Jüpiter'in bilinen 95 doğal uydusu vardır . Bu uydular yörüngeleri, boyut ve fiziksel özellikleri, ve bu verilere göre tahmin edilebilecek oluşum mekanizmaları ile çok büyük çeşitlilik göstermektedir. Jüpiter'in, halkaları, manyetik alanı ve uyduları ile birlikte oluşturduğu ve küçük bir güneş sistemini andıran bu karmaşık yapı, Güneş Sistemi'nin evrimini aydınlatabilecek çok sayıda ipuçları barındırmaktadır. İç uyduları olan İo, Europa, Ganymede ve Callisto büyük ve aydın iken diğerleri soluk ve küçüktür.

Liste

Yörünge özellikleri
Jüpiter'in uyduları, yarı büyük ekseni 128.000 ile 28,5 milyon km arasında değişen çok geniş bir yörünge yelpazesine dağılmış durumdadırlar. Gezegene bilinen en yakın uydu 1,79 RJ (Jüpiter yarıçapı) uzaklıktaki yörüngesi ile, Jüpiter bulutlarının yalnızca 56.000 km üzerinde yol alan Metis'tir. Bilinen en uzak uydu ise, 200 RJ yarıçapındaki yörüngesi ile henüz resmi olarak adlandırılmamış S/2003 J2 geçici adlı küçük uydudur.

İç yörüngelerde yer alan uydular, Jüpiter'in ekvator düzlemine göre eğikliği yok denecek kadar az ve aynı şekilde dışmerkezliği çok küçük olan yörüngeler çizmeleri nedeniyle 'düzenli uydular' olarak adlandırılır, ve bu özellikleri uyduların Jüpiter'in oluşumu sırasında meydana geldiklerini düşündürür.. Yüksek eğiklik ve dışmerkezliğe sahip yörüngelerde ve bazıları da ters yönde hareket eden 'düzensiz uydular'ın ise kendi içlerinde benzer yörünge özelliklerine sahip birkaç grup içinde toplanmaları dikkati çeker. Bu uyduların içinde yer aldıkları gruplara göre değişen ortak ve büyük olasılıkla Jüpiter dışı kökenleri olduğu düşünülür.

 Düzenli yörüngeye sahip gezegenlerden en içte yer alan dördü, çapı 200 km.yi geçmeyen orta büyüklükte uydulardır. Bu uydular Jüpiter'in halkaları içinde yer alırlar. Metis ve Adrastea Jüpiter'in merkezinden 1,79 ve 1,81 RJ (Jüpiter yarıçapı) uzaklıktaki yörüngeleri ile gezegenin Roche Limiti'nin içinde bulunurlar ve gezegenin çekim gücünden kaynaklanan gel-git etkisi nedeniyle bütünlüklerini uzun süre koruyamama tehlikesi altındadırlar. Jüpiter'in Ana halkası'nın büyük ölçüde bu uydulardan gel-git etkisi ile kopan parçacıkları içermesi olasıdır. Ayrıca bu iki uydu Jüpiter etrafındaki dönüşlerini Jüpiter'in kendi etrafındaki bir dönüşünden daha kısa sürede tamamlar ve bu nedenle gezegen tarafından frenlenerek, giderek alçalan ve uyduların parçalanarak Jüpiter üzerine düşmesine yol açacak bir yörünge izlerler. Halo halka sınırları içinde kalan Amalthea ve Thebe'nin de bu halkadaki materyalin kökeni olduğu düşünülür.
 Daha dış yörüngelerdeki dört düzenli uydu, Galilei uyduları olarak anılan İo, Europa, Ganymede, ve Callisto'dur. Bu dört büyük uydu, güçlü çekimleri ile birbirlerinin yörüngelerini şekillendirmiş ve dolanma periyotları dıştan içe doğru belirginleşen bir rezonans içine girmiştir. İo (1,77 gün), Europa (3,55 gün) ve Ganymede (7,16 gün) kabaca 1:2:4 oranları ile ifade edilebilecek devirlere sahiptir. Callisto'nun 16,69 günlük dolanma süresi diğer Galilei uydularınınkinin tam katı değilse de, gelecekte bu dört uydunun tam anlamıyla birbirine 'çekimsel olarak kilitlenmiş' yörüngeler izleyecekleri tahmin edilebilir.
 Themisto, Galilei uyduları ve Himalia düzensiz grubu'na ait uyduların arasında yer alan 43° eğimli ve yüksek bir dışmerkezlilik oranına sahip kendine özgü yörüngesi ile Themisto düzensiz grubu'nun bilinen tek üyesidir.
 Himalia düzensiz grubu, eğimi 26° ile 28° arasında değişen ve yarı büyük eksenleri 11-12 milyon km civarında yörüngelerde kümelenmiş 5 uydudan oluşur. Bu gruba adını veren Himalia, grubun en erken keşfedilen ve en büyük üyesidir.
 Carpo, 51° eğimli ve çok yüksek dışmerkezliliğe sahip yörüngesi ile kendi başına bir grup oluşturur: Carpo düzensiz grubu
 Carme ters yörüngeli düzensiz grubu'na ait uydular, 165°'lik eğimi ile düzenli uydulara ve Güneş Sistemi'ndeki gezegenlere göre ters yönde hareket eden yörüngeler izler. Bu gruptaki tüm uyduların yörüngeleri dışmerkezlik açısından birbirine çok benzer oldukları gibi, 23-24 milyon km yarı büyük eksen uzunluğu içinde kümelenmiştir. Bu yörünge özellikleri grup üyelerinin aynı kökeni paylaştıkları görüşünü destekler niteliktedir.
 Ananke ters yörüngeli düzensiz grubu da 145° - 151° eğimli ters yörüngelerde hareket eden uyduları içine alır. Dışmerkezlilikleri daha değişken olmakla birlikte, yarı büyük eksenleri 19-21 milyon km sınırları arasında toplanmış yörüngeleri ile bu uydular da tutarlı bir grup oluşturur.
 Pasiphae ters yörüngeli düzensiz grubu ise daha geniş bir yelpazeye yayılmış yörüngeleriyle daha az türdeş bir topluluktur.

Yeni keşfedilen ve henüz resmi ad almamış uyduların büyük çoğunluğu yeterli gözlem süresini geçirmedikleri için yörüngelerine ait bilgiler kesinleşmemiş durumdadır. Tabloda yer alan bu uydulara ait bilgilerin ve gruplandırmanın kesin olmadığını gözönünde tutmak gerekmektedir.

Fiziksel özellikler

Uyduların boyut ve biçimleri

Jüpiter'in uyduları boyutları açısından da büyük bir çeşitlilik gösterirler. Galilei uyduları gezegenlerle boy ölçüşecek büyüklüktedir. Bu dört uydu Plüton'dan daha büyük yarıçapa sahiptir. Güneş Sistemi'ndeki en büyük uydu olan Ganymede, Merkür'den de büyüktür. Galilei uyduları büyük kütleleri ve kuvvetli yerçekimi nedeniyle tam bir küreye yakın biçimler almıştır. Güneş sistemi içinde bulunan çeşitli gök cisimleri üzerinde yapılan gözlemlerden öğrenildiği kadarıyla, 1000 km. civarında bir çap, bir gök cisminin oluşumu sırasında yoğunlaşan maddelerin açığa çıkardığı enerji nedeniyle ısınıp eriyerek tabakalar halinde farklılaşması ve kabaca küresel bir şekil ortaya çıkması için yeterli olmaktadır. Kuramsal hesaplamalar da buna yakın sonuçlar vermektedir. Galilei uydularının Jüpiter ile de çekimsel olarak kilitlenmiş olmaları, yani gezegen çevresinde dolanma süreleri ile kendi eksenleri etrafında dönme sürelerinin eşit olması nedeniyle kusursuz bir küreden biraz farklı biçimde olmaları beklenir. Bu, kuramsal olarak uzun ekseni gezegenin ağırlık merkezinden geçen, ve şişkin ucu gezegene dönük olan bir armut şeklidir. Uzay sondalarının yaptığı ölçümler böyle bir yapıyı gösterecek duyarlılıkta olmamakla birlikte, büyük uydulardan gezegene en yakın olan ve gel-git güçlerinin etkisinin en fazla görüldüğü İo'nun üç eksende yapılan çap ölçümlerinde %2'ye varan farklar gözlenmiştir.

Galilei uydularından sonra büyüklükte beşinci sırayı alan ve düzenli iç uydular grubunun üyesi Amalthea'nın aşırı derecede bakışımsız şekli bu uydunun yapısı ve kökeni konusunda tartışmalara yol açmıştır.

Düzenli iç uydulardan Metis, Adrastea, ve Thebe ile düzensiz yörüngeye sahip uydulardan Leda, Himalia, Lysithea, Elara, Ananke, Carme, Pasiphae, ve Sinope 20–200 km. arasında değişen çapları ile orta büyüklükte ve genellikle düzensiz şekillerdedir.

Bilinen uydulardan geri kalan tümü düzensiz yörüngelere sahip ve çapları birkaç kilometreyi geçmeyen 'kaya' veya 'buz' parçaları olarak kabul edilir. Bugün için gözlenebilirlik alt sınırı 1 km. kadar olduğundan, Jüpiter'in henüz saptanamamış çok sayıda daha küçük uydusu olması mantıklı görünmektedir.

Dış görünüm ve yüzey özellikleri

Jüpiter sisteminin çeşitli üyelerinin kolaylıkla gözlenebilen temel özellikleri farklı köken ve geçmişlerini ele verir niteliktedir. Galilei uyduları'nın diğer uydulara göre belirgin derecede parlak oldukları ve parlaklıklarının Jüpiter'den uzaklıklarına paralel olarak azaldığı dikkati çeker. İo ve Europa 0,65 düzeyine erişen beyazlık (albedo) dereceleri ile üzerlerine düşen güneş ışınlarının üçte ikisini yansıtırlar. Ganymede ve Callisto'nun beyazlık dereceleri sırasıyla 0,43 ve 0,17 iken, geri kalan uydular 0,05 ile 0,1 arasında değişen beyazlık düzeyleri ile oldukça karanlık yüzeylere sahiptir. Europa, İo ve Amalthea'nın kırmızı renkte olduğu gözlenir. Amalthea (Mars'ı da geride bırakarak Güneş Sistemi'nin en kırmızı üyesi unvanını alır.

Uyduların yüzey sıcaklıkları Jüpiter yörüngesinin güneşten uzaklığı ile uyumlu olarak 105K-110K (yaklaşık -165 °C) civarındadır. Beyazlık derecesi düşük olan uydular güneş ışınlarını büyük oranda soğurdukları için güneş alan yüzeyleri 125K'e kadar ısınabilir. Güçlü gel-git etkileri ve Jüpiter'in manyetik alanının oluşturduğu elektrik akımı nedeniyle ısınan ve üzerinde önemli volkanik etkinliğin gözlendiği İo'da yüzey sıcaklığının yer yer 2000 °C'ye ulaştığı gözlenmiştir.

İo'nun kükürt dioksit, Europa'nın ise oksijen ağırlıklı ince atmosferleri vardır. Bu iki uydunun çekim gücü güneş ışınlarının etkisi altında atmosferlerini oluşturan gazların sürekli olarak uzaya kaçmasına engel olamasa da, uydu yüzeyinden kopan materyal atmosferleri yenilemeye devam eder. Ganymede ve Callisto'nun benzer mekanizma ile korunan çok daha seyrek birer atmosferi olduğu gözlenmiştir.

Galilei uydularının gözlenen yüzey yapıları dış yörüngelerden iç yörüngelere doğru giderek artan jeolojik etkinlikle uyumludur. Bu dört uydudan en dışta yer alan Callisto'nun yüzeyi Güneş Sistemi'nin erken dönemlerindeki yapısını korumaktadır. Ganymede'in yüzeyinde buna benzer yaşlı bölgelere daha genç görünümlü açık renkli alanlar eşlik eder ve Yerküre'dekine benzer bir levha tektoniği aktivitesi ile açıklanabilecek oluşumlar gözlenir. Europa'nın ise son derece kendine özgü ve çok genç yüzey şekilleri çok daha hareketli bir jeolojik yapı ile ilişkilidir. Galilei uydularından en içte kalanı, İo, yoğun bir volkanik etkinlik gösterir. Lav akımları, sıvı ya da akışkan materyalin şekil değiştirdiği havzalar, uzay sondalarının gözlem süresi içinde dahi değişimin izlenebildiği son derece dinamik bir yüzey oluşturur. Bu özellikler, Jüpiter'in dev kütlesi ve uydular arasındaki gel-git etkileşimlerinin iç yörüngelere doğru giderek artan etkilerinin yanı sıra, en azından İo söz konusu olduğunda Jüpiter'in manyetik alan etkinliği ile de ilişkilidir.

İç yapılar
Jüpiter uydularının son 30 yıl içinde çeşitli uzay araçları tarafından elde edilen yüzey görüntüleri, kütle ve yoğunluklarına ilişkin ölçümler ve kısmen de tayfölçüm verileri sayesinde iç yapıları hakkında bazı varsayımlarda bulunmak mümkün olmuştur. Galileo uzay sondası 1995-2003 yılları arasında toplam 34 yakın geçişle dört Galilei uydusu ve Amalthea hakkında bilinenlerin büyük ölçüde artmasını sağlamıştır. Bu bilgiler ışığında, Jüpiter uydu sisteminin, Güneş Sistemi'ne benzer biçimde merkezden dışa doğru bir farklılaşma gösterdiği dikkat çekmektedir. Galilei uydularının yoğunluğu en dışta yer alan Callisto için 1,8 g/cm³'ten, en içteki İo için 3,5 g/cm³'e doğru artar. Bu, Güneş Sistemi'nin erken dönemlerinde Jüpiter ve uydu sisteminin Güneş bulutsusunun yoğunlaşması ile oluşmaya başlaması sırasında sistemin merkezinde gerçekleşen sıcaklık artışı ile ilişkilidir. Jüpiter'e en yakın uydular artan sıcaklığın etkisi ile tümüyle sıvı duruma geçerek içerdikleri maddeler tabakalar halinde farklılaşmış, aynı zamanda hafif elementlerden başlayarak sıcaklıkla orantılı bir madde kaybı yaşamışlardır. Böylece uyduların içerdiği 'buz'-'kaya'-metal oranı iç yörüngelerden dışa doğru değişir. 'Buz' tanımına girecek hafif bileşiklerden yoksun İo büyük bir metal çekirdeği çevreleyen silikat ağırlıklı 'kaya' katmanlarından oluşurken, Europa daha küçük bir çekirdeğe ve kaya tabakasının dışında önemli bir su katmanına sahiptir. Bu, dışta donmuş halde su içeren bir kabuk ile onun altında derinliğinin 100 km'ye ulaştığı düşünülen bir sıvı 'okyanus'tan oluşmaktadır. Ganymede'in içerdiği su kütlesi çok daha fazladır ve okyanusu uydunun yarıçapının yarısına kadar varan derinliktedir. Callisto ise düşük yoğunluğundan anlaşılacağı gibi buz oranı yüksek bir uydudur, ancak türdeş bir iç yapıya sahip olması, bileşenlerinin eriyerek tabakalaşmasına yol açacak sıcaklıklara hiçbir zaman ulaşamamış olduğunu düşündürür.

