Munții Hottentots Holland fac parte din Centura Fold Cape din Western Cape, Africa de Sud. Lanțul montan constituie o barieră între zona metropolitană a Cape Town și coasta de sud a Overbergului.

Lanțul este format în principal din gresie de Table Mountain și se întinde între periferia Cape Town, Somerset Wes și Golful Gordon la vest și valea Elgin la est.Trecătoarea lui Sir Lowry reprezintă singura traversare,  unde trece autostrada N2 . Barajul Steenbras, unul dintre principalele baraje de aprovizionare ale Cape Town, este situat în partea de sud a lanțului muntos. Acest lucru se datorează precipitațiilor abundente din în zonele montane, situate în Valea Elgin în jurul orașului Grabouw, pe versanții estici.

În 1835, la începutul Marelui Trek, când migranții au decis să părăsească zona Cape Town (sau Cape Colony, așa cum se numea atunci), primul lanț montan pe care l-au traversat a fost acesta. Urmele roților căruțelor pot fi încă observate în formațiunile de roci din vecinătatea trecătorii Sir Lowry de pe acest lanț muntos. Această rută servește în continuare ca principală cale de acces din zona Cape Town pentru călătorii care se îndreaptă spre coasta de est a Africii de Sud.

Clima este tipic mediteraneană, în general fiind mult mai rece față alte zone din Western Cape, cu precipitații anuale care depășesc 1500 mm și maxime care depășesc rareori 25 °C vara. Zăpada nu este neobișnuită pe vârfurile mai înalte, cum ar fi Verkykerkop, Somerset Sneeukop (Snow Peak) la 1590 m înălțime și The Triplets, aflat în secțiunea nordică a lanțului. Această zonă și celelalte regiuni situate spre sud sunt considerate centrul regiunii floristice din Cape, cu cea mai mare biodiversitate de fynbos. Terenurile joase din jur au soluri aluviale bogate  care susțin viticultura și culturile de pomi fructiferi.

Note

Legături externe
 Rezervația naturală Hottentots Holland - CapeNature

Munți din Africa

Munții Hottentots Holland


Gallina peut se référer à :

Patronyme
  (1888-1941), footballeur italien ;
  (1895-1944), footballeur italien ;
  (1913-2008), notaire italien, juste parmi les nations ;
  (1911-?), footballeur italien ;
  (1924-2002), prélat catholique italien ;
  (1996-), snowboardeuse italienne ;
  (1945-2021), footballeur italien ;
  (1796-1874), peintre italien ;
  (1852-1897), dramaturge italien ;
  (1973-), sprinteuse italienne ;
 Giovanni Gallina (1892-1963), footballeur italien ;
 Jan Adam Gallina (1724-1773), compositeur bohémien ;
  (1907-1986), footballeur hongrois ;
 Lodovico Gallina (1752-1787), peintre italien ;
  (1911-?), joueur de hockey sur gazon italien ;
 Mario Gallina (1889-1950), acteur italien ;
  (1942-), homme politique italien ;
  (1940-), pilote de moto italien.

Toponyme

, localité italienne de la province de Vicence ;
 , district municipal de Reggio de Calabre ;
 , frazione de Castiglione d'Orcia, dans la province de Sienne ;
 , montagne des Alpes lépontines ;
 , vallée de la province de Belluno ;
 Villa La Gallina, villa située à Arcetri.

, census-designated place du Nouveau-Mexique.

Littérature
 , personnage de bande dessinée créé par Benito Jacovitti.

Informatique
 Gallina, langage informatique.

Voir aussi

Homonymie de patronyme

Gallina (homonymie)


Csaba Fenyvesi () a fost un scrimer ungur specializat pe spadă, laureat cu trei medalii olimpice de aur la Jocurile Olimpice de vară din 1968 și la cele din 1972. A fost și de trei ori campion mondial pe echipe.

Din 1986 până în 1993 a fost șeful secției de scrimă la Vasutas Sport Club din Budapesta. Din 1989 până în 1993 a făcut parte din Comitetul executiv al Federației Maghiare de Scrimă.

Absolvent al Universității de Medicină din Budapesta în 1968, a început o carieră medicală la Spitalul MÁV. În 1974 a devenit chirurg oncolog. A fost cercetător invitat la Institutul Oncologic din Virginia (SUA).

Referințe

Legături externe
  Prezentare la Comitetul Olimpic Maghiar

Spadasini
Scrimeri olimpici maghiari
Oameni din Budapesta
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1968
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1972
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1976
Medaliați olimpici cu aur unguri

Csaba Fenyvesi


Die Davis-Cup-Mannschaft von Pacific Oceania ist die Tennisnationalmannschaft von Pacific Oceania, dem die meisten Mitglieder der Oceania Tennis Federation (OTF) angehören. Australien, Guam (seit 2018) und Neuseeland stellen eigene Mannschaften, von 1999 bis 2001 stellte auch Fidschi eine eigene Mannschaft.

Geschichte
1995 nahm die Mannschaft erstmals am Davis Cup teil. Das beste Ergebnis erzielte das Team im Jahr 2005, als es die zweite Runde der Gruppenzone II in der Kontinentalgruppe Asien/Ozeanien erreichen konnte. Erfolgreichster Spieler ist Brett Baudinet, der in 64 Begegnungen insgesamt 41 Spiele gewinnen konnte. Er ist damit auch Rekordteilnehmer.

Weblinks

Davis-Cup-Mannschaft
Pacific Oceania


Power kan henvise til flere artikler:

Musik
 Power (album) – et musikalbum udgivet af Tower of Power i 1988
 Power (EP) – en EP udgivet af Gundogs i 1997

Erhverv
 Power (varehuskæde) – en varehuskæde som sælger forbrugerelektronik og hårde hvidevarer

It
 POWER – en processor fra IBM
 Power (styresystem) – et styresystem fra IBM
 Power Macintosh – en serie computere fra Macintosh

Geografi
 Power County – et område i Idaho, USA

Tidsskrifter
 Power Magazine – et svensk tidsskrift om biler

Power


Odbojkaški klub "Don Bosco" (OK "Don Bosco"; Don Bosco Zagreb; Don Bosco) je ženski odbojkaški klub iz Zagreba, Republika Hrvatska.
U sezoni 2020./21. "Don Bosco" se natječe u "Prvoj hrvatskoj ženskoj odbojkaškoj ligi", ligi drugog stupnja odbojkaškog prvenstva Hrvatske za žene.

O klubu
Počeci kluba sežu u početak 1990.-ih, kada salezijanska župa na Knežiji dobiva pozive iz Italije na odbojkaškim turnirima, te ženska ekipa na tim turnirima nastupa pod imenom "Don Bosco". Sustavniji rad počinje u jesen 1998. godine s djevojkama srednjoškolske i studentske dobi, a u proljeće i u više dobnih skupina. Konačno se službeno u prosincu 1999. godine utemeljuje Športsko društvo "Don Bosco" s odbojkaškim i malonogometnim klubom, koje je kasnije postalo dijelom športskog društva "SALOM".
OK "Don Bosco" je kao samostalna udruga upisana 2006. godine.
Ligaški klub počinje nastupati 2001. godine u trećoj ligi, a otada redovno igra kao član "Prve B" ili "Druge hrvatske lige".
Us seniorsku ekipu djeluje rezervna, te ekipe u nižim dobnim skupinama. a nastupe i treninge klub koristi više dvorana, a pretežno djeluje na području zagrebačkih naselja i četvrti - Knežije, Trešnjevke, Jaruna, Cvjetnog naselja, Španskog i Oranica.
Klub je više puta nastupao na Međunarodnim igrama salezijanske športske mladeži.

Uspjesi
 1. B HOL - Centar
 drugoplasirani: 2018./19.

 2. HOL - Centar / 2. A HOl - Centar
 prvkinje: 2014./15.
 drugoplasirani: 2002./03.

Pregled plasmana po sezonama

 Rezervna ekipa

Poznate igračice

Poznati treneri

Unutarnje poveznice
 KK Bosco Zagreb
 Športsko društvo SALOM Zagreb

Vanjske poveznice
 okdonbosco.hr
 OK DON BOSCO, facebook stranica
 natjecanja.hos-cvf.hr, KLUBOVI - OK DON BOSCO
 zos.hr, KLUBOVI - OK DON BOSCO
 scoreboard.com, Don Bosco Ž
 sportilus.com, ODBOJKAŠKI KLUB DON BOSCO

Izvori

 okdonbosco.hr, O nama, pristupljeno 8. siječnja 2021.
 poslovna.hr, ODBOJKAŠKI KLUB DON BOSCO
 fininfo.hr, OK "DON BOSCO"
 bisnode.hr, ODBOJKAŠKI KLUB "DON BOSCO"

Hrvatski ženski odbojkaški klubovi
Šport u Zagrebu

OK Don Bosco Zagreb


Muntele Parnas (; în , Parnassos) este un munte de calcar în centrul Greciei, care se înalță deasupra orașului Delphi, la nord de Golful Corint, și oferă o panoramă pitorească a crângurilor cu măslini și a zonei rurale din apropiere. Potrivit mitologiei grecești, acest munte era un loc sacru pentru Dionysos, pentru Apollo și pentru nimfele coriciene și a fost reședința muzelor. Muntele a fost respectat , de asemenea, de dorieni. S-a sugerat că numele provine de la parnassas, adjectiv posesiv al cuvântului luwian parna ce înseamnă casă sau în mod specific templu, astfel încât numele ar putea însemna muntele pe care se află casa zeului.

Geologie și geografie
Parnas este una dintre cele mai mari regiuni muntoase din Grecia Continentală și unul dintre cei mai înalți munți grecești. Se întinde pe teritoriul a trei municipalități, și anume Boeotia, Ftiotida și Focida, unde se află cea mai mare parte a sa. Altitudinea maximă este de 2.547 de metri, iar cel mai înalt vârf este Liakouras. La nord-est continuă cu muntele Giona și la sud cu muntele Kirphe. Numele său se datorează eroului omonim din mitologia greacă, fiul lui Cleopompus (sau Poseidon) și al Cleodorei, care a construit pe munte un oraș care a fost distrus în timpul Potopului lui Deucalion. Analiza etimologică arată, cu toate acestea, o origine preelenică a numelui, probabil din vremea pelasgilor, și pare a proveni din limba anatoliană luwiană.
Muntele este delimitat la est de valea Kephissus și la vest de valea Amphissa. Particularitatea geologică a Parnasului este reprezentată de existența unor depozite bogate de bauxită, care a determinat formarea unor exploatări miniere la sfârșitul anilor 1930, producând pagube ecologice unei părți a muntelui.

Într-una din depresiunile masivului muntos se află orașul sacru Delfi.

Mitologie

Muntele Parnas este numit după Parnassos, fiul nimfei Kleodora și a omului Kleopompus. Un oraș, al cărui conducător era Parnassos, a fost inundat de ploile torențiale. Cetățenii au fugit de inundații, urmându-i pe lupii care urlau sus pe versanții muntelui. Acolo supraviețuitorii au construit un alt oraș, pe care l-au numit Lykoreia, care în limba greacă înseamnă "urletele lupilor". În timp ce Orfeu locuia cu mama sa și cu cele opt mătuși frumoase pe muntele Parnas, el l-a întâlnit pe Apollo, care îi făcea curte muzei Thalia. Apollo a devenit interesat de Orfeu și i-a dăruit o liră de aur, învățându-l să cânte la ea. Mama lui Orfeu l-a învățat să facă versuri pentru cântece. Deoarece Oracolul din Delphi era un loc sacru pentru zeul Apollo, muntele în sine a devenit asociat cu Apollo. Potrivit unor tradiții, Parnas a fost locul unde se aflau fântâna Castaliei și reședința muzelor; potrivit altor tradiții, această onoare i-a revenit Muntelui Helicon, un alt munte din același lanț muntos. Reședință a muzelor, Parnas a devenit cunoscut ca loc al poeziei, muzicii și științelor.

Parnas a fost, de asemenea, locul mai multor întâmplări minore din mitologia greacă.
 În unele versiuni grecești ale mitului potopului, corabia lui Deucalion a oprit pentru odihnă pe pantele muntelui Parnas. Aceasta este versiunea mitului povestită în Metamorfozele lui Ovidiu.
 Oreste și-a petrecut timpul ascunzându-se pe Muntele Parnas.
 Parnas a fost un loc sacru pentru zeul Dionysos.
 Peșterea Coriciană, situat pe pantele muntelui Parnas, a fost un loc sacru pentru Pan și pentru muze.
 În Cartea 19 a Odiseei, Ulise relatează o poveste despre cum a fost împuns în coapsă în timpul unei vânători de mistreți pe Muntele Parnas din tinerețea sa.
Parnas a fost, de asemenea, locul unde trăia Pegas, calul înaripat al lui Belerofon.

Parnas a fost considerat de vechii greci ca reședință a zeului Apollo și a 9 muze: Calliope (muza poeziei epice), Clio (muza istoriei), Erato (muza poeziei erotice), Euterpe (muza poeziei lirice), Melpomene (muza tragediei), Terpsihora (muza dansului), Thalia (muza comediei), Polyhymnia (muza retoricii) și Urania (muza astronomiei).

Ca metaforă

Această relație de munte cu muzele a oferit o instigare la o "mistificare" mai recentă, înființarea curentului poetico-artistic al secolului al XIX-lea numit parnasianism. Mișcarea parnasianistă a fost înființată în Franța în deceniul 1866-1876 ca o reacție la romantism prin revenirea la unele elemente clasiciste și la credința în doctrina "Artă pentru Artă", exprimată pentru prima dată de Theophile Gautier. Periodicul Modern Parnassus, tipărit pentru prima dată de Catul Mendes și Xavier Ricard, conținea referiri directe la Muntele Parnas și la poziția sa mitologică de lăcaș al muzelor. Grupul parnasianiștilor, care nu depășea douăzeci de poeți, a exercitat o influență relativ puternică asupra vieții culturale din Paris, în special datorită tenacității lor de a obține o perfecțiune a rimei și a vocabularului. Parnasianismul a influențat mai mulți poeți francezi, dar, de asemenea, a exercitat o influență asupra poeților moderni greci, în special Kostis Palamas și Gryparis.
Numele muntelui (Mont Parnasse) a fost dat, de asemenea, unui cartier din Paris, aflat pe malul stâng al Senei, unde artiștii și poeții obișnuiau să se adune și să recite poezii în public. Montparnasse este unul dintre cele mai renumite cartiere ale orașului în zilele noastre și în cimitirul lui sunt îngropate mai multe personalități ale artei și culturii franceze.

Parnasul apare la început în The Battle of the Books (1697) a lui Jonathan Swift ca loc al unui război ideologic între antici și moderni.

