Longyearbyen, Arktik Okyanusu'nda Norveç'e bağlı takımadalardan biri ve ayrıca takımadaların oluşturduğu Svalbard yönetim biriminin merkezidir. 1.000 nüfusu aşan Dünya'nın en kuzey yerleşim birimidir. Kasabanın nüfusu 2013 verilerine göre 2.075'tir.

Coğrafya
Longyearbyen, 78°13′K 15°33′D koordinatlarında bulunur. Kuzey Kutbuna yakın konumundan dolayı Longyearbyen'de ekim sonu - şubat ortası arası gece yaşanırken, nisan ortası - ağustos ortası arası gündüz yaşanır. Adada hâkim olan iklim tundra türüdür. Longyearbyen adasının - Spitzberg'den ayrı olarak- yüzölçümü 242,86 km²'dir.

Tarihi

1926'ya kadar Longyear City olarak bilinen kasaba, 1906'da Arctic Coal Company ile kömür madenini işletmeye başlayan John Munroe Longyear'den adını alır. Sondaki "byen" takısı, Norveççe'de şehir mânâsına gelmektedir. Şirketi 1916'da devralan Store Norske Spitsbergen Kulkompani (SNSK), hâlâ madeni işletmektedir.

Svalbard, 1940'ta Norveç'in Alman işgalinden etkilenmedi. Bununla birlikte, 1941'den itibaren takımadalar, Müttefik güçler arasındaki tedarik zincirinde stratejik öneme sahip olmanın yanı sıra, çok ihtiyaç duyulan bir kömür kaynağı haline geldi. Sürgündeki Norveç hükûmeti bir Sovyet-İngiliz işgalini reddetti, bunun yerine İngiliz Ordusu Spitsbergen'i boşaltmak için Eldiven Operasyonu başlattı. 29 Ağustos 1941'de Ny-Ålesund'un tüm nüfusu Longyearbyen'e tahliye edildi ve 3 Eylül'de 765 kişi Longyearbyen'den İskoçya'ya tahliye edildi. Daha sonra son 150 kişi daha tahliye edildi. Longyearbyen'in nüfusu azalırken, çoğunlukla meteorolojik verileri elde edebilmek için Adventdalen'de küçük bir Alman garnizonu ve hava sahası kuruldu. İngiliz Fritham Operasyonu'un Barentsburg'un kontrolünü yeniden ele geçirmesinden sonra, Alman kuvvetleri Longyearbyen'i savaşmadan bıraktı.

Eylül 1943'te Kriegsmarine, Longyearbyen, Barentsburg ve Grumant'ı bombalamak için Tirpitz ve Scharnhorst isimli iki savaş gemisi ve dokuz muhrip gönderdi. Longyearbyen'de Sverdrupbyen'e ek olarak hastane, elektrik santrali, bir ofis binası ve bir konut binası olarak sadece dört bina sağlam kaldı. Longyearbyen, 27 Haziran 1945'te anakaradan ayrılan ilk gemiyle savaşın sonuna kadar huzurdan yoksun olarak kaldı.

Savaştan sonra
Madenciliğin hızlı bir şekilde yeniden inşası ve yeniden başlatılması için savaş sırasında planlar yapıldı. 1948'e gelindiğinde, kömür üretimi savaş öncesi yılda 480.000 ton (470.000 uzun ton; 530.000 kısa ton) seviyesine ulaştı. Nybyen 1946'da kuruldu ve her biri 72 kişiyi barındıran beş kışladan oluşuyordu. 1949'da Longyearbyen'de sığır, süt, domuz ve tavuk yetiştirmek için bir çiftlik inşa edildi. 1950'de yerel bir radyo istasyonu yayın yapmaya başladı. Mezar alanı 44 kişinin gömülü olduğu 1950 yılına kadar kullanımda kaldı. Bununla birlikte, vücutların donmuş toprak nedeniyle parçalanamadığı ve çeşitli mikroorganizmaları koruyabilecekleri keşfedildi. O zamandan beri cenazeler cenazeye gönderilmek üzere anakaraya gönderildi. Huset toplum merkezi 1951'de açıldı.

Ananevî olarak bir şirket kasabası olan Longyearbyen, belde turizm ve araştırma açısından büyürken madencilik çalışmalarının çoğu 1990'dan beri Sveagruva'ya sevkedildi. Bu noktada Svalbard Üniversite Merkezi, Svalbard Küresel Tohum Deposu ve Svalbard Uydu İstasyonu gibi müesseseler orada hizmete açıldı. Oradaki cemaate Svalbard Havaalanı, Longyear ve Svalbard Kilisesi'nce hizmet verilmektedir.

Ekonomi
Svalbard Uydu İstasyonu, yerinin kutupsal yörüngede olan uydulardan veri indirmek için fevkalade olması hasebiyle inşa edildi. Hotellneset'in üstündeki Platåberget'de bulunan istasyonu NASA ve Norveç Uzay Merkezi'nin ortaklaşa yaptırdılarsa da 2001'den beri Kongsberg Uydu Hizmetleri'nce yönetilmektedir. EISCAT, evreuyumsuz saçılım radarını işleterek kuzey kutup ışıklarını inceler. followed by Svalbard Satellite Station in 1999 Global Crop Diversity Trust tarafından idare edilen Svalbard Küresel Tohum Deposu, milyonlarca ton mahsûlü yeraltında emin şekilde saklayabilecek bir tesis olup küresel ısınma, sel, yangın ve nükleer felaketler dahil tabii ve insanî felaketlerden korumak için tasarlanmıştır. Buranın bu depo için seçilmesindeki faktörler arasında medeniyetten uzak olması, sağlam bir jeolojisinin bulunması ve sürekli olarak donmuş yer (İng. ) bulunmaktadır.

Turizm

Adaya yaz ve kış aylarında birçok turist gelir. Adanın bu denli fazla turist çekmesinin en öncelikli sebebi Norveç'te sadece birkaç yerde bulunan, yasal olarak izin almadan kar araçları sürülebilen arazilerin bulunmasıdır. Longyearbyen dünyanın en kuzeydeki şehri olma özelliğini taşır. Kent merkezinin hemen dışında yılda ortalama 90.000 yolcu taşımakta olan bir de havaalanı bulunur. Norveç'te, Oslo'dan ve Tromsø'den şehre düzenli uçuşlar yapılır.

İklim

Svalbard'da iklim, son onyıllarda bütün kutupsal bölgelerde olduğu gibi eskiye nazaran ısınmıştır. Bugün artık Svalbard adalarının etrafını gemiyle dolaşmak mümkündür. Hızlı eriyen buzdan dolayı artık avlanacak yerleri yeterince bulamayan buz ayılarının açlıktan ölmeleri tehlikesi mevcuttur. Buna rağmen Longyearbyen, normal enlemlerde yaşayanlar için soğuk bir yerdir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

İngilizce

 Island railways north of Europe
 Mission Svalbard — Pictures of Longyearbyen and Bjørndalen
 Spitsbergen Travel Tour Operator
 Svalbard Airport:Facts and pictures from Avinor
 The Governor (Sysselmannen)
 The University Centre on Svalbard
 The University Centre on Svalbard Alumni/Student site
 Webcams in Longyearbyen
 Wildlife Service Tour Operator

Norveççe
 Resmî turist danışma sitesi
 Svalbard haber sitesi

1906'da kurulan yerleşim birimleri
Arktika'daki yerleşim birimleri
Norveç'in adaları
Norveç'teki şehirler
Svalbard

Longyearbyen


Aderus diversicornis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1905.

Distribuição geográfica
Habita em KwaZulu-Natal.

Referências

diversicornis
Coleópteros da África do Sul
Insetos descritos em 1905
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus diversicornis


Olaylar
 Sivaslı Apkar Tibir İstanbul'da ilk Ermeni matbaasını kurdu.

Doğumlar
 15 Mayıs - Claudio Monteverdi, İtalyan besteci (ö. 1643)

Ölümler

1567


අක්ෂය කුමාර් (1967,සැප්තැම්බර් 9 වන දින උපත ලැබු රාජිව් හරි ඕම් භාතිය.) ඉන්දීය චිත්‍රපට නලුවෙකි. ඔහු විසින් දැනට චිත්‍රපට 90වකට අධික ගණනක රගපා ඇත. 1990 කාලය තුලදි ඔහුව හදුන්වන ලද්දේ බොලිවුඩ් හි "සටන් වීරයා " ලෙසටය. තව ද ශ්‍රැOගාර  චිත්‍රපට වන "යේ දිල් ලගී"(1994) හා "දඩ්කන්"(2000) වැනි චිත්‍රපට ද,නාට්‍යමය චිත්‍රපට වන "ඒක් රිශ්තා(2001) හි ඔහුගෙ රගපෑම හදුන ගත හැක. 2002 වර්ශයේදි,ඔහුට තම ප්‍රථම "ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය"  හොදම "දුශ්ඨ චරිතය" ඛාන්ඩයෙන්,"අජ්නබී(2001) චිත්‍රපටයේ රගපෑම වෙනුවෙන් ලැබීය. ඔහුගේ නොනැමෙනසුලු ප්‍රතිරූපය වෙනස්කීරිමේ අදහසින්,ඔහු පසුව වැඩිපුරම විකට චිත්‍රපට වලට ඉදිරිපත් විය. "හේරා ෆේරි(2000),"මුජ්සේ ශාදි කරෝගේ"(2004) "ගරම් මසාලා(2005),"වක්ත්-ද රේස් අගේස්න්ට් ටය්ම්(2005)ආදිය ගෞරවයෙන් පිලි ගන්නා ලදි. ඔහු විසින් එක දිගට රගපෑ  වානිජමය චිත්‍රපට හතරක් නිසාවෙන් ඔහුගේ සාර්ථකත්වය 2007 වර්ශයෙදි නැවත පිබිදීය. එසේ කිරීමෙන් පසුව ඔහු විසින් ඉන්දීය සිනමාවේ කැපි පෙනෙන චරිතයක් ලෙස තම ස්ථාවරය ස්ථාපනය කර ගන්නා ලදි. 2008 දි ඉන්දීය සිනමාවට ඔහු දක්වන ලද දායකත්වය වෙනුවෙන්,කැනඩාවේ ඔන්ටාරියොහි "වින්ඩ්සර්" විශ්ව විද්‍යාලය විසින් ඔහුට ගෞරව නාමයක් පවරන ලදි. ඉන්දීය සිනමාවට ඔහු දක්වන ලද දායකත්වය වෙනුවෙන්,කැනඩාවේ ඔන්ටාරියොහි "වින්ඩ්සර්" විශ්ව විද්‍යාලය විසින් ඔහුට ගෞරව නාමයක් පවරන ලදි.

2018 වසරේ ඉන්දිය සිනමාවේ විශාලතම 3D චිත්‍රපටය වන 2.0 හී පක්ෂි රාජා චරිතයට පණපොවමින් බ්ලොග්බස්ටර් නළුවෙක් බවට පත් විය.

අක්ෂය කුමාර්


Dogpile is a metasearch engine for information on the World Wide Web that fetches results from Google, Yahoo!, Yandex, Bing, and other popular search engines, including those from audio and video content providers such as Yahoo!.

History
Dogpile began operation in November 1996. The site was created and developed by Aaron Flin, who was frustrated with the varying results of existing indexes and intending on making Dogpile query multiple indexes for the best search results. It originally provided web searches from Yahoo! (directory), Lycos (inc. A2Z directory), Excite (inc. Excite Guide directory), WebCrawler, Infoseek, AltaVista, HotBot, WhatUseek (directory), and World Wide Web Worm. It naturally drew comparisons with MetaCrawler, a multi-threaded search engine that had existed before, but Dogpile was more advanced, and it could also search Usenet (from sources including DejaNews) and FTP (via Filez and other indexes).

In August 1999, Dogpile was acquired by Go2net, who were already operating MetaCrawler. Go2net was then acquired by InfoSpace in July 2000 for $4 billion. Dogpile received a design facelift for the first time in December 2000.

The Dogpile search engine earned the J.D. Power and Associates award for best Residential Online Search Engine Service in both 2006 and 2007.

In August 2008, Dogpile and Petfinder agreed to a search partnership.

In November 2008, Dogpile launched its "Search and Rescue" program, which donates money to animal-related charities. The program also helps people find help for animals in need. By early-December 2008, people using the Dogpile search engine had raised $100,000 for Dogpile's Search and Rescue program.

In July 2016, InfoSpace was sold by its parent company Blucora to OpenMail for $45 million in cash, putting Dogpile under the ownership of OpenMail. OpenMail was later renamed System1.

Studies

In April 2005, Dogpile collaborated with researchers from University of Pittsburgh and Pennsylvania State University to measure the overlap and ranking differences of leading Web search engines in order to gauge the benefits of using a metasearch engine to search the web. Results found that from 10,316 random user-defined queries from Google, Yahoo!, and Ask Jeeves only 3.2 percent of first page search results were the same across those search engines for a given query. Another study later that year using 12,570 random user-defined queries from Google, Yahoo!, MSN Search, and Ask Jeeves found that only 1.1 percent of first page search results were the same across those search engines for a given query.

These studies showed that each search engine provides vastly different results. While users of the search engine may not recognize a problem, it was shown that they use ~3 search engines per month. Dogpile realized that searchers are not necessarily finding the results they were looking for in one search engine and thus decided to redefine their existing metasearch engine to provide the best results.

Features
Dogpile lists following features:
 Category Links: Links to help users focus their search on specific categories like News, Audio, etc.
 Yellow Pages: Allows users to do a search using the Yellow Pages for business, institutions and firms.
 White Pages: Allows users to do a search using the White Pages for private people. (No longer available as of February 23, 2017)
 Web Search Box: The area where users enter the search term. Enter keyword(s) and hit the Search button to retrieve the results.
 Search Button: The button pressed to search for results.
 Preferences: Links to a page where users can set a variety of customized search preferences.
 Spelling Correction: Offers suggested spellings for words that may be misspelled and automatically corrects commonly misspelled keywords.
 Search Filter: Blocks potentially explicit content for multimedia searches in Moderate setting and for all searches when in Heavy setting.
 Statistics Bar: Shows how many results were returned for the search term.
 About Results: Find out about Dogpile's policies regarding sponsored and non-sponsored search results.
 IntelliFind: Recommends additional content based on the original search term.
 Are You Looking For?: Offers suggested spellings for words that may be misspelled and other search keywords that seem to be related to the original search term.
 Recent Searches: Keeps track of the 15 most recent searches. The list resets when the browser is closed.
 Favorite Fetches: Shows recent popular searches from other users.