Küçük uyduların çoğunun çap ve kütle ölçümleri duyarlılıkla yapılamamış olduğundan yoğunlukları ve dolayısıyla iç yapılarına ilişkin güvenilir bilgiler yoktur. Bunların önemli bir kısmının Jüpiter sistemi ile birlikte oluşmamış, ancak gezegenin çekim alanına sonradan yakalanmış cisimler olmaları bakımından, kökenlerine göre kuyrukluyıldız ya da değişik asteroid yapılarından biri ile benzer olmaları beklenir. Benzer yörünge özellikleri nedeniyle aynı grup içinde toplanan uyduların aynı gökcisminin parçaları olma olasılığı fazladır.

Uyduların tek tek incelenmesine olanak bulunduğunda çarpıcı bulgularla karşılaşılabilmektedir. Galileo uzay sondası 2002 yılında yaptığı Amalthea yakın geçişinde uydunun yoğunluğunun 0,86 g/cm³ olduğunu saptadı. Uydunun sudan hafif olması ancak birbirine gevşek olarak bağlanmış ve aralarında büyük boşluklar bulunan çok sayıda parçadan oluşması ile açıklanabilir. Bu örnek Jüpiter uyduları hakkında öğrenilecek çok şey olduğunu göstermesi yanı sıra, Güneş sisteminin çeşitli üyelerinin kendilerine özgü beklenmedik özelliklerinin olabileceğine işaret etmesi açısından da önem taşımaktadır.

Jüpiter uydu sisteminin oluşumu ve evrimi
Güneş bulutsusu olarak adlandırılan gaz ve toz kütlesi 4,6 milyar yıl önce bilinmeyen bir nedenle yoğunlaşarak bugünkü şekliyle Güneş Sistemi'ni oluşturmaya başladığında, Jüpiter ve diğer gaz devlerinin 10.000 yıl gibi kısa bir süre içinde bugünkü kütlelerine yakın boyutlara ulaştıkları sanılmaktadır. Galilei uydularının da, Jüpiter'i oluşturan diskin gezegen üzerinde yoğunlaşamamış kalıntılarından bu dönem içinde ortaya çıktıklarına kesin gözüyle bakılır. Bu uyduların dışmerkezlik ve eğiklik oranları çok düşük yörüngeleri bu düşünceyi destekler. İç yörünge grubundaki dört küçük uydu Metis, Adrastea, Amalthea ve Thebe de benzer özelliklere sahip düzenli yörüngeleri ile Jüpiter sistemi içinden köken almış izlenimi verirler, ancak gezegene yakınlıkları nedeniyle çok uzun süreler korunması kuşkulu olan bu yörüngelere bilinmeyen mekanizmalarla daha sonradan yerleşmiş olmaları olasıdır. Özellikle Roche limiti içinde yer alan en iç iki uydunun bu konumda oluşmaları fiziksel açıdan gerçekçi görülmemektedir.

Düzensiz yörüngeye sahip, özellikle de ters hareketli uyduların ise Jüpiter'in çekim alanına yakalanarak sonradan uydusu haline gelmiş asteroid ya da belki de kuyrukluyıldız parçaları oldukları düşünülür. Yakalanma mekanizması, daha önceden Güneş çevresinde Jüpiter yörüngesi ile kesişen bir yörünge üzerinde yol alan bir gökcisminin bir nedenle hız değiştirmesini gerektirir. Bu nedenler günümüzde, bilinen asteroid ve kuyrukluyıldız yörüngelerinde yeterli değişikliği yaratabilecek güçte değildir. Bu nedenle düzensiz yörüngeli uyduların da Jüpiter tarafından yakalanmalarının Güneş Sistemi'nin çok erken dönemlerinde gerçekleşmiş olduğu sanılmaktadır.

İç yörüngelerdeki uydular, Jüpiter'in halkaları ve Jüpiter arasında önemli etkileşimler vardır ve bunlar halkalar ve iç uyduların bugün sahip oldukları özelliklerin bazılarından sorumludurlar. Galilei uyduları büyük kütleleri ile birbirlerinin yörüngelerini şekillendirerek belirli bir rezonans içine girmişlerdir. Gerek bu uydularla gezegen arasındaki gel-git etkileşimleri, gerekse Jüpiter'in manyetik alanından kaynaklanan elektrik akımları, uyduların iç yapıları, yüzey şekilleri ve jeolojik özellikleri ve bunlardan kaynaklanan atmosfer özelliklerini bugün gözlenen şekilde evrimleştirmiştir. En iç yörüngelerde yer alan dört küçük uydu ise halkaların bugün bilinen şekillerini korumasında etkilidir, ve halkaların en azından bir kısmının kaynağı olarak da görülmektedir.

Jüpiter'in uydularının tanınmasının kısa tarihçesi
Başka gezegenlerin de Yer ve Ay örneğini andırır şekilde uydu sistemlerinin bulunabileceğinin farkına ilk kez, kendi yaptığı teleskopu gökyüzüne çeviren İtalyan gök bilimci ve fizikçi Galileo Galilei varmıştır. 1610 yılında Jüpiter'in çevresinde dolanan 4 büyük uyduyu keşfetmiş ve dönemin güçlü ailesinin onuruna 'Medici yıldızları' olarak adlandırmıştır. Yeni uyduları Galilei'den daha önce gözlediğini iddia eden Simon Marius bu buluşu kendine maletmeyi başaramadıysa da önerdiği İo, Europa, Ganymede, ve Callisto adları yerleşmiştir. Galilei, uyduları gezegenden uzaklık sırasıyla I'den IV'e kadar Roma rakamları ile adlandırmayı tercih etmiş, Medici yıldızları adı ise daha sonra yerini Galilei uyduları ya da 'Galilei ayları' tanımına bırakmıştır. Gökyüzünde yer alan her varlığın Dünya etrafında döndüğünü varsayan, dönemin yermerkezli görüşü bu buluşla sarsılmış ve Kopernik'in o günlerde yaygın kabul görmeyen güneşmerkezli teorisi yerini sağlamlaştırmıştır.

1892'de Edward Emerson Barnard daha küçük bir yörüngede dolanan ve buluş sırasına göre V numara ile adlandırılan Amalthea'yı keşfetmiştir. 20. yüzyılda astrofotografi tekniklerinin geliştirilmesi sayesinde, aralıklarla çekilen fotoğraflarda yer değiştiren gökcisimleri incelenerek güneş sisteminin çok sayıda yeni üyesi bulunmuştur. 1904-1951 yılları arasında bulunan 7 yeni Jüpiter uydusu, isim verilmeden Jüpiter VI-XII olarak sınıflandırılmış, 1974 yılında Charles Kowal tarafından onüçüncü uydu Leda'nın keşfi sonrasında Uluslararası Gökbilim Birliği'nin bugün de uygulanmakta olan Gezegen Sistemi Adlandırma Kuralları ortaya konmuştur. Bu kurallar doğrultusunda, ilk beş uyduda olduğu gibi yeni aylara da Roma tanrısı Jüpiter veya Yunan mitolojisindeki eşdeğeri Zeus'un eşleri ya da aşıklarının adları verilmiştir.

1979 yılında Voyager 1 uzay sondasının Jüpiter gezegeninin yakınından geçerken kaydettiği görüntülerde üç yeni uydu daha saptanarak bilinen uydu sayısı 16'ya çıkmış, XIV Thebe, XV Adrastea, ve XVI Metis adı verilen bu uydular bir uzay aracı yardımı ile keşfedilen ilk gök cisimleri olarak tarihe geçmiştir.

XVII Callirrhoe 1999'da Spacewatch grubu tarafından bulunmuş, 2000 yılında Scott S. Sheppard, David C. Jewitt ve arkadaşları onsekizinci uyduyu saptamışlardır. Bu uydunun 1974'te XIII Leda'yı bulan Charles Kowal tarafından 1975'te saptanarak Themisto adı ile önerilen ancak tekrar gözlenemediği için yörüngesi hesaplanamayan ve resmen tanınmayan 'kayıp uydu' olduğu anlaşılmıştır. Sheppard ve Jewitt'in Hawaii Üniversitesi'ndeki grubu dünyanın çeşitli yörelerinden gök bilimcilerle işbirliği halinde yoğun bir sistematik araştırma başlatmış ve 2000-2003 yılları arasında Jüpiter'in daha önce bilinmeyen 45 yeni uydusu daha saptanmıştır. CCD teknolojisi kullanılarak ve Jüpiter'in Hill küresi olarak adlandırılan çekim alanının tümünü kapsayan tarama ile 1 km çapına kadar en küçük uydularının belirlenebilmesi mümkün olmaktadır. Yeni bulunan uydulardan 15 tanesi henüz yörünge hesaplamaları kesinleşmediği için adlandırılmamış, geçici kodları ile bilinmektedirler.

Görüntüleme tekniklerinin giderek daha duyarlı hale gelmesi ve gelecek yıllarda dış gezegenlere gönderilmesi planlanan yeni uzay sondalarının 1 kilometreden daha küçük gökcisimlerinin saptanmasını olası kılması yeni soruları ortaya çıkarmaktadır. Büyük gezegenlerin çevresinde dolanan astronomik sayıda küçük uydunun tanımlanması ve adlandırılması, hatta halkaları oluşturan sayısız küçük parçacığın birer uydu adayı olarak algılanması olasılığına karşı, Uluslararası Gökbilim Birliği gezegenlerin adlandırılmasında bir boyut alt sınırı getirilebileceğini düşünmektedir. Birliğin 2004 yılında aldığı bir karara göre Jüpiter'in uydularına tanrı Zeus ve Jüpiter'in soyundan gelenlerin adlarının da verilmesine başlanmıştır.

Jüpiter uydularının gözlenmesi
Galilei uyduları, 4, 5 ile 6. kadir dereceleri arasında değişen parlaklıkları ile çıplak gözle görülebilecek ölçüdedirler, ancak Jüpiter'in kuvvetli ışığı buna engel olur. Küçük bir dürbün ya da amatör teleskopla Jüpiter'in her iki yanında kolaylıkla görülürler ve gezegen çevresindeki hızlı hareketleri nedeniyle konumlarındaki değişiklikleri birkaç saatlik bir gözlem süresi içinde izlemek mümkündür. Galilei uydularının Jüpiter'in arkasından geçişleri ile örtülmeleri, gezegenin gölgesinden geçişleri sırasında gerçekleşen tutulmaları, ve gezegenin önünden geçişleri esnasında güneş ışınlarını kesmeleri ile Jüpiter üzerine düşen gölgelerini izlemek ilgi çekicidir.

Galilei uyduları dışında kalan uydular küçük ve parlaklığı az olmaları nedeniyle ancak güçlü teleskoplarla gözlenebilirler.

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 İngilizce Vikipedi Jüpiter'in doğal uyduları sayfası
 İngilizce Vikipedi Doğal uyduların adlandırılması sayfası
 The Nine Planets
 Sheppard's Jupiter Satellite Data
 NASA Solar System Exploration
 IAU Gezegen Sistemi Adlandırmaları

Jüpiter'in doğal uyduları


Palisade (fra latin palus, dansk pæl, skansepæl) er en forskansning, hvor pæle, der er tilspidset i toppen, er rammet ned i jorden - ofte på skrå - tæt sammen som en mur eller et hegn. Palisader kendes i alle verdensdele som forsvar eller indhegning.

Palisader kan anlægges på flad jord eller på høje steder som bakketoppe eller højderygge. Jordvolde kan også opføres med palisader øverst, som de har været brugt på trelleborgene og på de tidligste dannevirker. Der kan graves voldgrave foran palisaden som yderligere beskyttelse.

Særligt romerne var kendt for at bruge palisader på felttog, hvor legionerne på få timer kunne oprette en sikker lejr omkranset af palisader. Senere overtoges romernes praksis bl.a. af vikingerne. Palisaderne havde til formål at standse en fjende og muliggøre et modangreb. Man kombinerede ofte palisaderne med andre fæstningsværker. Palisaderne mistede deres betydning i takt med nye våbenarters indførelse, men har været anvendt i krig i det 20. århundrede.

Mobile værn som spanske ryttere og tjekkiske pindsvin er en form for præfabrikeret palisade og er stadig i brug.

Se også
 Bymur

Referencer

Hegn
Byggeri

Palisade


Nous voulons Dieu! est un cantique populaire marial catholique composé en 1882 par l'abbé François-Xavier Moreau (1827-1905).

Histoire: un cri de ralliement contre-révolutionnaire

Origine: le pèlerinage marial de la Touraine aux accents de Croisade
Nous voulons Dieu! est publié pour la première fois le 11 septembre 1882 par l'abbé François-Xavier Moreau, curé de Soligny, en l'honneur de Notre-Dame-de-Lourdes et à l'occasion du pèlerinage de la Touraine. Composé dans le contexte  du refus des Lois Jules Ferry de 1881-1882, Nous voulons Dieu! est "un triomphe, à la fois poétique et musical" pour l'abbé François-Xavier Moreau dès 1882. Il est composé sur un cri de ralliement dont l'abbé Joseph Lehmann se fait l'écho en expliquant qu'il est repris au pape Urbain II qui prêchait la croisade au cri de Deus vult, Dieu le veut:

Popularité d'un cantique politisé depuis 1900
Face à l'anti-cléricalisme de la Troisième République, ce chant se répand "comme une traînée de feu" partout en France dans les années 1880. Dès 1888, le cantique Nous voulons Dieu se range parmi les classiques du pèlerinage de Lourdes, aux côtés de l'Ave Maria de Lourdes. Le parallèle entre la croisade et la résistance de l'Eglise face aux lois anti-cléricales est repris en chaire par des évêques comme Monseigneur Pierre-Emmanuel Bouvier, évêque de Tarentaise, en 1894. Ce cantique gagne en popularité face aux attaques des "sectaires", les Républicains, et il est largement diffusé parmi les Œuvres ouvrières chrétiennes.

