est une chanson du  studio de Madonna, Madame X, dont elle est la quinzième et dernière piste.

La chanson a été écrite par la chanteuse elle-même, aux côtés de Starrah et Jason Evigan, alors qu'elle était produite par Madonna et Evigan.

Il a été publié le 3 mai 2019 par Interscope Records, en tant que premier single promotionnel de l'album, puis envoyé à la radio italienne le 4 octobre 2019, en tant que troisième single de l'album, par le label susmentionné. La chanson est une piste pop mid tempo qui traite lyriquement de l'autonomisation et attire l'attention sur la violence armée aux États-Unis, et contient un échantillon d'un discours de la militante américaine Emma González.

« I Rise » a reçu des critiques généralement positives de la part des critiques musicaux, qui ont complimenté son message et sa production. La chanson est devenue le  single de Madonna en tête des charts sur le « US Hot Dance Club Songs Chart », et a atteint le top 10 sur les charts numériques en Finlande et en Grèce. Un clip accompagnant la chanson a été réalisé en partenariat avec Time Studios, réalisé par Peter Matkiwsky et sorti le 19 juin 2019. La vidéo présente des images de survivants de la fusillade de l'école secondaire Stoneman Douglas, de sympathisants LGBTQ et de manifestants pour les droits des femmes, entre autres mouvements pour la justice sociale.

La chanson a été interprétée pendant le set de Madonna au Stonewall 50 – WorldPride NYC 2019, et comme numéro final de sa tournée Madame X Tour en 2019-2020.

Contexte et composition
En 2017, Madonna a déménagé à Lisbonne, au Portugal, à la recherche d'une académie de football de premier plan pour son fils David, qui voulait devenir un joueur de football professionnel. Alors qu'elle vit en ville, elle commence à rencontrer des artistes, des peintres et des musiciens, qui l'invitent à des « séances de salon ». Lors de ces séances, ils apportaient de la nourriture, s'asseyaient autour de la table et les musiciens commençaient à jouer des instruments, chantant du fado et de la samba. Se retrouvant « connectée par la musique », la chanteuse décide de créer un album ; « J'ai trouvé ma tribu [à Lisbonne] et un monde magique de musiciens incroyables qui ont renforcé ma conviction que la musique à travers le monde est vraiment connectée et est l'âme de l'univers ». Le 15 avril 2019, Madonna a révélé « Madame X » comme titre de l'album. Pour l'album, elle a travaillé avec Mirwais, son collaborateur de longue date, qui avait déjà travaillé sur ses albums Music (2000), American Life (2003) et Confessions on a Dance Floor (2005), ainsi que Mike Dean, qui était producteur sur Rebel Heart (2015) et Diplo. Madonna a déclaré qu'elle avait écrit « I Rise » comme un moyen de donner une voix aux personnes marginalisées qui estimaient qu'elles n'avaient pas l'occasion de dire ce qu'elles pensaient, et qu'elle espérait que cela encouragerait « tous les individus à être qui ils sont, à dire ce qu'ils pensent et à s'aimer eux-mêmes ». La chanson est sortie le 3 mai 2019 en tant que premier single promotionnel de Madame X, par Interscope Records. Il a ensuite été envoyé aux stations de radio italiennes le 4 octobre 2019, en tant que troisième single de l'album, par le label susmentionné.

 a été écrit par Madonna, Starrah et Jason Evigan, tandis que la production a été assurée par la chanteuse et Evigan. Elle a été décrite comme une chanson pop mid tempo qui traite lyriquement de l'autonomisation et attire l'attention sur la violence armée aux États-Unis, mais peut également être considérée comme « une allégorie des hauts et des bas » de la carrière de Madonna, selon Daniel Welsh du HuffPost. La chanson commence par un extrait du discours d'Emma González, militante et survivante de la fusillade du lycée Stoneman Douglas, dans lequel elle déclare : « Ils disent que nous, les enfants, ne savons pas de quoi nous parlons, que nous sommes trop jeunes pour comprendre comment fonctionne le gouvernement. Nous appelons BS (bullshit) ». Plus loin dans la piste, les mots « no BS » font écho à la fin de plusieurs versets.

Sur , Madonna chante: « Il n'y a rien que vous puissiez me faire qui n'ait pas été fait / Pas à l'épreuve des balles, ne devrait pas avoir à fuir un pistolet / La rivière de larmes s'est asséchée, laissez-les courir / Pas de jeu que vous pouvez jouer avec moi, je ne gagne pas », sur des voix auto-accordées. Elle cite aussi une citation du philosophe français Jean-Paul Sartre, qui dit : « La liberté est ce que vous choisissez de faire avec ce qui vous a été fait. ».

Réception critique
 a reçu des critiques généralement positives de la part des critiques musicaux.

 Mark Kennedy de l'Associated Press, a donné à Madame X une critique globalement négative, mais a sélectionné la piste comme l'une des meilleures chansons de l'album.
 Louise Bruton de The Irish Times, a estimé qu'il s'agissait d'une « ballade édifiante et sans gadget », et a noté que « Madonna connaît le pouvoir qu'elle exerce, et en tant que défenseure de longue date de la communauté LGBTQ + et des personnes vivant avec le VIH, elle joue très bien cette carte » sur la chanson.
 Pour Nick Smith de MusicOMH, « I Rise » était « puissant et introspectif », et complimentait le sample de González, le qualifiant d"émotionnel".
 Wren Graves de Consequence of Sound  a écrit que le morceau était « un truc entraînant », tandis que Paul Nolan de Hot  Press l'a appelé « remuant ».
 Jamie Tabberer de Gay Star News, a classé le morceau comme un « hymne d'autonomisation » avec des « paroles sincères » qui sonnaient « autobiographiques ».
 Samuel R. Murrian de Parade, a écrit qu'il s'agissait d'une « ode émouvante et triomphante à la force authentique » et a également noté les « paroles rêveuses et la production éthérée ».
Selon Ben Beaumont-Thomas du Guardian, « I Rise » a « des mélodies élégantes et tendres qui vous entourent plutôt que de vous pousser à la soumission ».
 Trey Alston de MTV, l'a qualifié de « puissant et édifiant ». Il a ajouté que la chanson était « aussi douce que les chants de guerre viennent, mais il y a du pouvoir dans cette fragilité ».
 Selon Victoria Segal du magazine Q, « I Rise » « garde le rythme d'un monde hors du commun », tandis que Michael Arceneaux de NBC News a commenté que c'était l'une des chansons qui « méritent d'être diffusées ».
 Chuck Arnold du New York Post, a trouvé que la chanson était une « ballade hymnique » et qu'elle « prouve une fois de plus » pourquoi Madonna est « la survivante ultime de la pop ».
 Sean Maunier de Metro Weekly, a estimé que Madonna avait trouvé « une certaine rédemption » sur la chanson.
 Daniel Megarry de Gay Times, a estimé que bien que le morceau « ne soit pas de premier plan » avec d'autres chansons de Madonna telles que Live To Tell (1986) et Take a Bow (1994), mais que « c'est toujours une écoute agréable », et a loué son message lyrique.
 Mike Wass d'Idolator pensait que la chanson était « bien intentionnée, mais elle n'avait pas besoin d'une chorale d'enfants pour matraquer le point à la maison ».
 Selon El Hunt de NME, la citation de Sartre de la chanson « peut frôler le territoire inspirant des aimants du réfrigérateur, trop large pour établir une véritable connexion ».
 Une critique plus critique est venue d'ErnestoSanchez de Milenio, qui a complimenté la production, mais n'a pas été impressionné par le refrain et le niveau de créativité de la chanson, et a dit que cela ressemblait à une prise de Rebel Heart.

Slant Magazine a placé  au numéro 67 sur leur liste des 82 meilleurs singles de Madonna. Pour le magazine, Sal Cinquemani a écrit: « La piste elle-même est moins touchante que son message, avec un auto-tune inutile rendant la rhétorique envolée de Madonna presque robotique. ». Le remix de Tracy Young de la chanson a remporté le prix du meilleur enregistrement remixé lors de la  cérémonie annuelle des Grammy Awards. Avec cet exploit, Young est devenue la première femme à remporter le prix.

Performance commerciale
Aux États-Unis,  est devenu la  entrée de Madonna dans le classement Dance Club Songs de Billboard. La chanson a finalement atteint le sommet du classement, devenant son  single en tête des charts pour la date de sortie du 31 août 2019. Sur le classement US Dance Club Songs de fin d'année, « I Rise » s'est classé au numéro 31. La chanson a fait ses débuts à son apogée de numéro 37 sur le « US Dance / Mix Show Airplay Chart » pour le numéro daté du 13 juillet 2019. Cela a donné à Madonna sa  entrée dans les charts et sa  depuis Living for Love (2014). « I Rise » a également culminé au numéro 95 en Croatie, la semaine du 20 mai 2019. La chanson a également culminé aux numéros quatre et neuf des charts numériques de Finlande et de Grèce, respectivement. En Hongrie, elle a atteint la  place du classement national, tandis que la chanson a culminé à la  place du « Scottish Singles Chart » pour la semaine se terminant le 10 mai 2019. « I Rise » a atteint le numéro 40 sur le « UK Singles Downloads Chart ».

Promotion

Madonna s'est associée à Time Studios pour créer un clip vidéo pour , réalisé par Peter Matkiwsky et sorti le 19 juin 2019. Madonna elle-même n'apparaît pas dans la vidéo, mais elle montre plutôt des images des survivants de la fusillade du lycée Stoneman Douglas, des sympathisants LGBTQ, des manifestants des droits des femmes, du témoignage de la gymnaste olympique Aly Raisman sur les abus sexuels, de l'arrestation de la journaliste philippine Maria Ressa, entre autres mouvements pour la justice sociale.

Mike Wass d'Idolator a commenté que le clip « transmet le message puissant de la chanson d'une manière frappante », alors que selon Alexander Kacala de The Advocate, « Madonna n'a jamais hésité à faire des déclarations audacieuses avec son travail », et la vidéo en était « un témoignage ».

La première performance live de  a eu lieu lors de l'apparition de Madonna à « Stonewall 50 - WorldPride NYC 2019 », où c'était le numéro de clôture. Les toiles de fond représentaient des images des étudiants qui ont dirigé le mouvement March for Our Lives, ainsi que le mot « résister ». Madonna portait un cache-œil sur son œil gauche, tandis que ses danseurs de fond étaient habillés en policiers qui brandissaient. Après la représentation, des feux d'artifice ont explosé au-dessus de la salle.

« I Rise » a été interprété comme le rappel de la tournée Madame X Tour (en 2019-2020) de la chanteuse. La performance a commencé avec le discours de González présenté à l'écran, qui a ensuite montré des images d'actualités de manifestations et de marches. À la fin de la représentation, l'écran a tourné les couleurs du drapeau arc-en-ciel, suivi de Madonna et de ses danseurs sortant de la scène les poings levés.

Lors de son arrêt au London Palladium le 5 février 2020, à mi-chemin de la performance de la chanson, le théâtre a baissé le rideau de scène et éteint le son alors que Madonna avait dépassé sa date limite. Le reste de la performance a été fait a cappella. Cela a provoqué la colère de la chanteuse, qui s'est rendue sur son compte Instagram pour accuser le lieu d'essayer de censurer son spectacle.

Personnel

 Madonna – chant, auteur-compositeur, production
 Emma González – chant
 Jason Evigan – auteur-compositeur, production
 Brittany Talia Hazzard – auteur-compositeur

Crédits adaptés de Tidal.

Notes et références

Liens externes

Chanson interprétée par Madonna
Single publié par Interscope Records
Chanson écrite par Madonna
Chanson écrite par Mirwais Ahmadzaï

I Rise


Johann Georg von Gleißenthal (* um 1507 in Emhof im Vilstal; † 13. Februar 1580 in Speinshart) war ein deutscher Abt in der Reformation, Führer der Prälatenbank in der Oberpfalz und Viztum der Oberen Pfalz. Sein Grabmal befindet sich in der Stadtpfarrkirche im evangelischen Neustadt am Kulm.

Leben
Gleißenthal stammt aus einem Oberpfälzer Adelsgeschlecht, welches aus der Ortschaft Gleißenthal bei Windischeschenbach stammt. Über seine Jugendzeit ist nichts bekannt. Sein Vater war Christoph von Gleißenthal († 1527), seine Mutter Amelie von Gleißenthal († 1556). Unbekannt ist zudem der Zeitpunkt seines Eintritts in den Prämonstratenserorden. Die acht "Gezirksstädte" der Oberen Pfalz hatten im Jahr 1538 zusammen mit dem Adel die Abkehr vom Katholizismus und Hinwendung zur Lehre Luthers im Land gefordert. Im Jahr 1539 wurde er als Abt Koadjutor in Speinshart und als Visitator des Ordens in Böhmen, Mähren, Schlesien und Ungarn genannt. Im Auftrag von Kurfürst Friedrich II. sollte er im Jahr 1548 am Konzil von Trient teilnehmen. Dies lehnte er ab, da er sich zu dieser Zeit bereits vom alten Glauben abgewandt hatte.

Nach dem Schmalkaldischen Krieg wählte ihn der nur dreiköpfige Konvent im Jahr 1552 zum Abt seines Klosters in Speinshart. Der förmliche Anschluss an die Reformation folgte kurze Zeit später. Im Jahr 1554 ließ er im Kloster Speinshart durch Prediger aus Wittenberg die lutherische Lehre verkünden, 1556 heiratete er. In der Folgezeit veranlasste Kurfürst Ottheinrich, dass die Klöster zwar als eigene Körperschaft bestehen bleiben können, ließ aber das Klostervermögen inventarisieren und durch weltliche Klosterverwalter administrieren. Der Vorteil für das kurfürstliche Regiment war, dass die eingesetzten Klosterverwalter auch den Prälatenstand und damit die erste Bank der Landschaft, die Oberpfälzer Ständevertretung, bildeten.

Gleißenthal wurde zunächst zum Verwalter von Speinshart bestellt, später als Commissarius an die Spitze des Prälatenstandes gewählt. Diese bedeutende Finanzkontrollfunktion behielt er bis zu seinem Tod. Im Jahr 1562 widersetzte er sich der förmlichen Aufhebung der Klöster unter Kurfürst Friedrich III., wurde aber mit einer beträchtlichen Pension abgefunden und konnte den Prälatentitel, die Verwaltung des Klosters sowie seine starke Stellung behalten.