See also
 InfoSpace
 List of search engines
 MetaCrawler
 Metasearch engine
 WebCrawler

References

External links

Internet properties established in 1995
Internet search engines
Metasearch engines

Dogpile


Rekstafjorden er en fjord i Flora kommune i Vestland fylke i Norge. Den ligger yderst i havgabet, vest for Florø,  på sydsiden af øerne Kinn og Reksta, som den er opkaldt efter. Syd for fjorden ligger øen Askrova og Brufjorden. Fjorden har indløb i havgabet syd for Kinn og strækker sig 10 kilometer mod øst til hvor Vassreset starter. Mellem Kinn og Reksta går Kinnasundet mod nord til Skorpefjorden på nordsiden af disse øer. Den østlige grænse til fjorden ligger mellem Søre Nekkøy og Store Stårøy.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Vestland
Flora (Norge)

Rekstafjorden


Nobuhiro Ishizaki (født 14. marts 1958) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Toshiba.

Han har tidligere trænet Kashiwa Reysol og Montedio Yamagata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Nobuhiro Ishizaki


Publius Petronius ist der Name folgender Personen:

* Publius Petronius (Präfekt von Ägypten) (auch Gaius Petronius; um 75 v. Chr.–nach 20 v. Chr.), römischer Ritter, Präfekt von Ägypten.
 Publius Petronius (Augur) († 46?), römischer Senator, Suffektkonsul des Jahres 19
 Publius Petronius Niger, römischer Politiker, Suffektkonsul 62 n. Chr.
 Publius Petronius Polianus, römischer Statthalter

Publius Petronius


Isidiella ist eine Gattung von Schmetterlingen aus der Familie der Prachtfalter (Cosmopterigidae).

Merkmale
Die Vertreter der Gattung sind kleine Falter mit lanzettlichen Vorderflügeln und einem spitz zulaufendem Apex. Die Vorderflügel haben eine goldglänzende Grundfärbung und ein Zeichnungsmuster aus großen weißen Costalflecken und fahl goldglänzenden, erhabenen Flecken. Die Hinterflügel sind halb so breit wie die Vorderflügel und laufen sehr spitz zu.

Bei den Männchen ist das Tegumen an der Basis breit, distal ist es rundlich. Das rechte Brachium ist kräftig und etwa ein Viertel länger als das linke. Der Apex ist nicht geweitet. Die Valven sind kurz und spatelförmig. Die rechte Valvella ist sehr groß und reicht bis hinter den Aedeagus. Sie ist dorso-ventral abgeplattet und nach unten gebogen. Die linke Valvella ist stark reduziert oder fehlt ganz. Der Aedeagus ist gerade, die basale Hälfte ist bauchig.

Bei den Weibchen sind die Apophyses posteriores ein Viertel länger als die Apophyses anteriores. Das Sterigma ist sichelförmig. Der Ductus bursae ist ungefähr so lang wie das Corpus bursae oder kürzer. Das Corpus bursae ist oval bis sackförmig und membranös. Hinten befindet sich ein länglicher Fortsatz, der im Ductus seminalis endet. Es sind zwei becherförmige Signa ausgebildet.

Verbreitung
Die Vertreter der Gattung sind in Mitteleuropa, im Mittelmeerraum und in Südafrika beheimatet.

Biologie
Die Raupen minieren in Blättern oder leben in Gespinsten an den endständigen Blättern von Korbblütengewächsen (Asteraceae).

Systematik
Die folgende Artenliste basiert auf dem von  2002 erstellten World catalogue of cosmopterigid moths. Die Typusart der Gattung ist Stagmatophora nickerlii , 1864.

 Isidiella divitella (, 1885)
 Isidiella labathiella (, 1956)
 Isidiella nickerlii (, 1864)

Belege

Cosmopterigidae
Prachtfalter

Isidiella


نوال منصوري  (ولدت 01 أغسطس 1985 ببجاية، الجزائر) هي لاعبة كرة طائرة جزائرية. شاركت في الألعاب الأولمبية ببكين 2008 ولندن 2012 مع المنتخب الجزائري للسيدات وفي البطولة العالمية 2010 وفازت معه بالبطولة الإفريقية 2009 وذهبية الألعاب الإفريقية 2007. تلعب في منصب ليبيرو. سنة 2011 تعرضت لإصابة حرمتها من المشاركة في البطولة الإفريقية وكأس العالم، قبل أن تعود للمنتخب في نهاية العام.

معلومات الاندية
النادي الحالي  : مشعل بلدية بجاية

النادي السابق  : التجمع الرياضي البترولي

النادي السابق : ناصرية بجاية

الطول: 1,74 م

الارتقاء في السحق : 2,91 م

الارتقاء في الصد : 2,81 م
 منتخب الجزائر لكرة الطائرة سيدات
 البطولة الجزائرية لكرة الطائرة سيدات

روابط خارجية

مصادر

جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بجاية
جزائريات في القرن 20
جزائريات في القرن 21
لاعبات كرة طائرة جزائريات
لاعبو كرة طائرة أولمبيون من الجزائر
لاعبو كرة طائرة في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
لاعبو كرة طائرة في الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
لاعبو كرة طائرة من بجاية
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2009
منافسون في الألعاب المتوسطية من الجزائر
مواليد 1405 هـ
مواليد 1985
مواليد في بجاية

نوال منصوري


Kera Tamara (bugarski: Кера Тамара; turski: Tamara Hatun = "gospa Tamara") bila je bugarska princeza iz dinastije Šišman.

Biografija

Podrijetlo i prvi brak
Nije poznato kada je točno Tamara rođena, ali je to bilo oko 1340. god. Njezini su roditelji bili car Bugarske Ivan Aleksandar i njegova druga supruga, carica Sara Teodora. Tamarina je sestra bila Keraca Marija, bizantska carica.

Tamarin je prvi muž bio neki despot Konstantin, čije je podrijetlo nepoznato.

Drugi brak
Nakon smrti Tamarinog oca, Tamarin brat Ivan Šišman je došao na bugarsko prijestolje. Osmanski sultan Murat I. zatražio je Tamaru za ženu kako bi mir između Bugarske i Osmanskog Carstva potrajao. Tamara je bila poznata po ljepoti, a već je ionako bila udovica. Caru Ivanu se sultanova želja nije svidjela. Ipak, godine 1378., car je svoju sestru predao sultanu Muratu, koji je smjestio Tamaru u svoj harem u Bursi. Tamara, koja je bila kršćanka, nije htjela prijeći na islam.

Pokop
Kera Tamara je pokopana u grobnici u Bursi, koja je danas poznata kao "grobnica bugarske carice Marije".

Izvori

Bugarske princeze
Supruge osmanskih sultana

Kera Tamara


Cadillacul lui Dolan (titlu original: Dolan's Cadillac) este un film american din 2009 regizat de Jeff Beesley. Rolurile principale au fost interpretate de actorii  Christian Slater ca Dolan, Wes Bentley ca Robinson și Emmanuelle Vaugier ca soția lui Robinson.
Este bazat pe o povestire omonimă de Stephen King.

Prezentare

Distribuție

Producție
Filmările au avut loc în Regina, Saskatchewan și Moose Jaw. Cântăreața de muzică J-pop, Crystal Kay, a interpretat tema filmului, "Hold On".

Lansare
A fost lansat direct-pe-video la 6 aprilie 2010. A apărut pe discuri DVD și Blu-ray.

Primire

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de filme bazate pe lucrările lui Stephen King
Listă de filme thriller din anii 2000

Filme din 2009
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Jeff Beesley
Filme thriller din anii 2000
road movies
Filme cu justițiari
Filme cu mafioți
Lucrări inspirate de Stephen King
Ecranizări de opere literare

Cadillacul lui Dolan (film)


Stevens County is the name of several counties in the United States:

Stevens County, Kansas
Stevens County, Minnesota
Stevens County, Washington

See also
Stephens County (disambiguation)

Stevens County


Ioan Dimache () a fost un pilot român de aviație, as al Aviației Române din cel de-al Doilea Război Mondial.

Adjutantul av. Ioan Dimache a fost decorat cu Ordinul Virtutea Aeronautică de război cu spade, clasa Crucea de Aur cu 2 barete (4 noiembrie 1941) pentru că "a atacat A. C. A. inamic la Bujor și Țiganca. A executat patru atacuri la sol în regiunea Vigoda. A doborât în luptă aeriană un avion inamic, iar în interval de două zile alte două avioane inamice".

Decorații
  Ordinul "Virtutea Aeronautică" de Război cu spade, clasa Crucea de Aur cu 2 barete (4 noiembrie 1941)

Note

Nașteri în secolul al XX-lea
Decese în secolul al XX-lea
Ași ai aviației române din cel de-al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Virtutea Aeronautică

Ioan Dimache


Dosta Düşmana Karşı, Ahmet Kaya'nın 17. müzik albümü. 1998 Mart'ta Raks Müzik tarafından piyasaya sürülmüştür. Ahmet Kaya'nın ölmeden önceki son albümüdür. Albümün düzenlemesi Osman İşmen ve İlker Yurtcan'a aittir. Kayıt ve Mix Ahmet Kaya'nın kendi stüdyosu GAK'da Hakan Gürdöl tarafından yapılmıştır.

Şarkı listesi

Ahmet Kaya albümleri
1998 albümleri
Raks Müzik albümleri

Dosta Düşmana Karşı


A Guide to Epileptic Seizures er en dansk dokumentarfilm fra 1990 instrueret af H. Høgenhaven.

Eksterne henvisninger

Neurologiske sygdomme
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1990

A Guide to Epileptic Seizures


René Morón fue un pintor argentino contemporáneo nacido en 1929 en San Antonio Oeste, provincia de Río Negro.

Tras realizar cursos preparatorios en la Escuela Nacional de Bellas Artes se dedicó a la pintura.

En 1951 junto a los pintores Aníbal Carreño, Carlos Cañás, Ezequiel Linares y Mario Loza y al escultor Leo Vinci, comenzaron a reunirse en el taller de su maestro, Adolfo De Ferrari. Artistas y amigos, habían transitado por el arte figurativo para devenir «en una pintura casi abstracta en la que materia y color se expresan por sí mismo». El expresionismo abstracto cultivado por el grupo «desarrolla una imagen abstracta pero rescatando siempre el contenido y partiendo de la realidad»

Allí se reunían a «conversar sobre los temas de nuestro interés, a tomar mate y a escuchar música. Hablamos entonces de los problemas del país, del papel que juega el creador dentro de él.» La dinámica funcionó: «alquilamos una casa vieja, armamos un taller y fueron ocho o nueve años de hacer y de tirar, de discutir, de creer que habíamos encontrado algo y darnos cuenta que no. Eso nos llevó mucho tiempo y mucha angustia. Y sin querer, empezaron a salir algunas cosas que finalmente expusimos como grupo, en 1959.»

En septiembre de 1959 Carlos Cañás, Aníbal Carreño, Ezequiel Linares, Mario Loza, René Morón y el escultor Leo Vinci exponían por primera vez con el auspicio del Museo de Arte Moderno en la Galería Peuser, ubicada en la calle Florida 750 de la ciudad de Buenos Aires.

La muestra fue un éxito. Incluso contó con la presencia y favorable crítica del escritor francés André Malraux, entonces ministro de Cultura de Francia, quien se encontraba en visita oficial.

Fue el fundador del museo, Rafael Squirru, quien dio nombre a los artistas: Grupo del Sur.
La versión más difundida y originada en el crítico Carlos Villar Araujo apunta a que el nombre surgió debido al origen de Morón (Río Negro) y a que sus compañeros tenían sus talleres en Barracas o San Telmo. Sin embargo, Carreño afirmaría más tarde que «era por sudacas, era Grupo del Sur. Él [Squirru] visualizó una cosa: no pasó mucho tiempo que, en un momento dado, nosotros nos dimos cuenta [...] que éramos pintores provincianos. Provincianos en el mundo. Es decir, pintores argentinos.»

En efecto, pese a las evidentes influencias del arte contemporáneo «el grupo mantuvo una mirada arraigada en lo nacional y lo sudamericano».

El Grupo del Sur efectuó numerosas exposiciones en el país y en el extranjero, entre ellas en el Museo de Arte Moderno de Río de Janeiro (1961) y en el Museo de Arte Moderno de Miami (1964).
Pero ese sería el último año. Por decisión de los artistas ante los requerimientos parcializados de algunas galerías deciden seguir caminos separados.

Sus obras pictóricas manifiestan según la crítica el fuerte arraigo del artista para con su tierra natal, especialmente aquellas en las que plasma paisajes y criaturas de la Patagonia Argentina.

Si bien cultivó fundamentalmente la pintura al óleo, también se dedicó al muralismo destacándose el que realizó rindiendo homenaje a Ceferino Namuncurá.

Notas y referencias

Bibliografía
Aldo Pellegrini, Panorama de la pintura Argentina contemporánea, Paidós, 1967
María Laura San Martín, Pintura argentina contemporánea, La Mandrágora, 1961
Romualdo Brughetti, Historia del arte en Argentina, Pormaca, 1965
María Eloísa Álvarez del Real, 12000 minibiografías, América, 1986

Pintores de Argentina del siglo XX
Rionegrinos

Reneé Morón


Dembo Camilo est un acteur français, né le  à Creil, dans l'Oise. Il est connu pour avoir joué le rôle de Souleymane dans la série Demain nous appartient et Ici tout commence sur TF1.

Biographie
Dembo Camilo est originaire de Nogent-sur-Oise, il est issu d'une famille de six enfants. Il a trois petits frères et deux grandes sœurs. Jeune, il veut devenir footballeur, mais à la suite d'une blessure, il change de plan de carrière.

Après un bac scientifique, il s'apprête à rejoindre Amiens et la fac de Staps quand il passe le casting de Demain nous appartient.  En , il intègre la série. En décembre 2021, il reprend le rôle de Souleymane Myriel dans la série Ici tout commence.

