මිත්‍රත්වය යනු මිනසුන් අතර ඇති අන්‍යෝනය සෙනෙහස්  සම්බන්ධතාවයයි.එය සංගමයකට වඩා අන්තර් පුද්ගල බන්ධන‍යේ ප්‍රබල ස්වරෑපයක් ගනී.ඒ අතර සන්නිවේදනය,සමාජ විද්‍යාව,සමාජ මනෝ විද්‍යාව,මානව විද්‍යාව,සහ දර්ශනය වැනි අධ්‍යන ක්ෂේත්‍රයන්හි අධ්‍යනය කර ඇත.සමාජ හුවමාරු න්‍යාය,කොටස් න්‍යාය,සම්බන්ධතා ආපෝහකය සහ ඇමිණුම් ශෛලීන් ඇතුලුව මිත්‍රත්වයේ විවිධ ශාස්ත්‍රීය න්‍යායන් යෝජනා කර ඇත.
මිත්‍රත්වයේ විවිධ ස්වරූපයන් තිබුණද,
එ්වා‍යින් සමහරක් තැනින් තැනට වෙනස් වේ.සැබෑ මිත්ත්‍රත්ව ලක්ෂණ අතර සෙනෙහස,කරුණාව,ආදරය,ගුණවත්කම,අනුකම්පාව,සංවේදනය,අවංකකම, පරාර්ථකාමීත්වය,පක්ෂපාතීත්වය,ත්‍යාගශිලීත්වය,සමාව දීම,අන්‍යෝන්‍ය අව‍බෝධය සහ අනුකම්පාව,එකිනෙකාගේ සමාගම භුක්ති විඳීම,විශ්වාසය,සහ තමා වීමට ඇති හැකියාව,කෙනෙකුගේ හැගීම් තවකෙකුට ප්‍රකාශ කිරීම සහ වැරදි නොමැතිව මිතුරා‍ගෙන් විනිශ්චය කිරීමට ඇති බිය දැක්විය හැකිය.මිත්‍රත්වය යනු සබඳතා ගොඩනැගීමේ කුසලතාවන්හි අත්‍යවශ්‍ය අංගයකි.
ළමුන් තුළ මිත්‍රත්වය පිළිබඳ අවබෝධය වැඩි අවධානයක් යොමු කරන්නේ පොදු ක්‍රියාකාරකම්,ශාරීරික සමීපත්වය සහ හවුල් අපේක්ෂාවන් වැනි ක්ෂේත්‍ර කෙරෙහිය.මෙම මිත්‍රත්වයේ ස්වයං නියාමනය සෙල්ලම් කිරීමට පුහුණු වීමට අවසථාව ලබා දෙයි.බොහෝ ළමයින් බෙදාගැනීම වැනි දේ අනුව මිත්‍රත්වය විසතර කිරීම‍ට නැඹුරු වන අතර,ළමයින් තමන් මිතුරෙකු ලෙස සලකන කෙනෙකු සමඟ බෙදා ගැනීමට වැඩි කැමැත්තක් දක්වයි.දරුවන් පරිණත වන විට,ඔවුන් පුද්ගලාරෝපණය අඩු වන අතර අන් අය ගැන වඩාත් දැනුවත්ය.ඔවුන් තම මිතුරන් සමඟ සංවේදනයන් හා කණ්ඩායම වශයෙන් සෙල්ලම් කිරීමේ හැකියාව ලබා ගනී.ඔවුන් ළමා වියේ මැද භාගය වන විට සම වයසේ මිතුරන් ප්‍රතික්ෂේප කරයි.කුඩා අවධියේදී හොඳ මිත්‍රත්වයක් ඇති කර ගැනීම දරුවෙකුට ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ පසුකාලීනව සමාජ‍ානු‍යෝජනයට අත් වැලකි.
ගුරුවරුන්ගේ සහ මව්වරුන්ගේ වාර්තා මත පදනම්ව,පෙර පාසල් දරුවන්ගෙන් 75% කට අවම වශයෙන් එක් මිතුරෙකු හෝ සිටියහ.මිතුරන් ලෙස සම නම් කිරීම මගින් මනින ලද පරිදි මෙම අගය පස්වන ශ්‍රේණිය දක්වා 78% දක්වා ඉහළ ගොස් ඇති අතර 55% ක්  අන්‍යෝන්‍ය අවබෝධයක් ඇති හොඳම මිතුරන් ඇත.ළමුනගෙන් 15% ක් පමණ කාලානුරූපව මිත්‍රශීලි වීම සිදුවන බව ව සොයාගත්හ.
මිත්ත්‍රත්වයේ ඇති විය හැකි ප්‍රතිලාභ අතර සංවේදනය සහ ගැටලු විසදීම පිළිබඳඅ ඉගෙන ගැනීමට අවස්ථාව ලැබේ.මිතුරන් ඇති කරගැනීමට දරුවන්ට උපකාරී කිරීමේදී සෙමාපියන්ගෙන් පුහුණුවීම ප්‍ර‍යෝජනවත් වේ.අයිලීන් කෙනඩි මුවර් දරුවන්ගේ මිත්‍රත්වයේ ප්‍රධාන අංග තුනක් විස්තර කරයි.
1.	විවෘතභාවය (මානසික හා ශාරීරික)
2.	සමානාත්මකතාව
3.	හවුල් විනෝදය (සෑම ආකාරයකම)
ඒ අතර වේ.දරුවන්ට තමන් විසින්ම ඉගෙන නොගත් සමාජ මාර්ගෝපදේශ තේරුම් ගැනීමට දෙමාපියන්ට උපකාර කළ හැකිය.රොබට් සොලමන් සහ තවත් අයගේ පරීක්ෂණයන්ගෙන්  කෙනඩි මුවර්  දරුවන්ගේ මිත්‍රත්ව අවධීන් ගෙන හැර දක්වයි.
නව යොවුන් වියේදී , මිත්‍රත්වය තුළ වැඩිපුර දුක සතුට බෙදා ගැනීම් අවංකකම,සහයෝගය වැනි ගුණාංග දැකිය හැකිය.නව යොවුන් වියේ පසුවන්නන් ඉහත ගුණාංග ලබා ගැනීමට සම ලිංගික ඇසුර සඳහා හුරු වන අතර  එවැනි නැඹුරුවීම් නිසා ගැටලුකාරී තත්වයන් කරා ඔවුන රැගෙන යයි.
ළමා කාලය වඩාත් සංලක්ෂිත වන දේවල්වලට සමීප වන කාලයකි.ඉන් පසුව පක්ෂපාතීත්වය සහ පොදු අවශ්‍යතා නෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.ඔස්ටින් ටෙක්සාස් විශ්වවිද්‍යාලයේ සිදු කරන ලද අධ්‍යනයකින් ඇමරිකානු යෞවනයන් 9000 කට අධික සංඛ්‍යාවක් ඔවුන්ගේ ගැටලු සහගත හැසිරීම් වල නිරත විම(සොරකම් කිරීම,සටන් කිරීම හා පීඩාකාරී බව)ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වයට බලපානනේ කෙසේද යන්න තීරණය කළහ.සොයාගැනීම් වලට අනුව,යෞවනයන් තම මිතුරන් සමඟ හොඳින් වැඩ කළ විට,පාසග් කටයුතුවලට කාර්යක්සමව සහභාගි වූ විටදී,මත්පැන් පාන‍යෙන් වැළකී සිටියදී,සහ හොඳ මානසික සෞඛ්‍යකින් පසු වන විට ගැටලුකාරී තත්වයන්ට මුහුණ දීමට ඇති ඉඩකඩ අඩුය.
ගැටලුසහගත ලෙස හැසිරුණු නව යොවුන් වියේ දරුවන් සම්බන්ධයෙන් එක් මතයකට එළ‍ඹෙන ලදි.පර්ර්ඩයු විශ්වවිද්‍යාලයේ පරීකෂකයන් විසින් කරන ලද පරීකෂකයන් විසින් කරන ලද අධ්‍යනයකින් හෙළි වූයේ පශ්චාත් ද්විතියික අධ්‍යාපනය තුළ ඇති වූ  මිත්‍රත්වයන් කලින් ඇතිවූ මිත්‍රත්වයනට වඩා දිගු කාලයක් පවතින බවයි.

වැඩිහිටි වියේදි මිත්‍රත්වය, මිත්‍රත්වය මෙන්ම චිත්තවේගීය සහනයද සපයන අතර මානසික යහපැවැත්මට හා ශාරීරික සෞඛ්‍ය වැඩි දියුණු කිරීමට ධනාත්මක දායකත්වයක් සපයයි.රැකියා ස්ථානයේ අර්ථවත් මිත්‍රත්වයක් පවත්වා ගැනීම වැඩිහිටියන්ට වි‍ශේෂයෙන්ම දුෂ්කර විය හැක.වැඩ කරන මිතුරන් සේවා ස්ථානයේ තරඟකාරීත්වය හා ගැටෙන්නට පුලුවන.එම මිතුරන් බොහෝවිට ගණුදෙණුකාරී හැඟීමක් ඇති කරයි.ජාලකරණය ආරමිභ වන්නේ කොතැනින් ද සැබෑ මිත්‍රත්වය අවසන් වන්නේ කොතනිනද යැයි කිව නොහැක.බොහෝ වැඩිහිටියන් මිල මුදල්,රැකියාවේ ආරක්ෂාව මිස මිත්‍රත්වය අගය නොකරති.නමුත් වැඩිහිටියන් බහුතරයකට සාමාන්‍යයෙන් කිට්ටු මිතුරන් කීප දෙනෙක් සිටිති.වැඩිහිටියන් සමඟ කරන ලද බොහෝ සමික්ෂණ වලින් හෙලි වන්නේ මිත්‍රත්වයන් හා වෙනත් උපකාරක සබඳතා ආත්ම අභිමානය වැඩි කරන බවයි.
වැඩිහිටියන් වයසින් මුහුකුරා යත්ම ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වයන් තුළ ඔවුන් අඩු තෘප්තියක් සොයන්නන් බවට පත්වන අතර සමස්ත මිතුරන් සංඛ්‍යාව අඩු වීමට ඉඩ ඇත.මෙසේ තමා පිළිබඳ ඇතිවන තෘප්තිය එදිනෙදා ජීවිතේ කාර්යන් ඉටුකිරීමේ හැකියාව මෙන්ම සංජානන හැකියාවන් අඩුවීම සහ පුනරුත්තාපනයට බඳුන් වීම සිදුවේ.පසුගිය දශක හතර තුළ  කරන ලද පර්යේෂණයන්හි නිරතුරුවම සොයාගෙන ඇත්තේ වැඩි මිතුරන් සංඛ්‍යාවක් ඇසුරු කරන  වැඩිහිටියන් ඉහළ මට්ටමේ සෞඛ්‍යකින් හා සතුටින් සිටින බවයි.
පවුලේ වගකීම් හා වෘත්තිය බලපෑම් අඩු වන විට මිත්‍රත්වයන් වඩාත් වැදගත් වේ.වැඩිහිටියන් අතර පවතින මිත්‍රත්වයන් මඟින් ප්‍රජාවට විශාල ආදර්ශයක් සැපයිය හැකි අතර එය මානසික අව පීඩනයට මෙන්ම,තනිකමට එරෙහිව ද පවුලේ සාමාජිකයන්ගෙන් වු අඩු පාඩු මඟහරවා ගැනිමට මෙන්ම අන්තර් සමාජ ක්‍රියාකාරීතවයට ඉඩ සලසයි.මීට අමතරව පරීක්ෂණ වලින් හෙළි වී ඇති පරිදි මිත්‍රත්වයන් වැඩි වැඩිහිටියන්ගේ මානසික අව පීඩනය ඉතා අඩුය.
අධ්‍යනවලින් හෙළි වී ඇත්තේ ශක්තිමත් සමාජ සහයෝගයක් යහපත් ශරීර  සෞඛ්‍යයක් පුද්ගලයෙකුට දීර්ඝායුෂ ගොනන බවයි.අනෙක් අතට තනිකම හා සමාජ සහයෝගය නොමැතිකම  හෘද රෝග ,වෛරස් ආසාදන සහ පිළිකා ඇතිවීමේ අවදානම මෙන්ම සමස්ත මරන අනුපාතිකය ඉහළ යාම සමඟ සම්බන්ධ වී ඇත.පරීක්ෂකයන් දෙදෙනෙකු මිත්‍රත්ව ජාලයන් ශාරීරික හා මානසික සෞඛය නංවන චර්යාතමක එන්නත ලෙස නම් කර ඇත.
මිත්‍රත්වය හා සෞඛ්‍යය සම්බන්ධ කරන විශාල පරීක්ෂණ සමූහයක් ඇත,නමුත් සම්බන්ධතාවය සඳහා  නිශ්චිත හේතු පැහැදිළි නැත. හොඳ මිත්‍රත්වයක් ඇත්ත වශයෙන්ම සෞඛය නංවන බව න්‍යායාත්මක කරුණු මගින් ඔප්පු කිරීමට බොහෝ පුද්ගලයන් උත්සාහ දරා ඇත. වඩා හොඳ සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවන රටාවක් ගත කිරීමට හොඳ මිතුරන් තම මිතුරන් දිරිමත් කරන බව නොරහසකි.
යෞවන යෞවනියන් අතර සියදිවි නසා ගැනීමේ අවදානම වැඩි කිරීමට  මිත්‍රත්වයහි හීනතාව හේතු වී ඇති අතර,පිරිමි සඳහා සමාන බලපෑමක් දක්නට නොලැබුණී.මිතුරන් කීප දෙනෙක් හෝ නොසිටීම  මානසික ආබාධ රාශියක් ඇති වීමහි ප්‍රධාන දර්ශකයකි.ඉහළ  මිත්‍රත්ව‍යෙන් ඇති කරන ආත්ම අභිමානය, සහ ආත්ම විශ්වාසය සමාජ සංවර්ධනය සඳහා සෘජුවම දායක වේ.සතුටු දත්ත වලට අනුව කිට්ටු මිත්‍රත්‍ව සහිත පුද්ගලයන් ඉතා සතුටින් සිටී. කිට්ටු මිත්‍රත්‍ව සහිත පුද්ගලයන් කාංසාව සහ මානසික අවපීඩනයන් දුරු කිරීම් සිදු කළ හැකිය.සම වයස් මිතුරන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම අඛණ්ඩ පිරිහිම සිදුකරයි.
ස්ත්‍රී පුරුෂ භේදය පොදුවේ ගත් කල, ළමයින් අතර ගැහැණු-ගැහැණු මිත්‍රත්ව  පුද්ගල සම්බන්ධතා සහ අන්‍යෝන්‍ය සහයෝගය කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරන අතර පිරිමි-පිරිමි අන්තර්ක්‍රියා සමාජ තත්ත්වය කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරන අතර චිත්තවේගීය අවශ්‍යතා ප්‍රකාශ කිරීම සක්‍රීයව අධෛර්යමත් කළ හැකිය. ගැහැනු ළමයින් වැඩි කාංසාව, ඊර්ෂ්‍යාව සහ සම්බන්ධතා හිංසනය සහ ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වයන් හා සම්බන්ධ ස්ථාවරත්වය අඩු බව දක්වන අතර පිරිමින් වැඩි ශාරීරික හිංසනයක් සිදු කරයි. එසේ වුවද, පිරිමි සහ ගැහැණු ළමයින් ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වයන් සමඟ සංසන්දනාත්මක මට්ටමේ තෘප්තියක් ලබයි.
පරිකල්පනීය මිතුරන් (මවාපෑමේ මිතුරන් හෝ අදෘශ්‍යමාන මිනිසා ලෙසද හැඳින්වේ) යනු බාහිර භෞතික යථාර්ථයට වඩා පරිකල්පනය තුළ මිත්‍රත්වයක් හෝ වෙනත් අන්තර් පුද්ගල සම්බන්ධතාවයක් සිදුවන මානසික හා සමාජීය සංසිද්ධියකි. ඔවුන්ගේ නිර්මාණකරුවන්ට ඔවුන් සැබෑ යැයි පෙනෙන්නට තිබුණද, සාමාන්‍යයෙන් ළමයින් සිතන්නේ ඔවුන්ගේ මනස් කල්පිත මිතුරන් සැබෑ වන බවයි.  මනක් කල්පිත මිතුරන් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන පළමු අධ්‍යයනයන් 1890 ගණන් වලදී සිදු කරන ලදැයි විශ්වාස කෙරේ. දරුවන් තුළ මනක් කල්පිත මිතුරන්ගේ වර්ධනය හා පෙනුම පිළිබඳ අල්ප තොරතුරු ඇත. කෙසේ වෙතත්, ක්ලවුසන් සහ පාස්මන් (2007) කියා සිටින්නේ මනස් කල්පිත සගයන් මුලින් විස්තර කර ඇත්තේ අද්භූත ජීවීන් සහ මිනිසුන් ඔවුන්ගේ අතීත ජීවිත සමඟ සම්බන්ධ කිරීමට සිතූ ආත්මයන් බවය.  මුල්  යුගයේ වැඩිහිටියන්ට ගෘහ දෙවිවරුන් සහ ආරක්ෂක දේවදූතයන් වැනි අය සිටි අතර නිර්මාණාත්මක වැඩ සඳහා සැනසිල්ල, මග පෙන්වීම සහ ආශ්වාදයක් ලබා දීම සඳහා මනස් කල්පිත සහචරයින් ලෙස ක්‍රියා කළ මුසාවන් විය. අවසානයේදී, මනස් කල්පිත සහචරයින්ගේ සංසිද්ධිය දරුවන් වෙත යොමු විය. ළමයින්ට මනස් කල්පිත මිතුරන් ඇති කර ගැනීමට පටන් ගත් යුගය නොදන්නා නමුත් 19 වන සියවසේ මැද භාගයේදී ළමා කාලය අවධාරණය කිරීමට සෙල්ලම් කිරීමට හා සිතීමට වැදගත් කාලයක් ලෙස මෙම සංසිද්ධිය පෙනෙන්නට තිබුණි. ළමා කාලය වඩාත් සංලක්ෂිත වන දේවල්වලට සමීප වන කාලයකි.

