Olaylar
 23 - Çin'in başkenti Şian'da çıkan köylü isyanında İmparator Wang Mang linç edildi.
 1227 - Endülüs Hükümdarı Abdullah el Adil suikasta uğradı.
 1535 - İncil'in ilk eksiksiz İngilizce çevirisi Anvers şehrinde basıldı.
 1582 - Papa XIII. Gregorius, Gregoryen takvimi benimsedi. Eski Jülyen takvimine 10 gün eklendiği için bir sonraki gün 15 Ekim 1582 olarak kabul edildi.
 1675 - Hollandalı bilim insanı Christiaan Huygens, cep saatinin patentini aldı.
 1824 - 1821'de kazanılan bağımsızlığın ardından Meksika'da ilk anayasa ilan edildi.
 1830 - Belçika Krallığı, Hollanda Birleşik Krallığı'ndan ayrıldı.
 1853 - Osmanlı'nın Rusya'ya savaş ilan etmesiyle Kırım Savaşı başladı.
 1883 - İstanbul'u Paris'e bağlayan Orient Express ilk seferine çıktı.
 1895 - İlk Amerika Açık Golf Turnuvası, Rhode Island eyaletinde Newport şehrinde düzenlendi.
 1904 - Almanya ile Osmanlı Devleti arasında telgraf anlaşması imzalandı.
 1905 - Orville Wright, uçakla 33 dakika havada kalarak, uçakla ilk uçan adam unvanını kazandı.
 1911 - İlk halk asansörü Londra'nın Earl's Court metro istasyonunda hizmete başladı.
 1914 - Afyon ve Burdur'u etkisi altına alan büyük depremde 300 kişi hayatını yitirdi.
 1922 - Himaye-i Hayvanat Cemiyeti adıyla Türkiye'deki hayvanları koruma amacı güden ilk dernek kuruldu.
 1923 - Son işgal birlikleri İstanbul'dan ayrıldı.
 1923 - Türk Ortodoks Patriği Papa Eftim, Kuvâ-yi Milliye lehinde bildiri yayınladı.
 1926 - Türk Medeni Kanunu yürürlüğe girdi.
 1927 - ABD'nin Güney Dakota eyaletinde Rushmore Dağı'na dört ABD başkanının dev portreleri oyulmaya başlandı.
 1931 - Chester Gould tarafından yaratılan Dick Tracy komedi filminin ilk gösterimi yapıldı.
 1940 - Adolf Hitler ve Benito Mussolini, Kuzey İtalya'daki Brenner Geçidi'nde buluştular.
 1952 - II. Dünya Savaşı'nın Müttefik Genel Komutanı Eisenhower, 20 yıllık bir aradan sonra ABD Başkanlığını kazanan ilk Cumhuriyetçi aday oldu.
 1957 - Sovyetler Birliği'nin ilk yapay uydu Sputnik'i fırlatmasıyla ABD ile arasındaki uzay yarışı başladı.
 1958 - Fransa'da Beşinci Cumhuriyet ilân edildi.
 1958 - İlk transatlantik jet servisi, Londra ve New York arasında seferlerine başladı.
 1959 - Dünya Serbest Güreş Şampiyonası Tahran'da yapıldı. Türkiye, 57 ve 62 kiloda madalya aldı ve takım halinde dünya ikincisi oldu.
 1964 - Antalya Belediyesi'nce düzenlenen ilk 'Antalya Altın Portakal Film Festivali' başladı.
 1965 - Küba lideri Fidel Castro, Che Guevara'nın emperyalizme karşı savaşmak için Küba'dan ayrıldığını açıkladı.
 1966 - Afrika'nın güneyindeki İngiliz sömürgesi Basutoland bağımsızlığını ilan ederek Lesotho Krallığı'nı kurdu.
 1974 - Yunanistan'da Albaylar Cuntası'nın sona ermesinin ardından merkez sağcı Yeni Demokrasi Partisi kuruldu.
 1978 - Ecevit başbakanlığındaki Türk hükümeti, 4 yeni Amerikan üssünün açılması (Sinop, Pirinçlik, Belbaşı ve Kargaburun) kararını verdi.
 1984 - Mısır'ın hâlen kullanımda olan bayrağı kabul edildi.
 1985 - GNU projesini desteklemek için ABD'de Özgür Yazılım Vakfı kuruldu.
 1992 - Kanal 6 yayına başladı.
 1993 - Rusya'da Boris Yeltsin'e bağlı ordu birlikleri, komünistlerin kapatma kararına karşı direndiği parlamento binasını bastı.
 2001 - Kuzey Atlantik Konseyi 11 Eylül saldırısının ardından NATO'nun operasyon başlatması kararını verdi.
 2002 - 39. Altın Portakal Film Festivali'nde En İyi Film ödülünü Nuri Bilge Ceylan'ın Uzak adlı filmi aldı.
 2012 - Türkiye'nin Suriye tezkeresi 320 kabul, 120 ret oyla kabul edildi.
 2023 - Dağlık Karabağ Cumhuriyeti çöktü ve Hankendi şehri, Azerbaycan kontrolüne geçti.
 2023 - Android 14 Piyasaya sürüldü.

Doğumlar
 1289 - X. Louis, Fransa kralı (ö. 1316)
 1542 - Roberto Bellarmino, İtalyan teolog, Kardinal, Cizvit rahibi ve iman savunucusu (Apolojet) (ö. 1621)
 1550 - IX. Karl, 1604'ten ölümüne kadar İsveç kralı (ö. 1611)
 1585 - Anna, Kutsal Roma İmparatoriçesi (ö. 1618)
 1626 - Richard Cromwell, Oliver Cromwell'in oğlu (ö. 1712)
 1720 - Giovanni Battista Piranesi, İtalyan arkeolog, mimar ve bakır gravürcü (ö. 1778)
 1814 - Jean-François Millet, Fransız ressam (ö. 1875)
 1816 - Eugène Pottier, Fransız devrimci, sosyalist ve şair (ö. 1887)
 1819 - Francesco Crispi, İtalyan devlet adamı (ö. 1901)
 1822 - Rutherford B. Hayes, ABD'nin 19. Başkanı (ö. 1893)
 1835 - Grigoriy Potanin, Rus etnograf ve doğa tarihçisi (ö. 1920)
 1841 - Prudente de Morais, Breziyalı siyasetçi (ö. 1902)
 1858 - Léon Serpollet, Fransız sanayici (ö. 1907)
 1861 - Frederic Remington, Amerikalı ressam, illüstratör, heykeltıraş ve yazar (ö. 1909)
 1868 - Marcelo Torcuato de Alvear, Arjantinli avukat ve politikacı (ö. 1942)
 1872 - Roger Keyes, İngiliz asker ve siyasetçi (ö. 1945)
 1873 - Gheorghe Țițeica, Rumen matematikçi (ö. 1939)
 1876 - Florence Eliza Allen, Amerikalı matematikçi ve Kadınlara oy hakkı aktivisti (ö. 1960)
 1881 - Otto Wille Kuusinen, Fin-Sovyet siyasetçi, tarihçi ve şair (ö. 1964)
 1881 - Walther von Brauchitsch, Alman İmparatorluğu'nun topçu subayı ve Nazi Almanyası'nın mareşali (ö. 1948)
 1886 - Erich Fellgiebel, Alman general (Hitler'e karşı yapılan 20 Temmuz suikast girişiminde yer alan) (ö. 1944)
 1890 - Osman Cemal Kaygılı, Türk yazar (ö. 1945)
 1892 - Engelbert Dollfuß, Avusturyalı politikacı ve Şansölye (ö. 1934)
 1895 - Buster Keaton, Amerikalı sinema oyuncusu (ö. 1966)
 1895 - Richard Sorge, Sovyet casusu (ö. 1944)
 1903 - Ernst Kaltenbrunner, Nazi Almanyası'nda Profesör Doktor, General ve Nazi Partisinin önde gelenlerinden (ö. 1946)
 1910 - Cahit Sıtkı Tarancı, Türk şair ve yazar (ö. 1956)
 1913 - Martial Célestin, Haitili avukat ve siyasetçi (ö. 2011)
 1914 - Brendan Gill, Amerikalı gazeteci (ö. 1997)
 1916 - Vitali Ginzburg, Rus Teorik fizikçi, Astrofizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 2009)
 1916 - George Sidney, Amerikalı film yönetmeni (ö. 2002)
 1917 - Violeta Parra, Şilili folk müziği sanatçısı (ö. 1967)
 1918 - Kenichi Fukui, Japon kimyager (ö. 1998)
 1921 - Aleksandr Kemurciyan, Sovyet bilim insanı (ö. 2003)
 1923 - Charlton Heston, Amerikalı sinema ve tiyatro oyuncusu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 2008)
 1928 - Alvin Toffler, Amerikalı yazar ve gelecekçi (ö. 2016)

 1930 - Andrej Marinc, Sloven komünist politikacı, Marksist-Leninist aktivist ve Slovenya Sosyalist Cumhuriyeti Başbakanı
 1933 - German Moreno, Filipinli TV sunucusu, aktör ve menajer (ö. 2016)
 1935 - İlhan Cavcav, Türk iş insanı ve Gençlerbirliği Spor Kulübü Başkanı (ö. 2017)
 1936 - İoanna Kuçuradi, Türk filozof
 1937 - Jackie Collins, İngiliz roman yazarı (d. 1937)
 1938 - Kurt Wüthrich, İsviçreli kimyager ve biyofizikçi
 1939 - Ivan Mauger, Yeni Zelandalı motosiklet yarışçısı (ö. 2018)
 1940 - Silvio Marzolini, Arjantinli futbolcu ve teknik direktör (ö. 2020)
 1941 - Anne Rice, Amerikalı yazar (ö. 2021)
 1942 - Jóhanna Sigurðardóttir, İzlandalı siyasetçi ve İzlanda'nın eski başbakanı
 1942 - Christopher Stone, Amerikalı oyuncu (ö. 1995)
 1946 - Chuck Hagel, Amerikalı politikacı, eski senatör ve 24. Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanı
 1946 - Michael Mullen, Amerikalı amiral
 1946 - Susan Sarandon, Amerikalı sinema oyuncusu
 1948 - Linda McMahon, Amerikalı eski WWE CEO'su ve eski ABD Senatosu adayı
 1949 - Armand Assante, Amerikalı oyuncu
 1949 - Brynn Thayer, Amerikalı oyuncu
 1953 - Andreas Vollenweider, İsviçreli müzisyen
 1955 - Jorge Valdano, Arjantinli emekli futbolcu ve teknik direktör
 1956 - Christoph Waltz, Avusturyalı oyuncu
 1957
Bill Fagerbakke, Amerikalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı
Yusuf Atala, Türk oyuncu
 1959 - Chris Lowe, İngiliz müzisyen
 1959 - Zafer Peker, Türk Pop müzik sanatçısı, besteci ve söz yazarı
 1962 - Carlos Carsolio, Meksikalı dağcı
 1963 - Ferhat Oktay, Türk basketbolcu
 1967 - Liev Schreiber, Amerikalı oyuncu, yapımcı, yönetmen ve senarist
 1969 - İkbal Gürpınar, Türk TV sunucusu
 1970 - Olga Kuzenkova, Rus çekiççi
 1970 - Zdravko Zdravkov, Bulgar futbolcu
 1971 - Duygu Akşit Oal, Türk millî tenisçi
 1974 - Kubat, Türk halk müziği sanatçısı
 1975 - Cristiano Lucarelli, İtalyan teknik direktör ve eski millî futbolcu
 1976 - Mauro Camoranesi, Arjantin asıllı İtalyan futbolcu
 1976 - Alicia Silverstone, Amerikalı akrtis, sinema oyuncusu ve manken
 1976 - Jess Molho, Türk oyuncu ve sunucu
 1979 - Rachael Leigh Cook, Amerikalı oyuncu
 1980 - James Jones, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1980 - Tomáš Rosický, Çek eski futbolcu
 1983 - Leandro Chaves, Brezilyalı futbolcu
 1983 - Vicky Krieps, Lüksemburglu oyuncu
 1983 - Marios Nicolaou, Kıbrıslı millî futbolcu
 1984 - Lena Katina, Rus şarkıcı
 1988 - Melissa Benoist, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 1988 - Caner Erkin, Türk millî futbolcu
 1988 - Derrick Rose, Amerikalı basketbolcu
 1989 - Dakota Johnson, Amerikalı model ve oyuncu
 1990 - Sergey Şubenkov, Rus atlet
 1994 - Melis Tüzüngüç, Türk oyuncu
 1995 - Mikolas Josef, Çek şarkıcı-şarkı yazarı ve model

