Daniel Carter is an American free jazz musician who plays saxophone, trumpet, and flute.

Career
Carter has recorded and performed with many distinguished musicians, including William Parker, Federico Ughi, DJ Logic, The Negatones, Thurston Moore, Yo La Tengo, Soul-Junk, Anne Waldman, Cooper-Moore, Matthew Shipp and scientist/musician Matthew Putman among others.  He is a member of the cooperative free jazz groups Test, Other Dimensions In Music, odon, Ghost Moth and Dissipated Face.

In 2007 the Pendu Sound compilation album Getting rid of the glue  with Excepter and Daniel Carter was listed as number 70 in Thurston Moore's "Top 80 of 2006". In 2015 the New York Forward Festival was created to celebrate Carter's 70th birthday.

Discography

As co-leader
 Switched-On Irresponsibility with Post Prandials (Artichoke & Tristero, 1995)
 High Wire with Post Prandials (Artichoke & Tristero, 1996)
 Tenor Rising Drums Expanding with Tenor Rising Drums Expanding (Sound@One, 1996)
 Resonance with Randall Colbourne (Zaabway Music, 1997)
 Breathing Together (Freedom, 1997)
 Third World War with Tenor Rising Drums Expanding (Sound@One, 1998)
 Meditations on Unity (Sublingual, 2000)
 Astonishment with Federico Ughi (577 Records, 2001)
 Principle Hope with Peter Kowald (Sublingual, 2002)
 Language with Gregg Keplinger (Origin, 2002)
 Amusement Park with Freedomland (Rent Control, 2002)
 Real Time Messengers with Transcendentalists (CIMP, 2002)
 Luminescence with Reuben Radding (AUM Fidelity, 2003)
 Chinatown with Blumenkranz & Zubek (Not Two, 2003)
 Mysterium with Morgan Craft, Eric Eigner (Eavesdrop 2004)
 Not Out for Anywhere with Gregg Keplinger, Reuben Radding (Sol Disk, 2004)
 Matt Lavelle and Daniel Carter (Matt Lavelle 2004)
 Concrete Science with Steve Swell (577 Records, 2004)
 Yia Yia's Song with Freedomland (Rent Control, 2004)
 Not On Earth... in Your Soul! with Sabir Mateen (Qbico, 2005)
 The Dream with William Parker (577 Records, 2006)
 Singular (Empty Room Music, 2006)
 Live at Tower Records with Matt Lavelle (Atnimara, 2006)
 Ghost Moth Live! with Ghost Moth (Pendu Sound, 2007)
 Mountain Path with Federico Ughi (577 Records, 2007)
 God's Faithless Bride (Pilate Navigator, 2007)
 Babylon with Harmonize Most High (Ruby Red, 2008)
 Shyunbun (No Hi, 2008)
 Nivesana (Epoch Music, 2008)
 The Gowanus Recordings with Federico Ughi (577 Records, 2009)
 The Perfect Blue with Federico Ughi (Not Two, 2010)
 Navajo Sunrise with William Parker, Federico Ughi (Rudi 2013)
 Say Hello to Anyone I Know with Daniel Levin (Fast Speaking Music, 2014)
 Extra Room with Federico Ughi (577 Records, 2015)
 Extra Room Vol. 2 with Federico Ughi (577 Records, 2015)
 So Long Farewell Repair with George Lyle (Iorram, 2016)
 Life Station with Federico Ughi (577 Records, 2016)
 Vol. 1 Erie Live! with Watson Jennison (577 Records, 2017)
 Vol. 2 Toronto Live! with Watson Jennison (577 Records, 2017)
 Vol. 3 Rochester Live! with Watson Jennison (577 Records, 2017)
 Telepathic Alliances with Patrick Holmes (577 Records, 2017)
 Telepatia Liquida with Patrick Holmes (577 Records, 2018)
 Seraphic Light with William Parker, Matthew Shipp (AUM Fidelity, 2018)
 Live Constructions with Hilliard Greene (Slam, 2018)
 New York United with Tobias Wilner (577 Records, 2019)
 Electric Telepathy Vol. 1 with Patrick Holmes (577 Records, 2019)
 Radical Invisibility with Stelios Mihas (577 Records, 2019)
 Whoadie with Patrick Holmes (577 Records, 2020)
 Welcome Adventure! Vol. 1 with Matthew Shipp, William Parker, Gerald Cleaver (577 Records, 2020)

With Other Dimensions in Music
 Other Dimensions In Music (Silkheart, 1990)
 Now! (AUM Fidelity, 1998)
 Time Is of the Essence Is Beyond Time (AUM Fidelity, 2002)
 Live at the Sunset (Marge, 2007)
 Kaiso Stories (Silkheart, 2011)

With Test
 Ahead! (Eremite, 1998)
 Test (AUM Fidelity, 1999)
 Live (Eremite, 2000)
 Always Coming from the Love Side (Eremite, 2016)

As sideman
With William Parker
 Through Acceptance of the Mystery Peace (Centering, 1980)
 Painter's Spring (Thirsty Ear, 2000)
 Fractured Dimensions (FMP 2003)
 Flower in a Stained-Glass Window & the Blinking of the Ear (Centering, 2018)

With Matthew Shipp
 Strata (hatOLOGY, 1998)
 Nu Bop (Thirsty Ear, 2002)
 Cosmic Suite (Not Two, 2008)
 Nu Bop Live (Rai Trade, 2009)
 Not Bound (For Tune, 2017)

With others
 Ron Anderson, Anything Is Possible (Megaphone/Amanita 2000)
 Antipop Consortium, Antipop vs. Matthew Shipp (Thirsty Ear, 2003)
 Jimmy Bennington, One More Beautiful Ballad (CIMP, 2013)
 Guillermo E. Brown, Soul at the Hands of the Machine (Thirsty Ear, 2002)
 Candiria, Invaders (Giant 2014)
 Castanets, First Light's Freeze (Asthmatic Kitty, 2005)
 Loren Mazzacane Connors, The Departing of a Dream, Vol. VII
 Ted Daniel, In the Beginning (Altura Music, 1997)
 Ted Daniel, Innerconnection (NoBusiness, 2014)
 Whit Dickey, Emergence (Not Two, 2009)
 DJ Logic, Project Logic (Ropeadope, 1999)
 Hamid Drake, Bindu (RogueArt, 2005)
 El-P, High Water (Thirsty Ear, 2004)
 Frode Gjerstad, Behind the White Fences (Nolabel, 2006)
 David Grubbs, The Spectrum Between (Drag City, 2000)
 Gunter Hampel, Angel (Birth, 1972)
 Gunter Hampel, The Essence in the Nowness of Reality (Birth, 2011)
 Bob Moses, Bittersuite in the Ozone (Mozown, 1975)
 Yoko Ono, Between My Head and the Sky (Chimera Music, 2009)
 Bradford Reed, What's Good for the Goose Is Good (Youngbloods, 2019)
 Alan Silva, H.Con.Res.57/Treasure Box (Eremite, 2003)
 Yo La Tengo, Nuclear War (Matador, 2002)
 Yo La Tengo, Summer Sun (Matador, 2003)
 Luther Thomas, Outcry (Nolabel, 2004)
 Soul-Junk, 1958 Sounds Are Active (Sounds Familyre, 2003)
 Spring Heel Jack, Masses (Thirsty Ear, 2001)
 Kayos Theory, Experiments of Truth (Monsoon-Music, 2017)

References

External links
 Discography
 A 2001 Interview:
 Discussing anarchism, etc.
 MantraMatic

1945 births
Living people
Musicians from New York City
Avant-garde jazz musicians
American jazz saxophonists
American male saxophonists
Free jazz saxophonists
CIMP artists
Jazz musicians from New York (state)
21st-century American saxophonists
21st-century American male musicians
American male jazz musicians
Other Dimensions In Music members
AUM Fidelity artists
Thirsty Ear Recordings artists
Silkheart Records artists
RogueArt artists
People from Wilkinsburg, Pennsylvania
American anarchists

Daniel Carter (musician)


Fever er en dansk dokumentarfilm fra 2010 instrueret af Phie Ambo.

Handling
Julie Nord er billedkunstner. Forude venter en stor udstilling på ARoS, og Julie kæmper for at få styr på de sidste detaljer i sine mytiske, fabulerende værker. Men et enkelt billede vil bare ikke makke ret.

Filmen er et kig ind i en kunstners forsøg på at få egne værker til at virke. Filmen er et vindue på klem ind til en kunstnerisk proces med alt, hvad det indebærer af febervildelse, frustrationer og forløsning. En film om et magisk mytisk univers med egne love og liv, om at gøre oprør mod egne dogmer, om balancen mellem selvkontrol, selvkritik og selvforglemmelse, om at turde give slip og overgive sig til processen og om til slut at finde hjem ved hjælp af en lille dum fugl.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2010

Fever (dokumentarfilm)


El Museo del Belén es un museo localizado en Jerez de la Frontera (Andalucía, España).

El Museo

El Museo con sus 1.418 m de superficie alberga la Muestra del Belén Xerez, está ubicado en las antiguas bodegas de Williams & Humbert, siendo este casco de bodega remodelado y acondicionado para dicho fin, manteniéndose su estructura y fisionomía original del   quedando un espacio expositivo abierto en dos plantas: la planta baja acoge un espectacular Belén Monumental de estilo Hebreo de 240 m², "Salve Emmanuel", verdadera joya del arte belenístico actual, la muestra de dioramas escenografías populares navideñas, un área expositiva de belenes en diversos estilos y formatos, donde destacan el belén columnar o el retablo "belenes soñados", mostrando con ello la diversidad creativa de este arte popular. Además contiene una sala didáctica belenista (dedicada a conferencias, proyecciones, recitales de música navideña, presentación de libros y cursos técnicos). Mientras que la primera planta está dedicada a la muestra de belenes de Jerez, España y el Mundo, junto como el Gran Belén napolitano , que está construido siguiendo los cánones de montaje del  así como la galería de vitrinas expositivas donde se muestran piezas escultóricas de destacados autores belenistas: Pedro Ramírez, José Joaquín Pérez, José Domínguez, José Luis Mayo, Castells, Montserrat Ribes, Guadalupe  de Guzmán, Sucesores de Ángel Martínez, Moisés Halcón, Arte Cristiano de Olot. Dentro de sus fines también esta la difusión expositiva de autores noveles como futuro del arte belenista
Su contenido expositivo se renueva periódicamente, dándole al ente un carácter dinámico. El número de visitante va en aumento año tras año constatandose con ello el interés que suscita como foco dinamizador del turismo cultural en Jerez de la Frontera.

Comparado con otros espacios museísticos similares españoles destaca por su tamaño: 1.418 metros cuadrados, manteniendo sus puertas abiertas durante todo el año. En su primera Navidad superó las 8.000 visitas. , aumentando su número año tras año.

Cada año la Muestra se renueva con nuevos belenes. En 2011 fue la fecha de su apertura al público con la presentación del belén monumental "Salve Emmanuel".

Referencias

https://www.youtube.com/watch?v=lAo_7qJbkGk

Enlaces externos

 Vídeo promocional
 Apertura del Museo del Belén e inauguración del "Gran nacimiento monumental"
 Jerez abre el lunes 17 su Museo del Belén, en una antigua bodega, con esquema del edificio

Museos monográficos de España
Museos de España inaugurados en 2011
Belen
Belenismo

Museo del Belén


Netherton is the name of several places:

England
Netherton, Farway, a manor house in Devon
Netherton, Hampshire
Netherton, Merseyside
Netherton, Northumberland
Netherton, Oxfordshire
Netherton, Peterborough, Cambridgeshire
Netherton, Teignbridge, a location in Devon
Netherton, West Midlands
Netherton Tunnel Branch Canal
West Yorkshire
Netherton, Kirklees
Netherton, Wakefield
Netherton, Worcestershire

Scotland
Netherton, Glasgow
Netherton, North Lanarkshire
Netherton, Stirling

New Zealand
Netherton, New Zealand, a locality in Waikato Region

See also
Nethertown, Cumbria

Netherton


An Anthurium tunquii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Bernard Croat. An Anthurium tunquii in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium tunquii


Ding Junhui (; born 1 April 1987) is a Chinese professional snooker player. He is the most successful Asian player in the history of the sport and widely regarded as the greatest Asian player of all time. Throughout his career, he has won 14 major ranking titles, including three UK Championships (2005, 2009, 2019). He has twice reached the final of the Masters, winning once in 2011. In 2016, he became the first Asian player to reach the final of the World Championship.

Ding began playing snooker at age nine and rose to international prominence in 2002 after winning the Asian Under-21 Championship and the Asian Championship. At age 15, he became the youngest winner of the IBSF World Under-21 Championship. In 2003, Ding turned professional at the age of 16. His first major professional successes came in 2005 when he won the China Open and the UK Championship, becoming the first player from outside Great Britain and Ireland to win the title.

During his career, he has compiled more than 600 century breaks, including six maximum breaks, in professional play. He is the only Asian player to be ranked world number one, which he first achieved in 2014 to become the 11th player to reach the top spot. He is a long-time resident of Sheffield, England, and owns the Ding Junhui Snooker Academy in the same city.

