B'Day, Amerikalı R&B şarkıcısı Beyoncé'nin ikinci stüdyo albümü. Columbia Records ile Music World Music ve Sony Urban Music iş birliğiyle, Beyoncé'nin yirmi beşinci doğum günü olan 4 Eylül 2006'da tüm dünyada yayımlandı.

Başlangıçta albümün 2004 yılında sanatçının ilk stüdyo albümü Dangerously in Love'ın ardından yayımlanması planlandı. Ancak, Destiny's Child'ın Destiny Fulfilled albümünün kayıtları ve Beyoncé'nin rol aldığı Rüya Kızlar filminin çekimleri nedeniyle ertelendi. Filmin çekimleri sonrasında yaptığı tatil sırasında Knowles, çeşitli yapımcılarla irtibata geçti. Daha hızlı iş birliği için teknik istihdam yarattı ve albümü üç haftada tamamladı. Şarkıların sözleri, Knowles'ın filmdeki rolünden esinlenerek yazıldı. Albüm müzikal anlamda, hip hop ve R&B unsurları içeren 70'li ve 80'li yılların funk ve ballad tarzlarından oluşmaktadır. Knowles'ın vizyonunun bir parçası olarak, şarkılarda canlı enstrümantasyon kullanıldı.

Albüm ticarî anlamda başarılı oldu. Bir haftada 541.000 kopya satan albüm, ABD Billboard 200 listesine zirveden giriş yaptı ve önceki albüm Dangerously in Love'ın başarısını geçti. Albümden altı tekli piyasaya sürüldü ve her biri dünya çapında çeşitli listelerde ilk ona girmeyi başardı. B'Day 3 Nisan 2007'de çift disklik özel sürüm hâlinde yeniden yayımlandı. Ayrıca, on üç adet video klip içeren bir DVD karşılığı da piyasaya sürüldü. B'Day, Amerika Birleşik Devletleri'nde RIAA tarafından üç kez platin plak ile ödüllendirildi.

Albümün yapımı ve öncesi

Genel

2002'de, Knowles ilk stüdyo albümü Dangerously in Love için kırk beş parça kaydetti. 2003 yılında Dangerously in Love albümünün yayımlanması sonrasında, Knowles önceki albümden artan parçalarla bir albüm daha yapmayı planlıyordu. Ancak 7 Ocak 2004'te, Columbia Records sözcüsü, Knowles'ın Destiny's Child'ın bir sonraki albümüne konsantre olmak ve Houston'da Super Bowl XXXVIII konserinde ABD ulusal marşını seslendirmek için bu planlarını erteleyeceğini açıkladı. 2005 yılı sonunda Knowles, Rüya Kızlar filminde rol alacağı için, ikinci albümünün kayıtlarını erteledi. Knowles, stüdyoya dönmek için filmin çekimleri sona erene kadar beklemeye kadar verdi. Knowles, Billboard dergisine şunları söyledi: "Filmin yapımını bitirene dek, albüm için şarkılar yazmayacağım."

Rüya Kızlar filminin çekimleri bittikten sonra bir aylık bir tatile çıkan Knowles, albüm üzerinde çalışmak üzere stüdyoya gitti. Knowles şunları söyledi: "Bastırılmış çok fazla şey var, çok sayıda duygular, çok sayıda fikirler." ve bunlar Knowles'ın, babası ve menajeri Mathew Knowles'a söylemeden çalışmaya başlaması yönünde onu harekete geçirdi. Knowles'ın A&R'ı Max Gousse ve bir grup yapımcı, albümde iş birliği yapmak için Knowles ile irtibata geçti. Knowles söz yazarı ve yapımcılar Rich Harrison, Rodney Jerkins ve Sean Garrett ile birlikte çalışmalara başladı. Ayrıca birkaç stüdyo kişilikleri ile de iş birliği yaptı: Cameron Wallace, The Neptunes, Norveçli yapımcılık ikilisi Stargate, Amerikalı hip hop yapımcısı ve rapçi Swizz Beatz ve Walter Millsap. İki kadın söz yazarı da albümün yapım ekibinin içinde yer aldı: Daha önce Dangerously in Love albümünde de yer alan Knowles'ın kuzeni Angela Beyincé ve albümün ilk teklisi "Déjà Vu"nun yazarlarından biri olan Makeba Riddick.

Kayıt

Jay-Z'nin birden fazla yapımcıyla çalışma yönteminden etkilenen Knowles, New York'ta Sony Music Stüdyoları'nı kiraladı ve Harrison, Jerkins ve Garrett ile çalışmalara başladı. Oturumlar sırasında, yaptığı iş birliğinin devamlılığını sağlamak için sırayla odalara giriyordu ve yapımcılar arasında "sağlıklı bir rekabet"i teşvik ediyordu. Knowles potansiyel bir şarkı olduğunu anladığında, bunu gruba söylüyordu ve üç saat sonra şarkı hazır oluyordu. Knowles ve diğer ekip sözler üzerinde çalışırken; The Neptunes, Jerkins ve Swizz Beatz de aynı anda şarkıların yapımıyla uğraşıyorlardı. Tüm bu ekip, bazı günler on dört saat çalışıyorlardı. Knowles, tüm şarkıların aranjmanında, yazımında ve yapımında görev aldı. Makeba Riddick, MTV News'a şunları söyledi:

Swizz Beatz albümdeki dört şarkının yapımcılığını üstlendi ve ekibin en çok şarkı üreten yapımcısı oldu. Knowles günde üç şarkı kaydetti ve kayıtları iki haftada tamamladı. Altı hafta uğraşılması planlanan B'Day albümü, Knowles'ın doğum günü için üç haftada tamamlandı. Albüm için yirmi beş şarkı yapıldı; şarkıların on bir tanesi albüme konulması için seçildi ve mastering'i Temmuz ayında yapıldı.

Müzik

Tarz ve tema

B'Day albümü çeşitli Amerikan tarzlarından oluştu ve önceki albüm gibi R&B ve hip hop izleri taşıyan urban contemporary unsurları içermektedir. Bazı şarkılar, örnekleme yoluyla oluşturulmuştur ve 70'li ve 80'li yılların tarzındadır. "Suga Mama", Jake Wade and the Soul Searchers'ın "Searching for Soul" parçasından blues-gitar örnekleri içermektedir ve 70'lerin funk ile 80'lerin go-go melodilerini hatırlatmaktadır. "Upgrade U", Betty Wright'ın 1968 tarihli "Girls Can't Do What the Guys Do" parçasından örnekler içermektedir. "Resenment", Super Fly film müziği albümündeki 1972 tarihli Curtis Mayfield'ın "Think (Instrumental)" parçasından örnekler barındırmaktadır. "Déjà Vu", 70'lerin etkileri içerir. "Green Light" bir klasik groove'dur. "Get Me Bodied" twang adlı gitar tonunu içerir ve Teksas kaynaklı bir müzik türüdür.

Knowles, B'Day albümündeki şarkıların çoğunu canlı enstrümantasyonla oluşturdu. "Déjà Vu" şarkısı altyapısında bas gitar, konga, hi-hat, korno ve 808 içermektedir. Knowles şunu söyledi: "'Déjà Vu'yu kaydettiğimde ... Albüm üzerinde çalışmaya başlamadan önce, tüm şarkılarıma canlı enstrümanlar eklemek istiyordum..." "Déjà Vu" şarkısı old school korno yapımı iken, "Ring the Alarm" şarkısında perküsyon ve "Irreplaceable" şarkısında gitar melodisi kullanıldı.

Albümün teması ve müzikal tarzında, Knowles'ın Dreamgirls şarkısındaki rolünden esinlenildi. Filmin teması hayaller etrafında dönmektedir ve 60'ların üç kadın şarkıcıdan oluşan kurgusal bir müzik grubunu anlatmaktadır. Knowles filmde grubun ana vokalisti Deena Jones'u canlandırmaktadır. Rolü nedeniyle, Knowles albümün yapımında feminizim ve kadın güçlenmesinden ilham aldı.

Parçalar

Albümün açılış parçası "Déjà Vu", Jay-Z'nin söylediği bir rap bölümü içerektedir. Albümün ilk teklisi olarak Temmuz 2006'da yayımlandı ve karışık eleştiriler aldı. Şarkı, ABD'de dört ve İngiltere'de bir numara oldu. Şarkının video klibi hayranlarını hayal kırıklığına uğrattı ve yeniden çekilmesi yönünde binlerce talep aldı. "Get Me Bodied" video klibinde Knowles'ın eski grup arkadaşları Kelly Rowland ve Michelle Williams ile kız kardeşi Solange Knowles da rol aldı. Albümün ikinci parçası olan "Get Me Bodied", ABD'de beşinci tekli olarak yayımlandı ve Billboard Hot 100 listesinin 68 numarasında kalarak, albümün en düşük liste başarısı gösteren teklisi oldu. "Suga Mama", albümün üçüncü parçasıydı ve video klibinde Knowles, bir mekanik boğa üzerinde rodeo yaparken görüldü.

Promosyon tekli olan "Upgrade U", albümün dördüncü parçasıdır. Jay-Z ile düet olan bu parçada, lüksten bahsedilmektedir. Knowles, video klibin büyük kısmında Jay-Z'yi canlandırdı. Albümün ikinci teklisi olan "Ring the Alarm"ın melodisinde siren kullanıldı. "Beyoncé'nin sound'unun daha sert tarafını gösteren" bir şarkı olarak gösterildi. 3 Ekim'de yayımlandı ve Billboard Hot 100 listesine on iki numaradan giriş yaparak, albümün en yüksek girişini elde etti. "Kitty Kat" albümün altıncı parçasıdır ve video klibinde Knowles, dev bir kedi ile görülür. Sonraki parça "Freakum Dress", iki notalı bir riff ve hızlı bir ritme sahip bir crescendo idi. "Green Light", albümün yedinci parçasıydı ve ABD dışında tekli olarak yayımlandı. Parçadaki "uh-huh huh huh" vokalleri "Crazy in Love"ın bir yansımasıdır. Üç günde çekilen video klipte, on sekiz saat boyunca balerin ayakkabıları giymesi nedeniyle, Knowles kas spazmı geçirdi ve ayaklarında kabarcıklar meydana geldi. Knowles, bunu en zor video çekimi olarak kabul etmektedir.

Albümün dokuzuncu parçası "Irreplaceable", ABD'de üçüncü ve Kuzey Amerika dışında ikinci teklisi olarak piyasaya sürüldü. Olumlu eleştiriler toplayan şarkı; Billboard Hot 100 listesinin zirvesindeki yerini on hafta boyunca korudu ve albümün en başarılı teklisi hâline geldi. Video klibinde Knowles'ın turne grubu Suga Mama'nın performansı yer almaktadır. Bir ballad ve Victoria Beckham cover'ı "Resentment", albümün kapanış parçasıdır. "Listen", albümün Kuzey Amerika basımında bonus parça olarak yer alır ve "kalbimdeki şarkı" hakkındadır. Dreamgirls filminin soundtrack albümü için hazırlandı, çünkü filmin ikinci yarısında eşlik edecek bir şarkı aranıyordu.

Yayımlanma ve tanıtım

B'Day, Columbia Records ile Sony Urban Music ve World Music iş birliğiyle Knowles'ın yirmi beşinci doğum günü olan 4 Eylül 2006'da yayımlandı. Ardından, 5 Eylül'de Kuzey Amerika'da yayımlandı.

Albümün genişletilmiş çift disklik özel sürümü, orijinal sürümden yedi ay sonra, 3 Nisan 2007'de raflardaki yerini aldı. Ardından, 23 Nisan'da Birleşik Krallık'ta yayımlandı. Orijinal sürümün parça listesinden ayrı olarak, özel sürümde beş yeni şarkı bulunmaktadır. Bunlardan; Shakira ile düet olan "Beautiful Liar", Billboard listesinde 7 Nisan 2007'de doksan dört numaradan üç numaraya yükseldi. "Amor Gitano" veya "Gypsy Love", Meksikalı şarkıcı Alejandro Fernández ile düet olan flamenko-pop türünde bir şarkıdır. Bunların yanı sıra birkaç İspanyolca kayıt da özel sürümde yer aldı. İngilizce dışında bir dilde şarkılar kaydetme fikri, Knowles'ın grubunun Alejandro Sanz ile "Quisiera Ser" parçasında iş birliği yapmasından kaynaklandı. Knowles, bu çalışmalarda yapımcı Rudy Perez ile çalıştı.

Aynı zamanda, B'Day Anthology albümü piyasaya sürüldü. "Listen" video klibinin yönetmenin montajı ve "Get Me Bodied" video klibinin uzatılmış remixinin de aralarında bulunduğu on video klip, bu albümde yer aldı. Videoların çoğu, Knowles'ın yüksek tempolu parçalarının videoları idi. Video kliplerin çekimleri iki haftada tamamlandı. İlk başta, DVD yalnızca Wal-Mart üzerinden satışa sunuldu, ancak daha sonra diğer pazarlardan da elde edilebilir hâle geldi. Diğer sürümlerde, İspanyolca şarkılara yer verilmedi.

2006 yılı ortalarında Knowles, 2007 yılında başlayacak olduğu The Beyoncé Experience turnesi için tümü kadın üyelerden oluşan bir grup aradı. Tüm dünyadan klavyeciler, bas gitaristler, gitaristler, kornocular, perküsyonistler ve bateristler seçti. Doksandan fazla yerde konser verdiği turnesine 10 Nisan 2007'de Japonya'da başladı ve turnesini 30 Aralık 2007'de Las Vegas'ta bitirdi.

Ticarî başarıları

B'Day albümü Billboard 200 listesine 23 Eylül 2006'da bir numaradan giriş yaptı ve listeye yapılmış en yüksek girişi yaptı.

Albüm, Knowles'ın önceki albümü Dangerously in Love'dan sonra en yüksek girişi yapmayı başaran ikinci albümü aldı. Albüm, önceki albümün ilk hafta satışını geçerek 541.000 adetlik satışa ulaştı. Nielsen SoundScan'a göre, B'Day albümü o yılın Mayıs ayında Tool'un 564.000 kopya satan 10,000 Days albümünden sonra en çok satan albüm oldu. Aynı zamanda, B'Day albümü Billboard dergisinin diğer listeleri Top R&B/Hip-Hop Albums ve Top Internet Albums listelerinde de zirveye ulaştı. 2006 yılında albüm, RIAA tarafından iki kez platin plak kazandı. B'Day albümü ABD'de 2006 yılının en çok satan otuz sekizinci albümü oldu.

Albümün ABD'de liste başarısı düşmeye başladı. Özel sürümün yayımlanması sonrasında albüm tekrar listelerde ilk ona girdi. Özel sürümün yayımlanmasından sonraki ilk hafta, altmış üç numarada bulunan albüm, üç numaraya yükselmeyi başardı ve Top R&B/Hip-Hop Albums listesinde yeniden zirveye oturdu. Albüm, satış miktarını yüzde 903 oranında artırdı. 16 Nisan 2007'de RIAA, B'Day albümüne üç kez platin plak verdi. Listelerdeki ikinci yılının sonunda, albümün ABD'de 2008 yılının en çok satan yüz yetmişinci albümü olduğu belirtildi.