Alors que les lois anti-cléricales se multiplient et que la Troisième République impose l'inventaire des biens de l'Eglise, les chrétiens se rassemblent dans les églises pour une bénédiction du Saint-Sacrement, un chapelet, un chant du Parce Domine, ou de cantiques Je suis Chrétien, Nous voulons Dieu, Sauvez Rome et la France, cantiques "propres à entretenir la ferveur" à Angers en Normandie, à Brison dans les Alpes, ou encore en Bretagne, tandis que les instructeurs républicains font chanter Le Régiment de Sambre-et-Meuse et que les enfants des socialistes reprennent L'Internationale "à tue-tête". En 1903 lors de l'inauguration de la statue d'Ernest Renan devant la cathédrale de Tréguier et de nouveau en 1923 lors de la célébration de son centenaire, les catholiques en guise de protestation à ces évènements entonnent Nous voulons Dieu! avec le renfort du grand-orgue de la Cathédrale.

Entre désuétude et marqueur identitaire depuis les années 1970
Sous l'Occupation, la popularité retrouvée du cantique Nous voulons Dieu! manifeste un "discours plus radical" qui remet la laïcité en question.

Le cantique qui bénéficie d'une popularité qui dépasse les frontières de l'Hexagone est traduit en plusieurs langues, dont le portugais en 1921, Queremos Deus, et l'espagnol sous le nom de Tu reinaras. Le cantique est particulièrement populaire aux Antilles, et il réimprimé en 1970

A partir des années 1970, ce chant devient un marqueur du mouvement traditionaliste, notamment à Saint-Nicolas-du-Chardonnay ou au Pèlerinage de Chartres.

Au Québec, en 1983, le cantique est réimprimé au titre de "chant folklorique".

Culture
La mélodie très populaire du cantique Nous voulons Dieu! a souvent été reprise par d'autres, comme par Thérèse de Lisieux qui l'a utilisée pour un cantique qu'elle a composé en l'honneur de Saint Joseph.

Le cantique Nous voulons Dieu! qui était un cri de ralliement contre les inventaires de la République est mentionné par Jean d'Ormesson dans son roman Au plaisir de Dieu, et il est chanté dans le premier épisode de la série télévisée Au plaisir de Dieu adaptée du roman.

Paroles
1.
Nous voulons Dieu, Vierge Marie,
Prête l'oreille à nos accents ;
Nous t'implorons, Mère chérie,
Viens au secours de tes enfants.

Refrain
Bénis, ô tendre Mère,
Ce cri de notre foi :
Nous voulons Dieu ! C'est notre Père,
Nous voulons Dieu ! C'est notre Roi.

2.
Nous voulons Dieu ! ce cri de l'âme
Que nous poussons à ton autel,
Ce cri d'amour qui nous enflamme,
Par toi qu'il monte jusqu'au ciel.

3.
Nous voulons Dieu dans la famille,
Dans l'âme de nos chers enfants ;
Pour que la foi s'accroisse et brille
A nos foyers reconnaissants.

4.
Nous voulons Dieu ! Sa sainte image
Doit présider aux jugements ;
Nous le voulons au mariage
Comme au chevet de nos mourants.

5.
Nous voulons Dieu pour que l'Eglise
Puisse enseigner la vérité
Combattre l'erreur qui divise,
Prêcher à tous la charité.

6.
Nous voulons Dieu ! le ciel se voile
La tempête agite les flots ;
Brille sur nous, ô blanche étoile,
Conduis au port les matelots.

Références

Voir aussi
 Prouvençau è catouli

Cantique ou hymne
Musique chrétienne
Cri de guerre

Nous voulons Dieu!


Garðablóðberg eða timían er heiti á nokkrum sígrænum kryddjurtum af ættkvíslinni Thymus sem er algengt að nota sem krydd í matargerð, einkum í Evrópu, Garðablóðberg er upprunnið við Miðjarðarhaf og er náskylt kjarrmyntu (óreganó).

Kryddjurtir
Thymus

Garðablóðberg


Pro Wrestling USA was a professional wrestling promotion in the United States of America in the mid-1980s. It was an attempt to unify various federations, including the American Wrestling Association (AWA), Jim Crockett Promotions and other members of the National Wrestling Alliance (NWA), against the national expansion of the World Wrestling Federation.

Background
By 1984, Vince McMahon had begun moves to take the World Wrestling Federation national, and bought out Georgia Championship Wrestling. This was in total disregard to the National Wrestling Alliance (NWA) and its territory system. Vince now had the national TBS timeslot. Despite this move being unsuccessful, McMahon was also able to air the historic "Brawl to End it All" and "War to Settle the Score" wrestling cards on MTV; in addition, McMahon also still had the most recognized wrestler in the industry, Hulk Hogan. In a bid to counter the new threat, various promoters across America decided to co-promote wrestling shows.

Joint venture
Jerry Lawler, Jerry Jarrett of Continental Wrestling Association, Verne Gagne of the AWA, Ole Anderson of Georgia Championship Wrestling, Jim Crockett Promotions, and other NWA promoters got together to co-promote wrestling shows nationally. This joint venture became known as Pro Wrestling USA.

This loose alliance of promoters from across America was to serve as a national federation. Pro Wrestling USA shows could boast, for example, an AWA and NWA World Title match on the same card.

While, at the behest of Jerry Lawler and Jerry Jarrett, the first show took place in Memphis, Tennessee, Pro Wrestling USA shows were promoted across the member's territories. Further, many Pro Wrestling USA shows were taped in East Rutherford, New Jersey, in the heart of the former WWF territory. This was a serious attempt to undermine the WWF, in its home turf, at a moment of financial weakness.

The peak of Pro Wrestling USA came at SuperClash, in Chicago. Over 21,000 people filed into Comiskey Park on September 28, 1985. The card for the show was headlined by Ric Flair vs. Magnum T. A. for the NWA World Heavyweight Championship, and Rick Martel vs. Stan Hansen for the AWA World Heavyweight Championship.

The arrangement, however, would only remain in existence for a few more months, as arguments between promoters, primarily Gagne and Crockett, severed the ties. Crockett opted to leave the group, and within months, the Pro Wrestling USA shows were simply repackaged AWA programs.

After Pro Wrestling USA
World Class Championship Wrestling, which was depending on a strong buy-rate for SuperClash III to survive at this point, ended up insolvent. Briefly, there was a union of some of the promotions who co-promoted SuperClash III. WCCW merged with Jarrett's CWA, eventually to form the United States Wrestling Association (USWA), again an attempt to create a third national promotion behind Jim Crockett Promotions/WCW and the WWF. However once again the union was short lived, and WCCW withdrew from the USWA and soon went out of business. Jarrett's USWA remained for the next decade as the last traditional wrestling promotion, but never achieved the national success intended by the CWA/WCCW merger.

The 1988 union of the AWA, CWA, and WCCW was not known as Pro Wrestling USA, and their shows were just advertised as cross-promotional events.

See also
List of independent wrestling promotions in the United States

Notes

References

External links
Pro Wrestling USA at Cagematch.net
Pro Wrestling USA at TheHistoryofWWE.com
Pro Wrestling USA at WrestlingData.com
Great Ideas That Didn't Last: Pro Wrestling USA

American professional wrestling promotions
American professional wrestling television series
ESPN original programming
Professional wrestling joint shows
Jim Crockett Promotions
World Class Championship Wrestling
Continental Wrestling Association
American Wrestling Association
National Wrestling Alliance members

Pro Wrestling USA


أنشئت الكلية التقنية بالرياض في عام 1403 هـ / 1983م كأول كلية تقنية متوسطة في المملكة العربية السعودية. وكان هدفها الأول تخريج الكوادر الفنية المؤهلة علمياً وعملياً للعمل في المجالات الفنية الوسطى التي تسهم بشكل مباشر في بناء الاقتصاد الوطني. وخلال السنوات الست الأولى من تطبيق برنامج الدبلوم ظهرت حاجة المؤسسة العامة للتدريب التقني والمهني للمدرسين الفنيين، للعمل في المعاهد الفنية التابعة للمؤسسة. لذا تبنت المؤسسة فكرة وتطبيق برنامج البكالوريوس لتأهيل المتميزين من خريجي برنامج الدبلوم في الكليات التقنية علمياً وتربوياً للعمل في مجال التدريس في المعاهد الثانوية الصناعية والكليات التقنية. وفي 10/6/1409هـ صدرت موافقة المقام السامي الكريم (7/194/م) على تطوير الكلية التقنية المتوسطة بمدينة الرياض ومدة فترة الدراسة فيها أربع سنوات لتمنح درجة البكالوريوس في الهندسة التقنية وتعطي خريجيها من الميزات ما يعطي لخريجي كليات الهندسة في المملكة. والجدير بالذكر أن الكليات التقنية في المملكة العربية السعودية هي الكليات الوحيدة التي لا تتبع لوزارة التعليم العالي.

أقسام الكلية التدريبية
تميزت الكلية التقنية بوجود العديد من التخصصات المتنوعة التي توافق احتياجات سوق العمل، وتتوافق مع تفضيلات المتقدمين، وتحتوي بعض أقسام الكلية على مرحلتي الدبلوم والبكالوريوس بينما تقتصر بعضها على مرحلة الدبلوم فقط.

 الكلية التقنية الميكانيكية: وتشمل تخصصات الإنتاج والتبريد والتكييف والمركبات والأنظمة الهيدروليكية والمعدات الثقيلة وآلات زراعية وكهرباء السيارات.
 الكلية التقنية الحاسب: وتضم تخصصات البرمجيات والشبكات والدعم الفني وإدارة أنظمة الشبكات والوسائط المتعددة.
 الكلية التقنية الكهربائية: وتضم تخصصات آلات ومعدات وقوى كهربائية.
 الكلية التقنية الإدارية: وتشمل تخصصات المحاسبة والتسويق والإدارة المكتبية وإدارة المستودعات وإدارة الموارد البشرية والتأمين.
 الكلية التقنية السياحة والضيافة: تضم تخصصات الفندقة والسفر والسياحة وخدمات الضيافة وخدمات الحج والعمرة وإدارة الفعاليات وخدمات الطهي.
 الكلية التقنية المدنية والمعمارية: وتشمل العمارة والمدني والمساحة.
 الكلية التقنية الإلكترونية: تشمل الأجهزة الطبية والإلكترونيات الصناعية.
 الكلية التقنية الكيميائية: تضم تخصصات الإنتاج الكيميائي والمختبرات الكيميائية.
 الكلية التقنية الخاصة: تتضمن التطبيقات المكتبية وصيانة الحاسب لفئة الصم ودعم المستفيدين والتطبيقات المكتبية على الحاسب لفئة للمكفوفين.
 الكلية التقنية للاتصالات: تضم تخصص الاتصالات.
 الكلية التقنية الغذاء والبيئة: تشمل التصنيع الغذائي وإنتاج الدواجن وحماية البيئة والسلامة والصحة المهنية وسلامة الأغذية.

أقسام الكلية الادارية
 إدارة تقنية المعلومات.
 إدارة العلاقات العامة.
 مركز خدمة المجتمع.
 مركز التعليم الإلكتروني.

شروط القبول لدبلوم الكلية التقنية

 أن يكون المتقدم حاصل على شهادة الثانوية أو ما يعادلها.
 أن يكون المتقدم سعودي الجنسية أو في حكمه.
 ألا يزيد عمر المتقدم عن (30) عامًا.
 ألا يزيد تاريخ الحصول على المؤهل عن خمس سنوات.
 ألا يكون المتقدم خريجًا من إحدى الجامعات السعودية.
 ألا يكون المتقدم مستمرا أو خريجًا من ذات البرنامج المتقدم عليه.
 ألا يكون مفصولاً أو مطوي قيده من أي كلية تقنية خلال الفصلين الماضيين.
 عدم التقديم على أي برنامج آخر متزامن في ذات الفترة التدريبية.
 ألا يكون موظفا، ويمكن قبول الموظفين الموفدين في حال إحضار موافقة من جهة العمل.

شروط القبول لبكالوريوس الكلية التقنية
يتطلب التقديم في البرنامج الخاص بالبكالوريوس في الكلية التقنية أن تتوافر بعض الشروط التي توفر للمتقدم فرصة الالتحاق بهذا التخصص، وتتمثل هذه الشروط فيما يلي:

 أن يكون المتقدم حاصل على دبلوم الكلية التقنية أو ما يعادلها في المجال الذي يرغب في الالتحاق به.
 أن يكون المتقدم سعودي الجنسية أو في حكمه.
 ألا يكون تم قبوله ضمن برنامج خادم الحرمين الشريفين للابتعاث الخارجي مسبقاً.
 ألا يكون تم قبول المتقدم في كلية إعداد المدربين التقنيين.
 ألا يكون المتقدم قد حصل على شهادة تدريب تقني أو مهني في السابق أعلى من مستوي الشهادة التي تقدم لها أو تعادلها.
 استيفاء جميع الشروط والوثائق التي يتم تحديدها وقت التقديم.
 أن يكون المتقدم متفرغ بشكل كلي للتدريب.
 أن يتم قبوله طبياً للتخصص الذي يتقدم إليه أو البرنامج الذي يرغب في الالتحاق به.
 ألا يكون المتقدم قد سبق فصله من أحد الجهات التعليمية لسبب تأديبي.
 إذا كان المتقدم يعمل في أحد الجهات يجب أن يحصل على موافقة على الإيفاد أو التفرغ من الجهة الخاصة بعمله.
 يجب على المتقدم أن يجتاز الدرجة المطلوبة في الاختبار الخاص باللغة.

النظام التدريبي المعتمد بالكليات التقنية للبنين
تعمل الكلیات التقنية وفق النظام النصفي، حیث ینقسم العام التدريبي إلى فصلین تدریبین مدة كل فصل 15 أسبوعًا، ولاتدخل من ضمنها فترتي الإعداد والتقويم النهائي ويتطلب تخرج المتدرب في مرحلة الدبلوم اجتياز ما بین 75 إلى 85 وحدة تدریبیة (یعتمد ذلك على التخصص) بالإضافة إلى فصل للتدریب التعاوني.