මිත්‍රත්වය


East Park may refer to:

Places in the UK
East Park, Kingston upon Hull, East Riding of Yorkshire, England
East Park, Wolverhampton, a park in Wolverhampton, West Midlands, England
East Park (ward), an electoral ward of the Wolverhampton City Council, England
East Park, County Antrim, a townland in County Antrim, Northern Ireland
East Park, a former football ground in Paisley, Scotland, home of Abercorn F.C. 1877–1879

Places in the U.S.
East Park (Mason City, Iowa), a recreational park listed on the National Register of Historic Places
East Park Township, Minnesota, in Marshall County
East Park (Greenville, South Carolina), a neighborhood

See also
East Park Historic District (disambiguation)

East Park


مقياس التسارع هو عداد لقياس التسارع نتيجة نسبية لتجربة السقوط الحر أثر الجاذبية.
والنماذح المتاحة بمحور واحد ومتعددة المحاور للكشف عن حجم واتجاه التسارع كقوة موجهة للكمية، ويمكن استخدامها للتوجيه المعني، والاهتزاز والصدمات. مقياس التسارع نظم كهروميكانيكية صغرى يتزايد في تواجده في الأجهزة الإلكترونية المحمولة، وأجهزة التحكم في لعب الفيديو.

مبادئ فيزيائية
مقياس التسارع لقياس التسارع نتيجة نسبية لتجربة الوقوع أثر الجاذبية.
وهذا يعادل تسارع بالقصور الذاتي ناقص تسارع الجاذبية المحلية ،
حيث تسارع بالقصور الذاتي المفهوم في منطق نيوتن لإدراك
التسارع من جهة ثابتة الإطار المرجعي، والتي غالبا ما تكون الأرض تعتبر تقريبية.

ونتيجة لذلك، فانها مضادة تماما بشكل حدسي، والتسارع في الراحة على سطح الأرض تبين 1ج صعوداً على طول المحور الرأسي. للحصول على تسارع بالقصور الذاتي (بسبب الحركة وحدها)، فلابد من طرح توازن الجاذبية.
إلى جانب جميع الاتجاهات الأفقية، فالجهاز يمنح التسارع مباشرة.
على العكس من ذلك، فإن الجهاز سيكون الناتج منه صفر خلال السقوط الحر، حيث التسارع يتبع الجاذبية.
ويشمل ذلك الاستخدام في المركبة الفضائية التي تدور حول الأرض، ولكنها ليست (غير حرة) مع انخفاض مقاومة الهواء، حيث قوة السحب تحد من التسارع حتى تصل إلى السرعة النهائية، وعندها سيشير الجهاز مرة أخرى إلى 1ج توازن عمودي.

والسبب في ظهور توازن الجاذبية هي مبدأ معادلة اينشتاين التي تنص على أن آثر الجاذبية في جسم لا يمكن تميزه من تسارع الإطار المرجعي. عندما تكون السيطرة ثابتة في مجال الجاذبية، على سبيل المثال، تطبيق قوة رد فعل الأرض أو ما يعادلها الاتجاه التصاعدي، والإطار المرجعي لمقياس التسارع (غلافها الخارجي) يتسارع إلى أعلى فيما يتعلق في الإطار المرجعي بالسقوط الحر. لا يمكن تميز أثر هذا الإطار المرجعي للتسارع مباشرة من أية جهة تسارع أخرى يمر بها الجهاز.

التسارع لها كمية محدودة
في النظام المتري الدولي (SI)وحدة متر في الثانية في الثانية (m/s2)،
في نظام القياس المستخدم السنتي متر، والجرام، والدقيقة (cgs) وحدة جال (جال)،
أو بلغة جي فورس (g) عامة (g-force)

الطريقة العملية للعثور على تسارع الأشياء بالنسبة لكوكب الأرض، مثل استخدامها في نظام الملاحة بالقصور الذاتي، ومطلوب المعرفة المحلية بالجاذبية. ويمكن الحصول على هذا إما عن طريق معايرة الجهاز عندما يثبت، أو من نموذج معروف للجاذبية في وضعه الحالي بالتقريب.

الهيكل
من حيث المبدأ، فان مقياس التسارع يوصف تصرفه ككتلة على نابض واهتزازها معرض للإخماد. عندما يطبق تسارع على غلاف المقياس تنزاح الكتلة حتى النقطة التي يصبح فيها النابض قادرا على اكساب الكتلة تسارعا يساوي تسارع الغلاف.
يقاس الانزياح السابق ويكون مؤشرا على التسارع.

ان مقاييس التسارع الحديثة غالبا ما تكون صغيرة صغيرة نظم الميكرو الميكانيكية والكهربائية (MEMS)، وبالفعل تكون أبسط الأجهزة MEMS الممكنة، وتتألف من ما يزيد قليلا على شعاع الدعامة البارزة مع دليل الكتلة (المعروف أيضا باسم الكتلة الزلزالية). وينتج التخميد من بقاية الغاز المسرب من الجهاز. طالما الQ-factor ليس منخفضا جدا، فالتخميد لا يؤدي إلى انخفاض الحساسية.

تحت تأثير التسارع الخارجية تنحرف القوة المعيارية للكتلة من موقف محايد. ويقاس هذا الانحراف في التناظرية أو الرقمية. يكون قياس السعة الكهربائية عموماً بين مجموعة من الأشعة الثابتة ومجموعة من الأشعة التي تتعلق بدليل الكتلة. وهذه طريقة بسيطة وموثوق بها، وغير مكلفة. دمج البيزوريزستورز (piezoresistors) في فصل الربيع للكشف عن تشوهات، وبالتالي انحراف وهو بديل جيد، وبالرغم من احتياج اتخاذ خطوات عملية خلال تسلسل الصنع. ويستخدم أيضاً كمية أنفاق لتحقيق درجة عالية من الحساسية وهذا يتطلب عملية مكرسة مما يجعلها مكلفة جدا. وثبت القياس البصري على نطاق المختبر.

يوجد مقياس تسارع أخر نوع MEMS، ولكنه أقل شيوعا بكثير، ويحتوي على سخان صغير في الأسفل من قبة صغيرة جدا، والتي تسخن الهواء داخل القبة ليتسبب في ارتفاعها. وجود مزدوجة الحرارية على القبة التي يحدد فيها الهواء الساخن عند وصوله إلى القبة وانحراف المركز هو مقياس التسارع المطبق من الاستشعار.

معظم مقاييس التسارع الميكرو ميكانيكية تعمل في سطح مستوي، أنهم مصممين ليكونوا ذو حساسية للاتجاه فقط في سطح مستوي لجسم مكعب. من خلال دمج اثنين من الأجهزة عموديا على جسم مكعب يمكن عمل مقياس تسارع بمحورين. يمكن قياس ثلاث محاور بإضافة جهاز اضافي خارح السطح المستوي. هذا التركيب دائما يكون نجاحه أقل كثيرا من الثلاثة نماذج المجمعة بعد التغليف.

إن مقاييس التسارع الميكرو ميكانيكية متاحة بتنوع واسع لنطاق القياسات، حتى الآلاف من ال gs .المصمم يجب أن يجد حل وسط بين الحساسية والتسارع القصوى التي يمكن قياسها.

التطبيقات

في الهندسة

يمكن استخدام مقاييس التسارع لقياس تسارع السيارة. فهي تسمح لتقييم أداء كل من المحرك/ درايف تراين وأنظمة الفرامل  وباستخدام مقاييس التسارع يمكن العثور على أرقام مفيدة مثل 60 mph - 0، 60 0 mph و1 / 4 ميل في الميل.

يمكن استخدام مقاييس التسارع لقياس الاهتزازات على السيارات، والآلات، والمباني، ونظم مراقبة العمليات وسلامة التركيبات. ويمكن أن تستخدم أيضا لقياس النشاط الزلزالي، والانجناءة، آلة الاهتزاز، والمسافة والتسارع الدينامية مع أو بدون تأثير الجاذبية. تطبيقات لمقاييس التسارع التي تقيس الجاذبية، حيث يتم تهيئة مقياس التسارع خصيصاً للاستخدام في قياس الجاذبية، وتدعى مقياس الثقل النوعي.

الكمبيوترالمحمول المجهز بمقياس التسارع يمكن أن تسهم في شبكة اكتشاف الزلزال. QCN هو مشروع بايونك ويهدف إلى البحث العلمي للزلازل

استخدام مقياس التسارع بشكل متزايد في العلوم البيولوجية. تسجيلات التردد العالي للمحور الثنائي  أو محور ثلاثي التسارع (أكبر من10هرتز)، يسمح لتمييز الأنماط السلوكية بينما تكون الحيوانات بعيد عن الانظار. وعلاوة على ذلك، فان تسجيلات التسارع تسمح للباحثين تحديد المعدل الذي يبذل فيه الحيوان الطاقة في البرية، إما عن طريق تحديد تردد السكتة في أطرافهم، أو قياس كتسارع الهيئة الديناميكية العمومية واعتمد هذا النهج في الغالب من قبل علماء البحار، بسبب عدم القدرة على دراسة الحيوانات البرية باستخدم عمليات المراقبة البصرية، ولكن يتزايد عدد من علماء الأحياء الأرضية الذين يتخذوا طرق مماثلة. يمكن توصيل هذا الجهاز إلى مكبر للصوت لتضخيم الإشارة.

آلية المراقبة الصحية

وتستخدم مقاييس التسارع أيضا لآلية المراقبة الصحية الدورية للمعدات مثل المضخات،  الجماهير،  واللفافات،  الضواغط،  وأبراج التبريد،  برامج رصد الاهتزازات ثبت أنه يوفر المال، ويحد من التوقف، وتحسين السلامة في المصانع في جميع أنحاء العالم عن طريق كشف الحالات، مثل اختلال الرمح، عدم توازن الدوار، وعطل في المعدات  أو حمل الخطأ  والتي يمكن أن تؤدي إلى إصلاحات مكلفة. بيانات مقياس التسارع للاهتزازات تسمح للمستخدم مراقبة الأجهزة وكشف هذه الأخطاء قبل فشل المعدات الدورية. وتستخدم برامج رصد الاهتزازات في الصناعات، مثل صناعة السيارات،  تطبيقات أداة الآلة،  لإنتاج المواد الصيدلانية،  لتوليد الطاقة  ومحطات توليد الكهرباء  ولباب الورق والورق،  إنتاج المأكولات والمشروبات، والمياه والصرف الصحي، والطاقة المائية، البتروكيماويات وتصنيع الصلب.

ورصد البناء والهيكلية

وتستخدم مقاييس التسارع لقياس الحركة واهتزازات الهيكل الذي تعرض للأحمال الديناميكية الأحمال الديناميكية تأتي من مصادر متنوعة منها ما يلي:
 الأنشطة البشرية—المشي والجري والرقص أو القفز
 آلات العمل—داخل المبنى أو في المنطقة المحيطة
 أعمال البناء—قيادة أكوام المحرك، الهدم، والحفر، والتنقيب
 تحريك الأحمال على الجسور
 اصطدام السيارة
 تأثير الأحمال—سقوط الأنقاض
 ارتجاج الأحمال—التفجيرات الداخلية والخارجية
 انهيار العناصر الهيكلية
 حمولات الريح والرياح العاصفة
 انفجار الضغط الجوي
 فقدان الدعم بسبب الفشل في الميدان
 الزلزال

قياس وتسجيل كيفية استجابة الهيكل لهذه المداخلات الحاسمة لتقييم سلامة وصلاحية الهيكل. هذا النوع من الرصد ويدعى الرصد الديناميكي.

التطبيقات الطبية

Zoll's AED Plus يستخدم CPR-D.padz الذي يحتوي على مقياس التسارع لقياس عمق ضغط الصدر.

في غضون السنوات القليلة الماضية، نايك، وبولار، وغيرها من الشركات التي أنتجت وسوقت ساعات رياضية للذين يمارسون رياضة الجري والتي تشمل footpods، وتحتوي على مقياس التسارع للمساعدة في تحديد التسارع والمسافة للذي يرتدي الوحدة.

وفي بلجيكا، مقياس التسارع على أساس عدد الخطوات التي تروج لها الحكومة لتشجيع الناس على المشي كل يوم بضعة آلاف من الخطوات.

مدرب هيرمان ديجتال يستخدم مقياس التسارع لقياس قوة الضربة في الملكمة.

الملاحة

ان نظام الملاحة بالقصور الذاتي (دائرة الهجرة والتجنيس) هي المساعدة الملاحية التي تستخدم الحواسيب وأجهزة النظام الالكترونى للتسارع (مقياس التسارع) لحساب باستمرار لتحديد موقع السفينة]]، والتوجه، و (اتجاه وتسارع الحركة للجسم المتحرك دون الحاجة للإشارات الخارجية. ويوجد مصطلاحات أخرى تستخدم للإشارة إلى نظم الملاحة بالقصور الذاتي أو ذات صلة وثيقة تتضمن أجهزة نظام التوجيه بالقصور الذاتي، ومنصة المرجعية بالقصور الذاتي، والعديد من التغييرات الأخرى.

وان مقياس التسارع وحده غير مناسب لتحديد التغيرات في الارتفاع فوق المسافات حيث الانخفاض العمودي للجاذبية ذو أهمية، كما هو الحال بالنسبة للطائرات والصواريخ. في وجود انحدار في الجاذبية، فان عملية التقويم ونقص البيانات تكون عدديا غير مستقرة.

النقل

ويستخدم مقياس التسارع للكشف عن أبعد نقطة في مدار القمر عن الأرض من الناحية المهنية وهواة الصواريخ.

ويستخدم مقياس التسارع في دمج الاسطوانات الذكية. ويستخدم بجانب الجيروسكوبات في أنظمة التوجيه بالقصور الذاتي.