Parallel zu seiner führenden Position in der Ständevertretung wurde Johann Georg von Gleißenthal 1557 als Kirchen- und Kanzleirat zudem in die Regierung der Oberen Pfalz berufen. Er zog nach Amberg und bewohnte zunächst das aufgelassene Franziskanerkloster. Wegen der calvinischen Orientierung von Kurfürst Friedrich III. legte er diese Regierungsfunktion als "Rat von Haus aus" 1564 nieder, behielt aber seine führende Position in der Ständevertretung. Durch seinen immensen Einfluss bei der Steuerbewilligung konnte er den evangelischen Kurprinzen Ludwig VI. bei dessen Abwehr der calvinischen Bekehrungsversuche aus Heidelberg wirksam unterstützen.

Als Ludwig im Jahr 1576 die Herrschaft in Heidelberg übernahm, wurde er von Gleißenthal begleitet. Im darauffolgenden Jahr wurde Gleißenthal von Ludwig zum Viztum der Oberen Pfalz in Amberg und damit zum obersten Verwaltungsbeamten in Zeiten ohne Statthalter berufen. Gleißenthal vertrat in dieser Funktion die Politik dieses letzten lutherischen Kurfürsten von der Pfalz, bis er im Alter von etwa 72 Jahren wegen seiner angegriffenen Gesundheit sein Amt niederlegte. Am 13. Februar 1580 verstarb er in Speinshart.

Bezeichnend ist das weitere Schicksal seines Epitaphs: Es wurde anfangs in der Klosterkirche aufgestellt, nach der Rekatholisierung der Oberpfalz aber als Grabstein eines Abtrünnigen im Brauereigebäude vermauert. Um das Jahr 1880 wurde es bei einem Brand wiederentdeckt. Der damalige katholische Pfarrer untersagte die Aufstellung in der Klosterkirche. Deswegen wurde sein Epitaph in die evangelische Stadtpfarrkirche nach Neustadt am Kulm überführt.

Literatur
 Karl-Otto Ambronn, Maria Rita Sagstetter (Hrsg.): Das Fürstentum der Oberen Pfalz. 2004, S. 179 f. & 194 f.
 Klöster in Bayern

Einzelnachweise

Autor
Prämonstratenser
Abt
Lutherischer Geistlicher (16. Jahrhundert)
Person (Neustadt am Kulm)
Deutscher
Geboren im 16. Jahrhundert
Gestorben 1580
Mann

Johann Georg von Gleißenthal


Forum 66 (; ) es un complejo de torres gemelas en Shenyang, China. El complejo consiste en dos rascacielos: la Torre 1 tendría un altura de 384 m con 76 plantas, pero actualmente su construcción se encuentra parada, y la Torre 2 tiene una altura de 351 m con 68 plantas.

El promotor del complejo es Hang Lung Properties y comparte su nombre chino con otros proyectos de Hang Lung, como Plaza 66 en Shanghái.

Véase también
 Anexo:Edificios más altos de China
 Anexo:Edificios más altos de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Información en Hang Lung Group
 Información en Skyscraperpage
  en Emporis.com
 Hang Lung Plaza Tower 1 en Emporis.com
 Hang Lung Plaza Tower 2 en Emporis.com

Obras de Kohn Pedersen Fox
Torres gemelas
Edificios y estructuras en construcción en China
Rascacielos en construcción
Rascacielos de China
Rascacielos de China entre 350 y 399 metros
Rascacielos de China del siglo XXI

Forum 66


Oumou Touré est le nom de personnalités :
 Oumou Touré, joueuse de basket-ball franco-sénégalaise ;
 Oumou Touré Traoré, personnalité politique malienne.

Oumou Touré (homonymie)


مسدس (سلاح)، سلاح ناري.
 مسدس (هندسة)، مضلع منتظم له ستة أضلاع.
 مسدس صوت، سلاح مزيف.

مسدس (توضيح)


Marcus Garvey  (17. ágúst 1887 – 10. júní 1940) var aðgerðarsinni í stjórnmálum ættaður frá Jamaíka. Garvey var stofnandi og fyrsti forseti félagsins Universal Negro Improvement Association and African Communities League en það félag er þekkt undir nafninu UNIA. Hann útnefndi sjálfan sig  bráðabirgðaforseta Afríku og leit svo á að hann væri höfuð útlagastjórnar blökkufólks sem tæki yfir stjórn Afríku þegar nýlendustjórnir hyrfu á brott. Hugmyndir hans eru þekktar sem Garveyismi.

Garvey naut ekki skólagöngu eftir 14 ára aldur en varð lærlingur í prentiðn í Kingston og tók þátt í stéttabaráttu. Hann stofnaði UNIA árið 1914. Árið 1916 flutti hann til Bandaríkjanna og stofnaði í  hverfinu Harlem í New York deild innan UNIA.

Garvey stóð að stofnun ýmissa fyrirtækja en hann taldi mikilvægt að blökkumenn yrðu fjárhagslega sjálfstæðir og óháðir hvítum yfirráðum í fjármálum. Garvey var sakfelldur fyrir póstsvik árið 1923 og fékk fimm ára dóm og sat í fangelsi í Atlanta í næstum tvö ár. Hann var látinn laus árið 1927 fyrir tilstuðnað Bandaríkjaforsetans Calvin Coolidge og var Garvey þá vísað úr landi og sendur til Jamaíka. Hann tók þátt í stjórnmálum í Jamaíka og stofnaði þar stjórnmálaflokk. Garvey flutti til London árið 1935 og lést þar árið 1940. Hugmyndir Garveys hafa haft áhrif á ýmsar síðari hreyfingar svo sem Rastafari, Nation of Islam og Black Power Movement.

Heimild

 Greinin Marcus Garvey á ensku wikipedia.

Jamaíkar

Marcus Garvey


Charles Thomas Munger (nascido em 1 de janeiro de 1924) é um investidor bilionário, empresário e ex-advogado imobiliário norte-americano. Ele é vice-presidente da Berkshire Hathaway, conglomerado controlado por Warren Buffett; Buffett descreveu Munger como seu parceiro mais próximo e braço direito. Munger atuou como presidente da Wesco Financial Corporation de 1984 a 2011. Ele também é presidente da Daily Journal Corporation, com sede em Los Angeles, Califórnia, e diretor da Costco Wholesale Corporation.

Infância e educação
Munger nasceu em Omaha, Nebraska. Quando adolescente, ele trabalhou na Buffett & Son, uma mercearia de propriedade do avô de Warren Buffett.  Seu pai, Alfred Case Munger, era advogado.  Seu avô era Thomas Charles Munger, um juiz do tribunal distrital dos EUA e representante do estado.

Ele se matriculou na Universidade de Michigan, onde estudou matemática.  Durante seu tempo na faculdade, ele se juntou à fraternidade Sigma Phi Society .  No início de 1943, poucos dias após seu aniversário de 19 anos, ele abandonou a faculdade para servir no Corpo Aéreo do Exército dos EUA, onde se tornou segundo-tenente.  Depois de receber uma pontuação alta no Teste de Classificação Geral do Exército, ele foi ordenado a estudar meteorologia na Caltech em Pasadena, Califórnia,  a cidade que ele tornaria seu lar.

Através do GI, Bill Munger fez vários cursos avançados em várias universidades.  Quando ele se inscreveu na alma mater de seu pai, a Harvard Law School, o reitor de admissões o rejeitou porque Munger não havia concluído o curso de graduação. No entanto, o reitor cedeu após uma ligação de Roscoe Pound, o ex-reitor da Harvard Law e amigo da família Munger.  Munger se destacou na faculdade de direito,  graduando-se magna cum laude com um Juris Doctor em 1948. Em Harvard, foi membro do Harvard Legal Aid Bureau.

Carreira de investimento
Ele se mudou com sua família para a Califórnia, onde ingressou no escritório de advocacia Wright & Garrett (mais tarde Musick, Peeler & Garrett). Em 1962, fundou e trabalhou como advogado imobiliário na Munger, Tolles & Olson LLP.  Ele então desistiu da advocacia para se concentrar na gestão de investimentos e mais tarde se associou com Otis Booth no desenvolvimento imobiliário. Ele então se associou a Jack Wheeler para formar a Wheeler, Munger, and Company, uma empresa de investimentos com sede na Pacific Coast Stock Exchange. Ele acabou com a Wheeler, Munger e Co. em 1976, após perdas de 32% em 1973 e 31% em 1974.

Embora Munger seja mais conhecido por sua associação com Buffett, ele administrou uma parceria de investimentos de 1962 a 1975. De acordo com o ensaio de Buffett "The Superinvestors of Graham-and-Doddsville", publicado em 1984, a parceria de investimento de Munger gerou retornos anuais compostos de 19,8% durante o período de 1962-75 em comparação com uma taxa de valorização anual de 5,0% para o Dow Jones.

Munger foi anteriormente o presidente da Wesco Financial Corporation, agora uma subsidiária integral da Berkshire Hathaway. A Wesco Financial também detinha uma carteira de ações concentrada de mais de US$1,5 bilhão em empresas como Coca-Cola, Wells Fargo, Procter & Gamble, Kraft Foods, US Bancorp e Goldman Sachs. Munger acredita que manter um número concentrado de ações que ele conhece extremamente bem produzirá, no longo prazo, retornos superiores.

Filosofia de investimento
Em vários discursos, e no livro Poor Charlie's Almanack: The Wit and Wisdom of Charles T. Munger, "sabedoria mundana" consiste em um conjunto de modelos mentais enquadrados como uma treliça para ajudar a resolver problemas críticos de negócios.

Munger afirma que altos padrões éticos são parte integrante de sua filosofia; na reunião anual da Wesco Financial Corporation de 2009, ele disse: "Bons negócios são negócios éticos. Um modelo de negócios que depende do engano está fadado ao fracasso."  Durante uma entrevista e sessão de perguntas e respostas na Harvard-Westlake School em 19 de janeiro de 2010, Munger se referiu ao filósofo americano Charles Frankel em sua discussão sobre a crise financeira de 2007-08 e a filosofia da responsabilidade.

Crítica de criptomoedas e do Robinhood
Munger é crítico das criptomoedas, referindo-se ao Bitcoin em particular como "veneno nocivo".  Munger também comparou o Robinhood aos jogos de azar, dizendo que seu sucesso se deve a "pessoas que sabem tirar vantagem essencialmente dos instintos de jogo, não apenas do público americano, mas do público mundial" e explicou ainda por que ele acha que investimentos individuais sem comissão equivalem a jogos de azar. "Se você atender a essas fichas de jogo, quando as pessoas tiverem dinheiro no bolso pela primeira vez, e você lhes disser que podem fazer 30 ou 40 ou 50 negócios por dia, e você não está cobrando nenhuma comissão, mas você está vendendo seu fluxo de pedidos ou qualquer outra coisa, espero que não tenhamos mais disso."  Ele também disse que o uso de criptomoedas deveria ser banido e que estava "abaixo do desprezo";  que o bitcoin era "estúpido", "imoral" e "nojento" e que "É como se outra pessoa estivesse negociando merda e você decidisse 'não posso ficar de fora";  Esse tipo de comentário inspirou a reação dos apoiadores de criptomoedas.

Riqueza e filantropia
Em janeiro de 2021, Munger tinha um patrimônio líquido estimado em US$1,9 bilhão, de acordo com a Forbes.

Munger é um grande benfeitor da Universidade de Michigan. Em 2007, Munger fez uma doação de US$3 milhões para a Faculdade de Direito da Universidade de Michigan para melhorias na iluminação do Hutchins Hall e do William W. Cook Legal Research Building, incluindo a famosa Sala de Leitura. Em 2011, Munger fez outra doação para a Faculdade de Direito, contribuindo com US$20 milhões para reformas no complexo habitacional do Lawyers Club, que cobrirá a maior parte do custo de US$39 milhões. A parte renovada do Lawyers Club será renomeada para Charles T. Munger Residences no Lawyers Club em sua homenagem.

Referências

Oficiais das Forças Aéreas do Exército dos Estados Unidos
Pessoas vivas
Alunos da Harvard Law School
Republicanos da Califórnia
Alunos do Instituto de Tecnologia da Califórnia
Filantropos dos Estados Unidos
Bilionários dos Estados Unidos
Nascidos em 1924

Charlie Munger


Ziad Aboultaif (en arabe: زياد أبو لطيف) (né en ) est un homme politique canadien en Alberta originaire du Liban. Il représente la circonscription albertaine de Edmonton Manning à titre de député conservateur à partir de 2021.

Biographie
Né à Aahia au Liban et druzes, Aboultaif immigre au Canada en 1990. Après son arrivée, il ouvre sa propre entreprise et devient copropriétaire de l'entreprise de distribution Axxess Furnitures Inc. d'Edmonton pendant 12 ans.

Il travaille sur plusieurs conseils d'administration de comité, ce qui l'amène à recevoir la médaille du centenaire de l'Alberta en 2005 et la médaille du jubilé de diamant d'Élisabeth II en 2012.

Politique fédérale
Élu lors de l'élection fédérale de 2015, il entre au cabinet fantôme à titre de ministre du Revenu national jusqu'en 2017 avant de passé au Gouvernement numérique.

Réélu en 2019, il siège aux comités sur le Commerce international, sur les Opérations gouvernementales et prévisions budgétaires, sur la Pandémie de COVID-19, sur les Affaires étrangères et le Développement international, ainsi que sur les Finances et le Revenue national.

Aboultaif est réélu en 2021.

Don d'organes
En 2003, Aboultaif fait un don partiel de foie à son fils. Dans le but d'accroître la coordination et la sensibilisation au don d'organes à travers le Canada, il présente sans succès le projet de loi privé C-223.