Early life
Ding Junhui was born on 1 April 1987, in Yixing, Jiangsu. At eight years old, Ding tagged along with his father, a pool enthusiast, who wanted to practice with a local pool expert. When his father went for a toilet break, Ding took the cue and played with the professional. Ding won the game before his father returned. Since then, Ding's parents supported him in cue sports training, particularly snooker. At age nine, he was taken by his father to the training center of the Chinese national snooker team near Shanghai and persuaded his mother to sell their home and grocery business so Ding could continue playing snooker as a career. The family moved to Dongguan, Guangdong, and Ding left formal education at age 11 to practice snooker for eight hours each day.

Career

Early career
Ding rose to international prominence in 2002 at age 15, when he won the Asian Under-21 Championship, the Asian Championship, and became the youngest ever winner of the IBSF World Under-21 Championship. He was unable to progress much in 2003 when both Asian tournaments were canceled because of the 2002–03 SARS virus outbreak, but he reached the semi-finals of the IBSF World Under-21 Championship, and the World Professional Billiards and Snooker Association (WPBSA) awarded him a concession to play on the main snooker tour, which enabled him to turn professional in September 2003. In the same year, Ding became the number-one-ranked player in China.

First UK Championship and reaching the top-16 (2004–2007)
In February 2004, Ding was awarded a wildcard entry to the Masters held in London. In the wildcard round, he beat the world number 16 player Joe Perry. In the first round, he lost 5–6 to Stephen Lee after leading 5–2. In April 2005, Ding celebrated his 18th birthday by reaching the final of the China Open in Beijing, defeating world top 16 ranked players Peter Ebdon, Marco Fu, and Ken Doherty. In the final, Ding beat the world number three Stephen Hendry by 9–5 to win his first ranking tournament. The match was watched by 110 million people on China's national sports channel CCTV-5; it was the largest television audience recorded for a snooker match. In December 2005, Ding beat Jimmy White, Paul Hunter, and Joe Perry to reach the final of the UK Championship. In the final, he beat Steve Davis by 10–6 to become the first player from outside the UK to win the tournament. Ding's provisional world ranking rose from 62 at the start of the 2005–06 season to 27 at the end of the season.

At the 2006 China Open, Ding lost 2–6 in the semi-finals to eventual winner Mark Williams. During the Northern Ireland Trophy event, he beat Stephen Lee 6–1 in the semi-finals. In the final, Ding defeated Ronnie O'Sullivan 9–6 to win his third ranking tournament, becoming the third person under 20 to do so after O'Sullivan and John Higgins. In December 2006, Ding won three gold medals at the 2006 Asian Games, winning the single, double, and team snooker competitions. The following week, he reached the quarter-finals of the 2006 UK Championship as the defending champion, but lost 5–9 to his practice partner and eventual winner Peter Ebdon. Ding ended the 2006–07 season ranked world number nine, which was his first top-ten placement.

Youngest maximum break and wildcard Masters finalist (2007–2009)

In January 2007, Ding defeated Cao Xinlong 5–4 to reach the final of the Chinese National Championship in his home town of Yixing, Jiangsu. He defeated Xiao Guodong in the final by 6–2 to become the national champion again. On 14 January, Ding made a 147 break in his first-round match against Anthony Hamilton at the Masters, which was Ding's first maximum break and the first maximum break made at the competition since Kirk Stevens' in 1984. The break made Ding the youngest player to make a televised 147—a record previously held by Ronnie O'Sullivan—and the first Chinese player to make a televised maximum. Ding played O'Sullivan in the final, becoming the second-youngest player and the first Asian player to reach a Masters' final.

After Ding won the first two frames, O'Sullivan went on to dominate the match. This, along with the boisterous and hostile nature of the London crowd, led Ding to leave the table in tears during the twelfth frame when he was trailing 3–8 in the best-of-19-frames contest. Ding appeared resigned to defeat, taking little time to consider his shot selection, and shook hands with O'Sullivan after the frame. O'Sullivan consoled Ding and they walked arm-in-arm to the backstage area. Because it was the last frame before the mid-session interval, it was uncertain whether Ding had conceded the match. O'Sullivan won the match in the first frame after the interval; Ding later said he thought the match was a "best of 17".

Ding was defeated in the first round of the next two consecutive tournaments, losing 2–5 to Stephen Maguire in the 2007 Malta Cup and 1–5 to Jamie Cope in the Welsh Open. In March 2007, Ding qualified for the televised stages of the World Championship for the first time after beating Mark Davis in the final qualifying round. His losing streak in ranking tournaments continued, with a 3–5 loss to Barry Hawkins in the first round of the China Open and a 2–10 loss against O'Sullivan at the World Championship. Despite this, Ding ended the 2006–07 season ranked world number 11.

The following season, Ding was consistent, reaching the last 16 of all-but-one ranking event. However, he failed to reach a single semi-final, causing him to drop to number 13 in the world rankings. At the 2008 World Snooker Championship, Ding reached the second round for the first time, beating Marco Fu 10–9 before losing 7–13 to Stephen Hendry. During the 2007 Premier League Snooker, Ding recorded 495 unanswered points (most points without reply) against Stephen Hendry, setting a record for the most unanswered points in any professional snooker tournament. The record was surpassed in 2014 when Ronnie O'Sullivan recorded 556 unanswered points against Ricky Walden.

Ding started the 2008–09 season on a high, winning the Jiangsu Classic after beating Ryan Day 4–0 in the semi-final and Mark Selby 6–5 in the final. In October, he participated in the third event of the World Series of Snooker. Ding won the event after defeating Ken Doherty 6–4 in the final. In the fourth event in November, Ding defeated Mark Selby 4–2 in the semi-final, before losing 0–5 to John Higgins in the final. On 16 December, in his second-round match against John Higgins at the 2008 UK Championship, Ding scored a maximum 147 break in the third frame.

Second UK Championship (2009/2010)
Ding began the 2009/2010 season by reaching the quarter-finals of the Shanghai Masters. He reached the final of the Grand Prix by defeating Matthew Stevens 5–4 in the first round, Stephen Maguire 5–1 in the second round, Peter Ebdon 5–2 in the quarter-finals, and Mark Williams 6–1 in the semi-finals, losing 4–9 to Neil Robertson in the final. At the 2009 UK Championship, Ding reached the final after defeating Mike Dunn 9–5, Shaun Murphy 9–3, Ali Carter 9–8, and Stephen Maguire 9–5. He went on to defeat John Higgins 10–8 in the final to win his second UK title.

After losing against Mark Selby 1–6 at the Masters and Jamie Cope 3–5 at the Welsh Open, Ding returned to form, scoring nine century breaks on his way to the final of the China Open. He lost 6–10 to Mark Williams despite leading 5–4 at the end of the first session. At the World Championship, Ding defeated Stuart Pettman 10–1 in the first round. He lost 10–13 against Shaun Murphy in the second round. Ding ended the season ranked world number five, an increase of eight places from the previous season.

Masters winner (2010/2011)
At the 2010 Wuxi Classic, Ding lost 8–9 in the final despite leading 8–2. Ding reached the second round of the Shanghai Masters and the quarter-finals of the World Open, where he lost 1–5 to Jamie Cope and 2–3 to Mark Williams. Ding failed to defend his 2010 UK Championship title, losing 8–9 against Mark Allen. In January 2011, Ding reached his second Masters final, beating Jamie Cope 6–3 in the semi-final. Ding won the Masters for the first time, beating Marco Fu 10–4 in the first-ever all-Chinese Masters final.

Ding had a career-best run at the 2011 World Snooker Championship. He beat Jamie Burnett 10–2 in the first round, advancing to the last 16 of the World Championship for the fourth consecutive year. He played Stuart Bingham in the second round; he was losing 9–12 with his opponent needing one frame for victory but Ding made a comeback, winning four consecutive frames to win 13–12 and reach the quarter-finals of the world championship for the first time in his career. In his quarter-final with Mark Selby, Ding led 10–6 after the first two sessions of the match. Selby built strong momentum by winning the first four frames of the last session to level at 10–10. Ding won the match 13–10 to set up a semi-final against Judd Trump. In their semi-final, Ding and Trump were level at 12–12 after the third session. In the last session, Trump built momentum and led 14–12 but Ding won the next three frames with a 138 break to tie Mark King for highest tournament break and a 119 break. Ding lost the next three frames and lost the match 15–17. He ended the season with a career-high ranking of world number four.

Fifth ranking event win (2011/2012)
At the 2011 Wuxi Classic, Ding lost 5–6 to Mark Selby in the semi-finals, failing to reach the tournament's final for the first time. At the World Cup, Ding and Liang Wenbo partnered to represent China. They won the final, 4–2, against Northern Ireland. Ding lost 2–5 against Stuart Bingham in the first round of the Australian Goldfields Open. At the second event of the Players Tour Championship, Ding reached the final but lost 0–4 against Judd Trump. Ding was knocked out by Neil Robertson 6–2 in the quarter-finals of the 2011 UK Championship. Ronnie O'Sullivan defeated Ding in the Masters for the third time in his career, losing in the first round 4–6.

Ding beat Mark Selby in the 2012 Welsh Open to win his fifth ranking tournament and £30,000. Ding's form continued. He won the 2012 Championship League tournament and a place in the 2012 Premier League. Ding reached the semi-finals of the China Open but was eliminated after losing 3–6 to eventual winner Peter Ebdon. Ding ended the season with a defeat in the first round of the World Championship, losing 9–10 to Ryan Day having had a 9–6 lead. After the match, Ding criticized the condition of the tables at the event and the attitude of the audience, saying both were "rubbish". He finished the year ranked world number 11, having dropped seven places during the season.

Players Tour Championship (2012/2013)

Ding did not progress past the second round of the first six ranking events of the 2012–13 season and found himself ranked world number 11 in December. He won the minor-ranking Scottish Open, defeating Anthony McGill in the final. Ding's form then improved; at the Welsh Open, he beat Mark King, Mark Allen, and Robert Milkins to reach the semi-finals, where he was beaten 5–6 by Stuart Bingham. At the World Open, he was defeated 0–5 by John Higgins in the quarter-finals. His title at the Scottish Open formed part of the Players Tour Championship events. Ding finished sixth on the order of merit to qualify for the finals.

At the finals, Ding made the fifth 147 of his career in the first frame of his quarter-final against Allen and made two more century breaks in a 4–3 win. He beat Kurt Maflin 4–0 in the semi-finals; in the final, he recovered from 0–3 against Neil Robertson to take his sixth ranking title with a 4–3 win. Ding made eight century breaks in the 20 frames he won during the tournament; no other player scored more than one. His poor form in tournaments played in China continued; he was beaten 3–5 by Barry Hawkins in the first round of the China Open. Ding beat veteran Alan McManus 10–5 in the first round of the World Championship and recovered from 2–6 after the first session against Mark King in the second round to lead 9–7 after the next session and won 13–9. Ding faced Barry Hawkins in the quarter-finals and played inconsistently throughout the match, losing 7–13. His end-of-season world ranking was 10.

Three consecutive ranking wins (2013/2014)

In the second round of the 2013 Wuxi Classic, Ding lost 1–5 to Joe Perry. At the minor-ranking Bluebell Wood Open, he made a rare 146 break while beating Jimmy Robertson in the quarter-finals before losing 3–4 to Marco Fu in the semi-finals. In September 2013, Ding won his seventh ranking event title at the Shanghai Masters. The final against Xiao Guodong was the first all-Chinese final of a ranking event in the history of snooker. Ding made a century break and seven more breaks above 50 to win 10–6. He then played at the Ruhr Open, a minor-ranking event, losing 1–4 to Mark Allen in the final.

Following that, Ding played in the first Indian Open, defeating Aditya Mehta 5–0 in the final to become the first player to win back-to-back major-ranking event titles in the same season since Ronnie O'Sullivan in 2003. Ding continued dominating the game in the following major ranking event, the International Championship, where he beat Graeme Dott 9–7 in the semi-finals with a 63-point clearance in the last frame. In the final—the second all-Chinese ranking event final in three ranking events—Ding and Marco Fu compiled seven century breaks; Ding five and Fu two. Ding rallied from 8–9 down to win the final two frames and became the first player to win three consecutive major-ranking events since Stephen Hendry won five consecutively in 1990.

After his hat-trick, Ding reached world number three in the rankings for the first time in his career, before reaching number two just behind Neil Robertson. Ding won two more ranking titles; the German Masters, beating Judd Trump 9–5 in the final, and the China Open by beating Robertson 10–5 in the final to equal Hendry's season record of five wins. He was also the runner-up in the Welsh Open to Ronnie O'Sullivan. At the World Championship, however, Ding was defeated by world number 75 Michael Wasley 10–9 in the first round, which Ding had led 6–3 and 9–8. Ding finished the season ranked world number two—a career high—and was held off the number-one spot by Mark Selby, who won the World Championship. Ding was fined £5,000 and referred to the WPBSA Disciplinary Committee by the WSL for failing to attend their awards dinner.

