Nord (French) or Nò (Haitian Creole; both meaning "North") is one of the ten departments of Haiti and located in northern Haiti. It has an area of  and a population of 1,067,177 (2015). Its capital is Cap-Haïtien.

History

Taino Period
The department was part of the Chiefdom of Marien with settlements such as Guarico in Limonade and Guanawari in Grande-Rivière-du-Nord.

Spanish Period
After the arrival of Columbus, the Taino granted the Spanish land to build the fort Navidad with their shipwreck, the first Colombian-era shelter built by Europeans in America. The fort was destroyed by Caonabo, leader of the Maguana, in response to the Europeans abusing their stay and locals. The Europeans moved eastward to actual la Isabella in the Dominican Republic.

French Period
After the treaty of Ryswick, the French administer the west side of the island. The capital of the colony from 1697 to 1751 has been Cap-François, the actual Cap-Haitian.
The department was the most densely populated with enslaved Africain, making it the beginning with the Bwa-Kayiman and the end with the Battle of Vertières of the Haitian Revolution.
In 1789 the Nord Department on the northern shore was the most fertile area with the largest sugar plantations. It was an area of vast economic importance. Here most of the slaves lived in relative isolation, separated from the rest of the colony by a high mountain range known as the Massif. This area was a stronghold of the wealthy planters who wanted greater autonomy for the colony, especially economically, so they could do as they pleased.

Haitian Revolution
Many rebellions have taken place in Haiti notably in the North even before 1791 such as the Makandal Rebellion or the Ogé and Chavannes Insurrection. August 1791 becomes important as a Jamaican maroon Duty Boukmann and manbo or Vodoun priestess Cecile Fatiman organized the enslaved from different African nations. One week after that Congress and essentially what some scholars call the first Haitian Vodoun ceremony the general rebellion has started being led by Toussaint, Dessalines, Papillon, Biassou and many more.
Within the next ten days slaves had taken control of the entire northern province in an unprecedented slave revolt that left the whites controlling only a few isolated fortified camps. Within the next two months as the violence escalated, the rebelling slaves killed 2,000 whites and burned or destroyed 280 sugar plantations. Within a year the island was in revolutionary chaos. Slaves burned the plantations where they had been forced to work, and killed masters, overseers, and other whites. This was the beginning of the Haitian Revolution.

The Haitians manage to get the complete abolition of slavery with Toussaint's fight, Polverel, and Sonthonax, although many whites and some mulattoes were not satisfied with the outcome. Some blacks were also not satisfied since Toussaint establish strict discipline to cultivate the land and he also reinvite some whites to come back to St-Domingue.

When the expedition arrived in Haiti and Leclerc asked Christophe for a safe harbor for his military vessels and control over Cap-Haitien. After he refuses, in response he burns his own house, then burns the city and runs to the Cap mountains.

After Toussaint's capture, Dessalines and Pétion had a meeting in Plaisance to form the Indigènes Army and the collective focus shifted from liberty and abolition of slavery to Independence.

On November 18, 1803, the Battle of Vertières outside of the city of Le Cap was the last battle in the war for Independence. The glorious and courageous capacity of Dessalines, Cappoix, Christophe, Gabart, and more led to January 1, 1804.

Haitian Period
Henry Christophe the commander of Dondon and Clerveaux commander of Marmelade are signatories of the Haitian Declaration of Independence. The Bataille of Vertières is the last major fight opposing the Armée Indigènes and the french troops and the city was freed on November 19, 1803.

During the First Empire, the North was part of the Great Division of the North under the control of Henry, Clerveaux, and Cappoix.

Kingdom of Hayti
In 1807, after the battle of Sibert, The North declared itself a free state, and later a monarchy and civil war broke out in the north under the leadership of Henri Christophe. Christophe declared the northern dominion a kingdom in 1811 and crowned himself King Henry I of Haiti.

Under the reign of His Majesty Henry 1st of Hayti, the North knew great development in architecture, culture, music, theater legislature, and science.
The Kingsmen, Royal Dahomey saw to the application of Code Henry.

In 1820, King Henry committed suicide after suffering a stroke that resulted in the loss of control of his army and power. The area was re-claimed by Jean-Pierre Boyer, then the appointed president of Haiti, on October 26, 1820, after Haitian forces captured Cap-Haïtien, re-uniting Haiti.

Nonetheless, Henry Christophe, who fought in Savanah, conspired for a free and independent Haiti, and ruled for nearly 15 years is an important personality in the Haitian History.

Geography
The department is bordered to the north by the Atlantic Ocean, to the west by the N-O, the South by the Artibonite, and to the east by the N-E.
Topographically, its territory is separated between the Plain of the North or Caracol Plain from Limbé to Samana and the Massif of the North or the Cordillera Septentrional.
The biggest rivers are the Northern River or Rivière-du-Nord. The Mapou river goes through the city of Le Cap.
The biggest bays are the bay of Cap harboring multiple cays and Acul harboring Amiga island.

Environment
There are mangrove forests on the east side of the bay and along the Mapou river.
The National History Park - Citadelle, San-Souci, Ramiers  is a UNESCO World Heritage Site.

Economy
This is the richest department outside of the West.

Agriculture

Tourism
There are multiple major investments in tourism in the department with the biggest one being the Labadie Cruise Port with the Royal Caribbean Cruise line.
The Cormier beaches are some of the most revered beaches in the North.
This department has the potential to be the hub of historical tourism in the Caribbean.

Industry and service

Mining
Since the Taino period, inhabitants of the island have been harvesting gold artisanally. Up until today, many Haitian families continue to harvest small quantities of gold.
Although the presence of gold has been confirmed multiple times, due to a lack of legislature and suspicion of the multinational no contract has been signed between the Haitian government and any other party.

Cuisine
The north is known for there cacao production, Rhum production in Pignon, and djondjon amongst others.
A typical dish from the North is a meat stew with cashew nuts.

Architecture
The North has a distinct architecture from the rest of the country with the most brilliant tradition being the Haitian-Royalist-Architecture as seen in Milot, and the Haitian twist on colonial architecture.
The department is witness to multiple military architectures, with the biggest fortress in the Western Hemisphere, The Citadelle Henry being the jewel on the crown.

Music
Some of Haiti's most notorious musicians are from the North, such as
 Orchestre Septentrional
 Tropicana
 Ritchie
 Arly Larivière
 Troubleboy
 G-Lex

Art & Literatture
Le Baron the Vastey is probably the first Haitian indigenous writer with a classic such as The Colonial System Decomposed.
Philomé Obin is one of Haiti's most renowned painters.

Monuments
 The Sansousi Palace
 The Citadelle Henry
 The Royal Chapel of Milot, a religious establishment located in the Sans Souci Palace in Haiti.
 Anténor Firmin's house

Transport
The RN1 connects the North to the West through Latibonit.
The RN3 connects the North and the West through the Centre.
The RN6 connects the North and the Northeast until the Haitian-Dominican Border.

The city of Cap is the only commercial port of the North, with Labadie being a touristic port.

The department has an international airport, Hugo-Chavez connecting the North to Florida and the Dominican Republic.

Administrative divisions
The Department of Nord is subdivided into seven arrondissements, which are further subdivided into nineteen communes.

 Acul-du-Nord Arrondissement
 Acul-du-Nord
 Milot
 Plaine-du-Nord
 Borgne Arrondissement
 Borgne
 Port-Margot
 Cap-Haïtien Arrondissement
 Cap-Haïtien
 Limonade
 Quartier-Morin
 Grand-Rivière-du-Nord Arrondissement
 Grande-Rivière-du-Nord
 Bahon
 Limbé Arrondissement
 Limbé
 Bas-Limbé
 Labadee
 Plaisance Arrondissement
 Plaisance
 Pilate
 Saint-Raphaël Arrondissement
 Saint-Raphaël
 Dondon
 La Victoire
 Pignon
 Ranquitte

References

Departments of Haiti

Nord (Haitian department)


Rodop Dağları veya Rodoplar (Bulgarca: Родопи Rodopi, Yunanca: Ροδόπη Rodópi), Balkanlar'da bulunan sıradağlardır.

Coğrafya

Dağların uzandığı arazinin %83'ü Bulgaristan'ın güney sınırları içerisinde; kalan %17'si Yunanistan'ın sınırları içerisindedir. 2.191 metrelik tepe noktasıyla Bulgaristan'ın yedinci büyük dağıdır.

Karstik arazilerin çokça görüldüğü Rodop Dağları, yaklaşık 220 kilometre uzunluğunda, 100-120 kilometre enindedir. Toplam kapladığı alan 14.735 km² olup ortalama yükseltisi 785 metredir. Dağlarda bazıları UNESCO koruması altında 15 millî park bulunmaktadır. En ünlüsü Velingrad ve Narechen'de olmak üzere birçok maden suyu kaynağı da bulunmaktadır.

Dağlar, Balkanlar'daki en büyük pinopsida sınıfı ağaç yapısı ile ünlüdür. Bölge ayrıca, zengin bitki örtüsü içinde bol yırtıcı kuş nüfusuna da sahiptir.

İklim
Rodop Dağları, Balkanlar'ın bu güneydoğu kesimindeki iklimi büyük oranda etkiler. Kuzeyinden gelen soğuk havanın da, güneyinde bulunan Akdeniz'den gelen sıcak havanın da bölge üzerinde etkisi görülür.

Doğu Rodoplar'da ortalama yıllık sıcaklık 12–13 °C'dir. Yağış en çok Aralık ayında, en az da Ağustos ayında düşer. Batı Rodoplar'da ortalama sıcaklık 5 °C ila 9 °C arasında değişir ve bu kesimde yaş yağışları hâkimdir.

Su Yapısı
Bu dağlarda bol su rezervi vardır. Kaynaklar ve nehirler arasında yoğun bir ağ bulunur. Bölgede birçok doğal göl yer alır. Bunlar içinde en ünlüsü, Bulgaristan içinde yer alan Paşmaklı Gölü'dür. Bölgedeki önemli barajlardan birkaçı Dospat, Batak, Golyam Beglik, Kırcaali, Studen Kladenets, Vaça Barajı'dır.

Nüfus
Rodoğ Dağları bölgesinin hem Bulgaristan hem Yunanistan kesimi, oldukça yüksek ve yoğun Müslüman nüfusa sahiptir. Bu Müslüman nüfus içinde en büyük oranı Türkler oluşturur. Bunun yanında kökenleri konusunda birçok görüş bulunan Pomaklar da bölgenin bir diğer Müslüman nüfusunu oluştururlar.

Yerleşimler
Rodop Dağları; Gümülcine, Pirin, Vardar, Filibe, İskeçe, Kırcaali, Mestanlı, Madan, Dand, Eğridere, Hasköy bölgelerinde çoğunluk olmak üzere 700 binden fazla Türk ve Pomak yaşamakta ve Bulgaristan nüfusunun %10'unu teşkil etmektedir.

Resimler

Rodop Dağları


Troposfer, atmosferin yere temas eden en alt katıdır. Bu katmanda yerden yükseldikçe sıcaklık düşer. Gazların en yoğun olduğu kattır. Kalınlığı kutuplarda 6, ekvatorda 16 km. civarındadır ve mevsimlere göre değişiklik gösterir.

Güçlü yatay ve dikey hava hareketleri görülür. Ekvator üzerindeki kalınlığı 16–17 km, 45° enlemlerinde 12 km, kutuplardaki kalınlığı ise 9–10 kmdir. Bunun nedeni ekvatorda ısınan havanın hafifleyerek yükselmesi kutuplarda ise soğuyan havanın ağırlaşarak çökmesidir. Yani ekvatorla kutuplar arasındaki sıcaklık farkıdır. İçinde değişken sıcaklığın yatay ve dikey değişimlerini etkilediği gibi, hava akımları, bulutluluk, nem, yağışlar, basınç değişiklikleri gibi meteorolojik olaylar, kaotik bir sistem içinde troposferin dünya ölçeğinde karmaşık davranış biçimini ortaya koyar ve uzun vadede iklimleri belirler; mevsimleri de ayarlar.

Troposferde nem oranına göre her 100 metrede 0,44-0,98 °C düşer, bu oran ortalama 100 m'de 0,5 °C olarak alınır. Atmosferdeki gazların %75'i bu bölümde bulunur. Nem sadece bu katmanda bulunduğundan dolayı, hava olayları sadece troposferde, özellikle ilk 3–4 km içinde gerçekleşir. Nemin bulunduğu alt bölüme karışma bölgesi, üst katına sirüs bölgesi adı verilir. Atmosferde bulunan  su buharının %99'u troposferde bulunur.

Troposferden Stratosfere geçiş tabakasına Tropopoz adı verilir.

 Stratosfer: Tropopozdan başlayarak 50 km yüksekliğe kadar uzanır. İçerdiği ozon (O3) molekülleri Güneş'ten gelen morötesi ışınları soğurarak bu katmanın ısınmasına yol açar. Bu nedenle, tropopoz düzeyinde -50 °C ile -60 °C arasında olan sıcaklık stratosferin alt kesimlerinde her kilometrede 1 °C, üst kesimlerinde ise her kilometrede 3 °C kadar artarak stratosferin üst sınırı olan stratopozda 0 °C düzeyine kadar yükselir. Bu sıcaklık dağılımı, stratosferin hava akımlarının son derece az olduğu bir tabaka olarak korunmasını sağlar. Bu özellik, stratosfer düzeyinde oluşan kirliliğin kalıcı olabilmesi gibi bir sakınca da yaratabilmektedir. Yeryüzündeki yaşam için ölümcül etkilere sahip morötesi ışınları süzen ozon tabakası için zararlı bileşiklerin stratosfere ulaşmasını önlemek bu açıdan önem taşımaktadır.