Résultats électoraux

Références
Ziad Aboultaif - Chambre des communes du Canada

Actuel député fédéral canadien
Naissance en 1966
Député du Parti conservateur du Canada
Député fédéral canadien provenant de l'Alberta

Ziad Aboultaif


بسام أحمد الشكعة (ولد عام 1930 - 22 يوليو 2019) هو أحد أعيان مدينة نابلس في فلسطين. رئيس بلدية نابلس السابق في الفترة 1976-1982، من الشخصيات الوطنية الفلسطينية المعروفة والتي تحظى باحترام كبير في الشارع الفلسطيني. ذو توجه قومي عربي وهو يعد زعيم البعثيين في فلسطين. في عام 1959 استقال من حزب البعث العربي الاشتراكي وقاوم الانفصال بين سوريا ومصر وتعرض للسجن وأبعد إلى مصر عام 1962، حيث بقي لاجئا سياسيا هناك إلى أن صدر عفو من الملك حسين بن طلال عن جميع اللاجئين السياسيين والضباط الأردنيين، فعاد إلى الأردن وإلى مدينته نابلس عام 1965.

انتخب الشكعة رئيساً لبلدية نابلس عام 1976 على رأس قائمة وطنية في آخر انتخابات للبلديات الفلسطينية قبل قيام السلطة الفلسطينية، و شكل مع آخرين من ممثلي المؤسسات الشعبية والأحزاب التي نشطت في الأراضي المحتلة لجنة التوجيه الوطني التي قادت النضال الفلسطيني ضد الاستيطان وممارسات الاحتلال، ولم تطرح نفسها بديلاً عن منظمة التحرير الفلسطينية التي كان يترأسها ياسر عرفات ومؤسساتها ومكاتبها في الخارج.

في 2 حزيران (يونيو) 1980 تعرض الشكعة لمحاولة اغتيال وقف وراءها ما عرف بالتنظيم الإرهابي الصهيوني السري، وأدى انفجار عبوة وضعت في سيارته إلى بتر قدميه. أشعلت محاولة اغتياله وإثنين من رؤساء البلديات في الضفة الغربية شرارة انتفاضة استمرت بضعة أشهر وشملت مختلف المدن الفلسطينية.

اتخذ الشكعة، الذي نظر إليه كشخصية مبدئية، مواقف مستقلة ومعارضة لسياسة الرئيس الراحل ياسر عرفات الذي لم ينجح في تطويعه.
في التنازلات التي وقعت إبان اتفاق أوسلو الذي عارضه بشدة وبقي على مبدئه وعروبته وقوميته التي كلفته كثير من التضحيات وبقي لخمسة سنين محاصرا في بيته وجنود الاحتلال يطوقون بيته ويمنعون زواره من التواصل معه عدا عن المضايقات التي كانت تواجهه من الجنود هو وأفراد أسرته، وبقي صامدا مقاوما مدافعا عن حقه وحق شعبه لم يضعف أو يتنازل أو يساوم. وفي حديث لشبكة (سي إن إن) قال الشكعة:

الوفاة
توفي بسام الشكعة في 22 يوليو 2019 في إحدى مستشفيات مدينة نابلس عن عمر ناهز 89 عامًا، ودُفن في مقبرة نابلس الغربية.

انظر أيضًا
 حلمي حنون
 كريم خلف
 قائمة رؤساء بلدية نابلس

المراجع

أشخاص تعرضوا لمحاولة اغتيال
أعضاء الفرع الإقليمي الأردني لحزب البعث
بعثيون
رؤساء بلدية نابلس
شخصيات مستقلة داخل منظمة التحرير الفلسطينية
فلسطينيون مبتورو الأطراف
قادة فلسطينيون
قوميون عرب فلسطينيون
مواليد 1349 هـ
مواليد 1351 هـ
مواليد 1930
وفيات 1440 هـ
وفيات 2019

بسام الشكعة


FC Rostov er Rússneskt knattspyrnufélag með aðsetur í Rostov við Don . Þeir leikar í Úrvalsdeild Rússlands og Spila heimaleiki sína á Rostov Arena.

Saga

Félagið var stofnað 10 Maí árið 1930, og var fyrst skýrt Selmashstroy (Сельмашстрой). Félagið var síðan skýrt Selmash árið 1936 og Traktor árið 1941. Þeir spiluðu lengi vel í neðri deildum Sovétríkjanna, enn árið 1964,  sigruðu þeir Terek Grozny 2–0 í umspilsleik, og tryggðu sér sæti í Sovésku 1.deildinni. Árið eftir urðu þeir neðstir í deildinni enn sluppu við fall vegna þess að liðum var fjölgað í deildinni. Þeir féllu þó aftur og komust ekki aftur upp um deild fyrr enn árið 1985, þegar þeir komust upp um deild í gegnum umspil. Á loka  ári Sovétríkjanna árið 1991, luku þeir keppni í 4.sæti sem tryggði þeim sæti í úrvalsdleild, nýstofnaðrar Rússnesku Úrvalsdeildarinnar. Eftir nokkur erfið ár í fallbaráttu enduðu þeir þó með að falla aftur niður um deild. Þeir komust þó beint upp árið 1994, árið 2003, skiptu þeir yfir í það nafn sem þeir heita núna FC Rostov, og komust í úrslitaleik bikarkeppninar þar sem þeir töpuðu fyrir Spartak Moskvu 1-0.. Árið 2007 féllu þeir aftur niður um deild, enn tókst aftur að koma sér beint upp í úrvalsdeild á fyrsta ári. Árið 2014 sigruðu þeir bikarkepnnina eftir að hafa borið sigur úr bítum 6-5 eftir vítaspyrnukeppni, gegn Kuban Krasnodar. Og komust þar með beint inní riðlakeppni Evrópukeppni félagsliða . Þeir voru þó reknir úr keppninni í maí árið 2014 fyrir að brjóta fjármálareglur.

Árið 2014 varKurban Berdyev ráðinn þjálfari, Undi hans stjórn hélt liðið sæti sínu í Premier Liga. leiktíðina 2016/17 tókst þeim að tyggja sér sæti í riðlakeppni Meistaradeildar Evrópu, eftir að hafa náð 2.sæti í deild. Þa slóu þeir út RSC Anderlecht, og næstu umferð slóu þeir nokkuð óvænt Ajax  úr keppni. Þá tók við riðlakeppnin þar sem þeir lent í erfiðum riðli með Bayern Munich, Atlético Madrid aog PSV Eindhoven, Þar tókst þeim að tryggja sér  sinn fyrst sigur í Meistaradeild Evrópu þegar þeir sigruðu nokkuð óvæntFC Bayern München 3–2.

Árið 2017 var Leonid Kuchuk ráðinn sem nýr þjálfari á 1.árs samning, með möguleika á framlengingu.
Nýlega vegna aðstæðna hafa þeir neyðst til að nota leikmenn úr eigin ungmenna starf, og léku nýlega á yngsta byrjunarliði í sögu Premier Liga. Rostov töpuðu 10–1, enn ungu leikmönnunum var samt sem áður hrósað fyrir framistöðu sína og var hin 17.ára gamli markvörður Denis Popov valinn maður leiksins eftir að hafa varið vítaspyrnu og bjargað oft hetjulega í markinu,

Íslendingar sem hafa spilað með félaginu
Ragnar Sigurðsson
Björn Bergmann Sigurðarson
Viðar Örn Kjartansson
Sverrir Ingi Ingason

Tenglar
http://www.cska.ru/
Rússnesk knattspyrnufélög

FC Rostov


චිත්‍ර ලිපි ලේඛන කලාව ක්‍රි.පු. 3200 වන ශ.ව. දී පමණ සිදු වී ඇති අතර ඊට සලකුණු 500 ක් පමණ යොදා ගෙන ඇත. එයින් වචනයක්, පණිවිඩයක් නියෝජනය කළ හැකිය; තවද එකම සලකුණු විවිධ සංදර්භ වල විවිධ අරමුණු වෙනුවෙන් පෙනී සිටිය හැකිය. චිත්‍ර ලිපි විධිමත් ශිලා ලේඛන වර්ගයකි. ඒවා නිර්මාණය කොට තිබුණේ සිහිවටන ගල් වල සහ සොහොන් ගෙවල් වලය. ඒවායෙහි තොරතුරු නිරූපණය කර තිබුණි.  මෙම සෙල් ලිපි වල යොදා ගෙන තිබුණේ ලේසියෙන් හා ඉක්මනින් ලිවිය හැකි හයරටික් නම් වු වැල් අකුරුය. විධිමත් චිත්‍ර ලිපි පේලි හෝ තීරු වශයෙන් කියවිය හැකි ලෙස ලියා තිබුණු අතර (සාමාන්‍යයෙන් දකුණේ සිට වමට), හයරටික් නිතරම ලියා තිබුණේ දකුණේ සිට වමට සාමාන්‍යයෙන් සමාන්තර පේලී වශයෙනි. අළුතෙන් පැමිණි ලේඛන කලාවක් වු ඩෙමොටික් ක්‍රමය පසුව පිළිගත් ලේඛන ශෛලිය බවට පත්විය. රොසෙටා පාෂාණයේ ග්‍රීක වදනින් ඇත්තේ ද එවන් ලේඛන ශෛලියකි.

ක්‍රි.ව. 1 වන ශ.ව. දී පමණ සාම්ප්‍රදායික ඩෙමොටික අත් අකුරු වෙනුවට නවීකරණය වු ග්‍රීක හෝඩිය වු කොප්ටික් අක්ෂර මාලාව පැතිරෙන්නට විය. ක්‍රි.ව. 4 වන ශ.ව. දක්වා විධිමත් චිත්‍ර ශිත්‍ර ලිපි භාවිතා වුවද ඒවා කියවීමේ හැකියාව තිබෙන්නේ පුජකවරු අතලොස්සකට පමණි. සාම්ප්‍රදායික ආගමික ක්‍රම වේදයන් විසුරුවා හරින ලද නිසා, චිත්‍ර ලිපි ලේඛනය පිළිබද දැනුම බොහෝ දුරට අඩු වී ගියේය. ඊජිප්තුවේ බයිසන්ටයින් හා ඉස්ලාමික යුග වලට අයත් චිත්‍ර ලිපි කියවා තේරුම් ගැනීම අපහසු වුවද 1822 රොසෙටා පාෂාණය සොයා ගැනීමෙන් හා තෝමස් යන්ග්ගේ සහ ජීන් - ෂ්රැන්කිස් චැම්පෝලින්ගේ සමීක්ෂණ වලින් පසු බොහෝ දුරට චිත්‍ර ලිපි කියවා තේරුම් ගත හැකි විය.

සාහිත්‍යය
ලේඛනය මුලින්ම දක්න‍ට ලැබෙන්නේ රාජකීය සොහොන් ගෙවල් වලින් සොයා ගන්නා ලද ලේබල හා ඇමුණුම් වලයි. එය මූලික ලෙස ප්ර ඇන්ක් ආයතනයේ හෙවත් ජීවන නිවාස වල වැඩ කළ ලේඛකයන්ට රක්ෂාව විය. පසුව පැමිණියන් කාර්යාල, පුස්තකාල (ග්‍රන්ථ නිවාස ලෙස හැදින්වූ), විද්‍යාගාර හා නිරීක්ෂණ මධ්‍යස්ථාන වලට අනුයුක්ත කරන ලදී. පිරමීඩය සහ කො‍ෆීන් ටෙක්ඩ්ස් වැනි පුරාණ ජනප්‍රිය ඊජිප්තියානු සාහිත්‍යමය කෘති ලියවුණේ ක්‍රි.පු. 1300 පමණ වන තෙක් ලිවිමට භාවිතා වු සම්භාවනීය ඊජිප්තුයානු භාෂාව නව රාජධානියට ඇති වු සමයේ සිට ඉදිරියට කතා මෙන්ම ඩෙමොයික් හා කොප්ටික් ග්‍රන්ථ වල ද නියෝජනය විය. මෙම කාල පරිච්ඡේදය අතරතුර ලිවීමේ සම්ප්‍රදාය, සොහොන් ගෙවල් වල තම ජීවිත කතාව ලිවීම දක්වා විකසනය විය. හර්ක්හෆ් සහ වෙනි න අයගේ සොහොන් ගෙවල් ඊට උදාහරණවේ. සො‍බාට් (උපදෙස්) ලෙස හැදින්වෙන රීතිය, ඉගැන්වීම් සහ ප්‍රසිද්ධ ප්‍රභූන්ගේ මාර්ගෝපදේශකත්වය සන්නිවේදනය කිරීම දක්වා වැඩි දියුණු විය; ඉපුවර් පපිරස් යනු ඊට ප්‍රසිද්ධ උදාහරණයකි. එය ස්වාභාවික විපත් සහ සමාජ විප්ලව විස්තර කරන අදෝනා ස්වරයෙන් ලියවුණු කාව්‍යයකි.

මධ්‍ය ඊජිප්තියානු යුගයේදී ලියවුණු 'සිනුහිගේ කතාව' ඊජිප්තියානු සම්භාව්‍ය සාහිත්‍යය නිරූපණය කරන්නක් විය හැක. මෙම කාලයේම ලිය වුණු අනෙක් ග්‍රන්ථය කියන ලද පුජකවරු කළ හාස්කම් ගැන කතාය. නව රාජධානියේ අග භාගය අතර එහි'වෙනමම් කතාව' සහ 'අනීගේ ඉගැන්වීම්' වැනි ජනප්‍රිය කතා ලියවුණු අතර එහි භාවිතා වුයේ ස්වභාෂාවය. වෙනමම් කතාවේ කියවෙන්නේ, දේවදූර මියට ගැනීමට ලෙබනන් යන අතරමඟදී කොල්ල කෑමට ලක්වන වංශවතෙක් හා ඔහු නැවත ඊජිප්තුවට පැමිණීමට කරන අරගලයයි. ක්‍රි.පු. 700 පමණ සිට කතන්දර හා 'ඔන්ච්ෂ්ඔනික්වි ගේ ඉගැන්වීම්' වැනි ඉගැන්වීම් ද එමෙන්ම පුද්ලික සහ ව්‍යාපාර ලියකියවිලි ද ලියවුණේ ඊජිප්තියානු ඩෙමොටික් අකුරු වලිනි. ඩෙමොටික් වලින් ලියවුණු බොහෝ කතා (ග්‍රේකෝ - රෝමානු යුගය අතරතුර) කලින් ඓතිහාසික යුගවල සකසන ලද ඒවාය. ඒ ඊජිප්තුව, රාමසේස් II වැනි මහා පාරාවෝ විසින් නිදහස් ජාතියක් ලෙස පාලනය කළ කාලයයි.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Ancient_Egypt#Writing

ලේඛනය


NGC 1, Kanatlıat takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan bir çubuksuz sarmal gökadadır. Heinrich Ludwig d'Arrest tarafından 30 Eylül 1861 tarihinde keşfedildi. NGC Kataloğu'nun birinci üyesidir. Samanyolu'ndan biraz daha büyüktür, çapının 140 bin ışık yılı olduğu tahmin edilmektedir.

