Valeriy Georgieviç Karpin (Rusça: Валерий Георгиевич Карпин, Estonca: Valeri Karpin) (d. 2 Şubat 1969, Narva), Estonya asıllı Rus teknik direktör ve orta saha mevkiinde forma giymiş eski millî futbolcudur.

Futbol kariyeri

SK Tallinna Sport
Karpin profesyonel futbol kariyerine SK Tallinna Sport takımda başlamıştır. 1986-1988 yılları arasında bu takımda forma giymiştir.

CSKA Moskova
1988 yılında CSKA Moskova forması giymiştir.

FC Fakel Voronezh
1989 yılında FC Fakel Voronezh kulübüne transfer olmuştur.

FK Spartak Moskova
1990 yılında Rossiyskaya Premyer-Liga'nın güçlü takımlarından Spartak Moscow ile sözleşme imzaladı. Rossiyskaya Premyer-Liga'da en parlak futbolunu bu takımda yaşadı. 4 sezon  Spartak Moskova forması giyen Karpin, buradaki performansıyla İspanyol takımlarının ilgisini çekti.

Real Sociedad

1. Dönem
1994 yılında İspanya La Liga takımlarından Real Sociedad ile sözleşme imzaladı. 2 sezonunda 72 lig maçında forma giydi ve 16 gol kaydetti. Başarılı bir grafik çizen Karpin La Liga'nın güçlü takımlarından Valencia'ya transfer oldu.

2. Dönem
2002 yılında Nihat Kahveci ile birlikte yeniden Real Sociedad kulübüne transfer oldu ve 2005 yılında futbolu bırakana dek bu kulüpte futbol oynadı. ikinci döneminde Real Sociedad formasıyla 107 lig maçına çıkmış bu maçlarda 20 gol atmayı başarmıştır. Toplamda Real Sociedad formasıyla 179 lig maçında görev almış, 36 gol atma başarısı göstermiştir.

Valencia CF
1996 yılında güçlü İspanyol kulüp Valencia ile sözleşme imzalamıştır. Sadece bir sezon forma giydikten sonra transfer olmuştur.

RC Celta Vigo

1997 yılında başka bir İspanyol kulübü olan Celta Vigo ile sözleşme imzalayan Karpin, 5 sezon bu kulüpte forma giymiştir. 168 maç 26 gol istatistiği ile oynamıştır. Futbol kariyerinde en uzun süreli futbol oynadığı kulüp olmuştur.

İstatistikleri

Kulüp istatistikleri

|-
|1986||rowspan="2"|Sport Tallinn||rowspan="2"|Sovyet İkinci Ligi||10||1||-||-||-||-||10||1
|-
|1987||15||0||-||-||-||-||15||0
|-
|1988||CSKA Moscow||Sovyet Birinci Ligi||3||0||-||-||-||-||3||0
|-
|1989||Fakel Voronezh||Sovyet Birinci Ligi||27||7||-||-||-||-||27||7
|-
|1990||rowspan="2"|Spartak Moscow||rowspan="2"|Çempionat SSSR Po Futbolu||21||0||-||-||0||0||21||0
|-
|1991||28||3||-||-||8||0||36||3
|-

|-
|1992||rowspan="3"|Spartak Moscow||rowspan="3"|Rossiyskaya Premyer-Liga||25||7||-||-||4||1||29||8
|-
|1993||30||13||-||-||8||4||38||17
|-
|1994||12||5||-||-||0||0||12||5
|-

|-
|1994-95||rowspan="2"|Real Sociedad||rowspan="11"|La Liga||35||3||3||0||-||-||38||3
|-
|1995-96||37||13||2||1||-||-||39||14
|-
|1996-97||Valencia||36||6||2||0||8||0||46||6
|-
|1997-98||rowspan="5"|Celta Vigo||37||4||5||1||-||-||42||5
|-
|1998-99||34||8||2||0||7||0||43||8
|-
|1999-00||34||6||2||0||10||5||46||11
|-
|2000-01||30||5||6||1||9||1||45||7
|-
|2001-02||33||3||2||0||3||2||38||5
|-
|2002-03||rowspan="3"|Real Sociedad||36||8||1||0||-||-||37||8
|-
|2003-04||38||7||0||0||8||0||46||7
|-
|2004-05||34||5||0||0||0||0||34||5
104||11||-||-||8||0||112||11
67||25||-||-||12||5||80||30
384||68||25||3||45||8||454||79
555||104||25||3||65||13||645||120

Millî takım istatistikleri

|-
|1992||1||0
|-
!Total||1||0
|}

|-
|1992||3||1
|-
|1993||6||0
|-
|1994||6||1
|-
|1995||8||3
|-
|1996||12||4
|-
|1997||2||0
|-
|1998||5||0
|-
|1999||9||6
|-
|2000||4||1
|-
|2001||9||0
|-
|2002||7||1
|-
|2003||1||0
|-
!Total||72||17
|}

Teknik direktör kariyeri

FK Spartak Moskova
2009 yılına Spartak Moskova'yı çalıştırmaya başladı. Hâlen bu görevini sürdürmekte.

Başarıları
 Spartak Moscow
 Rossiyskaya Premyer-Liga: 1992, 1993, 1994
 Kubok Rossii: 1992

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Valeriy Karpin RSSSF

1969 doğumlular
Rus futbolcular
Sovyet futbolcular
Sovyetler Birliği millî futbol takımı futbolcuları
Rusya millî futbol takımı futbolcuları
PFK CSKA (Rusya) futbolcuları
FK Fakel Voronej futbolcuları
FK Spartak Moskva futbolcuları
Real Sociedad futbolcuları
Valencia CF futbolcuları
RC Celta de Vigo futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Rus teknik direktörler
Yaşayan insanlar
Rus gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki Rus gurbetçiler
Rus asıllı Estonlar
Orta saha futbolcuları
Forvet futbolcular
Kanat futbolcuları
La Liga futbolcuları
Sovyet Premier Ligi futbolcuları
Rossiyskaya Premyer-Liga futbolcuları

Valeri Karpin


Matthias Schramm ist der Name folgender Personen:

* Matthias Schramm (Wissenschaftshistoriker) (1928–2005), deutscher Mathematiker, Wissenschaftshistoriker und Hochschullehrer
 Matthias Schramm (Wirtschaftswissenschaftler) (* 1976), deutscher Wirtschaftswissenschaftler

Siehe auch:
 Mathias Schramm (auch Matthias Schramm; 1949–2007), deutscher Musiker

Matthias Schramm


Festivalul de Film Sundance din 2018 a avut loc în perioada 18 - 28 ianuarie 2018. Prima gamă de filme din competiția festivalului a fost anunțată la 29 noiembrie 2017.

Filme

US Dramatic Competition
 American Animals de Bart Layton
 Blaze de Ethan Hawke
 Blindspotting de Carlos López Estrada
 Burden de Andrew Heckler
 Eighth grade de Bo Burnham
 I Think We're Alone Now de Stuf Grassi
 The Kindergarden Teacher de Sara Colangelo
 Lizzie de William Craig Macneill
 The Miseducation of Cameron Post de Desiree Akhavan
 Monster de Anthony Mandler
 Monsters and Men de Reinaldo Marcus Verde
 Nancy de Christina Choe
 Sorry to Bother You de Cizme Riley
 The Tale de Jennifer Fox
 Tyrel de Sebastián Silva
 Wildlife de Paul Dano

US Documentary Competition
 Bisbee '17 de Robert Greene
 Crime + Punishment de Stephen Maing
 Dark Money de Kimberly Reed
 The Devil We Know de Stephanie Soechtig
 Hal de Amy Scott
 Hale County This Morning, This Evening de RaMell Ross
 Inventing Tomorrow de Laura Nix
 Kailash de Derek Doneen
 Kusama - Infinity de Heather Lenz
 The Last Race de Michael Dweck
 Minding the Gap de Bing Liu
 On Her Shoulders de către Alexandria Bombach
 The Price of Everything de Nathaniel Kahn
 Seeing Allred de Sophie Sartain și Roberta Grossman
 The Sentence de Rudy Valdez
 Three Identical Strangers de Tim Wardle

Premiere
 Beirut de Brad Anderson
 The Catcher Was a Spy de Ben Lewin
 Colette de Wash Westmoreland
 Come Sunday de Joshua Marston
 Damsel de David Zellner
 Don't Worry, He Won't Get Far on Foot de Gus Van Sant
 A Futile and Stupid Gesture de David Wain
 The Happy Prince de Rupert Everett
 Hearts Beat Loud de Brett Haley
 Juliet, Naked de Jesse Peretz
 A Kid Like Jake de Silas Howard
 Leave No Trace de Debra Granik
 The Long Dumb Road de Hannah Fidell
 Ophelia de Claire McCarthy
 Private Life de către Tamara Jenkins
 Puzzle de Marc Turtletaub
 What They Had de Elizabeth Chomko

World Cinema Dramatic Competition
 And Breathe Normally de Ísold Uggadóttir (Islanda-Suedia-Belgia)
 Butterflies de Tolga Karaçelik (Turcia)
 Dead Pigs de Cathy Yan (China)
 The Guilty de Gustav Möller (Danemarca)
 Holiday de Isabella Eklöf (Danemarca-Olanda-Suedia)
 Loveling de Gustavo Pizzi (Brazilia-Uruguay)
 Pity de Babis Makridis (Grecia-Polonia)
 The Queen of Fear de Valeria Bertuccelli și Fabiana Tiscornia (Argentina-Danemarca)
 Rust de Aly Muritiba (Brazilia)
 Time Share (Tiempo Compartido) de Sebastian Hofmann (Mexic-Olanda)
 Un Traductor de Rodrigo Barriuso și Sebastian Barriuso (Canada, Cuba)
 Yardie de Idris Elba (Marea Britanie)

World Cinema Documentary Competition

Indie Episodic
 I'm Poppy! de Titanic Sinclair

Referințe

Legături externe
Site-ul web oficial

Sundance Film Festival
2018 în film

Festivalul de Film Sundance din 2018


An Dieffenbachia paludicola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicholas Edward Brown ngan Henry Allan Gleason. An Dieffenbachia paludicola in nahilalakip ha genus nga Dieffenbachia, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dieffenbachia

Dieffenbachia paludicola


KK Jolly JBS je bivši hrvatski košarkaški klub iz Šibenika osnovan 2009. godine.

Povijest
Vrlo zaslužan za klub je osnivač, Josip Stojanović zvani Jolly.

Osim seniorskog kluba osnovana je i Škola košarke.

Klub se natjecao u A-1 ligi, a svoje domaće utakmice igrao je u sportskoj dvorani Baldekin u Šibeniku čiji kapacitet iznosi 1.500 mjesta.

Klub je u sezoni 2016./17. igrao u završnici kupa Krešimira Ćosića, a u sezonama 2012./13. i 2013./14. igrao i polufinale A-1 lige.

Klub se u srpnju 2017. godine trebao prijaviti za natjecanje u A-1 ligi, po novome nazivu Premijer ligi, no to čelni ljudi kluba nisu učinili pa su nekoliko dana poslije potvrdili da se Jolly JBS sljedeće sezone neće natjecati u najvišemu rangu hrvatske košarke.

Uspjesi
 Kup Krešimira Ćosića:
 finalist: 2016./17.

 A-1 liga:
 poluzavršnica: 2012./13., 2013./14.

 A-2 liga Jug:
 pobjednik: 2010./11.

Treneri

 2009. – 2011. Dženan Rahimić
 2011. – 2013. Ivica Burić
 2013.            Mladen Erjavec
 2013.            Anđelko Matov
 2013. – 2015. Ivan Velić
 2015. – 2016. Damir Milačić
 2016. – 2017. Ivan Velić

Poznati igrači
 Dino Butorac Teo Petani Ivan Novačić Michaelyn Scott Brendon Penn Mate Mrva

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene stranice

Jolly JBS
Jolly

KK Jolly JBS Šibenik


İbrahimî dinler, aynı zamanda İbrahimizm olarak da bilinir, İbrani din büyüğü ve atası İbrahim tarafından kurulan Yahudilik ile birlikte başlamış, monoteizm üzerine kurulu Semitik dinler grubudur. İlk İbrahimî din Yahudiliktir; sonrasında sırasıyla Hristiyanlık ve İslamiyet kurulmuştur. Yahudilik ve Hristiyanlık, kökenlerini İshak (Y'ishak) ve soyuna bağlarken İslamiyet, İsmail (Y'işmael) ve soyuna bağlar.

Hollandalı teolog , İbrahimî dinlerdeki Tanrı'nın atasını oluşturan YHVH'in aslen Midyanlı bir tanrı olduğunu ve İsrailoğulları'na Musa vasıtasıyla tanıtıldığını öne sürmüştür.
Kudüs filistinin başkenti

Etimoloji ve arka plan
İbrahim'in oğullarından İshak'ın soyundan Yahudilik ve Hristiyanlık dinlerinin peygamberlerinin; İsmail'in soyundan İslam peygamberi Muhammed'in geldiği kabul edilir. İbrahim sözcüğü "pek çok milletin babası" anlamına gelir. Mekkeliler İbrahim'in dinini Sâbiîlik olarak nitelerdi. Kur'an'da İbrahim'den hanif olarak söz edilir. İbrahim'in adı Tanah'ta Avram olarak geçer.

İslam kültüründeki semâvî dinler kavramı zaman zaman İbrahimî dinler kavramına karşılık olarak kullanılmasına rağmen bire bir aynısı değildir. Semavî dinler İslam'da İbrahim'den öncekiler de dâhil ilk insan kabul edilen Âdem'den beri Tanrı'dan indirildiğine inanılan ve bazıları bugün unutulmuş olan bütün tek tanrılı dinleri içine alır.

Din bilimlerinde din tanımları
Farklı disiplinlere mensup bilim adamlarının dinlere getirdiği tanımlar farklıdır. Din tanımları genel olarak teolojik, ahlaki, felsefi, psikolojik ve sosyolojik kategoriler altında ele alınabilir.