Kaynakça

Dünya atmosferi
İklim

Troposfer


The following table is a list of the 31 federal states of Mexico plus Mexico City, ranked in order of their total population based on data from the last three National Population Census in 2020, 2010 and 2000.

See also
 Mexico
 States of Mexico
 Geography of Mexico
 List of Mexican states by area
 List of Mexican states by population growth rate
 Ranked list of Mexican states
 List of Mexican states by HDI

References

Population
Mexico, population

List of Mexican states by population


L.E.G.I.O.N. is a science fiction comic book created by Keith Giffen, Bill Mantlo and Todd McFarlane and published by DC Comics. The principal subject of the comic book is a team of fictional extraterrestrial superheroes. The characters first appeared in Invasion! #1 (December 1988). The original series chronicled the formation and activity of an interplanetary police force whose mission was to act as a peace-keeping force in their galaxy.

Publication history

Invasion!
The characters who went on to form L.E.G.I.O.N. were first introduced in the three-part miniseries Invasion!

Vril Dox, Garryn Bek, Strata, Lyrissa Mallor, and the Durlan appeared as prisoners of the Alien Alliance who helped stage a breakout from the Starlag, a prison spacecraft overseen by the alien race known as the Citadel.

L.E.G.I.O.N.
L.E.G.I.O.N. '89 debuted in 1989 (as indicated by the title) and reached issue #70 (as L.E.G.I.O.N. '94 in 1994).  L.E.G.I.O.N. stands for Licensed Extra-Governmental Interstellar Operatives Network.

This series followed the adventures of Vril Dox and his allies after their escape from the Starlag in Invasion!. Dox takes his companions to Colu, where they overthrow the Computer Tyrants running the planet. They encounter the bounty hunter Lobo, who had been tracking Bek to exact revenge on him for having accidentally killed one of Lobo's treasured space dolphins. Dox smoothly and swiftly turns Lobo into a valued ally. With this group, Dox decides to form an interplanetary police force. He bases his operation on the planet Cairn after a difficult and bloody coup against Cairn's ruler, Bek's father-in-law, whom Dox shoots point blank. The series follows the rise, heyday, and fall of this police force.

R.E.B.E.L.S.

As a consequence of the Zero Hour event, the original title was replaced by R.E.B.E.L.S. '94 (Revolutionary Elite Brigade to Eradicate L.E.G.I.O.N. Supremacy) (beginning with issue #0), continuing the same storyline with basically the same characters.  R.E.B.E.L.S. '96 #17 was the last issue.

When L.E.G.I.O.N. is usurped by Vril Dox's son Lyrl Dox (who went by the name of Brainiac 3), Dox and those members who remain loyal to him (Lobo, Phase, Strata, Stealth, and Borb) are forced to flee in a mysterious new ship in order to regroup and regain control of L.E.G.I.O.N. Telepath comes along unwillingly. Garv, Strata's husband, unbalanced by not understanding recent events, becomes involved in a desire to get Strata back. Borb (who is in love with Stealth) sacrifices his life in order to protect his friends from an other-dimensional army of brain-stealing entities; the very ones that had created the ship they had been fleeing in.  They soon name the ship the 'Di'ib', after an old L.E.G.I.O.N. hero.

The team has to fight old friends, such as Zena Moonstruk, Gigantus and Davroth. Behind the scenes help comes from old ally Marij'n and Captain Comet. The group also encounters the demonic entity Neron, who plays a critical role in the resolution of the main storyline providing the means to defeating Lyrl in exchange for the soul of a future generation of the Dox line.

The heroes regain control in the last issue, with Vril using the knowledge given to him by Neron to find a way to lobotomize his son, stripping him of his super-intelligence. Dox and Stealth retire to take care of Lyrl, whose brain has been reduced to that of a normal one-year-old, while Captain Comet is placed in charge of L.E.G.I.O.N.

Post-series appearances
In the 2004 Adam Strange (issues #5-8) and the later Rann/Thanagar War series (issues #1–6 and the Infinite Crisis special), Vril Dox has resumed control of L.E.G.I.O.N. and is using droids as officers. Adam Strange is pursued by the group in the pages of his own series, framed for the seeming destruction of Rann. Former L.E.G.I.O.N. members have been referred to in the subsequent Infinite Crisis series, and many make a cameo appearance in one panel of Infinite Crisis #1, although the lineup appears to be out of date (in addition to Darius' appearance on one of the screens, Bertron Diib is visible between several of the dialogue balloons). L.E.G.I.O.N. and Vril Dox are mentioned several times, although not shown, in Mystery in Space (2006) featuring Captain Comet.  Dox plays a major role in the six-part Omega Men limited series (2006-2007).

R.E.B.E.L.S. (second series)

In 2009, R.E.B.E.L.S. returned as an ongoing series. According to writer Tony Bedard he originally "pitched it as L.E.G.I.O.N. and then the Legion of Super-Heroes exploded.... We needed a title to emphasize that, despite the distant connection to the Legion, this is its own book. We didn't have to look far".

The new series opens with Dox a wanted criminal on the run from a L.E.G.I.O.N. made up of robotic constructs controlled by Silica, a living computer Dox had designed. While a robot-based, computer-controlled L.E.G.I.O.N. had made it easier for Dox to control the behavior of his police force throughout the 80 worlds under their protection (a common complaint of his in the first series), it also enabled the Star Conqueror (a.k.a. Starro) to wrest control of L.E.G.I.O.N. from Dox and make himself the de facto ruler of all the client worlds just by corrupting Silica. The first issues show Dox building his team based on instructions smuggled to him by Brainiac Five, a team that will be the prototype of the future Legion of Super-Heroes.

The New 52
In The New 52 reboot of DC's continuity, L.E.G.I.O.N. still exists, but is unclear how much of its history remains intact. L.E.G.I.O.N. officers make a brief appearance in the Larfleeze backup story in Threshold #3. Stealth, a L.E.G.I.O.N. member in previous continuity, also appears in the main storyline of Threshold, although she is not affiliated with the organization.

List of characters

Founding members
 Vril Dox II (genius Coluan; founder and team leader; clone of Vril Dox, the original Brainiac)
 The Durlan (nameless shapeshifting alien from the planet Durla, old friend of Dox; later revealed to be Legion of Super-Heroes benefactor R. J. Brande)
 Strata (powerful crystalline female from the planet Dryad)
 Stealth (female alien from Gryx)
 Garryn Bek (ex-policeman from Cairn)
 Lyrissa Mallor (champion of Talok VIII, ancestor of Shadow Lass)

Later members
 Lobo (Czarnian bounty-hunter)
 Phase (mysterious female from 30th century with power to "phase" through solid objects; originally, she was Phantom Girl of the Legion of Super-Heroes; after Zero Hour, retconned to be Apparition's second self; status unknown in current continuity)
 Lar Gand (Daxamite who later becomes known as Valor)
 Lady Quark (co-ruler and lone survivor of Earth-Six which was destroyed during the Crisis)
 Captain Comet (mutant metahuman with advanced powers)
 Telepath (last survivor of a hive-dwelling race from the planet Zsiglon; aka Qi'Qi)
 Marij'n Bek (Cairnian wife of Garryn Bek)
 Garv (powerful male alien, becomes Strata's lover)
 Amon Hakk (Khundian recruit)
 Bertron Diib (impervious alien recruit from Diibworld)
 Borb Borbb (alien recruit with teleportation powers)
 Darius (android recruit created on Acheron)
 Zena Moonstruk (shy alien recruit with the power to absorb light and emit it as energy blasts)
 Ig'nea (female recruit with pyrotechnic powers)
 Lydea Mallor (Lyrissa Mallor's daughter)
 Davroth Catto (arrogant recruit from the planet Oziman with power of flight)
 Layla (female humanoid who acquires powers in the Bloodlines crossover)
 Gigantus (diminutive champion of Motus)
 Lyrl Dox (super-intelligent son of Vril Dox and Stealth; also known as Brainiac 3)
 Taptree (plantlike alien)

Deceased members
 Lyrissa Mallor
 Bertron Diib
 Ig'nea

Current members
 Vril Dox
 Tribulus
 Bounder
 Ciji
 Wildstar
 Amon Hakk
 Garv
 Adam Strange
 Captain Comet
 Xylon

References

External links
 DCU Guide: R.E.B.E.L.S.

1989 comics debuts
DC Comics titles
Legion of Super-Heroes
Characters created by Bill Mantlo
Characters created by Keith Giffen
Characters created by Todd McFarlane
Comics characters introduced in 1989

L.E.G.I.O.N.


Gibbon est une ville américaine située dans le comté de Buffalo, au Nebraska. Selon le recensement de 2010, sa population est de  habitants.

Notes et références

Liens externes

Ville dans le Nebraska
Comté de Buffalo (Nebraska)

Gibbon (Nebraska)


Varysburg est un village du comté de Wyoming, dans l'État de New York, aux États-Unis. En 2010, il compte une population de .

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 État de New York

Liens externes

Localité dans le comté de Wyoming (New York)
Village dans l'État de New York

Varysburg


Dennis Waterman (24 February 1948 – 8 May 2022) was an English actor and singer. He was best known for his tough-guy leading roles in television series including The Sweeney, Minder and New Tricks, singing the theme tunes of the latter two.

Waterman's acting career spanned 60 years, starting with his childhood roles in film and theatre, and adult roles in film, television and West End theatre. He was known for the range of roles he played, including drama (Up the Junction),  horror (Scars of Dracula), adventure (Colditz), comedy (Fair Exchange), comedy-drama (Minder), musical (Windy City) and sport (The World Cup: A Captain's Tale). He appeared in 29 films, the last being released in 2020.

Early life and education
Waterman was born on 24 February 1948, as the youngest of nine children to Rose Juliana (née Saunders) and Harry Frank Waterman in Clapham, south west London.. The family, which included siblings Ken, Peter, a welterweight boxing champion, Stella, Norma, and Myrna, lived at 2 Elms Road, Clapham Common South Side. Harry Waterman was a ticket collector for British Railways. Two older sisters, Joy and Vera, had already left home by the time Dennis was born, and another brother, Allen, had died as a young child.

Boxing was a big part of Waterman's childhood. His father had been an amateur boxer and made all of his sons box. His older brother Ken first took Dennis boxing when he was three years old, and when he was ten Dennis joined Caius Boxing Club.

Waterman was educated at the Granard Primary School, a state primary school on the Ashburton Estate in Putney, southwest London, followed by Corona Stage School, an independent school at Ravenscourt Park in Hammersmith, West London.

Life and career

1960s
Waterman's acting career began in childhood. His first role was in Night Train for Inverness (1960) and also Snowball with Gordon Jackson. He appeared in two small stage roles for the Royal Shakespeare Company's 1960 season. In 1961, at the age of 13, he played the part of Winthrop Paroo in the Adelphi Theatre production of The Music Man. A year later, he starred as William Brown in the BBC TV series William based on the Just William books of Richmal Crompton.
Waterman played the role of Oliver Twist in the production of the Lionel Bart musical Oliver! staged at the Mermaid Theatre, London, in the early 1960s, and appeared on the cast recording released in 1961. Waterman was a series regular in the 1962 CBS comedy Fair Exchange, playing teenager Neville Finch. In 1963, he took a "starring" role in the Children's Film Foundation film Go Kart Go.

He later appeared in the premier of Carving a Statue, produced by Peter Wood on 17 September 1964 at the Haymarket Theatre, London. The cast consisted of: Ralph Richardson as The Father, Waterman as His Son, Barbara Ferris as The First Girl, Jane Birkin as The Second Girl and Roland Culver as Dr Parker.

Waterman was in the original cast of Saved, the play written by Edward Bond, and first produced at the Royal Court Theatre in November 1965. He had a major role in the feature film version of Up the Junction (1968) in which he played Peter, boyfriend to Polly (Suzy Kendall).

1970s
In the early 1970s, Waterman appeared in the BBC television series Colditz as a young Gestapo officer. He played the brother of a victim of Count Dracula (Christopher Lee) in the Hammer film Scars of Dracula (1970), and the boyfriend of Susan George in Fright (1971). He appeared alongside Richard Harris and John Huston in a Hollywood western, Man in the Wilderness (1971). He was a member of the company of actors who featured in The Sextet (1972), a BBC 2 series which included the Dennis Potter drama Follow the Yellow Brick Road, and Waterman later appeared in the same dramatist's Joe's Ark (Play for Today, 1974). Also in 1974, Waterman appeared in episode 4 of the second series of the comedy programme Man About the House entitled "Did You Ever Meet Rommel", in which he played a friend of Robin, a German student by the name of Franz Wasserman. Waterman guest starred in a 1974 Special Branch episode entitled "Stand and Deliver"

He became a household name as DS George Carter in The Sweeney during the 1970s. As well as starring as Terry McCann in Minder, Waterman sang the theme song, "I Could Be So Good for You", which was a top three UK hit in 1980 and a top ten hit in Australia. It was written by his then-wife Patricia along with Gerard Kenny. Waterman also recorded a song with George Cole: "What Are We Gonna Get For 'Er Indoors?"