Parcul Național
Biodiversitatea semnificativă atât a florei, cât și a faunei a determinat autoritățile să înființeze Parcul Național Parnas în 1938, an în care a început exploatarea minieră a zăcămintelor de bauxită. Parcul are o suprafață de 15.000 ha (36.000 de acri) răspândită în regiunea muntoasă dintre Delphi, Arachova și Agoriani. Printre speciile endemice de floră protejate se află sub protecție sunt bradul grecesc (Abies cephalonica) și bujorul parnasian (Paeonia parnassica). În parc viețuiesc păsări prădătoare, lupi, mistreți, bursuci și nevăstuici.

Stațiunea de schi Parnassos
Pantele de pe Muntele Parnas sunt compuse din două porțiuni de practicare a schiului, Kellaria și Fterolakka, care alcătuiesc, împreună, cel mai mare centru de schi din Grecia. Un centru mai mic de schi (doar două teleschiuri), numit Gerontovrahos, se află pe o creasta din Kellaria. Parnasul este exploatat minier datorită zăcămintelor abundente de bauxită care este convertită în oxid de aluminiu și apoi în aluminiu.

Construcția stațiunii de schi a început în 1975 și a fost finalizată în anul 1976, când primele două teleschiuri au început să funcționeze în Fterolaka. În 1981 a fost încheiată construirea unei noi zone de schi în Kelaria, în timp ce în sezonul de iarnă 1987-1988 telescaunul Hermes a început să funcționeze și să facă legătura între cele două zone de schi. Ambele stațiuni de schi au continuat să se extindă și, în 1993, a fost instalat primul quad de mare viteză din Grecia, numit Hercules. În perioada 2014-2015 au fost instalate două teleschiuri hibride noi, înlocuind vechea infrastructură.

Astăzi, Centrul de Schi conține 16 teleschiuri, două teleschiuri hibride care combină o telecabină cu opt locuri și un telescaun cu șase locuri, o telecabină cu opt locuri, un telescaun cu 4 locuri, un telescaun cu 2 locuri, 6 teleschiuri și patru teleschiuri pentru copii. Centrul de schi are 25 de pârtii marcate de schi și aproximativ 15 trasee de schi cu lungimea totală de 36 km, în timp ce pârtia cea mai lungă are 4 km.

Referințe

Legături externe

 Greek Mountain Flora
 "Óros Parnassos, Greece" on Peakbagger

Parnas

Muntele Parnas


El Jardín de los Aromas ( en francés: Jardin des Arômes) es un jardín botánico de 2 hectáreas de extensión, de administración municipal, en Nyons, Francia.

Localización
Se ubica en los bancos de la rivera del río Eygues.

Jardin des Arômes Promenade de la Digue, Nyons, Département de Drôme, Rhône-Alpes, France-Francia.

Planos y vistas satelitales.

Se encuentra abierto todos los días y la entrada es gratuita.

Historia
El jardín fue creado en el 1983, en los márgenes del río Eygues.

Está especializado en el cultivo de plantas aromáticas y medicinales de la región mediterránea.

Colecciones
Actualmente alberga a más de 200 tipos de plantas aromáticas y medicinales, incluyendo crisantemos, catananche, romero, lavandas, salvias, tomillos, y durillos.

Árboles y arbustos como cedros, Cercis siliquastrum, castaños, cipreces, enebros, olivoss, pinos.

Referencias

Enlaces externos
 Jardin des Arômes
 Descripción en ProvenceWeb
 Entrada en Gralon.net (Francés)
 Entrada en Je Decouvre la France (Francés)
 Entrada en la página 52we (Francés)

Bibliografía
 Benoît France, Grand atlas des vignobles de France, SOLAR, 2002, 322 p. (ISBN 2-263-03242-8), p251
 Au pays des olives Anne Simonet-Avril et Sophie Bousshaba, Kubik 2005, (ISBN 2-35083-015-2).

Aromas de Nyons

Jardín de los Aromas


Acest articol descrie fazele de promovare și retrogradare la finalul Ligii Naționale de handbal feminin 2016-2017.

Format
În ediția 2016-2017, Liga Națională de handbal feminin s-a desfășurat doar cu tur și retur, fără Play-Off și Play-Out. La întrecere au participat inițial 14 echipe, dar două dintre ele, CSM Ploiești și CSM Cetate Deva, au fost excluse din competiție după ce nu au mai putut participa la meciuri din motive financiare. Din acest motiv, echipele clasate pe ultimele două locuri (11 și 12), CSU Danubius Galați, respectiv CSM Unirea Slobozia, nu au mai retrogradat direct în Divizia A, ci au disputat un turneu de baraj împreună cu formațiile care au terminat sezonul pe locurile 2 și 3 în cele două serii ale Diviziei A. Regulamentul de desfășurare preciza că, la capătul turneului de baraj, primele două echipe clasate vor rămâne sau, după caz, vor promova în Liga Națională.

Ca și în edițiile anterioare, echipele clasate pe locul 1 în cele două serii ale Diviziei A au promovat direct în Liga Națională. Prima dintre aceste echipe a fost CSM Slatina, câștigătoarea Seriei B. La scurtă vreme s-a aflat și a doua echipă, CS Rapid USL Metrou București, câștigătoarea Seriei A.

Echipele
Pe data de 26 martie 2017 s-a decis prima echipă obligată să participe la turneul de baraj pentru menținerea în Liga Națională 2017-2018. În urma meciului din Etapa a XXII-a, în care a fost învinsă în deplasare de Corona Brașov, echipa CSM Unirea Slobozia a pierdut orice șansă de a se clasa la sfârșitul campionatului mai sus de locul 11, indiferent de punctele pe care le-ar mai fi acumulat în cele patru etape rămase. A doua echipă obligată să participe la turneul de baraj, CSU Danubius Galați, a fost stabilită în Etapa a XXIII-a, după ce a pierdut pe teren propriu meciul disputat împotriva CS Măgura Cisnădie pe 2 aprilie 2017.

Echipe care au participat la baraj

Partidele
Echipele care au luat parte la turneul de baraj au fost împărțite în două serii de câte trei. Tragerea la sorți pentru distribuția în serii a fost efectuată pe 10 mai 2017, la sediul Federației Române de Handbal. Fiecare serie a conținut o echipă din Liga Națională, o echipă de pe locul 2 și una de pe locul 3 din Divizia A.

Meciurile s-au desfășurat în Sala Sporturilor "Kati Szabó" din Sfântu Gheorghe, în perioada 24-27 mai 2017. Programul complet al partidelor a fost publicat pe site-ul oficial al FRH pe data de 16 mai 2017.

Seria I

Seria a II-a

În urma meciurilor disputate, CSM Unirea Slobozia și CSU Danubius Galați, câștigătoarele celor două grupe ale turneului, și-au păstrat locul în Liga Națională și în sezonul 2017-2018.

Meciuri de clasament

Referințe

Liga Națională de handbal feminin 2016-2017

Liga Națională de handbal feminin 2016-2017, promovare și retrogradare


دريموس (Δρυμός) هي مدينة في ثيسالونيكي في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2854 نسمة.

المراجع

أماكن مأهولة في سالونيك (وحدة إقليمية)
مدن اليونان

دريموس


වඳ වී යාමේ තර්ජනයට ලක්වූ ශාක හා සත්ත්ව කොටස් ලැයිස්තු ගත කිරීම සඳහා රතු දත්ත පොත බිහි වී ඇත. ලෝකයේ විවිධ පාරිසරික හා මානව ක්‍රියාකාරකම් හේතු කොටගෙන වඳ වී යන සත්ත්ව ශාක ප්‍රජාව සංගණනයකට ලක් කොට ඒ කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම හා අදාළ සත්ත්ව වර්ග රැකගෙනීම මෙහි මූලික පරමාර්ථය විය. ලැබෙන දත්ත විධිමත් ක්‍රමවේදයකට අනුව සලකා බලා සත්ත්ව හා ශාක කොටස් පිලිබඳ තොරතුරු මෙහි ඇතුලත් කෙරේ. මෙහි වගකීම දරනු ලබන්නේ ස්වභාවික සම්පත් සංරක්ෂණය පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර සංගමය විසිනි. (IUCN - International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources)

ස්වභාවික සම්පත් සංරක්ෂණය පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර සංගමය  (IUCN)

පරිසරය පිළිබඳ සුවිශේෂී අවධානයෙන් යුක්තව ලෝක මට්ටමෙන් බිහි වූ ප්‍රථම සංවිධානය වන්නේ(IUCN) පාරිසරික සංරක්ෂණය පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර සංගමයි.ස්වාධින ජාත්‍යන්තර ආයතනයක් වන මෙම සංගමය 1948 දී පැරීසියේ හොන්ටන් බ්ලු නගරය මුලස්ථානය කරගෙන බිහි විය. 1956 දී ස්වාභාවික ධර්මතා හා ස්වභාවික සම්පත් සංරක්ෂණය පිලිබඳ ජාත්‍යන්තර සංගමය ලෙස යලි නම් කරන ලද අතර එහි වත්මන් මුලස්ථානය ස්විට්සර්ලන්තයේ ග්ලෑන්ඩ් නගරයේ පිහිටා තිබේ.
IUCN හි ක්‍රියාකාරී තේමාව වන්නේ  "මිනිසාගේ ස්වභාවික පරිසරයේ සදාකාලික පැවෙත්ම සහතික කිරීම උදෙසා විද්‍යාත්මක පදනමක් සහිත ක්‍රියාකාරිත්වයක් පවත්වාගෙන යාමයි". එහිලා ඔවුන් දක්වන ප්‍රධාන අරමුණක් වන්නේ " මිහිපිට ඇති කිසිඳු ශාක හෝ සත්ත්ව විශේෂයක් වඳ වීමේ තර්ජනයට ලක් නොවන පරිදි ඒවායේ ආරක්ෂව සහතික කරලීම සඳහා ක්‍රමෝපායන් යෙදවීමයි. එකී අරමුණ මුලික කොටගෙන 1914 දී වඳවී යාමේ තර්ජනයට ලක්ව සිටින සත්ත්ව හා ශාක විශේෂ පිලිබඳ දත්ත හා තොරතුරු ඇතුලත් ප්‍රකාශනයක් වන රතු දත්ත පොත (red data book)  පලකිරීමට පියවර ගන්න ලදී. එහි මුලිකත්වය  IUCN Species Survival Commission  (SSC) වෙත භාර දී තිබේ.

රතු දත්ත වර්ගීකරණය

වඳ වී යාමේ තර්ජනයට ලක් වී ඇති ස්වාභාවය සැලකිල්ලට ගෙන IUCN මගින් විවිධ නිර්ණායක ගොඩ නගා තිබේ.කාලීන විවිධ වෙනස්කම් සමගින් රතු දත්ත වර්ගීකරණයකොටස් 09 ට වෙන් කොට තිබේ.
 වඳ වී ගිය Extinct (EX)
 පරම්පරා ගත ගහනයෙන් තොර වූ Extinct in the Wild (EW)
 වඳවී යාමේ උග්‍ර තර්ජනයට ලක්වූ Critically Endangered (CR)
 වඳ වී යාමේ ඉහල අවධානමක් ඇති Endangered (EN)
 අනතුරට ලක්විය හැකි Vulnerable Species (VU)
 අවදානම හමුවේ ඇති Near Threatened (NT)
 අවම අවදානමේ ඇති Least Concern (LC)
 දත්ත ඌණතා සහිත Data Deficient (DD)
 වර්ගීකරණයට ලක් නොකළ Not Evaluated (NE)

1	වඳ වී ගිය Extinct (EX)

විශේෂයකට අයත් අවසාන ජීවියත් මිය ගොස් ඇති අතර අදාළ විශේෂයේ නව පරපුරක් බිහි කිරීම සඳහා කිසිඳු සත්ත්වයෙක් වාර්තා නොවෙන බවට පැහැදිලි සාක්ෂ්‍ය සහිත සත්ත්ව හා ශාක විශේෂ මෙම වර්ගීකරණයට ඇතුලත් කෙරේ. අදාළ සත්ත්ව ගහනයේ පෙර වාර්තා අනුව ශ්‍රිතු ගත චර්යා රටාවන් , ආවේනික භුමි ප්‍රදේශ ඇතුලත දක්නට නොලැබුණු  මෙන්ම කිසිඳු ආකාරයේ වාර්තාගත වීමක් දක්නට නොලැබුණු සත්ත්ව හා ශාක කහඳ මීට එක්වේ. වර්ගීකරණයට ඇතුලත් කිරීම සඳහා අදාළ වර්ගීකරණ විශේෂයේ ජීවන චක්‍රය හා ජීවන රටා ආශ්‍රිත වූ කාල රාමුවක් භාවිත කරනු ලැබේ.
බලපාන හේතු
පරිනාමය වීම
ජානමය ගැටළු
වාස භුමි අහිමි වීම
විලොපිකයන්ට ගොදුරු වීම
යැපෙන්නන්ගේ වඳවී යාම
ස්ෆොටන අවදි පසු කිරීම
ස්වභාවික වරණය
උදා-:
	මෙම වර්ගීකරණයට ගැනෙන ප්‍රදානතම උදාහරණය ඩයිනෝසිරස්ය.ඔවුන් මිහිමතින් සම්පුර්ණයෙන්  වඳවී ගොස් තිබේ. ඊට අමතරව දඩයම් කිරීම හේතුවෙන් පැසෙන්ජර් පිගන් පක්ෂියා ,
Golden Toad,  Hasstles' eagle , Dodo පක්ෂියා මෙන්ම සමනල විශේෂ බොහොමයක්ද මේ වනවිට ලෝකයෙන් සදහටම වඳ වී ගොස් තිබේ.
Wooly Mamoth
Javan Tiger
Atlas Bear
Japanese Sea Lion

2	පරම්පරාගත ගහනයෙන් තොර වූ - වනයේ පරිසරයෙන් නෂ්ට වූ  - Extinction in Wild (EW)

පෙර වාර්තා වූ පරම්පරා ගත ගහනයන් හා සංසන්දනය කරන විට අතිශය පසුබැස්මක් වාර්තාවන විශේෂ මීට අයත් වේ. මෙවෙනි විශේෂ වල වාර්තා වීමක් දක්නට ලැබෙන්නේ ඉතාමත් කලාතුරකින් වන අතර එයද පැවති වාර්තාගත වීම් වලට සාපේක්ෂව අවම අගයක් ගනී. ඇතැම් විට එය එක් ජීවියෙක් පමණක් වීමට ඉඩ ඇත. වර්ගීකරණයට ඇතුලත් කිරීමේදී අදාළ විශේෂයේ චර්යා රටා ඇතුලත් කාල රාමුවක් තුල නිරීක්ෂණයන් කිරීම කල යුතුය.
උදා-:
Pinta Island Tortoise
ගලපගොස් දුපතේදී හඳුනා ගන්නා ලද අවසාන සත්ත්වයා  2012 දී මිය ගිය අතර Lonesome Gorge යනුවෙන් හැදින්විය. එම සත්වයා ලොව පුරා මහත් ජනප්‍රියත්වයට පත් වූ සත්වයෙක් ලෙස හදුන්වා දිය හැකිය.
	Hawaiian Crow
	Alagoas Curassow
	Guam Rail
	Red Wolf Java Rhino