Uluslararası anlamda B'Day, oldukça olumlu reaksiyon aldı. Birleşik Krallık'ta yayımlandığı ilk hafta 35.000 kopya sattı ve 11 Eylül 2007'de albüm listesine üç numaradan giriş yaptı. Ayrıca, İrlanda listesine de üç numaradan giriş yaptı. 300.000 kopya siparişi alan B'Day, BPI tarafından platin plak ile ödüllendirildi. 2009 yılından bu yana özel sürümün satış miktarıyla birlikte Birleşik Krallık'ta 502.253 kopya sattı. Albüm, Avustralya ve Yeni Zelanda listelerinin her ikisine de aynı hafta, 11 Eylül 2006'da ve sekiz numaradan giriş yaptı. Yeni Zelanda listesinde iki hafta boyunca sekiz numarada kaldı. B'Day, Avustralya listesinde yirmi ve Yeni Zelanda listesine yirmi beş hafta boyunca yer aldı. Albüm, günümüze kadar dünya çapında dokuz buçuk milyonu aşkın kopya satışı elde etti.

Tartışmalar

Yayımlanmasından üç hafta sonra, özel sürüm ve video antoloji DVD'si perakende mağazalarda geçici olarak durduruldu. İngiliz şarkıcı Des'ree'nin "Kissing You" parçasının diğer bir sürümü olan "Still in Love (Kissing You)"nun kullanım sözleşmesinin ihlâl edildiği gerekçesiyle bir dava açıldı. Des'ree'nin sözleşmesine göre, şarkının adı değiştirilmeyecekti ve bir video klip çekilmeyecekti. Bu ihlâl sorunu ortaya çıktıktan sonra, özel sürüm yeniden yayımlandı ve yeni basımda bu parçaya yer verilmedi.

"Ring the Alarm" teklisinin kapağında Knowles'ın bir timsahla fotoğraf çektirmesi, tartışmaları da beraberinde getirdi. Kapak tasarımında hayvanları kullanmak Knowles'ın fikriydi. Knowles'ın moda hattının giyim tasarımlarında kürk kullanması, hayvan hakları örgütü PETA ile Knowles'ı karşı karşıya getirdi ve daha sonra bir biyolog, Knowles'a bir mektup yazdı:

Sürüngen biyolojisi uzmanı olarak, yeni albümünüzün kapağı için bir yavru timsahla poz vermeniz beni kaygılandırdı. İnsanlar ve timsahlar, doğal olarak dost değildirler ve fotoğraf çekimi gibi olaylarda bir araya gelmemeleri gerekir. Bence, bunun yapılması tartışmaya açık bir şekilde kötü niyetli bir harekettir.

2007'de Knowles'ın ABD'de çeşitli reklam panolarında ve gazetelerde elinde bir sigara ağızlığı tutarken fotoğrafları yer aldı. Fotoğraf, sigara karşıtı bir grubu kızıştırdı ve "onun kendini daha sofistike göstermek için" sigara ağızlığına ihtiyaç duymadığını açıkladılar.

Parça listesi

Standart sürüm
 "Déjà Vu" featuring Jay-Z (B. Knowles, R. Jerkins, D. Thomas, Makeba, K. N. Price, S. Carter) – 3:59
 "Get Me Bodied" (B. Knowles, S. Knowles, K. Dean, S. Garrett, Makeba, A. Beyince) – 3:25
 "Suga Mama" (B. Knowles, R. Harrison, Makeba, C. Middleton) – 3:24
 Örnekleme: "Searching for Soul" / Jake Wade and the Soul Searchers
 "Upgrade U" featuring Jay-Z (B. Knowles, MK, Makeba, S. Garrett, S. Knowles, A. Beyince, S. Carter, W. Clarke, C. Reid) – 4:32
 Örnekleme: "Girls Can't Do What the Guys Do (And Still Be a Lady)" / Betty Wright
 "Ring the Alarm" (B. Knowles, K. Dean, S. Garrett) – 3:23
 "Kitty Kat" (B. Knowles, P. Williams, S. Carter, Makeba) – 3:55
 "Freakum Dress" (B. Knowles, R. Harrison, A. Beyince, M. Riddick) – 3:20
 "Green Light" (B. Knowles, P. Williams, S. Garrett) – 3:29
 Örnekleme: "Think (Instrumental)" / Curtis Mayfield
 "Irreplaceable" (S. Smith, B. Knowles, M. S. Eriksen, T. E. Hermansen, E. Lind, A. Bjørklund) – 3:48
 "Resentment/Encore for the Fans" (B. Knowles, W. Millsap III, C. C. Nelson, C. Mayfield) – 15:29
 Contains an Interlude – 0:39, "Listen" – 3:37, ve "Get Me Bodied (Uzatılmış Mix)" – 5:59
Bonus parçalar:
 "Creole" (Japonya bonus parça) – 3:52
 "Lost Yo Mind" (Ön sipariş bonus parça) (B. Knowles, K. Dean, S. Garrett)  – 3:51
 "Back Up" (Circuit City bonus parça) (R. Jerkins, B. Knowles) – 3:28
Spanish edition
 "Resentment" – 4:42
 "Check on It" featuring Slim Thug ve Bun B – 14:18
 Contains an Interlude – 0:39, "Listen" – 3:37, and "Get Me Bodied (Uzatılmış Mix)" – 5:59

Özel sürüm
CD
 "Beautiful Liar" featuring Shakira (S. Mebarak; B. Knowles, M. S. Eriksen, T. E. Hermansen, A. Ghost, I. Dench) – 3:19
 "Irreplaceable" – 3:47
 "Green Light" – 3:30
 "Kitty Kat" – 3:55
 "Welcome to Hollywood" (S. Carter, R. Perry, S. Smith, B. Knowles) – 3:18
 "Upgrade U" featuring Jay-Z – 4:33
 "Flaws and All" (S. Smith, S. Taylor, B. Knowles, S. Knowles) – 4:08
 "If" (S. Smith, M. S. Eriksen, T. E. Hermansen, B. Knowles) – 3:18
 "Get Me Bodied (Uzatılmış Mix)" – 6:19
 "Freakum Dress" – 3:21
 "Suga Mama" – 3:25
 "Déjà Vu" featuring Jay-Z – 4:00
 "Ring the Alarm" – 3:23
 "Resentment" – 4:42
 "Listen" – 3:39
 "World Wide Woman" (B. Knowles, S. Garrett, Makeba, L. Daniels, A. Beyincé) – 3:42
 "Check on It" featuring Slim Thug ve Bun B (bonus parça) (B. Knowles, K. Dean, S. Garrett, A. Beyincé, S. Thomas) – 3:30
 "Amor Gitano" Alejandro Fernández ile düet (bonus parça) – 3:48
 "Beautiful Liar (Remix)" Shakira ile (bonus parça) – 3:01

Diğer bonus parçalar
 "Still in Love (Kissing You)" – 4:36
 "First Time" (Best Buy bonus parça) (B. Knowles, P. Williams, C. Hugo) – 4:19

İspanyolca sürüm bonus parçalar
  "Amor Gitano" Alejandro Fernández ile (bonus parça) – 3:48
 "Irreemplazable (Irreplaceable)" (bonus parça) – 3:46
 "Oye (Listen (Beyoncé şarkısı))" (bonus parça) – 3:41
 "Bello Embustero (Beautiful Liar)" (bonus parça) – 3:20

DVD
B'Day Anthology
 "Beautiful Liar" Shakira ile – 3:34
 "Irreplaceable" – 4:17
 "Kitty Kat"/"Green Light" – 4:34
 "Upgrade U" featuring Jay-Z – 4:38
 "Flaws and All" – 4:14
 "Get Me Bodied (Uzatılmış Mix)" – 6:42
 "Freakum Dress" – 3:21
 "Suga Mama" – 3:37
 "Déjà Vu" featuring Jay-Z – 4:06
 "Ring the Alarm" – 3:33
 "Listen" – 3:49

Listeler

Ödülleri

POP Music Ödülü
 En İyi Performe Edilen Şarkı-"Check On It"(2007)

BET Ödülleri
 Yılın Videosu-"Irreplaceable"(2007)

Grammy Ödülleri
 En İyi R&B Grup Performansı-"So Amazing"(2006)
 En İyi Modern R&B Albümü (2007)

Ivor Novello Ödülleri
 En Çok Satan İngiliz Tekli-"Beautiful Liar"(2008)

MOBO Ödülleri
 En İyi Şarkı-"Déjà Vu"(2006)
 En İyi Video-"Déjà Vu"(2006)

MTV Video Müzik Ödülleri
 En İyi R&B Video-"Check on It"(2006)
 En Sansasyonel İş Birliği-"Beautiful Liar"(2007)

Nickelodeon Kids' Choice Ödülleri
 Favori Şarkı-"Irreplaceable"(2006)

Premios Oye, Meksika
 Yılın Albümü (Uluslararası) (2007)

Soul Train Music Ödülleri
 En İyi R&B/Soul Tekli (Kadın)-"Irreplaceable"(2006)
 En İyi Kadın Şarkıcı-Betimleyici: B'Day(2007)
 En İyi Şarkı-"Déjà Vu"(2007)

Yapım ekibi

 Ana yapımcılar: Beyoncé ve Mathew Knowles
 A&R: Max Gousse ve Mathew Knowles
 Menajerlik: Mathew Knowles
 Pazarlama: Quincy S. Jackson
 A&R operasyon: Julia Knapp
 A&R yönetim: April Baldwin
 A&R koordinasyon: Aaron Brougher
 Sanat yönetmenliği: Erwin Gorosita ve Fusako Chubachi

 Tasarım: Fusako Chubachi
 Fotoğraf: Max Vadukul
 Logo tasarım: ILoveDust
 Stilize: Tina Knowles and Ty Hunter
 Saç: Kimberly Kimble
 Makyaj: Francesca Tolot
 Konuk vokalistler: Alejandro Fernandez (Sony BMG Mexico), Bun B (Rap-A-Lot), Jay-Z (Roc-A-Fella/Def Jam), Shakira (Epic Records) ve Slim Thug (Star Trek/Geffen Records)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 B'Day – Metacritic
 Beyonce Steps Several Steps Forward on Her B'Day – About.com
 B'Day Resmî web sitesi
 Parça listeleri
 B'Day deluxe edition (ana)
 B'Day deluxe edition (İspanyolca sürüm)

Columbia Records albümleri
2006 albümleri
Beyoncé albümleri
Billboard 200'de bir numara olan albümler
Yapımcısı The Neptunes olan albümler
Yapımcısı Rodney Jerkins olan albümler
Yapımcısı Stargate olan albümler
Yapımcısı Swizz Beatz olan albümler

B'Day


Mansure (Arapça: المنصورة, Al-Manṣūrah), Mısır'da başkent Kahire'nin kuzeyinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu yaklaşık olarak 460,000 kadardır. Aynı zamanda Mısır'ın Dakahlia ilinin idari merkezidir.

Ayrıca bakınız
 Mısır'daki şehirler listesi

Kaynakça
 World Gazetteer - Mansure, Mısır
 Falling Rain Genomics, Inc. - Mansure, Mısır

Mısır'daki şehirler
Mısır'daki il başkentleri
Mısır'daki metropolitan alanlar
Haçlı seferleri yerleri
2. binyılda Afrika'da kurulan oluşumlar
1219'da kurulan yerleşim birimleri

Mansûre


Kelley Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Kelley Township (Missouri)
 Kelley Township (Oklahoma)

Siehe auch:
 Kelly Township

Kelley Township


La primera Grand Champions Cup de voleibol femenino se celebró en Japón del 16 al 21 de noviembre de 1993.

Equipos

Fórmula
La fórmula de la competencia de la Gran Copa de Campeones de Voleibol Femenino de 1993 es el único sistema de Round-Robin. Cada equipo juega una vez contra cada uno de los cinco equipos restantes. Los puntos se acumulan durante todo el torneo, y la posición final se determina por el total de puntos obtenidos.

Sedes
Yoyogi National Gymnasium (Tokio)
Osaka-jō Hall (Osaka)

Resultados

Tokyo round

Osaka round

Posición Final

Deporte en Japón en 1993
Voleibol femenino
Competiciones de voleibol en Japón
Voleibol en 1993

Grand Champions Cup de voleibol femenino de 1993


Özkan Altıntaş (d. 8 Haziran 1946), Türk gazetecidir.

Hayatı
Vefa Lisesi'ni 1965 yılında bitirdikten sonra, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde okudu. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü 'nü bitirdi. Türk-İslam Sanatı konusunda 'Osmanlı Bimarhaneleri konulu yüksek lisans tezi bulunuyor. Osmanlıca, Latince ve Yeniçağ Tarihi konularında sertifika aldı. 'Psikoloji-Pedagoji' lisansı, 'Kütüphanecilik Sertifikası', 'Eğitim Lisansı' bulunuyor.

Gazeteciliğe başladığı Hürriyet'te aralıksız 20 yıl adliye, polis, ekonomi, ulaştırma. turizm, politika başta olmak üzere çeşitli branşlarda muhabirlik, İstihbarat Şefi olarak çalıştıktan sonra aynı gazeteye bağlı Gazete Gazetesi'nde Haber Müdürlüğü yaptı. Daha sonra Milliyet'e bağlı Meydan gazetesine geçerek Yazı İşleri'nde görev aldı. Milliyet Gazetesi'nin tüm yayınlarının Promosyon Sorumluluğunu yürüttü. Türkiye Gazetesi, Flash TV, Star TV gibi çeşitli basın kuruluşlarında yönetici olarak görev yaptı.

Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu, TRT'nin Müzik Kanalı'nda "Bestekâr" adıyla yayınlanan "Türk Sanat Müziği Külliyatı" adlı 13 bölümlük belgesel programı hazırladı ve sunuculuğunu yaptı. 1992 yılında sektör yayıncılığına başlayarak Erem Tanıtım'da Nalburiye, Oto Yedekparça, Kırtasiye dergilerinin genel yayın yönetmenliğini yaptı. Daha sonra kurduğu Market Press Uluslarararası Basın Ajansı Ltd. Şti. ile Yapı Market, Süpermarket, Turizm Market dergilerini yayınladı. Marmara Üniversitesi Deniz İşletme Mühendisliği Bölümü için Alesta adlı denizcilik dergisini yayınladı. Bu arada Energy FM, Metropol FM radyolarının haber ve program yönetmenliğini yaptı.

Türkiye Seyahat Acenteları Birliği (TÜRSAB) ve Unit Turizm Yatırımları A.Ş.'de basın müşavirliği yaptı.