In 1976, Waterman released his first album, Downwind of Angels, arranged and produced by Brian Bennett. A single, "I Will Glide", was released from the album.

In 1978, Waterman returned to the RSC to play Sackett in Bronson Howard's comedy Saratoga.

1980s
Waterman starred in a television film made by Tyne Tees Television entitled The World Cup: A Captain's Tale (1982). It was the true story of West Auckland Town F.C., a part-time side who won the Sir Thomas Lipton Trophy, sometimes described as the 'First World Cup', in 1909 and 1911. Waterman played the part of Bob Jones, the club captain. It cost £1.5 million to make, most of which was funded by Waterman. Shooting took place in the North East and in Turin in Italy. Scenes were shot in County Durham pit villages and in Ashington, Northumberland, where goalposts and a grandstand were erected in a public park with a colliery headframe in the background.

In 1982, Waterman starred in the musical Windy City. A relatively short-lived production. The cast included Amanda Redman, with whom Waterman had an eighteen-month affair during the run of the musical and with whom he later went on to star in the TV series New Tricks. Windy City closed after 250 performances. Waterman took the lead male role in the BAFTA Award-winning BBC adaptation of Fay Weldon's The Life and Loves of a She-Devil (1986).

In an Australian television film, The First Kangaroos (1988), Waterman's depiction of the rugby player Albert Goldthorpe drew formal complaints from Goldthorpe's granddaughter.

In 1988, Waterman voiced Vernon's sidekick Toaster in the children's animated series Tube Mice, which also starred George Cole.

1990s
After leaving Minder, Waterman appeared as Thomas Gynn in the comedy drama Stay Lucky (1989–93), with Jan Francis and Emma Wray; self made millionaire Tony Carpenter in the sitcom On the Up (1990–92) and John Neil in the mini series Circles of Deceit (1995–96). Between 1997 and 1999, he appeared in series 3 and 4 of the crime drama The Knock.

2000s
He was a regular cast member in every season of New Tricks, from 2003 to 2014, and also sang the theme song. Waterman appeared on stage in Jeffrey Bernard is Unwell by Keith Waterhouse and as Alfred P. Doolittle in the 2001 London revival of My Fair Lady. He narrated the reality-format television programme Bad Lads' Army and appeared in the 2009 BBC2 miniseries Moses Jones.

2020s
In 2020, Waterman starred in the Australian drama-comedy film Never Too Late which had been filmed in Adelaide, Australia, the previous year.
The Minder Podcast revealed that Waterman was semi-retired and living in Spain. The podcast referred to Waterman as "a truly underrated actor" and following Waterman's death pledged to go off air for seven weeks, one for each series of Minder he had appeared in, in commemoration.
An audio tribute episode was released after seven weeks. In May 2023 the show broadcast a second tribute, Revisiting Reminder.

Personal life

Waterman was married four times:
Penny Dixon (1967–1976)
Patricia Maynard (1977–1987), an actress with whom he had two daughters, one of whom, Hannah Waterman, is also an actress. Hannah is best known for playing Laura Beale in the BBC1 soap opera EastEnders, and later appeared in New Tricks alongside Waterman as his character's daughter.
Rula Lenska (1987–1998)
Pam Flint (November 2011 – 2022)

Waterman's marriage to Lenska ended because of his violent behaviour towards her. In March 2012, he caused controversy with some comments on this issue: "It's not difficult for a woman to make a man hit her. She certainly wasn't a beaten wife, she was hit and that's different." The interview was broadcast in full on Piers Morgan's Life Stories on ITV in May 2012.

Waterman emigrated to Spain with his wife Pam in 2015 after New Tricks ended, living at a villa in La Manga, and playing golf at the La Manga Club.

Waterman was banned from driving for three years in January 1991, following his second drink-driving conviction in four years. He was a fan of Chelsea F.C. His love of football was reflected in his being chosen to present Match of the Seventies from 1995 to 1996, a nostalgic BBC show celebrating the best football matches from the 1970s.

In 2015, his friend of many years, George Cole, who had played Arthur Daley in  Minder, died aged 90. Waterman delivered the eulogy at Cole's funeral on 12 August.

Waterman died from lung cancer at his home in La Manga, Spain on 8 May 2022 at the age of 74.

In popular culture

Little Britain caricature
Waterman was caricatured by David Walliams in the radio and TV comedy series Little Britain, in sketches where he visits his agent, Jeremy Rent (played by Matt Lucas) looking for parts. Most of the jokes in these sketches feature Waterman being extremely small, with common objects being made to appear massive in comparison. The Waterman caricature is offered, but always declines, respectable parts because he is not allowed to "write the theme tune, sing the theme tune" (rendered as "write da feem toon, sing da feem toon") of the particular production.

This running joke is based on Waterman having sung the theme tunes for at least four of the programmes in which he starred, namely for Minder, Stay Lucky, On the Up and New Tricks. In November 2006, Waterman made a guest appearance in Comic Relief Does Little Britain Live, alongside the comedy character version of himself.

Bibliography
2000: Waterman, Dennis; and Jill Arlon. – ReMinder. – London: Hutchinson. – .

Filmography

 Night Train for Inverness (1960) – Ted Lewis
 Ali and the Camel (1960) – (voice)
 Snowball (1960) – Mickey Donovan
 Crooks Anonymous (1962) – Boy in Park
 The Pirates of Blood River (1962) – Timothy Blackthorne
 Go Kart Go (1963) – Jimpy
 Up the Junction (1968) – Pete
 Oh! What a Lovely War (1969)
 The Smashing Bird I Used to Know (1969) – Peter
 Wedding Night (1970) – Joe O'Reilly – Groom
 My Lover My Son (1970) – James Anderson
 A Promise of Bed (also known as This, That and the Other) (1970) – Photographer
 Scars of Dracula (1970) – Simon Carlson
 Fright (1971) – Chris
 Man in the Wilderness (1971) – Lowrie
 Alice's Adventures in Wonderland (1972) – 2 of Spades
 The Belstone Fox (1973) – Stephen Durno
 Sweeney! (1977) – Det. Sgt. George Carter
 Sweeney 2 (1978) – Det. Sgt. George Carter
 The World Cup: A Captain's Tale (1982)
 Minder on the Orient Express (1985)
 The Life and Loves of a She-Devil (TV, 1986) – Bobbo
 The First Kangaroos (1988) – Albert Goldthorpe
 Cold Justice (1989) – Father Jim
 Fiddley Foodle Bird
 Vol-au-vent (1996) – Pete / Kevin
 Arthur's Dyke (2001) – Derek Doubleday
 Back in Business (2007) – Jarvis
 Run for Your Wife (2012, Cameo role)
 Never Too Late (2020) – Jeremiah Caine

Discography

Albums

Singles

References

External links

  as Dennis Waterman Band
 New Tricks at BBC Drama

1948 births
2022 deaths
Deaths from lung cancer
20th-century English male actors
20th-century English singers
21st-century English male actors
21st-century English singers
British people of English descent
English male film actors
English male Shakespearean actors
English male singers
English male stage actors
English male child actors
English male television actors
English male voice actors
Male actors from London
Actors from Clapham
Musicians from Clapham
Royal Shakespeare Company members
Violence against women in England
DJM Records artists

Dennis Waterman


Vasile D. Bogdan (n. 1875, Arpașul de Jos – d. secolul al XX-lea) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Vasile D. Bogdan s-a născut în comuna Arpașul de Jos pe 13 Octombrie 1875. A fost casier comunal între anii 1925-1943. Data decesului este incertă.

Activitate politică
A participat la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 Decembrie 1918, fiind delegat al circumscripției a 2-a Arpașul de Jos, județul Făgăraș și a fost ales membru al Marelui Sfat Național. Ulterior, a activat în funcția de primar comunal în comuna natală între anii 1918-1920.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1875
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Vasile D. Bogdan


Jerome John "Jerry" Garcia (d. 1 Ağustos 1942 - ö. 9 Ağustos 1995) psychedelic rock grubu Grateful Dead'in gitaristi ve vokalisti. Adını besteci Jerome Kern'den alan Garcia, müziğe ilk önce banço ve piyano da başladı ve sonra gitara yöneldi. Dokuz yaşında sağ orta parmağının kardeşi Clifford Garcia ("Tiff") tarafından kaza sonucunda kesilmesine rağmen, ileride çok telli enstrümanların ustası olmayı başardı.

1942 doğumlular
Kaliforniya doğumlular
1995 yılında ölenler

Amerikalı erkek gitaristler
San Francisco'da kültür
Amerikalı blues gitaristleri
Amerikalı country gitaristleri
Amerikalı folk gitaristleri
İspanyol ve Latin Amerikalı müzisyenler

Jerry Garcia


Olaylar

 1556 - Tarihin en yüksek ölü sayısına sahip Şensi Depremi, Çin'in Shaanxi eyaletinde meydana geldi: yaklaşık 830.000 kişi öldü.
 1719 - Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu bünyesinde Lihtenştayn Prensliği oluşturuldu.
 1793 - Rusya ve Prusya, Polonya'yı bölüştü.
 1849 - Elizabeth Blackwell, tıp diploması alan ilk kadın oldu.
 1870 - Montana'da Amerika Birleşik Devletleri ordusu, çoğunluğu kadın ve çocuk olmak üzere 173 Kızılderiliyi öldürdü.
 1913 - Bâb-ı Âli Baskını: Kâmil Paşa hükûmeti, İttihat ve Terakki Cemiyeti mensuplarınca devrildi. Bâb-ı Âli Baskını diye anılan darbeyle Sadrazam istifa ettirildi ve yerine Mahmut Şevket Paşa getirildi.
 1922 - İstanbul'da iki sokağa Piyer Loti ve Klodfarer adları verildi.
 1925 - Şili'de Hükûmet bir askeri darbeyle devrildi.
 1932 - Kadro dergisi, Şevket Süreyya Aydemir ve arkadaşları tarafından yayınlanmaya başlandı.
 1941 - I. Türk Karikatür Sergisi, İstanbul'da açıldı.
 1957 - TBMM, Ankara'da Ortadoğu Teknik Üniversitesi'nin kurulmasını kabul etti.
 1959 - Vatan Partisi'nin kurucularına ilişkin dava başladı. Hikmet Kıvılcımlı ile 47 kişi, komünizm propagandası yapmakla suçlandı. Savcı sanıklar için 5 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası istedi.

 1960 - İsviçreli mühendis Jacques Piccard ve Amerikalı denizci teğmen Don Walsh, Trieste batiskapı içinde Challenger çukuruna (derinlik: 10.915 m) inerek yeni bir deniz altı rekoru kırdılar.
 1961 - Dolandırıcılık olaylarıyla ünlenen Sülün Osman, Zeytinburnu'nda kumar oynarken yakalandı.
 1968 - Amerika Birleşik Devletleri Pueblo haber alma gemisi Kuzey Kore'de ele geçirildi. Mürettebat casuslukla suçlanarak tutuklandı.
 1971 - Emekliler Ankara'da Emekli Sandığı binasını işgal etti.
 1972 - İstanbul sıkıyönetim Komutanlığı sokağa çıkma yasağı uyguladı ve Fırtına-1 operasyonunu gerçekleştirdi. 84.855 asker tarafından 268.810 bina ve 510.000 daire arandı.
 1973 - Paris'te, ABD, Kuzey Vietnam ve Vietkong temsilcileri arasında imzalanan barış anlaşmasıyla, Vietnam'da yıllardır süren savaş sona erdi. Anlaşma, Vietnam'daki bütün ABD askerlerinin çekilmesini ve Güney Vietnam halkının kendi kaderini belirlemesini öngörüyordu.
 1974 - İsrail askerleri, Süveyş Kanalı'nın batısından çekilmeye başladı.
 1975 - Vatan Mühendislik ve Mimarlık Yüksek Okulu faşistler tarafından basıldı. Kerim Yaman adlı öğrenci öldürüldü.
 1975 - Trabzonspor, Kıbrıs Harekâtı sırasında ülkedeki Türklerin morallerini yükseltmek amacıyla tarihte sadece bir kez düzenlenmiş olan Kıbrıs Barış Kupası'nı kazandı.
 1977 - Alex Haley'nin romanından uyarlanan mini-TV dizisi "Kökler" Amerika Birleşik Devletleri'nde gösterime girdi.
 1978 - Türkiye 1. Kömür Kongresi Zonguldak'ta yapıldı.
 1983 - 12 Eylül Darbesi'nin 29. idamı: 9 Haziran 1980 gecesi evinde eşi ve çocuklarıyla yatmakta olan sağ görüşlü birini dışarı çıkarmak için evin önünde silah sıkan, beklediği kişiyi dışarı çıktığı an ateş açıp öldüren komünist militan Ali Aktaş (Ağtaş) idam edildi.
 1983 - 12 Eylül Darbesi'nin 30. idamı: Öz annesini ve göz koyduğu yeğenini öldüren Duran Bircan idam edildi.
 1986 - "Video ve Sinema Eserleri Yasası" Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde kabul edildi. Yasa; video, sinema, müzik eserlerini çoğaltma, dağıtma ve yayma haklarını yeniden düzenliyor.
 1989 - Tacikistan'da deprem meydana geldi; 1000'in üzerinde insan öldü.
 1990 - Kızıl Ordu, 41 yıl sonra Macaristan'dan ayrıldı.
 1990 - Parlamento'dan dergisi yayına başladı.
 1994 - Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel, "Kürt Devleti olgusuna hazırlıklı olmalıyız" dedi.
 1995 - Posta ve Yeni Şafak gazeteleri, yayın hayatına başladılar.
 1997 - Madeleine Albright, Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk kadın Dış İşleri Bakanı oldu.
 2005 - Viktor Yuşçenko, Ukrayna Devlet Başkanlığı görevine başladı.
 2006 - Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı, Mehmet Ali Ağca hakkında yeni bir müddetname hazırlayarak, 18 Ocak 2010'da tahliye edilmesini kararlaştırdı.
 2006 - Sırbistan-Karadağ'da Başkent Podgorica'nın 15 kilometre kuzeydoğusundaki Bioçe köyü yakınında bir yolcu treninin raydan çıkması sonucu en az 48 kişi öldü, 198 kişi yaralandı.
 2006 - Ankara'da İstanbul Yolu üzerinde meydana gelen kaza sonucunda Dışişleri Bakanlığı personeli 8 kişi yaşamını yitirdi.
 2007 - Hrant Dink'in cenazesi, İstanbul'da toprağa verildi. Cenaze töreninde açılan Hepimiz Hrant'ız ve Hepimiz Ermeniyiz yazılı pankartlar tartışmalara neden oldu.
 2007 - Yapımına 16 yıl önce başlanan ve yaklaşık 1 milyar dolara mal olan Bolu Dağı Tüneli'nin İstanbul'a gidiş yönü, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ve İtalya Başbakanı Romano Prodi tarafından açıldı.
 2008 - Yunanistan Başbakanı Kostas Karamanlis, Türkiye'ye tarihi ziyarette bulundu. Türkiye'yi 49 yıl aradan sonra ziyaret eden ilk Yunanistan Başbakanı olan Karamanlis, Türk-Yunan ilişkilerinin tamamen uyumlaştırılmasının temel hedef olduğunu söyledi.
 2008 - Prof. Dr. Ayşe Işıl Karakaş, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde (AİHM) Türkiye'nin yeni yargıcı olarak seçildi.
 2012 - Fransa Senatosu, 1915 Ermeni Kırımı'ndaki olaylarıyla ilgili Ermeni iddialarının inkârını suç sayan yasa teklifini kabul etti.

