An Festuca picoeuropeana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nava. An Festuca picoeuropeana in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca picoeuropeana


Podsavezna nogometna liga Doboj, također i kao "Dobojska podsavezna liga" je bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1960./61.  Sudjelovalo je 9 klubova, a prvak je bio "Proleter" iz Teslića.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice

Vanjske poveznice

Izvori

 Godišnjak Fudbalskog saveza Jugoslavije 1960-61, Beograd, 1961., ISSN: 0351-2894
 forum.sportsport.ba, "Vremeplov 4: Ligaška takmičenja od 1945-1992. godine", objava od 10. travnja 2012., preuzeto 4. travnja 2020.

1960-61 Doboj
Doboj
1960-61

Podsavezna nogometna liga Doboj 1960./61.


Glycininae, podtribus mahunarki, dio tribusa Phaseoleae. Pripada mu 31 rod.

Podtribusi i rodovi

 Mastersia Benth. (2 spp.)
 Diphyllarium Gagnep. (1 sp.)
 Toxicopueraria A. N. Egan & B. Pan (2 spp.)
 Cologania Kunth (16 spp.)
 Harashuteria K. Ohashi & H. Ohashi (1 sp.)
 Neorautanenia Schinz (3 spp.)
 Herpyza Sauvalle (1 sp.)
 Pachyrhizus A. Rich. ex DC. (5 spp.)
 Calopogonium Desv. (9 spp.)
 Neonotonia Lackey (2 spp.)
 Teyleria Backer (4 spp.)
 Pseudovigna (Harms) Verdc. (3 spp.)
 Eminia Taub. (4 spp.)
 Pseudeminia Verdc. (4 spp.)
 Sinodolichos Verdc. (2 spp.)
 Neustanthus Benth. (1 sp.)
 Dumasia DC. (11 spp.)
 Ladeania A. N. Egan & Reveal (2 spp.)
 Rupertia Grimes (3 spp.)
 Pediomelum Rydb. (25 spp.)
 Cullen Medik. (35 spp.)
 Orbexilum Raf. (12 spp.)
 Bituminaria Heist. ex Fabr. (10 spp.)
 Hoita Rydb. (3 spp.)
 Otholobium C. H. Stirt. (63 spp.)
 Psoralea L. (68 spp.)
 Glycine L. (29 spp.)
 Amphicarpaea Elliott (4 spp.)
 Teramnus P. Browne (9 spp.)
 Nogra Merr. (4 spp.)
 Pueraria DC. (17 spp.)

Izvori

Vanjske poveznice
 New chromosome reports in the subtribes Diocleinae and Glycininae (Phaseoleae: Papilionoideae: Fabaceae)
 A Molecular Phylogenetic Study of the Subtribe Glycininae (Leguminosae) Derived from the Chloroplast DNA rps16 Intron Sequences

Phaseoleae

Glycininae


ජර්මානු ජාතිකත්වය තහවුරුකිරීම සඳහා රයිෂ් කොමසාරිස් () යනු, නාසි ජර්මනියෙහි නිලයක් වන අතර, එම තනතුර දරන ලද්දේ රයිෂ්ෆියුරර්-එස්එස් හෙන්රිෂ් හිම්ලර් විසිනි.


Piero Liatti (7 de marzo de 1962, Italia) es un piloto de rally italiano que compitió en el Campeonato del Mundo de Rally, donde consiguió una victoria y nueve podios.

Fue un piloto especialista en pruebas de asfalto. Se destacó en su etapa en el equipo oficial de Subaru, con el que finalizó octavo en la temporada temporada 1995, quinto en 1996, sexto en 1997, y séptimo en 1998. Con la marca japonesa logró su única victoria en el mundial, en el Rally de Montecarlo de 1997.

También logró una victoria en el Rally de San Remo en 1995, cuando esta prueba era puntuable para la Copa Mundial de Rally de 2 Litros.

Victorias WRC

Referencias

Enlaces externos
 Piero Liatti juwra.com
 Perfil ewrc-results.com

Pilotos de rally de Italia
Pilotos de Subaru World Rally Team
Pilotos de Hyundai World Rally Team
Pilotos de SEAT World Rally Team
Nacidos en Biella

Piero Liatti


Michael Alan "Mike" Devecka (* 13. November 1947 in Portland, Oregon) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Nordischer Kombinierer und Skispringer.

Devecka wurde 1972, 1974, 1975 und 1979 nationaler Meister in der Nordischen Kombination sowie 1978 im Skispringen von der Großschanze. Er trat insgesamt drei Mal in der Nordischen Kombination bei Olympischen Winterspielen an. 1972 belegte er im japanischen Sapporo den 21. Rang. In Innsbruck, Österreich reichte es nur für Platz 28 und bei seiner letzten Teilnahme in Lake Placid, New York stieg er beim 15-km-Langlauf aus.

Devecka studierte am Fort Lewis College und machte dort 1969 einen Abschluss in Geschichte. 1999 wurde er in die Hall of Fame für Skisportler aus Colorado aufgenommen.

Mit der Eisschnellläuferin Dianne Holum hat er eine Tochter Kirstin, welche ebenfalls im Eisschnelllauf antritt.

Weblinks
  – Skispringen

Nordischer Kombinierer (Vereinigte Staaten)
Skispringer (Vereinigte Staaten)
US-amerikanischer Meister (Nordische Kombination)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1972
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1976
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1980
US-Amerikaner
Geboren 1947
Mann

Mike Devecka


Instalacija (srednjovjekovni lat. installatio: uvođenje, postavljanje) može biti:
 instalacija je obred kojim se netko uvodi u posjed crkvene nadarbine.
 instalacija je svečano uvođenje u kakav položaj ili službu; u hrvatskoj pravnoj povijesti izraz se osobito koristio za obredno uvođenje u službu hrvatskoga bana.
 u građevinarstvu, instalacija su vodovi i uređaji koji služe za opskrbu prostora vodom, električnom energijom (električna instalacija) i plinom, za odvodnju otpadnih voda (kanalizacija), za grijanje, ventilaciju i klimatizaciju prostorija, za zaštitu od požara i udara munje, za signalizaciju i unutarnju komunikaciju, telefonski i antenski priključak i slično. Vodovi građevnih instalacija mogu biti ugrađeni u zidovima, podovima i stropovima, voditi se po njihovoj površini ili unutar posebnih šupljina (instalacijski kanali, zidovi, etaže). Troškovi građevnih instalacija, to jest njihovo projektiranje, ugradnja (instalaterski radovi) i materijal, čine znatan dio, a kod posebno složenih projekata i više od polovice ukupnih troškova gradnje zgrade. Instalacije kojima se osigurava odvijanje tehnoloških procesa u tvorničkim pogonima, energetskim objektima i slično nazivaju se procesnim instalacijama.
 u suvremenoj umjetnosti, umjetnička instalacija je naziv za maštovita trodimenzionalna likovna djela kojih su sastavni dijelovi raspoređeni u skladu s prostorom u kojem su ona smještena. Umjetnička instalacija se razvila od asamblaža, a primjenjuje se od kasnih 1970-ih, isprva u Americi, potom u Europi.
 u informatici, instaliranje je kopiranje nekoga primjenskoga programa u trajnu memoriju računala (tvrdi disk) i njegovo uvođenje u rad. Obično se provodi uz pomoć instalacijskoga (engl. setup) programa.

Izvori

Instalacija


Olaylar
 Roma'da kölelerin hadım edilmesi yasaklandı.

Doğumlar

Ölümler

als:80er#Johr 83

83


Alfred Brian Pippard (7 septembre 1920 à Earl's Court, Londres- 21 septembre 2008 à Cambridge) est un physicien anglais spécialiste de la supraconductivité. Professeur de la chaire Cavendish de Cambridge, ses travaux ont été couronnés du prix Holweck.

Biographie
Pippard fit ses études à Clifton College et à Clare College (Cambridge), où il passa sa maîtrise et sa thèse de doctorat. Affecté à la recherche sur le radar pendant la Deuxième guerre mondiale, il travailla comme préparateur à l'Université de Cambridge en 1946, devint maître de conférences en 1950, et titulaire de la chaire Plummer en 1960. En 1971 il accéda à la prestigieuse chaire Cavendish de Cambridge.

La surface de Fermi d'un métal n'était encore qu'une simple hypothèse de travail lorsqu'en 1957 Pippard en mit une en évidence expérimentalement sur le cuivre, en mesurant les flux absorbés et réfléchis de micro-ondes (voir pseudo-effet de peau). Cherchant à résoudre la question de l'invariance locale des équations de London, qui interviennent dans l'électrodynamique des superfluides et des supraconducteurs, il formula la notion de longueur de cohérence. Le noyau non-local proposé par Pippard, inspiré par la généralisation non-locale de la loi d'Ohm par Chambers, peut se déduire de la théorie BCS (Bardeen, Cooper et Schrieffer) de la supraconductivité. Cette théorie de London–Pippard est exposée en détail dans le livre de Fetter et Walecka.

Pippard a dirigé la thèse (1964) de Brian David Josephson, découvreur de l'Effet Josephson et co-lauréat du prix Nobel en 1973 aux côtés de Leo Esaki et d'Ivar Giaever.

Œuvres
 . Ce manuel, consacré à la thermodynamique macroscopique, examine davantage l'application des concepts énergétiques aux différents domaines de la physique, plutôt que la structure formelle de la cette branche de la physique
 (en coll. avec Laurie M. Brown et Abraham Pais) Twentieth Century Physics (Institute of Physics Publishing, 1995): Vol. I, 808 p., , Vol. II, 808 p., , Vol. III, 960 p., .
 A. B. Pippard, Cavendish Problems in Classical Physics(Cambridge University Press, 1962 et 1971) sont les recueils des sujets d'examen qu'il donnait à Cambridge sous le titre Cavendish Problems in Classical Physics.
A. B. Pippard, Dynamics of Conduction Electrons, Documents on Modern Physics (Gordon & Beach, 1965).
 A. B. Pippard, The Physics of Vibration (Cambridge University Press, 2007). .

Notes

Voir également
 .
 ].
 .
 Brian Pippard dies aged 88, Varsity, 2008.
 Professor Pippard papers HF/LEEWW: 2000.611 2000, The National Archives, .Contient un manuscrit dactylographié du Pr. Brian Pippard intitulé 'Reminiscences of Wartime Radar Research 1941–1945', incluant trois articles du Journal of The Institution of Electrical Engineers de 1946.
 interview par Alan Macfarlane (31 mars 2008)

Naissance en septembre 1920
Naissance à Londres
Physicien britannique
Élève du Clifton College
Knight Bachelor
Étudiant de Clare College
Professeur à l'université de Cambridge
Décès en septembre 2008
Lauréat du prix Holweck
Membre de la Royal Society

Alfred Brian Pippard


Kulturno-povijesna cjelina grada Donje Stubice, kompleks zgrada u općini Donje Stubice, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Na južnoj strani Medvednice, u nizini između potoka Toplice i Reke, u podgrađu Starog grada formirano je u 14 st. srednjovjekovno trgovište. Oko sajmišnog trga, koji je i danas jezgra naselja s kasnobaroknom župnom kurijom i crkvom Presvetog Trojstva, razvija se naselje koje u 17. i 18. st. namjesto ranije drvene arhitekture, dobiva veće zidane građevine upravne namjene. Proširuje se izgradnja na glavnoj komunikaciji prema zapadu i istoku. Nove poteze izgradnje određuje i željeznička pruga s kolodvorom. Osim značajne urbanističke vrijednosti sa sačuvanom srednjovjekovnom prostornom matricom, Donja Stubica se odlikuje i tradicijskim graditeljstvom integriranim u najužu gradsku jezgru

Zaštita
Pod oznakom Z-4662 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravnog statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kulturno-povijesna cjelina".

Izvori

Zaštićene urbane cjeline u Krapinsko-zagorskoj županiji
Građevine u Donjoj Stubici

Kulturno – povijesna cjelina grada Donje Stubice


Uçak gemilerinde faaliyet göstermek üzere planlanmış iki turbojet motorlu, iki mürettebatlı, her hava şartında faaliyet gösterebilen orta menzilli taarruz uçağı. Alçak irtifada iken küçük hedefleri tespit için entegre taarruz/seyrüsefer sistemi vardır ve nükleer ve/veya konvansiyonel çok çeşitli silah ve gelişmiş havadan karaya füze sistemleri taşıyabilir. A-6 olarak da bilinir. Havada yakıt ikmali için tanker tipine KA-6 denir. Elektronik karşı tedbirler tipi EA-6A diye adlandırılır.

Amerika Birleşik Devletleri savaş uçakları
Grumman uçakları
Çift motorlu jetler

Grumman A-6 Intruder


Flindersia collina es una especie de árbol perteneciente a la familia de las rutáceas. Se encuentra en la selva lluviosa, en las colinas. Seencuentra desde la parte superior del río Richmond, Nueva Gales del Sur hasta Cabo Melville en la zona tropical de Queensland. Es un árbol atractivo con corteza gratamente marcada, bien formado y foliolos con muescas.

Descripción

Es un árbol alto, que alcanza un tamaño de hasta 40 metros de altura, y un diámetro de tronco de 60 cm. La corteza es verde moteada, gris y marrón. Corteza con parches que dejan una serie de depresiones redondeadas. Aparecen pequeñas protuberancias en la corteza. El tronco es cilíndrico y no reforzado. Las hojas son compuestas con 3-7 foliolos. Estos de 2-8 cm de largo, con punta roma o con muescas.  Suave y verde en ambas caras, algo verde más pálido por debajo. Pequeños puntos de aceite visibles con una lupa. Las flores son blancas en forma de panículas y se producen de septiembre a octubre. Las flores individuales con alrededor de 6 mm de diámetro. El fruto es una cápsula leñosa marrón, de 4 a 5 cm de largo. Las semillas son de 25 mm de longitud, que incluye las finas  "alas", que rodean la parte más pesada central de la semilla. Las semillas son dispersadas por el viento.

Usos

Es una atractiva planta ornamental.

Taxonomía
Flindersia collina fue descrita por Frederick Manson Bailey y publicado en Queensland Agricultural Journal 3: 354, en el año 1898.

Sinonimia
Flindersia strzeleckiana var. latifolia F.M.Bailey basónimo

Referencias

Enlaces externos

Flindersia

Flindersia collina


Thomas Fairfax,  Lord Fairfax de Cameron (1560 - ) est un noble anglais, soldat, diplomate et homme politique, son titre est dans la pairie d'Écosse.

Biographie

Fairfax est le fils aîné de Thomas Fairfax de Denton, Yorkshire et Dorothy Gale, et est né à Bilbrough, près de York. Jeune homme, il fait son service militaire dans les Pays-Bas, où il commande une compagnie de fantassins sous Francis Vere. Avant et après la mort de Marie Stuart, il est employé par Elizabeth sur plusieurs communications diplomatiques avec Jacques VI d'Écosse. James lui offre un titre, qu'il refuse. En 1586, il offre ses services à James pour réprimer une rébellion sous Lord Maxwell ; et à la mort d'Elizabeth, il est, avec six de ses plus proches parents, l'un des premiers Anglais à se rendre en Écosse pour jurer fidélité au nouveau roi. Il sert en France sous Robert Devereux, comte d'Essex et est fait chevalier par lui à Rouen en 1591. Il siège également comme député de Lincoln en 1586, d'Aldborough en 1588 et du Yorkshire en 1601 et 1625.

Après l'accession de Jacques  au trône, il s'installe dans son domaine de Denton Hall près d'Ilkley. Il élève des chevaux et écrit sur l'équitation. À l'accession au trône de Charles , Fairfax est à nouveau député du comté du Yorkshire au parlement de 1625. Il rédige une déclaration de ses services et, le 4 mai 1627, est créé Lord Fairfax de Cameron dans la pairie d'Écosse, par un paiement de 1 500 £.

Fairfax est décédé le  mai 1640. Il est enterré, aux côtés de sa femme, décédée en 1620, dans le transept sud de l'église de la Toussaint, à Otley, où un grand autel-tombeau, surmonté de leurs effigies, commémore encore leurs vertus. La légende est écrite par le poète Edward Fairfax, son demi-frère.

Travaux
Fairfax est dit dans Analecta Fairfaxiana avoir écrit un certain nombre d'ouvrages : un discours, contenant 150 pages, intitulé « Dangers détournés, ou la route vers Heidelbergh » ; « Conjectures sur l'équitation » ; « La Malitia du Yorkshire » ; un tract sur la cavalerie du Yorkshire et contre les courses de chevaux ; « La Malitia de Durham » ; 'Ordres pour la Chambre', &c. Le dernier d'entre eux, l'Ordre pour le gouvernement de la maison de Denton, énonce en détail les devoirs de chaque serviteur de sa maison.