2014/2015
At the start of the 2014–15 season, Ding failed to qualify for the televised stages of the 2014 Wuxi Classic, losing 0–5 to Oliver Brown in the qualifiers. Ding, however, then won the Yixing Open with a 4–2 victory over Michael Holt in the final. At the Shanghai Masters, he was defeated 6–4 by Stuart Bingham in the semi-finals after losing the last four frames of the match. Ronnie O'Sullivan eliminated Ding 6–4 in the semi-finals of the Champion of Champions.

In the third round of the 2014 UK Championship, Ding fought from 1–5 down to send his match against James Cahill to a deciding frame. Ding recovered from needing three snookers in the tenth frame when world 100-ranked Cahill left a free ball. In the final frame, however, Ding missed a red when on a break of 32, which allowed Cahill a chance to knock him out, which he did. Despite the loss, Ding became the 11th world number one and first from Asia thanks to early eliminations of Mark Selby and Neil Robertson.

Ding held the top spot for a week before Robertson reclaimed it. Ding's poor form continued into 2015 as he was eliminated in the first round in six successive events: 3–6 to Joe Perry at the Masters; 4–5 to Ryan Day at the German Masters; 1–4 to world number 115 Lee Walker at the Welsh Open; 3–4 to Thepchaiya Un-Nooh at the Indian Open; 1–4 to Ricky Walden at the World Grand Prix; and 1–4 to Joe Perry at the 2015 Players Championship Grand Final. His form improved at the China Open as he defeated Marcus Campbell and Mark Davis—both 5–1—and Mark Williams 5–2 to reach the quarter-finals, where he beat John Higgins 5–4 on the colors. In Ding's second ranking-event semi-final of the season, he tied the scores at 5–5 after being 3–5 down to world number 56 Gary Wilson but lost the deciding frame.

In the opening rounds of the World Championship, Ding came back from 0–4 down against Mark Davis to win 10–7 and from 1–5 down against John Higgins to win 13–9. Ding lost the first six frames of his quarter-final match against Judd Trump and was beaten 13–4. He ended the season ranked world number four.

World Championship finalist (2015/2016)
In the quarter-finals of the Shanghai Masters, Ding lost 4–5 on the final black to Kyren Wilson. Ding won the Haining Open, defeating Ricky Walden 4–3 in the final. It was Ding's first title carrying ranking points in 16 months. In the main ranking events, he was knocked out in the second round of the International Championship and in the first round of the 2015 UK Championship by amateur player Adam Duffy. After losing to Duffy, Ding's press conference, during which he swore and criticized the conditions at the event, lasted less than one minute. He also failed to qualify for the German Masters and was knocked out in the first round of the Masters by Stuart Bingham.

Ding made the sixth 147 break of his career in the quarter-finals of the Welsh Open against Neil Robertson. Ding also made a 120 but these were the only frames he won and he was defeated 5–2.
At the World Grand Prix, Ding beat Ben Woollaston 4–3, Peter Ebdon 4–0, and Thepchaiya Un-Nooh 4–3 to reach his first semi-final of the season against Shaun Murphy, which he lost 3–6. In the quarter-finals of the PTC Finals, Ding was defeated 4–2 by Barry Hawkins and he lost 1–5 to Lee Walker in the China Open qualifying. Ding, who had won five ranking events two seasons before, had left the world's top 16 and needed to qualify for the World Championship. He did so by winning three matches, conceding seven frames. He compiled his 400th century break of his career during this run. Ding beat Martin Gould by 10–8 and Judd Trump by 13–10 in the first and second rounds, respectively. He defeated Mark Williams 13–3 in the quarter-finals and Alan McManus 17–11 in the semi-final, during which he set a new record of seven century breaks, the most scored by a single player in a World Championship match at the Crucible Theatre. With this victory, Ding became the first Asian player to reach the final of the World Championship. He made 15 century breaks during the championship, one short of the record of 16 set by Stephen Hendry in the 2002 Championship. Ding lost the final 14–18 to Mark Selby. His end-of-season world ranking was nine.

First Six-red World Championship (2016/2017)
Ding won the 2016 Six-red World Championship, beating Stuart Bingham on the final black in the final by 8–7. Ding won his second Shanghai Masters title, defeating Mark Selby 10–6 in the final. It was the 12th ranking-tournament win of his career and he also became the first player to win the event twice. Ding defeated John Higgins 6–2 and Judd Trump 9–4 to reach the final of the International Championship, where he made a high break of 47 but Mark Selby won the last seven frames to beat him 10–1. In the semi-finals of the 2016 Champion of Champions, Ding made four centuries but was beaten 6–5 by Higgins. He lost 2–6 to Jamie Jones in the third round of the UK Championship. In the first round of the Players Championship, Ding recovered from being 0–4 down to Higgins to win 5–4. He then defeated Anthony Hamilton 5–2. Ding was 5–3 up against Marco Fu in the semi-finals but lost the match 5–6.

Ding was eliminated from the China Open in the quarter-finals after losing 1–5 to Kyren Wilson. At the World Championship, Ding beat Zhou Yuelong in the first round by 10–5 and, after leading 6–2 and 9–7, Liang Wenbo was leading Ding 13–11 in the second round. Ding made a 132 break to level the match and a 70 in the decider to progress with a score of 13–12. He played Ronnie O'Sullivan in the quarter-finals. Despite a career-record ten losses and two wins prior to the match, Ding won 13–10. In his semi-final with Mark Selby, Ding made two consecutive centuries to end the third session at 12–12. He won two frames from 16 to 13 down but missed a blue in the next frame and lost 15–17. Ding said his game would continue to improve as he had played with more confidence and aggression throughout the event. He ended the season ranked world number four.

World Cup win (2017/2018)
At the 2017 World Cup, Ding and China's number-two player, Liang Wenbo, defeated the English pair, Judd Trump and Barry Hawkins, in a deciding frame, winning the event 4–3. Ding led the Chinese team at the CVB Snooker Challenge, losing 9–26 to the British team. He lost 1–6 to the captain of the British team, Ronnie O'Sullivan. He then participated in the second China Championship but was defeated in a 5–0 whitewash to Alan McManus in the last 32 in a rematch of the semi-finals of the 2015 World Championship. As the defending Six-red World Champion, Ding lost 1–6 to Marco Fu in the last 16. Ding won the World Open, beating Luca Brecel 6–4 in the semi-finals and Kyren Wilson 10–3 in the final.

In 2018, Ding returned to form and reached the final of the World Grand Prix, where he won a 6–5 victory over Mark Selby in the semi-final. Ding struggled in the final, losing 3–10 to Ronnie O'Sullivan. He finished the season ranked world number six.

2018/2019
At the 2018 Six-red World Championship, Ding defeated Luca Brecel 7–6 in the semi-final, but lost 4–8 to Kyren Wilson in the final. At the 2018 Shanghai Masters, he won his second round match 6–3 against Mark Allen. He then beat Mark Selby 6–5 in the quarter-final, before losing 9–10 to Barry Hawkins in the semi-final.

In January 2019, Ding participated in the Masters, beating Jack Lisowski 6–1 in the first round and Luca Brecel 6–5 in the quarter-final. He lost 3–6 to Ronnie O'Sullivan in the semi-final. At the 2019 German Masters, Ding defeated Fergal O'Brien 5–3 in the last 32 and Xiao Guodong 5–4 in the last 16. However, he lost 3–5 to Duane Jones in the quarter-final. At the 2019 World Snooker Championship, Ding beat Anthony McGill 10–7 in the first round, but lost 9–13 to Judd Trump in the second round. His end-of-season world ranking was ten.

Third UK Championship (2019/2020)
In the 2019–20 season, Ding and compatriot Yan Bingtao participated in the World Cup. They beat Andy Lee and Cheung Ka Wai 4–0 in the quarter-finals, before losing 1–4 in the semi-finals to eventual winners John Higgins and Stephen Maguire. Ding reached the quarter-finals of the 2019 International Championship. At the 2019 Six-red World Championship, he reached the quarter-finals, losing to Gary Wilson after a 5–4 lead.

At the 2019 UK Championship, Ding beat Ronnie O'Sullivan 6–4 in the last 16. He defeated Liang Wenbo in the quarter-finals and Yan Bingtao in the semi-finals, both by 6–2. In the final, Ding beat Stephen Maguire 10–6, clinching his third UK title and his first since 2009. His win made him the fifth player to win the UK title three or more times, and it was his first ranking event win since 2017. Throughout the competition, Ding compiled ten century breaks, including four during the final. Following the event, his ranking increased seven spots to ninth. Due to the COVID-19 outbreak, Ding did not participate at another event until the 2020 World Snooker Championship. At the World Championship, Ding led Mark King 9–7 in their first round match before King won two 50-minute frames to level the match at 9–9 and send it into a decider. Ding won the deciding frame to progress 10–9 where he would face O'Sullivan in round two. After two very tight sessions, the players were tied at 4–4 and then 8–8 going into the third and final session. O'Sullivan proved too strong in the third session and Ding eventually lost the match 10–13.

Fall from the top 16 (2021)
Ding's best performances during the 2020–21 season were reaching the quarter-finals of four ranking tournaments as well as the quarter-finals of the Champion of Champions. His season ended with a 9–10 loss to Stuart Bingham in the first round of the 2021 World Snooker Championship. By late 2021, he had won just one ranking event in the previous four years, had missed many tournaments through choice or circumstance, and had struggled to practice while spending long stretches of time in China during the COVID-19 pandemic. After he lost 3–6 to world number 55 Sam Craigie in the last 64 of the 2021 UK Championship, he fell out of the top 16 in the world rankings, meaning that he did not qualify for the Masters for the first time since he was 18 years old in 2006. Speaking on BBC Two after Ding's loss to Craigie, seven-time world champion Stephen Hendry expressed concern about Ding's future in the sport: "I don't know what has happened to Ding. I don't know whether we have seen the best of him. He looks like he doesn't really care that much anymore... Any pressure balls he does not look like getting anymore. I don't know where Ding goes from here." After Ding lost 3–4 to world number 65 Zhang Anda in the qualifying round of the Scottish Open, pundit Alan McManus echoed Hendry's concerns, stating that Ding had "big problems to fix." In January 2022, Ding was ranked 30th in the world, was 68th on the one-year ranking list, and had fallen to become China's fourth-ranked player, behind Zhao Xintong, Yan Bingtao, and Zhou Yuelong.

Ding beat compatriot Tian Pengfei 6–4 and David Lilley 10–7 in the third and final qualifying rounds of the 2022 World Championship but lost 8–10 to Kyren Wilson in the first round, showing signs of frustration during the match. It was Ding's 16th consecutive year at the Crucible.

Before the 2022 UK Championship, Ding had fallen to 38th in the world rankings and had to win two qualifying matches to reach the tournament's main stage. However, Ding reached his first ranking final in three years with wins, including a 6–0 whitewash of world number one O'Sullivan in the quarter-finals. Ding lost 7–10 to Mark Allen in the final, despite having led 6–1. As runner-up, he advanced from 38th to 19th place in the world rankings.

Achievements
Ding won three consecutive ranking tournaments in 2013. In Triple Crown events, he has reached the World Championship finals once, becoming the first Asian player to reach the final of the World Championship in 2016 before losing 14–18 to Mark Selby. He has reached the finals of the UK Championship four times, winning in 2005, 2009, and 2019 and losing in 2022. He has made two appearances in the Masters' final, losing in 2007 and winning in 2011.

During his professional playing career, Ding has compiled more than 600 competitive century breaks and six 147 maximum breaks in professional competition. His first maximum break came at the 2007 Masters at the age of 19 years and seven months, making Ding the youngest player to have made a televised 147. Ding's second maximum break came at the 2008 UK Championship. His third came in the first round of the FFB Snooker Open in 2011. Two days later, he compiled his fourth maximum in a 4–1 victory against James Cahill. The fifth maximum came in his quarter-final of the 2013 PTC Finals against Mark Allen. On 19 February 2016, he made his sixth maximum against Neil Robertson in the quarter-finals of the Welsh Open.

Personal life

Ding enrolled at Shanghai Jiao Tong University in 2006 to study Business Administration and Management. He is a long-time resident of Sheffield, England. He practices at the English Institute of Sport in Sheffield. Ding is a patron of Sheffield United F.C.

In 2014, Ding married Zhang Yuanyuan, also known as Apple Zhang. The couple's daughter was born in August 2018. Ding's mother, Chen Xijuan, passed away from cancer in January 2017, aged 55.

In popular culture
A 26-episode cartoon series, Dragon Ball No.1, by Beijing-based D5 Studio, which is based on Ding's growth from a shy boy to a snooker star, was broadcast on Chinese television in 2010.