Cen Ajans Grey ve Elan Altavia ajanslarında Medya İlişkileri Sorumlusu olarak Çukurova Holding'e bağlı Enternasyonal Turizm A.Ş., Koç Holding, Has Holding, Cıngıllıoğlu Holging gibi kuruluşların basın kampanyalarını yürüttü. Amerika Birleşik Devletleri'nin Global Publication USA yayın kuruluşunun Türkiye Temsilciliği görevlerinde bulundu. Yapı Endüstri Merkezi -YEM yayınlarında Yazı İşleri Müdürü olarak görev aldı. 2000-2006 yıllarında, Fenerbahçe Spor Kulübü'nün lisanslı yayın organı olan Fenerbahçe Gazetesi'ni sahibi olduğu Market Press Uluslararası Basın Ajansı Ltd.Şti. ile yayınladı ve yazı işleri müdürlüğünü yaptı. 2003 yılından beri Yapı Market, Süpermarket, Türkiye Turizm Market dergilerinin sahip ve yayıncılığını yapıyor. Message İletişim ve İmza Pr halkla ilişkiler şirketlerinde medya ilişkileri görevi yaptı. Türkiye'nin turizm haber sitesi turkiyeturizm.com haber portalinin editörlüğünü yapıyor.

Kişisel hayatı
Evli ve iki çocuklu olan Altıntaş sürekli sarı basın kartı sahibidir.

Üyesi olduğu kuruluşlar

 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti / Balotaj Kurulu Başkanı, Basın Senatosu Yönetim Kurulu üyesi
 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Vakfı / Üye
 Türk Basın Birliği Yönetim Kurulu Üyesi
 Türk Basın Birliği Vakfı / Üye
 İstanbul Gazeteciler Derneği / Başkan Yardımcısı ve Kurucu Üye
 Türkiye Turizm Yazarları ve Gazetecileri Derneği (ATURJET) / Yönetim Kurulu Üyesi
 Dünya Turizm Yazarları ve Gazetecileri Derneği (FİJET) / Üye
 Fenerbahçe Spor Kulübü / Kongre Üyesi

Ödülleri

 1986 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti "Seri röportaj Dalında Yılın Gazetecisi " ödülü
 1992 yılı DİSK'in "Gazetecilik" ödülü
 Birçok kuruluştan verilen diğer ödüller

1946 doğumlular
Vefa Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Fenerbahçe SK yöneticileri
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başarı Ödülü sahipleri

Özkan Altıntaş


Büyükkışlalılar Oğuzlar'ın Kayı boyu'nun Kınık kolundan gelir. Büyükkışlalılar Yörükler ve Türkmenler olarak iki grupta yer almaktadır. Aslen Büyükkışlalılar göçebe hayatı yaşayan hayvancılık ve develerle yük taşımacılığı ile uğraşmışlar ve 1600'lü yıllara kadar göçebe hayatı yaşamışlardır.

1600'lü yıllardan itibaren yerleşik düzene geçmişler ve Türkiye'nin değişik illerinde geçici süre ile konaklamışlardır. Bu illerden bazıları: Adana, Gaziantep ve Tokat'tır.

Bugünkü yerleşim yerlerine 1750–1800 yıllar arasında yerleşmişlerdir. Aslında ilk yerleşim yeri Cennetinpınarı denen çeşmenin üst bölgesi olmuş fakat burada uzun süre kalmamışlar ve bugünkü yerleşim yeri olan iki derenin arasına yerleşmişlerdir.

Büyükkışla tarihinde en büyük olay olarak birisi Beşliler diye bilinen eşkiya çetesini yok etmeleri olmuş. Diğer bir olay da 1959 yılında Büyük Sel diye adlandırılan seldir. Bu selde takriben köyün üçte biri yok olmuş ve çok büyük maddi zararlar meydana gelmiştir. Bugün park olan yerde daha önce evlerin bulunduğu bilinmektedir. Bu büyük selde çok sayıda hayvan da telef olmuştur.

Türk tarihi

Büyükkışla


El asesinato de Juan Jesús Posadas Ocampo (1926-1993), cardenal de la Iglesia católica en México y obispo de Guadalajara, ocurrió el lunes 24 de mayo de 1993 a las 15:45, tiempo del Centro, luego de ser acribillado en el estacionamiento del Aeropuerto Internacional de Guadalajara.

Aunque el caso no ha sido cerrado de manera formal, la Procuraduría General de la República sostiene la versión de que el cardenal fue ejecutado por sicarios del cártel de narcotráfico Arellano Félix, quienes lo confundieron con El Chapo Guzmán, líder del cártel de Sinaloa. Aunque la Iglesia católica mexicana ha seguido de cerca el curso de las investigaciones, a lo largo de los años ha expresado su desacuerdo con las conclusiones de las autoridades, y asegura que el jerarca religioso fue víctima de un complot.

La "confusión" con el "Chapo"
En 1993, el cardenal Jesús Posadas Ocampo y su chofer fueron asesinados en un tiroteo en que llegaron al estacionamiento del aeropuerto de Guadalajara. Posadas iba a recoger a Girolamo Prigione, representante de la Santa Sede en México. El Fiscal General, Jorge Carpizo, dijo que pistoleros de Arellano lo habían confundido con "El Chapo" Guzmán, porque sus coches eran iguales: el mismo modelo, mismo color. Guzmán, quien no estaba muy lejos de allí con su gente, repelieron el ataque y escapó bajo una lluvia de balas. Minutos más tarde, algunos hombres armados y uno de los hermanos Arellano tomó un vuelo regular a Tijuana. La PGR no pudo explicar por qué nadie trató de detenerlos. Guzmán fue capturado el mes próximo y enviado a prisión de alta seguridad de Almoloya. El mayor de los Arellano, Francisco Rafael, fue acusado de uso ilegal de armas, detenidos en Tijuana, en diciembre de 1993 y encarcelado en Almoloya. Dos de sus hermanos, Ramón y Benjamín, tuvieron reuniones secretas con Prigione en diciembre de 1993 y enero de 1994, le dio una carta para el Papa y le dijo a Prigione su versión de la historia. Benjamín dijo que Posadas fue tal vez confundido por hombres armados. Ramón Guzmán agregó que mientras que Ramón estaba en la casa de Prigione, el representante de la Santa Sede telefoneó al presidente Salinas, fue a su casa (Los Pinos) y tuvo una reunión con el propio presidente, el secretario de Gobierno y el fiscal general. Los hermanos Arellano estaban dispuestos a rendirse a cambio de un acuerdo. Prigione, dijo que siempre habrá algunos aspectos no revelados sobre el asesinato de Posadas. Los hermanos no aceptan eso y decidió tomar un riesgo. Las autoridades no aclararon la situación. Marcos, el histórico líder del EZLN, tiene la "intuición" de que Posadas fue asesinado porque sabía de algunos funcionarios de alto rango implicados en el negocio de las drogas, la información que estaba a punto de decirle a Prigione. En 1998, todavía existen importantes e influyentes miembros del clero, así como numerosos grupos sociales en todo el país, que no creen en la teoría del "error" y siguen esperando una explicación creíble.

Referencias

Enlaces externos
 Informe final de la PGR sobre el caso Posadas Ocampo.

Posadas
Teorías conspirativas en México
Magnicidios
Muertes fotografiadas
Religiosos asesinados
Fallecidos por disparos de arma de fuego
Asesinatos en México en 1993

Asesinato de Juan Jesús Posadas Ocampo


أغنية العلم أو غناوة العلم كما هو دارج عند البرقاويين هو فن شعبي تشتهر به برقة، وتمتاز أغنية العلم بتكوينها ذي البيت الواحد، وتؤدى الاغنية بصوت مرتفع نسبيا وبنبرة مائلة إلى الحزن، كما يبدأ المؤدي (الغناي) بشطرة البيت الأخيرة حيث يكررها عدة مرات ثم الشطرة الأولى مكررا إياها عددا من المرات إلى ان يقوم بوصل البيت كاملا، مما يؤدي إلى اكتمال المعنى ووضوحه، وتمتاز أغنية العلم بالبلاغة والاختصار والتعبير عن معان كبيرة في عدد قليل جدا من الكلمات

مواضيع غناوة العلم
تتعدد أغراض غناوة العلم ولكن هناك عدة مواضيع رئيسية غالبا ما يتبارى فيها الشعراء ومن امثلة هذه المواضيع

 الدار - ويقصد بها دار الحبيب
 النار - ويقصد بها المعاناة التي يتكبدها المحب
 الأوهام - تعبر عن الاطلال
 المرهون - ويقصد به الحبيب الذي ارتهن عند شخص اخر برباط الزواج
 العزيز - الحبيب
 الياس - سوء الحظ واليأس
 الجظر - ربما عبر عن الاشتياق
 الجرح - كناية عن الالم النفسي الذي يعانيه المحب
 الخطا - التصرف الذي لا يرتجى من الحبيب
 الموح - بعد المسافة
 البكا- تعبير عن الحزن
 القدر - المعاملة الحسنة والاحترام
 الخاطر - قد يقصد به العقل
 الدمع - للتعبير عن الحزن
 العنا - التعب وبذل المجهود
 الغني - الذي اغتنى بغيره
 العيب - قد يكون مرادفا للخطا وهو سوء تصرف الحبيب
 الأولاف - الحبيب
 الصبر
 الصوب - الحب
 الغلا - الحب
 العين - يكنى بها دائما عن العاطفة وغالبا ما تكون في صراع مع العقل
 اللوم
 العقل
 النوع - هو البكاء وهي تحريف لكلمة النوح في الفصحى
 السريب - تطاول الامر

أمثلة عن غناوة العلم

ناري علي الأولاف إن كان نارهم كيف نارنا

العين هدبها مبروم علي عزيز يا ماي باكية

مكتوب يا العين عليك اتديري عزيز يفارقك

تهايولها واسمرت العين وين ما لاج نومها

تقول ع الغطا مكتوب يخطر عزيز ساعة نومها

المراجع

موسيقى ليبية

غناوة العلم


King Zhuangxiang of Qin (281– 6 July 247 BCE), personal names Yiren and Zichu, was a ruler of the Qin state during the third century BCE in the Warring States period of ancient China.<ref name="RGH">''Records of the Grand Historian: Qin Dynasty (English translation). (1996). Ssu-Ma, Ch'ien. Sima, Qian. Burton Watson as translator. Edition: 3, reissue, revised. Columbia. University Press. , 9780231081696. pg 35. pg 59.</ref>

Life
Yiren was born to Lord Anguo, the second son and heir apparent of King Zhaoxiang, and Lord Anguo's concubine Lady Xia. He was chosen to serve as a political hostage in the Kingdom of Zhao. In Handan (the capital of Zhao) he met a merchant, Lü Buwei, who saw Yiren as extraordinary and detected in him the potential to become the king of Qin in the future. Lü Buwei treated Yiren well and presented his concubine Lady Zhao to Yiren. Lady Zhao later bore Yiren a son, Ying Zheng.

In the meantime, through bribes and machinations, Lü Buwei helped Yiren return to Qin. He also successfully conditioned Lord Anguo's primary spouse, the childless Lady Huayang, to adopt Yiren as her own son, thereby making Yiren become Lord Anguo's legitimate heir apparent. As Lady Huayang was a native of the Chu state, she renamed Yiren to "Zichu" ( "son of Chu"). Upon the death of King Zhaoxiang in 251 BCE, Lord Anguo ascended the throne and became historically known as "King Xiaowen", but he died in the following year just three days after the date of his coronation. Zichu succeeded his father as the king of Qin and became historically known as "King Zhuangxiang of Qin". He named Lü Buwei as his chancellor, Lady Zhao as his queen consort, and Ying Zheng as his crown prince.

Zhuangxiang died in 247 BCE after reigning for three years and was succeeded by Ying Zheng. Ying Zheng unified China and founded the Qin dynasty in 221 BCE, becoming historically known as "Qin Shi Huang" (First Emperor of Qin).

He was posthumously declared as Taishang Huangdi by Ying Zheng.

Popular culture

He is portrayed by Mao Zijun in the Chinese television series The Legend of Haolan'' (2019).

Ancestry

References

281 BC births
247 BC deaths
3rd-century BC Chinese monarchs
Monarchs of Qin
Chinese kings
Qin Shi Huang

King Zhuangxiang of Qin


Brunija (lat. Brunia), biljni rod iz porodice Bruniaceae, dio reda brunijolike. Pripada mu 37 vrsta iz provincija Cape i KwaZulu-Natala u Južnoj Africi

Vrste

 Brunia africana (Burm.f.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia angulata (Sond.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia barnardii (Pillans) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia bullata (Schltr.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia callunoides (Oliv.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia compacta A.V.Hall
 Brunia cordata (Burm.f.) Walp.
 Brunia dregeana (Sond.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia esterhuyseniae (Strid) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia fragarioides Willd.
 Brunia laevis Thunb.
 Brunia latebracteata A.V.Hall
 Brunia macrocephala Willd.
 Brunia microphylla Thunb.
 Brunia monogyna (Vahl) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia monostyla (Pillans) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia myrtoides (Vahl) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia neglecta Schltr.
 Brunia noduliflora Goldblatt & J.C.Manning
 Brunia oblongifolia (Pillans) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia paleacea P.J.Bergius
 Brunia palustris (Schltr. ex Dümmer) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia pentandra (Thunb.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia phylicoides Thunb.
 Brunia pillansii Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia powrieae Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia purpurea (Pillans) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia sacculata (Dümmer) ined.
 Brunia schlechteri (Dümmer) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia sphaerocephala (Sond.) A.V.Hall
 Brunia squalida Sond.
 Brunia thomae Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia trigyna (Schltr.) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia tulbaghensis (Schltr. ex Dümmer) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia variabilis (Pillans) Class.-Bockh. & E.G.H.Oliv.
 Brunia villosa E.Mey. ex Sond.
 Brunia virgata Brongn.

Sinonimi
 Baeckea Burm.f.
 Barrera L.
 Barreria L.
 Berardia Brongn.
 Diberara Baill.
 Erasma R.Br.
 Gravenhorstia Nees
 Heterodon Meisn.
 Lonchostoma Wikstr.
 Mniothamnea Nied.
 Nebelia Neck. ex Sweet
 Pseudobaeckea Nied.
 Ptyxostoma Vahl
 Raspalia Brongn.

Izvori

Vanjske poveznice

Brunijevke

Brunija


Ixil est une ville de l'État du Yucatán, au Mexique, chef lieu de la municipalité homonyme, située à environ  au nord-est de la ville de Mérida, la capitale de l'État, et à  au sud-est du port de Progreso.
C'est le siège de la paroisse Saint Barnabé l'apôtre.

Toponymie
Le toponyme Ixil signifie en langue maya l'endroit où il s'enroule ou se hérisse.

Histoire
Ixil est située sur le territoire qui était la juridiction du Ceh Pech avant la conquête du Yucatán.

Aucune donnée précise n'est connue sur la fondation de la ville avant la conquête du Yucatán par les Espagnols. On sait, cependant, que à l'époque coloniale elle était sous le régime des encomiendas.