وفي مرحلة البكالوریوس التطبیقي یتطلب إجازة ما بین 64 إلى 91 وحدة تدريبية، وذلك وفقًأ للخطط التدریبیة المعتمدة.

فروع الكليات التقنية للبنين

 الكلية التقنية بالرياض
 كلية الاتصالات والمعلومات بالرياض
 الكلية التقنية بمكة المكرمة
 الكلية التقنية بالمدينة المنورة
 كلية السياحة والفندقة بالمدينة
 الكلية التقنية بجدة
 كلية الاتصالات والالكترونيات بجدة
 الكلية التقنية بالدمام
 الكلية التقنية ببريدة
 الكلية التقنية الثانية ببريدة
 الكلية التقنية بعنيزة
 الكلية التقنية بأبها
 الكلية التقنية بحائل
 الكلية التقنية بالقريات
 الكلية التقنية بجازان
 الكلية التقنية بعرعر
 الكلية التقنية بتبوك
 الكلية التقنية بالجوف
 الكلية التقنية بنجران
 الكلية التقنية بالباحة
 الكلية التقنية بالخرج
 الكلية التقنية بالأحساء
 الكلية التقنية بالقطيف
 الكلية التقنية بالطائف
 الكلية التقنية بالزلفي
 الكلية التقنية بحفر الباطن
 الكلية التقنية ببيشة
 الكلية التقنية بالرس
 الكلية التقنية بالقويعية
 الكلية التقنية بالدوادمي
 الكلية التقنية بخميس مشيط
 الكلية التقنية بالمجمعة
 الكلية التقنية بالقنفذة
 الكلية التقنية بوادي الدواسر
 الكلية التقنية بالنماص
 كلية ينبع للتقنية التطبيقية
 الكلية التقنية ببقعاء
 الكلية التقنية بصامطة
 الكلية التقنية بتنومة
 الكلية التقنية بالأفلاج
 الكلية التقنية بالمذنب
 الكلية التقنية بمحايل عسير
 الكلية التقنية الثانية بأبها
 الكلية التقنية بالدرب
 الكلية التقنية بالليث
 الكلية التقنية بتربه
 الكلية التقنية برفحاء
 كلية السياحة والفندقة بالطائف
 الكلية التقنية بأملج
 الكلية التقنية بالوجه
 كلية السياحة بالمزاحمية
 الكلية التقنية بالداير
 الكلية التقنية بالسليل
 الكلية التقنية بالحائط
 الكلية التقنية برنية
 الكلية التقنية بسراة عبيدة
 الكلية التقنية بالحناكية
 الكلية التقنية بالمخواة
 الكلية التقنية بطبرجل
 الكلية التقنية بطريف
 الكلية التقنية بدومة الجندل
 الكلية التقنية بالعلا
 الكلية التقنية ببلقرن

الكلية التقنية للبنات
اهتمت قيادة المملكة العربية السعودية بقطاع التدريب باعتباره المسؤول عن تلبية الحاجة للأيدي الفنية المدربة في شتى المجالات التي تعتمد عليها التنمية الشاملة، فقد حرصت المؤسسة العامة للتدريب التقني والمهني على تنفيذ ذلك من خلال تدريب الفتيات، وقد تم افتتاح الكليات التقنية للبنات في كافة مناطق المملكة لتستوعب خريجات الثانوية العامة بكافة فروعها، في عدد من التخصصات المهنية والتقنية التي يحتاجها سوق العمل المحلي، وتمنح الخريجات من الكليات التقنية للبنات شهادة جامعية متوسطة بعد إتمامها لمتطلبات التدريب المقررة، كما تم البدء في منح شهادة البكالوريوس في عدد من التخصصات.

الكلية التقنية الرقمية للبنات
في يوليو 2020 استحدثت المؤسسة العامة للتدريب التقني والمهني الكلية التقنية الرقمية للبنات بالرياض، وهي إحدى الكليات التقنية المتخصصة في المجال الرقمي، وتتضمن أربعة أقسام رئيسية في مرحلتها الحالية: الدعم الفني، والبرمجيات، وإدارة أنظمة شبكات الحاسب الآلي، والوسائط المتعددة وتقنيات الويبو. بذلك يصبح عدد الكليات التقنية للبنات بمدينة الرياض اثنتين هما الكلية التقنية والكلية التقنية الرقمية.

أقسام الكلية التدريبية للبنات
تهدف برامج التدريب التقني للبنات لإعداد فنيات مؤهلات للعمل في عدد من المجالات المهنية والتقنية التي يحتاجها سوق العمل السعودي "النسائي"، حيث بلغت عدد البرامج التي تقدمها ستة برامج تدريبية قابلة للزيادة حسب متطلبات السوق.

 قسم الحاسب وتقنية المعلومات: الوسائط المتعددة وتقنيات الويب والدعم الفني للحاسب وبرمجيات الحاسب وإدارة أنظمة شبكات الحاسب والتطبيقات المكتبية وصيانة الحاسب لفئة الصم.
 قسم التقنية الإدارية: التسويق والمحاسبة والإدارة المكتبية وإدارة الموارد البشرية.
 قسم تقنية التجميل والتزيين: العناية بالشعر والعناية بالبشرة والمكياج والعناية بالشعر والتجميل.
 قسم تقنية التصميم وإنتاج الملابس: خياطة وإنتاج الملابس وتصميم الأزياء.
 قسم تقنية الغذاء والبيئة: التصنيع الغذائي.
 قسم السياحة والضيافة: خدمات الحج والعمرة.

النظام التدريبي المعتمد بالكليات التقنية للبنات
النظام التدريبي المعتمد بالكليات التقنية للبنات هو النظام الفصلي حيث يتكون كل عام تدريبي من فصلين تدريبيين لا تقل مدته عن 18 أسبوعًا شاملًا الإعداد والتقويم، وبعد إكمال المتدربة للساعات التدريبية المعتمدة للبرنامج والمطلوب للتخرج تمنح الخريجة بعدها وثيقة التخرج، حسب تصنيف وزارة الموارد البشرية والتنمية الاجتماعية.

وتعنى المؤسسة بنوعية التدريب التقني وتقوية مناهجه وتطويرها لرفع كفاءة أدائها وذلك بالتركيزعلى التقنية الحديثة المتطورة في جميع المستويات، لتتماشى مع احتياجات الاقتصاد الوطني ومتطلبات سوق العمل بالمملكة والمدة النظامية لإنهاء متطلبات التخرج.

فروع الكليات التقنية للبنات

 الرياض
 المدينة المنورة
 عرعر
 الأحساء
 حائل
 خميس مشيط
 بريدة
 الباحة
 الخرج
 تبوك
 نجران
 الطائف
 جدة
 الجوف
 الرس
 جازان
 حفرالباطن
 الدوادمي
 الأفلاج
 الزلفى
 محايل عسير
 البدائع
 سراة عبيدة
 أبها
 بيشة
 مكة المكرمة
 ينبع
 القويعية

الكلية التقنية الرقمية للبنات

 الرياض
 جدة

وصلة خارجية
 الكلية التقنية بالرياض

مراجع

التعليم في الرياض
تأسيسات سنة 1983 في السعودية
كلية تقنية
هيئات تعليمية أسست في 1983

الكلية التقنية بالرياض


Via Toledo je drevna ulica i jedna od najvažnijih trgovačkih prometnica u gradu Napulju u Italiji. Ulica je duga gotovo 1.2 km i počinje na Piazza Dante i završava na Piazza Trieste e Trento, blizu Piazza del Plebiscito.

Povijest
Ulicu je stvorio španjolski potkralj Pedro de Toledo, drugi markiz od Villafrance 1536. godine, koji je povjerio Ferdinandu Manliu, talijanskom arhitektu.

Ulica je bila jedno od stanica Grand Tour, zbog čega je stalno poboljšavana.

Ulica je 15. svibnja 1848. bila poprištem represije nad napuljskim liberalima koji su branili tek doneseni ustav.

U periodu od 1930-ih do 50-ih, ulica je modificirana izgradnjom viših zgrada, posebno u blizini područja Piazza Carità.

Od 18. listopada 1870. do 1980. ulica se zvala "Via Roma", u znak proslave talijanskog ujedinjenja.

Godine 2012. otvorena je stanica metroa "Toledo", a ulica je postala zatvorena za promet od Via Armando Diaz do Piazza Trieste e Trento.

Spomenici
Ulica je jedna od najvažnijih turističkih destinacija grada, s velikim brojem sakralnih i monumentalnih objekata, povezujući dva važna gradska trga.

Idući od trga Piazza Trieste e Trento prema trgu Piazza Dante, glavna mjesta od povijesnog i arhitektonskog interesa na ulici su:

 Galleria Umberto I;
 Palazzo Barbaja;
 Palazzo Berio;
 Palazzo del Banco di Napoli;
 Palazzo Zevallos;
 Palazzo della Banca Nazionale del Lavoro;
 Crkva  Santa Maria delle Grazie a Toledo;
 Palazzo Buono;
 Palazzo INA;
 Crkva San Nicola alla Carità;
 Palazzo del Conservatorio dello Spirito Santo;
 Palazzo Doria d'Angri;
 Basilica dello Spirito Santo;
 Palazzo de Rosa

Izvori

Toledo

Via Toledo


În jocul de șah, o declarație de șah este o amenințare cu captura imediată a regelui. Un rege amenințat în acest mod este considerat "în șah" (adică sub control). Această formulă este folosită ocazional, și la amenințarea cu captura imediată a damei (cum ar veni "șah la damă"), dar, în general, nu se utilizează acest ultim exemplu, părerile fiind împărțite în funcție de regulamentul de joc de șah urmat.

Cuvântul "șah" provine (prin intermediul limbii arabe) din cuvântul persan shah = "rege".

Îndepărtarea/eliminarea amenințării cu șah, se face într-unul dintre următoarele moduri:
 Capturând atacatorul.
 Interpunând o piesă între piesa atacantă și regele atacat (ceea ce nu este posibil în cazul în care piesa atacantă este un cal).
 Mutând regele într-un câmp în care nu este amenințat.
Dacă nu este posibila efectuarea niciuneia dintre aceste trei opțiuni, atunci regele amenințat se găsește în situație de șah-mat și jocul se încheie aici cu victoria jucătorului care a produs respectiva amenințare de șah.

Un dublu șah se dă întotdeauna prin intermediul unui procedeu numit șah prin descoperire, altfel spus, atunci când jucătorul care lansează amenințarea de șah a mutat o piesă care în afara faptului că amenință cu șah, permite (prin eliberarea câmpului ei de acțiune) încă unei alte piese să amenințe cu șah regele advers. Ca un exemplu, a se vedea diagrama.

Vezi și
 Șah (joc)
 Șah mat

Bibliografie
 (1981 paperback)

Regulile șahului

Șah (situație în jocul de șah)


Ann Noreen Widdecombe (Bath, 4. listopada 1947.), britanska je političarka i spisateljica, zastupnica u Europskom parlamentu iz redova Stranke Brexit.

Završila je studij filozofije te politike i ekonomije, a radila je i u Državnom vijeće Ujedinjenog Kraljevstva.

Widdecombe je poznata po socijalno konzervativnim stavovima te je bila pripadnicom organizacije Conservative Christian Fellowship. U političkom je djelovanju poznata po pro-life stavovima, protivljenju jačanja utjecaja LGBT zajednice, a između ostalog je i velika protivnica lova na lisice. Istovremeno je i euroskeptik i apologetica vrijednosti Katoličke Crkve.

Od 1976. do 2019. bila je članicom Konzervativne stranke, nakon čega prelazi u tada novoosnovanu stranku Brexit predvođenu Nigelom Farageom. Iste godine stranka osvaja najveći broj mjesta od britanskih stranaka zastupljenih u Europskom parlamentu i Widdecombe postaje zastupnicom.

Autorica je šest knjiga, a 2013. godine Sveta Stolica uručila joj je Orden svetog Jurja Velikog.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena stranica

Britanski političari nakon Drugog svjetskog rata
Euroskepticizam

Ann Widdecombe


Monks Horton es una parroquia civil del distrito de Folkestone and Hythe, en el condado de Kent (Inglaterra).

Demografía
Según el censo de 2001, Newington tenía 95 habitantes (46,32% varones, 53,68% mujeres). El 22,11% eran menores de 16 años, el 71,58% tenían entre 16 y 74 y el 6,32% eran mayores de 74. La media de edad era de 41,29 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 21,62% estaban solteros, el 62,16% casados y el 16,22% divorciados o viudos. 46 habitantes eran económicamente activos, todos ellos empleados. Había 35 hogares con residentes, 3 vacíos y 3 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Parroquias civiles de Kent

Monks Horton


F Troop is a satirical American television Western sitcom about U.S. soldiers and American Indians in the Wild West during the 1860s.  The series originally aired for two seasons on ABC. It debuted in the United States on September 14, 1965, and concluded its run on April 6, 1967, with a total of 65 episodes. The first season of 34 episodes was broadcast in black-and-white and the second season was in color.

The series relied heavily on character-based humor, verbal and visual gags, slapstick, physical comedy, and burlesque comedy. The series played fast and loose with historical events and persons, and often parodied them for comical effect. Some indirect references were made to the culture of the 1960s, such as a "Playbrave Club", a parody of a Playboy Club and two rock and roll bands, one which performs songs written in the 1960s.

Setting and story

F Troop is set at Fort Courage—a fictional United States Army outpost in the Old West, from near the end of the American Civil War in 1865 to at least 1867. A town of the same name is adjacent to the fort. Fort Courage was named for the fictitious General Sam Courage (portrayed by Cliff Arquette). The fort is constructed in the stockade style typically found in most American Westerns.