Filmographie

Télévision
 2019-2021 : Demain nous appartient : Souleymane Myriel (171 épisodes)
 depuis 2021 : Je te promets : Mathis
 2021 : La Faute à Rousseau : Gaëtan
 Depuis 2021 : Ici tout commence : Souleymane Myriel
 2022 : Tropiques criminels d'Anne Fassio (saison 4, épisode 8 Canal Cocotte) : Jamie

Notes et références

Liens externes

Naissance en février 2001
Acteur français de télévision
Demain nous appartient
Ici tout commence

Dembo Camilo


Das Minion (ΜΙΝΙΟΝ) war ein Athener Warenhaus zwischen der Patission- und Doroustraße in der Nähe des Omonia-Platzes. Es hatte eine dominante Rolle im Athener Einzelhandel und galt jahrzehntelang auch als Indikator des Konsumverhaltens in Griechenland.

Geschichte
Das Warenhaus geht zurück auf einen 1934 eröffneten Pavillon, der als Gemischtwarenladen fungierte. Dem Unternehmen gelang der Durchbruch, als der Inhaber die Idee hatte, Gebrauchsartikel ausschließlich in Großpackungen zu verkaufen, dafür aber wesentlich günstiger zu sein als die Konkurrenz. So wurden Glühbirnen nur im Zehnerpack verkauft. Auch wurden Festpreise und Schlussverkäufe eingeführt. Bald hatte die Konkurrenz das Geschäftsmodell kopiert und bot selbst Großpackungen an. 1944 wurde das gesamte Kapital in den Neubau des Warenhauses gesteckt. Bereits in den 1950er Jahren wurden über 1000 Personen beschäftigt.

Während des Studentenaufstandes 1973 flüchteten einige Demonstranten in das Gebäude. Die Leitung verteilte umgehend Kittel des Warenhauses, um die Demonstranten vor der Verhaftung zu schützen. In den späten 1970er Jahren war bereits der ganze Häuserblock im Besitz des Minion.

Am 19. Dezember 1980 brach ein Brand im Gebäude aus, der sehr große Schäden anrichtete. Anschließend wurde das Gebäude saniert und wiedereröffnet. 1983 wurde das Unternehmen verstaatlicht, nachdem sich große Außenstände bei staatlichen Banken angehäuft hatten, die zum Teil aus der aufwendigen Sanierung herrührten. 1991 erwarb der Alteigentümer Ioannis Georgakas das Unternehmen zurück und führte das Shop-in-Shop-Konzept ein. Nachdem er gesundheitlich angeschlagen war, zog er sich aus der Leitung zurück. Bis zur Schließung 1998 gelang es nicht mehr, das Unternehmen profitabel zu führen.

Das Gebäude hat 6 Stockwerke, wobei der 6. Stock nur saisonal als Weihnachtsmarkt genutzt wurde. Im Keller befand sich ein Supermarkt, im 5. Stock ein Restaurant. Zeitweise wurden in angrenzenden Ladengeschäften auch Spezialgeschäfte u. a. für Möbel und für Fahrräder eröffnet.

Ab den 1990er Jahren eröffneten zunehmend große Fachmärkte in Vororten, während gleichzeitig Investitionen in die Einrichtung des Kaufhauses ausblieben. Konkurrenten des Minion waren zuvor die Warenhäuser der Firma Lampropoulos und die mittelgroßen Filialen der Firma Klaoudatos. Auch sie existieren aus ähnlichen Gründen nicht mehr, aus Lampropoulos wurde später das Wohnaccessoire-Kaufhaus Notos Galleries. Als sich die Schließung des Minion abzeichnete, fand sich keine breite Öffentlichkeit, die sich für den Erhalt des Unternehmens einsetzte. Erst nach der Schließung fand eine gewisse nostalgische Rezeption in der Literatur und im Feuilleton statt.

Nach der Schließung erwarb die Sportgeschäftekette Elmec Sports das Warenhaus, um es nach einer Renovierung wiederzueröffnen. Die Sanierung wurde abgebrochen, nachdem die Kette an Folli Follie verkauft wurde. 2011 wurde von Architekturstudenten eine Zwischennutzung erarbeitet. Die für 2012 geplante Neueröffnung wurde aufgrund der Finanzkrise gestrichen.

Weblinks
 Nachruf der Tageszeitung Ethnos auf den Gründer des MINION
 Artikel auf istorikathemata.com

Einzelnachweise

Ehemaliges Unternehmen (Griechenland)
Unternehmen (Athen)
Kaufhaus
Einzelhandelsbauwerk in Griechenland

Minion (Warenhaus)


Mia Negovetić (Rijeka, 5. listopada 2002.) mlada je hrvatska pjevačica iz Rijeke poznata po pobjedi u dječjem pjevačkom talent showu Zvjezdice koji se prikazivao na RTL.

Popularnost diljem svijeta stekla je objavljivanjem videa na kojem pjeva pjesmu "Listen" koju originalno izvodi Beyoncé, ali i sudjelovanjem u američkom televizijskom showu Little Big Shots čiji su autori Steve Harvey i Ellen DeGeneres. Nakon nastupa u poznatom američkom showu, u medijima su se pojavili brojni komentari u kojima se od Beyoncé tražilo da sklopi suradnju s Miom. Na službenoj Facebook stranici američkog pjevačkog showa The Voice pojavila se snimka uz komentar "Beyoncé, čuvaj se!"

Jedan od najznačajnijih Mijinih nastupa bio je u kolovozu 2015.godine povodom obilježavanja 20. godišnjice Oluje kada je izvela hrvatsku himnu "Lijepa naša domovino". Mia je na pjevanju himne na mimohodu nosila majicu s vukovarskom golubicom, a na nogama startasice koje je vukovarsko Borovo dizajniralo posebno za ovu prigodu pa startasice na mašni imaju simbole pletera. Živi u Rijeci sa svojim roditeljima, Igorom i Kristinom te sestrom Lanom. Osim navedenih obradila je pjesme "All by Myself" (Celine Dion), "Kao rijeka" (duet s Vannom), "Caruso" (duet s Tonijem Cetinskim), "Suus" (Rona Nishliu).

Nakon uspjeha s obradama, došao je red i za autorske stvari.

Krajem 2019. godine pojavila se informacija kako je Mia dogovorila suradnju s poznatim švedskim autorima Linneom Deb, Anderzom Wrethovom i Dennizom Jamom što je potvrđeno u jednom Instagram postu koji je pjevačica sama objavila.

Početkom 2020. godine Mia je nastupila na Zagrebačkom festivalu s pjesmom Na pola puta do svemira koju je sama napisala, dok je glazbu i aranžman radio poznati riječki producent Olja Dešić.

Također je potvrđena kao jedna od natjecatelja na Dori 2020. s pjesmom When it comes to you te se potvrđuje da su švedski autori pomogli kod pisanja ove pjesme.

Na samom natjecanju, Mia potvrđuje status favorita te na kraju osvaja sjajno 2. mjesto, s tim da joj je pobjeda umakla za svega 300 glasova publike.

Tijekom 2020. godine, Mia je izdala novi singl Pusti koji je naišao na uspjeh.

15. prosinca objavljeno je da će nastupiti na festivalu Dora 2021. godine s pjesmom She's like a dream. Pjesmu su ponovno napisali švedski autori Linnea Deb, Denniz Jamm i Denise Kertes koji su zaslužni i za prošlogodišnji veliki uspjeh na istom festivalu.

Diskografija

Singlovi

Nagrade i priznanja

 2021. Porin – Nominirana za novog izvođača godine

Izvori

Vanjske poveznice
Novi list

Životopisi, Rijeka
Hrvatski pjevači

Mia Negovetić


Jeff Pierre est un acteur américain, né à Boston (Massachusetts), le .

Biographie

Enfance

Il est diplômé de l'Université Northeastern à Boston avec un diplôme en justice pénale.

Carrière
En 2016, il fait une apparition dans le film War Dogs de Todd Phillips qui met en vedette Jonah Hill et Miles Teller.

Il a joué Jeff McArdle aux côtés de Burkely Duffield, Jonathan Whitesell , ,  dans la série Beyond créée par Adam Nussdorf et diffusée entre le 2 janvier 2017 et le 22 mars 2018 sur Freeform.

En 2018, il interprète le Prince Naveen et Drew dans la saison 7 de Once Upon a Time. Il tourne également dans les téléfilms Mon amour, ma victoire (Tomboy) avec Makenzie Vega réalisé par Lee Friedlander et So Close avec Sabrina Carpenter réalisé par Gail Mancuso.

Le , il est choisi pour jouer dans la série Walker, reboot de la série télévisée Walker, Texas Ranger aux côtés de Jared Padalecki, Lindsey Morgan et Keegan Allen. Il y incarne le rôle principal de Trey Barnett. La série développée par  est diffusée depuis 2021 sur The CW.

Vie privée
Il a accueilli une fille en 2016 nommée Phoenix.

Filmographie

Cinéma
 2016 : War Dogs de Todd Phillips : un soldat

Télévision
 2016 : Shameless : Caleb (10 épisodes)
 2017 : Workaholics : Skyler (saison 7, épisode 8)
 2017-2018 : Beyond : Jeff McArdle (19 épisodes - rôle principal)
 2018 : Once Upon a Time : Drew / Naveen (saison 7 - 6 épisodes)
 2018 : NCIS : Enquêtes spéciales : Lew Nolte (saison 16, épisode 9)
 2019 : The Affair : Jordan (saison 5, épisode 4)
 2019 : 9-1-1 : Emmett Washington (saison 3, épisode 7)
 2020 : The Rookie : Le Flic de Los Angeles : Emmett Lang (saison 2, épisodes 17 et 19)
 2020 : Tacoma FD : Capitaine Tad (saison 2, épisodes 6 et 11)
 2021 : Love in 2020 : Chad (4 épisodes - rôle principal)
 depuis 2021 : Walker : Trey Barnett (56 épisodes - rôle principal)

Téléfilm
 2018 : Mon amour, ma victoire (Tomboy) de Lee Friedlander : Sam
 2018 : So Close de Gail Mancuso : Marcus

Voix françaises
En France, Jean-Michel Vaubien est la voix française la plus fréquente de Jeff Pierre.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Acteur américain
Naissance en mai 1986
Naissance à Boston

Jeff Pierre


Reduce is a general-purpose computer algebra system geared towards applications in physics.

The development of the Reduce computer algebra system was started in the 1960s by Anthony C. Hearn. Since then, many scientists from all over the world have contributed to its development under his direction.

Reduce is written entirely in its own LISP dialect called Portable Standard Lisp, expressed in an ALGOL-like syntax called RLISP. The latter is used as a basis for Reduce's user-level language.

Implementations of Reduce are available on most variants of Unix, Linux, Microsoft Windows, or Apple Macintosh systems by using an underlying Portable Standard Lisp or Codemist Standard LISP implementation. The Julia package Reduce.jl uses Reduce as a backend and implements its semantics in Julia style.

Reduce was open sourced in December 2008 and is available for free under a modified BSD license on SourceForge. Previously it had cost $695.

See also

 Comparison of computer algebra systems
 ALTRAN
 REDUCE Meets CAMAL - REDUCE Computer Algebra System - J. P. Fitch

References

External links

 Reduce wiki on SourceForge.
 Anthony C. Hearn, Reduce User's Manual Version 3.8, February 2004. In HTML format.
 Anthony C. Hearn, "Reduce: The First Forty Years", invited paper presented at the A3L Conference in Honor of the 60th Birthday of Volker Weispfenning, April 2005.
 Andrey Grozin, "TeXmacs-Reduce interface", April 2012.

Computer algebra system software for Linux
Computer algebra systems
Formerly proprietary software
Free computer algebra systems
Free software programmed in Lisp
Software using the BSD license

Reduce (computer algebra system)


Kopperå Station (Kopperå stasjon) er en jernbanestation på Meråkerbanen, der ligger ved byområdet Kopperå i Meråker kommune i Norge. Stationen består af krydsningsspor, en perron og en stationsbygning i rødmalet træ med ventesal og toilet.

Stationen åbnede som trinbræt 1. april 1899, idet den dog til at begynde med kun blev betjent af et enkelt vestgående tog om dagen. I februar 1905 blev den officielt etableret som trinbræt. Til at begynde med hed den Kopperaaen, men den skiftede navn til Kopperåen i april 1921 og til Kopperå 1. september 1922. Den blev opgraderet til holdeplads 15. december 1908 og til station 15. juni 1915.

Den første stationsbygning brændte 14. januar 1912 og blev erstattet af den nuværende i 1915.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Meråkerbanen
Jernbanestationer i Trøndelag
Etableret i 1899

Kopperå Station


Six ships of the British Royal Navy have been named HMS Goliath after the Biblical giant, Goliath.

 The first  was a 74-gun third-rate that fought in the Battle of the Nile.
 The second HMS Goliath was renamed in 1826 prior to completion, becoming , an 84-gun ship of the line completed in 1827 and burnt in 1884.
 The third  was an 80-gun ship of the line, built in 1842. She was converted to screw propulsion in 1857 and burnt in 1875.
 The fourth  was a battleship launched in 1898 and sunk by the Ottoman torpedo boat  in 1915.
 The fifth and sixth Goliaths were tugs requisitioned for use during World War II.

Fictional ships

HMS Goliath is the name of a fictional Royal Navy submarine in the radio series Deep Trouble.
RMS Goliath is the name of a fictional transatlantic passenger liner in the 1981 two-part TV miniseries Goliath Awaits.

Royal Navy ship names

HMS Goliath


Komedija peta, dramsko scensko djelo Nikole Nalješkovića. Čini cjelinu s Komedijom šestom. Žanrovski su obje prva farsa u hrvatskoj književnosti; obje realistički prikazuju život u dubrovačkoj kući i obrađuju temu nevjerna muža gospodara. Naslanjaju se na tradiciju srednjovjekovnih farsa i antičkih mima.