En 1825, après l'indépendance du Yucatán, Ixil fit partie du Partido de la Costa dont le siège se trouvait à Izamal. Plus tard, il a rejoint le Parti de Tixkokob.

En 1919, un ancien document rédigé en langue maya a été retrouvé dans cette localité. Il fait partie de la série connue sous le nom de Chilam Balam (d'Ixil). Une copie du Chilam Balam d'Ixil est exposée au Musée national d'anthropologie de Mexico.

Sites touristiques
Ixil est proche d'une zone côtière de la côte du golfe du Mexique qui est très appréciée des touristes locaux en raison de ses vastes plages de sable.

La spécialité de la commune est l'oignon dont a été développée une variété appelée cebollita de Ixil, qui est récoltée une fois par an. Elle est renommée en raison de ses propriétés organoleptiques particulières.

Démographie

Galerie

Références

Annexes

Voir aussi
 Liste des municipalités du Yucatán

Liens externes
  Ixil en la Enciclopedia de los Municipios de México
  Plano de acceso carretero a Ixil

Ville dans l'État du Yucatán

Ixil (ville)


O quadro de medalhas dos Jogos Paralímpicos de Inverno de 2022 é uma lista que classifica os Comitês Paralímpicos Nacionais de acordo com o número de medalhas conquistadas nos Jogos em Pequim, na China, onde foram disputadas 78 finais em seis esportes, totalizado 234 medalhas distribuídas.

O quadro
O quadro de medalhas está classificado de acordo com o número de medalhas de ouro, estando as medalhas de prata e bronze como critérios de desempate em caso de países com o mesmo número de ouros.

  País sede destacado.

Quadro de medalhas dos Jogos Paraolímpicos de Inverno de 2022
Quadro de medalhas dos Jogos Paraolímpicos dos Inverno de 2022

Quadro de medalhas dos Jogos Paralímpicos de Inverno de 2022


Bătălia din zona Bran-Câmpulung, numită uneori și Bătălia de la Câmpulung, s-a desfășurat între 8-23 octombrie 1916 și a avut ca rezultat anihilarea încercării Armatei 9 germane de forțare a Munților Carpați prin Culoarul Rucăr-Bran., în ea fiind angajate forțele Armatei 2 române și forțele Armatei 9 germane.

Contextul operativ strategic

Bătălia din zona Bran-Câmpulung a făcut parte din operația de apărare a trecătorilor din Munții Carpați, cea de-a treia operație de nivel strategic desfășurată de Armata României în campania anului 1916. Ea s-a desfășurat începând cu a doua decadă a lunii septembrie și până la începutul lunii octombrie 1916, având trei obiective principale: oprirea ofensivei declanșate de inamic pe frontul din Transilvania, menținerea și consolidarea unui dispozitiv defensiv pe aliniamentul  Munților Carpați și crearea condițiilor pentru reluarea inițiativei strategice și trecerea la ofensivă.

Gruparea de forțe inamică era comandată de arhiducele Carol, moștenitorul tronului austro-ungar și era formată din trei armate: Armata 7 austro-ungară, acționând în Bucovina, Armata 1 austro-ungară acționând între Târnava Mare și Olt și Armata 9 germană acționând în partea sudică a frontului, aflată sub conducerea generalului Erich von Falkenhayn, proaspăt demis din funcția de  șef al Statului Major general.

Planul de operații al Puterilor Centrale prevedea în faza inițială o dublă ofensivă. Prima dintre acestea era a Armatei 1 austro-ungară în zona Trotuș-Oituz având ca scop ocuparea acestei trecători și ulterior interceptarea comunicației de pe Valea Siretului pentru a preveni sosirea ajutoarelor ruse. Cea de-a doua urma să fie desfășurată de Armata 9 germană și avea ca obiectiv "deschiderea drumului peste munți spre București, pe calea cea mai scurtă, astfel ca întreg teritoriul de vest al Munteniei să fie tăiat ca de un cuțit". Dacă aceste două operații reușeau, planul prevedea o a treia operație care consta în trecerea Dunării de către forțele aflate sub comanda lui Mackensen și desfășurarea unui atac concentrat asupra Bucureștiului.

Planul general al ofensivei Armatei 9 germane prevedea "trecerea munților odată cu inamicul, sau în cel mai rău caz înainte ca el să aibă timpul a se instala în lucrările de fortificație existente pe înălțimile trecătorilor de pe granițe". În acest scop urmau să fie atacate succesiv forțele românești care apărau trecătorile Carpaților Meridionali, în vederea ocupării prin surprindere a uneia dintre acestea și facilitarea astfel a trecerii grosului forțelor germane la sud de Carpați.

Planul de operații român prevedea trecerea la apărarea strategică pe întreg frontul de nord și menținerea de către cele trei armate (1, 2 și de Nord) a aliniamentului Carpaților până la sosirea iernii "când zăpezile mari ce vor cădea peste munți vor opri operațiile".

Forțe participante

Dispozitivul forțelor române
Forțele române erau reprezentate de Grupul Nămăești (comandant general de divizie Dumitru Cotescu - comandantul Corpului II Armată), ocupând un dispozitiv de luptă centrat pe șoseaua Câmpulung - Brașov. Inițial forțele române erau reprezentate de dinDivizia 22 Infanterie (comandant general de brigadă Aristide Razu) proaspăt intrată în dispozitiv de luptă după sosirea din zona operației de la Flămânda. Acesteia avea să i se alăture începând cu noaptea de 7/18 octombrie Divizia 12 Infanterie (comandant general de brigadă Traian Găiseanu) retrasă de pe frontul din Dobrogea.

Dispozitivul forțelor germane
Pentru atacul pozițiilor românești, comandamentul german destinase forțe ale Armatei 9: Corpul I Rezervă cu două divizii de infanterie - Divizia 76 Infanterie germană și Brigada 8 Munte austro-ungară.

Comandanți

Comandanți români
Comandant al Grupului Nămăești
 General de divizie Dumitru Cotescu
Comandanți de divizie
 Divizia 12 Infanterie - General de brigadă Traian Găiseanu
 Divizia 22 Infanterie - General de brigadă Aristide Razu

Comandanți ai Puterilor Centrale
Comandant al Armatei 9
 General de infanterie Erich von Falkenhayn
Comandanț al Corpului I Rezervă
 General locotenent Curt von Morgen
Comandanți de divizie
 Divizia 76 Infanterie - General locotenent Hugo Elstermann von Elster
 Brigada 8 munte - Colonel Roth

Planurile de operații

Desfășurarea acțiunilor militare

Planul german prevedea executarea unei lovituri frontale cu Divizia 76 Infanterie concomitent cu o manevră de învăluire dinspre vest executată de Brigada 8 Munte austro-ungară. Pe de altă parte, ordinul dat forțelor române de către comandantul Armatei 2, generalul Averescu, cerea opunerea unei rezistențe puternice, precizând imperativ că:
Retragerea de pe pozițiunile actuale nu se va face decât prin ordine; ea se va executa în așa mod că, pe când o parte a trupelor vor fi îndreptate spre poziția de ocupat, restul, constituit în ariergardă va întârzia înaintarea inamicului, folosindu-se de pozițiunile intermediare ce oferă terenul și care vor fi și ele recunoscute de pe acum.
General Alexandru Averescu, Ordin de operații pentru Armata 2
Respectarea cu strictețe de către trupele române a acestui ordin de operații a făcut ca deși inamicul a obținut un număr de victorii tactice în faza inițială, în cele din urmă a fost nevoit să oprească acțiunea ofensivă și să treacă la defensivă, într-o situație nu foarte favorabilă:
Corpul 1 rezervă se afla la 18 octombrie aproape în același loc în care se afla cu paisprezece zile înainte, la intrarea trecătorii Branului spre bazinul Câmpulung. [...] Cheia poziției inamice, Muntele Mateiaș (1.241 m) foarte bine întărit, nu a putut fi cucerit; și când la 13 octombrie au început din nou atacuri foarte puternice din partea adversarului, executate cu forțe noi aduse, corpul a fost bucuros să se poată menține. El [generalul Kurt von Morgen, n.n.] a suferit în câteva locuri chiar înfrângeri, care l-au determinat să ceară cu toată insistența ajutor. Am fost nevoit să-l refuz, deoarece nu aveam rezerve la dispoziție.
General Erich Falkenhayn, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor

Rezultate și urmări

Note

Bibliografie
 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, Documente, Anexe, Volumul 1, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial, Editura Militară, 1979

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
Comandanți de mari unități ale Armatei României

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Bătălia din zona Bran-Câmpulung (1916)


بي إم دبليو جينا : نموذج جينا الخفيف الحالم (GINA Light Visionary Model) هي سيارة رياضية متحولة مكسوة بالنسيج صنعتها شركة بي إم دبليو. تمثل جينا جيلا جديدا يتأقلم مع الوظائف والأشكال الهندسية المختلفة. وقد صمم هذا النموذج فريق قاده كريس بانغل (Chris Bangle) وهو رئيس سابق لقسم التصميم في بي إم دبليو، والذي يقول أن جينا جعلت فريقه «يتحدى المبادئ القائمة والعمليات التقليدية». وقد ساهم مصممون آخرون أيضا مثل أنديرز وارمينغ.

بدأ بناء التصميم عام 2001.

الجسم النسيجي

تقول بي إم دبليو أن النسيج الذي يكسو جسم السيارة هو نسيج من مواد تركيبية شفيفة (نصف شفافة) مقاومة للماء ومرنة وقابلة للمط ومتينة. هذه المواد هي بولي يوريثان مغطى بطبقة رقيقة من الإسباندكس. وهي مواد مقاومة لدرجات الحرارة العالية والمنخفضة، ولا تمتص الماء فتنتفخ أو تتقلص، ولا تتأذى أو تتضرر نتيجة الحركة. يمكن لجسم السيارة أن يغير هيئته وفقا للظروف الخارجية والسرعة، كما أنه يتيح للسائق تغيير شكله كما يشاء. النسيج مشدود على هيكل قابل للحركة حيث تتشكل السمات الأساسية تحت الجلد النسيجي بواسطة هيكل من أسلاك الألمنيوم، ومع ذلك تستخدم دعائم كربونية مرنة عند الحاجة لأجزاء متحركة (جهاز تقليل الرفع الهوائي (spolier)، ويد فتح الباب، ومدخل الهواء). ويمكن السيطرة على شكل الإطار باستخدام عدة محركات كهربائية وهيدروليكية، فعلى سبيل المثال، يمكن الكشف عن المصابيح الأمامية عندما تسحب محركات صغيرة النسيج بشكل يشبه فتح جفن العين، وبما أن النسيج شفيف، يمكن للمصابيح الخلفية أن تتألق من خلاله.

الشكل الخارجي
لجينا أربع مستويات فقط: غطاء المحرك، والسطحان الجانبيان، والغطاء الخلفي. ويبدو أن الجلد النسيجي غير مدروز، ولكن يمكن أن يبرز جهاز تقليل الرفع الهوائي (spoiler) من الناحية الخلفية لزيادة استقرار السيارة عند السرعات العالية. تفتح الأبواب بنمط الفراشةButterfly doors، وكل منها مغطى بقطع من النسيج تصل من مقدمة السيارة إلى أطراف الباب والتي تعطي مظهرا أملسا عند إغلاق الباب. ويمكن الوصول إلى المحرك عن طريق شق يفتح في وسط غطاء المحرك.

الداخل
عندما تكون السيارة متوقفة، فإن عجلة القيادة والأدوات تكون في وضع الراحة في وسط لوحة اللقيادة للسماح للسائق بسهولة الدخول. وتستعد عجلة القيادة والأدوات مواقعها الصحيحة عندما يضغط السائق على زر البدء، حيث يبرز مسند الرأس من كرسي السائق مما يجعل الدخول والخروج من السيارة أسهل.

المراجع

وصلات خارجية
 BMW GINA Light Visionary Model: Premiere
 BMW GINA Light Visionary Model: Design
 BMW GINA Light Visionary Model trailer
 GINA on Wired – with many pictures
 Pictures of GINA
 BMW Visionen: GINA Light
 GINA Light im BMW Museum

سيارات عقد 2000
سيارات مبتكرة
مركبات بي إم دبليو

بي إم دبليو جينا


Chernígovskaya , es una stanitsa del raión de Beloréchensk del krai de Krasnodar, en Rusia. Se sitúa en la orilla derecha del río Pshish, afluente del Kubán, 18 km al suroeste de Beloréchensk y 64 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 762 habitantes en 2011.

Es cabeza del municipio Chernígovskoye, al que pertenecen asimismo Gurískaya y Molodiozhni.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Черниговская (станица).
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Beloréchensk del krai de Krasnodar

Chernígovskaya


خرمونيس سياسي أثيني وصاحب القرار الذي أتخذه الأثنييون بدعوة جميع الإغريق لتشرع وإسبرطة وحلفاؤهما في العمل علي التحرر من مملكة مقدونيا القديمة عرفت باسمه الحرب التي تبعت ذلك وانتهت بهزيمة أثينا ( 263 – 262 ق م ) وكان من أسبابها عدم وفاء بطليموس الثاني بوعده في المساعدة وبعد هزيمة أثينا التجأ خرمونيدس إلى بطليموس الذي أسند إليه قيادة أحد أساطيله وقد هزمه أجاثوسترانوس الروسي عند أفسس ( 258 ق م ) لكنه بقي في خدمة الأسطول البطلمي (حوالي 240 ق م ) .

مراجع

أثينا
أثينيون قدماء
مواليد في أثينا

خرمونيدس


بوري (بالفنلندية Pori، بالسويدية Björneborg) مدينة على الساحل فنلندا الغربي. تبعد حوالي 15 كيلومترا عن خليج بوتنيا، عند مصب نهر كوكيماينيوكي الأكبر في فنلندا. وهي عاصمة إقليم ستاكونتا.

يبلغ عديد قاطنيها 83.003 ساكن، ويغطي نطاقها البلدي مساحة
1.704,10 كم² منها 870,11 كم² من المياه. وتبلغ الكثافة السكانية 99,53 نسمة/كم². وحيدة اللغة وهي الفنلندية. بوري الحادية عشرة من بين أكبر المدن في فنلندا، والسابعة من حيث المنطقة الحضرية.

ضريح يوليوس النيو القوطي، الواقع في مقبرة كابارا في وسط بوري، بناه في عام 1903 رجل الصناعة الثري يوليوس لابنته سيغريد التي توفيت بعمر لم يتجاوز الحادية عشرة ربيعاً. الضريح من تصميم المعماري جوزيف ستنباك. كان للضريح في الأصل لوحات جدارية من رسم الفنان أكسيلي غالن كاليلا، ولكنها تهاوت بعد وقت قصير. وأعاد نجل أكسيلي يورما غالن كاليلا الرسوم الجدارية مستخدماً مخططات والده.