The commanding officer is the gallant although laughably clumsy Captain Wilton Parmenter (Ken Berry), who is descended from a long line of distinguished military officers. He is awarded the Medal of Honor after accidentally instigating the final Civil War charge at the Battle of Appomattox Court House. Only a private in the Quartermaster Corps, he is ordered to fetch the commanding officer's laundry (presumably General Grant's). As Parmenter rides away to get the laundry, he repeatedly sneezes. A group of Union soldiers mistake his sneezing for an order to charge, turning the tide of the battle and "earning" Parmenter the nickname "The Scourge of Appomattox". He also is awarded the Purple Heart after he is accidentally pricked in the chest by his father and commanding officer while receiving his first medal, making him known as "the only soldier in history to get a medal for getting a medal." His superiors reward his action by promoting him to captain, only to give Parmenter command of remote Fort Courage, a dumping ground for the Army's "least useful" soldiers and misfits; the Secretary of War (William Woodson) notes, "Why, the Army sent them out there hoping they'd all desert." Indeed, of the three commanding officers at Fort Courage before Captain Parmenter, two did desert, while the third suffered a nervous breakdown.

Much of the humor of the series derives from the scheming of Captain Parmenter's somewhat crooked but amiable non-commissioned officers, Sergeant Morgan O'Rourke (Forrest Tucker) and Corporal Randolph Agarn (Larry Storch). They, in league with the local (fictitious) American Indian tribe, the Hekawis—led by Chief Wild Eagle (Frank de Kova)—are forever seeking to expand and conceal their shady business deals covertly and collectively referred to as "O'Rourke Enterprises". Initially, rations and pay were drawn for 30 men at Fort Courage, though only 17 are actually accounted for (the other 13, according to O'Rourke, are Indian scouts who only come to the fort at night and leave before dawn). The pay of the fictitious scouts is apparently used to help finance the dealings of O'Rourke Enterprises. Although O'Rourke and Agarn try to take full advantage of Captain Parmenter's innocence and naïveté, they are also very fond of and fiercely protective of him, and woe be to anyone attempting to harm him. Parmenter also struggles to exert his authority outside the ranks. Very bashful, he tries to escape the matrimonial plans of his girlfriend, shopkeeper–postmistress Jane Angelica Thrift, known locally as "Wrangler Jane" (played by Melody Patterson, who was awarded the role at the age 16, due to a forged birth certificate)—though he becomes a bit more affectionate toward her during the second season.

The episode "Captain Parmenter, One Man Army"  reveals that all of the soldiers (troopers) of "F Troop" have been at Fort Courage for at least 20 months, meaning they spent at least part of the Civil War there. They are so incompetent that when they are formed into a firing squad in the episode titled "The Day They Shot Agarn", all of their shots miss Agarn despite the fact they are standing only a few yards from him. The most common running gag through both seasons of the series (shown in every first season opening except for the pilot episode) involves the fort's lookout tower. Every time the cannon is fired in salute, the lit fuse burns out. Corporal Agarn or Private Dobbs then steps up and kicks the cannon's right wheel, collapsing the cannon and causing it to fire off target. The cannonball strikes a support leg of the lookout tower, bringing it crashing to the ground along with the trooper in it (in the opening credits, this coincides with the line in the lyrics, "Before they resume with a bang and a boom.") In one episode, an arrow brings the tower crashing down, and in another, Parmenter yanks down the tower with a lasso. In another episode, musical instruments being played loudly cause the tower to collapse. The fort water tower is also a frequent victim of this sort of gag. In one variation of the tower gag, Vanderbilt, Parmenter, O'Rourke, and Agarn are standing in the water tower platform when a lone Indian, "Bald Eagle" (played by Don Rickles), tries to capture Fort Courage by scaling the tower and jumping on the platform; the combined weight causes the floor to collapse and "Bald Eagle" to be captured. In another variation of the cannon gag, the cannon collapses as it is fired, and blows up the fort's powder magazine, causing Agarn to be saved from a vengeful Chief Geronimo.

Episodes

Characters

Main

F Troop officers and enlisted men
 Captain Wilton Parmenter (Ken Berry) is the so-called "Scourge of the West." As military governor of the territory and commander of Fort Courage, he is credited with keeping the peace (which is in fact really kept by O'Rourke's secret treaty with the Hekawi tribe –- though other tribes seem to fear his reputation). Chief Wild Eagle knows him by a different title: "The Great White Pigeon". When the need to keep up appearances arises, the troopers and the Hekawis stage mock battles to fool Parmenter and outsiders. Parmenter is successful at "keeping the peace"; he just does not know why. He is well-meaning and sweet-natured, although essentially clueless and a bit gullible. He also invariably is kind and encouraging to his men, and always bravely leads them into action, albeit ineptly. A stickler for regulation and proper military conduct, he checks the Army Manual for even the oddest situations, such as "If a soldier is captured by horse". A perpetual klutz, Parmenter is forever jabbing himself, pinching his fingers in or on something, banging into, tripping over, or knocking things over. He cannot dismount a horse properly, and frequently becomes entangled with his ceremonial sword. Parmenter, born in Philadelphia, comes from a "proud family" with a "great military tradition." Among his ancestors are his first cousin Major Achilles Parmenter, second cousin Lt. Colonel Hercules Parmenter, uncle Colonel Jupiter Parmenter (Rod McGaughy), his father General Thor Parmenter and his great-grandfather Major Hannibal Parmenter—who was with Gen. George Washington at Valley Forge. By contrast, Corporal Agarn's great-grandfather was a deserter. Jeanette Nolan played Parmenter's visiting mother (no first name given) in "A Fort's Best Friend is Not a Mother". When his sister Daphne Parmenter (Patty Regan) visits the fort, her eyes are on Private Dobbs. O'Rourke frequently calls Captain Parmenter "the Old Man" (in the sense that he is their leader) though Parmenter usually is surprised at being called that because he is fairly young ("What old man?"). In one episode, he receives a medal for accidentally capturing Chief Geronimo, who falls into a bear trap while trying to kill Corporal Agarn. (True to form, Parmenter captures the bear in the trap and then gets trapped in another bear trap.) In "The Majority of Wilton" (near the end of the series), he turns down a promotion to major because it would mean being reassigned to a new command and leaving F Troop.
 Sergeant Morgan Sylvester O'Rourke (Forrest Tucker) is the Sgt. Bilko of his day (as Agarn said to O'Rourke: "When it comes to shifty, sneaky, double dealing ... you're the tops"). Originally from Steubenville, Ohio, he has been in the Army at least 25 years, and it took him either 10 years to become a sergeant or has been a sergeant for 22 years as of his 25th anniversary.  O'Rourke's business dealings involve illegally running the local town saloon and an exclusive-rights treaty with the local Indian tribe (the Hekawi) to sell their "authentic" souvenirs to tourists and for the commercial market through the shady, undercover O'Rourke Enterprises operation. He also tries to find ways to fleece the men out of their pay through different schemes such as finding the men mail-order brides. Though most of his business schemes fail, he apparently is the only competent soldier in F Troop.  O'Rourke is mentioned as a veteran of the Mexican–American War, but nothing is said about the Civil War. In "The Sergeant and the Kid", the tall and rugged O'Rourke shows his romantic side by taking an interest in the widow Molly Walker (Pippa Scott) and her son Joey (Peter Robbins). In "Don't Look Now, But One of Our Cannons is Missing," O'Rourke claims he saved Agarn's life twice—once from drowning and once when a rattlesnake bit him. (Coincidentally, Forrest Tucker actually served in the U.S. Cavalry prior to World War II and played a similar "O'Rourke" cavalry sergeant on Gunsmoke.) Tucker's wife at the time, Mary Fisk, appeared in the series twice. She played Squirrel Girl in "Lieutenant O'Rourke, Front and Center" and Kissing Squaw in "What Are You Doing After the Massacre?". In one St Patricks day episode Forest Tucker played Sgt O'Rourke's father - a stage irishman who is just as much as conman as his son is.
 Corporal Randolph Agarn (Larry Storch) is O'Rourke's somewhat dimwitted sidekick and business partner in the shady O'Rourke Enterprises (his name is a play on both Randolph Scott and John Agar, who were cowboy stars). The character Agarn, originally from Passaic, New Jersey, took six years after enlistment to become a lowly corporal.  At the time of the series, Agarn has been in the cavalry for 10 years, and has been posted to Fort Courage for the last four, apparently spending the Civil War years at Fort Courage. He has impersonated Generals George Washington and Ulysses Grant. However, in dual roles, Storch played numerous lookalike relatives of Agarn, including his French-Canadian cousin Lucky Pierre, his Russian cousin Dmitri Agarnoff and his Mexican bandito cousin Pancho Agarnado, known as "El Diablo." (In the same episode he also played Granny Agarn, Uncle Gaylord Agarn of Tallahassee and Pancho's sister Carmen Agarnado). Confrontational and often overly-emotional in every respect, Agarn frequently collapses in tears with the phrases "Oh, Cap'n!" or "Oh, Sarge!" (depending on whose chest he buries his head in). To get the men to attention, he barks out his trademark loud and exaggerated (but unintelligible) "Aaaaa-aaahh" command.  Whenever he becomes frustrated by something one of the troopers does wrong (which is often), short-tempered Agarn hits him with his hat which, unlike everyone else's, is grey Confederate army issue. A hypochondriac, Agarn thinks he has contracted the illnesses he reads or hears about or others around him have (including a horse). Agarn was briefly promoted to sergeant in the episode "Lieutenant O'Rourke, Front and Center".  Larry Storch was nominated for an Emmy Award for  outstanding performance by an actor in a leading role in a comedy series in 1967.
 Bugler Private Hannibal Shirley Dobbs (James Hampton) is F Troop's inept bugler, originally from New Orleans, who can only play "Yankee Doodle" and "Dixie" with regularity. Standard U.S. Army tunes such as "Reveille", "Assembly", and "Retreat" are only occasionally played competently. One episode had him playing a song, which Wrangler Jane says is a lovely rendition of "Old Kentucky Home", only for him to say he'd been trying to play "Reveille". A southern "mama's boy", he is also Captain Parmenter's orderly, as well as serving in the fort's cannon crew—usually with disastrous results. Private Dobbs is a personal thorn in Agarn's side, with his regular taunts resulting in Agarn's frequent retort, "I'm warning you, Dobbs!", even threatening him with a court-martial. Dobbs learned how to use a lasso on his mama's alligator farm. Dobbs was briefly promoted to Corporal in the episode "Lieutenant O'Rourke, Front and Center". In one episode O'Rourke saved Dobbs from being married by explaining to a gold-digging mail-order bride that Dobbs was not a rich man!
 Trooper Vanderbilt (Joe Brooks) is the fort's lookout, who seems all but blind even with glasses (20/900 in each eye, according to Agarn) and answers questions from the lookout tower about what he sees with incongruous responses, such as "No, thank you Agarn. I just had my coffee." He once allowed two Indians wearing feather head-dresses to enter the fort unchallenged. Asked why, he replied, "I thought they were turkeys." In another episode he mistakes a flock of turkeys for attacking Indians. In one episode, he shoots his pistol in a crowded barracks—and manages to miss everyone.  Vanderbilt was a bustle inspector in a dress factory before joining the Army. In the running gag that brings the lookout tower crashing to the ground,  the heavyset Vanderbilt is the soldier who comes down with it.
 Trooper Duffy (Bob Steele) is an aged old-time cavalryman with a limp, the result of his "old Alamo injury" acting up again. Duffy claims to be the lone survivor of the siege of the Alamo in 1836, and loves to recount his exploits alongside Davy Crockett and Jim Bowie, "shoulder to shoulder and backs to the wall" roughly 30 years before being in F Troop. (Steele was in fact a Western movie and serial star years earlier, even appearing in With Davy Crockett at the Fall of the Alamo in 1926, some four decades before F Troop). However, no one ever seems to take his claim seriously, and he may be engaged in telling tall tales. Parmenter discovered that Duffy is listed as dead in his service record (as Sergeant O'Rourke noted to Captain Parmenter, Duffy's service record might need some updating).

Townspeople
 "Wrangler" Jane Angelica Thrift (Melody Patterson) is Captain Wilton Parmenter's beautiful but tomboyish, feisty, romantically aggressive Annie Oakley-like girlfriend, dressed in buckskins and a cowgirl hat. She owns Wrangler Jane's Trading Post and runs the U.S. post office in town. She is a telegrapher and the best sharpshooter in the territory. Whenever the fort is attacked she fights alongside everyone else, usually shooting more Indians than everyone else. She is determined to marry the ever-romantically elusive and naïve Parmenter, and is often obliged to rescue him from his various predicaments. When she kisses the very bashful Parmenter, he usually says, "Please, Jane, not in front of the men." In "The Sergeant and the Kid", she replied back, "But there're no men here," to which he replied "Well then, not in front of me." As part of this running gag, in the same episode after Jane mistakenly kisses Agarn, he says, "Please Jane, not in front of the Captain." While Parmenter is reticent about showing any overt interest in Jane, he does become quite jealous if another man shows any interest in her. However, in "Marriage, Fort Courage Style" (one of the last episodes in the series), Parmenter finally shows a direct interest in Jane. He sets a date three months hence as the beginning of their engagement to be married (Parmenter explains the reason he has hesitated to marry Jane is that the Parmenters as military men are rather hard on their wives). The character had her own theme music; a banjo piece usually played on the soundtrack to cue her entrances, or initial appearance in each episode. For more on Melody Patterson see Development and Production section.

The Hekawi tribe
The Hekawi appear to be a very small tribe consisting of only one small village. They live an indeterminate distance from Fort Courage, though the directions to their camp are described as: "Make right turn at big rock that look like bear, then make left turn at big bear that look like rock." In "Reunion for O'Rourke", Chief Wild Eagle explains how the tribe got its name: "Many moons ago, tribe leave Massachusetts because Pilgrims ruin neighborhood! Tribe travel west, over stream, over river, over mountain, over mountain, over river, over stream! Then come big day... tribe fall over cliff. That when Hekawi get name. Medicine man say to my ancestor, "I think we lost. Where the heck are we?". "Where the heck are we?" became "We're the Hekawi" (the original name for the tribe in the series, 'Fugawi', was changed after the censors discovered the sentence "Where the Fugawi?").

The Hekawis are often 50/50 partners with O'Rourke Enterprises. They make most of the company's products, usually in the form of Indian souvenirs (on a commercial scale) and whiskey for the town saloon. They are a peace-loving tribe (mainly due to cowardice), and are self described as "the tribe that invented the peace pipe," "lovers, not fighters," and "proud descendants of cowards." Profit minded, the Hekawis look to be paid when O'Rourke needs them to do something like orchestrate a fake attack on the fort, and haggle over the price and how many braves would be in the attack (when O'Rourke balks at the price, the Chief reminds him that the Apache will gladly make a real attack on the fort for free). Because it had been such a long time, though, since they had been on the "warpath," when the series started, Agarn has to teach the Hekawis how to do a war dance, a clip of which was shown in the first-season opening credits. Anytime the tribe wants to contact the fort, they use smoke signals, which only O'Rourke can read. In one episode (and referred to in another), the Hekawis have a "Playbrave Club" (a parody of the Playboy Club) complete with go-go dancing and 1960s-style music.