Semavî dinlerin diğer tek tanrılı dinlerden ayrıldığı nokta bu dinlerde sonra gelen dinin önce gelen dinlerin peygamberlerini ve din büyüklerini kabul edip saygıyla anmasıdır. Ancak tersi durum her zaman geçerli değildir. Örneğin; İsa Yahudilikte Mesih veya peygamber olarak kabul edilmez, Muhammed ise hem Yahudilikte hem de Hristiyanlıkta peygamber olarak kabul edilmez. İslâmiyet her iki ismi de peygamber olarak kabul eder.

İbrahimî dinlerde tanrı

İbrahimî dinlerde tanrı tarih içerisinde Antropomorfik tanımlamalardan arındırılarak daha soyut kavramlarla ifade edilen, değişerek gelişen bir figürdür. Başlangıçta gökte bir saray içerisinde, etrafında bir sürü yaratıkla yaşayan, göğe merdivenle inip çıkan, diğer tanrıları da tanıyan insan şeklinde bir aile veya klan tanrısı iken, zaman içerisinde cinsel yaşamları ve insani özellikleri yok edilerek sadece melekler ve şeytanlar üzerinden konuşan ulusal ve son aşamada evrensel tanrı figürüne dönüşür. Bu aşamada evrenin yaratıcısı olan Tanrı; ebedî, her şeye gücü yeten ve her şeyi bilen bir tanrıdır. Günümüzde İbrahimî dinler Tanrı'nın zamandan ve mekândan münezzeh olduğuna inanır, bu yüzden Tanrı somut evrenden bağımsızdır ancak yine de duaları duyar ve tepki verir.

İbrahimî dinlerin kitaplarında Tanrı kişileştirilmiş bir yaratıcıdır. Birincil kişi olarak konuşur ve bazen insanların karşısına "insan görüntüsü" ile çıkar. İslam'da Allah Müntakim (intikam alan), Mütekebbir (büyüklenen)dir. Ayrıca Sabur (çok sabırlı), celil (Celalet; 1/azamet, 2/hiddetlilik, hışım), rahim (çok merhametli), halim (yumuşak huylu), vedud (sevecen) gibi insani duygular ifade eden isimlerle de anılır ve insana ait özelliklerin de aslında Allah'a ait olduğu ifade edilir. Hristiyanlıkta Tanrı baba gibi, Sufîlikte arkadaş gibidir. Tanah'ta da Yehova'nın sık sık kişileştirildiği görülür.

Richard Dawkins Eski Ahit'in Tanrısı'nı "en sevimsiz yapay karakter" olarak tanımlar ve şiddetle eleştirir.

İbrahimî dinlerin özellikleri
Tüm semavi dinler, Tanrı'nın zat ve sıfatlarında tek olduğunu ve onun yegane yaratıcı olduğunu, ibadetin yalnız ona yapılacağını ve ondan başkasına ibadet edilemeyeceğini söylerler. Peygamberler, Tanrı'nın kendilerine vahiy gelen elçileri olduğunu mucizeler göstererek kanıtlamaya çalışırlar.

İbrahimî dinlerde birçok kurgu, kavram, deyim ya da hikâye benzer içeriklere sahip olmakla birlikte birbirleriyle tam bir benzeşme görülmez. Örneğin tanrı, kutsal kitaplar, peygamberlik ya da peygamberler ya da ahiret gibi kavramlar her dinî grupta farklı anlam ve içeriğe sahiptir.

İbrahimî dinlerde peygamberler

Diğer İbrahimî dinler

Tarihsel olarak, İbrahimî dinler Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam olarak kabul edilmiştir. Bu kabulün bir kısmı, bu üçünün yaşı ve büyüklüğünden kaynaklanmaktadır. Diğer, benzer dinler ya gerçekten aynı sınıfta olduklarına karar verilemeyecek kadar yeni ya da kategori için önemi olamayacak kadar küçük görülüyordu. Bununla birlikte, İbrahimî dinlerin bu üçüyle sınırlandırılmasının bir kısmı, yalnızca tarihsel sınıflandırmadaki geleneklerden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, kategoriyi bu üç din ile sınırlandırmak eleştiri konusu oldu. Bahâîlik diğer İbrahimî dinlere bir örnektir.

Etnografik İbrahimî dinler
Bazı etnografik İbrahimî dinler Samirizm, Ezidilik, Dürzilik, Sabiilik ve Rastafaryanizm'dir.

Kaynakça

İbrahimî dinler


Bogumiła Matusiak (* 24. Januar 1971 in Pabianice) ist eine ehemalige polnische Radrennfahrerin.

Sechsmal wurde Bogumiła Matusiak polnische Meisterin, 2001 und 2004 im Straßenrennen und 2001, 2004, 2005 und 2008 im Einzelzeitfahren. 2002 gewann sie die Tour de Feminin – Krásná Lípa und wurde insgesamt fünfmal Zweite. 2005 und 2006 siegte sie bei der  Eko Tour Dookola Polski.

2004 startete Matusiak bei den Olympischen Spielen in Athen und belegte im Straßenrennen den 42. Rang.

Weblinks

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2004
Polnischer Meister (Radsport)
Olympiateilnehmer (Polen)
Radsportler (Polen)
Pole
Geboren 1971
Frau

Bogumiła Matusiak


World of Warships er et computerspil, der blev publiceret af Wargaming.net, som også har udgivet bl.a. World of Tanks.
Spillet blev udgivet 17. september 2015 og bliver opdateret med jævne mellemrum.

World of Warships er et multiplayer onlinespil, hvor man spiller imod andre spillere rundt omkring i verden.

Onlinespil

World of Warships


Tessa ist eine Landgemeinde im Departement Dosso in Niger.

Geographie
Tessa liegt in der Großlandschaft Sudan. Die Nachbargemeinden sind Goroubankassam im Norden, Karguibangou im Osten, Dioundiou im Süden und Farey im Westen.

Bei den Siedlungen im Gemeindegebiet handelt es sich um 30 Dörfer, 8 Weiler und 26 Lager. Der Hauptort der Landgemeinde ist das Dorf Tessa.

Durch das Gemeindegebiet verläuft in Nord-Süd-Richtung das große, periodisch wasserführende Trockental Dallol Foga. Von allen Gemeinden in der Region Dosso besteht in Tessa das höchste Risiko von Überschwemmungen.

Geschichte
Tessa wurde von Angehörigen der ethnischen Gruppe der Zarma gegründet. Im Jahr 1900 unterwarf sich der Herrscher von Tessa den Franzosen, weigerte sich jedoch, die Oberherrschaft des Zarmakoye von Dosso zu akzeptierten. Dennoch wurde Tessa einige Jahre später in den Kanton Dosso integriert. Die 150 Kilometer lange Piste zwischen Dosso und Gaya, die durch Tessa führte, galt in den 1920er Jahren als einer der Hauptverkehrswege in der damaligen französischen Kolonie Niger. Sie war in der Trockenzeit mit Automobilen befahrbar. Die Landgemeinde Tessa wurde 2002 bei einer landesweiten Verwaltungsreform wieder aus dem Kanton Dosso ausgegliedert.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung 2012 hatte die Landgemeinde 26.668 Einwohner, die in 2.918 Haushalten lebten. Bei der Volkszählung 2001 betrug die Einwohnerzahl 19.734 in 2.370 Haushalten.

Im Hauptort lebten bei der Volkszählung 2012 2.841 Einwohner in 344 Haushalten, bei der Volkszählung 2001 2.229 in 268 Haushalten und bei der Volkszählung 1988 1.508 in 208 Haushalten.

In ethnischer Hinsicht ist die Gemeinde ein Siedlungsgebiet von Zarma, Kurfeyawa und Fulbe.

Politik
Der Gemeinderat (conseil municipal) hat 11 Mitglieder. Mit den Kommunalwahlen 2020 sind die Sitze im Gemeinderat wie folgt verteilt: 8 RNDP-Aneima Banizoumbou, 2 PNDS-Tarayya und 1 ANDP-Zaman Lahiya.

Jeweils ein traditioneller Ortsvorsteher (chef traditionnel) steht an der Spitze der 30 Dörfer in der Gemeinde, darunter dem Hauptort.

Wirtschaft und Infrastruktur
Tessa liegt in einer Zone, in der Regenfeldbau betrieben wird. Das staatliche Versorgungszentrum für landwirtschaftliche Betriebsmittel und Materialien (CAIMA) unterhält eine Verkaufsstelle im Hauptort. Die Niederschlagsmessstation im Hauptort wurde 1981 in Betrieb genommen.

Gesundheitszentren des Typs Centre de Santé Intégré (CSI) sind im Hauptort sowie in den Siedlungen Mayaki Dey und Sandidey vorhanden. Das Gesundheitszentrum in Mayaki Dey verfügt über ein eigenes Labor und eine Entbindungsstation. Der CEG Tessa ist eine allgemein bildende Schule der Sekundarstufe des Typs Collège d'Enseignement Général (CEG). Durch den Norden des Gemeindegebiets, beim Dorf Tourobon, verläuft die Nationalstraße 1, die hier Teil der internationalen Fernstraße Dakar-N'Djamena-Highway ist.

Persönlichkeiten
 Mounkaïla Issa (* 1955), General und Politiker, geboren im Dorf Mayaki Dey
 Tombokoye Tessa (um 1927–1990, eigentlich Adamou Ali), Sänger, geboren im Dorf Sina Dey

Literatur

Einzelnachweise

Ort in Niger
Dosso (Region)
Ort in Afrika

Tessa (Niger)


හැරල්ඩ් ජෝසප් ලැස්කි (ජූනි 30, 1893 – මාර්තු 24, 1950) යනු ඉංග්‍රීසි දේශපාලන න්‍යායවාදියෙකු, ආර්ථික විද්‍යාඥයෙකු, ගත්කතුවරයෙකු, සහ දේශකයෙකු වූ අතර, 1945-1946 දක්වා කම්කරු පක්‍ෂයෙහි සභාපති ලෙසින් සේවය කලේය.

1893 උපත්
1950 මරණ

හැරල්ඩ් ලැස්කි


Der Sprosselbrunnen ist eine kleine Quelle nördlich von Haimendorf, einem Gemeindeteil von Röthenbach a.d. Pegnitz im mittelfränkischen Landkreis Nürnberger Land. Sie befindet sich auf dem Gemeindegebiet der Stadt Lauf an der Pegnitz.

Beschreibung
Der Sprosselbrunnen wird auch als Spratzelbrunnen bezeichnet. Das Naturdenkmal liegt in der Nähe der Hüttenbachschlucht bei Haimendorf. Die Quelle hat je nach Jahreszeit und Witterung eine Schüttung von mehreren Litern pro Sekunde. Sie entspringt einem von Tonschichten durchzogenen Rhät-Lias-Sandsteinfelsen. Der Wasseraustritt hat zahlreiche Ausflussröhren im Sandstein gebildet, von denen die höher gelegenen infolge fortschreitender Erosion der Tonschichten im Innern des Felsens heute kein Wasser mehr führen.
Das Wasser mündet nach etwa 150 Metern in den Hüttenbach, einem Zufluss der Pegnitz. Von den prasselnden Geräuschen des Wasseraustrittes (fränkisch mundartlich spratzeln für knistern) hat die Quelle ihren Namen.

Die Quelle ist vom Bayerischen Landesamt für Umwelt als Geotop 574Q002 ausgewiesen. Siehe hierzu auch die Liste der Geotope im Landkreis Nürnberger Land.

Zusammen mit dem nahegelegenen Naturphänomen des Klingenden Wasserfalls bildet die Quelle ein nahtouristisches Ausflugsziel. Über einen mit Grünem Ring gekennzeichneten Wanderweg (Streckenverlauf siehe OpenStreetMap unter Schönberger Jakobsweg) ist sie entweder von Haimendorf oder von Schönberg aus erreichbar.

Geologie
Im Lauf der Jahrtausende hat sich im Anschluss an die Quelle eine kleine Schlucht in die Übergangsschichten des Rhätsandsteins eingegraben. Die harten Sandsteine bilden hier eine Schichtstufe.

Einzelnachweise

Geotop im Landkreis Nürnberger Land
Quelle in Bayern
QSprosselbrunnen
Gewässer im Landkreis Nürnberger Land
Geographie (Lauf an der Pegnitz)

Sprosselbrunnen bei Schönberg


Şimşek ya da çakın, elektrik yüklü bir bulut ile diğer bir bulut arasındaki elektrik boşalmasıdır. Önceden tahmin edilmesi oldukça zordur. Fakat belli hava koşullarında meydana gelir.

Yıldırım ise; bulut ile yeryüzü arasındaki elektrik boşalmaları olarak tanımlanır. Yıldırım, zikzaklı bir yol takip ederek kollar hâlinde aşağı doğru iner. Genellikle şiddetli bir yağmurla birlikte görülür. Yıldırım, gök gürültüsü ve şimşekten oluşan, gökyüzü ile yeryüzü arasındaki elektrik boşalmasıdır.

Şimşek, bir bulut kümesi aşırı miktarda + veya - elektrik yükü ile yüklendiğinde meydana gelen, gözle görülür elektrik boşalmasıdır. Elektrik yükünün hava direncini kıracak kadar çok olması gerekir. Şimşek ve yıldırım sadece kümülonimbüs bulutlarında görülür. Diğer bulutlarda sadece enerji akımı sayesinde görülebilir. Kar fırtınalarında, kum fırtınalarında ve hatta volkanlardan çıkan gaz ve toz bulutlarında da şimşeklere rastlanır. Bir oraj esnasında şimşekler; bulutlar arasında, bulutla hava arasında ve bulutla yer arasında gerçekleşebilir. Dünya genelinde saniyede 50 ila 100 şimşek çakar.