واحد من أكثر الاستخدامات العامة لمقاييس التسارع MEMS هي في أنظمة الوسادة الهوائية المنتشرة في السيارات الحديثة. وفي هذه الحالة، فإن مقاييس التسارع تستخدم لكشف التسارع السلبية للسيارة، لتحديد متى حدث التصادم وشدة الاصطدام. ويوجد استخدام أخر في السيارات في التحكم الإلكتروني في أنظمة الثبات، والتي تستخدم مقياس تسارع جانبي لقياس القوة المتعلقة بها. فان استخدام مقاييس التسارع على النطاق الواسع في صناعة السيارات، قد دفعت إلى انخفاض في تكاليفها بشكل كبير. ويوجد استعمال آخر في السيارات وهو رصد الضوضاء، والاهتزاز، والخشونة (NVH)، وهذه الحالات تتسبب في عدم الراحة للسائقين والركاب وربما تكون أيضا مؤشرات لعيوب فنية.

القطارات المائلة تستخدم مقاييس التسارع وجيروسكوبات لحساب الميل المطلوب.

الالكترونيات الاستهلاكية

مقاييس التسارع في اندماج متزايد في الأجهزة الإلكترونية الشخصية. بعض الهواتف الذكية والمساعدات الرقمية الشخصية تحتوي على مقاييس التسارع لواجهة المستخدم. وتتضمن أبرز الأمثلة، مثل
سامسونج أمنيا، نوكيا N96، نوكيا 5800، سوني إريكسون W910i، بالم بري، بلاك بيري العاصفة، HTC اللمس الماسي ، آبل آي بود تش، آبل آي بود نانو 4G، جوجل G1 الجديد ومايكروسوفت Zune HD، من المقرر أن يصدر في خريف 2009.

أجهزة الألعاب مثل وي ريموت

وتحتوي وحدة ألعاب وي لنينتندو على ثلاثة محاور لمقياس التسارع من الأجهزة التناظيرية للإحساس بالحركة وأنها تتم الأداء الوظيفي لتوجيه المؤشر. وهذا يمنح تحكم أكثر واقعية في اللعبة.

سوني بلاي ستيشن 3 تستخدم دوال شوك المتباعد والتي تستخدم أيضا ستة محاور لمقياس التسارعليكون التوجيه أكثر واقعية في سباقات الألعاب، مثل موتر ستورم.

وان العديد من أجهزة الكمبيوتر المحمول من ميزتها مقياس التسارع، مثل لينوفو (سابقا آي بي إم) ونظام الحماية الفعالة، وآبل سنسر حساس للإحساس بالحركات الفجائية، والتي تستخدم للكشف عن سقوطه. إذا اكتشف سقوطه، فان رؤوس الأقراص الصلبة تكون متوقفة لتجنب فقدان البيانات التي تلت ذلك عن طريق الصدمة.

وهناك عدد الكمبيوترات المحمولة الحديثة التي تجعل الشاشة تلقائيا تتبع الاتجاه الذي يكون الجهاز محمول عليه، أي تبديل بين شكل الصورة التي تكون بالطول وبالعرض. وهذه السمة ذات الصلة في الكمبيوترات التابلت وبعض السمارت فون والكاميرات الديجتال.

على سبيل المثال، فان آبل تستخدم مقياس تسارع LIS302DL في iPhone، آي بود تاتش والجيل ال4th للآي بود نانو، مما يسمح للجهاز معرفة إذا كان مائلا على جانبه. وان الطرف الثالث من المطورين وسعوا في استخدامها بالتطبيقات الخيالية مثلbobblehead s الإلكترونية.

فإن نوكيا 5500 الرياضي يتميز بمقياس تسارع 3D التي يمكن الوصول إليها من خلال البرمجيات. وهو يستخدم لادراك لخطوة (العد) في إجراء هذه الرياضة، ولادراك حركة النقر في واجهة المستخدم. ويمكن استخدام حركة النقر للتحكم في مشغل برامج الموسيقى والرياضة، على سبيل المثال لتغيير إلى الأغنية المقبلة بالنقر من خلال غطاء عندما يكون الجهاز في الجيب. إنه يوجد مقاييس تسارع في داخل نوكيا N95 ونوكيا N82. وكان يستخدم في المقام الأول كجهاز استشعار التوجه للميللوضع علامات على الصور في الكاميرات المدمجة، في وقت لاحق يرجع الفضل لتحديث البرامج الثابتة حتى أصبح من الممكن استخدامها في تطبيقات أخرى. الاستخدامات أخرى لمقياس التسارع في هواتف نوكيا تشمل مقياس عداد الخطوة الوظيفية في نوكيا المقتفي الرياضي. بعض الأجهزة الأخرى توفر ميزة استشعار الإمالة بعناصر أرخص، وهي ليست مقياس تسارع حقيقي.

وان HTC تاتش برو، HTC تاتش دياموند، سوني إريكسون G705، سوني اريكسون W595، }سوني اريكسون W760، سوني اريكسون W910، سوني اريكسون W902، سوني إريكسون K850i، وسوني إريكسون C905، أيضا بنيت مقياس التسارع داخل الهاتف التي تمكن من تتبع تحويل الأغنية في برنامج الموسيقى وهو معروف من قبل المستخدمين كميزة الهزاز لكن W760، W910، W595، W902 وK850 يمكن استخدام خاصية استشعار الحركة في الألعاب، والصور واجهة مستخدم الدوران الأتوماتيكي والعديد من التطبيقات الأخرى التي تحتاج إلى هذه الميزة، ويمكن الوصول إليها عبر تطبيق J2ME. أول هاتف من الشركة يوجود فيه ميزة مقياس التسارع كان W910 سوني إريكسون وسوني إريكسون K850.

ان كاميرات الفيديو تستخدم مقاييس التسارع لتثبيت الصورة. وما زالت الكاميرات تستخدام مقاييس التسارع لالتقاط الصور الواضحة وغير مشوشة. وتحمل الكاميرات جهاز مزدوج الشحن «مصراع الكاميرا» عندما تتحرك الكاميرا. وعندما تكون الكاميرا ثابتة (في حال ملي الثانية فقط، كما قد تكون الحالة عندما يحدث الاهتزاز، وجهاز مزدوج الشحن «مصراع الكاميرا». مثال على التطبيق الذي يستخدم هذه التكنولوجيا هو Glogger VS2 ، وهو التطبيق الذي يمتد عبر الهاتف على نظام التشغيل سيمبيان القائمة على الهاتف مع التسارع مثل نوكيا N96. بعض الكاميرات الرقمية مثل كانون PowerShot وسلسلة Ixus تتضمن مقاييس التسارع لتحديد توجيه الصورة التي يجري اخذها، وكذلك لدوران الصورة الحالية عند العرض.

اعتبارا من يناير 2009، تقريبا كل الأجهزة الجديدة من الهواتف المحمولة والكاميرات الدجيتال التي تحتوي على الأقل على استشعار للميل (وفي بعض الأحيان مقياس التسارع) لغرض دوران الصورة الأوتوماتيكية، الألعاب المصغرة الحساسة للحركة، ولتصحيح الاهتزاز عند التقاط الصور.

قياس الجاذبية

فان ميزان الثقل النوعي أو ، فهي أداة تستخدم في قياس الجاذبية لقياس مجال الجاذبية المحلية. وان ميزان الثقل النوعي هو نوع من مقياس التسارع، إلا أن مقاييس التسارع تكون حساسة لجميع الاهتزازات بما فيها الضوضاء، والتي تتسبب في تسارع تذبذبي. هذا يواجه في ميزان الثقل النوعي بعزل كامل للاهتزاز ومعالجة الإشارات. رغم أن المبدأ الأساسي للتصميم هو نفسه الذي يوجد في مقاييس التسارع، وان ميزان الثقل النوعي صمم خصيصا ليكون أكثر حساسية من مقاييس التسارع ليقوم بقياس التغيرات الصغيرة جداً للجاذبية من داخل الأرض، 1 (g). في المقابل، فمقاييس التسارع الأخرى غالبا ما تكون مصممة لقياس g 1000 أو أكثر، وكثير يقوم بالقياسات المتعددة المحاور. القيود الزمنية، عادة ما تكون أقل بالنسبة لمقاييس الثقل النوعي، بحيث يمكن زيادة القرار بالإنتاج مع مدة أطول «ثابت زمني».

أنواع مقياس التسارع

التأسيس
 بيزو - فيلم أو استشعار بيزو الكهربي
 طريقة جز مقياس التسارع
 سطح الميكرو الميكانيكي متعلقا بالسعة (MEMS)
 الحرارية (CMOS submicrometre المكمل لعملية)
 جسم الميكرو الميكانيكي متعلقا بالسعة
 جسم الميكرو الميكانيكي المقاوم
 متعلقا بسعة الربيع قاعدة الكتلة
 الكهروميكانيكية سيرفو الماكينة (الماكينة ميزان القوة)
 التوازن العديم
 قياس الضغط
 رنين
 الحث المغناطيسي
 البصري
 سطح الموجة الصوتية (SAW)
 مقياس تسارع الليزر
 استجابة الDC
 ارتفاع درجة الحرارة
 التردد المنخفض
 عالية الجاذبية
 ترياكسيال
 تصادم المطرقة بشكل منتظم
 وسادة المقعد مقاييس التسارع
 PIGA مقاييس التسارع (Pendulating دمج توازني المعجل)

من خلال نوع الواجهة
 4-20 ميغا أمبير حلقة السلطة
 متعلق بالكهرباء الناتجة من الضغط الإلكترونية المتكامل (IEPE) لمقياس التسارع
 بيزو إليكترك المباشر 'أسلوب الشحن'، ناتج عن وسيلة اتصال مع مكبر صوت مدخلات أمليفير
 تسجيل مقياس التسارع

انظر أيضًا

 الجيروسكوب
 بوصلة جيولوجية
 رصد التشوه

روابط إضافية
 التفكير في مقاييس التسارع والجاذبية من جانب ديف ردل، لونار # 322
 دليل عملي لمقاييس التسارع
 كيفية تصميم مقياس التسارع
 أنواع مختلفة من مقياس التسارع
 الاعتبارات عند اختيار مقياس التسارع
 مقدمة في أساسيات مقياس التسارع: النماذج، والتكيف، والتصاعد

المراجع

أجهزة قياس
تسارع
علم الزلازل
مجسات

مقياس تسارع


Onthophagus sansibaricus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Harold em 1878.

Referências

Ligações externas

sansibaricus
Coleópteros descritos em 1878

Onthophagus sansibaricus


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 21 Mayıs - V. Louis, Fransa kralı (d. y. 967)
 tarihi bilinmeyen
 I. Adalbert, Vermandois kontu
 I. Otton, Fransız asilzade; Ivois ve Chiny kontu

987


Gert Heidenreich, né le  à Eberswalde (Brandebourg), en Allemagne, est un écrivain, journaliste, animateur de radio et narrateur de livres audio allemand.

Biographie

Diplômé du Ludwig-Georgs-Gymnasium humaniste de Darmstadt (1962) et objecteur de conscience à l'Université Louis-et-Maximilien de Munich, Gert Heidenreich étudie l'allemand, la sociologie, la philosophie et le théâtre. En 1965, il épouse Elke Riegert.

À partir de 1966, il travaille comme journaliste pour Bayerischer Rundfunk, puis à partir de 1969 comme écrivain indépendant et conférencier. En 1970, il fonde le Theater in der Kreide (TiK) à Munich avec d'autres artistes et lance le programme Pop Sunday sur la nouvelle émission de radio Bayern 3 avec une jeune littérature "progressive" et de la musique rock d'avant-garde. En tant que journaliste et conférencier, il travaille pour diverses stations de radio, écrit pour l'hebdomadaire Die Zeit et a également des reportages pour le magazine de voyage Merian. Plusieurs voyages l'ont conduit au Sahara et dans les pays d'Afrique sub-saharienne. Il voyage en Inde, en Afrique, au Japon et en Asie centrale pour le compte de l'Institut Goethe.

Il traduit des œuvres de la littérature américaine, britannique et kazakhe. Sa voix peut être entendue dans de nombreux livres audio et dans un grand nombre de documentaires télévisés (notamment Die großen Kriminalfälle [Les grandes affaires criminelles] et Abenteuer Forschung / Leschs Kosmos). En plus de ses propres livres en tant que conférencier, il lit de nombreux textes d'autres auteurs, par exemple Le Nom de la rose d'Umberto Eco et Le Seigneur des anneaux de J.R.R. Tolkien.

Gert Heidenreich est membre du PEN Center Germany. De 1991 à 1995, il aest président du PEN Club ouest-allemand. Ses tentatives d'unir cela avec l'homologue est-allemand écouent et déclenchent des discussions animées. Il est membre de l'Académie bavaroise des beaux-arts depuis 2004. De 2011 à 2015, il est directeur du département de littérature.

Il est marié à la thérapeute familiale et auteure Gisela Heidenreich depuis 1979. Deux fils sont issus de ce mariage. Heidenreich vit à Seefeld près de Starnberg. Il se compte parmi les anciens des années 68, dont il examine de manière critique les objectifs et les effets. Sa sœur Anje Eibl est mariée au savant littéraire allemand Karl Eibl.

Récompenses
 1985 : Prix du film télévisé de l'Académie allemande des arts du spectacle, pour Strafmündig
 1986 : Prix Adolf Grimme avec bronze pour Strafmündig (avec Roland Gall et Robert Düssler )
 1990 : Prix promotionnel de littérature de la ville de Munich, pour Belial oder Die Stillele
 1995 : Prix Fantastique de la ville de Wetzlar pour Die Nacht der Händler
 1998 : Prix Marieluise Fleißer
 2000 : Hörbuch 2000, avec Hans Magnus Enzensberger
 2004 : Médaille d'or du mérite de la radiodiffusion bavaroise
 2005 : prix du poète bavarois
 2013 : Bavarian Film Award - avec Edgar Reitz - dans la catégorie Meilleur scénario, pour Die andere Heimat – Chronik einer Sehnsucht
 2014 : German Film Award in Gold - avec Edgar Reitz - dans la catégorie Meilleur scénario pour Die andere Heimat – Chronik einer SehnsuchtDie andere Heimat – Chronik einer Sehnsucht
 2016 : Prix Adolf Grimme pour réalisations journalistiques spéciales, pour Meister des Todes (scénario)
 2017 : Marler Media Prize Human Rights par Amnesty International, pour Meister des Todes (scénario)
 2019 : Prix du livre audio allemand (meilleur interprète)

Œuvres (sélection)

Livres
 Berthold Viertel. Schriften zum Theater, édité et annoté par Gert Heidenreich, München/Berlin, 1970.
 Rechtschreibung, poèmes, Relief, München, 1971.
 Strafmündig, pièce de théâtre, S. Fischer, Frankfurt am Main, 1980.
 Der Ausstieg, roman, Claassen, Düsseldorf, 1982.
 Die Steinesammlerin, roman, Claassen, Düsseldorf, 1984. (raconte l'histoire d'un amour entre une Allemande et une Française dans la France de la guerre et de l'après-guerre.)
 Die Gnade der späten Geburt (six histoires), Piper, München/Zürich, 1986.
 Eisenväter, poèmes, Piper, München/Zürich, 1987.
 Füchse jagen. Epilog auf das Jahr, 1968, pièce de théâtre sur Rudi Dutschke et l'assassin Josef Bachmann.; Piper, München/Zürich, 1988.
 Belial oder Die Stille, roman, Piper, München/Zürich, 1990.
 Kehrseiten. Reden und Aufsätze zur Literatur und Politik, Piper, München/Zürich, 1992.
 Hauptstadt Berlin, recueil d'essais, édité par Will Keller, Hoffmann und Campe, Hambourg, 1991.
 Magda, pièce de théâtre sur Magda Goebbels et sa fin, Piper, München, 1992.
 Die Nacht der Händler, roman, Piper, München/Zürich, 1995.
 Die Heimat der Phantasie, essais, Mitteldeutscher Verlag, Halle, 1996.
 Der Geliebte des Dritten Tages. Erotische Mysterien, histoires, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, 1997 ; Taschenbuch dtv, München 2002.
 Abschied von Newton, roman, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, 1998 ; Taschenbuch dtv, München 2001.
 Zwei Reden in Weimar, essais, Bibliothek der Provinz, Wien e.a., 1999.
 Der Mann, der nicht ankommen konnte. Alltägliche Mysterien, histoires, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart, 2000.
 Im Augenlicht, poèmes, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart/München, 2002.
 Die Steinesammlerin von Etretat, roman, Marebuchverlag, Hamburg, 2004.
 Thomas Gottschalk. Die Biographie, Deutsche Verlags-Anstalt, München, août 2004.
 Im Dunkel der Zeit: Swobodas erster Fall, roman, Nymphenburger Verlag, München, 2007 ; livre de poche : dtv, 2008.
 Schreiben in einer friedlosen Welt, édité et préfacé par Gert Heidenreich ; collection internationale d'essais comprenant des contributions de Nadine Gordimer, Norman Manea, Sergio Ramirez, Berliner Taschenbuch Verlag, 2007.
 Die Nacht der Händler, roman (réédition), Langen Müller Verlag, München, 2009.
 Das Fest der Fliegen: Swobodas zweiter Fall, roman, Langen Müller Verlag, München, 2009 ; livre de poche : dtv, 2011
 Mein ist der Tod: Swobodas dritter Fall, roman policier, Langen Müller Verlag, München, 2012.
 Die andere Heimat, nouvelle, Droemer Verlag, München, 2013 ; livre de poche : Droemer Verlag, 2015
 Der Fall: Swobodas vierter Fall, roman policier, Klett-Cotta, Stuttgart, 2014,  : livre de poche : dtv, München, 2017
 Nächte mit Leonard, essai sur Leonard Cohen, MaroVerlag, 2015
 Das Lied von Kulager, épopée kazakhe de I. Shansugirow, adaptation de Gert Heidenreich, Büchergilde Gutenberg, Stuttgart, 2016
 Die Wiederkehr der Nashörner. Vernunft in fanatischer Zeit, essai, dans Das freie Wort, éd. par Johano Strasser, Allitera Verlag ,München, 2017
 Schweigekind, roman, Transit Verlag, Berlin, 2018.