Performance and rankings timeline

Career finals

Ranking finals: 21 (14 titles)

Minor-ranking finals: 7 (4 titles)

Non-ranking finals: 14 (6 titles)

Team finals: 3 (2 titles)

Pro-am finals: 4 (2 titles)

Amateur finals: 3 (3 titles)

See also

References

Further reading
 April 2007 Interview with Snooker player Ding Junhui (archived copy) by The Independent (UK), originally published 20 April 2007

External links

 Official iPhone App Website

 Snooker Players List at Pabsa.org
 Player profile on Global Snooker

1987 births
People from Yixing
Living people
Chinese snooker players
Masters (snooker) champions
UK champions (snooker)
Shanghai Jiao Tong University alumni
Sportspeople from Wuxi
Asian Games medalists in cue sports
Cue sports players at the 2002 Asian Games
Cue sports players at the 2006 Asian Games
Cue sports players at the 2010 Asian Games
World champions in snooker
World number one snooker players
Asian Games gold medalists for China
Asian Games silver medalists for China
World Games silver medalists
Medalists at the 2002 Asian Games
Medalists at the 2006 Asian Games
Medalists at the 2010 Asian Games
Competitors at the 2005 World Games

Ding Junhui


Frederick House River ist ein Fluss im Cochrane District der kanadischen Provinz Ontario.

Er bildet den Abfluss des Night Hawk Lake. Er durchfließt in nördlicher Richtung den benachbarten Frederick House Lake.
10 km nördlich befindet sich der Frederick House Lake Control Dam, welcher den Abfluss reguliert.

Weitere 10 km abstrom befinden sich die Wanatango Falls. Dort befindet sich der Bau eines Wasserkraftwerks in Planung.
Das Kraftwerk soll mit einer Leistung von 4,67 MW ausgestattet werden.
Es soll als Laufwasserkraftwerk mit eingeschränkter Speicherkapazität betrieben werden.
Es soll so in der Lage sein, über Nacht und an Wochenenden einen Teil des Wassers zurückzuhalten, um dann in der restlichen Zeit auf eine erhöhte Wassermenge zurückgreifen zu können.
Dies bildet einen Kompromiss zwischen einer optimalen Energieausbeute und einem möglichst minimalen Eingriff in die Natur und den Wasserhaushalt.

Der Frederick House River fließt weiter in nördlicher Richtung und erreicht nach 100 km den von Osten kommenden Abitibi River.

Der Name des Flusses und des in seiner Nähe gelegenen ehemaligen Handelspostens Frederick House (1785–1821) der Hudson's Bay Company wurden nach Frederick Augustus, Duke of York and Albany benannt.

Weblinks

Einzelnachweise

Cochrane District
Frederick Augustus, Duke of York and Albany als Namensgeber

Frederick House River


Anthony Andrew Rees (født 1. august 1964 i Merthyr Tydfil, Wales) er en walisisk tidligere fodboldspiller (angriber). Han spillede én kamp for det walisiske landshold, en venskabskamp mod Norge i 1984.

Rees tilbragte størstedelen af sin klubkarriere i England, hvor han spillede for klubber i hver af landets fire øverste fodboldrækker. Han tilbragte blandt andet fem år hos Birmingham City, og var også tilknyttet den anden store Birmingham-klub, Aston Villa.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Wales
Fodboldspillere fra Aston Villa F.C.
Fodboldspillere fra Shrewsbury Town F.C.
Fodboldspillere fra Birmingham City F.C.
Fodboldspillere fra West Bromwich Albion F.C.
Fodboldspillere fra Peterborough United F.C.
Fodboldspillere fra Grimsby Town F.C.
Fodboldspillere fra Barnsley F.C.

Tony Rees


Peter Heinrich Andreas Schultz (né le  à Hanovre, mort le  dans la même ville) est un peintre hanovrien.

Biographie
Heinrich Schultz naît au moment de l' et grandit lors de l'occupation par Napoléon.
Schulz reçoit ses premières leçons de dessin du graveur et peintre , qui meurt peu après. Schulz devient l'élève de Johann Heinrich Ramberg. Schulz vit à Dresde à partir de 1818 et étudie en Italie de 1823 à 1826 avant de s'installer à Hanovre en 1830.

Avant même le début de la révolution industrielle dans le royaume de Hanovre, Schulz est l'un des initiateurs de l'Association d'art de Hanovre, fondée en 1832, aux côtés de l'architecte , du sculpteur , du peintre  et d'autres.

De l'année de fondation de 1831 et jusqu'au début de la fondation de l'Empire allemand en 1876, Schulz est le premier professeur de dessin à main levée à l'École polytechnique de Hanovre. Il a notamment pour élèves Edmund Koken, Theodor Kotsch, , Wilhelm Busch…

Bibliographie
 Alexander Dorner: Hundert Jahre Kunst in Hannover. 1750–1850, Gabe an die Vereinsmitglieder sowie an neueintretende Mitglieder, Hannover: Kunstverein Hannover e. V. (teilweise auch im Buchhandel bei F. Bruckmann Verlag, München), 1932, S. 33, 92 u.ö.; Vorschau

Notes et références

Liens externes

Peintre allemand du XIXe siècle
Peintre néo-classique
Peintre portraitiste prussien
Peintre d'histoire
Dessinateur prussien
Naissance en août 1797
Naissance à Hanovre
Décès en mai 1886
Décès à 88 ans
Décès à Hanovre
Décès dans la province de Hanovre
Naissance dans l'électorat de Brunswick-Lunebourg
Professeur à l'université Gottfried-Wilhelm-Leibniz de Hanovre

Heinrich Schulz


IK Sirius er en svensk fodboldklub fra Uppsala, der spiller i den svenske række, .

Danske spillere

 Marcus Mathisen
 Magnus Kaastrup

Eksterne henvisninger
 IK Sirius hjemmeside

Fodboldklubber i Sverige
Uppsala
Etableret i 1940
Fanejede fodboldklubber

IK Sirius Fotboll


ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම මේ වන විට, එනම් 2017 නොවැම්බර් සහ දෙසැම්බර් යන මාස තුලදී, ඉන්දියාවෙහි සංචාරයක නිරත වෙමින් සිටියි.මුල් න්‍යායපත්‍රය පරිදී, සංචාරය සඳහා ටෙස්ට් තරග තුනක්ද, එක් දින ජාත්‍යන්තර (එදිජා) පහක්ද සහ 2018 පෙබරවාරි මාසයෙහිදී ඇරඹෙන විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර (වි20ජා) තරගයක්ද අඩංගු විය.

2017 මාර්තු මාසයෙහිදී , ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනය (SLC) විසින්, ශ්‍රි ලංකාව, ඉන්දියාව සහ බංග්ලාදේශය සහභාගී වන සීමිත ඕවර තුන්කොන් තරගාවලියක් වන  නිදහස් කුසලානය 2017–18 සඳහා දින ප්‍රකාශයට පත්කෙරිණි. මෙය පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණේ  2018 වසරෙහි මැයි මාසයෙහිය. ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් සභාපති තිලංග සුමතිපාල පැවසුවේ මෙම ඉන්දීය සංචාර තරගාවලියෙහි පැවැත්වීමට නියමිතව තිබූ සමහරක් සීමිත-ඕවර තරග, ඒ අනුව  නිදහස් කුසලාන තරගාවලියෙහි ක්‍රීඩා කෙරෙන බවය. ඒ අනුව තරග සංචාරය සඳහා සංශෝධිත න්‍යාය පත්‍රයෙහි ටෙස්ට් තරග තුනක්, එදිජා තුනක් සහ වි20ජා තුනක් අඩංගු විය.

එක්දින සහ විස්සයි20 තරගාවලියේදී විරාත් කෝලි වෙනුවට රෝහිත් ශර්මා ඉන්දීය කණ්ඩායමේ නායකත්වයට පත්විය. එමෙන්ම උපුල් තරංග වෙනුවට තිසර පෙරේරා ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ එක්දින සහ විස්සයි20 නායකත්වයට පත්විය.

ඉන්දියාව ටෙස්ට් තරගාවලිය 1-0 ක් ලෙස ජයගත් අතර, තරග 2 ක් ජය පරාජයෙන් තොරව නිමා විය.

ඉන්දියාව එක්දින තරගාවලිය 2-1 ක් ලෙස ජය ගත්තේය.

වි20ජා තරගමාලාවේ සිට ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පුහුණුකරුවා ලෙස චන්දික හතුරුසිංහ පත්විය.

පුහුණු තරග

දෙදින: ඉන්දීය ක්‍රිකට් සභාපති එ ශ්‍රී ලංකාව

ටෙස්ට් තරගමාලාව

1 වන තරගය

2 වන තරගය

3 වන තරගය

දිල්ලියේ වායු දූෂණය
තුන්වන ටෙස්ට් තරඟයේ දෙවන දිනය අතරතුර, දිල්ලි හි පැවති දුමාරය හේතුවෙන් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින්ට ක්‍රීඩා කිරීම නවතා පරිසර දූෂණය නිසා මුඛ ආවරණ පැළඳීමට සිදු විය. ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක ලහිරු ගමගේට හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතාවයක් ඇති බව වාර්තා විය. ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු නික් පොතාස් වාර්තා කළේ, ක්‍රීඩාංගණයේ පවතින දැඩි දූෂණය හේතුවෙන් ධනංජය ද සිල්වා සහ සුරංග ලක්මාල් නිතරම වමනය කළ බවයි. පස්වරු 12:32 සිට 12:49 දක්වා කාලය තුළ ක්‍රීඩාව නතර වූ අතර, එය ඉන්දීය පුහුණුකරු රවී ශාස්ත්‍රි පිටියේ විනිසුරුවරුන් සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට පිටතට පැමිණීමට හේතු විය. BCCI සභාපති සී.කේ.කන්නා ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමට චෝදනා කළ අතර ඉන්දීය ප්‍රේක්ෂකයින් කණ්ඩායම "melodramatic" ලෙස හැඳින්වූ අතර ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම කලබලයට පත් වූ බවට චෝදනා කළේය. 4 වන දින, ඉන්දියාවේ මොහොමඩ් ෂාමි ද පිටියේ වමනය කරන අයුරු දැකගත හැකි විය.

තරඟයෙන් පසුව, සහභාගී වූ රටවල් දෙකම දූෂණය ඉහළ මට්ටමක පවතින බැවින් දිල්ලි හිදී ටෙස්ට් තරඟය ක්‍රීඩා කිරීමේ තේරීම විවේචනය කරන ලදී. ශ්‍රී ලංකා කළමණාකරු අසංක ගුරුසිංහ පැවසුවේ හුස්ම ගැනීමේ අපහසුතා හේතුවෙන් කණ්ඩායම් දෙකම තම ඇඳුම් පැළඳුම් කාමරවල ඔක්සිජන් සිලින්ඩර භාවිතා කරන බවත්, ඉදිරි තරග වලදී වාතයේ ගුණාත්මක මීටර භාවිතා කිරීමට යෝජනා කළ බවත්ය. ඉන්දීය වෛද්‍ය සංගමයේ සභාපති කේ.කේ. අගර්වාල් පැවසුවේ මෙවැනි තත්ත්වයන් යටතේ ක්‍රීඩා කිරීමෙන් පෙනහළු හා හෘද රෝග ඇති විය හැකි බවත්, තරගයක් සඳහා වන තක්සේරු නිර්ණායකවලට වායුගෝලීය දූෂණය සාධකයක් ලෙස ඇතුළත් කිරීමට නිර්දේශ කළ බවත්ය.

එක්දින තරගමාලාව

1 වන තරගය

2 වන තරගය

3 වන තරගය

වි20ජා තරගමාලාව

1 වන තරගය

2 වන තරගය

3 වන තරගය

මුලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ඉන්දීය සංචාරය 2017-18


Emetullah Râbia Gülnûş Sultan (Osmanlıca: جولنوس سلطان d.1642 - ö. 6 Kasım 1715, İstanbul), Osmanlı İmparatorluğu'nun Valide Sultan'ı, İki ayrı padişahın annesi (II. Mustafa ve III. Ahmed) ve Sultan IV. Mehmed'in tek hasekisi. Osmanlı İmparatorluğunda Haseki Sultan unvanını kullanan son kadın sultan.

Kökeni
Kökenine ilişkin çeşitli rivayetler vardır. Yerleşik anlatıya göre Gülnuş Sultan,1646'da Girit'teki Resmo'nun  (Rethymno) Deli Hüseyin Paşa tarafından fethedilmesinden sonra buradan getirilen tutsaklardan biridir ve güzelliği nedeniyle saraya hediye edilmiştir Anthony Dolphin Alderson'a göre Resmolu Rum Verzizzi ailesindendir. Az sayıda da olsa, Venedikli bir İtalyan olduğunu iddia edenler de vardır. Gülnuş Sultan'ın kökeni hakkında başka bir öneriyi, ikincil Osmanlı kaynaklarının dışında kalan Avrupa kaynaklarını, Gülnuş Sultan'ın betimlendiği dönem gravürlerini ve bir halk şarkısını ele alan Manusakas dile getirmektedir. 1682‐84 arası Venedik Balyosu olarak görev yapan Giovanini Batista Donado'nun Ağustos 1684'te Venedik Senatosuna sunduğu rapordan aktaran yazar, onun Girit'teki iki Verzizzi ailesinden daha asil olana mensup Ortodoks bir Rum olduğunu; farklı kaynak ve gravürlerde geçen asıl adının Evmenia olduğunu ve 1643'te doğmuş olması gerektiğini belirtir. İlk olarak Vasilios Psilakis'in 1892 tarihli bir makalesinde yer verdiği bir Girit halk şarkısını ele alan Manusakas'a göre,şarkıda anlatılan kişi Gülnuş Sultan olmalıdır. Şarkıya göre, bir pazar sabahı ve yortu günü kaçırılan papaz Vorya'nın kızı İstanbul'a götürülmüş, padişahın haremine sunulmuş ve sonunda padişah annesi olmuştur. Bu şarkının farklı versiyonlarını değerlendiren Manusakas, şarkının Gülnuş Sultan'ın valide sultan oluşandan sonra Girit'te söylenmeye başladığına, sözlerinde gerçeği yansıtmayan bölümler olsa da genel anlatının doğru olduğuna hükmeder.