Gözlem tarihi

NGC 1, ilk defa 1860 yılında Heinrich d'Arrest tarafından Kopenhag Gözlemevi'nin 11 inç refrakter (kırılmalı) teleskobunu test ederken gözlendi. Gökadanın keşfi, Arrest'in ilk derin gökyüzü keşfi olması açısından önemlidir. Keşfini "hafif, küçük, yuvarlak, 11. ve 14. büyüklükteki yıldızlar arasında" diye nitelendirdi. Herman Schultz ayrıca, Upsala'da 9,6 inçlik bir refrakter teleskop kullanarak 1866 ve 1868 yılları arasında NGC 1'i üç kez gözlemledi.

İlk gözlemleri yapan iki gök bilimci de daha sönük olan NGC 2'yi gözden kaçırdı. NGC 2, 1873 yılında Lawrence Parsons tarafından NGC 1'in "yoldaşı" olarak keşfedildi. NGC 1 ve NGC 2, optik bir gökada çifti oluşturur. Ancak NGC 2 yaklaşık olarak iki kat daha uzakta yer alır, bu nedenle bu iki gökada arasında bir bağlantı bulunmaz.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 NGC 1 Gözlem bilgisi (In-The-Sky.org)
  Astronomy Picture of the Day - NGC 1 and NGC 2

Kanatlıat takımyıldızı
Çubuksuz sarmal galaksiler
NGC 23 Grubu
0001
00057
000564
+04-01-025
Heinrich Ludwig d'Arrest'in keşifleri
1861'de keşfedilen astronomik cisimler

NGC 1


Saint-Hubert ( , , ) is a borough in the city of Longueuil, located in the Montérégie region of Quebec, Canada. It had been a separate city prior to January 1, 2002, when it along with several other neighbouring south shore municipalities were merged into Longueuil. Saint-Hubert had a population of 78,336 in 2006. The area of the borough is . Longueuil's city hall is now located in Saint-Hubert. Saint-Hubert is located about  from downtown Montreal.

The borough has a wide array of commercial, industrial and agricultural enterprises. The aerospace industry is arguably the most important of these enterprises. Pratt & Whitney Canada designs and manufactures jet engines at a plant near Saint-Hubert Airport. The Canadian Space Agency has its head office in the borough. The École nationale d'aérotechnique, a school that teaches aeronautics is located in the borough and operated by Collège Édouard-Montpetit.

History

The city's namesake is derived from Hubertus, who later became commonly known as St. Hubert. It was originally established as a parish in 1860, and was granted official city status in 1958.

In 1971, the former city of Laflèche (previously known as Mackayville), merged with the city of Saint-Hubert.

October Crisis
At the height of the 1970 October Crisis, Quebec Labour Minister Pierre Laporte was kidnapped from his Saint-Lambert, Quebec home and held at Saint-Hubert Airport. The city of Saint-Hubert, like many other Quebec municipalities, named a park in his honour, Parc Pierre-Laporte.

Recent history
In 1992, the city began work on the creation of a large park, to be known as Parc de la Cité. It is located in the heart of the city and includes a one-kilometre long man-made lake.
Croydon - Was part of St-Hubert from 0 Montée St-Hubert to Orchard ( St. Andres st) to Grande Allée to Maricourt.

Politics

It is split between the Vachon and Laporte (Laflèche) provincial electoral districts. Vachon's Member of the National Assembly is Martine Ouellet of the Parti Québécois. Laporte's Member of the National Assembly is Nicole Ménard of the Quebec Liberal Party.

It is composed of five municipal districts, each with a city councillor. The borough president is Lorraine Guay-Boivin of Action Longueuil.

Economy
Pascan Aviation has its headquarters in Saint-Hubert.

Neighbourhoods
Today, there are four distinct sectors of Saint-Hubert:
 Iberville
 Laflèche
 Laurendeau
 Maricourt

Historic neighbourhoods
The following is a list of localities within the borough of Saint-Hubert.

Brentwood
Brentwood was located in between Rue Kimber and Chemin Chambly. Chemin Noble was among the main streets in the area, with Cousineau Boulevard becoming important much later on. Chemin Noble was named for Benjamin Noble, superintendent and resident of the area, upon its founding in the late 1910s. Brentwood was considered a "summer hideaway" by many Montrealers. It had no streets, electricity or telephone service. A small "hut-like" train station was located next to the railroad tracks and provided service to Montreal via the Montreal and Southern Counties Railway.

Brookline
Brookline was also located in between Rue Kimber and Chemin Chambly. Mountainview Boulevard was the locale's main street, with Cousineau Boulevard becoming a major artery much later on. Brookline was an anglophone working-class area. The tramway station was located on the southwest part of the railroad tracks, between Rue Rideau and Rue Léonard.

Castle Gardens
Castle Gardens was the smallest of Saint-Hubert's neighbourhoods. It was located in between the CN railway line, and Grande-Allée (formerly known as Chemin de la Côte-Noire), in between Rue Canon and Rue Jonergin (originally known as Ireland Street).

Croydon
Croydon, or St. Lambert Annex, was a large neighbourhood located along Montée Saint-Hubert from Grande Allée to Boulevard de Maricourt at the railroad tracks. Along the railroad tracks, it stretched from Montée Saint-Hubert to Rue Donat, while its borders became smaller closer to Grande Alleé. It was an English-speaking working-class area. Croydon's limits expanded in 1935 to include Castle Gardens.

East Greenfield
East Greenfield was located in close proximity to what is today known as the Litchfield Industrial Park. It stretched from Grande-Allée to Boulevard de Maricourt. The following streets ran north–south: Cornwall, Westley, Quévillon, Kensington, Belmont, Nantel, Campbell. Perpendicular to these streets were Barlow, Milligan, Viateur, Lalande, Mcrae, Spriggs and Robinson. In 1935, its boundaries were extended to the nearby municipality of Saint-Joseph de Chambly. The 1935 census indicated that the majority of residents along Grande-Allée were francophone, while the rest of the area had a substantial anglophone population. The area was served by St. Stephen Anglican Church and Westley United Church.

Pinehurst
Pinehurst was located east of to East Greenfield, and could be accessed by Rue Cornwall. This area started to develop in the mid-1910s.

Springfield Park
Springfield Park was located in between Rue Kimber and Boulevard Cousineau. It was originally an English-speaking rural area served by the Montreal and Southern Counties Railway. Today it is primarily a French-speaking suburban area. Springfield Street, now known as Prince Charles Street, was the neighbourhood's main street.

Demographics

Education

Post Secondary
French-language
École nationale d'aérotechnique (Collège Édouard-Montpetit)

Secondary
English-language
 Heritage Regional High School
Royal George (closed)
French-language
 École Secondaire André-Laurendeau
 École Secondaire Mgr-A.-M.-Parent

Primary
 English-language
 Kensington Elementary (closed)
 Royal Charles Elementary
 Royal Oak Elementary (closed)
 Terry Fox Elementary
 Vincent Massey (closed)

 French-language
 Ecole Primaire Charles-LeMoyne
 Ecole Primaire de La Mosaïque
 Ecole Primaire De Maricourt
 Ecole Primaire des Mille-Fleurs
 Ecole Primaire des Quatre-Saisons
 Ecole Primaire des Quatre-Vents (closed)
 Ecole Primaire D'Iberville
 Ecole Primaire Du Jardin-Bienville
 Ecole Primaire Gaétan-Boucher
 Ecole Primaire Laurent-Benoît
 Ecole Primaire Maurice-L.-Duplessis
 Ecole Primaire Monseigneur-Forget
 Ecole Primaire Paul-Chagnon
 Ecole Primaire Saint-Joseph
 Ecole Primaire Socrates
 École Primaire Mille-Sports

The South Shore Protestant Regional School Board previously served the municipality.

Transportation

Airport
The borough has a medium-sized airport known as Montréal/St-Hubert Airport. In terms of aircraft movements, it is among the busiest in Canada. The airport was once the location of a Canadian Air Force Base which ceased operation in 1995, but which continues to use the area. The airport includes a weather station, next to which stands the headquarters of the Canadian Space Agency.

Rail
Saint-Hubert is served by the Longueuil–Saint-Hubert commuter rail station on the Réseau de transport métropolitain's Mont-Saint-Hilaire line.

Important roads
 Grande-Allée
 Taschereau Boulevard
 Cousineau Boulevard
 Chemin Chambly
 Payer Boulevard
 Mountainview Boulevard
 Kimber / Maricourt Boulevards
 Gaëtan Boucher Boulevard

Sister cities
Saint-Nazaire, France (1991)

Notable people
Gaétan Boucher, speedskater
Jon Lajoie, comedian
Irina Lazareanu, model
Patrick Leduc, soccer player
Kaytranada, DJ and producer
Marie-Claude Molnar, paralympic cyclist

See also
 List of municipalities in Quebec
 Municipal reorganization in Quebec
 List of mayors of Longueuil, Quebec
 Longueuil City Council
Pratt, Michel Longueuil 1657-2007. Les Éditions Histoire Québec, collection Société historique et culturelle du Marigot, 2008

Pratt, Michel Dictionnaire historique de Longueuil, Les Éditions Histoire Québec, collection Société historique et culturelle du Marigot. 2012

Notes

References

External links
Official website for former city of Saint-Hubert (archives)
The Montreal & Southern Counties Railway (from the memoirs of V.M. Manning)
Publications en ligne (Société historique et culturelle du Marigot)

Former municipalities in Quebec
Boroughs of Longueuil
Populated places disestablished in 2002

Saint-Hubert, Quebec


DUKW ya da duck (kısaltmanın İngilizce'de ördek anlamına gelen "duck" kelimesiyle benzemesi sebebi ile) Amerikan ordusunun II. Dünya Savaşı'nda 2,5 tonluk GMC kamyonların kasalarının modifiye edilmesiyle üretilen 6 tekerlekli amfibi çıkarma aracı.

10 ileri ve 2 geri vitesli şanzımana sahip araç sudaki hareketini bir adet pervane aracılığı ile sağlamaktaydı. Gövdesi tekneye benzemekte ve aracın yüzebilmesi için hava boşluklarına sahipti. Kontrol panosundan aracın karadaki harekâtında zeminin şekline göre lastik havalarını şişirip tekrar indirmek mümkün olabilmekte lastik havalarını şişirmek için araç içinde kompresör bulunmaktaydı.

Savaşta DUKW
DUKW'ların katıldığı ilk savaş 1943 yılındaki Sicilya'daki Husky Harekâtı'dır. 1944'teki Normandiya Çıkarması'nda da 2.000 adet DUKW kullanılmıştır. Omaha sahilinde 111. sahra topçu taburunun 13 aracının 12'si taşıdıkları askerler ve 105 mm'lik howitzer toplarıyla beraber batmasına ve ağır kayıplar vermelerine rağmen 1944'ün haziran ve eylül ayları arasında Normandiya sahillerine çıkarılan malzemenin yüzde kırkından fazlası DUKW tarafından taşınmıştır. Pasifik cephesinde de büyük rol oynayan DUKW, ABD Deniz Piyadeleri'nin katıldığı Yeni Gine, Filipinler harekâtlarında ve Iwo Jima çıkarmasında hayati rol oynamış, Okinawa'daki çarpışmalarda da yer almıştır. 21-23 Mart 1945 tarihleri arasında Ren Nehri'ni geçiş harekâtı DUKW'nin Avrupa'da son kullanıldığı amfibi harekât olmuştur. Kore Savaşı'nda da hizmette olan DUKW'nin daha gelişmiş bir versiyonu 1956 senesinde yapılmış ancak seri üretime geçilmemiştir. Böylece araç ABD Ordusu'ndaki hizmetine 1960'ların ortalarına kadar devam etmiş ayrıca polis ve itfaiye ve kurtarma birimlerince de kullanılmıştır.

Amfibiyen askerî taşıtlar
Amfibiyen taşıtlar
GMC taşıtları
Altı tekerlekli taşıtlar

DUKW


A SumOfUs é uma organização global sem fins lucrativos, vinculada a uma comunidade online, que faz campanhas para cobrar ações de empresas em temas como mudança climática, direitos dos trabalhadores, discriminação, direitos humanos, direitos dos animais, corrupção e tomada de poder corporativo.

Fundação
A ativista australo-americana Taren Stinebrickner-Kauffman fundou a SumOfUs e foi sua diretora executiva de 2011 a 2016. Em novembro de 2016, Hannah Lownsbrough tornou-se a nova diretora executiva da SumOfUs.

História
A SumOfUs foi lançada em 2011 com campanhas direcionadas aos links do Google para a Câmara de Comércio dos Estados Unidos, uma campanha para agradecer à Starbucks por apoiar o casamento entre pessoas do mesmo sexo nos Estados Unidos, e um campanha para que a que a Apple exigisse de seus fornecedores, como a Foxconn, que tratassem seus funcionários de forma mais ética.

Segundo a organização, ela conta hoje com mais de cinco milhões de membros.

A SumOfUs tem escritórios no Reino Unido, nos Estados Unidos e na Irlanda.

Principais campanhas
Em dezembro de 2013, após uma campanha de semana da SumOfUs, a Zara e outros dois grandes varejistas do Reino Unido, Topshop e Asos, se comprometeram a parar de vender angorá de coelhos escalpelados vivos.

Em fevereiro de 2014, a SumOfUs lançou uma petição para que "a fabricante de cereais (Kellogg's) endurecesse com a Wilmar ou encerrasse sua joint venture de fornecimento e distribuição com a empresa". Posteriormente, a Kellogg's se comprometeu a comprar apenas óleo de palma de origem sustentável.

Em 2015, a SumOfUs ajudou a exercer pressão sobre companhias aéreas como a Delta para que se recusassem a transportar troféus de caça, pressionou autoridades canadenses a cobrar impostos razoáveis da Nestlé por extrair água de terras públicas, e ajudou o Standard Chartered Bank a cancelar seu financiamento à companhia Adani para abertura de uma imensa mina de carvão na Austrália.