Şimseğe yerel toplum dilinde balkır, çakın, çakım, yalabık, yıldırak gibi sözcüklerde kullanılır

Elektriklenme

Elektrik yüklenmesinin ayrıntıları bilim insanlarınca hâlâ incelenmektedir ancak fırtına elektriklenmesinin bazı temel kavramları üzerinde ortak bir kanı vardır. Elektriklenme, çarpışan cisimler arasındaki iyon transferinin sonucu olarak triboelektrik etki ile olabilir. Yüksüz, çarpışan su damlaları, gök gürültüsü bulutunda olduğu gibi, aralarındaki (sulu iyonlar olarak) yük aktarımı nedeniyle elektrik yüklenebilirler. Fırtınadaki ana elektrik yüklenme alanı, havanın hızla yukarı doğru hareket ettiği ve sıcaklık aralığının  arasında değiştiği fırtınanın ortasında oluşur. Bkz. Şekil 1. Bu bölgede, sıcaklık ve yukarı doğru hızlı hava hareketinin birleşimi süper soğutulmuş bulut damlacıkları (donma noktasının altındaki küçük su damlacıkları), küçük buz kristalleri ve graupel (yumuşak dolu) karışımı üretir. Yukarı çekiş, süper soğutulmuş bulut damlacıklarını ve çok küçük buz kristallerini yukarı doğru taşır. Aynı zamanda, çok daha büyük ve daha yoğun olan yumuşak dolu, yükselen havada düşer veya asılı kalır.

Yağışların hareketindeki farklılıklar çarpışmalara neden olur. Yükselen buz kristalleri yumuşak dolu ile çarpıştığında, buz kristalleri pozitif ve yumuşak dolu negatif olarak yüklenir. Bkz. Şekil 2. Yukarı çekiş, pozitif yüklü buz kristallerini fırtına bulutunun tepesine doğru yukarıya doğru taşır. Daha büyük ve daha yoğun olan graupel, ya fırtına bulutunun ortasında asılı kalır ya da fırtınanın alt kısmına doğru düşer.

Sonuçta, fırtına bulutunun üst kısmı pozitif olarak yüklenirken, fırtına bulutunun orta ila alt kısmı negatif elektrikle yüklenir.

Fırtına içindeki yukarı doğru hareketler ve atmosferdeki daha yüksek seviyelerdeki rüzgarlar, fırtına bulutunun üst kısmındaki küçük buz kristallerinin (ve pozitif yükün) fırtına bulutu tabanından yatay olarak bir miktar uzağa yayılmasına neden olur. Fırtına bulutunun bu kısmına örs denir. Bu, fırtına bulutu için ana şarj süreci olsa da, bu elektrik yüklerinin bazıları fırtınadaki hava hareketlerince (yukarı çekişler ve aşağı çekişler) yeniden dağıtılabilir. Ayrıca, yağış ve daha yüksek sıcaklıklar nedeniyle fırtına bulutunun dibine yakın bir yerde küçük ama önemli bir pozitif yük birikimi vardır.

Saf sıvı sudaki yükün indüklenmiş ayrılması, tribo-elektrik etkisi ile saf sıvı suyun elektriklenmesi gibi 1840'lardan beri bilinmektedir.

William Thomson (Lord Kelvin), sudaki yük ayrımının dünya yüzeyindeki olağan elektrik alanlarında oluştuğunu ispatladı ve bu bilgiyi kullanarak sürekli elektrik alan ölçüm cihazını geliştirdi. Sıvı su kullanılarak yükün farklı bölgelere fiziksel olarak ayrılması, Kelvin tarafından Kelvin su damlalığı ile gösterilmiştir. En olası yük taşıyan türler, sulu hidrojen iyonu ve sulu hidroksit iyonu olarak kabul edildi.

Katı su buzunun elektriksel şarjı da düşünülmüştür. Yüklü türler yine hidrojen iyonu ve hidroksit iyonu olarak kabul edildi.

Elektron, gök gürültülü fırtınalardaki anlık zamanda hidroksit iyonu artı çözünmüş hidrojene göre sıvı suda kararlı değildir.

Yıldırımdaki yük taşıyıcısı esasen plazmadaki elektronlardır.

Sıvı su veya katı su ile ilişkili iyonlar (pozitif hidrojen iyonu ve negatif hidroksit iyonu) olarak yükten yıldırımla ilişkili elektronlar olarak yüklenme süreci, bir tür elektro-kimyayı, yani kimyasal türlerin oksitlenmesi ve/veya indirgenmesini içermelidir.

Hidroksit baz olarak işlev gördüğü ve karbon dioksit asidik gaz olduğu için, negatif yükün sulu hidroksit iyonu biçiminde olduğu yüklü su bulutlarının sulu karbonat iyonları ve sulu hidrojen karbonat iyonları oluşturmak üzere atmosferik karbon dioksit ile etkileşime girmesi mümkündür.

Yıldırım

Yıldırım, bulut ile yer arasında oluşan, en tehlikeli şimşek türüdür. Çoğu çakma yeryüzüne negatif yük dağıtır ancak bir kısmı yeryüzüne pozitif yük taşır. Bu pozitif çakmalar sıklıkla bir orajın dağılma aşamasında oluşur. Pozitif çakmalar aynı zamanda kış ayları boyunca düşen toplam yıldırımların yüksek bir yüzdesini oluşturur.

Bulut ve yer arasındaki elektrik potansiyeli farkı 10 ila 100 milyon volttur ve yıldırımın dönüş darbesinin akımı yaklaşık 30.000 ampere, sıcaklığı 30.000 °C'ye ulaşır. Yıldırımın oluşması çok hızlı bir şekilde gerçekleşir. Öncül darbe buluttan yere yaklaşık 30 milisaniyede ulaşır ve yerden bulutun merkezine yaklaşık 100 milisaniyede döner.

Gök gürültüsü
Gök gürültüsü, şimşek çakması esnasında oluşan, patlamaya benzer çok yüksek sestir. Ses, ışıktan çok daha yavaş hareket ettiği için (deniz seviyesinde yaklaşık ses hızı 340 m/s) gök gürültüsü -gözlemcinin uzaklığına bağlı olarak- şimşeğin gözlenmesinden kısa bir süre sonra duyulur.

Gök gürültüsü, şimşek hattı boyunca havanın aniden ısınması ve hava basıncının artması nedeniyle oluşur. Aşırı basınç şimşek hattının sesten hızlı şekilde genişlemesine ve gök gürültüsü olarak adlandırılan sesi oluşturmasına neden olur. Gök gürültüsünü karakterize eden şaklama, patlama, gümbürtü gibi çeşitli farklı sesler şimşek hattının karmaşık geometrisi, atmosferin özellikleri, yerel arazi şekilleri ve yansımalar nedeniyle oluşur.

Yıldırım çarpması

Yıldırım çarpması, bulut ile yer arasında oluşan bir şimşeğin canlılara isabet etmesidir. Yıldırım çarpması, elektrik yükü nedeniyle ölümcül sonuçlar doğurabilecek, oldukça tehlikeli bir hadisedir. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde her sene ortalama 62 kişi yıldırım çarpması nedeniyle hayatını kaybetmekte, yaklaşık 300 kişi yaralanmaktadır. Dünya genelinde ise yılda ortalama 24.000 kişi ölmekte, 240.000 kişi yaralanmaktadır.

İstatistiksel olarak yıldırım çarpmasına en çok şu altı durumda rastlanır:

 Açık arazide oyun oynarken
 Açık arazide çalışırken
 Kayık veya botla gezerken, balık tutarken veya yüzerken
 Tarla ve ağır iş makineleri kullanırken
 Telefonla konuşurken
 Elektrikli aletler kullanırken veya tamir ederken

Korunma ve müdahale
Binalara monte edilen ve paratoner denen metal kondüktörler, yıldırımın mümkün olan en düşük hasarla yeryüzüne transfer edilmesine yardımcı olurlar.

Eğer açık alanda iken civarda bir yere yıldırım düştüyse ve saçlarınız dikilmeye başladıysa hemen en yakındaki binaya girmelisiniz. Eğer yakında bina yoksa civardaki en alçak bölgeye gidip ayaklarınız yere basacak şekilde yere çömelmeli ve mümkün olduğunca bir top gibi küçülmelisiniz. Yıldırım tehlikesi varken "kesinlikle" yere yatılmamalıdır.

Eğer birine yıldırım çarptıysa sırasıyla şu işlemler yapılmalıdır:

 Birden fazla yaralı varsa ilk önce öldüğü düşünülenlerle (ölmüş gibi hareketsiz duranlarla) ilgilenilmelidir.
 Yaralının solunumu ve kalp atışı kontrol edilmelidir.
 Yaralı nefes almıyorsa suni solunum (hayat öpücüğü) uygulanmalıdır.
 Nabız yoksa, uzman biri tarafından kalp masajı yapılmalıdır.

Yanlış bilinenler

Halk arasında, lastik tabanlı ayakkabıların veya otomobil lastiklerinin yıldırımdan koruyacağına inanılır. Bunların hiçbir faydası yoktur ancak otomobilin metal çerçevesi (vücuda temas etmiyorsa) çarpmanın etkilerinden korumada yardımcı olur.

Yine halk arasında aynı noktaya iki kere yıldırım düşmeyeceğine inanılır oysaki bunun gerçekleştiği pek çok olay kaydı mevcuttur.

Notlar
Şimşek veya gökgürültüsünden kaynaklanan korku astrafobi olarak adlandırılır.

Galeri

Kaynakça

Şimşek ve yıldırım


Sort kaffe & vinyl er en kortfilm fra 2012 instrueret af Jesper Bernt efter manuskript af Jesper Bernt.

Handling
Et sorthumoristisk drama om den 39-årige musiker Jacob, der har buret sig inde med sin musik og Nescafé i sin lejlighed på Vesterbro. En dag flytter Jacobs bedste ven Søren ind, da han og kæresten har besluttet sig for at holde pause. Sørens ankomst skubber Jacob ud af enspændertilværelsen og tvinger ham til at hæve blikket fra skærmen, få snuden op af kaffekoppen og revurdere sit liv.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Sort kaffe & vinyl


La crise du leadership ambazonien (en anglais : ) est un conflit interne en cours au sein du gouvernement intérimaire de l'Ambazonie. La crise a commencé le , lorsqu'un document signé par le premier président de l'Ambazonie, Sisiku Julius Ayuk Tabe, agissant depuis sa détention à Yaoundé et en contact avec des responsables du ministère de l'intérieur camerounais, a déclaré la dissolution du cabinet du président par intérim Samuel Ikome Sako et restauré son prédécesseur dirigé par Ayuk Tabe lui-même. Cette décision a étonnamment écarté le résultat de l'élection du président par intérim Sako dans un collège électoral élargi le , combinant le cabinet prédécesseur, les représentants nationaux et régionaux d'Ambazonie.

En février 2022, Sako a ordonné la suspension du Conseil de la restauration, la branche législative de son gouvernement par intérim. Le Conseil de la restauration a ensuite destitué Sako, ce qui pourrait aggraver la crise du leadership.

Contexte
À la suite de l'arrestation du cabinet Ayuk Tabe en janvier 2018 au Nigeria, Samuel Ikome Sako a été élu président par intérim du gouvernement provisoire. Sa présidence a vu des tentatives d'unir le camp séparatiste sous un même toit (notamment la création du Conseil de libération du Cameroun méridional en avril 2019), mais a dû faire face à des critiques pour incompétence, division et détournement de fonds présumés.

Scission entre Sisiku Ayuk Tabe et Samuel Ikome Sako (2019-2022)
Le 2 mai 2019, Ayuk Tabe - toujours en prison - a déclaré que le cabinet dirigé par Sako avait été dissous, et que le cabinet dirigé par lui-même avait été restauré. Bien que le document reconnaisse le cabinet Sako pour ses efforts sincères, il affirme qu'il n'était finalement pas apte à continuer : Quelque temps après avoir fait cette déclaration, Ayuk Tabe a contacté l'ancien parlementaire du Front social démocrate (SDF) Wirba Joseph, lui demandant d'assumer la direction de la révolution. Wirba a décliné la demande, estimant que le gouvernement provisoire était une  et nuisait à la cause.

Cependant, le cabinet dirigé par Sako n'a pas reconnu l'autorité d'Ayuk Tabe pour congédier le cabinet intérimaire, et a par conséquent refusé de démissionner. En juin 2019, le Conseil de restauration de l'Ambazonie a  Ayuk Tabe pour , et a déclaré qu'il avait perdu son mandat pour parler au nom de l'Ambazonie.

La crise de leadership a compliqué les allégeances déjà délicates entre les mouvements séparatistes. Le Conseil de gouvernement de l'Ambazonie (AGovC), qui a traditionnellement eu une relation compliquée avec le gouvernement intérimaire, a exprimé son soutien à Ayuk Tabe. Wirba Joseph a qualifié d' la destitution d'Ayuk Tabe. En novembre 2019, des sources pro-séparatistes ont rapporté que Sako et ses partisans avaient changé son titre de président intérimaire par intérim en président, visant à remplacer définitivement Ayuk Tabe même si ce dernier devait un jour être libéré.

Le 13 octobre 2020, Ayuk Tabe a appelé de sa prison à Yaoundé pour régler le différend et coopérer contre le Cameroun. Le Président Ikome Sako a réitéré son refus de reconnaître le cabinet d'Ayuk Tabe, déclarant qu'. Il a en outre insisté pour qu'Ayuk Tabe déclare la dissolution de son cabinet avant que toute réconciliation puisse avoir lieu.

Scission au sein de la faction pro-Sako et l'AGovC (2022-présent)
En février 2022, Sako a ordonné la suspension du Conseil de restauration, l'organe législatif du gouvernement provisoire. Le Conseil de restauration a ensuite destitué Sako, élargissant ainsi la longue crise de leadership ambazonien. Lors de sa réunion à Washington DC, du 10 au 13 mars 2022, la deuxième Conférence stratégique des parties prenantes de l'Ambazonie a transformé le Conseil de restauration en une Chambre des représentants intérimaire élue dans les 13 comtés de l'Ambazonie et a réaffirmé le soutien de Sako en tant que président de l'Ambazonie. Dans le même temps, le Conseil de restauration a déclaré Marianta Njomia comme remplaçante de Sako.

Le 10 septembre 2022, le porte-parole de longue date d'IG, Chris Anu (frère du général séparatiste décédé Oliver Lekeaka et ancien fidèle de Sako) s'est déclaré Président de l'Ambazonie. En conséquence, le mouvement séparatiste s'est retrouvé avec quatre candidats à la présidence.