Famille
En 1582, il épouse Ellen, fille de Robert Aske of Aughton, Yorkshire. En tant que membre du Conseil du Nord, il est mis en relation avec Edmund Sheffield, comte de Mulgrave, son président. Son fils aîné Ferdinando Fairfax,  Lord Fairfax de Cameron, épouse la fille de Sheffield, Mary, en 1607. En 1620, les fils cadets de Fairfax, William et John, sont avec l'armée anglaise aux Pays-Bas. Une lettre de William déclare que son «père aux cheveux blancs» est venu les rejoindre, a acheté des chevaux et des armes et a été reçu avec le respect dû à ses anciens services. En 1631, il apprend de leur général que ses deux fils ont été tués au siège de Frankenthal. Deux autres fils sont déclarés par Thoresby comme morts de mort violente la même année : Peregrine à La Rochelle et Thomas en Turquie. Henry Fairfax (quatrième fils) et Charles Fairfax sont d'autres fils.

Fairfax a deux filles : Dorothy, mariée à , et Anne, épouse de George Wentworth de Woolley.

Références

 Histoire du Parlement FAIRFAX, Thomas I (1560-1640) de Denton et Nun Appleton, Yorks
 Kidd, Charles, Williamson, David (éditeurs). La pairie et le baronnet de Debrett (édition 1990). New York : St Martin's Press, 1990,

Liens externes

Étudiant de Queens' College (Cambridge)
Famille Fairfax
Décès en mai 1640
Naissance en 1560

Thomas Fairfax (1er Lord Fairfax de Cameron)


Kultak, Çorum - Çorum ili merkez ilçesine bağlı köy
 Kultak, Milas - Muğla ili Milas ilçesine bağlı mahalle

Kultak


Giuseppe Gioachino Belli, tam ismi ile Giuseppe Francesco Antonio Maria Gioachino Raimondo, (d. 7 Eylül 1791, Roma - ö. 21 Aralık 1863), Romalı şair.

Hayatı

Giuseppe Gioacchino, Roma'da bir burjuva ailesinde doğdu. Papalık yazmanı olan babasının görevi nedeniyle ailesiyle birlikte Civitavecchia adlı şehre gitti. Babası koleradan ölünce annesi ve iki kardeşiyle birlikte Roma'ya dönen Belli, Corso Sokak'ta yaşamaya başladı.
Yazılığı ilk yıllarında Belli, şair ve arkadaşı Francesco Spada'nın öğütlerini dinleyerek, eserlerini italyanca yazıyordu.
1816 yılında Belli, bir süre için fakirlikte yazınla uğraşarak, Maria Conti adlı, ondan çok daha yaşlı olan zengin kadınla evlendi. Bu evlenmeden sonra Belli, maddi sorunlardan merak hiç etmeden yazmaya sürdürebildi. Çiftin, 1824 yılında doğmuş olan, Çiro adlı bir çocuğu vardı. Belli, Kuzey ve Orta İtalya boyunca birkaç defa seyahat ediyordu. Orada, Fransız Aydınlatmanın etkilediği, Roma'da kesinlikle yok olan daha gelişmiş edebi çevreyle tanışmıştır.

Papalığa eleştiri açısına rağmen, Belli'nin siyasi görüşü bütün ömrü süresince tutucu kaldı. Mesela, bir halk isyanından sonra 1849 yılında Roma Cumhuriyeti kurulurken, Belli, Papa'nın tarafını hemen aldı.

Belli, 1863 yılında [ Roma..'da geçirdiği felçten dolayı ölmüştür.

1791 doğumlular
1863 yılında ölenler
İtalyan şairler
Roma doğumlular

Giuseppe Gioacchino Belli


Keşefli, Antalya ilinin Alanya ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
1930'lu yılların başlarında Alanya'ya bağlı bir mahalle olarak kurulmuştur. Keşefli; keşfeden, keşif ehli anlamındadır. 1700 - 1800'lü yıllarda Konya'nın Antalya sınırlarındaki yaylalarda koyun ve keçi sürüleri besleyen ve obalar halinde yaşayan Türkmen Yörükleri gün geçtikçe artan nüfusu ve sürüleri nedeniyle çevreye yayılmaya başlamışlardır.

Obaların ve sürülerin genişlemesiyle soğuk kış şartları başlamış, barınma zorlaşmıştır. Bu nedenle, obalardan bir kısmı Mersin tarafına bir kısmı Konya istikametine, diğer bir kısmı da Eskişehir ve Aydın tarafına dağılmışlardır. Birkaç çadır da şimdiki mahallenin bulunduğu Alanya sahillerine yerleşmişlerdir. Her yıl Ekim sonunda sahile gelip, Nisan sonunda da yaylaya çıkmaktadırlar.

Coğrafya
Antalya iline bağlı Alanya ilçesinin merkeze 25 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Keşefli resmi sitesi

Alanya'nın mahalleleri

Keşefli, Alanya


Shinji Someya (en ), est un patineur artistique japonais, champion du Japon en 1983.

Biographie

Carrière sportive
Shinji Someya est champion du japon en 1983.

Il représente son pays à deux mondiaux juniors à Megève (1976 et 1977), et aux mondiaux de 1983 à Helsinki.

Il participe également à plusieurs Trophée NHK.

Il quitte les compétitions sportives après les mondiaux de 1983.

Reconversion
Shinji Someya devient entraîneur. Il est diplômé de l'Université Hōsei à Tokyo.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Patineur artistique japonais
Entraîneur japonais de patinage artistique

Shinji Someya


රොබෙර්ටෝ ගැස්ටන් ඕර්සී (උපත ජූලි 20, 1973) යනු මෙක්සිකානු-ඇමරිකානු චිත්‍රපට සහ රූපවාහිනී තිර-රචකයෙක් සහ නිෂ්පාදකවරයෙකි. ඇලෙක්ස් කර්ට්ස්මන්  හා ඔහුගේ දීර්ඝකාලීන සහයෝගීතාවය ඔහු ඇරඹුවේ කැලිෆෝනියාවෙහි පැසැලෙහි සිටියදීය. හර්කියුලීස්: ද ලෙජන්ඩරි ජර්නීස් සහ සීනා: වොරියර් ප්‍රින්සස් වැනි රූපවාහිනී කතාමාලාවන්හී ඔවුන් එක්ව සේවායුක්තයෙහි යොදවන ලදහ. 2008 වසරෙහිදී, ජේ. ජේ. ඒබ්‍රම්ස් හා එක්ව, ඔවුහූ ෆ්‍රින්ජ් නිර්මාණය කලහ.

රොබෙර්ටෝ ඕර්සී


හර්බජන් සිං ප්ලාහා (, උපත: 1980 ජුලි මස 3 වනදා, පන්ජාබි, ජලන්දාර් හිදී) යනු ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ සිටින විශේෂඥ පන්දු යවන්නෙකි. ලොව සිටින දඟ පන්දු යවන්නන් අතරින් දෙවනුව වැඩිම ටෙස්ට් කඩුලු සංඛ්‍යාව ලබා සිටින ඔහු දෙවනි වන්නේ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රීඩක මුත්තයියා මුරලිදරන් ට පමණයි.

1998 මුල් භාගයේදී හර්බජන් විසින් ඉන්දීය කණ්ඩායම වෙනුවෙන් ටෙස්ට්  හා එක්දින වරම් හිමි කරගන්නා ලදී. ඔහුගේ ක්‍රිකට් ගමන ආරම්භයේදීම ඔහුට, ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ ඉරියව්ව පිලිබඳ නීත්‍යානුකූල භාවය පිලිබඳ ගැටළු සේම විනය ගැටළුද පැනනැගුණි. කෙසේහෝ 2001 වර්ෂයේ පැවති "බෝර්ඩර්-ගවස්කාර්" කුසලානය සඳහා, ඉන්දීය පිළේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පා දඟ පන්දුයවන්නා වන අනිල් කුම්බ්ලේගේ ආබාධය හේතුවෙන්, හර්බජාන් සිං නැවත කණ්ඩායමට කැඳවන ලද්දේ ඉන්දීය නායක සව්රව් ගංගුලි විසිනි. ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව පැවති මෙම තරඟාවලිය ඉන්දීය කණ්ඩායම ජයග්‍රහණය කළේ හර්බජාන් හට කඩුලු 32ක් හා කණ්ඩායම තුළ ස්ථාවරත්වයක්ද ලබා දෙමිනි. එමෙන්ම ටෙස්ට් කඩුලු ත්‍රිත්වයක් ලබා ගත් පළමු ඉන්දීය පන්දු යවන්නා බවට හර්බජන් සිං පත්වූයේ මෙම තරඟාවලියේදීය.

වර්ෂ 2003 මැද භාගයේදී ඔහුගේ ඇඟිල්ලක ආබාධයක් නිසා ඔහුට කණ්ඩායමෙන් ඉවත් වීමට සිදුවීමත් සමග, නැවතත් තමන්ගේ ස්ථානයට පැමිණීමට කුම්බ්ලේ ට හැකිවිය. වර්ෂ 2004 අග භාගයේදී ඔහු නැවත කණ්ඩායමට ඇතුළත් වුණත්, ඉන්දීය උප මහද්වීපයෙන් පිටත පවත්වන ටෙස්ට් තරඟ සඳහා ඔහුට සහභාගි නොහැකි වූයේ, එවැනි අවස්ථාවන්වලදී සාමාන්‍යයෙන් එක දඟ පන්දු යවන්නෙකු පමණක් යොදා ගැනීම හා එම අවස්ථාව කුම්බ්ලේ හට ලැබීමත් නිසාය. 2006 හා 2007 වර්ෂවලදී හර්බජාන්ගේ කඩුලු ගැනීම අඩුවූ අතර ඒ සමග ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ සාමාන්‍යය වැඩිවීමත් නිසා ඔහුගේ පන්දු යැවීම දිගින් දිගටම විවේචනය වීමට පටන් ගත්තේය. 2007 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන තරඟාවලියේ දී ඉන්දීය කණ්ඩායම පළමු වටයෙන්ම ඉවත් වීමෙන් පසු, ඉන්දීය ජාතික සංචිතයේ සිටි විවිධ දඟ පන්දු යවන්නන් හර්බජාන්ගේ ස්ථානය වෙනුවට ආදේශ කරනු ලැබීය. නමුත් 2007 වර්ෂයේම අවසන් භාගයේදී හර්බජාන්ට නැවතත් ඔහුගේ ස්ථානය ලැබුණු අතර එය මහත් ආන්දෝලනයට තුඩු දුන් කාරණයක් විය. ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රීඩක ඇන්ඩෲ සයිමන්ඩ්ස් හට ජාතිවාදී අපහාසයක් කිරීම යන ඡෝදනාව නිසා වර්ෂ 2008 මුල් කාලයේදී, අන්තර්ජාතික ක්‍රිකට් කවුන්සිලය විසින් හර්බජාන් ට ක්‍රිකට් තහනමක් ක්‍රියාත්මක කළේය. ඉන්පසු ඉදිරිපත් කළ අභියාචනයක් සලකා බැලීමෙන් එම තහනම ඉවත් කළ අතර නමුත් එම වසරේම අප්‍රේල් මාසයේදී ඔහු නැවත ඉන්දීය ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලයේ එක්දින-තරඟ තහනමකට ලක්වෙන්නේ, 2008 ඉන්දීය ප්‍රීමියර් ලීග් තරඟමාලාවේ එක් තරඟයක් අවසානයේදී ඉන්දීය ක්‍රීඩක ශ්‍රීශාන්ත් හට පහර දීමක් හේතුවෙනි.

ඉන්දීයානුවෙක් සඳහා පිරිනමන සිව්වන උසස්ම ගෞරව සම්මානය වන "පද්ම ශ්‍රී" සම්මානය හර්බජාන්ට හිමිවූයේ වර්ෂ 2009 දීය.

පුද්ගලික ජීවිතය හා මුල් කාලය

හර්බජාන් පන්ජාබි රාම්ග්‍රාහියා සික් පවුලක උපත ලද්දේය. ඔහු බෝල බෙයාරිම් හා කපාට (Ball bearing & values) තනන කර්මාන්තශාලා හිමිකරුවකු වන සර්දාර් සාදේව් සිං ගේ එකම පුතා වේ. සහෝදරියන් පස් දෙනෙකු සිටින ඔහුට පවුලේ ව්‍යාපාර වල උරුමය තිබුණ නමුත් ඔහුගේ පියා ඔහුට තදින් බල කර සිටියේ ක්‍රිකට් ගැන සැලකිල්ලෙන් කටයුතු කර ඉන්දීය ජාතික කණ්ඩායම නියෝජනය කරන ලෙසයි.
හර්බජාන් ගේ පළමු පුහුණුකරු වන චරන්ජිත් සිං භූලාර් විසින් ඔහුව පිතිකරුවෙකු ලෙස පුහුණු කරන ලදී. නමුත් ඔහුගේ මුල් පුහුණුකරුගේ අකල් මරණය නිසා ඔහු දාවින්දර් අරෝරා ට භාරවීමත් සමග හර්බජාන් දඟපන්දු යැවීම සඳහා යොමු කරවීය. හර්බජාන්ගේ වර්තමාන දක්ෂතා සම්බන්ධයෙන් සම්පූර්ණ ගෞරවය හිමිවිය යුත්තේ ඔහුගේ දෙවන පුහුණුකරු වන අරෝරා හටයි.

වර්ෂ 2000 දී සිදුවූ ඔහුගේ පියාගේ අභාවයෙන් පසු පවුලේ මූලිකත්වය ගත් හර්බජාන් වර්ෂ 2001 වන විට ඔහුගේ සහෝදරියන් තිදෙනෙක් සඳහා විවාහ සංවිධානය කළේය. වර්ෂ 2008 වනතුරු වත් ඔහුගේම විවාහ නොවීමට තීරණය කළ හර්බජාන්, බැංගලෝර් කාන්තාවක් සමග බැඳීමක් තිබෙන බවට කටකතාවක් පැතිර ගියේ වර්ෂ 2005 දීය. ඒ සමගම හර්බජාන් විසින් ප්‍රකාශ කලේ තවත් වසර දෙකකින් ඒ පිලිබඳ තීරණයක් ගන්නා බවය. එසේම ඔහුගේ පවුල විසින් තෝරාගන්නා ලද පන්ජාබි කාන්තාවක් ගැන හර්බජාන් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින බවටද වාර්තා විය.

ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්ට අතිශයින් ගෞරව කරන මිනිසුන් සිටින රටක් නියෝජනය කරන හර්බජාන්ගේ දක්ෂතා, ඔහුට රාජ්‍ය ගෞරව හා මූල්‍යමය අනුග්‍රාහකත්වයන් ලබා දුන්නේය. වර්ෂ 2001 දී ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව ඔහු ඉදිරිපත් කළ දක්ෂතා හේතුවෙන් ඔහුට පන්ජාබි රජය විසින්, ඉන්දීය රුපියල් ලක්ෂ 5ක මුදල් ත්‍යාගයක්, ඉඩමක් සහ පන්ජාබ් පොලිසියේ නියෝජ්‍ය අධ්‍යක්ෂක තනතුරත් (කැමතිනම් භාරගැනීම සඳහා) ප්‍රදානය කළේය.

වර්ෂ 2002 මාර්තු මාසයේදී, ගුවාහති හි පිහිටි ක්‍රිකට් කණ්ඩායම් හෝටලය ආසන්නයේ පොලීසිය සමග ගැටුමක් නිසා හර්බජාන් තුවාල ලැ‍බුයේ, ඔහු පොලිස් බලකාය තුළ රැකියාවක්ද කරමින් සිටියදීය. හෝටල් පරිශ්‍රය තුළට ඡායාරූපශිල්පීන්ගේ ඇතුල්වීම, හෝටල් කාර්ය මණ්ඩලය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා හර්බජාන් විසින් ඒ පිලිබඳව තදින් විරෝධය පෑම ගැටුමක් දක්වා වර්ධනය විය.