3. වඳ වී යාමේ උග්‍ර තර්ජනයට ලක් වූ - අතිශය අන්තරායට ලක් වූ -  Critically Endanger (CE)

වඳ වී යාමේ උග්‍ර තර්ජනයට ලක් වූ   ජීවී විශේෂ මෙමෙ වර්ගීකරණයට එතුලත් කෙරේ. වර්තමානයේ සත්ව විශේෂ 2139ක් හා ශාක විශේෂ 1831ක් මෙයට එතුලත් කර ඇත. ඒ සඳහා ඒ සිට ඊ දක්වා නිර්ණායක ඉදිරිපත් කොට ඇති අතර ඉන් කවර හූ කොටසකට අයත් වන ශාක සත්ව විශේෂ මෙයට එක කෙරේ.
A .100KM2 ප්‍රදේශයකට වඩා අඩු කොටසක දක්නට ලැබෙන
	චර්යා රට වල පැහැදිලි වෙනසක් සහිත
	වාර්තාගත චර්යා රට වල, පරිනත ගහනයේ පැහැදිලි අවගමනයක් සහිත
	වාර්තාගත පැවැත්මේ , සැරිසරන ප්‍රදේශ වල ළදරු ගහනයේ හා පරිනත ගහනයේ පැහැදිලි උච්චවචනයක් සහිත
B.ඉහත 1-3 ඇතුලත්ව 10KM2 අඩු ප්‍රදේශයක දක්නට ලැබෙන
C.ගහනය පරිනත ජීවීන් 250 ට අඩු හෝ
	පරම්පරා 3ක /වසර 10ක සත්ව ගහනයෙන් පරිනත සත්ව ගහනය 25% දක්වා අඩු වූ
	කිසිදු ගහනයක් තුල 50%ක පරිනත සත්ව ගහනයක් වාර්තා නොවන / උප සංගහන තුල 90%ක පරිනත සත්ව ගහන අඩු වීමක් දක්නට ලැබෙන
D.50කට අඩු පරිනත සත්ව උග්‍ර තර්ජනයට ගහනයක් සහිත
E.වඳ වී යාමේ සම්භාවිතාවය 50% දක්වා වර්දනය වුවක් බව දක්නට ලබන
2008-10 වාර්තා වලට අනුව රටවල් 17 ජීවී හා ශාක විශේෂ 15ක් වඳ වී යාමේ උග්‍ර තර්ජනයට ලක්වූ (CR) ඛණ්ඩයට ඇතුලත් කරණ ලදී.
Cross River Gorilla
Sumatran Orangutan
Silky Sifaka
Delacour's langur
Golden Head Langur
මෙම ගහනය පොදුවේ දක්වන ලද අතර ඉතිරි විශේෂ මැඩගස්කර‍ය වියට්නාමය ඉන්දුනීසියාව යන රට වලින් වාර්තා විය.

4.	වඳ වී යාමේ ඉහල අවදානමක් ඇති Endangered (EN)

	Asian Elephant
	African Penguin
	Tiger
	Persian Lepord
	Volcano Rabbit
	Gient Panda
	Green Sea Turtile

වඳ වී යාමේ තර්ජනයට ලක්වී නොමැති  නමුත්  මුහුණ පෑමේ ඉහල අවදානමක් සහිත විශේෂ මෙයට අයත්ය.

පරම්පරා 3ක හෝ වසර 10ක කාලයක් තුල ගහනයේ 50%ක අඩුවීමක් පැහැදිලිව දක්නට ලැබෙන
 වාර්තාගත වන භුමි ප්‍රදේශය 5000 KM හෝ 500 km දක්වා අඩු වීමක් දක්වන
 ගහනයේ ප්‍රමාණය 2500 කට අඩු පරිනත සත්වයන් ගෙන් සමන්විත හෝ පරිනත සත්ව ගහනයේ 20%ක අඩුවක් වසර 5ක හෝ පරම්පරා දෙකක් අතර දී දක්වන
 පරිනත සත්වයන් ගණන 250ට අඩුවන
ප්‍රමාණාත්මක සංගණන මගින් අවම වශයෙන්  20%ක වඳ වී යාමේ ප්‍රවනතාවයක් වසර 20ක් තුල හෝ පාරම්පර 5ක්  තුල දක්වන

5.	අනතුරට ලක්විය හැකි (Vulnerable Species)
CE හෝ  EN වර්ගීකරණයට අයත් නොවන නමුත් නුදුරු අනාගතයේ  දීම වඳ වී යාමේ අනතුරට ලක් විය හැකි සත්ව ඛණ්ඩ මෙයට ඇතුලත් කෙරේ. ඒ සඳහා පහත නිර්ණායක අදාළ වේ .
ගහනයේ අඩුවීමක් දක්නට ලැබෙන
හදුනාගන්නලද , ගණනය කරණ ලද හෝ අනුමාන කරණ ලද අඩු වීමක් වසර 10ක් හෝ පරම්පරා 3ක් තුල අවම වශයෙන් 20%ක් ලෙස දක්නට ලැබෙන
ගහනයේ පැහැදිලි අඩු වීමක් 20000 km ක ප්‍රදේශයක් තුල හෝ 2000 kmක් තුල දක්නට ලැබෙන
ගහනයේ සංගණන වාර්තා තුල පරිනත සතුන් 10000ට අඩු ගණනක් වාර්තා වන
ගහනය ඉතා කුඩා වීමක් හෝ සීමිත වීමක් දක්නට ලැබෙන
ප්‍රමාණාත්මක සංගණන වාර්තා වලට අනුව ගහනයේ අවම වශයෙන් 10%ක අඩු වීමක් වසර 100ක් තුල දක්වා තිබෙන
African Elephant
American paddlefish
Clouded Leopard
Cheetah
Red Panda
Mountain Zebra
Fossa
Galapagos Tortoise
Gaur
Blue-eyed cockatoo
Golden Hamster

6.	අවදානම හමුවේ ඇති Near Threatened(NT)
CR, EN, VU, යන කාණ්ඩ වලට අයත් නොවන නමුත් නුදුරු අනාගතයේදී එම කාණ්ඩ වලට ඇතුලත් වීමේ අවධානමක් ඇති ජීව විශේෂ මෙම කාණ්ඩයට අයත් වේ.
African Grey Parrot,
American Bison,
starry blenny
Asian Golden Cat
Blue-billed Duck,Emperor Goose
Emperor Penguin
Eurasian Curlew
Jaguar
Leopard
Magellanic Penguin,

7.	අවම අවදානමේ පවතින Least Concern (LC)
CR, EN, VU, NT යන කාණ්ඩ වලට අයත් නොවන ජීව විශේෂ මෙම කාණ්ඩයට ඇතුලත් වේ. පුළුල්ව ව්‍යාප්ත වූ බහුල තක්සෝන මෙම කාණ්ඩයට අයත් වේ.
	 American Alligator
	 American Crow
	Indian Peafowl
	Baboon
	Bald Eagle
	Brown Bear
	Brown Rat
	Brown-throated sloth
	 Cane Toad
	Common Wood Pigeon
	Cougar
	Common Frog
	Orca
	Giraffe

8.දත්ත ඌනතා සහිත Data Deficient (DD)
තක්සොනයක් මෙම කාණ්ඩයට අයත් වන්නේ එහි ව්‍යාප්තිය හෝ ගහණයේ තත්ත්වය පිලිබඳව ප්‍රමාණවත් දත්ත නොමැති වීම නිසාය.

9.	වර්ගීකරණයට ලක් නොවූ  Not Evaluated (NE)
තක්සොනයක් මෙම කාණ්ඩයට අයත් වන්නේ තර්ජනයට ලක් වූ විශේෂ පිලිබඳව ඇති නිර්ණායකයන්ට අනුව තක්සේරු කර කාණ්ඩ ගත කර නොමැති විටදීය.
	Amazon tree boa
	Arnhold's Mouse Lemur
	Ayu
	Bicolour parrotfish
	Black-headed Python
	Black Swallower
	Blue Malaysian Coral Snake
	Brown Marmorated Stink Bug
	Candiru
	Children's python
	Chinese high fin banded shark
	Clown Loach
	Chubby flashlight fish

රතු දත්ත පොතට ඇතුලත් වූ ලංකාවට ආවේනික විශේෂ

ශ්‍රී ලංකාවේ මිරිදිය මසුන් වැඩිම ප්‍රමාණයක් අයත් වන  Cypriniforms කුලයේ මසුන් වැඩි  ප්‍රමාණයක් රතු දත්ත පොතට ඇතුලත්ය. සීමිත් ව්‍යාප්තිය ඊට බෙහෙවින් බලපෑ තිබේ.
මත්සයන් -
දුම්බර පෙතියා - Puntius martenstyni
පතිරණ සාලයා - Devario  Pathirana
බන්දුල පෙතියා - Puntius bandula
බුලත් හපයා - Puntius nigrofasciatu
හීත මස්සා - Puntius pleurotaenis
ලේ තිත්තයා - Puntius titteya
හල් මල්  දණ්ඩියා - Rasboroides vaterifloris
උරගයන්
මුදු කරවලා - Bungarus ceylonicus
පලා පොලගා  -Trimeresurus trigonocephalus
ක්ශීරපායින්
කළු වදුරා  Trachypithecus vetulus
රිලවා - Macaca sinica
රන් හෝතඹුවා - Paradoxyrus zeylonensis
පක්ෂීන්
ශ්‍රී ලංකාවේ අළු කැදැත්තා - Ocyceros gingalensis
පීතකන් කොන්ඩයා - Pycnonotus penicillatus
සැලළිහිණියා - Gracula indica
අළු ගිරවා - Centropus calthropae

ජෛව විවිධත්ව දර්ශකයක් ලෙස රතු දත්ත පොතේ වැදගත්කම

වඳ වීයාමට ලක් වන හා ලක්වූ ජීවීන් ලැයිස්තු  ගත කිරීමේ රතු දත්ත සමුදාය , ජෛව විවිධත්ව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ලෝකයේ අවදානය දිනාගන්නට සමත් වූ වැදගත් පියවරකි. මේ තුලින් ලෝකයේ පරිසර සංවිධාන හා පරිසරවේදීන් අතර මනා සබන්දියාවක් ඇති  වූ අතර අදටත් රතු දත්ත පොතේ වාර්ෂික ප්‍රකාශන පිළිබඳව ලෝකයේම අවදානය යොමු වේ. වර්ගීකරණයන්ට අදාළ ජීවීන් සහිත පරිසර කොටස් වෙත විශේෂ අවදානය යොමු කරමින් ඔවුන් රැක ගැනීමට පියවර ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය පාලකයන්ගේද උනන්දුවක් දක්නට ලැබේ.
කෙසේ වුවත් ප්‍රමාණවත්  දත්ත නිසි පරිදි ලබා ගැනීමේ අපහසුව , ක්‍රියාකාරී සාමාජික හිගයන්, ඇතැම් රට වල පවතින නීති ක්‍රියාදාමයන් ද රතු දත්ත පොතේ ඉදිරි ක්‍රියාවලින්ට බාධා ඇති කරණ බව සැලකිය  යුතුවේ. එසේම සත්ත්ව හා ශාක විශේෂ ඇති විශාල ගණනක් ලෝකයේ  වාසය කරති. ඇතම් ජීවීන් හඳුනා ගැනීමට  ලක් කිරීමක් කර නොමෙති අවස්ථාද පවතී. එසේ තිබියෙදී ඔවුන් අද්‍යනය විශ්ලේෂණය හා ලැයිස්තුගත කිරීම එක්තරා අයුරක ප්‍රායෝගික බාධාඇති කරන්නක් බවටද පත්ව තිබේ.
එහෙත් වර්තමානයේ ලොව පවතින පිළිගන්නා ලද එකම වර්ගීකරණය හා විශ්ලේෂණය වශයෙන් "රතු දත්ත පොත " පිළිගැනීමකට ලක්ව තිබේ.

රතු දත්ත පොතේ වර්ගීකරණයනට මැදි වන විට මීට දශක ගණනාවකට පෙර පෙවති සොබා දහම පිළිබදව ද  මතකය දිවයයි.
"අප පෘතුවියේ කොටසක් වන අතර පෘතුවිය අපේම කොටසකි. සුවදැති මල් වර්ග අපේ සහොදරියෝ වෙති. මුවා, අශ්වයා, රාජාලියා, යන මොවුහු අපේ සහෝදරයෝ  වෙති. ගිරි මුදුන් මෙන්ම ත්ස්න්ස් බිම් තුලින් රූරා බසින ද්‍රව දහරාවන් ද අශ්වයාගේ හා මිනිසාගේ ගතේ උණුසුමද යන මේ සියල්ල අයත් වන්නේ එකම පවුලේ සාමාජිකයන්ටය. "
-	සියැටල්

එදා පැවති ආකල්ප අදටත් පැවතුනි  නම් , රතු දත්ත පොතක් බිහි නොවනු ඇති. කෙසේ වුවද රතු දත්ත පොතෙන් යොමුවන අවධානය හමුවේ නැවතත් එවන් සොබා දහමක් බිහි කරන්නට යත්න දැරීමට ලෝකය එකතු  වෙමින් සිටි. රතු දත්ත පොතේ අනාගතය , හෙට දවසේ සත්ව ශාක ලෝකයේ ඉරණම සනිටුහන් කරනු ඇති.

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳුම්

සත්ත්ව විද්‍යාව
සත්ත්‍ව වර්ගීකරණය
ජීව විද්‍යාව
රතු දත්ත පොත

රතු දත්ත පොත


Metaxádes, en , est un ancien dème et un village de plaine dans le nome de l'Évros en Macédoine-Orientale-et-Thrace, Grèce. Depuis 2010, il fait partie du dème de Didymotique.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte  tandis que celle du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Orientale-et-Thrace
Ancien dème en Grèce

Metaxádes (Évros)


Karlshagen er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Usedom-Nord i den nordlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Karlshagen er beliggende mellem Trassenheide og Peenemünde. Den er badeby ved Østersøen og ligger med turistvenlige sandstrande mod nordøst. Mod sydvest grænser den lille kommune til Peenestrom, hvor der ligger en stor lystbådehavn.

Eksterne kilder og henvisninger

 Kommunens websted
 Kommunens side  på amtets websted
 Befolkningsstatistik mm

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Usedom-Nord
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Karlshagen


Türkiye Ormancılar Derneği, 26 Aralık 1924 tarihinde İstanbul'da kurulmuş bir meslek örgütüdür.