Métodos
A SumOfUs usa tecnologia digital para se organizar, estabelecendo o contato entre consumidores, trabalhadores e investidores de todo o mundo.

A ONG de opera com base na metodologia lean start-up, adaptando o modelo do "produto viável mínimo" às campanhas online. A SumOfUs replica os modelos de operação global das corporações contra as quais atua – utilizando esta estrutura para identificar as vulnerabilidades das empresas transnacionais.

Contribuintes financeiros
A SumOfUs é uma organização sem fins lucrativos de bem-estar social registrada nos Estados Unidos. Cerca de 85% do financiamento da SumOfUs vem de doações individuais. A organização publica suas fontes de receitas todos os anos em seu site. De acordo com os registros publicados, a organização recebeu, de um único doador anônimo, C$ 631.515 em 2016, e, em 2015, US$ 595.000 provenientes de dois doadores anônimos.

Ver também

 Ciberativismo

Organizações não governamentais dos Estados Unidos
Ciberativismo

SumOfUs


Jastrowie  () is a town in northwestern Poland of approximately 9,000 inhabitants in Złotów County, Greater Poland Voivodeship. It has 8,900 inhabitants (1998) and lies on the edge of the Gwda river valley. The town is located on the Oska stream.

History

Jastrowie was one of the southernmost centres of the Pomeranians. The territory became a part of the emerging Polish state under its first historic ruler Mieszko I in the 10th century. In the beginning of the 14th century it belonged to the Ujście castellany. Jastrowie was a royal village of the Kingdom of Poland, administratively located in the Poznań County in the Poznań Voivodeship in the Greater Poland Province. On May 5, 1602, Jastrowie received the town rights granted by Piotr Potulicki and confirmed by King Sigismund III Vasa.

Protestantism was introduced in 1587 when the Catholic pastor converted, and in 1600 the old church was demolished and replaced by a new building. However, the Protestants could only keep the former Catholic parish church until 1619, because that year the preacher Martin Goldbach converted to Catholicism, after which the church was returned to the Catholics.

In the 17th century the town developed quickly. New settlers arrived, including Germans from Pomerania, Scots and Jews.

The religious struggle in Jastrowie reached its climax in 1768 when soldiers belonging to the Polish nobleman Roskowski killed the lutheran preacher Willich.

After the First Partition of Poland the town was annexed by Prussia. For the time being, the Lutherans went to the church services in the neighboring Pomeranian villages of Zamborst and Flederborn, but later - after 1773 - got their own church with the support of the Prussian government. One of the main escape routes for surviving insurgents of the Polish November Uprising from partitioned Poland to the Great Emigration led through the town.

In the 19th century Jastrowie, then officially called Jastrow in German, became one of the most important centres of horse trade. During World War II, the Germans operated a forced labour subcamp of the Stalag II-B prisoner-of-war camp for Allied POWs in the town. During the war, the town was an important point of the Pomeranian Wall, one of the most important German lines of fortification in the East. The town was eventually captured by Polish troops on 2 February 1945, and then restored to Poland.

Currently Jastrowie is the site of several wood and bicycle factories. It was part of the Piła Voivodeship from 1975 until 1998, when the administrative region was superseded by the Greater Poland Voivodeship. Jastrowie's most important cultural event is its International Folk Festival "Bukowińskie Spotkania".

Sites of interest
 Town Market (18th century)
 Old Town Hall (16th century)
 St. Mary's Queen of Poland Church (1882)
 Michael's Archangel Church (1913)
 Monument to Polish soldiers fallen in the Battle of Jastrowie in 1945
 Old townhouses and timber-framed houses

Sports
The local football club is . It competes in the lower leagues.

References

Cities and towns in Greater Poland Voivodeship
Złotów County

Jastrowie


සොක්කා කෝ යනු සාදි කෞර් ගංගා මිටියාවතෙහි ඇති කුඩා කදු ගැට අතරින් මතුවු කදු ගැටයක් වේ. එය පාසානි ප්‍රදේශයෙ උතුරින් පිහිටා ඇති කඩතොලු සහිත ස්ථාන කදු වලින් වටවී ඇත. වර්තමානයේ දී ගංගාව එයට ආසන්නයෙන් ගලා බසියි. කුඩා දියපාරවල් සහ දොළ පාරවල් වැඩිවශයෙන් ම වර්ෂා ජලයෙන් පෝෂණය වන අතර සාදි කෞර් වෙත එකතු වේ.

කදු පංතිය ප්‍රදේශය පුරා සැතපුම් දෙකක් පමණ පැතිරෙන අතර සැතපුමකට වඩා ඉතිරි ප්‍රදේශයේ ගිණිකොණ ප්‍රදේශයට පැතිරි ඇත. එය භූමියේ සිට ඇගයීම අපහසු කරැණක් වන්නේ එය ආසන්නයේ තවත් කිසිදු කදු ව්‍යුහයක් නොපවතින බැවිනි. කඩින් කඩ පිහිටා තිබෙන ආකාරයෙත් හැරෙන්නට මෙම භූමි ප්‍රදේශය සවිස්තර වශයෙන් කැනීමකට ලක් වී නොමැත.

උතුරැ හා දකුණු මායිම් සලකුණු කරන වියළි ගිරිකදුරැ ප්‍රදේශය හරහා පිහිටා ඇත.තවත් දක්ඹාන සලකුණු වන්නේ රළුගත් යට වැළලි ඇති විම වලවල් උදුන් විශාල ප්‍රමාණයයි.   තවත් වැදගත් ලක්ෂණයන් ව්නනේ බිත්තින්ගේ ආරක්ෂා සැලසීම පිළිබද ප්‍රමාණවත් දෘෂ්‍යමානික සාක්ෂින් නොතිබීමයි.

සොක්කා කෝ සාදි කෞර් ගංගා මිටියාවත


Die römisch-katholische Pfarrkirche Mörtschach steht auf einem Hügel über dem Ort Mörtschach in Kärnten. Sie ist dem heiligen Leonhard geweiht.

Beschreibung
Die Kirche ist ein mittelgroßer, spätgotischer Bau. Sie wurde 1516 errichtet und besteht aus einem Langhaus mit zweifach abgetreppten Strebepfeilern und einem Chor mit Fünfachtelschluss. Der Südturm hat Spitzbogenfenster und wird von einem Spitzgiebelhelm bekrönt. Eine Glocke wurde 1710 von Georg Grassmayr gegossen.
Die Vorhalle mit seitlichen Bogenöffnungen ist mit der Friedhofsmauer verbunden. Das Westportal mit einem Spitzbogengewände und einer Rundbogenöffnung aus Serpentin hat eine Rundstabrahmung, ist mit der Jahreszahl 1516 datiert und mit einem Wappen, einem Weihekreuz und einer Leonhardikette versehen. Das Wandgemälde des heiligen Leonhard in einer Landschaft rechts neben dem Portal stammt aus der Mitte des 19. Jahrhunderts.

Über dem einschiffigen, vierjochigen Langhaus erhebt sich ein Netzrippengewölbe auf Wandvorlagen mit Runddiensten. Die Empore im Eingangsjoch aus der Erbauungszeit wurde im Barock durch eine vorgelegte Holztribüne über zwei Säulen erweitert.
Über dem Chor ruht ein Sternrippengewölbe auf Konsolen. Südseitig führt eine eisenbeschlagene Tür mit abgefastem Gewände in die Sakristei. Darüber führt eine spitzbogige Tür zum Turm.

Einrichtung
Der 1754/55 gefertigte Hochaltar zeigt im Mittelbild den Kirchenheiligen St. Leonhard, im Oberbild Mariä Himmelfahrt. Die seitlichen Figuren, die Heiligen Antonius von Padua, Nikolaus, Johann Nepomuk sowie ein heiliger Bischof wurden im 19. Jahrhundert weiß übermalt.
Der linke Seitenaltar zeigt ein Herz-Jesu-Bild, flankiert von den Statuen der Apostelfürsten Petrus und Paulus. Der rechte Seitenaltar birgt in der Mittelnische eine Pietà, zwischen König David und einem zweiten König. Die um 1800 entstandene Kanzel mit Zopfdekor trägt am Schalldeckel die Figur Christus als Guter Hirte. Die Schutzengelgruppe an der südlichen Langhauswand stammt aus dem 18. Jahrhundert, das Kirchengestühl von 1700.

Literatur
 Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 566 f.

Weblinks

Kirchengebäude in Mörtschach
Mortschach
Mortschach
Mortschach

Pfarrkirche Mörtschach


Vicente Vilar David (n. Manises, Valencia, España, 28 de junio de 1889 - m. España, 14 de febrero de 1937). Beato de la iglesia católica.

Biografía

Nació en Manises (Valencia) el 28 de junio de 1889. Sus padres fueron Justo Vilar Arenes y Carmen David Gimeno. Fue el último de ocho hermanos.

Cursó la enseñanza primaria en su pueblo natal. Sus estudios de segunda enseñanza en el colegio de los padres escolapios de Valencia, y los de ingeniero industrial en la escuela superior de Barcelona.

Contrajo matrimonio con Isabel Rodes Reig, el 30 de noviembre de 1922.

Al fallecer su padre y terminados los estudios de ingeniería industrial tomó la dirección de la empresa de cerámica, llamada "Hijos de Justo Vilar".

En agosto de 1936, fue destituido como secretario y profesor de la escuela de cerámica, por su condición de católico.

En la noche del 14 de febrero de 1937 ante un tribunal reafirmó su condición de católico. Fue asesinado inmediatamente.

Sus restos mortales se veneran en la Iglesia Parroquial de San Juan Bautista de Manises.

Referencias

Enlaces externos

 Datos biográficos y de la beatificación en la página web de la Santa Sede (en latín)
 Biografía en la página web del Arzobispado de Valencia
 Biografía en la página web http://es.catholic.net/
 Artículo

Personas beatificadas por Juan Pablo II
Mártires católicos españoles del siglo XX
Alumnado de las Escuelas Pías
Santoral escolapio
Beatos muertos durante la guerra civil española
Nacidos en Manises

Vicente Vilar David


Die Route nationale 746, kurz N 746 oder RN 746, war eine französische Nationalstraße, die von 1933 bis 1973 zwischen La Roche-sur-Yon und L'Aiguillon-sur-Mer verlief. Sie hatte in L'Aiguillon-sur-Mer keinen Anschluss an eine andere Nationalstraße. Ihre Länge betrug 53 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française 746 auf WikiSara (französisch)

746
Straße in Pays de la Loire

Route nationale 746


Wordshaker Es el segundo álbum de estudio de la banda británica The Saturdays realizado el 12 de octubre de 2009 bajo Fascination Records, es el primer disco en el cual la banda compone una de las canciones "Deeper", la mayoría de estas cuenta con la participación de Ina Wroldsen, que ya había trabajado con ellas en su álbum debut Chasing Lights. El disco superó las 100.000 copias vendidas.

El álbum gozo de reacciones positivas de los críticos, se aplaudieron a las melodías agresivas combinadas con las voces potentes, también dijeron que era un disco que se podía disfrutar, algunos temas fueron citados por su enganche, a pesar de que las baladas fueron las mayormente criticadas y otros temas se criticaron por ser poco originales y demasiado americanizados

Wordshaker fue promocionado entre los meses de septiembre y octubre de 2009 en diferentes shows de TV.

Sencillos

Wordshaker solo generó 2 sencillos:

Forever Is Over:  escrito por James Bourne, Louis Biancaniello, Sam Watters y Kahmarl Gordon, y producido por Sam Watters y Louis Biancaniello, fue lanzado el 5 de octubre de 2009 y alcanzó el puesto #2 en los UK Singles Chart, se reveló que esta canción era para Kelly Clarkson, sin embargo las chicas al escucharla pidieron a los escritores que las dejaran grabarla.

Ego: escrito y producido por Steve Mac y coproducido por Ina Wroldsen, fue realizado el 4 de enero de 2010 y alcanzó el puesto #9 en las listas del Reino Unido.

Lista de canciones

Lista Confirmada por Play.Com y Pop Justice

Posiciones y certificaciones
Wordshaker alcanzó el puesto #34 en los Irish Albums Chart, pero cayo al puesto #91 la semana siguiente, en los UK Albums Chart debutó en el puesto #9 pero solamente duró 7 semanas.

Referencias

The Saturdays
Álbumes en inglés

Wordshaker


Cemalettinköy, Sinop ilinin Boyabat ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Cemaleddin olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 101 km, Boyabat ilçe merkezine ise 11 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Boyabat belde ve köyleri

Cemalettinköy, Boyabat


Nature Reviews Immunology é uma publicação periódica mensal revisada por pares publicada pela Nature Portfolio. Assim como outros periódicos da Nature, seria introduzido no início da década de 2000, mais especificamente em 2001, aborda todos os aspectos da disciplina da imunologia. Sua edição é de responsabilidade da bióloga academicista alemã Alexandra Flemming. O periódico publica artigos de revisão e perspectiva de autoria de especialistas em imunidade, genética e outros campos relacionados à imunologia, estes sujeitados a revisão por pares e passagem de texto para providenciar uma cobertura de autoridade aos tópicos. Cada um dos números, ainda, inclui artigos de destaque de pesquisa (Research Highlights) – que são sumários breves escritos pelos editores para descrever publicações recentes.

De acordo com o Journal Citation Reports, o periódico possuía, em 2021, um fator de impacto de 108.555, sendo classificado em primeiro lugar dentre 161 periódicos na categoria de "imunologia". Ainda, como divulgado pelo Superfund Research Program, do National Institute of Environmental Health Science, possuía, em meados de 2005, um fator de impacto de 53.106, sendo considerado um membro da categoria de "periódicos de alto impacto".

Ligações externas

Revistas científicas em inglês
Publicações fundadas em 2001
Revistas mensais de informação
Imunologia
Revistas de biologia
Revistas do Reino Unido
Revistas fundadas em 2001

Nature Reviews Immunology


إجازة السّيد بين  "مستر بينز هوليداي"؛ هو فيلم كوميدي، من بطولة روان أتكينسون بدور مستر بين، تم عرض الفيلم في المملكة المتحدة بتاريخ 30 مارس 2007 وبتاريخ 24 أغسطس 2007 في الولايات المتحدة وكندا. وهو الفيلم الثاني الذي يستند إلى السلسلة التلفزيونية الشهيرة مستر بين، حيث سبقه فيلم بين الذي أنتج عام 1997.