"තලප්පා බැඳි පුද්ගලයා"(Turbanator) යනු ඉන්දියාවෙන් පිටතදී හර්බජාන් සඳහා බහුලව භාවිතා වු අන්වර්ථ නාමයකි. ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ දක්ෂතාවය නිසා විරුද්ධ කණ්ඩායමට සිදුවන අපහසුතාව නිසා සහ ඔහු ක්‍රීඩාපිටියේදී තලප්පාවක් පලඳින නිසා (ඔහු සික් ජාතිකයෙකු වීම ඊට හේතුවයි.) ඔහුට මේ අන්වර්ථ නාමය භාවිතා වීමට හේතුවයි. ඉන්දියානුවන් අතරේ හර්බජාන් බහුලව හැඳින්වෙන්නේ "භජ්ජි" යන අන්වර්ථ නාමයෙනි. වර්ෂ 2005 දී කරන ලද අනුමාන කිරීම්වලට අනුව සචින් තෙන්ඩුල්කාර් ගෙන් පසු ඉන්දියානු ක්‍රිකට් තුළ බිහිවූ ප්‍රසිද්ධම සහ වාණිජමය වශයෙන් වැඩිම වටිනාකමක් හිමි ක්‍රීඩකයා මොහු වේ. වර්ෂ 2005 දී සිදුවූ සූරේ ප්‍රාන්ත ක්‍රිකට් කණ්ඩායම හා එක්වීම, හර්බජාන්ට යම් තරමක වෙළඳ වටිනාකමක් ආරෝපණය වීමට හේතු විය.

වර්ෂ 2006 දී හර්බජාන්, ඔහු සෑම විටකම පළඳින තලප්පාව නොමැතිව, රෝයල් ස්ටැග් විස්කි සඳහා වෙළඳ දැන්වීමකට පෙනී සිටියේය. මෙයින් කෝපයට පත් බොහෝ සධාර්මික සික් ජනතාව, ඔවුන්ගේ පූජනීය නගරය වන අම්රිට්සාර් හි රැස්ව, හර්බජාන්ගේ රුව ගත් පඹයන් පුළුස්සමින් හර්බජාන් විරෝධී උද්ඝෝෂණ පැවැත්වූහ. ඉන්පසු සික් පූජකයන් විසින්, මෙම ක්‍රියාව සම්බන්ධයෙන් සමාව අයදින ලෙස හර්බජාන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. හර්බජාන් විසින් වහාම සමාව අයැද සිටි නමුත් ඔහු සමග සුහදව සාකච්ඡා කර මෙම වරද සාකච්ඡා කරනවා වෙනුවට විරෝධතාවයක් පැවැත්වීම ගැන අප්‍රසාදය පළ කළේය.

ක්‍රිකට් දිවියේ මුල් කාලය

1995 - 96 වසරේදී වයස 16න් පහළ පන්ජාබ් කණ්ඩායමට තේරී පත්වුණු හර්බජාන්, හර්යාන කණ්ඩායම සමග ඔහු ක්‍රීඩා කළ පළමු තරඟයේ දී ම ලකුණු 46 කට කඩුලු 7ක් හා ලකුණු 138 ට කඩුලු 5ක් දවාගනිමින් දක්ෂතා දැක්වූයේ ඔහුගේ පිලට කඩුලු 9ක ජයග්‍රහණයක් ද ලබා දෙමින්. දිල්ලි කණ්ඩායමට එරෙහිව පැවති ඔහුගේ දෙවනි තරඟයේදී ලකුණු 56 ක් රැස් කළ හර්බජාන් මීළඟ තරඟයේදී හිමාචල් ප්‍රදේශ් කණ්ඩායමට එරෙහිව ලකුණු 79 ට කඩුලු 11 ක් ලබා ගත්තේ කණ්ඩායමට ඉනිමක තරඟ ජයග්‍රහණයක් හිමි කර දෙමිනි. එම තරඟාවලියේ තරඟ 4ක් ක්‍රීඩා කරමින් ඔහු කඩුලු 32ක් (සාමාන්‍ය 15.15) හා ලකුණු 96ක් (සාමාන්‍ය 48.00) ලබා ගත්තේය. එම දක්ෂතා නිසා හර්බජාන් හට උතුරු ඉන්දියාව නියෝජනය කරමින් එක්දින තරඟාවලියකට සහභාගි වීමට අවස්ථාව ලැබුණු අතර තරඟ 4කින් සමන්විත එම තරඟාවලියේදී කඩුලු දෙකක් හා ලකුණු 18ක් ලැබීමට ඔහු සමත් විය. එම කාල වකවානුව අවසානයේදී පැවති දකුණු අප්‍රිකා සමග පැවති එක්දින තරඟයක් සඳහා සහභාගි වූ වයස 19න් පහල ඉන්දීය ජාතික කණ්ඩායම සඳහා හර්බජාන් සිං කැඳවන ලද්දේ, ඔහුට වයස අවුරුදු 15ක් හා මාස 9ක් ව තිබියදීය. එම තරඟයේ දී හර්බජාන් විසින් පන්දු වාර 7ක් තුළදී ලකුණු  19ට එක් කඩුල්ලක් දවා ගත්තේ ඉන්දීය කණ්ඩායමේ ජයග්‍රහණයද සමගිනි.

1996-97 කාලයේදී පන්ජාබ් වයස 19න් පහල කණ්ඩායමට ඇතුළු වූ හර්බජාන්, තරඟ තුනකදී කඩුලු 15ක් ලබා ගත්තේ 20.20 ක සාමාන්‍යයක් හා ජම්මු කාශ්මීර් කණ්ඩායමට එරෙහිව ලකුණු 54 ට කඩුලු 8ක් දවාගනිමින් ඉදිරිපත් කළ විශිෂ්ඨ පන්දු යැවීමක්ද සමගය.

1997-98 රන්ජි කුසලානයේ සේවා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමට එරෙහිව පැවති තරඟය සඳහා හර්බජාන්ව කැඳවන ලද අතර ඒ ඔහු පළමුවෙන්ම සහභාගි වන පළමු පෙළ ක්‍රිකට් තරඟයයි. එහිදී ඔහු ලකුණු 35 ට කඩුලු 3ක් දවා ගත්තද, ඊළඟ සතියේ සිට නැවත ඔහුට ක්‍රීඩා කිරීමට සිදුවූයේ 19න් පහළ කණ්ඩායමේ මය. එම කණ්ඩායමේ සිට ක්‍රීඩා කළ තවත්  තරඟ දෙකකදී 5/75ක් හා 7/44 ලෙස දක්ෂතා දැක්වීම නිසා ඔහුට නැවතත් ජ්‍යෙෂ්ඨ කණ්ඩායමට සහභාගි වීමට අවස්ථාවක් ලැබුණි. එහි දී ඔහු ක්‍රීඩා කළ තරඟ දෙකක් තුළදී ලකුණු 123 කට කඩුලු 7ක් ලබා ගනිමින් දැක්වූ දක්ෂතාවය නිසා දුලීප් කුසලාන තරඟාවලිය සඳහා ඔහුට උතුරු ඉන්දීය පිළ නියෝජනය කිරීමේ වරම් හිමි විය.

1998 ජනවාරි මාසයේ පැවති වයස අවුරුදු 19න් පහළ ලෝක කුසලානය සඳහා ඉදිරිපත් වූ ඉන්දීය කණ්ඩායම නියෝජනය කළ හර්බජාන් සිං ට එහි දී ක්‍රීඩා කළ තරඟ හය තුලදීම ලබා ගත හැකි වූයේ කඩුලු 8ක් පමණි. එම තරඟ මාලාවේදී ඔහුගේ විශිෂ්ඨතම පන්දු යැවීම වන 3/5 වාර්තා වූයේ කෙන්යා කණ්ඩායමට එරෙහිවයි.

ආපසු ඉන්දියාවට පැමිණීමෙන් පසු ඔහු රන්ජි කුසලාන තරඟාවලියේ තරඟ 3ක් ඇතුළුව තරඟ 6කට ක්‍රීඩා කර කඩුලු 18ක් ලබා ගත්තද ඔහුට වැඩිම කඩුලු ලාභීන් ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ලැයිස්තුවේ මුල් 20 දෙනා අතරට පැමිණීමට නොහැකි විය. එහි දී නැගෙනහිර කලාප කණ්ඩායම සමග තිබුණ තරඟය සිය පිළ කඩුලු 5කින් පරාජය වුවද එම තරඟයේදී 5/131 ක දක්ෂතාවයක් දැක්වීමට හර්බජාන් සමත් විය.

ස්වදේශීය ක්‍රිකට් තරඟ පිටියේ අනර්ඝ දක්ෂතා දැක්වූවන් සිටියදීත්, ඉදිරියට පැවැත්වීමට නියමිත ඕස්ට්‍රේලියානු ටෙස්ට් තරඟාවලිය වෙනුවෙන් වූ ඉන්දීය ක්‍රිකට් මණ්ඩල සභාපතිගේ පිළ වෙනුවෙන් හර්බජාන් තෝරා ගන්නා ලදී. එම තරඟයේ දී 1/127ක් ලෙස දැක්වූ අඩු දක්ෂතාවය නිසා ඔහුට පළමු හා දෙවන ටෙස්ට් තරඟ දෙකම අහිමි විය. තෙවන ටෙස්ට් තරඟය සඳහා සහභාගි වීමේ වරම් ලද හර්බජාන්, ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව බැංගලෝරයේදී ටෙස්ට් ක්‍රිකට් සඳහා අත්පොත් තබන ලදී. එම තරඟයේදී පිතිකරුවෙක් ලෙස ලකුණු 4ක් හා 0ක් හා පන්දු යවන්නෙක් ලෙස 2/136 ක්, හර්බජාන් සතු වූ අතර එම තරඟය ඉන්දීය පිළ පරාජය විය. හර්බජාන් සිං එක්දින ජාත්‍යන්තර වරම් දිනා ගන්නා ලද්දේ නවසීලන්තයට එරෙහිව සාජා හිදීය. එම තරඟයේ දී පන්දු වාර 10 තුළදී 1/32 ක් ලබා ගැනීමට ඔහු සමත් වූ අතර එම තරඟය ජය ගැනීමට ඉන්දියාව සමත් විය. දෙවනුව ඔහු සහභාගි වූ තරඟයේදී ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව 3/41 ක් ලබා ගත්තද එම තරඟය ඉන්දියාව පරාජය විය.

හර්බජාන් සහභාගි වූ පළමු එක්දින තරඟාවලියේදීම, තරඟ තීරක විසින් ඔහුට එක් තරඟයක් සඳහා තරඟ තහනමක් හා දඩයක් නියම කරන ලදී. එසේ නියම කිරීමට හේතුව වුයේ, එම එක් තරඟයකදී රිකී පොන්ටිං දවා ගැනීමෙන් පසුව ඔහුත් සමග ඇතිවූ කෝලහාලය, විනය නීති මාලාව උල්ලංඝණය කිරීමක් වීමයි.

ඉන්පසු පැවති ඉන්දියා-කෙන්යා-බංගලාදේශ තුන්කෝන් ක්‍රිකට් තරඟාවලිය සඳහා හර්බජාන්ට අහිමි විය. නමුත් ඉන් අනතුරුව ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති ශ්‍රී ලංකා-ඉන්දියා-නවසීලන්ත සිංගර් කුසලාන තුන්කෝන් ක්‍රිකට් තරඟාවලිය සඳහා හර්බජාන් සහභාගි වූ අතර එහි තරඟ 5ක් තුළදී කඩුලු 8ක් ලැබීමට ඔහු සමත් විය. ඉන් අනතුරුව ටොරොන්ටෝ හිදී පකිස්ථානයට එරෙහිව පැවති සහරා කුසලාන තරඟාවලි‍යට නොතේරුණු හර්බජාන්, 1998 දී මැලේසියාවේ ක්වාලාලුම්පූර් හි පැවති පොදු රාජ්‍යමණ්ඩලීය ක්‍රීඩා තරඟාවලියේ ක්‍රිකට් තරඟ සඳහා සහභාගී වුණද, ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය විසින් ඒවා එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ ලෙස නොසලකන ලදී. එහි දී ඇන්ටිගුවා හා කැනඩා කණ්ඩායම් අතර තරඟ දෙක තුලදීම පන්දු වාර 11ක් යැවූ හර්බජාන් ට ලබා ගත හැකිවූයේ එක් කඩුල්ලක් පමණි. තුන්වනුව පැවති ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහි තරඟයේදී දැඩි ප්‍රහාරයකට ලක්වූ හර්බජාන් පන්දු වාර 8කදී ලකුණු 50ක් ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ට ලබා දුන් අතර ඉන්දීය කණ්ඩායම එම තරඟය ලකුණු 146 කින් පරාජය වූයේ තරඟාවලියෙන්ම ඉවත්වෙමිනි.

ඉන්පසු පැවති සිම්බාබ්වේ සංචාරය සඳහා හර්බජාන් සහභාගි වූ අතර එහි දී පැවැත්වූ තරඟ තුනේදී කඩුලු 5ක් ලැබීමට ඔහු සමත් විය. ඒත් සමග ඔහු, 1998 වසර තුළ එක් දින ජාත්‍යන්තර කඩුලු 18ක් ලබා ගෙන තිබුනේ 27.20 ක සාමාන්‍යයක් ද සහිතවය.

නැවත ඉන්දියාවට පැමිණි පසු 1998-99 කාල පරාසයේ හර්බජාන් ස්වදේශීය තරඟ සඳහා සහභාගි විය. එහි දී සේවා පිළට එරෙහිව 3/54 ක් හා 5/39 ක් ලෙසත්, දිල්ලි පිළට එරෙහිව 6/69 ක්  (එක් ඉනිමකදී පළමු වරට කඩුලු 5ක් ලැබූ පළමු අවස්ථාව මෙය විය) හා 1/93 ක් ලෙසත් දස්කම් දැක්වීමට ඔහුට හැකි විය. ඉන්පසු බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ඒ කණ්ඩායමට එරෙහිව ක්‍රීඩා කල ඉන්දීය ක්‍රිකට් මණ්ඩල සභාපතිගේ පිල නියෝජනය කළ හර්බජාන්, එහිදී 6/63 ක් පන්දුවෙන් ද ලකුණු 31 ක් පිත්තෙන් ද ලබා ගැනීමට සමත් ව දෙසැම්බරයේ පැවති නවසීලන්ත සංචාරයට සහභාගි විය. එම සංචාරෙය් දී නවසීලන්ත මධ්‍යම දිස්ත්‍රික් කණ්ඩායම සමග පැවති තරඟයේ දී අපහසුතාවයකට ලක්වූ හර්බජාන්ට හිමිවූයේ ලකුණු 112 කට කඩුලු 2ක් පමණි. එම සංචාරයේ පළමු ටෙස්ට් තරඟයට පමණක් ක්‍රීඩාකළ ඔහුට එක් කඩුල්ලක් හෝ ලබා ගැනීමට අපොහොසත් විය. ආපස් ඉන්දියාවට පැමිණි පසු, හර්බජාන් ඉන්දියා ඒ පිළ නියෝජනය කරමින් පකිස්ථානය සමග පුහුණු තරඟයකට සහභාගි වූ අතර, එම ටෙස්ට් තරඟාවලියේ දෙවන තරඟයේ සිට, හර්බජාන් ට සහභාගි වීමට අවස්ථාව ලැබුණි. කෙසෙ හෝ එක 1998-99 කාල සීමාව අවසානයේ ඔහු ලබා සිටි කඩුලු ගණන 13කි. ඒ 36.8 ක සාමාන්‍යයක් සමගය. ඒම කාලයේ එක් දින ජාත්‍යන්තර තරඟ නොමැති විට, ඔහු රන්ජි කුසලානය තරඟාවලියට සහභාගි වී කඩුලු 27ක් ලබා ගැනීමට සමත් වූයේ පළමු පෙළ තරඟයකදී ඔහු වාර්තා කළ පළමු කඩුලු 5 දවාගැනීමේ අවස්ථාවද සමගිනි. එසේම තමිල්නාඩු කණ්ඩායමට එරෙහිව තම ප්‍රථම පළමු පෙළ අර්ධ ශතකය ලබා ගැනීමට හර්බජන් සමත් වූයේ ද මේ කාලය තුළදීය.

1999 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන තරඟාවලිය සඳහා සහභාගි වූ කණ්ඩායමට හර්බජාන් සිං ඇතුළත් නොවුනේය. 2003 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඉන්දීය ඒ කණ්ඩායම නියෝජනය කරමින් ඔහු සහභාගි වූ තරඟ 5 කින් කඩුලු 8ක් ලබා ගත්තේ 17.00 ක් සාමාන්‍යයක් හා 3/38 හොඳම පන්දු යැවීම ලෙසද සටහන් කරමිනි.