Doğumlar
 1688 - Ulrika Eleonora, İsveç kraliçesi (ö. 1741)
 1729 - Clara Reeve, İngiliz romancı (ö. 1807)
 1729 - Pierre Darcourt, 1955'ten önce Belçikalı ilk uzun yaşayan insan (ö. 1837)
 1737 - John Hancock, Amerikalı tüccar ve devlet adamı (ö. 1793)
 1752 - Muzio Clementi, İtalyan besteci (ö. 1832)
 1783 - Stendhal (Marie-Henri Beyle), Fransız edebiyatçı (Kırmızı ve Siyah ve Parma Manastırı adlı romanlarıyla ünlü) (ö. 1842)
 1794 - Eduard Friedrich Eversmann, Alman biyolog ve kaşif (ö. 1860)
 1814 - Alexander Cunningham, İngiliz arkeolog ve ordu mühendisi (ö. 1893)
 1828 - Saigō Takamori, Japon samuray, asker ve siyasetçi (ö. 1877)
 1830 - İvan Lariоnоv, Rus besteci ve halkbilimci (ö. 1889)
 1832 - Édouard Manet, Fransız ressam (gerçekçilikten izlenimciliğe geçişin öncülerinden) (ö. 1883)
 1840 - Ernst Abbe, Alman fizikçi ve sanayici (ö. 1905)
 1852 - Edmond Demolins, Fransız sosyal tarihçi (ö. 1907)
 1855 - John Moses Browning, Amerikalı silah tasarımcısı (ö. 1926)
 1862 - David Hilbert, Alman matematikçi (ö. 1943)
 1872 - Paul Langevin, Fransız fizikçi (ö. 1946)
 1876 - Otto Diels, Alman kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (ö. 1954)
 1878 - Rutland Boughton, Britanyalı opera ve batı klasik müzik bestecisi, orkestra şefi ve müzik festivali organizatorü (ö. 1960)
 1884 - Hermann Nunberg, Polonyalı psikiyarist (ö. 1970)
 1897 - Subhas Chandra Bose, Hint siyasetçi (ö. 1945)
 1898 - Randolph Scott, Amerikalı oyuncu ve yönetmen (ö. 1987)
 1898 - Sergei Eisenstein, Rus sinema yönetmeni (ö. 1948)
 1907 - Hideki Yukawa, Japon fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1981)
 1910 - Django Reinhardt, Belçikalı caz gitaristi ve besteci (ö. 1953)
 1920 - Gottfried Böhm, Alman mimar
 1921 - Berna Moran, Türk yazar (ö. 1993)
 1923 - Horace Ashenfelter, Amerikalı atlet (ö. 2018)
 1929 - İhsan Yüce, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (ö. 1991)
 1933 - Gülten Akın, Türk şair ve yazar (ö. 2015)
 1934 - Jeanette Bonnier, İsveçli gazeteci, yazar ve medya yönetici (ö. 2016)
 1935 - Mike Agostini, Trinidad ve Tobagolu atletizm sporcusu (ö. 2016)
 1940 - Dinç Bilgin, Türk gazeteci, iş insanı ve medya patronu
 1940 - Musa Arafat, Filistinli devlet adamı (ö. 2005)
 1942 - Süha Arın, Türk akademisyen ve belgesel yönetmeni (ö. 2004)
 1943 - Özhan Canaydın, Türk basketbolcu, iş insanı ve Galatasaray Başkanı (ö. 2010)
 1944 - Rutger Hauer, Hollandalı oyuncu (ö. 2019)
 1948 - Anita Pointer, Amerikalı şarkıcı (ö. 2022)
 1957 - Caroline, Monako prensesi
 1967 - Naim Süleymanoğlu, Türk halterci (ö. 2017)
 1967 - Hafız Süleymanoğlu, Türk halterci
 1974 - Tiffani Thiessen, Amerikalı oyuncu
 1974 - Anne Marivin, Fransız oyuncu
 1975 - Márcio Santos, Brezilyalı futbolcu
 1977 - Tuna Bekleviç, Türk siyasetçi
 1983 - Adam Mosseri, Instagram'ın günümüzdeki başkanı ve eski Facebook yöneticisi
 1984 - Arjen Robben, Hollandalı futbolcu
 1985 - Doutzen Kroes, Hollandalı süper model
 1988 - Esin İris, Türk şarkıcı, söz yazarı, besteci ve yorumcu
 1990 - Şener Özbayraklı, Türk futbolcu
 1993
Iván Díaz, Arjantinli futbolcu
Ryota Oshima, Japon milli futbolcu
 1996 - Kemal Ademi, Alman futbolcu
 1998 - XXXTentacion, Amerikalı rapçi, şarkıcı ve söz yazarı

Ölümler
 1002 - III. Otto, Kutsal Roma imparatoru (d. 980)
 1199 - Ebu Yusuf Yakup el-Mansur, 1184–1199 yılları arasında Muvahhid halifes (d. 1160)
 1252 - Zabel, 1219-1252 yılları arasında Kilikya Ermenistanı kraliçesi (d. 1217)
 1516 - II. Fernando, Aragon Kralıdır. 1468-1516 arasında Sicilya Kralıdır. Ayrıca Ferdinand III adıyla 1504-1516 yılları arasında Napoli Krallığı'nı yönetmiştir (d. 1452)
 1567 - Jiajing, Çin'in Ming Hanedanı'nın 11. imparatorudur (d. 1507)
 1622 - William Baffin, İngiliz seyrüseferci (d. 1584)
 1744 - Giambattista Vico, İtalyan felsefeci ve tarihçi (d. 1668)
 1803 - Arthur Guinness, İrlandalı iş insanı (d. 1725)
 1805 - Claude Chappe, Fransız bilim insanı (d. 1763)
 1806 - William Pitt, Birleşik Krallık tarihinin en genç başbakanı (d. 1759)
 1875 - Charles Kingsley, İngiliz yazar (d. 1819)
 1883 - Gustave Doré, Fransız baskı ve gravür ustası (d. 1832)
 1889 - Alexandre Cabanel, Fransız ressam (d. 1823)
 1903 - I. Niko Dadiani, Megrelya'nın son prensi (d. 1847)
 1905 - Yedi Sekiz Hasan Paşa, Osmanlı Paşası (d. 1831)
 1913 - Nâzım Paşa, Osmanlı Harbiye Nazırı (d. 1848)
 1923 - Max Nordau, Avusturyalı doktor ve yazar (d. 1849)
 1924 - Ali Emîrî, Türk araştırmacı ve tezkire yazarı (d. 1857)
 1931 - Anna Pavlova, Rus balerin (d. 1881)
 1939 - Matthias Sindelar, Avusturyalı futbolcu (d. 1903)
 1944 - Edvard Munch, Norveçli ekspresyonist ressam (Çığlık isimli tablosuyla tanınan) (d. 1863)
 1945 - Helmuth James Graf von Moltke, Alman hukukçu (d. 1907)
 1945 - Mehmet Rifat Arkun, Türk siyasetçi (d. 1872)
 1946 - Helene Schjerfbeck, Fin ressam (d. 1862)
 1956 - Alexander Korda, Macar asıllı İngiliz yönetmen ve yapımcı (d. 1893)
 1962 - Natalya Sedova, Rus devrimci Lev Troçki'nin ikinci eşi (d. 1882)
 1963 - Baki Vandemir, Türk asker (d. 1890)
 1973 - Kid Ory, Amerikalı Caz Tromboncusu ve grup lideri (d. 1886)
 1976 - Paul Robeson, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve siyahi hakları savunucusu (d. 1898)
 1986 - Mehmet Kaplan, Türk edebiyat tarihçisi (d. 1915)
 1986 - Nihat Akyunak, Türk ressam (d. 1922)
 1989 - Salvador Dali, İspanyol sürrealist ressam (d. 1904)
 1991 - Ole Peder Arvesen, Norveçli mühendis ve matematikçi (d. 1895)
 1995 - Elmira Hüseynova, Sovyet Azerbaycanlı heykeltıraş ve ressam (d. 1933)
 2002 - Pierre-Felix Bourdieu, Fransız sosyolog (d. 1930)
 2002 - Robert Nozick, Amerikalı felsefeci (d. 1938)
 2005 - Johnny Carson, Amerikalı komedyen ve yayıncı (d. 1925)
 2013 - Savaş Akova, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu (d. 1948)
 2014 - Violetta Ferrari, Macar oyuncu (d. 1930)
 2015 - Abdullah bin Abdülaziz, Suudi Arabistan Kralı (d. 1924)
 2015 - Ernie Banks, Amerikalı efsanevi profesyonel beyzbolcudur (d. 1931)
 2015 - Prosper Ego, Hollandalı aktivist ve yazarı (d. 1927)
 2015 - Barrie Ingham, İngiliz oyuncudur (d. 1932)
 2016 - Nikolay Abramov, Rus yazar, şair, gazeteci ve çevirmen (d. 1961)
 2016 - Jimmy Bain, İskoç-İngiliz rock müzisyeni (d. 1947)
 2016 - Barry Brickell, Yeni Zelandalı çömlek sanatçısı (d. 1935)
 2016 - Josip Friščić, Hırvat politikacı (d. 1949)
 2017 - Bimba Bosé, İspanyol model, şarkıcı ve aktrisir (d. 1975)
 2017 - Dmitro Hrabovski, Ukraynalı bisiklet sporcusu (d. 1985)
 2017 - Gorden Kaye, İngiliz oyuncu (d. 1941)
 2017 - Boško Krunić, Yugoslav komünist siyasetçi (d. 1929)
 2017 - Ruth Samuelson, Amerikalı Cumhuriyetçi Partili kadın siyasetçi, parlamenter (d. 1959)
 2018 - Anders Åberg, İsveçli heykeltıraş, ressam ve karikatüristtir (d. 1945)
 2018 - Muhammed el-Mufarreh, Suudi Arabistanlı oyuncu, yazar, yönetmen ve yapımcı (d. 1945)
 2018 - Nicanor Parra, matematikçi ve şair (d. 1914)
 2018 - Ezra Swerdlow, Amerikalı sinema yapımcısı (d. 1954)
 2018 - Lari White, Amerikalı country müziği sanatçısı ve oyuncu (d. 1965)
 2019 - Richard Bodycombe, Amerikalı eski rütbeli üst düzey askerdir (d. 1922)
 2019 - Jack Thomas Brinkley, Amerikalı siyasetçi, eğitimci ve avukattır (d. 1930)
 2019 - Dick Dolman, Hollandalı siyasetçidir (d. 1935)
 2019 - Ayşen Gruda, Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu (d. 1944)
 2019 - Jonas Mekas, Litvanyalı-Amerikalı film yapımcısı, şair ve sanatçı (d. 1922)
 2019 - Oliver Mtukudzi, Zimbabveli müzisyen, iş insanı, hayırsever, insan hakları savunucusu (d. 1952)
 2019 - Norman Orentreich, Amerikalı cilt uzmanı (dermatolog) ve kozmetikçi (d. 1922)
 2019 - Erik Olin Wright, Amerikalı analitik Marksist sosyolog, eğitimci, yazar ve filozof (d. 1947)
 2020 - Robert Archibald, Britanyalı profesyonel basketbolcudur (d. 1980)
 2020 - Frederick Ballantyne, Saint Vincent ve Grenadinlerli siyasetçi (d. 1936)
 2020 - Robert Harper, Amerikalı oyuncudur (d. 1951)
 2020 - Alfred Körner, Avusturyalı millî futbolcudur (d. 1926)
 2020 - Jim Lehrer, Amerikalı gazeteci, romancı, senarist ve oyun yazarı (d. 1934)
 2020 - Gudrun Pausewang, Alman yazar ve eğitimci (d. 1928)
 2021 - Walter Bernstein, Amerikalı senarist ve film yapımcısı (d. 1919)
 2021 - Hal Holbrook, Akademi Ödülü adayı, Emmy ve Tony Ödülleri sahibi, Amerikalı oyuncu (d. 1925)
 2021 - Larry King, Amerikalı televizyon ve radyo sunucusu (d. 1933)
 2021 - Martha Madrigal, Meksikalı şair ve hikâye yazarı (d. 1929)
 2021 - Sumiko Sakamoto, Japon aktris ve şarkıcı (d. 1936)
 2021 - Song Yoo-jung, Güney Koreli aktris ve modeldir (d. 1994)
 2022 - Barbara Krafftówna, Polonyalı aktris (d. 1928)
 2022 - Ketevan Losaberidze, Sovyet/Gürcü eski okçu (d. 1949)
 2022 - Thierry Mugler, Fransız moda tasarımcısı ve fotoğraf sanatçısı (d. 1948)

Tatiller ve özel günler

0123
23

23 Ocak


Totalno drukčiji od drugih debitantski je studijski album zagrebačkog etno rock sastava Vještice. Album je objavljen sredinom 1989. godine, a objavila ga je diskografska kuća Jugoton.