من بين الأمور الأخرى التي تشتهر بوري: شواطئ أوتيري الرملية، وباستضافة مهرجان الموسيقي الدولي السنوي بوري جاز. يشمل الأداء في مهرجان الجاز مايلز ديفيس، البراند نيو هيفيس وستيلي دان.

صحيفة بوري المحلية هي كانسا ستاكونان، التي تعطي نظرة عامة عن آخر الأنباء. كما أنها تتضمن أيضاً الأخبار الرياضية ومقالات للأطفال.

الاسم
الاسم بوري (Pori) أتى من الجزء borg (تعني «القلعة») من الاسم الأصلي في اللغة السويدية مع فنلدة النطق. الاسم السويدي بيورنيبوري (Björneborg) يعني «قلعة الدب»، والاسم اللاتيني (Arctopolis) يعني «مدينة الدب».

التاريخ

لعب النهر دوراً رئيسياً في وجود بوري. تزايدت صعوبة الملاحة في نهر كوكيماكي بعد القرن الرابع عشر. أخذت أهمية كوكيماكي وأولفيلا بالانخفاض لمـّا بات السفن عاجزةً عن الملاحة في النهر. في القرن السادس عشر، صار الوضع سيئاً للغاية حتى قرر يوهان الثالث ملك السويد إنشاء مرفأ وبلدة سوق جديدين بالقرب من البحر. كانت الفكرة والمكان جيدين، ولكن افتقد السكان.

كانت برجوازية راوما وأولفيلا قد أُمـِرت بالانتقال إلى هلسنكي التي تأسست في الآونة الأخيرة، إلا أنهم لم يستطيبوا العيش فيها، وبعد مناشدات عديدة سـُمـِح لأهالي راوما بالعودة إلى ديارهم السابقة. بينما صدرت أوامر لأولئك من أولفيلا بالهجرة إلى مدينة بوري المؤسسة حديثاً. في 8 مارس 1558 أصدر يوهان الثالث بوري مرسوم التأسيس، وقد جاء في نصه: «لأننا رأينا أنه من الأفضل بناء بلدة سوق قوية بجوار البحر، ولأننا لا نجد أي مكان مناسب للتحصين في أولفيلا، لذا اخترنا موقعاً آخر في بوري.»

في ذلك الوقت كان في بوري نحو 300 ساكن قسري. إلا أنهم سرعان ما اعترفوا بمزايا موقعهم الجديد، الذي أتاح فرصاً لتجارة مربحة، من بين أمور أخرى.

ضـُمت بلدية نورماركو المجاورة إلى بوري في 1 يناير سنة 2010.

السياسة
تعطي بوري دعماً قوياً نسبياً للحزب الاشتراكي الديمقراطي. في 2008، تحصل الحزب على 29.8 ٪ من الأصوات، في حين أن ثاني أكبر الأحزب حزب الائتلاف الوطني تحصل على 26,1 ٪. عمدة بوري هي أينو مايا لوكونن، وقد انتخبت على رأس المدينة في عام 2004 خلفاً للعمدة السابق مارتي سينيسالمي، إثر تقاعد من منصبه.

الرياضة
بورين أسات هو فريق المدينة لهوكي الجليد ويلعب في دوري الدرجة الأولي الفنلندي إس إم ليغا. وفاز بلقب البطولة مرتين (1971 و 1978).

بورين ناروكيرا أو باختصار ناروكيرا، يلعب في القسم الأعلى لرياضة الباندي وحاز لقب بطل فنلندا مرة واحدة.

الديموغرافيا
أكثر 98٪ من السكان لغتهم الأولى هي الفنلندية، وحوالي 2٪ منهم لغاتهم الأولى هي إمـّا العربية أو الفرنسية أو الألمانية أو الروسية أو السويدية. هنالك أقلية صغيرة من حوالي 0.5٪ متحدثون بالسويدية في المدينة. توجد مدرسة سويدية ونادي ثقافي سويدية يهدف إلى خدمة الأقلية الفنلندية الناطقة بالسويدية في إقليم ستاكونتا.

النمو السكاني
وصل عدد السكان مداه في منتصف السبعينات، لمـّا تجاوز الثمانين ألفاً. بعد ذلك انخفض عدد السكان، وظل ثابتاً في السنوات الأخيرة عند ما يزيد قليلاً على 76 ألفاً. كانت الزيادة السكانية الكبيرة في عام 1950 نتيجة لضم المناطق القريبة منها.

 المصدر

مواليد بوري
 إييا كانتولا - مغنية فنلندية مواليد 1966
 فيلي بكا كيتولا - لاعب هوكي جليد فنلندي مواليد 1948
 أنتي سوميالا - لاعب كرة القدم فنلندي مواليد 1974
 تيمو كويفوسالو - ممثل ومخرج فنلندي مواليد 1963
 أولي ليندهولم - مغني فرقة أوو الفنلندية. مواليد 1964
 فيسا ماكينن - مخرج فنلندي، مواليد 1945
 برتي نيومان - مغني فرقة دينغو الفنلندية في الثمانينات. مواليد 1959
 كاي نييمي - متسابق دراجات نارية الدراجات مواليد 1955
 سليم بالمغرن - موسيقار فنلندي مواليد 1878
 يوكا رينتالا – مصمم أزياء فنلندية مواليد 1952
 يوكا سورنيوس - موسيقي بلوز فنلندي مواليد 1951
 ليو بكا تاهتي - رياضي ألعاب قوي فنلندي من ذوي الاحتياجات الخاصة حائز على قلادتين ذهبيتين أولمبيتين. مواليد 1983
 كييلو توميلا - ممثلة فنلندية مواليد 1950
 يورما ووتينن - راقص فنلندي مواليد 1950
 ميكو سالو - الفائز عن فئة الرجال في منافسات ألعاب الكروسفت سنة 2009

العلاقات الدولية

التوأمة
بوري متوأمة مع:
  ريمرهافن، ألمانيا، منذ 1967
  إغر، المجر، منذ 1973
  كواكزك، بولندا، منذ 1975
  ماكو، فرنسا، منذ 1990
  بوشغروند، نرويج، منذ 1956
  ريغا، لتفيا، منذ 1965
  شترالزوند، ألمانيا، منذ 1968
  سندسفال، السويد، منذ 1940
  سوندربورغ، الدنمارك، منذ 1952

هوامش
سمي الكويكب 1499 بوري على اسم المدينة من قبل مكتشفه الفلكي الفنلندي أوريو فايسالا.

الإرسال الإذاعي
هناك وسائل بث إذاعي قرب بوري للموجتين المتوسطة والقصيرة تديرهما ديجيتا. يستخدم بث موجة المتوسطة صارية مشدودة تعلو 185 متراً (607 قدم) كهوائي إرسال.

وصلات خارجية
 مدينة بوري – الموقع الرسمي

المراجع

بوري (فنلندا)
أماكن ساحلية مأهولة في فنلندا
أماكن مأهولة أسست في 1558
تأسيسات سنة 1558 في أوروبا
دوقية فنلندا الكبرى
مدن فنلندا
مدن وبلدات ساحلية في فنلندا

مدن وبلدات ساحلية في بحر البلطيق

بوري (فنلندا)


න්‍යෂ්ටික විකිරණය.

විකිරණය කියලා අපි සාමාන්‍යයෙන් දන්න සංසිද්ධිය ප්‍රථම වරට සොයාගත්තේ වර්ෂ 1896 දී හෙන් රි බෙකරල් විසින්.සැකෙවින්ම කීවොතින් විකිරණය කියන්නේ යම් කිසි වස්තුවකින් ශක්තිය මුදා හැරීම.ඇත්තටම විකිරණ කියලා ගත්තම විකිරණ වර්ග කිහිපයක්ම තියෙනවා.එකක් තමයි විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණය.විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණයට අධෝ රක්ත කිරණ, පාරජම්බුල කිරණ, රේඩියෝ තරංග, ක්ෂුද්‍ර තරංග, එක්ස් කිරණ සහ ගැමා කිරණ වගේ කිරණ වර්ග අයත් වෙනවා. ඒවගේම තියෙන අනිත් විකිරණ වර්ගය තමයි න්‍යෂ්ටික විකිරණය.ගොඩාක් වෙලාවට විකිරණය කියලා ගත්තහම අපි සලකන්නෙ විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණයට වඩා මේ න්‍යෂ්ටික විකිරණය.

න්‍යෂ්ටික විකිරණයේදි වෙන්නෙ පරමාණු වල න්‍යෂ්ටී වලින් උප පරමාණුක අංශූ ඉවත් වීම කියලා අපිට සැකෙවින් දක්වන්න පුලුවන්.ඒවගේම තවත් දෙයක් කියන්න ඕන.මේ න්‍යෂ්ටික විකිරණයම තවත් වෙලාවකදී හඳුවන්වනවා අයනීකරණ විකිරණය කියලත්.මොකද මේ න්‍යෂ්ටික විකිරණය සතුව තියෙන ශක්තියට පුලුවන් පරමාණුවක තියෙන ඉලෙක්ට්‍රෝන ඒ පරමාණුවෙන් ගලවා ඉවත් කරන්න.ඒ කීවේ අයනීකරණය කරන්න.ඇත්තටම න්‍යෂ්ටික විකිරණයෙත් වර්ග කිහිපයක්ම තියෙනවා.ප්‍රධාන වශයෙන් මේවා වර්ග හතරයි.ඒවා තමයි ඇල්ෆා විකිරණය, බීටා විකිරණය, ගැමා විකිරණය සහ නියුට්‍රෝන විකිරණය.

මේ විකිරණ වර්ග හතරට තියෙන්නෙ එකිනෙකට වෙනස් වූ ගුණයන්.ඇල්ෆා විකිරණය කියලා අපි හඳුවන්න්නේ පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියකින් ඇල්ෆා අණුවක් පිටතට මුදා හැරීමකට.ඇල්ෆා අණුවකට අයත් වෙන්නෙ ප්‍රෝටෝන දෙකක් සහ නියුට්‍රෝන දෙකක්.අපි මුලදීම කීවනේ න්‍යෂ්ටික විකිරණය කියන්නේ පරමාණුවල න්‍යෂ්ටී වලින් උප පරමාණුක අංශූ මුදා හැරීම කියලා.පොඩ්ඩක් රසායන විද්‍යාව මතක කෙනෙකුට මෙතනදී මතක් වේවී හිලීයම් පරමාණුවකත් තියෙන්නෙ ප්‍රෝටෝන දෙකක් සහ නියුට්‍රෝන දෙකක් බව.ඒ නිසාම අපිට කියන්න පුලුවන් විකිරණශීලී පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියකින් හීලීයම් න්‍යෂ්ටියක් ( ඉලෙක්ට්‍රෝන රහිතව ) මුක්ත වීම ඇල්ෆා විකිරණය කියලා.

බීටා විකිරණය කියලා හඳුවන්නේ පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියක් මඟින් ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් පිටතට මුදා හැරීම.ඔයාල අනිවාර්‍යෙන්ම දන්න කාරණයක් තමයි පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියේ ඉලෙක්ට්‍රෝන නැහැයි කියන එක.එහෙනම් බීටා විකිරණයේදී පරමාණුවේ න්‍යෂ්ටියෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝන මුක්ත වෙන්නෙ කොහොමද...මෙතනදී වෙන්නෙ පරමාණුවේ න්‍යෂ්ටිය තුල සිද්ධ වෙන යම් යම් න්‍යෂ්ටික ප්‍රතික්‍රියාවලදී නිපදවෙන ඉලෙක්ට්‍රෝන අංශූවක් මුදා හැරීමක් පමණයි.තවත් දෙයක් කියන්න ඕන මෙතනදී පරමාණුවේ න්‍යෂ්ටියෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් මුක්ත වීම වෙනුවට ඉලෙක්ට්‍රෝනයේ ප්‍රති පදාර්ථමය අංශුව වෙන පොසිට්‍රෝනයක් නිදහස් වීමේ හැකියාවත් තියෙනවා.ඒ සංසිද්ධිය හඳුන්වන්නෙත් බීටා විකිරණය කියලම තමයි.

ගැමා විකිරණය කියලා හඳුවන්නේ පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියකින් අධි ශක්තී ෆෝටෝනයක් මුක්ත වීම.මෙතනදී මුක්ත වෙන ෆෝටෝනය සතුව තියෙන ශක්තිය විශාල නිසා ගැමා විකිරණ මඟින් අවට ඇති වස්තූ වලට හානි ඇති කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා. එක්ස් කිරණ කියන්නෙත් ගැමා විකිරණ වලට ගොඩාක් සමාන දෙයක් වුණත් එක්ස් කිරණ සතුව සාපේක්ෂව ඉතාමත් අඩු ශක්තියක් තමයි තියෙන්නෙ.එක්ස් කිරණ සහ ගැමා කිරණ අතර තියෙන තවත් වෙනස්කමක් තමයි එක්ස් කිරණ ඇති වෙන්නේ පරමාණුවක ඉලෙක්ට්‍රෝන වලාව ආශ්‍රිත කරගෙන වීම.ඉලෙක්ට්‍රෝන වලාවේ තියෙන ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් අධි ශක්ති මට්ටමක ඉඳල අඩු ශක්ති මට්ටමකට සංක්‍රමණය වෙනකොට මේ විදිගේ එක්ස් කිරණ විමෝචනය කිරීමක් සිද්ධ වෙනවා.සරලවම කීවොතින් ගැමා කිරණ නිර්මාණය වෙන්නෙ පරමාණුවේ න්‍යෂ්ටිය ආශ්‍රිතව වෙනකොට එක්ස් කිරණ නිර්මාණය වෙන්නෙ පරමාණුවේ ඉලෙක්ට්‍රෝන වලාව ආශ්‍රිතව.

ඊලඟට තියෙන්නෙ නියුට්‍රෝන විකිරණය.නමින්ම කියනවා වගේ මෙතනදී වෙන්නෙ පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියකින් නියුට්‍රෝනයක් පිටතට මුදා හැරීම.මේ විදිහට නියුට්‍රෝන මුදා හැරීමක් න්‍යෂ්ටික විඛණ්ඩනයේදී තමයි ප්‍රධාන වශයෙන් සිද්ධ වෙන්නෙ.ඒවගේම මේ වර්ගයේ විකිරණයට කෙලින්ම හැකියාවක් නැහැ වෙනත් පරමාණු අයනීකරණය කරන්න.ඒකට හේතුව නියුට්‍රෝනයක් සතුව ආරෝපණයක් රහිත වීම.හැබැයි වක්‍රාකාරව නියුට්‍රෝන විකිරණයට පුලුවන් වෙනත් පරමාණුවක් අයනීකරණය කරන්න.ඒක වෙන්නෙ මේවගේ නිදහස් වුණ නියුට්‍රෝනයක් වෙනත් පරමාණුවක න්‍යෂ්ටියක් මඟින් අවශෝෂණය කරගත්තහම ඒ පරමාණුව න්‍යෂ්ටික විකිරණය ඉහත සඳහන් කරපු වෙනත් න්‍යෂ්ටික විකිරණ ආකාර වලින් ශක්තිය පිට කිරීම මඟින්.මේ වර්ගයේ විකිරණය භායනකම වර්ගය වෙන්න හේතුව තමයි නියුට්‍රෝන විකිරණයට විතරයි පුලුවන් වෙනත් පරමාණුවක් විකිරණශීලී පරමාණුවක් බවට පත් කරන්න.