ඇන්ඩෲ සයිමන්ඩ්ස් හා ශ්‍රීශාන්ත් සමග දබර

සිඩ්නි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණයේ දී, ඕස්ට්‍රේලියාව සමග පැවති දෙවනි ටෙස්ට් තරඟයේ තෙවන දිනයේ 63 වන පන්දු වාරයේ දී, ඇන්ඩෲ සයිමන්ඩ්ස් හට ජාතිවාදී අපහාසයක් කළ බවට ගැටළුකාරී තත්වයක් ඇති විය. මෙම අවස්ථාවේ පිතිකරණයේ යෙදී සිටියේ හර්බජාන් සිං සමග සචින් ටෙන්ඩුල්කාර් ය. එම ටෙස්ට් තරඟය සමාලෝචනයෙන් පසු, තරඟතීරක මයික් ප්‍රොක්ටර් විසින් හර්බජාන් වැරදි කරු බව නිගමනය කර ඔහුට ටෙස්ට් තරඟ තුනක තහනමක් පැනෙව්වේය. ශ්‍රව්‍ය හෝ දෘශ්‍ය විද්‍යුත් සාක්ෂියක් නොමැතිව ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රීඩකයන්ගේ සාක්ෂි පමණක් සලකා බලා ලබා දුන් මෙම තීරණය බොහෝ ආන්දෝලනයට තුඩු දුන් කාරණයක් විය. හර්බජාන්ගේ තරඟ තහනමට විරුද්ධව  අභායාචනා විමසීම අවසන් නොවුන නිසා ඉන්දීය කණ්ඩායම තරඟාවලිය අවලංගු කරන බවට අනතුරු ඇඟවූවද, ඉන්දීය ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලයේ සභාපති ෂරාඩ් පාවර් විසින් ප්‍රකාශයට පත්කලේ තරඟාවලිය සඳහා සහභාගි වන බවයි.

ඉන් පසු 29 වන දා පැවති හතර වන ටෙස්ට් තරඟය අතර තුරදී ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලයේ විනිශ්චය කාර, ජෝන් හැන්සන් විසින් එම අභියාචනය විභාග කළ අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස තරඟ තීරක විසින් පනවන ලද තරඟ තහනම අවලංගු කර තරඟ මුදලින් 50% ක දඩයක් නියම කළේ අවවාදයන් ද සමගිනි. පසුව වාර්තාවන අන්දමට, එම දඩ මුදල අඩු කරන ලෙස හැන්සන් හට,කණ්ඩායම් දෙකේම නායකයන්ගේ අත්සන් සහ මයිකල් ක්ලාක්, හේඩ්න් සහ සයිමන්ඩ්ස් යන ක්‍රීඩකයන්ගේ අත්සන් සහිතව ලිපියක් යවා ඇත.

මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධව මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදී, හේඩ්න් විසින් හර්බජාන්ට "අමනෝඥ පුද්ගලයෙක්" ලෙස ඇමතීම හේතුවෙන් හර්බජාන් වෙත ඕස්ට්‍රේලියා ක්‍රිකට් ආයතනයට මුදලක් ගෙවීමට ද සිදුවිය.

මෙම සිද්ධියෙන් පසු හර්බජාන්, ශ්‍රී ලංකාව ද සහභාගි වූ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය බැංකු විසින් සංවිධානය කල තරඟාවලිය (Commonwealth Bank Series) සහභාගි වූ අතර එහිදී ඔහු කඩුලු 5ක් දවා ගත්තේ පන්දු යැවීමේ සාමාන්‍ය 39.00 ලෙස රඳවා ගනිමිනි. ඉන්දියාව සමග තිබූ අවසන් තරඟ දෙකේදීම ඕස්ට්‍රේලියා කණ්ඩායමේ මුල් කඩුලු 3, ලකුණු 24 ක් හා  32ක් වැනි අඩු ලකුණු සංඛ්‍යාවකට දැවී ගියේ ඕ‍ස්ට්‍රේලියාව බොහෝ අසීරු තත්වයකට ඇද දමමිනි. මෙම තරඟ දෙකේදී ම හර්බජන්, ඔහුගේ විරුද්ධවාදී ක්‍රීඩකයන් දෙපල වන හේඩ්න් හා සයිමන්ඩ්ස් දවාලීම සඳහා දායකත්වය ලබා දුන්නේය. සිඩ්නි හි පැවති මුල් අවසන් තරඟයේ දී පන්දු වාර 4ක් ඇතුළත මෙම ක්‍රීඩකයන් දෙදෙනා දවා ලූ අතර බ්‍රිස්බේන් හි පැවති දෙවන අවසන් තරඟයේ දී සයිමන්ඩ්ස් ව කඩුල්ල මුවා කිරීමේ වරදට හසුකර ගත් හර්බජන්, හේඩ්න් දුවද්දී දැවී යාමකට හසු කරගත්තේය. ඕස්ට්‍රේලියාව මෙම තරඟාවලිය පරාජය වූයේ 2-0 ක් ලෙස ඉන්දියාවට ජය ගෙන දෙමිනි. එම තරඟ දෙකේදී පන්දු වාර 10 බැගින් යවා 2/38 ක් හා 1/44 ක් ලෙස දක්ෂතා දැක්වීමට හර්බජාන් සමත් විය.

ඕස්ට්‍රේලියානු සංචාරයට පසු ටෙස්ට් තරඟ තුනක් සඳහා දකුණු අප්‍රිකා කණ්ඩායම ඉන්දියාවේ සංචාරයක යෙදුනි. චෙන්නායි හි පැවති පළමු ටෙස්ට් තරඟය ජය පරාජයෙන් තොරව නිමා වූ අතර එහි වැඩිම කඩුලු ලබා ගත් ක්‍රීඩකයා වූ හර්බජාන් ඉනිම් දෙක තුලදී 5/161 ක් හා 3/101ක් ලෙස දක්ෂතා දැක්වීය. අහමදාබාද් හි පැවති දෙවන ටෙස්ට් තරඟයේ දීද වැඩිම කඩුලු ලබා ගත් ක්‍රීඩකයා වූ හර්බජාන්, එහි දී 3/52 ක් හා 4/44 ක් ලෙස ඉනිම් දෙකේදී කඩුලු 7ක් දවා ගත්තේය. මෙම තරඟයේ දෙවනි ඉනිමේ දී හර්බජාන් ඉදිරිපත් කල දක්ෂතාවය නිසා විරුද්ධ පිල ලකුණු 121 කට සීමා වු අතර ඉන්දියාව ට කඩුලු 8ක ජයග්‍රහණයක් ද හිමි විය. ඔහුගේ එම දක්ෂතාවන් නිසා එම තරඟාවලියේ වීරයා ලෙස නම් කෙරුණේ ද හර්බජාන් ය.

2008 අප්‍රේල් මාසයේ පැවති ඉන්දීය ප්‍රීමියර් ලීග් තරඟාවලියට අදාලව, මුම්බායි ඉන්දියන්ස් සහ කින්ග්ස් XI පන්ජාබ් කණ්ඩායම් අතර තරඟයෙන් පසු හර්බජාන් හා ශ්‍රීශාන්ත් අතර මෙම දබරය ඇති විය. එම තරඟය අවසානයේ ජය ගත් පන්ජාබ් පිළ හා මුම්බායි පිල අතට අත දී තම සුහදතාව පල කරන අවස්ථාවේ, හර්බජන් විසින් ශ්‍රීශාන්ත්ගේ කම්මුලට පහරක් ගැසුවේය. ශ්‍රීශාන්ත් ගේ දක්ෂ පන්දු යැවීම හමුවේ මුම්බායි කණ්ඩායමට පිළිගැනීමට සිදුවූ තරඟ පරාජය ඉවසාගත නොහැකි වූ මුම්බායි නායක හර්බජාන් ඊට ප්‍රතිචාර දැක්වූයේ මේ අයුරිනි. මේ සිද්ධියට වරදකරු වූ හර්බජාන්ට එම තරඟාවලියේ ඉතිරි තරඟ සියල්ල තහනම් විය. එමෙන්ම එම වරදට දඬුවම ලෙස එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ පහක තරඟ තහනමක් පනවන ලදී. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස හර්බජාන් ට 2008 ආසියානු කුසලාන තරඟ මාලාව අහිමි විය.

ක්‍රීඩා විලාසය

හර්බජාන් යනු, ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ වේගය හා පන්දුව පතිත කිරීමේ දුර පරාසය වෙනස් කරමින් පන්දු යැවිය හැකි සටන්කාමී පන්දු යවන්නෙක් වුවද, පන්දු යැවීමේ දී ඔහු අනුගමනය කරන පැතලි ගමන් පථය දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක්විය. කඩුලු ලබාගැනීම සඳහා ඔහු ප්‍රධාන වශයෙන් යොදාගන්නා පන්දු වර්ගය, පිතිකරු විසින් අවසාන මොහොතේදී කුමන හෝ පහරක් එල්ල කළ යුතු අසීරු පන්දුවකි. ඒ මගින් බොහෝ පිතිකරුවන් ඔහුට ගොදුරු වේ. අත පැත්තෙන් කරකවා පන්දු යවන ඉරියව්වක් හර්බජාන් සතුව ඇති නිසා 1998 නොවැම්බර් මාසයේදී, ඔහුට පන්දුව දමා ගැසීමේ චෝදනාවද එල්ල විය.

වර්ෂ 2004 දෙසැම්බර් මාසයේදී බංගලාදේශය සමග චිතගොන්හි දී පැවති දෙවන ටෙස්ට් තරඟයේ දී ඔහු විසින් දූස්රා පන්දුව යැවීමේ හැකියාව වර්ධනය කර ගත් බව පසුව කතා බහට ලක්විය. කෙසේ හෝ 2005 මැයි මාසයේ දී අන්තර්ජාතික ක්‍රිකට් කවුන්සිලය විසින් ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ ඉරියව්ව නිවැරදි ඉරියව්වක් බවයි.

ලොව සියලු දඟ පන්දු යවන්නන් අතරින් වැඩිම ටෙස්ට් කඩුලු ලාභීන්ගේ ලැයිස්තුවේ, හර්බජාන් සං දෙවනි වන්නේ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රීඩක මුත්තයියා මුරලිදරන් ට පමණි. සියලු ඉන්දියානුවන් අතරින් වැඩිම ටෙස්ට් කඩුලු ලබා ගත් අය අතරින් තුන්වන ස්ථානය හිමිවන්නේ ද ඔහුටයි. ඉන්දියාව තුළ පැවති ටෙස්ට් තරඟ වලදී ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ සාමාන්‍ය 20 කට ආසන්න අගයක පවතී. ඔහු විසින් ලබා ඇති තරඟයේ වීර‍යා සම්මාන පහත්, තරඟාවලියේ වීරයා සම්මාන දෙකත් ලබාගෙන ඇත්තේද ඉන්දියාව තුළ පැවති තරඟවලදීය. ඉන්දියාවෙන් පිටතදී පවත්වන ලද තරඟවලදී ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ සාමාන්‍ය 40 කට ආසන්න වේ. ඕස්ට්‍රේලියාව හා බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම් වලට එරෙහිව ඔහු වැඩි දක්ෂතාවයක් දක්වා ඇති බව ඔහුගේ සංඛ්‍යාන දත්ත වාර්තා පිරික්සීමේ දී පැහැදිලි වේ. 2008 මැයි මස වන විට ඔහු හොඳම දක්ෂතා දක්වා තිබුණේ කොල්කතා හි ඊඩ්න් ගාර්ඩ්න් ක්‍රීඩාංගණයේදීය. මුරලිදරන් හා සසඳා බලන විට, හර්බජාන් විසින් පන්දුව කෙලින්ම කඩුල්ලේ දැවටීමෙන් හෝ කඩුල්ල මුවා කිරීමේ වරදකින් කඩුලු ලබා ගත් වාර ගණන, ලබාගෙන ඇති මුළු කඩුලු ගණනට සාපේක්ෂව 25%ක් වැනි ඉතා අඩු ප්‍රතිශතයකි. කුම්බ්ලේගේ පා දඟ පන්දුවේ අඩුව සපුරාලීමට හර්බජන්ගේ පිට දඟ පන්දුවට හැකි විය. මෙම පන්දු යවන්න් දෙදෙනාම ඉතාමත් දක්ෂ ලෙස පන්දු යැවූවද, කුම්බ්ලේ සහ හර්බජාන් දෙදෙනාම සහභාගි වන තරඟ වලදී කුම්බ්ලේ වැඩි දක්ෂතා පෙන්වා ඇති බව සංඛ්‍යාලේඛණ අනුව පෙනී යයි. කුම්බ්ලේ කණ්ඩායමේ නොමැති විට හර්බජාන් ගේ දක්ෂතාවයන් මනාව කැපී පෙණුනි.

රිකී පොන්ටින් ට එරෙහිව හර්බජාන් ඉතා අනර්ඝ ලෙස පන්දු යැවීමට සමත්කම් දක්වා ඇති අතර, ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ අවස්ථාවන් දහයක දී රිකී පොන්ටින්ගේ කඩුල්ල දවා ගැනීමට හර්බජාන් සමත්ව ඇත.

2001 වසරේ දී හර්බජාන් සහභාගී වූ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී, තුන් ඉරියව්වෙන්ම දස්කම් දක්වන ක්‍රීඩකයෙකු වීම ඔහුගේ බලාපොරොත්තුව බව ඔහු පවසා ඇත. ටෙස්ට් ක්‍රිකට් වලදී ඔහු විසින් අර්ධ ශතක කිහිපයක් වාර්තා කර ඇති අතර එම තරඟ අංශ දෙකෙන්ම ලකුණු 15 කට වැඩි සාමාන්‍යයක් රඳවා ගැනීමට ඔහු සමත් ව ඇත. කෙසේ හෝ 2003 න් ආරම්භ වූ වසර 4 ඇතුලත ඔහුගේ පිතිකරණ සාමාන්‍ය ලකුණු 20 කට ආසන්න වීමෙන්, ඔහු ඔහුගේ පිතිකරණ දක්ෂතාවය ද ප්‍රදර්ශනය කර ඇත. ඔහු අන්ඕතොඩොක්ස් (Unorthodox) ආකාරයට පන්දු ය‍වන ක්‍රීඩකයෙක් සේම පිතිකරණ කුසලතාවය සඳහා පාද චලනය කිරීම් හා තාක්ෂණයට වඩා ඔහුට වැදගත් වන්නේ ඔහුගේ අත් හා ඇස් අතර ඇති සුසංයෝගයයි. ලොව ටෙස්ට් ලකුණු 1000 කඩයිම පසුකළ ක්‍රීඩකයන් අතරින් වැඩිම ලකුණු ලබා ගැනීම දළ වේගයක් සහිත ක්‍රීඩකයන් දස දෙනාට ද ඇතුළත් වන හර්බජාන්, ඉන්දීය කණ්ඩායමට ඉතා ප්‍රයෝජනවත් පසු පෙළ පිතිකරුවෙකි. වරක් ඩෙකෑන් චාර්ජර්ස් පිළට එරෙහිව මුම්බායි ඉන්දියන්ස් පිළ නියෝජනය කරමින් පන්දු 18ක් තුළ ලකුණු 49 ක් වාර්තා කිරීම, එම තරගයේ ජයග්‍රහණයට බලපා මූලික කරුණක් විය. එමෙන්ම 2011 වසරේ පැවති එක් ටෙස්ට් තරඟයකදී හර්බජාන් විසින් පන්දු 72ක් තුළදී වේගවත් ව රැස් කළ ලකුණු 70, එම තරඟයෙහිදී ඉන්දීය පිතිකරණය ස්ථාවර කිරීමට මහත් සේ දායක විය.