Au début de l'année 2023, l'AGovC a également connu une scission lorsque l'adjoint du Capo Daniel a quitté le groupe pour créer ses propres factions indépendantes. Bien que Daniel et le reste de l'AGovC, dirigé par Lucas Ayaba Cho, aient d'abord semblé se séparer à l'amiable, Capo Daniel a commencé à défier ouvertement Lucas au cours des mois suivants. En juin 2023, l'ancien député s'est déclaré  et a dénoncé Lucas.

Conséquences

Effets sur les négociations avec le Cameroun
Le conflit de leadership a conduit à l'émergence apparente de deux gouvernements, un leadership élu sous le président Sako dans la diaspora et un leadership putatif sous Ayuk Tabe à Yaoundé, chacun revendiquant sa légitimé. Ce changement de paradigme a peut-être compliqué et retardé la perspective de pourparlers directs avec le gouvernement camerounais. Au cours de la seconde moitié de 2019, la Suisse est devenue le médiateur des pourparlers de paix entre les indépendantistes ambazoniens et le gouvernement camerounais. Ces pourparlers en Suisse ont été boycottés par la faction Ayuk Tabe qui a menacé de faire dérailler une initiative soutenue par les Nations Unies, l'Union africaine et l'Union européenne à l'exception de la France.

En , des responsables camerounais ont rencontré Ayuk Tabe pour discuter d'un cessez-le-feu en l'absence de tout médiateur ou garant international. Le gouvernement dirigé par Sako a répondu à la réunion en déclarant que les prisonniers ne peuvent pas négocier. L'AGovC, qui avait soutenu Ayuk Tabe contre Sako, a adopté une position similaire.

Relations avec le Nigeria
La crise du leadership a refait surface à la mi-2021, lorsque les pro-Ayuk Tabe AGovC ont annoncé une alliance avec le mouvement indépendantiste pour les peuples indigènes du Biafra (IPOB). Sako a dénoncé l'alliance en raison de l'importance de la bonne volonté du Nigéria et a fait valoir qu'AGovC avait mis en danger les centaines de milliers de réfugiés anglophones au Nigéria. Le gouvernement dirigé par Sako a préféré réparer les relations entre l'Ambazonie et le Nigéria.

L'AGovC a riposté, déclarant que  et que . L'IPOB a également dénoncé la revendication de Sako à la présidence ambazonienne, le déclarant, l'un des nombreux .

Luttes intestines sur le terrain
La destitution de Sako par le Conseil de restauration en février 2022 a coïncidé avec une escalade des luttes intestines sur le terrain, le Conseil d'autodéfense d'Ambazonie ayant déjà commencé à se fracturer. Étant donné la nature autonome de nombreux groupes armés, le lien de causalité entre la crise de leadership et les luttes intestines au sein du GI reste un sujet de débat.

Notes et références

Ambazonie
Crise anglophone au Cameroun

Crise du leadership ambazonien


Ruth Bader Ginsburg (født Joan Ruth Bader; 15. marts 1933 - død 18. september 2020 i Washington, D.C.) var dommer i USA's højesteret. Ginsburg blev udpeget af Bill Clinton i 1993 og var den anden kvindelige dommer (efter Sandra Day O'Connor), der har været en del af højesteretten.

Ginsburg brugte meget af sin karriere på at fremme ligestilling og kvinderettigheder. Hun har undervist på Rutgers Law School og Columbia Law School, som en af de få kvinder i sit felt. Ginsburg er blevet beskrevet som et 'popkulturfænomen' og der er blevet oprettet en Tumblrside og memes om 'The Notorius R.B.G.'

Referencer

Eksterne henvisninger

Højesteretsdommere fra USA
Personer fra New York City
Advokater fra USA

Ruth Bader Ginsburg


Nixon Kiprotich (Baringo, 4 de diciembre de 1962) es un atleta keniano retirado que era especialista en los 800 metros lisos. Ganó la medalla de plata en las Olimpiadas de 1992, previamente había sido octavo en los Juegos Olímpicos de 1988.

Enlaces externos

Atletas de Kenia
Atletas en los Juegos Olímpicos de Seúl 1988
Atletas en los Juegos Olímpicos de Barcelona 1992
Medallistas olímpicos de plata de atletismo
Medallistas olímpicos de plata de Kenia
Medallistas olímpicos de plata de Barcelona 1992

Nixon Kiprotich


ABS (Kilitlenme Karşıtı Frenleme Sistemi), taşıt araçlarının her türlü yük durumunda bütün yol koşullarında ve çeşitli süratlerdeki zorunlu durumlarda yapılacak ani frenlemelerde tekerleklerin kilitlenmesini önleyerek direksiyondaki tam hakimiyeti sağlayan fren sistemidir. ABS, Almanca Antiblockier-system veya İngilizce anti-lock braking system ifadelerinin kısa yazım biçimidir. Kilitlenmeyen fren sistemi anlamına gelir.

ABS fren durumunda her bir tekerleğin devir sayısındaki değişikliği bir kontrol ünitesi aracılığı ile denetleyen bir sistemdir. Dönüş sayısının ani düşmesi (örneğin kaygan zeminde fren yapma durumunda) ve tekerleğin kilitlenmesi durumunda kontrol ünitesi otomatik olarak fren basıncını düşürür. Tekerlek tekrar hızlanınca fren basıncını tekrar yükselterek tekerlek frenlenir. Bu aşama saniyede birçok kez gerçekleşir. Sağ ve sol tarafın ayrı zeminlerde olması halinde bile (örneğin sağ tekerlekler ıslak sol tekerlekler kuru zeminde) herhangi bir kilitlenme veya kayma söz konusu değildir. Bu sayede direksiyona hakimiyet tam, fren mesafesi oldukça kısadır.

Fizik kanunlarının dışına asla çıkılamaz, yani çeşitli fizik kanunları her zaman mevcuttur. Islak zeminde ABS söz konusu olsa bile fren mesafesi kuru zeminden daha fazladır. Fren sırasında çeşitli doğal kanunlar her zaman söz konusudur. Bunları hiçbir şey önleyemez. Amaç bu kanunların optimal olarak kullanmaktır. Bir sürücü eğer bir viraja mümkün olan en yüksek sınır süratinden daha yüksek bir süratle girerse ABS ona ancak otomobilin buzda kaymamasına yardımcı olacağı kadar yardım edebilir.
Sensörler devamlı olarak yavaşlamanın her anında tekerleklerin doğru devir sayısında olup olmadıklarını hassas olarak kaydeder. Tekerleklerden birisinin devir sayısının çok düşük olması halindeki kilitlenme tehlikesine karşılık fren basıncı o tekerlekteki sensör tarafından azaltılır. Bu suretle tekerlek tekrar normal dönüş süratine ulaşır. Tehlikeli duruş hali ortadan kalkar, teker fren durumundaki normal hızıyla dönmeye devam eder. Bu anda tekrar o tekerlekteki fren basıncı sensör tarafından yükseltilir. Yeniden kilitlenme olursa aynı olay tekrarlanır.

Tekerleklerdeki kilitlenme (kayma) olayı

Fren kuvveti uygulanan tekerlek aracın hızına uygun olmayan şekilde yavaş dönerse bu olaya kayma denir. Serbest dönen tekerlek %0 kaymalıdır . Kilitlenmiş olan tekerleğin kayması %100'dür. En ideal fren durumu tekerleğin durduğu anda değil lastik ve zemin durumuna göre %10 veya %50 kayma durumudur. İstenilen kaymanın elde edilebilmesi için gerekli fren basıncı lastik ile yol arasındaki bağlantı kuvvetine bağlıdır. Bu kuvvet katsayısı kuru zeminde yüksek, ıslak zeminde daha düşük, buzlu zeminde çok düşük bir değerdir. ABS bütün bu zemin durumlarına uyum sağlayarak tekerlekleri istenilen kayma aralığında tutmayı amaçlar.

ABS ile fren durumunda tekerlek hızı ve fren basınç karakteristiği

 Kumanda aleti kuvvetli bir tekerlek yavaşlama sinyali alınca fren basıncını yükseltmeye devam etmez o ana kadar erişilen düzeyde tutar.
 Eğer tekerleğin dönüş sayısı azalmaya devam ederse fren silindirindeki basınç düşürülür. Tekerlek daha zayıf frenlenir
 Tekerlek daha hızlı dönmeye başlayınca basınç tekrar yükseltilerek tekerlek devir sayısının düşmesi amaçlanır.

ABS fren sisteminin gelişim aşamaları

ABS fren sisteminin mazisi 1920'li yıllara kadar gitmektedir. Almanya'da Voisin firması "Frenlemenin tekerlekleri kilitlemesini önleyici donanım" tanımıyla hidrolik sistemle çalışan ilk örneğini yapmışlar ve 671925 Almanya nosuyla ilk patentini de almışlardır.

1950'li yıllarda bazı sivil uçaklar mekanik / pnömatik ABS'yle donatılmışlardır.

1960'lı yıllarda Alman silahlı kuvvetleri ilk transistörlü ABS'yi kullanmaya başlamışlardır. Sistem bir otomobilde ilk kez 1967 yılında İngiliz üretici Jensen tarafından hayata geçirilmiştir.

Tümleşik devre sistemlerinin seri olarak üretilebilmesi 70'li yıllarda gerçekleşince ve otomobillerin tekerleklerine yerleştirilen devir sayaçlarında geliştirilip hatasız çalışmaları sağlanınca atılım gerçekleşmiştir. 1978 yılında Mercedes S serisinde daha sonra da BMW 7 serisinde ABS sistemini kullanmaya başlamıştır.

Elektronik endüstrisindeki gelişmeyle ABS fren sistemi daha küçük, daha ucuz ve daha kolaya doğru gelişmiştir. Örneğin Bosch firmasının ABS 5,3 kodlu 5. kuşak fren sisteminin ağırlığı sadece 2,6 kilogramdır (başta 6 kg ağırlığındaydı), bir öncekinden yarı yarıya daha az yer kaplar aynı zamanda 1989 yılındaki sistemlerden 5 kat daha küçüktür. Yakalanan son teknolojiyle ABS'nin Smart gibi küçük otomobillerde bile kullanılabilirliği oluşmuştur.

Otomotiv güvenlik teknolojileri
Frenler
Alman icatları
Araç frenleme teknolojileri

ABS fren sistemi


لهجات القطيف هي اللهجات التي يتحدث بها سكان محافظة القطيف، وأغلبها لهجات فرعية من اللهجة البحرانية التي يتحدثها البحارنة الذين يشكلون أغلب سكان المحافظة. تتنوع لهجات محافظة القطيف بحسب كل قرية من قراها بشكل طفيف. وقد تأثرت لهجة محافظة القطيف بتأثير الحكم العثماني فيها والحكم البرتغالي؛ فظهرت المفردات التركية جزءاً من حديث الأهالي المحليين. ولهجات القطيف مقاربة جداً للهجة الخليجية.

المصطلحات
هنالك الكثير من الكلمات لا يفهمها غيرهم. بعضها مشتقة من البلدان الأخرى كالهند وإيران وغيرهم بسبب عمل الأجداد والقدماء من قبل في البحر والسفر عن طريقه.. ومن بعضها: زرنوق.. بنطق القاف (گ) /الممر الضيق جداً في الطريق، دوشق(گ)/المنّام الذي ينام عليه، بانكة/مروحة، وش خانته/استفاهم الغرض منه الاستنكار أو الاستنقاص بشيء (مثال: وش خانته هالعصير؟ عندما تكون انتهت صلاحية العصير أو طعمه ليس طيّب أو لوجود عيب فيه)، وشرنگه/استفهام عند الحيرة في شيء معين (مثال: وشرنگه الفستان؟/كيف يكون شكله؟، أي فستان تقصد؟)، عفر /يمكن، (خاشوگة/ وتعني الملعقة)/ جدوع: (فطور)/ خواهر: (الحر الشديد) / نصيفات:(توأم) / أني بدلاً من أنا للمؤنث وغيرها الكثير من الكلمات التي تعبر عن تراث القطيف وثقافتها.

مدينة القطيف وقراها ولهجاتها
تمتاز مدينة القطيف بلهجاتها المتعددة وذلك مع أن سكانها حوالي 600.000 نسمة وأيضًا قرب قراها من بعض حيث لا تبعد كل قرية من الأخرى أكثر من 10-15 دقيقة وهناك العديد من القرى والمدن لكننا سنأخذ أشهرها:

القطيف
اللهجة القطيفية الأصلية أو اللهجة القلعاوية هي اللهجة المشتركة للمحافظة وهناك فروق بسيطة في كل قرية أو مدينة. وقد تأثرت اللهجة القطيفية باللهجة العراقية أكثر من غيرها كاستبدال حرف الكاف بحرف الجيم، مثلا كلمة سمچ وهي أصلها سمك وكلمة چنعد وهي اصلها كنعد وهو نوع من السمك الذي يصطاد هناك ونطق الكاف شين مثل شيف بمعنى كيف ويستبدل حرف القاف بالحرف الفارسي (گ) في بعض الكلمات وهو ينطق كحرف (G) الإنجليزي ككلمة گوة ومعناها قوة وكلمة گلب ومعناها قلب وكلمة گال بمعنى قال ولكن هذا الحرف لا يستبدل مع حرف القاف كثيرا، كما يستبدل حرف الجيم مع حرف الكاف (لكنهم لا يستبدلون كتابيا وهذا للشرح فقط)، وتظل اللهجة القطيفية مشابهة جدًا للهجة البحرانية التي يتحدث بها معظم سكان الخليج الشيعة.