ඇල්ෆා විකිරණ වල අඩංගූ වෙන්නෙ ඉතාමත් සෙමින් ගමන් කරන බරින් වැඩි සහ ගොඩාක් විද්‍යුත් ආරෝපණයක් සහිත අංශූ.මේ කාරණය නිසාම ඇල්ෆා විකිරණ වල විනිවිදයාමේ හැකියාව ඉතාමත් අවමයි.ඒ කියන්නෙ අපිට තුනී කඩදාසියකින් වුණත් පුලුවන් ඇල්ෆා විකිරණ වල ගමන් මඟ අවහිර කරලා ඒවා ගමන් කිරීම නවත්වන්න.බීටා විකිරණවල අන්තර්ගත වෙන්නෙ වේගයෙන් ගමන් කරන, ආරෝපණ සහිත සැහැල්ලූ අංශූ.ඒ කියන්නේ බීටා විකිරණ වල විනිවිදයාමේ හැකියාව ඇල්ෆා විකිරණ වලට වඩා සාපේක්ෂව වැඩියි.ඒ නිසා බීටා විකිරණ වල ගමන් මඟ නැවැත්වීමට නම් සාපේක්ෂව තරමක් ඝනකම ඇති බාධකයක් භාවිතා කරන්න වෙනවා.ගැමා විකිරණ කියන්නේ ආරෝපණයක් රහිත වේගයෙන් ගමන් කරන අංශූ.ඒ නිසා මේවායේ විනිවිදයාමේ හැකියාව ඉහලයි.මොකද මේවාට ආරෝපණයක් නැති නිසා වෙනත් වස්තූ සමඟ අන්තර්ක්‍රියා කිරීමක් විද්‍යුත් වශයෙන් සිද්ධ වෙන්නෙ නැහැ.ගැමා විකිරණ නවත්වන්න නම් අපිට ටිකක් ඝනකම ඇති ඊයම් වගේ ලෝහ කුට්ටියක් ඕන වෙනවා.

නියුට්‍රෝන විකිරණ කියන්නෙ ඉතාමත් බරින් වැඩි ආරෝපණයක් රහිත අංශූ.මේ නිසාම ඒවාට ඉතා වැඩි දුරක් ගමන් කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා වෙනත් වස්තූන් සමඟ අන්තර්ක්‍රියා නොකොට.ඒ නිසාම මේවා ගමන් කිරීම නවතා ගැනීම ටිකක් අමාරුයි.ඒකට භාවිතා කරන්නේ ජලය වැනි හයිඩ්‍රජන් අන්තර්ගත ද්‍රව්‍යයක්.

න්‍යෂ්ටික විකිරණය


ථප්පඩ් () යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ අනුභව් සිංහා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද, ඔහු සහ ටී-සීරීස් හි භූෂණ් කුමාර් සමඟ එක්ව සම-නිෂ්පාදනය කළ 2020 ඉන්දියානු හින්දි-භාෂා නාට්‍ය චිත්‍රපටයකි. තාප්සී පන්නු ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන මෙම චිත්‍රපටය, 2020 පෙබරවාරි 28 දින සිනමාහල් වෙත මුදාහැරිණි.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

ඉන්දියානු චිත්‍රපට
2020 දශකයේ හින්දි-භාෂා චිත්‍රපට
ගෘහස්ථ හිංසනය පිළිබඳ චිත්‍රපට

ථප්පඩ්


Asociația Fotbal Club Metalul Buzău, cunoscut sub numele de Metalul Buzău, sau pe scurt Metalul, este un club profesionist de fotbal din Buzău, România, ce evoluează în prezent în . În ciuda faptului că este cel mai vechi club din localitate, Metalul Buzău a trăit întotdeauna în umbra echipei Gloria Buzău.In ciuda acestui fapt,Metalul Buzău beneficiază de "Peluza Vulturii Sud",prezentă la meciurile de acasă și din deplasare.

Istorie

Inceputul
AFC Metalul Buzău a fost înființat în anul 1954 sub denumirea AS Metalul Buzău de către Întreprinderea de Utilaj Tehnologic (IUT) Buzău. De la început, clubul a evouat în divizia județană până în toamna anului 1966, când a promovat în Liga a III-a. În 1971 a avut loc o reorganizare fotbalistică în oraș, astfel fiind fondată FC Gloria Buzău, care a preluat o parte din jucătorii Metalului și locul acestuia în Divizia C. Gloria reușește în anul competițional 1971-1972 să ocupe primul loc în serie și, după un baraj disputat la Ploiești, să promoveze în Divizia B.

Echipa Metalul a fost reînființată în 1982, iar în 1996, în urma asocierii cu CORD Buzău, și-a schimbat numele în Metalcord Buzău. După sezonul 2005–2006, echipa a retrogradat din Liga a III-a. În 2007 clubul a revenit la denumirea AS Metalul până la preluarea formației de către Revicom Oil când a devenit AFC Metalul.

A mai reușit să promoveze înapoi în Liga a III-a în anul 2017, când a câștigat Liga a IV-a Buzău și a învins în barajul cu CS Amara cu scorul general de 9-2 și a promovat înapoi în Liga a III -a după 10 ani de absență. În acel sezon, a terminat campionatul pe locul 5..

Reintoarcearea in ,,C''
În 2019-2020, Metalul a realizat cea mai bună performanță a clubului în Cupa României când a ajuns în optimile de finală, după ce s-a impus în fața Avântului Zărnești (3-0 prin decizie FA; etapa a 2-a), SCM Gloria Buzău (3-2 după pen.; a treia). Runda), CSM Focșani (1-0 aet; runda a IV-a), FK Miercurea Ciuc (1-0; optimile de finală) și învins în fața Politehnicii Iași (0-3; optimile de finală).

Clasarii

Structura

Stadion
Echipa își dispută partidele pe teren propriu pe Stadionul Cornel Negoescu, terenul al doilea al complexului sportiv din Crâng. Terenul are gazon artificial începând cu anul 2007.

Rivalități
Deși este cel mai vechi club de fotbal activ din județul Buzău, Metalul a trăit mereu în umbra Gloriei Buzău și, după 2015, a lui FC Buzău.

Oficialii clubului

Consiliul de administrație

Palmares
Liga a IV-a Buzău
 Campioană (1): 1989-1990, 2016-2017
Cupa României
 Optimi (1): 2019–2020

Personal

Lotul actual

Jucători împrumutați

Personalul tehnic

Note

Legături externe
 Metalul Buzău pe Facebook
 Profil pe ro.soccerway.com

Cluburi de fotbal din Buzău
Fondări în 1954

AFC Metalul Buzău


Friedrich Wilhelm Ernst Busch (22 January 1900 – 8 June 1980) was a German singer and actor.

Biography
Busch originated from a Kiel worker family. He started in life as a shipyard worker before he decided to make use of his acting and singing talent.

Busch first rose to prominence as an interpreter of political songs, particularly those of Kurt Tucholsky, in the Berlin Kabarett scene of the 1920s. He starred in the original 1928 production of Bertolt Brecht's Threepenny Opera, as well as the subsequent 1931 film by Georg Wilhelm Pabst. He also appeared in the movie Kuhle Wampe.

A lifelong communist, Busch fled Nazi Germany in 1933, accompanied by his wife, Eva Busch, and with the Gestapo on his heels, initially settling in the Netherlands.  By 1938 they had divorced, without acrimony, as their lives diverged. Eva settled in Paris while Ernst initially made his home in the Soviet Union where he worked with Gustav von Wangenheim on the 1935 film "Kämpfer" ("Fighters").  In 1937 he joined the International Brigades to fight against the fascists in Spain. His wartime songs were then recorded and broadcast by Radio Barcelona and Radio Madrid. After the Spanish Republic fell to General Franco, Busch migrated to Belgium where he was interned during the German occupation and later imprisoned in Camp Gurs, France and Berlin. Freed by the Red Army in 1945, he settled in East Berlin, where he acted in the first play to be produced in the American-occupied zone, Robert Ardrey's Thunder Rock. He would go on to start his own record label and work with Bertolt Brecht and Erwin Piscator at the "Berliner Ensemble". A beloved figure in the German Democratic Republic, he is best remembered for his performance in the title role of Brecht's Life of Galileo and his recordings of workers songs, including many written by Hanns Eisler. He also made a memorable recording of "Peat Bog Soldiers".

Recordings of Spanish Civil War songs (incomplete list)
From "Canciones de las Brigadas Internacionales" and "Solidarität".

Adelante Campesinos
Am Rio Jarama – "On the Jarama Front"
 / Lied von der XI Brigade – "Song of the XIth Brigade"
Los Campesinos – "The Peasants"
Las Compañías de Acero
Los Cuatro Generales
Himno de Riego / Riego Hymne – "Colonel Riego's Hymn"
Hans Beimler
Des Lied von der Einheitsfront''' / EinheitsfrontliedLied der Internationalen Brigaden' / Lied Der Interbrigaden – "Song of the International Brigades"Mamita MiaDie Moorsoldaten – "Peat Bog Soldiers"Nuestra Bandera – "Our Flag"Peter, Mein Kamerad – "Peter, My Comrade""Spaniens Himmel" or "Die Thälmann-Kolonne" – "Spain's Heaven" or "The Thälmann Battalion" (Page 30f)

Recordings of Second World War and other songs (incomplete list)Ach Ihr WegeAlle Waffen gegen HitlerAmi go home AufbauliedDie Armeen EuropasBallade von den SäckeschmeißernDer BarrikadenDank Euch Ihr SowjetsoldatenDas Lied vom SA-MannDiplomatenDer GrabenDer heimliche AufmarschEs Kommt der TagEinheitsfrontliedFrieden der WeltKämpfen wie LeninKampflied gegen den FaschismusKoreaLeninLied der BergarbeiterLied der InterbrigadenLied der ParteiLied des WerktätigenLied vom Adler StalinLied vom VaterlandLinker MarschLinks RechtsLob des KommunismusMarsch der AntifaschistenDer Marsch Ins Dritte ReichMatrosen von KronstadtDer rote WeddingSehnsucht nach der HeimatSolidaritätsliedStalin Freund GenosseTrotz alledemVorwärts BolschewikWir sind des Geyers schwarzer Haufen''

Awards, medals, and recognition

Germany's most prestigious school for stage acting and directing is named after the actor, the Ernst Busch Academy of Dramatic Arts (Hochschule für Schauspielkunst "Ernst Busch", HFS) in Berlin. Busch was awarded the Lenin Peace Prize for 1970–71.

Filmography

See also
 Pete Seeger (section 'Spanish Civil War songs')
 International Brigades order of battle (section 'XI International Brigade' point 'Songs')
 VEB Deutsche Schallplatten the state-run record label started by Busch in 1946

References

1900 births
1980 deaths
Musicians from Kiel
People from the Province of Schleswig-Holstein
Communist Party of Germany members
Socialist Unity Party of Germany members
German anti-fascists
German male stage actors
Spanish-language singers of Germany
20th-century German male actors
20th-century German male singers
Refugees from Nazi Germany in the Soviet Union
International Brigades personnel
German people of the Spanish Civil War
Ernst Busch Academy of Dramatic Arts
Recipients of the Patriotic Order of Merit in gold
Recipients of the Order of Friendship of Peoples
Recipients of the Lenin Peace Prize
Recipients of the National Prize of East Germany
Actors from Kiel

Ernst Busch (actor)


La Batalla de Chełm (en polaco, Bitwa pod Chełmem) se desarrolló el 8 de junio de 1794 en los alrededores de Chełm, Polonia, entre Polonia y el Imperio ruso. Los polacos eran dirigidos por el general Józef Zajączek y los rusos por los generales Wilhelm Derfelden y Petrowicz Zagriażski.

El ejército rebelde estaba formado por 6.000 soldados, 2.000 milicianos y tenían 14 cañones. Mientras tanto, los rusos eran 16.500 soldados y tenían 24 cañones.

Zajączek tomó colinas a una extensión de 1,5 km cerca de la ciudad. A principios del mediodía las tropas rusas comenzaron el ataque. Después de varias horas de lucha Zajączek solo podía tratar de salvar la mayor cantidad de su ejército como sea posible a través de un retiro. En la batalla, las fuerzas polacas perdieron entre 1.400 y 1.600 hombre, mientras tanto, las fuerzas rusas perdieron alrededor de 200 hombres. Las fuerzas rusas consiguieron la victoria.

Bibliografía
 Andrzej Grabski, Jan Wimmer u. a..: Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warschau 1966
 Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. Puls, Londres 1993, ISBN 0-907587-99-2.
 Andrzej Zahorski: Wypisy źródłowe do historii polskiej sztuki wojennej. Polska sztuka wojenna w okresie powstania kościuszkowskiego. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warschau 1960
 Bolesław Twardowski: Wojsko Polskie Kościuszki w roku 1794. Księgarnia Katolicka, Poznań 1894
 Mała Encyklopedia Wojskowa. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warschau 1967, (Edición I Tomo II).

Batallas del Imperio ruso
Batallas de Rusia del siglo XVIII
Batallas de la Insurrección de Kościuszko
Batallas de Polonia del siglo XVIII

Batalla de Chełm


رؤوف بن عمر (من مواليد 8 مارس 1947  )، هو ممثل مسرحي وسينمائي وتلفزي تونسي. يشغل حاليا منصب مدير مهرجان قرطاج الدولي.

حياته
درس بمعهد الصادقية، فالتحق بالفرقة الغنائية بها. شارك عام 1964 في فرقة غنائية بمسرحية من إخراج محسن بن عبد الله، ومن هناك دخل عالم المسرح، إذ كان أول دور مسرحي قام به عام 1965. درس رؤوف بن عمر  لمدة سنة بكلية الآداب، ثم شارك عام 1969 في مسرحية في المهرجان الدولي للمسرح الجامعي بإسطنبول، فتحصلت المسرحية على الجائزة الأولى بالتشارك مع مسرحية أخرى، وهو ما جعل وزير الثقافة التونسي آنذاك الشاذلي القليبي، يمنح كافة المشاركين في المسرحية منح دراسية، فتحوّل رؤوف بن عمر إلى لندن لدراسة الفنون المسرحية.