Ölümler
 23 - Wang Mang, Çin'in Han Hanedanı'na karşı darbe yaparak tahtı ele geçirip Xin Hanedanı'nı kuran bir Han Hanedanı yetkilisi (d. MÖ. 45)
 744 - III. Yezid, On birinci Emeviler halifesi (d. 691)
 1189 - Gérard de Ridefort, 1184'ten öldüğü 1189'a kadar Tapınak Şövalyeleri'nin Büyük Ustası (d. ?)
 1305 - Kameyama, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 90. imparatoru (d. 1249)
 1582 - Avilalı Teresa, İspanyol Katolik rahibe ve mistik (d. 1515)
 1669 - Rembrandt, Hollandalı ressam (d. 1606)
 1747 - Amaro Pargo, İspanyol korsan (d. 1678)
 1818 - Josef Abel, Avusturyalı ressam (d. 1764)
 1827 - Grigorios Zalikis, Yunan akademisyen, yazar ve diplomat (d. 1785)
 1851 - Manuel Godoy, 1792 - 1797 ve 1801 - 1808 yılları arasındaki İspanya başbakanı (d. 1767)
 1859 - Karl Baedeker, Alman yayımcı ve şirket sahibi (d. 1801)
 1863 - Gerrit Schimmelpenninck, Hollandalı iş insanı ve devlet adamı (d. 1794)
 1904 - Frederic Auguste Bartholdi, Fransız heykeltıraş (d. 1834)
 1915 - Karl Staaff, İsveçli liberal politikacı ve avukat (d. 1860)
 1938 - Abdulhamid Süleyman Çolpan, Özbek yazar, çevirmen, şair ve gazeteci (d. 1893)
 1947 - Max Planck, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1858)
 1948 - Gladys Gale, Amerikalı şarkıcı ve aktris (d. 1891)
 1955 - Aleksandros Papagos, Yunan asker ve siyasetçi (d. 1883)
 1964 - Ahmet Tarık Tekçe, Türk sinema oyuncusu (d. 1920)
 1970 - Janis Joplin, Amerikalı şarkıcı (d. 1943)
 1974 - Anne Sexton, Amerikalı şair ve yazar (d. 1928)
 1978 - Sezgin Burak, Türk karikatürist ve çizgi roman sanatçısı (d. 1935)
 1980 - Pyotr Maşerov, Sovyet Beyaz Rus komünist lider (d. 1918)
 1982 - Glenn Gould, Kanadalı piyanist (d. 1932)
 1982 - Stefanos Stefanopoulos, Yunan siyasetçi (d. 1898)
 1984 - Muazzez Tahsin Berkand, Türk yazar (d. 1900)
 1989 - Graham Chapman, İngiliz aktör ve yazar (d. 1941)
 1990 - Agop Arad, Ermeni asıllı Türk ressam ve gazeteci (d. 1913)
 1996 - Silvio Piola, İtalyan futbolcu (d. 1913)
 1997 - Otto Ernst Remer, Nazi Almanyası'nın subayı ve tümgenerali (d. 1912)
 1999 - Bernard Buffet, Fransız dışavurumcu ressam (d. 1928)
 2000 - Michael Smith, Kanadalı biyokimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1932)
 2009 - Günther Rall, II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın Luftwaffe avcı savaş uçağı pilotu (d. 1918)
 2009 - Mercedes Sosa, Arjantinli şarkıcı (d. 1935)
 2010 - Turhan Ilgaz, Türk gazeteci, yayıncı ve çevirmen (d. 1945)
 2011 - Doris Belack, Amerikalı oyuncu (d. 1926)
 2011 - Muzaffer Tema, Türk sinema sanatçısı (d. 1919)
 2013 - Võ Nguyên Giáp, Vietnamlı asker ve Vietnam Savaşı'nda komünist Kuzey Vietnam birliklerinin komutanı (d. 1911)
 2014 - Paul Revere, Amerikalı müzisyen ve orgcu (d. 1938)
 2014 - Jean-Claude Duvalier, Haitili diktatör; bürokrat ve siyasetçi (d. 1951)
 2015 - Job de Ruiter, Hollandalı siyasetçi ve eski bakan (d. 1930)
 2016 - Mario Almada, Meksikalı aktör ve film yapımcısı (d. 1922)
 2016 - Caroline Crawley, İngiliz müzisyen ve şarkıcı (d. 1963)
 2017 - Davud Ahmedinejad, İranlı siyasetçi (d. 1950)
 2017 - Liam Cosgrave, İrlandalı siyasetçi ve eski başbakan (d. 1920)
 2017 - Lüdmila Gureyeva, Sovyet-Rus voleybolcu (d. 1943)
 2017 - Jesús Mosterín, İspanyol filozof, yazar ve antropolog (d. 1941)
 2018 - Jeanne Ashworth, Amerikalı buz patencisi (d. 1938)
 2018 - Hamiet Bluiett, Amerikalı caz saksafoncusu, klarnetçi ve besteci (d. 1940)
 2018 - Kurt Malangré, Alman siyasetçi (d. 1934)
 2018 - Will Vinton, Amerikalı animasyon yapımcısı ve yönetmen (d. 1947)
 2018 - Audrey Wells, Amerikalı senarist, film yapımcısı ve yönetmeni (d. 1960)
 2019 - Mihail Biryukov, Rus genç kuşak tenis oyuncusu (d. 1992)
 2019 - Diahann Carroll, Amerikalı şarkıcı, manken ve oyuncu (d. 1935)
 2019 - Stephen Moore, İngiliz oyuncu ve dublaj sanatçısı (d. 1937)
 2020 - Günter de Bruyn, Alman yazar (d. 1926)
 2020 - Giovanni D'Alise, İtalyan Roma Katolik piskopos (d. 2020)
 2020 - Mordechai Yissachar Ber Leifer, Amerikalı haham (d. 1955)
 2020 - Pradeep Maharathy, Hint siyasetçi (d. 1955)
 2020 - Kenzō Takada, Japon-Fransız moda tasarımcısı ve film yönetmeni (d. 1939)

Tatiller ve özel günler
 Hayvanları Koruma Günü
 Fırtına: Koçkatımı Fırtınası
 Dünya Yürüyüş Günü (3-4 Ekim)
 Dünya Uzay Haftası (World Space Week) (4-10 Ekim)

1004
04

4 Ekim


Macrotyloma uniflorum (horsegram, also known as horse gram, kulthi bean, gahat, hurali, or Madras gram) is a legume native to tropical southern Asia, known for its distinct taste and texture, widely used legume in many cuisines. It is also known for human consumption for its rich nutrients and reputed medicinal properties. It is commonly grown for horse feed, hence the name "horse gram". Horse gram grown in parts of India, as well as Nepal, Malaysia, Sri Lanka, and is introduced to the West Indies. It is consumed whole, sprouted, or ground. It is consumed in many parts of India and is also known as a superfood, as many Hindus use them to gain nutrients that is not normally found in their sattvic (vegetarian) diet. Horse gram is also allowed to be eaten on some Hindu fasting days. Medical uses of these legumes have been discussed and is described in the Ayurveda.

Description
Macrotyloma uniflorum is a perennial climbing plant with a rhizome, growing to a height of about . The stem sprouts from the rhizome each year. It is clad in varying amounts of whitish hairs and bears alternate, trifoliate leaves with petioles up to  long. The leaflets are obovate or elliptical, and up to  long. The flowers are borne in twos or threes in the leaf axils, and are typical of the bean family with banner, wings and keel. They are cream, yellowish or green, often with a purple blotch inside. These are followed by linear-oblong, upcurving pods up to  long, containing up to ten reddish-brown, speckled or black seeds. The seeds have a length of .

Distribution
Horse gram is native to tropical southern Asia and has been found in archaeological sites in India, starting from 2500 BC. The plant was probably first domesticated in India, and is now grown as a legume from India to Myanmar. Additionally, the crop is also grown for fodder and green manure in tropical countries in southeastern Asia, and in northern Australia. Generally, the major growing areas of Macrotyloma uniflorum are located in India, Africa and Australia.

Cultivation
Horse gram is drought tolerant and also withstands harsh environmental conditions such as salinity or metal stresses. Generally, Horse Gram is planted with low agronomic inputs and without weeding. Furthermore, the crop grows on a broad range of soil types with different pH ranges. Cultivation is also possible on soils with poor organic matter and nitrogen availability. Horse gram thrives where the temperature is in the range of . Frost temperatures are lethal. Due to the drought-resistance Macrotyloma uniflorum is grown in areas with low precipitation (). In wetter areas, Horse gram is usually sown at the end of the rainy season to still facilitate cultivation. Nonetheless, Macrotyloma uniflorum does not tolerate waterlogging.

The plant is not only cultivated as a monoculture, but also as an inter- or mixed crop together with groundnut, sorghum, sesame, niger, maize, finger millet, pearl millet, amaranth,  marvel grass or kidney bean. Furthermore, Macrotyloma uniflorum can also be grown along with trees such as neem, white siris or babul. Both, grain and green forage yield are highly dependent on the growing region as well as the selected cropping system. Substantial yield differences in the various growing regions exist: In India green forage yield varies from 5 - 14 t/ha and in Australia approximately 4.4 t/ha are reported. Grain yield in India is around 0.13 – 1.2 t/ha and 1.1 – 2.2 t/ha in Australia.

Pests
Yield-impacting dieseases are anthracnose (Colletotrichum lindemuthianum), the  yellow mosaic virus as well as powdery mildew. Other diseases affecting horse gram are dry root rot (Macrophomina phaseolina), rusts, aerial blight (Rhizoctonia solani) and leaf spot (Cercospora). The  pod borer (Etiella zinckenella) and the pod fly (Melanagromyza obtusa) are the most damaging insect pests.  Others are aphids (Aphis craccivora), hairy caterpillar (Azazia rubicans), pod caterpillar (Helicoverpa armigera), American serpentine leaf miner (Liriomyza trifolii), thrips, leaf hoppers and Callosobruchus as a storage pest.

Nutrition
Horse gram and moth bean are legumes of the tropics and subtropics, grown mostly under dry-land agriculture. The chemical composition is comparable with more commonly cultivated legumes. Like other legumes, these are deficient in methionine and tryptophan, though horse gram is an excellent source of iron and molybdenum. Comparatively, horse gram seeds have higher trypsin inhibitor and hemagglutinin activities and natural phenols than most bean seeds. Natural phenols are mostly phenolic acids, namely, 3,4-dihydroxybenzoic, 4-hydroxybenzoic, vanillic, caffeic, p-coumaric, ferulic, syringic and sinapic acids. Though both require prolonged cooking, a soak solution (1.5% NaHCO3 + 0.5%  + 0.75% citric acid) has been shown to reduce cooking time and improve protein quality.

Horse gram seed contains carbohydrate (57.2% w/w), protein (22% w/w), dietary fiber (5.3% w/w), fat (0.50% w/w), calcium (287 mg), phosphorus (311 mg), iron (6.77 mg) and calories (321 kcal) as well as vitamins like thiamine (0.4 mg), riboflavin (0.2 mg) and niacin (1.5 mg) per 100 grams of dry matter. The nutritional content is partly dependent on soil conditions and the weather. The less appealing taste has led it to be not commonly eaten.

The carbohydrate-fraction of horse gram flour consists of oligo-saccharides and starches. The starches can be divided in terms of digestability in those that can be digested and uptaken in the small intestine, and those that partly will fermented in the colon by the microflora. The latter ones, called resistant starches, account for 43.4% of the carbohydrate content of horse gram flour. Oligo-saccharides such as raffinose and stachyose contribute to digestion difficulties. The fermentation in the colon often may lead to flatulence and diarrhoea, given the high concentration of both, resistant starches and oligo-saccharides, for horse gram longer cooking times, and other treatments are needed.
Enzymatic treatments with xylanase has the goal to improve the functional and expansive properties of horse gram seeds in order to facilitate the use as an ingredient in the food industry. By following a high temperature short time (HTST) treatment, the content of phytic acid, tannins and protease-inhibitors could be reduced by 46%, 61% and 92% respectively. The flour resulting from this treatment had higher water- and oil-absorption capabilities. Those improvements in digestibility and processibility could make horsegram an interesting protein- and flour source for the food industry.