Kurumsal tarihçe

İlk yıllar
Derneğin kurucuları Abdulkadir Sorgun, Dr. Tevfik Ali Çınar ve Dr. Asaf Irmak'dır. İlk ismi "Orman Mektebi Alisi Mezunları Cemiyeti" olan TOD, 21 Haziran 1930 tarihinde Türkiye Ormancılar Cemiyeti adını almıştır. 1630 sayılı Dernekler Kanunu ile birlikte adı bugün kullanıldığı gibi Türkiye Ormancılar Derneği olmuştur. Amaçları arasında yurtta orman sevgisi ve bilincini yerleştirmek, mesleğin tanıtımı ve bu mesleğe gönül verenlerin arasında dayanışma ve birlikteliği sağlamak vardır. Ormancılık sorunlarına sahip çıkarak, çözüm yolları üretmek de ana hedefleri arasındadır.

Son dönemde adı Ankara Kızılay'daki bünyesinde Yeni Sahne'yi de barındıran genel merkezinin olduğu 50 yıllık binanın yıkımı ile gündeme gelmiştir.

TOD, Türkiye'de ilk kurulan derneklerden olup, doğa üzerine kamu yararına çalışan ve bu durumu yasal olarak kabul edilmiş ilk dernektir.

Kurumsal amaç
Kamu yararı statüsünde dernek olan Türkiye Ormancılar Derneği'nin amaçları arasında "ülkede orman sevgisinin yayılmasını, kökleşmesini, kamuoyunun bilinçlendirilmesini sağlamak, ormanları korumak" bulunmaktadır.

TODEG
Bu noktadan hareketle 2000 yılında, kâr amacı gütmeden gönüllülük esasına dayanarak çalışmak üzere TOD bünyesi içerisinde Ekoturizm Grubu (TODEG) kurulmuştur (http://www.ekoturizmgrubu.org ). Her yıl ortalama 10-15 adet gezi düzenleyen TODEG, ormanları ekosistem mantığı çerçevesinde doğa gezginlerine tanıtmaya çalışmaktadır. Korunan alanların yanı sıra nadir ve benzersiz orman ekosistemlerinin de kamuoyunca tanınmasını ve anlaşılmasını sağlamaya çalışan TODEG, çocuklara yönelik olarak da çalışmalar yapmaktadır.

TODEG, 20-22 Mayıs 2010 tarihlerinde Ankara'da, "Orman Ekosistemlerinde Ekoturizm" başlıklı bir çalıştay düzenlemiştir. Bu çalıştayın çıktıları bir kitapta toplanmış ve yayımlanmıştır.

TODEG'in gezi yelpazesinde ormanların yanı sıra orman ekosistemlerindeki kanyonlar, göller ve diğer sulak alanlar, yaban hayatı üretme istasyonları, kuş cennetleri, fosil orman kalıntıları, jeolojik oluşumlar, arkeolojik ve tarihi değerler de bulunmaktadır.

Yayınlar
Derneğin süreli yayını 'Orman ve Av' dergisi 1928 yılından bu yana yayın hayatına devam etmektedir.

Diğer yayınlar

Ormancılığımızda Özelleştirme (05.01.1994 - Ankara)
Ormanlarımızın Anayasa ve Yasalardaki Yeri (Atbaşoğlu, Ferruh, 1997)
Çevresel Etki Değerlendirmesi (ÇED) (1998 - Ankara)
Cumhuriyetin 75. Yılında Ormanlarımız ve Ormancılığımız (Savaşan T., 1998)
Ormancılığımız Nereden Nereye (Yumurtacı, M. 1999)
Batı Akdeniz Bölgesinde Orman Yangını Tehlikesinin Düşürülmesinde Denetimli Yakma Tekniğinin Uygulama Olanakları - (Prof.Dr. Tuncay Neyişçi, Gürel Şirin, Halil Sarıbaşak. 2002)
Ormancılıkta Bir Devrin Anıları (Sami Yaşar Ölçer, 2006)
II. Ulusal Ormancılık Kongresi
III. Ulusal Ormancılık Kongresi
Orman Ekosistemlerinde Ekoturizm Çalıştayı ve 10. Yılında TODEG (Ekim, 2010) (http://www.ekoturizmgrubu.org/haberduyuru/TODEGkitap.pdf )

Eğitim dizileri

Yeşil Kitap
Bitki Adları Sözlüğü - Prof. Dr. Metin SARIBAŞ
Dereden-Tepeden Doğal ve Yapay Alanlardaki Bitkiler (Ali Erhan ÖZER, 2006)
Orman Genetiği ve Ağaç Islahı (Prof.Dr. Korhan TUNÇTANER, 2007)
Türkiye'de Çalılaştırılmış Ormanlar Sorununa Ekoloji Açısından Bakış (Prof.Dr. M.Doğan KANTARCI)
Ormancılık Politikası (Prof.Dr. Aytuğ AKESEN, Prof.Dr. Abdi EKİZOĞLU, Doç.Dr.Sezgin ÖZDEN, Doç.Dr. Erdoğan ATMİŞ, Doç.Dr. Yalçın KUVAN, Yrd.Doç.Dr. Cihan ERDÖNMEZ - Eylül, 2010)

Kaynakça

Ormancılar Derneği
Ankara merkezli dernekler
Türkiye'de ormancılık
Ekoturizm
1924'te kurulan dernekler ve vakıflar

Türkiye Ormancılar Derneği


Mina de HQ é um site brasileiro sobre quadrinhos criado pela jornalista Gabriela Borges com foco principalmente na divulgação de HQs de mulheres cisgênero, pessoas transexuais e não binárias.

História

Após voltar ao Brasil em 2013 depois de uma temporada em Buenos Aires, onde desenvolveu uma pesquisa de Mestrado em Antropologia Social e Política sobre a representação da mulher e os discursos de gênero nos quadrinhos argentinos, a jornalista Gabriela Borges começou a ser convidada para vários eventos relacionados a quadrinhos e observou um movimento das artistas mulheres que buscavam lutar contra a falta de visibilidade feminina no mercado de quadrinhos.

Inspirada nesse movimento, Gabriela criou em 2015 o projeto Mina de HQ, que buscava divulgar mulheres quadrinistas com o objetivo de minimizar sua invisibilização pelo mainstream. Inicialmente, Gabriela começou a publicar dicas de quadrinhos nas redes sociais usando uma personagem criada pela artista Anna Mancini, a Manzanna, especialmente para o projeto. Pouco tempo depois, com o crescimento do projeto, passou a ter um site próprio, além de clube de leitura, newsletter, vídeos com dicas de leitura e entrevistas com quadrinistas.

O nome "Mina de HQ" faz um trocadilho com a gíria "mina" (que é um termo usado para empoderar mulheres) e a acepção mais tradicional da palavra "mina", como o local em que se encontra pedras preciosas e ouro.

Em 2021, os dados do Mina de HQ indicavam que 80% do público leitor do site é formado por mulheres. O orçamento do projeto é mantido por uma campanha de financiamento coletivo recorrente e por campanhas pontuais, vendas da loja virtual e da remuneração que Gabriela por participar de eventos, além de eventuais parcerias.

Revista

Em dezembro de 2020, foi lançada a primeira edição da revista Mina de HQ, com o objetivo reunir jornalismo, pesquisa e também quadrinhos com o mesmo recorte de gênero do site. A publicação foi viabilizada através de financiamento coletivo pela plataforma Catarse e foi impressa em formato A4, colorida, com 56 páginas.

A primeira edição contou 20 história em quadrinhos inéditas e exclusivas, feitas por artistas como Aline Zouvi, Amanda Miranda, Carol Borges, Carol Ito, Cecília Marins, Didi Mamushka, Dilemas da Ivana, Ellie Irineu, Gabriela Güllich, Germana Viana, Lovelove6, Manzanna, Marília Marz, Paloma Silva, Sirlanney e Verônica Berta. A capa foi feita por Bennê Oliveira.

A segunda edição foi lançada em 2021 com HQs de Bruna Maia, Carol Ito (também responsável pela capa), Cartumante, Helô Rodrigues, Luiza Lemos, Maíra Colares, Manu Cunhas, Mari Souza, Rebeca Prado e Rhebeca Morais, além da argentina Alejandra Lunik e da chilena Sol Díaz. Assim como na primeira edição, além dos quadrinhos também foram publicadas entrevistas, artigos e reportagens.

Prêmios

Em 2021, a revista Mina de HQ ganhou o Troféu HQ Mix de homenagem especial. No ano seguinte, ganhou o Troféu Jayme Cortez, oferecido pelo Prêmio Angelo Agostini a pessoa ou instituição que tenha dado apoio ao quadrinho nacional.

Ligações externas

Websites do Brasil
Sites sobre banda desenhada
Ganhadores do Troféu HQ Mix
Ganhadores do Prêmio Angelo Agostini

Mina de HQ


Za'atar (arabíska: زَعْتَر) er kryddjurt og kryddblanda sem er algeng í Mið-Austurlöndum. Sem kryddblanda inniheldur za'atar ýmsar kryddjurtir úr ættkvíslunum Origanum, Thymus, Calamintha og Satureja. Orðið za'atar getur líka átt við kryddjurtina Origanum syriacum.

Kryddblöndur
Kryddjurtir

Za'atar


Lotte Evron (født 1965) har en ph.d.-grad i faldforebyggelse, er cand. mag. i pædagogik og har en bachelorgrad i sygepleje. Hun er pt. ansat som lektor og forsker på Københavns Professionshøjskole1, Institut for Sygeplejerske- og Ernæringsuddannelser. Derudover er hun ansat som ekstern lektor på Århus universitet, Sektion for Sygepleje.

Lotte er faldforsker og har professionelt arbejdet med fald og faldforebyggelse i klinisk praksis siden hun blev uddannet som sygeplejerske i 1992. I 2015 forsvarede hun sin ph.d.-afhandling: 'Egenomsorg som selvteknologi i multifaktoriel faldforebyggelse. Et feltstudie med diskursanalyse'3, fra Aalborg Universitet. Privat har Lotte haft fald i alderdommen inde på livet, hvor farmor havde over 100 fald før hun gik bort som 93 årig. Denne erfaring bruger hun i sin formidling af faldproblematikken og videreudvikling af sin forskning4.

Hun har publiceret en række videnskabelige, faglige og formidlende artikler i både danske og internationale tidsskrifter fx 4-7, bøger fx 8-9, aviser fx 10 og netbaseret sitesfx 11 om fald og faldforebyggelse, og er særlig kendt for de seks faldtypologier7,10,12. Faldtypologierne bliver anvendt på makro-, meso- og mikroniveau i hele Danmark og indgår i et internationalt samarbejde. For at bryde med tabu om fald i alderdommen har Lotte Evron som en af de få faldforskere i verden arbejdet kreativt med forståelse af fald og faldforebyggelse via bloggen 'Faldnørden'13, digte14 og musik15. Lottes ser fald i alderdommen som et folkesundhedsproblem ud fra et eksistentielt perspektiv, hvor omdrejningspunktet er, at selv om fald er et livsvilkår så kan fald i mange tilfælde forebygges med den rette indsats og de rette hjælpemidler.

Referencer
1. UC Viden: Lotte Evron. www.ucviden.dk (tilgået 9. marts 2019).
2. Lotte Evron. www. au.dk (tilgået 9. marts 2019).
3. Evron L. Egenomsorg som selvteknologi i multifaktoriel faldforebyggelse. Et feltstudie med diskursanalyse. Aalborg; Aalborg Universitet; 2015. 'http://vbn.aau.dk/files/215241120/Lotte_Evron_EPUB.pdf  (tilgået 9. marts 2019).
4. Evron L, Schultz-Larsen K, Fristrup T. Barriers to participation in a hospital-based falls assessment clinic programme: an interview study with older people. Scandinavian Journal of Public Health; 2009: 37(7), 728-735.
5. Evron L, Schultz-Larsen K, Egerod I. Establishing a new falls clinic – conflicting attitudes and inter-sectoral competition affecting the outcome. Scandinavian Journal of Caring Sciences; 2008: 23(3), 473-481.
6. Evron L & Tanggaard L. Falls prevention constructed as medical surveillance and self-surveillance. Klinisk Sygepleje, 2016; 30(2), 114-128. https://doi.org/10.18261/issn.1903-2285-2016-02-05
7. Evron L. Faldtypologier som forståelse af faldforebyggelse i alderdommen. Nordisk Sygeplejeforskning, 2015; 5(1), 46-60.
8. Evron L. Den ældre borger. I K. Haase, & M-L. Sharp-Johansen (red.), Sygeplejefaglige problemstillinger, København: Munksgaard; 2017; 71-88.
9. Evron L. Den sundhedsprofessionelles rolle som (tvangs)motivator. I S. Glasdam, & J. Westenholz Jørgensen (red.), Det nære sundhedsvæsen: perspektiver på samfundsudvikling og møder mellem mennesker, København: Munksgaard; 2016, 237-244.
10. Jakobsen SB, Lundt SA. Sådan kan halvdelen af ældres fald forebygges: 'Der er rigtig meget, man selv kan gøre'. BT. (Tilgået 9. marts 2019). https://www.bt.dk/sundhed/saadan-kan-halvdelen-af-aeldres-fald-forebygges-der-er-rigtig-meget-man-selv-kan
11. Evron, L. 2013. Falling Into the Light: About Fall Prevention and Self-development. http://profane.co/2013/11/27/falling-into-the-light-about-fall-prevention-and-self-development%E2%80%A8/ (tilgået 9. Marts 2019).
12. Sommer C, Braüner C, Evron L. Trialog. Inddrag den ældre i faldforebyggelse. Fag og Forskning 2017; 4 (4): s. 20-35.
13. Faldnørden https://sygeplejerskelotte.wordpress.com/ (tilgået 9. marts 2019).
14. Evron, L. (2014). At falde ind i lyset: om faldforebyggelse og selvudvikling. Klinisk Sygepleje, 28(1), 75-77.
15. Evron, L., & Clausen, N. (2015). Falling into the Light-using music and poetry as complementary modes of understanding falls in old age. Florence Network Annual Meeting 2015, Copenhagen, Denmark.

Lektorer fra Danmark

Lotte Evron


Munir Francisco  (Volta Redonda, 20 de outubro de 1963), mais conhecido como Munir Neto, é um comerciante e político brasileiro. Atualmente é deputado estadual pelo PSD. É irmão do prefeito de Volta Redonda, Antônio Francisco Neto.

Nas eleições de 2018 concorreu ao cargo de deputado estadual pela primeira vez pelo PTB e recebeu 18.719 votos, não sendo eleito.

Nas eleições de 2022 concorre novamente ao cargo de deputado estadual, desta vez pelo PSD e foi eleito com 35.677 votos.