Literatura

 Nikola Nalješković: Književna djela; kritičko izdanje priredio i popratne tekstove napisao Amir Kapetanović, Zagreb: Matica hrvatska, 2005. (biblioteka Djela hrvatskih pisaca, )
 Dukić, Davor: Lirika u 16. stoljeću II.: Ostali žanrovi; Katedra za stariju hrvatsku književnost: Hrvatska književnost 15. i 16. stoljeća, Filozofski fakultet u Zagrebu, ak. god. 2007./2008.
 Zbornik Pučka krv, plemstvo duha; uredio Davor Dukić
Skripte FFZG  Starija hrvatska književnost - renesansa

Hrvatska književnost

Komedija peta (Nikola Nalješković)


කාන්තා මාර්ග ධාවනය 2008 චීන බීජිං ග්‍රීෂ්ම ඔලිම්පික් උලෙළේ එක් පා පැදි තරගයකි.රටවල් 33ක කාන්තාවන් 66 දෙනෙකුගේ නියෝජනයෙන් එය 2008 අගෝස්තු 10 වන දින පැවැත්වුණි.එය කාන්තා ඔලිම්පික් මාර්ග ධාවන තරගයක හත්වන සහභාගීත්වය වූ අතර පෙර තරග 7ටම වඩා දිගු කාලයක් එය පැවැත්වුණි.ධාවන තරගය නාගරික ධවන පථයක පැවතුනු අතර (බීජින් නගරයේ එක් තාවකලික ස්ථනයකා එහි මුලු දිග කි.මි 102.6 ක් විය. කි.මි 23.8 ක් දිගැති අදෙවන වටයද අඇතුලුව කාන්තා ධවන තරගයේ   මුලු දිග කි.මි 126.4 ක් වුවද එය පිරිමි ධාවන තරගයෙ මුලු දුරින් අඩකටත් වඩා අඩුය.
ධාවන තරගය අතරමග ඇති වු ධාරනිපත වර්ෂාව තරගකරුවන්ට මහත් බාධවක් වු අතර පස්දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වු කන්ඩායමක් අවසාන මොහොත දක්වා තියුණු තරගයක නියැලුනු අතර අවසානයේ  නිකොලේ කුකි තරගය ජය ගැනීමට සමත් විය. මෙහිදි කුකි විසින් මහා බ්‍රිතාන්‍ය විසින් එම උලෙලේ දි දින ගනු ලැබු පලමු පදක්කම දිනා ගත් අතර එය මහා බ්‍රිතාන්‍ය විසින් ඔලිම්පික් උලෙලක දිනගනු ලැබු 200 වන රන් පදක්කම ලෙසට වර්තා පොතට එක් විය.ස්වීඩනය නියෝජන කල එම්ම ජොහන්සන් තරගයෙ දෙවන ස්ථානය දින ගනිමින් රිදි පදක්කමද, ඉතාලිය නියෝජනය කල ටඉටියන ගුඩෙර්zඔ තෙවන ස්ථානය දිනා ගනිමින් ලෝකඩ පදක්කමද දින ගන්නා ලදී.
2008 ඔලිම්පික් තරගාවලියේ පලමු මත්ද්‍රව්‍ය පරීක්ෂාවීදී ධන වූ පලමු ක්‍රීඩිකාව මෙහිදි වාර්තා වූ අතර ඇය ස්පඤ්ඤය නියෝජනය කල මරිනා ඉසබෙල් මොරිනො විය. ඇයට මෙම තරගයට සහභාගී වී කාල පරීක්ෂාවට සහභාගි වීමට තිබුනද තරගාවලියට පෙර ජූලි 31 වන දින ඇය බීජින් හැර ගියාය. ඇය  ඉ.පි.ඔ පරික්ෂාවට ධන වූ බැව් අගෝස්තු 11 වන දින අනාවරනය විය. 2004 වර්ෂයට වඩා එක් තරග කරුවකු අඩුවෙන් තරග කරුවන් 66 ඩෙනෙකුගෙන් තරගය ක්‍රියාත්මක වීමට එය තුඩු දුනි.

 සුදුසුකම්

ඔලිම්පික් කන්තා මාර්ග ධාවන තරග ඉතිහාසයේ හත්වන තරගය 2008 ග්‍රීෂ්ම ඔලිම්පික් උලෙලේදී පැවතුනි.2008 ජුනි 1 දින ඉදිරිපත්කරන ලද යු.සී.අයි ලෝක ශ්‍රේණි ගත කිරීම් අනුව පලමු ස්ථාන 16 තුල සිටි රටවල්වලින් තරග කරුවන් තුන් දෙනෙකු බැගින් ජාතික ඔලිම්පික් කමිටුවේ නිර්දේශ මත තරගවලියට සුදුසුකම් ලැබු අතර 17 සිට 24 දක්වා ශ්‍රේණි ගත කීරීම්වල සිටි රටවල් වලින් උපරිම තරගකරුවන් දෙදෙනෙකු තරගයට ඉදිරිපත් කල හැකිව තිබුනි. 2008 මැයි 31 වන දින වනවිට පලමු 100 දෙනා අතර සිටි තරගකරුවන්ටද ස්ථාන 17 සිට 24 දක්වා වු රටවල් ප්‍රතිවර්ත කොට අවස්ථාව ලබා දුනි.මොවුන් යු.සි.අයි ලෝක සවාරියේ වර්ගීකරනයට යටත්ව සුදුසුකම් ලැබූ පිරිස් වූහ. මීට අමතරව තවත් අවස්ථා 3ක් බී ලෝක ශූරතා තරගවලිය සදහා ලබ දුන් අතර මොවුන් යූ.සී.අයි වර්ගිකරනයෙන් සුදුසුකම් ලැබූ අය නොවිය යුතුව තිබුණි. ගූ සුන් ගෙඋන්, හෑ ඔක් ජෙඔන්,සහ තත්සනි විචන මේ අයුරින් සුදුසුකම් ලැබූහ. නමුත් තම ජාතික කවුන්සලයෙන් මේ සදහ තෝරා ගනු ලැබුවේ මින් පලමු වැන්නා පමණි. තරගය සදහා උපරිම සහභාගීත්වය තරග කරුවන් 67 දෙනෙකුට සීම වී තිබූ අතර ජුනි 5 වන ද වන විට තරග කරුවන් 66 දෙනෙකු සුදුසුකම් ලබා තිබුනේ මේ අයුරිනි.චීන සහ ඕස්ට්‍රේලියා ජාතික ඔලිම්පික් කමිටු සදහා තරගකරුවන් 3 දෙනෙකු බැගින් අවස්ථාව ලබ දී තිබුනද ඒ සදහා ඔවුන් සහභාගි කරවුයේ තරගකරුවන් දෙදෙනෙකු බැගින් පමණි. මෙය විවෘත අවස්ථා 3ක් උදා කල අතර ඒව පිලිවේලින් ලෝක සවාරි වර්ගී කරනය අනුව නවසීලන්තය හා දකුනු අප්‍රිකාව සදහා බෙදී ගිය අතර සෘජු අරාධනයක් මගින් මුරුසි දිවයින වෙත පිරිනමන ලදී. මත්ද්‍රව්‍ය පරීක්ෂාවෙන් අසමත් වූ ස්පාඤ්ඤ ජාතික මරියා ඉසබෙල් මොරොනා හරුනුකොට ඉතිරි තරග කරුවන් 66 දෙනාම තරගයට සහභාගී විය.

 දැක්ම

2004 ග්‍රීෂ්ම ඔලිම්පික් උලෙලේ දෙවන ස්ථානය ලැබූ ජර්මානු ජාතික ජුඩ්ත් අර්න්ඩ්ට් ශක්තිමත් තරගකරුවෙක් වූ අතර 2008 මොන්ට්‍රියල් කන්තා ධාවන තරගයේ පලමු වැනියාද විය. මාස ගණනවක් මුලුල්ලේ ඇය ප්‍රදර්ශනය කල දක්ෂතාවය මෙම තරගය තුලදි මනාව ප්‍රදර්ශනය විය. අනෙක් තරගකරුවන් අතර  යූ.සි.අයි. ශූර නෙදර්ලන්ත ජාතික මැරියන් වොස්, තම කණ්ඩායම පිළිබදව විශාල බලපොරොත්තුවක් 2004 සපේක්ශව ඇති බව පැවසූ බ්‍රිතන්‍ය ජාතික නිචොලෙ කොකී මෙන්ම ඉතාලි ජාතික නෙඔමි කන්ටලෙ ද විය.ශක්තිමත් කණ්ඩායමක් වූ ඕස්ට්‍රලියානු ජාතික කණ්ඩායමෙහි එකිනෙකා වෙනුවෙන් වැඩ කල හැකි සාරා කැරිගන්(ආරක්ෂණ ශූරී), ඔයෙනූන් වූඩ්(2008 ඕස්ට්‍රලියානු ධවන තරගයෙ ජයක්ග්‍රාහිකා) සහ කැතරින් බේට්ස් ද විය. තරගයේ අවසාන අදියර අධික කදු පල්ලම් වලින් යුක්ත වූ නිසා කදු නැගීමේ දක්ෂයින්ට(කුකී, වොස් සහ සුසන්ග් ලිජුන්ග්සොග් ද ඇතුලත්ව ) තරගයේ වැඩි ඉඩක් හිමි විය. පීඩනයක් එල්ල කල හැකි තරගකරුවකු ලෙසට වැඩි අවධානයක් දිනා නොගත්ත ද 1984 හිදී පලමු සහභාගීත්වයත්, 1996 දි ජයග්‍රහනයත් ලබා ගනිමින් සිය 7 වන ඔලිම්පික් තරගවලි සහභාගීත්වය දැක්වූ තරගකරුවකු වූයේ 49 හැවිරිදි ප්‍රංශ ජතික ජෙනී ලොන්ගොය.

බොහෝ තරගකරුවෝ තරගාවලිය තුල මුහුණ පෑමට සිදුවන රළු තත්ව සදහ සිය පුහුණු කාලය තුල සූදානම් වූහ. මෙයට හොදම උදාහරනය වන්නේ එල් සැල්වදෝරය නියොජනය කල මැරියන් වොස් ය. එසේම බීජිං නගරයේ පාරිසරික දුෂණය ද ගැටලු මතු කරනු ඇතැයි බොහෝ තරග කරුවන් අපේක්ෂා කළද පිරිමි මාර්ග ධාවන තරගයේ අවසාන ප්‍රතිඵලයට ඉන් බාධාවක් ඇති නොවුනි. අගෝස්තු 10 වන දින බීජිං නගරයේ පරිසරික දූෂණ මට්ටම ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ආරක්ෂණ මට්ටමට ඉක්මවා තිබුන නමුත් කාන්තා තරගාවලිය අතර තුල ඇද හැලුනු වර්ෂාව මීදුම් මට්ටම අවම කරන ලදී.

පෙර දින පවත්වන ලද පිරිමි ධවන තරගයෙදී ආර්ද්‍රතාව මෙන්ම උෂ්ණත්වයද තරගකරුවන් වෙත දැඩි බලපෑම් එල්ල කරන ලදී. අපේක්ෂා කල උෂ්ණත්වයට මුහුණ දීම සදහා කාන්තා තරග කරුවන් යට කමිසය නොඇද තරගයට ඉදිරිපත් විය. මෙය වැරදි නිගමනයක් වූ අතර මහා ප්‍රාකරය අසල ප්‍රදේශයේ උෂ්ණත්වය පෙර දින උෂ්ණත්වය වූ සෙල්සියස් අංශක 26 ට වඩා අඩු අගයක් වූ සෙල්සියස් අංශක 19 ක් විය. අකුණු කුණාටු අනවරත වර්ෂා සහ තද සුළං රැගෙන ආ අතර මේ හේතුවෙන් සත්‍ය තත්වය බලාපොරොත්තු වූ තත්වයට වඩ හාත්පසින්ම වෙනස් විය. තරගාවලිය නිමා නොකළ කැතරින් බේට්ස් වැනි සමහර තරග කරුවන් තරගවලියට පෙර අයිස් ඇසුරුම් සහිත ශීත බැනියම් වලින් සූදනම් වී පැමිණ තිබුණි.

 අනුක්‍රමය

ධාවන තරගය නගරික ධවන පථයක පැවතුනු අතර (බීජින් නගරයේ එක් තාවකලික ස්ථනයකා එහි මුලු දිග කි.මි 102.6 ක් විය. කි.මි 23.8 ක් දිගැති අදෙවන වටයද අඇතුලුව කාන්තා ධවන තරගයේ   මුලු දිග කි.මි 126.4 කි. පෙර ඔලිම්පික් තරග මෙන් මෙහි අරම්භක හා අවසාන ස්ථාන එකිනෙක සමපාත නොවුනි. තරගාවලියේ පලමු අර්ධය මධ්යපයම බීජිං හී දී පැවති අතර තරගයේ බෑවුම් කොටස සාපේක්ෂව සමතලා විය. කි.මි. 78.8 කට පමණ පසුව තරගකරුවන් මහා ප්රාමකරයේ ප්රයසිද්ධම කොටස වෙත පැමිනුණ අතර එය සහ ජුයොන්ග් අතර කි.මි 23.8 ක වලලු 2ක් එහිදී අරම්භ විය.මෙහිදී බෑවුම ක්රරමිකව වර්ධනය වූ අතර බඩලින් විවරයේ සිට මීටර 338.2ක ආරෝහනයක්ද ගමන් මාර්ගයේ ආරම්භක ස්ථානයේ සිට උසම ස්ථනයට කි.මි 12.4ක් ද වූ අතර අධික බෑවුම් ද විය. එතැන් සිට තරග කරුවන් ජුයොන් විවරය දක්ව වූ අනියම් සමතලා මාර්ගයක ගමන් ගන්නා ලදී. තරග අවසානය වඩාත් ත්රී්ව්ර  කිරීම උදෙසා අවසාන මි.350 ක ප්රයමාණය සාපෙක්ෂව බෑවුම් අධික කන්දක් තරණය කිරීමට දෙන ලදී. කාන්තා ධවන තරගයේ   මුලු දිග කි.මි 126.4 ක් වුවද එය පිරිමි ධාවන තරගයෙ මුලු දුරින් අඩකටත් වඩා අඩුය.