Žanr albuma teško je definirati, no često se definira kao indie rock, etno rock i eksperimentalni rock.

Popis pjesama

Osoblje
Vještice
Srđan Sacher – vokali, bas-gitara, prateći vokali
Boris Leiner – bubnjevi, vokali, prateći vokali, dizajn
Max Wilson – gitara, vokali, prateći vokali
Dodatni glazbenici
Darko Hajsek – prateći vokali
Hrvoje Danilović – prateći vokali
Ostalo osoblje
Harma Marjanović – aranžer vokala
Davor Slamnig – miksanje
Jasna Leiner – fotografija
Mladen Škalec – inženjer zvuka
Bruno Molnar – asistent inženjera zvuka

Izvori

Albumi iz 1989.
Hrvatski glazbeni albumi

Totalno drukčiji od drugih


La Rédemption est le dogme chrétien selon lequel Dieu le Fils, qui s'est fait homme en Jésus-Christ (dogme de l'Incarnation), a volontairement souffert sa Passion et est mort en sacrifice sur la Croix, dans le but de racheter le péché de l'humanité.

Avec la Trinité et l'Incarnation, la Rédemption est l'un des trois dogmes qui fondent le christianisme. Ces dogmes sont communs aux Églises catholique, orthodoxes et protestantes.

La Rédemption est commémorée chaque année lors de la Semaine sainte qui précède Pâques, temps liturgique central de l'année pour les chrétiens.

Sources bibliques

Ancien Testament
Dans l'Ancien Testament, suivant la Loi mosaïque, lors de la fête du Yom Kippour, le Grand-prêtre d'Israël offrait au Temple de Jérusalem des korbanot (« sacrifices »)  expiatoires des péchés : d'abord un pour ses propres péchés, un autre pour les prêtres et enfin un troisième pour le peuple d'Israël.

Nouveau Testament

Le Christ rédempteur
Le sens expiatoire à la Passion du Christ est dans le prolongement de la fête du Yom Kippour, en particulier avec le sacrifice du bouc émissaire qui l'accompagnait. L'Épître aux Hébreux y fait de multiples références (2, 4-15; 7, 27; 9, 14-25; 10, 11-18...) et Paul de Tarse utilise le vocabulaire de la malédiction, caractéristique du bouc émissaire (Épître aux Galates 3, 10-14).

À propos de la passion du Christ, Paul enseigne que « Dieu n'a pas épargné son propre Fils, mais il l'a livré pour nous ». Cette interprétation du caractère rédempteur de la passion du Christ s'enracine dans les prophéties des Cantiques du Serviteur « qui a fait de sa vie un sacrifice d'expiation » et « par qui s'accomplissait la volonté du Seigneur » (Livre d'Isaïe 53, 10). La raison en est que « Dieu veut que tous les hommes soient sauvés » (Timothée I 2, 4).

La rédemption est en Jésus-Christ, le Rédempteur étant Dieu se faisant homme (Évangile selon Jean 10:30 ; 14:9). Toujours fidèle, après de multiples rappels et tentatives (parabole des vignerons infidèles : Lc 20 :9-14), Dieu envoie son Fils unique pour racheter l'homme et l'extirper, par sa Passion, de l'esclavage du mal et du péché (Épîtres aux Corinthiens I 15, 3 : « Le Christ est mort pour nos péchés », et Épître aux Colossiens 1, 14 : « Son Fils bien-aimé en qui nous avons la rédemption ») dans lequel il retombe souvent. C'est ainsi que Paul précise : « Dieu dans le Christ se réconcilia le monde, ne tenant plus compte des fautes des hommes et mettant en nous la parole de la réconciliation » (Épîtres aux Corinthiens II 5, 19). Par amour, Dieu rétablit l'homme dans sa liberté, car ce qu'il souhaite, c'est recevoir de l'homme un hommage d'amour librement consenti. Ce rachat est définitif et final (Épître aux Hébreux 7:27).

« Qui suit le Christ rédempteur devient enfant de Dieu »
Sous l'influence du judaïsme, la prière du Notre Père (Évangile selon Matthieu 6, 9-13) exprime la filiation adoptive qui est participation à Dieu : l'obéissance du Christ à son Père produit à son tour des volontés saintes qui s'identifient au salut du Père. La rédemption accorde l'adoption divine qui permet de s'adresser à Dieu en l'appelant « Père » : « Vous avez reçu l'esprit des fils d'adoption qui nous fait nous écrier Abba, Père » (Épître aux Romains 8, 15). « Preuve(...) que vous êtes des fils, Dieu a envoyé en nos cœurs l'Esprit de son Fils, pour crier Abba, Père » (Épître aux Galates 4, 6). La première épître de Jean mentionne à  plusieurs reprises l'engendrement divin de ceux qui suivent le Christ : « À ceux qui l'ont reçu, il a donné le pouvoir de devenir enfant de Dieu » (11, 52) ; « Qui aime est né de Dieu et connaît Dieu » (4, 7) ; « Qui est né de Dieu ne connaît pas le péché » (3, 9). « Le terme et le sommet de cette filiation est de devenir participant de la nature divine » (Épître de Pierre II 1, 4).

En araméen, « péché » et « dette » s'expriment par le même mot hoba, ce qui explique que Jésus utilise parfois le terme de « dette » pour parler du péché. (Matthieu 6, 12, et Luc 11, 4).

Doctrine catholique
Selon le Catéchisme de l'Église catholique , « toute la vie du Christ est mystère de Rédemption. Elle nous vient avant tout par le sang de la croix, mais ce mystère est à l'œuvre dans toute la vie du Christ : dans son incarnation déjà, par laquelle, en se faisant pauvre, il nous enrichit par sa pauvreté ; dans sa vie cachée qui, par sa soumission, répare notre insoumission ; dans sa parole qui purifie ses auditeurs ; dans ses guérisons et ses exorcismes, par lesquels […] il a pris nos infirmités et s'est chargé de nos maladies » (Évangile selon Matthieu 8, 17) ; « dans sa Résurrection, par laquelle il nous justifie ».

Le pape  écrit :

Par ailleurs, pour Benoît XVI, l'exclamation que Matthieu impute aux habitants de Jérusalem :  (Mt 27, 25) doit être interprétée plutôt comme une rédemption : , car le sang de Jésus . Il laisse donc entendre que le sang de Jésus a racheté son peuple. Or le sang, qu'il soit touché, versé ou consommé, est pour les juifs associé à l'impureté et constitue pour eux un interdit majeur. Jésus lui-même a proféré de lourdes malédictions contre les pharisiens, , coupables du , et dont

Doctrine protestante
Dans le protestantisme, y compris dans l'évangélisme, la rédemption est pleinement accomplie par le sacrifice de Jésus-Christ sur la croix : le croyant est pardonné par la foi et la grâce .

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Dogmes chrétiens
 Dogmes mariaux
 Incarnation (christianisme)
 Passion du Christ

Christianisme
Doctrine chrétienne
Jésus de Nazareth

Rédemption (christianisme)


Gavião es un municipio brasileño del estado de Bahía.

Se localiza a una latitud 11º28'14" sur y a una longitud 39º47'02" oeste, estando a una altitud de 312 metros.

Posee un área de 336,8,3 km².

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bahía

Gavião (Bahía)


PISENLAV (Paz y Amor) es una banda musical indie de Filipinas. Formado en el mes de diciembre de 2007, han lanzado usu primer EP que contiene cinco canciones originales escritas y compuestas por la banda. Su sonido es una fusión entre el rock alternativo y el pop con un toque de reggae y ska y con otras influencias de reconocidas bandas musicales, como The Beatles, Jimi Hendrix, Eric Clapton, Bob Marley, Mr. Big, Oasis, Eraserheads y Regine Velásquez. La combinación de estas diferentes influencias, dio a luz bajo un sonido mezclado con el pop-rock alternativo y reggae. Sus canciones son temas que hablan relacionados con el amor.

Integrantes
Kate Lozano - vocalista principal
Jinky Golifardo - Guitarras y voz
Jeth Estacio - Guitarras
Fernando Se- bajo
Benmark Favorito - Batería

Discografía

Álbumes de estudio
Paz y amor EP (2008)
Love
Lumbay
Fill You Up
Terrestrial Story
Alay

Lista de canciones del álbum Unreleased
Unreleased Tracks (2009)
 Probinsha
 Tiempo Lang

Videografía

Videos Oficiales
Del álbum Paz y amor EP
"Love"
"Alay"

En vivo
Viedos en vivo
Love
Probinsha
Weather Weather Lang

Enlaces externos
Official website

Facebook FanPage http://www.facebook.com/pages/PiSENLAV/20135878458
Rakista: http://www.rakista.com/pisenlav
Channel V's AMP: http://amp.channelv.com/pisenlav
PureVolume: http://www.purevolume.com/pisenlav
iLike: http://www.ilike.com/artist/PiSENLAV
iSound: http://www.isound.com/pisenlav
GarageBand: http://www.garageband.com/artist/pisenlav
OdysseyLive: http://www.odysseylive.net/PiSENLAV/
MusikLokal: http://www.musiklokal.com/cgibin/members/members_profile.php?usr=2063

Grupos de música de Filipinas

Pisenlav


Flyvehavre (Avena fatua) er en plante af planteslægten af græsser, tæt beslægtet med dyrket havre (Avena sativa). Småaksene er noget større end hos dyrket havre og har lange stakke, hårede dækblade og tidligt affaldende frugter.

Flyvehavre stammer oprindelig fra Centralasien og betragtes som ukrudt i Danmark og det øvrige EU. Forekomst af flyvehavre kan mindske høstudbyttet væsentligt, og bekæmpelse er derfor påbudt ved lov.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Felthåndbogen: Flyve-havre , hentet 19. november 2017.

Enårige urter
Havre

Flyvehavre


Shine On You Crazy Diamond, Pink Floyd'un Wish You Were Here adlı albümünde yer alan bir şarkı olup toplamda 26 dakika sürmektedir. Teknik yetersizliklerden dolayı (plağın bir yüzüne sığmadığı için) ikiye ayrılmış, bu parçalar albümde açılış ve kapanış parçaları olarak yerini almıştır. 9 bölümden oluşmaktadır. İlk 5 bölümü albümün başında, son 4 bölümü ise sonunda yer almaktadır.

Şarkının, Pink Floyd'un ilk gitaristi Syd Barrett'a ithafen yazılmış olduğu söylenir; şarkı isminin birinci, üçüncü ve beşinci kelimelerinin baş harfleri onun ismini oluşturmaktadır (Shine On You Crazy Diamond).

Pink Floyd şarkıları
1975 şarkıları
Rock baladları
1970'lerde İngilizce şarkılar
Syd Barrett hakkındaki şarkılar

Shine On You Crazy Diamond


Timo Kielich, né le  à Alken, est un coureur cycliste belge, membre de l'équipe Alpecin-Fenix Development. Spécialiste du cyclo-cross, il court également sur route et en VTT.

Biographie
Timo Kielich est dans un premier temps un spécialiste du VTT. En 2016, il devient champion de Belgique de cross-country VTT juniors (moins de 19 ans). En fin d'année, il est médaillé de bronze du championnat d'Europe de cyclo-cross juniors. En début d'année 2017, il est troisième du championnat de Belgique de cyclo-cross juniors et obtient sa sélection pour les mondiaux. Lors de ceux-ci, il se classe septième après avoir dû renoncer à la lutte pour le podium en raison de chutes sur un parcours rendu glissant par la pluie.