සම්මාන

ටෙස්ට් ක්‍රිකට්

තරඟාවලියේ වීරයා සම්මාන
{| border=0 cellpadding=3 cellspacing=1 width=75%
|- style="background:#00f; color:#fff;"
! #
! තරඟාවලිය
! කාල වකවානුව
! දැක්වූ දක්ෂතා
|- style="background:#87cefa;"
| 1
| ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ගේ ඉන්දීය සංචාරය
| 2000–01
| ලකුණු 34 (තරඟ 3 , ඉනිම 6 ); 178.3–44–545–32 (2×කඩුලු 10; 4×කඩුලු 5)
|- style="background:#87cefa;"
| 2
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන්ගේ ඉන්දීය සංචාරය
| 2002–03
| ලකුණු 69 (තරඟ 3 , ඉනිම 4 ); 166–54–335–20 (2×කඩුලු 5); උඩපන්දු 5
|- style="background:#87cefa;"
| 3
| දකුණු අප්‍රිකානුවන්ගේ ඉන්දීය සංචාරය
| 2007–08
| ලකුණු 11 (තරඟ 3 , ඉනිම 4 ); 172.5–26–496–19 (1×කඩුලු 5); උඩපන්දු 1
|}

තරඟයේ වීරයා සම්මාන
{| border=0 cellpadding=3 cellspacing=1 width=90%
|- style="background:#00f; color:#fff;"
! #
! විරුද්ධවාදියා
! ස්ථානය
! කාල වකවානුව
! දැක්වූ දක්ෂතා
|- style="background:#87cefa;"
| 1
| ඕස්ට්‍රේලියාව
| MA චිදම්බරම් ක්‍රීඩාංගණය, චෙන්නායි
| 2000–01
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 2; 38.2–6–133–7  දෙවන ඉනිම: ලකුණු 3*; 41.5–20–84–8
|- style="background:#87cefa;"
| 2
| සිම්බාබ්වේ
| ෆෙරෝස්ෂා කොල්ටා ක්‍රීඩාංගණය, නවදිල්ලිය
| 2001–02
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 9 (2×4); 27.5–5–70–2 දෙවන ඉනිම: ලකුණු 14 (2×4, 1×6); 31–5–62–6; උඩ පන්දු 2
|- style="background:#87cefa;"
| 3
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් දූපත්
| MA චිදම්බරම් ක්‍රීඩාංගණය, චෙන්නායි
| 2002–03
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 37 (5×4, 1×6); 29–13–56–3  දෙවන ඉනිම 30–6–79–4; උඩපන්දු 1
|- style="background:#87cefa;"
| 4
| දකුණු අප්‍රිකාව
| ඊඩ්න් ගාර්ඩ්න් ක්‍රීඩාංගණය, කොල්කතා
| 2004–05
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 14 (2×4); 21.3–6–54–2; උඩ පන්දු 1   දෙවන ඉනිම: 30–3–87–7; උඩ පන්දු 1
|- style="background:#87cefa;"
| 5
| ශ්‍රී ලංකාව
| සර්දාර් පටෙල් ක්‍රීඩාංගණය, අහමදාබාද්
| 2005–06
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 8* (1×4); 22.2–3–62–7; උඩ පන්දු 1 දෙවන ඉනිම: ලකුණු 40 (4×6; 1×6); 31–7–79–3
|- style="background:#87cefa;"
| 6
| නවසීලන්තය
| සර්දාර් පටෙල් ක්‍රීඩාංගණය, අහමදාබාද්
| 2010–11
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 69 (5×4 3×6 ); 43–7–112–1;   දෙවන ඉනිම: ලකුණු 115 (11×4; 3×6);
|}

එක්දින ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරඟ

තරඟයේ වීරයා සම්මාන

{| border=0 cellpadding=3 cellspacing=1 width=90%
|- style="background:#00f; color:#fff;"
! විරුද්ධවාදියා
! ස්ථානය
! කාල වකවානුව
! තරඟ වර්ගය
! දැක්වූ දක්ෂතා
|- style="background:#87cefa;"
| 1
| දකුණු අප්‍රිකාව
| සුපර් පොර්ට් පාක්, ප්‍රිටෝරියා
| 2001–02
| ලකුණු 15 (පන්දු 14, 2×4); 10–0–27–3
|- style="background:#87cefa;"
| 2
| එංගලන්තය
| ෆෙරෝස්ෂා කොල්ටා ක්‍රීඩාංගණය, නවදිල්ලිය
| 2005–06
| ලකුණු 37 (පන්දු 46, 3×4, 1×6); 10–2–31–5
|- style="background:#87cefa;"
| 3
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| කින්රර, ක්වාලාලුම්පූර්
| 2006–07
| ලකුණු 37 (පන්දු 60, 1×4, 2×6); 8–0–35–3; උඩ පන්දු 1
|}

අවසන් තරඟ හතෙහි දැක්වූ දක්ෂතා

{| border=0 cellpadding=3 cellspacing=1 width=90%
|- style="background:#00f; color:#fff;"
! #
! විරුද්ධවාදියා
! ස්ථානය
! පැවැත්වූ දිනය
! වර්ගය
! දක්ෂතාවය
|- style="background:#87cefa;"
| 1
| එංගලන්තය
| ලෝඩ්ස් ක්‍රීඩාංගණය, ලන්ඩන්
| 2011 ජුලි මස 21
| ටෙස්ට්
| පළමු ඉනිම: ලකුණු නැත; 35–3–152–0 දෙවන ඉනිම: ලකුණු 12; 21–1–66–1
|- style="background:#87cefa;"
| 2
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| බ්‍රිජ්ටවුන්, බාර්බඩෝස්
| 2011 ජුනි සහ 28
| ටෙස්ට්
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 5; 14–3–31–1 දෙවන ඉනිම: ලකුණු 6*; 19–2–42–1
|- style="background:#87cefa;"
| 3
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| කිංග්ස්ටන්, ජැමෙයිකා
| 2011 ජුනි මස 20
| ටෙස්ට්
| පළමු ඉනිම: ලකුණු 70; 19–5–51–2 දෙවන ඉනිම: ලකුණු 5; 16–3–54–1
|- style="background:#87cefa;"
| 4
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| නෝර්ත්සවුන්ඩ්, ඇන්ටිගැවා
| 2011 ජුනි මස 11
| එක්දින ජාත්‍යන්තර
| ලකුණු 41 (පන්දු 64, 1x4, 1x6); 10–2–24–1
|- style="background:#87cefa;"
| 5
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| ක්වීන්ස් පාර්ක් ඕවල්, ට්‍රිනිඩෑඩ්
| 2011 ජුනි මස 8
| එක්දින ජාත්‍යන්තර
| 10–1–51–0; උඩ පන්දු 1
|- style="background:#87cefa;"
| 6
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| ක්වීන්ස් පාර්ක් ඕවල්, ට්‍රිනිඩෑඩ්
| 2011 ජුනි මස 6
| එක්දින ජාත්‍යන්තර
| ලකුණු 6* (පන්දු 4, 1x6); 10–0–32–3; උඩපන්දු 1
|- style="background:#87cefa;"
| 7
| බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්
| ක්වීන්ස් පාර්ක් ඕවල්, ට්‍රිනිඩෑඩ්
| 2011 ජුනි මස 4
| පන්දු වාර 20
| ලකුණු 15* (පන්දු 7, 1x4, 1x6); 4–0–25–2
|}

ටෙස්ට් කඩුලු ලබාගැනීම
පළමු කඩුල්ල: ග්‍රෙග් බ්ලෙවට් (ඕස්ට්‍රේලියාව)
50 වන කඩුල්ල: රිකී පොන්ටිං (ඕස්ට්‍රේලියාව)
100 වන කඩුල්ල: වේව්ල් හයින්ඩ්ස් (බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්)
150 වන කඩුල්ල: නාදන් ඇස්ල් (නවසීලන්තය)
200 වන කඩුල්ල: චාල්ස් කවෙන්ට්‍රි (සිම්බාබ්වේ)
250 වන කඩුල්ල: රිකී පොන්ටිං (ඕස්ට්‍රේලියාව)
300 වන කඩුල්ල: රිකී පොන්ටිං (ඕස්ට්‍රේලියාව)
350 වන කඩුල්ල: JP ඩුමිනි (දකුණු අප්‍රිකාව)
400 වන කඩුල්ල: කාර්ල්ටන් බෆ් (බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්)

හර්බජාන් සිං


Franz Wilhelm Schiertz (født 4. august 1813 i Leipzig, død 13. oktober 1887 på Balestrand i Sogn) var en tyskfødt norsk maler og arkitekt. Han var bror til genremaleren August Schiertz.

Schiertz var elev af J.C. Dahl. Det var på dennes initiativ, at Schiertz 1837 tog til Norge, hvor han udførte tegninger til Dahls Denkmale einer sehr ausgebildeten Holzbaukunst; få år efter var han
atter i Norge for på Frederik Vilhelm IV's vegne at aftegne og flytte Vang stavkirke ned til Warmbrunn i Schlesien. Fra 1851 levede Schiertz i Bergen, hvor han udfoldede en ret betydelig virksomhed som arkitekt (rådhuset, fængsel med mere). Man har adskillige landskaber og søstykker fra hans hånd.

Kilder

Arkitekter fra Norge
Tegnere fra Norge
Marinemalere
Landskabsmalere
Malere fra Norge
Nordmænd i 1800-tallet
Personer fra Leipzig

Franz Wilhelm Schiertz


Osteospermum , is a genus of flowering plants belonging to the Calenduleae, one of the smaller tribes of the sunflower/daisy family Asteraceae. They are known as the daisybushes or African daisies. Its species have been given several common names, including African daisy, South African daisy, Cape daisy and blue-eyed daisy.

Description

Their alternate (rarely opposite) leaves are green, but some variegated forms exist. The leaf form is lanceolate. The leaf margin is entire, but hardy types are toothed.

The daisy-like composite flower consists of disc florets and ray florets, growing singly at the end of branches or sometimes in inflorescences of terminal corymbose cymes. The disc florets are pseudo-bisexual and come in several colors such as blue, yellow and purple. The hardy types usually show a dark blue center in the disc until the yellow pollen is shed. The ray florets are female and are found diverse colors such as white, cream, pink, purple, mauve to yellow. Some cultivars have "spooned" petals such as "Pink Whirls". Many species flower a second time late summer, stimulated by the cooler night temperatures. Hardy types show profuse flowering in the spring, but they do not get a second flush of flowers.

Taxonomy
The genus Osteospermum was named by Carl Linnaeus in 1753. The scientific name is derived from the Greek osteon (bone) and Latin spermum (seed). Plants of the World Online and the South African National Biodiversity Institute accept a broad definition of the genus, which is a sister taxon to Dimorphotheca. Other authorities treat its generic synonyms (Chrysanthemoides, Oligocarpus, etc.) as separate genera.

Species
74 species are accepted:
 Osteospermum acanthospermum
 Osteospermum aciphyllum
 Osteospermum afromontanum
 Osteospermum amplectens
 Osteospermum angolense
 Osteospermum apterum
 Osteospermum armatum
 Osteospermum asperulum
 Osteospermum attenuatum
 Osteospermum auriculatum
 Osteospermum australe
 Osteospermum bidens
 Osteospermum bolusii
 Osteospermum breviradiatum  — Lemoenboegoe
 Osteospermum burttianum
 Osteospermum calcicola
 Osteospermum calendulaceum  — Stinking Roger
 Osteospermum ciliatum
 Osteospermum connatum
 Osteospermum corymbosum
 Osteospermum crassifolium
 Osteospermum dentatum
 Osteospermum elsieae
 Osteospermum grandidentatum  — Yellow trailing daisy
 Osteospermum grandiflorum
 Osteospermum hafstroemii
 Osteospermum herbaceum
 Osteospermum hirsutum
 Osteospermum hispidum
 Osteospermum hyoseroides
 Osteospermum ilicifolium
 Osteospermum imbricatum
 Osteospermum incanum
 Osteospermum junceum
 Osteospermum karrooicum
 Osteospermum lanceolatum
 Osteospermum leptolobum
 Osteospermum microcarpum
 Osteospermum microphyllum
 Osteospermum moniliferum
 Osteospermum monocephalum
 Osteospermum monstrosum
 Osteospermum montanum
 Osteospermum muricatum
 Osteospermum namibense
 Osteospermum nervosum
 Osteospermum nordenstamii
 Osteospermum norlindhianum
 Osteospermum nyikense
 Osteospermum oppositifolium
 Osteospermum pinnatilobatum
 Osteospermum pinnatum
 Osteospermum polycephalum
 Osteospermum polygaloides
 Osteospermum potbergense
 Osteospermum pterigoideum
 Osteospermum pyrifolium
 Osteospermum rigidum
 Osteospermum rosulatum
 Osteospermum rotundifolium
 Osteospermum sanctae-helenae
 Osteospermum scariosum
 Osteospermum sinuatum
 Osteospermum spathulatum
 Osteospermum spinescens
 Osteospermum spinigerum
 Osteospermum spinosum
 Osteospermum striatum
 Osteospermum subulatum
 Osteospermum thodei
 Osteospermum tomentosum
 Osteospermum triquetrum
 Osteospermum vaillantii
 Osteospermum volkensii

Formerly placed here
 Dimorphotheca ecklonis — Cape marguerite, blue-and-white daisybush (synonym Osteospermum ecklonis )
 Dimorphotheca fruticosa — Trailing African daisy, shrubby daisybush (synonym Osteospermum fruticosum )
 Dimorphotheca jucunda  — South African daisy (synonym Osteospermum jucundum )

Distribution
There are about 70 species native to southern and eastern Africa and the Arabian peninsula.

Cultivation
Osteospermum are popular in cultivation, where they are frequently used in summer bedding schemes in parks and gardens. Numerous hybrids and cultivars have been grown with a wide range of tropical colors. Yellow cultivars tend to have a yellow center (sometimes off-white).

Plants prefer a warm and sunny position and rich soil, although they tolerate poor soil, salt or drought well. Modern cultivars flower continuously when watered and fertilised well, and dead-heading is not necessary, because they do not set seed easily.
If planted in a container, soil should be prevented from drying out completely. If they do, the plants will go into "sleep mode" and survive the period of drought, but they will abort their flower buds and not easily come back into flower. Moreover, roots are relatively susceptible to rotting if watered too profusely after the dry period.

Cultivars
Most widely sold cultivars are grown as annuals, are mainly hybrids of O. jucundum, O. ecklonis and O. grandiflorum and can be hardy to -2 °C (30 °F). If hardy, they can be grown as perennials or as shrubs.

Cultivars (those marked  have gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit):

'Acapulco'
'African Queen'
'Apricot'
'Biera'
'Big Pink'
'Blackthorn Seedling'
'Bodegas Pink'
'Buttermilk'
'Chris Brickell'
'Duet'
'Giles Gilbey'
'Hopleys'
'Ice White'
'Langtrees
'Lady Leitrim'
'Lilac Spoon'
'Marbella'
'Merriments Joy'
'Nairobi Purple'
O. jucundum
'Passion Mix'
'Pink'
'Pink Beauty'
'Pink Whirls'
'Silver Sparkler'
'Soprano'
'Starshine'
'Springstar Gemma'
'Sunkist'
'Weetwood'
'White Pim'
'White Spoon'
'White Whirls'
'Whirlygig'

Image gallery

References

Further reading
 Bussmann, R. W., et al. (2006). Plant use of the Maasai of Sekenani Valley, Maasai Mara, Kenya. J Ethnobiol Ethnomed 2 22.
 Nordenstam, B., and Bremer, Kare (editor). "Tribe Calenduleae" in: Asteraceae: Cladistics and Classification. Portland, Oregon: Timber Press, 1994. . Pp. 365–376.

External links
  A phylogenetic study of the Calenduleae - Bertil Nordenstam and Ida Trift
  Osteospermum.com - a website with much information and many photographs
  Sunadora Osteospermums

Calenduleae
Asteraceae genera
Taxa named by Carl Linnaeus

Osteospermum


جرح الزمن، مسلسل اجتماعي درامي كويتي من إنتاج تلفزيون الكويت عرض لأول مرة في 16 نوفمبر 2001 – 1 رمضان 1422 هـ وهو من بطولة حياة الفهد وإخراج المخرج السعودي عامر الحمود.

طاقم التمثيل

مراجع

مسلسلات عبير الجندي
مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 2001
مسلسلات رمضان 1422 هـ

جرح الزمن (مسلسل)


මේරි පාකර් ෆොලේට් (1868-1933) යනු ඇමරිකානු ජාතික කළමනාකරණ උපදේශකවරියක් මෙන්ම සමාජ සේවිකාවකි.  එමෙන්ම සංවිධානික චර්යාව (Organizational Behavior) සහ  සංවිධානික සිද්ධාන්ත (Organizational Theory) පිලිබඳ පුරෝගාමී දේශකවරියකි.

1868 උපත්
1933 මරණ

මේරි පාකර් ෆොලේට්


José Antonio Maravall Casesnoves (12 de Junho de 1911, Játiva – 19 de Dezembro de 1986, Madrid) foi um historiador e ensaísta espanhol associado ao movimento Geração de '36 . Foi uma das figuras centrais na História das Ideias na Espanha da segunda metade do século XX.

Biografia
Maravall estudou Filosofia e Direito na Universidade de Múrcia, onde completou sua graduação final em Ciência Política e Economia na Universidade Central, e teve como professor Jose Ortega y Gasset. É importante destacar que seu pai, engenheiro de profissão, havia sido prefeito de Játiva e posteriormente decidiu se mudar com a família para Madrid para dar a José Antonio e seus irmãos Héctor e Darío Maravall a melhor formação universitária possível. Em junho de 1931 foi nomeado delegado da Junta de Missões Pedagógicas.