As a sly jest based on the myth that Native Americans are the 13th tribe of Israel, many of the Hekawi Indians were played by veteran Yiddish comedians using classic Yiddish shtick. The regular Indian characters (none of whom were played by Native American actors) include:

 Chief Wild Eagle (Frank de Kova) is the shrewd, cranky, but essentially good-natured leader of the Hekawi tribe, and business partner in the shady O'Rourke Enterprises schemes (in "Reunion for O'Rourke" Wild Eagle says he has been chief for 17 years). In spite of his gruff appearance, Wild Eagle said: "Don't let name Wild Eagle fool you. I had changed it from Yellow Chicken". Like all the Indian characters portrayed in F Troop,  he speaks with a mock American Indian accent in a semibroken English dialect stereotypical of American Westerns. Often, O'Rourke, Agarn, Parmenter, and Jane come to him for advice when they have a problem, and Wild Eagle has a wise old Indian saying for every occasion (such as "Wise old Indian say you cannot make a fur coat out of a goose feather"), which he often admits even he does not know the meaning of which or how it applies to the situation at hand. On differing occasions, he says he is the son of Crazy Horse, the brother-in-law of Sitting Bull, and the cousin of Geronimo.  De Kova and the character of Chief Wild Eagle became important enough by the beginning of the second season as to merit listing in the show's opening credits sequence.
 Crazy Cat (Don Diamond) is Chief Wild Eagle's goofy assistant and heir apparent. He often speculates on when he will become chief, but is subsequently rebuked by Chief Wild Eagle. Appearing sporadically in the early first-season episodes, he became a regularly featured character later in the first season, as Roaring Chicken and Medicine Man were phased out of the series.  "Craze" (as O'Rourke and Agarn sometimes call him) does become "acting chief" in the episode titled, "Our Brave in F Troop" (when O'Rourke and Agarn have to somehow sneak Wild Eagle into Fort Courage to see the Army dentist so he can get his tooth pulled).  Crazy Cat humorously comments on the situation, "When Wild Eagle away, Crazy Cat play."

Recurring
 Happy Bear/Smokey Bear (Ben Frommer) is an overweight, usually silent Hekawi brave in black braids and a fire ranger's hat (a parody of Smokey Bear). In the first season, Frommer appears (usually uncredited) as Happy Bear, sometimes as Smokey Bear, once as Papa Bear, as Red Arrow, and a few times without a name. In the second season, he appears solely as Smokey Bear. Overall, Frommer appeared in 52 episodes.
 Trooper Duddleson (Ivan Bell) is a sleepy, slovenly, obese soldier, who is hit on the head repeatedly by Agarn for having his body in line, but not his belly, or sleeping when he is supposed to be at attention.  He is sometimes upbraided by Agarn for having gravy stains on his shirt. Duddleson typically wears a printed piece of cloth instead of the standard yellow neckerchief.  According to his service record, Duddleson was a female impersonator with a carnival in civilian life. He appears in 45 episodes.
 Trooper Hoffenmueller (John Mitchum) is a trooper who can either only speak in his native German or  speaks English with a German accent, depending upon the episode. According to his service record, Hoffenmueller can speak Cherokee, Sioux, Apache, and Hekawi. "We can use you as an interpreter ... just as soon as you learn to speak English" —Capt. Parmenter. He appears in 11 episodes. Mitchum did make an uncredited cameo in the second-season episode "The Day They Shot Agarn" as the man singing the ballad (for which singing he was credited) of the same name. John Mitchum's much more famous brother is tough-guy actor Robert Mitchum.
 Stagecoach Driver (Rudy Doucette) briefly appears in seven episodes, including one as Slim.
 Roaring Chicken (Edward Everett Horton) is an ancient Hekawi medicine man and son of Sitting Duck. He appears in only six episodes in the first season, and he "invented" the RoarChick test (a parody of the Rorschach test). Longtime veteran actor Horton parodied the role on the 1960s Batman TV series as "Chief Screaming Chicken". Horton was also the narrator of Fractured Fairy Tales, a popular segment of the Rocky and Bullwinkle cartoon series.
 Pete (Benny Baker), the bartender at the saloon, appears in five episodes.
 Charlie is the town drunk (veteran stuntman Harvey Parry and Frank McHugh). Fort Courage got Charlie from Dodge City. As Capt. Parmenter says: "We were lucky to get him – Dodge had a spare", and "We're all proud of you Charlie; you're the fastest drunk in the West". The role was created especially for Parry to show off his skills (he was in his 60s by then, but appears in only three episodes). In "Will the Real Captain Try to Stand Up", Charlie (McHugh) temporarily pretends to be the captain of F Troop, while Charlie's daughter, Cindy Charles (Linda Foster), is visiting because she thinks he actually is the captain of F Troop rather than the town drunk.
 Major Duncan (James Gregory) is Captain Parmenter's superior from the territory headquarters, who usually "brings a saddlebag full of trouble," according to O'Rourke. According to the episode "Too Many Cooks Soil the Troop", Major Duncan had taken F Troop's quartermaster, clerk, blacksmith, and cook as transfers to his own fort. Gregory appeared twice as Major Duncan and once as the land baron Big Jim Parker who bought the town and the land the fort sits on.
 Secretary of War (William Woodson) appears in three episodes.
 Trooper Leonard "Wrongo" Starr (Henry Gibson) is a jinxed soldier (the name is a play on Beatles drummer Ringo Starr). He appears in "Wrongo Starr and the Lady in Black" and in "The Return of Wrongo Starr." Alternative explanations are given for the origin of the jinx.
 Medicine Man (J. Pat O'Malley) is an unnamed Hekawi "doctor", who prescribes various tribal dances to treat diverse ailments. He appears in two episodes.

Development and production
Although the show's opening credits claim F Troop was created by Richard Bluel, a final arbitration by the Writers Guild of America eventually gave Seaman Jacobs, Ed James, and Jim Barnett credit.

Episode writers included Arthur Julian (who, alone, wrote 29 of the 65 episodes; he also appeared as an undertaker in his "Survival of the Fittest" script), Stan Dreben (Green Acres), Seaman Jacobs, Howard Merrill (The Dick Van Dyke Show), Ed James, Austin and Irma Kalish, and the highly successful comedy writing duo of Tom Adair and James B. Allardice, who collaborated on some of the most successful American TV sitcoms of the 1960s, including The Munsters; My Three Sons; Gomer Pyle, USMC, and Hogan's Heroes.

The series was directed by Charles Rondeau and Leslie Goodwins, among many others, and produced by William T. Orr and Hy Averback. I. Stanford Jolley, Forrest Tucker's former father-in-law, appeared as Colonel Ferguson in the 1966 episode "Survival of the Fittest". The entire series was shot on the Warner Bros. backlot in Burbank, California.

The plot engine of O'Rourke and Agarn's moneymaking schemes echoed that of an American television series of the late 1950s, The Phil Silvers Show, which had featured swindling by the wily Sergeant Bilko, also based at a "peacetime" Army base — albeit in the mid-20th century, although with the twist of involving local preindustrial aboriginals with US military men in money-making schemes. It also echoes some of the money-making schemes found in the American television series McHale's Navy, which was written by some of the same writers from the Bilko show.

The concept of misfit troops sent out West bears some resemblance to the 1964 Western comedy Advance to the Rear.

Melody Patterson lied about her age to get the part of Wrangler Jane. She was 15 at the time of her audition, but turned 16 by the time filming started. As a result, the romance between Jane and Parmenter was kept very low key during the first season. By the time production of the second season started, Patterson had turned 17 and Parmenter's affections were made stronger and Jane was made more sexually aggressive (Patterson was 10 days short of turning 18 when the last episode was aired).

The show's ratings were still healthy after the second year (ranked number 40 out of 113 shows for the 1966–67 season, with a 31.3 share), but according to Tucker, Warner Bros.' new owners, Seven Arts, discontinued production because they thought it was wasteful for so much of the Warner Ranch to be taken up by a single half-hour TV show. Producer William Orr says the studio was also unhappy with the added costs of producing the show in color during its second season.

Release

Broadcast and syndication

Although only two seasons were produced, F Troop enjoyed a healthy second life in syndication. The show was a particular favorite on Nick at Nite in the 1990s, running from 1991 to 1995 despite an archive of only 65 episodes.  Reruns began airing on TV Land from 1997 to 2000, GoodLife TV Network in 2004, and on Me-TV on September 2, 2013. Circle has carried the show since 2020. In the United Kingdom, reruns commenced in October 2017 on Sky TV channel Forces TV.

Reruns premiered on the ITV network in the United Kingdom on October 29, 1968, and were screened repeatedly until July 16, 1974. The series was also broadcast nationally in Australia on ABC-TV, in Ireland on Telefís Éireann, and in Italy during the '80s as a "filler" show during summers (when ratings usually dropped due to large numbers of people going on holidays).

Home media
In 1998, 30 of the series' 65 episodes were digitally remastered and released on 10 VHS tapes by Columbia House.

On September 27, 2005, Warner Home Video released the first F Troop DVD compilation as part of its "Television Favorites" series. The six-episode DVD included three black-and-white episodes and three color episodes. Following the successful sales from the "Television Favorites" sampler release, Warner Home Video released F Troop: The Complete First Season, with all 34 black-and-white episodes included. The Complete Second Season of F Troop was released on DVD on May 29, 2007. Both seasons of this show have been released on DVD by Warner Home Video.  The DVD features interviews with original F Troop members, writers, and other production personnel, as well as behind-the-scenes information. However, only one major actor from the series, Ken Berry, was interviewed for the half-hour special. Also, audio segments were included of an interview with actor Joe Brooks (Private Vanderbilt).

The complete series has been released on iTunes in both standard-definition and remastered high-definition television. For the high-definition remaster, the original film elements were rescanned into high-resolution video.

References

External links

1965 American television series debuts
1967 American television series endings
1960s American sitcoms
Television series set in the 1860s
American Broadcasting Company original programming
Black-and-white American television shows
English-language television shows
Military comedy television series
Television series by Warner Bros. Television Studios
1960s Western (genre) television series

F Troop


The Women's Football League was a small women's American football league that began playing in 2002. Its last season was in 2007. It was composed of four teams, one in Grand Rapids, Michigan, one in Tennessee, one in North Carolina, and one in Jacksonville, Florida (Jacksonville Dixie Blues), who now play in the Women's Football Alliance.

Teams included the Jacksonville Blues, Kentucky Force, Mississippi Rapids and Tennessee Heat
Former teams included the Alabama Racers, Atlanta Xtreme, DC Slammers, Fayetteville Thunder, Florida Typhoons, Louisiana Gators, Memphis Maulers, South Carolina Raptors, Virginia Spears, Fayetteville Warriors and North Carolina Cougars

League Champions
2006 - Jacksonville Dixie Blues
2007 - Jacksonville Dixie Blues

See also
List of leagues of American football

References

External links
Women's Football League

Women's American football leagues
Sports leagues established in 2002
Sports leagues disestablished in 2007
2002 establishments in the United States
2007 disestablishments in the United States

Women's Football League


Power ring or ring(s) of power may refer to:

Fictional entities
 Power ring (DC Comics), an object featured in comic books
 Power Ring (character), several comic book characters
 Rings of Power, fictional artefacts in J. R. R. Tolkien's legendarium
 Rings (Sonic the Hedgehog), an element in the video game series Sonic the Hedgehog

Media
 Rings of Power (video game), for the Sega Genesis/Mega Drive, 1992
 Rock & Rule (known as Ring of Power outside North America), a 1983 film
 The Lord of the Rings: The Rings of Power, an Amazon Prime Video television series set in Tolkien's Middle-earth
 "The Ring of Powers", an episode of Ugly Americans

See also

 Great Ring (disambiguation)
 Magic ring, a mythical, folkloric or fictional piece of jewellery
 Ring (disambiguation)
 Ring circuit, an electrical wiring technique

Power ring


දිලාන් ජයවර්ධන (ඉංග්‍රීසි: Dilan Jayawardane) යනු  නිර්මාතෟ (ඉංග්‍රීසි භාෂාව:ස්කූප්ලර් ටෙක්නොලොජි), පරිගණක ඉංජිනේරු ගූගල් ආයතනය ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදය.

ජීවන සටහන්

දිලාන් ජයවර්ධන වරලත් පරිගණක ඉංජිනේරු වරයෙකි.

මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලය හා මැසචූසෙට්ස් විශ්වවිද්‍යාලය ඇමරිකාව ඉංජිනේරු උපාධි දරයෙකි.

දිලාන් ජයවර්ධන  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
  දිලාන් ජයවර්ධනයන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ

දිලාන් ජයවර්ධන


Condofuri (im graecokalabrischen Dialekt: Kontofyria) ist eine süditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Metropolitanstadt Reggio Calabria in Kalabrien. Die Gemeinde liegt etwa 22 Kilometer südöstlich von Reggio Calabria am Parco nazionale dell'Aspromonte. Die Gemeinde liegt direkt an der Mittelmeerküste.

Verkehr
An der Mittelmeerküste entlang verläuft die Strada Statale 106 Jonica (zugleich Europastraße 90) von Reggio di Calabria nach Tarent.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in Kalabrien

Condofuri


Pîrî Reis Haritası günümüze kalan, Amerika kıtasını gösteren en eski haritalardan birisidir. Osmanlı Kaptan-ı Derya'sı (Amiral) Pîrî Reis tarafından 1513'te çizilmiştir. Avrupa ve Afrika'nın batı kıyıları ile Güney Amerika'nın doğu kıyılarını göstermektedir. Aralarında Kristof Kolomb'a ait bir haritanın da bulunduğu yirmi kaynağın bütünleştirilmesiyle hazırlanmış, 16. yüzyıl Avrupa ve Müslüman denizcilerinin coğrafya bilgilerini içeren değerli bir tarihi belgedir.

Pîrî Reis 1528'de Amerika'yı gösteren ikinci bir harita yapmıştır.