سيرة الأحداث
تبدأ قصة الفيلم في اجتماع في الكنيسة حيث أن هناك جوائز بمناسبة إصلاح سقف الكنيسة يأتي مستر بين ويكون معه الرقم يدلي القس بأن الفائز سيفوز برحلة إلى شواطئ ريفيرا مع 200 يورو لمصروف الجيب في جنوب فرنسا، يقوم القس بخلط الأوراق ويسحب الرقم 919 لكن مستر بين يكون حامل الرقم في المقلوب وييأس ويرمي الورقة بجانب الصبي على قطار اللعبة لتظهر لمستر بين أنه هو الفائز وأنه كان يحمل الرقم بالمقلوب ويقول بصوت علٍ نعم لقد ربحت وتغمره سعادة وتلتقط له صورة.

بداية الرحلة
يذهب مستر بين إلى القطار السريع ويتحدت مع المضيفة فتقول له القهوة بالفرنسية فيقول لها نعم بالفرنسية نعم ثم تقول له سكر بالفرنسية ثم يقول لها لا بالفرنسية فتقول له أنت تجيد الفرنسية بشكل جيد فيقول لها غراسياس بالأسبانية أي شكراً، يصل إلى محطة غارد دي نورد فيقول لسائق التاكس من فضل إلى محطة غارد دو لايون من فضلك ولسخرية القدر عندما يقوم بترتيب أوراقه يسبقه آخر ويسبقه شخص آخر لسيارة في الخلف مشابهة للسيار الأولى فيقول أوصلني إلى فلك الدفاع فيذهب ذاك ليأخذ أمتعته ليتفاجأ أن مستر بين سبقه دون أن يدرك أن مستر بين سبقه إلى فلك الدفاع في السيارة يشاهد مستر بين برج أيفل ومشاهد جميلة إلى أن يصل للمكان فيرى أنه لم يصل بعد إلى المكان المنشود وهناك يسأل من دون أن يجيبه أحد ويستدل إلى أحد الخرائط الموجودة هناك فيذهب بأتجاه مستقيم وهناك تحدث أمور مضحكة فيوقف السيرة وتكاد السيارات تتصادم عند مفرق قوس النصر ويدخل المطعم ويحدث فوضى عارمة إلى أن يصل محطة أنفاق غارد دي ليون

الدخول إلى مطعم تران بلو
عند الوصل إلى محطة غارد دو ليون لفت مستر بين نظره إلى باغوتيه فقرر أن يأخذ معه من الباغوتيه بعض المأكولات لأته كان جائعاً فأخرج من ربطة عنقه الحمراء المال لكن لسؤ حظّ مستر بين أنها أدخل المال مع الكرافت وفات القطار الذي يؤدي إلى كان إلى شواطئ ريفيير مما سبب خيبة أمل كبيرة لمستر بين عندها قرر مستر بين أن يتناول الغداء في مطعم تران بلو دخل المطعم وجلس إلى مأدبة الطعام وأخذ لائحة الطعام لكنه احتار مستر بين في الطلب فأقترح عليه الميتر أن يطلب ثمار البحر فوافق مستر بين نظر مستر بين إلى سقف المطعم حيث كان مرسوماً عليه الشاطئ متأملاً رحلته إلى ريفيرا

مستر بين يرمي الطعام في حقيبة الزبونة
عندما قُدم إليه الطبق مستر بين لم يعرف ماذا يعرف، ربما مستر بين لم يكن متعود على الفاخر في شقته في هايبري فجرّب أوّل مرّة بأن يتذوق لكنه لم يعجبه الطعام ثم أطل الميتر وألح على مستر بين أن يتناول المزيد مما دفع مستر بين إلى التمثيل بأنه يتناول الطعام لكنه يرميه في المنديل المعلق عليه وهنا ماذا يفعل مستر بين؟؟! سوى أنه أزاى السكين ورماه متظاهراً بأنه وقع وعندما نزل ليتناول السكين سكب الطعام في حقيبة السّيدة التي تتناول الطعام في مطعم تران بلو وبعد برهة قليلة رن تلفون السيدة لكن لحسن حظ مستر بين أنه لم يعد يرن مما دفع مستر بين ليدفع المال ويهرب ومن هنا رن هاتف السيدة وعندما تناولت الهاتف وجدت الطعام مرمي في حقيبتها مما دفعها للصراخ عالياً وكانت هذه إحدى مشاهد الفيلم إثارة للضحك.

مصادر ومراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام بريطانية في عقد 2000
أفلام أطفال فرنسية
أفلام أطفال كوميدية أمريكية
أفلام أطفال كوميدية بريطانية
أفلام أطفال كوميدية في عقد 2000
أفلام أطفال مغامرات في عقد 2000
أفلام أمريكية
أفلام الطريق الأمريكية
أفلام إستوديو كانال
أفلام إنتاج 2007
أفلام باراماونت بيكتشرز
أفلام باللغة الإسبانية
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الروسية
أفلام باللغة الروسية في عقد 2000
أفلام باللغة الفرنسية
أفلام باللغة الفرنسية في عقد 2000
أفلام بريطانية
أفلام تدور أحداثها في قطار
أفلام تقع أحداثها على شواطئ
أفلام تقع أحداثها في باريس
أفلام تقع أحداثها في فرنسا
أفلام تقع أحداثها في كان (فرنسا)
أفلام تقع أحداثها في لندن
أفلام حول صناعة الأفلام
أفلام روان أتكينسون
أفلام طريق إنتاج عقد 2000
أفلام طريق بريطانية
أفلام عن أفلام
أفلام عن العطلات
أفلام عن المخرجين والمنتجين
أفلام عن النقل بالسكك الحديدية
أفلام كوميديا إنتاج عقد 2000
أفلام كوميدية 2007
أفلام كوميدية ألمانية
أفلام كوميدية أمريكية
أفلام كوميدية بريطانية
أفلام كوميدية فرنسية
أفلام مبنية على مسلسلات تلفزيونية
أفلام متممة أمريكية
أفلام متممة إنتاج عقد 2000
أفلام متممة بريطانية
أفلام مصورة في فرنسا
أفلام مصورة في لندن
أفلام مغامرات أطفال أمريكية
أفلام مغامرات أطفال بريطانية
أفلام مغامرات كوميدية أمريكية
أفلام مغامرات كوميدية إنتاج عقد 2000
أفلام مغامرات كوميدية بريطانية
أفلام مغامرة بريطانية
أفلام من إنتاج اريك فيلنر
أفلام من إنتاج تيم بيفان
أفلام وركينغ تايتلز فيلمز
أفلام يونيفرسال بيكتشرز
مستر بين
مهرجان كان السينمائي

مستر بينز هوليداي


Ifugao, andere Bezeichnung Batad, ist eine malayo-polynesische Sprache, die in der Provinz Ifugao in den nördlichen  Tälern der Philippinen gesprochen wird. Sie ist eng mit den Sprachen Bontok und Kankanai verwandt. Die Sprache ist Bestandteil eines Dialektkontinuums und die vier Hauptvarianten der Sprache, wie beispielsweise Tuwali, werden manchmal als eigenständige Sprachen angesehen.

Ifugao hat ihren Ursprung in der Sprache Tuwali, Kalanguya ist eine weitere Sprache in Ifugao, welche besonders in Tinoc, einem Teil Ifugaos gesprochen wird. Es unterscheidet sich sehr stark von der Sprache der Einwohner von Bontoc. Ifugaos und die Igorots waren vor einer langen Zeit verfeindet, es gab Kopfjagden. Durch die Kultur, Sprache und Fähigkeiten unterschieden sich die Ifugaos und die Igorots sehr stark.

Orthographie
Das vereinheitlichte Ifugao-Alphabet lautet wie folgt: A, B, D, E, G, H, I, K, L, M, N, Ng, O, P, T, U, W, Y. Die Buchstaben werden je nach Dialekt des Sprechenden unterschiedlich ausgesprochen.

Quellen

Malayo-polynesische Sprachen
Einzelsprache

Ifugao (Sprache)


Cook Boğazı (İngilizce: Cook Strait), Yeni Zelanda'da bir boğaz. Kuzey Adası'nı Güney Adası'ndan ayırır.

Boğazın genişliği 35 km dir. Cook Boğazı kıyısında, Yeni Zelanda'nın başkenti Wellington bulunur. Buradan Güney Adası'ndaki Picton ve Nelson'a arabalı-trenli feribot bağlantısı mevcuttur. Wellington'dan Picton'a geçiş yaklaşık 3 saat sürerken hızlı feribot "The Lynx" ile bu sefer 2 saat 15 dakika sürer.

Cook Boğazı, Dünya'nın en fırtınalı deniz bölgelerinden biridir. Boğaz, 1769'da James Cook tarafından keşfedilir ve geçilir.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yeni Zelanda'daki boğazlar

Cook Boğazı


Illustrated man er en dansk dokumentarfilm fra 1995 med instruktion og manuskript af Bent Staalhøj.

Handling
Et moderne videoeventyr om kroppen som lærred for tatoveringer i S/H og farve som var de malet af Rouault, El Greco og Picasso. En mareridtsagtig drøm og rejse mod et rumskib og evigheden. En flugt væk fra den intense smerte og ind i en livsvarig identitetsforandring, som er det eneste ved ens eget udseende, man selv har valgt. En fortælling om at overvinde sine fordomme.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Dokumentarfilm fra Danmark

Illustrated man


කැනේඩියානු බැලේ සමාගම් ප‍්‍රධාන ලෙස පහත පරිදි වේ. රෝයල් විනිපෙග් බැලේ, ටොරන්ටෝ හි නැෂනල් බැලේ ඔෆ් කැනඩා, බැලේ ජෝර්ගන් කැනඩා, (ටොරන්ටෝ), ල ග‍්‍රෑන්ඞ්ස් බැලේ කැනඩියන්ස් (මොන්ටි‍්‍රයල්), ද ඇල්බර්ටා බැලේ (කැල්ගරි* බැලේ බී සී (වැන්කුවර්* බැලේ කෙලොව්නා බැලේ ඩු ප‍්‍රින්ටෙම්ප්ස් (වැන්කුවර්* බැලේ වික්ටෝරියා, කැනේඩියන් පැසිෆික් බැලේ (වික්ටෝරියා), ගෝ බැලේ (වැන්කුවර්).  එසේම පහත දැක්වෙන නූතන නර්තන සමාගම් ද එහි පිහිටා ඇත . ටොරන්ටෝ ඩාන්ස් තියටර්,  ඕ වර්ටිගෝ (මොන්ටි‍්‍රයල්), ඩැනී ග්‍රොස්මන් ඩාන්ස් කම්පනි (ටොරන්ටෝ), මෝසියන් ඩාන්ස් (හාල්ෆැක්ස්), විනිපෙග් කන්ටෙම්පරරි ඩාන්සර්.

රටෙහි විශාලතම සමාගම වන්නේ කැනඩාවේ ජාතික බැලේ සමාගමයි. රාජකීය විනිපෙග් සංගමය පැරණිතම සමාගම වන අතර උතුරු අමෙරිකාවේ රාජකීය නාමය දරන එකම බැලේ සමාගම වෙයි. මෙය එම මහාද්වීපයේම පැරණිතම හා තවමත් කි‍්‍රයාකාරී බැලේ සමාගම වේ. පස්වන විශාලතම සමාගම වන බැලේ ජෝර්ගන් කැනඩා විශාලතම සාමාජිකයන් සංඛ්‍යාව දරන අතර සංචාරක සමාගමක් ලෙස ආරම්භ වූවකි.

බොහෝ සංක‍්‍රමණියන් එස්වමරෙල්ඩා එන්රිකි ස්පාඥ්ඥ නර්තන සමාගම හා බැලේ ක‍්‍රියොල් වැනි සමාගම් හරහා තම සම්ප‍්‍රදායික නර්තනයෝ වෘත්තීය හෝ ආධුනික මට්ටමෙන් පවත්වා ගෙන යති. එම සමාගම් ඉතාමත් විශාල හා සාර්ථක වන අතර ටොරන්ටෝ හි සබැඳි පාසල් පවත්වා ගෙන යති.

කැනේඩියානු ස්වදේශික නර්තන 'පව් වව්ස්' හි පැවැත්වේ.

කැනඩා නර්තන ප්‍රසංග සමාගම්


The Palau Congressional Library was founded on August 18, 1981, and is housed at the Palau National Congress in Koror. As of 1996, it was headed by Congressional Librarian Harry Besebes. It has a 5,000 item collection, with annual additions of 350. The library employs 2 staff members, both professional librarians.

The collection highlights legislation passed by the Congress, journals of sessions deliberation, committee reports on legislation, and directories.

In the facility, Congressional Clerks index Palau's parliamentary papers, and Legal Counsel staff perform their analysis and research. Members, parliamentary staff, and the public are all permitted to use the facilities.

The facilities were prompted by the Constitutional Government, newly installed on January 1, 1981.

According to a paper by Besebes on the library, prepared for the 62nd IFLA Conference, "The Congress Library is organized as one of the Joint Programs under the President of the Senate and the Speaker of the House of Delegates. All reports and other matters pertaining to the Congress Library have to be approved by the President of the Senate and the Speaker of the House of Delegates."

It is not a member of the International Federation of Library Associations and Institutions.

References
 The Palau Congressional Library in the World Directory of Parliamentary Libraries
 Palau Congress Library Information Paper. Besebes, Harry. 62nd IFLA Conference - Beijing, China, August 24–30, 1996.

Government agencies established in 1981
Libraries established in 1981
Libraries in Palau
Legislative libraries
Government of Palau

Palau Congressional Library


Radu Moga Mânzat () a fost un profesor de desen la Liceul "Avram Iancu" din Brad și un sculptor, realizator a numeroase lucrări în bronz, în majoritate busturi de personalități.

Biografie
Radu Mânzat a rămas orfan în urma sinuciderii tatălui său. Mama sa s-a recăsătorit cu inspectorul de la căile ferate din zona Zarandului, Moga, care i-a fost lui Radu un al doilea tată. În liceu a arătat talent la desen, astfel că după absolvirea liceului s-a înscris la Școala de Arte Frumoase din București, secția sculptură, unde i-a avut profesori pe Ion Jalea și Oscar Han.