Seguiu a carreira docente em universidades da Espanha e no exterior, além de ter atuado fortemente no campo cultural. Foi chefe de departamento na Universidade de La Laguna e na Universidade Complutense de Madrid. Também se tornou membro da Real Academia de la Historia e presidente da Asociación Española de Ciencias Históricas.

Na Espanha franquista, Maravall evitou alguns dos tópicos politicamente mais sensíveis em sua obra. Escreveu poesia durante este período e fundou a revista literária Nueva Revista ("Nova Revista") junto com José Antonio Muñoz Rojas e Leopoldo Panero. Foi diretor do Colégio da Espanha em Paris entre 1949 e 1954.

A obra de Maravall sobre a História da Espanha é fundamental, sendo ele considerado uma das principais autoridades no Antigo Regime no país. Em 1987 recebeu o Premio Nacional de Ensayo do Ministério da Cultura espanhol. A Universidade de Toulouse lhe concedeu o título de doutor honoris causa em reconhecimento ao seu trabalho.

Seu filho, José María Maravall, foi ministro da Educação no primeiro governo de Felipe González na Espanha, em 1982.

Obras

 El humanismo de las armas en Don Quijote (1948).
 El concepto de España en la Edad Media (1954), Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, 1997 ISBN 978-84-259-0650-3.
 La historia y el presente (1955)
 Teoría del saber histórico (1958), Biblioteca Nueva, 2008, ISBN 978-84-974-2-717-3.
 Ortega en nuestra situación (1959).
 Menéndez Pidal y la historia del pensamiento (1960).
 Velázquez y el espíritu de la modernidad (1960), Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, 1999 ISBN 978-84-259-1084-5.
 Carlos V y el pensamiento político del Renacimiento (1960), Boletín Oficial del Estado, 1999 ISBN 978-84-340-1123-6.
 Las Comunidades de Castilla. Una primera revolución moderna (1963), Ediciones Altaya, 1998 ISBN 978-84-487-0901-3.
 El mundo social de "La Celestina" (1964), Gredos, 1986 ISBN 978-84-249-0268-1.
 Antiguos y modernos. La idea de progreso en el desarrollo inicial de una sociedad (1966), Alianza Editorial, 1998 ISBN 978-84-206-2917-9.
 Estado Moderno y mentalidad social: siglos XV al XVII, Madrid, Revista de Occidente, 1972.
 La oposición política bajo los Austrias (1972).
 Teatro y literatura en la sociedad barroca (1972), Crítica, 1990 ISBN 978-84-7423-434-3.
 La cultura del Barroco. Análisis de una estructura histórica (1975), Ariel, 2002 ISBN 978-84-344-8339-2.
 Traduzido para o português por Silvana Garcia como A cultura do Barroco: análise de uma estrutura histórica, São Paulo: EDUSP, 1997 ISBN 978-85-314-0414-6.
 Utopía y contrautopía en "El Quijote" (1976), Visor Libros, 2006 ISBN 978-84-7522-793-1.
 Poder, honor y élites en el siglo XVII (1979), Siglo XXI de España Editores, 1989 ISBN 978-84-323-0365-4.
 Utopía y reformismo en la España de los Austrias (1982).
 Estudios de Historia del pensamiento español. Edad Media (Agencia Española de Cooperación Internacional, 1983), ISBN 978-84-7232-313-1, artigos.
 Estudios de Historia del pensamiento español. La época del Renacimiento (Agencia Española de Cooperación Internacional, 1984), ISBN 978-84-7232-329-2, artigos.
 Estudios de Historia del pensamiento español. El siglo del Barroco (Agencia Española de Cooperación Internacional, 1984), ISBN 978-84-7232-335-3, artigos.
 La literatura picaresca desde la historia social (Taurus, 1986), ISBN 978-84-306-1265-9.
 El mundo social de La Celestina, Madrid, Gredos, 1986.
 Poder, honor y élites en el siglo XVII , Madrid, Siglo XXI, 1989.
 Estudios de Historia del pensamiento español. Siglo XVIII (Mondadori, 1991), artigos.
 Teoría del Estado en España en el siglo XVII, Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, 1997 ISBN 978-84-259-1020-3.
 Escritos de historia militar, Ministerio de Defensa. Centro de Publicaciones, 2007 ISBN 978-84-923067-6-3.

Referências

Links Externos

 Artigos na Dialnet por Maravall

Alunos da Universidade Complutense de Madrid
Mortos em 1986
Nascidos em 1911

José Antonio Maravall


Bakırköyspor, İstanbul'un Bakırköy ilçesinde kurulmuş bir spor kulübüdür. Futbol ve basketbol başta olmak üzere çeşitli branşlarda hizmet vermektedir. Futbol takımı 1990-93 yılları arası Süper Lig'de mücadele etmiştir. Maçlarını uzun yıllar Florya'daki 8.000 kişilik Şenlikköy Stadı'nda oynamıştır. İstanbul Süper Amatör Ligde şampiyon ilan edilen Bakırköyspor 2022-2023 sezonu itibarıyla İstanbul Süper Amatör Lig'de mücadele etmektedir.

Tarihçe

Kuruluş
1949 yılında İstanbul ilinin Bakırköy ilçesinde kuruldu. 1984 yılına kadar 35 sezon amatör olarak mücadele etti.

Profesyonelliğe Geçiş ve Şampiyonluklar
1984 yılında 3. seviye lig olan 3. Futbol Liginin kurulmasıyla bu ligde mücadele etmeye başladı ve profesyonel liglere adım attı. İlk sezonunda grubunda Şampiyon olarak o zaman ismi 2. Futbol Ligi olan 1. Lige yükseldi. 1985-90 yılları arası 5 sezon bu ligde mücadele eden takım, 1989-90 sezonunda Erdem Tuğal yönetiminde 2. Futbol Liginde Şampiyon olarak şimdiki ismi Süper Lig olan 1. Futbol Ligine yükseldi.

Süper Lig Dönemi
Ligde ilk sezonu olan 1990-1991 sezonunun ilk maçında MKE Ankaragücü'nü 7-1 mağlup etmiştir. Aynı sezon Gaziantepspor'u da 7-2 yenen Bakırköy 1. Futbol Ligindeki ilk sezonunu 6. sırada tamamladı.

3 Haziran 1990'da Jarosław Araszkiewicz ve Piotr Nowak, Bakırköyspor'a transfer olurken menajerleri tarafından şampiyon takıma geldikleri yönünde bilgilendirilmiş ve teklifi kabul edip İstanbul'a gelmişlerdi. Ancak o şampiyonun 2. Lig'in şampiyonu Bakırköyspor olmasına rağmen iki futbolcu da sözleşmelerini imzalamışlardı. Bakırköyspor'un Süper Lig'de oynadığı sezonlarda lig, 16 takımdan oluşuyordu. Ligi; 1991-1992 sezonunda 11. olan kulüp, 1992-1993 sezonunu 14. olarak bitirmiş ve küme düşmüştür.

1. Lig Dönemi
1993-2001 yılları arası 8 sezon o zamanki ismi 2. Futbol Ligi olan ve 50 takım 5 grupla kademe-klasman grupları şeklinde oynanan 1. Ligde mücadele etti. İlk sezonu olan 1993-94 sezonunda kademe grubunu 2. bitirerek yükselme grubuna yükseldi. Grubu 4. bitirerek tekrar 1. Futbol Ligine yükselmek için Play Off oynamaya hak kazansa da Play Off Çeyrek Final maçında İstanbulspor'a 2-1 yenilerek bu şansı değerlendiremedi. Diğer yıllarda sezonu orta sıralarda bitiren takım, 2000-01 sezonunda grubunu sonuncu tamamlayarak 3. Lige düştü.

3. Lig Dönemi
2001-2007 yılları arası 6 sezon 3. Ligde mücadele eden Bakırköyspor, 2006-07 sezonunda 3. Lig 4. grupta sonlara doğru Anadolu Üsküdar 1908 takımını 7-0 yenerek büyük sükse yapmasına rağmen 29. maçında deplasmanda Alibeyköyspor'a 3-1 yenilerek Amatör Lig'e düştü.

Amatör Yıllar
3. Ligden düştükten sonra 2007-08 sezonunda İstanbul Süper Amatör Ligde Grubunda Şampiyon olarak 3. Lige Terfi maçlarına katılmaya hak kazandı. Çeyrek final maçında Manisa Belediyespor'u 2-1 ile geçti fakat yarı final maçında Menemen Belediyespor'a penaltılarla elenerek 3. Lige yükselemedi.

2008-09 sezonunda da İstanbul SAL'da başarılı olarak 3. Lige Terfi maçlarına katılmaya hak kazandı. Çeyrek final maçında Erdek Belediyespor'u 3-0 hükmen geçti fakat yarı final maçında Hendek Gençlikspor'a elenerek 3. Lige yükselemedi.

2007 yılından bu yana İstanbul Süper Amatör Ligde mücadele eden Bakırköyspor 2019-2020 sezonunda İstanbul Süper Amatör Lig 1. Grubu lider bitirmesine rağmen oynadığı Süper Amatör Lig a klasman grubunda oynadığı eleme turu covid-19 sebebiyle yarıda kalmış ilerleyen günlerde pandemi süreci sonrası Federasyonun vermiş olduğu kararla şampiyonluğu tescil edilerek Bölgesel Amatör Lig'de oynamaya hak kazanmıştır. Bakırköyspor 2020-2021 sezonu itibarıyla Bölgesel Amatör Lig'de mücadele etmektedir.

Başarıları

 1. Lig

Şampiyonluk (1): 1989-90

Play Off Çeyrek Final (1): 1993-94

 3. Futbol Ligi

Şampiyon (1): 1984-85

 Türkiye Kupası

Çeyrek final (2): 1988-89, 1990-91

 İstanbul Süper Amatör

Şampiyon (2): 2007-08, 2019-2020

Lig mücadeleleri

 Süper Lig: 3 Sezon

1990-1993

 1. Lig: 13 Sezon

1985-1990, 1993-2001

 2. Lig: 1 Sezon

1984-1985

 3. Lig: 6 Sezon

2001-2007

 Bölgesel Amatör Lig:1 Sezon

2020-2022

 Amatör Lig: 49 Sezon

1949-1984, 2007-2020, 2022-

Geçmiş Yılların Puan Durumu

Basketbol Takımı
Bakırköyspor basketbol takımı, 1993-94 sezonunda Basketbol Süper Ligi'nde mücadele etmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TFF Profili
 TFF İstanbul Profili

İstanbul'daki futbol kulüpleri
İstanbul'daki spor kulüpleri
Türkiye'deki basketbol takımları
Çok takımlı spor kulüpleri
Bakırköy'de spor
1949'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
1949'da kurulan futbol kulüpleri

Bakırköyspor


قرطاج محمد علي أحد أحياء مدينة قرطاج، يقع غرب قرطاج درمش.

ولاية تونس

قرطاج محمد علي


Zur Übersichtsseite

Siehe auch

 Unicodeblock Vereinheitlichte CJK-Ideogramme, Erweiterung A/3400 bis 3FFF

CJK
CJK-Ideogramme Erweiterung A/4000

Unicodeblock Vereinheitlichte CJK-Ideogramme, Erweiterung A/4000 bis 4DBF


كيه إتش تي إم إل  هو محرك تصميم لغة رقم النص الفائق HTML المطور من قبل مشروع كي دي إي KDE، وهو المحرك المستخدم من قبل متصفح الوب كنكرر والنسخة المعدلة منه وب كيت المستخدم في متصفح سافاري من أبل. KHTML مجاني ويُنشر تحت رخصة جنو العمومية الصغرى. يحتوي KHTML على دعم جيد لمعايير الوب، إذ أنه مبني على إطار عمل كيه بارت KPart ومكتوب بلغة سي++.

KHTML يعتبر أسرع من محرك جيكو، والذي يعتبر منافسه مفتوح المصدر الأول والمستخم في متصفحات فيرفكس وغيرهم. وعلى الرغم من هذا وبسبب كونه أقل انتشاراً، العديد من مواقع الإنترنت فشلت في دعم KHTML. جيميل Gmail كمثال، يعمل فقط في حالة إذا أبلغ عن نفسه للموقع أنه فيرفكس.

مراجع

برمجيات 1999
برمجيات حرة بلغة سي++
كدي
محركات تصميم حرة

كيه إتش تي إم إل


Cakarta, Endonezya'nın başkenti ve en büyük şehridir. Cava Adası'nın kuzeybatısında 661,52 km² alana kurulu olup, nüfusu 8.490.000'dir. Cakarta ülkenin ekonomik, kültürel ve siyasi merkezidir. Endonezya ve Güneydoğu Asya'nın en kalabalık şehri olmakla birlikte dünyanın da on ikinci en büyük şehridir. Cakarta ismi Sanskritçe bir kelime olan "Cayakarta"'dan gelmekte olup "muzafferiyet" veya "zafer" anlamlarına gelir.

Dördüncü yüzyılda kurulduktan sonra şehir Sunda krallığının önemli bir ticaret limanı haline geldi. Hollanda Hindistanı kolonisinin de başkentliğini yaptı. II. Dünya Savaşı'ndan sonra Endonezya'nın bağımsızlığını ilan etmesiyle ülkenin başkenti oldu. Önceki isimleri sırasıyla Sunda Kelapa (397–1527), Jayakarta (1527–1619), Batavia (1619–1942) ve Djakarta (1942–1972) şeklindedir.

National Monument (Monas) ve İstiklâl Camii şehrin simgesi olan yapılardır. Şehir ASEAN Sekreterliği'ne de ev sahipliği yapmaktadır. Soekarno-Hatta Uluslararası Havalimanı, Halim Perdanakusuma Uluslararası Havalimanı ve Tanjung Priok limanı Cakarta'nın önemli ulaşım merkezleridir.

Tarihi

Sömürgeden Önceki Dönem

Bu alana ve modern Cakarta'nın çevresine 4. yüzyılda ortaya çıkan Sunda insanlarının yaşadığı Tarumanagara Krallığı hakimdi. Tarumanagara Endonezya'daki en eski Hindu krallıklarından biriydi. Tarumanagara krallığının giderek zayıflamasıyla birlikte onun topraklarında ve Cakarta'yı da kapsayan alanda yeni bir krallık olarak Sunda Krallığı ön plana çıktı. Bu krallıkla beraber 7. yüzyıldan 13. yüzyılın başlarına kadar Sunda Limanı'nı egemenliği altına alan Srivijaya Deniz İmparatorluğu da ön planda idi. 1200 yılı dolaylarında yazılı olan Çin kaynağı, Chu-fan-chi'ye göre Srivijaya İmparatorluğu Sumatra, Malay Yarımadası ve Batı Java (Sunda) topraklarında 13. yüzyılın başlarına kadar hüküm sürmüştür. Kaynak raporlarında Sunda Limanı'ndan gelen biberlerin Sunda'daki en kaliteli biber olduğu yönündedir. O dönemde yaşayan insanlar tarım alanlarında ve ahşap kazıklarla evler inşa ettikleri biliniyor. Bununla beraber eski Tarumanagara Krallığının başkenti olan Sunda Pura'ya, Sunda Krallığı döneminde o dönemin büyük limanlarından olan Sunda Kelapa limanını inşa etmişlerdir.

İlk Avrupa filosu, 1513'te Portekizlerin yeni bir baharat yolu arayışı yüzünden Malakka'dan gelen gemilerdi. Bu ilk karşılaşmadan sonra Sunda Krallığı bölgede yükselen güç olmaya başlayan Demak Sultanlığı için 1522 yılında Portekizliler ile ittifak kurup Portekizlilerin Sunda'da bir liman kurmalarına göz yummuştur. Bu antlaşma ile birlikte 1527 yılında Portekizlilere ait olan Fatahillah Savaş Gemisine, Demaklı bir Cava generali saldırdı ve Sunda Kelapa'yı fethetti. Bu taarruzla beraber Portekiz gücü Endonezya'dan çekilmiştir. Bundan sonra Sunda Kelapa, Jayakarta adını aldı ve Banten Sultanlığı Beyliğinin altında Güneydoğu Asya'nın ticaret merkezi oldu.