Théâtre, pièces radiophoniques, films
 Klischee eines Vorfalls, Hörspiel. Bayerischer Rundfunk, 1972
 Strafmündig, Uraufführung: Staatstheater Braunschweig, 28. September, 1981
 Der Wetterpilot, 2 Theaterstücke. Fischer, Frankfurt a. M., 1984; Taschenbuch ebd., 1984. Uraufführung: Städtische Bühnen Osnabrück, 9. Dezember, 1983
 Strafmündig, Fernsehfilm. Radio Bremen, 1985.
 Füchse jagen, Uraufführung: Landestheater Tübingen, 10. November, 1988
 Magda. Der Wechsler, 2 Stücke. Piper, München, 1993. Uraufführung: Städtische Bühnen Chemnitz, 13. März, 1993; Uraufführung: Deutsches Theater Göttingen, 2. Mai, 1992.
 Jahrestagung, Stück in 3 Akten. Dramaturgie der Assoziation, drei Märchen von Mann und Frau. Mit einer Dokumentation zur Uraufführung und einem Nachwort von Herwig Kaiser. Edition Karlsberg, Homburg/Saarpfalz, 1994. Uraufführung: Saarländisches Staatstheater Saarbrücken, 3. Juni, 1994.
 Vaterliebe, Uraufführung: Ernst Deutsch Theater Hamburg, 22. Mai, 1997.
 Endgeil, Uraufführung: E.T.A.-Hoffmann-Theater Bamberg 4. Juni 2005. Regie: Gert Heidenreich.
 Die Andere Heimat, Drehbuch zusammen mit Edgar Reitz. 2012.
 Sanssouci. Farce, Komödie, Jussenhoven & Fischer Theaterverlag, Köln, 2013
 Meister des Todes, Drehbuch zusammen mit Daniel Harrich. 2015 ARD
 Gift, Drehbuch zusammen mit Daniel Harrich. 2017 ARD
 Saat des Terrors, Drehbuch zusammen mit Daniel Harrich. 2018 ARD
 Meister des Todes 2 Drehbuch zusammen mit Daniel Harrich, 2020 ARD

Bibliographie
 Karl Esselborn (éd.), Gert Heidenreich, Judicium Verlag, Munich, 1991, .

Notes et références

Liens externes

 Site de Gert Heidenreich
 Entretien avec Gert Heidenreich 2009
 Entretien avec Gert Heidenreich sur JRR Tolkien 2011

Écrivain américain du XXe siècle
Naissance en mars 1944
Naissance à Eberswalde
Lauréat d'un Deutscher Filmpreis
Lauréat du prix Adolf-Grimme
Membre de l'Académie bavaroise des beaux-arts
Littérature de langue allemande
XXe siècle en littérature
Narrateur de livre audio
Pages avec des traductions non relues
Écrivain américain du XXIe siècle
Naissance dans le Troisième Reich

Gert Heidenreich


École nationale d'administration (ENA) jedna od najprestižnijih francuskih grande école. Stvoren je 1945. kako bi demokratizirao pristup javnoj službi na visokoj razini. Institucija je trenutno odgovorna za odabir, početno i kontinuirano usavršavanje francuskih i međunarodnih rukovoditelja. ENA je simbol republikanske meritokracije koja svojim bivšim studentima nudi pristup ključnim vodećim pozicijama u državi.

U Strasbourgu se svake godine održava 80-100 studenata, a u Strasbourgu, uz stotinjak stranih studenata, ima i 60-ak Masters i Mastères Spécialisés studenata. Svaki od njih nudi kratko usavršavanje u Parizu. Bivši učenici škole zovu se "enarques".

Poznati maturanti
 Valéry Giscard d'Estaing, francuski političar, predsjednik Republike Francuske od 19. svibnja 1974. do 21. svibnja 1981.
 Jean-Claude Trichet, francuski je ekonomist koji je obnašao dužnost predsjednika Europske središnje banke od 2003

Izvori

Vanjske poveznice
 ENA

Visokoškolske ustanove u Francuskoj

École nationale d'administration


Fața nevăzută a lunii este un film românesc din 2015 regizat de Nell Cobar.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 2015 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2015
Filme de comedie românești

Fața nevăzută a lunii


ද්විතීය අධ්‍යාපනය යනු ප්‍රාථමික පාසල් අවදියෙන් පසුව එන අධ්‍යයනයේ පියවරයි. ද්විතීය අධ්‍යාපනය යනු සාමාන්‍ය අධ්‍යාපනයේ අවසාන පියවරයි. සාමානයෙන් අධ්‍යාපනයේ ඊලග පියවර වන්නේ විද්‍යාලයට හෝ විශ්ව විද්‍යාලයයි. ද්විතිය අධ්‍යාපනය නියම වශයෙන් අනිවාර්ය පරිපුර්ණ, බාලවයස්කරුවන් සදහා වු ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයේ සිට වැඩිමහල්ලන් සදහා වු වෛකල්පිත, නිර්මාණාත්මක තෘතිය, පශ්චාත් ද්වීතීයය හෝ උසස් අධ්‍යාපනය (විශ්ව විද්‍යාල වෘත්තිය විද්‍යාල) දක්වා සිදුවන සංක්‍රමණය සමය නිරූණය කරයි. පවතින ක්‍රමය අනුව මේ කාලය හෝ ඉන් කොටසක් සදහා වෙනු වු පාසැල් ද්විතිය පාසැල් උසස් පාසැල් , මැදි පාසැල් ,විද්‍යාල, වෘත්තිය පාසැල් සහ ප්‍රාරම්භ පාසැල් වශයෙන් හැඳින්වේ. මේවා අතරින් ඕනෑම එකක නිශ්චිත අර්ථ අවනිත ක්‍රම අකර වෙනස් වේ.

ප්‍රාථමික හා ද්විතීය අධ්‍යාපනය අතර නිහ්චිත කඩඉම රටකින් 60 කට මෙන්ම රටක තුද වුවද වෙනස් වේ. නමුත් එය සමාන්‍යයෙන් 5 වැනි හා 10 වැනි ව්ෂ අතර අධ්‍යාපන කාලය වේ. ද්විතිය අධ්‍යාපනය ඈත්වන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් ගැටවර වයසේදීය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ හා කැනඩාවේ ප්‍රාථමික හා ද්විතිය අධ්‍යාපනයේ එකතුව සමහර විට කේ. 12 අධ්‍යපානය යනුවෙනි. ඔස්ට්‍රේලියාවේ එය හැදින්වෙනුයේ පී -12 අධ්‍යාපනය යනුවෙනි.

ද්විතීය අධ්‍යාපනයේ අරමුණු උසස් අධ්‍යාපනය හෝ වෘත්තිය අධ්‍යාපනයට සුදානම් කිරීම සදහා පොදු දැනුම ලබා දීම හෝ සෘජුම වෘත්තියක් සදහා පුහුණු කිරීම හෝ විය හැකිය.

සටහන්

| Secondary Education
|}
{|

ද්විතීය අධ්‍යාපනය


An Epidendrum microglossoides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eric Hágsater ngan Dodson. An Epidendrum microglossoides in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum microglossoides


Sauðanesviti í Súgandafirði er 4 metra hár hvítur sívalur stálgrindarviti sem stendur yst á nesinu milli Önundarfjarðar og Súgandafjarðar á Vestfjörðum. Vitinn var reistur árið 1964. Ljóseinkenni hans er Fl W 20s (eitt hvítt blikkljós á 20 sekúndna fresti).

Vitar á Íslandi
Ísafjarðarbær

Sauðanesviti í Súgandafirði


Çeltek, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adını önceden mahallede üretilen çeltik (pirinç)ten almıştır

Coğrafya
Samsun iline 134 km, Vezirköprü ilçesine 19 km uzaklıktadır.

Nüfus

Vezirköprü'nün mahalleleri

Çeltek, Vezirköprü


نسخة أخرى من حكاية الكونت ديمونت كريستو الشهير حول 4 اشخاص يقومون بعملية سرقة وقتل ثم يتخلصوا من أحدهم ليدخل السجن ويخرج منه بعد 15 سنة لينتقم منهم.

الشخصيات
 نور الشريف: جابر عبد الواحد
 ميرفت أمين
 يوسف شعبان: فتحي
 صلاح قابيل:فؤاد
 إبراهيم خان: شريف
 عمر الحريري
 شويكار
 فتحية شاهين
 مصطفى متولى
 حياة قنديل
 هانم محمد
 محمود فرج
 لوسى

المصادر

روابط خارجية

 صفحة العمل علي موقع قاعدة بيانات السينما العربية

أفلام إبراهيم خان
أفلام جريمة مصرية
أفلام شويكار
أفلام صلاح قابيل
أفلام محمد شوقي
أفلام مصرية إنتاج 1976
أفلام ميرفت أمين
أفلام نور الشريف
أفلام يوسف شاهين
أفلام أخرجها سمير سيف
أفلام مصطفى متولي

دائرة الانتقام (فيلم)


Günther Treptow (* 22. Oktober 1907 in Berlin; † 28. März 1981 in Berlin) war ein deutscher Opernsänger (Tenor), der am besten bekannt ist für seine Rollen in Opern von Richard Wagner.

Leben
Günther Treptow begann seine Gesangsausbildung an der Hochschule für Musik und setzte sie in Mailand bei Giovanni Scarmeo fort. Treptow war seit 1926 Mitglied der SA und der NSDAP (Mitgliedsnummer 38.579). Als 1934 jüdische Vorfahren im Stammbaum seiner Mutter festgestellt wurden, erhielt er ein Auftrittsverbot. Am 6. Juni 1935 bekam er von Joseph Goebbels eine Sondergenehmigung und konnte seine Karriere fortsetzen.

Sein Bühnendebüt machte Treptow 1936 in Berlin in Der Rosenkavalier. Er sang 1938 in der Volksoper Wien den Florestan in Fidelio. 1939 sang er auf dem Sopot Festival die Hauptrolle in Richard Wagners Tannhäuser. 1940 hatte er seinen ersten Auftritt in der Bayerischen Staatsoper.

Nach dem Krieg sang er bereits 1945 im Fidelio in Berlin und hatte er seinen ersten Auftritt in der Wiener Staatsoper 1947 und 1951 den ersten Auftritt bei den Bayreuther Festspielen.

Es gelang Treptow schnell sich als einer der führenden Heldentenöre seiner Zeit zu etablieren, v. a. als Siegmund in Die Walküre, Siegfried in der gleichnamigen Oper und der Götterdämmerung und als Tristan in Tristan und Isolde. Neben Wagner-Rollen sang er auch den Max im Freischütz, Števa Buryja in Jenůfa, Canio in Pagliacci und in Otello die Hauptrolle.

Auf der internationalen Bühne hatte er Gastauftritte in der Mailänder Scala, im Brüsseler La Monnaie, im Royal Opera House in London, der New Yorker Metropolitan Opera und auch in Leningrad und Moskau.

Ab 1955 sang er an der Staatsoper Berlin. An der Deutschen Oper Berlin sang er von 1961 bis 1972, als er sich von der Bühne verabschiedete.

Diskographie

 1948 – Die Walküre (Wagner), Dirigent: Rudolf Moralt (Rolle: Siegmund)
 1948 – Siegfried (Wagner), Dirigent: Rudolf Moralt (Rolle: Siegfried)
 1948 – Götterdämmerung (Wagner), Dirigent: Rudolf Moralt (Rolle: Siegfried)
 1948 – Parsifal (Wagner), Dirigent: Rudolf Moralt (Rolle: Parsifal)
 1949 – Die Meistersinger von Nürnberg (Wagner), Dirigent: Eugen Jochum (Rolle: Walther)
 1949 – Der Musikant (Bittner), Dirigent: Felix Prohaska (Rolle: Wolfgang Schönbichler)
 1950 – Il tabarro (Puccini), Dirigent: Wilhelm Loibner (Rolle: Luigi)
 1950 – Tannhäuser (Wagner), Dirigent: Kurt Schröder (Rolle: Tannhäuser)
 1950 – Rienzi (Wagner), Dirigent: Winfried Zillig (Rolle: Rienzi)
 1950 – Tristan und Isolde (Wagner), conducted by Hans Knappertsbusch (Rolle: Tristan)
 1950 – Die Meistersinger von Nürnberg (Wagner), Dirigent: Hans Knappertsbusch (Rolle: Walther)
 1950 – Das Rheingold (Wagner), Dirigent: Wilhelm Furtwängler (Rolle: Froh)
 1950 – Die Walküre (Wagner), Dirigent: Wilhelm Furtwängler (Rolle: Siegmund)
 1951 – Die Walküre (Wagner), Dirigent: Fritz Stiedry (Rolle: Siegmund)
 1952 – Tristan und Isolde (Wagner), Dirigent: Erich Kleiber (Rolle: Tristan)
 1952 – Die Walküre (Wagner), Dirigent: Joseph Keilberth (Rolle: Siegmund)
 1953 – Der Bergsee (Bittner), Dirigent: Felix Prohaska (Rolle: Jörg Steinlechner)
 1953 – Rienzi (Wagner), Dirigent: Robert Heger (Rolle: Rienzi)
 1954 – Tiefland (Eugen d'Albert), Dirigent: Rudolf Moralt (Rolle: Pedro)
 1964 – Die Meistersinger von Nürnberg (Wagner), Dirigent: Karl Böhm (Rolle: Eisslinger)
 1968 – Der junge Lord (Henze), Dirigent: Christoph von Dohnányi (Rolle: Amintore La Rocca)

Literatur
 Ernst Klee: Das Kulturlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945. S. Fischer, Frankfurt am Main 2007, ISBN 978-3-10-039326-5.

Weblinks

 Operissimo.com

Tenor
Heldentenor
Opernsänger
Musiker (Deutschland)
NSDAP-Mitglied
SA-Mitglied
Deutscher
Geboren 1907
Gestorben 1981
Mann

Günther Treptow (Sänger)


O Edifício na Rua Jerônimo Monteiro nº 59, em Santa Leopoldina, é um bem cultural tombado pelo Conselho Estadual de Cultura do Espírito Santo, inscrição no Livro do Tombo Histórico sob o nº 32 a 68, folhas 4v a 7v.