Tarihçe
Pîrî Reis, kendisini yetiştirmiş olan amcası Kemal Reis'in 1511'deki ölümünün ardından Gelibolu'ya çekilip orada bir dünya haritası, bir de Kitab-ı Bahriyesini hazırlamıştır. Dünya haritasını 1513'de tamamlayıp 1517 yılında, Mısır'ın fethinin hemen sonrasındaki günlerde Yavuz Sultan Selim'e takdim etmiştir. Pîrî Reis; bunun ardından Kaptan-ı Derya (Deniz Kuvvetleri Komutanı) rütbesine getirilir. Harita, 1929'da Topkapı Sarayı'nın müzeye dönüştürülme çalışmaları sırasında keşfedilir ve hâlâ oradadır. Afet İnan; 1954 yılında yayımlanan En Eski Amerika Haritası adlı kitabında, haritanın kenar notlarının, Osmanlı Türkçesinden yeni harflere çevirilerini yayımlamıştır.

Amerika'yı gösteren, günümüze kalmış antik haritalar arasında Pîrî Reis'inkinden daha eski birkaç başka harita vardır. Bunlardan Cantino'nun 1502'de, Nicolo Caveri (Nicolo de Canerio)'nun 1504-1505'te basılmış, Amerika'yı Asya'nın bir uzantısı olarak gösteren haritaları sayılabilir. Öbürü, 1507'de basılmış Martin Waldseemüller'in haritasıdır. Bu harita; Cannerio'nun haritasından kaynaklanmıştır ama Amerika'yı Asya'dan ayrı bir kıta olarak gösterir ve onu ilk defa "Amerika" olarak adlandırır. Pîrî Reis, kendi haritası için kullandığı kaynaklar arasında Kristof Kolomb'un haritasının da olduğunu belirtir ki bu -muhtemelen- Kolomb'un 1498'de çizdiği haritadır. Ancak Kolomb'un 1498 tarihli haritasının ne aslı ne de kopyaları bulunabilmiştir.

Haritanın Bulunuşu
Harita, 9 Kasım 1929'da Topkapı Sarayı'nda sarayı müzeye dönüştürme sırasındaki envanter tespit çalışmaları sürerken tesadüfen bulundu. Alman bilim insanı Adolf Deismann (1866-1937); dönemin Millî Müzeler Müdürü Halil Ethem Eldem'in kendisine verdiği parçaları inceleyip düzenlerken eline geçen harita takımının içindeki folyoyu o sırada İstanbul'da bulunan ve Türk denizciliği hakkında uzman olan Alman bilim insanı Paul Kahle'ye göstermişti. Eserin Pîrî Reis'in ilk dünya haritası olduğunu teşhis eden; Paul Kahle oldu.

Prof. Kahle; harita ile ilgili inceleme sonuçlarını 1931 yılında 18. Doğubilimleri Kongresi'nde sundu. Haritanın üzerindeki notları, Hasan Fehmi Bey; latin harflerine aktardı. Türk Tarih Kurumu başkanı Yusuf Akçura; 1937 tarihli 'Pîrî Reis Haritası' adlı kitabında haritayı yayımladı. Cumhurbaşkanı Atatürk; haritayı Ankara'ya getirtip bizzat inceledi ve devlet matbaasında çoğaltılmasını sağladı.

Haritanın kayıp parçalarını arama çabaları sırasında, Topkapı Sarayı Müdürü Tahsin Öz tarafından, dünya haritası olduğu sanılan bir başka Pîrî Reis haritası bulunmuştur.

İçerik

Genel Görünümü ve Dünya Haritasına Olan Benzerliği

Harita; ceylan derisi üzerine çizilmiş olup 900x600 mm boyutlarındadır. Orta Çağ haritalarından -sıkça rastlanan- portolan tarzında yapılmıştır; yani enlem ve boylam çizgileri yerine anahtar noktalarda yönleri gösteren pusula gülleri ve bunlardan ışınsal olarak yayılan yön çizgileri vardır.

Kenarlarında, açıklayıcı nitelikte çeşitli notlar vardır. Notların bir kısmı; tutsak edilmiş Portekiz ve İspanyol denizcilerin ifadelerine dayalıdır. Notlarda Yeni Dünya'nın yerlileri, hayvanları, bitkileri, mâdenî zenginlikleri ve diğer ilginç özelliklerine değinilir. Ayrıca, gösterilen yerlerde bulunduğu rivayet edilmiş hayvan veya hayâlî yaratıkların resimlerini de gösteren harita; toplam dokuz renkle çizilmiştir.

Kenar notlarından birinde; bu haritanın batıda Kristof Kolomb'un keşfettiği yöreleri, doğuda da "Çin, Hint ve Sint" bölgelerini gösterdiğini yazar. Sağ kenardaki notlarının bazıların yarım cümlelerden oluşması, bu haritanın daha büyük bir dünya haritasının sol yarısı olduğunu gösterir; öbür yarısı kayıptır.

Notlardan bir diğerinde, "İşbu haritayı Kemal Reis'in birâderzâdesi unvânile müştehir Pîrî ibni Hacı Mehmet; 919 senesi Muharreminde Gelibolu'da tahrir eylemiştir" yazar. (Yani 9 Mart-7 Nisan 1513 arasında). Kenar notlardaki bilgilerin bir kısmı; Pîrî Reis'in daha sonra yazdığı Kitab-ı Bahriyesinde de aynen yer alır.

Coğrafi Ayrıntılar
Çizimde Batı Avrupa, Batı Afrika ve Güney Amerika'nın doğusu kolayca tanınabilir.

Atlas Okyanusu'nda Kanarya Adaları, Yeşil Burun Adaları ve Azor Adaları'nın konumları doğrudur ama biraz orantısızdırlar.

Avrupa'da Fransa ve İber Yarımadası iyi çizilmiştir. İber Yarımadası'nda gösterilen dört nehirden üçü Tagus, Guadalkivir ve Ebro olarak tanınabilir, ancak bu nehirlerin yukarı kısımlarında hatalar vardır.

Afrika Kıtası'nda Senegal, Gambiya ve Gine ve Fildişi Sahili'ndeki Sassandra nehirlerini tanımak mümkündür.  Nijer Nehri'nin kaynağı olarak, Sahra Çölü'nde görünen göller vardır.

Kuzey Amerika'nın ayrıntıları, gerçek ayrıntılarına hiç uymamaktadır. Hispanyola olarak adlandırılan ada, kuzey-güney dogrultusunda çizilip, görünüm olarak Japonya'nın 15. yüzyılda bilinen şekline benzer.

Güney Amerika'da Brezilya'nın kuzey kıyıları gerçekle oldukça uyumludurlar. Orinoko ve Amazon nehirleri, Trinidad adası kolaylıkla tanınabilir. Amazon'un denize döküldüğü noktanın açıklarında çizilmiş olan büyük ada ise gerçekte yoktur. Güney Amerika'nın iç bölgelerinde dağlar görünür. Rio de la Plata nehri olması muhtemel bir nehrin güneyindeki kıyı ayrıntıları Brezilya kıyılarıyla çeşitli noktalarda uymaktadır ama kıyı çizgisinin doğrultusu güney yerine doğuya doğru uzanır.

Haritanın Kaynakları
Varsayımlara göre bu haritanın, bir kısmı Akdeniz'de ele geçirilmiş İspanyol ve Portekiz gemilerinde bulunmuş olan, yaklaşık 20 haritanın bir birleşimi olduğu yönündedir. Bunların arasında sekiz 'Caferiye' haritası, dört Portekiz haritası, güney Asya'ya ait bir Arap haritası ve Kristof Kolomb'a ait bir Amerika haritası vardır. Caferiye haritaları, çok eskiye dayanan, Abbasî halifelerinden Me'mun zamanında kopyalanmış olan, Büyük İskender zamanına ait haritalardır[kaynak belirtilmeli].

Pîrî Reis, haritasının Orta Amerika kısmının kaynağının Kristof Kolomb olduguna bu satırlarda kendi yazısı olmayan bir yazıyla: "Bu isimler ki mezbur cezairde ve kenarlarda kim vardır, Kolonbo koğuştur ki anınla malûm oluna. Ve hem Kolonbo ulu müneccim imiş. Mezbur hartide olan bu kenarlar ve cezireler kim vardır, Kolonbonun hartisinden yazılmıştır."

Pîrî Reis haritasının Kristof Kolomb haritasından kaynaklandığının önemli bir delili, Küba'nın yokluğudur. Kristof Kolomb seyahatnamelerinde Küba'nın bir ada değil, kıtanın uzantısı oldugunu yazmıştır ve Pîrî Reis haritasında da Küba bu şekilde gösterilmiştir.

Notlarda "Antilya" olarak değinilen Karayipler hakkında çeşitli bilgiler verilir. Bir kenar notunda adı geçen "İzle de Spanya", (günümüzde Dominik Cumhuriyeti ve Haiti'nin bulunduğu) Hispanyola adasına karşılık geldiği anlaşılabilse de, bu kenar notunun yanındaki adanın şekli Japonya'ya benzemektedir. Macellan'ın seyahatlerinden önceki dönemde Atlas Okyanusu'nun batı kıyısında Asya olduğu kanısı yaygındı. Çin'e varmak amacıyla yola çıkan Kristof Kolomb'un yanına Uzak Doğu Asya haritaları almış oldugu rivayeti Türkiye'de çok meşhurdur, bu Kolomb'un Doğu Asya kıyılarını gösteren haritalara kendi keşfettiği yerleri eklemiş olması muhtemeldir. Haritanın bu bölgesindeki pek çok kıyı şekli Asya'nın doğu kıyılarına karşılık gelmektedir.

Karayipler'in çiziminde Pîrî Reisin iki haritadan yararlandığı anlaşılabilir. Sancuvano Batisdo adı iki farklı ada için (biri günümüz Porto Riko'sunda bulunan San Juan Bautista, öbürü Küçük Antiller'de yer alan Santa Maria de Guadalupe) kullanılmıştır, ayrıca Virgin Adaları iki kere çizilmiştir[kaynak belirtilmeli].

Güney Amerika'nın içerlerinde görülen dağlar Caneiro haritasında da görüldüğünden dolayı, Pîrî Reis'in kaynaklarından biri muhtemelen onun türevlerindendir.

Brezilya kıyıları konusundaki kenar notunda bu kıyıları kazara keşfetmiş Portekiz kaşiflerin ayrıntılı anlatılarından yararlandığını belirtir. Söz konusu kâşif şüphesiz 1500'de Hindistan'a giderken Brezilya'yı keşfeden Pedro Alvares Cabral'dir.

Haritada, bazı yörelerin kaşiflerinin Ceneviz Cumhuriyeti vatandaşı olduğuna dair övücü ifadeler bulunması ve ayrıca Kristof Kolomb'dan, onun İtalyanca'da kullanılan adı olan "Kolombo" olarak bahsetmesi; Pîrî Reis'in Cenevizli kaynaklardan da yararlandığına işaret eder.

Fakat unutulmaması gereken haritanın alt kısım laında yer alan kafasız insan figürleri bu çoğu insan için {deccal} ve {cin} olarak adlandırılsada hayla sırrı çözülemeyen bir gizemdir.

Harita Kaynakları Hakkında Diğer Teoriler

Pîrî Reis haritası 1960'lı yıllarda bazı bilim ötesi teorilere ilham kaynağı olmuştur. Charles Hapgood, Pîrî Reis'in haritasındaki Güney Amerika'nın güney ucundan doğuya doğru olan uzantıyı, 16. yüzyılda henüz varlığı bilinmeyen Antarktika kıtası olarak Avrupa'ya tanıtmıştır. Bu kara parçasının haritada buzlu görünmemesi, Sahra çölünde ise göllerin görünmesi yüzünden Hapgood; Pîrî Reis'in kullandığı kaynaklar arasındaki bir haritanın, dünyanın on bin yıl önceki, ikliminin günümüzden çok farklı olduğu bir dönemine ait olduğunu öne sürmüştür. İddiaya göre Pîrî Reis; tarih öncesi çağlarda yaşamış bir medeniyetten kalma bir haritadan ya da uzaylılardan yararlanmıştır. Erich von Daniken ise Tanrıların Arabaları adlı kitabında, Piri Reis haritasındaki bazı şekil bozukluklarını açıklamak için, uzaylı bir medeniyetin uzaydan çektiği dünya fotoğraflarından yararlanılmış olduğunu iddia etmiştir.

Haritada Güney Amerika kıyılarının doğuya doğru dönmesinin bir açıklaması, Güney Amerika'nın doğru çizilmesi halinde haritanın üzerine çizildiği kıymetli ceylan derisinde ona yer kalmayacağıdır. Bu görüşe göre Pîrî Reis, haritaya bir ekleme yapıp onun güzelliğini bozmaktansa Güney Amerika kıyılarını haritasının alt kısmına kaydırmıştır. Böyle bir görüşteki anlamsızlık; sınırlı bir deriye çizilen haritanın, istenilse daha küçük yapılabileceği ve de Güney Amerika'nın da haritada gerçek görüntüsüne kavuşabilmesi gerçeğidir. Hâlbuki dünyayı gerçek halinde düşünecek olursak (küre) ve de resmini çekecek olursak Güney Amerika'nın kürenin kenarına gelmesi hâlinde, Pîrî Reis'in haritasındaki gibi bir görsellik kazandığını görürüz.

Ayrıca haritanın orijinal nüshalarının kenarlarında, Pîrî Reis'in yazı biçimi olmadığı belli olan ve yeni yazılmış olduğu anlaşılan, "Kristof Kolomb'dan yararlandığını belirtir" yazıların yanı sıra harita üzerinde yemek lekelerinin dahi bulunması; Adile Ayda'nın dikkatini çekmiş ve bu konuda tereddütler ortaya konulmuştur.

Kesin olarak bilinmektedir ki Kristof Kolomb; Amerika'yı keşfetmemiş, varmış olduğu Bahama Adaları'nı Asya Kıtası'nın bir parçası zannetmiştir. Ayrıca unutulmaması gereken en önemli husus; Kristof Kolomb'un haritabilimci değil, tüccar olduğu gerçeğidir. Bunun yanı sıra Amerika Kıtası'nın haritalarını çizmediği bir tarafa, elindeki -kendi ülkesine ait- haritaların dahi yaşadığı zamana göre büyük hatalarla dolu olması ve Pîrî Reis'in haritalarındaki Antarktika Kıtası hakkında hiçbir bilgisinin bulunmaması; Pîrî Reis'in, Kristof Kolomb'un haritalarını eline geçirdiği yönündeki söylentilerin tutarsız olduğunu düşündürmektedir.