Prens Jayawikarta'nın ilişkileri sayesinde 1596 yılında Hollanda gemileri Banten Sultanlığının egemenliğinde olan Jayakarta'ya geldi. Hollandalılardan sonra 1602 yılında Sir James Lancaster komutasındaki İngiliz Doğu Hindistan Şirketi'nin ilk Aceh yolculuğuna ve Bantende bir ticaret sitesinin kurulmasına izin verildi. Kurulan ticaret sitesi 1682 yılına kadar İngilizlerin Endonezya'daki ticaret merkezi haline geldi.

Koloni Dönemi
[[Dosya:Chinese South Sea.jpg|küçükresim|upright=0.91|1906 yılında yayınlanmış olan ''Justhus Perthes See Atlasdan "Hinterindische und Chinesische Gewässer" haritasında Batavia.]]Zamanla Prens Jayawikarta ile Hollonda arasında ilişkiler kötüleşti ve Jayawikarta'nın askerleri Hollanda kalelerine saldırdı. Bu saldırılara İngilizler de destek verdi fakat Hollandalılar, Prensi ve İngilizleri savaşta yendi. Savaşın kazanılmasında ise kısmen de olsa zamanında yetişen komutan J.P. Coen ön plandaydı. Onun gelişiyle Hollandalılar İngiliz kalelerini yakıp yıktılar ve İngilizleri kendi gemilerinden geri çekilmek zorunda bıraktılar. Birleşmiş Hollanda güçleri savaşı kazandı ve şehri yeniden adlandırarak adını Batavia olarak koydular. Hollanda'nın kurmuş olduğu koloni başkenti, Endonezya ve özellikle Çinli göçmenler için ticari bir fırsat oldu. Bir anda oluşan yüksek nüfus artışı şehirde yük oluşturdu. Sömürge hükûmeti tehcir yoluyla Çin göçünü kısıtlamaya çalışınca gerginlik arttı. Gerginliğin sonucunda 1740 yılında patlak veren bir isyan neticesinde Hollandalılar ve Endonezya yerlileri 5.000 Çinli'yi katletti. Olayların ilerleyen yıllarda da ilerlemesi üzerine Çinliler şehir duvarlarının dışına, Glodok'a taşındılar. 1835 ve 1870 yıllarında yaşanan salgınlarda birçok kişi limanı terk etti ve şehir güneye doğru genişletildi. Bu olaylar eşliğinde şimdiki Merdeka Meydanı'nın bulunduğu alanda 1818 yılında Koningsplein inşa edildi, 1913 yılında Menteng konut parkı inşasına başlandı ve son Kebayoran Baru adında Hollanda inşaat yerleşim bölgesi inşa edildi. Bu gibi gelişmelerle birlikte 1930'larda Batavia'da 37.067'si Avrupalı olmak üzere 500.000'den fazla insan yaşamaktaydı.

2. Dünya Savaşı'ndan sonra 1946 yılında bağımsızlığını kazanan Endonezya'da Endonezyalı milliyetçiler tarafından Batavia şehrinin ismi "Jakarta" (Jayakarta'nın kısaltılmışı) olarak değiştirildi.

 Kardeş şehirler
 Pekin Çin
  Berlin Almanya
  İstanbul Türkiye
  Cidde Suudi Arabistan
  Los Angeles Amerika Birleşik Devletleri
  Yeni Güney Galler Avustralya
  Paris Fransa
  Rotterdam  Hollanda
  Seul Güney Kore
  Tokyo Japonya
  Manchester Birleşik Krallık
  New Mumbai''' Hindistan

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kıyı şehirleri
Başkent bölgeleri

Cakarta


NGC 133 este un roi deschis situat în constelația Cassiopeia. A fost descoperit în 4 februarie 1865 de către Heinrich d'Arrest.

Note

Vezi și
 NGC 132
 NGC 134

Legături externe
 NGC 133 pe WikiSky
 NGC 133 pe spider.seds.org

Roiuri deschise
Obiecte NGC
Constelația Cassiopeia
Obiecte astronomice descoperite în 1865
Obiecte astronomice descoperite de Heinrich d'Arrest
Obiecte Col

NGC 133


An Taeniophyllum norfolkianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni D.L.Jones, B.Gray ngan Mark Alwin Clements. An Taeniophyllum norfolkianum in nahilalakip ha genus nga Taeniophyllum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Norfolk I.. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Taeniophyllum

Taeniophyllum norfolkianum


İterbiyum (Yb), sembolü ile bilinen, elektron dizilişlerinde f orbitalinde elektron barındıran kimyasal bir element. Bu element grup 3 elementlerine ve 6. periyot elementlerine ait olan bir lantanittir.

İterbiyum paslanmaz çeliğin dayanıklılığını, tanecik inceliğini ve diğer mekanik özelliklerini iyileştirmede, metalürji ve kimya alanlarındaki deneylerde kullanılır .

Lantanitler
Elementler
Bilgi kutusu bulunmayan kimyasal maddeler

İterbiyum


Bob and Ray were an American comedy duo whose career spanned five decades, composed of comedians Bob Elliott (1923–2016) and Ray Goulding (1922–1990). The duo's format was typically to satirize the medium in which they were performing, such as conducting radio or television interviews, with off-the-wall dialogue presented in a generally deadpan style as though it were a serious broadcast.

Radio
Elliott and Goulding began as radio announcers (Elliott a disc jockey and Goulding a newscaster) in Boston with their own separate programs on station WHDH, and each would visit with the other while on the air. Their informal banter was so appealing that WHDH would call on them, as a team, to fill in when Red Sox baseball broadcasts were rained out. Elliott and Goulding (not yet known as Bob and Ray) would improvise comedy routines all afternoon, and joke around with studio musicians.

Elliott and Goulding's brand of humor caught on, and WHDH gave them their own weekday show in 1946. Matinee with Bob and Ray was originally a 15-minute show, soon expanding to half an hour. (When explaining why Bob was billed first, Goulding claimed that it was because Matinee with Bob and Ray sounded better than Matinob with Ray and Bob.)  Their trademark sign-off was "This is Ray Goulding reminding you to write if you get work"; "Bob Elliott reminding you to hang by your thumbs."

Matinee with Bob and Ray
Matinee with Bob and Ray was broadcast Monday through Saturday on WHDH. The weekday half-hours were broadcast live; the Saturday shows were usually 25 minutes long and were sometimes recorded in advance. Staff musicians Ken Wilson (organ) and Bill Green (piano) opened each show with a sprightly rendition of "Collegiate".

Fans who are familiar with Bob and Ray's later routines, which were carefully scripted and timed, might be surprised by surviving episodes of Matinee with Bob and Ray. These shows were completely impromptu and always irreverent, demonstrating how very alert and quick-witted Bob and Ray were. They would follow any comic thread for a few minutes, and then just as suddenly abandon it to move on to another topic. If Ray happened to mention a distant city, Bob would solemnly introduce a travelogue and the pair would narrate a mock documentary. A chance remark about a labor-saving device would bring home-economics expert Mary Margaret McGoon (Ray) to the microphone, offering an unlikely recipe or promoting a useless appliance. If an idea ran out of steam, Bob and Ray's cowboy entertainer Tex Blaisdell (voiced by Bob in a laconic drawl) came out of nowhere to plug his latest personal appearance in some tenth-rate theater. Almost all of the incidental characters passing through the studio were named Sturdley, which became a buzzword of the series.

A regular feature of Matinee with Bob and Ray was a soap opera parody, "The Life and Loves of Linda Lovely". Ray would portray Linda, using a soft, breathy falsetto, with Bob portraying her beloved David in a halting, deliberate baritone. Neither Bob nor Ray knew what each story would involve, so each would cue the other and bat the dialogue back and forth as each situation got out of hand. A 1948 broadcast had Linda suddenly interrupting the story to take an urgent phone call, only to have David counter this turn of events by taking his own call; then Linda announced someone at the door and took a third phone call, which David accepted while Linda greeted the guest at the door and took a fourth phone call.

When the show took time out for a recorded commercial, the team would continue in the same vein. A testimonial by actor Basil Rathbone would be followed by Bob and Ray adopting British accents and outlining a mystery. A commercial for a toy dealer would result in Bob immediately introducing a children's story as told by "Uncle Ray". Beginning in October 1948 they satirized a regularly scheduled singing commercial for Mission Bell Wines, which called for an announcer to read the ad copy live between the opening chorus and the closing jingle. Bob and Ray took any number of liberties, singing the copy drunkenly or punctuating the written copy with sarcastic remarks.

Musicians Wilson and Green performed two selections during each show. Bob and Ray often dragged them into the action, with comments about their clothes, their vacation plans, their musicianship, or their work ethic (Ray: "I don't care if you two have Petrillo behind you, you always come in here thinking you own the place."). One episode had Bob and Ray commenting on a Wilson-Green duet and then discussing the many success stories of the Wilson and Green School of Music. These were all voiced by Bob and Ray, all awful musicians, and all named Sturdley.

Although Matinee with Bob and Ray did not have a studio audience, local residents (often high-school and college students) dropped by the studio daily to watch Bob and Ray. The team's wilder flights of fancy would elicit laughter off-mike.

Other radio projects
Matinee with Bob and Ray became a favorite with listeners in New England, which brought Elliott and Goulding to the attention of NBC in New York. They continued on the air for over four decades on the NBC, CBS, and Mutual networks, and on New York City stations WINS, WOR, and WHN. From 1973 to 1976, they were the afternoon drive hosts on WOR, doing a four-hour show. In their last incarnation, they were heard on National Public Radio, ending in 1987.

They were regulars on NBC's Monitor, often on standby to go on the air at short notice if the program's planned segments developed problems, and they were also heard in a surprising variety of formats and time slots, from a 15-minute series in mid-afternoon to their hourlong show aired weeknights just before midnight in 1954–55. During that same period, they did an audience-participation game show, Pick and Play with Bob and Ray, which was short-lived. It came at a time when network pages filled seats for radio-TV shows by giving tickets to anyone in the street, and on Pick and Play the two comics were occasionally booed by audience members unfamiliar with the Bob and Ray comedy style.

Some of their radio episodes were released on recordings, and others were adapted into graphic story form for publication in MAD magazine. Their earlier shows were mostly ad-libbed, but later programs relied more heavily on scripts. While Bob and Ray created and improvised much of their material, they did accept sketches from writers. The first was Boston broadcaster Jack Beauvais, who had performed as a singer for WEEI in Boston during the 1930s and also worked for some of the big bands in the 1940s and 1950s. The pioneering radio humorist Raymond Knight was a fan, and submitted ideas and sketches. (Bob Elliott later married Knight's widow.)

The most prolific freelance author was Tom Koch (pronounced "Cook"). In 1955 he was a staff writer for Monitor, and he sent Elliott and Goulding 10 bits. "They bought eight," recalled Koch, "so I sent them 10 more and they never did reject another one." Koch always submitted his work by interoffice or postal mail, and although Elliott and Goulding spoke with him in person occasionally, the working relationship was remote: "The check would come and that would be it." Koch captured the Bob and Ray style so well that the team would recite from his scripts verbatim. Koch remained with Elliott and Goulding, off and on, for three decades.

Characters and spoofs

Characters
Elliott and Goulding lent their voices to a variety of recurring characters and countless one-shots, creating a multilayered world that parodied the real-life world of radio broadcasting.  Elliott and Goulding played "Bob" and "Ray," the hosts of an ostensibly serious radio program. Their "staff" (all voiced by Elliott and Goulding) was a comic menagerie of reporters, book reviewers, actors, and all other manner of radio personalities, all of whom interacted with "Bob" and "Ray," as well as with each other.  Almost all of these characters had picturesque names, as in one sketch where Bob introduced Ray as one Maitland Q. Montmorency. The guest replied, "My name is John W. Norvis. I have terrible handwriting."

Recurring characters played by Bob Elliott included:
 Wally Ballou, an inept news reporter, man-on-the-street interviewer, "and winner of 16 diction awards," whose opening transmission almost invariably begins with an "up-cut" with him starting early, before his microphone was live, as in "–ly Ballou here". In one of his broadcasts, he was discovered to have started early on purpose and was chewed out by the location engineer (Ray) for making it look as though the mistake was his.
 Snappy sportscaster Biff Burns ("So until next time, this is Biff Burns saying until next time, this is Biff Burns saying goodnight.")
 Johnny Braddock, another sportscaster, but with an obnoxious streak.
 Tex Blaisdell, a drawling cowboy singer who also did rope tricks on the radio (not to be confused with the real-life comic book artist and editor).
 Arthur Sturdley, an Arthur Godfrey take-off.
 Harry Backstayge, handsome stage actor and "idol to a million other women" (in the team's parody of radio's Backstage Wife).
 Pop Beloved, elderly stagehand in the Backstayge stories.
 Kent Lyle Birdley, a wheezing, stammering old-time radio announcer.
 Fred Falvy, "do-it-yourself" handyman, whose projects were usually absurdly expensive and/or utterly impractical -- and occasionally illegal.
 One of the McBeeBee twins, either Claude or Clyde, were nonidentical twins who spoke in unison, led by Goulding with Elliott a syllable or two behind him, and always interviewed by Elliott.
 Cyril Gore, a Boris Karloff sound-alike, he often appeared as a butler or doorman; his catchphrase was "Follow me down this cor-ree-dor."
 Peter Gorey, a character similar to Gore, but with a Peter Lorre-type voice, he would typically appear as a news reporter, reading the same gruesome stories ("Three men were run over by a steamroller today...") each time he appeared. Bob and Ray also occasionally played a record of "Music! Music! Music!", ostensibly sung by Gorey.

Any script calling for a child's voice usually went to Elliott.

Ray Goulding's roster of characters included:
 Mary Backstayge, wife of Harry Backstayge.
 Webley Webster, mumble-mouthed book reviewer and organ player, whose reviews of historical novels and cookbooks were usually dramatized as seafaring melodramas.
 Calvin Hoogavin (using the same Webley voice), a character in the Mary Backstayge stories.
 Steve Bosco, sportscaster (who signed off with "This is Steve Bosco rounding third, and being thrown out at home", parodying Joe Nuxhall's signature sign-off of "the old lefthander rounding third and heading for home").
 Jack Headstrong, the All-American American (satirizing the long-running Jack Armstrong radio series of juvenile adventures). The serious-voiced Jack was always entrusted with an impossible government mission, and had no patience with any of his friends and advisors ("Quiet, Four-Star General! There's no time for that now!").
 Artie Schermerhorn, another inept reporter. Sometimes partnered with Wally Ballou, often competing with him, especially when employed by the Finley Quality Network.
 Farm editor Dean Archer Armstead (his low, slurring delivery was unintelligible and punctuated by the sound of his spittle hitting a cuspidor); his theme music was a scratchy piano-lesson record of "Old MacDonald Had a Farm".
 The other McBeeBee twin, either Clyde or Claude. As mentioned above, Goulding would speak first, usually trying to trip up and break up Elliott.
 Charles the Poet, who recited sappy verse (parodying the lugubrious Chicago late-night broadcaster Franklyn MacCormack and, to a lesser extent, the Ernie Kovacs character Percy Dovetonsils) but could never get through a whole example of his pathetic work without breaking down in laughter.
 Professor Groggins, a would-be space traveler who constructs a rocket ship in his backyard, but never successfully launches it.
 Recurring characters such as Matt Neffer, Boy Spot-Welder; failed actor Barry Campbell; crack-voiced reporter Arthur Schrank; Lawrence Fechtenberger, Interstellar Officer Candidate; and all female roles.

While originally employing a falsetto, Goulding generally used the same flat voice for all of his women characters, of which perhaps the best-known was Mary Margaret McGoon (satirizing home-economics expert Mary Margaret McBride), who offered bizarre recipes for such entrees as "frozen ginger ale salad" and "mock turkey". In 1949, Goulding, as Mary, recorded "I'd Like to Be a Cow in Switzerland", which soon became a novelty hit and is still occasionally played by the likes of Dr. Demento. Later, the character was known simply as Mary McGoon. Another female character was Natalie Attired, "radio's Song Sayer" who, instead of singing songs, recited their lyrics to a drumbeat accompaniment.

Spoofs and parodies
Spoofs of other radio programs were another staple, including the continuing soap operas "Mary Backstayge, Noble Wife", "One Fella's Family", and "Aunt Penny's Sunlit Kitchen" (which spoofed Backstage Wife, One Man's Family, and Aunt Jenny's Real Life Stories, respectively). "Mary Backstayge" was serialized for such a long period of time that it became better known to many listeners than the show it lampooned. Another soap opera spoof, "Garish Summit" (which Bob and Ray performed during their stint on National Public Radio in the 1980s), recounts the petty squabbles for power among the wealthy family members who own a lead mine.