سيهات
مدينة سيهات مدينة بين الدمام والقطيف وهي أكبر المدن في المحافظة بعد القطيف، وتعتبر اللهجة السيهاتية إحدى اللهجات البحرانية والمتحدثة في مدينة سيهات في محافظة القطيف شرق المملكة العربية السعودية وقريبة إلى اللهجة الكويتية. وهي كغيرها من اللهجات التي تستبدل بعض الحروف بأخرى. مثلاً: تستبدل حرف (الكاف) بـ (الشين) العادية أو المثقلة حتى تخرج وكأنها (جيم) مثلاً: (شفة) أو (جفة) بدلاً من (كفة) أو لمخاطبة الإناث (أبوش) أو (أبوج) بدلًا من (أبوك) بكسر الكاف مثلها مثل أهل المنطقة الشرقية في السعودية. وكذلك تستبدل حرف (الجيم) بـ (الياء) كأن تقول (نخي) بدلًا من (نخج) أو (يريش) بدلًا من (جريش) أو (وايد) بدلًا من (واجد). وكذلك تستبدل حرف (الذال) بـ (الدال) كأن تقول (دهب) بدلًا من (ذهب) أو (داب) بدلًا من (ذاب) أو (ديب) بدلًا من (ذيب). وكذلك تستبدل حرف (الثاء) بـ (التاء) كان تقول (تلات مرات) بدلًا من (ثلاث مرات) أو (اتنين) بدلًا من (اثنين) علما بأن أجداد مدينة سيهات كانوا يقلبونها (فاء) بدلا من (ثاء) كغيرها من اللهجات البحرانية كأن تقول (فلاف مرات) بدلا من (ثلاث مرات). وكذلك تستبدل حرف (القاف) إلى (غين) كأن تقول (بغالة) بدلا من (بقالة) أو (غلم) بدلا من (قلم). وكذلك تستبدل (الغين) إلى (القاف) كأن تقول (قرفة) بدلًا من (غرفة). وكذلك تستبدل حرف (القاف) بـ (الجيم) كأن تقول (فريجهم فيه مخبز) بدلًا من (فريقهم فيه مخبز) أو (ريج) بدلًا من (ريق) أو (جدامي) بدلًا من (قدامي) أو (جدر) بدلًا (قدر).

صفوى
مدينة صفوى تقع في شمال المحافظة بجانب بداية رأس تنورة واللهجة الصفوانية هي خليط ما بين اللهجة الكويتية واللهجة البحرانية وأقرب ما تكون للسيهاتية، وما يميزهم هو استخدام الياء بدلًا عن الجيم مثل ريّـال بدلاً عن رجـال، ياء بدلاً عن جاء مثل حيرة بدلاً عن حجرة، فهي سلسة ويسهل استيعابها لدى الكثير.

العوامية
العوامية هي مدينة كبيرة واقعة في الجزء الشمال الغربي من المحافظة، تختلف اللهجة العوامية عن اللهجة القطيفية قليلًا فالعواميون ينطقون الياء أسرع مما ينطقها الباقون أو بالأحرى يمدونها ولا ينطقون حرف الجيم فلا يقولون چدي بل كدا ولا يقولون چيفا بل كيف ولكنهم وتقريبًا كل المحافظة غالبًا ينطقون (گ) بدلا من (ق). وكذا في حالة القاء سؤال، يمدون آخر حرف للدلالة على انه سؤال مثل: بتروحا؟ يعني: بتروح؟ هل ستذهب؟

ويتميزون بنطق كلمة أُميّ بكسر الهمزة، حيث ينطقونها «إميّ» وتختلف اللهجة العوامية بين مناطق شمال العوامية عن جنوبها قليلاً.

القديح
قرية القديح قرية صغيرة واقعة جنوب العوامية وشرق القطيف ولكن مع صغرها فهي من أشهر قرى المحافظة واللهجة القديحية نفس اللهجة القطيفية عدا أنهم غالبًا لا ينطقون القاف أو (گ) بل ينطقونها كاف مثلًا: هل أنت تكرأ: هل أنت تقرأ، كطار: قطار. بالإضافة إلى ان كثير من سكان القديح يتكلمون بصيغة المؤنث مثلاً: أني بسافر: أنا سأُسافر، أني ما أعرفه: أنا لا أعرفه.

العوامل المؤثرة

النظام السياسي
تأثرت منطقة القطيف بفعل التقلبات السياسية، بعد أن حكمها الفرس بصورة غير مباشرة، واستعمار الإمبراطورية البرتغالية أجزاء منها وحكمها من قبل العثمانيين؛ فأضافت هذه الدول مفردات جديدة إلى لهجة السكان ولغتهم. كما تأثرت القطيف من البادية المُحيطة بالواحة. من الكلمات القليلة التي تبقّت واستخدمت وذات جذور تركية ما يلي: تفك (بندقية) ـ تتن (تبغ) ـ أوتي (مكواة) ـ تاوه أو تاوا (صفيحة معدنية لعمل الخبز) ـ شينكو (تنك). ومن بين ما يتداول من كلمات فارسية على صعيد منطقة الخليج: خوش (حسن/ جيد) ـ دريشة (نافذة) ـ دروازة (بوابة) ـ روزنة (مكان في الحائط كالحفرة يستخدم كرف ـ سيم (سلك) ـ سيخ (يستخدم في شواء اللحم وغيره ـ غوري (اناء صنع الشاي) ـ قفشة (ملعقة) ـ دوشق (فراش).

كما اصطبغت اللهجة القطيفية -خاصة بين علماء الدين فيها - بالعديد من الكلمات العراقية، وأصبحت لغة الخطاب الديني في المناسبات المحلية.

النظام الاقتصادي
مع تغير الحالة المعيشية في القطيف من الفقر إلى الغنى، أو من الزراعة وغوص البحر إلى العمل في الشركات، قلّ تداول العديد من الكلمات نتيجة لضمور أصولها، وكذلك نتيجة ضعف استخداماتها، مثل الكلمات المستخدمة أيام الغوص لصيد اللؤلؤ مثل: الغبّة: لجّة البحر، يتنوخذ: يبرز نفسه كرئيس، الحنيج: العنيد، دوّك الهوا: هدأ وسكن، بخت: حظ، المغلقة: سكين معقوفه تفتح بها صدف المحار[8]، وكذلك كلمات: السيب، والغيص، والرديف، والنهام، والعزال، وتباب، والفطام. أو مثل الكلمات المرتبطة بزراعة وتشذيب التخيل التي تقلّص استخدامها، مثل: الزبيل، السرّود، العسو، والمنزّ، والقفعة، والمرحلة وغيرها.

وهناك كلمات أخرى مثل زتِّتْ وتعني عجِّلْ. أو: هوِّد على الولد وتعني اربت عليه بلطف لكي ينام، وكلمة فنر: وتعني الفانوس أو ما يقاربه.

كما تأثرت اللهجة بالكلمات الإنجليزية نتيجة التعامل بها في شركة النفط، مثل غلاس، أو غلاص، وتعني الكأس، أو كلمة ليت ولمبة وتعني المصباح، أو حفيز (وتعني المكتب/ أوفيس) أو باص، وبروش، وفريم، وليسن (رخصة السواقة)، وتنديل، ولف (حنفية)، سترول (سويت رول)، كنديشن، بطل (زجاجة)، صندوق تجوري ( treasure  chest).

انظر أيضاً

 الفلكلور القطيفي.
 التقسيم الإداري لمحافظة القطيف.
 محافظة القطيف.
 قائمة أمثال قطيفية

مراجع

وصلات خارجية

قطيف
مواضيع محافظة القطيف

لهجات القطيف


Vollebekk Station (Vollebekk stasjon) er en metrostation på Grorudbanen på T-banen i Oslo. Stationen ligger i Vollebekk i bydelen Bjerke mellem Risløkka og Linderud Stationer. Mod vest i retning mod Linderud fortsætter banen på en bro over vejen Lunden, og mod øst fortsætter den over jorden i retning mod Risløkka og sentrum. Der er adgang til stationen, der ligger lige nord for Østre Aker vei, fra Lunden.

Eksterne henvisninger

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1966

Vollebekk Station


فيدار هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء جبيل في محافظة جبل لبنان.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء جبيل
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات شيعية في لبنان
مدن لبنان

فيدار


O assalto a agência do Banco Espírito Santo de Campolide (BES) em Lisboa, ocorrido a 7 de Agosto de 2008, foi um dos casos criminais mais mediáticos da história de Portugal. Este caso veio no contexto de uma onda de criminalidade violenta contra diversos serviços como bancos, gasolineiras e ourivesarias na região da Grande Lisboa em 2008.

Descrição do assalto e sequestro

No dia 7 de Agosto de 2008, dois assaltantes de nacionalidade brasileira Wellington Nazaré e Nilson Souza protagonizaram um dos mais mediáticos assaltos de que há memória em Portugal. Tomaram de assalto a dependência do BES (Banco Espírito Santo) de Campolide, na Rua Marquês de Fronteira, em Lisboa, sequestrando seis pessoas: dois homens e quatro mulheres incluindo dois funcionários da agência, a gerente Ana Antunes e o subgerente Vasco Mendes. Segundo um comunicado transmitido à 1h00 pela subintendente da PSP Florbela Carrilho, confirma que os dois homens entraram armados nesta dependência do BES pelas 15h. Após várias horas em tentativas de negociação sem sucesso, o Grupo de Operações Especiais da PSP foi obrigado a intervir. Uma equipa de atiradores especiais alvejou os dois sequestradores com tiros de precisão à distância (matando um deles e deixando o outro gravemente feridos). Nilson foi alvejado e teve morte imediata; Wellington sofreu ferimentos muito graves, mas sobreviveu. Os dois reféns funcionários do banco saíram ilesos.

Preparativos da operação

Forças da intervenção rápida da Polícia portuguesa retiraram todos os veículos estacionados na zona e também permanecem fechados os estabelecimentos próximos, sendo o trânsito interrompido. Também foram mobilizados vários veículos de assistência médica de emergência e funcionários de saúde equipados com coletes à prova de balas, confirmou a imprensa local.

Julgamento

Wellington, o assaltante sobrevivente, foi condenado a 11 anos de prisão em 2009 pelos crimes de sequestro e detenção de arma proibida, pena que foi reduzida para oito anos e meio pelo Tribunal da Relação de Lisboa, após recurso da defesa.O sequestrador se verá também na obrigação de pagar uma indemnização de dez mil euros aos dois funcionários da dependência bancária Ana Antunes e Vasco Mendes que manteve sequestrados e cerca de quinze mil euros ao BES.

Reações

A notícia do assalto encheu, durante vários dias, as páginas dos jornais portugueses e brasileiros e teve grande repercussão mediática, graças aos vídeos e fotografias da operação policial e do processo de negociação que foram difundidos. Na conferência de imprensa, o diretor nacional da PSP, Francisco Oliveira Pereira, adiantou que os dois homens,"com idades entre 25 e 35 anos", estavam em situação ilegal no país e que o assalto que tentaram realizar à dependência bancária terá sido planeado, já que os reféns foram imobilizados com o recurso a algemas de plástico. Ainda de acordo com Oliveira Pereira, as armas utilizadas pelos dois homens "são provavelmente ilegais".

O ministro da Administração Interna de Portugal, Rui Pereira enviou "uma palavra de vivas felicitações" à PSP pela "competência, dedicação e heroísmo" com que resolveu a tentativa de assalto à dependência do Banco Espírito Santo (BES) em Campolide, Lisboa.

O ministro transmitiu a sua solidariedade às duas pessoas que foram vítimas do sequestro no interior do banco durante duas horas e garantiu aos portugueses o empenhamento do Governo e das forças de segurança no combate à criminalidade.

Ver também
Banco Espírito Santo
Grupo de Operações Especiais

Crimes em Portugal
2008 em Portugal

Assalto ao BES de Campolide


Pancratieae, biljni tribus iz porodice zvanikovki. Sastoji se od dva roda s ukupno 24 vrste lukovičastih trajnica (geofiti) iz Afrike, Europe Azije i Sjeverne Amerike, gdje joj je (kao i u Hrvatskoj) jedini predstavnik primorski žilj (Pancratium maritimum), mirisna trajnica raširena uglavnom po mediteranskim zemljama.

Rodovi
 Pancratium L.
 Vagaria Herb.

Izvori

Amaryllidoideae

Pancratieae


Julian Charles Porteous (Sydney, 5 de junho de 1949) é o arcebispo de Hobart.

O Arcebispo de Sydney, James Darcy Freeman, ordenou-o sacerdote em 7 de setembro de 1974.

Em 16 de julho de 2003, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Urusi e Bispo Auxiliar em Sydney. O arcebispo de Sydney, George Pell, o consagrou em 3 de setembro do mesmo ano; Os co-consagradores foram Edward Bede Clancy, Arcebispo Sênior de Sydney, e Bernard Cyril O'Grady OP, Bispo de Gizo.

Em 19 de julho de 2013, o Papa Francisco nomeou Porteous Arcebispo de Hobart. A posse ocorreu em 17 de setembro do mesmo ano.

Ver também

Arcebispos católicos da Austrália

Julian Charles Porteous


The Messerschmitt Me 328 was a prototype pulsejet-powered fighter aircraft designed and produced by the German aircraft manufacturer Messerschmitt AG.

The Me 328 was originally designed as the P.1073 in 1941, having been envisioned as a parasite aircraft that would protect Luftwaffe bomber formations from Allied fighter aircraft. Being largely composed of wood, the Me 328 was forecast to be several times cheaper than the cost of traditional German fighter aircraft, such as the Focke-Wulf Fw 190 or Bf 109. It was proposed to use various forms of propulsion, including a single Jumo 004 turbojet engine, either two or four Argus As 014 pulsejets (as used on the V-1 flying bomb), and even as an unpowered glider. The Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (DFS - "German Research Institute for Sailplane Flight") was also involved in its development.

Making its maiden flight during Spring 1944, the compact fighter was powered by a pair of As 014 pulsejets. However, these engines were fairly unsuitable, producing excessive resonance, asymmetry, and noise; accordingly, the manned flight programme was suspended after only a few test flights. During its protracted development, a wide variety of other roles were explored for the Me 328; at Adolf Hitler's direction, resources were invested into its potential use as a bomber. As the conflict turned increasingly in favour of the Allies, the Me 328 project was resurrected for consideration as a Selbstopfer (suicide weapon) aircraft, but was deemed to be unsuitable even for this purpose. None were ever used in an operational capacity.

History

Design
Work on what would become the Me 328 can be traced back to early 1941 and an approach by the German engine manufacturer Argus Motoren to the aircraft company Messerschmitt AG to inform the latter of its recent advances with pulsejet technology. While the projected 500kg of thrust output was less than the 600kg output projected for early turbojet engines, it was a far lighter engine at 80kg verses 600kg. Messerschmitt was suitable impressed that efforts to incorporate the Argus As 014 pulsejet engine into its aircraft designs was promptly initiated; early design work was centered around applying it to the Me 262, which would become the world's first production jet fighter. By May 1941, no less than 21 designs had been drafted by the company's project office, which had internally designated them as P.1079.