Importância
No livro "Arquitetura: Patrimônio Cultural do Espírito Santo", publicado pela Secretaria de Cultura do Espírito Santo em 2009, o edifício é descrito como "uma pequena chácara", "implantada em amplo terreno, em situação urbana de transição entre as ruas do Comércio e Jerônimo Monteiro". Faz parte de um conjunto de casas na mesma rua, em Santa Leopoldina, construídas no primeiro quarto do século XX. Sua descrição é: "Um volume de base retangular de pavimento único, o edifício tem sua fachada urbana voltada para um peque- no jardim delimitado por muro em alvenaria e gradil metálico. Em sua configuração original, a casa tem acesso pela varanda lateral, ambiente intermediário entre o mundo da rua e da casa voltado para o que outrora deve ter sido um límpido afluente do rio Santa Maria. Assim, o edifício tem seu valor determinado pelo caráter inova- dor de sua implantação, sugestiva, por sua vez, do dominante papel dos numerosos vãos de janela. Valorizadas com a aplicação de molduras em alto e baixo relevo de eclética referência histórica, junto com a configuração da cobertura, as janelas são as principais responsáveis pelo "ar romântico" que envolve a residência".

Tombamento
O edifício foi objeto de um tombamento de patrimônio cultural pelo Conselho Estadual de Cultura, de número 05, em 30 de julho de 1983, Inscr. nº 32 a 68, folhas 4v a 7v. O processo de tombamento inclui quase quarenta imóveis históricos de Santa Leopoldina. No ato de tombamento, é listado como proprietário Deoclecino Dutra.

O tombamento desse edifício e outros bens culturais de Santa Leopoldina foi principalmente decorrente da resolução número 01 de 1983, em que foram aprovadas normas sobre o tombamento de bens de domínio privado, pertencentes a pessoas naturais ou jurídicas, inclusive ordens ou instituições religiosas, e de domínio público, pertencentes ao Estado e Municípios, no Espírito Santo. Nessa norma foi estabelecido que, entre outros pontos:

 "O tombamento de bens se inicia por deliberação do CEC "ex-offício", ou por provocação do proprietário ou de qualquer pessoa, natural ou jurídica, e será precedido, obrigatoriamente, de processo", ponto 3;
 "Em se tratando de bem(s) pertencente(s) a particular(es), cujo tombamento tenha caráter compulsório, e aprovado o tombamento, o Presidente do CEC expedirá a notificação de que trata o artigo 5°. I do Decreto n° 636-N, de 28.02.75, ao interessado que terá o prazo de 15(quinze) dias, a contar do seu recebimento, para anuir ou impugnar o tombamento", ponto 12.

As resoluções tiveram como motivador a preservação histórico-cultural de Santa Leopoldina contra a especulação imobiliária, que levou à destruição de bens culturais à época.

Rua Jerônimo Monteiro
Patrimônio histórico de Santa Leopoldina

Rua Jerônimo Monteiro, 59


Ein Time to Amplitude Converter (TAC) (deutsch: Zeit-zu-Amplituden-Umwandler) ist ein Gerät, das ein Ausgangssignal mit einer Amplitude proportional zum Zeitintervall zwischen Eingangs "Start-" und "Stopp-"Impulsen erzeugt. Die Amplitudenverteilung der Ausgangsimpulse wird dann in der Regel von einem Multichannel-Analyzer (Vielkanalanalysator) aufgezeichnet. Sie ist somit ein Maß für die Verteilung der Zeitintervalle zwischen den Start- und Stopp-Impulsen und wird oft als "Zeitspektrum" bezeichnet.

Der Time to Amplitude Converter wurde 1942 von Bruno Rossi erfunden, um damit die Zerfallszeit des Myons zu ermitteln.

Die große Popularität des TAC für die Messung von Zeitintervallen resultiert aus der breiten Verfügbarkeit von Vielkanalanalysatoren in den meisten Messlaboratorien. Durch Umwandeln des Zeitintervalls in eine dazu proportionale Impulsamplitude, erlaubt ein TAC die Verwendung unterschiedlicher Verfahren zur Analyse und Speicherung der Pulsamplituden als Ersatz für die direkte Messung des Zeitintervalls.
Eine der wichtigsten Eigenschaften des TAC ist die Linearität des Umwandlungsverhältnisses zwischen Zeitintervall und Amplitude. Um diese Linearität zu testen, bedarf es der Einführung fester Verzögerungen von bekannter Größe zwischen den Start- und Stopp-Impulsen. Für Zeitperioden bis zu einigen hundert Nanosekunden kann dies beispielsweise durch die Verwendung von Koaxialkabeln unterschiedlicher Längen realisiert werden.

Es sind zwei unterschiedliche Typen von TACs bekannt:
 Der overlap (Überlappungs-)Typ basiert darauf, die Überlappung zwischen den zugeführten  (Rechteck-)Start-Stopp-Pulsen zu messen. Stimmen diese beiden Impulse überein, so liegt eine vollständige Überlappung vor; sind sie hingegen eine Pulsbreite voneinander entfernt, so besteht keine Überlappung. Daher wird die Zeit zu Amplituden-Umwandlung (TAC) durchgeführt, wenn ein Ausgangsimpuls generiert wurde, dessen Amplitude den Überlappungsbereich einschließt. Der Hauptvorteil dieses Typs von TACs besteht darin, dass er im Vergleich zu anderen Methoden sehr schnelle Messungen erlaubt. Dahingegen ist die Linearität des Umwandlungsverhältnisses zwischen Zeitintervall und Amplitude recht dürftig, daher wird dieser Typus vor allem dann verwendet, wenn der Hauptfokus auf maximalen Zählraten liegt.
 Beim Start-Stopp-Typ wird durch den Startimpuls eine Schaltung aktiviert, die z. B. zum Aufladen eines Kondensators durch eine Konstantstromquelle führt. Dies wird solange fortgesetzt, bis der Stopp-Impuls eintrifft. Dabei erzeugt der konstante Strom eine linear ansteigende Spannung im Kondensator. Dieser Typ weist eine wesentlich bessere Linearität auf  und wird daher häufig für Messungen mit geringeren Zählraten verwendet.

Einzelnachweise

Quellen
 [Glenn F. Knoll, Radiation Detection and Measurement]

Siehe auch

 Time-to-Digital-Converter

Elektrotechnisches Messgerät
Zeitmessgerät
Teilchendetektor

Time to Amplitude Converter


Doğanalanı, Adana ilinin Kozan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Adana il merkezine 80 km, Kozan ilçesine 35 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

 Yerelnet

Kozan'ın mahalleleri

Doğanalanı, Kozan


Le cirque romain d'Antioche est une ancienne structure liée au palais impérial voisin, qui avait une fonction importante, surtout pendant la période où Antioche était l'une des capitales tétrarchiques de l'Empire romain (certainement après 286, mais plus probablement au ).

Histoire
Le cirque a été construit peut-être en  par Quintus Marcius Rex (alors gouverneur de la Cilicie voisine), ou peut-être a-t-il été confondu avec une structure plus semblable à un amphithéâtre qu'à un cirque, auquel cas situé dans un autre quartier de la ville. Le cirque actuel, archéologiquement étudié, a été construit sur l'île au nord de l'Oronte. En 115, lors du séjour de l'empereur Trajan, Antioche est dévastée par un terrible tremblement de terre, à tel point que le prince lui-même est contraint de se réfugier dans le cirque pendant plusieurs jours. Rénovée à plusieurs reprises, notamment en raison des fréquents tremblements de terre de la région, il fut considérablement agrandi au cours du IVe siècle durant le règne du fils de Constantin Ier, Constance II, qui y résida sans interruption, pour faire face à la menace sassanide de 337 à 350. Le cirque semble être définitivement tombé en désuétude après le terrible tremblement de terre qui frappa la ville d'Antioche en 526.

Structure

Le cirque était situé à côté du palais impérial, sur l'île au nord de l'Oronte, selon une orientation quasiment nord-sud. L'arène mesurait  de long et 70 à  de large. La distance entre les carceres et la balustrade centrale était de . La longueur centrale était de . La capacité globale de l'ensemble est estimée à , assises le long de ses gradins.

Archéologie du cirque antique
La première campagne de fouilles sur le site de l'ancien cirque débute en 1932, entreprise par une équipe d'archéologues de l'université de Princeton, et dure jusqu'en 1935. D'après les fouilles archéologiques, la datation de la plupart des édifices remonte au IVe siècle, avec un début d'activité dans la seconde moitié du .

Références

Bibliographie

 .

Antioche
Monument romain en Turquie
Antioche

Cirque d'Antioche


Francisco Grau puede referirse a:

Francisco Grau: Escultor español del .
Francisco Grau: Pintor español (1772 - 1834).
Francisco Grau: Músico y militar español (nacido en 1947).

Francisco Grau (desambiguación)


es una serie de anime producida por el estudio J.C.Staff y dirigida por Tatsuyuki Nagai. Comenzó a emitirse el 10 de enero de 2012.

Argumento
Mientras Kaito Kirishima probaba su cámara de 8 mm en la noche, este queda atrapado en medio de una misteriosa explosión que termina matándolo. Extrañamente, Kaito despierta al día siguiente perfectamente bien, pero sin ningún recuerdo de lo que ocurrió exactamente el día anterior. Sin prestar atención de lo que había sucedido, se dirige a la escuela sin pensar sobre dicho accidente. Conversando con sus amigos en la escuela, deciden hacer una película durante las vacaciones de verano, e invitan a dos estudiantes de cursos superiores para participar en el proyecto: la recién llegada Ichika Takatsuki y la extraña Lemon Yamano. En un extraño giro del destino, Ichika comienza a vivir con Kaito, ya que su hermana debe viajar a Bolivia para trabajar. Sin embargo, Ichika no es una chica normal, no procede de este planeta y oculta su identidad haciéndose pasar por una chica que es del extranjero que ha decidido estudiar en Japón.

Personajes

Principales

Un estudiante de primer año aficionado a las películas, recibió una cámara de 8mm heredada de su abuelo, de la cual no se despega un segundo. Sus padres murieron en un grave accidente hace algunos años atrás por lo que ahora vive solo con su hermana. A pesar de tener un pasado tan doloroso nunca ha borrado la sonrisa de su rostro y ese fue el principal motivo por el que Kanna se enamoró de él. Se sintió atraído a Ichika desde la primera vez que la vio y como sus amigos se dieron cuenta, le animaron a que la invitara a participar en la película que estaban por rodar. Cuando Ichika revela que ella es una extraterrestre, a Kaito no le importó y no se vio tan sorprendido, ya que él tenía una leve idea de que podría ser del espacio exterior. Más tarde ellos se confiesan su amor y comienzan a salir. Al mostrar la película que Kaito y sus amigos filmaron, se añade una parte en el final donde se demuestra que Ichika fue capaz de regresar a la Tierra.

La protagonista de la historia, es una extraterrestre que al llegar a la Tierra golpea por accidente a Kaito con su nave interplanetaria, causándole graves lesiones. Es capaz de sanar a los demás con una extraña tecnología que consiste en "nanomáquinas" que se transmite desde sus células a través de besos. Ella asiste a la escuela cursando el tercer año y vive en la misma casa que Kaito para cerciorarse de que está en buenas condiciones. Sus acciones a veces pueden resultar algo extrañas a los ojos de los demás, aunque ella siempre intenta corregirse. El sistema de navegación de su nave es una especie de "mascota" a quien llama Rinon. Llegó a este planeta sin avisarle a su familia, buscando un lugar especial que existe en su memoria ya que está en sus genes, debido a que su especie al parecer ya había estado en la Tierra. A medida que avanza la serie comienza a darse cuenta de sus sentimientos por Kaito. Sin embargo, no les hace frente debido a que su estadía en la Tierra es por corto tiempo. Finalmente y gracias a Kanna, logra declararle sus sentimientos a Kaito. Antes de irse le promete a Kaito que lo seguirá amando aun si no está con él. Al final del filme ella se muestra en la escena de la película terminada, haciendo alusión así a que ella logró regresar a la Tierra.

Es una estudiante de primer año y es compañera de clase Kaito. Además está enamorada de él, pero tiene un comportamiento tsundere. La hermana de Kaito alienta una relación entre ellos dos. Es una chica extrovertida que no le importa decir lo que piensa y a veces es algo masculina. Ella es la que anima a Ichika a declararse a Kaito, sacrificando sus propios sentimientos. Sin embargo, de igual forma va a decirle sus sentimientos a Kaito sabiendo que él ama a Ichika y acepta su rechazo con una sonrisa, para más tarde ir a llorar en los brazos de Tetsuro, su amigo de la infancia.

Compañero de clase y amigo de Kaito. Está enamorado de Kanna, pero no se le declara ya que sabe que ella está enamorada de Kaito y él quiere que Kanna sea feliz por lo que alienta una relación entre ellos dos. Él parece ser un tipo inteligente que sabe mucho acerca de chicas y es fácilmente capaz de suavizar situaciones. Es capaz de tantear con maestría las medidas del cuerpo de Ichika. A medida que avanza la serie va desarrollando una estrecha relación con Mio. Siempre pendiente de que Kanna no sufra, más tarde se le confiesa sabiendo que ella lo rechazaría, ya que él solo quería no arrepentirse de haberlo dicho.

Compañera de clase de Kaito y buena amiga de Kanna, es una chica de cabello largo, tranquila y demuestra ser tímida. Sin embargo, en secreto es una exhibicionista, gusta de andar sin ropa interior en la calle, desnuda en su casa, y duerme sin ropa aun las veces que duerme con Kanna.  Cuando se le cuestionó al respecto, ella dice que su familia son nudistas y que oculta este hecho de todo el mundo debido a la vergüenza por el estilo de vida inusual de su familia. Está enamorada de Tetsuro y sus pensamientos parecen ir de la inocencia a una dirección sexual. A pesar de demostrar ser tímida ella se le declara, sabiendo que él gusta de Kanna, justamente es Tetsuro quien descubre incidentalmente su extraño hábito. Luego de su confesión, Mio deja su cabello corto, como una forma de manifestar que ha crecido como persona. Ella ofrece consejos a Tetsuro sobre como lidiar con sus sentimientos por Kanna, a pesar de su amor por él. Mio la mayor parte del tiempo es dulce e inocente. Atenta y desinteresada, pero con una gran fuerza interior que incluso Tetsuro ha reconocido. Cuando Kanna rechaza a Tetsuro, Mio una vez más le ofrece palabras de aliento. Mientras escapan de la Federación que perseguía a Ichika, Tetsuro le pide una cita a Mio.

Es el personaje más peculiar de toda la serie, llena de misterios y de personalidad fría, esta chica es la compañera de clases de Ichika y es quien primero se le acerca en su llegada a la escuela. Posee una apariencia menuda y una voz distintiva. Disfruta grabando hechos que le suceden a los demás en la vida real para agregarlos a la película. De alguna manera siempre se logra poner al tanto de todos los líos amorosos de los protagonistas y parece saber que Ichika no es de este planeta. Al parecer iba uno o dos cursos más atrás que Manami por lo que su edad real no era la que representa. En el último capítulo se revela que ella es una agente de los hombres de negro.

Es la computadora, sistema de navegación y teletransportación de la nave, posee una forma adorable y como Ichika viene de otro país, pasa desapercibido por un animal raro de un lugar lejano. También es capaz de operar maquinaria, apoyar y ayudar en la curación de Kaito cuando sea necesario. Cuando Ichika vuelve a su planeta Rinon se queda al cuidado de Lemon, pero cuando Ichika vuelve Rinon se ve sobre su hombro.

Media

Anime
En la edición de octubre del 2011 de la revista Gakken Megami se anunció que Yōsuke Kuroda creador de Onegai Teacher y Onegai Twins junto con el diseño de Taraku Uon, colaborarán en el proyecto de un nuevo anime original llamado Ano Natsu de Matteru. La adaptación al anime será producida por J.C.Staff y dirigido por Tatsuyuki Nagai y saldrá al aire en Japón a partir del 10 de enero de 2012. El Opening del anime es "Sign", interpretado por Ray, mientras que el Ending se llama , interpretado por Nagi Yanagi.