තරගයේ ආරම්භක ස්ථනය යොන්ග්ඩින්මන් විවරය වූ අතර බීජිං පුරණ නගර ශලවේ සිහිවටනයක් වූ එය උතුරු බීජිං හි කොන්වෙන් දිස්ත්‍රික්කයේ කොටසක්ද විය. මර්ගය කොන්වෙන්, ෂුවන්හු, ඩොන්චෙන්,ෂිචෙන්, චයොන්,හඉඩියන්,චන්පින් හා යන්ජින් යන දිස්ත්‍රික්ක අට පුරා විහිදී පැවතුනි. බීජිං නගරයේ සිට ගම්බදට වන්නට වැටී තිබුනු මාර්ගයේ මාර්ග සලකුනු ලෙසට අහස් පන්සල, ජනතාවගේ පූජනීය වල, තියනමන් චතුරස්‍රය, චීන මහ ප්‍රකරයද දැක්විය හැක. කුරුළු කූඩුව සහ වතුර කැටය ලෙස හැදින්වුනු 2008 චීන ඔලිම්පිම් උළෙල සදහ තැනූ වස්තුවිද්‍යාත්මක නිර්මණ වන චීන ජාතික ක්‍රීඩංගනය සහ බීජිං ජල මධ්‍යස්ථනයද මෙම ගමන් මගෙහි විය. චන්පින් දිස්ත්‍රික්කයෙ ජුයොන් විවරයෙන් මෙම මාර්ගය අවසන් විය. මෙම මාර්ගය දෙපස වූ දසුන් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික පුවත්පතක් වූ ද ගර්ඩියන් විසින් ඉමහත් අලංකාර බවට වර්ණනා කර තිබුනි.

ඔලිම්පික් සංවිධායකයින් විසින් වැදගත් කොට සලකනු ලැබූ ආරක්ෂක හේතූන් මත ප්‍රේක්ෂකයන්හට මාර්ගය දෙපස රැදී තරගය නැරඹීමේ අවස්ථාව අහිමි කරන ලදී. සමහර ප්‍රසිද්ධ පාපැදි ධවකයින් මෙම තීරණයට විරෝධය දැක්වූ අතර ඔවුන් අතර යූ.සී.අයි. සභාපති පැට් මැක්කුඉඩ් මෙන්ම පිරිමි ධාවන තරගයට සහභාගි වූ ඕස්ට්‍රේලියානු ජාතික තරග කරුවන් වූ ස්ටුවර්ට් ඔ ග්‍රේඩි හා කඩෙල් එවන්ස් ද විය. මොවුන්ගේ අදහස වූයේ ප්‍රේක්ෂකයින් නොමැති වීම තරග පරිසරය වෙනස් කලහැකි බවත් සහායකයින්ගේ උදව් සැලකිල්ලට ගැනීමට අසමත් විය හැකි බවත්ය. පිවිසුම් පරීක්ෂණ සදහා ආරක්ෂණ උපක්‍රම අවම කරන ලෙසට ඕස්ට්‍රේලියානු ජාතික සංගමය ඉල්ලා සිටි නමුත් එම ඉල්ලීම සැලකිල්ලට නොගන්නා ලදී.

 තරගය

චීනයේ සම්මත වේලාවෙන් ප.ව 2.00 ට තරගය ආරම්භ වීමට නියමිතව තිබුනු අතර ප.ව 5.30 දක්වා තරගය පැවත්වීමට නියමිතව තිබුනි. කාලගුණය අයෝග්යු අන්දමින් සීතල වූ අතර තරගය ආරම්භ කරන මොහොත වනවිට අහස වලකුලින් බරව පැවති අතර මාර්ග වියලිව පැවතුනි. තරගයේ තත්වය අභියෝගයට ලක් කරමින් වලකුළු සහිත අහස අනවරත වර්ෂවක්ද ජනිත කරන ලදී.

තරගකරුවන්ගේ වටිනා කාලය  අපතේ යවන සිදුවීම් කීපයක්ම තරගවලිය තුලදී සිදු විය. දකුණු කොරියානු ජාතික ගු සුන් හෙඋන් පාලනය නොමැතිව යාමෙන් සිය පා පැදියෙන් බිම පතිත වූ අතර ඇය සමග තරගකරුවන් විශාල සංඛ්‍යවක් බිම පතිත විය. ඇය මහා මාර්ගයේ වූ කොන්ක්‍රිට් කාණුවක් තුලට අවසානයේදී ඇද වැටිණ. දුර්වල මාර්ග සලකුණු හේතුවෙන් රුසියනු ජාතික නටලිය බොයර්ස්කයාහට නැවතී මාර්ගය සෙවීමට සිදුවිය. ඒ වන විට ඇය බොඩලින් විවරයේ සිට තත්පර 59 ක් තරගාවලියේ ඉදිරියෙන් සිට තිබුනි.

බොයර්ස්කය පසුපස පැමිණි එක්සත්ජනපදය නියෝජනය කල ක්රිවස්ටීන් තෝර්බන් අවසාන කි.මි 27.8 දී පරතරය තත්පර 34ක් දක්වා අඩු කරගත් අතර අවසානයට කි.මි 22 තිබියදී මහා බ්රිරතන්ය  නියෝජනය කල එමා පූලේ සහ ඉතාලිය නියෝජනය කල ටිටිආනා ගුඩෙර්සො ද ඇය හා එක් වූවාය. කෙසේ නමුත් නියත දුරක් තබා ගනිමින් ජර්මානු කණ්ඩායම ද ඔවුන් පසුපස විය. අග්ර.ස්ථානයට කි.මි 13 ක් තිබියදී ගුඩර්සෝ ද ප්රකහාරයට ලක් වුණි. නමුත් ඇය ඉක්මනින්ම ඕස්ට්රේ්ලියාව නියෝජනය කල ක්රිිස්ටියන් සොඉඩෙර්, ස්වීඩනය නියෝජනය කල එමා ජොහන්සන්, මහා බ්රියතාන්යට නියෝජනය කල නිකොලේ කුකී, සහ ඩෙන්මාර්කය නියෝජනය කල ලින්ඩ විලන්සොන් සමග එකතු වූයේ තරගාවලි අවසානයට කි.මි 7ක් තිබියදී තරගයේ විශාලම කණ්ඩායමේ පාදභාගයට සම්බන්ධ වෙමිනි. තරගාවලියේ වැඩි අවධානයක් දිනාගත් නෙදර්ලන්තය නියෝජනය කල මර්රීගනෙ වොස් සේම ජුඩිත් ආර්න්ඩ්ට් ද මෙම කණ්ඩායමේ නොසිටියහ.

රන් පදක්කමට පැහැදිලි උරුමයක් තිබියදී කූකී අවසාන වටයේදී පලමු 5 දෙනා අතර නොසිටි අතර ඇය අනෙක් තරග කරුවන් සමග මි.200 පමණ පිටුපසින් සිටිනු දැකගත හැකි විය. කෙසේ වුවද අවසානයේදි ජොහන්සොන් දෙවන ස්ථානය දිනා ගත් අතර ගුඩෙර්zඕ ලෝකඩ පදක්කම දිනා ගන්නා ලදී. පළමු තරගකරුගෙන් තත්පර 21 කට පසුව වොස් තරග අවසානය සනිටුහන් කරන ලදී.

පසුව අනාවරණය වූ පරිදි කොකී විසින් හිතාමතාම පසුපසින් පැමින ඇත්තේ ඇයගේ පාපැදියේ භාවිතා කල සැහැල්ලු ටයරය වර්ෂා අවස්ථාවන්හීදී නොසුදුසු වූ බැවිනි. බ්‍රිතන්‍ය ජාතික කණ්ඩායමේ කලමණාකරු වූ ජුලියන් වින් මහතා පැවසුවේ ඇය ඉදිරියට කිසිවකු පැමිනෙතැයි ඔවුන් බයෙන් පසුවූ අතර එම නිසා ධාවන පථයේ වමින් දිගටම පැමිනෙන ලෙසට ඇයට පැවසූ බවත්ය. ඇයගේ තරග ජයග්‍රහණය ප්‍රත්ත්‍යක්ෂ කරුණක් වූ බව හෙතෙම වැඩි දුරටත් පැවසීය. කුකීගේ ජයග්‍රහණය පරීක්ෂාකාරී සැලසුමක අවසාන ප්‍රථිඵලය වූ අතර තරගාවලියට පෙර සිටම ඔවුන් මෙම සැලසුම් සකස් කර තිබුණි.

 මාත්‍රණ සිද්ධිය

ධාවන තරගයට පසු දිනයේදී අන්තර්ජාතික ඔලිම්පික් කමිටුවේ ප්රඇකාශකයකු නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් පැවසුවේ තහනම් උත්තේජක භාවිතය හේතුවෙන් 2008 ඔලිම්පික් උලෙළේ පලමු වරදකරු වූයේ ස්පාඤ්ඤ ජාතික ක්රීනඩිකාවක වූ ඉසබෙල් මොරීනො බවයි. ඇය බීජිං නගරයට පැමිණි දිනයේම යූරීන් සාම්පල ලබා දුන් නමුත් නැවත එදිනම මැඩ්රිඉඩ් නගරය බලා පියසර කරන ලද්දේ දැඩි බියට පත්ව වන අතර නවත තරගාවලියට සහභාගි වීමට නොපැමිණියාය. එරිතොප්රොසයේටීන් වලට ලබා දුන් යූරීන් සාම්පල පරීක්ෂාව ධන විය. අන්තර්ජාතික ඔලිම්පික් කමිටුව ඇයගේ තරගසහභාගීත්වය අත්හිටවූ අතර පසුව අන්තර්ජාතික පාපැදිකරුවන්ගේ සංගමයට ද මෙම පරීක්ෂා ප්රකථිපල දන්වන ලදී. කෙසේ වුවද මොරෙනොගේ පෞද්ගලික වෙබ් අඩවියේ සදහන් වූයේ මේ පිලිබදව නිදහසට කරුණු දැක්වීමට ඇය සූදානම් නොමැති බවයි.

 අවසාන වර්ගීකරනය

එස්.ටී සලකුණ භාවිතා කර ඇත්තේ තරගරුවා තරගය ඇයට පෙර කණ්ඩායම සමගම අවසන් කල බව දැක්වීමට වන අතර එහිදී ගෞරවය සමානව ලැබෙනු ඇත.

 තරගය අවසාන නොකල තරග කරුවන්

බොහෝ තරගකරුවන් එක් දින තරගවලදී තරගය අවසාන කිරීම අපෙක්ෂා නොකරන අතර තම කණ්ඩායමට (මෙහිදී රටට ) කදු පල්ලම් වැනි දුෂ්කර අවස්ථාවන්හීදී සහාය දැක්වීමට පමණක් සහභාගී වේ. මෙයට අමතරව කිසියම් තරගකරුවකු මගහරුණ්හොත් නැවතීමට සන් කරන අතර මෙහිදී එම අවස්ථාව උදා නොවිනි.

 තරගය අවසන් නොකල තරගකරුවන් හතර දෙනා

සොන්ග් හී ජුන් (කොරියාව )
වෙරා කර්ර රා (ඉතාලියා)
කැත්රිරනෙ බේට්ස් (ඕස්ට්රේ්ලියාව )
ජෙනිෆර් හොල්ෆ් (ස්විට්සර්ලන්තය )
ඔලිම්පික්

2008 ග්‍රීෂ්ම ඔලිම්පික් උළෙලේ කාන්තා බයිසිකල් ධාවන තරගය


Matt Maloney (Silver Spring, Maryland; ) es un exjugador de baloncesto estadounidense que disputó seis temporadas en la NBA y una más en la CBA. Con 1,91 metros de estatura, lo hacía en la posición de base.

Trayectoria deportiva

Universidad
Tras jugar su primera temporada como universitario en los Commodores de la Universidad Vanderbilt, fue transferido a los Quakers de la Universidad de Pensilvania, donde jugó tres temporadas más, promediando en total 15,0 puntos, 3,9 asistencias y 2,9 rebotes por partido. En su última temporada fue elegido Jugador del Año de la Ivy League.

Profesional
Tras no ser elegido en el Draft de la NBA de 1995, fichó por los Golden State Warriors, quienes sin embargo lo despidieron antes del comienzo de la temporada, marchándose a jugar una temporada a los Grand Rapids Mackers de la CBA, donde promedia 12,1 puntos y 5,5 asistencias, siendo incluido en el segundo mejor quinteto de rookies de la temporada.

Antes del comienzo de la temporada 1996-97 ficha como agente libre por los Houston Rockets, donde a las órdenes de Rudy Tomjanovich se convierte sorprendentemente en el base titular del equipo, acabando el año promediando 9,4 puntos y 3,7 asistencias por partido, que le valieron para ser incluido en el segundo mejor quinteto de rookies de la NBA. Jugó dos temporadas más con los Rockets, quienes incluso le firmaron un contrato por 7 años, pero fue despedido meses después.

Al año siguiente ficha por Chicago Bulls, donde juega una temporada, en la que promedia 6,4 puntos y 2,7 asistencias por partido, pero finalmente los Bulls terminan renunciando a sus derechos. En  ficha por Atlanta Hawks, donde jugaría dos temporadas más antes de retirarse definitivamente.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Maloney en NBA.com
 Estadísticas en la NCAA
 Ficha de Matt Maloney en ultimatenba.com

Baloncestistas de Maryland
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Vanderbilt Commodores
Baloncestistas de los Penn Quakers
Baloncestistas de los Houston Rockets
Baloncestistas de los Chicago Bulls
Baloncestistas de los Atlanta Hawks
Baloncestistas de los Grand Rapids Mackers

Matt Maloney


Lance Edward Armstrong (d. 18 Eylül 1971), Amerikalı eski yol bisikleti yarışçısıdır. Bisiklet sporunun en önemli organizasyonu olan prestijli Fransa Bisiklet Turu'nu, 1999-2005 yılları arasında art arda yedi kez kazanarak gelmiş geçmiş en büyük bisikletçilerden biri olarak kabul görmüş, ancak daha sonra, yapılan doping suçlamasıyla ABD Anti-Doping Ajansı tarafından 2012 yılında, 1 Ağustos 1998'den bu yana, 1999 ile 2005 yılları arasındaki yedi Tour de France şampiyonluğu da dahil olmak üzere elde ettiği bütün başarıları elinden alınmış ve ömür boyu spordan men cezası almıştır.

Kariyeri
18 Eylül 1971 Plano (Teksas) doğumlu olan Armstrong, profesyonel kariyerine triatlet olarak başlarken, 1991 yılında bisiklet sporuyla ilgilenmeye başladı. Bir yıl sonra 1992 Barcelona Olimpiyatları'nda yol yarışına katılan Amerikalı sporcu, yarışı 14. sırada bitirdi ve aynı yıl profesyonelliğe geçiş yaptı. Aynı yıl Clásica de San Sebastián'da ilk profesyonel yarış galibiyetine imza attı.