Breeding
Globally, southwest India and the African continent are regarded as horse gram gene-rich regions. From the 1970s, germplasm of horse gram has been conserved. The US Department of Agriculture's (USDA) Germplasm Resources Information Network (GRIN) has preserved 35 accessions of horse gram, the Australian Tropical Crops and Forages Genetic Resources Centre, has 38 accessions and the Kenya Agricultural Research Institute (KARI) has conserved 21 accessions.

A large amount of drought resistance genes exist in horse gram and grain yield enhancement represents the main breeding goal. Little attention has been given to the genome structure and organization of horse gram. The use of new genes for horse gram breeding could benefit from genetic data on numerous phenological and morphological features. These may impact agronomic methods and crop productivity. Many unfavorable traits such as late flowering, indeterminate twining growth habit, long and thin stem, thermo- and photosensitivity and a poor harvest index exist in horse gram. The digestability and processability improvements described in Nutrition section implicitly suggest to consider the reduction of phytic acid content, tannins and protease-inhibitors as additional breeding goals.

Medicinal uses
Scientists from the Indian Institute of Chemical Technology have found that unprocessed raw horse gram seeds not only possess antihyperglycemic properties, but also have qualities which reduce insulin resistance. The scientists made a comparative analysis between horse gram seeds and their sprouts and found that the seeds have greater beneficial effects on the health of hyperglycemic individuals. The majority of antioxidant properties are confined to the seed coat and its removal would not do any good. Raw horse gram seed is rich in polyphenols, flavonoids, and proteins, major antioxidants present in fruits and other food materials. The seed has the ability to reduce postprandial hyperglycemia by slowing down carbohydrate digestion and reducing insulin resistance by inhibiting protein-tyrosine phosphatase 1 beta enzyme.

Indian regional specifics
In India, it is also known as ulavalu, gahat, muthira, kulath, khollu or kulthi. It is used to make popular dishes like Kulitan Saaru, Kulitan Upkari, Kulitan Ghassi (coconut curry preparation), and an idli-like preparation (but not fermented) called Kulitan Sannan.

In Telangana and Andhra Pradesh, horse gram is prescribed for jaundice or as a diuretic, and as part of a weight-loss diet. It is considered helpful for iron deficiencies. Ulavacharu (horse gram soup) is popular dish in Telangana, Andhra Pradesh, it is served with cooked rice in some of the Telugu-speaking people's weddings and ceremonies.
In Darjeeling and Sikkim, horse gram (called (gahat in Nepali) is considered a medicinal food. It is given to children suffering from mumps. Water in which gahat is soaked is taken by people suffering from kidney stones in the belief that this dissolves the crystals. Gahat's use is specially reserved for the cold winters, when its heat-producing properties are most useful.
In Kerala, horse gram, (called മുതിര (muthira) in Malayalam which almost sounds like കുതിര (kuthira), Malayalam word for horse), is used in special kinds of dishes.
In Tamil Nadu, horse gram (called கொள்ளு - 'kollu' in northern districts and காணம் - 'kaanam''' in southern districts ) is commonly used in Tamil dishes, including kollu chutney, , kollu avial, kollu sambar, and kollu rasam.
In Maharashtra and Goa, horse gram (called हुलगा) (hulage/hulaga/kulith in Marathi and kulith in Konkani) is often used to make  and shengule/shevanti.In Karnataka cuisine, ಹುರಳಿಸಾರು (hurali saaru), ಹುರಳಿ (hurali) is a main ingredient. Hurali is also used in preparations such as usali, chutney, bassaru, and upsaaru or upinsaru (particularly in the Old Mysore Regions Mandya and Chamrajnagara Districts).
In South Canara region of Karnataka, in Tulu, it is also called kudu (ಕುಡು).
In Odisha it is known by the name କୋଳଥ (Kolatha).Gahat or kulath is a major ingredient in the food of Pahari region of northern India.
 In Himachal Pradesh, kulath is used to make khichdi. In Uttarakhand, it is cooked in a round iron saute pan (kadhai) to prepare ras, a favorite of most Kumaonis. In Garhwal region, another more elaborate dish is phanu which is made in a kadhai with roughly ground gahat (previously soaked overnight) boiled over several hours. Towards the end, some finely chopped greens (palak or spinach, rai, tender radish leaves, or dhania (coriander leaves) if nothing else is available) are added to complete the dish. Served with boiled rice,  (a millet-like grain, used as a staple by poorer Garhwalis only a decade ago and now a prized health-food).

In Myanmar (Burma), horse gram is known as pe bazat () in Burmese. It is commonly used in making pon ye gyi'', a fermented bean paste used in traditional Burmese cuisine.

References

External links

Phaseoleae
Edible legumes
Taxa named by Jean-Baptiste Lamarck

Macrotyloma uniflorum


Aşık kelimesi, çeşitli anlamlara gelebilir.

 Aşk duygusuna sahip olan, tutkuyla seven kişi
 Âşık, sözlü halk geleneğini icra eden kişi
 Aşık (soyadı), Türkçe soyadı
 Aşık oyunu, küçükbaş hayvanların arka bacaklarından çıkan kemiklerle oynanan bir oyun

Aşık


حي القادسية هو حي يقع في جنوب غربي بغداد ويعتبر من الأحياء الراقية في بغداد يسكنه مجموعة من العوائل البغدادية الراقية وكبار ضباط الجيش العراقي وأساتذة الجامعات والأطباء ويمتاز بمنازله الفخمة والجميلة.

حدودها الإدارية عبارة عن مستطيل يبدا من ساحة النسور باتجاه ساحة أم الطبول ثم باتجاه جسر الجادرية ومن ثم إلى محطة إسالة الماء قرب الحارثية وباتجاه ساحة النسور ثانية، وتتكون من ثلاث محلات سكنية هي القادسية الأولى والثانية والثالثة وترقم محلاتها الثلاث بـ( 602 و 604 و 606) ويشطرها إلى نصفين طريق المرور السريع وتوجد فيها مستشفى اليرموك وهي من مستشفيات بغداد الكبيرة وكذلك مجمع طب الجامعة المستنصرية وفيها جامعان هما جامع بلال وجامع القادسية وتمر فيها أيضا سكة حديد بغداد-بصرة ويوجد فيها مندى الصابئة المندائيين قرب نهر دجلة إضافة لذلك يوجد فيها بستان صغير من النخيل ممتد من الجامعة المستنصرية إلى جسر الجادرية.

السكان
اجتماعياً تتكون من خليط من الأطياف العراقية عرب وأكراد ومسلمين شيعة وأهل السنة ومسيحين وصابئة مندائيين. وسكانها من موظفي الدولة وأصحاب المهن الحرة وتمتاز دورها بسعة مساحتها وتصميمها الهندسي
وبصورة عامة يعتبر سكانها من ذوي الدخل الجيد، ويتكفل بخدماتها المجلس المحلي لحي القادسية وبلدية المنصور، وتقع بمكان استراتيجي لأنها تحاذي خط الجنوب السريع وعلى مقربة من نهر دجلة ويفصل بينها وبين الرصافة جسر الجادرية كذلك تقابلها جزيرة أم الخنازير، وتعد من المناطق الآمنة نسبيا.

محلاتها
محلة رقم 602 و 604 و 606.

المراجع

مناطق بغداد

القادسية (بغداد)


An Philodendron seguine in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott. An Philodendron seguine in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. s. lingua-bovis
 P. s. seguine

Mga kasarigan

Philodendron

Philodendron seguine


Erkek cinselliği, insan cinselliğinin bir bölümünü oluşturur.

Erkek cinselliği, penis ve erkeklik
Erkeklerin cinsel organı penistir. Çünkü cinsel ilişki onunla gerçekleştirilmekte, boşalma/orgazm onunla olmakta, cinsel haz onun sayesinde duyulmaktadır.

Erkek cinsel organı penisin toplumsal yaşamda ve dilde yansımaları bulunur. Erkeklik imgesi penisle özdeşleştirilir, penis bir erk simgesi olarak düşünülür. Penis ve onun işlevi toplumsal belleğin argo ifadelerinde yerini alır.

Erkek cinselliğinin nihai amacı
Erkek cinsel uyarılmanın başlamasıyla oluşan cinsel duygulanımı onu cinsel ilişkili ya da cinsel ilişkisiz (örneğin mastürbasyon) boşalma (ejakülasyon) olana kadar yani cinsel hazzı tadıp cinsel dinginlik evresine girene kadar onun zihnini meşgul eder.

Erkek cinselliğinin kadın cinselliğinden farkları
 Erkeklerde görsel cinsel uyaranlarla uyarılma daha kolaydır.
 Erkeklerde farklı cinsel yönelimlerle daha sık karşılaşılır.
 Cinsel ilişki isteği (cinsel istek) ve cinsel ilişki kadınlarca daha çok önemsenir.
 Cinsel davranışların nihai amacı erkeklerde orgazmla eşanlama gelen boşalmadır. (ejakülasyon)

Dış bağlantılar
 James Prescott'un makalesi

Erkek cinselliği


Danzig er det tyske navn for den polske by Gdańsk.

Danzig kan også referere til:

Geografi
 Danzig (North Dakota) – et kommunefrit område i McIntosh County, North Dakota, USA

Musik
 Danzig (band) – et amerikansk rockband
 Danzig (album) – ovennævnte bands debutalbum fra 1988

Dyr
 Danzig (hest) (1977-2006) – en amerikansk væddeløbshest

Danzig (flertydig)


{{Infocaseta Carte
| titlu = Pe lungimea de undă a Cosmosului
| subtitlu =Culegere de povestiri științifico-fantastice românești
| copertă = Pe lungimea de undă a Cosmosului.jpg
| copertă_mărime =
| descriere_copertă = Coperta primei ediții de H. Mavrodin
| poză =
| comentariu_poză =
| autor =
| subiect =
| gen = SF
| serie = Colecția SF| titlu_original =
| editura = Tineretului
| ilustrator =
| limbă = română
| țară_de_lansare =R.P.R.
| data_publicării = 1967
| format_original = tipărită (copertă broșată)
| audio_orig =
| pagini =  282
| dimensiune_greutate =
| isbn =
| oclc =
| precedată_de =
| urmată_de =
}}
Volumul Pe lungimea de undă a Cosmosului: Culegere de povestiri științifico-fantastice românești   a apărut în 1967 la Editura Tineretului în Colecția SF.  Titlul colecției este dat de povestirea omonimă scrisă de Mihu Dragomir.

Cuprins
 Horia Aramă - "Pălăria de pai". Pălării de paie au ajuns să fie la modă în această vară fierbinte și nu este nimic surprinzător în faptul că naratorul, după ce s-a oprit la o cafenea de pe marginea drumului, a confundat pălăriile cu altceva. Lucruri uimitoare au început să aibă loc imediat după aceste schimburi la întâmplare.
 Camil Baciu - "Ienicec". A petrecut pe asteroid treizeci de ore însorite și deja dorește să-l arunce în aer. Prin urmare, cercetarea asteroidului va fi efectuată cu roboți antropomorfi în costume de protecție.
 Romulus Bărbulescu, George Anania - "Fântânile". O navă cu patru călători ajunge pe o planetă misterioasă, pustie, cu un relief pietros. Roboții trimiși în explorare nu descoperă nimic. Pentru a se putea realiza contactul cu civilizația planetei care are altă substanțialitate, ei trebuie să își piardă temporar cel mai important organ de simț, permițând accesul la creierul lor.
 Grigore Davidescu - "Îndârjire". Un cosmonaut revine din spațiu dar are o boală necunoscută. Starea sa este aproape fără speranță, dar doctorii continuă să lupte cu îndârjire pentru viața sa.
 Mihu Dragomir - "Pe lungimea de undă a Cosmosului". Astronauții mergeau cu viteza luminii, apropiindu-se de Pământ. Dar pe lungimea de undă a Cosmosului, Pământul transmite ceva astronauților: le transmite muzică! După ce au ascultat-o, fiecare membru al echipajului s-a pierdut în gândurile și amintirile sale ...
 Paul Diaconescu - "Mica serenadă siderală"
 Eduard Jurist - "Inspectorul Bott intră în acțiune".
 Victor Kernbach Nemaipomenita homeopathie".
 Vladimir Colin - "Lnaga". Jim și prietenul lui au găsit Lnaga în junglă. Aceasta este o ciupercă care poate fi găsită doar o singură dată în viață. Ei au mâncat-o și au început să audă culori și să vadă sunete, apoi au călătorit în trecutul continentului african.
 Constantin Cubleșan - "Săgețile Dianei"
 Horia Matei - "Fuga lui Cato"
 Radu Nor - "Misteriosul doctor Dobrotă"
 Mircea Opriță - "Alcora"
 Leonid Petrescu - "Petele verzi"
 Gheorghe Ricus - "Iubita mea din celălalt continent"
 Adrian Rogoz - "Fuga în spațiu-timp"
 Max Solomon - "Cerul de sticlă".
 Sorin Stănescu - "Frumoasa din planeta adormită"
 Gheorghe Săsărman - "Isprava androidului mut"
 Ion Hobana - "Glasul trecutului". Săpăturile arheologice din Egipt, lângă barajul Aswan, duc la descoperiri neobișnuite privind istoria antică a omenirii...
 Viorica Huber (Georgina Viorica Rogoz) - "Oceanul cu triluri"
 Ovidiu Șurianu - "S-a născut un munte". Economia României are nevoie de fier. Inginerul Emil Drogan a găsit o modalitate de a prinde un asteroid din fier care cântărește 11 miliarde de tone și îl aduce încet pe teritoriul țării. Dar chiar și pentru știința românească avansată, această sarcină nu este una prea simplă.