A twin-engine arrangement was selected for its greater flight performance, the engine configuration used also permitted the propulsion units to be easily interchanged. Each pulsejet could be individually controlled by the pilot, including a quick-stop function; gauges indicating fuel-flow, fuel capacity, and pressure were present alongside controls for power distribution and safety alongside standard appartus. The cockpit was relatively primitive, although provisions had been made for its replacement by a more well equipped pressurised counterpart without substantial changes to the rest of the aircraft if required. Aviation author Dan Sharp observed that much of the aircraft's design appeared to be shaped as to permit as rapid an entry into service as possible as well as to minimise costs. The aircraft's construction was to be mainly of wood. A gently swept wing was applied to the aircraft for its favourable high-speed qualities. A relatively simplistic dive brake could also be incorporated. However, even at this stage, the design team expressed their uncertainty over the aircraft's stability.

As early as December 1941, discussions with the Reichsluftfahrtministerium (RLM) (the German Reich Aviation Ministry) considered the P.1079 to be primarily as a fighter aircraft. In such a capacity, it was intended to be deployed as a cost-effective and simplistic escort fighter, to either be towed aloft by a Heinkel He 177 heavy bomber or Junkers Ju 388 using a semi-rigid bar (the Deichselschlepp, which was also considered for towing winged auxiliary fuel tanks), or carried on a Me 264 in a Mistel type fashion. Three versions of the aircraft were initially proposed: an unpowered glider, a version powered by Argus As 014 pulsejets, and a version powered by a single Jumo 004 turbojet engine. Messerschmitt believed that the type would be capable of performing in several roles ranging from a fighter to aerial reconnaissance, bomber, and interceptor aircraft.

During February 1942, the project was transferred to the Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (DFS - "German Research Institute for Sailplane Flight") for further development. One month later, the Me 328 designation was attached to the aircraft for the first time; that same month, work on producing an initial three prototypes commenced. Shortly thereafter, two versions of the aircraft were proposed, the Me 328A (fighter) and the Me 328B (bomber); it was estimated that four Me 328s could be built for the cost of a Focke-Wulf Fw 190 or Bf 109 fighter. It was also suggested at one point that it be towed behind the Me 264 heavy bomber for protection. It was envisioned that costs and production difficulties could both be produced by incorporating as many components as possible from the in-production Me 262 and Me 209 aircraft.

Prototypes
Test pilot Hanna Reitsch carried out a test programme on the two prototypes of the glider version, releasing from its carrier aircraft at altitudes of . Ground launches, using both cable-type catapults and rocket-assisted carriages on rails, were successfully conducted. Even with a reduced wingspan, the aircraft demonstrated a very satisfactory performance, and it was planned to build up to 1,000 for use as disposable bombers to be flown by volunteers from 5/KG200, the so-called Leonidas Squadron.

Seven prototypes, each powered by a pair of Argus As 014 pulsejets (as used on the V-1 flying bomb), were built by glider manufacturer Jacobs-Schweyer of Darmstadt. It was intended for use as a fighter aircraft, to be armed with two 20 mm MG 151/20 cannons. However, during static testing it soon became apparent that the same problems which were to plague the early development of the V-1 flying bomb - namely, excessive vibration. Some sources claimed that two prototypes were destroyed by inflight structural failure caused by these vibration. The engine problems were such that officials came to believe that the project would be difficult to bring to a successful conclusion, and the manned flight programme was suspended in mid-1944, after only a few test flights had been made. Sharp notes a major factor in the Me 328's suspension was the superior results from turbojet development, making aircraft that harness them, such as the Me 262, more attractive prospects.

Many of the problems with the aircraft were due to its engines - pulsejet propulsion did not operate effectively at high to medium altitudes (where the majority of combat was anticipated to take place) due to the lower air pressure. Furthermore, these engines also generated a huge amount of noise, allowing observers could hear the aircraft from several miles away, which was not a desirable quality. The excessive vibration produced by the engine would be compounded by the fact that, in a twin-engined configuration, the two pulsejets would run at individual and unique thrust cycles, producing oscillations that would inherently cause instability due to asymmetry as well as resonance. These vibrations were not only harmful to the pilot's health, but also threatened the aircraft's structural integrity. During September 1943, Willy Messerschmitt and Rudolf Seitz discussed switching the Me 328 to turbojet propulsion.

Despite this, development work continued, incorporating design advances from other Messerschmitt programmes, such as the P2092 single-jet fighter design proposals. One of the projected Me 328 models produced around this timeframe increased the number of Argus pulsejets to four, the additional pair of engines being mounted below the wings in addition to the original pair positioned on pylons above the rear fuselage. Bomber versions of both types were proposed, and work continued on them at the insistence of Adolf Hitler long after the point when anything other than token use could have been made of them.

During 1944, moves were made to revive the Me 328 again, this time as a piloted flying bomb based on the Me 328B, fitted with a  bomb. However, work was dropped in favour of the Fieseler Fi 103R (Reichenberg). Two differing revised versions -  one designated as the Me 328C, to be fitted with a Jumo 004 turbojet — and another, in-house proposal that did not receive a letter suffix, used two As 014 pulsejets mounted on pylons mounted onto the rear fuselage sides — refitted with a twin tail empennage design — along with a Porsche 109-005 single-use turbojet of  thrust in the same dorsal rear location as meant for its use on the V-1, allowed with the new twin-tail design — but neither of these proposals came to anything. According to Sharp, Reitsch had advocated for the use of Me 328 project as a suicide weapon, however, the aircraft was not developed with any such use being intended.

Proposed roles
A wide variety of roles were suggested for the aircraft, ranging from a point-defence interceptor, to a version with folding wings and twin pulsejets to be launched from a catapult on a U-boat, to a ground-attack aircraft. It was even believed that the Me 328 could be equipped to undertake aerial refueling. Various modifications to the prototypes were made to evaluate their suitability for these missions, and different engine configurations were tested. Despite all this, the vibration problem simply could not be overcome and the program was abandoned in early 1944, even as production facilities were being readied to construct the aircraft at the Jacobs Schweyer sailplane factory in Darmstadt.

According to the historian Thomas Powers, German officials explored the concept of using the Me 328 as a parasite bomber within the Amerika Bomber program. In this role, a single Me 328 was to be carried by or towed behind either an Me 264 or a Ju 390 to attack New York City. Plans for this tactic — first proposed as much as nine months before Heinkel's trans-Atlantic Amerika Bomber design competitor received its own RLM designation — were hatched from a meeting between Generalfeldmarschall Erhard Milch and Generalmajor Eccard Freiherr von Gablenz at Berlin on 12 May 1942. After release, the Me 328 pilot would release a bomb over Manhattan and then ditch at sea near a U-boat. The idea was dropped in August 1942.

Variants
Me 328 glider
Two prototype glider aircraft built by Jacobs-Schweyer Flugzeugbau G.m.b.H. (Hans Jacob). Carried piggy-back on a Dornier Do 217 and released for flight test, at times by Hanna Reitsch.
Me 328 V1 to V7
Seven pre-production prototypes of the Me 328B, also built by Jacobs-Schweyer, powered by Argus AS 014 pulse-jet engines.
Me 328A
The proposed parasite fighter intended for carriage by the Amerika Bomber,
Me 328B
The proposed bomber variant.
Me 328C
Jumo 004 powered fighter derivative proposed in 1943.

Specifications (Me 328B)

Replica

One replica is on display at the Military Aviation Museum in Virginia Beach, Virginia.

See also
 Emergency Fighter Program
 Blohm & Voss P 213
 Messerschmitt P.1079
 Junkers EF 126

References

Citations

Bibliography

External links

 Warbirds Resource Group
 Jets 45
 Messerschmitt Me-328 V1 PM Models
 Messerschmitt Me 328

Abandoned military aircraft projects of Germany
1940s German fighter aircraft
Me 328
Parasite aircraft
Pulsejet-powered aircraft
World War II jet aircraft of Germany
Twinjets
Low-wing aircraft

Messerschmitt Me 328


Aux États-Unis, le White House Task Force to Protect Students from Sexual Assault (« Groupe de travail de la Maison Blanche pour protéger les étudiants contre les agressions sexuelles ») est un organisme chargé de lutter contre les . Il est fondé le  sur instruction du président Barack Obama, qui demande au  et au  de . Ce groupe de travail s'inscrit dans une campagne de sensibilisation plus vaste, à l'échelle fédérale, concernant les violences sexuelles sur les campus américains ; l'opération comporte aussi un volet par lequel l' publie une liste des établissements américains d'enseignement supérieur où se déroulent des enquêtes de violence sexuelle dans le cadre du Titre IX ainsi qu'une opération médiatique : .

 Histoire

Bien qu'il soit créé via une note administrative officielle du gouvernement le , le White House Task Force to Protect Students from Sexual Assault s'inscrit dans une série d'actions gouvernementales contre les violences sexuelles, en particulier le , constitué en 2009, et la loi Violence Against Women Act'', présentée pour la première fois par Joe Biden en 1994 quand il était sénateur. En parallèle, des militants appartenant au  ont promu des évolutions législatives sur la manière dont les États-Unis appliquent les lois, ainsi que le montrent les collaborations entre des militants reconnus à l'échelle nationale et les sénateurs américains.

Un rapport du gouvernement, publié en 2014, sur les agressions sexuelles dans les universités et écoles supérieures américaines, a recensé les statistiques et les circonstances entourant les attaques subies par des étudiants.

En janvier 2015 est publié un rapport du  : il présente un modèle pour mener une enquête, dans neuf établissements, sur les données de victimation sexuelle parmi les étudiants en licence. Ce rapport indique les éléments suivants :
 Les étudiants jeunes (de 18 à 22 ans) sont davantage touchés que les étudiants de 23 ans ou davantage ;
 Les étudiants qui ne sont pas hétérosexuels risquent davantage d'être touchés que les étudiants hétérosexuels dans les neuf établissements recensés ;
 En moyenne, le taux de victimation pour des agressions sexuelles chez les étudiantes en licence représente 176 femmes sur  ;
 En moyenne, le taux de victimation pour des viols chez les étudiantes en licence représente 54 femmes sur .

Rôle

Le groupe de travail est chargé de protéger les étudiants des agressions sexuelles, de contribuer à la sécurité sur les campus américains et d'aider les universités et écoles supérieures américaines à  et de se conformer aux législations fédérales dans leur domaine.

En 2016, le groupe de travail, en collaboration avec les organismes fédéraux, a pu proposer des formations, des annonces et de la documentation au sujet des agressions sexuelles dans les lieux d'enseignement, qui sont disponibles dans un guide public.

Joe Biden a participé à la campagne de lutte contre les agressions sexuelles en prononçant des discours devant les étudiants et leur demandant de lutter contre ces crimes.

Notes et références

Liens externes

 Official memorandum establishing the Task Force
 Valerie Jarrett's article regarding Task Force establishment

2014 aux États-Unis
Bureau exécutif du président des États-Unis
Établissement d'enseignement supérieur
Criminalité aux États-Unis
Présidence de Barack Obama
Violence sexuelle en milieu scolaire


(,  en français) est une chanson des chanteurs italiens Mahmood et Blanco publiée par Island Records et Universal Music le .

La chanson interprétée en duo par Mahmood et Blanco concourt à la  édition du festival de Sanremo et l'emporte. Elle représente donc l'Italie lors de l'Eurovision 2022 qui se déroule à Turin.

Succès commercial
 a battu le record du plus grand nombre de flux en une journée sur Spotify en Italie.

Sujet
Les paroles de la chanson parlent de la liberté d'aimer et d'exprimer cet amour sans retenue, sans crainte de ses propres erreurs ou lacunes. Le refrain oppose le désir de « t'aimer » () et la conscience de ses erreurs (), évoquant le sentiment de « frisson » ().

Clip musical
Le clip de , réalisé par Attilio Cusani, sorti le  via la chaîne YouTube de Mahmood, est tourné à Amsterdam et dans la salle de concert  à Arnhem.

Notes et références

Liens externes

Single numéro un en Suisse
Single numéro un en Italie
Chanson du Festival de Sanremo
Single musical sorti en 2022
Chanson de l'Eurovision de 2022

Brividi


Baseret på Henrik Lundbak: Staten stærk og folket frit: Dansk Samling mellem fascisme og modstandskamp 1936–47, s. 456–460, og opslag i Modstandsdatabasen.

 Agnes Victoria Andreasen
 Ejnar Asbo (også clearingmord)
 Jes Peter Asmussen
 Troels Bredkjær
 Elise og Knud Bryning
 Helge Brünnich
 Erik Caland
 Svend Vinding Dorph (også Holger Danske)
 Hans Zeuthen Engberg
 Niels Fiil (se også Hvidstengruppen)
 Peter Wessel Fyhn
 Poul Ib Gjessing
 Ejnar Grif (også Holger Danske)
 Julius Grundfør
 Peter de Hemmer Gudme
 Erik Hagens (også BOPA)
 Anker Hansen
 Christian Ulrik Hansen (også Holger Danske, SOE m.fl.)
 Helge Hermann
 Robert Jensen (også Holger Danske)
 Vilhelm Rosendal Jensen
 Ejler Johansen
 Laurits Johansen
 Hardi Jørgensen
 Stefan Jørgensen (også clearingmord)
 Povl Kisling-Møller
 Knud Larsen (også Holger Danske)
 Karl Møller
 Carl Alfred Nielsen
 Erik Nyemann (også Holger Danske)
 Marius Nykvist (også clearingmord)
 Egon Johan Petersen (forbindelse til DS uklar)
 Aage Buhl Rosenkjær
 Erik Schlosser
 Jørgen Staffeldt (også Holger Danske)
 Niels Stenderup
 Leo Sørensen
 Niels Erik Vangsted
 Viggo Wedel-Brandt
 Helmer Wøldike

Dansk Samling
Modstandsfolk fra Danmark
Lister over personer fra Danmark

Modstandsfolk fra Dansk Samling omkommet under besættelsen


Tábua  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Pinhal Interior Norte altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 15 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Ázere
 Candosa
 Carapinha
 Covas
 Covelo
 Espariz
 Meda de Mouros
 Midões
 Mouronho
 Pinheiro de Coja
 Póvoa de Midões
 São João da Boa Vista
 Sinde
 Tábua
 Vila Nova de Oliveirinha

Tanınmış kişiler
 Sarah Beirão (1880-1974), yazar

Tábua


Rebecca Louisa Ferguson Sundström () este o actriță suedeză. Este cel mai bine cunoscută pentru rolul Elizabeth Woodville din The White Queen (2013), pentru care a avut o nominalizare la Globul de Aur, ca Ilsa Faust în Mission: Impossible – Rogue Nation (2015) sau ca Dr. Miranda North în Life (2017). Ferguson a reinterpretat rolul Ilsa Faust în Mission: Impossible 6 (2018).