1993-95 yılları arasında Team Motorola ile yarışmaya devam eden Armstrong, dünyanın en önemli profesyonel bisiklet yarışı Fransa Turu'nda iki etap birinciliği kazandı. 1996'da ülkesindeki en önemli bisiklet yarışı olan Tour DuPont'u kazandı. Ancak Fransa Turu'nu tamamlayamadı ve ülkesindeki Atlanta Olimpiyatları'nda büyük hayal kırıklığı yaşadı.

2 Ekim 1996'da Armstrong'un üçüncü aşama testis kanseri olduğu ve hastalığın beynine sıçradığı açıklanırken, yaşama şansının yüzde 40 olduğu belirtildi. Ancak Armstrong, Indiana Universitesi'nde aylarca süren kemoterapi tedavisi sonrasında kanseri yenerek yaşama dönmeyi başardı. 1998'de US Postal takımı ile anlaşma imzaladı ve çok sevdiği bisiklet parkuruna geri döndü. Çıktığı ilk büyük yarış olan İspanya Bisiklet Turu'nda (Vuelta) genel klasmanda dördüncü olarak büyük bir başarı yakaladı.

Arsmtrong'un asıl dönüşü 1999'da Fransa Turu'nda gerçekleşti. Amerikalı pedal, 1999'da zafere ulaştığı Fransa'da üst üste altı sezon daha sarı mayoyla Champs Elysee Bulvarı'nda zafer turu atmayı başardı. Lance Armstrong 1999-2005 arasında elde ettiği yedi şampiyonlukla, tüm zamanlar rekorunu beş birincilikle paylaşan Merckx, Hinault, Indurain ve Anquetil gibi efsaneleri geride bıraktı.

Doping
2005'teki şampiyonluğunun ardından sporu bırakan Armstrong, hakkında çıkan doping söylentilerini de kesin bir dille yalanladı. Haziran 2006'da hakkındaki doping soruşturmasında da adı temize çıktı. 24 Agustos 2012 tarihinde ABD Anti-Doping Ajansı (USADA), doping yaptığı gerekçesiyle Lance Armstrong'un 1 Ağustos 1998'den bu yana elde ettiği bütün başarılarla, 1999 ile 2005 yılları arasındaki yedi Fransa Bisiklet Turu şampiyonluğunu elinden aldı ve sporcuyu ömür boyu pistlerden men etti. Aynı şekilde Avustralya Olimpiyat Komitesi de Armstrong'tan 2000 Yaz Olimpiyatları'nda kazandığı bronz madalyayı iade etmesini istedi. Armstrong Olimpiyat madalyasını daha sonra iade etti.

Yıllarca alenen inkârlardan sonra, Ocak 2013'te Oprah Winfrey ile yaptığı röportajda Armstrong, rotayı tersine çevirdi ve doping konusunda "sınırlı bir itirafta bulundu". Röportajda yanlış yaptığını kabul ederken, 2009 veya 2010'da doping yaptığının "kesinlikle doğru olmadığını" söyledi ve "çizgiyi en son 2005'te aştığını" belirtti. Ayrıca takım arkadaşlarına doping yapmaları için baskı yaptığını da reddetti. Eylül 2013'te UCI'nin yeni başkanı Brian Cookson tarafından dopingi hakkında ifade vermesi istendi. Armstrong, Cookson'un gerçekleşmesinin pek olası olmadığını söylediği tam bir af çıkana kadar ve gelmedikçe ifade vermeyi reddetti.

Kişisel hayatı
Üç çocuğu bulunduğu eşi Kristin'den 2004'te boşanan Armstrong, Amerikalı rock şarkıcısı Sheryl Crow'la birlikteliğini iki yıl sürdürdü. Çift, kısa süren bir nişanlılık döneminden sonra 2006 başında ayrıldığını açıkladı. "Yaşama Çevrilen Pedal" adlı anı kitabının yazarıdır.*Goa yayınları-2008

Livestrong Vakfı'nın kurucusudur. Kanser hastalarına destek olan vakfın orijinal adı: Lance Armstrong Vakfı 'dır. Kanserle savaş konusunda takdir toplayan işlere imza attı. Dünyaca ünlü bisiklet üreticisi Trek, 2012 yılında Armstrong'un kurucusu olduğu vakıfa atfen, üretmiş olduğu FX modeline "Livestrong" adını verdi.

Başlıca sonuçları

1991
 1.  Yol yarışı, ABD Gençler Yol Şampiyonası
1992
 1.  Genel Fitchburg-Longsjo Classic
1. Etap 2
 1. Etap 6 Settimana Bergamasca
 1. Etap 4a Vuelta a Galicia
 1. Etap 2 Trittico Premondiale
 1. First Union Grand Prix
 2. Züri-Metzgete
1993
 1.  Yol yarışı, UCI Yol Dünya Şampiyonası
 1.  Yol yarışı, ABD Yol Şampiyonası
 1. Etap 8 Fransa Bisiklet Turu
 1.  Genel Kmart West Virginia Classic
1. Prologue & Etap 1
 1.  Genel Tour of America
 1. Trofeo Laigueglia
 1. Thrift Drug Classic
 2. Genel Tour du Pont
1. Etap 5
 3. Genel Tour of Sweden
1. Etap 3
1994
 1. Thrift Drug Classic
 1. Etap 7 Tour du Pont
 2. Liège-Bastogne-Liège
 2. Clásica de San Sebastián
1995
 1. Etap 18 Fransa Bisiklet Turu
 1. Clásica de San Sebastián
 1. Etap 5 Paris-Nice
 1.  Genel Tour du Pont
1.  Dağlar klasmanı
1. Etaplar 4, 5 & 9
 1.  Genel Kmart West Virginia Classic
1. Etap 4
1996
 1.  Genel Tour du Pont
1. Etaplar 2, 3b, 5, 6 & 12
 1. La Flèche Wallonne
 2. Genel Paris-Nice
 2. Liège-Bastogne-Liège
1998
 1.  Genel Tour de Luxembourg
1. Etap 1
 1.  Genel Rheinland-Pfalz Rundfahrt
 1. Cascade Cycling Classic
 1. Sprint 56K Criterium

 4. Genel İspanya Bisiklet Turu
 4. Yol yarışı, UCI Yol Dünya Şampiyonası
1999
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Prologue, Etaplar 8, 9 & 19
 1. Prologue Critérium du Dauphiné Libéré
 1. Etap 4 Route du Sud
 1. Etap 4 (ITT) Circuit de la Sarthe
 1. RaboRonde Heerlen
 2. Amstel Gold Race
2000
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Etap 19 (ITT)
 1. Grand Prix des Nations
 1. Grand Prix Eddy Merckx
 1. Etap 3 (ITT) Critérium du Dauphiné Libéré
 3.  Zamana karşı, Olimpiyat Oyunları
2001
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Etaplar 10, 11, 13 & 18
 1.  Genel Tour de Suisse
1. Etaplar 1 & 8
 2. Amstel Gold Race
2002
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Prologue, Etaplar 11, 12 & 19
 1.  Genel Critérium du Dauphiné Libéré
1. Etap 6
 1.  Genel Grand Prix du Midi Libre
 1. Profronde van Stiphout
2003
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Etaplar 4 (TTT) & 15
 1.  Genel Critérium du Dauphiné Libéré
1. Etap 3 (ITT)
2004
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Etaplar 4 (TTT), 13, 15, 16 (ITT), 17 & 19 (ITT)
 1.  Genel Tour de Georgia
1. Etaplar 3 & 4
 1. Etap 5 Tour du Languedoc-Roussillon
 1. Etap 4 (ITT) Volta ao Algarve
 1. Profronde van Stiphout
2005
 1.  Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Etaplar 4 (TTT) & 20 (ITT)
 1.  Puan klasmanı Critérium du Dauphiné Libéré
2008
 2. Leadville Trail 100 Mountain Bike Race
 1. 12 Hours of Snowmass
 1. Bireysel zamana karşı Tour de Gruene
 1. TTT Tour de Gruene
2009
 1. Nevada City Classic
 1. Colorado Pro Cross-Country Championships
 1. Leadville Trail 100 Mountain Bike Race
 2. Genel Tour of the Gila
 3. Genel Fransa Bisiklet Turu
1. Etap 4 (TTT)
2010
 2. Genel Tour de Suisse
 3. Genel Tour de Luxembourg
 7. Genel Vuelta a Murcia

Triathlon & Ironman
2011
 5. XTERRA USA Championships
2012
 1. Ironman 70.3 Hawaii
 1. Ironman 70.3 Florida
 3. Ironman 70.3 St. Croix
 7. Ironman 70.3 Texas
 2. Ironman 70.3 Panama
 2. Power of Four Mountain Bike Race

Grand Tour genel klasman sonuçları

Geçersiz sonuçlar üstü çizildi.

Filmografi
 Road to Paris (2001), belgesel
 DodgeBall: A True Underdog Story (2004), cameo (kendi) görünümü
 You, Me and Dupree (2006), cameo (kendi) görünümü
 The Armstrong Lie (2013), belgesel
 Stop at Nothing-The Lance Armstrong Story (2014), belgesel
 The Program (2015), biyografik drama filmi
 Tour de Pharmacy (2017), kendisi gibi görünüyor, anonim bir kaynağın parodisi gibi davranıyor
 Lance (2020), belgesel

Kaynakça

1971 doğumlular
Amerikalı erkek bisikletçiler
Amerikalı agnostikler
Yaşayan insanlar
Laureus Dünya Spor Ödülü sahipleri
Fransa Bisiklet Turuna katılan bisikletçiler

Lance Armstrong


El corcovado común (Odontophorus gujanensis), también denominado perdiz corcovada, codorniz carirroja y perdiz urú común, es una especie de ave galliforme de la familia Odontophoridae que vive en Sudamérica.

Descripción

El corcovado común mide entre 24 y 29 cm de longitud y pesa entre 260 y 300 g. Tiene un pequeño penacho eréctil en la corona de color castaño oscuro y los lados de la cabeza rufos. Su cuello, la nuca y la parte superior del dorso son más o menos grisáceos. El resto de la región superior es marrón, con líneas negruzcas y puntos color ante o blancuzco en el dorso y las coberteras alares. Sus partes inferiores son de color castaño claro rojizo con matices ocre y un pequeño barreteado ante y negro poco definido. El pico es negro y las patas son grises.

Distribución y hábitat

Se encuentra en Bolivia, Brasil, Colombia, Costa Rica, Ecuador, la Guayana francesa, Guyana, Panamá, Perú, Surinam y Venezuela.

Sus hábitats naturales son las selvas húmedas tropicales, por debajo de los 1.800 m de altitud.

Alimentación
Se alimenta de semillas, frutos, insectos, arácnidos, moluscos y lombrices. Busca alimento en el suelo del bosque.

Reproducción
Construye el nido en medio de hojas caídas, el suelo o en una cavidad superficial. La hembra pone 4 a 5 huevos blancos, de 39,1 por 27,6 mm. La incubación dura 24 a 28 días y los polluelos dejan el nido 20 horas después de nacer.

Referencias

Enlaces externos

gujanensis
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1789
Taxones descritos por Johann Friedrich Gmelin

Odontophorus gujanensis


Bernard Gert (* 16. Oktober 1934 in Cincinnati; † 24. Dezember 2011) war ein US-amerikanischer Moralphilosoph.

Gert studierte Philosophie und promovierte über die Moralphilosophie und politische Philosophie von Thomas Hobbes. Seit 1959 lehrte Gert am Dartmouth College Philosophie und war seit 1976 auch an der medizinischen Fakultät als außerplanmäßiger Professor für Psychiatrie tätig. 1970 erschien die erste Fassung seiner Moraltheorie mit dem Titel The Moral Rules. Überarbeitete Versionen seiner Theorie veröffentlichte er 1988 als Morality. A New Justification of the Moral Rules und 1998 sowie 2005 als Morality. Its Nature and Justification.

Ethik
Bernard Gert geht von einem als gemeinsame Moral bezeichneten Moralsystem aus, das die Menschen oft unbewusst anwenden, wenn sie moralische Entscheidungen treffen oder Urteile fällen, die die Moral betreffen. Er sieht keinen zwingenden Grund, dieses Moralsystem durch ein besseres zu ersetzen. Der Kern der Moral setzt sich laut Bernhard Gert aus zehn moralischen Regeln zusammen:
 Du sollst nicht töten
 Du sollst keine Schmerzen verursachen
 Du sollst nicht unfähig machen
 Du sollst nicht Freiheit oder Chancen entziehen
 Du sollst nicht Lust entziehen
 Du sollst nicht täuschen
 Du sollst deine Versprechen halten
 Du sollst nicht betrügen
 Du sollst dem Gesetz gehorchen
 Du sollst deine Pflicht tun

Werke
 Die moralischen Regeln. Frankfurt am Main. Suhrkamp 1983 (engl.: The Moral Rules: A New Rational Foundation for Morality. New York 1966)
 Morality: A New Justification of the Moral Rules, Oxford University Press, 1988.
 Morality: Its Nature and Justification, Oxford University Press, 1998. Revised Edition, Oxford University Press, 2005.
 Common Morality: Deciding What to Do, Oxford University Press, 2004.
 Bioethics: A Systematic Approach, 2nd Edition, Oxford University Press, 2006
 Hobbes: Prince of Peace, Polity Press, 2010.

Literatur
  Walter Sinnott-Armstrong, Robert Audi (Hrsg.): Rationality, Rules, and Ideals: Critial Essays on Bernard Gert's Moral Theory, Rowman & Littlefield, 2002

Weblinks
 Gerts Homepage bei Dartmouth
 Bernard Gert: Morality versus Slogans (1989)
 Bernard Gert: The Definition of Morality (2005)

Anmerkungen

Philosoph (20. Jahrhundert)
Philosoph (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Hanover, New Hampshire)
US-Amerikaner
Geboren 1934
Gestorben 2011
Mann

Bernard Gert


On the Verge (bra: À Beira do Caos) é uma série de televisão francesa de 2021 criada e estrelada por Julie Delpy. Também estão no elenco Elisabeth Shue e Sarah Jones. A série é uma produção da empresa francesa Légende Entreprises para o Canal+ e Netflix.