Note

Legături externe

 На космической волне - Pe lungimea de undă a Cosmosului, FantLab.ru
Vezi și
Lista cărților științifico-fantastice publicate în România
 O falie în timp: pagini de anticipație românească'',  Editura Eminescu, 1976
1967 în literatură
1967 în științifico-fantastic

Cărți din 1967
Colecții de povestiri științifico-fantastice
Colecții de povestiri românești
Povestiri românești
Povestiri științifico-fantastice
1967 în științifico-fantastic

Pe lungimea de undă a Cosmosului


Liudmila Savelieva (numele original: în ; ) este o actriță rusă. Debutul în film l-a avut în anul 1966 cu rolul Natașei din filmul monumental Război și pace al regizorului Serghei Bondarciuk, rol pentru care a primit în 1965 "Diploma" la Al 4-lea Festival de film de la Moscova.

Biografie

Filmografie selectivă
 1964 Frumoasa din pădurea adormită : o nereidă, (după Perrault)
 1967 Război și pace (Война и мир), regia Serghei Bondarciuk
 1970 Floarea soarelui (I girasoli), regia Vittorio De Sica
 1971 Fuga (Бег), regia Aleksandr Alov și Vladimir Naumov
 1972 Pescărușul (Чайка), regia Iuli Karasik
 1972 Călărețul fără cap (Всадник без головы/ Vsadnik bez golovî), regia Vladimir Vainștok
 1978 Iulia Vrevskaia (Юлия Вревская/Iulia Vrevskaia)
 1978 Исчезновение, regia Veniamin Dorman
 1983 Шёл четвёртый год войны, regia Gheorghi Nikolaenko
 1985 Успех, regia Konstantin Hudeakov
 1986 Чужая белая и рябой, regia Serghei Soloviov
 2009 Anna Karenina (Miniserie TV), regia Serghei Soloviov

Premii
 1965 – Московский международный кинофестиваль 1965 (ММКФ/MIFF) – diplomă pentru interpretarea rolului Natașei Rostova în seria I-a "Andrei Bolkonski" și a II-a "Natașa Rostova" în lungmetrajul istoric sovietic Război și pace (1965) în regia lui Serghei Bondarciuk.
 1965 – Premiul special pentru cel mai bun debut și premiul publicului la cel de-al IV-lea Festival Internațional de Film din Moscova (MIFF) - pentru interpretarea rolului Natașei Rostova în lungmetrajul istoric sovietic Război și pace (1965) în regia lui Serghei Bondarciuk.
 1966 1966 - recunoscută ca cea mai bună actriță în 1966 conform rezultatelor unui sondaj realizat de cititorii revistei "Ecranul sovietic" - pentru interpretarea rolului Natașei Rostova în lungmetrajul istoric sovietic "Război și pace" în regia lui Serghei Bondarciuk.
 1973 – Premiul Hugo de Argint pentru măiestria ansamblului la Festivalul Internațional de Film de la Chicago (Illinois, SUA) - pentru interpretarea rolului Nina Mihailovna Zarecinaia în lungmetrajul dramatic sovietic Pescărușul (1970) în regia lui Iuli Karasik.

 2001 - Premiul Vera Holodnaia "Cea mai fermecătoare" la cel de-al XI-lea festival anual de film deschis, numit după Vera Holodnaia "Femeile de cinema" de la Moscova (18 martie 2001).

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1942
Actrițe sovietice
Oameni din Sankt Petersburg
Oameni în viață
Actrițe ruse

Liudmila Savelieva


Gagyapáti é um município da Hungria, situado no condado de Borsod-Abaúj-Zemplén. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 10 habitantes.

Localidades de Borsod-Abaúj-Zemplén

Gagyapáti


Andreas Holst Lindgreen (født 18 februar 1998) er en dansk atlet, der løber for Sparta Atletik.

Lindgreen startede med at løbe for Frederiksberg IF i maj 2012, hvor han i maj 2013 skiftede til Sparta. I juni 2016 kvalificerede han sig til junior-VM på 1500 meter, da han med tiden 3,46,88 løb under kravtiden ved et løb i Mannheim, Tyskland.

Personlige Rekorder
 800 meter: 1.52.63
 1500 meter: 3.45.20 (24-6-2017 dansk ungdoms rekord U20)
 3000 meter: 8.19.46

Referencer

Atleter fra Frederiksberg IF
Atleter fra Sparta Atletik

Andreas Lindgreen


Stepán Gueórguievich Shaumián (armenio: Ստեփան Գեւորգի Շահումյան; ; Tiflis, 13 de octubre de 1878-Entre las estaciones de Pereval y Ajcha-Kuima, cerca de Krasnovodsk, 20 de septiembre de 1918) fue un revolucionario y político ruso de origen armenio. Miembro del Partido Obrero Socialdemócrata de Rusia desde 1901, fue un periodista y crítico literario que se convirtió en uno de los principales dirigentes del movimiento revolucionario bolchevique en el Cáucaso.

Biografía

Ingreso a la política
Nació en la familia de un mercader de tela armenio. Estudio en la Escuela Real de Tbilisi en 1898. En 1899 estableció el primer Círculo Marxista Armenio y en 1902 fue uno de los creadores de la Unión de Socialdemócratas de Armenia. En 1900 entró en el Instituto Politécnico de Riga, del que sería expulsado en 1902 por sus actividades revolucionarias. A finales de ese año emigró a Alemania, donde finalizaría sus estudios en la Facultad de Filosofía de la Universidad de Berlín en 1905. Tradujo al armenio las obras de Marx, Engels y Lenin. A partir del II Congreso del POSDR, celebrado en 1903, se posicionó con los bolcheviques. En 1907 se trasladó a Bakú para encabezar el incipiente movimiento bolchevique en la ciudad. En sus escritos no reconocía el derecho de autodeterminación de los pueblos, lo que le valió la crítica de Lenin. En 1914 lideró la huelga general en esa localidad, que fue aplastada por el ejército, y tras la que fue arrestado y encarcelado. Fue liberado en tiempos de la revolución de febrero. Pese a participar poco directamente en la revolución, fue elegido presidente del Soviet de Bakú, debido a su experiencia previa en el movimiento obrero en la ciudad. Se dedicó asimismo a la edición del periódico Bakinski Rabochi, continuamente presionado por el Gobierno Provisional debido a su provocativo contenido.

En la revolución rusa

Tras la revolución de octubre (que tuvo poca repercusión en Bakú, ya que estaba basada en Moscú y San Petersburgo, Shaumián fue nombrado Comisario Extraordinario para el Cáucaso y Presidente de la Asamblea de Comisarios del Pueblo de Bakú. El gobierno de la Comuna de Bakú estaba compuesto por una coalición de bolcheviques, social-revolucionarios de izquierda, mencheviques y dashnáks. En marzo de 1918, los líderes de la comuna desarmaron a un grupo de soldados azerís, que habían llegado a Bakú desde Lenkoran en el barco Evelina para asistir al funeral de Mamed Taghíyev, hijo del millonario Zeinalabdín Taghíyev. En respuesta, una gran multitud se concentró en el patio de una de las mezquitas de Bakú demandando la liberación de los rifles confiscados por los soviéticos a la tripulación del Evelina. Uno de los líderes bolcheviques, Japaridze, prometió satisfacer su demanda, pero mientras tanto, comenzó un tiroteo en las calles. No consiguió establecerse quien había disparado primero, los líderes de la Comuna acusaron a los musulmanes de haber iniciado las hostilidades, y, con el apoyo de las fuerzas dashnak atacaron los barrios musulmanes. Más tarde, Shaumián admitió que los bolcheviques usaron un pretexto para atacar a sus rivales políticos.

Tras la derrota de las fuerzas musulmanas, los dashnáks masacraron entre 3 000 y 12 000 musulmanes en Bakú en venganza por el genocidio armenio. Según el historiador Firuz Kazemzade, los bolcheviques provocaron la guerra civil con la intención de arrebatarle al poder a su rival más importante, el Musavat. Sin embargo, al pedir los primeros la ayuda de las fuerzas de los dashnak, la contienda se convirtió en una masacre. Seis meses más tarde, en septiembre de 1918, las tropas otomanas del Ejército del Islam de Enver Pasha, apoyadas por la población local, capturaron Bakú y, en consecuencia, mataron a su vez entre 10 000 y 20 000 armenios étnicos. Los británicos, en guerra con los otomanos, a través de su vicecónsul Ranal McDonell en Bakú, ofrecieron su ayuda, pero Shaumián, instruido desde Moscú, la rechazó en todo momento, a pesar de las consecuencias de la pérdida de Bakú. Pronto, tanto el gobierno británico como el francés cambiarían de bando, ayudando a las fuerzas antibolcheviques, ya fueran zaristas o socialdemócratas.

El 26 de julio de 1918, los bolcheviques perdieron la elección en la Comuna de Bakú. Shaumián y sus colaboradores abandonaron Bakú y se estableció un gobierno, mayoritariamente controlado por rusos, que se conocería como Dictadura del Caspio Central. Ese mismo día, la ciudad fue ocupada por tropa inglesas. El día 31 de ese mes, los 26 Comisarios de Bakú intentaron hacer salir a las tropas bolcheviques por barco hacia Astracán, pero fueron capturados por las buques militares de la Dictadura del Caspio Central el 16 de agosto. Los comisarios fueron arrestados y encarcelados en Bakú. El 28 de agosto, Shaumián fue elegido en ausencia en el Soviet de Bakú. Un grupo de bolcheviques liderado por Anastás Mikoyán los liberó el 28 de agosto e intentaron huir por barco en dirección a Krasnovodsk, donde fueron apresados por elementos antibolcheviques aliados de los británicos liderados por el comandante Kuhn. Éste los entregó al general Wlfrid Malleson, jefe de la segunda misión militar británica en la región. La versión más aceptada, es que Malleson ordenó a Kuhn vía telegrama que trasladara a los prisioneros a Meshed, donde podían entrar en el canje por dos oficiales británicos aprisionados por los bolcheviques. El telegrama llegó demasiado tarde, y en la noche del 20 de septiembre, Shaumián y otros fueron fusilados en un lugar entre las estaciones de Pereval y Ajcha-Kuima del ferrocarril Trans-Caspio.

Legado
Tras su muerte, el gobierno soviético lo representó como un héroe caído de la revolución rusa. La cercana relación entre Shaumián y Lenin incrementó la creciente hostilidad entre los británicos y los soviéticos, que culpaban a los primeros de ser cómplices en la masacre.

Durante la existencia de la Unión Soviética, la ciudad de Jankendi, en la región de Nagorno Karabaj de la RSS de Azerbaiyán, fue renombrada Stepanakert en su homenaje. Dzhalal-Ogly, en la RSS de Armenia fue rebautizada Stepanavan, también en su honor. Varias calles en Lípetsk, Ekaterimburgo, Stávropol y Rostov del Don, y una avenida de San Petersburgo llevan su nombre. En 1931 se le construyó una estatua, que todavía existe, en Ereván, la capital de Armenia.