Fiziki Özellikleri
Esmer, düz siyah saçlı ve siyah gözlü, orta boylu, etine dolgun olarak tasvir edilmiştir. Ondan adını anmaksızın bahseden ilk yabancı Tavernier'dir. Tavernier, kendisinin ''çok güzel'' olduğunu bilhassa vurgular. Aynı zamanda dönemin Venedik elçisi, elbiselerini gördüğü ve görünüşe göre uzun boylu bir kadınınkine benzediğini söylenmiştir. Onu gören bir başka isim olan Belçikalı Theodoor van Merlen, Gülnuş Sultan'ın at üstündeki halini betimlerken ''çok güzel bir kadın'' olduğunu söylemiştir.

Sarayda Yükselişi
Valide Hatice Turhan Sultan'ın Kösem Sultanı bertaraf ettiği 1651'den sonra, o sırada 10 yaşında olan oğlu IV. Mehmed'in, buluğa ereceği günleri düşünerek beğendiği kimi acemi cariyeleri kendi gözetimi altında geleceğe hazırladığı; bunlardan Harem âdetlerince gül gibi anlamına gelen Gülnüş adı verilen kız, haremde belli bir eğitim görmüş ve burada İslâmî ilimlerin dışında, okuma-yazma eğitimi de almıştır.

1660'ta 17-18 yaşlarındayken ilk çocuğu olan kızı Hatice Sultan'ı doğurdu ardından 1664'te oğlu Şehzade Mustafa'yı doğurunca da kendisine 'haseki' sanının verildiği tahmin edilir. Şehzade Mustafa son 21 sene içinde Osmanlı Hanedanı'na katılan ilk erkek çocuğu olduğu için doğumu hem İstanbul'da hem Edirne'de muazzam şenliklerle kutlandı. Rycaut'dan öğrendiğimize göre IV. Mehmed bu doğuma öyle çok sevinmişti ki Gülnuş'u servete boğdu. Rycaut'ya göre oğlunun annesine büyük özen gösteren IV. Mehmed; onun maaşını ve hizmetlilerinin sayısını artırmıştı. Edirne'nin zanaatkârlarına onun için değerli taşlarla süslü muhteşem bir taç yapmalarını emretti; hatta çok sabırsızlandığından eseri bitirebilmeleri için gece ve gündüz sarayda kalmalarına izin verdi. 1670'de kızı Ümmü Gülsüm Sultan'ı, 1673'te ise ikinci şehzadesi, Şehzade Ahmed'i doğurdu.

1675'ten sonra ise en küçük kızı Fatma Sultan'ı doğurdu, böylelikle Gülnuş Sultan ve Sultan IV. Mehmed'in iki şehzade üç sultan olmak üzere beş çocuğu oldu. İki şehzade annesi olmak, Gülnuş Sultan'ın itibarının artmasına neden oldu. Ve Valide Hatice Turhan Sultan'dan sonra saraydaki en nüfuzlu ikinci kadın durumuna geldi. Valide Turhan Sultan'ın Gülnüş Sultan'ın gücünü sınırladığına şüphe yoktur.

Haseki Sultanlık Dönemi
IV. Mehmed'in av tutkusu ve hasekisine bağlı olduğu bilgisi yabancı kaynaklarda sıkça vurgulanır. Bazı kaynaklarda Gülnuş Sultan'ın IV. Mehmed'in gönlünde özel ve ayrıcalıklı bir yeri olduğu ve padişahın vaktini av ve aşkla geçirdiği yazar. 21 senelik aradan sonra hanedana bir erkek evlat vermesinin ve daha sonra ikinci oğlunu doğurmasının hasekinin bu ayrıcalıklı yerinde belirleyici olur. Öyle ki IV. Mehmed onu hiç yanından ayırmaz, çıktığı seferlere ve meşhur av partilerine onu da beraberinde götürür, Balkanlar'da ve Doğu Avrupa'da birlikte yol alırlar. Ve artık Osmanlı İmparatorluğu'nun en etkili kadın sultanlarından biri olma yolunda emin adımlarla ilerlemektedir.

Gülnuş Sultan'la padişah IV. Mehmed arasında yakın bir ilişki olduğu, özellikle Şehzade Mustafa'nın doğumundan sonra IV. Mehmed'in Gülnuş'u yanından hiç ayırmadığı bilinmektedir. Dönemin tarihçisi Hüseyin Behçeti'ye göre IV. Mehmed ava ve hasekisine eğilimliydi, bu yüzden sefere giderken yolda avlanmayı ve hasekisini yanına almayı ihmal etmezdi. Bu durum aynı dönemde Avrupa'da basılan gravürlere bile yansımıştır.

Şehzade Mustafa 1 yaşında iken, gümüşlerle işlenmiş özel arabasıyla İstanbul'dan Edirne'ye, oradan da Dimoteko'ya ilk gezisini yapmıştır. IV. Mehmed'in bu açılımı ise daha önce örneği görülmeyen türden bir açılımdır. Bu sayede Gülnuş Sultan, haremin kapalı dünyasının dışına çıkıp birçok yer görme şansına kavuşan belki de ilk ve tek haseki sultan olmuştu. Kocası sayesinde Filibe, Karinabat, Yanbolu, Bulgaristan, Teselya, Makedonya ve Romanya'yı görmüştü.

"Hükümdarı av peşinde bir orman muhafızına, o da Diana ya da dağ perisi misali bir avcıya dönüştü." şeklinde betimlenen Gülnuş Sultan ve IV. Mehmed, 1669 sonbaharında Kandiye'nin fethini avdayken öğrenmişler, bunun üzerine Selanik'te kışlayıp ata binip ava çıkarak bahara kadar Edirne'ye dönmemişlerdi.

Silahdâr Tarihi'nde, Kamaniçe seferi boyunca padişahın, Kubbe Veziri Şeytan İbrahim Paşa'yı, başhasekisi Gülnüş Sultan'ın muhafızlığına atadığı; İbrahim Paşa'nın bu görevi nedeniyle Babadağı'nda kışladığı yazılır. Hatta yolculuk esnasında Haseki Gülnuş Sultan'ın gümüş arabası şiddetli yağmur nedeniyle çamura saplanmış ve sadrazamla adamları arabayı balçıktan kurtarmak için çok uğraşmışlardı.Koçi denen özel kapalı arabalarda Balkanları aşan valide sultan, başhaseki Gülnüş Sultan, Şehzade Mustafa, padişahın kız kardeşleri Gevherhan ve Beyhan sultanlarla Harem kadroları için otağ-ı hümayuna yakın çevresi perdelenmiş harem çadırları kurulmuş ve burada konaklanmıştı. Kamaniçe'nin 28 Ağustos 1672'de fethedilmesi üzerine, kaledeki kiliseler devlet ileri gelenlerinin adına camiye çevrilirken bunlardan birine de Haseki Sultan'ın adı verilmişti. Böylece ilk defa bir haseki sultan adına yeni fethedilen şehirdeki bir kilise camiye çevrilmiş oldu.

Kamaniçe'nin ve Podolya eyaletinin alınmasının ardından 18 Ekim 1672'de Bucaş Antlaşması imzalansa da sonraki yıl IV. Mehmed, Hotin seferi için yeniden Ukrayna'ya gidecekti. Gülnuş Sultan bu sefere de katıldı.                                                Akpınar ve Hacıoğlupazarı'nda da sarayımsı ahşap konaklar yapılmış; bu arada Gülnüş Sultan'ın cariyeleri, hizmetlileri, özel eşyaları ve diğer gereksinimleri için, konforlu arabalar koşulmuştu. Bir hamilelik dönemini yollarda ve İsakçı'da geçiren Gülnüş Sultan, doğumun yaklaşması üzerine IV. Mehmed'e ikinci şehzadesini vermek için bu sefer sırasında konaklanan Hacıoğlupazarı'na gönderildi ve şehzade orada dünyaya geldi: "Mübarek Ramazan ayının 22. Pazar gecesi (M. 31 Aralık 1673) kerametli padişah hazretlerinin (…) Sultan Ahmed adlı bir şehzadesi vücuda gelip gayb perdesinin arkasından bu şahadet âlemine ayak basmakla Babadağı kasabasında, Hacıoğlupazarı'nda ve bilâd‐ı selase diye bilinen İstanbul, Bursa ve Edirne'de üç gün üç gece şehir donanması ferman buyurulmuştur." Böylece ilk defa bir şehzadenin sefer sırasında ve başkentten uzakta doğumuna tanıklık edilmiştir.

Gülnüş Sultan aynı zamanda dönemin siyasi gelişmelerinden de haberdar oluyordu. Nitekim 1672 ve 1673'te gerçekleşen Lehistan Savaşına IV. Mehmed ve Hatice Turhan Sultan'la birlikte Haseki Sultan da iştirak etti. Benzer şekilde 1682'de, II. Viyana Kuşatması için Belgrad'a gidilirken haseki sultan da alaya dâhil oldu.

Gülnüş Sultan'ın hasekiliğinin en mesut günlerini, 1675 ilkbaharında, oğullarının sünneti ve öz kızlarının da evlenişi nedeniyle Edirne Sarayının Sırık meydanında düzenlenen sur-ı hümayunda yaşadı. Bu düğünün törensel safhalarında, Valide Turhan Sultan ve Başhaseki Gülnüş Sultan'ı, kethüdalarının vezirler safında temsil ettikleri, Zübde-i vekayiat'da yazılıdır. Yabancı bir gözlemci sıfatıyla gezgin Tavernier'in Gülnüş Sultan'ın bu düğüne verdiği önemi yorumlayışı şöyledir:''(IV. Mehmed'in) oğlu çok görkemli bir törenle sünnet edilmiştir. Bu şehzadenin çok güzel bir kadın olan annesi, bu törenin Türkler ve yabancılar için çok görkemli olmasını sağlamak amacıyla şehzadenin o gün giyeceği giysinin tümünün elmaslarla kaplanmasını istemiş. Bunun gerçekleşmesi için de hazineden çok değerli parçalar bozulmuş sonra da her şey yerine götürülmüştür.'' Tavernier'in anlattıklarına göre sünnet düğününü IV. Mehmed'in değil de Haseki Sultanın, iç ve dış siyasetler açısından bir fırsat sayarak devletin zenginliğini yansıtacak imajlar araması; görüşlerini padişaha da kabul ettirmesi onun akıllı, öngörülü bir saraylı olduğunu ortaya koymaktadır.

Gülnuş Sultan'ın haremdeki en güçlü destekçileri ise 1675'ten beri haremi yöneten darüssade ağası Yusuf ağa, kethüdası Osman ağa ve oğlu Şehzade Mustafa'nın lalası Feyzullah Efendiydi. 1682 yılında bu ittifaka Köprülü Hüseyin Paşa da katıldı. Öyle ki bir sene sonra yaşanan II. Viyana kuşatmasının başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından sadrazama olan yakınlığı sebebiyle tutuklandı. Gülnüş Sultanın araya girmesi ve padişahla konuşması sonucu 1684 yılında serbest bırakıldıktan sonra iki tuğlu vezir olarak Şehrizor eyaleti beylerbeyi göreviyle payitahttan uzaklaştırıldı. Öte yandan Feyzullah Efendinin 1686'da Üsküdar'da hazineye ait bulunan "Bayram Paşa Yalısı" çayırına at bağlaması yüzünden padişah IV. Mehmed'i öfkelendirdi. IV.Mehmed önce Feyzullah Efendi'yi idam ettirmek istedi ama teâmüller gereği ulemanın idam edilmesi mümkün olmadığı padişahın danışmanları tarafından açıklanınca Feyzullah Efendi'nin ismi ulema defterinden silindi. 5 gün sonra Gülnuş Sultanın duruma müdahale etmesiyle padişah tarafından affedildi. Fakat şehzadeler hocalığı görevine son verildi  ve yerine padişah imamı İbrahim Efendi tayin edildi. Feyzullah Efendi'ye Eyüp Kadılığı arpalık olarak verildi.