Varios medios de información afirman que se anunció una segunda temporada.
Actualmente se desarrolló un decimotercercapítulo. El capítulo decimotercero fue un especial.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio Oficial del Anime

Anime con guion original
Anime de 2012
Anime y manga de ciencia ficción
Anime y manga cómico
Anime y manga dramático
Anime y manga escolar
Anime y manga de recuentos de la vida
Anime y manga romántico
Manga de 2012
Manga publicado en Dengeki Daioh
NBCUniversal Entertainment Japan
OVA
Sentai Filmworks
Series de anime realizadas por J.C.Staff
Series de manga
Series de manga publicadas por ASCII Media Works
Shōnen

Ano Natsu de Matteru


Open-Mike with Mike Bullard was a Canadian late-night talk show which was broadcast live from 1997 to 2003 on CTV and on The Comedy Network in primetime. It was hosted by comedian Mike Bullard and initially taped at a studio at the back of Wayne Gretzky's restaurant in Toronto, Ontario before CTV moved the show to Toronto's historic Masonic Temple. Open Mike with Mike Bullard featured two or three panel guests and one musical or comedy performance nightly. The show's bandleader and musical director was Orin Isaacs.  Part of Bullard's comedic style was interacting with audience members during his opening monologue, often deriving humour from finding ways to poke fun at an audience member's expense.

In the summer of 2003, Bullard's contract with CTV expired. He did not like their practice of shutting the show down for summers; he knew that it interrupted his exposure and he did not like to see reruns that were dated. He signed a multi-year deal to start a new, similar show on Global called The Mike Bullard Show. The new show carried over many of the staff and sketches from Open-Mike and aired at the same time as his old show had but faltered in the ratings against CTV, which aired The Daily Show with Jon Stewart in the same time slot. The Mike Bullard Show was cancelled in 2004 after a run of 13 weeks.

Segments
"Open-Mike Viewer Of The Week" – Sean Tweedley would make fun of one of the viewers in the audience, but they would be given a digital camera as a prize.
"The Canadian Quiz" – The last guests would be asked three questions about Canada at the end of every show.  Officially, the guests were supposed to get all three questions right, but they usually ended up winning the prize regardless. As the segment was sponsored by Canadian Tire, the prize would usually be one of their exclusive products.
"The Insider" – An entertainment-themed monologue.
"Who The Hell Do You Think You Are, You Drunken Bastard?" – a game played at a local bar where the name of a celebrity would be taped on the head of each contestant.  They would be given three clues from Mike and had to use them to guess who they were.
"What did you buy at Canadian Tire and why?" – a crew member would visit the Canadian Tire across the street from the studio and ask shoppers when they left what they had bought and why.

Awards
The show won two Gemini Awards, Best Talk Information Series in 1999 and Best Music Variety Program Series in 2001. The show also won the 2000 Hugo Award (Gold Medal) for Best Talk Show at the Chicago International Television Festival. Bullard was also voted one of the top 10 Funniest Canadians in a nationwide poll by TV Guide in 2002.

References

External links

CTV Television Network original programming
1997 Canadian television series debuts
2003 Canadian television series endings
CTV Comedy Channel original programming
Television shows filmed in Toronto
1990s Canadian comedy television series
2000s Canadian comedy television series
Canadian late-night television programming
Television series by Bell Media
1990s Canadian television talk shows
2000s Canadian television talk shows
Television series by Insight Productions
Canadian Screen Award-winning television shows

Open Mike with Mike Bullard


Pertevniyal Sultan (ö. 5 Şubat 1883) Osmanlı padişahı Abdülaziz'in annesi, Valide Sultan ve II. Mahmud'un eşidir.

Hayatı

Asıl Adı Hasna Kater Besîme olan Pertevniyal Valide Sultan'ın kökeni hakkında kesin bilgi olmamakla beraber büyük olasılıkla Rumen kökenlidir. Kürt veya Çerkes asıllı olduğu da iddia edilir. 1829 yılında II. Mahmud'un eşi oldu. 10 yıllık bir evlilikten sonra eşi öldü. 25 Haziran 1861 tarihinde Sultan Abdülmecid'in ölümü üzerine oğlu Abdülaziz tahta geçince Pertevniyal Sultan da Valide Sultan unvanını aldı. Oğlunun bütün saltanatı boyunca Valide Sultan kaldı. Hayır hasenata çok önem verirdi. Pertevniyal Lisesi'ni, Pertevniyal Valide Sultan Camii'ni yaptırdı. Konya Aziziye Camii'nin yapımında da büyük maddi yardımları oldu (1867).

Oğlu hayatını kaybedince Valide Sultanlık dönemi bitti ama 7 yıl daha yaşadı. Ayrıca Yusufpaşa'da bulunan Aksaray Mahmudiye İlk Öğretim Okulunu'nu eşi II. Mahmud'un anısına yaptırmıştır. Okul birkaç kez talihsizliklerle karşılaşmasına rağmen bugün hala hizmet vermektedir.

5 Şubat 1883 tarihinde Dolmabahçe Sarayı'nda öldü. İstanbul'un Aksaray semtinde bulunan kendisinin yaptırmış olduğu Pertevniyal Valide Sultan Camii'ndeki Pertevniyal Sultan Türbesine defnedildi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Pertevniyal Anadolu Lisesi
 Pertevniyal Sultan Camii

1812 doğumlular
1883 yılında ölenler
Osmanlı Hanedanı
Valide sultanlar
Osmanlı köleleri
Osmanlı padişah eşleri

Pertevniyal Sultan


Die Amerikanischen Jungferninseln nahmen in London an den Olympischen Spielen 2012 teil. Es war die insgesamt elfte Teilnahme an Olympischen Sommerspielen. Das Virgin Islands Olympic Committee nominierte sieben Athleten in drei Sportarten.

Fahnenträger bei der Eröffnungsfeier war der Leichtathlet Tabarie Henry.

Teilnehmer nach Sportarten

Leichtathletik
 Laufen und Gehen

 Springen und Werfen

Schwimmen

Segeln
Fleet Race

Weblinks

Einzelnachweise

Amerikanische Jungferninseln
Sommerspiele 2012

Olympische Sommerspiele 2012/Teilnehmer (Amerikanische Jungferninseln)


Nagrada za igrača godine u napadu NFL-a je nagrada koju svake godine dodjeljuje američka novinska agencija Associated Press igraču u napadu NFL lige kojeg se smatra najistaknutijim u regularnom dijelu sezone. Associated Press nagradu za najboljeg igrača dodjeljuje od 1972. godine. Pravo glasa imaju sportski novinari koji prate NFL ligu.

Najviše osvojenih nagrada imaju Earl Campbell i Marshall Faulk, igrači koji igraju na poziciji running backa, a osvojili su ju po tri puta. Trenutni osvajač nagrade, za sezonu 2019., je wide receiver New Orleans Saintsa Michael Thomas.

Osvajači nagrade od 2010. godine

Vidi još

NFL
Američki nogomet
Nagrada za najkorisnijeg igrača NFL-a
Nagrada za igrača godine u obrani NFL-a

Izvori

Nagrada za igrača godine u napadu NFL-a


Eight ships of the Royal Navy have borne the name HMS Andromeda, after the Greek heroine Andromeda.

 was a 28-gun sixth rate launched in 1777 and lost in a hurricane in 1780.
 was a 32-gun fifth rate launched in 1784, placed on harbour service from 1808 and broken up in 1811.
 was a 24-gun sixth rate, previously the American Hannibal. She was captured in 1812 and sold in 1816.
HMS Andromeda was to have been a sixth rate. She was renamed  in 1827 before being launched in 1828.
 was a 46-gun fifth rate launched in 1829 and sold in 1863.
 was a  launched in 1897. She later served as a depot and training ship, being renamed HMS Powerful II in 1913, HMS Impregnable II in 1919 and HMS Defiance in 1931. She was broken up in 1956.
 was an  sloop launched in 1917 for service with the French Navy under the name Andromede.
 was a  launched in 1967. She was sold to the Indian Navy in 1995 and commissioned as Krishna.

Royal Navy ship names

HMS Andromeda


1755 නොවැම්බර් මස 18 දින කේප් ඇන් භූමිකම්පාව සිදු වුයේ මැසචුසෙට් බොක්ක පලාතෙහි බ්‍රිතාන්‍ය වෙරල තීරයට නුදුරින් ය(වර්තමානයේ එය ඇමෙරිකානු පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩල මැසචුසෙට් යයි). රිච්ටර් මාපකයේ()අංශක 6.0-6.3 අතර සිදුවු මෙම භුමිකම්පාව, මැසචුසෙට්() ඉතිහාසයේ සිදුවු විශාලතම  භුමිකම්පාවය().එය බෝස්ටන්හි ගොඩනැගිලි සිය ගණනක් විනාශ කල අතර, නෝවා ස්කෝශියා වැනි උතුරුකරයේ ඈත ප්‍රදේශ වලට හා දකුණු කැරොලිනාව වැනි දකුණුකරයේ ඈත ප්‍රදේශ වලටද දැනුනි. වෙරළෙන් සැතපුම් 200ක් (කිලෝමිටර් 320) ඈතින් යාත්‍රා කල නැව් වල සිටි නාවිකයන්ට පවා සෙලවීම දැනුන අතර, ඔවුන් නැව මුහුදුබත් වේයැයි බියට පත් විය.බූස්ටන් සහ අවට වැසියෝ භුමිකම්පාව දෙවියන් වෙත ආරෝපිත කල අතර, ක්‍ෂණික ආගමික ලැදිකමක් නගරය පුරා ඇති විය.මීට සමාන භුමිකම්පාවක් වර්තමානයේ  බූස්ටන්හි සිදුවුවහොත් එහි ප්‍රථිඵල ලෙස ඩොලර් බිලියන 5 ක භෞතික හානියක් හා මරණ සියගණනකට වග කියනු ඇති බව නවීන අධ‍ය‍නයන් පෙන්වා දෙයි.
 අපකේන්‍ද්‍රය
මෙම භුමිකම්පාව ඇතිවුයේ 1755 නොවැම්බර් මස 18 දින පෙරවරු 4.30 පමණය.මෙහි අපකේන්‍ද්‍රය කේප් ඇන් නගරයට සැතපුම් 24ක් (කිලෝමිටර් 39) පමණ නැගෙනහිරින් අක්වෙරළෙහි සිදුවු බවට විශ්වාස කෙරේ. මෙම භුමිකම්පාව හැලිෆැක්ස්, නෝවා ස්කෝශියා වැනි උතුරුකරයේ ඈත ප්‍රදේශ වලටත්, චෙසපික් බොක්ක හා දකුණු කැරොලිනාව වැනි දකුණුකරයේ ඈත ප්‍රදේශ වලට සහ ජෝජ් විල හා චැම්ප්ලේන් විල වැනි වයඹ දිග ප්‍රදේශයන්ටත්, සැතපුම් 200ක් (කිලෝමිටර් 320) දකුණුදිග අක්වෙරලෙහි ගමන් ගත් නැවකටද දැණුනි. නැවේ ගමන් ගත් නාවිකයන් භුමිකම්පාව ඉතා ප්‍රබල බවත්, ඔවුන් නැව පෙරලී නැව පෙරලී මුහුදුබත් වේයැයි බියෙන් සිටි බවත් වාර්තා කර ඇත.කලාපය පසු කම්පන කිහිපයක්ද අත්විදේය.පලමු කම්පනයට පැයකට මදකට පසු ප්‍රථම පසු කම්පනය වාර්තා වන ලදි. එහෙත් බොහෝ පසු කම්පන බෝස්ටන් නගරයට නොදැනිනී. එවා ප්‍රධාන ලෙස බලපෑවේ ඊසාන වෙරල තීරයේ කොඩ් තුඩුව ජනපදයටයි.

නවීන ගවේෂණ අනුව මෙම භුමිකම්පාව රිච්ටර් මපකයේ අංශක 6.0 ත් 6.3 අතර ප්‍රබලතාවයකින් යුතු බවට නිමානය කරන අතර, එක්සත් ජනපද භුවිද්‍ය සමාලෝචනය() එය මැසචුසෙට් ඉතිහාසයේ සිදුවු විශාලතම  භුමිකම්පාව ලෙස ලැයිස්තු ගත කරයි.  මෙම භුමිකම්පාව හා අනෙකුත් ඊසානදිග එක්සත් ජනපද භුමිකම්පා ඇති වීමට හේතු අපැහැදිලි බව විද්‍යාඥ මතයයි. අවට කලාපයෙහි භූවිද්‍යාත්මකව දෝෂ ඇති නමුත්, ඒවා තවදුරටත් ක්‍රියාකාරී බවට සාක්‍ෂි නොමැත. සති කිහිපයකට පෙර පෘතුගාලයේ ලිස්බන් නගරයේ ඇතිවු විශාල භුමිකම්පාව, කේප් ඇන් භුමිකම්පාව ඇතිවීමට දුරස්ථ ක්‍රියාරම්භකය බව වියහැකි නමුත් එය තහවුරු කිරිම සදහා ප්‍රමාණවත් සාක්‍ෂි නොමැත.
 අලාභය

විශාලතම හානිය සිදුවුයේ බෝස්ටන් හා කේප් ඇන් නගර වලටය. බෝස්ටන්හි ප්‍රධාන ලෙස හානි සිදුවී ඇත්තේ වරාය ආසන්න හිඩැසි සහිත ප්‍රදේශයේය. භුමිකම්පාවලදී පාශාණමය තද පොලොවට සාපේක්‍ෂව  හිඩැසි සහිත ප්‍රදේශ ශක්තිමත් බවින් අඩුය. 1300 සිට 1600 පමණ නිවාස වල දුම්නළ වලට විවිධ ආකාරයෙන් හානි සිදුවී ඇති අතර, සමහර ගෙවල් වල කුරිංචි කඩා වැටී ඇත. ඊට අමතරව දුම්නළ කඩා වැටීම නිසා බොහෝ නිවාස වල වහලවල්  වලට හානි සිදුවී ඇත.

ෆෝල්මව්ත් (වර්තමානයේ පෝට්ලැන්ඩ, මේන්) ස්ප්‍රින්ෆීල්ඩ්, මැසචුසෙට් සහ නිව් හවින්, කනෙක්ටිකට් යන ප්‍රදේශවල ශෛලමය දුම්නළ හා ගොඩනැගිලි වලටද හානි සිදුවිය. බෝස්ටන්හි සමහර දේවස්ථාන වල කොත් විනාශ වු අතර කම්පනයෙන් පසු ඍජුව පිහිටි කොත් ඇලවිය. ගම්බද ප්‍රදේශ වල පිහිටි ශෙලමය ප්‍රාකාරද විනාශවිය. නිරීක්‍ෂකයගේ වාර්තා වලට අනුව සමහර උල්පත් සිදීගිය අතර  නව උල්පත් ඇතිවු බවට සහ ස්ටිචුඒට්, ලැන්කැස්ට, පෙම්බ්‍රෝක් ප්‍රදේශයන් හී පොලොවේ පිපිරීම්/ ඉරිතැලීම් ඇතිවිය. ඉහත සදහන් කල අවසන් නගරයේ පොලොවේ ඉරිතැලීම් වලින් ජලය සහ වැලි මතුවු බවට නිරීක්‍ෂකයන් සදහන් කර ඇත. ගොඩනැගිලිමය නොවන අලාභ සුලුවිය; තම වීදුරු බඩු වලට හානි සිදුවු බවට වැසියෝ වාර්තා කල අතර රැකියාව වශයෙන් දියර වර්ග පෙරන්නෙකුගේ  දියර වර්ග අඩංගු ටැංකියකට හානි සිදුවීම නිසා පාඩු  සිදුවු බවට  වාර්තා කර ඇත.