Enlaces externos y referencias

Bolcheviques
Comunistas y marxistas de Armenia
Armenios del siglo XX
Nacidos en Tiflis
Miembros del Partido Comunista de la Unión Soviética

Stepán Shaumián


Maria Wauvrina (scris și Maria Wauwrina), pe numele real Maria Wauvrina-Marinescu, () a fost o actriță română de teatru și film, care a fost distinsă cu titlul de Artist emerit.

Biografie
A făcut parte din trupa Teatrului de Operetă din București. A interpretat timp de șase decenii personaje din repertoriul românesc, precum și din cel clasic.

A decedat, după o lungă suferință, în ziua de luni 12 septembrie 1988 și a fost înmormântată în 15 septembrie 1988 la Cimitirul Bellu.

Filmografie
 Doamna de la etajul II (1937)
 O noapte de pomină (1939) - Tinca
 Vizita (sm, 1952) - jupâneasa
 Steaua fără nume (teatru radiofonic, 1954) - domnișoara Cucu
 Afacerea Protar (1956) - Ana

Distincții
 Ordinul Muncii clasa a III-a (9 decembrie 1964) "pentru merite deosebite în opera de construire a socialismului, cu prilejul celei de a XX-a aniversări a eliberării patriei"

Note

Decese în 1988
Actrițe române din secolul al XX-lea
Actrițe de teatru române
Actrițe de film române
Artiști emeriți ai Republicii Populare Romîne și ai Republicii Socialiste România

Maria Wauvrina


Noćna mora (engleski: The Nightmare) je slavno ulje na platnu koje je naslikao švicarsko-engleski slikar romantizma Johann Heinrich Füssli 1781. godine. Na slici je žena u dubokom snu s rukama zabačenim ispod nje dok joj na grudima sjedi majmunoliki demon. Jeziva i erotična slika nemirnih snova je odmah nakon prve izložbe na Kraljevskoj akademiji u Londonu 1782. godine polučila ogromni uspjeh. Slika je parodirana u političkoj satiri i do te mjere je postala popularna da je Fussli naslikao još najmanje tri druge verzije.

Tumačenja slike su različita. Čini se kako platno istovremeno prikazuje ženu koja sanja i sadržaj njezine noćne more. Inkub i kobilja glava odnose se na tadašnja vjerovanja i folklor o noćnim morama poput njemačkih priča o demonima i vješticama koje su posjedovale ljude koji su spavali sami. Naziv slike je igra riječi, naime Fusli je bio švicarski slikar, ali koji je djelovao na engleskom govornom području, te se tako naziv s engleskog može doslovno prevesti kao "Noćna kobila", dok je na njemačkom čest izraz za noćnu moru Albtraum, doslovno "Vilenjački san".

Spavanje i snovi bili su uobičajena tema Fusslija, iako je Noćna mora jedinstvena među njegovim slikama po tome što nije temljena na književnom ili vjerskom uzorku (Fussli je bio zaređeni monah). Fuselijevo poznavanje povijesti umjetnosti bilo je široko, što je omogućilo kritičarima da predlože izvore za sliku u antičkoj, klasičnoj i renesansnoj umjetnosti. Prema umjetničkom kritičaru Nikoli Powellu, položaj žene može poticati iz rimske skulpture Vatikanske Ariadne ili slike San o Hekubu Giulia Romana, a stil inkuba iz starogrčkih figura iz Selinuntea, arheološkom nalazištu na Siciliji.

Noćna mora se pak može promatrati i kao osobni prikaz izgubljenih erotskih aspekata ljubavi. Naime, nekoliko godina ranije Fussli se zaljubio u Annu Landholdt iz Züricha, dok je ova putovala iz Rima u London. Landholdt je bila nećakinja njegovog prijatelja, švicarskog fiziognomita Johanna Kaspara Lavatera. No, Fusslijev prijedlog za brak naišao je na negodovanje Annina oca, te se ona uskoro udala za obiteljskog prijatelja. Povjesničar umjetnosti H.W. Janson sugerira kako uspavana žena predstavlja Landholdt, a da je demon sam Fussli.

Fuseli je prodao original za dvadeset gvineja, a jeftina grafika koju je izveo Thomas Burke postala je širom dostupna početkom siječnja 1783., zarada izdavača Johna Raphaela Smitha je bila više od 500 funti. Slika se kasnije obilato koristila kao predložak za satiru političkih zbivanja o Napoleonu, engleskom plemstvu, premijeru, tj. događanja i osobe poznate u 19. st.

Onovremeni kritičari bili su iznenađeni otvorenom seksualnošću slike, te su je neki suvremeni znanstvenici tumačili kao nagovještaj jungovskih ideja o nesvjesnom i reprezentacijom sublimiranih seksualnih nagona,. Antropolog Charles Stewart karakterizira usnulu kao "voljnu" a jedan učenjak opisuje je kako leži u "seksualno prijemčivom položaju" U Ženi kao seksualnom objektu (1972.), Marcia Allentuck slično tvrdi da je namjera slike bila pokazati ženski orgazam. Tome u prilog idu Fusslijevi seksualni, pa čak i pornografski privatni crteži.

Izvori

Vanjske poveznice

 Gothic Nightmares: Fuseli, Blake and the Imagination, 15. veljače do 1. svibnja 2006., Tate Britain, London. ISBN 1-85437-582-2
 E. Jones, On the Nightmare, 1931., Hogarth Press and Institute of Psycho-Analysis, London

Romantičarske slike
Slike iz 18. stoljeća

Noćna mora (Fussli)


Antonio Zolezzi (Italia, 1874 – Buenos Aires, Argentina, 21 de julio de 1953) fue un político argentino de origen italiano y presidente del Club Atlético River Plate en dos oportunidades.

Biografía
Zolezzi vino de Italia, donde trabajó como comerciante, se había embarcado en Génova en el barco "Duque de Galliera", del que llegó a bordo a la Argentina. Comenzó su carrera política ocupando el cargo de concejal de la capital. Es bisabuelo de Pedro Alfonso Zolezzi famoso productor de Ideas del Sur y marido de Paula Chaves.

Presidencia
Durante su primera presidencia se produjo la crisis por la cual se dividió la por entonces Asociación Argentina de Football (AAF) originándose la Federación Argentina de Football (FAF), Zolezzi optó por la permanencia de River Plate en la AAF. En su segunda y última etapa, celebró las Bodas de Plata de la entidad.

Emigrantes italianos hacia Argentina
Presidentes del Club Atlético River Plate
Concejales de Argentina
Nacidos en Génova
Fallecidos en Buenos Aires

Antonio Zolezzi


L'Inspection générale de l'aumônerie (IGA) est un grand corps d'administration générale exerçant des missions d'inspection, de conseil et de pilotage au profit d'organes ecclésiastiques de haut niveau.

Histoire
L'IGA est héritière des Vicaires légataires instaurés par le pape Pie VII en 1792. Chargés du contrôle de l'administration pontificale déconcentrée dans les états du pape, le corps des Vicaires légataires fut placé en extinction par Paul VI en 1968. L'IGA est créée en 2021, sous sa forme actuelle, pour exercer de manière plus efficace le contrôle de certaines aumôneries d'étudiants catholiques particulièrement importantes.

Organisation

Effectifs
L'IGA est dirigée par deux inspecteurs du grade d'inspecteur général de classe exceptionnelle. Les agents qui y servent sont en majorité regroupés au sein du corps des Inspecteurs Généraux de l'Aumônerie (assimilés au sein de la fonction publique vaticane à des agents de catégorie A+). Certains spécialistes sont recrutés sous contrat en raison de leurs compétences particulières à même d'éclairer les travaux des inspecteurs, notamment dans les domaines techniques (informaticiens, linguistes...). Enfin, une voie de détachement est ouverte aux fonctionnaires des trois fonctions publiques françaises (enseignants, gardes-champêtres...) en vertu d'accords bilatéraux entre la République Française et le Saint-Siège. Les inspecteurs, quel que soit leur grade administratif, sont appelés "Monsieur l'Inspecteur général" ou "Madame l'Inspecteur général".

Carrière
Les lauréats du concours sont titularisés après 1 an de stage dans le corps. Ils accèdent alors au grade d'Inspecteur de l'Aumônerie adjoint.

Missions
Les inspecteurs généraux de l'Aumônerie exercent une double fonction de contrôle et de conseil.

Contrôle
L'IGA peut mener une enquête administrative, soit de sa propre initiative, soit sur saisine de l'autorité ecclésiastique. La mission des inspecteurs est définie dans une lettre de cadrage établie par les présidents de l'IGA lors de chaque mission. L'IGA a notamment été saisie, en co-saisine avec la gendarmerie vaticane, lors de l'affaire de l'immeuble de Londres en 2021.

Conseil
Afin de d'accroitre l'efficacité des politiques publiques, l'IGA apporte une expertise juridique et administrative à l'Aumônerie. Les inspecteurs produisent ainsi régulièrement des rapports et des notes destinés à éclairer les grands décideurs. Exceptionnellement, l'IGA peut être chargée du pilotage de certains projets particuliers.

Traditions

Saint patron
Depuis sa création, l'IGA a pour saint patron Saint Cybard, ermite du  dont le nom latin Eparchius rappelle la double fonction de contrôle et de conseil de l'Inspection. Les membres de l'IGA assistent chaque année, en corps constitué, à la messe de la Saint Cybard célébrée le jour de sa fête, le 1er juin.

Devise
L'IGA a pour devise "cum rigore et methodo" ("avec rigueur et méthode").

Tenue
Les inspecteurs généraux de l'aumônerie revêtent pour les cérémonies officielles une jaquette dite "de jour", gris anthracite ou pour les femmes d'une jupe de couleur sombre, d'un haut blanc et d'un foulard aux couleurs du corps (bleu, or, noir). Les inspecteurs généraux de classe exceptionnelle portent sur le gilet un cordon vert et marron, à la manière des grands croix de la Légion d'honneur.

De plus, par décision du Pontife romain, les membres de l'IGA se voient remettre un portefeuille de maroquin vert sur lequel est inscrite la devise du corps.

Notes et références

Association ou organisme ayant son siège au Vatican

Inspection générale de l'aumônerie


Polyzonieae, tribus crvenih algi, dio porodice Rhodomelaceae. Priznato je četiri roda s 13 vrsta.

Rodovi
 Cliftonaea Harvey
 Dasyclonium J.Agardh
 Echinosporangium Kylin
 Polyzonia Suhr

Izvori

Rhodomelaceae

Polyzonieae


Le raïon d'Ouman (en ) est un raïon situé dans l'oblast de Tcherkassy en Ukraine. Son chef-lieu est Ouman.
Le 18 juillet 2020, dans le cadre de la réforme administrative d'Ukraine, le raïon est étendu.

En images

Références

Ouman

Raïon d'Ouman


Antigonon (lat. Antigonon), rod grmastih penjačica iz porodice dvornikovki (Polygonaceae). Porstoje četiri priznate vrste rasprostranjene po Srednjoj Americi, uključujući i Meksiko. Vrsta Antigonon leptopus introducirana je po mnogim državama širom svijeta.

Vrste
 Antigonon cinerascens M.Martens & Galeotti
 Antigonon flavescens  S.Watson
 Antigonon guatimalense Meisn.
 Antigonon leptopus Hook. & Arn.

Sinonimi
 Corculum Stuntz

Izvori

Eriogonoideae

Antigonon


Greve Fodbold Kvinder er en  eliteafdeling for kvinder i fodboldklubben Greve Fodbold. De har et 1. hold i 1. division og 2. hold i Kvindeserie Øst.

Greve Fodbold Kvinder har i årenes løb haft betydelig sportslig success. I 2014 lå kvinderne i den femtebedste række hos kvinderne, men tre oprykninger i træk førte kvinderne til 1. division og kvinderne var oprykningsfavoritter til Kvalifikationsligaen i både 2015 og 2016. I 2016 glippede oprykningen i allersidste sæsonkamp, hvor kvinderne mødte modstanderne fra Fyn, Næsby Boldklub. Greve Kvinderne havde den fordel, at de kunne nøjes med uafgjort. Men 20 minutter før slutfløjtet scorer Næsby på dødbold og de rendte dermed med oprykningen foran næsen af Greve for 2. år i træk. Forventningen til 2017 er oprykning til kvalifikationsligaen og oprykning til 3F ligaen i 2018.

