists and authors to  lecture, sit in on classes, and host readings and gallery exhibits. Notable authors included Steve Almond, Nicholson Baker, Mary Gaitskill, Jennifer Haigh, Sharon Olds, George Saunders, and Michelle Tea. Notable visual artists included Henry Horenstein and Pipo Nguyen-duy.

References

External links
 Chester College of New England, as archived by the Wayback Machine on May 28, 2013

Defunct private universities and colleges in New Hampshire
Universities and colleges established in 1965
Educational institutions disestablished in 2012
1965 establishments in New Hampshire
Chester, New Hampshire

Chester College of New England


Be with You es el trigésimosexto disco sencillo publicado del grupo inglés de música electrónica Erasure, publicado el 21 de noviembre de 2011.

Be with You es el segundo corte del álbum Tomorrow's World.

Lista de temas
Disco Compacto (CDMUTE470)
Be With You - Radio Version (3.33)
Be With You - Moto Blanco Remix Radio Edit (3.30)
Never Let You Down [exclusive b-side] (3.30)
Be With You - Love Is Coming [Extended Remix by Gareth Jones] (6.56)
Be With You - Moto Blanco Club Mix (7.15)
Be With You - Starshapes Remix (4.56)
Be With You - Acoustic Version (3.24)

Créditos
Be with You fue producida por Frankmusik mientras que Never Let You Down fue producida por Vince Clarke. Ambas canciones fueron compuestas por (Clarke/Bell).

Datos técnicos
Be with You
Mezclada por Robert Orton en Metropolis Studios. Mezcla adicional por Daniel Miller y Dave "Saxon" Greenep en Mute Studios.
Be With You (Moto Blanco Remix Radio Edit) y Be With You (Moto Blanco Club Mix)
Remezcla adicional, producción y programación: Moto Blanco (D. Harrison). Teclados adicionales: John Cohen y Simon Langford
Never Let You Down
Mezclada por Timothy 'Q' Wiles en The Institute of Gizmology.
Be With You - Love Is Coming [Extended Remix by Gareth Jones]
Mezcla extendida y synth adicionales por Gareth Jones.
Be With You - Starshapes Remix
Remezcla y producción adicional por Starshapes.
Be With You - Acoustic Version
Voz: Andy Bell.
Instrumentos ejecutados y arreglados por Anne Carruthers, Tom Guy, Hannah Phillip y Ben Rogers.
Mezclado por T.Guy.

Arte
Diseño: Tom Hingston Studio
Esculturas: Kate Macdowell
Fotografía: Dan Kvitka

Datos adicionales
El tema Be with You durante la etapa previa a la grabación final tenía el nombre provisorio Major 7th y así fue grabado como demo. Esta grabación puede encontrarse el disco 2 de la edición de lujo del álbum Tomorrow's World.

Referencias

Enlaces externos
https://web.archive.org/web/20090217222809/http://erasureinfo.com.ar/

Canciones de Erasure
Sencillos de Erasure
Sencillos de 2011
Canciones en inglés
Canciones compuestas por Clarke/Bell

Be with You (canción de Erasure)