Filmografie

Film

Scurtmetraje

Televiziune

Referințe și note

Legături externe

Rebecca Ferguson at The-Numbers.com

Nașteri în 1983
Actori suedezi
Actrițe suedeze

Rebecca Ferguson (actriță)


Foundation and Chaos (1998) is a science fiction novel by Greg Bear, set in Isaac Asimov's Foundation universe. It is the second book of the Second Foundation trilogy, which was written after Asimov's death by three authors, authorized by the Asimov estate.

Plot summary

The novel is the second part of the Second Foundation Trilogy and takes place almost entirely in the same time frame as "The Psychohistorians", which is the first part of the novel Foundation. In addition to telling a more expanded version of Hari Seldon's confrontation with the Commission of Public Safety it also interweaves R. Daneel Olivaw's struggle against a sect of robots who oppose his plans for humanity.

While covering the same period as in Asimov's "The Psychohistorians", Foundation and Chaos focuses more on paternal super-robot R. Daneel Olivaw than on Hari Seldon. Olivaw's 20 millennia of machinations and contrivances are questioned by "Calvinian" robots who do not observe Olivaw's Zeroth Law ("No robot may harm humanity or, through inaction, allow humanity to come to harm") developed in Asimov's Robots and Empire. Olivaw's actions dampen human intellectual growth and variation until the human species matures. The novel's primary issue is whether Olivaw's ends justify his means. Does the ancient Auroran robot really serve humanity's greater good? Should Olivaw decide this for himself?

Seldon seems unaware of Olivaw's role in perpetuating brain fever and other dampeners. But Seldon would probably approve, considering his quarantining of the New Renaissance worlds when Seldon served as Imperial 1st Minister.

Foundation and Chaos portrays the rise of mentalics (telepaths who can influence other's thoughts) such as Wanda Seldon and Stettin Palver, who will form the Second Foundation. Twisted rogue mentalic Vara Liso even foreshadows the mutant Magnifico's spectacular rise 310 years later. Powerful Public Safety Commissioner Linge Chen again plays a prominent role as the true Imperial power behind fatuous playboy Emperor Klayus. Reconstructed super-robot Dors Venabili appears as well.

Reviews
Review by Gary K. Wolfe (1998) in Locus, #446 March 1998
Review by Thomas Marcinko (1998) in Science Fiction Age, May 1998
Review by Curt Wohleber (1998) in Science Fiction Weekly, 1 June 1998
Review by Mark L. Olson (1998) in Aboriginal Science Fiction, Summer 1998
Review by Nigel Brown (1998) in Interzone, #138 December 1998
Review by Steven H Silver (1998) in SF Site, Mid-April 1998, (1998)
Review by Darrell Schweitzer (1999) in Aboriginal Science Fiction, Fall 1999
Review by Gary Wilkinson (1999) in Vector 208

References

1998 American novels
1998 science fiction novels
Foundation universe books
Novels by Greg Bear

Foundation and Chaos


Hope is the second album by the Canadian rock band Klaatu and their first concept album. Released in September 1977, it won a Juno Award for "Best Engineered Album" and a Canadian Music Critics award for "Best Album" that same year. The album follows the loose concept of space travelers visiting a distant planet.

An alternate version of Hope was released in 2005 as part of the group's Sun Set collection of rarities. The alternate version on Sun Set includes the complete contributions of the London Symphony Orchestra, which had largely been removed from the version released in 1977. The alternate version also includes a short unreleased track, "Epilogue," which had originally been intended to be placed between "So Said the Lighthouse Keeper" and "Hope."

Hope was remastered and re-issued in 2012 by the band's members, and was released on the band's independent record label Klaatunes.

Musical style

A reviewer for Julian Cope's Head Heritage described Hope as "an elaborate sci-fi prog opera, while an article in the Edmonton Journal described a "whimsical space-rock album". Allmusic's Mike DeGagne commented that the album was "less pop-infused" than the group's previous album 3:47 EST, and contained more "progressive depth" with an "experimental sound". Peter Kurtz of the website felt that the album's conceptual rock opera theme sounded "pretentious, and in some cases like a rip-off of Queen". Billboard described the songs as ranging from "fun light pop" similar to 10cc, to "theatrical melodramas" similar to Queen, and to well-orchestrated ballads similar to the Moody Blues.

PopMatters described the song "Around the Universe in 80 Days" as a "powerful pop ballad" with a "gorgeous piano melody", and a "fine example of effortless pop-rock craftsmanship". It described "Prelude" as "an instrumental rock epic".

Artwork
Like the previous Klaatu album, the cover was painted by graphic artist Ted Jones.

The cover shows "the Lighthouse Keeper's beam". The ruined stone plaza features the sun image from the cover of the previous Klaatu album.

Track listing
Side one

Side two

The album opens with a mouse squeak. Their previous album, 3:47 EST, ends with a mouse squeak. The cover art for each album features a mouse.

The original release credited all songs simply to "Klaatu"; however, subsequent reissues and the band's website provided individual song writing credits.

Personnel
Klaatu
Dee Long - vocals, piano, electric guitar, acoustic guitar, organ, clavinet, bass guitar, synthesizer, mandolin, slide guitar, harmonica, electric sitar
John Woloschuk - vocals, bass guitar, Fender Rhodes piano, autoharp, acoustic guitar, piano, organ, Polymoog synthesizer, harmonium, electric piano, pianet
Terry Draper - drums, tambourine, triangle, percussion, whistle

Additional
London Symphony Orchestra

Production
Arranged & produced by Klaatu & Terry Brown
Recorded & engineered by Terry Brown

The band members are not named on the original LP.

References

External links
"Hope" at discogs

Klaatu (band) albums
1977 albums
Albums produced by Terry Brown (record producer)
Capitol Records albums
Science fiction concept albums

Hope (Klaatu album)


ශ්‍රීමත් හෙන්රි මොන්ක්-මේසන් මුවර් GCMG, KStJ (1887–1964), සියෙරා ලියෝනයේ, කෙන්යාවේ සහ  ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙස සේවය නළේය.

පූජ්‍ය එඩ්වර්ඩ් විලියම් මුවර්ගේ පුත්‍රයාවූ හෙතෙම, විම්බෙල්ඩන්හී කිංස් කොලෙජ් පාසැලෙහි අධ්‍යාපනය ලැබ, ජීසස් විද්‍යාලය, කේම්බ්‍රිජ් වෙතින් 1909දී උපාධිය ලැබීය. පළමු ලෝක යුද්ධයෙහිදී, 1916 සිට 1919 දෙක්වා සෙලොනිකාහී පිහිටුවා තුබූ  රාජකීය කාලතුවක්කු බලකායෙහි ලුතිනන් වරයෙක් වශයෙන් සේවය කලේය.

සියෙරා ලියොනයේ ආණ්ඩුකාර ලෙසින් 1934 සිට 1937 දක්වා සේවය කිරීමෙන් අනතුරුව , 1937 සිට 1939 දක්වා ලන්ඩනයේ යටත්විජිත දෙපාර්තමේන්තුවෙහි සහායක රාජ්‍ය උප ලේකම් ලෙසින්ද 1939 සිට 1940 දක්වා එහි නියෝජ්‍ය රාජ්‍ය උප ලේකම් ලෙසින්ද හෙතෙම සේවය කලේය.

1887 උපත්
1964 මරණ

හෙන්රි මොන්ක්-මේසන් මුවර්


Young Boys FD er en dansk fodboldklub med hjemsted på Søholt Idrætsanlæg i Silkeborg. Klubben blev grundlagt i 1918, og herreholdet spiller i .

Tidligere hed klubben Silkeborg KFUM men skiftede navn til Young Boys FD, da klubben rykkede i 3. division i sæsonen 2021-22. Moderklubben hedder dog stadig Silkeborg KFUM.

Eksterne henvisninger
 Silkeborg KFUMs hjemmeside

Noter

Fodboldklubber under DBU Jylland
Sport i Silkeborg
Etableret i 1918

Young Boys FD


Leonardo Fea (* 24. Juli 1852 in Turin; † 27. April 1903 ebenda) war ein italienischer Entdeckungsreisender, Zoologe, Zeichner und Tiersammler.

Leben und Wirken
Fea war der Sohn von Paul Fea, einem Professor für Malerei an der Accademia Albertina und seiner Frau Anna Roda. Beeinflusst durch seinen Vater lernte Fea früh das Zeichnen, insbesondere auf Holz. 1871 wurde er Assistent in der entomologischen Abteilung des Museo di storia naturale Giacomo Doria in Genua. Von 1885 bis 1889 trug er in Birma entomologische und ornithologische Sammlungen zusammen. Darüber verfasste er 1896 das Buch "Quattro Anni fra I Birmani e le Tribu Limitrofe", das als sein Hauptwerk gilt. Als Nächstes plante Fea eine Expedition nach Malaysia, die er jedoch aufgrund seines angegriffenen Gesundheitszustandes nicht verwirklichen konnte. Wegen des trockenen Klimas wählte er daher 1898 die Inselgruppe Makaronesien. Fea war von der Anzahl der Arten auf dem Archipel enttäuscht, obwohl es ihm gelang 47 Vogelarten zu sammeln, von denen elf erstmals auf Makaronesien nachgewiesen wurden. Darunter war der Kapverden-Sturmvogel (Pterodroma fea), der 1899 von Feas Freund Tommaso Salvadori beschrieben wurde. Während seines Aufenthaltes auf den Kapverdischen Inseln war Fea einer der letzten Forscher, der ein lebendes Exemplar des heute ausgestorbenen Kapverdischen Riesenskinks (Chioninia coctei) nachweisen konnte. Seine letzten Exkursionen machte Fea in den Golf von Guinea und nach Portugiesisch-Westafrika (dem heutigen Angola) (1899–1901). Feas Kollektionen befinden sich im Museo di storia naturale Giacomo Doria in Genua.

Dedikationsnamen
Nach Fea sind verschiedene Taxa benannt, unter anderen die Fea-Viper (Azemiops fea) (1888 durch George Albert Boulenger), der Kapverden-Sturmvogel (Pterodroma fea) (1899 durch Tommaso Salvadori), die Feadrossel (Turdus feae) (1887 durch Salvadori), den São-Tomé-Brillenvogel (Zosterops feae) (1901 durch Salvadori), die Fea-Baumratte (Chiromyscus chiropus) (1891 durch Oldfield Thomas), Murina feae (1891 durch Thomas) der Tenasserim-Muntjak (Muntiacus feae) (1889 durch Thomas und Giacomo Doria), die São-Tomé-Blindschlange (Rhinotyphlops feae) (1906 durch Boulenger) und Rhacophorus feae (1893 durch Boulenger).

Literatur
 Bo Beolens, Michael Watkins: Whose Bird?: Common Bird Names and the People They Commemorate. Yale University Press, London 2004, ISBN 978-0300103595.
 Maurizia Alippi Cappelletti: FEA, Leonardo. Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 45 (1995) (Online)

Zoologe
Tiermaler
Naturforscher
Italiener
Geboren 1852
Gestorben 1903
Mann

Leonardo Fea


Sandro da Silva Mendonça (* 1. Oktober 1983 in Fortaleza), auch unter dem Namen Sandro bekannt, ist ein brasilianischer Fußballspieler.

Karriere
Sandro da Silva Mendonça startete seine Profi-Fußballkarriere bei Paraná Clube. Von hier wechselte er in der Winterpause der Saison 2006/07 zum türkischen Erstligisten Gençlerbirliği Ankara. In die neue Saison startete er zwar bei Gençlerbirliği, jedoch wurde bereits nach dem dritten Spieltag der Saison an den anderen Erstligisten aus Ankara zu Gençlerbirliği OFTAŞ ausgeliehen. Zu Saisonende wurde seine Ausleihe an Gençlerbirliği Oftaş um ein weiteres Jahr verlängert. 2009/10 kehrte er zu Gençlerbirliği zurück und spielte eine Saison lang.

Zum Juni 2010 lief sein Vertrag aus und er verließ die Türkei in Richtung seiner brasilianischen Heimat. Hier spielte er nacheinander für Coritiba FC und Avaí FC. In der europäischen Winterpause 2010/11 kehrte er mit einem Wechsel zu Sivasspor wieder in die Süper Lig zurück. Sein zum Juni 2012 auslaufender Vertrag wurde nicht verlängert. Anfang des Jahres 2013 verpflichtet ihn der Operário Ferroviário EC in seiner Heimat, mit welchem er in der Staatsmeisterschaft von Paraná antrat. Im Anschluss ging er im Mai nach Südkorea zum Daegu FC. Anfang 2014 fand sich Sandro in seiner Heimat wieder, wo er bis Ende 2015 blieb. 2016 erfolgte ein Engagement beim Kedah FA in Malaysia, wo er seitdem für verschiedene Klubs spielt.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Paraná Clube)
Fußballspieler (Gençlerbirliği Ankara)
Fußballspieler (Hacettepe SK)
Fußballspieler (Coritiba FC)
Fußballspieler (Avaí FC)
Fußballspieler (Sivasspor)
Fußballspieler (Operário Ferroviário EC)
Fußballspieler (Daegu FC)
Fußballspieler (Red Bull Bragantino)
Fußballspieler (ABC Natal)
Fußballspieler (Kedah Darul Aman FC)
Fußballspieler (Selangor FA)
Fußballspieler (Sarawak United FC)
Brasilianer
Geboren 1983
Mann

Sandro da Silva Mendonça


Crookes & Crosspool ward—which includes the districts of Crookes, Steelbank, Crosspool, and Sandygate  —is one of the 28 electoral wards in City of Sheffield, England. It is located in the western part of the city and covers an area of 3.9 km2. The population of this ward in 2011 was 17,700 people in 7,266 households.