Kvindernes trænerteam består af:
 Lasse Petersen, cheftræner
 Xxxx xxxxx, assistenttræner (endnu ukendt)
 Allan Ahlberg, målmandstræner
 Flemming Christiansen, analytiker
 Christina Olsson, holdleder

Kvindernes 2. hold spiller i Kvindeserie Øst. Holdet ledes af træner Jan Leisten og holdleder Piamei Andersen

Kvindeafdelingen er en del af Greve Fodbold, der er en dansk fodboldklub hjemmehørende i den københavnske forstad, Greve Strand. Klubben blev stiftet den 5. april 1935 under navnet Greve Idrætsforening, Fodboldafdelingen. Klubben fik sit nuværende navn samt logo (baseret på Greve Kommunes byvåben) i foråret 2004 efter at fodboldafdelingen blev udskilt fra resten af Greve Idrætsforening.

Klubben er tilknyttet Greve Idræts Center, hvor holdenes hjemmebanekampe spilles på Greve Stadion.

Kvindefodboldklubber i Danmark
Etableret i 1935

Greve Fodbold Kvinder


An Galeandra in uska genus han Liliopsida. An Galeandra in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

Ilarom nga taxa

 Galeandra andamanensis
 Galeandra arundinis
 Galeandra badia
 Galeandra barbata
 Galeandra batemanii
 Galeandra baueri
 Galeandra beyrichii
 Galeandra bicarinata
 Galeandra biloba
 Galeandra camptoceras
 Galeandra carnevaliana
 Galeandra chapadensis
 Galeandra claesii
 Galeandra curvifolia
 Galeandra devoniana
 Galeandra dives
 Galeandra duidensis
 Galeandra graminoides
 Galeandra greenwoodiana
 Galeandra harveyana
 Galeandra huebneri
 Galeandra hysterantha
 Galeandra junceoides
 Galeandra lacustris
 Galeandra lagoensis
 Galeandra leptoceras
 Galeandra levyae
 Galeandra macroplectra
 Galeandra magnicolumna
 Galeandra minax
 Galeandra multifoliata
 Galeandra nivalis
 Galeandra paraguayensis
 Galeandra pilosocolumna
 Galeandra santarena
 Galeandra schunkii
 Galeandra stangeana
 Galeandra styllomisantha
 Galeandra xerophila

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Galeandra

Galeandra


Mason Cook (* 25. Juli 2000 in Oklahoma City, Oklahoma als Mason Cook Elston) ist ein US-amerikanischer Schauspieler.

Leben
Mason Cook wurde im Juli 2000 in Oklahoma City im US-Bundesstaat Oklahoma geboren. Seinen ersten Fernsehauftritt hatte er 2008 in der Serie Immer wieder Jim in der Folge The Chaperone. Ein Jahr später absolvierte er einen Gastauftritt in der Serie Grey's Anatomy. 2010 hatte er viele Auftritte unter anderem in der Serie Zeke und Luther, wo er in zwei Episoden als Marty zu sehen war. 2011 hatte er eine Rolle in der Serie Criminal Minds als Bobby Smith und in der Serie Desperate Housewives als Jasper Zeller. 2013 spielte er bei dem Film Der unglaubliche Burt Wonderstone den jungen Burt Wonderstone. Von 2016 bis 2019 spielte er eine der Hauptrollen in der Comedyserie Speechless.

Filmografie (Auswahl)
 2008: Immer wieder Jim (According to Jim, Episode 7x14)
 2009: Grey's Anatomy (Episode 6x09)
 2010: Raising Hope (Zwei Episoden)
 2010: Zeke und Luther (Zwei Episoden)
 2010–2012: The Middle (Drei Episoden)
 2011: Victorious (Episode 1x15)
 2011: Hot in Cleveland (Episode 2x17)
 2011: Spy Kids – Alle Zeit der Welt (Spy Kids: All the Time in the World in 4D)
 2011: Criminal Minds (Episode 7x05)
 2011: Desperate Housewives (Episode 8x06)
 2012: Treasure Buddies – Schatzschnüffler in Ägypten (Treasure Buddies)
 2012: Eine Elfe zu Weihnachten (Help for the Holidays)
 2013: Der unglaubliche Burt Wonderstone (The Incredible Burt Wonderstone)
 2013: Lone Ranger (The Lone Ranger)
 2014: Legends (Fernsehserie, 7 Episoden)
 2014: New Girl (Fernsehserie, Episode 3x22)
 2014–2016: Die Goldbergs (The Goldbergs; Fernsehserie, 4 Folgen)
 2015: Grimm (Fernsehserie, 1 Folge)
 2016–2019: Speechless (Fernsehserie, 63 Episoden)
 2021: Plan B

Weblinks

Filmschauspieler
Kinderdarsteller
US-Amerikaner
Geboren 2000
Mann

Mason Cook


An Ichnanthus dasycoleus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Gaskell Tutin. An Ichnanthus dasycoleus in nahilalakip ha genus nga Ichnanthus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ichnanthus

Ichnanthus dasycoleus


جنكيز خان  كانت تحت قيادة المنتج الألماني رالف زيغل فرقة موسيقية ألمانية. كانت أغانيهم الكبيرة والتي أخذت شهرة هي «جنكيز خان» و«موسكو» عام 1979.

الراقص والرجل الأول لويس بوتجييتير، مات من الإيدز في عام 1993، بينما المغني ستيف بيندر (اسمه الحقيقي: كارل هاينز بندر) توفي بالسرطان في 2006

الأعضاء

الأعضاء الذين ينتمون للفرقة
 ستيفي بيندر
 فولفغانغ هايشل
 ليزلي ماندوكي
 إيدينا بوب
 لويس هندريك
 هينريتي شتروبل

تاريخ الفرقة

أصبحت هذه الفرقة معروفة من خلال أغنيتهم جنكيز خان التي حازت على المرتبة الرابعة في مسابقة يوروفيجن للأغاني عام 1979. بعد هذا النجاح الكبير تلاها نجاحات لأغاني أخرى مثل (موسكو، الخائن) والتي تم إنتاج أغلبها أيضا بالنسخة الإنجليزية. عدا ألمانيا لاقت أيضا الفرقة نجاحا كبيرا وبشكل خاص في الاتحاد السوفيتي، أستراليا، اليابان

مراجع

انظر أيضا
 غانغنم ستايل

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي

تأسيسات سنة 1979 في ألمانيا الغربية
جنكيز خان
فرق موسيقية
فرق موسيقية ألمانية
فرق موسيقية أسست في 1979
مغنون في القرن 20
موسيقيون ألمان في القرن 20
ميمات الإنترنت
فرق يوروديسكو

جنكيز خان (فرقة موسيقية)


Carlo Granelli est un numismate et jésuite italien, né à Milan en 1671, mort à Vienne en 1739.

Biographie
Né à Milan en 1671, il enseigna les belles-lettres dans plusieurs collèges de la société avec beaucoup de réputation. Appelé à Vienne pour y professer l'histoire, il se lia bientôt d'une étroite amitié avec le savant P. Erasmus Fröhlich, son confrère, et s'appliqua dès lors presque uniquement à l'étude de la numismatique. Son titre de confesseur de l'impératrice (Wilhelmine-Amélie) lui donna accès à la cour ; il profita de la faveur dont il jouissait pour faire faire des fouilles dans différentes provinces, et se procura de cette manière une quantité assez considérable de médailles, la plupart inconnues aux antiquaires, et qui lui fournirent le sujet de plusieurs dissertations. Le P. Granelli mourut à Vienne en 1739.

Œuvres

 Appendicula ad numos coloniarum, per A. Vaillantium editos, e cimelio Vindobonensi cujusd. e soc. Jesu ;
 Appendicula ad numos Augustorum et Cæsarum ab urbibus græce loquentibus cusos, quos A. Vaillanlius collegerat, concinnata e cimelio Vindobonensi cujusdam e societate Jesu ;
 Topographia Germaniæ austriacæ. Cette description de l'Autriche est estimée ; l'édition la plus complète est celle de Vienne, 1759.

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Numismate italien
Naissance en février 1671
Naissance à Milan
Décès en mars 1739
Décès à Vienne (Autriche)
Décès à 68 ans

Carlo Granelli


Adriana Mater es la segunda ópera con música de la compositora finesa Kaija Saariaho, con un libreto en francés por su frecuente colaborador, Amin Maalouf.  La Ópera Nacional de París y la Ópera Nacional de Finlandia encargaron conjuntamente la ópera. Se estrenó en la Ópera de la Bastilla el 3 de abril de 2006 en una producción dirigida por Peter Sellars. La producción fue dedicada a Gerard Mortier, director artístico de la Ópera Nacional de París.

El estreno finlandés de la ópera tuvo lugar el 23 de febrero de 2008 en Helsinki. La ópera recibió su estreno en Reino Unido en una interpretación de concierto el 24 de abril de 2008 y su estreno estadounidense tuvo lugar en la Ópera de Santa Fe el 26 de julio de 2008
 con Groop y Freund en sus roles originales. En las estadísticas de Operabase aparecen 4 representaciones en el período 2005-2010, siendo la 2.ª de Saariaho.

Saariaho usó recuerdos de su primer embarazo como parte de inspiración para la ópera.  Maalouf utilizó sus recuerdos de corresponsal de guerra y su consciencia de los conflictos religiosos y políticos contemporáneos como temas en la ópera.

Personajes

Referencias

Enlaces externos
  Bill Kenny, "Peter Sellars revisits Adriana Mater in Helsinki: February premiere of Kaija Saariaho's opera at the Finnish National Opera", Seen and Heard International on musicweb-international.com (en inglés)

Óperas en francés
Óperas de Kaija Saariaho
Óperas de 2006
Óperas estrenadas en París

Adriana Mater


පරමාණුක ස්කන්ධය (m0) යනු එක් පරමාණුවක මුළු ස්කන්ධය වන අතර, එය බොහෝ විට පරමාණුක ස්කන්ධ ඒකක මගින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. පරමාණුක ස්කන්ධය යනු උදාසීන පරමාණුවක ප්‍රෝටෝන , නියුට්‍රෝන හා ඉලෙක්ට්‍රෝනවල ස්කන්ධයේ එකතුවය. ඇතැම් අවස්ථාවලදී පරමාණුක ස්කන්ධය සාපේක්ෂ  පරමාණුක ස්කන්ධය , සාමාන්‍ය පරමාණුක ස්කන්ධය , පරමාණුක බර ආදී  වචන සදහා සමාන පදයක් ලෙස භාවිතා වූවද , එය වැරදි සහගත වේ. මෙහිදී එක් අවස්ථාවක දී පරමාණුවක තිබිය හැක්කේ එක් සමස්ථානිකයක් පමණක් වන අතර, එය බහුතරයකගේ සාමාන්‍යය අගය නොවේ. බොහෝ මූලද්‍රව්‍යවල එක් ප්‍රධාන සමස්ථානිකයක් පවතින අතර, එවිට එම සමස්ථානිකයේ ස්කන්ධය හා සාපේක්ෂ පරමාණුක ස්කන්ධය අතර ඇත්තේ ඉතා සුළු වෙනසකි. එවිට එය නොගිනිය හැකි වුවත් , ඒක පරමාණුක වශයෙන් ගත් කළ එහි සැලකිය යුතු වෙනසක් සිදුවේ. එක් ප්‍රධාන සමස්ථානිකයකට වඩා පවතින මූලද්‍රව්‍යවල මෙම වෙනස පැහැදිලිව දැකගත හැක. (උදා : ක්ලෝරීන්) දුර්ලභ සමස්ථානිකවල මෙම වෙනස ඒකක කීපයක් විය හැක. සාපේක්ෂ පරමාණුක ස්කන්ධය (Ar) (පරමාණුක භාරය/ සාමාන්‍ය පරමාණුක ස්කන්ධය) සියලුම මූලද්‍රව්‍ය සමස්ථානිකයන්ගේ ස්කන්ධයේ සාමාන්‍ය අගය වන අතර, ඒ සදහා සාපේක්ෂ සමස්ථානික සුලභතාව ද බලපා ඇත. මෙය බොහෝ විට සම්මත පරමාණුක භාරයට සමාන අර්ථය ලබා දේ. සාපේක්ෂ පරමාණුක ස්කන්ධය භෞමික හා අභෞමික් පරිසරයටද එකසේ යොදාගත හැකිය...