إثر عودته إلى تونس، تحوّل رؤوف بن عمر رفقة فاضل الجعايبي وفاضل الجزيري ومحمد دريس ورجاء فرحات إلى قفصة، فأنشؤوا مسرح الجنوب بقفصة عام 1972، وعمل به حتى عام 1975، ثم عاد إلى لندن. وبعد ذلك، عاد إلى تونس ليلتحق بالفرقة المسرحية لرجاء بن عمار، ثم بالمسرح السينمائي لتوفيق الجبالي، ثم التحق بالفرقة المسرحية الوطنية، ثم بالتياترو الذي أنشأه توفيق الجبالي مع زينب فرحات.

أعماله

أعماله المسرحية
 1972 : جحا و الشرق الحائر لحمادي بن عثمان.
 1977 : الورثة
 1978 : العرس و التحقيق
 2004 : كلام الليل لتوفيق الجبالي.
 2008 : مذكرات ديناصور لتوفيق الجبالي ورشاد المناعي.
 البرني و العطراء لرجاء فرحات وفاضل الجعايبي وفاضل الجزيري، نص روزنتي.
 محمد علي الحامي لرجاء فرحات وفاضل الجعايبي.
 الجازية للطاهر قيقة وسمير عيادي وعبد الرحمان الأبنودي.
 إسماعيل باشا لتوفيق الجبالي ومحمد إدريس.

أعماله السينمائية
 1971 : وغدا لإبراهيم الرباعي
 1975 : المسيح لروبيرتو روساليني : ياهوذا
 1980 : لست أنا بل هو لبيار ريتشارد : زعيم المتمردين
 1980 : عزيزة لعبد اللطيف بن عمار : علي
 1986 : قراصنة لرومان بولانسكي : حارس الملاهي
 1988 : مسعور لرومان بولانسكي : الدكتور متلوي
 1989 : البربري لميرال دارك
 1990 : عصفور سطح لفريد بوغدير : حريف الحلاق
 1990 : موت فجئي لراي 2
 1998 : بنت فاميليا للنوري بوزيد : ماجد
 1991 : ستائر رملية لرندة الشهال الصباغ : قائد التابعين
 1992 : خداع ل ل.ج. مانكلر : الممثل
 1993 : حرب الخليج .. وما بعد؟ للنوري بوزيد
 1995 : رقصة النار لسلمى بكار
 1997 : شرطي طنجة لستيفان ويتار من إنتاج القناة 4 : مدير الملهى الليلي
 1997 : تونسيات للنوري بوزيد : ماجد
 2005 : خشخاش لسلمى بكار
 2005 : جنون لفاضل الجعايبي
 2006 : التلفزة جاية
 2009 : تشينيتشيتا لإبراهيم اللطيف
 2010 : بيضاء (محرم) لمريم رافاي (فيلم قصير)
 2011 : ذهب أسود لجون جاك آنو : عالم اللاهوت الخاص بجلالة الملك
 2016 : خسوف لفاضل الجزيري
 2017 : حب الرجال لمهدي عطية : الطيب
 2017 : الجايدة لسلمى بكار
 2017 : تونس الليل لإلياس بكار : يوسف بن يونس

أعماله التلفزية
 1981 : السلاح الأزرق لموريس فريدلاند (فيلم تلفزي) : الكاكدار
 1989 : الناس : راضي
 1990 : الناس حكاية لحمادي عرافة
 1992 : إعترافات المطر
 1993 : وردة لحمادي عرافة
 1995 : تذبذبات الخشخاش لكارو لجيمس سيلان جونز (فيلم تلفزيوني): مصطفى
 1995-1996 : الخطاب على الباب لصلاح الدين الصيد: سي الشاذلي
 2008 : صيد الريم لعلي منصور (مسلسل)
 2008 : فيلا الياسمين لفريد بوغدير: بن رمضان الأب
 2009 : أقفاص بلا طيور لعز الدين الحرباوي (مسلسل)
 2012 : دار الوزير
 2013 : ليام لخالد البرصاوي (مسلسل)
 2013 : أولاد البلاد لسليم بن حفصة: طيار متسلسل
 2014 : ناعورة الهواء
 2014-2015 : ناعورة الهواء : رؤوف بالرحومة
 2016 : وردة و كتاب لأحمد بالرجب (مسلسل)
 2017 : فلاشباك لمراد بالشيخ (الموسم2)
 2017 : نسيبتي العزيزة لصلاح الدين الصيد (الموسم7)
 2018 : تاج الحاضرة لسامي الفهري
 2019 : المايسترو للسعد الوسلاتي
 2020 : قلب الذيب (مسلسل) للمخرج بسام الحمراوي
 2020 : 27 ليسري بوعصيدة
 2021 : الفوندو لسوسن الجمني : مختار والد يحيى
يلعب في أدواره خاصة دور «البلدي» في التلفاز

المسؤوليات
بالتوازي مع نشاطه الفني ، يشغل «بن عمر» مناصب في المؤسسات الثقافية. وهو عضو بارز في مجلس إدارة المركز الثقافي بالحمامات والمسرح الوطني التونسي ومدير مهرجان طبرقة للجاز (1978) ومهرجان قرطاج الدولي (2005).

عضو في عدة لجان بوزارة الثقافة ، يترأس اللجنة الثقافية المكلفة بالعرض الافتتاحي والبرنامج الثقافي لكأس إفريقيا للأمم التي نظمت في تونس (2004) والمسؤولة عن العرض الافتتاحي للبطولة والتي قامت بتنظيم عالم كرة اليد في تونس (2005).

مدير كاميليون بروداكشين ، وهو أيضًا مدير الرسوم المتحركة والاتصال في اتحاد التنمية التونسي الكويتي (قناة أبو نواس ، 1980-1995).

الجوائز
 الجائزة الأولى في مهرجان المسرح الجامعي الدولي (اسطنبول 1969).
 وسام الفنون والآداب (فرنسا ، 1990).
 الجائزة الوطنية للفنون والآداب (تونس ، 1997).
 حائز على وسام الاستحقاق الثقافي التونسي (تونس 1999).
 جائزة أفضل ممثل في مهرجان القاهرة السينمائي الدولي (مصر 2017).

البرامج التلفزية
 2020 : 90 دقيقة للهادي زعيم : ضيف الحلقة 2 من الموسم 3
 2020 : المحجورين لمايا القصوري : ضيف الحلقة 28
 2020 : حكايات قرطاج : ضيف الحلقة 1
 2021 : لاباس لنوفل الورتاني: ضيف الحلقة 8 (الجزء 4)

فيديوهات
 2013 : ومضة إشهارية للحوار التونسي
 2014 : ومضة إشهارية لتونس تيليكوم
 2014 : مرات لعلي اللواتي وأنور براهم
 2017 : ظهوره في كليب يما لسمر دوني لأسماء عثمان من إخراج زياد ليتيم
 2019 : نتفكر لأنور براهم

روابط خارجية

المراجع

ممثلون من مدينة تونس
أشخاص من مدينة تونس
خريجو المدرسة الصادقية
ممثلو أفلام تونسيون
ممثلو تلفزيون تونسيون
ممثلو مسرح تونسيون
ممثلون تونسيون في القرن 21
ممثلون وممثلات تونسيون
منتجون سينمائيون تونسيون
مواليد 1366 هـ
مواليد 1946
مواليد 1947
مواليد في مدينة تونس

رؤوف بن عمر


Čerin je nenaseljeni otočić u hrvatskom dijelu Jadranskog mora. Nalazi se u Lastovskom kanalu, uz zapadni dio južne obale otoka Korčule, oko 310 m od njene obale, nasuprot naselju Prižba. Katastarski je dio općine Blato.

Površina hridi iznosi 1808 m², a iz mora se uzdiže oko 1 m.

Izvori

Južnodalmatinski otoci

Čerin (otok)


Askanios, Yunan mitolojisinde Aretion'un oğlu, Phorkys'in kardeşidir. İlyada metinlerinde Askania'da yaşadığından söz edilir, Phrgialılarla Mysialıların başında büyük bir orduyla Truvalıların yardımına gelmiştir.

Yunan mitolojisinde kişiler

Askanios


Pectoralis major eller Den store brystmuskel (fra , bryst) er en tyk bladformet muskel, placeret på brystet (anterior) af menneskekroppen. Den danner bulen på brystmusklen hos manden og ligger under brystet hos kvinden. Under pectoralis major findes pectoralis minor, en tynd triangulære muskel. I sportsverdenen, herunder bodybuilding, bliver musklen gerne refereret til som "pecs".

Struktur
Den stammer fra den anteriore overflade af den sternale halvdel af kravebenet; fra bredden af halvdelen af den anteriore overflade af brystbenet, så langt nede som den syvende brusktilhæftning på det sjette eller syvende ribben; fra brusken på alle de rigtige ribben, med, ofte, undtagelse af første og syvende og fra den skrå bugmuskelssene.

Fra dette ekstensive udspring nærmer fibrene sig deres hæftning; dem der kommer fra kravebenet passere skråt ned og udad (lateralt), og er normalt separeret fra resten med et lille interval; dem fra den nedre del af brystbenet, og fra brusken fra de nederste ribben, løber opad og lateralt, mens de midterste fibre passerer horisontalt.

De ender alle i en flad sene, omkring 5 cm i bredde, der går ind i den laterale kant af sulcus intertubercular på overarmsknoglen.

Træning
En ofte brugt, og også effektiv træningsøvelse til brystmuskulaturen er bænkpres. Denne øvelse kan laves på mange måder, både med hældning op og ned på bænken, eller med stang eller håndvægte.

Yderligere er armstrækninger en velkendt øvelse, der også træner denne muskel.

Yderligere billeder

Referencer

Litteraturliste

Muskelsystemet

Pectoralis major


Pierre Eugène Drieu La Rochelle (; 3 January 1893 – 15 March 1945) was a French writer of novels, short stories, and political essays. He was born, lived and died in Paris. Drieu La Rochelle became a proponent of French fascism in the 1930s, and was a well-known collaborationist during the German occupation. He is best known for his books Le Feu Follet and Gilles.

Early life
Drieu was born into a middle class family from Normandy, based in the 17th arrondissement of Paris. His father was an unsuccessful lawyer and businessman and womanizer who relied on his wife's dowry and ended up squandering it, being "responsible for a sharp decline in the family's social status" by the time of his son's adolescence. Although a brilliant student, Pierre failed his final exam at the École Libre des Sciences Politiques. Wounded three times, his experience as a soldier during World War I had a deep influence on him and marked him for the rest of his life.

In 1917, Drieu married Colette Jéramec, the sister of a Jewish friend. They divorced in 1921. Sympathetic to Dada and to the Surrealists and the Communists, and a close friend of Louis Aragon in the 1920s, he was also interested in the royalist Action Française, but refused to adhere to any one of these political currents. He wrote Mesure de la France ("Measure of France") in 1922, which gave him some small notoriety, and edited several novels. He later (beginning in the 1930s) embraced fascism and antisemitism.

In Drieu's political writings, he argued that the parliamentary system (the gouvernement d'assemblée of the French Third Republic) was responsible for what he saw as the "decadence" of France (economic crisis, declining birth rates, etc.). In his essays "Le Jeune Européen" ("European Youth", 1927) and "Genève ou Moscou" ("Geneva or Moscow", 1928), Drieu La Rochelle advocated a strong Europe and denounced the "decadent materialism" of democracy. He believed that a federal Europe could bolster a strong economic and political union isolated from the imperialist Russians and Americans; in 1939 he came to believe that only Nazi Germany could deliver such an autarkian promise. His pro-European views expressed in 1928 were soon followed by closer contacts with employers' organizations, among them Ernest Mercier's Redressement Français, and then, at the end of the 1920s and the beginning of the 1930s, with some currents of the Radical Party.

Fascism and collaboration
As late as 1931, in his essay "L'Europe contre les patries" ("Europe Against the homelands"), Drieu was writing as an anti-Hitlerian, but by 1934, especially after the 6 February 1934 riots organized by far right leagues before the Palais Bourbon, and then a visit to Nazi Germany in September 1935 (where he witnessed the Reichsparteitag rally in Nuremberg), he embraced Nazism as an antidote to the "mediocrity" of liberal democracy. After the 6 February 1934 riots, he contributed to the review La Lutte des Jeunes and reinvented himself as a fascist. The title of his October 1934 book Socialisme Fasciste ("Fascist Socialism") was representative of his politics at the time. In it, he described his discontent with Marxism as an answer to France's problems. He wrote that he found inspiration in Georges Sorel, Fernand Pelloutier, and the earlier French socialism of Saint-Simon, Charles Fourier, and Proudhon.

Drieu La Rochelle joined Jacques Doriot's fascist Parti Populaire Français (PPF) in 1936, and became the editor of its review, L'Emancipation Nationale, until his break with the party beginning in 1939. In 1937, with Avec Doriot, he argued for a specifically French fascism. He continued writing his most famous novel, Gilles, during this time.

He supported collaborationism and the Nazis' occupation of northern France. During the occupation of Paris, Drieu succeeded Jean Paulhan (whom he saved twice from the hands of the Gestapo) as director of the Nouvelle Revue Française and thus became a leading figure of French cultural collaboration with the Nazi occupiers, who he hoped would become the leader of a "Fascist International". His friendship with the German ambassador in Paris, Otto Abetz, pre-dated the war. He was also a member of the committee of the Groupe Collaboration. Beginning in 1943, however, he became disillusioned by the New Order, and turned to the study of Eastern spirituality. In a final, provocative act, he again embraced Jacques Doriot's PPF, simultaneously declaring in his secret diary his admiration for Stalinism.

Upon the liberation of Paris in 1944, Drieu had to go into hiding. Despite the protection of his friend André Malraux, and after a failed first attempt in July 1944, Drieu committed suicide.