En 2018 et 2019, il est  champion de Belgique de cross-country VTT espoirs (moins de 23 ans). En janvier 2019, il est également champion de Belgique de cyclo-cross espoirs. Lors de la saison de cyclo-cross 2019-2020, il gagne le classement général du Trophée des AP Assurances espoirs sans remporter de manches. Il est également vice-champion d'Europe de cyclo-cross espoirs derrière le Français Mickaël Crispin, à Silvelle, en Italie.

En août 2020, il est pris comme stagiaire au sein de l'équipe Alpecin-Fenix. Le 20 septembre, il se classe neuvième du Grand Prix d'Isbergues. Il rejoint en 2021 l'équipe Alpecin-Fenix Development. Le 30 janvier de la même année, il décroche la médaille de bronze au championnat du monde de cyclo-cross espoirs, il s'agit de sa première médaille sur un championnat du monde. Il obtient ensuite des bons résultats sur route. Il se classe notamment quatrième du Tour d'Eure-et-Loir, puis troisième du Tour de Bulgarie, où il remporte la dernière étape au sprint.

En juillet 2023, il gagne au sprint la  étape du Tour de Wallonie à Mont-Saint-Guibert et remporte le maillot jaune du vainqueur du classement par points de ce Tour.

Palmarès en cyclo-cross
 2016-2017
  Médaillé de bronze du championnat d'Europe de cyclo-cross juniors
  du championnat de Belgique de cyclo-cross juniors
  du championnat du monde de cyclo-cross juniors
  de la Coupe du monde juniors
 2017-2018
  du championnat du monde de cyclo-cross espoirs
 2018-2019
  Champion de Belgique de cyclo-cross espoirs
 Trophée des AP Assurances #3 espoirs, Flandriencross
  du Superprestige espoirs
  du Trophée des AP Assurances espoirs
 2019-2020
 Classement général du Trophée des AP Assurances espoirs
  Médaillé d'argent du championnat d'Europe de cyclo-cross espoirs
  du Superprestige espoirs
  de la Coupe du monde espoirs
 2020-2021
  Médaillé de bronze du championnat du monde de cyclo-cross espoirs

Palmarès sur route
2021
  étape du Tour de Bulgarie
   du Tour de Bulgarie
2022
 Course de Solidarność et des champions olympiques :
 Classement général

  du Tour du Brabant flamand
  du Tour du Brabant flamand
2023
  et  étapes du Tour de Haute-Autriche
  du Tour de Wallonie
  de l'Antwerp Port Epic
  du Grand Prix de Denain
  du Circuit de Wallonie

Classements mondiaux

Palmarès en VTT
2016
  Champion de Belgique de cross-country juniors
2018
  Champion de Belgique de cross-country espoirs
2019
  Champion de Belgique de cross-country espoirs
2020
  Champion de Belgique de cross-country marathon

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste belge
Cyclo-crossman belge
Coureur de VTT
Naissance en août 1999

Timo Kielich


Las lenguas miénicas (o mien o mienh), también llamadas lenguas yao (瑶), son habladas por los pueblos yao extendidos por China, Vietnam, Laos y Tailandia.

Clasificación
Las lenguas miéncias son una de las ramas primarias de las lenguas hmong-mien siendo la otra las lenguas hmong (algunos autores postulan que el she constituiría por sí mismo una tercera rama independiente).

Ratliff (2010)
Martha Ratliff (2010:3) ha propuesto la siguiente clasificación interna para este subgrupo:
Miénico
Iu mien, 840 000 hablantes
Kim mun, 400 000 hablantes
Biao min, 43 000 hablantes en Guangxi
Dzao min, 60 000 hablantes en Guangdong

Matisoff (2001)
Matisoff propuso en 2001 una clasificación diferente, donde algunas de las variedades más divergentes son consideradas como lenguas diferenciadas:

 Mienic (Yao)
 Biao–Jiao:
 Biao Min
 Chao Kong Meng
 Moxi
 Mian–Jin:
 Biao Mon
 Iu Mien
 Kim Mun
 Zaomin: Dzao Min

Comparación léxica
Los numerales en diferentes lenguas mien son:
{|class=wikitable style=text-align:center;
|-
! rowspan=2|GLOSA
! colspan=3| Biao-Jiao
! colspan=4| Mian-Jin
! colspan=1| Zaomin
! rowspan=2|PROTO-MIEN
|-
! Biao Min !! Chao Kong Meng !! Moxi
! Biao Mon !! Iu Mien !! Ao Biao !! Kim Mun
! Dzao Min
|-
| '1' || i33 || ji35 || i33
| no35 || jet12 || jit43 || a33
| a44 || *jit33
|-
| '2' || wəi33 || vi33 || wei33
| i33 || i33 || vi33 || i35
| vi42 || *ʔui33
|-
| '3' || pau33 || bɔu33 || pəu33
| pu33 || pwo33 || pu33 || ʔpɔ35
| bu42 || *puəA1
|-
| '4' || pləi33 || pli33 || pɣɯi33
| plei33 || pjei33 || pje33 || pjei35
| pɛi42 || *plei33
|-
| '5' || pla33 || pla53 || pɤa33
| pla33 || pja33 || pla33 || pja35
| pjɛ42 || *plaː33
|-
| '6' || klɔ53 || klɔ35 || kɤɔ55
| kju53 || tɕu55 || kwo43 || kjo35
| tɔu44 || *klu(ʔ)D1
|-
| '7' || ni42 || ŋi13 || ɕi31
| ŋi22 || sje13 || ȵi11 || ȵi42
| ȵi22 || *ɲiC1
|-
| '8' || hjɛn42 || jæ22 || hjɯ53
| jaːt21 || ɕet12 || jat32 || jet55
| dzat22 || *h-jatD2
|-
| '9' || iu31 || tɕu55 || du53
| du21 || dwo31 || du31 || du33
| ku53 || *duəA2
|-
| '10' || ȶʰan42 || tɕæ22 || tɕʰwa53
| sjəp21 || tsjop12 || ɕep32 || ʃap42
| sjɛp22 || *tʂjapD2
|}

Véase también

Lista de Swadesh en proto-mien

Referencias

Enlaces externos
 Aumann (2004) subgrouping

Lenguas hmong-mien
Lenguas de China
Lenguas de Laos
Lenguas de Tailandia

en:Mienic languages
pl:Język mien
sv:Mien (språk)
zh:勉語

Lenguas mien


Valledupar er en by og en kommune i det nordøstlige Colombia. Den er hovedstaden i Cesar departementet. Navnet, Valle de Upar (Valley of Upar), blev etableret til ære for den amerikansk-indianske konge (cacique), der styrede dalen; Cacique Upar. Byen ligger mellem bjergene i Sierra Nevada de Santa Marta og Serranía del Perijá på grænserne til Guatapurí og Cesar-floderne.

Byer i Colombia

Valledupar


Sivuca (Severino Dias de Oliveira) (født 26. maj 1930 i Paraiba, Brasilien - død 14. december 2006) var en brasiliansk akkordeonist, guitarist, sanger og komponist.

Sivuca hører til blandt Brasiliens kendteste og mest respekterede musikere. Han var albino ligesom sin kollega Hermeto Pascoal, som han ofte forveksles med i Vesten, og han var også multiinstrumentalist. Desuden var han næsten blind. Hans evne til at spille og blande mange instrumenter i den samme sang, når han optrådte - og til at akkompagnere instrumenterne med sin karakteristiske stemme - gav ham hans helt egen stil indenfor latinamerikansk musik.

Sivuca var i perioder et efterspurgt navn på mange verdenskendte kunstneres album, så som Toots Thielemans, Paul Simon, Elis Regina, Harry Belafonte og Miriam Makeba. Han boede i perioder i New York og i Lissabon, og rejste verden rundt som turnerende musiker og entertainer. På sine turneer i Europa optrådte han ofte med skandinaviske jazzmusikere, som f.eks. Sylvia Vrethammar, Svend Asmussen, Monica Zetterlund samt Putte Wickman. Svensk TV producerede i 1960'erne flere jazz-udsendelser af høj kunstnerisk kvalitet, hvori Sivuca deltog, når han var på besøg i Sverige, bl.a. udsendelsen Sivuca - Musikant Från Brasilien fra 1969.

Han medvirkede desuden på sangen Myggevinger med det danske band The Lejrbåls på deres album, da han var i Werner Studio under et skandinavisk besøg i 1986.

Sivuca er bedst kendt for sit karakteristiske akkordeonspil og sin særlige scat-sang som han akkompagnerede sin akkordeon med. Han nåede indtil sin død at udgive i alt 40 album, og han har skrevet både populærmusik og kompositionsmusik. Han døde efter kort tids sygdom på et hospital i João Pessoa i 2006 - 76 år gammel.

Udvalgt diskografi

 Motivo Para Dancar
 Rendez-Vou Rio
 Sivuca
 Sivuca & Putte Wickman
 Live at the Village Gate
 Som Brasil
 Chiko´s Bar - with Toots Thielemans
 Café Brazil''

Kilder
 Om Sivuca på www.last.fm/music
 Sivuca på discogs.com

Noter

Komponister fra Brasilien
Akkordeonister
Guitarister fra Brasilien
Multiinstrumentalister

Sivuca


Paşadüzü, Tunceli ilinin Ovacık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı "Kodi" olup Zazaca "çanak" anlamına gelen Kode'den türemiştir. Köyün ismi 1955 yılı nüfus sayımında da Kodi olarak görülmekte olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli iline 65 km, Ovacık ilçesine 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Ovacık belde ve köyleri

Paşadüzü, Ovacık


Sofja Kovalevskaja (. ; født 15. januar 1850 i Moskva, død 10. februar 1891 i Stockholm) var en russisk matematiker. Hun stod bag vigtige og originale bidrag til matematisk analyse og differentialligninger. Kovalevskaja var den første kvindelige professor i Nordeuropa og den første kvinde, der var redaktør af et videnskabeligt tidsskrift.

Som barn udviste hun usædvanlig interesse og talent for matematik, hvorfor hendes forældre skaffede hende en vejleder, der introducerede den 11-årige Sofja for Infinitesimalregning. Som kvinde var hun afskåret fra at gennemføre en universitetsuddannelse i Rusland og som ugift at rejse udenlands uden forældrenes tilladelse, hvorfor hun proforma giftede sig med palæontologen Vladimir Kovalevskij, med hvem hun emigrerede i 1867.

Efter studier i Heidelberg, Berlin og Göttingen forsvarede hun i 1874 i Göttingen sin doktordisputats med højeste udmærkelse som den første kvindelige forsker nogensinde.

Efter en økonomisk, arbejdsmæssig og ægteskabeligt omtumlet tilværelse i Tyskland og Rusland vendte Sofja Kovalevskaja i 1883 tilbage til matematikken. Ved hjælp af en gammel studiekammerat fra Berlin-tiden, svenskeren Gösta Mittag-Leffler, fik hun ansættelse ved universitetet i Stockholm, først et år som docent, siden fem år som ikke-fastansat professor, og endeligt i 1889 som ordinær professor.

Kovalevskaja døde af influenza i 1891; hun ligger begravet på Nordre kirkegård i Solna ved Stockholm.

Hædersbevisninger
 Et krater på månen samt en asteroide er opkaldt efter Sofja Kovalevskaja
 Den tyske stats Alexander von Humboldt-fondens Sofja Kovalevskaja-Preis.
 Frimærke fra Sovjetunionen, 1951.
 Særmønt fra Rusland, 2001

Sofja Kovalevskaja i skønlitteraturen
 Novellen For megen lykke i Alice Munros novellesamling (2009) af samme navn er en gendigtning af Kovalevskaja liv.

Henvisninger

Eksterne henvisninger

Kvindelige matematikere
Matematikere fra Rusland
Matematikere fra Sverige

Sofja Kovalevskaja


Die Oberliga Südwest 1982/83 war die fünfte Spielzeit der drittklassigen Oberliga.

Der 1. FC Saarbrücken wurde Meister und qualifizierte sich für die Aufstiegsrunde zur 2. Bundesliga, in der sie als Zweiter in der Südgruppe den Aufstieg sicherten. An der deutschen Amateurmeisterschafts-Endrunde nahm der FC 08 Homburg teil, in der die Mannschaft den Titel durch einen Sieg im Finale gegen die Zweitvertretung vom FC Bayern München gewann.

Zur nächsten Saison wurde die Liga wieder verkleinert, sodass in dieser Saison vier Mannschaften absteigen mussten. Die Vereine FK Clausen, VfL Neustadt/Weinstraße, FC Ensdorf und VfL Hamm/Sieg stiegen in die Verbandsligen ab. Im Gegenzug stiegen zur Folgesaison der SV Röchling Völklingen (Saar), der 1. FC Kaiserslautern Amateure (Südwest) und der SpVgg EGC Wirges (Rheinland), als jeweiliger Staffelmeister auf.

Abschlusstabelle

|}

Spiel um Platz 2

|}

Kreuztabelle
Die Kreuztabelle stellt die Ergebnisse aller Spiele dieser Saison dar. Die Heimmannschaft ist in der linken Spalte aufgelistet und die Gastmannschaft in der obersten Reihe.