IUPAC කමිටුවේ පරමාණුක භාර හා සමස්ථානික සුලභත්වය පිළිබද පනතෙන්  සම්මත පරමාණුක භාරය , පෘථිවි පෘෂ්ඨය මත ඕනෑම පරිසරයක මූලද්‍රව්‍යයක සාපේක්ෂ පරමාණුක ස්කන්ධයට සමාන බව සදහන්ව ඇත. මෙය ආවර්තිතා වගුවේ මූලද්‍රව්‍යවල සම්පූර්ණ බර ගණනයට යොදාගෙන ඇත. මෙහිදී නිවැරදිව ගණනය කිරීමට අපහසු බර, සාමාන්‍යය අගයක් වශයෙන් වරහන් තුළ අන්තර්ගතව ඇත. කෘත්‍රීම මූලද්‍රව්‍යවල වඩාත්ම ස්ථායී සමස්ථානිකයේ (එනම් දීර්ඝතම අර්ධ ආයු කාලය ඇති සමස්ථානිකයේ) මුළු නියුක්ලියෝන ගණන වරහන් තුළ යොදා සම්මත පරමාණුක ස්කන්ධය සදහන් විය යුතු ස්ථානයේ සදහන් කරයි. ලිතියම් මූලද්‍රව්‍ය‍ය මෙහිදී අද්විතීය කාර්යක් ඉටු කරයි. එයට හේතුව එහි සම්මත පරමාණුක භාරයේ අවිනිශ්චිතභාවය පිරික්සීම උදෙසා ලිතියම්හි ස්වාභාවික සමස්ථානිකවල සුලභත්වය මිනිස් ක්‍රියාකාරකම් මගින් කැළඹීමකට ලක්වීමයි.

සාපේක්ෂ සමස්ථානික ස්කන්ධය මනිනු ලැබ ඇත්තේ කාබන් - 12 පරමාණුවේ ස්කන්ධය 12 ලෙස ගැනීමෙනි. බන්ධන ශක්තියේ වෙනස් වීම් හා නියුට්‍රෝන , ප්‍රෝටෝන වෙනස්වීම හේතුවෙන් අනෙකුත් කිසිදු මුලද්‍රව්‍ය සමස්ථානිකයක එසේ පූර්ණ සංඛ්‍යාවක් නොපවතී. කෙසේ වුවත් බන්ධන ශක්තිය හේතුවෙන් ඇති වන ස්කන්ධ හානිය, නියුක්ලියෝනයක ස්කන්ධයට සාපේක්ෂව අවම වන නිසා, සමස්ථානිකයක පරමාණුක ස්කන්ධය ඔබට පවසනුයේ මුළු නියුක්ලියෝන ගණනයි. එවිට නියුට්‍රෝන ගණන, මුළු නියුක්ලියෝන ගණනින් පරමාණුක ක්‍රමාංකය අඩු කිරීම මගින් සොයාගත හැක.'සපේක්ෂ පරමාණුක ස්කන්ධය ' යන සංකල්පය පැහැදිලි ලෙස අවබෝධ කරගැනීමට කැනිට්සාරෝගේ හැදෑරීම ප්‍රයෝජනවත් වේ.

රසායනික ගුණ
ස්කන්ධය
සංඛ්‍යාන රසායන විද්‍යාව
පරමාණුක ගුණ

පරමාණුක ස්කන්ධය


රංගනය
විජය කුමාරණතුංග - රණසිංහ ආරච්චි
ශ්‍රියාණි අමරසේන - නාමලී
රෙක්ස් කොඩිප්පිලි - නිකපිටියේ බණ්ඩාර
සම්පත් ශ්‍රී නන්දලෝචන - පෘතුගීසි කපිතාන්
කුවින්ටස් වීරකෝන් - සෙනරත් රජු
සොමී රත්නායක - පුංචිරාළ
දයානන්ද ජයවර්ධන - පෘතුගීසි මේජ(ර්)

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය – අජන්තා රණසිංහ, උපාලි ධනවලවිතාන, ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්
 රන් අකුරෙන් ලියැවෙන්න පුතේ – ටී.එම්. ජයරත්න සහ පිරිස - පද – උපාලි ධනවලවිතාන
 ගංගා ඉවුරෙන් එහා - ලතා වල්පොල – පද – අජන්තා රණසිංහ
 සිංඤෝරේ සිංඤෝරේ – ඩෙස්මන් ද සිල්වා, එච්.ආර්. ජෝතිපාල, ඉන්ද්‍රාණි පෙරේරා - පද - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්

නිෂ්පාදනය
අංග රචනය – ඊබට් විජේසිංහ
කලා අධ්‍යක්ෂණය – ලයනල් සිල්වා
සටන් අධ්‍යක්ෂණය – විල්ප්‍රඩ් සිල්වා, දයානන්ද රුද්‍රිගූ
ශබ්ද පරිපාලනය - ජොර්ජ් මනතුංග
ශබ්ද සහාය – ඩී. එච්. ඒ. ජයමාන්න, උපාලි අරම්පොල, විමල් රණසිංහ, පාලිත වානගුරු රසායනාගාර කටයුතුªª- හොංකොං කලර් මූවී ලැබ් සැකසුම – රාජ්‍ය චිත්‍රපට සංස්ථා චිත්‍රාගාරය
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය – නිමල් සපුතන්ත්‍රි
නිෂ්පාදන අධිකාරි – රාණි ද සිල්වා
වෙඩි පිපිරවීම - ජොනී ඩි හුට්

රණ දෙරණ


الأرض الصالحة للزراعة (من الارابيليس اللاتينية،) طبقا لتعريف واحد، هي الأراضي التي يمكن حرثها واستخدامها لزراعة المحاصيل. في بريطانيا، كان تقليديا يتناقض مع الأراضي القابلة للرعي مثل الأراضي التي يمكن استخدامها لتربية الأغنام ولكن ليس الأراضي الزراعية. مصطلح جغرافي يشير للاراضي التي يمكن استخدامها للزراعة، وهي تبلغ على الأرض 57.5 مليون ميل مربع.

تتطلب مناخا معتدلا (لا حار جدا كالصحراء ولا بارد جدا كالقطبين) وتربة مسامية (لا صخرية ولا رفيعة) وماء عذبا بقدر (لا مالح ولا مفرط) وبيئة نظيفة مغذية (لا ملوثة ولا فقيرة للمغذيات). يستخدم نوع مختلف تماما عن التعريف من قبل مختلف الوكالات المعنية بالزراعة. عند تقديم إحصائيات عن الأراضي الصالحة للزراعة، تستخدم منظمة الأغذية والزراعة والبنك الدولي  التعريف المقدم في السرد المصاحب لقاعدة البيانات الإحصائية في المنظمة: الأراضي الصالحة للزراعة هي الأرض التي تخضع لمحاصيل زراعية مؤقتة (يتم حساب المناطق متعددة المحاصيل مرة واحدة فقط)، المروج المؤقتة للحصن أو المراعي والأراضي التي توجد في الأسواق وحدائق المطبخ والأراضي الموقوفة مؤقتا (أقل من خمس سنوات). لم يتم تضمين الأراضي المهجورة الناتجة عن الزراعة المتنقلة في هذه الفئة. لا يقصد من البيانات الخاصة بالأرض الصالحة للزراعة تحديد مساحة الأرض القابلة للزراعة". يشير تعريف أكثر إيجازا يظهر في مسرد يوروستات بالمثل إلى الاستخدام الفعلي، وليس الاستخدام المحتمل:"تعمل الأرض المحروثة بانتظام، بشكل عام في ظل نظام تدوير  المحاصيل"

طالع أيضا
 المحاصيل
 المراعي
 رواسب الأنهار والبحار
 الفيضان
 المياه العذبة
 غيوم
 التمثيل الضوئي.
 أرض بور
 قنوات الري
 الآبار
 تحلية المياه
 زراعة الأشجار لتظليل الصحراء
 الزراعة المائية
 الأسمدة النيتروجينية
 المبيدات الحشرية
 التناضح العكسي
 عازل حراري
 تلال للحماية من الرياح
 تصحر
 خصوبة التربة

مراجع

أرض زراعية

أرض صالحة للزراعة


Snap er en dansk eksperimentalfilm fra 2005 instrueret af Sixten Tobias Kai Nielsen og Christophe V. Dolcerocca.

Handling
En yderst energisk og visuel film, hvor man bryder den traditionelle historie følelse. Historien er lige her! Men kan du se hvad der sker inde i deres hoveder?

Medvirkende

 Jeppe Lajer
 Mette Mai Langer
 Karen-Lise Mynster
 Morten Suurballe
 Rasmus Munk

Referencer

Eksterne henvisninger

Eksperimentalfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2005

Snap (eksperimentalfilm)


Afrodit (), Yunan mitolojisinde aşk tanrıçası. Beden ve ruh aşkını birbirinden ayıran Antik Yunanlar, Afrodit adında iki tanrıçaya sahiplerdi: Afroditlerin biri, "beden aşkı" tanrıçası, diğeri ise "ruh aşkı" idi.

Roma mitolojisindeki ismi Venüs, Etrüsk mitolojisindeki ismi Turan'dır. Gigantlar arasındaki karşıtı Periboia'dır.

Afrodit'in doğumu üzerine iki efsane vardır. Homeros tanrıçanın Zeus ile Okeanos kızı Dione'den doğduğunu söylerken, Hesiodos Theogonia'da bu tanrıçanın denizin köpüklü dalgalarından doğduğunu söyler. Kronos, kral babası Uranos'u devirirken, bir orakla babasının cinsel organını keser. Kesilen organ denize düşer ve oluşan köpüklerden Afrodit doğar.

Afrodit altın sıfatıyla çoğu yerde ortaya çıkar. Tanrıça için çoğunlukla kullanılan sıfatlar işveli, cilveli ve gönül alıcıdır. Güzelliği, sevgiyi, sevişmeyi simgeleyen tanrıça, çoğu yerde oğlu Eros ile görünmektedir. Ancak Eros Hesiodos'a göre oğlu değildir ve Afrodit'in alayına daha sonra katılmıştır. Bunun yanı sıra tanrıçanın alayında güzelliği, zarafeti ve bereketi simgeleyen Kharitler, Horalar ve Hymenaios yer almaktadır. Tanrıça çoğu kez çıplak betimlenir. Ayrıca takan her kadını dünyanın en güzel ve çekici kadını gösterebilen büyülü bir memeliği vardır. Hera, bu memeliği Truva savaşı'nı izleyen Zeus'u baştan çıkarıp kandırmak için kullanmıştır.

Ailesi
Afrodit ölümlü ve tanrı birçok kişiyle birlikte olduysa da, sadece tanrı Hephaistos ile evlenmiştir. İstemeyerek yaptığı bu evlilik boyunca tanrıça kocasını Ares ile aldatır. Bu yasak ilişkisinden Phobos(Korku), Deimos(Dehşet) ve Harmonia(Uyum). Diğer önemli tanrı sevgilisi ise Hermes'tir. Bu beraberliğinde Hermaphroditus doğar. Bunun yanı sıra Adonis ve Ankhises ile ilişkileri vardır. Frigya prensesi kılığına girerek ilişki kurduğu Ankhises'ten olan çocuğu Aeneas ve diğer bir başka tanrı çocuğu Eros en ünlü çocuklarıdır.

Mitoloji

Troya
 Kaz Dağı'ndaki üç güzeller efsanesinde 'en güzeline' yazan altın elma karşılığında dünyanın en güzel kadını Helen'i vadederek Paris tarafından seçilen tanrıçadır. Paris'e Troya Savaşında yardım eder.
 Tanrı Ares'in Troyalılar yanında çarpışmasını sağlar. Kendisi de çarpışmalar sırasında yaralanana kadar Troyalılara yardım eder.
 Ankhises ile birlikteliğinden Aeneas doğmuştur. Tanrıça Aeneas'ı Troya Savaşı'nda ve İtalya'ya olan yolcuğu boyunca korur.