Gülnüş Sultan'ı seçen ve IV. Mehmed'e sunan Valide Hatice Turhan Sultan, Gülnüş Sultan'ın itibar ve nüfuz kazanması üzerine gelinini kendine bir tehlike olarak görmeye başladı. Ve oğlu IV. Mehmed'e yeni cariyeler göndermeye başladı. Valide Sultan, oğlu IV. Mehmed'in Gülnuş Sultan'a olan sevgisini başka bir aşkla dengelemeye, böylece haseki sultanın etkisini azaltmaya çalıştığı belirtilir. Fakat bu cariye ve gözdelerden hiçbirinin başarılı olamadığı çocuk doğurdularsa bile bazılarının bebekken bazılarının   3 - 4 yaşında öldüğü bilinir. IV. Mehmed, Gülbeyaz adlı bir hatunla yakından ilgilenmeye ve ondan hoşlanmaya başlayınca bunu öğrenen ve kocasını kıskanan Gülnüş Sultan, kethüdasına verdiği emirle Gülbeyaz'ı bir ilkbahar- yaz mevsiminde Kandilli Sarayında boğdurtmuştur. Buna benzer sayılabilecek bir diğer örnek ise Şehzade Süleyman ve Şehzade Ahmed'i öldürtmek istemesi ve IV. Mehmed'den sonra tahta kendi oğlu Şehzade Mustafa'nın geçmesi için kocasını da ikna etmesidir. IV. Mehmed de bu fikri desteklemiş ama Turhan Sultan buna karşı çıkmış, Şehzade Süleyman ve Şehzade Ahmed için kendi oğlunu karşısına alarak kendi dairesine bitişik yaptırdığı dairelere şehzadeleri yerleştirerek şehzadeleri korumuştur.

Osmanlı'nın 1670'lerde askeri ve siyasi alanda tutturduğu başarı grafiğini 1683'teki önemli bir dönüm noktası, II. Viyana Kuşatması değiştirecekti. Haseki Gülnuş Sultan, IV. Mehmed'i bu yolculukta da yalnız bırakmamıştı. IV. Mehmed, II. Viyana kuşatması için Belgrad'a kadar gelmiş, hatta şehrin fethedileceği beklentisiyle Gülnuş Sultan'ı da yanında getirmişti. Ancak kuşatma başarısız olmuş, askerlerinin bozgununu öğrenen padişah, hasekisiyle beraber, şiddetli yağmur altında zor bir yolculukla Edirne'ye dönmek zorunda kalmıştı. Belki Kamaniçe'de olduğu gibi Gülnuş Sultan adına Viyana'nın önemli kiliselerinden biri camiye çevrilecekti, ama sonuç bir hezimet olmuştu. Hatice Turhan Sultan'ın ölüm haberi ise Viyana kuşatması sürerken ve alınacak yenilgiden birkaç hafta önce gelmişti.                                                                                Valide Sultan'ın ölümüyle başsız kalan haremi, haremde en nüfuzlu kadın durumuna gelen Gülnüş Sultan Baş Haseki olarak haremi yönetmeye başlamıştır. haremi yönetmeye başlamasıyla saraydaki etkisi daha da artmıştır. Kocası IV. Mehmed'in 1687 yılında tahttan indirilişine kadar haremi Gülnüş Sultan yönetmiştir.

Fatma Sultan'la olan yakınlığı
I.Ahmed  ve Kösem Sultan'ın kızı Fatma Sultan  eşi Melek Ahmet Paşa öldükten sonra İstanbul'dan Edirne Sarayına gelmiştir. Annesi Kösem Sultan'ı öldürtmesi yüzünden Valide Hatice Turhan Sultan'ı sevmediği bilinir. Gülnuş Sultan o  dönemde kızı Hatice Sultan'ı doğurmuş ve Haseki olmuştu. Fatma Sultan,  yeğeninin hasekisiyle zaman içinde yakınlaşmaya başlamıştır. Fakat bu  yakınlık fazla uzun sürmemiş, Fatma Sultan 1663 nisanında Kundakçızâde  Mustafa Paşa'yla evlendirilmiştir. Fatma Sultan'ın vasiyeti üzerine 1667'den  sonraki ölümünden sonra tüm mal varlığı Gülnüş Sultan'a kalmıştır.

Saliha Sultan'ı hususi olarak yetiştirmesi
Bir rivayete göre; bir gün İstanbul'da gezinmeye çıkan Gülnuş Sultan Unkapanı Köprüsü'nün karşı ucundaki Azapkapı'ya da uğradı. Meydandaki çeşme başında, küçük bir kızın oturup ağladığını fark etti. Yanına geldiğinde, kızın önünde kırılmış bir testi gördü. Küçük kıza ağlamaması gerektiğini söyledi ve testinin parasını verdi. Küçük kız ise testinin kırılmasına değil sabahtan beri bekleyerek doldurduğu testiyi hizmetçilik yaptığı eve götüremeyecek kadar beceriksiz olduğu için ağladığını söyledi. Küçük kızın verdiği bu cevap Gülnuş Sultan'ın hoşuna gitti ve çevredekilerden bu kızın kim olduğunu öğrendi. Saliha isminde bir öksüz olduğunu ve hayırsever bir ailenin yanında hizmetçilik yaptığını öğrenen Gülnuş Sultan gidip kızı aileden istedi. Karşılarında bir Haseki Sultan gören aile bu teklifi kabul etti. Gülnuş Sultan küçük salihayı saraya alarak terbiye görmesini sağladı ve ileride oğlu II.Mustafa ile evlendirdi.

Azad edilmesi
Osmanlı Devletinde, Kutsal Topraklar olarak nitelendirilen Mekke ve Medine'de yalnızca hür kadınlar ve Valide Sultanlar hayır işleri yaptırabilirdi. Gülnuş Sultan'ın hasekilik döneminde Mekke'de Hasekiye İmareti yaptırması Sultan IV.Mehmed tarafından azad edilmiş olduğunu ve hür bir kadın olduğunu gösterir. Aynı zamanda Rabia ve Emetullah gibi isimlerin, azat olduktan sonra cariyelere haremde kullanılan isimlerden daha itibarlı Arapça isimler verilmesinin azad edilmesinin bir kanıtı olabileceği şeklinde yorumlanmaktadır.

Sultan Mehmed'in pek sevdiği hasekisini nikahlayıp, nikahlamadığıyla ilgili bir kanıt bulunmamaktadır.

Kadınlar Saltanatına dahil edilmemesi
Kimi tarihçilere göre Kadınlar Saltanatının son temsilcisi Hatice Turhan Sultan değil Rabia Gülnuş Sultandır.                            Muzaffer Özgüleş ise ondan Kadınlar Saltanatının unutulan yıldızı olarak bahseder ve devam eder: 17. yüzyılın ikinci yarısıyla 18. yüzyılın başlarının, Osmanlı İmparatorluğu'nda siyasi, askeri ve ekonomik alanda çok önemli dönüşümlerin yaşandığı çalkantılı yıllar olması nedeniyle Gülnuş Sultan bir kat daha önem kazanmaktadır. Ancak genel olarak 17.yüzyıl, askeri başarısızlıklar ve ayaklanmalar nedeniyle Osmanlı tarihinde önemi gözden kaçırılan bir dönem olduğu için Gülnuş Sultan da bundan nasibini almış, şimdiye kadar hayatı ve yapılarına gereken önem verilmemiş, siyasete etkisi yok sayılmış ya da göz ardı edilmiştir.

''Kadınlar Saltanatı'' denilen dönem, Haseki Hürrem Sultan, Nurbanu, Safiye, Kösem ve Hatice Turhan sultanların Osmanlı devlet yönetiminde daha büyük bir güce sahip oldukları, 1550-1656 tarihleri arasındakı yılları kapsamaktadır. Köprülülerin 1656'dan itibaren başa gelmesiyle Kadınlar Saltanatının sona erdiği ve kadın sultanların siyasi güçlerini kaybettikleri düşünülür. Ancak 17.yüzyıl sonu ve 18.yüzyıl başı birincil kaynaklara bakıldığında bu algının gerçeği yansıtmadığı görülecektir.

17. yüzyılın ikinci yarısında ve 18. yüzyılda yaşayan valideler üzerindeki çalışmaların yetersiz olduğu ve Gülnûş Sultan'ın uzun bir valide sultanlık devri olmasına rağmen Kadınlar Saltanatı olarak adlandırılan dönemde yaşamış validelerin gölgesinde kaldığı aktarılmıştır. Dolayısıyla Rabia Gülnûş Sultan ile ilgili ikincil literatürün son derece sınırlı olduğu, yaşadığı döneme ait Osmanlı arşiv kaynakları ve kronikleriyle, çağdaş Avrupa kaynaklarının ışığında önemli ipuçlarına ulaşılabildiği belirtilmiştir.

Gülnûş Sultan'ın 27 yıllık hasekilik dönemlerinde seferlere katılarak siyasî gelişmelerden haberdar olması, IV. Mehmed'in hasekisi ve Şehzade Mustafa ile Şehzade Ahmed'in annesi olarak Hatice Turhan Valide Sultan ile birlikte geçirdiği uzun hasekilik dönemi ve malî gücü onu adeta Valide Sultanlık müessesesine hazırlamıştır.

Osmanlı hanedanına hizmet ettiği ölçüde değer kazanmış, padişahın gözdesi olması onun geleceğini etkilemiştir. Avlara, seferlere katılmak gibi erkeklere özgü etkinliklerde eşinin ona düşkünlüğü sayesinde yer alması, ona hanedanın erkek mensuplarına özgü avantajlar sağlamış; o da ölümüne dek bunlardan yararlanmış, yaptırdığı yapılarla ve siyasetteki rolüyle tarihte kendine yer edinmiştir. Başka bir deyişle, bir kadın köle olarak başlayan harem serüveni, hanedana hizmet etmeyi öne çıkarıp erkeklik rollerini benimsediği ölçüde onun lehine bir seyir izlemiştir.

IV. Mehmed'in tahttan indirilmesi ve Eski Saray Yaşamı
Kutsal-İttifak savaşlarının başlaması ve Osmanlı Ordusu'nun üst üste bozgunlar yaşaması nedeniyle devlet sıkıntılı bir süreç içerisine girmiştir. Özellikle Budin'in (Budapeşte) düşmesi ve meydana gelen yenilgiler, kaybedilen topraklar karşısında önlem alınmaması padişaha karşı ulemalar başta olmak üzere yeniçeriler, vezirleri olumsuz etkilemiştir. Sultan IV. Mehmed'in bu durumda dahi av partilerine çıkması ve gerekli ilgiyi göstermemesi devlet adamlarının sabrını taşırmıştır. Kasım 1687'de padişah Edirne'de iken İstanbul'da başlayan hareket neticesinde IV. Mehmed tahttan indirilmiştir. Yerine ise kardeşi ve Veliaht Şehzade Süleyman geçmiştir. IV. Mehmed tahttan indirildikten sonra şehzadeleri ile birlikte önce Topkapı Sarayı'nda kılıç odasında, ardından 1689'da Edirne'de hapsetti, Gülnüş Sultan ve Sultan Mehmed'in haremi ise eski saraya gönderilmiştir. Gülnüş Sultan, Kocası IV. Mehmed ile sadece belirli zamanlarda görüşebilmiş, 6 Ocak 1693'te kocasının vefatıyla dul kalmış. 2 yıl 1 ay daha eski saray yaşamı sürmüştür. Gülnuş Sultan'ın bu tecrit hali oğlu Şehzade Mustafa'nın 6 Şubat 1695'te Edirne'de tahta çıkmasıyla son buldu. Gülnuş Sultan, 'Mehd-i Ulya-yı Saltanat' olarak hasekilik dönemini geçirmiş olduğu Edirne Sarayı'na döndü. Cülus töreni Edirne Sarayı'nda yapılacağı için Gülnuş Sultan da merasimle Eski Saray'dan Edirne'ye nakledildi. Böylece hasekilikten valideliğe geçen Gülnuş Sultan hanedanın en yüksek statülü kadını oldu.