După absolvire, în 1929, a fost profesor de desen la Arad, iar din 1931 profesor de desen și caligrafie la Liceul "Avram Iancu" din Brad. Simultan s-a ocupat de sculptură, realizând în special sculpturi în bronz.

Din 10 noiembrie 1943 a făcut parte din corpul artiștilor plastici.
Din cauza bolii, după 1942 n-a mai putut sculpta, iar în curând nici să mai predea la liceu. S-a stins la doar 44 de ani.

Sculpturi
 Bustul lui Nicolae Hențiu din Săliște, (1934), cod LMI SB-III-m-B-12604
 Bustul lui Crișan din Brad, în două exemplare, unul în incinta societății Mica (dispărut?), celălalt în fața Liceului "Avram Iancu" (1934), cod LMI HD-III-m-B-03481
 Bustul lui Avram Iancu de la halta Țebea, actual la Baia de Criș, (1934), cod LMI HD-III-m-B-03484
 Basoreliefuri pe soclurile unor troițe, ca Troița de la Mihăileni, (1934), cod LMI , Troița de la Curechiu (1934), cod LMI HD-IV-m-B-03493
 Monumentul lui Ion Vidu din Lugoj, (dezvelit 24 iunie 1934), cod LMI TM-III-m-B-06320
 Monumentul Eroilor de la 1916-1918 din Lugoj, (dezvelit 9 iunie 1935), cod LMI TM-III-m-B-06321
 Bustul lui Traian Grozăvescu din Lugoj, (1936), cod LMI TM-III-m-B-06319
 Monumentul lui Coriolan Brediceanu din Lugoj, (1937), cod LMI TM-III-m-B-06318
 Bustul lui I.G. Duca din Lugoj, (1936), topit după al Doilea Război Mondial și înlocuit cu monumentul ostașilor sovietici
 Bustul lui Ion C. Brătianu din Lugoj, (1937), topit
 Bustul lui Alexandru Mocioni din Lugoj, (1937), topit
 Bustul dr. Iuliu Iosif Olariu din Caransebeș, (1936), cod LMI CS-III-m-B-11240
 Statuia lui Decebal din Deva, (dezvelită 6 august 1937), cod LMI HD-III-m-B-03478
 Bustul lui Mihai Eminescu din Sibiu, (1938), cod LMI SB-III-m-B-12591
 Bustul lui Gh. Popa de Teiuș din Arad, (dezvelit 1 decembrie 1938), cod LMI AR-III-m-B-00667
 Bustul lui Ioan Rusu-Șirianu din Arad, (dezvelit 1 decembrie 1938), cod LMI AR-III-m-B-00668, dispărut în 2014
 Bustul lui Mircea V. Stănescu din Arad, (dezvelit 1 decembrie 1938), cod LMI AR-III-m-B-00669

A realizat și trei lucrări, Idilă, Maimuța cu mâna [pe creangă] și Nud, două din ele aflate la Muzeul Brukenthal.

În magazia Liceului "Avram Iancu" s-a găsit un mulaj în ipsos pentru alt bust al lui Avram Iancu, atribuit lui Moga. De asemenea, în 1943–1944 a mai realizat un mulaj pentru o statuie a lui Decebal, care a fost trimis la turnat, fără a se ști soarta lui.

Onoruri
 Ordinul Meritul Cultural pentru artă, cl. a II-a (1937);
 Diploma de Onoare a societății ASTRA;
 Cetățean de onoare post-mortem al orașului Brad (19 mai 2003);
 O stradă din Brad îi poartă numele.

Note

Bibliografie
 Romulus Neagu, Georgina Rovența, Dorin Crișan (coordonatori), Omagiu Liceului "Avram Iancu" Brad 1869–1969, Sibiu: 1969

Legături externe

 Sculptorul Radu Moga-Mânzat

Nașteri pe 8 octombrie
Nașteri în 1906
Decese în 1950
Absolvenți ai Universității Naționale de Arte București
Artiști plastici români
Decorați cu Ordinul Meritul Cultural
Educatori români
Români din Austro-Ungaria
Oameni din județul Hunedoara
Sculptori români
Sibieni

Radu Moga Mânzat


ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 1987-88 තරගවාරයේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ සංචාරය කළ අතර ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව ටෙස්ට් තරග 1 කට ක්‍රීඩා කළේය. ඕස්ට්‍රේලියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව ඕස්ට්‍රේලියාවේ ටෙස්ට් ක්‍රිකට් තරගමාලාවකදී එකිනෙකා සමඟ ක්‍රීඩා කළ පළමු අවස්ථාව මෙයයි.

තරග සංචාරයේ මුල්ම තරගය බටහිර ඕස්ට්‍රේලියානු කණ්ඩායම සමග පැවති එක්දින තරගයක් වූ අතර එය 1987 දෙසැම්බර් 26 දින පර්ත් හීදී පැවැත්විය. මේ තරගයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට ලකුණු 61 ක ජයක් හිමිවිය. අරවින්ද ද සිල්වා ශතකයක් හා කඩුළු 3 ක් බිද හෙලා ජයග්‍රහණය ශ්‍රී ලංකාව වෙත රැගෙන ආවේය.

ඉන්පසු බෙන්සන් ඇන්ඩ් හෙජස් ලෝක තරගාවලිය පැවති අතර මෙම කණ්ඩායම් 2 ට අමතරව නවසීලන්තයද ඊට සහභාගී විය. එහි ශූරතාවය නවසීලන්තය පරාජ කර ඕස්ට්‍රේලියාව ජය ගන්නා ලදී.

1988 ජනවාරි 23 - 25 දක්වා තස්මේනියා ප්‍රාන්ත කණ්ඩායම සමග තුන්දින තරගයක් පවත්වන ලදී. තරගය ජය පැරදුමෙන් තොරව අවසන් විය. ජනවාරි 31 දින දකුණු ඕස්ට්‍රේලියා පිළ සමග එක්දින තරගයක් පැවැත්වුනි. එහි ජය කඩුළු 6 කින් දකුණු ඕස්ට්‍රේලියා පිළට හිමි විය. පෙබරවාරි 6-9 දක්වා වික්ටෝරියා ප්‍රාන්ත පිල සමග සිව් දින තරගයක් පැවති අතර එයද ජය පැරදුමෙන් තොරව අවසන් විය. එහිදී ශ්‍රී ලංකා පිල පලමු ඉනිමට සියල්ලන් දැවී 157ක් ලබා ගත් අතර වික්ටෝරියා පිලට ලබා ගත හැකි වූයේ සියල්ලන් දැවී ලකුණු 146 ක් පමණි. ශ්‍රී ලංකාව දෙවනි ඉනිම සදහා කඩුළු 6 කට ලකුණු 362 ක් ලබා ඉනිම අත්හිටුවා වික්ටෝරියා පිලට ලකුණු 374 ක ඉලක්කයක් ලබා දුන්නේය. නමුත් තරගය අවසන් විට වික්ටෝරියා පිල රැස් කලේ කඩුළු 5 ක් දැවී ලකුණු 297ක් පමණි.

එකම ටෙස්ට් තරගය

බාහිර සබැදි

 CricketArchive

යොමු

ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්
ක්‍රිකට්

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ඕස්ට්‍රේලියානු තරග සංචාරය 1988


Angelica Fădor () este un deputat român, ales în 2016. În perioada 2008-2016, Angelica Fădor a fost primar în comuna Iacobeni.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Partidului Național Liberal
Nașteri în 1977
Deputați români 2020-2024

Angelica Fădor


Giancarlo Fisichella (d. 14 Ocak 1973, Roma) İtalyan Formula 1 pilotu. Şu anda Scuderia Ferrari takımı adına test pilotluğu yapmakta ve Le Mans 24 Saat ve Le Mans Intercontinental(:en:Intercontinental Le Mans Cup) yarış serilerinde Af-Corse Ferrari takımı ile yarışmaktadır. Ferrari takımından önce sırasıyla Minardi, Jordan, Benetton, Sauber, Renault ve Force India takımı adına da yarışmıştır.

Renault takımında kariyerinin en parlak sezonunu geçiren Fisichella 2005 sezoununda sürücüler şampiyonasında 5.olmuştur. Kariyerinde 3 birincilik bulunan Giancarlo bunlardan birini Jordan takımıyla Brezilya'da diğer ikisini ise Renault ile Avustralya ve Malezya'da kazanmıştır.

Giancarlo Fisichella 2009 Macaristan'da kaza geçiren Felipe Massa 'nın yerine Ferrari F1 koltuğuna geçmiştir. Tabi bunda Badoer'in kötü performansının etkisi de büyüktür.

Anlaşmaya göre Ferrari F1 kalan yarışlarda Giancarlo Fisichella ile yarışacak gelecek sezondan itibaren Giancarlo Fisichella 4 yıl boyunca test pilotluğu yapacaktır.

1973 doğumlular
İtalyan Formula 1 pilotları
Formula Renault pilotları
Honda Racing Corporation yarışçıları
Mercedes pilotları
Yaşayan insanlar
Jordan pilotları
Benetton pilotları
Sauber pilotları
Ferrari pilotları
Force India pilotları
Roma doğumlu sporcular

Giancarlo Fisichella


Håøya er en 2.4 km². stor ø der ligger mellem Mørjefjorden og Langangsfjorden helt sydøst i Porsgrunn kommune i Vestfold og Telemark fylke i Norge.

Øen er stejl og frodig, med flere gode badesteder. Her findes løvskove, strandenge og gamle blomsterenger. Store dele af øen (1.8 km² er beskyttet som naturreservat. Området har en rig flora og en interessant fuglefauna med en række ynglende rovfuglarter, hvorav flere er rødlistede. I nord er der forbindelse til fastlandet via en gangbro.

De første mennesker bosatte sig på Håøya for mange tusind år siden, i stenalderen, og der er fundet mængder af flinteredskaper og skår efter lerkar fra denne periode.

Øens grænse til Mørjefjorden i øst kan tyde på at det ifølge Snorres beretning var her omkring Olav den hellige, i det store søslag ved Nesjar, besejrede Svend Jarl palmesøndag 1016.

Op gennem tiden har der været mange fastboende på øen, og i perioden 1902-1947 havde øen egen skole.

Kilder og henvisninger

Øer i Vestfold og Telemark
Porsgrunn

Håøya (Porsgrunn)


Birgitte Raaberg (nascida em 26 de setembro de 1954 em Frederiksberg) é uma atriz dinamarquesa.

Ela se formou no Aarhus Theatre em 1981. Além dos papéis neste teatro, esteve também ligada a, entre outros, Nørrebros Theatre, Odense Theatre, Østre Gasværk Theatre, Betty Nansen Theatre, Det Ny Teater e uma série de revistas, incluindo a Hjørring Revyen e Tivoli Revyen .

Birgitte apareceu em mais de 35 peças. Entre eles podem ser mencionados The Hostage, Parisian Life, Les Miserables, It's Well My Life, Lovers in a Crosswalk, Husker du Mai, Chicago, Sunday in the Park with George e Women's Revenge

Na TV, ela apareceu na série Begær, Lighed og broderskab, bem como em vários curtas-metragens e talvez seja mais lembrada da série Madsen og Co. Na tela, ela é sem dúvida lembrada por seu papel como Susan Himmelblå em Mitt om natt de 1984, que também lhe rendeu um Bodil de melhor atriz coadjuvante.

Além disso, ela já atuou na série e filme Riget (1994, 1997), The Ballad of Holger Danske (1996), que rendeu a Birgitte a outro Bodil de melhor atriz coadjuvante  no papel da médica Judith,  Klinkevals (1999) e Hotellet i (2002).

Ela dublou personagens de desenhos animados, entre outras coisas, na série de TV Animais do Bosque dos Vinténs.

Filmografia selecionada

Filmes

Série de TV

Referências

Ligações externas

Atores da Dinamarca

Birgitte Raaberg


Sarcosuchus er en uddød kæmpekrokodille, der levede for 112 millioner år siden, og en fjern slægtning til vore dages Gavial. Arten levede i den tidlige kridttid i det der i dag er Afrika og Sydamerika, og bliver betragtet som en af de største krokodille-lignende reptiler.
Selvom dens størrelse har været debatteret blandt forskere, så er det almindeligt anerkendt, at arten har været i hvert fald dobbelt så lang som vore dages saltvandskrokodiller, og havde en vægt på omkring 8 tons.
Krybdyr
Forhistoriske dyr

Sarcosuchus


A Esmeraldinha-das-folhas, também chamado de Besourinho-verde-das-folhas (Colaspis laeta) é uma espécie de besouros das folhas da família Chrysomelidae . Possui coloração iridescente ou brilhante de verde metálico na aparência.