Diğerleri
 Kendine ibadet etmeyen Limnili insanları cezalandırmak için kocalarını eşlerinden iğrendirir. Eşleri de adadaki tüm erkekleri öldürür.
 Tanrıça Eros'a sürekli aşık olma cezası verir.
 Oğlu Eros'un sevgilisi Psykhe'yi oğlundan uzaklaştırmaya çalışır.
 Kendisine yeterli derecede ibadet etmeyen Suriye kralının kızı Myrrha'yı lanetleyip babasına aşık eder ve bu çarpık ilişkiden ölümlülerin en güzeli Adonis doğar.

Kültür

Tanrıçanın en eski tapınma merkezleri Çuha Adası (Kythira veya Kythera) ve Kıbrıs adasında bulunmaktadır. Hesiodos'un şu dizeleri buna kaynaktır;

Tanrıçanın en eski kült merkezlerinin Yunan ana karasında bulunmayışı ve tanrıçanın, ilk Zeus kuşağından sonra ortaya çıkan bir tanrıça olması, bu inancın aslen Yunan olup olmadığı ile ilgili kuşkular ortaya çıkarmaktadır. Kimi görüşler Afrodit kültünün, Yakındoğu tanrıçaları İştar ve İnanna kültlerinin Fenikeliler aracılıyla Yunan uygarlığına taşınmasıyla doğdunu savunur.

Türkiye
Troya Savaşında da Troyalıların yanında yer alan Afrodit, Anadolu'da sevilen bir tanrıçadır. En önemli ibadet merkezi adı verdiği kent Afrodisias'tadır. Diğer bazı önemli yerler;
 Abidos
 Antandros
 Knidos, ünlü "Knidos Afroditi" bulunduğu kent
 Sard

Albüm

Kaynakça

Dış bağlantılar

Zeus'un çocukları

Afrodit


Lycoperdon perlatum (Christian Hendrik Persoon, 1796), sin. Lycoperdon gemmatum (August Batsch, 1783), din încrengătura Basidiomycota în familia Agaricaceae și de genul Lycoperdon, este o specie saprofită și, atât timp cât este tânără, comestibilă, denumită în popor cașul ciorii. Buretele se dezvoltă în România, Basarabia și Bucovina de Nord foarte rar solitar, de obicei în grupuri adesea foarte mari, în special asociat pădurilor de foioase și de conifere, dar de asemenea prin lande și câmpii. Perioada favorită de dezvoltare o are din iunie până în noiembrie.

Descriere

 Corpul fructifer: are o grosime 3-5 (8) cm cu o înălțime maximă de 10 cm, având un aspect de măciucă, pară sau sticlă cu susul în jos. Peridia (înveliș gros al corpului de fructificație la unele ciuperci) este destul de groasă (2-3 mm), pieloasă și fibroasă, purtând pe suprafața ei solzi piramidali, bine reliefați, aspri și distribuiți neregulat care dispar cu timpul. Rămâne un desen reticular. Coloritul este pe exterior inițial alb care schimbă cu avansarea la maturitate de la gălbui, peste gri-brun-gălbui la brun-negricios, cuticula devenind din ce în ce mai pergamentoasă. Interiorul este la început de asemenea alb, apoi brun-gălbui până brun-măsliniu, gleba uscând cu timpul, devenind praf (= sporii). În cele din urmă, corpul fructifer capătă o gaură rotunjoară pe vârf, încât sporii maturi au posibilitatea de a scăpa în aer liber. Astfel pot fi răspândiți de vânt.
 Piciorul:  nu are picior adevărat. Prelungirea cilindrică face parte din corpul fructifer. Cordoane albe ale miceliului fixez ciuperca în pământ.
 Carnea (gleba): este la exemplarele tinere fermă, compactă și albă. Gleba se decolorează însă repede, începând în centru, devenind din ce în ce mai brună-măslinie și pulverulentă. Mirosul este foarte plăcut de ciuperci, gustul exemplarelor tinere savuros.
 Caracteristici microscopice: are spori rotunjori, fin verucoși și, cu o mărime de 3,5-4 microni, destul de mici. Pulberea lor este brun-măslinie.

Confuzii
Cașul ciorii poate fi confundat cu alte soiuri ale genului sau celor strâns înrudite, cu toate comestibile, cum sunt Bovista aestivalis sin. Lycoperdon ericetorum, Bovista plumbea, Lycoperdon candidum sin.  pedicellatum, Lycoperdon echinatum, Lycoperdon ericaeum, Lycoperdon excipuliforme, Lycoperdon marginatum (se spune că ar conține substanțe psiho-active), Lycoperdon molle, Lycoperdon nigrescens sin. foetidum, Lycoperdon pedicellatum, Lycoperdon pratense sin.
Vascellum pratense, Lycoperdon pyriforme, Lycoperdon utriforme, Lycoperdon umbrinum, sau Calvatia cretacaea, dar, de asemenea, cu forme deschise ale otrăvitorului Scleroderma citrinum sin. vulgare.

Specii asemănătoare în imagini

Valorificare
Pe vremuri, praful buretelui sau carnea, uscată în stadiu tânăr și apoi frământată, a fost aplicată (dar și cel ale altor soiuri comestibile din acest gen) ca antihemoragic și, de asemenea, ca antiseptic (până astăzi la țară).

Cașul ciorii este  comestibilă și delicată cât culoarea glebei este complet albă, dar nu se potrivește cu fierberea ei, devenind vâscoasă. Înainte de preparare, de exemplu ca un șnițel panat sau natural, ori prăjit și adăugat la jumări sau omlete de ou, cuticula trebuie să fie îndepărtată (merge cu ușurință) deoarece are o textură tare, ca de piele. Mai departe, ciuperca nu se spală niciodată, deoarece interiorul ei se comportă ca un burete, va absorbii apa, astfel compromițând prelucrarea ulterioară a ciupercii.

Note

Bibiliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, p. 116, ISBN 3-405-11568-2
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983
 Renate & Wilhelm Volk: " "Pilze sicher bestimmen und delikat zubreiten", Editura Ulmer, Stuttgart 1999, ISBN 3-8001-3656-2

Legături externe

 Lycoperdon perlatum tineri, film
 qgFZ6jPdM00 Lycoperdon perlatum bătrân, film

Lycoperdon
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1782 în știință

Lycoperdon perlatum


Superhuman ist ein Lied des US-amerikanischen Musikers Chris Brown, bei dem die R&B-Sängerin Keri Hilson als Gastmusikerin in Erscheinung tritt. Der Titel wurde am 25. Oktober 2008 als sechste und letzte Auskopplung aus Browns zweitem Studioalbum Exclusive veröffentlicht, befindet sich allerdings nur auf der "Exclusive: The Forever Edition". Es stieg nicht in die Billboard Hot 100 ein, womit es das erste Lied Browns ist, welches keine offizielle, genreübergreifende Chartplatzierung in den USA erlangte.

Hintergrund und Musikvideo
Das Lied wurde von Warren Felder und James Fauntleroy geschrieben, wobei Felder unter seinem Künstlernamen Oak auch als Produzent fungierte. Aufgenommen wurde es in den Studios The Underlab in Los Angeles, Kalifornien.

Keri Hilson und Brown hatten bereits zu Zeiten von Browns Debütalbum Chris Brown zusammengearbeitet, als Hilson das Lied "Young Love" für Brown schrieb. 2011 erschien zudem der Titel "One Night Stand" als dritte Auskopplung aus Hilsons zweitem Studioalbum No Boys Allowed. Bereits 2009 hatte Brown außerdem einen Gastauftritt in dem Musikvideo "Slow Dance", einer Single aus Hilsons erstem Album.

Bei dem Musikvideo führte Erik White zusammen mit Brown selbst Regie. Gedreht wurde dieses in Charlotte im US-Bundesstaat North Carolina. Der Dreh war die siebte Zusammenarbeit von Brown und White. Keri Hilson ist ebenfalls im Clip zu sehen.

Erfolg
"Superhuman" erreichte im Vereinigten Königreich Platz 32 der offiziellen Charts, in Deutschland stieg es nicht in die Hitlisten ein. Auch in den Billboard Hot 100 erlangte das Lied keine Platzierung, was bisher bei keiner anderen Single Browns der Fall war. Während es in den Hot R&B/Hip-Hop Songs ebenfalls nicht in die Charts einstieg, erreichte es doch andere Platzierungen in genrebestimmten Hitlisten der USA, wie zum Beispiel in den Bubbling Under Hot 100 Singles.

Mitwirkende Personen
Quelle: Album-Booklet
 Gesang – Chris Brown, Keri Hilson
 Songwriter – Warren Felder, James Fauntleroy
 Musikproduzent – Oak (Warren Felder)
 Aufnahme – Andrew Hey, Dabling Harward (The Underlab, Los Angeles)
 Abmischung – Harvey Mason Jr.

Einzelnachweise

Chris-Brown-Lied
Keri Hilson
Lied 2008
Popsong
Contemporary-R&B-Lied

Superhuman


Altenkrempe Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Ostholstein iline bağlı bölge. 36,64 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 1.141 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Klaus Weidemann tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-ostholstein-mitte.de

Ostholstein iline bağlı yerleşim birimleri

Altenkrempe


An Anthurium correae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Bernard Croat. An Anthurium correae in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium correae


ألكسندر ألكسندروفيتش فريدمان  هو عالم كون فيزيائي ورياضياتي سوفيتي وروسي.

حياته وعمله

عاش أكسندر فريدمان معظم حياته في لينينغراد. حارب في الحرب العالمية الأولى (لأجل الإمبراطورية الروسية) كمفجر وعاش لاحقا في الثورة الروسية (1917).

حصل فريدمان على شهادته في جامعة سانت بطرسبرغ عام 1910، وأصبح محاضرا في كلية سانت بطرسبرغ للهندسة التعدينية، وأستاذا في جامعة بيرم في عام 1918.

اكتشف حل الكون المتمدد لمعادلات النسبية العامة المجالية في عام 1922، والتي أُيّدَت بمراقبات إدوين هابل في عام 1929.

ُنشرت أوراق فريدمان عام 1924، بما فيها «عن احتمالية عالم بانحناء فضائي سلبي متواصل» في جريدة الفيزياء الألمانية، مثبتاً أن له الاستحقاق لكل نماذج فريدمان الثلاث، واصفاً الانحناء الموجب والسالب والصفري على التوالي قبل عقدٍ مِن نَشْر روبيرتسون وواكر لتحليلاتهم.

هذا النموذج الديناميكي الكوني عن النسبية العامة سيأتي ليكون القاعدة الأساسية لنظرية الانفجار العظيم ونظرية الحالة الثابتة. عمل فريدمان يدعم النظريتين بالتساوي، لذا لم يتم التخلّي عن نظرية الحالة الثابتة لصالح نظرية الانفجار العظيم، المفضّلة الآن، إلى أن تم الكشف بـالأشعة الكونية الميكروموجية الخلفية.

الحل الكلاسيكي لمعادلات أينشتاين المجالية والذي يصف كون متجانس ومتّحد الخواص يسمى متري فريدمان-ليمايتاري-روبيرنسون-واكر، أو إحداثيات روبرتسون-ووكر نسبة لفريدمان، وروبيرتسون، واكر وجورج ليمايتاري الذي عمل على المشكلة في العشرينات والثلاثينات مستقلاً عن فريدمان.

بالإضافة للنسبية العامة، تضمنت اهتمامات فريدمان ديناميكا الموائع وعلم الأرصاد الجوية. في يونيو 1925 أُعطِيَ وظيفة مدير مراقبة فيزياء الأرض الرئيسية في لينينغراد. في يوليو 1925 شارك في رحلة بالون واضعة لرقم قياسي، بالغة ارتفاع 7,400 متر (24,000 قدم).

توفي فريدمان في 16 سبتمبر 1925، عن 37 عاماً، بسبب حمّى تيفود التقطها خلال إجازة في القرم.

فيزيائي آخر شهير، جورج جاموف، كان تلميذاً لفريدمان.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من سانت بطرسبرغ
أعضاء هيئة تدريس جامعة ولاية بنسلفانيا
حائزون على جائزة لينين
روس من أصل تشيكي
روس من أصل يهودي
رياضياتيو القرن 20
رياضياتيون روس في القرن 20
رياضياتيون سوفيت
علماء كونيات
علماء من سانت بطرسبرغ
فلكيون روس
فيزيائيو القرن 20
فيزيائيون روس
فيزيائيون سوفيت
منظرو النسبية
مواليد 1888
مواليد في سانت بطرسبرغ
وفيات 1925
وفيات في سانت بطرسبرغ
يهود روس

ألكسندر فريدمان