එක්සත් ජනපද ඉතිහාසයේ සිදුවු ප්‍රථම සුනාමිය() ලෙස කේප් ඇන් භුමිකම්පාව වාර්තාගත කර ඇත. කේප් ඇන් වලට සැතපුම් 1000ක් (කිලෝමිටර් 1600) දකුණු දෙසින් පිහිටි ලීවෝඩ් දූපතේ සිටි නිරීක්‍ෂකයන් වාර්තා කලේ මුහුදු ජලය පසුපසට නැඹුරු වී පසුව විශාල රැල්ලක් බවට පත් වු බවත්, එමගින් වෙරලෙහි නවතා තිබු බෝට්ටු ඉහලට එසවුනු  බවත් සහ මාඵ විශාල වශයෙන් වෙරලට ගසා ආ බවත් ය.

 උරුමය

එකල වාසය කල බොහෝ මැසචුසෙට් වැසියෝ විශ්වාස කලේ මෙම භුමිකම්පාව මිනිසුන්ගේ පාපකාරී හැසිරීමට දෙවියන් විසින් දෙන ලද දඩුවමක් ලෙසය. භුමිකම්පාවකට පසු මෙවැනි  ආරෝපන දුර්ලභ නොවන අතර එකල මැසචුසෙට් හී සැලකිය යුතු ආගම් ප්‍රමාණයක පුනර්ජීවයක් ඇතිවිය. භුමිකම්පාවෙන් දින ගණනකට පසු විශේෂ යාඥා පැවැත්වුනු අතර ප්‍රජා බලධාරීහු "උපෝසථ දින" ලෙස ප්‍රසිද්ධ කරන ලදි. මෙහි ප්‍රථිපලයක් ලෙස දේශන සහ ලිපි විශාල වශයෙන් පලවිය. පලවු ලිපි අතරට ජෙරමි නිව්ලන්ඩ් රචිත "1755 නොවැම්බර් මස භුමිකම්පා විසින් හේතු වාක්‍ය" සහ තෝමස් ප්‍රින්ස්() විසින් රචිත "දෙවියන් ගේ කාර්‍යයක් වු භුමිකම්පා සහ ඔහුගේ අමනාපයේ ටෝකන් පත්" ලිපි ද ඇතුලත් වේ.
මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධ සියඑ පැහැදිලි කිරීම් දේවධාර්මිකව පමණක් නොවීය; හාවර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්‍ය ජෝන් වින්ත්‍රෝප්() විසින් පෘතුවි පෘෂ්ටය ඇතුලත ඇති රසායනික හුමාලය හා උෂ්ණත්වය සම්බන්ධව විකල්ප විවරනයක් යෝජනා කරන ලදි.1755 භුමිකම්පාවෙන් පසු බෝස්ටන් හා අවට නගර ප්‍රධාන වෙළද නගර බවට පත්වියහිස්බිම් වල නව ගොඩනැගිලි ඉදිවිය. විශේෂයෙන් දැඩි කම්පනයකට ලක්වුනු, වැලි සහ පාෂාණ වලින් හිඩැස් පිරවුනු ලද කඵ බොක්ක ආ‍ශිත ප්‍රදේශයන් ය.

බෝස්ටන් නගරයේ ඉදිකර ඇති බොහෝ පැරණි ගොඩනැගිලි තනා ඇත්තේ ගලින් සහ ගඩොලින් ය, එම නිසා විශාල  භුමිකම්පාවක් ඇති වුවහොත් ඒවා සම්පූර්ණයෙන්ම කඩාවැටීමට බොහෝ ඉඩකඩ තිබේ. මේ හේතුවෙන් නවීන නිරීක්‍ෂකයන් තවත් භුමිකම්පාවක් මෙවැනි  විශාල නගරයක ඇති වුවහොත් එහි ප්‍රතිවිපාක පිලිබඳව මත පලකරයි. මැසචුසෙට් ආපදා කලමනාකරණ ඒජන්සිය() විසින් 1990 වසරේ කරන ලද අධයනයෙන් හදුනාගෙන ඇත්තේ මෙවැනි භුමිකම්පාවක් වර්තමානයේ ඇති වුවහොත් ඇස්තමේන්තුගත වියහැකි මූල්‍ය අලාභය ඩොලර් බිලියන 4-5 වන අතර, දහස් ගණන් ජීවිත වලට හානි විය හැකි බවයි. මෙහි ප්‍රථිපලයක් ලෙස රජය විසින් නව ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් සහ අනතුරු සහිත ප්‍රදේශයන් හී භුමිකම්පාවලට ඔරොත්තු දෙන ආකාරයෙන් ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් ව්‍යවස්ථාපන හා කලාප නීතී නව්‍යකරණය කර ඇත.

යොමුව- ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියාව

1755 කේප් ඇන් භූමිකම්පාව


Taoufik Makhloufi (; født 29. april 1988) er en algerisk løber, der specialiserer sig i mellemdistanceløb. Han blev olympisk mester i 1500 meter løb ved Sommer-OL 2012. I 2016 vandt Makhloufi sølvmedalje i 800 m og 1500 m ved Sommer-OL i Rio, Brasilien.

Referencer

Eksterne henvisninger

Mellemdistanceløbere fra Algeriet
Medaljevindere ved sommer-OL 2012
Medaljevindere ved sommer-OL 2016

Taoufik Makhloufi


Cornel Zainea () este un inginer software și politician român, ales deputat în 2016.

Născut la Galați, a studiat informatica la Colegiul Național "Mihail Kogălniceanu" și apoi a fost admis la Facultatea de Automatică și Calculatoare a Universității Politehnica din București. A început să lucreze din anul IV, iar după terminarea facultății s-a angajat ca inginer QA la . În 2009, a trecut la compania Bitdefender.

În 2016, a început să activeze în societatea civilă, încercând să combată poluarea chimică și olfactivă din zona de nord-vest a Bucureștiului. În același an, a aderat la  și la alegerile legislative din luna decembrie a acelui an a fost ales deputat.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Uniunii Salvați România

Cornel Zainea


La Semaine nationale de la culture (SNC) est un biennal culturel qui se tient chaque deux ans à Bobo-Dioulasso depuis 1990. L'évènement a été créé en 1983.

Historique
La semaine nationale de la culture (SNC)a débuté en 1983, au lendemain de la révolution voltaïque. L'évènement a été institué par le président Thomas Sankara. Elle vise essentiellement à la promotion de la culture du Burkina Faso dans toute sa diversité. La première édition a lieu à Ouagadougou du 20 au 30 décembre 1983. Suivi de la deuxième édition à Gaoua dans la région du Sud-Ouest en 1984.

En 1985, l'évènement connait une pause avant de reprendre en 1986 à Bobo-Dioulasso avec la troisième édition. À partir de cette année, la SNC connait de nombreux changements notamment la périodicité et la localisation. Après la quatrième édition qui a eu lieu simultanément à Koudougou et Réo, l'évènement revient à Bobo-Dioulasso en 1990. Désormais, la SNC se tient chaque deux ans à Bobo-Dioulasso, la capitale culturelle du Burkina avec l'institutionnalisation d'un secrétariat permanent dont le siège a été inauguré en 2000 lors de la 10è édition.  Le premier secrétaire permanent est Prosper Kompaoré.

L'édition 2020 a été reporté pour cause de la pandémie à coronavirus, en mars 2022. Elle aura finalement lieu du 29 avril au 7 mai 2023. Un comité d'organisation composé de 20 commissions et présidé par le Secrétaire général du ministère de la culture, Aymar Fidel Tamini, est installé le 20 mars  2023.

Editions
SNC 2022 :
SNC 2020 : Reporté pour cause de la pandémie à coronavirus
SNC 2018 :
SNC 2016:
SNC 2014:
SNC 2012:

Secrétaires permanents
1990- 2010  : Prosper Kompaoré
2000- 2012  : Bitibali Dansa
2012 - 2020 :  Sidi Ouattara

Notes et références

Culture burkinabé

Semaine nationale de la culture


El gorrión montés bigotudo o atlapetes bigotudo (Atlapetes albofrenatus) es una especie de ave paseriforme de la familia Passerellidae, que se encuentra en Colombia y Venezuela.

Hábitat
Vive en el bosque de niebla, el bosque húmedo de montaña y los bordes del bosque, entre los 1.500 y 2.500  de altitud.

Descripción
Mide 17,3 cm de longitud. presenta dorso verde oliva; corona y nuca color canela rojizo a rufo; mejillas negras; línea malar blanca bordeada por debajo por una delgada línea submalar negra; mentón blanco; partes inferiores amarillas, con matices oliva en los flancos.

Alimentación
Se alimenta de artrópodos y de frutos.

Referencias

Enlaces externos

Donegan, T. ; Proyecto YARÉ.

albofrenatus
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Auguste Boissonneau
Animales descritos en 1840

Atlapetes albofrenatus


Albertina Frederica de Baden-Durlach (3 iulie 1682 – 22 decembrie 1755) a fost o prințesă germană. Ea a fost fiica lui Friedrich al VII-lea de Baden-Durlach și a soției acestuia, Augusta Marie de Holstein-Gottorp. S-a căsătorit cu Christian August de Holstein-Gottorp.

Biografie
La 2 septembrie 1704 ea s-a căsătorit cu Christian August de Holstein-Gottorp.

În 1726, soțul ei a murit și fiul ei cel mare a devenit monarh. Un an mai târziu, el a murit fără să aibă moștenitori și fiul ei cel mic, Adolf Frederic, a accedat pe tron. Adolf Frederic era minor însă i s-a permis să guverneze cu sprijinul mamei sale și sub îndrumarea ei. Albertina Frederica i-a dăruit fiului ei domniile Stendorf,
Mönch-Neversdorf și Lenzahn.

Prin bunica paternă, Christina Magdalena de Zweibrücken, o soră a regelui Carol al X-lea al Suediei,  Albertina Frederica a descins din casa regală suedeză, acesta fiind motivul pentru care în 1743 fiul ei a putut fi ales moștenitor al tronul Suediei.

Copii

Hedwig Sophie Auguste de Holstein-Gottorp (9 octombrie 1705 – 4 octombrie 1764), stareță de Herford, 1750–1764
Karl Augustus de Holstein-Gottorp (26 noiembrie 1706 – 31 mai 1727)
Frederica Amalia de Holstein-Gottorp (12 ianuarie 1708 – 19 ianuarie 1782), călugăriță la Quedlinburg
Anne de Holstein-Gottorp (3 februarie 1709 – 2 februarie 1758), s-a căsătorit cu Prințul Wilhelm de Saxa-Gotha-Altenburg (1701-1771)
Adolf Frederick de Eutin (14 mai 1710 – 12 aprilie 1771), a devenit prinț moștenitor al Suediei în 1743 și rege al Suediei în 1751.
Frederick August de Eutin (20 septembrie 1711 – 6 iulie 1785), episcop de Lübeck și, după ascensiunea lui Adolf Frederick, Prinț de Eutin. În 1773, Frederick August a primit un nou ducat, Oldenburg, care consta în comitatele Oldenburg și Delmenhorst.
Joanna Elisabeth (24 octombrie 1712 – 30 mai 1760), s-a căsătorit cu Christian August, Prinț de Anhalt-Zerbst și a fost mama împărătesei Ecaterina cea Mare a Rusiei.
Wilhelm Christian de Holstein-Gottorp (20 septembrie 1716 – 26 iunie 1719)
Frederick Conrad de Holstein-Gottorp (12 martie 1718 – 1719)
Georg Ludwig de Holstein-Gottorp (16 martie 1719 – 7 septembrie 1763)

Note

Nașteri în 1682
Decese în 1755
Casa de Zähringen

Albertina Frederica de Baden-Durlach


Glanbia plc ( ) is an Irish global nutrition group with operations in 32 countries. It has leading market positions in sports nutrition, cheese, dairy ingredients, speciality non-dairy ingredients and vitamin and mineral premixes.  Glanbia products are sold or distributed in over 130 countries. While Europe and the USA represent the biggest markets, the Group are continuing to expand into the Middle East, Africa, Asia Pacific and Latin America. Glanbia's primary listing is on Euronext Dublin. The Group has four segments; Glanbia Nutritionals, Performance Nutrition, Glanbia Ireland and Joint Ventures & Associates, with a combined workforce of over 7,000 employees in 32 countries.

Given the company's origins in the co-operative movement, farmer-suppliers of the company retain a significant interest in the company. Tirlán remains the largest shareholder in Glanbia plc. as of 2022 and retains the right to nominate a number of non-executive directors to the board of the company in line with their mutual Relationship Agreement.

Post 1960s dairy consolidation
Dairy products have long formed the backbone of Ireland's agricultural sector, and by the early 19th century the country was amongst the world's largest producers. In 1848, Ireland accounted for two thirds of butter imports into the port of London. Irish butter came under pressure by competitors modernising their systems with newly developed cream separators. As a consequence, Irish butter exports to London dramatically fell in the early 1880s.

The new technologies fundamentally transformed the country's dairy sector, which had been operated by independent farmers. In order to support the cost of  new equipment, dairy farmers grouped together to build centralised processing facilities – known as 'creameries'. In the late 1880s, farmers adopted the cooperative format, often to enter into direct competition with the private creameries. Farmers who supplied milk to the co-ops were better served than those who sold it to the private creameries. In time, most of those businesses found that they were unable to compete with the farmer co-operatives, and many sold their premises and businesses to the co-ops.

The numbers of creameries increased substantially by 1900, and by the eve of World War I, the country counted nearly 800 plants. In spite of the scarcities, political unrest and violent incidents, the World War I era had been a prosperous period for farmers. The crisis in the country's agricultural market following the war led to a large number of creameries to shut down.

Government policy in the 1920s further consolidated the dairy market. The number of creameries was reduced to 17 large-scale facilities in the years following World War II. At the same time, the number of cooperatives in Ireland had shrunk back to fewer than 220. Butter remained the Irish dairy industry's core product, accounting for the majority of the creameries' production.

The members of five co-operatives agreed to join forces and become Waterford Co-operative Society Limited in 1964. The formation of Waterford Co-operative in 1964 was the first of the major amalgamations and it was the beginning of a story that would be repeated throughout Ireland over the next 40 years. The size of the co-operative gave them the opportunity to produce a bigger range of products. With its head start, Waterford was able to grow and a decade later, in 1974, this scale of operation would help in winning the French Yoplait franchise to produce the prestige range of yogurts at Inch, County Wexford – an association that continues to this day. Waterford continued growing throughout the 1970s, amalgamating with a number of other, smaller creameries.