Membros do Partido Social Democrático (2011) do Rio de Janeiro
Membros do Partido Liberal (2006)
Naturais de Volta Redonda
Membros do Partido Socialista Brasileiro
Membros do Partido Social Democrático (2011)

Munir Neto


هنا قائمة ببطولات ويمبلدون سنة 1999:

الكبار

فردي رجال

 بيت سامبراس هزم  أندريه أغاسي 6-3 6-4 7-5

فردي سيدات

 ليندسي دافنبورت هزم  شتيفي غراف 6-4 7-5

زوجي رجال

 ماهيش بوباثي و لينادر بايز هزم  بول هارهويس و جاريد بالمر 6-7(10-12) 6-3 6-4 7-6(7-4)

زوجي سيدات

 ليندسي دافنبورت و كورينا موراريو هزم  ماريان دي سوارت و إيلينا تاتاركوفا 6-4 6-4

زوجي مختلط

 لينادر بايز و ليزا رايموند هزم  يوناس بورغمان و آنا كورنيكوفا 6-4 3-6 6-3

الشباب

فردي أولاد
 يورغان ميلزر هزم  كريستيان بليس 7-6(9-7) 6-3

فردي بنات
 رودا تولاياجانوفا هزم  لينا كراسنوروتوسكايا 7-6(7-3) 6-4

زوجي أولاد
 غييرمو كوريا و ديفيد نالبانديان هزم  تودور أنيف و ياركو نييمينين 7-5 6-4

زوجي بنات
 داجا بيدانوفا و ماريا إيميليا سلاريناي هزم  تاتيانا بيريباينس و رودا تولاياجانوفا 6-1 2-6 6-2

مراجع

بطولة ويمبلدون 1999
أحداث 1999 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 1999 الرياضية في المملكة المتحدة
أحداث يونيو 1999 الرياضية في المملكة المتحدة
كرة المضرب في 1999

بطولة ويمبلدون 1999


La route régionale 504 () est une route régionale allant de Kuusjärvi à Outokumpu jusqu'à Koli à Lieksa en Finlande.

Présentation
La seututie 504 est une route régionale de Carélie du Nord.

Parcours
 Kuusjärvi
 Outokumpu
 Viitajoki
 Porola
 Perttilahti
 Horsmanaho
 Kylylahti
 Polvijärvi
 Räisky
 Vihtapuro
 Kansalanalavi
 Martonvaara
 Sirnihtä
 Kolinportti
 Ahmovaara
 Koli
 Loma-Koli

Références

Annexes

Liens externes

Cartes

Articles connexes
 Seututie

504
Transport à Outokumpu
Transport à Lieksa

Seututie 504


An Aechmea racinae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Aechmea racinae in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. r. erecta
 A. r. racinae
 A. r. tubiformis

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea racinae


Tom Henning Hovi (født 15. januar 1972 i Gjøvik, Norge) er en norsk tidligere fodboldspiller (venstre back).

Hovi repræsenterede i løbet af sin karriere henholdsvis Ham-Kam, Skeid og Vålerenga i hjemlandet samt Charlton Athletic i England. Længst tid (ni sæsoner) tilbragte han hos Vålerenga, og han var med til at vinde både det norske mesterskab og pokalturneringen med klubben. Han stoppede sin karriere efter afslutningen på 2006-sæsonen.

Titler
Tippeligaen
 2005 med Vålerenga

Norsk pokalturnering
 2002 med Vålerenga

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Norge
Fodboldspillere fra Vålerenga IF
Fodboldspillere fra Skeid Fotball
Fodboldspillere fra Charlton Athletic F.C.
Fodboldspillere fra Ham-Kam

Tom Henning Hovi


Nikola Prkačin, (Nikola Prkaçin) (d. 15 Kasım 1975; Dubrovnik, Hırvatistan), eski Hırvat basketbolcu.

Basketbola 15 yaşında BC Pomorac Dubrovnik'te başladı.1995 yılında Croatia Insurance Split takımına transfer oldu. 3 sezon burada oynadı. Ancak 3. sezonunda Mart 1998'de parasını alamadığını öne sürerek Split'ten ayrıldı. 1998-1999 sezonunda Cibona Zagrep'e transfer oldu. Cibona'da her sene kendini ve istatistiklerini geliştirerek gerek ülke liginin gerekse Avrupa Ligi'nin önemli pivot oyuncularından biri durumuna geldi. 1999-2000 sezonunda Beşiktaş'a transfer oldu ancak iki hafta sonra Cibona'ya geri döndü.

2003 yılında Efes Pilsen'e transfer oldu. 4 sezon Efes Pilsen'de oynadı. İki sezon üst üste Türkiye Basketbol Ligi Şampiyonluğu yaşadı. Oynadığı 4 sezonun 3'ünde EuroLeague'de çeyrek final oynadı ve son sezonunda takım kaptanlığı yaptı Özellikle 2005/2006 sezonunu başında kendi pozisyonundaki diğer oyuncu Ermal Kurtoğlu'nun dopingli ilaç kullanımı nedeniyle ceza almasıyla oynama süresi oldukça uzadı. Buna rağmen temel basketbol bilgisinin üst düzeyde olması ve fiziksel gücü ile pozisyonunda ligin ve Avrupa'nın en değerli oyuncularından biri olarak gösterilmiştir.

2007-2008 sezonuna Dynamo Moskova takımında başladı. Takımıyla sorun yaşayan Prkacin sezon ortasında Panathinaikos'a transfer oldu. Panathinaikos'la lig ve kupa şampiyonluğu yaşadıktan sonra kariyerinin son döneminde eski takımı Cibona'ya geri döndü.  Kariyerinin en parlak dönemlerini Cibona Zagreb ve Efes Pilsen'de geçirmiştir.

Türk spikerlerin profesör lakabını taktığı Prkacin Avrupa basketbolunun en tecrübeli ve en kaliteli pivotlarından biridir. 2.07 bir pivot için fazla uzun sayılmaz. Zaten kariyerine power-forward olarak başlamıştır. Ancak kalınlığı ve ayak çabukluğunun az olması sebebiyle ilerleyen yıllarda pivot pozisyonuna kaydırılmıştır. Her pivot gibi potaya sırtı dönük top aldığında etkilidir. Ancak Prkacin bu konuda adeta uzmandır. Kendisini bire birde kimse tutamaz. Ne atletik uzunlar, ne çabuk uzunlar, ne de tecrübeli ve kurnaz uzunlar seneler boyu Avrupa'da kendisiyle baş edebilmiştir. Genelde topu aldığında kendisine 2'li hatta bazen 3'lü sıkıştırmalar gelir. Ancak usta oyuncu bu kez de sahanın ölü noktasında boşta bekleyen arkadaşını bulur ve takımının 3'lük kazanmasını sağlar. Kısacası topu aldığında takımı % 90 basketi bulur.Ona yapılabilecek en iyi savunma topu aldırmamaktır ancak top alamadığında da faul alır. En ufak temasları bile abartarak hakeme göstermesi ve faul kazanmasıyla ünlüdür. Aynı şekilde savunmada çaresiz kaldığında da rakibine hücum faul aldırır. Kısacası Prkacin için ne savunmada ne de hücumda hiçbir durumda çareler tükenmez. Bire bir savunması ayaklarının yavaşlığından dolayı mükemmel değildir ancak takım düzeni içinde verilen savunma görevini üst düzeyde yapar. Avrupa'nın en büyük savunma ekolü Efes Pilsen'de senelerce aksamadan savunma yapması zaten her şeyi açıklıyor. Boyu çok uzun olmamasına rağmen çok iyi yer tutması ve rakibini foulsüz engellemesi sayesinde ribaund konusunda da yeterlidir. Kısacası çok zeki ve kurnaz bir insan olması neticesinde var olan fiziksel eksikliklerini gidermeyi başarmış ve senelerce üst düzey Euroleague takımlarında ve yine üst düzey bir millî takım olan Hırvat millî takımında oynamıştır.

Kariyeri

  1995-1996: Split
  1996-1997: Split
  1997-1998: Split
14 sayı ort., 5.8 reb. ort.

  1998-1999: Cibona Zagreb
8.6 sayı ort., 6 reb. ort.

  1999-2000: Cibona Zagreb
10.9 sayı ort., 7 reb. ort.

  2000-2001: Cibona Zagreb
Hırvat Ligi: 10.9 sayı ort., 7 reb. ort., 1.3 ast. ort.
EuroLeague: 9.2 sayı ort., 4.5 reb. ort.

  2001-2002: Cibona Zagreb
Euroleague: 10.0 sayı ort., 5.9 reb. ort., 2.3 ast. ort., 1.3bl.ort.
Adriyatik Ligi: 10.5 sayı ort., 6.6 reb. ort., 1.5 ast. ort., 1.3 top ç. ort.

  2002-2003: Cibona Zagreb
Adriyatik Ligi: 9.1 sayı ort., 4.5 reb. ort., 1.5 ast. ort., 1.1 top ç. ort.
Euroleague: 11.2 sayı ort., 5.3 reb. ort., 2.4 ast. ort., 2.1 top ç. ort.
Hırvat Ligi: 7.5 sayı ort., 5.1 reb. ort., 2.7 ast. ort., 2.1 top ç. ort.

  2003-2004: Efes Pilsen
Euroleague: 7.8 sayı ort., 4.1 reb. ort., 1.5 ast. ort.
TBL: 9.1 sayı ort., 4.5 reb. ort., 1.3 ast. ort.

  2004-2005: Efes Pilsen
Euroleague: 9.9 sayı ort., 4.5 reb. ort., 1.7 ast. ort., 1.1 top ç. ort.
TBL: 7.7 sayı ort., 3.2 reb. ort., 1.8 ast. ort.

 ' 2005-2006: Efes Pilsen

TBL:9,9 sayı ort., 5,6 reb. ort., 2,5 ast. ort.
Euroleague:12,1 sayı,5,2 reb ort.,1,9 ast. ort.

Başarılar

 1996 Hırvat Ligi Finali
 1997 Hırvat Ligi Finali
 1999 Hırvatistan Kupası Şampiyonluğu
 1999 Hırvat Ligi Şampiyonluğu
 2000 Hırvat Ligi Şampiyonluğu
 2000 Hırvatistan All-Star Maçı
 2001 Hırvatistan Kupası Şampiyonluğu
 2001 Hırvat Ligi Şampiyonluğu
 2001 Hırvatistan All-Star Maçı
 2002 Hırvatistan Kupası Şampiyonluğu
 2002 Hırvat Ligi Şampiyonluğu
 2002 Ardiyatik Ligi Yarı Final
 2003 Hırvatistan Kupası Finali
 2003 Hırvat Ligi Finali
 2003 Türkiye Cumhurbaşkanlığı Kupası Finali
 2004 TBL Normal Sezon Liderliği
 2004 Türkiye Kupası Finali
 2004 TBL Şampiyonluğu
 2005 TBL Normal Sezon Liderliği
 2005 TBL Şampiyonluğu
 2005 Euroleague Çeyrekfinali

1975 doğumlular
Hırvat erkek basketbolcular
Yaşayan insanlar
Anadolu Efes SK basketbolcuları
Panathinaikos AO basketbolcuları
Hırvat gurbetçi basketbolcular
Türkiye'deki gurbetçi basketbolcular
Rusya'daki gurbetçi basketbolcular
Yunanistan'daki gurbetçi basketbolcular
Türkiye'deki Hırvat gurbetçiler
Rusya'daki Hırvat gurbetçiler
Yunanistan'daki Hırvat gurbetçiler
Pivot basketbolcular
Liga ABA basketbolcuları
BK Dinamo Moskva basketbolcuları
2008 Yaz Olimpiyatları basketbolcuları
Hırvat basketbol antrenörleri
KK Cibona basketbolcuları
KK Split basketbolcuları
KK Zagreb basketbolcuları
Hırvat Olimpiyat basketbolcuları
Uzun forvet basketbolcular

Nikola Prkačin


Tlatoani (nahuatl tlahtoāni = "govornik", "zapovjednik"), vladarski naslov predkolumbovskih mezoameričkih vladara. Poglavica, koji je doživotno vladao gradom-državom i birao se unutar jedne dinastije. Izraz se može prevesti kao "kralj". Koristili su ga brojni vladari meksičke visoravni, uključujući i vladare Tenochtitlána, koji su u literaturi poznati i kao astečki carevi.

Vrhovni vladar Asteka nosio je naslov koji je glasio Cem-Anáhuac tlatoani ili 'Gospodar svijeta' (el señor del mundo), a taj svijet kojim je on vladao zvao se Cem-Anáhuac Tenochca tlalpan ili mundo tierra de los tenochca, Zemlja Tenočka.

Itzcoatl, nezakoniti sin Acamapichtlija i jedne žene iz Azcapotzalca 1428. godine nakon što su potukli Tepaneke, udružuje se s vladarima gradova Tacuba i Texcoca, bili su to Nezahualcoyotl (Gladni Kojot) iz Texcoca i Totoquilhuaztli, vladar Tlakopanaca iz Tacube, te osnivaju tzv. astečko carstvo, te on time postaje prvi Cem-Anáhuac tlatoani ili 'Gospodar svijeta'.

Izvori

Titule
Asteci

Tlatoani


Jarome Arthur-Leigh Adekunle Tig Junior Elvis Iginla (; born July 1, 1977) is a Canadian former professional ice hockey winger. He played over 1,500 games in the National Hockey League (NHL) for the Calgary Flames, Pittsburgh Penguins, Boston Bruins, Colorado Avalanche, and Los Angeles Kings between 1996 and 2017. He is widely regarded as one of the best players of his generation.

In junior, Iginla was a member of two Memorial Cup winning teams with the Kamloops Blazers and was named the Western Hockey League (WHL) Player of the Year in 1996. He was selected 11th overall by the Dallas Stars in the 1995 NHL Entry Draft but was traded to Calgary before making his NHL debut. Nicknamed "Iggy", he led the NHL in goals and points in 2001–02, and won the Lester B. Pearson Award as its most valuable player as voted by the players. In 2003–04, Iginla led the league in goals for the second time and captained the Flames to the Stanley Cup Finals, leading the playoffs in goals.

A six-time NHL All-Star, Iginla is the Flames' all-time leader in goals, points, and games played, and is second in assists to Al MacInnis. Iginla scored 50 goals in a season on two occasions and is one of seven players in NHL history to score 30 goals in 11 consecutive seasons. He is one of 20 players in NHL history to score over 600 goals and is one of 34 players to record 1,300 points in his career. He is a past winner of the Mark Messier Leadership Award and has been recognized by both the Flames and the league for his community work; while a member of the Flames, Iginla donated $2,000 to the children's charity Kidsport for every goal he scored. His number 12 was retired by the Flames during a pre-game ceremony on March 2, 2019.