Works
The following list is not exhaustive.
 Interrogation (1917), poems
 Etat civil (1921)
 "Mesure de la France" (1922), essay
 L'homme couvert de femmes (1925), novel
 "Le Jeune Européen" (1927), essay
 "Genève ou Moscou" (1928), essay
 Hotel Acropolis (Une femme à sa fenêtre) (1929), novel
 "L'Europe contre les patries" (1931), essay
 Will O' the Wisp (Le Feu Follet) (1931). This short novel narrates the last days of a former heroin user who commits suicide. It was inspired by the death of Drieu's friend, the surrealist poet Jacques Rigaut. Louis Malle adapted it for the screen in 1963 as The Fire Within. Joachim Trier adapted it as Oslo, August 31st in 2011.
 Drôle de voyage (1933), novel
 The Comedy of Charleroi (La comédie de Charleroi) (1934), is a collection of short stories in which Drieu attempts to deal with his war trauma.
 Socialisme Fasciste (1934), essay
 Beloukia (1936), novel
 Rêveuse bourgeoisie (1937). In this novel, Drieu tells the story of his parents' failed marriage.
 "Avec Doriot" (1937), political pamphlet
 Gilles (1939) is Drieu's major work. It is simultaneously an autobiographical novel and a bitter indictment of inter-war France.
 "Ne plus attendre" (1941), essay
 "Notes pour comprendre le siècle" (1941), essay
 "Chronique politique" (1943), essay
 The Man on Horseback (L'homme à cheval) (1943), novel
 Les chiens de paille (1944), novel
 "Le Français d'Europe" (1944), essay
 Histoires déplaisantes (1963, posthumous), short stories
 Mémoires de Dirk Raspe (1966, posthumous), novel
 Journal d'un homme trompé (1978, posthumous), short stories
 Journal de guerre (1992, posthumous), war diary

Notes

Bibliography
 Andreu, Pierre and Grover, Frederic, Drieu la Rochelle, Paris, Hachette 1979.
 Carrol, David, French literary fascism, Princeton University Press 1998.
 Dambre, Marc (ed.), Drieu la Rochelle écrivain et intellectuel, Paris, Presses de la Sorbonne Nouvelle 1995.
 Hervier, Julien, Deux individus contre l'Histoire : Pierre Drieu la Rochelle et Ernst Jünger, Paris, Klincksieck 1978
 Lecarme, Jacques, Drieu la Rochelle ou la bal des maudits, Paris, Presses Universitaires Françaises, 2001.
 Mauthner, Martin, Otto Abetz and His Paris Acolytes - French Writers Who Flirted with Fascism, 1930–1945. Sussex Academic Press, 2016, ()

1893 births
1945 suicides
Writers from Paris
Groupe Collaboration members
French fascists
French anti-communists
20th-century French novelists
French political writers
French male poets
French male novelists
French male short story writers
French short story writers
20th-century French poets
20th-century short story writers
20th-century French journalists
20th-century French male writers
Nouvelle Revue Française editors
Sciences Po alumni
French military personnel of World War I
Suicides in France
Burials at Neuilly-sur-Seine community cemetery

Pierre Drieu La Rochelle


Daniel James "Dan" Howell () este un video blogger britanic și personalitate de radio. El este cel mai bine cunoscut pentru  canalul sau  de YouTube Daniel Howell care a ajuns la peste șase milioane de abonați. Împreună cu cel mai bun prieten și YouTuber, Phil Lester, a prezentat show-ul de divertisment de duminica seara, Dan și Phil pe BBC Radio 1 din ianuarie 2013 până în August 2014, și a prezentat la postul Internet Takeover  din septembrie 2014 până în aprilie 2016.

Viața personală
Howell a fost crescut în Wokingham, Berkshire, Anglia.

Înainte de a începe canalul lui de YouTube, a lucrat în magazinul Focus DIY la vârsta de 16 ani, și mai târziu la supermarket-ul Asda. După ce a participat la scoala The Forest School, Howell a mers la Universitatea din Manchester în 2010 pentru a studia dreptul, dar a renunțat.

Howell a trăit cu cel mai bun prieten și YouTuber, Phil Lester, începând cu luna August 2011 in Manchester, cei doi mutandu-se eventual la Londra împreună în iulie 2012.

Cariera

YouTube
Dan a incarcat pe 16 octombrie 2009 primul său video de pe YouTube, intitulat "HELLO INTERNET". El a fost încurajat de către "niște prieteni", inclusiv Phil Lester să incarce videoclipuri pe site-ul sau, danisnotonfire. De atunci el a postat peste 140 de videoclipuri pe canalul sau, avand in aprilie 2017 peste 6 milioane de abonati si peste 600 de milioane de vizionari.

El are, de asemenea, un al doilea canal, danisnotinteresting, care are peste 1,7 milioane de abonați și aproximativ 51 de milioane de vizualizări, în aprilie 2017.

În 2010, Howell si Lester au luat parte în liveshow-ul anual de 24 de ore Stickaid, o strangere de fonduri pentru caritate organizata de UNICEF.

În 2012, el a câștigat competitia de pe YouTube SuperNote condusă de Rhett și Link. De asemenea, el a aparut si în seria saptamanala Becoming Youtube creata de Benjamin Cook, care a analizat diferite aspecte despre cum sa devi o celebritate pe internet. De asemenea, el a scris un blog pentru Huffington Post, în care a scris despre procesul de creație din spatele videoclipurilor lui.

Pe 12 septembrie 2014, Howell și Lester a postat primul videoclip de pe noul lor canal de gaming pe YouTube, DanandPhilGAMES. Pe 8 martie 2015 la canalul a ajuns la 1 milion de abonați. A fost oficial cea mai rapidă creștere a unui canal pe YouTube.

Pe 1 aprilie 2015, Howell și Lester a lansat un nou canal, DanAndPhilCRAFTS, ca o farsa de 1 aprilie. Acesta dispune de un singur video în care au creat fulgi de zăpadă din hârtie, cu un stil de editare amator si umor de-a lungul video-ului. Acesta a ajuns la peste 154.000 de abonați și 500.000 de vizualizări într-o săptămână. "Don't cry, craft", replica foosita de acestia a devenit un popular meme , descris de Standard-Examiner ca "una dintre cele mai cunoscute fraze de pe YouTube din toate timpurile". Canalul a fost premiat cu Butonul argintiu YouTube pentru 100.000  de abonati la Summer in the City 2015.

La data de 1 mai 2017 canalul de YouTube "danisnotonfire" și-a schimbat numele în "Daniel Howell"

The Super Amazing Project
În 2011, Howell si Lester au creat un canal pe YouTube prin intermediul rețelei My Damn Chanel Intitulat The Super Amazing Project, acesta i-a prezentat pe cei doi discutand si investigand evenimente paranormale. Segmentele incluse sunt: "Intamplari Infricosatoare ale fanilor", unde publicul show-ului trimite lucruri infricosatoare vloggerilor pentru a reacționa, și "Știrile Din Această Săptămână", unde duo-ul a recapitulat ultimele știri vesele și clipuri video virale. În octombrie 2014, a fost anunțat că, din această lună Howell si Lester vor renunta sa lucreze la The Super Amazing Project , în scopul de a se concentra pe Radio 1. Mai tarziu au anuntat că The Super Amazing Project va fi găzduit de noi prezentatori, care au fost gasiti de către proprietarii canalului My Damn Channel.

BBC Radio 1
În ianuarie 2013, Howell și Lester au devenit prezentatori la emisunea de duminica seara de pe BBC Radio 1. Au mai colaborat cu postul si înainte, facand videoclipuri pentru canalul de YouTube al postului de radio, pentru Edinburgh Festival Fringe și prezentand doua emisiuni de Crăciun. Spectacolul a fost conceput pentru a fi interactiv cu publicul, incluzand videoclipuri muzicale trimise de ascultatori, provocari și cereri de cântece. Patru luni după ce a început spectacolul, a câștigat premiul Sony Golden Headphones.

În August 2014, a fost anunțat că ultimul show Dan și Phil va fi difuzat pe 24 August, duo-ul trecand la o altă emisiune de luni seara. Acest nou spectacol intitulat Internet Takeover a fost prezentat de Howell, împreună cu Lester, live în prima zi de luni din fiecare lună, înainte de a se termina în aprilie 2016.

Televiziune și film
Începând cu 2014, Howell și Lester au găzduit în întreaga lume livestream-ul YouTube de la Brit Awards, realizand si videoclipuri din spatele scenei pentru canalul lor.

În 2015, Howell, împreună cu Lester, a avut aparitii vocale la lansarea in Marea Britanie a filmului Big Hero 6 ca Tehnicienii 1 & 2.

Pe 2 februarie 2016, BBC Three eSports a difuzat documentarul sau, The Supergamers.

În decembrie 2016, Howell si Lester au avut aparitii vocale in desenul animat de pe Disney Junior, The Lion Guard, ca doua gorile, Majinuni si Hafifu .

The Amazing Book Is Not On Fire si The Amazing Tour Is Not On Fire
Pe 26 martie 2015, Howell și Lester au anunțat prin intermediul unui trailer ca au scris impreuna o carte, The Amazing Book Is Not on Fire (TABINOF). A fost lansata în Marea Britanie pe 8 octombrie 2015 și la nivel mondial pe 15 octombrie 2015, publicata de Ebury Press și Random House Cărți pentru Copii. Cartea a ajuns in topul Sunday Times al celor mai bine-vandute carti, fiind vandute 26,745 de copii în Marea Britanie în prima săptămână de la lansare. De asemenea, a devenit #1 in clasamentul New York Times Bestseller pentru cartile adresate tinerilor.

În aceeași trailer perechea a anunțat spectacolul teatral The Amazing Tour Is Not on Fire (TATINOF) pe care il vor organiza, călătorind prin Marea Britanie în octombrie și noiembrie 2015, încheindu-se la London Palladium.

Pe 22 aprilie 2016 pleaca in turneu in Statele Unite. Prima prestatie a avut loc la Playlist Live în Orlando, Florida ,dupa care au urmat si alte spectacole prin toata tara, tuneul incheindu-se pe 24 iunie, la Dolby, Hollywood, CA. A fost cel mai mare turneu organizat vreodata de vreun YouTuber. Mai târziu au vizitat Australia în August 2016 incepand din Perth și se terminand în Brisbane ,dupa care a urmat un turneu rapid prin Europa.

Youtube Red Originals si Dan and Phil Go Outside
Pe 24 iunie 2016, au anunțat ca The Amazing Tour Is Not on Fire va fi l

Premii și nominalizări

Referințe

Articole care necesită citări suplimentare
Nașteri în 1991
Oameni în viață
Bloggeri

Dan Howell


එක් බසකින් ලේඛණගතකර ඇති යමක් එම තේරුම හෝ ආසන්නතම තේරුම ලැබෙන සේ බසක වෙනත් බසකින් ලිඛිතව ඉදිරිපත්කිරීම ලිඛිත භාෂා පරිවර්තනය නම් වේ.

ආශ්‍රිත ලිපි

 American Literary Translators Association
 Applied linguistics
 Back-translation
 Bible translations
 Bilingual dictionary
 Bilingual pun
 Bilingualism
 Calque
 Certified translation
 Chinese translation theory
 Code mixing
 Communication accommodation theory
 Contrastive linguistics
 Dictionary-based machine translation
 Diglossia
 European Master's in Translation
 Example-based machine translation
 False cognate
 False friend
 First language
 Homophonic translation
 Humour in translation ("howlers")
 Hybrid word
 Indirect translation
 International Federation of Translators
 Internationalization and localization
 Interpreting notes
 Inttranet
 Language brokering
 Language industry
 Language interpretation
 Language localisation
 Language professional
 Language transfer
 Legal translation
 Lexicography
 Lingua franca
 Linguistic validation
 List of translators
 List of women translators
 Literal translation
 Machine translation
 Medical translation
 Metaphrase
 Mobile translation
 Multilingualism
 National Translation Mission (NTM)
 Neural machine translation
 Paraphrase
 Phonaesthetics
 Phonestheme
 Phono-semantic matching
 Postediting
 Pre-editing
 Pseudotranslation
 Register (sociolinguistics)
 Rule-based machine translation
 Second language
 Self-translation
 Skopos theory
 Sound symbolism
 Statistical machine translation
 Syntax
 Technical translation
 Transcription (linguistics)
 Translating for legal equivalence
 Translation associations
 Translation criticism
 Translation memory
 Translation scholars
 Translation services of the European Parliament
 Translation studies
 Translation-quality standards
 Transliteration
 Untranslatability
 Vehicular language

සටහන්

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

භාෂා පරිවර්තනය

ලිඛිත භාෂා පරිවර්තනය


Farul Comisiei Europene a Dunării (cunoscut și drept Farul Vechi sau Farul Observator) este un monument istoric situat pe Strada II din orașul Sulina, România. Amplasat inițial în apropierea punctului de vărsare a Dunării în Marea Neagră, farul se află astăzi, în urma expansiunii uscatului și a modificării liniei litoralului, la circa 1,5 km de țărmul mării.

Caracteristici
De formă tronconică, farul este zidit din cărămidă legată cu mortar de var, tencuită la interior și exterior. Farul este înalt de 17,34 m, iar accesul în interior, pe toată înălțimea lui, se face printr-o scară metalică în spirală, ancorată în zidărie și iluminată prin trei ferestre circulare dispuse la înălțimi diferite.

În partea superioară a farului era construită o platformă pentru circulație, cu balustradă metalică în jurul cupolei. Ulterior, ea a fost amenajată pentru accesul vizitatorilor. Vigia (cupola) farului a fost construită din tablă de cupru de formă cilindrică, cu diametrul de 2 m, acoperită cu table în pantă și cu vârf pe care era montată o giruetă.

Farul emitea pe vremuri o lumină albă fixă, vizibilă de la o distanță de 15 mile nautice. Inițial, pentru iluminat erau folosite lămpi cu ulei, dar din 1910-1911 a fost introdus iluminatul electric.

Istoric
Farul este construit de administrația rusă care a ocupat Delta Dunării între septembrie 1829 (Tratatul de la Adrianopol) și martie 1856 (Tratatul de la Paris) și a fost dat în funcțiune în data de 25 octombrie 1841, conform avizului către navigatori publicat în ziarul Journal d'Odessa. Scopul său era avertizarea și ghidarea pe vizibilitate scăzută sau pe timp de noapte a navelor care intenționau să intre pe Brațul Sulina venind dinspre Marea Neagră. Lumina farului era vizibilă de la 15 mile marine.

Pe 1 aprilie 1879, farul a fost preluat în administrare de Comisiunea Europeană a Dunării, organism european constituit în urma Tratatului de la Paris din 30 martie 1856 și însărcinat cu supravegherea liberei circulații pe Dunăre și a liberului acces în și dinspre Marea Neagră.

Farul a fost modernizat, iar în dreptul lui, cu fața spre mare, a fost instalat un panou de dimensiuni mari și vizibil navelor, pe care era afișată adâncimea apei, în picioare, la intrarea pe Canalul Sulina.

În timp, farul a suferit o serie de modificări: cupolei i s-a adăugat pe contur un număr de patru rânduri de ochiuri de ferestre cu sticlă din cristal gros. În jurul farului au fost construite locuințe pentru personal și clădiri pentru depozitarea materialelor necesare funcționării instalației, iar iluminatul cu ulei a fost înlocuit cu iluminat electric, între 1910-1911.

După desființarea, în 1938, a Comisiunii Europene a Dunării, farul din Sulina a fost transferat în proprietatea Administrației Fluviale a Dunării de Jos din Galați, apoi în patrimoniul Muzeului "Delta Dunării" din Tulcea. Farul a fost scos din funcțiune în 6 ianuarie 1986, cand a fost declarat far stins (inlocuit cu Farul nou). În 1991, el a fost preluat de către Ministerul Culturii și restaurat între 1995 și 1997, fiind transformat în muzeu. Din 2003, ansamblul muzeal se află sub administrarea Institutului de Cercetări Eco-Muzeale Tulcea.

Muzeul actual adăpostește la parter o sală dedicată Comisiunii Europene a Dunării, precum și cabinetul de lucru al scriitorului Eugeniu P. Botez, cunoscut sub pseudonimul literar Jean Bart.

Note

Galerie de imagini

Faruri din Sulina
Monumente istorice din județul Tulcea

Farul Comisiei Europene a Dunării de la Sulina