In the meantime, 25 other cooperatives agreed to merge to establish the Avonmore Creameries Federation by 1966. The Ballyhale C.D.S. 100 year anniversary booklet records that a federation of 25 Co-op Creameries originally emerged in January 1965 under the umbrella of Avonmore Creameries Ltd., that shares were taken in the new entity by the society and that in following years a Ballyragget milk processing factory was built. Ireland entered the Common Market in 1970. The first bulk milk collections took place from 1973, when the amalgamation was formalised. Ballyhale C.D.S. became one of 20 members of Avonmore Farmers Ltd.; the other founding members being Castlehale, Mullinavat, Iverk, Piltown, Carrigeen, Kilmacow, Ballyragget, South Tipperary, Monastarevan, Muckalee, Barrowvale, Kells, Windgap, Brandonvale, Bennetsbridge, Castlecomer, Freshford, Donaghmore and Fennor. According to Glanbia Collections in Kilkenny Archives at St Kieran's College, Kilkenny, the Avonmore Coop brand was created through the merger of the  Village Creameries that are included among their archives for:

Ballingarry Co-Operative Creamery Ltd.
Ballyhale Co-Operative Creamery Dairy Society Ltd.
Ballypatrick Co-Operative Creamery Ltd.
Avonmore Creameries Ltd.
Ballyragget Co-Operative  Creamery Ltd.
Bennettsbridge Co-Operative Creamery Ltd.
Callan Co-op Creamery and Dairy Society Ltd.
Castlehale Co-Operative Dairy Society Ltd.
Castlecomer Co-Operative Creamery Ltd.
Donaghmore Co-Operative Creamery Ltd.
Dungarvan Co Waterford Co-Operative Creamery Ltd.
Freshford Co-Operative Creamery Ltd.
Glenmore, County Kilkenny Co-Operative Creamery Ltd.
Graiguecullen, County Carlow Corn & Coal Co. Ltd.
IDA Co-Operative Creamery Ltd.
Kells, County Kilkenny Co-Operative Agricultural & Dairy Society Ltd.
Kilmanagh, County Kilkenny Co-Operative Creamery Ltd.
Kilkenny City Co-Operative Creamery Ltd.
Leinster Milk Producers Association Ltd.
Loughcullen County Kilkenny Co-Operative Creamery Ltd.
Miloko Co-Operative Society Ltd.
Knockavendagh & Moyglass Killenaule Co-Operative Creamery Society Ltd.
Muckalee County Kilkenny Co-Operative Dairy Society Ltd.
Mullinavat Co-Operative Creamery Society Ltd.
Piltown Co-Operative Society Ltd.
Slieverue Co-Operative Creamery Ltd.
Shelbourne Co-Operative Agriculture Society Ltd.
Windgap Co-Operative Dairy Society Ltd.
Letterkenny Timber Co. Ltd.
The Bacon Company of Ireland
Inch Creamery (Awaiting to be catalogued)
Barrowvale, Goresbridge Creamery (Awaiting to be catalogued)

Backed by the British dairy giant Unigate, the new federation began the construction of a new multi-purpose dairy plant in Ballyragget, County Kilkenny. The plant was the biggest processing facility in Europe at that time. Today, the Ballyragget facility is the largest integrated dairy site in Europe, processing about 20% of the Irish milk pool. Avonmore originally focused on the production of butter and powdered skim milk. On 1 September 1973, 20 societies amalgamated, thus creating Avonmore Farmers Ltd. As time moved on, Unigate's involvement changed and, in 1978, the cooperative bought back Unigate's stake in the Ballyragget facility.

International 1980s expansion
Both Avonmore and Waterford expanded into the 1980s. At home, both companies established brand names, while Waterford continued with its Yoplait franchise. The two co-operatives continued to add product lines. Avonmore, for example, launched Avonmore Fresh Milk on the Dublin market on 1 June 1981. The two companies, Avonmore and Waterford, went public in the 1980s. Avonmore went first, becoming Avonmore Foods plc on 6 September 1988. Waterford Foods plc was launched on the Irish Stock Exchange (ISEQ) on 6 October 1988. Both groups remained majority controlled by the dairy farmers that had formed the original co-operatives. With new access to capital, both companies embarked on a programme of expansion.

Avonmore's strategy included growing the dairy business in the UK and US. They also decided to grow the business through acquisition. Over the next nine years they made 28 acquisitions in Ireland, the UK, the US, Hungary, Germany and Belgium. The major developments were in the UK with liquid milk and mozzarella cheese and in the US with cheese production in Wisconsin, Illinois and Idaho. In the years following flotation, Avonmore also invested in the meat business in Ireland.

In 1989, a year after the establishment of Waterford Foods plc, the Group bought Galloway West in the US heartland dairying state of Wisconsin. The company manufactured cheese, condensed milk and food ingredients. Later in the year, Waterford bought A.Heald Limited of Manchester, a company that operated in the liquid milk and fruit juice business. Waterford also expanded in Ireland with the move into the prized Dublin milk market. In 1995, Waterford bought The Cheese Company, one of the two largest cheese manufacturers in Great Britain. Both organisations were focused on similar growth strategies at home and overseas. Speculation was, therefore, rife as to a possible merger between the two dairy giants. The talks began and ended without agreement in 1991.

Merger with Waterford
Waterford's expansion came at a cost, and the group struggled to maintain profitability in the mid-1990s. By 1997, after Waterford posted a profit warning, the group again found itself in merger talks with Avonmore. On 13 April 1997, Waterford confirmed that it had received a formal approach from Avonmore and advised that the Waterford Board was considering the approach. The prize for a successful merger would be significant: an Irish-based, world-scale food company. This proposed coming together would represent the biggest amalgamation in the history of the Irish dairy industry and possibly of Irish agribusiness.

Intensive dialogue took place between Avonmore and Waterford throughout April and May 1997. On 26 May, the Boards of Waterford Foods plc and Waterford Co-operative Society met to consider amended proposals from Avonmore Foods plc and Avonmore Creameries Ltd. The merger proposals provoked serious debates at numerous shareholder meetings throughout Waterford and Avonmore. Some shareholders had strong reservations and among their concerns were issues such as perceived loss of identity, dominance by one party over another, relative valuations of the two organisations, size and scale of the new entity, representation and weakening of farmer control. The majority of shareholders believed the merger was the right option for both organisations.

The first vote took place on 11 July 1997, exactly three months after the merger was formally proposed. The first vote followed an intensive six-week programme of shareholder information meeting throughout the Waterford and Avonmore areas. The successful merger of Avonmore Creameries Limited and Waterford Co-operatives Society, on 4 September 1997, formed the new Avonmore Waterford Co-operative Society. On the same date, the merger of Avonmore Foods plc and Waterford Foods plc, formed the new Avonmore Waterford Group (AWG) plc.

1990s reorganisation

The 1997 merger created the fourth biggest dairy processor in Europe and the fourth biggest cheese producer in the world. The Avonmore Waterford Group announced a reorganisation programme to increase theIR competitiveness. The strategy was to concentrate food ingredients activities in large-scale facilities in Ireland and the US. The US development strategy focused on the Avonmore West operation in Idaho which benefited from scale, location and a  growing milk supply. Following the a US$20 million investment programme, Avonmore West became a global supplier of advanced dairy food and nutritional ingredients. As a result, the company disposed of its smaller cheese business in Wisconsin.

In Ireland, food ingredients activities were to be located mainly at Ballyragget and Virginia. Within the consumer food business, liquid milk operations were to be located at Ballytore, Waterford and Drogheda. These decisions resulted in the closure of smaller facilities.

In the UK, the Group closed its Appleby cheese facility and also disposed of the Manchester-based juice business during 1997. The cost-saving measures targeted to save £20 million in 1998 and £40 million in 1999. It was anticipated that the programme would reduce jobs in AWG from 11,900 to 10,600. Job losses would be 750 in Ireland and 550 in the UK.

By May 1999, the reorganisation programme, announced in November 1997, was virtually complete. The Ballyragget site had been enhanced to accommodate the additional milk volumes. In the US, the Group was investing US$36 million in Idaho to increase cheese production by 30 per cent and dairy-based food ingredients production by 22 per cent. On 1 June 1999, the Group announced two important strategic sales. The first was the disposal of the UK liquid milk operations to Express Dairies, for £125 million. The second was the sale of its Irish beef processing operations to Dawn Meats for £10 million.

New corporate identity
On 15 February 1999, an Extraordinary General Meeting and Special General Meeting were held to seek the necessary approval for the introduction of a new name. The change of title from Avonmore Waterford Group to Glanbia became official on 4 March 1999. The name Glanbia has its roots in the Irish language – Glanbia means "pure food" in Irish.

On 11 August 2000, Glanbia announced a joint venture with Leprino Foods. Leprino was the world's largest producer of mozzarella cheese. As part of the joint venture, Leprino took a 49 per cent interest in Glanbia Cheese UK and granted exclusive use of Leprino's patented technology to Glanbia. Leprino paid £27.50m in cash, delivered in 11 suitcases, for the 49 per cent share of the business.

International joint ventures became a key element of the group's growth strategy. Consequently, in October 2003, Glanbia and PZ Cussons plc announced a €20 million joint venture to build a new factory in Nigeria to supply evaporated milk and milk powders to the Nigerian market. The name selected for the new joint venture company was Nutricima. Glanbia entered into yet another joint venture, this time with the Great Southwest Agency in New Mexico, US. Building commenced at Southwest Cheese in January 2004 and the official opening of Southwest Cheese took place in 2006.

Glanbia continued to refine its focus, targeting the new and fast-growing 'nutritional' foods segment. In 2003, the company announced its intention to exit the fresh meat market which was subsequently sold in a management buy-out in 2008.

Nutritional foods
After establishing a nutritionals business in January 2003, Glanbia acquired the German-based Kortus Food Ingredients Services (KFIS) in 2004. KFIS specialises in the production, research and development of micronutrient premixes. The purchase increased Glanbia's product range and brought further access to markets in Germany and Central Europe. On 6 September 2006, Glanbia announced the acquisition of the California-based micronutrient premix business, Seltzer Companies Inc. The acquisition of Seltzer was a logical addition to the previously acquired KFIS. Both businesses have since changed their names to Glanbia Nutritionals. In 2007, Glanbia further expanded their micronutrient premix business with the completion of a new premix plant in Suzhou, China.

As part of its international expansion, Glanbia acquired the Canadian nutritionals business Pizzey's Milling in August 2007. Pizzey's, which mills flaxseed, created a way into the North American omega-3 market.

Glanbia again expanded its presence in the North American market in 2008 through its acquisition of the Illinois-based sports supplement firm Optimum Nutrition. Optimum has a strong presence in the US market for whey-based premium sports supplements. In January 2011, Glanbia announced the acquisition of Bio-Engineered Supplements and Nutrition (BSN), extending their sports nutrition portfolio. BSN is a developer and distributor of nutritional products designed for health, training, physique development and performance.

Proposed Irish dairy division sale to farmers
In April 2010 Glanbia plc announced plans to sell its Irish dairy and agri-business division to the Glanbia Co-Operative Society. The farmer-led co-op owns 54.6% of the company. The Irish dairy and agri-business includes brands such as Kilmeaden, Avonmore and Yoplait. The deal was aimed at freeing up Glanbia plc to pursue its global cheese and nutritional ambitions, but it failed to achieve the necessary three-quarters approval from the co-op's members on May 10, falling just short at 73%.

On 25 November 2012 Glanbia disposed of 60% of its Irish dairy processing business to Glanbia Co-Operative Society Limited (the "Society"). As a result, the Irish dairy processing business, now called Glanbia Ingredients Ireland Limited ("GIIL")became an associate of Glanbia plc.

Growth
January 2014 - Glanbia acquires Danish sports nutrition company Nutramino for up to €20 million.

September 2014 - Glanbia acquires US sports nutrition specialist Isopure for $153m (€118m)

December 2015 - Glanbia completes $217m acquisition of US protein bar specialist, thinkThin. The company was founded in 1999 and is based in Southern California.

February 2017 - Glanbia invests in two new acquisitions in 2017, US based Amazing Grass and Dutch company Body & Fit. Amazing Grass specialises in plant based nutrition, "Greens" and superfood categories. Body & Fit is a direct to consumer distribution company focused on own label and branded sports nutrition based in the Benelux region.

Glanbia Ireland
On 18 May 2017 Glanbia Co-operative Society shareholders attended a Special General Meeting in the Punchestown Event Centre to vote on the creation of Glanbia Ireland, a joint venture between Glanbia Co-operative Society Limited (60%) and Glanbia plc(40%) combining Glanbia Consumer Products, Agribusiness and Glanbia Ingredients Ireland. The proposal was approved by 93.1% of Glanbia Co-op Shareholders.

The creation of Glanbia Ireland was also approved by Glanbia plc's Independent Shareholders at an Extraordinary General Meeting (EGM) on 22 May 2017.

Im September 2022 Glanbia changed its name to Tirlán Co-operative Society Limited.

Segments
The company operates the following businesses:
Glanbia Nutritionals
Glanbia Performance Nutrition
Glanbia Ireland
Joint Ventures & Associates

Notes

References

Further reading
Bolger (1977), The Irish co-operative movement: its history and development, Dublin: Institute of Public Administration
 Breathnach (1992). The development of the dairy industry in county Waterford, In: Nolan, W. and Power, T.P. (eds) Waterford: history and society. Dublin: Geography Publications, 707-732
Curtin and Varley (1992), Cooperation in rural Ireland: an approach in terminal crisis?, In: Ó Cinnéide, M. and Cuddy, M. (eds) Perspectives on rural development in advanced economies, Galway: Social Sciences Research Centre, University College, Galway, 111-122
Daly (1991), The early development of the creamery system in Ireland 1880-1914, Unpublished MA thesis. Maynooth: Department of Geography, National University of Ireland, Maynooth
Foley (1993), The Irish dairy industry: a historical perspective, Journal of the Society of Dairy Technology, 46(4), 123-138
Frawley (1973), Social aspects of creamery rationalisation, Irish Agricultural and Creamery Review, December, 13-25
Healey and Ilbery (1985a), The industrialisation of the countryside, Norwich: Geo Books
Healey and Ilbery (1985b), The industrialisation of the countryside: an overview, In: Healey, M.J. and Ilbery, B.W. (eds) The industrialisation of the countryside, Norwich: Geo Books, 1-26
Kennedy (1976), Social and economic impacts of co-operative amalgamation: a case study, Irish Journal of Agricultural Economics and Rural Sociology, 6(2), 103-114
Murtagh (1986), Proud heritage: The story of Imokilly Co-op, Dublin: Ben Bulben Press
O'Dwyer (1968a), Determination of the optimum number, location and size of dairy manufacturing plants, Irish Journal of Agricultural Economics and Rural Sociology, 1(3), 267-281
O'Leary (1983), Agricultural co-operatives in Ireland after Knapp, In: Keating, C. (ed.) Plunkett and co-operatives, Cork: Bank of Ireland Centre for Co-operative Studies, University College Cork, 119-156
Wallace (1985), Towards a geography of agribusiness, Progress in Human Geography, 9(4), 491-514
Jenkins (1995), Restructuring of Irish Dairy Co-operatives Since 1950: An Example from County Tipperary, Department of Geography, University College Dublin
Rory Callanan(2013), 'The leading global nutritional solutions and cheese group'

External links
Glanbia plc

Food and drink companies of Ireland
Food and drink companies established in 1997
Irish brands
Multinational companies headquartered in the Republic of Ireland
Companies listed on Euronext Dublin
Companies listed on the London Stock Exchange

Glanbia


هنا قائمة بالبطولات الأسترالاسية لكرة المضرب, المعروفة الآن باسم أستراليا المفتوحة لسنة 1909. كانت هذه هي النسخة الخامسة من البطولات الأسترالية (المعروفة الآن باسم بطولة أستراليا المفتوحة)، والأولى التي أقيمت في بيرث وثالث بطولة جراند سلام لهذا العام. فاز أنتوني ويلدينج بلقب الفردي، وهو الثاني له بعد عام 1906.

فردي الرجال

 آنتوني ويلدنغ هزم  إنري باركر 6-1 7-5 6-2

مراجع

روابط خارجية

البطولات الأسترالاسية حسب السنة
أحداث نوفمبر 1909 الرياضية
رياضة أسترالية في 1909
رياضة نيوزيلندية في 1909
كرة المضرب في 1909
كرة مضرب أسترالية في 1909

البطولات الأسترالاسية 1909 (كرة مضرب)


Rio do Prado es un municipio brasileño del estado de Minas Gerais. Su población estimada en 2004 era de 4.963 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Minas Gerais

Rio do Prado


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Budmerice enthält die vier nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Budmerice im Okres Pezinok.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

Budmerice
!


Die British Ice Hockey Hall of Fame ist die nationale Eishockey-Ruhmeshalle des Vereinigten Königreichs. In dieser werden Spieler, Trainer und Funktionäre geehrt, die sich um den Eishockeysport im Vereinigten Königreich verdient gemacht haben. Die Ruhmeshalle wurde 1948 vom wöchentlichen Eishockeymagazin Ice Hockey World gegründet und von dieser bis zur Einstellung des Magazins 1958 betrieben. Im Jahr 1986 wurde die Hall of Fame von der British Ice Hockey Writers' Association (seit 2006: Ice Hockey Journalists UK) reaktiviert. Insgesamt wurden bislang 122 Personen in die British Ice Hockey Hall of Fame aufgenommen.

Mitglieder der Ruhmeshalle

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

W

Z

Weblinks
 Offizielle Website der British Ice Hockey Hall of Fame (englisch)

Eishockey-Ruhmeshalle

British Ice Hockey Hall of Fame