Ayrıca bakınız
 Pîrî Reis'in İkinci Haritası
 Pîrî Reis

Kaynakça

 Piri Reis Haritası Hakkında İzahname Piri Reis Haritasının keşfedildiği yılların hikâyesi ve kenar notlarının çevirileri.
   Atlantik Haritasında Farkedilmemiş Gerçekler    Caferiye deyimi ve haritayla ilgili diğer konularda ayrıntılı açıklamalar.
 Piri Reis Map, in Index of Renaissance Maps   Haritanın ayrıntılı tasviri (İngilizce)
 The Piri Reis Map Piri Reis haritasının modern haritalarla mukayesesi, ayrıca uzaydan çekilme fotoğraf ve Antarktika iddialarına karşı savlar. (İngilizce).
 Piri Reis and the Hapgood Hypotheses  Charles Hapgood'un görüşleri hakkında. (İngilizce).
 Piri Reis öncesinden kalma Amerika haritaları  (İngilizce)
 Piri Reis'in 1513 Haritasındaki Doğu Asya Kıyıları (İngilizce)
  The Tale of Two Admirals - Columbus and the Piri Reis Map of 1513 (İngilizce)
  Piri Reis and the Columbian Theory  Kolomb keşifleriyle Piri Reis haritası arasındaki bağlantılar. (İngilizce)
 The Mysteries Of The Piri Reis Map  Haritanın altındaki kara parçasının Antarktika değil, Güney Amerika'nın devamı olduğunu gösteriyor. (İngilizce)

Dış bağlantılar
 Piri Reis Harita ve Coğrafi Bilgi Sistemleri Çalışanları ve Yardımlaşma Derneği

Dünya haritaları
Osmanlı İmparatorluğu'nda denizcilik
Pîrî Reis

Pîrî Reis Haritası


Stanford Üniversitesi, Graduate School of Business'da gerçekleştirilen altı yıllık bir araştırma projesi üzerine yazılan kitapta, vizyoner şirketler, güçlü rakiplerinden biriyle doğrudan karşılaştırılarak incelenmiştir. Kitabın yazarları Collins ve Porras, aralarında 3M, Walmart, Hewlett-Packard, Walt Disney, Sony ve Boeing'in de bulunduğu on sekiz vizyoner şirketin başarı öykülerini en başından, kuruluşlarından itibaren incelemiştir. Kitap, "sıra dışı şirketleri diğerlerinden farklı kılan özelliklerin neler olduğu" sorusunu yanıtlamaya çalışmaktadır.

İş kitapları
2001 kitapları

Kalıcı Olmak: Geleceğin Güçlü Kurumlarını Yaratmak


Gibraltar elects on the national level a legislature. The Gibraltar Parliament has 17 members, all elected for a four-year term in one constituency with each voter getting to vote for their selection of ten candidates. Gibraltar forms a single constituency but voters have only ten votes.  Hence the electoral bloc with the most votes will normally get ten seats and the runners up seven.

Eligibility to vote

People must be qualified to vote and listed on the Register of Electors in order to cast a ballot.

British nationals (this includes all forms of British nationality) who have lived in Gibraltar for a continuous period of six months and who intend to live in Gibraltar either permanently or indefinitely are entitled to register to vote in general elections to the Gibraltar Parliament if they will be aged 18 or over on polling day.

British, European Union and qualifying Commonwealth citizens (those who have a permit or certificate to enter/remain in Gibraltar, or not require such a permit/certificate on the date of their electoral registration application) living in Gibraltar were entitled to register to vote in elections to the European Parliament if they will be aged 18 or over on polling day.

British nationals and Commonwealth citizens living outside Gibraltar can register as an 'overseas voter' and vote in elections to the European Parliament provided that they were on the Register of Electors in Gibraltar within the past 15 years (the 15 years period begins when they no longer appeared in the Register of Electors, not the date they moved abroad). For British nationals and Commonwealth citizens who moved abroad before they were 18 years old, they can still qualify for registration as an 'overseas elector' in elections to the European Parliament, with the 15 years period calculated from the date their parent(s)/guardian ceased to appear in the Register of Electors in Gibraltar.

Latest elections

General elections to the Gibraltar Parliament (House of Assembly)
Below is a series of results from elections to the Gibraltar Parliament and its predecessor, the House of Assembly (which was created upon the publication of the Gibraltar Constitution 1969).  Elections take place roughly every four years, 17 members (15 before 2007) are elected at each election, using partial bloc voting. Each voter has ten votes (eight before 2007) meaning that parties usually stand ten candidates, and the winning party is that which manages to get all their candidates elected.

1969 election

This election took place on 30 July 1969.

AACR - 7 members
IWBP - 5 members
Independents (Isola Group) - 3 members

1972 election

AACR - 52%, 8 members
IWBP - 7 members

1976 election

AACR - 75.3%, 8 members
GDM - 4 seats
Independents - 3 members (Robert Peliza, Maurice Xiberras and Peter Isola)

1980 election

AACR - 8 members
DPBG - 6 members
GSLP - 1 members

1984 election

AACR - 44.4%, 8 members
GSLP - 34.2%, 7 members
DPBG - 18.9%, 0 members
Others - 2.5%, 0 members

1988 election

GSLP - 58.2%, 8 members
AACR - 29.4%, 7 members
Independent Democrats - 12.4%, 0 members

1992 election

GSLP - 73.1%, 8 members
GSD - 20.2%, 7 members
GNP - 4.7%, 0 members
AACR - 2.1%, 0 members

1996 election

GSD - 52.2%, 8 members
GSLP - 43.0%, 7 members
GNP - 4.7%, 0 members
Others - 0.2%

2000 election

GSD - 58.4%, 8 members
GSLP/Liberal Alliance - 40.6%, 7 members
Others - 1.0%, 0 members

2003 election

GSD - 51.5%, 8 members
GSLP/Liberal Alliance - 39.7%, 7 members
GLP - 8.3%

2007 election

GSD - 49.3%, 10 members
GSLP/Liberal Alliance - 45.5%, 7 members
PDP - 3.8%

NGD - 0.78%

2011 election

GSLP/Liberal Alliance - 48.88%, 10 members
GSD - 46.76% - 7 members
PDP - 4.36%

2015 election

GSLP/Liberal Alliance - 68.4%, 10 members
GSD - 31.6% - 7 members

Key
Note: Percentages can be misleading for parties with fewer than eight candidates
AACR = Association for the Advancement of Civil Rights (defunct)
DPBG = Democratic Party of British Gibraltar (defunct)
GLP = Gibraltar Labour Party (merged with the GSD in 2005)
 GNP = Gibraltar National Party (now termed 'Liberals' (LPG))
GDM = Gibraltar Democratic Movement (Now GSLP)
GSLP = Gibraltar Socialist Labour Party
GSD = Gibraltar Social Democrats
 PDP = Progressive Democratic Party (defunct)
 NGD = New Gibraltar Democracy (currently inactive)
IWBP = Integration with Britain Party (defunct)

UK elections
Unlike other overseas territories, Gibraltar has taken part as a UK counting area in three European elections and one UK-wide referendum as part of the South West England electoral region.
 2004 European Parliament election in Gibraltar
 2009 European Parliament election in Gibraltar
 2014 European Parliament election in Gibraltar
 European Union Referendum 2016 (Gibraltar)
 2019 European Parliament election in Gibraltar

Some people have advocated, including individual MPs, UKIP, the Liberal Democrats and the Gibraltar in Westminster Movement that Gibraltar should be extended the franchise of voting in UK general elections as a Westminster constituency.

See also
 Electoral calendar
 Electoral system

References

External links

Elections in Gibraltar


L' Hôtel de ville (ukrainien Будинок Одеської міської ради) est un bâtiment classé en Ukraine à Odessa à l'angle des rues Primorski et Pouchkine.

Histoire
Construit entre 1828 et 1934 Francesco Boffo et Gregorio Toricelli, il fut reconstruit entre 1871 et 1873 par Franz Morandi.

Notes et références

Architecture à Odessa
Patrimoine classé d'Ukraine
Odessa

Hôtel de ville d'Odessa


CAEU (İngilizce: Council for Arab Economic Unity;  Arap Ülkeleri Ekonomik Anlaşmalar Konseyi), Kahire'de 3 Haziran 1957'de imzalanan anlaşma sonrası 30 Mayıs 1964 tarihinde Mısır, Irak, Ürdün, Kuveyt, Libya, Moritanya, Filistin, Suudi Arabistan, Sudan, Tunus, Suriye, Birleşik Arap Emirlikleri, ve Yemen tarafından kurulan, amacı üye ülkeler arasında imzalanan anlaşmalar çerçevesinde ekonomik bütünleşme sağlamak olan bir birliktir. Bu konseyin 12 üyesi bulunmaktadır. Devletler bu anlaşmayla ekonomik büyüme göstermiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 CAEU resmi sitesi

Uluslararası kuruluşlar
1957'de kurulan kuruluşlar

CAEU


NGC 6976 (NGC 6975) je spiralna galaktika u zviježđu Vodenjaku. Naknadno je utvrđeno da je NGC 6975 ista galaktika.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 6976
  Auke Slotegraaf: NGC 6976 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 6976  DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 6950 - 6999

6976

NGC 6976


මුහම්මද් නබි (සල්)තුමා (ක්‍රි.ව 570-ජුලි  632) යනු අරාබි ජාතිකයෙක් වන අතර ආගමික සහ රාජ්‍ය  නායකයෙකි. ඉස්ලාම් ධර්මය ලොවට හදුන්වා දිමේ අවසාන නබිවරයා වේ. මුස්ලිම්වරුන් සලකන පරිදි මොහු ඉස්ලාම් දහමේ නිර්මාපකයා නොවන අතර මොහු එක දේව විශ්වාසය ආදයම් නබි තුමාගෙන් පැවතගෙන එන ඉස්ලාම් දහමේ  මුලිකයෙක් මෙන්ම ප්‍රතිසංස්කාරකවයක් ලෙස සලකයි.  මුහම්මද් තුමා  දෙවියන්ගේ  අවසාන ශාස්තෘවරයා ලෙස සලකනු ලැබේ. මෙතුමාගේ  වයස අවුරුදු 40  දී නබිත්වය නැමැති නුබුව්වතය ලැබිය. ඉන් පසු   වසර 23 ශුද්ධ වු කුරාණය අල්ලාහ් විසින් විවිධ අවස්ථාවන් වල කොටස් ලෙස මුහම්මද්  වෙත පහල කරන ලදී.

මෙම කාලවකවානුවේදි  මක්කා හි වෙසෙන ජනතාවට  මුහම්මද් තුමා ඒකදේවවාදය අන්තර්ගත ලෙස දේශනා කලේය. සුළුතරයක් ඉස්ලාම් දහම වැළදගත් නමුදු එවක මක්කා පාලනය කළ පාලකයාන්ගෙන් මුහම්මද් නබි තුමා හා එතුමාගේ අනුගාමිකයන් විවිධ වධ හිංසනයට  ලක් විය. ඉන් වසර 13 කට පසු මුහම්මද් නබි (සල්)තුමා   සහ මුස්ලිම්වරැ 'හිජ්රත්' හෙවත් මදිනා නගරයට  ක්‍රි.ව 622  සංක්‍රමණය විය. එහිදි එහුගේ මදිනා අනුගාමිකයන් (අන්සාර්වරැන්) සහ මක්කා නගරයේ අනුගාමිකයන් (මුහාජිරින්) සමග එක්වී දේශපාලනික සම්බන්ධයන් සහිත ආගමික අධිකාරියක් පිහිට වුයේය. වසර කිපයකට පසු මුස්ලිම්වරුන්ට  එරෙහිව යුද්ධ 3 ක් සිදුවිය.  ක්‍රි.ව 624 දී මුස්ලිම්වරුන් ජයගත් බදුර් යුද්ධය හා විසදුම් රහිත වු ක්‍රි.ව 625 දී  සිදුවු උහද් යුද්ධයයි සහ හන්දක් හෙවත් කෛබර් යුද්ධය. මදිනාහි යුදෙව්වන් සමග සිදුවු මෙම යුද්ධය නිසා යුදෙව්වන් පලායාම, වහලුන් බවට පත් විම හෝ මරණය වැනි දේ වලට මුහුණ පෑ අතර යුදෙට් ප්‍රාන්තයේ හෙවත් කසබාර් මැඩපැවැත්විනි. මෙම කාලයේදිම මුහම්මද් තුමා කාන්තාර ගෝත්‍ර තමා යටතට පත් කර ගැනීම නිසා මක්කා හි වෙළඳ මාර්ග අත්හිටවන ලදි. ක්‍රි.ව 629 දි පමණ ලේ වැගිරිමකින් තොරව මක්කාව  ජයගත් අතර මුහම්මද් නබි (සල්)තුමා ඔහුගේ ජිවිතයේ අවසන් කාලයේදි එනම් ක්‍රි.ව 632 දි මුලු අරාබිකරයම පාලනයට නතුකර ගැනීමට සමත් විය.

ඉස්ලාම් ධර්මයේදි මුහම්මද් තුමාගේ ජීවන රටාව ඔහු පැවසූ දේ ඔහු ක්‍රියාවෙන් කල දේ,ඔහු අනුමත කල දේ 'සුන්නා' ලෙස හදුන්වයි. ඔහුගේ ආදර්ශ, කියමන් හා චරිත ලක්ෂණ ඇතුලත් මෙම සුරැකි වර්තා 'හදීස්' ලෙස හදුන්වයි. සම්ප්‍රදායික මුස්ලිම් ජුරි සබිකයෝ හෝ නිතිවේදිහු (ක්‍රි.ව 820) මුස්ලිම් නිතියෙහි ඇති 'සුන්තා' හි වැදගත්කම පෙන්වා දෙන අතර මුස්ලිම්වරු මුහම්මද් තුමාගේ ජීවිතය ආදර්ශයට ගන්නා ලෙස පෙළඹවති. 'සුන්න හෙවත් හදීස්' යනු කුරාණයට නිවැරදිව අර්ථකතනයට මග පෙන්වා දෙයි.

මහම්මද්තුමා