Torschützenliste

Zuschauer
In 380 Spielen kamen 443.830 Zuschauer ( 1.168 pro Spiel) in die Stadien.
 Größte Zuschauerkulisse
 11.000 1. FC Saarbrücken – FK Pirmasens (11. Spieltag)
 Niedrigste Zuschauerkulisse
 58 SV Leiwen – 1. FSV Mainz 05 (37. Spieltag)

Südwestmeister

Literatur

Weblinks
 Saisonarchiv. Ludwigspark

1982
Fußballsaison 1982/83

Fußball-Oberliga Südwest 1982/83


Ntebogang Ratshosa, née en  et morte en ,   est la régente (mothshwareledi) des BaNgwaketse, l'un des huit groupes ethniques du Botswana actuel, de 1924 à 1928. Elle est la première femme à siéger au .

L'UNESCO a inclus Ntebogang Ratshosa dans sa liste des femmes importantes de l'histoire africaine.

Jeunesse
Ntebogang Ratshosa naît en 1882. Ses parents, Gagoangwe et , se sont enfuis ensemble en 1875 et se sont mariés dans une église chrétienne en 1890.  Ntebogang Ratshosa reçoit une éducation chrétienne.  Parmi ses frères et sœurs figure le futur roi Seepapitso III, qui est assassiné par leur frère Moeapsito en 1916.  Leur mère Gagoangwe fait alors mettre à mort Moeapsito en 1923 et assume la régence en attendant que le fils de Seepapitso III, Bathoen II, soit majeur.

Régence
En 1923, Gagoangwe est déjà en train de mourir d'un cancer. Elle devient mothshwareledi avec la volonté de préserver le règne de son petit-fils Bathoen II, qui n'a que huit ans. Avant sa mort en 1923, elle s'assure que la régence se poursuivra grâce à sa fille, Ntebogang Ratshosa, ce qui apporte de la stabilité au royaume après la succession de trois dirigeants en sept ans.

Les femmes régentes sont reconnues au Botswana dans de nombreux groupes. Les régences de Ntebogang Ratshosa et de sa mère ont toutes deux été officiellement reconnues par les Britanniques, qui pensaient qu'elles soutiendraient les intérêts britanniques dans leur royaume.

Ntebogang Ratshosa nomme un conseil de six dirigeants, mais travaille en étroite collaboration avec un seul d'entre eux : Kgampu Kamodi. Elle fait appliquer des codes de conduite publics, notamment en interdisant la vente de liqueur de sorgho fermenté.

Programmes agricoles
Les nuées de criquets sont un problème majeur dans le pays et au début de son règne, Ntebogang Ratshosa prend des mesures pour permettre aux agriculteurs de combattre leurs effets. Elle organise un vaste programme de creusement de puits, destinés à fournir de l'eau pour diluer les insecticides, ainsi que pour abreuver les bœufs qui tirent les chariots des équipes antiacridiennes. Elle fait également étendre le réseau d'eau courante à Kanye. Afin d'élever du bétail de manière rationnelle, elle crée un ranch d'élevage de taureaux.

Santé
Les membres de l'Église adventiste du septième jour qui soutiennent Ntebogang Ratshosa lui donnent les contacts nécessaires pour créer un système de santé à Gangwaketse. Des cliniques sont construites à Kanye, suivies d'un hôpital, puis d'autres cliniques à Manyana et Lehututu. Une taxe tribale est introduite permettant la création d'un système de soins de style NHS, vingt ans avant son introduction au Royaume-Uni. Malgré ce succès, la relative rareté des possibilités de soins par rapport à la population du pays a servi d'exemple à d'autres chefs lors de négociations avec le gouvernement britannique à propos du rôle des « médecins autochtones » : .

Politique
Ntebogang Ratshosa est la première femme à siéger au Conseil consultatif autochtone. Elle s'y exprime ouvertement, notamment contre la menace de voir ses terres du Bechuanaland englobées dans l'Union sud-africaine.

En 1926, une querelle s'envenime entre les frères Ratshosa et le régent  des  Bamangwato. Les frères sont bannis de Gammangwatoet Ntebogang Ratshosa offre le refuge politique à leurs épouses, MmaKhama et Baboni, à la condition qu'elles n'essayent pas de créer des intrigues politiques. Cette neutralité est acceptée par Tshekedi Khama et en 1928, Ntebogang Ratshosa reçoit de lui 150 bovins qui avaient été précédemment saisis par Jonnie Ratshosa.

Résistance au protectorat britannique
Aux côtés de Tshekedi Khama et Kgosi Sebele II, un cousin de la lignée Bakwena, Ntebogang Ratshosa tient tête au magistrat résident, nommé par les Britanniques. En 1927, elle proteste contre la , qui décrète que pour les personnes mariées selon la foi chrétienne ou la loi britannique, c'est le magistrat, et non le chef, qui a compétence sur le partage des biens en cas de divorce ou de décès. Les trois chefs soutiennent que cela prive le chef d'un rôle communautaire essentiel dans le règlement des héritages.

Pendant les campagnes antiacridiennes, le protectorat britannique demande de l'aide à l'Afrique du Sud. Cependant, Ntebogang Ratshosa pense que si les Sud-Africains trouvent des minerais en creusant des puits, ils risquent de revendiquer la terre comme étant la leur. Elle résiste donc à leur implication et le travail est effectué par des employés de Bangwaketse et du protectorat local.

Fin de la Régence
Alors que Ntebogang Ratshosa s'exprime de plus en plus ouvertement contre le protectorat et s'associe à d'autres dirigeants politiques (par exemple en 1927), son pouvoir devient une menace pour les Britanniques. Ils décident de rappeler Bathoen II de l'école afin qu'il puisse commencer son règne.

Lors de l'accession de Bathoen II à la chefferie des Bangwatetse en 1928, Ntebogang Ratshosa prononce un discours en setswana soulignant la responsabilité du chef envers chaque membre de son peuple. Ce n'est pas seulement un enregistrement important de l'événement, mais c'est aussi un exemple important d'art oratoire setswana.

Ntebogang Ratshosa continue à conseiller Bathoen II tout au long de son règne et reste une membre fidèle de l'Église adventiste du septième jour.

Son règne, et celui d'autres régentes comme sa mère Gagoangwe ou Mohumagadi Moremi, annonce une ère où les femmes au Botswana peuvent jouer un rôle de plus en plus actif dans la politique.

Elle meurt en 1979.

Vie privée
Ntebogang Ratshosa est la deuxième épouse de Ratshosa Motswetle, avec qui elle a trois enfants. Après la mort de son époux en 1917, elle retourne à GaNgwaketse pour soutenir sa mère et son neveu.

Ntebogang Ratshosa rejoint l'Église adventiste du septième jour en 1923, après avoir été élevée dans une confession différente.

Notes et références

Femme politique botswanaise
Personnalité féminine botswanaise
Politique au Botswana
Femme de l'histoire africaine - UNESCO
Régent du XXe siècle
Dirigeant politique du XXe siècle en Afrique
Naissance en 1882
Décès en 1979
Personnalité botswanaise du XIXe siècle
Personnalité botswanaise du XXe siècle

Ntebogang Ratshosa


Dragoste infinită este un serial turcesc dramatic difuzat de canalul turc Star TV. Serialul descrie povestea tânărului inginer miner Kemal, interpretat de Burak Özçivit, care își schimbă viața după ce se confruntă cu un dezastru de la mină.

Distribuție

Legături externe
 Resmi Web Sitesi

Vezi și
 Listă de seriale turcești

Seriale turcești

Dragoste infinită (serial)


Die Port Wakefield Road ist eine Fernstraße im Zentrum des australischen Bundesstaates South Australia. Sie verbindet die Grand Junction Road in den nördlichen Vororten von Adelaide mit dem Princes Highway in Port Wakefield und der Yorke-Halbinsel. Als Nationalstraße A1 gehört sie zum nationalen Highway-System.

Verlauf
Die Main North Road (A1) wird in Gepps Cross, nach der Kreuzung mit der Grand Junction Road (NA16), zur Port Wakefield Road. Bis Port Wakefield ist die Straße vierspurig ausgebaut und besitzt Umgehungen aller kleinen Orte, durch die sie früher geführt hatte. Der alte Bypass von Port Wakefield wird immer weiter mit Rasthäusern und anderen Geschäften zugebaut, sodass sich die Forderung nach einer neuen Umgehung weiter östlich erhoben hat.

2011 wurde ein Straßenausbau einschließlich einer Verbreiterung der Port Wakefield Road zwischen dem Salisbury Highway (A18) und der Waterloo Corner Road als Teil des Projektes Northern Expressway abgeschlossen.

Wichtige Kreuzungen
 Beginn an der  Main North Road   : Gepps Cross als
  Cavan Road : Cavan
  Salisbury Highway  : Mawson Lakes – Nummerierung wechselt in
  Bolivar Road : Paralowie
  Northern Expressway : Waterloo Corner
  Port Wakefield-Balaklava Road : Port Wakefield
  Endet an der Kreuzung mit dem Copper Coast Highway , weiter als Princes Highway  nach Port Augusta

Siedlungen
Die Port Wakefield Road führt durch den Nordteil der Adelaide-Ebene. Westlich der Straße erstreckt sich das weitgehend unberührte Küstenland des oberen Gulf Saint Vincent mit einer Reihe von Fischerdörfern und Urlaubsressorts. Östlich davon liegt reiches Bauernland.

Städte an der Straße sind:
 Virginia
 Two Wells
 Lower Light
 Dublin
 Port Wakefield
 Windsor

Literatur

Einzelnachweise

Straße in South Australia
Straße in Australien und Ozeanien

Port Wakefield Road


Anuário de Fanzines, Zines e Publicações Alternativas foi uma publicação brasileira criada pela editora independente Ugra Press e editada por Douglas Utescher, dedicada aos fanzines, com destaque para os ligados às histórias em quadrinhos.

Um dos principais objetivos da publicação foi a de criar um catálogo dos fanzines e demais revistas alternativas brasileiras e também entender o perfil da produção. Para atingir esse objetivo, foi aberta uma convocatória para que os produtores de fanzines enviassem suas informações e uma cópia de um exemplar, sem restrição de tema (com exceção de boletins religiosos ou partidários, que não foram aceitos).

História

A primeira edição do Anuário foi lançada em 11 de fevereiro de 2011 durante o evento Ugra Zine Fest. Com 40 páginas, o livro compilava mais de 120 resenhas de fanzines de todo o Brasil, além de entrevistas com editores, ensaios e matérias sobre o assunto. A tiragem foi limitada a 200 cópias numeradas a mão, com capa impressa artesanalmente. Também foi disponibilizada uma versão digital com download gratuito.

No ano seguinte, o 2ADFZPA: Segundo Anuário de Fanzines, Zines e Publicações Alternativas foi lançado durante o evento Fanzinada, realizado em 15 de setembro em São Paulo. O livrou trouxe 165 resenhas de publicações independentes brasileiras e sul-americanas e também contou com um guia de eventos ligados à comunidade do fanzine, como o Fanzinada, Fanzine Expo e Ugra Zine Fest, entre outros.

A terceira e última edição abriu sua convocatória no final de 2012, dessa vez aberta para todos os países ibero-americanos. O 3DAFZPA: Terceiro Anuário de Fanzines, Zines e Publicações Alternativas teve 76 páginas com 240 resenhas, 29 entrevistas com autores e editores, estatísticas e guias de eventos e acervos e uma história em quadrinhos do artista chileno Asertijo.

Prêmios e indicações

Em 2013, a segunda edição do Anuário de Fanzines, Zines e Publicações Alternativas foi finalista do Troféu HQ Mix de melhor livro teórico. Em 2015, a terceira edição ganhou o Prêmio Angelo Agostini de melhor fanzine.

Fanzines sobre histórias em quadrinhos
Obras ganhadoras do Prêmio Angelo Agostini
Revistas extintas do Brasil


Le thé aux Pays-Bas est répandu ; le pays est une plate-forme d'échange de la marchandise au niveau mondial.

Histoire
De sa fondation en 1602 à la prise d'ampleur de la Compagnie britannique des Indes orientales en 1669, la Compagnie néerlandaise des Indes orientales contrôle l'essentiel du commerce mondial du thé et de ses ustensiles en porcelaine. Le thé arrive aux Pays-Bas en 1610 en petite quantité, puis s'étend rapidement au cours du siècle. Ils importent de la porcelaine de Nagasaki dès 1650. Le thé, quant à lui, est cultivé en Chine et importé via Batavia ; au siècle suivant, les Néerlandais installent des plantations de thé à Java et à Sumatra.

Dans les années 1600, l'habitude de boire du thé est répandue dans l'ensemble des classes supérieures des Pays-Bas. Ce sont aussi les Néerlandais qui amènent les premières cargaisons de thé sur les continents américains, majoritairement en provenance de Chine. Les produits du thé sont envoyés à Amsterdam, puis distribués à la noblesse de toute l'Europe.

Consommation

Préparation
Le thé en sachet néerlandais tend à avoir un goût peu prononcé. Il n'est pas préparé avec des rituels particuliers.

Ustensiles
Le thé est généralement servi dans un verre plutôt que dans une tasse.

Demande
En juillet 2020, les Néerlandais boivent surtout du thé noir, suivi par des mélanges à base de thé vert et des infusions.

Les thés les plus appréciés dans le pays sont le thé à la menthe et le thé au gingembre, tous deux agrémentés de larges feuilles de menthe ou morceaux de gingembre directement dans le verre.