The current councillors for Crookes and Crosspool Ward are Minesh Parekh (Labour and Co-operative), Ruth Milsom (Labour), and Tim Huggan (Liberal Democrats).

Crookes and Crosspool ward is mostly located within Sheffield Hallam Parliamentary constituency. The local MP is Labour's Olivia Blake, who won the seat in December 2019. Parts of the ward also cross into the Sheffield Central constituency, represented by Labour's Paul Blomfield

Election history

In the 2004 local elections Liberal Democrats Sylvia Anginotti, John Hesketh, and Brian Holmes, were returned as councillors for the newly drawn ward. John Hesketh was defeated by Labour's Geoff Smith in 2011.

In the 2016 local elections that took place under redrawn boundaries, Labour's Anne Murphy and Craig Gamble-Pugh were returned along with the Liberal Democrats' Adam Hanrahan. In 2018 Mohammed Mahroof defeated Labour's Craig Gamble-Pugh, leaving Anne Murphy as the remaining Labour Councillor. In 2019 Liberal Democrat, Tim Huggan successfully defended the seat vacated by Adam Hanrahan.

In 2021 Labour's Ruth Milsom successfully defended the seat vacated by Anne Murphy.

In 2022, Liberal Democrat incumbent, Mohammed Mahroof, lost his seat to the Labour and Co-operative candidate, Minesh Parekh. In 2023, Crookes and Crosspool Councillor Minesh Parekh was shortlisted as an 'Inspiring Locally Elected Leader' in the The Climate Coalition's Green Heart Hero Awards.

Districts of Crookes ward

Crookes

Crookes () is a suburb of the City of Sheffield, England, about  west of the city centre. It borders Broomhill to the south, Walkley and Crookesmoor to the east and open countryside around the River Rivelin to the north.  It is home to a large student population from the nearby University of Sheffield, and contained the university's Tapton Hall of Residence until this was demolished in 2014.

Steel Bank
An area of terraced housing in Crookes, Sheffield.
Steel Bank is a steep hill that starts from Springvale Road to the South and Northfield Road to the North. It stretches from Western Road to Heavygate Road which borders on the S6 postcode and the Walkley council ward. Roads on Steel Bank are Western Road, Brighton Terrace Road, Melbourn Road, Mona Road, and the very steep Townend Street and Bates Street.
Slinn Street sits at the top of Steel Bank. Aldred Road and Bradley Street are also part of the Steel Bank area of Crookes.
The name 'Steel Bank' is rarely used, and most would just call the area 'Crookes'.
Steel Bank has one pub named 'The Princess Royal'. This is an old local pub situated on Slinn Street.

Sandygate
Sandygate () is a residential area on the western tip of Sheffield. It is home to the oldest football ground in the world, Sandygate Road, which has been home to Hallam C.C since 1804 and Hallam F.C. since 1860. Hallamshire Golf Course is also located in the area.

Crosspool

Crosspool is a residential area on the western outskirts of Sheffield. It contains four large schools, Lydgate Junior School, Lydgate Infant School, Tapton School, and King Edward VII Lower School.

References

Wards of Sheffield

Crookes & Crosspool (ward)


La Estación de Riachos-Torres Novas-Golegã, igualmente conocida como Estación de Riachos, es una plataforma de la línea del Norte, que sirve a la parroquia de Riachos, en el ayuntamiento de Torres Novas, en Portugal.

Características

Localización y accesos
Se encuentra junto a la localidad de Riachos, con acceso por la avenida de la estación.

Descripción física
En enero de 2011, contaba con dos vías de circulación, con 1.084 y 1.080 metros de longitud; ambas plataformas tenían 210 metros de extensión y 40 centímetros de altura.

Véase también
 Red Ferroviaria Nacional
 Comboios de Portugal

Referencias

Enlaces externos

Página oficial de la Estación de Riachos-Torres Novas-Golegã, en el portal de la Red Ferroviaria Nacional
Página con fotografías de la Estación de Riachos-Torres Novas-Golegã, en el portal Railfaneurope

Riachos-Torres Novas-Golegã
Torres Novas
Riachos-Torres Novas-Golegã

Estación de Riachos-Torres Novas-Golegã


ألوية الناصر صلاح الدين هي الجناح العسكري لـلجان المقاومة الشعبية، وهي فصيل فلسطيني مسلح. شاركت هذه الألوية في عملية الوهم المتبدد مع حركة حماس التي أسفرت عن أسر الجندي الإسرائيلي جلعاد شاليط.
تأسست لجان المقاومة الشعبية كحالة عسكرية واكبت قيام انتفاضة الأقصى في عام 2001 وشنت هجمات ضد أهداف عسكرية إسرائيلية. ساهمت هذه الألوية في المقاومة الفلسطينية التي اندلعت بعد الهجوم على قطاع غزة (ديسمبر 2008 - يناير 2009).

المراجع

وصلات خارجية
موقع ألوية الناصر صلاح الدين

تأسيسات سنة 2001 في فلسطين
حركات مقاومة
عنف سياسي فلسطيني
مجموعات مسلحة فلسطينية
محور المقاومة

ألوية الناصر صلاح الدين


Zimirina hirsuta est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique des îles Canaries en Espagne. Elle se rencontre sur Fuerteventura et Lanzarote.

Description
Le mâle holotype mesure  et la femelle paratype .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Cooke en 1964.

Publication originale
 Cooke, 1964 : « A revisionary study of some spiders of the rare family Prodidomidae. » Proceedings of the Zoological Society of London, , , .

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique des îles Canaries

Zimirina hirsuta


is a Japanese Shinto practice of ritual purification by washing the entire body. Misogi is related to another Shinto purification ritual, harae. Thus, both are collectively referred to as .

Background
Every year, many people take pilgrimages to sacred waterfalls, lakes and rivers, either alone or in small groups, to perform misogi. Mount Ontake, the Kii mountain range and Mount Yoshino are but a few examples of ancient and well known areas for misogi in Japan. In Kyoto, people douse themselves under Kiyomizu Temple's Otowa no taki (Sound-of-Wings) waterfall, although the majority of visitors drink from the waters rather than plunging into them. In the United States, misogi was performed at the Tsubaki Grand Shrine of America at the Konryu Myojin no Taki waterfall each morning in the years prior to its closure in 2023.

Before encountering misogi, members generally undergo some sort of preliminary purification. Such things as prayers, fasting, or some sort of physical activity is common. Generally, women put on a special white kimono and men put on a fundoshi (loincloth), with both genders also wearing headbands. They then begin  or "spirit shaking" by clenching their hands in front of the stomach and shaking them up and down, vibrating the upper torso. The purpose of this is to become aware of/unified with the spirit's presence within. Following this is a "warm-up" or calisthenics ( or "bird boat" rowing). These two aforementioned practices are sometimes accompanied by special prayers or incantations. After, the leader begins to speak out invocations/prayers that are said to activate the spirit. The followers generally speak along with them, thus affirming the potential for realizing one's own spirit, and thus unifying them with the kami around them.

The above exercises make participants raise their metabolism, and some groups accompany that with deep breathing. The exercises may be sprinkled with purifying salt and may be given sake to spit into the waterfall in three mouthfuls. Sometimes the participants are given salt to throw into the waterfall as they enter. In some groups, the leader counts to nine, cuts the air, and shouts the word "yei! to dispel this impurity. The participants then enter the waterfall while continuously chanting the phrase . This phrase asks the kami to wash away the impurity from the six elements that make up the human being, the five senses and the mind. The practice of this varies from group to group, each having their own traditions or methods.

Misogi is also used in some forms of martial arts, especially aikido, to prepare the mind for training and to learn how to develop one's Dantian, or centre. The founder of aikido, Morihei Ueshiba, regularly used this form of meditation to complement his training and search for perfection. The Sen Shin tei Misogi Well at Ki Society Headquarters in Japan is a well-known place for people performing misogi with cold water before sunrise.

See also
 Temizuya, a pavilion for ritual purification at the entrance to Shinto shrines
 Hydrotherapy
 Cryotherapy
 Contrast bath therapy
 Baptism
 Ghusl
 Mikveh

References

Further reading
 Fisher, Mary Pat. Living Religions, 5th ed. Prentice Hall.
 Examples of different Misogi & Takigyo practices from the Yamabushi Christian Grübl (Austria)

Bathing in Japan
Ritual purification
Shinto
Exorcism in Shinto

Misogi


An Dendrobium trankimianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tomohisa Yukawa. An Dendrobium trankimianum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Vietnam. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium trankimianum


Fernando Silva (arquiteto)
 Fernando Silva (nadador)
 Fernando Silva (velocista)
 Fernando Silva (xadrezista)

Desambiguação

Fernando Silva


Pontanus ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite westlich des Mare Nectaris, östlich des Kraters Apianus und südlich von Sacrobosco.
Der Krater ist sehr stark erodiert und das Innere uneben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem italienischen Humanisten Giovanni Pontano offiziell benannt.

Weblinks

 Pontanus auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Pontanus (Mondkrater)


4384 Henrybuhl este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
4384 Henrybuhl este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Okutama de Tsutomu Hioki și Shuji Hayakawa. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,62 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 13,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 4001-5000
 Centura de asteroizi

Referințe

Familia Eunomia

Obiecte astronomice descoperite în 1990
Centura de asteroizi

4384 Henrybuhl


En kræftklynge (engelsk: cancer cluster) er en slags sygdomsklynge, hvor et stort antal kræfttilfælde sker i en gruppe af mennesker i et bestemt geografisk område i en begrænset periode.

Noter

Sygdomsklynger
Epidemiologi

Kræftklynge


Despre morți numai de bine este un film românesc din 2005 regizat de Claudiu Romilă. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Crenguța Hariton, Ștefan Sileanu, Tomi Cristin.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 804 spectatori de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 2005 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2005
Filme de acțiune

Despre morți numai de bine


Unitatea regală prusacă Jagdstaffel 3 a fost o escadrilă de lupta a Luftstreitkräfte, forța aeriană a Armatei Imperiale Germane în timpul Primului Război Mondial. Ea a fost fondată pe 10 august 1916 la Flieger Ersatz Abteilung 5 din Braunschweig, Germania, ca una dintre primele escadrile, care au format Luftstreitkräfte. Unitatea a existat până la Armistițiul din 11 noiembrie 1918, fiind creditată cu cel puțin 83 de victorii aeriene și suferind următoarele pierderi umane: 16 piloți uciși în acțiune, 4 uciși în accidente, 1 pilot luat prizonier de război și doi piloți răniți.

Istoric
La numai trei săptămâni după fondarea sa, Jasta 3 a primit misiunea de a sprijini Armata a 2-a, când aceasta a ajuns la Vraignes, în apropiere de Peronne. În martie 1917 a fost detașată la Guesnain, aproape de Douai, trecând sub controlul Armatei a 6-a. Deplasarea sa la Rumbeke în iulie 1917 a determinat încorporarea unității în Jagdgruppe 15, împreună cu Jasta 8, Jasta 26 și Jasta 27. JG 15 a fost comandată de căpitanul Constantin von Bentheim și a oferit sprijin aerian Armatei a 4-a. Ulterior, la 5 februarie 1918, Jasta 3 a fost repartizată în cadrul unității Jagdgruppe 9, împreună cu Jasta 28 și Jasta 37 (unitățile componente se vor modifica în decursul timpului). Oberleutnant-ul Kohze a comandat atât escadrila, cât și unitatea de comandă superioară. În iulie 1918, Jasta 3 acționa la Blaise în sprijinul Armatei a 3-a. Această escadrilă a făcut parte în final din Armata a 19-a.

Ofițeri comandanți (Staffelführer)
 Locotenentul Ewald von Mellinthin: 10 august 1916 – 12 septembrie 1916
 Locotenentul Alfred Mohr: 12 septembrie 1916 – 1 aprilie 1917
 Locotenentul major Herman Kohze: 1 aprilie 1917 – 4 septembrie 1918
 Locotenentul Georg Weiner: 5 septembrie 1918 – 11 noiembrie 1918

Aerodromuri militare
 Braunschweig, Germania: 10 august 1916 – 1 septembrie 1916
 Vraignes, Franța: 1 septembrie 1916 – 4 noiembrie 1916
 Fontaine-Uterte, Franța: 5 noiembrie 1916 – 20 martie 1917
 Guesnain, Franța: 21 martie 1917 – 11 iulie 1917
 Houplin, Franța: 12 iulie 1917 – 19 iulie 1917
 Rumbeke, Belgia: 20 iulie 1917 – 16 septembrie 1917
 Guise, Franța: 17 septembrie 1917 – 19 septembrie 1917
 Rumbeke, Belgia: 20 septembrie 1917 – 16 octombrie 1917
 Wynghene, Belgia: 17 octombrie 1917 – 12 martie 1918
 Briastre, Franța: 13 martie 1918 – 23 martie 1918
 Mons-en-Chaussée, Franța: 24 martie 1918 – 10 aprilie 1918
 Ingelmünster, Belgia: 11 aprilie 1918 – 3 mai 1918
 Rumbeke, Belgia: 4 mai 1918 – 5 iunie 1918
 Falvy, Franța: 6 iunie 1918 – 8 noiembrie 1918
 Blaise, Franța: 9 iulie 1918 – 7 septembrie 1918
 Brut-Tanchen, Mörchingen, Germania: 8 septembrie 1918 – 11 noiembrie 1918

Personal
Printre așii care au servit în această escadrilă sunt următorii piloți notabili:
 Carl Menckhoff
 Julius Schmidt
 Georg Schlenker
 Kurt Wissemann
 Georg Weiner

Aeronave și operațiuni
La momentul înființării escadrilei au fost folosite aeronave Halberstadt D. III. Ulterior au fost achiziționate aeronave Albatros D. III și Albatros D. V.

Referințe

 Bibliografie

Armata Germaniei

Jagdstaffel 3