II. Mustafa Dönemi Valide Sultanlığı
II. Mustafa'nın cülusu haberinin 7 Şubat 1695'te, İstanbul'da Eski Saray'da bulunan Gülnuş Sultan'a müjdecilerce duyurulması, Gülnuş Sultan'ın hayatında yeni bir dönemin başlangıcını ifade ediyordu. Ardından Sultan Mustafa da padişah olduğunu bildiren bir hatt‐ı hümayunu bizzat yazarak annesine gönderdi ve onu Edirne'ye çağırdı. İstanbul'daki Eski Saray'dan başlayan valide alayı Yeni Saray'a varmış, oradan Edirne'ye hareket etmişti. II. Mustafa annesini yolda karşılamış, yolda ve Edirne'de görkemli törenler gerçekleşmiş, hediyeler dağıtılmıştı. II. Mustafa 1695, 1696 ve 1697'de üç defa ordunun başında seferlere katılmıştı. Gülnuş Sultan da Kırım Hanına yazdığı ve Avusturya seferi sırasında oğlu II. Mustafa'ya yardımını esirgememesini istediği mektubunda da görüldüğü gibi oğluna destek veriyor, devletin çıkarları için başka ülkelerin yöneticileriyle yazışmalar yapıyordu. II. Mustafa Avrupa'da kaybedilen bazı kaleleri yeniden fethediyor ve hemen annesine müjdeci gönderiyordu. Oğlunu sefere uğurlarken Edirne'ye kadar ona eşlik eden Gülnuş Sultan, dönüşte onu yine Edirne'de karşılıyor, ona armağanlar veriyordu. Gülnuş Sultan'ın, II. Mustafa'nın padişahlık yıllarında saltanatı temsil eden sancaklar için kendi adının da yazdığı alemler yaptırması, onun güçlü bir valide sultan olduğunun bir başka delilidir. Ön ve arka yüzlerinde ayetlerle H. 1110 (M. 1698/1699) tarihini veren bu alemlerin kenarlarındaysa     "Emetullah Sultan Valide‐i Sultan Mustafa Han Gazi ibn merhum Sultan Mehmed Han" ibaresi yer alır. Anlaşılan, orduya sık sık eşlik eden Gülnuş Sultan'ın adı, yokluğunda bile sancakların üstündeki alemlerden askerlere manevi destek vermeye devam etmiştir. Valide Sultan, hanedanın erkek üyelerinin rollerine benzer bir rolü yine militarist bir bağlamda sergilemektedir. Gülnuş Sultan, valide sultanlığı sırasında hem bizzat siyasetin içindeydi hem de oğlunun kararlarında etkili oluyordu. Nusretnâme'deki "22 Zilhicce 1112 tarihinde sadrazam Amcazade Hüseyin Paşa'yı Av Kapısı'ndan Darüssaade'ye davet eden Valide Sultan, padişahla ilgili birçok konuda ona çeşitli salıklarda bulundu ve bir kürk giydirdi" ifadesi, Gülnuş Sultan'ın siyasette ne kadar etkin olduğunun birinci ağızdan kanıtıdır. 1703'teki Edirne Vakası öncesinde halkın Feyzullah Efendi'nin görevden alınması talebine karşı duran II. Mustafa'ya annesinin "Arslanım, bir âdem içün ümmet‐i Muhammed arasına kılıç düşürürsün, sonra ne sen kalursun ne biz kaluruz. Azl ve nefy edüp bir tarafa gitsün, gavga basılsun, görelim nice olur" şeklinde tavsiyede bulunduğu ve bunun üzerine padişahın müftü efendinin azledilip sürgüne gönderilmesi için bir hatt‐ı şerif verdiği aktarılmaktadır. Bu ifadeden Gülnuş Sultan'ın olayları iyi takip edip padişahın ve kendisinin iktidarının devamı için gerekli siyasi hamleleri yapması için oğlunu yönlendirdiği anlaşılmaktadır.

III. Ahmed Dönemi Valide Sultanlığı
Edirne Vakası'ndan sonra III. Ahmet'in tahta çıkmasıyla da gerginliklerin yatışmadığını aktaran anonim vakanüvis, isyancıların "Padişah ve vükelânın bize zararları dokunmamak üzere hatt‐ı hümâyun talebinde olup, valide sultan doğru Eski Saray'a varsun, Yeni Saray'a girmesün" talebinde bulundukları belirtilir. Ancak Sultan Ahmed çok geçmeden Validesini Edirne'den önce Eski Saraya sonra ise Topkapı Sarayına getirtti.

Bu ifadeden, yeni padişah III. Ahmet'in ve vezirlerinin daha kolay yönlendirilebileceği, ancak deneyimli Valide sultanın isyancılara rahat vermeyeceği çıkarımını yapmak mümkündür. Gülnuş Sultan'ın etkinliği ikinci oğlunun saltanatı sırasında artarak sürmüştür.1704 yılında Gülnüş Sultan, başağası Uzun Süleyman Ağayı Darüssaade ağası yapmak istemesi üstüne sadrazam Damad Hasan Paşa padişaha çıkıp ''Bu zat, şimdi bulunduğu makamda saltanat işleriyle zaten ilgileniyor. Eğer kızlarağası olursa kendisiyle uzlaşmam ve söyleşmem mümkün olmaz, istiklal benden ona geçer! '' yollu uyarısına karşın Uzun Süleyman Darüssaade ağalığına getirilmiş; Hasan Paşa da 28 Eylül 1704'te sadaretten uzaklaştırılmış yerine Kalaylıkoz Hacı Ahmed Paşa getirilmiştir. Yaşanan bu olay Valide Gülnüş Sultan'ın oğlu üzerindeki etkisini kanıtlarken diğer taraftan da III. Ahmed'in annesine bağlılığını göstermektedir.

Özellikle sadrazam atamalarında Gülnuş Sultan'ın etkili olduğu dönem tarihçilerinin açıklamalarından ve arşiv belgelerinden okunabilmektedir. Gülnuş Sultan'ın kaleminden çıktığı anlaşılan bazı tezkirelerde, yeni atanan bir sadrazama yapılan uyarılar dikkat çekicidir. Dış ülkelere karşı alınan yenilgilerin öfkesi yeniçerilerin isyanlarına karşı duyulan endişe, onların kontrol altında tutulması beklentisi ve herkesin haddine göre davranması tembihi Gülnuş Sultan'ın yakın zamanlı gelişmelerden edindiği deneyimleri göstermektedir. 1709'da İsveç Kralı Demirbaş Şarl Ruslardan kaçıp Osmanlı topraklarına sığındığında, Gülnuş Sultan bir kez daha siyaset sahnesinde görülür. Damat Silahtar Ali Paşa gibi Gülnuş Sultan da Ruslara karşı bir tavır almış ve oğlu III. Ahmed'i Demirbaş Şarl'a destek olması için Rusya'yla savaşa yönlendirmişti. Gülnuş oğlu III. Ahmed'e "Şu çarı parçalaması için arslanıma (Demirbaş Şarl'a) ne zaman yardım edeceksin?" şeklinde telkinlerde bulunmuştu. Sonunda Osmanlı ordusu, 1711'de Rusya'ya karşı sefere çıkma kararı aldı, bir zafer kazandı ve Rusya'yla bir barış antlaşması yapıldı. Prut Savaşı ve antlaşma sonucunda, III. Ahmed'in kendisine kızgın olduğu duyumunu alan Baltacı Mehmed Paşa İstanbul'a dönüşünü erteleyerek bir süre Kartal sahrasında beklerken Valide Gülnüş Sultan'a uzun bir mektup yazarak devlete hizmetlerini sayıp dökmüş; padişahın öfkesine maruz kaldığını belirterek valide sultandan himaye istemişti. Gülnüş Sultan, Torunu Fatıma Sultan'ın eşi, Silahdar Ali Paşa'nın sarayındaki ''parti'' toplantılarına katılıyor; yabancı elçiler, aracılarla kendisine hediyeler, mektuplar, sunarlarken o da birçok konuda oğlunu etkileyebiliyordu.

30 Kasım 1712'de, Rusya'nın barış antlaşmasının hükümlerine uymaması sebep gösterilerek, şeyhülislamdan alınan fetva ile Rusya'ya karşı bir kez daha savaş ilan edildi. Padişah III. Ahmed'le birlikte Gülnuş Sultan da bu seferde ordunun başında olmak için İstanbul'dan Edirne'ye kadar gitti. Ancak Rus delegeleriyle yapılan görüşmeler sonunda, yeni bir sefer hazırlığının verdiği gözdağının da etkisiyle, Rusya yeni bir barış antlaşması imzalamayı kabul etti.

Valide Sultan, İsveç kralına biri Nisan 1713 olarak tarihlenen iki mektup yazdı. Bu mektuplar valide sultanın siyasi etkinliği ve bu meseledeki rolünü göstermesi açısından Kırım hanına yazdığı mektuptan daha önemlidir. Validenin krala mektubu çok sıcak ve samimi bir ifadeyle "Benim güçlü ve yüce oğlum" hitabıyla başlar. Krala yazdığı mektubunda ona derin bir muhabbet beslediğini ve kendisini oğlu gibi gördüğünü belirten Valide Sultan kral için gece gündüz çalıştığını yazar. Mektuptaki ifadelerden Valide Sultan ile kral arasında gizli bir irtibatın bulunduğu hatta Valide sultanın krala yazdığı mektuplarda 'Derviş Efendi' müstear adını kullandığı ortaya çıkmıştır. Valide sultanın padişah ile kral arasında gayri resmi bağlantıyı sağlayan bir aracı konumunda olduğu ve kendisinin kral lehine padişahla görüştüğü anlaşılır. Hanedan mensubu olmak idare ve siyasetin tamamen dışında kalmaya imkân vermez. Nitekim Gülnuş Valide Sultan'ın Osmanlı siyasi kültürünün bir parçası olan merasim ve hediyeleşme içindeki yerinin tetkiki de bu gerçeği bir kez daha doğrulayacaktır.

1699'daki Karlofça Antlaşması'ndan sonra elden çıkan Mora'nın geri alınması amacıyla 1714 sonlarında Venedik'e karşı savaş ilan edildi. III. Ahmed ve Gülnuş Sultan da Venedik Seferi'ne katılmak istemişlerdi, ancak padişah ve annesi orduyu Edirne'den uğurlamış ve Mora'ya giden birliklere sadrazamın liderlik etmesi uygun görülmüştü. Nitekim Gülnuş Sultan, Damadı Silahtar Ali Paşa Mora Seferi'ndeyken rahatsızlanmıştı. Bu süreçte, Gülnuş Sultan'a kethüdası Mehmet Efendi'nin yazdığı tarihsiz bir mektupta "bu kadar eyyamdan beri düşman eline giriftar olan kal'aların" alındığı ve padişahın ordusunun zafer kazandığı müjdelenmektedir.

Damad Silahdar Ali Paşa'nın Mora seferine çıkması üzerine, kethüdası el- hac Mehmed Ağayı, vezirlikle sadaret kaymakamlığına tayin ettirerek İstanbul'daki gelişmeleri izlemeye alması; yine adamlarından Osman Ağayı da kethüdalığı göreviyle Edirne'ye getirmesi de yaşamının son günlerinde yapmıştır.

Edirne Vak'ası
1669 yılında oğlu Şehzade Mustafa'nın hocası Seyyid Mehmet Efendinin ölmesi üzerine kocası IV. Mehmed tarafından hocalığa Vani Efendinin damadı olması sebebiyle Feyzullah Efendi tayin edildi. Padişahın bir hatt-ı hümayunu ile dersten mülazım sayılarak Süleymaniye Darülhadis Medresesi'ne müderris yapıldı. Sonra ilmiye sınıfı içinde hızla yükselerek Haydarpaşa, Üsküdar Mihrimah Sultan, Sahn-i Semân ve Ayasofya medreselerinde müderrislik yaptı. Bu yeni görevleri nedeni ile aynı yıl Şehzade Ahmet'e de hoca olarak tayin edildi.  Aynı zamanda şehzadelerin annesi olan Gülnuş Haseki Sultan ile araları iyiydi. 1686'da Üsküdar'da hazineye ait olan "Bayram Paşa Yalısı" çayırına at bağlaması dolayısıyla şehzadelerin hocalığından azledildi yerine padişah imamı İbrahim Efendi geldi. IV. Mehmed'in tahttan indirilmesiyle yerine gelen II. Süleyman'ın tahta çıkışından sonra Debbağzade Mehmed Efendi'nin azli üzerine 14 Şubat 1688 yılında şeyhülislam oldu. 16 gün süren Şeyhülislamdığından 2 Mart 1688'de azledildi ve sürgün edildi.

II. Mustafa'nın tahta çıkmasıyla Feyzullah Efendi tekrar Şeyhülislam oldu. Zamanla ve Valide Sultanın hasekilik döneminden beri tanıyıp himaye etmesi sayesinde dönemin en güçlü devlet adamı oldu. Feyzullah Efendi'nin devlet işlerine karışarak terfi, tayin ve azil işlerinde aldırttığı kararlar nedeniyle saray çevresi, asker ve ulemada rahatsızlık oluşturmaya başlamış. Bunun yanı sıra II. Mustafa'nın Edirne'de devlet işleriyle ilgilenmeyip avcılık ile uğraşarak devlet idaresinden uzak kalması, uzun süredir yaşanan ekonomik kriz nedenleriyle devletin başşehrinin Edirne'ye taşınacağı iddiaları da İstanbul halkının isyana katılma nedenlerini oluşturmuştur. Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşlarının kaybedilmesi ve Karlofça Antlaşması'yla Osmanlı Devleti büyük miktarda toprak kaybetti. Bundan 8 yıl süren şeyhülislamlığı sırasında Feyzullah Efendi'ye karşı büyük bir muhalefet oluşturanlar, devletin yönetimindeki başarısızlıktan onu sorumlu tuttu. 17 Temmuz 1703'de,Şeyhülislam Feyzullah Efendi'nin etkinliğinden rahatsız olan bazı devlet erkanının yönlendirmesiyle gecikmiş ulufeleri bahane eden cebeciler ayaklanma başlattı. Kısa süre sonra yeniçerilerin, medrese talebelerinin ve İstanbul halkının katılımıyla büyük bir isyana dönüştü. İstanbul'da denetimi ele geçiren isyancılar, sadrazamlığa Kavanoz Ahmed Paşa'yı, şeyhülislamlığa da İmam Mehmed Efendi'yi getirdiler. Bir süre sonra isyancılar isteklerini bildirmek üzere Edirne'ye bir heyet gönderdiler. Ancak bu heyet Feyzullah Efendi'nin emriyle Havsa civarında tutuklandı. Bu olaydan sonradan haberi olan padişah validesinin ısrarlarıyla isyancıları yumuşatmak amacıyla 27 Temmuz 1703'de Feyzullah Efendi'yi şeyhülislamlık görevinden aldı.