Commerce

Importation

Exportation

Marques commerciales

Notes et références

Pays-Bas
Culture néerlandaise

Thé aux Pays-Bas


Mehmet Nuri Boytorun (d. 1908, ö. 28 Kasım 1988) Türk olimpiyat güreşçisidir. 1928'de Amsterdam ve 1936'de Berlin Olimpiyat oyunlarında Türkiye'yi grekoromende temsil etmiştir. 1932, 1933, 1934 ve 1935 yıllarında art arda dört kez Balkan şampiyonu oldu. 1948 Londra, 1952 Helsinki ve 1956 Melbourne Olimpiyat oyunlarında Türkiye milli takımının teknik direktörlüğünü yaptı. Yaşar Doğu, Celal Atik, Gazanfer Bilge, Ahmet Kireççi gibi birçok Türk güreşçisinin hocalığını yapmıştır. Türk milli takımından ayrıldıktan sonra İtalyan milli takımının teknik direktörlüğünü yapmıştır. Suheyla Boytorun'la evlenmiş ve Haluk ve Hamdi adında iki oğlu olmuştur.

1908 doğumlular
1988 yılında ölenler
Türk erkek güreşçiler
Resim aranan sporcular
1928 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
1936 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
Türk Olimpiyat güreşçileri

Nuri Boytorun


Storstrøms Forsikring G/S er et forsikringsselskab med hovedsæde i Stege på Møn og med en filial i Maribo på Lolland. Selskabet tilbyder forsikring til private og mindre erhverv i områderne Sjælland, Lolland, Falster og Møn. Pr. 31/12 2017 har selskabet en solvensgrad på 3,1, hvilket betyder, at egenkapitalen er 3,1 gange større, end hvad der kræves af EU, ift. selskabets skadesmæssige forpligtelser (kilde: årsregnskab 2017 side 17).

I 2017 voksede selskabet med >13% (kilde: årsregnskab 2017 side 8).

Storstrøms Forsikring blev etableret i december 2002 ved en fusion mellem forsikringsselskaberne Marker Madsen g/s og Møns Brandforsikring g/s, Selskabet er etableret som et gensidigt selskab, hvor alle forsikringstagere er medejere. I dag har selskabet ca. 8.500 forsikringskunder.

Referencer

Eksterne henvisninger
Storstrøms Forsikring G/S' hjemmeside
 Økonomisk oversigt på proff.dk

Skadesforsikringsselskaber i Danmark
Etableret i 2002

Storstrøms Forsikring G/S


Kano, düz tipli, tek bir pagayla yürüyen, hafif ve portatif teknedir. Kano kelimesi Karayiplilerin dilindeki kenu kelimesinden gelmiş ve İspanyolcaya canoa olarak geçmiştir. Türkçeye Fransızcadan geçmiştir. Dünyada bulunan en eski kano MÖ 8200 ile 7600 yılları arasında yapıldığı tespit edilen ve Hollanda'da bulunup müzede sergilenen bir kanodur. Danimarka'da bulunan ağaçtan oyma kanoların MÖ 5300 ile 3950 yılları arasında yapıldığı bulunmuştur.

Spor dalı

Kanolarla akıntılı ve durgun sularda yapılan spora da kano sporu denir. Kano 1936 Berlin Olimpiyatları'ndan itibaren olimpik spor kategorisine dahil edilmiştir.

Ayrıca bakınız
Eskimo kayığı

Galeri

Kaynakça

Deniz araçları

Kano


Kovanbaşı Muharebesi, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Fransızlarla Osmaniye bölge komutanlığı emrindeki Kuvâ-yi Milliye birlikleriyle arasında yaşanan çarpışma. Güney Cephesi'nde Osmaniye'de gerçekleşen iki büyük çarpışmanın ilkidir.

Sonuç
Bu savaşta ağır kayıplar veren Fransızlar, daha sonra aynı bölgede Kanlı Geçit Muharebeleri'ne sebebiyet vermiştir.

Dış bağlantılar
 Süleyman Hatipoğlu, "Doğu Meselesi ve Milli Mücadele'de Osmaniye", Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, Sayı 43, Cilt: XV, Mart 1999

Türk Kurtuluş Savaşı Güney Cephesi'nde muharebeler
Kurtuluş Savaşı'nda Adana
Osmaniye tarihi

Kaynakça

Kovanbaşı Muharebesi


Silkeborgvej er en af de otte radiale hovedveje der fører fra oplandet ind til Aarhus, de syv andre er Randersvej, Viborgvej, Skanderborgvej, Århus Syd Motorvejen, Gl. Horsens Landevej, Oddervej og Grenåvej. Vejen er en del af hovedlandevej 195.

Linjeføring
Silkeborgvej i Aarhus Kommune er den østligste del af hovedlandevejen mellem Silkeborg og Aarhus. Vejen begynder ved Cereskrydset i Aarhus og bevæger sig herefter i vestlig retning gennem bydelene Åbyhøj, Brabrand og Årslev. Ude af Aarhus By passerer vejen Harlev, inden den i kommunen slutter ved Samkørselsplads Skovbys rundkørsel, for herefter at gå videre ind i Galten-Skovby og Skanderborg Kommune.

Vejens historie
Silkeborgvej blev først anlagt i 1854, efter Silkeborgs grundlæggelse som handelsplads i 1846.

Efter ophævelsen i 1903 af nogle restriktioner der forbød handel så tæt på Aarhus købstad, voksede et livligt handelsområde frem langs vejen. Mange klagede i tidens løb over vejen, der enten var støvet om sommeren, eller et mudderhul om vinteren, indtil den 1913 blev brolagt gennem Åbyhøj. I 1938 blev vejen belagt med beton, der senere blev erstattet af asfalt. 1995 blev vejen gennem det centrale Åbyhøj ombygget.

Ved sammenvoksningen af Aarhus Købstad med forstaden Åbyhøj, opstod et problem: begge byer havde en Silkeborgvej med hvert sit husnummersystem, og det var derfor nødvendigt med en reform. I Åbyhøj blev problemet klaret ved at hæve alle husnumre med tallet 200.

Kilder og henvisninger

Gader i Aarhus
Indfaldsveje i Danmark

Silkeborgvej (Aarhus Kommune)


James Alexander Chase Stokes (Annapolis, 16 de setembro de 1992) é um ator americano. É mais conhecido por interpretar o protagonista John B na série Outer Banks na Netflix, já tendo atuado em séries Stranger Things e em Tell Me Your Secrets da Amazon Prime Video.

Vida e carreira

Chase Stokes nasceu em Annapolis, Maryland, é filho único de Jeff Stokes e Jennifer Canning. Seus pais se divorciaram quando ele tinha alguns meses de vida. Chase posteriormente se mudou com sua mãe para Atlanta, Geórgia, e mais tarde para Orlando, Flórida, quando adolescente, onde estudou na Timber Creek High School. Ele recebeu seu diploma de bacharel no Valencia College e mais tarde frequentou a University of Central Florida e o Seminole State College. Antes do sucesso como ator, aspirava se tornar um jogador profissional de hóquei no gelo.

Em 2014, Chase estreou como ator em filme curto chamado Lost Island, em 2016 participou de Stranger Things, grande sucesso da Netflix. Em 2017 interpretou Graham em Daytime Divas, em 2018 interpretou Russell no filme The Beach House e em 2020 chegou a sucesso internacional interpretando o protagonista John B em Outer Banks, série que está com a terceira temporada confirmada.

Filmografia

Cinema

Televisão

Ligações Externas

Naturais de Annapolis (Maryland)
Atores de televisão dos Estados Unidos
Atores de cinema dos Estados Unidos

Chase Stokes


Der Hügelmeisterspanner (Cataclysme riguata), auch Hügelmeier-Blattspanner genannt, ist ein Schmetterling (Nachtfalter) aus der Familie der Spanner (Geometridae).

Merkmale

Falter
Die Flügelspannweite der Falter beträgt 20 bis 23 Millimeter. Die Grundfarbe der Vorderflügel variiert von rotbraun bis zu graubraun. Auf den Vorderflügeln befinden sich mehrere weißliche, wellige Querlinien, die sich zuweilen nur schwach abheben. Die das Mittelfeld begrenzenden Linien treten stärker hervor. Am äußersten Rand des Saumes verläuft meist ein sehr dünner schwarzer, unterbrochener Streifen. Auf den Hinterflügeln sind mehrere helle Wellenlinien erkennbar. Diskalflecke fehlen.

Ei, Raupe, Puppe
Das oval geformte Ei hat eine kräftig gelbe Farbe. Die Mikropylrosette ist sechsblättrig.

Erwachsene Raupen sind rosa bis rotbraun gefärbt und zeigen einen hellen Seitenstreifen sowie vom sechsten bis zum neunten Segment auf dem Rücken eine dunkle Winkelzeichnung.

Die Puppe hat eine glänzend rotbraune Farbe und zwei kurze Dornen am Kremaster.

Geographische Verbreitung und Vorkommen
Das Verbreitungsgebiet des Hügelmeisterspanners erstreckt sich von der Iberischen Halbinsel durch West- und Mitteleuropa bis zu den mittelasiatischen Gebirgen. Die Wärme liebende Art lebt bevorzugt auf kalkhaltigen Böden und ist auf sonnigen Hängen, heißen Ödländereien und Sandrasenflächen anzutreffen.

Lebensweise
Die Falter einer ersten Generation fliegen von Ende April bis Anfang Juni. Eine zweite Generation erscheint lückenhaft in den Monaten Juli und August. Zuweilen saugen die Falter tagsüber an den Blüten der Berberitze (Berberis vulgaris). Nachts besuchen sie künstliche Lichtquellen. Die Raupen ernähren sich unter anderem von Hügel-Meier (Asperula cynanchica), Gänseblümchen (Bellis perennis) und Labkrautarten (Galium). Die Art überwintert als Puppe.

Gefährdung
Der Hügelmeisterspanner kommt in Deutschland lokal vor, fehlt jedoch in den nördlichen und nordöstlichen Regionen und wird auf der Roten Liste gefährdeter Arten in Kategorie 2 (stark gefährdet) geführt.

Quellen

Einzelnachweise

Literatur
 Walter Forster, Theodor A. Wohlfahrt: Die Schmetterlinge Mitteleuropas. Band 5: Spanner. (Geometridae). Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart 1981, ISBN 3-440-04951-5.

Weblinks

 biolib – Falter
 Lepiforum e.V. – Fotos
 www.lepidoptera.pl – Vorkommen in Europa
 www.schmetterlinge-deutschlands.de – Gefährdung

Hugelmeisterspanner

Hügelmeisterspanner


TV Barrandov é um canal de televisão tcheco, lançado em 2009. Foi fundada e começou a transmitir em 2009. Atualmente transmite em tcheco.

Em 2015, depois que a empresa chinesa CEFC China Energy investiu na empresa controladora da TV Barrandov, a Empresa Media, o tom da cobertura da TV Barrandov sobre a China mudou com todas as reportagens neutras e negativas sobre a China sendo substituídas por reportagens positivas.

Referências

Ligações externas

 Website oficial
Canais de televisão fundados em 2009
Televisão da Chéquia

TV Barrandov


Henri Espelette est un joueur français de rugby à XV, né le  à Urrugne et décédé le  à Jumencourt. Sa famille était originaire de Boucau.

Avant la Première Guerre mondiale, Espelette est considéré comme l'un des demi d'ouverture les plus prometteurs du rugby français. Espelette est retenu pour les matches de sélection de l'équipe de France. Avec son compère sectionniste Lamouret à la mêlée, Espelette formait une charnière réputée qui a contribué à faire de la Section une force reconnue au niveau national avant-guerre.

Engagé volontaire, il décède au champ d'honneur en 1918.

Carrière rugbystique

Débuts à Mauléon
Espelette entame sa carrière au SA Mauléon en 1e Série du Championnat de la Côte basque, en compagnie de Jean-Baptiste Brisé.

Section paloise
Espelette rejoint Pau pour son service militaire au 18e RI en 1911. Espelette évolue alors au Stade palois (ancêtre de la Section, désormais équipe du 18e RI).

Puis, il signe à la Section Paloise, où une jeune génération de joueurs prometteurs avec Gilbert Pierrot et Victor Bernicha s'affirme sous les ordres du gallois Tom Potter. C'est d'ailleurs Potter qui le lance dans le grand bain.

Espelette se fait remarquer par la presse nationale, en particulier par Gaston Bénac. Espelette est sélectionné lors du match de sélection UFSA entre une équipe du Sud et une équipe de Probables le  au stade de la Croix du Prince. Espelette est remplaçant, contrairement à Paul Lamouret, Gilbert Pierrot et Maurice Tournier, l'Autobus, ses coéquipiers de la Section paloise.

Première Guerre Mondiale
Au début de la Première Guerre mondiale, il s'engage volontairement au 18e RI, puis au 122e régiment d'infanterie où il devient lieutenant. Grièvement blessé au combat le , Espelette déède finalement deux jours plus tard, le  en première ligne, aux commandes de sa compagnie.

Notes et références

Liens externes

Joueur français de rugby à XV
Joueur de la Section paloise
Joueur du SA Mauléon
Naissance en juillet 1890
Naissance à Urrugne
Naissance dans les Basses-Pyrénées
Décès en septembre 1918
Décès dans l'Aisne
Décès à 28 ans

Henri Espelette