Sinopse
Comédia que se passa no mundo insano de Los Angeles e mergulha na vida de quatro mulheres em plena crise da meia-idade.

Elenco
 Julie Delpy como Justine
 Elisabeth Shue como Anne
 Sarah Jones como Yasmin
 Alexia Landeau como Ell
 Mathieu Demy como Martin
 Troy Garity como George
 Timm Sharp como William
 Giovanni Ribisi como Jerry
 Kai To como Kai
 Christopher Convery como Albert
 Sutton Waldman como Sebastian
 Duke Cutler como Oliver
 Daphne Albert como Sarah

Produção
Produzida por Michael Gentile e Lauraine Heftler da The Film TV para o Canal Plus e Netflix da França, a série de 12 episódios sofreu um atraso de três meses e foi filmada do final de agosto até 24 de novembro de 2020.

Recepção
No Rotten Tomatoes, a série detém um índice de 60% de aprovação, com base em 10 criticas, e uma nota média de 5,9/10.

Prêmios e indicações

Ligações externas
On the Verge no IMDb

Séries de televisão de comédia da França
Séries de televisão de comédia dramática da França
Programas de televisão que estrearam em 2021
Programas de televisão em língua inglesa
Programas da Netflix

On the Verge


Paralelización automática, también auto paralelización, autoparalelización, o paralelización, se refiere a convertir código secuencial en multihilo o vectorizado (o los dos) con objeto de utilizar múltiples procesadores simultáneamente en una máquina con multiprocesador (SMP) de memoria compartida. La utilidad de la paralelización automática es liberar a los programadores del proceso tedioso y tendente a errores de la paralelización manual. Aunque la calidad de la automatización paralela ha mejorado en las últimas décadas, una paralelización automática completa de programas secuenciales por un compilador sigue siendo un gran reto, ya que necesita de un complejo análisis informático, y a los factores desconocidos(como el rango de los datos de entrada) durante la compilación.

Las estructuras de control de programación en las que la autoparalelización se centra son los bucles, ya que, en general, la mayor parte del tiempo de ejecución de un programa tiene lugar en el interior de algún bucle. Un compilador paralelo intenta dividir un bucle de forma que sus iteraciones puedan ser ejecutadas en microprocesadores separados de forma concurrente.

Análisis de la compilación paralela
El compilador realiza normalmente dos ciclos de análisis antes de una paralelización para determinar lo siguiente:
 ¿Es seguro paralelizar el bucle? La respuesta a esta pregunta requiere un preciso análisis de dependencias y análisis de alias.
 ¿Merece la pena pralelizarlo? Esta respuesta requiere una estimación fiable (modelado) de la carga de trabajo del programa y de la capacidad del sistema paralelo.

En el primer paso el compilador realiza un análisis de dependencias del bucle para determinar si cada iteración del bucle puede ejecutarse de forma independiente a las demás. La dependencia de datos puede tratarse a veces mediante paso de mensajes, sincronización de memoria compartida, o algún otro método de comunicación entre procesadores, pero puede incrementar la sobrecarga.

El segundo paso intenta justificar el esfuerzo de paralelización, comparando el tiempo teórico de ejecución del código paralelizado con el tiempo de ejecución del código secuencial. Aunque parece contraproducente, el código no siempre se beneficia de la ejecución paralela. La carga de trabajo extra que se puede asociar al uso de múltiples procesadores puede anular el posible incremento de velocidad de ejecución del código paralelo.

Ejemplo
El código Fortran que aparece a continuación puede ser auto-paralelizado por un compilador porque cada iteración es independiente de las demás, y el resultado final del vector z será correcto independientemente del orden de ejecución de las iteraciones.
   do i=1, n
     z(i) = x(i) + y(i)
   enddo

Por otro lado, el siguiente código no puede ser auto-paralelizado, porque el valor de z(i) depende del resultado de la iteración anterior, z(i-1).
   do i=2, n
     z(i) = z(i-1)*2
   enddo

Esto no significa que no pueda ser paralelizado. De hecho, es equivalente a

   do i=2, n
     z(i) = z(1)*2**(i-1)
   enddo

Sin embargo, los compiladores paralelos actuales no son capaces de conseguir estas paralelizaciones de forma automática, y es cuestionable que este código pueda beneficiarse de la paralelización.

Dificultades
La paralelización automática de los compiladores o herramientas es muy compleja debido a las siguientes causas:
 el análisis de dependencias es muy complejo para el código que utiliza direccionamiento indirecto, punteros, recursividad, y llamadas indirectas a funciones;
 los bucles tienen un número indeterminado de iteraciones;
 los accesos a recursos globales son difíciles de coordinar en términos de reserva de memoria, E/S, y variables compartidas.

Soluciones
Debido a las dificultades inherentes a la paralelización automática completa, existen varias aproximaciones más sencillas para conseguir un programa paralelo de más calidad, como son:
 Permitir a los programadores añadir "pistas" a sus programas para guiar al compilador en la paralelización, como HPF para sistemas de memoria distribuida y OpenMP o OpenHMPP para sistemas de memoria compartida.
 Construir un sistema interactivo entre los programadores y las herramientas que realizan la paralelización. Algunos ejemplos notables son Vector Fabrics' vfAnalyst, SUIF Explorer (El compilador de formato intermedio de la Universidad de Stanford), el compilador Polaris, y ParaWise (formalmente CAPTools).
 speculative multithreading soportado por hardware.

Compiladores paralelos históricos
La mayoría de las investigadores en compiladores para la paralelización automática prefieren los programas Fortran, porque Fortran ofrece mayores garantías sobre aliasing que otros lenguajes como C. Ejemplos típicos son:
 Rice Fortran D compiler
 Vienna Fortran compiler
 Paradigm compiler
 Polaris compiler
 SUIF compiler

Véase también
 Optimización de bucles anidados
 Modelo Polytope
 Paralelismo escalable

Referencias

Optimizaciones del compilador

Paralelización automática


In computing, spooling is a specialized form of multi-programming for the purpose of copying data between different devices. In contemporary systems, it is usually used for mediating between a computer application and a slow peripheral, such as a printer.  Spooling allows programs to "hand off" work to be done by the peripheral and then proceed to other tasks, or to not begin until input has been transcribed.  A dedicated program, the spooler, maintains an orderly sequence of jobs for the peripheral and feeds it data at its own rate.  Conversely, for slow input peripherals, such as a card reader, a spooler can maintain a sequence of computational jobs waiting for data, starting each job when all of the relevant input is available; see batch processing.  The spool itself refers to the sequence of jobs, or the storage area where they are held. In many cases, the spooler is able to drive devices at their full rated speed with minimal impact on other processing.

Spooling is a combination of buffering and queueing.

Print spooling
Nowadays, the most common use of spooling is printing: documents formatted for printing are stored in a queue at the speed of the computer, then retrieved and printed at the speed of the printer.  Multiple processes can write documents to the spool without waiting, and can then perform other tasks, while the "spooler" process operates the printer.

For example, when a large organization prepares payroll cheques, the computation takes only a few minutes or even seconds, but the printing process might take hours. If the payroll program printed cheques directly, it would be unable to proceed to other computations until all the cheques were printed.  Similarly, before spooling was added to PC operating systems, word processors were unable to do anything else, including interact with the user, while printing.

Spooler or print management software often includes a variety of related features, such as allowing priorities to be assigned to print jobs, notifying users when their documents have been printed, distributing print jobs among several printers, selecting appropriate paper for each document, etc.

A print server applies spooling techniques to allow many computers to share the same printer or group of printers.

Banner page

Print spoolers can be configured to add a banner page, also called a burst page, job sheet, or printer separator, to the beginning and end of each document and job.  These separate documents from each other, identify each document (e.g. with its title) and often also state who printed it (e.g. by username or job name).  Banner pages are valuable in office environments where many people share a small number of printers. They are also valuable when a single job can produce multiple documents.  Depending on the configuration, banner pages might be generated on each client computer, on a centralized print server, or by the printer itself.

On printers using fanfold continuous forms a leading banner page would often be printed twice, so that one copy would always be face-up when the jobs were separated.  The page might include lines printed over the fold, which would be visible along the edge of a stack of printed output, allowing the operator to easily separate the jobs. Some systems would also print a banner page at the end of each job, assuring users that they had collected all of their printout.

Other applications
Spooling is also used to mediate access to punched card readers and punches, magnetic tape drives, and other slow, sequential I/O devices. It allows the application to run at the speed of the CPU while operating peripheral devices at their full rated speed.

A batch processing system uses spooling to maintain a queue of ready-to-run tasks, which can be started as soon as the system has the resources to process them.

Some store and forward messaging systems, such as uucp, used "spool" to refer to their inbound and outbound message queues, and this terminology is still found in the documentation for email and Usenet software.

History
Peripheral devices have always been much slower than core processing units.  This was an especially severe problem for early mainframes.  For example, a job which read punched cards or generated printed output directly was forced to run at the speed of the slow mechanical devices.  The first spooling programs, such as IBM's "SPOOL System" (7070-IO-076) copied data from punched cards to magnetic tape, and from tape back to punched cards and printers.  Hard disks, which offered faster I/O speeds and support for random access, started to replace the use of magnetic tape for spooling in the middle 1960s, and by the 1970s had largely replaced it altogether.

Because the unit record equipment on IBM mainframes of the early 1960s was slow, it was common for larger systems to use a small offline computer such as an IBM 1401 instead of spooling.

The term "spool" may originate with the Simultaneous Peripheral Operations On-Line (SPOOL) software; this derivation is uncertain, however.  Simultaneous peripheral operations on-line may be a backronym.  Another explanation is that it refers to "spools" or reels of magnetic tape, although "spool" is an uncommon usage.

List of spooling systems
 IBM SPOOL System, 7070-IO-076
 Integrated facility of various operating systems, e.g., GCOS, OS/360
 Attached Support Processor (ASP) in OS/360 and OS/VS2 (SVS).
 Houston Automatic Spooling Priority (HASP) in OS/360 and SVS, prominent in the 1960s
 Job Entry Subsystem (JES, aka JES1) in OS/VS1
 Job Entry Subsystem 2 (JES2), a follower of HASP
  Job Entry Subsystem 3 (JES3), a follower of ASP
 Priority Output Writers, Execution Processors and Input Readers (POWER)
 GRASP
 The Spooler, IBM DOS/360, DOS/VS, and DOS/VSE spooler, 1975–1980s
 The Berkeley printing system (lpr/lpd)
 CUPS
 VM/370 RSCS (Remote Spooling Communications Subsystem)

Notes

References

Computer printing
Job scheduling
Operating system technology
Unix software

Spooling


Putatan ist eine Kleinstadt im malaysischen Bundesstaat Sabah und gehört zum gleichnamigen Verwaltungsbezirk Distrikt Putatan. Putatan grenzt direkt an Kota Kinabalu und hat damit quasi den Status einer Vorstadt. Sie ist Teil des Gebietes West Coast Division zu dem die Distrikte Kota Kinabalu, Ranau, Kota Belud, Tuaran, Penampang, Putatan und Papar gehören.

Geschichte
Putatan war früher eine Stadt innerhalb des Distrikts Penampang. Durch die rapide Entwicklung Kota Kinabalus siedelten sich immer mehr Familien in den urbanen Randgebieten an, so dass Putatan im März 1997 durch den damaligen Ministerpräsidenten von Sabah, YAB Datuk Yong Teck Lee, zuerst den Status eines Unterdistrikts 5. Klasse (daerah kecil, wörtlich: kleiner Distrikt) zuerkannt bekam und schließlich am 1. März 2007 eigenständig und in den Status eines eigenen Distrikts erhoben wurde.

Demographie
Die Bevölkerung beträgt laut der letzten Volkszählung im Jahr 2010 1306 Einwohner und setzt sich überwiegend aus Bajau sowie einer größeren Zahl von Malaien, Kadazan-Dusun und Chinesen zusammen.

Sehenswürdigkeiten
 Lok Kawi Wildlife Park (),
 Petagas War Memorial zur Erinnerung an die Opfer der Japanischen Besatzung,
 Taman Memorial Tun Datu Mustapha mit dem Grab von Tun Mustapha in Kampung Ulu/Ulu Seberang

Siehe auch
 Distrikt Putatan

Literatur
 K. G. Tregonning: A History Of Modern Sabah (North Borneo 1881–1963). 2. Ausgabe. University of Malaya Press, Kuala Lumpur 1965, Reprint 1967.
 Owen Rutter: British North Borneo – An Account of its History, Ressources and Native Tribes. Constable & Company, London 1922; .
 W. H. Treacher: British Borneo – Sketches of Brunai, Sarawak, Labuan and North Borneo. Government print department, Singapore 1891; .

Weblinks
 Webpräsenz des Lok Kawi Wildlife Park

Einzelnachweise

Ort im Distrikt Putatan
Ort auf Borneo

Putatan


Die Kartoffelbewegung () ist eine Selbsthilfeinitiative, die 2012 in Griechenland von Produzenten und Verbrauchern von landwirtschaftlichen Erzeugnissen geschaffen wurde, um Verbraucher unter Ausschaltung des Zwischenhandels direkt mit landwirtschaftlichen Produkten zu beliefern und damit die Teuerung unter Kontrolle zu bringen.

Entstehung
Die Initiative entstand aus der wirtschaftlichen Notlage, in die Griechenland infolge der Finanzkrise geraten ist. Der Endverbraucherpreis für Kartoffeln wurde durch die Gewinnspannen des Zwischenhandels auf bis zu 0,80 Euro pro kg erhöht. Infolge der Rezession waren viele Verbraucher nicht mehr bereit oder in der Lage, diesen Preis zu zahlen, sodass der Absatz stark absank. Kartoffelproduzenten, die nur noch 0,11 bis 0,12 Euro pro kg erhielten, verteilten daher in Thessaloniki Kartoffeln kostenlos unter der Bevölkerung. Daraus entstand die Idee, durch Direktvertrieb Preise zu erzielen, die für die Erzeuger kostendeckend und für die Verbraucher erschwinglich sind.