Ancak yapılanlardan tatmin olmayan isyancılar, asker ve halktan oluşan yaklaşık 60.000 kişilik bir kuvvetle ağustos ayı başlarında Edirne üzerine harekete geçti. Bu ihtilal ordusu Silivri'ye geldiklerinde II. Mustafa'nın tahttan indirilip öz kardeşi Ahmed'in tahta geçirilmesi için bir karar ve fetva aldılar. Önce Feyzullah Efendi'nin azledilmesi ile başlayan Padişah II. Mustafa'nın ve danışmanlarının bu isyancıları ve ihtilal ordusunu engellemek için aldıkları bütün tedbirler boşa gitti ve 20 Ağustos'ta bu ihtilal kuvveti Edirne'ye ulaştı.  22 Ağustos'ta II. Mustafa tahttan çekilerek yerini öz kardeşi III. Ahmet'e bıraktı.II. Mustafa'nın yerine III. Ahmed'in padişah yapıldığına dair, Şeyhülislam ve beraberindekiler tarafından mühürlenip kendisine sunulan arizayı Gülnuş Sultan "Hepiniz fikir ve oybirliği ile haşmetli oğlum Sultan Ahmed'in padişahlık tahtına oturmasını ve diğer oğlum Sultan Mustafa'nın da tahttan indirilmesini istiyorsunuz. Danışılarak yapılan işte hayır vardır, dileğinize rıza gösterilmiştir" diyerek oğluna zarar verilmemesi koşuluyla onaylar. Gülnuş Sultan'ın da tıpkı Kösem Sultan gibi oğullarından birinin tahttan indirilip diğerinin tahta çıkmasına olur vermesi dikkat çekicidir.

III. Ahmed'in tahta çıkışını takiben, valide sultan hemen vazifelerine başladı. Cülus bahşişi için kendi kesesinden para verdi. Gülnuş Sultan isyan, hal ve cülus gibi hanedanı yakından ilgilendiren gelişmelerin dışında, bu dönemde devlet adamlarının meslek yaşamlarında da etkili olduğuna dair örnekler mevcuttur.

Bir oğlunun tahttan indirilmesi ve yerine diğer oğlunun geçmesi tarihçilere göre Gülnuş Valide açısından''bir gözünü ağlatan, ötekini güldüren'' yazgı oyunudur.

Çocukları

Erkek çocukları
 II. Mustafa
 III. Ahmed
 Şehzade Selim

Kız çocukları
 Hatice Sultan - Musahip Mustafa Paşa ile evlendi.
 Fatma Sultan - Tırnakçı Çerkes İbrahim Paşa ve Topal Yusuf Paşa ile evlendi.
 Ümmü Gülsüm Sultan - Merzifonlu Kara Mustafa Paşa ve Silahdar Çerkeş Osman Paşa ile evlendi

Yaptırdığı Hayır İşleri
1665'te yanan Topkapı Sarayı Harem dairesinin yeniden yaptırılması Gülnüş Sultan'ın hasekiliği dönemindedir. 1673'te Lehistan'da fethedilen Kamaniçe'de onun adına camiye çevrilen kilise, daha sonra tekrar kiliseye dönüştürülmüştür. Mekke'deki Hasekiye İmaretini ve darüşşifa kurduğu, hac yolu üzerinde çeşme ve kuyular yaptırdığı, Mekke'de tavan (sakf-ı şerif) ile Hatice bint Hüveylid'in evini tamir ettirmesi IV. Mehmed padişahlığında yaptırmıştır.

Gülnûş Valide Sultan'ın Osmanlı'nın farklı bölgelerinde muhtelif türde hayır eserleri yaptırdığı ve valideliği döneminde de ilk olarak Sakız Adası'nda kendi adına bir cami (1695) ve bir kütüphane yaptırdığını; Galata'da Saint François adlı kiliseleri camiye çevirttiğini (1696) bu cami için bir de vakıf kurdurduğunu; Afrika Kıtasında da kiliseden dönüştürülmüş 'Gülnûş Valide Sultan' adını taşıyan bir cami ve Hasköy'de bir mescit inşa ettirdiğini ifade eden Argıt, Valide Sultan'ın asıl gücünü ve otoritesini gösteren en büyük eserin ise Üsküdar'da inşa edilen külliye olduğu bilinir.

II. Mustafa'nın annesinin isteği üzerine Galata Kalesi içinde yanık kilise arsasına yaptırdığı, Şubat 1697'de ibadete açılan tek minareli ''cami şerif ve mabed-i lâtif'' için dönemin şairlerinden Zamiri, bir tarih kasidesi yazmıştır. Valide Gülnüş Sultan'ın bir başka hayratı sebil çeşme, Üsküdar Gülfem Hatun Mahallesinde çarşı karakolunun karşısındadır. III. Ahmed dönemindeki en önemli girişimi, Üsküdar'da Balaban İskelesi yakınında yaptırdığı büyük camidir. Adını taşıyan ve 1708-1710 yıllarında yapımı tamamlanan anıtsal Cedid Valide Külliyesi, iki minareli, orta kubbeli, hünkâr mahfilli selatin camiyle şadırvanı, çeşmeleri, imareti, sıbyan mektebini, mahyacı odasını, arasta ve meşrutalarını kapsar. Gülnüş Sultan'ın ölümünden sonra, caddeye bakan avlu cephesine, açık türbeyle iki yanındaki sebil çeşme ve muvakkıtnhane eklenmiştir. Toptaşı'ndaki Atik Valide (Nurbanu Sultan) Külliyesinden dolayı bu yeni külliyeye Üsküdarlılar ''Cedid Valide Camii,'' ''Küçük Valide Camii,'' ''Yeni Valide Camii'' demişlerdir.Gezip gördüğü yerler dışında Üsküdar'daki camisinde yer alan ve okumaya ilgi duyduğunu düşündüren özel koleksiyonu, yazdığı mektuplarda görülen güçlü ifade yeteneği Gülnuş Sultan'ın aydın bir kişiliği olduğunu ileri sürmeyi mümkün kılar. Bu nedenle yapılarında gözlenen yenilikleri bizzat Gülnuş Sultan'ın talep ettiği düşünülebilir.

Valide sultan için zekât ve fakirlere sadaka vermek mutat uygulamalardan olup, medreselere ve tekkelere para ve kurban gönderilirdi. Düzenli olarak Üsküdar'da bulunan miskinler fukarasına belirli oranlarda pirinç ve bal gibi yiyecek dağıtımında bulunulurdu. Bunun dışında hayırlarının çeşitliliği de dikkat çekerdi. Berat gecesi camiler ve mescitlere dağıtılmak üzere mumlar satın alınırdı. Harem-i Hümâyûn'un başı olarak saraydaki cariyelerin ihtiyaçlarıyla da ilgilenirdi. Cariyelerin defin masraflarını karşılayan Gülnuş Valide Sultan, rutin bir uygulama olan köle azadında da bulunur, borçlu mahkûmları zindandan çıkarttırırdı. Muhtelif şekillerde gerçekleştirilen hayırlar yoluyla halka hizmet ederek sevap kazanmak önemli amaçlardan olmakla birlikte, halkın takdirini kazanmak, hanedanın gücünü göstermek ve meşruiyetine katkı sağlamak gibi amaçları da vardı.

Ölümü
4 Kasım 1715'te Mora'dan zaferle dönen Sadrazam Ali Paşa'yı III. Ahmed Edirne'nin biraz dışında karşıladı, bundan bir gün sonra da Edirne'ye vardılar. 5 Kasım 1715 Salı gecesi, bir süredir hasta yatan Gülnuş Sultan, rahatsızlıklarının artması sonucu Edirne Sarayı'nda öldü Tarih-i Râşid'de, ''İrtihal-i Hazreti valide sultan'' başlıklı uzun açıklamada özetle, valide sultanın sağlığının bozulduğu; birkaç ay boyunca uzman tabiplerin tedavi çabalarına karşın ecelin önlenemediği; ordunun Edirne'ye döndüğü günün ertesinde (Hicri 9 Zilkadde 1127/ 6 Kasım 1715) ölmüştür. Son ana kadar devletin yönetiminde fiilen yer alan, ileri yaşına rağmen, hasekilik döneminde olduğu gibi orduyla birlikte seferlere katılmak isteyen, hatta İstanbul'dan Edirne'ye kadar giderek sembolik olarak bunu gerçekleştiren Gülnuş Sultan'ın naaşı, büyük bir cenaze töreniyle Edirne'den getirilerek 8 Kasım 1715'te padişah III. Ahmed'in buyruğu üzerine bütün vezirlerin, ulemanın, devlet erkânının toplanmasıyla saray meydanında kılınan namazdan sonra, kapalı arabaya konulan cenazenin, ordu tarafından Solak çeşmesine değin teşyi edildiği; Rikâb-ı Hümayun Kaymakamı Mehmed Paşa'nın muhafızlığında ivedilikle İstanbul'a gönderildiği; 9 Kasım günü vasiyetnamesinde talep ettiği şekilde Üsküdar'daki camiinin cadde tarafındaki, madeni şebekeli pencereleri mermerden, üstü açık türbesine gömüldüğü anlatılmaktadır. Geride bir 15 yıl daha padişahlık yapacak olan oğlu III. Ahmed'i ve çok sayıda hayır eserini bırakarak bu  dünyadan ayrıldı.

Galeri

Kaynakça

Bibliyografya
 Bahadıroğlu, Yavuz (2009 2.bas.) Resimli Osmanlı Tarihi, İstanbul: Nesil Yayınları, ISBN 978-975-269-299-2.
 Uluçay, M. Çağatay (2011 5.bas.). Padişahların kadınları ve kızları, Ankara: Ötüken. ISBN 9789754378405.
 Sakaoğlu, Necdet (2008) Bu Mülkün Kadın Sultanları (Vâlide Sultanlar, Hâtunlar, Hasekiler, Kadınefendiler, Sultanefendiler), Oğlak Yayıncılık, ISBN 9789753297172
 Şimşirgil, Ahmet (2014) Valide Sultanlar ve Harem İstanbul: Timaş Yayınları, ISBN 978-605-08-1616-7
 Peirce, Leslie P. (1993), The Imperial Harem : Women and Sovereignty in the Ottoman Empire Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-508677-5.

1642 doğumlular
1715 yılında ölenler
Osmanlı padişah eşleri
Osmanlı padişah anneleri
Valide sultanlar
Edirne'de ölenler
İstanbul'da defnedilenler
Resmo doğumlular
Rumlar
Osmanlı cariyeleri
IV. Mehmed
II. Mustafa
III. Ahmed

Emetullah Râbia Gülnûş Sultan


Marta Nikolin (Horvat) (Osijek, 15. veljače 1963.), hrvatska pjevačica tamburaške glazbe.

Životopis

Rođena je u Osijeku, u glazbenoj obitelji. Otac Pero i majka Blaženka bili su pjevači starogradske glazbe. Pohađala je glazbenu školu koju nikada nije završila, a u to je vrijeme svirala violončelo. Kao mlada pjevačica osvojila je prvu nagradu na velikom finalu Fortuna festa u Zagrebu koji je okupljao pjevače amatere iz cijele Hrvatske. Kao ženski vokal 13 je godina pjevala u pratećem bendu Kiće Slabinca. Pjevala je i sa Slavonskim bećarima.

Završila je studij razredne nastave na Pedagoškom fakultetu u rodnom gradu. Zaposlena je kao učiteljica razredne nastave.

Najveći hit joj je pjesma Tajna najveća, duet s Miroslavom Škorom iz 1996. godine.

Izvori

Vanjske poveznice

 Profil na diskografija.com

Hrvatski pjevači
Životopisi, Osijek

Marta Nikolin


Nordsøen er en dansk dokumentarfilm fra 1913.

Eksterne henvisninger

Dokumentariske optagelser
Danske film fra 1913

Nordsøen (dokumentarfilm)


يزيد قيسي  لاعب كرة قدم مغربي، يلعب مع الكرامة الحمصي ولعب مع منتخب المغرب لكرة القدم في أثينا 2004.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم رجالية مغاربة
لاعبو كرة قدم رجالية مغاربة مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قطر
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السويد
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
جزائريون من أصل مغربي
رياضيون من مونتروي (سين سان دوني)
لاعبو الدوري الإماراتي
لاعبو الدوري السوري
لاعبو الدوري السويدي لكرة القدم الدرجة الأولى
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإماراتي
لاعبو دوري نجوم قطر
لاعبو كرة قدم أولمبيون مغاربة
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2004
لاعبو كرة قدم مغاربة
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في السويد
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم مغتربون في سوريا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قطر
لاعبو كرة قدم مغتربون مغاربة
لاعبو لنس
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو منتخب المغرب لكرة القدم
لاعبو نادي أم صلال
لاعبو نادي الشعب (الإمارات)
لاعبو نادي الكرامة
لاعبو نادي بانيونيوس
لاعبو نادي دبي
لاعبو نادي هاكن
لاعبو نادي واسكال
مواليد 1401 هـ
مواليد 1981
مواليد في مونتروي (سين سان دوني)

يزيد قيسي