Eumolpinae

Esmeraldinha-das-folhas


Akito Miura (født 11. august 1987) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Gainare Tottori.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Akito Miura


Hatice ( o da  dan gelmekte) kelimesi Osmanlı Türkçesi' dir, erken doğan kız anlamına gelmekte
ve şunu ifade edebilir:

Kişiler
 Hatice (şarkıcı) (1978-), Türk şarkıcı
 Hatice Açıkalın (1909-2003), Türk tabip ve tıp eğitmeni
 Hatice Akbaş (2002-), altın madalya kazanan Türk boksör
 Hatice Altuğ (1978-), Türk bilim insanı
 Hatice Aslan (1962-), Türk oyuncu
 Hatice Ayseli Göksoy (1935-), Türk politikacı ve ressam
 Hatice Dudu Özkal (1966-), Türk ilahiyatçı, siyasetçi ve eski milletvekili
 Hatice Duman (1974-), Kürt kökenli Türk gazeteci
 Hatice Gayıbova (1893-1938), Azeri piyanist
 Hatice İsmailova (1976-), Azerbaycanlı araştırmacı gazeteci
 Hatice Kocaman (1977-), Türk milletvekili
 Hatice Kumbaracı Gürsöz (1945-), Türk ressam
 Hatice Kübra İlgün (1993-), Türk tekvandocu
 Hatice Kübra Yangın (1989-), Türk tekvandocu
 Hatice Meryem (1968-), Türk senarist ve yazar
 Hatice Nakiye Hanım (1846-1899), Türk divan edebiyatı şairi
 Hatice Nida Şen, Türk göz hekimi
 Hatice Oya Tunga Çağlı (1968-), Türk büyükelçi
 Hatice Özgener (1865-1940), Türk öğretmen ve politikacı
 Hatice Şahin (1965-), Türk profesör
 Hatice Şendil (1983-), Türk oyuncu
 Hatice Şükriye Sultan (1906-1972), Osmanlı prensesi

Tarihî kişiler
 Hatice bint Hüveylid - Muhammed'in eşi, İslam dinine Muhammed'den sonra inanan ilk kişi
 Hatice Halime Hatun, Osmanlı padişahın eşi
 Hatice Muazzez Sultan (1627-1687), Osmanlı padişahın eşi
 Hatice Turhan Sultan (ö.1683), Osmanlı padişahın eşi
 Hatice Sultan (1496-1538), I. Selim' in kızı
 Hatice Sultan (1710–1738), III. Ahmed'in kızı
 Hatice Sultan (1766-1821), III. Mustafa'nın kızı
 Hatice Sultan (1662-1743), IV. Mehmed'in kızı
 Hatice Sultan (1870–1938), V. Murat'ın kızı

Yapılar
 Hatice Sultan Camii, İstanbul ili Eyüpsultan ilçesinde tarihî camii
 Hatice Sultan Yalısı, Beşiktaş Ortaköy'de bulunan tarihî yalı

Ayrıca bakınız

Dış bağlantılar
 Türk Dil Kurumu' nda kelime arama

Hatice (anlam ayrımı)


Filistin Ulusal Yönetimi (Arapça: السلطة الوطنية الفلسطينية/Es Sulta el Vataniyye el Filistiniyye), Batı Şeria ve Gazze Şeridi'ni yöneten bir idari örgüt ve devlet yapılanmasıdır.

Filistin Ulusal Yönetimi 1994'te, İsrail hükûmeti ve Filistin Kurtuluş Örgütü arasında yapılan Oslo'daki uzlaşma görüşmelerinden sonra iki taraf arasındaki uzlaşma görüşmeleri sırasında 5 yıllık geçici dönem hükûmeti olarak kuruldu.

Tarih

1516'dan 1917'ye dek Osmanlı İmparatorluğu hakimiyeti olan Filistin, 2 Kasım 1917'de Balfour bildirisinin yayınlanmasından sonra 1920 yılında İngiltere'nin manda yönetimine girmiştir.

14 Mayıs 1948 yılında İsrail Devleti'nin kurulmasının ardından Arap-İsrail Savaşları patlak vermiştir. Birleşmiş milletler 29 Kasım 1947 yılında Filistin'in paylaştırılmasına karar vermiştir. %56'sı Yahudilere %44'ü ise Filistinlilere bırakılmıştır. Kudüs'e ise Uluslararası statü verilmiştir.

İlk paylaştırmada Filistin bölgesinde yer alan Batı Kudüs, 1948 yılında Kudüs çevresinde Yahudi yerleşim birimlerinin artması ile İsrail yönetimine geçmiştir. (Kudüs'ün tamamı 1967'deki Altı Gün Savaşında İsrail'in eline geçmiştir.)

1947'deki BM paylaşımından bu yana harita oldukça değişmiş, Filistin, Batı Şeria ve Gazze olmak üzere birbirinden kopuk iki toprak parçası haline gelmiştir.

Demografi
Filistin'in nüfusu 9 milyon 500 bin'dir (2000 tahmini). Bu nüfusun 6 milyonu "yeşil hat" içindeki bölgede, 1 milyonu Gazze'de, 1 milyon 500 bini Batı Şeria bölgesinde yaşamaktadır. Ortalama nüfus artış hızı %3.7'dir. Önemli şehirleri Gazze, Nablus, Eriha, Ramallah, El Halil'dir.

Nüfus yoğunluğu ise 300'dür. Ancak nüfus yoğunluğu konusunda bölgeler arasında büyük bir dengesizlik mevcuttur. Gazze Şeridi'nin alanı 400 km² kadar olduğundan bu bölgede düşen insan sayısı 2500'ü bulmaktadır. Bu bölgedeki nüfus yoğunluğunun bu kadar fazla olmasının sebebi 1948'de işgal edilmiş topraklardaki Filistinlilerin birçoğunun bu bölgeye göç etmeye zorlanmış olmasıdır. Bu yüzden Gazze Şeridi'ndeki nüfusun üçte ikisi mülteci kamplarında yaşamaktadır. Batı Şeria bölgesinde nüfus yoğunluğu 200 civarındadır. "Yeşil hat" içinde kalan bölgenin yaklaşık 12 bin km²'lik bölümünü Negev ve Eilat çölleri oluşturur ve bu bölgelerde nüfus yoğunluğu oldukça düşüktür. Bu yüzden bu topraklardaki 6 milyon nüfusun büyük çoğunluğu 8 bin km²'lik alana yayılmıştır. Dolayısıyla bu bölgede de ortalama nüfus yoğunluğu 700 civarındadır.

Ekonomi
Filistin Ulusal Yönetimi'nin ekonomisi büyük ölçüde İsrail ile ikili ilişkilere ve dış yardımlara bağımlıdır. Hamas'ın 2006 genel seçimlerini kazanması ile 55 milyon dolarlık vergi gelirinin Filistin Ulusal Yönetimi'ne iletilmesi İsrail tarafından durdurulmuştur. Ayrıca Hamas ile El Fetih arasındaki çatışmalar da ekonomiyi olumsuz etkilemektedir. Son BM araştırmalarına göre işsizlik %39'a, yoksulluk %67'ye çıkmıştır.

Gazze Uluslararası Havaalanı, Filistin Yönetimi tarafından Refah şehrinde inşa edildi, ancak 2000 yılında El-Aksa İntifada'nın patlak vermesinin ardından İsrail tarafından yıkılmadan önce yalnızca kısa bir süre işletildi.

Bazı Filistinliler İsrail iş piyasasına erişime bağımlıdır. 1990'larda bazı İsrailli şirketler Filistinlileri yabancı işçilerle değiştirmeye başladı. Sürecin ekonomik olduğu ve aynı zamanda güvenlik endişelerine de değindiği görüldü. Bu, Filistin ekonomisine, özellikle CIA World Factbook'a göre nüfusun %45,7'sinin yoksulluk sınırının altında olduğu Gazze şeridine zarar verdi, ancak Batı Şeria'yı da etkiledi.

Bütçe
Dünya Bankası'na göre, PNA'daki bütçe açığı 2005 yılında yaklaşık 800 milyon dolardı ve bunun neredeyse yarısı bağışçılar tarafından finanse edildi.

Mayıs 2011 itibarıyla Filistin Yönetimi, Filistinli mahkumlara ödeme yapmak için ayda 4,5 milyon dolar harcadı. Ödemeler, 30 yıldan fazla bir süredir tutuklu bulunan mahkumlara 12.000 NIS (3.000 $) gibi aylık miktarları içermektedir. Filistin Yönetimi'nin mali sıkıntılarına rağmen Filistin Yönetimi tarafından finanse edilen maaşlar El Fetih, Hamas ve İslami Cihad tutuklularına veriliyor. Bu ödemeler, Öİ'nin bütçesinin %6'sını oluşturmaktadır.

Ocak 2015 itibarıyla, ÖİB'nin İsrail Elektrik Şirketine 1,8 milyar NIS borcu bulunmaktadır.

ÖİB, 2017'de yabancı bağışçılardan 693 milyon dolar aldı ve bunun 345 milyon doları, Şehitler Fonu aracılığıyla hükümlü militanlara ve ailelerine ödenek olarak ödendi.

Yolsuzluk
Filistin Politika ve Anket Araştırma Merkezi tarafından yapılan bir anket, Filistinlilerin %71'inin Batı Şeria'daki Filistin Yönetimi kurumlarında yolsuzluk olduğuna inandığını ve %57'sinin Gazze'de görevden alınan Filistin hükûmetinin kurumlarında yolsuzluk olduğunu söylediğini ortaya koydu. Halkın %34'ü Batı Şeria'da basın özgürlüğü olmadığını, %21'i Batı Şeria'da basın özgürlüğü olduğunu, %41'i belli bir ölçüde olduğunu söylüyor. Filistinlilerin %29'u Batı Şeria'daki insanların Batı Şeria'daki hükûmeti korkusuzca eleştirebileceğini söylüyor.

Nisan 2013'te Filistin örgütü Filistin Şeffaflık için Koalisyon, kamu fonlarının çalınmasıyla ilgili 29 iddiayı araştırdığını söyledi. Ayrıca, PA'nın "kara para aklama, adam kayırma ve resmi pozisyonları kötüye kullanma sorunları olduğunu" söylediler. Daha önceki on iki iddia soruşturuldu ve çözüm için mahkemelere gönderildi. Filistin Yönetimi Adalet Bakanı Ali Muhanna yanıt olarak, "yolsuzluğun azaltılması konusunda büyük adımlar attıklarını" söyledi.

Ayrıca bakınız
 Filistin'deki şehirler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Filistin Ulusal İstihbarat Merkezi

Filistin milliyetçiliği
Filistin'de siyaset
1994'te kurulan bölgeler ve ülkeler

Filistin Ulusal Yönetimi


Cotuhé je rijeka u Kolumbiji, pritoka rijeke Putumayo. Pripada porječju rijeke Amazone.

Izvori

Rijeke u Kolumbiji
Pritoke Putumaya

Cotuhé


La statue-menhir de Cambous est une statue-menhir appartenant au groupe rouergat découverte à Fontrieu, dans le département du Tarn en France.

Description
La statue a été découverte en 1987 par l'abbé Record  au lieu-dit Cambous sur l'ancienne commune de Castelnau-de-Brassac à proximité d'une ligne de crête. La statue a été gravée dans une petite dalle de granite de forme arrondie de  de hauteur sur  de largeur et  d'épaisseur. C'est une statue-menhir masculine. La statue-menhir est entière mais très usée : aucun caractère anthropomorphe n'est plus visible, seuls quelques attributs le sont (ceinture avec boucle, baudrier, une partie de « l'objet »).

La statue originale est conservée au centre d'interprétation des mégalithes à Murat-sur-Vèbre, une copie a été dressée près du lieu de sa découverte.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Sites mégalithiques du Tarn
 Liste des statues-menhirs de France

Liens externes

 Statue-menhir de Cambous (construit par stéréophotogrammétrie)

Cambous
Site mégalithique dans le Tarn

Statue-menhir de Cambous


Karma, Tarkan'ın 14 Temmuz 2001'de çıkardığı 4. stüdyo albümüdür. Albümden önce mayıs ayında müziği, sözü Tarkan'a ait Kuzu Kuzu tekli albümü sadece Türkiye'de piyasaya sürüldü ve "Kuzu Kuzu" 1. klibi yayımlandı. Kuzu Kuzu tekli albümü piyasada rekor bir satışla başladı, Türkiye'de tüm zamanların en hızlı ve en çok satan tekli albümü oldu. Kuzu kuzu, o dönem çok büyük sükse yaptı, klibi de çok uzun bir süre yayımlandı. Albüm öncesi Tarkan'ın bu muhteşem yükselişi engellenmek için komplo kurulmuş ve Tarkan'ın evinden çıplaklar kampındaki birkaç fotoğrafı çalınıp basına verildi. Tarkan fotoğrafları yüzünden Türkiye'de basın ve tutucu kesim tarafından çok olumsuz eleştirildi ve büyük çoğunluğu albüme destek vermedi. Bu olaylar ülkesinde albümün yarı yarıya daha az satmasına neden oldu. Buna rağmen ilk haftaya yurt içi ve yurt dışı dahil Türkiye menşeli albüm olarak tüm zamanların en hızlı satan albümü olarak rekor açılışla başladı. Toplamda Türkiye'de 1.900.000 yurt dışı dahil dünyada 3.600.000 satış yapmasıyla birlikte yine de Türkiye'de o yılın en çok satan albümü oldu. Yurt dışı satışı ile birlikte albüm Türkiye'de tüm zamanların en çok satan 3. albümüdür. Albümün tanıtımını İstanbul'da ünlü bir gece kulübünde yaptı. Tanıtımda diğer çok sevilen Ay şarkısındaki dans ve sahne performansı olağanüstü olarak yorumlandı. Albümündeki tüm şarkılar hit oldu, şarkıların hepsi üst kalitede idi, dinlendikçe daha da çok seviliyordu. Ebru sanatı ile görsellik verilen albüm kapağı çok beğenildi. Albüm Avrupa, Orta Doğu, Asya, Rusya, Japonya, Güney Amerika'da anlaşılan dağıtımcılar ile piyasaya sürülmüştür. Yurt dışında, Rusya ve Orta Doğu'da çok ilgi gördü. Avrupa'da milyon üzerinde satan, 2001'de Rusya'da en çok satan yabancı albüm olması ABD basınında yer aldı. Albüm Rusya, Fransa, Danimarka, İngiltere, Almanya gibi birçok ülkede listeleri zorladı. Tarkan dünyaya adını daha da fazla duyurdu, yurt dışında ve özellikle Rusya'da bu albüm ile çok daha büyük bir hayran kitlesi topladı. Dünyanın dört bir yanından hayranlar şarkıların kendi dillerinde anlamlarını araştırmaya başlamışlardı, Tarkan bu albüm ile dünyaya yine Türkçe öğretmeye başladı. "Kuzu Kuzu" için 2. klibi "Kuzu Kuzu akustik" versiyonuna çekti. "Ay" isimli şarkısının klibi albüm tanıtımındaki beğenilen canlı konser olarak gösterildi. "Hüp" şarkısının 1. klibi ekim ayında yayımlandı, klip içerdiği öpüşme sahnelerinden dolayı hiçbir müzik kanalında yayınlanmasına izin verilmeyerek başka bir basın engellemesi yaşandı. İleride "Hüp remix" parçası olarak 2. klibi çekti. 2002 Ekim ayında "Verme" isimli şarkıya 1. klibi çekti, sonra klipte düzenleme yaparak "Verme" şarkısına 2. klip yayımladı, bu şarkı da güzel eleştiriler aldı. Tarkan'ın, bu albümüyle dünyadaki hayran sayısı daha da arttı.

Şarkı Listesi

Hüp (Remix)

Dış bağlantılar
 Tarkan Resmi Web Sitesi

Kaynakça

Tarkan albümleri
2001 albümleri

Karma (albüm)