Internationally, Iginla has represented Canada on numerous occasions. He was a member of championship teams at the 1996 World Junior and 1997 World Championships as well as the 2004 World Cup of Hockey. He is a three-time Olympian and two-time gold medal winner, including at the 2002 Winter Olympics where he helped lead Canada to its first Olympic hockey championship in 50 years.

Iginla was selected for the Hockey Hall of Fame in 2020, during his first year of eligibility. Iginla is the fourth Black player inducted after Grant Fuhr, women's hockey pioneer Angela James, and Willie O'Ree.

Early life
Iginla was born in Edmonton, Alberta, and raised in the adjoining city of St. Albert. His father, a lawyer, was originally from Nigeria and changed his first name from Adekunle to Elvis when he arrived in Canada. His surname means "big tree" in Yoruba, his father's native language. Iginla's mother, Susan Schuchard, is originally from Oregon, and has worked as a massage therapist and music teacher. Iginla grew up with his mother and grandparents after his parents divorced when he was a year old.

In addition to hockey, Iginla played baseball as a young man and was the catcher on the Canadian national junior team. Before hockey, baseball was Iginla's favourite sport and his earliest sports memories were of attending amateur baseball tournaments in Western Canada. He played baseball until he was about 17 years old and later in life told Sports Illustrated that he had hoped to become a two-sport professional athlete like Bo Jackson.

Iginla credits his grandfather for his hockey career, as with his mother working and father attending law school, he would not have had the opportunity to play sports at a high level if not for his grandfather's support. Iginla grew up admiring other Black hockey players, including Edmonton Oilers goaltender Grant Fuhr. Emulating Fuhr, Iginla played goaltender in his first two years of organized hockey before switching to the right wing. He played his entire minor hockey career in St. Albert, leading the Alberta Midget Hockey League in scoring as a 15-year-old with 87 points for the St. Albert Midget Raiders in 1992–93.

Playing career

Junior
Iginla played three years with the Kamloops Blazers of the Western Hockey League (WHL). As a 16-year-old in 1993–94, he recorded six goals and 29  points in 48 regular season games before playing an additional 19 in the playoffs. The Blazers captured both the league title and the 1994 Memorial Cup, Canada's national junior championship. In reference to the Blazers' dominance of the league at the time (they had won their third WHL title in five seasons), Iginla described the expectations of success as being similar to those placed on the Montreal Canadiens, the NHL's most successful franchise: "When you put on a Blazers jersey, it's like putting on the Canadians'. You've got to perform."

Iginla scored 33 goals and 71 points in 1994–95, his first full WHL season. The Blazers repeated as league champions, earning a trip to the 1995 Memorial Cup. Iginla scored five goals in the tournament to lead the Blazers to a second consecutive national championship. He received the George Parsons Trophy as the most sportsmanlike player of the tournament.

The Dallas Stars selected Iginla with their first pick, 11th overall, in the 1995 NHL Entry Draft; however, on December 20, 1995, they traded him to the Calgary Flames, along with Corey Millen, for the rights to forward Joe Nieuwendyk, who was then in a contract dispute with the Flames.

In his final season in Kamloops in 1995–96, Iginla finished fourth in the league scoring 136 points, including 63 goals in 63 games played, and was awarded the Four Broncos Memorial Trophy as the league's most outstanding player. The Blazers were upset in the Western Conference Final by the Spokane Chiefs, but Iginla still finished fourth in playoff scoring, recording 29 points in 16 games. His performance during the season earned him an invitation to play for Team Canada at the 1996 World Junior Ice Hockey Championships in Boston, where he led the tournament in scoring with 12 points and helped Canada to its fourth consecutive gold medal.

Calgary Flames
Iginla made his NHL debut in the 1996 Stanley Cup playoffs, as he was signed to a contract and flown to Calgary immediately after his junior season ended in Kamloops. He appeared in two games for the Flames in their series against the Chicago Blackhawks. In doing so, he became the first 18-year-old to play for the Flames since Dan Quinn in 1983. In his first NHL game, Iginla assisted on a Theoren Fleury goal to record his first point; he scored his first goal in his second game. He remained with the Flames, and played his first NHL season in 1996–97. He earned a spot on that year's NHL All-Rookie Team and finished as the runner-up to Bryan Berard in voting for the Calder Memorial Trophy as rookie of the year after leading all first-year players in scoring with 50 points.

By his third season, 1998–99, Iginla led the Flames in goals with 28. His success complicated negotiations for a new contract, as he and the Flames struggled to agree on a new deal following the season. Hoping to help resolve the contract impasse, Iginla agreed to attend training camp without a contract and purchased his insurance as the team would not have been responsible financially if he suffered an injury. He remained without a contract at the start of the 1999–2000 season and missed the first three games as a holdout before signing a three-year deal worth US$4.9 million, plus bonuses. He finished the year with career highs in goals (29) and points (63). He then topped both marks in 2000–01 by recording 31 goals and 71 points.

After participating in Canada's Olympic summer camp before the season, Iginla again set new personal highs in 2001–02 when he registered 52 goals and 96  points. This season elevated Iginla to superstar status. He earned the Art Ross and Maurice Richard trophies as the NHL's leading point and goal scorer, respectively. He was also awarded the Lester B. Pearson Award as the league's most valuable player as voted by his peers, and was a nominee for both the Hart Memorial Trophy and the King Clancy Memorial Trophy. The Hart Trophy voting proved to be controversial: Iginla tied Canadiens goaltender José Théodore in voting points, but received fewer first-place votes than Théodore. However, one voter rumoured to be from Quebec—Théodore and the Canadiens' home province—inexplicably left Iginla off his ballot. As a result of the controversy that followed, the Professional Hockey Writers Association changed the rules on how its members voted for the award to prevent a recurrence.

There were fears Iginla would again hold out after his contract expired following the season. They were unfounded, however, as he signed a two-year, $13 million deal before the season and was looked on to again lead the Flames offensively. Iginla fell back to 67 points in 2002–03 as injuries, including a lingering finger dislocation following a fight, diminished his play. His 35 goals were still enough to lead the Flames for the fourth time in five seasons. Despite his offensive contributions, the Flames missed the playoffs.

Flames captaincy

At the start of the 2003–04 season, Iginla was named the 18th captain in Flames franchise history, and 14th since the team moved to Calgary from Atlanta in 1980. His predecessor as captain, Craig Conroy, cited Iginla's experience and leadership for his decision to relinquish the captaincy. "He was a leader on that team and old enough to where he'd been there a long time. It was time for him. He took us to the Stanley Cup Finals that year so it worked out pretty well." Iginla was reported to be the first black captain in NHL history, though former Blackhawks captain Dirk Graham, who is of African descent, has also been said to hold that honour.

Iginla responded to being named captain by capturing his second Rocket Richard Trophy, sharing the goal-scoring title with Ilya Kovalchuk and Rick Nash with 41  goals. The Flames qualified for the 2004 Stanley Cup playoffs as the sixth seed, the team's first playoff appearance in eight years. Iginla led all playoff scorers with 13 goals as he captained the Flames to their first Stanley Cup Finals appearance in 15 years. The Flames were unable to defeat the Tampa Bay Lightning, however, falling to the Eastern Conference champions in seven games. A dejected Iginla sat in the Flames locker room after the final game and was met by his father, who told his son that "I'm proud of you. All of Canada is proud of you."

While he was hailed as the best player in the world following his performance in the playoffs, Iginla spent the 2004–05 NHL lock-out focused on improving his game further. Following the lock-out, he was named as one of six player representatives on the newly created NHL competition committee, with a mandate to suggest recommendations for ways to improve the game. He held this position until early 2008.

On December 7, 2006, Iginla reached career milestones when he scored his 300th career goal and 600th career point against the Minnesota Wild. He was expected to play in the 2007 NHL All-Star Game in Dallas; however, he missed the game with a knee injury. The injury kept him out of 12 games in 2006–07. He nevertheless scored 94 points, including a career-high 55 assists.

The 2007–08 season saw Iginla post his second career 50-goal season, adding 48 assists for a career-high 98 points, good for third overall in the league. He was voted to the starting line-up of the 2008 NHL All-Star Game along with teammate Dion Phaneuf, and was named captain of the Western All-Star team. He broke the Flames' franchise record for games played when he played his 804th career game on November 29, 2007, against the Anaheim Ducks. He also broke Theoren Fleury's franchise record for goals when he scored his 365th on March 10, 2008, against the St. Louis Blues. Iginla was nominated as a Hart Trophy finalist for league most valuable player for the third time, though he again did not win the award. During the season, he signed a five-year contract extension with the Flames at $7 million per season.

Iginla continued his pursuit of Fleury's franchise record of 830 points in 2008–09. He recorded his 800th point with a first-period assist against the Chicago Blackhawks on December 19, 2008. He ended 2008 with a career-high five points in a New Year's Eve game against the Edmonton Oilers. He had 14 previous four-point games. In January, he was named to the 2009 NHL All-Star Game in Montreal, his fifth such selection. Representing the Western Conference, Iginla scored his first career NHL All-Star Game goal in a 12–11 shootout loss. He passed Fleury as the Flames' all-time scoring leader on March 1, 2009, by recording five points, including his 400th career goal, in an 8–6 loss to the Lightning. He finished the season with 35 goals and 89 points, but a disappointing playoff performance led to questions of whether he had been playing with an injury. Iginla quickly denied the rumour, admitted that he had not played with the level of consistency he expected and stated that he would spend the summer focused on improving his play in 2009–10.

Milestones
The Flames struggled in 2009–10, failing to qualify for the playoffs for the first time since 2003. Iginla accepted responsibility for the team's failure, admitting that finishing around 70 points for the season was "not enough". The Flames' declining fortunes and Iginla's season led to increasing questions on whether he could be traded from the team with whom he has played his entire NHL career. Iginla, who would have to approve any trade the team attempts to make due to a no-movement clause in his contract, expressed that he did not wish to leave Calgary, but would accommodate a trade if the Flames wished to do so. Former Flames' general manager Craig Button argued against trading Iginla, blaming a lack of complementary players for both Iginla and Calgary's failures: "There's nothing easier in hockey than to be able to shut down one player. And the Calgary Flames, I would argue, have made it really easy for teams to shut down Jarome." The Flames publicly stated that they had no plans to trade him.

Individually, Iginla reached 900 career points in a two-goal, two-assist effort against the Oilers on January 30, 2010. Six nights later, he played his 1,000th career game against the Florida Panthers. Iginla struggled offensively to begin the 2010–11 season, and with the Flames falling to the bottom of the standings, there was renewed speculation over his future in Calgary. Team management repeatedly reiterated that they were not interested in moving him to another team. Improving his game as the season wore on, Iginla reached another personal milestone, recording his 500th career assist on January 11, 2011, the same day he was named to play in his sixth All-Star Game. He announced several days later that he had declined to play in the All-Star Game as he wished to spend the time with his ailing grandmother.

Iginla scored his 30th goal of the season on a penalty shot against the Nashville Predators on March 6, 2011, and in doing so became the 10th player in NHL history to score at least 30 goals in ten consecutive seasons. A month later, he scored his 1,000th career point, notching the game-winning goal against the St. Louis Blues in a 3–2 win on April 1, 2011.

Iginla scored his 500th goal on January 7, 2012, against Niklas Bäckström of the Minnesota Wild in a 3–1 victory. He was the 42nd player in league history to achieve the feat, and the 15th to do so with one organization. Midway through the 2011–12 season, Iginla was named an All-Star for the seventh time in his career (the sixth played), representing the Flames at the 2012 All-Star Game. Iginla scored his 30th goal of the 2011–12 season in a 3–2 win against goaltender Antti Niemi of the San Jose Sharks on March 13, 2012. He is the seventh player in league history to score 30 goals in 11 consecutive seasons.

Pittsburgh and Boston
 Playing the final year of his contract in 2012–13 and with the team languishing near the bottom of the NHL standings, speculation about Iginla's future in Calgary was again raised as April 3, 2013, trade deadline neared. National media outlets reported that Iginla, who had a clause in his contract preventing the Flames from moving him to another team without his permission, had given the organization a list of four teams he would be willing to accept a trade with: the Chicago Blackhawks, Los Angeles Kings, Boston Bruins, or Pittsburgh Penguins. Those four teams had won the last four championships and all four would go on to make the conference finals that season. The Bruins were considered the leading contender to acquire Iginla's services, and after he was held out of the line-up of Calgary's March 27, 2013, game against the Colorado Avalanche, it was reported that a trade between the two teams had been completed. Instead, Iginla's 16-year career in Calgary ended when he was sent to the Penguins in exchange for Pittsburgh's first round selection at the 2013 NHL Entry Draft and college prospects Kenny Agostino and Ben Hanowski. Iginla stated that playing with Sidney Crosby and Evgeni Malkin played a factor in his decision to move to the Penguins. The Bruins and Penguins met in the 2013 Eastern Conference Finals. Despite having the top-scoring offence in the league, the Penguins lost the series without winning a game. Iginla, along with Crosby, Malkin, James Neal and Kris Letang, registered a combined 0 points in the series. Iginla was moved to the third line after a 6–1 game 2 loss. Bruins forward Milan Lucic said after the series that Iginla's spurning of Boston ignited the series sweep: "When a guy chooses another team over your team, it does light a little bit of a fire underneath you."

As a free agent following the season, Iginla chose to go to Boston and signed a one-year, $6 million contract with the Bruins. He required nine games before scoring his first goal as a Bruin, as part of a 2–1 win over the San Jose Sharks, but later settled in on Boston's first line with Milan Lucic and David Krejčí. He made his first return to Calgary on December 10, 2013, where the fans greeted him with a long standing ovation prior to the game as the Flames played a video tribute. Following the contest, a 2–1 Bruins victory, Iginla was named the game's third star and took two laps around the rink to more cheers from the crowd. He recorded his 600th career assist in a 3–1 victory over the Vancouver Canucks on February 4, 2014.

Colorado and Los Angeles

Salary cap constraints prevented the Bruins from re-signing Iginla. Consequently, he left the team as a free agent and signed a three-year, $16 million contract with the Colorado Avalanche. The Avalanche disappointed in 2014–15; by mid-February, they stood in last place in the Central Division, though Iginla himself was among the team's leading scorers. He led the team with 29 goals, however, the Avalanche failed to qualify for the playoffs. On January 4, 2016, Iginla became the 19th player in NHL history to score 600 career goals. His milestone marker came in a 4–1 victory over the Los Angeles Kings. On December 10, 2016, Iginla played in his 1,500th NHL game, a 10–1 loss to the Montreal Canadiens. He is the 16th player to reach this milestone.