Verkaufsaktionen
Kartoffeln werden an vorher bekanntgegebenen Zeiten und Orten im Direktverkauf von Lastwagen herunter in Gebinden von 10 bis 15 Kilo für 0,25 bis 0,30 Euro pro Kilo verkauft, während der Ladenpreis etwa doppelt so hoch ist. Verschiedene Verbrauchergruppen stellen mittels Internet- und Telefon-Kommunikation den Kontakt mit Erzeugergemeinschaften und Genossenschaften für Großbestellungen her.

Ausbreitung
Die Direktverkäufe wurden zunächst in Provinzstädten wie Katerini durchgeführt, wo innerhalb von vier Tagen 24 Tonnen Kartoffeln abgesetzt wurden, und erreichten bald die größeren Städte wie Athen. Die Kartoffelproduzenten aus dem Anbaugebiet von Nevrokopi setzten auf diese Weise innerhalb einiger Wochen 15.000 bis 17.000 Tonnen Kartoffeln ab.
Die Bewegung erfasste Verbrauchergruppen, Vereine und Gemeinden in verschiedenen Regionen Griechenlands, wie etwa in Volos und verschiedenen Gemeinden Attikas wie der Gemeinde Pallini.

Die Bewegung wurde schnell populär, die Nachfrage dehnte sich auf andere landwirtschaftliche Produkte aus, mit denen immer mehr Erzeugergemeinschaften die Verbraucher im Direktverkauf belieferten. So wurden bereits direkt vermarktet:
Olivenöl, Mehl, Reis, Bohnen, Obst und Gemüse. Für die Ostersaison ist der Direktverkauf von Lämmern vorgesehen, die etwa in Evros zu 7 bis 8 Euro pro Kilo verkauft werden, während in Metzgereien 12 bis 13 Euro bezahlt wurden.

Politisches Konzept
Die Kartoffelbewegung überraschte die offizielle Regierungspolitik des Wirtschaftsministeriums, aber auch die politischen Parteien. Die linke SYRIZA und die Dimokratiki Aristera (Demokratische Linke) begrüßten die Bemühungen der Bürger, während die kommunistische KKE den Schritt bedauerte und die Bürger aufforderte, sich nicht zu beteiligen. Sie bezeichnete die Kartoffelbewegung als "unmoralische Propaganda-Kampagne zur Täuschung des Volkes".
Gleichzeitig sagte das Wirtschaftsministerium die Unterstützung der Bewegung durch ein staatliches Internetportal zu, in dem Verkaufsaktionen abgefragt werden können.

Einzelnachweise

Weblinks
Deutschlandradio vom 31. März 2012: "Rein in die Kartoffel, raus aus der Kartoffel"
taz vom 3: April 2012: "Zauber der Kartoffeln"
The Guardian vom 27. März 2012: "Greece's cut-price potato movement shows Greeks chipping in" (englisch)
The Guardian vom 18. März 2012: "Greece on the breadline: 'potato movement' links shoppers and farmers"

Wirtschaft (Griechenland)
Lebensmittelhandel
Bürgerinitiative
Griechische Geschichte (21. Jahrhundert)
Gegründet 2012
Direktmarketing
Bewegung

Kartoffelbewegung


Martin Hochmeister, din 1813 von Hochmeister, () a fost primar al Sibiului între 1818-1837.

Familia
Tatăl său, Martin Hochmeister (1740–1789), a fost un librar și editor sibian renumit, care a înființat în anul 1783 primul periodic din Transilvania (Siebenbürger Zeitung). În anul 1787 municipalitatea i-a pus la dispoziție Turnul Gros din Sibiu, pentru a organiza acolo reprezentații artistice.

Viața

În anul 1778 s-a convertit la catolicism, după care a urmat școala medie la Institutul "Theresianum" din Waitzen (Vác) și a studiat dreptul la Colegiul Iezuit din Cluj. A fost de asemenea membru și scriptor al lojei masonice St. Andreas zu den drei Seeblättern im Orient in Hermannstadt.

Martin a deprins meșteșugul tatălui său și a condus tipografia aflată în curtea casei sale din Wintergasse ("Strada Iernii", în prezent str. Timotei Popovici nr. 9). Er wurde, wie Johann Gött, Wegbereiter der siebenbürgischen Publizistik. Von 1790 bis 1801 gab er die Siebenbürgische Quartalsschrift (die erste wissenschaftliche Zeitschrift Siebenbürgens) und 1805 bis 1824 die Siebenbürgischen Provinzialblätter heraus, in denen sich die Forschung und Landeskunde Siebenbürgens konzentrierte. Den Siebenbürger Boten führte er zeitlebens fort.

În anul 1790 a întemeiat și la Cluj o tipografie și o librărie, pe care le-a donat în anul 1809 Liceului Piarist. Tot la Cluj a editat începând cu 1790 publicația Erdély-Magyar Hir-Vivő, devenită mai târziu Hiradó.

Sala Thalia din Sibiu a renovat-o pe cheltuiala sa, după un incendiu.

Publicații
 Der Sächsischen Nation in Siebenbürgen Statuta oder Eigen Land-Recht (Stephanus König). nach 1813
 Anweisung, das Unkraut in Gärten zu verhüten und auf das Unfehlbarste auszurotten. 1826
 Der unfehlbare Raupen-, Insekten- und Würmer-Vertilger: der die neuesten und bewährtesten Mittel, um den Gärten, Plantagen, Wäldern und Feldern schädlichen Insekten und Würmer zu vertreiben und gänzlich zu vertilgen. Gottfried Basse, Quedlinburg und Leipzig 1826

Note

Bibliografie
 Adolf von Hochmeister: Leben und Wirken des Martin Edlen von Hochmeister königlichen Rath, Senator … 1767 - 1837 / dargest. von dessen älterem Sohn Adolf von Hochmeister; Hermannstadt, Selbstverlag, 1873
 Joseph Trausch: Schriftstellerlexikon der siebenbürger Deutschen; 11. Bd., S. 171–183
 Günter von Hochmeister: Chronik von Hochmeister - Krafft. Siebenbürgisch-sächsische Familien im Wandel der Zeiten. 1664–2000

Nașteri în 1767
Decese în 1837
Primari ai Sibiului
Transilvăneni
Romano-catolici germani
Francmasoni

Martin von Hochmeister


Fudbalski klub Hajduk Beograd  (srpski Фудбалски клуб Хајдук Београд), odnosno Hajduk, Hajduk Beograd ili Hajduk Lion je nogometni klub iz Beograda, Republika Srbija.
U sezoni 2017./18. nastupa u Beogradskoj zoni, ligi četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Srbije.

O klubu
Početak djelovanja "Hajduka" seže u 1936. godinu spajanjem tri kluba s područja Zvezdare - "Oplenca", "Banata" i naknadno "Podunavca" u klub naziva "Banat" (prijašnji "Banat" je posjedovao kompletnu opremu).  Na skupštini održanoj 6. listopada 1937. godine odlučeno je da klub službeno postane "Hajduk", nakon što je preko članova skupštine došao u posjed opreme bivšeg istoimenog kluba iz beogradskog naselja Mostar. Klub je službeno registriran 1938. godine.  Za vrijeme Drugog svjetskog rata klub nije djelovao.
Rad kluba se obnavlja 1951. godine. Igralište na kojem se nalazi današnji stadion u dijelu Zvezdare naziva Lion je otvoreno 1953. godine.
Za vrijeme Socijalističke Jugoslavije klub je uglavnom nastupau u beogradskim ligama. U sezonama 1999./2000. i 2004./05. klub je nastupao u Prvoj ligi SR Jugoslavije, odnosno Srbije i Crne Gore.

Uspjesi

Kraljevina Jugoslavija
 IV. razred grupa Morava
 1940./41. (nedovršeno)

FNRJ / SFRJ
 Prva A Beogradska liga
 1977./78.

SRJ / SiCG
 Druga liga -  Istok
 2003./04.

 Srpska liga - Sjever
 1993./94.

Srbija
 Srpska liga - Beograd
 2006./07.

Poznati igrači
 Stanislav Karasi

Poveznice
 sites.google.com/hajdukbeograd - internet prezentacija FK Hajduk Beograd
 srbijasport.net, Hajduk Beograd, profil kluba
 srbijasport.net, Hajduk Beograd, rezultati po sezonama

Izvori
 sites.google.com/site/hajdukbeograd, Istorijat , pristupljeno 29. ožujka 2018.

Hajduk

FK Hajduk Beograd


සොෆී කුමරිය එඩින්බර්ග්හි ආදිපාදවරිය දෙවන එලිසබෙත් රාජෝත්තමාවියගේ හා ෆිලිප් කුමරුගේ බාල පුත්‍රයා වන එඩ්වඩ් කුමරු ,වෙසෙක්ස් හි අර්ල්වරයාගේ බිරිඳ වේ.

සොෆි කුමරිය, එඩින්බර්ග් හි ආදිපාදවරිය


Yukarıçamlı, Bigadiç - Balıkesir ili Bigadiç ilçesine bağlı mahalle
 Yukarıçamlı, Bolu - Bolu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Yukarıçamlı, Oltu - Erzurum ili Oltu ilçesine bağlı mahalle

Yukarıçamlı


Ruedi Nideröst (* 17. Februar 1967 in Kappel SO) ist ein ehemaliger Schweizer Eishockeyspieler, der während seiner aktiven Karriere zwischen 1987 und 2005 für den EHC Olten, HC Ajoie, HC Lugano, HC La Chaux-de-Fonds, EV Zug und EHC Biel in der Nationalliga A und Nationalliga B auf der Position des Verteidigers gespielt hat.

Karriere
Der Verteidiger war zunächst als Amateurspieler in der 1. Liga für den SC Langenthal aktiv, ehe ihn 1987 der damalige Cheftrainer des EHC Olten Kent Ruhnke für das Profikader der Nationalliga B verpflichtete. Gleich in seiner Debütsaison, die Spielzeit 1987/88, reifte der Defensivverteidiger rasch zu einem Stammspieler der Oltner Mannschaft und realisierte mit dem Team den sofortigen Aufstieg in die Nationalliga A.

Nach dem Aufstieg in die höchste Schweizer Liga blieb Nideröst als Stammkraft gesetzt und verpasste in vier Spielzeiten lediglich eine Begegnung der Qualifikationsrunde im Trikot der Oltner, mit denen er zum Saisonende 1991/92 in die Nationalliga B abstieg. Direkt im Anschluss an diese Spielzeit unterzeichnete der Abräumer einen Kontrakt beim HC Ajoie. Im Dress der Jurassier gelang es jedoch nicht den Ligaerhalt in der Nationalliga A zu erzielen, sodass Nideröst den zweiten Abstieg seiner Profikarriere hinnehmen musste. Wie zuvor nach dem erstmaligen Fall in die zweithöchste Liga im Trikot des EHC Olten verliess der Rechtsschütze wiederum die Mannschaft und einigte sich mit dem HC Lugano auf ein Vertragsverhältnis.

Wie zuvor in Olten und Pruntrut avancierte der Abwehrspieler bei den Luganesi zu einem Führungsspieler. Insgesamt vier Saisons verteidigte Nideröst für die Tessiner, ehe der hart schiessende Rechtsschütze 1997 innerhalb der Nationalliga A zum HC La Chaux-de-Fonds wechselte. Für diese stand der Schweizer Nationalverteidiger ebenfalls vier Spielzeiten lang im Einsatz und absolvierte je zwei Saisons in der Nationalliga A und B. Nachdem ein Transfer zum SC Langnau gescheitert war, löste er im Juni 2001 seinen laufenden Vertrag beim Absteiger HC La Chaux-de-Fonds auf und wurde daraufhin für zwei Jahre vom EV Zug verpflichtet, der auf die Abgänge von Patrick Sutter und Dino Kessler reagierte.

In Zug war der zuverlässige Defensivspieler ebenfalls gesetzt und behielt seinen Stammplatz im NLA-Kader auch nach einem Zwischenfall im März 2002 bei, als er in einem Playoffspiel nach einem Bandencheck von Lugano-Stürmer Jean-Jacques Aeschlimann eine Halswirbelfraktur erlitt und eine Operation über sich ergehen lassen musste. Sein Comeback im Dress der Zuger gab er schliesslich zur Saison 2002/03. Von 2003 bis 2005 liess der physisch starke Verteidiger seine Profilaufbahn beim EHC Biel in der Nationalliga B ausklingen, mit denen er 2004 die Meisterschaft der zweithöchsten Schweizer Liga gewann. Zuletzt litt er am Burnout-Syndrom und legte anschliessend seinen Fokus vollständig auf seine Tätigkeit als Lehrer.

Im Verlauf seiner Profikarriere absolvierte Nideröst insgesamt 497 Nationalliga-A-Spiele während der Qualifikationsrunde. In der Nationalliga B stehen für den Verteidiger 198 Einsätze zu Buche.

International
Nideröst absolvierte im Trikot der Schweizer Nationalmannschaft insgesamt elf Länderspiele, die er allesamt während der Amtszeit des Nationaltrainers John Slettvoll bestritt. An einem grossen internationalen Turnier nahm der grossgewachsene und physisch starke Akteur allerdings nicht teil.

Erfolge und Auszeichnungen
 1988 Nationalliga-B-Meister mit dem EHC Olten
 2004 Nationalliga-B-Meister mit dem EHC Biel

Privates
Nideröst ist verheiratet und hat drei Töchter. Seit Beendigung seiner Profikarriere 2005 unterrichtet er im 100-Prozent-Pensum als Lehrer an einer Sekundarschule in Kerzers. Bereits ab 2003 hatte er auf 70-Prozent-Basis als Lehrkraft gearbeitet, während Nideröst noch als Eishockeyspieler beim EHC Biel in der Nationalliga B tätig war. Seine Schulung zum Sekundarlehrer hatte er bereits zu Beginn seiner Profikarriere gestartet, als der Schweizer für den EHC Olten aktiv war und ein Studium an der Universität Bern belegte.

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Schweiz)
Eishockeyspieler (EHC Olten)
Eishockeyspieler (HC Ajoie)
Eishockeyspieler (HC Lugano)
Eishockeyspieler (HC La Chaux-de-Fonds)
Eishockeyspieler (EV Zug)
Eishockeyspieler (EHC Biel)
Schweizer
Geboren 1967
Mann

Ruedi Nideröst