They also satirized Mr. Keen, Tracer of Lost Persons with the continuing parody, "Mr. Trace, Keener than Most Persons". Each Mr. Trace sketch began with a simple plot that soon degenerated into total gibberish where the dialogue was concerned ("Mister Treat, Chaser of Lost Persons", "Thanks for the vote of treedle, Pete") and gunplay ("You... You've shot me!... I'm... dead."). Juvenile adventures were given the satiric treatment: Jack Armstrong became "Jack Headstrong", and Tom Corbett, Space Cadet became "Lawrence Fechtenberger, Interstellar Officer Candidate."

The quiz show "Dr. I.Q., the Mental Banker" was parodied as "Dr. O.K., the Sentimental Banker". Whereas the real Dr. I.Q. had several assistants with remote microphones, scattered through the audience to select contestants, Dr. O.K. (Bob) had to make do with a single assistant (Ed Sturdley, played by Ray), who eventually became exhausted from running around the theater. Other continuing parodies (both generic and specific) included game shows ("The 64-Cent Question"), children's shows ("Mr. Science", "Tippy the Wonder Dog", "Matt Neffer, Boy Spot-Welding King of the World"), self-help seminars ("Dr. Joyce Dunstable"), and foreign intrigue ("Elmer W. Litzinger, Spy").

In 1959 Bob and Ray launched a successful network radio series for CBS, broadcast from New York, know colloquially by a shortening of Goulding's wry introduction: Bob & Ray Present the CBS Radio Network. The CBS programming department frequently supplied scripts promoting the network's dramatic and sports shows, but Bob and Ray never read these scripts entirely straight, and would often imitate the character voices heard on these shows. Gunsmoke and Yours Truly, Johnny Dollar were frequent targets, and Johnny Dollar inspired a full-fledged parody, "Ace Willoughby, International Detective". In each installment, Willoughby (Ray, doing a letter-perfect impersonation of Johnny Dollar star Bob Bailey) traveled around the globe in pursuit of crooks, but always gave up when the crooks found him and kept beating him up. Bob and Ray revisited the Ace Willoughby format a decade later in a parody of the TV detective show Mannix. Their version, called "Blimmix", featured a dimwitted detective and whatever thug served as the antagonist, with Blimmix being beaten up at the end of each segment.

In addition to parodies of specific programs and genres, many of Elliott and Goulding's sketches turned on the inherent absurdities of reportage and interviewing. One particularly enduring routine cast Elliott as an expert on the Komodo dragon, and Goulding as the dense reporter whose questions trailed behind the information given. Another featured Elliott as the spokesman for the Slow Talkers of America ("headquarters" in Glens Falls, New York), whose lengthy pauses between words increasingly frustrate Goulding. The pair performed both of these sketches many times.

Their character known as "The Worst Person in the World" (a reference to New York magazine theatre critic John Simon, who gave their stage show a negative review) was, many years later, appropriated by MSNBC host Keith Olbermann.

Commercial parodies
Commercial parody was a popular forte with Bob and Ray. A typical show would have such "sponsors" as:
 The Monongahela Metal Foundry ("Casting steel ingots with the housewife in mind")
 Einbinder Flypaper ("The brand you've gradually grown to trust over the course of three generations")
 The Auburn Motor Car Company ("Makers of fine automobiles up to, but not including, 1938")
 The United States Post Office ("Makers and distributors of stamps")
 The Croftweiler Industrial Cartel ("Makers of all sorts of stuff, made out of everything")
 Cool Canadian Air ("Packed fresh every day in the Hudson Bay and shipped to your door")
 Grime ("The magic shortening that spreads like lard")
 The United States Mint ("One of the nation's leading producers of genuine U.S. currency")
 Penuche ("With or without nuts, the greatest name in fudge")
 Kretchford Braid and Tassel ("Next time you think of braid or tassel, rush into your neighborhood store and shout, 'Kretchford'!")
 Chocolate Cookies with White Stuff In Between (sponsoring Lawrence Fechtenberger)
 Gerstmeyer's Puppy Kibbles ("The dog food guaranteed to turn any pet into a vicious man-killer"), sponsoring the police-drama spoof Squad Car 119.
 Mushies ("The cereal that gets soggy even without adding milk or cream") sponsored "Tippy the Wonder Dog".
 An unnamed beverage described as "stuff that you pour in a glass and it fizzes up and gets all over your suit and everything."

Television

In the early 1950s, the two had their own 15-minute television series, entitled simply Bob & Ray. It began November 26, 1951 on NBC with Audrey Meadows as a cast regular. During the second season, the title changed to Club Embassy, and Cloris Leachman joined the cast as a regular, replacing Audrey Meadows who left the series to join the cast of The Jackie Gleason Show on CBS. In the soap opera parodies, the actresses took the roles of Mary Backstayge and Linda Lovely. Expanding to a half-hour for the summer of 1952 only, the series continued until September 28, 1953. When The Higgins Boys and Gruber show began on The Comedy Channel in 1989, it occasionally included full episodes of Bob and Ray's 1951–53 shows (along with episodes of Clutch Cargo and Supercar).

The duo did more television in the latter part of their career, beginning with key roles of Bud Williams Jr. (Elliott) and Walter Gesundheit (Goulding) in Kurt Vonnegut's Hugo-nominated Between Time and Timbuktu: A Space Fantasy (1972), adapted from several Vonnegut novels and stories. (Vonnegut had once submitted comedy material to Bob and Ray.) Fred Barzyk directed this WGBH/PBS production, a science-fiction comedy about an astronaut-poet's journey through the Chrono-Synclastic Infundibulum. This teleplay was first published in an edition that featured numerous screenshots of Bob and Ray and other cast members.

Bob and Ray also hosted a Goodson-Todman game show, The Name's the Same, which was emceed originally by Robert Q. Lewis. Bob and Ray would do a brief comedy routine, and then play the normal game of having a celebrity panel try to guess the contestants' famous names. They would always end the show with their traditional closing: Ray saying, "Write if you get work..." and Bob finishing with "And hang by your thumbs." The rigid format of the game gave the team little room to indulge their humor, and their run as hosts lasted only 10 weeks. In their final broadcast, they omitted the usual "Write if you get work" closing and simply said, "So long." They were replaced the next week by Clifton Fadiman, who finished out the series.

During the late 1950s, Bob and Ray were also on radio and television as the voices of Bert and Harry Piel, two animated characters from a very successful ad campaign for Piels Beer. Since this was a regional beer, the commercials were not seen nationally, but the popularity of the ad campaign resulted in national press coverage. Based on the success of those commercials, they launched a successful advertising voice-over company, Goulding Elliott Graybar (so called because the offices were located in New York's Graybar Building).

In 1971, Bob and Ray lent their voices to the children's television program The Electric Company in a pair of short animated films; in one, explaining opposites, Ray was the "writer of words", first for elevators, then doors, finally faucets. The other, illustrating words ending in -at, had Ray as "Lorenzo the Magnificent" who can read minds and who tries to read a word in Bob's mind, that he thinks is an -at word such as "hat", "bat", "rat", "cat", "mat", etc. (Turns out, it wasn't; Bob's word was actually "Columbus".)

In 1973, Bob and Ray created an historic television program that was broadcast on two channels: one half of the studio was broadcast on the New York PBS affiliate WNET, and the other half of the studio was broadcast on independent station WNEW. Four sketches were performed, including a tug of war that served as an allegory about nuclear war. The two parts of the program are available for viewing at the Museum of Television & Radio.

In 1979, they returned to national TV for a one-shot NBC special with members of the original Saturday Night Live cast, Bob & Ray, Jane & Laraine & Gilda. It included a skit (not written by Elliott and Goulding) in which the team sat in chairs, in business suits, facing the audience, nearly motionless, and sang a duet of Rod Stewart's major hit "Do Ya Think I'm Sexy?" Elliott and Goulding, reviewing the script beforehand, didn't like the idea at all and tried to refuse it, but their deadpan rendition of the song became the hour's highlight.  Near the beginning of the program, they announced a contest which would take suggestions for the "new capital of Pennsylvania", not specifically mentioning the very recent Three Mile Island nuclear accident that had taken place near Harrisburg.

In 1980, they taped a one-hour pilot for CBS late night with the cast of SCTV titled From Cleveland, a sketch show staged on location in Cleveland. The show became a cult favorite with numerous showings at the Museum of Television & Radio.

This was followed by a series of specials for PBS in the early 1980s.  In 1982, Ray Goulding told the New York Times, "It just keeps happening to us. I suppose each new generation notices that we are there."

Bob and Ray also appeared on The Ed Sullivan Show several times in the late 1950s and early '60s; guested on the Johnny Carson and David Letterman shows throughout the 1970s and '80s; provided voices for the animated 1981 special B.C.: A Special Christmas, and made guest appearances on episodes of The David Steinberg Show, Happy Days, and Trapper John, M.D..

Other media

Elliott and Goulding starred in a pair of two-man stage shows: The Two and Only on Broadway in 1970 (featuring a Playbill drawn by Mort Drucker), and A Night of Two Stars at Carnegie Hall in 1984.  They also did extensive work in radio and television commercials, and enjoyed supporting roles in the feature films Cold Turkey (1971), where they played caricatures of famous news personalities of that day, and Author! Author! (1982).

In 1960, Bob and Ray published a children's book based on some of their characters and routines, Linda Lovely and the Fleebus.

The duo also collaborated on three books collecting routines featuring some of their signature characters and routines: Write If You Get Work: The Best of Bob & Ray (1976; the title referenced Goulding's usual sign-off line), From Approximately Coast to Coast: It's The Bob & Ray Show (1983), and The New! Improved! Bob & Ray Book (1985). The team also recorded audiobook versions.

Along with the audio books and numerous collections of radio broadcasts, Bob and Ray recorded several albums, including recordings of their stage performances The Two and Only and A Night of Two Stars, Bob and Ray on a Platter, and Bob and Ray Throw a Stereo Spectacular.

Later lives

Ray Goulding became ill in the late 1970s, suffering from kidney disease and enduring regular dialysis treatments. He was forced to adjust his working schedule to accommodate his regimen of hospital visits and treatments. Goulding refused to consider a kidney transplant, preferring to continue leading his life as he had been. Because of the new demands on Goulding's time, the team could no longer accept daily radio jobs or extensive advertising campaigns. This reduced their workload somewhat, but the team continued to work together for another decade, as outlined above.

Ray Goulding died on March 24, 1990. Elliott continued to perform, most notably with his son (actor/comedian Chris Elliott) on the TV sitcom Get a Life, on episodes of Newhart, LateLine and Late Night with David Letterman, in the films Cabin Boy (also with son Chris) and Quick Change, and on radio for the first season of Garrison Keillor's American Radio Company of the Air. Chris would join the cast of Saturday Night Live for season 20 in 1994, and his granddaughter Abby also joined the cast midway through season 34 in 2009, marking three generations of Elliotts appearing on the show.

Bob and Ray were inducted into the National Radio Hall of Fame in 1995. Many of their shows are available for listening at The Paley Center for Media in New York and Los Angeles. The Paley Center has such a large collection of Bob and Ray tapes that many of these remained uncatalogued for years.

Bob Elliott died on February 2, 2016, a victim of throat cancer.

Honors
Bob and Ray have won three Peabody Awards over the years, in 1951, 1956, and 1982.

Bob and Ray were inducted into the National Association of Broadcasters Hall of Fame in the radio division.

Media

Video
 Piels commercial

Audio
 Bob and Ray (seven 1959–60 episodes)
 Matinee with Bob & Ray – Surviving installments of Bob & Ray's first regular series, WHDH, Boston
 Internet Archive – the surviving installments of Bob & Ray Present the CBS Radio Network (1959–60)
 Bob and Ray for the Truly Desperate – surviving installments of Bob and Ray from WOR (1973–76) and a hodgepodge of other recordings
 NBC Monitor Tribute Pages (features several Bob and Ray routines and reminiscences)
   568 episodes.

Books
 Robert B. Elliott and Raymond W. Goulding (1975). Write If You Get Work: The Best of Bob & Ray, Random House, Inc. ,

Timeline
 1946: WHDH Boston (ad libbed together on the air)
 1947–1951: WHDH Baseball Matinee (April 11, 1947 – June 30, 1951)
15 min then 30 min, became "Matinee with Bob and Ray"
 1949: WMGM (Jan. 14, 1949)
one time appearance filling in for Morey Amsterdam and were "discovered"
 1951–1953: NBC Radio (July 2, 1951 – Sept. 28, 1953)
15 min 5:45 pm Mon–Fri, 1 hour Sat 9:30 pm
 1951–1952: WNBC Radio (Aug 27, 1951 – Nov. 17, 1952)
Morning program (They spent 12 hours a day at NBC; 15 on Sat)
 1951–1953: NBC-TV (Nov 26, 1951 – Sept 28, 1953)
15 min 7:30 pm weekdays
July 5, 1952 weekly half hour
Fall 1952 15 min 10:30 pm weekdays (and a variety of other slots)
 1953–1954: ABC-TV (Oct 5, 1953 – July 2, 1954)
Also, some midnight shows on NBC radio
 1954–1956: WINS (March 22, 1954 – May 25, 1956)
6:30–10:00 am
 1955–?: NBC (June 12, 1955 – ?) NBC Monitor
 1955–1957: Mutual Broadcasting System (Oct 3, 1955 – Sept 20, 1957) 5:05–6:00 pm
(since WOR was the main MBS studio, some sources count this is a stint at WOR)
 1959–1960: CBS (June 29, 1959 – June 24, 1960)
No NBC monitor during this period. 7:45 p.m. weekdays; replaced Edward R. Murrow during his one-year leave
 1962–1964: WHN (July 30, 1962 – June 30, 1964)
mornings (formerly WMGM)
 1968–?: MGM/Verve Records (Sept 1968 – ?)
"Bob and Ray Music Factory" weekly syndicated program for MGM records, produced at WNEW-FM, New York
 1973–1976: WOR (March 12, 1973 – April 30, 1976)
afternoon drive time 4:15–7:00 pm
 1983–1987: National Public Radio (July 14, 1983 – April 5, 1987)

Sources
 Dunning, John. On the Air: The Encyclopedia of Old-Time Radio. New York: Oxford University Press, 1998.

References

Further reading
 Chris Kane, "Bob and Ray – Spice of Our Life", Radio-TV Mirror March 1953 pp. 41–43, 85.
 David Pollock, Bob And Ray, Keener Than Most Persons, Applause Theatre & Cinema Books, 2013,

External links

 Official  site
 Bob and Ray at the Radio Hall of Fame

American comedy duos
American comedy radio programs
Satirical radio programmes
1946 radio programme debuts
1987 radio programme endings
American parodists
American satirists
Peabody Award-winning radio programs
NBC radio programs
CBS Radio programs
Mutual Broadcasting System programs
NBC original programming
NPR programs
American Broadcasting Company original programming
1951 American television series debuts
1953 American television series endings

Bob and Ray


Genadijus Mikšys (* 16. Juli 1956 in Joniškis, Litauische SSR) ist ein litauischer Politiker, Bürgermeister von Šiauliai.

Leben
Nach dem Abitur 1974 an der 1. Mittelschule Joniškis absolvierte er 1979 das Studium am Antanas Sniečkus-Politechnikinstitut Kaunas und wurde Ingenieur. Von 1979 bis 1990 arbeitete er in der Fahrradfabrik Šiauliai ("Vairas"), von 2001 bis 2002 leitete er UAB "Naujoji šiluma" als Direktor und von 2002 bis 2003 UAB "Rolvika" (Direktor der Filiale Šiauliai). Von 2003 bis 2007 war er Verwaltungsdirektor und von 2007 bis 2011 Bürgermeister der Stadtgemeinde Šiauliai.

Quelle

Politiker (21. Jahrhundert)
Ingenieur
Bürgermeister (Šiauliai)
Kommunalverwaltungsdirektor (Litauen)
Person (Rajongemeinde Joniškis)
Litauer
Mann
Geboren 1956
Sowjetbürger

Genadijus Mikšys


Angie Ng, ativista sino-canadense, fundadora e organizadora da SlutWalk Hong Kong.

Ng fundou a SlutWalk Hong Kong em 2011 como protesto contra a violência sexual e a culpabilização das vítimas. A ativista relata que em Hong Kong havia uma perspectiva generalizada que violência sexual e assédio nas ruas eram em sua maioria um problema ocidental/estrangeiro e Angie queria apontar que na cultura deles isso também acontecia. Então, através da SlutWalk Hong Kong, ela luta contra a culpabilização das vítimas.

Listas de mulheres
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2017

Angie Ng