On March 1, 2017, Iginla was traded to the Los Angeles Kings for a 2018 conditional fourth-round pick. He chose to wear the number 88, as number 12 was already taken by Marián Gáborík. As a 10-year-old, Iginla had purchased a Kings jersey and placed his name and the number 88 on the back after Wayne Gretzky was traded to the team. Kings general manager Dean Lombardi hoped a fresh start for Iginla would ignite him after playing for a struggling team in Colorado.

Iginla was not re-signed by the Kings for the 2017–18 season. It was reported that he had hip surgery in the autumn of 2017, but that he hoped to make a return to the NHL when interviewed during a practice that he took part in with the Providence Bruins in February 2018.

On July 30, 2018, Iginla announced his retirement.

On June 24, 2020, Iginla was selected for the Hockey Hall of Fame, in his first year of eligibility.

International play

Iginla first represented Canada at the 1994 Nations Cup, an unsanctioned tournament for players under the age of 18. He led Canada in scoring with five goals and nine points as it won the gold medal. Two years later, he joined the national junior team at the 1996 World Junior Ice Hockey Championships. He led the tournament in scoring with five goals and 12  points as Canada won its fourth consecutive gold medal. He was named an all-star and the tournament's top forward. One year later, Iginla played in his first tournament with the senior team, competing at the 1997 World Championships as a 19-year-old, the youngest player on the team. He recorded two goals and three assists in 11 games as Canada won the gold medal.

A late invitation to join Team Canada's summer camp in preparation for the 2002 Winter Olympics helped Iginla emerge as a star player. He was so surprised by the invitation he initially thought one of his Calgary Flames teammates were playing a prank on him. He scored two goals in the gold medal game, a 5–2 victory over the United States, as Canada won its first Olympic gold medal in 50  years. With this win, Iginla became the first Black man to win a gold medal at the Winter Olympics. Iginla also represented Canada at the 2004 World Cup of Hockey as an alternate captain, playing on a line with Joe Sakic and Mario Lemieux. Canada won the gold medal.

Iginla participated in his second Olympics and was an alternate captain at the 2006 Turin games, recording three points in six games. The Canadians were unable to defend their 2002 gold medal, losing to Russia in the quarter-finals. Named an alternate captain once again for the 2010 team in Vancouver, he opened the tournament with a hat trick against Norway. He finished as the tournament leader with five goals, and assisted on Sidney Crosby's overtime winning goal in the gold medal final against the United States.

Playing style
In his prime, Iginla was considered to be one of the NHL's most prominent power forwards. Upon entering the league, he tried to emulate players like Brendan Shanahan and Keith Tkachuk, hoping to match their combination of finesse and physicality. He was one of the most consistent scorers in the league; between 1998 and 2008, only Jaromír Jágr scored more NHL goals than Iginla. Even so, scouting reports have argued that Iginla's lack of speed makes it easier for opponents to isolate him and restrict his ability to move if his teammates rely on him too much to lead the offence.

The abuse he faced at the hands of opponents early in his NHL career prompted Iginla's coaches to work at developing his physical play. While he was not enthusiastic about fighting, Iginla accepted then head coach Brian Sutter's arguments that he needed to adopt a more aggressive style to improve as a player. Iginla was most effective when he had room to manoeuvre, and to create that space, he had to intimidate his opponents. "You've got a power forward who does it all," said Craig Conroy. "I mean, he'll fight, and hit, and score goals. Maybe it's not the end-to-end rushes, but he does all those little things that win games and get things done." His opponents also respect his play. Rob Blake said that while Iginla is not known for fancy play, "he'll run you over. Or he'll fight somebody. And then he'll score a goal. He does pretty much everything you'd want a guy to do."

Iginla recorded several Gordie Howe hat tricks – a fight, a goal and an assist in the same game – and as it is not an official statistic, The Hockey News estimated that as of 2012, he was the active leader with nine. His fights, including one with Tampa Bay Lightning star Vincent Lecavalier in the 2004 Stanley Cup Finals, have had a motivating effect on his play and that of his teammates. Iginla suffered injuries as a result of his fighting, including a broken hand from a 2003 fight with Bill Guerin of the Dallas Stars. Iginla's truculent style of play gained approval from hockey commentator Don Cherry. In 2008 during a ceremonial handshake initiated by Iginla to Trevor Linden in his last game, Linden told Iginla he was the best player in the game at that time.

He commands the respect of his peers and has been known to stand up to the coaching staff to defend a fellow player. Former teammate Andrew Ference — a former Bruins player himself, before Iginla's arrival on the Boston team's roster — once described following Iginla as like "following a friend." Preferring to lead by example, Iginla is not regarded as a vocal captain. He likes to speak with players individually and tries to ensure that all of his teammates are comfortable. He was named the recipient of the Mark Messier Leadership Award in 2009.

Personal life
Iginla married his high school sweetheart, Kara, and the couple have three children: daughter Jade and sons Tij and Joe. They had been dating since they were in grade eight. His daughter Jade attended and played hockey for Shattuck-Saint Mary's and Kelowna's RINK Hockey Academy, before attending Brown University and playing for the Brown Bears in the NCAA. Internationally she has played for Team Canada. Tij was taken by the Seattle Thunderbirds in the first round of the 2021 WHL Bantam Draft, and will make his debut in the 2021–22 season. Joe played hockey for Kelowna's RINK Hockey Academy, with Jarome as his head coach, and was taken by the Edmonton Oil Kings in the first round of the 2023 WHL Bantam Draft.

Iginla has four paternal half-siblings; two brothers, Jason and Stephen, and two sisters, Theresa and Elizabeth. Theresa played for the University of Saskatchewan Huskies women's hockey team for three seasons from 2004 to 2007. Jarome is an avid golfer and a regular participant in the Calgary Flames Celebrity Charity Golf Classic.

Iginla is a Christian. He has spoken about his faith in Jesus by saying, "I believe He died for us, and I believe He's there for us and we can lean on Him. And I do."

Iginla is well known for his kind-hearted nature. Former Flames General manager Craig Button described Iginla as being grounded: "He doesn't carry himself with any attitude or arrogance. He's confident in his abilities. He's self-assured. He's genuine. He's a better person than he is a player, and we all know what kind of player he is." In 2002, while in Salt Lake City for the Winter Olympic Games, Iginla struck up a conversation with four Calgarians sitting next to his table and found out they were sleeping in their car outside of the hotel. He excused himself from the conversation, and booked them accommodations at his own expense at the hotel his family was staying in.

Since 2002, he has operated the Jarome Iginla Hockey School in Calgary as a non-profit organization, donating proceeds to the Diabetes Research Association. In 2004, he was awarded the NHL Foundation Player Award for his community service and the King Clancy Memorial Trophy in recognition of his humanitarian contributions. Iginla supports many charities. In 2000, he began donating $1,000 per goal he scored to KidSport, a figure he doubled to $2,000 in 2005. Between 2000 and 2013, he donated more than $700,000 from this initiative.

Iginla is a part owner of the Kamloops Blazers of the Western Hockey League, for whom he played during his junior hockey days. He purchased a minority share in the franchise, along with fellow NHL players Shane Doan, Mark Recchi and Darryl Sydor, in October 2007. He is also an ambassador with the NHL Diversity program, which supports youth hockey organizations that offer economically disadvantaged kids the opportunity to play. Since 2008, he has been a hockey spokesperson for Scotiabank, appearing in commercials and at events supporting its grassroots hockey programs, as well as for Samsung Canada.

He was the cover athlete and spokesperson for the EA Sports video game NHL 2003.

Since retiring, Iginla has resided in Chestnut Hill, Massachusetts and Kelowna, British Columbia.

Career statistics

Regular season and playoffs

International

Awards and honours

See also

List of Black NHL players
List of NHL statistical leaders

References
General
Career statistics:

Footnotes

External links

1977 births
Living people
Art Ross Trophy winners
Black Canadian ice hockey players
Boston Bruins players
Calgary Flames captains
Calgary Flames players
Canadian Christians
Canadian expatriate ice hockey players in the United States
Canadian ice hockey right wingers
Canadian people of African-American descent
Canadian people of Yoruba descent
Canadian philanthropists
Canadian sportspeople of Nigerian descent
Colorado Avalanche players
Dallas Stars draft picks
Hockey Hall of Fame inductees
Ice hockey people from Calgary
Ice hockey people from Edmonton
Ice hockey people from St. Albert, Alberta
Ice hockey players at the 2002 Winter Olympics
Ice hockey players at the 2006 Winter Olympics
Ice hockey players at the 2010 Winter Olympics
Kamloops Blazers players
King Clancy Memorial Trophy winners
Lester B. Pearson Award winners
Los Angeles Kings players
Medalists at the 2002 Winter Olympics
Medalists at the 2010 Winter Olympics
National Hockey League All-Stars
National Hockey League first-round draft picks
Olympic gold medalists for Canada
Olympic ice hockey players for Canada
Olympic medalists in ice hockey
Pittsburgh Penguins players
Rocket Richard Trophy winners
Sportspeople from Kelowna
Yoruba sportspeople

Jarome Iginla


Type 60 je kineska vučna haubica kalibra 122 mm a riječ je o licencnoj kopiji sovjetske haubice D-74. Razvijena je krajem 1950-ih kako bi pružila direktnu ili indirektnu vatrenu podršku vojnicima kineske narodno-oslobodilačke armije.

Korisnici
: narodno-oslobodilačka armija Kine bila je primarni korisnik a haubica se koristila kod motoriziranog pješaštva i oklopnih divizija. Danas ima status rezerve te se u manjem broju koristi kod rezervista i milicijskih snaga.
: u službi je 148 haubica.

: Type 60 je predstavljen početkom 1990-ih kao zamjena za zastarjeli britanski Ordnance QF 25-pounder. U aktivnoj je službi te je korišten tijekom građanskog rata na Šri Lanci.

Izvori

Kinesko topničko oružje

Type 60


Clemens Ivanschitz (1980.), austrijski uzgajač goluba pismonoša. Po nacionalnosti je Hrvat. Europski meštar u uzgoju goluba pismonoša. Dolazi iz Pajngrta. Jur 25 ljet dugo uzgaja golube pismonoše, kimi sudjeluje i pri naticanji u Austriji i inozemstvu. Pri prvenstvu u Portugalu je s jednim golubom nastao europski meštar. 20. listopada 2018. na valu Radija Gradišće gost je emisije Mahlzeit Burgenland.

Izvori

Gradišćanski Hrvati

Clemens Ivanschitz


"Rock Bottom" යනු පලවෙනි කතා මාලාවේ 17වන කොටස වන ඇමරිකානු රුපවාහිනී කාටුන් නිෂ්පාදනයක් වන SpongeBob SquarePantsය.එය ඇත්ත වශයෙන්ම ප්‍රකාශයට පත කරනු ලැබුවේ Nickelodeon වන එක්සත් ජනපදයේ 2000 මාර්තු 15වන දිනය.මෙය ගෙතෙන්නෙ ත්‍රාසජනක කතා මාලාවක් ප්‍රදාන කෙනෙක් වටා සිදුවන "Bikini Bottom" යන මුහුද යට වූ නගරයකය.මෙම කතා මාලාවේ "SpongeBob"ට ඉන්න වන්නේ ආලෝකය අඩුවෙන්ම වැටෙන තැනක් වන "Rock Bottom" යන ප්‍රදේශයේය.

මෙම කතා මාලාව ලියනු ලබා ඇත්තේ  Paul Tibbitt, Ennio Torresan, Jr. and David Fain, සමග Tom Yasumi පණගැන්වීමේ අදයක්ෂක ලෙසය."Rock Bottom" නිදහස් කල   පසු ගෙවල වල ජනතාව මිලියන 2ක් නරාභා ඇති අතර එය තවත් දනාත්මක ප්‍රතිචාර මාද්‍ය විසින් ලැබී ඇත.

කථා වස්තු සාරාංශය
"Glove World" වල ඉදන් SpongeBob සහ Patrick බස් එකට නැග්ග ගෙදර යන්න,Glove කියන්නේ විනෝදය සදහා වූ ස්ථානයකි.ඔවුන් වැරදිලා වැරදි බස් එකකට නැග්ග,කොහෙද යන අංශක 90ක් වූ කන්දක පල්ලෙහට.බැවුම යන්නේ ආලෝකය අඩුවෙන්ම වැටෙන තැනක වූ Rock Bottom වන ගැබුරු මුහුදු සතුන් ඉන්න නිවාසයකට

Patrick බස් එකකට නැග්ග ගෙදර යන්න නමුත් හදිස්සියේම SpongeBob ව අමතක වුනා.අවස්තා කිහිපයක්ම බස් එකට නැග ගන්න අසාර්ථක උත්සාහයක යෙදුනු පසු, SpongeBob බස් නැවතුම් පොලට ගිහින් දිග පෝලිමක ඉන්න සිද්ද උනා.ඔහු ඉස්සරහට ආවට පස්සේ දැනගන්න ලැබුන රාත්‍රී අන්තිම බස්  ඒකත් දැනටමත් ගිහින් කියල සහ උදේ වෙනකන් එතන ඉන්න වෙනවා කියල.ඔහුට ඇහුන අමුතු භයානක සද්දයක් කොහෙන්ද එන්නේ කියල හොයා ගන්නවත් බැරි.ඔහු කන්දේ ප්‍රපාතයට පුළුවන් තරම් හයියෙන් ගියා.භයානක සද්දේ දාපු සතා හොද පෙනුමක් තියන කෙනෙක් උනා,Glove World එකේදී SpongeBob ගත්ත බැලුම අතේ තියන් ඉන්න.සතා බැලුම පුම්බල SpongeBob ගේ මැණික් කටුවේ ගැටගහල ප්‍රපාතෙයෙන් උඩට ගිහින් Bikini Bottom එකට යන්න ඉඩ හැරියා.මෙම කතා මාලාව අන්තර්ගත වෙනව Patrick නැවත යනවා Rock Bottom වෙත SpongeBob තාමත් එතන කියල හිතන.

නිෂ්පාදනය
"Rock bottom " ලියනු ලැබුවේ  Paul Tibbitt, Ennio Torresan, සහ  David Fain, with Tom Yasumi පණගැන්වීමේ අදයක්ෂක ලෙසය. Tibbitt සහ Torresan නුත් වැඩකරනු ලැබුවේ කතා මාලා අදයක්ෂකවරුන් ලෙසය. මෙය  ඇත්ත වශයෙන්ම ප්‍රකාශයට පත කරනු ලැබුවේ Nickelodeon වන එක්සත් ජනපදයේ 2000 මාර්තු 15වන දින TV-Y7 සමග ප්‍රදාන ඇගයුම් ලෙස.

කතා මාලාව ලියන ප්‍රදාන කතෘ වන Merriwether Williams කිව්වේ කතා මාලාවේ පලවෙනි කොටස "ඉතාමත් ලේසි කියල"."ඇය සදහන් කරනු ලැබුවා "මට,මේක කටහ්වේ එක හොදම කොටසක් කියල".ඒක එක අදහසක් එක්ක පමනක සිටිනු ලැබුවා."මෙම කොටසින් පෙන්නුම වන්නේ "ඔහු[SpongeBob] බස් එක කොහොමද මග හැර ගන්නේ සහ ඔහුට එක දැනෙන විදිහ." Williams කිව්වා කතාව "ඉතාමත් කුඩා එකක් ඔබ කොහොමද gags ගවේෂණය කරන්නේ ඒ වගේම අවස්ථාව කොහොමද gags වලට." මෙම කොටස හොද උදාහරණයක් වෙනවා හොද බාහිර ප්‍රතිරූපයක් පෙන්නුම කරන කතාමාලාවක් වන අතර,එය කතා මාලා අදයක්ෂකවරුන් ලෙස හාසය මැවීම ලේසියෙන් කර ඇත. Williams කිව්වා "එක නියමය් බෝඩ් එකේ ඉන්න අයට"." ඇය එකතු කල "හැම පැත්තෙන්ම මගේ රස්සාව වෙලා තිබ්බේ අවස්ථාවන් නිර්මාණය කරන්න බෝඩ් එකේ යට විහ්ලු වෙන්න පුළුවන්,සහ ඒ අයට ඇත්තටම හරිම විහිලුවට යන්න."

"Rock Bottom" නිදහස් කරනු ලැබුවේ DVD වලින් SpongeBob SquarePants:පළමුවන කතා මලවා ලෙස DVD ලෙස 2003 ඔක්තෝම්බර් 28. 2009 සැප්තැම්බර් 22 SpongeBob SquarePants කොටස් 100 පළමුවන DVD ලෙස,5වෙනි එකත් ඇතුලත්ව.

පිළිගැන්ම
"Rock Bottom" එය නිදහස් කිරීමෙන් මිලියන 2.1 නරබන්නන් බලනු ලැබිණි.. එයට හොද දනාත්මක ප්‍රතිචාර මාද්‍ය විචාරකයන් ගෙන් ලැබුණි. About.com එකේ නැන්සි බැසිල් දුන්න දනාත්මක ප්‍රතිචාරයක් සහ එය 4 ස්ථානය දක්වා "Best SpongeBob SquarePants Episodes" ලෙස ශ්‍රේණි ගත කරනු ලැබීය. බැසිල්  කිව්වා "ඔච්ච්ජමට කියන එක සහ SpongeBob විසින් මෙහි කුතුහලය වැඩිකරන ගමන් එම කොටස ටවත් රසවත් කරන ලදී". ඇය මෙම කොටස උපුටා ගනු ලැබුවා" සිදුකරගෙන යන විදිහට Murphy's නීතියට විරුද්දව නැවත නැවතත්" සහ කිව්වා "මේක අදාලත්වය". බැසිල්ගේ අආසම සිද්දිය උනේ "SpongeBob උත්සහ කරනවා අලෙවි යන්ත්‍රයෙන් සුළු කමක් ගන්නවා බස් එක පහු කරන යන්න කලින්.

WeGotThisCovered.com එකේ ඉන්න එමිලි එස්ටෙප් හොදම SpongeBob SquarePants කොටස් 10 ඇතුලට මේ 5වෙනි කොටස ස්ථාන ගත කරන ලදී. ඇය කිව්වා "Rock Bottom අතර එක හොදම  goofy කොටස වෙන බවත් තවද එය ටවත් එක හොදම බය හිතෙන කොටසක් කියල SpongeBob.ඇය තව දුරටත් කිව්වා මෙම කොටසේ "නියම සමබරතාවය හොද සුමුදු ගතිය හා ත්‍රාසජනක බව හරියට-SpongeBob රගපානව කුතුහලය දන්වන චරිතයක් හරියට, 'එම ස්ථානය එතන ඔවුන්ගේ අනාගතය.මම හිතනවා මන් ඇවිද්දොත් හොදයි කියල.දුවනවා.දැන් හොදි දුවන්න පටන් ගත්තොත්,පනින්න!ඔව් මම දැන් දිගටම වේගයෙන් කෙටි දුරක් දුවනවා!,(ඔහු තාප්පයක හැප්පෙන්න කලින්;'ඉදගන්නව,ඉදගන්නව,ලේදනවා.')එම කොටස "හොදටම මතක හිටිනවා".බිල් ට්‍රේද්ද්වේ කියන කෙනා DVD Talk එකේ දුන්න 5න 3ක් ම හොද ලකුණු කිරිර්මක්.

අනිකුත් මාද්‍ය

"Rock Bottom" දෙනු ලබනවා අනුප්‍රරණය කරනවා SpongeBob SquarePants Rock Bottom අනතුරකට යන ගමන. පළමුවන ගමන ආරම්බ කරනුයේ 2008 මාර්තු 15වන දින  Mall of Americaහි Nickelodeon විසින් නැවත විකාසය කරනුයේ ඇමරිකානු වෙළද පොලක වන Park at MOAහි ය.පෙරාතුව වගේ හොරට Nickelodeon Universe එකේ Minneapolis-St. Paul අතුලටැහැ තියෙන Bloomington, Minnesota ආසන්නයේය.

The SpongeBob SquarePants Rock Bottom අනතුරකට පත්වන විදිහ පෙන්වීමට අංශක 90ක තිරස් බවුමක අඩි 60ක් විතර පල්ලෙහට යන පාරක් ලෙස සහ උපරිම වේගය පැයට සැතපුම් 40 වේගය සහ 4.4 ක උපරිම G පොදුසාදක ඇගයුමකිනි.ගමන් කරන වෙලාව අසන්න වශයෙන් මිනිත්තු 2ක් සහ දැනට හදපු කෙටිම රෝරල වාහනය වේ.

නිර්දේශය

බාහිර සම්බන්දකයs

2000 television episodes
SpongeBob SquarePants episodes

Rock Bottom (SpongeBob SquarePants)


Diploblechnum,  rod papratnica iz porodice Blechnaceae. Postoji 6 vrsta iz Malezije, Australije i Novog Zelanda i Pacifika. Dvije vrste su novokaledonski endemi

Vrste
 Diploblechnum acuminatum (C.T.White & Goy) Gasper & V.A.O.Dittrich
 Diploblechnum diversifolium (Mett.) Gasper & V.A.O.Dittrich
 Diploblechnum fraseri (A.Cunn.) De Vol
 Diploblechnum lenormandii (Baker) Gasper & V.A.O.Dittrich
 Diploblechnum neglectum (F.M.Bailey) Gasper & V.A.O.Dittrich
 Diploblechnum rosenstockii (Copel.) Gasper & V.A.O.Dittrich

Sinonimi
 Pteridoblechnum Hennipman
 Steenisioblechnum Hennipman

Izvori

Rebračevke

Diploblechnum


El Caracazo se puede referir a:
Caracazo, los tumultos en Caracas del año 1989;
El Caracazo, película sobre los tumultos.

El Caracazo


Cuatro es el cuarto álbum de estudio de la banda de rock chilena Congelador, lanzado en 2002 bajo su propio sello independiente Quemasucabeza.

Lista de canciones

Referencias

Álbumes de Chile de 2002
Álbumes de Quemasucabeza
Álbumes de Congelador
Álbumes en español

Cuatro (álbum)


was a town located in Tagata District, Shizuoka Prefecture, Japan.

As of March 1, 2005, the town had an estimated population of 19,602 and a density of 566 persons per km². The total area was 34.63 km².

On April 1, 2005, Nirayama, along with the towns of Izunagaoka and Ōhito (all from Tagata District), was merged to create the city of Izunokuni and thus it no longer exists as an independent municipality.

During the Kamakura and Muromachi period, Niirayama was the site of a castle belonging to the Hōjō clan, and the later Hōjō clan. During the Edo period, it was the location of the daikansho offices of the Tokugawa shogunate controlling Izu Province.

Known for its strawberry crop, Nirayama sees many visitors from bigger cities (such as Tokyo) coming for seasonal picking and the views of Mount Fuji.

External links
 Izunokuni official website

Dissolved municipalities of Shizuoka Prefecture
Populated places disestablished in 2005
2005 disestablishments in Japan
Izunokuni

Nirayama, Shizuoka


Die KADEX (Kazakhstan Defence EXPO) ist eine Fachmesse für Wehrtechnik in Kasachstan (russ. Международная выставка вооружения и военно-технического имущества «KADEX-2010»; engl. International Exhibition of Weapons Systems an Military Equipment; deutsch: Internationale Ausstellung für Militärtechnik und militärtechnische Ausrüstung). Diese Waffenausstellung findet auf der Luftwaffenbasis der kasachischen Hauptstadt Astana statt. Veranstalter ist das Verteidigungsministerium der Republik Kasachstan. Die Messe findet alle zwei Jahre statt und wurde bisher 2010 und 2012 durchgeführt.

Neben neuen Waffensystemen wird auf der Messe Militärtechnik angeboten, sowie Dienstleistungen für die Nachschubtruppen und Sanitätsdienste, IT-Technologien, Bau und Infrastruktur.

Die Messe ist in fünf Abschnitte untergliedert:
 Bewaffnung und Militärtechnik für Landtruppen und Marine
 Luftfahrt und Luftbewaffnung, Systeme und Mittel für die Luftabwehr
 Ausrüstung für den Spezialeinsatz
 Rückwärtige Dienste und technische Sicherstellung der Truppen

Ziel der Messe ist unter anderem die Förderung des Technologietransfer im Bereich Waffen- und Spezialtechnologie vom Ausland nach Kasachstan und die Anbahnung der Zusammenarbeit mit entsprechenden Unternehmen, sowie die Markteinführung von Militärtechnologie in Kasachstan.

KADEX 2010
Die KADEX 2010 fand vom 26. bis 29. Mai statt. Auf der Messe waren 200 Aussteller aus 20 Ländern. Es gab vier Papillions, sowie eine Ausstellungsfläche von 15.000 m² unter offenem Himmel. Zur Messe reisten offizielle Delegationen aus 40 Ländern an.

KADEX 2012
Die KADEX 2012 fand vom 3. bis 6. Mai statt. Im Rahmen der KADEX 2012 fand auch ein Internationales Festival der Militärorchester statt.

Weblinks
 Offizielle Webseite der KADEX (russisch, kasachisch, englisch)

Messe in Kasachstan
Rüstungsmesse
Erstveranstaltung 2010
Wirtschaft (Astana)
Veranstaltung in Astana
Abkürzung

KADEX


Ensembles

Ensemble Hengersberger Straße

Das Ensemble umfasst die historische Bebauung in der Nähe des Donau-Ufers am Fuße des Geyersberghanges. Es handelt sich um eine Reihe breit gelagerter Handwerkerhäuser in offener Bebauung, meist Giebelbauten und dem 17./18. Jahrhundert entstammend. Sie erheben sich über dem Platz der ältesten, im 9. Jahrhundert genannten Siedlung Deggendorf, die durch die Neugründung der Stadt um 1250 im Norden dieser Siedlung ihre Bedeutung verlor und zur Vorstadt wurde. Aktennummer: E-2-71-119-1

Ensemble Pfleggasse
Das Ensemble umfasst den östlichen Querarm der wittelsbachischen Stadtanlage von 1242. Im Unterschied zur Bahnhofstraße, dem westlichen Arm, ist hier die historische bürgerliche Bebauung weitgehend erhalten geblieben. Es handelt sich meist um zweigeschossige Traufseithäuser, in der Regel entstanden nach dem Stadtbrand von 1743. Höhen- und Breitenausdehnung der Bauten unterscheiden sich deutlich von der des Straßenmarktes. Aktennummer: E-2-71-119-3

Ensemble Stadtplatz

Der im Grundriss langgestreckte, rechteckige Straßenmarkt durchläuft in Süd-Nord-Richtung die gesamte eiförmige, 1242 von den Wittelsbachern angelegte Stadt. Am Schnittpunkt dieser dominierenden Hauptachse mit der Querachse erhebt sich über einer alten, 1802 profanierten Martinskapelle der um 1380 errichtete Stadtturm. An den Turm angeschlossen entstand 1535 das Rathaus der Stadt. Neben dieser freistehenden, das historische Stadtbild beherrschenden Baugruppe setzt im Südteil des Straßenmarktes die nach 1337 entstandene, im 18. Jahrhundert um einen schlanken, reich gegliederten Turm bereicherte Hl. Grab-Kirche einen besonderen städtebaulichen Akzent. Aus der Häuserflucht heraustretend, beherrscht sie diesen Teil des Platzbildes, in dem sich auch weitere kirchliche Gebäude konzentrieren, während die Stadtpfarrkirche ihren frühmittelalterlichen Standort im Süden, außerhalb der wittelsbachischen Stadtanlage bewahrt hat. Die im Allgemeinen dreigeschossige Bebauung der langen Platzfluchten, die lediglich durch die schmalen Einmündungen der Seitengassen unterbrochen werden, geht meist auf die Wiederaufbauzeit nach dem österreichischen Erbfolgekrieg zurück. Die meisten Gebäude haben bereits um die Jahrhundertwende den Charakter von Geschäftshäusern mit historistischen Fassaden erhalten. Die Kaufhausbauten der neuesten Zeit fügen sich den historischen Gliederungsstrukturen der Platzwände nicht ein. Zum Ensemble gehört der dem Stadtplatz südlich vorgelagerte Pferdemarkt, ein Dreiecksplatz, der nach der Vertreibung der Juden im Jahr 1337 aus diesem Bereich an die Kernstadt angeschlossen wurde und im Süden durch das Spital und das Spitaltor gegen die Untere Vorstadt abgegrenzt wird. Aktennummer: E-2-71-119-2

Ensemble Vorstadt

Das Ensemble Vorstadt umfasst den im Süden außerhalb der befestigten Stadt gelegenen Bezirk der Pfarrkirche. Dieser grenzt unmittelbar an den von Süden und von der Donaubrücke in die spätmittelalterliche Kernstadt hineinführenden Straßenzug. Die Baugruppe wird von der im Wesentlichen barocken Stadtpfarrkirche, die sich über einer monumentalen Treppenanlage von 1855 erhebt, beherrscht. Die zum Pfarrbezirk gehörenden Bauten samt der Sankt-Oswald-Kapelle umgeben die Pfarrkirche. Aktennummer: E-2-71-119-4

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Deggendorf

|}

Rettenbach

|}

Tattenberg

|}

Weitere Ortsteile

|}

Abgegangene Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Deggendorf

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Deggendorf
Baudenkmaler Deggendorf

Liste der Baudenkmäler in Deggendorf


Matija Kovačić (novinar), hrvatski novinar
Matija Kovačić (pjesnik), hrvatski pjesnik
Matija Kovačić (nogometaš), hrvatski nogometaš
Mateo Kovačić, hrvatski nogometaš

Matija Kovačić